تاریخچه meta charset="UTF-8">\nجامعه یاوری نهاد نیکوکاری خود جوش است که از سال 1365 به همت مرحوم دکتر مجتبی کاشانی ، مهندس غلامحسین شافعی همايون حاجي خاني و مرحوم نيكول، عكاس هنرمند ابتدا تحت عنوان صندوق كمك به محرومين خراسان و سپس تحت عنوان جامعه یاوری فرهنگی به ثبت رسید . اولین اقدام این نهاد مردمی ساخت مدرسه درروستاي مرزی ومحروم پرويز آباد در زيركوه قائن بود که علاوه بر فقر، اعتیاد نیزدر این روستای بدون مدرسه بی داد می کرد .\nبا پیوستن افراد بیشتری به این حرکت از جمله هنرمند نامی ،استاد عثمان محمدپرست ، ساخت ده ها مدرسه سرعت بیشتری گرفت و دامنه خدمات آن از خراسان یه سراسر کشور گسترش یافت . بدنبال درگذشت مرحوم مجتبی کاشانی در سال 1383وبرای استمرار تمرکز خدمات دراستان ، جامعه یاوری خراسان در همان سال از تشکیلات کشوری جدا شده و مستقل شد.\nجامعه یاوری خراسان سپس علاوه به مدرسه سازی در حوزه ساخت خوابگاه های شبانه روزی ، هنرستان ، خانه بهداشت ، اورژاس جاده ای ، کتابخانه و ساخت کارگاه های قالی بافی اقدام نموده و 548 پروژه را اجرا و کلنگ‌زنی کرده است .\nیکی از بزرگترین پروؤه های جامعه یاوری خراسان ساخت هنرستان بدنبال وقوع زلزله وحشتناک بم در 5 دی 85 بود که وسعت خرابی ها ،خیراندیشان خراسانی را با همتی مضاعف بسوی این منطقه کشاند .\nساخت هنرستان فنی حرفه ای 470 نفره دارالفنون توس با زیربنای تقریبی 3170 مترمربع در سه طبقه با 16 کلاس درس 30 نفره با گنجایش 480 هنرجو در بم محصول این یاوری بود.\nپس از آن ،علاوه بر اجرای ده ها پروژه مدرسه سازی طرح هایی چون کمک به زندانیان دیه و بالاخره حمایت تحصیلی از دانش آموز بی بضاعت روستایی با کمک کارآفرینان به دامنه فعالیت ها افزوده شد.\nدغدغه مسوولیت های اجتماعی کارآفرینان ایرانی امر تازه ای نبوده و به درازای تاریخ این کشور ساخت کاروانسراها ، مدارس ، مساجد ، ابنیه، چاه و آبند گرفته تا کمک به نیازمندان وساخت سرپناه و کمک به سازمان های خیریه را شامل می شده.\nخراسان بزرگ نیز با توجه به وجود بارگاه معنوی و پر برکت ثامن الحج (ع) پیشتاز نیک اندیشی . وحضور نیکوکاران کارآفرینانی بوده که بخش مهمی از این اقدامات خیر را از گذشته تاکنون به عهده داشته اند .\nجامعه یاوری خراسان پروژه های خود را از ابتدا با همیاری خیراندیشان نیکوکار بویژه کارآفرینان از داخل و خارج از کشور\nو با نظارت دقیق و عملکردی شفاف انجام داده و همین امر نیز روز به روز بر سرعت کار ش می افزود . با این حال به نظر می رسید برای ادامه کار نیاز به ارتباطی گسترده تر با کارآفرینان است ودر شرایطی که جامعه نیکوکاری ا برار از سال 1389 در اتاق ایران به همت رییس و نایب رییس وقت اتاق ایران ، محمد نهاوندیان و غلامحسین شافعی با استفاده از تجارب جامعه یاوری تاسیس و شروع به فعالیت کرد بود ، هیات رییسه جامعه یاوری با پیشنهاد و تصویب اتاق مشهد برای الحاق به این نهاد مردمی موافقت کرد. این تشکیلات از اول دی ماه 1392 تحت پوشش اتاق بازرگانی ، صنایع ، معادن و کشاورزی خراسان رضوی قرار گرفت .\nاولين كلنگ مدرسه جامعه ياوري در روستاي خوانشرف زده شد\nجامعه ياوري از زبان غلامحسين شافعي\nسال ۱۳۶۲بودكه به عنوان يك همكار با كاشاني آشنا شدم . خيلي زود به هم پيوستيم گوئي سالهاست از آشنايي ما مي گذشت .او مشغول سرودن منظومه سفرنامه خواف بود . داستان زندگي من ، كاشاني را خيلي به من علاقمند كرد . از محروميتهاي جنوب خراسان برايش مي گفتم ، از داستان زندگي خودم در كودكي و نوجواني برايش مي گفتم و هر بار كه خلوتي مي يافتم حرفهايم اشك كاشاني را بر گونه هايش سرازير مي كرد علاقه من به كاشاني از حد يك دوستي معمولي گذشت ، من مريد او شده بودم و چند بار باتفاق كاشاني و همايون مهمان عثمان شديم و شبهاي زيادي را در خواف با زخمه هاي سوزناك عثمان معاشقه كرديم . بارها بر خرابه هاي زوزن قدم گذاشتيم ، به نشتيفان رفتيم . در مدرسه خرگرد و جاي جاي روستاهاي خواف با زمزمه هاي كاشاني قدم زديم ، همواره عثمان مينواخت و كاشاني مي سرود . در ارديبهشت سال ۱۳۶۵ سمينارهاي تحت عنوان محروميتهاي جنوب خراسان و سيستان و بلوچستان در دانشگاه بيرجند برگزارشد . به اتفاق كاشاني ، همايون حاجي خاني و نيكول عكاس هنرمند كشور در اين سمينار شركت كرديم . ارائه منظومه سفرنامه خواف در اين سمينار چشمان زيادي را اشكبار كرد و من خودم تحت تاثير ارائه هنرمندانه اين سفرنامه بارها گريستم .\nدر بازگشت از بيرجند قرار گذاشته بودم كاشاني را به روستاهاي محروم قائن ببرم ، دوست داشتم كاشاني زادگاهم را ببيند .\nحدود ۹۰ كيلومتر از بيرجند دور شديم كه به روستاي نعل گندر رسيديم . عنان از دست كاشاني و همايون رفته بود . چشمهاي اشكبار كاشاني او را به فرياد انداخته بود . پيرمرد تنها و نابيناي ۸۰ ساله نعل گندر ، بي دندان تكه نان خشك ومانده اي را مي مكيد.كاشاني مايل بود وارد خانه شود با كبريتي كه داشتم خانه را روشن كردم وچند دقيقه اي گذشت تا توانستيم اين خانه را كه بيشتر به يك قبرشبيه بود ببينيم . تمام وسايل زندگي اين مرد در حد هزار تومان هم نبود . كاشاني با چشماني پر اشك از اين روستا گريخت ، گوئي طاقت ماندن بيشتر نداشت و همه مردم با چشمان پر از تمنا ما را بدرقه كردند .\nبه راهمان ادامه داديم . روستاهاي سراب ، نيك ، محمدآباد و چند ده كوچك در مسير راه را ديديم . من همواره از وضعيت بچه هاي روستا برايش تعريف مي كردم . او گوئي تازه محروميت را لمس كرده بود . احساس مي كردم هر لحظه ممكن است كاشاني منفجر شود . ترجيح دادم كه ادامه مسير ندهيم زيرا طاقت همه سر آمده بود پس به سمت مشهد حركت كرديم . بعد از استراحتي كوتاه و نوشيدن يك فنجان چاي در قهوه خانه خونيك ، حال كاشاني بهتر شده بود . اما برافروختگي هنوز در چهره اش نمايان بود .\nكاشاني پيشنهادي كرد كه منجر به يك قطعنامه چهار نفره شد و قرار شد صندوقي تحت عنوان صندوق كمك به محرومين خراسان را ايجاد كند وهرچه زودتر در اولين فرصت اين سفر را تكراركند . مانده بوديم كه چه كاري را مي شودشروع كرد ، بهداشت را مطالعه كرديم، عمران را مورد بررسي قرار داديم . آموزش وپرورش را در نظر گرفتيم و در سفر بعدي كه به اتفاق كاشاني به قائن برگشتيم ، ابتدا با حجت السلام حائري مسئول حوزه علميه قائن ملاقات كرديم ، ساعتي را در مدرسه علميه در خدمت ايشان بوديم و نهايتا به اين نتيجه رسيديم كه سر منشأ خيلي از مسائل و مشكلات در آموزش خلاصه مي شود و رسيدگي به كودكان و جوانان بيش از هر چيزي در اين منطقه حايز اهميت است . به اتفاق به آموزش وپرورش مراجعه كرديم ، با يك انسان علاقه مند و خدمت گزار روبه رو شديم . آقاي كمال رئيس آموزش وپرورش قائن ما را ميخكوب كرد و تصميم گرفته شد نجات نوجوانان وجوانان روستائي سرلوحه كار قرار گيرد و بلافاصله عازم روستاي پرويز آباد در زيركوه قائن شديم . روستائي كه تقريبا به مرز افغانستان نزديك بود . در اين روستا اكثريت معتاد به مواد مخدر بودند و بچه هاي روستا در دخمه اي، كلاس درس را تشكيل مي دادند . دخمه اي تاريك كه به سختي مي شد همديگر را ببينيم . سنگ بناي اولين مدرسه در پرويز آباد زده شد .\nدر برگشت كاشاني پيشنهاد كرد كه نامي غير از صندوق كمك به محرومين جنوب خراسان انتخاب كنيم و بعد پيشنهاد همايون را تحت عنوان جامعه ياوري فرهنگي جنوب خراسان انتخاب كرد . در آن موقع سالي يك ميليون تومان هم بيشتر جمع آوري نمي شد ولي همه همكاران و دوستان به نحوي در اين كار مشاركت داشتند .\nدر سفرهاي بعدي به روستاهاي قائن دكترنواب پور ، متحدان و دكتر فرهنگي به اعضاي اين گروه اضافه شدند . دريكي از اين سفرها تمام اعضاءخانواده كاشاني ، دكتر نواب پور ، دكتر فرهنگي ، متحدان ، همايون و نيكول براي برگزاري يك سمينار آموزشي همسفر ما بودند .\nخاطره اي از اين سفر را تعريف مي كنم : همه به اتفاق به روستاي محمدآباد رفتيم . در اين روستاحتي يك درخت ديده نمي شد . يك صحراي برهوت ، صحنه عجيبي ساخته شده بود . همه با صداي بلند گريه مي كردند . بچه هاي همسفرگريه كنان تصميم گرفتند ديگر جشن تولد نگيرند وبه بچه هاي محمدآباد كمك كنند . دربرگشت كاشاني از خانمم پرسيد با اين قيافه گرفته وغمناك الآن چه خواسته اي داريد ؟ درجواب گفته شد :كه دلم مي خواهد آنقدر گريه كنم كه زمين محمد آباد خيس شود وسبزه و درخت برويد . فردا صبح كاشاني شعر« كوير» را براي اعضاي گروه قرائت كرد:\nمن كوير از اشك خود دريا كنم\nگريـه هابـراين شب يلـدا كنم\nاز چه پنهاني بيــا اي اشك من\nتاتـوراجاري درايـن صحراكنم\nهر كسي براي اولين بار همراه قافله جامعه ياوري مي شد دلش را در كوچه هاي محروميت روستاها جا مي گذاشت و اشك چشمانش باراني بر كوير سوخته خراسان مي شد . صحنه فعاليت جامعه روز به روز گسترده تر مي شد و همسفران زيادتر ، ديگر در هر سفر چند ين طرح دبستان و دبيرستان افتتاح يا كلنگ آن زده مي شد .\nكاشاني ديگر همسايه همه روستاهاي قائن شده بود، همه بچه ها يا او را ديده بودند يا او را شناخته بودند . خيلي از بچه ها برايش داستان مي نوشتند . خيلي از بچه ها سرود كاشاني را هم آوازي مي كردند . حتي كاشاني موضوع قصه بعضي از مادر بزرگها شده بود . ديگر هيچ چيزي نمي توانست كاشاني را آرام كند\nو او سرمست وصال بچه هاي محروم شده بود . يادم نمي رود در يكي از سفرها كه به اتفاق به جنوب خراسان رفته بوديم در باز گشت از روستاي تيغدر من رانندگي مي كردم و كاشاني شعر سراب خود را كه تازه سروده بود ، زمزمه مي كرد . به روستاي نعل گندر رسيديم ، مردم دور ما جمع شده بودند . مردي هراسان خودرا به كاشاني رساند و التماس كرد كه آقاي دكتر زنم دارد از دست مي رود ، به دادم برسيد ، بياييد زنم را ببينيد شايد معالجه شود. كاشاني توضيح دادكه پزشك نيست ، اما من حرف او را بريدم وگفتم دكتر الآن مي آيد وخانمت را مي بيند و خواهش كردم برا ي آرامش اين مرد ، كاشاني به خانه مريض برود وچند قرص مسكن به او بدهد ، اين كار ممكن است از نظر رواني آنها را آرام كند . وقتي به خانه اين مرد رسيديم ، زنش از شدت دل درد به خودش مي پيچيد ، او علف خورده بود و احتمالا مسموم شده بود ، كاشاني سه قرص آسپرين به آنهاداد . خداحافظي كرديم ورفتيم. متوجه شديم كه شوهر اين زن بيمار دوان دوان به دنبال ماست . گويي چيزي را زير بغلش پنهان كرده بود . وقتي رسيد حدود ۲ كيلو بادام را براي هديه به كاشاني آورده بود ومن خواهش كردم كاشاني بپذيرد ، من آن مرد را مي شناختم و براي كاشاني توضيح دادم كه اين دو كيلو بادام تمام حاصل برداشت ساليانه اينمرد از درختانش بوده و همه را يكجا هديه كاشاني مي كند . صحنه عجيبي بوجود آمده بود . كاشاني دقايقي در آغوش اين مرد گريست. ما آنجا را ترك كرديم و شب را كاشاني از نگراني اين زن مريض نمي خوابيد . هنوز سپيده نزده بود مجبورم كرد برگرديم و زن مريض را به هر طريق شده به بيمارستان برسانيم . آفتاب نزده بود كه به روستاي نعل گندر رسيديم . زن مريض را ديديم كه سرحال و قبراق با گريه از آقاي كاشاني تشكر مي كرد كه آقاي دكتر دست شما شفا بود و من كاملاخوب شده و درد دلم از بين رفت.\nدر اينجا خيلي ها را به كاشاني نشان دادم كه فقط با يك آب مرواريد بينايي خود را از دست داده بودند. خيلي خانمها در اولين زايمان جانشان را از دست داده بودند ويك زخم معده خيلي ها را به كام مرگ كشيده بود . به او نشان دادم كه چگونه غذاي زمستان مردم از شلغم و چغندر ذخيره وتامين مي شود .