چالش های پیش روی تولید سخت افزار و نرم افزار در کشور | سیبكس\nبه گزارش سیبکس یک فعال فضای مجازی و اقتصاد دیجیتال با تشریح چالش های پیش روی تولید سخت افزار و نرم افزار در کشور، تعدد مجاری قانونی برای صدور مجوز کسب و کارهای ICT را یکی از معضلات این بخش عنوان نمود.\nمحمد حسین کاشی کارآفرین و فعال فضای مجازی و اقتصاد دیجیتال در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن اشاره به وضعیت پیش روی تولید سخت افزار و نرم افزار در کشور در سالی که با عنوان «تولید؛ پشتیبانی ها و مانع زدایی ها» نامیده شده است، اظهار داشت: تولید محصولات فناوری اطلاعات در کشور را میتوان در دو بعد سخت افزاری و نرم افزاری پیگیری کرد. از بعد سخت افزاری به خاطر شرایط فعلی نمی توانیم تجهیزات در رابطه با لبه تکنولوژی تولید نماییم. الان یک سری از اختراعات و تجهیزات در اختیار معدود کمپانی هایی در جهان است که به علت مسائل تحریم، با ما در ارتباط نیستند و انتقال تکنولوژی در این عرصه صورت نمی گیرد. وی ضمن اشاره به سهم بالای ۵۰ درصدی یکی از شرکتهای کره ای از بازار موبایل ایران، اظهار داشت: با این وجود شاهد این هستیم که گوشیهای این کمپانی و یا حتی بخشی از قطعات آن هم در کشور ما تولید نمی گردد و ما فقط مصرف کننده هستیم. اما اگر روال به درستی طی می شد حداقل باید بخشی از اجزا و قطعات در ارتباط با این کمپانی و تجهیزات آن در کشور ما تولید می شد. در این صورت شاهد تشکیل یک اکوسیستم تولید سخت افزار در کشور بودیم. اما الان این اکوسیستم و زنجیره در کشور ما وجود ندارد. کاشی با اشاره به اینکه برای تولید یک تجهیز سخت افزاری در حوزه مخابرات و کامپیوتر در کشور با موانع بسیاری روبرو می باشیم، تصریح کرد: چون که زنجیره ارزش تولید در لایه سخت افزار به صورت کامل در کشور ما شکل نگرفته و ما مجبور می شویم که برای ساخت یک تجهیز، برخی قطعات را به کشور دیگری بفرستیم تا عملیاتی روی آن صورت گیرد و باردیگر به کشور بازگردد. وی اظهار داشت: برای مثال شاهد بوده ام که در زمینه تولید یک تجهیز مخابراتی، تولیدکننده مجبور شد برای جوش دادن و اتصال یک لایه آلیاژ به علت نبود تکنولوژی خاص جوش و شرایط ویژه این محصول در ایران، محصول را به کشور چین ارسال نماید و این عملیات پس از اجرا در کشور چین، بعد از برگشت محصول، سایر فرآیندها را در داخل ایران انجام دهد. این مسئله به علت نبود زنجیره ارزش و عدم شکل گیری اکوسیستم در تولید تجهیزات مختلف سخت افزاری در رابطه با حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات در کشور است. جهت دهی درستی برای تولید نرم افزار در کشور وجود ندارد کاشی به چالش های پیش روی حوزه نرم افزار هم اشاره نمود و اضافه کرد: جهت دهی و مسیردهی درستی برای تولید محصولات در جهت رفع نیازهای کشور بخصوص در حوزه کسب و کار و صنعت دیده نمی گردد. این کارشناس تصریح کرد: البته بخشی از این مورد به حوزه پیمانکاری باز می گردد؛ الان سفارش دهنده اصلی محصولات نرم افزاری سازمانی و در اندازه بزرگ، دولت و مجموعه های حاکمیتی هستند اما به خاطر مشکلات بودجه ای، شرکت ها و سازمان های دولتی نمی توانند سفارش پروژه بدهند. این مورد سبب می شود که شرکت هایی که از قبل محصولات سفارشی تولید می کردند گرفتار مشکل شوند. کاشی لایه بعدی در این عرصه که با چالش همراه می باشد را در ارتباط با مغزافزار عنوان نمود و اظهار داشت: لایه دیگری در کنار سخت افزار و نرم افزار به مغزافزار مربوط می شود که روی عملکرد و استراتژی تولید محصول تمرکز دارد. مغزافزار می تواند به روش های تولید محصولات لبه تکنولوژی مثل هوش مصنوعی و بیگ دیتا اطلاق شود. وی افزود: در یک استارت آپ مزیت رقابتی اصلی و خصوصیت بارز محصول را مغزافزار تعیین می کند. تعیین این استراتژی نیازمند مسیردهی و هدایت برای رفع نیازهای کشور است اما کشور ما در این لایه با خلأ مواجه می باشد و بنابراین به سمت رفع نیازها گامی برداشته نمی گردد. در همین حال بازار سازی خوبی در این بخش برای بازارهای کشورهای همسایه و سایر کشورها صورت نمی گیرد. تعدد مجاری قانونی برای صدور مجوز کسب و کار این فعال فضای مجازی و اقتصاد دیجیتال یکی از چالش های پیش روی کسب و کارها و استارت آپهای حوزه فناوری اطلاعات را تعدد مجاری و درگاه هایی عنوان نمود که باید برای آغاز به کار یک کسب و کار به وی مجوز دهند. وی اظهار داشت: بررسی ها نشان داده است که رتبه جهانی ایران در بخش شاخصهای محیط کسب و کار از منظر بانک جهانی بالای ۱۰۰ است. در گزارش سال ۲۰۲۰ این عدد و شاخص برای کشورمان ۱۲۷ بوده است. الان نهادهایی مانند سازمان نظام صنفی کامپیوتری، شورای اجرایی فناوری اطلاعات، انواع اتحادیه و.......... امثال اینها در صدور یک مجوز برای شروع یک کسب و کار دخیل هستند. البته شاید بسیاری از این نهادها به صورت مستقیم مجوزی صادر نمی کنند اما به صورت زنجیروار در فرایند های اداری به یکدیگر متصل هستند و یک کسب و کار نوپا در گرفتن تاییدیه برای یک محصول یا سرویس به شکلی درگیر خیلی از مجموعه ها و نهادها برای عرضه مجوز یا تأیید محصول خود است. کاشی با اشاره به اینکه البته معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری در این سال ها در حوزه فرهنگسازی و تسهیل این فرآیندها اقداماتی داشته است، افزود: اما از آنجاییکه روح قوانین در رابطه با فضای تجارت کشور ما برای چندین سال قبل است، این مورد در فعالیت کسب و کارها تأثیرات منفی خواهد داشت. در این میان کسب و کارهای موفق با برنامه ریزی و دقت بیشتر تلاش در کم کردن ریسک های خود در راه اندازی و اجرای مدل کسب و کار خود داشته اند. کشورها با روند تکنولوژی قوانین خویش را به روز می کنند به نقل از ایشان، نگاهی به قوانین جاری در خیلی از کشورها در حوزه های در رابطه با فضای مجازی نشان داده است که هر ۳ تا ۴ سال یک مرتبه این قوانین به روز می شود و الحاقیه و تبصره به آن افزوده می شود؛ این مسئله نشان داده است که کشورها با روند رشد تکنولوژی، قوانین خویش را به روز می کنند؛ اما در کشور ما قوانین فاصله بسیاری با شرایط دارد. کاشی اضافه کرد: در حوزه فضای مجازی خصوصاً فضای مرتبط به قوانین کسب و کارها، نیازمند تدوین قوانین جامع تر و به روزتر با همفکری همه فعالین اکوسیستم و سایر نهادها و مجموعه ها هستیم. البته در این سال ها با تلاش بخش های مختلف دولت و سایر نهادها نظیر معاونت علمی، این فرهنگسازی و به روز رسانی چاره ها برای کسب و کارها بسیار نسبت به گذشته تسهیل شده است.


زندگينامه سردار شهيد سيد محمد نوريان\nيکشنبه, ۳۱ شهريور ۱۳۹۸ ساعت ۱۳:۳۴\nشهيد سيد محمد نوريان يكي ديگر از فرزندان نسل انقلاب بود كه همزمان با قيام امام خميني كبير (ره) متولد شد و تا آخرين نفس در دفاع از آرمان هاي بزرگترين انقلابي جهان امروز ، ايستاد و جان خود را نثار راه امام عزيز كرد .\nنویدشاهد: شهيد سيد محمد نوريان يكي ديگر از فرزندان نسل انقلاب بود كه همزمان با قيام امام خميني كبير (ره) متولد شد و تا آخرين نفس در دفاع از آرمان هاي بزرگترين انقلابي جهان امروز ، ايستاد و جان خود را نثار راه امام عزيز كرد.\nسيد محمد از نجف آباد، شهر دلاور پرور و رزمنده خيز بود. در 13 سالگي دامان پرمهر مادر را از كفداد و سختي و مشقت ماعفي را متحمل شد. او همراه برادر بزرگترش وارد ميدان مبارزه ضد استعماري مردم شد. با پيروزي انقلاب به صف بسيجيان پيوست و در آغاز جنگ سعي داشت به جبهه برود ولي به لحاظ سن كم به او اجازه ندادند. او در شناسنامه ا دستكاري نمود و مدت دو سال متناوب جبهه مي رفت و سال 60 به عضويت سپاه درآمد. پس از آن نزد مقتدايش امام راحل به جماران رفت و چند ماهي از بركات اين عبد صالح بهره برد.\nسيد ، رزمنده اي شجاع ، مدير و متواضع بود. لذا در هر گرداني كه مي رفت به او پيشنهاد فرماندهي مي دادند و او چون كمال را در گمنامي مي ديد براي فرار از شهرت در هر اعزام به گردان جديدي مي رفت تا كسي او را نشناسد و با بسيجيان باشد.\nدر عمليات فتح المبين و بيت المقدس با رشادت جنگيد و سرانجام به شدت مجروح شد. ولي با بهبود به سرعت به جبهه بازگشت. وقتي به مرخصي مي رفت شهر همانند قفسي براي اين پرنده بلندپرواز بود و مي خواست هرچه زودتر آزاد گشته به جبهه بازگردد .\nدر تابستان 61 به اصرار خانواده ازدواج كرد كه حاصل آن سه فرزند به نام سيد هادي، بنت الهدي و زهرا مي باشد. گرچه او در جبهه بود ولي وظيفه پدري را به نحو احسن انجام مي داد. چه در جبهه، چه در مرخصي، همسري نمونه و پدري فداكار بود. او آنچنان مسير خانواده را در راه مستقيم قرار داد كه بعد از سالها كه از شهادتش مي گذرد مثل اين است كه خود، سرپرستي خانواده را عهده دار و مشغول انجام وظيفه است.\nدر عمليات والفجر ده در سمت فرماندهي گردان حضور داشت و برادر كوچكترش كه از نيروهاي او بود بر اثر استنشاق مواد شيميايي دشمن به شهادت رسيد ولي كوچكترين خللي در عزم و اراده و روحيه سيد محمد باقي نگذاشت. در آخرين ماه هاي جنگ، زماني كه نردبان عروج به آسمان را مي خواستند بردارند ، چون\nسردار نوريان با سمت فرماندهي گردان پياده در تاريخ 67/2/8 در خرمشهر از نردبان شهادت بالا مي رفت و نزد برادر و ساير دوستان شهيدش مأوا گزيد .\nنویدشاهد سردار شهید سید محمد نوریان زندگینامه شهید دفاع مقدس\nفرازي از زندگينامه «شهيد فرمان عطارد» ۳۱ / ۰۴ / ۱۳۹۸


کسب درآمد با پرورش قارچ - چگونه سالن پرورش قارچ بزنیم؟کسب درآمد با پرورش قارچ - چگونه سالن پرورش قارچ بزنیم؟\nشما اینجا هستید:آلامتو » مجله موفقیت » موفقیت مالی » کسب درآمد با پرورش قارچ\nچگونه سالن پرورش قارچ بزنیم؟\nتوسط: محسن در تاریخ: 1398/04/08 مجله سرگرمی, موفقیت مالی\nبه گزارش آلامتو به نقل از مجله مهر: بعضی کالاها هستند که قبل‌ترها به‌عنوان کالای زینتی به شمار می‌آمدند؛ اما الآن در سبد کالای خانوارها کاملاً جابازکرده‌اند و به‌تبع آن تولید آن‌ها هم بالاتر رفته است. «قارچ» یکی از مواد غذایی است که تا سال‌های پیش مصرف آن زیاد نبود؛ اما الآن می‌توان آن را به‌عنوان یک مواد غذایی جدی در نظر گرفت و برای همین در سال‌های اخیر تولید و پرورش قارچ یکی از شغل‌های درآمدزا به‌حساب می‌آید؛ گرچه بازار آن همیشه با نوسانات زیادی رویه رو بوده است.\n«علی قهاری» جوان زنجانی است که نه سالی می‌شود وارد کار پرورش قارچ شده و حالا تجربه‌اش را با مجله مهر در میان می‌گذارد.\nشما اول‌ازهمه باید هزینه‌ها را بر مبنای سطح زیر کشت حساب کنید که چقدر از این میزان هزینه ثابت و چه مقدار متغیر است. اگر مبتدی هستید، در گام اول باید اطلاعات تخصصی خود را بالا ببرید و اگر در این زمینه اطلاعی ندارید به‌هیچ‌عنوان این کار را شروع نکنید.\nاز هر کارگاه خانگی می‌توان برای پرورش قارچ استفاده کرد؛ اما اگر به آن به چشم یک شغل دائمی نگاه کنید، یک سری نکات را باید رعایت کنید. یک سالن استاندارد باید حتماً شش متر عرض و ۱۸ متر هم طول داشته باشد؛ اما این ابعاد در کارگاه‌های خانگی می‌تواند کوچک‌تر باشد. دیوارها و درهای سالن شما باید حتماً عایق باشند و برای استفاده از حداکثر فضا هم می‌توان سالن را قفسه‌بندی و تا پنج طبقه از آن استفاده کرد.\nبخش دوم مواد اولیه هم خاک پوششی است که بر مبنای مترمکعب حساب می‌شود که هر مترمکعب از ۱۳۵ هزارتومان تا ۴۰۰ هزار تومان که البته برای خاک پوششی بهتر است از خاک ایرانی استفاده شود. برای یک سالن صد متری با پنج طبقه حدود ده تن کمپوست لازم است که حدوداً می‌شود ۱۰ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان.\nنزدیک شش مترمکعب هم خاک پوششی مورد نیاز است که حدوداً این هم ۹۰۰ هزار تومان خرج برمی‌دارد. ۲۰۰ الی ۳۰۰ هزارتومان هم خرج کارگرانی می‌شود که کار حمل کودها را انجام می‌دهند. البته هزینه اجاره یا خرید سالن جداگانه باید حساب شود.\nالبته تا پنج چین هم می‌توان برداشت کرد؛ اما دو چین آخر دیگر اقتصادی نیست. برای همین معمولاً بعد از دو سه چین سالن را تخلیه می‌کنیم و کمپوست جدید می‌آوریم. چین اول را که برداشت کردید، در مدت کمتر از ده روز چین دوم رشد می‌کند که البته چین سوم حجم کمتری دارد.\nدر سال می‌توانید پنج دوره برداشت قارچ داشته باشید البته شش دوره هم می‌شود هم سخت است، هم در اولین تجربه تقریباً امکان‌پذیر نیست. در هر دوره از هر سالن حدود دو تن و ۷۰۰ کیلوگرم می‌توانید قارچ برداشت کنید. اگر تمام شرایط مساعد باشد شما در هر دوره می‌توانید از همین سالن ۱۰۰ متری حدود سه میلیون تومان سود داشته باشید.\nمدیریت درزمینهٔ کشاورزی و علی‌الخصوص قارچ مشکل جدی دارد. در زمان‌هایی آن‌قدر قارچ در بازار زیاد است و همه در زیرزمین خانه‌شان هم پرورش می‌دهند که ممکن است بار قارچ شما خراب شود و زمان هایی هم هست که آن قدر مشتری برای آن زیاد است که آن میزان در بازار موجود نیست.\nبه نظر شما در یک خانه ای که جا نیست خودت زندگی کنی چطور میشه قارچ پرورش داد ؟\nباید یک خونه واسه خودت فقط واسه این کار داشته باشی ؟


