တစ်ရွာ တစ်ကျီ ဘရိုက်တီ (ကွတ်) – KZ’s ထမင်းဆိုင် | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Community & Society » တစ်ရွာ တစ်ကျီ ဘရိုက်တီ (ကွတ်) – KZ’s ထမင်းဆိုင်\nတစ်ရွာ တစ်ကျီ ဘရိုက်တီ (ကွတ်) – KZ’s ထမင်းဆိုင်\nPosted by ဇီဇီ on May 19, 2014 in Community & Society, Cultures, Food, Drink & Recipes, How To.., Society & Lifestyle | 41 comments\nဟင့်။ ယောက်ခမွသဲကို ခေါ်တာဟုတ်ဘူးးး။ ယောက်ခမ ဆာကိုခေါ်တာ။\nဟိ။ ဒီရောက်ပြီးကတည်းက တော်ထားရတဲ့ ယောက်ခမတွေ အများကြီး’းးး\nယောက်ခမ ဆာကို နားပူနားစာပြောထားတာကြာပြီ။ စာရေးထားတာတွေ ပျောက်သွားတယ်ဆိုလို့ ဒီ အချိန်ထိ စောင့်ခဲ့ရတာ။\nဒီတစ်ခါ တော့ ထမင်းဆိုင်ကားကြီးနဲ့ နေရာ အနှံ့လှည့်လည်ရင်း တစ်ရွာ တစ်ကျီဆောက် (အဲလေ) တစ်ရွာ တစ်ပုဒ်ဆန်း ဟင်းများကို ချက်မှာမို့ ဘရိုက်တီကွတ် ဆာဆာနောက်က လိုက်ကြပါစို့။\nဝါဆိုဝါခေါင်မှာကွယ် ~~~ ရွှေမိုးလေးတွေညိုတော့ ~~~ ဒဂျိ ဒဂျိ ပါကွယ် ~~ အိုးးးးးး ရွှေမိုးလေးက ညို တယ် ~~~~\nမိုးလေးများတဖွဲဖွဲရွာတော့ ~~ ပျိုမေကိုဒဒိ ယတယ် ~~ မိုးလေးများဖွဲဖွဲရွာတော့ ~~ ပျိုမေကို ဒဒိ ယဒယ် ~~\nဘာရမလဲ ဟိုတလောက UK ဗေတားက အပနားသီးချင်းတွေဆိုပြီး ဟင်းချက်ပြလိုက်တော့ ကျုပ်လည်း အားကျမခံ ချက်လိုက်စမ်းမဟေ့ !!\nရာသီက မုတ်သုန်စပြီဆိုတော့ ဒိန်းတလိန်းတိန်းနတ် အဲလေ မှားလို့ ချမ်းချမ်းစီးစီး ဖြစ်ပြီလေဗျာ ။\nထမင်းစားရင် ပူပူစပ်စပ်ဟင်းလေးတွေနဲ့ဆို ကွက်တိ ။\nကျုပ်ကတော့ ဒီလိုအချိန်ဆို ကျုပ်အမေချက်ကျွေးဖူးတဲ့ ဟင်းလေးတစ်ခွက်သတိယလာတာပဲဗျို့ ။\nဟင်းနာမည်လေးက ပညတ်သွားရာ ဓာတ်သက်ပါအောင် ဒီလိုလေးမှည့်ခေါ်ထားသဗျ…..!!!\n” အဟမ်းးး ဟင်း !” တဲ့\nထူးဆန်းသွားသလားမိတ်ဆွေ ။ ခဏနေရင်အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ အရသာတွေ ခင်ဗျားတို့ဆီ ရောက်လာလိမ့်မယ် … စောင့်ပါဦးးး\nတကယ်ဆိုရင် ~~ ချက်တတ်ဖို့ဘဲလိုတာပါ …… ရှက်တတ်ရင် ဝယ်မစားနဲ့ပေါ့ …… ဟုတ်ပါဘူးးး\nနိုင်ငံရေးတွေပါကုန်ပြန်ဘီ ဆောရီးဆောရီး ကဲစမယ်ဗျာ ~~~\nချက်ပြီးသားဟင်းကိုပုံပေါ်အောင်ပြောရရင်တော့ ငါးရံ့ ရေချိုချက်ကို ဘူးညွှန့်သို့မဟုတ် ဖရုံညွှန့်နဲ့အုပ်ထားတဲ့ သောက်/ဆမ်း ဟင်းလေးပါဗျို့ ။\nငါးရံ့သုံးဆယ်သားလောက်ကို အကွင်းလေးတွေတုံးဗျာ ။\nဆား ဆနွင်းနဲ့ ပုဇွန်ငံပြာရည်ကောင်းကောင်းနဲ့ နယ်ပြီး နာရီဝက်လောက်နှပ်ထား ပြီးတော့ ကြက်သွန်ဖြူ တစ်ကျပ်သားခွဲသား (2g)လောက်ကိုဓါးပြားနဲ့ရိုက် ၊ ကြက်သွန်နီ နှစ်လုံးလောက်ကို ပါးပါးလှီး ။\nအိုးထဲကို ဆီ နှစ်ဇွန်းလောက်သာထည့်ပြီး နွမ်းသွားအောင်ဆီပူထိုးဗျာ ။\nကြက်သွန်တွေနွမ်းသွားရင် ငါးရံ့ခုတ်ပိုင်းလေးတွေကိုထည့်ပြီး ရှဲရှဲ လုပ် အဲ ငါးအကွင်းလေးတွေ မကြေအောင်နဲနဲမွှေပြီးရင်ရေထည့်တော့ဗျို့ ။\nရေကို လီတာဝက်လောက်ထည့်ပြီးတာနဲ့ ငရုပ်သီးစိမ်း အတောင့်၃၀ လောက်ကိုဓါးပြားရိုက် ထု/ထောင်းပြီး ထည့်။\nကြိုက်တတ်ရင် ပင်စိမ်းရွက်လေးနဲနဲထည့်။ ငရုတ်ကောင်းအမည်းမှုန့်ကိုလည်း အနေတော်ထည့်ဗျာ ။\nအဲ အဲ မေ့တော့မလို့ ဘူး (or) ဖရုံညွှန့်လေးတွေကို သုံးလက်မလောက်ဖြတ်ပြီးရေးဆေးအသင့်ပြင်ထားဗျို့ ။\nအရွက်တွေအရမ်းများနေရင်လည်း ဟင်းခတ်မနိုင်ဖြစ်နေမယ် ။\nဟော ………? ဟင်းအိုးဆူပြီ !! အရွက်တွေအုပ်ဗျာ ။ အပေါ့အငန်မြည်းကြည့် ။\nလိုရင် ပုဇွန်ငံပြာရည်ထည့် ။ အရွက်တွေနွမ်းပြီဆိုရင် ~~~\nဆွဲ ……… ဆရာရေ့ ဆွဲ ဆွဲ\nတခုတော့သတိပေးမယ်နော် ။ လောလော နဲ့ ဟင်းချိုကို ဖလူးဖလူးမျိုချလိုက်ရင်တော့ ……\nသိတယ်မဟုတ်လားးးးး အဟမ်းးးး အဟမ်းးးး ဖြစ်သွားမယ်\n(ဟင်းချက်ကြာချိန် ။ ။ ရေဆူပြီး ၅မိနစ် နှင့် ၇ မိနစ်ကြားသာလျှင် ။ အချိန်ကြာလွန်းလျှင်ငါးမှအချိုရည်ထွက်ကုန်ပြီး အရွက်များ မည်းသွားနိုင်ပါကြောင်းးးး )\nကဲ ဘော်ဘော်တို့ ~~~~\nစားပြီးရင် ရခိုင်ဒေသကိုခရီးဆက်မယ် ။\nအဲဒီမှာ ” ကြိုက်ဖုတ်စိုက်နဲ့ ဇပြွန်းသီးသနပ် “ အဆင်သင့်လုပ်ထားတယ် ။\nရိုးရာဟင်းလေးတွေ မြည်းစမ်းကြတာပေါ့နော ………\nအော် ကြိုက်ဖုတ်စိုက် ဆိုတာလားးး??\nကြက်ဖုတ်စပ် ကိုပြောတာပါဗျာ ။\nအသံနဲနဲ ဝဲသွားလို့ ။\nတလွဲတော့မတွေးလိုက်ပါနဲ့ တကယ်ဆိုရင် ချက်တတ်ဖို့ဘဲလိုတာ ~~~\nကဲ ကဲ စလိုက်ကြစို. …..\nပထမဆုံး ကြက်ကို အတုံးလေးတွေ မလှီးခင် မီးဖုတ်ရပါမယ် ။\nမီးသင်းနံ.လေးလိုချင်တဲ.အတွက် မီးပြရပါမယ် ..၊\nမီးကင်လို. အနံ.လေးထွက်ပြီး အရေပြားနေရာတချို.မီးကျွမ်းပြီဆိုရင် အနေတော်လှီးပြီး ဆား၊နနွင်း နဲ. ဟင်းခတ် မှုန်.တို.ကို အနေတော်ထည်.ပြီး နယ်ထားရပါမယ် ။\nအဲ ….မပါမဖြစ်ကစပါးလင်ဗျ ။\nစပါးလင်ကို နုတဲ. ခေါင်းပိုင်းကိုလှီးပြီး ဂျင်း၊ ကြက်သွန်ဖြူတို.နဲ.အတူ ညက်ညက်လေးထောင်းရပါမယ် ။\nနိုင်ငံခြားရောက် မြန်မာများအနေနဲ. ငရုပ်ဆုံမရှိရင် ကြိတ်စက်ကိုသုံးနိုင်ပါတယ် ….။\nကြက်သွန်နီကိုတော. မထောင်း တော.ဘဲ ပါးပါးလှီးပြီး ဆီသပ်တဲ.အခါမှာနွမ်းစေဖို.ရောထည်.ပြီး ဆီအနည်းငယ်နဲ.ဆီပူထိုးပါ ။\nဒီဟင်းမျိုးက ဆီများရင်စားမကောင်းပါဘူး ဆီလည်ရေလည်(သို.) သောက်ဆမ်း ပုံစံချက်ရမှာပါ ဆီပူထိုးဆီသပ်တဲ.အခါမှာလည်း စပါးလင်နှစ်ပင်သုံးပင်လောက်ကို ထုထောင်း ၊ စည်းထုပ် ထုပ် ပြီး ရောထဲ.လိုက်ရပါမယ် …။။\nကြက်သွန်တွေနွမ်းပြီး မွှေးစပြုတဲ.အခါမှာတော. ငရုပ်သီးတောင်.ပွ ခြောက်ကိုထောင်းပြီးဆီပူထဲမှာထဲ.လို. အရောင်တင်အဖြစ်သုံးရပါမယ် ……။\nပြီးရင်တော. စောစောက ဆား ၊ဆနွင်း နယ်ထားတဲ.ကြက်သားတုံးလေးတွေကို ထည်.လို.ရပါပြီ ။\nကြက်သားနဲ.အတူ ငရုပ်သီးစိမ်းများကိုလည်းလိုသလာက်ထဲ.ပြီး ရေနွေးရော ၊အဖုံးအုပ်ပြီး ကြက်သား နူးရင်ဖြင်. သုံးဆောင်လို.ရပါပြီ …။\nရခိုင်ဟင်းဆိုတာ ငရုပ်စိမ်း ဖိုးသိုးဖတ်သပ်လေးနဲ့ ခတ်စပ်စပ်မှကောင်းတာမို့ ငရုပ်သီးတော့ လျော့မထည့်နဲ့ဗျို့ ။\nကဲ နောက်တစ်ခုက ~~~\nဇင်ပြွန်သီးနုနုလေးတွေကို စပ်စပ်လေးချက်မယ်ဗျာ ။\nဒီလိုဆို ဇင်ပြွန်သီးသနပ်တစ်ပွဲရပါပြီ ။\nဟင်းချက်မယ်ဆိုရင်တော့ ဇင်ပြွန်သီးလေးတွေကို က်ြသွန်ဖြူနီဆီသပ်ပြီး ငရုပ်သီးစိမ်း စပ်စပ်နဲ့ချက်ဗျာ ။\nတခုတော့ရှိတယ် မယားတတ်ရင် ပုဇွန်ငပိလေးနဲနဲထည့်ချက် ။\nဒါမှ ချဉ်ချဉ်စပ်စပ် လေးနဲ့အရသာလေးမယ်ဗျို့ ။\nရခိုင်ဒေသကနေ ချင်းတောင်တန်းကိုကျော်လိုက်မယ်နော … ချင်း အစားအစာ မချက်တတ်လို့….!!!\nကဲ ရောက်ပါပြီ ဂျိန်းဖေါတို့မြေကို ……\nကချင်ရိုးရာခေါင်ရည်ကတော့ လုတ်တတ်ဘူး ။ဝယ်သောက်ကြ..!!\nကြက် ကချင်ချက်နဲ့ ကချင်ငါးမီးဖုတ် ~~~\nဟုတ်ကဲ့ …… ကြက်ချင်းတူပေမယ့် အသက်ရှူချင်းကွာ ကွာာ ကွာာာ အဲ အဲ မှားပြန်ပြီ\nဒီလို ဒီလို ကြက်ချင်းတူပေမယ့် ချက်ပုံခြင်းကွာတယ်လို့ ပြောချင်တာပါဗျာ။\nရိုးရာဟင်းတွေအများစုက ဆီသုံးတာအလွန်နဲပါတယ် ။\nဒါကြောင့် ကျန်းမာရေးနဲ့အလွန်ကိုက်ညီပြီးဆီချွေတာရာရောက်ပါတယ် ။\n(ဆီ သည်ကြီးမောင်အံ မမြင်စေရ )\nငရုပ်သီးကတော့ ဟင်းချက်တိုင်းများများပါမှာဖြစ်လို့ နေပြည်တော်တပ်ကုန်းတစ်ဈေးလုံး ဝယ်ထားလိုက်ပါနော … ဟဲဟဲ …\nကြက် ချင်ချက်ဆိုတာ ကြက်တို့ရဲ့ ပင်ကိုယ်အရသာကိုပေါ်လွင်စေပါတယ် ။\nကိုယ့်ကြက် ဘယ်လောက်ချိုသလဲ ဘယ်လောက်နူးညံ့လဲ ဘယ်လောက်လတ်ဆပ်သလဲ ဆိုတာ စမ်းချင်ရင် ကချင်ချက်လေးချက်ကြည့်လိုက်ပါဗျို့ ………\nကဲ ကဲ စလိုက်ကြစို့ …… တခြားပြည်နယ်တွေကလည်း လာခေါ်နေကြပြီ ။\nကြက်သားကို ဖြစ်နိုင်သမျှအတုံးသေးသေးတုံးပါ ။\nသေးလေကောင်းလေ နော ။\nပြီးရင် ဆား ၊ဆနွင်း ၊ အချဉ်ရွက်တစ်ခုခုနဲ့နယ်ပါ ။\nအချဉ်ရွက်ဆိုတာ ဒီနေရာမှာ ချဉ်စော်ခါးသီး မရနိုင်လို့ပါ။\nကင်မွန်းချဉ်ရွက်လေးများနဲ့ ရောနယ်ပြီးနှပ်ထားရင်ဘဲအဆင်ပြေပါပြီ ။\nနှပ်ထားစဉ် နာရီဝက်အတွင်းမှာ ဖက်ပယ်ရွက်တစ်ချို့နဲ့ ပင်စိမ်းရွက်တွေကိုရောပြီး ခတ်ဆဆလေးထောင်းပါလေ ။\nညက်စရာမလိုပါ ။ ဇတ်လိုက်ကျော်ကြီး ငရုပ်စိမ်းကိုတော့ ခတ်များများသာ ထုထောင်းထားပေါ့နော ။\nဟော ……… နာရီဝက်လည်းပြည့်ပြီ ~~~\nအိုးတစ်ခုထဲကို နယ်ဖတ်ထားတဲ့ ကြက်သားတွေထည့်ပြီးမီးတိုက်ဗျာ ။\nတချို့ လူတွေကတော့လုံးဝမထည့်ဘဲချက်ပါတယ် ။\nအဲ စောစောကထောင်းထုထားတဲ့ ပင်စိမ်း၊ဖက်ပယ် နဲ့ ငရုပ်စိမ်းတွေကိုလည်းရောသာထည့် ။\nရေလေးနဲနဲထည့်ပြီးလုံးချက် ချက်ဗျာ ။\nပြီးရင် ကြက်နူးရုံရေနဲနဲထည့်ပြီးအုပ်ထားလိုက် ။\nကြက်နူးပြီဆိုရင် အရည်စိုစိစိစပ်စပ်လေးနဲ့ စားကောင်းမိန်ရာဟင်းတစ်ခွက်ရပါပြီ ။\nဝယ်ထားတဲ့ ခေါင်ရည်နဲ့မြည်းဖို့တော့ ငါးမီးဖုတ်လေး ဖုတ်လိုက်ပါဦးမယ် ။\nဒီနေရာမှာ အများသူငါအဆင်ပြေအောင် တိလားဗီးယား ငါးကိုဘဲသုံးချင်ပါတယ် ။\nတိလာဗီးယာအနွယ်ဝင်ငါးတွေကိုသုံးမယ်ဆိုရင် ဗိုက်ထဲက ဗွက်ပုတ်နံ့ပျောက်စေဖို့ ဗိုက်အတွင်းကို ဗီနီဂါ အနည်းငယ်လောက်နဲ့ဆေးပါလေ ။\nငါးကို လက်ဝါးလောက် အလယ်ပိုင်းကိုယူပြီး ဗိုက်ထဲကို ကြက်သွန်ဖြူ ၊ဂျင်းအနည်းငယ်နဲ့ ငရုပ်သီးစိမ်းရောထောင်းထားတာကိုထည့်သွတ်ပါ ။\nငါးကြင်းခုတ်ပိုင်းဆိုလျှင် အပေါ်ကဖုံးပြီးမံပါ ။\nပင်စိမ်းရွက်နဲ့ နံနံပင်တချို့ ပြီးတော့ ဖက်ပယ်ရွက်တွေက်ို နုတ်နုတ်စင်းပြီး အပေါ်ကနေမံပါ ။\nငါးကိုဆား ဆနွင်းအနည်းငယ်နယ်ဖို့တော့မမေ့နဲ့နော် ။\nဟုတ်ပြီ ငှက်ပျောဖက်ကို အနည်းဆုံး ငါးထပ်လောက်ထပ်ပြီးထုတ်ပါ ။\nပြီးရင် မီးကင်လို့ရပါပြီ ။\nအကျက်ညီအောင်ဟိုလှည့်ဒီလှည့် ကင်ပါလေ ။\nငှက်ပျောဖက် လေးထပ်လောက်မီးကျွမ်းပြီး အနံ့လေးမွှေးလာရင်တော့ …………\nငါးကင် တစ်ဖဲ့ …… ခေါင်ရည်တစ်ခွက်နဲ့ အိမ်မက် မက်ကြမယ်နော….\nဟုတ်ကဲ့ ……… ရှမ်းပြည်နယ်ကကြိုဆိုပါတယ် ။\nငါး ဒုက္ခ ဟင်းနဲ့ကျွေးချင်ပါသော်လည်း ခတ်ဆင်ဆင် ချက်နည်းမျိုးကို အစ်မပဒုမ္မာ ချက်ပြီးပါပြီ ။\nဒီတော့ လူသိနည်းသေးတဲ့ ” မိုင်းသာမြီးရှည် “ လေးနဲ့ဘဲ ကျေနပ်ကြပါတော့နော …\nမြီးရှည် လို့ဆိုလိုက်တာနဲ့ သရည်တမြားမြားကျတတ်တဲ့ ကျုပ်အတွက်ကတော့ တကယ့်ကို အံ့သြစေတဲ့အရသာဗျို့ ………\nဟုတ်ပြီ ………… နောက်ဆုံးတစ်ခွက်ကတော့ ချောက်ကော နဲ့ဆီသပ်ထားတဲ့ ငရုပ်သီးမှုန့် (ဆီလည်းပါတယ် ) ။\nခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပုဂံထဲကို မြီးရှည်မုန့်ဖတ်နဲ့ ပဲပင်ပေါက်ကိုထည့်ဗျာ ။\nငရုပ်သီးဆီသပ်လည်း ထည့်ချင်ထည့် ၊ မထည့်ချင်လည်းရတယ် ။\nအဲ အဓိက ကတော့ …… စောစောက အသားဖတ်တွေနဲ့ရောနေတဲ့ ဖြူဖြူပျစ်ပျစ် ဟင်းအနှစ်ကို အနေတော်ထည့်ဗျာ။\nဒါနဲ့ … အဲဒီ အနှစ်ကဘာလဲ သိလားးးးးးး ဝက်ဦးနှောက်ကို ဝက်မိုးခိုသားပါးပါးလှီးပြီးချက်ထားတာ ။\nချက်နည်းကိုတော့ သီးသန့် ကွန်မန့်နဲ့ပြောပြမယ်နော် ။\nဟိုမှာ မွန်ပြည်နယ်က လာကြိုနေပြီ တာ့ တာ\nဒီအချိန်ဆိုရင် သရက်သီးစိမ်းတွေပေါ်ပြီ ။\nစစ်တောင်းမြစ်က တက်လာတဲ့ ငါးသလောက် ဆူဆူကြီးတွေလည်း ဥ ဖေါင်းဖေါင်းနဲ့ ။\nကဲ ……… ငါးသလောက်ကို သရက်စီးစိမ်းနဲ့ရေချိုချက်မယ် ။\nငါးသလောက်ဥ ကိုကြော်ပြီး ငါးဖတ်တွေဖွေးဖွေးလှုပ်နေတဲ့ မော်လမြိုင်မုန့်ဟင်းခါးထဲထည့်စားလိုက်ရင် …………\nကျုပ်ထင်တယ် ခင်ဗျားတို့ မွန်ပြည်နယ်ကနေ မပြန်နိုင်ဖြစ်သွားမယ် ။\nငါးသလောက်ကို အနေတော်တုံး ။\nဆား၊ ဆနွင်း နဲ့ပုဇွန်ငံပြာရည်ထည့်နယ်ပြီး နာရီဝက်လောက်နှပ်ဗျာ ။\nငါးသလောက် ၄၀ သားလောက်အတွက် ကြက်သွန်ဖြူ ၂ ကျပ်သား အနီ သုံးလုံးကို ထောင်းဗျာ ။\nငရုပ်သီး အပွတောင့်ကိုအရောင်တင်အဖြစ်ရေစိမ်ပြီးထောင်းထည့် ။\nဆီအနည်းထည့်ပြီး ဆီသပ် ။\nကောင်းတာကတော့ဆီသပ်ပြီးငါးမထည့်ခင်မှာ လွှာထားတဲ့သရက်သီးစိမ်းဖတ်လေးတွေကိုထည့်ပါ ။\nသရက်သီးတစ်လုံးစာလောက်ပေါ့။ ရှဲ ရှဲ ရှဲ လုပ်ပြီး ခဏနေရင် ငါးသလောက်နယ်ပြီးသားတွေထည့် ။\nရေနဲနဲထည့်ပြီးလုံး ။ ငါးအသားတွေအပေါ်ယံကျက်ပြီဆိုတာနဲ့ ရေ လီတာဝက်ထည့်ပြီး အဖုံးအုပ်ပေတော့ ။\nအဲ ……… နဲနဲလေး စပ်ဖျင်းဖျင်းဖြစ်ဖို့ ငရုပ်သီးစိမ်းလေးများကို ထက်ခြမ်းခွဲပြီး ၁၀ တောင့်လောက်ထည့်ပါလေ ။\nကျက်ပြီဆိုတာနဲ့ နံနံပင်လေးအုပ်လို့ သောက်/ဆမ်း ဟင်းတစ်ခွက်နဲ့ ဆွဲပေတော့ဗျို့ ။\nငါးသလောက်ဥ ကြော်မယ်ဆိုရင်တော့ ဆားဆနွင်းနယ် ၊ ရေအနည်းငယ်ထည့်ပြီ့းကျက်တယ်ဆိုရုံရေခမ်းပြုတ်ပါ ။\nပြီးမှ …… ပြုတ်ထားတဲ့ ငါးသလောက်ဥတွေကို ဆီပူပူထဲ ထည့်ပြီးလှိမ့်။ မီးမကျွမ်းစေရပါ ။\nအနံ့လေးမွှေးလို့ အပေါ်ယံကျက်ပြီဆိုရင် သိပ်ကောင်းတဲ့ ငါးဥကြော်တစ်ပွဲရပါပြီ ။\nကြိုက်တတ်ရင် မည်သည့် မုန့်ဟင်းခါးထဲမဆို ထည့်စားပါ ။\nဒါဆို အိုကေပြီနော် ……… ဒေါနမြေကို ဆက်သွားမယ် ဒေးမူလေးတွေချက်တဲ့ တာလဘောနဲ့ အသားထောင်း ဆက်ဆွဲမယ် ……\nဝေ့ …… ဒေးမူ …… နတိုင်အယ်တော အိုအာ ……\nနသား အယ်ယား ပါးအယ်ယား …… ဟေးဟေး ………\nဟဲဟဲ ဒီလိုဘဲ ကျုပ်က လုပ်စားနေကျ …\nယောင်လို့ ဘွာတေး ဘွာတေးး !!!!