\nبرايش تعريف كرده بودم كه كودكان چگونه به چرا مي روند و پياز و علف و پنير و جاج غذاي بچه هاست وكاشاني در كتاب باران عشق اين داستان را چنين بيان مي كند :\nخـــاك افسـرده ام غـم مـي خورد\nقامتم زين غصه ها خـم مـي خورد\nغنـچـه صحـرايي آن فــرزنـد ده\nصبح و ظهر و شام شلغم مي خورد\nاو بـه صحـرا مي چـرد همراه بـز\nاو علــف همــراه آدم مـي خورد\nاينچنين تلخـي دمادم مـي خورد\nمـي تـراود ابـر ازچـشـمان مـن\nآسمــان ديده بر هم مـي خورد\nسير گشتم« سالك» از دنياي خويش\nجـام زهر است اينـكه آدم مـي خورد\nدر يكي از سفرها آقاي برآغوش و زراعتي مسئولين آموزش و پرورش نهبندان را ملاقات كرديم آنها از محروميت هاي نهبندان حرفها زدند و كاشاني فرورفته در خويش انگار به خودش فشار مي آورد كه عقده اش را فرونشاند . قرار سفري گذاشته شد و آقايان برآغوش و زراعتي خوشحال از ما جدا شدند ومن وآقاي كاشاني از آقاي كمال جدا شديم و به شهر برگشتيم . درست دوماه از اين سفر گذشته بود كه آقاي كاشاني تلفني اطلاع داد به اتفاق همايون ونيكول براي سفر به نهبندان آماده شده اند . سفر چهار نفره ما به نهبندان آغاز شد . كاشاني هوس كرده بود كه دوباره روستاي نيك و سراب را در قائن ببيند . بعدا متوجه شدم كه با نيكول قرار گذاشته بودند كه از خانه اي كه در روستاي نيك در آن بدنيا آمده بودم عكسي يادگاري برايم تهيه كند . آنروز هم نيك و سراب اشك همه را ريخت و در برگشت از سراب كاشاني شعر« نيك وسراب» را كه در كتاب «باران عشق» او منتشر شد به عنوان هديه سفر به من داد ، ديدار كاشاني در روستاي سراب با روحاني روستايي كه به سرطان معده دچار بود سروده اصلي اين شعر شد :\nگذر ما به ره نيك وسراب افتاده است\nزورق ديـده ما باز به آب افتاده است\nابر غم در دل ما تندري و طوفاني است\nدل دريايي ما در تب و تاب افتاده است\nكاروان دل مجـنون مـرا نيـست قـرار\nدر ره منزل ليلي به شتاب افتاده است\nيـار بيچـاره مـا منتظـر مقدم ماست\nاوكه بيمار وگرفتار عذاب افتاده است\nبه راهمان ادامه داديم در مسير آنها را به روستاي رومشتيك بردم . نيكول مشغول عكاسي از پير مردي بود كه بره بيمارش را برپشت مي كشيد ، از كودكي كه متحير به ما خيره شده بود ، از پير زني كه اصرار داشت به ما چاي تعارف كند ، بعدها در شعر «آرزوي نان شدن» كاشاني در كتاب« باران عشق» اين شعر نقش بست كه :\nسـفـره اي از نــان داغ مــابـبــر\nسوي «رومشتيك» وجنيان وسراب\nاي خوش آنـروزي كه از ما لقمه اي\nبر سـؤال طفلـكي باشد جـواب\nاي خوش آندم كز گلويي بگذرم\nكه او بـود در آرزوي نـان وآب\nزندگي را ره فراوان پيش روست\nسالكـا كو بهتر از ايـن انتخاب\nاز راههاي فرعي به جاده نهبندان رسيديم و نزديك غروب زراعتي و برآغوش را ملاقات كرديم . فردا صبح مسير اول ما روستاي سرخكوه بود . شب عده اي جمع شده بودند از وضع اعتياد صحبت مي كردند ، از كودكان بي مدرسه حرف به ميان آمد و ايوب ني زن همه دردهاي نهبندان را از حلقوم ني به فضا فرستاد . شب راگذرانديم و صبح عازم سرخكوه شديم به دامنه يك كوه نزديك شديم . خانه اي ديده نمي شد . متوجه شديم اينجا تمام خانه ها يك متر زيرزمين است وسقف خانه ها از قلوه سنگ پوشانده شده است . به محض توقف ماشين همه بچه ها فرار كردند و در دامنه كوه پشت سنگها سنگر گرفتند . آنها از ماشين ترسيده بودند و بعدا تنها معلم فداكار روستا كه با موتور سيكلت روزانه سه روستا را معلمي مي كرد موفق شد بچه ها را رام كند و از پناهگاه خارج نمايد . سرخكوه شاه بيت سفرهاي جنوب خراسان شد . من خود نيز در روستاها چنين وضعيتي نديده بودم . هيچ يك از ما حال طبيعي نداشتيم . كاشاني همايون را در آغوش گرفته بود و هر دو با صداي بلند ضجه مي زدند ، نيكل اشك مي ريخت و من پشت ديوار خانه اي ايستادم و با صداي بلند دلم را خالي كردم . روستاي سرخكوه خاطره فراموش نشدني ما شد و بعدا كاشاني اين خاطره را در توكيو ژاپن زنده كرد و شعر«سرود سرخكوه» را خلق كرد كه دركتاب «باران عشق» آمده است:\nاي درآغوشت دوچشمـم آبشـار\nعقده خالي كـن در آغوشم ببـار\nشانه هاي تو صبوري مي دهند\nشانه هايت را به« سالك» واگذار\nتابه كـي سـردرگريبان دركوير\nتابه كـي پادر شيـار شوره زار\nتا به كي در شهر بند«سرخكوه »\nپـاي غم در سنگـلاخ اين حصار\nخواب در چشمم نمـي آيد فـرود\nآب در چشمـم نمـي گيـرد قـرار\nكس بـراي ما نمي خواند سـرود\nجـز نـداي «ســالـك» امــيدوار\nاولين كلنگ مدرسه جامعه ياوري در روستاي خوانشرف زده شد و جامعه ياوري از اين تاريخ در نهبندان پرچم بر افراشت و سفرهاي متعدد به نهبندان وسربيشه و بشرويه آغاز شد .\nاز همين زمان يكي از مديران دلسوخته آموزش و پرورش كه خود نيز از ديار جنوب خراسان است به جامعه ياوري پيوست . آقاي سياري فعاليت جامعه ياوري را به بيرجند كشاند و سالهاي بعد با حضور در آموزش و پرورش استثنايي خراسان ، كاشاني و يارانش را به ميان بچه هاي استثنايي برد .\nسياري نقش موثري در توسعه برنامه هاي جامعه ياوري داشت وخود نيز خالي از هر گونه ريا براي جامعه تلاش مي كرد و جامعه ياوري به خلوص نيت و تلاش صادقانه مديران آموزش و پرورش در شهرهاي جنوب خراسان مديون است . خلاصه درود برآقاي كمال و خالقي در قائن ، زراعتي و برآغوش در نهبندان و درود بر معلمان روستايي كه مثل سربازان گمنام در شرايط سختي ، عاشقانه به تعليم و تربيت مشغولند و با دوچرخه يا موتور سيكلت روزانه چند روستا را زير پا مي گذارند .\nخيلي از رسانه هاي گروهي به سراغ ما آمدند اما كاشاني معتقد بود كه دليل موفقيت ما گمنامي ماست ومن كه در مشهد با فشار بعضي رسانه ها روبه رو بودم هيچگاه تسليم مصاحبه و گفتگو در مورد فعاليتهاي جامعه ياوري نشدم . با توسعه فعاليتهاي جامعه ياوري و بي نياز شدن خيلي از روستاها از مدرسه ساخت خوابگاههاي شبانه روزي مردمي آغاز شد . بسياري از بچه ها ديگر ترك تحصيل نكردند و خوابگاههاي شبانه روزي مأمن خوبي براي آنان شد ، ازهمه مهمتر مي توانستند از حداقل غذاي سالمي برخوردار شوند . ساخت اين خوابگاهها سطح تحصيلات روستاهاي كوچك را كه تنها يك دبستان داشتند بالا برد . دادن بورسيه تحصيلي در دستور كار جامعه ياوري قرار گرفت و در حال حاضر از دورافتاده ترين روستاهاي جنوب خراسان فارغ التحصيل دانشگاه داريم كه جامعه ياوري در اشتغال آنها بعد از تحصيل نيز تلاش مي كند .\nهفت يا هشت سال پيش بود كه زلزله قائن بيرحمانه زير كوه قائن را غربال كرد . كاشاني سراسيمه خود را به زير كوه قائن رساند به سراغ بچه هاي جامعه ياوري رفت وبسياري از آنها را نيافت اما خيلي عجيب بود كه تمام مدرسه هاي جامعه ياوري در روستاها كاملا سالم مانده بودند و هيچ مدرسه اي از جامعه ياوري آسيب نديده بود . كاشاني در روستاي اردكول زانو زد و غم زلزله توان حركت را از او گرفته بود . خاك بر پيشاني كاشاني پاشيده بود و چشمان گريانش طاقت نداشت كه بيشتر ببيند و از اردكول به قاين مراجعت كرد . شعركاشاني تحت عنوان« پاي دار» دركتاب «روزنه» احساس او را از اين سفر نشان مي دهد ، اين شعر را به روستاييان اردكول هديه كرد همچنين به آنان كه خود بردار شدند اما دارهاي قاليشان برجاي ماند .\nدرپــي تـب تـنــد زمــيـن\nشد خراسان ناگهان پرپر چنين\nمانـده در وامـانده هر خانه اي\nدار قالـي در دل ويــرانـه اي\nدر پس هر دار ياري بوده است\nكلـك شيرين نگاري بوده است\nهمـچنـان قالـي ولـي بـالاي دار\nمـي دهـد پيغـام گيسـوي نگـار\nصاحب اين دار اكنون لاله ايست\nنقش قالـي در خيال هالـه ايست\nبعد از زلزله بم ما در همين نمايشگاه بين المللي خراسان همايشي گذاشتيم ، تحت عنوان نقش دل در مديريت با حضور و محوريت كاشاني . اتاق بازرگاني صنايع ومعادن خراسان ، جامعه ياوري خراسان ، انجمن مديران صنايع ، خانه صنعت ومعدن ، اتاق مشترك بازرگاني ايران وافغانستان برگزار كننده اين همايش بودند . كاشاني با آنكه از نظر جسمي بسيار تحليل رفته بود با آغوشي باز به زادگاهش قدم گذاشت ، استقبال بي نظيري به عمل آمده بود . جمعيت در محل نمايشگاه موج مي زد. در اين همايش نطفه جامعه ياوري خراسان به همت مديران بخش صنعت و تجارت خراسان بسته شد . سخنراني كاشاني شور و هيجان وصف ناشدني ايجاد كرد و همين شب هزينه ساخت يك هنرستان شبانه روزي ۴۸۰ نفري در بم تامين شد كه هم اكنون در زميني به مساحت ۲۰۰۰۰متر مربع در حال ساخت است .\nپس از آنكه سخنراني كاشاني تمام شد و از پشت تريبون پايين آمد ، صحنه عجيبي اتفاق افتاد . علي اميرپور از متفكران و فرهيختگان كشور و از ياران استاد شريعتي كه ۷۹ سال سن داشت و خود نيز به سرطان مبتلا بود به ناگاه كاشاني را غافلگير كرد و دست او را بوسيد و بعد هر دو درآغوش هم گريستند . وضعيت فوق العاده اي برجمعيت حاكم شد و اين صحنه چشمان زيادي را گريان كرد .\nاستاد امير پور كه من افتخار شاگردي و همكاري با او را داشتم هنگام ترك سالن به من گفت كاشاني يك انسان معمولي نيست ، او يك پيامبر است .\nكاشاني با حالي نزار سالن را ترك كرد و قول داد كه سمينار فراگيري را در آينده نزديك براي جامعه ياوري خرسان برگزار خواهد كرد . اما ديگر اجل مهلتش نداد و بسياري چشم به راه كاشاني ماندند . در راه فرودگاه خيلي خوشحال بود ، تاكيدش بر اين بود كه بيشتر وقتم را وقف جامعه ياوري در خراسان كنم او رفت و در خراسان مرا غرق در درياي اشك روستاييان كرد وشعر او در مهر آباد قائن به واقعيت پيوست كه :\nگريه هـا برايـن شـب يلدا كنم\nازچـه پنهاني بيـا اي اشك من\nتاتـرا جاري دراين صحراكنم\nگريه كن چون ني بنال ازدردخويش\nگريه كـن تـاعقــده دل واكنم\nنينـوا اينجـاست ، اينجـا نينـواسـت\nزيـنبـم كزجـتور واويـلاكنم\nهاجــرم ازتشنگي دنبـال آب\nجستجـوها بهر زمـزم هاكنم\nونهايتا پروردگارا به همه عاشقان كاشاني صبر و تحمل عطا نما.


سازمان ملل متحد-حمایت کارشناسان نقطه به نقطه جدید جنایات جنگی در سوریه – پاتریس فان\nمحققان به سفارش سازمان ملل متحد را بالا حقوق بشر بدن می گویند نیروهای دولتی سوریه و روسیه متحدان بمباران سایت های غیر نظامی در استان ادلب یکسره در حالی که شورشیان شکنجه و اعدام غیرنظامیان در ماه های اخیر در عمل به مقدار جنایات جنگی در هر دو طرف.\nیافته های آخرین گزارش از کمیسیون تحقیق در سوریه span دوره از نوامبر تا ژوئن است. بخشی از آن را از نزدیک به یک دهه تلاش به وقایع نقض حقوق بشر و نقض حقوق بشر در امیدوار است که عاملان ممکن است یک روز بود به عدالت به ارمغان آورد بیش از این کشور را ویرانگر نه سال جنگ داخلی.\nاین گزارش با تمرکز بر استان ادلب گذشته عمده شورشی سنگر و استحکامات در سوریه و سایت از مهاجرت بیش از یک میلیون غیر نظامی. آنها آواره شدند در میان تشدید روسیه و دولت سوریه توهین آمیز و همچنین شکنجه و دیگر موارد نقض حقوق توسط سازمان ملل متحد تعیین شده گروه های تروریستی است.\n“این کمیسیون است گفت: زمان و دوباره که ایران یک بمب ساعتی — و این گزارش میسازد چه درد و رنج انسان پس از تحقیق و بحث جزئی انفجار” کمیسیون صندلی پائولو پینهیرو به خبرنگاران گفت:. “مردم ادلب به دام افتاده زخمی توسط جنگ و نقض حقوق بشر توسط همه طرف ها در طول جنگ و مجبور به زندگی در ترور است.”\nخروج غیرنظامیان صورت گرفت بیش از چند ماه در اجرای آتش بس در ماه مارس شده است که تا حد زیادی برگزاری است.\nسازمان دیده بان | مهاجران گیر در وسط دمشق, مرز, مرحله نهایی مسابقات:\nهزاران نفر از مهاجران در وسط خشونت جاری در کشور سوریه و مرز مناقشه بین ترکیه و یونان است. 2:16\nاین کمیسیون در گزارش بیش از 50 حمله نهفته است که بیمارستان ها و مدارس و بازارها و خانه ها را با هر دو هوایی و حملات زمینی — برخی مربوط به استفاده از مهمات خوشه ای. آن را در بیانیه ای گفت این حملات مقدار به “جنایات جنگی از راه اندازی بی رویه و حملات عمدی حملات بر محافظت اشیاء.”\nاصلی وابسته به القاعده در سوریه حیات تحریر الشام یا HTS, “بازداشت شکنجه و اعدام غیرنظامیان ابراز نظرات مخالف و از جمله روزنامه نگاران” این کمیسیون گفت. “HTS, علاوه بر این, یکسره پوسته پرجمعیت غیرنظامی مناطق وحشت در میان غیر نظامیان ساکن در دولت شدند.”\nقرار است کمیسیون اروپا برای ارائه گزارش به شورای حقوق بشر سازمان ملل در ماه ژوئیه 14-15.


بازخوانی عملکرد اعضای نهضت آزادی در مجلس اول/ حمایت نهضت آزادی از بنی‌صدر- اخبار سیاسی - اخبار تسنیم - Tasnim\n۰۳ اسفند ۱۳۹۴ - ۱۷:۰۶\nبه گزارش گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم به نقل از پایگاه مرکز اسناد انقلاب اسلامی، از مشخصه‌های مجلس شورای اسلامی دوره‌ی اول، رقابت سیاسی جناح‌ها برای انتخاب اولین نخست‌وزیر جمهوری اسلامی ایران بود. طبق قانون اساسی، تشکیل کابینه برعهده‌ی نخست‌وزیر قرارداشت و به دلیل اهمیت موضوع هر جناحی سعی داشت با توجه به خواسته‌های خود نخست‌وزیر مورد نظر خود را برگزیند و از طریق آن به اهداف خود دست یابد که عملاً این رقابت سیاسی بین جناح لیبرال به رهبری بنی‌صدر (رئیس‌جمهور) و با پشتیبانی فراکسیون‌های همنام( نهضت آزادی) و دفتر هماهنگی مردم با رئیس‌جمهور در مجلس با جناح مذهبی به رهبری حزب جمهوری اسلامی که با پشتیبانی فراکسیون ائتلاف بزرگ، اکثریت نمایندگان مجلس را در دست داشت.\nپس از افتتاح مجلس شورای اسلامی دوره‌ی اول در 7 خرداد 1359 انتخاب نخست‌وزیر، آخرین مرحله‌ی تکمیل نهادهای اجرایی کشور پس از پیروزی انقلاب اسلامی بود. با توجه به اینکه پنج اصل از فصول قوه‌ی مجریه، قانون اساسی، قبل از اصلاح سال 1368 به طور مستقیم به نخست‌وزیر اختصاص داشت و در سایر فصول نیز به تناسب سمتی که نخست‌وزیر برعهده داشت، اختیارات و وظایف قوه‌ی مجریه از جمله تشکیل کابینه با نخست‌وزیر بود؛ لذا طبق قانون، رئیس‌جمهور جنبه‌ی فرمایشی و صوری می‌یافت.\nنخست‌وزیر پس از رأی اعتماد مجلس، نامزدی و صدور حکم نخست‌وزیری خود را از رئیس‌جمهور داشت. اما شروع، تداوم کار و عزل نخست‌وزیر بیشتر با مجلس بود؛ زیرا طبق اصل 124 قانون اساسی، رئیس‌جمهور فردی را برای نخست‌وزیری نامزد می‌کرد و پس از کسب رأی تمایل، مجلس برای وی حکم نخست‌وزیری صادر می‌کرد. با آنکه پیشنهاد اعضای کابینه به مجلس یا عزل آنان با تصویب رئیس‌جمهور امکان‌پذیر بود، اما ریاست هیئت وزیران و مسئولیت اقدامات هیئت وزیران در برابر مجلس، برعهده‌ی نخست‌وزیر بود. مهم‌تر آنکه مطابق اصل 135 قانون اساسی، نخست‌وزیر تا زمانی که مورد اعتماد مجلس بود، در سمت خود باقی می‌ماند. هر چند رئیس‌جمهور موافق وی نباشد. این قدرت زیاد، مجلس را در تعیین نخست‌وزیر تبیین می‌کرد و این رئیس‌جمهور بود که باید خود را با مجلس وفق می‌داد و نظر نمایندگان مجلس را جلب می‌کرد، اما اختلافات از همین جا آغاز شد. زیرا بنی‌صدر نقش عمده‌ای برای خود قائل بود، اما در قانون اساسی رئیس‌جمهور سمتی تشریفاتی داشت و اکثریت مجلس نیز به نخست‌وزیری تمایل داشت که مخالف نظر رئیس‌جمهور بود؛ لذا بنی‌صدر برای تضعیف مجلس به اقداماتی دست زد و در مقابل نیز اکثریت مجلس برای انتخاب نخست‌وزیر ایده‌آل خود در مقابل رئیس‌جمهور ایستاد و در نتیجه مسائلی پیش آمد که موجب تیرگی روابط بین مجلس و رئیس‌جمهور شد.