دکتر TM Thomas Isaac دوست دارد که کورتاهای رنگ روشن بپوشد و لبخندی گرم و دوست داشتنی را تحریک کند که باعث شده او نوعی شخصیت بابانوئل در سیاست های کرالا باشد. لبخند مطمئن آیزاک در مقابل دوربین های تلویزیونی 24/7 فریبنده است ، حداقل این که او خداحافظی می کند برای یک دوره احتمالی دیگر به عنوان وزیر (کرسی از او محروم شده است) در یک جبهه سیاسی که با تضادهای درونی خود زین شده است ناامیدی برای حفظ قدرت انتخاباتی به هر قیمتی.\nاین کنایه از این واقعیت برجسته می شود که LDF اکنون برای داشتن یک اتحاد انتخاباتی با خوزه K Mani Kerala Congress-M دست به دست هم داده است ، و موضع قوی ضد فساد را که حزب در برابر رهبران حزب آلوده در انتخابات 2016 اتخاذ کرد ، کنار می گذارد. CPM MLA در حقیقت آخرین سخنرانی بودجه KM Mani را مختل کرده بود که اعتبار بودجه را زیر سوال برد. همانطور که آنها می گویند ، سیاست ها رختخوابهای عجیبی دارند و ممکن است مانی جونیور “پسر مناسبی” برای پست وزیر کابینه باشد در صورت ادامه قدرت LDF.\nایزاک باید اولین کسی باشد که این تغییر در معادله قدرت را در حزب خود تحقق می بخشد. آگاهان حزب می گویند که او گفتن “بله” به تمام تصمیمات کابینه ، که برخی از آنها غیرقابل انکار بود اما با این وجود برای تصویب ارائه شد ، برای او دشوارتر بود. تصویب پروژه بحث برانگیز مسکن Unitac یکی از این موارد بود. “او به دو دلیل در حال انزوا بود. دلیل اول این بود که او در ابتدا به عنوان عضوی از گروه VS Achuthanandan دیده می شد و نه بخشی از “لابی Kannur” CPM ، اگر چه او در کنار CM ایستاده بود و حتی یک کتاب دفاع از Pinarayi در پرونده فساد لاولین نوشت ، “یک از اعضای حزب می گوید.\nبرخلاف آیزاک ، پینارای ویجایان هیچ مشکلی در تخطی از خط سوسیالیستی با جلب سرمایه های خصوصی نداشته است – خواه این کار را با پروژه بندر ویژینجام آدانی ادامه دهد یا به طور موثر مناقصه موفقیت آمیز همان گروه در فرودگاه تیروانانپورام را مسدود کند. نزدیکی وی با برخی از ثروتمندترین تاجران NRK نشان می دهد که وی قوانین خاص خود را برای یک رژیم اقتصادی جدید در کرالا وضع کرده است. CM ممکن است در میان ایدئولوگهای چپ تند ، لقب “مودی پوشیده از دهان” را بدست آورده باشد اما واقعیت همچنان پینارایی است که امروزه با محبوبیت ترین رهبر سیاسی کرالا است. رویکرد عملی او در زمینه تهیه مجانی مانند بسته های سهمیه ای رایگان و خطبه های روزمره همه شما در تلویزیون های ابتدایی در اوج همه گیری ، او را مانند هرگز قبلاً به کرالیت های طبقه متوسط علاقه مند کرده است. مخالفان نتوانسته اند چهره CM را خدشه دار کنند و ادعاهای مربوط به فساد شرکتی تأثیر قابل توجهی در ذهن رای دهندگان ایجاد نکرده است.\nدر مقایسه ، ایزاک مجبور بود با موسیقی روبرو شود زیرا CAG از تغییر قوانین در هیئت توسعه صندوق سرمایه گذاری زیرساخت های کرالا (KIIFB) سedال می کند. پاسخ CM در دفاع از ایزاک با توجه به این واقعیت که سلول سایبری CPM همیشه در مورد چنین مسائلی بیش از حد فعال بوده است ، بسیار دیر انجام شد. ایزاک بخشی از مکتب مارکسیست هندی است که معتقد به ایجاد تغییر از طریق یک روند سوسیال دموکراتیک است. این مکتب مدتها بود که آرزوی انقلابی را که مارکس تصور کرده بود ، رها کرده بود ، زیرا آنها با توجه به ساختار پیچیده طبقه-اشتراکی کشور ، این عقیده را داشتند که این راهی نسبتاً دشوار است.\nاما سپس ، این سوال نگران کننده باقی می ماند که چگونه دولت تحت رهبری حزب سرمایه خود را برای ایجاد فشار رشد ، خصوصاً در کشوری مانند کرالا که نه ثروت کشورهای اسکاندیناوی دارد و نه مردمی حاضر به تسلیم حقوق و امتیازات خود نیست ، جمع خواهد کرد. در چین یا کره شمالی به نام رشد اقتصادی. اقتصاددانان خاطرنشان كردند كه كمونيست ها اين حقيقت را فراموش مي كنند كه بيشترين سرمايه گذاري خصوصي در چهار دهه گذشته از طريق حواله هاي NRI به كرالا انجام شد و اين امر باعث تغيير چشم انداز اجتماعي و اقتصادي دولت به يك جامعه پر مصرف و پرهزينه كار شد.\nعدم تمایل آیزاک به تصدیق تبدیل کرالا از یک اقتصاد ارضی به یک اقتصاد وابسته و مصرف گرایانه ، با توجه به این واقعیت قابل درک است که وی نماینده حزبی است که هنوز هم ادعا می کند برای فقرا ایستاده است. داده های سرشماری اقتصادی نشان می دهد که بین منابع NRK ، که در کرالا مستقر شده اند ، در مقابل بقیه جمعیت که هرگز به خلیج فارس نرفته اند ، در دارایی های ثروت شکاف وجود دارد.\nحتی با توجه به اینکه کارمندان دولت می توانند از طریق اعتراض سازمان یافته حقوق سالانه خود را بگیرند ، دولت LDF هنوز به مشکلات اوضاع جوامع بی صدا و حاشیه ای – اعم از عشایر ، شالیکاران و جامعه ماهیگیری – پرداخته نشده است. جالب اینجاست که این کنگره کرالا بود که بیشتر به دنبال کاهش قیمت لاستیک بود ، اگرچه به نفع بانک رأی آنها بود و در زندگی تولید کنندگان لاستیک تغییری ایجاد کرد.\nانصافاً نسبت به آیزاک ، نمی توان وی را مسئول این تغییر در مدل توسعه ای دانست که عمدتا به دلیل تغییر در کاربری زمین ، نیروی کار اتحادیه ای و نرخ بالای بیکاری در بین نیروی کار ماهر رخ داده است.\nکرالا با سرمایه گذاری در زمینه سواد مراقبت های بهداشتی و برنامه ریزی غیرمتمرکز ، جلوتر از سایر ایالت ها حرکت کرد و ایزاک در دوره تصدی عضویت در شورای برنامه ریزی ایالتی در دهه هشتاد ، یک نیروی هدایت کننده در روند برنامه ریزی مردم بود.\nپدرش در یک خانواده مسیحی سنتی در Kodungallur به دنیا آمد ، یک واحد موفق copra را اداره کرد که در طی یک دوره زمانی مرحله بدی را پشت سر گذاشت. آیزاک دانشجوی شایسته ای بود ، خواننده ای متبحر بود و زمانی که شروع به کار در فدراسیون دانشجویی هند کرد ، چندین متن اصلی مارکسی را خوانده بود و در جریان ادبیات جهان بود. “این آیزاک بود که در دانشگاه برای ما ارشد بود ، نویسندگان اگزیستانسیالیست مانند کامو ، سارتر و برشت را اینجا معرفی کرد. وی همچنین از دانش بنیادی اقتصاد روستایی کرالا آگاهی داشت ، “گفت:” سی پی جان جان روشنفکر و سیاستمدار چپ که سالها با او در CPM پیوند نزدیک داشت تا اینکه از هم جدا شوند.\nپایان نامه دکترای آیزاک از مرکز مطالعات توسعه در تیروانوانتاپورام با موضوع “مبارزه طبقاتی و ساختار صنعتی: مطالعه صنعت بافندگی زغال سنگ در کرالا 1859 – 1980” بود ، که هنوز هم یک مطالعه مهم در مورد بخش عمده ای از جمعیت طبقه کارگر این ایالت محسوب می شود. “من مدت حضور وی به عنوان عضو هیئت برنامه ریزی دولت را یکی از پربارترین سالها می دانم نه مدت طولانی حضور وی در مقام وزیر دارایی. CP John می گوید: “من احساس کردم KM Mani با اعداد زیرک تر است و از اقتصاد کلان درک بهتری دارد.”\nاما اقتصاددانانی مانند دکتر مری جورج ، عضو سابق کمیته هزینه های بازبینی عمومی ، می گویند که ایزاک بهتر از مانی ظاهر شد به این دلیل ساده که مقاصدش نجیب بود و هیچ اتهام فسادی نداشت. “KIIFB نمونه خوبی از نوآوری مالی است ، اگرچه سوالاتی وجود دارد که باید در مورد نحوه پرداخت مجدد این وام ها پرسیده شود. او می گوید اگر به آیزاک فرصت دوم داده می شد شاید راه حلی برای آن پیدا می کرد.\nدکتر جورج از این واقعیت انتقاد می کند که آیزاک هنوز نتوانسته است به افزایش کسری های مالی در هر بودجه پرداخته و نشت های عظیم مالیات را جبران کند. “فقط کافی نیست که ما برای رشد زیرساخت ها سرمایه جمع کنیم. دارایی های واقعی ما که نسل جوان با استعداد ما هستند ، هنوز مجبورند کرالا را برای تحصیلات عالی و استخدام با کیفیت ترک کنند. این ایالت همچنین با واقعیت های جدیدی مانند بلایای ناشی از تغییرات آب و هوایی روبرو است که زندگی و معیشت هر فرد کرالی را تحت تأثیر قرار خواهد داد. مدل های قدیمی توسعه نیاز به بازبینی دارند. متأسفانه ، این نوع تفکر عمیق در روند برنامه ریزی و تخصیص منابع وجود ندارد. “


.:: اداره کل بهزیستی استان یزد ::.-مسئولین شهرستان اشکذر از منزل دو مددجوی تحت پوشش بهزیستی بازدید کردند\nبه مناسبت گرامیداشت 12 آذر روز جهانی معلولین\nمسئولین شهرستان اشکذر از منزل دو مددجوی تحت پوشش بهزیستی بازدید کردند\nبه مناسبت گرامیداشت 12 آذر روز جهانی معلولین مسئولین شهرستان اشکذر از منزل دو مددجوی تحت پوشش بهزیستی بازدید کردند.\nبه گزارش روابط عمومی بهزیستی شهرستان اشکذر در این بازدید که فرماندار شهرستان، معاون فرماندار، بخشدار مرکزی شهر و رئیس اداره بهزیستی شهرستان حضور داشتند؛ در ابتدا رئیس بهزیستی شهرستان ضمن گرامیداشت این روز بیان گفت: معلولین جزئی از این جامعه هستند که نیازی به ترحم ما ندارند بلکه نیازمند این هستند که توانایی هایشان دیده شود .\nسید محمد میرحاجی گفت: ارتقای آگاهی جامعه نسبت به انجام آزمایش ژنتیک قبل از ازدواج، تقویت نگرش مثبت جامعه نسبت به معلولین و توانمندسازی معلولان به منظور پررنگ کردن نقش آنها در جامعه از موارد حائز اهمیت در بحث معلولین است.\nفرمانداراشکذر نیز طی سخنانی با بیان اینکه معلولیت محدودیت نیست، گفت: بیشتر این افراد دارای معلولیت از توانایی بالایی برخوردار هستند و در بسیاری از امور شاهد موفقیت معلولین در سطح جامعه هستیم.\nهادی نسب در ادامه از زحمات خانواده این دو معلول که در جهت ارتقاء سلامتی و توانمندی این معلولین گام برمی دارند تشکر کرد و برای آنها آرزوی سلامتی و موفقیت کرد.\nگفتنی است شعار امسال روز جهانی معلولان «ارتقای مشارکت افراد دارای معلولیت برای دستیابی به توسعه فراگیر، عادلانه و پایدار» نام گرفته است و همنین منظور 9 لغایت 15 آذرماه هفته گرامیداشت افراد دارای معلولیت از سوی سازمان بهزیستی کشوردر نظر گرفته شده است.


بایگانی‌های اسپیلبرگ - بدون\nبایگانی/آرشیو برچسب ها : اسپیلبرگ\nبا میلیاردرهای سینما، موسیقی و ادبیات آشنا شوید/ از جرج لوکاس و استیون اسپیلبرگ تا اپرا وینفری و جی.کی رولینگ\nاز استیون اسپیلبرگ در دنیای سینما تا جی کی رولینگ و جیم پترسون در دنیای ادبیات، برخی از پولدارترین مردم جهان دستی بر آتش هنر دارند. سایت بدون – همیشه گفته‌اند که هنر، نون و آب نمی‌شود. اما این هم از آن گفته‌هایی است که نقیض بسیار دارد. در همین کشور خودمان بسیاری با کار هنری به ثروت‌های کلان رسیده‌اند. ...\tبیشتر بخوانید »\nایسنا نوشت: جشنواره فیلم کن که به عنوان مهم‌ترین جشنواره سینمایی جهان شناخته می‌شود، از سال ۱۹۴۶ تاکنون میزبان چهره‌های سرشناسی در رأس هیات داوران خود بوده است؛ سینماگرانی که با حضورشان هم به کارنامه هنری خود اعتبار بخشیدند و هم به جشنواره. مسئولان برگزاری هفتاد و سومین جشنواره فیلم کن به تازگی «اسپایک لی» ـ کارگردان آمریکایی ـ را به عنوان ...\tبیشتر بخوانید »\nآوریل 18, 2019\tنظری بدهید\nاستیون اسپیلبرگ برای فیلم بعدی‌اش که بازسازی «داستان وست‌ساید» است شماری از بازیگران برادوی و تلویزیون را انتخاب کرد. سایت بدون – بازیگران برادوی در بازآفرینی فیلم موزیکال «داستان وست ساید» اسپیلبرگ جلوی دوربین می‌روند. قرار است مایکل فیست در نقش «راف» که سردسته گروه جت‌ها بود بازی کند. وی در تولیدات برادوی چون «ایوان هانسن عزیز» بازی کرده است. ...\tبیشتر بخوانید »\nریشه وداستان ضرب المثل« ایشالا گربه است »