\nကျုပ်က ဒီလိုလေးတွေနဲ့ နှုတ်ဆက်ပြီး သူတို့ချက်တာလေးတွေအားပေးနေကျလေဗျာ ။\nခင်ဗျားတို့ကို သွားရည်ကျအောင်ပြောရ ရင်တော့ ……\nတာလဘော့ ဟင်းနဲ့ အသားထောင်း လေးအားပေးကြစို့နော ……\nတာလဘော့ ဟင်းဆိုတာကတော့ ……\nဆန်မှုန့်ကို အသားနဲ့ရောပြီးကျိုချက်ထားတဲ့ စွပ်ပြုတ်တမျိုးပေါ့ ။\nဆီမပါ ၊ သဘာဝ အသားအချိုနဲ့ အရွက်တွေလည်းပါသမို့ ဝိတ်ချချင်သူများ အထူးသင့်လျော်ပါတယ် ။\nမျှစ်စိမ်းလေးနဲ့ ဒညင်းဝက်လေးနဲနဲပါတာကိုတော့မသိဟန်ဆောင်ပြီး သုံးဆောင်ကြပါလေ ဟဲ ဟဲ ………\nတာလဘော့ဟင်းချိုပန်ကန်ကို မွှေလိုက်ပြီဆိုရင်ပဲ ပထမဆုံးပေါ်လာတာကတော့ မျှစ်စိမ်းဖတ်လေးတွေနဲ့ ရေချိုပုဇွန်နုထွားလေးတွေပါ ။\nထပ်မံပြီးဆက်လက်ရှုစားရမှာကတော့ ဗူး /ဖရုံညွှန့် လေးတွေကို တွေ့ရပါဦးမယ်\nဟုတ်ကဲ့ …… တတိယအကြိမ်မွှေကြည့်ရင် ဒညင်းဝက်ပါးပါးလှီးထားတာနဲ့ ငရုတ်သီးစိမ်းအတောင့်လေးရယ် ပင်စိမ်းရွက်အစအနလေးတွေရယ်တွေ့ရမှာပါ မိတ်ဆွေ ……\nမစိုးရိမ်ပါနဲ့ဗျို့ …… အဲဒီဒညင်းဝက်ပါးပါးလေးနဲ့ ငရုတ်သီးစိမ်းလေးရယ် ပင်စိမ်းရွက်လေးတွေကထွက်လာတဲ့ ရနံ့လေးကိုက ခင်ဗျားရဲ့ စားချင်စိတ်တဏှာကိုဆွပေးပြီး ရသအာရုံတွေကိုချော့မြှူနေတာပါ ။\nတစ်ဇွန်းလောက် ခတ်ပြီးသောက်ကြည့်လိုက်ပါ ။\nဟင်းခတ်ပုဇွန်ရဲ့ချိုမိန်တဲ့အရသာရယ် ၊ ပင်စိမ်း ငရုတ် ဒညင်းဝက်တို့ စုပေါင်းဓတ်ပြုပြီးထွက်လာတဲ့ရနံ့သင်းသင်းလေးရယ် ပြီးတော့ လတ်ဆပ်ပြီး နူးညံ့နေတဲ့ဗူး/ဖရုံညွှန့်လေးတွေရဲ့ အထိအတွေ့ရယ် ………\nဝါးလိုက်တိုင်း တစ်ချက်တစ်ချက်ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ထုတ် ထုတ် ထုတ် ဆိုတဲ့ မျှစ်ဖတ်လေးတွေရဲ့အသံဟာ ခင်ဗျားရှေ့က တာလဘော့ဟင်းကို ပန်းကန်လိုက်မော့သောက်ချင်စိတ်တွေ ဖြစ်လာစေမယ်ဗျို့ ။\nစိတ်တော့ထိန်းပါမိတ်ဆွေ ……… ခင်ဗျားသောက်နေတဲ့ဟင်းထဲမှာ ငရုတ်သီးစိမ်းလေးတွေတော့ပါတယ်နော် ။\nကဲ ဗျာ …… ဟင်းချို ချည့်ပဲမသောက်နဲ့ဦးဗျ ။\nဒီမှာ ကြက်သားထောင်းလေး မြည်းလှည့်ဦး ။ (ကျုပ် တကယ်စားဖူးခဲ့တာက ပဒတ်/ပုတက် ထောင်းပါ ။ အားလုံးစားလ်ုိ့အဆင်ပြေအောင် ကြက်သားဘဲ ထောင်းလိုက်မယ်နော )\nကြက်သားထောင်း ရဲ့အရသာကတော့ဗျာ ဘာကောင်းသလဲမမေးနဲ့ ခင်ဗျားတို့စားမိသွားရင် လက်မလည်ဘူးဖြစ်သွားမယ် ။\nပါးစပ်ထဲရောက်လို့ တစ်ချက်လောက်ဝါးလိုက်ရင်ဘဲ ဆိမ့်နေတဲ့ ကြက်သားအရသာရယ် ၊ ကြက်သွန်ဖြူ ငရုတ်စိမ်းတို့ရဲ့ ခတ်ရှိန်းရှိန်းအရသာရယ် ပြီးတော့ မီးသင်းနံ့ မွှေးမွှေးလေးရယ် …………\nဟင်း ဟင်း ဗိုက်တစ်လုံးတောင်အပိုဆောင်ထားချင်စိတ်ပေါက်သွားလိမ့်မယ် ဆိုတာလေးကြိုပြောထားမယ်နော ။\nဒီလို ချမ်းစိမ့်စိမ့်ရာသီမှာ ပူပူနွေးနွေး တာလဘော့ဟင်းလေးသောက်ပြီး ကြက်သားထောင်းလေးတစိမ့်စိမ့် များဝါးခွင့်ရမယ်ဆိုရင်လေ …………\nမပြောမရှိနဲ့ဗျို့ …… ကိုယ့်လူတို့တော့ ဆွေတွေမျိုးတွေမေ့ပြီး မောင်ကြီးမပြန်နိုင်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် ဟားဟားဟားဟား ……………\nကဲပါလေ …… အိမ်ရောက်ရင်ပြန်ချက်ဖို့ ကျုပ်မေးမြန်းခဲ့တာလေး မူးရင်းအတိုင်း ပြန်ကူးပေးလိုက်မယ်နော ………\nမေး ။ ။ ဝေ့ ဒေးမူ …… နတိုင်အယ်တောအိုအာ ( နင့်မှာ ရီးဇားရှိသလား )\nဖြေ ။ ။ အိုအာ …… အိုအာ (မျက်စိနှစ်လုံးပိတ်အောင်ရီမောလျှက်) (ရှိတယ် ………… ရှိတယ် ) တိန် !!!!¡¡¡¡¡ သေဟ ဘာတွေမေးမိပါလိမ့် !!\nကဲ ကဲ ညောင်မြစ်တူးတာခဏရပ်ပြီး တာလဘော့ဟင်း ဆက်ချက်မယ်ဗျားးး\nအော် …… ဒါနဲ့ ခင်ဗျားတို့ ငရုတ်သီးစိမ်းလေးတွေတော့ကျန်ပါသေးရဲ့နော် ။\nဒီဟင်းတွေချက်မယ်ဆိုရင်တော့ နေပြည်တော်တပ်ကုန်းက ငရုပ်ပွဲရုံနဲ့သာဆက်သွယ်ထား ဗျို့\nတလာဘောဟင်းပါဝင်ပစ္စည်းများ ~~~~ .\nဆန် နို့ဆီဗူးတစ်လုံးခန့် .ရေချို ပုဇွန် ၂၅ ကျပ်သား (တစ်ပိဿာ အကောင် ၆၀ ဆိုက်) ရေငံပုဇွန်လည်း ချက်၍ရပါသည်။ .\nမျှစ်စိမ်း (ဝါးဘိုးမျှစ် မပြုတ်ရသေးခင် ) တစ်ချောင်း . ငရုပ်သီးစိမ်း အတောင့် ၄၀ ခန့် . ဒညင်းဝက် (သို့) ဒညင်းသီး မီးကင် နှစ်လုံး . တစ်ထွာသာသာ ဗူး(သို့)ဖရုံ ညွှန့် ၅ ညွှန့် . ပင်စိမ်းရွက် တစ်စီး ခန့်\nအတော်အတန် ဆန်များနူးလာပြီဆိုပါက ငရုတ်ဆုံထဲထည့်ထောင်းပါလေ ။\n(ကြိတ်စက်ဖြင့်သုံးပါက အလွန်ညက်အောင်မကြိတ်ပါနှင့်) ပုဇွန်များကို အခွံခါပြီးဆားနယ်ထားပါ ။\nကြက်သားထောင်း ~~~~ ကြက်၏ရင်အုပ်ပိုင်းတစ်ခြမ်းကိုဆားနယ်ပြီးရေခန်းပြုတ်ပါ ။အလွန်အမင်း မနူးစေရ ။ ဆနွင်းကြိုက်တတ်လျှင် အနည်းငယ်ထည့်ပါ ။ ရေခန်းပြီဆိုပါက ၄င်းကြက်သားခြမ်းကို မီးကင်ပါလေ ။ အရေပြားမီးကျွမ်းပြီး မီးသင်းနံ့မွှေးလာပါက အသားများ နွှင်ထားပါ ။ ထို့နောက် ငရုပ်သီးစိမ်း အတောင့်၃၀ ခန့်ကို အိုကင်းပူတိုက်ပါ ။ ကြက်သွန်ဖြူ အမွှာသေးလျှင် ၂၀ ခန့်ခွါပါ ။ ပထမဦးစွာငရုပ်သီးနှင့်က်ြသွန်ဖြူကိုထောင်းပါ ။ညက်ပြီဆိုလျှင် ပန်းကန်တစ်ခုထဲသို့ထည့်ထားပြီး နွှင်ထားသောကြက်သားများကို ညက်သည်အထိထောင်းပါ ။ ကြက်သားညက်ပြီဆိုပါက ဖယ်ထုတ်ထားသော ငရုပ်သီးကြက်သွန်ဖြူထောင်းပြီးသားများ ပြန်ထည့်ပြီးထောင်းပါ ။ဆားလိုလျှင်ထည့်ပါ။ အားလုံး ရောသမမွှေထောင်းပြီးသောအခါ ခံတွင်းလိုက်မယ့် ကြက်သားထောင်းတစ်ခွက်ရပါပြီ ။\nစပ်လို့ကောင်းရဲ့လား မိဆွေ …\nအဲ အဲ ..!! မှားလို့ စားလို့ကောင်းရဲ့လားမိတ်ဆွေ …………\n၆ ရက်လုံးလုံး နယ်လှည့်ပြီးငရုပ်သီးတွေစားလာတာ အတော်လေးတော့စပ်နေမှာပေါ့နော ဟဲ ဟဲ …\nမနက်မနက် အိမ်သာတက်တိုင်း ဗိုက်ထဲကကောင်တွေက ဒါးသိုင်း က ပြီး ထွက်လာမှာလည်း မြင်ယောင်မိပါသေးဗျာ\nကဲပါလေ …… ရေး ၊ ထားဝယ် မြိတ်တော့ ဆက်မသွားတော့ပါဘူး။\nရန်ကုန်ပြန်ပြီး လယ်တောချက်လေးတွေ စားကြတာပေါ့နော ။\nကျုပ်တို့ ရွာတွေသွားရင် အခုလိုမိုးဦးလေဦးဆို လယ်ကွင်းထဲရေပြည့်နေပြီဗျ ။\nပျိုးကျဲ ၊ ပျိုးနှုတ် လယ်ထွန်ကောက်စိုက် ဆိုတာ သမိုင်းပေးတာဝန်လေဗျာ ။\nအင်းးးးးးး ကောက်စိုက်ချိန် လယ်တောထဲသွားရင်တော့ ကောက်စိုက်သမဟင်းနဲ့ထမင်းကျွေးလိမ့်မယ်ဗျို့ ။\nပုဇွန်ကောက်စိုက်သမချက် နှင့် မကျီးသီးထောင်း ~~~~~~\nခင်ဗျားလျှာ ငရုပ်သီးစပ်တာ ခံနိုင်သေးတယ်ဆိုရင် တစ်ပွဲလောက်ထပ်အားပေးလိုက်ပါ ။\nခင်ဗျားရှေ့မှာရောက်နေတာက ငရုပ်သီးစိမ်းခွဲခြမ်းလေးတွေဖွေးဖွေးလှုပ်နေတဲ့ပုဇွန်ကျော်ချက်လေးနဲ့ မန်ကျီးသီးစိမ်းကို ပုဇွန်ခြောက် ပုဇွန်ငံပိ ငရုပ်သီးစိမ်း တို့နဲ့ ထောင်းထားတဲ့ မကျီးသီးထောင်းလေးပါပဲဗျို့ ။\nဒီအရသာမျိုးတွေကို ဟိုတယ်ကြီးတွေ စားသောက်ဆိုင်ကြီးတွေမှာ မရနိုင်ဘူးဆိုတာတော့ ခင်ဗျားလည်းသိပါတယ်နော ………\nကဲ ကဲ ပုဇွန်တစ်ကောင်ကိုဆယ်ပြီး ကြက်သွန်နီဖတ်လေးတွေနဲ့ ရောလို့ တစ်လုပ်လောက်ဝါးလိုက်ပြီးရင် အအီပြေ မန်ကျီးသီးထောင်း ချဉ်စပ်လေးလည်း တစ်တို့လောက် ဆွဲ လိုက်ပါ မိတ်ဆွေ ……\nလူဖြစ်ရတဲ့ သုခကို ခင်ဗျားတွေ့ရမှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲဘူးဗျို့ …… ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား …………\n.ပုဇွန် ၃၀ ကျပ်သား ၊\n.ကြက်သွန်နီ ၂၅ ကျပ်သား\n.ကြက်သွန်ဖြူ သုံးကျပ်သား .\nငရုပ်သီးစိမ်း အတောင့် ၅၀ ခန့် .\nပုဇွန်ငံပြာရည် စတီးဇွန်း တစ်ဇွန်း .\nဆား /ဆနွင်း .နံနံပင် အနည်းငယ်\nပုဇွန်များကိုခွါပြီး ဆား ဆနွင်းနဲ့ ငံပြာရည်ထည့်ပြီးနယ်ထားပါ ။\nကြက်သွန်အစိတ်သားကိုပါးပါလှီး ကြက်သွန်ဖြူတွေကို ဒါးပြားရိုက်ပါ။\nဆီသင့်တော်သလောက်ထည့်ပြီး ၄င်းကြက်သွန် ဖြူနီများကို ဆီသပ်ပါလေ ။\nငရုပ်သီးစိမ်းများကို အစပ်စားနိုင်လျှင် ခွဲ၍ထည့်ပါ ။ မစားနိုင်လျှင် အတောင့်လိုက်ထည့်ပါ ။\nကြက်သွန်နှင့် ငရုပ်သီးစိမ်းများနွမ်းလာပြီဆိုပါက နယ်ထားသောပုဇွန်များကိုထည့်ပြီး သမအောင် မွှေပါလေ ။\nပုဇွန်များကျက်ပြီဆိုတာနဲ့ နံနံများထည့်၍ အဖုံးအုပ်ပြီးနှပ်ထားပါ ။\nနံနံပင် ထည့်ပြီးသည်နှင့် မီးဖိုပေါ်ကချရမည်ဖြစ်ပါသည် ။\n၅ မိနစ်ခန့် အုပ်ထားပြီးပါက မွှေးကြိ်ုင်သင်းပြန့်နေသော ပုဇွန်လယ်တောချက်ဟင်းတစ်ပွဲကိုရပါပြီ ။\nမှတ်ချက် ။ ။ ပုဇွန်ချက်လျှင် ကြာမြင့်စွာမချက်သင့်ပါ ။\nမန်ကျီးသီးလက်တစ်ဆုတ် ပုဇွန်ငံပိ ဖုတ်ပြီးသားတစ်ဇွန်းစာ\nငရုပ်သီးစိမ်း အတောင့် ၄၀\nမန်ကျီးသီးများ၏အပေါ်ယံအပွေးများကိုတတ်နိုင်သလောက် ခြစ်ထုတ်ပါ ။\nငရုပ်သီးစိမ်းများကို အိုးပူတိုက်ပါ ။\nပြီးနောက် ကြက်သွန်ဖြူနှင့်အတူ ညက်အောင်ထောင်းပါ ။\nညက်ပြီဆိုပါက မန်ကျီးသီးများကို ညက်နိုင်သမျှညက်အောင်ဆက်ထောင်းပါ ။\nအားလုံးညက်ပြီဆိုပါလျှင် ဖုတ်ပြီးသားငံပိကိုထည့်ပြီး နှံ့စပ်အောင်ထောင်းပါ ။\nနှံ့ပြီဆိုလျှင် ပုဇွန်ခြောက်မှုန့်များထပ်မံဖြူး၍ထောင်းပါလေ ။\nအခုဆိုရင် လူကြီးမင်းတို့ ရဲ့မန်ကျီးသီးထောင်းဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အရသာအရှိဆုံး ဟင်းရံတစ်ပွဲအဖြစ် ရောက်ရှိလာပါပြီ ။ ။\nဒီတစ်ပတ် ဒီမျှနဲ့ နားခွင့်ပြုပါ ။\n။နောင်များမှ မြန်ပြည်တလွှား မုန့်ဟင်းခါးများ အစီအစဉ်မှာ ပြန်လည်ဆုံစည်းကြပါစို့နော ………\nဟေးဟေးဟေးဟေးးးးး (ဟင်းးး အစားအသောက်နဲ့များ ဆို အသံက ရွှင်လို့)\nအနော့ စားဖိုမှူးတွေ ဘယ်လောက် တော် သတုန်း သိကြပြီဟုတ်။\nဒီ ပို့(စ) ကို စကက်ဂျူးလုပ်တဲ့နေ့က ဒီတောက်ဇင်း လုပ်နေတာ။\nစာလည်း ဖတ်ပြီးရော ဘိုက်ဆာလို့ ပြန်စားဖြစ်တယ်။\nအနော် ဝ ဝ လာတာ သူတို့ကြောင့်!!!