\nدر روز ششم مرداد و پس از آنکه مجلس آقای میرسلیم را برای نخست وزیری تائید نکرد، نمایندگان و رئیس‌جمهور تصمیم گرفتند هیئتی مرکب از تعدادی از نمایندگان مجلس و نماینده‌ی رئیس‌جمهور صلاحیت نامزدهای نخست‌وزیری را بررسی کند و پس از توافق روی نامزدی خاص، آن را به مجلس معرفی کند. اعضای هیئت، پنج تن از نمایندگان مجلس: آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای، شهید محمدجواد باهنر، اکبر پرورش، محمد امامی کاشانی و محمد یزدی بودند و نماینده‌ی بنی‌صدر آقای عبدالحسین جلالی، نماینده‌ی نیشابور بود.\nبنی‌صدر از میان نمایندگان این هیئت، دو نفر را به دلیل منتسب بودن به حزب جمهوری اسلامی نپذیرفت و مجلس نیز برای جلوگیری از تأخیر خود در انتخاب نخست‌وزیر نظر وی را نپذیرفت. در این زمان، حزب جمهوری اسلامی با تعیین شرایط نخست‌وزیر شامل: مکتبی بودن، قاطع، انقلابی و جوان بودن و با تأکید بر اینکه مجلس مرجع تطبیق شرایط بر افراد است و برای حزب شرایط گروه‌گرایی تقدم دارد، نامزدهای خود را چنین معرفی کرد: جلال‌الدین فارسی، محمدعلی رجایی، محمد غرضی، حسن عباسپور و موسی کلانتری.شهید بهشتی در این باره گفته بود: «حزب خواهان هیچ‌گونه قدرتی نیست، ولی با پافشاری تمام و با تمام وجود روی رعایت این معیارها ایستادگی خواهیم کرد و در این زمینه کوچک‌ترین اغماض و گذشت و سازشکاری حتی سازش مصلحت‌جویانه را حرام می‌دانیم».در مقابل بنی‌صدر 14 نفر را به هیئت مزبور پیشنهاد کرد که فقط دو نامزد حزب جزو آنان بودند: میرسلیم و شهید رجایی که اولی عضو حزب و دومی همفکر غیر عضو به حساب می‌آمد و در نامه‌ای به هیئت نوشت که اگر نخست‌وزیر با وی هماهنگ نباشد او را نخواهد پذیرفت. اسامی 14 نفر عبارت بودند از: 1ـ سیدمحمدکاظم بجنوردی 2ـ حسن حبیبی3ـ صادق خلخالی 4ـ مصطفی چمران 5ـ محمدعلی رجایی 6ـ عزت‌الله سحابی 7ـ احمد سلامتیان 8ـ رضا صدر (وزیر بازرگانی) 9ـ محمد غرضی 10ـ محمد غروی (استاندار آذربایجان) 1ـ جلال‌الدین فارسی 12ـ موسی کلانتری (وزیر راه) 13ـ مصطفی میرسلیم 14ـ یحیوی (وزیر مسکن). از این میان حبیبی به دلیل عدم آمادگی استعفا کرد.\nهیئت پس از بررسی فهرست پیشنهادی رئیس‌جمهور، شهید رجایی را اصلح تشخیص داد، اما بنی‌صدر نپذیرفت. هیئت نیز کار خود را پایان یافته اعلام کرد تا رئیس‌جمهور از طریق قانونی تعیین نخست‌وزیر را پیگیری کند. بنی‌صدر که از هیئت نیز نتیجه نگرفته بود، پیشنهاد کرد افرادی که عدم همکاریشان با رئیس‌جمهور محرز است از فهرست کنار گذاشته شوند، اما هیئت به شهید رجایی رأی داد و بنی‌صدر برخلاف میل باطنی‌اش، نخست‌وزیری وی را پذیرفت و او را به شور هیئت منتخب و تمایلی که از سوی مجلس محترم شمرده بود مستند ساخت.\nمجلس با اکثریت آرا به نخست‌وزیری شهید رجایی رأی داد و رئیس‌جمهور را در اولین تلاش خود ناکام گذاشت. بنی‌صدر با عدم موفقیت در انتخاب نخست‌وزیر، در تضعیف دولت وی تلاش می‌کرد و با این هدف که دولت رجایی به دلیل ضعف مدیریت و عدم همکاری با رئیس‌جمهور حداکثر بیش از دو ماه نمی‌تواند دوام بیاورد، سعی کرد با شکست دولت، فراکسیون اکثریت مجلس را ناکام گذارد. به این دلیل با آنکه می‌دانست طبق ماده‌ی 179 آیین‌نامه‌ی داخلی مجلس، نخست‌وزیر باید 10 روز پس از کسب رأی اعتماد مجلس، اسامی هیئت وزیران و برنامه‌ی دولت را تسلیم مجلس کند. با این حساب مهلت نخست‌وزیر در تاریخ 30 مرداد به پایان می‌رسید؛ لذا بنی‌صدر تا 29 مرداد از صدور حکم نخست‌وزیری رجایی خودداری کرد.\nپس از تمایل مجلس به نخست‌وزیری شهید رجایی، وی در جلسات 41، 43، 66، 88 در مجلس حاضر شده و به سؤالات نمایندگان از جمله درباره‌ی نحوه‌ی انتخاب وزرای کابینه پاسخ گفت. شهید رجایی پس از کسب موافقت رئیس‌جمهور با عده‌ای از وزرای کابینه‌اش در جلسه‌ی 45، مورخ 16 شهریور 1359،حضور یافت و وزرایش را به مجلس معرفی کرد.\nطرفداران بنی‌صدر در مجلس اول، فراکسیون کوچکی را تشکیل می‌دادند و چون اکثریت با جناح مخالف بنی‌صدر بود، نمی‌توانستند علناً کاری انجام دهند، ولی خواسته‌های خود را از طریق رئیس‌جمهور مطرح می‌کردند. فراکسیون همنام(نهضت آزدی) و فراکسیون دفتر هماهنگی مردم با رئیس‌جمهور به برنامه‌های دولت رجایی رأی منفی دادند. به طوری که رأی‌های مخالف کابینه‌ی شهید رجایی به این دو فراکسیون تعلق داشت.\n*طرح عدم کفایت سیاسی رئیس‌جمهور\n10 روز پس از تشکیل اولین کابینه‌ی دولت جمهوری اسلامی ایران، دولت عراق با حمله به مرزهای ایران در 31 شهریور 1359 جنگی هشت ساله را بین دو کشور آغاز کرد. در این دوره، بنی‌صدر با عنوان فرماندهی کل‌قوا که از امام دریافت کرده بود، به مخالفت‌های خود با حزب جمهوری ادامه داد. با تداوم جنگ، نیروهای سیاسی تلاش خود را برای دستیابی به قدرت سیاسی افزایش دادند. بنی‌صدر که سیاست‌های خود را در تعیین نخست‌وزیر شکست خورده می‌دید، سعی داشت با حمایت گروه‌های طرفدار خود دولت شهید رجایی و نیز حزب جمهوری اسلامی را تضعیف کند. که این مسئله در سخنرانی‌های وی نمود داشت. اولین سخنرانی وی چهار روز پیش از رسمیت یافتن دولت شهید رجایی در 17 شهریور 1359 در میدان شهدا بود. وی در سخنانش ضمن حمله به حزب جمهوری اسلامی آن حزب را انحصارطلب خواند، اما روش اعضای حزب جمهوری و شهید رجایی و فراکسیون اکثریت مجلس پرهیز از تشنج بود و سعی داشتند در فضایی آرام به اهداف خود دست یابند. شهید بهشتی در این‌باره گفته بود، رئیس‌جمهور باید دور از منویات خود، مطابق قانون حکومت کند و لزوماً هرچه رئیس‌جمهور گفت، نباید اجرا شود. در واقع ایشان خواستار همکاری رئیس‌جمهور با مجلس و کابینه بود.به دنبال سخنان انتقادآمیز رئیس‌جمهور، فراکسیون اکثریت مجلس، از بنی‌صدر خواست برای پاسخگویی درباره‌ی سخنانش در مجلس حاضر شود. در تقاضانامه‌ی آنان آمده بود: «بیانات رئیس‌جمهور، توهماتی را در اذهان عمومی ایجاد کرده است و حفظ وحدت و تفاهم برای شرایط حساس کنونی مملکت ضرورت تام دارد».هر چند با توصیه‌ی امام و برخی علما بنی‌صدر در مجلس حاضر نشد و به مدت دو ماه نیز سخنرانی نکرد تا آنکه بار دیگر در روز عاشورا (28 آبان 1359) سخنرانی بنی‌صدر در میدان آزادی موجب واکنش اعتراض‌آمیز نیروهای مذهبی شد. اوج این اعتراضات به سخنرانی بنی‌صدر در روز 14 اسفند 1359 در دانشگاه تهران مربوط بود که مهم‌ترین بخش سخنرانی وی، یکی دانستن رهبری امام‌خمینی، دکتر مصدق و تجلیل از وی بود. در زمان سخنرانی بنی‌صدر، گروه‌های موافق و مخالف وی شعارهایی علیه یکدیگر دادند که به زد و خورد انجامید و اوضاع از دست پلیس خارج شد و میلیشیای مجاهدین خلق نیز وارد درگیری شدند و به ضرب و شتم نیروهای مذهبی پرداختند. در اعتراض به این واقعه، عده‌ای در دانشگاه تهران تحصن کردند. بنی‌صدر حوادث این روز را مقاومت دلیرانه‌ی مردم در حمایت از رئیس‌جمهور دانست. آیت‌الله خامنه‌ای امام جمعه‌ی تهران، ایجادکنندگان واقعه را گروهک‌های ضداسلام، ضدامام، سیاستمداران ورشکسته و عناصر ساواک دانست. شهید بهشتی نیز در نامه‌ای که به امام نوشت این غائله را توطئه‌ی رئیس‌جمهور و طرفدارانش برای حذف رهبری فقیه در آینده دانست.\nامام‌خمینی برای کاهش درگیری‌ها در روز 25 اسفند 1359 سران دو جناح را به جماران فراخواندند تا برای رفع این مشکل چاره‌اندیشی کنند. افراد حاضر در این جلسه، عبارت بودند از: شهید بهشتی، آیت‌الله خامنه‌ای، حجت‌الاسلام هاشمی‌رفسنجانی، آیت‌الله موسوی‌اردبیلی، ابوالحسن بنی‌صدر، مهندس بازرگان و شهید رجایی و در پایان این جلسه بیانیه‌ای صادر شد که موضوع آن درباره‌ی تأکید بر محوریت قانون اساسی، عدم توهین به مقامات رسمی حکومت اعم از ریاست جهموری، دولت، مجلس، شورای نگهبان، تأکید بر فرماندهی کل قوای رئیس‌جمهور و همکاری شورای دفاع با وی، برای پرهیز از سوءاستفاده‌ی گروه‌های منحرف و مخالف با جمهوری اسلامی سران حکومت تا پایان جنگ تحمیلی سخنرانی نکنند، مصاحبه‌های سالم مانعی ندارد.پس از دستور امام مبنی بر تعیین هیئت سه نفره‌ی حل اختلافات مسئولان این افراد انتخاب شدند: آیت‌الله مهدوی کنی نماینده‌ی امام، حجت‌الاسلام اشراقی نماینده‌ی بنی‌صدر و حجت‌الاسلام یزدی، نماینده‌ی آقایان بهشتی، خامنه‌ای، رفسنجانی و شهید رجایی. این هیئت در جلسات متعدد به بررسی تخلف مقامات مسئول می‌پرداخت، اما بنی‌صدر بدون توجه به مفاد بیانیه به مناسبت‌های مختلف به سخنرانی‌های انتقادآمیز خود ادامه داد، به این دلیل هیئت رسیدگی به تخلفات در 12 خرداد 1360 بنی‌صدر را متخلف از بیانیه‌ی امام معرفی کرد که این موضوع با مخالفت بنی‌صدر روبه‌رو شد.\nپس از تخلفات بنی‌صدر و شکست‌های جبهه‌های جنگ، امام‌خمینی در روز 20 خرداد 1360، بنی‌صدر را از فرماندهی کل نیروهای مسلح برکنار کرد. این امر سبب شد نیروهای مذهبی و فراکسیون اکثریت مجلس، طرح عدم کفایت سیاسی رئیس‌جمهور را در مجلس مطرح و تصویب کنند. اکثریت مجلس چاره‌ی کار را در حذف رئیس‌جمهور می‌دیدند، اما راه‌حل فراکسیون همنام(نهضت آزادی)، انحلال مجلس از راه رفراندوم و برگزاری مجدد انتخابات مجلس بود که از این طریق دولت شهید رجایی سقوط می‌کرد و موقعیت رئیس‌جمهور تحکیم می‌شد که البته این طرح از سوی امام رد شد و از سوی دیگر، برخورد شدید نیروهای غیر مذهبی و حتی نهضت آزادی با لایحه‌ی قصاص که از جانب نیروهای مذهبی به مجلس ارائه شده بود، موجب تضعیف جناح بنی‌صدر در مجلس و انسجام نیروهای مذهبی شد. پس از عزل بنی‌صدر از فرماندهی کل‌قوا، 120 نفر از نمایندگان مجلس طرح عدم کفایت سیاسی بنی‌صدر برای ریاست جمهوری را به مجلس ارائه کردند و چون این طرح فاقد آیین‌نامه‌ی لازم برای بررسی‌های مربوط بود، برای آنکه کار قانونی انجام شود و دستاویزی برای ضدانقلاب فراهم نشود، طی جلسات 165 تا 168 مجلس مورد بررسی قرار گرفت و در نهایت آیین‌نامه‌ای با عنوان آیین‌نامه‌ی چگونگی بررسی عدم کفایت سیاسی رئیس‌جمهور مشتمل بر 4 ماده و 2 تبصره در 30 خرداد 1360 به تصویب رسید که در آن شیوه‌ی بررسی عدم کفایت سیاسی رئیس‌جمهور مشخص شده است.\nدر اولین جلسه‌ی بررسیِ طرح مزبور، 15 تن از نمایندگان از شرکت در جلسه خودداری کردند که برخی از شناخته‌شده‌ترین آنها عبارت بودند از: مهدی بازرگان، ابراهیم یزدی، یدالله سحابی، احمد سلامتیان، احمد صدر حاج-سیدجوادی، احمد غضنفرپور، محمد مجتهد شبستری و هاشم صباغیان. همه‌ی گروه‌ها و جریان‌های مخالفِ نظام جز اندکی که مرزبندی ایدئولوژیک و استراتژیک با لیبرال‌ها داشتند، قرار حمایت از بنی‌صدر را گذاشته بودند. در این زمان بنی‌صدر مخفی شده بود و هیچ‌کس از محل اختفای او خبر نداشت. تا آنجا که دادستان انقلاب اسلامی مرکز نیز اعلام کرد که از محل سکونت بنی‌صدر هیچ‌گونه اطلاعی در دست نیست.\nدر جلسه‌ی روز 30 خرداد، ابتدا عزت‌الله سحابی به عنوان مخالف دعوت شد که به علت عدم آمادگی تنها سؤالی را در مورد کلیت طرح مطرح نمود که توسط رئیس پاسخ داده شد و سپس به جای او٬ معین‌فر حاضر شد. او در ابتدا با بیان اینکه به علت سخنرانی در حمایت از بنی‌صدر دیگر تأمین جانی نخواهد داشت، سعی در تحت‌تأثیر قرار دادن نمایندگان و شنوندگان داشت. او گفت شرایط موجود را شرایط خوبی برای مطرح‌کردن این طرح نمی‌داند و سعی کرد نشان دهد که اگر اشکالاتی هم در عملکرد رئیس‌جمهور وجود داشته باشد تنها تخلف ایشان را اثبات می‌کند. وی سعی کرد به صورت ضمنی این طرح را به سلایق حزبی اکثریت مجلس ارتباط دهد. این سخنرانی محکم‌ترین سخنرانی در مخالفت با طرح بود و مخالفان بعدی عملاً حرف قابل ذکری برای دفاع نداشتند که این سخنان نیز روز بعد توسط آیت‌الله خامنه‌ای مورد نقد و رد قرار گرفت.\nروز 31 خرداد 60، اولین سخنران علی‌اکبر معصومی بود که درباره‌ی التقاط فکری بنی‌صدر صحبت کرد. در ادامه حجت‌الاسلام خلخالی به شورش‌های مسلحانه‌ی تهران و لزوم رسیدگی به پرونده بنی‌صدر اشاره کرد. سپس حجت‌الاسلام موسوی خوئینی‌ها نطق طولانی و مهمی ایراد کرد. وی در ابتدا به برخی عملکردهای اشتباه بنی‌صدر اشاره نمود و گفت این اعمال باعث رأی به عدم کفایت وی نیست و مهم‌ترین دلیل برای رأی به عدم کفایت سیاسی بنی‌صدر را وابستگی او به جریان آمریکایی ضداسلامی دانست و مستنداتی در این راستا ارائه نمود. در ادامه‌ی جلسه حجت‌الاسلام هاشمی رفسنجانی سخنانی راجع به اغتشاشاتِ روزهای اخیر عنوان و این اغتشاشات را دلیلی بر عدم کفایت سیاسی بنی‌صدر خواند.\nدر نهایت در ساعت 4:30 بعد ازظهر، رأی مجلس مبنی بر تصویب عدم کفایت سیاسی رئیس‌جمهور با 177 رأی موافق، 12 رأی ممتنع و یک رأی مخالف اعلام شد. نمایندگان طرفدار بنی‌صدر و فراکسیون همنام در رأی‌گیری شرکت نکردند. در همین تاریخ، مصوبه‌ی مجلس شورای اسلامی طبق اصل 110 قانون اساسی برای اتخاذ تصمیم نهایی نزد امام فرستاده شد و در روز اول تیر ماه 1360 مورد تأیید ایشان قرار گرفت.


