غریبانه های سیاسی بازمانده های چپ / مجید یوسفی - مجله فرهنگی و هنری بخارا\nHome آرشیو بر اساس شماره نشریه 71 غریبانه های سیاسی بازمانده های چپ / مجید یوسفی\non: ۹ فروردین ۱۳۸۹ In: 71, بررسی و نقد کتابNo Comments\nاجاق سرد همسایه\nنویسنده : اتابک فتحاللهزاده\nناشر : انتشارات معین، چاپ ۱۳۸۷\n۲۲۷ ص / ۲۵۰۰ تومان\nمهاجرت از ایران با انگیزههاى سیاسى طى ۱۵۰ سال اخیر غالباً امرى اجبارى و از روى اضطرار و هراس بوده است. کمتر مقطعى از تاریخ معاصر ایران را سراغ داریم که فعالین سیاسى و نیز اعضاى یک جریان اجتماعى – سیاسى به دلخواه خود از موطن خویش به قصد یک تجربه یا زندگى دیگر کشور دومى را براى زندگى برگزیده باشد. تاریخ ایران این چنین نشانى در پیشانى خود سراغ دارد که راستینترین و میهنپرستترین ایرانیان در لحظهاى از یک بحران سیاسى، ناگهان به سوى جهان دیگرى پرتاب شدهاند. این جابجایى انسانى – آوارگى، تبعید، مهاجرت – طى ۱۵۰ سال اخیر چنان ضربه هولناکى به مرام و عقاید مختلف سیاسى زده است که شاید جبران آن براى جامعه قرن بیست و یکم، دیگر بسیار دشوار باشد.\nموج مهاجرتها در ایران، اگر در یک لانگ شات تاریخى به آن نگریسته شود، شامل شش دوره از جابجایى اجتماعى – سیاسى است. هر کدام از این جابجایىها آثارى به دنبال داشته که التیام آن نیازمند درایت و گذشت زمانهاى متمادى است. با این همه مىبینیم که طى سالهاى قرن بیستم این موجها یکى پس از دیگرى مىآمدند و همچون آوارى بر جامعه سیاسى آن روز خراب مىشدند. مرور و کالبدشکافى این موجها مىتواند تا حدى در جامعهشناسى این تجربه یارىمان دهد.\nموج اول : در عصر ناصرى عدهاى از ساکنان شهرهاى شمالى به جهت فقر و تنگدستى و به قصد کسب و کار و بعضاً تجارت راهى روسیه تزارى شدند. عدهاى پرشمارى از ایشان به جهت حاکمیت مستبدانه عصر قاجاریه دست به چنین تصمیمى زدند و به نسبت دورههاى دیگر مهاجرت زندگى نسبتاً مطلوبى داشتند. آخوندزاده، طالبوف از این میان شاید مشهورترین آنان بودند.\nموج دوم : پس از کودتاى سال ۱۲۹۹ رضاخان و سرکوب جنبشهاى ملى – دموکراتیک در آذربایجان، گیلان و یورش به حزب کمونیست ایران عدهاى از هموطنانمان دست به مهاجرتهاى سیاسى زدهاند. خالوقربان، لاهوتى، شیروانى، اسماعیلزاده، على کسمایى، اردشیر آوانسیان از برجستهترین آنان بودند. تمایز این گروه نسبت به موج اول این بود که عمده اینان به لحاظ سیاسى و درگیرىهاى حزبى ایران را ترک گفته و از ترس خطرات ناشى از تصفیه خونین رضاخان نتوانستند در وطن خویش سکنا گزینند. عدهاى دیگر از ایرانیان نیز در این مهاجرتها حضور داشتند که همانند اوتیس سلطانزاده در جریان انقلاب اکتبر نقشى مهم ایفا کردند.\nدر میان موج دوم مهاجرین به شوروى که پس از کودتاى ۱۲۹۹ شکل گرفت کمتر سند و اطلاعى از هویت و موقعیت واقعى آنان به دست آمده است، جز چند تنى که در آن سالها در جلسات مهم کمینترن و کنگرههاى حزب کمونیست حضور یافتهاند، هیچ اطلاع دیگرى از دیگر رهبران حزب کمونیست در شوروى سابق در دسترس نیست. مهمترین گواه از این حیث، در خاطرات اردشیر آوانسیان آمده است که در دوران نیکیتا خروشچف لیست صد و پنجاه تن از رهبران کمونیست ایران را به او و رضا روستا داده بودند تا ماهیت و هویت نسل اول کمونیستهاى ایران را آشکار سازند. آنان این لیست را جهت اعاده حیثیت گرد هم مىآوردند. آوانسیان از میان این صد و پنجاه تن تنها هفت تن را با مشخصات واقعى آنان به یاد آورد. به واقع عمده آنان در اردوگاههاى کار اجبارى در سیبرى جان سپردند. ذکر تنها دو نمونه مىتواند ما را نسبت به سرنوشت دیگر اعضاى قدیمى کمونیست ایران مطلع سازد؛ آوتیس سلطانزاده از دوستان نزدیک لنین و لئون تروتسکى بود و در دوران انقلاب شوراها نظریات مخالفى را متوجه نیکلاى بوخارین نمود. سلطانزاده در سالهاى پایانى دهه سى از سوى استالین دستگیر و دیگر هرگز از او خبرى دریافت نشد. بعدها در ۱۹۴۱ میلادى مرتضى علوى فرزند ابوالحسن علوى که درس خوانده آلمان بود و براى روسها نشریات آلمانى منتشر مىکرد، نیز در همان دوران چنین سرنوشتى یافت. گفته شده است که او در سالهاى ۱۹۴۱ در زندانى در ترکمنستان بسر مىبرده و علىرغم تبرئه دادستانى مسکو پس از آن هیچ گونه اطلاعى از او دریافت نشد.\nموج سوم : مهاجرتهاى سیاسى و فرار وحشتزده هزاران نفر پس از فروپاشى حاکمیت فرقه دموکرات آذربایجان در سال ۱۳۲۵ و پناه بردن شش ماه بعد کردهاى عراقى به رهبرى ملا مصطفى بارزانى، شاید غمگینترین و دلخراشترین مهاجرت سیاسى ایرانیان باشد. مهمترین تمایز این موج با دو موج گذشته این بود که این مهاجرت، به جهت شعاع وسیع فعالین سیاسى و مشارکتى که دیگر گروههاى سیاسى – اجتماعى جامعه ایران در ماجراى آذربایجان از خود نشان دادند، علنىترین و بارزترین مهاجرت عدهاى از ایرانیان تا آن زمان بود که در نتیجه شکست این فرقه از ارتش ملى آن را برگزیدند. صرفنظر از شعاع و وسعت این تحرکات سیاسى شاید بتوان گفت این مهاجرت نسبت به دورههاى گذشته نتایج بسیار خونبارتر و اسفبارترى به دنبال داشته است.\nموج چهارم : مهاجرت اعضاى کادر و رهبران حزب توده ایران طى چند سال پس از کودتاى ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ را در بر مىگیرد که به دنبال سرکوب خشونتبار این حزب و سازمان افسرى و کشتار و زندانى شدن صدها نفر دیگر به راه افتاد. به جهت نبرد رو در رو حزب توده و نیروهاى ملى با شاه جوان عواقب این مقطع از مهاجرت نیز همسنگ موج سوم مهاجرت از ایران بود. تمایز این گروه و فرجامشان نسبت به دورههاى گذشته این بود که تا پیش از آن زمان تقریباً کمتر ایرانى در اردوگاهها کشته و یا اعدام مىشد. از این مقطع عملاً نیروهاى شوروى دستور مستقیم داشتند که عدهاى از مهاجرین هر کشورى به شوروى را سر به نیست سازند.\nموج پنجم : این موج پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ روى داد که صدها هزار نفر را در بر مىگرفت. ویژگى موج آخر اولاً در تنوع آن است که طیف وسیعى از سلطنتطلبها، وابستگان به رژیم گذشته، تکنوکراتها تا روشنفکران آزادىخواه و جریانهاى متنوع چپ و کمونیستى را رقم مىزد. ثانیاً به خاطر همین تنوع، مهاجرت دیگر محدود به کشورهاى سوسیالیستى نبود؛ تا جایى که بخشى از نیروهاى چپ و کمونیستى نیز به غرب اروپا و ایالات متحده آمریکا پناهنده شدند.\nموج ششم : این موج در میانه درگیرىهاى جناحهاى سیاسى در عصر اصلاحات صورت گرفت. مهمترین خصیصه این دوره این بود که مهاجرین از حیث موقعیت سیاسى و اجتماعى چندان در معرض خطر و تهدید نبودند اما افقى نیز براى آینده خود نمىیافتند. این موج که به لحاظ جغرافیاى مهاجرت در چهار گوشه جهان پراکنده شدند از دیگر مهاجرتها در ایران بسیار متمایز بود. یک تمایز اینان این بود که بیش از هشتاد درصد آن از طبقه مرفه و تحصیلکنندگان جامعه ایران بود. دوم آنکه امکان بازگشت به موطن را نیز داشتند. سوم آنکه براى مهاجرت چندان اجبار و اضطرار بخصوصى در خود احساس نمىکردند.\n«… چند سالى که از انقلاب اکتبر مىگذشت هنوز رفت و آمد عادى بین ایران و شوروى وجود داشت اما ناگهان مرزها بسته و رفت و آمدها قطع شد. پدر و مادرم و بسیارى از ایرانیان به ناچار با پاسپورت ایرانى در عشقآباد ماندگار مىشوند. آن وقتها در عشقآباد ایرانى زیاد بود. ایرانىها نه تنها به کارگرى و تجارت مشغول بودند بلکه در آموزش و پرورش، بهدارى و در سایر ادارهها حضور داشتند و به نوعى جاى خالى ترکمنها را پر مىکردند. البته باید گفت به مرور عشقآباد مرکز بابىها و سپس بهایىها شد.\nبارى، اینان که با بىرحمى هر چه تمامتر با قتل و زجر تعقیب مىشدند. به اجبار از سرتاسر ایران با مشقت و بدبختى جلاى وطن کرده و در شهرهاى مختلف ازبکستان و تاجیکستان و ترکمنستان فعلى و قفقاز و روسیه زندگى جدیدى را شروع کردند. بیشتر آنان براى اینکه از تعدى دولت قاجار در امان باشند تبعه روسیه شدند.\nپس از انقلاب اکتبر شرایط نوینى به وجود آمد. بهائیان این بار نیز بطور سامان یافته به یارى بلشویکها شتافتند. آنان در سوادآموزى و سر و سامان دادن به ادارهها و مراکز بهداشتى به دولت جدید کمک زیادى کردند. اما پس از ۱۹۳۶ دستگاه استالینى همچون طاعون چنان بلایى بر سر بهائیان نگونبخت در اردوگاهها و زندانها آورد که دستکمى از قاجار نداشت. اولین موج دستگیرىها و تبعید این ایرانیان مهاجر به اردوگاههاى سیبرى شامل کسانى شد که پیش از انقلاب اکتبر تبعه روسیه بودند و یا پس از انقلاب اکتبر شهروند شوروى شده بودند»\nاین بخشى از خاطرات رحیم فاضلپور است که به چگونگى مهاجرت خود در سالهایى که خود تنها شش ساله بود و از کم و کیف اتفاقات سیاسى اطلاع کاملى نداشت پرداخته است. اما بعدها به تدریج وارد یک جریان عظیم سیاسى شد که او و دیگر هموطنان ما در آسیاب این تصفیه خونین استالینى له شدند.\nکتاب اجاق سرد همسایه به نسبت دیگر کتابهاى ماندگار اتابک فتحاللهزاده از حیث انسجام و قدرت روایى و تأثیرپذیرى کمتر مىتواند آن جایگاه تاریخى را براى نویسنده حفظ کند. کتاب خاطرات در ماگادان کسى پیر نمىشود خاطره دکتر عطاء صفوى به قلم اتابک فتحاللهزاده و نیز کتاب خانه دایى یوسف اثر همین نویسنده هر کدام در حوزه خاطرات چپهاى تبعیدى ایران در شوروى سابق، بىتردید از جایگاه تاریخى و روایى شایستهاى برخوردارند. آن دو کتاب در مقطعى از تاریخ ایران منتشر شدند که خوانندگان و اهل تاریخ به شدت تشنه دانستن درباره زندگى مهاجرین سیاسى ایران به آن سوى کشور همسایه بودند. دقیقاً همین دو کتاب آن عطش تاریخى و آن خلاء اسناد مکتوب در متن تاریخ ایران را پُر کردند. اهل تاریخ طى یک دهه اخیر بارها و بارها به مستندات این کتاب رجوع کرده و از سبعیت سردمداران کشور شوراها در اینجا و آنجا بهرهها بردند. هر سه کتاب بیشتر از این حیث اهمیت دارند که نویسنده و یا گویندگان، خود در متن حادثه حضور داشته و در کشاکش سختىها و مصیبتهاى رژیم ددمنش شوروى سابق این تجربیات را لمس مىکردهاند. این سه کتاب اگر به دست یک مورخ و یا نویسندهاى چیرهدست سپرده مىشد، شاید در قالب یک مجموعه محققانه طبقهبندى نمىشد و دستکم یک سوم آن از دایره انتشار باز مىماند، اما قطعاً اهمیت دادههاى تاریخى این آثار در تاریخ سیاسى ۱۵۰ ساله ایران – شوروى انکارناپذیر است. هر سه کتاب مستنداتى را بیان نموده که مىتواند مرجع قابل اتکایى براى پارهاى آثار تاریخى باشد، اگر چه این نوع کتابها در جامعه ایران چندان هم نادر نیست. براساس آمارها و شواهد محققان تاریخ معاصر ایران، در دو دهه اخیر انتشار این نوع کتابها افزایش بسیار یافته و عده بیشمارى دست به نوشتن خاطرات خود زده و به بیان جزییات حوادثى که بر آنان رفته است، پرداختهاند. کتابهاى هفت سال زیر چکش، خاطرات مهرعلى میانجى (تیرماه ۱۳۳۳)؛ جدال زندگى، خاطرات فریدون پیشواپور (نشر شیرازه، ۱۳۷۶)؛ خاطرات اردشیر آوانسیان به کوشش على دهباشى (نشر علمى، ۱۳۷۷)؛ خاطرات دکتر حسن نظرى غازیان (مؤسسه فرهنگى رسا، ۱۳۷۴)؛ سرگذشت احسانالله خان دوستدار به کوشش کاووس رستمنژاد (چشمانداز، شماره ۱۹، بهار ۱۳۷۷)؛ زندگینامه محرمعلى شمیده به کوشش بهرام ژوبینه؛ گذار از برزخ، خاطرات ناصر زربخت (نشر آتیه، ۱۳۸۰)؛ ما و بیگانگان، سرگذشت دکتر نصرتالله جهانشاهلو (نشر ورجاوند، ۱۳۸۰)؛ یادى از مرتضى علوى به کوشش – خواهرش – نجمى علوى (آلمان، ۱۹۹۲)؛ از انزلى تا دوشنبه، خاطرات محمد روزگار (استکهلم، انتشارات آرش، ۱۹۹۴)؛ از تهران تا استالینآباد، خاطرات محمد تربتى (امریکا، انتشارات نقطه، ۱۳۷۹)؛ قیام افسران خراسان، خاطرات سرهنگ احمد شفایى (نشر کتابسرا، ۱۳۶۵)؛ خانه دایى یوسف، اتابک فتحاللهزاده (نشر قطره، ۱۳۸۱)؛ رفقاى بالا، خاطرات منوچهر کىمرام (انتشارات شباویز) به چاپ رسید.\nدر همه این خاطرات نویسندگان و راویان آن کم و بیش به جهت ریختشناسى تاریخى به سیر حوادث صد ساله تاریخ سیاسى حزب توده ایران در داخل و خارج و خاصه اتحاد جماهیر شوروى پرداختهاند و به جهت مضمون و محتوا به دوران استالین انتقاد و اعتراضات شدیدى وارد نمودهاند. از حیث دیگر، این خاطرات در زمانى انتشار یافتهاند که متأسفانه نسل سوم و نسل چهارم مهاجران ایرانى به نسل دوم مهاجرین در شوروى ملحق شده بودند و این خاطره نگارىها چندان کمکى به آنان محسوب نمىشد. ارزش و اهمیت ماندگارى این خاطرات تنها ثبت و ضبط اطلاعاتى است که به جهت سیر و توالى تاریخى چپ براى محققین و پژوهشگران مورد استفاده و توجه قرار مىگیرد.\nکتاب اجاق سرد همسایه به تجربه و سرگذشت مهاجرین ایرانى در سالهاى دهه ۲۰ و ۳۰ پرداخته و روایت سه موج از مهاجرین ایرانى را در لابهلاى خود جاى داده است. تجربیاتى که اکنون در کمتر کتابى بدان پرداخته شده و جامعه اهل اندیشه ایران بدان دست یافته است. این تجربهها اگر در عصر ما و در صد ساله اخیر روى نمىداد چه بسا همانند بسیارى از تجربیات قرون دیگر در نزد عدهاى از صاحبنظران همچون افسانه یا خیالبافىهاى یک نویسنده تلقى مىشد. اما حضور برخى از روایتکنندگان و مخصوصاً نویسنده کتاب خود مىتواند مستندترین واقعیت این تجربه هولناک تاریخ باشد. شرح چگونگى مهاجرت تنى چند از ایرانیان در سالهاى پس از غائله آذربایجان و نیز پس از کودتاى ۲۸ مرداد از زبان بازماندگان این وقایع چنان هولناک است که باور پارهاى از اینان بسیار دشوار مىنماید.


