گفت‌وگوی خواندنی با مرتضی حیدری مجری شبکه دوم سیما | DL Patogh\nگفت‌وگوی خواندنی با مرتضی حیدری مجری شبکه دوم سیما\nگفت‌وگوی خبری محل زورآزمایی نیست\nبیش از یک دهه است که با گفت‌وگوهایش شناخته می‌شود. صداقت و صراحت حرفه‌ای فوق‌العاده‌ای بر زبانش جاری است و هنوز هم وقتی چاشنی چالش حرف‌هایش، کار برنامه را به جاهای باریک می‌کشاند، چشمانش برق می‌زند و تا صبح از خوشحالی خوابش نمی‌برد! حرکت در دایره اعتدال و مناسب گویی دراجراهای کلاسیک و مصاحبه‌های به روز و آگاهانه‌ای که با ساختاری ایرانی و مردم پسند روی آنتن می‌فرستد، نمی‌گذارد خاطری رنجیده و آبرویی ریخته شود و همین، حتی آنها که کمتر تمایلی به رفتار شفاف دارند را نیز به هم صحبتی‌اش راغب می‌کند. گپ مفصل امروز ما با آقای صاحب نظر گفت‌وگوهای تعیین‌کننده و گاه جذاب این سال‌های تلویزیون درباره برنامه‌ای که روزگاری موج تازه‌ای در تاک شوهای رسانه‌ای به راه انداخت، حرف خواندنی کم ندارد.\nمرتضی حیدری ۴ فروردین ۱۳۴۸ در بزم بلورین شکوفه‌ها و عیدانه‌های تهران، بهار زندگی اش را آغاز کرده است. دوران ابتدایی را در دبستان اوحدی کرمانی(شهید فیاض بخش فعلی) و مقطع راهنمایی را در مدرسه عادل(اسماعیل محمدی) سپری کرد.\nسال‌های متوسطه را هم در دبیرستان‌های آیت‌الله غفاری و امام صادق(ع) زادگاهش پشت سر گذاشت. میانه خیلی خوبی با علم‌آموزی و دانشجویی دارد و کمتر کسی می‌داند لیسانس فیزیوتراپی را از دانشگاه علوم پزشکی تهران گرفته و فوق لیسانس MBA را از سازمان مدیریت صنعتی. تازه الان هم دانشجوی سال آخر دکتری تخصصی DBA (مدیریت) در دانشگاه بوردوی فرانسه است.\nوی همزمان با فعالیت حرفه‌ای در رشته فیزیوتراپی برای ورود به گویندگی که عشق اول و آخرش است آنقدر به این در و آن در کوبید تا عاقبت سر و کله فرم جذب نیروی گویندگی و دبیری خبر در مجله سروش پیدا شد و به این ترتیب پس از تکمیل آن و شرکت در آزمون‌های مختلف از سال ۷۴ پشت میز تحریریه خبر، اجرا و گویندگی نشست.\nمی‌گویند هر کس مقابل شما بنشیند، کم می‌آورد؟\nگفت‌وگوی ویژه خبری، محل زورآزمایی نیست. رویکرد بنده به عنوان مجری و همچنین فضا و پارادایم حاکم بر مصاحبه‌ها و برنامه‌های ما نیز این نیست که شیوه هماوردی با مهمان را در پیش گیریم که اگر چنین باشد طبیعی است گاهی پرسشگر دچار مشکل شود و ضعف نشان دهد و گاه طرف مقابل.\nگفت‌وگوی ویژه خبری، صرفا محل پاسخگویی به سوالات مردم، تشریح فعالیت دستگاه‌های اجرایی و سازمان‌ها و توضیح و بررسی مهم‌ترین وقایع خبری روز در فضایی چالشی و کارشناسی است. هدف ما اطلاع‌رسانی شفاف، مفید و سودمند و ایجاد زمینه برای تضارب آرا و افکار است و خدای ناکرده به قصد تخریب شخصیت و محکوم کردن و مخدوش کردن آبروی کسی برنامه نمی‌سازیم. حال اگر مهمانی مشکلی پیدا کند یا به تعبیر شما کم بیاورد، در مقابل سوال‌های منطقی و حیطه مسوولیتش کم آورده نه در برابر شخص من.\nدر گفت‌وگوهایتان بیشتر طرف مردم را می‌گیرید یا رسانه؟\nحتما طرف مردم را می‌گیرم. فرض ما بر این است که رسانه متعلق به مردم است، لذا باید در جهت خواست آنها حرکت کند تا حداکثر اعتماد سازی و تفاهم را با هم داشته باشند.یعنی مردم قبول کنند که رسانه متعلق به آنها و به معنی واقعی کلمه رسانه ملی است.\nمطمئن هستید شعار نمی‌دهید؟\nمن نمی‌توانم بگویم صددرصد در جهت برآیند افکار عمومی جامعه حرکت می‌کنیم، اما همه تلاشمان باید برای رسیدن به این نقطه مطلوب باشد. البته این را نباید از نظر دور داشت که شما به هر ترتیبی هم بخواهید به موضوعی بپردازید علی القاعده ممکن است عده‌ای موافق باشند و گروهی مخالف. لذا در برنامه مان سعی بر جهتگیری نداریم مگر آن که مطمئن باشیم آحاد جامعه در آن مورد هم نظرند. به هیچ عنوان نباید تلاش کنیم یک مفهوم یا نگاه خاص را به ذهن مخاطب تزریق کنیم. حق نداریم به جای آنها فکرکنیم یا تصمیم بگیریم زیرا دون شأن رسانه، اخلاق، قانون و به دور از وظایف و رسالت‌های رسانه ملی است. باید صادقانه اطلاع‌رسانی و فضایی برای بیان حرف‌ها ایجاد کنیم تا خود مردم در پایان هر بحث به جمع‌بندی برسند و نتیجه‌گیری کنند.\nپس تا به حال تلاشی برای گل آلود کردن آب و صید ماهی خودتان نداشته‌اید؟\nتلاش من همواره این بوده که بر مبنای وجدان عمومی وارد برنامه شوم و تمام عقاید شخصی‌ام را بیرون جا بگذارم؛ البته این که تا چه حد موفق‌بوده‌ام بحث دیگری است. ولی معمولا رویکردی را در پیش می‌گیرم که حس کنم آحاد جامعه می‌پذیرند. اگر هم ندانم غلبه با کدام تفکر است یا مثلا چند تفکر جدی درباره آن موضوع وجود داشته باشد، از هیچ کدامشان دفاع نمی‌کنم.\nمصاحبه شونده هم هر کس باشد واقعا برایتان فرقی ندارد؟\nهیچ فرقی نمی‌کند، سران قوا باشندیا مقامات ارشد و میانی یا هر کس دیگر. این برنامه متعلق به مردم است و ما نماینده آنها هستیم. در موضوعاتی که پای مردم و منفعت ملی به مفهوم واقعی ـ نه مانند بعضی افراد که این جور کلمات را مصادره به مطلوب می‌کنند ـ در میان است تا آنجا که بتوانم دفاع می‌کنم، حتی اگر ذهنیت خودم مخالف آن مسأله باشد.\nاصلا برای رسیدن به تضاد دراماتیکی که لازمه جذابیت برنامه‌هایی نظیر گفت‌وگوی ویژه خبری است، چقدر نقشِ مدعی العموم را بازی می‌کنید؟\nما صرفا در جایی می‌توانیم نقش مدعی‌العموم را بازی کنیم که مطمئن باشیم عموم مردم در این باره ادعا دارند و یک حرف واحد را مطرح می‌کنند در غیر این صورت چنین حقی نداریم و تنها باید فضا را برای آگاهی بخشی به جامعه فراهم آوریم.\nمی‌گویند مصاحبه باید عرق آدم را در بیاورد. از این نوع مصاحبه‌ها داشته‌اید؟\nگاهی داشته‌ایم. به هر حال مصاحبه جدی این جنبه‌ها را هم دارد.\nعرق شما درآمده یا مهمان؟!\nمن تا به حال مشکلی نداشته‌ام. اتفاقا مصاحبه‌های سخت بشدت مرا به وجد می‌آورد. از این که فضای مصاحبه سنگین، چالشی و توأم با بحث باشد و کار به جاهای باریک بکشد لذت می‌برم. اینها برای مجری خیلی قشنگ است و کمال مطلوب من. بعضی شب‌ها که چنین گفت‌وگوهایی داشته‌ام تا صبح خوابم نبرده است، اما مصاحبه‌های بی روح و تعارفی که به قولی همه چیز آن آرام است حالم را بد می‌کند و اصلا باب میلم نیست.\nجنجالی بودن را دوست دارید که می‌خواهید کار به جاهای باریک بکشد؟\nبله. دقیقا همین طور است، زیرا مخاطب زیادی را جذب می‌کند.\nبرای جنجالی و تأثیرگذار بودن حتما باید جا پایمان را روی خط قرمزها محکم کنیم؟\nبه هیچ وجه. معتقدم در چارچوب‌های فعلی هم می‌توان کارهای زیادی انجام داد.منتها برخی از ما ظرفیت‌های شخصی، ترس، بی‌دانشی و محافظه‌کاری خودمان را به پای خط قرمزهای رسانه می‌گذاریم، در حالی که همین رسانه با خط قرمزهایش در بسیاری از اوقات، برنامه‌های تأثیرگذار و موفق زیادی داشته است و این یعنی خط قرمزها آنقدرها هم که ما می‌گوییم دست و پاگیر نیستند. ضعف در برنامه‌ها، بیشتر به خود ما باز می‌گردد.\nبا برنامه شما می‌توان لابی کرد؟\nنمی‌خواهم نفی کنم، اما تلاش کرده‌ایم این اتفاق نیفتد چون نخواستیم سکوی پرتاب عده‌ای و ابزاری برای سوءاستفاده گروهی دیگر باشیم. شاید یکی از دلایل نسبتا محبوب بودن برنامه ما در میان مردم دوری از همین فضاها باشد. نگاه مردم برای ما مهم است.\nچرا نسبتا محبوب؟\nطبیعی است. اغلب امور، نسبی‌اند لذا به طور مطلق نمی‌توانیم بگوییم در این کار موفق بوده‌ایم. ما داریم راجع به ۳۸۰۰ شب برنامه صحبت می‌کنیم.\nدر این ۳۸۰۰ شب، مهمان سفارشی هم داشته‌اید؟\nگاهی بله. به هر حال ممکن است بعضی افراد براساس مناسبات یا ارتباطاتی در برنامه حضور پیدا کنند اما این لزوما به آن معنا نیست که اگر آمدند حتما برنده بیرون بروند. ما تلاش می‌کنیم مثل آینه باشیم تا افراد، همان شکلی که هستند در نظر مخاطب دیده شوند. به دنبال این نیستیم که چهره گریم شده‌ای از مهمانان‌مان را به جامعه نشان دهیم. البته در این مورد هم احتمالا همیشه موفق نبوده‌ایم.\nمهمان پولی چطور؟\nبه هیچ وجه. برنامه ما اصلا پولی نیست. حتی هدیه هم نمی‌دهیم.\nگفت‌وگوی ویژه خبری، مدل ایرانی کدام الگوی خارجی است؟\nواقعا از هیچ جا الگوبرداری نکردیم. ایده گفت و‌گوی ویژه خبری متعلق به آقای دکتر پیمان جبلی است. زمانی که ایشان سردبیر خبر شبکه دو سیما شدند، پیشنهاد کردند زمان ۳۰ دقیقه‌ای بخش خبری\n۳۰/۲۲ به ۲ قسمت ۱۵ دقیقه‌ای تقسیم شود و یک ربع خبر پخش کنیم و زمان باقیمانده را به مهم‌ترین اتفاق خبری روز بپردازیم. این زمان بعدها به حدود ۵۰ دقیقه رسید.\nاصلا الگوبرداری از نمونه‌های آن ور آب می‌تواند یک مجری یا برنامه را در مسیر پیشرفت جلو بَرد؟\nاگر الگوبرداری به معنای یادگیری باشد بله اما تقلید، هرگز. زیرا اگر شما بخواهید گفتار، رفتار، منش و شیوه یک نفر دیگر را تقلید کنید در بهترین شرایط، تازه می‌شوید یک نسخه کپی از او که خودش وجود دارد. پس چه در برنامه سازی و چه اجرا باید خودتان باشید.\nمقایسه مرتضی حیدری و لری کینگ- فارغ از تفاوت‌های اجرا و فضای رسانه‌ای ما و آنها ـ قیاس مع‌الفارق است؟\nسال‌هاست بسیاری از همکاران بخش‌های مختلف رسانه‌ای کشورمان این لقب را به بنده داده‌اند و خب نظر لطفشان بوده است. به هر حال لری کینگ در کار خودش آدم موفقی بوده و الان هم که بازنشسته شده است یکی از رکوردداران کتاب گینس است، بنابراین افتخار می‌کنم که چنین قیاسی اتفاق بیفتد. هر چند جنس کار و برنامه ما متفاوت است، اما اگر در آن قد و قواره و اِشل ملی دیده شده باشم برایم باعث خوشحالی است.\nمخاطب برنامه‌هایش بودید؟\nگاهی اوقات بله. البته فقط آقای لری کینگ نبود. من همواره سعی می‌کنم برنامه‌های مجریان موفق دنیا از جنوب شرق آسیا گرفته تا آمریکا، اروپا و… را ببینم.\nفکر می‌کنید بتوانید به رکورد او در گفت و‌گو دست یابید؟\nامیدوارم. شما عدد گفت وگوهایش را می‌دانید؟\nبله، ۴۰ هزار گفت و‌گو.\n۴۰ هزار؟ [با تأکید و تعجب] بعید می‌دانم. این عدد، غیر عادی است و نباید درست باشد زیرا اگر ایشان هر روز به مدت ۴۰ سال روی آنتن بوده باشد، تعداد تقریبی برنامه هایش به عدد ۱۳ هزار می‌رسد مگر این که فرض کنیم روزی ۳ برنامه طی ۴۰ سال بدون توقف داشته است.\nعدد گفت‌و‌گوهای ویژه خبری‌تان را به حافظه سپرده‌اید؟\n۱۱ سال و ۴ ماه از عمر گفت‌و‌گوی ویژه می‌گذرد که حدود ۸۴ ماهش را من به تنهایی تقدیم بینندگان کرده‌ام. در آن مدت علاوه بر اجرا، مسوولیت برنامه را هم به عهده داشتم و جانشین سردبیر بودم، اما در این ۴ سال و چند ماه اخیر، همکاران دیگری به ما اضافه شدند که البته همچنان آدم ثابتش خودم هستم. بقیه دائم تغییر کرده و رفته و آمده‌اند لذا فکر می‌کنم تا الان چیزی حدود ۳۵۰۰ شب را در گفت‌وگوی ویژه سپری کرده باشم.\nپس باید آرشیو بزرگ و جالبی برای خودتان گردآوری کرده باشید؟\nمن حتی یک فریم تصویر هم از برنامه هایم آرشیو نکرده‌ام.\nقصد دارم در پایان کار همه را یکجا با خود ببرم.\nچه جوری است که در همه این سال‌ها فقط مرتضی حیدری، ریگِ تهِ جوی گفت‌وگوی ویژه خبری مانده و بقیه در آمد و شد بوده اند؟\nلطف و اعتماد مردم و مدیران سازمان، اصرار خودم بر این که جز گفت‌وگوی ویژه خبری به هیچ وجه کار دیگری انجام ندهم و مداومتی که در کارم داشتم، سبب ساز این ماندگاری است که امیدوارم همچنان ادامه یابد.\nبه قول خواجه نظام‌الملک «مردی و کاری»! پرداختن به کار دیگر، شما را از هر دو کار باز نمی‌دارد؟\nنه، زیرا گفت‌وگوی ویژه در حال حاضر هیچ زمانی از من نمی‌گیرد. قبلا که دربرنامه مسوولیت داشتم تقریبا حدود هفت، هشت ساعت از زمان روزانه من به این برنامه اختصاص می‌یافت، اما الان شب‌ها می‌روم و صرفا اجرا می‌کنم لذا کارهایم تحت تاثیر هم نیستند.\nیعنی گفت‌وگوی ویژه خبری مانند سایر تاک‌شوهای موفق تلویزیونی جهان بتنهایی برای شما پولساز نیست؟\nمن و دیگر همکارانم در سازمان تابع نظام پرداخت هماهنگ حقوق کارکنان دولت هستیم و اگر هم اضافه کار کنیم بیشتر حقوق می‌گیریم.\nچرا عطای گویندگی خبر را به لقایش بخشیدید؟\nگویندگی خبر را هم دوست دارم، اما همیشه خیلی بیشتر دوست داشتم مجری گفت‌وگوی ویژه بمانم و سال‌های طولانی هم صرفا همین کار را می‌کردم، اما در دوره‌ای بنا به نیازی که در مجموعه احساس شد، دو سه سال گوینده خبر شدم و الآن بیش از یک سال است که دیگر خبر نمی‌خوانم. شاید شخصیت من در گفت‌وگوی ویژه قابل پذیرش‌تر و بهتر از خبر باشد.\nدر برنامه اطلاعات محوری مثل گفت‌وگوی ویژه خبری، مجری کمتر مجال خودنمایی دارد، اما در این مدت شما آنقدر به چشم آمدید که برخی این برنامه را حیدری محور نامیدند. چرا این روند، پایدار نماند؟\nاصولا برنامه‌های گفت‌وگو محور رادیویی و تلویزیونی در همه جای دنیا به نام مجری‌شان شناخته می‌شوند. خیلی‌ها اسم برنامه را نمی‌دانند، اما مجری اش را می‌شناسند و حتی می‌گویند برنامه فلانی. به نظرم هیچ اشکالی هم ندارد و خیلی خوب است، بنابراین در چنین برنامه‌هایی ثبات مجری برای برقراری ارتباط بهتر با مخاطب ضروری است. در مورد گفت‌وگوی ویژه خبری نیز اگر در سال‌های گذشته چنین ذهنیتی در مردم ایجاد شده، به خاطر ظرفی بوده که این برنامه داشته است. وقایع بزرگی از جمله حضور کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری، روسای جمهور وقت، سران قوا، وزیران و مقامات ارشد و نیز پرداختن به موضوعات اساسی و مهم روز باعث شده این برنامه خیلی شناخته شود. همچنین توفیقی که من در تداوم کار با این برنامه داشته ام نیز بی تأثیر نبوده است.