هپیچر - از هپیچر بیشتر بدانید\nاز هپیچر بیشتر بدانید\nهپیچر های رنگی\nهپیچر های رنگی با آدم ها\nهپی چیر در محل کار و جلسات\nهپیچر در کافی شاپ و رستوران\nهپیچر بدون آدم\nهپیچر جلوی تلویزیون\nهپیچر در طبیعت و فضای باز\nهپیچر تشکی چهارگوش\nهپیچر یک صندلی بزرگ برای زنان باردار است که با پشتیبانی یک تماس خوب اجازه میدهد بار فشار بر روی آسیپ پذیرترین مناطق ستون فقرات را از بین ببرد و نشستن را لذت بخش میکند.\nهپیچر طبی به سلیقه و عادت های نشستن هر کس، یک عکس العمل متفاوت نشان میدهد، هپیچر طبی تجربه ی حس خوب درست ترین و مطلوب ترین حالت نشستن را به شما میدهد، چرا که خودتان، راحت ترین مدل نشستنتان را انتخاب میکنید!\nهپیچر میتواند جایگزین و همینطور کامل کننده ی ست مبلمان باشد، هپیچر حالت بدن را بخود گرفته و گودی کمر را پر میکند و کمر درد، درد پشت بدن و درد کتف و زانو را تسکین میدهد و همینطور برای خانم های باردار بسبار مناسب است.\nهپیچر کودکان رابسیار سرگرم میکند و نگرانی پدر و مادر در بازی کردن کودکان را بسیار کم میکند\nهنگام بازی و پریدن روی هپیچر هیچ صدمه ای نمیبینند و امنیت دارند زیرافشار واردشده، به کل حجم هپیچر پخش میشود.\nبا بکارگیری هپیچر در دکوراسیون، دیگران را تحت تاثیر خاص بودن خود قرار میدهید و جلوه ی لوکس و زیبابه محیط میدهید\nبا هپیچر میتوانید عزیزانتان را با جالب ترین مبل دنیا تحت تاثیر قرار دهید.\nهپیچر بر روی فرش همچون پشتی های سنتی، مناسب ترین تکیه گاهی است که میتواند وجود داشته باشد و همینطور میتوان از هر طرف به آن تکیه داد\nهپیچر مثل مبل های دیگر، محدودیت چیدمانی نداشته و در وسط سالن نیز میتوان از آن استفاده کرد.\nهپیچر جالب ترین صندلی برای عکاسی و تبلیغات است\nهپیچر با طراحی خاصش عکس شما را متفاوت، فانتزی، رومانتیک و شما را چند برابر جذاب تر و ریلکس تر نشان میدهد و با شکل هندسی خاص خود و رنگ های زیبایش جلوه ای فراموش نشدنی به محیط میدهد.\nحق انتخاب مدل فرم دهی و امکان نشستن به 6 حالت مختلف،حس آرامش خاصی به شما میدهد و آن را ازمبل های دیگر متمایز میکند.\nهپیچر هر وزنی را تحمل میکند زیرا وزن و حجم اندام شما، مانند یک خمیر بازی به آن شکل میدهد مدل قطره ای شکل هپیچر باعث میشود مانند آب در مقابل فشار حالت خود را عوض کند.\nهپیچر به شما تجربه ی متفاوتی درنشستن میدهد و باعث میشود هیچ جایگزینی برای آن وجود نداشته باشد.\nطراح خاص و منحصر بفرد بودن هپیچر باعث شده تا برای تزئین و لاکچری شدن محیط نقش بسزایی داشته باشد.\nهر شخصیتی و هرخانه ای به یک هپیچر نیاز دارد\nدیگر شما تصمیم میگیرید که کجا و چه مدلی میخواهید بنشینید\nحمل راحت اندازه ی استاندارد جا شدن در هر گوشه کناری سبک و متعادل در انواع رنگ ها\n. هپیچر هم درمحیط بازوهم درمحیط بسته کارایی دارد\nرویه ی هپیچر از چرم درجه یک ضخیم،نرم و انعطاف پذیر، ضدخش ،ضدقارچ، مقاوم و ضد قارچ ساخته شده که در برابر حرارت و سرما و پوسیدگی مقاوم است و نیاز به شست و شو ندارد و با دستمال مرطوب براحتی تمیز میشود.\nچرم هپیچر با مواد up ساخته شده است که مشابه چرم طبیعی است و آستر آن به چرم چسبیده شده که باعث عمر طولانی چرم میشود.\nدرهرگوشه کناری به آسانی جای میگیردودرهمه جا حتی فضاهای بازکارایی دارد\nاز جمله موارد استفاده ی هپیچر در مکان های مختلف،رستوران ها و سفره خانه ها، فست فود ها و کافی شاپ ها، باغ رستوران ها و مکان های گردشگری، حیاط، خانه و ویلا، طبیعت، ساحل دریا و کنار استخر، ویدئ وکلوپ، جلوی تلوزیون وبازی ps4، سالن های عروسی و مراسم ها، برگزاری همایش و جلسات، لابی هتل ها و مراکز ماساژ، بوتیک ها و دفاتر شرکت ها، محل کار و فروشگاه ها\nبه خاطروزن سبک و جنس نرم و حجم مناسبی که دارد شما میتوانید هپیچر را به سادگی به طرف خود کشانده و در جایی که خودتان انتخاب میکنید، بنشینید نه جایی که طراحی دکوراسیون وادارتان میکند مثلا هپیچر رابه طرف تلویزیون یا پریزبرق برای شارژ کردن گوشی یا آشپزخانه یا اتاق خواب یاحیاط و تراس ببرید.\nهر شخصیتی ازدیدن رنگ خاصی لذت میبرد و رنگ پوست هر کس درکنار رنگ خاصی زیباتر بنظر میرسد مثلا رنگ پوست کسی که برنزه میکند درکنار رنگ زرد هپیچر بسیار زیبا بنظر میرسد.\nو رنگ پوست سفید در کنار رنگ قرمز آلبالویی هپیچر بسیار جذاب دیده میشود.\nانتخاب رنگ مورد علاقه ی شما برای هپیچر شما را شادتر میکند و به شما انرژی میدهد.\nهپیچر، یک وسیله ی تپل مپل قطره ای شکل حالت پذیر است که برای نشستن در جایی که خودمان انتخاب میکنیم بکار میرود.\nهپیچر جزو اساسی کالاهای خانگی، فضای باز، اداری و در دسته ی مبلمان وصندلی راحتی قرار میگیرد\nاین وسلیه چون سبک است و ظاهر شیک دارد براحتی میتوان آن را به این طرف وآن طرف برد. هپی چربه معنی صندلی شادی است این اسم رابرای این روی هپیچر گذاشته ایم چون هر جا که باشد حس آرامش و راحتی رابه استفاده کننده تقدیم میکند و برای کسی که رویش مینشیند با حالت گیری خود با مدل نشستن به شکل دلخواه او خدمت گذاری میکند.\n1) آیا جابجایی مبلمان وصندلی ها درهمان لحظه ای که شما احتیاج دارین درجایی بنشینید،کاری سخت وخسته کننده است؟\n2) آیا یافتن و سفارش دادن مبلمان و صندلی با رنگ مورد علاقه یتان زمانبر و پرهزینه و گاهی ناممکن است؟\n3) آیا وقتی روی مبل نشسته اید، نمیتوانید از مبل خود بخواهید که با مدل نشستن شما تنظیم شود؟\n4) آیا ازصندلی های تکراری خسته نشده اید؟\nراه حل دست ماست\nوقتی که رو هپیچر میشینیم چه اتفاقی میفته؟\nفشاری که از طریق نشستن، ازبدن ما به هپیچر وارد میشه، برخلاف مبل ها و صندلی های دیگه، به بدن ما بر نمیگرده و در عوض فشار واردشده ازطریق یونولیت ها دفع میشه\nیونولیت ها مانند دستمالی که آب و جذب خودش میکنه ،فشار خارج شده از بدن ما رو به خود میگیرن وبه مرور زمان جمع میشن\nولی در عوض اون حس آرامش بی نظیر نشستن راحت را به ما میدهند.\nشما درمقابل چه چیزی برای هپیچرپول میدهید\n1) تجربه ی فرورفتن در یک صندلی\n2) تجربه ی حالت دادن به یک صندلی\n3) با کلاس کردن دکوراسیون منزل یا محل کار\n4) تجربه ی داشتن یک مبل تک نفره ی متفاوت که بارنگ دلخواه شما ساخته شده\n5) تجربه ی اینکه وقتی لازم دارید که درجایی بنشینید که درآنجا صندلی یامبل وجودندارد، بتوانید براحتی هپیچر رابه طرف خود بکشانید و همان موقع رویش بنشینید بدون اینکه چیدمان محیط را بهم بزنید\n6) تجربه یک صندلی قطره ای: بطور کلی قطره برای مایعات که ازحالتی به حالت دیگر در می آیند و مهم هستند مانند آب بکار میرود و به عنوان واحد اندازه گیری برای قدر دانستن بکار میرود. مثلا: یه قطره بارون یه قطره اشک\nاین بارقطره توانسته خود را بصورت هپیچر درآورد تا بتواند شما را شاد تر کند.\nپارچه نانو: از جمله اصطلاحاتی که هنگام خرید مبل از فروشندگان می شنوید اصطلاح پارچه نانو است. در واقع از شگردهایی که اخیراً فروشندگان مبل برای جلب نظر مشتریان به کار می‌برند، می‌گویند این مبل با پارچه نانو تهیه شده و آب و چای در آن نفوذ نمی‌کند. قیمت یک متر مربع پارچه نانوی واقعی بالای صد هزار تومان است. یک دست مبل راحتی به طور میانگین به ۲۵ متر پارچه نیاز دارد و با این حساب قیمت پارچه آن بسیار زیاد می شود. واقعیت ماجرا این است که این پارچه‌های مبل نانو نیست بلکه ضد آب است و چند ثانیه‌ای در برابر نفوذ آب و مایعات مقاومت می‌کند، اما اگر آب روی آن بماند در آن نفوذ خواهد کرد. لذا فریب پارچه نانو را نخورید.\nچرم این مبل‌ها به راحتی قابل‌شستشو هستند و با استفاده از روغن مخصوص‌شان هم، کاملا برق می‌افتند و نو به نظر می‌رسند.\nنگران شارژکردن هپیچر نباشید درصورت تمایل شما به همراه هر هپیچر،بسته ی یونولیت مخصوص شارژ هپیچر و هم براتون ارسال میکنیم.\nهپیچر با رنگ های متنوع\nدسترسی سریع محصولات هپیچر\n::: کلیک برای دیدن هپیچر حیوانات :::\n::: کلیک برای دیدن هپیچر در طبیعت و فضای باز :::\n::: کلیک برای دیدن هپیچرهای رنگی با آدم ها :::\n::: کلیک برای دیدن هپیچر جلوی تلویزیون و کلوب سینما :::\n::: کلیک برای دیدن هپیچر تشکی چهارگوش، بوف باف :::\n::: کلیک برای دیدن هپیچر محل کار و جلسات :::\n::: کلیک برای دیدن هپیچر در کافی شاپ و محیط باز :::\n::: کلیک برای دیدن هپیچر بدون آدم :::\nاز هپی بد بیشتر بدانید\nفرق هپیچر با محصولات مشابه\nفروش انواع هپیچر\nاین محصول زیبا سی ساله که داره در تهران و شهرهای بزرگ ایران با مدیرت آقای قربانی تولید و عرضه میشه مشتری های قدیمی از هپیچرهاشون راضی هستند و دوباره سفارش میدهند قیمت پایین این مبل راحتی بخاطر سود پایین ماست چون ما میخواهیم که همه توانایی خرید این محصول راداشته باشند بیشتر تولیدات خارجی از برزنت و پارچه های نازک یا نانو که بسیار ارزان است یا چرم بی کیفیت در ساخت هپیچر استفاده میکنند ولی ما از چرم درجه 1 که کلفت و فشرده است و هرگز نمیپوسد استفاده میکنیم مواد یونولیت مرغوب بسیار گران است بخاطر همین بعضی ها ترجیح میدهند از مواد دیگری در ساخت هپیچر استفاده کنند.\nلطفا هپیچر را با محصولات مشابه شرکت های دیگر اشتباه نگیرید. هپیچر کاملا طبی است و دارای ضمانت 1ساله و همچنین در صورت علاقه داشتن شما به رنگی دیگر تا 1 هفته، تعویض پذیرفته میشود.


خانه دسته بندی دوم ثبت نام مجدد کنکور سراسری 98\nثبت نام مجدد کنکور سراسری 98 به دو منظور فرصت مناسب را در اختیار داوطلبان ورود به دانشگاه قرار می‌دهد. یکی از این فرصت‌ها را می‌توان برای آن دسته از داوطلبانی دانست که به هر دلیلی موفق به ثبت نام در مرحله اولیه نشده‌اند و یا اقدامی در رابطه با ثبت نام انجام نداده‌اند. دسته دوم را متقاضیانی شامل می‌شود که ثبت نام نموده‌اند اما اطلاعات آنان نیازمند ویرایش می‌باشد.\nنمی‌توان نقش و اهمیت کنکور سراسری 98 و ورود به دانشگاه‌ها و مؤسسات عالی را در هیچ مقطعی کمرنگ تصور نمود. واقعیت این است که آرزوی بسیاری از داوطلبان، پذیرش دانشگاه‌های سراسری است. به همین دلیل سازمان سنجش برای جاماندگان از ثبت نام فرصت دوباره‌ای تحت عنوان ثبت نام مجدد کنکور سراسری 98 قرار داده است.\nهم‌زمان با انتشار اطلاعیه ثبت نام مجدد کنکور سراسری 98 کلیه داوطلبان عزیز می‌توانند با استفاده از سامانه سنجش ، دفترچه راهنمای ثبت نام را دانلود نموده و نسبت به تکمیل فرم ثبت نام مطابق با بندها و جداول مربوط به آن اقدام نمایند. آن دسته از داوطلبانی که متقاضی رشته‌های بدون کنکور دانشگاه آزاد و ثبت نام بدون کنکور دانشگاه پیام نور می‌باشند نیز، در زمان مشخص شده می‌توانند نسبت به ثبت نام اقدام نمایند.\nجهت اطلاع از ثبت نام مجدد کنکور سراسری 98 و زمان ثبت نام مجدد کنکور 98 ،انجام ثبت نام از سراسر کشور با شماره های زیر تماس بگیرید.\nچنانچه شما نیز جزو جاماندگان از ثبت نام کنکور محسوب می‌شوید، بهتر است تعلل نکنید و این فرصت دوباره را از دست ندهید. متقاضیان محترم لازم است با توجه به زمان ثبت نام مجدد کنکور 98 اقدام نموده و فرم ثبت نام را تکمیل یا پر نمایند. شایان ذکر است در صورت عدم اقدام به موقع جهت ثبت نام مجدد کنکور سراسری 98 امکان ثبت نام از داوطلب گرامی سلب خواهد گردید.\nاطلاع از زمان ثبت نام مجدد کنکور 98 برای کلیه داوطلبان بسیار لازم و ضروری می‌باشد. چراکه چنانچه اطلاعات شما دچار اشکالی باشد و یا اینکه مدارک ضمیمه شده نیازمند بررسی باشند، فرصت را از دست داده و نخواهید توانست در کنکور سراسری 98 شرکت نمایید. به همین دلیل توصیه می‌نماییم که ثبت نام مجدد کنکور سراسری 98 را به روزهای پایانی موکل نفرمایید.\nزمان ثبت نام مجدد کنکور 98 همانند سال‌های گذشته اسفند ماه می‌باشد. برای اطلاع دقیق از مهلت قرار گرفته شده برای ثبت نام مجدد کنکور سراسری 98 می‌توانید با مشاورین ایران تحصیل تماس حاصل نمایید. همه روزه و در هر ساعت از شبانه روز، مشاورین و متخصصین ما، آماده ارائه خدمات به شما داوطلبان عزیز می‌باشند. همچنین با استفاده از سامانه ایران تحصیل می‌توانید ثبت نام خود را انجام دهید.\nثبت نام مجدد کنکور سراسری 98 برای کلیه داوطلبانی است که جامانده از ثبت نام محسوب می شوند و همچنین فرصت ویرایش اطلاعات برای ثبت نام شدگان نیز می باشد.\nمهلت ثبت نام مجدد کنکور سراسری 98\nبا توجه به امکان ثبت نام مجدد کنکور سراسری 98 که در اختیار کلیه متقاضیان محترم کنکور قرار گرفته است، یکی از سؤالات بسیاری از دانش آموزان و داوطلبان، در رابطه با مهلت ثبت نام می‌باشد. مطابق روال هر ساله معمولاً فرصتی حدوداً 3 یا چهار روزه را برای این منظور در نظر گرفته سامانه ثبت نام را در همین مهلت قرار داده شده باز می‌نمایند.\nبرخی از داوطلبان در رابطه با نحوه ثبت نام ، مشاوره و برنامه ریزی کنکور سراسری 98 و مراحل آن مشکلاتی دارند که برخی از این مشکلات، مربوط به نحوه ارسال مدارک و یا دریافت کد سوابق تحصیلی می‌باشد. همچنین داوطلبانی که در سال‌های گذشته دیپلم خود را اخذ نموده اند و در واقع ممکن است دچار مشکل شده باشند. بنابراین زمان ثبت نام مجدد کنکور 98 در اختیار تمامی متقاضیان گرامی می‌باشد.\nدر هنگام ثبت نام مجدد کنکور سراسری 98 با توجه به مهلت ویرایش اطلاعات ، تنها اطلاعاتی که نمی‌توان نسبت به ویرایش آن اقدام نمود، در رابطه با مدارک مربوط به سوابق تحصیلی می‌باشد. زیرا گزینش داوطلبان بر این اساس صورت می‌پذیرد و بنابراین چنانچه در زمان ثبت نام مجدد کنکور 98 در حال انجام ثبت نام هستید، نهایت دقت را در وارد نمودن اطلاعات داشته باشید.\nسامانه ثبت نام مجدد کنکور سراسری 98 ایران تحصیل\nکلیه داوطلبان عزیز می توانند برای کسب اطلاعات لازم در رابطه با ثبت نام مجدد کنکور سراسری 98 و برنامه ریزی کنکور 98 با مشاورین ایران تحصیل تماس حاصل نمایید. همچنین با استفاده از این سامانه، بدون نیاز به مراجعه حضوری به مراکز کافی نت ها و بدون اشتباهاتی که در این مراکز صورت می پذیرد، نسبت به ثبت نام اقدام نمایند.\nبرخی از داوطلبان به هنگام ثبت نام مجدد کنکور سراسری 98 ممکن است اطلاعاتی کافی در رابطه با پر کردن مشخصات نداشته باشند به همین دلیل دچار خطا و اشتباه می گردند. توجه داشته باشید که انجام ثبت نام، یکی از مراحل مهمی است که شما باید به درستی آن را پشت سر بگذارید، بنابراین با توجه به زمان ثبت نام مجدد کنکور 98 می توانید کلیه اطلاعات لازم و کافی را کسب نمایید.\nمشاورین و متخصصین ما در سایت ایران تحصیل آماده اطلاع رسانی در رابطه با ثبت نام مجدد کنکور سراسری 98، تکنیک‌های تست زنی ، مشاوره تلفنی انتخاب رشته کنکور 98 و همچنین زمان ثبت نام مجدد کنکور 98 می باشند. کافی است با شماره های مندرج در سایت تماس حاصل نمایید تا علاوه بر کسب اطلاعات لازم و کافی، ثبت نام خود را نیز انجام دهید. متخصصین ما با اشراف کامل بر این موارد بدون خطا و اشتباه ثبت نام شما را انجام دهند.\nجهت اطلاع از ثبت نام مجدد کنکور سراسری 98 و زمان ثبت نام مجدد کنکور 98 ، انجام ثبت نام از سراسر کشور با شماره های زیر تماس بگیرید.\nکانال اطلاع رسانی ثبت نام مجدد کنکور سراسری 98\nنوشته ثبت نام مجدد کنکور سراسری 98 اولین بار در ایران تحصیل. پدیدار شد.