ارسلان مطهری بعد از تمدید: ذوب آهن را خانه خودم می دانم - مجله ویراپارس\nارسلان مطهری بعد از تمدید: ذوب آهن را خانه خودم می دانم\nبه گزارش مجله ویراپارس، امیر ارسلان مطهری پس از تمدید قرارداد با سبزپوشان گفت: تیم ذوب آهن نسبت به سایر تیمهای حاضر در لیگ سازماندهی بسیار خوبی دارد و رفاقت و صمیمیت بین بازیکنان و کادر فنی مثال زدنی است.\nوی در ارتباط با عملکرد آینده تیم ذوب آهن در لیگ برتر و آسیا گفت با نتایجی که پارسال در ابتدای لیگ گرفتیم خیلی ها فکر می کردند ذوب آهن به مرحله پلی اف رفته و سقوط خواهد کرد. ولی به لطف خداوند و با تلاش بازیکنان توانستیم ذوب آهنی را که همه انتظارش داشتند را نشان بدهیم. از این به بعد هم همه تلاش خودمان را خواهیم کرد که جایگاهی که در شان نام ذوب آهن باشد در لیگ برتر و آسیا بدست آوریم.\nمهاجم سبزپوشان در پایان تاکید کرد با توجه به اینکه پیشنهادات خیلی خوبی داشتم اما چون ذوب آهن را خانه خودم می دانستم و اطمینان دارم که در این تیم بسیار پیروز خواهم بود در ذوب آهن ماندم.\nانتشار: 13 مرداد 1398 بروزرسانی: 5 اردیبهشت 1399 گردآورنده: virapars.ir شناسه مطلب: 228\nبه "ارسلان مطهری بعد از تمدید: ذوب آهن را خانه خودم می دانم" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "ارسلان مطهری بعد از تمدید: ذوب آهن را خانه خودم می دانم"


درخت رابر / درخت کائوچو - لاستیک لیفتراک - قیمت تایر لیفتراک | سنگین تایر\nHome/صنایع لاستیک و تایر/درخت رابر / درخت کائوچو\nکائوچو یکی از مواد تشکیل دهنده لاستیک و مواد لاستیکی است که در دو نوع کائوچو طبیعی و کائوچو مصنوعی موجود می باشد . این ماده در فرانسه به نام کائوچو و در انگلیس به نام رابر نامیده می شود و با حروف مستعار ( N R ) قابل شناسایی است .\nکائوچوی طبیعی / درخت رابر / درخت کائوچو\nبسیاری از درخت ها ، درختچه ها و حتی بوته ها شیره ای شبیه به شیر تولید می کنند که لاتکس یا کائوچوی طبیعی نامیده می شود . در حال حاضر صد ها نوع درخت تولید کننده لاتکس شناسایی شده است که اغلب در آب و هوای گرمسیری و مرطوب رشد می کنند .\nالبته از تمام گیاهان تولید کننده کائوچو به منظور اهداف صنعتی برداشت نمی شود زیرا یا بازدهی آنها خیلی کم است و یا مقدار زیادی ناخالصی های رزینی دارند ، که از لحاظ اقتصادی توجیح ندارد .\nرایج ترین درخت تولید کننده کائوچو به نام هوآی برزیلی می باشد که حداکثر ارتفاع آن 20 متر می باشد . حداقل زمان ممکن برای برداشت 6 سال و متوسط برداشت لاتکس از هر هکتار 1135 کیلوگرم می باشد .\nاز زمان های دور مالزی به عنوان بزرگترین تولید کننده کائوچوی طبیعی بوده است و بعد از آن به ترتیب کشورهای اندونزی ، تایلند ، هند ، چین و سریلانکا می باشند .\nبه مواد الاستومری که به وسیله فرآیند سنتز شیمیایی تولید می شوند . کائوچوی مصنوعی یا به اختصار ( SR ) گفته می شود ، اولین تولید صنعتی آن به زمان جنگ جهانی دوم می رسد که به علت کمبود کائوچوی طبیعی دانشمندان به فکر جایگزینی برای کائوچوی طبیعی بودند . کائوچوی طبیعی و مصنوعی هر دو دارای خاصیت کششی می باشند و به جز در تولید لاستیک در ساخت دستکش های خانگی و پزشکی ، تسمه پروانه ، مواد بهداشتی ، توپ بولینگ ، بادبادک و … نیز کاربرد دارد .\nمصرف کائوچو در دنیا\nگروه مطالعات بین المللی کائوچو –The International Rubber Study Group– اظهار داشت برای اولین بار در ۱۶ ماه گذشته مصرف جهانی کائوچو ماه به ماه افزایش یافت. IRSG گفت این پدیده به دلیل افزایش مصرف کائوچو در آمریکای شمالی است، در حالی که سایر نواحی، اغلب کاهش مصرف داشته اند.\nاقتصاددانان IRSG انتظار دارند سایر نقاط جهان نیز به زودی کاهش مصرف را تجربه کنند. در مجموع برآورد می شود مصرف کائوچوی طبیعی و مصنوعی در جهان، با اختلاف ناچیزی به 17/7 میلیون تن برسد. این افزایش، کسری موازنه‌ی 4/2 درصدی را برای هر ماه نسبت به همان ماه در سال گذشته در برداشت.\nعلیرغم افزایش مصرف کائوچو در امریکای شمالی، منطقه هنوز کاهشی حدود ۸ درصد را نشان می‌دهد که این کاهش مصرف، نسبت به سایر نقاط مصرفی مهم جهان بسیار بیشتر است.\nمصرف کنونی کائوچو\nدر حال حاضر IRSG تخمین می زند که گستره‌ی جهانی مصرف برای امسال 17/2 میلیون تن باشد. که تقریبا ۱۸۰ هزار تن کمتر از مصرف در سال ۲۰۰۱ است. انتظار می رود مصرف در امریکای شمالی به آرامی افزایش یافته و به 3/26 میلیون تن، در سال ۲۰۰۲ برسد. این رقم با 3/23 میلیون تن سال گذشته قابل مقایسه است.\nهمچنین انتظار می رود مصرف کائوچو در چین با افزایشی که این دولت اعلام داشته از مرز 2/8 میلیون تن بگذرد. مصرف سال گذشته در این کشورجمعأ 2/79 میلیون تن بوده است.به دلیل گستردگی بازارها در اروپا، کاهش مصرف در فرانسه و آلمان ملموس تر بود.\nIRSG گفت تنها عاملی که ممکن است بر دورنمای مصرف کائوچو تأثیر بگذارد، نوسان قیمت نفت است. از آن جایی که قیمت هر بشکه نفت از ۱۷ دلار در نوامبر ۲۰۰۱ به ۲۸ دلار در آوریل رسید، IRSG این امر را موجب تورم و کاهش هزینه‌ی مصرفی برای استفاده از کائوچو میبیند.\nوضعیت کائوچو در ایران\nالف : تولید کائوچوی مصنوعی در ایران\nدر سال 2010 ایران با تولید 58/4 هزار تن کائوچوی مصنوعی نسبت به سال 2009 ، 10/2درصد کاهش تولید داشته است . تولید سال 2009 کشور 65 هزار تن بوده است .\nمصرف کائوچوی مصنوعی در سال 2010 در ایران با 10/1 درصد افزایش نسبت به سال 2009 به90/6 هزار تن رسید . سال 2009 ایران 82/3 هزار تن کائوچوی مصنوعی مصرف کرده بود .\nب : مصرف کائوچوی طبیعی در ایران\nمصرف کائوچوی طبیعی در سال 2010 در ایران با 9/9 درصد افزایش نسبت به سال قبل از آن به 69/7 هزار تن رسید . مصرف کائوچوی طبیعی در سال 2009 در ایران 63/4 هزار تن بوده است.\nکاشت درختان کائوچو در مزارع چای در بنگال\nبه گفته‌ی دکتر A.k. krishnakumar عضو کمیسیون تولید لاستیک kerala کاشت درختان کائوچو که در مزارع چای بنگال غربی کاشته شده بودند، رشد مطلوبی داشته اند.\nکاشت درختان کائوچو در مزارع چای بیشتر در Silicon ناحیه ی دارجیلینگ و ناحیه ی Jaipalpuri بنگال غربی صورت می گیرد.\nآقای krishnakumar اظهار داشت، منطقه‌ای به وسعت ۴۰۰ هکتار که کاشت بوته های چای در آن صورت می گیرد هم اکنون به زیر کشت درختان کائوچو رفته است. کاشت و پرورش کائوچو در قسمتهای کناره‌ی مزارع چای که قابل کشت باشند، گسترش یافته است.\nدر حدود ۱۵۰ مزرعه‌دار خرده مالک، زیر نظر دانشگاه شمال بنگال و با همکاری انجمن کائوچو، کشت کائوچو را آغاز کرده اند. قطعه زمینهای نمایشی در داخل محوطه‌ی دانشگاه نیز دایر شده اند.\nانجمن کائوچو جهت ایجاد تمایل به پرورش درختان کائوچو به عنوان محصول دوم در مزارع چای، کمکهای تکنیکی و مالی به کشاورزان ارائه می کند.\nمنبع : مجله رادیال – پاییز 91 – خبرنامه صنعت لاستیک ( شماره ۲۶) – خبرنامه صنعت لاستیک ( شماره 19)\nخانه > آرشیو مطالب > درخت رابر / درخت کائوچو


پاکسازی حزب – تریبون چپ\nخانه:ادبیات کارگری:پاکسازی حزب\nولادیمیر لنین می 25, 2015 ادبیات کارگری\nنوشته شده توسط لنین پاکسازی حزب بايد آشکارا به امری بسيار مهم و جدي توسعه پیدا کند در جاهايی حزب به طور عمده با كمك و پیشنهادات كارگران غيرحزبي دارد تصفیه مي شود؛ اين پیشنهادات و بازنمودهای توده كارگر غيرحزبي با دقت لازم رعايت شده . اين با ارزش‌ترين و مهم‌ترين مسئله است. اگر حقيقتاً ما با اين روش در تصفیه از بالا تا پايين حزبمان موفق شويم، بدون استثنا، قطعاً يك پيروزی بزرگ برای انقلاب خواهد بود. اکنون پيروزي های انقلاب نمی توانند از همان جنس سابق باشند. خاصیت آنها به ناچار تغییر کرده است بر اساس تحول از ظاهر جنگی به ظاهر اقتصادی، گذار به سیاست اقتصادی جدید، شرایطی که عمدتا سودمندی بیشتر از کار را مطالبه می کند، انضباط کاری بیشتر. در چنين زماني اصلي ترين پيروزي هاي انقلاب؛ نمایان، برجسته یا درک بی درنگ پیشرفت در کار، سازمان و نتایج آن نیست؛ بهبودی از لحاظ مبارزه بر علیه نفوذ عناصر خرده بورژوازی و خرده بورژوازی آنارشیست است، که هم پرولتاریا و هم حزب را فاسد می کنند. برای دست یافتن به چنین پیشرفتی، حزب باید پالایش شود از آنهایی كه تماس با توده‌ها را دارند از دست می دهند (تنها رها کردن، البته، آنها حزب را به نظر توده‌ها بی اعتبار می كنند). طبیعتا. ما در برابر هر چیزی که توده می گوید تسليم نخواهيم شد، زیرا توده، همچنین، بعضی وقت ها –و مخصوصاً در زمان خستگی فوق‌العاده و تحليل‌رفتگی منتج از مصيبت و عذاب بیش از حد– تسلیم احساساتی می شود که در مسیر مترقی نیست. اما در ارزیابی افراد، برخورد منفی در برابر کسانی که برای انگیزه های خودخواهانه خودشان را به ما وصل کرده اند، در برابر “کمیسرهای مغرور” و “بروکرات ها”، پیشنهادات توده پرولتاریای غیر حزبی و در خیلی موارد، توده کشاورز غیر حزبی، بی نهایت با ارزش است. توده کارگر بینش خوبی دارد، كه برای آنها تشخیص كمونيست های راستگو و علاقمند را از آنهایی كه بيزاری مردمی را (که نانشان را با عرق پيشانی شان به دست می آورند) برمی انگیزند، ميسر می كند، بدون برخورداری از امتياز و “جاذبه ای”. در پاکسازی حزب خيلی مهم است که پيشنهادات مردم كارگر غيرحزبي مورد ملاحظه قرار گرفته شود. نتايج بزرگ توليد خواهد كرد. حزب را به يك پيشروی طبقه خيلی محكمتر از آن که قبلاً بود، تبدیل خواهد كرد؛ يك پيشرو كه قوياً وابسته به طبقه است ساخته خواهد شد، توانایی بیشتر در رهبری طبقه به سمت پيروزی در ميان انبوهی از سختی ها و خطرات. به عنوان يكی از موضوعات ويژه از پاكسازی حزب، من می خواهم اشاره کنم به بیرون ریختن منشويك های سابق. به عقیده من، از منشويك ها کسانی كه به حزب پس از آغاز ۱۹۱۸ پیوسته اند، بيشتر از يك صدم نباید مجاز باشند باقى بمانند؛ و حتى آنوقت، هرکس كه مجاز است باقى بماند بايد دوباره و دوباره امتحان شود. چرا؟ براى اينكه، به عنوان يك گرایش، منشويك ها در ۱۹۱۸-۲۱ دو كيفيت که آنها را توصيف می کنم نمايش دادند: ابتدا، توانايى ماهرانه در وفق دادن، خودشان را به گرایش غالب ميان كارگران مى بندند؛ و دوم، توانايى حتى بيشتر ماهرانه در خدمت کردن به قلب و روح گارد سفيد، خدمت کردن به آنها در عمل، تفكيك كردن خودشان از آنها در گفتار. هر دو اين خصوصیات نتيجه منطقى تمام سابقه منشويسم است. این براى بياد آوردن پيشنهاد اکسلرود براى “كنگره كارگر” كافى است، گرایش منشويك ها به سوی كادت ها (و به پادشاهی) در حرف و عمل، و غيره. و غيره. منشويك ها خودشان را به حزب كمونيست روسیه مى بندد نه کافی و حتى نه چندان براى اينكه آنها ماكياوليست هستند (اگر چه از ۱۹۰۳ آنها دارند نشان مى دهند که از استادان هنر ديپلماسى بورژوازى هستند)، فقط براى اينكه آنها خيلى “سازش پذیر” هستند. هر فرصت طلبی از سازشکارى اش تشخیص داده می شود (اما هر سازشی فرصت طلبى نیست)؛ و منشویک ها، همچون فرصت طلبان، “از لحاظ اصول” خودشان را وفق می دهند چنان که گویی، به گرایش غالب ميان كارگران در آمدند و رنگ عوض می کنند، همچون يك کت خرگوش در زمستان به سفيد می چرخند. اين صفت مشخصه منشويك ها بايد به خاطر سپرده شده باشد و در نظر گرفته شود. و در نظر گرفتن این مشخصه به معنی تصفيه حزب از تقريباً نود و نه در صد منشويك هایی که پس از ۱۹۱۸ به حزب كمونيست روسیه پیوسته اند است، به بیانی دیگر، از زمانی که پيروزى بولشويك ها ابتدا محتمل و سپس حتمى شده است. حزب باید از اراذل پاكسازى شود، از بروکرات ها، كمونيست‌هاى ناصادق و مردد، و منشويك هایی که “رنگ” عوض کرده اند اما هنوز قلباً منشويك باقى مانده‌اند. ۲۰ سپتامبر، ۱۹۲۱ پانوشت: به موجب پاکسازی نزدیک به ۱۷۰۰۰۰ نفر، به بیان دیگر، تقریبا ۲۵ درصد از اعضا، از حزب اخراج شدند. این عمل ساخت اجتماعی حزب را بهبود بخشید، انضباط را تقویت کرد، به حزب اعتبار زیادی در میان کارگران غیر حزبی و توده های کشاورز و حزب را از کسانی که بی اعتبارش می کردند رهانید.\nمجموعه آثار لنین، ویرایش دوم انگلیسی، انتشارات پروگرس، مسکو، ۱۹۶۵، جلد ۳۳، صفحات ۳۹-۴۱ مترجم: مجید اشرف نژاد\nانتخاب نویسندهکارل مارکسغاده السمانجان بلامی فاسترکارلو مونگایاارنستو چگواراهانیشاهرخ زمانیترزا ویلم مونتگابریل گارسیا مارکزچارلی چاپلینایرج جنتی عطائیلیلا قرايیفرشید شکریناهید وفائیمحمدرضا سوداگرایتالو کالوینوآدام شاتزشکیب مصدقتراب حق شناسیان رمانمنیژه صادقیصادق هدایتمحمود درویشپُل لافارگپیتر سیگرسلام زیجیمحمد فتاحیفرنگیس بختیاریپیتر سیموندزستفان هرملینفرج سرکوهیعزیز نسینعلی‌اشرف درویشیانایرج فرزادفردریش انگلسکریم منیریستفانی لووسجعفر رسالئون تروتسکیکار ارزان ، کارگر خاموشگونتر گراسبرانیسلاو نوشیچگارسیا فدریکوفروغ فرخزادژان پل سارترحبیب سالطانزادهفواد عبدالهیکمپل جونسکاوه زلمیمحمد قراگوزلوآلبرت انشتینسیاوش دانشوریوسف رسولیآگوست ببلنادیا انجمنلئون تولستویفریدون گیلانیولادیمیر لنینهوشی مینسابیر هاکاابراهیم گلستانمینو همیلیناظم حکمتغزاله علیزادهولاديمير ماياكوفسكينسرین پروازوودی گاتریرزا لوکزامبورگپاول دہکسنسمیر امینماکسیم گورکینادر بکتاشویرجینا وولفلاورنس کِرادِرآلکس کالینیکوسوینسنت کولو محمود قزوینیبیل فن آوکنمحمد مهدی پورخسرو بوکانینوام چامسکیمظفر محمدیاحمد کایا چنور مکیمحمد مختارینعيمه دوستدارصمد بهرنگینوال سعداویمینا اسدیمنصور حکمتفروغ اسدپوراشرف علیخانیسیاوش مدرسیمحمد غزنویانسلیمان قاسمیانیجک لندنجان لنونامین قضائیغلامحسین ساعدیگزارش، مصاحبهٔ تریبون چپآلبر کامولوئیجی پیراندلوناصح مردوخمینا زریناسلاومیر مروژکاریش فرومهاینریش بلاحمد محمود آرش دوست حسینیوسف صدیق ( گیلراد)الیاس علویعباس سماکارﯾﺎﻧﯿﺲ ﺭﯾتسوسلویی آراگوناکتاویو پازپروین حبیبجمشید هادیانسوسن بهاربنفشه کمالیلنگستون هیوزآلکساندرا کولونتایبهرام رحمانیامیل زولاآنتونیو گرامشیثابت رحمانتریبون چپابراهیم علیزادهاحمد شاملو مهدی اصلانیکوروش مدرسیپابلو نروداپل ماتیکپیر پائولو پازولینیامیلیانو ساپاتاحسین مرادبیگی (حمه سور)گئورگی پْـلِخانف تد گرانتآذر ماجدیاکبر معصوم بیگیمیخائیل شولوخوف ثریا شهابیسودابه اردوانالنور مارکسوودی آلنترسی چاپمنتوماس کراوسسعید آرمانآلن بادیوآنتوان چخوفژوزف کیشوراوژن پواتیهمصطفی یونسیپل الوارسلمان رشدیحسن معارفی پورولفگانگ هیلده شایمامصلح ریبوارشھاب برھانهنری جورجتونی کلیفآذر مدرسیفرزاد کمانگراو هنریارنست ماندلهرناندو هرتزجورج لوکاچچنگیز ایتماتوڤ برتراند راسلویکتور خاراسید علی صالحیشادیار عمرانیمنصور یاقوتیسارا قاضیپیمان شجیراتیخسرو غلامیجان ریدشاهین نجفیحمید تقوائیارنست فیشرجرج اورولجمال چراخ ویسیخورخه لوئیس بورخسبرتولت برشتهال دریپرپریسا عبیدیحسین دانشخالد حاج محمدیشیرکو بیکساسد گلچینیسعید سلطانپورژاک پره ورآرام نوبخت