\nتداوم این وضعیت به نفع شما بود یا رسانه؟\nمنافع مجری و رسانه، کاملا به هم گره خورده، هم راستا و تقویت کننده یکدیگر است و اصلا در تقابل و تعارض با هم نیست. برای داشتن یک رسانه موفق به مجریان سوپر استار نیاز است. به عبارت دیگر، رسانه نیز مانند سینما از فوق ستاره‌های خود سود می‌برد، زیرا به کمک آنها مخاطبان بیشتری می‌یابد و اعتمادسازی می‌کند از سوی دیگر، مشهور شدن یک مجری به پشتوانه رسانه‌ای که در آن کار می‌کند، احترام اجتماعی خوب و مناسبی را برایش به ارمغان می‌آورد و به رضایت شغلی وی می‌انجامد، بنابراین مجری و گوینده باید تلاش کند رسانه‌اش را به عرش اعلاء برساند و رسانه نیز باید با ارائه مجریان و گویندگان سوپر استار و مهیا کردن فضای لازم برای آنها، ارتباط با مخاطبان را روزبه‌روز پر رنگ‌تر و محکم‌تر کند.\nشده تا به حال منافع تان را حتی به مقدار کم از رسانه جدا کنید؟\nخانم‌ها هم می‌توانند در اجرای گفت‌وگوی ویژه موفق باشند؟\nبله حتما. چه فرقی می‌کند؟\nاگر فرقی نمی‌کند پس چرا جایشان خالی است؟\nباید فضا را برایشان فراهم کنیم البته چند نفر از همکاران خانم را هم تست زدیم ولی مقبول نیفتاد و اجرایشان خوب در نیامد. اگر موقعیتش پیش بیاید حتما موفق می‌شوند زیرا در کار ما زن یا مرد بودن مجری مهم نیست.\nفکر می‌کنید هنوز هم مخاطبان شبانگاهی تلویزیون، ساعت\n۴۵/۲۲ با اشتیاق روی شبکه ۲ زوم می‌کنند؟\nگفت‌وگوی ویژه، همچنان مخاطبان سنتی خودش را دارد، البته گاهی فراز و فرود در برنامه هست، ولی به طور کلی شاید آن جایگاه و موقعیت چند سال قبل را کمتر داشته باشد.\nدلایل زیادی دارد. پاسخ به این پرسش، بحث‌های فنی و کارشناسی می‌طلبد که شاید در فرصت این گفت‌وگو نگنجد اما یکی از دلایل آن، ظهور و بروز برنامه‌ها و شبکه‌های رقیب در خود سازمان است. زمانی که ما این برنامه را راه‌اندازی کردیم در نوع خود بی‌نظیر بود و نه تنها در تمام صدا و سیما که در شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی زبان نیز رقیبی برایش دیده نمی‌شد. در حال حاضر رقبای داخلی و خارجی، خیلی زیاد شده‌اند و به نظر می‌رسد ما بموقع نجنبیدیم و از قافله عقب افتادیم. کم کاری از خودمان بود.\nو جدی‌ترین رقیب‌تان؟\nراستش را بخواهید خیلی کم تلویزیون می‌بینم (با خنده) با این حال برنامه قابلی که احساس کنم بهتر از گفت‌وگوی ویژه خبری است، سراغ ندارم.\nیک آدم رسانه‌ای که نباید به برنامه‌های تلویزیون بی‌مهر باشد؟\nاگر برنامه خوبی باشد حتما برای تماشایش وقت می‌گذارم. این را هم فراموش نکنید که لزوما نمی‌توان همه چیز را از تلویزیون یاد گرفت. برای این که آدم رسانه‌ای موفقی باشی و بتوانی برنامه تلویزیونی خوبی ارائه کنی باید مطالعه داشته باشی و تحقیق و بررسی را فراموش نکنی. مجری باید با دانش کافی در برنامه‌اش حاضر شود. تماشای برنامه‌های دیگران تا حدی به شما کمک می‌کند.\nبا این حال قبول دارید گاهی آنقدر معمولی می‌شوید که مخاطب، پای برنامه‌تان به خواب می‌رود؟\nمتأسفانه همین طور است. ما باید به عهدی که روز شروع این برنامه با یکدیگر بستیم پایبند باشیم و آن این بود که هر قسمت از گفت‌و‌گوی ویژه خبری حتما باید چالشی، خبری و کارشناسی باشد. این ۳ مولفه از نظر من\n۳ تا یک نیستند که با هم جمع شوند؛ ۳ تا ۱۰ هستند که در هم ضرب می‌شوند یعنی اگر هر ۳ ویژگی در یک برنامه وجود داشته باشد اهمیت و نمره آن قسمت، ۱۰۰۰ می‌شود. اگر یکی از آنها نباشد ۱۰۰؛ ۲ تا نباشد ۱۰ و در نهایت اگر هیچ کدام را نداشته باشیم برنامه بی‌ربط خواهد شد.\nنمره برنامه‌های اخیرتان چند است؟\nگاهی ۱۰، گاهی ۱۰۰ و متأسفانه بعضی اوقات هم صفر! بندرت ۱۰۰۰ می‌شویم.\nفاصله از کدام مولفه، صفر و ۱۰ را نصیب‌تان کرده است؟\nبا توجه به موضوع، متفاوت است اما به نظرم چالشی بودن برنامه‌ها مهم‌ترین فاکتوری است که از آن فاصله گرفته‌ایم.\nچرا غالب برنامه‌های گفت‌وگو محور ما در حوزه‌های جدی نمی‌توانند جذاب باشند؟\nبرای جلب و جذب مخاطب، رعایت چند اصل ضروری است. نخست، موضوع برنامه است که باید مورد توجه عموم مخاطبان قرار گیرد و برای همه جذاب و مهم باشد. موضوعات خاص، بینندگان مخصوص خود را دارند و باید در برنامه‌های تخصصی مطرح شوند لذا طرح چنین موضوعاتی در برنامه‌ای نظیر گفت‌وگوی ویژه خبری اشتباه است. از سوی دیگر، شما حتما باید دیدگاه‌های متفاوت را درباره آن موضوع مطرح کنید. چون اگر مهم ترین سوژه‌ها راهم یکطرفه بحث کنید بخشی از جامعه را از خودتان دور کرده‌اید و تازه آن بخشی هم که نظرش با شما هماهنگ است می‌رود می‌خوابد، زیرا چیز تازه و جدیدی برایش ندارید، اما وقتی دیدگاه‌های متضاد را داشته باشید هر دو طیف از بینندگانتان راحفظ خواهید کرد. بحث بعدی، توجه به بُعد کارشناسی برنامه است یعنی طراحی سوال، رویکردها، محورها و جهتی که طی می‌شود باید دقیق و کارشناسانه باشد. در این صورت برنامه موفق خواهد بود و قالب جذاب خود را تا انتها از دست نمی‌دهد.\nبا این تفاسیر به اندازه خودتان بیننده دارید؟\nبه نظر من ظرفیت گفت‌وگوی ویژه، فوق العاده بیش از آنی است که اکنون مشاهده می‌کنید.\nشاید مشکل از مرتضی حیدری است؟\nبعید نیست. می‌تواند باشد.\nخب رفع مشکل کنید.\nدر حال حاضر من تنها نیستم و دوستان دیگری هم این برنامه را اجرا می‌کنند منتها در آن شب‌ها هم اتفاق خاصی نمی‌افتد.\nبه هر حال این برنامه یک ظرفیت بالقوه دارد که خیلی با ارزش است اما الان روی شعله کم قرار گرفته است و براحتی می‌توان شعله را بالا برد.\nبله. اگر چند اتفاق ساده بیفتد به شما قول می‌دهم که از دو سه شب دیگر، بیننده‌های برنامه ما از سریال‌ها و فیلم‌های سینمایی تلویزیون و حتی ماهواره هم بیشتر شود.\nپس منتظر باشیم؟\nمن کاره‌ای نیستم. افراد دیگری باید تصمیم بگیرند.\nمردم برای نیازهای تفریحی و خبری‌شان چه شبکه‌هایی را انتخاب می‌کنند؟\nبرای مخاطب اصلا فرقی ندارد که این برنامه را چه کسی پخش می‌کند، زیرا او به دنبال تأمین نیازهایش است. نیاز مردم برای مراجعه به رسانه‌ها را نیز مواردی از قبیل سرگرمی، اطلاع‌رسانی، فرهنگ‌سازی و چیزهایی از این دست تشکیل می‌دهند، بنابراین کسی که امکان انتخاب دارد برنامه‌ای را بر می گزیند که به مذاقش خوش بیاید و نیازهایش را پاسخ دهد یعنی مخاطب، تلویزیونش را روی شبکه‌ای تنظیم می‌کند که برنامه‌هایش را می‌پسندد. مردم با شعورندو وقتشان هم کم است، بنابراین کانالی را انتخاب می‌کنند که بهتر به نیازشان پاسخ دهد.\nما هم می‌توانیم آن جذابیت را داشته باشیم؟\nبله، براحتی. در مورد اخبار، نکاتی وجود دارد که چیز جدید و عجیب و غریبی هم نیست. همان اصول شناخته شده علمی است و اگر به آن پایبند باشیم قطعا می‌توانیم مخاطب زیادی جذب کنیم. مخاطب به دنبال خبر است و یک موضوع وقتی خبر می‌شود که واجد ارزش‌های خبری و امثال آن باشد، لذا ما باید برگردیم و ببینیم با توجه به این پارامترها چقدر خبرهایمان را درست انتخاب و پخش می‌کنیم.\nبرگردیم به گفت‌وگوی ویژه. بیشترین رکورد بیننده در برنامه شما مربوط به کدام گفت‌و‌گو بوده است؟\nآمار رسمی و دقیق ندارم، اما علی‌القاعده باید مربوط به مناظره‌هایی باشد که در برنامه ما اتفاق افتاد. شاید مناظره آقایان الهام و اعلمی، رهبر و ستاری‌فر و شریعتمداری و آرمین مخاطب زیادی داشت. اصولا مناظره‌های جدی همیشه پربیننده‌اند.\nمناظره‌های انتخاباتی سال قبل را دنبال می‌کردید؟\nمن همانجا در استودیو بودم.\nهنگام پخش مناظره‌ها لحظه‌ای بود که خودتان را جای مجری تصور کنید و افسوس بخورید که اگر من بودم این را می‌گفتم یا…؟\nاین حالت خیلی برایم پیش آمد اگر قرار باشد مجری به معنای واقعی برنامه را اداره کند، هر فردی آرزوی اجرای آن را دارد.\nپس حضور شما هم نمی‌توانست روند اجرای مناظره‌ها را به کلی تغییر دهد؟\nآقای دکتر پورحسین، استاد بنده‌اند. ایشان با رتبه دانشیاری، مدرس دانشگاه تهرانند و تخصص‌شان روان‌شناسی است. واقعا برای من باعث افتخار است که شاگرد و دوست صمیمی و قدیمی ایشان هستم. من اصلا نمی‌دانم مصاحبه‌ها در چه شرایطی انجام شد و آقای دکتر چقدر اجازه مانور داشتند، بنابراین نمی‌توان گفت اجرای من در آن وضعیت می‌توانست تفاوت قابل ملاحظه‌ای با ایشان داشته باشد. از نظر من حتما قابلیت‌های آقای دکتر پورحسین با توجه به دانش آکادمیک و تجارب طولانی مدیریت در رسانه بسیار بیش از آن چیزی بود که ما دیدیم.\nاگر با همان شرایط، اجرا را به شما می‌سپردند می‌پذیرفتید؟\nبه هر حال ما تعهدی داریم و وقتی سازمان، مأموریتی را محول می‌کند حتما سعی می‌کنیم به نحو احسن انجام دهیم، بنابراین اگر در آینده نیز با چنین شرایط و پیشنهادی مواجه شوم می‌پذیرم.\nضرب‌المثل تا نباشد چیزکی مردم نگویند چیزها را قبول دارید؟\nهمیشه نه. ما ایرانی‌ها خیلی راحت برای یکدیگر حرف در می‌آوریم و به نظرم لازم نیست چیزکی باشد تا چیزهاگفته شود.\nنمی‌خواهید برای قلمی کردن و انتشار خاطرات گفت‌وگوهایتان آستین بالا بزنید؟\nجسته و گریخته یادداشت‌هایی دارم اما مدون نکرده‌ام شاید هم نکنم. فعلا تصمیمی دراین‌باره ندارم. به نظرم هنوز آنقدر مطلب قابل انتشار نداشته باشم. روحیه من این است که یا کاری را انجام ندهم یا برای آن سنگ تمام بگذارم.\nکتاب، شأنی دارد و باید ارزش چاپ شدن داشته باشم تا مردم حاضر شوند بابتش پول بدهند و برای خواندنش زمان صرف کنند. اگر موضوع، صرف نوشتن تنها باشد که هرکسی می‌تواند صدها کتاب بنویسد. کتاب باید از خودش حرفی برای گفتن داشته باشد نه این که به اعتبار و نشان نویسنده‌اش عرضه شود.\nگفت‌وگویی که اَبتر ماند و به سرانجام نرسید؟\nدرگذشته زیاد داشتیم. گاهی اوقات، زمان برنامه تمام می‌شد و ادامه بحث را به شب بعد موکول می‌کردیم حتی برخی موضوعات پنج، شش شب با مهمانان مختلف ادامه می‌یافت. برخی مواقع هم مهمانان چند شب پیاپی ثابت بودند و موضوع تغییر می‌کرد.\nبه هر حال این طبیعی است زیرا برخی موضوعات، خیلی بزرگند و شما نمی‌توانید یکشبه با آنها به نتیجه برسید مثلا برای مشکل اشتغال، صد شب هم که برنامه بگذاریم آخرش چیزی درنمی‌آید، بنابراین برنامه ما درچنین شرایطی نقشی روشنگرانه و محرک دارد و اثر خودش را هر چند کم می‌گذارد. لزوما اصراری برای به سرانجام رساندن همه موضوعات نداریم.\nاما سوالات ما به سرانجام رسید.\nمصاحبه خوبی بود. هم گفت‌وگوی ویژه خبری را کالبد شکافی و آسیب‌شناسی کردید و هم بنده را. یادمان نرود نقدها و صحبت‌هایی که امروز مطرح می‌کنیم ۱۰ سال پیش وجود خارجی نداشت و این یعنی ما یک قدم جلو رفته‌ایم، هر چند این سرعت در عصر پرشتاب تکنولوژی و ارتباطات، خیلی قابل قبول نیست و باید سریع‌تر بجنبیم.\nامیدوارم این گفت‌وگو، هم برای من و هم آنها که می‌خوانند، یک گام رو به جلو باشد.\nشیما و میلاد کریمی\nمطالب مرتبط با گفت‌وگوي خواندنی با مرتضي حيدري مجري شبكه دوم سيما«بازگشت» دوشنبه روي آنتن شبكه دو سيما مي‌رودمرتضي معروف تر از علي و نيکي کريمي!گفت‌وگوي رودر روی سيد حسن خميني با زائران حرم امامافشاي رابطه فوتبالیست مشهور با دو مجري برنامه‌هاي غير اخلاقياعضاي اتاق فكر سينما در سيما معرفي شدندآمادگي سيما فيلم براي احياي ژانر كودكآموزش شبكه«پدرسالار» به شبكه دو باز مي‌گرددمي‌خواهيم روح قرآني بر همه شبكه‌ها حاكم شودسریال ساختمان 85 یکشنبه ها از شبكه 2«طهران تهران» به‌زودي در شبكه نمايش خانگي\nپسورد فایل: لینک دانلود - برچسب ها: حيدري, خواندنی, مجري, مرتضي, گفت‌وگوي


تاریخ و زمان ارسال: 6 مرداد 1395 ساعت 01:25\nمعاون فنی صندوق بازنشستگی کشور در بازدید از ایسنا خبر داد:\nتکمیل عملیات پرداخت متمرکز حقوق بازنشستگان کشوری تا شهریورماهمعاون فنی صندوق بازنشستگی کشور از تکمیل طرح پرداخت «حقوق» بازنشستگان کشوری تا شهریورماه امسال خبر داد.\nبه گزارش ایسنا، محمدعلی ابراهیم‌زاده بعدازظهر روز گذشته از خبرگزاری ایسنا بازدید کرد و به پرسش‌های خبرنگاران پاسخ داد.\nوی بابیان اینکه صندوق بازنشستگی کشوری در حال حاضر یک میلیون و ۲۸۰ هزار بازنشسته دارد و سالانه بر شمار آن افزوده می‌شود، گفت: آمار شاغلان ما نیز به یک میلیون و ۱۱۰ هزار نفر می‌رسد. البته به دنبال تکمیل سیستم پرداخت شاغلان هستیم تا بتوانیم اطلاعات فردی شاغلان را در اختیار داشته باشیم. اگر بخواهیم تغییراتی در امور بازنشستگی داشته باشیم با در دست داشتن اطلاعات دقیق و کامل سریع‌تر عملیاتی خواهد شد.\nمعاون فنی صندوق بازنشستگی کشور به معایب ارائه لیستی اسامی شاغلان از سوی دستگاه‌ها اشاره کرد و گفت: اگر بخواهیم اصلاحات پارامتری انجام دهیم، به اطلاعات دقیق شاغلان نیازمند هستیم. همچنین باید پرداخت حقوق بازنشستگان ما متمرکز باشد.ابراهیم‌زاده ادامه داد: ما قبلا حقوق بازنشستگان را به صورت مستقیم پرداخت نمی‌کردیم و آن را در اختیار دستگاه‌ها قرار می‌دادیم و ممکن بود مبالغ در آنجا بماند و حقوق‌ها با تاخیر پرداخت شوند. برنامه متمرکز حقوق را از چند سال گذشته آغاز کردیم و شهریورماه امسال این طرح در سراسر کشور تکمیل می‌شود و حقوق بازنشستگان تا بیست و هفتم یا بیست و هشتم هر ماه پرداخت می‌شود.\nمعاون فنی صندوق بازنشستگی کشور با بیان اینکه با پرداخت متمرکز حقوق می‌توانیم برنامه‌ریزی بهتری برای پرداخت‌های به موقع داشته باشیم و خدمات بهتری ارائه کنیم، گفت: در تلاش هستیم تا سیستم پرداخت شاغلان را به سیستم پرداخت متمرکز حقوق متصل کنیم و یک سیستم یکپارچه داشته باشیم که امیدواریم این موضوع نیز تا سال آینده عملیاتی شود.\nبه گزارش ایسنا، مشروح گفت‌وگوی معاون فنی صندوق بازنشستگی کشوری در روزهای آتی منتشر خواهد شد.\nپرداخت متمرکز حقوق بازنشستگان کشوری،نشریه ، ثمر ، نقش باران، چاپ ، طراحی و عکاسی ،ایسناابراهیم زاده


