Abdolali Bazargan's Books and Publications Man, Ma, va Ou dar kalam Khoda\n"مــن" ، "مــا" و "او"\nدر کلام خدا\nتحقیقی قرآنی در تنوع ضمائر مربوط به خدا\nهر کس اندکی با قرآن آشنا باشد، خوب میداند که در این کتاب خداوند گاهی میگوید "من"، گاهی "ما" ! به اصطلاح ادبی، گاهی ضمیر اول شخص مفرد بکار میبرد، گاهی اول شخص جمع!\nالبته در موارد بسیاری هم ضمیر سوم شخص ( هو – ه ) یا اسم ظاهر (الله، رب، رحمن) بکار میرود، یا ترکیبی از آنها.\nآیا تاکنون این تفاوت ها توجه شما را به خود جلب کرده و در جستجوی پاسخی برای آن بوده اید؟ آیا فکر میکنید حکمتی در این تفاوت ها برای تدبر ما نهفته باشد، یا به کار بردن ضمیر "ما" را عادت بزرگان میدانید؟\nما که در فضای فرهنگ استبدادی تنفس کرده ایم، با جملاتی از قبیل: "ما اعلیحضرت همایونی..." به خوبی آشنا هستیم و میدانیم ضمیر جمعی عظمت و ابهت بیشتری القاء میکند. آیا به راستی خدا هم چنین قصدی داشته و به سبک سلاطین سخن گفته است؟ آیا سه ضمیر: من، ما و او ارتباطی با تثلیث مسیحیت و اقانیم سه گانه یونان باستان دارد؟\nاگر مختصری از ظواهر قرآن فراتر برویم و تدبر و تعمق اندکی بکنیم، ابعاد عمیق تری از مسئله آشکارمیشود ؛ اجازه دهید ازمثال ساده ای به فهم موضوع نزدیک شویم؛ وقتی رییس جمهور یا نخست وزیری می گوید : ما تصمیم گرفته ایم فلان اقدام را انجام دهیم، همه می فهمند که این "ما" شامل هیئت دولت، معاونین و سایر عوامل اجرایی می گردد که طبق نظاماتی عمل می کنند. اما اگر بگوید : "من تصمیم گرفته ام...." معلوم می شود مسئله مربوط به اختیارات ویژه رییس جمهور و تصمیم مستقل اوست.\nالبته این مثال برای تقریب به ذهن است وگرنه خداوند اداره کننده مطلق امور در کلیات و جزییات است و به مصداق : "الیه یرجع الامر کله" (۱) ، هر حکم و حرکتی ناشی از اراده و علم اوست. با این تفاوت که خدا به دلیل منزه بودن از خودخواهی سلاطین که نتیجه تلاش همه ملت را به حساب خود می گذارند، هر کجا پای فرشتگان، روح و حتی انسانها در بین باشد و فرایندی مطابق با قوانین و نظاماتی در جریان باشد، می گوید :" ما " ! و هر کجا لازم باشد بندگان متوجه نقش محوری "توحید" باشند و مستقیم به سوی او بروند، می گوید :" من" ! و هر وقت ضمیر غایب مؤثرتر باشد، می گوید: " او" !!\nالبته تعداد مواردی که خدا در قرآن خود را با ضمیر جمع "ما" معرفی کرده، به مراتب بیش از مواردی است که با ضمیر مفرد "من" معرفی کرده است. این نسبت تقریباً معادل یک بر شش میباشد که در یک آمارگیری اولیه حاصل شده است. طبق این شمارش، جمع مواردی که خدا خود را "ما" خطاب کرده است ۱۷۷۲ مورد و با ضمیر "من" ۳۲۰ مورد می باشد(۲). البته با ضمائر دیگر (سوم شخص مفرد و جمع و دوم شخص مفرد) همچنین با اسامی ظاهر همچون الله و رب و ....این تعداد به مراتب بیشتر می باشد.\nکتاب های نوشته شده توسط انسانها سبک وسیاق ساده و سرراستی دارند؛ نویسنده موضوعی را که مربوط به گذشته، حال و یا آینده است، مطرح می سازد و با مخاطبین معینی در قالب قواعد مشخص ادبی از نظر افعال، زمان ها، ضمائر و .... گفتگو میکند. اما سبک قرآن به کلی با شیوه های شناخته شده تفاوت دارد و خواننده ای را که با نوشته های متعارف خو گرفته باشد، مادام که با فرهنگ قرآن آشنا نشده است، آشفته می سازد. در این کتاب، از نظر زمانی؛ هم از گذشته بسیار دور تاریخ سخن گفته میشود، هم از زمان حال و معاصرین و هم از آینده بسیار دور قیامت ! از نظر ضمائر؛ دائما مخاطبین عوض می شوند و شش حالت مفرد و جمع : من، تو، او، ما، شما و ایشان، مستمراً جابجا می شوند. از نظر افعال نیز، ماضی و مضارع و مستقبل و هیئت های متنوع فعلی درکنار هم بکار گرفته می شوند! از یک سو از شریعت سخن گفته می شود، از سوی دیگر از طبیعت!!\nخلاصه آنکه قرآن کتابی است که با هیچیک از کتابهای بشری قابل قیاس نیست و شاید یکی از دلایل ناتوانی بشر برای آوردن متنی مشابه آن، ناتوانی او بر اشراف همه جانبه بر همه زمانها و مکانها و موضوعات باشد.\nدر نظر نخست ممکن است تفاوت کاربرد ضمائر مفرد و جمع (من و ما) درباره خداوند، توجهی را برنیانگیزد و تأمل و تفکر و تدبری را موجب نشود، همچنانکه همواره از کنار این نکات بسادگی عبور کرده ایم و اهمیتی به آنها نداده ایم. اما اگر به همین نکته به ظاهر کوچک و بی اهمیت توجه کنیم که خداوند در قرآن همواره پیامبران و بندگان متقی و مخلص را بنده "ما" یا بندگان "ما" (عبدنا، عبادنا) نامیده، اما توده های عادی مردم را بندگان من (عبادی)، می توانیم به تفاوت دو افق یا دو نوع نگاه به هستی و خالق آن پی ببریم. نگاه ساده و عامیانه ای که در یک نقطه متوقف میشود و نگاه جامع و جهان شمولی که نشانه ها و آثار بی نهایت آن نقطه را می بیند!!\nعده ای فقط به "او" اعتقاد پیدا می کنند و عده ای آیات "او" را در آفاق و انفس با چشم دل و گوش خرد می بینند و می شنوند و به جای اعتقاد، عاشق می شوند.\nبحث "من" و "ما" در ضمائر مربرط به خدا، چه بسا چشم انداز جدیدی را در قلمرو "عشق و عقل"، که همواره مورد نزاع عارفان و فیلسوفان بوده است، بگشاید. دو قلمروی که نه تنها میدان تنازع اهل عشق و ایمان یا اهل عقل و علم در طول تاریخ بوده، بلکه در ضمیر و ذوق تک تک ما نیز استعداد و آمادگی پذیرش هر دو نهاده شده است.\nگویی خداوند وقتی "من" می گوید، با دل آدمی و عشق ایمانی او سخن می گوید، که فارغ از واسطه ها فقط او را می بیند و در پرتو تجلی حسنش هوش و حواس می بازد. اما وقتی "ما" می گوید، با عقل علت نگر و جستجوگر او، که نگاهش به روابط علت و معلولی و اسباب و مسببات است، گفتگو می کند و با خطابی دو سویه این جدال تاریخی را به صلحی پایدار در درون ما دعوت می کند و هر دو را به یکی شدن فرا می خواند.\nدنیای متمدن و مدرن امروز که ریشه در فلسفه عقلگرای یونان باستان دارد، با داعیه خردورزی و عقل خودبنیاد، بر هر ایمان و یقینی که خارج از روابط علت و معلولی حاصل شده باشد، آتش شک و انکار افکنده است. در جبهه مقابل، اهل عشق و عرفان قرار گرفته اند که پای استدلالیون را چوبین و سخت بی تمکین می بینند، یا اهل تقلید و تعصب و تبعیت بی چون و چرا، که نه اهل استدلال و علم اند و نه عشق و عرفان.\nآیا تنوع دوگانه درخطابهای خداوند آنگاه که خود را "من" یا "ما" می خواند، اگر مورد تدبر قرار گیرد، نمی تواند به تفاهم اهل دین و دانش، عشق و عقل و ایمان و علم مدد رساند و دو بال پرواز ما را با هم هماهنگ سازد؟\nآیا منصور حلاج چشم براین چشمه پرفیض گشوده بود و با " انا الحق" گفتنش نقش ضمیر "ما" را در کنار ضمیر "من"، با دو چشم عقل و عشق میدید که تنگ نظران تاریک دلی را بر تکفیر و تفسیق و سرانجام مرگ خود تحریک کرد؟\nآیا دعوای تاریخی فقیهان با عارفان یا عاشقان با عاقلان را آشتی دهنده ای نیست؟! روزگار ما حکیمان بصیری میطلبد که آشتی دهنده عقلانیت ارسطوها، ابن سیناها، ابن رشدها و رازی ها با عشق و اشراق مولوی ها و سهروردی ها و ابن عربی ها باشند.\nآیا با دو چشم نگریستن به دو جلوه جهان به هدایت نقش آفریدگار در زمینه دو ضمیر "من" و "ما"، خداپرستی را با خردورزی پیوند نمی دهد و دو پوینده را بر یک نردبان صعود نمی دهد؟\nتنوع و ترکیب ضمایر در یک آیه\nدرارتباط با موضوع مورد نظر این تحقیق، به دفعات مشاهده میکنیم که در یک آیه یا دو آیه پشت سرهم، خدا با چند حالت با ما سخن گفته است؛ با ضمیر اول شخص مفرد (من)، ضمیراول شخص جمع (ما)، ضمیر سوم شخص مفرد (او)، به صورت موصول (الذی = کسیکه) و با اسم ظاهر ( الله، رب، رحمن).\nدرقرائت و ترجمه های سطحی و ظاهری قرآن این تفاوت ها دیده نمی شود، ولی با قدری تأمل و تدبر به نکاتی پی میبریم که چه بسا در تلاوت ظاهری پوشیده باشد.\nبه موارد ذیل توجه فرمایید :\nدر دو آیه ابتدای سوره "اسری" (سوره ۱۷) ترکیبی از چهار حالت مشاهده میگردد که بسیار آموزنده است:\nاسری ۱ و ۲ – سبحان الذی اسری بعبده لیلا ....لنریه من آیاتنا انه هو السمیع البصیر. و اتینا موسی الکتاب و جعلناه هدی لبنی اسرائیل الا تتخذوا من دونی وکیلا.\nترجمه: منزه است آنکه بنده اش را سیری شبانه داد ... تا برخی از نشانه های ما را به او بنمائیم، همانا او همان بسیار شنوای بسیار بیناست . ما به موسی کتاب دادیم و ما آنرا هدایتی برای دودمان یعقوب قرار دادیم که زنهار ، هیچکس را به غیر من کارگزار خود نگیرید.\nبا یک نگاه ظاهری ضمائری را که درباره خدا بکار رفته است میتوان به تفکیک مشاهده کرد:\n۱- ضمیر سوم شخص غائب: الذی، اسری، بعبده، انه، هو\n۲- ضمیر اول شخص جمع: بارکنا، لنریه، آیاتنا، آتینا، جعلنا\n۳- اسم ظاهر: السمیع، العلیم\n۴- ضمیر اول شخص مفرد: من دونی\nسخن در گام اول با سوم شخص غائب از معبودی کلی آغاز میگردد. در گام دوم با ضمیر جمع (ما)آثار گسترده ربوبیت او را در قلمرو "آیات" هستی نشان میدهد. گام سوم آشنایی با صفات سمیع و بصیر او در ارتباط و عنایت به بندگان است و بالاخره در گام چهارم با ضمیر اول شخص مفرد (من دونی) و در نگاهی توحیدی فقط به او توکل و تکیه می کنیم .\nجابجائی هر یک از ضمائر فوق گرچه ممکن است تأثیری در ترجمه نداشته باشد، ولی به معنای درونی آن صدمه میزند. مثلا توکل مختص به خداست و نمی تواند با ضمیر جمع شامل فرشتگان و پیامبران گردد و یا جریان رسالت و هدایت و ارائه آیات ، فرآیندی است که فرستنده وحی، فرشته انتقال دهنده و گیرنده در آن نقش دارند و ضمیر مفرد نمی تواند نشانگر این جریان چندین جانبه باشد!\nآیات ۵۳ و۵۴ همین سوره نیز چندگانگی این قلمرو را نشان میدهد. نگاه کنید :\nو قل لعبادی یقولوا التی هی احسن .....ربکم اعلم بکم ان یشأ یرحمکم او ان یشأ یعذبکم و ما ارسلناک علیهم وکیلا\nترجمه : به بندگان من بگو به نیکوترین شیوه سخن گویند ......پروردگارتان به حال شما آگاهتر است. اگر بخواهد بر شما رحمت می آورد و اگر بخواهد مجازاتتان میکند و ما تورا کارگزار آنان نفرستاده ایم.\nاما تفاوت ضمائر:\n۱- ضمیر مفرد: عبادی (بندگان من)\n۲- ضمیر جمع: ما ارسلناک ( ما ترا نفرستادیم)\n۳-اسم ظاهر: ربکم (پروردگارتان)\n۴- ضمیر سوم شخص غائب: ان یشأ یرحمکم (او اگر بخواهد بر شما رحمت می آورد)\nگاهی در یک آیه سه حالت آمده است؛ یعنی هم اسم ظاهر خدا (الله)، هم ضمیر جمعی "ما" و هم ضمیر فردی (من). نمونه اش آیه ۱۲ سوره مائده :\nولقد اخذ الله میثاق بنی اسرائیل و بعثنا منهم اثنی عشر نقیبا و قال الله انی معکم لئن .... و آمنتم برسلی ....لاکفرن عنکم سیئاتکم و لادخلنکم جنات....\nترجمه : هرآینه خدا از بنی اسرائیل پیمان گرفت و ما از میان ایشان دوازده پیشوا برگزیدم و خدا گفت من یاور شما هستم اگر ....به رسولان من ایمان بیاورند .... من بدیهایتان را پاک میکنم و من قطعا شما را داخل بهشت میکنم....\nهمانطور که ملاحظه میکنید، موضوع میثاق (عهد با خدا) با اسم "الله" آمده است، تا عظمت و مقام "الوهیت" را، که طرف دیگر میثاق است، بهتر نشان دهد. اما مسئله بعثت (برانگیختگی دوازده پیشوا) با ضمیر جمعی "ما" آمده است تا نقش جامع : خدا، فرشتگان، نظامات او و افراد برگزیده شده را توضیح دهد و بالاخره یاری خدا (انی معکم) تعلق رسولان به خدا (رسلی)، پاک کردن بدیها (تکفیر سیئات و داخل کردن در بهشت) را که تماما در انحصار و اراده خدا می باشند، با ضمیر مفرد بکار برده است. درضمن نام "الله" ( بجای ضمائر فردی و جمعی) پشتوانه وعده یاری و مغفرت و بهشت گشته، تا اطمینان بیشتری حاصل گردد.(۳)\nترکیب دوگانه "من" و "ما" در یک آیه\nهمانطور که در مثال های فوق ملاحظه کردید، هرگاه مسئله توحید در پرستش، دعا، توکل، ترس، ذکر و شکر مطرح باشد، ضمیر اول شخص مفرد بکار میرود تا مانع شرک و ضلالت گردد. اما گاهی در یک آیه خداوند با هر دو ضمیر "من" و "ما" خود را معرفی کرده است، گویی می خواهد دو قلمرو مستقل خدا شناسی را به ما بیاموزد، قلمرو من (توحید درکثرت)، و قلمرو "ما" (کثرت در وحدت)!\nقلمرو اول اختصاص به پرستش انحصاری دارد، اما قلمرو دوم عوامل متعددی را که در نظام حیرت آور هستی تحت مشیت خدا تأثیرگذار هستند، معرفی می کند.\nمثالهای ذیل مسئله را روشن تر می نماید:\nانبیاء ۲۵ – وما ارسلنا من قبلک من رسول الا نوحی الیه انه لا اله انا فاعبدون\nما هیچ رسولی قبل از تو نفرستادیم مگر آنکه ما به او وحی کردیم که معبودی جز من نیست. پس من را عبادت کنید.\nاسراء ۲ – و آتینا موسی الکتاب و جعلناه هدی لبنی اسرائیل الا تتخذوا من دونی وکیلا\nما به موسی کتاب را دادیم و ما آنرا برای بنی اسرائیل هدایتی قرار دادیم تا به جز من وکیلی نگیرند.\nسجده ۱۴- ووصینا الانسان بوالدیه ....ان اشکرلی ولوالدیک الی المصیر\nما درباره والدین به انسان سفارش کرده ایم ....که شکرگذار من و والدینت باش،نهایت کارها به سوی من است.\nدر مثالهای فوق بخوبی میتوان مشاهده کرد که موضوعات : ارسال رسولان، وحی، هدایت، انزال کتب و توصیه هدایتی به انسان، از یک طرف به خدا ارتباط دارند، از طرف دیگر به فرشتگان واسط و انسانهای گیرنده هدایت، پس باید ضمیر جمع بکار گرفته شود تا مجموعه را نشان دهد، اما معبود گرفتن، توکل، شکر و سیر جریانات مختص خداست و ضمیر مفرد بکار میرود.\nدر مثال زیر می توان ملاحظه کرد که چگونه موضوع رزق (که به تلاش انسان و عوامل طبیعت ارتباط دارد) با ضمیر "ما" مطرح می شود:\nطه ۸۱- کلوا من طیبات ما رزقناکم و لا تطغوا فیه فیحل علیکم غضبی....\nاز پاکیهای آنچه ما روزیتان دادیم بخورید و درآن زیاده روی نکنید که غضب من دامنگیرتان خواهد شد.\nمسئله عذاب جهنم و استدراج (گناه و گرفتاری تدریجی) نیز که به رفتار انسان و مکانیسم علت و معلولی تأثیر گناه در سرنوشت ابدی مربوط می باشد، با ضمیر "ما" مطرح شده است:\nکهف ۱۰۲- افحسب الذین کفروا ان یتخذوا عبادی من دونی اولیاء انا اعتدنا جهنم للکافرین نزلا\nآیا کافران پنداشتند که مجاز است که بندگان من را به غیر از من به ولایت میگیرند؟ ما جهنم را برای کافران پیشکش قرار داده ایم.\nطه ۱۲۴- و من اعرض عن ذکری فان له معیشه ضنکا و نحشره یوم القیامه اعمی\nهرکس از یاد من روی برتابد ،همانا زندگی بر او تلخ خواهد شد و ما او را روز قیامت کور محشور میکنیم.\nقلم ۴۴ – فذرنی و من یکذب بهذا الحدیث، سنستدرجهم من حیث لایعلمون و املی لهم ان کیدی متین\nپس آنرا که این سخن را تکذیب میکند، به من واگذار. ما آنها را درجه درجه بگونه ای که نمی فهمند میگیریم . من به آنها مهلت میدهم، همانا نقشه من استوار است.\nمثالهای متعددی را دراین زمینه میتوان مطرح کرد ولی بنظر میرسد تا همین حد کفایت کند.(۴)\nآنجا که میگوید "مـن" ! (ضمیر اختصاصی توحیدی)\nدر مثالهای گذشته با ترکیب و تنوع ضمایری که خداوند برای خود بکار برده است، آشنا شدیم، اینک بطور اختصاصی به مثالهایی میپردازیم که ضمیر اول شخص مفرد در آنها به وفور بکار رفته تا تأکید و تمرکزی ویژه را نشان دهد. این مثالها در زمینه های مختلفی است که ذیلا به مواردی از آنها اشاره می کنیم :\nدر توحید و پرستش – موضوع عبادت انحصاری خدا و ارتباط مستقیم با او، از مهمترین مواردی است که ضمیر اول شخص مفرد (من) را در ارتباط با خدا، در قرآن می یابیم. ذیلا فهرست وار، عمده موارد مطرح شده را با ذکر مثال هایی می آوریم.\n۱– توحید در عبادت\nدر دعا کردن، حاجت خواستن و کمک طلبیدن همواره می گوید"من". آشکارترین مثال آن آیه معروف شماره ۱۸۶ سوره بقره درباره دعاست، که هفت بار ضمیر "من" در آن تکرار شده است.(۵)\nاذا سئلک عبادی عنی فانی قریب اجیب دعوه الداع اذا دعان فلیستجیبوالی و لیؤمنوا بی لعلهم یرشدون.\nترجمه : هرگاه بندگان من سراغ مرا از تو گرفتند، پس من بسیار نزدیکم، من دعای کسی را که مرا بخواند اجابت میکنم، پس از من طلب اجابت کنند و به من ایمان بیاورند، باشد تا رشد کنند.\nمثالهای دیگر :\nانبیاء ۲۵ - ....