از تجربیات گذشته‌ام برای فینال گرندپری استفاده می‌کنم - نمایش محتوای خبر - صدا و سیمای کرمانشاه\nاز تجربیات گذشته‌ام برای فینال گرندپری استفاده می‌کنم - نمایش محتوای خبر\nاز تجربیات گذشته‌ام برای فینال گرندپری استفاده می‌کنم\nچاپ از تجربیات گذشته‌ام برای فینال گرندپری استفاده می‌کنم\nاز تجربیات گذشته‌ام برای فینال گرندپری استفاده میکنم\nکاپیتان کرمانشاهی تیم ملی تکواندو می گوید که اکثر رقبایش در فینال گرند پری را در گذشته شکست داده است.\nبه گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه کرمانشاه، تیم ملی تکواندوی ایران در جمع هشت نفر نهایی وزن 80- کیلوگرم دو نماینده دارد که مهدی خدابخشی با قرار گرفتن در صدر این رنکینگ سهمیه المپیک خود را قطعی کرده و مسعود حجی زواره با 255 امتیاز در جایگاه چهارم رنکینگ قرار دارد.\nبراساس این گزارش، با توجه به مصدومیت خدابخشی در مرحله سوم گرند پری او حضور در فینال را از دست داد زیرا فدراسیون جهانی اعلام کرد که نفرات مصدوم اجازه حضور در فینال گرندپری را ندارند. در این وزن تنها مسعود حجی زواره راهی مکزیک شده است.\nاو بعد از کسب مدال طلای رقابت های جهانی و بدست آوردن 120 امتیاز صعود درخشانی در رنکینگ داشت. نماینده وزن سوم ایران که اولین حضورش را در فینال گرند پری تجربه می کند در مبارزه اول خود به مصاف دامون سامسوم از انگلیس خواهد رفت و در صورت پیروزی با برنده دیدار مولداوی (نفر اول رنکینگ) و ساحل عاج (نفر هشتم رنکینگ) مبارزه می کند.\nمسعود حجی زواره درباره رقابت‌های فینال گرندپری در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، اظهار کرد: تقریبا با تمام رقبایم که در فینال گرندپری حضور دارند مبارزه کردم و اکثر آنها را شکست داده ام و شناخت خوبی از آنها دارم. به دلیل حضور در وزن المپیکی من در یک وزن بالاتر مبارزه می‌کنم و کار را کمی برایم سخت کرده است. در اولین دیدارم با حریف انگلیسی مبارزه می کنم که در گرندپری ترکیه او را شکست دادم.\nوی ادامه داد: به نظرم رقابت های آسیایی اینچئون که با مدال طلا 40 امتیاز گرفتم استارت خوبی برایم بود و در این یک سال که تا جایگاه چهارم رنکینگ رسیده‌ام آمادگی خوبی داشتم و در یک سال اخیر بهترین نتایج را در دوران قهرمانیم گرفتم.\nقهرمان جهان با اشاره به اولین حضورش در فینال گرندپری گفت: این رقابت‌ها به دلیل حضور تنها 8 تن از بهترین های جهان در هر وزن، دشوار خواهد بود. البته من در مسابقاتی مثل جهانی به طلا رسیده ام و تجربه حضور در رقابت های بزرگ را دارم و از تجربیات قبلم برای فینال گرند پری استفاده خواهم کرد.\nحجی زواره درباره شرایط هم تیمی هایش خاطرنشان کرد: شرایط بهنام اسبقی سخت است، اما در این چند روزی که من حریف تمرینی او بودم تغییر را در او حس کردم و آمادگی او را دیدم که امیدوارم با کسب مدال طلا سهمیه المپیک در وزن دوم را به دست آورد. سجاد مردانی نیز شرایط خوبی دارد ان شاء الله که با کسب بهترین نتیجه او نیز به سهمیه برسد.\nکاپیتان تیم ملی تکواندو در پایان گفت: مهدی خدابخشی به دلیل مصدومیت حضور در رقابت فینال گرند پری را از دست داد و امیدوارم هر چه زودتر سلامتی‌اش را به دست آورد. بین من و خدابخشی هر کدام که به المپیک اعزام می شویم امیدوارم بهترین نتیجه را کسب کنیم.\nتیم تکواندو گرندپری ۱۳۹۴/۰۹/۱۴ ۱۶:۲۶


سعیدی سیرجانی؛ کشته‌ی راه قلم | توانا\n«سعیدی سیرجانی را هم کشتند، شاهکار تازه جمهوری اسلامی. حتی اگر این طور که ادعا می‌کنند به "مرگ طبیعی" مرده باشد، این‌که پیرمردی ضعیف ۱۰ ماه تمام زیر دست این بزرگواران دوام آورده عجیب است. از برکات الطاف (آنان) باید خیلی پیش از این‌ها می‌مرد؛ البته "به مرگ طبیعی".» (روزها در راه، روزنوشت‌های شاهرخ مسکوب، نشر خاوران، جلد دوم، ص۶۳۱)\n«سعیدی سیرجانی را سکته کردند»، این جمله‌ای بود که بسیاری پس از مرگ سعیدی سیرجانی که توسط جمهوری اسلامی علت آن سکته اعلام شد، بر زبان آوردند. این جمله حاکی از آن بود که علی‌اکبر سعیدی سیرجانی که هنگام مرگ به دست جمهوری اسلامی اسیر بود به مرگ طبیعی نمرده، بلکه به قتل رسیده است. پرونده قتل‌های ناراضیان سیاسی و روشنفکران توسط جمهوری اسلامی چیزی نبود که از چشم فعالان سیاسی و حتی مردم عادی مخفی بوده باشد. سعیدی سیرجانی تنها به «جرم!» نوشتن نامه به رهبری جمهوری اسلامی که در آن به سانسور کتاب‌هایش اشاره کرده بود بازداشت شد و تحت شکنجه قرار گرفت. او مجبور شد مقابل دوربین بنشیند و علیه خود اعتراف کند. نامه‌های سیرجانی حاوی نکات طنز و جدی بسیاری است که همه درس شجاعت است. شجاعت روشنفکری که نقادانه نفر اول مملکت را مورد خطاب قرار می‌دهد. سعیدی سیرجانی در ابتدای نامه اولش به خامنه‌ای چنین می‌نویسد: «محضر مبارک حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم جمهوری اسلامی با عرض سلام و تقدیم احترام، سه ماه پیش عریضه‌ای به حضورتان فرستادم در شرح اختناق تحمل‌ناپذیر نا‌معقولی که ماموران وزارت ارشاد در کار نشر کتاب اعمال می‌فرمایند. چون تا امروز ماموران دفتر آن جناب نه وصول عریضه‌ام را اعلام فرموده‌اند و نه اثری از توجه به مسئله مشهود افتاده است و از طرفی یقین دارم اخلاق اسلامی و طبع هنرپرور جنابعالی والاتر از آن است که دادخواهی متظلمی بی‌جواب مانده با این احتمال که شاید در رساندن نامه‌ام غفلت یا تغافلی رفته باشد مجددا زحمت‌افزا می‌شوم ...»\nاتهاماتی مانند جاسوسی و اقدام علیه امنیت ملی را به اتهامات او اضافه کردند\nسعیدی سیرجانی به خطر این کار خود واقف است و می‌داند نوشتن نامه ممکن است به قیمت جانش تمام شود اما قلم به دست می‌گیرد و نامه می‌نویسد. حتی خطرات این کار را با زبانی شیوا در نامه‌اش به خامنه‌ای یادآور می‌شود و در پایان نامه آن را می‌نویسد: «در ماه‌های اخیر شایعه‌سازان البته متدین جوانمرد خروارها کاغذ موسسه کیهان و خبرنامه‌ها را تلف کردند که مرا سرسپرده امپریالیسم و از فعالان حزب توده و از مداحان رژیم آریامهری و از نوکران پهلبدی که شوهر اشرف* است و بالاخره عضو رسمی ساواک معرفی کنند تا اگر روزی صفیر گلوله‌ای سینه‌ام را شکافت یا جسد بی‌جانم فرش خیابانی شد حتی یک نفر بر جنازه ملحد آلوده بدنامی چون بنده نماز نخواند … این شاید آخرین نامه من باشد که گوش جانم مشتاق طنین رهایی‌بخش الرحمن است و مزه‌ای در جهان نمی‌بینم. یا بفرمایید مرا بگیرند و به پاداش جرایم که به سائقه طبع بزرگوار پرهیزکارشان برایم تراشیده‌اند بکشند یا به دادخواهیم رسیدگی کنند و علت توقیف کتابم را اعلام راه پیشوای آزادگان جهان حسین بی علی کنند که در انحصار قشر و طبقه خاصی نیست. به نزدیک من در ستم‌سوختن / گواراتر از با ستم‌ساختن.» آن‌گونه که از نامه دوم سیرجانی به خامنه‌ای بر می‌آید خامنه‌ای به این نامه پاسخی عتاب‌آمیز می‌دهد. سیرجانی در ابتدای نامه دوم به واکنش خامنه‌ای اشاره می‌کند: «پيام عتاب‌آميز جنابعالی را آقای صابری برايم خواند، متاسف شدم، نه به علت اين‌که مورد قهر آن مقام معظم قرار گرفته‌ام و به زودی امت هميشه در صحنه حزب‌الله حسابم را خواهند رسيد که مرگ در راه دفاع از حق شهادت است و ما مرگ شهادت از خدا خواسته‌ايم. تاسف و تاثرم از پندارهای باطل خويش بود و اميدهای برباد‌رفته‌ام درباره سعه‌صدر جنابعالی و سرنوشتی که ملت ايران در دوران رهبری شما خواهند داشت. بگذريم از لحن توهين‌آميز پيام که حتی قاصد را شرمنده کرده بود و از هر مسلمان باتقوايی بعيد می‌نمود تا چه رسد به رهبر مسلمانان جهان. حيرتم از اين است که جنابعالی به استناد کدامين سند و قرينه و امارت مرا مرتد قلمداد کرديد و نامعتقد به اسلام. اگر مستند به نوشته‌های من است ای‌کاش موردش را مشخص می‌فرموديد و اگر مبتنی بر واردات غيبی است و اشراف بر ضماير که انا لله و انا اليه راجعون.» سرنوشت سعیدی سیرجانی همان شد که در نامه‌اش به علی خامنه‌ای، رهبری جمهوری اسلامی آورده است.\nاو پس از ۹ ماه بازداشت درگذشت\nسعیدی سیرجانی در ۲۳ اسفند ماه ۱۳۷۲، خارج از منزل مسکونی‌اش به وسیله ماموران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی بازداشت شد و پس از ۹ ماه بازداشت در چهارم آذر ماه ۱۳۷۳ درگذشت. در زمان بازداشت سیرجانی او هیچ ملاقاتی‌ای نداشت و کسی از محل بازداشتش مطلع نبود. وزارت اطلاعات با صدور اطلاعیه‌ای سیرجانی را متهم به «نگهداری و استعمال مواد مخدر و نیز همجنس‌بازی و لواط» کردند. البته اتهاماتی مانند جاسوسی و اقدام علیه امنیت ملی را به اتهامات او اضافه کردند. (بخشی از تاریخ روشنفکری ایران، مسعود نقره‌کار، جلد سوم، نشر باران) فرج سرکوهی درباره قتل سعیدی سیرجانی و اعلام آن در زندان و دلایل قتل ایشان چنین می‌نویسد: «به عنوان مثال وزارت اطلاعات مرا به قصد کشتن در فرودگاه مهرآباد ربود و دولت رسما اعلام کرد که سرکوهی در اروپا است. می‌توانستند مرا در تصادف ساختگی اما باورپذیر در خیابان نیز بکشند اما چنین نکردند تا همگان بدانند که دست قوی آنان در کار است و بترسند. همان روزی که خبر مرگ سعیدی سیرجانی در زندان اعلام شد چهار تن از ما را به وزارت اطلاعات احضار کردند و به ما گفتند که با قتل سیرجانی به شما پیام می‌دهیم که دست از فعالیت در کانون نویسندگان بردارید. در قتل احمد میرعلائی و قتل‌های دیگر نیز رد بسیار از خود برجای گذاشتند. این همه بدین هدف که پیام قتل به تولید فضای رعب و وحشت منجر شده و به گفته آقای سعید امامی با کشتن یکی دو نفر، دیگر مجبور نباشند که شمار بیش‌تری را کشته یا زندانی کنند.»\nعلی‌اکبر سعیدی سیرجانی ادیب، پژوهشگر، نویسنده و فعال سیاسی در بیستم آذر ماه سال ۱۳۱۰ در سیرجان به دنیا آمد. او دوره ابتدایی را در زادگاهش گذراند و در سال ۱۳۲۷ برای ادامه تحصیل وارد دانشسرای مقدماتی کرمان شد. سیرجانی در سال ۱۳۳۰ برای تحصیل در رشته فلسفه به دانشگاه تهران رفت. او پس از آن‌که مدتی را به تدریس در سیرجان و بم گذراند به تهران رفت و همکاری‌اش را با دکتر محمد معین برای لغت‌نامه دهخدا آغاز کرد. سیرجانی از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۵۷ با بنیاد فرهنگ ایران همکاری کرد؛ بنیاد فرهنگ ایران نهادی پژوهشی بود که برای گسترش و پیشبرد زبان فارسی تلاش می‌کرد و در سال ۱۳۴۳ تاسیس شده بود. دبیر کل بنیاد فرهنگ، پرویز ناتل خانلری بود. واژگان حرف «میم» از لغت‌نامه بر عهده سعیدی سیرجانی بود. پس از انقلاب اسلامی سیرجانی مانند بسیاری دیگر از روشنفکران با تنگنا مواجه شد و بسیاری از کتاب‌ها و مقالات او اجازه انتشار نیافت.\nواژگان حرف «میم» از لغت‌نامه بر عهده سعیدی سیرجانی بود\nدر سال ۱۳۷۵ مجموعه برنامه‌ای با عنوان «هویت» از شبکه یک جمهوری اسلامی پخش شد که در این برنامه بسیاری از روشنفکران ایرانی مورد حمله حکومت قرار گرفتند و به آن‌ها نسبت‌هایی مانند جاسوسی و فساد اخلاقی و … داده شد. سعیدی سیرجانی یکی از آن نویسندگان بود. سیرجانی نیز در این برنامه علیه خود اعترافاتی کرد. او پیش از این در نامه‌ای به خامنه‌ای آورده بود: «آدمی‌زاده‌ام، آزاده‌ام و دلیلش همین نامه، که در حکم فرمان آتش است و نوشیدن جام شوکران. بگذارید آیندگان بدانند که در سرزمین بلاخیز ایران هم بودند مردمی که دلیرانه از جان خود گذشتند و مردانه به استقبال مرگ رفتند.» در سال ۱۳۷۳، جمع مشورتی کانون نویسندگان ایران در نامه‌ای با بیش از ۶۰ امضا به بازداشت علی‌اکبر سعیدی سیرجانی اعتراض کردند. سعید امامی درباره مرگ سعیدی سیرجانی توضیح داده بود که به او به جای شیاف ملین، شیافی ساخته‌شده از پتاسیم دادند تا به عنوان توصیه پزشک استفاده کند. شیاف پتاسیم به راحتی می‌تواند قلب انسان را از کار بیندازد. قلب سیرجانی از کار افتاد و علت مرگ او را حمله قلبی اعلام کردند.\nاو در راه قلم کشته شد\nسعیدی سیرجانی در بهشت زهرا به خاک سپرده شد. از آثار او می‌توان به افسانه‌ها، خاکستر، زیر خاکستر، در آستین مرقع، سیمای دو زن، ضحاک ماردوش و بیچاره اسفندیار اشاره کرد. او همچنین صاحب چندین ترجمه و تصحیح نیز بود.\n*مهرداد پهلبد، همسر شمس پهلوی بود که در این‌جا به اشتباه همسر اشرف پهلوی معرفی شده است.\nلغت‌نامه کدخدا، ۶۶: پرستو داوری و فضولات و گمرک و احمدآباد و آدم


