داستانی که قدرت تکلم قطب الدین صادقی را گرفت/ مرد صلیبی سردشت\nفرزند شما کم‌کم حرف زدن را مى‌آموزد. و اين امر براى همهٔ کسانى که با او زندگى مى‌کنند مهم است. آموختن زبان شايد بزرگ‌ترين کار مغز باشد که در طول حيات انسان به انجام مى‌رسد. والدين جوان تقريباً بلااستثناء بعد از آنکه فرزندان کوچک آنها به حرف مى‌آيند مى‌توانند شعور و توانائى فکرى خود را بسنجند. معروف است که دختران زودتر از پسران به حرف مى‌آيند. هم چنانکه فرزند دوم و سوم... زودتر از اولى حرف مى‌زنند زيرا خواهر و برادر بزرگ‌تر با کوچک‌ترها مرتب صحبت مى‌کنند. بچه‌هائى که والدين با آنها مأنوس و مشغول مى‌شوند و با آنها بيشتر حرف مى‌زنند زودتر از اطفالى به حرف مى‌آيند که بيشتر تنها هستند و کسى با آنان هم صبحت نيست. در اين عصر بچه‌اى که با او به زبان کامل صبحت شود، بهتر از طفلى که دربارهٔ او اين امر اهمال شده باشد حرف مى‌زند و اين تناسب به هفت برابر مى‌رسد.\nاطفالى که در پيشبرد تکلم آنها سهل‌انگارى بشود، در ساير موارد تکامل روحى آنها نيز اثر مى‌گذارد و بعدها اين عقب ماندگى در مدرسه و کلاس درس آشکار مى‌گردد. آمادگيِ فهميدنِ صحبت براى کليهٔ اطفال بيشتر از استعداد صحبت کردن است و اين مسئله در نزد ما بزرگ‌ترها نيز به همين منوال است يعنى، معناى لغات و عبارات بسيارى را مى‌فهميم در حالى‌که در مکالمهٔ روزمره ما کمتر از آنها استفاده مى‌کنيم.\nمثل ساير موارد تکامل، در اين زمينه نيز کودک با حالت پيشرفت به جلو مى‌رود. نوزاد تازه متولد شده مى‌تواند فقط فرياد بکشد. او دو تا سه ماهگى طفل شروع مى‌کند به زبان خود لالا گفتن. طولى نمى‌کشد که اين صداها معانى مختلف پيدا مى‌کند و ما مى‌توانيم منظور او را بفهميم. او سعى مى‌کند با اين صداها چيزى بگويد. بنابراين توسط تکلم، اولين ارتباط را با انسان ديگر برقرار مى‌کند. و بدين ترتيب قدم اصلى و اساسى در جهت تکامل روحى طفل در اين زمينه برداشته مى‌شود.\nدر اواخر يک سالگى او هر چيز ديگر را تميز مى‌دهد. بنابراين براى اشياء و اعمال مختلف به زبان خود کلمه‌اى را تکرار مى‌کند مثلاً براى سگ واق واق براى ساعت تيک تاک و براى غذا قاقا. اين کلمات معمولاً با اختلافات جزئى بين‌المللى شده است.\nزمان اين نحوهٔ تکلم مدتى طول مى‌کشد. از يک سالگى به بعد طفل شروع مى‌کند که درست حرف بزند. اما اتفاق مى‌افتد که اولين کلمه‌هاى ساده را که ياد گرفته مجدداً فراموش کند. در اواخر دو سالگى طفل اسامى اشيائى را که مى‌بيند مى‌پرسد. حجم لغات تازه‌اى که ياد مى‌گيرد روز به روز زيادتر مى‌شود. اولين جمله‌بندى‌ها آغاز مى‌گردد. به‌زودى فرزند شما ياد مى‌گيرد که خواست‌ها و احتياجات خود را بيان کند. اکنون او احتياج به کمک بزرگ‌ترها دارد. از شما مى‌آموزد که هر چيزى چه ناميده مى‌شود و هر اسمى به چه چيزى تعلق دارد. و سپس روزى مى‌رسد که در آن طفل شما براى اولين بار واقعه‌اى را تعريف مى‌کند.\nروزى دختر دو سالهٔ من وقتى از گردش بيرون شهر به خانه آمد با حرارت و هيجان چنين تعريف کرد: گاگا هام هام، گاگا هام هام .\nاو مى‌خواست بگويد که اردک‌ها را ديده که مى‌چريده‌اند. اين تعريف‌هاى اوليه به ما نشان مى‌دهند که طفل مى‌تواند خاطرات را ضبط کند و آن را براى انسان ديگرى بازگو نمايد. از اين زمان به بعد ديگر سريع پيش مى‌رود. در ابتدا طفل با کلمات بازى مى‌کند همانطورى که با اشياء اين عمل را انجام مى‌دهد. او آنها را برمى‌گرداند و از هر طرف مى‌چرخاند تا ببيند چقدر مى‌تواند از آنها استفاده کند. در اين عمل او هجاها را مرتب مى‌کند که بتواند قافيه بسازد و به طريق مکانيکى سعى مى‌کند جمله درست کند. و بدين ترتيب فراگيرى لغات و ابيات را توسعه مى‌دهد. و علاوه بر آن فرزند شما کشف مى‌کند که توسط حرف زدن بهتر مى‌تواند مقصود خود را بيان کند تا با نشان دادن و لالا گفتن.\nالبته صحبت کردن او هنوز بدون اشتباه نيست. گوش‌هاى او هنوز آنقدر حساس نيست که بين صداهاى متشابه فرق بگذارد. و دقت او هنوز کامل نيست. قدرت ضبط خاطره در او هنوز ناکامل است. و به‌طور کلى قدرت تکلم او هنوز متعادل نيست مثل راه رفتن او در آغاز؛ بدين جهت کلمات ناقص ادا مى‌شوند به‌طورى که مضحک بگوش مى‌رسد. اما اين اشتباه را شما مرتکب نشويد که کلمات ناقص او را تکرار کنيد. و فايده‌اى هم ندارد که بخواهيد کلمات او را اصلاح کنيد، کمى صبر داشته باشيد به‌زودى زمانى مى‌رسد که طفل شما شخصاً آرزو دارد که درست صحبت کند و حتى شروع مى‌کند از شما بپرسد که چطور مى‌تواند کلمات را صحيح تلفظ کند. از اين تاريخ مى‌توانيد گاه‌گاهى اشتباهات وى را به او تذکر دهيد اما نبايد شدت عمل به خرج دهيد و از بچه زياد توقع داشته باشيد. و اگر خيلى سخت‌گير باشيد و مرتب وقتى صحبت مى‌کند اشتباهات او را گوشتزد نمائيد اين خطر وجود دارد که دچار لکنت زبان شود.\nچون در اين سن زير بناى صبحت کردن درست و بدون غلط پايه‌گذارى مى‌شود پس سعى کنيد با فرزندتان به زبان مادرى صحيح و کامل صحبت کنيد. به‌طور کلى با طفل زياد حرف بزنيد براى وى تعريف کنيد و براى او کتاب بخوانيد و در ضمن بگذاريد او نيز عقل و هوش و طرز صحبت کردن او نقش بسزائى دارند. طفلى که با او کمتر صحبت مى‌شود و کمتر به حرف وى گوش مى‌دهند بعدها در مدرسه و در اجتماع کمبود خواهد داشت.\nدر هر کشورى معمولاً در نواحى مختلف آن، زبان‌هاى محلى وجود دارد و طفل نيز بايد بتواند به زبان محلى زادگاه خود صحبت کند. ولى اين موضوع را فراموش نکنيد همين قدر که کودکى بتواند از خانه خارج و در اجتماع وارد شود خواهد توانست به سرعت زبان محلى را فرا گيرد. در حالى‌که اگر در اوان کودکى زبان رسمى کشور خود را درست و کامل نياموزد وقتى بزرگ‌تر شد فراگرفتن آن براى وى مشکل خواهد بود.\nدر ابتدا گنجينهٔ لغاتى که طفل ياد گرفته از اسامى تجاوز نمى‌کند. چند ماه بعد افعال بدان اضافه مى‌شود سپس صفت‌ها و بالاخره کلمات اضافى که مى‌توان با کمک آنها جمله ساخت. کليهٔ کلماتى که طفل تا دو سالگى به‌کار مى‌برد خيلى خشک است. از اين سن شروع مى‌کند که آنها را به نحو مطلوب‌تر ادا نمايد، و تا سن پنج سالگى هنوز به قدر کافى در آن اشتباه وجود دارد، جمله‌بندى نيز به‌تدريج پيش مى‌رود. در زمينهٔ تکلّم نيز گاهى کودکان از خود ابتکاراتى نشان مى‌دهند. مثلاً طفل دو ساله‌اى هنگامى که براى اولين بار فوارهٔ آبى را ديده بود فرياد زد: مادر! يک درخت آبي!\nبه محض اينکه طفل شما بتواند صبحت کند سؤالات شروع مى‌شود. در دوران طفوليت مى‌توان حدود چهار سالگى را دوران پرسش‌ها ناميد. اولين پرسش‌ها بعد از دو سالگى آغاز مى‌گردد، و اولين آنها عبارتند از: آن کجاست؟ بعداً سؤال اين چيست؟ مطرح مى‌شود زيرا او مى‌خواهد اشياء را بشناسد و اسامى آنها را ياد بگيرد. و بعد که کمى بزرگ‌تر و عاقل‌تر مى‌شود مى‌پرسد: چرا؟\nپرسش‌هاى اطفال داراى اهميت هستند زيرا بدين وسيله مى‌توان فهميد که قواى روحى آنان بيدار شده است. و اشتياق آنان را براى فراگيرى نشان مى‌دهد. از نحوهٔ سؤالات فرزندتان به طرز تفکر او پى مى‌بريد. کسى که با دقت به اين پرسش‌ها گوش فرا دهد و خود را با اين سؤالات مشغول سازد کار جالبى را شاهد خواهد بود. البته اين مستلزم صبر و حوصلهٔ بسيار است که هر بار دقت به سؤال گوش کند و پاسخ درست بدهد. زيرا اول بايد دربارهٔ پرسش فکر کرد و سپس جوابى داد که در خور فهم کودک باشد. فقط از طريق پاسخ‌هاى شما است که فرزند شما مى‌تواند چيزى را در اين دنيا بياموزد و به تکامل روحى خود ادامه بدهد. گاهى اما کودکان پرسش‌ها را وسيله قرار مى‌دهند که بتوانند مادر را با خود مشغول سازند. در اين صورت با پاسخ‌هاى زير آنان را متوجه سازيد: اينقدر کوچک هستى که اين را نمى‌داني؟، درست فکر کن حتماً جواب آن را مى‌دانى.\nاگر کودک سؤالى مطرح کرد و شما جواب آن را نمى‌دانيد چکار مى‌کنيد؟ بسيارى از والدين از اين مسئله وحشت دارند و تصور مى‌کنند اگر نتوانند به سؤال فرزند خود پاسخ گويند قدرت خود را در برابر او از دست مى‌دهند. در حالى‌که هيچ اتفاقى نمى‌افتد اگر با آرامش به او بگوئيد من هم آن را نمى‌دانم، وقتى بزرگ‌تر شدى به مدرسه رفتى آنجا همهٔ چيزهائى که الان نمى‌دانى خواهى آموخت. گاهى در سنين کودکى سؤالات بسيار پيچيدهٔ فلسفى و مذهبى مطرح مى‌کنند. مثلاً مادر! وقتى روزها و روزها و روزها همه تمام شد، بعد چه مى‌شود؟ و يا مادر! پشت همهٔ ستاره‌هاى آسمان چى هست؟ چه کسى همهٔ اين‌ها را خلق کرده است يعنى آدم‌ها، حيوانات، خانه‌ها و بقيه را؟، مادر! وقتى يک پرندهٔ کوچک مى‌ميرد، آن را براى هميشهٔ هميشهٔ هميشه مرده است و ديگر هرگز زنده نمى‌شود؟ و از اين قبيل.


نمایش نتایج: از شماره 1 تا 15 , از مجموع 226\nموضوع: معرفي نويسندگان مورد علاقه تان\nدر اين تاپيك به شرح حال و زندگينامه نويسندگان مختلف مي پردازيم...\nچه ايراني چه غير ايراني...\nبهتر است در مورد هر نويسنده غير از مشخصات عمومي اش ليست آثار و يا مختصري در مورد سبك و نوع قلمش را هم براي خوانندگان شرح دهيم...\nاستفاده از عكس نويسنده و معرفي لينكهاي مربوط به او نيز پيشنهاد مي شود...\nایندکس نویسندگان غیر ایرانی:\nگي دو مو پاسان\nآ لدوس هاکسی لئونارد هاکسی\nويکتور ماري هوگو\nایندکس نویسندگان ایرانی\nویرایش توسط kinshin : 06-22-2008 در ساعت 03:48 PM دلیل: ایندکس\n04-01-2008, 12:54 PM #2\nپاسخ : [فارسى] انجمن کتاب دوستان مقیم بهشت (نقد و بررسى)\nاحمد محمود (عطا) داستان نويس نامدار ايراني در چهارم دي ماه 1310 در اهواز به دنيا آمد و دوران ابتدايي تحصيلاتش را در همان شهر به پايان برد.\nاین رمان در سال ۱۳۵۳چاپ و در زمان محمدرضا شاه و بعد انقلاب اسلامی ممنوع چاپ اعلام شد.\nبهمن مقصدلو فيلمي از زندگي اين نويسنده ساخته است. فيلم که "احمد محمود نويسنده انسانگرا"عنوان دارد، سه ماه قبل از مرگ اين نويسنده ايرانی درخانه اش در نارمک تهران فيلمبرداری شده است و او با بيانی صميمی و تاثير گذار از دوران کودکی و تنگدستی خانواده، تحصيلات ناتمام و از فعاليتهای سياسی و بازداشت شدن هايش در دوران جوانی می گويد در حاليکه آخرين روزهای زندگی او را، در لرزش دستهايش در سيگار کشيدن های مداوم و در ناتوانی او در قدم از قدم برداشتنش در فيلم شاهديم\nدانشور در سال ۱۳۰۰ شمسی در شیراز متولد شد. او فرزند محمدعلی دانشور (پزشک) و قمرالسلطنه حکمت (مدیر هنرستان دخترانه و نقاش) بود. تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را مدرسهٔ انگلیسی مهرآیین انجام داد و در امتحان نهایی دیپلم شاگرد اول کل کشور شد. سپس برای ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ ادبیات فارسی به دانشکدهٔ ادبیاتدانشگاه تهران رفت.\nمعروف‌ترین اثر دانشور، رمانسَووشون (انتشارات خوارزمی، تیر ۱۳۴۸) است که مدت کوتاهی پیش از مرگ نابهنگام جلال آل احمد، همسر دانشور، منتشر شد. دربارهٔ این رمان نقدهای بسیاری منتشر شده‌است (گلشیری، ص ۹). این رمان به وقایع پس از پادشاهی محمدرضا شاه می‌پردازد، و ماجراهای آن در نیمهٔ اول سال ۱۳۲۲ در شیراز اتفاق می‌افتند، ولی به گفتهٔ خود دانشور به شکلی رمزی به سقوط دولت مصدق در مرداد ۱۳۳۲ نیز اشاره می‌کند (گلشیری، ص ۱۷۱).\n۳۰ تیر ۱۳۸۶ خورشیدی دانشور به علت مشکلات حاد تنفسی در بیمارستان پارس بستری شد، نیز شایع شد که وی درگذشته‌است اما این خبر تکذیب شد، او در ۲۲ مرداد۱۳۸۶ با تشخیص تیم پزشکی از بیمارستان پارس مرخص شد.\nرمان سووشون نوشته‌ی سیمین دانشور در حوالی جنگ دوم جهانی و اشغال ایران از سوی بیگانگان رخ می‌دهد. داستان تا حدودی جنگ‌های داخلی ایل و عشایر جنوب ایران و نیز دخالت بیگانگان بویژه دولت انگلیس را در منطقه‌ی شيراز به عنوان بخشی از ایران به تصویر می‌کشد. صاحب‌منصبان و مالکان بزرگ ایرانی یا از ترس جان و مال و یا به‌خاطر منافع شخصی خود با بیگانگان هم‌دستی دارند و نه‌تنها به فکر مردم و رعیت نیستند، بلکه با خودشیرینی در برابر بیگانگان و نیز حکام مستبد داخلی نان را نیز از مردم دریغ می‌کنند و اجازه می‌دهند تا گرسنگی و بیماری تا مغز استخوان مردم رسوخ کند.\nسووشون از مطرح‌ترین رمان‌های دهه‌ی چهل شمسی است، نه تنها از نظر سبک داستان‌نویسی و کشش و شیوایی در نثر، بلکه در تجسم اندیشه و احساس زن ایرانی در جامعه‌ی سنتی و بسته‌ی چندین دهه‌ی گذشته‌ی ایران. نویسنده از شخصیت‌های داستان خوبِ خوب و بدِ بد نمی‌سازد و ما شخصیت مطلقی در این داستان نمی‌بینیم، حتی در شخصیت یوسف، که جانش را در راه رعیتش از دست می‌دهد.\nرمان از دید زری در شکل سوم شخص حکایت می‌شود. زری و یوسف دوقلوهای دختری دارند و نیز پسری بزرگ‌تر. داستان با روز عقدکنان دختر حاکم آغاز می‌شود. خانواده‌ی حاکمی که از خودکامگی دست کمی از بیگانگان اشغالگر ندارد. در دوره‌ی گرسنگی و قحطی جنگ جهانی دوم صنف نانوا نان بزرگی به حکمران شیراز هدیه داده. از همان صفحه‌ی نخست داستان برخورد تند یوسف به این تشریفات آغاز می‌شود و زری نیز می‌بیند که همان حرف‌های شوهرش را زیر لب با خود تکرار می‌کند. با شدت گرسنگی و بیماری یوسف در برابر بیگانگان فعال‌تر می‌شود و با دوستان عمده‌مالکش هم‌قسم می‌شوند تا نان شهر را تأمین کند و نیز با نمایندگان شورشی عشایر نیز مذاکراتی انجام می‌دهد تا جبهه‌ی آنان را به سود خود عوض کند. در تمام این دید و بازدید‌های سیاسی مردانه‌ی محرمانه، زری تنها برای پذیرایی به اتاق وارد می‌شود و اگر کمی بیشتر پیش مهمانان بماند، شوهر محترمانه عذر زنش را می‌خواهد.\n04-01-2008, 01:30 PM #4\nدوراس سال ۱۹۱۴ در هند و چين متولد شد، پدرش را زود از دست داد براى همين پدر در داستان هاى او نقشى كمرنگ تر از مادر دارد. ۱۸ سال داشت كه به فرانسه سفر كرد، همان روزها «بى شرمان» را نوشت، با اين حال «آلن رنه» كارگردان سينما بود كه اولين بار او را به عنوان يك نويسنده معرفى كرد. «هيروشيما عشق من» نقطه عطفى بود در زندگى دوراس. دوراس مثل بيشتر نويسنده ها از بيان تجربه هاى شخصى در داستان هايش هيچ ابايى نداشت، شايد به همين دليل است كه حوادث و پرداختن به مسائل ايدئولوژيك در داستان هايش تا به اين حد ملموس و واقعى است. او مى نويسد: «فكر مى كرديم سوسيال دموكرات ها همه چيز را سر و سامان مى دهند، اما غافل از اينكه... دوران كمونيسم «سرآمده بود» و اين تجربه اى است كه بيشتر قهرمان هاى دوراس در آخر به آن مى رسند. دوراس اما با رمان «عاشق» به آنچه مى خواست رسيد و جايزه گنكور هم در محبوبيت اين رمان بى تأثير نبود. دوراس پنج ماه در اغما بود و كم مانده بود كه سال ۱۹۸۸ در تقويم ها سالمرگ او شود، اما با اين حال او به زندگى برگشت و دوباره نوشت، نوشت و نوشت و در سال ۱۹۹۶ در ۸۲ سالگى زندگى را بدرود گفت. درد - عاشق - بي شرمان -هيروشيما عشق من وچندين كتاب ديگري كه اورا در تاريخ ادبيات جهان جاودانه كرد ."