Btitr - در تربیت بچه ها افراط نکنید!\n۳۲۳ روز پیش - یکشنبه, ۱۴ آذر ۱۳۹۵ ۰۸:۱۰:۰۰ - گزارش محتوای نامناسب\nبسیاری از باورهای ما دربارۀ نحوۀ درست تربیت فرزند، درواقع، یا اشتباه هستند یا افسانه.\nوبسایت ترجمان - ترجمه مژگان جعفری: گاهی باید بگوییم: بیچاره بچههایی که در خانوادهای ثروتمند به دنیا میآیند، مخصوصاً اگر پدر و مادرشان آدمهایی دلسوز و تحصیلکرده هم باشند. آن وقت از سهماهگی مجبورند دوران بیپایان آموزش و سنجش را شروع کنند.\nمرتب نمرههای خوب بگیرند، باادب و تمیز باشند و دست از پا خطا نکنند. مطالعات پرشماری، که این شیوۀ افراطی مراقبت و تربیت را بررسی کردهاند، نظر خوشی به آن ندارند.\nهمۀ ما این تجربه را داشتهایم: در اتاق نشیمن خانۀ دوستی نشستهایم که به شام دعوتمان کرده است اما از پیش مستحضرمان نکرده که قرار است تمام شب شاهد معرکهگیریِ بچۀ پنجسالهاش باشیم. بچه آواز میخواند، میرقصد و تمام پیشغذاها را میبلعد. وقتی تلاش میکنی با والدینش صحبت کنی حضرتآقا خودش را میاندازد وسط. اصلاً چه نیازی هست که والدینش با تو راجع به چیزهایی حرف بزنند که علاقۀ او را جلب نمیکنند، آنهم وقتی که میتوانید همگی راجع به نحوۀ مرگ همستر او حرف بزنید؟ والدینش هم موافق به نظر میرسند؛ از بچه میخواهند به تو بگوید راجع به این حادثه چه احساسی دارد.\nآخرسر شام سرو میشود و بچه را به آشپزخانه میفرستند تا فرد فلکزدهای مراقبت از او را به عهده بگیرد. خانه با صدای عربدههای بچه میلرزد. بعد از شام حضرتآقا با زبانی تیزتر از قبل بازمیگردد. والدینش از او میپرسند که چه احساسی دارد، ساعت ده است، خسته شده؟ میگوید نه. اما برخلاف او شما حسابی تحلیل رفتهاید. بهسوی درِ خانه روانه میشوید، قسم یاد میکنید که هیچوقت بچهدار نشوید یا اگر قبلاً بچهدار شدهاید، قسم میخورید که هیچوقت برای دیدار نوههایتان به خودتان دردسر ندهید. به خودتان دلداری میدهید که فقط برایشان پول میفرستید.\nاین جور رفتارها را در گذشته با عنوان «لوسکردن» میشناختند ولی امروز با عناوینی مثل «تربیت قیممآبانه»1، «تربیت هلیکوپتری»2، «تربیت گلخانهای»3 یا «تربیتهای کنترلی و کشنده»4 از آنها یاد میکنند. اصطلاح تغییر کرده است چون الگوهای رفتاری تغییر کردهاند. «تربیت قیممآبانه» هنوز هم با لوسکردن همراه است: یک عالم اسباببازی برای بچه بخر و هیچ قانونی وضع نکن. اما دو عامل پیچیدۀ دیگر هم اضافه شدهاند.\nیکی از این عوامل اضطراب است: «آیا بچهام تا ابد تحت تأثیر سرنوشت همسترش قرار میگیرد؟» یا «آیا جسد همستر را لمس کرده و دستش میکروبی شده؟» عامل دیگری که علاوهبر دلواپسی و نگرانی به این رفتارها افزوده شده است لذت حاصل از موفقیت است: گورِ پدرِ احساسات بچه، فردا برای ورود به کودکستان قرار مصاحبه دارد. قبول میشود؟ اگر نه، اصلاً میتواند در دانشگاه خوبی قبول شود؟ تربیت قیممآبانه اخیراً موضوع بسیاری از کتابها بوده است و تمامی این کتابها با شدیدترین تعابیر ممکن آن را محکوم کردهاند.\nبیشترِ ما راجع به آدمهایی که در اتاق بچهشان موتزارت پخش میکنند چیزهایی شنیدهایم. در کتاب کشور بیعرضگان؛ هزینههای بالای تربیت تهاجمی5 (انتشارات برادوی)، هارا استروف مارانو یکی از دبیران ارشد سایکولوژی تودی6 در این خصوص مینویسد که کمپانیِ بیبی اینشتاین، یکی از شرکتهای وابسته به کمپانی والت دیزنی، تازگیها نهتنها سیدیهای «بیبی موتزارت» بلکه «بیبی بتهوون» هم میفروشد. هر دو سیدی در فرمت دیویدی هم عرضه میشوند و موسیقی با نمایش عروسکی و سایر تصاویر همراه شده است.\nبراساس ادعاهای کمپانی بیبی اینشتاین این دیویدیها برای گروه سنیِ سهماه و بیشازآن طراحی شدهاند. ازآنجاکه بچه در سهماهگی قادر نیست بنشیند، والدین باید او را جلوی مانیتور نگه دارند و، ازآنجاکه این نوزادان حتی مهارت تمرکز چشمی را هم بهتازگی کسب کردهاند، خیلی سخت میشود حدس زد که از این مطالب چه چیز دستگیرشان میشود (بنا به ادعای سوزان لین، یکی از روانشناسان دانشکدۀ پزشکی هاروارد، هیچچیز دستگیرشان نمیشود؛ او به شیکاگو تریبون گفته است: «صنعتِ تولید ویدئوهای مخصوصِ کودکانْ کلاهبرداری محض است.»)\nاین دیویدیها مثلاً قرار است جدیدترین یافتههایِ خطِ مقدمِ آکادمیک را در اختیارتان بگذارند. اما معضل به اینجا منتهی نمیشود، مسئلۀ دیگرْ معضل آلودگیهای محیطی است. مارانو میگوید والدینی که دور سر بچههایشان بالبال میزنند باکتریهای مهلک را بر روی تمامی سطوح میبینند.\nبرای احتراز از این باکتریها در سوپرمارکت میتوانی باگیبگ بخری، کیسهای محافظ که درون چرخدستی خرید قرارش میدهی و بعد بچه را درون چرخدستی میگذاری. براساس تبلیغات باگیبگ، استفاده از این محصول سبب میشود از «ویروسها، باکتریها و مایعات بدن» که در چرخدستی خرید بهجای ماندهاند در امان بمانید. در نظرسنجیای که مارانو صورت داده است یکسوم والدین گزارش دادهاند که بچههایشان را با ژلهای دست آنتیباکتریال به مدرسه میفرستند. دیگر چه کسی به صابون اعتماد میکند؟\nبهمحض آنکه بچه به کودکستان میرود فشار تحصیلی هم آغاز میشود. چیزی که دراینمیان از دست رفته است مجال بازی با عروسکهای بندانگشتی است. مارانو میگوید حتی پیشدبستانیها هم زمان بازی را با تمرینات ریاضی و مطالعه جایگزین کردهاند.\nهرچه کودکْ بیشتر پیش میرود سنگینی بار تحصیل بیشتر میشود و توانایی او برای کشیدنِ این بار، حالا بهتدریج، با آزمونهای استاندارد مورد سنجش قرار میگیرد. مسئولیت این آزمونها بهعهدۀ «برنامۀ اقدام برای جلوگیری از عقبماندگی تحصیلی کودکان در سال 2001» است. نتایج آزمون بهصورت کمّی عرضه میشوند و بدینترتیب میتوان نتایج هر کودک را با حد میانگین، حد آرمانی و بچۀ همسایه مقایسه کرد.\nوالدینِ بلندپرواز ممکن است از همان دورانِ کودکستانْ استخدامِ معلم خصوصی را آغاز کنند. براساس گفتههای مارانو درحالحاضر صنعتِ تدریس خصوصی در ایالاتمتحدۀ آمریکا ارزشی معادل چهارمیلیارد دلار دارد و بخش اعظمِ این رقم صَرف کودکانی میشود که در مدارس ابتدایی تحصیل میکنند.\n(برخی از معلمان خصوصیای که مؤسسۀ پرینستون ریویو، مؤسسهای خصوصی برای تدارک معلمان خصوصی، به خانهها میفرستد دستمزدی نزدیک به چهارصد دلار در ساعت دریافت میکنند.) اگر معلم خصوصی نتواند جادو کند، آنوقت والدین بلندپرواز میتوانند با مدرسه چانه بزنند و ادعا کنند که بچههایشان نیازهای خاصی دارند و بهخاطر این نیازهای خاص آزمونهای استاندارد آنها باید بدون درنظرگرفتن زمان انجام شود.\nبراساس گزارش مجلۀ اسلیت در سال 2005 در واشنگتن.دی.سی، هفت الی نُهدرصد دانشآموزانی که در آزمون اس.ای.تی7 زمان اضافی در اختیارشان گذاشته شده بود بهطور متوسط موقعیتی بهتر از سایرین داشتند. نمراتِ این دانشآموزان، بدون درنظرگرفتن این معافیت و دوشادوش دانشآموزانی که مجبور بودند باوجود عامل زمان در امتحان شرکت کنند، به دانشگاهها فرستاده شد.\nکودکانی که تحت تربیت قیممآبانه قرار گرفتهاند، اغلب نهتنها با برنامۀ تحصیلیِ بسیار سنگینی مواجه میشوند بلکه فعالیتهای فوقبرنامۀ توانفرسایی نیز احاطهشان میکند: کلاس تنیس، کلاس زبان ماندارین، باله و... . تلقی عمومی این است که فعالیتهای فوقبرنامهْ مسئولین پذیرش در دانشگاهها را تحت تأثیر قرار میدهد. ازطرفی این فعالیتها بچهها را از خیابانها دور نگه میدارد (بهتعبیر یک کتاب، «سرِ کلاسِ ورزشِ لاکراس، نمیتوانی ماریجوانا بکشی یا رفیق فاسقی پیدا کنی»).\nوقتی که تابستان از راه میرسد، بچهها اغلب به کمپی مربوط به مهارتی خاص فرستاده میشوند. فعالیتهای فوقبرنامه و کمپها حوزههایی هستند که به احساس رقابت والدین، که درواقع مقصر اصلی کل ماجرا هستند، دامن میزنند. چطور میخواهید به مادر دیگری توضیح بدهید که، درحالیکه بچۀ او سرتاسر تابستان در کمپِ زیستشناسیِ دریازیان به بررسی نرمتنان میپرداخته، بچۀ شما در کمپی قدیمی و معمولی بوده، مهره نخ میکرده و بیسکویت کِرِمدار میخورده است؟\nعاقبت، نوبت به داوریِ نهایی میرسد: درخواستِ پذیرش از دانشگاه. مسئولین پذیرش میگویند نمیدانند درمورد فرمهای درخواستِ پذیرشِ این روزها چه برداشتی باید داشته باشند؛ بسیاری از این فرمها را بهوضوح شخصی جز خود متقاضی پذیرش پر کرده است. اگر والدین حسوحال انجام این کار را نداشته باشند میتوانند به آیویوایز روی بیاورند، سرویسی که در ازای مبلغی در حدود سه هزار تا چهلهزار دلار، دورهای برگزار میکند که به دانشآموز آموزش میدهد چطور خود را در دانشگاه جا کند.\nخدمات آیویوایز مشتمل بر چنین مواردی است: «کمپ آموزشِ اپلیکیشن» درخصوص اینکه چطور فرمها را پر کنیم و «کارگاه سادهنویسی» درمورد اینکه چطور مقالۀ درخواست پذیرشمان را به «قالب مطلوب برای پذیرش» دربیاوریم. بااینحال والدین محتاط حتی تا زمان درخواستِ پذیرش هم صبر نمیکنند.\nآیویوایز به دانشجویان سال اول و دوم دبیرستان نیز، دربارۀ اینکه چه واحدهایی را بردارند یا چه فعالیتهای فوقبرنامهای را انتخاب کنند، مشاوره میدهد. بدینترتیب بعد از گذشت دو یا سه سال، یعنی وقتی که فرایند ِدرخواستِ پذیرش آغاز میشود، دانشآموزها بهیکباره با این کشف دردناک مواجه نخواهند شد که وقتشان را صرف کلاسها و کلوبهایی کردهاند که به مذاقِ کمیتۀ پذیرش خوش نمیآیند.\nقاعدتاً وقتی که دانشآموز به دانشگاه میرود وقت آن میرسد که تربیت قیممآبانه پایان پیدا کند، اما بسیاری از پدر و مادرها یا کارمندانِ آنها، از طریق ایمیل، مقالههای ترمِ بچهها را تصحیح میکنند. بسیاری از والدین برای کنترل فعالیتهای بچههایشان تلفنهای همراهی به آنها میدهند که به امکانات کنترل با جی.پی.اس مجهز هستند. بهنظر مارانو، تلفن همراه -که به بچهها این امکان را میدهد که درخصوص هر موضوع، هر تصمیم و هر «بارقهای از تجربه» با والدینشان مشورت کنند- درواقع به دستیار تکنولوژیک تربیت قیممآبانه بدل شده است.\nمارانو میگوید بعضی از والدین به زنگزدن هم رضایت نمیدهند. آنها در شهر محل تحصیل فرزندشان خانۀ دیگری میخرند. براساس گزارشی جدید درمورد این مسئله، که در تایمز به چاپ رسیده است، بچهها احتمالاً فقط در آغاز اعتراض میکنند؛ دانشجویی در دانشگاه کلورادو در اینباره به تایمز گفته است وقتی میفهمد والدینش، که در مریلند ساکناند، در فاصلۀ یکربعی دانشگاهِ او خانهای چهارخوابه خریدهاند پیش خود اینطور فکر کرده است: «شما منو دست انداختید؟ دارید منو دورتادورِ کشور تعقیب میکنید؟» اما بعد کمکم از این جریان خوشش میآید: «یکدفعه دیدم جوری شدم که تا وقتی مامانم نمیاد اینجا، لباسهامو نمیشورم.» از خودم میپرسم که واقعاً خودش لباسهایش را میشست؟\nدانشجویانی که از چنین مزایایی بهرهمند میشوند ممکن است با جدیتِ بیشتری مطالعه کنند و پس از فارغالتحصیلی نیز شغلی ممتاز به چنگ آورند، اما این احتمال نیز وجود دارد که به جرگۀ «بچههای بومرنگی» بپیوندد: بچههایی که یکراست از دانشگاه به خانه بازمیگردند. تحقیقی جدید نشان میدهد که پنجاهوپنجدرصد از مردان آمریکاییِ بین هجده تا بیستوچهارسال و چهلدرصد از مردانِ آمریکایی بین بیستوچهار تا سیوچهارسال با والدینشان زندگی میکنند. هزینههای بالای اجارهخانه، رقابت شدید بر سرِ مشاغل خوب و بار سنگین بازپرداخت وامهای دانشجویی ازجمله دلایلِ مطرحشده بودند.\nاما دلیل دیگر این امر شاید عادت محض و حتی خواستِ شخصی باشد. مارانو و دیگران عقیده دارند که گرچه والدینِ دلنگران ادعا میکنند هدفشان آمادهکردن بچه برای مواجهۀ موفقیتآمیز با جهان است، اما انگیزۀ حقیقی آنها در امری عمیقتر نهفته است: انگیزۀ حقیقی آنها در وابستگیِ کور، در تلاش برای انتقالِ هویتِ خودشان به فرزندشان ریشه دارد.\nمارانو میگوید یکی از دلایل شکلگیریِ جریانِ تربیتِ قیممآبانهْ مادران شاغل هستند. این مدعا پارادکسیکال به نظر میرسد: اگر مادر در اداره است، چطور میتواند دوروبر بچه بپلکد؟ پاسخ این است: خب، او میتواند شبها یا در تعطیلات آخر هفته دوروبر بچه بپلکد. برای باقیِ اوقات هم میتواند شخص دیگری را استخدام کند تا این مهم را به انجام برساند. همچنین میتواند بهنحوی مخفیانه یک ننیکَم8 هم نصب کند (یکی از مدلهای این دوربینها میتواند بهعنوان دودیاب هم عمل کند) تا خیالش راحت شود که کارها درست انجام میشوند. بااینحال، مارانو اعتقاد دارد که خطر تربیت قیممآبانه، برای زنانی که شغلشان را بهخاطر مادریِ تماموقت ترک میکنند، بیشتر است.\nچنین زنانی، در دورانی که بچههایشان کوچک هستند، با کاهش شدید درآمد مواجهه میشوند: بنا به ادعای یک منبع، بهطور متوسط، چیزی در حدود یکمیلیون دلار در سرتاسر زندگی حرفهایِ هر زن. بنابراین غافلگیرکننده نیست که این زنان علاقهمند باشند که پرورش فرزند پروژهای باشد که ارزش چنین ازخودگذشتگیای را داشته باشد.\nدلیل دیگر تربیت قیممآبانه که مارانو در میان سایر دلایل بر آن تأکید دارد ناامنی فزایندۀ اقتصاد جهانی است. وقتی اتحاد جماهیرِ شوروی، در سال 1957، اسپوتنیک را -اولین سفینۀ فضایی بدون سرنشینِ جهان که مال ما هم نبود- روانۀ فضا کرد، برنامۀ درسی مدارس آمریکایی بهنحو دراماتیکی بهسمت ریاضیات و علومپایه گرایش پیدا کرد.\nمردم از خود میپرسیدند: «اصلاً چطوری میخوایم روسیه رو شکست بدیم؟» ازاینگذشته، مارانو فکر میکند که پدیدۀ تربیت قیممآبانه در دهۀ هفتاد و در پاسخ به تورم توأم با رکود و بحران نفت آغاز شده و از آنزمان تاکنون با ظهور اقتصاد جهانی تغذیه شده است. شعارِ جلوگیری از عقبماندگیِ تحصیلی کودکان به توصیف آرزویی دموکراتیک میماند. بااینحال، بیش از آنکه وصف آرزویی دموکراتیک باشد، محصول آرزویی اقتصادی است: این آرزو که آمریکا نباید از هند و چین عقب بماند.\nمارانو و دیگران عقیده دارند که سومین تحولی که مردم را بهسوی تربیت قیممآبانه سوق داده است نتایج تحقیقات مربوط به «انعطافپذیری مغز» بوده که در سال 1990 منتشر شده است. بنا بر ادعای این تحقیق، مغز کودک تاحدی محصول ژنهاست، ولی استعداد ژنتیکیْ همچون گِلِ رُسی است که تجربیات نوزاد و میزان انگیزشهایی که دریافت میکند، آنهم بیش از همه در سه سال نخست زندگی وی، بدان شکل میدهند. این یافتهها به شکلگیری برنامههای بسیاری منتهی شد که هدفشان ایجاد انگیزش برای نوزادانی بود که به نظر میرسید احتمالاً مادرانشان به هر دلیلی (اغلب فقر) آنها را نادیده میگیرند.\nفعالانِ اجتماعی بهسوی خانههایی رفتند که در معرض خطر بودند تا با نوزادانِ تازه بهدنیاآمده بازی کنند. اما والدینِ متعلق به طبقۀ متوسطبهبالا و بازاریابهایی که به آنها علاقهمند بودند هم درخصوص یافتههای تحقیقات مربوط به «انعطافپذیری مغز» میخواندند. آنها به این نتیجه رسیدند که اگر قدری انگیزش خوب است، انگیزشِ بیشتر بهتر است. (اینجاست که بیبی اینشتاین شکل میگیرد.) اما تحقیقات بعدی از این ایده حمایت نکردند. درمجموع نتیجۀ نهایی این بود که محیطی که عموم بچهها در آن به سر میبرند همۀ انگیزش موردنیاز کودک را فراهم میکند.\nمارانو فکر میکند که جنونِ انگیزشبخشی به نوزادْ نوعی رسوایی بوده است. او ایدۀ انعطافپذیریِ مغز را قبول دارد، اما فکر میکند که فرایند شکلدهی به مغز نوزاد عملاً تا سالهای بسیاری پس از نوزادی هم ادامه دارد و وقتی که کودک پای به جهان واقعی میگذارد عرصۀ اصلیِ عمل او هم باید تغییر کند و به خودانگیزشی بدل شود. مادران، بهجای آنکه بچه را با تکرارِ هزار بارۀ داستانِ این خوکِ کوچولو9 دیوانه کنند، باید به او اجازه بدهند که با خودش بازی کند.