\nနောက်တစ်ပတ်က ယောက်ခမွသဲရဲ့ ဟိုဒင်းပြု အပြီး စားလို့ရတဲ့ အစားအသောက်တွေ။\nဟိုဒင်းပြု = ဖဲရိုက်ပြီး လို့ ပြောတာ။ အဟီးဟီး\nတာလဘော့ ကို ကတ်ကြေးနဲ့ ကိုက်ကာ သိမ်းမည်ဖြစ်ကြောင်း…\nငပိရော ကြော်ပေးရဦးမလား ဆြာဂီ\nကျန်တာ နတ်သမီးတွေ ချက်စေသတည်း\nမြီးရှည်တော့ လာကျွေးဘာ အဟိ\nတိန်… သေဘီဆြာ… အဝင်ပူ အထွက်ပူ ဘောင်းဘီဝတ်ရတဲ့သူတွေတော့ ထိ ပြီ\nပြောမည့်သာပြောရတာ… အဲသည့်လို ပူစပ်ကလေးတော့ စားချင်သား…\nငါးသလောက်ကလွဲရင်… (အဲ ဥ နဲ့ အူ တော့ စားတယ်) အကုန် မ သွားပြီ…\nအားဟင့်… သင်္ကြန်အကြိုနေ့က စားခဲ့ရတဲ့ မော်လမြိုင်မုန့်ဟင်းခါး… လွမ်းလိုက်တာ\nဟဲဟဲ ခုနှစ်ရက်လုံးတကယ်သသာစားလိုက်လို့ကတော့ အစ်ကိုရေ ဒန် ဒန့် ဒန် ဘဲ\nငြုပ်သီးတွေချည့်စားနေရတာ အခုချိန် အချမ်းတော့ပြေသားဗျာ\nဟင်းတွေကို ဓါတ်ပုံလေးတွေ ရိုက်ပြီး တင်စေချင်ပါတယ်…။\nဒါမှ…ဟင်းတွေက ပို ဆက်စီ ဖြစ်မှာဗျ…။\nချက်ပြီးသားလေးတွေကို မြည်းရရင် ပိုကောင်းသား နော်…\nကိုယ့်ဟာကိုယ် ချက်လိုက်တာ ပိုမြန်မယ်ထင်ပါတယ်\nဟင်းစပ်စပ်လေးတွေနဲ့ ဘလက် OR RED နဲ့မြည်းလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ\nတိုင်းရင်းသား ရိုးရာချက်တွေ အစုံချက်တတ်နေတဲ့ စားဖိုမှူး ကဆာမိကို မချီးကျူးပဲနေနိုင်ဘူးဗျာ…\nအစပ်ကြိုက်တဲ့ကောင်ဆိုတော့ ဟင်းချက်နည်းတွေ ဖတ်ရင်းသွားရည်တောင်ယိုတယ်ဗျာ…\nရှယ်တွေကြီးပဲဦးဆာရေ… သေချာကိုမှတ်ထားလိုက်ပြီ… အဲဒီလိုအစားတွေက အဆီလည်း သိပ်မတက်လောက်ဘူး.. ကြိုက်ဖုတ်စိုက်ကတော့ တခါပြောဖူးသလိုပဲ… ကျမတောင်ချက်စားကြည့်သေးတယ်… မှတ်မှတ်ရရ ဂက်စ်မီးဖိုပေါ်တင်ကင်တာ… အရည်တွေကျလို့.. :loll:\nတကယ်က မီးကင် မီးဖုတ်ရင်မီးသွေးနဲ့ဘဲကောင်းတာ\nမြို့ပေါ်မှာမဖြစ်သာလို့သာ ဂကစ်နဲ့သုံးရတာ ဆိုတော့\nတကယ်ချက်ရင်တော့ ခွက်နဲ့ခတ်ထည့်ပြီး ဆော်ထည့်လိုက်တာဘဲ\nနောက်တစ်ခါကျရင် မြန်မာ့ရိုးရာ လက်သစ်တောင်တာရယ်\nနိုင်ငံတကာသုံး အချင်အတွယ်ရယ် ရောသမမွှေပြီးပြောမယ်ဗျို့\nဟင်းတွေကတော့ ကောင်းပါရဲ့ နဲနဲလောက်လျှာရှည်ကြည့်ချင်တယ် ( အလုပ်မှမရှိတာ သူများ ဆရာလုပ်ရတာက ဝါသနာလဲပါ လူလည်း အမြင်ကပ်ခံရ ဆိုတော့ ဘာပဲပြောပြောတန်ပါတယ် ) အပေါ်မှာ တွေ့လိုက်မိတာက\nရေ တစ်လီတာခန့်တို့ နောက် ဘာဆိုလဲ 2gm ခန့်တို့ လေးဆယ်သားခန့်တို့ ဒါတွေက မြန်မာအိမ်ရှင်မတွေ မသိဘူးဗျ တောမှာနေတဲ့ သူတွေဆိုပိုဆိုသေး ။ TV မှာလဲ အမြဲတမ်းလာတယ် ။ မြန်မာတွေနဲ့ မရင်းနှီးတဲ့ အချိန်အတွယ်ယူနစ်တွေနဲ့ ရေ တစ်လီတာ ဆိုတာက ရေသန့်ဘူးနဲ့ တစ်လုံး 3gm ဆိုတာက သုံးကျပ်ခွဲသားလောက်ရှိမယ်ထင်တယ် ။ လေးဆယ်သားဆိုတဲ့ အချန်အတွယ်က 665gm လောက် ဆိုတော့ကာ မြန်မာတွေနားလဲမဲ့ ကွမ်းသီးလုံးလောက်တို့ ဇီးစေ့ခန့်တို့ ရေဆိုလဲ ငါးကြင်းခွက်နဲ့ ၂ခွက်လောက်တို့ အဲ့လို ပြောင်းရေးရင် မျက်စေ့ထဲ ပိုမြင်လာမလားလို့ပါ ပီးတော့ လက်ဖက်စား တစ်ဇွန်းစာတို့ ဇွန်းဖျား ခန့်တို့ ပေါ့လေ\nအဟမ်း ဟင်း တဲ့\nဒီလသတင်းစာထဲသုံးချင်ပေမယ့်.. ဒီလက.. ပြီးခဲ့တဲ့လကထမင်းထု..အဆက်..\nတိုင်းရင်းသား..အားပေးချင်တာမို့.. နောက်လ.. တေးထားတာ..အသိပေးကြောင်း.။\nKindly credit to U Sur for the post.\nဒီမှာ ကျောင်းအမတို့ ဘုရားဒကာတို့ (cd2 ဘဘ ဘလက် )\nမိုင်းသာမြီးရှည်မှာအဓိကနေရာကပါဝင်တဲ့ ဝက်ဦးနှောက်နဲ့အသားလွှာတွေချက်တာကတော့ ဒီလိုဗျ .…\nအဲ ……… ကျက်ပြီဆိုလျှင် အထက်ကပြောထားသည့်အတိုင်း စိတ်ကြိုက်နယ်ဖတ်ပြီးသုံးဆောင်နိုင်ပါပြီ ။\nယိုးဒယားပဲငံပြာရည်အကျဲပါ ။ မူရင်းဘယ်လိုခေါ်တယ်မသိ ဒီကစားသောက်ဆိုင်တွေကတော့ခေါင်းစိမ်းဘဲခေါ်ပါတယ် ။\nအဖုံးလေးက အစိမ်းရောင်ဖြစ်နေလို့ထင်ပါတယ် ။\nဒီတော့ ရှောက်သီးချဉ်ရည်ထဲကို ငရုပ်သီးစိမ်းနဲ့ ကြက်သွန်ဖြူကိုထောင်းထည့်ပြီး ချဉ်စပ်ရည်လုပ်လို့ရပါတယ် ။\nပို့စ်ထဲမှာ မပြောခဲ့ရတာလေး အကြွေးလာဆပ်တာ\nယိုးဒယားပဲငံပြာရည်အကျဲ က ဒီမှာလဲ ရတယ်။\nLight Soy Sauce လို့ ခေါ်ကြတာဘဲ။\nအနောက် ကိုတော့ Dark Soy Sauce တဲ့။\nကဆာမိ ဟင်းတွေ နောက်တစ်ခေါက်လာဖတ်ပြီး ကိုယ့် ဗားရှင်း ကိုယ် လုပ်မလားလို့။\nရှင့် မူရင်း Ingredient တွေက ဒီမှာ ဝယ်လို့ ရဘူးတော့။\nအားဟင့် သမိားအစပ်စားဘာဘုဆို တပါတ်လုံးဒွတ်ခပေးတွားဒယ်။ ငြုတ်သီးမထည့်ပဲ အရသာအသစ်အနေနဲ့ချက်ပဲစားတော့မယ်။ ထမင်းဆိုင်မှာတော့ လာစားရဲတော့ဘူး :byee:\nစောစောကပြောရင် ငြုပ်သီးမထည့်ခင် ဖယ်ထားပေးမှာပေါ့\nဒီလအတွင်း အကြိုက်ဆုံးပို့စ် …\nဗိုက်ကားသွားလို့ အိပ်ဖို့ ပဲကျန်တော့တယ်\nကျေးကျေး တစ်ကုဋေ :hee:\nဆာ ဆာ စပ် စပ်\nအဲ့ လို အော် ပြီး ဘဲ စား တော့ မယ်\nချက် စား ရ မဲ့ ဟင်း တွေ များ လာ ဘီ\nစပ် လဲ စား မှာ ဘဲ\nမေး စ ရာ ရှိ တာ ပြန် လာ မေး အုန်း မယ်\nခု တော့ စာ ဖတ် ရင်း နဲ့ ကို\nဘိုက် ထဲ ရင် ထဲ က ပါ ပူ လာ တာ မို့ . . . . .\n၂၀၁၁ လောက်ကတည်းက ကျနော့ပို့စ်တစ်ပုဒ်မှာလာဖတ်ပြီး ကွန်မန့်လေးချီးမြှင့်ခဲ့တာ\nဆိုတော့ နောက်နောင်လည်း မှတ်ချက်လေးများရေးပြီး အားပေးချီးမြှင့်ပါဦး လို့\nကျနော်သိတဲ့ ၃ နှစ်ကျော်အတွင်း ကွန်မန့် ၂၃ ခုမှာ ၂ ခုရသမို့ ဂုဏ်ယူမိပါကြောင်းးး\nဒီတပတ် ထမင်းဆိုင်တော့ အကြိုက်ဆုံးပဲ။ကျေးဇူးးးးးးး မကေဇီ နဲ့ ဦးဆာ။\nအိုး..အရမ်းကြိုက်.. ရှယ်ကြိုက်. အကုန်လုံးကြိုက်.. (ငါးသလောက် မပါ)\nSpecial Week ပဲ..\n(မကြိုက်တဲ့သူ မစားနဲ့.. နာ့ဘာသာ ချက်စားမယ်..)\nအထုမှ အားလို့ အကြောင်းပြန်နိုင်တာ ခွင့်လွှတ်ကြပါ။\nမရိုစီ – ဆန်ရောင်းတာ မမြတ်ဘူးလား (အဲလေ) သံယောဇဉ် မပြတ်ဘူးလားးး\nတဂျားး – မြီးရှည်ကမှ လွယ်သေးတယ်။ နတ်သမီးတွေပဲချက်ခိုင်းးး\nကျောက်(စ) – အကုန် မတယ် ဆိုတော့ အချင်းချင်း ဇ ကို သိလို့ နေမှာ။။\nကိုဘလက် – မကြည့်ချင်ပါနဲ့။ ကေဇီ ဘဲလောက် ဆက်ဆီမဖြစ်ကြဘူးရယ်။\nမွအိ – အနော်ကတော့ အစပ်သိပ်ကြိုက်တာ။ မဒမ်ဆာကို အပူကပ်ရမယ်ထင်တယ်\nမိုက်မိုက် – ရွာမှာ ဆီ ကိစ္စက ၂ ယောက်ရှိတယ်။ အနော့ အကိုဂျီး နဲ့ အနော့ မောင်လေးးး၊ သူတို့ စီးပွါးရေးအတွက် ရေးမယ် ဆိုပြီး ပို့(စ) က လာမယ် ကြာမယ်ဖြစ်နေတယ်။\nခွစ် – သများ ယောက်ခမတွေ တော်တယ်မို့လားးး\nဆြာနီ – အဲလာဆို တစ်ပတ်လောက် လာချက်ပေးပါ။ အဲဒီ ခန့်မှန်းချက်တွေနဲ့။\nဆက်ဆက် – အဟမ်း။ အဟမ်းး\nဆာဆာ – မွင်းဂါး ကတိ ရှိတယ်နော်\nချစ်သဲ – မငိုနဲ့လေ။ အစပ်လျှော့ပေးပါ့မယ်။\nလုလု – သများရဲ့ ဒီ စားဖိုမှူးလည်း ချောတယ်။ ရန်အောင်နေခဲ့တော့ပဲ။\nမွမွပြုံး – ပြန်လာခဲ့နော်။\nချစ်ဝေ – စားဖိုမှူးတွေ အကုန်တော်လွန်းလို့ သများတော့ ဝတုတ်ကြီးဖြစ်နေပြီ။\nဇာဇာထွေး – လာအားပေးလို့ ကျေးဇူးပါ ညီမရေ။\nအလုံလေးးး – ကွကိုယ်ချက်စားပြီး မစားတဲ့ မောင်လေးကို ရန်မတွေ့နဲ့နော်။\nကျမက ငရုပ်သီးစိမ်းကို အနံ့ကြိုက် အစပ်တော့ မခံနိုင်၊\nဒါကြောင့် အတောင့်လိုက်လေးပဲ ထည့်ချက်ကြည့်ပါမယ်။\nဒီ က ငုတ်သီးတွေဆို မစပ်၊ အနံ့ကလည်း မကောင်းဘူးးး\nအနော်ဖြင့် ပြန်တိုင်း ငုတ်သီးစိမ်းသယ်ရတာ။ အဲဒီ အနံ့ကို သိပ်ကြိုက်တာ။\nစားဖိုမှူးကြီးကို တစ်ခုမေးချင်ပါတယ် .\nကြက်ကချင်ချက် ချက်ချင်လို့ .. ဖက်ဖယ်ရွက် ဘယ်လိုရနိုင်မလဲလို့ ..\nအမှန်ပြောရရင် ဖက်ဖယ်ရွက်ကို စားဖူးပေမယ့် မမြင်ဖူးလို့ ဈေးထဲမှာတွေ့ရင်တောင် သိမှာမဟုတ်ဘူး ..\nအဲဒါ သိတဲ့သူတွေ ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ ဘယ်မှာဝယ်လို့ရမယ်ဆိုတာ ရှင်းပြပေးပါလို့ ..\nကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးဆာနဲ့ ကေဇီ …\nလှည်းတန်းဈေးရောက်ရင် ရှာကြည့်လိုက်မယ် ..\nဟင်းအရသာအပြောင်းအလဲဖြစ်အောင် တိုင်းရင်းသားဟင်းတွေ ချက်စားကြည့်ချင်စိတ်ပေါက်လာလို့ ..\nအခြောက်ကိုတော့ စီးတီးမတ်မှာ တခါတလေရတတ်ပါတယ် ။\nတချို့နေရာတွေမှာ မက်လေချဉ်သီး/ချောက်လို့လဲခေါ်ပါတယ် ။\nရဖို့ခက်လို့သာ ကင်မွန်းချဉ်ရွက်နဲ့အစားထိုးလိုက်ရတာပါ ။\nချဉ်စော်ခါးသီးရရင် ပါးပါးလှီး ၊ အချောင်းလေးတွေအဖြစ်ပြန်လှီးပြီးထည့်ချက်ရင်\nချဉ်စော်ခါးသီးအခြောက်နဲ့ချက်ရင် နုတ်နုတ်စင်းပြီးထည့်ပါ ။\nအဲဒီ ဆန်မှုန့်က ဗဲဒီး ဗဲဒီး ဖိုင်း ဖြစ်လွန်းလို့\nစားရသူမှာ တာလဘော့ သောက်ရသလိုမခံစားရဘဲ\nကဆာမိလက်ရာတွေ အပြင်မှာများ တကယ်စားရရင်ကောင်းမှာ။ ;-)\nတိုင်းရင်းသားအစာတွေ ကို မြန်မာအစာထက် ပိုကြိုက်တယ်။\nကေဇီလေးကတော့ ရွာ့ထမင်းဆိုင်ကို မညည်းမညူ တာဝန်ယူပေးနေတာ တကယ်ဘဲ ချီးကျူးးပါတယ်။\nလာရင်ချက်ကျွေးမယ် တကယ် အဟုတ်\nအင်းးးး ၊ ဟင်း နှင့်ပါတ်သက်ပြီး ပြောရရင်တော့ ၊\nအဘ ဒီတစ်ခေါက် San Francisco ရောက်တော့ ၊\nအဘ တို့ တည်းတဲ့ ဟော်တယ်နှင့် နီးတဲ့ ၊\nWest Field San Francisco ထဲက ၊\nThe Restaurant Collection Under the Doom မှာ ၊\nမြန်မာပြည်က TV စီးရီး ” Yan Can Cook ” ထဲက Chef ” Martin Yan ” ရဲ့ ၊\n” M.Y. China ( Martin Yan’s China ) ” ဆိုင်မှာ ၊\nဟင်းမျိုး စုံအောင် ဆိုပြီး ၂ ရက်တောင် သွားစားခဲ့တယ် ။\nကောင်းတယ် ။ ဈေးတန်တယ် ။ သိလား ။


ကျွန်တော်လွတ်ကျခဲ့တဲ့မြို့တော်: May 2007\nစင်ကာပူမှာ ခဏအလုပ်သွားလုပ်တုန်းက ရေးခဲ့တဲ့ ကဗျာလေးပါ။ သူများတကာတွေ နိုင်ငံခြားရောက်ရင် တအားပျော်နေသလောက် ကျွန်တော်ကတော့ Homesick က ပျောက်ကိုမပျောက်တာ ဘာကြောင့်လဲမသိပါဘူးဗျာ။ အခုတော့ အိမ်မှာပဲ အဖေဖျော်ထားတဲ့ ကော်ဖီကို အမေ၀ယ်ထားတဲ့ မုန့်ဟင်းခါးနဲ့ ပျော်ပျော်ကြီး စားသောက်နေတယ်ဗျို့ ...။\nဘယ်အရာက ငါ့ကိုပြန်ခေါ်နိုင်မှာလဲ ...။\nငါ ဘယ်လိုမှ လဲလှယ်မကျေနပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။\nအင်္ဂါမစုံစွာနဲ့ လှလို့ ပလို့ ...\nငါတို့ဘယ်လိုပြန်ဆက်ယူနိုင်မလဲဆိုတာလေ ...။ ။\nရေးသားသူ - NayPhoneLatt at Thursday, May 31, 20075comments:\nကိုယ့် ရင်တစ်ခွင်လုံးလင်းခဲ့ပြီ ...။\nဆောင်းည နဲ့ နံနက်တွေမှာ\nM. ဘ၀ကို ...\nကိုယ် ... ငေးကြည့်သနားဖူးသည်။\nV. လောကဓံက ...\nX. ကြက်ခြေခတ်တွေ လင်းလင်းပြနေတဲ့\nZ. ကိုယ် အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပြီ ...\nကိုယ် ... အိပ် ... ပျော် ... သွား ... ခဲ့ ... ပြီ ...။ ။\nသံလွင်အိပ်မက် အမှတ်(၃) မှာ နွေလေဆိုတဲ့နာမည်နဲ့ ရေးခဲ့တဲ့ကဗျာလေးပါ။ ဒီကဗျာလေးကို စင်ကာပူနိုင်ငံမှာ ခဏတာအလုပ်သွားလုပ်ချိန်တုန်းက ရေးခဲ့တာဖြစ်ပါတယ် ...။ ကျွန်တော့်ဘ၀ရဲ့ A to Z လို့လဲ ပြောလို့ရတဲ့ကဗျာလေးဖြစ်ပါတယ်။ အခု ကျွန်တော်ဘယ်အက္ခရာနားကိုရောက်နေပြီလဲ ဆိုတာတော့ ကျွန်တော်လဲသေသေချာချာမသိပါဘူး ...။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာ အ၀ါရောင် တွေဖြန်းပက်ထားတဲ့ တရားမျှတမှုရှိတဲ့လောကတစ်ခုကို မြင်တွေ့သွားပြီးမှ ကျွန်တော် အိပ်ပျော်သွားချင်တယ်ဗျာ ...။\nရေးသားသူ - NayPhoneLatt at Sunday, May 27, 20072comments:\n-If you wake up today with no pain, you are luckier than most.\nနာကျင်မှုဝေဒနာကိုမခံစားရဘဲ သင်ဒီနေ့နိုးထနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုရင် သင်ဟာ လူအများစုထက်ပိုပြီး ကံကောင်းပါတယ်။\nနှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်မောကျခွင့်ကိုရဖို့ ခက်ခက်ခဲခဲကြိုးစားခဲ့ရတယ်။ ပြီးတော့ ... မျက်စိနှစ်လုံးကိုဖွင့်ပြီး နိုးထလာခဲ့ချိန်မှာပဲ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့တစ်နေရာရာက နာကျင်မှုဝေဒနာကို ပထမဆုံးစခံစားလိုက်ရတယ် ...။ ခဏတာ သက်သာရာရစေမယ့် ဆေးဝါးတွေကို မှီဝဲခွင့်ရသူတွေရှိမယ်။ ဒါမှမဟုတ် ဘာဆိုဘာမှ မတတ်နိုင်ပဲနာကျင်မှုဒဏ်ကို လည်စင်းခံနေကြရသူတွေလဲရှိမယ်။ လူအများစုရဲ့နံနက်ခင်းတွေဟာ ဒီအတိုင်းအသက်ဝင်လာကြပြီး ဝေဒနာတွေနဲ့ ကူးလူးပေါင်းဖော်ရင်းနဲ့ပဲ ညနေခင်းတစ်ခုဆီကို ချဉ်းနင်းသွားကြရတယ်။ အဲဒီလို ... အဲဒီလို နာကျင်မှုတွေကို အဖော်ပြုနေကြရတဲ့ အများစုသောလူသားတွေ ကမ္ဘာရဲ့နေရာတိုင်းလိုလိုမှာရှိနေကြတယ်။ မနက်ခင်းတစ်ခု သင်နိုးထလာတဲ့ အချိန်မှာ နာကျင်မှုဝေဒနာတစ်ခုခုကို သင်ခံစားမနေရဘူးဆိုရင် သင်ဟာ သူတို့ထက်ပိုပြီး ကံကောင်းပါသေးတယ်။\n-If you have never known the dangers of war, loneliness of prison or hunger, you are better off than 500 million people in the world.\nစစ်ရဲ့ဆိုးကျိုးတွေ၊ သံတိုင်နောက်ကွယ်က အထီးကျန်မှုတွေနဲ့ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုတွေ ဒါတွေကို သင်ကြုံတွေ့ခံစားမနေရဘူး ဆိုရင် ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှိတဲ့ လူသန်းပေါင်း ၅၀၀ကျော်ရဲ့ဘ၀ထက် သင့်ဘ၀ကပိုကောင်းပါသေးတယ်။\nဘယ်သူမှမပိုင်တဲ့အရာတွေကို သူနိုင်ကိုယ်နိုင်အပြိုင်လုကြရင်း ပြင်းထန်လွန်ကဲတဲ့ အစွန်းရောက် စိတ်အခြေအနေ တွေနဲ့ ၀ါဒခြင်းပြိုင်၊ မာနခြင်းပြိုင်ကြရင်း ဆင်နွှဲခဲ့ကြတဲ့ စစ်ပွဲတွေဟာ အနိဠာရုံတွေများစွာကို ကမ္ဘာလောကထဲမှာ ချန်ထားရစ် ခဲ့တယ်။ အိုးအိမ်မဲ့မိသားစုတွေ၊ မိဘမဲ့ကလေးတွေ၊ လင်မဲ့မယားတွေ၊ သားပျောက်သွားတဲ့မိခင် ဖခင်တွေ ... စတဲ့ ... စတဲ့ ကမ္ဘာမြေထဲက ကွက်လပ်တွေဟာ စစ်ပွဲတွေကြောင့် မရေမတွက်နိုင်အောင်များခဲ့ကြရတယ်။ အခန်းကျဉ်းလေးထဲမှာ၊ လေးဘက်လေးလံအကာအရံတွေထဲမှာ အထီးကျန်ခြင်းဆိုတဲ့ဝေဒနာကို အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့်မငြင်းဆန်နိုင်ရှာပဲ ခံစားနေကြရတဲ့သူတွေလဲ ဟိုဟိုဒီဒီရှိနေကြလိမ့်မယ်။ နောက်ပြီး ... ငွေကြေးနဲ့ ချိန်စက်ဖြေရှင်းရတဲ့ စားဝတ်နေရေးပြဿနာ တွေအောက်မှာ ဘုန်းဘုန်းလဲ ကုန်းကောက်စရာမရှိအောင်ကို မွဲတေနေကြသူတွေလဲ တကယ်ကိုရှိနေခဲ့ကြတယ်။ ကိန်းဂဏန်း တွေနဲ့ ရေတွက်ကြည့်မယ်ဆိုရင် အဲဒီ့လိုလူတွေ သန်းပေါင်း ၅၀၀ကျော်နေပြီတဲ့ ...