Ξεπλένοντας σόδα με πονόλαιμο - Φαρυγγίτιδα April\nΌταν ο καιρός είναι κρύος έξω, το χιονισμένο χτυπήματα κάτω από τα πόδια και η χειμερινή διασκέδαση γεμίζει την αναψυχή, είναι πολύ εύκολο να πιάσει ένα κρύο. Η αντίθεση των θερμοκρασιών στο σπίτι και στο δρόμο βοηθά μόνο στην υπερχείλιση του λαιμού. Τα πρώτα σημάδια πονόλαιμου, αμυγδαλίτιδας ή φαρυγγίτιδας πρέπει να είναι η αιτία των επειγόντων μέτρων καταπολέμησης της νόσου.\nΣε όλες τις περιπτώσεις, με την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων της νόσου, λαϊκές συνταγές ήρθαν στη διάσωση. Η περιπλάνηση με αλάτι και σόδα σε περίπτωση πονόλαιμου και άλλων ασθενειών της ανώτερης αναπνευστικής οδού είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να σταματήσετε τον πολλαπλασιασμό των βακτηριδίων στις βλεννώδεις μεμβράνες μέχρις ότου ο γιατρός συνταγογραφήσει τη θεραπεία.\nΦαρμακευτικές ιδιότητες του διαλύματος άλατος και σόδας\nΤο κλειδί για την επιτυχία στην καταπολέμηση της ασθένειας έγκειται στην επικαιρότητα της θεραπείας. Οποιαδήποτε ασθένεια είναι πολύ πιο εύκολο να θεραπευτεί στο αρχικό στάδιο παρά σε οξεία μορφή ή υπό μορφή επιπλοκών. Το γαργάλημα με πονόλαιμο και αλάτι θα πρέπει να ξεκινά από τα πρώτα σημάδια της ασθένειας. Το σόδα μαλακώνει τέλεια και αραιώνει τα πτύελα, συμβάλλοντας στην πρόωρη απομάκρυνση του.\nΤο αλάτι, με τη σειρά του, αφαιρεί το πρήξιμο και τη φλεγμονή της βλεννογόνου μεμβράνης, αφαιρώντας τα βακτήρια από την επιφάνεια. Σε συνδυασμό, και τα δύο συστατικά, ως αποτέλεσμα, ανακουφίζουν από τον ερεθισμό, ξεπλένουν το σχηματισμένο πτύελο και βράζουν, συμβάλλουν στην ταχεία επούλωση πληγών στην επιφάνεια του βλεννογόνου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η διαδικασία δίνει θετικό αποτέλεσμα.\nΣημειώστε ότι το ξέπλυμα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως πρόσθετο μέσο για την καταπολέμηση της νόσου και όχι ως το μόνο φάρμακο. Το πλύσιμο των βλεννογόνων μεμβρανών πριν από τη χρήση φαρμάκων θα ενισχύσει το θεραπευτικό τους αποτέλεσμα και έτσι θα συντομεύσει την περίοδο αποκατάστασης.\nΠώς να αραιωθεί το αλάτι και το ξέβγαλμα σόδα\nΓια την αραίωση ενός χρήσιμου διαλύματος σόδας για γαργαλισμό σε περίπτωση πονόλαιμου, είναι προτιμότερο να χρησιμοποιείτε θαλασσινό αλάτι χωρίς πρόσθετα και γεύσεις.\nένα πλήρες κουταλάκι του γλυκού με μια ολίσθηση (10 γραμμάρια) σόδα?\nένα πλήρες κουταλάκι του γλυκού με μια ολίσθηση (10 γραμμάρια) αλάτι?\nένα ποτήρι ζεστό βραστό νερό (200 χιλιοστόλιτρα).\nΠεριφράξεις με αλάτι και σόδα για πονόλαιμο: οδηγίες\nΓια να απομακρύνετε γρήγορα τη φλεγμονή της βλεννογόνου, η οποία προκαλεί πόνο σε περίπτωση στηθάγχης, η διαδικασία πρέπει να διεξάγεται 5-10 φορές την ημέρα. Μεταξύ ξεπλύματος και φαγητού θα πρέπει να κάνετε ένα διάλειμμα τουλάχιστον μισής ώρας. Μετά το φαγητό, η λύση πρέπει να εφαρμοστεί αμέσως.\nΓια να είναι αποτελεσματική η διαδικασία, θα πρέπει να πληρούνται αρκετές απαιτήσεις:\nτο νερό για το διάλυμα πρέπει να βράσει εκ των προτέρων και να ψυχθεί στη θερμοκρασία του σώματος.\nόλα τα συστατικά πρέπει να αναμειγνύονται επιμελώς μέχρι να διαλυθούν πλήρως.\nχρησιμοποιήστε το παρασκευασμένο διάλυμα μόνο φρέσκο, δεν είναι απαραίτητο να το αποθηκεύσετε για μελλοντική χρήση.\nΠώς να γαργάρουν με σόδα σε πονόλαιμο\nΤώρα ας καταλάβουμε πώς να γαργάρουν με πονόλαιμο και αλάτι σωστά. Με την προετοιμασμένη λύση πηγαίνετε στο μπάνιο και στέκεστε πάνω από το νεροχύτη. Περαιτέρω χρησιμοποιούμε τον ακόλουθο αλγόριθμο ενεργειών:\nσυλλέγουμε μια μικρή ποσότητα διαλύματος σε ένα στόμα.\nνα κάνει τους γρυλούς ήχους να πλένουν καλά τον λάρυγγα.\nφτύνουν τη λύση.\nεπαναλάβετε τη διαδικασία 2-3 φορές ανά ξέβγαλμα.\nΟ πόνος στον λάρυγγα με τέτοιες ασθένειες όπως η αμυγδαλίτιδα, η φαρυγγίτιδα και ο πονόλαιμος γαργαλισμός με σόδα και αλάτι μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου στο συντομότερο δυνατό χρονικό διάστημα. Το κύριο πράγμα είναι να ξεκινήσει το ξέπλυμα στο χρόνο, με αποτέλεσμα να επιβραδυνθεί η φλεγμονώδης διαδικασία και η εξάπλωση των βακτηριδίων. Εν τω μεταξύ, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται μόνο τα φάρμακα που συνταγογραφούνται από το γιατρό.\nΣχετικά με τα συμπτώματα, τον κίνδυνο και τη θεραπεία της στηθάγχης - το παρακάτω βίντεο:\nΑξίζει να θυμηθούμε ότι ο πονόλαιμος, η φαρυγγίτιδα ή η αμυγδαλίτιδα είναι μια ασθένεια που, σε προχωρημένο στάδιο, μπορεί να αφήσει πίσω σοβαρές επιπλοκές στο σώμα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να προσεγγίσουμε σοβαρά τη θεραπεία αυτών των ασθενειών. Αξίζει να σημειωθεί ότι η έκπλυση της βλεννογόνου μεμβράνης όπως περιγράφεται παραπάνω είναι μόνο ένα συνακόλουθο μέτρο για την καταπολέμηση της νόσου. Η φαρμακευτική αγωγή θα πρέπει να διορίσει γιατρό.\nΌσο περισσότερο μπορείτε να γαργάρετε με στηθάγχη, όπως περιγράφεται λεπτομερώς σε αυτό το άρθρο.\nΜεταξύ των συνταγών της γιαγιάς, υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός συνταγών για λύσεις για τοπική χρήση σε διάφορες ασθένειες. Θαλασσινό αλάτι και σόδα μπορεί να μειώσει σημαντικά την αναπαραγωγή των βακτηρίων που προκαλούν φλεγμονή. Το κύριο πράγμα που πρέπει να χρησιμοποιήσετε όλα τα μέσα για την αντιμετώπιση της νόσου στο χρόνο, δεν ξεκινά η ασθένεια.\nΘυμηθείτε! Ξεπλύματα με σόδα, άλας και ιώδιο δεν μπορούν να αποτελέσουν την κύρια θεραπεία, αφού χωρίς τη χρήση αντιβιοτικών φαρμάκων η θεραπευτική αξία αυτής της μεθόδου είναι σχεδόν μηδενική.\nΒοήθεια! Ένα διάλυμα με σόδα και άλας για έκπλυση έχει θεραπευτικό αποτέλεσμα λόγω των ειδικών ιδιοτήτων καθενός από αυτά τα συστατικά.