\nنخستين‌بار با «هيروشيما عشق من» بود که جمع کثيري از مردم با نام مارگريت دوراس آشنا شدند. درواقع، هرچند که غيرعادي است، اين فيلم پيش‌درآمد درخشاني براي آثار او است. هيروشيما در عين حال که نگارشي کاملاً سينمايي دارد، داراي حجم و وزن داستاني است و زمان بطئي و غني آن، با بازگشت‌هايي که به گذشته دارد، همانا رمان «رمان نو» است. هم‌چنين در اين فيلم، گفتار جاي اساسي را اشغال مي‌کند و متن مارگريت دوراس، به هيچ‌وجه گفتار را تحت‌الشعاع تصوير قرار نمي‌دهد. اين فيلم به همان اندازه که اثر سينماگر خود (آلن رنه) است اثر نويسنده نيز شمرده مي‌شود.\nدنياي هيروشيما عشق من، با فضاي تنگ خود، با شخصيت‌هايش که در حصار خويشتن اسيرند و دست‌خوش عشقي نافرجام، همان دنياي مدراتو کانتابيله است.\nاولين رمان مارگريت دوراس چندان نويدي از آثار بعدي او نمي‌داد. در واقع، بي‌شرمان(1) رماني است با زمينة شناخته شده که در حال‌وهواي فرانسوا مورياک و ژولين گرين پيش مي‌رود. با وجود اين نوع افسوني که قهرمان رمان در خواهر خود اعمال مي‌کند در خاطر خواننده مي‌ماند. و اين نظير همان افسوني است که در رمان زندگي آرام(2)، نيکلاي زيبا در کار خواهر خود فرانکو(3) مي‌کند. اين رمان دوم هم، با مکان گمشده‌اش در دل يک روستاي دورافتاده، با فجايعي که مانند آتش‌هاي زير خاکستر است، با خشونت پنهاني و هيجان‌هاي عاشقانه‌اش سرانجام به مرگ مي‌انجامد، تا حد زيادي از نوع آثار مورياک يا گرين است. اما فرانکو را دارد که همان مشخصات قهرمانان مارگريت دوراس را داراست. به سخن او گوش کنيم، «ملال است که باقي مي‌ماند. ديگر هيچ‌چيزي نمي‌تواند انسان را غافلگير کند مگر ملال. انسان هربار گمان مي‌کند که به عمق آن رسيده است. اما حقيقت ندارد. در اعماق ملال، سرچشمة ملال ديگري وجود دارد که هميشه تازه است. مي‌توان با ملال زيست. گاهي اتفاق مي‌افتد که سپيده‌دم بيدار مي‌شوم و شب را مي‌بينم که در برابر سفيدي‌هاي بلعندة روز طالع ناتوان شده است و فرار مي‌کند. پيش از فرياد پرندگان، خنکي مرطوبي وارد اتاق مي‌شود که از دريا مي‌آيد و از شدت پاکي، تقريباً خفه کننده است. چيزي است که نمي‌توان گفت. کشف ملال تازه‌اي است. انسان آن را آن‌چنان مي‌يابد که از فاصله‌اي دورتر از شب پيش آمده است. با خلا يک روز. خودم را با ملال در کاخ تنهايي‌ام زنداني کردم تا همدم من باشد.»\nآن‌چه پل والري «ملال زيستن» مي‌ناميد و فرانکو کشف مي‌کند، يکي از مضامين عميق آثار مارگريت دوراس است. و فرانکو ــ هم‌چنان‌که ساير زنان آثار مارگريت دوراس ــ مي‌داند که زن، براي فرار از «ملال زيستن» تنها يک پناهگاه دارد: عشق! همان عشقي که او را به سوي تي‌ين(4)، مي‌راند و فرانکو او را با همة وجودش و با همة جسم زنانه‌اش دوست مي‌دارد. اين «ملال زيستن» ــ صورت منفي «هوس زيستن» که هيچ‌چيزي سرشارش نمي‌کند، نوعي زندگي بي‌هدف و خالي ــ برادر و خواهر داستان سدي بر اقيانوس آرام را هم بيزار مي‌سازد. تا آن حد که ديگر براي آن‌ها زندگي فقط چهرة بدبختي را دارد.\nخواهر در ساية عشق آتشيني که به برادرش دارد از اين ملال مي‌گريزد. و وقتي که برادر، از او و مادرش دور مي‌شود و به دنبال يک زن مي‌رود و آن‌ها را ترک مي‌گويد، خواهر به انتظار مجسمي در کنار جاده بدل مي‌شود، انتظار مردي که عشق او نقابي برچهرة ملال واقعيت خواهد بود.\nعاشقترجمه‌ي قاسم روبين / انتشارات نيلوفر «عاشق» اما، جايزه‌ي کنگور را در سال 1984 نصيب نويسنده‌اش کرد، پرفروش‌ترين کتاب قرن فرانسه شد و به بيش از 50 زبان دنيا ترجمه گرديد. اين كتاب به نوعي خودزندگي‌نامه مارگريت دوراس است که در يک برش زماني از دوره‌ي نوجواني‌اش، به روايت مکان- زمان و آدم‌هاي اطرافش مي‌پردازد. در مستعمره‌ي هندوچين، يك مرد چيني پولدار عاشق دختر پانزده ساله‌اي مي‌شود كه با كرجي در حين گذر از رودخانه است. راوي گاه دخترك، گاهي داناي كل و بعضن پيرزني است خاطرات جواني‌اش را تعريف مي‌كند و در حين روايتْ ما را با شخصيت‌هاي اطاف دخترك و خصوصيات اجتماعي- روان‌شناسي آنان آشنا مي‌سازد. دخترك گاه عاشق خود را دوست دارد و گاه از او بيزار است. همين او حس پارادوكسيكال را نسبت به مادر خود هم دارد اما در مورد برادرانش تصميم خود را گرفته: از برادر ارشد متنفر است و برادر كوجك را دوست دارد و علت آن مرگ زودهنگام برادر كوچك‌تر و شباهت برادر بزرگ‌تر به خود اوست. در نهايت پدر عاشق، مانع ازدواج او و پسرش مي‌شود و علي‌رغم ميل پسر، زني چيني برايش اختيار مي‌كند. اما آن‌چه موجب فروش جهاني موفق كتاب تحت عنوان «رمان نو» شد، ماجراي آن نيست، بلكه عدم التزام دوراس به رعايت كليشه‌هاي رايج رمان‌نويسي يا خاطره‌نگاري محض و در نتيجه نگارش آزادانه و بي‌قيد و بند اوست. ديدگاه روان‌كاوانه و تصويرپرداز دوراس، گرچه در جاهائي بي‌ربط مي‌نمايد، اما حاكي از هوش نويسنده در جهت جلب و انگيزش مخاطب عام است تا حدي كه «عاشق» به عنوان نمونه‌اي از ادبيات روان‌شناسي معرفي مي‌شود. خاطرات تراژيك نويسنده كه به صورت يك مجموعه صيقل‌شده و آماده‌ي ارائه است، باعث مي‌شود كه زمان روايت بصورت پاندولي در حال رفت و بازگشت در حال و گذشته باشد. زبان سيال و عريان دوراس به پخته‌گي لازم رسيده تا از عشق، لذت، بدنامي، گناه و تنفر، هرچند با ابهام و ايجاز، اما به سادگي سخن گويد و به درد زيستن اعتراف كند.\n04-01-2008, 01:52 PM #5\nویرجینیا ولف کار نویسندگی حرفه ایش را از سال 1915 با انتشار نخستین رمانش"سفر خارج" آغاز کرد که نوشتنش هفت سال به درازا کشیده بود.این رمان کمابیش قراردادی است ولی در آثاری که پس از آن انتشار یافت به ویژه اتاق جیکاب(1922) و خانم دالووی و طرف فانوس دریایی(1927) و امواج(1931) و بین پرده‌ها (1941) ، ویرجینیا ولف روز‌به‌روز شیوه‌های نامتعارف‌تری برای نشان دادن خویش از"زندگی" و "واقعیت" پدید آورد.او در مقاله"آقای بنت و خانم براون" ناخرسندی بسیار خود را از"واقعیت" دنیای قصه‌های نویسندگان ناتورالیستی مانند جان گالزورذی و هربرث جورج ولز و آرنولد بنت بر زبان آورد.او در جای دیگری می‌گوید:"زندگی مانند چراغهای تزیینی متقارن دو طرف درشکه نیست.هاله نوری است، محیط شفافی است که ما را از آغز تا فرجام ذهن در بر می گیرد."برای رخنه در این محیط ،برای نشان دادن "خود زندگی" ، باید به "جریاناندیشه ،جریان سیال ذهن" دست پیدا کرد که محمل ذهنی آن است.در پی این هدف ،وولف روز‌به‌روز بیشتر از ظواهر زدوبه جستجوی ساختار داستانی پرداخت که"به طور معجزه‌آسایی بدون دیوار و پله هم قابل سکونت" بود.این تلاش وی موجب شد دوست و منتقدش ادوارد مورگان فورستر از خود بپرسد آیا او تند نرفته است:"نه داستانی می‌گوید نه پیرنگی می بافد.یعنی می‌تواند شخصیتی بیافریند؟" شخصیتی در نخستین رمان او می گوید:"می‌خواهم رمانی بنویسم درباره سکوت،درباره چیزهایی که مردم نمی‌گویند." در رمان ما‌قبل آخرش امواج به این مقصود بسیار نزدیک می شود.آرزوی زدودن"همه تفاله و مردگی و پیرایه" و "ارائه تمام لحظه،هر چه در بر دارد" در خاطرات نویسنده او برآوردن نزدیک می شود.نشانی از داستان و پیرنگ و گفتگو و شخصیت‌پردازی(به معنی رایجشان) بر جای نمی ماند.در عوض ،جریان افکار و احساسات شش شخصیت را داریم که بصورت رویایی عرضه می گردد.\nرنج‌ها، بدبختي‌ها، طغيان‌هاي عقيم‌مانده، روزهاي كسالت‌بارِ آكنده از يأس و اندوه:\nزندگي ويرجينيا وولف درست مثل آثارش، سقوطي آرام به قعر دوزخ‌هاست\nنوشتن همه زندگی وولف بود و به معنایی کاملا حقیقی ،ماییه دوام او در برابر جنون و مرگ.\nاگر امواج یک" رمان" نامتعارف بود ، نقش روی دیوار یک"داستان" نامتعارف است و شیوه او را به زیبایی نشان می دهد.راوی که پیداست خود وولف است ،نقشی را روی دیوار به خاطر می‌آورد.نقش چه بوده است؟در پایان به آن پی می بریم و گویی پیرنگ همین بوده است.ولی نکته پیرنگ نیست،همچنان که ارضای چنین کنجکاوی نیز هدف زندگی نیست.نکته این است که آن نقش ،گرانیگاه خیل وسیع تداعیهای آزادی می گردد که از شکسپیر تا حقوق زنان را دربرمی گیرد اما همه به همان پرسشهای بنیادین هنر وولف برمی گردند: چیستی واقیت و خود زندگی."اگر برخیزم و معلوم کنم که نقش روی دیوار در واقع سر یک میخ است،چه عایدم می گردد؟ دانش؟دانش چیست؟"او با این پرسش دانش شناسانه بازی می‌کند.اما زندگی چه؟"پس اگر بخواهیم زندگی را با چیزی مقایسه کنیم،باید آن را تشبیه کنیم به پرتاب شدن در تیوب با سرعت پنجاه مایل در ساعت و فرود آمدن در انتهای دیگر بدون حتی بدون یک سنجاق باقی مانده در موها!پرتاب شدن به پیشگاه خدا سرتا پا برهنه!"ولی این نقشها مانند دانه شنی که صدف برگردش مروارید می‌سازد،هسته‌های هنر وولف و پیوند ناپایدار او با سامانمندی و تندرستی بودند.او در سال 1941 خود را در رود اوز غرق کرد.چنان که داستان می گوید:الیاف یک به یک زیر فشار سرد گزاف زمین پاره می‌شوند\nهمانطور كه همگي خوب مي دانيم در سال 2002 Stephen Daldry فيلمي بنام ساعتها بر مبناي زندگي وولف ساخت كه موفقيت زيادي را نصيب خود و بازيگران فيلمش كرد...\n04-01-2008, 03:44 PM #6\nپاسخ : معرفي نويسندگان مورد علاقه تان\nپائلو كوئيلو در سال ۱۹۴۷ در كشور برزيل در يك خانواده متوسط به دنيا آمد. پدرش، مهندس بود و مادرش خانه دار. كتاب هاى پائلو تا كنون به ۵۶ زبان زنده جهان ترجمه شده اند و فروش قابل توجهى در كشورهاى جهان داشته اند.\nاو در سن هفت سالگى به دبستان مذهبى «سن اگناسيو» در ريودوژانيو وارد شد. كوئيلو به تدريج دريافت كه از فراگيرى تعاليم مذهبى بيزار است. درپى آن كوئيلو از شركت در مراسم مذهبى گروهى كه بالاجبار برگزار مى شد سر باز زد و تنفر خود را به آئين و فرايض دينى خود نشان داد.به رغم تمايل والدينش براى دنبال كردن درس و فراگيرى رشته مهندسى، كوئيلو به وادى ادبيات علاقه مند شد و بر آن شد تا نويسنده شود. پدر كوئيلو احساس مى كرد فرزندش از بيمارى روانى خاصى رنج مى برد. به همين دليل در سن هفده سالگى، او را دو بار در بيمارستان روانى بسترى كرد. در آن جا پزشكان براى معالجه كوئيلو، چندين بار از شوك الكتريكى استفاده كردند.پس از خلاصى از بيمارستان، پائلوكوئيلو به يك گروه تئاتر پيوست و كارهاى پراكنده اى در مطبوعات انجام داد. در نظر تماشاگرانى كه به ديدن اين تئاتر رفته بودند، نمايش فوق كاملاً ضداخلاقى و ترويج دهنده فساد قلمداد شد.در پى آن پدر كوئيلو كه به شدت ترسيده بود او را براى بار سوم در بيمارستان روانى بسترى كرد. وقتى كوئيلو از بيمارستان روانى بيرون آمد خود را براى مدت مديدى گم كرده بود. سى سال بعد، كوئيلو رمان «ورونيكا تصميم دارد بميرد» را در سال ۱۹۹۸ منتشر كرد. كتاب بيانگر تجارب شخصى او در اين خصوص بود. كوئيلو خود مى گويد پس از نشر كتاب، نامه هاى بسيارى را دريافت كرده كه بسيارى داراى تجربه مشابه با او بودند. او پس از مدتى تصميم گرفت مسيرى كه والدينش برايش انتخاب كرده بودند را طى كند اما پس از مدتى از ادامه تحصيل سرباز زد و دوباره به تئاتر پيوست. در پى آن كوئيلو موهاى خود را بلند كرد و هيچ گاه كارت شناسايى خود را همراه خود نمى برد. او براى مدتى براى معالجه خود از دارو استفاده كرد و سپس به استفاده از مواد مخدر روى آورد.پس از مدتى يكى از آهنگسازان به نام رائول سيكساس از او خواست تا برايش شعر بسرايد. نوار آهنگ هايى كه او شعرش را سروده بود فروش خوبى كرد و براى اولين بار پائلو را به پول قابل توجهى رساند. او بيش از شصت شعر براى آهنگ هاى رائول سرود. آن ها با هم موسيقى راك برزيلى را دچار تحول كردند. آن ها خلق اين آثار را شيوه اى براى رسيدن به آزادى انسان ها قلمداد كردند. حكومت وقت كتاب هاى فوق را مضر دانست و آن ها را به زندان انداخت. رائول خيلى زود آزاد شد اما كوئيلو براى مدت طولانى در زندان ماند. دو روز پس از آزادى، كوئيلو ربوده و به يك بازداشتگاه نظامى منتقل شد و در آن جا مورد شكنجه قرار گرفت. او در آن جا اعتراف كرد كه ديوانه است و سه بار در بيمارستان روانى بسترى شده. بدين شيوه او توانست از آن جا خلاصى يابد.او براى متقاعد كردن زندانبان ها حتى حاضر شد به خود صدمات جسمانى شديدى وارد سازد. در سن ۲۶ سالگى كوئيلو تصميم گرفت زندگى عادى و معمولى را دنبال كند. به همين منظور كوئيلو وارد يك شركت ضبط موسيقى شد و به كار نسخه بردارى مشغول گشت. در همانجا با زنى آشنا شد كه بعدها با او ازدواج كرد.در سال ۱۹۷۷ آن ها به كشور انگلستان سفر كردند و كوئيلو با خريد يك دستگاه تايپ به كار نوشتن مشغول گشت. او در اين كار موفق نبود پس به برزيل بازگشت و پس از مدتى از همسرش جدا گشت. در پى آن كوئيلو اقدام به خودكشى كرد. اما جان سالم از ماجرا به در برد.او پس از مدتى با زنى به نام كريستينا اوتيكيكا كه از دوستان قديمى اش بود ملاقات كرد. آن ها سفرهاى طولانى را به اروپا داشتند. در كشور آلمان او با مرد فراواقعى آشنا شد. مرد چندين بار در مكان هاى مختلف بر او ظاهر گشت و از او خواست مجدداً به آيين كاتوليك ايمان بياورد. او به فراگيرى زبان نمادين كاتوليكى مشغول گشت. آن مرد عجيب از كوئيلو خواست تا جاده اى كه به سوى سانتياگو ختم مى شود را بپيمايد.\nاين جاده كه ميان اسپانيا و فرانسه كشيده شده يك جاده خاص مذهبى است كه زائران مذهبى بسيارى اين مسافت را طى مى كنند. در سال ۱۹۸۷ يك سال پس از انجام اين فريضه دينى، كوئيلو اولين اثر خود «زائر كوم پوستل» را خلق كرد. در سال ۱۹۸۸ كوئيلو رمان كيمياگر را خلق كرد. او در سن يازده سالگى به كيمياگرى علاقه مند شد و مدت طولانى براى فراگيرى اين علم وقت گذاشته بود.پائلو كوئيلو پس از فروش بالاى كتاب كيمياگر هيچ گاه حاضر نشد اعلام دارد كه اين داستان را از مثنوى مولوى دفتر ششم گرته بردارى كرده است. در ماه سپتامبر ۱۹۹۹ پس از سفرهاى طولانى به اقصى نقاط جهان كوئيلو از كشور اسرائيل ديدن كرد. تمام كتاب هاى او در اين كشور فروش فوق العاده اى داشت و مسوولان حكومت از مضامين به كار گرفته شده توسط او حمايت كردند. ناشر كتاب هاى او در اسرائيل اظهار اميدوارى كرده كه روزى فرا رسد كه مردم جهان براى خريد كتاب هاى نويسندگان اسرائيلى چون آثار كوئيلو در اسرائيل صف بكشند.\nدر سال ۲۰۰۰ كوئيلو از ايران ديدار مى كند. او پس از انقلاب اسلامى خود را اولين نويسنده غيرمسلمانى مى نامد كه به طور رسمى از ايران ديدار كرده است. او توسط نهاد گفت وگوى تمدن ها به ايران دعوت شد.به رغم اين كه در ايران قانون كپى رايت وجود ندارد كوئيلو موفق مى شود حق التأليف آثار چاپ شده خود را در ايران دريافت كند و پس از آن به عنوان اولين نويسنده غيرمسلمان حق التأليف آثار چاپ شده اش را به طور مستمر دريافت كند. كوئيلو خود مى گويد كه هداياى گران بهاى بسيارى را در ايران دريافت كرده است. او مدعى است: ايرانيان بهتر از مردم ساير كشورها توانسته اند با آثار من ارتباط برقرار كنند. او مدعى شد كه در ايران احساس غربت نمى كرده و با مردمى آشنا شده كه ساليان طولانى آن ها را مى شناخته است.