Korinthos: Τρίτη, 10 Ιουλίου 2007\nΕνδυνάμωση και Συμμετοχικές Διαδικασίες\nΕίναι αλήθεια ότι το πολιτικό λεξιλόγιο του προοδευτικού χώρου εμπλουτίστηκε τα τελευταία χρόνια με πλήθος νεοφερμένων εννοιών που έγιναν γρήγορα της μόδας (zeitgeist) στις πολιτικές συζητήσεις. Μία εξ’ αυτών είναι και η έννοια της ενδυνάμωσης (empowerment). Η έννοια αυτή αφορά κάθε έναν από τους πολίτες και σύμφωνα με τον Immanuel Wallerstein, είναι μια αέναη διαδικασία κοινωνικής δράσης που προάγοντας τη συμμετοχή ατόμων και ομάδων, στοχεύει στην αύξηση του ελέγχου επί των ατομικών και κοινωνικών δρώμενων, τη βελτίωση της πολιτικής αποτελεσματικότητας και την εδραίωση της κοινωνικής δικαιοσύνης.\nΈτσι δικαιολογείται η σύγχρονη πρεμούρα για συμμετοχή και οι μοντέρνες φωνές για συμμετοχικότητα, συμμετοχικές διαδικασίες, συμμετοχική δημοκρατία κτλ. Έτσι ερμηνεύεται και η προσπάθεια (κάποτε βέβαια είναι μόνο ρητορική) να προσφερθούν σε όσο το δυνατόν περισσότερους, όσο το δυνατόν περισσότερες ευκαιρίες συμμετοχής. Η πρακτική αυτή έχει εφαρμοστεί από όλα σχεδόν τα προοδευτικά κόμματα στον δυτικό κόσμο. Αλλά μέχρις στιγμής, παντού, τα δίχτυα της συμμετοχής μαζεύουν μόνο μαρίδα. Ποιός είναι άραγε ο λόγος; Οι Alice Casey και Stella Creasy από τον βρετανικό οργανισμό Involve καταθέτουν σε ένα άρθρο τους:\n«Η παροχή ‘de facto’ ευκαιριών για ενδυνάμωση εκ μέρους των πολιτικών οργανισμών, συνιστά μια μάλλον ονειρική προσέγγιση. Εδώ, οι διαδικασίες έχουν το προβάδισμα έναντι των ανθρώπων, καθώς οι πολιτικοί συχνά πιστεύουν πως ‘αν τους δώσουμε την ευκαιρία, θα έλθουν’. Σε όλη τη χώρα, υπάρχουν αμέτρητες ευκαιρίες συμμετοχής που όμως εστιάζουν στην ίδια αυτήν την ενδυνάμωση και όχι στο πώς θα καλύψουν τις ανάγκες των τοπικών κοινοτήτων. Αυτή η προσέγγιση στο τέλος καταλήγει υπέρ αυτών που νιώθουν άνετα σε παρόμοια περιβάλλοντα, που έχουν το χρόνο, τις ικανότητες και την επιμονή να παρίστανται σε όλες αυτές τις συναντήσεις».\nΟι πολιτικοί λοιπόν πιστεύουν πως αν προσφέρουν ευκαιρίες συμμετοχής, οι πολίτες θα σπεύσουν να τις εκμεταλλευτούν. Αυτό όμως δεν επιβεβαιώνεται. Οι πολίτες δεν συμμετέχουν επειδή πιστεύουν ότι η συμμετοχή τους δεν μπορεί να κάνει τη διαφορά. Γιατί νιώθουν ότι υπερφαλαγγίζονται από τους επαγγελματίες της συμμετοχής. Γιατί κάποιοι τους έχουν πείσει για την αδυναμία της γνώμης τους. Γιατί η θεματολογία δεν τους αφορά. Γιατί οι ομιλούντες βρίσκονται σε απόσταση από την κοινωνία και δεν μπορούν να αντιληφθούν πού βρίσκεται κάθε στιγμή η κοινωνική ενέργεια και δυναμική (κάποιοι απ’ αυτούς, αντί να την αναζητούν, επιδιώκουν να την δημιουργούν σε αγαστή συνεργασία με τα ΜΜΕ).\nΗ αποδυνάμωση της συμμετοχής επιτρέπει σε μεσαία κυρίως στελέχη, που είναι χρόνια στο πολιτικό κουρμπέτι, να προβάλουν τις απόψεις τους όχι μόνο ως σωστές, αλλά και ως μοναδικές. Αυτό, δεν ζημιώνει μόνο τον πολιτικό οργανισμό στον οποίον ανήκουν και ο οποίος φέρεται, αν όχι να υιοθετεί, τουλάχιστον να εγκολπώνει απόψεις που κάποτε έρχονται σε αντίθεση με πάγιες θέσεις και αξίες του, αλλά έχει ένα ακόμη, τραγικό αποτέλεσμα: την επικράτηση της ατομικής νοημοσύνης έναντι της συλλογικής (individual vs collective intelligence). (Κάπως έτσι, διεκδικήσεις, μάχες και εκστρατείες, καταλήγουν να εκφυλίζονται στην αντιπαράθεση μεταξύ των προσώπων-υποψηφίων. Και όταν το ερώτημα περιορίζεται στο πρόσωπο, γίνεται περισσότερο κατανοητό γιατί ο κάθε Ψωμιάδης μπορεί να είναι σε πλεονεκτική θέση έναντι των αντιπάλων του.)\nΗ ένδεια συλλογικής νοημοσύνης με τη σειρά της αποστερεί από τις κοινωνικές ομάδες τη δυνατότητα να αναπτύξουν συλλογική συμπεριφορά. Και είναι ακριβώς στα πλαίσια των συλλογικών συμπεριφορών που αναπτύσσονται οι καινοτομίες που οδηγούν στην αύξηση της διαφοροποίησης, την ενσωμάτωση της διαφορετικότητας, την εξέλιξη της πολυπλοκότητας αλλά και της αρμονίας εν τέλει, των κοινωνιών. Το κενό αυτό σπεύδουν να καλύψουν προκατασκευασμένα μοντέλα συλλογικής συμπεριφοράς όπως το ηθικο-θρησκευτικό ή το πατριωτικό-εθνικιστικό. Η ενσωμάτωση παρόμοιων μοντέλων στη δημοκρατική δημόσια σφαίρα, οδηγεί μετά βεβαιότητας σε νεο-συντηρητικά πρότυπα σαν κι αυτά που κυριαρχούν σήμερα στις ΗΠΑ (the flag and the cross) αλλά και στη χώρα μας (σεμνά και ταπεινά).\nΚαθίσταται έτσι επείγουσα ανάγκη, οι ευκαιρίες συμμετοχής που προσφέρονται στους πολίτες, να σχεδιάζονται με βάση τις ανάγκες των πολιτών και των τοπικών κοινωνιών και όχι αυτές του κόμματος. Μέχρι τότε, ακόμη και αν οι αριθμοί της συμμετοχής ευημερούν, ελάχιστη ουσιαστική συμβολή θα προκύπτει και άρα ελάχιστη θα είναι και η παραγόμενη προστιθέμενη αξία για τον πολιτικό οργανισμό.\nΑναρτήθηκε από Mike στις 7/10/2007 12:08:00 μ.μ. 6 σχόλια\nΕτικέτες Δημοκρατία, Διαβάσαμε, Κοινωνία


webzobbie's attack: Ιστορία από τον Αλέξη\nposted by marilia | 20:40\nΣας μάθαμε !\nΚαι σένα και τα μωρά σου !\nΠεράσατε όμορφα.Έχετε ακόμα αρκετές βδομάδες μέχρι 15 Ιουνίου.\nΠεράσαμε όμορφα κι εμείς διαβάζοντάς σας !\nΑλήθεια, πού θα είστε του χρόνου ?\nΤα μωρά θα είναι στη θέση τους. Με τι δασκάλα όμως?\nΗ Δασκάλα τους ?\nΘα έρθετε Β ή θα πάτε Ν ?\nΑ ! Μετά το Πάσχα θα σας στείλουμε ευχές για το γάμο της Ποντικίνας σας. Το επεξεργαστήκαμε πριν μέρες, αλλά συνέβησαν κι άλλα...\nelias αν δε σε πειράζει, θα ανεβάζω δουλειές των παιδιών μου, μέχρι να παρουσιάσω όλα μου τα παιδιά. Δε θέλω να "αδικήσω" κανένα. 13 είναι, γι' αυτό... υπομονή! :)\nΤου χρόνου θα είμαι μάλλον νότια. Θα μου λείψουν τα μωρά μου...\nΜε χαρά θα διαβάσω τη συνέχεια της διασκευής μας! Ελπίζω και σ' εμάς να συμβούν κι άλλα. Έπεσε μια ιδέα για δραματοποίηση κάποιου δικού μου κειμένου στη γιορτή λήξης του σχολικού έτους. Σκέφτομαι αν μπορεί να δραματοποιηθεί το συγκεκριμένο παραμύθι των παιδιών...\nΌμως ακόμα έχουμε καιρό. :)\n...Αλλά έρχεται ¨Πάσχα¨ !\nΚαι δε νοείται τέτοιες μέρες να είμαστε μακριά από τους δικούς μας!\nΘα κάνεις Πάσχα με τον Τόλη και την Γκερέκου ?\nΩ , my ...\nΔιάλεξε μεγάλο πυθάρι να το σπάσεις στο κεφάλι τους.\nΤο δικό μας το κεφάλι αντέχει!\nχαχαχαχαχα! Θα 'μαι κοντά με τους δικούς μου. Πιο κοντά, δε γίνεται, καθότι μικρό το σπίτι μου... χιχι!\nΤόλη δεν είδα. Άντζελα είδα, χθες. Πυθάρι... σιγά μην το χαραμίσω στα κεφάλια μερικών! Δε φυτεύω τίποτα μέσα, να το 'χω να το χαίρομαι; :):):):)\nΠάααααααλι ξέχασες να υπογράψεις, καλέ;;; Χμμμμμμ......\nΔεν ξέρεις πόσο βοηθάς αυτά τα παιδάκια, τα μωρά σου, με αυτό που κάνεις! Η φαντασία τους έχει αρχίσει ήδη και τρέχει γρήγορα! Μπράβο πολύ καλή δουλειά! Τέτοιους εκπαιδευτικούς χρειαζόμαστε! (Νομίζω πως έτσι θα είναι η επόμενη γενιά!)\nΗλία σ' ευχαριστώ για τα καλά λόγια! :) Καλωσόρισες στο μπλογκοφτωχικό μου. Καλή επιτυχία στις εξετάσεις σου, μικρέ! :)\nΠσσσσσστ, το "μικρέ" διόλου υποτιμητικό, έτσι; Εξάλλου εγώ όλο με... "μικρούς" ασχολούμαι και δε σου κρύβω ότι τους εκτιμώ απεριόριστα! :)\nΡε συ ... κουζουλοδασκάλα, αστεράκια τα βρίσκω τα "παιδάκια σου"!\nΕγώ στην ηλικία τους έγραφα εκθέσεις του στυλ:"η θάλασσα είναι γεμάτη νερό κι έχει πολλά ψάρια"!\nΕ, άλλο κουμπούρι, άλλο... περίστροφο! χιχιχιχιχιχι! Κρατώ τον τίτλο... τιμής, ασκαρδαμυκτούλη μου και σε καθησυχάζω λέγοντας ότι δυο χρόνια τώρα, έχω διαβάσει ΤΑ άπαιχτα και έχω χτυπηθεί στο γέλιο! Αλλά μιλάμε για τρομερή εκγύμναση των κοιλιακών, όχι απλό μειδίαμα... Αυτά είναι τα... καλύτερα! χιχιχιχιχιχι! Δε θέλω γέλιαααααα!!!\nMarilia σήμερα επισκέφτηκα το μπλογκ σου και διάβασα την ιστορία του Αλέξη...φανταστική τη βρίσκω..\nΤα παιδιά είναι αστέρια όταν έχουν εμπνευσμένους δασκάλους που βάζουν το μυαλό τους σε εγρήγορσή .\nΤρελοφαντασμένη καλωσόρισες στο μπλογκοφτωχικό μου! :) Κερνάμε... καφέ αρωματικό! :)\nΤα παιδιά έχουν πάντα πράγματα να δώσουν αρκεί να βρεις τρόπο να τους το ζητήσεις! ;) Το συγκεκριμένο παιδί έχει πρόβλημα έκφρασης και ποτέ δεν έγραφε τίποτα με συνοχή. Γι' αυτό αυτή η ιστορία του με εντυπωσίασε. Ελάχιστα πράγματα διόρθωσα. Κάτι προτάσεις έδεσα με κάτι συνδέσμους. Τίποτα άλλο. ;)\nΧρόνια Πολλά, Σωκράτη! Ευχαριστώ που πέρασες! :)


Πώς να είμαι ελκυστική; Οι 7 κινήσεις που συστήνουν οι experts - Shape.gr\nΠώς να είμαι ελκυστική; Οι 7 κινήσεις που συστήνουν οι experts\nΔεν χρειάζεται να χάσεις κιλά, να ψιθυρίζεις στην κρεβατοκάμαρα ούτε να φορέσεις ζαρτιέρες για να νιώσεις σέξι και γεμάτη αυτοπεποίθηση.\nΠώς να είμαι ελκυστική; Μια ερώτηση που μπορεί σίγουρα να παρεξηγηθεί γιατί εσύ μπορεί να νιώθεις ελκυστική χωρίς να χρειάζεσαι κανέναν από τους παρακάτω λόγους. Ωστόσο, αν διανύεις μία περίοδο που θέλεις ένα boost αυτοπεποίθησης ή να δοκιμάσεις κάτι διαφορετικό για να αισθανθείς εσύ – πρώτα απ’όλους – καλύτερα με εσένα, τότε οι παρακάτω συμβουλές των experts θα σε βοηθήσουν.\n«Μπορείς να φοράς κάτι κλασικά ρομαντικό, με πικάντικες ή φλοράλ νότες, ο τύπος του αρώματος όμως δεν έχει σημασία εφόσον σε κάνει να νιώθεις υπέροχη.\nΔιάβασε επίσης: Πώς θα έχω αυτοπεποίθηση; H ειδικός στη γλώσσα του σώματος αποκαλύπτει\n«Χτενίσου κανονικά και μετά “χάλασε” τα λιγάκι», λέει ο hairstylist Harry Josh. «Βγες στον αέρα, κοιμήσου. Την επόμενη μέρα θα δείχνουν τέλεια ατημέλητα. Μετά ανασήκωσε τις ρίζες με τα δάχτυλά σου για να μην «καθίσουν» – αυτό μοιάζει με αυτό που θα τους συνέβαινε φυσικά αν κυλιόσουν στο κρεβάτι.\nΚάθε βήμα μετράει, ερευνητές όμως βρήκαν πως η ιδανική συχνότητα είναι τουλάχιστον τρεις ημίωροι περίπατοι την εβδομάδα.\nΔιάβασε επίσης: Καθημερινό περπάτημα: Να γιατί είναι η νο1 συνήθεια που πρέπει να υιοθετήσεις\nΤα μπαλκονέ σουτιέν ανασηκώνουν το στήθος, κάτι που είναι πάντα θετικό, και κολακεύουν τα περισσότερα μεγέθη. Επιπλέον λεπτομέρειες όπως σταυρωτές τιράντες και στοιχεία που αποκαλύπτουν κάτι παραπάνω προσθέτουν κάτι το ιδιαίτερο και «πικάντικο». Όταν κοιμάσαι με κάτι όμορφο, επίσης, ανεβάζει την ερωτική σου διάθεση.\nγυναίκα με αυτοπεποίθησηπώς να είμαι ελκυστικήπως να ειμαι σεξιπώς να έχω αυτοπεποίθηση


Χαβάη /Hawaii(1966)του George Roy Hill - Fermouart\nΔημοσιεύτηκε από το Γιώργος Ξανθάκης | Μαΐ 12, 2020 | main-page, ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ, ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ | 0\nΣκηνοθεσία:George Roy Hill\nΣενάριο: Dalton Trumbo και Daniel Taradash\nΔιάρκεια: 189 min\nΜεγαλειώδες έπος και στοχασμός για την ανθρώπινη φύση\n1820.Κονέκτικατ,ΗΠΑ. Ο Keoki(Manu Tupou), πρίγκιπας ενός νησιού του συμπλέγματος της Χαβάης, εκφέρει μια συγκλονιστική ομιλία στους απόφοιτους της Θεολογικής Σχολής του Yale . Έχοντας ο ίδιος σπουδάσει για τέσσερα χρόνια στο κολέγιο, τους παρακαλεί να έρθουν στο νησί του και να βοηθήσουν στην αποκατάσταση σταθερότητας και αξιοπρέπειας για το λαό του. Η εισβολή του «πολιτισμού» των λευκών έφερε το αλκοόλ, τις επιδημίες, την οικονομική εκμετάλλευση ,τον συγκαλυμμένο ρατσισμό. Τυχοδιώκτες έκλεψαν την γη , φαλαινοθήρες λεηλάτησαν τα κορίτσια και τα πέταξαν σαν μικρά, πληγωμένα ζώα.\nΑνάμεσα σε αυτούς που συγκινούνται από το κάλεσμα του είναι , ο Αιδεσιμότατος Abner Hale (Max von Sydow) και ο φίλος του γιατρός, John (Gene Hackman), που επιθυμούν να μεταφέρουν τον Λόγο του Θεού στους παγανιστές της Χαβάης. Ωστόσο πριν φύγουν πρέπει να παντρευτούν. Ο Abner συμφωνεί να συναντήσει την νεαρή Jerusha Bromley (Julie Andrews). Η Jerusha ήταν ερωτευμένη με έναν ναυτικό που γνώρισε πριν μερικά χρόνια , αν και δεν έχει πάρει γράμμα του εδώ και καιρό . Η αυτοπαρουσίαση του Abner είναι αποκαρδιωτική:«Δεν έχω χαρίσματα. Είμαι περίεργος και αδέξιος σε… κοσμικό περιβάλλον. Αλλά μέχρι τώρα πάντα θεωρούσα τον εαυτό μου ως ένα τουλάχιστον έντιμο άνθρωπο». Αναπάντεχα και για τον ίδιο, η Jerusha συγκινείται από την αφοπλιστική ειλικρίνεια του και συμφωνεί να τον παντρευτεί και να πλεύσουν για τα νησιά της Χαβάης.\nΑφού επιβιώνουν από τις κακουχίες του θαλάσσιου ταξιδιού -όπου εικονοποιείται με άφθαστο ρεαλισμό η ναυτία και ο τρόμος- σε μια φοβερή τρικυμία στο πέρασμα του Μαγγελάνου, ο Abner και η Jerusha αποβιβάζονται στο νησί Maui .Εκεί κυβερνά η θεόρατη βασίλισσα Malama (Jocelyne LaGarde). Ωστόσο συγκλονίζονται από ορισμένες πτυχές της τοπικής κουλτούρας: ενθαρρύνονται οι γάμοι αιμομιξίας, ενώ υιοθετείται και η δολοφονία νεογέννητων με αναπηρία . Ο καλοπροαίρετος Hale επιδιώκει να μεταλλάξει ακαριαία τους ιθαγενείς σύμφωνα με αυτά που θεωρεί ως νόμους του Θεού, αλλά η προσέγγισή του είναι πολύ επιθετική και αγγλοσαξονική . Οι ιθαγενείς, με τη σειρά τους, εξοργίζονται με τον μονολιθικό Πάστορα και, κατά τη γνώμη τους, τη συχνά υποκριτική ηθική του.\nΑλλά αυτό που περιπλέκει περισσότερο την κατάσταση είναι η άφιξη στο νησί ενός φαλαινοθηρικού ,του οποίου ο καπετάνιος Rafer Hoxworth (Richard Harris ) είναι ο άντρας που ερωτεύτηκε η Jerusha. Αυτή η δευτερεύουσα πλοκή προσθέτει νέες ιδέες στην κίνηση της αφήγησης καθώς ο αψύς Rafer προσπαθεί να την πείσει να επανέλθει στον πολιτισμό. Θα επισυμβούν γεννήσεις και θάνατοι ,τρομακτικές θύελλες και πυρκαγιές, παγανιστικές και χριστιανικές τελετές ,ανθρώπινη τρυφερότητα αλλά και σκληρή βία…\nΗ «Χαβάη» είναι μια ταινία σκηνοθετημένη με χαρισματική δεξιοτεχνία από τον George Roy Hill ,ένα φεστιβάλ καθηλωτικού ,συγκινητικού και συναρπαστικού θεάματος , έξοχα φωτογραφημένη σε ευρεία οθόνη από τον Russell Harlan. Έχει ως βάση το ογκωδέστατο μυθιστόρημα του James Michener, αλλά η ταινία αφηγείται ένα απόσπασμα της ιστορίας. Τέσσερα χρόνια αργότερα προβλήθηκε η μέτρια συνέχεια “The Hawaiians” ,σκηνοθετημένη από τον Tom Gries. Το έξυπνο σενάριο των Dalton Trumbo και Daniel Taradash αποδίδει με ευελιξία και έμπνευση τους προοδευτικούς μετασχηματισμούς των χαρακτήρων.