در این گزارش آمده است که سیستم رفاهی بریتانیا “به طرز ظالمانه ای ناکافی” است و می تواند بیشتر از اینکه فایده داشته باشد، ضرر داشته باشد. اخبار انگلستان – پری خبر\nبه گفته یکی از فعالان برجسته حقوق کودکان، سیستم رفاهی در انگلیس برای این منظور مناسب نیست و “همچنین ممکن است کودکان را مستقیماً به باندها و جنایتکاران بی رحم تحویل دهد.”\nآن لانگفیلد، کمیسر سابق کودکان در انگلستان، می‌گوید برخی از نوجوانانی که متعهد به محافظت از آنها در برابر مرزهای منطقه و استثمار جنایی هستند، در معرض آسیب‌های جدی‌تری هستند.\nاو گفت: «سیستم رفاهی کودکان که باید از نوجوانان آسیب‌پذیر محافظت کند، اغلب آنها را در معرض خطر بیشتری قرار می‌دهد.\n«ما اغلب می‌توانیم کودکان را مستقیماً به گروه‌های بی‌رحم و جنایتکاران بسپاریم. برای هدف مناسب نیست.»\nخانم لانگفیلد کمیته مستقل زندگی جوان را تأسیس کرد و ریاست آن را بر عهده داشت که توسط یک موسسه خیریه برای تهیه مجموعه ای از گزارش ها در مورد مراقبت از کودکان در انگلستان تامین می شود.\nاولین گزارش کمیته، خارج از آسیب، گفت که سیستم مراقبتی که برای کمک به نوجوانان آسیب پذیر طراحی شده است، “به طرز فجیعی ناکافی” بوده و با در نظر گرفتن کودکان کوچکتر طراحی شده است.\nاین می گوید که برخی از کودکان تحت مراقبت “بیشتر از طریق جابجایی های متعدد و تغییرات در مددکار اجتماعی بی ثباتی را تجربه می کنند”، در حالی که در برخی موارد آنها را به محل اقامت “کاملا نامناسب” منتقل می کنند.\nاو با اشاره به ارقام رسمی که نشان می‌دهد در مارس 2021 از 80850 کودک در انگلستان مراقبت می‌شد، دریافت که بسیاری از نوجوانان در بحران از منطقه محلی و شبکه‌های حمایتی خود نقل مکان کرده‌اند، گاهی اوقات به مناطق سطح بالای جرم و جنایت.\nوی همچنین دریافت که تعداد نوجوانان 16 ساله تحت مراقبت در دهه گذشته تقریباً چهار برابر شده است، به طوری که در حال حاضر 23 درصد از مراقبین را جوانان 16 و 17 ساله تشکیل می دهند.\nراشل موسکیوا، دانشجوی 21 ساله ای که یک دهه از مراقبت خود را در اولدهام گذراند، به اسکای نیوز گفت که کودکانی را می شناسد که درگیر مواد مخدر و جنایت هستند.\nاو گفت: “در 16 و 17 سالگی هنوز خودت را پیدا می کنی، هنوز خیلی جوانی، هنوز نمی دانی چگونه در جهان حرکت کنی.”\n“تقریبا متوجه شدم که به آنها ملحق می شوم زیرا اینگونه بود که “اگر همه بچه های خوانده شده دیگر این کار را انجام دهند، بیایید فقط یک کلیشه باشیم.”\nبسیاری از جوانان فقط به این دلیل که یک کلیشه است و از آن حمایت برخوردار نیستند، در این تله می افتند.»\nتاثیر “خطوط منطقه ای”\nاین گزارش مجموعه ای از توصیه ها را ارائه می دهد و از دولت می خواهد که یک کارگروه وزارتی را برای نوجوانان آسیب پذیر در معرض خطر تشکیل دهد و می گوید که وزارت آموزش باید بسته حمایتی برای نوجوانان تحت مراقبت ایجاد کند، از جمله تأمین مالی خانه های جدید برای کودکان در جامعه محلی.\nسخنگوی وزارت آموزش و پرورش گفت: “ما می دانیم که بسیاری از جوانان آسیب پذیر با خطرات جدید و فزاینده ای روبرو هستند، به همین دلیل است که ما از طریق خدمات جایگزین تخصصی و گروه های کاری SAFE، با حمایت 45 میلیون پوندی برای حمایت از این خدمات، حمایت هدفمند ارائه می کنیم. جوانان، افرادی که در آموزش آنها نقش دارند و از مشارکت آنها در فعالیت های مجرمانه جلوگیری می کنند.\n«در حالی که بررسی مستقل رفاه کودکان ادامه دارد، ما فوراً در حال اصلاح سیستم برای مقابله با فشارهای فزاینده هستیم.\n“این شامل معرفی استانداردهای ملی و نظارت جدید توسط Ofsted برای اقامتگاه های پشتیبانی شده و همچنین حفظ و افزایش تعداد مکان ها در این خانه ها است که با 259 میلیون پوند پشتیبانی می شود.\nCOVID-19: تقویت کننده جدید واکسن در بحبوحه افزایش موارد ابتلا به ویروس کرونا راه اندازی شد | اخبار انگلستان


خانه‌ای برای تفکر (منتخبی از چند گفتگو با آرتور میلر)/ فرید بنکدار - کافه داستان\nصفحه اصلی پرونده آرتور میلر خانه‌ای برای تفکر (منتخبی از چند گفتگو با آرتور میلر)/ فرید بنکدار\nخانه‌ای برای تفکر (منتخبی از چند گفتگو با آرتور میلر)/ فرید بنکدار\nفرید بنکدار: مجموعۀ پیش رو، منتخبی از چند گفت و گوی مختلف با آرتور میلر است. این گفت و گوها در زمان‌های مختلف انجام شده، اما معمولاً در منزل شخصی خود او، زمینی حدود ۱۴۰ هکتاری در راکسبریِ کانتیکت. مزرعه‌ای که حدود ۳۰ سال قبل از مرگش تکه زمینی بود و کم کم زمین‌های اطرافش را به آن اضافه کرد. در آن جا دریاچه‌ای کوچک، بیشه‌ای کوچک و چند تپه داشت که چیزی از آرامش لازم برای نوشتن و – به گفتۀ خودش – دور بودن از هیاهو و بی‌هویتی شهری کم نداشت. کارگاهی برای نجاری – که به آن عشق می‌ورزید – و کلبه‌ای کوچک با یک تخت‌خواب، قفسۀ کتاب، چند صندلی و یک میز کار بسیار منظم، چند عکس از همسر و دخترش به دیوار اتاق و یک ماشین تحریر برای ثبت افکار.\n* بیشتر دربارۀ چه چیزی می‌نویسید؟\n– نمایشنامه‌های من دربارۀ بزرگ‌ترین وقایع روز نگاشته شده‌اند. موضوع نمایشنامه باید اخبار بزرگ باشد [این کلمات را به لحنی می‌گوید که یک کشیش ممکن است بگوید که کتاب مقدس واقعاً حاوی اخبار خوب است.] نمایشنامه باید چیزی بیش از خبرِ تنها باشد. چیزی که حتی پس از گذر سال‌ها تازگی خود را حفظ کند و حقیقتی جهانی و کلی دربارۀ انسان در آن وجود داشته باشد. «همۀ پسران من» در مورد استفاده‌جویان زمان جنگ است و «مرگ فروشنده» داستان تلاش‌های طبقۀ کارگر در راه وصول به یک زندگی بهتر. «کوره» دربارۀ آمریکایی‌هایی است که به دنبال جاسوس‌های کمونیست می‌گردند(۱).\n* بعد از خواندن داستان‌های کوتاهِ شما با توجه به این که نه تنها استحکام و قدرت قابل توجه نمایشنامه‌های شما را دارند، بلکه نحوۀ توصیف مکان و نما و وحدت و یگانگی اندیشه ملحوظ در آن‌ها واجد چنان خصوصیاتی است که دست‌یابی به آن در یک نمایشنامه مشکل می‌نماید، این سؤال مطرح می‌شود که آیا کار برای صحنه برای شما دشوارتر نیست؟\n– احساس تسلط بر چیزی یا موضوعی را داشتن، احساسی را که در موقع نوشتن برای صحنه به من دست می‌دهد، خیلی به ندرت در داستان کوتاه لمس می‌کنم. در آن لحظه به غایت تجسم می‌رسم و شما نمی‌توانید بیشتر از آن مرا به جلو بکشانید. همه چیز تا نقطۀ پایان، حتمی‌الوقوع است. در یک داستان کوتاه یا هر نوع داستان دیگری من نمی‌توانم خود را از قید یک کیفیت قراردادی معین برهانم. اشتباهات ادامه می‌یابند و مردم به آن‌ها بیشتر روی موافق نشان می‌دهند، بیشتر از اشتباهات روی صحنه. این شاید توهم من باشد، تصوری واهی، اما موضوع دیگری نیز مطرح است. نقش کلی خودم در ذهنم. برای من مهم، نوشتن یک نمایشنامۀ خوب است. و وقتی که یک داستان کوتاه می‌نویسم، گویی به خودم می‌گویم، خب در حال حاضر این را می‌نویسم چون نمایشنامه‌ای در دست ندارم. و همیشه احساس گناه و قصوری نیز با این فکر می‌آمیزد. طبعاً از نوشتن داستان کوتاه نیز لذت می‌برم. قالب و فرمی است که استحکام خاصی دارد. فکر می‌کنم به نمایشنامه‌ها موضوعات و مسائلی را که طرح کردنشان مشکل‌تر است اختصاص می‌دهم و آنچه که سهل‌تر به ذهن می‌آید موضوع داستان کوتاه می‌شود(۲).\n* آیا در کارهای جدیدترتان کمتر طبیعت‌نگاری می‌کنید و بیشتر به نمادگرایی رو آورده‌اید؟ جایی گفته بودید که اگر عمری باقی باشد کار به همین جا می‌کشد.\n– روزگاری می‌رسد که هرچه اتفاق می‌افتد، در خودش یک طنین سیر قهقرایی خاصی را خواهد داشت و کمتر چیزی به نظر می‌رسد که اولین بارش باشد که اتفاق می‌افتد. این طنین آدم را با خودش می‌برد. آن وقت متوجه می‌شوی که زندگی تسلسل است و آدم‌ها واکنش‌های اصلی را در واقع تکرار می‌کنند. اما این را هم متوجه می‌شوی که در نتیجۀ این تکرار تغییراتی پیش می‌آید. زندگی، هم تکرار است هم دل به دریا زدن، حرکت در یک مکان هندسی… . اما این که کمتر طبیعت‌نگار و بیشتر نمادگرا شده‌ام، باید بگویم که در واقع هیچ وقت از قماش اولی‌ها نبوده‌ام. درست است که می‌خواستم حتی‌الامکان چهره‌ها را، مثل اجزای پهنۀ اجتماع، مستند بسازم، ولی به عکس‌برداری نمونه‌های نوعی صرف علاقه‌ای نداشتم. این فقط نقطۀ شروع کار بود. غایت مطلوب اعجاب‌آفرین بود. نتیجتاً شاید مردم احساس نکنند که این نمایشنامه‌ها مال روزگار دیگری هستند. مردم آن‌ها را به عنوان چهره‌هایی در ذهنشان می‌پرورانند که کاملاً وابسته به زمان نیستند(۳).\n* نمایشنامه‌های اخیرتان را نسبت به قبلی‌ها بیشتر فلسفی می‌دانید؟ یا بین نمایشنامۀ فلسفی و اجتماعی فرقی قائل نیستید؟\n– من هیچ وقت نتوانسته‌ام این‌ها را از هم جدا کنم. این‌ها همه از یک خمیره هستند. یک رویا هستند. بعضی وقت‌ها واقعی به نظر می‌آیند. بعضی وقت‌ها هم ورای واقعیت. قبلاً در سال ۱۹۴۹ توماس مان را دیدم که این جا در نیویورک «مرگ دست‌فروش» را دیده بود. می‌گفت اگر یک اروپایی این نمایشنامه را می‌نوشت، چهره‌های نمایشنامه درونمایۀ کار را مطرح می‌کردند و فکر کنم از من از این بابت کمی مأیوس شده بود. او حس می‌کرد که خانوادۀ «لومان» مثل بومی‌های بدوی هستند. من گفتم این حرفش بزرگ‌ترین تمجیدی است که تا آن زمان شنیده بودم. گرچه بعید می‌دانم که او این را به عنوان تمجید گفته باشد. می‌دانید، من سعی نمی‌کردم نمایشی برای فضلا بنویسم که آن را به بحث بگذارند. این طرز تفکری اروپایی و همین طور دانشگاهی است که اگر چهره‌های نمایشنامه مستقیم درون‌مایه کار را مطرح نکنند، پس دیگر درون‌مایه‌ای در کار نیست. نکته این است که امیدوارم روحِ آنچه که نوشته‌ام در اثر حی و حاضر باشد، آن وقت می‌گذارم مخاطب خودش تصمیم بگیرد که کل این اثر راجع به چیست(۳).\n* شما گفتید که هرچه مسن‌تر می‌شوید بیشتر احساس می‌کنید اگر در آتن عهد پریکلس یا لندن عهد چالز دیکنز زندگی می‌کردید راحت‌تر بودید. ممکن است در این مورد بیشتر توضیح دهید؟\n– از اشاره‌ام به آتن بگویم… اگر آدم بتواند از اندک نمایشنامه‌هایی که از آن روزگار مانده حکم کند، که کاهی از کوهی است، از نمایشنامه‌هایی که در آن روزگار نوشته شده، این طور به نظر می‌رسد که انگار وظیفۀ عمدۀ زندگی این بوده که به کل اعمال آدم معنایی یک‌دست ببخشد. و اگر نمایشنامه‌های آن‌ها با چنان لجاجتی مشغول این طلب معنوی بوده، این خود نشان می‌دهد که مخاطب آن‌ها هم همین‌طور بوده است. همین‌طور می‌دانیم که آن‌ها دیوانۀ ورزش، زیبایی بشری و نوعی زندگی توأم با لذات نفسانی بوده‌اند که یعنی با یک صومعه روبه‌رو نیستیم. برای روح تمامیتی وجود داشت که آدم حسودیش می‌شود. حال ما این جا در نیویورک و آمریکا با انواع تجارب رنگارنگ سر و کار داریم، ولی یک احساس قالب هم وجود دارد که این‌ها همه چس فیل است. حس می‌کنیم کل این‌ها به طرز بی‌معنایی دارد روی سرمان خراب می‌شود. شاید بگویند در این مورد اشتباه می‌کنم، چون که میلیون‌ها نفر هستند که به کلیسا می‌روند، ولی این احتمالاًٌ به خاطر تجدید پیوند با شعار مذهبی است، تا به خاطر فلسفه. به نظرم تلقی ما از زندگی این است که زندگی فقط یک چیز است که پشت سرش چیز دیگر می‌آید تا این که متوقف شود.\n* به همین دلیل است که تاحدودی هیچ وقت با حال و هوای پوچ‌گراها، یونسکو، بکت، پینتر دمخور نبودید؟ نمایشنامه‌های آن‌ها سعی نمی‌کنند به ارزشی اشاره کنند بلکه تأیید این واقعیت است که زندگی هفت بیجاری پر هرج و مرج است؟\n– بله، فکر می‌کنم بکت فرق داشته باشد. از این نظر که مخصوصاً در دورۀ آخر زندگی‌اش، روی مبارزه‌ای انگشت می‌گذارد که تلویحاً امیدوار است ما از عهده‌اش برمی‌آییم، تلاش برای روبه‌رو شدن با تهی، بی‌آن که از زندگی مأیوس شویم. ولی این درست است که من با آن‌ها تقریباً سر ناسازگاری نداشته‌ام. وقتی آدم‌ها بخواهند به یاوه بها بدهند، کارشان به فاشیسم می‌کشد. وقتی آن‌ها خیلی با خیال راحت شکست امیدهای آدم را اجتناب‌ناپذیر بدانند، یعنی با خیال راحت آدم را موجودی ببین که محکوم است که پایش روی پوست موز برود، آن حول و حوش بوی دیکتاتوری به مشام می‌رسد. شاید به این خاطر که من در روزگاری چشم باز کردم که اغراق نبود اگر فکر کنیم نومیدها ممکن است بتوانند پرتو نور را از چهرۀ هر چیزی محو کنند و آدم‌ها را به خاطر یهودی یا شکاک بودن بکشند.\n* شکستن زمان از نمایشنامۀ «مرگ دست‌فروش» مورد توجه شما بوده و در نمایشنامه‌های خطر: خاطره، ساعت آمریکایی و همینطور در زندگینامه‌تان شکنج‌های زمان این شیوه باز هم ادامه دارد. ممکن است در مورد زمان و خاطره، در مورد وارد شدن به کاسۀ سر، که همیشه دوست داشته‌اید این کار را بکنید، و در مورد صورت‌هایی که به نحو احسنت به شما در این کاوش کمک می‌کنند توضیح دهید؟