\nجالب اين است كه كوئيلو پيش از اين در كنفرانس جهانى سازى داموس سخنرانى مى كند. لازم به ذكر است كه اين كنفرانس در طول سال يك بار تشكيل مى شود و تنها شخصيت هاى عالى رتبه كشورهاى قدرتمند سياسى و اقتصادى در آن حضور مى يابند و حتى شخصيت هاى رده دوم اجازه ورود به اين همايش را ندارد. كوئيلو در اين نشست پيرامون آثار خود و نوع عرفانى كه القا مى كند صحبت به ميان مى رود. در آن نشست شيمون پرز از او قدردانى مى كند و مى گويد معنويتى كه شما مبلغ آن هستيد در خاورميانه بسيار براى ما مفيد است و ما بدين شيوه مى توانيم صلح و آرامش را در كشور خود حكمفرما كنيم.\nفهرست کتابهای پائولو کوئیلو: خاطرات یک مغ (1987) – کیمیاگر(1988)- بریدا(1990)-عطیه برتر(1991) -والکیری ها (1992)-کنار رودخانه پیدرانشستم و گریستم(1994)- مکتوب(1994)-کوه پنجم(1996)- کتاب راهنمای رزم آورنور(1997)-نامه های عاشقانه ی یک پیامبر(1997)- دومین مکتوب(1997)-ورونیکا تصمیم می گیرد بمیرد(1998)-شیطان و دوشیزه پریم(2000). و زهیر که در حال حاضر آخرین کتاب اوست که شخصیت اصلی خود نویسنده و زندگی اوست .\nویرایش توسط kinshin : 06-22-2008 در ساعت 12:58 PM دلیل: کوچک بودن فونت\n04-01-2008, 07:41 PM #7\nدر اواسط سال 2004 خانه تالکین به فروش گذاشته شد. منزل تالکین در شمال آکسفورد واقع شده جایى که وی هابیت را نوشته و نوشتن ارباب حلقه‌ها را آغاز کرده. این خانه به مدت 17 سال و از زمانى که تالکین استاد دانشگاه آکسفورد شد، محل اقامت این خانواده بوده و اتاقى دارد که اتاق مطالعه نویسنده بوده است. این خانه در یکى از محلات اعیان‌نشین شهر و محل س******************ت اعضاى دانشگاه آکسفورد است.\n"سیلماریلون" [حماسه الف‌های عصر اول] (The Silmarillion)، " ماجراهای تام بامبادیل" (The Adeventures of Tom Bombadil)، "آن‌جا رفتم و بازگشتم"، سری تاریخی سرزمین میانه (The History of Middle Earth Series)، ترانه‌های بلریاند(The Lays of Beleriand) ، شکل دادن سرزمین میانه(The Shaping of Middle-Earth) ، راه گمشده و دیگر نوشته‌ها (The Lost Road and Other Writings)، "جاده همچنان ادامه دارد" (1967)، "خواننده تالکین" ( 1966) و "تالکین درباره تالکین" (1966(. نیز آثاری که پس از مرگ وی منتشر شدند: "نامه‌های پدر کریسمس" (1976)، "قصه‌های ناتمام" (Unfinished Tales- 1980)، "هیولا و منتقدین": مجموعه مقاله (1983)، "در باب ترجمه بیوولف" (1940)، "کتاب داستان‌های گمشده 1 و 2" (The Book of Lost Tales, Part 1,2- 1983,4)، "بازگشت سایه: تاریخ ارباب حلقه‌ها، قسمت اول"(The Return of the Shadow: The History of the Lord of the Rings, Part One)، "خیانت ایزنگارد: تاریخ ارباب حلقه‌ها، قسمت دوم"(The Treason of Isengard: The History of the Lord of the Rings, Part Two)، "جنگ حلقه: تاریخ ارباب حلقه‌ها، قسمت سوم" (The War of the Ring: The History of the Lord of the Rings, Part Three- 1990)، "سائرون شکست‌خورده: تاریخ ارباب حلقه‌ها، قسمت چهارم" (Sauron Defeated: The History of the Lord of the Rings, Part Four)، "حلقه مارگوت: بعد از سیلماریلیون قسمت اول: افسانه‌های آمان"(Morgoth''''s Ring: The Later Silmarillion, Part One : The Legends of Aman) ، "جنگ جواهرات: بعد از سیلماریلیون قسمت دوم: افسانه‌های بلریاند"(The War of the Jewels: The Later Silmarillion : Part Two : The Legends of Beleriand) و مردم سرزمین میانه. این کتاب‌ها را پسر وی بر اساس طرح‌های تالکین گردآوری کرده است.\n04-01-2008, 07:43 PM #8\nمنبع : سایت رسمی جی. کی. رولینگ\n04-01-2008, 10:17 PM #9\nدوست عزیز ضمن تشکر بعد از خواندن معرفی خوب شما از نویسنده بزرگ کشورمان که نویسنده محبوب ایرانی من هم هست دو نکته به نظرم رسید که اضافه کنم.\nاول اینکه در معرفی یکی از زیباترین رمانهای احمد محمود از قلم افتاده است رمان «مدارصفر درجه» که وقایع آن همان علایق همیشگی احمد محمود یعنی جنوب و فضای سیاست زده هست ولی اینبار مربوط به زمان انقلاب به دوستانی که «همسایه ها» را خوانده اند پیشنهاد می کنم بعد از آن «مدارصفر درجه» را بخوانند چون «همسایه ها» شرح زندگی مردم جنوب هست در زمان ملی شدن نفت و «مدار صفر درجه» شرح زندگی آنها در زمان انقلاب\nنکته دوم اینکه کتاب « درخت انجیر معابد» آخرین رمان چاپ شده ایشان است ولی این کتاب اولین رمانی هست که ایشان نوشته اند و آنرا در سالهای تبعیدشان در زمان پهلوی پیش از نوشتن «همسایه ها» تحریر کرده اند.\nویرایش توسط gafaneh : 04-02-2008 در ساعت 06:32 PM\n04-04-2008, 02:52 PM #10\nسر آرتور چارلز کلارک نویسنده و مخترع انگلیسی در ۱۶ دسامبر سال ۱۹۱۷ در ماینهد در سامرست انگلستان متولد شد. او بیشتر با رمان علمی-تخیلی معروفش، ۲۰۰۱ ادیسه‌ی فضایی و همکاری با استانلی کوبریک در ساخت فیلمی به همین نام شناخته شده‌است. کلارک آخرین عضو باقی مانده از گروهی است که زمانی به سه غول علمی-تخیلی مشهور بودند. دو عضو دیگر این گروه که در قید حیات نیستند عبارتند از: آیزاک آسیموف و رابرت هاین‌لاین.\nآرتور سی کلارک، کلارک در ارتش علمی-تخیلیکلارک در ماینهد، در سامرست انگلستان متولد شد. در دوران کودکی از خیره شدن به ستارگان لذت می‌برد، و مجله‌های قدیمی علمی-تخیلی آمریکایی را می‌خواند.در سال ۱۹۳۶ بعد از اتمام دبیرستان به لندن رفت و به عنوان مامور حسابرسی در بخش خزانه‌داری اداره‌ی آموزش مشغول به کار شد. در جنگ جهانی دوم به عنوان متخصص رادار مشغول به کار شد و درجه‌ی ستوانی نیروی هوایی را دریافت کرد. تنها رمان غیر تخیلی او که مسیر فرود نام دارد، مربوط به دوران خدمت او در ارتش است.\nآرتور سی کلارک سخت‌نویسعلمی-تخیلیاو اولین بار در سال ۱۹۵۴ به کلمبو سریلانکا رفت. در سال ۱۹۵۴ توجه کلارک از فضا به سمت دریا معطوف شد. او گفته‌است: «حالا می‌فهمم که علاقه‌ی من به فضانوردی بود که مرا به سوی اقیانوس هدایت کرد. در هر دوی آنها اکتشاف هست، اما این تنها دلیل نیست. هنگامی که اولین تجهیزات غواسی در اواخر دهه‌ی ۱۹۴۰ به بازار آمد، من ناگهان متوجه شدم، راهی آسان و ارزان برای تجربه کردن شگفت‌انگیزترین جنبه‌ی پروازهای فضایی وجود دارد و آن شگفت‌انگیزترین جنبه، بی‌وزنی است.»\nکلارک در سال ۱۹۵۶ به کلمبو در سریلانکا مهاجرت کرد و از آن زمان تا کنون در آنجا اقامت دارد. کلارک هم شهروند انگلستان است و هم شهروند سریلانکا.\nدر حال حاضر کلارک مبتلا به سندرم پست پلیو است و همیشه در صندلی چرخ‌دار نشته‌است و جز برای چند ثانیه قادر به ایستادن نیست.\nآخرین اثر کلارک که هنوز منتشر نشده آخرین قضیه نام دارد که کلارک آن را همراه استفن بکستر می‌نویسد.\nآرتور سی کلارکدر سال ۲۰۰۰ از سوی ملکه‌ی انگلستان لقب شهسوار پادشاهی انگلستان با خطاب سر به او اعطا شد. اما به دلیل وضعیت جسمانی نتوانست به انگلستان سفر کند تا شخصاً آن را از ملکه دریافت کند.\nدر برابر سقوط شب (۱۹۵۳)\nآنسوی سقوط شب (۱۹۹۰ اشتراکی با گرگوری بنفورد)\n[ویرایش] آثار این نویسنده به فارسی\nنور زمین؛ محمد قصاع؛ افق؛\n04-04-2008, 02:59 PM #11\nمتشكرم از اطلاعات كه دادي;)\n04-04-2008, 03:39 PM #12\nاميل زولا ، رمان نويس و مقاله نويس تاثيرگذار فرانسوي شاخص ترين چهره مکتب ناتوراليسم و چهره اي مهم در آزاديخواهي سياسي فرانسه است.\nاميل پس از پايان رساندن تحصيلات دبيرستاني در مدرسه سن لويي خود را براي امتحان در رشته علوم آماده کرد، اما بر اثر چند بار شکست در امتحانات ، ادامه تحصيل را رها کرد. ابتدا در اداره گمرک به کار پرداخت پس از آن در فوريه 1862 در کانون انتشارات هاشت مسووليت توزيع را به عهده گرفت.\nشغل جديد ، زولا را با بزرگان ادب مانند لامارتين و ميشله آشنا کرد. زولا ابتدا طرفدار رمانتيسم بود و علاقه فراواني به آثار هوگو و موسه و لامارتين داشت. آثار نخستين او نيز رنگ رمانتيسم داشت و از احساس شاعرانه برخوردار بود که به هيچ وجه به شيوه نگارش دوره ميانسالي او مشابهت نداشت. در سال 1864 اولين کتاب زولا به نام قصه هايي براي نينون منتشر شد. اين اثر که گوشه هايي از زندگي اورا در دوره جواني نشان مي دهد وبا عشق شديد به طبيعت همراه است ، توجه عده اي از منتقدان را به خود جلب کرد.\nسال بعد کتاب اعتراف کلود انتشار يافت. در اين هنگام زولا از رمانتيسم دست برداشت و به استادان جديدي چون بالزاک و فلوبر و استاندال روي آورد ، اما نوشتن رمانهاي مختلف که با هم ارتباط معنوي نداشتند ، زولا را قانع نمي کرد و انتشار کتاب ديباچه اي بر مطالعه علم پزشکي تجربي اثر کلود برنار وي را به راهي کشاند که پيوسته در انتظارش بود و آن نوشتن رمان تجربي بود. زولا با اين تجربه به سبک رئاليسم عمق و شفافيت خاصي بخشيد و اساس مکتب ناتوراليسم را بنا نهاد.\nترز راکن (1867) اولين رمانش در شيوه رمانهاي تجربي ، نقطه عطفي در تاريخ مکتب ناتوراليسم به شمار مي آمد. زولا در سال 1873 خود از اين رمان نمايشنامه اي اقتباس کرد که محبوبيت بسيار يافت.\nاز آن پس زولا روش رمان نويسي را با هدفي کاملا علمي دنبال کرد. در نظر او همچنان که جراح جسم بيمار را مي شکافد تا بر آن تغييرات لازم را انجام دهد. رمان نويس نيز تغييرات عميق جسمي قهرمانان کتاب خود را بايد مورد بررسي دقيق علمي قرار دهد ، بر اين اساس ، زولا به فکر خلق يک سلسله طولاني رمان تجربي با عنوان تاريخ طبيعي و اجتماعي خانواده اي در زمان امپراتوري دوم افتاد که شامل 20 رمان بود که بتدريج منتشر شد و از برجسته ترين آثار مکتب ناتوراليسم به شمار مي آيد مجموعه اي که بيش از نيمي از رمانهاي زولا را دربر مي گيرد. زولا در نسب نامه 2 خانواده که در پلاسان شهر کوچکي در جنوب فرانسه زندگي مي کنند و ميان اعضاي آنها وصلتهايي صورت مي گيرد ، تعمق مي کند و مساله وراثت را در ميان افراد اين دو خانواده بررسي مي کند و نشان مي دهد چگونه اعتياد به الکل يا ابتلا به بيماري سل در ميان فرزندان اين دو خانواده رايج مي شود چنان که در نسل سوم خانواده که داراي 11 عضو است ، 4 بيمار و 2 رنجور به وجود مي آيد.\nزولا چنين نتيجه مي گيرد که مساله وراثت که خارج از اختيار بشر و نوعي جبر علمي است ، چگونه به فعل و انفعالاتي منجر مي شود که افراد جامعه اي را دچار انحرافات بيشمار روحي مي کند. رشته اصلي اي که قهرمانان 1200 داستان زولا را به هم پيوند مي دهد ، همين عامل وراثت است. داستان غذاي پس مانده که در سال 1887 به صورت نمايشنامه و با عنوان رنه به صحنه آمد با موفقيت بسيار همراه شد. در اين اثر زولا غارت اموال ملت در زمان ناپلئون سوم را به تصوير مي کشد. داستان شکم پاريس (1873) زندگي فقيرانه و پر از رنج کاسبهاي کم سرمايه را با واقع بيني شديد و صادقانه شرح مي دهد. هنگامي که زولا 36 سال داشت ، به ناشرش خبر داد که طرح رمان تازه اي را ريخته که هنوز نامي برايش در نظر نگرفته است ؛ اما مي تواند اهميت آن را پيش بيني کند و همين گونه شد. به گونه اي که رمان دکه مي فروش در 1877 از چنان شهرتي برخوردار شد که زولا را نامدارترين نويسنده عصر خود کرد و نخستين بار پس از نيم قرن ويکتور هوگو را در درجه دوم شهرت قرار داد و بر کتاب بينوايان او تفوق يافت.\nزولا با اين اثر بر بالزاک نيز برتري يافت و پس از او کمتر نويسنده اي موفق شد چيزي بر ضخامت ظلمت هاي اين کتاب بيفزايد. زولا در اين دوره خانه اي در مدان در حومه پاريس خريد که گروهي از نويسندگان جوان در آن گرد مي آمدند ، از جمله موپاسان که همه خود را پيرو مکتب ناتوراليسم مي خواندند. همين گروه در 1880 مجموعه داستان هاي شبهاي مدال را منتشر کردند که شامل 6 داستان کوتاه از اين 6 نويسنده بود. از جمله داستان گلوله پيهي اثر موپاسان که موجب شهرت او شد. زولا در 1879 نهمين داستان از سلسله رمان روگون ماکار را به نام نانا انتشار داد که به محض انتشار موفقيت عظيمي به دست آورد. داستان نانا بيشتر تصوير جامعه اي تباه شده است تا وصف عشق و دلدادگي.\nکساني که دکه مي فروش را به سبب نشان دادن معايب و فساد اخلاق محيطهاي کارگري ستوده بودند نانا را که ضعف و انحطاط طبقه بالاي جامعه را نشان مي داد ، مورد اعتراض قرار دادند. زولا به همه غوغاها و ايرادها پاسخ داد. در سال 1882 کتاب ديزي انتشار يافت. مقصود از ديزي ديگ ثروتمندان است. زولا براي هجو کردن آداب و رسوم کاسبهاي پولدار خانه ظاهرا مجللي را در يکي از کوچه ها برگزيده و درون آن را در معرض تماشا گذارده است. ديوارها را شفاف کرده و رازها را از پشت آن بيرون کشيده و هياهوي خانواده ها و پخت و پز روزانه و آمد و رفتهاي فريبکارانه را نشان داده است.\nزولا به کساني که در اين کانون ها ادعاي نيکبختي دارند ، خطاب مي کند و مي گويد: «شما دروغ محض هستيد و در ديگ شما چيزي جز بدي و فساد پخته نمي شود.» زولا در 1887 در زمين با لحني خشونت بار از دهقاناني که براي علاقه به زمين از کشتار و خيانت روگردان نيستند ، سخن گفته است. وصف صحنه هاي ننگين و قبيح توفاني از مخالفت به پا کرد حتي از جانب طرفداران زولا بيانيه اي انتشار يافت که او را از استادي و پيشوايي خود خلع کردند. زولا در همين سال به جبران خشونت گذشته به لطف و نرمي گراييد و کتاب رويا را انتشار داد. زولا کم کم از سلسله رمان له روگون ماکار احساس خستگي کرد و 3 رمان ديگر در اين سلسله انتشار داد و به آن پايان بخشيد.\nزولا علاوه بر سلسله رمان له روگون ماکار ، 2 سلسله ديگر انتشار داد که يکي از آنها مجموعه سه شهراست درباره لندن ، رم و پاريس. پنجم اکتبر 1894 بود که آلفرد دريفوس افسر فرانسوي يهودي به اتهام خيانت توقيف و تبعيد شد و فرانسويان گروهي به موافقت و دسته ديگر به مخالفت با او برخاستند. موضوع رنگ سياسي گرفت و به اختلاف ميان سلطنت طلبان و طرفداران کليسا و جمهوري خواهان کشيده شد. از اين پس ، او در برخي از مهمترين رويدادهاي سياسي فرانسه نقشي فعال و برجسته بازي کرد تا اين که 20 سپتامبر 1902 در پاريس و در آپارتمان سردش بر اثر مسدود شدن لوله بخاري به اختناق دچار شد که هيچ گونه درماني سودمند نيفتاد و سرانجام در 29 سپتامبر 1902 بدرود حيات گفت. مراسم تشييع وي در ميان گروه عظيمي از مردم انجام گرفت و 6 سال بعد جسدش به پانتئون انتقال يافت.\nمکتب ناتوراليسم در اواخر زندگي زولا قدرت خود را از دست داد. اما سرنوشت آثار زولا به اين مکتب بستگي کامل ندارد زيرا وي در هنر رمان نويسي ابتکارهاي جالب توجهي به کار برده و در تصوير اجتماع استعدادي بي نظير و استثنايي نشان داده است. آثار زولا با آن که بر جنبه هاي علمي زيست شناسي و مساله توارث و جبر علمي متکي است ، از جنبه هاي شاعرانه و تغزلي و صور ذهني خارق العاده نيز سرشار است. نفوذ زولا و مکتب ناتوراليسم او در نويسندگان ملل مختلف قرن بيستم انکارناپذير است. درحقيقت اميل زولا به عنوان بزرگترين نماينده ناتوراليسم فرانسه مي کوشد به هنر و ادبيات جنبه علمي بدهد. به عقيده او نويسنده بايد تخيل را کنار بگذارد و داراي حس واقع بيني باشد و مانند يک شيميدان يا فيزيکدان يا زيست شناس نويسنده هم بايد راجع به صفات و مشخصات و رفتار و عادات افراد و اجتماعات بشري به همان طريق عمل کند.