نظریه رشد اریک اریکسون :: صامت\nاریک اریکسون (Erik Erikson) بر خلاف فروید به مراحل روانی-جنسی نمی پردازد، بلکه مراحل رشد و تحول را به صورت روانی اجتماعی تعریف می کند، با این حال عقاید اریکسون به شدت تحت تاثیر زیگموند فروید و نظریه های فروید در مورد ساختار شخصیت قرار دارد.در شرایطی که روانشناسی فروید بر نهاد (id) تکیه داشت، اریکسون روانشناس من (ego) است. او بر نقش فرهنگ و جامعه و تناقض هایی که ممکن است در خود من شکل گیرد تاکید می کرد، در حالی که تاکید فروید بر تناقضات میان من و فرامن (superego) بود.\nبه عقیده اریکسون، در صورتی که من (ego) بر حل بحران های مراحل مختلف زندگی ( که اجتماعی هستند) فائق آید، قادر به رشد و تحول خواهد بود. این رشد شامل ایجاد حس اعتماد به دیگران، تشکیل هویت شخصی در اجتماع و کمک به نسل بعدی جهت آماده شدن برای آینده است.\nاریک اریکسون نظریه فرویدی را با تمرکز بر ویژگی های انطباقی و سازنده ی من، و گسترش مفهوم مراحل تحول شخصیت، توسعه داد. پیش از اریکسون، نظریه های روانکاوی و به خصوص نظریه تحولی فروید، تنها به تولد تا نوجوانی می پرداخت، اما نظریه اریکسون تمام گستره عمر را در بر می گیرد.\nاریکسون مدلی را برای رشد پیشنهاد کرد که شامل 5 مرحله تا 18 سالگی و سه مرحله پس از آن می شود. به علاوه او اهمیت خاصی برای دوران نوجوانی قائل شده و اعتقاد داشت که نوجوانی مرحله ای تعیین کننده برای کسب هویت فردی و اجتماعی به شمار می آید.\nهمانند فروید و بسیاری از روانکاوان و روانشناسی دیگر، اریکسون نیز معتقد بود که تحول شخصیت در چهارچوبی جبری و از پیش تعیین شده صورت می گیرد و رشد دارای مراحلی است که هر مرحله لزوما پس از سپری شدن مرحله قبل و در ادامه آن رخ می دهد. این رویکرد را اپیژنیک می نامند.\nدر نهایت این رسش و رشد انسان، منجر به مجموعه ای منسجم از توانایی ها در فرد خواهد شد. با این حال همان طور که پیشتر ذکر شد، اریکسون بر خلاف فروید، به حای تمرکز بر رشد و تحول جنسی به درک چگونگی اجتماعی شدن کودکان و درک آن ها از خود علاقه مند بود.\nطبق نظریه اریک اریکسون رشد روانی اجتماعی افراد به هشت مرحله تقسیم می شود. این مراحل به ترتیب شامل بحران های اعتماد در برابر عدم اعتماد (Trust vs. Mistrust)، خودمختاری در برابر شرم و تردید (Autonomy vs. Shame and doubt)، ابتکار در برابر احساس گناه (Initiative vs. Guilt)، سازندگی در برابر احساس حقارت (Industry vs. Inferiority)، هویت یابی در برابر سردرگمی نقش (Identity vs. Role Confusion)، صمیمیت در برابر انزوا (Intimacy vs. Isolation)، زایندگی در برابر رکود (Generativity vs. Stagnation) و انسجام خود در برابر ناامیدی و یاس (Ego Integrity vs. Despair) هستند.\nاریکسون همانند فروید معتقد بود که هر مرحله تحولی با بحرانی همراه است. از نظر او این بحران ها مربوط به طبیعت روانی افراد است _ و نه طبیعت جنسی. بر اساس نظریه اریک اریکسون، در صورتی که فرد هر مرحله ( یا بحران ) را با موفقیت به پایان برساند، شخصیتی سالم خواهد داشت و توانایی های اساسی آن مرحله را کسب خواهد کرد.\nعدم موفقیت در به پایان رساندن یک مرحله منجر به کاهش توانایی افراد در به اتمام رساندن سایر مراحل می شود و بنابراین فرد شخصیتی ناسالم تر و "درک خود" ضعیف تری خواهد داشت. با این حال در صورتی که فرد نتواند مرحله ای را با موفقیت به پایان برساند، این امکان را دارد که در آینده آن را تصحیح کند.\nاعتماد در برابر عدم اعتماد (Trust vs. Mistrust)\nآیا دنیا مکانی امن است و یا مکانی است مملو از اتفاقات غیرقابل پیش بینی و رویدادهای غیر منتظره؟\nنخستین بحران روانی در نظریه اریکسون، مربوط به نخستین سال زندگی فرد است ( این مرحله همزمان با مرحله دهانی در نظریه فروید است ). نوزاد در نخستین سال زندگی خود با بحران اعتماد در برابر عدم اعتماد (trust vs. mistrust) مواجه می شود. در طی این مرحله، کودک ( نوزاد) در مورد دنیایی که در آن زندگی می کند نامطمئن است. بنابراین طفل برای رفع این احساس عدم اطمینان، به مراقبان اصلی خود توجه می کند تا از آن ها طلب مراقبت پایدار و استوار خواهد داشت.\nدر صورتی که مراقبت از نوزاد، پایدار، قابل پیش بینی و قابل اطمینان باشد، احساس اعتماد در کودک شکل گرفته و او این احساس را به سایر روابط خود نیز تعمیم می دهد و به علاوه حتی هنگامی که تهدید می شود نیز احساس امنیت خواهد داشت.\nموفقیت در این مرحله منجر به ایجاد امید به آینده خواهد شد. کودکی که احساس اعتماد را در خود شکل دهد امید خواهد داشت تا در بحران های بعدی نیز دیگران به او کمک خواهند کرد و منبع حمایت از او خواهند بود. عدم موفقیت در این مرحله و شکل نگرفتن اعتماد و امید به آینده منجر به رشد ترس در نوزاد می شود. به عنوان مثال در صورتی که مراقبت از نوزاد، نامناسب، ناپایدار، غیرقابل پیش بینی و یا غیر قابل اطمینان باشد، حس عدم اعتماد در نوزاد شکل گرفته و به دنیای اطراف و یا توانایی های خود برای تاثیرگذاری بر زندگی اعتماد نخواهد داشت. او حس عدم اعتماد را با خود به روایط دیگر نیز منتقل می کند. چنین عملکردی منجر به اضطراب، عدم امنیت و عدم اعتماد نسبت به جهان اطراف می شود.\nتحقیقات جان بالبی و مری اینثورث در مورد تجربه اولیه کودک از دلبستگی و روابط او در بزرگسالی نیز نشانگر تاثیر فوق العاده اعتماد است.\nخودمختاری در برابر شرم و تردید (Autonomy vs. Shame and doubt)\nبه مرور زمان کودک از نظر فیزیکی رشد کرده و تحرکش افزایش می یابد. در محدوده سنی 18 ماهگی تا 3 سالگی کودک به دنبال استقلال و خودمختاری خود حرکت می کند. این خودمختاری با جدا شدن از مادر، انتخاب اسباب بازی، انتخاب لباس و غذای مورد علاقه و مواردی از این دست خود را نشان می دهد. کودک در می یابد که دارای توانایی هایی نظیر پوشیدن لباس یا کفش و بازی با اسباب بازی هاست. این توانایی ها نشانگر رشد احساس خودمختاری و استقلال در کودک است. به عقیده اریکسون والدین می بایست به کودک اجازه دهند تا محدودیت های توانایی خود را در محیطی تحریک کننده دریابد. به عنوان مثال والدین می بایست به جای این که لباس های کودک را به تن او کنند، صبر کرده و اجازه دهند تا کودک خود برای پوشیدن لباس تلاش کند و در نهایت یا موفق به پوشیدن لباس شود و یا خود کودک از والدین درخواست کمک کند.\nبنابراین والدین می بایست کودک را به خودمختاری تشویق کنند و در عین حال مراقب باشند تا شکست های کودک منجر به احساس ناکامی نگردد. توازن رفتار والدین بسیار با اهمیت است. آن ها نباید تمامی کارها را برای کودک انجام دهند، اما در صورتی که کودک در انجام کاری ناموفق باشد نیز نباید او را سرزنش کنند. بنابراین هدف والدین می بایست خودکنترلی بدون کاهش عزت نفس باشد. موفقیت در این مرحله منجر به رشد اراده کودک می شود.\nدر صورت سرزنش و کنترل بیش از حد و یا فرصت ندادن به او برای اثبات خود، کودک احساس عدم توانایی در کودک رشد کرده و یا ممکن است بیش از به دیگران وابسته شده، عزت نفس پایینی پیدا کرده و احساس شرم و تردید در او رشد کند.\nابتکار در برابر احساس گناه (Initiative vs. Guilt)\nدر حدود سه سالگی تا پنج سالگی کودکان اکثر اوقات به دنبال این هستند که حقوق و امتیازات خود را به دیگران بقبولانند. به گفته بی این دوره سنی، زمانی است که والدین ممکن است در این دوره کودکان خود را پرخاشگر بدانند. مشخصه اصلی این سن بازی کردن است، چرا که بازی به کودکان این امکان را می دهد که توانایی های بین فردی خود را در فعالیت های مبتکرانه بروز دهند. کودکان در این سن دست به ساخت بازی ها و فعالیت های خلاقانه و مبتکرانه با دیگران می زنند. در صورتی که به کودکان فرصت این بازی ها داده شود، آن ها به حس ابتکار دست خواهند یافت و در تصمیم گیری و رهبری گروه احساس امنیت خواهند کرد. بر عکس در صورتی که این تمایلات از طریق انتقاد و یا کنترل بیش از حد، سرکوب شود، کودک احساس گناه را در خود پرورش می دهد. او ممکن است خود را مایه آزار دیگران دیده و همواره پیرو دیگران مانده و و احساس ابتکار در او رشد نکند.\nکودک به دنبال انجام فعالیت های مبتکرانه ایست که عموما والدین با هدف مراقبت، او را از انجام آن منع می کنند. او عموما پا را فراتر از اختیاراتش می گذارد و بنابراین با این خطر روبه روست که والدین او را تنبیه کرده و مانع ابتکار او شوند.\nدر این دوره کودک شروع به پرسیدن سوالات بسیاری برای افزایش آگاهی خود می کند. در صورتی که والدین به سوالات کودک به گونه ای پاسخ دهند که گویا این سوالات بدیهی، آزاردهنده و یا بی معنی هستند، کودک احساس گناه کرده و خود را آزاردهنده می یابد. افزایش احساس گناه در کودک ممکن است منجر به کاهش ارتباط با دیگران و مانع خلاقیت او شود. تعادل سالم میان ابتکار و احساس گناه در کودک بسیار مهم است. موفقیت در این مرحله منجر به رشد هدفمندی در کودک می گردد.\nسازندگی در برابر احساس حقارت (Industry vs. Inferiority)\nدر این مرحله که 5 سالگی تا 12 سالگی را در بر می گیرد، کودکان به مرور شروع به یادگیری خواندن و نوشتن و جمع و تفریق کرده و احساس مالکیت در آن ها شکل می گیرد. معلمان نقشی کلیدی در این دوره دارند، چرا که مهارت های خاص را به کودکان می آموزند. در این دوره، گروه همسالان برای کودک مفهومی مهم تر یافته و منبع اصلی عزت نفس کودک می شود. اکنون کودک احساس می کند که باید با نمایش دادن شایستگی ها و توانایی هایی که برای جامعه با ارزش است، تایید اجتماعی کسب کرده و احساس غرور از موفقیت ها و داشته هایش کسب کند.\nدر صورتی که کودکان بابت فعالیت هایشان تشویق و تقویت شوند، به مرور احساس سازندگی در آن ها شکل گرفته و از توانایی هایشان در جهت رسیدن به هدف اطمینان خواهند یافت. اما در صورتی که فعالیت های سازنده آن ها مورد انتقاد قرار گیرد، تشویق نشود و یا توسط والدین و معلمان محدود شود، آن ها احساس حقارت کرده، نسبت به توانایی هایش شک کرده و احتمالا نخواهد توانست پتانسیل هایش را بروز دهد.\nدر صورتی که کودک نتواند توانایی مشخصی که اجتماع از او توقع دارد را در خود رشد دهد ( به عنوان مثال فعالیت ورزشی) ممکن است احساس حقارت کند. گاهی شکست خوردن برای کودک لازم است تا او احساس فروتنی را در خود شکل داده و دچار غرور کاذب نشود، با این حال همچون مراحل پیشین تعادل میان احساس شایستگی و سازندگی و احساس فروتنی برای کودک ضروری است. موفقیت در این مرحله منجر به ایجاد حس شایستگی در کودک می شود.\nهویت یابی در برابر سردرگمی نقش (Identity vs. Role Confusion)\nدوره نوجوانی (12 تا 18 سالگی ) به دلیل انتقال از کودکی به بزرگسالی بسیار با اهمیت است. نوجوانان مستقل تر شده و به آینده خود در قالب شغل، روابط، خانواده، محل زندگی و غیره می اندیشند. افراد می خواهند به جامعه ای تعلق داشته باشند و با آن هماهنگ شوند.\nاین مرحله یکی از با اهمیت ترین مراحل رشد در نظریه اریک اریکسون است که طی آن نوجوانان می بایست نقش خود را به عنوان یک بزرگسال یافته و انتخاب کنند. در این دوره است که نوجوان دوباره به بررسی هویت خود پرداخته و تلاش می کند تا دریابد او کیست. اریکسون پیشنهاد می کند که دو حوزه در هویت اهمیت بالاتری دارد: هویت جنسی و شغلی\nبه اعتقاد بی (1992) در انتهای این مرحله نوجوانان می بایست به " احساس منسجمی از خود، از آن چه می خواهند باشند یا انجام دهند و نقش جنسی مناسب" دست یابند. در این مرحله تصویر بدنی نوجوان تغییر می کند. به اعتقاد اریکسون ممکن است نوجوان نسبت به بدن خود احساس خوبی نداشته باشد و این ناراحتی تا زمانی که با تغییرات بدنی و روانی خود، سازگار شود ادامه می یابد. موفقیت در این مرحله منجر به ایجاد احساس وفاداری در فرد می شود. وفاداری به معنای تعهد به دیگری بر اساس پذیرش دیگری است حتی در شرایطی که دو نفر با یکدیگر تفاوت اعتقادی دارند.\nدر این دوره نوجوانان به جستجوی امکانات گشته و شروع به شکل دادن هویت خود بر پایه این جستجوها می کنند. شکست در ایجاد احساس هویت در جامعه ( نمی دانم هنگامی که بزرگتر شوم می خواهم چه کنم) منجر به سردرگمی نقش می گردد. سردرگمی نقش بدین معناست که فرد در مورد خود و یا جایگاهش در جامعه مطمئن نیست.\nدر نتیجه سردرگمی نقش یا بحران هویت ممکن است نوجوان دست به تجربه انواع و اقسام سبک های زندگی زده و دائم از نقشی به نقش دیگر تغییر مسیر دهد. همچنین فشار آوردن به اجبار نوجوان به پذیرش یک نقش نیز می تواند منجر به طغیان او به صورت پذیرش نقشی منفی شده و به علاوه احساس نارضایتی را در او پرورش دهد.\nصمیمیت در برابر انزوا (Intimacy vs. Isolation)\nدر دوره جوانی و اوایل بزرگسالی (18 تا 40 سالگی) شروع به برقراری روابط صمیمانه با دیگران می کنیم. در این سنین ما به دنبال روابط طولانی تر و متعهدانه تر با افرادی به غیر از خانواده خود می گردیم.\nموفقیت در این مرحله منجر به روابط خوب، احساس تعهد، امنیت و اهمیت یافتن در رابطه می شود. امتناع از برقراری رابطه صمیمانه، ترس از تعهد و رابطه منجر به انزوا، تنهایی و گاهی افسردگی می گردد. همچنین اریکسون اضافه می کند که خروجی اصلی موفقیت در این مرحله ایجاد احساس عشق است.\nزایندگی در برابر رکود (Generativity vs. Stagnation)\nدر دوره میانسالی (40 تا 65 سالگی) ما شغل خود را یافته ایم، رابطه پایداری ایجاد کرده و خانواده خود را شکل داده ایم. در این دوره ما از طریق پرورش فرزندان، موثر و مولد بودن در کار و حضور در فعالیت های اجتماعی و نهادهای اجتماعی به جامعه مرتبط می شویم. در صورتی که در این موارد ناموفق باشیم، راکد و غیر مولد (غیر زاینده) خواهیم بود. موفقیت در این مرحله منجر به ایجاد احساس اهمیت داشتن می گردد.\nانسجام خود در برابر ناامیدی و یاس (Ego Integrity vs. Despair)\nهنگامی که پیرتر می شویم ( 65 سالگی به بعد)، تمایل پیدا می کنیم تا زایندگی و فعالیت خود را کاهش داده و به کشف زندگی به عنوان فردی بازنشسته بپردازیم. در این دوره ما بار دیگر به کارهای گذشته و زندگی خود می اندیشیم و در صورتی که احساس کنیم زندگی موفقی داشته ایم احساس انسجام خواهیم داشت.\nاریک اریکسون اعتقاد داشت در صورتی که زندگی خود را نامولد بدانیم، در مورد گذشته خود احساس گناه کنیم و یا احساس کنیم که به اهداف زندگی خود نرسیده ایم، از زندگی ناراضی خواهیم شد که منجر به یاس شده و عموما این یاس تبدیل به افسردگی و ناامیدی می گردد.\nموفقیت در این مرحله منجر به احساس معرفت و فرزانگی خواهد شد. احساس معرفت این امکان را به فرد می دهد که به گذشته خود از نزدیک و کامل بنگرد و همچنین مرگ را بدون ترس بپذیرد.\nمراحل نظریه اریکسون\nنظریه تحولی اریک اریکسون\n۹۳/۰۷/۱۰ ۰ ۰\n۱۲ مهر ۹۳ ، ۱۹:۲۶\nسلام گودو عزیز\n۱۸ مهر ۹۳ ، ۰۰:۵۵\n۲۷ فروردين ۹۴ ، ۱۱:۵۸\nسلام گردو دوست خوبم\nخیلی ممنون به خاطر مقالات خوبی که گردآوری کردی و در اختیار ما گذاشتی\nلطفا منابع را هم زیر مقالات بگذارید.\n۲۸ فروردين ۹۴، ۱۵:۴۷\nمتاسفانه در مورد مطالب اولیه، بعضا منابع ذکر نشدن ولی حتما در مطالب جدید منابع هم ذکر می کنم. متشکر از تذکرت\n۲۷ فروردين ۹۴ ، ۱۲:۰۶\nگردو اگر زودتر منبع این مقاله اریکسون رو بزاری یک دنیا ازت ممنون میشم\n۲۸ فروردين ۹۴، ۱۵:۴۶\nسلام مصطفی جان.برای نوشتن این مطلب از مقالات مختلفی استفاده شده و متاسفانه به دلیل گذشت زمان در حال حاضر منابع رو به یاد نمیارم. البته اشکال از من بوده که منابع رو ذکر نکردم ولی حتما از این به بعد تمامی منابع ذکر می‌شن و امیدوارم مطالب بعدی به دردت بخوره.