\n– فکر می‌کنم نمایشنامه‌نویس، به خاطر طبیعت کارش بیش از هر هنرمند دیگری، احتمالاً به استثنای اهل هنر رقص، ولی به شکلی کاملاً متفاوت، با ایجاز خیلی شدید سر و کار داشته باشد. این که جوهر هر کاری که نمایشنامه‌نویس بکند زمان است … آدم ناچار است باز هم توی چهارچوب نوعی محدودیت زمانی کار کند. پس در نتیجه زمان مبحثی است که ذهن آدم را به خودش مشغول می‌کند. زمان در گذر ایام به نظر من بیشتر اسرارآمیز شده، این احتمالاً به این خاطر است که دارم پیرتر می‌شوم. و همان‌طور که قبلا گفتم تکرار نسخه‌های گذشته در زمان حالِ هویداست؛ طوری که فکر این که زمان حرکتی چرخشی دارد، بیشتر واقعی جلوه می‌کند.\nمثلاً (مثال‌هایی که می‌آورم سیاسی هستند، چون که ما همه از آن مطلع هستیم) فکر می‌کنم فرانکلین روزولت به شکل کاملاً مسخره‌ای مراد و مرشد کامل رونالد ریگان بوده. ریگان کار را حتی به جایی کشاند که گفت و شنودهای رادیویی روزولت را تقلید می‌کرد. ریگان در عصر تلویزیون برنامۀ هفتگی سخنرانی‌هایی از رادیو را ترتیب داده بود. این کار تقلید محض از «پدرش» بود، چون که وقتی این رهبر قدرقدرت در رأس کار بود، ریگان دوران بلوغش را طی می‌کرده. در واقع آن نسخۀ بدل و هجو روزولت از آب درآمد، چون که او هم اغنیا را به فقرا ترجیح می‌داد. حال اگر از روزولت خبر نمی‌داشتید، فکر نکنم می‌توانستید متوجه این بُعد قضیه بشوید. پس آدم به زمان یا تاریخ نیازمند است که دومی همان زمان به عنوان قصه باشد.\n* می‌دانم که یونانی‌ها، شکسپیر و ایپسن سرمشق شما بوده‌اند. آیا هیچ رمان‌نویس، نمایشنامه‌نویس، یا شاعر معاصر یا غیرمعاصری هست که شما به او دلبستگی داشته باشید؟ می‌دانم در چهاردیواری‌ای که چیز می‌نویسید کتاب‌های معدودی دارید و یکی از آن‌ها انجیل است. آن جا دیگر چه کتاب‌هایی دارید؟ برای پیدا کردن مطلب به چه کسی رو می‌آورید؟\n– چندتایی کتاب هست که به تور انداخته‌ام و منبع الهام من بوده‌اند، ولی این کار سازمان یافته نبوده. تا جایی که به نمایشنامه‌ها مربوط می‌شود، یک نمایشنامۀ خیلی محشر هست که خیلی کم در این کشور اجرایش کرده‌اند، و فکر می‌کنم جاهای دیگر هم زیاد اجرایش نکنند. اسم آن «مرد خوشگذران دنیای غرب» است، نوشتۀ سینج. دارم فکر می‌کنم ببینم باز هم از آثار دیگری الهام می‌گیرم؟ نسبتاً به طور منظم سراغ سوفکل، هملت و شاه‌لیر می‌روم. اما همین که دست به کار می‌شوم، همۀ این‌ها محو می‌شوند. به عبارت دیگر خودم منبع الهام می‌شوم. کتاب‌هایی بودند که دورانی که مدرسه می‌رفتم شیفته‌شان می‌شدم، دورانی که خیلی شکل‌دهنده است. تعلیم و تربیت هنری آدامز، یادم است که روی صفحۀ اول این کتاب، بعد از آن که خواندمش نوشتم، «این کتاب را بیست سال بعد بخوان.»\n– خواندمش. چون آن موقع خیلی از قسمت‌هایش را نفهمیدم. موبی‌دیک هم رویم تأثیر زیادی گذاشت. روس‌ها هم همین طور. روس‌ها برایم خیلی ارزشمند بودند.\n* ممکن است بگویید نویسنده‌هایی که اسم بردید چه‌طور در کار شما تأثیر گذاشتند؟\n– روس‌ها از همه مهم‌تر بودند. ترکیبی از جزئیات روان‌شناختی و فیزیکی عظیم در کارهای تولستوی، گوگول، داستایوسکی با آن جزئیات رئالیستی که همه چیز را چنان ملموس می‌کند که آدم عملاً می‌تواند این آدم‌ها را حس کند، توأم با مشغله‌های فلسفی… این‌ها را من از آن‌ها گرفتم که یعنی، اگر آدم بتواند راهی پیدا کند که به دل ذرات ماده نفوذ کند، آن وقت می‌تواند روح را پیدا کند.\n* این حرف مقالۀ «سایۀ خدایان» شما را به یاد می‌آورد.\n– آدم نمی‌تواند روح را با دنبال روح گشتن پیدا کند. آدم با رفتن توی بحر این که چه‌طور ماده سازمان پیدا کرده به روح می‌رسد، از طریقی که تجربه اصول را به کرسی می‌نشاند که یعنی امیدوار باشیم با بررسی این که چیزها چه هستند، پی ببریم که آن‌ها چه معنایی دارند.\n* حرفتان علمی به نظر می‌آید.\n– به معنایی علمی هم هست. آرزویم این بوده و فکر کنم هنوز هم همین باشد که آدم بتواند طوری بنویسد که اثر از علم فراتر برود تا هر فیزیکدانی با اندک درک زندگی، یا یک روان‌کاو، در برابر این کارها بایستد و باور کند که درام مدرک اصل را ارائه می‌دهد و باور کند که تجزیه و تحلیل نقد از پی درام می‌آید. این راهی برای اثبات مجدد تفوق کار خلق شده است، تفوق معماری مخیل.\n* سازمان دادن تجربه به وسیلۀ زبان، درست خلاف روشی که دانشمندان علوم آن را سازمان می‌دهند. آیا داستایوسکی برای شما اهمیت خاصی داشت؟\n– بله خب، این مسألۀ بغرنجی است. تولستوی و داستایوسکی دو جانب متفاوت مغز را اشغال می‌کنند. من یکی را به دیگری ترجیح نمی‌دهم. فقط باید هر دوی آن‌ها را بپرستم.\n* هنوز هم هر از گاهی کارهای آن‌ها را می‌خوانید؟\n– اوه، آره. برادران کارامازوف را همین سه، چهار سال پیش خواندم. درست مثل نان خوردن است. سال‌ها پیش با دوست شاعری بحث جالبی می‌کردیم. آخر با او مثل الان که با شما در بارۀ تفوق ماده صحبت می‌کنم مشغول بحث بودیم و آن موقع هم حرف داستایوسکی پیش آمد. او می‌گفت «اغراق می‌کنی، چون داستایوسکی در بارۀ روح، قطعه‌های بلند بالایی دارد.» من گفتم «تو سعی کن صحنه‌ای را که همیشه در ذهنت به عنوان صحنه‌ای شاعرانه یا عرفانی نقش بسته به خاطر بیاوری. آن وقت کتاب را برمی‌داری تا ببینیم این صحنه چه‌طور معماری شده است». دوستم به صحنه‌ای در برادران کارامازوف اشاره کرد که آلیوشا از خیابان دهکده رد می‌شود و شیئیّت همه چیز، هستی محض همه چیز، که فکری اشراقی است، به او الهام می‌بخشد. که این شیء صنعت خداست که حالا در این مکان تجلی پیدا کرده است. ما این صحنه را که البته کاملاً اتفاقی انتخاب شده بود، پیدا کردیم. اگر آدم عضو ارتشی که به آن‌جا هجوم برده باشد، با در دست داشتن این قطعه، تک تک خیابان‌های طول آن مسیر را شناسایی می‌کند و متوجه می‌شود که هر خانه و پرچینی چه شکلی دارد. باورنکردنی است و این همان چیزی است که من در نظر دارم.\n* شما گفته‌اید که خودتان را نویسنده‌ای واقع‌گرا، طبیعت‌گرا نمی‌دانید.\n– همان طور که داستایوسکی نبود.\n* یعنی شما جزئیات طبیعت را ردیف نمی‌کنید، مثل پنجرۀ آن بیرون با …\n– کارم درست ضد طبیعت‌نگاری است. مشرب طبیعت‌نگاری خیال می‌کند با تکرار واقعیت می‌خواهد واقعیت را خلق کند. این هم کاری غیرممکن است. این عکس آن چیزی است که من دنبالش هستم که عبارت است از تفسیر چیزهایی که دیده‌ام و به مفهوم مذهبی، یعنی روحی که در آن چیز می‌بینم. راهی که آدم به روح می‌رسد، از ظواهر می‌گذرد. ظواهر منزل اول این طلب است، نه سرمنزل آن.\n* این من را یاد «قیمت» می‌اندازد. این نمایشنامه متکی بر جزئیات ملموس است. ولی در عین حال آن اثاثیۀ قدیمی وسیله‌ای است که نمایشنامه با آن متعالی می‌شود. منتقدها آرتور میلر را نویسنده‌ای واقع‌گرا می‌شناسند. در صورتی که شما این طور نیستید. برچسب‌ها وحشتناک‌اند. ولی شیوۀ نویسندگی شما را چه بگوییم؟ شاید هم لازم نباشد اسمی رویش بگذاریم.\n– اسمی سنتی در نظرم نیست، هدفم تعالی و کمال است. خیلی وقت‌ها در تأتر معاصر و همین طور در رمان‌ها یک جور دیالوگ یا در رمان نوعی توصیف‌ها هست که خیلی قشنگ و مد روز است. یعنی زبانی مبتنی بر یک حالت، با معمولاً یأسی نیمه مخفی با نوعی حرف‌های قشنگ در بارۀ این یأس. مردم یأس را تفسیر نمی‌کنند، آن‌ها صرفاً دوباره به آن تن می‌دهند.\n* مثلاً نمایشنامه‌های «مامت»، کارهای طبیعت‌نگاری است. او مقلدانه فروشنده‌های ولنگ و باز بیمه را از نو زنده می‌کند. ولی شما به دنبال تفسیر واقعیت هستید و از هر صورتی که بشود استفاده می‌کنید. شما به کرات گفتید که «لباس معنی به قامت ماده پوشاندن اسم ترفند مورد علاقه‌تان است.»\n– درست است. چه‌طور می‌شود نمایشنامه‌ای مثل کلارا را به جایی در ردیف طبیعت‌نگاری گذاشت؟ چه‌طور می‌شود مرثیه‌ای برای یک خانم… واقعاً چه‌طور میشود به «حادثه در ویشی» گفت کاری مبتنی بر طبیعت‌نگاری؟ فقط چون که همۀ آن‌ها عنصر داستان دارند؟! فصل حضرت ایوب هم عنصر داستان دارد. من البته که ظواهر زندگی را مجسم می‌کنم که یعنی آدم در جامعه. هستند جماعت مکتب دیگری که هرگز نمی‌خواهند به ظواهر نزدیک شوند و بعضی وقت‌ها هم در کارشان موفق هستند. بکت از موفق‌هاست.(۳)\n* این تصور به کنار، فکر نمی‌کنید که تأتر، به هر حال مرده است؟\n– خیر، فقط یک جابه‌جایی صورت گرفته، ولی چیزی از بین نرفته است. شهر نیویورک از هم پاشیده، چه‌طور انتظار دارید که تأتر در چنان جنگلی همچنان پابرجا بماند؟ دیگر از «جوامع شهری»، حتی رونوشت‌شان، خبری نیست. حتی آن قدر سوژه‌های محلی نداریم که از حقوق یک آدم پیاده دفاع کنند، چه رسد به این که نگران سرنوشت تأتر باشند… ببینید، طبقۀ متوسط همیشه از تأتر حمایت کرده و خب حالا، همین طبقۀ متوسط از شهر نیویورک گریخته است. ولی وقتی می‌گویید «تأتر مرده است»، حرفتان را نمی‌پذیرم چون حقیقت ندارد. ولی این‌ها به این معنا نیست که «فرم تأتر مرده است» به هیچ وجه. من نمایش تازه‌ام را به پسرم نشان دادم. آن را خواند و عمیقاً از آن خوشش آمد.\nولی نکته‌ای که می‌خواهم به آن اشاره کنم، در جایی دیگر نهفته واکنشی جالب بود. نمایش را که خواند، درآمد که «خدای من، عجب چیزی…» آن هم با کلماتی درست و مناسب!! می‌بینید؟! واکنش او و دوستانش – در باب این مسأله که تأتر مرده – گویای واقعیتی است که به آن اشاره نمی‌شود. آن‌ها در واقع، هرگز تأتر را کشف نکرده‌اند که حالا متوجه مرگش شده باشند. آن‌ها فرزندان عصر تلویزیون‌اند و در دوره‌ای به دینا آمده‌اند که تأتر منزلتی نداشته است. از این رو به اعتقاد من، تأتر چیزی است که باید دوباره کشف و احیا شود و فکر می‌کنم که احیا نیز خواهد شد. نمی‌گویم همین فردا یا سال دیگر، ولی احساس می‌کنم – احساس نه – می‌دانم روزی خواهد رسید که تأتر دوباره همۀ موانع را پشت سر می‌گذارد و علتش هم خیلی ساده، «سادگی تحلیل‌ناپذیر»اش است: یک آدمی آن بالا در مقابل آدم‌های دیگر می‌ایستد. این رو در رویی، حالا به طریقی، همیشه امکان‌پذیر بوده و هست. ابزار این کار حتی از نقاشی هم کمتر است. به هیچ ماشین و دم و دستگاهی نیاز ندارید. به لنز نیاز ندارید. به نور نیاز ندارید، فقط به یک «صحنه» نیاز است و یک بازیگر. این تمام آن چیزی است که بدان نیاز دارید. به هیچ چیز دیگری احتیاج نیست. البته به استثنای مقادیری سکوت که گاه مشکل به دست می‌آورید.\n* کدام یک از رمان نویس‌های معاصر را دوست دارید؟\n– رمان‌های زیادی نمی‌خوانم، منظورم این است که خیلی می‌خوانم، ولی هیچ کدامشان را به پایان نمی‌برم. آخرین کتاب بیلو، سیارۀ آقای اسلمر را خواندم، ولی خب، هر چه او می‌نویسد می‌خوانم. بیلو هنوز از نوشتن لذت می‌برد و لذت بردن از کار، اساس و اصل نویسندگی هم هست. از آثار راث هم به همان دلیل خوشم می‌آید. معلوم است از کاری که انجام می‌دهد لذت می‌برد.\nساعتی با آرتور میلر: «میلر نویسنده را با میلر آمریکائی اشتباه نکنید» / ترجمۀ بدری نیک‌فطرت / مجله نگین، فروردین ۱۳۴۵، شماره ۱۱ ، صفحات ۳۲ تا ۳۳٫\nگفتگویی با آرتور میلر / اولگا کارلیسل، هما متین‌رزم / مجله نگین ، اسفند ۱۳۵۳ ، شماره ۱۱۸ ، صفحات ۱۱ تا ۱۹٫\nگفتگویی با آرتور میلر / یان بالاکیان، بهزاد قادری / مجله سینما تأتر ، مهر ۱۳۷۶، شماره ۲۴ ، صفحات ۷۶ تا ۷۹٫\nحرف‌هایی پس از مرگش (به بهانۀ مرگ آرتور میلر) / جاش گرینفیلد، سعید خاموش / مجله هفت ، فروردین ۱۳۸۴، شماره ۱۹ ، صفحات ۵۸ تا ۶۳٫\nمیلر در ایران/ مریم ایزدی


جدال مقامات مسئول ایرانی بر سر واردات واکسن خارجی کرونا بالا گرفته است .دکتر مینو محرز میگوید هرگز واکسن کرونای روسی را نمیزند . کیانوش جهانپور، سخنگوی سازمان غذا و داروی وزارت بهداشت، در واکنش به سخنان مینو محرز درباره واکسن روسی کرونا گفت که او «شانی» برای ارزیابی واکسن ندارد.\nجهانپور تاکید کرد که واکسن ایرانی کرونا که مینو محرز مسئول ارزیابی آن است نیز باید به تایید سازمان غذا و دارو برسد.\nمینو محرز، عضو کمیته علمی ستاد مقابله با کرونا، در مصاحبه با روزنامه جهان صنعت واردات واکسن کرونای روسی را «شانس بد مردم ایران» دانسته و گفته بود که این واکسن را تزریق نخواهد کرد.\nاو تاکید کرده بود که این واکسن تاییدیه هیچ کشوری را ندارد و اطلاعات آن نیز منتشر نشده است.\nمحرز گفته بود: «وقتی دارو یا واکسنی هنوز مورد تایید هیچ منبعی نیست، سازمان غذا و داروی داخلی نمی‌تواند آن را تایید و توزیع کند. وقتی هنوز هیچ اطلاعاتی از واکسن درز نشده، بر حسب چه فرآیندی آن را تایید می‌کنند؟.»\nدر همین حال محمدرضا هاشمیان، فوق‌تخصص بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان مسیح دانشوری، در مصاحبه با شماره شنبه روزنامه جهان صنعت اعلام کرد که وزارت بهداشت شش ماه پیش با ورود واکسن روسی کرونا برای کادر درمان مخالفت کرده بود.\nاو گفت که در نامه ای به وزارت بهداشت خواستار ورود واکسن روسی کرونا برای کادر درمان شده بود اما سازمان غذا و دارو با این درخواست مخالفت کرده است.\nهاشمیان تاکید کرد که وزارت خارجه موضوع واردات واکسن روسی کرونا را پیگیری کرده است نه وزارت بهداشت.\nاو اضافه کرد: «اگر قرار بود واکسن روسی وارد کنند چرا از همان شش ماه پیش اقدامی انجام ندادند؟ چرا دست روی دست گذاشتند تا هزاران تن فوت کنند.»\nدعوای کلامی و قهر داوران ایرانی در دوحه!