\nاز نکات مهمي که در ناتوراليسم مشهود است يکي توجه نويسنده به زبان است و ديگر توجه به توصيف زشتي ها. از کساني که با زولا دوست و همکار هستند و تاحدي شيوه او را مي پسندند يکي گوستاو فلوبر است و ديگري موپاسان. با اين همه فلوبر در بسياري موارد با زولا موافق نيست و به او معترض است و موپاسان نيز که در واقع نخستين بار داستان کوتاه را در ادبيات فرانسوي وارد کرد ، هرچند با زولا دوست و هم عقيده است ؛ اما ناتوراليسم او نوعي رئاليسم اغراق آميز است و با آنچه زولا مي گويد تفاوت دارد.\n«هنگامى كه تيره روزى كارگران معدن را مطالعه مى كردم، بشدت دچار ترحم شده بودم. كتاب من اثرى از ترحم و شفقت است و نه چيزى ديگر و اگر كسى هنگام خواندن آن چنين احساسى پيدا كند، من به هدف خود رسيده ام و خوشحال مى شوم. در اين حال، يك حركت بزرگ اجتماعى و يك عشق به عدالت در حال شكل گرفتن است كه بايد به آن توجه كرد و گرنه جامعه كهنه جارو خواهد شد. آيا در رمان خود موفق شده ام عدالتخواهى تيره بختان را تأييد كنم؟ نمى دانم. ولى من همچنين خواسته ام نشان دهم كه بورژوازى نيز به تنهايى مقصر نيست. همه مسئوليت به گردن اجتماع است.» (بخشى ازسخنان زولا در مصاحبه با خبرنگار روزنامه لوماتن)\nدغدغه هاى اجتماعى بخش حائز اهميتى از فعل و انفعالات ذهنى نويسندگان هر جامعه را تشكيل مى دهد. اگر چه هگل و ماركس و سپس دوركيم ولانسون بخشى از اولويت هاى بنيادين فهم متن را در نگاه موشكافانه اجتماع پديدار دانسته و نظرياتى ارائه داده اند اما بدون شك انعكاس مطلق رفتارهاى اجتماعى جداى از فرآيند تحليلى آن، از تعهدات نويسندگان است.\nاميل زولا نويسنده اى است كه وراى روش نوشتارى خود به دردهاى اجتماعى بسيار انديشيده و از آن ميان، تم دست نخورده اى از رفتارهاى اصولى محيطى را در مجموعه آثارش عرضه كرده است.\nوى معتقد است جامعه به طور ناخودآگاه در ذرات اثر حاضر است و پس از اثر نيز بسيار وجود دارد. بر اين اساس، اگر دو سيكل را به عنوان جامعه و اثر در نظر بگيريم، متن سيكل كوچك تر است كه در عمق جامعه وجود دارد و از مرجع حاكم كه ذهن نويسنده است جارى مى شود اما پس از سير متشابه خود به طور مجدد، جامعه است كه وراى اثر و در بطن آن نمود يافته است.\nتفكر ناتوراليستى زولا او را برآن داشت تا روايت هستى را به طبيعت بارز آن برگرداند. اين طبيعت حقيقى گاه جلوه اى از تنزل و پستى زندگى آدمى است و گاه حيات والاى او در جايگاه عشق و ايثار و سازندگى. او از شكل داستانى بازتاب دنيايى متلاشى شده بهره جسته است. كليت اثر او در زير ساخت معضل اجتماع اتفاق افتاده است و راوى در همه استدلال ها، خود با مسائل به طور دقيق درگير است. در اين حالت، كنش افراد نسبت به روند تلخ جدايى انسان از طبع و سرشت كمتر از واكنش انسانى اش قلمداد شده است. اين است كه روايت «خانواده روگون - ماكار» هربار در قالبى نوين از شكم همان حقيقت اوليه ظاهر مى شود و نيز همسانى سطوح دنيوى در برابر سهل انگارى بشر، برجسته سازى شده است به طورى كه باوجود جهانى در هم ريخته، نقش رفتارى افراد كاملاً جدا و تعديل شده است. اين بحث به دليل چيرگى ناتوراليسم بر ابعاد زندگى شخصى اوست.\nزولا نويسنده اى بدون توقف است و گر چه درپاره اى موارد در حوزه نثر داستانى خود به ژانرهاى ديگر نزديك شده، اما تعادلى مستحكم دراثرش پا برجاست.\nبه دليل آن كه مدت ها يك ژورناليست حرفه اى بوده، گاه سيطره نثر ژورناليستى برفضاى رمان هايش كاملاً محرز است و آن كه بى پيرايه، تند و محكم نوشته است. در رمان «ترز راكن»، انسان اثر او در تقلايى سخت ميان جرم و وجدان گرفتار است كه اگر چه عدالت جامعه درونى شخصيت ها و جامعه حاكم بيرونى، توأمان با ظرايف توصيف، ارائه شده، در نهايت افول مراتب انسانيت در كام جنايت خويش است، «ترز راكن» پس از انتشار، موجى از انتقاد خاموش جامعه را برانگيخت و سياهى درون را در زوالى پايدار جلوه گر شد و اين همان خواسته مسكوت زولا بود. زولا حركتى بنيان مدار را پيوست كار خويش كرده بود. از اين رو، طرحى كه مى نوشت براساس پيش فرض هايى از اين دست بود. او پس از مدت ها پرداخت ذهنى، تصميم گرفت «خانواده روگون- ماكار» را در چندين مجله ارائه دهد. اين اثر كلان، تاريخ طبيعى و اجتماعى خانواده اى است كه زولا در آن خلقيات ، خصايل، معايب و فضايلى را به نمايش گذاشته است و در آن بحث تأثير محيط رشد را تحليل كرده است.\nزولا در نخستين جلد اين اثر با عنوان «ثروت روگون»، بار ديگر در سطوح انتقادى فرهنگ و سياست قرار گرفته و نوك حملات خود را در صدر نظام حاكم و در نگاه صريح خود به ناپلئون بناپارت تعبيه كرده است. اين اثر روان شناختى بخشى از وحشيگرى هاى شادمانه آدمى را در افشاى شيفتگى روح و طبع درونى و اوليه او بيانگر شده است. زولا اعتقاد راسخ خود را به عدل و مساوات جمعى و ملازمات آن در اين اثر به شيوه اى مشكك و منطبق بيان كرده و از آزادى و رستگارى كوچك زندگى عامه، تجددى تلخ آفريده است.\nپس از آن، در «سهم سگان شكارى»، انديشه قيام شرافت و انسانيت را از هنجار و ضابطه مفهومى خارج كرده، روابطى نامنسجم و در عين حال كاملاً داستانى ايجاد مى كند. زولا در اثر بعدى اش «شكم پاريس» وجوه دوگانه زيستن را با بيان مفاهيمى كاملاً روز مره وابعاد سازنده شخصيتى نشان داده است. اين رمان تقابل جسمى و روحى سير و گرسنه است كه خط مشى سياست حاكم را نشان مى دهد. بافت اين اثر از فرديت هنرى به تماميت انسانى ارتقا پيدا كرده است، اثرى سخت رئال كه در آن انگيزه هاى طبيعت وجودى بشر و مسأله زيستن تلفيق و تشريح شده است.\nپس از آن در «فتح پلاسان» و «خطاى آبه موره» ، زولا نگاه خود را به فرهنگ كليسا به صراحت بازگو مى كند و آن را در تقابل با طبيعت روانى و معنوى آدمى اعلام مى دارد. عدن جديدى كه زولا در اثر خود قصد نماياندن آن را در جامعه متزلزل پيرامون خود دارد، تنها واكنشى كوچك بر له نظام حكومتى و هنجارهاى ملازم آن نيست بلكه كالبد شكافى شعور و حقيقت انسان در لايه هاى ضابطه و طمطراق است و زولا بدين جهت و برخلاف ديگر نويسندگان از قاعده پائين هرم شروع مى كند تا به اوج رسد و در متن خود هم حسى سخت قابل فهم ميان شخصيت ها و مخاطب ايجاد مى كند.\nگى دوموپاسان در نامه اى به زولا براى كتاب «خطاى آبه موره» نوشته است: «من همه كتاب را استنشاق مى كردم و با اشتياقى غريب مى خواندم. از هر صفحه اش رايحه اى قوى و مداوم متصاعد مى شد. شما رايحه زمين، درختان، تخمير و بذر را به مشام ما رسانديد به طورى كه سرشار شديم...»\nاگر چه فشار سرسختانه جامعه داستان نويسى فرانسه همواره بر زولا، بود اما همچنان كه از ابتدا قصد كرده بود، در جذب طبيعت و علوم بنويسد، نوشت. او مباحث تربيت و ژنتيك را از مقررات طبيعت زندگى مى دانست و آن را بدون تسامح و با نهايت تدقيق ارائه مى كرد. «عاليجناب اوژن روگون» رمان بعدى اوست كه تصوير دنياى سياسى عهد امپراتورى دوم را با دقيق ترين توصيف ها از وزرا، وكلا و دربار و دسيسه هاى راهرويى، معاملات نفوذى و همه تظاهراتش مى نماياند. در اين اثر ،زولا به طبيعت سياست و ذهن بيش از هر مسأله ديگرى توجه كرده است.\nاگر چه ابراز عقايد و مفاهيم ناتوراليسم در اين چند اثر كمابيش و به صورت مجمل بازگوشده بود، در رمان «آسوموار» به طور كامل پرداخته شد. اين اثر كاملاً اجتماعى از رهيافت هاى جوهر تحول و انقلاب درونى جامعه است كه عناصر آن در فضايى چون حاشيه شهر به وقوع مى پيوندد.\nزولابر ديالكتيك درونى زندگى اجتماعى و روان شناختى بسيار تأمل كرده است و در اين راستا ايدئولوژى كاملاً متمايزى دارد. او به لحاظ شيوه ادبيات نيز نقطه ارجاع به رئاليسم را در منظر جسم و درون قرار داده است و هر بار از سطحى به سطوح ديگر منتقل مى شود. زولا پايدار و حقيقى مى نگارد، به هسته زندگى ماهيتى قابل فهم و سازنده مى دهد و گرچه با فرامتن و سوررئال مناسبتى بسيار دارد، اما در شيوه اجراى اثر خود تنها جسمانيت فضا را مى شكافد و از عمق تنزل، ارتقا را در مى يابد و مى شناساند.\n«يكى صفحه عشق»، اثر ديگر او، بازگشت انسان از غفلت و جبر گناه است و حالات دادگاه درونى آدمى را در محكمه وجدان، به خوبى جلوه گر شده است.\nدو اثر بعدى او «نانا» و «براى خوشبختى بانوان» چكيده توجيهات قرن نو براى انسان سازى متجدد و انتقاد از مسائل آن است. براى خلق هر دواثر، او روزهاى متمادى در فضاى متشابه آن گام بر مى دارد و خود را در آن حل مى كند تا بتواند حقيقت نامعروض را ارائه دهد. زولا سراب سازى از جهان تلخ حاشيه زندگى است كه به دليل فهم ناهموارى هاى دردناك فضاى اجتماعى، مرتب خلأ مى سازد و مخاطب خود را به چينش دوباره مسائل در آن وا مى دارد.\n«نانا» به صورت نمايشنامه نيز به اجرا در آمد و مجدداً تحسين و انتقاد اهالى هنر را برانگيخت. اغلب آثار زولا، پس از انتشار، به روى صحنه مى رفتند و در قالب نمايشنامه، دگربار به درون زندگى اجتماعى باز مى گشتند.\nديگر اثر او، پرداختن عميق و داستانى از جامعه كارگرى است. او فلاكت و زجر جهان مادى و تسكين عقوبت هاى فرا زيستى را در روايت «ژرمينال» ارائه كرده است. اين اثر حاصل بالندگى انديشه زولا در سير نويسندگى اوست. «ژرمينال» پيش از همه ، داستان طغيان كار عليه سرمايه است. همه شرايط غير انسانى كار در زندگى كارگران زير زمين و اجتماعات معترض در آن به خوبى گنجانده شده است. «ژرمينال» حركت كورمال در يك هزار توى سياه و تاريك است كه زولا از طريق آن، سنگر و موضع خود را در جامعه هنر و نيز سياست كاملاً مشخص كرده است. «ژرمينال» به لحاظ زمانى مقارن با تشكيل گروه مدان است و حركت انترناسيوناليستى موفقى در سير ادبيات كارگرى آن روز بوده است.\nانتشار رمان «زمين» كه زولا آن را در بيان وضعيت دهقانان و كشاورزان و بازگشت به طبيعت ذاتى تأليف كرده است، بخش اعظمى از سبك نوشتارى او را به معرض نمايش گذاشت. همچنان كه پيشتر گفته شد، تمام تلاش زولا برپايه افكار ناتوراليستى اش چيده شده بود. او در اين اثر، زمين را قهرمان مهلكه داستان خود قرار داده است، زمينى كه احساس و بارورى ازلى خود را در برابر جنگ و جدل لئيمانه انسان هايى قرار مى دهد كه جز گذر بر سطح آن و خراشيدن اين سطح كارى انجام نمى دهند و در نهايت همگان، آن را در تملك مطلق خويش مى دانند. اين اثر ارجاع مطلق به طبيعت گرايى ذهنى زولا بود.\nزولا چندى بعد، اثرى با عنوان «ديو درون» را خلق كرد و در آن مضمون «ترز راكن» را با گسترش و تعميق بيشتر تجديد كرد.\nپس از آن رمان «پول» را نوشت. در «پول» ، ثروت عمومى را در برابر ثروت مدرن، سيال، سريع و ناپايدار يعنى ثروت سوداگرى و سفته بازى قرار مى دهد و اگر عده اى با استفاده از آن به صنعت و پويايى مى رسند، عده اى ديگر به افلاس كشيده مى شوند. زولا با انتشار اين اثر توانست حكم نهايى اعتقادات خود را در منظر نظام اجتماعى صادر كند و رابطه هنر و جامعه را در پيوندى ناگسستنى بشناساند.\nنيز آخرين رمان زولا باعنوان «عدالت» كه در كشاكش بحران زندگى شخصى اش و محاكمات دادگاه شهرى نوشته شد ضربه نهايى همه سال هاى تلاش مستمر او در جهت ارتقاى طبيعت گرايى روبه افول است كه در نهايت به اعتلا و سرحد دوران مى رسد و كار نامه چندين ساله آثار او را به نحو درخشانى مى بندد.\nآثار اميل زولا داراى وجهى دوگانه اند، زيرا كه مراحل بزرگ خاصى از تحول انسان ها را باز مى نمايند و در مبارزه عقيدتى براى دست يافتن به تماميت انسان راهنمايند. هر اثر بيان كننده يك لحظه در جامعه گذشته است. ويژگى اين آثار ابداع سنخ است كه در وجود آن همه عناصر تعيين كننده و اساسى از نظر انسانى و اجتماعى، طى يك دوره تاريخى به سوى هم مى گروند و با هم تلاقى مى كنند. زولا خواهان تجسم نهايى بطن و جسم و ذات وهبوط همه چيز در يكديگر است. برحسب مطالعات خويش، بسيار توانمندانه نگاشت و قلمى جارى و همواره در كنار جامعه از خود برجاى گذاشت و با همان باقى ماند. همه تضادهايى كه زولا بشدت در فراز و فرود آثارش ايجاد كرده است، حقيقى اند و همان گسل هاى عميق درونى جامعه هستند كه از شريان نثر او در اذهان عمومى راه مى يابد، جداره خشك و فرتوت آن را مى شكند و در نهايت ژول لومتر در «فيگارو» تأييد مى كند: «زولا شاعر اعماق ظلمانى روح بشر است.\nاين هم اون نقاشي معروف ادوارد مانه كه زولا رو در اتاق كارش به تصوير كشيده... 1868\n04-04-2008, 04:19 PM #13\nزندگى نامه ى صادق هدايت\nصادق، کوچکترين فرزند هدايتقلی خان هدايت، اعتضاد الملک، ۱ شب سه شنبه ۲۸ بهمن ماه ۱۲۸۱، هنگامی که « از خاک ايران آزادی خواهی و مشروطه طلبی می جوشيد »، در يک خانواده ی معروف و ثروتمند اشرافی از دودمان رضا قلی خان هدايت، اديب و دانشور عهد ناصری، در تهران چشم به جهان گشود. وی خيلی زود پيوند خود را از خانواده - که افراد آن همه مردان سرشناس کشور بودندو اگر او می خواست می توانست با بهره گيری از قدرت و نفوذ آنان به مقامات عاليه ی دولتی دست يابد و زندگی مرفه و بی دردسری برای خود فراهم نمايند - بريد و از تن آسايی يک فرد نازپرورد و متنعم سر باز زد و با درآمد ناچيزی، که از راه خدمت در دواير مختلفه ی دولتی به دست می آورد، مستقلا زندگی کرد. اين وارستگی و آزادگی به او مجال داد که اوقات خود را به کاری که دوست داشت، يعنی ادبيات وقف کند.\n« صادق پس از دو برادر و خواهر به دنيا آمده و عزيز کرده ی خانواده بود. وی مانند ساير برادران و خواهران در دست عمه ها و دايه ها بزرگ شد؛ و هفت هشت سالش بود که به اتفاق دو دوست و همبازيش، مهندس خسرو هدايت قائم مقام شرکت ملی نفت که پسر دايی او بود و دکتر منوچهر هدايت رييس پيشين بهداری وزارت و آموزش و پرورش که پسر عمويش بود به مدرسه ی علميه رفت؛ و اين سه نفر تا کلاس نهم دبيرستان با هم بودند. » ۲\nهدايت در سال ۱۳۰۴ تحصيلات متوسطه را در دارالفنون و دبيرستان فرانسوی « سن لويی » تهران به پايان برد؛ و با کسب موفقيت در مسابقه ای که ترتيب يافته بود، در آبان ماه سال ۱۳۰۵ با کاروان دانش آموزان اعزامی به اروپا به بلژيک روانه شد؛ و در آموزشگاه عالی آنجا، در رشته ی مهندسی راه و ساختمان، نام نويسی کرد. اما در آنجا نماند و يک سال بعد با نخستين گروه دانشجويان اعزامی به اروپا برای تحصيل در رشته ی معماری رهسپار پاريس شد و « ظاهرا دوره ی اقامت او در فرانسه - که چهار سال طول کشيد - بخصوص بيشتر به سير و گشت گذشت. »\nبدين قرار هدايت تحصيلات خود را به پايان نبرد و در سال ۱۳۰۹ که اوج قدرت رضا شاه بود، به تهران باز گشت.\nاز قرار معلوم خانواده اش ار اين حيث ناراضی بوده و اصرار داشتند که او دوباره به اروپا برگردد و در رشته طب يا مهندسی و يا هر رشته ی ديگری که مايل است تحصيل کند. اما او نه تنها به رفتن به اروپا و ادامه درس و تحصيل حاضر نشد، بلکه از اقامت و کار کردن در تهران هم گريزان بوده و ميل داشته است ماموريتی هر چه باشد در يکی از شهرستان ها دست و پا کند.