کد خبر: ۲۰۳۲۳۰\nتاریخ انتشار: ۱۲:۵۶ - ۱۵ بهمن ۱۳۹۸\nآبادان یازده ۶۰ که در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد، توسط موسه اوج ساخته شده است. سازندگان فیلم تلاش کردند به جز چهره‌های تیپیک (یقه بسته‌های ریش‌دار با پیشانی پینه بسته)، از شخصیت‌هایی در فیلم استفاده کنند که در عالم واقع به جهان فکری مدیران موسسه تعلق ندارند. بنابراین بیش از آنکه خود فیلم اهمیت داشته باشد، این زاویه دید سرمایه‌گذاران مهم است و اینکه چطور شخصیت اول فیلم که اتفاقا کارگردان هم با آن همفکری دارد، یک روشنفکر یا یک ارمنی مشروب‌خور است، جای تعجب بسیار دارد. آیا باید تغییر رویکرد اوج را جدی گرفت؟\nرویداد۲۴ مازیار وکیلی: فیلم سینمایی آبادان یازده ۶۰ به کارگردانی مهرداد خوشبخت در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد. هزینه‌های مالی این فیلم را موسسه سینمایی اوج وابسته به سپاه داده است؛ همین موضوع کافی بود تا منتقدان در نقد فیلم به دنبال رد پای سیاسی ماجرا باشند؛ چه آنکه این الگو در تمام فیلم‌های مشابه همچون لاتاری و ماجرای نیمروز و ... رعایت شده بود.\nموسسه اوج چند سالی هست که به تولید فیلم در سینمای ایران ورود پیدا کرده و توانسته با بودجه‌ای که در اختیار دارد فیلم‌های زیادی تولید کند و همه ساله در جشنواره حضور پُررنگی داشته باشد.\nهر سال فیلم یا فیلم‌هایی از موسسه اوج در جشنواره حضور دارند. امسال هم موسسه اوج با حضور چهار فیلم در بخش سودای سیمرغ و نگاه نو توانسته جشنواره را به تسخیر خود درآورد و عملاً خودش را به فضای جشنواره فیلم فجر تحمیل کند.\nبیشتر بخوانید: تازه نفس‌ها در سینما/ چرا موسسه اوج تاسیس شد؟\nآبادان یازده ۶۰ را باید کم امیدترین فیلم موسسه اوج در جشنواره دانست. خود این موسسه بیشتر روی سه فیلم دیگر مانور می‌دهند و منتقدان حامی جریان فکری حاکم بر اوج هم منتظر آثار دیگر این موسسه هستند.\nآبادان یازده ۶۰ از این جهت فیلم مهجوری است. چون خود منتقدان و اهالی رسانه حامی این موسسه هم اُمید چندانی به این فیلم ندارند و همین موضوع سبب می‌شود فیلم اکران پُر سر و صدایی هم نداشته باشد. تیزر تمام فیلم‌های سینمایی جشنواره تا کنون منتشر شده و عجیب اینکه این فیلم آنقدر مهجور بوده که عوامل آن، زحمت انتشار تیزر را به هم خود نداده‌اند و برای فیلم تبلیغ کاملی هم انجام نشده؛ شاید سرمایه‌گذار آنقدر بی‌نیاز است که نیازی به جذب گیشه و بازگشت پول و سرمایه وجود ندارد.\nبه گزارش رویداد۲۴ داستان آبادان یازده ۶۰ درباره رادیو ملی نفت ایران و کارکنان آنان است که در روز‌های ابتدایی جنگ در آبادان باقی می‌مانند و اجازه نمی‌دهند با وجود وضعیت پیچیده و بغرنج جنگ، میدان تبلیغاتی برای رژیم بعث عراق خالی شود.\nبزرگترین مشکل آبادان یازده ۶۰ را باید نبود یک داستان منسجم در فیلم دانست. فیلم به دفترچه خاطراتی می‌ماند که انگار چند صفحه آن گم شده است. کارگردان فیلم خاطراتی از بچه‌های رادیو ملی نفت آبادان در سال‌های ابتدایی جنگ را کنار هم قرار داده و از این خاطرات کولاژی ساخته که انسجام درونی ندارد؛ شخصیت‌ها مدام می‌آیند و می‌روند و کار‌هایی انجام می‌دهند که چون انگیزه انجام آن کار‌ها مشخص نیست تماشاگر هم درکی از فداکاری‌های شخصیت‌ها پیدا نمی‌کند.\nالبته وجود برخی از شخصیت‌ها برای بسط مضمون مورد نظر سفارش دهندگان لازم است تا فیلم یک اثر ملی که برای تمام اقشار جامعه به نظر برسد.\nشاید اگر قبل از تماشای آبادان یازده ۶۰ به کسی می‌گفتی که شخصیت یکی از فیلم‌های موسسه اوج، یک ارمنی غیر مسلمان است که یواشکی روی پشت بام رادیو ملی نفت ایران مشروب می‌خورد و ویگن گوش می‌دهد با تعجب نگاهت می‌کرد. اما یکی از شخصیت‌های اصلی آبادان یازده ۶۰ چنین کاراکتری است.\nبه نظر می‌رسد موسسه اوج به این نتیجه رسیده که با توجه مشکلات پیش آمده در جامعه ایران و فشار اقتصادی که مردم تحمل می‌کنند، لازم است کمی از ایدئولوژی فاصله بگیرند و به فکر ساخت آثار به ظاهر ملی‌تر باشد؛ آثاری که تمام مردم ایران را در بربگیرد.\nموسسه اوج از بادیگارد که در آن شخصیت‌های مثبت فیلم فقط به جهان فکری مدیران موسسه تعلق داشتند، به آبادان یازده ۶۰ رسیده که در آن یک ارمنی غیرمسلمان یکی از شخصیت‌های سمپاتیک فیلم است. این تغییر رویکرد را باید جدی گرفت و به آن توجه کرد.\nشرایط جامعه ایران نسبت به زمان ساخته شدن بادیگارد بسیار تغییر کرده است. حوادث سال‌های نود و چهار تا نود و هشت به قدری عجیب و متفاوت است که موسسه اوج را هم به این فکر انداخته که کمی دایره فیلم‌هایش را فراخ‌تر کند بنابراین بیشتر از این‌که اهمیت داشته باشد آبادان یازده ۶۰ فیلم خوبی است یا نه، این تغییر رویکرد مدیران اوج است که هنگام تماشای فیلم جلب نظر می‌کند.\nاین‌که این تغییر رویکرد چقدر ماهیت سیاسی/تبلیغاتی دارد را زمان مشخص می‌کند، فعلاً این موضوع مهم است که دایره آدم‌های فیلم آبادان یازده ۶۰ بسیار گسترده‌تر از بادیگارد و به وقت شام است. به جز ادیک شخصیت اصلی دیگر فیلم یعنی بهمن هم فاقد آن وجوه ایدئولوژیک سایر فیلم‌های موسسه اوج است و کارگردان سعی کرده از او یک مدیر روشنفکر، حرفه‌ای و تکنوکرات بسازد که با وجود درگیری اولیه با نیرو‌های سپاه که برای جمع آوری آرشیو رادیو آمده‌اند، کنار آن‌ها می‌ایستد تا از کیان ایران دفاع کند.\nباید دید در دیگر محصولات امسال موسسه اوج که بسیار مهم‌تر از آبادان یازده ۶۰ هستند هم این تغییر رویکرد دیده می‌شود یا خیر. اگر اینطور باشد باید گفت موسسه اوج وارد دور تازه‌ای از فعالیت‌های خود شده که می‌توان آن را الصاق ایدئولوژی به ملی‌گرایی دانست؛ این موضوع محور اصلی آبادان یازده ۶۰ هم هست. تنها زمانی ایران به عنوان یک کلیت منسجم حفظ می‌شود که تمام اقشار جامعه (از ادیک غیرمسلمان تا بهمن روشنفکر) در خدمت ایدئولوژی حاکم قرار بگیرند.\nاین‌که این خاطرات چقدر واقعی است زیاد مهم نیست، مهم این است که چرا موسسه اوج در وضعیت بحرانی امروز جامعه ایران تصمیم گرفته این خاطرات را از آرشیو بیرون بکشد و برمبنای آن آبادان یازده ۶۰ را بسازد. موسسه اوج متوجه شده برای حفظ ایدئولوژی خود باید اقشار مختلف را درگیر نگاه حاکم بر این موسسه کند تا بقای ایدئولوژیک ساختار موجود تضمین شود.\nبازتاب این رویکرد را در فیلم آبادان یازده ۶۰ ملاحظه می‌کنیم که تلاش می‌کند ملی به نظر برسد و نشان دهد وجود ایدئولوژی حاکم برای همه لازم است تا ایران متحد و یک پارچه باقی بماند و مردم هم اگر خواستار تضمین بقای کلیتی بنام ایران هستند باید با این ایدئولوژی همکاری کنند تا آن کلیت که نامش ایران است حفظ شود.\nعوامل آبادان یازده ۶۰:\nنویسنده و کارگردان: مهرداد خوشبخت\nبازیگران: علیرضا کمالی، حسن معجونی، نادر سلیمانی، ویدا جوان و حمیدرضا محمدی\nآهنگ ساز: بهزاد عبدی\nتدوینگر: سهراب خسروی\nطراح صحنه: زهرا صمدی\nطراح لباس: کیوان امجدیان\nطراح چهره‌پردازی: جعفر محمد شاهی\nروز بلوا، فیلمی درباره موسسات مالی اعتباری/ به روحانیت پناه ببرید تا مشکلات حل شود\nگونی سیب زمینی بر تن بازیگر سینما +فیلم\nبرچسب ها: رویداد24 ، آبادان یازده ۶۰ ، سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر ، مازیار وکیلی ، جشنواره فیلم فجر 98


بازگشت عادل، احترام به سلیقه و علاقه مردم - آی اسپورت\nآی اسپورت - حالا همه چیز مشخص است و تردیدی نیست که برنامه ۹۰ با سابقه و اعتبار ۲۰ سال پخش زنده، تعطیل شده و بر اساس آن چه معاون صدا و سیما گفت نیز مجری آن در شبکه ۳ فعالیتی نخواهد داشت. واضح‌تر این که عادل فردوسی‌پور ظاهرا قرار نیست حتی بازی‌های فوتبال را گزارش کند؛ یک حضور پاره‌وقت و احتمالا نمایشی در برنامه فوتبال ۱۲۰، لابد اوج فعالیت رسانه‌ای فردوسی‌پور خواهد بود.\nاگرچه او یک فرد دانشگاهی است؛ استاد دانشگاه است، دکترای رسانه دارد و سر کلاس درس می‌رود. کتاب می‌خواند، می‌نویسد و ترجمه می‌کند. عادل فردوسی‌پور بیکار نمی‌ماند و تخریب دکور برنامه ۹۰، از او یک موجود مستاصل نمی‌سازد. با این همه، سوال این است وقتی مدیران چنین تصمیم قاطعانه‌ای درباره یک مجری و برنامه‌ساز تلویزیون می‌گیرند چقدر در فکر علاقمندانی بوده‌اند که برنامه ۹۰ را این همه سال با دقت و وسواس تماشا می‌کردند؟\nدوشنبه شب‌ها در مملکت ما شب برنامه ۹۰ بود؛ ساعاتی برای مردم فوتبالدوست و حتی غیر فوتبالی به خوشی می‌گذشت. بحث‌هایی به واسطه حضور فردوسی‌پور در این برنامه ایجاد می‌شد که برای مخاطبانش جذابیت بصری و شنیداری داشت. این موج حمایت از عادل فردوسی‌پور بی‌دلیل نیست؛ دقیقا به خاطر همه نکته‌هایی است که چند خط بالاتر نوشتیم. پس چطور می‌شود او را نادیده گرفت و ۹۰ را به گوشه‌ای از خاطرات مثله شده تبدیل کرد؟\nمدیران در تصمیم‌گیری و اعمال سلایق خود، بی‌گمان قدرت دارند. آنها تصمیم‌ساز هستند و احترام‌شان هم واجب است؛ قرار نیست با همدیگر این مناقشه را به یک جبهه خیر و شر تبدیل کنیم که این گونه هیچ کدام ما سود نمی‌کنیم و به نتیجه هم نخواهیم رسید. بحث را سوق بدهیم به جایی که می‌شد به سلیقه اقشار و توده‌هایی که تعدادشان کم نیست احترام بیشتری گذاشت و ۹۰ را از تلویزیون حذف نکرد.\nشائبه‌هایی در این زمینه وجود دارد که لجبازی‌ها و اختلاف سلیقه‌های شخصی، مانع ادامه کار شده است اما حتی یک حکمیت ساده هم در این میان وجود نداشت تا آن چه مردم دوستش دارند به این وضعیت دچار نشود. چقدر ما کارهای «ساده» را «پیچیده» می‌کنیم. در این مساله متاسفانه به درجه استادی رسیده‌ایم؛ ماجرای عادل فردوسی‌پور، ۹۰ و این طیف وسیع مخاطبانی که بیننده این برنامه بوده‌اند خیلی ساده و راحت حل و فصل می‌شد. هنوز هم برای رسیدن به یک نتیجه مطلوب، دیر نشده؛ کمی فکر کنید...\nسه شنبه ۲۷ فروردین ۱۳۹۸، ۱۵:۴۳\nاولا دانشجوی دکتراست تازه اگه فوتبال گذاشته باشه به درسش برسه! ثانیا استاد دانشگاه نیست! هیات علمی هم نیست فقط زبان تخصصی صنایع رو درس میده پس لطفا شان هیات علمی را حفظ کنید! ثالثا اتفاقا عادل با رفتن نود مستاصل و بلکه افسرده شود. چون آدمی که به گفته خودش از چهار تا مانیتور مختلف فوتبال میبینه و برای این علاقه افراطی به فوتبال در زندگی خصوصی و مشترکش شکست خورده اگر نود و 120 نباشند دیگه چی کار داره انجام بده؟؟!! در کنار همه اینها در نظر بگیرید که عشق عادل یعنی کیروش هم رفته و دیگر کسی نیست که اوقات فراقتش رو بره لابی برجش و با هم گپ بزنند! بیچاره عادل!\nواقعا این موضوع بینهایت گمان انسان در رابطه با مافیای سپاه و دست داشتن در همه چی حتی تبلیغات ستاره مربع و مدیریت صداسیما زیاد می‌کنه .\nاصلا عدم پخش ۹۰ غیر قابل باور . من به شخصه تمام تحلیلها در رابطه با ۹۰ را می‌خوانم .\nسه شنبه ۲۷ فروردین ۱۳۹۸، ۲۳:۰۰\nدوستان لطفا اشتباه نکنید عادل سلیقه مخاطب ایرانی نیست اصلا ایشان بین مفتضح ها خیرالموجودین هستند گزینه بد بین همه بدترها ...ایشون رو لطفا به سلیقه ملت نچسبونید ..


گروه بنگاه‌ها : شرکت جهان الکترونیک درصدد است تا با همکاری شرکت «اسمارترونیکس» تایوان در ایران باتری بسازد. زهرا دشتی مدیر مهندسی محصولات جهان الکترونیک با اعلام این مطلب به «دنیای اقتصاد» گفت: با توجه به اینکه این شرکت مجموعه‌ای مهندسی و تولیدی است، در نظر دارد در آینده با همکاری و مشارکت اسمارترونیکس خط تولید باتری را در ایران راه‌اندازی کند و این پیشنهاد به شرکت اسمارترونیکس اعلام شده و مذاکرات اولیه نیز صورت گرفته است.\nوی افزود: حجم بازار باتری در ایران حدود یک میلیارد دلاردر سال بارشد سالانه ۵ تا ۸ درصد است، بنابراین برنامه برای تولید این محصول در بازار ضروری است. دشتی با اشاره به عرضه باتری‌های «یوپی‌اس» توسط این شرکت نیز گفت: یکی دیگر از خصوصیات باتری «یوپی‌اس» که در ارتباط با کارکرد آن است، مولفه راندمان چرخه شارژ و دشارژ است که در جاهایی که منابع انرژی کم بوده و امکان استفاده بیشتر از باتری محتمل‌تر است، عنصری مهم است. مدیر مهندسی محصولات جهان الکترونیک، گفت: خصوصیت دیگر باتری «یوپی‌اس» که باید مد نظر قرار بگیرد، عمر مفید آن است. این عمر مفید باتری بستگی به شرایط محیطی محل باتری نیز دارد؛ برای مثال در صورتی که باتری «یوپی‌اس» در دمای بالا کار کند، عمر مفید آن به شدت کاهش می‌یابد. وی گفت: محل نصب باتری‌های UPS از لحاظ رطوبت، باید شرایط متعادلی باشد تا به ترمینال و اتصالات بین باتری «یو‌پی‌اس» و سایر تجهیزات آسیبی نرسد. در صورت استفاده از باتری معمولی امکان ایجاد خطرات زیست محیطی با توجه به گازهای متصاعد شده از باتری وجود دارد. این در حالی است که در باتری «یو‌پی‌اس» درپوش بسته (VRLA)، عملیات شارژ و دشارژ در یک خانه سلولی سر بسته انجام می‌شود که خطرات زیستی برای محیط‌های کاری نخواهد داشت. باتری‌های این شرکت تایوانی دارای طول عمر و بهره‌وری بیشتری است که مزیت‌های ویژه‌ای برای مصرف‌کنندگان آن به همراه دارد.


