رهبر انقلاب چگونه فتنه براندازی نظام را مدیریت کردند؟ | شعار سال\nکد خبر: ۱۸۱۷۵۰\nهمه چیز از یک پیشنهاد شروع شد؛ واکاوی زوایای پیدا و پنهان مقطعی فراموش نشدنی از تاریخ کشور یعنی سال ۸۸ با مولود نامیمونی به نام فتنه. وجهه اصلی ورود به این آشفته بازار مکاران، بازخوانی آن دوره عبرت‌آموز با تمرکز بر برخی رویکردها و تدابیر رهبر معظم انقلاب بود.همه چیز از یک پیشنهاد شروع شد؛ واکاوی زوایای پیدا و پنهان مقطعی فراموش نشدنی از تاریخ کشور یعنی سال ۸۸ با مولود نامیمونی به نام فتنه. وجهه اصلی ورود به این آشفته بازار مکاران، بازخوانی آن دوره عبرت‌آموز با تمرکز بر برخی رویکردها و تدابیر رهبر معظم انقلاب بود. براین اساس کار شروع شد و جمع‌آوری اطلاعات مستند و روشنگر در کانون جستجو قرار گرفت. به سراغ مسئولین ذی‌ربط در مراکز و سطوح مختلف رفته و با آنها گفت‌وگو شد؛ مانند دبیر و تعدادی از اعضای دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی، دادستان کل کشور و برخی از دیگر مقامات قضایی، وزیر و رئیس ستاد انتخابات کشور، وزیر اطلاعات و رئیس سازمان اطلاعات سپاه پاسداران، سخنگوی شورای نگهبان، برخی از اعضای هیات رئیسه و نمایندگان مجلس شورای اسلامی، فرمانده نیروی انتظامی، رئیس سازمان صداوسیما و...\nشعار سال: علیرضا شعبان شمیرانی در کتاب «فتنه تغلّب» که اخیراً از سوی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله خامنه‌ای منتشر شده، در یادداشتی بلند با عنوان «چرا؟» به تبیین ابعاد مختلف فتنه ۸۸ پرداخته که پیش‌تر در چهار قسمت منتشر شد. آنچه پیش رو دارید، متن کامل این یادداشت است.\nهمه چیز از یک پیشنهاد شروع شد؛ واکاوی زوایای پیدا و پنهان مقطعی فراموش نشدنی از تاریخ کشور یعنی سال ۸۸ با مولود نامیمونی به نام فتنه. وجهه اصلی ورود به این آشفته بازار مکاران، بازخوانی آن دوره عبرت‌آموز با تمرکز بر برخی رویکردها و تدابیر رهبر معظم انقلاب بود. براین اساس کار شروع شد و جمع‌آوری اطلاعات مستند و روشنگر در کانون جستجو قرار گرفت. به سراغ مسئولین ذی‌ربط در مراکز و سطوح مختلف رفته و با آنها گفت‌وگو شد؛ مانند دبیر و تعدادی از اعضای دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی، دادستان کل کشور و برخی از دیگر مقامات قضایی، وزیر و رئیس ستاد انتخابات کشور، وزیر اطلاعات و رئیس سازمان اطلاعات سپاه پاسداران، سخنگوی شورای نگهبان، برخی از اعضای هیات رئیسه و نمایندگان مجلس شورای اسلامی، فرمانده نیروی انتظامی، رئیس سازمان صداوسیما و... از سوی دیگر با فعالان سیاسی حامی و دست‌اندرکار ستادهای انتخاباتی همه نامزدها از آقای احمدی‌نژاد تا آقای موسوی و آقای کروبی و آقای رضایی و نیز افراد متعددی که در آن مقطع به دنبال حل و فصل مسائل پس از انتخابات بودند، گفت‌وگو شد. به موازات این اقدامات با تنی چند از مسئولین دفتر رهبر معظم انقلاب اسلامی و دفتر حفظ و نشر آثار ایشان که شاهد و واسط و راوی فراز و فرودهایی از آن روزگار عبرت‌آموز بودند گفت‌وگو شد و علاوه بر آن برخی از اسناد و مدارک ملاحظه گردید. برخی از این عزیزان از دفترهای یادداشت روزانه‌شان، سرمایه بی‌بدیلی در اختیار گذاشتند که تا مدت‌ها می‌توان از آن استفاده کرد.\nروشن است که در این مقام درصدد بازگویی همه ابعاد فتنه ۸۸ و نیز بازخوانی جامع و مانع راهبری‌های رهبر معظم انقلاب اسلامی نبوده‌ایم و تنها به بازگویی برخی رویکردها و اقدامات اکتفا شده است. آنچه در پی می‌آید روایتی پرسش‌محور و مبتنی برگزیده‌ای از اخبار و اطلاعات است که به کوشش نویسنده گرامی، به استناد گفتگوها و مدارک در اختیار فراهم آمده است. امید است این روایت از باب «انظر الی ما قال ولا تنظر الی من قال» به معرفت و بصیرت جامعه بیفزاید.\nبنابراین همچنان که رهبر انقلاب بارها تاکید کرده‌اند، منطق رفتار دشمن واضح است: کوتاه آمدن در صورت اقتدار، فشار آوردن در صورت ضعف. اگر همه مسئولین به عنوان خدمتگزاران ملت و خواص و نخبگان به عنوان امنای ملت، فقط به همین منطق رفتاری دشمن، باور داشته و به آن در شعار وعمل پایبند باشند، به آسانی می‌توانیم بفهمیم راه کدام است و بیراهه کدام.\nبه هر حال غربی‌ها براساس اطلاعاتی که از آرایش انتخاباتی و موقعیت‌های اجتماعی نامزدها داشتند به این نتیجه رسیده بودند که انتخابات منجر به تغییری در گفتمان حاکم در ایران نمی‌شود؛ اگرچه داشتن این پیش‌بینی مانع از آن نبود که برنامه‌های خودشان را هم دنبال کنند تا کشور و ملت، نتوانند از این فرصت و موقعیت طلایی استفاده حداکثری کنند. شاید این حقیقت که آقا نیز بر آن تاکید داشته‌اند که «فتنه پس از انتخابات، ظلم بزرگی به نظام بود.» یکی از علت‌هایش همین تغییر موضع پیش و پس از انتخابات بیگانگان است؛ قبل از انتخابات، اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها با تغییر رویه گذشته‌شان و از موضع پایین شروع کردند به ارتباط‌گیری و حرف زدن با رهبری معظم و مسئولین کشور و یک دفعه ظرف ده روز ورق برگشت، اوباما و غربی‌ها شروع کردند به لُغُز خواندن برای ایران. این تغییر موضع ناشی از حوادث پس از انتخابات در حوزه بین‌الملل، واقعیتی است که همه کسانی\nحال جای این پرسش هست که آیا اگر همانند انتخابات دوره‌های قبل و بعد از سال ۸۸ همه در برابر قانون تسلیم بودند و ادعاهای خود را از مجاری قانونی پیگیری می‌کردند، دشمنان ملت بیش از پیش در موضع ضعف قرار نمی‌گرفتند؟ آیا اتکاء به آراء چهل میلیونی مردم، راه را برای تامین مقتدرانه منافع ملت در عرصه خارجی هموار نمی‌کرد؟\nیکی از تلخ ترین و فراموش نشدنی‌ترین رخدادهای سال ۸۸ این بود که بیگانگان از جمله مقامات آمریکایی و رژیم صهیونیستی شروع کردند به حمایت از کسانی که حاضر نبودند نتایج انتخابات را بپذیرند و موجبات درگیری و آشوب را فراهم کردند. برای نمونه باراک اوباما رئیس جمهور وقت ایالات متحده در ۵ تیر ۱۳۸۸ در حاشیه اجلاس گروه دی ۸ گفت: «موسوی به منشا الهام آن دسته از هموطنان خود تبدیل شده است که خواهان گشایش به سوی غرب هستند. او نماینده بسیاری از افراد است که در خیابان‌ها هستند و شجاعت فوق‌العاده‌ای از خود نشان می‌دهند.» امری که خارج از انتظار نبود؛ اینکه دشمنان ملت ایران، همیشه به دنبال ایجاد ناامنی و خشونت و بی‌اعتبارسازی حیثیت جمهوری اسلامی ایران باشند تعجب‌برانگیز نبوده و نیست؛ فلذا به گفته برخی از مسئولین دفتر و نزدیکان رهبر معظم انقلاب، ایشان بارها برای گردانندگان حوادث پس از انتخابات پیغام صریح دادند که مرزتان را با بیگانگان مشخص کنید. علاوه بر اینکه، آقا پیش از انتخابات از آقای موسوی خواسته بودند مراقب گفتار و رفتارش باشد که دشمنان ملت از آن سوء استفاده نکنند؛ در همان ساعات اول پایان انتخابات نیز به او پیغام خصوصی دادند که این را شما دارید شروع می‌کنید، اما نمی‌توانید تا آخر کنترل کنید؛ می‌آیند دیگران سوء‌استفاده می‌کنند.». همچنین در ملاقات روز یکشنبه ۲۴ خرداد با یادآوری هشدار فوق، از او می‌پرسند چرا در برابر سوء‌استفاده دشمن موضع نمی‌گیرید؟ پرسشی که تاکنون بی‌پاسخ مانده است و خاطره تلخ استعفای ناگهانی و بی‌خبر آقای موسوی از سمت نخست وزیری را به یاد می‌آورد. خاطره‌ای که اشاره به آن پندآموز است.\nبدون تردید یکی از اصول مورد تاکید امام و رهبری معظم، مرزبندی با دشمنان ملت و خواست و تبلیغات آنها است. رهبر انقلاب اصرار داشته و دارند افراد و گروه‌ها در زمین دشمن بازی نکنند و بهانه به دست بیگانگان ندهند ولیکن عده‌ای فهمیده یا نفهمیده، موجی را در سال ۸۸ به راه انداختند که دشمن بر آن سوار شد و هزینه‌های جبران‌ناپذیری بر کشور تحمیل کرد. متاسفانه یکی از اشتباه‌های مهلک برخی افراد و گروه‌ها این است که گمان می‌کنند به کمک انواع حمایت‌های بیگانگان می‌توانند به هدف مورد نظرشان برسند، اما غافلند از اینکه اغلب بارکش دشمنان ملت می‌شوند و به تعبیر امام (رحمه الله علیه)، دشمن حرف خود را از زبان خودی‌ها می‌زند.\nلزوم محکومیت و اعلام بیزاری نسبت به دخالت‌های بیگانگان علاوه بر اینکه منشا اعتقادی و انقلابی دارد، یک الزام حقوقی هم هست و کسانی که در این قبیل موارد به وظیفه‌شان عمل نمی‌کنند، برخی از شرایط قانونی برای ادامه و یا پذیرش مسئولیت را از دست می‌دهند؛ چرا؟ زیرا هرگونه موضع‌گیری بیگانگان در مسائل داخلی کشورها و احیاناً اقداماتی که به دنبال آن می‌کنند، نوعی نقض حاکمیت ملی و استقلال سیاسی است. از سوی دیگر کسانی که عهده‌دار مسئولیتی در حکومتهای ملی شده‌اند و یا به دنبال آن هستند (به ویژه در سطوح کلان و تصمیم‌گیر) موظف به دفاع از حاکمیت ملی‌اند و کوتاهی در دفاع از حاکمیت ملی و استقلال کشور از جمله در برابر مداخلات بیگانگان، نقض مبانی حقوقی مسئولیت است که حسب مورد، مشروعیت و صلاحیت فرد را مخدوش می‌کند.\nیکی از ابعاد اصلی فتنه که متاسفانه کمتر به آن توجه شده، ادعای دفاع از جمهوریت نظام و قانون‌گرایی بود، در حالی که اصولاً نوک پیکان فتنه، حرکتی قانون‌ستیزانه و کودتا علیه جمهوریت نظام به نام جمهوریت‌خواهی بود. دشمن دانا بر اساس نسخه‌های تجربه شده، دنبال آن بود که به شیوه‌های دیکتاتوری مبتنی بر زور درگیری‌های خیابانی و تزویر ناشی از پروپاگاندای تبلیغاتی مثل دروغ بزرگ (که باورش آسان‌تر می‌شود) و یا کشته‌سازی‌ها (که بر تحریک عواطف استوار است و بر هیجانات می‌افزاید) و... به طور مشخص، رهبری را به سازش کشد و با نفی جمهوریت نظام، اساس اسلامیت را هم فروپاشد؛ زیرا به فرموده رهبر انقلاب، اسلامیت نظام بدون جمهوریت، بی‌معنا است و وقتی تیرشان به سنگ خورد و مشاهده کردند که ایستادگی بر پای جمهوریت نظام ریشه در اسلامیت نظام دارد، پرده ها را کنار زدند و فریاد برآوردند که «انتخابات بهانه است، اصل نظام نشانه است.»؛ فریاد «مرگ بر اصل ولایت فقیه» در دستور کار قرار گرفت و عکس امام را پاره کردند و در چاه ویل اهانت به امام حسین (علیه السلام) و هتک حرمت عاشورا سقوط کردند. این ظلم‌ها و جرم‌های نابخشودنی در شرایطی به وقوع پیوست که برخی از سیاسیون، جاده صاف‌کن دشمن شدند و دست و نقشه دشمن را ندیدند و هرچه فریاد برآورده شد، از دشمنان ملت ایران تبری نجستند.\nفلذا بیشترین و سنگین‌ترین فشاری که به آقا آورده شد این بود که رهبر انقلاب، قانون را بر اساس منویات سیاسی عده‌ای زیر پا گذارند و با ابطال آراء مردم، جمهوریت نظام را وتو کنند.عین تعبیر معنادار ایشان در جلسه با نمایندگان ستادهای چهارگانه نامزدهای انتخابات در روز سه شنبه ۲۶ خرداد ۸۸ چنین بود: «ابطال، یعنی زدن توی دهن مردم؛ چهل میلیون آدم آمدند پای صندوق رای دادند، من بگویم شما غلط کردید رای دادید؛ و چنین چیزی مگر ممکن است؟ مطلقا من این را قبول نخواهم کرد».\nموضع آشکار آقا که بارها تکرار شد کوتاه و گویا و صریح بود؛ مطمئن باشید من زیر بار حرف باطل و غیرمنطقی نمی‌روم و تا زنده‌ام از رای مردم دفاع می‌کنم. در گفت‌وگوهایی که دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله خامنه‌ای با تعدادی از فعالان و متصدیان ستادهای نامزدهای معترض به نتیجه انتخابات ۸۸ داشته است، آنها هم بر حقیقت فوق اجماع داشته‌اند. به گفته آقای غلامحسین کرباسچی، جمع‌بندی دوستانشان که در جلسه ۲۶ خرداد حضور داشتند این بود که آقا زیر بار ابطال انتخابات نمی‌روند.\nدر اینجا برای درک کامل موضع آیت‌الله خامنه‌ای، شایسته است به توضیح مختصری درباره مبانی فکری ایشان در حوزه حکومت و جامعه توجه شود. رهبر انقلاب همچون امام خمینی معتقدند جمهوری و اسلامی را نمی‌توان از یکدیگر جدا کرد؛ به تعبیر آیت‌الله خامنه‌ای، جمهوری اسلامی یا همان مردم‌سالاری دینی، یک حقیقت بسیط است نه مرکب و این مردم‌سالار بودن، ناشی از دین و «ما انزل الله» است. در یکی از جلساتی که رهبرانقلاب با اعضای مجلس خبرگان داشتند در تبیین منشا اظهار می‌دارند:\n«مردم‌سالاری نظام اسلامی و رعایت حقوق مردم از جمله حق انتخاب آنها در اسلام حق الله رقیب حق‌الناس نیست؛ نقطه مقابل حق‌الناس نیست. حق مردم، همه حقوق مردم، از جمله حق انتخاب که قطعاً برای مرده وجود دارد در امر حکومت، این ناشی است از حکم الهی. همه حقوق مردم اعتبارش متخذ است از حاکمیت خداوند و آنچه که خدای متعال مقرر فرموده است؛ لذا در قرآن کریم آنجایی که تجاوز و تعرض به حقوق مردم است- مثل مسئله ربا که تعرض به اموال مردم است - تعبیر شده است «فاذنوا بحربٍ من الله»؛ این حرب الهی است. با اینکه این تجاوز به حقوق انسانها است اما جنگ با خدا است. یا در آنجایی که فساد فی‌الارض است که «ویسعون فی‌الارض فساداً»، این «یحاربون الله و رسوله » است، این حرب الهی است؛ تعرض به حقوق مردم است، اما محاربه با خدا است؛ چون حقوق مردم، آنچه که متعلق به مردم است با همه وسعتی که دارد، این تکلیف الهی است، حقی است که خدا برای مردم معین کرده است، تکلیفی است که خدا برای کسانی که امور مردم را برعهده دارند، نسبت به مردم بر دوش آنها گذاشته است. لذا جمهوری اسلامی یک مرکب انضمامی نیست که ترکیبی باشد از چیزی به نام جمهوری و چیزی به نام اسلامی، تا یکی بگوید که من طرفدار جمهوریتم بیشتر، یکی بگوید من طرفدار اسلامیتم بیشتر؛ این جوری نیست. اصلاً می‌توان گفت مرکب نیست، بلکه یک حقیقت است. آن جمهوری‌ای است، آن اتکاء به آراء مردمی است که خدا آن را مقرر کرده است، خدا موظف کرده است ما را که در این زمینه رای مردم را، انتخاب مردم را، اراده مردم را معتبر بشماریم. در نهج‌البلاغه یک جایی امیرالمومنین (علیه الصلاه والسلام) راجع به تضییع حقوق مردم صحبت می‌کنند، می‌فرمایند کسی که این کارها را بکند «کان حرب‌ا‌الله» ؛ این محارب خدا است. جمهوری اسلامی یعنی آن نظام سیاسی‌ای که برای مردم، حق قائل است، با همه این سعه‌ای که برای حق مردم وجود دارد و در همه این قلمرو عظیم با اتکاء به اراده خدا وتشریع الهی. بنابراین کسی اگر با اعتقاد به اسلام به حق مردم تعرض کند، تجاوز کند این منتظر عقوبت الهی باید باشد. مشکل ما در نظام جمهوری اسلامی فقط این نیست که مردم به ما بدبین می‌شوند یا از ما عقیده‌شان برمی‌گردد، مشکل ما تکلیف شرعی هم هست ولو مردم نفهمند؛ یکجایی، یک حرکتی را انجام بدهیم، تضییع حقوق انسان‌ها بشود، هیچ کس هم نفهمد. تبلیغات هم آن چنان پر سروصدا باشد، مثل تبلیغات همین غربی‌ها و همین آمریکایی‌ها که در همین آراء رئیس جمهوری کنونی آمریکا اکثریت را با جاروجنجال و سروصدا زدند کنار، اقلیت را جای اکثریت نشاندند؛ تبلیغ هم کردند، مدعی دموکراسی هم هستند. این جور نیست که تبلیغات را هم حالا سروصدایش را بالا کنیم، هیچ کس هم نفهمد که اینجا تعرض شد به حقوق مردم و پایمال شد حق مردم، قضیه حل باشد، نخیر؛ مشکل ما، مشکل تکلیف شرعی هم هست، یعنی هرکسی در سرتاسر این پیکره عظیم حکومت - که حکومت، متمرکز و متجلی نیست فقط در شخص رهبری، همه اجزای حکومت، همه در این مردم‌سالاری دینی و وظایفی که از این ناحیه برعهده آنها است سهیمند؛ چه رئیس جمهور باشد، چه رئیس یک قوه باشد، چه نماینده مجلس باشد، چه مسئولیتی در هر گوشه‌ای داشته باشد- تکلیف همه این عرض و طول وسیع این است که حقوق مردم را رعایت کنند لله؛ این دو تا با هم همراهند، یکی هستند. حق مردم ناشی از حق الهی و تکلیف الهی است. این پایدارترین وسیله است و مستحکم‌ترین وسیله است برای حفظ حقوق مردم.»