\nدر اين عكس هدايت با لباس كاملا سفيد در كنار خواهر برادرهاي خود است...\nهدايت در تهران ماند و شغل محقری ( حسابداری جزی با ماهی بيست هزار تومان حقوق ) در بانک ملی مرکز به عهده گرفت و تا شهريور ۱۳۱۱ در آن بانک کار کرد و از ششم شهريور آن سال تا ۱۶ ديماه ۱۳۱۳ در اداره ی کل تجارت و از آن به بعد چندی بعد تا سی ام اسفند ۱۳۱۴ در وزارت امور خارجه مشغول کار شد و بعد وارد شرکت سهامی کل ساختمان گرديد. ۴\nاگر از کتاب کوچک ولی جالب انسان و حيوان، که در سال ۱۳۰۳ پيش از سفر اروپا در تهران نوشته است، بگذريم، نخستين اثر هنری هدايت قطعه ی نا تمام مرگ است که در سال ۱۳۰۵ در گان بلژيک نوشت؛ ۵ و بعد در سال ۱۳۰۶ که در پاريس بود، رساله ی « تميز و تقريبا بی ايراد » فوايد گياه خواری را به قلم آورد که در سلسله انتشارات ايرانشهر در برلين چاپ شد.۶\nاز آثار ديگر او در اين زمان، نمايش نامه ی سه پرده ای پروين دختر ساسان است که يکی دو سال بعد ( سال ۱۳۰۹ ) رد تهران چاپ کرد. و ديگر افسانه ی آفرينش که در سال ۱۳۰۹ نوشت و در سال ۱۳۲۵ به همت کتر حسن شهيد نورايی در صد پنج نسخه در پاريس چاپ شد.\nهدايت در اواخر سال ۱۳۰۸ و اوايل ۱۳۰۹، نخستين داستان های زيبای خود را به نام مادلن، زنده به گور، اسير فرانسوی و حاجی مراد در پاريس به رشته ی تحرير کشيد؛ و پس از بازگشت به ايران داستان آتش پرست و سپس داستان های داود گوژپشت، آبجی خانم و مرده خورها را درتهران نوشت و آن ها را با نوشته های پاريس يک جا در مجموعه ای به نام زنده به گور در سال ۱۳۰۹ منتشر کرد؛ و سال بعد سايه ی مغول را در مجموعه ای با دو اثر از بزرگ علوی و دکتر شين پرتو انتشار داد.\nاز اين سال به بعد، تا سال ۱۳۱۵ که به هندوستان رفت، پربارترين دوره ی فعاليت ادبی هدايت بود؛ و هم در اين دوره بود که با سه تن از ديگر ادبای جوان و روشنفکر که عبارت بودند از بزرگ علوی، مجتبی مينوی و مسعود فرزاد آشتنا شد؛و اين چهار نفر، که اصول فکری و ديد واحد به ادب و دانش و هنر آنان را به هم نزديک کرده بود، اغلب عصرها در يکی از کافه های لاله زار نو به نام « رز نوار » گرد هم می نشستند و در افکار و انديشه های يکديگر بحث و انتقاد و نکته گيری می کردند و از يکديگر چيز می آموختند و به زودی در مقابل اديبان محافظه کار که آنان را « سبعه » ۷ ناميده بودند، موسوم به ربعه شدند.\nپرفسور يان ریپکا از ايران شناسان چک گفته است:\n« گروه ربعه » در مورد هنر و فلسفه می دانست چه می خواهد و آنچه را که می دانست به ديگران عرضه می کرد؛ و اين جنبه ی مثبت ايشان بر عقايد اغراق آميزشان می چربيد؛ و کسی که از پوسته ی سخت ريشخندها و مسخرگی هايشان می گذشت و به دل آنان نفوذ می يافت، چيزی جز احساسات ميهن پرستی پاک و آتشين نمی ديد. ۸\nمجتبی مينوی، طرز فکر گروه ربعه و نقش هدايت را در جلسات آنان چنين تعريف می کند:\n« ما با تعصب جنگ می کرديم و برای تحصيل آزادی کوشش می کرديم و مرکز دايره ی ما صادق هدايت بود. » ۹\nو کمی پايين تر اضافه می کند:\n« شايد ما آن روز گمان می کرديم چون قدر مقام نويسندگی هدايت را می شناسيم او را تشويق می کنيم؛ اما حقيقت مطلب اين بود که او موجب تشويق ما بود و در هر يک از ما لياقتی می يافت آن را به کار می انداخت. مرکز دايره بود و همه را دور خود می گرداند. » ۱۰\nکم کم به شماره ی ياران هدايت افزوده شد و از جمله دو موسيقيدان ( سرهنگ مين باشيان و حسين سرشار ) و يک بازيگر و کارگردان هنرمند نمايش ( عبدالحسين نوشين ) به اين جمع پيوستند. ۱۱\nهدايت دو مجموعه ی قصه به نام سه قطره خون و سايه روشن و داستان علويه خانم و سفرنامه ی اصفهان نصف جهان را نوشت. نسخه ای از ترانه های خيام را با مقدمه ی مفصل و شش مجلس تصوير از درويش نقاش ( سوريو گين ) منتشر کرد. سخنان موزون عاميانه را در مجموعه ای به نام اوسانه و عقايد عاميانه را در مجموعه ی ديگری به نام نيرنگستان انتشار داد، و با مسعود فرزاد کتاب مستطاب وغ وغ ساهاب را در سخريه ی ادبای معاصر رقم زد. ۱۲\nبه تشويق او، علوی چمدان را نوشت، نوشين تئاتر تپاز ۱۳ را به نام مردم به معرض نمايش گذاشت. در موقع تشکيل کنگره ی فردوسی، نوشين و مين باشيان سه پرده نمايش از شاهنامه بيرون کشيدند و روی صحنه آوردند؛ و مجتبی مينوی در آن دوره نامه ی تنسر، تاريخ مازيار ۱۴ ، نوروزنامه، جلد اول شاهنامه، شاهنشاهی ساسانيان و ويس و رامين را تصحيح کرد که « در آن ها فکر هدايت و همه ی ربعه دخالت داشت ». ۱۵ اين بود خلاصه ای از کوشش هنری هدايت و دوستان او در دوره ی پنج ساله ی ۱۳۱۰ تا ۱۳۱۵.\nهدايت در سال ۱۳۱۵، به دعوت دکتر شيرازپور پرتو ( شين پرتو )، عضو وزارت امور خارجه که در آن هنگام وايس کنسول ايران در بمبئی و با تحصيل مرخصی به ايران آمده بود، به عنوان متخصص تنظيم ديالوگ فيلم فارسی به هندوستان رفت؛ و در اين سفر، که کمتر از يک سال طول کشيد، با فرهنگ غنی هند آشنا شد و اطلاعات وسيعی در زبان و ادبيات فارسی ميانه ( پهلوی ) به دست آورد. نقل کرده اند که در بمبئی هر روز قسمت اعظم اوقات خود را در موزه ها و کتابخانه ها می گذرانيد و مثل شاگرد مکتبی دفتر و کتاب خود را بر می داشت و به نقطه ی دوری در بيرون شهر که اقامتگاه بهرام گور انکلساريا ۱۶ ، از دانشمندان پهلوی دان پارسی، بود می رفت و در محضر او به آموختن اين زبان ( که به گفته ی خودش نه به درد دنيا و نه به درد آخرتش می خورد ) می پرداخت؛ و هم در آن جا بود که کتاب کارنامه ی اردشير پاپکان و گزارش گمان شکن را به فارسی درآورد و دو داستان Lunatique ( ماه زده ) و Sampingue را به زبان فرانسه نوشت؛ و از آن پس شاهکار معروف و بی مانند خود « بوف کور » را، که در تهران شروع کرده بود، به اتمام رسانيد و آن را در همان سال ۱۳۱۵ با خط خود به صورت پلی کپی در پنجاه، و به قولی در صد و پنجاه نسخه چاپ کرد.\nهدايت ظاهرا ميل نداشته به ايران برگردد و می خواسته در هندوستان بماند و کسب و کاری برای خود فراهم آورد.\nبا اين همه، چون از حيث معيشت در تنگنا افتاده بود در سال ۱۳۱۶ به ايران بازگشت و بار ديگر به استخدام بانک ملی ايران درآمد، ولی بيش از يک سال در آن جا نماند. سال های سخت و خفقان آوری بود. گردباد زمان آشيانه ی گرم ياران گروه « ربعه » را متلاشی کرده و دوستان هر يک به سويی پراکنده شده بودند: مجتبی مينوی به لندن رفته بود و در برنامه ی فارسی راديو BBC سخن پراکتی می کرد؛ و بزرگ علوی در زندان می زيست. تا چندی، دکتر خانلری، دکتر محمد مقدم و مسعود فرزاد در خانه ی هدايت جمع می شدند و از ادبيات و موسيقی و هنر سخن می گفتند، بعد مقدم به آمريکا رفت و جلسه ی هفتگی بی ترتيب شد.\nهدايت، کسی که « در اين دنيا نمی خواست از کسی کمک، حتی از فلک ». ۱۷ در اين چند سال با شغل محقری در يکی از سازمان های دولتی کار می کرد و حوصله و توانايی اين که شاهکار تازه ای به وجود آورد نداشت؛ و بيشتر اوقات خود را به ترجمه ی متون پهلوی، که در هنگام اقامت هند روی آن ها کار کرده بود، می گذرانيد؛ و چون آثار عاميانه را جزء مهم فرهنگ ملی می دانست، در خلال سال های ۱۳۱۸ - ۱۳۲۰ در اوراق مجله ی موسيقی، که خود در آن کار می کرد، مقالات و تحقيقات گونه گون خود را منتشر می کرد.\nجنگ دوم جهانی در حيات سياسی و اجتماعی ايران تغييراتی داد. اين سال ها، که دوران شکفتگی آثار اکثر نويسندگان و شاعران ايرانی بود، در زندگانی هدايت نيز دوره ی نوينی به وجود آورد و قريحه ی نويسندگی او را به حد کمال نمودار ساخت.\nوی در فاصله ی سال های ۱۳۲۱ - ۱۳۲۳ مجموعه ی داستان های کوتاه سگ ولگرد و ولنگاری را انتشار داد که بعضی از داستان های آن دو مجموعه، آثار سال های قبل او بود که نخستين بار منتشر می شد؛ و نيز دو ترجمه ی پهلوی با عنوان های گزارش گمان شکن و زند و هومن يسن چاپ کرد؛ و دو ترجمه ی ديگر از همان زبان، که يکی فصولی بود از يادگار جاماسب در مجله ی سخن و ديگری رساله ی شهرستان های ايرانشهر در مجله ی مهر ۱۹ و سپس در مجله ی ايران ليگ منتشر نمود.\nهدايت هميشه کار می کرد و وقتش، چه در اداره و چه در خانه، صرف مطالعه بود و کار اداريش را تنها برای رفع تکليف انجام می داد.\nهدايت در فعاليت ادبی جمعيت ايرانی روابط با اتحاد جماهير شوروی که در سال ۱۳۲۲ تاسيس يافت، شرکت داشت و با مجله ی پيام نو، ارگان جمعيت مزبور، همکاری می کرد؛ و چند مقاله ی تحقيقی، از جمله مقاله ای با عنوان « چند نکته درباره ی ويس و رامين » و يک داستان به نام فردا در آن مجله انتشار داد. همچنين با مطبوعات ديگر، از جمله مجله ی سخن، که دکتر پرويز خانلری در خرداد سال ۱۳۲۲ داير کرده و در آن روزها يکی از مجلات پيشتاز و ترقی خواه بود، همکاری صميمانه داشت؛ و چندين ترجمه، قصه و مقاله ی تحقيقی او در دو سه ساله ی اين مجله منشر گرديد. از جمله ترجمه ی داستان مسخ از کافکا در دوره ی اول و سلسله ی مقالات او درباره ی فرهنگ عامه در دوره ی دوم و سوم ۲۳ سخن انتشار يافت. ژان پل سارتر را با ترجمه ی ديوار در اين مجله نخست او به خوانندگان فارسی زبان معرفی کرد؛ و علاوه بر اين ها، در هيئت تحريريه ی مجله هم شرکت داشت و کمک فکری می کرد.\nهدايت روز شانزدهم آذر ماه ۱۳۲۴، همراه يک هيئت فرهنگی، برای شرکت در جشن يادبود بيست و پنجمين سال تاسيس دانشگاه تاشکند، به دعوت آن دانشگاه به ازبکستان رفت ۲۵ و دو ماه در آن جا ماند و در اوضاع و احوال مردم آن سرزمين مطالعه و تحقيق کرد و ذخاير نسخه های خطی نفيس و فراوان دانشگاه تاشکند را با علاقه و اعجاب از نظر گذرانيد؛ اما در بازگشت از اين سفر حاضر نشد مطابق معمول در انجمن فرهنگی ايران و شوروی درباره ی مشاهدات خود در آن سفر سخنرانی کند و يا در جايی مطلبی بنويسد.\nهدايت در نخستين کنگره ی نويسندگان ايران، که در سال ۱۳۲۵ تحت شعار « ادبيات نوين و مترقی ايران » تشکيل يافت و کليه ی دانشمندان و نويسندگان کشور را به خدمت و بيان افکار و اميال مردم دعوت کرد، شرکت نمود.\nاوضاع ايران در سال های ۲۷ - ۱۳۲۶ در وضع روحی هدايت تاثير شديد به جا گذاشت. دخالت امپرياليست های بيگانه در امور داخلی ايران تاثير ناگواری در هدايت داشت. وی از دل و جان طرفدار استقلال کشور و مبارزه به خاطر صلح و آزادی بود و کسانی چون احسان طبری، احترام عميقی برای او قايل بودند. با اين همه تا توانست خود را از جنجال ها و کشمکش های روز، که غرض از آن ماهی گرفتن از آب گل آلود بود، دور نگهداشت و به خصوص هرگز به حزب توده نپيوست. خليل ملکی ضمن مدافعات خود در دادگاه نظامی، از علل انشعاب حزب توده، چنين گفت:\n« من بالاخره پيشنهاد نوشين را پذيرفتم و با دوستان او در منزل صادق هدايت تماس گرفتم. صادق هدايت هيچ وقت عضو حزب توده نبوده، اما با نوشين و غيره دوست صميمی بود و از حزب توده انتظاراتی داشت و سمپاتيزان بود و اتاق خود را در اختيار اين گروه ياغی نسبت به رهبری حزب قرار داده بود ». دکتر احمد فرديد نيز گفته است:\n« هدايت هيچ گاه به مارکسيست نپيوست و گرايش او به روس از دل بستگی او به مارکسيسم و کمونيسم نبود؛ از تاثير ژرفی بود که ادبيات و روح عرفانی روس ( مانند داستايوفسکی ) در او بخشيده بود. وانگهی نوع نزديکی او با برخی از جريانات زمان، باز نماينده ی سرکشی و شورش خوی آزادمنش او بود که سال ها در زير فشار زورگويی و زورتوزی مثل خوره روح او را خورده و فرسوده بود ». ۲۸\nبالاخره مجتبی مينوی، دوست نزديک او، در اين باره چنين آورده است:\n« گروهی اصرار دارند که او را به فلان حزب بچسبانند و عده ای مدعی اند که با فلان مرام و مسلک توافق داشت. آنچه از اين ميان درست است، اينکه آن دوست ما ( هدايت ) از بيست سال پيش از اين که او را می شناختيم، با هرگونه رذالت و دورويی و بی حيايی و قلدری و جباری مخالف بود و کسانی را دوست او می دانيم که مانند او از اين صفت ها مبرا و به انسانيت و معرفت و نجابت و آزاده خويی پايبند باشند! » ۲۹\nدر سال ۱۹۴۹ ميلادی ( ۱۳۲۸ خورشيدی )، که نخستين کنگره ی جهانی طرفداران صلح در پاريس منعقد شد، فردريک ژوليو کوری از هدايت دعوت کرد که در آن کنگره شرکت نمايد. او اين دعوت را نپذيرفت، ولی پاسخی که داد دستور کنگره را تاييد و کوشش ملت ها را در راه صلح تمجيد کرد.\n« ... امپرياليست ها کشور ما را به زندان بزرگی مبدل ساخته اند. سخن گفتن و درست انديشيدن گناه شمرده می شود. من نظر شما را در دفاع از صلح می ستايم ... » ۳۰\nآخرين اثر ادبی هدايت ( اگر از قطعه ی کوچک فردا ( ۱۳۲۵ )، و مقدمه ی معروف او به نام « پيام کافکا » بر گروه محکومين کافکا، ترجمه ی حسن قائميان ( ۱۳۲۷ ) بگذريم، داستان حاجی آقاست، که به ضميمه ی دوره ی دوم مجله ی سخن در سال ۱۳۲۴ انتشار يافت؛ و پس از آن تاريخ، داستانی نيز به نام قضيه ی توپ مرواری نوشت که متن کامل آن به چاپ نرسيده بود و تنها خلاصه ای از آن را حسن قائميان، ضمن حواشی خود بر ترجمه ی فارسی کتاب ونسان مونتی درباره ی صادق هدايت، نقل کرده بود.\nدر سال ۱۳۲۹، کاسه لبريز شده و فصل آخرين قمار زندگی نويسنده فرا رسيده بود. هدايت از دانشگاه تهران چند ماه مرخصی گرفت و ظاهرا به نام معالجه روز دوازدهم آذرماه ۱۳۲۹، با وجه ناچيزی که از فروش کتاب هايش به دست آورده بود، به پاريس رفت. ۳۱ او نمی خواست به ايران بازگردد و اميدوار بود که در آن جا آسايش روحی و شرايط و محيط مناسبی برای کارهای هنری خود به دست آورد. اما در آن جا هم روی مساعد نديد و با دشواری های گوناگون روبرو شد؛ و در ۱۹ اسفند ماه ۱۳۲۹ به برادرش محمود هدايت نوشت: « عجالتا با اشکالات زياد دو ماه تمديد جواز اقامت در فرانسه را گرفتم، لکن خيال دارم سويس يا جای ديگری بروم. اشکالات زياد يرای ايرانيان است ». ۳۲\nاما به سويس و جای ديگر نرفت و بامداد روز دوشنبه ۱۹ فروردين ماه ۱۳۳۰ در پاريس، در آشپزخانه ی آپارتمان اجاره ای خود در بلوار سن ميشل، کوچه ی شامپيونه، با گشودن شير گاز به زندگی خود پايان داد؛ و روز بعد، دانشجويان ايرانی، که در آموزشگاه های پاريس تحصيل می کردند، جسدش را در کنار خاکستر آثار چاپ نشده اش يافتند و جنازه ی او را تا گورستان پرلاشز تشييع کردند؛ و بدين قرار، دفتر زندگانی چهل و هشت ساله ی يکی از تابناکترين قريحه های هنری ايران معاصر بسته شد.\nهدايت مرگش نبز همچون زندگيش زيبا بود. رحمت مقدم، که او را در بستر مرگ ديده، گفته است:\n« يک ژاکت به تن داشت خيلی تميز با پيراهن سيد، و شلوار هم به پا داشت. صورتش را اصلاح کرده بود، انگار می خواسته به مهمانی برود يا در مجلس رسمی شرکت کند. لباس تميز، صورت تراشيده و موها شانه خورده و مرتب. »\nزهی حالت خوب مرد سخن که مرگش به از زندگانی بود\nاين هم انجمن دوستداران هدايت... هر كي مي خواد ميتونه عضو بشه...