عربستان جواز صعود گرفت\nکد خبر: 799213\nتاریخ خبر: ۱۳۹۷/۱۰/۲۲ ۲۱:۲۴:۱۱\nتیم ملی فوتبال عربستان صعودش را به مرحله حذفی جام ملت های آسیا قطعی کرد.\nبه گزارش گروه ورزشی خبرگزاری برنا، در ادامه رقابت های جام ملت های آسیا، امشب عربستان در ورزشگاه مکتوم بن راشد دبی به دیدار لبنان رفت. شاگردان پیتسی که در بازی نخست خود با ۴ گل کره شمالی را شکست داده بودند، در دقیقه ۱۲ به گل رسیدند. فهد الموالد موفق شد با شوت روپای خود به زیبایی دروازه لبنان را باز کند و تیمش را پیش بیاندازد. در ادامه با جلو کشیدن لبنان بار دیگر موالد می‌توانست گل دیگری به ثمر برساند ولی این بار شانس با او یار نبود تا نیمه نخست با برتری یک بر صفر عربستان به پایان برسد.\nدر نیمه دوم سعودی ها به میدان داری پرداختند تا اینکه در دقیقه ۶۷ ارسال موالد در دهانه دروازه به حسین المقهوی رسید تا این بازیکن گل دوم تیمش را نیز به ثمر برساند و این دیدار در نهایت با برتری دو گله عربستان به پایان رسید. در دیگر دیدار این گروه فردا یکشنبه قطر با کره شمالی دیدار خواهد کرد.\nجام ملت های آسیا دبی عربستان فوتبال ملت های آسیا\nزمان بازی‌های تیم ملی فوتبال ایران مشخص شد


کد خبر : 84964 تاریخ : ۱۳۹۷ دوشنبه ۲۲ مرداد - 18:58\nهمسر شهيد قاسم رضايي از وضعيت نامعلوم شوهرش مي‌گويد سرنوشت تلخ يك جانباز دفاع مقدس! چرا باید یک ایرانی جانباز، کسی که به کشورش این همه خدمت کرده، دچار چنین سرنوشت تلخی شود...\nقانون- درست یک‌سال پیش بود. برای تفریح به پارکی در تهران رفته بودند که قاسم ناپدید شد. پدر خانواده رفت و دیگر هرگز بازنگشت. مرد جانبازی که به خاطر بیماری اعصاب و روان نتوانست راه خانه‌اش را پیدا کند. در پارک افسریه ناپدید شد و سر از افغانستان درآورد.\nفقط به خاطر ظاهرش او را با یک مرد افغانستانی اشتباه گرفتند. از تهران به افغانستان منتقل شد و میان چندین مرد افغان در روستایی دور افتاده در افغانستان رها شد. اما سرنوشت تلخ قاسم به این‌جا ختم نشد. مرد ٥١ ساله در آن روستای غریب، به خاطر گرسنگی و سرمای زیاد غریبانه جان باخت.\nزندگی‌اش برای همیشه تمام شد بی‌آن‌که بداند خانواده‌اش همه جا را به دنبال او زیر پا گذاشته‌اند. پسر قاسم، وقتی برای پیدا کردن پدرش راهی افغانستان شد، بعد از شنیدن خبر مرگ دردناک پدر بیمارش، حال و روز بدی پیدا کرد. یک‌سال تمام جست‌وجو کرده بودند و حالا باید برای رسیدن جنازه پدر به دستشان دعا کنند.\nجسدی که در میان ٥٠ مرده ناشناس دفن شده و هیچ‌کس نمی‌داند کدام جسد متعلق به قاسم است. این مرد ایرانی جانباز در روستایی دورافتاده، غریبانه خاک شده و حتی حالا خانواده‌اش نمی‌توانند جسد او را هم ببینند. قاسم مظلومانه در سرمای یک روستای غریب جان باخت و یک‌سال جست‌وجوی همسر و فرزندانش بی‌نتیجه ماند.\nحالا خانواده‌اش از کسانی که او را به افغانستان فرستادند، شکایت دارند و تنها خواسته‌شان برگرداندن جسد قاسم به کشورش است. همسر قاسم رضایی در گفت‌وگو با «شهروند» ماجرای یک‌سال غم‌انگیز زندگی‌شان را روایت کرد:


خانه / دستگاه ضبط تصویر / داهوا / ان وی آر 16 کانال داهوا مدل NVR5216-16P-4KS2\nان وی آر 16 کانال داهوا مدل NVR5216-16P-4KS2\nکیفیت دوربین های قابل پشتیبانی تا 4K\nدارای 16 کانال جهت اتصال 16 دوربین تحت شبکه\nقابلیت پشتیبانی از دو عدد هارد تا حد اکثر ظرفیت 8 ترابایت\nدارای درگاه های ورودی و خروجی صدا\nان وی آر 16 کانال داهوا مدل NVR5216-16P-4KS2 عدد\nدسته: داهوا, دستگاه ضبط تصویر برچسب: خرید ان وی آر 16 کانال, خرید ان وی آر داهوا, فروش ان وی آر 16 کانال, فروش ان وی آر داهوا, قیمت ان وی آر 16 کانال, قیمت ان وی آر 16 کانال داهوا, قیمت ان وی آر داهوا\nان وی آر 16 کانال داهوا مدل NVR5216-16P-4KS2 برای اجرای پکیج های 16 عددی تحت شبکه بهترین انتخاب است. دستگاه رکوردر تصویر دوربین مداربسته آی پی تنها می تواند دوربین های تحت شبکه داهوا و سایر برند ها را ساپورت کند. این دستگاه NVR قابلیت ساپورت دوربین های مداربسته با کیفیت حد اکثر 4K را دارد. همچنین این دستگاه ان وی آر قابلیت پشتیبانی از دو عدد هارد HDD با رابط SATA3 و میزان ظرفیت 8 ترابایت را داشته و مجهز به دو خروجی تصویر HDMI و VGA می باشد و فشرده سازی ضبط آن با کدک H.265/H.264/MJPEG/MPEG4 نیز صورت می گیرد. لازم به ذکر است تفاوت بارز این دستگاه ان وی آر با دستگاه ان وی آر 16 کانال داهوا مدل NVR5216-4KS2 در وجود 16 عدد درگاه POE می باشد.\nکیفیت دوربین های قابل پشتیبانی:\n2 عدد هارد HDD با رابط SATA3\nحداکثر ظرفیت هارد دیسک:\nنوع فشرده سازی ضبط:\nپشتیبانی از رزولوشن ویدئویی:\n12 ولت از نوع DC با جریان 4 آمپر\nکمتر از 9.5 وات\nحداکثر 320 مگابیت در ثانیه\nEthernet، 1 Rear USB3.0، 1 Front USB2.0، 1x RS232، 1xRS485\n1x RJ-45 Port (10/100/1000Mbps)