مشخصات کالای آبرنگ 12 رنگ پلیکان\nپلیکان - آبرنگ - آبرنگ پلیکان - پلیکان آلمان\nآبرنگ یک رنگ‌ماده و نیز نقاشی یا طرحی که با این نوع رنگ‌ماده اجرا شده باشد است. در تولید آبرنگ از رنگ‌دانه و یک ماده چسبنده قابل حل در آب (معمولاً صمغ عربی) استفاده می‌شود. آبرنگ را به‌وسیله قلم مو بر روی کاغذ، مقوا، پاپیروس و… به کار می‌برند. از این جهت با بسیاری از رنگ‌ماده‌های پوششی تفاوت دارد که در آن رنگسایه‌های روشن از طریق رقیق کردن رنگماده حاصل می‌آید و نه با افزودن سفید.هنرمندان بسیاری همچون وان دایک، آلبرشت دورر، ویلیام ترنر و دیگران از آبرنگ برای خلق آثار خود یا برای تهیه پیش طرح بهره برده‌اند. آبرنگ در انواع مختلف تیوپی و قرصی به بازار عرضه می‌شود.\nقابل استفاده روی مقوا ،نوع بسته بندی پلاستیکی، نوع رنگ آب‌رنگ ،رنگ نوشتاری چند رنگ ،دارای یک تیوپ رنگ سفید ،وزن180 گرم ،طول24 سانتیمترعرض11 سانتیمترارتفاع2 سانتیمتر،ساخت آلمان\nآبرنگ 12 رنگ طلقی روسی راما آبرنگ 12 رنگ طلقی روسی ر\nآبرنگ 12 رنگ طلقی روسی راما آبرنگ 12 رنگ طلقی روسی راما


تولد دوباره وزارت بازرگانی در مجلس كليد خورد\nکدخبر:۱۷۴۱۲ دوشنبه، ۲ آذر ۱۳۹۴ - ۰۸:۵۸:۴۷ ۱۸۲۷ بازدید\nطي روزهاي اخير تحركات در حوزه بازرگاني نشان از تغييرات قريب‌الوقوعي است كه فرمان آن چندي پيش صادر شد؛ جدايي وزارت بازرگاني از صنعت و ...\nطي روزهاي اخير تحركات در حوزه بازرگاني نشان از تغييرات قريب‌الوقوعي است كه فرمان آن چندي پيش صادر شد؛ جدايي وزارت بازرگاني از صنعت و معدن !\nكليد اين‌كار در مجلس خورده است و شمارش معكوس جدا‌سازي وزارت صنعت و معدن با بازرگاني آغاز شده است. گفته مي‌شود اين جدا‌سازي از اين رو اتفاق افتاده است كه از يك سو با برداشته شدن تحريم‌ها طي دو ماه آينده نياز به برنامه‌ريزي دقيق‌تر و منسجم‌تري است زيرا براي جلوگيري از واردات بي‌رويه كالاها اراده جدي تري نيازمند است در حالي كه اكنون قالب وزارتخانه به بخش توليد پتروشيمي متمركز است و از سوي ديگر بعد از گذشت چند سال از ادغام، دستاورد قابل ذكري در حوزه توسعه صادرات و هدفمند كردن واردات نداشته‌ايم.\nدر همين باره عضو كميسيون صنايع مجلس گفته است: طي اين هفته در كارگروهي كه با حضور اعضاي كميسيون‌هاي صنايع، اقتصادي، اصل ۴۴ و برنامه و بودجه تشكيل مي‌شود، تكليف تفكيك وزارت بازرگاني از وزارت صنعت روشن مي‌شود.\nكمال الدين پير مؤذن تركيب اين كارگروه را مركب از شش نفر از اعضاي كميسيون صنايع، شش نفر از كميسيون اقتصاد و يك نفر از كميسيون اصل 44 و برنامه و بودجه عنوان كرده و مدعي شده است: اين كارگروه در هفته جاري جلسات منسجمي تشكيل خواهد داد تا تصميم ضربتي براي تفكيك وزارت بازرگاني از وزارت صنعت و معدن گرفته شود.\nوي گفته است: بساط گسترده مسئوليت بازرگاني و صنعت در يك سازمان قابل جمع نبوده و نيست و حتي رهبري نيز در ديدار اخير با هيئت دولت به اين موضوع اشاره داشته و هشدار داده‌اند كه بايد هر چه زودتر اين وضعيت روشن شود.\nنماينده مردم اردبيل در مجلس شوراي اسلامي به اين نكته اشاره كرد كه در هزاره سوم، اقتصاد خميرمايه توسعه كشورهاست و ما بايد بتوانيم در دوران پساتحريم با شفاف‌سازي و تسريع در رسيدگي به همه مشكلات، به فكر معيشت مردم باشيم.\nعضو كميسيون صنايع مجلس گفت: به جاي آنكه به دنبال تشكيل فراكسيون ركود در مجلس باشيم، بايد به دنبال تسريع در جدا كردن وزارت بازرگاني از وزارت صنعت باشيم.\nپيرمؤذن در پاسخ به خبرنگار فارس مبني بر اينكه با تفكيك وزارت بازرگاني از صنعت آيا وظايف تنظيم بازار كه در قانون انتزاع به وزارت جهاد كشاورزي واگذار شده، به وزارت بازرگاني بازخواهد گشت؟ با تأييد اين موضوع، گفت: حتماً اين وظايف را نيز به وزارت بازرگاني برمي‌گردانيم، چراكه در بحث بازرگاني دولتي، خريد گندم، قيمت نان، تنظيم بازار ميوه و پرداخت به موقع مابه‌التفاوت بهاي گندم با مشكل مواجه هستيم و اين موضوع بايد به دست وزارت بازرگاني سپرده شود.\nسخنگوي كميسيون صنايع و معادن مجلس شوراي اسلامي نيز با بيان اينكه بخش بازرگاني بايد عملكرد قوي‌تري در شرايط فعلي كشور و بعد از اجراي برجام داشته باشد، گفته است: وزارت صنعت، معدن و تجارت فعلي از چهار وزارتخانه صنايع كوچك، صنايع بزرگ، معدن و بازرگاني ايجاد شده و مسئوليت سنگيني را به‌عنوان يك وزارتخانه قبول كرده است.\nوي گفته: از طرفي ماهيت دو بخش صنعت و بازرگاني با يكديگر همخواني ندارد و ايجاب مي‌كند كه از يكديگر جدا شوند تا بدين ترتيب كارها روان‌تر و تخصصي‌تر انجام شود.\nسبحاني‌فر تصريح كرده است: در شرايط فعلي و حضور در شرايط پساتحريم ما نيازمند عملكرد قوي‌تري در بخش تجارت به‌ويژه صادرات هستيم كه با تخصصي شدن وزارتخانه يادشده صورت مي‌پذيرد. وي افزوده است: تخصص و نگاه آقاي نعمت‌زاده صنعتي است، اما در حال حاضر بر اساس قانون، مسئوليت تجارت كشور نيز به‌صورت غيرتخصصي به‌عهده ايشان گذاشته شده است.\nچه كسي نامزد وزارت بازرگاني است\nبه گزارش «جوان» آنچه طي روزهاي اخير قابل مشاهده است تحرك يكي از معاونان رئيس‌جمهوري است كه سابقه وزارت بازرگاني نيز داشته است. وي كه به خوبي بر حوزه وزارت بازرگاني اشراف دارد طي چند روز گذشته ارتباط خود را گسترده‌تر كرده است. ديدار وي با فعالان بخش خصوصي اتاق بازرگاني ايران مي‌تواند نشانه‌اي از گرايش شريعتمداري به بازگشت به سمت خود باشد. در عين حال شنيده‌ها حكايت از تغييروزير صنعت و معدن بعداز تفكيك دو وزارتخانه دارد كه در اين باره نيز رفيق صميمي رئيس‌جمهور و رئيس سابق يكي از بزرگ‌ترين بنيادها به عنوان جايگزين احتمالي نعمت‌زاده مطرح است.


نام امیرالمومنین روی پیشانی سریال است - بانی فیلم\nگفت و گو با فرهاد قائميان، بازیگر «سر دلبران»\nنام امیرالمومنین روی پیشانی سریال است\n۸ آبان ۱۳۹۶ - ۰۹:۰۹\nبانی فیلم- گروه تلویزیون: سریال «سر دلبران» یکی از تولیدات اخیر تلویزیون است که توسط محمدحسین لطیفی در حال ساخت است. سریالی که داستان یک روحانی و چالش های پیش رویش را در یزد روایت می کند. فرهاد قائمیان یکی از بازیگران اصلی این مجموعه است که با لطیفی همکاری مجددی را در این سریال تجربه می کند. او پیش از این در سریال های «وفا» و «نردبام آسمان» همکاری داشته است. از این رو بانی فیلم با وی گفت و گوی کوتاهی پیرامون نقشی که در این سریال بازی می کند و فضای این کار داشته که در ادامه می خوانید:\n آقای قائمیان باز هم قرار است که در یک سریال دیگر با آقای لطیفی همکاری کنید. با توجه به فیلمنامه ای که خوانده اید، آیا این سریال هم یکی از کارهای پرمخاطب تلویزیون خواهد شد؟\n– به هر حال حدود هشت نه ماه کار کردن در گرمای بسیار شدید نیازمند انگیزه ای برای همه گروه بود که فیلمنامه و مضمون سریال این انگیزه را برای تک تک افرادی که در پروژه حضور دارند، ایجاد می کند. به هر حال چیزی که هست نام امیرالمومنین بالای سر این سریال است. وقتی که من برای این سریال از طرف آقای لطیفی دعوت شدم، سه یا چهار قسمت از فیلمنامه آماده بود و خواندم.\n پس باز هم به اعتماد کارگردان و تجربیاتی که با یکدیگر در کارهای قبلی داشتید، با توجه به فیلمنامه کاملی که وجود نداشت، بازی در این سریال را پذیرفتید؟\n– بله. من در این سریال نقش مردی به نام بهمن را بازی می کنم که از قسمت سوم وارد داستان می شود. از طرفی نام امیرالمومنین و نهج البلاغه روی پیشانی کار بود و این دو انگیزه ای برای حضور من در این سریال شد. ضمن اینکه اعتمادی که به آقای لطیفی داشتم و همکاری های پیش از این باعث شد تا بازی در این سریال را بپذیرم و خوشحالم که عضوی از این کار هستم و می دانم که خروجی این کار قطعا خوب خواهد بود. چون سریال را کار می کنیم که خیلی بی تکلف است؛ در عین حال که مضمون خیلی مهمی دارد و راهی که به ائمه منتهی می شود. به هر حال چیزی که الان می توانم بگویم این است که تمام افرادی که در این کار هستند، با جان و دل کار کردند. بنابراین انگیزه هایی که در مضمون این کار وجود دارد، باعث یکدلی و همدلی همه بچه ها شده است که به نظرم این خیلی نکته مهمی است.\n به نوعی پس در این مدت شما نه صرفا نگاه کاری به این سریال که آن را زندگی کرده اید؟\n– بله دقیقا. من در این مدت چیزهایی دیده ام که در برخی کارها ندیده ام. با وجود اینکه از تهران و خانواده دور هستیم. اما با همان انگیزه ای که گفتم، در حال کار هستیم. ضمنا مدیریت آقای لطیفی هم در این امر بی تاثیر نبود. باز هم تاکید می کنم که «سر دلبران» مجموعه ای کاملا بی تکلف است و احساس می کنم خروجی بسیار خوبی خواهد داشت. ضمنا همه پیشکسوت هایی که در این کار حضور دارند، برکت کار ما بودند و افتخار من این بود در یک سریالی که نهج البلاغه و پیشکسوت هایی که در آن حضور دارند، در کنارشان باشم.\n راجع به نقش بهمن و ویژگی آن هم توضیح می دهید؟\n– فقط می توانم بگویم که نقش بهمن خیلی کاراکتر شیرینی برای من دارد. البته سوء تفاهم نشود. شیرین عقل نیست؛ شخصیت شیرینی است. ولی من آنچه که در فیلمنامه وجود داشت، با هماهنگی نویسنده و کارگردان شرایطی را ایجاد کردیم که روی لبه نازکی حرکت می کند. بنابراین اگر درست روی این لبه حرکت نکرده باشم، ایراد از من است. اما مطمئنم با هدایت کارگردان و فیلمنامه خوب آقای حسنی امیدوارم که مردم هم کار را دوست داشته باشند.


محمدحسین رفیعی 1\n1 استادیار و عضو هیأت علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه مازندران\n2 دانش آموخته علوم سیاسی دانشگاه مازندران\nجوامع بشری از نیروهای اجتماعی مختلفی سازمان می یابند که هر کدام دارای خصال ومولفه های مربوط به خویش هستند که بررسی هریک از آنها درجای خودشان حائز اهمیت است. یکی از این نیروهای اجتماعی موثر در سطح جامعه، الیت ها می باشند. باوجود بحث های متنوع و گاهاً تحلیلی، تصویر کلیشه ای درباره ی رابطه نخبه و غیرنخبه به قوت خود باقی است و این نشان دهنده ی نیاز به بررسی های بیشتر درحوزه مسائل نخبه و نخبگی است. نظریه ها درگذر زمان، تغییر وتحولات بسیاری می یابند ونظریه ی الیتیسم هم از این قاعده مستثنی نیست وتغییراتی را پذیرفته است. اما آنچه در این مقاله مترصد بررسی آن هستیم، نخبه گرایی(الیتیسم) کلاسیک می باشد که مهد آن ایتالیا\nمی باشد و در آراء ونظرات اشخاصی چون ویلفردو پاره تو، گائاتنا موسکا و روبرت میخلز مشاهده می شود. این مقاله با هدف توسعه ای از طریق مطالعات موردی درصدد بررسی مفهوم الیت و آراء یکی از مهمترین نظریه پردازان این جرگه، یعنی "ویلفردو پاره تو" می باشد.\nواژگان کلیدی: الیتیسم\nنخبه گرایی کلاسیک\nResearch with an Emphasis on Traditional Ideas about Elitism V. Pareto\nMohammadhossein Rafie 1\nSeyed Mohammadjavad Ghorbi 2\n1 Assistant Professor Faculty of Law and Political Science, University of Mazandaran\n2 BA in Political Science, University of Mazandaran\nSocieties of different social forces are formed, each of which features are important to consider each of them. The influence of social forces in society, are the elite. Despite various discussions, the image of the traditional elite and eremitism remains, and this indicates a need to study more about the issues is elite. Theories of change are many theory not separate the elite from the rule change is adopted.This article aims to examine the concept of development through case studies and theories of one of the most elite group of theorists, the V. Pareto is.\nan iron law of oligarchy\nجایگاه نیروهای اجتماعی، در مطالعات اجتماعی به اندازهای است که برخی چون آلموند، وظیفه جامعه شناسی سیاسی را کشف، توصیف، طبقه بندی، تحلیل ساختار، تحلیل پویایی و نقش این نیروها می دانند که رابطه ی میان نیروهای اجتماعی وزندگی سیاسی، رابطه ای پیچیده است و مقولاتی مانند قدرت، نفوذ، تأثیر، نقش، آمریت، شأن و منزلت را دربرمی گیرد. این رابطه معمولاً به عنوان فرایند سیاسی قابل بررسی است (Tawney, 1931, 222).\nیکی از این نیروهای اجتماعی درفرایند سیاسی، الیت ها هستند. از این رو بررسی آنها به عنوان نیروهای اجتماعی موثر اهمیت دارد. اما الیتیسم در بررسی های جاری چه نقش و جایگاهی دارد؟ این باور که شخصیت های بزرگ ونیرومند تاریخ را می سازند و سرچشمه دگرگونی های سیاسی و اجتماعی هستند باورتازه ای نیست ولی با اینکه این اعتقاد درگذشته گسترده تر وریشه دارتر از زمان کنونی بود، کمتر به صورت اندیشه علمی ومنظم تبیین شده است.\nچنان که «سی. رایت. میلز» (1956) استدلال می کند، مسأله وجود نخبگان را به توجه به جوامع صنعتی مدرن، به سختی می توان مورد بحث ومشاجره قرارداد. آنچه تناقض آمیزتر به نظرمی رسد، معنای سیاسی این ملاحضه ودلایل این تفاوت ها است. با ساده تر کردن برخی مسائل، می توان گفت که از نظرتاریخی، در بحث توزیع قدرت، سه مدل اصلی مورد استفاده قرار گرفته است: نظریه پردازان نخبه گرا که تقسیم اصلی سیاسی را میان صاحبان قدرت سیاسی وبقیه می بینند، مارکسیست ها که تقسیمات سیاسی و اجتماعی را به عنوان بازتاب تقسیمات اقتصادی دانسته و طبقات را به عنوان عوامل سیاسی اصلی تلقی می کنند وکثرت گرایان که تقسیمات میان نخبگان وتوده ها را تنها، به عنوان یکی از مجموعه خطوط نامتقارن تقسیم در درون جامعه نگاه می کنند، این بحث را به شکلی دیگر می توان چارچوب بندی کرد؛ آیا در جوامع صنعتی مدرن، تنها یک گروه حاکم وجود دارد؟ اگر وجود دارد ویژگی های آن چیست؟ (تنسی، 1379، 140-139)\nیکی از پاسخ دهندگان به این سوال ها، نخبه گرایی (الیتیسم) است. اصل اساسی دکترین نخبه گرایی این است که تاریخ سیاست، تاریخ سلطه الیت است. بنابراین نظریه نخبه گرایی در تضاد با مفروضات اساسی لیبرالیسم غربی درباره موضوعاتی نظیر سیاست، سازمان حکومت وروابط مناسب میان دولت و جامعه قراردارد، زیرا طبق گفته ی گائتانوموسکا، همیشه طبقه ی اول و برتر بر طبقه ی دوم که اکثریت است برتری دارد (Mosca, 1939, 50)\nبنابراین ماهیت هرجامعه (چه جامعه مبتنی بر اجماع باشد یا اقتدار، پویا باشد یا ایستا، صلح جو باشد یا توتالیتر، مشروع باشد یا غیرمشروع) توسط ماهیت نخبگان آن تعیین می شود. علاوه بر این، اهداف هر جامعه توسط نخبگان آن تعیین ودست کاری می شود (مارش واستوکر، 1384، 360)\nاین مباحث مطرح شده، تا حدودی جایگاه وموقعیت نظریات نخبه گرایانه را در عرصه سیاست نشان می دهد و به عنوان یکی از تئوریهای معروف ومطرح در تئوریهای سیاسی ومحیط آکادمیک نیازمند بررسی وکنکاش در باب نظرات الیتیسم هستیم.\n1- برخی ملاحضات مفهومی در باب الیت:\nتاریخ اندیشه پیرامون جایگاه، عملکرد و وظایف نخبگان در جامعه به قدمت تاریخ فلسفه سیاسی است. این تفکر که جوامع بشری از نیروها وطبقات اجتماعی گوناگون تشکیل شده و حکومت می بایست دراختیار گروه های اجتماعی برتر قرار گیرد، حتی در اندیشه های فلاسفه ی باستان وقرون وسطی مطرح شده است. بنابراین می بینیم که مفهوم نخبه به معنی نمایندگان خالق برروی زمین یا گروه برتر اجتماعی ویا حکومت فضلا و یا طبقه ی حاکم در نوشته های بسیاری از فیلسوفان دیده می شود (عظیمی دولت آبادی، 1387، 29)\nبرای نمونه این اعتقادات در نوشته های افلاطون، سن سیمون، مارکس و خیلی دیگر از اندیشمندان سیاسی دیده می شود (ازغندی، 1385، 13) اما قدیمی ترین کتاب درباره ی موضوع نخبه به عنوان یک گروه ویژه اجتماعی، "جمهور" افلاطون است.