\nsadegh-hedayat : انجمن دوست داران صادق هدايت\nلينك دانلود آثار\nمجموعه آثار صادق هدايت eSnips Folder\nSadegh Hedayat's Web Page\nویرایش توسط Enigmatic : 04-04-2008 در ساعت 04:43 PM\n04-14-2008, 12:48 PM #14\nاينجا اگه يه ايندكس داشته باشه فكر كنم بد نباشه\nمردي که سايه اش را فروخت*\nآدم سرزنده يي بود و شايد اگر آن طور به سبک همينگوي خودکشي نمي کرد، به سختي مي شد دليلي بر نااميدي و افسردگي اش پيدا کرد، برعکس اتفاقاً آدم شوخ طبعي بود. نقل قول معروفي هست از «رومن گاري» که مي گويد؛ «شوخ طبعي تاکيدي بر جاه و مقام انساني است، چون يکي از ويژگي هايي است که انسان را از ديگر مخلوقات جدا مي کند.» زندگي «رومن گاري» سراسر پيکار با خودش بود. پيکار با جنبه هاي مختلف و گاه متضاد وجودش که او را مجبور مي کرد همچون «لني» قهرمان رمان «خداحافظ گاري کوپر» دودلي در چهره اش موج بزند و هميشه پي تغيير و تحول و نوآوري باشد و همچون «لني» بارها افکارش را در ذهن خود سبک و سنگين کند و با اين همه در شک باقي بماند. نمونه اش آن جايي از رمان است که «لني» محبوب خود «جس» را ترک مي کند و به کوهستان برمي گردد و با اين همه هنوز نمي داند تا چه اندازه به دختر علاقه مند است و تنها وقتي با فردي روبه رو مي شود که حکم آينه نفس اش را بازي مي کند، به عشق و علاقه وصف ناپذيرش به دختر آگاهي پيدا مي کند و نصفه شب، در کولاک و سرماي کوهستان و با وجود خطر از دست دادن جان اش به سوي محبوب خود بازمي گردد. «رومن گاري» خود اين چنين بود.\n«رومن گاري» اسم واقعي اش نبود. او اصلاً اسم واقعي نداشت. چون هيچ وقت پدرش را نديد و از همان اول نام خانوادگي همسر دوم مادرش روي «رومن» گذاشته شد و او را «رومن کاسو» ناميدند. شايد به همين خاطر است که چندي بعد خودش «رومن گاري» را ترجيح داد تا هم زياد به ياد گذشته ها نيفتد و هم کمي تغيير کرده باشد. «گاري» را از واژه يي روسي به معناي «آتش گرفتن» گرفت و آن را در صيغه امر برد و کمي امريکايي اش کرد و البته اين کار را بي تاثير از نام ستاره سينماي امريکا «گاري کوپر» انجام نداد. آخر «رومن گاري» شيفته تغيير بود.\nرومن گاري متولد ۱۸ مه ۱۹۱۴ است و در مسکو به دنيا آمد. بدني قوي، بيني دراز و لباني کلفت داشت. شکل شرقي ها، قزاق ها و شايد هم مثل خود «چنگيز خان». وقتي هنوز خيلي کوچک بود، مادر و پدرش از هم جدا شدند و به همين خاطر هيچ وقت پدر واقعي اش را نديد. مادرش بازيگر سينما بود، موفقيت چنداني در حرفه اش پيدا نکرد و مشهور نشد اما بعدها وظيفه مادري اش را خوب ادا کرد. از همان ابتدا به «رومن» فرانسه ياد داد و پسرش را در چهارده سالگي همراه خود به «نيس» فرانسه برد. مدرسه را به خوبي سپري کرد و چندتايي هم داستان کوتاه نوشت که در نوع خود خوب بود، تحصيلاتش را در رشته حقوق در شهر پاريس ادامه داد و بعدها با شروع جنگ جهاني دوم خلباني ياد گرفت و به نيروي آزادي بخش فرانسه در اروپا پيوست. پس از جنگ با آن که تحصيلات آکادميک سياسي نداشت، ديپلماتي فرانسوي و در سال ۱۹۵۲ نماينده جمهوري فرانسه در سازمان ملل متحد شد. سال ۱۹۴۴ با «لزلي بلانش» نويسنده و روزنامه نگار انگليسي ازدواج کرد اما زندگي مشترک شان بيش از هفده سال به طول نينجاميد. يک سال پس از جدايي از همسر اول خود با «جين سيبرگ» بازيگر معروف امريکايي فيلم «از نفس افتاده» ازدواج کرد و البته با او هم نتوانست بيش از هشت سال زندگي کند. «گاري» شصت و شش سال عمر کرد و سال هاي پاياني عمرش را به خصوص پس از خودکشي «سيبرگ» در سال ۱۹۷۹، مثل خيلي از نويسنده ها در تنهايي و افسردگي و نااميدي سپري کرد. «رومن گاري» ۲ دسامبر ۱۹۸۰ خودش را به ضرب گلوله تپانچه و مثل نويسنده مورد علاقه اش «ارنست ميلر همينگوي» از بين برد و از نفس افتاد.\n«رومن گاري» سال ۱۹۴۵ اولين رمانش را به نام «تربيت اروپايي» منتشر کرد که «جايزه منتقدين» فرانسه را برايش به ارمغان آورد و در طول زندگي نزديک به سي رمان به زبان هاي فرانسه و انگليسي نوشته که البته کتاب هاي فرانسه اش موفق تر بوده اند. با آن که بيشتر آنها را تحت نام «رومن گاري» منتشر کرده، اما تعدادي از آنها را هم تحت نام هاي مستعار ديگر به چاپ رسانده است. «گاري» به جز نامي که زمان به دنيا آمدن به او دادند، چهار نام مستعار اختيار کرد. «اميل آژار» بعد از «رومن گاري» معروف ترين نام او است؛ چرا که يک بار با اين نام کتابي نوشت به نام «زندگي در پيش رو» که براي دومين بار او را برنده جايزه «گنکور» فرانسه کرد. «رومن گاري» تنها نويسنده فرانسوي است که در طول زندگي دوبار موفق به دريافت جايزه «گنکور» شده است. او اولين بار در سال ۱۹۵۶ به خاطر انتشار رمان «ريشه هاي آسمان» گنکور برده بود. «خداحافظ گاري کوپر» و «زندگي در پيش رو» از تاثيرگذارترين رمان هاي او است که به فارسي هم ترجمه شده.\nرومن گاري «خداحافظ گاري کوپر» را در سال ۱۹۶۹ نوشت؛ رماني که در ايران هم به نسبت با اقبال خوبي روبه رو شده و شش بار تجديد چاپ شده است. «سروش حبيبي» اين کتاب را در سال ۱۳۵۱ و درست چهار سال بعد از انتشار کتاب در فرانسه به فارسي ترجمه کرده است. همين موضوع خود گوياي خوش اقبالي زودهنگام آثار «رومن گاري» در ايران است. رومن گاري «خداحافظ گاري کوپر» را ابتدا به انگليسي نوشت و کتاب با نام «ولگرد اسکي باز» منتشر شد. «خداحافظ گاري کوپر» داستان جواني است امريکايي به نام «لني» که به خاطر فرار از شرکت کردن در جنگ عليه «ويتنام» به طور غيرقانوني به کوهستان هاي آلپ در سوئيس فرار کرده و در خانه کوهستاني «باگ» به همراه چندين ولگرد اسکي باز اطراق کرده است. «باگ»، که مالک کلبه و از همه ثروتمندتر است، ميزبان همه ساله گروه هاي اين چنيني است. ولگردهاي بي پولي که چيزي جز اسکي کردن برايشان مهم نيست. هم هزينه هايشان را مي دهد و هم مسکن شان را تامين مي کند. هر وقت هم که به پول نياز داشته باشند، از کلبه برمي گردند پايين و مي روند به شهر تا پول دربياورند. به کسي اسکي ياد مي دهند، قاچاق مي کنند و ... «لني» خود جزء همين گروه اسکي بازان ولگرد بود تا اين که با دختري به نام «جس» آشنا مي شود و عشق او را از جمع مفت خورها خارج مي کند.\nتوصيف هاي راوي از «لني» و دوستانش در ابتداي داستان اين را به ذهن مي آورد که «لني» رفتار و منش آنارشيستي دارد، حال آن که با پيشرفت داستان و آشنايي با ديدگاه هاي او مي فهميم که او بيشتر درويش مآبانه رفتار مي کند تا آنارشيستي. برخورد «لني» با حوادث و نوع نگاه و ذهنيتش در رويارويي با اتفاقاتي که برايش مي افتد مهمترين قسمت رمان را تشکيل مي دهد. «لني» جوان و صادق است و با تناقض هاي زيادي روبه رو مي شود و هيچ وقت هم فکرش را نمي کند که عاشق شود. برعکس، هميشه فکر مي کرد عشق همان چيزي است که هر کدام از دوستانش، که گرفتارش شده، کارش حسابي ساخته شده و از پا درآمده. خود او وقتي با عشق روبه رو مي شود، ابتدا آن را نمي پذيرد و خيال مي کند که در رويا و توهم است تا آن که دوري از «جس» و روبه رو شدن با فردي که او را در شناخت بهتر احساساتش راهنمايي مي کند، او را به اين امر واقف مي کند که؛ آري، عاشق شده است.\n«خداحافظ گاري کوپر» را داناي کل روايت مي کند و از منظر روايت شباهت هايي هم با «ناطور دشت» «سالينجر» دارد. نوع نگاه راوي و طنز خاصي که در روايتش به کار رفته و ظرافت هاي رفتاري که بيان مي شود تا حدودي روايت اين دو کتاب را به هم شبيه مي سازد. همان اوايل کتاب آمده؛ «لني اول با اين جوان غعزيف، که يک کلمه هم انگليسي نمي دانست رفيق شده بود. به همين دليل روابط شان با هم بسيار خوب بود. اما سه ماه نگذشته بود که عزي شروع کرد مثل بلبل انگليسي حرف زدن و فاتحه دوستي شان خوانده شد. فوراً ديوار زبان بالا رفته بود. ديوار زبان وقتي کشيده مي شود که دو نفر به يک زبان حرف مي زنند. آن وقت ديگر مطلقاً نمي توانند حرف هم را بفهمند.»\n«رومن گاري» بي شک براي نوشتن «خداحافظ گاري کوپر» از تجربيات و وقايع زندگي شخصي اش الهام گرفته. پدر «جس» ديپلماتي است امريکايي در سوئيس و برايش ماجراهايي پيش مي آيد که از تجربه «گاري» در دهه پنجاه به عنوان ديپلماتي فرانسوي و فعاليت هاي سياسي اش حکايت دارد. «گاري کوپر» ستاره سينماي امريکا است و «خداحافظ گاري کوپر» با توجه به شروع جنگ ويتنام و زمان نوشته شدن کتاب، گويي هم نوعي خداحافظي از گذشته پرصلابت و آرام امريکا است و هم خداحافظي با گذشته خود «لني» و شروع زندگي جديد و تازه. «لني» با عشق به تولدي ديگر مي رسد و با گذشته سرگردان و بي هدفش خداحافظي مي کند.\n«رومن گاري» سال هاي شصت در فرانسه نويسنده معروفي بود و انتشارات معروف «گاليمار» هم او را خوب مي شناخت. تا سال ۱۹۷۳ نزديک به نوزده رمان نوشته بود و حالا هوس کرده بود که از نو شروع کند. آن هم با اسم مستعار «اميل آژار». «گاري» در کل چهار رمان با نام «آژار» منتشر کرد. وقتي اولين رمانش به نام «آغوش مهربان» را با نام جديد خود نوشت، کتاب را به انتشارات «گاليمار» برد، اما انتشارات قبول نکرد کتاب را چاپ کند. «رومن گاري» با «سيمون گاليمار» تماس گرفت و وقتي معلوم شد که خود او رمان را نوشته، کتاب سريعاً با نام مستعار «اميل آژار» به چاپ رسيد و اتفاقاً نامزد بهترين جايزه «روندو» شد که «روبرت گاليمار» از ترس لو رفتن نام واقعي نويسنده انصراف انتشارات را از شرکت دادن کتاب در جايزه اعلام کرد.\n«رومن گاري» در کتابي به نام «زندگي و مرگ اميل آژار»، که در سال ۱۹۷۹ نوشت، مي نويسد؛ «من حسابي خوش گذرانده ام. به اميد ديدار و ممنون.» هويت اصلي «اميل آژار» را يک سال پس از مرگ «رومن گاري» آژانس خبري فرانسه فاش کرد. معروف ترين کتابي که «اميل آژار» نوشته رمان «زندگي در پيش رو» است که جايزه آکادمي «گنکور» را در سال ۱۹۷۵ از آن خود کرد. «گاري»، به خاطر اين که هويت نويسنده رمان معلوم نشود، پسرعمويش را براي دريافت جايزه به آکادمي «گنکور» فرستاد. اين کتاب براي اولين بار در سال ۱۳۵۹ و با نام مستعار «اميل آژار» به فارسي ترجمه شد، اما اجازه تجديد چاپ نگرفت تا آن که براي دومين بار در سال ۱۳۸۰توسط «ليلي گلستان» ترجمه و منتشر شد.\n«زندگي در پيش رو» داستان عشق پسر عرب کوچکي است به يک زن پير. «مومو» قهرمان داستان که نام واقعي اش «محمد» است، چهارده سال سن دارد. سال ها پيش مادر «مومو» او را ول مي کند و از آن به بعد است که به همراه «رزا خانم» در طبقه ششم ساختماني زندگي مي کند که آسانسور هم ندارد و پانسيون بچه هاي بي سرپرست است. «مومو» پسري است کنجکاو و باهوش و بازيگوش که مرتب از اين در و آن در سوال مي کند و علاقه خاصي به «رزا خانم» دارد و دلش مي خواهد به او کمک کند و او را نجات دهد تا زنده بماند. «مومو» از تنهايي مي ترسد و مهمترين دغدغه اش داشتن خانواده و بزرگترين آرزويش اين است که برود مکه. «رزا خانم» هم زني زشت، بي مو و فربه است و حالا تنها کسي است که مي تواند براي «مومو» مادري کند. ساعت هاي زيادي را با او سپري کند و همدم و مونس اش باشد. «رزا خانم» اما کم کم بيمار مي شود و «مومو» هم علاقه بيشتري به او پيدا مي کند. «مومو» از ترس بيمارستان «رزا خانم» را در زيرزمين مي برد و به خيال خود از او مراقبت مي کند.\n«زندگي در پيش رو» از زبان «مومو» روايت مي شود و علاوه بر «رزا خانم»، «آقاي هاميل»، «لولا خانم»، «دکتر کتز» و «خانم نادين» هم از شخصيت هاي مهم آن هستند. «آقاي هاميل» پيرمردي است که مسلمان است و «مومو» سوالات مذهبي اش را از او مي پرسد. او پس از مدتي کور مي شود و براي «مومو» نقش پدري را بازي مي کند که او هيچ گاه نداشته. «لولا خانم» هم با اينکه شغل خوبي ندارد اما هر از چندگاهي براي کمک به «مومو» و «رزا خانم» به آنها سر مي زند. «مومو» حسابي شيفته او است. «دکتر کتز» هم در خدمت «رزا خانم» و بچه هايي است که نگهداري مي کند. از «مومو» خوشش مي آيد و تا وقتي که «رزا خانم» بيمار نشده، گاهي به آنها سر مي زند. «خانم نادين» هم «مومو» را به طور خيلي اتفاقي در خيابان ديده و بعد از مرگ «رزا خانم» قرار است که از «مومو» مراقبت کند. او دوبلور صداي هنرپيشه هاي سينما است.\nآن چه «رومن گاري» را چه در نقاب «اميل آژار» و چه در نقاب هاي ديگرش از نويسندگان ديگر متمايز مي کند، نوع نگاه راوي، قهرمان داستان و شخصيت هاي داستان هايش است. نگاه راوي داستان هاي او هميشه متفاوت است و البته واقعي هم به نظر مي رسد. در «خداحافظ گاري کوپر» نگاهي درويش گونه، ضد و نقيض و صادق دارد و راوي «زندگي در پيش رو» هم، که از زبان پسري بي سرپرست روايت مي شود، ديدي متفاوت دارد. ذهنيت و نگاه «مومو» به «رزا خانم» که خيلي زشت و بدقواره است و علاقه حقيقي اش به او داستان را از ويژگي خاصي برخوردار مي کند. «مومو» ابتدا از سگي مراقبت مي کند و چون نه مادر و پدري دارد و نه کسي را که دوستش داشته باشد، علاقه وصف ناپذيري به سگ خود پيدا مي کند. در جاي ديگري هم به «رزا خانم» علاقه مند مي شود، اما اين بار عشقي حقيقي را تجربه مي کند و پس از مرگ «رزا خانم» با خلاء بزرگي روبه رو مي شود.\n«زندگي در پيش رو» براي «مومو» داستان زندگي است که پيش روي خود دارد و بايد ساليان سال آن را سپري کند و براي «رزا خانم» داستان زندگي است که از او روي برگردانده. اين کتاب داستان شروع زندگي براي «مومو» و پاياني براي «رزا خانم» و «آقاي هاميل» است.\n«تربيت اروپايي»، «ريشه هاي آسمان»، «ليدي ال»، «رقص چنگيزخان»، «سگ سفيد»، «پرندگان مي روند در پرو مي ميرند»، «بادبادک ها» و «توليپ» از ديگر کتاب هاي مشهور «رومن گاري» اند که اغلب به فارسي هم ترجمه شده اند. «پرندگان مي روند در پرو مي ميرند» نوشته «رومن گاري» از تاثيرگذارترين نوشته هاي اوست که سال ۱۹۶۸ از روي آن فيلمي ساخته شد. داستان ماجراي پرندگاني است که از جزاير «گوانو» به سمت ساحلي در صدکيلومتري «ليما» حرکت مي کنند تا به هر زحمتي شده به آن جا برسند و بميرند. اين کتاب مجموعه پنج داستان کوتاه است شامل «پرندگان مي روند در پرو مي ميرند»، «بشردوست»، «ملالي نيست جز دوري شما»، «همشهري کبوتر» و «کهن ترين داستان جهان» که اولين بار سال ۱۳۵۲ «ابوالحسن نجفي» آن را به فارسي برگرداند و پس از چاپ سومش در سال ۱۳۵۷ اجازه چاپ مجدد نگرفت.\n* عنوان مطلب نام کتابي است به نام Romain Gary: The Man Who Sold His Shadow نوشته RalphW.Schoolcraft؛ انتشارات دانشگاه پنسيلوانيا؛ مارس ۲۰۰۲؛۲۴۱ صفحه؛ ۴۵ دلار.\nاين مطلب نوشته ي سعيد کمالي دهقان؛ اعتماد؛ چهارشنبه، ۱۳ دي ۱۳۸۵ – شماره ۱۲۹۹\n04-14-2008, 12:57 PM #15\nمیخائیل آفاناسویچ بولگاکف (Michail Bulgakov)\n15می سال 1891 در خانوادهای فرهیخته در اوکراین دیده به جهان گشود. پدرش آفاناسی ایوانویچ دانشیار آکادمی علوم الهی و مادرش، واروارا میخاییلونا دبیر دبیرستانی در شهر کیف بود.\nپونه معتمد. تخم مرغهای شوم. مروارید\nمورد, معرفي, نويسندگان, تان, علاقه