\nمارانو در حال گردآوری بانکی از تحقیقات نورولوژیک است، مجموعهای که بیشک والدینِ دلنگران را تا پای مرگ خواهد ترساند. مارانو میگوید وقتی که بچهها خودشان محیط اطرافشان را کشف میکنند و خودشان تصمیم میگیرند و ریسک میکنند و خود را با سرخوردگی و تشویش ناشی از این اقدامات سازگار میکنند، ادواتِ نورولوژیکیِ آنها بهنحو فزایندهای حساس و پیچیده میشود. بدینترتیب «دندریتها رشد میکنند و سیناپسها شکل میگیرند». بهبیاندیگر اگر بچهها از یادگیری بهشیوۀ آزمونوخطا محروم بمانند، سیستمهای عصبیِ آنها «بهمعنی واقعی کلمه فرومیپاشد».\nبنا به ادعای مارانو، این تحلیلرفتن ممکن است در سالهای اولیۀ زندگی قابلشناسایی نباشد، یعنی زمانی که والدینِ قیممآبْ کارهایی را که خود بچه باید به انجام برساند بهجای او انجام میدهند. اما وقتی که بچه به دانشگاه میرود، تازه آسیب مشخص میشود.\nمارانو میگوید امروز شاهد آنیم که اختلالاتِ روانی در دانشگاهها همهگیر شدهاند: «یکی از صحنههای کلیشهای که در خوابگاهها شاهد آن هستیم، گروهی ضربتی از مشاوران است که در نیمههای شب بحرانهایی مثل رفتارهای دیوانهوار یا خودزنی دانشجویان را کنترل میکنند و تازه بعدازآن باید بقیه ساکنانِ خوابگاه را آرام کنند.» مارانو اعتقاد دارد دانشجویانی که قیممآبانه تربیت شدهاند، حتی وقتی که از فروپاشی عصبی در دانشگاه جان به در میبرند، کماکان آسیبدیده محسوب میشوند. این افرادْ بدبین و ریسکناپذیرند.\nبه آنها آموختهاند که جهانْ انبانِ خطرات است. (مارانو مینویسد: «دزدیدنِ تلقی مثبتِ کودکان از آینده شاید بدترین خشونتی باشد که والدین میتوانند در حق آنان مرتکب شوند.») این کودکان، که با روحیۀ فرمانبرداری از مراجع قدرت تربیت شدهاند، در آینده متولیان ضعیفی برای دموکراسی از کار درخواهند آمد.\nمارانو در پایانْ بار دیگر بر این امر تأکید میکند: رفتار رباتوار آنها برایِ «رهبری آمریکا بر بازارِ جهانی» تهدید محسوب خواهد شد. این همان عاملی بود که والدین را بهسوی دلنگرانی سوق داد و حالا والدین با دلنگرانیشان بچههایشان را از بسیاری از فضایل محروم کردهاند، فضایلی چون شجاعت، چابکی و تفکر خارج از چارچوب، فضایلی که نظام اقتصادیِ جدید شدیداً بدانها نیاز دارد.\nکتاب تحتفشار؛ جنبش جدیدی که ما را ترغیب میکند که آرام بگیریم، به غریزهمان اعتماد کنیم و از وجود کودکانمان لذت ببریم10 (هارپر وان) اثرِ کارل انوره، یکی از مبارزانِ «جنبشِ آرام»، نیز با ایدههای مارانو در هماهنگی است.\nهدفِ جنبشِ آرام این است که ما را متقاعد کند که مسیرهایِ سریع را رها کنیم. انوره اهلِ ایالات متحده نیست، در کانادا بزرگ شده و در لندن زندگی میکند، بنابراین ورایِ مرزهای ملیتیِ خود به مسائل نگاه میکند. شاید شما پیش خود فکر کردهاید که ایالات متحده، با تمامیِ حساسیتش نسبت به مُدهای فرزندپروری، در زمینۀ تربیت قیممآبانه نسبت به سایر کشورها وضع بدتری دارد. اما انوره اعتقاد دیگری دارد. انوره میگوید به آسیای شرقی توجه کنید، جایی که سنجش و آموزش به نوعی مذهب بدل شده است.\nاو میگوید نوجوانانِ آسیای شرقی در مقیاس جهانی «در ریاضیات و علوم نمراتی نزدیک به بالاترین نمره را دریافت میکنند و بااینحال، از لحاظ لذتی که از این موضوعات میبرند، تقریباً در رتبۀ آخر جای دارند». بهنظر انوره تعلیم و تربیتِ آزمونمحور اخیراً به موجی از تقلبگرایی منتهی شده است، امری که حالا و با دسترسی به اینترنت سادهتر است: «تقریباً سهچهارم دانشجویان مقطع لیسانس در کانادا اخیراً اذعان کردهاند که زمانی که در دبیرستان بودهاند در انجام تکالیف نوشتاریشان دست به تقلب جدی زدهاند.» مسئولین پذیرش دانشگاهها اعلام کردهاند که در سال 2007 پنجدرصد از متقاضیانِ ورود به دانشگاهِ آکسفورد و کمبریج فرمهای اپلیکیشن خود را با دادههایی که از روی وب برداشتهاند شاخوبرگ دادهاند.\nدویستوسیوچهار دانشجوی متقاضیِ تحصیل در رشتۀ شیمی در توضیح اینکه چرا میخواهند در این رشته تحصیل کنند، مثالی یکسان را لغتبهلغت بهعنوان تجربهای تعیینکننده نقل کردهاند: اینکه «در هشتسالگی لباسخوابشان را با مواد شیمیایی سوراخ میکردند».\nانوره برای ِسلامتِ کودکانْ پیشنهادی بیشک بحثبرانگیز مطرح میکند: اینکه دست از خودخوری برداریم. او در این خصوص از ساموئل باتلر11 نقلقول میکند: «افراد جوان دو راه دارند: یا بمیرند یا خودشان را با شرایط تطبیق بدهند.» درحالحاضر نرخ آلرژیِ کودکان در سرتاسر جهان صنعتی در حال افزایش است.\nانوره تقصیرِ این مسئله را بر گردن محیطهای بیشازحد بهداشتی میاندازد: «فقط به اتفاقی که در آلمان افتاد نگاهی بیندازید. پیش از فروپاشیِ دیوارِ برلین، نرخ آلرژی در آلمانِ غربی بسیار بالاتر بود، گو اینکه بخش شرقی و کمونیستی، هم وضعیتِ آلودگی وخیمتری داشت و هم تعداد کودکانی که در مزرعه زندگی میکنند در آن بیشتر بود. بعد از اتحاد مجدد دو کشور، آلمان شرقی پاکسازی و شهری شد و نرخ آلرژیِ آن سر به آسمان گذاشت.»\nدستآخر انوره به روانشناسیِ خانوادگی روی میآورد و بهنحو خاص به تولد «جنبشِ عزت نفس» در سالهای 1970 اشاره میکند. بهنظر او و سایر نویسندگانی که درخصوص تربیت قیممآبانه مینویسند، مسئلهْ مسئلۀ انزجار است. او میگوید: «تمام پرسهزنیها جلوی درِ یخچال پایان مییابند.» براساس تحقیقی که او در حال انجام آن است، بزرگکردن اِگو12 هیچ منفعتی بهدنبال ندارد. مروری بر هزاران مطالعه نشان داده است که عزت نفسِ بالا در کودکان سبب افزایش نمرات، بهبود چشمانداز شغلی آنها یا حتی مقاومت در برابر الکلیشدن نمیشود.\nبااینحال اگر اشتباه نکنم جنبشِ عزت نفس چیزی در خود دارد که انوره را در سطحی عمیقتر از پرسشی ساده درخصوصِ شایستگی فرزندانمان تکان میدهد. مهمترین نگرانیِ مارانو، همانطور که عنوان کتابش به ما میگوید، این است که داریم ملتی از بیعرضگان میسازیم: آدمهایی که قرار نیست از «عهدۀ کارها بربیایند». نگرانی انوره این است که کودکان گوسفندواری که ماحصل تربیت قیممآبانه هستند بالاخره از عهدۀ کارها بربیایند و جهان را به جایی خشن، بیرحم و کسالتبار بدل کنند.\nاو تنها کسی نیست که اینگونه میاندیشد. دیر یا زود تمامی منتقدانِ تربیت قیممآبانه به معضل اخلاقیِ مسئله روی خواهند آورد، یعنی معضلِ خودخواهی محضِ این والدین و کودکانی که ماحصل تربیت آنها هستند. حتی مارانوی عملگرا هم به این نکته اشاره میکند.\nاو میپرسد چرا والدینی که برای بچههای خودشان «سنگربندی کردهاند» این منافع را برای تمام کودکان نمیخواهند؟ چرا فقط به بچههای خودشان اهمیت میدهند؟ چرا این واقعیت اصلاً آزارشان نمیدهد که کمکِ اضافیای که برای بچههایشان تأمین میکنند، از دورههای آموزشی برای پذیرش در دانشگاه گرفته تا معلمان خصوصی، درواقع دارد عرصۀ رقابت را ناعادلانه میکند؟ خودخوریِ والدین، همانطور که بیشترِ این کتابها اذعان میکنند، امری است منحصر به والدین طبقۀ متوسطبهبالا.\nاین آدمها میخواهند بچههایشان مثل خود آنها موفق باشند، گورِ پدرِ عدالت. مادلین لوین در کتاب خود با عنوانِ بهای امکانات13 که در سال 2006 به چاپ رسیده است (هارپر) به اقتصاد اجتماعی توجه خاصی نشان میدهد. لوینْ روانشناسی بالینی در شهرستانِ مارین در ایالتِ کالیفرنیاست که تخصصش مداوای نوجوانان است. بهعبارتدیگر، او اوقاتش را صرف کمککردن به کودکان پولداری میکند که بسیاری از آنها از وجود والدین جاهطلبی رنج میبرند که سایۀ سنگینشان را بر سر آنها انداختهاند. لوین با وحشت و یأس از فقدان «وجدان و بزرگواری» در بیمارانش یاد میکند.\nکتاب از پسربچه تا مرد؛ شکلگیری نابالغی جدید14 (کلمبیا)، اثرِ گری کراس، بهطور خاص، بر روی نسلی معاصر از مردان جوان و مقایسۀ آنها با مردان جوان دوران پس از جنگ جهانی دوم (نسلِ پدرِ کراس) و مردانِ جوانِ دهۀ شصت (نسلِ خود وی) متمرکز است.\nبراساس آمارهای کراس، نسل جدیدْ یافتنِ شغل، ازدواجکردن و بهدنیاآوردنِ فرزند را -کارهایی که، بنا بر تعریف کراس، همان بزرگشدن هستند- بیشتر از نسلهای قبلی طول میدهد. این «بچهمردها»15، کراس آنها را اینطور خطاب میکند، بهجای بزرگشدن، با دوستانشان میپلکند و بازیهای ویدئویی میکنند. کراس میگوید این مردها حتی دیگر دوستدختر هم ندارند و به قرارهای تصادفی و روابط یکشبه راضیاند. کراس بهعنوان استاد تاریخ در دانشگاه پناستیت تحقیقات بسیاری صورت داده است.\nبه نظر میرسد که او تمام اپیزودهای دو سریال «بابا بهتر میدونه»16 و «ساینفلد»17 را دیده است. نتیجهگیری او ناامیدکننده است: اینکه پدرهای دیروز واقعاً بهترین یا بهتر را میدانستند یا اینکه، گذشته از هرچیز، پدرسالاری آنقدرها هم بد نبود. اما باید به این نکته هم اشاره کنیم که چیزی که او بیشازهمه در پدرهای قدیمی تحسین میکند این نیست که بلد بودند، درعین مراقبت از دیگران، اعمال قدرت کنند، تمایلی که ظاهراً در بین جماعتِ بچهمردها چندان رایج نیست.\nدغدغۀ نوعدوستیِ این کتابها احتمالاً تاحدی از روانشناسیِ مثبتگرا نشئت گرفته است، جنبشی جدید که بر احساس رضایت و دلبستگی بهعنوان ابزارهای بنیادینِ سلامت روانی تأکید میکند. اما تأکید اخلاقی نیز، همچون روانشناسی مثبتگرا، بهوضوح به ارزشهای مطرح در دهۀ شصت و اوایل دهۀ هفتاد میلادی بازمیگردد، جهانی که ما آن را در گرماگرم سالهای دهۀ هشتاد پشت سر جا گذاشتیم. نویسندگانِ این کتابها از مادیگرایی نسل جدید شوکه شدهاند.\n(باید حرفهای انوره را دربارۀ جشنتولدهای تجملی امروزی بشنوید). نکتۀ دیگری که این نویسندگان با هراس و دلهره متوجه آن شدهاند، بیتفاوتیِ فزایندۀ این نسل به ایدئالیسم است. لوین به توصیف تحقیقی میپردازد که در سال 1998 در دانشگاه یو.سی.ال.ای انجام گرفته است:\nوقتی که در خلال سالهای 1960 تا اوایل دهۀ هفتاد از دانشجویان دربارۀ دلایل رفتن به دانشگاه سؤال میشد، اکثریتِ دانشجویان بیشترین اهمیت را برای «بدلشدن به فردی فرهیخته» یا «پیداکردن فلسفهای شخصی برای زندگی» قائل بودند و تنها اقلیتی از دانشجویان «بهدستآوردن ثروتی هنگفت» را دلیل اصلیِ رفتن به دانشگاه قلمداد کرده بودند. اما در سالهای آغازینِ دهۀ 1990 اکثر دانشجویان میگویند: «بهدستآوردن ثروتی هنگفت» مهمترین دلیل آنها برای رفتن به دانشگاه است، دلیلی که هر دو دلیل ذکر شده در بالا و دلایل دیگری چون «صاحبنظرشدن در رشتهام» و «کمککردن به افرادی که دچار مشکل هستند» را پشت سر میگذارد.\nاین نویسندگان مدافعِ رجعت به ارزشهای دهۀ شصت هستند، اما بهنحو عجیبی به نقلقول از متفکران آن دوره رغبتی نشان نمیدهند. میتوانید بیشترِ این کتابها را بخوانید بدون آنکه بفهمید که در دهۀ پنجاه و شصت چیزی بهاسمِ جنبش مدارس پیشرو در کار بوده است یا اینکه آر.دی.لینگ از فقدانِ اصالت و آبراهام مزلو از نیازهای اولویتمندتر حرفی زده است.\nازطرفی نویسندگانی هم هستند که به دهۀ شصت اشاره میکنند و به آن نمرهای ضعیف میدهند. کراس مینویسد: «وسواسِ فکریِ نسلِ من درمورد جوانی» بخشی از «تاریخِ پوچی انسان است». بهنظر کراس، مردهای جوان و تنِلشِ امروزی میراثدار نسل او هستند.\nکتاب دیگری که دهۀ شصت را، اینبار از منظری دیگر، به محاکمه میکشد داوریِ انضباط در مدرسه؛ بحرانِ مرجعیتِ اخلاقی18 (2003) نام دارد، اثری از ریچارد اروم، استاد جامعهشناسی و تعلیم و تربیت در دانشگاه نیویورک. اروم میگوید جنبشِ حقوق دانشآموزی نخستین بار در دهۀ شصت آغاز شده است، جنبشی که تلاش میکرد از دانشآموزانِ اقلیت در برابر رفتارهای ناعادلانه محافظت کند. دعواهای حقوقیِ این جنبشْ نتیجهبخش از کار درآمدند و عاقبت به تمامی کودکانی که به اخراج یا در برخی موارد تعلیق تهدید شده بودند حقِ دادرسی شایسته اعطا شد.\nاروم میگوید اعطای این حق بهگونۀ جدیدی از رفتارهای ناعادلانه با دانشآموزان اقلیت منتهی شد که بدتر بودند. حق دادرسی شایستهْ معلمان را ترساند و آنها را از اعمال نظم و انضباط ناامید کرد. دانشآموزان وحشی شدند.\nگذشتهازآن، مدیران مدارس هم به لقمۀ چرب و نرمی برای والدین پرخاشگری بدل شدند که میخواستند میان بچههای آنها و دیگران تبعیض روا شود. در یکی از منابعی که اروم بدان ارجاع داده است نقلقول یکی از معلمان وجود دارد که درخصوص انضباط حرف میزند: «همش بستگی داره به اینکه چه جور شاگردی برداری. کودنها رو انتخاب کن؛ اونا نمیدونن چه غلطی باید بکنن. هیچوقت بچۀ یه وکیل رو برندار.» شکی نیست که آنهایی که نمیدانند چه کار باید بکنند یا والدینشان نمیدانند که چه کار باید بکنند بچههای فقیرتر هستند.\nنتایج اروم حاصل تحقیقاتی طولانی هستند، اما سایر آثاری که به ارتباط میان دهۀ شصت و پرورش فرزند در عصر حاضر میپردازند به نتایجی رسیدهاند که اغلب کهنهپرستانه به نظر میرسند. مصداق مناسبی ازاینقبیل آثار، مقالهای است با عنوان «کودکسالاری»19 که منتقد محافظهکار، جوزف اپستین، بهتازگی آن را در ویکلی استاندارد20 به انتشار رسانده است. اپستین می نویسد: «مادرم هرگز برای من نمی خواند و پدرم من را به هیچ مسابقۀ بیسبالی نمی برد».\nآنها هیچ عکسی از او نمیگرفتند و به او هیچ ابراز عشقی نمیکردند. اپستین میگوید در سالهای 1940 و 1950، سالهای کودکی او، رویکرد عمومی به فرزندپروری همین بوده است و کودکان از این رویکرد منتفع میشدند: آنها آدمهایی معمولی از کار درمیآمدند و «سراغ کاروکاسبیهای ایندنیایی میرفتند».\nازخودگذشتگی پرتبوتابی که والدین نسلهای بعدی نشان میدادند به تربیت دو گروه از افراد منتهی شد: تولههای فسقلیِ متکبری که سرشار از «خشم نسبت به دشمنانی انتزاعی همچون سیستم21» بودند و آدمهای بیعرضه و روشنفکری که مطمئن بودند (چون والدینشان بهشان گفته بودند) از تکتک افکارشان دُر وگوهر میبارد. اپستین میگوید زمانی که معلم بود اغلب وسوسه میشد بر روی برگۀ دانشآموز بنویسد: «دیِ منفی، معلومه که توی خونه حسابی لوست کردن.» همانطورکه مقالۀ اپستین نشان میدهد، منتقدانِ تربیت قیممآبانه، علاوهبر نگرانیهایِ اخلاقی، دغدغههای سیاسی نیز دارند.\nبااینحال، نگرانی سیاسی در هر دو جناح مطرح است: محافظهکاران نگران آناند که بچههایمان را به نینیهای لوس و نازنازی بدل میکنیم (که همان دموکراتها هستند) و لیبرالها نگران آناند که بچههایمان را همچون رباتهایی خودخواه و خودکامه تربیت میکنیم (که همان جمهوریخواهها هستند).\nادبیاتی که حول موضوع تربیتِ قیممآبانه پرورانده شده است پرسشهای سختی برجای میگذارد، مثلاً اینکه واقعاً غلط است که بچههایمان را بهسوی سرآمدشدن در حوزههایی سوق بدهیم که در آنها استعداد دارند؟ انوره پای این بحث را به پیش میکشد و میگوید معلم هنرِ پسر هفتسالهاش به او گفته است که بچه در هنر واقعاً بااستعداد است. بنابراین روز بعد انوره به پسرش پیشنهاد میدهد که بعد از مدرسه به کلاس هنر برود و پاسخی که از پی میآید این است: «دلم نمیخواد برم سر کلاس و یه معلم بالا سرم باشه که بهم بگه چی کار کنم، فقط میخوام نقاشی کنم. چرا بزرگترا میخوان همهچی رو از آدم بگیرن؟» انوره، شرمسار از رفتاری که حالا آن را فرصتطلبی میداند، عقب مینشیند. اگر پدرِ موتزارت یا خواهران ویلیامز هم واکنش مشابهی نشان داده بودند، تاریخچۀ دستاوردهای انسانی بهنحو متفاوتی رقم میخورد.\nمسئلۀ نگرانکنندۀ دیگری که در این کتابها وجود دارد، سهیمدانستنِ فمینیسم در حماقتهای فرزندپروری امروزی است. براساس مدعای گری کراس یکی از دلایلی که سبب میشود مردانِ جوان از بزرگشدن امتناع کنند این است که جنبش زنانْ تمامی پاداشی را که بهخاطر بزرگشدن نصیب آنها میشد از آنان دریغ کرده است. مردها، در ازای اینکه هر روز صبح کتوشلوار به تن میکردند و سر کار میرفتند، عادت کرده بودند به اینکه هم در خانه و هم در اداره رئیس باشند. دیگر اوضاع اینطور نیست.