။ အဲဒီ့အရေအတွက်တွေထဲမှာ သင် စာရင်းမပေါက်သေးတာ သင်ဘ၀က သူတို့ထက်ပိုပြီး ကောင်းသေးလို့ပဲမဟုတ်လား။\n-If you can go to your church or temple or follow your beliefs without persecution, you are luckier than more than3million people on this planet.\nနှိပ်စက်ညှင်းပမ်းခံရမှုတွေ၊ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုတွေမရှိပဲ သင်ယုံကြည်ရာအတိုင်း ယုံကြည်ကိုးကွယ်ခွင့်တွေ သင့်မှာရှိနေ သေးတယ်ဆိုရင် ဒီကမ္ဘာပေါ်က လူပေါင်း ၃သန်းကျော်ထက်သင်ပိုကံကောင်းပါသေးတယ်။\nမျက်စိတွေ၊ နားတွေကို ပိတ်ခိုင်းထားပြီး ဦးနှောက်ကို စနစ်တကျကန့်သတ်ထိမ်းချုပ်ခြင်း ခံထားရတဲ့သူတွေ၊ တယူသန်ဝါဒကိုကိုင်စွဲကြသူတွေရဲ့ မျှတမှုမရှိတဲ့ ချုပ်ချယ်ထိမ်းကွပ်မှုတွေအောက်မှာ လွတ်လပ်စွာယုံကြည်ကိုးကွယ်ခွင့်တွေ ပျောက်ဆုံးနေကြရသူတွေ ကမ္ဘာအနှံအပြားမှာ အများအပြားကိုရှိနေကြပါတယ်။ ဘုရားကျောင်းတွေကို လွတ်လပ်စွာသွားခွင့် မရှိဘူး။ အမှီအခိုကင်းတဲ့စိတ်နဲ့ လွတ်လပ်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး ဝေဖန်သုံးသပ်ခွင့်မရှိဘူး၊ ကိုယ်ယုံကြည်ရာဘာသာကို လွတ်လွတ်လပ်လပ်ကိုးကွယ်ပိုင်ခွင့်မရှိဘူး။ အတားအဆီးတွေ၊ အနှောက်အယှက်တွေ၊ ဖိနှိပ်မှုတွေကို မကျော်လွှားနိုင်တဲ့ စိတ်အသေတွေနဲ့ မကျေနပ်မှုတွေကို ရင်ထဲမှာပဲစုထားရပြီး အတွင်းကြေကြေနေကြသူတွေကို အကြမ်းဖျဉ်းရေတွက်ကြည့်ရင် ၃သန်းကျော်လောက်ရှိလိမ့်မယ်တဲ့ ...။ အချုပ်အနှောင်ခံရတဲ့အထဲမှာ စိတ်ကိုချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရတာဟာ အခံရအဆိုးဆုံး ပါပဲ။ ဒီထက်ပိုဆိုးတာက အချို့သောသူတွေဟာ ငါတို့ရဲ့စိတ်တွေ လှောင်ပိတ်မိနေပါလားဆိုတာကိုတောင် မသိနိုင် ကြတာပါ။ နောက်ပြီး ကိုယ်ယုံကြည်တာကတစ်ခု ကိုယ်လက်ခံကျင့်သုံးနေရတာကတစ်ခုဖြစ်နေပြီး မိမိနဲ့ ငါ ပြဿနာတက်နေ ကြသူတွေလဲအများအပြားပါ။ ဘာပဲပြောပြော သင့်ရဲ့စိတ်ဟာ အချုပ်အနှောင်ခံနေရမှုတွေကနေလွတ်ကင်းနေပြီး သင့်ရဲ့ ယုံကြည်မှုတွေအတိုင်း သင့်ရဲ့ရုပ်ခန္ဓာကိုစေခိုင်းခွင့်ရှိနေတယ်ဆိုရင် ... သင်ဟာ အဲဒီလူဦးရေ၃သန်းထက် ပိုပြီးကံကောင်း ပါသေးတယ်။\n-If your basic needs are covered , you are richer than 75% of the rest of the world.\nသင်ဟာ သင့်ရဲ့အခြေခံလိုအပ်ချက်တွေ အကုန်ပြည့်စုံမှုရှိနေတယ်ဆိုရင် ကမ္ဘာလူဦးရေရဲ့ ၇၅ရာခိုင်နှုန်းထက်သင်ပိုပြီး ချမ်းသာပါသေးတယ်။\nကမ္ဘာလူဦးရေရဲ့ ၇၅ရာခိုင်နှုန်းဟာ လူသားတစ်ဦးရဲ့အခြေခံ လိုအပ်ချက်တွေဖြစ်တဲ့ စားဝတ်နေရေးတွေအတွက်တောင် ပြည့်စုံမှုမရှိနိုင်ကြပဲ လောကထဲမှာ ရုန်းကန်ရှေ့ဆက်နေကြရပါတယ်။ တစ်နေ့မှာ ထမင်းနှစ်နပ်ကို ၀မ်းဝအောင်စားနိုင်ရုံ လေးတောင် မတတ်နိုင်ကြသူတွေ၊ ကိုယ့်အရှက်ကိုယ်ဖုံးနိုင်ဖို့ အ၀တ်အစားတစ်ခုခုကို ခါးလှအောင်ဝတ်နိုင်ရုံလေးတောင် အနိုင်နိုင်ကြိုးစားနေကြရတဲ့သူတွေ၊ တစ်ညတာ မှေးစက်နိုင်ဖို့အတွက် ကျောတစ်ခင်းစာ နေရာလေးတစ်ခုကိုတောင် ညအမှောင် အောက်မှာ အသဲအသန်ရှာဖွေမှေးစက်နေကြရတဲ့သူတွေ လိုက်ရှာစရာမလိုအောင်ကို မြင်နိုင်တွေ့နိုင်ပါတယ်။ သင်ကတော့ အဲဒီ့လိုမဟုတ်ပဲ ဘ၀ရဲ့အခြေခံလိုအပ်ချက်တွေအားလုံးပူပင်စရာမရှိအောင် ပြည့်စုံနေသေးတယ်ဆိုရင်တော့ သင်ဟာ ကမ္ဘာ့လူဦးရေရဲ့ ၇၅ရာခိုင်နှုန်းရှိတဲ့ လူတွေထက် ပိုပြီးချမ်းသာသေးတာပဲလေ။\n-If you even have some savings, you are part of the 10% of the most prosperous people in the world.\nသင်ဟာ သင့်ရဲ့ဝင်ငွေထဲက အနည်းငယ်ကို စုဆောင်းထားနိုင်သေးတယ်ဆိုရင် ကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတဲ့ အောင်မြင်နေကြတဲ့ လူသား၁၀ရာခိုင်နှုန်း ထဲမှာ သင်ပါဝင်နေပါသေးတယ်။\n“ယနေ့ရောင်းရငွေသည် မနက်ဖြန်အတွက် အရင်းဖြစ်သည်” ဆိုတဲ့စာသားကို ဟိုဟိုဒီဒီမြင်နေရတယ်။ ဒီနေ့ရဲ့လုပ်အားခနဲ့ အိမ်အပြန်မှာ ဆန်ဝယ်၊ ဟင်းချက်စရာဝယ်ပြီး အိမ်ရောက်မှ ဖုတ်ပူမီးတိုက်ချက်စားကြရတဲ့မိသားစုတွေ၊ တစ်နေ့တာအလုပ်မဆင်းနိုင်လို့ ကလေးတွေကို မနေ့ကကျန်တဲ့ ထမင်းကြမ်းကို ရေနဲ့ မျှောတိုက်ပြီး ကိုယ်တိုင်ကအငတ်ခံလိုက်ကြရတဲ့ မိဘတွေ၊ အိမ်ပြန်အလာကို စောင့်မျှော်နေကြတဲ့ မိသားစုရဲ့ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေတဲ့ မျက်ဝန်းတွေဆီကို အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ဗလာဟင်းလင်းဖြစ်နေတဲ့အိတ်ကပ်နဲ့ ပြန်လာကြရတဲ့ ဖခင်အချို့ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေ၊ ဆာလောင်ခြင်းဝေဒနာဆိုတာ မွေးရာပါဒဏ်ရာတစ်ခုလိုဖြစ်နေကြရရှာတဲ့ အပြစ်မဲ့ကလေးငယ်တွေ ... စတဲ့ ... စတဲ့ သူတွေဆီမှာ စုဆောင်းထားတဲ့ ငွေပိုငွေလျှံဆိုလို့ ခြူးတစ်ပြားတောင်ရှိနေမယ်မထင်ပါဘူး ...။ ရောဂါတစ်ခုခု ဖြစ်လာရင်လည်း လည်စင်းခံ၊ စေတနာ့ဝန်ထမ်းပြီး ကုသပေးမယ့်သူမရှိရင် သေဖို့ပဲထိုင်စောင့်နေကြရုံသာတတ်နိုင်ကြတဲ့ ဒုက္ခသည်တွေများစွာဟာ ငွေပိုငွေလျှံဆိုတာကို အိပ်မက်ထဲတောင်ထည့်မက်ဖူးကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီလို ပိုလျှံမှုဆိုတာမရှိပဲ ရရစားစားနဲ့ အသက်ဆက်နေကြရတဲ့ လူသားဦးရေဟာ ကမ္ဘာ့လူဦးရေရဲ့ ၉၀ရာခိုင်နှုန်းလောက်ရှိတယ်ဆိုတာဟာ ယုံနိုင်စရာ မရှိတဲ့ တကယ့်အဖြစ်အပျက်ပါ။ အခုလောလောဆယ် သင့်မှာ စုဆောင်းထားတဲ့ ငွေအနည်းငယ်ရှိနေတယ်ဆိုရင်ပဲ သင်ဟာ ကမ္ဘာပေါ်က အောင်မြင်နေသူ လူသား၁၀ရာခိုင်နှုန်းထဲမှာ အပါအ၀င်ဖြစ်နေပါပြီ။\n-If you saw your parents grow old together, you are almost unique.\nသင့်ရဲ့မိဘနှစ်ပါးဟာ အတူတကွ နေထိုင်ကြီးပြင်းနေကြသေးတာကို သင်မြင်နေရသေးတယ်ဆိုရင် သင်တို့ရဲ့မိသားစုလေးဟာ တော်တော်ကို စည်းလုံးပါသေးတယ်။\nအချို့သောမိသားစုတွေမှာ မိဘတွေမရှိကြတော့ပါဘူး။ အချို့မှာ သားသမီးတွေ မရှိကြတော့ဘူး။ အချို့ကျတော့လည်း အတူတကွရှိနေကြပေမယ့် ရုပ်ခန္ဓာခြင်းသာနီးပြီး စိတ်ချင်းဝေးနေကြရတယ် ...။ အတ္တစိတ်တွေကြောင့်ဖြစ်တဲ့ အက်ကြောင်းအတိမ်အနက်တွေရဲ့ မသိမသာထိုးခွဲပိုင်းခြားမှုတွေကြောင့် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားကြတဲ့ မိသားစုတွေရှိသလို ... အခြားသူတွေရဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေအတွက် ဖြေသိမ့်စရာအစာအဖြစ်နဲ့ ဖရိုဖရဲဖြစ်ခဲ့ကြရတဲ့ မိသားစုတွေလဲ ရှိကြပါတယ်။ ဘိုးဘွားရိပ်သာက အဘိုးအဘွားတွေ၊ မိဘမဲ့ဂေဟာက သားငယ်၊ သမီးငယ်တွေ၊ မေတ္တာတရားဆိုတာကို စကားလုံးအဖြစ်သာ ကြားဖူးပြီး ဘာမှန်းမသိနိုင်ကြတဲ့ အထီးကျန်ခြင်းရဲ့သားကောင်တွေ ဒီမြေကမ္ဘာပေါ်မှာ မရေမတွက်နိုင်အောင်ကို ရှိနေကြပါတယ်။ သင့်မှာ မိဘတွေရှိတယ်၊ နောက်ပြီး သက်ရှိထင်ရှားရှိနေကြတဲ့ မိဘနှစ်ပါးရဲ့ မြင့်မိုရ်တောင်ဦးမကကျုးတဲ့ ကျေးဇူးတွေကို တတ်နိုင်သလောက် ဆပ်ခွင့်ရနေသေးတယ်ဆိုရင် သင်ဟာ ပျော်ရွင်စရာကောင်းတဲ့၊ စည်းလုံးညီညွတ်တဲ့ မိသားစုလေးတစ်ခုရဲ့ပိုင်ရှင်ပဲပေါ့။\n-If you smile and appreciate life, you are lucky because lots of people can , but they don't.\nသင်ဟာ ဘ၀ဆိုတာကို မှန်မှန်ကန်ကန်နားလည်သဘောပေါက်ပြီး ပြုံးပြုံးလေးနေနိုင်တယ်ဆိုရင် သင်တကယ်ကံကောင်း ပါတယ်။ ဘာ့ကြောင့်လဲဆိုတော့ လူပေါင်းများစွာဟာ ပြုံးပျော်နိုင်စွမ်းကို သဘာဝကပေးထားပေမယ့် သူတို့ မပြုံးနိုင်ကြလို့ပါ။\nလူတိုင်းဟာ ဘ၀တစ်ခုဆီကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပေမယ့် ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ လူသားဘ၀တစ်ခုရဲ့ သဘောသဘာဝကို မှန်မှန်ကန်ကန် ပြည့်ပြည့်၀၀နားလည်သဘောပေါက်သူကတော့ သိပ်ကိုရှားပါတယ်။ အမျိုးမျိုးသော လောကဓံတရားတွေရဲ့ အောက်မှာ ငို၊ ရယ်၊ ပြုံး၊ မဲ့၊ ပျော်ရွှင်၊ ၀မ်းနည်း စတဲ့ အမျိုးမျိုးသောခံစားမှုတွေရဲ့ သက်ရောက်မှုတွေက လူတွေ ဘ၀ဆိုတာကို အမှန်တကယ် နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းမရှိသေးဘူးဆိုတာကို ပြနေပါတယ်။ ဆိုးဝါးပြင်းထန်တဲ့လောကရဲ့ တွန်းထိုး တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ကြုံရတိုင်း ဘယ်သူတွေ ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ရင်ဆိုင်နိုင်ကြသလဲ။ ခမ်းနားကြီးကျယ်တဲ့ လောကရဲ့ ချီးမြှောက်မှုတွေကို ကြုံရတိုင်း ဘယ်သူတွေတည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ပြုံးနေနိုင်ပါသလဲ။ လူသားတွေရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံ အရ လူသားတွေပြုံးနိုင်၊ ရယ်နိုင်ကြပေမယ့် လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ၊ မာန်မာန စတဲ့ မလိုလားအပ်တဲ့ စိတ်အခြေအနေတွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ စစ်မှန်တဲ့ အပြုံးအရယ်တွေ ဆိတ်သုဉ်းနေကြရရှာတာ သူတို့ရဲ့ကံကြမ္မာပါပဲ။ ကိုကိုယ်တိုင်ဖန်တီးတဲ့ ကိုယ့်ကံကြမ္မာပါပဲ ...။ အဲဒီလို ... အဲဒီ့လို ... အပြုံးဆိုတဲ့စကားလုံးကို စိတ်အာရုံထဲကနေတဆင့် နှုတ်ခမ်းပေါ်ကို တင်ခွင့်မရကြရှာတဲ့ လူသားတွေများစွာထဲမှာ သင်ပါမနေဘူးဆိုရင် သင်ကံကောင်းပါသေးတယ်။\n-If you have someone whose hand you can hold or can hug or even justashoulder to touch , be happy you will never be lonely.\nသင်မှီဖို့ပခုံးလေးတစ်ဖက်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သင်ဆုပ်ကိုင်ပွေ့ဖက်ဖို့ လက်ကလေးတစ်ဖက်ပဲဖြစ်ဖြစ် သင့်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုရင် သင်ဟာ အထီးကျန်သူတစ်ယောက်မဟုတ်သေးပါဘူး။\nအချိုသော ဒဏ်ရာတွေက လုပ်ယူခံစားကြည့်လို့မရတဲ့ ဝေဒနာတွေကို ဖြစ်စေတယ်။ အထူးသဖြင့် စိတ်ဒဏ်ရာပါပဲ ...။ လူ့ဝန်းကျင်၊ လူ့အသိုင်းအ၀န်းအတွင်းမှာ ကြီးပြင်းခဲ့သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ လူသားအခြင်းခြင်းကူးလူးဆက်ဆံရမှုနဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ရမှုတွေမှာ တွယ်တာစွဲလမ်းမှုရှိကြတာ လူ့သဘာဝပါ...။ အဲဒီလိုတွယ်တာမှုတွေကနေစခဲ့ရာကနေ လူနဲ့ လူ့အသိုင်းအ၀န်း၊ လူ့အသိုင်းအ၀န်းနဲ့လူ အပြန်အလှန် အကျိုးပြုမှီခိုနေခြင်းကကို လောကလူ့သဘာဝတစ်ခုလို ဖြစ်လာ ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီ့လို လောကသဘာဝတရားကနေဖယ်ထုတ်ထားခြင်းခံရပြီး လူ့သဘာဝအလျှောက်လဲ နေထိုင်ခံစားခွင့် မရကြသူတွေအများအပြားရှိနေကြပါတယ်။ ကိုယ်စိတ်အားငယ်တဲ့အခါ မှီထားဖို့ပခုံးလေးတစ်ဖက်၊ ကိုယ်လဲကျတဲ့အခါ ဖေးကူထူမဖို့ လက်ကလေးတစ်ဖက်၊ ကိုယ်စိတ်ဓါတ်ကျအားငယ်နေတဲ့အခါ အားပေးမယ့် စကားလေးတစ်ခွန်း၊ အပြုံးလေးတစ်ပွင့်တောင်မရှိပဲ သူလိုကိုယ်လိုဒုက္ခခံစားနေကြရတဲ့သူတွေကြားထဲမှာ အထီးကျန်ခြင်းဆိုတဲ့ဝေဒနာကို ဒီလိုပဲ ခံစားရင်း၊ ခံစားရင်းနဲ့ အသားသေကျေနပ်လိုက်ကြရတဲ့သူတွေများစွာထဲမှာ သင်ပါမနေသေးဘူးဆိုရင် သင်ဟာ သိပ်ကိုကံကောင်းပါသေးတယ်ဗျာ ...