لا اله الا انا فاعبدون (معبودی جز من نیست پس مرا عبادت کنید).\nانبیاء ۹۱- ....انا ربکم فاعبدون (فقط من رب شما هستم پس مرا عبادت کنید)\nنور ۵۵- ....یعبدوننی و لا یشکرون بی شیئا (مرا عبادت کنید و چیزی را با من شریک نسازید).\nعنکبوت ۵۶- یا عبادی ...ان ارضی واسعه فایای فاعبدون (ای بندگان من ... زمین من گشاده است فقط من را عبادت کنید)\nیس ۶۰ – الم اعهد الیکم ... ان اعبدونی هذا صراط مستقیم ( آیا من با شما عهد نکردم ... که مرا عبادت کنید این است راه راست)\nذاریات ۵۶- و ما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون ( من جن و انس را نیافریدم جز آنکه مرا عبادت کنند)\n۲– توحید در ترس و خشیت ورهبت و تقوی\nمائده ۳، ۴۴ و ۱۵۰ – فلا تخشوهم و اخشونی (پس از آنها نترسید ، از من بترسید)\nابراهیم ۱۴- ذلک لمن خاف مقامی و خاف وعید (این برای کسی است که از مقام من و هشدار من بیم داشته باشد)\nبقره ۴۰ و نحل ۵۱-...فایای فارهبون ( فقط از من رهبت داشته باشید)\n۳– توحید در شکر و رضایت و ذکر او\nبقره ۱۵۲- واشکروا لی و لا تکفرون (شکر مرا بگذارید و مرا ناسپاسی نکنید)\nابراهیم ۱۴- لئن شکرتم لازیدنکم (اگر شاکر باشید من شما را افزون میکنم)\nممتحنه ۱- جهادا فی سبیلی و ابتغاء مرضاتی (جهاد در راه من و پی جویی رضایت من)\nبقره ۱۵۲- واذکرونی اذکرکم (من را یاد کنید تا من هم شما را یاد کنم)\nمائده ۳- رضیت لکم الاسلام دینا (من اسلام را به عنوان دین بر شما پسندیدم)\n۴– توحید در نعمت و فضیلت\nبقره ۱۵۰،۱۲۲،۴۷،۴۰- اتممت نعمتی علیکم (من نعمت خود را بر شما تمام کردم)\nبقره ۱۲۲،۴۷- وانی فضلتکم علی العالمین(من شما را بر جهانیان برتری دادم)\n۵– توحید در توبه، توکل و تولی\nبقره ۱۶۰- ... فاولئک اتوب علیهم و انا التواب الرحیم (من بر ایشان برگشتم و من توبه پذیر مهربانم)\nاسراء۲ - ... الا تتخذوا من دونی وکیلاً (اینکه به غیر از من به کسی توکل نکنید)\nکهف ۱۰۲- ... یتخذوا عبادی من دونی اولیاء (بندگان من را بجز من به ولایت گرفتند)\nجمعا هشت بار سوگند: اٌقسم (سوگند میخورم) در قرآن با ضمیر اول شخص مفرد آمده است، اما هیچگاه سوگندی با ضمیر جمع بکار نرفته است.(۶)\n۷– گفتگوی با پیامبران\nآیات متعددی ازقرآن اختصاص به گفتگوی پروردگار با پیامبرانی همچون: نوح، ابراهیم، موسی، عیسی، محمد و....(علیهم السلام) دارد که به دلیل مستقیم بودن ارتباط و توحیدی بودن زمینه، تماما ضمیر "من" درباره خداوند بکار رفته است. این موارد بسیارند(۷) اما به نمونه هایی از آن ذیلا اشاره می شود:\nسوره حجر آیه ۴۹ (۴ بار ضمیر "من در یک آیه) خطاب به ابراهیم.\nنبیءعبادی انی انا الغفور الرحیم و ان عذابی هو العذاب الالیم\nترجمه : بندگان مرا آگاه ساز که من، همان من بخشنده مهربانم و همانا عذاب من همان عذاب دردناک است.\nسوره طه آیات ۱۲ تا ۱۵ (ماجرای ملاقات موسی در کوه طور با خدا و تجلی توحید)۱۱ بار "من" در۳ آیه (۲۲ بار در کل داستان)\nانی انا ربک فاخلع نعلیک انک بالواد المقدس طوی. و انا اخترتک فاستمع لما یوحی – اننی انا الله لا اله الا انا فاعبدنی و اقم الصلاه لذکری. ان الساعه اتیه اکاد اخفیها ....\nترجمه: همانا من، من رب توام، پای پوش خود [به احترام] برون آر، که در سرزمین مقدس "طوی" هستی. من تورا [به رسالت] برگزیدم، پس به آنچه وحی می شود گوش فرا دار، همانا من، همان من خدا هستم، که معبودی جز من نیست، پس من را عبادت کن و نماز را به یاد من به پا دار. همانا قیامت در راه است ولی من زمان آنرا پوشیده میدارم.\nسوره اعراف آیات ۱۴۴ تا ۱۴۶(۸ بار ضمیر مفرد همراه ۲ بار ضمیر جمع- در مجموع ۱۰ بار در ۲ آیه)\nقال یا موسی انی اصطفیتک علی الناس برسالاتی و بکلامی فخذ ما اتیتک و کن من الشاکرین و کتبنا له فی الالواح ... سأوریکم دارالفاسقین. سأصرف عن آیاتی الذین یتکبرون ... ذلک بانهم کذبوا بایاتنا و کانوا عنها غافلین\nفرمود ای موسی تو را با رسالتها و با سخن گفتنم [با تو] بر مردم [روزگار] برگزیدم پس آنچه را به تو دادم بگیر و از سپاسگزاران باش. و در الواح [تورات] برای او در هر موردی پندی و برای هر چیزی تفصیلی نگاشتیم پس [فرمودیم] آن را به جد و جهد بگیر و قوم خود را وادار کن که بهترین آن را فرا گیرند به زودی سرای نافرمانان را به شما مینمایانم . به زودی کسانی را که در زمین بناحق تکبر میورزند از آیاتم رویگردان سازم [به طوری که] اگر هر نشانهای را [از قدرت من] بنگرند بدان ایمان نیاورند و اگر راه صواب را ببینند آن را برنگزینند و اگر راه گمراهی را ببینند آن را راه خود قرار دهند این بدان سبب است که آنان آیات ما را دروغ انگاشته و غفلت ورزیدند.\nسوره مدثر (آیات ۱۱ تا ۲۶ خطاب به پیامبر اسلام) ۶ بار من، یکبار ما\nذرنی و من خلقت وحیدا. و جعلت له مالا ممدودا... ثم یطمع ان ازید. کلا انه کان لایاتنا عنیدا ساٌرهقه صعودا....ساصلیه سقر\nمن را با آنکه من خلق کردم واگذار، من برای او مال فراوانی قرار دادم... سپس طمع دارد من آنرا زیاد کنم، چنین نیست، او با آیات ما دشمنی می کند. من او را به سختی خواهم گرفت....بزودی من او را به دوزخ درمی آورم.\nآنجا که می گوید "مـا"! ( نگاهی به نظامات)\nاینک نگاه کنید به تأکید و تمرکز روی ضمیر "ما" در مواردی که لازم است تأثیر خدا را در طبیعت و نظاماتی که مقدر کرده ببینیم و تکامل حیات و جلوه های آنرا در زمینه های گوناگون، که قلمرو عقل و علم و تفکر استدلالی است، مشاهده کنیم. اینجاست که بر خلاف نگاه قبلی، نقش علل و اسباب و بازی روابط علت و معلولی را به تماشا می نشینیم وآثار ربوبیت را از زاویه ضمیر "ما" نظاره می کنیم. اگر در ضمیر "من" فقط او را میدیدیم، در ضمیر "ما" خلقت، یعنی طبیعت و قوانین آن، و نه ماورای فیزیک، بلکه دنیای مادی پیرامون خود را، که "خود" نیز جزئی از "ما"ی او بوده و در آن نقش ایفا می کنیم کشف می کنیم!\nسیری در سوره های قرآن، این جلوه را به روشنی برای ما جدا می کند، سوره های کوچک جزء سی ام قرآن، که تماما در دوران مکه نازل شده اند، نگاهشان تماما به ضمیر "ما" می باشد و از آثار و اسباب و علل سخن می گویند، در این بخش ضمیر "من" به ندرت در مورد خدا بکار رفته است، گویا هنوز دل عاشق و عارفی که تاب این توحید را داشته باشد تولد نیافته بود!\nبسترها و زمینه های ضمیر "ما" در این جزو قرآن عبارتند از :\nبستر وحی و رسالت و هدایت\nانا انزلناه فی لیله القدر- انا اعطیناک الکوثر- ان علینا للهدی – فسنیسره للیسری – اذا تتلی علیهم آیاتنا - هدیناه النجدین، الم نشرح لک صدرک و وضعنا عنک وزرک و رفعنا لک ذکرک، سنقرئک فلا تنسی\nلقد خلقنا الانسان، الم نجعل له عینین و....، و خلقناکم ازواجا\nبستر آخرت، عذاب و حساب و کتاب و انذار\nان لنا للاخره و الاولی، ان الینا ایابهم ثم ان علینا حسابهم، کل شیءً احصیناه کتابا فلن نزیدکم الا عذابا\nانا انذرناکم عذابا قریبا، کلا لئن لم تنته لنسفعاً بالناصیه، فسنیسره للعسری\nفلن نزیدکم الا عذابا، ثم رددناه اسفل سافلین\nالم نجعل الارض مهادا... و جعلنا النهار معاشا وبنینا فوقکم سبعا شداداً و جعلنا سراجا وهاجا و انزلنا من المعصرات ماء ثجاجا لنخرج به حبا و نباتا..\nانا صببنا الارض صبا ثم شققنا الارض شقا فانبتنا فیها حبا و...\nضمیر "ما" در مورد خداوند بیش از چهل بار در جزء سی ام، در بسترهای ذکر شده فوق، بکار رفته است، اما ضمیر "من" در مورد پروردگار فقط پنج بار بشکل ذیل آمده است که اختصاص به نقش مستقل پروردگار دارد:\nدو بار قسم (فلا اقسم بالشفق، فلا اقسم بالخنس)\nدعوت به بهشت مخصوص: فادخلی فی عبادی و ادخلی جنتی\nانذار از آتش: فانذرتکم ناراً\nالبته مواردی که خداوند با ضمیر سوم شخص (هو، هاء) یا اسم ظاهر (الله، رب، رحمن) در آیات یاد می شوند فراوان اند، اما در اینجا سخن از ضمائر "من" و "ما" می باشد.اینک به موارد کلی نقش "ما" توجه کنید:\n۱- امداد "ما" (خداوند) به تبه کاران\nازجمله شگفتی های تفاوت "من" گفتن و "ما" گفتن خدا در این است که "من" خدا فقط به راه سعادت بندگان را کمک می کند، اما "ما"ی او هرکس رادر هر راهی که خودش انتخاب کند، صرفنظر از حق و باطل یا هدایت و ضلالت، مدد می رساند! و این به راستی از مسائل شگفتی است که با دید بسیاری از ما درباره خدا و نظاماتی که در جهان قرار داده مغایرت دارد.\nخدا وقتی می گوید "من"؛ مشیت حکیمانه خود را، که فقط به هدایت و سعادت رساندن انسان است، بیان میکند. اما وقتی می گوید "ما"؛ سیستم و نظامی را که در بر جهان حاکم ساخته و طبق قوانین علت و معلولی آن، هر عملی عکس العملی طبیعی خود را بروز می دهد، مورد نظر دارد. در این حالت اگر کسی راه ضلالت و طغیان را هم طی کند و به زینت های زندگی دنیا دلبسته شود، در مسیری که خود برگزیده، هرچند خلاف خواست خدا و موجب خسران او باشد، مورد امداد الهی قرار می گیرد!\nقرآن به صراحت اعلام می کند: "هرکس طالب لذات زودگذر دنیا باشد، ما نیز به زودی طبق مشیت (نظام) خود به آنکه بخواهیم عطا می کنیم (هرچند مسیری را برگزیده که) بزودی نکوهیده و مطرود به دوزخی که برایش قرار داده ایم درمی آید و هرکس آخرت را اراده کند و در این راه تلاش نماید و مؤمن هم باشد، تلاش این گروه نیز به نتیجه مثبت خود خواهد رسید" (۸)\nنکته بسیار مهم این است که آشکارا این حقیقت مهم را اعلام میدارد:\nکلا نمد هؤلاء و هؤلاء من عطاء ربک و ما کان عطاء ربک محظوراً (۹)\n"ما" به هر دو دسته (دنیا پرستان و آخرت طلبان) کمک میکنیم، چرا که بخشش پروردگار تو از هیچ کس بازداشته نیست(هیچکس از آن محروم نمی شود)\nمی دانم که قبول این سخن چقدر با تصور عمومی، که خدا را فقط مددکار نیکان و اهل هدایت می شناسد، مغایرت دارد. بناچار باید به مثالی برای روشن تر شدن موضوع متوسل شوم:\nهدف از تأسیس دانشگاه چیزی جز تعلیم و تربیت در رشته های مختلف علمی و هنری نیست، اما برای تفنن و تفریح سالم و به خاطررفع خشکی وخستگی از محیط های آموزشی، اماکن ورزشی و تفریحی و کافه تریا هم در کنارش می سازند. حال اگر کسی بخواهد به جای حضور در کلاس، تمام اوقات خود را در اماکن غیر علمی. بگذراند، نه تنها مانع و مزاحمش نمی شوند و امکانات موجود را از اودریغ نمی دارند، بلکه در آنچه خود برگزیده، فرضا اگر خواسته باشد یکسره ورزش کند، او را کمک هم خواهند کرد، هر چند کارنامه ای برای رشته های علمی به او تعلق نخواهد گرفت!\nنظام خداوند برای آدمیان با اختیاری که به آنها عنایت کرده، عینا چنین است. او هدف از دانشگاه هستی را از طریق رسولان وکتابهایی که فرستاده برای ما تبیین کرده است. سرنوشت نهایی قبول شدگان و مردودین این نظام را نیز با تصاویری تمثیلی از جهان آخرت و بهشت و جهنم آن، برای ما ارائه داده و هیچ اجباری برای انتخاب رشته تحصیلی و تلاش آن قائل نشده است، بلکه این میدان را یکسره به آزادی و انتخاب مستقل ما سپرده تا خود سرنوشت خویش را رقم بزنیم. در این جهان هرکس راه ضلالت برگزید و در آن گام بردارد، "رحمانیت" پروردگار انتخاب او را ارج می نهد و او را در آن راه مددی رساند! هرچند به نتیجه خسران آور انتخابش، که چیزی جز بازتاب منفی عمل (عذاب) در دنیا یا آخرت نیست ، خواهد رسید:\nمریم (۷۵) قل من کان فی الضلاله فلیمدد له الرحمن مدا حتی اذا راوا مایوعدون ....\nنظام خداوند به گونه ای است که نه تنها گمراهان، بلکه طغیان کنندگان را نیز مدد می رساند!\nبقره ۱۵ (درباره منافقان) ...و یمدهم فی طغیانهم یعمهون (آنها را در طغیان و سرکشی شان مدد میرساند)\nیعنی اگر به جای خیر و خدمت به همنوعان، راه خلاف و خیانت و ظلم و جنایت را هم طی کند، طی نظاماتی که خدا بر روح و روان بشر حاکم ساخته است، استعدادهای او در همان جهت رشد می کند و نیرومند می گردد. جنایتکاری که بار اول دست و دلش از قصد جان یکنفر می لرزید، بتدریج آنچنان تسلطی در این راه پیدا میکند که با قتل هزاران نفر لحظه ای عذاب وجدان احساس نمی کند!\nچرا چنین است؟ ...پاسخ جز این نیست که در نظام علت و معلولی، و در سیستمی که هر عملی را عکس العملی متناسب و مساوی با آن است، "عمل" ما بازتاب وجودی ما محسوب می شود و خداوند "عمل" هرکس را (بد یا خوب) به تمامه به خودش انعکاس میدهد و ذره ای از آن فرو نمی کاهد.\nنگاه کنید به شاهد ذیل:\nهود (۱۵و۱۶) من کان یرید الحیوة الدنیا و زینتها نوف الیهم اعمالهم فیها و هم فیها لا یبخسون اولئک الذین لیس لهم فی الاخرة الا النار و حبط ما صنعوا فیها و باطل ما کانوا یعلمون\nآنان که یکسره زندگی دنیا و زیور آن را می طلبند، نتیجه تلاششان را در همین دنیا به طور کامل به آنها خواهیم داد و در آن مورد کاهش قرار نمی گیرند (حقشان پایمال نمی شود). آنها در آخرت جز آتش اعمالشان (نصیبی) ندارند و آنچه در دنیا کرده اند، به باد رفته و اعمالشان تباه است.\nاین واگذاری سرنوشت به خود ما واقعاً تکان دهنده است، بخصوص وقتی سکوت او را در برابر سیاهکاری خود علامت رضا میدانیم و فکر می کنیم همینکه اتفاقی نمی افتد و عکس العملی تنبیهی نشان نمی دهد، لابد مسئله ای نیست!؟... و غافل هستیم که قلم سرنوشت را بدست تقدیر خودمان سپرده است.\nیا اینکه فکر میکنیم آنها که دنیا طلبی کرده و به ثروت های کلان رسیده اند، از مسیر دیگری غیر از مقررات الهی و خارج از نظام او به آن دست یافته اند (۱۰)، در حالیکه در قرآن به صراحت تأکید شده است :\n... من یرد ثواب الدنیا نؤته منها و من یرد ثواب الاخرة نؤته منها و سنجزی الشاکرین.\n...هرکه خواهان پاداش (دستاورد) دنیا باشد، از آن نصیبش خواهیم کرد و هر که خواهان پاداش آخرت باشد [نیز] از آن نصیبش خواهیم کرد و سپاسگزاران را پاداش [ی مخصوص] خواهیم داد.\nاین بخش را با این آیه روشنگر، که تشبیهی است از زندگی به مزرعه که هر کس کشته خویش درو می کند، به پایان می بریم، البته با ذکر این تفاوت که محصول مزرعه دنیا موقت و محدود است زراعت آخرت، هم محصول دنیایی دارد و هم محصول فراوان ابدی:\nشوری (۲۰) من کان یرید حرث الاخرة نزدله فی حرثه و من کان یرید حرث الدنیا نؤته منها و ما له فی الاخرة من نصیب\nهر کس در ایام زندگی خواهان کشت آخرت باشد، کشته اش افزون می کنیم و هرکس یکسره کشت دنیا خواسته باشد، به او نیز از دنیا میدهیم، اما برای او در آخرت نصیبی نخواهد بود.\n۲- پدیده وحی\nدر مورد پدیده "وحی" و نزول قرآن بر پیامبر اسلام، یا نزول کتاب به سایر پیامبران نیز خداوند عمدتا ضمیر "ما" را بکار برده است، زیرا دراین فرآیند که طبق "نظامات" ویژه ای تحقق می یابد، علاوه بر خدا، نیروی منتقل کننده ای، که در اصطلاح قرآن جبرئیل یا امین وحی یا روح القدس نامیده میشود، دخالت دارد. علاوه بر آن، گیرنده وحی نیز تا قابلیت "یعنی ظرفیت تحویل وحی و صلاحیت کافی را احراز نکرده باشد، این فرآیند انجام نمی شود. پس "ما" در اینجا اشاره به :\n۱- خدا (فرستنده)،\n۲- فرشته وحی (واسطه)،\n۳- پیامبر (گیرنده)،\nدر چهارچوب نظاماتی ویژه دارد.\nالبته کسانیکه "وحی" را نمی پذیرند، یا چنین مکانیسمی را، که یکطرفش به ماوراء محسوس ارتباط دارد، قابل اثبات علمی نمی دانند، ترجیح می دهند قرآن را محصول نبوغ فکری پیامبر و نتیجه اندیشه های مستمر او در گرفتاریهای عمیق مردم مکه و قبائل عقب افتاده پیرامونش بدانند. با توجیه فوق، که نقش رسول نیز در "ما"ی گسترده گنجانیده می شود، علاوه بر پاک سرشتی های پیامبر که زمینه ساز القای وحی بود، چه بسا نیک نگری های او نیز نقش داشته است.\nنگاه کنید به آیاتی که مؤکدا نزول قرآن را به "ما"ی خدا (نه "من" او) نسبت می دهد:\nسوره ۹۷ آیه۱ : انا انزلناه فی لیلة القدر (ما آنرا در شب قدر نازل کردیم)\nسوره ۱۵آیه ۹: انا نحن نزلنا الذکر و انا له لحافظون (ما خودمان، ذکر را نازل کردیم و ما نگهدار آن هستیم)\nسوره ۱۰۸ آیه ۱: انا اعطیناک الکوثر ...(ما به تو کوثر را عطا کردیم)\nسوره ۹۴ آیه ۱: الم نشرح لک صدرک، و وضعنا عنک وزرک ... و رفعنا لک ذکرک (آیا ما سینه تو را گشاده نکردیم و....)