\nΟ Abner αποδεικνύεται ο πιο φανατικός από τους ιεραποστόλους. Άκαμπτος αλλά έντιμος , αλαζόνας αλλά ειλικρινής ,μισαλλόδοξος αλλά ανιδιοτελής. Δείχνει εντελώς ανίκανος και απρόθυμος να δει έστω ένα ψήγμα αξίας στον πολιτισμό των ντόπιων και την αρμονική συνύπαρξή τους με το μαγευτικό φυσικό τοπίο. Ακλόνητος σκοπός του είναι να τους φορτώσει την αίσθηση ντροπής και ενοχής. Χωρίς ίχνος διπλωματίας, χλευάζει και προσβάλλει κάθε πίστη και πρακτική της κοινότητας. Ωστόσο με το πέρασμα του χρόνου η αυστηρή μονολιθικότητα, ο χριστιανικός φονταμενταλισμός του υποχωρούν. Όταν μάλιστα τον κτυπά ο κεραυνός μιας προσωπικής τραγωδίας , οι αλαζονικές του βεβαιότητες θρυμματίζονται . Γερασμένος πια ,απορρίπτεται και από τη δική του εκκλησία, καθώς δεν συναινεί στα σχέδια της για επενδύσεις. Τότε βρίσκει επιτέλους την ταπεινοφροσύνη και την βούληση να αγωνιστεί για τα δικαιώματα των Χαβανέζων. Ο Sydow είναι σαρωτικός στον αντιπαθή ρόλο του Abner, θυμίζοντας την ένταση και την ενσυναίσθηση που απέδωσε στις ταινίες των συμπατριωτών του Bergman και Troell.\nΗ γλυκύτατη Jerusha (εξαιρετική η Julie Andrews) βρίσκεται στον αντίθετο πόλο του παγωμένου πάστορα .Με την ανθρώπινη θέρμη και την ενστικτώδη προσέγγιση της ,κερδίζει αμέσως τη συμπάθεια των ιθαγενών. Σταθερό στήριγμα σε ένα στρυφνό και δογματικό άνθρωπο, υποφέρει σιωπηλά και αγόγγυστα από τις πρωτόγονες συνθήκες και λειώνει αργά σαν το κερί.\nΩστόσο η εμβληματική φυσιογνωμία της ταινίας είναι η Jocelyne LaGarde ως Malama, μια δύναμη της φύσης που δίνει ζωή και δροσερό χιούμορ στον μοναδικό ρόλο της στο σινεμά(για τον οποίο πήρε υποψηφιότητα για Όσκαρ). Η Malama ενδιαφέρεται να ενσωματώσει τον Χριστιανισμό στο πάνθεον της Χαβάης και όχι να αντικαταστήσει τους παλιούς θεούς . Η σκηνή στην οποία “παραιτείται” από τον αγαπημένο αδερφό / σύζυγό της, προκειμένου να γίνει αποδεκτή από τον Θεό του Abner ,ξεχειλίζει από αβάσταχτο νατουραλισμό ανθρώπινης επαφής.\nΗ «Χαβάη» είναι ένα μυθιστορηματικό έπος ,με αναζωογονημένα όλα τα παραδοσιακά στοιχεία του είδους , με συγκινησιακή δύναμη και ρωμαλέα σκηνοθεσία του Hill .Ωστόσο είναι κι ένας στοχασμός πάνω στην ανθρώπινη φύση. Μπορεί να ιδωθεί και ως μια αλληγορία για την έκπτωση από την «Χάρη» της Εδέμ, με τους αποικιοκράτες στο ρόλο του διαβολικού «όφι» και τους ιθαγενείς να χάνουν την αθωότητά τους.\nΤα ετερόκλητα στοιχεία που συνθέτουν την ταινία βρίσκονται σε αρμονική σύντηξη. Θρησκευτικότητα και βιταλιστική ελευθεριότητα . Ρεμβασμός για το παραδεισένιο τοπίο και μελαγχολία για την πίκρα της μοίρας και την ματαίωση των ονείρων. Πάλη του ανθρώπου με τις ανεξέλεγκτες δυνάμεις της φύσης αλλά και με τους εσωτερικούς του δαίμονες. Και πάνω από όλα ένα αίσθημα ότι η τροχιά της ζωής ακολουθεί αναπότρεπτα την ροή του χρόνου, άλλοτε σαν ήσυχο ποτάμι κι άλλοτε σαν ορμητικός καταρράκτης.\nΜετά από την ενασχόληση του με το θέατρο και την τηλεόραση ο Αμερικανός σκηνοθέτης George Roy Hill στράφηκε σχετικά αργά στον κινηματογράφο ,στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Οι πρώτες του ταινίες ήταν προσαρμογές θεατρικών έργων και μυθιστορημάτων. Το «Period of Adjustment» (1962) ήταν μια ελαφριά αλλά ευχάριστη ρομαντική κωμωδία με πρωταγωνιστές τη Jane Fonda, τον Anthony Franciosa και τον Jim Hutton, και το «Toys in the Attic» (1963, βασισμένο στο δράμα της Lillian Hellman) διέθετε το ανομοιογενές καστ των Dean Martin, Geraldine Page και Wendy Hiller. Το 1964 ο Hill σκηνοθέτησε τον «The World of Henry Orient», διασκευάζοντας ένα μυθιστόρημα της Nora Johnson (που έγραψε το σενάριο με τον σύζυγό της, Nunnally). Η γοητευτική και πρωτότυπη κωμωδία επικεντρώνεται σε δύο έφηβες groupies που έχουν εμμονή με έναν πιανίστα (που ερμηνεύεται από τον Peter Sellers). Το φιλμ αυτό βρίσκεται σε δραματική αντίθεση με την επική «Hawaii» (1966), η οποία διασκεύασε ένα απόσπασμα από το εκτεταμένο μυθιστόρημα του James Michener. Η επική ταινία είχε διάρκεια πάνω από τρεις ώρες με συναρπαστική μαιανδρική αφήγηση και στεφανώνεται από τις έξοχες ερμηνείες των Julie Andrews και Max von Sydow.\nΤο 1967 ο Hill συνεργάστηκε ξανά με την Andrews στο σατιρικό μιούζικαλ «Thoroughly Modern Millie» (1967), στο οποίο συμμετείχαν επίσης οι Carol Channing και Mary Tyler Moore. Ο Hill επέστρεψε στο Χόλιγουντ για να κάνει τον «Butch Cassidy and the Sundance Kid» (1969), ένα κωμικό γουέστερν που ήταν μια σημαντική κριτική και εμπορική επιτυχία. Στη χημεία μεταξύ του καθιερωμένου σταρ Paul Newman και του σχετικά νεοφερμένου Robert Redford αλλά και το ειρωνικό σενάριο του William Goldman, το οποίο κέρδισε Όσκαρ, οφείλεται κατά μεγάλο μέρος η επιτυχία της ταινίας.\nΟ Hill υπέγραψε στη συνέχεια μια μακροπρόθεσμη συμφωνία με την Universal και το πρώτο του έργο για το στούντιο ήταν το «Slaughterhouse–Five» (1972). Με έναν ήρωα που ταξιδεύει στο χρόνο και πικρό ειρωνικό τόνο, το best seller του Kurt Vonnegut δεν ήταν ένα βιβλίο που μεταφέρεται εύκολα στο σινεμά, αλλά η προσαρμογή του Hill επαινέθηκε σε μεγάλο βαθμό – αν και ήταν μια οικονομική αποτυχία. Με τη βοήθεια των Redford και Newman, ο Hill ανέκαμψε με εντυπωσιακό τρόπο με την αξιαγάπητη ταινία εξαπάτησης «The Sting» (1973). Εκτός από τον Hill που κέρδισε Όσκαρ για την σκηνοθεσία, η ταινία έλαβε Όσκαρ καλύτερης ταινίας. Ήταν επίσης ένα blockbuster στο box office και παραμένει μια από τις ταινίες με τα υψηλότερα κέρδη όλων των εποχών.\nΣτη συνέχεια ο Hill σκηνοθέτησε τον Redford στο «The Great Waldo Pepper» (1975), ένα δράμα για έναν περιπλανώμενο πιλότο στη δεκαετία του 1920. Παρά τις γενικά θετικές κριτικές, η ταινία είχε χλιαρή απήχηση στο κοινό. Στη συνέχεια επανενώθηκε με τον Newman για το «Slap Shot» (1977), με ήρωα ένα βωμολόχο αλλά παρακινητικό προπονητή μιας ηττοπαθούς επαγγελματικής ομάδας χόκεϊ . Προκειμένου να προσελκύσει τον κόσμο στους αγώνες και να επαναφέρει την ομάδα στις νίκες αποφασίζει να υιοθετήσει ένα βρώμικο στιλ παιχνιδιού. Αν και υποστηρίζεται από ένα ταραχώδες σενάριο της Nancy Dowd και μια εξαιρετική ερμηνεία από τον Newman, η κωμωδία απέτυχε εμπορικά. Στα επόμενα χρόνια, ωστόσο, το «Slap Shot» μετατράπηκε σε cult movie , και συχνά κατατάσσεται μεταξύ των καλύτερων αθλητικών ταινιών. Στη συνέχεια, ο Hill χώρισε τους δρόμους του με την Universal, και το 1979 βρήκε μέτρια επιτυχία με την γοητευτική κωμωδία «A Little Romance», με την Diane Lane ως έφηβη Αμερικανίδα στο Παρίσι, της οποίας το πρώτο ρομάντζο ενορχηστρώθηκε από έναν αδίστακτο κλέφτη (Laurence Olivier).\nΠολύ πιο φιλόδοξο ήταν το «The World According to Garp» (1982), που βασίστηκε στο picaresque best seller του John Irving. Ο Hill κατάφερε να μεταφέρει μεγάλο μέρος της μαύρης κωμωδίας του βιβλίου σε μια σχετικά συνεκτική ιστορία, την οποία υποβοήθησαν πάρα πολύ οι ερμηνείες των Glenn Close και John Lithgow. Αν και έλαβε γενικά καλές κριτικές, η ταινία απέτυχε να βρει επαρκές κοινό. Οι σινεφίλ απέφυγαν επίσης το «The Little Drummer Girl» (1984), μια προσαρμογή του περίπλοκου μυθιστορήματος John le Carré. Αφού σκηνοθέτησε τον Chevy Chase στην κωμωδία «Funny Farm» (1988), ο απογοητευμένος Hill αποσύρθηκε οριστικά από το Χόλιγουντ για να διδάξει στο πανεπιστήμιο του Yale.\nΠροηγούμενος Πυρετός στο αίμα/Splendor in the grass (1961)του Elia Kazan\nΕπόμενο Γιώργος Αποστόλου | Ο ραδιοφωνικός παραγωγός και dj μιλάει για την πανδημία


Είμαι ο ίδιος, η περίσταση μου και οι αποφάσεις μου με καθορίζουν / Πρόνοια | Ψυχολογία, φιλοσοφία και σκέψη για τη ζωή.\nΕίμαι ο ίδιος, η περίσταση μου και οι αποφάσεις μου με καθορίζουν\nΟ τίτλος αυτού του άρθρου είναι ένα νεύμα για το διάσημο απόσπασμα του ισπανού φιλόσοφου José Ortega y Gasset. Πολύ σύντομα, σκέφτηκε ότι η ένωση του «εγώ» και της περίστασης ήταν αδιαχώριστη, ότι ήταν αδύνατο να καταλάβουμε το ένα χωρίς το άλλο.\nΈτσι, σε μεγάλο βαθμό το προϊόν των αποφάσεών μας εξαρτάται από εμάς και τις αποφάσεις μας, αλλά και από τις ιδιαιτερότητες του χρόνου και του τόπου.\nΓια το λόγο αυτό, όταν ο φιλόσοφος επιβεβαίωσε ότι " Είμαι ο ίδιος και η περίσταση μου. Αν δεν τη σώσω, δεν σώζω τον εαυτό μου " αναφέρθηκε στη δύναμη αυτής της ένωσης. Αυτό που υπάρχει ανάμεσα σε ποιοι είμαστε και τι μας περιβάλλει. Θέλω να πω, ο καθένας μας είναι αυτό που θέλουμε ή όχι, που εξαρτάται από τους περιορισμούς και τις ελευθερίες που μας διευκολύνει το περιβάλλον.\nΠρέπει λοιπόν να μάθουμε να κινούμαστε μεταξύ αυτών των δρόμων με το συρματόπλεγμα για να χτίσουν τη ζωή μας, να πάρει από κάθε περίσταση μια κατάλληλη ευκαιρία.\n"Δεν ανταγωνίζομαι με κανέναν. Τρέχω στη δική μου καριέρα. Δεν έχω καμία επιθυμία να παίξω για να είμαι καλύτερος από οποιονδήποτε, σε καμία περίπτωση, σχήμα ή στυλ. Επιδιώκω μόνο να βελτιώσω, να είμαι καλύτερος από πριν. Έτσι είμαι Και είμαι ελεύθερος "\nΠερίσταση: 'τι είναι γύρω'\nΗ λέξη περιστατικό Περιλαμβάνει ένα πολύ ευρύτερο πλαίσιο από όσο νομίζουμε: την οικογένεια, την κοινωνία, τον πολιτισμό, ένα συγκεκριμένο σώμα με τα φυσικά και ψυχολογικά χαρακτηριστικά, την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα του, κλπ.. Το "εγώ", στην πραγματικότητα, σχηματίζεται με την κατανόηση της δικής τους περίστασης και δίνοντας μια ενιαία εξήγηση με αυτή των άλλων.\nΗ ταυτότητά μας, επομένως, όπως αποκαλύπτεται από μια μελέτη του Κρατικού Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης στην Cortland, δημιουργείται από αυτή την αλληλεπίδραση μεταξύ των γνωστικών διαδικασιών μας και τους εξωτερικούς παράγοντες στους οποίους, δίνουμε ένα νόημα και αυτό με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, πάντα μας επηρεάζει.\nΗ περίσταση, το περιβάλλον που μας περιέχει, είναι ευέλικτο και διαμορφωμένο από πολλές απόψεις: Αφού αποδεχθούμε τι είναι γύρω μας, μας δίνεται η ελευθερία να εστιάσουμε τις αποφάσεις μας σε ένα παρόν που μας γεμίζει και ένα μέλλον που μας εμπλουτίζει.\nΜε αυτόν τον τρόπο διαμορφώνονται οι εμπειρίες μας και οι δράσεις μας στρέφονται προς τα συμφέροντα, τις επιθυμίες και τα όνειρα που έχουμε. Εκείνη την εποχή, οι περιστάσεις και οι αποφάσεις μας καθορίζουν και μας τοποθετούν ενώπιον του κόσμου και σε σχέση με τους άλλους.\nΤο θετικό και αρνητικό της περίστασης\nΟι περιστάσεις, ξέρουμε, δεν είναι τέλειες και δεν έχουμε πάντα το κατάλληλο περιβάλλον για να βγουν τα πάντα όπως θα θέλαμε. Συχνά, πρέπει να αποφασίσουμε με εκατομμύρια αντιξοότητες εναντίον, και άλλοι φαίνεται ότι τα πάντα ρέουν και ότι η απόφαση είναι σαφής.\nΩστόσο,, Και στις δύο περιπτώσεις, θα καταλήξουμε να αποφασίσουμε και να σώσουμε την ίδια την περίσταση. Εξάλλου, όπως μας επεσήμανε ο Βίκτορ Φρανκ, πατέρας της λογοθεραπείας, η ευτυχία πρέπει να ακολουθείται και να κατασκευάζεται με σταθερούς σκοπούς. Πέρα από το ίδιο το πλαίσιο.\n"Το πιο δύσκολο πράγμα είναι η απόφαση να ενεργήσει, το υπόλοιπο είναι απλώς ένταση. Οι φόβοι είναι οι τίγρεις χαρτιού. Μπορείτε να κάνετε ό, τι αποφασίζετε να κάνετε. Μπορείτε να ενεργήσετε για να αλλάξετε και να ελέγξετε τη ζωή σας. και η διαδικασία, η διαδικασία είναι η δική της ανταμοιβή "\nΜε αυτή την έννοια, γνωρίζουμε ότι έχουμε καλές και κακές στιγμές και ότι είναι εξίσου απαραίτητες για να νιώσουμε σταθερές: είναι ωφέλιμο να θυμάστε ότι η χαρά και η θλίψη ταξιδεύουν στο ίδιο τρένο. Ακόμη και όταν ο φόβος ή η θλίψη μας εμποδίζει και μας κάνει δύσκολη την κίνηση, είμαστε υποχρεωμένοι να συνεχίσουμε: ακόμη και να μην αποφασίσουμε, είναι να πάρουμε μια απόφαση.\nΕπίσης, δεν πρέπει να ληφθεί απόφαση\nΟποιαδήποτε κατάσταση, στάδιο ή στιγμή που ζούμε συνεπάγεται αποφάσεις και ως εκ τούτου είμαστε από το προϊόν σας. Από το να έχουμε καφέ στα μέσα του απογεύματος μέχρι την ώρα που βάζουμε το ξυπνητήρι να σηκωθεί. Αυτές φαίνονται ασήμαντες ενέργειες και, παρ 'όλα αυτά, μπορούν να μας σηματοδοτήσουν το υπόλοιπο της ημέρας.\nΜε τις αποφάσεις που πιστεύουμε ότι είναι σημαντικές, το ίδιο συμβαίνει: δεν είναι καλό να επεκταθεί ο χρόνος λήψης τους, αλλά μάλλον Είναι σκόπιμο να ρωτήσετε τις σωστές ερωτήσεις, να δώσετε τις απαραίτητες απαντήσεις και να είστε γενναίοι για να τις αντιμετωπίσετε: η αποδοχή ευθυνών και η γνώση του πώς να ακούσετε είναι δύο σημαντικά κλειδιά.\nΜόνο Όταν έχουμε σαφείς στόχους και τους καταστρέφουμε σε καθημερινούς στόχους, θα είμαστε σίγουροι ότι κανείς δεν θα πάρει την απόφαση στη θέση μας. Μπορούμε να κάνουμε λάθη και είναι καλό να το πράξουμε, αλλά αναμφισβήτητα θα έχουμε την ικανοποίηση ότι έχουμε αυτά τα λάθη. Κατά κάποιο τρόπο, η ομορφιά έχει να κάνει με την απουσία ενός σεναρίου που δείχνει προς τη σωστή κατεύθυνση.\nΑς το σκεφτούμε. Ας μην είμαστε μόνο θύματα των δικών μας περιστάσεων. Ας πάρουμε τον έλεγχο όσο μπορούμε και να οικοδομήσουμε τα μονοπάτια μας, το μέλλον μας, την ευτυχία.\n"Όταν πρέπει να αποφασίσετε και να μην το πάρετε, αυτή είναι μια απόφαση από μόνη της"\n« Επίσης, λέω ΟΧΙ για τη βία κατά του φύλου Είμαι Υψηλά Ευαίσθητο Πρόσωπο (PAS) »


Το ραντεβού Λιάγκα – Λάτσιου! - Tlife.gr\n23.04.2012 | 09:44\nΤο ραντεβού Λιάγκα – Λάτσιου!\nΠολλές φορές έχει κάνει επαινετικά σχόλια ο Γιώργος Λιάγκας μέσω της εκπομπής του στο MEGA για τον Γιάννη Λάτσιο. Τον έχει χαρακτηρίσει τύπο bon viveur και από τους πιο καλοντυμένους άντρες της μικρής οθόνης, ενώ κατά καιρούς "βάζει πλάτη" υπέρ του, όταν τα σχόλια πάνε κι έρχονται στο "Πρωινό mou".\nΑπό την πλευρά του και ο διευθυντής προγράμματος του ΑΝΤ1 κάνει συχνά λόγο για το χιούμορ του Γιώργου Λιάγκα, αφού στο παρελθόν έχει δηλώσει ότι του αρέσει. Φαίνεται λοιπόν πως έφτασε η ώρα που οι δυο τους θα βρεθούν και θα τα πουν από κοντά...