\nΠροσοχή! Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να προετοιμάσετε ένα τέτοιο εργαλείο, το απλούστερο από το οποίο περιλαμβάνει την προσθήκη ενός κουταλακιού σόδα μόνο σε ένα ποτήρι βραστό νερό. Τα ξέπλυμα εκτελούνται τρεις φορές την ημέρα για όχι περισσότερο από μία εβδομάδα.\nΠώς να γαργάρουν με σόδα σε περίπτωση πονόλαιμου και πόνου, είναι δυνατόν\nΗ περιποίηση με σόδα και αλάτι βοηθάει με μολυσματικές ασθένειες που επηρεάζουν το ρινοφάρυγγα. Η λύση δημιουργεί δυσμενείς συνθήκες για τα βακτήρια και μειώνει τον αριθμό τους στην πληγείσα περιοχή. Οι διαδικασίες βοηθούν στην καταστολή της εξέλιξης της νόσου στα αρχικά στάδια και φέρνουν τη θεραπεία πιο κοντά εάν υπάρχει έντονη φλεγμονή.\nΤο αλάτι είναι ένα φυσικό αντισηπτικό που καταστρέφει τα βακτηρίδια όταν εφαρμόζεται τοπικά. Οι κρύσταλλοι είναι ερεθιστικοί και αυξάνουν τη ροή του αίματος προς την πληγείσα περιοχή. Βοηθά στη βελτίωση της ανοσολογικής απόκρισης και παρέχει στους θιγόμενους ιστούς θρεπτικά συστατικά για περαιτέρω ανάκαμψη. Το ζεστό αλατόνερο μειώνει τον πόνο.\nΗ σόδα βοηθά στη δημιουργία ενός αλκαλικού περιβάλλοντος. Για τα περισσότερα βακτήρια, αυτές οι καταστάσεις είναι καταστροφικές, καθώς προσαρμόζονται σε υψηλότερα επίπεδα οξύτητας. Η αναπαραγωγή των παθογόνων επιβραδύνεται. Αυτό μειώνει τη φλεγμονή και τη δυσφορία. Η σόδα είναι ικανή να ενισχύσει την τοπική ανοσία.\nΗ λύση μειώνει τον κίνδυνο εξάπλωσης της λοίμωξης μέσω της αναπνευστικής οδού. Μειωμένος κίνδυνος επιπλοκών. Με τις σχετιζόμενες οδοντικές ασθένειες, γίνεται απολύμανση και εξαλείφονται κάποιες μολυσματικές εστίες.\nΌταν ξεπλένεται, το διάλυμα αφαιρεί τα σωματίδια τροφής και την πλάκα, η οποία αποτελείται από τα απόβλητα των βακτηρίων. Αυτό διευκολύνει την κατάσταση του ασθενούς και ενισχύει την επίδραση των φαρμάκων.\nΤο αλάτι και η σόδα εξαλείφουν το όξινο περιβάλλον κατά τη διάρκεια της καούρας και μετά τα γεύματα, πράγμα που βοηθά να κρατήσουν τα δόντια σε καλή κατάσταση.\nΤο διάλυμα χρησιμοποιείται για πονόλαιμο και μολυσματικές φλεγμονές. Το φάρμακο χρησιμοποιείται για πυώδη αμυγδαλίτιδα, αμυγδαλίτιδα, στοματίτιδα, φαρυγγίτιδα. Το μείγμα μπορεί να βοηθήσει στην ήττα του βρογχοπνευμονικού συστήματος, εάν ένα μέρος των βακτηρίων είναι συγκεντρωμένο στο ρινοφάρυγγα.\nΓια να ξεπλύνετε σωστά το λαιμό, πρέπει να ακολουθήσετε τις ακόλουθες συστάσεις:\nΗ θερμοκρασία του διαλύματος πρέπει να είναι + 35... + 37 ° C. Το ψυχρό υγρό θα προκαλέσει προσωρινή ανακούφιση, αλλά περαιτέρω φλεγμονή θα ενταθεί λόγω της αιφνίδιας ροής του αίματος και της αποδυνάμωσης της τοπικής ανοσοαπόκρισης. Η καυτή λύση μπορεί να αφήσει ένα κάψιμο. Αυτό θα δημιουργήσει τις βέλτιστες συνθήκες για τους παθογόνους οργανισμούς και την αργή ανάκαμψη. Επιπλέον, με τον συνωστισμό πυρετό, το συνδυασμένο αποτέλεσμα θα οδηγήσει σε απότομη αύξηση της θερμοκρασίας.\nΜπορείτε να γαργάρετε κάθε 2-3 ώρες. Δεν μπορείτε να το κάνετε πάρα πολύ συχνά, επειδή μπορείτε να καταστρέψετε τη φυσική μικροχλωρίδα, τις ξηρές βλεννώδεις μεμβράνες και να αυξήσετε τη φλεγμονή.\n15 λεπτά πριν το ξέπλυμα δεν μπορεί να φάει. Η διαδικασία μπορεί να προκαλέσει έμετο λόγω υπερβολικού ερεθισμού των νευρικών απολήξεων. Απαγορεύεται επίσης να φάτε μέσα σε 15 λεπτά μετά το ξέπλυμα. Το σπάσιμο είναι απαραίτητο για βαθύτερη διείσδυση μορίων.\nΤο υγρό πρέπει να διεισδύσει βαθιά στο λαιμό. Το ξέπλυμα της επιφάνειας στο στόμα είναι αναποτελεσματικό. Με την στοματίτιδα, η διαδικασία θα ελαττώσει την κατάσταση λίγο, αλλά η φλεγμονή θα παραμείνει.\nΑπαγορεύεται η διεξαγωγή της διαδικασίας για μικρά παιδιά. Ένα ενήλικα παιδί (ηλικίας άνω των 3 ετών) μπορεί να γαργάρει υπό την επίβλεψη των γονέων. Η ακολουθία των ενεργειών κατά τη διάρκεια της διαδικασίας πρέπει να είναι η εξής:\nΠάρτε λίγη ανάσα.\nΚαλέστε μια μικρή λύση.\nΣιγουρευτείτε αργά το κεφάλι σας.\nΤραβήξτε ελαφρά τη γλώσσα προς τα εμπρός και αρχίστε να εκπνέετε.\nΜετά την εκπνοή, φτύνουμε το υγρό και συλλέγουμε μια νέα παρτίδα.\nΔεν συνιστάται η παραγωγή οποιουδήποτε ήχου στη διαδικασία, καθώς σωματίδια υγρού μπορούν να εισέλθουν στα πνευμονικά μονοπάτια. Είναι επιθυμητό να παρασκευάζεται κάθε φορά ένα νέο τμήμα του διαλύματος, επειδή μετά από λίγο το μίγμα καθίσταται αναποτελεσματικό.\nΓια πυώδη αμυγδαλίτιδα, δεν συνιστάται να γαργαλίζετε πολύ έντονα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει στην ξήρανση του περιβλήματος, στη διάσπαση και στη διάδοση της λοίμωξης. Απαγορεύεται να γλιστράει με την παρουσία εγκαυμάτων στις βλεννώδεις μεμβράνες.\nΠώς να προετοιμάσετε το εργαλείο\nΓια την παρασκευή οποιουδήποτε διαλύματος συνιστάται η χρήση αποσταγμένου νερού από φαρμακείο. Είναι στείρο, εξαλείφοντας έτσι τον κίνδυνο παθογόνων που εισέρχονται στο σώμα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Το υγρό βρύσης μπορεί να περιέχει μύκητες και βακτήρια, επομένως υπάρχει κίνδυνος εμφάνισης υπερφόρτωσης. Πριν από τη χρήση, είναι σημαντικό να φέρετε το μείγμα σε ομοιογενή κατάσταση. Οι αδιαλυτοί κρύσταλλοι μπορεί να προκαλέσουν εγκαύματα.\nΤο πρότυπο διάλυμα παρασκευάζεται από 250 ml ζεστού νερού, 1 κουταλάκι του γλυκού. σόδα και 1 κουταλάκι του γλυκού. αλάτι. Αυτή η συνταγή είναι κατάλληλη για ενήλικες ασθενείς και παιδιά άνω των 16 ετών. Κατά την παρασκευή διαλύματος για μικρά παιδιά, η συγκέντρωση σόδας και αλατιού πρέπει να μειωθεί κατά 2 φορές.\nΤο άλας και η σόδα συνιστώνται για χρήση σε συνδυασμό με το ασπράδι αυγού, καθώς το συστατικό περιβάλλει τις βλεννώδεις μεμβράνες και εμποδίζει την υπερβολική έκθεση σε ερεθισμένα περιβλήματα. Το μείγμα καθαρίζει το στόμα και το λαιμό από τις βλεννώδεις και πυώδεις εκκρίσεις, την πλάκα καλύτερα.