\nهمه ی وقایعی که در ظرف ده سال آخرزندگی افلاطون روی داد، امید پایدار او را به پروردن و یافتن کشورداران فیلسوف نشان می دهد. نتیجه اعتقادش، ضرورت حکومت خواص یا برجستگان (Elitism) بود وحکومتی را که در دست توده مردم باشد زیان آور می دانست. دلیل ساده ی او این بود که راهنمایی واصلاح چندتن آسانتر از راهنمایی واصلاح توده مردم است و چون حکومت در دست یک تن باشد، کار آسان تر است. زیرا برای رستگار کردن کشورهمین اندازه کافی است که آن یک تن را فلسفه آموخت وبه راه راست آورد (عنایت، 1386، 35).\nمفهوم الیت که به رغم ابهام و داشتن معانی مختلف، در مطالعات سیاسی رواج یافته است. مفهوم نخبگان یا سرآمدان، ترجمه واژه«Elite» است (Laswell and Kaplan, 1950, 202) خود واژه الیت از کلمه لاتینی الیگره (eligere) به معنای برگزیده گرفته شده است.\nبرای اینکه مفهوم این واژه بهتر روشن شود، بایستی به طور خلاصه به سابقه ی تاریخی آن مراجعه نمود؛\nدر زبان عام قدیم، الیت به گروه اندک که جایگاه ویژه ای از نظرآداب و سنن، مقام روحانی ورفاه اجتماعی کسب کرده بود، معنا می شد ودر همین رابطه نیز مقصود از"ارزش نخبگی"، تمام امتیازاتی بود که طبقه ی رهبری و حاکم قبل ودر شروع جامعه ی بورژوازی از آن بهره مند بودند. همچنان که از نظر سلسله مراتب در جامعه از بالاترین موقعیت ها برخوردار بوده ورهبری سیاسی نیز در اختیار همین طبقه قرار می گرفت. ولی در این بین مفهوم این واژه متحول شده و اندیشمندان سیاسی، الیت را به صورت بی طرفانه مورد ارزیابی قرار می دهند.\nامروزه مرکز ثقل بحث درباره الیت، ساختار، وظیفه وعملکرد نخبگان سیاسی است قدرت آنها در یک نظام اجتماعی دموکراتیک مبتنی بر قانون اساسی به عنوان اشتقاقی از حاکمیت و استقلال ملی توجیه وتعریف می شود. امروزه نخبگان سیاسی به عنوان گروه های موظفی که انتخاب شده وبدین صورت به طور قانونی مشروعیت پذیرفته و به این امر برگزیده می شوند، تعریف و تفسیر می شوند. البته باید توجه داشت که در تعریف نخبگان همواره براین اصل تأکید می شود که تنها وسایل اجبار جهت حفظ گروه نخبه کافی نخواهد بود، بلکه ابزارهای معنوی نیزبرای استحکام آن لازم و ضروریست و در این مورد نظریه پردازان نوین علم سیاست نیز متحدالقول هستند (صلاحی، 1386، 22-21)\nماکیاولی در یک مفهوم کلی تمام فرایندهای اجتماعی را به واقعیت اساسی تفاوت میان نخبگان وغیر نخبگان ربط می داد و از این رو همه نظریه پردازان عمده الیتیسم مانند پاره تو، موسکا، میخلز و سورول تحت تأثیر اندیشه های او بوده اند.ماکیاولی درواقع مفهوم "الیت" را به مفهوم گروه حاکمه ای تلقی می کرد که اراده ومردانگی لازم را برای پاسداری از مبانی قدرت خود آشکار می سازد. درواقع مفهوم الیت در کشورهای مختلف وسنت های سیاسی مختلف به معانی گوناگون به کاررفته است. چنان که گئورگ لوکاچ می گفت:\nموضوع الیت ها به ویژه ها در مفهوم دوم آن که بار اخلاقی وارزشی دارد بیشتردر کشورهایی مانند ایتالیا وآلمان مورد توجه بوده است که سنت دموکراتیک ضعیفی داشته اند. در این گونه کشورها مفهوم الیت بودن موجب تحریک احساسات می شده و\nنظامهای فاشیستی نیزاز چنین مفهومی بهره می بردند. برعکس در کشورهایی مانند فرانسه وانگلستان که دارای تجربه ی دموکراتیک زودرسی بودند، مفهوم الیت بیشتر به معنایی فاقد وجوه ارزشی واخلاقی به کاررفته است. مثلاً هارولدلاسول نویسنده ی انگلیسی گفته است: صاحبان نفوذ کسانی هستند که ازانچه می توان به دست آورد، قسمت عمده را به دست آورده اند. آنان که بخش عمده را به دست می آورند الیت هستند، بقیه توده مردم را تشکیل می دهند(بشیریه، 1386، 67).\nتفاوت میان الیت وطبقه ی اجتماعی نیز مجادلاتی برانگیخته است. برخی برآن هستند که پایگاه اجتماعی الیت معمولاً وسیع تر از پایگاه اجتماعی طبقه ی اجتماعی مانند اشرافیت موروثی است و در مطالعه ی الیت ها، همواره باید به تحرک اجتماعی توجه داشت. به این معنا، الیت با طبقه ی اجتماعی تفاوت اساسی دارد. به نظر بیشترنویسندگان معاصر مفهوم الیت را باید صرفاً در مورد گروه حاکمه جامعه ی نو به کار برد. به این معنا که حکومت طبقه که مبتنی بر مالکیت وسایل تولید بوده است جای خود را به حکومت الیتی داده است که قدرتش ناشی از توانایی ها ودستاوردهای شخصی است نه ناشی از مالکیت. در این مفهوم، حکومت الیت مترادف با حکومت شایستگان (Meritocracy) است و هرجامعه ای که در آن امکان پیشرفت شخصی وجود داشته باشد دارای خصلتی الیتیستی است (بشیریه، همان، 68)\nپس می توان ادعا داشت که لغت نخبگان به معنای بزرگان، صاحبان فکر، شخصیت و توانایی های وسیع فکری وسازماندهی می باشد. نخبگان تقسیم به دو گروه کلی می شوند: نخبگان فکری ونخبگان ابزاری. نخبگان ابزاری صاحب قدرت سیاسی واقتصادی هستند ونخبگان فکری افرادی هستند که اندیشه، فکر، روش های بهینه، تئوری، آینده نگری ودوراندیشی تولید می کنند وروش های عقلایی تحقق اهداف را مشخص می کنند.\nبا وقوع انقلاب های ضد اشرافیت در اواخر قرن هجدهم وسراسر قرن نوزده که سیمای سیاسی اروپا و سپس جهان را دگرگون ساخت، مسئله ی نخبگان حاکم، منشأ اعتبار آنها و راه های جایگزینی شان، صورتی امروزی به خود گرفت. علیرغم گذشت حدود دو قرن از تأسیس اولین حکومت دموکراتیک مدرن، مفاهیم ومقولات مهمی که در انها به موضوع نخبگان وجامعه می پردازد تغییرچندانی نکرده اند و همچنان مباحث مناقشه برانگیز جامعه ی علمی وسیاسی روز می باشد. چرا که به جرأت می توان گفت هیچ نظام سیاسی وجود ندارد که در ان منابع سیاسی به طور برابر توزیع شده باشد. به طور کلی گروه نخبه همیشه از قابلیت های خاصی در راهبرد جامعه برخوردار بوده وبستر جامعه نیز متمایل به ظهور وعملکرد آنان در جامعه می باشد (عظیمی دولت آبادی، 1387، 30) با این مبحث ما به سوی گونه های متفاوت الیت ها رهنمون می شویم.\n2- تیپولوژی الیت ها(نخبگان):\nاهمیت عامل شایستگی در به قدرت رسیدن گروه حاکمه در جوامع سنتی را نیز نباید نادیده گرفت. از این رو شاید نتوان مفهوم الیت را به نوع خاصی از جامعه محدود کرد. در این رابطه برخی از صاحب نظران میان سه دسته از الیت ها تمیز داده اند:\nالیت هایی که برحسب معیارهای سنتی یا عقلانی دارای شایستگی بوده و برحسب توانایی های فردی به قدرت می رسند.\nالیت هایی که به منظور انجام برخی کار ویژه های اجتماعی به صورت عقلانی تشکیل می شوند.\nوالیت هایی که بر اساس دلایل احساسی یا فایده گرایانه نقش نمایندگی به آنها واگذار می گردد. مثلاً کسانی که در نظام های پارلمانی به نمایندگی انتخاب می شوند صرفاً ولزوماً به حکم شایستگی و مهارت به مناصب مربوطه دسترسی پیدا نمی کنند (بشیریه، 1386، 68)\nنویسندگان دیگر هم از انواع گوناگونی از الیت ها سخن گفته اند. مثلاً تام با تامور نویسنده ی انگلیسی از سه دسته الیت، یعنی روشنفکران، مدیران صنعتی وکارمندان عالی رتبه در جوامع صنعتی مدرن به عنوان الیت های برجسته سخن می گوید. به نظر او هیچ یک از این الیت ها امکان و توانایی آن را ندارند که به الیت واحد حاکمه تبدیل شوند زیرا فاقد انسجام وهمبستگی درونی لازم هستند. در صورتی که الیت قدرت از طبقه بالا مجزا باشد می توان گفت که دولت به میزانی از استقلال دست یافته است. برعکس درصورتی که الیت قدرت و طبقه بالا متداخل ویا منطبق با یکدیگر باشند این استقلال کاهش می یابد (همان، 69-68)\nدر یک دسته بندی که توسط دارندورف صورت گرفته است وی الیت ها را به هفت دسته تقسیم می کند که عبارتند از: رهبران سیاسی، رهبران اقتصادی، روحانیون، برجستگان علمی، رهبران وسایل ارتباط جمعی، برجستگان ارتش، برجستگان دستگاه قضایی در مجموع چهار الیت عمده تمیزداده شده اند:\n1- الیت سیاسی\n2- الیت اقتصادی\n3- الیت نظامی\n4- الیت فکری.\nویلفردو پاره تو معتقد است برای بررسی مسئله تعادل اجتماعی، تقسیم طبقه نخبگان به دو طبقه ی فرعی سودمند خواهد بود: یکی نخبگان حاکم، متشکل از افرادی که به طور مستقیم یا غیرمستقیم نقش قابل ملاحظه ای در حکومت ایفاء می کنند ودیگر نخبگان غیر حاکم مرکب از بقیه نخبگان.در کنار دسته بندی پاره تو، ماری کولابینسکا گروه نخبه را چنین تقسیم بندی نموده است:\n«ما اینک گروه های مختلف افراد تشکیل دهنده ی نخبگان را برشمرده ایم. اینها را می توان به بسیاری شیوه های دیگر نیز طبقه بندی کرد. وی نخبگان را به دو بخش تقسیم کرد؛\nبخشی که آن را «M» می نامد و افرادی از نخبگان را دربرخواهد گرفت که سهمی در امر دولت وحکومت دارند وچیزی را تشکیل می دهند که شاید بتوان با کمی ابهام آن را طبقه حاکم نامید و گروه نخبه دیگر که «N» نام دارد که از باقی مانده ی نخبگان تشکیل خواهد شد وقتی که بخش M را از کل نخبگان کنار بگذاریم وبه عبارتی آنها نخبگان غیر حکومتی هستند»(باتامور، 1381، 4)\n3- دموکراسی و حاکمیت نخبگان:\nدر دموکراسی این عقیده وجود دارد که اکثریت حاکم است، اما حقیقت جز این است، زیرا حکومت یعنی اعمال سلطه بر افراد جامعه، و روشن است که مردم خود نمی توانند فرمان برانند.\n"جان استوارت میل" معتقد بود مردمی که قدرت را اعمال می کنند همان مردمی نیستند که قدرت بر آنها اعمال می شود. رنه گنون معتقد بود که اگر دموکراسی را به عنوان حکومت مردم بر مردم تعریف کنیم، این تعریف خود مستلزم امری غیرممکن و محال حقیقی است. وی همچنین معتقد بود که در دموکراسی های معاصر، شعار حاکمیت مردم بر سرنوشت خویش فریبی بیش نیست، گرچه در راستای این پندار و توهم، ارائه رای و انتخابات عمومی خلق شده است. وی حاکمیت را از آن اقلیتی می دانست که قادر است در پرتو تبلیغات، عقاید وافکار دیگران را در جهت خواست ومنافع خود دگرگون سازد (گنون، 1372، 113)\nموضوع حق حاکمیت مردم که جامعه بتواند برحسب اراده ی خود مقدرات خویش را به دست گیرد، تنها حرفی مؤدبانه است ولی حقیقت این است که با تعمیم حق رأی به عموم افراد، انتخابات معنای اولیه ی خود را ازدست داده است زیرا مردم گرفتار چنگال های قدرت های جدید، یعنی رهبران حزب، خواهند بود واین رهبران اراده ی خود را با به کارگیری همه ی دستگاه های تبلیغاتی و تلقینات بر مردم تحمیل می کنند.\nنگاهی دقیق به دموکراسی نشان گر آن است که دموکراسی حاکمیت اکثریت مردم نیست، بلکه در واقع حکومت نخبگان است، منتها در نظام های حزبی دو گروه نخبه وجود دارند که هر از چندگاهی، یکی جای خود را به دیگری می دهد. شومپیتر، تنها امتیاز دموکراسی را رقابت نخبگان می داند یعنی دوگروه نخبه ی الیت بر سرقدرت با هم نزاع و رقابت می کنند و علاوه بر این، درعمل، قدرت دردست نخبگان است (نوروزی، 1380، 147-146).\nبه همین دلیل نظریه پردازان قدیم برآن بودند که قدرت به دلایل مختلف متمایل به تمرکز در دست گروه یا الیت یا الیگارشی واحدی است. پس نگرش به الیتیسم کلاسیک ضروری می نماید.\n4- الیتیسم کلاسیک:\nاگر مکتب طبقاتی مارکسیسم را مدلی انتقادی در برابر تئوری های لیبرالیسم گروهی قراردهیم، باید نظریه پردازان نخبه گرایی را بنا کننده ی مدلی انتقادی تسهیمی بدانیم که گروه های سیاسی دست راستی از لیبرال های قدیمی تر تا ایدئولوژی های فاشیستی را بنیاد گذارند.\nاین یک اتفاق تاریخی نبود که تئوری های نخبگان در یک کشوری چون ایتالیا باسابقه و گذشته ای طولانی می بایستی پایه ریزی و ارائه شود. اوضاع و احوال ایتالیا در بین دو جنگ جهانی ونظام پارلمانی ضعیف آن خاستگاهی مناسب برای نظریه پردازان حکومت نخبگان قرار گرفت. اگرچه این گونه نظریه پردازی بدون هیچ گونه تقسیم بندی نسبی بین انواع نخبگان ارائه می شود ولی به هرحال مشکلات بسیاری را برای انواع حکومت های پارلمانتاری به وجود آورد (صلاحی، 1386، 22)\nپیش از پرداختن به اشخاص و نظریه های آنها در حوزه ی الیتیسم، لازم است دسته بندی هایی که در این خصوص وجود داشته را مورد بررسی قراردهیم. مهمترین طبقه بندی پذیرفته شده از جانب نویسندگان کتاب های سیاسی، الیتیسم را به دو دسته تقسیم می کند. هرچند برای این طبقه بندی ملاک مشخص جداکننده ای ارائه نشده به طور کلی به عقیده ی مؤلفان، نظریات الیتیسم کلاسیک شامل سه محور اصلی است:\nالف) اعتقاد به این که در هر حکومتی، قدرت دردست یک گروه اقلیت که تصمیمات عمده را می گیرند متمرکز است. این اقلیت ممکن است ذاتاً برتر از سایرین باشند یا نباشند.\nب) نفی تحلیل طبقاتی مارکس و ضدیت با مفهوم جامعه ی بی طبقه در مارکسیسم.\nج) ضدیت با دموکراسی به عنوان حکومتی که نه ممکن است و نه خوب.\nدر این طبقه بندی، الیتیسم دموکراتیک اشاره به نظریه ای دارد که در آن سعی شده است تا چارچوب حکومت های لیبرال دموکراتیک معاصربا نظریه ی الیتیسم تلفیق گردد. همچنین در نظریات جدید، توجه بیشتری به نقش سیاسی طبقات بالای اقتصادی در جوامع صنعتی شده است.\nبنابراین از سه محور یادشده، تنها محور مشترک الیتیسم کلاسیک ودموکراتیک، محور اول، یعنی تمرکز قدرت در یک گروه اقلیت است. مایکل راش درباره ی این محور مشترک، به نقل ازیکی از نویسندگان می گوید: جان کلام نخبگان این است که در هر جامعه ای ممکن است اقلیتی وجود داشته باشد که تصمیمات عمده را در جامعه دربرمی گیرد.\nهمچنین بعضی از نویسندگان سیاسی برای تبیین کلیات دیدگاه الیتیستی درمورد ساختارهای قدرت، همین الیگارشیک بودن رژیم سیاسی جوامع گوناگون را به عنوان محور اساسی این دیدگاه ذکر کرده اند (مصلح، 1385، 18-17)\nبسیاری از مؤلفان سیاسی، تقسیم الیتیسم به دو دسته ی کلاسیک ودموکراتیک را به طور مستقیم یا تلویحاً پذیرفته اند و به توضیح خاستگاه ومحتوای هر دسته پرداخته اند. مثلاً در یک تعریف ارائه شده، خاستگاه الیتیسم در پوزیتویسم سیاسی قرن بیستم ذکر شده است که در آن آرمان های دموکراتیک وسوسیالیستی را خیالی و ناممکن\nمیدانستند و اعتقاد داشتند که از لحاظ اثباتی، قدرت سیاسی همواره دردست اقلیت ها متمرکز است وسپس پیروان چنین مکتبی نخبه گرایان خوانده شده اند.\n«شوارتس منتل» درعین حال که به طبقه بندی کلاسیک ودموکراتیک را پذیرفته، مجموعه ی نظریه پردازان دو دسته را، تحت عنوان «نخبه گرایان مدرن» از الیتیسم مدرن با جمهوریت افلاطون را در غیرآرمانی بودن این تفکرات می داند و اشاره\nمی کند که نظریه پردازان مدرن دوست دارند حقایق را آنچنان که هست بیان کنند ومدعی کشف قوانین جامعه شناختی هستند (همان، 19-18)\nدر این راستا، الگوهای سرآمدانی یا نخبگانی توزیع قدرت سیاسی، بسیاری از ویژگی های رهیافت های کثرت گرایی را دارند. اما همه ی نظریه های سرامدانی یک عنصراساسی را می پذیرند که آنها را از کثرت گراها جدا وبه نظرات مارکسیستی نزدیک می کند و آن این است که یک طبقه حاکم است و طبقه دیگر حکومت شونده. نظریات مطرح شده در بالا نشانگر این است که نظریه نخبه گرایی، نظریه ای انباشتی است که برپایه سه ادعای عمده استواراست:\n- اعتقاد به غیرقابل اجتناب بودن حکومت نخبگان و غیرممکن بودن لیبرال دموکراسی،\n- انکار مفهوم اکونومیستی مارکسیسم به معنی این که اقتصاد تعیین کننده نهایی پویایی اجتماعی است،\n- اعتقاد به استقلال بالقوه دولت از نیروهای اجتماعی و اقتصادی(ایوانز، 1384، 360)\nبعد از آشنایی با این تقسیم بندی ها ومعیارها در باب نخبه گرایی به بررسی آراء نظریه پردازان الیتیسم کلاسیک می پردازیم.