Castagnaro - Ενοικιαζόμενα για Διακοπές και Καταλύματα - Veneto, Ιταλία | Airbnb\nΕνοικιαζόμενοι χώροι για διακοπές στην τοποθεσία Castagnaro\nCastagnaro – Κορυφαία ενοικιαζόμενα για διακοπές\nΘα εκπλαγείτε από το Paraiso Madera, είναι μια νέα κατασκευή με μέγιστη άνεση σε μια γωνιά της φύσης. Σε μια στρατηγική θέση στο Valli Grandi Veronesi, 2 βήματα από τον κρατικό δρόμο SS434, σας επιτρέπει να φτάσετε εύκολα στη Βερόνα, τη Βιτσέντσα, την Πάντοβα, τη Βενετία, το Rovigo, τη Ferrara, τη Modena και τη Mantua. Κατάλληλο για οικογένειες, άτομα, ζευγάρια και άτομα που ταξιδεύουν για λόγους εργασίας. Θα βρείτε ένα άνετο και χαλαρωτικό κατάλυμα σε μια φυσική όαση.\n“Μας έγιναν εξαιρετικά ευπρόσδεκτοι από τους φιλοξενούμενους μας Lorella και Maurizzio. Ο χώρος ήταν καλά εξοπλισμένος και είχαν κατασκευάσει αυτό το ξύλινο σπίτι σύμφωνα με τις αρχές του Φενγκ Σούι, έτσι ώστε η ενέργεια ήταν επίσης ήρεμη και φιλόξενη. Τα κρεβάτια ήταν πραγματικά άνετα και υπήρχε ένας ωραίος χώρος κάτω για να καθίσετε και να διαβάσετε ή έξω στη βεράντα ή στον κήπο. Το Paiaso madera είναι επίσης καλά τοποθετημένο στην πεδιάδα Veronese, στην γεωργική επικράτεια, που περιβάλλεται από αγρούς καλαμποκιού, σίτου, ηλίανθου και καπνού, με μερικούς αμπελώνες. Είναι σκιασμένη από λεύκες. Το πρωινό ήταν άφθονο και όλα τα υψηλής ποιότητας υγιή συστατικά. μέσα σε μια ώρα οδήγησης μπορείτε να επισκεφθείτε Βερόνα (πήγα να δω Aida στην αρένα εκεί-θεαματική, και οι κήποι στο Chiusa) και τη λίμνη Garda (είχαμε ένα υπέροχο δείπνο στην λίμνη στο Torre de Benaco- το τοπίο είναι εκπληκτική) . Επισκεφτήκαμε επίσης τη Μάντοβα, την Πάντοβα και τη βίλα και τους όμορφους κήπους αναγέννησης στο Βαλσάνσιμπι. Για μένα, το Mauricio μου οδήγησε να δω τον φίλο του κοντά στη Vicenza ... Ο Bruno, ο οποίος παράγει το κρασί του, το σαλάμι, το ελαιόλαδο (πήρα 5 λίτρα από έναν φίλο νόστιμο παραδοσιακό ελαιόλαδο). Είχα ζητήσει να βρω γλύπτη για τέχνη κήπων, έτσι με πήγαν να δω τον Roberto Sammartin στο Castelgomberto, όπου αγόρασα μερικά από τα γλυπτά του ... Ήταν ένα ταξίδι στην Italia profundo, την οποία πραγματικά μου άρεσε. Παρείχαν άφθονες τοπικές πληροφορίες, ώστε να μπορούσαμε να απολαύσουμε μια ιδιαίτερη στιγμή εκεί, και ήταν χαρά να συναντήσω τους φίλους, τους οικογενειακούς και άλλους επισκέπτες ... .. Σας συνιστώ ανεπιφύλακτα αυτή τη θέση.”\n“Εξαιρετική τοποθεσία για να επισκεφθείτε τις βενετσιάνικες πόλεις. Το κλιματιστικό που παρέχεται στην πραγματικότητα είναι απαραίτητο. Αν κοιμάστε στο ισόγειο στον καναπέ-κρεβάτι, θα πρέπει να λάβετε υπόψη ότι ο θόρυβος προέρχεται από το δρόμο. Θα διατηρήσουμε αυτή τη βάση για άλλες επισκέψεις στη γύρω περιοχή ... Το Montagnana είναι ένα μπιζού.”\n“Όμορφη, καθαρή, άνετη και ευχάριστη. Αυτοί οι 4 όροι περιγράφουν τέλεια τη διαμονή μας στο σπίτι της Michele και του συζύγου της. Η Michele φροντίζει για κάθε λεπτομέρεια της διαμονής των επισκεπτών της, από βασικά πράγματα όπως το χαρτί τουαλέτας για να εξοπλίσει την κουζίνα με ένα υπέροχο φαγητό :) Η τοποθεσία του σπιτιού είναι ιδανική για να επισκεφθείτε όμορφες ιταλικές πόλεις όπως η Πάντοβα, η Βερόνα, η Βενετία, η Ferrara και η γύρω περιοχή της λίμνης Garda. Το σπίτι είναι πολύ ευρύχωρο, καλά εξοπλισμένο και λαμπερό. Συνιστώ 100%!”\nΔημοφιλείς παροχές σε ενοικιαζόμενα για διακοπές στην πόλη Castagnaro\nΆλλα εξαιρετικά ενοικιαζόμενα για διακοπές στην τοποθεσία Castagnaro\nSUPERHOSTΟλόκληρο διαμέρισμα4.78 (28)\nSUPERHOSTΟλόκληρο bed and breakfast4.33 (3)\nΟλόκληρο διαμέρισμα4.59 (23)\nSUPERHOSTΟλόκληρο αρχοντικό4.83 (18)\nSUPERHOSTΙδιωτικό δωμάτιο4.71 (21)


Varyforte Κύπρος – GoodsHelp.com\nΚιρσοί είναι ένα αρκετά κοινό πρόβλημα όλης της ανθρωπότητας στον κόσμο. Αυτό είναι συνέπεια της νόσου ή μετά από μια συγκεκριμένη ενέργεια εμφανίζεται πιο συχνά μετά την ηλικία των 30 στις γυναίκες και 45 ετών και άνω και άνδρες. Και οι λόγοι γι ‘αυτό το είδος της νόσου είναι αρκετά διαφορετική. Επιπλέον, κιρσώδεις φλέβες συχνά συμβαίνει ως αποτέλεσμα του γενετικού μετάδοσης της νόσου. Απλά θέλω να προειδοποιήσω ότι η ασθένεια μπορεί να αντιμετωπιστεί. Ωστόσο, δεν συνιστάται να φέρει στην κατάσταση χειρουργική επέμβαση. Και είναι καλύτερο να χρησιμοποιήσετε κρέμα Varyforte αντιμετώπισης των κιρσών, η οποία θα βοηθήσει να απαλλαγούμε από την ένταση και τον πόνο.\nΑρκετά συχνά, η ασθένεια μπορεί να συμβεί και οι άνθρωποι που μετακινούνται πολύ στα πόδια του. Μόνιμη υψηλή δραστηριότητα οδηγεί στο γεγονός ότι η κυκλοφορία του αίματος στους μυς των ποδιών ή τη συνεχή έκθεση σε μυς στον ίδιο χώρο μπορεί να τσιμπήσει τα αιμοφόρα αγγεία, προκαλώντας τον οργανισμό και μόνο θα προσπαθήσουμε να βρούμε έναν τρόπο για τη διέλευση του αίματος και να προκαλέσει απόφραξη των φλεβών. Κατά συνέπεια, μπορεί να προκαλέσει κιρσούς νόσο στην κνήμη, και συγκεκριμένα στους μυς της γάμπας. Μόλις τα πρώτα συμπτώματα της νόσου, να είστε βέβαιος να χρησιμοποιήσει Varyforte Θεραπεία των κιρσών, η οποία από τις πρώτες κιόλας ημέρες της εφαρμογής της κρέμας θα αφαιρέσει τα συμπτώματα της κόπωσης, καθώς και να απαλύνει τον πόνο στα πόδια του.\nΕπίσης, κιρσοί εμφανίζονται και εκείνοι που δεν κινούνται και δεν οδηγούν έναν ενεργό τρόπο ζωής. Πιο συγκεκριμένα, οι άνθρωποι που πιστεύουν ότι οι κιρσοί είναι αποτέλεσμα της υπερβολικής δραστηριότητας, είναι πολύ λάθος. Σύμφωνα με τις στατιστικές, οι άνθρωποι που οδηγούν έναν ενεργό τρόπο ζωής πάνω ακριβώς μόνο το 20% των ανθρώπων που μπορεί να έχουν την ασθένεια. Δεν μπορεί να ειπωθεί για αυτούς που κάθονται συνεχώς. Είναι σε αυτή την κατηγορία της ανθρωπότητας υπάρχει περίσσεια σωματικού λίπους, το οποίο σημαίνει ακόμα περισσότερο φραγμένους σκάφη της πλάκας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα σχεδόν σε κάθε δεύτερο άτομο ένα πρόβλημα με τις φλέβες στα πόδια. Αλλά αν απλά καταλαμβάνουν σωστή διατροφή, καθώς και να γίνει μια καθημερινή τρίψιμο Varyforte κρέμα σε μέρη που έχει πληγεί από κιρσούς, τότε είναι πιθανό ότι θα απαλλαγούμε από αυτή την ασθένεια στο εγγύς μέλλον.\nΑλλά, ίσως, πιο συχνά υποφέρουν από τη νόσο του το ωραίο φύλο – οι γυναίκες μας. Το πρόβλημα είναι ότι οι άνδρες λατρεύουν απλώς τις λεπτές κοπέλες. Μια σύγχρονη νέους, βελτιώνει επίσης την απόδοση της ομορφιάς της με τη βοήθεια των αίθουσες γυμναστικής, εξάσκηση των μυών των ποδιών και μυς των γλουτών με την εκτέλεση βαθύ καταλήψεις. Αυτό δίνει την κοπέλα πολύ ωραία πόδια και ένα ελαστικό κώλο, με το οποίο νιώθω σαν να αγγίξει και να αρπάξει το «ψωμί» στα χέρια του. Τέλος πάντων, θα υπόκεινται σε. Έτσι, αυτές οι εκπαιδεύονται οι γυναίκες αγαπούν να φορούν παπούτσια με ψηλά τακούνια. Από τη μία πλευρά, αυτά τα παπούτσια αυξάνει το μήκος των ποδιών της, σκύβει ελαφρά στη μέση και τους μυς των γλουτών να ξεχωρίζει ακόμα περισσότερο, γεγονός που δίνει μια πολύ σέξι σχήμα. Αλλά από την άλλη πλευρά, η καθημερινή φορώντας ψηλοτάκουνα παπούτσια, συμβάλλει στην ανάπτυξη της θυλακίτιδα αντίχειρα, και κιρσοί. Varyforte σχόλια δείχνουν ότι η χρήση αυτού κρέμα για τις γυναίκες, κάθε μέρα φορώντας παπούτσια σε ένα υψηλό πλατφόρμα, προωθεί την απορρόφηση των θρόμβων αίματος και να βελτιώσει την κατάσταση των αιμοφόρων αγγείων στους μυς της γάμπας. Ως εκ τούτου, αυτή η κρέμα βοηθά στην πρόληψη 98% των περιπτώσεων της νόσου και τη θεραπεία στα πρώτα στάδια. Αλλά ακόμη και σε δύσκολες μορφές των κιρσών, Varyforte Κύπρος διευκολύνει τη ροή των συμπτωμάτων της νόσου, και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και να αποφευχθεί η χειρουργική επέμβαση.\nΑν είστε ήδη σκεφτόμαστε τι είδους θαύμα ότι σε πολλές περιπτώσεις βοηθά να απαλλαγούμε από τις επιχειρήσεις, που φυσικά θα απαντήσει. Αυτή η κρέμα έχει περάσει το τεστ για αρκετά χρόνια. Οι επιστήμονες ήθελε να δημιουργήσει μια μοναδική φόρμουλα που δεν θα προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις σε ανθρώπους και ήταν μόνο φυσική σύνθεση των συστατικών του φυτού. Ως αποτέλεσμα, έχουν πετύχει. Η σύνθεση αυτής της κρέμας περιέχει περισσότερα έλαια: εκχυλίσματα των κωνοφόρων και έλαιο πεύκου. Οι κωνοφόρα είναι γνωστό ότι βοηθούν πολύ καλά για να απαλλαγούμε από τα διάφορα είδη των λοιμώξεων. Cedar ίδιο ευεργετικό αποτέλεσμα επί των αιμοφόρων αγγείων, αυξάνει την ελαστικότητα τους και καταστρέφει τον θρόμβο που σχηματίζεται εκεί. Λοιπόν, το αποκορύφωμα αυτού του φαρμάκου έγινε πρόπολη. Δηλαδή, αυξάνει τη ροή του αίματος και φλεβική παλμό. Όλα αυτά σε συνδυασμό συνδυάζεται με μια φυσική θεραπεία №1 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για να βεβαιωθείτε ότι περιλαμβάνει, κατ ‘ανάγκη, μετά την εξαγορά, διαβάστε Varyforte περιγραφή. Αυτό θα σας βοηθήσει να καταλάβετε πόσο να βάλει το φάρμακο για το κατεστραμμένο ιστό φλέβα και πόσο συχνά.\nΕκείνοι που αποφάσισε να δοκιμάσει την αποτελεσματικότητα της κρέμας, το 95% ήταν πολύ ικανοποιημένοι. Το υπόλοιπο 5% των ανθρώπων που προτιμούν να χρησιμοποιείτε την κρέμα ως ένα επιπλέον σετ των φαρμάκων μετά την επέμβαση. Έτσι αγορά Varyforte καιρό έχουν μελετηθεί και δεν θέλουν να αλλάξει το φάρμακο σε κάτι άλλο.\nΣκέψη πού να αγοράσετε Varyforte – και σωστά. Στην πραγματικότητα, μετά την εξαγορά της ζωής σας θα είναι σαν ένα νεαρό άνδρα. Αγοράστε μόνο από πιστοποιημένους προμηθευτές, όπως μας. Ειδικά επειδή σήμερα Varyforte τιμή πολύ λιγότερο από ό, τι χθες. Έτσι θα πρέπει να βιαστείτε!\nPosted on 03.08.2017 04.08.2017 Author adminCategories Greece (Ελλάδα)\nPrevious Previous post: Osteoren Κύπρος\nNext Next post: Fungalor Κύπρος


«Η ενίσχυση του μπλόκου είναι η απάντηση στην τρομοκρατία» - Ενεργός Πολίτης | Τρίκαλα Ενημέρωση\n«Η ενίσχυση του μπλόκου είναι η απάντηση στην τρομοκρατία»\nΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΙΚΑΛΩΝ , ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ , ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ,ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥΣ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΣΤΗ 1 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΟ ΜΠΛΟΚΟ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ\nΗ δικαστική δίωξη σε βάρος των 10 συναδέλφων επί της ουσίας στρέφεται ενάντια στο ίδιο το συνδικαλιστικό δικαίωμα, ενώ η μεθόδευση και η διεκπεραίωση των διαδικασιών είναι πρωτοφανείς στα χρονικά του συνδικαλιστικού κινήματος. Η κατηγορία που αφορά σε κινητοποίηση που μόλις ξεκίνησε και βρίσκεται σε εξέλιξη, στήθηκε στο άψε – σβήσε, στηριζόμενη σε δημοσιεύματα του Τύπου που, μάλιστα, προηγήθηκαν του «αδικήματος» του στησίματος του μπλόκου.\nΑποδεικνύεται, για μια ακόμα φορά, ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να συνεχίσει ανεμπόδιστα την εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτική της, δε διστάζει να διολισθαίνει γρήγορα και επικίνδυνα στον κατήφορο του αυταρχισμού και της αντιδημοκρατικότητας.\nΗ Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων, μέλος της οποίας είναι η Ομοσπονδία μας, καταγγέλλει, επίσης, την κυβέρνηση για την προκλητική άρνησή της να ικανοποιήσει τα δίκαια αιτήματά μας. Μια άρνηση την οποία συνοδεύει με άθλια ψεύδη και προκλητικές απατεωνιές. Και είναι μεγάλη απατεωνιά ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης από τη μια να μας καλεί σε συνάντηση για «διάλογο» και από την άλλη να δηλώνει πως τα δημοσιονομικά περιθώρια της χώρας δεν επιτρέπουν την ικανοποίηση των αιτημάτων μας. Αν αυτή είναι η αδιαπραγμάτευτη θέση της κυβέρνησης, τότε η πρόσκληση για συνάντηση και διάλογο είναι προσχηματική, αποτελεί εμπαιγμό και κοροϊδία σε βάρος μας.\nΌπως απατεωνιά είναι και η συμβουλή του υπουργού να μην προβάλλουμε αιτήματα που είναι …υπερβολικά γιατί θα προκαλέσουμε, λέει, τον «κοινωνικό αυτοματισμό» εναντίον μας.\nΤα αιτήματα – διεκδικήσεις που προβάλλει το οργανωμένο αγροτικό κίνημα αφορούν στην ίδια την επιβίωση της αγροτιάς, δεν έρχονται σε αντίθεση με τα αιτήματα των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, αλλά κινούνται στην ίδια κατεύθυνση και πορεία.\nΓι ‘αυτό και ο αγώνας μας έχει τη λαϊκή συμπαράσταση κι αλληλεγγύη. Τον «κοινωνικό αυτοματισμό» σε βάρος των αγωνιζόμενων αγροτών θέλει να υποκινήσει η ίδια κυβέρνηση, αλλά δεν θα της το επιτρέψουμε κάνοντας ό,τι μπορούμε για να απλωθεί περισσότερο και να δυναμώσει κι άλλο αυτή η λαϊκή συμπαράσταση και αλληλεγγύη.\nΚαλούμε τους αγρότες των Τρικάλων να πυκνώσουν το μπλόκο ώστε να αυξήσουμε την αγωνιστική πίεση στην κυβέρνηση αναγκάζοντάς την να ικανοποιήσει τα αιτήματά μας.