مردم، اگرچه عبارت ساده‌ای است، در عمل بزرگ‌ترین جایگاه را در شکل‌گیری هر حکومتی دارد و می‌تواند نظام‌ها را تغییر دهد یا تعیین کند.\nبا وجود این، در نظام‌های پوپولیستی، مردم فقط به‌ظاهر اهمیت دارند، اما در عمل، رهبران این نظام‌ها هستند که به جای مردم تعیین‌کننده‌اند. آنها، با آگاهی از خصوصیات ملی، نژادی و… مردم، شعارها و سخنان خود را بر مبنای آن پایه‌ریزی می‌کنند و آرمان‌های ملّی را بدون هیچ‌گونه پشتوانۀ عملی پشت تریبون فریاد می‌زنند. این گونه است که آنها هر جایی به شکلی درمی‌آیند، اما معمولاً شعارهایشان تفاوت چندانی با هم ندارد؛ زیرا عدالت، آزادی، تساوی حقوق زن و مرد و رفاه اجتماعی مهم‌ترین دغدغۀ مردم در همۀ کشورهاست. آنها می‌کوشیدند با این کلمات، جملات زیبایی بسازند و به بهترین شکل آن را بیان کنند؛ مهم اجرای نمایش است و در پایان، مردم آنها را تشویق خواهند کرد و این شعارها تقریباً هرگز عملی نخواهد شد. در مقالۀ پیش‌رو نویسنده با قلمی شیوا خواننده را با اصطلاح پوپولیسم و رابطۀ آن با جریان چپ نو آشنا می‌سازد.\n«مردم»، از یک‌سو، یک واژه، و از سویی دیگر یک واقعیت تام و تمام است. تقریباً در تمام نظام‌های سیاسی ــ اجتماعی سده‌های اخیر و حتّی سده‌های پیش‌تر، مردم جایگاهی اساسی و گاه یکّه و یگانه داشته یا یافته‌اند. گاه خود مردم سبب یک شورش و انقلاب شده‌اند؛ گاه به تحریک عدهّ‌ای سودجو و فرصت‌طلب یا انقلابی و آزادی‌خواه، که بر موج خواست و ارادۀ مردم سوار بودند، یا زبان و دردهای آنها را خوب می‌شناختند، شورشی مردمی به پا شده؛ گاه امری روی داده (مثلاً کودتایی یک‌شبه) و بعد، از مردم برای به رسمیّت شناختن و شناساندن آن استفاده گردیده است و… .\nبه‌هررو وجود مردم جزء لازم و جدایی‌ناپذیر بیشتر تحولات و رخدادهای سیاسی و اجتماعی و شورش‌ها و انقلاب‌هایی است که طی تاریخ در تمام گسترۀ این کرۀ خاکی به وقوع پیوسته است. امّا نکتۀ جالب و مهم اینجاست که تمام انقلاب‌هایی که به نام مردم روی داده است و تمام شورش‌هایی که میدان‌دار اصلی آن همین مردم بوده‌اند، هر یک به نام و عنوان متفاوتی مشخّص و دسته‌بندی شده‌اند. با اینکه در هر یک از این شورش‌ها و تحولات، گفته شده است که همه چیز و همه کس مردم بوده‌اند و چیزی خارج از خواست و ارادۀ آنها مدنظر کسی نبوده و هر چه انجام شده برای برآورده کردن همان خواست بوده است، با مشاهدۀ نتیجۀ کارها و سیر تصمیم‌گیری‌ها به آشکاری هر چه تمام‌تر تفاوت‌ها روشن می‌شود و همین‌جاست که خاستگاه بسیاری از این «ایسم»ها به شمار می‌آید؛ ایسم‌هایی که شعار و هدف و بنیان وجودی هر یک مردم است.\nاز میان همۀ آن ایسم‌ها، آنچه بیش و پیش از همه به چشم می‌آید و عنوانش همه‌جا و همه‌وقت یادآور مردم است چیزی نیست مگر «پوپولیسم» که در نظام‌های چپ نو با عبور از ایدئولوژی‌های چپ سنتی بدان روی آورده‌اند. خواست این نوشتار کاوشی است در ابعاد معنایی و کارکردی این مکتبِ مردم شعار و اینکه حکومت‌های چپ در دنیای کنونی چگونه با استفاده از این شعار درصددند از آن بهره برند.\nاز قرن نوزدهم در زبان اشرافیت، واژۀ «مردم»، که به شکل تحقیرآمیزتری «عوام» (people/populace) نیز نامیده می‌شد، گویای نفرت اشرافیت از موقعیت جدیدی بود که به مردم ولو در قالب نمایندگی امکان می‌داد که در حوزۀ سیاسی حضور داشته باشند.\nاندیشۀ مردم‌باوری در دهۀ ۱۸۶۰٫م در میان روشنفکران تندرو روسیه با ظهور نارودنیک‌ها پدید آمد. نارودنیک‌ها بر این باور بودند که روسیه بدون آنکه مرحلۀ سرمایه‌داری را بگذراند، می‌تواند مستقیماً به سوسیالیسم برسد و اساس آن را می‌توان بر کمونه‌ای روستایی گذاشت. مردم‌باوران در روسیه بر این عقیده بودند که انقلاب کار تمامی مردم و نه اقلیت محدود انقلابی است. مارکسیست‌های روسی نیز، که به عمل سازمانی و حزب پیشرو اعتقاد داشتند، به همۀ روش‌های انقلابی رقیبان غیرمارکسیست خود برچسب تحقیرآمیز «پوپولیست» زدند.\nیکی از جنبش‌های مهم مردم‌باور ــ پس از جنگ جهانی دوم در دورۀ حکومت پرون ــ رئیس‌جمهوری آرژانتین، به‌وجود آمد.\nمردم‌باوری را در جنبش‌های روستایی اروپای شرقی پیش از سال ۱۹۳۹٫م و نیز در فاشیسم و نازیسم و همچنین در بسیاری از حرکت‌های آزادی‌بخش جهان سوم می‌توان یافت. نزدیک‌ترین مورد مردم‌باوری در روزگار معاصر، حرکت‌های سیاسی دهۀ ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰٫م جبهه ملّی فرانسه به رهبری ژان ماری لوپن است. در اینجا بود که اندیشه‌ورزانی نظیر کورن هازر مردم‌باوری را خطری برای جامعۀ دموکراتیک نامیدند که معمولاً گروه‌های تندروتر می‌توانند با این شیوه، گروه‌های میانه‌روتر را از عرصۀ قدرت بیرون کنند. بدین‌ترتیب مردم‌باوری سنّتی سیاسی است که بیش از همه جای دنیا در کشورهای امریکای لاتین رواج داشته است؛ اگرچه گروه‌های دیگر در اروپا همانند سوسیالیسم ملّی و مک‌کارتیسم در امریکای شمالی نیز مردم‌باور توصیف شده‌اند. در گذشته، پوپولیسم زبان مادری چپ در امریکا بود.\nدر این میان پوپولیسم‌های اروپایی و امریکایی جلوه‌های بسیار متفاوتی از خود نشان دادند: در روسیه و آلمان و حتی امریکای لاتین قرن نوزدهم، پوپولیست‌ها طرفدار واقعی مردم و بیشتر حامی شعارهای آزادی‌خواهانه بودند، درحالی‌که در اروپای میان دو جنگ جهانی، پوپولیست‌ها عمدتاً جلوه‌ای ضد دموکراتیک داشتند. این ضدیت با دموکراسی نیز اشکال مختلفی داشت از جمله اشکال توتالیتر و کاریزماتیک (لنین، هیتلر، استالین) یا حزبی (شوروی پس از استالین …) یا اشکال نیمه‌دموکراتیک نیمه‌استبدادی (جمهوری چهارم فرانسه، امریکای لاتین سال‌های ۱۹۶۰). به‌هرصورت می‌توان گفت که خصوصیت پوپولیسم در اشکال سنّتی آن (منظور پیش از فرایند جدید جهانی شدن است) بیش‌ازآنکه در ضد دموکراتیک (به معنی ضد مردم) بودن آن باشد در ضدیتش با نهادهای بینابینی تفویض اختیار (به‌ویژه مجلس) بوده است. بااین‌همه نمی‌توان انکار کرد که تلاش رهبران پوپولیست برای ایجاد رابطۀ مستقیم با مردم سبب می‌شد که آنها هر چه بیشتر گفتمان سیاسی خود را به شکلی تقلیل دهند که برای مردم در خور فهم و پذیرفتنی باشد و بنابراین خوش‌بینی افراطی، وعده‌های توخالی، اغراق و اراده‌گرایی را به مثابۀ ابزارهایی رایج در سخن خود درآورند و همین امر نیز اغلب سبب می‌شد که این پوپولیست‌ها، پس از رسیدن به قدرت و ناتوانی در اجراکردن شعارهای خود، زمینه‌ساز یأس عمومی و باز شدن راه برای اشکال مختلف استبداد یا انفعال اجتماعی شوند.\nپوپولیسم در معنای جدید\nباید توجه کرد که درحال‌حاضر به دلیل سیر عمومی‌ای که فرایند جهانی شدن با رهبری نولیبرال‌ها پیش گرفته پوپولیسم نیز معنایی تازه یافته است: جهانی شدن در آن واحد در حال تبدیل کردن همه چیز به کالاهایی رد و بدل شدنی و در نتیجه بی‌ارزش کردن همۀ ارزش‌ها و اخلاق‌های انسانی، ساختاری کردن نظام‌های اقتصادی زیرزمینی مافیایی که برده‌داری‌های جدید زنان و کودکان و رفتارهایی باورنکردنی همچون تجارت گستردۀ اندام‌های انسانی و…، و زیر پا گذاشتن دستاوردهای دموکراتیک به وسیلۀ شرکت‌های فراملّیتی است که ابایی از آن ندارند که کودکان و زنان را در شرایطی به مراتب بدتر از قرن نوزدهم در کشورهایی همچون چین زیر فشار بگذارند تا به بالاترین سود برسند. در چنین وضعی طبعاً هر گونه گفتمانی علیه اشغال نظامی جهان به وسیلۀ امریکا، رفتارهای غیر انسانی، هجوم به محیط زیست و خطرهای آن، جدا از آنکه تا چه اندازه واقع‌بینانه است، می‌تواند محبوبیت بسیاری برای فردی که چنین گفتمانی را پیش می‌گیرد همراه آورد.\n۱ــ پوپولیسم را مردم‌باوری، مردم‌گرایی، مکتب مردمی و … معنا کرده‌اند. تاریخچۀ آن را به اواسط سدۀ نوزدهم و به جنبش‌های مختلفی می‌رسانند که در سرزمین‌هایی مثل شوروی سابق به وقوع پیوسته است. گاه بعضی جنبش‌های اجتماعی و سیاسی اعصار گذشته و حتّی روزگار باستان را نیز پوپولیستی به شمار آورده‌اند؛ جنبش‌هایی که کسانی مثل اسپارتاکوس به راه انداختند تا علیه نظام حاکم بشورند و مردم را در این راه همراه خود کردند.\nبر سر این مردم‌گرایی یا مردم‌باوری حرف و حدیث فراوان است. جان کلام بیشتر بحث‌ها اینجاست که عدّه‌ای از انقلابی‌ها و آزادی‌خواهان و کودتاگران به‌واقع و از سر حقیقتی درونی به مردم و خواسته‌های آنها توجه می‌کنند. اگر مردم بر زبانشان می‌آید، کلامی است متناسب با خواست و هدف و اندیشۀ راستین خودشان، اما شماری دیگر از آنها، مردم را برای خودِ مردم نمی‌خواهند، بلکه مردم را بیشتر و پیش‌تر از هر چیز برای خود و خواسته‌های سیاسی و اجتماعی یا فردی خود می‌خواهند؛ به‌واقع مردم ابزاری هستند در دست اینها تا آن‌گونه که می‌خواهند با توسل به آنها و ایستاده بر دوش‌شان مقاصد خود را پیش برند.\nبا اینکه در این‌گونه جنبش‌ها تماماً حرف از مردم و سخن از خواست، اراده، نیازها، دردها و حقوق آنها در میان است، همین حرف‌ها از زبان کسانی برمی‌آید که به‌نوعی رهبری این مردم را به دست می‌گیرند و به‌واقع می‌شوند دهان سخنگوی مردم؛ یعنی اینکه از خود چیزی نمی‌گویند، بلکه هرچه می‌گویند حرف تک‌تک خود همین مردم است، ولی ازآنجاکه میسّر نیست هرکس خودش مستقیماً خواسته‌اش را بیان کند، فردی نماینده برای انجام دادن این کار می‌شود. رهبر جنبش‌های پوپولیستی اغلب چنین کسانی هستند و چنان ادّعایی هم دارند.\n۲ــ جنبش‌های پوپولیستی و رهبران این جنبش‌ها با یکدیگر تفاوت‌های فراوانی دارند و نمی‌توان همۀ آنها را ذیل یک نام و مشخّصه دسته‌بندی کرد، امّا شعارهایی هست که تقریباً همۀ این جنبش‌ها و رهبرانشان آنها را سرلوحۀ خود قرار می‌دهند و می‌توان با برشمردن تعدادی از آنها وجه مشترکی میان انواع پوپولیسم نشان داد.\nدر پوپولیسم یکسره حرف از مردم و خواست و ارادۀ آنهاست. مردم همه‌چیزند و چیزی بیرون از آنها و خواستشان وجود ندارد و هرچه و هرکس هم که بخواهد مقابل این سخن بایستد دشمن مردم، دشمن ملت، دشمن خواست و ارادۀ همۀ آحاد یکپارچه و یک شعار و یک هدف مردم می‌شود. ارادۀ مردم بر هر چیز قرار بگیرد همان باید تحقق یابد و نه تنها کسی نباید با آن مخالفتی کند، بلکه اساساً کسی نیست که چنین کاری بکند؛ زیرا هر که در جامعه است یکی از مردم است و ازآنجاکه مردم همه یکپارچه و یکرنگ‌اند، شعارِ یک فرد شعارِ همه است و تصّور وجود «صدایی دیگر» در چنان جامعه‌ای از همان آغاز برچیده می‌شود و آیا اصلاً کسی هست که خلاف خواست مردم چیزی بخواهد!؟\nدر چنین نظام‌هایی چندصدایی، چندگونگی، تفاوت و دیگرگونه‌اندیشی رنگ می‌بازد. نظام پوپولیستی همه را یکرنگ و یک‌صدا می‌خواهد و می‌بیند. تفاوت‌ها یا باید نادیده گرفته شوند یا اینکه محو گردند و از صفحۀ هستی کنار گذاشته شوند؛ زیرا این تفاوت‌ها، این صداهای مخالف، همه، خلافِ خواستِ جمع و جماعت حرکت می‌کنند و قصد ایجاد تفرقه دارند؛ از یکرنگی، مردم و اتّحادشان و برآمدن خواست مردم نگران‌اند و غم مردم را ندارند، بلکه به دنبال نیازها و امیال شخصی خویش هستند و همۀ مخالفت‌هایشان از همین‌جا ریشه می‌گیرد. نظام پوپولیستی نظامی است که از تضارب آرا و وجود انواع گوناگون اندیشه‌ها شاد نمی‌شود و سهل است که از آن واهمه‌اش می‌گیرد. اختلاف اندیشه‌ها معنایی ندارد، همه باید همانی را بگویند که «مردم» می‌گویند و مردم یک اسم جمع است؛ اسمی که خودش مفرد است؛ مفردی که در قالبِ رهبر آن جنبش سخن می‌گوید و خواستۀ آن اسم جمع را به گوش همه می‌رساند. در چنین نظامی اختلافِ رنگ، نژاد، طبقه، ثروت و… نباید به چشم بیاید و همه باید مثل همه باشند!\nنظام‌های پوپولیستی نظام‌هایی شعارمحور هستند تا عمل‌گرا. رهبران چنین جنبش‌هایی مدام حرف می‌زنند؛ یکسره وعده و وعید می‌دهند و طرح و برنامه می‌ریزند؛ آنها حرف مردم را می‌زنند و ازآنجاکه مردم در عین اتحاد، این بار صد البتّه، یکی نیستند و خواست‌های فراوانی دارند، آنها یکریز از آن خواست‌ها و نیازها حرف می‌زنند و وعده پشت وعده می‌دهند که چه کرده‌اند و چه خواهند کرد و چه برنامه‌هایی دارند و در عرض مدّت زمانی بسیار کوتاه همۀ مشکلات را به یاری خود این مردم مرتفع خواهند کرد. شعارگرا بودن این‌گونه نظام‌ها به احساساتی و در نتیجه غیرعقلانی شدن این جنبش‌ها هم می‌انجامد. در این جنبش‌ها معمولاً فردی که اندکی «کاریزما» دارد (البته معمولاً، نه همیشه) با سر دادن شعارهایی احساساتی، که تناسبِ تام و تمامی با خواست مردم شنوندۀ آن شعارها دارد، درون مردم را پر از شور و احساس می‌کند و با وعده‌هایی خواستنی و دل‌فریب آنها را به وجد می‌آورد، و مردم در آن شور و حال «آگاه می‌شوند» که به سادگی خواسته‌هایشان برآورده می‌شود و چه بد بوده‌اند رهبران پیشین که نخواسته‌اند چیزهایی را که می‌شود یک‌شبه برآورده کرد، برایشان برآورند.\nبرنامه‌های چنین نظام‌هایی اغلب یک‌شبه طرّاحی و هیئتی نیز انجام می‌شود. رهبران این نظام‌ها دوست ندارند که رابطه‌شان با مردم از دور باشد، بلکه می‌خواهند به میان مردم بروند و خواست‌ها و نیازهای آنها را از دهان خودشان بشنوند و حتّی اگر بشود، همان‌جا دستور دهند به مشکل‌های اظهارشده رسیدگی شود.\nنظام‌های پوپولیستی نظام‌هایی متناقض‌سرشت‌اند. این تناقض در همۀ ابعاد وجودی چنین نظام‌هایی، رهبران و شعارهایشان ریشه دارد.\nاولین تناقض مهم اینجاست که مدام حرف از مردم است، امّا فراموش می‌شود که این مردم، فقط یک واژه نیست. توجّه نمی‌شود که مردم یک چیز یکّۀ مجردِ ذهنیِ بسیط نیست، بلکه حقیقتی است بیرونی، عینی، متکثّر و هزاران تکّه. اهمیّت این تناقض وقتی آشکار می‌شود که بدانیم با گفتن اینکه مردم یکی، یکدل و یک‌شعارند، خواست بسیاری از مردم که به‌واقع چنین نیستند خیلی آرام و مرموز نادیده گرفته می‌شود و بدون اینکه به آنها گفته شود حقِّ اظهارنظر ندارند در عمل چرخه را به‌گونه‌ای چرخانده‌اند که همین معنا در نهایت به دست آید. در یک معنا نظام پوپولیستی یعنی نظام خفقان برای اقلیّت‌ها، امّا خفقانی با گازهای بی‌بو و تیغ‌های پنبه‌سان.\nتناقض دیگر چنین نظام‌هایی در نوع و چگونگی شعار مردم‌گرایی‌شان است. آنها همه مردم را یکپارچه و یکدل می‌دانند، خواست همۀ مردم را بیان می‌کنند، با همه دوست هستند و قصدشان فقط خدمت‌رسانی است، امّا ازآنجاکه در عمل با بن‌بست‌هایی مواجه می‌شوند و نمی‌توانند وعده‌های چپ‌وراست داده‌شده را برآورده کنند، مجبور می‌شوند اوّلاً، یک دشمن هولناک بتراشند (حتی اگر شده آن دشمن، دشمنِ فرضی باشد) و مدام بگویند که این دشمن یا دشمنان مانع برآورده شدن خواست و ارادۀ مردم هستند، برآمدن این خواسته‌ها به ضرر این دشمن است، نابودی او را به دنبال دارد، نقاب از چهرۀ پلید سالیان سال پنهان‌شدۀ او برمی‌دارد و رسوای خاص و عام‌اش می‌کند، و همین است که این دشمنِ پلیدِ نابکارِ بدسیرت، تابِ دیدنِ خواست برآمدۀ این مردم را ندارد و مدام سنگ‌اندازی و مشکل‌تراشی می‌کند؛ ثانیاً، با برنیامدن بسیاری از آن شعارها و درعوض برآمدن اعتراضات پنهان و آشکارِ «مردم»، مجبور می‌شوند وعده‌هایی نوتر و رنگین‌تر سر بدهند، مدام وضع موجود را توجیه کنند، آن را «تا حدود زیادی» مطلوب اعلام نمایند و نارسایی‌ها را نه تنها به گردن آن دشمن فرضی یا شاید هم واقعی اندازند، بلکه با سر دادن شعارهای تازه‌تری که ادعا می‌شود عملی است و حساب‌شده و نتیجۀ کارِ کارشناسی، باز هم انبان وعده‌های داده اما برنیامدۀ خود را سنگین و سنگین‌تر کنند، و این شیوه، شیوۀ مکرّرشان می‌گردد؛ وعده پشت وعده؛ مثل آن دروغی که برای توجیه‌اش، فرد مجبور می‌شود هزار دروغ دیگر سرهم کند؛ ثالثاً، چنین نظام‌هایی از یک‌سو مدام بر این تأکید می‌کنند که باید بر سر اهداف، خواست‌ها و شعارها پابرجا بود، از هیچ نوع سختی هراسی به دل راه نداد و ثابت و استوار به جستجوی نیازها گام برداشت، امّا از آن‌سو بسیار موج‌سوار و بادگرا هستند. ازآنجاکه خواسته‌های مردم، هر روز یک چیز نیست و ازآنجاکه همین چیزها هم اغلب برآورده نمی‌شوند و برآورده شدن یا نشدن‌شان خواست‌های جدیدی را به دنبال می‌آورد، این نظام‌ها مجبورند هر روز، متناسب با جهت باد، شعار بدهند. اگر امروز سفید، سفید است فردا می‌تواند سیاه باشد. ایرادی ندارد؛ مهم این است که بشود توجیه‌اش کرد. رهبران چنین جنبش‌هایی از تناقض‌گویی ابایی ندارند و از اینکه سخنان، شعارها و اهداف پیشین را انکار یا فراموش کنند واهمه یا تردیدی به خود راه نمی‌دهند. تناقض‌گویی اساساً از بعضی جهت‌ها سرشت چنین نظام‌هایی می‌شود، امّا نکتۀ جالب اینجاست که چنین تناقض‌گویی‌هایی صدالبتّه هنر می‌خواهد و کار هر کسی نیست. ازهمین‌رو در چنین نظام‌هایی نه تنها از شخصیّت‌های کاریزماتیک بهره می‌گیرند، بلکه همواره تلاش می‌شود کسانی سخنگوی خواست مردم و برنامه‌های نظام شوند که در سخنوری، سخن‌بافی و سفسطه‌بازی ید طولایی دارند.\n۳ــ نظام‌های پوپولیستی ممکن است نسبت به همدیگر مرام سیاسی ــ اجتماعی متفاوتی داشته باشند. تنوع چنین نظام‌هایی طی دو قرن پیش تا به حال و از کشورهای غربی تا شرقی نشان‌دهندۀ این است که این نظام‌ها گاه راست‌گرا هستند گاه چپ‌گرا، گاه مارکسیستی‌اند گاه ناسیونالسیت، و گاه ملغمه‌ای از همۀ اینها. عمر این نظام‌ها اغلب چندان طولانی نیست و علت آن هم انباشت وعده‌های تحقّق‌نیافته است؛ وعده‌هایی که آن‌قدر گران‌بار می‌شوند که روزی به ناچار سدّ «مردم» را می‌شکند و آنها را به شورشی دیگر و نظامی دیگر، نظامی برای مردم و از خود مردم، می‌کشاند.\n۴ــ بسیاری از انقلاب‌های قرن بیستم جهان به نوعی انقلاب‌های پوپولیستی بوده‌اند. چنین انقلاب‌هایی بیشتر در جوامعی رخ می‌دهد که معمولاً به جوامع جهان سومی موسوم‌اند؛ جوامعی که نظام‌های دموکراتیک در آنها ریشۀ استوار و تاریخی دور و دراز ندارد و همواره ملتهب چنین انقلاب‌ها و شورش‌هایی هستند؛ جوامعی که یا به‌گونه‌ای مستعمره بوده یا از تبعیض نژادی رنج برده‌اند یا … . رهبرانی نیز که رهبری این جنبش‌ها را به دست گرفته‌اند اغلب افرادی بوده‌اند که در آغاز در عمل نشان داده‌اند که واقعاً به فکر مردم هستند، از خود مردم هستند، اندیشه، هدف و خواستی جز مردم ندارند، و حتّی بعضی‌هایشان قربانیان نظام‌های پیشین، و زندان‌رفته‌ها و شکنجه‌دیده‌هایی بوده که از برکت همین زندگی به این درجه نائل شده‌اند (برای درک عینی‌تر ماجرا می‌توان به نمونه‌هایی چون نلسون ماندلا، هوگو چاوز و فیدل کاسترو دقّت کرد).\n۵ــ اقداماتی نظیر استفادۀ ابزاری از مردم، دادن شعارهای رنگارنگ به اسم مردم و بهره گرفتن از آنها در برهه‌های مختلف و به وقت ضرورت‌ها، البته فقط به رهبران همیشگی جنبش‌های پوپولیستی اختصاص ندارد، گاه حتّی روشنفکران، اندیشمندان، فلاسفه و … هم به مناسبت‌های مختلف، خواسته و ناخواسته، دست به دامان پوپولیسم می‌شوند یا به دام آن گرفتار می‌آیند. چنین نمونه‌هایی را به خوبی می‌توان در انتخابات یا شورش‌های مختلف بعضی از کشورها ردیابی کرد. گاه حتی ظرافت کار از این هم بیشتر است و خود آن قشرِ به‌اصطلاح روشنفکر و اندیشمند، کارها و شعارهای پوپولیستی سر می‌دهد و ناخواسته آب به آسیاب کسانی می‌ریزند که از این شعارها خوب می‌توانند استفاده کنند، و به‌نوعی با این کارشان ملعبۀ دست قدرت‌مداران مردم‌گرا یا پوپولیست می‌شوند.\n۶ــ بررسی ابعاد گوناگون و بحث‌برانگیز پوپولیسم نیازمند مطالعه‌ای بسیار وسیع‌تر و دقیق‌تر است، مطالعه‌ای که با نمونه‌ها و شواهد فراوان عینی همراه شود؛ زیرا پوپولیسم، به مثابۀ یکی از ده‌ها «ایسم» پرنفوذ موجود در جامعۀ جهانی این دو سده، آن‌قدر تکثّر معنایی و مفهومی و کارکردی یافته است که جمع کردن همۀ آنها ذیل یک نام واحد تا حدودی از دقّت کار تحقیقی می‌کاهد.\nعوامل اجتماعی پیدایش پوپولیسم\n۱ــ آشفتگی ساختار اقتصادی: تضادهای فقیر و غنی، شهری و روستایی، کشاورزی و صنعتی، حاشیه‌نشین و متن‌نشین، استقلال اقتصادی دولت از جامعه، نابرابری و احساس تبعیض، فقر و فساد اقتصادی و نبود آگاهی طبقاتی و…، که همگی شاخصه‌های ساختار و نهاد معیوب اقتصادی است، در ایجاد رویکردهای پوپولیستی در جامعه تأثیر فراوانی دارد.\n۲ــ بحران مشروعیت: رشد و قوت بوروکراسی و فربه شدن دولت، ضعف بدنۀ اجتماعی، فاصلۀ دولت و ملّت و… نوعی سوء ظن به قدرت پدید می‌آورد که سرانجام به ایجاد بحران مشروعیت منجر می‌شود. به عقیدۀ هابرماس با اختلاف میان انگیزش‌هاى اعلام‌شده از سوى دولت، نظام آموزشى و شغلى از یک‌سو و انگیزش‌هاى فراهم‌شده توسط نظام اجتماعى و فرهنگى، جامعه به سمت این بحران حرکت مى‌کند و سرانجام پوپولیسم را به ارمغان می‌آورد.\n۳ــ ضعف جامعۀ مدنی: ضعف نهادهای مدنی، فعالیت جدی نداشتن احزاب، مطبوعات و انجمن‌های غیردولتی، تحقیر فرد و به حاشیه رانده شدن او، رشد نکردن مفهوم شهروندی، نبود مشارکت سیاسی واقعی، ضعف همبستگی ارگانیکی و وجود نوعی جمع‌گرایی قبیله‌ای در عین خودخواهی فردگرایانه از دیگر مشکلات جوامع در حال گذار است که امکان دارد آنها را به مشکل پوپولیسم دچار کند.\n۴ــ غیبت گفتمان انسجام‌بخش: اتمیزه کردن جامعه در عین توده‌ای بودن آن، نبود گفتمان‌های انسجام‌بخش و همبستگی‌بخش، که از زیان‌های حرکت به سمت مدرن شدن است، اگر با ضعف روشنفکران و نخبگان در ادای وظیفه‌شان در جامعه همراه شود، جامعه را به سمت حرکت‌های توده‌ای و ایدئولوژی‌های بنیادگرا سوق می‌دهد که پوپولیست‌ها با همین حربه اقدامات خویش را جلو می‌برند.\nازآنجاکه چپ نو در امریکای لاتین حیات یافته است و حاکمان، آن را بهترین روش و وسیله برای جلب توده‌ها تشخیص داده‌اند. چپ نو در امریکای لاتین را باید به شدت عوام‌گرا و پوپولیست، و به گونه‌ای وسیع بی‌بهره از هرگونه استحکام نظری در نظر گرفت. در ذیل سیاست‌های پوپولیستی در این سرزمین بررسی شده است:\nچپ و حرکت‌های پوپولیستی در امریکای لاتین\n«امریکاى لاتین به گونه‌اى که مورد تصدیق همگان است در حال حرکت به سوى چپ‌گرایى است. فتوحات انتخاباتى اخیر اوو مورالس در بولیوى، میشله باشلت در شیلى و اولانتا هومالا در دور نخست انتخابات ریاست‌جمهورى پرو همگى به عنوان تارهاى درهم‌تنیدۀ یک شبکۀ به‌هم‌پیوستۀ چپ‌گرایى نگریسته مى‌شوند که هوگو چاوز در ونزوئلا، لوئیس ایناسیو لولا داسیلوا در برزیل، نستور کرچنر در آرژانتین و آندرس مانوئل لوپز اوبرادور، پیشتاز انتخابات ریاست‌جمهورى مکزیک، را فرا گرفته است، اما این ساختارِ نه چندان مستحکم، از برخى همراهان و دوستان ناآشنا تشکیل شده و در امر شکار آنچه حقیقتاً در حال تغییر و اصلاح در امریکاى لاتین است، ناکام مى‌ماند.»\nبه گزارش ایسنا، هفته‌نامۀ «اکونومیست» انگلیس در گزارشى نوشته است: «برخى از رؤساى جمهور جدید یا کاندیداهایى که به تازگى به مقام ریاست‌جمهورى در امریکاى لاتین رسیده‌اند از جمله چپ‌هاى اعتدال‌گرا و سوسیال‌دموکرات محسوب مى‌شوند. سیاستمدارانى نظیر لولاداسیلوا در برزیل، خانم میشله باشلت در شیلى، اسکار آریاس در کاستاریکا و تاباره واسکوئز در اروگوئه به این دسته تعلق دارند. به بیان کلى چنین افرادى مظهر سیاست‌هاى دوراندیشانۀ اقتصاد کلان و حفظ اصلاحات لیبرال مربوطه به دهۀ ۱۹۹۰ هستند، با این تفاوت که خط‌مشى‌هاى سوسیالیستى بهترى را با برنامه‌هایشان تلفیق کرده‌اند که اعضاى این دسته به شیوه‌هاى مختلف و به درجات متفاوت مشترکاً با سنّت پوپولیسم تلقی کرده‌اند».\nپوپولیسم (عوام‌سالارى یا توده‌گرایى) مفهوم و تصورى مبهم و اغفال‌کننده است، اما به منظور درک اتفاقاتى که اکنون در منطقه رخ مى‌دهد، بسیار محورى به شمار مى‌آید. یکى از دشوارى‌هاى عدیدۀ درک پوپولیسم آن است که این خط‌مشى اغلب به صورت اهرمی برای سوء استفاده به کار مى‌رود. پوپولیست در بسیارى از نقاط جهان کمابیش به سیاستمدارى اطلاق مى‌شود که از راه شیوه‌ها و ابزارهاى فرومایه‌اى که چه بسا به مذاق غرایز محقرتر رأى‌دهندگان خوش مى‌آید کسب محبوبیت را جستجو مى‌کند. با وجود این پوپولیسم یا عوام‌سالارى مجموعه معانى دقیق‌ترى دارد، اگر چه چنین معانى در نقاط مختلف جهان با یکدیگر تفاوت دارند.\nذکر این نکته ضرورى است که این افراد به لحاظ گرایش‌های سوسیالیستى و محافظه‌کارانۀ خود در تشکیل ائتلاف‌هاى چندطبقه‌اى با یکدیگر تفاوت‌هایى داشتند.\nچنان‌که انتظار مى‌رفت، رهبرى آنها کاریزماتیک و گیرا بود و ناطقان بزرگى محسوب مى‌شدند یا ترجیحاً عوام‌فریب‌هاى بزرگى بودند. خوزه ماریا ولاسکو، شاخص‌ترین پوپولیست اکوادور، که پنج بار به ریاست‌جمهورى رسید و در چهار بار آن به دست ارتش سرنگون شد، گفته است: تراسى را در اختیار من قرار دهید، آن‌وقت رئیس‌جمهور خواهم شد! (منظور وى از تراس یا بالکن، محلى براى سخنرانى بود).\nوارگاس و پرون مانند هویى لانگ، فرماندار لوئیزیانا، از اهرم جدیدى با نام رادیو براى ارتباط برقرار کردن با توده‌هاى انسانى بهره بردند. «انقلاب بولیوارى» هوگو چاوز به طور عمده بر پاى مهارت‌هایش در خوش‌بیانی استوار بود. او هر روز یکشنبه در برنامۀ تلویزیونى به مدت چهار ساعت سخنرانى مى‌کرد.\nاکونومیست آورده است: «برخى از عوام‌سالاران نظیر ویکتور رائول هایا دلاتوره، بنیان‌گذار حزب اتحاد انقلابى مردمى امریکا در پرو (APRA)، و ویلیام جنینگز برایان، کاندیداى دموکرات سه دورۀ انتخابات ریاست‌جمهورى امریکا، به نقوش و نگاره‌هاى مذهبى یا تکنیک‌هایشان در این رابطه متکى بودند. برایان در جمع مردم موعظه مى‌کرد: شما نخواهید توانست بشریت را روى صلیب طلا به چهار میخ بکشید».\nبیوگرافى اخیر چاوز بر شباهت‌های وى به فردى که در تلویزیون به تبلیغ و ترویج دین مشغول است، دلالت می‌کند. رهبران پوپولیست همواره در طلب برقرارى پیوندى مستقیم با توده‌هاى پیرو خود بوده‌اند. آنها به جاى هدایت احزاب سازمان‌یافته و منظم، رهبرى جنبش‌هاى شخصى خود را بر عهده داشته‌اند. به همین سبب اکنون سازمان سیاسى حاکم بر آرژانتین نام خوان پرون را یدک مى‌کشد. از سوى دیگر به‌طور مثال اگر چاوز را از انقلاب بولیوارى خارج سازید، از این انقلاب چیزى باقى نمی‌ماند. در نقطۀ مقابل این سیاستمداران، میشله باشلت، نخستین رئیس‌جمهور تاریخ شیلى، که ریاست ائتلافی چهار حزبى را عهده‌دار است، یا لولا داسیلوایى، که حزب کارگرش (PT) دارای حدود هشتصدهزار عضو عوارض‌دهنده است قرار دارد. پوپولیست‌ها به انتخابات به صورت راهى براى تکیه زدن بر اریکۀ قدرت مى‌نگریستند و از این گذر حق و حقوق خود را به طرز موفقیت‌آمیزى گسترش دادند، اما آنها درعین‌حال به بسیج عمومى و روانه ساختن حامیانشان به خیابان‌ها متکى بودند.\nپوپولیست‌ها اغلب، در تمرین قدرت، عملکرد دموکراتیک نیرومندی از خود نشان ندادند. آنها میان رهبر، حزب، دولت و کشور وجه تمایزى قائل نشدند، به‌طور مثال پرون نظام قضایى آرژانتین را به حال خود رها کرد و افراد خود را در کرسى‌هاى اتحادیه‌هاى تجارى نشاند و در انتخابات سال ۱۹۵۰.م نیز تقلب کرد. اکنون چاوز با استقرار «مجمع قانون اساسى» کنترل کلیه نهادهاى دولتى را در اختیار گرفته است و مورالس و هومالا هر دو ایجاد مجامع مشابه را وعده داده‌اند. با نگاهى ژرف‌تر درخواهیم یافت که بسیارى از پوپولیست‌ها به طور غیر تصادفى افسران نظامى بوده‌اند.\n«با این اوصاف رگه‌هاى مشترکى میان پوپولیسم و ناسیونالیسم (ملّى‌گرایى) وجود دارد. عوام‌سالاران به پشتیبانى از فرهنگ ملّى در مقابله با نفوذ فرهنگى کشورهاى خارجى برخاستند و به چهره‌هاى برجسته و نامى اما فراموش‌شدۀ دوران گذشتۀ سرزمینشان مانند شدند و از بسیارى جهات در واقع معماران کشورشان بودند. درحالی‌که موعظه‌ها و خطابه‌هایشان غالباً بر ضد کاپیتالیسم ایراد مى‌شد، با برخى کاپیتالیست‌ها (طرفداران نظام سرمایه‌دارى) قراردادهایى را به امضا مى‌رساندند. آنها حامیان خود را علیه دو دشمن لفاظ خود شوراندند؛ یکى اقلیت حاکم و زمین‌داران مناطق روستایى و دیگرى امپریالیست‌هاى بیگانه.\nتوده‌گرایان از صنایع و نقش پررنگ‌تر دولت در اقتصاد حمایت و به اقشار کارگر امتیازات و منفعت‌هاى اجتماعى واگذار کردند. آنها اغلب با چاپ اسکناس مخارج این امتیازات را تأمین مى‌کردند».\nاگرچه پوپولیست‌ها در حمایت از اقتصاد تورمى تنها نبودند، به طور اخص طبق همین الگو شناخته شده بودند. رودیگر دورنبوش و سباستین ادواردز در کتاب خود با عنوان «اقتصاد کلان پوپولیسم»، در توصیف خصوصیات پوپولیسم اقتصادى، از آن به عنوان خیز برداشتن به سوى رشد اقتصادى و بازتوزیع درآمدها حین نادیده انگاشتن تورم، کسرى بودجه و سایر خطرهای اقتصادى یاد کرده‌اند. این قبیل سیاست‌ها را صرفاً پوپولیست‌هاى اعصار گذشته در پیش نگرفته‌اند، بلکه آلن گارسیا، رئیس‌جمهور پرو در سال‌هاى ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰ نیز چنین خط مشى‌هایى را دنبال کرده است.\nاین سیاست‌ها را به شکل ملایم‌تری نستور کرچنر، رئیس‌جمهور «پرونیست» آرژانتین، اختیار کرده است. در ونزوئلا نیز چاوز چپ‌گرا فقط به یمن ثروت گزاف نفتى از گرداب کسرى بودجه رهایى یافته است. با یک پس‌نگرى درمى‌یابیم که سیاست‌هاى اقتصادى پوپولیست‌ها از جانب سالوادور آلنده، رئیس‌جمهور سوسیالیست شیلى در سال‌هاى ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۳، و ساندینیست‌هاى نیکاراگوئه نیز تعقیب مى‌شد.\nچنین سیاست‌گذارى‌هایى سبب شد بسیارى از ناظران واژه‌هاى پوپولیست و چپ‌گرا را به جاى یکدیگر به کار برند؛ اشتباهى که سرانجام به از دست رفتن سرمایۀ سرمایه‌گذاران خارجى، که با پیروزى لولا داسیلوا در انتخابات ریاست‌جمهورى سال ۲۰۰۲.م برزیل نگرانى مفرطى از خود بروز مى‌دادند، انجامید؛ زیرا نتوانستند میان چپ‌گرایى یا عوام‌سالارى داسیلوا تمایز قائل شوند.\nدر حقیقت، در بطن پوپولیسم، چپ‌گرایى ذاتى و فطرى وجود ندارد. عدۀ بسیارى از عوام‌سالاران به فاشیسم نزدیک‌تر بودند. عده‌ای نیز به جاى حمایت از حقوق شخصى و تکثرگرایى لیبرال دموکراسى از نظام رسته‌باورى (Corporatism) حاکمیت دولت‌هاى صنفى بر مبناى این نظریه استقبال کردند که جامعۀ سیاسى از گروه‌هاى ناهمگون اقتصادى و شغلى تشکیل شده است و در نتیجه هر شهروند باید بر اساس حرفۀ خود در جامعه مشارکت سیاسى داشته باشد نه با انتخاب نماینده بر اساس محل زندگى‌اش.\nنویسندگان دیگر جهان پوپولیسم را بیشتر تکنیک‌هاى یک رهبرى سیاسى دانسته‌اند تا یک ایدئولوژى خاص. آنها واژۀ پوپولیسم را به محافظه‌کاران اقتصاد بازار آزاد از قبیل آلبرتو فوجیمورى، رئیس‌جمهور سابق پرو، و کارلوس منم از آرژانتین اطلاق مى‌کنند که به طرق مختلف گروه‌هاى ذى‌نفع را نادیده گرفتند و به درخواست توده‌هاى مردم گوش فرا دادند. این در حالی است که هنوز مشخص نیست که آیا اولانتا هومالا، به این طبقه خواهد پیوست یا دنباله‌رو راه چاوز خواهد شد.\nبه هر تقدیر پوپولیسم سرشار از تناقض‌هاست و مهم‌تر از همه اینکه نخبه‌ستیز است، اما درعین‌حال نخبه‌هاى جدیدى را پروبال مى‌دهد. پوپولیسم معتقد است که از عوام حمایت مى‌کند و با اقلیت حاکم سر نزاع دارد، اما همچنان‌که دورنبوش و ادواردز در کتاب خود بیان کرده‌اند، در پایان هر تجربه یا آزمایش پوپولیست، دستمزدهاى واقعى از میزان اولیۀ آن به مراتب کمتر است. عوام‌سالارى سیاست‌هاى کلان را براى امریکاى لاتین فراهم آورد، اما مراودات پوپولیسم با دموکراسى مانند سکه دو رو دارد. پوپولیست‌ها مانند جنگجویان صلیبى بر ضد فساد تاخت‌وتاز مى‌کنند، اما اغلب خود سبب می‌شوند فساد بیشتر گسترش یابد.\nپوپولیسم از شعار تا عمل\nپدیده‌های اجتماعی هنگامی از اعتبار برای اثرگذاری برخوردار می‌شوند که از یک‌سو بیانگر واقعیات حاکم بر اجتماع باشند و از سویی دیگر چشم‌اندازی ملهم از حقیقت را ترسیم سازند. آنچه بیش از هرچیز دیگری به گرایش‌های چپ‌گرایانه طی یکصد سال گذشته منزلت بخشیده، دو موضوع محوری است. واقعیت سرمایه‌داری بین‌المللی، واقعیت سلطۀ کشورهای بزرگ غربی در خارج از حوزۀ جغرافیایی لیبرال‌دموکراسی و واقعیت اقتدارگرایی مطلق در اکثر کشورهای جهان سوم، تأثیر بسزایی در اعتبار بخشیدن به تفکرات چپی و توجیه عقلانی چهارچوب‌های ارزشی و تحلیلی آن داشته‌اند. علت دیگری که در منزلت یافتن و وجاهت نظرها و گرایش‌های چپ‌گرایانه تعیین‌کننده شد تلاش و خواست ذاتی انسان برای تحقق حقوق طبیعی بوده است. نیاز اسمی و به عبارتی ذاتی افراد بشر به دستیابی به سه عامل حیات‌بخش «مثلث انسانیت»، یعنی رفاه، آزادی و عدالت، به طور مؤثری این امکان را فراهم آورد که چپ به مقبولیتی دست یابد. چپ دربرگیرندۀ آمال و خواست‌ها شد. چپ، تا زمانی که خارج از دایرۀ قدرت بود به شمار می‌آمد. اعتبار چپ در آن بود که به نیکی و اصالت تمام، نقد سرمایه‌داری، سلطه و اقتدار را به‌جا آورد. نقد چپ بسیار تحلیلی و به‌شدت مستند بود. آنچه چپ را شکوه بخشید، تطابق چهارچوب‌های تحلیلی آن با واقعیت‌های حاکم بر قلمرو اقتصاد، سیاست و اجتماع بود. چپ نقدگرا، پرستیژدهنده و انسان‌نواز بود. این ویژگی‌ها سبب شد که الزامات برخاسته از حقوق طبیعی، کاستی‌های اجتماعی و ضعف‌های سرمایه‌داری به ارتقای گروه‌ها و ارزش‌های چپ در گسترۀ اجتماعات غربی و شرقی منجر شود. چپ ارزشی و آمالی پا به صحنۀ تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری گذاشت و در اینجا بود که خطوط گسل به‌تدریج نمایان شد. چپ قدرتی، یعنی چپ در ساختار سیاسی، دقیقاً در مسیری گام برداشت که مبانی مارکسیستی چپ انقلابی آن را محکوم می‌ساخت. این بدان معناست که استثمار توده‌ها به وسیلۀ ساختار قدرت، به بند کشیدن آزادی، فقدان رفاه مطلوب و تحقق نیافتن عدالت در مفهوم انسانی آن به دنبال به قدرت رسیدن چپ مارکسیستی حیات یافت. سقوط اجتناب‌ناپذیر گشت هرچندکه مدتی طولانی برای تحقق این نهایت نیاز بود. اضمحلال اتحاد جماهیر شوروی باید پایان رسمی چپ آمالی و در سطح کلی‌تر چپ قدرتی به حساب آید. اما امروزه شاهد پدیدۀ جدیدی هستیم که کمترین شباهتی به مفاهیم چپ مارکسیستی و چپ سوسیال‌دموکرات دارد. این پدیدۀ جدید در امریکای لاتین وضوح بیشتری دارد. چپ امروزی را باید متفاوت با چپ مارکسیستی و سوسیال‌دموکرات دانست. وجه تمایز چپ در امریکای لاتین، که سمبل آن است، ماهیت به شدت قهقرایی، حقیرگرا و انسان‌ستیز آن است. اگر چپ مارکسیستی، به دلیل بی‌توجهی به انسان، در عمل جواب نداد، چپ جدید از پایه و اساس غیرانسانی است. چپ مارکسیستی مبانی نظری و ارتقاگرای محکم و تحول‌خواهی داشت. چپ در امریکای لاتین حیات یافت؛ زیرا طالبان قدرت محض، آن را بهترین روش و وسیله برای جلب توده‌ها تشخیص دادند. چپ امروزی که در امریکای لاتین حاکم است باید به‌شدت عوام‌گرا و به‌گونه‌ای وسیع بی‌بهره از هرگونه استحکام ارزشی و بلندنظری تئوریک در نظر گرفته شود. چپ عوام‌گرا حیات یافت؛ زیرا سیاست‌پیشگانی که دارای کمترین وجاهت نظری، حقیرترین چشم‌انداز ارزشی، ذلیل‌ترین احترام برای ارتقای حیات انسان‌های عادی و فزون‌ترین میل به قدرت برای ارضای خواست‌های ذاتی هستند آن را کم‌هزینه‌ترین روش و ممکن‌ترین چهارچوب برای رسیدن به قدرت دریافتند. چپ‌گرایان مارکسیستی، حداقل از نظر بینشی مجهز به افکار پویا و بالنده بودند هرچندکه در مصدر قدرت، به لحاظ ویژگی‌های طبیعت انسان و فقدان اهرم‌های کنترل‌کنندۀ قانونی و اخلاقی، آمال اولیه و جوهرۀ فکری خود را نادیده انگاشتند، اما چپ عوام‌گرا از همان آغاز و از بنیان فاقد هرگونه چهارچوب نظری و ارزشی است. ضرورت کسب قدرت بود که فرصت حیات یافتن چپ عوام‌گرا را به‌وجود آورد. این نوع چپ، چون از استحکام تحلیلی بهره‌ای نبرده، مجبور است بر زشت‌ترین جنبه‌های ذاتی و ارزشی افراد بشر تکیه کند. چپ عوام‌گرا حیات خود را در متوجه ساختن توجه توده‌ها به تفکرات واپس‌نگر، فعالیت‌های اقتدارمحور و نادیده انگاشتن نیاز طبیعی انسان به عدالت، آزادی و رفاه یافته است. چپ عوام‌گرا به شدت آزادی‌ستیز، به‌وضوح استثمارگر و بالتبع ناتوان از ایجاد رفاه است و به ضرورت نیاز به عدالت ایمان ندارد. چپ عوام‌گرا، پیامد طبیعی سقوط چپ آمالی و توانمندی سرمایه‌داری در قبول کاستی‌های خود و تلاش برای غلبه بر آنهاست. از سویی دیگر، ویژگی‌های تاریخی در امریکای لاتین کمک فراوانی به حیات یافتن چپ عوام‌گرا کرد. چپ حاکم بر امریکای لاتین سبب تداوم وسیع‌تر عقب‌ماندگی مادی و کاستی‌های ارزشی در جامعه خواهد شد، ارزش‌های اقتدارگرا استحکام شدیدتری خواهند یافت، فاصلۀ فقیر و غنی فزون‌تر خواهد شد، گسترۀ فقر وسیع‌تر خواهد شد و آمال‌های عالی انسانی کم‌رنگ‌تر خواهد گشت. این پیامدهای اقتدار چپ عوام‌گرا خواهد بود\nجذابیت‌های پنهان سوسیالیسم و پوپولیسم\nشکی نیست که بعضی از آرمان‌های جنبش‌های سوسیالیستی و پوپولیستی به‌طور کلی براساس ارزش‌های جهان‌شمول انسانی و بسیار متعالی است. مساوات‌طلبی، فقرستیزی، نفی سلطه‌گری و استثمار از موارد مهم آن است. اما این آرمان‌گرایی متعالی تنها علت جذابیت این ایدئولوژی‌ها نیست؛ زیرا این اهداف انسان‌دوستانه در حقیقت وجه مشترک تقریباً کل مکاتب فکری به‌ویژه اندیشۀ مدرن است که براساس دو ارزش بنیادی آزادی و برابری قرار دارد.\nواقعیت این است که بعضی جذابیت‌های پنهان و در عین‌حال دفاع‌نشدنی به لحاظ اخلاقی نیز در اندیشه‌های سوسیالیستی و پوپولیستی وجود دارد که هواداران آنها کمتر تمایلی به بحث دربارۀ آنها دارند و معدود اندیشمندانی از این گروه‌ها که دراین‌باره سخن گفته عموماً جزء مرتدان این نحله‌های فکری تلقی شده‌اند. گریز از آزادی و مسئولیت‌پذیری، امتناع از پذیرفتن اصل علمی قطعیت نداشتن دانش تجربی، ادعای شناخت سیر حوادث آینده و پافشاری صریح یا ضمنی بر نوعی پیشگویی و پیامبرمآبی را شاید بتوان از ویژگی‌های مهم سوسیالیسم دانست که دارای نوعی جذابیت پنهان است.\nکارل مارکس، مهم‌ترین نظریه‌پرداز جنبش‌های سوسیالیستی در قرن نوزدهم میلادی، همانند بسیاری دیگر از همفکران خود، به نوعی دترمینیسم تاریخی اعتقاد داشت، یعنی اینکه مسیر حوادث تاریخ بشری از الگوی معین و گریز‌ناپذیری تبعیت می‌کند که به روشنی شناسایی و تبیین می‌گردد و براساس آن سیر محتوم رویدادهای آینده را می‌توان پیشگویی کرد. طبق این الگوی فکری، مارکس به پیروزی نهایی سوسیالیسم در آیندۀ نزدیک یقین داشت و معتقد بود که اراده‌های فردی انسان‌ها نمی‌تواند مانع این حرکت کلی و حتمی تاریخی گردد. واضح است که این‌گونه پیشگویی‌ها ــ که از نوعی رویکرد «عرفانی» به تاریخ بشری حکایت می‌کند ــ فاقد اعتبار علمی است، اما بدون تردید برای کسانی‌که به هر دلیلی به سوسیالیسم اعتقاد پیدا کرده‌اند می‌تواند مایۀ تسلی و آسوده‌خیالی باشد؛ اگر سوسیالیسم همانند آفتاب در افق تاریخ بشری به‌طور گریز‌ناپذیری طلوع خواهد کرد، در این صورت چه نیازی به تلاش فردی و مسئولیت‌پذیری است؟ اگر با ارادۀ مختار انسان‌ها نتوان سیر حوادث را تغییر داد، آزادی و مسئولیت فردی چه معنایی پیدا می‌کند؟ سوسیالیسم، به‌رغم ماهیت انقلابی آن، به طور تناقض‌آمیز و ضمنی حاوی پیام نوعی تقدیرگرایی و تسلیم به سرنوشت است. انسان‌ها با اعمال خود فقط می‌توانند سبب تسریع یا تعویق این حرکت تاریخی محتوم شوند، اما قادر به تغییر مسیر تاریخ نیستند. این تقدیرگرایی درعین‌حال توجیه‌کنندۀ سرکوب ضدانقلابیونی است که طلوع خورشید سوسیالیسم را می‌خواهند به تعویق اندازند. به سخن دیگر انسان‌ها حتی در محدودۀ تنگ حرکت محتوم تاریخ، آزادی عمل ندارند، آنها فقط مجاز به یک انتخاب هستند و آن جامعۀ آرمانی یا سوسیالیسم است، هر انتخاب دیگری تبهکارانه و مستوجب مجازات است.\nجذابیت تقدیرگرایی در رها کردن انسان‌ها از شک و تردید و مسئولیت سنگین انتخاب است. انسان مدرن، که شادمانه خود را آزاد از قیدوبندها و تکالیف جامعۀ سنتی می‌بیند، درعین‌حال خود را با معضل بزرگ انتخاب و مسئولیت ناشی از آن رودررو می‌یابد. انسان مقیّد و مکلّف تقدیرگرا کمتر دچار نگرانی، تردید و تشویش است و آسوده‌خیال خود را تسلیم سرنوشت می‌کند. اما انسان رهاشدۀ مدرن مسیر زندگی ازپیش‌تعیین‌شده‌ای در برابر خود ندارد و امکان انتخاب‌های متعدد و مسئولیت‌های فردی مترتب بر آنها او را به شدت مضطرب و آزرده می‌کند. سوسیالیسم و تقدیرگرایی ضمنی آن مَفرّی مدرن برای این معضل است؛ فرض بر مشخص بودن مسیر آینده و یقین به حقانیت آن، بار سنگین مسئولیت فردی انسان‌ها را از روش آنها برمی‌دارد. به این ترتیب انسان‌ها از نظر سوسیالیست‌ها به دو گروه تقسیم می‌شوند: گروه اول آنهایی هستند که در مسیر تاریخ و در جهت نیل به جامعۀ آرمانی و بر حق گام برمی‌دارند و گروه دوم گمراهان و معاندان‌اند که سهواً یا عمداً می‌خواهند مسیر تاریخ را منحرف سازند یا حرکت آن را به تعویق اندازند. گمراهان را باید به کمک «علم» و با نقد آگاهی‌های کاذب (ایدئولوژی) هدایت کرد و آنهایی را که به خاطر حفظ منافع طبقاتی، سد راه تاریخ می‌شوند باید از میان برداشت. معتقدان به سوسیالیسم نگران آینده و انتخاب درست و متناسب با آن نیستند، همه چیز بر آنها معلوم و حجّت بر آنها تمام است. یقین اطمینان‌بخش یکی از جاذبه‌های مهم ایدئولوژی سوسیالیستی، به‌ویژه برای جوامع سنّتی درگیر با دنیای مدرن، است.\nمسئولیت‌پذیری روی دیگر سکۀ آزادی فردی است. آزادی انتخاب به طور منطقی معنای دیگری جز این ندارد که هرکس مسئول نتایج خوب و بد تصمیم‌های خود است. انسان‌ها، به‌رغم‌آنکه به طور طبیعی آزادی انتخاب را ترجیح می‌دهند، اغلب از مسئولیت ناشی از نتایج احتمالی ناخوشایند آن گریزان‌اند. مطلوب آنها آزادی بدون مسئولیت است، ولی چنین چیزی در جوامع مدرن مبتنی بر حقوق فردی (سوبژکتیو) و در رأس آنها مالکیت خصوصی (فردی) ناممکن است. هرجا که حقوق مالکیت فردی به دقت و روشنی تعریف و معین شود، حدود اختیارات (آزادی) و مسئولیت افراد نیز به همان دقت و روشنی معلوم خواهد شد، اما هرگاه که مالکیت، جمعی یا مشاع باشد، مسئولیت‌پذیری فردی ناگزیر رنگ خواهد باخت. سوسیالیسم با محدود کردن و سرانجام محو مالکیت خصوصی در واقع هرگونه مبنای مشخصی برای مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی را از بین می‌برد، ازاین‌رو به تعبیری می‌توان گفت که سوسیالیسم سرزمین موعود مسئولیت‌گریزان است؛ آنهایی که درصددند تلاش خود را به حداقل ممکن برسانند و بهره‌مندی از محصول تلاش دیگران را به حداکثر ممکن. مالکیت جمعی در حقیقت معنای دیگری جز ایجاد گسست میان اعمال افراد و نتایج مترتب بر آنها ندارد. گرچه تالی فاسد این گسست از میان رفتن انگیزه برای تلاش بیشتر و حتی می‌توان گفت رقابت در جهت حداقل کردن تلاش و نهایتاً ناکارآمدی و اتلاف منابع است، به‌هرحال آسوده‌خیال کردن افراد در قبال مسئولیت ناشی از تصمیم‌ها و اعمال احیاناً نادرست آن‌ها جذابیت بی‌چون و چرایی دارد. در جوامع آزاد، منطق رقابت و اضطراب مترتب آن بر انسان‌ها حاکم است و هیچ‌کس از نتیجۀ تلاش پرمشقت رقابت‌آمیز خود در آینده مطمئن نیست. هر برنده‌ای به طور موقتی برنده است و هر آن در معرض خطر از دست دادن موقعیت خود و تبدیل شدن به بازنده قرار دارد. بنابراین حتی برنده‌ها نیز از زندگی خود خشنود نیستند و تشویش رقابت بر جان آنها مستولی است. این دافعۀ رقابت و مسئولیت بر جاذبۀ سوسیالیسم می‌افزاید؛ زیرا در این نظام منطق رقابتی جوامع آزاد جایی ندارد.\nسوسیالیسم را در واقع می‌توان نوعی بازگشت به ارزش‌های جمعی جوامع قبیله‌ای و سنّتی تلقی کرد که در آنها مالکیت خصوصی (فردی) وجود ندارد و برای فرد هویتی مستقل از جمع متصور نیست. ژان‌ژاک روسو پیدایش نهاد مالکیت را آغاز انحطاط انسان متمدن می‌دانست و برای کارل مارکس جامعۀ آرمانی آینده (کمونیسم) همانند جوامع ابتدایی اولیه (کمون) فاقد نهاد مالکیت خواهد بود. نظم جامعۀ کمونیستی بر این اصل استوار است که انسان‌ها به قدر توان خود کار کنند و به اندازۀ نیاز خود از تولیدات کل افراد جامعه سهم برند. به سخن دیگر، سهم هرکس تابعی از میزان تلاش او نیست. حال پرسش اینجاست که در چنین شرایطی چه انگیزه‌ای برای تلاش بیشتر افراد وجود دارد و برای میل افراد به حداقل کردن کار و زحمت خود چه تدبیری می‌توان اندیشید؟ پاسخ سوسیالیست‌ها این است که انسان جامعۀ کمونیستی انسان تراز نوینی است که در پی منافع و اهداف شخصی نیست، نفع جمعی را به نفع فردی ترجیح می‌دهد و کار کردن را نه زحمت، بلکه لذت تلقی می‌کند. این تصور آرمانی از انسان تراز نوین جذابیت بسیاری دارد، اما متأسفانه تصوری باطل و کاملاً کاذب از انسان واقعی است. در قرن بیستم میلادی، سوسیالیسم در جوامع مختلف نشان داد که چگونه تلاش برای تغییر دادن ماهیت انسان‌ها می‌تواند خطرناک و فاجعه‌بار باشد، اما بااین‌حال جذابیت این خیال آرمانی به قدری است که بسیاری را همچنان به دنبال خود می‌کشد. سوسیالیسم تحقق آرزوهای ناسازگار و ناممکن را وعده می‌دهد و جذابیت آن شاید در همین نکته نهفته باشد.\nوجوه مشترک بسیاری میان سوسیالیسم و پوپولیسم وجود دارد که از موارد مهم آن ارزش‌های جمع‌گرایانه و آرمان‌گرایی خیال‌پردازانه و پیشگویانه است. پوپولیست‌ها را می‌توان برادران ناتنی سوسیاسیست‌ها دانست که هوش و خرد کمتری دارند، اما شعارهای احساسی‌تر و عامه‌پسندتری می‌دهند.\nپوپولیست‌ها نسبت به سوسیالیست‌ها شعارهای ملموس‌تری می‌دهند و گفتار آنها نسبت به جامعۀ آرمانی سوسیالیست‌ها کمتر جنبۀ انتزاعی دارد.\nجنگ قومی، عقیدتی و ملّی ملموس‌تر از مبارزۀ طبقاتی فراقومی و فراملّی سوسیالیست‌هاست. پوپولیست‌ها، به‌رغم‌آنکه ارزش‌های جمعی را تبلیغ می‌کنند و بر سودجویی خودخواهانۀ ثروتمندان می‌تازند، با نهاد مالکیت به طور کلی مخالفتی ندارند. از این لحاظ می‌توان گفت که اندیشۀ آنها ناسازگاری درونی بیشتری نسبت به سوسیالیست‌ها دارد، اما در عوض برای عامۀ مردم، که به‌شدت و به طور غریزی به مالکیت شخصی تعلق خاطر دارند، جذاب‌تر است.\nبرتری‌جویی نژادی، قومی یا ملّی برای عوام شعار ملموس‌تری از جامعۀ آرمانی (انتزاعی) بی‌طبقۀ جهانی است. از این لحاظ است که مشاهده می‌کنیم در مقاطعی از تاریخ قرن بیستم سوسیالیست‌ها برای پیش بردن سیاست‌های خود به شعارهای پوپولیستی متوسل شده‌اند.\nدر هر صورت با توجه به اینکه این دو مشرب فکری ریشه‌های مشترک (ارزش‌های جمع‌گرایانه) دارند، عبور از یکی به دیگری، به آسانی ممکن است.\nواژۀ کلیدی پوپولیست‌ها «مردم» است، آنها خود را وام‌دار مردم می‌دانند و آنها را مخاطب قرار می‌دهند، اما اینکه مصداق عینی مردم از نظر آنها چه کسانی هستند روشن نیست. سوسیالیست‌ها، مردم یا به قول خودشان «خلق» را کسانی می‌دانند که فاقد ابزار تولیدند و مالک چیزی جز نیروی کار خود نیستند، اما واژۀ مردم نزد پوپولیست‌ها کاملاً مبهم است و مفهوم روشنی ندارد. با اینکه کلان‌ثروتمندان دائماً در معرض انتقاد آنها قرار دارند، به‌محض‌اینکه چنین افرادی سر به آستان سیاسی آنها بسپارند جزئی از مردم تلقی می‌شوند.\nهر آنچه مردمی است خوب است، اما اینکه چه چیزی به طور مشخص مردمی است در واقع معلوم نیست.\nمردم هیچ مسئولیتی در قبال مشکلاتی که با آنها درگیر هستند مانند فقر، فساد و مسائل اجتماعی، ندارند،\nهمۀ مشکلات از ناحیۀ دیگران، یعنی بیگانگان و غیرخودی‌ها، ناشی می‌شود.\nهیچ فردی مسئول تصمیمات خود و احیاناً بدبختی‌های ناشی از آن نیست. واضح است که این‌گونه توجیه مسئولیت‌گریزی جذابیت بسیاری برای عوام دارد. پوپولیست‌ها همۀ مصائب مردم را به توطئه‌هایی از ناحیۀ بعضی از گروه‌های ضدمردمی منتسب می‌کنند و وعده می‌دهند که با خنثی کردن آنها و افشای توطئه‌گران به‌زودی و به راحتی بر همۀ مشکلات غلبه خواهند کرد. البته آنها تحقق یافتن وعده‌های خود را در گرو پشتیبانی بی‌قید و شرط مردم از سیاست‌های خود می‌دانند و هرگونه خللی در این پشتیبانی را ناشی از توطئه‌های دشمنان تلقی می‌کنند. آنها خواهان مداخلۀ مسئولانه افراد در تعیین سرنوشت خود نیستند، بلکه فقط حمایت جمعی و منفعلانۀ آنها را از سیاست‌های پوپولیستی خود خواستارند.\nپوپولیست‌ها همانند سوسیالیست‌ها مسئولیت فردی را از دوش انسان‌ها برمی‌دارند و از این جهت موجبات آسوده‌خیالی آنها را فراهم می‌آورند. توده‌های مردم که بعضاً مجذوب این ایدئولوژی‌ها می‌شوند اغلب از هزینۀ سنگین این سلب مسئولیت از خود غفلت می‌کنند. تعلیق آزادی‌های فردی، ناکارآمدی، اتلاف منابع و فساد بهایی است که برای این مسئولیت‌گریزی باید پرداخت. ازاین‌رو می‌توان گفت که مبلغان این ایدئولوژی‌ها به عمد یا به سهو دو عمل به شدت غیراخلاقی را مرتکب می‌شوند، یکی سوء‌استفاده از نقطۀ ضعف نفس انسانی، یعنی معاملۀ نامشروع مسئولیت‌گریزی در برابر آزادی و دیگری وعدۀ رونق و رستگاری در حرف و سوق دادن مردم در عمل به سوی فلاکت و بدبختی.\nاز آنجا که بین چپ و پوپولیسم وجوه مشترک بسیاری وجود دارد، عده‌ای معتقدند در بطن پوپولیسم، چپ‌گرایی ذاتی وجود دارد؛ به‌ویژه در چپ نو که بسیاری از دیدگاه‌های ایدئولوژیک را بنا بر اقتضاهای دنیای کنونی، فراموش نموده و به سوی پوپولیسم متمایل‌تر شده‌اند؛ چنان‌که در حکومت‌های چپ امریکای جنوبی به وضوح این امر مشهود است که در این حکومت‌ها چپ را بیشتر می‌توان تکنیک‌های سیاسی دانست تا نوعی ایدئولوژی خاص، بنابراین ویژ‌گی‌های چپ نو بر پوپولیسم منطبق است و هرآنچه بر پوپولیسم مترتب می‌شود به گونه‌ای می‌توان آن را به چپ نو نیز نسبت داد.\nچپ نو و پوپولیست‌ها خود قربانی پوپولیسم می‌شوند؛ زیرا آنها خواست مردم را با اخلاق و عدالت یکی می‌دانند و این خواست را از همۀ معیارها و سازوکارهای اجتماعی بالاتر تلقی می‌کنند. البته پوپولیسم و چپ نو به عالم سیاست منحصر نیست و می‌تواند در حوزه‌های مختلف اجتماعی و فرهنگی هم مورد توجه قرار گیرد؛ به این معنا که نوعی مردم‌گرایی در تبیین، توضیح و تحلیل پدیده‌های مختلف به کار رود. این پدیده‌ای است که در همۀ زمینه‌ها وجود دارد؛ در حوزۀ سیاست، فرهنگ، اجتماع و اقتصاد نیز کاربرد دارد، بنابراین صرفاً اختصاص دادن این موضوع به حوزۀ سیاست و سیاستمداران صحیح نیست.\nدر واقع ملاک پوپولیسم آن چیزی است که مردم خواستار شنیدنش هستند نه صحت و درستی آن نظر، به همین دلیل هیچ سنخیتی بین پوپولیسم و قاعده‌ای اعم از اخلاقی و غیراخلاقی وجود ندارد. اصل پوپولیسم جذب نظر عموم و بسیج عمومی است، و به همین دلیل چپ نو و پوپولیست‌ها سرانجام خودشان نیز قربانی این عوام‌زدگی می‌شوند. حتی زمانی که پوپولیست‌ها به دنبال بسیج عمومی هستند لزوماً بر اهدافی که یک جامعۀ اید‌ئال تصویر می‌کند تأکید نمی‌کنند، بلکه کاملاً تابع منطق عوام، آن هم در یک مقطع مشخص هستند و ذهن عموم نیز در برش‌های مختلف کاملاً تابع مسائل جاری و روزمره‌شان است. به‌هرحال چپ‌های نو و پوپولیست‌ها رویکردی دووجهی دارند: هم تمامیت‌خواه هستند، هم ضددموکراسی. این دو رویکرد گاهی اوقات تعارضاتی ایجاد می‌کند. در واقع آنان بر حفظ اقتدار خود تأکید می‌کنند، برای مثال تأکیدها و پافشاری‌های بی‌مورد بر بعضی از مسائل بی‌اهمیت و استراتژیک نشان‌دهندۀ این رویکرد است. درعین‌حال پوپولیست‌ها غیرمدرن و غیردموکرات نیز هستند؛ چون ملاک را قدرت خودشان در جذب نظر عموم قرار می‌دهند، بنابراین به تعهداتی که نهادهای دیگر برایشان ایجاد می‌کنند، پایبند نیستند.\nبا این اوصاف می‌توان چپ نو و پوپولیست‌ها را تمامیت‌خواه خواند. پوپولیست‌ها و حکومت چپ‌های نو پراگماتیست نیز هستند، اما تعهدی به عمل ندارند و فقط به فکر سامان دادن بسیج عمومی برای تثبیت قدرتشان هستند.\nدر نظام‌های پوپولیستی و چپ در دنیای کنونی تناقض‌های بسیاری وجود دارد: اولین تناقض مهم اینجاست که مدام از مردم و خواست آنها سخن می‌گویند، اما با وجود اتحاد و یکپارچگی مردم خواست بسیاری از آنها که با خواست اکثریت یکی نیست خیلی آرام و مرموز نادیده گرفته می‌شود، ازهمین‌رو نظام پوپولیستی یعنی نظام خفقان برای اقلیّت‌ها. دومین تناقض چنین نظام‌هایی در این است که هنگام مواجه‌شدن با بن‌بست‌ها در راه تحقق شعارهای وعده‌داده‌شده به مردم، مدام تقصیرها را بر گردن دشمنان فرضی می‌اندازند تا بدین شیوه مردم را قانع کنند.\nــ علی رحیق اغصان، دانش‌نامه در علم سیاست، تهران: فرهنگ صبا، ۱۳۸۴، ص ۳۰۵\nــ علی آقابخشی و مینو افشاری‌راد، فرهنگ علوم سیاسی، مرکز اطلاعات و مدارک علمی ایران، ۱۳۷۴، ص ۲۶۴\n- Schiller Herbert I., Communication and Cultural Domination, 1976\nــ سعید اسماعیلی، «موعودگرایی و هزاره‌گرایی»، نشریه آئین، ش ۷ (تیرماه ۱۳۸۶)\nــ علی رحیق اغصان، همان، ص ۳۱۵\nــ سعید اسماعیلی، همان.\nــ علی رحیق اغصان، همان، ص ۳۰۵\nــ علی آقابخشی و مینو افشاری‌راد، همان، ص ۲۶۴\nــ سیدحسن حسینی، پوپولیسم مذهبی، مندرج در: www.bashgah.Net\nــ رک: پل تارگارت، پوپولیسم، ترجمۀ حسن مرتضوی، انتشارات آشیان، ۱۳۸۱\nــ دراین‌باره به عنوان نمونه رک: Evrand rahamian Khomeinism, London: I. B. Tauris, P. 1993\nبه نقل از بابی سعید، هراس بنیادین، ترجمۀ غلامرضا جمشیدی‌ها و موسی عنبری، صص ۱۱۱ ــ ۱۰۹؛ «چه می‌خواستیم؟» (گفتگو با بهزاد نبودی)، یادنامه روزنامه شرق، (ویژه‌نامۀ انقلاب اسلامی)، ص ۶\nــ رک: فرهنگ رجایی، مشکله هویت ایرانیان امروز، تهران: نشر نی، ۱۳۷۹\nــ رک: ژان شاردن، سفرنامه شاردن (متن کامل)، ترجمۀ اقبال یغمایی، تهران: توس، ۱۳۷۲\nــ رک: صحیفه نور، ج ۲، صص ۱۵۸، ۲۲۳ ــ ۲۲۱، ۲۴۵ ــ ۲۴۴، ۲۶۶ ــ ۲۵۷\nــ میشل فوکو، ایرانی‌ها چه رویائی در سر دارند، ترجمۀ حسین معصومی همدانی، ص ۳۹\nــ در این باره رک: حمید پارسانیا، هفت نظریه در باب اصلاحات، مندرج در: انقلاب اسلامی؛ چالش‌ها و بحرانها، به کوشش عبدالوهاب فراتی، قم: نشر معارف، ۱۳۸۱\nنویسنده: دکتر اصغر وارسته مقدم