۱۳ خرداد ۱۳۹۸ | ۱۳:۰۰ کد : ۱۹۸۳۸۶۸ اروپا انتخاب سردبیر\nدیپلماسی ایرانی – از جمعه هفته گذشته شاهد آغاز سفرهای دوره ای مایک پمپئو، وزیر امور خارجه ایالات متحده به اروپا و حضورش در آلمان و سوئیس با محوریت تقابل با ایران بودیم؛ به موازات این تحرک دیپلماتیک رئیس دستگاه سیاست خارجی آمریکا شاهد حضور سه روزه دونالد ترامپ در انگلستان هستیم. اما در این خصوص حضور مقامات و سران کاخ سفید برای هماهنگی بیشتر با اروپا به منظور تقابل با ایران نتیجه ای در بر خواهد داشت؛ به خصوص اینکه اخباری دال بر کشیده شدن پرونده انفجار بندر فجیره امارات متحده عربی به شورای امنیت سازمان ملل و متهم کردن تهران وجود دارد و کاخ سفید برای تحقق این هدف به حمایت های عملی اروپا نیازمند است؟ اساسا قاره سبز در کشاکش تنش تهران – واشنگتن چه رفتاری را بر خواهد گزید، آن هم در شرایطی که تنها 36 روز به پایان ضرب الاجل دو ماه تهران برای اروپایی ها باقی مانده است؟ دیپلماسی ایرانی برای بررسی این مسئله، گفت و گویی را با محمد جواد جمالی نوبندگانی، دبیر کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی ترتیب داده است که در ادامه از نظر خواهید گذراند:\nبا توجه به سفر اخیر کمیسیون متبوع شما (کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی) در قالب دیپلماسی پارلمانی به اروپا فضای قاره سبز را در حمایت از ایران به خصوص در مسئله برجام چگونه ارزیابی می کنید؟\nدر خصوص مناسبات ایران با قاره سبز باید گفت همان گونه که مقام معظم رهبری عنوان داشتند جمهوری اسلامی قائل به حفظ و تداوم ارتباط با کشورهای اروپایی به عنوان طرف های برجامی است؛ البته ارتباطی که همراه با احترام متقابل و در عین حال در بردارنده منافع طرفین باشد. خوب در این راستا سال های متمادی در قبال مسئله پرونده هسته‌ای گفت وگوها و مذاکرات فشرده‌ای با اروپایی ها داشتیم که در نهایت منجر به انعقاد برجام شد. لذا یقیناً اروپایی ها یکی از اضلاع مهم توافق هسته‌ای به شمار می روند و در این راستا ذیل برجام تعهداتی را هم برعهده گرفتند. اما در صحنه عمل آنچه روی داده است افزایش میزان تعهدات ایران و به موازاتش پایبندی یک‌سویه جمهوری اسلامی به برجام است، ولی در دیگر سو شاهد خروج ایالات متحده آمریکا از برجام، بازگشت تحریم ها و مضافا بر آن بدعهدی های یک ساله قاره سبز در قبال تعهداتشان هستیم. یقیناً این شرایط برای ما قابل تحمل نخواهد بود. از این رو تهران سعی دارد در عین حالی که به دنبال حفظ و تداوم برجام با اروپایی ها است، از حقوق مسلم خود دفاع کند. در این راستا نیز دیپلماسی پارلمانی مجلس شورای اسلامی هم به اروپا انجام شد.\nاگرچه ما بر این واقعیت اشراف داریم که به واسطه ارتباطات بسیار تنگاتنگ و عمیق سیاسی، اقتصادی و دیپلماتیک اروپایی ها با ایالات متحده، قاره سبز عملا توان مانور چندانی در برابر کاخ سفید ندارند، اما این میزان از انفعال و بدعهدی هم از جانب کشورهای اروپایی قابل قبول نخواهد بود. یعنی حتی این مناسبات پیچیده و عمیق اروپا با آمریکا مانع از آن می‌شود که قاره سبز به تعهدات حداقلی خود پایبند بماند. تعهداتی مانند راه اندازی کانال مالی که خود آنها وعده عملیاتی شدنش را داده بودند. به هر حال برجام بیش از آنکه برای ایران مهم باشد، ارزش امنیتی، سیاسی و دیپلماتیک بسیار پررنگ تری برای اروپایی‌ها دارد. پس باید قاره سبز هم در قبال توافق هسته ای و حفظ آن هزینه خود را پرداخت کند. در قالب همین نگاه و در حوزه دیپلماسی پارلمانی در دیداری که با رئیس پارلمان بلژیک در جریان اجلاسیه بین المجالس دوحه داشتیم به صراحت کم‌کاری فاحش از جانب اروپایی ها برای حفظ و تداوم برجام را یادآورد شدیم. اخیرا هم در جریان سفری که همراه با رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی به نروژ داشتیم بر بدعهدی های اروپا و خویشتن داری جمهوری اسلامی ایران تاکید کردیم و عنوان داشتیم که تهران در قبال این نوع رفتار قاره سبز نمی تواند تا ابد سکوت کند.\nالبته در کنار آن به تناقض و مواضع دوگانه و چندگانه اروپایی ها در خصوص مسئله حقوق بشر در خاورمیانه اشاره شد که چگونه کشوری مانند عربستان سعودی جنایت های فاحشی را در خصوص مردم بی دفاع و مظلوم یمن انجام داده است و حتی در قبال اتباع خود مانند جمال خاشقجی چه جنایتی مرتکب شد، ولی در براب این نقض اشکار حقوق بشر ما شاهد سکوت اروپایی‌ها هستیم و حتی قاره سبز به رغم تمام این جنایت ها باز سلاح و امکانات نظامی و تسلیحاتی را در اختیار عربستان سعودی قرار می‌دهد. اما در ازای آن اتهامات واهی و بی اساسی را به تهران در قبال مسئله حقوق بشر می زند. در حالی که جمهوری اسلامی بهترین نوع از جامعه دموکراتیک را در خاورمیانه دارد که در قبال مسئله حقوق بشر انعطاف بسیار پر رنگ از خود نشان داده است. ولی با این وجود در این سفر باز اروپایی‌ها بر مواضع تکراریشان مانور دادند و در قبال خروج دونالد ترامپ از برجام تنها به اظهار تاسف و ناراحتی پرداختند.\nپس با توجه به نکات شما امکان دارد که اروپایی ها هم در مسیر آمریکا باشند؟\nبله. بارها در طول یک سال گذشته این مسائل مطرح شده است و در یک سناریوی بدبینانه امکان دارد که اروپایی ها هم در یک تقسیم وظایف با ایالات متحده آمریکا نقش پلیس خوب را در تقابل با جمهوری اسلامی ایران بر عهده گرفته باشند. اما به هر حال با تصمیم ۱۸ اردیبهشت دولت و شورای عالی امنیت ملی در خصوص عدم فروش اورانیوم غنی شده و آب سنگین اکنون این طرح تقسیم وظایف در صورت واقعیت با شکست روبه رو شده است، چرا که این تقسیم وظایف برای آن بود که ایران کماکان به برجام و تعهدات برجامی خود متعهد باشد، ولی در آن سو آمریکا با افزایش تحریم ها جمهوری اسلامی ایران را پای میز مذاکره بنشاند تا بتواند امتیازات بیشتری را علاوه بر برجام از تهران بگیرد. اما با این اقدام ما شاهد آن هستیم که اخیرا یک تحرک نسبی در قاره سبز برای حفظ و تداوم برجام شکل گرفته است. اگرچه بعد از گذشت بیش از یک سال از خروج دونالد ترامپ هیچ گونه اقدام عملیاتی جدی در خصوص فروش نفت و مناسبات بانکی ایران و راه اندازی سازوکار مالی مدنظر آلمان، فرانسه و انگلستان صورت نگرفته است.\nدر کنار این تقسیم وظایف پلیس خوب و پلیس بد در تقابل با ایران میان کشورهای اروپایی و ایالات متحده آمریکا از جمعه هفته گذشته شاهد آغاز سفرهای دوره ای مایک پمپئو، وزیر امور خارجه ایالات متحده به اروپا و حضورش در آلمان و سوئیس با محوریت تقابل با ایران بودیم و امروز دوشنبه نیز دونالد ترامپ سفر سه روزه خود را به انگلستان آغاز کرده است. آیا این حضور مقامات و سران کاخ سفید برای هماهنگی بیشتر با اروپا به منظور تقابل با ایران نتیجه ای در بر خواهد داشت؛ به خصوص که اخبار دال بر کشیده شدن پرونده انفجار بندر فجیره امارات متحده عربی به شورای امنیت سازمان ملل و متهم کردن تهران وجود دارد و کاخ سفید برای تحقق این هدف به حمایت های عملی اروپا نیازمند است؟\nدر راستای نکات شما من معتقدم که اکنون کاخ سفید ذیل "تیم ب" با محوریت مایک پمپئو و جان بولتون به دنبال افزایش فشارهای سیاسی و دیپلماتیک بر ایران هستند. لذا از یک سو شاهد سفر جان بولتون به امارات متحده عربی بودیم و در آن سو تقریباً همزمان با این حضور مشاور امنیت ملی کاخ سفید در منطقه سفرهای اروپایی مایک پمپئو با محوریت تقابل با ایران از جمعه هفته گذشته آغاز شده است. در کنار آن کشورهای عربی مرتجع منطقه نیز در یک برنامه ریزی هماهنگ شده با کاخ سفید نشست های مکه را برای تقابل با ایران برگزار کردند که از یک سو جمهوری اسلامی را تحت فشار قرار دهند و از سوی دیگر در آستانه روزه جهانی قدس و مبارزه با تجاوز و جنایات رژیم صهیونیستی این کشورهای عربی به دنبال عادی سازی مناسبات خود با تل آویو و مقدمات رونمایی از معامله قرن باشند. اما در کل این تحرکات دیپلماتیک موفقیتی برای آمریکایی‌ها در پی نخواهد داشت، چراکه گام بعدی ایران پس از پایان ضرب الاجل ۶۰ روزه آغاز غنی سازی اورانیوم در سطح ۲۰ درصد در فوردو خواهد بود و اروپایی ها با اشراف بر اهمیت گام بعدی تهران سعی خواهند کرد که به بحران و تنش کنونی دامن نزنند. لذا آن هماهنگی و همراهی جدی از جانب قاره سبز با اهداف و برنامه های کاخ سفید صورت نخواهد گرفت. چنان که سال گذشته علی رغم برخی از نمایش های کودکانه کشورهای عربی و آمریکا با نمایش برخی قطعات موشک و هواپیما برای متهم کردن تهران شاهد آن بودیم که آن اجماع مد نظر در شورای امنیت برای محکومیت جمهوری اسلامی ایران صورت نگرفت. لذا من بر این باورم که اکنون، هم از یک طرف برای اروپایی‌ها همراهی با این شرایط غیرقابل قبول است و از طرف دیگر روسیه و چین هم به شدت مخالف با سیاست ها و اهداف مد نظر کاخ سفید هستند.\nدر جریان سفر دیپلماتیک پارلمانی که به اروپا داشتید فضای قاره سبز برای راه‌اندازی کانال مالی تا چه اندازه جدی بود، به خصوص که فرصت چندان زیادی به پایان مهلت 60 روزه ایران هم باقی نمانده است؟\nاشتباه نکنید بحث ضرب الاجل دو ماهه و فرصت ۶۰ روزه ایران برای اروپا نیست، ما نزدیک به یک سال است که در قبال بدعهدی های اروپا سکوت کردیم و با یک خویشتن داری به دنبال آن بودیم که اروپایی ها و دیگر طرف های برجامی به تعهدات خود پایبند باشند. ابتدا به ساکن قرار بود که اتحادیه اروپا کانال مالی خود را به نام اس پی وی به منظور حمایت از ایران راه اندازی کنند که بعد از چند ماه بدعهدی نهایتا کانال مالی جدیدی به نام اینستکس، نه از جانب اتحادیه اروپا و 28 عضو آن که تنها از طرف سه کشور آلمان، فرانسه و انگلستان رونمایی شد که البته تا به امروز هم هیچ گونه خروجی عملیاتی از این کانال ندیده ایم. پس این شرایط دست به دست هم داد که ایران ناچار شود در قبال بدعهدی های اروپا واکنش عملیاتی داشته باشد. از این رو ما فرصت ۶۰ روزه را به اروپایی‌ها نداده ایم. قاره سبز بیش از یک سال فرصت داشت در قبال تعهدات خود کاری انجام دهد، اگرچه از نگاه تهران حتی در صورت راه اندازی کانال مالی اینستکس انتظارات ما برآورده نخواهد شد، چون سطح تعهدات برجامی ایران بسیار بیشتر از آن چیزی است که اروپایی ها قرار است که انجام دهند. شما اگر به کل مناسبات ایران و اروپا نگاه کنید به یک سوم سطح مناسبات ایران با کشور عراق، هندوستان و یا چین نمی رسد. ولی با این وجود تهران کماکان به تعهدات برجامی خود در صورت عملی شدن وعده های اروپا پایبند است. اما به موازات آن تهران تمام پتانسیل خود را معطوف به قول های اروپایی ها هم نکرده است و در حوزه دیپلماسی اقتصادی فعالیت های جدی با کشورهای پیرامونی و همچنین چین و هندوستان صورت گرفته است. لذا رضا کشوری مانند ایران با این میزان از استعداد و پتانسیل و همچنین تعدد کشورهای همسایه نمی تواند با تحریم‌ها و فشارهای ایالات متحده آمریکا به زانو درآید، حتی اگر جدیتی در اروپا برای عملی شدن تعهداتشان وجود نداشته باشد. اما من در نهایت باید این را هم بگویم که تهران در پایان 60 روز یقیناً برای حفظ منافع و استقلال خود اقدامات کافی و لازم را انجام خواهد داد.\nدر راستای این نکته بسیار مهم شما مبنی بر گام دوم ایران برای افزایش سطح غنی سازی برخی مواضعی از جانب تروئیکای اروپایی از احتمال فعال کردن مکانیسم ماشه در صورت غنی سازی بیش از 67/3 پس از پایان ضرب الاجل ۶۰ روزه حکایت دارد. در این صورت وضعیت مناسبات ایران و اروپا به کجا خواهد کشید؟\nهمین مواضعی که شما به آن اشاره داشتید از این نشان دارد که اروپایی ها در کمال وقاحت و علیرغم برخی مواضع سیاسی در حمایت از برجام و بدعهدی های یک ساله شان، اقدامات عملیاتی خود نه برای کسب رضایت ایران که همسو با اهداف و منافع کاخ سفید شکل داده اند. اروپایی ها به جای اینکه تلاش‌های خود را صرف تهدید ایران بکنند، باید به دنبال راه اندازی کانال مالی و عملیاتی کردن تعهدات خود باشند. ایران کشوری نیست که بخواهد با تهدید از حقوق حقه خود دست بکشد ما به صراحت عنوان کرده ایم که در قبال هر گونه بدعهدی و افزایش فشار واکنش جدی و قاطعی نشان خواهیم داد. مضافا بر آن اکنون شرایط برای جمهوری اسلامی ایران به گونه ای است که با فعال شدن مکانیسم ماشه اتفاق خاصی برای تهران نخواهد افتاد. چون به نظر من اکنون مکانیسم ماشه علیه جمهوری اسلامی ایران فعال شده است. آیا اروپایی ها از ما نفتی خریداری می کنند؟ آیا در قبال مناسبات بانکی کار جدی و عملیاتی انجام داده‌اند؟ آیا اکنون سیستم سوئیفت برای ایران فعال است؟ آیا مناسبات یورویی و دلاری برای ایران وجود دارد؟ آیا در قبال مناسبات تجاری ما برنامه جدی شکل گرفته است؟ پس اکنون عملاً اروپا هم به جرگه تحریم‌های ایالات متحده آمریکا پیوسته است. لذا با فعال شدن مکانیسم ماشه اتفاق خواستی علیه ایران روی نخواهد داد. از شما می پرسم اکنون چه تحریم دیگری وجود دارد که علیه ایران اعمال نشده باشد؟ ایالات متحده آمریکا بیشترین و سنگین ترین سیستم تحریمی را در یک سال گذشته علیه جمهوری اسلامی ایران به کار بسته است. پس حتی اگر مکانیسم ماشه هم علیه ایران با دخالت اروپایی ها فعال شود اتفاق خاصی برای ما نمی‌افتد. از آن سو خود پروسه دیپلماتیک فعال شدن مکانیسم ماشه یک پروسه بسیار پیچیده و طولانی مدت است و به گونه ای نیست که اروپایی ها یک روزه بخواهند این مکانیسم ماشه را علیه ایران فعال کنند. مضافا بر این نکات آژانس بین المللی انرژی اتمی در ۱۵ گزارش اخیر خود بر صلح آمیز بودن فعالیت‌های هسته‌ای ایران، عدم تخطی و نیز متعهد بودن تهران به مفاد برجامی صحه گذاشته است، پس هیچ گونه بهانه ای برای اروپایی ها در قبال فعال شدن مکانیسم ماشه وجود ندارد.\nکلید واژه ها: محمدجواد جمالی نوبندگانی ایران اتحادیه اروپا آمریکا مایک پمپئو جان بولتون نشست مکه عربستان سعودی انفجار بندر فجیره مکانیسم ماشه اینستکس سازوکار ویژه اروپایی‌ها برای حفظ برجام اس پی وی برجام دونالد ترامپ