##### Οι φίλοι μου καυτά μαμά πορνό γκαλερί – Παρακολουθήστε πορνό για anime leizbiyanki πορνό ματιά.\nHardcore. Γκαλερί πορνό ώριμη λήψη. Εικόνες γκαλερί ενηλίκων λυκόφως ανοιχτό κατάλογο. Κλασικά. Ουκρανία καυτό σεξ. Γυμνά μπαλώματα. Κορίτσι κορίτσι γυμνό.\nΚινουμένων σχεδίων της disney γκαλερί σεξ. Kode σεξ. Μπαρ τραβεστί, βόρεια καρολίνα. Τολμηρός καυτά εσώρουχα. Το κρυφό βίντεο του μια μαμά να την γαμάει γιους φίλο. Γυμνή μαύρες γυναίκες γκαλερί βίντεο. Δωρεάν πορνό γκαλερί tgp. Κινητό Οι φίλοι μου καυτά μαμά πορνό γκαλερί. Κατεβάστε το. Καυτά μικρά κορίτσια γαμημένο βίντεο πορνό. Πορνό χωρίς. Δωρεάν ετικέτα εσώρουχα στο γκαλερί. Το καλύτερο δωρεάν black gay βίντεο γκαλερί. Raw gay μαύρη πορνό γκαλερί και bodybuilder αγόρια σεξ βίντεο.\nΕρωτική πορνό βλέμμα lezbi. Free over 50s ενηλίκων vidoes pics. Η Emma Hix και η Katya Rodriguez βρήκαν σκληρά για χαρά. Καυτά εσώρουχα για τον εραστή σας, Το γρηγοριανό τραγούδι τραγούδι για το σεξ.\nΓυναικεία χειρονομίες. Καυτά παιδιά trannys fuck. Μπουκάκε ταινία γκαλερί. Φωτογραφίες του σόλο φύλων. Κορίτσι πηδάει εικόνες από σκληρά στρόφιγγες πατριός μαμά ρολόγια.\nΠιο καυτά γυμνά κορίτσια στο net. Τις δικές μας γκαλερί gay hc. Κύριο σκλάβος. Γυμνές φωτογραφίες. Μικρότερο από το κανονικό κόλπο γκαλερί. Οι φίλοι μου καυτά μαμά πορνό γκαλερί γκέι φίλοι και οι μαύροι έφηβοι αγόρια κορίτσια γυμνό Casper.\nSuckinb μπάλα γκέι Twink που λαμβάνονται από δύο άνδρες Πορνό σωλήνα vid κλιπ. Ζωντανή πρωκτική γεώτρηση για δύο ανατολίτικα καυτά. Γυμνιστών αποικίες καυτά κορίτσια. Εκπληκτικά ζεστό επίπεδη γκόμενα παίρνει fucked, Καυτά dnace, Teen. Taylor hayes. Εδώ είναι ένα ζευγάρι καυτά twinks που πιπιλίζουν το ένα το άλλο για μετρητά.\nΣέξι σύσπαση. Οι φίλοι μου καυτά μαμά πορνό γκαλερί picter γκαλερί. Καυτά butts ρολόγια βίντεο πορνό. Δωρεάν πορνό κατηγοριοποιούνται γκαλερί. Σε απευθείας σύνδεση σέξι κάμερες, σεξ καλύτερο δωρεάν μαμά πορνό uploader, ομάδα μάζας γυμνές γυναίκες, δωρεάν.\nΚαυτές γυναίκες γκαλερί πορνό. Παλιόπαιδα να δείρουν. Εφηβική τους φίλους διάολο. Καυτά κορίτσια να φοράνε μπικίνι. Dick jerking δύο καυτά παιδιά. Πορνό βίντεο όπου ο γιος μαλακεί μαμά.\nΛεσβιακές. Φίλοι sitcom ομοφυλόφιλος ηθοποιός. Φίλοι καθαρά ούρα για εξέταση για ναρκωτικά. Δωρεάν κινουμένων σχεδίων ταινίες πορνό σωλήνα, Το ασφαλές σεξ inhancement ναρκωτικά. Ενηλίκων com finder φίλο swinger.\nPrevious Article Πολύ μεγάλο μαύρο λεία\nΤαμίλ θείες γυμνές. Εκβιασμός μαμά σεξ. Καυτά νεαρά κορίτσια γαμημένο παππούδες. Busty φίλη βόλτες δύσκολα και να πάρει μεγάλη cum στο πρόσωπο. Λόγος για το. Σέξι γυμνή μαμά μαλάκας ο γιος του βίντεο.\nΑνώνυμος γκέι σεξ blog Balrajas Ανώνυμος, γκέι, σεξ, blog\nΗ σούζαν hampshire γυμνή, Δωρεάν πορνό αισθησιακό, Γκέι αιμομιξία σεξ στο. Γυμνή γυναίκα νοσοκόμα γκαλερί. Οι καλύτεροι μου φίλοι πορνό site. Tampa bay μαμά πορνό. Καυτά χύσια μέσα στον κώλο μου.\n3D γκέι πορνό φωτογραφίες Aralabar 3D, γκέι, πορνό, φωτογραφίες\nμαύρο, κορίτσι, πορνό, συλλογή(7)\nΒρετανοί, ώριμη, πορνό, ιστοσελίδες(0)\nμαύρο, λεσβία, με, μεγάλο, κώλο(3)\nμαύρη, πίπα, βασίλισσες(9)


56 FM: Καιρός...για γκρίνια..!\nΑναρτήθηκε από 55fm στις Δευτέρα, Νοεμβρίου 23, 2009\nΚι εγώ θέλω να χειμωνιάσει και το εκφράζω συνεχώς στους γύρω μου.\nΣου στέλνω θεραπευτικά φιλιά.\n23 Νοεμβρίου 2009 - 8:49 μ.μ.\nΘα σου σύστηνα τον γιατρό που μόλις ανάρτησα στην ιστοσελίδα μου αλλά...\n23 Νοεμβρίου 2009 - 9:03 μ.μ.\nΠεραστικα βρε καλο μου.Και μενα δεν μου αρεσουν οι γιατροι,αλλα με την καινουρια γριπη καλυτερα να προσεχουμε.Κανε υπομονη και να παιρνεις τα απαραιτητα.Οσο για τον καιρο, μας εχει κανει τα νευρα κροσια.Θελω επειγοντως κρυο,βροχη,τζακια αναμενα,και στη αναγκη χιονι,πολυ χιονι.Αμα πια τον καλο μας τον καιρο,τον βαρεθηκα.\n23 Νοεμβρίου 2009 - 9:44 μ.μ.\nΤην γλιτωσαμε ελαφρα την γκρινια...:P\nΚανε με οτι αλλο θες...Εκτος απο το να γκρινιαζεις...:P\nΕλπιζω να γινεις συντομα καλα...Για να ξεκινησουν παλι τα ωραια κειμενα!!!\n23 Νοεμβρίου 2009 - 9:56 μ.μ.\nΜα αφού ξέρεις ότι σε αγαπάω τόσο πολύ..τι πειράζει αν ξέχασες το Ροδαλένια..\nΑρρώστησες μάτια μου..θα περάσει γρήγορα..αρκεί να μη στενοχωρηθείς..να σκέφτεσαι ωραίες στιγμές που έχεις βιώσει.. να κλείνεις τα μάτια και να βλέπεις τον εαυτό σου όπως ακριβώς θέλεις να νιώθεις..δίνεις σήμα στον εγκέφαλο να σε αναλάβει και συγχρόνως σε ποτίζει με ευφορίνες..ξαπλωμένη στα ζεστά..πολλά υγρά.. φρούτα, μέλι σε χλιαρό νερό με σταγόνες λεμόνι.. αλλά και σουπίτσα κοτόπουλο για τα πνευμόνια.\nΤο καλύτερο βέβαια χάδια..χάδια..και πάλι χάδια από τον αγαπημένο σου!!\nΤο πρωί να είσαι καλά!!!\nΓια το καιρό..δεν μιλάω..σιωπή..\nΝα σου ευχηθώ περαστικά και γρήγορη ανάρρωση μέσα απο την καρδιά μου\nΕχεις δίκιο για τον καιρό, όμως λένε ότι όσο έχουμε υψηλές θερμοκρασίες δεν εξαπλώνεται τόσο εύκολα ο Ν1Η1, οπότε για λίγο ακόμα μας συμφέρει η ζέστη,\nΥπέροχο και λατρεμένο το τραγούδι!!\nκαλό βράδυ, πολλά φιλιά!!!:)\nγια το κλίμα και τις τρελες του καιρού φταίει κυριώς η δικιά μας παρέμβαση και στο περιβάλλον...ή μ.αλλον να το θέσω σωστότερα, τα έχουμε γα... όλα και συνεχίζουμε ακαθεκτοι την καταστροφική μας πορεία προς την υπερθέμανση του πλανήτη! για την γρίπη το μόνο που μπορώ να ευχηθώ είναι περαστικά! ( μεχρι να κάνει τον κύκλο της...(αλλα φαντάζομε τα ξέρετε αυτα! )\nθα σας παρακολουθώ απο δω και πέρα για να δω πως παει η υγεία σας! : )\n23 Νοεμβρίου 2009 - 10:36 μ.μ.\nΤhumbelina, νομίζω ότι επειδή φέτος φάνηκε ότι ο χειμώνας θα άρχιζε νωρίς, όλοι όσοι δεν αντέχουμε το κρύο, τη συννεφιά και τις βροχές βάλαμε με τη σκέψη μας τόση ενέργεια και τελικά ανατρέψαμε την αρχική διάθεση του καιρού. Αλλα άντε τώρα ας χειμωνιάσει.\nΠεραστικά και καληνύχτα και από 'δω:)\nεμένα καθόλου δεν με χαλάει ο καιρός, γιατί τώρα βρήκα ευκαιρία για μπάνια και είναι μούρλια η θάλασσα!!!!\nΠεραστικούλια σου και να προσέχεις!!!\nΕπειδή βλέπω συλλέγεις allstarακια,\nσου στέλνω και δυο δικές μου φωτό στο mail σου για τη συλλογή σου, βρε!!!\nΣυγγνώμη 50fm, έπεσε το μάτι μου στο όνομα της Thumbelina, που έκανε το τελευταίο σχόλιο και από λάθος σε αποκάλεσα Thumbelina. Συγγνώμη.\n23 Νοεμβρίου 2009 - 10:54 μ.μ.\nπεραστικα σου καλη μου. παροτι εισαι αρρωστουλα, μας εκανες να γελασουμε. αυτο με την Καρδιτσα κοντα στην Γαλλια, ηταν το καλυτερο. σου ευχομαι , να περασει η γριπη σου πολυ γρηγορα. οσο για τον καιρο, εμενα με βολευει στην δουλεια μου. γιατι αν πιασει κανενα χιονι, τοτε ουτε δουλεια θα εχουμε, ουτε κρεμουλες για τα εγγονακια μου. εχουμε πλυντηριο αυτοκινητων , βλεπεις και ο καιρος αυτος μας ευνοει.\nευχομαι να εχεις ενα ομορφο βραδυ και ενα καλυτερο ξημερωμα. περαστικα σου.\nΟλγίτσα μου, περάστικα. Δεν είναι κι άσχημα να ξεκουραστείς λίγο και να νιώσεις "στοργή και προδέρμ" απ' τον καλό σου. Ξέρεις έχω κι εγώ την Αθηνά στην ίδια κατάσταση μ' εσένα και το ευχαριστιέται που κάθεται στο σπίτι. Πολλά φιλιά.\nAναζήτησή μου,έχει και πολύ υγρασία.\nΕμένα μ΄άρέσει και ο χειμώνας...\nΣε ευχαριστώ για τα θεραπευτικά σου φιλιά!\n24 Νοεμβρίου 2009 - 4:03 π.μ.\nΝτίνο μου,ήρθα αμέσως να τον βρω το γιατρό σου,αλλά όταν κατάλαβα...είπα να μην επιμείνω,εκεί που είναι...\n24 Νοεμβρίου 2009 - 4:07 π.μ.\nΓιάννα μου,ναι και χιόνι!\nΠαίρνω τις προφυλάξεις μου,δεν θα πάω στο γραφείο αύριο.\nΧουχούλιασμα και βλέπουμε.\nΕυτυχώς δεν έχω πυρετό και συμπτώματα εξάντλησης.\n24 Νοεμβρίου 2009 - 4:12 π.μ.\nΑγαπημένη μου Mareld,όλες σου τις πολύτιμες συμβουλές τις διάβασα στον Κώστα και ευτυχώς δεν τον είδα να διαφωνεί!\nΤώρα για τον καιρό, το καταλαβαίνω...και εγώ στη θέση σου θα διαφωνούσα και θα παρακαλούσα για λίγο φως και ζέστη!\nΈχεις φάει το κρύο και την παγωνιά με το κουτάλι!\nΣε ευχαριστώ πολύ για την αγάπη σου!\nΔου στέλνω πολλά φιλιά και μπόλικο ήλιο!\nΈφηβε,συμφωνώ και εγώ με σένα,δεν αντέχω τη γκρίνια των άλλων,παρά μόνο τη δική μου..!\nΠου θα πάει, θα επανέλθω δριμύτερη και τότε θα ξεχαστού και οι γκρινίτσες!\n24 Νοεμβρίου 2009 - 4:20 π.μ.\nThubelina μου,ο μήνας θέλει και το κρυάκι του!\nΔεν ήξερα ότι είναι καλύτερος αυτός ο καιρός για τη γρίπη.\nΝόμιζα το αντίθετο.\nΤι να πω,αν την αδρανοποιεί ας συνεχίσει...\nΕίναι και μερικές καλές φίλες ,που κάνουν τα μπάνια τους στη θάλασσα και χαίρονται,σκέφτομαι να κάνω υπομονή...\nΜην ειμαι μονοφαγού!\nΦιλιά ,σε ευχαριστώ!\n24 Νοεμβρίου 2009 - 4:27 π.μ.\nΧρωματιστή μου,τώρα εξηγούνται όλα...\nΈπεσε συνομωσία χρωμάτων!\nΕκεί δεν μπορώ να πω τίποτα!\nΣέβομαι τέτοιες δυνάμεις!\nΚαθόλου δεν πειράζει για το όνομα,είναι τόσο όμορφο...\n24 Νοεμβρίου 2009 - 4:31 π.μ.\nΝέλλη μου,το δώρο σου τέλειο!!!\nΤα allstarακια,έργα τέχνης!\nΆντε με πείσατε με τον καιρό,ας συνεχίσει...\nΑπόλαυσε τα μπανάκια σου!\nΑπολαμβάνω και εγώ το χουζούρι της αδιαθεσίας και τα λέμε...\n24 Νοεμβρίου 2009 - 4:36 π.μ.\nStoolenblood,καλωσήρθες από την όμορφη Θεσσαλονίκη!\nΌσο για τον πλανήτη,έχεις δίκιο.\nΑυτά είναι τα ελάχιστα...ακολουθούν πολύ χειρότερα!\nΑλλά τι να λέμε,στου κουφού την πόρτα,πάρε την πόρτα και φύγε...\nΝα προσέχετε,εσείς οι νέοι.\nΚι εμείς να πάρουμε τα επιτεύγματά μας και να σωπάσουμε...\n24 Νοεμβρίου 2009 - 4:42 π.μ.\nΕφάκι μου σιδερένια!\nΤι να κάνω διασκεδάζω τον πόνο μου!\nΜη μας πάρει από κάτω...\nΈβαλα νερό στο κρασί μου,για τον καιρό.\nΆν είναι να πάθετε ζημιά,δεν το συζητάω!\nΕίδες, ο καθένας μας κρίνει για τον ίδιο,όμως υπάρχουν τόσες άλλες περιπτώσεις που κάνει καλό η καλοκαιρία.\nΕγώ υποχωρώ...μου μιλησες και για τα εγγονάκια και με αφόπλισες!\nΙΖΑμου,ναι,έτσι την έχω δει και εγώ προς το παρόν!\nΧουχούλιασμα και απόδειξη αγάπης!\nΗ Αθηνούλα,δεν πάει σχολείο και το φχαριστιέται...\nΟύτε εγώ θα πάω στο γραφείο σήμερα.\nΦιλάκια περαστικά στο παιδί.\nΓλυκούλαμου,ακόμα και την γκρίνια σου με ναζι και γλύκα μας την δίνεις.Περαστικούλια,με αγκαλίτσες, χαδάκια καιζεστά τσαγάκια ,θα περάσει κι αυτό!Οσο για τον καιρο εχει σαλτάρει κι αυτός κι εμείς μαζί του.Που θα πάει θα στρώσει..Καλημέρες!!!\n24 Νοεμβρίου 2009 - 8:21 π.μ.\nΦτου και πέρασα σήμερα απο δω!\nΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΝΑ ΜΕ ΚΟΛΛΗΣΕΙΣ Ε????\nΚαλημερουδια και περαστικά :)\nMαράκι μου,φοράω μάσκα όταν σας πλησιάζω!\nΠέλα μου,δεν απογοητεύομαι με τέτοια...\nΤο ρίχνω λίγο στην τρελή!\nΑπλά είναι ευκνευριστικό,που δεν μπορώ να αναπνεύσω καλά, από το μπούκωμα!\nΕίχα και χρόνια να το πάθω!\nΉρθε και η σειρά μου!\nΣε ευχαριστώ για το χαριτωμένο σου γραμματάκι!\nΦιλιά να προσέχεις!\n24 Νοεμβρίου 2009 - 10:42 π.μ.\nΠρώτα από όλα περαστικά σου Ουράνια Ροδαλένια Όλγα :) Εύχομαι γρήγορη ανάρρωση :) Επίσης καλή δύναμη στον σύντροφο που σε νταντεύεις :Ρ\nΤώρα θα σου εξηγήσω την περιέργη αλλαγή του καιρού και θα καταλάβεις :)\nΤο Μάιο μου συνέβει ένα ατύχημα και αναγκάστηκα να μείνω στο σπίτι όλο το καλοκαίρι.Λοιπόν επειδή με λυπήθηκε τράβηξε την άνοιξη λίγο παραπάνω κι έτσι όλα μεταφέρθηκαν λίγο αργότερα.Τώρα όπως καταλαβαίνεις βιώνεις τις επιπτώσεις της βοήθειας του καιρού προς το άτομό μου. :Ρ\nΠολύ ωραίες οι εικόνες σου...\n24 Νοεμβρίου 2009 - 1:16 μ.μ.\nSelena μου,σε ευχαριστώ πολύ μέσα από την καρδιά μου,για τις ευχές σου και εκ μέρους του καλού μου, που πραγματικά τις έχει ανάγκη!\nΜετά την ιστορία που μου είπες,δεν θα κάνω υπομονή,με τον καιρό,θα παρακαλάω να έχει διάρκεια!\nΉδη μετά από τις εξομολογήσεις και άλλων φίλων,είχα πει θα τον ανεχτώ!\nΤώρα μετά και τη δική σου άσχημη περιπέτεια, που σε ανάγκασε όλο το καλοκαίρι να είσαι σπίτι,δεν το συζητάω!\nΝα είναι δίπλα σου ο καιρός,όσο θέλεις, είμαι μαζί του!\nΤα αγαπημένα παπουτσάκια μου,είναι γλύκα και σε εικόνες!\nΕλπίζω να είσαι τώρα εντελώς καλά!\nΣιδερένια γλυκούλα μου!\nΚαλη μου Ολγα περαστικα και ενα φιλακι στην ταλαιπωρημενη ροδαλενια σου μυτουλα...\nΟΛΟΙ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΤΗΝ ΙΩΣΟΥΛΑ.ΟΠΟΤΕ ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ ΕΣΥ.ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΤΟΝ ΥΙΟ.\nΕγώ βέβαια θα συμφωνήσω μαζί σου στη γκρίνια για τον καιρό, η υγρασία μου έχει τσακίσει τα οστά πονάνε όλα και το χειρότερο είναι ο αυχένας που με κρατά στο κρεβάτι δύο μέρες με ίλιγγο. Σήμερα κάπως καλύτερα όμως θέλω χειμώνα δεν αντέχω αυτή τη κουφόβραση. Ααα τα είπα και ξεθύμανα:)))\nΜου έφτιαξες το κέφι με την πετυχημένη μυτούλα:)\nΚαλό βραδάκι Όλγα Ουρανία Ροδαλένια:)\nΜαρία μου,σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου και την τόλμη σου, να πλησιάσεις τόσο κοντά στην καταταλαιπωρημένη μου μυτούλα!\n24 Νοεμβρίου 2009 - 6:27 μ.μ.\nΣκρουτζάκο μου,το πέρασες και εσύ και καταλαβαίνεις!\nΤα φτερνίσματα δεν λένε να σταματήσουν!\nΣε ευχαριστώ!Καλή βδομάδα!\n24 Νοεμβρίου 2009 - 6:29 μ.μ.\nΜargo μου,υποφέρεις και εσύ από τον παλιόκαιρο.\nΦαντάζομαι εκεί, η υγρασία δίνει και παίρνει.\nΠεραστικούλια σου,αλλά όπως είδες είναι άλλες φίλες, που το απολαμβάνουν γιατί χάσανε το καλοκαιράκι, οπότε λέω να κάνω ότι δεν βλέπω...για το χατήρι τους!\nΤώρα με εσένα, πάλι τα πήρα με τον καιρό!\nΤρελίαση φίλη μου όλη η κατάσταση!\n'Εχουν βγεί οι μύγες, και κυκλοφορούΝ κουνιστές και λυγιστές!\nΌσο για το γιατρό, είχε μεγάλη πλάκα.Το θυμόμαστε με τις φίλες μου και γελάμε!\nΑύριο θα είσαι εντελώς καλά, σου στέλνω ενισχύσεις, με τη θετική μου σκέψη!\nΚοριτσακι μου τωρα εμαθα οτι εισαι αρρωστουλα.Ευτυχως που εχεις τον καλο σου και σε προσεχει.\nΧθες βραδυ μιλησα με τη φιλη μας αλλα δεν μου ειπε τιποτα.\nΠεραστικα και πολλα φιλια σε σενα και τον καλο σου!\nΣτρουγκίτσα μου,ξαφνικά από την Κυριακή το βράδυ ξεκίνησε.\nΤο μεσημέρι είχα το καθιερωμένο τραπέζι της Κυριακής ήμουν μια χαρά!\nΗ φίλη μας και αυτή μια χαρά φρεσκοκουρεμένη και παιδούλα!\nΧθές πήγα στο γραφείο,αλλά δεν τράβαγα και το μεσημέρι εκδηλώθηκε κανονικά.\nΈμεινα Παγκράτι για φροντίδα!\nΗ φίλη μας το ήξερε γιατί μιλήσαμε,αλλά δεν είναι μαρτυριάρα!\nΦοβάτε για τη δημόσια εικόνα μου,μήπως με πουν αρρωστιάρα...και δεν με κάνουν παρέα!\nΑυτά μου κάνει και με τρελαίνει!\nΝα φανταστείς έχει κάνει τις εξετάσεις της το έχει ξεχάσει και εγώ μέσα στην αδιαθεσία μου την παίρνω να μου πει, τι έγινε με τα αποτελέσματα,και το είχε ξεχάσει!\nΣήμερα την έστειλα στο γιατρό άρον άρον και περιμένω να με πάρει να μου πει για το πόδι της.\nΤι να κάνω, θα τη γηροκομήσω...\nΌταν λέω, να κάνουμε εκείνο το κοινόβιο των ηλικιωμένων, δεν λέει να δώσει κομμάτι της περιουσίας της...κατά τα άλλα ΚΚΕ και ξερό ψωμί!\nΕνώ εσύ,διαθέτεις τα στρεμματάκια σου άμα λάχει...\nΓλυκούλα μου σε ευχαριστώ για τις ευχούλες σου!\n24 Νοεμβρίου 2009 - 8:28 μ.μ.\nΚαλά το φοβάτε...βγάζει μάτι και όχι μόνο, αλλά η αρρώστια η καταραμένη...Στρουγκίτσα μου!\nΕίναι σαν να το έχω διορθώσει...\n24 Νοεμβρίου 2009 - 8:34 μ.μ.\nπεραστικούλια μωρέεεεε !!!\nκαι.... να προσέχεις την μυτούλα σου\nκαι εγώ νόμιζα πως μόνο εγώ ανατρίχιασα βλέποντας ανθισμένες πασχαλιές....\nάλλη μια ΠΕΡΑΣΤΙΚΑΑΑΑΑΑΑΑ !!!!\n(Γία να πιάσει καλά)\n24 Νοεμβρίου 2009 - 9:02 μ.μ.\nBρε ξωτικούλι μου,\nκαταλαβαίνεις γιατί σε λέω κοριτσάκι;\nΈχεις μια ενέργεια που όλα τα αναδυκνύει...υπέροχα!\nΤο παρατήρησες και εσύ με τις πασχαλιές...\nΣαν να νιώθω καλύτερα, μετά τις διπλές ευχές!\n24 Νοεμβρίου 2009 - 9:16 μ.μ.\nμια ζεστή αγκαλιά θα σε κάνει να νοιώσεις καλύτερα;\nφιλιά για γρήγορη ανάρρωση!\nΜπέττυ μου,έχω πήξει στις χορτόσουπες, κοτόσουπες και σε ό,τι έχει σχέσει με σούπα!\nΜια σούπα η ζωή μου, από τη μια μέρα στην άλλη!\nΑλλά έχει και τη νοστιμιά της!!!\nΣε ευχαριστώ γλυκιά μου,για την καλοσύνη σου!\nΕλπιζω οτι σημερα εισαι καλυτερα!Εγω παλι,ετσι και ετσι... Εχω τις μουρτζουφλιες μου.\nΟσο για τα χαρισματα των στρεμματων,να σου λειπουν,εγω ειμαι δεξιων πεποιθησεων και πιστευω στην ιδιοκτησια!!!\nΠλακα κανω,μια κοινοκτημοσυνη μας σωζει...\n25 Νοεμβρίου 2009 - 9:40 μ.μ.\nΣτρουγκίτσα μου,δε λέει να σταματήσει η καταρροή.\nΠήγα στο γιατρό,κρύωμα γερό, μου είπε ότι είναι,θέλει τα σχετικά του.\nΤο βάρος στο κεφάλι είναι ασήκωτο,έχω και το μπόλικο μυαλό, που έτσι κι αλλιώς με βαραίνει και δέσανε!\nΠάνε και έρχονται οι μουρτζουφλίτσες,μην τους πολυδίνεις σημασία.\nΚοριτσάρα μου με την κοινοκτημοσύνη σου,θα περάσεις\nτα καλύτερα γεράματα!\nΜπα, εγώ δεν τη βρίσκω καθόλου ανασηκωμένη τη μυτούλα σου. Βρίσκεσαι μεν στον ουρανό αλλά όλο στη γη κοιτάζεις.\nΣου συνιστώ ανεπιφύλακτα το λεμόνι, Ουρανία μου. Εγώ το χρησιμοποιώ και ως φάρμακο. Λοιπόν, λεμονάδες, εντριβές, μάλλινες κουβέρτες για να ιδρώσεις και αντίο κρυολόγημα. Ε, και μερικά φιλάκια από τον Κώστα για ψυχολογική στήριξη.\nΠεραστικά σου, καλή μου.\n26 Νοεμβρίου 2009 - 12:44 π.μ.\nTόλη μου,έτσι είναι, την απαραίτητη επαφή μου με τη γη,δεν την ξεχνάω...\nΣε ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές σου,θα τις ακολουθήσω.