غریب آشنا: راز یک نگاه\niran-emrooz.net | Fri, 13.05.2022, 11:21\nاشاره: اين مقاله را در بهار سال ٢٠٢٠ و به درخواست ناشری در لندن نوشتم. ناشر می‌خواست مجموعه مقالاتی درباره گوگوش به مناسبت تولد هفتادسالگی او منتشر كند. ناشر بر سر قول خود نماند و كتاب هرگز منتشر نشد، اما من به قول خود عمل كردم و آن مقاله را نوشتم و نزدم مانده بود تا اكنون و اينجا.\nمطمئن نیستم، ولی گمان می‌کنم در منزل خاله‌ام جمع شده‌ایم. خانۀ خاله پوری مثل همیشه پر از مهمان است. بخشی خانواده‌اند و بخشی دوستان. من هم که همیشه در همۀ مهمانی‌های او حضور دارم. همهمۀ گفت‌وگوهای دونفری و چندنفری و سروصدای به هم خوردن قاشق و چنگال و ظرف و ظروف در هم پیچیده است. ته سالن هم تلویزیون با صدای خاموش دارد کار خودش را می‌کند. برنامه‌های تلویزیونی می‌آیند و می‌روند بی‌آن که توجهی را جلب کنند. شاید، گه‌گاه، کسی میان حرف خودش یا دیگران، نگاهی به صفحۀ آن بیندازد. همین! که نوبت به برنامۀ رنگارنگ می‌رسد. برنامه‌ای است «واریته»وار، خاص نوعی موسیقی که به موسیقی«پاپ» معروف شده. برنامه‌ای مقبول طبعِ جوان و پیر، با موسیقی‌ای مناسب برای رقص‌های غربی بر ریتم‌های گوناگون خارجی و با شعرهای نوگرایی که رفته رفته کفۀ کلمات شکسته و زبان محاوره‌ای آن‌ها چرب‌تر می‌شود، و با شرکت خوانندگان پاپ و نیمه سنتی روز، از زن و مرد. پوران و هایده و مهستی و حمیرا و ویگن و عارف و ستار و سُلی و ابی و داریوش و رامش و نارملا و مرجان و گیتی و بقیه... خواننده‌ها یکی یکی می‌آیند و می‌خوانند و می‌روند و نصیب‌شان از جمع این مجلس همان نگاه کوتاه است. به ناگاه وضعیت عوض می‌شود. یک نفر به سوی تلویزیون می‌جهد و پیچ صدای آن را می‌چرخاند. به یک آن سکوت بر سالن حکم‌فرما می‌شود.\nگوگوش آمده است.\nبه گمانم با تصنیف «من آمده‌ام». با موهای بسیار کوتاه و حرکات ریتمیک و ظریف و نرم رقص مانند دست و گردن و بدن. و با نگاه و خنده‌ای در اوج ملاحت و جذابیت و اغواگری زنانه و در عین حال شرم‌آگین و معصومانه. با ادا و اطواری لوند و عشوه‌گر اما نه بازاری و مبتذل. حالا همه ساکت‌اند و چشم‌ها به تلویزیون دوخته است. گوگوش با صدا و نگاه و حرکات چهره‌اش حس موسیقی و کلام شعر را چنان مستقیم و کامل از طریق چشم دوربین به چشم بیننده منتقل می‌کند که شخص خود را تنها مخاطب او تصور می‌کند، انگار گوگوش دارد برای او می‌خواند، و این گونه است که تماشاگر به تسخیر او درمی‌آید. نگاهم را از تلویزیون برمی‌دارم و به جمع می‌اندازم. همه با دهانی نیم‌باز و لبخندی ماسیده بر لب، مسحور و مجذوب به پرده زل زده‌اند. انگار جادو شده‌اند. گوگوش دارد می‌خواند. نمی‌خواند، می‌رقصد. نمی‌رقصد، بازی می‌کند. بازی نمی‌کند، نمایش می‌دهد. یک تن نیست، یک مجموعه است. یک فرد نیست، یک نهاد است. کسی می‌گوید: «موهاش رو چرا این‌قدر کوتاه کرده؟» دیگری می‌گوید: «ولی چه قدر به‌اش می‌آد.» و صدایی مسن‌تر تصریح می‌کند: «هرکاری می‌کنه به‌اش می‌آد.»\nاز فردا مدل موی گوگوشی مد می‌شود. \nچه آنها که نظر می‌دهند و چه آنها که ساکت‌اند، چشم و گوش‌شان را با مهری درونی به او سپرده‌اند. نظیر مهری که خود من به او دارم. مهری که همۀ ما تماشاگران به او داریم. عاطفه‌ای منحصر به فرد که فقط معطوف به اوست. مجموعه‌ای از محبت و مجذوبیت، تحسین و ترحم. \nگفتن از کدام گوگوش؟\nوقتی برای نوشتن این مطلب به گوگوش فکر می‌کنم، میان دو احساس سرگردان می‌شوم. دو احساس برای دو واقعیت. واقعیت دو گوگوش. دو گوگوش در دو زمان و مکان متفاوت. و در دو قالب و رفتار و شخصیت متفاوت: یکی گوگوشی است که پیش از انقلاب و در ایران می‌شناختم، که دیگر نیست، اما هنوز به همان‌گونه در یاد و ذهن من است؛ و یکی گوگوشی است که پس از انقلاب و در خارج از ایران دیده‌ام، که خاطره‌ای از او با این فرم و محتوا ندارم. هم نمی‌شناسمش. و هم...چرا خود گوگوش است. میشناسمش.\nواقعیت آن است که من تا به حال هیچ‌یک از این دو گوگوش را از نزدیک ندیده‌ام و در هیچ یک از کنسرت‌های زندۀ این دو شرکت نکرده‌ام. اما چرا وقتی به گوگوش فکر می‌کنم ذهنم متوجه دو انسان جداگانه می‌شود؟ نکند آن‌چه از نام گوگوش به ذهنم می‌آید گوگوشی باشد که کاری با واقعیت هیچ‌یک از این دو ندارد؟ گوگوشی باشد که من در ذهن خود از او ساخته‌ام؟ و شاید آن‌چه در اینجا می‌نویسم دربارۀ همین گوگوش است.\nبرای نوشتن دربارۀ این گوگوش، باید دو گوگوش را از هم تفکیک کنم. کاری که درمورد خودم و همۀ هم‌نسلانم هم صدق میکند همۀ ما آدم‌های دوپاره و تقسیم شده به دو دوران از هم گسستۀ «پیش‌ازانقلاب» و «پس‌ازانقلاب» تا شاید بتوانم به حلقۀ رابطی دست یابم که این دوگانگی را یگانه کند و این دو پارگی را به هم برساند و این قهر درونی راهی به آشتی بجوید. قصدم از این نوشته نه تحلیل و تفسیر جایگاه هنری گوگوش در عرصۀ موسیقی و نمایش در ایران است و نه ارزش گذاری بر آن، بیشتر می‌خواهم این گوگوش امروز را، و از طریق آن، شاید، خود امروزی‌ام را بشناسم.\nاین روزها وقتی در اینترنت گوگوش را به‌ویژه برای نوشتن این مطلب در حال اجرای کنسرت بر صحنه‌های باشکوه و سالن‌های پرتماشاگر در آمریکا و اروپا و دوبی می‌بینم، دچار نوعی زمان پریشی می‌شوم. این خانم نسبتاً جاافتاده و اندکی فربه، اما متناسب، که حرکاتش بر صحنه با وقار و کندی انجام می‌شود و از آن چستی و چالاکی قدیم اثری ندارد، و دوربین‌ها در زاویۀ نیم‌رخ، شانه‌های او را اندکی افتاده و پشتش را اندکی خمیده نشان می‌دهند که اگر نه نشانۀ پوکی استخوان، که شاید به دلیل تغییرات ناشی از گذر عمر باشد با آن چهرۀ شیرین و گونه‌های پُر شده و اندام تاحدی فربه و دست‌کاری شده اما متناسب و زنانه، تنها نشان دوری از آن گوگوش شاد و شیطان و ظریف اندام با بدنی نازک و دخترانه دارد که تا پیش از انقلاب بر تلویزیون می‌دیدم. اما هنوز دو نشانه هست که از آنها می‌توانم گوگوش آشنایم را در این خانم بازشناسم. صدایش، که همان صداست. گیرم بم‌تر و گرفته‌تر اما با همان حس و حال و همان قدرت و شیوۀ اجرا، که «تنها صداست که می‌ماند». و دیگری چشم‌هایش، و مهم‌تر از آن، نگاهش، و درست‌تر بگویم، غمی که در نگاه اوست، غمی آشنا، همان غم دیرین که حتی وقتی در پنج سالگی می‌خندید، و هنوز وقتی در هفتاد سالگی می‌خندد، حتی وقتی تصنیف‌های شاد می‌خواند و با آن‌ها می‌رقصید، و هنوز وقتی ترانه‌های شاد می‌خوانَد و حالتی از رقص به خود می‌گیرد، وقتی روی صحنه کودک شیرین و شیطان و بلایی بود که دل‌ها را، هم مجذوب خود می‌کرد، و هم به درد می‌آورد، از چشمانش جدا نمی‌شد و هنوز جدا نشده است. \nاز گوگوشی که می‌شناسم\nبرای من و هم سن‌وسالان من، که تقریباً هم سن‌وسال گوگوش بودیم، گوگوش انگار جزو خانواده بود.\nآن وقت‌ها قوم و خویش‌ها و دوستان و آشنایان سرزده و بی‌خبر قبلی به خانه‌های هم می‌رفتند و مقدم‌شان همواره خیر و قدم‌شان خوش بود. گوگوش قطعاً فامیل ما بود. که اگر نبود چگونه بی‌دعوت به خانه‌های ما می‌آمد و همۀ خانواده، از شیخ و شاب و مستخدم و ارباب مشتاقانه پذیرایش بودیم؟ نه فقط فامیل ما، که هم‌سن‌وسال ما هم بود. با هم بزرگ می‌شدیم. گیرم در دو دنیای مختلف. ما در دنیای خانواده و مدرسه و او در دنیای کسب‌وکار نمایش. در دورترین خاطراتی که از کودکی‌ام به یاد می‌آورم، گوگوش را به صورت دخترکی چهار، پنج ساله می‌یابم.\nما گوگوش را اول با صدایش شناختیم، که از رادیو پخش می‌شد و سپس با عکس و تفصیلاتش آشنا شدیم، که در مجلات و هفته‌نامه‌های آن روزگار چون سپیدوسیاه و تهران‌مصور و غیره منتشر می‌شد، و دست آخر مجموعۀ او را با شکل و شمایل زنده دیدیم، بر پردۀ سینما و بعد در شوهای تلویزیونی. دختر کوچولوی خوشگل خوش ادای شاد و شیطانی بود که می‌خواند و می‌رقصید و تقلید همۀ صداها و زبان‌ها را با ادا و اطوار درمی‌آورد و آوازهای معروف‌ترین خوانندگان زن و حتی مرد آن دوران را می‌خواند یا بهتر بگویم تقلید می‌کرد. از دلکش و پوران گرفته تا بانو مهوشِ «از هند آمده» و بانو شهپرِ «کی تو رو قشنگت کرده». تازه دو ساله بود که به اجرای شوهای زنده پرداخت. که در آن‌ها روی بند راه می‌رفت و همراه پدرش عملیات محیرالعقول و خطرناک آکروباسی را زنده و بی‌رعایت هیچ احتیاط امنیتی انجام می‌داد. نفس در سینۀ بیننده حبس می‌شد وقتی پدرش او را روی صندلی لهستانی می‌نشاند و پایۀ صندلی او را روی پایۀ صندلی دیگر می‌گذاشت و صندلی زیرین را بلند می‌کرد و روی چانه می‌گذاشت و دخترک با ژست هنرپیشگان زن جاافتاده، پا روی پای دیگر انداخته، بی‌حرکت می‌نشست و با لبخندی از سر غفلت به مردم نگاه می‌کرد. و کدام دلی بود که نلرزد و شور نزند که مبادا بچه از آن بالا تکانی بخورد (که خوب بچه است دیگر) و تعادل به هم بخورد و بچه به زمین بیفتد. که یک بار هم افتاد و پدر، صابر آتشین، بچه را در هوا گرفت. در واقع موهای دم اسبی بلند بچه را گرفت و این گونه او را از خطر نجات داد(۱). گوگوش از همان زمان با پدرش در تهران و شهرستان‌ها، در عروسی‌ها و جشن‌ها، و در باشگاه‌های درجه سوم و چهارم، برای کارمندان و کارگران اداره‌ها و مؤسسات برنامه اجرا می‌کرد. می‌رقصید و می‌خواند و در تئاترهای لاله‌زاری بازی می‌کرد. بزرگ‌تر که شد، از هفت، هشت سالگی، در سینما هم ظاهر شد.\nباید اذعان کنم که گوگوش هرگز هنرمند محبوبم نبوده است. هرگز برای دیدن برنامه‌هایش به کاباره‌ای نرفتم، فیلم‌هایش از نوع سینمای تجارتی بود که در زمرۀ سینمای مورد علاقۀ من نبود، و موسیقی‌اش از نوعی نبود که بخواهم در خلوت و خانه، یا در حین راندن که برایم بهترین زمان برای شنیدن موسیقی است، به آن گوش بدهم. موسیقی محبوب ایرانی من، از همان کودکی، از نوع موسیقی سنتی ایرانی بود که در برنامه‌ها‌ی گل‌های پیرنیا، و ادامۀ آن در گلچین هفته و گل‌های تازۀ سایه از رادیو می‌شنیدم. زنان خوانندۀ محبوبم نیز همان خوانندگان زن در برنامه‌های گل‌ها بودند. مرضیه خوانندۀ محبوبم بود و بارها او را در مجالس خانوادگی دیده بودم، و سپس دلکش و پوران و الهه، که آن‌ها را در عروسی‌ها، و البته در سینما نیز، می‌دیدیم. آن‌ها به نسل قبل از ما تعلق داشتند.\nاز خوانندگان نسل خودم، یکی سیما بینا بود که در برنامۀ کودک رادیو تصنیف‌های کودکانه یا محلی می‌خواند؛ عهدیه بود که صدای دلنشینی داشت و تلفظ شین‌اش به قول معروف شش نقطه بود. او هم در برنامۀ کودک می‌خواند و بزرگ که شد در گل‌ها برنامه اجرا کرد و سپس در سینمای معروف به «فیلم‌فارسی» به جای بازیگران زن چون فروزان و دیگران تصنیف و آواز خواند؛ بهشته بود که صدای دل‌انگیزی داشت؛ آلیس و بلا الوندی، دختران نیکول الوندی؛ و البته حمید عبادی و فرهاد سوادکوهی و عده‌ای دیگر. در میان خوانندگان برنامۀ کودک، که کودکی من با آن هم‌عنان پیش می‌رفت، سیما بینا و بعد از او بهشته و عهدیه را دوست داشتم، صدای آلیس و بلا با شعرهای کودکانۀ ترانه‌هایشان جذابیتی برایم نداشت. اما جز این کودکان هنرمند، کودک دیگری هم بود که شیوه و روش دیگری داشت. سبک زندگی‌اش نه با هیچ‌یک از خوانندگان «برنامۀ کودک»ی می‌خواند، و نه با ما کودکان شنوندۀ آن برنامه. او را از راه عکس و تفصیلاتش که در مجلات آن روزگار چاپ می‌شد، می‌شناختم. کودکی که می‌خواند، می‌رقصید، در فیلم و تئاتر بازی می‌کرد. ترانه‌های خوانندگان معروف را، بی‌توجه به سبک و جایگاه موسیقی آنان، تقلید و اجرا می‌کرد. و در حین اجرا، از همان کودکی، اجزای بدن نازک و چهرۀ زیبا و حرکات صورت و چشم و ترکیب عجیب لبخند و نگاه غمگین‌اش، با ریتم موسیقی و حس کلماتی که می‌خواند، در‌هارمونی بود. \nگوگوش؛ کودک کار\nگوگوش را می‌توان، و باید، کودک کار شمرد. از همان دو سالگی که برنامه‌هایش با پدرش همراه با عملیات آکروباسی آغاز شد برای جلب مشتری و کسب درآمد مورد استفاده یا بهره‌برداری تجاری توسط پدر قرار گرفت. امری که میل و ارادۀ کودک در آن دخیل نبود. او به عنوان فرزند در تملک و اختیار پدر بود. شرع و قانون هردو این قدرت و اختیار را به پدر داده بودند. چیزی به نام حقوق کودک وجود نداشت. نگاه پدر به دخترک نگاه پدر به فرزند به مثابه موجود انسانی نبود، دخترک برایش ابزار یا شیء یا عروسکی بود در خدمت برآوردن رویاهای تحقق نیافتۀ او برای کسب شهرت و ثروت. شومن درجه سه و گمنامی که برای رونق دادن به کار و کسب و درآمد بیشتر بی‌محابا و مروت از دوسالگی بچه را روی صحنه برد و از او کار بی‌مزد کشید. مادر بچه در همان دو سالگی از پدر، و از دخترک دوساله و پسرک یک ساله‌اش جدا شده بود و چیزی نگذشت که دختر کوچک، بی‌بهره از مهر مادر، تجربۀ زندگی با «زن‌پدر» را نیز به تجربه‌های زودهنگام و رنج‌آلود زندگی خود افزود. زن‌پدری با همان خصوصیت‌های نمادین و معروف «زن‌پدر»، که مانند پدر او را استثمار می‌کرد. اما اگر استثمار و استبداد مرد پدر مالک ( که کودک خسته و مست خواب را شبانه با سنگ دلی بیدار می‌کرد تا برای اجرای برنامه به روی صحنه ببرد) احتمالاً با کشیدن دست محبتی بر سر کودک توام بود، و کودک در برابر تسلیم به خواست ستم‌گرانۀ پدر، تشویق تماشاگران و رضایت پدر را به دست می‌آورد، اما استثمار و استبداد زن پدر، که دختربچه را به نگهداری از برادر ناتنی کوچکش و انجام کارهای خانه وامی‌داشت، با کتک و ترس و آزار (۲) همراه بود. تازه، در محیط بستۀ خانه، تماشاگر و تحسین کننده‌ای هم نبود که شاهد و ستایش‌گر خدمات او به این زن نامادری مالک باشد.\nنگاه ابزاری و مالکانه به دخترک تا حدی بود که او را حتی به مدرسه نیز نفرستادند. زیرا از کار دخترک بود که خرج خانواده می‌گذشت. یک سال از سن مدرسه رفتن دخترک گذشته بود و کسی به فکر تحصیل او نبود. می‌دانیم در کشورهایی که از قوانین حامی حقوق کودک برخوردارند، کارکشیدن از کودکان و به مدرسه نفرستادن آنان عملی غیرقانونی و مجرمانه است و حتی از خانوادۀ بچه سلب صلاحیت می‌شود و تربیت او به مرجعی دیگر سپرده می‌شود. اما در ایران آن زمان (و تا همین زمان)، در غیاب چنین قوانین و چنین ذهنیتی، حتی جان کودک تحت سلطه و ارادۀ مرد پدر مالک بود (و هست) تا چه رسد به کار و تحصیل. مدرسه رفتن دخترک البته مایۀ نارضایتی پدر و زن پدر هر دو بود. که هم او را از اجرای برنامه با پدر و پول درآوردن باز می‌داشت، و هم وقتی برای انجام وظایف بچه‌داری و خانه‌داری برای نامادری نمی‌گذاشت. سرانجام به اصرار و یادآوری یکی از اقوام بود که پدر، بچه را که یک سال از سن مدرسه رفتنش گذشته بود، به مدرسه گذاشت. نمی‌دانم در مدرسه شاگرد موفقی بوده یا در میان همکلاسی‌هایش دوستانی داشته یا خیر. اما بی‌شک کودکی بسیار باهوش، بالاتر از هوش معمولی، و بسی متفاوت با هم‌کلاسی‌هایش بوده است که شاید همین نمی‌گذاشته او بچۀ مدرسه‌روی معمولی به شمار آید. تجربه‌هایی که دخترک در نخستین سال‌های عمر از کار و زحمت و رنج داشت، حتی برای بسیاری از بزرگسالان ناشناخته بود، تا چه رسد به کودکان هم‌سال و هم‌کلاسی. از همین رو می‌شود حدس زد که چه بسا بچه، در مدرسه دوستی نداشته و کودکی تنها بوده، به‌ویژه که معمولاً دوستی‌های دوران مدرسه در سال‌های دبیرستان شکل می‌گیرد و او هیچ‌گاه به دبیرستان نمی‌رود. دخترک نه‌فقط در چشم بچه‌های مدرسه، بلکه حتی در نظر معلمان هم، بایست موجودی متفاوت و غیرمعمول بوده باشد. او که از دو سه سالگی در کافه‌ها برنامه اجرا می‌کرد دیگر در شش هفت سالگی اسم و رسمی به هم زده و از ستارگان مشهور بازار نمایش به شمار می‌رفت. امری که بی‌تردید نزدیکی به او و صمیمی شدن با او را برای بچه‌ها دشوار می‌کرد. \nهرچه دخترک بزرگ‌تر می‌شود و هرچه استعداد بیشتری در بازیگری و نمایش بر صحنه‌های گوناگون، چه زنده و چه درسینما، نشان می‌دهد، سوءاستفادۀ پدر و زن‌پدر از او بیشتر می‌شود. شش ابتدایی را که تمام کرد، دیگر او را به مدرسه نگذاشتند. او دیگر رفته‌رفته تنها نان‌آور خانواده است. نان‌آوری که به حکم کودک بودن، برخلاف نان‌آوران دیگر، زیر سلطه و ستم نان‌خورانش قرار داشت. زیرا که کودک از خود اختیاری نداشت. در اختیار و مطیع بزرگترها بود. بزرگترهایی که سرنوشت و آیندۀ او را در همان کودکی رقم می‌زدند. که بیرون خانه به جای مدرسه او را به روی صحنه می‌فرستادند و درون خانه به جای درس خواندن و بازی با توپ و عروسک، به خانه‌داری و بچه‌داری وامی‌داشتند. اسباب بازی‌اش عروسک نبود. برادر کوچکش بود. که بایست زیر فشار ترس و تهدید و کتک او را چون فرزند خود بزرگ می‌کرد(۳). بیرون خانه کودک کارگر و درون خانه کودک خدمتکار. در همان بچگی بار دو نقش عمده و اصلی بزرگ‌سالان را بی‌رحمانه بر شانه‌های ظریف او می‌گذارند. نقش نان‌آور خانوار یا نقش پدر، و نقش خانه‌داری و بچه‌داری یا نقش مادر. این شیوۀ زندگی او را از داشتن همبازی‌های هم سن و سالش محروم می‌کرد. وقتی هم برای بازی و دوست بازی نداشت. بازی‌های او ربطی به بازی‌های دیگر کودکان نداشت. وقتی هم سالانش در خواب ناز بودند یا روزهای تعطیل را به استراحت می‌گذراندند، او یا مشغول بازی در سئانس‌های پشت سرهم جمعه‌ها در تئاترهای لاله‌زاری بود، یا جلوی دوربین فیلم‌برداری مشغول اجرای نقش‌های قالبی و تصنعی‌ای که به او تحمیل می‌شد، و یا بر صحنۀ کافه‌ها و باشگاه‌ها می‌خواند و می‌رقصید و عملیات محیرالعقول نمایش می‌داد، تا همۀ درآمدش تنها درآمد خانه باشد و تماماً به جیب پدر سرازیر شود. و چه بسا در حالی که بدنش از کتک‌های نامادری سیاه و کبود بود و اشک چشمانش هنوز خشک نشده بود(۴) به روی صحنه می‌رفت تا اسباب تفریح و شادی مردمان باشد. بر صورتش ماسک خنده می‌گذاشت و غم در چشمانش موج می‌زد.\nدوستان و هم بازی‌هایش، بچه‌های هم سالش نبودند. هم‌بازی‌هایش در واقع همان مردان و زنان بزرگسالی بودند که جلوی دوربین یا روی صحنه‌ها با او «همبازی» می‌شدند: همان بازیگران و کارگردانان سینما، خوانندگان و آهنگ‌سازان، و البته باشگاه داران و کافه و کاباره‌داران. راز گیرایی اجراهای دخترک هم در همین نامتعارف بودن او بود که به دست سلیقه و ارادۀ بزرگترها بر او تحمیل می‌شد. دخترک به جای خواندن ترانه‌های کودکانۀ «برنامه کودک»وار دربارۀ عروسک ملوس و توپ خال‌خالی و پیشی نازی و جیک جیک جوجو، و یا ابراز عشق به مادر و لزوم گوش دادن به حرف پدر و این گونه مضامین نازنازی و نرم و نازک کودکانه، ترانه‌های عاشقانۀ خوانندگان مشهور را تقلید می‌کند که همه یا حکایت دل و دلدار و شکایت از جور و جفای یار و شرح عشق و مستی و می‌و مطرب است و یا تصنیف‌های عوامانه و لاتی و بازاری و کافه جمشیدی است. از شعرهای مرضیه و دلکش و پوران تا بانو مهوش و شهپر..، و حتی خوانندگان مرد چون مصطفی پایان (مثلاً در فیلم بیم و امید) که درواقع آنها را نمی‌خواند، تقلید می‌کند. حتی معنی شعرها را هم نمی‌فهمد. مثلا در همان فیلم بیم و امید دخترک شش هفت ساله در صحنه‌ای کاملا تصنعی و غیرطبیعی، برای سرگرم کردن پدر بیمارش که به حملۀ قلبی گرفتار شده و بیش از تصنیف به پزشک و دارو نیاز دارد، به طرزی که برای یک کودک در زندگی طبیعی نامعمول و مصنوعی است، تقلید هنرپیشگان و خوانندگان و رقاصه‌گان حرفه‌ای روز را، در می‌آورد، و هنگامی‌که نوبت به خواندن شعر شانه از بانو پوران می‌رسد، وقتی به این بند از شعر می‌رسد که: «دل در، مویت، دارد، خانه»، دخترک که هیچ تصور و درکی از معنای شعر ندارد، به خیال آن که مقصود خواننده از «دل در...» همان دل درد است دستش را روی دلش می‌گذارد و ژست درد کشیدن می‌گیرد(۵) و می‌گوید «دل درد، مویت...» جالب آن که این صحنه و این بند در فیلم چند بار تکرار می‌شود اما انگار کارگردان هم حالی‌اش نیست. این گونه است که استعداد گوگوش در تقلید، چه در صوت و موسیقی و چه در رفتار و حرکات، از همان کودکی رشد می‌کند و تقویت می‌شود و به مرحلۀ نبوغ می‌رسد. همان گونه که در چهار سالگی معنی شعر را نمی‌فهمید و می‌خواند، در بیست سالگی هم ترانه‌های فرانسوی، ایتالیایی، اسپانیایی، و انگلیسی را می‌خواند یا به عبارت درست‌تر تقلید می‌کند، بی‌که معنی آن‌ها را بداند. آن هم با چنان حس و حال و لهجه‌ای که انگار به زبان خودش می‌خواند.\nاین کودک با دخترکان برنامۀ کودک رادیو هم متفاوت بود. آنها کودکانی نرمال با زندگی نرمال بو‌دند. شعر و آهنگی که می‌خواندند، یا مخصوص خودشان و با توجه به خصوصیات کودکانه ساخته شده بود، یا شعرها، متناسب با فهم کودکان و با نگاهی پداگوژیک روی ملودی ترانه‌های روز سروده و گذاشته می‌شد. این بچه‌ها هم مثل همۀ ما به مدرسه می‌رفتند، و غالباً در خانواده‌های نرمال و مرفه بزرگ می‌شدند. استثماری درکار نبود. جملۀ «بچه شخصیت دارد» شعار و سرلوحۀ برنامۀ کودک رادیو بود و هدف این برنامه، دادن شخصیت و تشخص به کودک اعلام می‌شد و تأکید داشت که کودکان ایران هم باید مثل بزرگ‌سالان ادبیات خود را، موسیقی خود را، و برنامۀ خود را داشته باشند.\nاما دخترک ما با این کودکان و این عوالم بکلی بیگانه است. حتی نام غریبش نیز که قرار است هویتش را برای همیشه نقش زند، تابع هوس پدر است و به شخص و شخصیت دخترک توجهی ندارد. پدر به جای برگزیدن نامی زیبا و مناسب برای نوزاد دختر، نامی را که زمانی شنیده و از آن خوشش آمده بر او می‌گذارد. برایش فرقی ندارد که این نام، نامی مردانه و عجیب و حتی ارمنی است. همین نام‌گذاری خود نمادی است که رفتار بعدی پدر، و دیگران، را با دخترک تعریف می‌کند، تا جایی که حتی در ذهن دخترک هم به عنوان الگوی رفتاری مردان زندگی‌اش جا بیفتد و تعمیق یابد. دخترک از همان آغاز تولد، بازیچه یا وسیله‌ای است برای برآوردن آرزوهای برنیامده و برنیاوردۀ پدر. با این نگاه شیء‌گونه است که پدر حتی تاریخ تولد او را هم درست و دقیق نمی‌داند یا به ثبت نمی‌رساند. روز و ماه صدور شناسنامه بچه درست همان روز و ماه تولد بچه در شناسنامه اوست، منتها با یک سال فاصله، یعنی تاریخ تولد او در شناسنامه ۱۸ اسفند ۱۳۲۹ و در همان شناسنامه تاریخ صدور ۱۸ اسفند ۱۳۳۰ است، که شاید آن را هم، مانند نام بچه، مامور صدور شناسنامه برایش گذاشته باشد. همان طور که مأمور، که نام «گوگوش» را برای دخترک نپسندیده، نام فائقه را برای بچه در نظر می‌گیرد و نام شناسنامه‌ای گوگوش می‌شود فائقه. فائقۀ آتشین. از تخیلم کمک می‌گیرم و فکر می‌کنم شاید پدر به مأمور گفته است که تاریخ دقیق تولد دخترش را به یاد ندارد و مأمور تاریخ همان روز را که تاریخ صدور است، با یک سال فاصله برای دخترک در نظر گرفته است. خود گوگوش هم بعدها گفته است که این تاریخ درست نیست و مطابق گفتۀ مادرش او در اردیبهشت ماه ۱۳۲۹ به دنیا آمده است. و البته می‌افزاید که مشخصات زودیاکی‌اش هم بیشتر اردی‌بهشتی است اما به هیچ‌وجه اسفندی نیست.(۶)\nنمی‌دانیم چرا پدر و مادر گوگوش وقتی بچه فقط دوسال داشته از هم جدا شده‌اند. و چرا بچه‌ها به مادر سپرده نشده‌اند. مادر نخواسته بچه‌ها را نگه دارد؟ یا پدر آن‌ها را نداده؟ می‌دانیم که به حکم شرع و قانون مادر بی‌رضایت پدر حق سرپرستی یا حضانت بچه‌ها را ندارد. اما طبق همان قانون در آن زمان دختر تا هفت سالگی و پسر تا دوسالگی می‌توانستند نزد مادر باشند. پس می‌شود حدس زد که مادر نخواسته بچه‌ها را نزد خود نگه دارد. چرا؟ از سر ضرورت معاش؟ \nاما چرا از هم جداشده‌اند؟ باز به مدد اندکی تخیل از برخی جزئیات می‌توان حدیث مفصل را خواند. احتمالاً زندگی با مردی که شغلش اجراهای شبانه، آن هم بر صحنۀ کافه‌ها و باشگاه‌های صنف‌های گوناگون و شاید عروسی‌ها و ختنه‌سوران‌ها و جشن‌های دیگر در تهران و شهرستان‌ها بوده، و لابد به اقتضای شغل بیشتر در کار و سفر و کمتر سرِ خانه و زندگی بوده کار آسانی نبوده است. شومن آکروبات کار و درجه دو یا سه‌ای که اگر گوگوش نبود، شاید کسی نامی از صابر آتشین نمی‌شنید. اما به هرحال پدر این هوش را دارد که از عروسک دخترکِ زیبا و باهوش و شیرین‌کار و شیرین‌زبان خود برای شوهای آکروباسی و رقص و آواز استفاده کند و این گونه به کار و کسب خود رونق بدهد تا رفته رفته دخترک تنها منبع معاش خانواده شود.\n و در اینجا ذهنم گرفتار این تناقض می‌شود که اگر صابر آتشین مثل دیگر پدران با دختر کوچکش رفتار کرده و برای او زندگی نرمال و متعارفی فراهم کرده بود، شاید ما مردم ایران از داشتن پدیده‌ای به نام گوگوش محروم بودیم. مهم‌ترین گناه، و هم هنر صابر آتشین، همین تولید گوگوش بود اما به چه قیمت؟ نمی‌دانم نظر خود گوگوش درین باره چیست!\nباز معلوم نیست که اگر دختربچه پسر بود چه سرنوشتی می‌یافت. آیا وردست پدر برنامه اجرا می‌کرد؟ یا پدر او را به مدرسه می‌گذاشت تا برای خود شغل و آیندۀ معمول و متعارفی بسازد؟ اگر وردست پدر می‌شد ایا می‌توانست به موقعیت آن روزها، و این روزها، ی گوگوش دست یابد؟ من چنین فکر نمی‌کنم. آنچه گوگوش را بر صحنه چنین جذاب و خواستنی می‌کرد از جمله همان دختر بودنش بود که در تماشاگرانش، چه مرد و چه زن، عواطف و حس‌های متضادی به وجود می‌اورد. حس ترحم و رقت قلبی خوش‌آیند برای دختربچه‌ای که ادای عشوه‌گری‌های زنان هنرپیشۀ بزرگسال را درمی‌آورد و معصومیتی آمیخته با ایهامی از سکس ارائه میداد. \nدوست داشتن گوگوش خردسال، برای خانواده‌ها، و حتی برای ما بچه‌های هم سن و سال او، دلیل مهم دیگری هم داشت. او نمادی بود از مظلومیت و بی‌عدالتی اجتماعی. من در همان بچگی حس می‌کردم که با گوگوش به نوع دیگری رفتار شده. شاید حرف‌های بزرگترها هم بی‌تاثیر نبود که ضمن لذت بردن از تماشای بچه هنرمند، با عبارت‌هایی مانند: «طفلک بچه»، «این بچه تو این سن باید برود مدرسه»، یا از آن بدتر، «از حالا این بچه رو انداخته‌اند تو این راه» برایش دلسوزی می‌کردند، و مقصود از این راه البته معلوم بود. ابتذال، اعتیاد، و هرزراه‌هایی دیگر که به نابودی می‌کشید، راه‌هایی که آن زمان‌ها بسیاری از هنرمندان را به خود خوانده و کشیده بود. آنها که سختگیرتر بودند، می‌گفتند: «از حالا که این دختر تو این سن و سال این جوریه، بزرگ بشه چی از آب درمی‌آد.» و دل‌رحم‌ترها می‌گفتند: «طفل معصوم چه گناهی داره!». اما به رغم همه این دل‌نگرانی‌ها و دلسوزی‌ها و دلواپسی‌ها، همگان به آشکار و نهان مجذوب و فریفتۀ ادا و اطوار و اجراهای این طفل معصوم بودند.\nگوگوش برای ما، به رغم اجراهایش که بنا به قاعدۀ این شغل، یعنی رقص و اواز و ادا و اطوار و قر و غمزه، بایست به کلی دور از مظلومیت و معصومیت باشد، باز همان طفل معصوم مظلوم بود. خانه‌ها او را همچنان به خود راه می‌دادند، و حضورش را در میان خود مغتنم می‌شمردند و مقدمش را خوش می‌داشتند. به هرحال دختربچه‌ها بعد از حیوانات بی‌دفاع‌ترین، ضعیف‌ترین، و آسیب‌پذیرترین موجودات در برابر بزرگسالان مرد، و زن، بودند و هستند. شاید پدیدۀ گوگوش به نوعی به نیازهای سادومازوشیستی جامعه پاسخ می‌داد. بی‌هوده نبود که غالب نقش‌های گوگوش بر پردۀ سینما باز ادامۀ همان نقش کودک یا نوجوان ستم‌دیده‌ای بود که یا بی‌مادر است، یا گرفتار نامادری است و یا مادری سنگ‌دل و بی‌عاطفه دارد.\nوقتی پای گوگوش کودک به سینما باز شد نظیر همان استبداد خانۀ پدری را در عرصۀ سینما تجربه کرد. الگوی سلطۀ زوجِ پدر و زن‌پدر در سینما نیز ادامه یافت. ابزاری پول‌ساز برای تضمین فروش. در سینما نیز همان نقش دوگانه بر او تحمیل شد و ادامه یافت. گوگوش کودک، که بایست احساسات رقیق زنانه و مادرانۀ جامعه را تحریک می‌کرد و گوگوش زن، که می‌بایست با رقص و آواز و عشوه‌گری‌ها و لوندی‌های کودک زن، هیجان‌های مردان تماشاگر و تخیلاتِ اگرنه جنسی که شهوانی آنان را پاسخ بگوید نقش‌هایی که به همین دلیل تصنعی به نظر می‌رسیدند.\nبعدها که بزرگتر شد، شوهر کرد، بچه‌دار شد، طلاق گرفت، به دربار رفت‌وآمد کرد، در کاباره خواند و در تلویزیون شو اجرا کرد، به زبان‌های مختلف صفحه پر کرد، در فیلم‌ها بازی کرد و از صحنه‌های مایوپوش و بوس و کنار ابا نکرد... خبرها و شایعه‌های داغ از رابطه‌اش با مردان دیگر سوژۀ مجلات شد، به ازدواج مجدد و کوتاه مدتی با هنرپیشه‌ای دیگر، بهروز وثوقی. دست زد...و در واقع کارهایی را که بسیاری دیگر از خوانندگان و بازیگران زن آن روزها می‌کردند، کرد، اما باز همچنان در اعماق وجدان ما همان طفل معصوم بود...\nگوگوش با همۀ این‌ها، و با آن که به ویژه در فیلم‌هایش نتوانست بازی خوبی ارائه دهد و گاه در عبور از تصنع تا رسیدن به مرز ابتذال به رشتۀ باریکی وصل بود، اما هیچگاه در هیچ یک از زمینه‌های نمایشی و خوانندگی‌اش مبتذل نشد. شاید یک دلیل مهم آن هم‌زمانی اوج شکوفایی او با دهۀ پنجاه در ایران بود.\nدهۀ پنجاه دورانی طلایی برای شکوفایی و نوآوری در همۀ هنرهای تجسمی و نمایشی و از جمله در موسیقی و سینما و نیز دوران اوج‌گیری موسیقی پاپ یا جاز ایرانی بود. بی‌آن که بخواهم به دلایل آن بپردازم و وارد مبحثی شوم که بیشتر با علوم روان‌شناسی جامعه‌شناسی اقتصاد سروکار دارد، اما یک دلیل مهم آن نیاز بخشی از جامعه‌ای بود که با پول نفت به رفاهی نسبی رسیده و در راه مدرنیزاسیون و غربی شدن گام‌های بلند برمی‌داشت و به اقتضای آن هنر و سرگرمی دیگری را طلب می‌کرد. هنری که با ضرب و آهنگ زندگی روز بخواند و با سلیقۀ جوان و غرب‌گرا و خواست‌های هویتی این نسل جدید جور و هم‌خوان باشد. موسیقی‌ای که از ابتذال موسیقی شهرنویی و کافه جمشیدی و ساز و ضربی که جایش در خانه‌ها هم نبود، دور باشد و در عین حال از موسیقی سنتی نیز فاصله بگیرد. موسیقی سنتی با ریتم کند و مضمون‌هایی در حکایت هجران دلبر جفاکار و شکایت از درد جدایی و ستایش مطرب و می‌و شکوه از فلک کج رفتار و شرح صبر و رنج عاشق وفادار و تشبیه معشوق به گل و بلبل و ماه و خورشید و پناه بردن عاشق دردی‌کش به کنج میکده و تسلا جستن از ساقی مهرو و می‌گلبو و زبانی ادبی و کهنه با کلماتی که در زندگی روزمره کاربرد و جایی نداشتند، پاسخگوی این نیاز نبود.\nپس در زمینۀ موسیقی سبک تازه‌ای باب شد که شاید بشود تصنیف‌هایی چون الهۀ ناز و مرا ببوس را از راه‌گشایان آن دانست. تصنیف‌هایی متفاوت که بوی تازگی داشتند و همچون پلی بودند میان کهنه و نو. و چه بسا به همین سبب با اقبال وسیع جامعه روبرو شدند. تا جایی که به رغم مخالفت بزرگان موسیقی سنتی، رادیو به ناچار جایی را برای آن‌ها نیز در نظر گرفت. این تصنیف‌ها همچنان در دستگاه‌های موسیقی سنتی ایرانی اما با ملودی و ریتم و مضمون‌هایی تازه و متفاوت با تصنیف‌های سنتی‌ای بودند که یا بر اشعار سعدی و حافظ و شاعران قدیم ساخته شده بود و یا پس از تصنیف سازانی چون عارف و شیدا و امیرجاهد و دیگر تصنیف سازان عصر مشروطه با تصنیف‌سرایان و آهنگ‌سازان رادیو در انواع برنامه‌های گل‌ها ادامه می‌یافت.\nاین سبک موسیقی که به نام موسیقی پاپ معروف شد ریتم‌های غربی را به نغمه‌های ایرانی پیوند می‌داد و زبان شعری آن امروزی‌تر و مضمون‌هایش تازه‌تر بود و سازهای فرنگی چون جاز و پیانو و ترومپت و گاه سازهای الکترونیکی همراهی‌اش می‌کردند، در رادیو نخستین بار و به رغم مخالفت کسانی چون غلام‌حسین بنان، با تصنیف بی‌تو ساختۀ جمشید شیبانی آغاز شد و خوانندگانی چون عباس مهرپویا و منوچهر سخایی و محمد نوری و ویگن از نخستین پیشگامان آن بودند و حتی خود بنان به تجربۀ آن روی آورد. با تصنیف‌هایی به یادماندنی مانند کالسکه زرین و کلاغ‌ها و پرستو و جان مریم و سیمین بری و کولی گل‌فروش و چه بسیار تصنیف‌های دیگر که با طعم و عطر تازه‌شان فضایی تازه در موسیقی ایرانی باز می‌کردند.\nبا این حال با ویگن بود که این سبک از نظر فرم، شیوۀ اجرایی تازه و خاص خود را به دست آورد. ویگن ضمن اجرای تصنیف، خود گیتار می‌زد. تصنیف‌هایی چون مهتاب، سلام بر غم، و رقیب و ... بی‌شکستن کلمات (مثلاً زبان و بیان و مضمون تصنیف رقیب ویگن مقایسه شود با رقیب و نقش او در تصنیف‌های سنتی) و تصنیف‌هایی چون بارون بارونه و شادوماد و... با کلمات شکسته و عامیانه که ویگن آن‌ها را در عروسی و جشن و کاباره و کافه اجرا می‌کرد. اجرایی توأم با حرکت‌های ریتمیک بدن، که هم به دور از فضای خشک و جدی مرسوم خوانندگان و نوازندگان موسیقی سنتی بود که به اقتضای آن شنوندگان بایست در سکوت محض سراپا گوش باشند و به عالم حال بروند و در زیروبم‌ها و رنگ و آهنگ‌های حزن‌آلود آن غرق شوند، و هم متفاوت با اجرای موسیقی سازوضربی کافه جمشیدی بود که با رقص‌های شهوانی رقاصه‌ها و رنگ‌های مطربی و تصنیف‌های کوچه‌بازاری و سروصدای مشتریان و هو و جنجال‌های مستانه همراه بود بی‌آن که در کار نوازنده و خواننده رقاصه، خلل ایجاد شود. در موسیقی‌ای که ویگن ارائه می‌داد مشارکت مردم اهمیت داشت اما حدود آن را خود خواننده مدیریت می‌کرد. درواقع خواننده بر صحنه و تماشاگران و چه بسا بر ارکسترش مسلط بود.\nاین نوع موسیقی را جاز ایرانی هم خواندند و ویگن را سلطان جاز ایران لقب دادند. با این موسیقی کافه‌ها رونقی دیگر یافت. کاباره‌ها پا گرفتند و مشتریان کافه‌های شیک و اروپایی وار با آهنگ آن‌ها به رقص‌های فرنگی باب روز می‌پرداختند و چنین بود که این موسیقی و این طرز اجرا میان جوانان و چه بسا سالمندان طرفدار بسیار یافت و الگویی شد برای خوانندگان و ترانه‌سرایان نسل جوان. و با دیده شدن آن در فیلم‌ها و تلویزیون سراسری جلوۀ عمومی یافت و چه بسا بساط موسیقی‌دانان و خوانندگان سنتی را از رونق انداخت. تا آنجا که ترانه‌سرایان و آهنگ‌سازان و حتی خوانندگان سنتی نظیر ایرج و عماد رام و حمیرا و مهستی و‌هایده به تجربۀآن روی آوردند. موسیقی‌ای که دیگر، به قول بسیاری، آه و ناله و حزن و اندوه موسیقی سنتی ایران در آن نبود و با ضرب‌های آمریکایی و اروپایی و آمریکای لاتینی درمی‌آمیخت. و رقص‌ها و ریتم‌های والس و تانگو و چاچا و سامبا و رومبا و تویست و راک و غیره جای باباکرم و رقص شاطری و روحوضی و گل‌پری جون را می‌گرفت. رقص امری عمومی شد و مردم، بیرون از خانه در کافه‌ها، و درون خانه در پارتی‌ها به رقص خارجی می‌پرداختند. تلویزیون و سینما هم با نشان دادن آن به آن دامن می‌زدند و آن را تا اعماق شهرها و روستاها می‌بردند. رقص‌های سنتی ایرانی و محلی فقط در برنامه‌های فولکلوریک «فرهنگ و هنر»ی تلویزیون اجرا و دیده می‌شد اما ربطی به زندگی قشر جوان نداشت. رقص زندگی همان رقص و موسیقی‌ای بود که حالا خواننده‌ها و نوازنده‌ها و ترانه‌سرایان و آهنگ‌سازان خود را با ویژگی‌های مختلف یافته بود. ناصر و منوچهر چشم‌آذر، اردلان سرفراز، شهیار قنبری، ایرج جنتی عطایی، واروژان، اسفندیار منفردزاده، و خوانندگان جوانی چون ستار و ابی و داریوش و عارف و مارتیک و سلی و ... رامش و گیتی و مرجان و بسیاری دیگر. \nدهۀ پنجاه دهۀ بیست سالگی گوگوش هم بود. که معمولاً دهۀ اوج آمادگی بدنی و ذهنی هنرمندان هنرهای نمایشی و پختگی و اعتلای کار آنان است. او در هفده سالگی (۱۳۴۶) با محمود قربانی کاباره‌دار ازدواج کرده و در کابارۀ شکوفه نو برنامه اجرا می‌کرد، قربانی که توانایی‌های گوگوش را می‌شناخت بر آن بود که از او ستاره بسازد. با استفاده از همۀ عناصر صحنه چون رنگ و نور و دکور تا لباس و آرایش چهره و مو، گوگوش تازه و مدرنی آفرید که به جای رقص و آواز و تقلید از دیگران تصنیف‌ها و آهنگ‌هایی را که خاص خودش ساخته بودند، می‌خواند. با سبکی نو که اقتباسی از ویگن بود اما با اجرای بدیع و خاص خود از آن فاصله می‌گرفت و به شیوۀ تازه و خاص گوگوش تبدیل می‌شد. سبکی که در آن گوگوش ترانه را نمی‌خواند، بازی می‌کرد. و حس و حال هر کلمه را با هوشیاری تمام به بیننده منتقل می‌کرد. قربانی با بهره‌گیری از تأثیر تبلیغات که خود آن را خوب می‌شناخت کوشید راه او را به صحنه‌ها و عرصه‌های بیرون از کشور بگشاید و از آن خواننده بومی و مقلد که برای سرگرمی مردم به روی صحنه می‌رفت هنرمندی صاحب سبک و یگانه و ستاره‌ای بین المللی بسازد.\nهمان گونه که ویگن با وجود همۀ پیروانی که داشت جایگاهی اسطوره‌ای یافت که هیچ یک از خوانندگان دیگر به آن دست نیافتند، گوگوش نیز به سبکی نو دست یافت که مقام او را به اوجی دست نیافتنی و اسطوره‌ای رساند. گوگوش در این سبک نه تنها از طریق صدا، بلکه با حسی که از طریق نگاه و لبخند و میمیک صورت منتقل می‌شد و از سنت کاباره‌ای الهام می‌گرفت که او خوب آن را می‌شناخت، و همراه با ژست‌ها و حرکات ریتمیک و ظریف و معنی‌دار و موزونی که چیزی بود میان رقص و بازی‌گری که در هر دو تبحر و تجربه داشت و با گوش حساسش به موسیقی و ریتم، و با بدن نرمی که در نتیجۀ سال‌ها اجرای حرکات رقص و آکروباسی در صحنه‌ها به دست آورده بود بدنی که بیشتر دخترانه بود تا زنانه به سبک خاص خود دست یافت. ابداعی نو که از خودش برآمده بود و البته به اقتضای ضرورت مایه‌هایی کم‌رنگ از رقص و آوازهای کاباره‌ای و سنتی را هم داشت که باز آن‌ها را خوب می‌شناخت و از کودکی اجرا کرده بود. این اجرا با لباس و آرایشی نو و بی‌سابقه که هرگز در پوشش و استفاده از لوازم ارایش جنبۀ اغراق‌آمیز و زننده نداشت و در نهایت سلیقه وزیبایی و همآهنگی با رنگ‌آمیزی صحنه و دکور بود، به تنهایی مجموعۀ خاص و منحصر به فردی را با سبک نو و بی‌سابقه‌ای از خوانندگی و نمایش ارائه می‌داد.\nاما این گوگوش تازۀ دهۀ پنجاه، باز همچنان ادامۀ همان گوگوش اشنای خودمان بود. همان گوگوش طفل معصوم خودمان. که هنوز درهای خانه‌های ما به رویش گشوده بود. بچۀ خودمان بود که حالا بزرگ شده بود. همان طفل معصومی بود که با او بزرگ شده بودیم. که حالا پسر کوچک خودش هم، مانند بچه‌های کوچک ما، کنار صحنه با موسیقی و خوانندگی مادر می‌رقصید(۷). اکنون دیگر گوگوش در کارش مقلد نبود، خود مرجع تقلید شده بود. اگر نه همه، که بیشتر خوانندگان زن جوان چه در اجرا و چه در ارایش و لباس از سبک و الگوی او پیروی می‌کردند. محبوبیت او تا به آن حد رسیده بود که مدل بسیار کوتاه و پسرانۀ آرایش مویش به مدل «گوگوشی» معروف شد و چه بسیار دختران موهای خود را به امید شباهت یافتن به او به دست آرایشگران سپردند. \nخودزنی یا مدل گوگوشی\nچه کسی می‌دانست که گوگوش این مدل انقلابی مو را که به صورتش بسیار زیبا و برازنده بود، نه با مشاوره با متخصصان آرایش و زیبایی اروپا، بلکه در وضعیت بحران روحی خودزنی به دست آورده است. خودزنی نوعی وضعیت بحران روانی خودآزاری تا حد اسیب زدن به خود است، که معمولا با ابزارهای تیز برای ایجاد جراحت و احساس درد و دیدن خون و به منظور جلب توجه و ترحم صورت می‌گیرد و حادترین شکل آن به قصد خودکشی بروز می‌کند. و می‌دانیم از مهم‌ترین علت‌های این عارضۀ روانی که معمولاً در نوجوانان بروز می‌کند، ناتوانی از ابراز احساس‌ها و ناراحتی‌های درونی، احساس تنهایی و بی‌کسی، و نداشتن کسی است که بتواند حرفش را با او بزند و در نهایت به کینه و خشمی خاموش راه می‌برد که چون راهی برای ریختن به بیرون ندارد به صورت خودزنی یا آسیب رساندن به خود، متوجه خود شخص می‌شود. تا به این وسیله هم توجه و دلسوزی و هم حس گناه را در دیگران برانگیزد و این گونه از آنان و از خود انتقام بگیرد. عارضه‌ای که گوگوش از نوجوانی به آن گرفتار شده بود و به هنگام غلبۀ خشم‌های سرکوفته و خودخوری‌ها به او دست می‌داد و او را به زخمی کردن خود چون بریدن ناخن از ته به طوری که به گوشت برسد و دردناک و خونین شود، و کارهایی دیگر از این قبیل وامی‌داشت. وقتی که گوگوش با محمود قربانی، شوهرش، برای پر کردن صفحه در پاریس است رابطه‌اش با شوهرش چنان بحرانی می‌شود که بی‌توجه به تأثیر آن بر کار نمایشی‌اش، موی خود را به دست تیغ نمرۀ چهار سلمانی می‌دهد و از ته می‌تراشد. مدل موی گوگوشی در واقع مرحله‌ای از بلندشدن موهای از ته تراشیدۀ اوست که در بازگشت به ایران با خود به سوغات می‌آورد.\nدراین میان شهرت و محبوبیت گوگوش تا خارج از ایران گسترش می‌یابد. شهرت و محبوبیتی که تنها به کشورهای فارسی‌زبان چون افغانستان و تاجیکستان منحصر نمی‌شود، بلکه در جمهوری‌های آسیایی شوروی سابق چون گرجستان و ترکمنستان و قرقیزستان و ارمنستان و آذربایجان شوروی، و در کشورهای همسایه چون پاکستان و ترکیه، و در کشورهای عربی زبان و خاورمیانه‌ای آسیا و آفریقا مصر و مراکش و تونس، و در کشورهای اروپایی چون فرانسه و ایتالیا و اسپانیا و یونان گسترش می‌یابد، همه جا در فستیوال‌های آواز می‌درخشد، از رئیس جمهوری تونس مدال طلای بهترین خواننده را دریافت می‌کند. کمپانی صفحه پرکنی معتبر آر.سی.اِ. با مشاهدۀ اجرای او از ترانۀ انگلیسی «I Believe» یا باور می‌کنم در فستیوال آواز کانتاجیرو در ایتالیا با او قرارداد می‌بندد و تلویزیون فرانسه بارها برای پرکردن برنامه از او تیم گزارشگر به ایران می‌فرستد. و گوگوش، در کنار گربه و قالی و نفت و خیام به نماد و نمایندۀ ایران بدل می‌شود. به یازده زبان شرقی و غربی می‌خواند، که زبان‌های فرانسه و انگلیسی و ایتالیایی و اسپانیایی و حتی یونانی از آن جمله‌اند. در واقع صدای زبان‌ها را، تقلید می‌کند بی‌آن که لهجه داشته باشد و با چنان احساسی می‌خواند که گویی معنی شعر تصنیف را می‌فهمد.\n«رنگارنگ» برنامه‌ای تلویزیونی و مجموعه‌ای از اجراهایی با سبک جدید موسیقی یا موسیقی معروف به پاپ ایرانی بود که خوانندگان محبوب این شیوۀ آن دوران را نشان می‌داد. در خانۀ ما و آشنایان ما، اگر تلویزیون روشن بود، معمولا این اجراها به صورت پس زمینه در فضا جریان داشت. آدم‌ها با هم حرف می‌زدند، کارهای دیگر می‌کردند، و تلویزیون هم باز بود و صدای خوانندگان را به گوش‌ها می‌رساند بی‌آن که توجه چندانی را به خود بکشد. تنها گوگوش بود که به محض آن که ملودی ترانه‌اش به گوش می‌رسید، همۀ اهل خانه، از بچه و جوان و سالمند، از مهمان و میزبان و خادم و مخدوم، به تلویزیون خیره و مجذوب تماشای صحنه می‌شدند. صدا، شعر، موسیقی، رنگ‌ها، آرایش صورت، مدل مو، طرح لباس، و خنده و نگاهی پر از حس و عاطفه، همه و همه در این اندام ظریف مواج گرد می‌آمد. و می‌شد که یکی هم از میان جمع بگوید، «گوگوش یک چیز دیگه است» حرفی که انگار از دل همه برمی‌آمد.\nچرا گوگوش چیز دیگری است؟ این استثنایی بودنش در چیست؟ در صدا و خوانندگی؟ در رقص؟ در بازیگری و نمایش؟ باید بگویم در هیچ‌یک و در همه. هنر گوگوش ترکیبی از مجموعۀ این‌هاست و تنها وقتی در این مجموعه قرار می‌گیرد بی‌مانند می‌شود. راست آن که او نه در خوانندگی بی‌همتا بود. نه در رقص درخشان بود، و نه بازیگری چیره‌دست بود. \nگوگوش در صحنه: در خانه و وطن\nدر آن روزگار، و امروز نیز، کم نبودند و نیستند بازیگران و خوانندگان و رقصندگانی که در تک‌تک این هنرها از او بسی چیره‌تر و ماهرتر و استادترند. اما آن‌چه گوگوش را بی‌مانند می‌کند یکی آن حس و حضور و حالتی است که با بهره‌گیری از همۀ اجزا و اعضای بدن و صورت و لبخند و نگاهش به بیننده منتقل می‌کند: او با درک بی‌نظیرش از کلمات، به کلمات حس و عاطفه و جان می‌بخشد. چنان هر کلمه را ادا می‌کند که انگار وقتی کلمه از دهان او بیرون می‌آید معنا می‌گیرد. انگار بخشی از روح و جانش را در آن می‌دمد. گوگوش کلمات را ادا نمی‌کند، آن‌ها را زنده می‌کند. به آنها روح می‌بخشد و با نگاه مستقیم به دوربین به دل و جان بیننده منتقل می‌کند تا جایی که بیننده خود را تنها مخاطب او حس می‌کند. انگار گوگوش تنها برای او می‌خواند. کاری که نه پیش و نه پس از او از هیچ خواننده‌ای برنیامده است.\nو عامل دیگر حضور مسلط او بر صحنه است. \nگوگوش گویی در زندگی دو تن بود. یکی گوگوش بیرون صحنه، که مقهور و اسیر ارادۀ مردان مقتدری بود که نبوغ و توانایی‌های او را در خدمت می‌گرفتند تا برای سود و بهره‌برداری‌های خود او را مطابق سلیقۀ خود بسازند و بپرورند، و یکی گوگوش روی صحنه، که قوا و استعدادهایش را در اختیار خود می‌گرفت تا خود واقعی‌اش را بیرون بکشد، و به این گونه بر صحنه آزاد می‌شد، فرمان سرنوشت و زندگی خود را به دست خود می‌گرفت، قوی می‌شد. قدرتی که در ازای آزادی کامل بر صحنه به دست می‌آورد. صحنه همان جایی بود که او را در ارتباط مستقیم با مخاطبانش می‌گذاشت. در آنجا بود که از اسارت و اطاعت رها می‌شد، همۀ قیدوبندها، همۀ خودخوری‌ها، همۀ زنجیرها و بارها و فشارها، همۀ ترس و تردیدها و لکنت‌ها از دست و پا و ذهن و زبانش باز می‌شد. او که نه در خانۀ پدر حس تعلق و زندگی در «خانه» را شناخته و نه در خانۀ شوهر «خانه‌داری» کرده بود، خانۀ خود را بر صحنه بنا کرد و صحنه خانۀ او شد. خانه‌ای که در آن غریب و غریبه نبود. خانه‌ای که در آن آزاد بود به همه جا برود. به همۀ اتاق‌ها سر بکشد. هر جا که می‌خواهد و هرطور که می‌خواهد بنشیند و برخیزد و بگوید و خودش و روحش را برهنه کند. صحنه تنها جایی از جهان بود که به خود او تعلق داشت و قدرت و کنترل و ارادۀ هیچ مرد پدر شوهر ارباب در آن راه نداشت. در صحنه است که زندگی می‌کند، فرمان سرنوشت و اختیار زندگی‌اش را به دست خود می‌گیرد. به کمال آزادی خود دست می‌یابد، با همۀ وجود حضور دارد و خود واقعی‌اش را بی‌تصنع و اغراق و حجاب و پرده چنان به نمایش می‌گذارد که نتیجۀ کارش را درخشان و بی‌نظیر و تقلیدناپذیر می‌سازد.\nگوگوش: زن کودک\nوقتی با جوان کاباره‌دار ازدواج کرد آیا می‌خواست از مرد پدر، که مظهر قدرت و استبداد بود، به مرد پسر پناه بَرَد تا از چنگ قدرت مطلق مرد پدر رها شود وآزادی خود را از پدر در بیرون از صحنه و در زندگی شخصی و در سایۀ پسر به دست آورد؟ پسر که به نوعی فرزندش هم محسوب می‌شد. مگر خودش برادرش را بزرگ نکرده بود؟ \nآیا تداوم معصومیتش بر صحنه، حتی پس از ازدواج، از آن نبود که با وجود اقتداری که با رها شدن از چنگ مالک پدر به دست آورده بود، باز در نهان نیازمند پدری دیگر در قالب ارباب و صاحب دیگری بود؟ منتها اگر استبداد خانۀ پدری به شیوۀ سنتی بود، در خانۀ شوهر شیوه‌های نو و غربی‌وار به کار گرفته می‌شد. و شخصیت گوگوش برای هر دو منعطف و نرم بود. درواقع او هنوز شخصیت مستقلی نداشت. هنوز وابسته بود و خودش را نیافته بود. هنوز همان کودک به شدت بی‌پناه و بی‌کس بود، که در جست‌وجوی کودکی‌ای گم‌شده که هرگز آن را تجربه نکرده بود سرگشته بود. کودکی بزرگسال و بزرگ‌سالی کودک؟ زندگی‌اش نوسانی میان قدرت و ضعف؛ میان آزادی و اسارت بود.\n در هفده سالگی که هنوز سن کودکی محسوب می‌شود، ازدواج می‌کند. در ازدواج نوعی مفهوم پایان کودکی و ورود به جهان بزرگ‌سالان مستتر است، نشانۀ عبور از دختربچگی به بلوغ زنانگی است. اما نه برای این کودک. این بزرگسالِ کودکی نکرده، این زنی که هرگز مجال دختربچگی نداشته، کودک زنی که بدون الگوی مادر، زن شده است. شخصیت کودک برای بالغ شدن به الگو نیاز دارد و تنها الگوی مادر، همسر، و زن برای این کودک زن‌پدر سنگدل و ستمگری بود که نه فقط دخترک را تا حد شکنجه کتک می‌زد و سراپایش مدام از ضربه‌های او کبود و سیاه بود، که به بچه‌های تنی خودش هم رحم نمی‌کرد. دختربچه با تنفر و ترسی که از او دارد، در عمق ناآگاه وجودش این الگو را پس می‌راند تا در همان کودکی بماند. با آن که جسمش بزرگ و بالغ می‌شود همچنان کودک است بی‌آن که کودکی کرده باشد. بخش کودکی نکرده‌اش در پستوی وجودش مغفول مانده است. با ازدواج چیزی عوض نمی‌شود. این کودک با ازدواج زن و همسر نمی‌شود. کودک زن همسر می‌شود.\nشاید این ازدواج زودهنگام برای این کودک تحت سلطه مفری بوده تا بتواند به دنیای بزرگ‌سالان برود و خود را از سلطۀ قدرت مرد پدر زن‌پدر رها کند و آن کودکی مظلومانه و بی‌اختیار را پشت سر بگذارد. اما برای پشت سر گذاشتن آن کودک فرار چاره‌گر نیست. برای عبور از آن باید آن را تجربه کند. و کودکِ هرگز کودکی نکردۀ وجودش دامان او را رها نمی‌کند. در کنج وجود او جا خوش کرده است. حتی پس از بلوغ جسمانی، حتی پس از ازدواج، حتی پس از مادرشدن، حتی پس از طلاق گرفتن و عشق‌ها و روابط و ماجراهای دیگر همچنان کودک همسر، کودک مادر، کودک بازیگر، و کودک زن باقی می‌ماند.. جالب آن که در بیشتر فیلم‌هایش نقش دختربچه یا دختر جوانی را بازی می‌کند که یا بی‌مادر است و در نتیجه نزدیک به پدر، و یا مادری خشن و بی‌احساس دارد و پدر است که او را درک می‌کند. مادر یا او را ترک کرده و یا روح سرکش او را درک نمی‌کند و یا دختر دیگرش را که سربه‌راه و بی‌دردسر است، به او ترجیح می‌دهد.\nگوگوش به همسری مردی درمی‌آید که شوهر ارباب است. با قرارداد کار با ارباب، که مالک کاباره میامی است در واقع حقوق هنری و شغلی خود را به او تفویض می‌کند، و با امضای قرارداد ازدواج با شوهر حقوق شهروندی خود را طبق قوانین ایران، به عنوان انسانی بزرگ‌سال در اختیار او می‌گذارد. برای رهایی از مرد پدر مالک به مرد شوهر مالک روی می‌آورد. و حالا به جای یک مالک دو مالک پیدا کرده. یکی مالک جسم و دیگری مالک کار.\nیک سال بعد از ازدواج مادر می‌شود، و پنج سال بعد، در نخستین سال‌های جوانی، با کودکی سه چهار ساله، در پی ماجرایی جنجالی بر سر چک‌های سفید امضا کرده‌ای که گویا از سر سادگی و اعتماد به شوهر بدهکار خود داده و طلبکاران چک‌ها را با ارقام میلیونی به اجرا می‌گذارند، از شوهر طلاق می‌گیرد. ماجرایی که کار او را تا آستانۀ زندان رفتن می‌رساند و او را سوژۀ داغ مجلات می‌کند و باز مردم برای معصومیت و بدبیاری این طفل معصوم که گویا از چنگ بهره‌کشی پدر به دست استثمار شوهر افتاده، دل می‌سوزانند. او که درسایۀ نوآوری‌ها و خلاقیت‌های تبلیغاتی و نمایشی شوهرش، از خواننده‌ای با دستمزد شبی ۱۵۰ تومان به ستاره‌ای با دستمزد شبی ده هزار تومان رسیده، و با لقب شاه ماهی هنر ایران در کاباره‌ها عرضه می‌شود، هیچ سرمایه‌ای از درآمد کار خود نمی‌اندوزد، هنوز اختیاری برای دارایی خود ندارد. پس از جدایی فرزند کوچکش را نیز از خود جدا می‌کند و به سوییس می‌فرستد.\nاو که خود درد بی‌مادری را کشیده، کودکش را به نوعی دیگر به تکرار الگوی کودکی خودش، یعنی بی‌مادری محکوم می‌کند. او که فرزند نامادری را بزرگ کرده فرزند خود را از خود جدا می‌کند. چرا؟ برای من روشن نیست که آیا پدر بچه او را گرفته و برده یا جدایی از بچه با رضایت خود گوگوش بوده. می‌دانیم که مطابق قانون او نمی‌توانسته حقی برای نگهداری فرزند خود داشته باشد، مگر آن که پدر یا جد پدری به آن رضایت دهد. اما شاید زجر و شکنجه‌ای که از بازی کردن در نقش مادر برای برادر ناتنی خود کشیده او را برای همیشه از بازی در نقش مادری بیزار کرده است. یا شاید تصور کرده است که بچه را از زندگی شلوغ و پر مشغلۀ خود دور بدارد. با این حال، و هرچه باشد، تحمل دوری از فرزند بی‌تردید برای این مادر کودک کار دشواری بوده است.\nپس از طلاق انتظار می‌رود که اختیار خود را به دست آورده و سرانجام خود را از قید قدرت دیگران، بزرگ‌ترها، مالکان، و اختیاردارانش رهانده باشد. انتظار می‌رود که در بیرون صحنه نیز روی پای خود بایستد و اختیار سرنوشت و زندگی خود را به دست بگیرد. او اکنون زنی است در اوج زیبایی و محبوبیت و موفقیت. اما در درون همان دختربچۀ تنها و خالی و تشنۀ عشق است. عشقی که باید از میان عشق‌هایی که به پایش می‌ریزند تشخیصش دهد و برگزیند. به نظر می‌رسد رابطه‌اش با بهروز وثوقی همین عشق باشد که به ازدواج می‌کشد و یک ساله به طلاق. که بی‌شک او را سرخورده‌تر برجا می‌گذارد. خودش می‌گوید برای فرار از وثوقی و برای آن که دستش به او نرسد، مدتی در خانۀ خانم پوران زندگی پنهان داشته است. چرا؟ این چه رابطه‌ای بوده که او باید خانۀ خود را رها کند و مخفیانه در جای دیگری زندگی کند؟ چرا از بهروز وثوقی می‌ترسیده؟ آیا بار دیگر تکرار همان الگوی مرد پدر سلطه در برابر زن کودک اسیر است که اینجا مرد در نقش عاشق ظاهر شده؟ ازدواج با بهروز وثوقی نیز او را از بند کودک معصوم بی‌پناهش آزاد نمی‌کند. رابطه‌ای نیست که او را به پختگی و بلوغ برساند و پس از یک سال به طلاق می‌کشد. شنیده‌ام که کتاب مصاحبه‌ای با او دربارۀ زندگی خودش تهیه و در تاجیکستان منتشر شده است. شاید در آن کتاب دراین باره بیشتر گفته باشد.\nگوگوش یک سال مانده به انقلاب (۱۳۵۶) به ازدواج سوم دست می‌زند. با فردی معمولی. نامش همایون مصداقی. ازدواجی که دوازده سال طول می‌کشد و یازده سال آن در دوران بعد از انقلاب می‌گذرد. در دوران انقلاب در آمریکاست و قصد دارد آنجا بماند و کار کند. همان کاری که بلد است. کار صحنه. اما سرخوردگی و بی‌تکلیفی ایرانیان آن روزگار در لس‌انجلس و کسادی بازار کار کنسرت و نمایش، او را به ورطۀ بی‌پولی می‌آندازد. به رغم آن همه دستمزدهای کلانی که به عنوان خواننده و بازیگری موفق و محبوب به دست آورده، ذره‌ای از پولی را که از آغاز عمر تاکنون به کف آورده در اختیار ندارد. کودکان اختیار دارایی خود را ندارند.\nپس با به جان خریدن خطری که در بازگشت در انتظار اوست، و به رغم هشدارها و زنهارها، دل به دریا می‌زند و به وطن بازمی‌گردد. هیچ تصوری از حکومت جدید ندارد. هنوز نمی‌داند که کارش درحکومت جدید از نوع جرم و خیانت شمرده می‌شود و شاید مجازات اعدام در پی داشته باشد.\nپس از انقلاب پای گوگوش از خانه‌های ما بریده شد. دیگر او را ندیدیم. اما بعضی شایعات و خبرها دربارۀ او می‌شنیدیم که معلوم نبود تا چه حد صحت دارند. خبرهایی دربارۀ بازداشت و مصادره شدن اموالش. حتی می‌گفتند که برای نجات جانش صیغۀ آخوند حاکم شرع شده یا رشوه داده. یا فلان آیت‌الله مهم به او امان‌نامه داده. اما این‌گونه خبرها دربارۀ بازیگران و خوانندگان زن وجود داشت و منبع و مرجع موثقی نداشت. پاسخ همه را خود او می‌داند و می‌تواند بدهد اگر بخواهد. روزی که از قضاوت دیگران دربارۀ خودش نهراسد و ترس‌های کودکی‌اش از قضاوت بزرگ‌ترها ریخته باشد. به هرحال در مصاحبه با هما احسان پاسخی به این پرسش‌ها نمی‌دهد.\nگوگوش بعد از انقلاب به زندان می‌رود. مانند همۀ خوانندگان زن از خواندن ممنوع می‌شود، اما ممنوعیت‌ها درمورد او شدیدتر است. او در ضمن برای همیشه از بازیگری و سفر به خارج از کشور نیز ممنوع می‌شود. و اگر خوانندگان زن اجازه داشتند دست کم در حضور تماشاگران زن بخوانند، اما برای گوگوش حتی این هم ممنوع است... و او جز خوانندگی و بازیگری و رقص بر صحنه‌های نمایش چه کار دیگری بلد است. حال که این‌ها را از او گرفته‌اند، از او چه می‌ماند؟ \nتبعید گوگوش از صحنه: فائقه فائق می‌شود\nخانۀ واقعی گوگوش صحنه نمایش است. ۶۸ سال از عمر ۷۰ سالۀ خود را بر صحنه گذرانده. بر صحنه است که اختیاردار وجود و ارباب هستی و مالک دارایی خود است. بیرون از صحنه همان کودک زنی است که همواره تحت سلطه و اختیار مرد پدر ارباب است. بر صحنه است که گوگوش بی‌ترس و بی‌پروا، خود واقعی‌اش را در رابطه‌ای بی‌واسطه و مستقیم با تماشاگران نشان می‌دهد. و حالا گوگوش را از خانه‌اش، از وطنش، تبعید کرده‌اند. بیرون از صحنه، گوگوش، هرچند در وطن، اما مهاجری غربتی است. کسی نیست. کاره‌ای نیست. زنی است معمولی و خانه‌نشین که باید با نام و هویتی دیگر، در زیر سایۀ مردی دیگر، و در خانۀ امن نهاد ازدواج، روزها را به شب و باز به روز برساند. «گوگوش» دیگر نیست. در این فضای خالی شده از «گوگوش» است که «فائقه» پا به میدان می‌گذارد. «گوگوش کودک» در همه این سال‌ها چنان همۀ فضا را اشغال کرده بود که جایی برای ابراز وجود فائقه نگذاشته بود. اما حال که دیگر از آن جماعتی که از او «گوگوش روی صحنه» طلب می‌کرد، خبری نیست، پس در بیرون صحنه و در خانۀ شوهر، فائقه است که پا به میدان می‌گذارد و به فریاد گوگوش می‌رسد. فائقه است که از پستو بیرون می‌آید، رشد می‌کند خود واقعی و قابلیت‌هایش را می‌نماید و دست گوگوش را نیز می‌گیرد و با خود می‌برد و به بلوغ می‌رساند.\nگوگوش پس از انقلاب یا همان فائقه بالغ زن، این زن خانه‌دار و معمولی و ساده، شخصیت بالغ و عاقلی است که برعکس گوگوش پیش از انقلاب، که به حکم کودک وارگی اختیار عواطف و اموال و دارایی خود را نداشت، اکنون دریافته است چگونه اختیار زندگی خود را، چه معنوی و چه مادی، به دست گیرد. به کتاب خواندن و خودآموزی روی می‌اورد. می‌دانیم که پس از تحصیلات ابتدایی او را به دبیرستان نگذاشتند. اکنون فائقه می‌خواهد چیزی را که در تمام عمر گوگوش از او دریغ شده بود به او بدهد. خود را غرق خواندن می‌کند و همه جور کتابی می‌خواند. از رمان و شعر تا فلسفه و روان‌شناسی و تاریخ. در این خودآموزی و پرخوانی جهان‌های دیگر را کشف می‌کند. از جمله جهان عرفان را، که در آن هم پناهی برای خود جسته و هم مدرسه‌ای برای تربیت و تعلیم خویش یافته. و معلمش در این خودسازی و خودآموزی مولانا است. هوش و استعداد شگفتی‌آورش اینجا هم به مددش می‌آید. تا جایی که حتی خود شعر می‌سراید: \nدر این خلوتگه امشب با خدا گویم که‌ای ایزد\nترانه‌خوانی و شعر و مناجات از تو انگیزد\nچه گویم من که مُهرم بر لب است از عشق لاهوتی\nو کس را در حضور تو نمی‌بینم که برخیزد\nدر این دوران است که با خودش آشتی می‌کند. به جای آن خودزنی‌ها خودنوازی می‌کند. و در همین دوران است که حتی نامادری ظالم را می‌بخشد.\nبر من معلوم نیست که چرا ازدواج سوم دوام نمی‌آورد و چرا بعد با مسعود کیمیایی ازدواج می‌کند. برخی می‌گویند تمهیدی بوده برای آن که از کشور خارج شود تا بتواند بار دیگر بر صحنه ظاهر شود. \nگوگوش فائقه به صحنه برمی‌گردد\nدر سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۳۷۹ خورشیدی، گوگوش یا فائقه، و بهتر بگویم گوگوش با فائقه، از ایران خارج می‌شود. اکنون فضای بیرون از کشور دیگر شده است. جای آن نسل از دست رفتۀ ایرانیان مهاجر و آوارۀ روزگار انقلاب را نسلی نو در قالب جامعه‌ای پرجمعیت و موفق و ثروتمند و با اعتماد به نفس گرفته است. نسلی که به دوران پیش از انقلاب چون بهشتی گمشده می‌اندیشد و گوگوش در خاطره‌اش حوری آن باغ بهشتی است. نبوغ و خلاقیت گوگوش و عقل و دوربینی فائقه او را چون ستاره‌ای درخشان بر صحنه‌های بین‌المللی با تماشاگران ده‌ها هزار نفری تابناک می‌کند و به موفقیتی بی‌سابقه که خود انتظارش را ندارد می‌رساند. برای اولین بار بعد از بیست و یک سال دوری از صحنه، در خارج از کشورش به روی صحنه می‌رود. با سابقه‌ای که از گذشته و از ایرانیان لس آنجلس در آغاز انقلاب دارد، نمی‌داند که این ترک وطن‌کردگان ایرانی تا چه حد از او استقبال می‌کنند. جوانان هم‌سالش که اکنون سال‌مندانند تا چه حد وقت و توان و پول تماشای او را دارند و جوانان امروز، گیرم موفق و جا افتاده در محیط مهاجرت، از کجا او را به یاد می‌اورند.\nریسک بزرگی است. و او اهل ریسک است. زندگی‌اش همه خطرکردن بوده و این نیز ادامۀ آن است. بخت خود را می‌آزماید. در تورنتوی کانادا، در سال ۲۰۰۰، برای اولین بار بر صحنه می‌آید. باورنکردنی است. سیل جمعیت و خیل تماشاگران چنان عظیم است و تحسین و تشویق‌شان چنان پرشور، که نظیرش را حتی در روزگار اوج شهرت و محبوبیت هم به یاد ندارد. گوگوش بر این صحنه به سجده درمی‌آید. سجدۀ شکری که رو به خاک و به پایین ندارد. سر و دستان را رو به اسمان، به اوج می‌گیرد و اشک شوق می‌ریزد. او اکنون باز به وطن رسیده است. به صحنه. به جایی که کارش گناه و زشت و حرام و بزه و هرزگی نیست. هنر است. ستودنی است. پاک سازنده و نزهت بخش است. به روح‌ها و جان‌ها شور و شادی و به روح و جان خودش صفا و شوق عرضه می‌کند.\nو این گوگوش ربطی به آن گوگوشی که می‌شناختم ندارد. چرا، هنوز بدن و صورتش شباهتی با آن گوگوش اشنا دارد، اما طرز اجرا و صحنه گردانی‌اش بکلی تغییر کرده است. حالا تمام اختیار صحنه و حتی به نوعی رهبری ارکسترش را به دست گرفته. کنسرتش را به نام ایران آغاز می‌کند. دکور صحنه ستون‌ها و سرستون‌های تخت جمشید است. و به احترام شاملو یک دقیقه سکوت می‌کند. او عمری برای مردم خوانده و بازی کرده و نبض جماعت در دستش است. نقطه‌های تأثیر و تأثر این جامعه ایرانی جدید را می‌شناسد. همین اندک بوی سیاسی و فرهنگی که به کنسرتش می‌دهد تصویری دیگر به مخاطبان ارائه می‌دهد. گویی می‌خواهد بگوید که حال که در آستانۀ دهۀ پنجاه عمر خویشم، اگرچه آن دختربچه شاد و شیطان نیستم، اما خانمی موقر و اهل سیاست و فرهنگم. او این بار این گونه خود را در دل مردمش جا می‌کند.\nچندین سایت و بلاگ در فضای مجازی به نام او ساخته می‌شود. جوانان و سال‌مندان هریک به گونه‌ای و به دلیلی جزو هوادارانش می‌شوند و به او افتخار می‌کنند. برنامه تلویزیونی «آکادمی گوگوش» را ابداع می‌کند، و در کنسرت‌های بزرگش شوهای خوانندگی را هم اجرا و هم اداره می‌کند. اجرایش با همان سبک و سیاق قدیم است منتها با طمأنینه و وقاری که برازندۀ این خانم سال‌مند است. دست همکاران قدیمش را هم می‌گیرد و با عباس شماعی‌زاده و ماتیک و منوچهر جشم آذر شوهای مشترک اجرا می‌کند تا نوستالژی برای تماشاگران کامل شود، هم برای میان سالانی که کودکی و جوانی را پیش از انقلاب با گوگوش گذرانده‌اند. و هم برای جوانانی که پس از انقلاب به دنیا آمده و خاطره‌ای از او ندارند اما شنیدن و دیدن این دیوای ایرانی، با آن سبک بی‌مانند اجرا که روح و حس در آن دمیده است، برای شان هوایی تازه و شگفتی‌آور از خاطره‌ای به نام ایران است.\n اما برای من این خانمی که به نام گوگوش می‌خواند غریبه‌ای آشنا (۸) است. هم ان گوگوش قدیم است و هم نیست. هم آشنا و هم ناآشناست. به راستی این خانمی که می‌خواند کیست؟ فائقه خانم پخته و باتجربه و عاقل است یا گوگوش کوچولوی طفلک معصوم؟ هردو است؟ هیچکدام؟ \nباز به دنبال گوگوش در اینترنت جست‌وجو می‌کنم. او را در کنسرت‌های بیرون از کشور همچنان توانا و خستگی‌ناپذیر و مسلط بر صحنه می‌یابم. در دوبی، در استانبول، در لندن، در کانادا، در آمریکا. بر صحنه‌های عظیم و سالن‌های وسیع و ده‌ها هزار نفری. با صندلی‌های پر و بلیط‌های گران‌قیمت که پیش فروش و نایاب شده. او را در کنار پسرش می‌بینم که پس از تجربه‌ای ناموفق در زمینۀ خوانندگی، اکنون می‌خواهد باشگاه ورزشی تأسیس کند. احتمالاً با سرمایه‌ای که از مادر می‌گیرد. ادامۀ الگوی مرد–ارباب؟ و گوگوش در کنار نوه‌اش. دختر نوجوانی که شباهتی پیدا و پنهان به مادربزرگ دارد. به نظر می‌رسد که دوران جدایی به سر رسیده. گوگوش اکنون به صحنه رسیده. به همان وطن و خانۀ اصلی‌اش. خانواده‌ای هم پیدا کرده. خانوادۀ پسرش. پس از سال‌ها دوری به پسرش، که اکنون در نقش مرد کودک از او استفادۀ مالی می‌کند، پیوند خورده، و در قالب نوه‌اش به نوجوانی خود رسیده، و فائقه را درکنار دارد. گوگوش و فائقه در کالبد این خانم جذاب و سالمند به هم درآمیخته‌اند، با هم آشتی کرده‌اند، و با هم یکی شده‌اند.\nکوچ غریب و راز نگاه\n گوگوش سرانجام سرنوشت خود را در بیرون و درون صحنه به دست گرفته است. نه قیم دارد و نه ارباب. به استقلال و آزادی‌ای تصورناپذیر رسیده است. اختیار دارایی خود را به دست گرفته است. باید اکنون خوشبخت باشد. آیا خوشبخت است؟ پس این ترانه‌های غریبانه و غم‌انگیز از کجاست؟ این شکایت‌های جدایی و جداماندگی از چه روست؟ جدایی از چه؟ از وطن؟ کدام وطن؟ وطنی که در آن غریب بود؟ گوگوش باید اکنون و اینجا با جوش خوردن زخم‌هایش، با به هم رسیدن شکاف‌هایش، با مالک و مختار شدن هستی و دارایی‌اش، به خوشبختی رسیده باشد. پس این غم عمیق که همچنان در نگاه او مانده است از چیست؟ غمی که شاید در نگاه همۀ ما، مایی که هنوز خود را ایرانی می‌دانیم، باشد. ما آدمیان «در وطن خویش غریب» که در جست‌وجوی وطن از غربتی به غربت دیگر پناه می‌آوریم. غافل که این جابه‌جایی‌ها نه از مقولۀ سفرهای دوسرۀ رفت و بازگشت دار، که از جنس «کوچ غریب» است. کوچ غریب که از «غربتی به غربت دیگر»(۹) و به غربت‌های دیگر می‌رود تا سرانجام در قبری در غربت، با آرزوی آغوش وطن، ماسیده در نگاهی دوردست، از کوچ‌های غریبانه آرام بگیرد. شاید غربت است نام آن غم ازلی که در عمق نگاه او خانه کرده است. \n۱- نگاه کنید به «مصاحبه هما احسان با گوگوش» در یوتیوب، لس‌آنجلس، کالیفرنیا.\n۲و ۳ و ۴ و ۵ و ۶ و ۷- همان.\n۸- برگرفته از نام یکی از زیباترین ترانه‌های گوگوش، «غرب آشنا»، شعر از اردلان سرفراز، آهنگ: عباس شماعی‌زاده، تنظیم: واروژان.\n۹- کوچ غریب را به یاد آر / از غربتی به غربت دیگر... از شعر «نه باوری، نه وطنی»، سروده احمد شاملو.\n■ آفرین خانم عظیما. مقاله شما نمونه درخشان ترکیبی-تحلیلی است با فارسی بسیار شیوا، زیبا و گویا، که بسیاری باید از آن مقاله‌نویسی یاد بگیرند. دست و قلم شما را می‌بوسم. شاهکار زدید. مقاله را در کامپیوتر ضبط کردم تا بارها بخوانم. کاش باز هم در مواردی دیگر بنویسید.\nگوگوش دختر ایران است. با همان چشمان زیبای غمگین شرقی. با همان استعدادهای زن ایران که خود شما یکی از آنها هستید. با وقار و باشکوه، مادرانه و معصوم. پر از استعداد و توانایی. گوگوش دختر ایران است و بیش از ۶۰ سال برای همه ایرانیان خوانده و ستاره شده. سبکی دارد که بی‌همتا است. در این سن هنوز هم خستگی سرش نمی‌شود. آزاد شده، آرزویی که برای همه زنان ایران داریم. از شما تشکر می‌کنم برای این نوشته‌ی بسیار عالی. زنده باشید.\n■ با سلام، خانم عظیما، چقدر عالی با آن قلم توانای‌تان و خوبتان به مقوله‌ای بنام “گوگوش” پرداخته‌اید! نه تنها او را به‌نحوی احسن تشریح و توجیه می‌کنید، بلکه به موسیقی ایرانِ آن زمان که به اصطلاح انقلابش خوانند، وضع معیشتی، اجتماعی، سیاسی... آن زمان می‌پردازید. با کمال افتخار می‌گویم که بسیار متشکرم که دلایل این تعویض بزرگ در ایران را به من گوشزد کردید. امیدوارم از شما مقالات بیشتری در آینده بخوانم.\nبا احترام، م. امینی، از آمریکا\n■ مقاله نفس‌گیر... وای، چه زیبا، آموزنده، متعادل و شیرین... مقاله‌ای در مورد خانم گوگوش، خواننده بی‌نظیر ایرانی تمام دوران‌ها... خانم عطیما تشکر از شما برای این کار فوق‌العاده.\nبا درودهای فراوان، سن نور\n■ سلام و خیلی از لطف شما برای اشتراک گذاری ممنونم. فوق‌العاده خواندنی و جذاب بود.\n■ با درود به نویسنده‌ای صاحب‌دل خانم عظیما\nاز خواندن نوشتار آموزنده شما بسیار لذت بردم. در دوران دانش‌آموزی در خارج از ایران برای دید و بازدید به تهران آمده بودم و توانستم گوگوش پانزده شانزده ساله را که در کافه شکوفه نو برنامه اجرا می‌کرد از نزدیک ببینم و از صدا، لبخند و هنرنمایی خارق‌العاده و فراموش نشدنی‌اش لذت ببرم. اهل کافه و کاباره نبودم ولی پسر صاحب شکوفه نو (بنام طالب رجبی) در سوییس دوست و همکلاسی بود. او خواهش کرد که در سفرم به دیدن پدرش به آن کافه بروم و هدیه‌ای امانتی را به او بدهم. خوشوقت هستم که توانستم گوگوش نوجوان را از نزدیک ببینم و با او آشنا شوم.\nصد آفرین بر قلم توانا و سبک زیبا و روان شما که مرا با زیبایی چند بعدی این هنرمند یکتا و بخصوص با فائقه آشنا ساخت. هنوز بعد از گذشت چندین سده چشم‌های زیبا ولی غمناک این ستاره درخشان را از آن روزی که در کافه شکوفه نو دیدم فراموش نکرده‌ام. ممنونم که “حدیث” گوگوش و فائقه را برای دوستدارانش نوشته‌اید و بسیاری از رازها و درد و رنج‌های درون این زن ایران و بسیاری از زنهای ایرانی را آشکار ساخته‌اید.\nآرزو دارم همیشه بدین سان حکایت دل را ادا کنید و ما را شاد سازید.\nبا ارادت و احترام: ف.پارسا (تفرشی) جزایر هاوایی\n■ تشكر نازى جان. زیبا و صمیمى نوشتى. تصویر جالبى از گوگوش ارائه دادى به‌ویژه گوگوش روى صحنه كه ما همه مى‌شناسیمش و به درستى گفتى كه روى صحنه تنها نمى‌خواند بلكه در كلمات زندگى مى‌كند و به واژه‌ها جان می‌دهد. البته همانطور كه اشاره كردى هنر ناب با سرگرمى متفاوت است و انسان سرگردان و سرگشته‌ى امروزى به دنبال سرگرمى و هنر تجارى است. دیگر نه حوصله و نه قابلیت درك هنر را دارد. می‌خواهد به كنسرتى برود كه بتواند خودش هم با خواننده فریاد بكشد. و این حاصل سلطه‌ى خرد ابزارى است. نه تنها ما در تبعیدیم بلكه هنر ناب هم این روزها در تبعید است. اما در نهایت از نوشته‌ات مثل كارهاى دیگرت لذت بردم. درود بر تو.