\nاز سوی دیگر باید به این واقعیت مهم اذعان داشت که یکی از تفاوت‌های اساسی انقلاب اسلامی با دیگر انقلاب‌ها این بوده است که انقلاب اسلامی پس از واژگونی رژیم دیکتاتوری و وابسته پهلوی و در شرایطی که هنوز تثبیت نشده و معلوم نبود بتواند در برابر انواع توطئه ها دوام بیاورد و کمتر از سه ماه از پیروزی‌اش نگذشته، نوع نظام سیاسی را به رای و انتخاب مردم واگذار کرد و با رای مردم، قانون اساسی تدوین شد و بر اساس آن و به موجب انتخابات مختلف، نهادهای قانونی یکی پس از دیگری سامان یافت. مهم‌ترین علت چنین تفاوتی بین انقلاب اسلامی و دیگر انقلابهای جهانی، ناشی از دینی بودن حکومت و رهبری بر اساس آموزه‌های دینی بوده است. اهتمام حضرت امام به این حقیقت در طول ده سال رهبری پربرکت‌شان، جای تحقیق بسیار دارد و ایستادگی بر رای مردم توسط جانشین امام نیز وجه مهمی از مکتب امام و حاکمیت خط و راه امام است که عین اسلامیّت است. به موجب همین اعتقاد است که می‌بینیم رهبر انقلاب بر سر برگزاری انتخابات در موعد مقرر می‌ایستند و نامه رئیس جمهور هشتم و رئیس مجلس ششم را در به تاخیر انداختن انتخابات نمی‌پذیرند و در پی مشارکت حداکثری مردم، سر به سجده فرو می‌آورند و از انجام این تکلیف الهی به شکل زائدالوصفی خوشحال می‌شوند؛ صرفنظر از اینکه در انتخابات گزینه مدنظر خودشان رای آورده است یا گزینه دیگری، بدون توجه به اینکه فرد منتخب آقای خاتمی است یا آقای احمدی نژاد با آقای روحانی. در انتخابات سال ۸۸ نیز رهبر انقلاب همواره از چهل میلیون رای‌دهنده سخن گفته‌اند و رای‌دهندگان را چاق و لاغر نکرده و آنها را به رای‌دهنده خوب و رای دهنده بد تقسیم نکرده‌اند. اضافه بر آن برای اینکه بیش از پیش ویژگی نگاه آقا به جامعه و چگونگی ارزیابی تحولات آن آشکار شود، دانستن این مطلب مفید است که پس از برگزاری راهپیمایی شکوهمند ۲۲ بهمن سال ۸۸ جمعی از متصدیان برگزاری انتخابات، دیداری با ایشان داشتند؛ رهبر انقلاب با تحلیل آثار و تبعات با گسترده راهپیمایی ۲۲ بهمن در آن شرایط خاص، تجمع فتنه‌شکن نهم دی را عنایتی الهی دانستند و از جمله تصریح کردند بسیاری از مردمی که تحت تاثیر القائات سوء پس از انتخابات قرار گرفتند و حتی در راهپیمایی ۲۵ خرداد ۸۸ در تهران شرکت کردند، همان‌ها در حماسه نهم دی نقش آفریدند و بر عظمت آن افزودند و در جمع شدن بساط فتنه کمک کردند.\nبا این اوصاف، آیا اگر آیت‌الله خامنه‌ای در سال ۸۸ تسلیم فشارها می‌شدند و با زیر پا گذاشتن قانون، آراء چهل میلیون رای‌دهنده را باطل می‌کردند، راه را بر دیکتاتوری هموار نکرده بودند؟\nفتنه ۸۸ علاوه بر اینکه حیثیت نظام اسلامی را در نزد جهانیان لکه‌دار کرد، در داخل کشور نیز ذهنیت جمع زیادی از مردم را که صادقانه در انتخابات شرکت کرده بودند، مشوش کرد. بنابراین ممکن است گفته شود طرح ادعای تقلب منجر به آن شد که بخشی از نخبگان و آحاد رای دهندگان نسبت به درستی نتیجه اعلام شده دچار ابهام شوند. چرا به این واقعیت توجه نشد؟ پاسخ آن است که نه تنها به این واقعیت توجه شد، تلاش‌های گوناگونی هم برای ابهام‌زدایی به عمل آمد که ریشه در اعتقاد رهبر انقلاب به حق دانستن جامعه و صیانت از حق‌الناس داشت. حرف دیدار با نمایندگان ستادهای نامزدهای انتخابات ۸۸ دو جمله بود؛ ایستادگی بر موضع ابطال باطل و احقاق حق. آقا در انتخابات سال ۸۸ همان موضع و رفتاری را داشتند که در انتخابات پیش و پس از آن سال داشتند؛ یعنی ایستادگی صادقانه بر موضع صیانت از رای مردم که مصداق جمهوریت نظام و به تعبیر دینی و رسایشان حق‌الناس بوده و هست؛ فلذا حرف نخست آقا این بود که اصرار بر ابطال انتخابات آن هم بدون منطق و مدرک، اصرار باطلی است؛ اما چون حق‌الناس شقوق متعددی دارد که یکی از آنها رفع شبهه از حقیقت رای است، حرف دوم رهبر انقلاب این بود که ابهام داشتن در نزد عده‌ای، یک واقعیت است و توجه به این واقعیت و کشف حقیقت، انتظار حقی است که رهبری پای آن ایستاده است.\nای کاش افراد مدعی با این موضع آقا به دنبال کشف حقیقت رای مردم برمی آمدند تا سیه‌روی شود هرکه در او غِش باشد؛ لیکن چنین نشد؛ چرا؟ رهبر انقلاب در پایان همین جلسه با نمایندگان ستادهای نامزدها که تنی چند از اعضای شورای نگهبان و مسئولین وزارت کشور نیز حضور داشتند تاکید کردند تمام صندوق‌هایی که نامزدها در مورد آن هر نوع شکایتی اعم ازعدم حضور نمایندگان نامزدها یا مخدوش بودن آراء و... دارند، و یا به شکل تصادفی، تعدادی از صندوقها را بازشماری کنند و اگر تفاوت معناداری مشاهده شد کار را تا بازشماری همه صندوقها ادامه دهند.\nجا دارد به نقل دیگری هم اشاره شود تا همگان درباره واقعی یا دروغ بودن ادعای تقلب، خود قضاوت کنند. دو سه روز پس از برگزاری انتخابات، آقای علی عبدالعلی‌زاده که یکی از افراد شناخته شده حامی آقای موسوی بود، به دیدار یکی از مسئولین دفتر رهبر انقلاب می‌رود. وقتی از مسائل پیش آمده خیلی اظهار نگرانی و ناراحتی می‌کند و خواستار تلاش برای حل و فصل مسائل می‌شود، آن عضو دفتر آقا از او می‌پرسد شما به عنوان کسی که استاندار و وزیر بوده‌اید، احتمال می‌دهید تقلب شده باشد؟ او کمی درنگ می‌کند و پاسخ می‌دهد؛ نه. می‌پرسد: پس حرف حسابتان چیست؟ او می‌گوید من همه این حرف‌ها را قبول دارم ولی برایم این مسئله قابل حل نیست که در شبستر، رای آقای موسوی شده دو هزارتا، رای آقای احمدی‌نژاد شده سه هزار تا؛ اصلاً باورکردنی است؟ او همچنین می‌گوید برخلاف دوره‌های قبل، آراء در حوزه‌های انتخابیه شمرده نشده و نیز آن فرم‌های شماره چند و چند تکمیل نشده است. عضو دفتر رهبر انقلاب به او می‌گوید: اگر شما در مورد درستی نتایج اعلام شده انتخابات برای شبستر تردید دارید، حاضریم پس از کسب موافقت رهبر انقلاب و هماهنگی با نهادهای مسئول به اتفاق هم برویم همین شبستری که شما می‌گویید، شروع کنیم بازشماری، هر صندوقی که شما گفتید. اگر دیدیم آراء مخدوش بود، می‌رویم سراغ همه صندوقهای شبستر؛ بعد می‌رویم سراغ صندوقهای استان آذربایجان شرقی، اگر دیدیم اشکال دارد، می‌رویم سراغ همه صندوقها در سراسر کشور. اما آیا قول می‌دهید پای نتیجه این بررسی بایستید؟\nبه هر حال آراء شبستر از ستاد انتخابات کشور دریافت می‌شود. آقای موسوی در شبستر، سی ونه هزار و خرده‌ای رای آورده بود و آقای احمدی نژاد، سی و هفت هزار و خرده‌ای. اصلاً دو هزار و سه هزار تا نبود؛ اضافه بر آنکه، رای آقای موسوی هم بیشتر بود. اشکال دوم و سوم او نیز پس از بررسی مشخص شد که خلاف و نادرست بوده است. وقتی رهبر انقلاب از ادعای طرح شده درباره شمارش آراء شبستر مطلع می‌شوند اظهار می‌دارند: اِ ! عجب! آقای موسوی هم در ملاقاتش با من همین حرف را زد؛ همین دو سه هزار را گفت. ایشان تعجب می‌کنند چگونه بر اساس چنین اطلاعات نادرستی، فضای دروغ‌پراکنی راه انداخته شده است.\nاین عضو دفتر آقا به همان فردی که چنین ادعاهایی را مطرح کرده بود زنگ می‌زند و نتیجه بررسی‌ها را می‌گوید. متاسفانه اخبار واصله به دفتر رهبر انقلاب حکایت از آن می‌کرد که همچنان این قبیل اطلاعات نادرست در جلسات حامیان نامزدهای معترض نقل و براساس آن تحلیل و نتیجه‌گیری می‌شود.\nآقای ابوترابی که در سال ۸۸ نایب رئیس مجلس بود و ضمناً با طیف‌های مختلفی از دانشگاهیان از جمله متصدیان ستاد آقای موسوی مثل آقای فاتح و... در ارتباط بود، از آقای جلیلی دبیر شورای عالی امنیت ملی می‌خواهد جلسه‌ای با جمعی از دانشگاهیان داشته باشد و حرفهای آنها را بشنود و به سوالاتشان پاسخ دهد. افراد شرکت‌کننده در جلسه از اعضای انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها بودند که در طول سه دهه گذشته همفکر و حامی آقای موسوی بوده‌اند. وقتی که از سوی حاضران مسائل مختلفی مثل تقلّب و واقعی نبودن نتیجه اعلام شده مطرح می‌شود، آقای جلیلی پیشنهاد راهگشایی را با آنها مطرح می‌کند و می‌گوید اگر شما معتقدید تقلب شده و آقای موسوی پیروز انتخابات است، یک راهش بازشماری آراء بود که هم شما نپذیرفتید و هم وقت آن گذشت؛ ولی این تنها راه اطمینان در رسیدن به حقیقت نیست؛ شما که دانشگاهی هستید و در بینتان اساتید جامعه‌شناسی هم هست، بیایید یک پروژه تحقیقاتی را طراحی کنید، ما هم به عنوان دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی از شما و کارتان پشتیبانی مادی و معنوی می‌کنیم، ببینیم از همین طرق نظرسنجی، مردم در ۲۲ خرداد به چه کسی رای داده‌اند؟ نتیجه هرچه شد، هم ما به عنوان مسئول قبول می‌کنیم و هم شما از طرف آقای موسوی قبول کنید؛ اما متاسفانه این پیشنهاد راستی‌آزمایی هم پذیرفته نشد. واقعاً انسان شگفت‌زده می‌شود که کدام نظام سیاسی حاضر است چنین پیشنهادی را به معترضین بدهد و شگفتی بیشتر آنکه چرا معترضین نباید بپذیرند؟! به نظر می‌رسد پاسخ جز این نیست که هر فرد و جمع و نظام سیاسی که اطمینان به درستی عملش داشته باشد، نگرانی از این قبیل راستی‌آزمایی‌ها ندارد و به قول معروف آن را که حساب پاک است از محاسبه چه باک است.\nبُعد دیگری از فتنه که لازم است به آن اشاره شود ایجاد تردید در بین بخشی از مسئولین و نیز خواص و نیروهای وفادار به نظام و رهبری، از حوزوی تا دانشگاهی، از این جریان سیاسی تا آن جریان سیاسی بود. رفتار و مواضع دو پهلو و توام با تردید، منشا حیات چند ماهه فتنه و مانع شفافیت و اصلاح موضع‌های نادرست شد که چند مورد آن بازگو می‌شود.\nدر تیرماه همان سال ۸۸ رهبرانقلاب جلسه دیگری با جمع محدودی از فضلای قم و به درخواست آنها داشتند. افراد حاضر نکاتی را در رابطه با انتخابات و مسائل مرتبط با آن مطرح می‌کنند؛ از جمله نظرات برخی از افراد را درباره آسیب دیدن جمهوریت نظام و یا فاصله گرفتن نظام از خط امام بازگو می‌کنند. در آنجا آقا مفصل درباره مسائل مختلف مطروحه توضیح می‌دهند و با حاضران گفت‌وگو می‌کنند و ضمن بیاناتشان، نسبت به اعتقادات واقعی برخی از افراد شاخص درباره‌ی مردم و امام و... مصادیقی را بازگو می‌کنند؛ از جمله می‌گویند که شما این آقایان را نمی‌شناسید؟ من با این آقایان سالها کار کرده‌ام و صدها جلسه داشته‌ام؛ می‌دانم نظر برخی از این افراد درباره رای مردم با آنچه در جامعه به عنوان نظر آنها القا می‌شود مغایر است؛ می‌دانم مبنای فکری برخی دیگر با مبنای فکری امام چه فاصله زیادی دارد، هرچند که به لحاظ شخصی مبادی به آداب هستند.\nمورد دیگر، مربوط به ادعای خود آقای موسوی است. پس از انتشار اطلاعیه آقای موسوی در روز شنبه ۲۳ خرداد، در بعدازظهر همان روز، پیام شفاهی رهبر انقلاب توسط یکی از مسئولین دفترشان به آقای موسوی منتقل می‌شود. آقای موسوی در اطلاعیه‌اش مدعی تقلب شده بود و بر ایستادگی تا ابطال انتخابات تاکید کرده بود. در پیام رهبر انقلاب به او از جمله این دو پرسش آمده بود که چرا این حرف را زدید؟ چه کار می‌خواهید بکنید؟\nرهبر انقلاب با شنیدن این ادعا افرادی را مامور می‌کنند تا ادعای آقای موسوی را از افراد مذکور جویا شوند. در پاسخ، آقای هاشمی و آقای خاتمی هر دو می‌گویند بحث ابطال انتخابات در جلسه مطرح شد اما ما با آن مخالفت کردیم.\nعلاوه بر واقعیت فوق، آنچه بر غبارآلودگی فضای پس از انتخابات می‌افزود، این نکته تاسف‌بار بود که مدعیان تقلب در انتخابات، در جلسات خصوصی مواضعی مغایر با ادعای دست بردن در آراء مردم داشتند. به این شهادت نماینده آقای موسوی چهار روز پس از انتخابات و در جلسه نمایندگان ستادهای نامزدها با رهبر انقلاب توجه کنید: «صندوقها را بیست بار هم که بشمارند، نتیجه آراء عوض نخواهد شد. اگر صندوقها را بازشماری کنند، خیلی اتفاقی رخ نمی‌دهد؛ ممکن است یک کمی این وروآن ور بشود.»به هر حال اینکه نسبت‌های داده شده آقای موسوی به دو نفر فوق راست بود یا غلط، موضوع این نوشته نیست بلکه هدف جلب توجه به این واقعیت انکارناپذیر است که اگر فقط همین افراد، آقای موسوی را از ایستادگی در برابر نظام باز می‌داشتند و یا همچنان که ادعای آقای موسوی را خصوصی تکذیب کردند، به مردم نیز می‌گفتند که با ابطال انتخابات مخالفند، مطمئناً بذر تردید در جامعه کاشته نمی‌شد و آتش فتنه این گونه شعله‌ور نمی‌شد. همچنین اگر برخی از دیگر مسئولین، مواضع شفافی اتخاذ می‌کردند (برای مثال از درون مجلس پیام روشن و صریحی در برابر فتنه‌گران شنیده می‌شد همچنان که بعدها شنیده شد) حوادث به گونه‌ای دیگر رقم می‌خورد.\nاو در ادامه خاطره‌ای را از انتخابات سال ۷۶ نقل می‌کند. می‌گوید در سحرگاه سوم خرداد، من که معاون سیاسی وزارت کشور بودم نزد آقای ناطق نوری رفتم و وی را متقاعد کردم که آقای خاتمی رای آورده؛ برایش پیام تبریک بفرستید و وی هم پذیرفت و چنین کرد. با این وصف هر انسان آزاده و منصف و هر وجدان بیداری با این پرسش روبه‌رو است که افرادی با سابقه وزارت و استانداری و برگزاری انتخابات و دیگرانی که سابقه این مسئولیتهای کلان داشتند و یا به گفته دوستانشان دارای موقعیت اجتماعی بودند، چرا همانند دوم خرداد ۷۶، در سال ۸۸ به حقیقت شهادت ندادند؟\nاین در حالی است که یکی از افراد شاخص و سازمان‌دهنده فعالیتهای انتخاباتی آقای موسوی که سابقه برگزاری انتخابات در دوره آقای خاتمی را داشته، خود اذعان کرده که بر اساس گزارشهای دریافتی از سراسر کشور تا صبح روز شنبه ۲۳ خرداد، برای ما مشخص شد آقای موسوی رای نیاورده و حداکثر تخلفی که صورت گرفته یک میلیون رای بیشتر نبوده است. وی می‌گوید که این مطلب را به آقای خاتمی هم گفته است.\nاز سوی دیگر یکی از مسئولین دفتر رهبر انقلاب از همان نماینده آقای موسوی که خاطره مربوط به دوم خردادش نقل شد، سوال کرده بود شما که می‌دانستید تقلب نشده و در دوم خرداد هم برای جلوگیری از تشنج و آشوب، آقای ناطق نوری را متقاعد کردید، چرا این دفعه نرفتید به آقایان بگویید که تقلب نشده است؟ اما او در پاسخی کوتاه و بسیار تلخ می‌گوید: «گفتم اما قبول نکردند».