راهنما ، من دقیقاً مثل والدینم با کسی ازدواج کردم - مشاوره ازدواج\nروند طلاقویروس کرونا (کووید 19نذرهای بزرگ ازدواجدر جدایی از ازدواج کمک کنیددر خیانت در ازدواج کمک کنیدصمیمیت عاطفی در ازدواجروند کشف طلاقآماده شدن برای ازدواجسلامت روانتوافقات قبل از ازدواج\nاصلی / مشاوره ازدواج / راهنما ، من دقیقاً مثل پدر و مادرم با کسی ازدواج کردم!\nراهنما ، من دقیقاً مثل پدر و مادرم با کسی ازدواج کردم!\nاغلب اوقات ما با شخصی که رفتارهای بسیار مشابه پدر و مادرمان دارد ازدواج می کنیم. گرچه ممکن است فکر کنید این آخرین کاری است که می خواهید انجام دهید ، دلیل خوبی دارد و این دلیل در واقع می تواند به رشد شما چه در ازدواج و چه در روابط شما کمک کند.\nما در سنین پایین الگوهای مختلفی را از والدین خود یاد می گیریم و سپس آنها را در روابط خود با یکدیگر بازی می کنیم. این الگوی سالم باشد یا نباشد ، عادی و راحت است. شما ممکن است از خانواده ای بسیار بلند صدا باشید ، یا شاید خانواده شما گوشه گیر و دور باشند. شاید والدین شما بیش از آنچه شما می توانستید بدهند و شاید آنها واقعاً برای کاری که شما انجام داده اید اهمیت ندهند. عصبانی شدن از همسر ما برای تکرار این رفتارها بسیار آسان است ، اما به یاد داشته باشید که همسر خود را انتخاب کرده اید و اکنون وظیفه شما است که نحوه واکنش خود را تغییر دهید. هنگامی که یاد گرفتید واکنش خود را تغییر دهید ، این رفتارهای همسرتان یا آزار دهنده تر است یا تمایل به از بین رفتن دارد.\nنفقه کی تمام می شود؟\nهمه ما به احتمال زیاد همسری با الگوهای مشابه والدین خود انتخاب می کنیم زیرا این امر قابل پیش بینی و راحت است\nاگر پدر شما نمی توانست حرف خودش را بزند ، ممکن است با کسی ازدواج کنید که تلاش می کند حرف خودش را بزند. نکته این است که بدون درک آن ، ما اغلب شرکایی با همان الگوهای والدین خود انتخاب می کنیم ، حتی اگر از آن الگوها متنفر باشیم.\nایده های عروسی روز جهشی\nاما خبرهای خوب هم هست. دلیل وجود واکنش های شما در شما این است که در زمان کودکی شما چاره و کنترل دیگری به جز پیروی از الگوی والدین خود نداشتید. در کودکی یا مجبور می شویم همانطور که والدین انتظار دارند انجام دهیم ، یا اینکه به راحتی در صف می افتیم زیرا این تنها چیزی است که می دانیم. هنگامی که بزرگ می شوید ، با شخصی با برخی خصوصیات مشابه پدر و مادر خود ازدواج می کنید و به همان روشی که در کودکی از او نشان داده اید ، واکنش نشان می دهید. وقتی آگاهی پیدا کردید که اکنون یک فرد بزرگسال هستید و می توانید واکنش خود را تغییر دهید ، می توانید به روش جدیدی پاسخ دهید. آسان نخواهد بود زیرا ممکن است بیش از 30 سال پاسخگوی یک روش خاص داشته باشید. پاسخ دادن به روش جدید آسان نیست اما ارزش کار را دارد.\nبه عنوان مثال ، اگر مادر یا پدر شما قبلاً از مشاجره دور می شدند ، ممکن است همسرتان همین الگو را داشته باشد و ایده اجتناب را تکرار کند. اگر الگوی خود را تغییر دهید و به همسرتان اهمیت ماندن در اتاق را بفهمانید ، یا تشخیص دهید که وقتی او از خانه دور می شود ، فریاد می زنید یا گریه می کنید ، این فرصتی برای بررسی واکنش شماست. مادر یا پدر شما ممکن است لازم باشد در یک مشاجره ثابت کنند که حق دارند و شما خود را با شخصی ازدواج کرده اید که همان کار را انجام می دهد. اگر مسابقه را متوقف کنید و کاملاً جدید واکنش نشان دهید چه اتفاقی می افتد؟ شاید بتوانید به سادگی مشاهده کنید یا بحث نکنید یا فقط آنچه را که در واقع می دانید بیان کنید. آیا در ازدواج و در تمام روابط خود خوشبخت تر خواهید بود؟ همه ما الگوهایی از چگونگی واکنش در موقعیت های مختلف را یاد گرفته ایم و تنها هنگامی که می توانیم سرعت خود را کاهش دهیم و به واکنش های خود نگاه کنیم ، می توانیم درباره روش جدیدی از واکنش که می تواند روند روابط درگیر را تغییر دهد ، فکر کنیم. بنابراین ، بله ، ممکن است در فکر ازدواج با شخصی شبیه به والدین خود دچار مشکل شویم ، اما با این که روش جدیدی از واکنش را یاد گرفتیم ، متوجه خواهیم شد که بیشتر بحث ها ترکیبی از یک رفتار و یک واکنش آموخته شده است.\nآخرین فکری که باید در خاطر داشته باشید. اگر همسرتان الگوهای ناامیدکننده ای مشابه والدینتان را تکرار می کند ، این یک واکنش فوری در شما ایجاد می کند زیرا شما یک عمر با ناامیدی از این رفتار زندگی کرده اید. در حالی که در حال کار بر روی روش های جدید برای واکنش به همسرتان هستید ، به یاد داشته باشید که ممکن است تمرکز زیادی بر روی این الگوهای تکراری آزار دهنده داشته باشید. به احتمال زیاد همسر شما الگوهای دوست داشتنی و دوست داشتنی زیادی نیز دارد که شایسته توجه شما هستند.\nاگر بتوانید یک واکنش نسبت به همسرتان تغییر دهید ، چه واکنشی خواهد داشت؟\nماده خودشیفته سوماتیک\nطلاق خرابی عصبی\nجنسیت مخالف مشارکت داخلی اورگان