دانلود و خرید کتاب چهره‌ها در شلوغی | والریا لوئیزلی | طاقچه\nطاقچهداستان و رمانرمانکتاب چهره‌ها در شلوغی\nدانلود و خرید کتاب چهره‌ها در شلوغی\nبرای خرید و دانلود کتاب چهره‌ها در شلوغی نوشته والریا لوئیزلی و خواندن و شنیدن هزاران کتاب الکترونیکی و صوتی دیگر، اپلیکیشن طاقچه را رایگان نصب کنید.\nرویارویی کوتاه با دشمنسعید صیرفی‌زاده\nكتاب چهره‌ها در شلوغی نوشته والريا لوئيزلی با ترجمه‌ی وحيد پورجعفری است و انتشارات خوب آن را منتشر کرده است.\nدرباره کتاب چهره‌ها در شلوغی\nمادرجوانی كه از زندگی زمان حال همراه شوهر و همسرش رضایت ندارد، دچار روزمرگی شده است. او گذشته‌ی خود و دوران سكونتش را به عنوان يک مترجم در نيويورک مرور می‌كند و با ذهنی مشوش و خسته از وظايف مادر- همسری‌اش رمانی بر پايه‌ی گذشته می‌نويسد؛ از زمانی كه نامه‌ای از طرف شاعر مكزيكی، گيلبرتو اوون، به دوست و همكار نويسنده‌اش، خاوير ويائوروتيا، پيدا كرد و سپس تصميم به ترجمه‌ی آثار او گرفت. راوی در طول نوشتن رمان خود به گيلبرتو اوون جانی دوباره می‌بخشد.\nاولین رمان والریا لوئیزلی شبیه هیچ اثر دیگری نیست. در این کتاب زمان و مکان معنای متداولشان را از دست می‌دهند، تمایز شخصیت‌ها کاری بس دشوار است، و روایت به شیوه‌ای متفاوت بیان می‌شود. ادای دینی فوق‌العاده به خیال‌پردازان فضاهای شهری، که در امتداد خیابان‌ها پرسه می‌زنند و میان گذشته، حال و آینده معلق‌اند.\nخواندن کتاب چهره‌ها در شلوغی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم\nان کتاب را به تمام علاقه‌مندان به داستان‌های خارجی پیشنهاد می‌کنیم\nبخشی از کتاب چهره‌ها در شلوغی\nدوتا آدم بالغ، یک دختربچه و پسری کوچک توی این خانه زندگی می‌کنند. آخری را فقط «پسر» صدا می‌زنیم، چون با وجود داشتن سنی بیشتر از خواهرش، اصرار دارد آن‌قدر که باید بزرگ نشده. سن پسر از دختر بیشتر است، اما خب راستش هنوز کوچک است. او نه پسری گنده است و نه یک پسربچه، پس می‌ماند همان پسر خالی.\nشوهرم چند روز قبل، موقع برگشتن به طبقهٔ پایین، پایش را روی یک دایناسور گذاشت و بل‌بشویی در خانه‌مان راه افتاد. میزان جراحات وارده به دایناسور، تعمیرش را ناممکن می‌کرد. پسر هق‌هق‌کنان گفت: «حالا تی‌رکسم دیگه واقعاً منقرض شده.» گاهی من و همسرم احساس می‌کنیم به دوتا گالیور مبتلا به پارانویا بدل شده‌ایم که برای باقی عمر می‌بایست روی پنجه‌هایمان گام برداریم، تا خدای نکرده کسی را بیدار نکنیم، یا پایمان را روی چیزی مهم و شکستنی نگذاریم.\nزمستان‌ها در آن شهر طوفان می‌آمد، اما خب من جوان بودم و لباس‌های کوتاه می‌پوشیدم. برای آشنایانم نامه می‌نوشتم تا از پیاده‌روی‌های طولانی‌ام بگویم، از پاهای پوشیده در جوراب‌شلواری خاکستری، و بدنی که در پالتویی قرمز با جیب‌های بزرگ پیچانده می‌شد. از باد سردی می‌نوشتم که آن پاها را نوازش می‌کرد، و سوز زمستان را با موهای زِبرِ جامانده از اصلاحِ بدِ چانه مقایسه می‌کردم، انگار آن هوای سرد و قدم‌زدن یک جفت پای خاکستری در امتداد خیابان‌ها مباحثی ادبی بودند. وقتی کسی مدت‌ها تنها زندگی کرده باشد، تنها راه برای اثبات اینکه هنوز وجود دارد، بیان فعالیت‌ها و دنیای پیرامونش با زبانی ساده است: این چهره، این پاها که گام برمی‌دارند، این دهان، این دست که می‌نویسد.\nحالا شب‌ها می‌نویسم: وقتی هر دو بچه خواب‌اند و کشیدن سیگار، نوشیدن قهوه و باز کردن پنجره اشکالی ندارد. پیش از این معمولاً در تمام طول روز می‌نوشتم، در هر ساعتی که دلم می‌خواست، چون بدنم مال خودم بود.\nسایر کتاب‌های والریا لوئیزلی\nبایگانی کودکان گمشدهوالریا لوئیزلی\nسبک نوشتاری شو دوست نداشتم.