امروز : دوشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۸ آمار بازدید از سایت : ۵۷۸۳۱۲ بروز شده در : يكشنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۸\nمدیر کل آموزش فنی و حرفه ای استان همدان با فرماندار شهرستان درگزین دیدار و گفتگو کرد.\nبه گزارش روابط عمومی اداره کل آموزش فنی و حرفه ای استان همدان مدیر کل به همراهی روسای ستادی این اداره کل با فرماندار شهرستان درگزین ملاقات کردند.\nفرماندار شهرستان درگزین با اشاره به عملکرد خوب و موفق اداره کل آموزش فنی و حرفه ای استان گفت:این شهرستان بیشتر در خوشه کشاورزی نیازمند آموزش های مهارتی می باشد.\nناظری پور با تاکید بر جدی گرفتن آموزش های مهارتی بیان کرد:اگر آموزش جدی گرفته نشود فرصت های ایجاد اشتغال از دست خواهند رفت.\nفرماندار درگزین خواستار فضایی برای بازار صنایع دستی و فروش محصولات تولیدی در این حوزه شد و اظهار داشت:همه به سازمان آموزش فنی و حرفه ای در حوزه آموزش های مهارتی و ایجاد اشتغال اطمینان دارند.\nدر ادامه مدیر کل آموزش فنی و حرفه ای استان همدان ضمن تسلیت ایام سوگورای سالار و سرور شهیدان ابا عبدالله الحسین (ع) گفت:آموزش های مهارتی زمینه ساز اشتغال هست.\nوهب مختاران با تاکید بر مزیت های موجود در استان و منطقه بیان داشت:با توجه به شرایط اقلیمی و فرهنگی هر منطقه آموزش های مورد نیاز را اجرا می کنیم.\nمختاران همچنین از فعالیت و اجرای دوره های تخصصی در مرکز هتلداری و گردشگری خبر داد و افزود:به زودی بزرگترین مرکز آموزشی مبل و مبنت نیز در شهرستان ملایر افتتاح وراه اندازی خواهد شد.\nوی از حضور موفقیت آمیزتیم ملی مهارت کشورمان در مسابقات 2019 کازان روسیه خبر داد و بیان داشت:تیم ملی مهارت کشورمان موفق شد با اخذ یک مدال نقره دو مدال برنز و دو دیپلم افتخار در بین 63 کشور جهان به رتبه 15 دست یابد.\nمدیر کل آموزش فنی و حرفه ای استان همدان تصریح کرد:مرتضی امیدی نخبه همدانی که در این دوره از مسابقات شرکت داشت موفق به کسب دیپلم افتخار گردید .\n۱۰۱۵۰ هفته جاری\n۱۱۵۳۷ ماه جاری\n۵۷۸۳۱۲ بازدید کل


حمایت امیر تتلو از رئیسی و قالیباف در انتخابات ریاست جمهوری\nهمانطور که میدانید تعداد طرفداران امیر تتلو در اینستاگرام بسیار زیاد و در حدود 4 میلیون نفر است. امیر تتلو طی پستی که در اینستاگرام خود ارسال کرد حمایت خودشو از آقای قالیباف اعلام کرد و در متنش قید کرد که بخاطر طرفداری از قالیباف به رئیسی رای می دهد. بعد از این که این پست تتلو جنجال هایی را در سرتاسر فضای مجازی راه انداخت اینستاگرام امیر تتلو از دسترس خارج شد و دیگر قابل دستیابی و باز شدن نیست.\nاعلام رای تتلو\nحمایت امیر تتلو از آقای قالیباف در صفحه اینستاگرام شخصی اش\nامیر تتلو خواننده پاپ موسیقی ایران با گذاشتن پستی در صفحه اینستاگرام شخصی اش اعلام کرد به نظر کاندیدای سابق محبوب خود ، آقای محمد باقر قالیباف احترام خواهد گذاشت و بخاطر ایشان به حجت الاسلام رئیسی رای می ده و حمایت خودش رو از قالیباف و رئیسی اعلام کرد. این عمل او بازتاب زیادی را در فضای مجازی به دنبال داشت و مخالفان و موافقان بسیاری را درست کرد.\nامیر تتلو بیش از 4 میلیون نفر در صفحه اینستاگرام شخصی اش فالوئر دارد و بعد از اعلام حمایتش از ستاد آقای قالیباف و حجت الاسلام رئیسی جنجال های بسیاری در فضای مجازی به راه افتاد و تصویر این پست در محیط مجازی چرخید .\nساعاتی بعد از این پست جنجالی ، صفحه اینستاگرام امیر تتلو از دسترس خارج شد .\nامیر تتلو حمایت خود را از قالیباف و رئیسی در اینستاگرام خود اعلام کرد!\nتتلو و ریاست جمهوری\nاینستاگرام تتلو بسته شد\nاموزش معرفی انبار در نرم افزار حسابداری الماس\nاطلاعات کامل درباره کشور اردن\nدانلود و معرفی بازی Downgeon Quest\nاز خود انرژی ساطع کنید


بازی ایرانی و فکری سالاد امتیاز (Point salad)\nتعداد نفرات: 2 تا 6 نفره (بهترین حالت: 2 و 3 نفره)\nحالا وقتشه که پیش بند هاتون رو تن کنید و آماده شید برای تهیه یک سالاد پر از مخلفات اونم از جنس امتیاز سالاد امتیاز یک بازی سرعتی و مفرّح است، با مکانیزم"کشیدن کارت" و برای همه ی اعضای خانواده! به 100روش مختلف می شود امتیاز گرفت! بازیکنان ﻣﯽ توانند استراتژیجات مختلفی را به کار بگیرندو بدین ترتیب سالاد امتیاز، در هر وعده، مزّه های منحصربه فرد خواهد داشت!\nسالاد امتیاز یک نوع بازی سرعتی و مفرح است، با مکانیزم کشیدن کارت و برای همه اعضای خانواده که به 100 روش مختلف می شود امتیاز گرفت.\nویدیوی آموزش بازی سالاد امتیاز Point Salad


میزان بدهی بانکی شهرداری تهران حدود ۴۰ هزار میلیارد تومان است - ایرنا\nکد خبر 84030756\nکد خبر: 84030756\nتهران- ایرنا- معاون مالی و اقتصاد شهری شهرداری تهران درباره میزان بدهی بانکی این نهاد اعلام کرد: بدون تردید این بدهی حدود ۴۰ هزار میلیارد تومان است.\nبه گزارش ایرنا «عبدالحمید امامی» روز سه‌شنبه درباره میزان بدهی کلی این نهاد نیز تصریح کرد: شهرداری حدود ۶۵ هزار میلیارد تومان بدهی دارد که البته میزان این رقم در مقاطع مختلف متفاوت است.\nروند پرداخت طلب پیمانکاران\nوی همچنین با بیان اینکه پیمانکاران از سال ۱۳۹۳ از شهرداری طلب دارند، گفت: یکی از اقدامات ما برای پرداخت بدهی پیمانکاران خرد که حدود پنج هزار نفر هستند «برات کارت» بود.\nبه گفته «امامی» طلبکاران شهرداری تهران براساس میزان طلب‌شان تقسیم‌بندی شده‌اند و به پیمانکاران زیر 100 میلیون تومان برات کارت چهار ماهه، کمتر از ۵۰۰ میلیون تومان برات کارت ۶ ماهه و به پیمانکاران دارای طلب ۵۰۰ میلیون تومان تا یک میلیارد تومان دو روش یکساله و دو ساله ارایه می‌شود.\nمعاون شهردار تهران ادامه داد: این اقدام باعث شده است تا پیمانکاران از پارسال تا به امروز دیگر مقابل شهرداری و شورای اسلامی شهر تجمع نکردند.\nوی یادآور شد: در زمان حاضر نیز به مرور زمان به پیمانکاران بزرگ که از سال‌های قبل طلبکار هستند، از طریق کارگزاری‌ها، ملک داده می‌شود.\nنحوه تهاتر با دولت\nامامی با بیان اینکه تهاتر فرصتی است که در یکسال و نیم گذشته خیلی از آن استفاده شد و دولت همکاری خوبی داشت، گفت: در بخش ساخت‌وسازهای بدون جواز ساختمان‌های دولتی و موارد دیگری که جزو طلب شهرداری بود، حدود ۲۰ هزار میلیارد تومان شناسایی شد.\nوی ادامه داد: در سال ۱۳۹۷ حدود سه هزار میلیارد تومان و سال ۱۳۹۸ حدود ۲ هزار میلیارد تومان تهاتر شد و امسال هم آمادگی برای تهاتر وجود دارد البته سازمان برنامه و بودجه محدودیت‌هایی برای تهاتر دارد.\nهزینه ۶۲ میلیارد تومانی شهرداری برای ضدعفونی پایتخت\nمعاون شهردار تهران در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به شرایط کرونایی و تحریم‌های ظالمانه آمریکا که بر اقتصاد شهر تاثیر داشته، گفت: شهرداری یک سازمان درآمد - هزینه است و هم‌اکنون حداقل ۲۸ درصد حقوق کارکنان این نهاد افزایش داشته و از سوی دیگر تمام ورزشگاه‌ها و استخرها که ماهانه ۳۰ میلیارد تومان هزینه نگهداشت آنهاست، اماکن تفریحی وابسته به شهرداری مانند برج میلاد و نزدیک به ۴۰ پردیس سینما تعطیل است و هیچ درآمدی ندارد.\nوی با بیان اینکه حتی غرفه‌های متعلق به شهرداری که اجاره داده شده است با کاهش درآمد دست و پنجه نرم می‌کند، تصریح کرد: در بخش شهرسازی نیز درآمد شهرداری به طور قابل‌توجهی کاهش پیدا کرده و از سوی دیگر میزان ساخت‌وساز هم کم شد و ساخت‌وسازهای خلاف ضوابط هم انجام نمی‌شود.\nامامی یادآور شد: برای مقابله با کرونا هزینه ضدعفونی هم به هزینه‌های جاری شهرداری اضافه شد به طوری که از ابتدای اسفند ۱۳۹۸ تا خرداد ۱۳۹۹ فقط پنج شرکت ۶۲ میلیارد تومان برای ضدعفونی هزینه کرده بود.\nداستان اوراق مشارکت مترو\nامامی همچنین درباره حواشی ایجاد شده در خصوص اوراق مشارکت مترو گفت: اوراق مشارکت به مبلغ یکهزار و ۳۵۰ میلیارد تومان در آخرین روزهای سال ۱۳۹۷ تصویب و مقرر شد ۳۴۰ میلیارد تومان از سوی بانک صنعت و معدن و ۹۱۰ میلیارد تومان توسط بانک آینده فروخته شود.\nوی ادامه داد: اوراق مشارکت درباره بانک صنعت و معدن زود به نتیجه رسید و وثیقه‌ها تامین شد؛ برای بانک آینده وثیقه خوبی که در نظر گرفته شده بود، یکی از زمین‌های سازمان نوسازی عباس‌آباد بود که متاسفانه همکاری‌های لازم انجام نشد و روند طولانی شد و دریافت پول فروش اوراق با یکسال به تاخیر افتاد این در شرایطی بود که شهرداری چند قسط را بدون آنکه پولی دریافت کند پرداخت کرد.\nبه گفته معاون شهردار تهران، البته هنوز هم در این باره بحث خسارت و اعتراض‌های ما به جای خود است اما با تغییر مدیریت بانک آینده و تعاملاتی که انجام شد تقریبا اوایل ماه گذشته این رقم وصول شد و هم‌اکنون در حساب مترو تهران است.\nامامی افزود: درباره اوراق مشارکت سال ۱۳۹۸ به مبلغ یکهزار و ۵۰۰ میلیارد تومان هم مساله تامین وثیقه مطرح بود اما با سیاست و هماهنگی که شهرداری با بانک مرکزی، بانک رفاه، سازمان بورس و بازار گردان‌ها انجام داد، آخرین ساعات شب ۳۱ تیرماه توافق و فروش ابتدایی انجام شد.\nوی ادامه داد: با تمدید مهلت فروش اوراق، مقرر شد شهرداری در فاصله یکماه وثیقه را ارایه دهد؛ حسن اوراق مشارکت این است که ۵۰ درصد اصل و فرع را دولت پرداخت می‌کند البته ما انتظار داریم حتی دولت بیشتر از این اینها کمک کند زیرا شهرداری‌ها توان گرفتن وام‌های کلان را ندارند.\nاین مقام مسئول گفت: در بسته محرک اقتصادی که اوایل امسال در شورای شهر تهران به فوریت تصویب شد، یکی از بندها به تامین وثیقه برای مترو اشاره دارد که در این بسته به شهرداری اجازه داده شد تا به جای ضمانت ملکی از هولوگرام نیز به عنوان وثیقه استفاده کند؛ گرچه هولوگرام در سال‌ها قبل مرسوم بوده اما به دلیل اشکالاتی که در سیستم دلالی ایجاد می‌کرد، ممنوع و منسوخ شده بود؛ در حال حاضر هم از هولوگرام صرفا به عنوان وثیقه برای حمل و نقل شهری استفاده خواهد شد.\nوی یادآور شد: شهرداری منتظر است تا شورای پول و اعتبار استفاده از هولوگرام را به عنوان یکی از عناوین وثیقه تصویب کند تا هم شهرداری تهران و شهرداری‌های دیگر کلانشهرها از این مجوز استفاده کنند.\nچراغ سبز شورا به شهرداری تهران برای صدور «برات‌کارت» تا سقف ۲ هزار میلیارد تومان\nتهران- ایرنا- اعضای شورای شهر تهران با یک فوریت لایحه مجوز صدور ۲ هزار میلیارد تومان برات‌کارت…\nتهران- ایرنا- عضو شورای اسلامی شهر تهران با اشاره به لزوم توسعه مترو در پایتخت اعلام کرد: بدون…


گفتگو : تبعات سیاسی حسّ بیگانگی در دانشجویان؛ ایران در دهة ۱۹۶۰ میلادی درباره ما آرشیو اشتراک تماس با ما RSSEnglish\nتبعات سیاسی حسّ بیگانگی در دانشجویان؛ ایران در دهة ۱۹۶۰ میلادی\nیکی از نیروهای راهبر دگرگونه‌خواهی در اواسط قرن بیستم، دانشجویان دانشگاه بوده‌اند. (۱) از آنجایی که دانشجویان در سراسر جهان نهادها و نظام‌های اداری موجود را شدیداً زیر سئوال برده‌اند، این خواست تغییر و دگرگونی به نحو فزاینده‌ای با مجموعه‌ای از آشوب‌ها و اغتشاشات توأم شده است. کمتر جوامعی را می‌توان سراغ گرفت که به‌رغم موقعیت‌های جغرافیایی، نظام‌های سیاسی یا مراحل توسعة متفاوت، از خیزش‌های جدّی دانشجویی در ایام اخیر برکنار مانده باشد. فرانسه و هلند، ایالات متحده و مکزیک، چکسلواکی و مجارستان، مصر و پاکستان، ژاپن و ویتنام، و ترکیه و کره هر یک شاهد فَوَران پر تب‌وتاب تحرکات دانشجویی بوده‌اند. دانشجویان به رساترین سخنگوی تغییر اجتماعی و عامل اصلی دگرگونی سیاسی تبدیل شده‌اند. در حال حاضر نخبگان سیاسی در همه‌جا متوجه شده‌اند که دیگر بیش از این نمی‌توان خواسته‌های دانشجویان را نادیده گرفت، بلکه برعکس باید برای در نظر گرفتن آن سیاست‌هایی را شکل دهند. محتوای این خواسته‌ها و سیاستِ حاصل از آنِ نخبگان، به دو عامل تعیین کننده‌ای تبدیل شده‌اند که سمت‌وسوی پیشروی ملت‌ها را شکل می‌دهند. (۲)\nدر طول بیست‌و‌پنج سال گذشته در ایران به‌رغم نظارت شدید و سرکوب مؤثر گاه‌به‌گاه دانشجویان به نحو گسترده‌ای در تلاطم بوده‌اند. در خِلال تظاهرات دانشجویان در دانشگاه‌های تهران، شیراز و تبریز، محوطة دانشگاه به مرکز مخالفت‌های سیاسی و اجتماعی تبدیل شده است. اگر چه نخبگان سیاسی در مجموع در کنترل و تحدید ناآرامی‌های سیاسی موفق بوده‌اند، امّا انتظارات فزایندة جوانان همراه با جمعیت رو به افزایش دانشجویی به انباشت خواسته‌ها و فشار منجر شده‌است.\nطبقة متوسط تحصیل‌کرده\nدر اثر برآمدن و توسعة یک طبقة متوسط تحصیل‌کرده، ایران درگیر یک دگرگونی اساسی شده است. (۳) این طبقة جدید از افرادی تشکیل شده است که جایگاه قدرت آنها بر اساس مهارت و توانایی‌هایی استوار است که محصول آموزش مدرن می‌باشد. طبقة متوسط شاغل یک طبقة متوسط غیربورژوا است که بسیاری از اعضایش تنها از طریق خدمات و کوشش، خود را بالا کشیده‌اند و نه لزوماٌ ثروت و پیوندهای خانوادگی. اعضای این طبقه درگیر امور فنی، فرهنگی، فکری هستند و خدماتی اداری را عهده‌دار می‌باشند. [این طبقه] آموزگاران، اساتید دانشگاه‌ها، کارمندان، مهندسان، پزشکان، دانشجویان، نویسندگان، هنرمندان، روزنامه‌نگاران، دیوانسالاران و افسران رسته‌های میانی ارتش را شامل می‌شوند.\nتحلیلی از سرشماری‌های رسمی سال‌های ۱۹۵۶ و ۱۹۶۶ نشان می‌دهد که در این ده سال این طبقة جدید بیش از ۶۰ درصد رشد داشته است. در اواسط دهة ۱۹۶۰ بیش از نیم میلیون از ایرانیان شاغل، بخشی از این طبقه را تشکیل می‌دادند. با شتاب برنامه‌های اصلاحی و تداوم توسعة نظام آموزشی، نشانه‌های موجود از رشد بیش از پیش این طبقه حکایت دارند. در سال ۱۹۵۶ تقریباٌ از هر هفده نفر ایرانی یک نفر به طبقة متوسط شاغل تعلق داشت. ده سال بعد از نسبت به یک در دوازده رسید. (۴)\nاین طبقة متوسط جدید از گروه‌هایی تشکیل شده است که هر یک با تفاوت‌هایی چند با اسلوب‌های سنتی سیاسی ـ اجتماعی مخالفند. اعضای این طبقه که در زندگی خود آرمان‌هایی دارند خواهان عدالت، آزادی، برابری در نظام آموزشی، یک نظام اداری معقول و یک مشارکت سیاسی واقعی هستند.