\n۳- آفرینش جهان و انسان (تکامل در بستر طبیعت و در سایه قوانین)\nتنها موضوع "وحی"، یا الهام حقایق معنوی به برگزیدگان از نوع بشرنیست که مستلزم نوعی مشارکت یا هماهنگی میان عوامل مختلف است تا "فاعلیت" از بالا را با "قابلیت" از پایین پیوند دهد، در مورد طبیعت نیز چنین است، هم خلقت انسان از نطفه ای ناچیز توسط "ما"ی خالق انجام شده، و هم گسترش زمین، پیدایش کوهها، تشکیل ابر و نزول باران، شب و روز، خواب و بیداری، ... همه و همه محصول دست اندر کاری عوامل مختلفی است که قرآن همه آنها را، از آنجا که کارگزار فرمان خدا هستند "ما" نامیده است: به مثال زیر توجه کنید:\nحجر ۲۳ – انا لنحن نحیی و نمیت و نحن الوارثون\n(ما خودمان حیات می بخشیم و می میرانیم و ما میراث برانیم)\nانسان ۲ – انا خلقنا الانسان من نطفة امشاج نبتلیه فجعلناه سمیعا بصیرا. انا هدیناه السبیل ... انا اعتدنا...\n(ما انسان را از نطفه درهم آمیخته ای آفریدیم تا او را بیازماییم. از این روی شنوا و بینایش کردیم. ما راه را به او نشان دادیم ... ما برای کافران مهیا کرده ایم کیفرهای...)\nنباء ۶ ، ۱۵- الم نجعل الارض مهادا ....و خلقناکم ازواجا و جعلنا نومکم ... و جعلنا النهار ... و بنینا فوقکم ... و جعلنا سراجا ... و انزلنا من المعصرات ... لنخرج به\n(آیا ما زمین را مهد آرامش شما قرار ندادیم ... و ما شما را نرو ماده ....و ما خوابتان را .... و ما روز را ... و ما بالای سر شما ... و ما خورشید را .... و ما از ابرهای متراکم .... تا از زمین خارج کنیم....)\n۴- عذاب (نقش خدا در تقدیر نظامات، تأثیر طبیعت و عکس العمل آن، نقش آدمی در انتخاب و انحراف)\nعذاب در حقیقت رنجی است که بازتاب رفتار ناهنجار ما به طور طبیعی محسوب می شود. همچنانکه سوء تغذیه ما را گرفتار: دل درد، سردرد و مسمومیت می کند و به اصطلاح "عذاب" می دهد، و در صورت استمرار، موجب بالا رفتن قند و چربی خون گشته عوارض بسیار جدی تری مانند دیابت و عوارض قلبی و مغزی بوجود می آورد.\nخداوند در قرآن عذاب را عموما با ضمیر "ما" به خودش و عوامل مؤثر دیگر نسبت داده است. خودش به عنوان قانونگزار و مسبب الاسباب و علت اصلی، و عوامل دیگر به عنوان سلسله واسطه ها و تأثیر گذارهای عمومی. اما متأسفانه بسیاری از مردم با فراموش کردن عوامل تأثیر گذار، خدا را همچون جلادی تصور می کنند که یکسره در فکر عذاب بندگان است و با تهدید و تنبیه می خواهد آنها را به اطاعت مجبور سازد. نگاه کنید به آیات ذیل :\nسوره ۷۶ آیه ۴ – انا اعتدنا للکافرین سلاسلا و اغلالا و سعیرا (ما برای کافران در نظامات خود بندهای دست و پا گیر، غل های اسیر کننده و آتش فراهم کرده ایم)\nسوره ۳۶ آیات ۸ و ۹ – انا جعلنا فی اعناقهم اغلالا...و جعلنا من بین ایدیهم سدا.... فاغشیناهم...\nسوره ۱۸ آیه ۲۹ – انا اعتدنا للظالمین ناراً\nسوره ۱۷ آیه ۱۰- ان الذین لا یؤمنون بالاخرة اعتدنالهم عذابا...\nسوره ۲۵ آیه ۱۱- اعتدنا لمن کذب بالساعة سعیرا\nاگر نگاهی به قبل یا بعد آیات فوق بکنیم، به وضوح در میابیم که علت عذاب در ناباوری، تکذیب و ظلم خودشان و بازتاب رفتارشان در چارچوب نظامات الهی می باشد.\n۵– فتح و پیروزی\nدر آغاز سوره فتح آمده است:\nما برای تو فتح آشکاری گشودیم!\nآیا واقعا خدا خودش پیامبر را پیروز کرد؟ در این صورت چرا من نگفته است؟ چرا نگفته انی فتحت لک ... علاوه برآن، آیا چنین سخنی ندیده گرفتن نقش رسول در تدبیر و تلاش همه جانبه و نقش مؤمنان مجاهد، همچنین نقش ملائک یعنی نیروهای امدادرسان هستی محسوب نمی باشد ؟ حال اگر می گفت: تو پیروزی آشکاری به دست آوردی ؟ چنین به نظر می رسید که تنها عامل اصلی در شکست و پیروزی خود شخص است. پس وقتی می گوید "ما"؛ منظور کل نظام و سیستمی است که بر جهان و جوامع انسانی حاکم است و در این نظام، خود ما هم نقشی داریم. یعنی مجاهدات پیامبر و مسلمانان موجب فتح گردید، اما درچارچوب نظامات خدا!\n۶- آزمایش و امتحان\nموضوع آزمون انسان با انواع مشکلات و مصائب، از موضوعات دامنه دار قرآن است که با واژه های مختلفی همچون: ابتلاء، فتنه، امتحان و تمحیص، که هر کدام برای خود معنای ویژه ای دارند، بیان شده است. نکته قابل توجه در ارتباط با موضوع این مقاله، بکار بردن ضمیر "ما" در مورد خداوند در کلیه این موارد است، به طوریکه حتی یک مورد هم ضمیر "من" دیده نمی شود. چرا که هیچ آزمونی یکطرفه نیست و علاوه بر امتحان دهنده و امتحان گیرنده، اشخاص یا اموری که امتحان در ارتباط با آنها انجام می شود نقش دارند.\nبه عنوان مثال واژه "ابتلاء" با مشتقات آن ۳۸ بار در قرآن به کار رفته است(۱۱). جالب اینکه در کلیه مواردیکه این عمل به خدا نسبت داده شده است، صرفنظر از مواردیکه ضمیر غائب یا اسم ظاهر بکار رفته است، همواره ضمیر متکلم مع الغیر یعنی "ما" استفاده شده است. مثل : فتنا، لنفتنهم، و هرگز ضمیر "من" بکار نرفته و گفته نشده است: "فتنت"!\nمثال های فراوانی در زمینه های زندگی فردی و اجتماعی می توان مطرح کرد که تفاوت ضمائر "من" و "ما" را آنگاه که پای نقش خداوند به میان می آید نشان می دهد. توجه به این نکته بسیار اساسی دید ما را نسبت به پاره ای از پدیده های جهان متحول می سازد.\nهمانطور که گفته شد، در قرآن هرگاه مسئله توحید در پرستش و دعا مطرح باشد، تأکید و تمرکز فوق العاده ای روی ضمیر "من" انجام می شود تا واسطه ها و اسباب علت و معلولی تحت الشعاع تجلی او قرار گرفته و محو شوند. در اینجا خدا خود را "من" معرفی می کند تا حاجب و نصرت وشفاعتی از غیر او طلب نشود. اما در بقیه موارد، با تمرکز روی ضمیر "ما" ، عقل جستجوگر بندگان را دعوت می کند تا دست خدا و قوانین او را در طبیعت و جلوه های مختلف حیات و حرکت مشاهده کنند، در این نگاه خود ما نیز جزئی از آن "ما"ی کلی می شویم و نقش ایفا می کنیم.\nزمینه های مشترک "من" و "ما" !\nدر بخش پیشین زمینه های مستقل ضمائر من و ما را، آنگاه که درباره خدا بکار میرود، دیدیم؛ در بسیاری از زمینه ها وموضوعات، خداوند فقط با ضمیر اول شخص مفرد، یا اول شخص جمع سخن می گوید، اما زمینه هائی هم در قرآن وجود دارد که به تناسب موضوع و مقصودی که در آیات مورد نظر بوده، گاهی ضمیر مفرد و گاهی ضمیر جمع بکار برده شده است. این موارد بسیارند، ذیلا به اهم آنها اشاره می شود.\nمشتقات کلمه "عذاب" با اینکه ۳۷۳ بار در قرآن بکار رفته است، با اینحال مواردی که خداوند آنرا با ضمیر اول شخص مفرد یا جمع (من و ما) به خود نسبت داده است بسیار کم (فقط ۱۹ مورد) می باشد. البته با ضمیر غائب سوم شخص یا اسم ظاهر (الله، رب) تعداد بیشتری تکرار شده است. به نظر می رسد دلیل این امر ارتباط عذاب با عملکرد خود آدمی می باشد. تفاوت ضمائر "من" و "ما" در ترکیب با کلمه عذاب، تفاوت نگاه به آیه را در تأکید بر جنبه توحیدی یا جنبه تأثیر گذاری عوامل گوناگون نشان می دهد.\nاز ۲۷۵ مرتبه ای که مشتقات عبادت در قرآن بکار رفته است، کلمات عبد و عباد، جمعا ۱۷ بار با ضمیر "ما" و ۲۱ بار با ضمیر "من" ترکیب شده است (۱۹×۲=۳۸=۱۷+۲۱) سؤال اساسی در این است که ما همه عبد خدا هستیم و طبیعی است که گفته شود: عبدی یا عبادی (بنده من یا بندگان من)، اما عبادنا (بندگان ما) سؤال برانگیز است! چرا در این گونه موارد ضمیر اول شخص جمع بکار رفته است؛ مگر ما بنده یک جمع هستیم؟\nمردمان عادی و عموم پیروان پیامبران مخاطب قرآن بوده اند، همواره آنان را بندگان "من" (عبادی) خطاب کرده است، اما در کلیه مواردی که مخاطب آیه خود پیامبران یا برگزیدگان ممتاز و متقی از امت بوده اند، همیشه آنانرا بندگان "ما" (عبادنا، عبدنا) خوانده است. گویا درک جامع و گسترده و همه جانبه پروردگار که مستلزم بصیرت یافتن بر نقش فرشتگان، تقدیر و قضا و مشیت (قوانین علت و معلولی) و نقش انسان می باشد، منحصراً برای انبیاء و انسانهای متعالی ممکن شده است.\nگرفتار شدن شخص به عواقب اعمالش را در فرهنگ قرآن "اخذ" شدن می گویند. این واژه ۲۷۱ مرتبه با مشتقاتش تکرار شده است، فقط ۳۰ مورد آن با ضمائر اسم مشخص مفرد و جمع به خدا نسبت داده شده است (۲۵ بار با ضمیر جمع اخذنا و ۵ بار ضمیر مفرد أخَََذْتُ). دقت در موارد ذکر شده نشان می دهد، اخذ الهی هرگاه با ضمیر مفرد (أخَََذْتُ) آمده است به دنبال اتمام حجت و مهلت کافی بوده و جنبه ناگهانی و هلاک کننده داشته است. اما با ضمیر جمعی (أخَََذْنا) مشارکت عوامل طبیعت را در فرآیند تدریجی علت و معلولی نشان میدهد.\nمشتقات واژه "آیه" به معنای نشانه ای برای خداشناسی و علامتی برای هدایت به سوی او جمعاا ۳۸۲ بار در قرآن تکرار شده است(۱۲)، از این تعداد، ۱۴ مورد آن "آیاتی" (نشانه های من) و ۹۲بار "آیاتنا" (نشانه های ما) می باشد.\nالف – با ضمیر اول شخص جمع (ما) ۶ بار (عذابنا، عذبنا، نعذب) و با ضمیر اول شحص مفرد (من) ۱۳ بار (عذابی، عذاب و اعذب) می باشد. آیه ۸۷ سوره کهف نیز با ضمیر جمع آمده است اما فاعل آن غیر خدا می باشد.\nدر ضمن عدد ۱۹ در این محاسبه منطبق با عدد ۱۹ در سوره مدثر در مورد تعداد خازنان جهنم می باشد.\nب – البته یکبار هم این ضمیر در مورد غیر خدا آمده است.(توبه ۵۰).\nبا مختصری تدبر معلوم می شود در مواردی که ضمیر فردی (آیاتی) بکار رفته است، منظور آیات تشریعی، یعنی حقایق ایمانی در تورات و انجیل و قرآن می باشد و مسئله تلاوت، قصه کردن قرآن، استهزاء، دین فروشی، انصراف و تکذیب مطرح شده است، که تماما به موضوع و محتوای کتاب الهی بر می گردد. اما در مواردی که ضمیر جمعی (آیاتنا) بکار رفته است، همه گونه نشانه، از آیات تشریعی گرفته تا آیات تکوینی (در طبیعت) و معجزات را نیز شامل می شود. بنابراین دامنه آیات با ضمیر جمع بسیار گسترده تر است.\nمیدان عمل دادن\nواژه "املاء" به معنای مهلت و مدت دادن (به کافران) ده بار در قرآن آمده است که به جز یک مورد که خداوند این فعل را با ضمیر اول شخص جمع به خود نسبت داده، بقیه موارد همواره اول شخص مفرد آمده است. مثل :\nواملی لهم ان کیدی متین (قلم ۴۵ و اعراف ۱۸۳)\nاملیت لهم (حج ۴۴ و رعد ۳۲)\nداستان ابتلای آدم در بهشت\nقصه گزینش آدم و اسکان او در بهشت و ابتلای او در قضیه میوه ممنوعه جمعا در سه سوره قرآن آمده است که در این آیات خداوند ۵ بار با ضمیر "من" و ۶ بار با ضمیر "ما" با آدم و همسرش سخن گفته است. تفاوت این ضمائر با توجه به سیاق آیات، از موضوعات با ارزش قابل تدبر می باشد\nنعمتهای خاص و عام به بنی اسرائیل\nداستان حضرت موسی (ع) و قوم او بنی اسرائیل در سوره های متعددی از قرآن تکرار شده است که به تناسب موقعیت، می توان جلوه های گوناگون نعمت های خداوند بر این قوم را، که با دو نوع ضمیر یادآوری شده است، مشاهده کرد.\nاز آشکارترین موارد این تنوع، آیات ۴۰ به بعد سوره بقره است که در آغاز برای سوق دادن آنها به پرستش توحیدی، یعنی وفای به عهد خدائی، خشیت انحصاری از او نه دیگران، و ایمان به آنچه نازل کرده است، فقط با ضمیر اول شخص مفرد (من)، رژه وار یک سلسله از نعمات اختصاصی را که ویژه آنان بوده، به شرح ذیل بیان می کند، آنگاه از آیات ۴۷ به بعد در آیات گسترده ای منحصراً با ضمیر جمع به نعمتهای عام که به آنها عنایت کرده اشاره می کند. به هر دو حالت نگاه کنید:\nالف ) با ضمیر فردی (۱۴بار)\nیا بنی اسرائیل اذکروا نعمتی التی انعمت علیکم و اوفوا بعهدی اوف بعهدکم و ایای فارهبون و آمنوا بما انزلت .... و لا تشتروا بآیاتی ثمنا قلیلا و ایای فاتقون ....\nیا بنی اسرائیل اذکروا نعمتی التی انعمت علیکم و انی فضلتکم علی العالمین.\nب) با ضمیر جمعی (۳۲ بار تا آیه ۹۳)\nنجیناکم، فرقنا، اغرقنا، واعدنا، عفونا، اتینا، بعثناکم، ظللنا، انزلنا، رزقنا، ظلمونا، قلنا، نغفر، سنزید، اخذنا، رفعنا، جعلنا، ایدنا و .....\nآیات مربوط به بنی اسرائیل از زمینه های مناسبی برای شناخت تفاوت کاربرد ضمائر جمعی و فردی در مورد خداوند می باشد.\nاین بحث را قلمرو گسترده ای است که در این مختصر به گوشه ای از آن اشاره شد، نگاه عمده این مقاله به مواردی بود که خداوند خود را با ضمائر فردی یا جمعی مطرح کرده است. مواردی که ضمیر سوم شخص غائب بکار رفته و یا مواردی که مستقیما اسامی او،همچون الله، رحمن، رب و.... بکار رفته است، نیازمند بررسی مستقلی است. امید است قرآن پژوهان آگاه تری این بحث را پیش ببرند.\n(۱) هود ۱۲۳- تمامی امور به سوی او برمیگردد.\n(۲) از آنجاییکه این شمارش به صورت شخصی و با جستجوی چشمی انجام شده است، ممکن است تا دو سه درصد خطا داشته باشد. البته اگر همه ضمائر جمع و مفرد قرآن درباره خدا بود، می توانستیم این کار را باکمک کامپیوتر و دقیق تر انجام دهیم، ولی از آنجاییکه ضمائر مذکور درباره انسانها و فرشتگان نیز بکار رفته است، ناگزیر برای شناخت تفاوت ها، ضرورت داشته است با چشم وبا تأمل و تفکیک این تحقیق انجام شود. جدول ضمیمه در انتهای مقاله موقعیت این ضمائر را نشان می دهد.\n(۳) برای تبیین بیشتر موضوع می توانید به آیات نمونه ذیل (بدون ترجمه) نگاه کنید.\n• مائده ۴۴- انا انزلنا التوریة ... بما استحفظوا من کتاب الله ... و اخشونی و لا تشتروا بآیاتی و من لم یحکم بما انزل الله فاولئک هم الکافرون\nدر آیه فوق، دو بار ضمیر مفرد، دو بار ضمیر جمع و دو بار اسم الله آمده است.\n• آل عمران ۱۹۵- فاستجاب لهم ربهم انی لا اضیع عمل عامل ...اوذوافی سبیلی ... لاکفرن ... لادخلنهم... ثوابا من عند الله و الله عنده حسن الثواب\nدر این آیه ۵ بار ضمیر مفرد، سه بار اسم الله و رب و ۲ بار سوم شخص (فاستجاب – عنده) آمده است.\nثواب از مقام عظیم "الله" است، اما اجابت دعا، پاک کردن گناهان و داخل کردن بهشت با ضمیر "من" است که اختصاص را می رساند.\n• بقر ه ۱۵۹ و ۱۶۰- ان الذین یکتمون ما انزلنا ... بیناه للناس ... یلعنهم الله ... فاولئک اتوب علیهم و انا التواب الرحیم\n۠۲بار ضمیر جمع (انزلنا – بیناه)، ۲ بار ضمیر مفرد (اتوب – انا)، ۳ بار اسم ظاهر (الله و تواب الرحیم).\n• کهف ۵۰ و ۵۱ – و اذ قلنا للملئکه ... ففسق عن امر ربه ... ما اشهدتهم ... و ما کنت ....\nترکیبی از ضمائر مفرد و جمع و اسم رب\n• قصص ۷۴ و ۷۵ – یوم ینادیهم فیقول این شرکائی الذین کنتم تزعمون – و نزعنا ... فقلنا ... ان الحق لله ...\nضمیر اول شخص مفرد : شرکائی\nضمیر اول شخص جمع : نزعنا و فقلنا\nضمیر سوم شخص غائب : ینادیهم فیقول\nاسم ظاهر : الله\n(۴) از جمله می توان به این موارد اشاره کرد:مائده ۱۲،اعراف ۱۴۵و۱۴۶- کهف ۵۶ – مریم ۲۱– مدثر ۱۱ و ۱۶\n(۵) عدد هفت به طور سمبلیک دلالت بر کثرت و بی نهایت بودن می کند.\n(۶) واقعه ۷۵، الحاقه ۳۹، معارج ۴۰، قیامة ۱و ۲، تکویر ۱۵، انشقاق ۱۶و بلد ۱\n(۷) مثل: هود ۳۷و ۴۶، مؤمنون ۲۷، بقره ۱۲۴تا ۱۲۶، حج ۲۶، آل عمران ۵۵و ۵۶، نمل ۹و ۱۰، قصص ۳۰، مائده ۱۱۰تا ۱۱۵( ۱۵بار "من")، مریم ۹و ۲۱، ابراهیم ۳۱.\n(۸) سوره اسراء آیات ۱۸و ۱۹\n(۹) اسراء ۲۰\n(۱۰) یکی از پزشکان عزیز و عالیرتبه در رشته قلب می گفت، برخی از خانواده های مریض های بدحال می گویند آقای دکتر شما دارو و درمان و عملتان را انجام دهید، ما هم دعا می کنیم و به خدا متوسل می شویم. آنها نمی دانند خواص دارویی و درمان ما نیز طبق مشیت خدا و به وسیله او انجام می شود.\n(۱۱) ترکیب سه گانه، ضمیر "ما"، اسم ظاهر و ضمیر غائب را در سوره انشراح به شرح ذیل می بینیم:\nسنقرئک فلا تنسی الا ماشاءالله انه یعلم الجهر و ما یحفی\nدر قسمت اول (سنقرئک ...) ضمیر "ما" بکار رفته است ( ما به زودی تو را خوانا می کنیم)\nدر قسمت دوم ( الا ماشاءالله)، اسم ظاهر یعنی "الله" مصرف شده است ( به جای الا ما اشاء)\nدرقسمت سوم (انه یعلم الجهر) ضمیر سوم شخص غائب مورد استفاده قرار گرفته است.\nبه این ترتیب نقش خدا در دو زمینه "ما" و "او" (اسم ظاهر یا ضمیر غائب) نشان داده است.\n(۱۲) آل عمران ۱۷- و لا یحسبن الذین کفروا انما نملی لهم خیر لانفسهم ....