။\nအင်တာနက်သုံးနေရင်းနဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လှမ်းပို့ထားတ Slide Show လေးကိုဖွင့်ကြည့်နေမိတာပါ။ ကြေကွဲဆွေးမြေ့ဖွယ်ရာ သတင်းဓါတ်ပုံလေးတွေနဲ့အတူ ရေးထားတဲ့ စားကြောင်းလေးတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့နှလုံးသားကို ထိခိုက်စေပါတယ်။ ပုံလေးတွေကိုကြည့် စာသားလေးတွေကိုဖတ်နေရင်း သြော် ... ငါခံစားနေရတဲ့ ဒုက္ခဆိုတာ ဘာဟုတ်သေးလို့လဲလို့ စဉ်းစားမိပါတယ် ...။ နောက်ပြီး စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေ အထိုက်အလျှောက်ပြည့်စုံနေပါလျက်နဲ့ စိတ်ညစ်တယ်၊ စိတ်ညစ်တယ်လို့ အခါခါညည်းတတ်တဲ့ သူတစ်ချို့ရဲ့မျက်နှာတွေကိုလည်း ကျွန်တော်မြင်ယောင်လာတယ်။ မဖြစ်စလောက် လောကဓံလေးကိုပဲ ပုံကြီးချဲ့ခံစားပြီး အမြဲလိုလိုစိတ်အလိုမကျဖြစ်နေတတ်ကြတဲ့ သူတို့လိုလူမျိုးတွေကတော့ သူတို့ခံစားနေရတဲ့ ဒုက္ခသာလျှင်အကြီးမားဆုံး လို့ထင်ကြပြီး အခြားသူတွေ ဘာတွေများဖြစ်နေကြမလဲဆိုတာကို စိတ်ဝင်စားကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်ကတော့ ဆိုးဝါးပြင်းထန်တဲ့ လောကဓံတရားတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့ရတိုင်း ငါ့ဘ၀ထက်ဆိုးတဲ့သူတွေအများကြီးရှိနေပါသေးလားဆိုတဲ့ အတွေးကိုတွေးပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နိုင်ဖို့ကြိုးစားတတ် ခဲ့ပါပြီ။ အားလုံးလည်း သိပ်စိတ်ညစ်မနေကြပဲ ကိုယ့်ဘ၀ထက်ဆိုးတဲ့သူတွေရဲ့ဘ၀ကိုစာနာရင်း လုပ်စရာရှိတာတွေကို ပုံမှန်လေးလုပ်သွားနိုင်ကြပါစေလို့ ကျွန်တော်ဆန္ဒပြုလိုက်ပါတယ်။\nဒီဆောင်းပါးလေးကလည်း စံပယ်ဖြူမဂ္ဂဇင်းမှာဖော်ပြခံခဲ့ရဖူးပါတယ်။ ဒီရက်ပိုင်း စိတ်ညစ်စရာတွေသိပ်များနေလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုအားပေးတဲ့အနေနဲ့ရော ... အခြားစိတ်ညစ်နေကြသူတွေအားလုံးကို အားပေးတဲ့အနေနဲ့ရော ဒီပို့စ်လေးကိုတင်ဖြစ်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။\nရေးသားသူ - NayPhoneLatt at Tuesday, May 22, 2007 1 comment:\n၂၊ နာရေးကူညီမှု့ အသင်း\n၃၊ တိုးတက်ရေးစာဖတ်သင်း (၁၉၅၄ စတင်တည်ထောင်)\n၄၊ မြန်မာနိုင်ငံ အင်ဂျင်နီယာအသင်း\n၅၊ မြန်မာနိုင်ငံ ဗိသုကာများအသင်း\n၆၊ မြန်မာနိုင်ငံ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းရှင်များအသင်း\n၇၊ ကချင်တိုင်းရင်းသား ရိုးရာနှင့် စာပေယဉ်ကျေးမှု့ အသင်း\n၈၊ မင်းကွန်းပဋိပတ္တိ သာသနိနဂ္ဂ အသင်း\n၁၀၊ အိန္ဒိယ- မြန်မာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များအသင်း\n၁၁၊ ဂုရုနာနတ် အခမဲ့ဆေးပေးရုံနှင့် မျက်စိကုဌာန\n၁၂၊ မြန်မာပြည် တရုတ်အမျိုးသား ချင်းအမျိုးအနွယ် အွဲကင်းစာအသင်း\n၁၃၊ ဘော်လီဘောမိသားစု သာရေးနာရေးအသင်း\n၁၄၊ SPA Scholarship Foundation\n၁၅၊ ဗလငါးတန် အားမာန် လူငယ်ဖြွုံဖိုးရေးအသင်း\n၁၆၊ မြန်မာ-ဂျပန် ဗုဒ္ဓဘာသာအသင်း\n၁၇၊ လူဝင်မှု့ ကြီးကြပ်ရေးနှင့် ပြည်သူ့ ဝန်ထမ်းဟောင်းများအသင်း\n၁၈၊ မြန်မာနိုင်ငံ ယာဉ်နှင့် စက်ကိရိယာပစ္စည်းလုပ်ငန်း\n၁၉၊ ကျူလီ မွတ်ဆလင်သာသနာ ပြန်ပွားရေးအသင်း\n၂၀၊ အရိဆမာဂ်ျ ကုသိုလ်ဖြစ် ဆေးရုံ\n၂၁၊ မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ က္ကုန္ဒရာဟိန္ဒူ အဖွဲ့ ချုပ်\n၂၃၊ ခြောက်ထပ်ကြီး ရွှေသာလောင်း မဟာဗုဒ္ဓဝေယျာဝစ္စအသင်း\n၂၄၊ မြန်မာပြည် တရုတ်တိုင်းရင်းဆေး သမားတော်များအဖွဲ့ \nဘာ့ကြောင့်လဲ … ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတဲ့မေးခွန်းကို နားရွက်ဆွဲ၊ခေါင်းခေါက်ပြီးမေးချင်တယ်။\nနောက်ပြီး ... သူတို့လုပ်ပေးနေသလို ခင်ဗျားတို့တွေ စေတနာရှေ့ထားပြီး ကိုယ်ကျိုးမကြည့်ပဲ လုပ်ပေးနိုင်ကြလို့လားလို့ မေးချင်တယ်။\nနောက်ပြီး … လူသားချင်းစာနာထောက်ထားတဲ့စိတ်တွေနဲ့ လူမှုဘ၀တွေရဲ့ကွက်လပ်တွေကို လိုက်လံဖြည့်စွတ် ပေးနေကြတဲ့ မြင်ကွင်း ခင်ဗျားတို့ဘာကြောင့်မမြင်ချင်ကြသလဲလို့မေးချင်တယ် …။\nနောက်ပြီး … ဘယ်သူ့ကိုမှမထိခိုက်၊ ဘယ်သူ့အကျိုးစီးပွားကိုမှလဲမဖျက်ဆီးပဲ မရှိဆင်းရဲသားတွေအတွက် ပေးဆပ်ခြင်းသက်သက်နဲ့ ရပ်တည်နေကြသူတွေကို ဘာကြောင့်ရန်ရှာကြသလဲလို့ မေးချင်တယ် …။\nနောက်ပြီး … ပြည်သူပြည်သားတွေမျက်ရည်ကျမှ အိပ်ပျော်စားဝင်ကြတာလားလို့ မေးချင်တယ် ...။\nရေးသားသူ - NayPhoneLatt at Sunday, May 20, 20072comments:\nအခန်းတစ်ခန်းထဲမှာ ဖယောင်းတိုင်လေးတိုင် ထွန်းလင်းနေကြတယ်။ သူတို့ဟာ ဘယ်သူမှမကြားနိုင်တဲ့လေသံနဲ့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စကားတွေပြောလို့ ...\nပထမဖယောင်းတိုင်ရဲ့နာမည်က ငြိမ်းချမ်းရေးတဲ့ ...။ သူက အခြားဖယောင်းတိုင်တွေကို စပြောတယ်။\n`ဘယ်သူမှ ငါ့ကိုမထိန်းသိမ်းကြတော့လဲ.. ငါ ပျောက်ကွယ်ရတော့မှာပဲလေ´\nသူက ပြောရင်းဆိုရင်းပဲ ... လုံးဝငြိမ်းသွားတယ် ...။\nအဲဒီ့အချိန်မှာပဲ ယုံကြည်မှုလို့အမည်ရတဲ့ ဖယောင်းတိုင်လေးက ဆက်ပြောတယ်။\n`ငြိမ်းချမ်းခြင်းမရှိတော့တဲ့နောက်မှာ ငါလဲဘယ်သူ့ကိုမှမျှဝေပေးနိုင်ခြင်းမရှိပဲ ဆက်လက်ထွန်းလင်းနေရတာ အဓိပ္ပါယ်မရှိတော့ဘူးလို့ထင်လာပြီ ...´\nသူ့စကားမဆုံးသေးခင်မှာပဲ ညင်သာတဲ့လေညင်းလေးက သူကိုတိုက်ခတ်ငြှိမ်းသက်သွားတယ်။\nတတိယဖယောင်းတိုက်လေးကတော့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြစ်တယ်။ သူကလဲ ၀မ်းပမ်းတနည်းနဲ့ ...\n` ငါလဲ ဆက်လက်ထွန်းလင်းဖို့အတွက် အားအင်တွေခြောက်ခမ်းကုန်ပြီ ... လူတွေက ငါရဲ့အရေးပါမှုကိုမသိကြပဲ ငါ့ကိုဘေးဖယ်ထားကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ အနီးဆုံးမှာရှိကြတဲ့သူတွေကိုတောင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေပေးကြဖို့ သူတို့မေ့နေကြပြီ´\nသူလဲ အဲဒီ့စကားရဲ့အဆုံးမှာပဲ ထွန်းလင်းမှုတွေရပ်သွားခဲ့တယ်။\nအဲဒီ့အချိန်မှာပဲ ကောင်လေးတစ်ယောက် အခန်းထဲကိုဝင်လာတယ် ။ ဖယောင်းတိုင်လေးချောင်းမှာ သုံးချောင်းက ငြိမ်းပြီး တစ်ချောင်းတည်း ထွန်းလင်းနေသေးတာကိုသူတွေ့လိုက်ပြီး စိတ်ညစ်သွားတယ်။\nအဲဒီ့အချိန်မှာပဲ နောက်ဆုံးထွန်းလင်းနေသေးတဲ့ ဖယောင်းတိုင်လေးက ကောင်လေးကြားအောင် လေသံကိုမြှင့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။\n`စိတ်မညစ်ပါနဲ့ ကလေးရယ် ... ငါထွန်းလင်းနေသေးသရွေ့ မင်း သူတို့ကို ပြန်ပြီး ထွန်းညှိပေးလို့ ရပါသေးတယ်´\nအဲဒီ့စကားသံကိုကြားတော့ ကောင်လေးလဲ ကျန်နေသေးတဲ့ဖယောင်းတိုင်လေးတစ်ချောင်းကိုယူပြီး ငြိမ်းနေတဲ့ဖယောင်းတိုင်လေးတွေကို လိုက်ပြီးမီးညှိလိုက်တယ်။ အခုတော့ အခန်းလေးထဲမှာ ဖယောင်းတိုင်လေးတိုင်လုံးထွန်းလင်းနေကြပါပြီ ။\nအဲ ... နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ဖယောင်းတိုင်လေးရဲ့နာမည်က မျှော်လင့်ချက်တဲ့ ...။\nဒီပုံပြင်လေးထဲကလိုပဲ ကျွန်တော်တို့တွေအပြင်မှာဖြစ်တတ်ကြတယ် ...။ ကံကြမ္မာရဲ့ တွန်းထိုးတိုက်ခိုက်မှုတွေကြောင့် တစ်ခါတစ်ရံမှာ ဘ၀ရဲ့ငြိမ်းချမ်းခြင်းဆိုတာကို ဘယ်မှာမှရှာလို့ မရနိုင်အောင် ဖြစ်တတ်ကြတယ်။ လောကဓံတရားဆိုတာကြီးရဲ့ လက်ရှစ်ဖက်နဲ့ မနားတမ်းစစ်ဆင်မှုကို တရစပ်ခံနေရတဲ့အခါမျိုးတွေမှာပေါ့ ...။ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဘ၀ရဲ့ငြိမ်းချမ်းခဲ့တဲ့အချိန်ကာလတွေ၊ အခြေအနေတွေကို ထိမ်းသိန်းရကောင်းမှန်းမသိခဲ့တာကြောင့် ၊ ကိုယ့်လိုပဲ ကိုယ့်ရဲ့ပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း ငြိမ်းချမ်းခြင်းဆိုတာကို ထိမ်းသိန်းဖို့မေ့လျော့ခဲ့ကြတာကြောင့် ဒီလိုအဖြစ်မျိုးကို ကျွန်တော်တို့တွေ ကြုံကြရတယ်။ အဲဒီ့လိုအချိန်မျိုးမှာဆို ကျွန်တော်တို့တွေ ဘယ်သူ့ကိုယုံကြည်ရကောင်းမှန်းမသိသလို၊ မိမိကိုယ်ကိုယုံကြည့်မှုတွေလဲ ပျက်ယွင်းနေကြမှာသေချာပါတယ်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုတာလဲ အဲဒီ့လိုအချိန်မျိုးမှာ သိပ်ကိုခြောက်ခမ်းနေမှာပါ ...။ ကိုယ့်အနီးအနားမှာရှိနေတဲ့သူတွေကိုတောင် မမြင်နိုင်တော့ပဲ ပူပင်သောကတွေ၊ စိတ်ဖိစီးမှုတွေနဲ့ပဲ နပမ်းလုံးနေရတဲ့အချိန်အခါမျိုးပေါ့ ...။ ဘ၀မှာ ငြိမ်းချမ်းမှုဆိုတာမရှိတော့ဘူး၊ ယုံကြည်မှုတွေလဲပျက်ယွင်းကုန်ကြပြီ၊ နောက်ပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ချစ်ခင်ယုယကြင်နာမှုတွေလည်း မရှိနိုင်တော့ဘူး ...။ ဒါလိုဆိုရင် ဘ၀ဆိုတာဘာမှနေပျော်စရာမကောင်းတော့ပါဘူး ...။ ဒါပေမယ့် အဲဒီ့လိုအခြေအနေမျိုးကို ကျွန်တော်တို့ ကျော်လွှားနိုင်ဖို့အတွက် ဘယ်တော့မှမငြိမ်းသင့်တဲ့အလင်းကတော့ မျှော်လင့်ခြင်းပါပဲ ...။ မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ဘူး ဆိုတဲ့အတွေးအထင်တစ်ခုကို လွယ်လွယ်ကူကူလက်ခံလိုက်တဲ့စိတ်အခြေအနေတစ်ခု ကျွန်တော်တို့မှာ ရှိမနေဖို့လိုပါတယ်။\nနေ့ရက် ။ ။ ၁၇.၀၅.၂၀၀၇ (ကြာသပတေးနေ့)\nအချိန် ။ ။ ညနေ ၅နာရီ မှ ည ၉နာရီ\nနေရာ ။ ။ Coffee King (ဗိုလ်အောင်ကျော်လမ်း)\nမေလ ၁၂ ရက်နေ့က စင်ကာပူမှာလုပ်ခဲ့တဲ့ အစည်းအဝေးမှတ်တမ်းကိုအခြေခံပြီး ဆွေးနွေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။\n၁) အမည်ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဆွေးနွေးကြရမှာ စင်ကာပူအစည်းအဝေးကရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ ဘလော့ဂ်ဆိုသည်မှာ နဲ့ အနာဂတ်လှိုင်း၏ဆုံမှတ်များ ဆိုတဲ့အမည်နှစ်ခု၊ ဘလော့ဂါဖိုရမ်မှာ မဲခွဲဆုံးဖြတ်ဖို့ကျန်တဲ့ အမည် ၄ခုအနက်မှ `အနာဂတ်လှိုင်း၏ဆုံမှတ်များ´ ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီ့ခေါင်းစဉ်မှာ ဘလော့ဂ်ဆိုတဲ့စကားလုံးမပါတာကြောင့် မြန်မာဘလော့ဂါတွေရဲ့ ဘလော့ဂ်တွေထဲက စာတွေကို စုစည်းထုတ်ဝေတယ်ဆိုတဲ့အချက်ကို ပေါ်လွင်စေဖို့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ အတူ စာကြောင်းတစ်ကြောင်းပါထည့်သွင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပါတယ်။\n`မြန်မာဘလော့ဂါ(Bloggers)များ၏ စုစည်းတင်ဆက်မှု ...´ ဆိုတဲ့စာကြောင်းကိုထည့်ဖို့ ကိုစစ်အိမ်မှအကြံပြုပါတယ်။\n၂) အုပ်ရေ ၁၀၀၀ ရိုက်နှိပ်ဖို့ကို အားလုံးက သဘောတူကြပါတယ်။\n၃) စာအုပ်ဆိုဒ်ကို နားလည်တတ်ကျွမ်းသူများရဲ့ အကြံပြုချက်အရ ၅.၁ လက်မ _ ၈.