فیلم خورشید به کارگردانی مجید مجیدی و با بازی علی نصریان - در بهترین سرگرمی\nصفحه اصلی > فیلم > معرفی فیلم خورشید + دانلود\nuser23, 1 سال قبل 0 5 دقیقه خواندن 1529\nخورشید فیلمی درام به کارگردانی مجید مجیدی و تیه کنندگی امیر بنان است. این فیلم به نویسندگی مشترک مجید مجیدی و نیما جاویدی می‌باشد. فیلم خورشید برنده سیمرغ بلورین، بهترین فیلم و بهترین فیلمنامه در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر شده است.\nدر ادامه این مقاله از بهنرین سرگرمی با ما همراه شوید.\n5) نقد و بررسی فیلم خورشید\nنویسنده مجید مجیدی، نیما جاویدی\nبازیگران علی نصریان، جواد عزتی، طناز طباطبایی، روح الله زمانی، صفر محمدی، علی غابشی، علی تقوا زاده، بابک لطفی خواجه پاشا، شمیلا شیرزاد\nموسیقی رامین کوشا\nفیلمبردار هومن بهمنش\nتدوینگر حسن حسن دوست\nشخصیت اصلی فیلم کودک کاری است که در یک اوراقی لاستیک کار می‌کند و مادرش هم به خاطر مشکلات روانی در بیمارستان بستری شده است. او که وضع مالی چندان خوبی ندارد توسط یکی از هم‌محلی‌های خود از وجود یک گنج در زیرزمین مدرسه آگاه می‌شود و تصمیم می‌گیرد با دوستان خود در یک ماجراجویی تازه به سراغ این گنج برود.\nمجید مجیدی در 28 فروردین 1338 در شهر تهران به دنیا آمد. وی پس از دریافت مدرک دیبلم تحصیلاتش را در زمینه هنرهای زیبا ادامه داد.\nاو در فیلم بایکوت ساختهٔ محسن مخملباف در نقش یک کمونیست سرخورده، در فیلم تیرباران در نقش شهید اندرزگو، و در فیلم دو چشم بی‌سو در نقش یک معلم توده‌ای نقش ایفا کرد.\nمجیدی فعالیت هنری را از صحنه تئاتر آغاز کرد و پس از آن به بازیگری روی آورد، در آن سال‌ها و در دهه 60 در حوزه هنری فعالیت‌ها گروهی انجام می‌شد، جوان‌های علاقمند سینما هم فیلمنامه می‌نوشتند، هم روی صحنه تئاتر می‌رفتند، هم در فیلم‌ها و تئاترهای همدیگر بازی می‌کردند، تا درخت جوان سینمای متعهد و انقلابی رشد کند.\nعلی نصریان: علی نصیریان زادهٔ 15 بهمن 1313در تهران، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون و نمایشنامه‌نویس ایرانی است. وی در سال 1380 نشان درجه یک هنری را از رئیس‌جمهور وقت دریافت کرد.\nجواد عزتی: او از سال 75 بصورت حرفه ایی وارد دنیای بازیگری شده است. او ابتدا در تئاتر فعالیتش را شروع و سپس در سال 79 اولین کار تلویزیونی اش را بازی کرده است.\nطناز طباطبایی: او از سال 1379 وارد عرصه بازیگری شد و در کلاس‌های آزاد بازیگری هیوا فیلم توانست دوره بازیگری را بگذراند.\nروح الله زمانی: در فیلم خورشید در نقش علی ظاهر می‌شود. علی قصه ما، وضع مالی خوبی ندارد و مادرش به خاطر اینکه مشکل روانی دارد، در بیمارستان بستری است.\nشمیلا شیرزاد: شمیلا شیرزاد کودک افغانستانی است که پیش از بازی در فیلم سینمایی خورشید برای گذران زندگی خود و خانواده اش در مترو کار میکرده است انتخاب شدن او برای این نقش توسط مجیدی مسیر زندگی او و خانواده اش را تغییر داده است.\nمجید مجیدی فیلمساز نجیبی است استاد زیبایی‌شناسی در دل سیاهی‌ها و تباهی‌ها. در گفتار سینمایی مؤدب و در کردار هنری موقر. با المان‌هایی که در فیلم‌هایش یکسان است و حتی در دل تاریکی‌ها هم از نمایش آن نمی‌گذرد. از رقص گندم‌زار در به رنگ خدا تا پرواز کفتر‌ها و کیف‌ها و بادکنک‌ها در خورشید\nجدیدترین تابلوی نقاشی مجیدی که با‌وجود سیاه و سفیدی زندگی کودکان کار و بی‌رنگ و لعاب بودن نمایش فقر و بی‌کسی، اما از پاشیدن رنگ بر بوم پرده نقره‌ای نمی‌گذرد. گرچه لوکیشن‌های فیلم در مخروبه‌ها و کارگاه‌ها و مدرسه ساده و آب انبار تنگ و تاریک می‌گذرد و بوی نم و خاک و باران حس می‌شود.\nخورشید جزو فیلم‌هایی است که می‌توانست آلودگی‌های بیشتری را بنا به بستر داستانی و اجتماعی خود به تصویر بکشد.اما مجیدی با زبانی بهداشتی از بازگویی آن سرباز می‌زند، به شمایی از تیرگی‌ها بسنده می‌کند تا خورشید از تابش نایستد.\nبه هر حال خورشید بر خلاف انتظارات بهترین فیلم مجیدی در ده سال اخیر است و به راحتی می‌توان آن را یکی از معدود آثار شایسته در جشنواره فیلم فجر امسال دانست. فیلم خورشید داستان جالب نوجوانی را روایت می‌کند که با مشکلات متعددی دوره شده اما هنوز شور زندگی در او خاموش نشده و همچنان با مشکلات برای زندگی کردن می‌جنگد. پیامی که مجیدی به جز مشکل کند شدن ریتم در نیمه دوم فیلم به خوبی آن را به مخاطب می‌رساند و با پایان شوکه کننده‌ای که در انتها به تصویر می‌کشد هم اثرگذاری آن را بیشتر می‌کند.\nعملکرد مجید مجیدی در دو فیلم آخرش به اندازه‌ای ناامید کننده بود که شخصا هیچ امیدی برای پروژه جدید او یعنی فیلم خورشید نداشتم. حال خورشید سرانجام پس از غیبت در روزهای ابتدایی جشنواره فیلم فجر موفق به حضور در سالن‌های سینما شده است.\nاین فیلم در هفتاد و هفتمین جشنواره ونیز 2020 جایزه فانوس جادویی بخش جنبی جشنواره ونیز و جایزه مارچلو ماستریانی (بهترین بازیگر نوظهور جشنواره) برای روح الله زمانی بازیگر نوجوان فیلم را کسب کرد.\nبرچسب\t#بازیگر\t#بهترین فیلمنامه\t#بهترین کارگردان\t#تئاتر\t#خورشید\t#سینما\t#علی نصریان\t#مجید مجیدی\nمعرفی فیلم سارا + دانلود\nuser0044, 37 دقیقه قبل 0