\nتردیدی نیست که انتخابات عرصه رقابت است و پایانش، روز رای‌گیری است؛ هرچه این رقابت جدی‌تر باشد اهمیت پایان مسابقه و پذیرش رای مردم، حساس‌تر می‌شود. نتیجه انتخابات علاوه بر آثار حقوقی، بیانگر میزان بردباری و شکیبایی افراد نیز هست و این یکی از نکات مهم پس از انتخابات است که آقا در جلسه نمایندگان ستادهای نامزدها بیان کردند «البته هر طرفی ملاحظاتی باید بکند، این را من قبول دارم. هم آن طرفی که توانسته اکثریت را به دست بیاورد، ملاحظاتی لازم است بکند، توجهاتی بکند، مراقبت‌هایی انجام بدهد در کیفیت رفتار و حرکت، هم آن طرفی که رای اکثریت را کسب نکرده، او هم یک مراقبتهایی لازم دارد؛ همه باید حلم داشته باشند. حلم اسلامی - که ما در فارسی بردباری معنا می‌کنیم - معنایش توان تحمل و ظرفیت تحمل است. همه باید ظرفیت تحمل داشته باشند، بتوانند تحمل کنند. تحمل عدم پیروزی هم کار آسانی نیست، تحمل عدم پیروزی هم کار آسانی نیست.»\nاعتراض به نتایج انتخابات که در سال ۸۸ شاهد آن بودیم نه برای اولین بار بود و نه آخرین بار. در همان سال ۷۶ نیز عده‌ای از رای آوردن آقای خاتمی عصبانی بودند و کافی بود آقای ناطق نوری، بهانه به دست آنها می‌داد و یا با معترضین همراهی می‌کرد؛ آنگاه همان می‌شد که در سال ۸۸ شد. در خرداد سال ۷۶ ما شاهد ظرفیت رای آوردن و رای نیاوردن بودیم. همین نماینده ستاد آقای موسوی که در بالا به آن اشاره شد، وقتی در سال ۷۶ به آقای ناطق نوری می‌گوید آقای خاتمی رای آورده است شما برای وی پیام تبریک بدهید، آقای ناطق نوری پاسخ می‌دهد هنوز نتایج رسمی انتخابات اعلام نشده است. این فرد به آقای ناطق نوری می‌گوید: عده‌ای قرار است در اعتراض به انتخابات در میدان هفتم تیر تجمع کنند و از آنجا به سمت وزارت کشور حرکت و اعلام کنند که نتیجه انتخابات را قبول نداریم و احتمال درگیری و اغتشاش هم هست. در نتیجه آقای ناطق نوری با اقدام به موقع مانع از تشنج و درگیری پس از انتخابات می‌شود.\nدر سال ۸۲ نیز ما شاهد تلاش برای به آشوب کشاندن جامعه بودیم در مرحله دوم انتخابات ریاست جمهوری به موجب گزارشهای واصله به وزارت اطلاعات دولت آقای خاتمی، برخی با سازمان‌دهی افراد و به بهانه دفاع از آقای هاشمی و ادعای تقلب در انتخابات به دنبال ایجاد آشوب و درگیری بودند. در بامداد شنبه چهارم تیر ۸۴ آقای هاشمی از این برنامه‌ریزی‌ها مطلع شده و مانع از برهم خوردن آرامش پس از انتخابات می‌شود. به همین سبب بود که در سال ۸۸ رهبری معظم از افراد مشخصی که امکان نطق داشتند و یا دارای موقعیت اجتماعی یا منصب حکومتی بودند و با ادعای خط امامی داشتند، به صراحت خواسته بودند که موضع بگیرند و نگذارند فضا غبارآلود بماند تا مانع از تشخیص حق و باطل شود. متاسفانه چشم بستن بر واقعیتهای کشور و تجربه‌های گذشته و کتمان حق، هزینه‌های جبران‌ناپذیری بر کشور و مردم تحمیل کرد.\nبه گفته یکی از معاونین دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی، قبل از حادثه کهریزک گزارشی به آقا می‌دهند که وضع آنجا نامناسب است؛ ایشان دستور بررسی می‌دهند. این دستور، به دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی و قوه قضائیه برای پیگیری ارجاع می‌شود. آقای مرتضوی دادستان وقت تهران مدعی می‌شود که ما بررسی کردیم، این طوری نبوده است؛ ولی بعدها کمیته‌ای که آقای وحیدی وزیر اسبق دفاع هم عضوش بوده، پس از بررسی موضوع اعلام می‌کنند وضعیت کهریزک نامناسب است. با این سابقه، پس از انتقال برخی از بازداشت‌شدگان تظاهرات ۱۸ تیر ۸۸ به کهریزک، وقتی آقا از موضوع مطلع می‌شوند، بلافاصله از طریق آقای حجازی به آقای جلیلی دبیر شورای عالی امنیت ملی پیغام می‌دهند؛ «شنیدم عده‌ای در آنجا هستند، بگویید ولو اینکه جای دیگر هم برای نگهداری ندارند، همه را آزاد کنند.» یکی از مسائلی که حوادث پس از انتخابات را به فتنه تبدیل کرد و جمعی را به گمراهی کشاند، اقدامات مخربی مانند حمله به کوی سبحان و مسئله کهریزک و یا اهانتهایی بود که به برخی از علمای وارسته و انقلابی در قم شد؛ و همین عامل اشتباه در تحلیل و انحراف در موضع و عمل‌بخشی از مسئولین و نخبگان دانشگاهی و حوزوی شد. این اقدامات خلاف شرع و خلاف قانون و بنابراین خلاف بین نظرات و خواست رهبری بود و به گفته نزدیکان رهبر انقلاب مسببان این فجایع دانسته یا نادانسته قلب آقا را شکستند و خون به دل ایشان کردند و خدا می‌داند که ایشان چقدر از شنیدن هر یک از این اخبار تلخ متالم و متاثر می‌شدند و علاوه بر پیگیری و رسیدگی قاطع، چگونه به درگاه الهی التجاء می‌کردند. مرور برخی از واکنش‌هایی که رهبرانقلاب در این خصوص داشته‌اند گویای حقایق مفیدی است.\nدقت شود که لابد از نظر ضابطین انتظامی و قضایی اتهامی متوجه این افراد بوده است که بازداشت شده‌اند؛ با این حال، آقا تاکید دارند اگرجای دیگر ندارید که آنها را منتقل کنید، نباید در کهریزک بمانند و آزادشان کنید. متاسفانه به دلیل تعللی که کردند، آن حادثه ناگوار رخ داد؛ اما پس از آن، ظرف کمتر از یک ماه یعنی قبل از نیمه مرداد، اقداماتی انجام می‌شود مانند تعطیلی کهریزک و برکناری برخی افراد و تشکیل پرونده قضایی برای آنها و... نهایتاً در اسفند ماه ۸۸ نیز عاملان آن محاکمه و محکوم می‌شوند. پس از آن هم با شکایت خانواده دو تن از مقتولین، آقای مرتضوی دادستان وقت تهران نیز محاکمه و پس از بررسی در دادگاه بدوی و تجدیدنظر، محکوم و در اردیبهشت سال جاری (۱۳۹۷) روانه زندان می‌شود.\nاز سوی دیگر یکی از نتایج مهم دنبال نکردن اعتراض به انتخابات از مجرای قانونی (صرفنظر از استنادات و اتقان ادعاها)، برهم خوردن نظم عمومی و کشانده شدن پای نیروهای مجری و حافظ نظم و امنیت در جامعه است. متاسفانه در سال ۸۸ چنین شد و درنتیجه، بعضاً تر وخشک باهم سوختند. در مواردی برخوردهای خشنی با مردم عادی صورت گرفت و حتی با برخی مسئولین از جمله فرمانده وقت سپاه حفاظت ولی امر نیز از این برخوردهای نادرست شده بود. در مواردی هم نیروهای برقرارکننده نظم و امنیت فحش و کتک خوردند تا توانستند آرامش را به صحنه بازگردانند. مسئولین ذی‌ربط اذعان دارند نیروهای عمل‌کننده آمادگی مواجهه با آن حوادث را نداشتند و ناخواسته در وسط معرکه‌ای گرفتار شدند که دودش به چشم همه رفت.\nاز سوی دیگر از ابعاد پنهان فتنه کارهای زشت و وهن‌آلودی بود که در قم علیه برخی علمای برجسته مانند آیت‌الله جوادی آملی یا آیت‌الله استادی انجام شده بود. وقتی خبر این رفتارهای ناروا به آقا می‌رسد، ایشان ضمن ابراز ناراحتی و بیان اینکه این کارهای خیلی بدی است، تذکر می‌دهند که بررسی شود چرا این کارها انجام شده است؛ این برخوردها باید در همان قم علاج و اصلاح شود. نکته ظریف و اما مهمی که در این قضایا قابل توجه است اینکه از برخی از کسانی که در اقدامات اعتراضی علیه این بزرگواران شرکت کرده بودند، شنیده می‌شد که رفتار زننده خود را به طور کلی به آقازاده‌های رهبر انقلاب نسبت می‌دهند. واضح بود که این القائات، دروغی بیش نبود؛ اما رهبر انقلاب نقل می‌کنند وقتی این مطلب را شنیدم از تک تک پسرانم سوال کردم و آنها نیز همگی این نسبت را تکذیب و نفی کردند.\nبا این اوصاف بهتر می‌توان یکی از ابعاد فتنه را درک کرد. فتنه به شرایطی می‌گویند که افراد نتوانند حق را از باطل تشخیص بدهند و به اشتباه بیفتند. وقتی اقداماتی تحت پوشش تدین و انقلابی‌گری و دیگر عناوین مقدس صورت می‌گیرد، منجر به ممزوج شدن حق و باطل می‌شود؛ کارهایی که هم مشکوک بود و هم به شدت شبهه‌زا و طیف وسیعی از نخبگان و بخشی از مردمی را که از ماجرا مطلع می‌شدند مسئله‌دار می‌کرد. اضافه بر این خسارت بزرگ، اهمیت بیشتر این بخش پنهان فتنه، آن بود که حاشیه را بر متن حاکم می‌کرد؛ مسئله اصلی را تحت تاثیر مسائل فرعی قرار می‌داد. مسئله‌ی اصلی، دروغگویی و کشاندن مردم به خیابانها و مشوش کردن اذهان بخشی از جامعه و ستیز مستبدانه در برابر قانون و صاف کردن جاده برای طمع دشمنان ملت و فرصت‌سازی برای دراز شدن زبان ناپاک خائنین به ملت و فراهم‌سازی فشارهای بیگانگان بر کشور و امثال این جرائم سنگین بود. در چنین شرایطی به جای آنکه همه مسئولین و نخبگان، یکپارچه در برابر دیکتاتوری نقاب‌دار که وقیحانه از سوی مقامات دولت آمریکا با اسم ورسم حمایت می‌شدند بایستند و همه تلاشها و مواضع دراین باره به کار گرفته شود، اقدامات مخربی در کهریزک و کوی سبحان و... اذهان عمومی خواص و حتی برخی از مسئولین را منحرف می‌کند و وقت و انرژی زیادی از سوی مجلس و قوه قضاییه و دستگاه‌های انتظامی و امنیتی و دبیرخانه عالی امنیت ملی و حتی بخشی از وقت و تدابیر رهبر انقلاب را برای زدودن این گونه وصله‌های ناچسب از دامن پاک جمهوری اسلامی، به خود معطوف می‌کند.\nمتاسفانه در آن شرایط، دوستانی از سر نادانی یا غفلت و بی‌بصیرتی و عدم تشخیص مسائل اصلی از مسائل فرعی و یا حاکم شدن نفسانیت و یا به علت قبیله‌گرایی سیاسی و... در دام دشمنان دانا و وابستگان آنها افتادند. ناگفته نماند که روشنگری‌های پی‌درپی رهبر انقلاب موجب شد برخی از خواص و مسئولین ولو با تاخیر، به خود آیند و جبران مافات کنند؛ هرچند برخی دیگر، همچنان اندر خم یک کوچه مانده اند. البته از حق نگذریم، در کنار خواص و مسئولینی که در گرداب غبارآلود فتنه راه را حتی برای مدتی گم کردند، جمع زیادی از مسئولین و به ویژه خواصی از دانشگاهیان و حوزویان بودند که مسائل اصلی را از مسائل فرعی تشخیص دادند و بر صراط مستقیمی که بودند استوار ماندند.\nاکنون که نه سال از فتنه ۸۸ می‌گذرد؛ وقتی به پشت سر نگاه می‌کنیم می‌بینیم که چه طوفانی کشور را درنوردیده بود و گذر از آن مقطع پیچیده، چقدر دشوار بود. متاسفانه ما چه در حوادث روزمره زندگی و چه در گردنه‌های خطرناک اجتماعی، همه ذهن و فکر و معیار ارزیابی‌مان متمرکز بر مسائل مادی و دنیوی است و چندان برای عنصر هدایت و نصرت الهی نقشی قائل نیستیم. اما بدون تردید مهم ترین عاملی که توانست کشور را با محوریت رهبر انقلاب از آن گذرگاه سخت عبور دهد «خداجویی» و اعتماد به صدق وعده الهی و طلب نصرت از خداوند بود. ای کاش افراد مطلع بگویند رهبرانقلاب در شرایط فتنه و برای راهبری کشور از آن گردنه سخت و پرتگاهی که در آن قرار گرفته بودیم، چه رازونیازهای مستمر و ملتمسانه به درگاه الهی وجه توسلاتی به ذوات مقدس معصومین (علیهم السلام) داشتند.\nمورد آشکاری که همگان دیدند و از حال ایشان متاثر شدند، مخاطبه ایشان در پایان نماز جمعه ۲۹ خرداد ۸۸ با حضرت ولی عصر(عجل الله فرجه الشریف) بود. مخاطبه رهبر انقلاب، نه صرفاً حسن ختامی برای خطبه‌شان بود و نه زبان قالی برای بیان حالشان که همه اینها باارزش است، بلکه معیار و ملاک تصمیم‌گیری‌های ایشان بوده است؛ یعنی آقا همچون امام تا حجت قابل قبولی عندالله نداشته باشند موضعی نمی‌گیرند و اقدامی نمی‌کنند و اگر در مسئله‌ای حجت عندالله پیدا کنند، برای ایشان پشیزی مهم نیست که چه کسانی خوششان می‌آید و چه کسانی بدشان می‌آید؛ اگر همه عالم هم با امر حقی مخالفت کنند بر سر آن می‌ایستند و جسم و جان و آبرویشان را هم در پای انقلاب و کشور و ملت فدا می‌کنند؛ فلذا در همه شرایط به ویژه مقاطع حساس، همه مقدمات عقلانی از جمله مشورت با افراد خبیر را طی می‌کنند و پیش از تصمیم‌گیری و حتی پس از آن، با توسل به معصومین (علیهم‌السلام)، خاضعانه از پروردگار طلب هدایت و نصرت می‌کنند. این بُعد شخصیتی علاوه بر شخصیت حقیقی ایشان همانند حضرت امام (قدس سره)، لازمه منصب حقوقی زعامت دینی است و غفلت و یا تغافل از آن، تحریف شخصیت امام و آقا و تخفیف و انحراف در فهم ولایت فقیه است. بی‌تردید اگر نبود این خصوصیت حاکم بر دیگر خصوصیات امام و رهبر انقلاب، کشور دچار خسارات جبران‌ناپذیری می‌شد که نه از تاک نشان می‌ماند و نه از تاک نشان.\nآیا جز این است که اقدامات مخرب و تاسف‌بار پس از انتخابات منجر به آن شد که اذهان بخشی از جامعه از تمرکز بر مسئله اصلی که دعوت مردم به شورش در برابر نظام اسلامی به جای اعتراض قانونی به نتایج انتخابات بود، منحرف شود و زمینه برای تداوم وتشدید فتنه فراهم شود؟\nکشته شدن ندا آقاسلطان و با ماجرای ترانه موسوی و ... نیز از اقدامات مشکوکی بود که موجب تقویت و گسترش فتنه شد؛ زیرا پروژه کشته‌سازی، یک خط‌کاری و تکنیک عملیات روانی ظالمانه‌ای بوده است که همواره در چنین شرایطی به وقوع پیوسته است. آیا اینکه افرادی به نام ندا آقاسلطان (که ممکن است در آن ماجرا نقشی نداشته باشد) در خیابان به ضرب گلوله کشته می‌شود و بلافاصله فیلم آن از رسانه‌های بیگانه پخش می‌شود مشکوک نیست؟! آیا اینکه افرادی در بالای پشت‌بام‌های منازل با شلیک گلوله کشته می‌شوند، درحالی که به گفته یکی از مسئولین قرارگاه ثارالله که طبق مصوبات مراجع قانونی مسئولیت امنیت تهران را برعهده داشت، هیچ یک از نیروهای انتظامی و امنیتی، حق استفاده از سلاح گرم را نداشته‌اند و در تحقیقات نهادهای مسئول نیز مشخص می‌شود که هیچ مامور انتظامی یا امنیتی نقشی در کشته شدن این افراد نداشته‌اند، مشکوک نیست؟! آیا اینکه در تظاهرات آرام و بدون طرح شعار و اقدام ضدامنیتی در بیست و پنجم خرداد، ناگهان بخشی از جمعیت به سمت پایگاه بسیج کشیده می‌شوند و عده‌ای برای تصرف پایگاه و خلع سلاح نیروهای مستقر، ابتدا با کوکتل مولوتف به پایگاه حمله‌ور شده و سپس از دیوار پایگاه بالا می‌روند و در همین حین، از پشت (دقت کنید از پشت) یعنی از میان جمعیت به طرفشان شلیک می‌شود و تعدادی کشته می‌شوند، مشکوک نیست؟! یکی از افرادی که فرزندش در آن تظاهرات شرکت کرده بود به نقل از فرزندش می‌گفت: من در میدان آزادی بودم. تا مدتها همه چیز آرام و بدون مشکل بود. ماشینی را در میان جمعیت دیدم و متعجب شدم که آنجا چطور آمده و چه می‌کند. پس از مدتی، ناگهان دیدم درب صندوق عقب ماشین باز شد و عده‌ای شروع کردند از داخل آن کوکتل مولوتف درآوردن.\nاما رهبر انقلاب صرفنظر از منشا داخلی یا خارجی حوادث، نسبت به اتفاقات ریز و درشت حساسند و مسائل را پیگیری و در صورت لزوم، مسئولین مربوطه را مواخذه می‌کنند. مثلاً در تیر ماه 88 وقتی گزارشی از جلسات دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی به ایشان ارائه می‌شود، نکاتی را متذکر می‌شوند و مواردی را مطالبه می‌کنند؛ از جمله اینکه به دبیرخانه گفته شود مساله کوی دانشگاه چه شد؟ مشخص شود موضوع ندا آقا سلطان چیست؟ تیراندازی‌ها مشخص شود کار چه کسی بوده است؟ دو نفر از این دستگیر شده‌ها فرزند آقای روح‌الامینی و آقای کامرانی جوان هیجده ساله بودند که پدرشان نامه نوشته است، مساله چیست؟ برای چه آنها را به کهریزک بردند؟\nاولاً باید توجه داشت که این موارد هر کدام به طور مستقل یک فتنه بود و قابلیت هزینه‌سازی زیادی داشت و مثل کلاف سردرگم، حل مساله را برای مسئولین مربوطه پیچیده می‌کرد. ثانیاً وقتی رهبر انقلاب می‌گویند نباید اجازه داد این قبیل حاشیه‌ها حاکم بر متن شود، به هیچ وجه به معنای بی‌اعتنایی نسبت به این مسائل نبوده، بلکه مشاهده می‌شود ایشان با چه لحنی مسئولین را خطاب می‌کنند و از آنها پاسخ می‌خواهند. حتی ایشان نسبت به رسیدگی به وضعیت خانواده‌های افراد کشته شده در حوادث پس از انتخابات نیز حساس بوده و از یکی از مسئولین دفترشان می‌خواهند این مساله را پیگیری نمایند و او هم از طریق معاون اجرایی رئیس جمهور و رئیس بنیاد شهید این ماموریت را دنبال می‌کند.\nنکته حائز توجه در این موضوع، حساسیت آقا است. هر چند نیروهایی که در دفاع از انقلاب در آن حوادث کشته شدند مظلوم بودند، اما تاکید رهبر انقلاب، رسیدگی به وضعیت همه خانواده‌های کشته شده‌ها بوده است، نه فقط طرفداران نظام؛ یعنی حتی آقا تاکیدشان بر رسیدگی به وضعیت خانواده کشته شده‌هایی هم بود که در دفاع از انقلاب به صحنه نیامده و یا در معارضه با نظام به خیابان‌ها آمده بودند؛ و این رویه‌ای است که در سیره ایشان نهفته است؛ فلذا برای اولین بار نبود که این رفتار را از ایشان مشاهده می‌کردیم. یادم هست رهبر انقلاب در سفری استانی که پیش از انتخابات، در اردیبهشت سال 88 به کردستان داشتند، در جمع مردم سنندج صراحتاً فرمودند هم کسانی که در برابر گروهک‌های ضدانقلاب و ضدمردم در سال‌های نخستین پیروزی انقلاب اسلامی در کردستان به شهادت رسیدند مظلوم بودند و هم کسانی که توسط آن گروهک‌ها به مقابله مسلحانه با جمهوری اسلامی کشیده شدند مظلوم بودند.\nبا تامل در این قبیل رخدادها، ذهن هر انسان منصف و حقیقت‌جو متوجه این سوال می‌شود چه افراد و مراکزی در شرایط التهابات سیاسی و اجتماعی از ریخته شدن خون بی‌گناهان و مسئله‌سازی برای کشور و مردم منتفع می‌شوند؟\nممکن است در مواجهه با این پرسش بلافاصله مسئله «خس و خاشاک» به ذهن متبادر شود؛ در صورتی که مقصود این روایت از مسئله‌سازی‌های دولت وقت، این موضوع نیست؛ چرا که صرف‌نظر از اینکه در آن تجمع از چه ادبیاتی استفاده شد و مقصود از آن چه بود، اگر قرار باشد در مورد تجمع ۲۴ خرداد در میدان ولی‌عصر، پرسشی مطرح شود آن است که چرا آقای احمدی‌نژاد بدون دعوت و هماهنگی در تجمع شرکت و سخنرانی کرد؟ بلکه مقصود از مسئله‌سازی، اصرار بر استفاده از آقای مشایی در سمت معاونت اولی رئیس جمهور و مقاومت پرهزینه در برابر خیرخواهی رهبر انقلاب در آن شرایط بغرنج بود؛ یعنی ابر و باد و مه و خورشید و فلک دست به دست هم داده بودند تا فته پابرجا بماند. یادمان نمی‌رود مسئله به عزل دو وزیر توسط رئیس جمهور هم منجر شد؛ در وضعیتی که کشور با تبعات امنیتی خطرناک ناشی از فتنه پس از انتخابات دست به گریبان بود، وزیر اطلاعات عزل می‌شود. این حاشیه‌سازی‌ها ضمن اینکه مشکلات واقعی را بر سر راه دفع فتنه ایجاد می‌کرد، می‌توانست به انحراف در تشخیص حق از باطل و شناخت راه از چاه منجر شود، حاشیه را بر متن حاکم کند و بخشی از انرژی نظام را متوجه خود کند که متاسفانه چنین شد.\nاگر به بیانات آن زمان رهبر انقلاب مراجعه کنیم می‌بینیم که یکی از محورهای اصلی تاکید ایشان، تبیین و روشنگری نسبت به انتخابات و مسائل پیرامون آن بوده است. آقا در دیدارهای کاری‌شان هم موکداً از روسای قوا در مسئولین نهادهای مختلف می‌خواستند سکوت نکنند و با متانت و استدلال و البته صراحت و قاطعیت با جامعه به ویژه نخبگان سخن گویند. بر این اساس به مناسبت تنفیذ حکم دهمین دوره ریاست جمهوری که در آن جمعی از شخصیتها از سراسر کشور به تهران دعوت شده بودند، فرصت خوبی برای تامین خواست ایشان مبنی بر تبیین مسائل مربوط به انتخابات بود؛ فلذا جلسه‌ای قبل از مراسم تنفیذ با حضور جمعی از اعضای خبرگان در دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی تشکیل می‌شود تا درباره مسائل انتخابات هم‌اندیشی شود. در ابتدای جلسه آقای جلیلی شروع می‌کند به تبیین ابعاد پیچیده و خطرناک فتنه و راهکارهایی را برای روشنگری مطرح می‌کند و از علمای حاضر درخواست می‌کند نظراتشان را بگویند. ابتدا آقای علم‌الهدی شروع به سخن می‌کند و فارغ از طرح موضوع جلسه می‌گوید: آقای جلیلی! چرا آقای احمدی‌نژاد برای آقای مشایی حکم معاون اولی را زد؟ بعد آقای فاکر و آقای حسینی بوشهری و آقای سیداحمد خاتمی و... شروع می‌کنند از همین نوع مباحث را مطرح کردن و تقریباً وقت جلسه به مسئله آقای مشایی می‌گذرد؛ یعنی حاشیه‌سازی رئیس جمهور وقت، حتی ذهن و وقت این آقایان را که موضع صریح و درستی نسبت به فتنه داشتند به خود مشغول می‌کند و مانع از تمرکز اذهان بر مسئله اصلی می‌شود.\nیکی از پرسش‌های تامل برانگیز آن است که چرا در آن وضعیت پیچ در پیچ و در شرایطی که آقای احمدی‌نژاد در انتخاباتی با بالاترین میزان مشارکت و رقابت، پیروز انتخابات شده، رهبر انقلاب از طرفی محکم در برابر ادعای غیرمستند تقلب و تقاضای غیرقانونی ابطال انتخابات می‌ایستند و از طرف دیگر بر لزوم عدم استفاده از فردی مسئله‌آفرین در سمت معاون رئیس جمهور اصرار می‌کنند؟\nدر پاسخ باید گفت که این دو سوال می‌تواند منشا تحقیقات کاربردی و شخصیت‌شناسی و تجزیه و تحلیل سیاست و رهبری دینی از غیردینی در ایران شود و نباید انتظار داشت که در این مجال کوتاه ابعاد مختلف نظری و مستندات عینی آن بازگو شود؛ ولی آب دریا را اگر نتوان کشید هم به قدر تشنگی باید چشید. در این خصوص به چند سرفصل مهم در قالب سوال و سپس پاسخ موجز آن برای اندیشیدن و بررسی بیشتر اشاره می‌شود.\nنخست آنکه ممکن است پرسیده شود چرا رهبر انقلاب در برابر ابطال انتخابات سال ۸۸ ایستادند؟ اگر فرد دیگری رای آورده بود موضعشان تغییر نمی‌کرد؟ پاسخ آن است که به همان دلیلی که ایشان در برابر تقاضای ابطال انتخابات در دوم خرداد (که از سوی وزیر اطلاعات دولت آقای هاشمی رفسنجانی درخواست شده بود) ایستادند و با طرح کننده تقاضای ابطال انتخابات به تعبیر خودشان آن چنان برخورد کردند که هنوز فراموش نشده است. آیا کسی حتی از طرفداران آقای خاتمی می‌تواند مدعی شود که مخالفت ایشان به دلیل رای آوردن آقای خاتمی بوده است؟ آیا پس از برگزاری انتخابات مجلس ششم در سال ۷۸ و رای آوردن ساختارشکن‌ترین نمایندگان مجلس شورای اسلامی در تهران، ایشان با ابطال نتیجه انتخابات تهران به دلیل فقدان مستندات کافی مخالفت نکردند؟(نتیجه بازشماری حدود بیست درصد از آراء، بیانگر تخلفات غیرموثر بر نتیجه کلی بود و تغییر اندکی را به دنبال داشت).\nآیا ایشان به لیست ساختارشکن نامزدهای تهران رای داده بودند که به دلیل اعلام رای‌آوری آنها، از نتیجه انتخابات دفاع می‌کردند؟ اگر برای ایشان رای‌آوری زید و عمرو موضوعیت داشت چرا در همان انتخابات دوم خرداد به جای اصرار بر مشارکت حداکثری و انتخاب آزاد مردم، به پیشنهاد انتخابات با مشارکت محدود توسط برخی از افرادی که در سال ۸۸ طرفدار رای مردم شدند تن ندادند؟ اگر برای ایشان رای نیاوردن این نامزد و آن نامزد موضوعیت داشت، چرا در انتخابات سال ۹۲ بر مشارکت همه واجدان شرایط حتی آنها که جمهوری اسلامی و رهبری را قبول ندارند تاکید کردند؟ اگر دفاع از انتخابات، به علت این بود که آقا فرد پیروز را می‌پسندیدند، پس از انتخابات سال ۹۶ در بیانات عمومی و علنی خود، سخن اعتراضی برخی از افراد شاخص را بازگو نمی‌کردند که عده‌ای می‌گویند چرا همه مردم را دعوت به مشارکت حداکثری کردید که نتیجه‌اش ناپسند باشد و آنگاه در دفاع از دعوت و تشویق همه برای شرکت در پای صندوقهای رای، پاسخ خودشان را به این قبیل دیدگاه‌ها بازگو نمی‌کردند که خب شما هم کاری کنید که مردم به فرد مورد پسندتان رای دهند.\nنتیجه منطقی همه این نمونه‌های تاریخی نشان‌دهنده و تاییدکننده این حقیقت است که در همه انتخاباتی که جمعی به نتایج اعلام شده آن اعتراض داشتند، ایستادگی نظام بر دفاع از رای مردم استوار بوده است، نه تایید فرد یا افراد منتخب؛ اگرچه در برخی از این انتخابات افرادی رای آورده باشند که حتی رهبری نظام هم گفتمان و یا ممشایشان را قبول نداشته باشند. علت آن هم روشن است: جمهوری اسلامی باید امانت‌دار رای مردم به عنوان حق‌الناس باشد و نه آنچه این و آن و حتی خودش می‌خواهد و می‌پسندد. برگزار کنندگان انتخابات موظفند نام فردی را به عنوان پیروز در انتخابات اعلام کنند که اکثریت مردم رای داده‌اند حتی اگرچه برخی مواضع و رفتارهای فرد منتخب غلط بود ارکان نظام به آن معترض باشند.\nدر بیان سرفصل دوم و از منظری دیگر، می‌توان سوال را این گونه مطرح کرد: اگر ایستادگی رهبر انقلاب در برابر ادعای تقلب برای جلوگیری از تغییر نتیجه آراء بود، چرا مدعیان تقلب (حتی با وجود حضور افرادی همچون گودرز افتخار جهرمی که پیشینه روشنی در هماهنگی فکری و سیاسی با جریان مخالف فرد پیروز در انتخابات داشت) حاضر نشدند به بازشماری صندوقها تن دهند؟ مگر آقایان فراموش کرده‌اند وقتی در پایان جلسه نمایندگان ستادهای نامزدهای انتخابات، نماینده‌ای از ستاد آقای کروبی خطاب به رهبر انقلاب می‌گوید شما به شورای نگهبان بفرمایید بازشماری با حضور نمایندگان نامزدها انجام شود، رهبر انقلاب ضمن بلااشکال دانستن آن از چند تن از اعضای شورای نگهبان که در جلسه حاضر بودند می‌خواهند طبق پیشنهاد داده شده عمل کنند؟ چرا نامزدهای معترض از انجام آن سر باز زدند؟\nاز سوی دیگر با تلاش جمعی از دلسوزان انقلاب و افراد فاقد تصلب جناحی که اتفاقاً برخی از آنها از حامیان و حتی طرفهای مشورت آقای موسوی برای نامزدی در انتخابات بودند و با پیشنهاد دوتن از وزرای اسبق کشور و اعضای کمیته به اصطلاح صیانت از آراء و موافقت آقای موسوی، (علاوه بر مسئله بازشماری) طرحی برای بررسی سلامت آراء مانند چک کردن تعرفه‌ها و احراز هویت رای‌دهندگان و... تهیه می‌شود و در مذاکره افراد رایزن، موافقت شورای نگهبان هم با اجرای آن جلب می‌شود. چرا پس از مکتوب شدن پیشنهاد و فراهم‌سازی اجرای آن، آقایان مدعی زیر حرف و متن و پیشنهاد خود می‌زنند و با زبان حال می‌گویند مرغ یک پا دارد؟ آیا این قبیل انعطاف‌های نظام و آمادگی برای اقدامات اعتمادساز اضافی برای شفاف شدن واقعیت صندوقهای رای، بیانگر آن نبوده که ایستادگی بر حفظ آراء مردم، موضوعیت داشته است و نه پیروزی این نامزد یا آن نامزد؟\nچنین القائات سوئی که بی‌اساس بودنش برای گویندگان آن اظهرمن الشمس بود و در متن پیش‌رو به موارد متعددی از نقض آن استشهاد شده، یکی از ابعاد پنهان فتنه بود. کیست که نداند رهبر انقلاب بی‌دریغ و به طور کامل از همه روسای جمهور در دوران مسئولیتشان دفاع کرده‌اند؛ چه آنها که گفتمانشان را قبول نداشتند و چه آنها که مانند رئیس جمهور نهم، گفتمانشان را منطبق با آرمانهای انقلاب و امام می‌دانستند و اتفاقاً چون برای ایشان، گفتمان امام و انقلاب اصالت داشت ابائی نداشتند که آشکارا نسبت به عملکردهای مغایر با گفتمان انقلاب وی موضع بگیرند و واکنش نشان دهند. علاوه برآن نباید این بیان صریح آقا را از یاد برد که رهبری از مواضع و اقدامات سنجیده و طبق موازین عقلانی و انقلابی و شرعی و قانونی روسای جمهور و دولت‌ها دفاع می‌کند و نه هر موضع. برای مزید اطلاع همگان شایسته است به موردی اشاره شود تا بیش از پیش آشکار شود که رهبرانقلاب در معرض چه پیشنهادهای ظاهرپسندی و با چه منطقی با آن مواجه شدند.\nرهبر انقلاب ضمن شرح چرایی و چگونگی حمایت از روسای جمهور و دولتهای مستقر ازجمله اظهار می‌دارند:\n«از آقای احمدی‌نژاد که من در طول این چهار سال حمایت کردم، همان‌طوری که شما نقل کردید از قول دوستان، همیشه حمایت از آن مطالبی بوده که در عمل او با اظهارات او معتقد بودم از اصالتهای انقلاب است. این چیزی بوده که خودم را موظف می‌دانستم که از اینها حمایت کنم؛ ما در طول آن دوره‌های قبل به تدریج و گاهی با سرعت زیاد، گاهی با سرعت کم به سمت فراموش شدن بسیاری از مبانی انقلاب می‌رفتیم؛ این نه فقط در سطوح روزنامه‌ای و مطبوعاتی بود، در سطوح بالا هم وجود داشت. ...از روسای جمهور من همیشه حمایت کردم حتی از رئیس جمهوری که ممشایش را قبول نداشتم همیشه حمایت کردم... حمایتهای من از او حمایت از مبانی است؛ به قول شما حمایت از گفتمان است، نه از شخص ... [شما می‌گویید] آیا کس دیگری نبود که روی او سرمایه‌گذاری کنید؟ اگر کسی به طور طبیعی می‌آمد چه اشکالی داشت [اما] من کسی را تربیت نمی‌کنم برای ریاست جمهوری؛ این نه جزو وظایف من است و نه می‌توانم این کار را بکنم. اگر چنانچه من یک چنین کاری را بکنم فردای آن روز مورد اعتراض یک جمع دیگری از قبیل شما قرار می‌گیرم که شما یک کسی را به قول فرنگی‌ها لانسه کردید برای ریاست جمهوری. من این کار را نمی‌کنم، نمی‌شود هم بکنم، معنی هم ندارد.»\nبه هر حال بررسی نوع حمایتهای رهبر انقلاب از روسای جمهور گذشته و حال و مقایسه آن می‌تواند بیانگر حقایق معناداری باشد. شایسته است پژوهشگران بررسی کنند رهبر انقلاب از چهار رئیس جمهور دوران رهبری‌شان، چه نوع حمایتی داشتند؟ و یا از شخصیت حقیقی کدام یک از روسای جمهور بیشترین و کمترین تجلیل و تنقید را کرده‌اند؟ و یا دوره اول یک رئیس جمهور از جهت نوع دفاع رهبری و یا تعداد دفعات نام بردن از شخص وی با دوره دوم همان فرد مقایسه شود که آیا تغییری داشته است یا خیر؟ مثلاً آیا رهبر انقلاب برخلاف دوره نهم در دهمین دوره ریاست جمهوری از شخص حقیقی آقای احمدی‌نژاد نام برده‌اند؟ به هر حال صرف‌نظر از این قبیل پژوهش‌ها، آیا همین که در آن شرایط طوفانی، رهبر انقلاب از رئیس جمهور می‌خواهند بنا بر مصالحی، از فردی برای سمت معاون اولی استفاده نکند، جز این است که نشان می‌دهد آقا با هیچ کس عقد اخوت نبسته‌اند؛ خواه رئیس جمهور مستقر باشد یا روسای جمهور و مجلس و نخست‌وزیر سابق، خواه این جریان سیاسی باشد یا آن جریان سیاسی؟ آیا این نوع برخورد ایشان، در مورد دیگر روسای جمهور و حتی مسئولین دیگر، بی‌سابقه نیست؟ رهبر انقلاب در اوج دوران فتنه در جلسه‌ای یادآوری نمودند که داب من این نبوده است که در جلسه‌ای علنی و در حضور فرد مسئولی، از همان فرد انتقاد کنم و کارش را نادرست شما ولی در خطبه‌های نماز جمعه این کار را کردم و اقدام آقای احمدی‌نژاد و مناظره‌های انتخاباتی را نفی و از آن انتقاد کردم.\nآیا وجود این قبیل شواهد و مستندات تاریخی جایی برای انکار این حقیقت باقی می‌گذارد که در جمهوری اسلامی میزان رای مردم است نه خواست این و آن؟