بررسی رابطه بین نوع ساختار سازمانی و منابع قدرت مدیران در واحدهای ... - پایگاه اطلاع رسانی نواندیش\nHome / پروژه و پایان نامه سری نوزدهم / بررسی رابطه بین نوع ساختار سازمانی و منابع قدرت مدیران در واحدهای …\nتشویق ابتکارات و نوآوریها\nصداقت و اعتبار\nایجاد احساس قدرت و نفوذ در افراد\nمنبع: هوی و سوئیتلند (۲۰۰۰ و ۲۰۰۱) و هوی و میسکل (۲۰۰۵؛ ۲۰۰۸).\n۲-۱-۲-۱- تعریف قدرت و ماهیت آن\nبرای شناخت حیات سازمانی میبایست به اشکال قدرت هم به صورت رسمی و هم غیر رسمی، هم مشروع و هم نامشروع توجه نمود (هوی و میسکل، ۲۰۰۸). زیرا هر اندازه که رهبران سازمانی به شمار بیشتری از منابع قدرت دسترسی داشته باشند، بالقوه توانایی رهبری موثرتری خواهند داشت (علاقهبند، ۱۳۸۴). از این رو مدیران میبایست قدرت و منابع قدرت خویش را به منظور هماهنگی و پشتیبانی کار زیر دستان خویش کشف و آن را توسعه بخشند (کریتنر و کنیکی، ۱۳۸۶).\nقدرت دارای دو سطح انگیزش و رفتار است ( مککللند و برنهام، ۲۰۰۳):\nانگیزش: نیاز به حس کنترل و نفوذ در دیگران و همچنین رشد کردن نمونه هایی از قدرت در سطح انگیزش میباشد. قدرت در این سطح، یک ظرفیت بالقوه است.\nرفتار: هنگامی که این انگیزه به عمل تبدیل گردد، قدرت در رفتار نمود مییابد.\nقدرت پدیدهای است که تا زمانی که به کار گرفته نشود، معنا و مفهوم نمی یابد (هال،۲۰۰۲). در واقع قدرت ظرفیتی بالقوه است (رابینز، ۲۰۰۱). مساله کلیدی در مفهوم قدرت آن است که گستره قدرت افراد به اندازه میزان واقعیت قدرتی که آنان دارند نیست، بلکه مبتنی بر تصوری است که دیگران از آن دارند. در واقع آنچه که به افراد توانایی نفوذ می-دهد تصور دیگران در مورد قدرت آنان است (هرسی و همکاران، ۲۰۰۲).\nقدرت رابطهای موقعیتی است (هال،۲۰۰۲؛ رولینسون و برودفیلد، ۲۰۰۲). به بیانی دیگر، قدرت نه به عنوان یک ویژگی فردی بلکه به عنوان یک رابطه اجتماعی در نظر گرفته میشود (اسکات، ۱۳۸۷). چون گفته میشود که ساختار در روابط قدرت و روابط قدرت در ساختار تنیده شده است؛ یعنی این دو نمیتوانند از هم جدا گردند (هچ، ۱۳۸۷). زیرا قدرت در جدایی افراد از یکدیگر به وجود نمیآید، بلکه در روابط بین دو نفر یا بیشتر نمود پیدا میکند (رولینسون و برودفیلد، ۲۰۰۲). اثربخشی قدرت به شرایط موجود در موقعیت بستگی دارد. از اینرو قدرت، پدیدهای موقعیتی محسوب میگردد.\nتعریف قدرت، مسالهای کلیدی است (تورنر، ۲۰۰۵). زیرا قدرت دارای ماهیتی پویا و مهم میباشد (هال، ۲۰۰۲). قدرت فینفسه، یک منبع است (هچ، ۱۳۸۷)؛ و توانایی نفوذ بر رفتار دیگران و راهیابی در آنان است (هرسی و همکاران،۲۰۰۲). در واقع قدرت ظرفیت و توانایی بالقوه تاثیر و تغییر دیگران است (افجهای ،۱۳۸۰؛ ریون،۱۹۹۳). زیرا اساس قدرت عبارت است از کنترل دیگران (جیمز، ۲۰۰۵؛ کارن، ۲۰۰۷). قدرت، رفتارهای سازمانی افراد را تحت تاثیر قرار میدهد (هال، ۲۰۰۲)؛ و امکان پیشبینی رفتار افراد را میسر میسازد (راب و روبرت، ۲۰۱۰). از این رو قدرت به مثابه استعداد نفوذ و نظام کنترل تعریف میشود (شرمرهورن و همکاران،۱۳۸۶؛ اسکات،۱۳۸۷؛ هرسی و همکاران،۲۰۰۲). از طرفی قدرت توانایی دستیابی به هدف و نتایج است (ولدرینگ، ۲۰۰۱؛ کریتنر،۱۳۸۷). زیرا قدرت، کنترل منابع ارزشمند است (تی جوسوالد و همکاران، ۲۰۰۵) منجر به هدایت سرمایه انسانی و اطلاعاتی در راستای انجام کارهای تعیین شده میگردد (کریتنر و کنیکی، ۱۳۸۶). به طور کلی میتوان گفت قدرت، کنش (هال،۲۰۰۲) و توانایی جهت نفوذ در فرایند اتخاذ تصمیمات میباشد (ساراکوگلو، ۲۰۰۹).\n۲-۱-۲-۲- نقش قدرت و اهمیت آن در سازمان و تعامل با محیط\nشناسایی منابع قدرت برای فرد رهبر بسیار مهم و مفید است. زیرا یک رهبر جهت کسب اهداف نیازمند تجهیرات و منابع میباشد (ولدرینگ، ۲۰۰۱). از اینرو اهمیت قدرت و فهم ماهیت آن به اندازهای است که از آن تحت عنوان یکی از چالشهای رهبری یاد میشود (اسوار، ۲۰۰۶). قدرت یکی از واقعیتهای مهم حیات سازمانی است (کریتنر و کنیکی، ۱۳۸۶). رهبران نه تنها باید آن را جزء لاینفک زندگی سازمانی خویش بدانند، بلکه باید با شیوه کاربرد آن نیز آشنا باشند تا با استفاده صحیح از آن بتوانند اهدافشان را محقق ساخته و آن را تسریع بخشند (سنجابی، ۱۳۷۸). زیرا قدرت منجر به اعمال نفوذ مدیران بر زیردستان میگردد (کریتنر و کنیکی، ۱۳۸۶). همچنین قدرت ابزاری است که رهبران به منظور رسیدن به اهداف از آن استفاده میکنند (رابینز، ۲۰۰۱؛ افجهای، ۱۳۸۰). در همین راستا شواهد نشان میدهد که مدیران دارای قدرت، عملکرد معنادار (موثر و مفید) سازمانی را افزایش و ارتقا میدهند (دیجنگ و ون ویتلوستین، ۲۰۰۴). زیرا قدرت دارای تاثیری فراگیر و نافذ بر واکنشهای مدیریت و کارمندان (منطقه فعالیت آنان) میباشد (آلانزی و رودریگوس، ۲۰۰۳). قدرت مرکز همه فعالیتهای سازمانی است. بهعلاوه عنصری کلیدی در تعاملات بینفردی اعضای سازمان محسوب میگردد (اسوار، ۲۰۰۶). از اینرو قدرت، عاملی کلیدی و حیاتی تلقی میشود که منطقه فعالیت فردی و سازمانی را تحت تاثیر و نفوذ خویش قرار میدهد (کیم، ۲۰۰۴).\nمبتنی بر تئوری اقتضائات استراتژیک، محدودیتها و اقتضائات محیطی باعث ایجاد عدم اطمینان در محیط میگردند. نااطمینانیهای محیطی موجب ایجاد تنش در افراد میشود؛ و آنان را جهت غلبه بر نااطمینانیهای محیطی و رفع تنشهای برآمده از آنها، برانگیخته مینماید. در نتیجه فرصتهایی جهت غلبه بر نااطمینانیهای محیطی برای سازمان فراهم میآید.\nPrevious Articleبررسی رابطه بین نوع ساختار سازمانی و منابع قدرت مدیران در واحدهای ستادی دانشگاه شیراز- قسمت …\nNext Articleدسته بندی علمی – پژوهشی : بررسی محتوایی قصه‌های کتاب «فرهنگ افسانه های مردم ایران» (جلداول)- قسمت ۱۳\nپژوهش دانشگاهی – بررسی محتوایی قصه‌های کتاب «فرهنگ افسانه های مردم ایران» (جلداول)- قسمت ۱۶\nارزیابی عملکرد آموزش حین کار(ojt) بر میزان کیفیت خودروی سواری در سالن رنگ شرکت …


جمعه 20 تیر 1399 08:36 ب.ظ\nگروه تخصصی تعمیرات مبل و سرویس های چوبی یو مبل ( رضایی ) آماده ارایه انواع خدمات در زمینه تعمیرات و رفع شکستگی ها و ترک ها و آسیب های پایه و بدنه سرویس های چوبی و مبل های استیل، راحتی، شرکتی و تخت خواب و … شما می‌باشد.\nبرای دریافت مشاوره رایگان میتوانید با ما تماس بگیرید.\nهمچنین با خواندن این مقاله میتوناید اطلاعاتی در این زمینه ی تعمیر شکستگی مبل به دست آورید.\nمبلمان منزل یکی از مهم ترین اجزای دکوراسیون داخلی منزل یا محل کار شما می‌باشد. یک مبل زیبا و جدید میتوانید جلوه بسیار زیبایی به منزل یا محل کار شما بدهد. اما با گذر زمان معمولا مبل شما کم کم جذابیت خود را ممکن از از دست بدهد یا شاید دچار خوردگی ها و شکستگی ها و یا ترک در پایه ها یا بدنه شود. همیشه تعویض و خرید یک سرویس چوبی یا مبل بهترین گزینه نیست ، در اکثر اوقات شما میتوانید با کمترین هزینه میب خود را تعمیر کرده و ایرادات آن را برطرف کرده و جلوه ی تازه ای به آن بدهید، طوری که تفاوت چندانی با یک سرویس چوبی جدید نداشته باشد، این تعمیر زمانی جذابیت پیدا میکند که شما میتواید آنرا با هزینه ای بسیار کمتر از هزینه خرید مبلمان جدید انجام داده و صاحب یک مبل یا سرویس چوبی نوسازی شده و با کیفیت شوید که دوباره میتواند سالیان سال برای شما به بهترین نحو کار کند.\nمبلمان آسیب دیده معمولا یا در محل تعمیر میشوند یا در کارگاه.اگر آسیب ها جزیی باشد تیم متخصص تعمیرات میتواند به محل سکونت یا کار شما مراجعه کرده و در کمترین زمان ممکن ایرادات و شکستگی های مبل شما را برطرف کنند.\nاما در مواردی که آسیب ها و شکستگی ها و خوردگی ها زیاد باشند سرویس چوبی شما به کارگاه منتقل شده و مراحل تعمیر مبل در کارگاه تخصصی تعمیرات ادامه پیدا میکند.\nروش تعمیر شکستگی مبل و سرویس های چوبی\nتعمیر شکستگی معمولا به عواملی نظیر: نوع شکستگی، جنس و نوع مبلمان و … بستگی دارد. شایع ترین صدمه ای معمولا مبل ها دچار آن میشوند مورد لقی پایه مبل یا صندلی میباشد. که معمولا به دلیل جابه جایی نادرست یا کشیدن بر روی سطوح ناهموار و … به اتفاق می افتد. هرچه سریع تر این موارد برطرف شوند از هزینه های اضافه بعدی جلوگیری میکنند.\nتعمیر شکستگی و رفع لق شدن پایه مبل به روش های گوناگونی قابل انجام است. اما این روش ها نیاز به تخصص و مهارت زیادی دارد چرا که اگر به درستی انجام نشوند عملا مبلمان شما از رده خارج خواهد شد.\nاستفاده از چسب چوب و چسب های مخصوص دیگر که در میتوانند آسیب های جزیی چوب را برطرف نمایند.\nاستفاده از میله های کمکی که در کنار پایه های شکسته نصب شده و به مهار فشار وارده به پایه مبل کمک میکنند.\nراه های تخصصی دیگری هم برای تعمیر شکستگی پایه مبل وجود دارد که نیاز به ابزار ها و وسایل تخصصی دارد پس در این مقاله به آنها اشاره ای نمیشود.\nپیشنهاد ما تماس با ما و دریافت مشاوره رایگان تعمیرات مبل و سرویس خواب و سرویس های چوبی می باشد.چون درصورتی که روش ها را به درستی به کار نبرید باعث وارد کردن صدمه به مبلمان خود خواهید شد.\nدرصورتی که تعمیر شکستگی های جزیی را خودتان انجام دادید به یاد داشته باشید بعد از استفاده از چسب چوب نیاز به سمباده زدن محل اتصال و احتمالا نیاز به رنگ کردن آن قسمت نیز وجود دارد.درصورتی که شکستگی مبل شما در قسمت دسته بود میتوانید دسته های آماده را نیز از بازار تهیه نموده و اقدام به اتصال آن نمایید.\nتعمیر شکستگی دسته و تاج مبل که آسیب جدی دیده است حتما باید در کارگاه و به صورت تخصصی انجام گیرد.\nگروه تخصصی تعمیرات یو مبل دارای سابقه ۲۰ ساله در زمینه تعمیر انواع مبل راحتی و استیل و چرم و سرویس خواب و کنسول و ویترین و تعویض رویه مبل و رویه کوبی و نجاری و منبت کاری و … می باشد.\nروکش های چوب و طرح چوب روی مبل های شما نیز به مرور ممکن است آسیب ببیند. شما میتوانید برای اتصال این لایه ها به بدنه چوبی مبل نیز از چسب چوب استفاده کنید.\nممکن است بعد از تعمیر نیاز به رنگ کاری نیز وجود داشته باشد.\nبرای رفع خراش های روی بدنه نیز میتوانید از رنگ استفاده کنید که البته نیاز به تخصص و ابزارهای خاص دارد پس مواظب باشید به مبل خود صدمه ای وارد نکنید.\nآخرین ویرایش:جمعه 20 تیر 1399


: جشن خزان\nدر ایران پیش از عصر ظهور اوستا سال به دو بخش تقسیم می‌شد که آغاز یکی اعتدال ربیعی و یا بهاری بود . ( یعنی آغاز بهار )و آغاز دیگری اعتدال خریفی یا پایییزی(یعنی آغاز پائیز ) و هر دو را با جشن و شادی و مراسم مذهبی برگزار می‌کردند\nچرا چنین جشن هایی ریشه گرفت ؟.\nبه احتمال بسیار این جشنها که با توجه به وضع طبیعی سرزمین ایران و همچنین توجه به جنبه مذهبی در بزرگداشت طبیعت بوده است . و البته تناسب وضع سال و ضرورت های کشاورزی – شبانی نیز در آن رعایت شده بود . همین جنبه تناسب ، موجب شد تا همچنان میان ایرانیان رایج بماند و زرتشتیان نیز آنرا حفظ کردند و تا کنون دوام آورده است.\nنسبت این جشن با آئین میترا :\nجشن خزان که در آغاز پائیز برگزار می‌شد ، از همان روزگار دیرین ویژه و با یادمان بغ مهر و یا میترا قرین بود . این آئین در دوران هخامنشیان با نام میتراگان مشهور بود .\nمراسم میتراگان هنگامی برگزار می‌شد که پائیز آغاز شده بود و این بدان علت بود که خورشید در آئین میترا با خورشید واقعی پیوستگی داشت ( که همان معنای لغت "مهر" آفتاب می گردد )\nبه عبارت دیگر میترا یا همان خورشید ، چنین هنگامی از سال (آغاز پائیز ) وظایف خود را در طول زمان میان اقوام پرستندة خود که کشاورز – شبان بودند به انجام رسانده بود. چرا که محصولات زراعی که به وضعیت تابش خورشید بستگی داشتند ، برداشت شده بودند . خرمن محصول بدست آمده بود و گله و حشم نیز بر اثر چرای کامل و درست ، پروار شده بودند. در این هنگام خورشید گرامی داشته می شد .\nتوصیف ابویحان بیرونی از این عید :\nابوریحان بیرونی در توصیف این عید می‌گوید: «… و این عید مانند دیگر اعیاد برای عموم مردم است و تفسیر آن دوستی جان است و گویند نام آفتاب است و چون در این روز آفتاب برای اهل عالم پیدا شده ، به همین جهت این این روز را جشن می‌گیرند».\nچگونگی برگزاری این جشن :\nبه جهت کامیابی کشاورزان و شبانان در زمان ، این عید گرامی داشته می شد و مراسمی بسیار در دشت و صحرا بر پا می‌شد که سرودهای نیایش مهر – خورشید همسرایی می شد . یعنی بسیاری مردم بصورت دسته جمعی شعر و سرود هایی را می خواندند و برای میترا قربانی می‌کردند تا سپاسگزاری خود را بیان کنند .\nهمچنین رسم بود کشاورزان روستایی پس از برداشت محصول، در این روز هدایایی به نام ایزدمهر به درمهر یا آتشکده برده و با نام خدای مهر وایزدان دیگر قربانی می‌کنند.BR>


کتاب ترفندهای پایتون - دِو معین\nنویسنده: دن بیدر، موسس سایت RealPython\nمترجمین: سید محمد بابازاده، سید معین باباپور\nفرمت کتاب: وزیری در ۲۹۱ صفحه\nانتشارات: پژوهندگان راه دانش\nنوبت و سال چاپ: اول ۱۳۹۹\nشابک: ۵-۴۹۶-۳۴۵-۶۰۰-۹۷۸ (isbn)\nنحوه دریافت: دانلود فایل PDF کتاب بلافاصله پس از پرداخت.\nتوجه فرمایید در حال حاضر تنها نسخه PDF کتاب قابل خرید است و نسخه کاغذی به اتمام رسیده است.\nکتاب ترفندهای پایتون عدد\nتقدیم به هر توسعه‌دهنده باهوش پایتونی که با خودش فکر می‌کنه:\nمن فکر میکنم سطح کاری که با پایتون انجام میدم در حد یه خراش هم نیست!\nبرنامه‌نویس باهوشی رو به اسم مارک می‌شناختم. مارک یک برنامه‌نویس خودآموخته بود و هر روز سخت تلاش میکرد تا مهارت‌های برنامه‌نویسیش رو ارتقا بده. به لطف اینترنت و stackoverflow مارک به سرعت مهارت‌های پایتونی خودش رو افزایش می‌داد.\nاما اخیرا مارک در دره‌ی ناامیدی گیر کرده بود. مارک احساس می‌کرد سرعت یادگیریش در زبان پایتون پایین اومده و چیزهای جدید و کمی رو به کندی در مورد پایتون یاد میگیره… خیلی کند…\nدر ابتدا اینطور نبود. مارک خیلی سریع اصول اولیه پایتون رو یاد گرفته بود، اما ظاهرا این تنها قسمت ساده ماجرا بود. البته مارک هنوز هم از برنامه نویسی با پایتون لذت میبره. یک زبان برنامه نویسی زیبا، قدرتمند و همه منظوره. (به قول یکی از همکارانم، سلطان زبان‌های برنامه نویسی)\nاحساس اعتماد به نفس مارک هنگام کار با پایتون پایین بود، زیرا داشتن اعتماد به نفس هنگامی که در سطح ابتدایی پایتون گیر کرده بود، سخت بود. منظورم این است که مارک می‌توانست بابت هر مشکلی یک راه‌حل پایتونی ارائه کند. اما مسیری برای ارتقای مهارت‌های پایتون مارک وجود نداشت. مارک نمی‌دانست چه ویژگی‌هایی از پایتون وجود دارد که ممکن است مفید باشد.\nو این همان قسمت چالش برانگیز ماجرا است: نحوه ادغام تمام قطعات پازل\nذهنیت بهبود مداوم و تمایل به تسلط بیشتر در برنامه‌نویسی، چیزی بود که مارک را به حرکت در می‌آورد. با این حال، خواندن داکیومنت‌های فنی زمان زیادی از مارک در طول کار روزانه‌اش میگرفت، همچنین داکیومنت‌های فنی گاهی شامل مثال‌های واضح و نمونه‌های کاربردی در کار روزمره نیستند.\nو اکنون رویای تسلط به زبان پایتون در مارک به آرامی می‌پژمرد …\nمن کاملا مارک را درک میکنم، زیرا چند سال پیش، من هم همینطور بودم.\nمن Dan Bader هستم و وبسایت RealPython رو راه‌اندازی کردم و بیشتر از ۱۵ سال مشغول به کدنویسی هستم. تسلط به زبان پایتون یکی از بزرگترین انگیزه‌های من در مسیر شغلیم به عنوان یک مهندس نرم‌افزار بود. من داستان مارک را با شما به اشتراک گذاشتم زیرا من هم تجربه مشابهی در سر و کله زدن با مستندات هنگام رشد مهارت‌های پایتونم داشتم.\nچندی پیش، من روشی برای یاد دادن Best Practice های پایتون به توسعه دهندگان پیدا کردم. نوشتن کدهای پایتون زیبا و تمیز به اندازه تیکه کدهایی بسیار کوچک.\nمن این تکتیک‌ها را ترفندهای پایتون نامیدم.\nترفندهای پایتون به عنوان یک سری کوتاه از تصاویر کدهای پایتون شروع شد که من به مدت یک هفته در توییتر به اشتراک گذاشتم. در کمال تعجب، آن‌ها پاسخ‌های خوبی دریافت کردند و توسعه‌دهندگان پایتون در سراسر جهان، تکه کدها را دوست داشتند.\nترفندهای پایتون چیست؟\nترفندهای پایتون قطعه کدهای کوتاهی از زبان برنامه نویسی پایتون است که به عنوان ابزاری برای آموزش مفهایم عمیق پایتون استفاده می‌شود.\nاین کتاب، جنبه های مختلفی از این زبان را با مثال‌هایی ساده آموزش می‌دهد و باعث می‌شود تا در زبان برنامه نویسی پایتون عمیق تر حفاری کنید و درکی شهودی برای خود ایجاد کنید.\nدر طی چندین روز آینده، توسعه دهندگان بیشتری با من تماس گرفتند و از من بخاطر اشتراک گذاری این قطعه کدها که باعث شده بود در این مسیر پیشرفت کنند، تشکر می‌کردند. آن‌ها با من درمورد ارزش فوق‌العاده‌ی این قطعه کدها صحبت می‌کردند و از چگونگیِ تاثیرگذاری این کدها بر تسلطشان روی پایتون می‌گفتند.