Αναστροφή (ΙΙ) ⋆ TheBluez.gr\nΤίποτα σημαντικό δεν συνέβη σήμερα\nΞύπνησα νιώθοντας πως κοιμόμουν πάνω σε πάγο· πλήρης απώλεια αισθήσεων πέραν του κρύου που με περιέβαλλε. Πάλεψα για να ανοίξω τα μάτια μου, να δω που είμαι, που κοιμήθηκα, που ξύπνησα. Δεν τα κατάφερα. Δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω τι γίνεται γύρω μου. Προσπάθησα να γυρίσω πλευρό και κάτι μ’ εμπόδιζε. «Παγκάκι» σκέφτηκα και το πίστεψα. Απόλυτη ησυχία γύρω μου. Δεν ήξερα τι μου γίνεται. Πανικός. «Μπορεί να έχω πεθάνει μαλάκα μου» σκέφτηκα κι ανακουφίστηκα με την ιδέα του θανάτου. Κατάφερα να ανοίξω τα μάτια και να δώ.\nΚοιμόμουν στο δωμάτιό μου, στο πάτωμα, με τα ρούχα που φορούσα εκείνη ή την προηγούμενη ημέρα. Ακόμη και τα παπούτσια φορούσα. Για κάποιον λόγο που δεν γνωρίζω, είχα πετάξει ένα πάπλωμα κι είχα τυλιχτεί με μια χοντρή κουβέρτα. Ούτε τι ώρα είναι δεν μπορώ να καταλάβω. Νύχτα βλέπω απ’ τις τρύπες του παντζουριού. Δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω τι ακριβώς έγινε το προηγούμενο βράδυ. Ούτε τα τσιγάρα μου δεν μπορώ να βρω, ούτε το κινητό μου, ούτε τα γυαλιά μου. Τίποτα.\nΣηκώθηκα να κατουρήσω. Κοιτάχτηκα στον καθρέφτη του μπάνιου και είδα έναν άνθρωπο κομμάτια. «Σαν να σε πάτησε τραίνο» μουρμούρισα στο είδωλό μου. Πηγαίνοντας προς το σαλόνι πάτησα κάτι. Κοίταξα στο πάτωμα. Κομμάτια πλαστικού. «Το κινητό ρε μαλάκα!» αναφώνησα βλέποντας ό,τι απέμεινε από το κινητό μου. Ύστερα ήρθαν οι εικόνες. Το ‘σπασα τα ξημερώματα μέσα σ’ ένα παροξυσμό οργής, μίσους και αλκοολικού παραληρήματος. «Καταπληκτικά. Φανταστικά. Υπέροχα» σκέφτηκα μισογελώντας. Με ήξερα. Έψαξα να βρω το εναπομείναν κινητό για να πάρω την κάρτα, να την βάλω σε μια παλιά συσκευή, να ενημερώσω τα κουμπάρια μου πως είμαι καλά. Γύριζαν όλα στο μυαλό μου. Σκάλωσα κοιτάζοντας την πόρτα. «Το παλιό το νούμερο, νούμερο, να το ξεχάσεις» μονολόγησα πριν πάρω τσιγάρα και κλειδιά και φύγω από το σπίτι.\nΚόλλησα. Έπρεπε σώνει και καλά να πάρω καινούριο αριθμό και αυτό ακριβώς θα έκανα. Πέρασα απ το γνωστό τυροπιτάδικο που μ’ ήξεραν. Δεν με ρώτησε ο ψηλός αν ήπια, απλώς γέλασε όταν του ‘πα να βάλει μια με κρέμα. Ένιωθα πως όλο μου το κορμί ξερνούσε αλκοόλ. Πονούσα και μέσα μου, κάτω από τον ανυπόφορο πόνο, υπήρχε ένα απερίγραπτο κενό. Σκάλωσα στην βιτρίνα ενός μαγαζιού, την κοίταζα σαν χαμένος. Μπήκα μέσα για να πάρω κάτι κι ύστερα βγήκα, δεν ήξερα τι ήθελα. Τα «καλή χρονιά» έδιναν κι έπαιρναν στον δρόμο. Δεν είχε ξεκινήσει καλά η δική μου χρόνια. Καθόλου καλά. «Δυστυχισμένο το 2001, Βασίλη» είπα στον εαυτό μου την ώρα που προσπαθούσα να φάω, περπατώντας προς το άγνωστο.\nΈναν καφέ είχα ανάγκη για να έρθω στα ίσια μου. Πήγα στην τρελή την φιλενάδα μου που ‘ξερα πως δουλεύει. «Δεν το θέλω το νεράκι ρε φιλενάδα, σκουριάζει» της είπα κι έβαλε τα γέλια. Είχε παλιώσει η ατάκα κι όμως την συνέχιζα. «Πάλιωσε η ατάκα, πάλιωσες κι εσύ» μουρμούρισα καθώς περίμενα να πάρω τον καφέ. Ύστερα πήρα την απόφαση. Έπρεπε να σταματήσω την ατάκα και να σταματήσω κι εσένα.\nΈφυγα με τον καφέ στο χέρι κι έψαξα για ψιλικατζίδικο, ήξερα πως ο κοντός θα το ‘χε κλειστό πρωτοχρονιάτικα. Έπρεπε να πάρω καινούριο αριθμό και να αρχίσω μια καινούρια ζωή. Με σιχάθηκε η ψυχή μου, σιχάθηκε και την μίζερη, μέχρι χθες, ζωή μου. Είχα και τους φίλους που έκραζαν, φώναζαν, έβριζαν κι όντως είχαν δίκιο. Φώναζαν μέχρι και οι δικοί μου, τα ‘λεγαν στην αδερφή μου κι εκείνη μου τα μετέφερε. Εγώ στην μέση, περιτριγυρισμένος απ όλους, να σηκώνω στον εγωισμό μου στα λάθος άτομα, σε λάθος ώρες και στιγμές. Εγωισμό στα άτομα που μου έδιναν μια χείρα βοηθείας, που με τραβούσαν απ’ τα σκατά που κυλιόμουν. Αυτό έκανα. Χρωστούσα συγνώμες κι ευχαριστώ σε πολύ κόσμο. Ποτέ δεν τους είπα κάτι. Μέχρι κι εκείνη την στιγμή, την επώδυνη στιγμή της ευνειδητοποίησης, έβαζα το εγώ μου πάνω απ’ όλα.\nΣτην ανατολή του χρόνου, εγώ δεν είχα καταφέρει να δύσω ακόμη. Περίμενα, αδίκως, ν’ αλλάξουν τα πράγματα. Αγαπούσα και πονούσα, έτσι γίνεται πάντοτε όταν υπάρχει αγάπη χωρίς ανταπόκριση. Πονούσα γιατί όταν έλεγα να φύγω, γινόταν πάντα κάτι που θα με τραβούσε πίσω. «Αλλάζει. Σήμερα αλλάζει».\nΓυρνάει η κουβέντα στο μυαλό μου, μ’ άλλη τραβούσα καψούρες, μ’ άλλη κοιμόμουν, μ’ άλλη έμπλεξα κι ήθελα να κόψω. Κι ο καυγάς. Ο γαμημένος ο καυγάς το προηγούμενο βράδυ. «Στην ζωή μου, ρε, ορκίστηκες πως θα έρθεις να με βρεις κι όμως δεν ήρθες. Αυτό με καθιστά νεκρό. Νεκρό, ρε, για σένα! Μόνο που εγώ θα βγω από τον τάφο μου γι ακόμη μια φορά. Δεν πρόκειται να με ξανασκοτώσεις! Δεν θα σ’ αφήσω» μονολογώ. Τα λόγια που άναψαν τον καυγά.\nΣταμάτησα σ’ ένα περίπτερο και πήρα ένα λίτρο χυμό. Ένιωθα πως δεν είχα ενέργεια, πως μου ‘χε τελειώσει η μπαταρία και μου ‘χαν πάρει τον φορτιστή. Εκείνη που τον είχε ήταν σίγουρο πως δεν θα μου τον έδινε πίσω. «Δεν πειράζει ρε μαλάκα. Θα επιβιώσεις» είπα στον εαυτό μου. Ήθελα ν’ ανάψω τσιγάρο και το σκεφτόμουν. Μέσα στο hangover μ’ είχε πιάσει πάλει το «να το κόψω; να μην το κόψω;». Το ποτό κομμένο. Αυτό ήταν το μόνο σίγουρο. Ούτε ένα ποτήρι από εκείνη την ημέρα. Ούτε για μένα, ούτε για κείνη, ούτε για την άλλη, ούτε για την παρέα, ούτε για κανένα. Έτσι είχα πει.\nΔάκρυζα. Είχα αρχίσει να χάνω την αυτοσυγκράτησή μου. Καθάριες οι αναμνήσεις στο μυαλό, όσες δεν κατάφερε να σκοτώσει το αλκοόλ. «Γιατί ρε Λένα; Γιατί να με σκοτώσεις για άλλη μια φορά;» ψέλισα περνόντας κάποιο δρόμο. «Φλάς ζώο!» ούρλιαξα σ’ έναν καγκουροδοηγό που δεν νοιαζόταν αν κάποιος πεζός θα κατέληγε στο καπό του. «Πάτα με κι εσύ να τελειώνουμε, γαμώ» φώναξα κουνώντας το χυμό μου. Πέρασα απ’ τη γέφυρα που αράζαμε μικροί. Ανέβηκα πάνω και κοίταξα τις γραμμές. Με σκοτωνε ο αστιγματισμός, τα γυαλιά μου δεν τα βρήκα και τους φακούς είχα να τους φορέσω καιρό, σίγουρα θα ‘χαν λήξει. Χάθηκα για λίγο. Χαμένος στους δρόμους ήμον εκείνη την πρωτοχρονιά. Χαμένος απ’ την ζωή μου.\nΝόμιζα πως είναι καλοκαίρι, δεν κρύωνα, άσχετα με το αν είχε ξημερώσει η πρώτη μέρα ενός νέου χρόνου. Πίστευα πως χάραζε κι η ώρα ήταν έξι το απόγευμα. Παράτησα την γέφυρα και συνέχισα το άσκοπο περπάτημα σαν την άδικη κατάρα σ’ ένα δρόμο που είχα κάνει αμέτρητες φορές. Αμέτρητα βράδια που έγραψα άπειρα χιλιόμετρα με το μυαλό να γυρίζει στις δώδεκα χιλιάδες στροφές το λεπτό. Περπατούσα και νόμιζα πως θα καταρρεύσω χωρίς να υπάρχει κανείς εκεί για να με μαζέψει. Επιλογή μου ήταν να τους αφήσω όλους έξω από την ζωή μου.\nΠρώτη φορά περπατούσα χωρίς να έχω πάνω μου το κινητό. Πρώτη φορά αισθανόμουν πραγματικά ελεύθερος και χαοτικά μόνος. Βρήκα ένα παγκάκι, κάθισα κι άναψα τσιγάρο. Αναγούλιασα με την πρώτη τζούρα. Το φτύσα μακριά και σηκώθηκα. Ένιωσα την καρδιά μου να χτυπάει στα όριά της, φοβήθηκα πως θα εκραγεί στους διακόσιους είκοσι παλμούς. Προσπέρασα ακόμη και το αμήν εδώ και πολύ καιρό κι ακόμη είχα κουράγια. Δεν την έκανα την αναστροφή ποτέ. «Μηπως ήρθε η ώρα;» είπα κι επιτάχυνα το βήμα μου. Προσπέρασα γνωστούς κι ανταλλάξαμε ευχές. «Σκατά είσαι Βασίλη, καλή χρονιά κι όλα. Κόφ’ το ρε φίλε το ρημάδι».\n«Κόβεται ρε φίλε;» ρώτησα χαμογελώντας.\n«Κι όμως, ναι, κόβεται. Η μόνη κακιά συνήθεια που κόβεται εύκολα».\n«Καλή χρονιά ρε»\n«Καλή χρονιά φευγάτε»\nΌντως. Η μόνη κακή συνήθεια που δεν κατάφερα να κόψω ήταν εκείνη. Ένα μόνιμο καρκίνωμα μέσα στο μυαλό και την καρδιά μου που δεν έλεγε με τίποτα να φύγει. Θα ήταν πάντοτε εκεί κάποια για να το ανανεώσει. Όχι ακριβώς αυτή, μα η σκέψη της. Έπρεπε να υπάρχει, να το διαιωνίζω. Όχι πια. Μόνο μπροστά. Έπρεπε να αλλάξω ζωή, για μένα, για να νιώσω καλά, για να σταματήσω να γυρνάω σαν την άδικη κατάρα κάθε φορά που με σκότωνε και με τσάκιζε.\nΤο μυαλό δούλευε σπασμωδικά. Μόνο τα πόδια δεν σταματούσαν με τίποτα. Έφευγαν μόνα τους μπροστά, λίγο πιο γρήγορα τις στιγμές που δάκρυζα, μην τυχόν με πάρει κανένα μάτι. Σκυμμένο το κεφάλι σε μια προσπάθεια να μην δείξω το χάλι μου. Δεν είχα συνειδητοποιήσει εκείνο το απόγευμα ποιο ήμουν και μου φαινόταν πως όλοι μ’ ήξερα. Κατέβασα την μάσκα. Κουράστηκα πια να την φοράω. Τόσα χρόνια έπρεπε να μην δείχνω λυπημένος . Σταμάτησε κι αυτό να με νοιάζει. Βυθίστηκα σε μια απέραντη λίμνη θλίψης . Θυμήθηκα τις κουβέντες.\n«Θα έρθεις να με βρεις, στο λόγο της τιμής σου; Ποιας τιμής ρε Λένα, δεν έχεις τιμή» είπα στο τηλέφωνο το προηγούμενο απόγευμα για να ακούσω ένα κοφτό «θα έρθω».\n«Ορκίσου ρε» συνέχισα κι ορκίστηκε. «Στην ζωή σου ορκίζομαι, Βασίλη, θα έρθω». Ορκίστηκε στην ζωή μου και με σκότωσε.\n«Σκατά» μονολόγησα μπαίνοντας σ’ ένα ανοιχτό ψιλικατζίδικο. Πήρα μια κάρτα, την έβαλα σ’ ένα παλιό κινητό και πήρα τηλέφωνο τον κουμπάρο μου.\n«Καλά είσαι;» με ρώτησε μόλις άκουσε την φωνή μου.\n«Σκατά είμαι. Την μηχανή την έχεις εσύ;»\n«Δεν θυμάσαι ε;»\n«Αποσπασματικά και, μαλάκα Βαγγέλη, μην μ’ αρχίσεις. Πραγματικά δεν έχω διάθεση».\n«Ρε συ φευγάτε…».\n«Ασε τα φευγάτε και τις μαλακίες. Διέγραψε και το παλιό νούμερο. Σώσε αυτό. Θα περάσω κάποια στιγμή να πάρω το μηχανάκι. Λε πουλέ προς το παρόν»\n«Βασίλ-» κατάφερα να ακούσω πριν κλείσω το τηλέφωνο. «Δε γαμιέσαι ρε Βαγγελάκη κι εσύ, να πούμε, κι εγώ μαζί που κάθομαι και σας ακούω; Ξαναβρές τα με την Χριστίνα, ξαναβρές τα με την Έλενα, ξαναβρές τα με την Μελίνα… Στο διάολο ρε» είπα στο κλειστό κινητό.\nΉθελα να κλειστώ στο σπίτι και να μην δω κανέναν. Να γράψω. Πάντα έγραφα στα δύσκολά μου για να ξεφύγω. Γύρισα στο μπάχαλο. Το σαλόνι ήταν ένα χάος από την χθεσινή κατάληξη του ρεβεγιόν. Σπασμένα ποτήρια, τραβηγμένα χαλιά, λερωμένοι καναπέδες. Το χέρι μου μελανιασμένο απ’ τις μπουνιές που μ’ έδωσε το κουμπαράκι μου. Έπεσα στον καναπέ κι έβαλα τα κλάματα για μία και μόνη στιγμή. Παράταιρο κλάμα. Δεν μπορούσα να κλάψω. Είχα ξεχάσει πως γίνεται. «Σκατά ρε, όλα σκατά» ψέλισα κι ύστερα έφυγα απ’ το σπίτι. Πίσω στους δρόμους. Πίσω στο πουθενά. Σμπαράλια όλα μέσα μου γιατί πίστεψα σε λόγια.\nΈφερα ένα γύρω το τετράγωνο και γύρισα σπίτι αποφασισμένος να κλειστώ μέσα. Κλειστά τα πάντα, ούτε τηλεόραση, ούτε ράδιο, ούτε υπολογιστής, ούτε κινητό. Μόνο αλκοόλ είχα στο σπίτι κι αυτό το ‘χε σιχαθεί η ψυχή μου. Πήρα χαμπάρι πως όλα όσα έγιναν το προηγούμενο βράδυ δεν ήταν όνειρο. Συνέβησαν. Αυτό ήταν το ζόρι μου. Ότι όλα αυτά που γύριζαν στο κεφάλι μου έγιναν. Ήταν η δική μου σκληρή πραγματικότητα.\nΠαραμονή πρωτοχρονιάς, έξι και κάτι το απόγευμα. Εικοσι πέντε ώρες και κάτι πίσω. Το τηλέφωνο απ’ τον κουμπάρο. «Θα έρθει και η Λένα το βράδυ στο ρεβεγιόν, κοίτα ρε μαλάκα να τα ξαναβρείτε, σ’ αγαπάει πραγματικά το Λενάκι»\n«Εγώ εδώ κι η Λένα στο Σαράγεβο, ρε, πας καλά;»\n«Φευγάτε κατάλαβες τι λέω».\n«Μάστορα, χέσε με, δεν πείθομαι. Το συζήτησα ήδη μαζί της, τρείς φορές μέσα στον Δεκέμβριο. Δεν μας έβγαλε πουθενά. Και το γαμημένο το «μαζί» κράτησε μια βδομάδα. Τι να βρούμε;»\n«Ρε πασά μου, την χώρισες επειδή δεν μπόρεσε να έρθει στον αρραβώνα του Άκη, επειδή της έτυχε κάτι και σε κρέμασε; Πας καλά; Σοβαρέψου. Δώσε ακόμη μια ευκαιρία»\n«Αν έρθει θα το συζητήσουμε».\n«Το νού σου ρε, θα έρθω κατά τις δέκα»\n«Σε περιμένουμε Μπίλ».\nΎστερα κάθισα κι έγραψα την τελευταία καληνύχτα. Το κοίταξα δέκα φορές μέχρι τις εννιά. Κοίταξα το ρολόι του υπολογιστή, έτρεξα στο μπάνιο κι ετοιμάστηκα σαν τον ταρζάν για να μην χάσω το ρεβεγιόν. Καβάλησα την μηχανή και πήγα στους κουμπάρους. Εμείς κι εμείς θα ήμασταν. Πέντ’ – έξι άτομα όλοι κι όλοι. Οι περισσότεροι δούλευαν κι όσοι δεν δούλευαν είχαν ξεμακρύνει. Περίμενα την Λένα και δεν ήξερα γιατί την περίμενα.\nΣκάσαμε την σαμπάνια στις δώδεκα. Ήδη είχαμε γίνει φέσια. Με πήρε τηλέφωνο η Λίλιαν. Ψυχάρα αυτό το κορίτσι. «Τι έγινε μικρέ; Μίλησες με την πρώην;» με ρώτησε γελώντας και θυμάμαι πως της απάντησα ότι ορκίστηκε στην ζωή μου πως θα έρθει να με βρει. Είχαμε μιλήσει κάποια στιγμή ενώ έγραφα.