\nآقا در ابتدای جلسه‌ای که نمایندگان ستاد نامزدهای معترض به نتایج انتخابات سال ۸۸ در آن حضور داشتند، از آنها می‌خواهند: «از هرکدام از این مجموعه‌های چندگانه یک نفر حرف دلش و آن چیزی را که در اعماق روحش هست، همان را در دقایق کوتاهی بر زبان بیاورد. هیچ تقیّه و ملاحظه‌ای هم نکنید؛ نه از من و نه از دیگر مجموعه‌هایی که اینجا هستند.». این رویکرد موجب می‌شود آقای الویری به عنوان نماینده ستاد آقای کروبی بگوید: «من بنا نداشتم همه حرفها را بزنم ولی چون جنابعالی فرمودید که تقیّه نکنید آنچه را باید میگویم.» آقای بهشتی نیز به عنوان نماینده ستاد آقای موسوی تاکید می‌کند: «حقیقتش این است که من می‌خواستم سخنی نگویم آقا فرمودید که سخن دل را در اینجا مطرح کنم.»\nهمچنین رهبر انقلاب در جلسه دیگری که یک ماه پس از انتخابات به درخواست جمع محدودی از فضلای حوزه علمیه قم تشکیل شده بود، در ابتدا تاکید می‌کنند: «اگر نکته‌ای هست، صریح و بی‌پرده و بدون هیچ ملاحظه‌ای در میان بگذارید... وقت موسعی هم من گذاشتم که آقایان تنگنا نداشته باشید در گفتن و شنیدن و مفصل بیان کنید؛ حالا اگروقتی باقی ماند و لازم بود من حرفی بزنم، من هم خواهم گفت، اگر چنانچه وقتی باقی نماند که خب هیچی، ما حرفهای شما را می‌شنویم؛ مغتنم است برای ما که حرف آقایان را بشنویم.»\nاولین نفر از جمع حاضر در ابتدای سخن خود می‌گوید: «قبل از اینکه وارد بحث شوم من عذرخواهی داشته باشم از صراحت و ادبیاتی که ممکن است در یک قسمتهایی باشد.» و آنگاه با صراحت آنچه که لازم می‌داند را می‌گوید و رهبر انقلاب نیز نظرات خود را در خصوص مطالب طرح شده با صراحت بیان می‌کنند. در ادامه یکی از حاضران مطالبی را مطرح می‌کند و آقا ابتدا تاکید می‌کنند: «من در بخشی از این مسائلی که فرمودید اختلاف‌نظر جدی با شما دارم؛ واقعاً نگاه من با این نگاهی که شما دارید نسبت به این مسئله کاملاً متفاوت است؛ البته بعضی‌هایش درست است.»؛ آنگاه به نقد و از مطالب گفته شده می‌پردازند. در این میان به طور مکرر فرد موردنظر در پاسخ به پرسش رهبر انقلاب و یا ابتدا به ساکن در نقد دیدگاه آقا و تایید موضع خود سخن می‌گوید و این «قلت وان قلت‌ها، بین او با رهبر انقلاب، پانزده بار تکرار می‌شود. درحالی‌که فضای سنگینی بر جلسه حاکم می‌شود و برخی از حاضران این نوع مواجهه با آقا را نمی‌پسندند، در پایان این بخش از گفت و شنود، رهبر انقلاب فرد مورد نظر را به اسم کوچک خطاب و تصریح می‌کنند: «شما بالاخره برای ما همان حاج آقا ... هستید. فرقی نکردید؛ مبادا شما خیال کنید که حالا چون یک چیزی گفتید که برخلاف نظر من بوده [نظرم درباره شما فرق کرده]؛ هرچه می‌خواهد دل تنگت بگو.»\nچرا فکر می‌کنیم حمایت از این نامزد یا آن نامزد معیاری برای ارزیابی اعتقاد و تعلق خاطر افراد به انقلاب و رهبری است؟ آیا چنین تصوری، نادرست نیست؟ و اگر از موضع و به بهانه دفاع از نظام و رهبری باشد، ظلم به نظام و رهبری نیست؟ متاسفانه بی‌اطلاعی و یا تجاهل نسبت به رویکردها و معیارهای رهبری معظم، همیشه مشکل‌ساز بوده است. از نظر آقا، مهم آن است که انسان نزد خداوند برای حرفها و کارهایش حجت داشته باشد. ایشان به کرات به افراد و مسئولین، خصوصی و علنی تاکید کرده‌اند همه کسانی که در انتخابات سال ۸۸ به این تشخیص رسیدند که به چه کسی رای دهند و به چه کسی رای ندهند عندالله ماجورند؛ ما به همین دلیل همواره بر ۴۰ میلیون رای تاکید داشتند نه ۲۴ یا ۱۳میلیون رای.\nاقامه نماز جمعه در شرایط به شدت غبارآلود و پرتنش یک هفته پس از انتخابات سال ۸۸، تصمیم قاطع و تعیین‌کننده رهبر انقلاب بود که نقطه عطفی در تاریخ انقلاب و برشی مهم در مرزبندی بین دوستان و معتقدان به امام و انقلاب و دشمنان و معارضان ایجاد کرد. بسیاری از دلسوزان و حامیان صادق نظام گرایش‌های متفاوت سیاسی و فعالان مومن و مخلص همه نامزدها و طرفداران آنها از آقای احمدی‌نژاد گرفته تا آقای موسوی و آقای کروبی و آقای رضایی، با روشنگری رهبری، وظیفه خود را دانستند و راه را از چاه شناختند و اجازه ندادند مسائل فرعی بر مسائل اصلی حاکم شود. شاهد مثال‌های فراوانی می‌توان برای اثبات این مدعی ارائه کرد؛ از جمله گفته آقای افشین علا از اهالی فرهنگ و هنر در ملاقات با یکی از مسئولین دفتر آقا است که دو روز پس از نماز جمعه ۲۹ خرداد ابراز شد. او در این دیدار می‌گوید من به اتفاق آقای ساعد باقری و ... به دلیل اینکه فکر می‌کردیم آقای موسوی مناسب‌تر است، خودجوش خیلی برای او تبلیغ کردیم و واقعاً از آنچه پیش آمد که وی انتخاب نشد، ناراحتیم، اما با نماز جمعه آقا، ما هم گریستیم و نه ما که حتی خانم راکعی هم گریست. از نظر ما انتخابات تمام شده است.\n«مردم با انقلاب عظیم اسلامی مایل بودند طعم اسلام ناب را که اسلام عدالت و امامت است، بچشند و ریشه‌های سلطه‌جویی‌ها، برتری‌جویی‌ها، تکبرورزی‌ها را بسوزانند؛ فرمان امیرالمومنین به مالک اشتر را در جامعه خود مشاهده کنند؛ اما در یک برهه‌ای از تاریخ انقلاب به جای اسلام علوی، اسلام اموی را مشاهده کردند؛ مردم نه تنها دیگر ولی نعمت نبودند که حتی در حد رعیت هم به آنها توجه نمی‌شد؛ خاندان‌سالاری جای مردم‌سالاری را گرفت؛ بعضی هر آنچه می‌خواستند، می‌کردند. رهبر عالی‌قدر آن زمان فریاد برآوردند و هشدار دادند، از ظهور نوکیسه‌ها خبر دادند، خطر اشرافی‌گری را مطرح کردند، از ایجاد طبقه جدید ابراز نگرانی کردند و نسبت به فاصله گرفتن مردم از مسئولین هشدار دادند، ولی گوشی بدهکار نبود. انتخابات فعلی، نقطه جدی این دو تفکر و این دو جریان اجتماعی – سیاسی است».\nملاحظه می‌شود که این نامه با چه منطق و صراحتی در موضعیت مغایر با نظر رهبری نوشته شده است. گفتنی است که چنین نگاهی از پشتوانه اجتماعی برخوردار بود. من خود در نماز جمعه بودم و به خاطر می‌آورم مردم مومنی که یک هفته شاهد آشوب و بلوا و ناجوانمردانه‌ترین نسبت‌ها به نظام بودند، وقتی رهبر انقلاب درباره آقای هاشمی سخن گفتند، نفسها در سینه‌شان حبس شده بود؛ زیرا انتظار داشتند آقای هاشمی در برابر جفا به نظامی که خود برآمده از آن بود بایستد ولی رهبر انقلاب به رغم تفاوت دیدگاه و روشی که از جمله در انتخابات 88 با آقای هاشمی داشتند، ذره‌ای به خود تردید ندادند که حرف‌های زده شده درباره او از سوی آقای احمدی‌نژاد نادرست و ناروا است و نباید حق را کتمان کرد. بنابراین هیچ‌گاه بر اساس خوشایند اکثریت یا اقلیت موضع و تصمیم نگرفتند. نکته جالب آنکه نویسنده نامه که چنین قاطعانه رهبری را از ورود به این مباحث در نماز جمعه پس از انتخابات باز می‌داشت، بعدها اقرار می‌کند من آن روز تمام زور خودم را زدم که بگویم الان مصلحت نیست از آقای هاشمی دفاع کنید، ولی آقا تشخیص‌شان، تشخیص دیگری بود؛ حالا به این نتیجه رسیده‌ام موضع آن روز آقا درست و مصلحت بود چرا که حجت را بر همه تمام کرد.\nمورد دیگر از این خواسته‌های دوگانه از رهبر انقلاب، مربوط به تایید و عدم تایید فوری انتخابات بود. دیدگاه اول معتقد به اعلام نتیجه انتخابات در اسرع وقت بود. این دیدگاه با ایستادگی بر موضع حقوقی، فرصت پیش‌بینی شده در قانون را برای دریافت شکایت و رسیدگی طبق فرایند مذکور و نپذیرفتن هر گونه پیشنهاد و اقدام خارج از آن را منطقی و به مصلحت می‌دانست. یکی از حامیان این دیدگاه با طرح استدلال‌های قانونی و سیاسی، در جمع‌بندی نامه خود به رهبر انقلاب چنین می‌نویسد: «رها بودن فضا و امکان بحث و نقل‌ها و زیر سوال بردن مراجع قانونی و بی‌اعتبار کردن آنها و حفظ هواداران، به نفع آنها است و بسیاری دنبال این کِش دادن‌ها هستند، بیش از این، فضا نباید منتظر بماند، باید طبق راهکار قانونی کشور هر چه زودتر شوای نگهبان نظر قطعی را مطرح کند. اعلام هر چه سریع‌تر نتایج انتخابات می‌تواند بخش اعظم عقبه آن جریان را از پشت سر آنها خارج کند».\nطرفداران دیدگاه دوم معتقد بودند به رغم خالی بودن دست معترضین از مستندات قانونی و حقیقی و برای آنکه غبار برخاسته از ساخت نظام زدوده شود، همه راه‌های منتهی به اطمینان از درستی آراء ریخته شده به صندوق‌ها و آراء قرائت شده دنبال شود؛ اگر چه اعلام رسمی و نهایی نتیجه انتخابات به درازا کشد، این دیدگاه مورد قبول رهبر انقلاب قرار گرفت و راه را برای تحقق آن هموار کردند. یکی از نکات گفتنی در این خصوص آنکه علاوه بر تعیین هیات ناظر برای بازشماری آراء و پخش مستقیم آن از صدا و سیما که همگان در جریان آن قرار گرفتند، هم زمان پیشنهاد مکتوبی از سوی مجموعه مرتبط با آقای موسوی ارائه شده بود که ناظر به مرحله پیش از شمارش آراء، یعنی احراز اصالت و صحت هویتی رای‌دهندگان بود؛ از جمله آنکه ته برگ‌های تعرفه با اطلاعات شناسنامه‌ای موجود در ثبت احوال تطبیق داده شود و یا تمامی تعرفه‌هایی که با یک خط مشترک، نام نامزدی در آن نوشته شده باطل شود. فرایندی که ممکن بود حتی ماه‌ها طول بکشد. این اقدام هم پذیرفته شده بود و حتی برای اثبات فراتر از حُسن نیت نظام، پیشنهاد شده بود که به جای آقای ابوترابی امثال آقای محتشمی یا موسوی لاری عضو هیات بررسی و بازشماری شوند؛ اما آقای موسوی و نمایندگان او ناباورانه همه پیشنهادها را رد کردند و حتی توافقات انجام شده را زیر پا گذاشتند.\nهم اکنون که گردوغبار ناشی از فتنه فرو نشسته باید چشم‌ها را شست و گذشته را دوباره دید و به این سوال جواب داد که چرا عده‌ای از همه فرصت‌های در اختیار را سوزاندند و خود را در بن‌بست قرار دادند و جامعه را دچار خسارت کردند؟\nممکن است پرسیده شود چرا رهبر انقلاب که همواره بر رعایت قانون تاکید داشته‌اند با تمدید مهلت دریافت و بررسی شکایات و اعلام نتیجه و دنبال کردن پیشنهادهای ناظر به حصول اطمینان از صحت آراء موافقت کردند؟ به بیان دیگر این اقدام رهبر انقلاب بر اساس چه وجاهت قانونی انجام شد؟\nمتاسفانه برخی ناآگاهانه و جمعی آگاهانه، مطلقه بودن ولایت فقیه را به معنای پله و رها بودن و به تعبیر غیرواقعی و کینه‌ورزانه‌شان، «قدرت فراقانونی» معرفی کرده و در جلسات محفلی خود گفته‌اند با شرکت در انتخابات، شخصیت فراقانونی را محدود می‌کنیم؛ درحالی که اگر برخی از همین افراد توانستند به مجلس ششم راه یابند و یا اگر امکان بازشماری آراء در انتخابات سال ۸۸ فراهم شد، به لحاظ موازین قانونی، به مطلقه بودن ولایت فقیه مستند بود. افزون بر آنکه منتفع شدن از ولایت مطلقه فقیه، فقط محدود به حوزه سیاسی و انتخابات نبوده است؛ بلکه کسانی که چنین القائات سوئی می‌کنند به یاد دارند در زمانی که دولت را در اختیار داشتند چگونه از ولایت مطلقه فقیه برای حل وفصل برخی مشکلات بهره‌مند شدند. در سال ۷۶ آقای خاتمی در یکی از دیدارهایی که با رهبر انقلاب داشتند به ایشان می‌گویند من ولایت فقیه را در چهارچوب قانون قبول دارم. آقا در پاسخ تاکید می‌کنند خیلی خوب است؛ ولی مطمئن باشید شما تقاضاهای زیادی در خصوص موافقت با برخی مجوزها بدون طی کردن روال عادی قانونی آن خواهید داشت.\nاولاً در انتخابات سومین دوره مجلس شورای اسلامی در تهران، بین وزارت کشور به عنوان مجری و شورای نگهبان به عنوان ناظر انتخابات، اختلاف‌نظر وجود داشت؛ برخلاف سال ۸۸ که نامزدهایی که نتوانسته بودند رای مردم را به دست آورند ادعایی مغایر مستندات مجری و ناظر انتخابات داشتند؛ یعنی در سال 67 هر یک از دو دستگاه برگزارکننده انتخابات، ادعاهای متفاوت داشتند و در سال 88 اختلاف بین نامزدهای ذی‌نفع با دستگاه‌های مسئول و ذی‌ربط بود. ثانیاً در سال 67 که سومین دوره انتخابات مجلس برگزار شد، کشور درگیر جنگی گسترده از سوی جبهه استکبار بود و تهران زیر موشک‌باران دشمن بعثی قرار داشت؛ بلاتکلیف ماندن سرنوشت انتخابات تنش سیاسی بزرگی را به دنبال داشت که آثار و نتایج مخربی بر جبهه‌های جنگ باقی می گذاشت و با همین مصلحت‌اندیشی مدبرانه بود که امام امت، در مسئله بررسی صحت انتخابات مجلس در شهر تهران، نماینده تعیین کردند. در عین حال باید توجه داشت که رهبر کبیر انقلاب، معتقدترین و ملتزم‌ترین رهبر در مقایسه با رهبران دیگر انقلاب‌ها نسبت به قوانین اساسی و عادی بوده‌اند؛ همچنان که با اصرار امام از همان اولین ماه‌های پیروزی انقلاب اسلامی، همه امور او ساختارهای کشور به موجب رای مردم و قانون شکل گرفت؛ فلذا در پایان عمر شریفشان تصریح کردند که برخی از تخطی‌های انجام شده از قانون اساسی در دهه اول استقرار نظام اسلامی به علت شرایط ویژه تحمیل جنگ بر کشور بوده و بنا دارند با پایان جنگ همه امور طبق موازین قانونی انجام شود.\nیکی از ابعاد مهم فتنه 88 ایجاد شبهه و مسئله‌سازی برای علما و بزرگان حوزه و مراجع معظم تقلید بود که از دو سوی متفاوت شاهد آن بودیم. از یک طرف انجام برخی تحرکات ضداخلاقی و غیرشرعی و مغایر موازین رهبری انقلاب بود که در بخش‌های پیشین به آن اشاره شد و از طرف دیگر تلاش گسترده‌ای بود که برای ایجاد شبهه نسبت به انتخابات و برخی حوادث تاسف‌بار پس از آن به عمل می‌آمد.\nدبیر وقت شورای عالی امنیت ملی تعریف می‌کند که در همان شرایط، سفری به قم کردم و خدمت برخی مراجع و علما رسیدم و گزارشی از مسائل پیش آمده را عرضه کردم؛ از جمله با حضرت آیت‌الله مکارم شیرازی دیدار کردم. در بخشی از این دیدار، حضرت آیت‌الله مکارم شیرازی خطاب به من تاکید کردند: اگر من به شما بگویم که روزی هفتاد نامه علیه انتخابات و حوادث پس از انتخابات برایمان می‌آید، باور می‌کنید؟!\nبه هر حال، در دوران رهبری حضرت آیت‌الله خامنه‌ای نیز رابطه سازنده و توام با حسن ظن متقابل برقرار بوده است. در شرایط پس از انتخابات نیز همواره مراجع و بزرگواران حوزه و روحانیت با نظام اسلامی و رهبری معظم در ارتباط صمیمانه و تعامل تقویت‌کننده بوده‌اند. در اینجا ضرورتی احساس نمی‌شود تا گفته شود چه تلاش‌هایی در جهت ایجاد دوگانگی بین مراجع و نظام به عمل آمد، لیکن باید اذعان کرد به دلایل متعدد هیچ کدام با موفقیت همراه نبود. برای مثال از روابط گرم و مبتنی بر اعتماد حضرت آیت‌الله شبیری زنجانی تا سالها تجربه گرانقدر حضرت آیت الله صافی گلپایگانی در دوران عضویت در شورای نگهبان و به ویژه انتخابات مجلس سوم، همگی مانع از آن بود که عده‌ای بتوانند بر این بزرگواران تاثیر سوء بگذارند و آنها را به رودررویی با نظام و مردم بکشانند. خوشبختانه اقدامات سلبی درباره دیگر مراجع و علمای بلاد نیز هرکدام به عللی به شکست انجامید.