خصوصیات آبمیوه سان استار نیم لیتریعرضه آبمیوه سان استار نیم لیتری\nقیمت آبمیوه سان استار نیم لیتری در بازار با در نظر گرفتن شرایط متعدد و توسط خود شرکت سان استار تعیین می شود و به بازار اعلام می گردد. سان استار یک برند فوق العاده محبوب، نه تنها در ایران بلکه در کل خاور میانه است. طعم ویژه و فوق العاده خاص آبمیوه سان استار، می تواند هر سلیقه ای را به طور کامل به خود جذب نماید. قیمت این نوشیدنی درجه یک، به نسبت کیفیت آن فوق العاده مناسب می باشد. این روز ها شاهد استفاده از این آبمیوه در مهمانی ها و مجالس رسمی بزرگ نیز می باشیم و این امر قطعا مهر تاییدی بر کیفیت این آبمیوه است.\nخصوصیات آبمیوه سان استار نیم لیتری\nاز اصلی ترین دلایل محبوبیت آبمیوه سان استار نیم لیتری، خصوصیات متعدد و ویژگی های شگفت انگیز آن می باشد. سان استار در حال حاضر بیش از 12 مدل طعم دارد که در این بین وجود یکسری طعم های فوق العاده خاص، توجه خیل عظیمی از مردم را به خود جلب نموده است.\nنوشیدنی پیناکولادا سان استار، نوعی متفاوت با طعم بسیار خاص و با خواص خیلی زیاد، پکیجی ایده آل را برای مشتریان به ارمغان آورده است. پس در جهت اشاره به خصوصیات متعدد برند سان استار، می توان به وجود تنوع طعم ها و وجود طعم هایی اشاره کرد که قبل از آن در بازار وجود نداشته است.\nهمچنین قیمت سان استار با برند های رقیب موجود در بازار، تفاوت چندانی ندارد در حالی که کیفیت آن با سایر رقبا، قابل مقایسه نمی باشد.\nعرضه آبمیوه سان استار نیم لیتری\nعرضه آبمیوه سان استار نیم لیتری در بازار با کیفیت بسیار ایده آل انجام می شود. تنوع فراوان آبمیوه سان استار باعث شده تا سلیقه های متعددی به این نوشیدنی محبوب جلب شود.\nلازم به ذکر است که آبمیوه های پالپی سان استار، انقلابی عظیم در صنعت آبمیوه ایجاد کرده است. طعم شگفت انگیز نوع پالپی این نوشیدنی باعث رقم خوردن حجم فروش ویژه ای از این نوع آبمیوه شده است که به صورت روز افزون نیز در حال افزایش می باشد.\nکیفیت فوق العاده این محصول باعث شده تا بعضی از خریداران ترجیح بدهند که این آبمیوه را در حجم زیاد تهیه کنند. قطعا خرید عمده همراه با محاسبه شدن قیمت خیلی مناسب و در دسترس بودن محصولات تا مدت طولانی خواهد بود.\nسان استار نیم لیتری در طعم های پرتقال، آناناس، انگور، آووکادو، پیناکولادا (ترکیب آناناس و نارگیل)، انار، هلو، انبه و…. به بازار عرضه می گردد. این تنوع بی شک در محبوبیت فعلی برند سان استار بی تاثیر نبوده است.


کتاب قصه شگفت‌انگيز لئو مسي اثر مايكل پارت|فروشگاه اينترنتي كتاب ديدآور | خرید آنلاین کتاب\nقصه شگفت‌انگيز لئو مسي\nthe amazing story leo messi the flea\nنویسنده: مايكل پارت\nمترجم: ماشاالله صفري\nجزییاتگاسپارت ناراحت بود آقاي مسي، از شما خواهش مي‌كنم، فقط يك روز ديگر صبر كنيد. يك بازي كوچك براي فردا با پسرهاي بزرگ‌تر ترتيب داديم. آقاي ركساچ از المپيك برگشته و قول داده فردا براي ديدن بازي لئو مي‌ياد. چي مي‌گيد؟ يك روز ديگر؟ جرج گوشي تلفن را به سينه‌اش چسباند و به پسرش كه روي چمدان نشسته‌بود و تل...\nگاسپارت ناراحت بود آقاي مسي، از شما خواهش مي‌كنم، فقط يك روز ديگر صبر كنيد. يك بازي كوچك براي فردا با پسرهاي بزرگ‌تر ترتيب داديم. آقاي ركساچ از المپيك برگشته و قول داده فردا براي ديدن بازي لئو مي‌ياد. چي مي‌گيد؟ يك روز ديگر؟ جرج گوشي تلفن را به سينه‌اش چسباند و به پسرش كه روي چمدان نشسته‌بود و تلاش مي‌كرد در آن را ببندد نگاه كرد. لئو با چشماني غمگين پدرش را نگاه كرد. جرج آهي كشيد: خيلي خب آقاي گاسپارت، يك روز ديگر در بارسلون مي‌مانيم.\nنويسنده مايكل پارت\nمترجم ماشاالله صفري\nابعاد 14 * 0.6 * 20.8


Football.ir - عقیل اعتمادی: نشان دادیم تراکتورسازی چه تیمی است\nعقیل اعتمادی: نشان دادیم تراکتورسازی چه تیمی است\nپنجشنبه، ۴ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۲:۰۴ — ورزش۳\nدروازه بان اول تیم فوتبال تراکتورسازی تبریز با بیان اینکه دیدار این تیم در خانه سپاهان سخت خواهد بود، گفت: تلاش می کنیم در ادامه لیگ همچنان در کورس قهرمانی بمانیم.\nعقیل اعتمادی با اشاره به پیروزی این تیم مقابل استقلال اظهار داشت: بازی حساس و سختی با استقلال داشتیم چون این بازی برای هواداران تراکتور سازی اهمیت بسیاری داشت. خدا را شکر که توانستیم با ارایه یک بازی خوب، استقلال را شکست بدهیم.\nوی ادامه داد: در این بازی با تاکتیک عمل کردیم و راه های نفوذ به دروازه حریف را پیدا کردیم. هماهنگی بیشتری نیز در جریان بازی از خودمان نشان دادیم.\nسنگربان تراکتور سازی در خصوص روند خوب این تیم در دیدار با آبی پوشان تهران، بیان کرد: شاید در دیدارهای قبلی، بازی خوبی را به نمایش نگذاشته بودیم ولی در این دیدار بسیار خوب عمل کردیم و نشان دادیم که تراکتور سازی چه تیمی است.\nوی در خصوص نتایج کسب شده تراکتور سازان در فصل جاری، گفت: ما در برخی دیدارهای گذشته می توانستیم پیروز شویم ولی شرایط سخت بود و هر از گاهی بد شانسی به سراغ ما می آمد ولی به نظرم در دیدار با استقلال جبران کردیم. انشاالله روند رو به رشدمان ادامه داشته باشد.\nاعتمادی در خصوص حمایت هواداران از این تیم در بازی مقابل استقلال، اظهار داشت: افتخار می کنم که دروازه بان تراکتورسازی هستم و به همه خانواده و دوستانم همیشه با افتخار می گویم و خواهم گفت که دروازه بان تراکتورسازی هستم، فیلم بازی هایم در تراکتور سازی را به آنها نشان می دهم تا ببینند که تراکتورسازی چه هواداران خوبی دارد.\nوی در ارتباط با بازی هفته سیزدهم تراکتورسازی در خانه سپاهان، اظهار داشت: از روز یکشنبه تمریناتمان را برای بازی با سپاهان شروع کرده ایم. دیدار سختی با تیم صدرنشین لیگ برتر خواهیم داشت ولی ما بازی خودمان را خواهیم کرد تا نتیجه خوبی کسب کنیم و همچنان در کورس قهرمانی در مسابقات لیگ برتر باقی بمانیم.


یک وبگرد | گوناگون\nمکان شما : خانه » گوناگون\nآورده اند که لئوناردو داوینچی موقع کشیدن تابلو “شام آخر” دچار مشکل بزرگی شد. او باید “نیکی” را به شکل عیسی و “بدی” را به شکل یهودا یکی از یاران عیسی که هنگام شام تصمیم گرفت به او خیانت کند, تصویر می کرد. کار را نیمه تمام رها کرد تا مدل های آرمانی اش را پیدا کند. روزی در یک مراسم همسرایی, تصویر کامل مسیح را […]\nچند روز پیش در راهروی یکی از طبقات دانشگاه به تابلویی برخوردم که در آن زمان های مناسب و نا مناسب خواب را نوشته بود. اسم انواع و اقسام خواب و زمان های مناسب و نا مناسب خواب را که من تا بحال نشنیده بودم و برایم جالب بود (و کمی خنده دار) :D به هر حال با گوشی از آن عکس گرفتم تا در فرصت مناسب […]\nامروز هفتم مهرماه سال 91 است. چند روزی است که مشغول انجام کارهای فنی و گرافیکی وبلاگ هستم که بالاخره امروز به پایان رسید که مصادف است با ولادت حضرت رضا (ع) و بهترین فرصت برای شروع بکار وبلاگ. قصد دارم سایتها و سرویس هایی که اینترنت با آنها مواجه میشوم را در اینجا معرفی کنم و از چیزهایی بنویسم که ارزش خواندن داشته باشند … […]


کریسمس و چله؛ مهر ایرانی و میترای رومی | راهک\nویراسته مهدی جامی\n(بخش اول و دوم*)\nمیترائیسم، نام آیین میترا ست به صورتی که در غرب توسعه پیدا کرد. در این مقاله به ریشه های آن، ویژگی های آن و پیوند احتمالی آن با آیین پرستش مهر در ایران می پردازیم.در طول قرن بیستم مهمترین مشکلی که تحقیقات دانشگاهی در باره میترائیسم رومی و میترا خدای ایرانی به آن پرداخته اند مسئله «تداوم» بوده است. یعنی اینکه آیا مهرپرستی در قالب برخی صورتهای نهادینه شده از ایران به امپراتوری روم رفته یا میترائیسم (با برخی ظواهر ایرانی) به عنوان یک نهاد جدید در غرب ابداع شده است؟ گرچه در تحقیقات آغاز قرن بیست و یکم، موضوع تداوم دیگر دغدغه اصلی تحقیقات در مورد میترائیسم غربی نبوده اما در هر حال اهمیت اش کمتر از پیش نیست و دریچه ای است که این مقاله از چشم انداز آن میترائیسم را بررسی می کند. در نخستین قدم به تشریح آیین میترا به گونه ای که در غرب توسعه یافت می پردازیم و تلاش می کنیم آن را بر اساس مصالح باقی مانده از آن، بازسازی کنیم. اما بازسازی کار ساده ای نیست، چرا که هیچ نوع متن ادبی باستانی در باره میترائیسم و هیچ متن مقدس قابل توجهی از متون مقدس میترائیسم باقی نمانده است.\nتشریح میترائیسم غربی\nواژه «میترائیسم» البته اصطلاح مدرنی است. در عهد عتیق، این آئین، «اسرار میتراس» “the mysteries of Mithras” و یا به عبارتی « اسرار پارسیان» “the mysteries of the Persians” شناخته می شد. چگونگی پیدایش دومی اهمیت زیادی دارد. (زیرا) مهرپرستانی که از نظر قومی، بنا به هیچ سند و نشانه ای پارسی نیستند، (هم) خود را از نظر آئینی «پارسی» می دانند.\nبه علاوه، فارغ از اینکه در دوره مدرن دانشوران چه فکر کرده باشند، مهرپرستان باستانی روم خودشان بر این باور بودند که پایه گذار آیین آنها کسی جز زرتشت نیست؛ همان کسی که “غاری را در کوه های مرزی ایران به میتراس، خالق و پدر همه، اختصاص داده بود”، مکانی شاعرانه که “سرشار از گل ها و چشمه های آب روان بود.”\nهویت پارسی مهر\nپارس (یا پارت) در آن دوران رقیب بزرگ روم بود و این دو غالبا با هم در جنگ بودند. با این حال، هیچ نشانه ای در دست نیست که این تضاد هرگز از نظر سیاسی یا اجتماعی برای مهرپرستان مسئله ساز بوده باشد.\nروشن است که هویت آئینی «پارسی» آنها که، پنهان اش هم نمی کردند، مورد قبول همشهریان آنها و مقامات رومی بود. پذیرش سیاسی-اجتماعی مهرپرستان، علیرغم پارسیوار بودن آنها را می توان تا حد زیادی به کمک شاخصه های اجتماعی آنها توضیح داد. آنها آیینی مردانه و تک جنسی داشتند – (زنی در میان آنها نبود)- یعنی عاملی که به خودی خود به حرمت آنها اضافه می کرد یا حداقل از آن کم نمی کرد (در مقایسه با اتهامی که به مسیحیت زده می شد که با دعوت از زنان برای درآمدن از مذهب خود و پیوستن به مسیحیت خانواده را متزلزل می کند).\nجماعت مهرپرست تازه واردان به آیین را از ارتش، از درون خرده بوروکراتهای امپراتوری، از مردان نسبتا موفق و آزاد (یعنی بردگان سابق) و در واقع از هر دو طبقات سرباز و خدمتگزار جلب می کردند یعنی همان گروههایی که سهمی در حاکمیت سیاسی اجتماعی جاری داشتند.\nپیشتر گفتیم که این تصور وجود داشت که «غار» فضای مقدس اصیل و سرنمون (آرکتایپ) میترائیسم است. این تصور که به وسیله یک منبع غیرمهری ( فورفوریوس Porphyry فیلسوف قرن سوم میلادی) گزارش شده، با اطلاعات درونی و شواهد باستان شناسانه تایید شده است. مهرپرستان، در واقع، مکان ملاقات خود را «غار» می نامیدند، چه واقعا غار بوده یا نبوده باشد.\nهرجا غارهای طبیعی وجود داشت از آنها استفاده می شد و اگر نبود، به ویژه در فضاهای شهری (روم و اوستیا)، از اتاق یا مجموعه ای از اتاق ها با ساختاری وسیع تر استفاده می شد که گاهی به شکلی آراسته می شد که شبیه غار باشد.\nامروز این غارگونه ها را میترایه Mithraea (مهرابه) می نامیم که همانند غارهای طبیعی و برخلاف بیشتر معبدهای ساخته شده (دیگر مذاهب)، هیچ فضا و نمای بیرونی شاخص و یا حتی قابل تشخیصی نداشت.این موضوع که مهرپرستان، در «غارها»یی دیدار می کردند که به طور متمایزی طراحی و تزیین شده بود، پیامدهای مهمی برای باستان شناسی این آیین دارد چنانکه به ما در بازسازی میترائیسم کمک می کند. علاوه بر ظاهر غار مانند این مکان ها، مهرابه ها، با دو سکو در دو طرف یک راهروی مرکزی طراحی می شد تا در هنگام صرف غذای آیینی از آن به عنوان نیمکت استفاده کنند (به غذای آیینی پس از این باز می گردیم).\nاین مکان ها همچنین پر بود از ساخته های هنر مقدس مثل مجسمه ها (بیشتر به صورت نقش برجسته)، محراب ها، ظروف سفالی آئینی، فرسک و غیره. (این چیدمان چندان مهری است که) در تشخیص مهرابه ها بعد از آن که باستان شناسان آنها را کشف می کنند، اشتباهی صورت نمی گیرد. بعلاوه هر مهرابه ای این فرصت را هم ایجاد می کند که از طریق آن در باره عضویت (و مراسم تشرف در آیین) آگاهی به دست آوریم.\nمهرپرستان چه کسانی بودند؟\nپراکندگی مهرابه ها که در سرتاسر امپراتوری روم بازیابی شده است، در باره گسترش آیین و ترکیب اجتماعی اش شاید بیشتر از مصالح باقی مانده از دیگر مذاهب آن دوره، از جمله مسیحیت اولیه، به ما اطلاعات می دهد.\nدیدیم که خاستگاه اجتماعی تازه واردان به میترائیسم چه بود. در مورد گستردگی آن هم باید گفت اگرچه تقریبا در همه جای امپراتوری روم پراکنده بود، قدرت آن در غرب لاتین زبان امپراتوری بیشتر بود تا در شرق (عمدتا) یونانی زبان. این آئین به ویژه در شهر روم، و بندر آن: اوستیا، و در طول مرز راین- دانوب یعنی دقیقا جایی که می توان از نمایه اجتماعی آن انتظار داشت، شکوفا شد.\nبدون شک، یکی از نتایج محوریت «غار»، کوچکی اندازه گروه ها یا هسته های مهرپرستان بود. تعداد کسانی که می توانستند روی سکوهای جانبی در یک غار یا اتاق غار مانند، به شکل صمیمانه ای جاگیر شوند و مراسم را اجرا کنند، محدود بود. میترائیسم، مذهب باهمستان (community) های کوچک است. این باهمستان ها مستقل بودند. هیچ مدرکی در دست نیست که بیانگر هر گونه هماهنگی آنها با یکدیگر باشد چه رسد به اینکه قواعدی بگذارند و سلسله مراتبی (مذهبی) ایجاد کنند. پس چیزی مانند «اسقف مهری» وجود ندارد. از این نظر، در مقایسه با مسیحیت هم عصر خود یا نظام دولتی موبدان زرتشتی، اختلاف موقعیت شدیدی دارد.\nباهمستان های مهرپرستی، به عنوان نهادهای اجتماعی، را در میان گروه هایی طبقه بندی می کنند که به زبان امروز «انجمن های داوطلبانه» می نامیم. آئین های رازآمیز باستانی که میترائیسم را هم شامل می شود، غیر انحصاری بودند: به عنوان یک مهرپرست، شما انتطار داشتید و از شما انتظار می رفت که بتوانید به مشارکت تان در دیگر گروه های عمومی اجتماعی ادامه دهید.\nآیین «اسرار میترا» که نام باستانی میترائیسم است، نمونه ای از آیین های «اسرار آمیز» در ادیان باستانی بود. «راز» (سّر) در یونانی، چیزی است که فرد به آن تشرف پیدا می کند. معانی امروزی «اسرارآمیز» یا «رازوارانه» به معنای باستانی «راز» و «سر» ربطی ندارند و اگرچه بیشتر رازهای باستانی، مخفی اند اما پنهان کاری الزامی نیست.\nاز نظر سازمانی کارکرد گروه های میترایی شبیه دیگر انجمن های داوطلبانه بوده اما علاوه بر این، یک سلسله مراتب باطنی هفت مرحله ای نیز وجود داشته است. در مورد اینکه سلسله مراتب تا چه میزان بوده بین پژوهشگران اختلاف نظر هست.