\nΓια να προετοιμάσετε το διάλυμα, πλύνετε ένα φρέσκο αυγό με σαπούνι και νερό για να αποτρέψετε την είσοδο βακτηριδίων στο μίγμα. Ο κρόκος πρέπει να διαχωρίζεται προσεκτικά από την πρωτεΐνη. Το τελευταίο χτυπάει αργά με ένα πιρούνι για να γίνει ευκολότερο να παρασκευαστεί ένα ομοιογενές μείγμα. Μην επιτρέπετε τον σχηματισμό σταθερού αφρού.\nΣε ξεχωριστό δοχείο σε 200 ml νερού προσθέστε 1 κουταλάκι του γλυκού. αλάτι και σόδα. Μετά την ανάμειξη, το έλαιο του αυγού χύνεται στο διάλυμα και το υγρό φέρεται σε ομοιογένεια. Το τελικό προϊόν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ξέπλυμα.\nΤο αλατούχο διάλυμα με ιώδιο είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στο θαλασσινό νερό. Ένα πρόσθετο συστατικό ενισχύει τις αντιβακτηριακές ιδιότητες και βοηθά στον καλύτερο καθαρισμό του λαιμού των προϊόντων αποσύνθεσης. Το ιώδιο παρέχει ένα αποσπασματικό αποτέλεσμα. Μειώνει την ενόχληση.\nΓια την παρασκευή του διαλύματος, αναμείξτε 250 ml νερού, 1 κουταλάκι του γλυκού. σόδα και αλάτι και 3 σταγόνες ιωδίου. Συνιστάται να χρησιμοποιείτε πέτρινους κρυστάλλους. Μην χρησιμοποιείτε το αλάτι με την ένδειξη "extra". Απαγορεύεται η αύξηση της ποσότητας ιωδίου στο μείγμα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε δηλητηρίαση ή βλάβη των βλεννογόνων.\nΕνίσχυση της ασυλίας στους ενήλικες\nΚρύα και Πρόληψη της Γρίπης\nΗ φαρυγγίτιδα των κοκκίων διαγιγνώσκεται τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες. Η φαρυγγίτιδα αναφέρεται σε φλεγμονώδεις νόσους του φάρυγγα. Η διαδικασία περιλαμβάνει επίσης βλεννογόνους, λεμφαδένες και μαλακό ουρανίσκο.


Να γιατί τον έσωσε ο κόσμος του | Bluearena\nΝα γιατί τον έσωσε ο κόσμος του\nΕίναι χιλιοειπωμένο. Ο Ηρακλής κέρδισε το δίκιο του χάρη στο λαό του. Και για να είμαι πιο σαφής, χάρη στους οργανωμένους οπαδούς του. Αυτή είναι …\n25/06/2010 16:28 Επιμέλεια: Γιάννης Σαλεπάκης Απόψεις, Γιάννης Χαρισούλης\nΕίναι χιλιοειπωμένο. Ο Ηρακλής κέρδισε το δίκιο του χάρη στο λαό του. Και για να είμαι πιο σαφής, χάρη στους οργανωμένους οπαδούς του. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και το κέρδισε όχι μόνο επειδή κινητοποιήθηκε και έδειξε σε κάθε κατεύθυνση ότι δεν ήταν διατεθειμένος να δεχθεί την αδικία.\nΟι κυανόλευκοι άρχισαν να κερδίζουν το δίκιο τους από την στιγμή που με τις καταλήψεις τους στην Μίκρα και το Κατσάνειο έστειλαν το μήνυμα της διοικητικής αλλαγής. Όταν με τις καταλήψεις υποχρέωσαν τον Κύπριο Παντελή να αποχωρήσει και να επιστρέψει στην μεγαλόνησο. Πριν ακόμα ο Σάββας και η περίφημη επιτροπή του βγάλουν την πρωτοβάθμια απόφαση κορυφαίος ποδοσφαιρικός παράγων (πιο κορυφαίος δεν γίνεται) έλεγε ότι «αν είχε μείνει ο Παντελή ο Ηρακλής δεν γλύτωνε με τίποτα». Τώρα κάποιοι θα αναρωτηθούν. Φοβήθηκε το ποδοσφαιρικό κατεστημένο τον Κύπριο και ήθελε να απαλλαγεί από αυτόν; Ούτε για αστείο. Για «πρωινό ρόφημα» τον θέλουν τα λαμόγια του Ελληνικού ποδοσφαίρου τον Κύπριο. Όμως τα θέλουν όλα για λογαριασμό τους και κάθε «παρείσακτος» είναι ενοχλητικός. Ετσι λοιπόν λειτούργησαν και στην συγκεκριμένη περίπτωση τα «συγκοινωνούντα δοχεία» και εξασφαλίστηκαν συμμαχίες οι οποίες είχαν για στόχο τον Ηρακλή. Η απομάκρυνση του Παντελή δεν τους καλοφάνηκε. Βλέπετε αυτοί που ανέλαβαν να διοικήσουν την ΠΑΕ Ηρακλής και οι οποίοι προέρχονταν από τον κόσμο του Ηρακλή δεν είναι σαν τα μούτρα τους δεν είχαν παρελθόν, δεν έκαναν πισωγυρίσματα και δεν προσφέρονταν για ….παιχνίδια. Η απομάκρυνση του Κύπριου τους χάλασε τα σχέδια. Και αυτό οφείλεται στους οργανωμένους οπαδούς του Ηρακλή. Αυτή ήταν η πρώτη και πιο ουσιαστική νίκη τους. Στέρησαν από τους….εξυγιαντές του Ελληνικού ποδοσφαίρου το πιο βασικό τους επιχείρημα.\nΑκολούθησαν οι κινητοποιήσεις στις οποίες «δεν άνοιξε μύτη». Κινητοποιήθηκαν χιλιάδες ανθρώπων και δεν έγινε το παραμικρό. Αυτό δεν το αμφισβήτησε κανένας. Και αν κάτι έγινε την προηγούμενη Παρασκευή άλλοι είναι οι υπεύθυνοι και όχι οι οπαδοί του Ηρακλή. Εδώ και καιρό όλος ο κόσμος μιλάει για την ψυχραιμία τους και την άψογη συμπεριφορά τους. Δεν έδωσαν ούτε μια αφορμή. Ετσι ο κόσμος δεν αποπροσανατολίσθηκε, εστίαζε την προσοχή του στα ουσιαστικά επιχειρήματα της ΠΑΕ Ηρακλής και αντιλήφτηκε το δίκιο της. Ετσι ήλθε η δικαίωση. Ετσι αποδόθηκε δικαιοσύνη


Οι 7 πιο συχνές ερωτήσεις για την αποτρίχωση με λέιζερ - Επιστήμη & Ζωή - Ειδήσεις - Νέα\n''Μια καλή, ασφαλής, αποτελεσματική και πλέον κλασική επιλογή, για μόνιμη εξάλειψη της τριχοφυΐας, είναι η αποτρίχωση με laser Αλεξανδρίτη.''\nΟ πλαστικός χειρουργός Απόστολος Γαϊτάνης, MD CCST, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Πλαστικής Χειρουργικής και της Διεθνούς Ένωσης Πλαστικών Χειρουργών ISAPS, επιστημονικός συνεργάτης Ιατρικού Κέντρου Αθηνών απαντά στις πιο συχνές ερωτήσεις για την αποτρίχωση με laser.\nΕάν έχετε μαύρισμα από τον ήλιο ή ακόμη και τεχνητό, θα πρέπει να περιμένετε 2-3 εβδομάδες για να φύγει, καθώς είναι υπαρκτός ο κίνδυνος δυσχρωμίας. Επίσης χρειάζεται να αποφύγετε την έκθεση στον ήλιο στα σημεία που θα γίνει η αποτρίχωση για περίπου μία εβδομάδα μετά την εφαρμογή.\nΗ αποτρίχωση με laser είναι δυνατή μόνο σε κοντές, εμφανείς τρίχες. Δύο με τρεις ημέρες πριν από την διαδικασία θα πρέπει να ξυρίσετε τα σημεία στα οποία θα γίνει αποτρίχωση και να αφήσετε τις τρίχες να μακρύνουν λίγο. Αποτρίχωση με κερί, με τσιμπιδάκι ή με ηλεκτρόλυση, πρέπει να αποφευχθούν για τρεις εβδομάδες πριν από την θεραπεία.