\nتکنوکرات‌ها، پزشکان و دیوانسالاران جدید، خواهانِ حامی‌پروری، تبار گماردن، ارتشاء و اعمال نفوذ کمتر هستند که همگی از ویژگی‌های نظام اداری سنتی هستند. بررسی تحرکات مخالف اخیر در ایران بیانگر عمق و میزانِ توان‌آزمایی طبقة متوسط است. سازماندهی، رهبری و در بسیاری از مواقع ادارة حزب توده و همچنین جبهة ملی بر عهدة بخش‌های شاخص از این طبقة جدید بوده است. آموزگاران، اساتید دانشگاه و دانش‌آموزان نقش تعیین‌کننده‌ای در هر دوی این تحرکات داشته‌اند. اگر چه از اواسط دهة ۱۹۵۰، حزب توده و جبهة ملی تا حدود زیادی منهدم شده‌اند، امّا تمامی نشانه‌های مخالف‌خوانی‌ای که کماکان بروز می‌کند از رنگ‌وروی طبقة متوسط حکایت دارد. برای مثال در ۱۰ آوریل ۱۹۶۵ [۲۱ فروردین ۱۳۴۴] به جان شاه سوء قصد و در نتیجه چهارده مرد جوان به جرم مشارکت در ماجرایی که به توطئة کاخ مرمر معروف شد تسلیم دادگاه شدند. تمامی متهمان از اعضای طبقة متوسط بوده و نیمی از آنها آموزگار یا دانشجو بودند. بیگانه‌ترین و ملتهب‌ترین بخشِ این طبقة متوسط شاغلِ را گروه دانشجو تشکیل می‌دهد. خاستگاه اصلی این طبقه را می‌توان دانشجویی توصیف کرد زیرا همگی در یک دوره دانشجو بوده‌اند. توسعة آموزش عالی در ایران از دهة ۱۹۲۰ به این سو به افزایش چشمگیری در جمعیت دانشجویی کشور منجر شده است. به گونه‌ای که در جدول شماره یک می‌بینیم جمعیت دانشجویی از رقمی زیر صد نفر در سال ۱۹۲۲ به هشتصد نفر در سال ۳۴-۱۹۳۳ افزایش یافته است. تعداد دانشجویان کنونی به احتمال زیاد دو برابر آن سال‌هاست زیرا تقریباً به همان اندازة دانشجویان داخل کشور، دانشجوی ایرانی در خارج از کشور وجود دارد. (۵) مسئله دانشجویی تا حدود زیادی با کل مسئله جوانان ایران در هم تنیده است. پنجاه درصد از جمعیت ایران را گروه سنی زیر بیست سال تشکیل می‌دهند و سی و سه درصد آنها بین سنین ۱۵ تا ۳۰ ساله هستند. هنگامی که در نظر آوریم که نشانه‌های موجود از افزایش بیش از پیش درصدِ جوان کشور در آینده خبر می‌دهد، این ارقام اهمیت بیشتری می‌یابند. (۶)\nتعداد دانشجویان در مؤسسات آموزش عالی ایران ۶۴-۱۹۲۲\nسال\tتعداد دانشجو\nمأخذ: وزارت کار، بررسی‌های مسئله نیروی انسانی (تهران ۱۹۶۴، ۳، ۲۰۳۳ و ۲۰۳۷)؛\nIrna Almanac - ۱۹۶۲, ۱۹۶۴-۶۵ (Tehran: Echo of Iran, ۱۹۶۲ and ۱۹۶۵), p. ۳۰۳ and p. ۵۰۸\nخواسته‌های دانشجویان/جوانان ایرانی بر شش مسئله متمرکز بوده است: خانوادگی، جنسیتی، آموزشی، اقتصادی، شغلی و سیاسی. از آنجا که پیشامد دشواری در هر یک از این مقولات می‌تواند به وجود مشکل در هر یک از دیگر مقولات بینجامد، می‌توان هر کدام را به سایرین مرتبط دانست. خواسته‌های جنسیتی می‌تواند به معنای تعارضات والدین ـ کودکان (خانوادگی) باشد که شاید جنبة مالی (اقتصادی) داشته باشد که به نوبت خود به محرومیت آموزشی منجر شده و آنگاه عدم دسترسی به کار (شغلی) و بر همین اساس نارضایی سیاسی و بیگانگی. ترکیب‌های متنوعی از این مناسبات را می‌توان برشمرد و آنچه مورد اشاره قرار گرفت از موارد معمول به شمار می‌رود. دراین بررسی ارائة تحلیلی مفصل از هر یک از این مشکلات مورد نظر نیست بلکه بیشتر می‌خواهیم بدان‌ها اشاره کنیم و پاره‌ای از خواسته‌های اساسی‌تر را مورد بررسی قرار دهیم. (۷)\nدر سال ۱۹۶۶ در میان دانشجویان دانشگاه‌های تهران و استان‌ها پرسش‌نامه‌هایی توزیع شد که در آن در مورد خواسته‌ها و اولویت‌های دانشجویان ایرانی اطلاعات ذیل ارائه شد. (۸) از پاسخ‌هایی که داده شد روشن می‌شود که از نظر دانشجویان از مسائل ذکر شده، دو مورد بیش از همه اهمیت دارند: نابرابری ـ بی‌عدالتی و نظام آموزشی. تقریباً نیمی از پاسخ دهندگان بر مورد نخست تأکید داشتند و یک سوم نیز بر مورد بعدی.\nدر پایین برخی از مهم‌ترین مسائل پیش‌روی مردمان کشور آمده است. در مورد آنچه باید اولویت اصلی حکومت را تشکیل دهد آراء مختلفی وجود دارد. به عقیدة شما حکومت باید به کدام یک از این مسائل بیشترین توجه را مبذول دارد؟ فقط یک نمونه را انتخاب کنید.\nمسائل\tدرصد پاسخ\nارتقاء سطح معنوی و اخلاقی جامعه\t۲\nنظارت و کنترل بر کسب و کار\t۰\nخاتمه دادن به نابرابری و بی‌عدالتی\t۴۶\nبهبود وضع خانوادة شما\t۴\nبرنامه‌ریزی و توسعة تحولات اقتصادی\t۱۴\nارتقاء سطح کلی آموزش و افزایش فرصت‌های آموزشی\t۳۰\nبدون پاسخ\t۴\nدر مجموع\t۱۰۰\nبررسی محتوایی مطالب پاره‌ای از نشریات جدّی‌تری چون فردوسی و جهان‌نو که طرف توجه دانشجویان است نیز مؤید این داده‌ها هستند. خواست برابری و عدالت بار سیاسی بارزی دارند و مواضع دانشجویان را قبال آنها می‌توان در محبوبیت آثار داستان‌نویسانی چون صادق چوبک، غلامحسین ساعدی، صادق هدایت و علی‌محمد افغانی نیز دید. در آثار این دست از نویسندگان از بی‌عدالتی‌ها و نابرابری‌های اقشار متوسط و پایین جامعه سخن در میان است.\nپاسخ‌های ارائه شده به این پرسشنامه از یک جهت دیگر نیز شگفت‌آور می‌باشد. زیرا دو مورد از اساسی‌ترین مسائل جامعة سنتی در ردة آخر ملاحظات دانشجویان قرار دارد. تنها کمتر از پنج درصد مخاطبانِ پرسشنامه «ارتقاء سطح معنوی و اخلاقی جامعه» و «بهبود وضع خانوادة شما» را مسائلی در ردیف اولویت‌های اصلی حکومت تلقی می‌کردند. این امر بیانگر گسستی اساسی با سنت است و نشانة آنکه به نظر می‌آید جوان ایرانی خواهان تبدیل به انسانی جدید می‌باشد.\nکمتر حوزه‌ای را می‌توان در ایران برشمرد که همانند حوزة آموزش اینهمه موضوع انتقاد بوده باشد و در عین حال کمتر از دیگر حوزه‌ها موضوع اقداماتی سازنده قرار گیرد. دامنة مطالبات دانشجوی ایرانی در خلال دوران تحصیل بیش از هر زمان دیگر در دو مرحلة خاص بالا می‌گیرد: یکی در مقطع راهیابی به دانشگاه و دیگری به هنگام فراغت از تحصیل. این دو مقطع را می‌توان دو نقطة حساس و تعیین‌کننده در دوران زندگی دانشجوی امروزی ایران دانست.\nدر اواخر هر تابستان هزاران فارغ‌التحصیل دبیرستانی خود را برای امتحانات ورودی دانشگاه حاضر می‌کنند. این مقطع به یک مقطع آکنده از نگرانی و اضطراب برای جوان ایرانی تبدیل شده است. در جدول شمارة ۲ از تعداد تقریبی متقاضیان ورود به دانشگاه در سال‌های اخیر و همچنین تعداد کسانی که توانستند به دانشگاه راه یابند گزارشی ارائه شده است. بر اساس این ارقام وضعیت به گونه‌ای بوده است که تقریباً فقط یک نفر از هر ده متقاضی توانسته است وارد دانشگاه شود. در امتحانات ورودی دانشگاه پهلوی شیراز در سال ۱۹۶۶ تعداد پذیرفته‌شدگان یک به چهارده بود. در یک بررسی دیگر نشان داده شده است که تنها هفت درصد دانش‌آموزان ابتدایی به سال اول دبیرستان می‌رسند. (۹) افزایش سالانة تعداد فارغ‌التحصیلان دبیرستانی می‌تواند نشانه‌ای تعبیر شود از انباشت نارضایی در این حوزه. تأسیس مجموعه‌ای از دانشگاه‌ها و هنرستان‌های صنعتی یکی از پاسخ‌هایی است که به این مسئله داده شده است، اما این امر نتوانسته است در کاستن از این تنش مؤثر واقع شود و یا پاره‌ای از پرسش‌های مهم و اساسی را در این حوزه پاسخ‌گو باشد. (۱۰) در پایان، هزاران نفر از این جوانان در جستجوی شغل برمی‌آیند اما در این حوزه نیز با فشار و رقابت چشمگیری روبرو می‌شود. ارقام ارائه شده تقریبی هستند. زیرا بسیاری از پژوهشگران ایرانی در مورد مخاطرات نرخ بالای بیکاری در میان جوانان ایرانی هشدار داده‌اند. هر سال دو سوم تمامی فارغ‌التحصیلان دبیرستان‌ها به تودة بیکاران افزوده می‌شوند؛ رقمی که در سال ۱۹۶۵ نزدیک به پانزده هزار نفر فارغ‌التحصیل دبیرستانی را شامل می‌شود. (۱۱) اگر چه بسیاری از این گروه روانه خدمت نظام وظیفه می‌شوند اما در عین حال هر سال نیز کسانی که نظام وظیفه را تمام می‌کنند وارد بازار کار می‌شوند. یکی از نتایج تشکیل سپاه دانشِ معروف و دیگر مؤسسات مشابه، جذب تعداد زیادی از فارغ‌التحصیلان دبیرستانی و پخش کردن آنها در روستاها بوده است. یک روزنامه‌نگار ایرانی به طنز نوشت گرچه جوان ایرانی هم از حزب سیاسی برخوردار است و هم هروئین و قمار، اما بد نیست برای او شغلی هم پیدا شود. او سخنی از وزیر کار سابق خسروانی نقل کرد که گفته بود این‌هایی که نمی‌توانند کار پیدا کنند چه خواهند کرد؟ خودشان را خواهند کشت؟ (۱۲) برخی چنین کردند و دیگران نیز برای ابراز خشم و نارضایی خود راه‌های دیگری یافتند.\nامتحانات ورودی دانشگاه: تعداد متقاضیان و تعداد و درصد پذیرفته‌شدگان ۶۶-۱۹۶۳\nسال\tدانشگاه\tمتقاضیان\tپذیرفته‌شدگان\tدرصد پذیرفته‌شدگان\n۱۹۶۳\tتهران و سایر(۱)\t۶۰۰/۱۳\t۲۰۰۰\t۷/۱۴\n۱۹۶۴\tتهران و سایرین\t۰۰۰/۱۸\t۲۰۰۰\t۱/۱۱\n۱۹۶۵\tتهران و سایرین\t۰۰۰/۳۰\t۷۰۰/۴\t۷/۱۵\n۱۹۶۶\tتهران و سایرین\t۰۰۰/۳۵\t۴۰۰۰\t۴/۱۱\n۱۹۶۶\tآریا مهر\t۳۰۰/۵\t۵۰۰\t۴/۹\n۱۹۶۶\tدانشسرای عالی\t۰۰۰/۴\t۳۰۰\t۵/۷\n۱۹۶۶\tدانشگاه پهلوی\t۰۰۰/۷\t۵۰۰\t۱/۷\nارقام ارائه شده تقریبی هستند. این ارقام از روزنامه‌ها و مجلات مختلف ایرانی گردآمده‌اند.\n(۱)شامل دانشگاه‌های مشهد، تبریز و اصفهان\nیکی‌دیگر از مراحل سختی و فشار هنگامی پیش می‌آید که دوران تحصیل رسمی به پایان می‌رسد و دانشجوی فارغ‌التحصیل باید به دنبال جایگاهی در جامعه بگردد. یکی از مهم‌ترین جوانب این امر که به نحوی گسترده مورد توجه ـ (اما فاقد هر گونه تحلیل) ـ بوده است به دانشجویان ایرانیِ خارج از کشور مربوط می‌شود. نخبگان سیاسی نسبت به ضرورت متقاعد ساختن جوانان تحصیل‌کردة ایرانی برای مراجعت به ایران بسیار حساس شده‌اند. شاه و نخست‌وزیران اخیر هر یک به کرّات در این زمینه صحبت کرده، بر تبعات جدّی از دست دادن نیروی کار ماهر و مستعد تأکید نهاده‌اند. حکومت ایران در ترغیب فارغ‌التحصیلان به مراجعت فیلم‌هایی ساخته و نشریات خاصی را منتشر کرده است. به علاوه امتیازات مالی و شغلی جذابی را نیز ارائه کرده است. (۱۳)\nمدیریت پژوهش مشهور و ویژه سازمان ملل در مورد «فرار مغزها» از سوی یک ایرانی به هیچ وجه تصادفی نبود. در حال حاضر حدود سی هزار ایرانی در خارج تحصیل می‌کنند و در سال ۱۹۶۶ فقط ۰۰۰/۱۸ جوان ایرانی از طریق دفتر [مؤسسة] دوستان امریکایی خاورمیانه در تهران خواستار کمک برای ادامة تحصیل در ایالات متحده شدند. برآورد شده است که ایران سالانه نزدیک به هزار تحصیل‌کرده خود را به کشورهای خارجی از دست می‌دهد و به ترتیب ۹۰۰ و ۶۰۰ پزشک ایرانی در نیویورک و مونیخ کار می‌کنند.\nاین خروج جوانان ایرانی و بی‌میلی بعدی برای بازگشت بیانگر مشکلی عمیق‌تر می‌باشد که آن را می‌توان در چارچوب مزایای به مراتب گسترده‌تر مالی و شغلی که غرب ارائه می‌کند توضیح داد. فارغ‌التحصیلان خارج از کشور وقتی که به ایران برمی‌گردند معمولاً بیش از دیگر همگنان خود دچار بیگانگی می‌شوند. نمونه‌هایی چند از دشواری‌ها و مشکلات این گروه را در پاره‌ای از آثار ادبی چون راه‌آب‌نامه جمالزاده (۱۹۴۸) و کارت هویت اسفندیاری (۱۹۶۶) می‌توان دید. شایان ذکر است که صادق هدایت نیز بوف کور خود را در اواسط دهة ۱۹۳۰ پس از مراجعت به ایران از اولین سفرش به اروپا نوشت. ریشة بسیاری از این سرخوردگی‌ها را هم می‌توان در مسائل ناشی از لزوم تطبیق با اسلوب‌های سنتی شخصی‌گرایی و اعمال نفوذ دید و هم دشواری‌های شغلی، سیاسی و عقیدتی. بسیاری نیز به ایران برمی‌گردند و انتظار دارند بالاترین مناصب و مزایا را کسب کنند. اینها نیز بر این باورند که عالی‌ترین مناصب نظام حق آنهاست.\nتنها بررسی جدّی‌ای که در مورد فارغ‌التحصیلانی که به ایران مراجعت کرده‌اند صورت گرفته، در سال ۶۴-۱۹۶۳ و زیر نظر یونسکو انجام شد. این بررسی جامع با جامعة آماری اولیه‌ای برابر با ۱۱۷۴ نفر از فارغ‌التحصیلان ایالات متحده، فرانسه و انگلستان صورت گرفته است. همزمان در مورد فارغ‌التحصیلانی هندی و مصری که به کشورشان مراجعت کردند نیز بررسی مشابهی انجام شد. در نهایت ۲۵۳ نمونه انتخاب شد و نتایج مصاحبه‌ها و نظرسنجی‌هایی که صورت گرفت در خور توجه است. نه درصد ایرانیانی که مراجعت کرده بودند از اینکه به وطن برگشته بودند. خوشحال بودند. از نقطه‌نظر شغل، به ترتیب شش و چهارده درصد از مراجعت کننده‌های مصری و هندی در یافتن شغل با دشواری‌هایی روبرو شده بودند. نود و هشت درصد ایرانیانی که به کشور بازگشته بودند حس می‌کردند که از لحاظ کاری برای یافتن شغل و شرایط مناسب محتاج همیاری هستند. مصری‌ها و هندی‌هایی که احساس مشابهی داشتند به ترتیب هفتاد و پنج درصد و پنجاه و هفت درصد را تشکیل می‌دادند. هفتاد و شش درصد فارغ‌التحصیلان مصری بر این باور بودند که در شغل فعلی‌شان می‌توانند از آموزشی که در خارج بودند تا حدود زیادی استفاده کنند. درصد مربوط به هندی‌ها و ایرانی‌ها به ترتیب چهل و هشت و سی و شش درصد بود.\nدر حوزه‌های اجتماعی ـ سیاسی، بررسی صورت گرفته پرسش‌های ذیل را طرح و پاسخ‌های درخور توجهی نیز به دست آورده است. در قیاس با مراجعت‌کنندگان مصری و هندی تعدادِ به مراتب بیشتری از ایرانیان بر این اعتقاد بودند که به سود کشورشان خواهد بود که ارزش‌ها و آراء غربی «حقوق و آزادی‌های فردی» به کشورشان آورده شود. در مورد «برنامه‌های رفاه و تأمین و اجتماعی» نیز نظر مشابهی ابراز شد.\nاز نظر شما چه نهادها، شیوه‌های زندگی، ارزش‌ها و ایده‌هایی از کشور میزبان سابقه شما، ارزش آن را دارد که در کشور شما نیز ارائه شود؟\nدرصد برای هر کشور مبداء\nمصر\tهند\tایران\nبدون پاسخ مشخص\t۵\t۱۰\t۳\nنظام آموزشی\t۱۸\t۵۱\t۲۳\nمواضع نسبت به جهان\t۴۲\t۳۲\t۵۵\nرفاه و تأمین اجتماعی\t۲۷\t۲۷\t۴۸\nتجدید سازمان دولت\t۱۷\t۱\t۱۰\nروش‌های اداری ـ‌حکومتی\t۹\t۰\t۱۷\nحقوق زنان\t۲۴\t۲\t۱۰\nزندگی خانوادگی و تربیت کودکان\t۱۸\t۴\t۴\nفعالیت‌های اوقات فراغت\t۶\t۱۲\t۷\nحقوق و آزادی‌های فردی\t۵۳\t۱۵\t۷\nتأکید بر خصوصیات ملی\t۳۱\t۱\t۳۳\nاینکه چنین به نظر می‌رسد که ایرانیان از لحاظ تطبیق مجدد با دشواری‌های خاصی روبرو هستند خود می‌تواند هم در مورد نظام موجود در ایران بیانگر نکاتی باشد و هم در مورد خصوصیات و از خودبیگانگی روشنفکرانی که به ایران مراجعت کرده‌اند.\nدر همین زمینه می‌توان به نکتة دیگری از بررسی یونسکو اشاره کرد که در آن آمده است شصت و یک درصد از ایرانیانی که مراجعت کرده بودند احساس می‌کردند در دوران اقامت در خارج «تا حد زیادی تغییر کرده‌اند». تنها سی درصد از هندی‌ها و سی و هشت درصد از مصری‌ها چنین احساسی داشتند. شاید بر یک چنین اساسی بود که یکی از روزنامه‌نگاران تیزبین از این گروه از روشنفکران به عنوان جمعی «ریشه‌کن شده» یاد کرده بود. (۱۴) در پاره‌ای از موارد، یأس و سرخوردگی حاصله، ریشه‌هایی سیاسی دارند که در بسیاری از موارد به نوعی اقدام سیاسی حاد منجر شده و در تمامی موارد نیز تبعات نیرومند سیاسی داشته‌اند. یک آسیایی تحصیل‌کرده درغرب معنای مراجعت به خانه را چنین توصیف می‌کند. بازتاب سخنان او را به صورتی بی‌وقفه در میان ایرانیان بازگشته به میهن نیز می‌توان شنید\nروحی شکافته و دو لایه پیدا می‌کنیم. در لایه‌های درونی احساسات عمیق، تابوها و بایدها، عشق و نفرتی سیاه و کور نهفته است. و در سطوح بیرونی لفاظی‌های توخالی، نظریه‌هایی که در مقابل نیازهای بی‌انتها، رنگ می‌بازند. ایده‌هایی که از لحاظ روشنفکری صحیح به نظر می‌رسند و از نظر عاطفی اهمیت دارند، رفتاری معقول وجود دارد که به وقت برآمدن امواج دریا ناگهان فراموش می‌شوند....