\nآیا این سلسله مراتب جهانی بود یا عرفی و محلی و آیا نوعی نظام روحانیت وجود داشت؟ بیشتر پژوهشگران معتقدند که این مرتبه ها، در همه جا و برای همه مهرپرستان ها الزامی نبوده است. همچنین این توافق وجود دارد که تشرف به بالاترین مقام یعنی مقام «پدر» (پیر)، اعمال رهبری در همه جنبه های امور مقدس مهرابه ها بوده است؛ در عمل همه مهرابه ها، صرف نظر از وجود یا عدم وجود مرتبه های دیگر، حداقل یک «پدر» (پیر) داشته اند (در برخی مهرابه ها، دو پدر دیده شده است).\nمهرپرست تازه وارد چگونه تشرف پیدا می کرد؟ به عبارت دیگر، امور مقدس یک مهرابه چه ساختاری داشت؟ پژوهش گران عموما توافق دارند که عمل اصلی، صرف غذای آئینی بود که هم یک ضیافت واقعی بود که تازه واردان بر روی سکوهای مهرابه روبروی هم می نشستند و غذا صرف می کردند و هم ضیافتی آئینی بود برای تجلیل از میترا و خدای خورشید و گاو نری که میترا آن را کشته بود.\nهدف دیگری نیز در اسرار میترایی وجود دارد و مراسم مربوط به آن در همان قطعه فورفوریوس که در بالا آوردیم گواهی شده است که به ما می گوید مهرپرستان مکان مقدس شان را «غار» می نامیدند و چرا.\nقصد مهرپرستان این بود که “تازه وارد را با راز نزول ارواح و عروج دوباره شان آشنا کنند.” برای این قصد آئینی ( که معمولا به عنوان یک هدف تعلیمی، بد فهمیده شده) بود که آنها مکان مقدس شان را شبیه غار درست می کردند چرا که غار «نماد جهان» است که روح برای (تجربه) وجود فانی وارد آن می شود و برای جاودانگی از آن خارج می شود.\nبر این اساس، فورفوریوس در ادامه می نویسد که مهرابه ها با نمادهای کیهانی (که با نظم متناسبی مرتب شده) طراحی و تزئین شده اند تا (غار مقدس) نمونه ای اصیل از جهانی کوچک (میکروکاسم) باشد.\nبرای سایر مراسم تشرف، ما در وهله اول به صحنه های فرسک مهرابه سن ماریا کاپو ویتره (در ایتالیا) متکی هستیم. این صحنه ها، سه چهره را به ما معرفی می کند: تازه وارد که کوچک، برهنه و خوارداشته تصویر می شود و دو مرشد که یکی در جلو و دیگری در پشت تازه وارد قرار دارند و در حال آماده سازی وسایل برای مراسم اند.\nنمادهای فلکی در مهرپرستی\nمیترائیسم، مذهب اختران است. افلاک و اجرام فلکی قابل رویت (خورشید، ماه و پنج سیاره دیگر و ستارگان) همه نقشی در ساختن اسرار میترا داشتند؛ خورشید ضرورتا از بقیه نقشی بزرگ تر دارد چرا که میترا خود، خدای خورشید بود.\nنمادگرایی فلکی (مثلا نمادهایی که ذات البروج را نمایندگی می کردند) آزادانه بر روی پیکره ها و در آثار و اسناد نقاشی شده و در طراحی مهرابه ها به کار گرفته شد تا آن را حقیقتا جهان نما سازد و “تازه وارد را با راز نزول ارواح و عروج دوباره شان آشنا کنند.” به علاوه، هر کدام از این مرتبه های هفتگانه “تحت قیمومت” یکی از سیاره های هفتگانه آسمانی است. در نهایت، در شمایل اصلی آئین میترا، که او را در حال کشتن گاو تصویر می کند، ارتباط چشمگیری بین عناصر استاندارد ترکیب بندی و صور فلکی معینی وجود دارد (مثلا بین کلاغ به عنوان نشانه مهری با صورت فلکی کلاغ /غراب یا Corvus). نمادگرایی فلکی که در اسرار مهری در پیچیده است، البته از ساختمان یونانی-رومی افلاک و اجرام شناخته در نجوم/اختر شناسی آن زمان نشات گرفته است.\nدر اینکه منظور از این نمادگرایی چه بوده اجماعی بین دانشوران وجود ندارد. حتی شماری از پژوهشگران با نفوذ، این خصیصه را صرفا یک عامل تزئینی خرافه ای در نظر گرفته اند که هیچ منظور عمیقی ندارد. اما این برداشت اشتباه است. گیریم که درست باشد هم اثبات یک قضیه سالبه دشوار است. با اینهمه، استدلال علیه مقاصد عمیق در نمادگرایی مهری تا کنون فرض خود را صرفا به این صورت بازتکرار کرده است که: نمادگرایی فلکی فاقد مقاصد عمیق است زیرا خرافی است. تنها فرانس کومون، پایه گذار میتراشناسی مدرن، از این مغالطه مصادره به مطلوب (petitio principii) اجتناب کرده است. وی این کار را با اتخاذ پیشفرض تازه ای انجام داد مبنی بر این که کلدانی ها و «مغ های هلنی شده» در زمان انتقال میتراپرستی ایرانی از ایران به غرب یک لایه ستاره شناسی بر آن افزوده اند.\nخورشیدخدای شکست ناپذیر\nاز آنجا که کارکرد اسرار میترای رومی به معارفه تازه وارد با میتراس پیوند داشت، این آئین به تمامی گرداگرد شخص خدا/میترا شکل گرفته بود. لقب خدای مهری برای باورمندان به او «میتراس خورشیدخدای شکست ناپذیر» (“Deus Sol Invictus Mithras”) بود: بنابراین او «خدا» بود، «خورشید» بود، «شکست ناپذیر» بود و «میترا» بود. علاوه بر خورشید بودن و شکست ناپذیری، باید پارسی بودن را نیز به هویت او افزود، واقعیتی که هم برای پیروانش شناخته بود و برای بیگانگان. از نظر شمایل نگاری او در قالب اگزوتیک غیر رومی به ویژه با لباس شرقی روایت شده است: با شلوار و کلاه «پارسی». – خدایان، تاریخ شخصی خودشان را دارند.\nداستان میترا، در قالب نوشته ای که از روایت شفاهی سرچشمه گرفته باشد باقی نمانده است- اگر چنین نوشته ای وجود داشته، بدون باقی گذاشتن هیچ ردی ناپدید شده است- بلکه به واسطه صحنه هایی که در قالب آثار تاریخی و بیشتر به شکل نقش برجسته های کارشده روی شمایل ها، و محراب ها و آثار متفرقه باقی مانده و نیز در فرسک های روی دیوارهای مهرابه (میترایه) ها به ما رسیده است.\nدر فرسک ها و مجموعه های بزرگ نقش برجسته ها (دومی بیشتر مربوط به استان های مرزی راین و دانوب اند)، مجموعه ای از صحنه های جنبی که اپیزودهای مختلف را نمایندگی می کنند، صحنه مرکزی یعنی صحنه ای را که خدا (میترا)، گاو نر را قربانی می کند، در میان گرفته اند. در اغلب موارد، این شمایل مرکزی (tauroctony)، بیشتر شمایلی خود-بسا است و از جایگاه ممتازش در مرکز صحنه می فهمیم که این شمایل اصلی این آئین است و در نتیجه، کشتن گاو، رویداد اصلی در اسطوره میترا است.\nدر پشت برخی از نقش برجسته های بزرگتر صحنه ای از ضیافت خورشید (Sol) و میترا دیده می شود که بر روی پوست گاو ضیافت برپا کرده اند. بنابراین ضیافت خدا نتیجه قربانی کردن گاو نر است و از آنجا که در غذای آئینی تازه واردان تکرار می شود (به این معنا ست که) عمل اسطوره ای قربانی کردن گاو به دست میترا علت نجات بخش در هر نوع بهره ای است که به پیروان فانی او می رسد که ضیافت دو خدا (خورشید و میترا) را در غذای آئینی خود تکرار کرده اند.\nتعداد صحنه های جانبی (در کنار صحنه کشتن گاو نر) زیاد است و اپیزودهای مختلف این اسطوره را بازنمایی می کند. به عنوان مثال، دنبال کردن و گرفتن گاو نر یا عروج میترا با ارابه خورشید و همچنین اپیزودهای گاه و بیگاهی که تا آنجا که می شود فهمید، اصلا ربطی به میترا ندارد.\nبه علاوه هیچ ترتیب مشخص و قانون خاصی برای چیدن صحنه ها وجود ندارد و تنها، منطق درونی روایت است که به اپیزودها نظم می بخشد (به عنوان مثال صحنه کشتن گاو نر، قبل ازضیافت قرار می گیرد چرا که پوست آن گاو به عنوان پوشش تختگاه برای ضیافت گران به کار رفته است.)\nعلاوه بر قربانی کردن گاو و ضیافت، صحنه تولد میترا نیز صحنه مهمی است. او را نه به شکل کودک بلکه در صورت جوانی نوخاسته در حال برآمدن از سنگ (صخره) می بینیم در حالی که بازوانش را دراز کرده و شمشیری و مشعلی در دست گرفته است.\nبه نظر می رسد او پدری ندارد. اما خطا خواهد بود اگر بگوییم مادر هم ندارد چرا که سنگ (صخره)، که صریحا به عنوان سنگی (صخره ای) که می زاید (Petra Genetrix) شناخته می شود، خود مادر اوست.\nمیترا و دو خدای مشعلدار او\nاز آنجا که کشتن گاو نر، بروشنی مهم ترین عمل خداوند است، و نیز شمایلی که او را نمایندگی می کند، آشکارا بیانگر مفهوم اولیه آئین است، و این صحنه هم به تکرار بازنمایی شده (و هر نمونه تغییرات قابل توجهی نسبت به باقی نمونه ها ندارد) ضروری است تشریح شود.\nدر دهانه غاری، میترا سوار بر گاو نر خنجر را در قلب او کاشته است. یک سگ و یک مار هم سرگرم نوشیدن خونی اند که از زخم گاو جاری است. یک عقرب به بیضه گاو چنگ زده و کلاغی هم بر روی شنل مواج خدا نشسته است. دم گاو نر نیز به نحو معجزه آسایی تبدیل به خوشه گندم شده است. در دو طرف صحنه نیز خدایان مشعلدار دوقلو یعنی کوتس( Cautes) و کوتوپاتس ( Cautopates) قرار دارند**. اولی مشعل افراشته ای در دست دارد و دومی مشعل اش فروهشته است. در بالا و سمت چپ، خدای خورشید دیده می شود و در سمت راست الهه ماه. در شمایل های اطراف رود دانوب و راین، تمثال یک شیر و یک جام دو دسته نیز به صحنه اضافه شده است.\nمفاهیم گاوافکنی میترا\nدرک مفهوم این صحنه، «بازی بزرگ» هرمنوتیک مهرپرستی رومی بوده است. با این حال، کشتن گاو نر را نمی توان روایت ساده ای از یک اپیزود- اگرچه مهم ترین اپیزود- در اساطیر میترا دانست، چرا که چیدمان موجوداتی که خدای قربانی کننده را احاطه کرده اند، ترکیب غریبی است که معمولا در یکجا جمع نمی آید. این واقعه به عنوان رویدادی حتی فوق طبیعی نمی تواند نماینده روایتی واقعگرایانه باشد. پس، در حالی که تم اصلی گاوکشی در واقع نماینده یک اپیزود در داستان مهر است، در عین حال، تداعی گر مفاهیم دیگری نیز هست و این کار را از طریق عناصر موجود در ترکیب بندی صحنه که هر کدام به تنهایی یا به صورت جمعی نقش نماد را بازی می کنند، انجام می دهد.\nتفاسیری که نگاه به شرق و ایران دارند، در بخش بعدی مورد بحث قرار خواهند گرفت. یکی از تفسیرهای مهم در دوره معاصر تفسیری است که نگاه به بالا و افلاک دارد و بر پیوند قابل توجه بین عناصر ترکیب بندی صحنه گاوکشی و صورفلکی باستانی انگشت می گذارد. کاستی این نوع تفسیرها ساده انگاری آنها ست زیرا این مفسران اغلب ترجیح می دهند که تم اصلی مهرپرستی را به نقشه ای از موقعیت ستارگان ساده کنند که بر اساس آن می توان به هویت فلکی خدا (میترا) به مثابه این یا آن صورت فلکی پی برد.\nهمانطور که از یک آئین رومی نسبتا پرشاخ و برگ انتظار می رود، آئین میترا، فاقد همراهان المپی نیست. قبلا از هلیوس/ سول، خدای رومی-یونانی یاد کردیم- این که میترا، بسته به کانتکستی که در آن قرار می گیرد هم خدای خورشید هست، هم نیست، یکی از آن تناقضات مذاهب است و خدایان سیاره ای. تنوع خدایان المپ نیز در این میان نقش دارد، هر چند نقش آن کوچک و فرعی است.\nدو مشعلدار و شیر-خدای\nسرانجام سه خدای باطنی (اسرارآمیز) وجود دارد که در بالا به دو تای آنها یعنی خدایان مشعلدار دوقلو، به عنوان شاهدان کشتن گاو نر، اشاره کردیم. آنها از نظر ظاهری، همگون میترا هستند و با نشانه های اصلی شان، یعنی مشعل های برافراشته و فروهشته، شناخته می شوند. نشانه هایی که جفت های متضاد را در طبیعت و در افلاک تداعی می کنند (یعنی مثل طلوع و غروب خورشید، میترا را که خورشید نیمروز است دربرگرفته اند). در اسرار، آنها نماد و عامل کنترل نزول روح به سمت فناپذیری (مشعل فروهشته کوتوپاتس) و عروج آن به سمت جاودانگی (مشعل افراشته کوتس) اند. سومین خدای باطنی، خدای معماگونه ای با کله شیر است اما از آنجا که هویت او به ریشه های شرقی میترائیسم وابسته است، درباره او در فصل بعدی سخن خواهیم گفت.\nاز میترای ایرانی به میتراس رومی: تداوم یا باز-آفرینی؟\nاین که میتراس رومی، بیش تر از آنچه پیروان رومی اش استنباط می کردند، خدایی پارسی بود، امر مسلمی است. گفتن این که او «همان» خداست یا «از ایران» آمده است، هر دو به یک اندازه درست است؛ اگرچه مستلزم پاسخگویی به سوالات بی شماری است. آیا میترا همراه با نظم آئینی خود (که شرح اش رفت) به روم مهاجرت کرد؟ آیا مهرپرستی به صورتی نهادینه شده (وجود داشت و) از شرق به غرب منتقل شد؟ و به همین ترتیب، اسطوره (های) میترا، و مفاهیم خدای مهری، قدرت ها و کارکردهایش هم با او آمد؟ آیا او واقعا “همان” خدا (ی مهر پارسی) ست؟ یا او دوباره در غرب از نو ساخته شد شاید به همت کسانی که شرق را می شناختند، تا خدایی جدید برای اسرار تازه در قالب آئین و انجمنی نو متناسب با فضای اجتماعی و فرهنگی متفاوت امپراطوری روم ابداع شده باشد؟ آیا او «همان» خداست که صرفا در هئیتی ضعیف تر جامه نو پوشیده است، جامه ای که آنقدر رنگ ایرانی دارد که برای «پارسی» نامیدن اش در فضای جدید کفایت کند؟\nآنچه که می توان آن را سناریوی «مفقوده» انتقال خواند، که حداقل در دو سوم از سده بیستم غالب بوده، از سوی فرانتس کومون، بنیان گذار میتراشناسی مدرن در سال ۱۸۹۹ مطرح شد. از نظر کومون، میترائیسم در غرب، شکل رومی شده مزداپرستی است که هنوز در هسته اش، دینی پارسی شناخته می شود، اگرچه در گذر زمان، دگردیسی های چشمگیری در آن صورت گرفته است؛ نخست این که در عبور از کلده، لعاب نجومی به خود گرفته و با شماش (شمس)، خدای خورشید بابلی، همانندی یافته است؛ و دوم اینکه در عبور از فلات آناتولی و فرهنگ مغ های هلنی شده، کیهان شناسی رواقی، به ویژه معادشناسی اش، را جذب کرده است.\nدر حالی که باستان شناسی (تا کنون) هیچ شواهدی در آناتولی (آسیای صغیر) برای یک شکل میانی از میترا پرستی که بدون ابهام، پیشرو آئین رومی باشد، کشف نکرده، وجود چندین بنای تاریخی و کتیبه های غیرمعمول از این منطقه (و نیز از کریمه به طرف شمال در سرتاسردریای سیاه)، نشان می دهد که وجود این اشکال میانی در گذشته، کاملا محتمل است و از این روست که آناتولی در معنای گسترده تر آن و نه فقط به معنی کوماجن، در انتقال مهرپرستی به غرب، نقش داشته است. مغان هلنی کومون، هرچند در نوع خود به قدر کافی واقعی اند، اما دیگر به عنوان مجرایی برای میترائیسم به حساب نمی آیند (پیش از همه ویکندر در ۱۹۵۱ و سپس دیگران با نظر او از در چالش برآمده اند).\nبر اساس یکی از این مباحث که به این فرض دوم بر می گردد (و لومل در ۱۹۴۹ مطرح می کند) آنچه آیین رومی میترا برگرفته شاخه ای فرعی از سنت ودایی است که در آن میترا با اکراه سوما ( که همان هومای ایرانی باشد) را می کشد. شاید بحث متقاعدکننده تر (از سوی هینلز در ۱۹۷۵ و دیگران) این باشد که گاوکشی میترایی، چه به عنوان یک مفهوم یا به مثابه یک تصویر، بازتاب این ایدئولوژی ویژه ایرانی در مورد عمل قربانی کردن است که قربانی کردن برای به وجود آوردن آفرینش باید از سوی خدا صورت گیرد نه انسان. مفهوم این نظر آن است که کسانی که نخستین بار این شمایل را در غرب تصور کردند، دست کم چیزی از آن ایدئولوژی در ذهن خود داشتند. (مری بویس گزارش درخشانی دارد از تداوم این امر در زرتشتیگری امروز در ایران.)\nهویت دوم ایرانی که نخستین بار آی.اف. لگ (۱۹۱۲-۱۹۱۵) آن را مطرح کرده، اهریمن است. اما این نظر عجیبی می بود اگر نام اهریمن به صورت آریمانیوس در کتیبه های میترایی نیامده بود. اگرچه هرگز در هیچ کانتکستی، طوری نیامده که بتوان احتمال داد این که خدای شیر-سر همان اهریمن است. (اما) اگر خدای شیر-سر میترایی، از تبار اهریمن ایرانی باشد، نیازی نیست که تصور کنیم تنها به همین دلیل میتراپرستان رومی شیطان پرست بوده اند.\nیکی از قانع کننده ترین سناریوهای انتقال و تداوم را پی.جی کرینبروک ارائه کرده است (در اثری که در سال ۱۹۹۴ منتشر کرد). او با مقایسه کیهان شناختی نشان می دهد که کیهان شناسی میترایی (رومی) با کیهان شناسی غیر زرتشتی و پیش-زرتشتی شباهت دارد گرچه هر دوی آنها با کیهان شناسی زرتشتی متفاوت اند.\n*این ترجمه در دسامبر ۲۰۱۶ در دو بخش منتشر شد و اینجا در یک بخش بازنشر می شود. با اندک تلخیص. تیترها به متن افزوده شده است. برای تمام ارجاعات به اصل مقاله انگلیسی در ایرانیکا مراجعه کنید.\n** نام این دو احتمالا از ریشه اوستایی یا مادی است. بنگرید به مقاله ایرانیکا ذیل همین نامها: Cautes and Cautopates\n***در زمینه مهرپرستی، اثر زیر از راجر بک در سال ۲۰۰۶ منتشر شده است (در آمازون ببینید):\nRoger Beck / ایران و روم / ایرانیکا آنلاین / پرویز جاهد / تاریخ / تاریخ ادیان / دانشنامه ایرانیکا / شب چله / کریسمس / مهدی جامی / مهرپرستی / میترائیسم