\nسوالی که همه ما باید مدام خود را در معرض آن قرار دهیم و در جستجوی پاسخ باشیم؛ زیرا یافتن پاسخ صحیح آن، بسیار فرصت‌زا و تهدیدزدا است. علاوه بر آن خوب است تحقیق و مقایسه‌ای شود بین نحوه مواجهه نظام اسلامی با فتنه ۸۸ و آنچه در سالهای پس از آن در برخی از کشورها رخ داد. مثلاً بررسی شود پیروزی چشمگیر مردم علیه دیکتاتوری وابسته در مصر در سال ۸۹ چرا و چگونه شکست خورد و راه را بر حکومت نظامیان هموار کرد و خنجری زهرآلود بر پیکر در حال رشد و نمو بیداری اسلامی وارد کرد؟ و یا بررسی شود سال ۹۵ در ترکیه، چگونه نظام سیاسی در برابر کودتا ایستاد؟ و با معترضان و مخالفان سیاسی علاوه بر سران کودتا، چه کرد؟ و مقایسه شود با مسببان حوادث پس از انتخابات از جمله آقای موسوی که در بیانیه‌ها و مواضع مکرر خود، نظام اسلامی را متهم به شعبده‌بازی و تقلب و انواع ظلم‌ها می‌کند و هم زمان (بدون آنکه به طرفدارانش و مردم بگوید) از منافع و امکانات همین نظام استفاده می‌کند؛ مانند اینکه از عضویت در مجمع تشخیص مصلحت نظام به عنوان مستشاران عالی رهبر انقلاب و عضویت در شورای عالی انقلاب فرهنگی استعفا نمی‌دهد؛ در دوران فتنه همچنان بر صندلی ریاست فرهنگستان هنر (که با حکم آقای احمدی‌نژاد - آخرین بار در ۵ اردیبهشت ۱۳۸۶ - منصوب شده بود) تکیه می‌زند و با بهره‌مندی از امکاناتی که نظام در اختیارش گذارده بود، در همان جایگاه درباره انتخابات با افراد مختلف جلسه می‌گذارد و به نظام حمله می‌کند و حتی تا پاییز سال ۸۹ یعنی یک سال و نیم پس از انتخابات نیز به جلسات هیئت موسس دانشگاه آزاد دعوت و از موقعیت آن استفاده می‌کند!\nروشن است که این نوشتار در مقام پاسخ به سوال فوق نیست و فقط به یادآوری چند خاطره بسنده می‌کند تا هم موجب آشنایی بیشتر با نگاه رهبر انقلاب و تدابیر منتج از آن شود و هم نشان‌دهنده برخی از خصوصیات رهبری ایشان باشد.\nبه گفته فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، رهبر انقلاب در شهریورماه سال ۸۸ در جلسه‌ای فرمودند که جریان اخیر یک فتنه بود، نه بحران؛ مخلوط شدن حق و باطل، جریان اخیر را تبدیل به فتنه کرد. شکست جمهوری اسلامی، شکست اسلام است و حفظ جمهوری اسلامی مثل حفظ نماز است. نظام جمهوری اسلامی حتی توسط دشمنان قسم خورده آن و توسط دنیا پذیرفته شده و کسی نمی‌تواند نظام جمهوری اسلامی را به طور عادی سرنگون کند. دشمنان می‌خواهند شکل نظام و و رهبری و ظاهر دولت و ظاهر قانون اساسی حفظ شود، لکن دنبال تغییر با محتوا هستند. حفظ شکل نظام، شرط لازم است، لکن اگر محتوای نظام خالی شود، خواص هم متوجه نمی‌شوند. بخشهای نرم افزاری نظام مثل عدالت‌خواهی، استقلال و آزادی، استکبارستیزی ، منفعل نشدن در مقابل دشمن، مردم‌گرایی، رسیدگی به طبقات محروم، پرهیز از اسراف و زندگی اشرافی جزء مبانی انقلاب است که نباید تغییر کند. دشمنان جمهوری اسلامی هم دنبال استحاله این موارد هستند. پس نباید بگذاریم در هیچ اصلی انحراف از نظام جمهوری اسلامی اتفاق بیفتد و راهکار آن هم شاخص کردن اصول نظام است. فتنه اخیر، دنبال زیر علامت سوال بردن ولایت فقیه بود که از مبانی اسلام است. این جریان با فریب و تهمت‌زنی و دروغ‌پراکنی توانست بخشی از مردم را با خود همراه کند. تفکیک مردم از فتنه‌گران و آشوب‌طلبان کار سختی بود که باید انجام می‌شد و تا حدودی انجام شد. تجزیه وتحلیل ماجرا و شناخت دوست از دشمن و مشخص شدن مرزبندی‌ها یک اصل ضروری است.\nهمچنین فردای روز عاشورا در سال ۸۸ که شرایط ویژه‌ای بر کشور حاکم شده و احساسات تمامی اقشار جامعه بدون استثنا به غلیان درآمده و طاقت مسئولین بخشهای مختلف در برابر فتنه‌گران به پایان رسیده بود و برخی مسئولین امنیتی فهرستی از دستگیری جمعی از گردانندگان ومسببان حوادث پس از انتخابات تهیه کرده بودند، رهبر انقلاب مسئولین ذی‌ربط را فرامی‌خوانند تا ضمن تحلیل ماوقع، آنها را در تشخیص درست حوادث یاری کنند. آقا در این جلسه اظهار می‌کنند می‌خواهیم یک فهم مشترک داشته باشیم. موقعیت حساس است و تجربه‌ای برای جمهوری اسلامی است. چون دیروز به امام حسین (علیه السلام) توهین کردند، حتماً سیلی خواهند خورد. لکن خواص ما باید حواسشان جمع باشد. در اینجا دو جریان بود. یک جریان که به فتنه میدان دادند؛ دعوای اینها دعوای کسب قدرت است. البته اسباب زحمت برای نظام فراهم کردند. جریان دوم که به خاطر جریان اول، به صحنه آمده است جریان ضد انقلاب است و مسئله‌اش خامنه‌ای هم نیست؛ حتی اگر من هم نباشم فرد دیگری بیاید سرکار، آنها باز با نظام مسئله دارند. این جریان، جریان ضد انقلاب است. ممکن است از جریان اول هم در قضایای دیروز بوده باشند. باید ببینیم با چه کسی طرف هستیم. هدف ما باید جریان دوم باشد. شعارهای مرگ بر جمهوری اسلامی و مرگ بر اصل ولایت فقیه ماهیت آنها را روشن می‌کند. این را باید محکم برخورد کرد. جریان ضد انقلاب با اصل نظام محاربه کرده‌اند، الان اولویت در برخورد با جریان ضد انقلاب است؛ الان وقت دستگیری زید وعمرو نیست. جریان اول باید حساب خود را از ضدانقلاب جدا کند. باید سوال شود که چرا جریانی که به فتنه میدان داد از جریان ضد انقلاب اعلام برائت نمی‌کند؟\nرویکرد فوق شاهد مثالی بر این حقیقت ناظر بر شخصیت و سیره رهبر انقلاب است که هیچ‌گاه در برابر جریان ضدانقلاب، اهل مجامله و مماشات نبوده و نیستند؛ برخلاف آنکه نسبت به مجموعه نیروهای معتقد و پایبند به گفتمان انقلاب (حتی اگر برخی مواضع و رفتارهای سیاسی و فرهنگی و اقتصادی‌شان را نادرست بدانند) اهل مدارا و سماحت نظر هستند؛ به شرط آنکه اندازه نگه‌دارند که اندازه نکو است. منطق ایشان برگرفته از قرآن است که حضرت رسول رحم للعالمین (صلی الله علیه واله مسلم) و مومنان به ایشان را این‌گونه معرفی می‌کند: «اَشِدّاءُ عَلَی الکُفّارِ رُحَماءُ بَینَهُم» و در آیه‌ای دیگر که در کنار این آیه مفهوم بیشتری دارد، می‌فرماید:\nجالب است بدانیم در همین جلسه که خاطره‌اش بازگو شد، وقتی آقا از نامزدهای انتخابات و حامیان شاخص سیاسی آن‌ها که در زمره جریان اول بودند نام می‌برند و بر لزوم اعلام تبری آن‌ها از جریان ضدانقلاب تاکید می‌کنند، یکی از مسئولین عالی‌رتبه قضایی با اشاره به اعتراض عده‌ای در ابتدای انقلاب به‌حکم قصاص و اینکه امام آن‌ها را مرتد قلمداد کرده بودند، به آقا می‌گوید خوب است شما مثل امام بگویید اگر جریان اول از جریان ضدانقلاب اعلام برائت نکند، نظام همان رفتار امام را با آن‌ها خواهد کرد؛ اما آقا توصیه او را قبول نمی‌کنند.\nمورد دیگر اینکه چند روز پس از راهپیمایی 22 بهمن، رهبر انقلاب در جمع متصدیان برگزاری مراسم اظهار می‌دارند حضور بی‌نظیر مردم خستگی را از تن همه خارج کرد. همه کاری را که ضدانقلاب و فتنه‌گر و آمریکا و صهیونیسم انجام دادند، مردم مثل جریان رودخانه زلال و پاکی همه این‌ها را شستند و کنار گذاشتند. فرق ما با آن‌هایی که خدا ندارند،«لا مولا لهم» این است که اگر چشم، کار آن‌ها را نبیند کار آن‌ها هدررفته است و اگر چشمی کار ما را نبیند، چون کار ما خالصانه است، این ماندگار است. خدای متعال به کاری که از روی اخلاص باشد برکت می‌دهد «کلمه طیبه کشجره طیبه اصلها ثابت وفرعها فی‌السماء». حالا همه دستگاه‌های تبلیغی شرق و غرب دست‌به‌دست هم دهند که واقعیت ۲۲ بهمن را انکار کنند یا کتمان کنند، نمی‌توانند واقعیت را تغییر دهند. شما بدانید سیاست‌گذاری استکبار با این حضور ۹ دی و ۲۲ بهمن تغییر می‌کند؛ مبارزه دولت‌ها بردوباخت دارد، لیکن وقتی‌که یک ملت یک‌صدا درصحنه هستند با آن چه‌کار می‌توانند بکنند.\nآخرین مطلبی که لازم است به‌صورت اجمالی و با بازگویی برخی اخبار در اختیار به آن اشاره شود (و نگارش صفحاتی از این دفتر گشوده شده به پایان رسد) کوشش برای یافتن پاسخ بنیادی‌ترین پرسشی است که همه مدافعین و مخالفین نظام جمهوری اسلامی با آن روبرو بوده و هستند؛ برخورداری کشور از ولایت‌فقیه و به تعبیر دیگر رهبری دینی چه تاثیری در نوع مواجهه با رخدادهای مرتبط با حکومت و جامعه داشته است؟\nنخستین مصداق، پافشاری بر رای مردم و اصرار بر برگزاری به‌موقع، حداکثری و رقابتی انتخابات و پاسداشت جمهوریت نظام در دوره‌های مختلف بوده است که درباره آن توضیح داده شد و بر آن افزوده می‌شود که در همان سال ۸۸ یکی از افراد شناخته‌شده به رهبر انقلاب پیشنهاد می‌دهد برای فیصله دادن ماجرا، پنج میلیون از آراء فرد منتخب باطل شود تا نتیجه انتخابات در مرحله دوم مشخص شود. به‌رغم اینکه با توجه به واقعیت‌های جامعه و ازجمله نظرسنجی‌های مراکز داخلی و خارجی، این مسئله تغییری در طرف پیروز در انتخابات به وجود نمی‌آورد اما چون فاقد حجت شرعی و وجاهت و مستندات قانونی بود، از سوی رهبر انقلاب پذیرفته نشد. ناگفته نماند بی‌اعتنائی به رای مردم در نزد عده‌ای و اصرار رهبری بر لزوم واقعی و نه نمایشی بودن انتخابات مسبوق به سابقه بوده است؛ همچنان که همین افراد چون معتقد به انتخابات با مشارکت حداکثری مردم نبودند، در دوره آقای خاتمی در جلسه‌ای به رهبر انقلاب می‌گویند صداوسیما در اختیارمان است و با کمک آن می‌توانیم دوازده میلیون رای داشته باشیم و فرد موردنظرمان به‌عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شود. توصیه‌ای که همواره با مخالفت رهبری روبرو شده است.\nدومین دسته از اخبار قابل بازگویی، مخالفت رهبر انقلاب با بازداشت افراد و سپس شناسایی گناهکاران بوده است. به قول دبیر سابق شورای عالی امنیت ملی، نتیجه پایبندی به این آموزه دینی که «الذین آمنوا و لم یلبسوا ایمانهم بظلم اولئک لهم الامن وهم مهتدون» را به رای العین در فتنه‌ی ۸۸ مشاهده کردیم یعنی اگر پس از هشت ماه فتنه با ابعاد گوناگون آن‌که می‌توانست هر نظام مستقری را ساقط کند، با مقدمه حماسه‌ی نهم دی، راهپیمایی بیست و دوم بهمن در اوج شکوه و عظمت برگزار شد و آرامش را به کشور بازگرداند؛ بدون تردید عامل اصلی‌اش این بود که بنای نظام بر «امنیت عدالت پایه » بود؛ هرچند برخی بی‌عدالتی‌ها در گوشه و کنار مشاهده شد.\nدبیر وقت شورای عالی امنیت ملی موضوع را با آقای حجازی مطرح می‌کند و او نیز پاسخ را موکول به پرسش از رهبر انقلاب می‌کند. آقای حجازی از رهبر انقلاب سوال می‌کند و پاسخ رهبر انقلاب خطاب به دبیر شورای عالی امنیت ملی این بود؛ اگر شما احتمال می‌دهید یکی از این افراد هم بی‌گناه‌اند، همه را باید آزاد کنید.\nنمونه‌ای از همین نوع مواجهه‌ی دینی با مسائل، ماجرای بازداشت باکسانی بود که به ظن نهادهای امنیتی مجرم بوده و یا در تدارک اقدامات مجرمانه بودند. این‌یک امر مرسوم است که در این قبیل موارد، آن هم در شرایط خاص امنیتی، دستگاه‌های حافظ امنیت اقدام به بازداشت مظنونین می‌کنند و در بازجویی ممکن است بی‌گناهی افراد مشخص شود. همه ما خبرهای متعددی از کشورهای غربی و شرقی می‌شنویم که در مواجهه با تلاش‌های ضد امنیتی و مخل نظم عمومی، افراد مظنون را دستگیر می‌کنند و حتی بعضاً نامشان را در رسانه‌ها اعلام می‌کنند. در دوران فتنه و در چند نوبت، نهادهای امنیتی بر اساس گمان‌ها و شواهد اطلاعاتی به این نتیجه رسیده بودند که عده‌ای را دستگیر کنند. هرگاه رهبر انقلاب از آن آگاه شدند تاکید کرده بودند باید مشخص شود به چه دلیل و استنادی می‌خواهند افراد را دستگیر کنند؟ اگر مستندات متن و قانونی دارند اشکالی ندارد ولی بر اساس ظن و گمان نباید کسی دستگیر شود.\nسومین دسته از اخبار، به نحوه هدایت جامعه از موضع دین (همچون مواجهه با بخش‌های مختلف حکومتی) اختصاص دارد. در شرایطی که بزرگ‌ترین دروغ تاریخ انقلاب به نام تقلب مطرح‌شده بود و فتنه‌ای خانمان‌سوز بخشی از جامعه و کشور را در بر گرفته و همه حساسیت ها متمرکز بر نفی فتنه‌گری‌ها بود، یکی از روزنامه‌ها علیه فتنه گران تیتری را میزند که از خون‌خواهی از فتنه گران خبر می‌داد. هرچند این تیتر برخی از افراد را خوشحال کرده بود، لیکن در فردای همان روز، رهبر انقلاب با اشاره به نادرست بودن این کارها تاکید می‌کنند شما باید مسائل را برای مردم تبیین کنید؛ دقیق حرف بزنید. نیازی نیست که اغراق شود و حرفه‌ای دروغ زده شود؛ این کارها بی‌برکتی می‌آورد.\nمورد دیگر مربوط به خبری بود که یکی از روزنامه‌ها درج کرده بود و یکی از خبرگزاری‌های مخالف فتنه آن را بازنشر داده بودند. در خبر و عکس منتشره ادعا شده بود که برجی مثلاً دوازده طبقه دریکی از نقاط تهران متعلق به خانم فائزه هاشمی است. به گفته یکی از فعالان رسانه‌ای مرتبط با دفتر رهبر انقلاب، آقا پس از ملاحظه این خبر در روزنامه، دستور پیگیری می‌دهند. پس از بررسی معلوم می‌شود خبر نادرست است، به دستور ایشان، یکی از مسئولین دفترشان همه روزنامه‌ها و خبرگزاری‌هایی را که این خبر را منتشر کرده بودند دعوت به جلسه می‌کند و به آن‌ها متذکر می‌شود آقا فرموده‌اند چرا مطلبی که خلاف است باید بنویسید؛ شمایی که متعهد هستید، شمایی که متشرع هستید چرا باید یک چنین کاری کنید، آقا در ادامه نقد و اعتراضشان تاکید می‌کنند در مورد دشمنانمان هم حق نداریم خلاف بگوییم.\nسایت شعار سال، با اندکی تلخیص و اضافات برگرفته سایت خبری الف تاریخ انتشار 21 دی 97، کدخبر: 3971021007، www.alef.ir\nفیلم/ رهبر انقلاب: نسبت به فسادِ درون قوّه‌ی قضائیّه سخت‌گیری کنید\nبیانات رهبر انقلاب درباره آرایش جنگی دشمن +فیلم\nحمایت از کالای ایرانی بهترین راه مقابله با جنگ اقتصادی\nبرچسب ها: سیاسی ، شعار سال 97 ، سایت خبری الف ، AUHVSHG ، علیرضا شعبان شمیرانی ، فتنه براندازی نظام در سال 88 ، پیش بینی رهبر انقلاب از فتنه های آینده ، رهبر معظم انقلاب ، رهبر معظم انقلاب اسلامی ، آیت الله خامنه ای ، بحث تقلب در انتخابات 88 ، تحریم های اقتصادی علیه ایران ، موسوی و کروبی در جسله رهبر انقلاب ، دیدار موسوی با رهبر معظم انقلاب بعد از انتخابات ، پیش بینی فتنه 98