طراحی وب سایت شخصی - قیمت طراحی وب سایت شخصی سال 1400 | ⭐⭐⭐\nHome - طراحی وب سایت - طراحی وب سایت شخصی\nیک وب سایت شخصی یا وب سایت نمونه کار ، فرصت مناسبی است تا افراد بیش تری کار شما را ببینند و با آن آشنا شوند. هم چنین ، به شما این فرصت را می دهد که گریزی به علایق شخصی تان بزنید و وب سایت خودتان را شخصی سازی کنید! داشتن یک وب سایت شخصی برای کار شما ضروری است و می توانید خلاقانه آنرا طراحی کنید. همانطور که روش های زیادی برای ایجاد خلاقیت وجود دارد ، راه های زیادی هم برای ایجاد یک وب سایت شخصی وجود دارد. در این مقاله برای شما توضیح خواهیم داد که چرا باید وب سایت شخصی داشته باشید و چرا داشتن یک وب سایت شخصی در سال 1400بسیار مهم است.\n4 دلیلی که باید وب سایت شخصی داشته باشید\nوب سایت شخصی دکتر\n5 موردی که همه وب سایت های پزشکان به آن نیاز دارند\nوب سایت شخصی ، وب سایتی است که که می توانید نمونه کار های خود و هرچه را که دوست دارید در آن منتشر کنید. مهم نیست که شما چه کسی هستید و یا چه شغلی دارید ؛ هر کسی میتواند وب سایت شخصی خودش را داشته باشد.\nبرای مثال اگر شما دانشجو هستید و می خواهید رزومه بنویسید ، بهتر است از وب سایت شخصی استفاده کنید. رزومه ها صفحات سیاه و سفید بدون عکسی هستند که باید در یک فونت و سایز مشخصی نوشته شوند. چگونه می خواهید رزومه خودتان را متمایز از رزومه دیگران کنید؟ رزومه ها قابل آپدیت شدن نیستند و از لحظه ای که شما رزومه خودتان را تحویل می دهید ، نمی توانید رزومه های قبلی خودتان را اصلاح و به روز کنید. برای همین باید وب سایت شخصی داشته باشید.\nیک وب سایت کاملاً در تضاد با رزومه است. تمام باگ های رزومه را می توان به سادگی با داشتن یک وب سایت برطرف کرد. این وبلاگ را تا جایی پیش می بریم که در نهایت بگویید نداشتن وب سایت مانند این است که به پای خود شلیک کنید و یعنی در این حد مفید است.\n1.می توانید وب سایت خودتان را هر زمانی آپدیت کنید.\nیک وب سایت همیشه در حال تغییر است ، ثابت و بی تغییر نیست و پویاست . از لحظه ای که شما کاری را تمام می کنید ، می توانید آن را به وب سایت خود اضافه کنید. وقتی پروژه ای را کامل می کنید ، می توانید آن را در نمونه کارهای خود قرار دهید تا همه ببینند. نیازی نیست نسخه های جدید آن را چاپ کنید و بارها و بارها برای مخاطبین خود ارسال کنید. شما تنها کافیست آن را به روز کنید تا مردم به طور مداوم به وب سایت شما برگردند و ببینند که شما در چه کاری قرار دارید.\n2. با وب سایت شخصی بیشتر شناخته می شوید.\nداشتن یک وب سایت شما را بیشتر قابل پیدا کردن می کند. اگر تمام چیزی که دارید یک رزومه است ، باید بیرون بروید و آن را به مردم بدهید تا شما را بشناسند. اگر شما وب سایتی ندارید و کسی بخواهد نام شما را در اینترنت جستجو کند ، تنها چیزی که ممکن است دریافت کند پروفایل فیس بوک یا توییتر است.\nبا این حال ، اگر وب سایت داشته باشید ، می توانید توسط مخاطبان بیش تری پیدا شوید. وب سایت شخصی کلیدی است برای ایجاد نام تجاری شخصی و برجسته کردن موفقیت های شما.\nبسیاری از مشتریان گروه طراحان عرفان ابتدا نمونه کار های ما را در وب سایتمان دیده اند و بعد برای مشاوره و همکاری اقدام کرده اند. اگر وب سایتی نداشتیم ، مطمئنا مشتریان زیادی را از دست می دادیم.\n3. وب سایت شخصی شما را از رقبایتان متمایز می کند\nبسیاری از مردم وب سایت خودشان را ندارند. وب سایت های شخصی ممکن است درحال حاضر در سال 1400 بیشتر از ده سال پیش رایج باشند ، اما بیش تر دانشجویان و افراد جویای کار هنوز به رزومه و وب سایت های کاریابی احتیاج دارند.موفقیت امروز نیازمند آن است که خود را از رقبایتان متمایز کنید و داشتن وب سایت می تواند به شما در انجام این کار کمک کند. داشتن وب سایت نشان می دهد که شما وقت خود را صرف یادگیری انجام کار نسبتاً فنی کرده اید و دهد و مهارت هایی دارید که دیگران ندارند.\n4. با وبسایت شخصی مهارت های جدیدی کسب می کنید\nبا داشتن یک وبسایت شخصی، شما مهارت های جدیدی کسب می کنید که می تواند در آینده برایتان بسیار مفید باشد. یادگیری نحوه ساخت یک وب سایت شامل چندین مهارت مختلف است ، به خصوص اگر بخواهید وب سایتتان را شخصی سازی و بهینه سازی کنید.حتی اگر به دنبال کار در یک زمینه فنی نیستید ، داشتن این مهارت های وب سایت می تواند به پیشرفت شما کمک کند. برای مثال فرض کنید برای کار بازریابی مصاحبه دارید. اگر به مصاحبه کننده بگویید که شما نه تنها بازاریاب فوق العاده ای هستید ، بلکه از وب سایت و امور آن نیز آگاهی دارید ، کاندیدای بسیار جذاب تری می شوید.\nبسیاری از هنرمندان یا صاحبان کسب و کار های بزرگ ، وب سایت شخصی خودشان را دارند. البته مهم نیست که شما معروف هستید یا نه ، هر کسی می تواند وب سایت خودش را داشته باشد. در اینجا به دو مورد از نمونه های طراحی وب سایت شخصی می پردازیم.\nوب سایت رسمی سیروان خسروی در عین سادگی ، بسیار زیبا و هماهنگ طراحی شده است و شامل فروشگاه ، گالری عکس و صفحات دیگر است که مثال خوبی از طراحی وب سایت شخصی است.\nوب سایت مسعود رستمی\nمسعود رستمی یک گرافیست خلاق است که در زمینه طراحی بسته بندی فعالیت می کند. همانطور که میبینید ، وب سایت او شخصی سازی شده و از موشن ها و تصاویر جالبی در آن استفاده شده است.\nهمانطور که بار ها در مقالات دیگری که روی وب سایت گروه طراحان عرفان منتشر کرده ایم ، گفته ایم که هر وب سایتی با امکاناتی که نیاز دارد تعرفی متفاوتی دارد و نمی شود هزینه مشخصی را برای هر وب سایتی ارائه دهیم.\nتعداد صفحاتی که نیاز دارید ، فروشگاهی بودن وب سایت شما ، تعداد زبان های استفاده شده در آن و … همگی عواملی هستند که در تعیین هزینه طراحی وب سایت تاثیر گذار هستند. اما به طور کلی:\n“تعرفه وب سایت های شخصی در سال 1400 بین 8 میلیون تا 10 میلیون تومان است.“\nدر دنیای پرسرعت امروز ، تنها راه برای دوام آوردن در هر کسب و کاری این است که از دیگران جلوتر باشید. حالا این کسب و کار می خواهد جراحی باشد ، مراقبت های بهداشتی یا دندان پزشکی باشد ، به هر حال اطلاعات و ترند های جدیدی هر روز بوجود می آیند که باید در جریان آن ها باشید و دانش خودتان را بروز کنید. اما آیا وب سایت شما آمادگی پاسخگویی به این تغییرات جدید جهان را دارد؟\nدر طراحی وب سایت شخصی دکتر ، چیزی که بسیار اهمیت دارد این است که طراحی سایت نباید خیلی خشک باشد. وب سایت های پزشکی و بهداشتی باید زیبا و حرفه ای به نظر برسند و در عی حال قابل استفاده و ساده باشند. مهم است که وب سایت پزشکی شما بی نظم نباشد. همچنین باید برای تمام رزولوشن ها و دستگاه های مختلف اعم از تلفن همراه یا کامپیوتر ریسپانسیو باشد.\nشما حتی می توانید یک فروشگاه آنلاین به سایت خود اضافه کنید و در کمترین زمان فروش تجهیزات پزشکی یا محصولات ارگانیک را شروع کنید.\nبرای ساختن وب سایت شخصی پزشک می توانید از وردپرس استفاده کنید. همانطور که قبلا در مقاله طراحی وب سایت با وردپرس گفتیم ، وردپرس ابزار بسیار راحت و خوبی برای طراحی وب سایت است. اگر میخواهید درباره آن بیش تر بدانید ، پیشنهاد می کنیم مقاله طراحی وب سایت با وردپرس را بخوانید.\nچرا تم های وردپرس باید اولین انتخاب شما در هنگام ساخت یک وب سایت پزشکی باشد؟\nحقیقت این است که وردپرس هر وب سایتی را که نیاز دارید در کمترین زمان برای شما ایجاد می کند. علاوه بر این ، تعداد بیشماری از تم های وردپرس طرح های شگفت انگیز همراه با بسیاری از ویژگی های پیشرفته دارند که می توانید از آنها استفاده کنید. در واقع ، انتخاب تمی که به بهترین شکل ارزش های حرفه پزشکی شما را نشان دهد ، بسیار مهم است.\nقبول کنید که وب سایت پزشکی شما می تواند کلید جذب بیماران بیشتر و درآمدزایی بیشتر برایتان باشد. وب سایت های پزشکان اغلب آموزشی هم هستند. اما آیا این واقعاً همه چیزهایی است که شما برای کامل شدن وب سایت بیمارستان یا بیمارستان خود نیاز دارید؟\nمطمئنا همه وب سایت های پزشکان متفاوت هستند و با هم فرق می کنند. برخی از آنها برای انتشار عکس های قبل و بعد مناسب هستند ، در حالی که بعضی از آنها در وبلاگ خود به نکات مراقبتی و آموزنده منتشر می کنند. هر وب سایت پزشکیبسته به آنچه که در آن سرمایه گذاری کرده اند و بیماران به آن نیاز دارند ، دارای ویژگی های مختلف است. اما مواردی وجود دارد که همه وب سایت های پزشکان باید داشته باشند. اگر این 5 مورد را در سایت خود نداشته باشید ، وب سایت شما کامل نیست.\nتحقیقات نشان داده است که 84٪ مردم به نظراتی که مراجعه کنندگان در وب سایت شما به اشتراک گذاشته اند به اندازه نظرات دوستانشان اعتماد دارند. در بیشتر موارد ، این بازخوردها جنبه اخلاقی دارد و مراجعه کننده یا بیماران را برای انتخاب درست راهنمایی می کند.\nتصاویر با کیفیت داشته باشد\nتصاویر بخشی از وب سایت بیمارستانی یا پزشکی است که اغلب نادیده گرفته می شوند ، با اینکه اولین چیزی است که مردم به آن توجه می کنند. از عکس های با کیفیت استفاده کنید که مراجعه کنندگان بتوانند با آنان ارتباط برقرار کنند. عکس های تار و بد کیفیت یا خیلی فتوشاپ شده می توانند تاثیرات منفی بگذارند.\nاطلاعاتی برای دیگر پزشکان داشته باشد\nممکن است پزشکان دیگر برای کسب اطلاعات به وب سایت شما مراجعه کنند و بر اساس آن تصمیم میگیرند که آیا شما شخصی هستید که مایل هستند از اطلاعات او استفاده کنند. مطالب موجود در وب سایت شما اطلاعاتی را در اختیار آنها قرار می دهد که می خواهند در مورد خدمات و سطح حرفه شما بدانند.\nسئو خوبی داشته باشد\nسئو اقداماتی است که شما روی وب سایتتان انجام می دهید تا در موتور های جستجوگر مانند گوگل بیش تر دیده شوید. بسیاری از افراد فکر می کنند که تنها استفاده از کلمات کلیدی در متن سئو را بهبود می بخشد. اما این کافی نیست. شما باید از کسی که در زمینه سئو تخصص دارد کمک بگیرید تا سئو وب سایت شما را بهبود ببخشد. زیرا هر چه بازدید وب سایت شما بیشتر شود ، بیشتر دیده می شوید پس مراجعه کننده بیش تری میگیرید و درآمد بیشتری به دست می آورید.\nمخاطبان را تشویق به مراجعه کنید\nتصور کنید یکی از کاربرانی که از سایت شما بازدید کرده از کار شما خوشش آمده و می خواهد به شما مراجعه کند. آیا دوست دارید بیماران با تماس بگیرند؟ پس این شماره را در بالای هر صفحه بگذارید و راه های ارتباطی را در دسترس شان قرار دهید. آیا می خواهید بیماران از شما وقت بگیرند؟ پس اطلاعات تماس را دقیقا در سراسر سایت تکرار کنید.