Λ. Αυγενάκης στην ΟΝΝΕΔ: «Πάρτε την Ελλάδα στα χέρια σας. Μην αφήνετε άλλους να αποφασίζουν για το δικό σας μέλλον» – Δικαιοσύνη Εντυπος και Ηλεκτρονικός Τύπος\n«Η ΝΔ είναι ένα κόμμα που τολμά τις μεγάλες αλλαγές, αλλά, ταυτόχρονα, σέβεται την ιστορία του. Ένα κόμμα που αναγνωρίζει ότι υπάρχουν εθνικές αξίες σε πείσμα όσων θέλουν να τις διαγράψουν. Και τις υπερασπίζεται. Η προκοπή, η εργατικότητα, το φιλότιμο, η αλληλεγγύη, ο σεβασμός στην ιστορία, τη θρησκεία, τις παραδόσεις μας. Αλλά και η εφευρετικότητα, το ελληνικό δαιμόνιο που αναζητά τη διάκριση όπου κι αν σταθεί στην οικουμένη, όλα αυτά είναι οι δικές μας θετικές αξίες που μας κάνουν ξεχωριστούς ως έθνος, ως λαό στην Ευρώπη και τον κόσμο».\n«Το δίλημμα λοιπόν είναι ένα: Είναι η σημερινή Ελλάδα αυτή που σας αξίζει; Είναι η σημερινή Ελλάδα αυτή που θέλετε; Έχετε δικαίωμα σε δουλειές; Σε προοπτική; Σε καλύτερη Παιδεία; Σε λιγότερους φόρους, σε περισσότερη ανάπτυξη, σε ισχυρότερους θεσμούς, σε καλύτερη Δημοκρατία; Έχετε δικαίωμα στην αξιοκρατία; Έχετε δικαίωμα σε μια κοινωνία δικαιοσύνης και ευνομίας;»\n«Και η απάντηση είναι ΝΑΙ! Έχετε! Όμως η σημερινή Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί, ούτε θέλει να σας τα παρέχει! Και ξέρω πολύ καλά, ότι και εσείς αυτή την Ελλάδα ονειρεύεστε. Των ευκαιριών, της αξιοκρατίας, της δημιουργίας, της Δημοκρατίας».\n«Είστε η Νεολαία των μεγάλων πολιτικών αγώνων που για χρόνια αποτελούσαν και που συνεχίζουν να αποτελούν το πιο ελπιδοφόρο κύτταρο των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ».\n«Οφείλουμε μάλιστα, να αναγνωρίσουμε τη μεγάλη προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη από την εκλογή του στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας να ανοίξει το κόμμα στην κοινωνία, να δώσει χώρο στους νέους και τις νέες να ασχοληθούν με τα κοινά και να ενισχύσει στην πράξη τις κομματικές μας οργανώσεις, που λειτουργούν ως ένα κύτταρο δραστηριότητας σε φορείς και χώρους εργασίας».\n«Ήρθε η ώρα μαζί να ξανακερδίσουμε το χαμένο χρόνο. Μαζί να ξεμπλοκάρουμε την Ελλάδα. Μαζί να πάμε την Ελλάδα πιο μπροστά, πιο δυνατά, πιο ψηλά. Πάρτε την Ελλάδα στα χέρια σας. Μην αφήνετε άλλους να αποφασίζουν για το δικό σας μέλλον. Κάντε την απογοήτευσή σας θετική δράση».\nΙούνιος 5, 2020, 6:52 μμ


Κινηματογραφική Ομάδα Pasamontana: 2012\nΠροβολή: Πριν τη βροχή (13/12, 9μμ)\nΕθνικισμοί, θρησκευτικοί διαχωρισμοί και εμφύλιος πόλεμος στα Βαλκάνια των 90's. Η πρώτη ταινία του Μίλχο Μαντέφσκι.\nΑναρτήθηκε από pasamontana στις 12:19 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΞεκινούν οι αυτοοργανωμένες προβολές\n"Η Λευκή Κορδέλα", Πέμπτη 29 Νοέμβρη στις 21.00\nΑναρτήθηκε από pasamontana στις 6:26 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από pasamontana στις 2:06 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από pasamontana στις 12:18 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΗ ομάδα προβολών έκλεισε τον κύκλο της για τη φετινή "σεζόν". Αυτό δε σημαίνει απαραίτητα ότι δε θα οργανωθούν προβολές στο χώρο μες το καλοκαίρι.\nΠάντως, από Σεπτέμβρη θα γίνουν ξανά ανοιχτές συναντήσεις για να διαμορφωθεί νέο πλαίσιο λειτουργίας.\nΜέχρι τότε καλή δύναμη...\nΑναρτήθηκε από pasamontana στις 6:25 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΠέμπτη 28/06: Clerks (1994)\nΣενάριο: Kevin Smith\nΠρωταγωνιστές: Brian O' Halloran, Jeff Anderson, Marilyn Ghigliotti\nΔύο παλιοί συμμαθητές και υπάλληλοι σε συνοικιακά μαγαζιά, ο Dante που δουλεύει στο τοπικό market και ο Randal που δουλεύει στο διπλανό video club. Ο πρώτος είναι υπεύθυνος, συντηρητικός και φέρεται καλά στους πελάτες, ο δεύτερος βρίσκεται στο εντελώς αντίθετο άκρο. Η φιλία τους θα δοκιμαστεί κατά τη διάρκεια μιας τρελής μέρας, όταν και θα συμβεί κάθε απίθανο ευτράπελο, με πρώην και νυν κοπέλες του Dante να απαιτούν εξηγήσεις ένα παιχνίδι χόκεϊ να εξελίσσεται στην ταράτσα του μαγαζιού και τους πιο "περίεργους" πελάτες να εμφανίζονται την πιο ακατάλληλη ώρα.\nΟ ανεξάρτητος αμερικάνικος κινηματογράφος έχει προσφέρει ταινίες- διαμάντια, ταινίες που με μικρό έως ελάχιστο budget έχουν καλλιτεχνική αξία μεγαλύτερη από ταινίες των πολλών εκατομμυρίων δολαρίων. Συνήθως οι πιο πετυχημένες κωμωδίες είναι από τέτοιου είδους παραγωγές, γιατί οι δημιουργοί τους είναι πιο ελεύθεροι και δημιουργικοί, μιας και το ξεκινάνε με μεράκι και διάθεση, αλλά πάνω απ' όλα με αγάπη για το σινεμά.\nΧαρακτηριστικό παράδειγμα λοιπόν αυτού του είδους η ταινία "the clerks". Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος, Kevin Smith, σε ηλικία 21 ετών, ξόδεψε το ποσό των 27.500 δολαρίων (πουλώντας ακόμη και προσωπικά του αντικείμενα) για να γυρίσει την ταινία στο μαγαζί στο οποίο δούλευε εκείνη την περίοδο. Με τη βοήθεια ενός σχεδόν ερασιτεχνικού καστ γύρισε, γύρισε ένα φιλμ χαμηλών προσδοκιών, που στην πορεία όμως αποδείχτηκε πολύ πλούσιο σε γέλιο και αγαπήθηκε από κάθε slacker που σέβεται τον εαυτό του.\nΤο γυρισμένο σε 16mm φιλμ αποτελεί την έννοια της low budget παραγωγής που ξεπερνά τα πενιχρά μέσα παραγωγής, με όπλα τους καυστικούς διαλόγους, την αμεσότητα των ερμηνειών και το αντισυμβατικό κάφρικο χιούμορ που διαθέτει. Γιατί μέσα από το χαβαλετζίδικο ύφος και τη συρραφή ξεκαρδιστικών σκετς, ξεδιπλώνεται σταδιακά μια αγνή σε προθέσεις κριτική για τη λεγόμενη generation X. Πάνω απ' όλα όμως γιατί παρά τις σουρεάλ καταστάσεις, ο Dante και ο Randal είναι τόσο αληθινοί που σε καλούν να ταυτιστείς μαζί τους.\nΠολύ αργότερα ο Kevin Smith γύρισε το sequel Clerks 2, με το φιλμ να κινείται σε πιο mainstream μονοπάτια αλλά με την ίδια διάθεση.