«قمه زنی» حربه دشمن برای نمایش چهره خرافی از تشیع است | پایگاه اطلاع رسانی جویباران\nپیشخوان / محرم 1399 / ویژه\n۰۷ مهر ۱۳۹۵ - ۱۶:۴۶\nقم – یکی از مراجع تقلید گفت: امروز دشمن به دنبال آن است که در مجالس حسینی(ع) نفوذ کرده و چهره‌ای خرافی از آن به نمایش بگذارد که یکی از راه‌های آن، قمه زنی است.\nبه گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مرکز خبر حوزه، آیت الله العظمی ناصر مکارم شیرازی صبح چهارشنبه در درس خارج فقه که در مسجد اعظم قم برگزار شد، با اشاره به روایتی از رسول گرامی اسلام(ص)، اظهار داشت: حضرت فرمودند: «ان مما یلحق المومن من عمله و حسناته بعد موته علما نشره و ولدا صالحا ترکه، و مصحفا ورثه …/ چند چیز است که بعد از مرگ مومن پاداش آنها به او می رسد، علمی که از خود به یادگار گذاشته باشد. فرزند صالحی که جاشنین خوبی، برای او باشد. قرآنی که به ارث گذاشته باشد،…».\nوی ابراز داشت: پرونده اعمال انسان پس از مرگ بسته شده و نمی‌تواند برگردد؛ اما نکاتی که در روایت نبی مکرم اسلام(ص) به آن اشاره شده، می‌تواند کمکی برای او در سرای آخرت باشد.\nاستاد برجسته حوزه یادآور شد: یکی از راه‌های رسیدن پاداش در این روایت، قرآن به جای مانده بیان شده و شاید منظور از این قرآن، کتاب هایی باشد که از متوفی باقی مانده است.\nوی با بیان این مطلب که در آستانه محرم قرار داریم، گفت: یکی از فعالیت‌هایی که روحانیون می‌توانند در این ماه، انجام دهند، نشر علوم اهل بیت(ع) است؛ چرا که عاشورا و عزاداری برای امام حسین(ع) آثار بسیاری داشته و نمایشی باشکوه از مذهب می‌باشد.\nمراسم أباعبدالله(ع) مبلغی بزرگ با زبان بی زبانی است\nآیت الله مکارم شیرازی با اشاره به آثار این مراسم، تصریح کرد: دسته‌های عزاداری در محرم، برگزاری مجالس بزرگ و پیاده روی اربعین، مبلغ بزرگی برای مذهب با زبان بی‌زبانی هستند.\nوی بیان داشت: از آثار این مراسم آن است که مبلغان دینی می‌توانند از فضای به دست آمده، حداکثر استفاده را نموده و به نشر علوم دینی، تحکیم عقائد و دعوت مردم به خیر بپردازند.\nاین مفسر قرآن کریم اظهار داشت: پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سایه عاشورا اتفاق افتاد؛ بنابراین فرصت بسیار خوبی برای مبلغان؛ مخصوصا در مکان‌های محروم است تا بتوانند پیام اسلام و تشیع را به همگان برسانند.\nوی ابراز داشت: اخیرا برخی از طلاب، گروه‌های چند ده نفره ای سازماندهی کرده و حتی بدون تأمین هزینه‌ها، راهی مناطق محروم می‌شوند که بسیار مناسب است.\nعزاداری حسینی مایه تألیف قلوب است\nآیت الله مکارم شیرازی فایده دیگر مراسم عزاداری أباعبدالله الحسین(ع) را تألیف قلوب بیان کرد و گفت: تمام مردم به امام حسین(ع) علاقمند بوده و مجالس این امام همام، مجموعه‌ای از تمام سلایق و عاملی برای وحدت است.\nوی در ادامه به نقشه‌های دشمن برای نفوذ در مراسم عزاداری اشاره کرد و گفت: امروز دشمن به دنبال آن است که در این مجالس نفوذ کرده و چهره‌ای خرافی از آن به نمایش بگذارد که یکی از راه‌های آن، قمه‌زنی است.\nاین مرجع تقلید ابراز داشت: امروز رسانه‌های خارجی برای نمایش عزاداری شیعیان، قمه‌زنی را به چهره‌ها و لباس‌های پرخون به نمایش می‌گذارند که دنیا آن را به عنوان سندی بر ضد مراسم عاشورا در ذهن خود جای می‌دهد.\nعقلانیت شیعه را در مراسم حسینی نشان دهیم\nوی با اشاره به راه رفتن بر روی آتش یا غلتیدن بر روی شیشه‌های خرد شده، گفت: اصل راه رفتن بر روی آتش، برنامه ای از هندوهاست و دشمن این حرکات را اسنادی برای نشان دادن عدم عقلانیت در مراسم ما بیان می‌کند.\nآیت الله مکارم شیرازی یادآور شد: درست است که عاشقان حسینی این کار را به نیت أباعبدالله الحسین(ع) انجام می دهند؛ اما انجام آن به مصلحت نیست و باید کارهایی عقلانی انجام داد تا مشکلی پیش نیاید.\nخطبا و مداحان از کتب معتبر استفاده کنند\nوی نکته‌ای برای خطبا و مداحان نیز عنوان کرد و گفت: این عزیزان باید از کتاب های معتبر استفاده کنند؛ بیان مسائل خرافی و افسانه در منابر و مداحی سبب مخدوش شدن چهره تاریخ و امام حسین(ع) خواهد شد.\nاستاد سطوح عالی حوزه تصریح کرد: دشمنان بر انجام این مسائل اصرار داشته تا نفوذ کرده؛ چهره‌ها را تغییر داده و چنین سرمایه بزرگی را از دست ما بگیرند.\nدشمن از هیهات منا الذله ناراحت است\nوی با بیان این مطلب که مسئله عاشورا و مراسم عزاداری فقط مربوط به تاریخ گذشته نیست، اظهار داشتند: دشمن از جمله «کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا» و «هیهات منا الذله» ناراحت است و برای آنان دردناک می باشد؛ چراکه جریان کربلا تاریخ سیاری است که همیشه بوده و باید بماند و دشمن از آن ناراحت است که ما چنین تفسیری داریم.\nایشان ابراز داشتند: اسلام، مذهب شیعه و مراسم امام حسین(ع)، مزاحم منافع نامشروع ارباب سلطه است.\nپاسخی بر هجمه علیه قرآن کریم\nاین مرجع تقلید با بیان این مطلب که اخیرا دشمنان شروع به هجمه علیه قرآن کریم نیز کرده‌اند، گفت: اخیراً کتابی در فضای مجازی منتشر شده که شبهات فراوانی را علیه قرآن مطرح کرده است که شاید حدود ۵۰۰ صفحه یا بیشتر باشد.\nوی تصریح کردند: هنگامی که این کتاب به دست بنده رسید، متوجه شدم که آنان سراغ ریشه ها رفته و مشاهده کردم که نویسنده این کتاب، بسیار بی سواد است و برای اینکه این کتاب بزرگ نشود، ۱۰ شبهه اول و ۱۰ شبهه آخر کتاب را در کتابی پاسخ داده و گزینشی عمل نکردم تا نشان دهم که کتابی است که قابل اعتنا نبوده و نویسنده آن بی سواد است.\nآیت الله مکارم شیرازی با بیان این مطلب که حوزه‌های علمیه و روحانیون باید به این شبهات پاسخ دهند، اظهار داشت: حوزه‌های علمیه متولی دفاع از قرآن، عاشورا، امر به معروف و نهی از منکر و … بوده و باید فعالیت کرده و به وظیفه خود عمل نمایند.\nوی در پایان ابراز داشت: برای همه خطبا و مداحان که به وظیفه خود عمل کرده و تمام بانیان مجالس و شرکت کنندگان آن؛ مخصوصا جوانان از صمیم دل دعا کرده و امیدوارم دعای آنان نیز برای ما باشد تا بتوانیم به وظایف خود عمل نماییم.\nآیت الله مکارم شیرازیدرس خارج فقهماه محرممراجع تقلید قممراسم عزاداری


JYSK از Kӧrber برای Megaproject زنجیره تأمین در مجارستان استفاده می کند - مجلات و اخبار سرگرمی ، هنری\nJYSK از Kӧrber برای Megaproject زنجیره تأمین در مجارستان استفاده می کند\nعمق و دید Kӧrber پیچیدگی زنجیره تامین را به یک تمایز استراتژیک برای JYSK تبدیل می کند\nهامبورگ، آلمان، 9 سپتامبر 2020 / PRNewswire / – Kӧrber ، رهبر جهانی فناوری زنجیره تامین از نرم افزار تا اتوماسیون کنترل مواد ، انتخاب خود را توسط خرده فروش بین المللی مبلمان خانگی اسکاندیناوی JYSK اعلام کرد. JYSK از طریق یک مرکز توزیع جدید و کاملاً خودکار که با راهکارهای منحصر به فرد و تخصصی Kӧrber فعال شده است ، در جنوب شرقی اروپا رشد و بهینه سازی خواهد کرد.\nمحصولات بیشتر ، کانالهای توزیع و افزایش انتظارات مصرف کننده ، زنجیره های تأمین را پیچیده تر می کند. این امر به ویژه برای بازار اروپا صادق است ، که باید خود را با رشد سریع تجارت الکترونیکی در سیستم های تدارکاتی که قبلاً تنگ شده اند ، سازگار کند. مشاغل برای غلبه بر این مشکلات به یک شریک راه حل و تجربه نیاز دارند. Kӧrber این شریک JYSK است.\nگفت: “زنجیره تأمین امروز هماهنگی را می طلبد.” دیرک هژنال، مدیر ارشد اجرایی زنجیره تأمین کربر. “فن آوری ، تجهیزات و کارکنان باید همزمان کار کنند تا محصولات را متناسب با تقاضای مصرف کننده برای راحتی ، انتخاب و انعطاف پذیری انتقال دهند. Kӧrber تنها شریک تنها است که می تواند راه حل های نرم افزاری پیشرفته و فناوری اتوماسیون را با کل اکوسیستم فناوری اطلاعات ارائه و ادغام کند.”\nKӧrber یک سیستم کاملاً خودکار برای مرکز توزیع جدید JYSK در Ecser اجرا خواهد کرد ، مجارستان. این شامل ادغام نرم افزارهای زنجیره تامین ، راه حل های اتوماسیون ، تجهیزات مدیریت مواد (MHE) و مشاوره و اجرای نرم افزار SAP است. دو انبار دوازده راهرو با خلوص بلند از یک نوار نقاله طبقه برقی دو کیلومتری با 36 وسیله نقلیه هدایت شده ریلی (RGV) و 1.8 کیلومتر نوار نقاله پالت استفاده می کنند. این علاوه بر برانکارد ، بالابر ، جرثقیل استکر و ایستگاه بازرسی پالت است. برنامه ریزی و مدیریت کالاها به طور مرکزی توسط SAP Extended Warehouse Management (EWM) و Material Flow Systems (MFS) مدیریت می شود. حیاط و قابلیت های مدیریت حمل و نقل نیز فراهم خواهد شد. نتیجه این است که توزیع یک کانال بدون درز از ذخیره سازی استراتژیک (200000 پالت) ، کارایی و سرعت بالاتر (400 یورو پالت در ساعت) و تقریباً 4.5 میلیون کیلومتر در سال حمل و نقل به حیاط را کاهش می دهد.\nوی گفت: مشاغل به شریكی نیاز دارند كه نیازهای خاص آنها را بفهمد و راه حلی برای آنها ایجاد كند توماس گریس، مدیر اجرایی صلاحیت SAP در زنجیره تأمین کربر. “به همین دلیل عمق ما ما را متفاوت می کند. راه حل های زنجیره تأمین ما برای پیچیده ترین عملیات متناسب است و تیم جهانی متخصص ما از مرحله اجرا ، اجرای زنده و فراتر از آن با شما هستند – مهم نیست پیچیدگی “\nو JYSK نیز از راه حل بسیار خوشحال است. “تیم طراحی خلاق و با تجربه Körber یک راه حل زیبا و قوی را ارائه داده است. ما اطمینان داریم که این نیازهای ما را برآورده می کند. با گسترش مداوم JYSK ، یافتن یک راه حل مقیاس پذیر برای مدیریت مواد و مدیریت انبار نیز در انتخاب ما مهم بود ، بنابراین ما می توانیم ظرفیت انبار را حداقل 100٪ گسترش دهیم. ” ترولز فینبو لارسن.\nمرکز توزیع جدید JYSK ، 200 میلیون یورو ، 143000 متر مربع در سال 2022 فعال خواهد شد. کالاها به فروشگاه ها و مشتریان در مجارستان، جمهوری چک، اسلواکی، اسلوونی، کرواسی، بوسنی و صربستان. تا به امروز ، JYSK بیش از 2900 فروشگاه و 24000 كارمند در 51 كشور دارد.\nJYSK یکی از خرده فروشان اصلی تشک ، لحاف ، بالش ، مبلمان ، اثاثیه و اثاثیه منزل در اروپا و در سراسر جهان موسس لارس لارسن اولین فروشگاه JYSK را در آرهوس ، دانمارک در سال 1979. JYSK هنوز خانوادگی است و این شرکت شامل بیش از 2900 فروشگاه با 24000 کارمند در 51 کشور است.\nدرباره منطقه تجاری Körber زنجیره تأمین\nچالش های زنجیره تامین روز به روز در حال افزایش است. Körber طیف منحصر به فردی از فن آوری های تدارکاتی پایان به پایان – برای هر اندازه شرکت و استراتژی تجاری یا رشد را ارائه می دهد. طیف وسیعی از خدمات نه تنها شامل نرم افزار بلکه همچنین راه حل های اتوماسیون ، صوت ، رباتیک و سیستم های حمل و نقل می باشد – و دانش برای یکپارچه سازی سیستم جامع را در یک سقف گرد هم آورده است. ما به عنوان یک شریک جهانی ، با چالش های امروز و همچنین نیازهای مداوم در حال تغییر تدارکات روبرو هستیم. “پیچیدگی زنجیره تأمین را تسخیر کنید” – با Körber. زنجیره تأمین منطقه کسب و کار بخشی از گروه بین المللی فناوری Körber است. در www.koerber-supplychain.com بیشتر بدانید\nتلفن +49 6032 348-2921\nارسال شده در سپتامبر 9, 2020 نویسنده adminبرچسب‌ها خبر, دلار\nپیشین نوشته قبلی: عقب نشینی طبیعی 360 آبی را به دست می آورد\nبعد نوشته بعدی: Deep Water Point یک دفتر منطقه ای مرکزی فلوریدا تأسیس می کند


چند پیشنهاد به ضرغامی پس از حواشی پاسارگاد - داد خبر\nتاريخ انتشار: 26 مهر 1400 - 10:09\nدادخبر؛ عرصه پاسارگاد متعلق به دولت است، وقتی چاه عمیق حفر شود پاسارگاد را در معرض خطر قرار می‌دهد. آیا تضمین می‌کنند با حفر چاه، مجموعه تاریخی پاسارگاد دچار فرونشست نشود؟\nبه گزارش دادخبر و به نقل از ایسنا، یک باستان‌شناس درباره پیامد انقباض و تغییر حریم میراث جهانی پاسارگاد، به وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی پیشنهاد کرد برای پیشگیری از عواقب هرگونه تصمیم غیرکارشناسی، به عاقبت چنین تصمیماتی که در تخت جمشید و شوش اتفاق افتاده است توجه کند و اگر مطلوب بود برای پاسارگاد هم چنین تصمیمی بگیرد.\n» آقای ضرغامی! روی معدن طلا، هویج نمی کارند [حدود 1 ماه قبل]\n» تخریب سفره هفت سین نوروزی با نماد پاسارگاد در گناوه + عکس [بيش از 6 سال قبل]\nضرغامی , وزیرمیراث‌فرهنگی , پاسارگاد , حواشی , تخت‌جمشید