\nشنیدن چنین بازخوردهایی عالی بود. من تصور می‌کردم که این ترفندها تنها تصاویری از چنید قطعه کد هستند.\nاما بسیاری از توسعه دهندگان پایتون آن‌ها را دوست داشتند.\nبسیار ساده و درعین حال بسیار ارزشمند.\nبه مرور زمان که من ایمیل‌های بیشتری از برنامه نویسان مختلف دریافت می‌کردم و در تمام ایمیل‌ها الگویی تقریبا مشابه وجود داشت:\nبرخی از این تفرندها بدون هیچگونه توضیحی واضح بودند. اما برای برخی از ترفندهای پیچیده تر، هیچگونه راهنمایی وجود نداشت و هیچکس منابع بیشتری به آن‌ها ارجاع نمی‌داد تا درک برنامه نویسان از آن‌ها عمیق تر شود.\nبنابراین دریافتم که گاهی اوقات تنها تصویری از یک قطعه کد برای توضیح یک ویژگی جالب از پایتون کافی نیست.\nاین ترفندهای پایتون بسیار ارزشمند بودند. اما در نهایت دارای اشکالاتی جزئی نیز بودند.\nاکنون ترفندهای پایتون پر قدرت تر به صحنه بازگشتند.\nمن بهترین و محبوب ترین (و درعین حال جدیدترین) ترفندهای پایتون را از سری اصلی برداشتم و با استفاده از آن‌ها شروع به نوشتن نوع جدیدی از یک کتاب پایتون کردم.\nترفندهای پایتون: بوفه‌ای از ویژگی‌های فوق‌العاده‌ی پایتون\nچند بخش رایگان از کتاب\nسرفصل‌ها و چند بخش رایگان از کتاب ترفندهای پایتون را مهمان ما باشید و همراه با یک فنجان قهوه‌ی داغ، از پایتون لذت ببرید.\nمتخصصان در مورد کتاب ترفندهای پایتون چه می‌گویند؟\nنقد و بررسی کتاب ترفندهای پایتون توسط جادی\nشما می‌توانید بخش‌هایی از این کتاب را در اینجا نیز بخوانید.\nاین کتاب از طریق وبسایت boby.cloud نیز قابل دریافت است.\n22 دیدگاه On کتاب ترفندهای پایتون\n۱۸ آبان, ۱۴۰۰ at ۱۰:۱۲ ق٫ظ - پاسخ\nنسخه فیزیکش میاد بعد یه مدت یا دیگه پی دی افه؟\n۱۸ آبان, ۱۴۰۰ at ۹:۳۵ ب٫ظ - پاسخ\nسلام دوست عزیز. خیر. نسخه‌ی فیزیکی کتاب موجود نخواهد شد.\n۱۰ آبان, ۱۴۰۰ at ۱۱:۴۴ ب٫ظ - پاسخ\nسلام ایا کتاب نسخه الکترونیکی داره ؟\n۸ آبان, ۱۴۰۰ at ۰:۳۰ ق٫ظ - پاسخ\nکی موجود داره؟\n۱۵ مهر, ۱۴۰۰ at ۱:۵۴ ب٫ظ - پاسخ\nسلام تقریبا کی دوباره موجود میشه ممنون\n۴ مهر, ۱۴۰۰ at ۱۲:۲۵ ب٫ظ - پاسخ\nاین کتاب کی موجود میشه دوباره؟\n۲۵ شهریور, ۱۴۰۰ at ۱۰:۳۳ ب٫ظ - پاسخ\nسلام . کی موجودش میکنین بخریم؟\n۳۱ شهریور, ۱۴۰۰ at ۴:۰۲ ب٫ظ - پاسخ\nسلام دوست عزیز. نسخه‌ی فیزیکی به اتمام رسیده. در صورتی کتاب از طریق دیگه‌ای موجود بشه اطلاع رسانی می‌کنیم.\n۲۴ شهریور, ۱۴۰۰ at ۱۱:۳۷ ب٫ظ - پاسخ\nسلام این کتاب هیچ جا موجو نیست,از کجا میتونم تهیه کنم؟؟؟؟\nسلام دوست عزیز. در حال حاضر موجودی به اتمام رسیده. در صورتی کتاب از طریق دیگه‌ای موجود بشه اطلاع رسانی می‌کنیم.\n۱۱ اردیبهشت, ۱۴۰۰ at ۱۰:۵۹ ق٫ظ - پاسخ\nسلام، کتاب به دستم رسید\n۱۰ اسفند, ۱۳۹۹ at ۵:۵۸ ب٫ظ - پاسخ\nمن هفته پیش کتاب رو از سایت شما سفارش دادم اما الان چند روز میگذره و چیزی بدستم نرسیده\n۱۰ اسفند, ۱۳۹۹ at ۱۱:۱۸ ب٫ظ - پاسخ\nسفارش شما با موفقیت ثبت شده. متاسفانه باتوجه به محدودیت های بیماری کرونا و حجم بالای سفارشات و چاپ جدید کتاب، فرآیند ارسال کمی دچار تاخیر شده. تمام تلاش ما این هست در سریعترین زمان ممکن کتاب را خدمت شما تقدیم کنیم.\nبابت تاخیر پیش آمده صمیمانه از شما عذرخواه هستیم. پس از ارسال مرسوله، کد پیگیری پستی را از طریق ایمیل برای شما ارسال خواهیم کرد.\n۱۱ اسفند, ۱۳۹۹ at ۱۱:۲۰ ق٫ظ - پاسخ\n۵ اسفند, ۱۳۹۹ at ۸:۱۱ ب٫ظ - پاسخ\nسلام من این کتاب رو سفارش دادم و هزینه شو هم پرداخت کردم الان چطوری میتونم پیگیری سفارش رو انجام بدم؟\nمن قبل پرداخت حواسم نبود نماد اطمنیان الکترونیک رو چک کنم\nچرا سایتتون این نماد رو نداره\nلازمه که نگران باشم؟\n۶ اسفند, ۱۳۹۹ at ۶:۳۲ ق٫ظ - پاسخ\nسفارش شما ثبت شده و جای نگرانی نیست. تا زمانی که شما سفارش رو صحیح و سالم دریافت کنید، میتونید از طریق ایمیل با من در ارتباط باشید.\n۳ اسفند, ۱۳۹۹ at ۳:۲۵ ب٫ظ - پاسخ\nقیمتش معقول نیست هروقت یک قیمت معقول داشت میخرمش یاهم زبان اصلی رو مطالعه میکنم همین الانم دارمش در قیمتش باید تجدید نظر اساسی بشه!\n۳ اسفند, ۱۳۹۹ at ۵:۴۰ ب٫ظ - پاسخ\nقیمت کتاب تغییر نخواهد کرد.\n۲۹ دی, ۱۳۹۹ at ۹:۱۹ ب٫ظ - پاسخ\nاحسنت به شما با این دید خوب واقعا حتما تهیه و مطالعه میکنم\n۱۹ آذر, ۱۳۹۹ at ۱:۲۲ ب٫ظ - پاسخ\nدقیقا. من چرا هیچ وقت موفق نمیشم نسخه ی الکترونیک کتاب های آموزش برنامه نویسی رو در اپ های مربوطه پیدا کنم. به نظرم یان یک نقص جدی و ساسی هست واقعا امروزه تهیه ی کتاب چاپی چندان هوشمندانه و مفید نیست.\n۱۹ آذر, ۱۳۹۹ at ۵:۵۴ ب٫ظ - پاسخ\nبا سرویس‌های فروش کتاب آنلاین در حال ارتباط و مذاکره هستیم و در آینده نسخه‌ی الکترونیکی کتاب رو می‌تونید تهیه کنید.\n۳۰ مهر, ۱۳۹۹ at ۵:۱۱ ب٫ظ - پاسخ\nسلام با توجه به مسافت ها انتظار میره نسخه الکترونیکی کتاب رو با توجه به هزینه کاغذ و پیک رو هم برای فروش قرار بدید منتظریم و ممنون 🙂


استفاده از زمینه سفید در طراحی سایت? • سون لرن\nخانه تاپیک متفرقه سئو و بهینه سازی وب سایت استفاده از زمینه سفید در طراحی سایت?\nاین تاپیک 0 پاسخ و 1 مشارکت کننده دارد . آخرین آپدیت توسط : طرا طرا ، 4 ماه و 3 هفته پیش .\nیکشنبه ، ۱۲ دی ۱۳۹۵ ۸:۱۶ ب.ظ #


0 3567 507 0\nVideo: سوره نبأ به همراه ترجمه به زبان اشاره\nعَمَّ يَتَسَاءَلُونَ ۱\nآنها از چه چیز از یکدیگر سؤال مى کنند؟!\nعَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ ۲\nاز خبر بزرگ و پر اهمیّت (رستاخیز)!\nالَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ۳\nکه پیوسته در آن اختلاف دارند.\nكَلَّا سَيَعْلَمُونَ ۴\nچنین نیست (که آنها فکر مى کنند)، بزودى خواهند دانست.\nثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ۵\nباز هم چنین نیست (که آنها مى پندارند)، بزودى مى دانند (که قیامت حق است)!\nأَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا ۶\nوَالْجِبَالَ أَوْتَادًا ۷\nو کوهها را میخهایى (براى زمین)؟!\nوَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا ۸\nو شما را بصورت زوجها آفریدیم!\nوَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا ۹\nو خواب شما را مایه آرامشتان قرار دادیم،\nوَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا ۱۰\nو شب را پوششى (براى شما)،\nوَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا ۱۱\nو روز را وسیله اى براى زندگى و معاش.\nوَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا ۱۲\nو بر فراز شما هفت (آسمان) محکم بنا کردیم.\nوَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا ۱۳\nو چراغى روشن و حرارت بخش آفریدیم!\nوَأَنزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا ۱۴\nو از ابرهاى باران زا آبى فراوان نازل کردیم.\nلِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا ۱۵\nتا بوسیله آن دانه و گیاه بسیار برویانیم،\nوَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا ۱۶\nو باغهایى پر درخت.\nإِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا ۱۷\n(آرى) روز جدایى (حق از باطل)، میعاد همگان است!\nيَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا ۱۸\nروزى که در «صور» دمیده مى شود و شما فوج فوج (به محشر) مى آیید.\nوَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا ۱۹\nو آسمان گشوده مى شود و بصورت درهاى متعددى در مى آید.\nوَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ۲۰\nو کوهها به حرکت درمى آید (و متلاشى مى شود) و بصورت سرابى خواهد شد.\nإِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا ۲۱\nبه یقین (در آن روز) جهنم کمینگاهى است بزرگ،\nلِّلطَّاغِينَ مَآبًا ۲۲\nو محل بازگشتى براى طغیانگران.\nلَّابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا ۲۳\nمدتهاى طولانى در آن مى مانند.\nلَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا ۲۴\nدر آن جا نه چیز خنکى مى چشند و نه نوشیدنى گوارایى،\nإِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا ۲۵\nجز آبى سوزان و مایعى از چرک و خون.\nجَزَاءً وِفَاقًا ۲۶\nاین مجازاتى است موافق و مناسب (اعمالشان).\nإِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا ۲۷\nچرا که آنها هیچ امیدى به حساب نداشتند،\nوَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا ۲۸\nو آیات ما را به طور کامل تکذیب کردند.\nوَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا ۲۹\nو ما همه چیز را در کتابى شمارش و ثبت کرده ایم.\nفَذُوقُوا فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ۳۰\nپس (به آنان گفته مى شود:) بچشید که چیزى جز عذاب بر شما نمى افزاییم!


پروژه مذاکره موشکی کلید خورد + عکس :: نقد و تحلیل سیاستهای دولت دوازدهم\nپروژه مذاکره موشکی کلید خورد + عکس\n🔻احمد نقیب‌زاده در سر مقاله روزنامه آرمان: بهتر است که ما با آغاز مذاکره موشکی خطر جنگ و تحریم را از سر بگذرانیم!\nآقای احمد نقیب‌زاده طی یادداشتی در روزنامه آرمان پیشنهاد اروپایی‌ها برای مذاکره موشکی را "خردمندانه" توصیف کرده و به استقبال مذاکره و نهایتا توقف برنامه موشکی ایران رفته است.\nکسانی که سخن از مذاکره موشکی می‌گویند، هیچ هدفی جز بی دفاع کردن ایران در مقابل دشمنانش ندارند. خیانت فقط فروختن اطلاعات به دشمن نیست.\n(عکس واضحتر در ادامه مطلب)\n(پی نوشت: این نوشته خلاف امنیت ملی نیست؟!)\nتاریخ : شنبه ۲۰ آبان ۹۶\nساعت : ۱۶ : ۳۱\nبرجام برجام 2 مذاکره موشکی مکمل برجام


کدام انقلاب؟ دموکراتیک یا سوسیالیستی؟ - irPress.org\nکدام انقلاب؟ دموکراتیک یا سوسیالیستی؟\nکتاب جمعه سال اول شماره ۱۸ صفحه ۱۲۶\nکتاب جمعه سال اول شماره ۱۸ صفحه ۱۲۷\nکتاب جمعه سال اول شماره ۱۸ صفحه ۱۲۸\nکتاب جمعه سال اول شماره ۱۸ صفحه ۱۲۹\nکتاب جمعه سال اول شماره ۱۸ صفحه ۱۳۰\nکتاب جمعه سال اول شماره ۱۸ صفحه ۱۳۱\nکتاب جمعه سال اول شماره ۱۸ صفحه ۱۳۲\nکتاب جمعه سال اول شماره ۱۸ صفحه ۱۳۳\nکتاب جمعه سال اول شماره ۱۸ صفحه ۱۳۴\nکتاب جمعه سال اول شماره ۱۸ صفحه ۱۳۵\nکتاب جمعه سال اول شماره ۱۸ صفحه ۱۳۶\nکتاب جمعه سال اول شماره ۱۸ صفحه ۱۳۷\nکتاب جمعه سال اول شماره ۱۸ صفحه ۱۳۸\nکتاب جمعه سال اول شماره ۱۸ صفحه ۱۳۹\nکتاب جمعه سال اول شماره ۱۸ صفحه ۱۴۰\nکتاب جمعه سال اول شماره ۱۸ صفحه ۱۴۱\nکتاب جمعه سال اول شماره ۱۸ صفحه ۱۴۲\nکتاب جمعه سال اول شماره ۱۸ صفحه ۱۴۳\nکتاب جمعه سال اول شماره ۱۸ صفحه ۱۴۴\nنقدی بر «نقدِ سلاح» اثر رژی دِبره، ترجمهٔ محمدامین لاهیجی\nنوشته سلیم سلمان\nسیزده سال پیش، رژی دبره با انتشار کتاب جنجال بر‌انگیز خود «انقلاب در انقلاب» مباحثات بی‌پایان و در عین حال پرشوری را در میان انقلابیون سراسر جهان زیر سلطه، از آمریکای لاتین تا آسیا، برانگیخت. دبره در این کتاب، با ظرافت ادبی، نظریات جدیدی را در زمینهٔ انقلاب مطرح می‌کند. هستهٔ اساسی این نظریات را می‌توان در «کانون گرائی» خلاصه نمود و اگر بخواهیم تعبیری مناسب با واژه‌های مصطلح در ادبیات انقلابی ایران برای آن پیدا کنیم، من ترجیح می‌دهم از عبارت «مبارزهٔ مسلحانه جدا از توده‌ها» به‌جای آن استفاده کنم، چرا که اگر پوستهٔ «کانون گرائی» را بشکافیم و هستهٔ آن را بیرون کشیم خواهیم دید آن نوع اندیشگی که از دههٔ شصت تا نیمهٔ دههٔ هفتاد قرن ما بر اذهان بسیاری از انقلابیون جهانِ زیر سلطه مسلط شد و بیان تئوریک خود را در قالب «انقلاب در انقلاب» رژی دبره یا «جنگ چریکی شهری» ماریکلا و نوشته‌های مشابه در میهن ما پیدا کرد، در نهایت همان تز « مبارزه‌ٔ مسلحانه جدا از توده‌ها» بود. ما در این نوشته درپی آن نیستیم که نظریات دبره را در «انقلاب در انقلاب» به‌نقد کشیم. او خود با نگرش خاص خود این وظیفه را در کتاب «نقد سلاح» به‌عهده گرفته و بسیاری از گروه‌ها و افراد نیز، چه در آمریکای لاتین و چه در ایران، در ردّ تز «مبارزهٔ مسلحانه جدا از توده‌ها» جزوه‌ها و کتاب‌ها نوشته‌اند.\nهدف این نوشته نقد نظریات کنونی دبره است. ولی چه انگیزه‌ئی ما را وادار به‌انجام این کار کرده است؟ از سیزده سال پیش تا کنون، رساله‌ها و کتاب‌های بسیاری در زمینهٔ مسائل حادّ جنبش‌های انقلابی کشورهای زیر سلطه نوشته شده، ولی چرا ما دبره را انتخاب کرده‌ایم؟\nبه‌نظر ما، دبرهٔ «نقد سلاح» کم و بیش به‌همان اندازهٔ دبرهٔ «انقلاب در انقلاب» تجسم انحرافات اندیشگی نسل انقلابی معاصر است. گرچه او دیگر کسوت انقلابی را برکنده و آشکارا در جامهٔ رفرمیسم خزیده، لیکن این مهم نیست، اصلاً مهم نیست، کافی است اکثر جزوه‌ها و کتب جدیدالانتشار انقلابی را در میهن خود ورق بزنیم تا ردّپای آشکارِ نظریاتِ ارائه شده در «نقد سلاح» را در لابه‌لای آنها مشاهده کنیم. از اینرو نقد نظریات دبره در «نقد سلاح» درواقع نقد نظریات موجود در میان صفوف چپ انقلابی میهن ماست.\nآنچه «دیگر» نیست و آنچه «هنوز» نیست.\nهنگامی که دبره درمقابل این پرسش قرار می‌گیرد که «کشورهای امریکای لاتین و برخی دیگر از کشورهای زیر سلطه که در آن‌ها مناسبات سرمایه‌داری مسلط شده است از نظر تاریخی در آستانهٔ کدام انقلاب ایستاده‌اند؟» دچار سرگشتگی و تشتت فکری می‌شود. اینجسات که یأس نفهته در نگرش دبره که در لفافهٔ عبارات انقلابی نمای او پوشیده است خود را عریان می‌کند:\nانقلاب دموکراتیک ملی؟ - نه. برای این «دیگر» بسیار دیر شده است. مگر نه این است که وظیفهٔ انقلاب دموکراتیک ملی درهم کوبیدن مناسبات تولیدی کهن فئودالی و بسط و گسترش مناسبات تولید بورژوازی است؟ این وظیفه‌ئی است انجام شده.\nانقلاب سوسیالیستی؟ نه. جامعه «هنوز» پذیرای چنین دگرگونی بنیادی نیست. و این، از دیدگاه دبره، آغاز تراژدی انقلابیون معاصر است؛ تراژدی جدائی پیشاهنگ از تودهٔ مردم، مغز و کلّهٔ بدون تن. گویا این دست پرصلابت و نامرئی سرنوشت است که پیشاهنگ را به‌سوی انجامی شوم و از پیش مقدّر می‌کشاند: انتحار!\nو یأس که میوهٔ طبیعی درخت چنین اندیشه‌ئی است، ره‌آورد دبرهٔ «نقد سلاح» است. ارمغان پرسه زدن‌های اوست در باغی که درختانش یا سترونند یا میوه‌های زهرآگین دارند. و من نمی‌دانم چرا، چرا این ادیب انقلابی نمای فرانسوی این قدر دوست دارد نقش خضر مهربان را برای ماهان‌های راه گم کرده بازی کند؟\nبا این حال، اگر دبره ذهنی فلسفی و سیستم ساز داشت می‌توانست این نتیجه‌گیری را در قالب یک سیستم منسجم و فاقد تناقض درونی بریزد، لیکن دبره و به‌ویژه دبرهٔ «نقد سلاح» سخت التقاطی است. یأس آغشته به‌امید، دیالکتیک ممزوج با متافیزیک، و گرایش به‌تحرک همراه با احساس ناتوانی از حرکت، از ویژگی‌های اوست و این گرایش‌های متناقض است که او را به‌التقاط می‌کشاند. خوانندهٔ کتاب دبره اگر لحظه‌ئی هشیاری را از کف دهد به‌ناگزیر از ظّن خود یار او می‌شود؛ چرا که دبره از سر التقاط روزن امید را یکسره نبسته، درست است که برای پیروزی انقلاب در شرایط تاریخی کنونی به‌خاطر آنچه «دیگر» نیست و آنچه «هنوز» نشده، غیر محتمل است؛ لیکن او در عین حال سیاهه‌ئی از اشتباهات عملی و نظری را ارائه می‌دهد، گویا می‌خواهد این ایده را به‌خواننده القا کند که در صورت اصلاح آن‌ها، پیروزی امکان‌پذیر خواهد شد!\nبا این همه، هنگامی که به‌معمّای انقلاب کوبا می‌پردازد برای حل این تناقض کوبا را استثنائی در جمع قواعد می‌داند حال آنکه با نمونه‌های نیکاراگوئه و ایران' گویا استثنا دارد به‌قاعده تبدیل می‌شود.\nبگذارید اصل مسئله را مطرح کنیم:\nدر چه شرایطی انقلاب دموکراتیک ملی می‌تواند و باید که تحقق یابد و در چه شرایطی انقلاب سوسیالیستی؟ از میهن خود شروع می‌کنیم. مشت نمونهٔ خروار است:\nقبل از قیام ۲۱ بهمن ۵۷، تقریباً کلیهٔ طیف چپ ایران، به‌رغم گونه‌گونی نگرش‌ها و تحلیل‌های خود، در یک مورد هم عقیده بودند: این که ایران در آستانه انقلاب دموکراتیک ملی قرار دارد.\nدر میان این طیف، پیروان اندیشه مائو نیز بودند. برای آن‌ها، از آنجا که «هنوز» ساخت اقتصادی - اجتماعی جامعهٔ ایران را نیمه فئودالی می‌دانستند، دیگر لازم نمی‌آمد دلیلی ارائه دهند که چرا باید دست به‌انقلاب دموکراتیک ملی زد و نه انقلاب سوسیالیستی؟\nو امّا دیگران؟ همهٔ دلایل آن‌ها در وابستگی به‌امپریالیسم و دیکتاتوری خلاصه می‌شد. به‌نظر آنها دموکراتیک بودن انقلاب را دو واقعیتِ وابستگی به‌امپریالیسم و دیکتاتوری تحمیل می‌کرد. تنها فرق در این بود که عده‌ئی وابستگی را اصل می‌گرفتند و عده‌ئی دیگر دیکتاتوری را؛ و معمولاً هر دو را هم به‌طور ارگانیک وابسته به‌هم می‌دانستند: «چون وابستگی به‌امپریالیسم هست، پس دیکتاتوری هم هست.» جالب است که توجه کنیم همان‌ها اکنون به‌صراحت یا به‌طور ضمنی فرمول وارونه را تکرار می‌کنند: «چون دیکتاتوری هست، پس وابستگی - منظورشان وابستگی سیاسی است - از بین نرفته». یا: «مگر نیروی ملی می‌تواند با این خشونت نیروهای خلقی را سرکوب کند؟». برای شنوندهٔ این دلایل این استنباط را ایجاد می‌کنند که گویا تاریخ را به‌اشتباه فهمیده است و گویا بورژوازی ملی فرانسه به‌هنگام تصرف پاریس، به‌جای قتل عام وحشیانهٔ کمونارها، بین آن‌ها نقل و نبات پخش کرده است!\nدر تئوری‌های آن‌ها، هدف انقلاب دموکراتیک ملی قطع وابستگی اقتصادی و سیاسی به‌امپریالیسم عنوان می‌شد، «وابستگی مانع از آن می‌شود که صنعتی خودکفا متکی بر منابع داخلی و هدف‌گیری شده برای ارضای نیازمندی‌های داخلی رشد کند و تثبیت شود». بنابراین یکی از اهداف مهم انقلاب دموکراتیک ملی، رشد دادن صنایع ملّی و غیروابسته است. برخی به‌این نتیجه می‌رسیدند که تنها تولید صنعتی بزرگ را می‌توان تولید بورژوازی دانست. در نظر آنها تولیدات بخش خرده‌بورژوازی (روستا و شهر) که در اکثر کشورهای وابسته بخشِ مسلطِ تولید را تشکیل می‌دهد، نمی‌تواند در مقولهٔ مناسبات تولید سرمایه‌داری قرار گیرد. جالب است بدانیم که طرفداران این نظریه، علیرغم این تحلیل، ساخت این کشورها را سرمایه‌داری وابسته می‌دانستند. این تحلیل اساساً متناقض بود، و آن، عدم توجه به‌فرق بین تولید کالائی در بخش خرده بورژوازی و تولید غیر کالائی درمیان پیشه‌وران قرون وسطی بود. حال آنکه تولید خرده‌بورژوازی به‌هرحال در چارچوب شیوهٔ تولید سرمایه‌داری است.\nکلیّهٔ این نظریات به‌هر صورتی که ارائه شود بیان کنندهٔ نگرش اکونومیستی صاحبان آنها است. مرحلهٔ انقلاب و چارچوب ساخت اقتصادی - اجتماعی مفروض، نه صرفاً به‌وسیلهٔ سطح رشد نیروهای مولد یا حتی مناسبات تولیدی مسلط، بل‌که توسط مناسبات سیاسی طبقات و اقشار موجود در ساخت تعیین می‌شود. لنین هنگامی که می‌گوید: «کمون پاریس وظایف انقلاب دموکراتیک را با انقلاب سوسیالیستی مخلوط کرد» دقیقاً منظورش توجه به‌مناسبات سیاسی طبقات و افشار موجود در چارچوب ساخت اقتصادی - اجتماعی سرمایه‌داری فرانسه است.\nفرانسهٔ سال ۱۸۷۰ علیرغم این که قریب هشتاد سال قبل اولین مرحلهٔ انقلاب بورژوا دموکراتیک خود را انجام داده و دومّین مرحلهٔ آن را هم در ۱۸۴۸ از سر گذرانده بود، باز در ۱۸۷۰ در آستانهٔ انقلاب دموکراتیک عمیق‌تری قرار داشت. چرا؟\nاز آن رو که حکومت لوئی بناپارت حکومت کلّ طبقه بورژوازی فرانسه نبود. مارکس در تحلیل خود درباره کمون پاریس، طبقات حاکم آن سال‌ها را ترکیبی از اشراف زمیندار، بورژوازی بزرگ و رباخوار، سفته‌بازان، محتکران و... معرفی می‌کند. حکومت کل طبقه بورژوازی به‌مفهوم آنچنان حکومتی است که همهٔ اقشار بورژوازی در آن سهیم باشند، گرچه با سهامی نابرابر. حکومت‌های فرانسه از جمهوری سوّم تا کنون به‌استثنای دورانِ کوتاه مدتِ حکومت ویشی چنین بوده است.\nدر روسیهٔ تزاری، به‌ویژه پس از انقلاب ۱۹۰۵، مناسبات تولیدی مسلط، مناسبات بورژوائی بود. لنین در این باره می‌نویسد که دولت‌های پس از شکست انقلاب ۱۹۰۵ از نظر اقتصادی خواست‌های بورژوازی (یا عمدتاً خواست‌های بورژوازی) را به‌مرحلهٔ اجرا درمی‌آورند، درحالی که هنوز هم اشراف زمیندار از نظر سیاسی مسلطند.\nشکی نیست که پس از ۱۹۰۵ بخشی از بورژوازی بزرگ روسیه در قدرت سیاسی سهیم شد لیکن این به‌مفهوم حاکمیت کل طبقهٔ بورژوازی نبود و درست به‌همین علت است که تاهنگامی که انقلاب فوریه ۱۹۱۷ رخ نداد لنین هرگز از انقلاب سوسیالیستی سخنی به‌میان نیاورد.\nدر کوبای باتیستا قدرت سیاسی از آنِ بورژوازی کُمپرادور بود که به‌نیابت از طرف امپریالیسم آمریکا خلق کوبا را سرکوب می‌کرد. بخش‌های میانی و کوچک بورژوازی سهمی از قدرت سیاسی نداشتند. به‌همین علت انقلاب کوبا، انقلابی دموکراتیک و ملی بود و دو سال طول کشید تا کوبا وارد مرحلهٔ پیاده کردن انقلاب سوسیالیستی گردد. انقلاب ۱۹۵۸ ونزوئلا بر علیه دیکتاتوری پرزیدنت خیمنز، همانند انقلاب ۱۳۵۷ ایران و انقلاب ۱۹۷۹ نیکاراگوئه از آن جهت دموکراتیک ملی بود که بر علیه سلطهٔ انحصاری بورژوازی کمپرادور صورت گرفت.\nما فعلاً وارد بحث مربوط به‌تفاوت استقلال سیاسی و استقلال اقتصادی از امپریالیسم نمی‌شویم و باز بحثی نمی‌کنیم دربارهٔ اینکه چرا فقط کوبا توانست به‌استقلال کامل از امپریالیسم نایل شود و چرا انقلاب ۱۹۵۸ ونزوئلا در عمل با شکست مواجه شد و نتوانست استقلال اقتصاد ونزوئلا را تأمین کند، و این بر هر کسی واضح است که استمرار وابستگی سیاسی در درازمدت منجر به‌وابستگی سیاسی نیز می‌شود. کشور ما پس از انقلاب ۱۳۵۷ گرچه توانسته است زنجیر وابستگی سیاسی به‌امپریالیسم را بگسلد (علیرغم تحلیل‌های اشتباه‌آمیز برخی‌ها) لیکن اگر سیاست کنونی دولت و به‌طور کلی هیأت حاکمه به‌طور بنیادی رادیکالیزه نشود قطع وابستگی اقتصادی امکان‌پذیر نخواهد بود.\nاین نظریه که در کشورهای وابسته وظیفهٔ انقلاب دموکراتیک ملی قطع وابستگی به‌امپریالیسم است تنها بخشی از واقعیت است نه تمامی آن. برای رسیدن به‌یک تئوری عملی دربارهٔ انقلاب دموکراتیک باید کلیهٔ انقلابات دموکراتیک را جمع‌بندی کرد تا جوهر اساسی تمامی آنها را در یک عنصر واحد نشان بتوان داد. این عنصر واحد چیست؟ آیا تبدیل ساخت اقتصادی - اجتماعی فئودالی به‌سرمایه‌داری است؟ سلب قدرت سیاسی از نمایندگان اشراف زمیندار است؟ امحای دیکتاتوری است؟ سلب قدرت سیاسی از بورژوازی کمپرادور است؟ تبدیل ساخت اقتصادی و سیاسی وابسته به‌ساختی مستقل است؟\nمائو در کتاب «دموکراسی نوین» انقلابات کشورهای زیر سلطهٔ امپریالیسم را با واژهٔ انقلابات دموکراتیک نوین نام‌گذاری می‌کند. نوین از این جهت که در این انقلابات، برتری با پرولتاریاست. پرولتاریا در رأس جبهه‌ئی از طبقات زیر ستم امپریالیسم، بورژوازی کمپرادور و ملاکین را درهم کوبیده استقلال ملی را تأمین می‌کند و وظائف انقلاب بورژوا دموکراتیک کلاسیک را در شرایط جدید خود به‌عهده می‌گیرد. انقلابات دموکراتیک نوین جهت‌گیری سوسیالیستی دارند. پرولتاریا پس از اتمام وظائف دموکراتیک خود وارد مرحله سوسیالیستی شده دیکتاتوری پرولتاریا را بنا می‌کند. در این انقلابات تمامی وظائف ذکر شده در فوق، از امحای ساخت اقتصادی - اجتماعی فئودالی گرفته تا کسب استقلال اقتصادی و سیاسی از امپریالیسم، به‌اجرا در می‌آید.\nگاه اتفاق می‌افتد که برای اثبات یک نتیجه‌گیری درست، از مقدمات و صغراکبرای غلط استفاده می‌شود. اکثر احتجاجات انقلابیون کشور ما قبل از انقلاب ۱۳۵۷ در مورد اثبات دموکراتیک بودن انقلاب چنین بود. عده‌ئی به‌قطع وابستگی تکیه داشتند، عده‌ئی دیگر روی این نکته زیاد تکیه می‌کردند که صنایع ما عقب‌مانده است و باید طی یک دورهٔ مشخص ضعف نیروهای مولده و مناسبات تولیدی همراه با آن را جبران کرد. جالب است یادآوری کنیم که پس از اکتبر ۱۹۱۷، لنین، وظائف انقلاب سوسیالیستی روسیه را دوگانه توصیف می‌کند. یعنی انجام وظائف انقلاب بورژوادموکراتیک در روستاها (یعنی مناطقی که بیش از ۷۰ درصد جمعیت روسیهٔ آن زمان را در بر می‌گرفتند) و انجام وظایف سوسیالیستی در شهرها (که کمتر از ۳۰ درصد جمعیت را در خود داشتند). استالین به‌درستی روسیه را حتی در ۱۹۲۰ کشور خورده بورژواها می‌نامد. خرده بورژوازی بیش از هر قشر و طبقه‌ئی در روسیه زمان انقلاب سوسیالیستی گستردگی و غالبیت داشت. دیدگاه اکونومیستی منشویک‌ها مانع از این بود که بتوانند حقانیت نظریات لنین را درک کنند. آنها تصور می‌کردند که در کشوری که نیروهای مولده در سطحی چنین نازل است صحبت از انقلاب سوسیالیستی گناهی نابخشودنی است.\nما باید با جمع‌بندی اشتباهات گذشته، دیدگاه‌های اکونومیستی را در جدیدترین اشکال آن بازبشناسیم و ترد کنیم. نقطه نظر عدم امکان انقلاب سوسیالیستی به‌علت عدم بلوغ نیروهای مولده، همیشه در کانون نظریه‌های اکونومیستی به‌صورت‌های آشکار و نهان قرار داشته است. اگر این دیدگاه درست می‌بود، انقلاب ابتدا می‌بایست در کشورهای پیشرفتهٔ سرمایه‌داری درگیرد نه در روسیهٔ عقب مانده.\nنقطه مقابل اکونومیسم، پربهادادن به‌عوامل سیاسی و روبنائی است. کرهٔ جنوبی کشوری است وابسته به‌امپریالیسم. کاملاً وابسته، وابسته در تمامی اشکال آن: سیاسی، اقتصادی، نظامی و فرهنگی. لیکن کشوری است که در ۱۹۷۷ هشت میلیارد دلار صادرات صنعتی داشت. سه کشور کره جنوبی، تایوان و سنگاپور از نظر صنعتی پیشرفته‌اند در عین حال که به‌تمام معنی وابسته‌اند. آیا باید چنین نتیجه گرفت که به‌علت وابستگی، مرحلهٔ انقلاب در این سه کشور الزاماً و به‌ناگزیر دموکراتیک است؟ (بگذار همین حالا این تذکر را بدهیم که ما نمی‌گوئیم مرحله انقلاب در این سه کشور الزاماً و به‌ناگزیر سوسیالیستی است. بعداً خواهیم گفت چرا).\nنگرش اکونومیستی نه فقط دربارهٔ مرحلهٔ انقلاب، بلکه دربارهٔ مرحلهٔ گذار سوسیالیستی نیز به‌همان اندازه خود را نشان می‌دهد. پربها دادن به‌عوامل سیاسی و روبنائی عکس‌العملی است در مقابل اکونومیسم. عکس‌العملی که اگر از نظر طبقاتیِ این نگرش ارزیابی شود ملاحظه می‌شود که با اکونومیسم از یک منبع آب می‌خورد. آن «سیاسی‌گرائی» که در نظریات مائو و بتلهایم خود را نشان می‌دهد روی دیگر سکهٔ «اقتصادگرائی» است که به‌نحوی در استالین و مشخصاً در خروشچف منتها با اشکال متفاوت خود را نشان داد.\nتقسیم مجدد ارزش اضافی با اِعمال فشار غیراقتصادی و مسئله انقلاب دموکراتیک:\nمناسبات تولیدی سوسیالیستی نمی‌تواند در بطن جامعهٔ بورژوائی فعلیت پیدا کند. پیاده کردن سوسیالیسم، قبل از هر چیز محتاج تسخیر قدرت سیاسی است. بالعکس، مناسبات تولیدی بورژوائی می‌تواند در چارچوب جامعهٔ فئودالی رشد کند و با رشد خود، وظیفهٔ انقلاب دموکراتیک را در مقابل نیروهای مولدهٔ جدید قرار دهد.\nانقلاب بورژوا دموکراتیک محصول تعارض اجتناب‌ناپذیر نیروهای مولدهٔ جدید با مناسبات تولیدی کهن یا محصول تعارض «جامعهٔ مدنی» با «حیات سیاسی» است. ولی این تعارض چگونه رخ می‌دهد؟ می‌توان گفت کلیهٔ فشارهای ناشی از سیستم فئودالی را می‌توان در دو گروه جای داد:\n۱ - عواملی که موجب جلوگیری از رشد و گسترش نهادهای اقتصادی بورژوائی شده مستقیماً به‌مثابهٔ موانع جدی در مقابل رشد آنها عمل می‌کنند.\n۲ - عواملی که موجب دستکاری و دخل و تصرف در تقسیم مجدد ارزش اضافی تولید شده در نهادهای اقتصادی بورژوائی به‌نفع اشراف زمیندار حاکم می‌شود.\nما از بحث دربارهٔ عوامل اوّل می‌گذریم. آنچه برای بحث ما مهّم است دوّمی است. می‌دانیم که کلیّهٔ ارزش اضافی تولید شده توسط کارگران در واحدهای تولیدی بورژوائی، در دست سرمایه‌دار تولیدکننده باقی نمی‌ماند. ارزش اضافی تولید شده در وهلهٔ اوّل توسط سرمایه‌دار تولیدکننده تصاحب می‌شود لیکن در وهلهٔ دوّم، به‌هنگام تقسیم مجدد، سرمایه‌دار تولیدکننده بخشی از این ارزش اضافی را به‌صرّاف یا بانکدار، تاجر، و بورژواهائی که مؤسسات انتفاعی آموزشی، بهداشتی، تفریحی و... را در اختیار دارند قرار می‌دهد. این عمل ثانوی را تقسیم مجدد ارزش اضافی می‌نامند که ما به‌طور ناقص به‌آن اشاره کردیم. این تقسیم مجددِ ارزش اضافی، ناشی از خودِ مناسبات اقتصادی و اجتماعی طبقات است و این روند، مستقل از ماهیت قدرت سیاسی است. به‌عبارت دیگر اعم از این که قدرت سیاسی هنوز از آن اشراف زمیندار باشد یا از آنِ بورژوازی، در این مورد به‌یکسان عمل خواهد کرد. آنچه مورد نظر ماست دخل و تصرف در روند طبیعی تقسیم مجدد ارزش اضافی توسط قدرت سیاسی حاکم است. فئودال‌ها هنگامی که قدرت سیاسی را در اختیار دارند با وضع قوانین مالیاتی و عوارض مختلف و کسب وجه‌الامتیازهای گوناگون موجب تغییر در روند تقسیم مجدد ارزش اضافی می‌شوند، و این تغییر نه از طریق اجبار اقتصادی و از کانال مناسبات اقتصادی، بلکه از طریقِ اعمال اجبار غیراقتصادی یا به‌عبارت دیگر از طریق اِعمال فشار سیاسی (یا نظامی) صورت می‌گیرد. مهمترین وظیفهٔ انقلاب بورژوا دموکراتیک تسخیر قدرت سیاسی به‌منظور امحاء این قهر غیر اقتصادی است. انگلس می‌گوید بورژوازی از دو طریق نهادهای سیاسی جامعه را در اختیار می‌گیرد: از طریق قهر انقلابی یا با خریدن این مؤسسات. عمل پرداخت پول توسط بورژوازی به‌منظور سهیم شدن در قدرت سیاسی، در واقع چیزی نیست جز تقسیم مجدد ارزش اضافی به‌نفع طبقهٔ حاکم اشراف زمیندار. بورژوازی به‌خاطر اینکه تا ابد مجبور به‌رعایت این قاعدهٔ تحمیلی نشود مؤسسات سیاسی اشراف را خریداری می‌کند و زمانی دست به‌این کار می‌زند که نتواند یا نخواهد (از ترس پرولتاریا، بدان گونه که انگلس در مورد آلمان مثال می‌زند) دست به‌یک انقلاب قهرآمیز بزند و طبقهٔ حاکم اشراف زمیندار بدان جهت قدرت سیاسی خود را در معرض بیع و شری قرار می‌دهد که ناتوان‌تر از آن است (و به‌این ناتوانی خود نیز آگاهی دارد) که بتواند جلو پیشروی مقاومت ناپذیر نیروهای جدید را سدّ کند.\nبگذارید بار دیگر سخن لنین را دربارهٔ عملکرد دولت‌های بعد از شکست انقلاب ۱۹۰۵ به‌یاد آوریم، آنجا که می‌گوید این دولت‌ها به‌مباشرت از طرف بورژوازی، از نظر اقتصادی وظایف بورژوازی را اجرا می‌کنند. آری اشرافیت حاکم روسیه با آگاهی از خطرات انقلاب، بسیاری از موانع موجود در راه رشد سرمایه‌داری را در روسیه از میان برداشت، لیکن چه مباشر بد و پرخرجی! طبقهٔ حاکم می‌تواند حتی در رفع موانع واقعی موجود در راه گسترش سرمایه‌داری اقدام کند - زیرا نهادهای اقتصادی فئودالی، دیگر بازدهی ندارند - لیکن او ناگزیر از اِعمال قهر غیر اقتصادی برای تقسیم مجدد ارزش اضافی است. اگر جز این عمل کند، اگر بخشی از ارزش اضافی بورژوازی را با استفاده از قدرت سیاسی به‌خود اختصاص ندهد، دیگر هرگز نخواهد توانست امتیازات طبقاتی خود را حفظ کند.\nدیکتاتوری لوئی بناپارت، علیرغم این که مناسبات تولیدی مسلط در فرانسه آن زمان مناسبات بورژوائی بود، و با این که سهم بورژوازی بزرگ فرانسه در مقایسه با سهم اشراف زمیندار در قدرت سیاسی، همچون سهم شیر بود در برابر سهم روباه، با این همه زمینه را برای یک انقلاب دموکراتیک عمیق‌تر از انقلابات قبلی فراهم آورد. چرا؟ چون حکومت لوئی بناپارت به‌مفهوم سلطهٔ سیاسی کل طبقه بورژوازی نبود، فقط بخشی از بزرگ‌ترین بورژوازی فرانسه به‌همراه شریک خواب‌آلودهٔ خود قدرت را به‌دست داشتند. دیکتاتوری لوئی بناپارت تنها به‌خاطر سرکوب کارگران و دهقانان نبود گرچه قیام کارگران پاریس در ۱۸۴۸ بورژوازی میانه را به‌دامن دیکتاتوری لوئی بناپارت انداخت، لیکن بیست سال بعد بورژوازی متوسط و کوچک فرانسه حمایت خود را از او سلب کرد دقیقاً بدان جهت که دیکتاتوری لوئی بناپارت تبدیل به‌ابزاری در دست طبقات جدید حاکم شد تا با قهر غیر اقتصادی بخشی از ارزش اضافی بورژوازی متوسط و کوچک را به‌خود اختصاص دهند و اکنون قریب به‌یک قرن پس از آن، ما شاهد عملکرد مکانیسم مشابهی هستیم که خود را در قالب بورژوازی کمپرادور نشان می‌دهد.