Subject: کاش بزرگ نمیشدم Sat Feb 26, 2011 5:14 pm\nعلي هيچوقت به مهد كودك نرفت. دوست نداشت. گريه مي‌كرد و مي‌گفت دوست ندارد برود و هر وقت مي‌پرسيديم چرا، دليلي نمي‌گفت، فقط مي‌گفت دوست ندارد. با اين كه دوست نداشتن خود بهترين دليل است ولي من بي‌خودي به او اصرار مي‌كردم كه چرا؟ حتي بارها با مادرش به بهترين كودكستان‌ها رفتند، تا وقتي مادرش بود او هم مي‌ماند و هر زمان كه او قصد برگشتن مي‌كرد او هم در كنارش بود. يكبار بالاخره در برابر چراي تكراري من پاسخ داد و گفت: تو مهدكودك وقتي خانمشون يه چيزي مي‌پرسه همه مي‌گن بله، من نمي‌خوام بگم بله! وقتي موعد رفتن به دبستان هم رسيد، دوست نداشت برود! خيلي محكم اصرار داشت كه مدرسه نمي‌رود. فكر مي‌كرد مي‌تواند مثل كودكستان كه نرفت، مدرسه هم نرود.\nروزی که علی پذیرفت\nتا اين كه به او گفتيم وقتي بچه‌ها به سن و سال تو مي‌رسند پدر و مادرها حق ندارند برايشان كتاب قصه بخوانند، بايد خودشان بروند سواد ياد بگيرند تا بتوانند بخوانند. او كتاب قصه خيلي دوست داشت. تقريباً همه قصه‌هايي كه براي بچه‌ها چاپ شده بود را داشت و برايش خوانده بوديم و چون به دايناسور هم علاقه داشت، كلي كتاب درباره دايناسور داشت. كه بعضي‌شان هم به انگليسي بودند. اين كتاب‌ها به علاوه يك آرشيو تقريباً كامل از VHS هاي كارتون‌هاي معروف جهان از والت ديسني تا بوزه تو.\nاينها همه چيز‌هاي مورد علاقه او بودند. يكي دو روزي ساكت بود. چيزي نمي‌گفت و فقط گاهي فيلم‌هايش را مي‌ديد. گاهي عكس‌هاي دايناسورهايش را تماشا مي‌كرد و كتاب قصه‌ها را ور مي‌رفت. بالاخره آمد و گفت: باشه، مدرسه مي‌روم. ما هم در منطقه‌مان گشته بوديم. پرس و جو كرده بوديم. تا بهترين معلم كلاس اول را پيدا كنيم و پيدا كرده بوديم. خانم قره‌چه‌لو. آخرين سال تدريسش بود. سال بعد بازنشسته مي‌شد. در يك مدرسه دولتي كوچك. آخرين سال را درس مي‌داد. رفتيم و آنجا علي ثبت نام شد.روزهاي اول همسرم مثل خيلي از مادرهاي ديگر مدتي را جلوي مدرسه مي‌ايستاد تا اگر علي آمد ببيند او هست. گذشت و گذشت و گذشت تا بالاخره علي سال اول مدرسه را تمام كرد. من براي گرفتن كارنامه‌اش به مدرسه رفتم، كارنامه را گرفتم و با علي برگشتم.\nيك زمين بازي احمقانه سرراه مدرسه به خانه بود. خاكي و پر از سنگ. با چند تا وسيله بازي. مثل يك سرسره و يك اله‌كلنگ و يك چرخ چرخ عباسي و يك تاب هميشه كه علي را از مدرسه به خانه مي‌آوردم اينجا توقفي مي‌كرد. كمي بازي مي‌كرد، بعد مي‌رفتيم خونه. آن روز آنجا توقف نكرد. گفتم چرا بازي نمي‌كنيم. گفت آخه ديگه مدرسه نمي‌رم. چون سواد يادگرفتم و مي‌تونم كتاب قصه‌هامو بخونم! گفتم ولي كتاب دايناسورها رو كه نمي‌توني بخوني، در ضمن اون كتاب قصه كلفت‌ها رو هم نمي‌توني بخوني. باز رفت تو فكر. آمديم و آمديم. او ساكت بود. بالاخره گفت يعني بايد تا آخرش برم مدرسه. گفتم: آره. مجبوريم ديگه.\nگفت: كاشكي بزرگ نمي‌شدم. چون زندگي سخت مي‌شه. قبلاً هم گاهي جمله‌هاي فيلسوفانه مي‌گفت. اما اين تلخ‌ترين جمله‌اي بود كه گفت و من و هايده هيچوقت فراموشش نكرديم.\nجبري را فهميده بود كه ما سال‌ها بعد فهميديم. با اين كه تا سال گذشته كه ديپلم گرفت هميشه يا شاگرد اول بود و يا شاگرد دوم. اما حتي يك روز هم از رفتن به مدرسه خوشحال نبود – مي‌رفت. چون پذيرفته بود اين يك جبر است.\nSubject: Re: کاش بزرگ نمیشدم Thu Mar 03, 2011 5:05 am\nکسی میدونه این علی کیه؟\nSubject: Re: کاش بزرگ نمیشدم Thu Mar 17, 2011 6:53 pm\nmishe goft aksare kasaian ke alano ghalan o baadan miran madrese\nSubject: Re: کاش بزرگ نمیشدم


جدیدترین پاسخ :\nنبض خبری بازار\nبازار مکانی عمومی است که خریداران و فروشندگان معاملات خود را مستقیما یا از طریق واسطه ها انجام میدهند. امروزه بازارها صرفا مکان نیستند و میتوانند در محیطی ارتباطی مانند اینترنت باشند . بازار بورس نیز بازار متشکلی است که خریداران و فروشندگان ، سهام و اوراق یا کالاهای پذیرفته شده در این بازار را تحت ضوابط مشخص معامله می کنند .\nبورس اوراق بهادار: بازاری است که در آن اوراق بهادار طبق قوانین مشخص از جمله قانون تجارت تحت نظارت سازمان بورس و اوراق بهادار معامله میشود. در بورس اوراق بهادار دارایی‌های مالی از قبیل سهام، اوراق مشارکت و... مورد معامله قرار می‌گیرد و زمینه ای را فراهم می آورد تا دو گروه از مردم به طور قانونی در یک فعالیت اقتصادی شریک و ازمنفعت و سود این فعالیت بهره ببرند .\nفرابورس : با توجه به مزیتهای بورس شرکت ها علاقمند به استفاده از مزایای بورس اوراق بهادار هستند ، اما ورود به بورس شرایط سخت و خاص خودش را دارد ، بنابراین فرابورس به وجود آمد تا شرکت ها با شرایط ساده تر بتوانند وارد بازار فرابورس شوند و از مزیتهای بورس نیز بهره مند شوند. . از دیدگاه معامله گران بورس و فرابورس تحت قوانین یکسان و شفافی هستند ، در واقع مهم ترین وظیفه فرابورس هدایت بخشی از بازار سرمایه است که شرایط ورود به بازار بورس را ندارند .\nبورس کالا: بازاری که در آن خرید و فروش کالاهای معین و ابزار مربوط به این کالا ها صورت می‌گیرد و به طور منظم و دائم فعال است. در بورس کالا معمولاً مواد خام و مواد اولیه مورد معامله قرار می‌گیرد.\nبورس انرژی به عنوان یک بورس است که امکان انجام معاملات حاملهای انرژی و اوراق بهادار مبتنی بر کالاهای مذکور در آن وجود دارد. حامل های انرژی شامل نفت، گاز، برق و سایر حاملهای انرژی است. بورس انرژی ایران در اسفند ماه سال ۹۱ با هدف ایجاد بازاری شفاف کارآمد با نقد شوندگی و رقابت پذیری بالا، کشف قیمت منصفانه و انحصار زدایی در بازار معاملات بخش انرژی تشکیل شد.\nبورس انرژی به عنوان چهارمین بورس کشور برای عرضه محصولات نفت و مشتقات نفتی، برق، گاز طبیعی، زغال سنگ، و سایر حامل‌های انرژی شکل گرفت.\nانواع بازارها در بورس و فرابورس\nهمانطور که مشاهده میکنید ، بازار بورس تابلوهای مختلفی دارد . بازار نقدی، بازاری که برای انجام فوری معاملات شامل خرید و فروش اوراق بهادر ایجاد شده است .در بازار نقدی، مبادله اوراق بهادارو پول بین فروشنده و خریدار در زمان حال صورت می‌گیرد.\nتفاوات بازار اول و بازار دوم و تابلو اصلی و فرعی در معیارهای ورود به بورس است . مثلا تفاوت در حداقل سرمایه مورد نیاز ، حداقل تعداد سهامداران و برخی معیارهای دیگر که برای سرمایه گذاران خرد عملا این موارد اهمیتی ندارد.\nانواع بازارها در فرابورس :\nدر بازار اول، معاملات سهام شرکتهای سهامی عامی که شرایط دستورالعمل پذیرش، عرضه و نقل و انتقال اوراق بهادار در فرابورس را احراز کرده باشند، انجام میشود. در بازار دوم فرابورس همانند بازار اول معاملات سهام شرکت‌های سهامی عام انجام می‌شود اما شرایط پذیرش در بازار دوم فرابورس، منعطف‌تر از بازار اول می باشد.\nدر بازار سوم فرابورس معاملات بلوکی شرکت هایی که در فرابورس هستند و شرکت هایی که پذیرش نشده اند انجام می شود .\nبازار پایه : بازار پایه فرابورس با هدف تسهیل ورود شرکت‌های سهامی عام به بازار سرمایه و سهولت در انجام معاملات آنها تشکیل شد و عملا شرکتهایی که در بازار پایه قرار دارند هیچ فیلتر پذیرشی را پاس نکرده و مورد احراز شرایط خاص فرابورس قرار نگرفته اند و تنها بر اساس قوانینی که جهت نظارت بیشتر به شرکتهای سهامی عام اعمال شده است در این بازار قرار دارند. در این بازار علاوه بر این شرکتها، شرکتهایی که از بازار های فرابورس و بورس اخراج شده اند معامله میشوند. شرکتهای بازار پایه الزامی به گزارشگری منظم ندارند و عملا نظارت بسیار کمتری نسبت به بورس و فرابورس( بازار اول و دوم) بر آنها صورت می پذیرد و با این شرایط ریسک بسیار بیشتری دارند.\nبازار پایه سه تابلوی مختلف دارد: تابلوی زرد ، تابلوی نارنجی و تابلوی قرمز\nبر اساس دستورالعمل سازمان بورس، هر نماد با توجه به ویژگی‌های زیر در یکی از سه تابلو قرار می‌گیرد:\nسهامی که دارای شرایط زیر باشند به تابلوی “پایه زرد” منتقل می‌شوند.\nØ مجموع روزهای تأخیر در ارائه اطلاعات مطابق با “دستورالعمل اجرایی افشای اطلاعات شرکت‌های ثبت‌شده نزد سازمان” بیش از ۲ مرتبه نباشد.\nØ دفعات عدم ارائه صورت های مالی مطابق با “دستورالعمل اجرایی افشای اطلاعات شرکت‌های ثبت‌شده نزد سازمان” بیش از ۲ مرتبه نباشد.\nØ ناشرانی که در دوره مورد رسیدگی حائز شرایط تابلوی “پایه زرد” یا تابلوی “پایه قرمز” نباشند.\nØ اظهارنظر حسابرس مستقل و بازرس قانونی نسبت به هریک از صورت‌های مالی شرکت اصلی یا تلفیقی گروه از نوع عدم اظهار نظر یا اظهارنظر مردود باشد.\nسهامی که دارای شرایط زیر باشند به تابلوی “پایه قرمز” منتقل می‌شوند.\nØ رأی بدوی یا قطعی مراجع قضایی مبنی بر ورشکستگی ناشر صادر شده باشد.\nØ مجمع عمومی فوق‌العاده یا مراجع قضایی رأی به انحلال ناشر داده باشند.\nØ ناظر در سررسید دوره‌های رسیدگی حداقل ۳ سال مالی متوالی صورت های مالی حسابرسی شده ارائه نکرده باشد.\nØ حداقل ۱ صورت مالی حسابرسی شده ارائه نموده باشد.\nسهامی که دارای شرایط زیر باشند به تابلوی “پایه نارنجی” منتقل می‌شوند-\nتمامی حقوق این سایت متعلق به کارگزاری می باشد. طراحي سايت و بهينه سازي سايت توسط پورتال فراتک\nسایت بورس ایران www.tsetmc.ir\nسایت آنلاین کارگزاری www.silver.oibourse.com\nسایت کدل www.codal.ir\nجهت استفاده از مطالب تحلیلی سایت باشگاه مشتریان، به یکی از شعب کارگزاری اردیبهشت ایرانیان در مشهد، تربت حیدریه و یا کاشمر مراجعه کنید و با افتتاح حساب در این شعب از خدمات سایت بهره مند شوید.\nمدیریت شعب : علی خالق نیا


مردم سالاری آنلاين - فیس‌بوک و پیام‌رسانی مخصوص بچه‌ها\nسه شنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۶ ساعت ۲۰:۵۴\nفیس بوک نسخه‌ای از پیام رسان خود را برای استفاده اختصاصی بچه‌های کمتر از ۱۳ سال عرضه کرده که ویژگی‌ها و امکانات خاصی دارد.\nبه گزارش فارس، این پیام رسان توسط افراد 6 تا 12 سال مورد استفاده قرار می گیرد و مسنجر کیدز نام دارد. برای استفاده از این پیام رسان نیازی به استفاده از حساب کاربری فیس بوک نیست.\nهمچنین در این پیام رسان خبری از تبلیغات نیست و از اطلاعات کودکان برای شناسایی علائق آنها و نمایش آگهی های دیجیتال استفاده نمی شود. بارگذاری این پیام رسان رایگان است و امکان خرید اقلام ثالث در داخل محیط پیام رسان یادشده وجود ندارد.\nکد مطلب: 78245


از پرشمارترین کتاب سال تا مصونیت قرآن از تحریف\nشرح خطبه 55 نهج البلاغه\nحمد و شکر پروردگار در همه حالات،آیت الله العظمی مظاهری\nبیانات اخلاقی پیرامون ماه رجب، آیت الله العظمی مظاهری\nمراتب سه گانه نماز، آیت الله العظمی مظاهری\nشرح آیات 8 لغایت 10 سوره مبارکه حج\n8وَ مِنَ النّاسِ مَنْ\nروزانه ۴۰ جلسه تلاوت قرآن از شبکه‌های مختلف\nجای خالی منابع برخی دروس بازنگری شده علوم قرآن و\nاستادیار دانشکده علوم و فنون قرآن واحد تهران با تأکید بر\nپدر کوچکترین حافظ زنجانی: مسئولان به قولی که\nپدر کوچکترین حافظ قرآن در استان زنجان گفت: تنها انتظارمان\nبه گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، مرکز نشر بین‌المللی اسراء مجموعه آثار آیت‌الله العظمی جوادی‌آملی را به عنوان استاد مسلّم و متفکّر در حوزه‌های گوناگون علوم اسلامی و عرصه‌های تفسیر، فقه، حکمت، عرفان و نظرات بدیع و تمدن‌ساز منتشر می‌کند و با توجه به ایام ماه مبارک رمضان، بسته پیشنهادی این انتشارات برای مطالعه در این ایام در سه حوزه قرآن، عترت و سبک زندگی اسلامی معرفی می‌شود.\n«نزاهت قرآن از تحریف»\nاین اثر تألیف آیت‌الله جوادی آملی است که با ذکر ادلّه قرآنی، روایی، عقل و اجماع، مصونیت قرآن از تحریف را ثابت کرده و دلیل‌های قائلین شیعه به تحریف را مردود و دامان تشیع از چُنین عقیده‌ای را منزّه می‌کند. نوشتار حاضر در چهار فصل تنظیم شده است. فصل اوّل به تبیین معنای لغوی و اصطلاحی تحریف و اقوال و آرای اهل لغت و مفسّران قرآن در این زمینه اختصاص دارد. نویسنده به ضرورت بحث از تحریف قرآن و اثبات مصونیت آن از لِحاظ اعتقادی پرداخته و قول به تحریف را مستلزم حجّیت نداشتن این منبع بزرگ دینی برمی‌شمارد.\nدر فصل دوم نگارنده با بیان دلیل‌های عقلی و نَقلی خود مبنی بر عدم تحریف، با استناد به احادیث مهمّی مانند حدیث ثقلین که شیعه و سُنّی بر اعتبار آن اعتراف دارند و گفتار عالمان بزرگ شیعه همچون شیخ مفید، سیدمرتضی و شیخ طوسی مبتنی بر مصونیت قرآن کریم از تحریف را به عنوان مدرکی بر ضد قائلان به انتساب تحریف به شیعیان نَقل کرده است.\nدر فصل سوم مؤلّف کتاب مذکور شواهدی متعدّد مبنی بر مصونیت قرآن بیان کرده، اهتمام خاص پیامبر اسلام به کتاب خدا و جمع‌آوری آن، کتابت صریح آیات توسّط کاتبان متعدّد زیر نظر پیامبر اسلام(ص)، تأکید رسول اکرم(ص) بر حفظ و ضبط آن، تشویق و ترغیب مسلمانان به این مهم و تبدیل قرآن به صورت کتابی کامل در زمان حیات نبی اکرم(ص) را از جمله شواهد تاریخی، مبنی بر تحریف نشدن قرآن برمی‌شمارد. در فصل چهارم نگارنده به شبهه‌های متعدّد مدّعیان تحریف قرآن پاسخ گفته و در این زمینه از روایات بسیار و استدلال‌های عقلی فراوانی استفاده کرده است.\n«قرآن از منظر امام رضا(ع)»\nاین کتاب خلاصه‌ای است درباره قرآن حکیم در پیشگاه امام هشتم حضرت علی بن موسی الرضا(ع ) تا بدین وسیله مقام منیع حضرت در پرتو نور قرآن کریم آشکار و از طرفی معارف عالی قرآن ناطق روشن شود. چون سرچشمه و مسیر و مقصد آن دو یکی است همان گونه که آن دو هماره باحق همراهند و هرگز از یکدیگر جدا نمی‌شوند.\nساختار این کتاب در یک بوستان و چند بهشت سامان یافته است. مباحث مربوط به خود قرآن در بوستان مطرح می‌شود. شرایط و موانع شناخت قرآن نیز در بهشت‌ها بیان می‌شود، افزون بر آن که در این بهشت‌ها معارف به دست آمده از قرآن نیز طرح می‌شود، همی این معارف جز بعضی از موارد خاص، با توجه به سخنان نورانی حضرت رضا(ع ) بررسی می‌شود.\n«قرآن در کلام امام علی(ع)»\nمحور این کتاب گفت‌وگو درباره معرفت قرآن از دیدگاه حضرت علی(ع) بوده و همچنین مطالبی راجع به اهل بیت عصمت و طهارت(ع) به ویژه حضرت علی(ع) درباره قرآن‌شناسی است.\nاین کتاب شامل 5 فصل است که در فصل اول به «علم انسان کامل» پرداخته شده و «علی بن ابی طالب(ع) معرف قرآن حکیم»، «بررسی نظام فاعلی قرآن»، «بررسی نظام داخلی قرآن» و «بررسی نظام غایی قرآن» عناوین دیگری است که در این کتاب مورد بررسی قرار گرفته.\nکتاب «قرآن در کلام امام علی(ع)» در سال 1381 توسط مرکز نشر اسراء در قم به چاپ رسیده و سپس منتشر شده است.\nتفسیر تسنیم تالیف آیت‌الله جوادی‌آملی از جمله تفاسیری است که به زبان فارسی و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی نوشته شده است، تفسیر تسنیم جامع سه روش تفسیری «قرآن به قرآن» و قرآن با سنت و «قرآن با عقل» است.\nاین اثر، تفسیری ترتیبی و به زبان فارسی است که تاکنون 34 جلد از آن روانه بازار نشر شده است و مفسر علاوه بر توجه به کاربست ادبیات زمان خود نسبت به گفتمان معرفت‌شناسانه معاصر که معمولاً در سطح اندیشه‌وران هر دوره جریان دارد کاملاً فعالانه برخورد کرده است. البته با توجه به پیشینه آثار قلمی و بیانی و سابقه فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی نویسنده خلق تفسیری زنده و عصری از سوی او دور از انتظار نبوده و نیست.