الوارفروشی که مالک گوچی شد | نیم ست\n«فرانسوا پینو»، مالک عمده سهام گروه کالاهای لوکس PPR که دارای برندهایی چون گوچی، ایو سنت لورن و پوما می‌باشد، با ثروت ۶/۷ میلیارد دلار شصتمین میلیاردر دنیا می‌باشد.\nفرانسوا پینو، مالک عمده سهام گروه کالاهای لوکس PPR که دارای برندهایی چون گوچی، ایو سنت لورن و پوما می‌باشد، با ثروت ۶/۷ میلیارد دلار شصتمین میلیاردر دنیا می‌باشد.\nاین مرد ثروتمند فرانسوی متولد ۲۱ آگوست سال ۱۹۳۶ می‌باشد. او رییس و مدیرعامل شرکت PPR است. این گروه در حقیقت مجموعه‌ای از چندین شرکت و برند کالاهای لوکس و دارای فروشگاه‌های زنجیره‌ای فروش این کالاها می‌باشد. فرانسوا پینو در سال ۱۹۶۳ این شرکت را تاسیس کرد که در حال حاضر توسط پسر او فرانسوا-هنری پینو که در سال ۲۰۰۹ با یکی از هنرپیشه‌های معروف به نام سلما‌هایک ازدواج کرده، اداره می‌شود. این شرکت در آغاز یک شرکت تولید الوار و ابزار ساختمان‌سازی بود؛ اما در اواسط دهه ۹۰ حوزه کاری خود را به بخش فروشگاه‌های زنجیره‌ای تغییر داد و به سرعت تبدیل به بازیگری قدرتمند در این بازار شد.\nPPR در سال ۱۹۹۹ با خرید سهام شرکت گوچی کنترل این گروه را به دست گرفت و با تاسیس گروهی متشکل از چندین برند معروف در کالاهای لوکس وارد مرحله‌ای جدید از توسعه گروه شد. در سال ۲۰۰۷ این گروه به دنبال فرصت‌های رشد جدید از طریق خرید سهام پوما، برند پیشتاز در بازار لوازم و لباس‌های ورزشی بود. PPR همچنان به رشد خود در بازارهای پررونق به واسطه برند‌های بسیار مشهور و قوی خود ادامه داده است.\nPPR در سال ۱۹۸۸ یک شرکت متخصص در زمینه تجارت، توزیع و تولید الوار در بازار سهام پاریس بود. در سال ۱۹۹۰ فرانسوا پینو شرکت CFAO را که یک شرکت متخصص در زمینه توزیع تجهیزات الکتریکی و تجارت در آفریقا بود، خرید. در سال ۱۹۹۱ با خرید شرکت کانفوراما، این گروه وارد فعالیت‌های خرده‌فروشی شد. با خرید شرکت «او پرنتام» در سال ۱۹۹۲، گروه پینو-پرنتام که مالک ۵۴ درصد سهام شرکت «لا ردوت» و «فینارف» بود، متولد شد. فرانسوا پینو گروه خود را در سال ۱۹۹۴ با شرکت لا ردوت ادغام کرده و نام گروه حاصله را به پینو-پرنتام-ردوت تغییر داد.\nاین گروه همچنین در این سال شرکت «اف نک» را که یک زنجیره فروشگاه‌های محصولات سرگرمی، فرهنگی و الکترونیک بود، خرید. این شرکت بزرگ‌ترین فروشگاه‌های زنجیره‌ای در نوع خود در فرانسه است. CFAO در سال ۱۹۹۶ شرکت SCOA، توزیع‌کننده برتر محصولات دارویی در غرب آفریقا را خرید. گروه PPR در همین سال فروشگاه‌های زنجیره‌ای لباس‌های زیر اورکانتا را راه‌اندازی کرد.\nاز سال ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ این گروه با خریدن الوس (شرکت پیشتاز در بازار فروش مایحتاج منزل در اسکاندیناوی)، گسترش زنجیره اف‌نک، خرید شرکت گیلبرت (شرکت اروپایی پیشتاز در لوازم و مبلمان اداری) خرید شرکت بریلین (شرکت بزرگ آمریکایی در بازار فروش مایحتاج منزل) و ایجاد فروشگاه‌های زنجیره لوازم ورزشی به نام «مید این اسپورت» به گسترش خود ادامه داد. فرانسوا پینو سپس با خرید ۴۲ درصد سهام گوچی توسط گروه خود، اولین گام در ورود به صنعت کالاهای لوکس را برداشت. گوچی در سال ۱۹۹۹ شرکت برند معروف در کالاهای لوکس، ایو سنت لورن را خریداری کرد.\nاین گروه در سال ۲۰۰۰ شرکت فروشنده کامپیوترهای شخصی، سورکوف را نیز خریداری کرد. گروه گوچی شرکت‌های بوتگا ونتا و بالنچیاگا را در سال ۲۰۰۱ خرید و با شرکت‌های مک کارتنی و الکساندر کویین نیز قراردادهای شراکت امضا کرد. کانفوراما با خرید گروه امتزا، شرکت پیشتاز در مبلمان منزل در ایتالیا، وارد بازار این کشور شد.\nاین گروه در سال ۲۰۰۳ گروه پینو بوا و شرکت گیلبرت را به شرکت‌های انگلیسی و آمریکایی فروخت و در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ نیز بخش‌هایی از گروه را مثل شرکت رکسل، بخشی از سهام شرکت فینارف، شرکت موبایل پلانت، بخشی از سهام شرکت فاست، بخش عمده سهام فرانس پرنتام و گروه اورکانتا که همگی از شرکت‌های تابعه این گروه بودند را به فروش رساند؛ اما همچنان به خرید سهام گروه گوچی ادامه داد، تا جایی که توانست کل این گروه را بخرد. این گروه همچنین در این سال فعالیت‌های خدماتی اف نک را نیز متوقف کرد. گروه PPR همچنان به فروش بخش‌هایی از گروه از سال ۲۰۰۷ تاکنون ادامه داده؛ اما طی این سال‌ها سهام خود در پوما را افزایش داده و همچنین از طریق شرکت ردکت، یکی از شرکت‌های تابعه خود، گروه آمریکایی یونایتد ریتیل را خریده است. این گروه همچنین بخشی از سهام شرکت ساعت‌سازی سوئیسی ژرارد پرگو را خریده است.\nدر حال حاضر مهم‌ترین زیرگروه‌های PPR، گروه گوچی، پوما، کانفوراما، اف‌نک و گروه ردکت هستند.\nفرانسوا پینو، همانند دیگر افراد ثروتمند و سرشناس فرانسه مثل آقای آرنو و ژان لوک لاگاردر به ارتباطات سیاسی خود تکیه زیادی دارد. او در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ از حمایت سخاوتمندانه بانک قدیمی کردیت لیونز در فرانسه برخوردار بود. او همچنین از دوستان صمیمی رییس‌جمهور پیشین فرانسه، ژاک شیراک است. فرانسوا پینو همواره نشان داده که قابلیت ریسک‌پذیری بالایی دارد و می‌تواند به سرعت ساختار شرکت‌های خود را عوض کند. سهام گروه او در سال گذشته به بیش از نصف کاهش یافته است.\nکلکسیون هنری وسیع شخصی او در پالاتزو گراسی در ونیز که در سال ۲۰۰۶ آن را خریده بود، به نمایش گذاشته شده است.\nاپسون، تولیدکننده اولین پرینترهای دنیا\nسبک زندگی چرا الکل های تولید داخل، ترسناک اند؟\nچهره ها\tراز زندگی موفق شهرام شکوهی و همسرش\nنیوشا ضیغمی: جای همسرم بودم تحمل نمی کردم!\nدقایقی با خانواده مشهدی رضا عطاران\nدکوراسیون\tپنکه های خلاقانه و تزئینی (۱)\nخیلی مراقب پرده های خانه تان باشید\nسلامت\t۴ تیپ ورزشی برای زندگی پرتحرک\nبهترین راه حل بی خوابی\nروان شناسی\tاین آزمون شخصیت شما را مشخص می‌کند\nفوت و فن سرخ کردن به سبک چینی\nرولت مرغ و اسفناج\nکیک شکلاتیِ خیلی آسان\nکودکان\tفرزندم! چرا با من درددل نمی‌کنی؟\nما را دنبال کنید موفقیت\tهزینه تبلیغات در شبکه های اینترنتی از سه میلیارد دلار گذشت\n۹ مهارتی که شما را در سختی ها نجات می دهد\nتکنولوژی\t۶ روش برای افزایش سرعت گوشی های اندرویدی\nدوربین های کم جا و مطمئن\nفعال کردن قابلیت کنترل والدین در سیستم‌عامل‌های مختلف\nاینتل: «تاندربولت» و «یو.اس.بی۳» همزیستی مسالمت‌آمیزی خواهند داشت!\nزیبایی\tکرم حلزون با پوست چه می‌کند؟\nجدیدترین مطالب\tآیا هر چیز حال به هم زنی بد است؟\nفوتبال بازی کردن در ایستگاه فضایی +ویدئو\nداغ ترین مطالب\tروشویی، برای یک حمام دوست داشتنی!\nآبـی و رابـی!


خرید آنلاین پمپ گراندفوس مدل CM 3-2 | تاسیسات دات کام\nپمپ گراندفوس مدل CM 3-2 از پمپ ها خودمکش طبقاتی افقی است که در مصارقی چون حوزه صنعت و کشاورزی و بعضا خانگی می باشد. پمپ گراندفوس را می‌توان از جمله شرکت های پیشگام در صنعت طراحی و تولید پمپ در جهان دانست که با نوآوری‌های خود، متخصصان این صنعت را شگفت زده می‌کند.در این برگه سعی کردیم تا به طور کامل و صحیح مشخصات پمپ گراندفوس مدل CM 3-2 را برای متقاضیان توضیح دهیم. کاتالوگ پمپ گراندفوس مدل CM 3-2 میتواند راهنمایی خوبی برای انتخاب پمپ مورد نظر مشتریان باشد برای اطلاع از قیمت پمپ گراندفوس مدل CM 3-2 و مشخصات آن به ادامه مطلب توجه کنید.\nشناسه محصول: CM 3-2 دسته: پمپ آب صنعتی گراندفوس, پمپ, پمپ آب طبقاتی افقی گراندفوس, پمپ آب صنعتی\n1) پمپ گراندفوس مدل CM 3-2\n2) مشخصات الکتروپمپ مدل CM 3-2\n2.1) دیگر ویژگی های پمپ گراندفوس مدل CM 3-2\nپمپ گراندفوس مدل CM 3-2 از نوع پمپ های آبرسانی و از نوع افقی بوده و در دسته طبقاتی افقی و پمپاژ های صنعتی، خانگی و کشاورزی گنجانده می شود.این مدل از پمپ ها با توجه به اعدادی که بعد از اندیس CM 3-2 می آید تعداد پروانه و هد و دبی متفاوتی دارد.\nپمپ CM 3-2 با توجه به داشتن تعداد پروانه های بالا قادر به تولید هد بالا ( H ) و بازدهی و دبی بالا ( Q ) می باشد که با توجه به این ویژگی باعث شده که این مدل از پمپ ها از پمپ های دیگر متمایز شده و در صنعت و موارد خانگی ، مورد استفاده قرار بگیرند.\nطبق مشخصات پمپ گراندفوس مدل CM 3-2 از این پمپ سیرکولاتور می‌توان در مواردی چون مصارف آب رسانی، آتش نشانی، آبیاری استفاده می شود می توان آن را به صورت یک قطعه با ابعاد کوچک شناخت که حجم اندک آن در میان پمپ های تحت فشار آن را به یک مصرف عمومی تبدیل کرده است.\nمشخصات الکتروپمپ مدل CM 3-2\nدر کاتالوگ پمپ گراندفوس مدل CM 3-2 به صورت دو پروانه و از جنس استنلس استیل و تک سرعته بوده و پوسته آن از جنس چدن با گرید EN-GJL-200 ASTM A48-25A می باشد . همچنین واشربندی از جنس EPDM و نوع آببندی مکانیکال می باشد.\nاز دیگر ویژگی های پمپ آب صنعتی گراندفوس CM 3-2 می توان به دور موتور 2800 اشاره کرد. تعداد مراحل مکش این پمپ تک مرحله ای بوده و دارای اثرات اصطحکاک، جذب و بهره برداری است که با مقدار سطح دسترسی 80% خود را در میان سایر پمپ ها برتری داده است. قیمت پمپ گراندفوس مدل CM 3-2 را بر اساس مشخصات تعیین میکنند.\nاین دسته از پمپ آب های گراندفوس دارای کارکرد مداوم ،کم صدا ،استفاده از آخرین تجهیزات پیشرفته دانمارکی در ساخت ،کم مصرف ، قابلیت انتقال مدلع مایعات تمیز و بدون هیچ‌گونه ذره‌ای جامد در آن ، نصب آسان ، هزینه نگهداری پایین و تنوع زیاد مدل می باشند. نازل ورودی و خروجی پمپ گراندفوس مدل CM 3-2 از جنس چدنی می باشد.\nاین پمپ گراندفوس CM 3-2 این پمپ آب دارای قطعات استنلس استیل که شامل پروانه ها، شفت، دیفیوزر، پوسته است. استلنس استیل بودن قطعات این پمپ Grundfos باعث شده که عمر مفید آنها نسبت به پمپ آب با قطعات چدنی افزایش قابل توجهی داشته باشد در برابر رسوبات و خورندگی مقاومت بالایی دارند.\nدیگر ویژگی های پمپ گراندفوس مدل CM 3-2\nموتور در مشخصات پمپ گراندفوس مدل CM 3-2 به صورت متناوب فعالیت می کند و همچنین لازم به ذکر است که این پمپ ها با سه جنس چدن ریخته گری، استیل با گرید 304 و 316 تولید می شوند. پمپ های سیرکولاسیون گراندفوس در کاربرد گرمایش و تهویه مطبوع مانند سایر پمپهای سانتریفیوژ استفاده می شوند.\nتوان الکتروموتور این مدل از پمپ گراندفوس برابر با 0.5 کیلو وات تا 5.8 کیلو وات و الکتروموتور آن 50 هرتز 400 ولت می باشد. اتصالات ورودی و خروجی از نوع رزوه و با سایز 1 اینچ با استاندارد DIN قابل سفارش می باشد. ریتینگ اتصالات PN10 می باشد. دمای محیط کارکرد در این پمپ بین 20- تا 55 درجه می باشد.\nمطابق با کاتالوگ پمپ گراندفوس مدل CM 3-2 دارای هد در حدود 13.55 متر و دبی در حدود 3.1 متر مکعب بر ساعت می باشد که متقاضیان خرید با توجه به زمینه کاری و شرایط آن می توانند پمپ آب مناسب را انتخاب کنند.این پمپ دارای کلاس محافظتی الکترو موتور IP55 و کلاس عایق بندی الکترو موتور F می باشد.\nاین پمپ آب صنعتی Grundfos از وزن خالصی برابر با 11 کیلوگرم و در حالت ناخالص 13.5 کیلوگرم برخوردار است. دمای استاندارد سیال در این نوع پمپ ها 20- تا 90 درجه سانتی گراد و حداکثر فشار کار این پمپ ها 10 بار می باشد. موتور این پمپ از نوع IEC می باشد.\nشاید خرید پمپ گراندفوس آسان بنظر بیاید اما این امر دارای نکاتی است که رعایت آنها راهنمای خوبی برای انتخاب درست می باشد. این نکات شامل جنس بدنه و قطعات پمپ، قدرت موتور و زمینه کاری را متناسب با حجم کاری خود برگزینید. قیمت پمپ گراندفوس CM 3-2 با توجه به توانایی و زمینه کاری متنوع می باشد.\nاگر قصد خرید پمپ گراندفوس CM 3-2 را دارید لازم است بدانید که محصولات این کمپانی در بیش از صد کشور در سراسر دنیا عرضه می شود و از کیفیت عالی و محبوبیت زیادی در بین خریداران برخوردار است.\nمشخصات پمپ گراندفوس سری CM 3-2 سیرکولاتور دارای ظرفیت های متفاتی می باشد که با توجه به نیاز مشتری و درخواست آن ها به بازارهای جهانی عرضه می شود. از ویژگی های مثبت این پمپ می توان به راحتی زیاد در زمان نصب این پمپ ها و ترکیب آن با دستگاههای دیگر اشاره کرد.\nکاتالوگ پمپ گراندفوس CM 3-2 مجموعه ای کامل و جامع از ویژگی و مزایا و معایب تمامی ظرفیت های گفته شده در بالا می باشد.الکتروموتور پمپ در نوع CM از نوع دور ثابت و در نوع CME از نوع دور متغییر می باشد که سبب صرفه جویی در مصرف انرژی می شود.\nبا توجه به کیفیت بالای محصولات شرکت گراندفوس قیمت پمپ گراندفوس CM 3-2 برای خریدارن بسیار منطقی است. اگر در صدد انتخاب جایگزینی مناسب جهت پمپ آب طبقاتی افقی گراندفوس هستید می توانید از برند های لورا ، ابارا ، پنتاکس ، کالپدا و داب استفاده کنید.\nبرای دانلود رایگان کاتالوگ پمپ گراندفوس مدل CM 3-2 روی لینک زیر کلیک کنید:\nدانلود کاتالوگ پمپ گراندفوس مدل CM 3-2\nکاتالوگ پمپ گراندفوس مدل CM 3-2\nAnswer: در کاتالوگ پمپ گراندفوس مدل CM 3-2 به صورت دو پروانه و از جنس استنلس استیل و تک سرعته بوده و پوسته آن از جنس چدن با گرید EN-GJL-200 ASTM A48-25A می باشد . همچنین واشربندی از جنس EPDM و نوع آببندی مکانیکال می باشد.\nAnswer: این پمپ آب صنعتی Grundfos از وزن خالصی برابر با 11 کیلوگرم و در حالت ناخالص 13.5 کیلوگرم برخوردار است.\nاولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “پمپ گراندفوس مدل CM 3-2” لغو پاسخ