၁ လက်မ ကိုရွေးချယ်ခဲ့ကြပါတယ်။ အဆိုပါဆိုဒ်ဟာ စာရွက်ဖြတ်ရာမှာ အလေအလွင့်အနည်းဆုံးဖြစ်တယ်လို့ သိရပါတယ်။ စာမူအရေအတွက်ကို လိုက်ပြီး စာအုပ်အထူအပါး ကွာခြားသွားမှာဖြစ်ပြီး ဆိုဒ်ကို တော့ ဒီအတိုင်းပဲအတည်ပြုခဲ့ကြပါတယ်။\n၄) စင်ကာပူအစည်းအဝေး၏ အတည်ပြုချက်အတိုင်း အုပ်ရေ ၁၀၀ ကို စင်ကာပူသို့ပို့မှာဖြစ်ပြီး ၊ ကျန်ရှိတဲ့ ၉၀၀ကို ရန်ကုန်နဲ့မန္တလေးမြို့များသို့ဖြန့်ဝေဖို့ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပါတယ်။ ရန်ကုန်ရှိဘလော့ဂ်များထဲမှ ရောင်းပေးနိုင်သူများရှိပါက ဘယ်နေရာမှာစာအုပ်လာယူနိုင်ကြောင်းကို စာအုပ်ထုတ်ဝေပြီးချိန်မှာ တင်ပြပေးမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဖြန့်ဝေရေးကိစ္စများကို ကိုစိုးဇေယျဦးဆောင်တဲ့ ရန်ကုန်ရှိဘလော့ဂါများမှာ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျလုပ်ဆောင်မှာဖြစ်တဲ့အတွက် ပါဝင်ကူညီနိုင်ကြသူများ ကိုစိုးဇေယျနဲ့ ဆက်သွယ်ဆောင်ရွက် ကြဖို့ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။ စာအုပ်တိုက်တစ်တိုက်ကိုအပ်လိုက်ပါက အလုပ်မရှုပ်တော့ကြောင်း ကိုစစ်အိမ်မှအကြံပြုခဲ့ပေမယ့် ... စာအုပ်ရဲ့ အောင်မြင်မှု၊ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မျှဝေခံစားချင်ကြတဲ့ စိတ်နဲ့ ကိုယ်တိုင်ပဲလုပ်ကြဖို့ဆုံးဖြတ် ခဲ့ကြပါတယ်။\n၅) ကြော်ငြာကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ရှေ့နောက် မျက်နှာဖုံးရဲ့အနောက်ဖက်အခြမ်း နှစ်မျက်နှာနဲ့ ရှေ့ဆုံးနဲ့ နောက်ဆုံးတစ်ရွက်ဆီ စုစုပေါင်း ၆မျက်နှာအတွက် ကြော်ငြာထည့်ဖို့ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပါတယ်။ ကြော်ငြာအတွက် ဈေးနှုန်းကိုတော့ နောက်အပတ်အတွင်းမှာ တွက်ချက်တင်ပြသွားဖို့ရှိပါတယ်။ စာအုပ်အတွင်း မျက်နှာများတွင်ကြော်ငြာလုံးဝမထည့်ပါ။ Mr Pooh မှ စာရွက်တိုင်း၏ Header နှင့် Footer နေရာများတွင်လည်း Sponsar by ------ ဆိုတာမျိုး ထည့်သွင်းသင့်ကြောင်း အကြံပြုခဲ့ပါတယ်။ ထိုအကြံပြုချက်ကိုတော့ Fan ငွေမလုံလောက်ပါက ထည့်သွင်းစဉ်းစားဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပါတယ်။\n၆) ထုတ်ဝေရန်အချိန်နှင့် ပတ်သက်၍ ဘလော့ဂါနေ့တော့ မမီနိုင်ကြောင်း ၊ အချိန်အတိအကျကိုတော့ ခန့်မှန်းဖို့ခဲယဉ်းကြောင်း၊ စက်တင်ဘာလ ဟုအကြမ်းဖျဉ်းသတ်မှတ်နိုင်ကြောင်းဆွေးနွေးခဲ့ကြပါတယ်။\n၇) အမှာစာအတွက် စင်ကာပူအစည်းအဝေးမှ တင်ပြခဲ့သူမှားအနက် ကိုတာနှင့် ဂျူးတို့ကိုဆန္ဒပြုခဲ့ကြပြီး၊ အခြားထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်သူများအနေဖြင့် လူထုစိန်ဝင်း၊ ဒေါက်တာခင်မောင်ညို တို့ကိုဖြည့်စွတ်ခဲ့ပါတယ်။ ကိုညီလင်းဆက်မှ တာရာမင်းဝေနှင့် မနော်ဟရီတို့မှာ ဘလော့ဂ်များကိုအမြဲတမ်းဖတ်ကြောင်း ပြောပြီး သူတို့ကို ဆန္ဒပြုခဲ့ပါတယ်။ အမှာစာအတွက် အနဲဆုံးနှစ်ယောက်ကို ပထမဦးစားပေးနှင့် ဒုတိယဦးစားပေးဟု အပြီးသတ်ရွေးချယ်သင့်ကြောင်းဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပါတယ်။ တစ်ယောက်က မရေးပေးနိုင်ဟုငြင်းခဲ့လျှင် နောက်တစ်ယောက် ကြိုးစားရန်အတွက်ဖြစ်ပါတယ်။ နှစ်ယောက်လုံးရေးပေးနိုင်လျှင်လဲ နှစ်ခုစလုံး သုံးလို့ရပါတယ်။\n၈) စာမူများကို ကဏ္ဍများခွဲရာတွင် စင်ကာပူအစည်းအဝေး၏ဆုံးဖြတ်ချက်များထဲမှ ဓါတ်ပုံကဏ္ဍကိုဖြုတ်ပြီး၊ ဘာသာပြန်ကဏ္ဍကိုထည့်သွင်းခဲ့ပါတယ်။\n၉) စာမူများကိုအပြီးသတ်ရွေးချယ်ရန်အတွက် အယ်ဒီတာများအဖွဲ့ကိုရွေးချယ်ရန်ဆွေးနွေးကြရာ၌ သတ်မှတ်ထားသောအချိန်အကန့်အသတ် (ခန့်မှန်း ၁၀ ရက်) အတွင်း စာမူများအားလုံးကို အပြီးဖတ်နိုင်ပြီး ranking ပေးနိုင်မည့်သူများကိုသာရွေးချယ်သင့်ကြောင်းဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။ ကိုစစ်အိမ်၊ ကိုစိုးဇေယျ၊ ကိုနေဘုန်းလတ်၊Mr Poohတို့မှဖတ်ပေးနိုင်ကြောင်းအဆိုပြုခဲ့ပါတယ်။ အခြားဖတ်နိုင်မည့်သူများ မိမိကိုယ်ကိုအဆိုပြုနိုင်ပါတယ်။ အဆိုပြုသူများကို အယ်ဒီတာများအဖွဲ့မှာထည့်သွင်းမှာဖြစ်ပြီး စဖတ်ရမယ့်နေ့နဲ့ အချိန်အကန့်အသတ်အတိအကျကိုတော့ မေးလ်ကနေတဆင့် အသိပေးသွားမှာဖြစ်ပါတယ်။\nmmblogbook2.blogspot.com မှာရှိတဲ့ပို့တွေအားလုံးမှာ ranking ပေးနိုင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်သူများလုပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။\nစာမူများကို အပြီးသတ်ရွေးချယ်ပြီးပါက စာလုံးပေါင်းစစ်ရန် ကိုစစ်အိမ်၊ ကိုညီလင်းဆက်၊ မမေဓါဝီ (ဖတ်ပေးမည်ဟုပြောပါသည်) တို့ကတာဝန်ယူပါသည်။ ရုံးတင်ထားစဉ်ကာလအတွင်း ကော်ပီ ၃စောင်ကို အဆိုပါသုံးယောက်ဆီပို့မှာဖြစ်ပါတယ်။\n၁၀) စင်ကာပူအစည်းအဝေးမှ ဘလော့ဂါများသဘောတူခဲ့ကြတဲ့ ဘလော့ဂါတွေရဲ့ နေထိုင်ရာနိုင်ငံတွေကို သက်ဆိုင်ရာပို့စ်အောက်မှာ ဖော်ပြပေးဖို့ဆိုတဲ့ ကိစ္စကိုတော့ စဉ်းစားဖို့နဲ့ မလိုအပ်ရင် မထည့်ဖို့အားလုံးက တောင်းဆိုခဲ့ကြပါတယ်။\n၁၁) စာအုပ် အဖုံးဒီဇိုင်းကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီးဆွေးနွေးကြရာမှာ mmblogger.forum5.com က ဒီဇိုင်း တော့ပစ်မှာဆွေးနွေးထားကြ၊ တင်ထားကြတာတွေထဲက အိုင်ဒီယာတွေကိုယူပြီး အပြီးသတ်ဒီဇိုင်း တစ်ခုဆွဲပေးရန် ကိုညီလင်းဆက်ကို တောင်းဆိုခဲ့ကြရာ ကိုညီလင်းဆက်မှာသဘောတူလက်ခံခဲ့ပါတယ်။ ကိုစစ်အိမ်မှ ကိုညီလင်းဆက်အားကူညီရန်သဘောတူခဲ့ပါတယ်။ စာအုပ်အတွင်းပိုင်း Illustration အတွက်မူ ကျွမ်းကျင်သော Layout Designer တစ်ယောက်ငှားပြီး လိုချင်သည့်ပုံစံကို ဘေးမှဝိုင်းပြောပြကြဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။\n၁၂) ဆက်လက်ပြီး ရံပုံငွေကောက်ခံခဲ့ကြရာမှာ\nကိုစစ်အိမ် - ၁၀၀၀၀၀ကျပ်\nကိုညီလင်းဆက် - ၁၀၀၀၀ကျပ်\nမမယ်လိုဒီမောင် - ၁၀၀၀၀ကျပ်\nကိုနေဘုန်းလတ် - ၁၀၀၀၀ကျပ်\nကိုစေတန်ဂေါ့ - ၁၀၀၀၀ကျပ်\nကိုစိုးဇေယျ - ၂၀၀၀ကျပ်\nMrPooh - ၂၀၀၀ကျပ်\nစုစုပေါင်း - ၁၄၄၀၀၀ကျပ် ရရှိခဲ့ပါတယ်။\nကိုစစ်အိမ်၏တိုက်တွန်းချက်အရ ဖုန်းနံပါတ်ရှိသူများထံသို့ ဖုန်းဆက်၍ အတင်းအကျပ်ရံပုံငွေကောက်ခံရာ\nကိုတက်စလာမှ ၃၀၀၀၀ (လကုန်ပေးမည်ဟုပြောပါသည်)\nမထက်ထက်မှ ၁၃၀၀၀ ထည့်ဝင်ကြမည်ဟု ကတိစကားရရှိပြီးဖြစ်ပါသည်။\nစင်ကာပူအစည်းအဝေးတွင် တက်ရောက်သူများသော်လည်း ရံပုံငွေထည့်ဝင်သူမှာ ၄ ယောက်ပဲရှိသောကြောင့် အခြားဘလော့ဂါများမှ ရံပုံငွေ အမြန်ဆုံးထည့်ဝင်ကြရန် နှိုးဆော်လိုက်ပါသည်။\nကိုနေဘုန်းလတ် (၀ - ၉ ၅ ၁- ၅ ၀ ၈ ၀ ၂)\nExplorer Internet & Training Center\nအမှတ် ၁၅၄၊ ၃၈ လမ်း အလယ်ဘလောက်\nထံသို့ ဆက်သွယ်ပေးပို့နိုင်ပါသည်။ လာရောက်ကောက်ခံရမည်ဆိုပါကလည်း ဖုန်းဆက်၍အကြောင်းကြားနိုင်ပါသည်။\nကိုစစ်အိမ်မှ နောင်ရေးကိုမျှော်တွေး၍ ဘလော့ဂါအသင်းအဖွဲ့တစ်ခုကို အသင်းဝင်ကြေးကောက်ခံပြီး ဖွဲ့စည်းရန်အကြံပြုခဲ့ပါသည်။\nအလှူငွေထည့်ဝင်ပြီးသူများသည် နောင်ဖွဲ့စည်းမည့် ဘလော့ဂါအသင်းတွင် အလိုအလျောက်အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ပြီးဖြစ်ပါသည်။\nအစည်းအဝေးတွင် ဘာမသိညာမသိလူကြီးမင်းလုပ်ပြီး လိုက်မှတ်ထားတာလေးတွေကို ချရေးလိုက်တာပါ။\nသဘူတောရင် လက်ခုပ်တီးပါ ... ဖြောင်း ... ဖြောင်း ... ဖြောင်း\nရေးသားသူ - NayPhoneLatt at Thursday, May 17, 2007 1 comment:\nဟိုတလောတုန်းက ဘလော့ဂ်တစ်ခုမှာ ခရေပန်းမမြင်ဖူးဘူးလို့ရေးထားတာဖတ်လိုက်ရတယ်။ အဲဒါကြောင့် ... ကျိုက္ကစံဘုရားမှာကြုံတုန်းကောက်လာပြီး ရိုက်ထားလိုက်တာ။ မမြင်ဖူးတဲ့သူတွေရှိရင် ပြလိုက်ကြပါဦးဗျာ ...။\nရေးသားသူ - NayPhoneLatt at Wednesday, May 16, 2007 1 comment:\nရေးသားသူ - NayPhoneLatt at Sunday, May 13, 20076comments:\nအဲဒီ့ မျက်ဝန်းတစ်စုံရဲ့ နူးညံ့မှုအောက်မှာ ...။\nအလှပဆုံး တန်ဖိုးတွေ ...\nအဖြူရောင်ချစ်ခြင်း သက်သက်တွေ ...\nဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် ခံစားချက်တွေ ...\nပြန်မရနိုင်တော့တဲ့ ရင်နင့်ဖွယ်အနမ်းတွေကို တမ်းတနေကြတယ်\nအဲဒီ့မျက်ဝန်းတစ်စုံရဲ့ နူးညံ့တဲ့အကြည့်တွေအောက်မှာ ...။ ။\nရေးသားသူ - NayPhoneLatt at Thursday, May 10, 2007 No comments:\nသူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် သဲကန္တာရတစ်ခုကိုဖြတ်ပြီး ခရီးတစ်ခုကိုအတူတူသွားကြတယ်။\nလမ်းမှာ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် အကြောင်းအရာတစ်ခုနဲ့ပတ်သက်ပြီး ငြင်းခုန်ကြရာကနေ ကတောက်ကဆဖြစ်ကြပြီး တစ်ယောက်က တစ်ယောက်ရဲ့မျက်နှာကို လက်သီးနဲ့ထိုးလိုက်တယ်။\nအထိုးခံရတဲ့သူက ဘာမှတော့ပြန်မပြောပါဘူး ... ဒါပေမယ့် သဲကန္တာရထဲက သဲပြင်ပေါ်မှာ ဒီလိုရေးလိုက်တယ် ...\n“ဒီနေ့ ငါအခင်မင်ဆုံးသူငယ်ချင်းက ငါ့ကိုထိုးတယ်” တဲ့ ...။\nဒီလိုနဲ့သူတို့တွေခရီးဆက်ကြတယ် ...။ ခရီးကလဲကြမ်း၊ သူ့တို့မှာပါတဲ့ရေတွေကလည်း တစ်စက်မှမကျန်အောင်ကို ခမ်းကုန်ကြပြီ။ အဲဒီ့အချိန်မှာပဲ သူတို့နှစ်ယောက် ခြောက်သွေ့ပူပြင်းလွန်းတဲ့ သဲကန္တာရအလည်မှာ စိမ်းလန်းအေးမြတဲ့ အိုအေစစ်လေးတစ်ခုကိုသွားတွေ့လိုက်တယ် ...။\nပျော်လွန်းတဲ့စိတ်နဲ့ ဘာကိုမှသတိမရကြတော့ပဲ ပစ္စည်းတွေကိုပစ်ချ၊ အ၀တ်အစားတွေကိုဆွဲချွတ်ပြီး အိုအေစစ်လေးထဲက ရေကန်ထဲကို သူတို့နှစ်ယောက်လုံးခုန်ချလိုက်ကြတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ခုဏကအထိုးခံရတဲ့တစ်ယောက်ဟာ ရေကန်ရဲ့ကြမ်းပြင်အထိကျသွားပြီး ကန်အောက်ခြေက ကျောက်ခဲတွေကြားမှာ ခြေထောက်ညပ်သွားတယ်။ သူ အသဲအသန်ရုန်းကန်ရင်း သေလုမြောပါးဖြစ်နေချိန်မှာပဲ သူ့ရဲ့သူငယ်ချင်းက ရေအောက်ထဲငုပ်လာတယ်။ ပြီးတော့ ... ကျောက်ခဲတွေကိုခက်ခက်ခဲခဲဖယ်ပြီး သူ့ကိုဆွဲတင်သွားတယ်။ ကုန်းပေါ်ပြန်ရောက်လို့ သူသတိရလာတဲ့အခါ ... သူက ကျောက်တုံးကြီးကြီးတစ်ခုကိုလိုက်ရှာပြီး အဲဒီ့အပေါ်မှာ သူ့ရဲ့ဓားကိုသုံးပြီး ဒီလိုရေးလိုက်တယ် ...\n“ဒီနေ့ ငါ့ရဲ့သူငယ်ချင်းက ငါ့ရဲ့အသက်ကိုကယ်တယ်” တဲ့ ...။\nသူ့ရဲ့လုပ်ရပ်ကို သူ့သူငယ်ချင်းကနားမလည်တာနဲ့ပဲ သူ့ကိုမေးတယ် ...။\n“ငါမင်းကိုထိုးတုန်းကတော့ မင်းက သဲပေါ်မှာရေးပြီး ... အခု ငါမင်းကိုကယ်တော့ ဘာလို့ ကျောက်တုံးပေါ်မှာရေးရတာလဲကွ”\n“တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါတို့ကိုနာကျင်အောင်လုပ်တဲ့အခါ အဲဒါကို ငါတို့ကသဲပေါ်မှာမှတ်သားရတယ်ကွ၊ ဒါမှ နားလည်ခွင့်လွှတ်ခြင်းဆိုတဲ့လေ တိုက်ခတ်လာတဲ့အခါ သူ့အလိုလိုပျောက်ကွယ်သွားမှာလေ ...။ ဒါပေမယ့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါတို့ကို ကူညီဖေးမတဲ့အခါမျိုးကိုတော့ ငါတို့က ကျော်စိုင်ကျောက်သား ပေါ်မှာ မှတ်သားထားရတယ်ကွ၊ ဒါမှ ဘယ်လိုလေမျိုးတိုက်ခတ် တိုက်ခတ် မပျောက်မပျက်ပဲရှိနိုင်မှာလေ။ ”\nကျွန်တော်တို့တွေအားလုံး ဒီပုံပြင်လေးထဲကကောင်လေးလို အဖြစ်အပျက်တွေကိုခွဲခြားမှတ်သားတတ်အောင် လေ့ကျင့်သင့်ပါတယ်။ အချို့ကျတော့ အမှတ်သည်းခြေသိပ်ကြီးကြတယ် ...။ ဒါပေမယ့် အများစုဟာ သူတစ်ပါးက ကိုယ့်ကိုကောင်းခဲ့တာတွေကိုချန်ထားပြီး ကိုယ့်အပေါ်ဆိုးခဲ့တာတွေကိုပဲရွေးချယ် အမှတ်သည်းခြေကြီး တတ်ကြတယ်။ အချို့ကျတော့လဲ ဒီပုံပြင်ထဲကကောင်လေးနဲ့ပြောင်းပြန်ပေါ့ ...။ ကိုယ့်အပေါ်ကောင်းခဲ့တာတွေကိုတော့ သဲပေါ်မှာမှတ်ထားပြီး ... ကိုယ့်အပေါ်ဆိုးခဲ့တာတွေကိုတော့ ကျောက်စိုင်ကျောက်သားတွေပေါ်မှာမှတ်ထားတတ်ကြတယ်။ အခွင့်သာပြီဆိုတာနဲ့ ရှိခဲ့တဲ့ကျေးဇူးတွေကိုသတိမရတော့ပဲ ဆိုးခဲ့တာတွေအတွက် အလုအယက် ဂလဲ့စားချေတတ်ကြတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ဒီပုံပြင်ထဲကကောင်လေးကို အတုယူပြီး လူသားတွေအားလုံး တစ်ယောက်ရဲ့အမှားကိုတစ်ယောက်က ခွင့်လွှတ်သည်းခံကြ၊ တစ်ယောက်ရဲ့ကျေးဇူးကို တစ်ယောက်က အမြဲသတိတရရှိနေပြီး အပြန်အလှန်ကျေးဇူးပြုကြဆိုရင်ဖြင့် သိပ်ငြိမ်းချမ်းကြလိမ့်မယ်ထင်ပါတယ်။\nအပေါ်ကပုံပြင်လေးက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ပို့လိုက်တဲ့ power point slide show လေးကိုဘာသာပြန်ထားခြင်းဖြစ်ပါတယ်။\nရေးသားသူ - NayPhoneLatt at Wednesday, May 09, 2007 No comments:\nအခုနောက်ပိုင်း ကမ္ဘာပေါ်မှာ websiteတွေကိုကျော်ပြီး ခေတ်စားလာတာကတော့ Web log (Blog) တွေပဲဖြစ်ပါတယ်။ Website တစ်ခု တည်ဆောက်ရတာလောက်အလုပ်လဲမများ၊ ပိုက်ဆံလဲမကုန်တဲ့အတွက် အခုနောက်ပိုင်းမှာ(Blog)အရေအတွက်ဟာ သိသိသာသာကြီးကို တိုးလာတာတွေ့ရပါတယ်။(Blog) တွေကို အသုံးများလာရခြင်းရဲ့အဓိကအချက်ကတော့ အသုံးပြုရတာလွယ်ကူ အဆင်ပြေလွန်းတဲ့အတွက်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ Domain Name လဲဝယ်စရာမလိုပါဘူး။ web host တွေကလည်းအခုအချိန်အထိတော့ free service ပေးနေပါသေးတယ်။ နောက်ပြီး HTML ကိုလဲနားလည်စရာမလိုပါဘူး။ နည်းနည်းပါးပါးနားလည်ထားရင်တော့ ပိုကောင်းပါတယ်။ ဘလော့ဂ်တွေရဲ့ သမိုင်းကိုလိုက်ကောက်ကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့ ဂျပ်စတင်ဟော(Justin