صفحه اصلی » کلام و عقاید » پیامبر شناسی » منظور از ذنب که در قرآن به پیامبر نسبت داده شده است چیست؟\nمنظور از ذنب که در قرآن به پیامبر نسبت داده شده است چیست؟Reviewed by کارشناس دینی on Jun 24Rating:\nمؤید دیگر جمله وَ یُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَیْکَ … وَ یَنْصُرَکَ اللَّهُ نَصْراً عَزِیزاً است. امام رضا علیه السلام در روایتى مىفرماید: «در نظر مشرکان عرب، هیچ کس گناهکارتر از رسول خدا و گناهش عظیمتر از او نبود؛ براى اینکه آنها ۳۶۰ بت داشتند و پیامبر صلى الله علیه و آله همه آنها را از خدایى انداخت و مردم را به توحید و اخلاص فرا خواند. این در نظر آنها بسیار سنگین و عظیم بود؛ پس مىگفتند: أَ جَعَلَ الْالِهَهَ إِلهاً واحِداً إِنَّ هذا لَشَیْءٌ عُجابٌ وَ انْطَلَقَ الْمَلَأُ مِنْهُمْ أَنِ امْشُوا وَ اصْبِرُوا عَلى الِهَتِکُمْ إِنَّ هذا لَشَیْءٌ یُرادُ ما سَمِعْنا بِهذا فِى الْمِلَّهِ الاخِرَهِ إِنْ هذا إِلَّا اخْتِلاقٌ؛ «آیا آن همه خدا را یکى کرده، این خیلى شگفتآور است بزرگانشان براى تحریک مردم به راه افتادند که برخیزید و از خدایان دفاع کنید که این وظیفهاى است مهم، ما چنین چیزى را در هیچ کیشى نشنیدهایم! این جز سخنى خود ساخته نیست».\n فتح( ۴۸)، آیه ۱ و ۲.\n شعراء،( ۲۶)، آیه ۱۴.\n المیزان، ج ۱۸، ص ۲۵۳ و ۲۷۱؛ نیز ر. ک: محمدهادى، معرفت، تنزیه الانبیاء، صص ۱۷۲- ۱۷۹.\n ص( ۳۸)، آیه ۵- ۷.\n المیزان، ج ۱۸، ص ۲۷۱.\n◾ آیا خطای پیامبران با عصمت سازگاری دارد؟\n◾ آیا معصومین به مادیات نیز علاقه مند بوده اند؟\n◾ آیا پیامبران در دوره طفولیت نیز دارای عصمت بوده اند؟\n◾ آیا پیامبران خطا و گناه می کنند؟\n◾ اگر پیامبر و امامان معصوم هستند برای چه استغفار می کنند؟\nبرچسب هاپیامبر شناسی عصمت گناه گناه پیامبر\nقبلي آیا خطای پیامبران با عصمت سازگاری دارد؟\nبعدی اگر پیامبر و امامان معصوم هستند برای چه استغفار می کنند؟