زمان جانمایی الکترونیک غرفه‌ها در نمایشگاه مطبوعات اعلام شد :: همدان پرس\nکد مطلب: 8927 تاریخ انتشار: 5 آبان 1394 - 14:6\nبیست و یکمین نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاری ها - 14\nزمان جانمایی الکترونیک غرفه‌ها در نمایشگاه مطبوعات اعلام شد\nبنابر اعلام این ستاد با توجه به استقبال چشمگیر متقاضیان احتمال وجود غرفه اضافه کم است ولیکن متقاضیان جامانده می توانند درخواست خود را برای ستاد ارسال نمایند تا در صورت وجود ظرفیت در روز نهم آبان، شرایط حضورشان فراهم گردد که اگر متقاضی، رسانه باشد لازم است قبلاً در سامانه جامع رسانه های کشور (e-rasaneh.ir) ثبت شده باشند.\nبه گزارش همدان پرس؛ به نقل از کمیته اطلاع رسانی بیست و یکمین نمایشگاه مطبوعات؛ بنابر اعلام ستاد برگزاری نمایشگاه مطبوعات، جانمایی الکترونیک غرفه ها راس ساعت 10 صبح فردا 6 آبان ماه آغاز می شود.\nمتقاضیان محترم از ساعت 10 تا 14 فردا - چهارشنبه 6 آبان - می توانند با مراجعه به سایت نمایشگاه به نشانی pressexpo.ir با توجه به گروه بندی مشخص شده نسبت به جانمایی خود اقدام کنند.\nجانمایی الکترونیک بدون دخالت ستاد برگزاری و مانند سال گذشته بر عهده متقاضیان است و امسال با هدف آگاهی از مکان گروه ها، نقشه مذکور قبل از جانمایی منتشر و در اختیار رسانه ها و متقاضیان قرار گرفته است.\nستاد برگزاری نمایشگاه پیشتر اعلام کرده است، چنانچه متقاضیان حضور در نمایشگاه، انصراف دهند فقط نیمی از مبلغ واریزی و در هفته پایانی آبان آنها عودت می شود.\nهمچنین حداکثر زمان آماده سازی غرفه های خودساز تا ساعت 21 روز 14 آبان و غرفه های پیش ساخته تا ساعت 21 روز 13 آبان در نظر گرفته شده، و بدیهی است چنانچه متقاضیان چیدمان کلّی خود را در این زمان تکمیل نکرده باشند به منزله انصراف تلقی خواهدشد.\nلازم به ذکر است ارتفاع غرفه های خودساز نباید بیشتر از 3.5 متر باشد و متقاضیان اینگونه غرفه ها باید ضوابط مربوط به این بخش را که روی وبسایت نمایشگاه منتشر شده، از جمله تایید نقشه سازه اجرایی توسط یکی از مهندسان ناظر سازمان نظام مهندسی، به طور کامل رعایت کنند.\nشماره تلفن های 84095181 و 84095175 کمیته ثبت نام نمایشگاه آماده پاسخگویی به متقاضیان محترم است.\nبیست و یکمین نمایشگاه مطبوعات 16 تا 22 آبان در مصلای امام خمینی(ره) برگزار می شود.