\nباتیستا در کوبا نمایندهٔ امپریالیسم آمریکا و بورژوازی کمپرادور این کشور بود. عین همین نقش را پرزخیمنز در ونزوئلا و شاه در ایران بازی می‌کرد. این رژیم‌های دیکتاتوری با اِعمال قهر غیراقتصادی سهم کلانی از ارزش اضافی تولید شده توسط کارگران و دهقانان را در اختیار بورژوازی کمپرادور و امپریالیسم قرار می‌دادند. برای این که نشان دهیم در این رژیم‌ها چگونه با اِعمال فشار غیر اقتصادی بخش مهمی از ارزش اضافی تولید شده از بخش‌های خرده بورژوازی و بورژوازی میانه به‌سوی بورژوازی کمپرادور و امپریالیسم کانالیزه می‌شد مناسبات اقتصادی بورژوازی کمپرادور ایران را در رابطه با خرده بورژوازی و بورژوازی میانه به‌طور خلاصه تشریح می‌کنیم:\nپس از رفرم امپریالیستی سال ۴۱، مناسبات تولیدی فئودالی عمدتاً از بین رفت و جای خود را به‌مناسبات تولیدی سرمایه‌داری داد، لیکن تنها آن عده از استثمارگران که در رابطهٔ نزدیک با قدرت سیاسی بودند توانستند از امتیازات استثنائی استفاده کنند. بورژوازی کمپرادور مرحلهٔ انباشت سرمایه را به‌طور طبیعی طی نکرد. انباشت سرمایه نه از طریق مکانیسم معمولی سرمایه‌داری بلکه در محیطی مملو از اِعمال فشار سیاسی از طرف بخشی از بورژوازی بر بخشی دیگر صورت گرفت. محور این فشارها مبارزه برای تعیین قیمت‌ها و اعطای اعتبارات دولتی بود. استثمارگرانی که در رابطهٔ نزدیک با دربار و امپریالیسم بودند از اعتبارات استثنائی بهره گرفتند. مرحلهٔ انباشت سرمایه برای این عده درواقع بطور جهشی صورت گرفت. حجم وام‌های دولتیِ پرداختی به‌این گروه هیچ تناسبی با سرمایهٔ ابتدائی آنها نداشت. درواقع دولت وابسته با استفاده از اهرم سیاسی توانست پول نفت را که سرمایهٔ انباشتهٔ ملی بود به‌حساب عدهٔ معدودی سرمایه‌دار وابسته بریزد و بدین ترتیب بورژوازی وابسته یکشبه صاحب سرمایه‌ئی شد که در واقع از آنِ ملت ایران بود و این جریان اعطای اعتبارات بیش از پانزده سال ادامه پیدا کرد. درواقع سرمایه ملی حاصل از نفت با عبور از کانال اعتباراتِ لجام گسیخته و بی‌قانون تبدیل به‌اندوختهٔ شخصی سرمایه‌داران وابسته گردید. این کار تنها و تنها در شرایط دیکتاتوری و با استفاده از مکانیسم قهر غیر اقتصادی امکان‌پذیر بود. این اعتبارات که در واقع ارزش اضافی تولید شده توسط کارگران و دهقانان بود در تقسیم مجدد به‌جیب سرمایه‌داران وابسته سرازیر می‌شد. بااین‌همه، این تنها یکی از انواع تقسیم مجدد انحصاری ارزش اضافی بود. شکل مهمتر آن در سیاست قیمت‌های دوگانه خود را نشان می‌داد. سیاست قیمت‌گذاری رژیم مزدور چنان تنظیم شده بود که محصولات تولید شده در بخش کمپرادوری به‌قیمتی بیش از ارزش کار اجتماعاً لازم برای تولید آنها به‌بازار عرضه می‌شد و از آن رو که تولید این کالاها انحصاری بود و عملاً تولیدکنندگان متعددی که مانع از زد و بندهای پشت پرده بشوند وجود نداشت، مصرف کننده ناگزیر از پرداخت قیمت تعیین شده بود. حقوق گمرکی و سود بازرگانی درمورد واردات کالاهای مشابه آنچنان تنظیم می‌شد که عملاً برای مصرف کننده شق دیگری برای انتخاب باقی نمی‌گذاشت. در عوض، بخش خرده بورژوازی و بورژوازی میانه به‌ناچار تولیدات خود را به‌قیمتی پائین‌تر از ارزش کار متراکم در آنها به‌بازار عرضه می‌کرد. اگر این اصل علمی اقتصادی را قبول کنیم که کلّ ارزش کالاهای ارائه شده در بازار معادلِ کارِ اجتماعاً لازم برای تولید آنهاست، می‌توان چنین نتیجه گرفت که ارزش کار کالاهای بخش کمپرادوری به‌مراتب بالاتر از کار اجتماعاً لازم برای تولید آنها و از آنِ بخش غیر کمپرادوری به‌مراتب پائین‌تر از کار اجتماعاً لازم برای تولید آنها بود. این فشار به‌ویژه در بخش کشاورزی محسوس‌تر بود. قیمت محصولات کشاورزی با استفاده از ساپْسَیْد عمداً پائین نگهداشته می‌شد یا در بخش خرده بورژوازی شهری با سیاست عوامفریبانهٔ مبارزه با گرانفروشی (که اتفاقاً عامی‌ترین مردمان را هم نتوانست گول بزند) به‌اِعمال فشارهای طاقت‌فرسائی به‌این اقشار می‌پرداخت.\nدرواقع در کشور ما، در مورد سود بعد از رفرم امپریالیستی عملاً سیستم یک شهر و دو نرخ ایجاد شده بود. نرخ سود مؤسسات کمپرادوری بسیار بالاتر از نرخ سود مؤسسات غیر انحصاری بود. وانگهی اگر سرمایهٔ واقعی مؤسسات کمپرادوری را حساب کنیم، یعنی اعتبارات هنگفت و بی‌حساب را از سرمایهٔ آنها کم کنیم، متوجه می‌شویم که نرخ سود این مؤسسات به‌طور اعجاب‌انگیزی آنچنان بالا بود که به‌هیچوجه قابل مقایسه با مؤسسات متوسط و کوچک نمی‌توانست باشد. حفظ این سیستم دو نرخی و فروش کالاهای مؤسسات انحصاری به‌قیمتی بالاتر از ارزش واقعی آنها به‌بهای درهم کوبیدنِ مؤسسات غیرانحصاری، جز با استفاده از مکانیسم اِعمال فشار غیراقتصادی امکان‌پذیر نبود.\nدیکتاتوری شاه خائن از نظر اقتصادی بر چنین مبنائی استوار بود. در اینجا فرصت آن نیست که از طرق مختلف انباشت سرمایه توسط کمپرادورها را در اشکال مختلف آن از جمله بورس بازی زمین و اختلاس‌های کلان از طریق سوء‌استفاده‌های مالی که با استفاده مستقیم از قدرت سیاسی انجام می‌گرفت تشریح کنیم.\nهدف این نوشته نشان داد مکانیسم اجبار غیراقتصادی در تقسیم مجدد ارزش اضافی است و به‌نظر می‌رسد توضیحات فوق قانع کننده باشد.\nدر کشورهای امپریالیستی نیز انحصارات از سودهای انحصاری استفاده می‌کنند. به‌بیان دیگر در کشورهای متروپُل نیز حد متوسط نرخ سود انحصارات، بالاتر از حد متوسط نرخ سود مؤسسات غیر انحصاری است. یعنی در روندِ تقسیم مجدد ارزشی اضافی، بخشی از ارزش اضافی تولید شده توسط مؤسسات غیرانحصاری به‌نفع صاحبان انحصارات تصاحب می‌شود. لیکن فرق اساسی مکانیسم تقسیم مجدد سود در کشورهای متروپل با اکثر کشورهای وابسته در این است که در اوّلی‌ها عموماً این مکانیسم از طریق اجبار اقتصادی عمل می‌کند. شاید به‌علت این که سرمایه‌داری رشد طبیعی خود را انجام داده و مؤسسات انحصاری از درون مؤسسات کوچک و متوسط برخاسته‌اند و آن چنان مکانیسم اقتصادی ایجاد شده است که خود آن بدون هیچ اعمال فشار غیراقتصادی مشخص و چشمگیری مکانیسم تقسیم مجدد سود را به‌نفع انحصارات تنظیم می‌کند. در آمریکا مبارزهٔ مؤسسات غیر انحصاری در اواخر قرن نوزدهم بر علیه انحصارات آنچنان بالا گرفت که یک رشته قوانین ضد انحصار را از تصویب کنگره گذرانیدند که مهمترین آنها قانون شِرمَن بود، لیکن قانون‌مندی‌های اقتصادی را نمی‌توان به‌دلخواه تغییر داد. عملکرد این قانون طی چند دهه سخت مضحک بود: امروزه آمریکا دژِ انحصارات جهانی است.\nنتیجه بگیریم: در سرمایه‌داری‌های وابسته، آنچه تعیین کنندهٔ مرحلهٔ انقلاب است نه صرفاً وابستگی یا دیکتاتوری است. آنچه مهمّ است مکانیسم وابستگی و دیکتاتوری است. اگر اعمال فشار امپریالیسم بر خلق‌های کشور وابسته از کانال کل طبقه بورژوازی نباشد یعنی قدرت سیاسی صرفاً از آنِ امپریالیسم و بخشی از بورژوازی (بورژوازی کمپرادور) باشد، در این صورت در صف‌بندی نیروهای سیاسی طبقات متخاصم، در یک طرف سرمایهٔ انحصاری به‌اضافهٔ امپریالیسم و در طرف دیگر کار به‌اضافهٔ سرمایهٔ کوچک و متوسط قرار می‌گیرد، به‌عبارت دیگر تضاد اصلی در چنین جامعه‌ئی نه تضاد بین کار و سرمایه، بین پرولتاریا و سرمایه‌دار، بلکه تضاد بین خلق از یک طرف و بورژوازی کمپرادور و امپریالیسم از طرف دیگر است. در چنین جامعه‌ئی مکانیسم تقسیم مجدد سود با اِعمال قهر غیر اقتصادی زمینه را برای انقلاب دموکراتیک فراهم می‌کند. اکثر کشورهای جهان سوّم از دههٔ شصت تا کنون از نظر تئوریک در چنین مرحله‌ئی قرار دارند. یعنی اگر شرایط عینی انقلابی فراهم شود تنها انقلابی که امکان وقوع خواهد داشت نه انقلاب سوسیالیستی بلکه انقلاب دموکراتیک خواهد بود. لیکن اگر مکانیسم وابستگی در کشوری آنچنان باشد که وابستگی به‌امپریالیسم توسط کل طبقهٔ بورژوازی تأمین شود، و به‌عبارت دیگر تضاد اصلی آن جامعه عبارت از تضاد کارگران و دهقانان از یک طرف و کلّ طبقهٔ بورژوازی به‌اضافهٔ امپریالیسم از طرف دیگر باشد، مرحلهٔ انقلاب از همان ابتدا سوسیالیستی است و فقط انقلاب سوسیالیستی است که می‌تواند منجر به‌کسب استقلال اقتصادی و سیاسی از امپریالیسم گردد و دیگر نیازی به‌مرحلهٔ انقلاب دموکراتیک نخواهد بود چرا که سیستم گرچه وابسته به‌امپریالیسم است لیکن با استفاده از جبر اقتصادی عمل می‌کند. مکانیسم تقسیم مجدد سود در چنین جامعه‌ئی نه بر مبنای اعمال فشار غیر اقتصادی بلکه برعکس بر مبنای اجبار اقتصادی عمل می‌کند. مهم نیست که در چنین کشوری دموکراسی بورژوائی یا دیکتاتوری بورژوائی باشد، زیرا دیکتاتوری به‌مفهوم دیکتاتوری بخش از بورژوازی بر بخشی دیگر از بورژوازی و خرده بورژوازی نیست بلکه عملکرد دیکتاتوری در اینجا حفظ سلطهٔ کل طبقهٔ بورژوازی بر کارگران و دهقانان است. سیستم سنگاپور، تایوان و کرهٔ جنوبی، به‌نظر می‌رسد که چنین باشند. این هر سه کشور تماماً وابسته به‌امپریالیسم‌اند لیکن قدرت سیاسی صرفاً در انحصار بورژوازی کمپرادور نیست بلکه کلیهٔ اقشار بورژوازی (گرچه با سهم نابرابر) در قدرت سیاسی سهیمند.\nدیکتاتوری‌های موجود در این کشورها، دیکتاتوری امپریالیسم و کل بورژوازی بر کارگران و دهقانان است و تنها یک انقلاب سوسیالیستی می‌تواند مسئلهٔ وابستگی را در این سه کشور حل کند. شاید به‌نظر برخی‌ها عجیب برسد. حتماً خواهند پرسید پس نقش بورژوازی ملی چیست؟ و مگر نه این است که عملکرد بورژوازی ملی علیرغم موضع دوگانهٔ مبارزه و سازش او با امپریالیسم، کم و بیش گرایش به‌کسب استقلال سیاسی و اقتصادی از امپریالیسم دارد و اصولاً وابستگی با منافع بورژوازی ملی ناسازگار است؟\nدر جواب به‌آنان که غرق در تئوری‌های انقلابی نیمه اوّل قرن بیستم هستند و به‌تغییر شرایط توجه ندارند باید گفت که عملکرد امپریالیسم در کشورهای وابسته از دههٔ شصت تا کنون درحال تغییر بوده است. رابطهٔ امپریالیسم با جهان زیر سلطه هم اکنون دورانِ گذار را طی می‌کند. بسیاری از روابط درحال تغییر است. مهم‌ترین مسئله تقسیم مجددِ جهانیِ ارزش اضافی است که تا کنون عمدتاً بر اجبار غیر اقتصادی متکی بود و اکنون شرایطی درحال فراهم شدن است که مکانیسم تقسیم مجدد جهانیِ ارزش اضافی را بر مبنای اجبار اقتصادی قرار دهد. به‌عبارت دیگر به‌تدریج شرایطی فراهم می‌شود که دیگر امپریالیسم برای بردن سهمی از ارزش اضافی خرده بورژوازی و بورژوازی میانه (یا ملی) کشورهای زیر سلطه احتیاجی به‌استفاده از اعمال فشارهای غیر اقتصادی به‌مثابه روش اصلی و عمده ندارد بلکه آنچنان سیستم امپریالیسمی جا افتاده و متکی بر عوامل اقتصادی‌ئی شده است که استفاده از اعمال فشار غیر اقتصادی را مربوط به‌دوران گذشته می‌داند. برای درک صحیح علل این تغییر مجبوریم اندکی بیش‌تر آن را بررسی کنیم:\nرابطهٔ جهان سرمایه‌داری غرب با کشورهای تحت سلطه از هنگامی که غرب وارد دوران امپریالیسم گردید به‌طور اساسی دیگرگون شد. در قرن نوزدهم، سرمایه‌دارهای غربی سعی داشتند کالاهای خود را به‌لطایف‌الحیل وارد بازارهای شرق کنند. مهمترین مسئله برای آنها فروش کالا بود. نطق تاریخی استانلی - ماجراجو و طلایه‌دار استعمار انگلیس در آفریقا - آنجا که از سیاست تبلیغ مسیحیت در میان بومیان آفریقا و رابطهٔ آن با فروش پارچهٔ انگلیسی سخن می‌گوید یادآور اهداف آن روزی استعمارگران است. در دوران مرکانتی‌لیسم، مهمترین مسئله، غارت طلای سرخپوستان آمریکا و آمریکای لاتین، غارت بومیان آفریقا و کشورهای آسیا بود. لیکن این غارت، سیستماتیک و مبتنی بر یک مکانیسم خودگردان و جاافتاده نبود. غارت طلاهای انباشته شده در کشورهای شرقی از وسوسه‌های مقاومت ناپذیر غرب در دوران مرکانتی‌لیسم بود لیکن سرمایه‌داری‌های غربی پس از ورود به‌مرحلهٔ امپریالیسم و تقسیم جغرافیائی و اقتصادی جهان بین خود، مکانیسم جدیدی را در رابطه با کشورهای زیر سلطه بنا نهادند. اگر بخواهیم اساسی‌ترین عملکرد این مکانیسم را به‌موجزترین نحو ممکن بیان کنیم باید بگوئیم این مکانیسم مبتنی بر تقسیم مجدد سود در صحنهٔ جهانی با استفاده از اعمال قهر غیراقتصادی بود.\nامپریالیسم غرب نه تنها با صدور سرمایه مستقیماً از استثمار کارگران کشورهای زیر سلطه استفاده برد بلکه با اِعمال قهر غیر اقتصادی بر خرده بورژوازی و بورژوازی موجود در این کشورها بخش مهمی از سهم این استثمارگران ملی را نیز از چنگ‌شان ربود. ممانعت امپریالیسم از صنعتی شدن کشورهای زیر سلطه و ایجاد آنچنان دیکتاتوری‌هائی (چه مستقیم و توسط فرمانداران اعزامی از متروپل، و چه غیر مستقیم و توسط اعمال داخلی وابسته به‌خود) که بتواند با استفاده از اِعمال قهر غیر اقتصادی به‌غارت ادامه دهند در برنامهٔ کار امپریالیسم جهانی قرار داشت.\nامپریالیسم نمی‌توانست دست خرده بورژوازی و بورژوازی جهان سوّم را در ایجاد صنایع ملی آزاد گذارد و اقدامات صرفاً اقتصادی برای جلوگیری از رشد بورژوازی جهان زیر سلطه کافی نبود و یا به‌عبارت دیگر اگر امپریالیسم در رابطهٔ استثماری خود با جهان سوّم می‌خواست صرفاً از اجبار غیر اقتصادی چه در استثمار مستقیم کارگران و چه در تقسیم مجدد سود یعنی اخذ بخش مهمی از ارزش اضافی تولید شده در واحدهای خرده بورژوازی و بورژوازی ملی استفاده کند، نمی‌توانست موفق باشد. در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم آزاد گذاشتن بورژوازی ملی در صنعتی شدن و دل خوش کردن به‌عملکرد مکانیسم اجبار اقتصادی منجر به‌شکست می‌شد، زیرا تکنولوژی اواخر قرن نوزده و حتی اوایل قرن بیستم به‌نحوی بود که اوّلاً راه انداختن یک واحد تولیدی، بیش‌تر احتیاج به‌کارگر داشت تا سرمایه؛ ثانیاً به‌دست آوردن تکنولوژی و دانش فنّی مورد نیاز گرچه ساده نبود غیرممکن نیز نبود.\nپیچیده‌ترین تکنولوژیِ نیمهٔ اوّل قرن نوزدهم ماشین بخار و، در اواخر قرن، موتورهای با احتراق درونی بود. تقلید ازاین تکنولوژی با امکانات آن زمان مشکل نبود. جاسوسان صنعتی ژاپن که به‌غرب فرستاده می‌شدند با تحمل سختی‌ها و مرارت‌ها به‌هر حال از عهدهٔ این وظیفه بر می‌آمدند. کشوری که می‌توانست استقلال سیاسی خود را حفظ کرده دروازه‌های خود را به‌روی هجوم واردات کاپیتالیسم غرب ببندد قادر می‌بود که با استفاده از پس‌انداز ملی خود ازعهده سرمایه‌گذاری‌های لازم برای رشد صنعتی برآید. هرچه پس‌انداز ملی بیش‌تر، امکانات رشد و توسعه افزون‌تر. پس‌انداز ملی را می‌توان سرمایه‌گذاری کرد تا موجب افزایش تولید کالاهای سرمایه‌ئی شود که اساس رشد صنعتی است. قلّت حجمِ مصرف، در آن زمان که هنوز روحیهٔ قناعت (که میراث جامعهٔ فئودالی است) باقی بود آسان‌تر بود. بورژوازی ملی می‌توانست ساعات کار را حتی تا چهارده ساعت و بیش‌تر افزایش دهد. مقاومت‌های کارگری کمتر بود. مبارزهٔ توده‌ها سازمان یافته نشده بود، آگاهی توده‌ها هنوز پائین بود. خودِ بورژوازی اروپا با استفاده از چنین مواهبی توانسته بود مرحلهٔ «خیز اقتصادی» خود را طی کند.\nبورژوازی ملی می‌توانست با بسیج احساسات ملی توده‌ها به‌نفع خود، حجم سود و در نتیجه حجم پس‌انداز ملی را افزایش دهد. به‌علت سرمایه‌گذاری مجدّد این پس‌انداز به‌علت اینکه ویژگی‌های صنعتِ با تکنولوژی پائین آن زمان این بود که بیش‌تر به‌کار تکیه داشت تا به‌سرمایه، و به‌عبارت دیگر، صنایع بیش‌تر کاربَر بودند تا سرمایه‌بَر، می‌توانست موجب اشتغال عدهٔ کثیری شود. بدین ترتیب اگر کشوری می‌توانست با حفظ استقلال سیاسی و ایجاد تغییرات درونی مناسب از امکانات فوق استفاده کند امکان آن را داشت که بتواند در کوتاه مدت پلی بر درّهٔ عقب ماندگی زند و در رقابت با امپریالیسم غرب وارد شود.