منع انعقاد قرار داد جديد جهت صادرات گاز\nشركت ملی صادرات گاز از هرگونه مذاكره و انعقاد قرار داد جديد جهت صادرات گاز منع شد. علت اصلی اتخاذ اين تصميم منفی بودن تراز گاز توليدی كشور در مقابل مصرف و عقب بودن برنامه توسعه در ميادين كشور است.\niran-emrooz.net | Mon, 30.01.2006, 0:21\nخبرگزاری فارس: يك مقام آگاه گفت: با توجه به بالا بودن نياز مصرف در مقابل توليد گاز در كشور تا چندين سال آينده، شركت ملی صادرات گاز از هرگونه مذاكره و انعقاد قرار داد جديد جهت صادرات گاز منع شد.\nاين مقام آگاه به خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس، اظهارداشت: مسولان شركت ملی نفت ايران به مذاكره‌كنندگان صادرات گاز دستور دادند از اين پس هيچ گونه مذاكره جديد و تعهدی برای صادرات گاز طبيعی كشور در دستور كار خود قرار ندهند.\nوی ادامه داد: البته براساس اين تصميم، مذاكرات مربوط به صدور گاز به كشورهای خارجی به جزء هند و پاكستان و مواردی كه دولت گذشته تعهد داده است، ادامه خواهد يافت.\nاين مقام آگاه تاكيد كرد: علت اصلی اتخاذ اين تصميم منفی بودن تراز گاز توليدی كشور در مقابل مصرف و عقب بودن برنامه توسعه در ميادين كشور است. مذاكرات صادرات گازی ايران تاكنون با كشورهايی چون اتريش، سويس، فرانسه، انگليس، ايتاليا، اسپانيا، افغانستان در جريان بوده است.\nگزارش خبرنگار فارس حاكی است: وزيری هامانه وزير نفت نيز پيشتر گفته بود اولويت دولت جديد در مصارف گاز طبيعی به تامين نياز داخلی به ويژه تزريق گاز در ميادين نفتی، مصارف خانگی و سوخت نيروگاه‌های كشور است.\nبراساس اين گزارش، درحال حاضر ايران به سه كشور كويت، امارات متحده عربی و ارمنستان تعهد صادرات گاز دارد و مذاكرات هند و پاكستان نيز براساس تفاهم نامه‌های دولت گذشته ادامه خواهد داشت.\nهمچنين در روزهای اخير برنامه صادرات اضطراری دو ميليون متر مكعب گاز به گرجستان در برنامه قرار گرفته است.\nبنابراين گزارش، در حال حاضر توليد گاز كشور ٤٠٠ ميليون متر مكعب می باشد كه نسبت به برنامه حدود ١٠٠ ميليون متر مكعب عقب است.\nبيشترين گاز كشور توسط شركت نفت مناطق مركزی ايران به ميزان ٢٥٠ ميليون متر مكعب و پارس جنوبی به ميزان ١٢٥ ميليون متر مكعب توليد می‌شود.\nبراساس اين گزارش، هم اكنون به دليل كمبود گاز برای نيروگاهها بخشی از سوخت اين نيروگاهها به وسيله سوخت مايع تامين می‌شود.اين در حالی است كه در سالهای آينده به تعداد نيروگاه جديد كشور افزوده می‌شود و بنابراين نياز به سوخت گاز طبيعی بيشتر خواهد شد .\nسهم نيروگاههای كشور اكنون از گاز طبيعی ٤/٣٤، صنايع ٧/٢٦ و بخش تجاری و خانگی ٨/٣٨ می‌باشد.\nدر حال حاضر بسياری از روستاها و برخی شهرهای كشور فاقد گازهستند كه دولت جديد وزارت نفت را مكلف كرده گاز رسانی به روستاها و شهرهای مذكور را طی برنامه چهارم انجام دهد.


جرائم در حوزه بلاکچین\nتوسط: ثنا جهاندار\t در ۱۹ آذر, ۱۳۹۸\nروز جمعه بعد از مراسم شکرگزاری، وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا اعلام کرد یک شهروند آمریکایی با نام ویرجیل گریفیت به اتهام ارائه سخنرانی در مورد استفاده از تکنولوژی ارز رمزنگاری شده و بلاکچین برای دور زدن تحریم‌ها بازداشت شد. طبق اعلام وزارتخانه مذکور، این جرم در ماه آوریل و طی کنفرانس بلاکچین و ارز رمزنگاری شده پیونگ‌یانگ انجام گرفته است؛ این در حالی است که وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا عنوان می‌کند گریفیت اجازه سفر به کره شمالی را نداشته است.\nدستگیری ویرجیت گریفیت توسط مقامات آمریکایی به جرم آموزش کریپتوکارنسی و فناوری بلاکچین\nبه نظر می‌رسد وزارت دادگستری آمریکا از قدرت بلاکچین و ارز رمزنگاری شده نگران است و این تکنولوژی را ابزاری برای دور زدن تحریم‌ها، که یکی از سیاست‌های خارجی ایالات متحده است، می‌داند.\nبیت‌کوین در روز چهارشنبه هفته گذشته یک رشد ناگهانی هشت درصدی را تجربه کرد و طی کمتر از نیم ساعت، ارزش آن به ۷۷۶۸ دلار رسید. قیمت بیت‌کوین در چند ماه گذشته با فراز و فرودهای بسیاری همراه بوده است، به طوری که برخی معتقدند در اثر افزایش نوسان قیمت، حجم معاملات این ارز کاهش پیدا کرده است.\nپس از تغییرات غیرمعمولی که در بازار معاملات آتی بیت‌کوین اتفاق افتاده، برخی کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند قیمت این ارز رمزنگاری شده در سال آینده میلادی با افزایش همراه خواهد بود. در بازه زمانی ۲۹ نوامبر تا دوم دسامبر، ارزش بیت‌کوین تا شش درصد افت کرد، ولی مبلغ مابه‌التفاوت آن در بازار معاملات آتی با افزایشی ۳۰ درصدی همراه بود.\nپرونده والاچی رمزنگاری\nوالاچی نام اولین عضو از دسته خلافکاران است که علیه مافیا شهادت داده است. به نظر می‌رسد که در دنیای بیت‌کوین و سایر ارزهای رمزنگاری شده نیز کاغذها و اسنادی به سبک والاچی وجود دارد. در این اسناد به توضیح نحوه انجام یک پولشویی ۳.۷ میلیارد دلاری پرداخته شده است. این پولشویی که در نوع خود یک رکورد محسوب می‌شود، طی سال جاری میلادی و با استفاده از تکنولوژی بلاکچین انجام گرفته است.\nشرکت‌های بزرگی همچون اسکاتیبنک، صرافی‌های ارز رمزنگاری شده بایننس و بیتفینکس و شرکت‌های تحقیقاتی بلاکچینی همچون چینالیسس و بیتفیوری کریستال، برای بررسی نتایج تحقیقات خود در مورد یک گزارش سری، تیمی از ماموران انطباقی را دور هم گرد آورده‌اند.\nدر این گزارش به ۸۶ شاخص مختلف در مورد فعالیت‌های مشکوک پرداخته شده است. چگونگی فاش شدن تصادفی اطلاعات در مورد رفتارهای غیرقانونی بلاکچینی توسط سیاستمداران، شیوه استفاده از سرورهای ایمیل ناشناس برای مخفی کردن هویت توسط خلافکاران و نحوه انتقال وجوه از صرافی‌ها و پلتفرم‌های دیگر به دارک‌نت، نمونه‌هایی از فعالیت‌هایی هستند که در این گزارش به آن‌ها پرداخته شده است.\nارز رمزنگاری‌شدهبلاکچین (Blockchain)


با فواید جادویی خیار اشنا شوید - مجله مراحم\nبا فواید جادویی خیار اشنا شوید\nمجله مراحم ۱۳۹۴-۰۸-۰۸\tتغذیه\nبه گزارش مجله مراحم به نقل از هافینگتون‌پست، تحقیقات نشان داده است که خیار خواص ضددیابت، آنتی اکسیدان، سم‌زدایی دارد و برای درمان سوزش پوست و یبوست مورد استفاده قرار می‌گیرد. در زیر با ۱۰ فایدۀ خیار برای سلامتی آشنا می‌شوید.\n۹۵.۲ درصدِ خیار را آب تشکیل می‌دهد. بعنی با خوردن ۱۴۰ گرم خیار، ۱۵۰ میلی‌لیتر آب وارد بدنتان می‌شود. این معادل ۲۶ درصد آبی است که به طور میانگین در روز از طریق غذا وارد بدنتان می‌کنید.\nبرچسبThe benefits of cucumber با فواید جادویی خیار اشنا شوید رفع یبوست فواید خیار


لوازم جانبی کامپیوتر - فروشگاه اینترنتی دوبال\nعینک Virtual Private Theater با قابلیت ایجاد یک صفحه نمایش مجازی ۵۲ اینچی و رزولوشن ۳۲۰ × ۲۴۰ و با امکاناتی فوق‌العاده، تولید و به بازار عرضه شده است. از جمله امکانات این عینک مجازی می‌توان پخش ویدئو و موسیقی، قابلیت ذخیره سازی عکس و فیلم در حافظه داخلی و پشتیبانی از کارت حافظه تا حداکثر ۳۲ گیگابایت نام برد. همچنین این عینک قابلیت خواندن فایل‌های متنی با فرمت TXT را نیز دارد و از فرمت‌های بسیاری از جمله MPEG ،AVI و... پشتیبانی می‌کند. هدفون‌های موجود بر روی دسته‌های این عینک امکان گوش دادن به موسیقی به صورت خصوصی را فراهم می‌کند. این عینک را می‌توان به وسیله درگاه USB به لپ‌تاپ یا کامپیوتر اتصال و فایل‌ها را انتقال داد.\nگیرنده تلویزیون دیجیتال DVB-T دستگاهی برای دریافت کانال‌های تلویزیون، ماهواره و شبکه‌های رادیویی با کیفیت HD است. این گیرنده دیجیتالی بدون نیاز به آنتن هوایی برای لپ‌تاپ و کامپیوتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. این گیرنده دیجیتال دارای ریموت (کنترل از راه دور) و آنتن زمینی است. بدون نیاز به اینترنت و تنها از طریق امواج دیجیتال تصاویری با کیفیت بسیار بالا، بدون نویز و برفک را نشان می‌دهد. از سیستم Time Shift (ماشین زمان) پشتیبانی می‌کند. سیستم Time Shift برای ضبط و یا بازبینی برنامه‌های دلخواه بسیار مناسب است. قابلیت اعمال افکت صدا بر روی برنامه‌های در حال پخش و بزرگ‌نمایی تصاویر در هر نقطه به میزان دلخواه را دارد.\nاسکنر دستی قابل حمل Skypix یک اسکنر میله‌ای کوچک و قابل حمل است، که برای اسکن‌های فوری از کتاب، مجلات و اسکن هر صفحه‌ای که به دلیل بزرگی یا هر مورد دیگر، قابلیت قرار گرفتن در اسکنر‌های معمولی را ندارد، کاربرد دارد. اسکنر دستی به راحتی و بدون نیاز به کامپیوتر اسکن کرده و فایها را در حافظه داخلی (در صورت نبود حافظه جانبی) ذخیره می‌کند. اسکنر دستی قابل حمل، با ابعاد بسیار کوچک، کیفیت و وضوح بالا، امکان اسکن رنگی را دارد. این اسکنر دستی توسط باتری کار میکند و بی نیاز از برق است که می‌توان آن را در هر جایی استفاده کرد.