چهارشنبه شلوغ بورس کالا با عرضه بیش از ۵۶۶ هزار تن محصول - پایگاه خبری تلکسیران\nبورس کالای ایران امروز چهارشنبه ۱۹ خرداد ماه در مجموع میزبان عرضه ۵۶۶ هزار و ۳۸۹ تن انواع محصول در تالارهای مختلف است.\nبه گزارش «کالاخبر»؛ تالار محصولات صنعتی و معدنی بورس کالای ایران امروز میزبان عرضه ۲۹ هزار و ۵۵۵ تن تیرآهن، ۱۳۴ هزار و ۷۲۲ تن میلگرد، ۵۰۹ تن سبد نبشی، ۵ هزار و ۱۷۶ تن شمش بلوم و ۲۴ هزار و ۶۰۰ تن ورق فولادی است.\nهمچنین ۸۱ هزار تن خاک روی، ۲۰۰ تن مس کاتد، یک هزار و ۴۴۵ تن مس مفتول، ۸۰ تن بیلت و اسلب مسی، ۲۰۰ تن سیم و مفتول مسی، ۴ هزار تن شمش هزار پوندی و ۲۰ تن شمش آلیاژ آلومینیوم، و ۲۰ کیلوگرم شمش طلا نیز در تالار مذکور عرضه می شود.\nبراساس این گزارش، ۲۳۵ هزار و ۱۲۴ تن مواد پلیمری، وکیوم باتوم، قیر، لوب کات، گوگرد، روغن پایه و مواد شیمیایی نیز در تالار فرآورده های نفتی و پتروشیمی عرضه می شود.\nتالار صادراتی بورس کالای ایران نیز میزبان عرضه ۴۲ هزار و ۸۵۰ تن قیر و عایق رطوبتی است.\nبازار فرعی بورس کالای ایران نیز میزبان عرضه ۶ هزار و ۹۰۸ تن اسلب و بیلت برنجی، تسمه فولادی، سولفونیک اسید و ورق گرم است.