\n5- گائتانوموسکا و نظریه طبقه حاکم:\nگرچه موسکا قبل از پاره تو، نظریه خود را ارائه داد و به یقین مورد استفاده پاره توهم قرار گرفت اما شهرتش ازاین بابت کمتراست. ازموسکا سه اثر عمده بر جای مانده است که عبارتند از:\nعناصر علم سیاست (1896)، رساله حقوق اساسی (1906) و تاریخ عقاید و\nمکتبهای سیاسی (1933) (موسکا، 1377)\nموسکا، جامعه شناس ایتالیایی نظریه ی سرآمدن را به طور منظم تری ارائه داد و درکتاب «طبقه حاکم» علیه نظریات سوسیالیستی که به سرعت در حال شیوع بود، به مخالفت برخاست. ومعتقد بود که جوامع انسانی هرگز بدون سازمان سیاسی نمی توانند به حیات خود ادامه دهند و سازمان سیاسی الزاماً نابرابری های قدرت را به همراه دارد. موسکا نتیجه می گیرد که همیشه دو طبقه مردم وجود دارد: الف)فرمانروایان و\nبه نظروی طبقه ی حاکم همیشه از یک اقلیت تشکیل می شوند و این عده به شیوه های گوناگون خود را در مسند قدرت نگه می دارند. واین به آن دلیل است که؛\nاولاً آنان خیلی متشکل هستند و در مقابل اکثریت توده های نامتشکل مردم از امتیازات عظیم تشکیل بهره می برند،\nثانیاً اینکه طبقه حاکم به قول موسکا با استفاده از «فرمول سیاسی» با نظریه هایی که نابرابری اجتماعی را توجیه می کند به توده های مردم تلقین می نمایند که برقراری وضع موجود ونابرابری های اجتماعی امری اجتناب ناپذیراست (ربانی و انصاری، 1385، 33)\nموسکا تأکید می کند که قدرت سیاسی نه در دست یک نفر متمرکز بوده و نه در اختیار همه شهروندان است بلکه شمار کمی این قدرت را دردست دارند وبه عقیده وی هراندازه اجتماع سیاسی پرجمعیت تر و بزرگتر باشد به همان نسبت گروه حکومت کننده کوچک تر و محدودتر است. این گروه حاکم مانند گروه نخبه می تواند باز یا بسته باشد. با این پیش فرض هر نظام سیاسی بیرون از تقسیم بندی میان حکومت کننده وحکومت شوند، برحسب باز یا بسته بودن گروه یا طبقه ی حاکم، شاید استبدادی یا دموکراتیک باشد. اگر طبقه حاکم را حکومت شوندگان انتخاب کنند، نظام سیاسی، نظام دموکراتیک است ولی با این همه درچنین نظام سیاسی نیز فاصله میان طبقه حاکم وحکومت شوندگان هست واین اختلاف ژرف است. موسکا از دشمنان جدی نظام دموکراسی است و سخت ازآن انتقاد می کند، با این همه، پیرو نوعی از آزاد منشی است (ابوالحمد، 1384، 308)\nموسکا در آغاز به شدت ضد دموکراتیک بود، اما بعداً اساس استدلال خود را تغییر داد وپذیرفت که بهترین شیوه بیان منافع در یک جامعه، که نخبگان باید به آن پاسخگو باشند وهمین طورکنترل اقتدار مستبدانه بوروکراسی از طریق اقتدار آزادمنشانه یک مجلس نمایندگی، حکومت نمایندگی است.\nبا وجود این، موسکا در عقایدش سخت نخبه گرا باقی ماند: یک طبقه حاکم برای فراهم ساختن رهبری و انگیزاندن بقیه جامعه به خاطرمنافع خود آن ضروری است. درواقع موسکا حق رای را به طبقات متوسط و بالا محدود می کرد، اما تصدیق\nمیکردکه ازنظر تاریخی برای معکوس کردن این روند در جهت حق رأی همگانی خیلی دیر شده است (راش، 1381، 68)\nبه نظر موسکا مبنای ضرورت حکومت نخبگان نیاز نظام اجتماعی به سازمان و برنامه ریزی واضح و روشن بوده و عملی شدن این مهم در گرو آن است که گروهی از نخبگان، سازماندهی وبرنامه ریزی ونظارت براجرای آن را برعهده داشته باشند. تسلط نخبگان بر دستگاه عقلانی برنامه ریزی، موجب نظم وتمرکز قدرت در آنها می شود.به نظراو، به واسطه ی قدرت ونظم، اجتماع به شیوه ی شکل گیری پایه ثابت نظم اخلاقی حول اهرم های قدرت نضج می گیرد(کلگ، 1383، 117)\nالبته موسکا به یکدست و یکپارچه بودن طبقه ی حاکم اعتقاد ندارد و تلاش\nمی کند با تفکیک لایه های مختلف، رابطه ی توده وطبقه ی سیاسی وروابط قدرت در جوامع امروزی را بهتر توضیح دهد.\nاو در پائین بالاترین لایه از طبقه ی حاکم، قشر دیگری را مجزا می کند که از نظرتعداد بسیار وسیع تر از لایه فوقانی و در عین حال واجد ظرفیت های لازم برای رهبری جامعه است. بدون چنین طبقه ای، هیچ سازماندهی اجتماعی ممکن نیست. ثبات سیاسی نیزوابسته به سطح هوشی و اخلاقی و فعال بودن همین طبقه دوم است (Mosca, 1939, 404)\n6- ربرت میخلز و نظریه قانون آهنین الیگارشی:\nمهم ترین عقاید میخلز را می توان از لابه لای دو اثرمهم او یعنی "جامعه شناسی احزاب در دموکراسی های مدرن" (1911) و "فاشیسم و سوسیالیسم یک جریان سیاسی در ایتالیا" (26-1925)، مورد بررسی قرار دارد.\nمیخلز همانند موسکا و پاره تو به دموکراسی بدبین بود. زمینه ی مطالعات میخلز در درجه ی اول، رابطه ی بین سازمان و سیاست است به عبارت دیگر او جامعه شناس سیاسی است که سازمان های توده را مورد مطالعه ی مستقیم خود قرارداده است (صلاحی، 1386، 31-30) و تأثیر این بررسی ها در خصوص سازمان، در پاراگراف اول کتاب جامعه شناسی احزاب سیاسی خودنمایی می کند، به شرح زیر؛\nوجود دموکراسی بدون سازمان متصور نیست. این دیدگاه را می توان در چند کلمه به نمایش گذاشت. طبقه ای که در مقابل جامعه پرچم ادعاهای خاصی را بلند میکند و برآن است تا مجموعه ای از جهان بینی ها یا اندیشه هایی را به مرحله ی تحقق برساند که از عملکردهای اقتصادی آن طبقه سرچشمه می گیرد، به ناچار محتاج به یک سازمان است. اعم از اینکه ادعاهای اقتصادی مطرح باشد یا سیاسی، سازمان تنها وسیلهای است که\nمیتواند یک خواست یا هدف جمعی را متحقق سازد (میخلز، 1385، 21)\nمیخلز با بررسی اوضاع احزاب و سازمان های سیاسی آلمان و فرانسه و گردآوری شواهد تاریخی، تلاش کرد تا فرایند الیگارشیک شدن این نهادها را توضیح دهد اما با مطرح کردن قانون آهنین الیگارشی، نظریه اش را نه تنها به نهادها و سازمان های پیچیده وبزرگ جوامع امروزی بلکه به کل سیستم های سیاسی این جوامع نیز تعمیم داد. میخلز به طور کلی سخن گفتن از سازمان را به منزله سخن گفتن از الیگارشی قلمداد می کند. او برای تحلیل چگونگی نیل به الیگارشی در احزاب و جوامع، رویکردی مرکب از جامعه شناسی سازمان ها وروانشناسی فردی و اجتماعی را برمی گزیند.\nاین ویژگی دترمینیستی اندیشه میخلز، از ابتدا تا انتهای اثرش بدون هیچ خدشه ای مشهود است به طوریکه صدق قانون آهنین الیگارشی را در همه جا وبرای همیشه\nمیداند و ضمناً هرگونه راه و روشی را نیز برای خروج از این وضع بیهوده ارزیابی\nمیکند. میخلز می گوید:\nدرمورد راه های مقصود برای جلوگیری از الیگارشی هم تاریخ وسیعاً عدم کفایت و قدرت، این راه ها را به ثبوت رسانده است. هرگاه که بخواهیم از طریق قانون، سلطهی رؤسا را محدود کنیم این رؤسا نیستند که عقب می نشینند بلکه قانون است که جا\nمیزند. باوجود این، او معتقد است که دموکراسی ازآنجا که دست کم در تخفیف مرض الیگارشی مؤثر است می تواند به عنوان یکی از اشکال زندگی اجتماعی متضمن کمترین بدی باشد. حسن دیگر دموکراسی تقویت شایستگی افراد در انتقاد ونظارت است. میخلز با صراحت اعلام می کند که با وجود نقایص جدایی ناپذیر دموکراسی به آن اعتقاد دارد و می گوید هرچه انسان به امتیازات دموکراسی بر نظام های اشرافی، که حتی خوب هم کار کنند بیشتر آگاه شود، امکان بازگشت به چنین نظام هایی کمتر\nمی شود (مصلح، 1385، 33)\n7- ویلفردو پاره تو:\nاز مهم ترین نظریه پردازان که بر حکومت اقلیت تأکید دارد، ویلفردو پاره تو است. پاره تو جامعه شناس و اقتصاددان ایتالیایی از بنیان گذاران مکتب لوزان در کنار استاد خود "والراس"، از پیروان اقتصاد ریاضی است. او به عنوان یک جامعه شناس، واقع بین و عمل گرا بود.\nمهمترین اثر او، رساله جامعه شناسی عمومی است که در سال 1916 در فلورانس انتشار یافت، با این حال تأثیر بسیاری بر موسکا و میخلز گذاشته است. به عنوان استاد اقتصاد ملی دانشگاه لوزان در سال های 3-1902 نظام سوسیالیستی را مورد انتقاد شدید قرار داده و یک چنین نظامی را «تصوف ایده آلیستی» خواند که فقط در ذهن عوام امکان پذیرخواهد بود. او کیفیت تشکیل نخبکان را مورد بررسی قرار داده وبه همین جهت هم مبارزه ی طبقاتی را کاملاً و یکباره رد نمی کند (صلاحی، 1386، 25-24) شهرت پاره تو به دلیل طرح نظریه نخبگان یا برگزیدگان و گردش نخبگان است (آرون، 1364، 164)\n7-1. الیت در آراء پاره تو:\nپاره تو، تعریف دقیق و عمیقی از نخبگان ارائه نمی دهد. به تعبیر آرون، نباید فکر کنیم که مفهوم نخبگان و برگزیدگان دارای معنایی عمیق، مابعدالطبیعی یا اخلاقی است. بنابراین هنجاری که با آن می توان نخبگان را تعریف ومصداقش را مشخص کرد، هنجاری فلسفی وغایت گرا ومطلوب اخلاقی و معطوف به باید ها و نبایدها نیست بلکه هنجاری جامعه شناختی و مبتنی بر واقعیت هایی است که هم اکنون در جامعه ای وجود دارد.\nبنابراین مسئله نخبگان عبارت است از وجود دسته یا دسته های اجتماعی که ویژگی های آن را می توان به نحوی عینی درک کرد. درستی یا نادرستی، حقانیت داشتن یا نداشتن آنها اصلاً مطرح نیست. نخبگان عبارت از کسانی اند که در مسابقه زندگی، نمره های خوبی گرفته اند. پاره تو به هرکس در حوزه فعالیت اجتماعی خود، نمره ای می دهد که معرف موفقیت او در آن رشته است. مثلاً اگر نمره 20 نشانه موفقیت کامل باشد، نمره صفر یا یک نشان شکست فرد در فعالیت مذکور است.\nبه این ترتیب، پاره تو اولین گام در نظریه اش را برمی دارد و تمام نخبگان زنان ومردان، وکیلان دادگستریف بازرگانان، ورزشکاران، روحانیون و فعالان سیاسی را که نمره ی بیست می گیرند، جدا می سازد. نکته ظریفی که در تعریف نخبگان باید بدان توجه کرد، ذکر تفاوت دو هنجار جامعه شناختی وفلسفی است. نخبگان نه بر اساس هنجار دینی و اخلاقی یا فلسفی، بلکه بر مبنای هنجار جامعه شناختی شناسایی\nمیشوند. بنابراین مراد از نخبگان، تقسیم انسان ها به آدم خوب یا بد نیست. بلکه نخبگان افرادی هستند که عملاً قدرت را در دست دارند و لزوماً دارای فضایل اخلاقی وآرمانی ویژه ای نیستند (برزگر، 1386، 62-61)\n7-2. الیت و توده:\nپاره تو افراد جامعه را به دو دسته تقسیم می کند؛الیت و توده.\nمنظوراو از الیت، طبقه ای است که متشکل از افرادی است که درحوزه های گوناگون فعالیت بشری توانسته اند بیشترین دستاوردها را داشته باشند، به گونه ای که اگر قرار باشد نمره ای به آنها دهیم بالاترین نمره را کسب می کنند و توده نیز شامل بقیه افراد می شود.\nپاره تو معتقد است این تعریف، بدون ارزش گذاری، بیطرفانه وکاملاً عینی است وحتی نام طبقه ی حاصل از چنین افرادی می تواند به جای الیت، حرفی از حروف الفبا باشد. توجه به این نکته مهم است، که از نظرپاره تو همواره در گروه الیت، افرادی وجود دارند که لایق قرار گرفتن در آن نیستند، مانند برخی موقعیت های به دست آمده به طور موروثی، وبرعکس در توده کسانی هستند که باید در الیت جای گیرند. بنابراین قرارگرفتن در الیت، ممکن است اتفاقی باشد و نه قطعاً به دلیل توانایی های فردی، (مصلح، 1385، 26)\n7-3. الیت سیاسی و غیرسیاسی:\nدر معنای محدودتر می توان نخبگان را به حوزه سیاست و حکومت محدود کنیم. بنابراین از درون سبد نخبگان اجتماعی، که اشخاص موفق از لحاظ اجتماعی و سیاسی بوده اند، مجدداً دست به انتخاب می زنیم و صرفاً نخبگان حکومتی را مدنظرقرار\nمیدهیم. به تعبیر دیگر، تنها بخشی از نخبگان اجتماعی که دارای استعداد و شم سیاسی هستند و توانایی حضور در حوزه سیاست را دارند یا توان تأثیر گذاری دارند، مدنظرهستند. بنابراین ما در جامعه دو قشر داریم:\nالف) قشر پائین یعنی طبقه ی خارج از نخبگان وبرگزیدگان.\nب) قشربالا یا نخبگان که خود به دو دسته تقسیم می شود: برگزیدگان حکومتی وبرگزیدگان غیرحکومتی (برزگر، 1386، 63)\n7-4. الیت و جامعه باز و بسته:\nچون جامعه هیچ گاه ساکن نمی ماند، پس انتقال از گروه شیران به روبهان و برعکس همواره در جریان خواهد بود. با افزایش ونفوذ شیران در گروه حاکمه و سپس تمایل آنها به طبیعت روبهان، این تعادل را برهم می زند واین حرکت ادامه خواهد داشت. همانطور که پاره تو می گوید لازمه جامعه حرکت است، او معتقد است که همیشه حرکتی از پائین به طرف بالا در جامعه جریان دارد. اگرچه برگزیدگان حاکم سعی دارند از این حرکت جلوگیری به عمل آورند ولی معمولاً نتیجه کار کاملاً موفقیتآمیز نخواهد بود. در این رابطه او جامعه را ابتدا به دو جامعه افراطی تقسیم\nمیکند: جامعه ی باز و جامعه ی بسته. جامعه ی باز، جامعه ای است که در آن این حرکت با سرعت وشدت انجام می گیرد ولی در جامعه بسته این حرکت به آرامی جریان دارد و تقریباً فاقد تحرک محسوس است.\nبه عقیده پاره تو، جوامع متعادل و حقیقی بین این دو جامعه افراطی قرار دارد. اگر این جریان یعنی حرکت از پائین به بالا متوقف شود، جامعه ایستا و فاسد می شود. پاره تو عقیده دارد که حکومت های موروثی معمولاً دهقانان، تجار وصنعتگران را در مشاغل خود مقید ساخته و بدین ترتیب کاست به وجود می آورند. از نظراو، سیستم سرمایه داری آزاد بهترین تضمین کننده ی یک جامعه ی متعادل است. پاره تو به یک نظام سیاسی می اندیشد که در عین آمرانه بودن، متعادل نیز باشد، یعنی شهروندان و به ویژه متخصصان و روشنفکران محفوظ می دارند. به عبارتی بهتر، وی لیبرالیسم فکری در جامعه را ضروری می داند و نسبت به دموکراسی، بی اعتنا و آن را بی ثمر وواهی می داند(صلاحی، 1386، 28-27)\n7-5. پاره تو و نظریه گردش نخبگان:\nپاره تو، برگزیدگان حکومتی را به دوجناح تقسیم میکند؛\nیکی حاکم که قدرت دارد و دیگری که حاکم نیستند (آبراکرامبی، 1380، 272) پاره تو مدعی است که تجربه تاریخی، نشان دهنده الیگارشی و چرخش دائمی بین برگزیدگان حکومتی است (pareto, 1966,99)\nپاره تو می نویسد:\nطبیعتاً باید در بررسی مسائل سیاسی به این امر توجه کافی و وافی مبذول داشت که چگونه گروه های مختلف جمعیتی در یکدیگر ادغام می شوند. فردی که از یک گروه اجتماعی به گروه دیگری می پیوندند، احساسات و تمایلات والگوهای رفتاری معینی را که در گروه اولیه کسب کرده، با خود به گروه دوم انتقال می دهد. این جابجایی گروه ها در شرایط خاص و استثنایی را، یعنی در شرایطی که فقط دو گروه نخبه در جامعه وجود داشته باشد، گردش ادواری نخبگان می نامیم (pareto, 1969, 248)\nبنابراین پاره تو، جامعه را ترکیب ناهمگنی می داند که در یک سو انبوه غیر متشکلی از افراد مقهور و تحت سلطه و در سوی دیگرگروه یا گروه های کوچک مسلط یا درصدد سیطره برجامعه قرار دارند. وی اعضای این گروه ها را نخبگان میداند که نقش ممتازی در حاکمیت سیاسی جامعه دارند. جوهره انقلابات سیاسی از دیدگاه پاره تو، جابه جایی یک دسته از نخبگان جدید با نخبگان فرسوده ای است که استعداد ولیاقت های گذشته را برای استمرار حاکمیت خویش از کف داده اند و مردم در این میانه تنها سپاهیان بی نام ونشان این نخبگان باتدبیر در مبارزه برای تصاحب قدرت بوده اند.