\nΟι χαρακτήρες Jay και Silent Bob εμφανίστηκαν στις περισσότερες από τις επόμενες ταινίες του Smith, πρωταγωνιστώντας μάλιστα στο "δόγμα" και στο "Jay and Silent Bob strike back".\nΑναρτήθηκε από pasamontana στις 6:36 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΠέμπτη 21/06: Κατάσταση Πολιορκίας (1972)\nΣενάριο: Κώστας Γαβράς, Franco Solinas\nΠρωταγωνιστές: Yves Montand, Renato Salvatori, O. E. Hasse\nΧώρα Παραγωγής: Γαλλία, Ιταλία, Δ. Γερμανία\nΧρονολογία Παραγωγής: 1972\nΕξαιρετικό πολιτικό θρίλερ με θέμα την απαγωγή, ανάκριση και εκτέλεση του Νταν Μιτριόνε, εκπαιδευτή των λατινοαμερικάνικων αστυνομιών στις σύγχρονες "τεχνικές ανάκρισης" της CIA, από τους αντάρτες πόλης Τουπαμάρος της Ουρουγουάης (1970). Ένας πράκτορας της CIA εκπαιδεύει τις υπηρεσίες ασφαλείας φιλικών χωρών σε σύγχρονες μεθόδους βασανισμού. Πρόκειται για την αληθινή ιστορία του Νταν Μιτριόνε.\nΟ Γαβράς μετά το Ζ συνεχίζει το ταξίδι του ανά τον κόσμο, εντοπίζοντας πολιτικές καταστάσεις που δύσκολα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν δημοκρατικές, δίνοντας και επισήμως σάρκα και οστά, ως κύριος εκφραστής του, σε ένα genre που μέχρι τώρα δεν υπήρχε καταχωρημένο στα αλμανάκ, το political thriller. Αυτή τη φορά η στάση του γίνεται στην πολύπαθη λατινική Αμερική και την Ουρουγουάη, που μόλις έχει συνέλθει μετά από πολυετή κατάλυση του πολιτεύματος από τους στρατιωτικούς. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι το κράτος λειτουργεί σύμφωνα με τους θεσμούς, αφου μέλη της κυβέρνησης είναι όλοι ζάπλουτοι επιχειρηματίες, που κινούνται σύμφωνα με τα συμφέροντα της αμερικανικής προσταγής.\nΣε αυτό το σημείο εισβάλλουν στην καθημερινότητα της χώρας- που περιβάλλεται από επίσης προβληματισμένες πολιτικά χώρες, όπως η Βραζιλία και η Αργεντινή- οι Τουπαμάρος, που, ενεργώντας μεθοδικά, θα ξεκινήσουν μια σειρά απαγωγών, επιζητώντας ανταλλαγές με μια σειρά συντρόφους τους. Ανάμεσα στους απεχθέντες θα βρεθεί και ένας αμερικάνος που διατείνεται πως είναι εκπρόσωπος μιας εταιρείας τηλεπικοινωνιών που θέλει να βελτιώσει το τηλεφωνικό δίκτυο της Ουρουγουάης. Η ιστορία ξεκινά από το τέλος της, την εύρεση δηλαδή του νεκρού κορμιού του Σαντορέ, και μέρα με τη μέρα σε διάστημα μιας εβδομάδας, Ο Γαβράς μέσα από εκπληκτικές σκηνοθετικές εμπνεύσεις, αναδεικνύει το τι συνέβη στην απόσταση από το σκοτεινό βρώμικο δωμάτιο φυλακή μέχρι τα χλιδάτα σαλόνια των πολιτικών. Έξοχη για ακόμα μια φορά η ερμηνεία του Yves Montand, αυτή τη φορά υποδυόμενος τον αρνητικό χαρακτήρα του στόρι, ενώ στο περιβάλλον του ξεχωρίζει η παρουσία του Renato Salvatori, ως σαδιστή αρχηγού της αστυνομίας...\nΜια ταινία- καταγγελία των επεμβάσεων των ΗΠΑ στις χώρες της λατινικής Αμερικής.\nΑναρτήθηκε από pasamontana στις 5:47 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣυνοδευτικό κείμενο προβολής του Waking Life\n(μοιράστηκε πριν την προβολή)\nΠέμπτη 14/06: Waking Life (2001)\nΠρωταγωνιστές: Ethan Hawke, Trevor Jack Brooks, Lorelei Linklater\nΧρονολογία Παραγωγής: 2001\nΤο waking life είναι η εξύμνηση μιας σειράς προικισμένων, ευφυών χαρακτήρων, οι οποίοι ψάχνουν το νόημα της ύπαρξής τους και δεν έχουν απαντήσεις.Μόνο αυτοί που δεν έχουν τις απαντήσεις ρωτούν λογικές ερωτήσεις.\nΗ ταινία είναι σαν ένα κρύο ντουζ από φρέσκες και σαφείς ιδέες. Μας κάνει να αισθανόμαστε καθαρμένοι από την πλήξη, την αδιαφορία, τη ματαιότητα και την απονεκρωτική τυραννία του κόσμου. Οι χαρακτήρες περιφέρονται παθιασμένα, συζητώντας ιδέες, θεωρίες, απότερους σκοπούς. Η ταινία είναι τόσο συναρπαστική ως προς το στυλ και τα γραφικά όσο είναι και ως προς τις ιδέες, όλα αυτά μάλιστα συμπλέκονται. Ο Richard Linklater και οι συνεργάτες του έχουν τραβήξει μια σειρά από συζητήσεις, διαφωνίες, αλαζονικά παραληρήματα, μονόλογους και εικασίες και στη συνέχεια έφτιαξαν την animated ταινία ακολουθώντας μια νέα διαδικασία που δημιουργεί μια εκθαμβωτική, παλλόμενη ζωή στην οθόνη: αυτή η ταινία μοιάζει ζωντανή, φαίνεται να δονείται από την αναγκαιότητα και τον ενθουσιασμό.\nΤο waking life είναι περίεργα ρεαλιστικό. Το πιο δύσκολο για αυτόν που φτιάχνει τους animated χαρακτήρες είναι να αιχμαλωτίσει μια αυθόρμητη κίνηση που εκφράζει την προσωπικότητα. Χρησιμοποιώντας αληθινούς ηθοποιούς το waking life αιχμαλωτίζει μικρές στιγμές πραγματικής ζωής: μια ηθοποιός που αφήνει κάτω το τσιγάρο της, μια καθυστερημένη αντίδραση, κάποιος που ακούει ενώ είναι ανυπόμονος θέλωντας να μιλήσει ξανά, ένας τύπος που χαμογελάει σα να θέλει να πει "δε χαμογελάω στ' αλήθεια". Οι διάλογοι έχουν τη χροιά των συζητήσεων της καθημερινής ζωής, ίσως επειδή οι ηθοποιοί αφέθηκαν να εκφραστούν με το δικό τους τρόπο: δεν είναι καθόλου αισθητή η ύπαρξη σεναρίου, αλλά περισσότερο η αίσθηση της υποκλοπής του λόγου.\nΟ ήρωας της ταινίας, στον οποίο δεν έχει δοθεί όνομα, ενσαρκώνεται από τον Wiley Wiggins. Είναι ένας νέος άντρας, ο οποίος έχει επιστρέψει στην πόλη που κάποτε, χρόνια πριν, το παιδικό παιχνίδι ενός φίλου του είχε ξεδιπλωθεί δείχνοντάς του τις λέξεις "το πεπρωμένο είναι το όνειρο". Νιώθει πως βρίσκεται σε ένα όνειρο και παρόλο που ξέρει πως είναι όνειρο δεν μπορεί να ξυπνήσει. Περιπλανιέται από το ένα πρόσωπο και μέρος στο άλλο. Έρχεται αντιμέτωπος με θεωρίες, πεποιθήσεις, τη λογική, την τρέλα. Οι άνθρωποι προσπαθούν να του εξηγήσουν τι πιστεύουν, αλλά αυτός είναι απόλυτα μπερδεμένος μέχρι που καταφέρνει τελικά να δει πως η απάντηση είναι η ίδια η περιέγεια. Το να μην έχεις την απάντηση είναι αναμενόμενο. Το να μη ρωτάς ερωτήσεις είναι ένα έγκλημα απέναντι στην ίδια σου τη νόηση.