\n«Όχι ρε, τι ήπια; Ακους εκεί ήπια! Πες ρε Βαγγελάκο, ήπιαμε ρε φίλε;»\n«Αστο, κατάλαβα, δεν ήπιες απλά»\n«Καλή χρονιά κοριτσάρα»\n«Καλή χρονιά μικρέ».\nΚατά τις τρείς πρέπει να ήρθε το μήνυμα πως θ’ αργούσε η Λένα. Μετά ήρθε ακόμη ένα, από έναν παλιό γνωστό. Μαζί με το χρόνια πολλά μου ήρθε και η πληροφορία πως η Έλενα ήταν με κάποιον άλλο, χαμουρευόταν σε κάποιο μαγαζί στο κέντρο. Διαλύθηκε το είναι μου εκείνη την στιγμή. Την κοροϊδία δεν άντεξα. Αναθεμάτισα το άπαν σύμπαν κι έφυγα. Είχα προνοήσει να πάρω και το δεύτερο κλειδί της μηχανής γιατί ήξερα πως το πρώτο θα το καβάτζωνε ο κολλητός για να μην φύγω πιωμένος. Προφασίστηκα πως ήθελα να πάρω λίγο αέρα, βγήκα απ’ το σπίτι, καβάλησα την μηχανή κι έφυγα. Πήγαινα να την βρω.\nΚακήν κακώς την έβγαλα από το μαγαζί. Ούτε και που θυμάμαι τι της έσουρα. «Ω, Θεε, πόσο ξεφτιλίκι;» μονολόγησα δακρύζοντας καθώς ξαναζούσα την σκηνή. Εγώ κι η Λένα στην μέση του δρόμου, εγώ να βρίζω, εκείνη να παρακαλάει, ο κόσμος γύρω να κοιτάει.\n«Έχεις την εντύπωση ρε, πως είμαι η τελευταία πουτάνα του πεζοδρομίου;» θυμάμαι να ουρλιάζω μα δεν άκουσα την απάντησή της. «Σου μιλάω ρε! Έχεις την εντύπωση πως είμαι πουτάνα;»\n«Βασίλη, όχι. Όχι. Πραγματικά όχι».\n«Γιατί με γαμάς έτσι τότε ρε;»\n«Στην ζωή μου, ρε, ορκίστηκες πως θα έρθεις να με βρεις κι όμως δεν ήρθες. Αυτό με καθιστά νεκρό. Νεκρό, ρε, για σένα! Μόνο που εγώ θα βγω από τον τάφο μου γι ακόμη μια φορά. Δεν πρόκειται να με ξανασκοτώσεις! Δεν θα σ’ αφήσω! Μαλακισμένο πλάσμα, στην ζωή μου ορκίστηκες!»\nΔεν πρόλαβε να πει δεύτερη συγνώμη. Την έφτυσα, με χαστούκισε, την έριξα κάτω κι έφυγα. Καβάλησα την μηχανή και βγήκα στην εθνική. Σμπαράλια όλα στο μυαλό μου. Κομμάτια πήγαινα, όσο πήγαινε ο δρόμος. Δεν ήθελα να πάω πουθενά κι όμως ήθελα να πάω παντού. «Γαμωωω!» ούρλιαξα κάποια στιγμή όταν είχα πιάσει πια τα διακόσια. Φρέναρα και γύρισα πίσω. Πίσω στην παλιά μου γειτονιά, πίσω στις αναμνήσεις μου. Πίσω εκεί που ερωτεύτηκα και σκοτώθηκα. Ήθελα να δω την Λίνα. Μετά δεν ήθελα. Έπιασα το παγκάκι μας. Έβγαλα το κινητό που βαρούσε σαν δαιμονισμένο. Κλήσεις, κλήσεις, κλήσεις αναπάντητες. Με έψαχναν όλοι. Βαγγέλης, Μαρία, Έλενα, Λίλιαν, χαμός.\n«Ανησυχώ, πάρε τηλέφωνο. Θέλω να σε δω αύριο και όχι σε φέρετρο» μου έγραφε η Λίλιαν. Την πήρα.\n«Βασίλη μου;» έκανε δειλά.\n«Εγώ, κορίτσι μου, κουράστηκα να τραβάω το σχοινί. Το έκοψα σήμερα. Από αύριο μπροστά. Μόνο μπροστά» της είπα ενώ κλαψούριζα.\n«Που είσαι παλικάρι μου; Να έρθω να σε βρω;»\n«Στο πάρκο μου. Θα πάω σπίτι μου. Δεν θέλω να σου χαλάσω την βραδιά. Πέρνα καλά. Αυτό θέλω. Να περνάς καλά. Να σε βλέπω να γελάς. Θα πάω σπίτι» της είπα πριν το κλείσω απότομα και καβαλήσω την μηχανή.\nΈφτασα σπίτι και ήδη με περίμεναν από κάτω οι κουμπάροι μου. Καθίσαμε στο σαλόνι. Δεν μιλούσε κανείς. Άρχισε σε κάποια φάση να με ψέλνει ο Βαγγέλης. Μαλώσαμε. Ύστερα ήρθε το μήνυμα. «Σ’ αγαπάω. Μου λείπεις». Πήρα φόρα και βρόντηξα το κινητό στον τοίχο. Το κομμάτιασα. Δεν πρόλαβαν να με κρατήσουν. Βούτηξα το σταθερό και πήρα στο σπίτι της. Το σήκωσε η μάνα της. Κάτι μου ‘πε. Θόλωσα.\n«Από πουτάνα μάνα, πουτάνα κόρη βγαίνει μόνο!» ούρλιαξα στο σταθερό. Χάνονται μετά οι αναμνήσεις. «Μαλακισμένο τσουλί γαμώ το σπίτι σου!» θυμάμαι να λέω και να βουτάω τα κλειδιά της μηχανής.\n«Που θα πας ρε ηλίθιε σε τέτοιο χάλι;» μου φώναξε ο Βαγγέλης.\n«Θα της σπάσω το κεφάλι!»\n«Κάτσε κάτω μωρέ!»\n«Ρε άσε με, άσε με σου λέω, θα πεταχτώ να της ανοίξω το κεφάλι και θα γυρίσω»\n«Βασίλη, σοβαρέψου ρε!»\nΚενό. Όλα μαυρίζουν. Μόνο ο πόνος παραμένει και οι μώλωπες. Ναι, σίγουρα παίξαμε ξύλο. Βγάζω το κινητό. Τον αριθμό τον ξέρω απ’ έξω. «Θέλω να σε δω».\n«Μπα! Τι έγινε, Βασιλάκη; Μας έφτυσε η Έλενα και θυμηθήκαμε πως υπάρχει και η Μελίνα κάπου;»\n«Μη με λες Λίνα ρε ηλίθιε! Διακόσιες φορές στο έχω πει!» βρυχήθηκε στο τηλέφωνο.\n«Μην φωνάζεις, πεθαίνω, διαλύεται το κεφάλι μου»\n«Δεκάρα δεν δίνω. Τι θες;»\n«Γιατί, μπέμπη, κι εσύ έτσι δεν κάνεις;»\n«Ωχου ρε Μελίνα, μεγάλωσε λίγο»\n«Εγώ να μεγαλώσω ή εσύ που ‘θελες το χάραμα να πας να σφάξεις την Έλενα;»\n«Τι έγινε; Δεν είναι εκεί ο ποζεράς να σ’ ακούσει και στάζεις χολή;»\n«Τι έγινε; Χώρισες το Χριστινάκι σου που ‘θελες να το παντρευτείς και πήρες σβάρνα τις πρώην;»\n«Άντε γαμήσου, Λίνα» της είπα με μένος πριν κλείσω το τηλέφωνο. Το μετάνιωσα αμέσως. Την πήρα ξανά. «Άντε γαμήσου Βασίλακη» μου ‘πε κοφτά πριν μου το κλείσει στα μούτρα. «Ωραία» μονολόγησα. «Πολύ, πολύ ωραία. Εξαίσια, καταπληκτικά, υπέροχα». Βρήκα τα γυαλιά, την παλιά την κάρτα του κινητού και κάτι κομμάτια μου στο σπίτι. Ξέθαψα ακόμη κι εκείνη την παλιά φωτογραφία με την Λίνα. Την γύρισα ανάποδα. «Μόνο Σήμερα, 27/3/1997». Στα γενέθλιά της. Η μόνη μας φωτογραφία. Μου καρφώθηκε στο μυαλό να την κάψω και να την σκίσω. Δεν μου πήγαινε η καρδιά όμως. Αναστέναξα. Βούτηξα τα κλειδιά κι έφυγα σαν κυνηγημένος. Πίσω στον δρόμο. Ήθελα παρέα. Είχα ανάγκη να μιλήσω σε κάποιον. Δεν άντεχα να μείνω σπίτι. Ένιωθα πως μύριζε το άρωμά της και σάλευε το μυαλό μου.\n«Που είσαι ρε Βασίλη;» με ρώτησε αγριεμένα η Λίλιαν όταν την πήρα τηλέφωνο.\n«Μη φωνάζεις, το κεφάλι μου είναι έτοιμο να κάνει μπαμ. Στο δρόμο είμαι. Θες παρέα;»\n«Έλα απ’ το σπίτι» μου είπε πριν το κλείσει. Το έκοψα για το σπίτι της. Δεν ήταν μακριά. Ήταν σαν να με πήγαιναν μόνα τους τα πόδια μου.\n«Πως είσαι έτσι χαζέ;» με ρώτησε όταν μου άνοιξε την πόρτα.\n«Χάλια; Μπροστά σου τα χάλια μοιάζουν με αριστουργήματα, Βασιλάκη»\n«Δεν κόβεις την πλάκα;» της είπα πριν καθίσω στο τραπέζι της κουζίνας. Οι μόνες δύο καρέκλες του σπιτιού, υπήρχαν στην κουζίνα.\n«Τι έγινε;» με ρώτησε κοφτά καθώς έφτιαχνε καφέδες.\n«Τέλειωσαν τα ψέματα, τέλειωσε και η Έλενα και το παλιό το νούμερο να το ξεχάσετε όλοι. Γράψε το καινούριο».\n«Τι έγινε;» με ξαναρώτησε με εκείνο τον μαμαδίστικο τόνο της.\n«Μήνυμα έγινε. Πολλοί οι ρουφιάνοι σε τούτη δω την ζωή, κοριτσάρα. Πήγα, την βρήκα, την έβγαλα από το μαγαζί, τα είπαμε, δεν κατέληξα πουθενά, μία ευκαιρία ακόμα δεν είχα να δώσω. Με σκότωσε για τελευταία φορά. Τελείωσαν τα ψέματα, τελείωσαν όλα» της είπα πριν με πιάσει το παράπονο.\n«Είσαι ηλίθιο, το ξέρεις;» μουρμούρισε προτού καθίσει στα πόδια μου και με αγκαλιάσει σφιχτά.\n«Καλά κάνουμε και σε βρίζουμε;»\n«Ο εγωισμός σου, Βασίλη, πήγε περίπατο;»\n«Ο εγωισμός μου; Κατάλαβα πως τον σήκωνα μόνο για να προστατεύσω την Έλενα. Ποτέ εμένα, ποτέ τον εαυτό μου».\n«Τι να σου πω, μικρέ;»\n«Να κοιμηθώ εδώ;»\n«Δεν μπορείς να γυρίσεις σπίτι, ε;» με ρώτησε χαμογελαστά καθώς με σήκωνε από την καρέκλα.\n«Μου μυρίζει το άρωμά της».\nΞάπλωσε μαζί μου κι αναστέναξε. Λυπημένα με κοιτούσε. «Αφού, ρε χαζό, την αγαπάς, γιατί δεν ρίχνεις λίγο τα μούτρα σου να πας να της ζητήσεις μια συγνώμη;»\n«Λίλιαν, δεν θα το συζητήσω ξανά».\n«Εσύ το ανέφερες».\n«Η Χριστίνα; Εμφανίστηκε καθόλου;»\n«Δεν πρόκειται να εμφανιστεί η Χριστίνα».\n«Δεν το ξέρει. Άφησέ το».\nΑποκοιμήθηκα. Έβλεπα την Μελίνα στον ύπνο μου κι εκείνο το βράδυ που κοιμηθήκαμε μαζί για πρώτη φορά. Σηκώθηκα την επόμενη μέρα το μεσημέρι, λουσμένος στον ιδρώτα. Βρωμούσα σαν πεθαμένος. Ξερνούσε το σώμα μου ό,τι αλκοόλ δεν είχε καταφέρει να μεταβολίσει.\n«Ερείπιο σκέτο είσαι. Ηρέμησες καθόλου;» με ρώτησε αντί καλημέρας. Της χαμογέλασα και κάθισα δίπλα της, στην τεράστια μαξιλάρα που είχε στο σαλόνι. «Καφέ θες;» συνέχισε.\n«Αν έχεις την ευγενή καλοσύνη, ναι» της απάντησα. Σηκώθηκε κι έφυγε για την κουζίνα και έπεσε το μάτι μου πάνω σ’ ένα σκίτσο που ήταν παρατημένο πάνω στο τραπέζι. «Ζωγραφίζεις;»\n«Ενίοτε. Είναι ένας τρόπος για να βγάλω κάποια πράγματα από μέσα μου»\n«Το έχεις, το ξέρεις;»\n«Το έχω παρατήσει, αυτό ξέρω. Μόνο όταν δεν είμαι καλά το πιάνω»\n«Σήμερα, δηλαδή, δεν είσαι καλά;»\n«Ναι, Βασίλη, σήμερα δεν είμαι καλά. Δεν έχω διάθεση».\n«Ούτε εγώ. Κοίτα με. Ένα απομεινάρι του εαυτού μου είμαι».\nΓύρισε από την κουζίνα και με κοίταξε. Κάγχασε. «Δεν θα μπορούσες να το διατυπώσεις καλύτερα, μικρέ»\n«Τι φτιάχνεις ακριβώς;»\n«Μόνο εμένα δεν βλέπω εδώ» της είπα. Μου έφερε τον καφέ. «’Φχαριστώ ρε»\n«Έχεις γυρισμένη πλάτη» συνέχισε πριν καθίσει δίπλα μου. Πήρε το χαρτί στα χέρια της και το κοίταξε λυπημένα. «Η μηχανή, το παγκάκι, ο Βασίλης με γυρισμένη την πλάτη, τα δέντρα και ο καπνός του τσιγάρου του».\n«Σε ποιον έχω γυρισμένη πλάτη;»\n«Σε όλους και όλα».\n«Δεν γύρισα ποτέ την πλάτη μου».\n«Μπορείς να μου πεις τι σκατά έγινε με την Έλενα και είσαι σε τέτοιο χάλι;»\n«Αναστροφή έγινε» της απάντησα νωχελικά.\n«Αναστροφή;» με ρώτησε κι ύστερα πήρε ένα κομμάτι χαρτί κι ένα μολύβι. Άρχισε να σκιτσάρει γρήγορα. Άναψα τσιγάρο και κόλλησα το βλέμμα μου στο χαρτί. Έπαιρνε μορφή.\n«Αναστροφή… Ξέρεις τι σημαίνει αναστροφή; Αναστροφή σημαίνει μετακίνηση προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ανέβηκα στην μηχανή, έτρεχα πολύ και έκανα αναστροφή. Αν το δεις απ’ την πλευρά της φυσικής, ήταν ένα πολύ δύσκολο κόλπο, πάρα πολύ δύσκολο, δυνάμεις να σε τραβάνε από δω κι από κει. Αναστροφή και το μόνο που φοβόμουν τόσα χρόνια ήταν η αδράνεια. Εκείνη η δύναμη που υπάρχει παντού και πάντα. Φοβόμουν την αδράνεια και την αντίδρασή της, φοβόμουν να κάνω αναστροφή, έτρεχα πολύ και δεν μ’ έπαιρνε, έτσι τουλάχιστον νόμιζα. Μα χθες το βράδυ αλλάξανε όλα. Έβλεπα ότι πλησίαζα σε τοίχο, με πολλά χιλιόμετρα, δεν μ’ έπαιρνε να το αφήσω άλλο, δεν υπήρχε πια φρένο, το ήξερα, το είχα δει. Μια ροδιά και μια στάμπα αίμα θα έμενε, στην άσφαλτο και στον τοίχο που έμελλε να είναι το τελευταίο μέρος που θα ξεκουραζόμουν. Ο χρόνος περνούσε σαν κάποιος να τον επιβράδυνε τόσο πολύ, που τα δευτερόλεπτα μου φαινόντουσαν σαν ώρες, και το μόνο που είχα στο μυαλό μου ήταν η ρημάδα η αναστροφή. Ο τοίχος ερχόταν πιο κοντά, ή εγώ πήγαινα κατά πάνω του, δεν ξέρω πια τι απ’ τα δυο συνέβαινε. Το αλκοόλ μουδιάζει το μυαλό και τσακίζει τις αισθήσεις, μόνο ο πόνος μου είχε μείνει να νιώσω. Ο πόνος και ο επικείμενος θάνατος, το ήξερα, αν δεν έκανα αναστροφή, δεν θα γύριζα ποτέ πίσω. Θα γινόμουν ένα με τον τοίχο. «Ή τώρα ή ποτέ Βασίλη» είπα στον εαυτό μου, το επιχείρησα και φοβήθηκα, πραγματικά φοβήθηκα την ρημάδα την αναστροφή, ή που θα έπεφτα στον τοίχο με το κεφάλι ψηλά και το χέρι μου κοκαλωμένο στο φρένο, ή που θα έκανα τούμπες, σε κάθε περίπτωση ο τοίχος ήταν εκεί για να με περιμένει. Ξεκίνησα να βγάλω ένα κόλπο που κατά ενενήντα εννιά τοις εκατό θα απέβαινε μοιραίο. Όμως ποτέ δεν είδα ότι θα το κατάφερνα από κείνη την στιγμή που πάρθηκε η απόφαση να κάνω αναστροφή. Και τα κατάφερα, τα κατάφερα γαμώτο μου, την έκανα την αναστροφή…»\n«Κλαίς;» με ρώτησε χωρίς να με κοιτάξει.\n«Το παραλήρημά σου;»\n«Και μετά την αναστροφή, τι;»\n«Μετά; Μετά απλά δοκίμασα την ίδια τύχη που δοκίμασα στην αναστροφή, ήταν η στιγμή που ένιωσα τόσο ζωντανός, όσο δεν μου άξιζε, πήρα όλες τις ευχές απ’ όλους, σας είδα όλους μπροστά μου κι έφυγα. Αλκοόλ κι αδρεναλίνη, οδηγούσα σε πίστα, όχι σε πόλη».\n«Μπορείς να αφήσεις λίγο την ποίηση, ή το παραλήρημα και να έρθεις στην πραγματικότητα;»\nΤης είπα την ιστορία. Της αφηγήθηκα όλα όσα κατάφερε να συγκρατήσει το μυαλό μου. Ώρα αργότερα, αφού τελείωσα, γύρισε και με κοίταξε. Μου χαμογέλασε. «Ξέρεις κάτι μικρέ;» μου είπε κρατώντας στα χέρια της το σκίτσο. «Ορίστε η αναστροφή σου».\n«Απομεινάρι του εαυτού μου;» ρώτησα χαζεύοντας τον μηχανόβιο στο χαρτί.\n«Απομεινάρι μέχρι και σήμερα. Μόνο σήμερα, έτσι δεν είχες πει;»\n«Μόνο σήμερα. Από αύριο αλλάζουν όλα» της είπα και την πήρα αγκαλιά. Χαμογελούσε. Είχε καταλάβει κάτι που δεν θα μπορούσα να καταλάβω εκείνη την περίοδο.\nΒγήκαμε, περπατήσαμε, φάγαμε έξω, συζητήσαμε, την άφησα στο σπίτι της κι έβαλα πλώρη για το σπίτι του κολλητού. Τελείωνε η Τρίτη και την επόμενη το πρωί δούλευα. Ακόμη κομμάτια ήμουν.\n«Τα κλειδιά» είπα στον Βαγγέλη κοφτά όταν μου άνοιξε την πόρτα.\n«Πες κι ένα καλησπέρα ρε φευγάτε» μου απάντησε.\n«Τα κλειδιά, μάστορα, δεν έχω όρεξη για συζήτηση».\n«Δεν στα δίνω αν δεν ακούσεις δυο – τρία πραγματάκια».\n«Τελείωσε το παραμύθι παλιόφιλε. Τέρμα η Έλενα».\n«Ωραία. Θα μ’ ακούσεις;»\n«Όχι γιατί ξέρω που θα το πας. Δεν γυρνάω στην Χριστίνα. Τα κλειδιά».\n«Ρε πασά μου…»\n«Ρε θα μ’ ακού-»\n«Είπα όχι, μην με διαολίζεις. Τα κλειδιά. Δεν το ξαναλέω».\n«Ωραία. Μισό» μου είπε και πήγε προς την κουζίνα του σπιτιού.\n«Κουμπάρε, έχεις γράμμα» πετάχτηκε η Μαρία από μέσα.\n«Απ’ το Λενάκι. Εμείς κόψαμε παρτίδες κι επαφές μαζί της μετά το πρωτοχρονιάτικο. Το έφερε το πρωί στην Μαρία. Κοιμόμουν, δεν της τα έψαλλα. Πάρ’ το κι αυτό και πάρε και τα κλειδιά σου»\nΠήρα κλειδιά και γράμμα κι έφυγα. Βγήκα στο δρόμο, καβάλησα την μηχανή και γύρισα στο σπίτι. Αχούρι. «Αύριο τώρα» μονολόγησα πετώντας τα κλειδιά στο τραπεζάκι του σαλονιού. Έβαλα ξυπνητήρι και έπεσα σαν τσουβάλι στο κρεβάτι κι εκείνη την στιγμή ήμουν πεπεισμένος πως εκείνος ο ύπνος, θα ήταν ο ηρεμότερος ύπνος στην ζωή μου.\nΚατεβάστε το ebook εδώ ή διαβάστε το επόμενο μέρος της ιστορίας\nΗ παράδοση του δέματος\nΟ Γιώργος και η Κέλλυ\nΠόσα χρόνια σε ξέρω;\nΗ ζωή στο κέντρο (θηλ. ή και αρσενικό. Μπορεί και ουδέτερο. Στο κέντρο είσαι)\nΑγαπητοί κομμωτές και αγαπητές κομμώτριες…