\nدر تربیت بچه ها افراط نکنید! پنجشنبه 09 دی 1395\nاخبار روز اخبار سیاسی اخبار اقتصادی اخبار اجتماعی اخبار فرهنگی اخبار حوادث اخبار علم و فناوری اخبار گوناگون\nاخبار ورزشی کیوسک فوتبال کشتی-رزمی توپ و تور سایر ورزش ها\nسبک زندگی مهارت های زندگی تاریخ و جامعه رابطه و ازدواج لباس و مد شخصیت شناسی\nگردشگری ایرانگردی جهانگردی هنر سیر و سفر\nچهره ها چهره های ایرانی چهره های جهانی\nآشپزی غذای ایرانی غذاهای ملل پیش غذاها سالادها نوشیدنی ها شیرینی و دسر مخلفات\nسلامت سلامت عمومی بارداری و کودک یاری روانشناسی زنان تغذیه لاغری و تناسب اندام زیبایی پزشکی\nدکوراسیون طراحی منزل دکوری - چیدنی فضاهای بیرونی اداری - تجاری بناهای دیدنی\nفرهنگ و هنر سینما تئاتر تلویزیون موسیقی ادبیات و اندیشه عمومی\nموفقیت موفقیت بازاریابی تبلیغات کارآفرینی\nدانش و فناوری علم دیجیتال اینترنت خودرو\nبارداری و کودک یاری سلامت کودک و خانواده تغذیه و آشپزی سرگرمی عمومی\nسرگرمی جالبترین ها طنز جملات زیبا ویدئو\nاخبار روز گروه اخبار روز اخبار سیاسی اخبار اقتصادی اخبار اجتماعی اخبار فرهنگی اخبار حوادث اخبار علم و فناوری اخبار گوناگون\nاخبار ورزشی گروه اخبار ورزشی کیوسک فوتبال کشتی-رزمی توپ و تور سایر ورزش ها\nسبک زندگی گروه سبک زندگی مهارت های زندگی تاریخ و جامعه رابطه و ازدواج لباس و مد شخصیت شناسی\nگردشگری گروه گردشگری ایرانگردی جهانگردی هنر سیر و سفر\nچهره ها گروه چهره ها چهره های ایرانی چهره های جهانی\nآشپزی گروه آشپزی غذای ایرانی غذاهای ملل پیش غذاها سالادها نوشیدنی ها شیرینی و دسر مخلفات\nسلامت گروه سلامت سلامت عمومی بارداری و کودک یاری روانشناسی زنان تغذیه لاغری و تناسب اندام زیبایی پزشکی\nدکوراسیون گروه دکوراسیون طراحی منزل دکوری - چیدنی فضاهای بیرونی اداری - تجاری بناهای دیدنی\nفرهنگ و هنر گروه فرهنگ و هنر سینما تئاتر تلویزیون موسیقی ادبیات و اندیشه عمومی\nموفقیت گروه موفقیت موفقیت بازاریابی تبلیغات کارآفرینی\nدانش و فناوری گروه دانش و فناوری علم دیجیتال اینترنت خودرو\nبارداری و کودک یاری گروه بارداری و کودک یاری سلامت کودک و خانواده تغذیه و آشپزی سرگرمی عمومی\nسرگرمی گروه سرگرمی جالبترین ها طنز جملات زیبا ویدئو\nبرترین ها سلامت بارداری و کودک یاری کد خبر: 434003 تاریخ انتشار: 14 آذر 1395 - 08:10 6167 بازدید\nبسیاری از باورهای ما دربارۀ نحوۀ درست تربیت فرزند، درواقع، یا اشتباه هستند یا افسانه. امتیاز خبر: 92 از 100 تعداد رای دهندگان 6167 وبسایت ترجمان - ترجمه مژگان جعفری: گاهی باید بگوییم: بیچاره بچههایی که در خانوادهای ثروتمند به دنیا میآیند، مخصوصاً اگر پدر و مادرشان آدمهایی دلسوز و تحصیلکرده هم باشند. آن وقت از سهماهگی مجبورند دوران بیپایان آموزش و سنجش را شروع کنند. مرتب نمرههای خوب بگیرند، باادب و تمیز باشند و دست از پا خطا نکنند. مطالعات پرشماری، که این شیوۀ افراطی مراقبت و تربیت را بررسی کردهاند، نظر خوشی به آن ندارند. همۀ ما این تجربه را داشتهایم: در اتاق نشیمن خانۀ دوستی نشستهایم که به شام دعوتمان کرده است اما از پیش مستحضرمان نکرده که قرار است تمام شب شاهد معرکهگیریِ بچۀ پنجسالهاش باشیم. بچه آواز میخواند، میرقصد و تمام پیشغذاها را میبلعد. وقتی تلاش میکنی با والدینش صحبت کنی حضرتآقا خودش را میاندازد وسط. اصلاً چه نیازی هست که والدینش با تو راجع به چیزهایی حرف بزنند که علاقۀ او را جلب نمیکنند، آنهم وقتی که میتوانید همگی راجع به نحوۀ مرگ همستر او حرف بزنید؟ والدینش هم موافق به نظر میرسند؛ از بچه میخواهند به تو بگوید راجع به این حادثه چه احساسی دارد. آخرسر شام سرو میشود و بچه را به آشپزخانه میفرستند تا فرد فلکزدهای مراقبت از او را به عهده بگیرد. خانه با صدای عربدههای بچه میلرزد. بعد از شام حضرتآقا با زبانی تیزتر از قبل بازمیگردد. والدینش از او میپرسند که چه احساسی دارد، ساعت ده است، خسته شده؟ میگوید نه. اما برخلاف او شما حسابی تحلیل رفتهاید. بهسوی درِ خانه روانه میشوید، قسم یاد میکنید که هیچوقت بچهدار نشوید یا اگر قبلاً بچهدار شدهاید، قسم میخورید که هیچوقت برای دیدار نوههایتان به خودتان دردسر ندهید. به خودتان دلداری میدهید که فقط برایشان پول میفرستید.\nاین جور رفتارها را در گذشته با عنوان «لوسکردن» میشناختند ولی امروز با عناوینی مثل «تربیت قیممآبانه»1، «تربیت هلیکوپتری»2، «تربیت گلخانهای»3 یا «تربیتهای کنترلی و کشنده»4 از آنها یاد میکنند. اصطلاح تغییر کرده است چون الگوهای رفتاری تغییر کردهاند. «تربیت قیممآبانه» هنوز هم با لوسکردن همراه است: یک عالم اسباببازی برای بچه بخر و هیچ قانونی وضع نکن. اما دو عامل پیچیدۀ دیگر هم اضافه شدهاند. یکی از این عوامل اضطراب است: «آیا بچهام تا ابد تحت تأثیر سرنوشت همسترش قرار میگیرد؟» یا «آیا جسد همستر را لمس کرده و دستش میکروبی شده؟» عامل دیگری که علاوهبر دلواپسی و نگرانی به این رفتارها افزوده شده است لذت حاصل از موفقیت است: گورِ پدرِ احساسات بچه، فردا برای ورود به کودکستان قرار مصاحبه دارد. قبول میشود؟ اگر نه، اصلاً میتواند در دانشگاه خوبی قبول شود؟ تربیت قیممآبانه اخیراً موضوع بسیاری از کتابها بوده است و تمامی این کتابها با شدیدترین تعابیر ممکن آن را محکوم کردهاند.\nبیشترِ ما راجع به آدمهایی که در اتاق بچهشان موتزارت پخش میکنند چیزهایی شنیدهایم. در کتاب کشور بیعرضگان؛ هزینههای بالای تربیت تهاجمی5 (انتشارات برادوی)، هارا استروف مارانو یکی از دبیران ارشد سایکولوژی تودی6 در این خصوص مینویسد که کمپانیِ بیبی اینشتاین، یکی از شرکتهای وابسته به کمپانی والت دیزنی، تازگیها نهتنها سیدیهای «بیبی موتزارت» بلکه «بیبی بتهوون» هم میفروشد. هر دو سیدی در فرمت دیویدی هم عرضه میشوند و موسیقی با نمایش عروسکی و سایر تصاویر همراه شده است. براساس ادعاهای کمپانی بیبی اینشتاین این دیویدیها برای گروه سنیِ سهماه و بیشازآن طراحی شدهاند. ازآنجاکه بچه در سهماهگی قادر نیست بنشیند، والدین باید او را جلوی مانیتور نگه دارند و، ازآنجاکه این نوزادان حتی مهارت تمرکز چشمی را هم بهتازگی کسب کردهاند، خیلی سخت میشود حدس زد که از این مطالب چه چیز دستگیرشان میشود (بنا به ادعای سوزان لین، یکی از روانشناسان دانشکدۀ پزشکی هاروارد، هیچچیز دستگیرشان نمیشود؛ او به شیکاگو تریبون گفته است: «صنعتِ تولید ویدئوهای مخصوصِ کودکانْ کلاهبرداری محض است.»)\nاین دیویدیها مثلاً قرار است جدیدترین یافتههایِ خطِ مقدمِ آکادمیک را در اختیارتان بگذارند. اما معضل به اینجا منتهی نمیشود، مسئلۀ دیگرْ معضل آلودگیهای محیطی است. مارانو میگوید والدینی که دور سر بچههایشان بالبال میزنند باکتریهای مهلک را بر روی تمامی سطوح میبینند. برای احتراز از این باکتریها در سوپرمارکت میتوانی باگیبگ بخری، کیسهای محافظ که درون چرخدستی خرید قرارش میدهی و بعد بچه را درون چرخدستی میگذاری. براساس تبلیغات باگیبگ، استفاده از این محصول سبب میشود از «ویروسها، باکتریها و مایعات بدن» که در چرخدستی خرید بهجای ماندهاند در امان بمانید. در نظرسنجیای که مارانو صورت داده است یکسوم والدین گزارش دادهاند که بچههایشان را با ژلهای دست آنتیباکتریال به مدرسه میفرستند. دیگر چه کسی به صابون اعتماد میکند؟\nبهمحض آنکه بچه به کودکستان میرود فشار تحصیلی هم آغاز میشود. چیزی که دراینمیان از دست رفته است مجال بازی با عروسکهای بندانگشتی است. مارانو میگوید حتی پیشدبستانیها هم زمان بازی را با تمرینات ریاضی و مطالعه جایگزین کردهاند. هرچه کودکْ بیشتر پیش میرود سنگینی بار تحصیل بیشتر میشود و توانایی او برای کشیدنِ این بار، حالا بهتدریج، با آزمونهای استاندارد مورد سنجش قرار میگیرد. مسئولیت این آزمونها بهعهدۀ «برنامۀ اقدام برای جلوگیری از عقبماندگی تحصیلی کودکان در سال 2001» است. نتایج آزمون بهصورت کمّی عرضه میشوند و بدینترتیب میتوان نتایج هر کودک را با حد میانگین، حد آرمانی و بچۀ همسایه مقایسه کرد. والدینِ بلندپرواز ممکن است از همان دورانِ کودکستانْ استخدامِ معلم خصوصی را آغاز کنند. براساس گفتههای مارانو درحالحاضر صنعتِ تدریس خصوصی در ایالاتمتحدۀ آمریکا ارزشی معادل چهارمیلیارد دلار دارد و بخش اعظمِ این رقم صَرف کودکانی میشود که در مدارس ابتدایی تحصیل میکنند. (برخی از معلمان خصوصیای که مؤسسۀ پرینستون ریویو، مؤسسهای خصوصی برای تدارک معلمان خصوصی، به خانهها میفرستد دستمزدی نزدیک به چهارصد دلار در ساعت دریافت میکنند.) اگر معلم خصوصی نتواند جادو کند، آنوقت والدین بلندپرواز میتوانند با مدرسه چانه بزنند و ادعا کنند که بچههایشان نیازهای خاصی دارند و بهخاطر این نیازهای خاص آزمونهای استاندارد آنها باید بدون درنظرگرفتن زمان انجام شود. براساس گزارش مجلۀ اسلیت در سال 2005 در واشنگتن.دی.سی، هفت الی نُهدرصد دانشآموزانی که در آزمون اس.ای.تی7 زمان اضافی در اختیارشان گذاشته شده بود بهطور متوسط موقعیتی بهتر از سایرین داشتند. نمراتِ این دانشآموزان، بدون درنظرگرفتن این معافیت و دوشادوش دانشآموزانی که مجبور بودند باوجود عامل زمان در امتحان شرکت کنند، به دانشگاهها فرستاده شد.\nکودکانی که تحت تربیت قیممآبانه قرار گرفتهاند، اغلب نهتنها با برنامۀ تحصیلیِ بسیار سنگینی مواجه میشوند بلکه فعالیتهای فوقبرنامۀ توانفرسایی نیز احاطهشان میکند: کلاس تنیس، کلاس زبان ماندارین، باله و... . تلقی عمومی این است که فعالیتهای فوقبرنامهْ مسئولین پذیرش در دانشگاهها را تحت تأثیر قرار میدهد. ازطرفی این فعالیتها بچهها را از خیابانها دور نگه میدارد (بهتعبیر یک کتاب، «سرِ کلاسِ ورزشِ لاکراس، نمیتوانی ماریجوانا بکشی یا رفیق فاسقی پیدا کنی»). وقتی که تابستان از راه میرسد، بچهها اغلب به کمپی مربوط به مهارتی خاص فرستاده میشوند. فعالیتهای فوقبرنامه و کمپها حوزههایی هستند که به احساس رقابت والدین، که درواقع مقصر اصلی کل ماجرا هستند، دامن میزنند. چطور میخواهید به مادر دیگری توضیح بدهید که، درحالیکه بچۀ او سرتاسر تابستان در کمپِ زیستشناسیِ دریازیان به بررسی نرمتنان میپرداخته، بچۀ شما در کمپی قدیمی و معمولی بوده، مهره نخ میکرده و بیسکویت کِرِمدار میخورده است؟\nعاقبت، نوبت به داوریِ نهایی میرسد: درخواستِ پذیرش از دانشگاه. مسئولین پذیرش میگویند نمیدانند درمورد فرمهای درخواستِ پذیرشِ این روزها چه برداشتی باید داشته باشند؛ بسیاری از این فرمها را بهوضوح شخصی جز خود متقاضی پذیرش پر کرده است. اگر والدین حسوحال انجام این کار را نداشته باشند میتوانند به آیویوایز روی بیاورند، سرویسی که در ازای مبلغی در حدود سه هزار تا چهلهزار دلار، دورهای برگزار میکند که به دانشآموز آموزش میدهد چطور خود را در دانشگاه جا کند. خدمات آیویوایز مشتمل بر چنین مواردی است: «کمپ آموزشِ اپلیکیشن» درخصوص اینکه چطور فرمها را پر کنیم و «کارگاه سادهنویسی» درمورد اینکه چطور مقالۀ درخواست پذیرشمان را به «قالب مطلوب برای پذیرش» دربیاوریم. بااینحال والدین محتاط حتی تا زمان درخواستِ پذیرش هم صبر نمیکنند. آیویوایز به دانشجویان سال اول و دوم دبیرستان نیز، دربارۀ اینکه چه واحدهایی را بردارند یا چه فعالیتهای فوقبرنامهای را انتخاب کنند، مشاوره میدهد. بدینترتیب بعد از گذشت دو یا سه سال، یعنی وقتی که فرایند ِدرخواستِ پذیرش آغاز میشود، دانشآموزها بهیکباره با این کشف دردناک مواجه نخواهند شد که وقتشان را صرف کلاسها و کلوبهایی کردهاند که به مذاقِ کمیتۀ پذیرش خوش نمیآیند.\nقاعدتاً وقتی که دانشآموز به دانشگاه میرود وقت آن میرسد که تربیت قیممآبانه پایان پیدا کند، اما بسیاری از پدر و مادرها یا کارمندانِ آنها، از طریق ایمیل، مقالههای ترمِ بچهها را تصحیح میکنند. بسیاری از والدین برای کنترل فعالیتهای بچههایشان تلفنهای همراهی به آنها میدهند که به امکانات کنترل با جی.پی.اس مجهز هستند. بهنظر مارانو، تلفن همراه -که به بچهها این امکان را میدهد که درخصوص هر موضوع، هر تصمیم و هر «بارقهای از تجربه» با والدینشان مشورت کنند- درواقع به دستیار تکنولوژیک تربیت قیممآبانه بدل شده است. مارانو میگوید بعضی از والدین به زنگزدن هم رضایت نمیدهند. آنها در شهر محل تحصیل فرزندشان خانۀ دیگری میخرند. براساس گزارشی جدید درمورد این مسئله، که در تایمز به چاپ رسیده است، بچهها احتمالاً فقط در آغاز اعتراض میکنند؛ دانشجویی در دانشگاه کلورادو در اینباره به تایمز گفته است وقتی میفهمد والدینش، که در مریلند ساکناند، در فاصلۀ یکربعی دانشگاهِ او خانهای چهارخوابه خریدهاند پیش خود اینطور فکر کرده است: «شما منو دست انداختید؟ دارید منو دورتادورِ کشور تعقیب میکنید؟» اما بعد کمکم از این جریان خوشش میآید: «یکدفعه دیدم جوری شدم که تا وقتی مامانم نمیاد اینجا، لباسهامو نمیشورم.» از خودم میپرسم که واقعاً خودش لباسهایش را میشست؟\nدانشجویانی که از چنین مزایایی بهرهمند میشوند ممکن است با جدیتِ بیشتری مطالعه کنند و پس از فارغالتحصیلی نیز شغلی ممتاز به چنگ آورند، اما این احتمال نیز وجود دارد که به جرگۀ «بچههای بومرنگی» بپیوندد: بچههایی که یکراست از دانشگاه به خانه بازمیگردند. تحقیقی جدید نشان میدهد که پنجاهوپنجدرصد از مردان آمریکاییِ بین هجده تا بیستوچهارسال و چهلدرصد از مردانِ آمریکایی بین بیستوچهار تا سیوچهارسال با والدینشان زندگی میکنند. هزینههای بالای اجارهخانه، رقابت شدید بر سرِ مشاغل خوب و بار سنگین بازپرداخت وامهای دانشجویی ازجمله دلایلِ مطرحشده بودند. اما دلیل دیگر این امر شاید عادت محض و حتی خواستِ شخصی باشد. مارانو و دیگران عقیده دارند که گرچه والدینِ دلنگران ادعا میکنند هدفشان آمادهکردن بچه برای مواجهۀ موفقیتآمیز با جهان است، اما انگیزۀ حقیقی آنها در امری عمیقتر نهفته است: انگیزۀ حقیقی آنها در وابستگیِ کور، در تلاش برای انتقالِ هویتِ خودشان به فرزندشان ریشه دارد.\nمارانو میگوید یکی از دلایل شکلگیریِ جریانِ تربیتِ قیممآبانهْ مادران شاغل هستند. این مدعا پارادکسیکال به نظر میرسد: اگر مادر در اداره است، چطور میتواند دوروبر بچه بپلکد؟ پاسخ این است: خب، او میتواند شبها یا در تعطیلات آخر هفته دوروبر بچه بپلکد. برای باقیِ اوقات هم میتواند شخص دیگری را استخدام کند تا این مهم را به انجام برساند. همچنین میتواند بهنحوی مخفیانه یک ننیکَم8 هم نصب کند (یکی از مدلهای این دوربینها میتواند بهعنوان دودیاب هم عمل کند) تا خیالش راحت شود که کارها درست انجام میشوند. بااینحال، مارانو اعتقاد دارد که خطر تربیت قیممآبانه، برای زنانی که شغلشان را بهخاطر مادریِ تماموقت ترک میکنند، بیشتر است. چنین زنانی، در دورانی که بچههایشان کوچک هستند، با کاهش شدید درآمد مواجهه میشوند: بنا به ادعای یک منبع، بهطور متوسط، چیزی در حدود یکمیلیون دلار در سرتاسر زندگی حرفهایِ هر زن. بنابراین غافلگیرکننده نیست که این زنان علاقهمند باشند که پرورش فرزند پروژهای باشد که ارزش چنین ازخودگذشتگیای را داشته باشد.\nدلیل دیگر تربیت قیممآبانه که مارانو در میان سایر دلایل بر آن تأکید دارد ناامنی فزایندۀ اقتصاد جهانی است. وقتی اتحاد جماهیرِ شوروی، در سال 1957، اسپوتنیک را -اولین سفینۀ فضایی بدون سرنشینِ جهان که مال ما هم نبود- روانۀ فضا کرد، برنامۀ درسی مدارس آمریکایی بهنحو دراماتیکی بهسمت ریاضیات و علومپایه گرایش پیدا کرد. مردم از خود میپرسیدند: «اصلاً چطوری میخوایم روسیه رو شکست بدیم؟» ازاینگذشته، مارانو فکر میکند که پدیدۀ تربیت قیممآبانه در دهۀ هفتاد و در پاسخ به تورم توأم با رکود و بحران نفت آغاز شده و از آنزمان تاکنون با ظهور اقتصاد جهانی تغذیه شده است. شعارِ جلوگیری از عقبماندگیِ تحصیلی کودکان به توصیف آرزویی دموکراتیک میماند. بااینحال، بیش از آنکه وصف آرزویی دموکراتیک باشد، محصول آرزویی اقتصادی است: این آرزو که آمریکا نباید از هند و چین عقب بماند.