\nΑναρτήθηκε από pasamontana στις 7:43 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΠέμπτη 7/6: Evil (2003)\nΣενάριο: Mikael Hafstrom, Jan Guillou (βιβλίο)\nΠρωταγωνιστές: Andreas Wilson, Henrik Lundstrom, Gustaf Skarsgard\nXώρα Παραγωγής: Σουηδία, Δανία\nΜε τις περίπλοκες κλίκες και τα δίκτυα, τους αυταρχικούς κανόνες της και φυσικά τον τραμπουκισμό, η σχολική αυλή ήταν πάντα ένα πρόσφορο, αν όχι το πλέον κατάλληλο, πεδίο εξάσκησης για όποιον ενδιαφερόταν να επιβληθεί με τη δύναμη- από το "If...", το "Election", το "Dead poets society" μέχρι το "Mean girls", το σχολείο έχει χρησιμοποιηθεί σαν το κινηματογραφικό σκηνικό για διάφορες πολιτικές αλληγορίες που αναφέρονται στην πάλη του ατόμου μέσα σε ένα κλειστό και κομφορμιστικό σύστημα. Το τελευταίο τέτοιο φιλμ είναι το Evil του Mikael Hafstrom, βασισμένο στο ημι- βιογραφικό βιβλίο του Jan Guillou. Αν και ο Guillou είναι περισσότερο γνωστός- τουλάχιστον στις Βόρειες χώρες- σαν συγγραφέας σειράς μυθιστορημάτων κατασκοπείας, οι δραστηριότητές του μετά τα σχολικά χρόνια περιλαμβάνουν φυλάκιση για προδοσία, όταν εξέθεσε δημόσια τη σουηδική μυστική υπηρεσία πληροφοριών επειδή κρατούσε αρχεία πολιτικών φρονημάτων των πολιτών. Καθώς έχει επίσημα χαρακτηριστεί ως τρομοκράτης από τις ΗΠΑ, ο Guillou ξέρει μερικά πράγματα για τις δυσκολίες του να αντιμάχεσαι πανίσχυρες εξουσίες, τα οποία χρωματίζουν την πολιτική διάσταση του Evil.\nΣτοκχόλμη, δεκαετία του '50. Παρόλες τις ακαδημαϊκές του ικανότητες, ο μαθητής Erik Ponti αποβάλλεται από το σχολείο του με τα εξής λόγια από το διευθυντή: "υπάρχει μία μόνο λέξη για να περιγράψει ανθρώπους σαν εσένα- σατανικός. Αυτό που χρειάζεσαι είναι μαστίγωμα, και περισσότερα". Στην πραγματικότητα ο Erik λαμβάνει ένα "καλό" χέρι ξύλο από τον σαδιστή πατριό του, έτσι η μητέρα του τον στέλνει στο παραδοσιακών αρχών σχολείο Stjärnsberg Boarding School, όπου η πειθαρχία αφήνεται στους ίδιους τους μαθητές, οι οποίοι λειτουργούν σύμφωνα με τις άκαμπτες ιεραρχίες που ορίζονται από την ηλικία και την οικογενειακή γενεαλογία. Παρά τις συμβουλές του φίλου και συγκατοίκου του, Pierre, ο Erik αρνείται δημόσια να υποβληθεί στις αυθαίρετες τιμωρίες που έχει ορίσει ο μεγαλύτερος μαθητής Otto Silverhielm και σύντομα βρίσκει τον εαυτό του απίθανο εκφραστή της τακτικής πολιτικής ανυπακοής ενάντια στη θεσμοθετημένη κατάχρηση εξουσίας του σχολείου.\nΓια μία ταινία της οποίας ο τίτλος σηματοδοτεί ένα ενδιαφέρον για ζητήματα ηθικής, ο ήρωάς της αποτελεί αναμφισβήτητα μια αμφίσημη ηθικά φιγούρα. Αναλαμβάνει την εκστρατεία του για τη μη βία όχι επειδή είναι ένας τύπου Gandhi ειρηνιστής, αλλά επειδή κάθε χτύπημα που μπορεί να πετύχει ενάντια στους καταπιεστές του θα οδηγήσει αυτόματα στην αποβολή του και στην επιστροφή του στο σπίτι. Η εναρκτήρια σκηνή δείχνει τον Erik να δέρνει με ευκολία έναν αντίπαλό του, έτσι ώστε η μεγάλη αγωνία να ακολουθεί στις επόμενες σκηνές σαν απόρροια της έντασης ανάμεσα στο τι κάνει στην πραγματικότητα (ή ακριβέστερα τι δεν κάνει) και τι ξέρει πως είναι ικανός να κάνει. Αυτά μέχρι τη στιγμή που ο Erik βρήκε- και εκμεταλλεύτηκε πλήρως- ένα παραθυράκι στο πλαίσιο του σχολικού συστήματος που του επιτρέπει να καταφύγει στη βία χωρίς το φόβο της τιμωρίας. Οι θεατές περίμεναν, έως και επιθυμούσαν, μια τέτοια έκρηξη και έτσι το Evil μας οδηγεί σε μια άβολη συνενοχή στην σκληρή εκδίκηση του Erik. Αργότερα, σε δύο σκηνές περιγράφει με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τι πρόκειται να κάνει σε κάποιον, δημιουργώντας και πάλι προσδοκίες στο θεατή, οι οποίες αργότερα ματαιώνονται, είτε επειδή ο Erik δεν το πραγματοποιεί, είτε επειδή ο Hafstrom επιλέγει να μη μας δείξει τι ακολουθεί. Έτσι καθίσταται υπό διερεύνηση όχι μόνο η ηθική του Erik αλλά και η ηθική του θεατή.\nΤο Evil δεν είναι τόσο μια ταινία για το πώς να είναι κανείς καλός, όσο για το πώς να εκμεταλλευτεί κανείς τους νόμους ενός αυταρχικού συστήματος ώστε να το κερδίσει στο ίδιο του το παιχνίδι. Το περιβάλλον και η ανατροφή του Erik μπορεί να εξηγούν την όχι τόσο ελκυστική συμπεριφορά του, αλλά η ταινία υπονοεί πως αυτό είναι εξίσου αλήθεια και για τους άλλους "κακούς" χαρακτήρες. Αυτό που ξεχωρίζει τις βίαιες πράξεις του Erik από αυτές του Otto, ας πούμε, ή του πατριού του, είναι πως ο Erik σπάει όχι μόνο κεφάλια αλλά και τα καταπιεστικά όρια, υποσχόμενος να φέρει την αλλαγή στα αυταρχικά ιδρύματα της εποχής του.\nΑναρτήθηκε από pasamontana στις 8:16 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΠρόγραμμα προβολών Ιουνίου\nΑναρτήθηκε από pasamontana στις 3:59 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από pasamontana στις 7:41 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΠρωταγωνιστές: Toni Collette, Phillip Seymour Hoffman, Eric Bana\nΤο Mary & Max είναι μια ταινία που έσκασε στο προσκήνιο κάπως απροσδόκητα. Πρόκειται μάλλον για έναν κάπως χλιαρό τίτλο που δεν προκαλεί το ενδιαφέρον, αλλά πίσω από αυτήν την κάπως βαρετή λογοτεχνική πρόσοψη βρίσκεται μια πολύ πλούσια και επιτυχημένη ταινία. Το Mary & Max είναι προφανώς ένα έργο που έγινε με αγάπη, έχοντας όμως την κατάλληλη χρηματική υποστήριξη ώστε να μετατραπεί σε ένα θαύμα. Η ταινία είναι ένας εορτασμός της παλιομοδίτικης καλλιτεχνικής παραγωγής. Όλοι οι χαρακτήρες δημιουργήθηκαν από πολυμερή, πηλό, πλαστικό και μέταλλο και είναι κινηματογραφημένοι με την παραδοσιακή τεχνική. Κάποια από τα σκηνικά χρειάστηκαν πάνω από δύο μήνες για να κατασκευαστούν.