دالکی خبر – گزینه جدید استان برای مدیرکلی ارشاد/ مدیر هلال احمر از کرج می‌آید؟/ رکوردار تورم شدیم\nadmin 1397-10-17 ۰\nمحموله خرچنگ در عسلویه کشف و در این راستا یک تبعه بنگلادشی دستگیر شد. فرمانده پلیس عسلویه گفته: ماموران ایستگاه بازرسی “مصطفی خمینی” در محور خروجی شهرستان عسلویه در حین کنترل خودروهای عبوری، یک ایسوزو یخچالدار را متوقف کرده و در بازرسی از آن ۱ تن و۶۰۰ کیلوگرم خرچنگ ماهی فاقد هرگونه مدارک دامپزشکی، شیلات و گمرک کشف گردید. به گفته وی؛ ارزش این محموله برابر نظر کارشناسان ۵۰ میلیون تومان برآورد شده که در این رابطه یک تبعه بنگلادشی و به همراه کالای مکشوفه دستگیر و برای سیر مراحل قانونی در اختیار اداره مبارزه با قاچاق پلیس آگاهی قرار گرفت.\nاعضای کمیسیون تلفیق بودجه سال ۹۸ مجلس شورای اسلامی در شرایطی انتخاب شدند که ۴ نماینده استان در آن غایب هستند. از هر کمیسیون ۳ نماینده به این کمیسیون راه می یابند.\nخبرگزاری فارس از غیبت استاندار در مراسم ۹ دی بوشهر انتقاد کرده و در تیتری خطاب به گراوند نوشته: «به صف مردم بپیوندید»\nبا آغاز ثبت‌نام انتخابات اتاق بازرگانی بندر بوشهر که تا پایان همین ماه ادامه دارد، پارلمان بخش خصوصی در استان تب و تاب انتخاباتی گرفته است. پیش بینی می شود انتخابات این دوره هیات نمایندگان اتاق بازرگانی بوشهر رقابتی تر از ادوار گذشته باشد و احتمالا لیست های انتخاباتی بیش از ۲ مورد همیشگی است. این انتخابات در اوایل اسفند برگزار می‌شود.\nبوشهر دارای بیشترین تورم در هزینه خانوار معرفی شد. براساس گزارش اخیر مرکز آمار پیرامون تورم خانوار در آذرماه، استان بوشهر با ۴٫۴ درصد بیشترین رشد و کمترین نرخ تورم ماهانه مربوط به استان سیستان وبلوچستان با ۱٫۷ درصد بوده است.\nبوشهری ها کمترین مراجعه برای سهام عدالت متوفیان داشته اند. سازمان خصوصی سازی اعلام کرد وراث مشمولان سهام عدالت برای بهره مندی از این سهام به دفاتر منتخب پیشخوان دولت در سراسر کشور مراجعه کنند. در این اطلاعیه اعلام شده که از میان ۴۹ میلیون مشمول سهام عدالت، حدود ۲ میلیون و ۳۰۰ هزار نفر متوفی هستند که ۴ استان هرمزگان، بوشهر و کردستان کمترین مراجعه در این خصوص را داشته اند.\nبزرگترین سالن آمفی تئاتر استان با ظرفیت ۷۰۰ نفر در کنار مجتمع فرهنگی هنری بوشهر در دست ساخت بوده و براساس اعلام مسئولان قرار است همزمان با دهه فجر به بهره برداری برسد.\n۱۷۰۰کانتینر در آستانه متروکه شدن در بندر بوشهر قرار دارند. شنیده شده مدیرکل بنادر و دریانوردی بوشهر در جلسه شورای گفتگوی دولت و بخش خصوصی، از متروکه ۱۷۰۰ کانتینر دپو شده در بندر بوشهر به دلیل مشکلات بوجود آمده در زمینه ترخیص کالاها خبر داد. ارجمندزاده گفته ظرفیت تمام انبارهای بندر به دلیل کالاهای دپو شده پر شده و باید هر چه سریعتر فکری اساسی شود.\nشنیده ها حاکیست برخی کاندیداهای احتمالی انتخابات مجلس، در حدود ۱۲ ماه مانده به این رقابت، نشست های را در مناطق آغاز کرده اند. بیشترین حجم فعالیت ها در این خصوص از حوزه دشتی و تنگستان به گوش می رسد.\nآموزش و‌پرورش استان بوشهر درخصوص خبر «اشتباه پیش آمده در کتاب جغرافیای استان بوشهر که شهرستان عسلویه را از توابع شهرستان کنگان معرفی نموده» اعلام کرد: این موضوع قبلا مورد بررسی کارگروه تالیف قرار گرفته و موارد اشتباه کتاب توسط گروه مؤلفین استان جهت اصلاح به تهران ارسال گردیده است تا برای چاپ اصلاحی در کتاب استان شناسی سال آینده مد نظر قرار گیرد. شایان ذکر است که مبحث مربوط به بندر عسلویه در صفحه ۵۱ کتاب فعلی جزء متون تالیفی استان نبوده و سازمان تألیف از منابع دیگری غیر از اداره کل آموزش و پرورش استان بوشهر استفاده کرده که در این رابطه مذاکرات و مکاتبات لازم با وزارت متبوع انجام شده است.\nخبر می رسد ایرادات شورای نگهبان درباره ایجاد ۷ منطقه آزادتجاری از جمله بوشهر در کمیسیون اقتصادی بررسی شده، اما جمع بندی مباحث در این خصوص به جلسه آتی موکل شد. پیش بینی می شود این لایحه برای تامین نظر شورای نگهبان تا پایان سال مجددا در صحن علنی مورد بحث و بررسی قرار بگیرد. افزایش حدود ۷۰ منطقه ویژه اقتصادی در استان ها به لایحه اولیه دولت از ایرادات شورای نگبهان به مصوبه مجلس می باشد.


فیلمبرداری از صفحه نمایش در آیفون یا آیپد یک ویژگی فراموش شده است، ما هرگز نمی‌توانیم بدون جیلبریک به این مهم دست برسانیم. البته ماجراجویی تمام نشده و امروز راهی تازه داریم برای اینکه بتوانیم در iOS 10 از صفحه نمایش فیلم بگیریم، با ما در ایران اپل همراه باشید.\nاگر مک دارید به آسانی می‌توانید با کمک پلیر QuickTime از محیط iOS فیلم بگیرید اما این راه زمان زیادی می‌گیرد و احتمالا گزینه‌ی مناسبی نخواهد بود.\nاپلیکیشنی که قابلیت ضبط ویدئو از محیط iOS داشته باشید در اپ استور موجود نیست، اپل برنامه‌های این چنینی را از فروشگاه خود حذف می‌کند.\nباید بیرون از اپ استور به دنبال اپلیکیشن فیلمبرداری از صفحه نمایش بود، برخی از این اپ‌ها به خوبی از چنین قابلیتی برخوردارند، این بخش مورد توجه‌ی تعداد بیشتری از کاربران قرار می‌گیرد، بدون جیلبریک فیلمبرداری از صفحه نمایش دست کمی از معجزه ندارد؛ و فقط غیر ممکن غیر ممکن است.\nیکی از بهترین گزینه‌ها برای فیلمبرداری از صفحه نمایش در آیفون و آیپد، اپلیکیشن AirShou خواهد بود.\nچگونه AirShou را برای آیفون و آیپد دانلود و نصب کنم؟\nقدم اول: به این لینک بروید و آخرین ورژن AirShou را دانلود کنید و بر روی سیستم خود ذخیره کنید.\nقدم دوم : شما همچنین به Cydia Impactor برای نصب AirShou نیاز خواهید داشت. نگران نباشید ، میتوانید آنرا برای سیستم عامل های ” مک ، ویندوز و لینوکس ” از این لینک دانلود کنید .\nقدم سوم : دیوایس را با استفاده از کابل به سیستم وصل کنید و Cydia Impactor را اجرا کنید\nقدم چهارم: فایل AirShou را گرفته و بر روی Cydia Impactor بکشید و رها کنید . همانند عکس زیر “” Drag & Drop “”\nقدم پنجم: از شما خواسته میشود تا اپل ای دی و پسورد خود را وارد کنید . که برای به دست اوردن گواهی تاییدیه آن به اپل ارسال شود. اگر نمیخواهید چنین کاری بکنید میتوانید اپل ای دی جدیدی را ساخته و از آن استفاده کنید .قدم ششم: پس از وارد کردن اپل ای دی ، Cydia Impactor شروع به نصب AirShou بر روی دیوایس شما میکند . پس از اتمام نصب شما باید آیکون آی‌فایل را بر روی هوم اسکرین خود مشاهده کنید.\nقدم هفتم: پیش از باز کردن اپلیکیشن AirShou، در این مرحله شما باید به مسیر ” Settings –> General –> Profiles –> Device Management یا Profiles & Device Management بروید .\nقدم نهم : حال بر روی پروفایلی که اپل ای دی شما را دارد تب کنید و گزینه Trust را انتخاب کنید.\nنکته : در نظر داشته باشید که پس از گذشت ۷ روز برنامه شروع به کرش کردن میکند . و برای رفع این مشکل باید آنرا دوباره توسط Cydia Impactor نصب کنید، اگر از آیدی توسعه دهندگان اپل برخوردارید زمان مورد بحث یک سال خواهد بود./\nآموزش غیر فعال کردن پیامک‌های تبلیغاتی ایرانسل و همراه اول\nحل مشکل کرش کردن اپلیکیشن‌هایی که به نصب پروفایل نیاز دارند


ویدئوهای برچسب: «آموزشگاه موسیقی در کرج»\nآموزشگاه موسیقی در کرج ملودی آموزش سه تار در کرج زیر نظر استاد نوید امینی. جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره 02634218439 تماس حاصل نمایید.\nآموزش سه تار کرج آموزشگاه موسیقی ملودی\nآموزش سه تار کرج آموزشگاه موسیقی ملودی تخصصی ترین آموزشگاه موسیقی در کرج زیر نظر استاد بیژن زنگنه. تلفن: 02634218439\nآموزش سه تار در کرج 4- آموزشگاه موسیقی ملودی\nآموزش سه تار در کرج زیر نظر استاد نوید امینی در آموزشگاه موسیقی ملودی تخصصی ترین آموزشگاه موسیقی در کرج و گوهردشت. جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره 02634218439 تماس حاصل بفرمایید.\nآموزش دایره در کرج مکتب تبریز - آموزشگاه موسیقی ملودی\nآموزش دایره در کرج مکتب تبریز زیر نظر استاد هانیه گل محمدی در آموزشگاه موسیقی ملودی تخصصی ترین آموزشگاه موسیقی در کرج و گوهردشت تلفن: 02634218439\nآموزش دف در کرج 4 - آموزشگاه موسیقی ملودی\nآموزش دف در کرج زیر نظر استاد هانیه گل محمدی مدرس دف و دایره در آموزشگاه موسیقی ملودی تخصصی ترین آموزشگاه موسیقی در کرج و گوهردشت تلفن: 02634218439\nکلاس فلوت ریکوردر در کرج - آموزشگاه موسیقی در کرج\nکلاس فلوت ریکوردر در کرج قطعه داستان عشق love story با اجرای زیبای هنرجوی نمونه خانم مهتا محمودی کلاس فلوت ریکوردر کودکان و بزرگسالان به صورت تخصصی زیر نظر استاد حبیب دلیری. جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره ۰۲۶۳۴۲۱۸۴۳۹ تماس حاصل فرمایید\nآموزش ویولن در کرج 4 - آموزشگاه موسیقی ملودی\nآموزش ویولن در کرج در آموزشگاه موسیقی ملودی تخصصی ترین آموزشگاه موسیقی در کرج زیر نظر استاد شبنم عباسی فارغ التحصیل رشته نوازندگی کلاسیک/ویولن از دانشگاه هنر. جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره 02634218439 تماس حاصل فرمایید\nآموزش دف در کرج زیر نظر هانیه گل محمدی\nآموزش دف در کرج زیر نظر هانیه گل محمدی در آموزشگاه موسیقی ملودی تخصصی ترین آموزشگاه موسیقی در کرج و گوهردشت کرج تلفن: 02634218439\nآموزش پیانو در کرج گوهردشت در آموزشگاه موسیقی ملودی زیر نظر استاد آیناز مقدم. تلفن ۰۲۶۳۴۲۱۸۴۳۹\nآموزش دف در کرج ۳ - آموزشگاه موسیقی ملودی\nآموزش دف در کرج در آموزشگاه موسیقی ملودی زیر نظر استاد هانیه گل محمدی. جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره ۰۲۶۳۴۲۱۸۴۳۹ تماس حاصل فرمایید\nآموزش پیانو در کرج ۲ - آموزشگاه موسیقی ملودی\nآموزش پیانو در کرج در آموزشگاه موسیقی ملودی زیر نظر استاد آیناز مقدم. جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره ۰۲۶۳۴۲۱۸۴۳۹ تماس حاصل فرمایید\nآموزش پیانو در آموزشگاه موسیقی گام کرج\nآموزش پیانو توسط استاد فرزاد حیدری در آموزشگاه موسیقی گام کرج . برگزاری کنسرت های هنرجویی در سالن آموزشگاه . ارائه دیپلم موسیقی برای هنرجویان علاقمند . آدرس: کرج - خیابان شهید بهشتی - نرسیده به سه راه گوهردشت - نبش خیابان ده متری انقلاب تلفن : 34212203 - 34210296 …\nآموزش گیتار توسط استاد مهران فرهادی در آموزشگاه موسیقی گام کرج . برگزاری کنسرت های هنرجویی در سالن آموزشگاه . ارائه دیپلم موسیقی برای هنرجویان علاقمند . آدرس: کرج - خیابان شهید بهشتی - نرسیده به سه راه گوهردشت - نبش خیابان ده متری انقلاب تلفن : 34212203 - 34210296 …\nآموزشسازهای مختلف در آموزشگاه موسیقی گام کرج\nآموزش سازهای مختلف در آموزشگاه موسیقی گام کرج .آموزش پیانو توسط استاد فرزاد حیدری. آموزش تار توسط استاد سینا گلکار. برگزاری کنسرت های هنرجویی در سالن آموزشگاه . ارائه دیپلم موسیقی برای هنرجویان علاقمند . آدرس: کرج - خیابان شهید بهشتی - نرسیده به سه راه گوهردشت - نبش خیابان ده متری انقلاب تلفن : 34212203 - 34210296 …\nآموزش گیتار الکتریک در آموزشگاه موسیقی گام کرج\nآموزش گیتار الکتریک توسط استاد مجتبی کوه زاده در آموزشگاه موسیقی گام کرج . برگزاری کنسرت های هنرجویی در سالن آموزشگاه . ارائه دیپلم موسیقی برای هنرجویان علاقمند . آدرس: کرج - خیابان شهید بهشتی - نرسیده به سه راه گوهردشت - نبش خیابان ده متری انقلاب تلفن : 34212203 - 34210296 …


تجهیزات مراقبت پوست و زیبایی – مرکز آموزش‌های آزاد تخصصی و مهارتی دانشگاه صنعتی شیراز\nکارگاه‌های تخصصی مراقب پوست و زیبایی\nکار با تجهیزات و تکنولوژی‌های مراقبت پوست و زیبایی را بیاموزید و کسب درآمد کنید!\nچهار دوره متفاوت\nدوره‌های تابستان 99:\nبرای ورود به صفحه دوره‌های جدید آموزش حرفه‌ای تجهیزات مراقبت پوست و زیبایی (1400) به این لینک مراجعه کنید.\nزمان برگزاری متعاقباً اعلام می‌گردد.\nنظرات شرکت کنندگان این دوره ها\nدوره برگزار شد.\n24 تا 26 خرداد (24 خرداد مجازی و سایر جلسات عملی خواهد بود)\n20 تا 23 خرداد (20 خرداد مجازی و سایر جلسات عملی خواهد بود)\nمی‌خواهم در سری جدید دوره‌ها ثبت نام کنم


افشای تصویر منتسب به نسخه بعدی بازی Assassin's Creed\nموضوع: افشای تصویر منتسب به نسخه بعدی بازی Assassin's Creed\n2017-03-29, 12:30 #1\nبعد از نقدهای نه چندان درخشان دو نسخه Unity و Syndicate، یوبیسافت تصمیم گرفت بالاخره به فرنچایز Assassin's Creed استراحت داده و زمان بیشتری را صرف توسعه نسخه بعدی این سری محبوب کند. حالا بعد از یک سال و نیم از عرضه Assassin's Creed: Syndicate تصویری در فضای مجازی منتشر شده که به نظر می رسد به نسخه بعدی، با نام رمز Assassin's Creed: Egypt تعلق داشته باشد.\nاگرچه منبع منتشر کننده این تصویر مشخص نیست، اما لوگوی مشهور اساسین ها روی سپر کاراکتر اصلی به چشم می خورد که می تواند تا حدی خیالمان را از اعتبار آن راحت کند. با این همه، فضای پیرامون به خوبی مشخص نیست و شاید کاراکتر اصلی در کنار یکی از اهرام معروف مصر ایستاده باشد.\nگفتنی است که هنوز تا انتشار نسخه بعدی Assassin's Creed زمان زیادی باقی مانده است. یوبیسافت پیش از این بارها تاکید ورزیده که برای عرضه بازی عجله نمی کند و اجازه می دهد روند توسعه بازی به خوبی دنبال شود. ایو گیمو، مدیرعامل یوبیسافت هم طی جلسه ای با سرمایه گذاران گفته بود که اساسینز کرید بعد، فرصتی برای جان بخشی دوباره به این فرنچایز است.\nدر نهایت، هنوز نمی توان از اعتبار تصویر بالا مطمئن بود و باید تا ارائه اطلاعات رسمی از سوی یوبیسافت منتشر ماند. علاوه بر این، ناگفته نماند که Assassin's Creed: Egypt هنوز تاریخ عرضه دقیقی ندارد. یوبیسافت چندی پیش گفت که احتمال عرضه بازی در ماه های پایانی 2017 وجود دارد؛ اما این کمپانی در صورت لزوم ممکن است انتشار آن را به سال آتی میلادی نیز موکول کند.