اولین “مجازی” پیش نویس NFL پخش: چهار Takeaways\nپیش نویس NFL یکی از بزرگترین عینک ورزشی سال. اما در عصر COVID-19, اوضاع کمی متفاوت است. رفته بودند, قرمز, فرش, روی, روشن, چراغ, جمعیت و در شخص مصاحبه. به جای ESPN و NFL شبکه به طور مشترک پخش اجتماعی فاصله گرفته پیش نویس کامل با دوربین های نصب setups برای وظیفه, تیم تحلیلگران کمیسر و حتی طرفداران.\nآن را وعده داده بود به یک شب از جدی glitz و زرق و برق برای اولین بار برگزار شد در لاس وگاس که در آن اظهارات را نقل مکان خود را برای فصل اول سال جاری وجود دارد. به جای آن بود و نه مقهور شب با برخی از لحظات هیجان به خصوص از پیش نویس میدارد و خانواده خود را.\nدر پایان آن را به خوبی کار می کرد. تنها طرفداران که قادر به حضور در احتمالا از دست رفته. هاردکور, فوتبال, معتادان, برجسته, بسته بندی و تجزیه و تحلیل هر دو بر روی صفحه نمایش کامل به عنوان معمول است. در اینجا برخی از takeaways.\nاعدام از NFL تقریبا کامل است.\nیک جستجوی سریع در گوگل تبدیل خواهد شد تا شرم آور زوم لحظات و تن از مصاحبه های قطع شده توسط بد اتصالات wi-fi. حتی تام بردی در حالی که انجام یک مجازی مصاحبه Howard Stern Show خود را از دست داد ارتباط یک زن و شوهر بار. اما وجود دارد هرگز هیچ تصویری بر روی صفحه رادار برای NFL. با توجه به مکان های متعدد زندگی می کنند و راه اندازی آن بسیار قابل توجه برای دیدن بروید بدون دردسر.\nراجر Goodell egging در طرفداران در صفحه نمایش بود…بی دست و پا.\nدر موارد متعدد قبل از تماس از انتخاب بعدی NFL کمیسر راجر Goodell در اطراف تبدیل شده به یک صفحه نمایش بزرگ نشان دادن یک دسته از صفحه نمایش های کوچکتر در یک Brady Bunch/هالیوود مربع پیکربندی و اقدام به دریافت آنها را به فریاد زدن برای تیم خود. یا آن صحنه و Goodell فقط یک بازیگر خوب و یا او بی دست و پا ترین, تشویق کننده در تاریخ ورزش است.\nهر کس که از روشنایی…به جز مل Kiper.\nدر خانه های چند, بازیکنان, وجود دارد, حلقه, چراغ, اغلب در عکس های سلفی و فیلم های شخصی. وجود دارد نسبتا واضح نورپردازی حرفه ای برای کاربران رسانه. پس از آن وجود دارد Kiper. جانباز پیش نویس NFL تحلیلگر شبیه او بود و در یک زیرزمین با یک لامپ برای روشنایی. پیشانی اش بود خیره کننده و چشم او پنهان شده بودند پشت سایه عظیم که او را با تدبیر بیشتر از حد نرمال است. یک حلقه نور, Mel!\nمشابه در داخل همه خانه ها باید اجباری از هم اکنون در.\nهیچ چیز به عنوان جذاب در پیش نویس شب به عنوان توانایی برای نگاه کردن به درون خانه از تیم مدیریت رسانه اعضا و بازیکنان جوان. که آیا آن را به صورتی زیبا ارکیده پشت فوتبال متخصص Daniel ارمیا, باور نکردنی فراوانی از چرم sectionals یا همه بچه های کمین در پس زمینه به طور کلی مدیران مشابه به شخصی جهان از این بچه ها شگفت انگیز بود. برندگان بودند Kliff Kingsbury را بیش از حد زیبایی مدرن از جمله سفید, مبل چرمی, جری جونز ما فرض قایق بادبانی(?), و مایک زیمر شکار تسلیم کامل با خروش آتش مرده حیوانات بر روی دیوار و آتش صفحه نمایش است که گفت: “زیمر ریج در مرتع پرورش احشام.” اما هیچ چیز نسبت به هر آنچه در جهنم اتفاق می افتد در خانه تیتان مربی مایک Vrabel از جمله, شاید, کسی, آه, مراقبت از کسب و کار در پس زمینه. خدا به شما برکت دهد ،


به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، حسین راغفر به روزنامه آرمان گفت: ریشه مشکلات اقتصادی بیش از آنکه خارجی باشد، در درون برخی سیاست‌های داخلی نهفته است.\nوی افزود: از سوی دیگر مشکل مهم ما فرار سرمایه است که این فرار سرمایه ناشی از فقدان امنیت برای سرمایه‌گذاری است. سیاست‌های اشتباه اقتصادی، چشم‌انداز روشنی را برای سرمایه‌گذار داخلی فراهم نمی‌کند.\nاین نکته را نیز در نظر داشته باشید که هیجانی که برخی در داخل کشور برای تغییر دولت در آمریکا و برای مردم ایجاد می‌کنند یکی از خطا‌های اساسی است که در درون کشور صورت می‌گیرد. برخی آگاهانه مبادرت به این کار می‌کنند و در مقابل برخی نیز ناآگاهانه این کار را انجام می‌دهند. برخی عنوان می‌کنند ایران باید با آمریکا مذاکره کند تا وضعیت اقتصادی کشور بهبود یابد. سؤال اینجاست چرا باید با آمریکا مذاکره کرد تا وضعیت اقتصادی بهتر شود؟ چرا باید به آمریکایی‌ها گرا بدهیم و به دلیل مشکلات اقتصادی باید با آن‌ها مذاکره کنیم؟ بدون‌تردید این رویکرد به کار مذاکره و دیپلماسی کشور آسیب می‌زند. هیچ کشوری بدون‌اتکا به ظرفیت‌ها و توانایی‌های داخلی خود به پیشرفت و توسعه نرسیده است. حتی برخی از کشور‌ها از خاکستر باقی مانده از جنگ برخاسته‌اند و با تکیه به توانایی‌های خود موفقیت‌های بزرگی به دست آورده‌اند. موفقیت و توسعه هیچ‌گاه با تکیه بر کشور‌های خارجی و ظرفیت‌های کشور‌های دیگر محقق نشده و درآینده نیز محقق نخواهد شد.\nراغفر همچنین گفته است: پاسخ بسیاری از مشکلات اقتصادی داخلی است و به این مسئله باز نمی‌گردد که رئیس‌جمهور آمریکا چه کسی است. اگر این وضعیت ادامه داشته باشد این علائم به دولت آمریکا داده خواهد شد که فشار‌هایی در درون ایران وجود دارد که ایران را تشویق به مذاکره می‌کند. در چنین شرایطی تردید نکنید دولت مستقر در آمریکا از این وضعیت به سود خود استفاده خواهد کرد و نه به سود ایران. بنده معتقدم دولت جدید آمریکا به زودی موضع خود را در مقابل ایران اعلام خواهد کرد. در شرایط کنونی در حال ارزیابی وضعیت هستند. این واقعیتی است که دولت جدید آمریکا به دنبال آن است. همه می‌دانند چیز‌هایی که آمریکا از ما می‌خواهد قابل ارائه نخواهد بود. مهم‌ترین دغدغه آمریکا درباره ایران، موضوع برنامه موشکی ایران و راهبرد ایران در منطقه خاورمیانه است. آمریکایی‌ها اصرار دارند ایران برنامه موشکی خود را در معرض معامله قرار بدهد. این خواسته‌ای است که امکان‌پذیر نیست حتی اگر در ظاهر تلاش کنند یک گام برای اصلاح رفتار‌های خود بردارند.\nحسین زاغفر ، حسن روحانی ، مذاکره با آمریکا


بازار آریا | گفت و گوی «بازار آریا» با عضو هیأت مدیره انجمن مدیریت کیفیت:کیفیت کالای ایرانی در سال «جهش تولید» چگونه خواهد بود؟\nگفت و گوی «بازار آریا» با عضو هیأت مدیره انجمن مدیریت کیفیت:کیفیت کالای ایرانی در سال «جهش تولید» چگونه خواهد بود؟ تحلیل بازار آریا\nبازار آریا-یوسف ناصری/در سال 1399 که به عنوان سال «جهش تولید» نامگذاری شده، هنوز ویروس کرونا آثار منفی خود را بر جامعه و اقتصاد کشورمان می گذارد و مشخص نیست سرنوشت این ویروس ناشناخته، در هفته ها و ماه های آینده، چگونه خواهد بود اما به طور کلی این موضوع مطرح است که ویروس های بیماری زا در دمای بالاتر از 30 درجه نمی توانند زند بمانند یا اثر مخرب داشته باشند.\nدر گفت و گوی «بازار آریا» با حسن فروزانفرد، عضو هیات مدیره انجمن مدیریت کیفیت ایران،فعال صنعت غذایی و عضو کمیسیون کشاورزی اتاق بازرگانی تهران، چالش های ارتقای کیفیت کالاهای ایرانی در سال 1399 به بحث گذاشته شده است.\n*سال 1399 به عنوان سال «جهش تولید» نامگذاری شده و جنابعالی هم عضو هیات مدیره در انجمن مدیریت کیفیت مسئولیت دارید. رهبر انقلاب در پیام نوررزوی امسال فرمودند که جهش تولید باید به گونه ای باشد که در زندگی مردم تاثیر ملموس داشته باشد.\nبا توجه به این که در اوایل سال جاری، ویروس کرونا همچنان مشکل ساز است و از طرفی دولت تاکید دارد که صنایع و واحدهای تولیدی و خدماتی فعالیت کنند و متوقف نشوند، به نظر شما شیوع این ویروس، چالش اساسی ایجاد کرد؟\n-موضوع کرونا، یک موضوع جهانی است و همه را به چالش کشیده است. در این زمینه تردیدی وجود ندارد که نظامات جاری را دچار آسیب کرده و این چالش، چالشی حقیقی است.\nما باید این نکته را قبول کنیم که کرونا، زمینه های توقف را در ماه های ابتدایی سال 1399 در خیلی از فعالیت های روزمره مردم و مخصوصاً در حوزه اصناف و خدمات فراهم آورده است.\nالبته در حوزه تولید، کمتر این آسیب فراهم شده و خیلی از تولیدکنندگان، توانسته اند با این چالش مواجه شده و خودشان را متناسب با نیازها سازماندهی کنند و به فعالیت خودشان ادامه بدهند.\nنکته مهم این است که درآمد سرانه گروه های زیادی از جامعه که فعالیت های روزمره انجام می دادند یا شغل های غیر تولیدی داشتند یا در ارتباط با اصناف کار می کردند، کاهش پیدا کرده است.\nاین کاهش درآمد می تواند در آینده پیش روی ما، بر تولید و عرضه داخلی تاثیرگذار باشد. امکان دارد تقاضای موثر در بازار، کاهش پیدا می کند و این وضع، حتماً آثار منفی خواهد داشت.\nهر چند که دولت تلاش کرد که با به جریان انداختن گام به گام شهرها و اقتصاد شهری، از ادامه روند کاهش درآمد اقشار مختلف جلوگیری کند.\n*یک بحث این بود که قرنطینه انجام شود تا زنجیره انتقال ویروس به علت ممنوعیت رفت و آمد قطع شود و این ماجرا خاتمه پیدا کند. آیا اجرای قرنطینه، می توانست ضربه اساسی به تولید بزند و آیا فاصله گذاری اجتماعی موثر بود و ضربه اساسی هم به تولید نخورد؟\n-کشورهایی که منابع قابل دسترس داشتند و دولت های قوی و با پشتوانه مالی بالا داشتند، دوره قرنطینه را به طور جدی برگزار کردند و خدماتی را به شهروندان ارائه کردند تا قرنطینه طولانی تر باشد.\nما در شرایطی نبودیم که دولت ما و حاکمیت ما، آماده چنین هزینه سنگین و تحمل آن باشد. من معتقدم که ما در قرنطینه نکردن و اجرای فاصله گذاری اجتماعی، دچار یک الزام بودیم اما این که ما با توجه به ظرفیت های اقتصادی و وضعیت اقتصاد سیاسی کشورمان، چه کاری می توانستیم انجام بدهیم، به نظرم به غیر از این نمی شد عمل کرد.\n*واقعاً با فاصله گذاری اجتماعی، شوک اساسی به بخش تولید وارد نشد و این بخش توانست به فعالیت خود ادامه بدهد؟\n-در حوزه ای که کسب و کار من بوده یا با آن آشنا هستم یا کسب و کارهای شبیه مابخش تولید، اقدامات لازم را برای نگهداری و حفاظت از نیروی انسانی خودش انجام داد و شروع به کار کرد.\nدر صنعت ما یعنی صنعت غذایی، چون نیاز جامعه هم بود اساساً ظرفیت تعطیلات بلند مدت نداشتیم. به خاطر این که طبق نظر وزارت صنعت، معدن و تجارت، حوزه هایی که مربوط به حوزه های عمومی جامعه یعنیکالاهای اساسی، غذایی و دارویی می شد، حتی المقدور باید تعطیلات کمتری را تجربه می کردند و باید به گونه ای رفتار می کردند که در دسترس بودن کالاها فراهم باشد.\n*میزان تولید در آغاز سال 1399 نسبت به سال 1398 کاهش چشمگیری از طرف عرضه کالا نخواهد داشت؟\n-حداقل در ماه های اول سال، ما کاهش مهمی را نخواهیم داشت. به خاطر این که تولید کنندکان سعی کرده و سعی می کنند بازیابی کنند و توقف تولید نداشته باشند. اغلب تولید کنندگان ما نیز، کالایی که تولید می کنند میزان قابل توجهی از تولیدشان، برای مصرف در بازار داخل کشور است.\nگروه هایی از اصناف، فعالیت های اقتصادی، خدمات و گردشگری که حوزه های کوچکی هم نبوده و تاثیرگذارند، هنوز تعطیل هستند.\nاگر تقاضای موثر تحریک نشود و ظرف ماه های آینده و مخصوصاً بعد از ماه رمضان کاهش پیدا کند، می تواند باعث رکود یا کاهش تولید هم باشد.\n*در برخی صنایع مثل فولاد، افزایش تولید اتفاق افتاده و این نوع شرکت ها ادعا دارند که توانسته اند جهش تولید را عملی کنند.\nاز طرفی شیوع ویروس کرونا، بحران جهانی ایجاد کرده استاما در این وضعیت بحرانی، آیا باز این امکان وجود دارد که مانند سال های گذشته حداقل 7 میلیون تُن محصولات فولادی صادر شود و مشتری هم داشته باشد؟\n-من این موضوع را به تحرکات اقتصادی که در دنیا اتفاق می افتد مرتبط می دانم. اقتصاد آمریکا به شدت تحت تاثیر کرونا قرار گرفته و واکنش هایی که این کشور نشان می دهد و تصمیماتی که می گیرد، به عنوان بزرگترین اقتصاد دنیا و به عنوان تاثیرگذارترین اقتصاد دنیا، می تواند خیلی از معادلات را تغییر بدهد.\nاتفاقات دیگری هم در چین افتاده است. از جمله چین تصمیم گرفته که در بازار بورس خودش، دیگر معاملات دلاری را انجام ندهد و به دنبال ارز جدید است.\nدر سال 1399، مصادف با برخی تحولات در فضای اقتصادی جهان است و بنابراین، خیلی نمی توانیم امیدوار باشیم که حتی اگر ما ظرفیت های تولیدی خودمان را احیا کنیم یا توسعه بدهیم، امکان فروش به اندازه ای که ما در نظر داریم، فراهم باشد.\nبه اضافه این که، شرایط تحریمی ما دشوارتر از سال قبل، در حال پیگیری و ادامه است و دردسرهای خودمان را داریم.\nدر صنایع بزرگ ما مثل مس، فولاد و پتروشیمی ها، پیامی درباره توقف تولید دریافت نکرده و حتی پیام افزایش تولید دریافت کرده ایم. امیدوارم نتیجه این باشد که با وجود تحریم ها و محدودیت های اقتصادی، زمینه صادرات را بتوانیم حفظ کنیم.\n*در زمینه کیفیت، رویکرد جدید این است که کالای تولید، هم قیمت مناسب داشته باشد و هم عملکرد مناسبی.\nاگر جمیع جهات را در نظر بگیریم و تورم و مشکل تحریم داریم که نمی توانیم به راحتی تکنولوژی های جدید را وارد کنیم، فکر می کنید در کنار تلاش برای افزایش تولید، آیا بنگاه های ایرانی می توانند کیفیت محصولات خودشان را ارتقا بدهند؟\n-آنچه که ما به آن جهش تولید می گوییم، موقعی جهش تولید است که اصالتاً مفهوم کیفیت در آن مورد توجه قرار گرفته باشد وگرنه دیگر اسم آن، جهش نیست. حتی اگر از نظر عددی هم، ارتقا پیدا کند.\nمی خواهم بگویم از زاویه نگاه من یا همکارانم در انجمن مدیریت کیفیت ایران، اساساً ما به چیزی جهش تولید می گوییم که موضوع کیفیت را در نظر گرفته باشد.