\nΤο Mary & Max αφηγείται την ιστορία δύο μοναχικών ψυχών που βρέθηκαν κατά λάθος. Η εφτάχρονη Mary γράφει στον Max ζητώντας συμβουλές κι έτσι ξεκινούν να αλληλογραφούν. Η έλλειψη αυτοπεποίθησης της Mary και η ταλαιπωρία του Max λόγω του σύνδρομου Asperger από το οποίο πάσχει δημιουργούν μεγάλες δυσκολίες στη σχέση τους και δε θα χρειαστεί πολύ μέχρι να ανακαλύψουν ότι το να έχεις φίλους μπορεί να γίνει μια οδυνηρή εμπειρία.\nΟπτικά το Mary & Max είναι από τα καλύτερα έργα που έχουν κινηματογραφηθεί με πλαστελίνη. Ο κόσμος της Mary (ένα μικρό χωριό στην Αυστραλία) είναι ιδωμένος μέσα από ένα σκούρο καστανό φίλτρο, ενώ του Max (Νέα Υόρκη) είναι κατασκευασμένος στις αποχρώσεις του μαύρου- άσπρου. Τα σκηνικά είναι φτιαγμένα με εξαιρετική λεπτομέρεια και δείχνουν μεγαλειώδη.\nΤο soundtrack είναι διασκεδαστικό, ιδιότροπο, με ξαφνικά ξεσπάσματα, ακόμα και συγκινητικό ενίοτε. Χρησιμοποιούνται κάποια αρκετά γνωστά μουσικά κομμάτια αλλά τοποθετημένα σε ένα νέο πλαίσιο. Οι φωνητικές αποδόσεις των χαρακτήρων είναι εκπληκτικά ισχυρές επίσης, με τον εξαιρετικό Phillip Seymour Hoffman να παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της ατμόσφαιρας του φιλμ.\nΗ πραγματική ομορφιά του Mary & Max βρίσκεται στην ισορροπία ανάμεσα στην κωμωδία και στο δράμα. Η ταινία έχει μια μάλλον σκοτεινή δριμύτητα και καθώς πολλά μικρά γεγονότα και λεπτομέρειες παρουσιάζονται ως αστεία, καθώς η ταινία προχωρά ανακαλύπτει κανείς ότι κρύβονται περισσότερα πίσω από τη χαρούμενη επιφάνεια της ταινίας. Σε μερικές σκηνές ο Elliot διαλύει το κωμικό περιτύλιγμα και είναι εκπληκτικό το πόσο γρήγορα μπορεί να περάσει από τη μαύρη κωμωδία σε άβολες δραματικές σκηνές.\nΔεν υπάρχει ούτε μια βαρετή στιγμή στην ταινία. Είναι αστεία, προσφιλής και σκοτεινή ταυτόχρονα, πετυχαίνοντας μια σπάνια ισορροπία.\nΑναρτήθηκε από pasamontana στις 6:43 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣκηνοθεσία: Αgusti Villaronga\nΣενάριο: Αgusti Villaronga\nΠρωταγωνιστές: Francesc Colomer, Marina Comas, Nora Navas\nΗ σκοτεινή και ατμοσφαιρική ιστορία σιωπής ανάμεσα στους χωρικούς και τους αξιωματούχους των χωριών στη μετεμφυλιακή Ισπανία είναι ένα εντυπωσιακό δείγμα αφήγησης, καθώς αναμειγνύει τη σκληρή διαδικασία ωρίμανσης ενός παιδιού με τα φονικά μυστικά των ενηλίκων.\nΤα γυρίσματα της ταινίας μέσα στα καταπράσινα και ενίοτε τρομακτικά δάση της Καταλονίας δίνουν σ' αυτή τη συγκλονιστκή περίοδο μια ρεαλιστική αίσθηση της εποχής, καθώς βυθίζεται σε ψέματα και μυστικά μεταξύ της κοινότητας. Δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε, επίσης, την έξοχη ερμηνεία του νεαρού πρωταγωνιστή, Francesc Colomer.\nΗ επιβλητική εισαγωγική σκηνή βάζει τον θεατή αμέσως στο πετσί της ιστορίας και, στη συνέχεια, το μυστήριο, σε συνδυασμό με το βαθύ και άκρως ενδιαφέρον οικογενειακό παρελθόν του μικρού πρωταγωνιστή, δημιουργούν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για ένα δυνατό και εκρηκτικό δράμα. Σταδιακά ξετυλίγεται το κουβάρι, που αποτελείται από τα τωρινά μεταπολεμικά γεγονότα αλλά και σκοτεινά δεδομένα του μακρινού και κοντινού παρελθόντος.\nΗ ταινία παρουσιάζει με ένα ιδιαίτερα συναισθηματικό περιτύλιγμα τη σχέση πατέρα- γιου και θέτει έμμεσα το δίλημμα αν κάποιος οφείλει να παραιτηθεί από τις προσωπικές του αξίες και τα ακλόνητα ιδανικά του και να θυσιαστεί για κάτι που αγαπάει περισσότερο.\nΑναρτήθηκε από pasamontana στις 1:22 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΠρωταγωνιστές: Henry Fonda, Lee J. Cobb, Martin Balsam\nΧρονολογία Παραγωγής: 1957\nΟι 12 ένορκοι αποτελούν το πρώτο κινηματογραφικό έργο του Sidney Lumet. Πίσω στο 1957 και ύστερα από αρκετές τηλεοπτικές και θεατρικές δουλειές, ο Lumet αποφασίζει να γυρίσει για τη μεγάλη οθόνη το αψεγάδιαστο σενάριο του Reginald Rose με πρωταγωνιστή και παραγωγό τον Henry Fonda, πρωταγωνιστή των "σταφυλιών της οργής".\nΗ υπόθεσή του είναι η απόφαση που πρέπει να πάρουν 12 ένορκοι σχετικά με τον πιθανό φόνο ενός πατέρα από το γιο του. Αριστοτεχνικά, χτίζεται μια θεατρική ταινία γυρισμένη σε ένα δωμάτιο με 12 άτομα.\nΌπως όλες οι ταινίες του Lumet, είναι βαθιά κοινωνική και ηθογραφική. Πόσο εύκολα μπορείς να αποφασίσεις να στείλεις στο θάνατο έναν άνθρωπο; Πόσο αδιάσειστες μπορούν να είναι κάποιες μαρτυρίες; Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η υποκειμενικότητα, οι προκαταλήψεις, ακόμα και η ανευθυνότητα του καθενός από τους δώδεκα;\nΓια να εκτελεστεί ο 18χρονος κατηγορούμενος θα πρέπει να συναινέσουν και οι δώδεκα. Τελικώς, διατηρεί αμφιβολίες για την ενοχή του μόνο ο 8ος ένορκος. Όχι τόσο λόγω ανθρωπισμού, αλλά περισσότερο από σεβασμό στον ορθολογισμό και την υπεύθυνη στάση απέναντι στα γεγονότα.\nΈτσι ξεκινά ένα γαϊτανάκι επιχειρηματολόγησης, όπου γνωρίζουμε το χαρακτήρα και τις πεποιθήσεις κάθε ενόρκου και συνειδητοποιούμε πόσο πολύ τα βιώματα και η αβάσιμη κρίση μας θολώνουν τη σκέψη μας και μας οδηγούν σε επιπόλαιες αποφάσεις. Ακόμη κι όταν πρόκειται για τη ζωή ενός ανθρώπου.\nΣαφώς κινηματογραφικά δεν υπάρχουν πειραματισμοί, καθώς βρισκόμαστε στην κλασική εποχή του αμερικάνικου κινηματογράφου, αλλά η αριστουργηματική ερμηνεία των ηθοποιών δε σε αφήνει να πάρεις ανάσα.\nΑναρτήθηκε από pasamontana στις 3:10 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣενάριο: Tim Robbins\nΠρωταγωνιστές: Hank Azaria, Ruben Blades, Joan Cusack\nΤο Cradle will rock είναι μία από τις σημαντικότερες και πιο πολιτικές ταινίες των τελευταίων δεκαετιών που, αν και εξελίσσεται στη δεκαετία του '30, καταπιάνεται με τα μεγάλα θέματα της δικής μας εποχής, όπως είναι η σχέση ανάμεσα στην τέχνη και την πολιτική, το κράτος και το κεφάλαιο, το εργατικό κίνημα και την επανάσταση, καθώς και την προδοσία, τη "δήλωση μετάνοιας" και την ανάκλησή της.