\nطرح مفهومی پاره تو، بر این تصور پای می فشرد که در هر جامعه ای اقلیتی وجود دارد که بر بقیه ی جامعه حکومت میکند. این اقلیت یا به عبارت دیگر طبقه سیاسی یا نخبگان حاکم متشکل از افرادی است که مناصب فرماندهی سیاسی را اشغال کرده اند و می توانند مستقیماً بر تصمیمات سیاسی تأثیر بگذارند. اقلیت مزبور طی یک دوره زمانی، گاه به طور عادی و گاه از طریق گرفتن اعضای جدیدی از قشرهای پایین تر جامعه، گاهی به وسیله داخل شدن گروه های اجتماعی جدید در آن، و گاه نیز انقلابات به واسطه ی جانشین شدن یک گروه نخبه ی مخالف به جای گروه نخبه ی مستقر دستخوش تغییراتی می شود. (برزگر، 1386، 64)\nنظریه ی گردش ادواری نخبگان و تحول بر این فرض استوار است که آن گروه برجسته از نخبگان که می توانند قدرت را به چنگ آورند، دارای وزنه ی سنگینی از عناصر شیرصفت هستند و شجاعت حمله به مناسبات پوسیده نظم کهن را دارند ومیانشاننوعی عصبیت و همدلی فوق العاده وجود دارد. اما پس از چندی به محض آنکه رقبا را از صحنه خارج کردند خود از درون به نزاع برخاسته و از آنجا که قدرت همواره میل به تمرکز و تک قطبی و انحصاری شدن دارد، دورانی از فجایع و تصفیه حساب های خونین میان گروه نخبه تازه به قدرت رسیده شروع می شود وسرانجام به حذف مؤتلفین می انجامد. آنگاه، رخوت وسستی یا تجمل گرایی وروباه صفتی که ناشی از نزدیکی مزوران به قطب پیروز است، برآنها سایه می افکند و شرایط برای چرخش آماده می شود.\nگروه نخبه ای که در مقابل بحران های داخلی و خارجی احساس ضعف کند، مجبور است برای حفظ قدرت، افرادی را از طبقه ی محکوم - توده ها- به درون خویش بپذیرد که طرفدار اعمال زور باشند و بتوانند به مقابله با تهدیدات درون جامعه ای و بیرونی بپردازند. بدین ترتیب به تدریج گروه جدیدی از نخبگان یعنی نخبگان محافظه کار شکل می گیرد و در نهایت گردش ادواری از نو شروع می شود.\nالبته پاره تو برای تحقق این گردش، بسیج و تحرک آزاد منشانه را شرط اصلی و ضروری می داند و می گوید:\nاصولاً هرفرد برای دستیابی به درجه ومقام اجتماعی در جامعه ازشانس مشابه ویکسانی برخورداراست یعنی شانسی که پاسخگوی مناسب به قابلیت رفتار، کرداروعمل او است (ازغندی، 1385، 37)\nبه اعتقاد پاره تو، وجود تعارض منافع میان طبقات صدرنشین وپایینی، با حرکت دائمی و متقابل از پایین به بالا و ازبالا به پایین کاملاً ملازمت دارد. صدرنشین ها مجبور هستند برای ادامه ی حیات خویش از پایین نشینان نیرو بگیرند و در نهایت گروه نخبه مجبور است دیر یا زود شکست خود را بپذیرد. چون هر جامعه ای لزوماً گردش دائمی از پایین به بالا دارد، درنتیجه هیچ گروه نخبه ای نمی تواند جاودانه باقی بماند. به این دلیل، پاره تو تاریخ را "گورستان اشرافیت ها" می داند.\nپاره تو در قالب این عبارت، یکی از اندیشه های بنیادی نظریه سیاسی خود، یعنی گردش ادواری نخبگان را صورت بندی کرد. درهر حال، به باورپاره تو، واقعیت ها نشان می دهد که خلأ حاصل از برکناری گروه نخبه می بایست توسط مستعدترین عناصر از طبقات پایین نشین پر شود، به عبارت دیگر، سقوط یابی اعتباری یک گروه نخبه موجب جابجایی سریع نخبگان خواهد شد. در این مرحله به طور قطع انقلاب رخ خواهد داد (همان، 37)\nپاره تو بارها و بارها با استفاده ازهمین عبارت «گردش افراد میان دو قشر» به پدیدهی گردش نخبگان اشاره دارد:\nدر قشر بالاتر جامعه، دومین دسته از ذخایر ثابت یا بقایا آهسته آهسته رو به ضعف میگذارند تا باردیگر با موج ها ی برخاسته از قشرپایین تر تقویت گردند. در عین حال پاره تو به نوع دیگری از تحرک اجتماعی که برای تعادل جامعه اهمیت حیاتی دارد، یعنی به ظهور و به قدرت رسیدن گروه های نخبه جدید نیز اشاره می نماید. او ظاهراً این نوع تحرک اجتماعی را با گردش ناکامل نخبگان درمفهوم نخست آن پیوند می دهد، اما روشن است که آن را به عنوان جنبه ای از مفهوم کلی گردش نخبگان نیز به شمار می آورند.\nماری کولابینسکا، یکی از شاگردان پاره تو در اثری تحت عنوان" گردش نخبگان در فرانسه" که مورد تحسین خود پاره تو واقع شد، انواع مختلف گردش نخبگان را به شکل دقیق تری مشخص ساخته است. کولابینسکا سه نوع گردش را از هم متمایز\nمیسازد. نخست گردشی که میان دسته های مختلف خود گروه نخبه ی حاکم رخ میدهد. دوم گردش میان گروه نخبه وبقیه مردم که خود می تواند به یکی از دو شکل زیر باشد؛ ممکن است افرادی از قشرهای پایین تر، موفق به ورود به درون گروه نخبه ی موجود شوند، یا ممکن است افرادی از قشرهای پایین تر، گروه های نخبه ی جدیدی تشکیل دهند و سپس بر سر قدرت با گروه نخبه ی موجود وارد مبارزه گردند (باتامور، 1381، 56)\n7-6. آنتروپولوژی پاره تو:\nاز نظر پاره تو انسان دارای خصلتی است که درتاریخ، دگرگونی کلی و عمده ای در آن راه پیدا نمی کند. او رفتارهای انسانی را به دو دسته ی مجزا تقسیم می کند. یک دسته رفتارهای عقلانی یا منطقی و دیگری رفتارهای غیر عقلانی یا احساسی. پاره تو معتقد است که گرچه بیشتر زندگی انسان شامل رفتارهای مبتنی براحساس است از آنجا که انسان موجودی استدلال گر است، از این توانایی برای توجیه کردن و منطقی جلوه دادن اعمال غیرعقلانی واحساساتی خود سود می جوید. بنابراین در پشت هر کنش انسان اجتماعی می توان انگیزه های احساسی و غیر منطقی را یافت. او در این باره می گوید:\nانسان ها از احساس ومنافع شان پیروی می کنند اما تصور اینکه پیرو عقلشان هستند برایشان خوشایند است، بنابراین به طور پسینی در پی نظریه هایی می گردند که اعمالشان را منطقی جلوه دهد و همیشه هم چنین نظریاتی را می یابند.\nهرچند پاره تو زیاد به تعاریف اهمیت نمی دهد برای توضیح آنچه کنش منطقی مینامد، میگوید: منظور ما از کنش منطقی، یک بار برای همیشه این است که عملیات انجام شده نه تنها از لحاظ کسی که فاعل آنهاست، بلکه از لحاظ کلیه کسانی که شناخت های گسترده تری دارند، منطقاً با هدف های خود مرتبط باشند یعنی منظور ما از کنش منطقی آن نوع کنش هایی است که هم از لحاظ ذهنی وهم از لحاظ عینی معنای فوق را دارا باشند. سایر کنش ها را غیر منطقی می دانیم که البته مقصود از آن بی منطقی نیست (مصلح، 1385، 24-23)\nپاره تو بیشتر نوع دوم یعنی کنش های غیر منطقی را بیشتر مورد تجزیه تحلیل قرار داده و نتیجه گیری می کند. به عقیده ی او رفتارهای غیرمنطقی توسط باقی مانده ها و مشتقات هدایت می شوند. پاره تو باقیمانده ها را به عنوان غریزه های اساسی که تأثیر دائم بر رفتارشخصی دارد، تعریف می کند. در حالیکه مقصود او از مشتقات، تفسیر باقی مانده هاست. به کلام دیگر اگر باقی مانده ها را اصول فرض کنیم، مشتقات را باید تئوری آن درنظر بگیریم (صلاحی، 1386، 26)\nپاره تو شش دسته غرایز و احساسات اساسی (باقیمانده) را نام می برد که عبارتند از:\n1- غریزه یا ذخیره ثابت ترکیبات؛\nاین غریزه که در توانایی تفکر، خلاقیت و ابتکار تجلی می یابد. هرگونه ترکیب و تألیف و ابتکار ونیل به کشفیات و امورغیر منتظره مظهر این غریزه است وعامل اصلی ترقی تمدن بشربه شمار می رود. این غریزه، مبنای مشترک الهیات، فلسفه و علم است. این سه فعالیت احتمالاً مظاهر وضع روانی یکسانی هستند. ماده ی خام وتشکیل دهنده ی غریزه ترکیب، تصورات، تخیل و حدسیات انسان است. این غریزه اغلب در میان الیت ها، علمی، اقتصادی و سیاسی و نظامی رشد می کند ولی در بین توده ها گسترش نمی یابد.\n2- غریزه یا ذخیره ثابت تداوم مجموعه ها؛\nیعنی عادات، رسوم، سنن و عقاید که روی هم رفته تشکیل دهنده فرهنگ است. این غریزه در توده ها متمرکز است. اعتقاد داشتن، اساس این غریزه ها به شمار میروند، خواه اعتقاد به مذهب یا ایدئولوژی سیاسی. به سخن دیگر موضوع چنین غریزه ای اساساً غیر عقلانی است و باید صرفاً مورد ایمان و اعتقاد قرار بگیرد. این غریزه موجب تداوم و همبستگی زندگی اجتماعی می گردد.\n3- غریزه یا نیاز ابراز احساسات؛\nاین غریزه ازطریق اعمال آشکار و مراسم صورت می گیرد. در همه جوامع نیاز به ابراز احساسات به طور آشکار در پدیده هایی چون شعایرو مراسم مذهبی، نمایش های جمعی و اعمال جمعی خود جوش ظاهر می شود (بشیریه، 1386، 71)\n4- بازمانده های مربوط به جامعه پذیری؛\nغریزه ی اجتماعی بودن که به زندگی مدنی انسان مربوط میشود. به حکم این غریزه انسان نیاز به زندگی اجتماعی دارد. تفریحات، مذهب، سیاست و غیره مظاهرو وسایل تأمین این غریزه هستند. نیاز انسان به تقلید و همگونگی با دیگران از همین غریزه برمیخیزد. احساسات مربوط به ضرورت وجود سلسله مراتب اجتماعی ناشی از همین غریزه است.\n5- غریزه همبستگی فردی و احساس داشتن تعلقات؛\nاحساس مالکیت که اساس تعادل اجتماعی است ناشی از این غریزه است. انسان از غریزه ی صیانت نفس الهام می گیرد نه از آرمان عدالت. درواقع برخلاف نظر پاره تو این غریزه یا احساس کاملاً عقلانی است.\n6- غریزه و بازمانده های جنسی:\nغریزه جنسی که برخلاف غرایز دیگر کاملاً زیستی است. به نظر پاره تو، تابوها، تقوا وزهد و ریاضت کشی راه های گوناگون پنهان کردن خواست جنسی هستند. تقوا و فضیلت تنها پوشش دروغینی برای پنهان کردن شهوت طلبی است. غریزه جنسی در ادبیات و هنر آشکار می گردد. اما مشتقات توجیهات شبه عقلانی غرایز هستند که مردم به اشتباه آنها را به عنوان علل رفتارخود تلقی می کنند. به منظور آنکه مردم را به انجام عملی به شیوه ی خاص ترغیب کنیم باید لزوماً به مشتقات متوسل شویم، زیرا از طریق مشتقات می توان بر احساسات مردم انگشت گذاشت (همان، 72)\nپاره تو مشتقات را همانند بقایا به طبقات مخلف تقسیم می کند:\nالف- در طبقه اول فقط مفروضات مطرح میشود. با جملاتی که در حکم تصدیق بی چون وچرا است. در این طبقه انسان به جملاتی برمی خورد مانند آن چیزی را که من نمی توانم به تو بدهم، هیچ احدی نمی تواند به تو دهد یا تحمل بی عدالتی بسیارراحت تراست تا اعمال بی عدالتی.\nب- طبقه ی دوم شامل کلیه ی توجیهاتی می شوند که بر اقتدار، سن یا عادات معمولی مبتنی هستند.\nمثال جالب توجه در این زمینه می تواند این باشد که فردی رفتارخویش را با جمله ذیل توجیه نماید: خوب، آدم همین طوری به کاری دست می زند.\nج- در طبقه سوم، احساسات و اغراض فردی و جمعی مطرح می شوند و به عبارت دیگر، طبقه سوم شامل ادلّه ظاهراً عقلایی می شوند که احساسات موجود در جامعه را مخاطب قرارمی دهند. در این حالت با مشتقاتی سروکار داریم که بر تراکم متافیزیکی استوارهستند.\nد- در طبقه چهارم، پاره تو از مشتقاتی بحث می کند که صرفاً با حرفها وجملاتی به دور از واقعیت ها توجیه می شوند. مفاهیمی چون حقانیت، عدالت، فرد هستند. تمام طباع عقلی، دو پهلو ومبهم هستند و فقط موجب بر انگیختن احساسات می شوند. تمثیل ها، سمبل ها و به نحوی نیز ارزش های اخلاقی به این طبقه چهارم از تقسیمات درونی مشتقات، تعلق دارند. (ازغندی، 1385، 33)\nوی معتقد است این شش طبقه به صورت یک شبکه واحد باقیمانده ها را حفظ می کند ولی از نظر او، غریزه وبقا بیش از نیاز یا بازمانده اهمیت دارد و در نتیجه گیری ها از تلفیق دو طبقه ی اول و دوم استفاده می کند. او تحت تأثیر ماکیاولی عقیده دارد که انسان هایی که دارای غریزه ترکیب هستند، بسیار هوشمند وخلاق هستند، اگرچه به قدر کافی شجاع "نمیباشند و به چنین شخصیتی، طبیعت روباه می دهد (صلاحی، 1386، 26)\nپاره تو با استفاده از دیدگاه ماکیاولی به دوگروه از نخبگان یعنی روبهان و شیران اشاره می کند تا بدین وسیله ساختارهای نخبه حاکم را نشان دهد. این دوگروه در دو طرف پیوستار فرمانروایی قرار می گیرند. روبهان تلاش می کنند تا رضایت حکومت شوندگان را بدست آورند و از زور استفاده نکنند. روبهان؛ زیرک، هنرمند و مبتکر هستند. اما در مواقعی که حکومت با بحران مواجه است، انسان دوستی بی مورد آنها منجر به سازش وصلح جویی می شود. بنابراین زمانی که تمام تلاش ها برای یافتن راه حلی سیاسی به شکست انجامد، حکومت به شکل خطرناکی رو به ضعف می نهد.\nشیران، قطب مخالف را تشکیل می دهند. آنها مردان قدرت، ثبات و انسجام، سرد، بدون روح و غیر خیال پرداز هستند. آنها صرفاً خدمت به خود را درنظردارند وبرای رسیدن به موفقیت یا حفظ آن اززور بهره می برند. شیران، مدافعان وضع موجود در دولت وجامعه مدنی هستند. آنها احتمالاً برای حفظ نظم عمومی، مذهب وسنت سیاسی از خود تعهد وحمیّت نشان می دهند. به نظر پاره تو، اشتراکی میان این دونوع نخبه است. حکومت ایده آل پاره تو، حکومتی است که دارای هردوی این ویژگی ها باشد و میان آنها موازنه برقرار نماید (ایوانز، 1384، 361) به همین دلیل است که «پری» اندیشه های پاره تو را در دسته بندی خویش در رویکرد روان شناختی قرار می دهد(Parry, 1969,143)\nالیتیست های کلاسیک مد نظر پری\nدسته بندی مبتنی بررویکرد\n1- موسکا ومیخلز\n2- ویلفردو پاره تو\n3- جیمز برنهام\n4- رایت میلز\n8- نقد تعریف پاره تو از واژه ی الیت:\nبا دقت در مضمون تعریف پاره تو، مفروضات و نتیجه گیری های آن در چند محور اساسی نقدپذیر به نظر میرسد:\n1- اینکه با چه معیاری در هر شاخه فعالیت های بشری، امتیازات را تقسیم کنیم بسیارمهم است وپاره تو به سادگی از آن گذشته و دستاورد محوری را به عنوان یک ارزش مثبت در تمام حوزه ها، مفروض و به مثابه معیارمناسب معرفی کرده است.\nتعداد مشتری که پاره تو آن را نشانه ی کارآمدی دانسته، نه تنها برای سنجش کارآمدی کافی نیست بلکه صرفاً درحوزه ی مشاغل خدماتی موضوعیت دارد، آن هم مشاغلی که با منافع ملموس مشتریان در ارتباط است. به طور کلی آنچه از تعریف پاره تو درک می شود این است که نخبه باید از روی دستاوردهایش، بدون توجه به چگونگی کسب آنها شناخته شود درحالیکه کاملاً برعکس، نخبه باید با توجه به فرایندی که در کسب دستاوردها پشت سرگذاشته از دیگران که حتی همان دستاوردها را دارند، مشخص گردد.\nاول اینکه تعدد وتنوع بسیارزیاد شاخه های فعالیت انسان مانع تعیین و جامع ومانع بودن الیت می شود، مشکل دوم این است که تفاوت زیاد بین شاخه های فعالیت بشری موجب عدم نزدیکی و تجانس برگزیدگان آنان می شود. این اختلاف به قدر کافی شدید و عمیق وواضح هست که به کاربردن مفهوم طبقه را منتفی نماید.\nاما مسأله مهمتر این است که اصلاً نمی شود تمام افراد با نمره ی بالا در تمام شاخه ها را به طورفرضی کناریکدیگر قرارداد و تعریف درستی از این طریق ارائه داد. بنابراین عدم توجه به تفاوت های زیاد رشته های عمل اجتماعی انسان وبی توجهی به ذهن و اختلافات ذهنی از یک سو ودرهم آمیختن مفهوم الیت با طبقه، که معنای اقتصادی وجامعه شناختی خاص خود را دارد و از سوی دیگر، زمینه را برای ناقص ومبهم بودن تعریف مذکور فراهم کرده است. (مصلح، 1385، 50-48)\n3- مهمترین ایرادی که برنظریه پاره تو و کل نظریه الیتیسم کلاسیک از نطرجامعه شناسی سیاسی وارد است، این است که رابطه ی قدرت سیاسی با ساخت جامعه واقتصاد را بدون آنکه استدلالی در این باره عنوان شود نفی می کند و یا نادیده می گیرد.\nصرف بیان اینکه در هر جامعه ی سیاسی همواره تنها یک الیت حاکم است روشنگر مسائل مهم مورد نظر جامعه شناختی مانند ماهیت اجتماعی قدرت، تنوع گروه های حاکمه در کشورهای گوناگون، نحوه ی ارتباط قدرت سیاسی با گروه های اجتماعی و غیره نیست. توده ها هم به صورتی که در این نظریه عنوان می شود لزوماً بی شکل نیستند. (بشیریه، 1386، 73)\n4- تأکید پاره تو بر جدایی ارزش ها و شخصیت از دستاوردهای افراد، حاصل نگرش پوزیتویستی او است. گذشته از این نکته که خود چنین تفکیکی به عنوان یک ارزش، جای نقد دارد. به دلیل مکن نبودن چنین جداسازی، تضادهایی را پدید آورده که نه تنها خود پاره تو بلکه کسانی مثل ماری کولابینسکا را هم گرفتار کرده است.