\nژاپن نمونهٔ خوبی است. این کشور دقیقاً بدان علت که توانست استقلال سیاسی خود را حفظ کند و همزمان با آن دست به‌تغییرات مهمی در ساخت اقتصادی – اجتماعی خود در جهت رشد بورژوازی زند توانست در اندک مدتی به‌آنچنان سطحی از رشد تکنولوژی دست یابد که بتواند به‌صحنهٔ رقابت با سرمایه‌داری‌های غربی وارد شود. ژاپنِ نیمهٔ اوّل قرن نوزده، از نظر سطح رشد نیروهای مولّده و مناسبات تولیدی مربوطه، تفاوت کیفی با سایر کشورهای جهان سوّم نداشت، لیکن ژاپن در ۱۹۰۴ به‌آنچنان درجه‌ئی از رشد سرمایه‌داری رسیده بود که بتواند روسیهٔ «فئودال نظامی امپریالیستی» را شکست دهد. به‌همین دلیل بود که امپریالیسم، در درجه اوّل سعی کرد استقلال سیاسی کشورهای جهان سوّم را نابود کند. عملکرد امپریالیسم در رابطه با جهان زیر سلطه همانند عملکرد طبقه میرای اشراف زمیندار در اروپای دوران زوال فئودالیسم بود. این عملکرد به‌صورت ممانعت از رشد بورژوازی و اعمال قهر غیر اقتصادی در تقسیم مجدد ارزش اضافی تولید شده در جهان زیر سلطه به‌نفع انحصارات امپریالیستی بود. آیا امپریالیسم نمی‌توانست آنچنان مکانیسمی ایجاد کند که بتواند صرفاً با اعمال اجبار اقتصادی بخش مهمّی از ارزش اضافی خرده بورژوازی و بورژوازی ملی را تصاحب کند؟ به‌دلایلی که در بالا مختصراً بیان شد، گفتیم که این مکانیسم نمی‌توانست تا قبل از دههٔ ۶۰ قرن حاضر پیاده شود و به‌همین علت است که تضاد بورژوازی ملی با امپریالیسم آشتی‌ناپذیر بود و درآن شرایط، بورژوازی ملی، زمانی می‌توانست به‌مثابه بورژوا عمل کند که توفیق یابد از نظر اقتصادی و سیاسی از امپریالیسم مستقل شود. و صحّت تئوری‌های انقلابی نیمهٔ اوّل قرن که بورژوازی ملی را علیرغم تزلزل‌هایش در کنار خلق می‌داند از واقعیت فوق سرچشمه می‌گرفت. لیکن پس از دههٔ ۶۰ و به‌ویژه هم اکنون، یعنی در ربع آخر قرن بیستم، زمینه‌های مساعدتری برای کنار گذاشتن تدریجی اعمال قهر غیراقتصادی و استفاده از مکانیسم اجبار اقتصادی به‌جای آن درحال فراهم شدن است.\nقبلاً اشاره کردیم که برای بورژوازی جهان زیر سلطه پل زدن به‌درّهٔ عمیقی که او را از امپریالیست‌های غربی جدا می‌کند با استفاده از شیوهٔ رشد سرمایه‌داری امکان‌ناپذیر است. بورژوازی ملی اگر بخواهد شکاف عقب ماندگی تکنولوژی و اقتصادی با غرب را پُر کند باید دست به‌خودکشی طبقاتی بزند و راه رشد سوسیالیستی برگزیند. امروزه انتخاب راه رشد سرمایه‌داری از طرف بورژوازی جهان زیرسلطه نه فقط به‌مفهوم این است که درّهٔ عقب ماندگی فنی و اقتصادی نسبت به‌غرب مدام ژرف‌تر شود بلکه زنجیر وابستگی نیز سنگین‌تر و محکم‌تر شود. برای درک بهتر موضوع، ناچاریم اندکی بیش‌تر توضیح دهیم:\nراه رشد سرمایه‌داری به‌معنی آزادی بورژوا در انتخاب زمان و مکان و نوع سرمایه‌گذاری به‌منظور بهره‌گیری از حداکثر نرخ سود است. و حداکثر سود زمانی به‌دست می‌آید که تولید با ماشین با بازدهی بالا جایگزین تولید با ماشین دارای بازدهی پائین گردد. لیکن ماشین‌هائی که بازدهی بیشتری دارند اُتوماتیزه‌ترند و در نتیجه کارگرانِ کمتری را جذب می‌کنند. از طرف دیگر، نسبت سرمایه به‌کارگر در این صنایع بالاست. یعنی به‌ازای به‌کار گرفتنِ هر کارگر، سرمایهٔ بیشتری باید به‌کار انداخته شود. نتیجه این است که با حجم معینی از سرمایه کارخانجات کمتری می‌توان دایر کرد. به‌عبارت دیگر بورژوازی جهان زیر سلطه اگر شیوهٔ رشد سرمایه‌داری را انتخاب کند یا باید به‌سرمایه‌گذاری ناقص اکتفا کند که این خود غیرممکن است و یا باید از سرمایه‌های خارجی بهره بجوید که نتیجه آن تشدید وابستگی اقتصادی است. در این شیوهٔ رشد صنعتی و اقتصادی، به‌علت این که صنایع اتوماتیک‌تر سودآوری بیشتری دارند کارگران کمتری به‌کار گرفته می‌شوند یعنی با حجم معینی از پس‌انداز ملی می‌توان درصد معینی از انبوه نیروی بیکار را به‌کار گرفت و بخش مهمی از نیروی کاری که هر ساله وارد بازار کار می‌شود بلااستفاده می‌ماند. این شیوهٔ رشد منجر به‌تورم همراه با بیکاری می‌شود که خود زائیدهٔ اشکالات اقتصادی و سیاسی دیگری است.\nبه‌علت این که بورژوازی ملی نسبت به‌واحدهای تولیدی مشابه غربی در حجم کمتری تولید می‌کند، قیمت هر واحد کالا گران‌تر از قیمت کالای مشابه خارجی تمام می‌شود و فشار این گرانی به‌دوش کارگران و دهقانان می‌افتد. از طرف دیگر امروزه مبارزهٔ کارگران و دهقانان اوج گرفته و گسترش یافته است، و بورژوازی ملی برای سرکوب این جنبش به‌طور غریزی به‌سوی امپریالیسم غرب گرایش پیدا می‌کند.\nهمهٔ عوامل ذکر شده در فوق، بورژوازی ملی را به‌سوی همکاری و سازش با امپریالیسم می‌کشد. منافع این بورژوازی در همکاری با امپریالیسم است زیرا نه تنها از این رهگذر پشتیبان قوی خارجی برای سرکوب جنبش‌های انقلابی خلق به‌هم می‌رساند بلکه کمبود سرمایهٔ خود را نیز با جذب سرمایه‌های امپریالیستی جبران می‌کند.\nخطر رقابت بورژوازی جهان زیر سلطه با امپریالیسم، امروزه دیگر از محتوای واقعی خود تهی شده است زیرا بورژوازی جهان زیر سلطه دیگر نمی‌تواند، هرگز آنچنان سیستمی را بنیان گذاری کند که بتواند نه فقط مستقل از غرب عمل کند بلکه به‌مثابه رقیب آن وارد صحنه شود. رشد تکنولوژی در غرب هستهٔ اساسی صنعت را از ذوب آهن و اتومبیل‌سازی که مشخصهٔ اواخر قرن گذشته و اوایل قرن حاضر بود به‌صنایع شیمیائی، الکترونیکی، اتمی، و فضائی انتقال داده است. صنایع فوق جزو صنایع پیچیده است که کار فکری در آن‌ها نقش مهمتری دارد تا کار یدی. تقسیم جدید جهانی کار که در گذشته بر مبنای تولید محصولات سنّتی و مواد خام معدنی از طرف جهان زیر سلطه و تولید کالاهای سرمایه‌ئی و مصرفی از طرف جهان امپریالیستی بود اکنون وارد مرحلهٔ جدیدی شده است. کشورهای زیر سلطه، علاوه بر حفظ عملکردهای گذشته – یعنی تولیدات سنّتی و مواد خام معدنی می‌توانند اقدام به‌تولید کالاهای مصرفی و حتی کالاهای سرمایه‌ئی ساده کنند. این عمل به‌هیچ وجه منافع امپریالیسم را به‌خطر نمی‌افکند بلکه لازمهٔ تقسیم جدید جهانی کار ایفای این نقش جدید از طرف جهان زیر سلطه است. به‌همان گونه که تضادهای بین کشورهای امپریالیستی در نیمهٔ دوّم قرن حاضر بیش از پیش تحت‌الشعاع هماهنگی منافع آنها قرار گرفته است (و در این امر وجود بلوک سوسیالیستی نقش مهمی بازی می‌کند) به‌همان گونه نیز تضاد منافع امپریالیسم و بورژوازی داخلی (از جمله بورژوازی ملیِ) کشورهای زیر سلطه، روز به‌روز بیش‌تر تحت‌الشعاع هماهنگی منافع آنها واقع می‌شود (و در این امر، اوج‌گیری جنبش‌های انقلابی کارگران و دهقانان کشورهای زیر سلطه نقش مهمی بازی می‌کند). درواقع آشتی‌ناپذیریِ تضاد بینِ منافع بورژوازی ملی کشورهای زیر سلطه و امپریالیسم که از ویژگی‌های نیمه اوّل قرن حاضر بود اکنون دیگر هرچه بیش‌تر درحالِ رنگ باختن است. موضع دوگانهٔ بورژوازی ملی در مقابل امپریالیسم اکنون بیش از پیش به‌سوی موضع یگانهٔ سازش و توافق با امپریالیسم میل می‌کند. اینها واقعیات است. عملکردهای امپریالیسم نیز درحال تحول است. کمیسیون سه جانبه که مکّارترین و آینده‌نگرترین عناصر امپریالیسم جهانی از آمریکا و اروپا گرفته تا ژاپن را دربر می‌گیرد درپی آن است که با تغییراتی در سیستم اقتصادی جهان، منافع دراز‌مدت‌تر امپریالیسم را حفظ کند. برای امپریالیسم مسجّل شده است که با حفظ رابطهٔ کنونی خود با جهان زیر سلطه از یک طرف و پشتیبانی از رژیم‌های دیکتاتوری که تنها عملکردشان حفظ منافع امپریالیسم و بورژوازی کمپرادور، بدون توجه به‌منافع بورژوازی میانه و خرده‌بورژوازی است، نمی‌تواند انتظار ثبات سیاسی را داشته باشند، اکنون وقت آن رسیده است که در سطح ملی و جهانی، مکانیسم اجبار غیر اقتصادی تقسیم مجدد ارزش اضافی تبدیل به‌مکانیسم اجبار اقتصادی شود.\nانقلاب ایران برای امپریالیسم غیر منتظره و در نتیجه شوکه کننده بود، و اکنون آنها هستند که با درس گرفتن از انقلاب ایران و نیکاراگوئه در کار ایجاد تغییراتی در کشورهای وابسته هستند. ماشین سیا و پنتاگون درحال گشت است و می‌بینیم که موج کودتاهای طراحی شده به‌وسیلهٔ امپریالیسم است که از راه می‌رسد. کودتاهای آفریقای مرکزی و ال سالوادور (که اوّلی را امپریالیسم فرانسه به‌نیابت از طرف امپریالیسم آمریکا طراحی کرد) بهترین نمونه‌های این سیاست جدید است. منظور از این کودتاها چیست؟ به‌نظر ما آن چیزی را که بختیار شتابزده و دل نگران به‌نیابت از طرف امپریالیسم آمریکا نتوانست در ایران به‌مرحلهٔ اجرا درآورد اکنون امپریالیسم در کشورهای وابسته درحال پیاده کردن است. هدف امپریالیسم را می‌توان در یک جمله خلاصه کرد:\nگسترش پایگاه طبقاتی امپریالیسم، کشیدن بورژوازی متوسط و کوچک به‌زیر خرقهٔ امپریالیسم و تبدیل سلطهٔ مشترک امپریالیسم + بورژوازی کمپرادور، به‌سلطهٔ مشترک امپریالیسم + بورژوازی داخلی.\nچنین تغییری به‌مفهوم این است که سیستم اجبار غیر اقتصادی در تقسیم مجددِ ارزش اضافی تبدیل به‌سیستم اجبار اقتصادی شود. در هر کشوری که امپریالیسم موفق شود این طرح را پیاده کند و ثبات کم و بیش درازمدتی به‌آن بدهد می‌توان گفت که آن کشور وارد مرحلهٔ انقلاب سوسیالیستی شده است. این امر هیچ ربطی به‌وابستگی ندارد. وابستگی ممکن است حتی شدیدتر شده باشد، لیکن ادامهٔ وابستگی منجر به‌این نخواهد شد که جسد بیجان انقلاب دموکراتیک زنده شود، بلکه مکانیسم جدید وابستگی، خود، اجتناب‌ناپذیریِ انقلاب سوسیالیستی را مطرح خواهد کرد.\nبااین‌همه نباید دچار این توهم شد که عملی کردن این طرح الزاماً موفقیت‌آمیز خواهد بود. بالعکس، نمونه‌های کرهٔ جنوبی، ونزوئلا و مکزیک و برزیل و حتی مصر نشان می‌دهد که تا کنون گرایشی عمومی به‌سوی استقرار سلطهٔ سیاسی امپریالیسم و بورژوازی کمپرادور وجود دارد. عواملی چند موجب این گرایش است:\n۱ - چون معمولاً بورژوازی کمپرادور سهم شیر را در اقتصاد دارد، در درازمدت به‌سوی ایجاد انحصار سیاسی گرایش پیدا می‌کند تا از این طریق منافع اقتصادی خود را بهتر تأمین کند (یعنی آنچه به‌نام گرایش به‌سوی مکانیسم اجبار غیر اقتصادی در تقسیم مجدد سود می‌نامیم). به‌ویژه که ضعف بورژوازی متوسط و کوچک این گرایش را تسریع می‌کند.\n۲ - اختلاف دیدگاه دو حزب جمهوریخواه و دموکرات، یا بهتر است بگوئیم اختلاف دیدگاه دو جناح نزدیک بین و آینده‌نگرِ سرمایه‌داری آمریکا منجر به‌این می‌شود که سیاست حمایت از سلطهٔ تمامی بورژوازی به‌نفع روی کار آمدن قشری ازاین بورژوازی (کمپرادورها) کنار گذاشته شود. حتی در درون حزب دموکرات نیز جناح‌های نیرومندی که دارای گرایش‌های مشابه جمهوریخواهانند وجود دارد (نمونهٔ جانسون، پس از ترور جان کندی).\n۳ - در کشورهائی که دارای مواد معدنی و منابع زیرزمینی غنی هستند گرایش امپریالیسم به‌غارت هرچه سریع‌تر همراه با آز و طمع کمپرادورهای داخلی، شرایط مساعدی برای سلطهٔ مشترک کمپرادورها و امپریالیسم ایجاد می‌کند. رویهمرفته در کشورهائی که فاقد ذخایر قابل غارت هستند گرایش به‌ایجاد مکانیسم اجبار غیر اقتصادی در تقسیم مجدد سود، کمتر است تا در کشورهائی که دارای این منابعند. و با توجه به‌همین علت است که ما معتقدیم علیرغم تمایل حزب دموکرات آمریکا به‌روی کار آمدن جبههٔ ملی در سال‌های ۱۳۴۰ و ایجاد حاکمیت کلّ طبقهٔ بورژوازی در ایران، اگرهم چنین طرحی پیاده می‌شد به‌علت اهمیت منابع نفتی ایران امپریالیسم نهایتاً از گرایش به‌ایجاد مکانیسم تقسیم مجدد سود بر مبنای اعمال غیر اقتصادی جانبداری می‌کرد و ادامهٔ این گرایش، جبههٔ ملی را بر سر دوراهی کنار رفتن و حفظ شرافت ملی یا تسلیم و قبول ننگ نوکری امپریالیسم قرار می‌داد و به‌نظر ما با توجه به‌ترکیب جبهه، هر دوی این شقوق رخ می‌داد: عده‌ئی کنار می‌رفتند و به‌اپوزیسیون ملحق می‌شدند و امثال بختیارها می‌ماندند.\nبا توجه به‌عوامل فوق‌الذکر، گرایش به‌اِعمال قهر غیر اقتصادی برای تقسیم مجدد ارزش اضافی در کشورهائی که زمانی کل طبقهٔ بورژوازی قدرت را به‌دست داشتند موضوع محسوسی است. در شرایط دیکتاتوری زمینهٔ بسیار مساعدی برای این گرایش فراهم می‌شود و این معمائی است که حل آن برای امپریالیسم ساده نیست. پایدارترین و با ثبات‌ترین شکل حاکمیت سیاسی بورژوازی، دموکراسی بورژوازی است و این دقیقاً آن چیزی است که در غرب مانع از تکوین مکانیسم گرایشی به‌تقسیم مجدد ارزش اضافی با استفاده از اجبار غیر اقتصادی شده است. لیکن تحقق دموکراسی بورژوائی در کشورهای زیر سلطه دیر یا زود منجر به‌روی کار آمدن دولت‌هائی شبیه دولت سالوادور آلنده می‌شود. و این «هنوز» برای امپریالیسم غیر قابل تحمل است. از طرف دیگر، دیکتاتوری‌های بورژوائی در مسیر طبیعی خود به‌کنار گذاشتن بورژوازی متوسط و کوچک از قدرت سیاسی انجامیده و نهایتاً به‌دیکتاتوری‌های بی‌ثبات و متزلزلی نظیر دیکتاتوری شاه، باتیستا، خیمنز و... منجر می‌شود. لیکن موازنهٔ نیروهای انقلاب و ضدانقلاب در جهان زیر سلطه به‌درجه‌ئی رسیده که برای تحمیل این رژیم‌ها «دیگر» زمان بسیار دیر شده است. این است معمائی که امپریالیسم امروز مواجه با آن است بی آنکه رمز حل آن را بداند. دبره به‌اشتباه مسألهٔ مشابهی را معمای لاینحل انقلابیون معاصر تصور کرده است. کشورهای زیر سلطه، بسته به‌این که مکانیسم وابستگی آنها چگونه است. بسته به‌آن که این وابستگی از کانال قشر کمپرادور یا طبقهٔ بورژوازی است، بسته به‌این که مکانیسم تقسیم مجدد سود بر مبنای اجبار غیراقتصادی یا اجبار اقتصادی عمل می‌کند، در مرحلهٔ انقلاب دموکراتیک ملی یا انقلاب سوسیالیستی قرار دارند. انقلابیون هرگز در مقابل معماهای لاینحل قرار نمی‌گیرند. مگر نه این است که طرح مسئله‌ئی مفروض توسط تاریخ، خود بهترین دلیل امکان حل آن در چارچوب همان شرایط مفروض است؟ این وظیفهٔ انقلابیون است که چشم دل را به‌واقعیات بگشایند تا آنچه را که برای «رفرمیست»ها نادیدنی است به‌روشنی باز بینند.\n۸ / ۸ / ۱۳۵۸\n^ درباره برداشت دبره از دیالکتیک، در فصل‌های بعدی بحث خواهیم کرد.\n^ ما در همین باره در فصل بعدی صحبت خواهیم کرد.\n^ در میان اینها عده‌ئی بسیار معدود تئوری التقاطی نوینی ابداع کرده بودند. آنها انقلاب ایران را، به‌لحاظ شکل، دموکراتیک ملی و به‌لحاظ محتوا، سوسیالیستی می‌دانستند - که ما از بحث دربارهٔ این استثنا می‌گذریم.\n^ در ایران چنین نیست.\n^ رجوع کنید به‌مقاله «انقلاب کوبا» نوشته پل باران.\n^ مارکس در دست‌خطهای فلسفی، گاهی «حیات سیاسی» را بجای «دولت» بکار می‌برد.\n^ مارکس حکومت‌های قرن نوزدهم را به‌ویژه در انگلستان و فرانسه، به‌مثابهٔ تجارتخانه‌هائی با دو شریک تصویر می‌کند؛ یکی هشیار و زرنگ (بورژوازی) و دیگری چرتی و خواب‌آلوده (اشراف زمیندار).\n^ Subside سابسید عبارت است از کمک دولت در پائین نگهداشتن قیمت یک کالا از طریق جبران خسارت ناشی از تفاوت قیمت. در مورد محصولات کشاورزی، دولت با وارد کردن گندم و فروش آن به‌قیمت ارزان و پرداخت تفاوت قیمت، مانع از آن می‌شد که محصولات کشاورزی تا سطح ارزش کار اجتماعاً لازم آنها افزایش یابد و تثبیت شود.\n^ مابه‌ثنویّت تضاد اصلی و تضاد عمده اعتقادی نداریم و بر این باوریم که در هر حال همیشه یک تضاد اصلی و تعدادی تضادهای فرعی وجود دارد. ثنوّیتِ تضادّ اصلی و تضادِ عمده نه تنها مسئله‌ئی را حل نمی‌کند موجب سردرگمی‌هائی نیز می‌شود.\n^ باید توجه داشت که به‌علت نداشتن اطلاعات دقیق در این مورد نظر قاطعی نمی‌دهیم\nبرگرفته از «http://irpress.org/index.php?title=%DA%A9%D8%AF%D8%A7%D9%85_%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8%D8%9F_%D8%AF%D9%85%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C%DA%A9_%DB%8C%D8%A7_%D8%B3%D9%88%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D8%9F&oldid=30550»\nاین صفحه آخرین‌بار در ۱۳ مارس ۲۰۱۲ ساعت ۰۳:۳۹ تغییر یافته‌است.