Hall) ဆိုတဲ့သူက ဆွက်မိုးကောလိပ် (Swarthmore College) မှာ ကျောင်းသားတစ်ယောက်အဖြစ် စာပေသင်ယူနေစဉ် ၁၉၉၄ခုနှစ်မှာပဲ Justin's Links from the Underground လို့အမည်ရတဲ့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဘလော့ဂ် www.links.net ကိုစတင်ခဲ့ပါတယ်။ တွေ့ရှိချက်တွေအရတော့ သူ့ကို မျက်မှောက်ခေတ်ဘလော့ဂါ (Blogger) တွေရဲ့ ဘိုးအေလို့ယူဆလို့ရပါတယ်။ ၂၀၀၄ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလထုတ် နယူးယောက်တိုင်း မဂ္ဂဇင်း ကလည်း သူ့ကို ကိုယ်ပိုင်ဘလော့ဂ်တွေရဲ့တည်ထောင်သူ the founding father of personal blogging အဖြစ်ဖော်ပြခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘလော့ဂ် Blog ဆိုတဲ့ စကားလုံးဖြစ်လာစေတဲ့ web ဆိုတဲ့စကားလုံးနဲ့ log ဆိုတဲ့စကားလုံးကို ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့သူကတော့ ဂျွန်ဘာဂါ (Jorn Barger) ဆိုသူပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဂျွန်ဘာဂါက weblog ဆိုတဲ့စကားလုံးအတွဲအဆက်ကို ၁၉၉၇ ဒီဇင်ဘာလမှာပဲ robot wisdom weblogs လို့အမည်ရတဲ့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဘလော့ဂ် www.robotwisdom.com ထဲမှာ ချပြခဲ့ပါတယ်။ ၁၉၉၉ခုနှစ် နှစ်ဆန်းပိုင်းမှာတော့ Peter Merholz ဆိုတဲ့သူက Weblog ဆိုတဲ့စကားလုံးကို we blog လို့ခွဲချလိုက်ပြီး BLog ဆိုတဲ့စကားလုံးတစ်ခုပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ Weblog ဆိုတဲ့စကားလုံးဟာ the Oxford English Dictionary မှာ အမှန်တကယ်တရားဝင် ပါဝင်ခဲ့တာကတော့ ၂၀၀၃ခုနှစ် မတ်လမှဖြစ်ပါတယ်။ "weblog" "weblogging" “weblogger” ဆိုပြီး verb အနေနဲ့ပါဝင်လာခဲ့တာပါ။ ၂၀၀၄ခုနှစ်မှာတော့ Merriam-Webster's Dictionary က blog ဆိုတဲ့စကားလုံးကို the word of the year in 2004 အဖြစ် ဖော်ပြခဲ့ပါတယ်။\nဘလော့ဂ် (Blog) တွေဟာ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးမှာရှိတဲ့ လူသားတွေအားလုံးဆီကို အလွန်လျှင်မြန်တဲ့နှုံးနဲ့ ရောက်ရှိသတင်းပေး နိုင်တဲ့အပြင်၊ ဘလော့ဂ်ရေးသူနဲ့ ဘလော့ဂ်ဖတ်သူတွေ အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်ပြောဆိုလို့လဲရနေတာကြောင့် နောက်ပိုင်းမှာ blogosphere လို့ခေါ်တဲ့ ဘလော့ဂ်လောကဟာ အင်တာနက်နဲ့အကျွမ်းတ၀င်ရှိကြတဲ့လူတန်းစားအားလုံးရဲ့ အတွေ့အကြုံ၊ အတွေးအမြင်၊ အယူအဆ၊ ခံစားချက်တွေဖလှယ်ရာ စကားဝိုင်း ( forum) တစ်ခုအသွင်ဆောင်လာပါတယ်။ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက် (World Trade Center) အကြမ်းဖက်မှုအပြီးမှာဆိုရင် ဒီအကြမ်းဖက်မှုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ၊ ထင်မြင် ယူဆချက်တွေ၊ တွေ့ကြုံခံစားရမှုတွေကို ဆက်သွယ်ဖလှယ်ကြတဲ့နေရာမှာ ဘလော့ဂ်တွေဟာ အခြားသောနည်းလမ်းဟောင်းတွေထက် ပိုမိုလွယ်ကူမြန်ဆန်တာကြောင့် အဓိကအနေနဲ့ အသုံးပြုခြင်း ခံခဲ့ရပါတယ်။ အီရတ်စစ်ပွဲဟာဆိုရင်လဲ တနည်းအားဖြင့် ဘလော့ဂ်စစ်ပွဲတစ်ခုလို့ဆိုရလောက်အောင်ကို ဘဂ္ဂဒက်မှာရှိတဲ့ ဘလော့ဂါတွေရဲ့ဘလော့ဂ်တွေဟာ များစွာသောဖတ်ရှုသူတွေရရှိခဲ့ပါတယ်။\nစလမ်ပက်ရှ် (Salam Pax) ဆိုသူဟာဆိုရင် သူ့ရဲ့ဘလော့ဂ်ဖြစ်တဲ့ dear_raed.blogspot.com ကို စာအုပ်အဖြစ်တောင် ထုတ်ဝေခဲ့ပါသေးတယ်။\nကိုယ်ပိုင်ဘလော့ဂ်တစ်ခုလုပ်ထားခြင်းအားဖြင့် ကောင်းကျိုးတွေများစွာရှိနိုင်သလို ဆိုးကျိုးအချို့လဲရှိတာကိုတွေ့ရပါတယ်။ ဥပမာအနေနဲ့ပြောရမယ်ဆိုရင် Google ဆိုတဲ့နာမည်ကြီး ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်တဲ့ မက်ဂျမ် (Mark Jem) ဆိုသူရဲ့အကြောင်းဟာ အထင်ရှားဆုံးလို့ ဆိုရမှာဖြစ်ပါတယ်။ သူဟာ 99zeros.blogspot.com ဆိုတဲ့ သူ့ရဲ့ဘလော့ဂ်မှာ Google မှာလုပ်ခဲ့တဲ့ သူရဲ့အတွေ့အကြုံအသေးစိတ်တွေ၊ ကုမ္ပဏီရဲ့စီမံခန့်ခွဲပုံအဆင့်ဆင့်တွေကိုဖော်ပြခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီ့လိုဖော်ပြခဲ့တာတွေထဲက တစ်ခုမှာ ကုမ္ပဏီရဲ့ လျှို့ဝှက်အုပ်ချုပ်မှုစနစ်တွေအကြောင်းပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။ နောက်ပြီး မက်ဂျမ်ဟာ Google ရဲ့ ကျန်းမာရေးထောက်ပံ့မှုစနစ်ဟာ သူအရင်အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ Microsoft လောက်မကောင်းဘူးလို့လဲ သူ့ရဲ့ဘလော့ဂ်ထဲမှာဝေဖန်ခဲ့ပါသေးတယ်။ ဒါကို Google ရဲ့အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်းက မက်ဂျမ်ရဲ့ဘလော့ဂ်ဟာ ကုမ္ပဏီရဲ့လျှို့ဝှက်အချက်အလက်တွေကို လူကြားထဲစိမ့်ထွက်အောင်လုပ်နေတယ်လို့ ယူဆပြီး အချို့ post တွေကိုဖျက်ခိုင်းခဲ့ပါတယ်။ မက်ဂျမ်ကလဲ ဖျက်ခိုင်းတဲ့ post တွေကိုဖျက်လိုက်ပေမယ့် နောက်နှစ်ရက်အကြာမှာပဲ အလုပ်ထုတ်ခံလိုက်ရပါတယ်။ မက်ဂျမ်က တိုက်ရိုက်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သွယ်ဝိုက်ပြီးတော့ပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ရဲ့ဘလော့ဂ်ဟာ သူအလုပ်ထုတ်ခံရခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခုပဲလို့ပြောပါတယ်။\nဒီအဖြစ်အပျက်ကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဘလော့ဂါတွေအနေနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ဘလော့ဂ်ပေါ်မှာတင်ထားတဲ့စာတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး မလိုလားအပ်တဲ့ပြဿနာတွေဖြစ်လာနိုင်တာကြောင့် သတိကြီးကြီးထားဖို့တော့လိုအပ်တယ်ဆိုတာကိုတွေ့ရပါတယ်။ ကိုယ်ပိုင်ဘလော့ဂ် တစ်ခုကို တည်ဆောက်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ www.blogger.com, www.wordpress.com, www.blogster.com စတဲ့ website တွေမှာ သွားရောက်ပြီး အခမဲ့တည်ဆောက်လို့ရပါတယ်။ ဘယ်လိုတည်ဆောက်ရမယ်ဆိုတဲ့အချက်အလက်တွေကိုလဲ အဆိုပါ website တွေမှာလမ်းညွှန်ထားပါတယ်။\nရှာလို့ဖွေလိုရသလောက်ကို တတ်သလောက် မှတ်သလောက်နဲ့ပေါင်းပြီး အများသိရအောင်တင်ပြခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ သိပြီးသားတွေချည်းဆိုရင်တော့လဲ တွေ့ပုချိပါ။\nရေးသားသူ - NayPhoneLatt at Tuesday, May 08, 20074comments:\nနေဘုန်းလတ်တစ်ယောက် မပြောမဆိုနဲ့ ချောင်းသာရောက်သွားတယ်လို့ အထင်တော်မလွဲလိုက်ကြပါနဲ့ သူငယ်ချင်းတို့ရေ။ အဲဒါ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆိုင်ရှေ့က ကားလမ်းမကို ရိုက်ထားတာဗျ။ ညက Heaven (ကောင်းကင်ဘုံ) ရေနစ်သွားတယ်ဆိုတာ မယုံမရှိနဲ့ ... တကယ်ပါ။ ညက Heaven လို့နာမည်ပေးထားတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အင်တာနက်ဆိုင်လေးထဲ ရေတွေဝင်လာလို့ ခပ်ထုတ်နေရတာ ခင်ဗျားတို့မြင်ရင် ရယ်မလားပဲဗျာ။ ဒါတောင် မိုးရာသီဆိုတာကြီးက တကယ်ရောက်မလာသေးဘူးဗျ။ intro ပဲရှိသေးတာ။ တကယ်များရောက်လာလို့ကတော့ ဘယ်လိုများနေမလဲဆိုတာ တွေးတောင်မတွေးရဲပါဘူးဗျာ။ ရန်ကုန်ဆိုတဲ့မြို့တော်ကြီး (မှားလို့မှားလို့) မြို့လေးမှာ ရေတွေကြီးနေတာကိုတွေ့တော့ စင်ကာပူမှာခဏတစ်ဖြုတ်နေခဲ့တုန်းက စင်ကာပူနိုင်ငံမှာ တစ်နှစ်ပတ်လုံးမိုးတွေရွာပေမယ့် လမ်းပေါ်မှာ ရေရယ်လို့ မယ်မယ်ရရမတင်တာကို သွားသတိရမိတယ်ဗျ။ ရေကတင်မလားဗျာ ... လုပ်ထားတဲ့ ရေမြောင်းကြီးတွေက ကျွန်တော်တို့ဆီက ချောင်းအသေးစားလောက်ရှိတယ်။ ဒီမှာလဲ အဲဒီ့လိုမြောင်းကြီးတွေရှိပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်လက်ထက်ကဖောက်ခဲ့တာတွေပါ။ စာတိုက်နဲ့ သိမ်ဖြူဈေးမှတ်တိုင်ကြားက လမ်းကြီးမှာရှိတယ်လေဗျာ ...။ ဒါပေမယ့် မိုးမရွာလိုက်နဲ့ အဲဒီ့နေရာက အရင်ဆုံးရေကြီးတာပဲဗျ။ အမှိုက်တွေသေသေချာချာမရှင်းလို့လဲ ပါတယ်ဗျ။ တစ်နည်းပြောရရင် ကျွတ်ကျွတ်အိတ်ပြသာနာပေါ့ဗျာ။ နောက်တစ်နည်းပြောရရင် စည်ပင်သာယာပေါ့ဗျာ။\nနောက်တစ်နည်းထပ်ပြောရရင် ဘာညာဘာညာပေါ့ဗျာ။ ထားလိုက်ပါ ... ထားလိုက်ပါ ... မထားလိုက်လို့မှမရတာပဲနော်။ ကျွန်တော်ကတော့ လမ်းမပေါ်ကရေတွေကိုထိုင်ကြည့်ရင်း ဟိုတွေးဒီတွေးလျှောက်တွေးနေမိတယ် ...။ ဘာညာသာရကာပေါ့ဗျာ ...။ မကြာခင်မှာတော့ စီစစ်ရေးကလက်မခံတဲ့ ဆောင်းပါးလေးတစ်ပုဒ်ထွက်လာလိမ့်မယ်ထင်ပါတယ်။ စီစစ်ရေးကလက်မခံလဲ ခင်ဗျားတို့တော့ ဖတ်ရမှာပါဗျာ ... မပူပါနဲ့။ မကြာမီလာမည်မျှော်ပေါ့။ အခုတော့ ကျွန်တော် သီချင်းတစ်ပုဒ်ပဲထိုင်ဆိုနေလိုက်တယ် ။ ငါဟာ ဒုက္ခထဲမျော ... ငါတို့ရေတွေထဲမျော ...။\nရေးသားသူ - NayPhoneLatt at Friday, May 04, 2007 No comments:\nမင်းဟာငါ့ဘ၀ရဲ့ အရာရာပဲ၊ မင်းဟာ ငါ့ဘ၀ရဲ့အချိုမြိန်ဆုံးပဲ။\nမင်း ငါ့ဘ၀ရဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်လာတဲ့အတွက် ငါအရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားမိတယ်။\nငါ့အတွက်တော့ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ မင်းလိုလူနောက်တစ်ယောက်မရှိနိုင်ဘူး။\nမင်းနဲ့အတူတူ ဒီဘ၀တစ်ခုကိုမျှဝေခံစားရမှာ ငါတကယ်ကံကောင်းတာပဲ။\nအိမ်အပြန်လမ်းတွေရဲ့ ချိုမြိန်မှုဟာ မင်းရဲ့ချစ်စရာ့မျက်နှာလေးကြောင့် ပိုပြီးအသက်ဝင်လာတယ်။\nသံစဉ်မပီတဲ့မင်းရဲ့စကားသံလေးတွေကိုက ငါ့အတွက်တော့ နားဝင်ချိုလှတဲ့ဆည်းလည်းသံလေးတွေပါပဲ။\nငါ့ရဲ့ရင်ငွေ့နွေးနွေးကိုလှုံပြီး မင်းအိပ်ပျော်သွားတဲ့အချိန်တွေမှာ မင်းမျက်နှာလေးကိုကြည့်ငေးနေရတာ ငါ့အတွက်တော့ ဘာနဲ့မှလဲလို့မရတဲ့ ကြည်နူးမှုအရသာပါ။\nမိသားစုဆိုတဲ့စကားလုံးရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကိုမင်းက အပြည့်စုံဆုံးဖွင့်ဆိုပြနိုင်တယ်။\nမင်းရဲ့ပျှော်ရွှင်မှုဟာ ငါ့ရဲ့ အလိုချင်ဆုံးအရာပဲ။\nဒါဟာ မင်းကို ဘ၀ရဲ့နေနည်းတွေသင်ပေးနေတာလည်းဖြစ်တယ်။\nသားရယ် ...မိခင်၊ဖခင်ဆိုတဲ့စကားလုံးတွေရဲ့အဓိပ္ပါယ် မင်းသာမရှိခဲ့ရင် ဘယ်မှာလာပြည့်စုံမှာလဲကွယ်။\nကျွန်တော့်အစ်ကိုရဲ့ အမျိုးသမီး (ကျွန်တော့မရီး) သားလေးတစ်ယောက်ထပ်မွေးတော့ အစ်ကို့အစား ဖခင်တစ်ယောက်နေရာကနေ၀င်ခံစားပေးထားတာပါ။ အချို့စာကြောင်းလေးတွေက ဘာသာပြန်ထားတာတွေပါ။\nရေးသားသူ - NayPhoneLatt at Tuesday, May 01, 20075comments:


ကျွန်တော် မန္တလေးကို ပြန်ရောက်ပါပြီ.. ~ ရွှေမန်းသားလေး ဝေယံ\nကျွန်တော် မန္တလေးကို ပြန်ရောက်ပါပြီ..\n10/15/2012 04:07:00 PM Shwemantarlay Wai Yan No comments\nကျွန်တော် လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ရက်လောက်က ကိစ္စတစ်ခုနဲ့ ရှမ်းပြည်ကို သွားခဲ့ပါတယ်. ရှမ်းတောင်တန်းကြီးတွေကလည်း လှ ရာသီဥတုကလည်း အေးအေးနဲ့ မန်းလေးကိုတောင် မပြန်ချင်ဘူးဗျာ. ဒါပေမယ့်လည်း အလုပ်ကိစ္စတွေကလည်းရှိတော့ မနေ့ကပြန်လာခဲ့ပါတယ်. ရောက်ရောက်ချင်း ပင်ပန်းနေတာနဲ့ ပိုစ့်မတင်ဖြစ်ဘူးဗျာ.. ကဲ.. အခု ကျွန်တော် ပြန်ရောက်ပြီဆိုတော့ နေ့တိုင်း ပိုစ့်တွေတင်နိုင်အောင် ကြိုးစားသွားမှာပါ.\nနောက်ပြီး ပရိသတ်ကြီးကို ပြောစရာ ရှိပါတယ်. အခုတလော ကျွန်တော့်ရဲ့ gamemaster.master007@gmail.com ကို လာတိုက်ခိုက်တာ များနေတဲ့အတွက် shwemantarlaywaiyan@gmail.com ကိုပြောင်းသုံးနေပါတယ်။ ဒါကိုမှ နောက်ထပ်လာပြီး တိုက်ခိုက်ပြန်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်အထင်တော့ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်းနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာပါ။ ဘယ်သူလဲဆိုတာတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ဒီရွှေမန်းသားလေးဆိုက်ကိုတော့ မည်သည့်အခကြေးငွေမှမရဘဲ စေတနာသန့်သန့်နဲ့ ပညာမျှဝေပေးနေတာပါ. ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဗဟုသုတမျိုးစုံရရှိနိုင်အောင်လို့ကို ပိုက်ဆံအကုန်ခံပြီးတော့ကို ရေးပေးနေတာပါ။ အဲဒီအတွက်လည်း လာရောက်သူများထံမှ ကျွန်တော် မည့်သည့်အရာကိုမျှ ပြန်မလိုချင်ပါဘူး။ တောင်းလည်း မတောင်းပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်ကိုတော့ နားလည်ပေးစေချင်ပါတယ်. ကျွန်တော့်ကို တန်ပြန်မေတ္တာတွေ ပြန်ပေးနေကြတယ်လို့ဘဲ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။ လာရောက်သူ အသက်ကြီးငယ်မရွေး အားလုံးကို ကျွန်တော် လေးစားပါတယ်။ အခု ကျွန်တော်လည်း အခြေခံမရှိသူတောင် ဘယ်အပိုင်းဘယ်လိုလုပ်ရသလဲ ဘယ်ဆော့ဝဲလ်ကို ဘယ်လိုသွင်းရတယ် ဘယ်လိုသုံးရတယ်ဆိုတာကိုတောင် ပုံတွေနဲ့ ရေးပေးနေပါတယ်. ဆက်ပြီးတော့လည်း ရေးပေးသွားမှာပါ. အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ မသိသေးတဲ့သူတွေ သိစေချင်လို့ပါ။ သိပြီးသားသူတွေကတော့ ကျော်ကြည့်လိုက်ကြပေါ့ဗျာ.ဝါသနာပါလို့ လုပ်နေတာကိုတော့ ကျွန်တော်နဲ့ ရင်းနှီးသူတိုင်း သိကြပါတယ်. အခု ကျွန်တော် လက်ရှိသုံးနေတဲ့ အကောင့်တွေကို အောက်မှာရေးပေးထားပါတယ်. ကျွန်တော့်ဆီ ဆက်သွယ် အကူအညီတောင်းနိုင်ပါတယ်. ချက်ချင်းအကြောင်းမပြန်နိုင်ရင်တော့ နားလည်ပေးဖို့လည်း ကြိုပြောထားပါရစေ....\nFacebook - http://facebook.com/waiyanlinnmdy\nGoogle Plus - https://plus.google.com/u/0/109045266403145899462\nGmail - shwemantarlaywaiyan@gmail.com\nTwitter - https://twitter.com/mrwaiyanlinn\nLinkedin - http://www.linkedin.com/pub/mr-waiyanlinn/5a/73/a8\nဒီဆိုက်ရေးတာ မကြာခင် တစ်နှစ်ပြည့်တော့မှာပါ. အဲဒီအခါကျရင်လည်း အမှတ်တရ အခွေလေးဘဲဖြစ်ဖြစ် စာအုပ်လေးဘဲဖြစ်ဖြစ် ထုတ်ဝေဖို့ အစီအစဉ်လေးလည်း ရှိပါတယ်. အဲဒီအတွက်လည်း စီစဉ်နေတဲ့အတွက် နည်းနည်းလေးတော့ မအားဘူးဖြစ်နေပါတယ်ဗျာ.\nPosted in: ကြေညာချက်\nInternet Journal Vol.13/No.40 download\nThe Voice Weekly Vol.8/No.41 download\nMobile Guide Journal အမှတ်စဉ် 74 download\nWindows7တွင် Application များကို Unstall လုပ်နည်...


Xinhua Myanmar - တရုတ်နိုင်ငံ ၂၀၂၂ ခုနှစ် ပေကျင်း အိုလံပစ်အတွက် ကျန်းကျားခိုပြိုင်ပွဲဇုန်ကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေး\nရှီကျင့်ဖိန် တရုတ်နိုင်ငံ အိုလံပစ် တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီ\nတရုတ်နိုင်ငံ သမ္မတ၊ တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟိုကော်မတီ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်နှင့် ဗဟိုစစ်ကော်မရှင် ဥက္ကဋ္ဌ ရှီကျင့်ဖိန်က ထိုက်ကျီချိန် ရထားဘူတာရုံကို ဇန်နဝါရီ ၁၉ ရက်က ကြည့်ရှုစစ်ဆေးနေစဉ် (ဆင်ဟွာ) Sport\nရှီသည် ဟဲပေပြည်နယ် ကျန်းကျားခိုမြို့သို့ ပေကျင်း-ကျန်းကျားခို အမြန်ရထားလမ်းမှ သွားရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှီသည် ပြိုင်ပွဲနေရာများနှင့် အားကစားသမားကျေးရွာ အနီးရှိ ထိုက်ကျီချိန် ဘူတာရုံ၊ အမျိုးသား စကီးအဝေးခုန်စင်တာနှင့် အမျိုးသား နှင်းလျှောစီးနှင့် သေနတ်ပစ်စင်တာတို့ အား ကြည့်ရှုစစ်ဆေးခဲ့သည်။\nတရုတ်နိုင်ငံ သမ္မတ၊ တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟိုကော်မတီ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်နှင့် ဗဟိုစစ်ကော်မရှင် ဥက္ကဋ္ဌ ရှီကျင့်ဖိန်က ထိုက်ကျီချိန် ရထားဘူတာရုံကို ဇန်နဝါရီ ၁၉ ရက်က ကြည့်ရှုစစ်ဆေးနေစဉ် (ဆင်ဟွာ)\nတရုတ်နိုင်ငံ သမ္မတ၊ တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟိုကော်မတီ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်နှင့် ဗဟိုစစ်ကော်မရှင် ဥက္ကဋ္ဌ ရှီကျင့်ဖိန်က ဟဲပေပြည်နယ် ကျန်းကျားခိုမြို့ရှိ အမျိုးသား စကီးအဝေးခုန်စင်တာအား ဇန်နဝါရီ ၁၉ ရက်က ကြည့်ရှုစစ်ဆေးနေစဉ် (ဆင်ဟွာ)\nတရုတ်နိုင်ငံ သမ္မတ၊ တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟိုကော်မတီ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်နှင့် ဗဟိုစစ်ကော်မရှင် ဥက္ကဋ္ဌ ရှီကျင့်ဖိန်က ဟဲပေပြည်နယ် ကျန်းကျားခိုမြို့ရှိ အမျိုးသား စကီးအဝေးခုန်စင်တာတွင် အားကစားသမားများနှင့် နည်းပြများကို ဇန်နဝါရီ ၁၉ ရက်က နှုတ်ဆက်နေစဉ် (ဆင်ဟွာ)\nတရုတ်နိုင်ငံ သမ္မတ၊ တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟိုကော်မတီ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်နှင့် ဗဟိုစစ်ကော်မရှင် ဥက္ကဋ္ဌ ရှီကျင့်ဖိန်က ဟဲပေပြည်နယ် ကျန်းကျားခိုမြို့ရှိ အမျိုးသားနှင်းလျှောစီးနှင့် သေနတ်ပစ်စင်တာကို ဇန်နဝါရီ ၁၉ ရက်က ကြည့်ရှုစစ်ဆေးနေစဉ် (ဆင်ဟွာ)\nတရုတ်နိုင်ငံ သမ္မတ၊ တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟိုကော်မတီ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်နှင့် ဗဟိုစစ်ကော်မရှင် ဥက္ကဋ္ဌ ရှီကျင့်ဖိန်က ဟဲပေပြည်နယ် ကျန်းကျားခိုမြို့ရှိ ကျန်းကျားခိုပြိုင်ပွဲဇုန်တွင် အားကစားသမားများ၊ နည်းပြများ၊ လုပ်ငန်းလည်ပတ်ရေးအဖွဲ့ ကိုယ်စားလှယ်များနှင့် ဆောက်လုပ်ရေးဝန်ထမ်းများအား တွေ့ဆုံနေစဉ် (ဆင်ဟွာ)\nရှီက ကျန်းကျားခို အားကစားပြိုင်ပွဲဇုန်ရှိ အားကစားသမားများ၊ နည်းပြများ၊ လုပ်ငန်းလည်ပတ်ရေးအဖွဲ့ ကိုယ်စားလှယ်များနှင့် ဆောက်လုပ်ရေးဝန်ထမ်းများကိုလည်း နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။\nပေကျင်းမြို့နှင့် ၂၀၂၂ ခုနှစ် အိုလံပစ်ပြိုင်ပွဲ ပူးတွဲကျင်းပမည့် ကျန်းကျားခိုမြို့ကို ချိတ်ဆက်ထားသော မြန်နှုန်းမြင့်ရထားလိုင်းသည် ၂၀၁၉ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ ၃၀ ရက်က စတင်လည်ပတ်ခဲ့သည်။\nကျန်းကျားခို ပြိုင်ပွဲဇုန်သည် ၂၀၂၂ ခုနှစ် ပေကျင်း အိုလံပစ်ပြိုင်ပွဲအတွင်း စည်းမျဥ်း ၆ မျိုးရှိသော ဆီးနှင်းအားကစားနှစ်မျိုး၏ ပွဲစဉ် ၅၀ ကို လက်ခံကျင်းပသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။ (Xinhua)\nXi Focus: Xi inspects Zhangjiakou competition zone of Beijing 2022\nSource: Xinhua| 2021-01-19 19:23:48|Editor: huaxia\nZHANGJIAKOU, China, Jan. 19 (Xinhua) -- Xi Jinping, general secretary of the Communist Party of China Central Committee, on Tuesday inspected the Zhangjiakou competition zone of the Beijing 2022 Olympic and Paralympic Winter Games.\nXi arrived in Zhangjiakou, Hebei province by taking the Beijing-Zhangjiakou high-speed rail. He inspected the Taizicheng rail station close to the competition venues and athletes' village, the National Ski Jumping Center, and the National Biathlon Center.\nXi extended greetings to athletes, coaches and representatives of operation teams and construction staff in the Zhangjiakou competition zone.\nThe high-speed railway line connecting Beijing and its 2022 co-host Zhangjiakou, went into operation on December 30, 2019.\nThe Zhangjiakou competition zone will host 50 events of six disciplines across two snow sports during Beijing 2022. Enditem\n1-2- Chinese President Xi Jinping, also general secretary of the Communist Party of China Central Committee and chairman of the Central Military Commission, inspects the Taizicheng rail station close to the competition venues and athletes' village of the Beijing 2022 Olympic and Paralympic Winter Games in Zhangjiakou, north China's Hebei Province, Jan. 19, 2021. Xi on Tuesday arrived in Zhangjiakou by taking the Beijing-Zhangjiakou high-speed rail. He inspected the Taizicheng rail station, the National Ski Jumping Center and the National Biathlon Center. (Xinhua/Ju Peng)\n3-5- Chinese President Xi Jinping, also general secretary of the Communist Party of China Central Committee and chairman of the Central Military Commission, inspects the National Ski Jumping Center in Zhangjiakou, north China's Hebei Province, Jan. 19, 2021. Xi on Tuesday arrived in Zhangjiakou by taking the Beijing-Zhangjiakou high-speed rail. He inspected the Taizicheng rail station close to the competition venues and athletes' village of the Beijing 2022 Olympic and Paralympic Winter Games, the National Ski Jumping Center, and the National Biathlon Center. (Xinhua/Ju Peng)\n6- Chinese President Xi Jinping, also general secretary of the Communist Party of China Central Committee and chairman of the Central Military Commission, extends greetings to athletes and coaches at the National Ski Jumping Center in Zhangjiakou, north China's Hebei Province, Jan. 19, 2021. Xi on Tuesday arrived in Zhangjiakou by taking the Beijing-Zhangjiakou high-speed rail. He inspected the Taizicheng rail station close to the competition venues and athletes' village of the Beijing 2022 Olympic and Paralympic Winter Games, the National Ski Jumping Center, and the National Biathlon Center. (Xinhua/Wang Ye)\n7- 8- Chinese President Xi Jinping, also general secretary of the Communist Party of China Central Committee and chairman of the Central Military Commission, inspects the National Biathlon Center in Zhangjiakou, north China's Hebei Province, Jan. 19, 2021. Xi on Tuesday arrived in Zhangjiakou by taking the Beijing-Zhangjiakou high-speed rail. He inspected the Taizicheng rail station close to the competition venues and athletes' village of the Beijing 2022 Olympic and Paralympic Winter Games, the National Ski Jumping Center, and the National Biathlon Center. (Xinhua/Ju Peng)\n9- Chinese President Xi Jinping, also general secretary of the Communist Party of China Central Committee and chairman of the Central Military Commission, talks with athletes, coaches and representatives of operation teams and construction staff in the Zhangjiakou competition zone of the Beijing 2022 Olympic and Paralympic Winter Games while visiting the National Biathlon Center in Zhangjiakou, north China's Hebei Province, Jan. 19, 2021. Xi on Tuesday arrived in Zhangjiakou by taking the Beijing-Zhangjiakou high-speed rail. He inspected the Taizicheng rail station close to the competition venues and athletes' village, the National Ski Jumping Center, and the National Biathlon Center. (Xinhua/Wang Ye)\nNext Article အမျိုးသားအားကစားပြိုင်ပွဲနေရာ ရှစ်ခု ဆောက်လုပ်ပြီးစီး၊ အားကစားကျေးရွာတွင် အဆောက်အအုံ ၇၈ လုံး သတ်မှတ်ပြီးစီး