\nکندن بخش بزرگی از خود آسان نیست. غرب هر چه کرده باشد، برخی از ماها آن را به خاطر یک چیز دوست می‌داریم: آن واقعیت ظریف، آسیب‌پذیر و شکننده، رئوف، و پر مهر... رهایی معنوی... (۱۵)\nاز این‌رو دو مورد از خواسته‌هایی که جوانِ ایرانی در عصر آموزش مطرح کرده یکی حقّ دسترسی به آن آموزش است و دیگری حق استفاده از آن. پیش‌تر پاره‌ای از دشواری‌ها و تبعات این مقوله مورد تحلیل قرار گرفت. البته خواسته‌های بی‌شمار دیگری را نیز می‌توان برشمرد که در دورة آموزش شکل می‌گیرند که در ادامه به یکی از آنها اشاره خواهیم کرد. این مقوله حوزة توجه این بررسی را به نظام سیاسی نزدیکتر کرده و به پاره‌ای از آزادی‌های تشکل مربوط می‌شود.\nجوانان ایران به رغم تلاش‌های بسیارشان از سازمان‌های خاص خود بهرة چندانی ندارند. از سال ۱۹۵۴ گروه‌های دانشجویی تحت نظارت و کنترل شدید حکومت بوده و هیچ سازمان علنی‌ای را بدون بررسی و تأکید نهادهای امنیتی نمی‌توان تشکیل داد. شیوه‌هایی که در ایران در قبال مسائل دانشجویی اتخاذ شده در ایجاد بی‌تفاوتی و نارضایی در میان دانشجویان نقش فزاینده‌ای داشته است. در سال ۱۹۶۷ در ایران، سی و سه تشکل در ارتباط با مسائل جوانان وجود داشت که احتمالاً به استثنای سه انجمن مربوط به اقلیت‌های دینی مابقی مؤسساتی بی‌خاصیت بودند.\nدر ۲۲ آوریل ۱۹۶۷ کمیتة ویژه‌ای برای بررسی مسائل جوانان زیر نظر وزارت کار و نخست‌وزیری تشکیل شد که تحلیل جوانب کلی این مسئله را هدف قرار داده بود. در این جلسه ضرورت هماهنگی میان انواع مختلف تشکل‌های جوانان محور اصلی بحث قرار داشت. علاوه بر این پیشنهاد شد که برای جوانان ایرانی فضای متفاوتی ایجاد شود؛ فضایی که در آن دموکراسی به عنوان ارزش اصلی مورد تأکید قرار گیرد. این جلسه با تقاضای دو و نیم میلیارد ریال اعتبار برای برنامه‌های مربوط به دانشجویان و امکانات تفریحی خاتمه یافت. (۱۶) خود جوانان تقریباً تمامی مؤسسات دولتی موجود را تحریم کرده‌اند. نظرسنجی‌ای که در تابستان ۱۹۶۶ در میان چهارصد دانشجوی دانشگاهی و دبیرستانی صورت گرفت بیانگر آن است که ۸۸ درصد آنها در هیچ یک از این تشکل‌های جوانان عضویت نداشته و از آن معدود کسانی که بستگی داشتند یک سوم‌شان از انجمن ایران و آمریکا نام بردند. از میان آن چهارصد نفر فقط سه نفر در «سازمان رهبری جوانان»، مهم‌ترین سازمان جوانان وابسته به دولت عضویت داشتند. در مورد نحوة ادارة تشکل‌های دانشجویی نیز هشتادوهفت درصد خواستار آن شدند که خود جوانان ادارة این مؤسسات را بر عهده گیرند و فقط چهار درصد نفر خواستار ادارة دولتی بودند. (۱۷)\nهمزمان با این بررسی، دولت خود بر آن شد تا در راه آنچه اقدامی بزرگ در تحقق خواسته‌های جوانان تلقی می‌کرد گام بردارد. یک «کاخ جوانان» مفصل احداث شد؛ ساختمانی با یک نمای زیبای سنگ، یک استخر زمستانی در معیارهای المپیک، یک آمفی‌تئاتر ۲۵۰ نفره و تهویة مطبوع. محل این کاخ در شمال تهران، در واقع درجای باشگاه سابق ساواک خود گویای امر بود. قرار بود اعضاء خود ادارة این محل را بر عهده بگیرند. اما بسیاری از دانشجویان تعدادی از مدیران را عضو نهادهای امنیتی می‌دانستند. (۱۸) دانشجویی از طبقه متوسط ضعیف آن را «یک سرای مجلل» توصیف کرد «در دل یک بیابان آکنده از عوامل حکومتی که ما را دعوتِ به آن ورود می‌کردند» به هر حال در مجموع کاخ جوانان به عنوان مکانی برای پسران و دختران نخبگان طبقة بالا تلقی می‌شد.\nوضعیت تشکل‌های دانشجویی دانشگاه از این نیز بی‌خاصیت‌تر بود. در واقع به جز یک مورد فوق‌العاده استثنایی و کوچکِ دانشکدة فنی آبادان هیچ‌یک از دیگر نهادهای آموزش عالی از یک شورا یا ادارة دانشجویی برخوردار نبوده‌اند. در بسیاری از دانشگاه‌های ایران جز انجمن اسلامی تشکل دیگری وجود ندارد که آن نیز به شدت تحت مراقبت است. در نظرسنجی‌ای که در دانشگاه ملی تهران صورت گرفته است، نود درصد پاسخ‌دهندگان خاطر نشان کرده‌اند که وجود یک «مدیریت دانشجویی» در دانشگاه امری مهم می‌باشد. اخیراً در دانشگاه پهلوی شیراز در اقدامی غیرمترقبه مدیریت دانشگاه در انتصاب نماینده‌ای از دانشجویان برای تشکیل یک شورای دانشجویی وارد کار شد. اعتراضات دانشجویی چنان گسترده شد که مدیریت وادار شد به انتخابات برای ایجاد یک تشکل دانشجویی رضایت دهد. بیست و دو نماینده انتخاب شدند و کمتر از شش ماه همگی آنها کناره گرفتند. در ابتدا بر این باور بودند که نمایندگی دانشجویان را برعهده خواهند داشت اما مدیریت دانشگاه آنها را وابسته به خود تلقی می‌کرد.\nدانشجویان نه فقط خواستار انجمن و تشکل بودند بلکه گروه‌هایی را می‌خواستند که هدایت آن در دست خودشان باشد و نه حکومت. شکست و ناتوانی مستمر حکومت در این حوزه فقط به پیچیده‌تر شدن مسئله کمک کرده است.\nاز آنچه مورد بحث قرار گرفت می‌توان نشانه‌هایی را ناظر بر برخی از تنش‌های طبقه‌ای ـ‌گروهی موجود در صفوف دانشجویان شناسایی کرد. از نقطه‌نظر طبقه، بررسی صورت گرفته در دانشگاه ملی تهران داده‌های در خور توجهی در دسترس می‌گذارد. از ارقام ذیل می‌توان در مورد مواضع دانشجویان ایرانی در قبال دیگر گروه‌ها و طبقات اطلاعاتی کسب کرد. پرسشی که طرح شد به قرار زیر می‌باشند:\nاگر شخصی از گروه‌های ذیل به یک منصب بالای حکومتی دست یابد، شما تا چه حد اطمینان خواهید داشت که وی منافع ملت را بر منافع شخصی‌اش ترجیح خواهد داد؟\nپاسخ‌ها به درصد\nبسیار\tتاحدودی\tاندکی\tهیچ\tبی‌پاسخ\nکاسب\t۴\t۴۲\t۳۰\t۲۰\t۲۲\nرهبر اتحادیه‌ای\t۱۲\t۳۴\t۲۴\t۱۰\t۲۰\nچهرة مذهبی\t۶\t۲۸\t۲۲\t۲۲\t۲۲\nکارگر\t۸\t۲۸\t۳۰\t۸\t۲۶\nصاحب صنعت عمده\t۸\t۲۲\t۲۶\t۲۲\t۲۲\nبزرگ مالک\t۶\t۱۴\t۲۴\t۳۴\t۲۲\nنظامی\t۴\t۲۸\t۲۲\t۲۲\t۲۴\nتحصیل‌کردگان\t۶۴\t۸\t۸\t۰\t۲۰\nاین ارقام بیانگر آن هستند که دانشجویان نسبتاً به طبقة خود اعتماد بالایی دارند که با توجه به بی‌اعتمادی ریشه‌داری که از ویژگی‌های جوانان ایرانی است، امر خارق‌العاده‌ای است. پس از تحصیل‌کردگان، این کارگران و رهبران اتحادیه‌ای هستند که طرف اطمینان می‌باشند و بزرگ مالکان و کاسب‌ها و صاحبان صنعت عمده در پایین‌ترین درجه قرار دارند. (۱۹) بر این اساس می‌توان این فرض را مطرح کرد که دانشجویان دانشگاه به طبقات پایین بیش از طبقات بالا اعتماد دارند. در پاسخ به پرسشی که پیرامون «مبارزه بین کارگران و کارفرمایان» مطرح شد چهل و شش درصد پاسخ دادند که در مجموع، بر این باورند که حق با کارگران است و تنها شش درصد کارفرمایان را محق دانستند.\nاز نظر یک سوم این دانشجویان، همزیستیِ طبقات اجتماعی میسر به نظر نمی‌آمد. بیش از چهل درصد بر این باور بودند که طبقات اجتماعی همیشه در ایران بر جای خواهد بود حال آنکه از نظر سی‌وپنج درصدِ دیگر، فقط در صورت تغییر نظام سیاسی است که طبقات اجتماعی ناپدید خواهند شد. آشکار است که دانشجویان از واقعیت‌های طبقاتی آگاهی کامل دارند و نسبت به طبقة بالای ایران اطمینان چندانی ندارند. حتی در میان خود آنها نیز از لحاظ تفاوتِ خاستگاه‌های اجتماعی و تأثیرش بر آنها از جوانب مختلف نیز تنش‌های مهمی وجود دارد.\nاین جوانان طبقات پایین و متوسط هستند که بیش از دیگران در خلال امتحانات ورودی پیش‌گفته به دانشگاه دچار زحمت و سختی می‌شوند. بسیاری از اولیاء این جوانان نمی‌توانند آنها را برای ادامة تحصیل به خارج اعزام دارند و در نتیجه یا باید از عهدة امتحانات ورودی برآیند یا از ادامة تحصیل منصرف گردند. می‌توان گفت که اکثر دانشجویان دانشگاهی ایران از طبقات پایین و به ویژه میانی هستند. بسیاری از دانشجویان طبقات بالا و متوسطِ بالا در دانشگاه ملی تحصیل می‌کنند که از شهریة نسبتاً بالایی برخوردار است. از میان دانشجویانی که با هزینة شخصی عازم خارج شده‌اند و طبقات متوسط و متوسط پایین خاستگاه اجتماعی آنها را تشکیل می‌دهند حدود پنجاه درصد آنها به ایران برنمی‌گردند. زیرا به دلیل ارتباط‌های محدود خانوادگی «از چشم‌انداز کاری چندانی برخوردار نمی‌باشند و در نتیجه نمی‌توانند جایگاه خود را ارتقاء بخشند.» (۲۰) برآورد شده است که حدود هفتادوپنج درصد از دانشجویانِ برخاسته از طبقات بالاتر به ایران برمی‌گردند. و بالاخره آنکه هر سازمان و حرکتی که برای جوانان ایرانی وجود دارد برای جوانان طبقات بالاست. در تهران از این گروه برگزیده به عنوان «جِت سِت» یاد می‌شود که از باشگاه‌ها، البسه و اتوموبیل‌های خاص خود بهره‌مند می‌باشند. کاخ‌های جوانانی که ساخته می‌شود، همانگونه که از نام و ماهیت‌شان برمی‌آید جایی برای جوانان طبقات متوسط و پایین نیستند.\nدانشجویان ایرانی خود را بخشی از یک طبقة متوسط جدید دانسته و خود را به مراتب دورتر از طبقة بالای موجود تلقی می‌کنند تا طبقة پایین. با اینحال هنوز هم در میان آنها تنش‌ها و تفاوت‌هایی دیده می‌شود که به خاستگاه اجتماعی آنها مربوط می‌شود. حسّ بیگانگی بیش از هر قشر دیگر در میان جوانان طبقات پایین و متوسط دیده می‌شود که از محرومیت بیشتری برخوردارند. یکی از این جوانان بود که در ژانویه ۱۹۶۵ حسنعلی منصور، نخست وزیر وقت را از پای درآورد و در همان سال نیز جوان مشابهی به شاه سوء قصد کرد.\nحسّ بیگانگی دانشجویی\nبرای مثال یکی دیگراز نمونه‌های بیگانگی دانشجوی ایرانی را می‌توان در آثار روزنامه‌نویس جوان و تحصیل‌کرده‌ای چون ر.اعتمادی دید که در یکی از داستان‌هایش رنج‌های نسل جوان‌تر را به تصویر کشیده است. استقبال دانشجویان از کتاب ساکن محلة غم ـ عنوانی مناسب ـ چنان بود که دو چاپ آن فوراً به فروش رفت. چاپ سوم کتاب توقیف شد و نویسنده نیز به اتهام «نشر دیدگاهی که جوان ایرانی را به شورش بر ضد هنجارهای اجتماعی و اخلاقی موجود ترغیب می‌کند» تسلیم دادگاه شد.\nدر مجموع، جوانان ایرانی به نحوی بیش از پیش آلودة الکل و مواد مخّدر شده‌اند و آمار خودکشی در میان آنها به نحوی نگران‌کننده بالاست. (۲۱) جوان ایرانی خود از تنهایی، پوچی و بی‌پناهی فراوان سخن می‌گوید و حتی برای توصیف این وضعیت اصطلاحاتی وضع می‌کند. هنگامی که از هپلی‌هپو سخن به می‌گوید منظورش آن است که زمین دائماً زیر پایش خالی می‌شود و برای آنکه سقوط نکند دستش هیچ جا بند نیست. بخش عظیمی از این فشار، به وزن سنگین و شتاب تغییر و دگرگونی مربوط می‌شود که آن نیز به نوبت خود بر گرفتاری و بیگانگی وی تأثیر دارد. تحلیل ذیل از جوان ایرانی بیانگر رابطة میان فرایند دگرگونی و عمق بیگانگی‌ای است که وی احساس می‌کند. آنچه می‌آید مجموعه‌ای از برداشت‌هایی است که پس از گفت‌وگوهایی چند با دوستان دانشجوی ایرانی در سال ۱۹۶۶ ثبت کرده‌ام.\nدر محیط‌های شهری ایران هر روز پارتی‌های بیشتری برگزار می‌شود. چند وقت قبل برای جوانان از این خبرها نبود. البته امروزه وجود دارند اما فقط جنبه‌ای تقلیدی دارد. جوانان از فلسفة چنین تفریحاتی اطلاع ندارند فقط لباس پوشیده و می‌روند.\nاین بیانگر پوچی و میان‌تهی بودنِ زندگی جوانان است. آنها بر ضد خانواده‌های محافظه‌کار خود می‌ایستند تا کارهایی انجام دهند که خود نیز آنها را نمی‌فهمند. نسل کنونی، قربانیِ در هم شکستة تغییر است. آنها لبة زندة نیرویی هستند که در اثر گرفتار آمدن در وضعیتی که سرشان خراب شده، در هم کوفته شده‌اند. نیروهای دیروز به سختی قدم پس می‌گذارند. حتی هنگامی که نیروهای دیروز نیز ذهنیتی بازتر اتخاذ کرده و تا حدودی از در نرمش وارد می‌شوند، باز هم سرآغاز جنگ و جدل است. تغییری که بی‌پایه و بی‌هدف است باید معنایی پیدا کند و در جهانی که روی می‌دهد لنگرگاهی پیدا کند. اگر جایی برای رفتن نباشد لباس و مد جدید چه فایده‌ای دارد؟ چرا در حالی که از عمق اطلاعی نداریم فقط سطح را تقلید کنیم؟ چرا بدون ساختن فقط خراب کنیم؟\nعلاوه بر این، چه کسی می‌تواند در نظامی که مسائل خانوادگی، جنسی، مالی، آموزشی و اشتغال تمامی انرژی شخص را هدر می‌دهند، فعال و خلاق و سازنده باشد؟ ضربه‌هایی که از یک چنین مشکلاتی بر پیکر جوان ایرانی وارد می‌شود تأثیر گذار بوده است. او گم‌گشته و بی‌اعتماد، متزلزل و کلبی مسلک است. جوان است و در عین حال پیر. اما وظیفة اصلی فردا آغاز می‌شود. او باید هدایت ایران را بر عهده گیرد. زمینة تربیتی او استوار نبود اما دوام آورد. در این گذار مجموعه‌ای از ابزارهای او چون ابتکار عمل، امیدواری و خلاقیت که برای وظایف پیشِ‌روی او لازم است،کُند شده‌اند. (۲۲)\nسیاست نخبگان سیاسی\nکلّ موضوع مسائل جوانان و دانشجویان تبعات سیاسی ـ نظری سنگینی داشته و همچنان بخشی از نارضایتی‌ها به این سمت جریان دارند. خط مشی‌ای که نخبگان سیاسی در قبال این وضعیت اتخاذ خواهند کرد نه فقط بر مسیر آتی این گروه بلکه بر آیندة کل ایران تأثیر مهمی خواهد داشت.\nهمانگونه که در مبحث مربوط به سازمان‌های دانشجویان خاطرنشان گردید، رویکرد حکومت در این زمینه به بدتر شدن وضع منجر شده است. دلیل اصلی این امر در تصمیم نخبگان برای رسوخ به صفوف جوانان ایرانی نهفته است تا از این طریق هم فعالیت‌های‌شان را تحت نظر داشته باشند و هم آنها را کنترل کنند. در توضیح می‌توان به دانشگاه‌ها اشاره کرد.