پرشین خودرو | خودروسازان جهان تشنه بازار ایران\n۱۰:۰۴ | ۱۳۹۴/۰۱/۲۵\nپرشین خودرو: اتونیوز در گزارشی عنوان کرد که تفاهم هسته‌ای بین ایران و 1+5 دیگر می‌تواند با ایجاد دسترسی به بازاری جدید، مهم و در حال ظهور، سبب ایجاد گشایش‌هایی برای خودروسازان جهان بشود.\nبه گزارش «پرشین خودرو»، با توجه به جمعیت زیاد و تحصیل‌کرده ایران، این کشور را می‌توان پس از کشورهای بریکس (برزیل، روسیه، هند و چین) یکی از مهم‌ترین بازارهای اشباع نشده خودرو جهان دانست، اما توسعه خودروسازی ایران به دلیل تحریم‌های اقتصادی و سال‌ها تنش سیاسی با آمریکا و برخی کشورهای غربی، سبب شده که خودروسازی ایران از توسعه باز بماند.\nدست یافتن به یک توافق قطعی و موفق با ایران در مورد برنامه‌های هسته‌اش باعث می‌شود که عصری جدید از تولید خودرو و فروش آن در این کشور آغاز شود.\nدو خودروساز عمده ایران، ایران خودرو و سایپا به شدت علاقه‌مند به سرمایه‌گذاری‌های مشترک با خودروسازان خارجی هستند. این سخن را «استفانی ویگیر»، تحلیلگر ارشد خاورمیانه در آی‌اچ‌اس پاریس عنوان کرده است.\nاو ادامه داد که این خودروسازها به‌دنبال جذب تکنولوژی هستند. آنها تمایل دارند که بتوانند تمامی اجزای خودرو را در ایران بسازند و همزمان به‌دنبال صادرات خودرو به سایر کشورها هم هستند.\nایران خودرو و سایپا در حال حاضر با شرکت‌های رنو، پژو، کیا و خودروساز چینی چری و تعدادی خودروساز خارجی دیگر مشارکت دارند، با این حال تحریم‌ها در چند سال اخیر ضربه‌های سنگینی به این صنعت ایران زده‌اند.\nبراساس گزارش سازمان جهانی تولیدکنندگان خودرو، ایران یک میلیون خودرو سبک در سال 2014 ساخته است، اما این رقم در پی کاهش تولید خودرو از 65/ 1 میلیون دستگاه در سال 2011 حاصل شده است. در آن سال ایران سیزدهمین خودروساز بزرگ جهان بود، هر چند بسیاری از خودروهای تولیدی از تکنولوژی‌های مونتاژ ساده برخوردار بوده و هنوز هم هستند.\nتحلیلگران بازار ایران را به دلیل اندازه و اشباع نشدن آن، دارای پتانسیل بالایی می‌دانند، خصوصا اینکه ایران 77 میلیون جمعیت دارد؛ یعنی کمی بیش از ترکیه و تقریبا برابر با آلمان.\nاین در حالی است که بیشتر ایرانی‌ها در حال حاضر خودرو ندارند و بخش قابل‌توجهی از نسل جوان‌تر ایران نیز به‌زودی به سن خرید خودرو می‌رسند. برخی از تحلیلگران نیز تخمین می‌زنند که نیمی از خودروهای مورد استفاده در ایران بیش از 20 سال عمر دارند.\nتحلیلگر دیگری از آی‌اچ‌اس به نام «مایکل جاسینتو» می‌گوید: خودروهایی که در حال حاضر در ایران تولید می‌شوند، مشابه خودروهایی هستند که 10 تا 20 سال پیش در جاده‌های آمریکا و اروپا مشاهده می‌شدند. به‌عنوان مثال یکی از مدل‌های تولیدی ایران خودرو، پژو 206 است که روی یک پلت‌فرم قدیمی از شریک فرانسوی‌اش (پژو)ساخته می‌شود.\nجاسینتو معتقد است خودروسازان ایرانی علاقه‌مندند علاوه‌بر مشارکت با شرکت‌هایی که بتوانند در افزایش ایمنی و مولفه‌های زیست‌محیطی به آنها کمک کنند، به فناوری‌های جدید و همچنین تولید طیف گسترده‌تری از خودروها مانند میکرو ون‌ها، خودروهای چهار محور و سدان‌های خانوادگی نیز دست یابند.\nاین در شرایطی است که تحریم‌های صورت گرفته در سال 2011 و 2012 صادرات تکنولوژی خودرو را به ایران محدود و تمهیدات بانکی نیز امکان مبادلات پولی با شرکا را عملا غیرممکن ساخت. کارشناس آی‌اچ‌اس عنوان می کند که حتی وضع سیاسی کنونی نیز تا حدودی سختگیری‌ها را کاهش داده نه همه را. در ماه مارس گذشته، مشارکت 50-50 پژو با ایران خودرو اعلام شد و قرار است طبق آن، جایگزینی خودروهای قدیمی با محصولات جدید در ایران انجام شود.\nبه گزارش دنیای اقتصاد، او می‌گوید: در‌صورتی‌که توافق هسته‌ای حاصل شود، خودروسازی ایران بیش از پیش توسعه خواهد یافت.\nتغییر قریب‌الوقوع جایگاه کیفی خودروهای داخلی\nافزایش تولید تایر سواری رادیال در کویرتایر\nبرتری هیوندای در بزرگترین بازار خودرو


لزوم تزریق واکسن کرونا؛ نقد استاد خسروپناه و پاسخ استاد فاضل لنکرانی - شبکه اجتهاد\nخانه / آخرین اخبار / لزوم تزریق واکسن کرونا؛ نقد استاد خسروپناه و پاسخ استاد فاضل لنکرانی\nبهمن ۱۰, ۱۴۰۰\tآخرین اخبار, خانواده و سلامت, دیدگاه و گزارش\nپس از انعکاس سخنان استاد فاضل لنکرانی پیرامون لزوم و وجوب تزریق واکسن کرونا، استاد عبدالحسین خسروپناه ضمن ارائه نقدی بر موضوع شناسی دقیق در این مسئله تاکید نمود، سپس رئیس مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) در چهار نکته پاسخ خود را ارائه داد.\nبه گزارش خبرنگار اجتهاد، استاد محمدجواد فاضل لنکرانی چندی قبل در نشست «واکاوی فقهی واکسن کرونا» بر لزوم تزریق واکسن کرونا تاکید داشت و تزریق آن را با وجود احتمال خطر هم امری عقلایی دانسته و با اشاره به آیه شریفه «لا تلقوا بایدیکم الی التهلکه» تصریح کرده زدن واکسن واجب است و امروز واکسن از اموری است که با ترک آن انسان به دست خودش خود و جامعه را به هلاکت می‌اندازد. وی معتقد است «لا تلقوا» فقط جنبه‌ی ایجابی ندارد که بگوئیم اگر سمی بخورید خودتان را به هلاکت می‌اندازید پس خوردن سم حرام است، گاهی اوقات ترک یک عمل مثل ترک واکسن موجب هلاکت جامعه می‌شود و لذا این مشمول آیه «و لا تلقوا بایدیکم إلی التهلکه» است، لذا خیلی روشن است که ترک واکسن از مصادیق این آیه شریفه است.\nپس از آن، استاد عبدالحسین خسروپناه نقدی بر این سخنان و دیگر مطالب ایشان ایراد کرد و سپس استاد فاضل لنکرانی برای نویسنده پاسخی نگاشت؛ این مبادله نظری مکتوب از منظرتان می‌گذرد.\nبه نام شافی مطلق\nعالم فقیه و برادر متقی حضرت آیت‌الله فاضل لنکرانی\nکلیپ کوتاهی درباره حکم شرعی واکسن از جنابعالی مشاهده کردم و نکته ذیل به نگارش این مسکین در آمد:\nاین استدلال وقتی تمام است که درمان‌های بدیل به صورت اطمینانی در درمان و کنترل کرونا بی اثر باشند، در حالی که درمان طب سنتی سینوی در کلینیک‌های دانشکده‌های طب سنتی به خوبی پاسخ داده و عوارض واکسن را هم ندارند.\nاین تحقیقات با روش علمی، تدوین و قابل عرضه است.\nعلاوه بر اینکه واکسنی مثل فایزر با شواهد علمی، کم‌اثر بودن آن ثابت شده است.\nاطلاعات علمی کم‌اثر بودن و ضرر حداکثری آن توسط دکتر صالحی استاد تمام عفونی تدوین شده است.\nهمچنین تولید واکسن از نظر علمی وقتی اطمینان بخش است که حداقل سه سال تجربه حیوانی و انسانی خود را طی بکند و چون این فرایند طی نشده لذا مجوز همه واکسن‌ها بدون استثنا، مجوز اضطراری هستند.\nحال در دوران امر بین مجوز اضطراری واکسن و شیوه درمان طب سنتی اطمینان بخش، کدام تقدم دارد؟\nحکومت با این موضوع شناسی باید هر دو راه را آزاد بگذارد ولی کنترل شده که همه افراد جامعه حتما از یکی از دو طریق درمان سنتی و مدرن به درمان و پیشگیری بپردازند.\nانطباق حدیث شریف کافی و آیه شریفه بر واکسن صحیح نیست؛ چون مورد درمانی حدیث، تجربه اطمینان‌آور بوده است، لکن مجوزهای واکسن همگی اضطراری هستند نه اطمینانی.\nاین بحث نمونه بارزی است بر اینکه فقیه در صدور حکم و تمسک به ادله، باید موضوع شناسی دقیقی داشته باشد و از کارشناسان مختلف و میان رشته‌ای با گرایش‌های مختلف دانشی و رویکردی استفاده کند.\nخدمت حضرت آقای خسرو پناه (دامت برکاته)\nبعد از سلام و تحیت و تشکر از توجه عالمانه جنابعالی، چند نکته را عرض می‌کنم:\nاولا: ادعای وجوب تزریق واکسن، به نحو وجوب تخییری است نه تعیینی.\nثانیا: در فرضی که درمانی هنوز کشف نشده، چنانچه تشخیص غالب متخصصین، استفاده از واکسن حتی برای پیشگیری باشد، عقل همین ادراک را دارد که وجوب تخییری است، در حقیقت غالب اهل فن اطمینان نوعی بر پیشگیری دارند و اینطور نیست که فقط تیری به تاریکی باشد. در این امور، ضابطه همان نوع است نه اشخاص.\nثالثا: از حدیث شریف این ضابطه استفاده می‌شود که برای علاج یا پیشگیری، ملاک همان ظن نوعی به نتیجه است، حتی اطمینان لازم نیست.\nرابعا: آیه دلالت واضح بر عدم جواز ایقاع در تهلکه دارد، حال اگر غالب اهل فن بگویند عدم استفاده از واکسن، موجب تلفات زیاد است، باید از آن استفاده نمود اگرچه در برخی موارد تلفات داشته باشد.\nبرچسبانتخاب سردبیر عبدالحسین خسروپناه کرونا - یادداشت و گفتار تحلیلی محمدجواد فاضل لنکرانی واکسن\nبهمن ۲۸, ۱۴۰۰ در ۱۶:۱۱\nهمه متخصصان می گویند واکسن لازم است آقای خسرو پناها درمان جایگزین چیست برای حفظ جان دیگران باید واکسن زده شود یک عده عطار راه افتاده اند به نام متخصص طب سنتی اینها کجا درس خوانده اند با جان مردم باز ی می کنند اگر راست می گویند یک بیمار آی سی یو را درمان کنند اینها باعث مرگ بسیاری شدند خدا رحمت کند مرحوم آیت الله سید محمود شاهرودی را که به اینها توجه کرد و …\nبهمن ۲۳, ۱۴۰۰ در ۲۱:۳۸\nاگر کسی به تقلید از برخی فقهای دیگر که عدالت و تعهدشان مورد تردید است فتوا دهد میشود به او گفت خبره است؟ اهل فن است؟! مسلم است که پاسخ منفی است همین سوال و جواب درباره پزشکان نیز هست\nمشکل اینجاست که بسیاری از پزشکان صنعتی به اصطلاح مجتهد و صاحب نظر نیستند بلکه تابع منابع دیگری و عمدتا غربی هستند، کافی است کتب مرجع و دروس پزشکی دانشجویان را فهرست وار مشاهده شود.\nمسئولان وزارت بهداشت هم مجری سازمان بهداشت جهانی هستند. خوش بینی افراط گونه به سازمان بهداشت جهانی ساده لوحی است\nبهمن ۱۸, ۱۴۰۰ در ۱۵:۰۱\nآن هایی که ایشان اهل فن خوانده اند کپی کار های who نهدپزشک متفکر متعهد.\nبهمن ۱۴, ۱۴۰۰ در ۱۷:۳۶\nاهل فن، اهل فن، میکنند..کدام اهل فن ؟ اهل فنی که نقشه راهشان را whoو صهیونیزم تعیین میکنند. سازمان مللی که که پیاده نظام فراعنه و طواغیت هستند.\nشما اهل فن بی غرض و مرض پیدا کن ، بعد اعتمادکن.\nوزارت بهداشت هنوز نتوانسته کارتخوان در مطب اهل فن دلسوز و فدایی مردم بگذارد. این اهل فن اگر مرد بودند ، نانشان را به جان مردم گره نمیزدند . فقط بگویند یک هفته ، فقط یک هفته مجانی ویزیت کنند. چند نفر میمانن؟\nدر ثقیفه ملت به اهل فن مراجعه کردند و در کوفه هم اهل فن گفتند حسین خارجی است و مهدور الدم.\nدر صدر اسلام هم اگر مسلمین به اهل فن یهود و نصارا اعتماد میکردند که امروز اثری از اسلام نبود.\nاهل فنی که نانش در مریضی مردم باشد قابل اعتماد نیست.\nاهل فن ، قولشان در غایت مسامحه ظن آور است. آن هم علوم تجربی که هر روز کشفی جدید و عوارضی جدید پدیدار میگردد.\nیک نصیحت : مرجعیت تنها راه خدمت به ولیعصر نیست\nبهمن ۱۲, ۱۴۰۰ در ۱۷:۱۷\nواقعا مایه شگفتی بنده است بیماری که خطر مرگ و میر آن کمتر از یک در ده هزار است چگونه به عنوان تهلکه مطرح می شود؟\nفروردین ۱۵, ۱۴۰۱ در ۱۱:۵۱\nسلام علیکم,باید توجه داشت که بعد از واکسیناسیون کادر درمان,آمار فوتی های کادر درمان تقریبا نزدیک به صفر رسید!!به نظر شما این نجات ازتهلکه نیست؟!!\nبهمن ۱۱, ۱۴۰۰ در ۱۳:۴۵\nجمعیت منتقدان به واکسن اجباری کم نیستند آقای فاضل\nهم دکتر های رسمی و هم متخصصان طب سنتی در سطوح مختلف منتقد انحصار درمان در واکسن های آزموده نشده هستند\nهمین دیروز اخبار آسترازانکا در اومد