\n5- طبق تعریف پاره تو، قرار است که افراد به طور بالفعل براساس دستاوردهایشان بدون توجه به چگونگی دست یابی به آنها به توده و الیت تقسیم شوند بنابراین دست یابی اتفاقی یا اشتباهی که بیانگر چگونگی و چرایی الیت بودن ونه الیت شدن است منتفی است، مثلاً طبق این تعریف، هرکس قدرت دارد الیت محسوب می شود که البته درمورد الیت حاکم چنین تعریفی را نیز مطرح کرده است، اما از آنجا که خود پاره تو به نادرست بودن چنین برداشتی پی برده، برای توضیح، ذکر کرده است که همیشه افرادی هستند که به طور اتفاقی و بدون داشتن لیاقت در میان الیت قرار گرفته اند.\nبا طرح این مسئله از طرفی موضوع فرایند وچگونگی دست یابی را که پیش تر درتعریفش رد کرده بود پذیرفته و از طرفی نقض تعریف خود را آشکار کرده است. برای روشن تر شدن موضوع، فردی را در نظر می گیریم که دارای نفوذ وتأثیرگذاری سیاسی است وما طبق تعریف پاره تو بدون پرسش از چگونگی کسب این موقعیت وصرفاً به دلیل بالفعل بودن توان تأثیرگذاری، او را الیت می نامیم. اما بعد می فهمیم که این فرد فقط به خاطر موقعیت پدرش دارای نفوذ شده ودر اینجا براساس تبصره ی پاره تو، او از تعریف الیت خارج است، همین حکم درباره ی یک میلیونر وبسیاری از رشته های دیگر هم صدق می کند (مصلح، 1385، 52-50)\nالبته اینها فقط پاره ای از نقدهای وارد شده بر بدنه ی نظریه ی نخبه گرایی پاره تو است واندیشمندان مختلف مثل رابرت دال نقدهای متنوعی بر الیتیسم وارد کرده اند.\nهمیشه بشر با این سوال مواجه بوده است که حکومت حق چه کسی یا چه کسانی می توانند برمردم حکومت کنند؟ یکی از پاسخ ها توسط نخبه گرایان مطرح شده است. نظریه نخبه گرایی براین اساس استوار است که در هرجامعه ای افرادی هستند که به علل و انگیزه های متفاوت از موقعیت برجسته ای برخوردار هستند و در سازمان های مختلف سیاسی واجتماعی نقش تعیین کننده ای در تصمیم گیری بازی می کنند. به عبارتی در این نظریه شاهد شکل گیری دوطبقه هستیم؛ یکی فرادست (نخبگان) و دیگری فرودست، که همواره طبقه ی اول بر طبقه ی دوم استیلاء داشته و وظیفه هدایت و رهبری جامعه را عهده دار هستند. ظهور این نظریات الیتیستی سنتی و کلاسیک در ایتالیا بوده و در اندیشه های اشخاصی چون پاره تو، موسکا وم یخلز دیده می شود. در این میان ویلفردو پاره تو از جایگاهی برجسته برخوردار است. وی با رویکردی روانشناسانه و نوع نگاه ماکیاولیستی به انسان، نظریه نخبگان حاکم را مطرح ساخته است. وی تمامی اقدامات و افعال مهم موجود در جامعه را ناشی از فعل گروه نخبه می داند و اندیشه های مارکسیسم و به طور اخص اندیشه های کارل مارکس است و در عین حال پیرو لیبرالیسم فکری در جامعه است. ازاندیشه های مهم پاره تو در راستای اندیشه های نخبه گرایانه وی، نظریه گردش ادواری نخبگان است. وی معتقد است که همیشه دو طبقه [شیر و روباه] در حال جابجایی هستند البته میزان این جابجایی به نوع جامعه- بسته یا باز- بستگی دارد. البته نباید فراموش کرد که اندیشه های پاره تو با نقدهایی مواجه شده اند که این انتقادات در اندیشه های بازسازی شده الیتیسم کلاسیک در قالب نخبه گرایی مردن، سامان یافته اند.\n1- ازغندی، علیرضا (1385): نخبگان سیاسی ایران بین دو انقلاب، تهران، نشر قومس.\n2- ایوانز، مارک(1384): نخبه گرایی، در روش و نطریه در علوم سیاسی، تألیف مارش و استوکر، ترجمه حاجی یوسفی، تهران، پژوهشکده مطالعات راهبردی.\n3- آرون ریمون (1364): مراحل اساسی اندیشه در جامعه شناسی، ترجمه پرهام، انتشارات انقلاب اسلامی.\n4- با تامور، تی، بی (1381): نخبگان وجامعه، ترجمه علیرضا طیّب، تهران، شیرازه.\n5- تنسی، استفان. دی (1374): مبانی علم سیاست، ترجمه حمیدرضا ملک محمدی، تهران، نشر دادگستر.\n6- مارش، دیوید وجری استوکر (1384): روش و نظریه در علوم سیاسی، ترجمه امیرمحمد حاجی یوسفی، تهران، پژوهشکده مطالعات راهبردی.\n7- عظیمی دولت آبادی، امیر(1387): منازعات نخبگان سیاسی وثبات سیاسی درجمهوری اسلامی ایران، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی.\n8- عنایت، حمید (1386): بنیاد فلسفه سیاسی در غرب، با مقدمه و به اهتمام حمید مصدق، تهران، نشر زمستان.\n9- صلاحی، ملک یحیی (1386): اندیشه های سیاسی غرب در قرن بیستم، تهران، قومس.\n10- بشیریه، حسین (1386): جامعه شناسی سیاسی، نقش نیروهای اجتماعی در زندگی سیاسی، تهران، نشرنی.\n11- گنون، رنه (1372) بحران دنیای متجدد، ترجمه دهشیری، تهران، امیرکبیر.\n12- نوروزی، محمد جواد (1380): فلسفه سیاست، قم، موسسه آموزشی امام خمینی.\n13- مصلح، پگاه (1385): نخبه گرایی مشارکتی (براساس بازسازی مفهوم نخبه در گفتمان دموکراتیک)، تهران، قصیده سرا.\n14- موسکا، گائتانو و گاستون بوتو (1377): تاریخ عقاید و مکتب های سیاسی از عهد باستان تا امروز، ترجمه حسین شهید زاده، تهران، نشرمروارید.\n15- ربانی، رسول و ابراهیم انصاری (1385): جامعه شناسی قشرها و نابرابری های اجتماعی، اصفهان، دانشگاه اصفهان وتهران، سمت.\n16- راش، مایکل (1381): جامعه و سیاست؛ مقدمه ای بر جامعه شناسی سیاسی، ترجمه منوچهر صبوری، تهران، سمت.\n17- کلگ، استوارت (1383): چهارچوب های قدرت، ترجمه مصطفی یونسی، بامقدمه محمدرضا تاجیک، تهران، پژوهشکده مطالعات راهبردی.\n18- میخلز، ربرت(1385): جامعه شناسی احزاب سیاسی، مطالعه ای در مورد گرایش های الیگارشی در دموکراسی ها، ترجمه دکتر احمد نقیب زاده، تهران، قومس.\n19- برزگر، ابراهیم (1386): تاریخ تحول دولت در اسلام وایران، تهران، انتشارات سمت.\n19- Mosca ,G(1939): The Ruling Class, New York , Mc Graw Hill.\n20- Tawney, R.H(1931): Equality, Allen unwin , London.\n21- Laswell. H and M.Kaplan (1950): power and society, New Haven.\n22- parry ,G(1969): political Elites , London , unwin.\n23- Pareto, V (1966): Sociological Writings, London, Pall Mall.\n24- Pareto, vilferdo (1969): Allgempine Sociologie , Frankfurt.\nتاریخ دریافت: 13 اسفند 1389\nرفیعی, محمدحسین, قربی, سید محمدجواد. (1390). جستارهایی در باب الیتیسم کلاسیک با تأکید بر آراء ویلفردو پاره تو. مطالعات روابط بین الملل, 4(14), 185-218.\nمحمدحسین رفیعی; سید محمدجواد قربی. "جستارهایی در باب الیتیسم کلاسیک با تأکید بر آراء ویلفردو پاره تو". مطالعات روابط بین الملل, 4, 14, 1390, 185-218.\nرفیعی, محمدحسین, قربی, سید محمدجواد. (1390). 'جستارهایی در باب الیتیسم کلاسیک با تأکید بر آراء ویلفردو پاره تو', مطالعات روابط بین الملل, 4(14), pp. 185-218.\nرفیعی, محمدحسین, قربی, سید محمدجواد. جستارهایی در باب الیتیسم کلاسیک با تأکید بر آراء ویلفردو پاره تو. مطالعات روابط بین الملل, 1390; 4(14): 185-218.


فیلم «سیبری شمالی» بر پرده صد سینما در آلمان\nدوشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۷ تهران ۱۰:۳۷\n«سیبری شمالی» نام اولین فیلم سینمایی مینو براتی، آلمانی ایرانی تبار است که تهیه کنندگی آن را بر عهده داشته و یکی از فیلمنامه نویسان آن است.\nاین فیلم در ۱۰۰ سینمای آلمان به روی پرده رفته است.\nاین کمدی داستان مردی با همه خصوصیات معروف آلمانی های کاری و منطقی را به تصویر می کشد که برای کار به سیبری منتقل و در آنجا عاشق یک آوازه خوان روس می شود.\nمینو براتی، فیلمنامه نویس و تهیه کننده فیلم سینمایی «سیبری شمالی» پنجمین همسر یوشکا فیشر وزیر خارجه پیشین آلمان است.\nدر ارتباط با نمایش این فیلم، با مینو براتی صاحب شرکت تولید فیلم «جویا» و سینماگر مقیم برلین گفت و گو کرده ایم.\nدر فیلم شما یک مرد آلمانی پرکار و خشک و بی‌احساس عاشق یک زن آوازه‌خوان و هنردوست و حساس می‌شود. آیا فیلم درباره جاذبه میان زن و مردی با شخصیت‌هایی کاملا متضاد است یا داستان رابطه آلمانی‌ها با خارجی‌هاست؟\nمینو براتی: خوب از همین خلاصه معلومه که این فیلم یک کمدیه، مگه نه؟ یعنی داستان یک برخورد فرهنگیه و داستان مردی که باید به دوردست‌ترین نقطه جهان سفر کنه تا سرانجام هویتش با هویت اولش عوض بشه.\nدر بعضی فیلم‌های آلمانی معمولا ترک ها و کردها و سایر اقلیت‌ها در نقش بیگانه به تصویر کشیده می‌شوند. در صورتی که در فیلم شما نقش بیگانه را مردی آلمانی بازی می‌کند. آیا هدف شما این بود که هم‌میهنان میزبان آلمانی شما بعد از دیدن فیلم حس همزادپنداری بیشتری با مهاجران کنند؟ تکثر فرهنگی بر سناریویی که کار شماست سایه انداخته؟\nبله فکر می‌کنم دست می‌گین. یک بعد دیگه هم هست. این گونه داستان ها به طور کلی در گونه‌ای طبقه‌بندی می‌شوند که «ماهی بیرون از آب» نامیده می‌شود. در این مورد خاص باید مرد مجردی را به درون فرهنگ بیگانه‌ای پرتاب کرد و او را با نوع نگاه دیگه‌ای مواجه کرد. در این مورد یک کشور کاملا متفاوت. تا اون بتونه با موانع دست و پنجه نرم کنه. که در این مورد خاص بیشتر این موانع در درون خود او هستند و من خودم می‌تونم با چنین شرایطی ارتباط برقرار کنم. و بسیاری دیگر هم فکر می‌کنم می‌توانند. چون معمولا ما سد راه خودمون هستیم و خودمون هم اینو می‌دونیم. اما فائق آمدن بر این شرایط برای همه ما سخته.\nپدرتان مهران براتی یک دانشگاهی و فعال سیاسی ایرانی است که بیش از چهار دهه پیش به آلمان مهاجرت و در آنجا زندگی کرده است. می‌پرسم تجربه بزرگ شدن با یک مهاجر نسل اولی بر روی سناریوی شما اثر گذاشته یا نه؟\nمن هیچ وقت به این موضوع فکر نکرده بودم. اما نمی‌شه انکار کرد که این رابطه می‌تونه روی من اثر گذاشته باشد. بدون اینکه از آن آگاه باشم که در طول زندگی در کنار پدری بودم که بسیار دوستش داشتم و همه عمر با من در این کشور زندگی کرد و آن را میهنش ندانست. این شرایطی است بسیار دردناک که دردش به فرزندان هم منتقل می‌شود.\nچرا سیبری را برای محل وقوع داستان برگزیده اید؟\n(می‌خندد) بله به خصوص برای آلمانی‌ها. آلمانی‌ها همه تصویری از سیبری دارند و این تصویر همیشه با لغاتی مثل جنگ، گولاک و اردوهای مخوف کار اجباری پیوند دارد و این باور هم رایج است که سیبری سرزمینی است پوشیده از برف و یخ و انبوهی از خرس و همه این چیزها.\nمن فکر کردم انتخاب سیبری پیچ و تاب جالبی به این نوع داستان ها می‌دهد که معمولا به جای سیبری شهرهایی مثل توسکانی در ایتالیا و یا پروانس فرانسه را انتخاب می‌کنند. بنابراین این پیچ و تاب جالبیه، متاثر از طبیعت عجیب و زیبای آنجا که به ذهن هیچ کس و بیشتر کسانی که فقط نام سیبری را شنیدند نمی‌رسه.\nاین واقعیت که شما همسر یوشکا فیشر وزیر خارجه پیشین آلمان هستید در ساختن این فیلم به شما کمک کرد یا لطمه زد؟\nفکر می‌کنم هیچکدوم. کار من کار منه. کار و بار من هم کار و بار منه. در مورد آن هم همینطوره. این موضوع نه برای من مساله‌ای ایجاد می‌کنه و نه برای کسانی که با آنها کار می‌کنم.\nپروژه‌های بعدی شما کدامند؟\nفکر می‌کنم پروژه بعدی ام فیلمی درباره یک داستان آلمانی ترک است. داستان یک فوتبالیست جوون دورگه که باید میان تیم ملی این دو کشور یکی را انتخاب کنه. علاوه بر این پروژه مشترکی هم دارم با دانیس تانوویچ، کارگردان برجسته که برای فیلمش به نام «سرزمین هیچکس» برنده جایزه اسکار شد. بعد از دیدن یک تئآتر آلمانی عاشق آن شده و ما می‌خواهیم بر مبنای آن فیلمی بسازیم.\nگفت و گو با مینو براتی درباره فیلم «سیبری شمالی»


«پنجاه کشته و زخمی» « Radio Koocheh\nسقوط یک اتوبوس در فلیپین،\n«پنجاه کشته و زخمی»\nدر پی سقوط یک دستگاه اتوبوس توریستی حامل دانشجویان ایرانی در فیلیپین به دره‌ای 30 متری در مانیل پایتخت این کشور دست‌کم 50 تن کشته و مجروح شدند.\nشام‌گاه یک‌شنبه یک دستگاه اتوبوس حامل دانشجویان و اساتید که بیشتر آن‌ها دانشجویان پزشکی ایرانی بودند به دلیل نقص فنی اتوبوس در جاده‌ای کوهستانی در مرکز فیلیپین سقوط کرد که منجر به کشته شدن دست‌کم 23 دانشحوی ایرانی و مجروح شدن بیش از سی تن شد.\nگفته می‌شود اتوبوس 66 سرنشین داشته که اکثر آن‌ها دانشجویان پزشکی ایرانی و پزشکان کالج گولاس و دانشکده پزشکی سبو بوده‌اند. دانشجویان ایرانی عازم توری آموزشی بوده‌اند که این حادثه ناگوار منجر به مرگ آن‌ها شده است.\nکارشناسان علت سقوط این اتوبوس را نقص فنی در سیستم ترمز اعلام کرده‌اند.\nTAGS: اخبار, رادیو کوچه, زخمی, سقوط, فیلیپین, کشته


ارتداد و آزادي - خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency\n۲۳ بهمن ۱۳۸۴، ۱۰:۳۸\nکد خبر 288244\nاز سوي پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامي منتشر شد :\nارتداد و آزادي\n"ارتداد و آزادي" تاليف سيد حسين هاشمي در 166 صفحه و شمارگان 1200 نسخه از سوي پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامي منتشر شد.\nخبرگزاري "مهر" - گروه دين و انديشه : ارتداد و توهين به مقدسات از جمله عناويني هستند كه در فقه اسلامي جرم انگاري شده است. اين عناوين مجرمانه در ساختار دين اسلام مطرح است كه آموزه هاي آن در چارچوب اخلاق فردي و برخي عبارات منحصر نمي شود بلكه دامنه آن وسيع بوده و حوزه هاي حقوقي و اخلاقي، سياسي، مدني و فردي را در بر مي گيرد.\nعلاوه بر اين، از آنجا كه مبناي مشروعيت احكام اراداه شارع حكيم است دين انسانها را به انديشه و تفكر و خردورزي تحريك و ترغيب كرده و بر ترويج دانش و بها دادن به دانشمندان اصرار مي ورزد.\nدر بسياري از نظامهاي حقوقي دين به عنوان عامل مهم نظم اجتماعي از زندگي بشر حذف شده و ساحت آن محدود به برخي آداب و رسوم و عبادات فردي شده است. با توجه به اين دو رويكرد نمي توان ارتداد را به يك صورت در دو نظام حقوقي بررسي كرد بلكه آنچه شايسته است اين كه ارتداد در ساختار نظام حقوقي اسلام به صورت مجزا و با توجه به مباني و منابع و روش شناسي آن مورد بررس يقرار گيرد تا حوزه دقيق آن روشن شده و ضوابط آن مبرهن گردد.\nمولف كتاب حاضر در تبيين اهداف و ضرورتهاي اين كتاب نوشته است : از جمله شبهاتي كه در سالهاي اخير در ميان نسل جوان توسط برخي محافل و مجلات شدت يافته مسئله ارتداد و توهين به مقدسات و رابطه اين دو با حقوق بشر و آزادي بيان، عقيده و آزادي در تغيير مذهب است. در اين خصوص ضرورت دارد اين شبهات به صورت جدي مورد نقد و بررسي قرار گيرند.\nاز پرسشهاي اصلي كه كتاب "ارتداد و آزادي" مطرح ساخته به اين موارد مي توان اشاره كرد : آيا طرح شبهات علمي و ابراز شك و ترديد در مباني ديني موجب تحقق ارتداد مي گردد؟ آيا انكار ضروري دين در صورتي كه ناشي از يك بحث نظري و علمي باشد موجب تحقق ارتداد است؟ آيا لازم است حكم به ارتداد و اجراي آن تحت نظارت حكومت اسلامي باشد يا هر كس مي تواند خود اقدام به آن نمايد؟\nكتاب حاضر از چهار فصل تشكيل شده است. 1- مفاهيم و مباني 2- ارتداد فكري و نظري 3- اجراي مجازات ارتداد و توهين به مقدسات 4- فلسفه ارتداد و توهين به مقدسات.