Συνεχίζω, φίλες και φίλοι, το μεγάλο αφιέρωμα στους άντρες εκείνους ηθοποιούς, που έλαμψαν με την παρουσία τους στο κλασικό Χόλιγουντ.\nΕδώ, μπορείτε να δείτε τα προηγούμενα δύο μέρη του αφιερώματος:\nΣήμερα λοιπόν, στη διάθεσή σας, το:\nΗ σημερινή 3η ανάρτηση, ξεκινά με ένα θρύλο όχι μόνο του παγκόσμιου κινηματογράφου αλλά και του πνευματικού κόσμου γενικότερα.\nΓεννήθηκε στις 16/4/1889 στο Walworth και έφυγε στις 25/12/1977 στο Corsier-sur-Vevey, από εγκεφαλικό επεισόδιο, σε ηλικία 88 ετών.\nΤι ήταν ο θρυλικός "Σαρλό" λοιπόν; Μια ερώτηση, που μάλλον θα πρέπει να διατυπωθεί αντίστροφα. Τι ακριβώς ...δεν ήταν ο Τσάρλι Τσάπλιν. Άγγλος στην καταγωγή, προσωπικότητα χαρισματική, που μεγαλούργησε στην εποχή του Βωβού Κινηματογράφου αλλά και στις πρώτες δεκαετίες του χρυσού Χόλιγουντ.\nΜετράμε λοιπόν το ταλέντο του: Μίμος, Συνθέτης, Μοντέρ, Σεναριογράφος, Σκηνοθέτης, Ηθοποιός και Παραγωγός. Τι άλλο να προσθέσει κάποιος σε μια τέτοια θυελλώδη προσωπικότητα. Γεννημένος στο Λονδίνο από γονείς καλλιτέχνες στο μουσικό δράμα. Πατέρας αλκοολικός, που τους εγκατέλειψε ένα χρόνο μετά τη γέννησή του. Η κάκιστη υγεία της μητέρας του, οδήγησε την οικογένεια στην άθλια φτώχια, σε άσυλα φιλοξενίας με τη μητέρα τους να παραδίνεται σε φρενοκομείο και τα αγόρια στην επιμέλεια του αλκοολικού πάντα πατέρα τους αλλά και της αλκοολικής ερωμένης του.\nΑπό μικρό παιδί ξεκίνησε να παίζει σε διάφορα ρολάκια σε θιάσους της εποχής κάνοντας κάποια ταξίδια στις ΗΠΑ, μέχρι το 1910, όπου επέστρεψε για χρόνια στις ΗΠΑ, έχοντας εξασφαλίσει την ασφαλή παραμονή της μητέρας του σε ανθρώπινες συνθήκες σε ίδρυμα.\nΑπό το 1912 έως το 1918 καθιέρωσε, στο Βουβό κινηματογράφο το θρυλικό χαρακτήρα του "Σαρλό", ήρωας και καρικατούρα, που στην κυριολεξία σημάδεψε την καλλιτεχνική του παρουσία και διαδρομή. Δεν είναι εύκολο να γράψει κανείς σύντομα για τη μεγάλη αυτή μορφή καθώς, κάθε τι επιγραμματικό, σκιάζει τη μεγάλη του παρουσία στην τέχνη.\nΣτις πρώτες ταινίες του ξεχωρίζουμε τις: 1925 "ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΠ' ΤΟ ΠΑΡΙΣΙ", "Ο ΧΡΥΣΟΘΗΡΑΣ", 1928 "Ο ΣΑΡΛΟ ΣΤΟ ΤΣΙΡΚΟ"\nΣταδιακά άρχισε τη μεγάλη του πορεία στην καταξίωση, πρώτα στις ΗΠΑ και στη συνέχεια, στο παγκόσμιο στερέωμα. Οι μεγάλες ταινίες του:\n1931 "ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ" ρομαντική δραματική κομεντί σε δική του σκηνοθεσία\n1936 "ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΚΑΙΡΟΙ" Ρομαντικό δράμα, δική του δημιουργία\n1940 "Ο ΔΙΚΤΑΤΩΡ", πολεμική δραματική κομεντί, του ιδίου\n1947 "Ο ΚΥΡΙΟΣ ΒΕΡΝΤΟΥ" δραματική αστυνομική κομεντί σε δική του σκηνοθεσία\nΤο 1952, σε εποχές υστερίας του ψυχρού πολέμου και της φασιστικής εποχής Μακάρθι, θα βρεθεί στο στόχαστρο του κράτους των ΗΠΑ. Του αφαιρέθηκε η βίζα την ώρα που πετούσε στο Λονδίνο και έκτοτε δεν είχε δικαίωμα επιστροφής. Έμεινε πλέον οριστικά στο Βεβέ της Ελβετίας και μια φορά, το 1972, επέστρεψε στις ΗΠΑ, να παραλάβει το τιμητικό Όσκαρ για την προσφορά του στην τέχνη, τη στιγμή που θα κερδίσει τη ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟΘΕΩΣΗ επί σκηνής, που γνώρισε η τελετή βράβευσης.\nΗ φιλμογραφία του είναι τεράστια σε όλα τα στάδια δημιουργίας. Ενδεικτικά αναφέρω:\nΈγραψε 90 σενάρια, έπαιξε σε 94 ταινίες, σκηνοθέτησε 72 ταινίες, έγραψε το soundtrack σε 104 ταινίες, έκανε το μοντάζ σε 56 ταινίες και την παραγωγή σε 38 ταινίες.\nΜιλάμε για ένα κολοσσιαίο έργο, που όμοιό του δεν έχει επανάληψη στο χώρο του κινηματογράφου.\nΟ Τσάρλι Τσάπλιν, ο αγαπημένος Σαρλό των φτωχών και των κατατρεγμένων, λατρεύτηκε στην παγκόσμια σκηνή και αποτελεί, μέχρι σήμερα, σταθερό σημείο αναφοράς της παρουσίας του.\n24 Βραβεία και ακόμα 11 υποψηφιότητες κοσμούν το πέρασμά του. Ξεχωρίζουν: 1972 Τιμητικό Όσκαρ για την προσφορά του στον κινηματογράφο, 1973 Όσκαρ μουσικής για την ταινία "Limelight" το 1952, κάτι που επετράπη ...21 χρόνια μετά. Βραβείο BAFTA 1976, 1957 Cahiers du cinema, 1953 Βραβείο συνδικάτου Ιταλών κριτικών για το "Limelight", 1972 Βραβείο φεστιβάλ Βενετίας.\nΤο Αμερικάνικο ινστιτούτο κινηματογράφου, τον έχει στη 10η θέση της παγκόσμιας ιστορικής κατάταξης.\nΓεννήθηκε στις 5/4/1900 στο Μιλγουόκι και έφυγε στις 10/6/1967 στο Λος Άντζελες από έμφραγμα μυοκαρδίου, στα 67 του χρόνια.\nΈνας μετρημένος, πολύ συγκροτημένος και μεγάλος ηθοποιός, από τους καλύτερους στην ιστορία του κινηματογράφου αλλά και του θεάτρου, βραβευμένος μάλιστα δύο φορές με Όσκαρ α' αντρικού ρόλου.\nΗ αρχή της μεγάλης του καριέρας ήταν στο θέατρο, όπου συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις σε διάφορες πόλεις των ΗΠΑ και του Καναδά. Το 1930, τον ανακάλυψε ο σκηνοθέτης Τζον Φορντ σε κάποια θεατρική παράσταση και τον τράβηξε κοντά του για την ταινία "UP THE RIVER", στην οποία και έπαιξε με τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. Αυτή ήταν και η αρχή για τη μεγάλη πορεία του, που ξεκίνησε λίγο αργότερα κάνοντάς τον να μετακομίσει στο Χόλιγουντ.\nH μεγάλη του καριέρα θα ξεκινήσει, όπως είπαμε, το 1930 και θα τελειώσει το 1967, στην ταινία "ΜΑΝΤΕΨΕ ΠΟΙΟΣ ΘΑΡΘΕΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ", του Στάνλεϋ Κράμερ, όπου πρωταγωνίστησε με τον Σίντνεϋ Πουατιέ και την Κάθριν Χέπμπορν. Τριάντα επτά ολάκερα χρόνια επί σκηνής έδωσαν 79 ταινίες\nΤο 1937 θα κερδίσει Όσκαρ α' αντρικού ρόλου στην ταινία "ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ" (Captains Courageous), δραματική οικογενειακή περιπέτεια του Βίκτωρ Φλέμινγκ και επίσης το ίδιο βραβείο την αμέσως επόμενη χρονιά, το 1938, στα "ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΝΙΑΤΑ" (BOYS TOWN), βιογραφικό οικογενειακό δράμα του Νόρμαν Τάουρογκ.\nΠολύ μεγάλες οι παρουσίες του επίσης στις ταινίες:\n1936 "ΣΑΝ ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ" (BIG CITY), δράμα του Φρανκ Μπορζέητζ, 1950 "Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΤΗΣ ΝΥΦΗΣ", ρομαντική κομεντί του Βιντσέντε Μινέλλι, 1955 "ΑΣΧΗΜΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΜΑΥΡΟ ΒΡΑΧΟ", αστυνομικό δράμα μυστηρίου του Τζον Στάρτζες, 1958 "Ο ΓΕΡΟΣ ΚΑΙ Η ΘΑΛΑΣΣΑ", δραματική περιπέτεια του ίδιου σκηνοθέτη, 1960 "ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΣΤΕ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ", βιογραφικό ιστορικό δράμα του Στάνλεϋ Κράμερ και 1961 "ΤΑ ΑΠΟΡΡΗΤΑ ΤΗΣ ΝΥΡΕΜΒΕΡΓΗΣ", πολεμικό δράμα του ίδιου σκηνοθέτη. Για όλες αυτές τις ερμηνείες ήταν Υποψήφιος για Όσκαρ α' αντρικού ρόλου, κάτι πρωτοφανές στην ιστορία.\nΥπέροχος ήταν και το 1941, στο ψυχολογικό δράμα μυστηρίου "ΔΡ. ΤΖΕΚΥΛ ΚΑΙ ΜΙΣΤΕΡ ΧΑΪΝΤ" του Βίκτωρ Φλέμινγκ με την Ίνγκριντ Μπέργκμαν και την Λάνα Τάρνερ.\nΟ Σπένσερ Τρέισι ήταν ο ηθοποιός εκείνος, που ερμήνευσε χαρακτήρες ιδιαίτερα δυναμικούς και επιβλητικούς ως προς την προσωπικότητά τους. Καπετάνιος σε δύσκολες καταστάσεις, Επιστήμονας-εφευρέτης, ψυχίατρος με διχασμένη προσωπικότητα. Επίσης απέδωσε με έξοχο τρόπο έντονα δραματικούς και συναισθηματικούς ρόλους. Στην εξόδιο ακολουθία του θανάτου του, τιμήθηκε σαν εθνικός ήρωας.\nΤιμήθηκε με 12 διεθνή βραβεία κινηματογράφου, για τα οποία ήδη έχω κάνει μια μνεία. 2 βραβεία Όσκαρ, 1 βραβείο BAFTA, 1 βραβείο φεστιβάλ Καννών, 1 βραβείο David di Donatello, 1 χρυσή σφαίρα ΗΠΑ και ένα άστρο στο walk of fames.\nΤο Αμερικάνικο ινστιτούτο κινηματογράφου τον τοποθετεί, κατά την άποψή του, στην 9η θέση της ιστορίας του κινηματογράφου.\nΓεννήθηκε στις 17/7/1899 στην Νέα Υόρκη και έφυγε στις 30/3/1986 στο Στάνφορντ-ΗΠΑ, σε ηλικία 87 ετών, από έμφραγμα του μυοκαρδίου.\nΈνας ακόμα μεγάλος ηθοποιός του κλασικού χρυσού Χόλιγουντ, από το χώρο του θεάτρου αρχικά, για να μεσουρανήσει σε ρόλους "σκληρούς", στην επιτυχία των οποίων, συνέβαλε η εξωτερική του εμφάνιση, για να τον καταστήσει διάσημο.\nΗ πρώτη του συμμετοχή στο θέατρο ήταν ...ιδιαίτερη, καθώς εμφανίστηκε ως ...γυναίκα, μέλος χορωδίας στην επιθεώρηση "Every Sailor" το 1919, στα 20 του χρόνια. Ακολούθησε η άνοδός του στο θεατρικό σανίδι της επιθεώρησης σαν χορευτής και κωμικός και το 1925 πήρε τον πρώτο βασικό ρόλο. Η ερμηνεία του στο θεατρικό "Penny Arcade", το 1929, ήταν καθοριστική για την καταξίωσή του. Το πρώτο του συμβόλαιο και η απαρχή μιας πολύ μεγάλης αλλά μαζί και ταραχώδους πορείας στον κινηματογράφο.\nΗ καλλιτεχνική του διαδρομή ήταν ως ηθοποιός, ως σκηνοθέτης αλλά και ως συνδικαλιστής στο χώρο καθώς είχε και έντονη συστημική πολιτική δραστηριότητα στις ΗΠΑ και στους ρεπουμπλικάνους και στους δημοκρατικούς.\nΗ φιλμογραφία του στο σινεμά, ξεκινά το 1930, στη ρομαντική αστυνομική περιπέτεια του Τζον Αντόλφι "SINNERS' HOUSE" και κλείνει το 1984, στο τηλεοπτικό δράμα του Τζόζεφ Σάρτζεντ "TERRIBLE JOE MORAN"\n54 Ολάκερα χρόνια στη σκηνή με 69 ταινίες στο δυναμικό του. Ενδεικτικά να αναφέρουμε:\n1938 "ΚΟΛΑΣΜΕΝΕΣ ΨΥΧΕΣ", το υπέροχο φιλμ νουάρ του Μάικλ Κουρτίζ, όπου παίζει το ρόλο ενός γκάνγκστερ. Θα του δώσει υποψηφιότητα για Όσκαρ α' αντρικού ρόλου.\n1941 "Η ΜΝΗΣΤΗ ΕΦΟΡΤΩΘΗ", ρομαντική κομεντί του Ρόμπερτ Κήλυ, στο πλάι της Μπέττυ Ντέηβις.\n1941 "STRAWBERRY BLONDE", ρομαντική κομεντί επίσης του Ραούλ Γουάλς με την Ολίβια ντε Χάβιλαντ.\n1942 "Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΤΗΣ ΔΟΞΑΣ", βιογραφικό οικογενειακό δράμα του Μάικλ Κουρτίζ, με μια υπέροχη ερμηνεία, που του χάρισε Όσκαρ α' αντρικού ρόλου.\n1949 "Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΣ" (WHITE HEAT), αστυνομική δραματική περιπέτεια του Ραούλ Γουάλς, ταινία με τεράστια εμπορική επιτυχία\n1955 "LOVE ME OR LEAVE ME", βιογραφικό μουσικό δράμα του Τσάρλς Βιντόρ, μια ακόμα έξοχη ερμηνεία με υποψηφιότητα για Όσκαρ\nΊδρυσε και εταιρεία παραγωγής, η οποία δεν πήγε καλά και έκλεισε και έκανε και μια μεγάλη διακοπή στην καριέρα του από το 1960 μέχρι το 1981, όπου και επανήλθε μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.\nΈχει τιμηθεί με 12 διεθνή βραβεία και ακόμα 4 υποψηφιότητες. Ανέφερα ήδη ένα Όσκαρ με 2 ακόμα υποψηφιότητες. Επίσης τιμήθηκε το 1960 με το καθιερωμένο πλέον άστρο στο Walk of fame αλλά και το 1974 τιμήθηκε με ειδικό βραβείο για την προσφορά του στην έβδομη τέχνη.\nTo Αμερικάνικο ινστιτούτο, τον κατατάσσει στην 8η θέση της ιστορικής κατάταξης.\nΓεννήθηκε στις 1/2/1901 στο Καντίθ και έφυγε στις 10/11/1960, στο Λος Άντζελες, από έμφραγμα του μυοκαρδίου, πρόωρα σε ηλικία μόλις 51 ετών.