سمینار ارشد رشته شیمی فرآیند: اندازه گيري ضريب نفوذ گازهاي N2 و CO2 و CH4 در هيدروكربن هاي نفتي | دانلود پایان نامه و سمینار ارشد : علم یار\nمتن کامل سمینار شیمی فرآیند: اندازه گيري ضريب نفوذ گازهاي N2 و CO2 و CH4 در هيدروكربن هاي نفتي\nنفوذ ملكولي يكي از عوامل موثر در تزريق گاز به مخازن نفتي جهت ازدياد برداشت ميباشد. گراديان غلظت بين گاز تزريقي و نفت باعث انتقال جرم بين دو فاز ميشود. حلاليت گاز درون نفت باعث كاهش ويسكوزيته نفت ودر نتيجه حركت بهتر آن ميگردد. تعيين دقيق مقدار ضريب نفوذ ملكولي گاز در نفت اهميت زيادي در تعيين پارامترهاي تزريق گاز از جمله دما و فشار دارد.\nدر اين تحقيق اندازه گيري ضريب نفوذ دو جزئي گاز در نفت با استفاده از روش آزمايشگاهي بررسي تغييرات فشار گاز در محفظه PVT با زمان، مورد مطالعه قرار گرفته است. با استفاده از اين روش ضريب نفوذ گاز دي اكسيد كربن در دماي 25، 45، 50 درجه سانتيگراد و فشار 5460 کیلو پاسکال، همچنين ضريب نفوذ متان و نيتروژن دردماي 25 درجه سانتيگراد و فشار اوليه 5460 و 5600 كيلو پاسكال در يك نوع نفت سنگين ايران، از دو روش عددي و گرافيكي (Zhang (2000 اندازه گيري شد. نتايج نشان ميدهد كه ضريب نفوذ گاز متان در شرايط يكسان دما وفشار بالاتر از ضريب نفوذ گاز دي اكسيد كربن و نيتروژن در نفت خام ميباشد. اما به دليل حلاليت بالاي دي اكسيد كربن در نفت خام، اين گاز بيشتر در نفت نفوذ كرده و باعث كاهش بيشتر گرانروي نفت، نسبت به دو گاز ديگر ميشود. همچنين ضريب نفوذ محاسبه شده در زمانهاي ابتدايي از ضريب نفوذ در زمانهاي انتهايي بزرگتر ميباشد. در انتها تاثير دما و فشار اوليه روي ضريب نفوذ مورد مطالعه قرار گرفته و ضرائب مربوط به دو رابطه تجربي وابستگي ضريب نفوذ به دما براي سيستم دي اكسيد كربن – نفت خام محاسبه شد.\nتوليد از مخازن نفتي با روش تخليه طبيعي تنها به برداشت كسر كوچكي از كل نفت (حدود 10 تا 15 درصد) در جاي اوليه منجر مي شود. اين مقدار بستگي به عوامل متعددي از جمله چگونگي مكانيسم رانش، خواص سنگ و سيال مخزن و…. دارد.\nاز اين رو مقوله مهمي به نام ازدياد برداشت از مخازن نفتي مطرح شده است كه اگر چه با هدف تثبيت فشار، كاهش ويسكوزيته، برداشت از مخزن را تا حد معيني بالا مي برد؛ اما با اين وجود هنوز قسمت اعظم نفت در زيرزمين باقي مي ماند. به طور كلي بر اساس زمان برداشت از مخازن، بازيابي به سه دسته برداشت نوع اول، دوم و سوم دسته بندي مي شوند.\nدر برداشت نوع اول نيروي محركه اختلاف فشار مخزن و فشار انتهاي چاه توليد مي باشد. در اين روش تنها 10 تا 20% از كل نفت قابل بازيابي است در برداشت نوع دوم، مخازن گازي تحت تأثير تزريق گاز يا رانش طبيعي آب براي تخليه قرار مي گيرند. در بازيابي نوع سوم، روش هاي حرارتي تزريق گاز و مواد شيميايي انجام مي گيرد كه مي تواند بازيابي هيدروكربنها را به طور اساسي افزايش دهد. در اين ميان تزريق گاز در ازدياد برداشت يكي از مؤثرترين و اقتصادي ترين روش ها است.\nدر سال هاي اخير مسأله ميزان انتقال جرم، بخصوص در مخازن شكاف دار به هنگاميكه يك گاز به مخزن نفت، جهت بازيافت تزريق مي گردد مورد توجه و اهميت فراوان قرار گرفته است. بر اثر استخراج از اين مخازن حالت تعادلي كه در ميليون ها سال در اين مخازن شكل گرفته به هم خورده و مواد از جايي با غلظت زياد به محلي باغلظت كم وارد مي شوند. ميزان سرعتي كه مواد تحت آن حركت مي كنند در هر نقطه و در هر جهتي به گراديان غلظت در آن نقطه و جهت بستگي دارد. در مخازن نفتي بدست آوردن نرخ انتقال جرم به وسيله نفوذ مولكولي در محاسبه مقدار گاز نفوذي درون نفت در پروژه هاي تزريق گاز ضروري مي باشد.\nدر مخازن عادي (conventional reservoir) در فرآيند بازيابي ثانويه اختلاف گراديان غلظت بين نفت و گاز تزريقي باعث نفوذ ملكولي و انتقال جرم بين دو فاز شده و در نتيجه نفوذ ملكولي مي تواند يك جبهه امتزاجي يا مايع رقيق شده در جلوي فاز گاز تزريقي بوجود بياورد كه باعث بهتر جاروب شدن نفت در مخزن، بخصوص نفت چسبيده به ديواره خلل و فرج ها مي شود.\nاواخر دهه 80 و همزمان با گسترش كاربرد چاه هاي افقي روش جديدي ابداع شد. در اين روش از يك چاه تزريقي عمودي در بالاي چاه توليدي افقي استفاده مي شود. در اين روش از گازهاي سبك هيدروكربني مانند پروپان، بوتان و يا تركيب آنها با گازهاي غير ميعاني استفاده مي شود. هنگامي كه اين تركيب در فشاري نزديك به فشار نقطه شبنم تزريق شود محفظه اي از گازهاي هيدروكربني در مخزن تشكيل مي شود. در سطح تماس، اين محفظه با نفت سنگين داخل مخزن تركيب و در واقع انحلال گاز انجام مي شود كه در نتيجه آن گرانروي كاهش مي يابد. كه در واقع همان بهتر جاروب شدن نفت در مخزن مي باشد.\nروش ديگر تزريق كه متداول است، تزريق يك توده پروپان و به دنبال آن تزريق متان مي باشد البته در اين جا اين نكته لازم به ياد آوري است كه پارامترهاي ديگري بجز نفوذ ملكولي در تزريق امتزاجي (Miscible Fluid) وجود دارد توزيع تخلخل ها، توزيع اشباع سيالات، سرعت تزريق، تحريك پذيري (mobility) حلال و نفت در ناحيه ترزريق و مقدار سطح تماس نفت و گاز تزريقي از جمله عوامل ديگري مي باشند كه بجز ضريب نفوذ ملكولي روي بازيافت نفت در اين فرآيند تاثير گذار مي باشند.\nدر مخازن عادي بازيابي ثالثيه، بعد از تزريق آب در بازيابي ثانويه، نفت باقيمانده در خلل و فرج ها توسط تزریق Co2 از طريق مكانيسم نفوذ ملكولي و انتقال جرم قابل بازيافت است.\nدر بازيابي ثانويه گاز دي اكسيد كربن تزريقي به طور مستقيم با نفت تماس مي يابد و چون CO2 به شدت با نفت امتزاج پذير است، بازيابي بالا مي باشد. بعد از برداشت نفت توسط نيروي خود مخزن مقداري نفت هم توسط تزريق آب در بازيابي ثانويه بازيافت مي شود، در تزريق آب به درون مخزن مقدار قابل توجهي نفت توسط آب به دام مي افتد كه به اين نفت، نفت باقيمانده مي گويند. دي اكسيد كربن به شدت با نفت امتزاج پذير و با آب امتزاج ناپذير است.دي اكسيد كربن بعد از نفوذ از ميان آبي كه نفت را محاصره كرده با نفت تماس مي يابد و باعث تورم نفت مي شود، نفت آن قدر متورم مي شود تا سد يا مانع آبي را از بين ببرد و با خود جريان دي اكسيد كربن تماس يابد و بازيافت شود.\nبازيابي نفت باقيمانده نسبتاً پايين است و بستگي به سرعت تزريق (Flood Rate) دارد. يك مدل ايده آل يك بعدي كه دي اكسيد كربن از ميان يك لايه آب به درون يك لايه نفت به دام افتاده نفوذ كرده و به دنبال آن نفت متورم مي شود. اين مدل كه در زير نشان داده شده است، به طور دقيق نقش نفوذ ملكولي در پروسس بازيافت را تشريح مي كند.\nنفوذ دي اكسيد كربن باعث تورم آب به اندازه 3% و تورم نفت به اندازه 40 % مي شود. به عنوان يك نتيجه از تورم دو فاز سطح مشترك دو فاز به سمت راست حركت مي كند. براي حل مدل فرض شده، سطح آب و دي اكسيد كربن ثابت است و حركت نمي كند و تنها سطح مشترك آب و نفت به سمت راست حركت مي كند كه اين فرض با توجه به درصدهاي تورم ذكر شده چندان غير منطقي به نظر نمي رسد. اين فرض اجازه مي دهد كه موقعيت فيزيكي واقعي جايي كه ازدياد نفت و جابجايي كامل فاز آب باعث تماس مستقيم دي اكسيد كربن و نفت مي شود معلوم شود.\nبرچسب: ضریب نفوذ, فرآیند نفوذ\nسمینار شیمی فرآیند: ساخت مدل آزمایشگاهی و مدل سازی دینامیک سیالات محاسباتی ... "پایان نامه" شیمی محیط زیست: بررسی و تحلیل پیامد حادثه انتشار آمونیاک از م...


کاربرد و کارایی کلاسور اداری | انجمن‌های مجیدآنلاین\nهمه ی ما تو خونه یا محل کارمون اسناد و برگه هایی داریم که برامون مهمن و میدونیم که باید از اون ها نگهداری کنیم.\nبرای مراقبت از این کاغذ ها وسایلی مثل: زونکن(زونکن چیست)، کلر بوک(کلر بوک چیست)، دفتر کلاسوری، کلاسور وجود دارند که توی مقالات وب سایت فروشگاه اداری آرا درباره ی همه این ها صحبت کردیم. که از طریق لینک های قرار داده شده میتونید بهشون دسترسی داشته باشید.\nاما در این مطلب سعی کردیم اطلاعاتی در اختیار شما قرار بدیم، تا از طریق اون بتونید به سؤال کلاسور چیست؟ پاسخ بدید؛ همچنین شما با استفاده از اطلاعات قرار داده شده در ادامه میتونید انواع کلاسور‌ها رو بشناسید و از تفاوت‌های کلاسور و دفتر کلاسوری و مزایا دفتر کلاسوری مطلع بشید. امیدواریم که این مطلب برای شما کاربران عزیز مفید باشه.\nهمان طور که درابتدا اشاره کردیم، در این مقاله میخوایم درباره ی انواع کلاسور، تفاوت کلاسور با دفتر کلاسوری و مزایای دفتر کلاسوری صحبت کنیم ؛ اما برای داشتن درک بهتری نسبت به این مطالب ابتدا باید با خود کلاسور به صورت مناسب آشنایی داشته باشید.\nاگر بخواهیم به صورت کلی به توصیف کلاسور بپردازیم، وسیله‌ای که برای نگه‌داری کاغذ مورد استفاده قرار میگیره، میتونه تعریف مناسبی باشه.\nخب برای داشتن آگاهی بیشتر نسبت به کلاسورها میشه گفت این وسایل دارای نگهدارنده‌هایی هستند که از طریق اونها کاغذ‌های پانچ شده رو در دل خود جای میدن. به این ترتیب وسیله مورد بحث میتونه تعداد متغیری کاغذ رو به صورت مناسب در خودش جای بده. جلوگیری از پخش شدن کاغذ‌ها از جمله دیگر ویژگی‌های این وسیله محسوب میشه.\nامروزه با توجه به گسترش محیط‌های اداری، استفاده از محصولات مرتبط با کارهای اداری هم گسترش پیدا کرده. نیازهای مختلف در سراسر جهان با تولید محصولات جدید و اصلاح شده نسبت به قبل بر طرف میشه. کلاسور‌ها هم از این تغییرات مصون نموندند. مشخصاً نسبت به سال ۱۸۵۴ که اولین کلاسور تولید شد امروزه کلاسورها دست خوش بسیاری از تغییرات شدند.\nدر حال حاضر یکی از مواردی که باعث متمایز شدن کلاسورها از یکدیگر خواهد شد، جنس مواد به کار برده شده در ساخت کلاسور هاست. اما این ایجاد تمایز باعث نمیشه تا کلاسورها را بر اساس اون دسته بندی کنیم. از جمله مواردی که به صورت کلی باعث میشه تا کلاسورها به دسته بندی‌های مختلف تقسیم بندی بشن، نوع اتصال دهنده حلقه و تعداد حلقه‌هاست.\nانواع کلاسور بر اساس نوع اتصال دهنده حلقه\nبر طبق موارد گفته شده در بالا، از نظر انواع اتصال دهنده‌های حلقه، میشه کلاسور‌ها رو به دو دسته کلی O ring و D ring تقسیم بندی کرد. اتصال دهنده‌های O ring نوعی حلقه گرد هستند که به صورت زیر به کلاسور متصل شدند.\nانواع کلاسور بر طبق تعداد حلقه‌ها\nعلاوه بر دسته بندی صورت گرفته بر طبق نوع نگهدارنده‌ها، همون طور که در ابتدای این بحث به اون اشاره شد، کلاسورها رو بر طبق تعداد حلقه‌ها نیز میشه تقسیم بندی کرد. بر همین مبنا کلاسورها رو به دو دسته کلی اروپایی و آمریکایی دسته بندی میکنند. دسته بندی اول مربوط به مدل آمریکاییه که در ساخت کلاسورهای آمریکایی از سه حلقه نگه‌دارنده برای اتصال کاغذها به درون کلاسور استفاده میشه.\nدسته بعدی کلاسورها با نام کلاسورهای اروپایی شناخته شده. در ساخت این کلاسورها برای نگه‌داشتن برگه‌های کاغذ درون کلاسور از دو یا چهار حلقه نگه‌دارنده استفاده میشه.\nتعداد حلقه‌های بکار برده و نام گذاری‌های انجام شده باعث شده تا این دو نوع ساخت کلاسورها به دو استاندارد کلی برای تفکیک کلاسورها از یکدیگر تبدیل بشن.\nدر زمان خرید کلاسور اول به نیازهاتون و سپس به انتخاب نوع مناسب برای برطرف کردن اون نیاز توجه کنید. جنس کلاسور در مقاومت و طول عمر اون بسیار تأثیر گذاره.\nتفاوت کلاسور و دفتر کلاسوری\nپس از بررسی و ارائه توضیحاتی در ارتباط با سؤال کلاسور چیست و انواع کلاسور، حالا نوبت به بررسی تفاوت کلاسور و دفتر کلاسوری میرسه. همان‌طور که شما عزیزان مستحضراید، کلاسورها به صورت کلی مورد بررسی قرار گرفتند؛ حال برای بررسی کامل تفاوت‌های کلاسور و دفترهای کلاسوری بهتره ابتدا به بیان توضیحاتی در ارتباط با دفتر کلاسوری بپردازیم.\nدفترهای کلاسوری پس از ساخت کلاسورها و استقبال از اون‌ها، برای برطرف کردن نیازهای مختلفی که دفترها قابل به تأمینشون نبودند، ساخته شدند. این دفترها مزیت‌های بسیاری نسبت به دفترهای معمولی دارا اند. به طور کلی دفترهای کلاسوری از ترکیب بهبود یافته دفتر و کلاسور ساخته شده .\nاگر بخوایم به صورت کلی کلاسورها و دفترهای کلاسوری رو مورد مقایسه قرار بدیم، این کار رو میشه از زوایای مختلفی انجام داد. از جمله برخی از این مزایا باید به مواردی نظیر گنجایش، حلقه‌ها، برگه‌ها و سایز اشاره کرد.\nهمون طور که میدونید، کلاسورها از نظر سایز نسبت به دفترهای کلاسوری بزرگ‌تر اند و به همین سبب دارای نگهدارنده‌های بزرگ‌تر و فضای بیشتری نیز هستند. با قرار دادن این موارد در کنار هم میشه به این نتیجه رسید که با استفاده از کلاسورها شما عزیزان قادرید تا تعداد برگه بیشتری رو نسبت به دفترهای کلاسوری نگه‌داری کنید.\nقسمت داخلی کلاسور‌ها و دفاتر کلاسوری رو حلقه‌های نگه‌دارنده تشکیل میدن. این بخش یکی از اصلی‌ترین بخش‌هاست زیرا وظیفه نگه‌داشتن برگه‌ها رو بر عهده داره. حلقه‌های بکار برده شده در ساخت دفترهای کلاسوری و کلاسورها به صورت کلی شامل حلقه‌های O، D و قوسی شکل میشن. در ساخت کلاسورها از هر سه نوع حلقه و در دفاتر کلاسوری فقط از حلقه‌های O شکل استفاده میشه.\nحلقه‌ها در هر دو دسته از محصولات، برای قرار دادن برگه‌ها و برداشتن اونها باید باز بشن. این عمل با کمک قفل‌های تعبیه شده انجام می‌گیره. یکی دیگر از وجه‌های تفاوت این دو دسته بندی از محصولات در نوع این قفل‌هاست. معمولاً در کلاسورها وظیفه باز و بسته شدن بر عهده گیره‌ایه که عملکرد کشویی داره. در دفترهای کلاسوری این وظیفه بر عهده اهرم‌های کمک کنندست. این اهرم‌ها معمولاً در بالا و پایین حلقه‌های نگه‌دارنده قرار می‌گیرند. تعداد حلقه‌ها برخلاف انتظار، در دفتر‌های کلاسوری بیشتر از کلاسورهاست.\nبرگه‌ها و سایز\nبه طور کلی کلاسورها برای نگه‌داری برگه‌ها با سایز بزرگ و دفاتر کلاسوری برای نگه‌داری برگه‌ها با سایزهای کوچک‌تر مورد استفاده قرار می‌گیرند. برگه‌هایی که قابلیت نگه‌داری در کلاسور‌ها را دارا هستند شامل برگه‌هایی با سایز A3، A4 و A5 میشن. در دفترهای کلاسوری برگه‌هایی با سایز A4 و B5 قابلیت نگه‌داری را دارا اند.\nمزایا دفتر کلاسوری\nدفتر کلاسوری نگهدارنده‌های زیادی دارد و به همین سبب به هیچ وجه جای نگرانی برای ریختن برگه باقی نخواهد ماند. زمانی که شما از دفتر کلاسوری استفاده می‌کنید، بر خلاف دفترهای ثابت، می‌توانید به راحتی برگه‌ها را از دفتر خارج کرده، جای برگه‌ها را تعویض یا تعداد جدیدی برگه به دفتر اضافه کنید. داشتن جلدی سخت و بزرگ‌تر نسبت به برگه باعث می‌شود تا به طور کامل از برگه‌ها محافظت شود.\nبه همین سبب به هیچ وجه نیازی نیست که نگران تا خوردگی برگه‌ها و آسیب رسیدن به آنها باشید. علاوه بر موارد گفته شده، امکان پرینت و کپی گرفتن بسیار آسان از برگه‌ها یکی دیگر از ویژگی‌ها و مزایای استفاده از دفترهای کلاسوری است.\nحالا که به انتهای این مطلب رسیدیم باید بررسی بشه که آیا این مطلب برای یافتن پاسخ کلاسور چیست؟ برای شما عزیزان ثمر بخش بوده است یا خیر. در صورتی که شما کاربران عزیز نظرات و پیشنهادات خود را برای ما ارسال کنید، مطمئناً در بهبود این مطلب و مطالب بعدی برای ما بسیار مفید خواهد بود.\nدر این مطلب سعی کردیم تا از تمامی جوانب به بررسی انواع کلاسور‌ها، تفاوت‌های کلاسور و دفتر کلاسوری و مزایا دفتر کلاسوری بپردازیم؛ امیدواریم که در این راه موفق بوده باشیم. از همراهی شما عزیزان تا انتهای این مطلب بسیار سپاس گزاریم.برای کسب اطلاعات بیشتر با کارشناسان فروشگاه قالکیده البرز در ارتباط باشید.