آتش زدن خانه‌های مسلمانان میانمار + تصاویر ماهواره‌ای - مشرق نیوز\nکد خبر 661633\nتاریخ انتشار: ۱۴ آذر ۱۳۹۵ - ۰۳:۰۵\nتصاویر جدید ماهواره‌ای نشان می‌دهد که منازل بسیاری از روستایان مسلمان روهینگیایی در میانمار، توسط نظامی‌های این کشور به آتش کشیده شده است و اکثر این خانه‌ها به همراه پوشش درخت‌های اطراف آن از بین رفته‌اند.\nسرویس جنگ نرم مشرق- تصاویر جدید ماهواره‌ای نشان می‌دهد که چگونه نظامی‌های میانمار (بـِرمه پیشین) روستاهای محل سکونت مسلمانان روهینگیا را به آتش کشیده‌اند. در روستاهای محل سکونت مسلمانان روهینگیا، صدها خانه نابود شده است. تصاویر ماهواره‌ای قبل و بعد از این روستاها در ایالت راخین، حکایت از تخریب بیش از 400 ساختمان به همراه پوشش درخت‌های اطراف آن روستا‌ها را دارد. به دلیل پوشش متراکم درختان، ممکن است که تعداد واقعی ساختمان‌های ویران شده بیشتر باشد.\nتصویر ماهواره‌ای قبل از تخریب یک روستا متعلق به مسلمانان روهینگیا در ایالت راخین در میانمار\nبرای دیدن تصویر در سایز اصلی بر روی عکس کلیک کنید\nتصویر ماهواره‌ای بعد از تخریب یک روستا متعلق به مسلمانان روهینگیا در ایالت راخین در میانمار\nصدها نفر از روهینگیایی‌ها که مدت طولانی است توسط دولت میانمار مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند، تلاش کرده‌اند برای فرار از این خشونت به سمت بنگلادش بروند. حدود یک میلیون مسلمانان روهینگیا در استان راخین میانمار زندگی می کنند، اما اکثریت بودایی ساکن این ایالت آنها را "مهاجران غیرقانونی" می‌دانند که از بنگلادش آمده‌اند. این گروه از مسلمانان چند نسل است که در میانمار زندگی می‌کنند، اما دولت میانمار برای آنها حق شهروندی قائل نیست.\nتصویر ماهواره‌ای قبل از تخریب روستایی متعلق به مسلمانان روهینگیا در ایالت راخین در میانمار\nتصویر ماهواره‌ای بعد از تخریب روستایی متعلق به مسلمانان روهینگیا در ایالت راخین در میانمار\nشاهدان و فعالان روهینگیایی، نیروهای دولتی را به کشتن مسلمانان، تجاوز به زنان و غارت و سوزاندن خانه‌های خود متهم می‌کنند و دولت میانمار نیز به ناظران بین‌المللی اجازه بررسی این اتهامات را نمی‌دهد.\nسرگردانی بیش از 2000 روهینگیایی در سواحل میانمار\n۰۳:۱۸ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۴\nکشتار سیستماتیک مسلمانان توسط غرب بصورت غیرمستقیم ،بوسنی،فلسطین،لیبی ،سوریه،یمن،عراق،وحالا هم میانمار.نکته جالب ماجرا رهبر بوداییان است که با همه رؤسای جمهور امریکا رفیق فابریک است.\nالعبد ۰۷:۱۵ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۴\n۰۷:۵۸ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۴\nفعلا مسلمانان توسط دشمنان به هم مشغول شده اند و وقت ندارند به ديگر مسلمانان فكر كنند.\nهاکان ۰۸:۰۳ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۴\nشمع روشن کن ها کجا هستند؟ این منافقان پلید\n۰۸:۳۴ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۴\nآنهایی که می گویند ما در برجام صلح طلبی خود را به دنیا ثابت کردیم خوب به تصاویر بالا دقت کنند. و ببیند افکار عمومی دنیا یعنی چه.\nبی نام ۰۸:۳۶ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۴\nسوچی از این جنایتها حمایت میکند و جایزه صلح نوبل را هم میگیرد !!!!!!!!!!!!. این زن هرزه باید محاکمه شود ، او نژاد پرست است که دست بپاکسازی قومی زده است و البته مشکلات زیادی را هم برای همسایگان بوجود آورده است بخصوص بنگلادش که خود کشور فقیری است .\nشهروند ۰۸:۵۲ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۴\nهمش زیرسر وهابیون سعودی هست.\nمریم ۰۹:۲۵ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۴\n۰۹:۲۹ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۴\nاین زن یکی از الگوهای دموکراسی در نظر آقای زیباکلام است!\nمسلمانان باید سلاح به دست بگیرند\n۱۰:۲۳ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۴\nخداریشه وهابیون و مستکبرین را بخشکاند که به جای دفاع از مظلوم ،راه را برای کشتار مسلمانان باز کردند\nآریایی ۱۱:۰۱ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۴\nروهینگاریایی ها را باید حمایت بشه\n۱۱:۰۲ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۴\nنه. این ربطی به سعودیها ندارد. چهره حقیقی بودایی گری است . دین مدعی نفی خشونت!\nمحمدرضا ۱۱:۵۴ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۴\nعربستان به جای حمایت از تکفیرهای و تروریستهای در سوریه و عراق از اینا دفاع کنه\n۱۱:۵۹ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۴\nجنایتکاران غربی و آمریکایی برای کشتن یک نفر در فتنه 88 یا اعدام خانومی در تبریز که به شوهر خود خیانت کرده بود تمام روسای جمهور غربی و آمریکایی و عده دیگر و روزنامه هایشان روی این موضوع تمرکز کرده بودند که رژیم ایران حقوق بشر را رعایت نمیکند حالا در میانمار این همه مسلمان کشته میشه کسی پیدا نمیشه از حقوق بشر صحبتی به میان بیاورد اگر بجای مسلمانان مسیحیان کشته میشدند آیا دول غربی باز هم ساکت بودند؟ مسلمانان تا کی میخواهند پراکنده و ضد هم باشند؟ چرا ما نباید مثل اروپاییها اتحادیه مسلمانان با نیروی نظامی واحد داشته باشیم که از حقوق و منافع مسلمان دفاع کند و اختلافات ومسائل مسلمانان در این اتحادیه حل و فصل شود\nخخدا صبرشون بده و یاریشون کنه\nامیر ۱۳:۰۷ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۴\nای لعنت به ظالم. یک روزی انقدر قدرتمند خواهیم شد که اجازه ظلم به هیچ فردی حتی غیر مسلمان را نخواهیم داد. یک روزی خون سفاکان را خواهیم ریخت و شرشان را از سر زمین کم خواهیم کرد. ای لعنت به ظالمین و پیروان حرامزاده انها\n۱۴:۰۳ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۴\nتا وقتی که مسلمانان به تکفیر هم مشغولند و هر گروه خود را برتر یا به حقتر بداند وضع همین خواهد بود و نباید انتظار داشت غربی ها جهت دفاع از مسلمان هزینه نمایند.\nمحمد ۱۶:۴۲ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۴\nکاش این روهینگیآیی ها هم مثل اریایی ها کوچ کنند طرف ایران\n۱۶:۱۴ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۵\nلعنت خدا بر این ظالمان کثیف. لعنت بر این خونخواران انسان نما و بر آن ماده کفتار سوچی ملعونه


جزئيات حمله به سفارت ايران در لندن/ پاي تشيع انگليسي در ميان است/ دستگيري هر 4 مهاجم به ساختمان سفارت+ عکس\nصفحه اول > سیاسی > جزئيات حمله به سفارت ايران در لندن/ پاي تشيع انگليسي در ميان است/ دستگيري هر 4 مهاجم به ساختمان سفارت+ عکس\nتاریخ انتشار : 1396/12/19 08:04:27\nهواداران يک گروهک منحرف با حمله به سفارت ايران در لندن، وارد فضاي سفارت ايران در اين شهر شدند.\nبه گزارش پايگاه خبري تحليلي پيرغار، حميد بعيدي‌نژاد، سفير ايران در انگليس دقايقي پيش تأييد کرد عده‌اي،سفارت ايران در لندن را مورد تعرض قرار داده‌اند. اعضاي اين گروهک با سرنگون کردن پرچم مقدس کشورمان، پرچم گروهک خود را بر بام سفارت به اهتزاز درآوردند. تحرکات اين گروهک شورشي به صورت زنده از برخي شبکه‌هاي ضدانقلاب به صورت زنده در حال پخش شدن است.\nحميد بعيدي‌نژاد سفير ايران در انگليس، در اين خصوص در حساب کاربري‌اش در توئيتر نوشت:\n«دقايقي پيش تعداد اندکي از طرفداران فرقه شيرازي به سفارت جمهوري اسلامي ايران در لندن تعرض نموده و با شکستن پرچم، در حال شعار عليه مقامات کشور، و لعن عايشه، ابوبکر، عمر و عثمان هستند. به هنگام ورود، آنها با چماق و قمه ديده شدند. پليس در محل حاضر است.»\nفرقه شيرازي که از آنها به عنوان «شيعه انگليسي» هم ياد مي‌شود، تحت تاثير فردي به‌نام سيد صادق شيرازي است. طرفداران وي از جمله «ياسر حبيب»، صاحب شبکه تلويزيوني ماهواره‌اي الفدک، عموما به نشر مطالب تفرقه‌برانگيز در جهان اسلام شهرت دارند.\nبهرام قاسمي سخنگوي وزارت خارجه در رابطه با اين خبر با بيان اينکه با لندن در تماس هستيم، تصريح کرد: دولت انگليس موظف است به طور جدي و قاطع وظايف خودش را در حفظ و حراست از اماکن ديپلماتيک جمهوري اسلامي ايران و ديپلمات‌هاي جمهوري اسلامي ايران انجام دهد و متجاوزان به حريم ديپلماتيک را سريعا دستگير و مورد پيگيرد قرار دهد.\nقاسمي تأکيد کرد که برخلاف اخبار منتشر شده سفارت ايران در لندن اشغال نشده و تنها عناصر تفرقه افکنان که تعداد اندکي بوده‌اند به بالکن سفارت وارد شده‌اند.\nچهار نفري که به سفارت ايران در لندن حمله کردند\nحميد بعيدي نژاد سفير ايران در انگليس در توييتر با انتشار اين عکس نوشت: متعرضان فقط روي بالکن بيروني ساختمان سفارت بوده و در محاصره پليس هستند. همکاران همه در داخل سفارت در آرامش و امنيت هستند.\nپليس لندن در خصوص حمله عده اي شرور به سفارت ايران اعلام کرد: ساعت ۱۶:۲۰ به وقت محلي گزارش شده است که افرادي وارد سفارت ايران شده‌اند. اين اشخاص چهار نفر هستند و ماموران در حال رسيدگي به وضعيت هستند. هنوز کسي بازداشت نشده است.\nبلافاصله پس از وصول خبر تعرض به سفارت ايران در لندن، سيد عباس عراقچي معاون سياسي وزير امور خارجه مراتب اعتراض شديد جمهوري اسلامي ايران را به نيکلاس هاپتون سفير انگلستان در تهران منتقل کرده و خواهان محافظت کامل پليس از ديپلمات‌هاي کشورمان در لندن، و برخورد فوري پليس با مهاجمين شد.\nقاسمي افزود: سفير انگلستان در تهران نيز ضمن ابلاغ عذرخواهي رسمي دولت انگلستان گفت: پليس ضدشورش انگلستان در محل حضور يافته و اوضاع را تحت کنترل دارد. وي گفت تمامي اقدامات لازم براي محافظت از جان ديپلمات هاي ايران و جلوگيري از ورود مهاجمين به داخل سفارت به عمل آمده است.\nبهرام قاسمي سخنگوي وزارت امور خارجه کشورمان، اعلام کرد که متعرضان به سفارت ايران در لندن دقايقي پيش توسط پليس انگلستان دستگير و با دخالت پليس مسئله تمام شد.


بزرگترین یخچال طبیعی در گرینلند ترکید\nصفحه اصلیجهانافغانستانسیاسیاقتصادیتحلیل و مقالاتعکسکاریکاتورنشرات مستقیمجستجوبزرگترین یخچال طبیعی در گرینلند ترکید\nFotolia/ The_lightwriterجهان20:12 19.04.2017دریافت لینک کوتاه\n6411تصاویر ناسا نشان‌دهنده یک ترکیده‌گی در یخچال طبیعی پیترمن در گرینلند می‌باشند، که کسترش آن می‌تواند منجر به ایجاد یک کوه یخ بزرگ در اقیانوس منجمد شمالی، شود.به گزارش اسپوتنیک به نقل از ناسا، اندازه این یخچال حدود 70*15 کیلومتر است، خط ترکیده‌گی از میان یخچال می‌گذرد. در نسخت دانشمندان فکر می‌کردند که این ترکیده‌گی نشانه آغاز شکل‌گیری یک جزیره جدید باشد، اما پس از بررسی دقیق معلوم شد که ممکن است بخشی از این یخچال جدا شود و بطور آزادانه شنا کند. معمولاً ترکیده‌گی ها در لبه‌های یخچال ها بوجود می‌آیند، اما این بار ترکیده‌گی تقریباً از میان آن عبور می‌کند. دانشمندان گفته اند که برای دریافت دلیل بوجود آمدن این ترکیده‌گی نیاز به ادامه تحقیقات می‌باشد. این درحالیست که ترکیده‌گی جدید در نزدیکی ترکیده‌گی که قبلاً بوجود آمده بود، ایجاد شده است. زمانیکه آنها باهم یکجا شوند، شکستن یخچال اجتناب ناپذیر خواهد بود. 11مرتبط:کشف بزرگترین یخچال طبیعی در مریخعواقب آب شدن یخ های قطبیکاهش یخ های قطبیاقلیم شناسان: ساحه یخ های قطبی تا سطح بی سابقه کاهش یافته استپیگیری کنپیگیری نکنقوانین اظهار نظر بحثنظر از طریق فیسبوکنظر از طریق اسپوتنیکنظرنظر اضافه کنید