\nموضوع کیفیت، به عنوان یک آپشن نیست و به عنوان یک الزام است. یعنی یک انتخاب و مزیت نیست بلکه نیاز قطعی مشتری است و مشتری، انتظار آن را دارد.\n*کل صادرات غیر نفتی ما 41 میلیارد دلار بوده و کل واردات رسمی ما هم 43 میلیارد دلار. نیمی از کل صادرات ما مربوط به محصولات پتروشیمی و میعانات گازی است. در این میان 4 میلیارد دلار صادرات حوزه کشاورزی است و 15 میلیارد دلار صادرات حوزه صنعت است.\nاین نشان می دهد که ما حجم زیادی از تولیدات را نمی توانیم صادر کنیم. حالا آیا مشتری ایرانی از تولید کننده توقع دارد که الزاماً کیفیت را بالا ببرد؟\n-در برخی از موارد که رقابت وجود دارد و بازار در اختیار فعالان بخش خصوصی است، بله. کاملاً مشتری، آگاه است و مشتری این حق را به خودش داده و این حق را به خودش می دهد که انتظار بهبود کیفیت را داشته باشد.\nبا این حال، در برخی موارد که بازارهای ما، بازار بسته شده ای است یا انحصار چند قطبی دارد و در اختیار شرکت های بزرگ دولتی و خصولتی ایران است، ما انسدادهایی را در زمینه کیفیت داریم.\n*به طور مشخص، مردم ما و مشتری ایرانی از چه صنایعی توقع بالا بردن کیفیت دارند و از چه صنایعی توقعی نیست یا تحولی عمده کیفیتی اتفاق نمی افتد؟\n-در حوزه کالاهای مصرفی و خدمات مصرفی عمومی مثل صنایع غذایی، دارویی و گردشگری، رقابت گسترده وجود دارد، کاملاً انتظارهای کیفی وجود دارد و تولید کنندگان یا ارائه دهندگان خدمتی که در این زمینه تمرکز کرده اند و خودشان را ارتقا می دهند، حتما موفقیت های جدید را کسب کرده و می توانند سهم بازار بیش تری داشته باشند.\nالبته در هر جا که دولت وارد شده و تصمیم گرفته که قیمت گذاری انجام بدهد یا محدودیت های قیمتی را اِعمال کند، در آنجا رقابت دچار آسیب شده.\nدر عین حال، کالاهایی مثل خودرو هم داریم که تعداد ارائه کننده آن محدود است و به خاطر قوانین بازدارنده واردات و به دلیل این که این شرکت ها تحت نظارت دولت و تحت سیاست های وزارت صنعت و معدن مشغول فعالیت هستند، زمینه لازم را برای رقابت در خیلی از موارد با همدیگر ندارند و به خاطر محدودیت هایی که وجود دارد، مردم از کیفیت آن چندان راضی نیستند.\n*در سال های اخیر اعلام کرده اید که در حوزه های کشاورزی و صنعت، بهره وری نامناسب است و بهبودی هم دیده نمی شود.\nدر سال 1399 آیا امکان بهبود وجود دارد که مشتری ایرانی و ایرانی ها بتوانند محصولات تولیدی از کیفیت بالاتری برخوردار شوند؟\n-شرایط امسال، از یک نظر محدودیت هایی را ایجاد می کند و از سمت دیگر هم فرصت هایی را ایجاد می کند. خوشبختانه وضعیت کشاورزی در سال 1399، وضعیت خوبی خواهد بود و وضعیت آب و هوا و بارندگی، تغییر محسوسی داشته است.\n*از لحاظ مولفه های کیفی، در همین حوزه کشاورزی و محصولاتی مثل خیار که تولید می شود ولی سم زیادی در زمان تولید استفاده می شود، امکان تولید محصولات سالم تر و بهتر وجود دارد؟\n-امکان آن همیشه وجود دارد ولی سازوکارها باید کمک کند که آن امکان تحقثق پیدا کند. در مورد همین موضوع باقی مانده سموم، کمیسون کشاورزی اتاق بازرگانی تهران شاید 10 با جلسه مختلف را با همه بازیگران این عرصه در سال 1398 با جدیت پیگیری کرد و تلاش کرد که این موضوع را به اندازه کافی مورد توجه قرار بدهد.\nما به نوبه خودمان سعی می کنیم سازوکارها را به گونه ای بچینیم که زمینه برای خطای کمتر فراهم شود.\nبه خاطر اقتصاد سیاسی ما، برای واردات سموم با کیفیت بالا و نسل های جدید سموم، محدودیت هایی وجود دارد ولی با این حال این موضوع مورد توجه اتاق بازرگانی و ضنایع و کشاورزی بوده است و در حوزه صنایع غذایی هم، زمینه های بهبود کیفیت تا اندازه زیادی توسط سازمان های نظارتی مورد توجه است.\nاغلب فعالان ما در حوزه صنایع تبدیلی کشاورزی، از جنس کوچک و متوسط هایی هستند که معمولا در جای مناسب تاسیس نشده اند و هم این که اندازه تکنولوژی و اندازه کسب و کارشان، اندازه ای نیست که بتوانند کیفیت را در حد ایده آل ارائه کنند.\nتجمیع این شرکت های کوچک و همین طور شکل گیری برندهای بزرگ غذایی که بتوانند زنجیره تامین را مدیریت کنند، بی تردید به بهره وری بیش تر و کیفیت بیش تر منجر خواهد شد.


سلامت نیوز : با آنکه سندروم خستگی مزمن یا CFS در دهه هشتاد نامگذاری شده است، ولی بیماری جدیدی نیست و از اوایل قرن هجدهم به بعد با نام های مختلفی شناخته شده است. با این حال هنوز هم موضوع بحث های داغی است، زیرا با آنکه تشخیص آن افزایش یافته است، ولی بسیاری از مردم (به خصوص کارشناسان و مردم عادی) شک دارند که CFS وجود داشته باشد و آن را نوعی کسالت روانی می دانند.\nبه گزارش سلامت نیوز به نقل از سایت برترین ها ؛ ولی تحقیقات ثابت می کنند که CFS در واقع نوعی بیماری جسمانی است، ولی هنوز کاملاً درک نشده است. حداقل یک میلیون نفر در ایالات متحده CFS دارند و ده ها میلیون نفر دیگر شرایطی شبیه به آن دارند. علائم مهم آن عبارتند از خستگی و ضعف فراوان که نمی گذارد فرد کارها و وظایف روزانه اش را به انجام برساند و حتی از رختخواب بلند شود و لباس بپوشد و غذا بخورد. این خستگی با استراحت بهبود نمی یابد. این بیماری به شدت بر فعالیت های مدرسه، کار و غیره اثر می گذارد و علائم جسمانی و احساسی پدید می آورد که ماه ها و گاهی سال ها ادامه دارند.\n2014-02-08 10:15 سلامت نیوز\nسندروم خستگی مزمن چیست ؟ سلامت روان


(امتیاز ۴.۵۱ از مجموع ۲۹۷ رای)\n40% تخفیف آسیاتک\nمشترکین حجمی آسیاتک می‌توانند با مراجعه به پنل کاربری خود بسته 50 گیگی را با 40% تخفیف و به قیمت 59 هزار تومان دریافت نمایند. برای ورود به وبسایت آسیاتک بر روی "خرید کنید" کلیک نمایید.\n20% تخفیف آسیاتک\n20% تخفیف 8 گیگ حجم اضافه برای مشترکین سرویس های حجمی و غیرحجمی آسیاتک. کاربران می‌توانند با مراجعه به پنل کاربری یا تماس با 1544 برای خرید اقدام کنند. برای ورود به وبسایت آسیاتک بر روی "خرید کنید" کلیک نمایید.\nاینترنت رایگان آسیاتک ویژه متولدین آذرماه\nبه مناسبت تولد مشترکینِ آذرماهِ آسیاتک یک گیگ حجم هدیه به مشترکین دارای سرویس حجمی و یا سه روز زمان به مشترکین دارای سرویس نامحدود اهدا می‌گردد. برای دریافت به پنل 1544 مراجعه کنید.\nتخفیف 30 هزار تومانی آسیاتک\nبرای دریافت کد تخفیف 30 هزار تومانی ثبت نام اولیه سرویس ADSL، در باشگاه مشتریان آسیاتک عضو شوید. برای ورود به وبسایت آسیاتک بر روی "خرید کنید" کلیک نمایید.


فرمانده هوافضای سپاه: آزمایش موشک با برد بیش از ۲هزار کیلومتر متوقف نشده است\nامیرعلی حاجی‌زاده، فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران، با تایید انجام «صحبت‌هایی» بین دولت فرانسه و دولت ایران درباره برنامه موشکی جمهوری اسلامی، گفته است که «کلید موشکی دست دولت» نیست.\nبه گزارش فارس، حاجی‌زاده در پاسخ به سوالی پیرامون «آزمایش موشک‌های با برد بالای ۲۰۰۰ کیلومتر» گفت که روند انجام آزمایش‌های موشکی متوقف نشده و «این شامل آزمایشات برد بلند نیز» می‌شود.\nحاجی‌زاده در زمستان سال ۹۴ گفته بود که دلیل طراحی موشک‌هایی با برد ۲هزار کیلومتر «برای هدف قرار دادن دورترین دشمن یعنی رژیم صهیونیستی» است.\nمحمدعلی جعفری، فرمانده کل سپاه پاسداران، پاییز سال ۹۶ گفته بود که برد موشک‌های ساخت ایران «طبق سیاست‌هایی که رهبری تعیین کردند» دو هزار کیلومتر انتخاب شده است.\nفرماند هوافضای سپاه پاسداران اشاره کرده است که در این زمینه « دولت دخالتی ندارد و تنها می تواند بخواهد که تبلیغ داشته باشیم یا نداشته باشیم». او اضافه کرد که «انجام تست‌های موشکی در حوزه دولت» نیست.


نامداري فريبا 2022/04/27 استراتژی تجارت فارکس\nهرچه میانگین متحرك برای دوره کوتاهتری محاسبه شود حساسیت بیشتری نسبت به تغییرات قیمت دارد , و مفیدتر ظاهر می شود در حالی که میانگین های طولانی تراز حساسیت کمتری برخوردار راز جذب ثروت می باشد, اما گاه کاربرد بیشتری دارد. بازار کالا جایی است که معامله گران و سرمایه گذاران، منابع طبیعی یا کالاهایی مانند ذرت، روغن، گوشت و طلا را خرید و فروش می کنند. یک بازار خاص برای چنین منابعی ایجاد شده است زیرا قیمت آنها غیرقابل پیش بینی است. یک تعریف خلاصه از تحلیل تکنیکال: بررسی تغییرات قیمت و حجم معاملات و پیش بینی گرایش احتمالی قیمت ها در آینده\nهر پوند انگلیس۸۸۰۰ تومان، لیر ترکیه ۱۵۳۰تومان و درهم امارات هم امروز ۱۶۲۰ تومان اعلام شد. جلسه دهم بحوث فقهی با موضوع «بررسی فقهی قرادادهای آتی در بورس» با حضور حجت الاسلام دکتر احمدرضا صفا و جمعی از طلاب سطوح عالی حوزه و دانش‌پژوهان مؤسسه در حوزه علمیه امام کاظم علیه اسلام برگزار شد. در این جلسه ضمن موضوع شناسی قراردادهای آتی به تبیین دیدگاه های فقهی و چالشهای فقهی و عملیاتی این ابزار مشتقه پرداخته شد.\n(سیلندر دوم) bhp - bhp2 = ihp2 . . . (سیلندر n ام) (bhp - bhp(n) = ihp(n. بازار بسیار بی ثبات است و هیچ کس نمی تواند از قبل بداند قیمت و کجا خواهد رفت. تمام اقدامات ما در بازار مالی به پیش بینی پیش پا افتاده می رسد. شما باید خودتان زمان انقضا را انتخاب کنید ، یعنی صرفاً با آزمایش و خطا ، مجبور خواهید بود که به طور مستقل زمان اجرای مناسب را برای شما محاسبه کنید.\nبه صورت کاملا مخفی تمامی پیام ها و تماس های گوشی رو کنترل و نظارت کنید. آموزش و پرورش: حساب دمو به مدت 14 روز در دسترس است و اجازه می دهد تا برای معامله گران. کارگزاران سود خود را از تفاوت راز جذب ثروت بین بالاترین قیمتی که خریدار می‌خواهد پرداخت کند و کمترین قیمتی که فروشنده می‌خواهد بفروشد به دست می‌آورند.\nنسبت‌های فیبوناچی در این الگو بایستی در نقاط خاصی روی دهند.\nبا توجه به این واقعیت که این روش خواستار مهارت نیست ، درآمد ، بنابراین ، برابر با 1-2 هزار روبل است. در هر ماه تریدینگ ویو بستری حرفه‌ای و رایگان برای تحلیل تکنیکال در بازارهای مالی و جهانی مختلف مانند بازارهای سهام، معاملات آتی، تمامی شاخص‌های اصلی، فارکس، قراردادهای مابه التفاوت (CFDها) و ارزهای دیجیتال در اختیار معامله‌گران قرار می‌دهد. برخی از شرکتها در داخل کشور نیز با استفاده از بستر تریدینگ ویو و داده‌های بازار سهام در ایران، نمادهای بورس اوراق بهادار تهران را در داخل این پلتفرم گنجانده‌اند.\nمعهذا با توجه به این نشانه ها و تصویر رادیکال و متهوری که محمد بن سلمان از خود نشان داده است می تواند او را راز جذب ثروت همان پادشاهی تلقی کرد که ماکیاولی بدان توصیه می کند. وی فردی جوان و صریح الکلام است که از توانایی رهبری و مدیریت برخوردار است؛ بطوریکه توامان خوداتکایی بیشتر در حوزه امنیت ملی و منطقه ای را تبلیغ می کند.\nچگونه می توانم همزمان روی چند حساب معامله کنم؟ ،راز جذب ثروت\nبه معنای وجود انگیزه برای تغییر قیمت است. این فاز که زمان کمتری را به خود اختصاص می دهد دارای تغییر قیمت های مناسب است. فاز انگیزشی دارای ۵ موج است. این ۵ موج اصلی همیشه هم جهت درجه بزرگتر بازار خواهد بود. همانند تمامی امواج محرک این فاز نیز شامل۵ موج فرعی است که سه مورد از آنها همان امواج محرک است و دومورد دیگر امواج اصلاحی هستند.\nدرنتیجه باید از سودهای غیرعادی و استثنایی شرکت صرف‌نظر کرده و همچنین یک میزان مشخص سود را به عنوان حداقل افزایش سود شرکت، تعیین کنید. تعیین میزان حداقل سود، می‌تواند به‌عنوان شاخص سنجش عملکرد شرکت، به کار برده شود. در سال ۱۹۸۲، شرکت Cahners Publishing و مؤسسه The Strategic Planning، برای سنجش سهم بازار کسب و کارهای مختلف، روی ۲۰۰۰ کسب وکار تحقیقی را انجام دادند که نتایج این تحقیقات بیانگر افزایش ۰٫۵ درصدی سهم بازار کسب وکارهایی است که در در شرایط بد اقتصادی ، تا ۲۸ درصد تبلیغات خود را افزایش داده اند. از طرفی، سهم بازار کسب و کارهایی که بودجه خود را بین ۲۸ تا ۸۰ درصد افزایش دادند، ۱٫۵ درصد افزایش داشته است. همچنین شرکت هایی که در دوران رونق اقتصادی ، تبلیغات خود را تا ۲۸ درصد افزایش دادند، ۰٫۲ درصد افزایش راز جذب ثروت سهم بازار داشتند. آن هایی که در شرایط بد اقتصادی بودجه تبلیغات خود را بین ۲۸ تا ۸۰ درصد افزایش داده بودند نیز به همین میزان یعنی، ۰٫۲ افزایش سهم بازار داشتند. توجه داشته باشید که وقتی رقبای شما بودجه های تبلیغاتی خود را کاهش می دهند، فرصت مناسبی برای بهتر و راحت تر دیده شدن شما خواهد بود. شاید بارها این جملات را شنیده باشید که میگویند: “فلان سهم را بالا می‌برند” و یا “سهامداران یک شرکت را خسته می‌کنند تا سهام آن را جمع کنند” و جملاتی از این دست؛ در این جملات به بازیگران حقوقی یا شرکتی بازار اشاره شده است که بیش از 80 درصد ارزش روز بازار سرمایه را در اختیار دارند و با منابع هنگفت مالی خود نقش اساسی در تعیین جهت حرکتی و روند قیمتی سهام ایفا می‌کنند.\nاما در مقابل بسیاری این تصاویر فقط ایجاد FUD در جامعه بیت کوین دانسته اند و ادعا کرده اند که این تصاویر در زمان وقوع سیلی است که هزاران ریگ ماینینگ را در شینجان چین نابود کرد.. با این حال به نظر می رسد حقیقت کمی پیچیده تر باشد. الیوت ترکیب الگوهای اصلاحی را سه تا یی های دوگانه و سه تایی های سه گانه نامید ، که این ها می توانند ترکیبی از زیگزاگ ها ، از مهمترین مزایای کاربردی تحلیل تکنیکال به روش نقطه و شکل آن است که این نمودار به تنهایی سینگال خرید و فروش راز جذب ثروت صادر می کند و جالب اینکه نیازی به بررسی دیگر اندیکاتورها برای تشخیص روند قیمت نیست.\nمخاطبان دوره آنلاین راز جذب ثروت آموزش روانشناسی معامله گر پیشنهاد ویژه: تمامی اندیکاتورهای خرید و فروش 2. اتاق پایاپای پس از تطبیق درخواست‌های اعمال ارائه شده با گواهی سلف استاندارد در پایان آخرین روز معاملاتی، لیست معاملات منتج از اعمال اختیارات تبعی را به بورس ارائه می‌نماید.