\n«حیات عارفانه امام(ع)»\nاین کتاب که نگاهی شاهدانه به حیات عارفانه آن امام عارفان و قبله شاهدان است در معرفی بلندای وجود علی(ع) که بیانگر واقعی و مناسبی برای ذیل دامان هستی اوست به کلمات حکیمانه و متکلمانه علی(ع) معنا می‌دهد و جلوه‌های راسخ و استواری علی (ع) به حکمت و کلام او روح می‌بخشد. این نوشتار ارزشمند که به قلم وزین حضرت استاد، آیت‌الله جوادی‌آملی نگارش یافته و با دیده عرفان نگریسته و با قلم برهان نگاشته شده، نگاهی است به ابعاد شخصیت آن حضرت از منظر حیات عارفانه که در شش فصل تنظیم شده است.\n«ولایت در قرآن»\nکتاب حاضر، شامل مباحثی در خصوص ولایت و امامت در قرآن است که ابتدا مباحثی در باب «ماهیت و حقیقت ولایت» تشریح می‌شود، سپس «تحقق ولایت در جامعه» و «مقوله عوامل و موجبات تحقق ولایت» در پی می‌آید. در فصل انتهایی، اقسام ولایت، ولایت تکوینی و ولایت تشریحی شرح و تبیین می‌شود.\n«همتایی قرآن و اهل بیت»\nکتاب «همتایی قرآن و اهل بیت(ع)» نوشته آیت‌الله جوادی‌آملی است که در دو فصل و با موضوعاتی مثل شناخت اهل بیت(ع)، ویژگی‌های اهل بیت(ع) همچون عصمت، ولایت، علم و مجاری شناخت خداوند از طریق اهل بیت(ع) به معرفی اهل بیت(ع) می‌پردازد.\nبخش پایانی این اثر نیز با عنوان همتایی قرآن و اهل بیت (ع) تدوین شده است و به معرفی وجوه همتایی و هم‌آوایی قرآن و اهل بیت(ع) می‌پردازد که این مسئله از منظر موضوعاتی مثل پیوند قرآن کریم و اهل بیت(ع)، شیوه بیان معارف اهل بیت(ع) از منظر قرآن کریم، تعامل قرآن و اهل بیت و وجوه هماهنگی قرآن و اهل بیت(ع)، به بررسی پیوند میان قرآن و اهل بیت(ع) توجه نشان داده است.\n«تجلی ولایت در آیه تطهیر»\nکتاب حاضر گزیده‌ای است از «شرح زیارت جامعه کبیره» ای که توسط آیت‌الله جوادی‌آملی تحقیق شده است. این کتاب دارای چهار بخش است که در بخش اول آن، آیه تطهیر به دور از هر تعصب و پیش‌داوری مورد بررسی محتوایی قرار گرفته است. در بخش دوم با تکیه بر روایات که عمده آنها از کتب اهل سنت است به تعیین مصداق آیه پرداخته شده است. بخش سوم به نقل و نقد پاره‌ای از شبهات و اشکالات موبوطه، اختصاص یافته و در بخش چهارم برخی از نکات پیرامون آیه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.\n«ادب توحیدی انبیاء در قرآن»\nمباحث ارزشمند این کتاب، محصول درس‌های تفسیر ترتیبی آیت‌الله جوادی‌آملی در جمع عالمان و قرآن‌پژوهان حوزوی است که در تفسیر آیات پایانی سوره مبارک «مائده» به مناسبت گفت‌وگوی پیامبر عظیم الشأن الهی، حضرت عیسی مسیح(ع) با خدای سبحان ارائه شده و در دو بخش کلیات و بررسی تطبیقی ادب انبیاء(ع) ساماندهی شده است.\nمباحث بخش نخست این کتاب شریف در قالب پنج فصل تنظیم شده که در فصل اول، پس از مفهوم‌شناسی ادب، معیار شناخت زیبایی و راه کسب آن، بررسی ادب انبیاء در نگاه روایات اهل بیت(ع) و در پایان فصل، پس از بررسی تفاوت ادب با اخلاق، ظرافت توحیدی بهترین ادب مطرح شده است.\nدر فصل دوم، پس از بیان روش اسلام در تأدیب بُعد علمی و عملی انسان، مرتبه عالی تأدیب نفس تصویر شده است. در فصل سوم، ابتدا از اسوه‌های ادب و ضرورت آن سخن رفته و سپس پیامبران الهی به عنوان بهترین الگوهای تأدیب مطرح شده‌اند و آن گاه تأدیب انبیاء از سوی خدا و سیره آنها در تأدیب بررسی شده است.\nهمچنین در فصل چهارم این اثر ارزشمند، به بیان ادب مشترک و عام انبیاء، مراتب ادب انبیاء و گفتار متنی و تشریحی قرآن در ادب انبیاء اشاره شده است. در فصل پنجم نیز محورهای ادب انبیاء در ابلاغ وحی و احتجاج با مخالفان بررسی شده است.\nهمچنین مباحث بخش دوم این اثر در دو فصل سامان یافته است که در فصل اول به ادب پیامبران غیر اولوالعزم از دیدگاه قرآن کریم پرداخته شده و از ادب حضرت آدم، هود، صالح، اسماعیل، لوط، یعقوب، ایوب، شعب، داود، سلیمان، یونس و زکریا(ع) یاد شده است.\nدر فصل دوم نیز ادب پیامبران اولوالعزم الهی، حضرت نوح، حضرت ابراهیم، حضرت موسی، حضرت عیسی(ع) و حضرت رسول اکرم(ص) تشریح شده است. تفسیر موضوعی قرآن کریم با عنوان ادب توحیدی انبیاء در قرآن منتشر شده است.\nاستاد علامه آیت‌الله جوادی آملی با اشراف همه جانبه به منابع وحیانی و با بهره‌وری کامل از کتاب و سنت و همچنین عقل برهانی و نیز با ژرف‌بینی خاص به این ایده تفطن دادن که همان طور که بزرگ محدث روزگار ما، حاج شیخ عباس قمی با اثر ماندگار و سودمندش یعنی مفاتیح‌الجنان، راه بزرگ سلوک و بندگان و ارتباط انسان با خدا را از طریق انجام دادن اعمال عبادی در سه بخش نماز، دعا و زیارات و بهره‌مندی از ثواب و پاداش آنها هموار کرد، کتابی دیگر لازم است که جلد دوم و مکمل آن محسوب شود و شئون دنیایی به ویژه امور اجتماعی بندگان را نیز با همان رویکرد، با آموزه‌های وحیانی مرتبط کند تا آدمی در زندگی خود از این برنامه‌های الهی بهره‌مند شود و از آثار آن، هم در دنیا و هم در عقبی سود ببرد، از این رو این کتاب، مفاتیح‌الحیات نام یافت.\nپس رسالت این اثر نفیس و ماندگار این است که با تکیه بر منابع وحیانی، اصول و مبانی و نیز مواد و فروعاتی استنباط و استخراج شوند که در جهت معنابخشی به زندگی انسانی در ابعاد گوناگون اخلاقی، فرهنگی و اجتماعی و سیاسی به کار آیند.\nبنابراین می‌توان نقطه مشترک این اثر با کتاب مفاتیح‌الجنان را در این دانست که انسان با داشتن حسن فاعلی و حسن فعلی اعم از انجام اعمال عبادی، اخلاقی، اجتماعی و سیاسی از ثواب و پاداش الهی بهره‌مند می‌شود و در هر دو اثر به این ثواب‌ها، عقاب‌ها، آثار و پیامد رفتارها توجه شده است؛ اما امتیاز این کتاب این است که مباحث آن، ناظر به رفتار، گفتار و حتی نیت‌هایی است که توجه و اهتمام به آنها مناسبات فردی و اجتماعی و زیست محیطی او را تنظیم، تصحیح و اصلاح می‌کنند.\n«بر بال اعتکاف»\n«کتاب بر بال اعتکاف» از آثار آیت‌الله جوادی آملی با همت مرکز بین‌المللی نشر اسراء و پژوهشگاه معارج با ویرایش و طرح جدید آماده و منتشر شد.\nکتاب «بر بال اعتکاف» شامل 6 فصل با عناوین کلیات اعتکاف، اخلاق و اسرار اعتکاف، اخلاق و اسرار اعتکاف، شروط و آسیب‌های اعتکاف، ویژگی‌ها و آداب اعتکاف و آثار اعتکاف است.\nاین اثر، با نگاه معرفتی به معارف ملکوتی مراسم اعتکاف، به تبیین بخشی از نکته‌ها و اسرار این مراسم معنوی پرداخته است که قطعاً برای علاقه‌مندان و تشنگان معرفت و شیفتگان قرب الهی که در محفل نورانی اعتکاف گرد هم می‌آیند راهگشا و سودمند خواهد بود.\nاعتکاف که گرایش به خدا و کرنش و تعظیم زماندار در برابر اوست، از مهم‌ترین دستورهای دینی است که کمال بندگی و خضوع انسان در پیشگاه ربوبی را برای فرشتگان به نمایش می‌گذارد و معارف فراوانی همچون احکام، آثار فضایل، آداب و آثار معرفتی و تربیتی فردی و اجتماعی را در خود جای داده است.\n«دانش و روش بندگی»\nاین کتاب به شرح عبودیت و مراحل کمال انسان می‌پردازد. عبودیت و بندگی همزاد انسان بوده، هست و خواهد بود و به همین دلیل از ضروریات و لوازم دین و فرهنگ بشر است اما باید اذعان کرد که حقیقت آن ناشناخته است، از این رو باید اضلاع سه گانه آن یعنی عابد و معبود و عبادت به درستی شناخته شود تا آثار آن که همانا آرامش و طمأنینه و تقرب الهی و تکامل معنوی و آزادگی و رستگاری است، تحقق یابد و جوهر عبودیت یعنی تسلط بر خواهش تن و اعضاء و جوارح و اوهام و خیالات ظهور نماید.\nاین واقعیت نه تنها در نظام تکوین با پیکره و هویت انسانی عجین و آمیخته است، بلکه در نظام تشریع نیز این گونه از انسان خواسته شده که جز به عبودیت در درگاه الهی نیندیشد و به غیر از ساحت الهی در برابر دیگران سر فرود نیارد: «امر الاه تعبدوا لا ایاه»\nهر چند واژه عبد ذاتاً بی‌رنگ و محتواست، اما عزت و ذاتش با نسبت اضافی‌اش چهره می‌بندد. اضافه عبد به الله او را شریف و عزیز می‌کند که «کفی بی عزا ان اکون لک عبدا» و اضافه عبد به غیر الله مایه خفت و ذلت خواهد بود. اما روش بندگی الله نیز مستلزم برخورداری از دانش بندگی است. انبیای الهی براساس آنچه از ساحت الهی دریافت می‌دارند منهج و روش بندگی و سلوک به سوی حق را تلقی کرده و به بشر تعلیم می‌دهند. این بدان سبب بوده است تا مومنان در این مسیر به کوره راه تباهی در نغلتند و گمراه نشوند.\nبرای تحقق این امر همواره علما و اندیشمندان اسلامی تدوین کتبی که زوایای پیدا و پنهان عبادات و روش‌های مورد امضای شارع را معرفی کند در دستور کار قرار داده‌اند. اثر حاضر نیز راه علمای سلف را می‌پوید و در پی ترسیم راه و روش بندگی براساس دانش متخذ از علوم وحیانی است.»\n«فلسفه زیارت و آئین آن»\nاین کتاب تألیف حجت‌الاسلام مرتضی واعظ جوادی، نگرشی ابتدایی و متوسط به مقوله با ارزش زیارت است و در آن سعی شده تا به لایه‌هایی از این حقیقت والا اشاره و در این پرده‌برداری و تفسیر از مواقف و منازل بُرج رفیع زیارت به ساحت‌های نو و عرصه‌های تازه‌ای پرداخته شود.\nاین کتاب در دو بخش مستقل «فلسفه زیارت» و «آیین زیارت» پایه‌ریزی شده است که بخش اول به واکاوی معنا و مفهوم زیارت، ضرورت و اهمیت زیارت، قرآن و ارتباط با اهل بیت(ع) و اهداف زیارت در چهار فصل می‌پردازد و بخش دوم نیز شامل ویژگی‌های سفر زیارتی و آداب زیارت در دو فصل می‌شود.\nدر فصل یکم از بخش اول این کتاب آمده است: «زیارت در اصطلاح دینی تمایلی است که افزون بر میل و حرکت حسّی، قلب هم گرایش جدی پیدا کرده و نسبت به مزور هم با اکرام و تعظیم قلبی و انس روحی همراه باشد و این معنا در مرتبه برین و کامل خود همانا اقبال قلبی، روحی، فکری، اخلاقی و عملی نسبت به مزور را با خود دارد».\nاین نوشتار ادامه می‌دهد: «البته هر چه مزور برتر و کامل‌تر باشد، قصد جدّی‌تر و درجه تکریم و تعظیم نیز برتر بوده که شاهد آن اظهار محبت و مودت جوانحی و ابراز طاعت و تبعیت جوارحی است؛ آن‌گونه که در زیارت پیامبر اکرم(ص) و اهل بیت گرامی آن حضرت مشاهده می‌شود».\nبخش دیگری از این فصل به بیان ارکان زیارت می‌پردازد و با اشاره به این‌که زیارت واقعیتی اصیل، عینی و خارجی است، نه پنداری، ذهنی و خیالی، زائر، مزور و خصیصه‌ای نفسانی به نام گرایش قلبی که با تکریم و تعظیم و انس گرفتن با مزور همراه است را از ارکان و پایه‌های اصلی زیارت برمی‌شمرد.\nکتاب «حکمت عبادت» تألیف آیت‌الله جوادی‌آملی شامل 10 بخش است که هر یک از بخش‌ها به نوع خاصی از عبادت پرداخته و اسرار و حکمت آن را بیان می‌کند. مولف در بخش اول از عبادات و حکمت آن سخن می‌گوید و در بخش دوم به نیت و راز و رمز آن می‌پردازد. در بخش سوم از حکمت طهارت چون وضو و تیمم سخن می‌گوید و بخش چهارم را به بحث درباره باطن نماز و اسرار و حکمت‌های نهفته در آن اختصاص می‌دهد.\nآیت‌الله جوادی آملی در بخش پنجم، پرده از برخی اسرار روزه برمی‌گیرد و در بخش ششم از عبادت اعتکاف رازگشایی می‌کند. در بخش هفتم از حکمت تلاوت و رمز قرائت دم می‌زند و در بخش هشتم به راز و ادب و حکمت دعا می‌پردازد. از روح عبادات یعنی تولی و تبری در بخش نهم سخن می‌گوید و در بخش پایانی کتاب ذکر و حکمت و محور و اقسام آن را بررسی می‌کند.\n«جرعه‌ای از صهبای حج»\nاین کتاب شرح «اسرار مناسک حج» و بیان فضیلت اماکن آن است. در بخش اول کتاب اهمیت حج و جایگاه آن در تعالیم اسلامی مورد بررسی قرار گرفته است. بخش دوم به معرفی «اماکن حج»، ذکر فضیلت و حکمت احکام مربوط به هر یک از آنها اختصاص دارد. در بخش سوم کتاب اسرار هر یک از مناسک حج و معنا و حکمت اعمال بیان شده است. بخش پایانی کتاب آداب و اسرار زیارت پیامبر(ص) را مورد بحث قرار داده است.\nمحتوای بیشتر در این بخش: « ضرورت به‌روزرسانی مداوم قطب‌های فرهنگی/ راه‌اندازی مرکز قرآنی در ۲۴۰۰ امامزاده\tسردرگمی قرآنیان در فراز و فرود بیمه فعالان قرآنی »


تاریخ درج خبر : 1396/5/29\nتعداد بازدیدها : 975\nاز آنجا که امروزه وب سایتها نقش و جایگاه ویژه ای را در رونق کسب و کارها بخود اختصاص داده اند پس سزاوار است اگر مدیران مشاغل و طراحان وقت و دقت بسزایی برای طراحی و زیبایی سایت خود صرف کنند.\nطراحی وب سایت معرف شما به مشتریان است،پس باید آن را به گونه ای طراحی کنید که به اندازه کافی شکیل باشد تا بازدید کنندگان،با میل و رغبت مطالب را دنبال کنند و مجذوب شوند.\nدر این راستا توجه اکثر طراحان تنها به جلوه های گرافیکی سایت و رنگها معطوف میشود،دریغ از اینکه فونت و نوشتار مطالب نیز تاثیر شگرفی بر خوانندگان خواهد داشت.\nچه بسا شما مطالب خاص و سرگرم کننده ای را ارائه می دهید اما اگر از فونتی ناخوانا وآزار دهنده استفاده کنید هرچقدر هم که سایتتان نمای زیبایی داشته باشد،کاربران صفحه شما را ترک خواهند کرد و این یعنی کم شدن حجم ترافیک سایت!!\nبنابراین خواهید دید که بحث تایپوگرافی هم به اندازه گرافیک سایت حائز اهمیت است. هرگز نباید در طراحی سایت بطور تصادفی فونت را انتخاب نمائید. چراکه فونت انتخابی ، برقرار کننده ارتباط شما با مشتریان و بازدید کنندگان است و نیز اندازه فونت هاو خصوصا تیترها و نوع نوشتار متن ها و مطالب ارائه شده ،کاربران را نسبت به محتوای سایتتان دلگرم یا دلسرد می کند.\nهمچنین لازم به ذکر است ، فونتی که برای نوشتن تیترها انتخاب می کنید باید متفاوت از فونت متن ها باشد تا خواننده را برای مطالعه متن مورد نظر بیشتر جذب کند.\nاما عالیترین فونت برای طراحی سایت چیست؟\nدر جواب به این سوال باید گفت،فونتی که بسادگی خوانده شود یعنی خوانا باشد!\nبنابراین گروه زیادی از فونتها در حیطه انتخاب شما قرار می گیرد،بهتر است برای روشنتر شدن موضوع ابتدا فونت ها را در دو دسته بندی خدمتتان معرفی کنیم:\nدسته اول فونت های ساده هستند:\nفونتهای ساده فونتهایی هستند که برای خواندن آنها نسبت به فونتهای پیچیده زمان بسیار کمتری حدودا 8 دقیقه زمان صرف میشود.پس از دید کاربر مطالب ارائه شده حتی بسیار راحتتر و قابل فهم تر و بی تکلف تر بنظر می آید..\nدسته دوم فونت های تفننی هستند:\nمیتوان گفت که فونتهای تفننی،فونتهایی هستند که خوانندگان باید دقت و مدت زمان بیشتری را برای خواندن مطالب صرف کنند،چون نسبت به دسته قبل از خوانایی و سادگی کمتری برخوردارند.و شاید بتوان گفت تنها جلوه ای پر رنگ و لعاب تر دارند!!\nپس اکنون متوجه شدید که فونت انتخابی بهنگام طراحی سایت چقدر در میزان ماندگاری کاربران هنگام بازدید از سایت موثر و بالطبع ترافیک سایت و کسب و کار اینترنتی میتواند موثر باشد..!!\nبا همه این تفاسیربنظر میرسد فونت های مانند،tahoma,Bnazanin,B yekan،mitrat در طراحی سایت های فارسی به جهت زیبایی و سادگیشان نقش پررنگتری دارند.\nنوع فونت در طراحی وب سایت،هترین فونت در طراحی سایت، تاثیر فونت در طراحی و سئو،زیباترین فونت در طراحی