\nمارانو و دیگران عقیده دارند که سومین تحولی که مردم را بهسوی تربیت قیممآبانه سوق داده است نتایج تحقیقات مربوط به «انعطافپذیری مغز» بوده که در سال 1990 منتشر شده است. بنا بر ادعای این تحقیق، مغز کودک تاحدی محصول ژنهاست، ولی استعداد ژنتیکیْ همچون گِلِ رُسی است که تجربیات نوزاد و میزان انگیزشهایی که دریافت میکند، آنهم بیش از همه در سه سال نخست زندگی وی، بدان شکل میدهند. این یافتهها به شکلگیری برنامههای بسیاری منتهی شد که هدفشان ایجاد انگیزش برای نوزادانی بود که به نظر میرسید احتمالاً مادرانشان به هر دلیلی (اغلب فقر) آنها را نادیده میگیرند. فعالانِ اجتماعی بهسوی خانههایی رفتند که در معرض خطر بودند تا با نوزادانِ تازه بهدنیاآمده بازی کنند. اما والدینِ متعلق به طبقۀ متوسطبهبالا و بازاریابهایی که به آنها علاقهمند بودند هم درخصوص یافتههای تحقیقات مربوط به «انعطافپذیری مغز» میخواندند. آنها به این نتیجه رسیدند که اگر قدری انگیزش خوب است، انگیزشِ بیشتر بهتر است. (اینجاست که بیبی اینشتاین شکل میگیرد.) اما تحقیقات بعدی از این ایده حمایت نکردند. درمجموع نتیجۀ نهایی این بود که محیطی که عموم بچهها در آن به سر میبرند همۀ انگیزش موردنیاز کودک را فراهم میکند.\nمارانو فکر میکند که جنونِ انگیزشبخشی به نوزادْ نوعی رسوایی بوده است. او ایدۀ انعطافپذیریِ مغز را قبول دارد، اما فکر میکند که فرایند شکلدهی به مغز نوزاد عملاً تا سالهای بسیاری پس از نوزادی هم ادامه دارد و وقتی که کودک پای به جهان واقعی میگذارد عرصۀ اصلیِ عمل او هم باید تغییر کند و به خودانگیزشی بدل شود. مادران، بهجای آنکه بچه را با تکرارِ هزار بارۀ داستانِ این خوکِ کوچولو9 دیوانه کنند، باید به او اجازه بدهند که با خودش بازی کند. مارانو در حال گردآوری بانکی از تحقیقات نورولوژیک است، مجموعهای که بیشک والدینِ دلنگران را تا پای مرگ خواهد ترساند. مارانو میگوید وقتی که بچهها خودشان محیط اطرافشان را کشف میکنند و خودشان تصمیم میگیرند و ریسک میکنند و خود را با سرخوردگی و تشویش ناشی از این اقدامات سازگار میکنند، ادواتِ نورولوژیکیِ آنها بهنحو فزایندهای حساس و پیچیده میشود. بدینترتیب «دندریتها رشد میکنند و سیناپسها شکل میگیرند». بهبیاندیگر اگر بچهها از یادگیری بهشیوۀ آزمونوخطا محروم بمانند، سیستمهای عصبیِ آنها «بهمعنی واقعی کلمه فرومیپاشد».\nبنا به ادعای مارانو، این تحلیلرفتن ممکن است در سالهای اولیۀ زندگی قابلشناسایی نباشد، یعنی زمانی که والدینِ قیممآبْ کارهایی را که خود بچه باید به انجام برساند بهجای او انجام میدهند. اما وقتی که بچه به دانشگاه میرود، تازه آسیب مشخص میشود. مارانو میگوید امروز شاهد آنیم که اختلالاتِ روانی در دانشگاهها همهگیر شدهاند: «یکی از صحنههای کلیشهای که در خوابگاهها شاهد آن هستیم، گروهی ضربتی از مشاوران است که در نیمههای شب بحرانهایی مثل رفتارهای دیوانهوار یا خودزنی دانشجویان را کنترل میکنند و تازه بعدازآن باید بقیه ساکنانِ خوابگاه را آرام کنند.» مارانو اعتقاد دارد دانشجویانی که قیممآبانه تربیت شدهاند، حتی وقتی که از فروپاشی عصبی در دانشگاه جان به در میبرند، کماکان آسیبدیده محسوب میشوند. این افرادْ بدبین و ریسکناپذیرند. به آنها آموختهاند که جهانْ انبانِ خطرات است. (مارانو مینویسد: «دزدیدنِ تلقی مثبتِ کودکان از آینده شاید بدترین خشونتی باشد که والدین میتوانند در حق آنان مرتکب شوند.») این کودکان، که با روحیۀ فرمانبرداری از مراجع قدرت تربیت شدهاند، در آینده متولیان ضعیفی برای دموکراسی از کار درخواهند آمد. مارانو در پایانْ بار دیگر بر این امر تأکید میکند: رفتار رباتوار آنها برایِ «رهبری آمریکا بر بازارِ جهانی» تهدید محسوب خواهد شد. این همان عاملی بود که والدین را بهسوی دلنگرانی سوق داد و حالا والدین با دلنگرانیشان بچههایشان را از بسیاری از فضایل محروم کردهاند، فضایلی چون شجاعت، چابکی و تفکر خارج از چارچوب، فضایلی که نظام اقتصادیِ جدید شدیداً بدانها نیاز دارد.\nکتاب تحتفشار؛ جنبش جدیدی که ما را ترغیب میکند که آرام بگیریم، به غریزهمان اعتماد کنیم و از وجود کودکانمان لذت ببریم10 (هارپر وان) اثرِ کارل انوره، یکی از مبارزانِ «جنبشِ آرام»، نیز با ایدههای مارانو در هماهنگی است. هدفِ جنبشِ آرام این است که ما را متقاعد کند که مسیرهایِ سریع را رها کنیم. انوره اهلِ ایالات متحده نیست، در کانادا بزرگ شده و در لندن زندگی میکند، بنابراین ورایِ مرزهای ملیتیِ خود به مسائل نگاه میکند. شاید شما پیش خود فکر کردهاید که ایالات متحده، با تمامیِ حساسیتش نسبت به مُدهای فرزندپروری، در زمینۀ تربیت قیممآبانه نسبت به سایر کشورها وضع بدتری دارد. اما انوره اعتقاد دیگری دارد. انوره میگوید به آسیای شرقی توجه کنید، جایی که سنجش و آموزش به نوعی مذهب بدل شده است. او میگوید نوجوانانِ آسیای شرقی در مقیاس جهانی «در ریاضیات و علوم نمراتی نزدیک به بالاترین نمره را دریافت میکنند و بااینحال، از لحاظ لذتی که از این موضوعات میبرند، تقریباً در رتبۀ آخر جای دارند». بهنظر انوره تعلیم و تربیتِ آزمونمحور اخیراً به موجی از تقلبگرایی منتهی شده است، امری که حالا و با دسترسی به اینترنت سادهتر است: «تقریباً سهچهارم دانشجویان مقطع لیسانس در کانادا اخیراً اذعان کردهاند که زمانی که در دبیرستان بودهاند در انجام تکالیف نوشتاریشان دست به تقلب جدی زدهاند.» مسئولین پذیرش دانشگاهها اعلام کردهاند که در سال 2007 پنجدرصد از متقاضیانِ ورود به دانشگاهِ آکسفورد و کمبریج فرمهای اپلیکیشن خود را با دادههایی که از روی وب برداشتهاند شاخوبرگ دادهاند. دویستوسیوچهار دانشجوی متقاضیِ تحصیل در رشتۀ شیمی در توضیح اینکه چرا میخواهند در این رشته تحصیل کنند، مثالی یکسان را لغتبهلغت بهعنوان تجربهای تعیینکننده نقل کردهاند: اینکه «در هشتسالگی لباسخوابشان را با مواد شیمیایی سوراخ میکردند».\nانوره برای ِسلامتِ کودکانْ پیشنهادی بیشک بحثبرانگیز مطرح میکند: اینکه دست از خودخوری برداریم. او در این خصوص از ساموئل باتلر11 نقلقول میکند: «افراد جوان دو راه دارند: یا بمیرند یا خودشان را با شرایط تطبیق بدهند.» درحالحاضر نرخ آلرژیِ کودکان در سرتاسر جهان صنعتی در حال افزایش است. انوره تقصیرِ این مسئله را بر گردن محیطهای بیشازحد بهداشتی میاندازد: «فقط به اتفاقی که در آلمان افتاد نگاهی بیندازید. پیش از فروپاشیِ دیوارِ برلین، نرخ آلرژی در آلمانِ غربی بسیار بالاتر بود، گو اینکه بخش شرقی و کمونیستی، هم وضعیتِ آلودگی وخیمتری داشت و هم تعداد کودکانی که در مزرعه زندگی میکنند در آن بیشتر بود. بعد از اتحاد مجدد دو کشور، آلمان شرقی پاکسازی و شهری شد و نرخ آلرژیِ آن سر به آسمان گذاشت.»\nدستآخر انوره به روانشناسیِ خانوادگی روی میآورد و بهنحو خاص به تولد «جنبشِ عزت نفس» در سالهای 1970 اشاره میکند. بهنظر او و سایر نویسندگانی که درخصوص تربیت قیممآبانه مینویسند، مسئلهْ مسئلۀ انزجار است. او میگوید: «تمام پرسهزنیها جلوی درِ یخچال پایان مییابند.» براساس تحقیقی که او در حال انجام آن است، بزرگکردن اِگو12 هیچ منفعتی بهدنبال ندارد. مروری بر هزاران مطالعه نشان داده است که عزت نفسِ بالا در کودکان سبب افزایش نمرات، بهبود چشمانداز شغلی آنها یا حتی مقاومت در برابر الکلیشدن نمیشود. بااینحال اگر اشتباه نکنم جنبشِ عزت نفس چیزی در خود دارد که انوره را در سطحی عمیقتر از پرسشی ساده درخصوصِ شایستگی فرزندانمان تکان میدهد. مهمترین نگرانیِ مارانو، همانطور که عنوان کتابش به ما میگوید، این است که داریم ملتی از بیعرضگان میسازیم: آدمهایی که قرار نیست از «عهدۀ کارها بربیایند». نگرانی انوره این است که کودکان گوسفندواری که ماحصل تربیت قیممآبانه هستند بالاخره از عهدۀ کارها بربیایند و جهان را به جایی خشن، بیرحم و کسالتبار بدل کنند.\nاو تنها کسی نیست که اینگونه میاندیشد. دیر یا زود تمامی منتقدانِ تربیت قیممآبانه به معضل اخلاقیِ مسئله روی خواهند آورد، یعنی معضلِ خودخواهی محضِ این والدین و کودکانی که ماحصل تربیت آنها هستند. حتی مارانوی عملگرا هم به این نکته اشاره میکند. او میپرسد چرا والدینی که برای بچههای خودشان «سنگربندی کردهاند» این منافع را برای تمام کودکان نمیخواهند؟ چرا فقط به بچههای خودشان اهمیت میدهند؟ چرا این واقعیت اصلاً آزارشان نمیدهد که کمکِ اضافیای که برای بچههایشان تأمین میکنند، از دورههای آموزشی برای پذیرش در دانشگاه گرفته تا معلمان خصوصی، درواقع دارد عرصۀ رقابت را ناعادلانه میکند؟ خودخوریِ والدین، همانطور که بیشترِ این کتابها اذعان میکنند، امری است منحصر به والدین طبقۀ متوسطبهبالا. این آدمها میخواهند بچههایشان مثل خود آنها موفق باشند، گورِ پدرِ عدالت. مادلین لوین در کتاب خود با عنوانِ بهای امکانات13 که در سال 2006 به چاپ رسیده است (هارپر) به اقتصاد اجتماعی توجه خاصی نشان میدهد. لوینْ روانشناسی بالینی در شهرستانِ مارین در ایالتِ کالیفرنیاست که تخصصش مداوای نوجوانان است. بهعبارتدیگر، او اوقاتش را صرف کمککردن به کودکان پولداری میکند که بسیاری از آنها از وجود والدین جاهطلبی رنج میبرند که سایۀ سنگینشان را بر سر آنها انداختهاند. لوین با وحشت و یأس از فقدان «وجدان و بزرگواری» در بیمارانش یاد میکند.\nکتاب از پسربچه تا مرد؛ شکلگیری نابالغی جدید14 (کلمبیا)، اثرِ گری کراس، بهطور خاص، بر روی نسلی معاصر از مردان جوان و مقایسۀ آنها با مردان جوان دوران پس از جنگ جهانی دوم (نسلِ پدرِ کراس) و مردانِ جوانِ دهۀ شصت (نسلِ خود وی) متمرکز است. براساس آمارهای کراس، نسل جدیدْ یافتنِ شغل، ازدواجکردن و بهدنیاآوردنِ فرزند را -کارهایی که، بنا بر تعریف کراس، همان بزرگشدن هستند- بیشتر از نسلهای قبلی طول میدهد. این «بچهمردها»15، کراس آنها را اینطور خطاب میکند، بهجای بزرگشدن، با دوستانشان میپلکند و بازیهای ویدئویی میکنند. کراس میگوید این مردها حتی دیگر دوستدختر هم ندارند و به قرارهای تصادفی و روابط یکشبه راضیاند. کراس بهعنوان استاد تاریخ در دانشگاه پناستیت تحقیقات بسیاری صورت داده است. به نظر میرسد که او تمام اپیزودهای دو سریال «بابا بهتر میدونه»16 و «ساینفلد»17 را دیده است. نتیجهگیری او ناامیدکننده است: اینکه پدرهای دیروز واقعاً بهترین یا بهتر را میدانستند یا اینکه، گذشته از هرچیز، پدرسالاری آنقدرها هم بد نبود. اما باید به این نکته هم اشاره کنیم که چیزی که او بیشازهمه در پدرهای قدیمی تحسین میکند این نیست که بلد بودند، درعین مراقبت از دیگران، اعمال قدرت کنند، تمایلی که ظاهراً در بین جماعتِ بچهمردها چندان رایج نیست.\nدغدغۀ نوعدوستیِ این کتابها احتمالاً تاحدی از روانشناسیِ مثبتگرا نشئت گرفته است، جنبشی جدید که بر احساس رضایت و دلبستگی بهعنوان ابزارهای بنیادینِ سلامت روانی تأکید میکند. اما تأکید اخلاقی نیز، همچون روانشناسی مثبتگرا، بهوضوح به ارزشهای مطرح در دهۀ شصت و اوایل دهۀ هفتاد میلادی بازمیگردد، جهانی که ما آن را در گرماگرم سالهای دهۀ هشتاد پشت سر جا گذاشتیم. نویسندگانِ این کتابها از مادیگرایی نسل جدید شوکه شدهاند. (باید حرفهای انوره را دربارۀ جشنتولدهای تجملی امروزی بشنوید). نکتۀ دیگری که این نویسندگان با هراس و دلهره متوجه آن شدهاند، بیتفاوتیِ فزایندۀ این نسل به ایدئالیسم است. لوین به توصیف تحقیقی میپردازد که در سال 1998 در دانشگاه یو.سی.ال.ای انجام گرفته است:\nازطرفی نویسندگانی هم هستند که به دهۀ شصت اشاره میکنند و به آن نمرهای ضعیف میدهند. کراس مینویسد: «وسواسِ فکریِ نسلِ من درمورد جوانی» بخشی از «تاریخِ پوچی انسان است». بهنظر کراس، مردهای جوان و تنِلشِ امروزی میراثدار نسل او هستند. کتاب دیگری که دهۀ شصت را، اینبار از منظری دیگر، به محاکمه میکشد داوریِ انضباط در مدرسه؛ بحرانِ مرجعیتِ اخلاقی18 (2003) نام دارد، اثری از ریچارد اروم، استاد جامعهشناسی و تعلیم و تربیت در دانشگاه نیویورک. اروم میگوید جنبشِ حقوق دانشآموزی نخستین بار در دهۀ شصت آغاز شده است، جنبشی که تلاش میکرد از دانشآموزانِ اقلیت در برابر رفتارهای ناعادلانه محافظت کند. دعواهای حقوقیِ این جنبشْ نتیجهبخش از کار درآمدند و عاقبت به تمامی کودکانی که به اخراج یا در برخی موارد تعلیق تهدید شده بودند حقِ دادرسی شایسته اعطا شد. اروم میگوید اعطای این حق بهگونۀ جدیدی از رفتارهای ناعادلانه با دانشآموزان اقلیت منتهی شد که بدتر بودند. حق دادرسی شایستهْ معلمان را ترساند و آنها را از اعمال نظم و انضباط ناامید کرد. دانشآموزان وحشی شدند. گذشتهازآن، مدیران مدارس هم به لقمۀ چرب و نرمی برای والدین پرخاشگری بدل شدند که میخواستند میان بچههای آنها و دیگران تبعیض روا شود. در یکی از منابعی که اروم بدان ارجاع داده است نقلقول یکی از معلمان وجود دارد که درخصوص انضباط حرف میزند: «همش بستگی داره به اینکه چه جور شاگردی برداری. کودنها رو انتخاب کن؛ اونا نمیدونن چه غلطی باید بکنن. هیچوقت بچۀ یه وکیل رو برندار.» شکی نیست که آنهایی که نمیدانند چه کار باید بکنند یا والدینشان نمیدانند که چه کار باید بکنند بچههای فقیرتر هستند.\nنتایج اروم حاصل تحقیقاتی طولانی هستند، اما سایر آثاری که به ارتباط میان دهۀ شصت و پرورش فرزند در عصر حاضر میپردازند به نتایجی رسیدهاند که اغلب کهنهپرستانه به نظر میرسند. مصداق مناسبی ازاینقبیل آثار، مقالهای است با عنوان «کودکسالاری»19 که منتقد محافظهکار، جوزف اپستین، بهتازگی آن را در ویکلی استاندارد20 به انتشار رسانده است. اپستین می نویسد: «مادرم هرگز برای من نمی خواند و پدرم من را به هیچ مسابقۀ بیسبالی نمی برد». آنها هیچ عکسی از او نمیگرفتند و به او هیچ ابراز عشقی نمیکردند. اپستین میگوید در سالهای 1940 و 1950، سالهای کودکی او، رویکرد عمومی به فرزندپروری همین بوده است و کودکان از این رویکرد منتفع میشدند: آنها آدمهایی معمولی از کار درمیآمدند و «سراغ کاروکاسبیهای ایندنیایی میرفتند». ازخودگذشتگی پرتبوتابی که والدین نسلهای بعدی نشان میدادند به تربیت دو گروه از افراد منتهی شد: تولههای فسقلیِ متکبری که سرشار از «خشم نسبت به دشمنانی انتزاعی همچون سیستم21» بودند و آدمهای بیعرضه و روشنفکری که مطمئن بودند (چون والدینشان بهشان گفته بودند) از تکتک افکارشان دُر وگوهر میبارد. اپستین میگوید زمانی که معلم بود اغلب وسوسه میشد بر روی برگۀ دانشآموز بنویسد: «دیِ منفی، معلومه که توی خونه حسابی لوست کردن.» همانطورکه مقالۀ اپستین نشان میدهد، منتقدانِ تربیت قیممآبانه، علاوهبر نگرانیهایِ اخلاقی، دغدغههای سیاسی نیز دارند. بااینحال، نگرانی سیاسی در هر دو جناح مطرح است: محافظهکاران نگران آناند که بچههایمان را به نینیهای لوس و نازنازی بدل میکنیم (که همان دموکراتها هستند) و لیبرالها نگران آناند که بچههایمان را همچون رباتهایی خودخواه و خودکامه تربیت میکنیم (که همان جمهوریخواهها هستند).\nمسئلۀ نگرانکنندۀ دیگری که در این کتابها وجود دارد، سهیمدانستنِ فمینیسم در حماقتهای فرزندپروری امروزی است. براساس مدعای گری کراس یکی از دلایلی که سبب میشود مردانِ جوان از بزرگشدن امتناع کنند این است که جنبش زنانْ تمامی پاداشی را که بهخاطر بزرگشدن نصیب آنها میشد از آنان دریغ کرده است. مردها، در ازای اینکه هر روز صبح کتوشلوار به تن میکردند و سر کار میرفتند، عادت کرده بودند به اینکه هم در خانه و هم در اداره رئیس باشند. دیگر اوضاع اینطور نیست. پس چه دلیلی برای بزرگشدن هست؟ بااینحال، کراس تأکید میکند که پدرسالاری یا تنبلی تنها گزینههای موجود نیستند. همانطور که کراس گوشزد میکند، برخی افراد اعتقاد دارند که جامعۀ ما با طرد سکسیسم میتواند گونهای مرد جدید خلق کند، مردی که «بچهها را بزرگ میکند و احساساتش را بیان میکند»، مردی که «مزیت مردسالارانۀ قدیمی خود را رها میکند و از برابری در نقشهای خصوصی و عمومی استقبال میکند». بااینحال کراس در پی چنین تغییر و تحولاتی نیست: «چند مرد (یا زن) هستند که بتوانند این رویکرد را از بیعرضگیِ متدوال تشخیص دهند؟» من میتوانم، اما بگذریم، چون مسائل دیگری هم داریم که باید به آنها هم بپردازیم. مثلاً مارانو ادعا میکند که اگر زنی پیش از بچهدارشدن به شغلی سطح بالا مشغول باشد، احتمالاً بیشتر از سایرین به تربیت قیممآبانه خواهد پرداخت، حال چه شغلش را ترک کند تا در خانه پیش فرزندانش بماند و چه چنین نکند. مطمئنم مارانو با این ایده مخالف است که مشاغل حساس را نباید به زنانی سپرد که قصد تشکیلِ خانواده دارند. درخصوص نظر کراس مطمئن نیستم، اما اگر چیزی که مارانو میگوید درست باشد، این مسئلهْ معضلی قدیمی را ازنو مطرح میسازد. وقتی شما برخی از عناصر سیستم را بهبود میدهید، ممکن است بقیۀ عناصر در واکنش به این تغییر از کار بیفتند؛ کاربراتور را تنظیم میکنی و چرخدنده از کار میافتد.\nپرسش پایانیای که ممکن است مطرح شود این است: آیا پرداختن به جریانِ تربیت قیممآبانه، واقعاً همانقدر که این نویسندگان ادعا میکنند، ضروری است؟ سیاقِ غالب در کتابهای روانشناسیِ عامهپسند این است که نویسنده اغلب فراموش میکند دارد درخصوص چیزی حرف میزند که بخش اعظمی از آن تنها درخصوص اقلیتی از افراد ِجامعه صادق است. (تحقیقات اخیر نشان میدهند که میزان خدمات عامالمنفعه و داوطلبانۀ نوجوانان امروزی از دهۀ 1940 تاکنون بیسابقه بوده است.) این آثار بسیار از خود مطمئناند. کتاب مارانو سرشار از تکرارهای بیپایان است: میتوانید از هر سه پاراگراف یکی را بخوانید و چیزی از دست ندهید. از هوچیگری کتابها چه بگویم؟ واقعاً اوضاع جوری است که گروهی ضربتی از درمانگران نیمههای شب بهسوی خوابگاههای دانشجویی بشتابند؟ انوره هم مدام چیزهای یکسانی را توی مغزمان فرو میکند. او تقریباً در هر فصل این کارها را میکند: 1. جریانات خطرناک را برمی شمارد: آزمونهای استاندارد، ورزشهای بیشتمرینشده22 و چیزهایی نظیر آن؛ 2. مطلعمان میکند که همین الان هم جماعتی شجاع وجود دارند که برخلاف مسیر رودخانه شنا میکنند؛ 3. به یکی از جاهایی که این افرادْ فعالیت تجدیدنظرطلبانهشان را در آن انجام میدهند سری میزند، مثلاً مدرسهای تجربی یا حیاط پشتیِ خانهای که در آن توپبازی میکنند؛ 4. مستحضرمان میکند که بچهها در این رژیم تازه چطور رشد میکنند و میبالند. در یکی از مدارس پیشرویی که از آن بازدید میکند، «حال و هوای شادی و نشاط محض حاکم است». دانشآموزان پایکوبان به کلاس میروند. آنها به انوره میگویند که عاشق تکالیفشان هستند. در تمامی این محیطهای پاستوریزه هرگز کودکی پیدا نمیشود که دعوا راه بیندازد یا دست توی دماغش کند.\nبرای آنکه دورنمایی از مسئله داشته باشید به کتاب کلکِ هاکلبریفین: تاریخچۀ کودکی آمریکایی23 (2004)، اثر استیون مینتز، استاد تاریخ دانشگاه کلمبیا، نگاهی بیندازید. روایتِ مینتز با شکلگیری ایالات متحده آغاز میشود و بنابراین زندگی کودکانی را توصیف میکند که مشکلاتی بزرگتر از تربیتِ قیممآبانه دارند: پسربچههایی که به معادن زغالسنگ فرستاده میشوند و دختربچههایی که روانۀ کارخانههای نساجی میشوند. درحالیکه به شیوعِ نگرانی فعلی دربارۀ جوانان فکر میکنیم، مینتز به ما یادآوری میکند که آمریکا خود را با وحشتهای بسیاری مشغول کرده است، مثلاً نگرانیهای اصلی در دهۀ 1950 جیغکشیدن در حین رانندگیهای خطرناک، روابط جنسی نوجوانان و راکاندرول بودند. بااینحال حتی در دهۀ پنجاه هم کمپینهایی علیه تربیتِ قیممآبانه و مادری قیممآبانه یا مامیسم -مادری قیممآبانه اینطور خطاب میشد- به راه افتاده بود. تصور میشد که مامیسم باعث میشود پسرها همجنسگرا شوند. مینتز مینویسد فرزندپروری در ایالات متحدۀ آمریکا در عرض سه دهۀ گذشته همواره زیر سایۀ «گفتمانِ بحران» بوده است و بااینحال جوانان آمریکاییِ امروزی بهطور متوسط «بهتر، ثروتمندتر، فرهیختهتر و سالمتر از هر زمان دیگری در تاریخ این کشور هستند». بااینحال شکستهایی نیز وجود داشته است. پسران سفیدپوستِ ویلانشین و متعلق به طبقۀ متوسط از اسلافشان عقب ماندهاند، اما دختران طبقۀ متوسط و فرزندان اقلیتها بسیار بهتر شدهاند. بهنظر مینتز ما بیشازحد و دربارۀ مسائل غلط نگرانیم. علیرغم رونق عمومی اقتصادی، دستِکم تا همین اواخر، درصد کودکان فقیر آمریکایی از هر زمان دیگری در عرض سی سال گذشته بیشتر بوده است. از هر شش کودک، یک کودک زیر خطر فقر زندگی میکنند. مینتز میگوید اگر در پی معضلی اضطراری میگردید معضل همینجاست. کم جا، اولین و بزرگترین تولید کننده تخت تاشو در ایران لیزر موهای زائد با جدیدترین دستگاه دنیا به اشتراک بگذارید: گزارش خطا 0 0 برچسب ها: تربیت بچه ، والدین ، کودک یاری مطالب مرتبط کودکتان غذا نمی خورد؟ راه حل چیست؟! بچه ای با حافظه ی قوی تربیت کنید کودکان را با همدیگر مقایسه نکنیم چگونه کودک نابینای خود را تربیت کنم؟ خطر، پشت پنجره مجازی! نقش پدران در فرزند پروری یک بچه ی هنری تربیت کنید! چرا بچه ها عاشق این قهرمان ها هستند؟ قبل از بچه دار شدن، اصول تربیت کودک را یاد بگیرید! فیلم: ساختن عروسک خرگوش برنجی بچه های ولخرج، بچه های صرفه جو! با کودکان حواس پرت چه کنیم؟ عوامل موثر بر رشد و گویایی کودک نگران لوس شدن کودکم هستم فیلم: مداد رنگین کمانی بسازید! وقتهایی که پدرم باید در خانه باشد! کودکتان غذا نمی خورد؟ راه حل چیست؟! بچه ای با حافظه ی قوی تربیت کنید کودکان را با همدیگر مقایسه نکنیم چگونه کودک نابینای خود را تربیت کنم؟ خطر، پشت پنجره مجازی! نقش پدران در فرزند پروری یک بچه ی هنری تربیت کنید! چرا بچه ها عاشق این قهرمان ها هستند؟ قبل از بچه دار شدن، اصول تربیت کودک را یاد بگیرید! فیلم: ساختن عروسک خرگوش برنجی بچه های ولخرج، بچه های صرفه جو! با کودکان حواس پرت چه کنیم؟ عوامل موثر بر رشد و گویایی کودک نگران لوس شدن کودکم هستم فیلم: مداد رنگین کمانی بسازید! وقتهایی که پدرم باید در خانه باشد!\nفواید 15 دقیقه پیاده روی بعد از شام اتوبوس ایرانی در ترکیه دچار سانحه شد جعفری: به نقل و انتقالات نیمفصل علاقهای ندارم فرو ریختن دیوار مدرسه ابتدایی در سمیرم پیتر چک: با کسب 88 امتیاز قهرمان می شویم عکس جدیدی از فیلم «دانکرک» منتشر شد بایلی: مورینیو بهترین مربی جهان است انسداد محور کرج ـ چالوس همچنان ادامه دارد ایگواین: عبور کردن از پویول غیر ممکن بود سال خوب ایران از نگاه فایننشال تایمز توافق ارتش سوریه با کُردهای حلب سال نوی میلادی بر بازار سکه اثر گذاشت نامزد نهایی «موتلفه» برای انتخابات 96 شاید جناب خان به «خندوانه» بازگردد شرط مجلس برای افزایش مبلغ یارانه نقدی خداحافظ دنیا؛ بدرقه مادر کلاه قرمزی به خانه ابدی کیهان خطاب به فرهادی: شما را به ایرانی چه کار!؟ روزنامه دولت: گور خواب شدن کارتن خوابها نتیجه تفکر ما مردم بوده، حالا از چه چیزی ناراحتیم؟ گلستان 8 بار لرزید شیء نورانی موجب هراس مردم در علیآبادکتول شد علی مطهری: شهید مطهری اصرار داشت روحانیون پست دولتی نگیرند «کلش آف کلنز» از «کافه بازار» حذف شد آرایش نهایی ستاد انتخابات کشور شکل گرفت زهیوی با استقلال تهران به توافق رسید هوا دوباره آلوده می شود ترامپ: اسرائیل! قوی باش قیمت گوشت به 50 هزار تومان رسید دنیا فنیزاده درگذشت؛ کلاه قرمزی از حرکت ایستاد واکنش روحانی به نامه اصغر فرهادی: گور خوابی از فقر، برای مردم و دولت قابل تحمل نیست چهره ها در شبکههای اجتماعی (378) بهترین محصولات برندهای معروف در سال 2016 طالع بینی عاشقانه سال 2017 درباره تان چه می گوید؟ فحاشی علیه دایی کار دست استقلالی ها داد پیام مشترک طهماسب و جبلی: «به این اندوه بزرگ تسلیم میشویم» خوش گذرانی دو ستاره پرسپولیس در شمال قاتل «ستایش» از بیمارستان روانی ترخیص شد سینمای اجتماعی ایران و همه داشته ها و نداشته هایش (1) طرز تهیه ساندویچ مرغِ متفاوت و باکلاس! بازجویی از گورخواب های نصیرآباد دسترسی به «کلش آف کلنز» محدود میشود170 نامه شدیداللحن اصغر فرهادی به روحانی132 واکنش روحانی به نامه اصغر فرهادی: گور خوابی از فقر، برای مردم و دولت قابل تحمل نیست104 دنیا فنیزاده درگذشت؛ کلاه قرمزی از حرکت ایستاد102 شاخص کیفیت زندگی در ایران بهبود یافت87 چهره ها در شبکههای اجتماعی (378)68 چهره ها در شبکههای اجتماعی (377)63 عروس با تبر مادر شوهر به کما رفت53 قاتل «ستایش» از بیمارستان روانی ترخیص شد46 قیمت گوشت به 50 هزار تومان رسید40 کنایه جلیلی به ظریف: گفتند در مذاکرات با لبخند معامله کنیم که نتیجه این شد38 معاون روحانی: خرابکاری آقایان جبران بشو نیست37\nگورخواب های تهرانی | آن ها مرگ را زندکی می کنند علت مرگ دنیا فنی زاده،عروسک گردان کلاه قرمزی مزایا و معایب تک فرزندی، بدانید دکوراسیون سفید و طوسی، خانه بهامین در قشم! کاشت ابرو با موهای طبیعی طب سوزنی، دکتر محسن پرچمی، دارای گواهینامه بین المللی طب سوزنی از چین همه چیز درباره پروتز سینه - دکتر صفائی درمان چاقی موضعی و مفرط با لیزر لیپولیز دکتر تقی پور پیکرتراشی و لیپوماتیک، از افسانه تا واقعیت بالون معده با دکتر فرزاد فرامرزی ایمپلنت - دندانپزشکی زیبایی، لبخند هالیوودی - دکتر محمد یزدی زاده لبخند هالیوودی در مجموعه دندانپزشکی مجهز دکتر یگانه عوارض تزریق ژل به صورت پیکر تراشی (بادی جت) چیست؟ هایفو HIFU - لیفت صورت بدون جراحی دکتر نائبی- اعجاز پیکر تراشی 3 بعدی (لیپوماتیک) دکترنداف کرمانی - فوق تخصص جراحی پلاستیک و زیبایی لیپوماتیک حذف چربی های موضعی در یک جلسه- دکتر شهرام گودرزی برنامه تخصصی مراقبت از پوست های لک دار، تیره و کدر لیپوماتیک لیزر لیپولیز ارسال نظر نام: ایمیل: * نظر: قوانین ارسال نظر\nعضویت در خبرنامه هر روز صبح گزیده ای از جدیدترین اخبار و مطالب به ایمیل شما ارسال می شود. عضویت اپلیکیشن برترین ها\nبازدید روز گذشته: 11,017,800 | بازدید هفته گذشته: 66,468,624 | بازدید ماه گذشته: 201,877,096 علامت تجاری برترین ها ثبت شده است و هرگونه کپی برداری پیگرد قانونی دارد. طراحی و تولید : ایران سامانه\nپس چه دلیلی برای بزرگشدن هست؟ بااینحال، کراس تأکید میکند که پدرسالاری یا تنبلی تنها گزینههای موجود نیستند. همانطور که کراس گوشزد میکند، برخی افراد اعتقاد دارند که جامعۀ ما با طرد سکسیسم میتواند گونهای مرد جدید خلق کند، مردی که «بچهها را بزرگ میکند و احساساتش را بیان میکند»، مردی که «مزیت مردسالارانۀ قدیمی خود را رها میکند و از برابری در نقشهای خصوصی و عمومی استقبال میکند». بااینحال کراس در پی چنین تغییر و تحولاتی نیست: «چند مرد (یا زن) هستند که بتوانند این رویکرد را از بیعرضگیِ متدوال تشخیص دهند؟» من میتوانم، اما بگذریم، چون مسائل دیگری هم داریم که باید به آنها هم بپردازیم.\nمثلاً مارانو ادعا میکند که اگر زنی پیش از بچهدارشدن به شغلی سطح بالا مشغول باشد، احتمالاً بیشتر از سایرین به تربیت قیممآبانه خواهد پرداخت، حال چه شغلش را ترک کند تا در خانه پیش فرزندانش بماند و چه چنین نکند. مطمئنم مارانو با این ایده مخالف است که مشاغل حساس را نباید به زنانی سپرد که قصد تشکیلِ خانواده دارند. درخصوص نظر کراس مطمئن نیستم، اما اگر چیزی که مارانو میگوید درست باشد، این مسئلهْ معضلی قدیمی را ازنو مطرح میسازد. وقتی شما برخی از عناصر سیستم را بهبود میدهید، ممکن است بقیۀ عناصر در واکنش به این تغییر از کار بیفتند؛ کاربراتور را تنظیم میکنی و چرخدنده از کار میافتد.\nپرسش پایانیای که ممکن است مطرح شود این است: آیا پرداختن به جریانِ تربیت قیممآبانه، واقعاً همانقدر که این نویسندگان ادعا میکنند، ضروری است؟ سیاقِ غالب در کتابهای روانشناسیِ عامهپسند این است که نویسنده اغلب فراموش میکند دارد درخصوص چیزی حرف میزند که بخش اعظمی از آن تنها درخصوص اقلیتی از افراد ِجامعه صادق است. (تحقیقات اخیر نشان میدهند که میزان خدمات عامالمنفعه و داوطلبانۀ نوجوانان امروزی از دهۀ 1940 تاکنون بیسابقه بوده است.) این آثار بسیار از خود مطمئناند.\nکتاب مارانو سرشار از تکرارهای بیپایان است: میتوانید از هر سه پاراگراف یکی را بخوانید و چیزی از دست ندهید. از هوچیگری کتابها چه بگویم؟ واقعاً اوضاع جوری است که گروهی ضربتی از درمانگران نیمههای شب بهسوی خوابگاههای دانشجویی بشتابند؟ انوره هم مدام چیزهای یکسانی را توی مغزمان فرو میکند. او تقریباً در هر فصل این کارها را میکند:\n1. جریانات خطرناک را برمی شمارد: آزمونهای استاندارد، ورزشهای بیشتمرینشده22 و چیزهایی نظیر آن؛\n2. مطلعمان میکند که همین الان هم جماعتی شجاع وجود دارند که برخلاف مسیر رودخانه شنا میکنند؛\n3. به یکی از جاهایی که این افرادْ فعالیت تجدیدنظرطلبانهشان را در آن انجام میدهند سری میزند، مثلاً مدرسهای تجربی یا حیاط پشتیِ خانهای که در آن توپبازی میکنند؛\n4. مستحضرمان میکند که بچهها در این رژیم تازه چطور رشد میکنند و میبالند. در یکی از مدارس پیشرویی که از آن بازدید میکند، «حال و هوای شادی و نشاط محض حاکم است». دانشآموزان پایکوبان به کلاس میروند. آنها به انوره میگویند که عاشق تکالیفشان هستند. در تمامی این محیطهای پاستوریزه هرگز کودکی پیدا نمیشود که دعوا راه بیندازد یا دست توی دماغش کند.\nبرای آنکه دورنمایی از مسئله داشته باشید به کتاب کلکِ هاکلبریفین: تاریخچۀ کودکی آمریکایی23 (2004)، اثر استیون مینتز، استاد تاریخ دانشگاه کلمبیا، نگاهی بیندازید. روایتِ مینتز با شکلگیری ایالات متحده آغاز میشود و بنابراین زندگی کودکانی را توصیف میکند که مشکلاتی بزرگتر از تربیتِ قیممآبانه دارند: پسربچههایی که به معادن زغالسنگ فرستاده میشوند و دختربچههایی که روانۀ کارخانههای نساجی میشوند.\nدرحالیکه به شیوعِ نگرانی فعلی دربارۀ جوانان فکر میکنیم، مینتز به ما یادآوری میکند که آمریکا خود را با وحشتهای بسیاری مشغول کرده است، مثلاً نگرانیهای اصلی در دهۀ 1950 جیغکشیدن در حین رانندگیهای خطرناک، روابط جنسی نوجوانان و راکاندرول بودند.\nبااینحال حتی در دهۀ پنجاه هم کمپینهایی علیه تربیتِ قیممآبانه و مادری قیممآبانه یا مامیسم -مادری قیممآبانه اینطور خطاب میشد- به راه افتاده بود. تصور میشد که مامیسم باعث میشود پسرها همجنسگرا شوند. مینتز مینویسد فرزندپروری در ایالات متحدۀ آمریکا در عرض سه دهۀ گذشته همواره زیر سایۀ «گفتمانِ بحران» بوده است و بااینحال جوانان آمریکاییِ امروزی بهطور متوسط «بهتر، ثروتمندتر، فرهیختهتر و سالمتر از هر زمان دیگری در تاریخ این کشور هستند». بااینحال شکستهایی نیز وجود داشته است. پسران سفیدپوستِ ویلانشین و متعلق به طبقۀ متوسط از اسلافشان عقب ماندهاند، اما دختران طبقۀ متوسط و فرزندان اقلیتها بسیار بهتر شدهاند.\nبهنظر مینتز ما بیشازحد و دربارۀ مسائل غلط نگرانیم. علیرغم رونق عمومی اقتصادی، دستِکم تا همین اواخر، درصد کودکان فقیر آمریکایی از هر زمان دیگری در عرض سی سال گذشته بیشتر بوده است. از هر شش کودک، یک کودک زیر خطر فقر زندگی میکنند. مینتز میگوید اگر در پی معضلی اضطراری میگردید معضل همینجاست.