«ژورنالیسم» در قاب سینمای ایران\nجمعه ۰۵ آذر ۱۳۹۵ ساعت ۰۲:۱۷\nاز «صفحه اول» و «همه مردان رئیس جمهور» تا همین «اسپات لایت» كه برگزیده اسكار 2016 شد، فیلم‌های خارجی زیادی را می‌توان نام برد كه روزنامه‌نگاران، شخصیت‌های اصلی‌اش بوده‌اند. بیش از 80سال است كه هالیوود خبرنگاران را سوژه فیلم‌هایش كرده و عالم ژورنالیسم را مقابل دوربین سینما برده است. درست بر عكس سینمای ایران كه در كمتر اثری به روزنامه‌نگاران توجه جدی كرده است. می‌شود فیلم‌هایی را به خاطر آورد كه خبرنگاران نقش حاشیه‌ای در آن داشته‌اند؛ مثل «قرمز» جیرانی یا «می‌خواهم زنده‌بمانم» ایرج قادری. اما این حضور آنقدر كمرنگ بوده كه نمی‌توان آنها را به عنوان آثاری قابل استناد در این حوزه دانست. همچنان كه تلویزیون هم بارها در سریال‌هایش سراغ روزنامه‌نگاران رفته ولی به‌ندرت شاهد تصویری به یادماندنی از ژورنالیست‌های وطنی در سیما بوده‌ایم.\nتنها سریالی كه در آن به نوعی روزنامه‌نگاران سوژه‌های اصلی بوده‌اند و می‌شود تا حدودی آن را ثبت شده در حافظه جمعی دانست، سریال «شهر قشنگ» بود؛ سریالی طنز كه حول محور اعضای تحریریه یك هفته‌نامه می‌گذشت و البته نسبتی هم با واقعیت حرفه روزنامه‌نگاری نداشت، اتفاقی كه می‌شد آن را با در نظر گرفتن مایه‌های طنزآمیز سریال پذیرفت ولی در مورد سریال جدی تلویزیون هم به ندرت شاهد تصویری تمام‌قد و قابل قبول از روزنامه‌نگار و حرفه روزنامه‌نگاری بوده‌ایم. گاهی سازندگان سریال‌ها، خبرنگار را با كارآگاه اشتباه می‌گرفتند و در مواردی به نظر می‌رسید تصور از این حرفه بیش از اینكه از دل رسانه‌های وطنی شكل گرفته شده باشد، حاصل گرته‌برداری از سریال‌های خارجی است.به این ترتیب اگر بخواهیم به دنبال تصویر ژورنالیست و ژورنالیسم وطنی بگردیم باید به همان چند مورد خاص و محدود از سینمای ایران بسنده كنیم.\nسرب؛ روزنامه‌نگاری ملتهب دهه 20\nوقتی از چهره خبرنگار در سینمای ایران حرف می‌زنیم احتمالا یكی از اولین تصاویری كه در ذهن‌مان تداعی می‌شود، نوری (هادی اسلامی) فیلم «سرب» است. شاید بتوان گفت هیچ فیلمی در سینمای ایران كه كاراكتر اصلی‌اش یك خبرنگار باشد به اندازه سرب دیده نشده است. فاخرترین فیلم بعد از انقلاب كیمیایی كه برخلاف اغلب آثار این دوره‌اش از روایتی كاملا كلاسیك برخوردار است، تصویری از یك دوران حساس تاریخ معاصر را به دست می‌دهد؛ تصویری از ایران دهه20. ایران پس از كنار رفتن رضاخان و دورانی كه روزنامه‌ها با استفاده از فضای باز ایجاد شده و برچیده شدن موقت اختناق، تقریبا هر آنچه را كه دل‌شان می‌خواست می‌نوشتند. «مرد امروز» به مدیریت محمدمسعود، سرآمد روزنامه‌های آن دوران بود. مسعود كه در بلژیك روزنامه‌نگاری خوانده بود و این حرفه را بهتر از دیگر همكارانش می‌شناخت، با چاشنی جسارتی مثال‌زدنی روزنامه‌ای جنجالی منتشر می‌كرد. هر چند نوری فیلم سرب نه در مرد امروز كه در روزنامه‌ای دیگر كار می‌كرد و خبرنگار شعر و ادب هم بود. با این همه نوری در مواجهه با سردبیرش این جمله معروف را به كار برد: «من جارو بكشم تو مرد امروز شرف داره به اینكه تو روزنامه تو كار كنم». دفاع تمام قد نوری و در واقع فیلمساز از محمد مسعود كاملا همخوان با دنیای قهرمانان عصیانگر كیمیایی به نظر می‌رسید؛ محمد مسعودی كه عاقبت جانش را پای قلم جنجالی‌اش از دست داد (هر چند این حزب توده بود كه مسعود را برای بدنام كردن حكومت ترور كرد). جدای از این‌ها خبرنگار بودن نوری جز در چند صحنه حضورش در چاپخانه و دعوایش با سردبیر ترسو و محافظه‌كار، نمود دیگری در فیلم نداشت. در واقع نوری بیش از آن كه شبیه یك خبرنگار باشد، بیشتر به قهرمان آشنا و دوست‌داشتنی كیمیایی شباهت داشت؛ یك قهرمان سمپاتیك، جسور و عصیان‌گر كه عدالت‌خواهی و آرمان‌گرایی پیشه كرده و جانش را هم پای عقیده‌اش می‌دهد. صحنه كشته شدن نوری در انتهای فیلم و حركت دوربین به سمت كلاه به‌جا‌مانده در صحنه به نوعی یادآور مرگ رضا موتوری و مكث فكر شده دوربین بر موتور او بود. خود نوری هم قهرمانی از جنس قیصر بود كه این بار در دهه20 ظهور كرده بود تا با حركت فردی پای حق و عدالت بایستد.\n«خانه خلوت» ؛ روزگار سپری‌شده پاورقی‌نویس\nامیرجلال‌الدین (عزت‌الله انتظامی) پاورقی‌نویس قدیمی مطبوعات، گذر زمان و عوض شدن روزگار را باور ندارد؛ پیرمردی كه در دهه60 همچنان در سودای دهه‌های 30 و 40 به سر می‌برد و سنت پاورقی‌نویسی را به شیوه گذشته دنبال می‌كند. امیر جلال‌الدین فیلم «خانه خلوت» شمایلی است از روزگار سپری شدن؛ شمایلی كه نمی‌خواهد عوض شدن زمانه را بپذیرد یا اینكه توان همراهی با روزگار تازه را ندارد. امیر جلال‌الدین كه حالا شاگردانش در روزنامه‌ها حتی مشاغل مهمی هم دارند اما ظاهرا برای چاپ آثار استادشان كاری از دست‌شان برنمی‌آید. مهدی صباغ‌زاده در بهترین ساخته سینمایی‌اش وضعیت یك روزنامه‌نگار قدیمی را دستمایه قرار داده است؛ فیلمی كه در انتهای دهه60 به نمایش درآمد و مورد توجه منتقدان و مطبوعات قرار گرفت. امیرجلال‌الدین در زیرزمین خانه قدیمی‌اش می‌نشیند و غرق در خاطرات خوش گذشته است. این كاراكتر در واقع یادآور یكی از مهم‌ترین عناصر روزنامه‌نگاری در دوران قدیم است؛ روزگاری كه مطبوعات بیشترین مخاطب را از طریق پاورقی جذب می‌كردند. روزگار لطف‌الله ترقی و حسینقلی مستعان و پاورقی‌هایی كه مثل برگ زر توسط مردم خریده می‌شدند؛دوره‌ای كه در همان سال‌های قبل از انقلاب دچار تحول شد . این تفاوت را می‌شود با مقایسه پاورقی‌های مطبوعات دهه‌های 20 و 30 با پاورقی‌های دهه‌های 40 و به خصوص 50 مشاهده كرد. در مورد امیر جلال‌الدین به نظر می‌رسد كه دور ماندنش از زمانه منحصر به زمان رخ دادن وقایع فیلم (دهه 60) نمی‌شود و گویی او تحولات روزنامه‌نگاری دهه50 را هم به درستی درك نكرده و همپای آن پیش نیامده است. گویی مردی از دهه30 به میانه‌های دهه60 پرتاب شده و می‌كوشد با ادبیات گذشته در روزنامه‌های معاصر قلم بزند. تا آنجا كه حتی شاگردش (رضا رویگری) هم نمی‌تواند نوشته‌های او را منتشر كند. البته فیلمساز در انتها می‌كوشد تا فیلم را با امید، به پایان برساند؛ جایی كه سردبیر كه نقش‌اش را هم یونس شكرخواه بازی می‌كند رضایت به انتشار مطالب امیر جلال‌الدین می‌دهد تا پیرمرد پاورقی‌نویس در نهایت با فرجامی خوش مواجه شود.\nمیكس؛ شائبه توهین به خبرنگاران سینمایی\nداریوش مهرجویی در دهه‌های 60 و 70، ستایش‌شده‌ترین فیلمساز ایرانی محسوب می‌شد؛ فیلمسازی كه مطبوعات به شكلی گسترده به فیلم‌هایش می‌پرداختند و منتقدان و سینمایی‌نویسان نشریات بیشترین توجه را به او و آثارش می‌كردند. ساخت فیلم «میكس» باعث شد تا لحن همدلانه مطبوعات نسبت به آثار مهرجویی تغییر كند؛ اتفاقی كه شاید بتوان گفت بیش از آن كه به خود میكس بازگردد به یك سكانس جنجالی فیلم مرتبط بود. مهرجویی در میكس، به فرآیند فیلمسازی در ایران پرداخته بود؛ فیلمسازی كه سعی می‌كرد فیلمش را به هر شكلی كه شده به جشنواره برساند و در این مسیر با موانع و اتفاق‌های مختلفی مواجه می‌شد. نمایش میكس در هجدهمین جشنواره فیلم فجر در سالن سینمای مطبوعات جنجالی تمام‌عیار را رقم زد. در سكانسی از فیلم، كارگردان (خسرو شكیبایی) قصد رفتن به دستشویی را دارد و خبرنگار- منتقدی (امید روحانی) در حال پرسش از اوست؛ سكانسی مشابه آنچه در فیلم «هامون» شاهدش بودیم؛ جایی كه دكتر روانشناس(جلال مقدم) قصد دارد به دستشویی برود و با سماجت و پرسش‌های متعدد حمید هامون(خسرو شكیبایی) مواجه می‌شود. در میكس به عنوان اثری كه ارجاع‌های فراوان به سینما می‌داد، این سكانس معروف فیلم هامون، به شكلی طنزآمیز بازآفرینی شده بود. این بار جای حمید هامون، امید روحانی، منتقد و روزنامه‌نگار شاخص قرار گرفته بود كه در آن دوران گفت‌وگوهای دوران جشنواره‌اش در مطبوعات شاخص و مورد توجه بود. وقتی مكالمه منتقد و فیلمساز تا پشت در دستشویی ادامه پیدا كرد، جو سالن مطبوعات كه فیلم در آن به نمایش درمی‌آمد به هم ریخت. بیشتر منتقدان و خبرنگاران، این سكانس را توهین به روزنامه‌نگاران سینمایی ارزیابی كردند و پس از آن، جوی منفی درباره فیلم به راه افتاد. مهرجویی بعدها در این باره گفت: «اگر یك درصد به فكر من یا عوامل تولید و یا حتی خود امید روحانی به عنوان بازیگر این صحنه می‌رسید كه این صحنه این طور تعبیر خواهد شد و به این آقایان برمی‌خورد، خب، حتما جلویش را می‌گرفتیم و حذفش می‌كردیم. مگر آقای امید روحانی یا بنده عقل‌مان نمی‌رسید كه صحنه توهین‌آمیز و فلان و بهمان است؟ یا اگر عقل‌مان می‌رسید، آنقدر پست و مزور بودیم كه می‌خواستیم با این كار عمدا منتقدان را بچزانیم و به آنها اهانت كنیم؟ این حرف‌ها یعنی چه؟ به نظرم این اعتراض‌ها و سروصداها نشان داد كه پاره‌ای از منتقدان تا چه حد مستبد و خود رأی و كم‌جنبه هستند. كسی كه تمام عمر كارش نقد و سنجش فیلم‌ها بوده یا ایرادهای كار فیلمسازها را بررسی كرده و یا از اشاعه ارزش‌های والای انسانی در فیلم‌های دیگران نوشته، بخواهد سر یك نكته كوچك این شكلی این همه تعابیر بی‌ربط بكند و این همه ناراحت و عصبانی بشود؟ ما داشتیم پروسه پرزحمت تولید یك فیلم را نشان می‌دادیم و یكی از وجوه این قضیه كه چندین بار برای خود من هم اتفاق افتاده، همین آمدن امید روحانی سر صداگذاری بوده است. یك منتقد پرشور كه دلش می‌خواست بداند فیلم‌هایی كه در حال رسیدن به جشنواره هستند، چه هستند و چه مشخصاتی دارند. می‌خواست تازه‌ترین خبرها را به دست بیاورد و گفت‌وگوهای عالی انجام بدهد و منتشر كند. وقتی داشتیم پرده‌های آخر فیلم را میكس می‌كردیم، امید روحانی با شوق غریبی می‌آمد و نصف شب یا صبح سحر می‌نشست و همراه با ما پرده‌هایی را كه هنوز هیچ كس آنها را ندیده بود برای اولین بار می‌دید. او چنین آدمی بود و این صحنه هم در فیلم میكس برای من، بر عكس تصور منتقدان، یك جور تمجید یا ستایش از این همه شور و ولوله آدم‌های متعهد به این رشته بود؛ آدمی كه آمده تا از كار فیلمساز باخبر بشود؛ یعنی درست خلاف چیزی كه بعدا منتقدان و ژورنالیست‌ها از این صحنه تعبیر كردند» (مهرجویی كارنامه 40ساله/ مانی حقیقی- نشر مركز).\nبا این همه تصویری كه مهرجویی در میكس از یك منتقد روزنامه‌نگار به نمایش گذاشت به ضرر فیلم در اكران عمومی تمام شد و برخلاف آثار قبلی فیلمساز، اغلب رسانه‌ها به این ساخته مهرجویی حمله كردند. اگر این سكانس جنجالی در میكس نبود، احتمالا شاهد این میزان نقد و یادداشت منفی درباره فیلم نمی‌شدیم.\nكلوزآپ؛ خبرهای فالاچی‌وار\nسال 68 حسن فرازمند، خبرنگار هفته‌نامه سروش گزارشی درباره فردی به نام حسین سبزیان نوشت كه خودش را جای محسن مخملباف معرفی و از یك خانواده سوءاستفاده كرده بود. این گزارش به ماجرای دستگیری سبزیان اشاره داشت؛ گزارشی كه در آن زمان جنجالی از كار درآمد و عباس كیارستمی براساس این ماجرای واقعی فیلم «كلوزآپ» را كارگردانی كرد؛ فیلمی كه كیارستمی آن را با حضور آدم‌های واقعی ماجرا، جلوی دوربین برد؛ حسین سبزیان، خانواده آهنخواه (كه مورد سوءاستفاده قرار گرفته بودند)، محسن مخملباف و حسن فرازمند خبرنگار هفته‌نامه سروش. كیارستمی ابتدا قصد داشت از قطب‌ا‌لدین صادقی در نقش خبرنگار استفاده كند ولی اصرار فرازمند باعث شد تا خود او نقش‌ا‌ش را بازی كند. كلوزآپ به فیلمی مهم و تاثیرگذار بدل شد و در واقع این فیلم بود كه نام كیارستمی را جهانی كرد؛ فیلم محبوب منتقدان در سراسر دنیا كه البته در زمان اكران داخلی شیوه نمایش چهره خبرنگار در آن خیلی به مذاق مطبوعات خوش نیامد. اصرار كیارستمی به القای حس مستندبودن و بازآفرینی واقعیت به شكلی كه گویی فیلمساز هیچ دخل و تصرفی در امر واقع شده، نكرده است. تصویری از خبرنگار سروش ارائه می‌داد كه برخی به آن انتقاد كردند. به تعبیری فیلم ادای مستند بودن درمی‌آورد در حالی كه مستند نبود و همه چیز به شكلی كه كیارستمی دوست می‌داشت بازسازی شده بود. فیلم از همان عنوان‌بندی سراغ دستگاه چاپ می‌رود و در انتهای تیتراژ می‌شود تیتر مطلب چاپ شده را خواند: «ماجرای دستگیری بدل مخملباف» در فصل‌های بعدی پسر خانواده آهنخواه از گزارشی كه فرازمند در سروش چاپ كرده ابراز نارضایتی می‌كند. به اعتقاد مهرداد آهنخواه، فرازمند در گزارش‌اش خانواده او را ساده‌لوح جلوه داده است. فیلم با حضور خبرنگار سروش آغاز می‌شود؛ جایی كه حسن فرازمند به همراه دو سرباز وظیفه با آژانس به خانه آهنخواه می‌روند و در ادامه سبزیان دستگیر می‌شود. خبرنگار از سوژه‌ای كه كشف كرده ذوق‌زده است و تاكید می‌كند كه اگر این گزارش چاپ شود شاید مسیر حرفه‌ای او تغییر كند. كلوزآپ از همان ابتدا اصرار دارد كه همه چیز را مستند بنمایاند و به نظر می‌رسد حرف‌هایی هم كه فرازمند می‌زند صحبت‌های خودش است درحالی كه می‌دانیم اینها دیالوگ‌هایی هستند كه كیارستمی دوست داشته كاراكتر خبرنگار بر زبان بیاورد. ازجمله اصطلاح «خبرهای اوریانی» كه احتمالا به ذهن كیارستمی رسیده و به تصورش از گفت‌وگوهای جنجالی اوریانا فالاچی خبرنگار معروف ایتالیایی بازمی‌گردد. درحالی كه نه آن موقع و نه حتی الان میان مطبوعاتی‌ها اصطلاحی به نام خبرهای اوریانی یا فالاچی‌وار وجود نداشته است. فرازمند وارد خانه آهنخواه شده و بعد با ورود سربازان، سبزیان دستگیر می‌شود. خبرنگار از سوژه عكس می‌گیرد و جالب اینكه او بدون ضبط خبرنگاری سرصحنه اتفاقی كه خودش آن را بسیار مهم می‌داند، حاضر شده است. به این ترتیب خبرنگار زنگ همسایه‌ها را می‌زند و دربه‌در دنبال ضبط صوت می‌گردد. نوعی ناشیگری در رفتار خبرنگار مشهود است كه احتمالا كیارستمی آن را به حفظ حس واقعی‌بودن فیلمش، موكد كرده است.\nدر ادامه كیارستمی به ماجرای سبزیان متمركز می‌شود و خبرنگار هفته‌نامه سروش كه گزارش پر‌سروصدایش باعث ساخته شدن كلوزآپ شد، از روایت كنار می‌رود. با این همه نمی‌توان انكار كرد كه كلوزآپ بیشتر از تمام ساخته‌های سازنده‌اش، لحنی ژورنالیستی دارد و تنها فیلم كیارستمی است كه در آن یك خبرنگار حضور پررنگی می‌یابد.\n«پارتی» ؛ ژورنالیسم سیاسی\nتحولات سیاسی- اجتماعی نیمه دوم دهه70 فصل تازه‌ای در عرصه روزنامه‌نگاری ایران رقم زد. مطبوعات پرسروصدای این دوران كه به شدت هم سیاسی شدند و به انعكاس وقایع و اتفاق‌های سیاسی پرداختند به حرفه روزنامه‌نگاری جذابیتی مضاعف بخشیدند. در این سال‌ها تعداد علاقه‌مندان به تحصیل در رشته روزنامه‌نگاری سیری صعودی به خود گرفت و جوان‌های زیادی وارد مطبوعات شدند. سینمای ایران هم در این دوران بیشتر از همه ادوار رنگ سیاست به خود گرفت و به نشریات و روزنامه‌نگاران ارجاع داد. یكی از مهم‌ترین فیلم‌های سیاسی این دوران «اعتراض» ساخته مسعود كیمیایی بود كه در آن از زبان شخصیت‌های دانشجو به‌صراحت از روزنامه‌نگاران مطرح آن دوره نام برده می‌شد. در واقع اشاره به روزنامه و روزنامه‌نگاران قرار بود بازتابی از واقعیت‌های این دوره خاص باشد. میان فیلم‌های سیاسی اواخر دهه70، فیلم «پارتی» ساخته سامان مقدم بیشترین ارجاع را به مطبوعات می‌داد؛ ماجرای امین حقی (علی مصفا) روزنامه‌نگار جوان و مستقلی كه انتشار دست‌نوشته‌های برادر شهیدش در روزنامه‌ای كه آن را اداره می‌كند برایش دردسر می‌آفریند. امین حقی قرار است تصویری از روزنامه‌نگارانی ارائه دهد كه در فضای ملتهب سیاسی به فعالیت مطبوعاتی می‌پردازند. با این همه تصور سامان مقدم از روزنامه‌نگاری و فضای مطبوعات چندان همخوان با واقعیت نیست. فیلم در جزئیات است كه فاصله‌اش را با فضای واقعی حاكم بر مطبوعات نمایان می‌سازد؛ تصوری كلیشه‌ای كه بیشتر برگرفته از چیزی است كه احتمالا فیلمساز در فیلم‌های خارجی مشاهده كرده و ارجاع به روزنامه و روزنامه‌نگاری هم به عنوان نشانه‌ای از یك دوران، نمی‌تواند تصویری قابل استناد از فضای روزنامه‌نگاری انتهای دهه70 بسازد. در پارتی گرچه شغل شخصیت اصلی فیلم، روزنامه‌نگاری است، ولی فضای اثر بیشتر به سمت نوعی ژورنالیسم سیاسی همراه با مایه‌های جوان‌پسند روز گرایش دارد. پارتی با حوادث پرتعداد جلو می‌رود و در نهایت تصویری را از فضای روزنامه‌نگاری به دست می‌دهد كه شباهت چندانی با آنچه در عالم واقعیت جریان داشت، نمی‌یابد.\nمنبع: نشریه همشهری شش و هفت