\nبعد از سال ۱۹۵۵، واقعة ۱۶ آذر که در خلال آن در دانشگاه تهران سه دانشجو به ضرب گلوله از پا درآمدند دولت قول دادکه دیگر اجازه نخواهد داد نیرویی وارد صحن دانشگاه گردد. دانشجویان به این وعده اعتماد کردند و تا ژانویه ۱۹۶۲ (اول بهمن ۱۳۴۰) در دورة پرتلاطم نخست‌وزیری امینی نیز وضعیت بر همین منوال بود. اما در آن روز در خلال یک یورش غیرمترقبه، نیروهای کوماندو به داخل دانشگاه ریخته، دانشجویان را مورد ضرب و شتم قرار داده و اموال عمومی را تخیریب کردند. در پی این واقعه تشکیلات امنیتی به صورتی آشکار در دانشگاه‌ها حضور پیدا کردند. در حال حاضر دولت رویکرد سختی در مورد دانشجویان اتخاذ کرده است هر چند که شیوه‌های اعمال آن دانشگاه به دانشگاه فرق می‌کند. در دانشگاه تهران اعمال زور و فشار آشکار ،در دانشگاه شیراز نوعی باج‌دهی از طریق اعطای کمک هزینة تحصیلی، در دانشکدة فنی آبادان، اخراج تمامی دانشجویان یک درس. علاوه بر این چند صد دانشجو نیز در استخدام سازمان امنیت هستند. «حرفه‌ای»هایی نیز در کارند که کارشان حضور در سازمان‌های دولتی دانشجویی و حضور در تظاهراتی است که در پاره‌ای از اعیاد به نفع دستگاه برپا می‌گردد. یکی از رؤسای دانشگاه برای استفاده از دانشجویان به نفع رژیم پیشنهاد کرده است که از میان دانشجویان یک «سپاه سفید» تشکیل شود تا در خدمت «انقلاب سفید» قرار گیرد. البته در کنار این سیاست‌های تهدید و تحبیب، برای بهبود وضع جوانان در پاره‌ای از حوزه‌ها نیز تلاش‌های واقعی‌ای به عمل آمده است. هم شاه و هم نخست‌وزیر هویدا تأکید دارند که در بسیاری از حوزه‌های حیاتی باید به دانشجویان ایرانی کمک شود. (۲۳) بر همین اساس نیز کاخ جوانان برای رسیدگی به حوایج تفریحی احداث شد و برای ارائه کمک از طرق دیگر نیز کمیته‌هایی تشکیل و برنامه‌ها و بودجه‌هایی تخصیص داده شده‌اند.\nاین خط‌مشی سه لایة حکومت در قبال دانشجویان ایرانی یعنی فشار، رشوه و امتیازات ترجیحی تا حدودی در اسکات دانشجویان موفق شده است. البته نتوانسته از دامنة مخالفت‌ها بکاهد یا آنها را متعهد کند. از این‌رو شرحی که از حسّ بیگانگی ارائه شد به قوت خود باقی است.\nهیچ تضمینی هم وجود ندارد که این خط‌مشی همچنان بتواند دانشگاه‌ها را آرام نگهدارد. هر گاه اندکی از فشار کاسته می‌شود یا باج‌دهی به نتیجه نمی‌رسد، محیط دانشجویی از نو متلاطم می‌گردد. تظاهرات صورت گرفته در دانشگاه‌های پهلوی، تبریز و تهران در بهار ۱۹۶۷ و بار دیگر در ۱۹۶۸ که بازتاب چندانی هم نیافتند همگی مؤید این امر هستند، نخبگان سیاسی و همچنین خود ایران محتاج حمایت و تعهد جوانان کشور است، اما از هیچ یک از این‌رو برخوردار نیست و در نتیجه به گونه‌ای که اخیراً دکتر محمود صناعی، یکی از روان‌شناسان برجستة ایران تأکید کرده است: آیندة جوانان این کشور شبیه پل و راه و آسفالت نیست که اگر در آنها تقلب شود، فقط یک ضرر مالی محسوب گردد که می‌توان با سرمایه آن را جبران کرد. اگر زندگانی نسل جوان این کشور تباه شود دیگر آن را نمی‌توان به دست آورد. (۲۴) قدرت جوانان ایرانی بر سازماندهی، توانایی اعمال زور یا موقعیت سیاسی و اقتصادی آنها استوار نیست بلکه از تعهد انسانی، هوش و توانایی فکری‌اش برمی‌خیزد. نخبگان سیاسی ایران می‌دانند که بدون این توانایی و تعهد نمی‌توان در اجرای برنامه‌های اصلاحی توفیق یافت. اما در عین حال نسبت به این نکته نیز واقفند که قدرت دانشجویان بر علیه اسلوب‌های سنتی قدرت معطوف است که پایگاه حمایتی آنها را تشکیل می‌دهد. (۲۵) اعطای امتیازات اساسی به خواسته‌های دانشجویی در عرصه‌های آموزش، مدیریت، عدالت و سیاست زیر پای بسیاری از نخبگان را خالی خواهد کرد. تصمیم‌گیران کنونی سعی کرده‌اند از طریق طرح و پیشبرد پاره‌ای از برنامه‌های اصلاحی چون اصلاحات ارضی و صنعتی شدن، یک راه میانه را اتخاذ کنند و هنگامی هم که این امر با شکست مواجه می‌شود، به سرکوب و فشارِ گاه‌به‌گاه متوسل می‌شوند. اما از آنجایی که این رویکرد فقط می‌تواند به نارضایی دانشجویان منجر شود با معضلی روبرو شده‌اند؛ معضلی که به نوبت خود از مشارکت و همراهی ایرانِ جوان که الزامِ هر نوع نوسازی است، کم می‌کند.\n۱- . این مقاله ترجمه‌ای است از:\nJames A.Bill, "The Politics of Student Alienation the Case of Iran", Iranian Studies, Vol. ۲, No.۱, Winter ۱۹۶۹, pp.۸-۲۶ (^)\n۲- . این بررسی در سال‌های ۶۷-۱۹۶۶ در ایران و تحت حمایت مالی برنامة مطالعات حوزه‌های خارجی (Foriegen Area Fellowship Program) انجام شد. نتیجه‌گیری‌های این مقاله از نگارنده است و نه لزوماً برنامة مطالعاتی پیش گفته. (^)\n۳- . برای یک تحلیل اولیه از اهمیت طبقة متوسط در ایران بنگرید به:\nT. Cuyler Young in "The Social Support of Current Iranian Policy," Middle East Journal, Vl (spring, ۱۹۵۲), ۱۲۸-۱۴۳.\nدر سال ۱۹۶۳ ما اهمیت روشنفکری [تحصیل‌کرده] را در ایران خاطرنشان شدیم.\nJ. A. Bill, "the Social and Economic Foundations of Power in Contemporary Iran," Middler East Journal, XVII (autumn, ۱۹۶۳), ۴۰۰-۴۱۸.\nبرای یک بررسی جامع‌تر این طبقة متوسط جدید و نقش آن در سیاست‌های خاورمیانه بنگرید به\nManfred Halpern, The Politics of Social Change in the Middle East and North Africa, (Princetion: Princetion University Press, ۱۹۶۳), pp. ۵۱-۷۸.\nدر پاره‌ای از شماره‌های اخیر نشریاتی چون جهان نو و مسائل ایران نیز چند تحلیل جالب در مورد طبقة متوسط شاغل ایران به قلم پژوهشگران ایرانی منتشر شده است. (^)\n۴- . این ارقام بر اساس آمار استخراج شده از دو سرشماری رسمی ایران تهیه شده‌اند. وزارت کشور سرشماری عموم نفوس ۱۳۳۵ و سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۴۵. (^)\n۵- .Mohammad Borhanmanesh, "A Study of Iranian Students in Southern California" (unpublished Ed.D. Dissertation, University of California at Los Angeles, ۱۹۶۵), p.۱ (^)\n۶- . وزارت کار بررسی‌های مسائل نیروی انسانی، (تهران، ۱۳۴۳، ۱، صص ۵۷۰-۵۶۷) (^)\n۷- . دکتر ناصرالدین صاحب الزمانی،روانشناس ایرانی در کتاب جوانی پر رنج، شانزده مسئله را که دامن‌گیر جوان ایرانی است مورد بررسی قرار داده است. مسائلی چون اشتغال،آموزش، آموزش مستقل، تفریح، مورد پذیرش و شناسایی قرار گرفتن، جنسی، همسرگزینی و طلاق، نظام وظیفه، تعارض نسل ها، همزیستی بدون تفاهم، برخورد ارزش‌ها، عدم هماهنگی بین خانه و مدرسه، استقلال بیش از حد یا فقدان هر گونه استقلال، نبود رهبری و هدایت، ترس از رقبا و فقدان آرمان‌های اجتماعی. بررسی صاحب الزمانی جدّی‌ترین بررسی صورت گرفته در مورد جوانان ایرانی است. جوان پر رنج، (تهران، ۱۳۴۴)، صص ۲۳-۲۲.\nپرسشنامة اولیه را سیمور مارتین لیپست طرح و یکی از جامعه‌شناسان آموزش دیدة ایرانی نیز آن را ترجمه کرد. از این بررسی از این پس به عنوان بررسی دانشگاه تهران ـ ملی یاد خواهد شد. (^)\n۸- . صاحب الزمانی، جوانی پر رنج، ص ۶۰. (^)\n۹- . در «گزارش مقدماتی برنامة سوم آموزشی» سازمان برنامه آمده است که در سال ۱۹۶۰ کمتر از چهار درصد دانش‌آموزان در هنرستان‌های فنی ثبت نام کردند. این درصد به صورتی کند‌رو به افزایش دارد. (^)\n۱۰- . صاحب‌الزمانی، جوانی پر رنج، ص ۳۲ (^)\n۱۱- . خسرو شاهانی [رنج جوانان و دوای آن]، خواندنی‌ها، سال ۳۷، ش ۴ (۵ مهر ۱۳۴۵)، ص ۱۸. (^)\n۱۲- . یکی از این فیلم‌ها که به نحوی گسترده به نمایش درآمد «پرستوها به لانه برمی‌گردند» مجید محسنی است. مجید محسنی، از نمایندگان مجلس در ادوار ۲۱ و ۲۲، برای متقاعد ساختن دانشجویان ایرانی در خارج به اروپا سفر کرده بود. از سال ۱۹۶۶ دفتر نخست‌وزیری نشریة فرهنگی‌ای با کیفیت بالا به نام تلاش منتشرکرد و آن را در میان ایرانیان سراسر جهان پخش نمود. (^)\n۱۴- . این طرح زیر نظر دکتر مرتضی از مؤسسه تحقیقات و علوم اجتماعی دانشگاه تهران صورت گرفت. داده‌های دو بند ذیل از متن منتشر نشدة ذیل استخراج شده است.\n"Les Situation des Etudiants Iraniens a L'Etranger et Leur Role dans I'Echange des Valuers Culturelles entre I'Iran et Leurs Pays Hotes" (Tehran, ۱۹۶۵)\nو سند سازمان ملل به این مشخصات:\nUNESCO/SS/COM/۵-Rev. PRIO, Oslo, November, ۱۹۶۴.\nنمونه‌ها نسبت به ش، تاریخ مراجعت، کشور محل تحصیل، دوران اقامت در خارج، نوع تحصیل (بورس)، سطح تحصیلات و جنسیت، انتخاب شدند. تمام این پرسشنامه‌ها در فاصلة سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۵ جمع‌آوریشده و در فرانسه و انگلستان و ایلات متحده تحت مطالعه قرار گرفتند. بررسی‌های صورت گرفته در مصر و هند در کشورهای آلمان، انگلستان تحت مطالعه قرار گرفتند. خود بررسی خیلی عالمانه است و مخصوصاً قسمت ایران به خوبی انجام شده است. (^)\n۱۵- . بنگرید به:\nAlfred Bakhash, Kayhan International, February ۲۷, ۱۹۶۳. (^)\n۱۶- . Han Suyin, A Many - Splendored thing (Boston: Little, Brown and Company, ۱۹۵۲), quoted in Khosrow Mostofi, Aspects of Nationalism (Salt Lake City: University of Utah Research Monograph No.۳, ۱۹۶۴), p. ۴۵. (^)\n۱۷- . نسخة شخصی از یادداشت‌های جلسه آوریل ۱۹۶۷. (^)\n۱۸- . عبدالحسینی نفیسی و افتخار طباطبایی. بررسی مسائل و مشکلات جوانان دانشجو و دانش‌آموز تهران (تهران، سازمان برنامه، ۱۳۴۵). (^)\n۱۹- . نخست وزیر در گفتگویی شخصی به شدّت منکر این امر شد. احتمالاً در کاخ جوانان تعدادی از این عناصر حضور دارند اما همانند سَلَفِ خود سازمان رهبری جوانان که از این گونه عناصر کم نداشت این شهرت را به ارث برد. مقامات ایرانی در مقام مقابله با این انتقاد که کاخ جوانان فقط مختص اقشار مرفه است، اخیراً تعدادی از این مراکز را در دیگر نقاط کشور نیز تأسیس کرده‌اند. علاوه بر این باید در نظر داشت که برای تفکیک تشکیلات کاخ جوانان از تشکیلات حکومتی نیز تلاش‌هایی در کار است. (^)\n۲۰- . این نکته از آن جهت حائز اهمیت است که تنها یک ششم دانشجویانی که موضوع این بررسی بودند از طبقه پایین بودند. (^)\n۲۱- . Habib Nafisi, "The Brain - Drian: The Case of Iranian Non - Returnees," Paper Presented at the Annual Conference of the Society for International Development, New York, March ۱۷, ۱۹۶۶, p.۷. (^)\n۲۲- . آمار دیگری نیز در این حوزه وجود دارد اما در صحت و سقم آنها نمی‌توان مطمئن بود. اما تقریباً با اطمینان می‌توان گفت که هفتادوپنج درصد خودکشی‌ها در میان جوانان ـ در گروه سنی بین ۱۵ و ۳۰ ـ صورت می‌گیرد. در اوائل دهة ۱۹۶۰ از وجود حدود نیم میلیون معتادِ به تریاک در ایران گزارش شده بود. هروئین منحصراً در میان جوانان رواج دارد حال آنکه اعتیاد به تریاک بیشتر در میان افراد مسن معمول است. بنگرید به ناصرالدین صاحب‌الزمانی، جوانی پر رنج، صص ۲۰۴-۲۰۳ (^)\n۲۳- . گفتگوی شخصی،مارس ۱۹۶۶ (^)\n۲۴- . نخست‌وزیر هویدا نسبت به مسائل جوانان فوق‌العاده حساس است و با حمایت شاه، برای درک و اجابت خواسته‌های دانشجویان، تلاش‌های فراوانی انجام داده است. (^)\n۲۵- . [برنامة جدید برای سازمان مدارس]، سخن (اول شهریور ۱۳۴۱)، ص ۷۷\nبرای یک تحلیل دقیق‌تر از اسلوب‌های سنتی قدرت در ایران بنگرید به:\nJ.A. Bill, "The Plasticity of Informal Polities: The Case of Iran," Paper Prepared for Delivery at the U.C.L.A. - Society of Iranian Studies Conference on the Structure of Power in Islamic Iran, Los Angeles, California, June ۲۶-۲۸, ۱۹۶۹. (^)\n■ بازسازی جنبش دانشجویی در دولتِ اول روحانی ۱۳۹۶-۱۳۹۲ علی هنری\n■ مقدمه‌ای بر اقتصاد سیاسی آموزش عالی در ایران پس از انقلاب حسام سلامت\n■ فراز و فرود یک شهر یک دانشگاه؛ مطالعه موردی دانشگاه آزاد واحد فیروزکوه مسعود صوفی‌مجیدپور\n■ نقدی بر شیوه‌نامهٔ انضباطی جدید ابراهیم اسکافی\n■ دانشگاه، پیکار برابری زیبا جلالی نائینی\n■ دانشجو، دولت و انقلاب مراد ثقفی\n■ جنبش دانشجویی ایران در خارج از کشور افشین متین


شمار قربانیان ثبت شده توفان در فیلیپین از مرز چهار هزار گذشت | آلمان و جهان | DW | 15.11.2013\nحکومت فیلیپین از تلاش هایش برای کمک رسانی به قربانیان توفان "هایان" دفاع کرد. بسیاری آسیب دیدگان تا هنوز کمک دریافت نکرده اند. ملل متحد شمار کشته شدگان را 4460 تن می خواند.\nکمک رسانی هلیکوپترهای امریکایی در تاکلوبان\nسرانجام کمک ها به برخی از نواحی شدیداً آسیب دیده از توفان رسیده است. مار روکساس، وزیر داخله فیلیپین روز جمعه اعتراف کرد که کمک های مرتبط با توفان "هایان" در یک هفته گذشته آهسته بوده است. با اینهم او تاکید نمود که تلاش های امدادی، منظم می شوند و بهبود می یابند.\nروکساس در شهر تاکلوبان، مرکز ایالت لیتی که از بدترین تخریبات توفان هایان صدمه دیده است، به خبرنگاران گفت: «ضرورت ها فراوان اند، ضرورت ها مبرم و عاجل اند و شما به کسی رسیده نمی توانید». خانم روکساس افزود: «هر روز بهتر از روز گذشته است. در چنین اوضاعی، تقریباً هیچ چیز کافی نیست، زیرا شمار نهایت زیاد مردم آسیب دیده و زیرساخت ها تخریب شده اند». روکساس گفت که وسایل نقلیه مواد کمکی از 40 شهرک این ولایت به 30 شهرک رسیده اند. موترهای لاری همچنان برای انتقال اجساد و مواد مخروبه ها مورد استفاده قرار می گیرند.\nدر عین زمان روز جمعه دولت های خارجی به ارسال مواد خوراکه، آب آشامیدنی، تجهیزات طبی و پرسونل فنی مجرب به منطقه ادامه دادند.\nکشتی هواپیمابردار امریکایی "یو اس اس جورج واشنگتن" با هلیکوپترهایی در عرشه اش که برای انتقال مواد امدادی مورد استفاده قرار می گیرند، به ایالت نهایت آسیب دیده لیتی رسید.\nمارک مونتگمری، فرمانده گروه عملیات امدادی کشتی جورج واشنگتن در آغاز عملیات این گروه، در اعلامیه ای گفت: «یکی از بهترین ظرفیت هایی که این گروه عملیات امدادی دارد، 21 هلیکوپتر می باشد. این هلیکوپترها بیانگر امکانات انتقال و پرتاب مقدار زیاد تجهیزات عاجل در منطقه می باشند».\nارقام مختلف تلفات\nملل متحد روز جمعه به نقل از مقام های محلی گفت که اکنون تلفات به 4460 تن رسیده است. به گزارش خبرگزاری رویترز، یک هیئت اطلاعاتی در سالون شاروالی تاکلوبان شمار تلفات را 4000 نفر خوانده است. گفته شده است که این ارقام را روز پنج شنبه مقام های محلی بعد از پروسه تدفین اجساد در قبرهای دستجمعی ارائه کرده اند. اما مقام های حکومت فیلیپین شمار تلفات را 2357 نفر اعلام کرده بودند.\nاداره کمک های بشری سازمان ملل متحد تخمین کرده است که بیش از 11 میلیون انسان با تخریبات توفان هایان متضرر شده اند. از این جمله نزدیک به 600 هزار انسان بیجا شده اند و نیاز شدیدی به غذا، آب و سرپناه دارند.\nمقام های امریکایی گفته اند مشکلات لوژستیکی برای رساندن کمک ها به مناطق توفان زده فیلیپین، در حال کم شدن اند. حکومت فیلیپین در حالی تقاضای کمک می کند که اجساد فاسد شده قربانیان هنوز در سرک ها گذاشته شده اند. (14.11.2013)\nبرچسب‌ها فلیپین, توفان هایان, توفان در فلیپین, تلفات توفان هایان در فلیپین\nلینک کوتاه https://p.dw.com/p/1AI8r