شیرینی دوست دارید؟ دلتان می‌خواهد که انواع شیرینی و شکلات را امتحان کنید؟\nشکی وجود ندارد که بسیاری از انواع شیرینی، خوب و خوشمزه است، اما نوعی از شیرینی وجود دارد که نه تنها از شیرین و دلپذیربودن فقط نام آن را یدک می کشد، بلکه از نظر ماهیتی نیز بسیار تلخ، آزاردهنده و حتی ناتوان کننده است.\nاما لازم نیست که خود را بسیار نگران کنید، برای این که کابوس دیابت به سراغتان نیاید راه حلی وجود دارد، این که الگوی زندگی خود را اصلاح کنید و هر چند وقت یکبار قند خون خود را بررسی کنید؛ چرا که داشتن تغذیه سالم و تحرک کافی و نیز کنترل میزان قند خون برای پیشگیری از ابتلا به دیابت یا حداقل برای جلوگیری از بروز عوارض ناشی از آن بسیار موثر است. پس آنچه مهم است جدی گرفتن این بیماری است و این که تا می توانید خود را از خطر ابتلا به آن مصون بدارید.\nبه گفته دکتر سیدحسین صمدانی فرد، فوق تخصص غدد داخلی و متابولیسم، دیابت چهار گروه اصلی دارد که گروه اول یا نوع 1 دیابت به دلیل عملکرد ناصحیح سیستم ایمنی بدن و به دنبال آن تخریب سلول های مولد انسولین ایجاد می شود، اما نوع دو دیابت به دلیل نقایص ژنتیکی از یک سو و از سوی دیگر الگوی زندگی ناسالم مثل رژیم غلط غذایی، بی تحرکی، استرس و دیگر عوامل بیرونی ظاهر می شود که بیشتر افراد دیابتی جامعه در این گروه قرار دارند.\nاین متخصص می افزاید: دیابت حاملگی هم که مختص زمان بارداری است و می تواند شروعی برای ابتلا به دیابت نوع یک و دو نیز باشد، گروه سوم دیابت را شامل می شود.\nدر برخی موارد، عواملی به تخریب لوزالمعده (پانکراس) منجر می شود مانند تصادفی که به برداشتن لوزالمعده منجر شود یا برخی بیماری های هورمونی به دیابت منجر می شود که البته این نوع دیابت چندان شایع نیست.\nبررسی ها نشان می دهد که اگر فردی دیابت داشته باشد، احتمال سکته قلبی در وی دو تا چهار برابر خواهد شد\nمعمولا قند بالا در خون منجر به عوارض کوتاه مدتی چون پر ادراری، پرنوشی، کمبود آب بدن و گاهی حالت اسیدوز و کما می شود. عوارض دراز مدت قند خون بالا نیز که معمولا پس از گذشت ده سال از شروع دیابت و نداشتن درمان کافی بروز می کند شامل اختلالات چشمی، کلیوی، اعصاب محیطی یا عوارض عروق بزرگ بدن مانند سکته قلبی و مغزی می شود.\nحدود دوسوم افراد مبتلا به دیابت، در اثر بیماری های قلبی، جان خود را از دست می دهند. حتی بررسی ها نشان می دهد که اگر فردی دیابت داشته باشد، احتمال سکته قلبی در وی دو تا چهار برابر خواهد شد.\nشاید پرسش شما نیز این باشد که چه کسانی در معرض دیابت نوع یک و چه کسانی در معرض دیابت نوع دو هستند؟\nدکتر صمدانی فرد در پاسخ می گوید: گرچه عوامل ژنتیکی مثل سابقه دیابت در والدین را که مسبب دیابت نوع دو است، نمی توان کنترل کرد، ولی عوامل محیطی موثر در بروز این بیماری مانند رعایت رژیم غذایی و داشتن تحرک کافی را تا حدود زیادی می توان تحت کنترل درآورد.\nنباید فراموش کرد در فردی که هر دو والدین او مبتلا به دیابت هستند معمولا نمی توان از ابتلا به دیابت نوع یک جلوگیری کرد، ولی می توان بیماری را به تاخیر انداخت و شدت بیماری را کمتر کرد.\nبیماری هایی که می تواند شما را به دیابت مبتلا کند، زیاد نیست. به طور مشخص در برخی شرایط، در بیماران بستری در بیمارستان قند خون بالا می رود که معمولا موقتی است.\nمصرف داروهای کورتونی نیز موجب افزایش قند خون می شود که البته این دلیل نیز نباید به مصرف نکردن این داروها منجر شود، زیرا گاهی تنها درمان برخی بیماری ها، مصرف همین داروهاست.\nجالب است بدانید که بنابر تاکید متخصصان غدد، دیابت وقتی ایجاد شد، دیگر درمان قطعی یا موقت در مورد آن ممکن نیست، بلکه مانند بسیاری بیماری ها می توان آن را کنترل کرد و این که با مصرف چند روزه یک دارو بتوان به درمان نهایی این بیماری رسید، بدون آن که نیاز به درمان دیگری وجود داشته باشد، غیرممکن است.\nدر برخی موارد باید قند خون کاملا کنترل شود، مانند خانم های باردار که کنترل چند نوبت قند خون و تزریق چند نوبت انسولین لازم دارند.\nالبته در برخی موارد، مثلا در افراد مسنی که با بیماری های زمینه ای صعب العلاج دست و پنجه نرم می کنند، کنترل کمتری برای میزان قند خون لازم است.\nمراجعه منظم، غربالگری صحیح و تشخیص زودهنگام دیابت، بهترین راه برای جلوگیری و کنترل این بیماری است\nاصطلاح دیابت پنهان، گر چه در سطح جامعه و بین مردم رواج دارد، ولی در پزشکی تعریف خاصی از آن وجود ندارد.\nبا وجود این، دکتر صمدانی فرد در این باره می گوید: اصطلاح دیابت پنهان به مواردی اطلاق می شود که دیابت خیلی دیرتر از زمان شروع بیماری، تشخیص داده می شود.\nمثلا درباره فردی که حدود چهار سال است که قند خون بالا دارد، اما به علت خونریزی چشمی یا گزگز پاها به پزشک مراجعه می کند، یعنی آنقدر صبر می کند تا عوارض ناشی از دیابت در وی ایجاد شود.\nهمچنین ممکن است فردی قند خونش فقط کمی بالا باشد، ولی متوسط قند خونش طی سه ماه گذشته مۆید تشخیص دیابت باشد که در چنین شرایطی نیز اصطلاح قند خون پنهان مصداق پیدا می کند.\nبه هر حال مراجعه منظم، غربالگری صحیح و تشخیص زودهنگام دیابت، بهترین راه برای جلوگیری و کنترل این بیماری است.\nمتخصصان غدد تاکید می کنند که عوامل خطر دیابت به دو دسته قابل کنترل و غیرقابل کنترل تقسیم می شود که از میان آنها چاقی بویژه چاقی شکم، داشتن زندگی بدون تحرک و ماشینی، سیگار کشیدن، مصرف زیاد گوشت قرمز، گوشت های فرآوری شده، لبنیات پر چرب و شیرینی جات، بالا بودن کلسترول و چربی خون از عواملی است که می توان آن را تحت کنترل درآورد.\nبا این حال ثابت شده است که داشتن یک رژیم غذایی مناسب با کاهش مقدار کربوهیدرات، چربی ها و کالری مصرفی و انجام ورزش هایی مانند پیاده روی باعث می شود که بدن از هورمون انسولین استفاده کند و میزان قند خون را پایین بیاورد.\nهمچنین فعالیت بدنی به کاهش چربی های بدن منجر می شود، فشار خون را کم می کند و از بیماری قلبی مصون می دارد.\nپس می توان نتیجه گرفت که اگر هر فرد از عوامل موثر در پیشگیری و کنترل آن مطلع باشد و نسبت به رعایت آنها از همت و تلاش خود دریغ نورزد، دیابت بیماری خطرناکی نخواهد بود.\nبرچسب ها : تلخی‌های یک بیماری شیرین! , شیرینی , قند , دیابت , تغذیه سالم , غدد داخلی و متابولیسم , رژیم غلط غذایی , بی تحرکی , سکته قلبی , داروهای کورتونی , صعب العلاج , غربالگری , قند خون , فشار خون ,\n[ چهارشنبه 23 بهمن 1392 ] [ 10:58 ] [ نویسنده : ا.ت ] | نظرات ()\nبازدید کلی : 90,808


1746-OW16 | ماژول خروجی دیجیتال 16 نقطه ای آلن برادلی SLC\n3.5 cm x 13 cm x 14.5 cm\nAllen Bradley 1746-OW16 SLC 16 Point Digital Output Module\nشرح: ماژول خروجی رله 16 کانالی Allen-Bradley 1746-OW16 SLC 500\nتوضیحات کامل: ماژول خروجی رله 16 کانالی Allen-Bradley 1746-OW16 SLC 500. خروجی های تماس رله؛ 8 خروجی در هر مشترک. تعداد خروجی: 16 (2 مجموعه 8 تایی); ولتاژ کاری: 5-265 ولت متناوب\nAllen-Bradley 1746-OW16 یک ماژول خروجی تماس دیجیتال SLC 500 است. این ماژول خروجی تماس دیجیتال دارای شانزده (16) کانال رله معمولی باز (N.O.) با ولتاژ کاری 5-265 ولت AC یا 5-125 ولت DC است. O. دارای دو (2) گروه خروجی با هشت (8) کانال در هر مشترک.\nAllen-Bradley 1746-OW16 یک ماژول خروجی گسسته آلن برادلی است که با خانواده محصولات SLC 500 استفاده می شود. این ماژول یک ماژول خروجی رله است یا گاهی اوقات به عنوان ماژول خروجی تماس خشک شناخته می شود.\nاین ماژول برای استفاده در برنامه هایی که در آن دسته بندی های ولتاژ ترکیبی وجود دارد ایده آل است. دسته های ولتاژ مانند ولتاژ DC با محدوده 5 -125 VDC و 5 - 265 VA. دارای دو (2) گروه ورودی با یک (1) ترمینال مشترک در هر گروه. این گروه بندی ها به یک گروه اجازه می دهد تا با ولتاژ DC و گروه دیگر با ولتاژ AC کار کنند. همچنین ممکن است با هر دو ورودی ولتاژ DC یا هر دو ورودی ولتاژ AC استفاده شود. استفاده از این ماژول نیاز به پیاده سازی مدارهای درونی را برطرف می کند.\nهنگامی که با ولتاژ 120 ولت ولت کار می کند، درجه آمپر شکست 15 آمپر است در حالی که امتیاز شکست 1.5 آمپر است. برای ولتاژ 240 ولت، درجه آمپر ساخت 7.5 آمپر و درجه آمپر شکست 0.75 آمپر است. جریان پیوسته برای عملکرد AC 2.5 آمپر است. هنگامی که با ولتاژ کار می کند. 125 VDC، امتیاز تماس ساخت 0.22 A و رتبه تماس شکست 1.2 A است. در 125 VDC، جریان پیوسته 1.0 A و 2.0 A در عملکرد 24VDC است. توصیه می‌شود دستگاه‌های سرکوبگر برای هر کانال به صورت خارجی نصب شوند. استفاده از این دستگاه ها از آسیب دیدن ماژول جلوگیری می کند و در نتیجه طول عمر ماژول را افزایش می دهد.\nماژول خروجی دیجیتال 16 نقطه ای Allen-Bradley 1746-OW16 SLC PDF\nماژول خروجی تماس دیجیتال\n5-265 ولت AC یا 5-125 ولت DC\nامتیاز در هر گروه\nN.O. تماس رله\nروند سفارش عالی بود، قیمت عالی بود.\nاز خدمات بسیار راضی بودم در آینده دوباره سفارش خواهم داد.\nآلن برادلی 1746-OW16\nآلن بردلی 1746OW16\nماژول خروجی دیجیتال 16 نقطه ای 1746-OW16 SLC\nماژول خروجی دیجیتال 16 نقطه ای 1746OW16 SLC\n1746-NT4 | ماژول ورودی ترموکوپل آلن برادلی\nموضوع : 1746-OW16 | ماژول خروجی دیجیتال 16 نقطه ای آلن برادلی SLC


معرفی قانون جذب پیشرفته\nمعرفی قانون جذب پیشرفته ,\nقانون جذب پیشرفته چیست چه تفاوتی دارد با قانون جذب معمولی - تی دارد با قانون جذب معمولی در جهان م - کمک کنند . قانون جذب هم پیشرفته دارد. - یشرفته.jpg قانون جذب پیشرفته چیست - ارگیری این قانون و درکهای جدید از این - در روش بک قانون و جذب فرکانسهای مفید - قانون جذب پیشرفته چیست چه تفاوتی دارد - با قانون جذب معمولی در جهان ما هر چی - ند . قانون جذب هم پیشرفته دارد. /uplo - .jpg قانون جذب پیشرفته چیست در جها - ین قانون و جذب فرکانسهای مفید به راحت - قانون جذب پیشرفته چیست چه تفاوتی دارد - مروز بسیار پیشرفته تر و سریعتر و امن - نون جذب هم پیشرفته دارد. /uploadfile/ - قانون جذب پیشرفته چیست در جهان ما - طریقه جلب پیشرفته دسترسی داشته باشیم


تسمه تایم داستر | قیمت تسمه تایم داستر | تعمیرگاه تخصصی رنو در تهران\nپیشنهاد میکنیم تسمه تایم داستر را در کیلومتر های تعیین شده از سوی شرکت سازنده تعویض نمایید تا دچار مشکلات و آسیب های ناشی از فرسوده و پاره شدن تسمه تایم نشوید. لازم به توضیح است که شما مالک محترم خودروی رنو داستر می توانید با هماهنگی از طریق تلفن های نوشته شده در پایین همین صفحه ، برای بازدید و در صورت لزوم تعویض تسمه تایم داستر خود به تعمیرگاه تخصصی رنو ما به آدرس نوشته شده در انتهای همین صفحه مراجعه نمایید.\nیکی از قطعات اصلی در موتور تسمه تایم می باشد که وظیفه دارد قدرت و حرکت را از میل لنگ به میل سوپاپ منتقل کند.\nبا حرکت و چرخش میل سوپاپ ، باز و بسته شدن سوپاپ ها در زمان های مشخص انجام می شود.\nزمانی که تسمه تایم داستر در زمان های منظم تعویض نشود ، ممکن است ناگهان زمانی که در شهر یا جاده های خارج شهر در حال حرکت با خودروی خود هستید ، پاره شود و در این حالت بلافاصله موتور خودروی شما خاموش می شود.\nدر این وضعیت فقط باید با امداد خودرو تماس بگیرید تا برای امداد رسانی به محل شما تشریف بیاورند.\nفرسوده شدن این قطعه معمولا با تغییر شکل ظاهری آن مشخص می شود.\nتغییر شکل ظاهری مانند ایجاد شدن ترک در قسمت های مختلف تسمه خود را نشان می دهد.\nبه شما توصیه می کنیم اگر اطلاع ندارید که آخرین بار چه زمانی تسمه تایم داستر خود را تعویض کرده اید حتما به تعمیرگاه تخصصی رنو ما مراجعه کنید تا ما با دقت تسمه تایم خودروی شما را بازدید نماییم.\nبا این کار شما از ایجاد هزینه های ایجاد شده در صورت پاره شدن تسمه تایم جلوگیری می کنید.\nهمان طور که اطلاع دارید تسمه تایم داستر در مدل ها و برند های مختلفی در بازار وجود دارد.\nاما ما فقط نوع اصلی و شرکتی آن را برای خودروی شما استفاده می کنیم.\nدلیل اینکه در خودروهای امروزی بیشتر از تسمه تایم به جای زنجیر تایم استفاده می شود ، این است که تسمه بر خلاف زنجیر تایم در موقع حرکت هیچ گونه صدایی ایجاد نمی کند.\nهمچنین زمانی که برای انتقال حرکت از میل لنگ به میل سوپاپ از تسمه استفاده می شود انتقال نیرو و قدرت بسیار نرم تر از حالتی که از زنجیر تایم استفاده می شود انجام می شود.\nاما یکی از مزایایی که استفاده از زنجیر تایم دارد این است که معمولا نیاز به تعویض ندارند.\nو تنها در صورتی که دچار مشکل شود تعویض می شود.\nما در تعمیرگاه تخصصی رنو در تهران علاوه بر تعویض و بازدید تسمه تایم داستر ، خدمات تعمیر و تنظیم موتور ، تعمیر گیربکس اتوماتیک ، بازدید و سرویس دوره ای ، تعویض روغن موتور و گیربکس ، تعویض لنت ترمز های چرخ های جلو و عقب ، تعمیر جلوبندی و … را هم انجام می دهیم.\nفقط کافی است با ما از طریق تلفن های نوشته شده در پایین همین صفحه تماس حاصل نمایید.\nبهتر است زمانی که تعویض تسمه را انجام می دهیم حتما از بلبرینگ های مربوطه بازدید کنیم تا در صورت خراب شدن آنها را هم تعویض نماییم.\nمهم ترین سوالاتی که درباره تسمه تایم داستر پرسیده می شود موارد زیر هستند:\nآیا تسمه تایم نیاز به تعویض دارد ؟\nاز کجا باید متوجه بشویم که تسمه تایم نیاز به تعویض دارد ؟\nاگر یک خودروی کارکرده و دست دوم خریدیم چطور تسمه آن را بازدید کنیم؟\nتسمه تایم یک قطعه لاستیکی است که معمولا از ۴ لایه ساخته شده است.\nلایه رویی یا بالایی از یک پارچه مقاوم و با دوام بالا ساخته شده است.\nنکته خیلی مهم که متاسفانه خیلی ها به آن توجه نمی کنند این است که تسمه تایم داستر باید توسط فرد متخصص و آموزش دیده انجام شود.\nاز کجا بفهمیم تسمه تایم داستر پاره شده است؟\nاگر در حال حرکت موتور خاموش شد ممکن است علت خاموش شدن پاره شدن این تسمه باشد.\nتوجه بفرمایید که علاوه بر تسمه تایم حتما باید به صورت دوره ای و منظم تسمه های دینام ، کولر ، تسمه فرمان هیدرولیک را هم بازدید و در صورت لزوم تعویض نماییم.\nآگوست 10, 2020 /0 دیدگاه /توسط مدیر سایت\nبرچسب ها: تعمیرگاه مرکزی داستر\nhttp://renokar.com/wp-content/uploads/2020/08/WhatsApp-Image-2020-01-18-at-17.31.10-705x705-1.jpeg 705 705 مدیر سایت http://renokar.com/wp-content/uploads/2019/02/Unti33tled-1.png مدیر سایت2020-08-10 20:56:332021-02-24 18:24:25تسمه تایم داستر\nتعویض روغن گیربکس داستر در تعمیرگاه تخصصی داستر\nسرویس دوره ای داستر در تعمیرگاه تخصصی رنو داستر\nتعمیرگاه داستر | تعمیرگاه تخصصی رنو داستر\nنمایندگی رنو سفرانفوریه 7, 2021 - 3:04 ق.ظ\nنمایندگی رنو فلوئنسفوریه 6, 2021 - 4:08 ق.ظ\nنمایندگی رنو تالیسمانفوریه 6, 2021 - 1:54 ق.ظ\nنمایندگی رنو اسکالاژانویه 31, 2021 - 7:15 ب.ظ\nسرسیلندر مگان | سرسیلندر رنو مگان تعمیرگاه مجاز رنو