برنامه‌نویسی میکروکنترلر AVR در محیط ویژوال استودیو (جلسه سوم) - بعثت الکترونیک\nخانه AVR برنامه‌نویسی میکروکنترلر AVR در محیط ویژوال استودیو (جلسه سوم)\nبرنامه‌نویسی میکروکنترلر AVR در محیط ویژوال استودیو (جلسه سوم)\nدر جلسه دوم شما را با ویژوال استودیو بیشتر آشنا کردیم. این جلسه از برنامه‌نویسی میکروکنترلر AVR بیشتر مناسب دوستانی هست که مایل هستن به‌جای استفاده‌از embedded project wizard موجود در visualGDB، از یک میک فایل مجزا استفاده‌کنند. در این‌صورت مراحل ایجاد پروژه به‌صورت زیر تغییر می‌کند:\nدر محیط ویژوال استودیو، پروژه‌ی جدیدی را ایجادکنید. به‌صورت‌زیر:\nسپس با کلیک روی ++visual C با انتخاب makefile project پروژه میک فایل را ایجادکنید.\nOk کنید و در صفحه‌ی بازشده next را انتخاب‌کنید.\nایجاد makefile project\nکانفیگ پروژه میک فایل ازطریق ویزارد:\nبرای واردشدن به اولین صفحه‌ی ویزارد، next را انتخاب و چند کادر موجود در صفحه‌ی جدید را به‌صورت‌زیر پرکنید:\nواردشدن به اولین صفحه‌ی ویزارد\nدر کادر output، نام فایل اجرایی(exe.) خروجی را به‌نام پروژه‌تان با فرمت هگز (hex.) تغییر دهید. در کادر include search نام دایرکتوری(پوشه) که winavr را دربر دارد بنویسید. برای من به‌صورت‌زیر هست:\nدر صفحه‌ی بعد چک باکس را انتخاب‌کنید تا پیکره‌بندی release مشابه debug ایجاد شود. درنهایت روی finish کلیک‌کنید.\nپیکره‌بندی پروژه میک فایل:\nهم‌اکنون ویژوال استودیو پروژه پیش‌فرض میک فایل شما را ساخته‌است. قبل‌از اینکه برنامه‌نویسی را شروع‌کنید، باید تنظیمات دیگری نیز در پروژه اعمال‌کنید. برای این‌منظور روی پروژه کلیک راست و propertice را انتخاب‌کنید.\nاعمال تنظیمات روی میک فایل\nاز زیر کرکره general runtime ،common language را انتخاب و گزینه common language runtime support انتخاب‌کنید. این گزینه باعث پشتیبانی‌از قابلیت intellisence می‌شود.\nپشتیبانی‌از قابلیت intellisence\nدر مرحله‌ی‌بعد روی NMake کلیک‌کنید و مطمئن‌شوید مقادیری که برای make build command output hex file و include search path وجود دارد، اضافه شده‌باشد.\nساختن و اضافه‌کردن میک فایل:\nمیک فایلتان را ایجاد و در پوشه‌ای که هم‌نام با دایرکتوری پروژه است کپی کنید. برای‌نمونه ساختار دایرکتوری پروژه‌تان شبیه:\nخواهد بود. چنانچه محلی که باید میک فایل را کپی‌کنید مبهم بود، می‌توانید یک سورس فایل سی‌پلاس‌پلاس(main.cpp) ایجادکنید و محلی که این فایل اضافه‌شده را ببینید. درنهایت میک فایل را در آنجا کپی‌کنید.\nنرم‌افزار ویژوال استودیو را بازکنید. در پنجره explorer solution، روی تب resource files کلیک‌راست کنید و با انتخاب add و exiting item، به دایرکتوری پروژه رفته و میک فایل را به آن اضافه‌کنید. درنهایت می‌بایست میک فایل به تب resource files اضافه شده‌باشد. سپس درحالی‌که میک فایل را انتخاب‌کردید به تب propertice (واقع در پایین صفحه)رفته و type را از document به Makefile تغییر دهید.\nپس‌از نوشتن برنامه در main.c، ازطریق یکی‌از دو گزینه‌ی Build -> Build Solution یا کلید میانبر F6، آن‌را کامپایل کنید. سپس فایل هگز ایجادشده را به‌وسیله AVRDUDE (موجود در پکیج winavr) روی میکروکنترلر یا برد آردوینو پروگرام کنید.\n1.انجمن های برق فارسی و انگلیس\nمقاله قبلیآموزش میکروکنترلر AVR : قسمت اول\nمقاله بعدیقسمت شانزدهم: اصول‌اولیه تایمرها\nنویسنده وبسایت - ۱۴۰۰-۰۱-۰۱ 0


چگونه ریاضی را بفهمیم - زودر\nزودرمقالاتکتاب کمک آموزشیچگونه ریاضی را بفهمیم\nwriter 28 مهر 1400 | 11:21\nریاضیات موضوعی است که نمی توانید از آن اجتناب کنید. برخی دوست دارند ، اما اگر صادق باشیم ، اکثر دانش اموزان از مطالعه ریاضی متنفرند. اهمیت ریاضیات برای دانش آموزان هرگز پوشیده نبوده است. در حالی که تقریباً در هر حرفه ای به طور روزانه از ریاضیات استفاده می شود. مشکلی که بسیاری از دانش آموزان دارند این است که نمی دانند چگونه ریاضیات را مطالعه کنند تا به نتایج خوبی برسند. همیشه در بین دانش آموزان این سوال مطرح است که چگونه ریاضی را بفهمیم آیا راهکاریی برای حل مسائل ریاضی وجود دارد؟ شاید این روزها استفاده از کتاب کمک درسی و خرید آن یکی از راه حل های مفید باشد.\nریاضیات از آن دسته موضوعاتی است که می توانید ساعت ها به راحتی آن را مطالعه کنید ، اما عاقلانه تر از آن نیست. به هر میزان که مطالعه کرده اید ، اگر نتوانید مشکل را در روز آزمون حل کنید ، بازنده هستید. خوشبختانه ، تکنیک هایی برای مطالعه ریاضیات وجود دارد که می توانید بدون توجه به سطح خود انجام دهید. حتی ممکن است تا پایان این مطلب عاشق ریاضیات شوید!\nتمرین ، تمرین و تمرین بیشتر\nمطالعه صحیح ریاضیات فقط با خواندن و گوش دادن غیرممکن است. برای مطالعه ریاضیات باید آستین های خود را بالا زده و در واقع برخی از مشکلات را حل کنید. هر چه بیشتر در پاسخ به مسائل ریاضی تمرین کنید ، بهتر است. هر مساله ویژگی های خاص خود را دارد و مهم است که قبل از امتحان آن را به روش های مختلف حل کرده باشید. از این واقعیت گریزی نیست ، برای اینکه در امتحان ریاضی خوب عمل کنید ، باید بسیاری از مسائل ریاضی را قبلاً حل کرده باشید.\nهنگامی که با این مشکلات تمرین می کنید ، مهم است که این فرآیند را برای هر راه حل انجام دهید. اگر اشتباهی مرتکب شده اید ، باید آنها را مرور کرده و بفهمید که مهارت حل مسئله شما را در کجا ناامید کرده است. درک اینکه چگونه با مشکل روبرو شده اید و کجا اشتباه کرده اید ، راهی عالی برای قوی تر شدن و اجتناب از اشتباهات مشابه در آینده است.\nبر مفاهیم کلیدی مسلط باشید\nسعی نکنید مراحل حل مساله را به خاطر بسپارید. تمرکز بر درک فرآیند و منطق در بلند مدت بسیار بهتر و مفید است. این به شما کمک می کند تا بفهمید که در آینده چگونه باید با چنین مسائلی برخورد کنید. به یاد داشته باشید که ریاضیات یک درس متوالی است ، بنابراین مهم است که قبل از شروع به حل مساله بر روی راه حل های پیچیده تر و مبتنی بر درک اصول اولیه ، از مفاهیم کلیدی که پایه یک موضوع ریاضی هستند ، آگاهی کامل داشته باشید.\nچند نکته برای حل مسائل ریاضی\nتردیدهای خود را درک کنید\nگاهی اوقات می توانید در تلاش برای حل بخشی از مسائل ریاضی دچار مشکل شوید و رفتن به مرحله بعدی برای شما مشکل باشد. معمول است که بسیاری از دانش آموزان از این سوال صرف نظر کرده و به سوال بعدی ادامه دهند. شما باید از انجام این کار اجتناب کنید و در عوض وقت خود را صرف درک روش حل مساله کنید. هنگامی که مسأله اولیه را درک کردید ، می توانید از آن به عنوان یک گام برای پیشرفت در باقی سوالات استفاده کنید.\nایجاد یک محیط مطالعه بدون حواس پرتی\nریاضیات درسی است که بیش از هر درس دیگری به تمرکز نیاز دارد. یک محیط مطالعه مناسب و یک منطقه عاری از حواس پرتی می تواند عامل تعیین کننده در حل معادلات پیچیده یا مسائل هندسه ، جبر یا مثلثات باشد! مطالعه با موسیقی می تواند به ایجاد فضایی آرامش بخش و تحریک جریان اطلاعات کمک کند. داشتن موسیقی زمینه مناسب می تواند محیطی با حداکثر تمرکز را ایجاد کند.\nایجاد فرهنگ لغت ریاضی\nریاضیات اصطلاحات خاصی با فرمول های فراوان دارد. پیشنهاد می کنیم یادداشت ها یا فلش کارت هایی با تمام مفاهیم ، اصطلاحات و تعاریفی که باید بدانید ایجاد کنید. شما باید معانی آنها ، برخی از نکات کلیدی و حتی برخی از نمونه پاسخ ها را وارد کنید تا بتوانید در هر زمان آنها را مرور کنید.\nریاضیات را در مسائل دنیای واقعی به کار بگیرید\nتا آنجا که ممکن است ، سعی کنید مشکلات دنیای واقعی را هنگام نزدیک شدن به ریاضی اعمال کنید. گاهی اوقات ریاضیات می تواند بسیار انتزاعی باشد بنابراین جستجوی یک برنامه کاربردی می تواند به تغییر دیدگاه شما و جذب ایده های متفاوت کمک کند.\nلیلا برخورداری در کتاب کمک درسی نهم چی بخرم\nwriter در فیزیک 1 دهم تجربی سه بعدی نشر الگو


سجادي اسكوئي سارا 2020/10/2 فارکس پیشرفته\nلامپ اس ام دی به محض این که ولتاژ برق به آن ها می رسد، روشن می شوند و به حداکثر نور خود می رسند. در لامپ های اس ام دی بر خلاف لامپ های کم مصرف معمولی نور در همه جهات منتشر نمی شود بلکه این امکان وجود دارد که تابش نور بسته به میل و نیاز شما تنظیم شود. این موضوع زمانی که شما به تمرکز نور نیاز دارید اهمیت ویزه ای پیدا می کند. مصرف انرژی لامپ اس ام دی در مقایسه با لامپ های کم مصرف بسیار پایین است در نتیجه در نظرات از معامله گران مصرف برق صرفه جویی زیادی می شود. او همچنین خواستار تحقیقات بین‌المللی درباره فاجعه شد. به عبارتی به همان شکل که خطوط روند را در مورد قیمت استفاده می کنیم به طریق مشابه می توان همان خطوط را در مورد RSI نیز استفاده کرد. برای مثال به نمودار زیر که مربوط به سهم فباهنر می باشد توجه کنید:\nتحلیل فاندامنتال چیست؟ ،نظرات از معامله گران\nسریال "آقازاده" به نویسندگی و تهیه کنندگی حامد عنقا و کارگردانی بهرنگ توفیقی تاکنون رکود پربیننده ترین سریال در شبکه نظرات از معامله گران خانگی نمایش را از آن خود کرده است. داستان قصه جذابی دارد، رونمایی از فساد و ثروت‌اندوزی بعضی از مقام‌های ایرانی که سال‌ها جزو اسرار مگو بوده است. چنانچه ميدانيم ، امروزه شرکتها در جستجوي 1- دستيابي به يکپارچه سازي افقي به منظور مهيا سازي درطول فرايندهاي تجاري عملياتي و 2- دستيابي درست به فرايندهاي خودکار به منظور ارتقاء کارانمودن تبادلات فرايندهاي شرکت ميباشند.\nشرکت سرب و روی کالسیمین با سرمایه ۲۰۰میلیارد تومان در استان زنجان واقع شده است و شرکت های مجتمع ذوب و احیاء روی قشم، تولید روی بندرعباس، اسیدسازان زنجان، صنعت روی زنگان و آلفا ماشین پویا از زیر مجموعه های این شرکت هستند. چون این نوع ارز ها خریداران و فروشنده های بسیاری دارند و در هر ثانیه چندین بار ارزش نظرات از معامله گران آنها افزایش طرق للاستثمار الناجح, استثمار مبلغ بسيط بمشاريع مضمونة ناجحة طرق استثمار المال.\nاین مایع است، به همین دلیل نظرات از معامله گران آسان است که آن را در کوه کمپوست قرار دهید.\nدانلود اکسپرت رایگان فارکس - نظرات از معامله گران\nشما می توانید برای افتتاح حساب آزمایشی رایگان به بروکر های معتبر و شناخته شده مراجعه فرمائید اولین مرحله ثبت نام در بروکر است. شما می توانید ثبت نام را به ما بسپارید. در این صورت از اشتباهات متداول در زمان ثبت نظرات از معامله گران نام اجتناب خواهید کرد. این ثبت نام توسط ما رایگان انجام می شود. در صورت تمایل به آدرس زیر مراجعه فرمائید. درخواست ثبت نام رایگان. الصفحة 3- توصيات اهل اسكندرية على جميع العملات منتدى تداول العملات العالمية العام (الفوركس. مردمان در قوانینی نامتعادل هنوز از وفادارترین اقشار به دولت شیخ میباشند . اما این وفاداری از مال وفاداری به دولت اصلاحات یا این که احمدی‌نژاد نیست ; نوعی شعور همدلانه مدنی است که خودشان روی کار آورده و آن را به وسط عرصه پرتاب کرده‌اند .\nدر "سارق روح" بحث فرقه‌های انحرافی مطرح شد، در "ترور خاموش" مباحث مافیایی موادمخدر و حالا در "خانه امن" موضوع جاسوسی و امنیتی در دستور کار قرار گرفته است. بهترین راه در کارهای استراتژیک و پیچیده، عموماً کارهای نمایشی است و "خانه امن" به آن استراتژی اشاره دارد که کمتر به سراغش می‌روند. هوس کردن نشانه چیست,هوس کردن به غذا,علل هوس کردن به غذا,هوس مصرف شکلات,هوس مصرف يخ,هوس مصرف شيريني,هوس خوردن پنير,هوس مصرف کربوهيدرات,منبع کلسیم. اهرم یا لوریج شما هم چنان باقی خواهد ماند. این بونس به صورت خودکار به واریز های اولیه با حداقل مقدار 250 دلار و همچنین واریزی های بعدی به حساب معالاتی واقعی که این بونس به آن ها اعمال شده به میزان 250 دلار نظرات از معامله گران و بیشتر افزوده می شود.