گزارش مراسم روز فناوري فضايي؛\nکد خبر: ۷۱۵ تاریخ انتشار: ۱۸ بهمن ۱۳۸۹ - ۱۹:۰۴\nرونمايي از دستاوردهاي فضايي كشور\nدر اين مراسم كه از ساعت 9 آغاز شد و تا ساعت 12 ظهر نيز ادامه داشت، از نمونه هاي مهندسي چهار ماهواره ملي ظفر، رصدا، فجر، دانشجويي امير كبير و همچنين نمونه مهندسي موتور ماهواره بر سفير B1 و كپسول زيستي كاوشگر 4 رونمايي شد. در حاشيه اين مراسم نيز نمايشگاهي از دستاوردهاي فضايي ايران برگزار شده كه صبح امروز و پيش از شروع به كار مراسم روز فناوري فضايي، ميزبان دكتر احمدي نژاد بود\nنمونه مهندسي ماهواره ملي فجر\nماهواره فجر اولين ماهواره بومي جمهوري اسلامي ايران است كه ماموريت مانور مداري دارد. اين ماهواره از زيرسامانه پيشرانش گاز سرد براي انتقال مداري استفاده مي كند. علاوه بر زير سامانه پيشرانش گاز سرد ، ماهواره فجر از رانشگر پالس پلاسمايي كه يك رانشگر الكتريكي با ضربه ويژه بسيار بالا است به عنوان محموله فرعي بهره گيري مي كند. اين رانشگر جديد باعث دوران ماهواره حول مركز جرم خود خواهد شد. همچنين به منظور اهداف نقشه برداري اين ماهواره از يك محموله دوربين نيز استفاده مي كند كه اين ماهواره را بعنوان اولين ماهواره بومي سنجشي كشور در فضا ثبت خواهد كرد.\nنمونه مهندسي ماهواره ملي ظفر\nماهواره ملي ظفر توسط دانشگاه علم و صنعت به سفارش سازمان فضايي ايران ساخته شده است. ماهواره ملي ظفر، ماهواره اي با فناوري سطح بالا، پيشرفته و كاملا عملياتي مي باشد كه قابليت عكس برداري بصورت رنگي (سه طيفي) با قدرت تفكيك بهتر از 80 متر را داراست. مقايسه اين ماهواره با ماهواره نويد علم وصنعت بيان گر ارتقاء بيش از 5 برابري سطح فناوري دوربين ها، 2 برابري دقت كنترل و ضعيت و افزايش بيش از 15 برابري نرخ ارسال داده هاي تصويري است. همچنين اين ماهواره قابليت ارسال و دريافت پيام بين كاربران را نيز دارا است. اين ماهواره يك ماهواره كوچك با ابعاد 70×35 ×35 سانتي‌متر مكعب و جرم90 كيلوگرم است كه به منظور استقرار در مدار دايروي با ارتفاع 500 كيلومتر و زاويه انحراف مداري 55 درجه طراحي شده است. اين ماهواره داراي سه دوريبن رنگي با رزولوشن 80متر وطيف نور سبز، قرمز و نزديك قرمز و يك دوربين پانكروماتيك با رزولوشن 750 متر است. طول عمر مداري اين ماهواره بيشتر از 5/1 سال است.\nاز ويژگي هاي خاص اين ماهواره و نمونه فضايي ماهواره نويد علم و صنعت، تجهيز آن به محموله رنجينگ جهت تعيين موقعيت ماهواره در طول فرايند پرتاب به منظور بررسي صحت عمليات است. تصاوير دريافتي از ماهواره ملي ظفر كاملا كاربردي و عملياتي بوده و به طور خلاصه شامل حوزه هاي زير است.\nشناسايي ذخايير گاز و نفت- شناسايي معادن مانند زغال سنگ، ماسه و ساير كاني ها- شناسايي جنگل ، چمن زار ومحصولات كشاورزي- شناسايي زمين هاي شور و قليايي و فرسايش خاك- شناسايي آتش سوزي جنگل و چمن زار- شناسايي امراض گياهان و آفات حشرات- شناسايي آلودگي محيط زيست.\nنمونه مهندسي ماهواره آتست\nپروژه ماهواره آتست با هدف طراحي، ساخت، تست و تحويل براي پرتاب ميكرو ماهواره هاي با وزن حدود 80 كيلوگرم و با توانايي انجام مطالعات سنجش از دور (بررسي پوشش گياهي ايران) و ذخيره و ارسال اطلاعات مخابراتي در خرداد1386 و به سفارش سازمان فضايي ايران بصورت رسمي آغاز شد. مدل مهندسي ماهواره آتست به عنوان نخستين ماهواره دانشگاه صنعتي امير كبير در بهمن ماه 1389 جهت رونمايي آماده شده است. اين پروژه پس از سه سال تلاش بي وقفه 65 نفر از اساتيد، فارغ التحصيلان و دانشجويان اين دانشگاه به ثمر نشسته است. اجراي اين پروژه در محيط دانشگاهي هدف ديگري را نيز پيگيري مي كند كه عبارت از ايجاد ساختار تيمي چند رشته اي براساس دانش و توان علمي اعضاء هيات علمي و دانشجويان در اين دانشگاه است. اين ماهواره يك ماهواره كوچك با ابعاد 50×60 × 55سانتي‌متر و جرم80 كيلوگرم است كه به منظور استقرار در مدارLEO sun-synchronous طراحي شده است.\nماهواره رصد 1\nماهواره رصد به عنوان اولين نانو ماهواره دانشجويي تصويربرداري كشور با قابليت تصويربرداري با تفكيك‌پذيري بهتر از 200 متر است كه توسط اساتيد و دانشجويان كشور طراحي، ساخته و تست شده است. كليه زير سيستم هاي آن از جمله سامانه كامپيوتر روي برد، سيستم تعيين وضعيت ماهواره، سيستم توان الكتريكي، سيستم هاي مخابراتي هدايت و كنترل و نرم افزارهاي مديريت ماهواره در كشور طراحي و ساخته شده است. كليه تست هاي زير سامانه ها و كل ماهواره ها در آزمايشگاههاي فضايي كشور انجام شده است. از ويژگي هاي اين ماهواره اين است كه مديريت ، طراحي و ساخت آن دقيقاً با كلاس ماهواره هاي سنجش از دور بزرگ يكسان است.پرتاب اين ماهواره توسط ماهواره برهاي بومي انجام مي گيرد.از دستاوردهاي مهم اين پروژه مي توان به ايجاد قابليت انجام پروژه هاي بين رشته اي در دانشگاهاي كشور و ايجاد فرهنگ كار گروهي بين اساتيدو دانشجويان كشور ،دستيابي به دانش و فناوري هاي پيچيده مهندسي سيستم طراحي ساخت و تست ماهواره اشاره كرد.\nكاوشگر 4 شامل محموله علمي- پژوهشي است كه به منظور انجام تحقيقات زيستي و ارسال موجود زنده به فضا، به وسيله يك پرتاب كننده به فضاي ماوراي جو غليظ انتقال مي يابد و ضمن ارسال و مخابره نتايج، در بازگشت به زمين، بازيابي شده و نتايج آزمايش هاي علمي و تحقيقاتي از آن استخراج مي شود.\n- تله متري و ثبت داده هاي محيطي، زيستي و تصاوير در تمامي مراحل پرتاب\nبا طراحي، ساخت و پرتاب كاوشگر4 ، اهداف اصلي شامل توسعه زيرساخت هاي دانش فضايي وتحقيقات زيست فضايي در كشور دنبال خواهد شد.\nفناوري هاي كليدي در راكت هاي كاوش\n- آماده سازي و آموزش موجود زنده\n- عمليات پرتاب(انتقال و استقرار موجود در كپسول زيستي قبل از پرتاب، كنترل علايم حياتي در كليه مراحل عمليات، بازيابي موجود پس از پرتاب و انجام مراحل ريكاوري موجود زنده)\nموتور ماهواره‌بر سفير فجر\nموتور اين ماهواره بر ايراني از 32 به 37 (افزايش در حدود 50 درصدي در وزن و 25 درصدي در ارتفاع) با قابليت حمل ماهواره تا وزن 50 كيلوگرم در مدار بيضوي 300-450كيلومتري افزايش يافته است.\nبرچسب ها: روز فناوري فضايي ، ماهواره ، ماهواره ملي ظفر ، رصدا ، فجر ،


05 شهريور 1396 - 14:10\nپیاده روی، ساده‌ترین ورزشی است که به مادران جدید توصیه می‌شود.\nحتی اگر کاهش وزن پس از زایمان را در فهرست اولویت‌های خود بگذارید، مواجهه با دشواری‌های پس از زایمان شما را از دستیابی به این هدف باز می‌دارد. نیازهای نوزاد، شیردهی، تعویض پوشک و غیره از جمله مسائلی هستند که تمام وقت شما را می‌گیرند. با این حال، اگر وقت رفتن به باشگاه را ندارید، نگران نباشید. در ادامه شما را با چند تمرین مناسب آشنا می‌کنیم که می‌توانید با انجام آنها در خانه وزن کم کنید، بدون آنکه نیازی به رژیم‌های غذایی سخت داشته باشید.\nاسکات: این حرکت بر روی باسن، ران و ساق پا اثر می‌گذارد، چربی‌های اضافی را از بین برده و فرم بدن شما را بهبود می‌بخشد.\nنحوه اجرا: اجرای حرکت اسکات به همراه کودک می‌تواند جالب باشد. کودک را درون کریر گذاشته و آن را مقابل سینه بگذارید. راست بایستید و پاهای خود را به اندازه عرض شانه باز کنید. بازوهای خود را رو به جلو نگه دارید تا بتوانید تعادلتان را حفظ کنید. زانوهایتان باید در راستای انگشتان پایتان باشند. یک ست ۸ یا ۵ تایی برای اجرای اسکات مناسب است. کودک در این شرایط مثل یک وزنه عمل می‌کند. وقتی در اجرای این حرکت مهارت پیدا کردید، می‌توانید به انجام اسکات رو به دیوار بپردازید.\nهالتر زیر بغل: این حرکت باعث تقویت عضلات کمر شده و از عضلات پایین تنه محافظت می‌کند.\nنحوه اجرا: کودک را از پشت با یک دست در آغوش بگیرید و دست دیگر را پشت گردن‌اش بگذارید. همانطور که راست ایستاه‌اید، بالا تنه خود را به سمت جلو خم کنید و زانوهایتان را راست نگه دارید و در حالی که کودک را در بغل گرفته‌اید، دست‌هایتان را به سمت پایین بیاورید. در مرحله بعدی، کودک را به سمت سینه بیاورید. در هر ست می‌توانید این حرکت را ۱۵ بار تکرار کنید، سپس ۳۰ ثانیه استراحت کنید و دوباره به اجرای حرکت بپردازید. شاید کودک برای شما خیلی سبک باشد، اما توجه داشته باشید که بدن شما پس از حاملگی تنها فشارهای ملایم را تحمل خواهد کرد.\nدراز و نشست: این حرکت برای تقویت عضلات قفسه سینه مناسب است.\nنحوه اجرا: روی شکم دراز بکشید و کودک را جلوی خود بنشانید، کف دست‌هایتان را در راستای قفسه سینه روی زمین بگذارید و در حالی که زانوهایتان را به زمین می‌چسبانید، بالا تنه خود را از زمین بلند کنید. هر بار که به موقعیت اولیه خود بر می‌گردید، یک بوسه به پاهای کودک بزنید. حتی می‌توانید در این حین به انجام تمرینات کگل بپردازید.\nپیاده روی: پیاده روی، ساده‌ترین ورزشی است که به مادران جدید توصیه می‌شود. این ورزش موجب ارتقای آمادگی جسمانی و سلامت قلبی عروقی شما شده و ظرفیت ریه‌ها را افزایش می‌دهد. این امر باعث می‌شود که سوخت و ساز بدن افزایش یابد تا کالری بیشتری بسوزانید.\nنحوه اجرا: کودک را آغوش گرفته و به مدت ۲۰ دقیقه در پارک نزدیک خانه‌تان پیاده روی کنید. در حین پیاده روی، نفس‌های عمیق بکشید و مراقب موانع جلوی پایتان باشید.\nتمرینات چهار دست و پا: شما می‌توانید از تمرینات چهار دست و پا برای تقویت ماهیچه سرین و همسترینگ و بهبود وضعیت تعادل خود استفاده کنید.\nنحوه اجرا: چهار دست و پا بایستید و کودک را جلویتان بگذارید. سپس، پای چپ خود را با یک فشار ملایم به پشت خم کنید و این حرکت را ۱۰ بار تکرار نمایید. این حرکت را با پای دیگر نیز انجام دهید. برای افزایش شدت تمرین، می‌توانید دست راست خود را به همراه پای چپ و برعکس درگیر کنید و ۱۰ ثانیه در همان وضعیت بمانید. همین کار را با طرف دیگر بدنتان تکرار کنید.\n• قبل از شروع هر نوع تمرینی با پزشک خود مشورت کنید.\n• اگر به همراه کودک ورزش می‌کنید، مراقبت باشید به او آسیب نزنید.\n• به خودتان فشار نیاورید. آرام آرام شروع کنید و به تدریج سرعت و شدت فعالیت‌های خود را افزایش دهید.\n• برای شروع تمرینات عجله نکنید. چهار هفته پس از زایمان طبیعی و شش هفته پس از سزارین صبر کنید و به تدریج تمرینات خود را آغاز نمایید.\n• اگر هر گونه ناراحتی مانند درد شکم، کشیدگی عضلات و غیره احساس کردید، تمرین را کنار بگذارید و با پزشک خود صحبت کنید.\nورزش در دوران شیردهی ورزش های بعد از زایمان تناسب اندام بعد از زایمان طبیعی تناسب اندام بعد از زایمان سزارین تناسب اندام پس از زایمان تناسب اندام بعد از بارداری لاغری پس از بارداری لاغری بعد از سزارین لاغری بعد از زایمان لاغری پس از زایمان\nبدن بعد از زایمان، کوچک شدن لگن


پاور پوینت ویندوز-ویستا – arad2\nپاور پوینت ویندوز-ویستا,پاور پوینت ویندوزویستا\nپاور پوینت ویندوز-ویستا روز جمعه 22 ماه جولای 2005 براد گلدبرگ مدیر اجرایی بخش تولید و طراحی ویندوز در مقابل 10000 نفر از كارمندان مایكروسافت در آتلانتا اعلام كرد نسخه آزمایشی (بتا نگارش یك) سیستم عامل جدید ویندوز كه با كد «لانگهورن» شناسایی میشد، در موعد پیش بینی شده، سوم آگوست، به تعدادی از برنامه نویسان و متخصصان تكنولوژی اطلاعات جهت ارزیابی و رفع ایرادات تكنیكی ارسال خواهد شد. بر پایه طرح موجود در ادامه ارزیابی و نظرخواهی، در زمانی كه تاریخ آن تعیین نشده است، ویندوز بتا نگارش 2 را بیش از نیم میلیون متخصص دیگر كه با شبكه مایكروسافت همكاری دارند، دریافت خواهند كرد. 5 روز پس از آن در 27 جولای در اعلامیه دیگری نام لانگهورن به طور رسمی به «ویندوز ویستا» تغییر یافت. گرگ سولیوان Greg Sullivan یكی دیگر از مدیران اجرایی مایكروسافت علت انتخاب نام ویستا را همانطور كه در تبلیغ آن آمده شفاف، مطمئن، متصل عنوان كرد؛ پیام اصلی ویندوز ویستا «رساندن روشنی و شفافیت به جهان» است (ویستا در فارسی با معانی دیدن منظره از فاصله دور، چشم انداز و دورنما تعریف میشود). در همان روز مایكروسافت سایت اختصاصی ویندوز ویستا را در اینترنت قرار داد www.microsoft.com/windowsvista و پیش بینی كرد ویندوز جدید در نیمه دوم سال 2006 یعنی پنج سال پس از ویندوز اكس پی در اختیار عموم قرار گیرد. قرار است جزئیات كامل ویندوز ویستا در یك گردهمایی در ماه سپتامبر اعلام شود.


پارسینه: در حالی روند رو به رشد قیمت دلار برای امروز نیز ادامه‌دار شد و این ارز تا ۶۱۵۰ تومان مورد معامله قرار گرفت که از ساعاتی پیش گزارش‌های بازار نشان از روند معکوس دلار دارد؛ به طوری که با ریزش ۵۱۱ تومانی تا ۶۸۶۱ تومان سقوط کرده است.\n۲۰ فروردين ۱۳۹۷ - ۲۲:۲۸\nکد خبر: ۴۲۱۳۴۴\nلینک کوتاه : parsine.com/001lbs\nجریان حدود سه روز گذشته بازار ارز متفاوت از نوسان گذشته پیش رفت به طوری که شدت رشد قیمت‌ها تا حدی بود که دلار ۶۳۱۱ تومانی در ابتدای هفته را تا ۷۲۶۱ تومان در عصر دوشنبه پیش برد؛ جریانی که تا حدی تحت تاثیر علایم مثبت به کاهش قیمت قرار دارد. در حالی در روزهای گذشته هیچ‌یک از مسئولین دولتی واکنشی به این التهابات نداشتند که امروز با اظهارنظر چهار مدیر ارشد اقتصادی و بانکی، ظاهرا بازار بی تفاوت به این واکنش‌ها نبوده است.\nقیمت دلار کاهش قیمت


امتحان MSRT - آزمون تخصصی msrt | طلوع کمبریج\nبروزرسانی شده: 2018-06-02 13:40\nخانه » آزمون تخصصی زبان » آزمون تخصصی MSRT » امتحان MSRT\nامتحان MSRT یکی از آزمون‌های استاندارد و معتبر در دنیاست. به منظور تحصیلات تکمیلی و خروج از کشور و پذیرش در دانشگاههای خارجی متقاضیان در این امتحان شرکت می‌کنند. اگر مایلید بیشتر درباره امتحان msrt بدانید پست امروز درباره سیوالات، مهارتها و نکات دیگر را بخوانید.\n1 امتحان MSRT چیست؟\n1.1 نمره امتحان msrt\n1.2 سئوالات امتحان ام اس آر تی\n1.3 بخش شنیداری امتحان MSRT\n1.4 بخش گرامر امتحان msrt\nامتحان MSRT چیست؟\nبراستی امتحان MSRT چیست؟ از جمله آزمون‌هایی که متقاضیان تحصیل خارج از کشور باید در آن شرکت کنند، می‌توان به امتحان «ام اس آر تی» اشاره کرد. وزارت علوم، تحقیقات و فناوری کشور هر ساله این امتحان را برگزار می‌کند. همچنین برای تعیین سطح زبان انگلیسی دانشجویان دکترا از امتحان msrt استفاده می‌شود. مدرک این امتحان مورد تایید وزارت علوم است.\nامتحان MSRT ویژه دانشجویان دکتری و دانشجویان پسر مقطع لیسانس است که جهت خروج از کشور و ادامه تحصیل باید نمره مورد نظر را در آزمون دریافت نمایند.\nنمره امتحان msrt\nامتحان MSRT یک آزمون جامع زبان است و تقریباً هر ماه برگزار می‌شود. شرکت در این امتحان محدودیتی ندارد و در صورتی که قبول نشوید می توانید دوباره در آن شرکت کنید. افرادی که نمره آنها بالای ۷۵ است نمی‌توانند تا یکسال در این آزمون شرکت کنند. حدنصاب نمره ام اس آر تی برای مراکز دانشگاهی هفتاد است. برای شرکت در این آزمون باید فرم ثبت نام آنلاین را تکمیل کنید و کد کاربری و رمز عبور دریافت کنید. نمره مورد نظر برای دانشجویان دکتری بسته به دانشگاه بالای ۵۰ است. نمره مورد نظر برای دانشجویان کارشناسی که قصد دارند برای ادامه تحصیل در خارج از کشور مجوز خروج بگیرند ۴۰ اعلام شده است. اعتبار مدرک امتحان MSRT، دو سال است.\nسئوالات امتحان ام اس آر تی\nتعداد سوالات امتحان ام آر اس تی۱۰۰ عدد است. این امتحان مانند آیلتس و تافل، دارای قسمت شنیداری، گرامر و درک مطلب می باشد. ۳۰ سوال شنیداری که برای آن ۳۰ تا ۳۵ دقیقه در نظر گرفته شده است، ۳۰ سوال گرامر که زمان پاسخ گویی به آن ها ۲۰ دقیقه است و ۴۰ سوال درک مطلب با ۵۵ دقیقه زمان برای کل بخش. منابع امتحان msrt با منابع آزمون تافل مشترک و در سایت ETS موجود است. این آزمون مانند آیلتس و تافل، نمره منفی ندارد.\nاز آنجا که این آزمون سالانه ده بار برگزار می‌شود مدرک آن مورد تایید و قبول دانشگاه‌های علوم پزشکی است.\nبر خلاف تصور عموم امتحان ام‌اس‌ار‌تی دشوار است و تنها ۲۰ درصد شرکت کنندگان آن قبول می‌شوند.\nبخش شنیداری امتحان MSRT\nبخش شنیداری امتحان MSRT شامل ۳۰ سوال می‌شود که از چند مکالمه کوتاه تهیه شده است. در هر بخش دو نفر با هم مکالمه کرده و پس از آن سوالاتی پرسیده می شود.\nبخش درک مطلب امتحان msrt\nدر بخش درک مطلب امتحان msrt شما ۴ متن می‌خوانید و پس از آن به سوالات پاسخ می دهید. این بخش بیشترین سوالات امتحان را شامل میشود.\nبخش گرامر امتحان msrt\nهمانطور که می دانید بخش گرامر امتحان ام اس آر تی سوال دارد که ۱۵ سوال آن structure و ۱۵ سوال دیگر مربوط به written expression می‌شود.\nبرای شرکت در این امتحان به لینک زیر مراجعه کنید.\nامتحان MSRT2018-06-022018-06-02https://toloucambridge.com/wp-content/uploads/2018/05/new-logo.pngطلوع کمبریجhttps://toloucambridge.com/wp-content/uploads/2018/06/test-msrt.jpg\nآزاده میردار 2018-06-02 2018-06-02\nبه امید موفقیت زبان آموزان ایرانی در امتحان ام اس ار تی\nآزمون ام اس ار تی یه آزمون ایرانی هست؟ اگر نیست چرا یک سایت ایرانی کار ثبت نامش رو انجام میده؟\nآزمون MSRTآزمون تخصصی MSRT منابع MSRTآزمون تخصصی MSRT