انتقاد شدید روحانی از کاهش مشارکت مردم در انتخابات - پایگاه خبری آرمان شرق | پایگاه خبری آرمان شرق\nانتقاد شدید روحانی از کاهش مشارکت مردم در انتخابات\nارمان شرق- بیخودی برای مشارکت کم مردم در انتخابات علت درست نکنیم، مشکلات اقتصادی دلیل اصلی کاهش مشارکت نبوده است. من‌درآوردی علت درست نکنیم که مردم زندگی‌شان سخت بود، برای همین نیا‌مدند رای بدهند. درد و رنج مردم سیستان و بلوچستان که سخت‌تر بود، در آنجا آمار بالاتر بود. در شهرهایی شرکت کمتر است که اتفاقا وضع معیشت و زندگی‌شان بهتر است. چرا در خارج از کشور کم شرکت کردند،آنجا هم زندگی‌شان بد بود؟ حرفی بزنیم که درست باشد و اساس داشته باشد\nحسن روحانی، در تحلیل دلایل کاهش مشارکت در انتخابات گفت که مشکلات اقتصادی دلیل اصلی کاهش مشارکت نبوده است. او چنین استدلال کرد که در استان سیستان و بلوچستان که محرومیت بیشتری در آن وجود دارد، مشارکت بالایی صورت گرفته اما مشارکت اتباع خارج از کشور که منطقا باید وضع اقتصادی بهتری داشته باشند، پایین بوده‌است.\nسید‌ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهوری منتخب روز گذشته برای دومین بار با حسن روحانی، رئیس‌جمهوری مستقر دیدار و گفت‌وگو کرد. اولین دیدار رئیسی و روحانی روز ۲۹خرداد پس از پیروزی او در انتخابات ریا‌ست‌جمهوری در محل قوه‌قضائیه صورت گرفته بود و روحانی برای تبریک پیروزی رئیسی در انتخابات به حوزه ریا‌ست قوه‌قضائیه رفته بود. روز گذشته اما ابراهیم رئیسی به دیدار حسن روحانی در پاستور رفت. اما پیش از این دیدار حسن روحانی، در جلسه هفتگی دولت انقلابی بودن را از یا‌د نبردن اهداف مهم عنوان کرد و گفت: نباید هدف‌های اصلی انقلاب، نظام و ایران را به خاطر انتخابات فدا کنیم و اهداف بلند باید سر جای خودش باقی بماند. به گزارش «ایرنا» وی با اشاره به انتخابات سیزدهمین دوره ریا‌ست‌جمهوری گفت: اصل انتخابات بسیا‌ر مهم و به یک مفهوم از ارکان نظام است. اگر گفتیم جمهوریت رکن بزرگ نظام است، جمهوریت بدون انتخابات حاصل نخواهد شد. امکان ندارد بگویید جمهوریت داریم؛ ولی در آن انتخابات نیست.روحانی اضافه کرد: جمهوریت یک پایه بسیا‌ر مهم در کنار اسلامیت است و تمام توان ما باید این باشد که این پایه‌ها را حفظ کنیم. این پایه‌ها متزلزل شود کل نظام ما متزلزل می‌شود. انقلاب ما و همه تلاش‌ها که شده، همه خون‌ها، زندان‌ها و مجاهدت‌ها برای این بود که اسلامیت و جمهوریت در ایران عزیز محفوظ بماند.\nاسلامیت شعاردادن نیست\nروحانی تاکید کرد: اسلامیت به این نیست که شعار دهیم و حرف بزنیم، قرآن بخوانیم و بگوییم ما مسلمان هستیم. آنچه اسلامیت، اخلاق و رفتار اسلامی است. در اخلاق و رفتار اسلامی، راستگویی، صداقت، احترام به شخصیت به مردم، حسن ظن به مردم داشتن، آبروی مردم را پایمال نکردن مهم و اساسی است. اگر اینها صدمه ببیند از اسلامیت چیزی باقی نمی‌ماند. اینکه شعار دهیم اسلامیت نمی‌شود. اسلامیت به معنی واقعیت کلمه در این کشور در همه بخش‌ها و ابعاد آن باید حاکم شود.\nرئیس‌جمهوری تاکید کرد: اما مساله جمهوریت کمی آسان‌تر از اسلامیت است. باید مردم را سهیم و شریک کرد. در جمهوریت اگر بتوانید ۵۰درصد مردم را سهیم کنید، این کار حداقلی است. اگر بتوانید ۷۰ درصد مردم را سهیم کنید، به نقطه قابل قبولی رسیدید؛ اما اگر توانستید ۹۰ درصد مردم را سهیم کنید، به نقطه اوج رسیده‌اید.\nروحانی گفت: در انتخابات و در جمهوریت باید فضا را باز کنیم. باید مردم را در آغوش بگیریم. طرد مردم که هنر نیست. ۳۰ تا ۵۰درصد جمعیت را که به تفکری علاقه دارند، حذف کنیم و بگوییم اینها نباشند این چه هنر و خدمتی به کشور می‌کند؟ اگر ۳۰درصد مردم را کنار زدیم، آیا به کشور و امنیت ملی و انسجام ملی خدمت کردیم؟ اینکه مردم نگران و ناراحت و اندوهگین شوند این خاصیتی برای ما دارد؟ اینکه اشکال کار از کجا است بحث دیگری است. وی گفت: اینکه در صندوقی نیم‌ساعت کسی معطل شود به‌دلیل آن کل انتخابات را زیر سوال ببریم؛ یعنی به خاطر یک دستمال بخواهیم قیصریه را به آتش بکشیم، عقل و انصاف کجا رفته است؟\nواکنش به کاهش مشارکت\nروحانی ادامه داد: بیخودی برای مشارکت کم مردم در انتخابات علت درست نکنیم، مشکلات اقتصادی دلیل اصلی کاهش مشارکت نبوده است. من‌درآوردی علت درست نکنیم که مردم زندگی‌شان سخت بود، برای همین نیا‌مدند رای بدهند. درد و رنج مردم سیستان و بلوچستان که سخت‌تر بود، در آنجا آمار بالاتر بود. در شهرهایی شرکت کمتر است که اتفاقا وضع معیشت و زندگی‌شان بهتر است. چرا در خارج از کشور کم شرکت کردند،آنجا هم زندگی‌شان بد بود؟ حرفی بزنیم که درست باشد و اساس داشته باشد. به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی ریا‌ست‌جمهوری، رئیس‌جمهور افزود: اینکه امروز غصه می‌خوریم چرا حضور مردم در انتخابات بیش از ۴۸ درصد نبوده است و اینکه مقام معظم رهبری با بیا‌ن صریح و مراجع تقلید همه را برای حضور در انتخابات دعوت می‌کنند به معنای آن است که صندوق آرا برای نظام مهم است.روحانی گفت: اگر در دوره‌ای حضور مردم مقداری کاهش یا‌فت، باید بررسی کنیم که علت آن چیست و این موضوع مشارکت ۴۸درصدی باید فقط یک‌بار در تاریخ کشور اتفاق بیفتد. می‌توان دلایل کاهش حضور مردم را به دقت مورد تحلیل و بررسی قرار داد.به گزارش «ایرنا» روحانی اظهار کرد: اگر مشکلی داشتیم باید آن را پیدا کنیم. از نظر من روشن است که مشکل چه بوده است. به هر حال محققان، دانشگاه‌ها، جامعه‌شناسان و سیا‌سیون فکر کنند و بگویند اگر این مشکل نبود، شرکت مردم به جای ۴۸درصد می‌شد ۵۸درصد و ۶۸درصد. روحانی اضافه کرد: اگر مشکلی وجود دارد باید آن را حل‌وفصل کنیم و نباید با صندوق قهر کنیم و مشکلات را برای انتخابات بعدی برطرف سازیم.\nبه گزارش «ایرنا» رئیس‌جمهوری گفت: الحمدلله انتخابات به پایا‌ن رسید و وزارت کشور نظر رسمی خود و آمار و ارقام را اعلام کرد. برادر بسیا‌ر خوب ما حجت‌الاسلام‌والمسلمین رئیسی به عنوان کسی که آرای لازم را کسب کردند، ۱۸ میلیون رای کسب کرد و رئیس‌جمهور منتخب مردم شد. روحانی افزود: همه باید کمک کنیم و فرقی هم نمی‌کند این دولت، دولت دوازدهم است یا فردا سیزدهم و چهاردهم است همه ما یک نظام و یک ملت هستیم و همه باید به هم کمک کنیم. روحانی افزود: ما در شرایط بسیا‌ر سخت و مشکلی کشور را اداره کردیم و معتقد هستم دولت سیزدهم شرایطش آسان‌تر خواهد بود، نه اینکه دولت سیزدهم مشکل ندارد. می‌گویم که چرا کار دولت سیزدهم آسان‌تر خواهد بود.\nبرجام چه نیشی به برخی زده است؟\nرئیس‌جمهوری یا‌دآور شد: همین‌طور می‌نشینند و حرف می‌زنند که دولت نگاهش به آسمان بود، بله نگاه ما به آسمان است، باز هم نگاه ما به آسمان است، نگاه ما به رحمت خداوند است، نگاه ما به آسمان است و به زمین هم نگاه می‌کنیم، نگاه ما به تلاش خود و کوشش ملت و به آسمان و رحمت خداوند است. روحانی گفت: شما می‌گویید به آسمان نگاه نکنید. ما از خدا می‌خواهیم، از ملت می‌خواهیم. این ملت در چارچوب فرامین الهی کار و تلاش می‌کنند. روحانی همچنین گفت: مدام می‌گویند پس چی شد؟ نگاه‌تان به برجام بوده، نمی‌دانم برجام چه نیشی به آنها زده است که نمی‌توانند آن را تحمل کنند. وی تصریح کرد: کشور را بدون نفت اداره کردیم. یک نفر نیا‌مد به دولت بگوید که خسته نباشید. برای اولین بار در طول این صد و خرده‌ای سال که نفت کشف شده است، کشور ایران را بدون نفت اداره کردید.\nگفت‌وگو با رئیسی درباره سیا‌ست خارجی\nرئیس‌جمهور با اشاره به اولین دیدارش با ابراهیم رئیسی پس ازپیروزی درانتخابات ریا‌ست‌جمهوری گفت: در آن جلسه درباره مسائل سیا‌ست خارجی، مسائل بین‌الملل، مسائل داخلی و مسائل اقتصادی در حدی که فرصت آن جلسه بود، بحث کردیم و آن جلسه را ما ادامه می‌دهیم. روحانی گفت: زمانی که رئیس‌جمهوری شدم دو تا سه نفر از وزیران من عضو ستاد رقیب بودند. می‌خواستم دعوت کنم، گفتند که آنها در ستاد رقیب بودند که گفتم باشد تشخیص داده آنجا بهتر است، مشکلی ندارد. از آنها دعوت کردم و الان در دولت من وزیر هستند. افرادی بودند که در دوران فعالیت انتخاباتی لااقل کمک من نبودند من آنها را دعوت کردم. این حرف‌ها یعنی چه؟ ما همه در یک کشوریم و همه هدف واحد داریم.\nعلیرضا  ۳ تیر ۱۴۰۰ در ۱:۴۸ ب٫ظ\nباسلا؛آقای روحانی ادعای صادق بودن دارد؟درخیالات باطلش یقین داردکه حق بااوست؟خیلی مدعی مومن بودن وارادت به خدادارد؟!پس آن ویدئویی که درجمع همشهری هایش حضرت جبرائیل،مکائیل وفرشتگان دیگرونعوذ بالله خداوندرابه تمسخرمیگیردکه مابه هیچکس باج نمیدهیم!حتی به نکیرومنکرو…وحتی خداوند!!میگویدکه ازهمین شیوه ذاتی مان هم درکذاکرات اسفاده نمودیم ،تااینجاکه معلوم شدطبق گفته های خودش اصلاًایمان به خداوندوفرشتگان،زمان مرگ وروزقیامت و..نداردوبه هیچکس حپاسخگونیست!آنوقت شمامیخواهیدبه مردم پاسخگوباشد؟!به رهبری ونظام جواب پس دهد؟!تمام دروغها،نفاقها،تهمتها و…واقدامات وعملکردافتضاحشان دراین ۸سال رابرعهده گیرند؟!کمرمردم زیربارمعیشت سخت و…شکستند،کارخانجات بزرگ وکوچک همه تعطیل شد،اقتصادایران رابه ویرانی وارزش پول ملی رابه زیرمنفی درصدرساندندو…وآنوقت میخواهدهمه رابرگردن نظام ومردم ورهبری بیاندازدوساکنین سیستان وبلوچستان و…که هموطنان اهل سنت هستندوطبق خواست سران دین وقومیتی شان باحضورگسترده به آقای رئیسی رای دادندرامیخواهددرسبدخودش بریزدو…که هرنیرنگی بکارمیبردومیبرندتماماًشگردوشیوه خاص اصلاح طلبان حرامخوروبی دین است که برای حفظ قدرت وزندگی دنیاحتی خداوندوفرشتگان راهم مسخره میکندکه بگویدحساب کاردستتان باشدمااینکاره ایم!که البته شرح حال چنین روحانی نماهای متظاهربه لباس دین وپیروانشان بطورمفصل توسط خالق یکتا،تفسیروتوضیح داده شده واین ملت ایران هستندکه بایدباهوشیاری تمام این چندروزباقی مانده تازمان آقای رئیسی راباحوس جمع درحفظ وحدت ویکپارچگی،همدلی وهمصدایی درحمایت ازخود،رهبری ونظام ،حفظ ومدیریت نمایندوگرنه اینهابارای دادن وآمدن پای صندوقها،که به هیچ وجه تصورشان هم نمیکردند،زخمی شده اندوتمام توانشان رابرای ایجادفتنه ونفاق وبه آشوب کشاندن جامعه بکارگرفته اندتانقشهای شومشان راعملی ومملکت وجایگاه رهبری راتصاحب نمایندواین برهیچ ایرانی هوشیار،پوشیده نیست،بایدازخداوندتمنا ودعاکنیم تاایران،دین ومردمش رابه سلامت حفظ نماید،انشاء الله؛باتشکر


موهایی به زیبایی طبیعت … - محصولات حیات\nموهایی به زیبایی طبیعت …\nبا اسطوخودوس چقدر آشنا هستید؟ اینجا می‌خواهیم از خواصش برای موها بگوییم و اینکه چطور می‌توانید با کمک عصاره و روغن آن، رشد موهایتان را بهبود دهید. خوشه‌هایی گندم‌گون اما بنفش با عطری که تا آسمان‌ها پروازت می‌دهد …. نه فقط به درد سرماخوردگی، کاهش فشار خون، درمان سردرد، کاهش استرس و ایجاد آرامش می‌خورد که این گیاه زیبا و فرآورده‌های خوش‌عطرش مثل روغن، عصاره و چای یا دمنوش برای تقویت موها هم استفاده می‌شود.\nاسطوخودوس، همان لاوندر (Lavender) خارجی‌هاست (!) که با گل‌های ریز و بنفش‌رنگش، جان می‌دهد برای تهیه یک لوسیون طبیعی که بتوانید هر روز از آن برای شست‌و‌شوی موهای‌تان استفاده کنید و همزمان هم شوره سر را از بین ببرید، هم به رشد بیشتر و حجیم شدن موهای‌تان کمک کنید. روغن اسطوخودوس بی‌خطر‌ترین و ملایم‌ترین روغن گیاهی برای پوست و موی شماست. این روغن هیچ عارضه جانبی ندارد و برای درمان مشکلات مو‌ها از جمله ریزش موها استفاده می‌شود.\nتحقیقات دانشمندان ثابت کرده که ماساژ دادن روغن اسطوخودوس بر روی پوست سر، به کاهش ریزش مو و همچنین رشد موها کمک می‌کند. پس آستین‌ها را بالا بزنید و این ماسک پرخاصیت را تهیه کنید که آماده شدنش یک ماه زمان لازم دارد! بله! لطفا صبور باشید!\nبرای تهیه این ماسک مو، یک فنجان عصاره اسطوخودوس را با مقدار مساوی روغن زیتون فوق بکر (خالص و فرآوری نشده)، مخلوط کرده و آن را به مدت ۳ تا ۴ هفته در محیط تاریک و سرد بگذارید. می‌توانید از یک بطری تیره‌رنگ استفاده کنید یا اگر بطری تیره رنگ دم دست‌تان نیست، دور بطری را با فویل، خوب بپیچید تا نور به آن نرسد. بعد آن را در طبقه پایین یخچال گذاشته و اجازه دهید ۳ تا ۴ هفته در همین شرایط باقی بماند.\nاز این لوسیون می‌توانید هر شب برای ماساژ موهای‌تان استفاده کنید. آن را به آرامی روی پوست و ساقه موها ماساژ دهید و فراموش نکنید که از کلاه حمام یکبار مصرف برای محافظت از موها و پیشگیری از چرب شدن بالش کمک بگیرید. صبح روز بعد که از خواب بیدار شدید، موهایتان را با یک شامپو ملایم روزانه گیاهی بشویید. با استفاده از این لوسیون نه تنها باکتری‌ها و شوره از پوست سر پاک می‌شود که موهایتان به مرور ضخیم‌تر و پرحجم می‌شوند.


بهترین مراکز خرید قشم کدامند؟ | | مرکز مشاوره سفر اصفهان تور\nارسال شده توسط: اصفهان تور/\t590 0\nدرست است که جاذبه های گردشگری جزیره ی زیبای قشم کم نیستند اما خرید نیز یکی از علل سفر به هر شهری است و جزیره ی قشم هم از آن مستثنی نیست . در جزیره ی قشم مراکز خرید زیادی برای همه ی سلیقه ها وجود دارد، اما کدام یک از مراکز خرید قشم بهتر هستند و از هرکدام بهتر است چه چیزی بخریم؟ در این مقاله ی خواندنی اصفهان تور قصد داریم شما را با این مراکز خرید آشنا کنیم .\nاز آنجا که مرکز خرید ستاره امکانات تفریحی زیادی همچون سالن بیلیارد، بازی‌های کامیوتری، موزه حیوانات تاکسیدرمی شده دارد، هم برای خرید خوب است و هم تفریح. این مرکز، مرکز خرید بزرگی است و نمایندگی‌های زیادی از لوازم خانگی معتبری مثل سامسونگ، ال جی، سونی، تفال و فیلیپس گرفته تا لوازم بهداشتی و آرایشی‌ای مثل آرکانسیل، نیوا، کلیون در آن گرد هم آمده. بنا به توصیه‌های مسافران همیشگی قشم اگر عطر و اودکلن با قیمت مناسب بخواهید، مرکز خرید ستاره انتخاب خوبی است و از طرفی لوازم برقی و خانگی را هم می‌توان از این مرکز خرید فقط اینکه باید از اصل یا تقلبی بودن آن مطمئن شد.\nآدرس بازار ستاره قشم : خیابان ولی عصر\nبندر درگهان، بندری نزدیک قشم است و همه جور لباس ارزانی را می‌شود از آنجا خرید. جایی که جان می‌دهد برای خرید لباس‌های بومی و شلوارهای زری دوزی و پارچه، اما درگهان به غیر از بازارش مراکز خرید زیادی هم دارد و بین آنها مرکز خرید دو دلفین به نظر مسافران قشم از بقیه بهتر است. قشم به دلفین‌هایش معروف است و درست مثل همان دلفین‌ها، مرکز خرید دو دلفین هم از جذابیت‌های جزیره به شمار می‌رود. در این مرکز خرید انواع و اقسام برندها را می‌شود پیدا کرد. از محصولات آرایشی وعینک گرفته تا لوازم خانگی، اسباب بازی، سیسمونی، ساعت و برندهای معتبر لباس و لوازم ورزشی. باید بگوییم که اگر قصد خرید لوازم آرایشی دارید در اینجا اجناس با کیفیت تری نصیب‌تان می‌شود و روی اصل بودن آن بیشتر می‌توان حساب کرد. همچنین در دو دلفین می‌شود انواع و اقسام گل و گیاهان بومی را پیدا کرد.\nآدرس دو دلفین درگهان : قشم، درگهان، مجتمع دو دلفین\nشما می توانید تورهای جزیره زیبای قشم از مبدا اصفهان را به صورت زمینی ، هوایی و ریلی از آژانس مسافرتی طلوع سفریاد تهیه فرمایید.\nتلفن دفتر : ۰۳۱۳۲۳۵۲۶۷۳\nهمراه (کانتر قشم) : ۰۹۳۹۱۲۵۰۲۲۲۱\nاز کجای قشم خرید کنیماصفهان تورتور قشمطلوع سفریادمراکز خرید قشم