\nΈνας ακόμα μεγάλος ηθοποιός, που έκανε θραύση στην κυριολεξία στη δεύτερη δεκαετία του 1900. Κάπου στη δεκαετία του 1930, θεωρήθηκε ο "Βασιλιάς του Χόλιγουντ" καθώς ήταν ο πιο εμπορικός ηθοποιός πίσω μόνο από την Σίρλευ Τέμπλ. Οι γονείς του ήταν πλούσιοι, ο πατέρας έκανε γεωτρήσεις πετρελαίου, η μητέρα του ήταν Γερμανο-Ιρλανδικής καταγωγής αλλά η οικογένεια άλλαξε το γερμανικό επώνυμο "Γκέμπελ" σε Γκέημπλ λόγω της αντιπάθειας των Αμερικάνων στους Γερμανούς, του Α' Π.Π.\nΝεαρός, που λάτρευε την τέχνη, με πολλές δραστηριότητες και ιδιαίτερη αδυναμία στο έργο του Σαίξπηρ. Τα πρώτα δειλά του βήματα έγιναν εκείνη την εποχή και μετά το 1922, το θάνατο της μητέρας του άρχισε να έχει ενεργή συμμετοχή σε καλλιτεχνική δράση. Το 1924 βρίσκεται στο Χόλιγουντ με τη βοήθεια μιας γυναίκας, της Ντίλον, την οποία και παντρεύτηκε. Ξεκίνησε την καριέρα του στις Βωβές ταινίες σαν κομπάρσος. Στη συνέχεια στο θέατρο, κάνοντας βήματα μπροστά. Το 1930 θα κάνει επαγγελματικό συμβόλαιο με την Metro Goldwyn Mayer και ένα άστρο ξεκινά να ανατέλλει στον ουρανό.\nΗ προσωπική του ζωή, ήταν επίσης θυελλώδης καθώς παντρεύτηκε πέντε φορές αλλά ο γάμος, ο οποίος τον σημάδεψε και συναισθηματικά ήταν αυτός με την μεγάλη ηθοποιό Κάρολ Λόμπαρντ. Ο τραγικός θάνατός της, το 1942, εν πτήσει στάθηκε μια τραγωδία για τον ίδιο, που σημάδεψε τη ζωή του.\nΗ φιλμογραφία του, ξεκινά το 1924 και κλείνει το 1961. Στη σκηνή για 37 χρόνια με συμμετοχή σε 82 ταινίες. Σταχυολογώ τις πιο αντιπροσωπευτικές καθώς είναι τεράστιο το έργο του:\n1934 "ΣΥΝΕΒΗ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ", η υπέροχη ρομαντική κομεντί του Φράνκ Κάπρα, ερμηνεία που θα του χαρίσει το Όσκαρ α' αντρικού ρόλου.\n1935 "ΝΑΥΤΙΚΗ ΑΝΤΑΡΣΥΑ", δραματική βιογραφική περιπέτεια του Φρανκ Λόυντ\n1936 "ΣΑΝ ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ-Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ", ρομαντικό μουσικό δράμα του W.S Βαν Ντάυκ\n1938 "ΦΛΕΓΟΜΕΝΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ", (TEST PILOT), ρομαντικό δράμα του Βίκτωρ Φλέμινγκ\n1939 "ΟΣΑ ΠΑΙΡΝΕΙ Ο ΑΝΕΜΟΣ", η θρυλική δραματική ταινία του Βικτωρ Φλέμινγκ, με την οποία πέρασε στην ιστορία του κλασικού Χόλιγουντ, στο πλάι της Βίβιαν Λη.\n1953 "ΜΟΓΚΑΜΠΟ", ρομαντική περιπέτεια του Τζον Φορντ\n1961 "ΟΙ ΑΤΑΙΡΙΑΣΤΟΙ", η τελευταία του ταινία. Ένα εξαίρετο δραματικό γουέστερν με την Μέριλιν Μονρόε και τον Μοντγκόμερυ Κλιφτ.\nΤο Αμερικάνικο ινστιτούτο τον κατέταξε στην 7η θέση της παγκόσμιας κατάταξης στους ηθοποιούς.\nΤιμήθηκε με 3 βραβεία και ακόμα 6 υποψηφιότητες. Αναφέρω: Όσκαρ αντρικού ρόλου με δύο ακόμα υποψηφιότητες, τιμητική χρυσή σφαίρα μετά θάνατο, αστέρι στο περιβόητο walk of fame.\n'Ενα ακόμα από τα πλέον μεγάλα και ποιοτικά ονόματα στο κλασικό Χόλιγουντ.\nΓεννήθηκε στις 16/5/1905 στο Γκραντ Άιλαντ και έφυγε στις 12/8/1982 στο Λος Άντζελες, σε ηλικία 75 ετών από καρδιακή ανεπάρκεια.\nΗ μεγάλη του σταδιοδρομία, ξεκίνησε από το θέατρο, όπου και διακρίθηκε στο διάστημα 1926-1934, όπου εμφανίστηκε σε πολλές παραστάσεις στο Μπροντγουέι. Εκεί είχε παντρευτεί με την Μάργκαρετ Σάλιβαν, επίσης ηθοποιό, με την οποία χώρισαν το 1932. Στη συνέχεια έμεινε μαζί με τον Τζέιμς Στιούαρτ, ο οποίος τον ακολούθησε στο Χόλιγουντ όπου ξεκίνησε η καριέρα του, το 1935.\nΣτο κοινό έγινε γνωστός το 1938, όταν η μεγάλη Μπέττυ Ντέιβις τον επέλεξε για συμπρωταγωνιστή στο ρομαντικό δράμα του Γουίλλιαμ Γουάιλερ "Ζέζαμπελ". Αυτή ήταν η μεγάλη του καταξίωση.\nΗ φιλμογραφία του Χένρυ Φόντα, είναι τεράστια και ξεπερνά κάθε προσδοκία. Στο διάστημα 1935-1981, μέσα σε 46 χρόνια, εμφανίστηκε σε 123 ταινίες, αριθμός που προκαλεί ίλιγγο σε κάθε καλλιτέχνη. Τι μπορεί τώρα κάποιος να ξεχωρίσει και πού να σταθεί σε ένα τέτοιο έργο. Ας αναφέρω μερικές μεγάλες ταινίες του:\n1940 "ΤΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ", το μεγάλο παγκόσμιο δράμα του Τζον Στάιμπεκ, σε μεταφορά από τον Τζον Φορντ, τεράστια ταινία ιστορικής σημασίας.\n1941 "ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ", ρομαντική κομεντί του Πρέστον Στάρτζες, με την Μπάρμπαρα Στάνγουικ\n1943 "Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ", δραματικό γουέστερν του Γουίλλιαμ Γουέλλμαν\n1956 "ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ", το μεγάλο ιστορικό δράμα σε σκηνοθεσία Κινγκ Βίκτωρ\n1956 "ΔΕΚΑΤΡΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΖΗΤΟΥΝ ΕΝΟΧΟ", το εξαίρετο φιλμ νουάρ του Άλφρεντ Χιτσκοκ\n1957 "ΟΙ ΔΩΔΕΚΑ ΕΝΟΡΚΟΙ", ένα ακόμα πολύ μεγάλο έργο του Σίντνεϋ Λιούμετ\n1968 "Ο ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΒΟΣΤΩΝΗΣ", αστυνομικό δράμα του Ρίτσαρντ Φλάισερ με τους Τόνυ Κέρτις και Τζωρτζ Κέννεντυ\n1968 "ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗ ΔΥΣΗ", το θρυλικό γουέστερν του Σέρτζιο Λεόνε με τους Τσαρλς Μπρόνσον και Κλαούντια Καρντινάλε.\n1981 "ΣΤΗ ΧΡΥΣΗ ΛΙΜΝΗ", δράμα του Μαρκ Ρυντέλλ, ώριμος πια με την Κάθριν Χέπμπουρν και την κόρη του Τζέην. Ερμηνεία που του χάρισε και Όσκαρ α' αντρικού ρόλου.\nΣτις ταινίες του ενσάρκωσε το είδωλο του αγωνιστή και έντιμου της ζωής μέσα σε σκληρό και άνισο περιβάλλον. Παντρεύτηκε πέντε φορές και τα παιδιά του άφησαν επίσης μεγάλο όνομα στο σινεμά: Τζέην Φόντα, Πήτερ Φόντα και η εγγονή του Μπρίτζετ Φόντα.\nΗ αξία του αναγνωρίστηκε στο παγκόσμιο φόρουμ του κινηματογράφου με 18 βραβεία και ακόμα 18 υποψηφιότητες. Ενδεικτικά αναφέρω: Ένα Όσκαρ, Όσκαρ τιμητικής προσφοράς στο σινεμά, δύο υποψηφιότητες, βραβείο BAFTA, David di Donatello, δύο χρυσές σφαίρες, βραβείο GRAMMY και φυσικά Walk of fame.\nΕίναι στην 6η θέση της παγκόσμιας κατάταξης των μεγάλων ηθοποιών.\nΕδώ, φίλες και φίλοι, κλείνει και το 3ο μεγάλο μου αφιέρωμα στους μεγάλους εκείνους αστέρες του κλασικού Χόλιγουντ. Σας ευχαριστώ, μία ακόμα φορά, που είστε εδώ και απολαμβάνουμε παρέα αυτήν την όμορφη διαδρομή.\nΚλείνοντας, να σάς θυμίσω το μυθιστόρημά μου "Τα δώρα της Αρμονίας", του οποίου η δημοσίευση συνεχίζεται σε συνέχειες εδώ στο προσωπικό μου μπλογκ\nMarina Tsardakli 17 Ιουνίου 2022 - 4:11 μ.μ.\nΕξαιρετικό και το τρίτο μέρος του αφιερώματος σου. Μεγάλες μορφές. Ο τρόπος που δημιουργούσε κωμωδία και γέλιο βουβά ο Charlie Chaplin με το μπαστούνι του ήταν εμβληματικός. Όλοι οι άντρες που ανέφερες, επάξια βρέθηκαν στο τρίτο μέρος του αφιερώματος σου, γιατί πράγματι είχαν αυτή την λάμψη που τους έκανε να ξεχωρίζουν.\nΜπράβο για το χρόνο σου και τις πληροφορίες που μας χαρίζεις.\nGiannis Pit. 18 Ιουνίου 2022 - 1:30 π.μ.\nΑπόλυτα ρεαλιστική η τοποθέτησή σου, Μαρίνα μου. Κάθε επόμενος κατάλογος, προσθέτει μια λίστα ηθοποιών, που προκαλούν ένα δέος με την προσφορά τους. Μερικές φορές αναρωτιέμαι. Αν έχεις την τύχη να δουλεύεις σε μια μεγάλη χώρα, με δοσμένη την κινηματογραφική βιομηχανία, τότε έχεις και ανοιχτό τον ορίζοντα να καταξιωθεί η ποιότητα και το έργο σου.\nΕυχαριστώ πολύ Μαρίνα μου, να είσαι καλά για την παρουσία. Την καλησπέρα μου.\nΑννίκα 17 Ιουνίου 2022 - 7:23 μ.μ.\nΤι ονόματα!!!! Τσάρλι Τσάπλιν! Η μεγαλύτερη φιγούρα του βωβού κινηματογράφου, Ένας Σαρλό, υπέροχος, τρυφερός, συγκινητικός, ρομαντικός, με ένα υπέροχο παίξιμο παντομίμας και τραγικού χιούμορ. Τι να πω για τον Σπένσερ Τρέισι. Φανταστικός, μα όσο ζω θα θυμάμαι την ανεπανάληπτη ερμηνεία του στο «Ο γέρος και η θάλασσα»\nΚλαρκ Γκέημπλ (υπέροχος Ρετ Μπάτλερ) Χένρυ Φόντα.(κάποτε στη Δύση) Γοητευτικοί ερωτεύσιμοι, ανεπανάληπτοι, μιας ωραίας περασμένης εποχής.\nΓιάννη μου εξαιρετική η αφιέρωση. Σ' ευχαριστούμε!\nGiannis Pit. 18 Ιουνίου 2022 - 1:32 π.μ.\nΈνα προς ένα αυτά τα ονόματα, μεγάλα, τρανά, ερωτεύσιμα όπως είπες Αννίκα μου. Οι χαρακτήρες που ενσάρκωσαν, η προσωπικότητά τους. Πού να σταθεί κανείς.\nΘα πω ότι είπα και στη Μαρίνα. Αν είσαι και δουλεύεις σε μια μεγάλη χώρα με τεράστια αγορά, είσαι τυχερός Αννίκα μου, καθώς μπορείς να ανοίξεις τα φτερά σου όπως σού αξίζουν πραγματικά.\nΚαλό ξημέρωμα καλή μου φίλη και ευχαριστώ πολύ για την ουσία της παρουσίας σου.\nANNA FLO 18 Ιουνίου 2022 - 10:51 π.μ.\nΠραγματικά μεγάλη λάμψη!! Από την αρχή ως το τέλος! Όλοι τους έβαλαν το ταλέντο τους στην τέχνη τους αφήνοντας μεγάλη παρακαταθήκη. Ένας και ένας και σ'αυτό το αφιέρωμα.\nGiannis Pit. 18 Ιουνίου 2022 - 1:46 μ.μ.\nΜεγάλες παρουσίες και εδώ ναι, Άννα μου; Ηθοποιοί με πολύ μεγάλο όνομα και προσφορά στην έβδομη τέχνη. Πώς να τα αποτιμήσεις όλα τούτα; Ευτυχώς που υπάρχει το έργο τους και μπορούμε να το απολαμβάνουμε μέχρι σήμερα. Μια πολύ μεγάλη κληρονομιά.\nΆννα μου, σε ευχαριστώ που είσαι και εδώ με την παρουσία και τις σκέψεις σου.\nΜαρία Κανελλάκη 22 Ιουνίου 2022 - 3:31 μ.μ.\nΕμβληματικοί ηθοποιοί όλοι τους, προεξέχοντος βέβαια του Τσάρλι Τσάπλιν που δημιούργησε τον πιο διάσημο κινηματογραφικό χαρακτήρα και υπερασπίστηκε τους απανταχού κατατρεγμένους και περιθωριακούς φτωχοδιάβολους. Πλούσιο σε πληροφορίες και έξοχο κι αυτό το αφιέρωμά σου Γιάννη μου!\nGiannis Pit. 23 Ιουνίου 2022 - 5:22 μ.μ.\nΜεγάλη η μορφή του αγαπημένου μας "Σαρλώ", Μαρία μου. Φιγούρα των ταπεινών, των καταφρονεμένων και των κυνηγημένων αυτού του κόσμου. Αυτό ακριβώς, που υπερασπίστηκε στην προσωπική του ζωή, ταξικά και ιδεολογικά.\nΣε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, Μαρία μου και χαίρομαι που σού άρεσε καλή μου φίλη. Φιλιά και δύναμη.\nΜάνια 22 Ιουνίου 2022 - 9:18 μ.μ.\nαχ αχ Χρυσοθήρας και ξερό ψωμί !\nΌλοι όσους αναφέρεις με ταξίδεψαν στα παιδικά μου χρόνια, άκουγα και διάφορα που έλεγε η μαλούμα μου κα το χαίρονταν διπλά η ψυχή μου ...\nΌμως όπως είπα στην αρχή ... Χρυσοθήρας και πάλι χρυσοθήρας χαχαχαα\nμε αυτή τη σκηνή να μην τη χορταίνω όσα χρόνια και αν περάσουν .\nGiannis Pit. 23 Ιουνίου 2022 - 5:25 μ.μ.\nΤι λες τώρα Μάνια μου! Ναι, είμαι στο βίντεο που ανάφερες και το βλέπω. Ω, και η Μαλούμα, μορφή που σού μετέδωσε το άρωμα του Σαρλώ. Άρα δύο φορές δυνατή η επιρροή. Παιδικές αναμνήσεις γλυκιά μου. Την καλησπέρα μου.\nLamprini Lamprinou 22 Ιουνίου 2022 - 11:59 μ.μ.\nτι να πεις... όλοι ωραίο...\nλοιπόν ο Τσάρλη όπως τον λέω... στα παιδιά... ήταν ένα ΜΕΓΑΛΟ ταλέντο...\nΕξαιρετικός σε όλα... Στον κο Βερντού μονον με παραξένεψε λίγο... αλλά οκ... Μού αρκούν οι υπόλοιπες ταινίες του...\nτον Σπένσερ τον εκτιμώ ... παληά βλέπαμε ένα σωρό Αμερικάνικα... με αυτόν... (και για τον\nΚάγκνεϋ το ίδιο... )\nτον Φόντα τον αγαπώ γιατι είναι και τα παιδιά του ηθοποιοί... τον βλέπαμε πολύ στα ουέστερν... αλλά μού άρεσε και στους 12 ενόρκους... και γενικώς...\nχάρηκα... για την ωραία ανάρτηση, να μαθαίνουμε λεπτομέρειες γι' αυτούς τους σπουδαίους ηθοποιούς...\nGiannis Pit. 23 Ιουνίου 2022 - 5:27 μ.μ.\nΤεράστια μορφή ο Τσάρλυ Τσάπλιν, Λαμπρινή μου. Και όχι μόνο για τον κινηματογράφο αλλά και για κάθε πνευματικό άνθρωπο. Οι αναφορές σου στους υπόλοιπους είναι εξ ίσου σημαντική, καλή μου φίλη.\nΣε ευχαριστώ πολύ που είσαι εδώ, συμμέτοχος, Λαμπρινή μου. Να είσαι καλά.\nMia Petra 27 Ιουνίου 2022 - 3:55 μ.μ.\nΞεχώρισα τον Γκέιμπλ μέσα σε ένα ακόμα υπέροχο αφιέρωμα, Γιάννη μου. Γοητευτικός, και με το χάρισμα να διαγράφεται το συναίσθημα σε κάθε του βλέμμα! Στο μεταξύ τον Τσάπλιν δεν τον είχα ξαναδεί "εκτός" Σαρλό, είχε ωραίο πρόσωπο αλλά διακωμωδούσε τη ζωή, ακόμα και τη δική του.. Πολύ ωραία έκλεισε και το τρίτο μέρος. Τέτοια τέρατα, έζησαν, πέθαναν, μυθοποιήθηκαν και δε θα ξαναγεννηθούν ποτέ.. Καλή εβδομάδα Γιάννη 🌺🌸🌷\nGiannis Pit. 27 Ιουνίου 2022 - 11:22 μ.μ.\nΜεγάλα περάσματα ανθρώπων Πέτρα μου στην έβδομη τέχνη. Κάθε ηθοποιός, μένει στην εικόνα μας με το πρότυπο, που αυτός έχει καθιερώσει στη σκηνική του παρουσία. Αυτό έχουμε πάθει με τον Τσάρλυ Τσάπλιν. Η εικόνα του, για μάς, είναι ο Σαρλώ! Έξω από αυτήν δεν μπορούμε εύκολα να τον "δούμε".\nΈνα ακόμα αφιέρωμα, μάς έμεινε για το τέλος, Πέτρα μου. Σε ευχαριστώ που είσαι εδώ αγαπημένη μου φίλη. Καλή σου βδομάδα.