نمایندگی تلویزیون ال جی در تهران | تعمیرات تلویزیون ال جی در تهران\n11 آگوست 2018 تعمیرات تلویزیون ال جی, نمایندگی لوازم خانگی ال جیمدیر\nنمایندگی تلویزیون ال جی در تهران ارائه دهنده تخصصی‌ترین سرویس‌های فروش، بهسازی، تعویض قطعات، ترمیم و تعمیر تلویزیون ال جی به متقاضیان است. ارائه سرویس‌های تخصصی مرتبط با تعمیر این در پارت تعمیر تلویزیون ال جی و ارائه سرویس‌های مرتبط با فروش آن در فروشگاه مرکزی ال جی انجام می‌پذیرد. در این دو مرکز تیمی از خبره‌ترین کارشناسان تعمیر و فروش تلویزیون ال جی حضور دارند تا تخصصی‌ترین سرویس‌های مورد نیاز را به متقاضیان و مراجعان محترم ارائه دهند.\nدر ارتباط با خدمات مرتبط با تعمیر تلویزیون در صورتی که به هر دلیل امکان جابجایی دستگاه و تحویل آن به تعمیرگاه وجود نداشته باشد، خدمات مرتبط با تعمیرات تلویزیون در تهران، به صورت سرویس در محل ارائه می‌گردد. متقاضیان این سرویس کافی است تا از طریق راه‌های ارتباطی درج شده در وبسایت، با کارشناسان ما در نمایندگی تعمیرات تلویزیون در تهران تماس گرفته و درخواست خود مبنی بر نیاز به حضور کارشناس تعمیر را ثبت نمایند.\nخدمات ارائه شده توسط کارشناسان نمایندگی تعمیر تلویزیون ال جی در تهران منحصر به سرویس و نوع خاصی از تلویزیون نیست و کلیه خدمات مرتبط با این دستگاه را شامل می‌گردد. تعمیر تخصصی گیرنده دیجیتال، تعمیر تخصصی پنل LCD – LED (بویژه پنل‌های آب خورده)، تعمیر تخصصی سینما خانواده، تعمیر تخصصی تلویزیون های PLASMA – LCD – LED – ۳D – ۴K، نصب و ارائه سرویس USB روی تمام سیستم های صوتی و آمپلی فایرها، تعمیر DVD HI FI COMPONENT SYSTEM، حمل و نقل دستگاه های معیوب شما به تعمیرگاه و بالعکس، تامین قطعات اورجینال تلویزیون‌های ال جی و … برخی دیگر از خدمات ارائه شده توسط کارشناسان نمایندگی تلویزیون ال جی در تهران است.\nنکته شایان ذکر در باب نمایندگی تلویزیون ال جی در تهران، مجهز بودن آن به آرشیو جامعی از تمامی قطعات جانبی و لوازم مرتبط با دستگاه‌های تلویزیون است که سرعت‌بخشی به روند تعویض قطعات و تعمیر آنها را سبب گشته است. برخی از رایج ترین عیوب این دستگاهها که در مرکز تخصصی تعمیر تلویزیون LG رفع میگردند عبارت است از: روشن و خاموش شدن تلویزیون، وجود هاله سیاه در تصویر تلویزیون، دوتایی شدن تصویر تلویزیون، روشن شدن تلویزیون و قطع شدن تصویر، تصویر نداشتن تلویزیون (علی‌رغم وجود صدا) و …. .\nنمایندگی فروش تلویزیون ال جی در تهران آرشیوی جامع از تمامی مدل‌های این دستگاه را در اختیار دارد؛ از این رو شما خریدار محترم می‌توانید با یک‌بار مراجعه به نمایندگی تلویزیون ال جی در تهران محصول مورد نظر خویش را سفارش داده و بلافاصله تهیه نمایید.\nکارشناسان فروش این مرکز به دلیل آگاهی از تمامی ویژگی‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری تلویزیون‌های ال جی توانایی آن را دارند تا تمامی اطلاعات مورد نیاز را به مشتریان محترم ارائه نمایند. بایسته‌ترین اطلاعات مورد نیاز با صبر و حوصله و رعایت اصل مشتری‌مداری ارائه می‌گردد تا هریک از مشتریان گرامی لذت یک خرید هوشمندانه و آگاهانه را برای اولین‌بار در نمایندگی تلویزیون ال جی در تهران تجربه نمایند.\nمرکز نمایندگی تلویزیون ال جی در تهران\nهموطنان عزیز ساکن در شهر تهران در صورت نیاز به خدمات مرتبط با تعمیر و بهسازی دستگاه تلویزیون می‌توانند در مرکز تعمیرات ال جی حضور یافته و پس از مراجعه به پارت تخصصی مربوطه سرویس‌های مورد نیاز را دریافت نمایند. (توصیه می‌شود با توجه به اینکه نمایندگی تعمیرات ال جی، برخوردار از پنج شعبه در شهر تهران است، جهت مراجعه، نزدیکترین مرکز به محل سکونت، کار، اداره و … مدنظر قرار گیرد).\nدر صورتی که به هر دلیل امکان جابجایی دستگاه و تحویل آن به تعمیرگاه وجود نداشته باشد، خدمات مرتبط با تعمیرات تلویزیون در تهران، به صورت سرویس در محل ارائه می‌گردد. متقاضیان این سرویس کافی است تا از طریق راه‌های ارتباطی درج شده در وبسایت با نمایندگی تلویزیون ال جی در تهرات تماس گرفته و درخواست خود مبنی بر نیاز به حضور کارشناس تعمیر را ثبت نمایند. شایان ذکر است کلیه خدمات تعمیرات تلویزیون در تهران –جز در مواردی معدود- مشمول گارانتی و ضمانت است.\nنمایندگی ال جی در ایران یکی از مجموعه‌های فعال و پیشرو در ارائه خدمات مرتبط با فروش و تعمیر محصولات ال جی در ایران است که فعالیت خود را همزمان با ورود محصولات ال جی به کشور، آغاز کرده است. این مجموعه در طول سالهای اخیر تمرکز خود را بر جذب مهندسان کارآمد و متخصص دو حوزه تعمیر و فروش گماشته است تا موفق به ارائه بالاترین سطح کیفی خدمات به مشتریان خود گردد.\nمدت‌هاست که نام محصولات ال جی با نمایندگی ال جی در ایران گره خورده است و کاربران محصولات این شرکت در صورت بروز هرگونه نقص در دستگاه‌های خود، نخستین انتخابشان نمایندگی تعمیرات ال جی است.\nبی صدا شدن تلویزیون ال جی معمولاً دلایل مختلفی دارد. ممکن است صدا پس از روشن شدن دستگاه و گذشت…\nتعمیر تلویزیون ال سی دی ال جی LF51000GI از سرویس هایی است که در نمایندگی تلویزیون ال جی به کاربران…


خانه/مقالات/آشنایی با Orchestration\nمدیر سیستم ارسال ایمیل 13 تیر 1400\nگروه اول نود‌های MASTER یا MANAGER\nگروه دوم نود‌های Worker\nکانتینری‌شدن سرویس‌ها کمک شایانی به راه‌اندازی پلتفرم‌ها و نرم افزار‌ها کرده است. با زیاد شدن container ها برای مدیریت و افزوده شدن ویژگی‌های جدید، ابزار‌هایی به نام orchestrator به وجود آمدند\nاین روز‌ها کمتر توسعه دهندگانی هستند که نام Docker و Orchestration را نشنیده باشند.\nدر معماری مایکروسرویس ابزار‌های مختلف و پیشرفته به جهت Deploy کردن نرم افزار و سرویس‌هاپدید آمدند. امکاناتی به وجود آمدند که همه توسعه دهنگان را به جهت پایداری نرم افزار‌های خود به سمت و سوی ابزار‌هایی همچون Docker و Kubernetes هدایت کردند. یکی از مهمترین مزیت‌های استفاده از چنین ابزار‌هایی پایدار شدن سرویس‌ها و نرم افزار‌ها است و با ایجاد Transparency چه از دیدگاه توسعه دهنده و چه از دیدگاه کاربر اعتماد و تمایل کاربران به استفاده از نرم افزار‌ها نیز افزایش یافته است. همان طور که در مقالات ارائه شده قبلی اشاره شد ابزارهای container engine یا container run time در معماری مایکروسرویس، نرم افزار‌ها و سرویس‌ها را به صورت container base آپ می‌کنند و همین کانتینری شدن سرویس‌ها کمک شایانی به راه اندازی پلتفرم‌ها و نرم افزار‌ها کرده است. با زیاد شدن container ها به جهت مدیریت و افزوده شدن ویژگیهای جدید ابزار‌هایی به نام orchestrator به جود آمدند. در حقیقت orchestrator ها ابزار‌های پیشرفته ای هستند که به جهت ایجاد کلاسترینگ در مدیریت container ها به وجود آمدند.\nبا یک مثال اهمیت Orchestration را مورد بررسی قرار می‌دهیم.\nنرم افزار تلگرام را در نظر می‌گیرم. چنین نرم افزارهایی در سراسر دنیا مورد استفاده کاربران هستند. نرم افزار‌های این چنینی که در سراسر دنیا از کاربران زیادی برخوردارند می‌توانند با توجه به مایکروسرویسی بودنشان به صورت container Base اجرا شوند. چنین نرم افزار‌هایی شامل سرویس‌های مختلفی هستند، سرویس دیتا‌بیس برای ذخیره سازی اطلاعات و سرویس ویپ برای تماس‌های تلفنی که در بستر نرم افزار گرفته می‌شود و سرویس پیام رسان که برای ارسال پیام‌ها در این نرم افزار مورد استفاده قرار گرفته می‌شود. پس با توجه به توضیحات ارائه شده می‌توان چنین نرم افزار‌هایی را به سه بخش اصلی تقسیم بندی کرد.\nهر کدام از این قسمت‌ها به صورت imageهایی توسط توسعه دهنده مربوط به خود توسعه داده شده است. به طوری که برای آپ شدن این نرم افزار لازم است که سه image مربوط به این نرم افزار RUN و یا Deploy شوند تا نتیجه آن بالا آمدن (UP شدن ) نرم افزار‌هایی هم چون تلگرام باشد. سوالی که به وجود می‌آید این است که چه طور می‌توان با Deploy کردن سه image نرم افزار پر ترافیکی همچون تلگرام را هندل کرد. قطعا به این شکل نیست. با توجه به وجود آمدن container engine های مختلف می‌توان هر image مربوط به چنین نرم افزار‌هایی را می‌توان به دفعات مختلف Deploy کرد، به عبارتی دیگر می‌توان از روی یک image تعداد زیادی container یا instance های مختلفی به وجود آورد. Imageهای container base این قابلیت را دارند که کانتینر‌های مختلفی از آنها بتوان Deploy کرد. با توجه به مثال ارائه شده می‌توان از یک image توسعه داده شده داکری صد‌های کانتیر به وجود آورد. صد‌های کانتینر دیتابیس\nمی‌توان برای ویپ نرم‌افزار صدها کانتینر از image مربوط به ویپ نرم افزار Deploy کرد و همین طور برای component پیام رسان چنین نرم افزارهایی می‌توان صد‌ها کانتیر به وجود آورد. نرم‌افزاری با 300 کانتینر از سه imageتوسعه داده شده. با توجه به مثال ارائه شده به سناریو‌های عملیاتی نزدیک تر شدیم. چنین نرم‌افزاری که در سراسر دنیا کاربران زیادی دارد و به سبب کاربران خود ترافیک زیادی را می‌بایست هندل کند، قطعا می‌توان appهایی با چنین scale هایی را با بیش از 300 کانتینتر هندل کرد. به عبارتی دیگر در چنین شرایط ترافیک component های مختلف نرم افزا بین کانتیر‌های مختلف تقسیم می‌شوند و این روند کمک به هندل کردن نرم افزار‌ها می‌کند. با توجه به مثال ارائه شده در زمان افزایش کانتینر و ترافیک، این کانتینر‌ها دارای پیچیدگی‌هایی می‌شوند. مثلا این 300 کانتینر به چه صورت مدیریت می‌شوند؟ ترافیک به چه صورت بین آنها پخش شود؟ در صورتی که به هر دلیل هر یک از کانتینتر‌ها Down شود به چه صورت کانتینر‌های جدید متولد شود؟ و… اینجاست که اهمیت استفاده از ابزارهای Orchestration بیش از بیش محسوس می‌شود. ابزار‌های Orchestration با توجه به الگوریتم‌ها و سازو کار‌های تعیین شده به صورت قدرتمند می‌توانند این کانتیئر‌ها را مدیریت کنند. تعدد کاننتینر‌ها اهمیت و نیاز به ساز و کار کلاسترینگ را طلب می‌کند که دقیقا بحث مربوط به کلاستر شدن این کانتینر با Orchestration های محقق می‌شود. با کمک ابزار‌های Orchestration می‌توان فضایی یکپارچه به صورت Cluster مهیا کرد که مدیریت کانتینر و پایدار بودن APP را بتوان تضمین کرد. به عبارتی دیگر می‌توان Orchestration را این گونه تعریف کرد که فضایی پایدار از صد‌ها و هزاران node مختلف container در سرار دنیاست که به صورت کلاستر APPها را Deploy می‌کنند.\nکلاسترینگ برای containerها توسطorchestrator ها محقق می‌شود که به لحاظ نرم‌افزاری می‌توان نود‌های orchestrator را به 2 گروه تقسیم کرد.\nدر Orchestratorهای مختلف همیشه نود‌ها و یا سرور‌هایی وجود دارند که اصطلاحا به آن‌ها Master گفته می‌شود.\nهمیشه نود‌های MASTER یا MANAGER بحث مدیریت کردن کلاسترینگ را بر عهده دارند، MASTER ها مشخص می‌کنند که کانتینر‌ها روی کدام یک از نود‌های کلاستر متولد شوند و همیشه نود‌هایی که روی آنها کانتینر ایجاد شده را مدیریت و مانینتور می‌کنند. MASTER می‌تواند یک نود یا سرور باشد و یا بر حسب نیاز می‌تواند خود و اجزایش در کلاستری به تعداد فرد وجود داشته باشد، به عنوان مثال می‌توانیم کلاستری با 9 نود Master داشته باشیم، می‌توانیم کلاستری با 99 نود MASTER داشته باشیم، به طوری که کم تر از نصف سرور‌های MASTER اگر DOWN شوند هنوز کلاستر به کار خود ادامه می‌دهد. در کلاستری که 3 نود و یا سرور MASTER دارد با Down شدن یکی از Masterها اختلالی در ادامه روند کاری کلاستر به وجود نخواهد آمد. در کلاستری که 9 سرور و یا نود MASTER دارد با DOWN شدن 4 نود MASTER کلاستر همچنان به کار خود ادامه می‌دهد و به عبارتی دیگر، در کلاستری که بر پایه orchestration وجود دارد تا زمانی که کم تر از نصف تعداد کل نود‌ها سرور‌ها Down شوند کلاستر به کار خود ادامه می‌دهد. اما در صورتی که تعداد نصف و بیشتر سرور‌های master به هر دلیلی fail شوند، دیگر کلاستر از ادامه سرویس دهی باز خواهند ماند.\norchestrator ها در محیط‌های عملیاتی همیشه کانتینر‌های مربوط به APP های Deploy شده را در نود‌های Worker متولد می‌کنند، سرور‌ها و یا نود‌های Worker همیشه در حال listen کردن Master نود‌ها هستند.\nورکر نود‌ها به محض دریافت دستور از نود‌های Master کانتینر‌ها را ایجاد خواهند کرد. ورکر نود‌ها همیشه به صورت دوره‌ای به Master نود‌ها گزارش از وضعیت کانتینر‌ها خواهند داد و هر جا Master متوجه Down شدن کانتینر و یا نود ورکری شود سریعا دستور رفع مشکل و یا نهایتا دستور ایجاد شدن مجدد کانتینر‌ها روی نود‌های دیگر را خواهد داد.\nکارکرد کلی orchestrator های مختلف به صورت مشخص شده و واحد است. اما هر Orchestrator می‌تواند قواعد و قابلیت‌ها و ساختار خاص خود را داشته باشد، با همه این توضیحات می‌توان گفت که اهداف همه Orchestrator های یکی است و آن هم پایداری بیشتر APP و سرویس‌ها است. از قابلیت‌های مهم برخی ازOrchestrator ها این است که قابلیت توسعه دارند به نحوی که می‌توان در مدل ارائه شده کلودی PaaS از آنها استفاده کرد. در حقیقت سرویس PaaS از پیچیدگی کار کردن با Orchestrator ها می‌کاهد و می‌توان با توسعه Orchestration به یک سرویس PaaS پایدار و user friendly رسید که به کاربران مختلف سرویس ارائه کرد.\nدو Orchestration معروف در سطح دنی مورد استفاده توسعه دهنگان وجود دارد که Docker swarm و Kubernetes می‌باشند و در مقالات جداگانه ای به آنها خواهیم پرداخت.\nOrchestration یک ابزار بسیار مهم و پیشرفته است که توسط آن می‌توان کلاستری از نود‌های مختلف ایجاد و مدیریت کانتینر‌ها را برعهده گرفت. هر Orchestrator با توجه به ساختار و ساز و کار‌های خود به جهت مدیریت بهتر کانتینر‌ها، ویژگی‌ها و قایلیت‌های خاص خود را دارد که از Docker swarm و Kubernetes می‌توان به عنوان دو Orchestrator معروف و پر کاربرد یاد کرد.\nکار کردن با APIهای OpenStack