پذیرایی مراسم عروسی - مجله نغمه نیوز\nمزون لباس عروس هیجان انگیز است. شاید چشمگیر ترین قسمت یک عروسی باشد. عروس با توجه به شکل بدن خود، سلیقه، فرهنگ و نوع مراسم عروسی خود لباس مورد نظر را انتخاب کند. یادتان باشد همیشه در همه موارد مشورت بگیرید؛ هیچ چیز جای تجربه را نمیگیرد. برای آشنایی با اصول انتخاب لباس عروس میتوانید مقالات مرتبط تیم زندگی را مطالعه کنید.\nبا در نظر گرفتن همه این موارد نباید نگرانی خاصی درباره کیفیت برگزاری مراسمتان داشته باشید. اگر فکر میکنید خودتان از پس آن بر نمی آیید میتوانید با مراکز خدمات مجالس تماس بگیرید و بهترین ها را انتخاب کنید. در این صورت وقت کافی برای تمرکز روی سایر موارد عروسی را خواهید داشت. و خیالتان از قسمت های سنگین مراسم راحت خواهد شد. آژانس های مختلفی در کلاس های گوناگون و قیمت های متنوع وجود دارند. شما میتوانید بسته مجتمع انواع این خدمات را در وبسایت و اپلیکیشن زندگی جست و جو کرده و انتخاب کنید و از انواع تخفیف ها بهره مند شوید.


گفته می‌شود که نفس وجود ارتباطات، تبادل اطلاعات است. پس اطلاعات در ایجاد و شکل‌گیری شیوه‌های ارتباطی نقش عمده‌ای ایجاد می‌کند. معیارهای ۴، ۶، ۷، ۱۳ و ۱۴ در جدول شماره (۲) به این مسئله مهم اشاره کرده‌اند. مشاهده می‌شود که از این دیدگاه، سهولت و سرعت تبادل اطلاعات و دسترسی به آن و همچنین به روز بودن اطلاعات دریافتی، معیارهایی بوده‌اند که در سیستم اتوماسیون اداری ارتقا پیدا کرده و مورد توجه قرار گرفته‌اند. در مقابل، از بین رفتن انحصار اطلاعاتی و در دسترس قرار گرفتن منابع اطلاعاتی بیشتر، معیارهایی بوده‌اند که مطلوبیت چندانی را ایجاد ننموده‌اند. به نظر می‌رسد که علیرغم توانایی و قابلیت اینگونه سیستم‌ها برای دسترسی کارکنان به بانک‌های اطلاعاتی سازمان، متأسفانه سیستم طوری تنظیم می‌شود که همان سلسله مراتب سازمانی به صورتی محکم حفظ شود و انحصار اطلاعاتی همچنان پابرجا باقی بماند. (در صحبت شفاهی با مسئول پشتیبانی سیستم، وی عنوان کرد که ما سیستم را طوری تنظیم می کنیم که سلسله مراتب سازمانی حفظ شود و افراد به همان میزان اطلاعات دسترسی داشته باشند که قبل از پیاده سازی سیستم داشتند). البته این مشکل به سیاست‌های سازمان برمی‌گردد و به راحتی قابل برطرف شدن است.\n* مولف/مترجم: فریبرز موسوی مدنی، معصومه نوروزی …. ماهنامه تدبیر


ترون | آشنایی با “ترون” و نحوه تکثیر آن\nآشنایی با “ترون” و نحوه تکثیر آن\nکد مطلب : 54931زمان مطالعه : 7 دقیقه\nیکی از خصوصیات گیاه “ترون” آن است که گرد و خاک صدمه زیادی به آن ها نمی رساند ولی به طور کلی نیاز به آب زیاد داشته و در زمین های نسبتاً مرطوب رشد سریع و خوبی دارد. این گیاه بایستی بلافاصله پس از گلدهی هرس شود\nنام علمی ترون Ligustrum vulgare وازجنس برگ نو یا ligustrum واز خانواده زیتون ها میباشد.گیاهی همیشه سبز-خزان پذیر است یعنی از دست دادن برگهای این گیاه بستگی به شرایط محیط دارد.در مکانهای سرد برگهایش را از دست می دهد امادر مکان های گرمتر گیاهی همیشه سبز است.رشد نسبتاسریعی دارد وحدود سه متر ارتفاع می یابددر بهار وتابستان گلهایی سفید رنگ بابویی نه چندان خوشایند دارد.برگها 2.5الی 7سانتی مترطول دارند.میوه ها سیاه رنگ هستند.این گیاه در محیط ما با نام ترون نیز معرفی می گردد.گیاه برگ نویا ترون ابلق وسبز-درختچه نیمه خزان کننده با برگهای بیضی شکل کشیده و هرس پذیر و نوک دار میباشد.\nاین گیاه کم توقع و مقاوم در برابر سرما و شرایط نامناسب است. شمشاد برگ نو به صورت درختچه ای است و گاهی ارتفاع و عرض آن تا 5 متر هم می رسد. شاخ و برگ ها بسیار متراکم هستند. برگ ها همیشه یبز هستند. گل های ریز و سفیدی دارد که در انتهای شاخه ها ایجاد می سشوند. میوه ها مشکی و سفید هستند و توجه پرندگان را به خود جلب می کنند. این گیاه توانایی تحمل شرایط خشکی و شوری را دارد. گل های این گیاه مورد توجه پروانه ها و زنبور های عسل قرار می گیرد.\nیکی از خصوصیات این گیاه آن است که گرد و خاک صدمه زیادی به آن ها نمی رساند ولی به طور کلی نیاز به آب زیاد داشته و در زمین های نسبتاً مرطوب رشد سریع و خوبی دارد. این گیاه بایستی بلافاصله پس از گلدهی هرس شود. توانایی رشد در هر شرایط خاکی را دارد و نیاز به مراقبت خاصی ندارد. خاک آن بایستی تا حدی مرطوب باشد.\nنیازهای محیطی ترون\nگیاهان برگ نو تا حدود قابل قبولی به خشکی خاک مقاوم هستند البته گیاهان جوان را تا زمان استقرار در مکان کاشت باید به خوبی و با فواصل منظم آبیاری کرد تا بتوانند سیستم ریشه ای خود را در خاک بگسترانند. آبیاری بیش از اندازه این گیاه از جمله عوامل پوسیدگی طوقه و ریشه های این گیاه و پژمردگی برگسار آن و در نهایت از بین رفتن آن می باشد. به همین دلیل باید زمانی به این گیاه آب داد که سطح خاک تا حدودی خشک شده باشد. حتی گیاهان بالغ را زمانی می توان آب داد که سطح خاک کاملا خشک شده است.\nاز نظر تحمل سرما این گونه ها تا حدودی با هم تفاوت دارند مثلا گونه L.lucidum تا حدود 12- درجه سانتیگراد، گونه هایL.obtusifolium و Ligustrum amurens تا حدود 37- درجه سانتیگراد، گونه های L.vulgare و Ligustrum ovalifolium تا حدود 29- درجه سانتیگراد و گونه های Ligustrum japonicum و Ligustrum sinens تا 15- درجه سانتیگراد دوام می آورد. این گیاهان به طور کل گرمای تابستانی را به خوبی تحمل می کنند البته به شرطی که در روزهای گرم تابستانی به آبیاری آنان بیشتر دقت شود و زمانی که سطح خاک تقریبا خشک شد نسبت به آبیاری آنان اقدام کرد. همچنین در مناطق که تابستانهای بسیار گرم دارند اگر بتوان این گیاهان را در مکانی کاشت که در بعد از ظهر از مقداری سایه برخوردار باشند به رشد آنان کمک می شود. از طرفی با پخش کردن لایه ای مالچ (مواد ارگانیک همانند خاک برگ) به ضخامت 10-5 سانتیمتر می توان به خنک نگهداشتن ریشه های این گیاه در زیر خاک در طی روزهای بسیار گرم کمک کرد.\nنحوه تکثیر ترون\nگیاهان برگ بو مکانی با نور کامل آفتاب را نیاز دارند تا رشد خوبی داشته باشند البته مکانهای نیمه سایه – نیمه آفتابر را نیز تحمل کرده و با سرعت کمتری رشد می کنند. همچنین انواعی که برگهای ابلق دارند در مکانهای سایه به رنگ سبز در میآیند در مکانهایی که تابستانهای گرم دارند، نور مستقیم آفتاب در بعد از ظهر می تواند موجب سوختگی برگهای گیاه شود.\nخاک لومی + قلیائی + باغچه ای + سنگین خاک این گیاهان باید به گونه ای باشد که بعد از آبیاری، آب اضافی را در خود نگه ندارد و از خود عبور دهد به بیان دیگر خاکی با زهکش متوسط الی خوب را نیاز دارد. در صورت ماندگاری آب در خاک احتمال پوسیدگی ریشه و طوقه (محل اتصال ساقه ها به ریشه) بسیار افزایش می یابد. بنابراین هنگام آماده سازی مکان کاشت این گیاهان می توان خاک معمولی را با خاک برگ و همچنین مقداری کود بسیار پوسیده دامی مخلوط کرد تا به زهکش مکان کاشت کمک شود. در مورد کوددهی نیز میتوان در طی فصول رشد یعنی بهار و تابستان دو یا سه مرتبه از کودهایی کامل همانند فرمول 20-20-20 استفاده کرد. توجه کنید که کود دهی بیش از اندازه می تواند موجب آسیب رسی به سیستم ریشه و در نتیجه کوتاهی قامت این گیاهان و حتی از بین رفتن آنان شود. از دادن کود به گیاهی که خاکی خشک دارد صرف نظر کنید و همیشه ابتدا گیاهان را آبیاری کنید و سپس محلول کودی را بکار برید.\nاین گیاهان را میتوان با استفاده از کاشت بذر و همچین قلمه تکثیر کرد. اگر میوه های تازه گیاه را در پاییز جمع کرده و قبل از اینکه پوشش آنها خشک شوند آنها را بکاریم میزان جوانه زنی نسبتا مناسب و بالا است و در چنین شرایطی بذرهای این گیاه نیاز به تیمار خاصی قبل از کاشت ندارند . اما اگر پوشش میوه ها خشک شوند قبل از کاشت بذرها می بایست ابتدا میوه را در آب خیس کرد تا پوشش آنها نرم شوند سپس این پوشش را برداشت و بعد بذرها را کاشت. بذرها را در عمق 3-2 سانیتمتری و در مکانی بکارید که حدود 6 ساعت نور مستقیم آفتاب دارشته باشد. دمای مناسب جوانه زنی بذرها 10 الی 25 درجه سانتیگراد است.\nقلمه ها را می توان از چوب نرم(چوب سبز ) این گیاه در طی بهار به طول حدود 10 سانتیمتر و یا قلمه های نیمه چوبی در تابستان و یا قلمه های چوبی در طی پاییز به طول 30-20 سانتیمتر تهیه کرد. البته این ارقام نسبی است اما توجه داشته باشید که بر روی قلمه حداقل دو گره باید وجود داشته باشد. قلمه های سبز که زمان تهیه آنها در بهار است از نوک ساقه های جدید و جوان گیاه برداشته می شوند. قلمه های نیمه چوبی از ساقه هایی که کمی رسیده تر هستند (این ساقه ها خم می شوند اما در نهایت می شکنند) و قلمه های چوبی از ساقه هایی که به خوبی بالغ و رسیده هستند (این ساقه ها کمتر خم می شوند و با خم کردن زودتر از قلمه های نیمه چوبی می شکنند) تهیه می شوند.\nتوجه کنید که بخصوص برای تهیه قلمه های چوبی که در پاییز تهیه می شوند باید از ساقه هایی استفاده کرد که دارای گل و یا میوه نباشند. قلمه های تهیه شده از ساقه های دارای گل و میوه به میزان کمی ریشه زایی خواهند داشت. به طور کل قلمه های سبز که در بهار تهیه می شوند شانس بیشتری برای ریشه زایی در مقایسه با دو نوع دیگر قلمه (نیمه چوبی و چوبی ) دارند و به منظور افزایش شانس ریشه زایی در قلمه های نیمه چوبی و چوبی انها را به شکل پاشنه دار تهیه می کنند. یعنی در قسمت پایین قلمه ، قسمتی از ساقه مسن تر نیز وجود دارد. یعنی اگر قلمه را از ساقه حاصل از سال جاری که اکنون بالغ و چوبی است تهیه می کنیم بخشی از ساقه سال قبل را نیز در قسمت پایین قلمه در نظر می گیریم و با وجود این قسمت ، قلمه را از گیاه مادری جدا می کنیم. برش را از زیر گره یعنی ناحیه اتصال برگها به ساقه ها می زنیم و در قلمه هایی که برگ دارند، برگها را از یک دوم قسمت پایینی برگ جدا می کنیم. محیط کاشت قلمه ها را میتوان از پیت موس+ شن و یا پیت موس+ پرلایت به نستبهای مساوی تهیه کرد و حداقل تا یک سوم طول قلمه ها باید آنان را در محیط کاشت قرار داد. همچنین استفاده از پودرهای (هورمونهای )ریشه زایی به رشد ریشه های قلمه های چوبی این گیاه کمک می کند. همچنین کشیدن یک لایه پلاستیک شفاف بر روی بستر کاشت قلمه ها و قلمه ها به حفظ رطوبت هوای اطراف قلمه ها و ریشه زایی بهتر آنان کمک می کند که در این رابطه می توان از غبارپاشی روزانه نیز استفاده کرد. دمای مناسب نیز 18 درجه سانتگراد است و در طی مدت ریشه زایی قلمه ها را به دور از نور مستقیم آفتاب اما در مکانی روشن قرار دهید. مدت ریشه زایی قلمه ها 12-5 هفته است.\nتکثیر ترون چگونه می باشد ؟\nگیاهان برگ نو بسیار هرس پذیر هستند به طوریکه می توان آنها را کوتاه تر از قامتی که به شکل طبیعی رشد می کنند تربیت کرد. این گیاهان را در هر زمان از سال می توان هرس کرد و محدودیتی زمانی برای این کار وجود ندارد. برای عمل هرس نیز می توان با توجه به شکل و فرم اصلی گیاه، شاخه هایی را که بیش از اندازه بلند شده اند و یا خارج از شکل اصلی گیاه رشد کرده اند تا جایی که مورد نیاز است کوتاه کرد. البته سعی کنید برش را در بالای گره ها(نواحی اتصال برگ به ساقه) بزنید.\nهیچ آفت و یا بیماری جدی متوجه این گیاه نیست اما می تواند به گال طوقه ای، لکه های برگی، پوسیدگی ریشه ای ، سوختگی و سفیدک پودری مبتلا شود. همچنین می تواند توسط شته ها، نماتود ها و کنه ها مورد حمله قرار بگیرد.\nجهت حصار و پرچین بصورت کاشت ردیفی و توپر و بعنوان تک بوته تزئینی\nترون ، آشنایی با ترون و نحوه تکثیر آن