\nΟ συνωστισμός των αστεριών που δίνουν το παρόν στην ταινία είναι εντυπωσιακός: από τη Vanessa Redgrave, τη Suzan Sarandon, τον John Cusack και την Emily Watson μέχρι τον χαρισματικό John Torturro και τον Bill Murray (εκπληκτικό στο ρόλο ενός εγγαστρίμυθου καλλιτέχνη), καθώς και τον σκηνοθέτη John Carpenter- σημάδι της εκτίμησης που τρέφουν πολλοί άνθρωποι της τέχνης για τον Robbins.\nΗ ταινία στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα, αλλά τόσο συνταρακτικά και τόσο αποσιωπημένα, που μοιάζουν να έχουν επινοηθεί. Η λογοκρισία, ο στραγγαλισμός της τέχνης, είτε από το κράτος είτε από τους χορηγούς, είναι ο άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφονται οι παράλληλες ιστορίες της ταινίας: για πρώτη φορά (και μάλιστα επί Ρούσβελτ), η κυβέρνηση στέλνει πάνοπλους άντρες της Εθνοφυλακής για να εμποδίσουν το ανέβασμα ενός "φιλεργατικού" θεατρικού έργου, το οποίο σκηνοθετεί ο 22χρονος τότε Orson Welles. Ταυτόχρονα, ο φιλότεχνος μεγιστάνας Nelson Rockefeller παραγγέλνει στο διάσημο μεξικάνο επαναστάτη ζωγράφο Diego Rivera μια γιγάντια τοιχογραφία για το λόμπι ενός ουρανοξύστη στη Νέα Υόρκη (το Rockefeller Center), αλλά μόλις ανακαλύπτει ότι ο ζωγράφος κάνει τα δικά του (απεικονίζει τον Λένιν απένταντι στον Abraham Lincoln), ακυρώνει την παραγγελία του και διατάζει την καταστροφή του έργου. Πλάι σε υπαρκτά ιστορικά πρόσωπα (ο μεγαλοεκδότης Herst, μια καλλιτεχνική πράκτορας του Μουσολίνι, ένας γίγαντας της χαλυβουργίας, η Frida Kahlo, κ.α) περιστρέφονται αρκετά φανταστικά πρόσωπα, όπως μια άστεγη τραγουδίστρια του δρόμου, μια εκκεντρική κόμισσα και προστάτιδα των τεχνών, μια δημόσια υπάλληλος που βλέπει παντού την κόκκινη απειλή, κ.α\nΗ μεγάλη ύφεση μετά το κραχ του '29, στάθηκε ολέθρια για τη θεατρική βιομηχανία, καθώς συνδυάστηκε με την επέλαση του Hollywood. Για παράδειγμα, μόνο στη Νέα Υόρκη το 98% των θεάτρων έβαλε λουκέτο την περίοδο 1931- 32. Οι ορχήστρες που έπαιζαν ζωντανά καταργήθηκαν και δημιουργήθηκε μια τεράστια στρατιά άνεργων και απελπισμένων ηθοποιών, τεχνικών, μουσικών. Σ' αυτό συνέβαλε και η διάλυση δεκάδων περιοδευόντων θιάσων εξαιτίας των εξωφρενικών αυξήσεων στις τιμές των εισιτηρίων του σιδηροδρόμου.\nΣτο πλαίσιο του New Deal, η κυβέρνηση χρηματοδοτεί το FTP, το Ομοσπονδιακό Θεατρικό Πρόγραμμα, για την απορρόφηση του άνεργου καλλιτεχνικού προλεταριάτου και για τη φτηνή ψυχαγωγία του λαού. Να σημειωθεί ότι το θέατρο τότε ήταν ένα λαϊκό θέαμα.\nΜια από τις επιχορηγούμενες παραγωγές της εποχής είναι το Cradle will rock, ένα μπρεχτικού ύφους μιούζικαλ. Όταν η κυβέρνηση απαγορεύει το έργο, τα σωματεία των ηθοποιών και των τεχνικών απειλούν με διαγραφή όποιον πάρει μέρος στην παράσταση. Η απώλεια της ιδιότητας του μέλους ισοδυναμεί με καταδίκη σε αιώνια ανεργία, καθώς μόνο επαγγελματίες είχαν δικαίωμα συμμετοχής στο FTP. Εκατοντάδες εργάτες μαζεύονται έξω από το πολιορκημένο από ένοπλους θέατρο, καλλιτέχνες και τεχνικοί κυριολεκτικά το σκάνε από το παράθυρο και το έργο μεταφέρεται και ανεβάζεται στο δρόμο, ή περίπου στο δρόμο, σε μια εντυπωσιακά μοντέρνα εκδοχή, χωρίς κοστούμια και σκηνικά, χωρίς καν σκηνή. Κοινό και καλλιτέχνες τραγουδούν και χορεύουν αγκαλιασμένοι σ' αυτή τη μοναδική και πρωτοποριακή, από σκηνοθετική άποχη, παράσταση.\nΕφτά χρόνια πάλεψε ο Robbins για να εξασφαλίσει τη χρηματοδότηση αυτής της ταινίας. Ενδιάμεσα γύρισε το Θα Ζήσω και έπαιξε σε εμπορικές ταινίες, καθώς, όπως λέει ο ίδιος "όσο κι αν αποδοκιμάζεις το Hollywood, υποχρεώνεσαι μερικές φορές να παίξεις με τους κανόνες του, ώστε να μην περιθωριοποιηθείς". Ωστόσο, δεν παύει να δηλώνει πως "ακόμα και κάτω από τις χειρότερες συνθήκες, υπάρχει περιθώριο για μια επανάσταση".\nΑναρτήθηκε από pasamontana στις 4:26 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΠρόγραμμα προβολών Μαϊου 2012\nΑναρτήθηκε από pasamontana στις 3:46 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΠέμπτη 26/04: Fahrenheit 451\nΣενάριο: Francois Truffaut, Jean- Louis Richard, (βιβλίο) Ray Bradbury\nΠρωταγωνιστές: Oscar Werner, Julie Christie, Cyril Cusack\nΗ επίσημη κριτική επέδειξε ιδιαίτερη αρέσκεια στο να διαβάσει το Fahrenheit 451 ως μια ταινία για το μέλλον. Σαφώς είναι μια ταινία που προμηνύει μια ύστερη τάξη πραγμάτων. Όμως, ο Francois Truffaut χρησιμοποιεί το μελλοντικό σκηνικό κυρίως για να ολοκληρώσει το βαθύ στοχασμό του πάνω στο φασισμό, ανεμπόδιστα από τις δεσμευτικές επιταγές του (τότε) σήμερα.\nΤο Fahrenheit 451 θίγει εξόφθαλμα τον τρόπο δράσης των ολοκληρωτικών καθεστώτων. Το πυρ των βιβλίων, οι στολές, οι τυποποιημένοι χαιρετισμοί, καθώς και διάφορα άλλα σύμβολα, αποτελούν άμεσες φασιστικές παραπομπές, καθρεφτίζοντας έναν χώρο φασιστικής κυριαρχίας, με την εξουσία να επίθυμεί την απαρέγκλιτη ευθυγράμμιση- ρύθμιση των ανθρώπων σύμφωνα με τις φασιστικές προδιαγραφές. Πρόκειται ουσιαστικά για την εξάλειψη του ανθρώπινου και την παραγωγή πανομοιότυπων ανδροειδών΄ ανδροειδών που συγγενεύουν με άψυχα αντικείμενα που, όπως χαρακτηριστικά δείχνεται, έχουν απολέσει την ικανότητα επικοινωνίας. Εργαλεία αυτής της διαδικασίας είναι η αυστηρή επιβολή του νόμου και κυρίως η διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος εθελούσιας συμμόρφωσης.\nΖω σημαίνει τραυματίζομαι. Γδέρνω τη γυμνή επιφάνειά μου, εσωτερική και εξωτερική, στις εγκοπές του χρόνου. Και μέσα από τις πληγές μου αποκτώ όνομα. Λυτρώνομαι μέσα από το θάνατο της στιγμής, δηλαδή τον δικό μου επαναλαμβανόμενο θάνατο. Και έτσι συνεχίζω. Η φασιστική επιβολή σημαίνει ακριβώς το αντίθετο΄ το αυστηρά καθορισμένο μόρφωμα του ανθρώπινου, δίχως τη δυνατότητα σκέψης και κυρίως δίχως τη δυνατότητα συναισθημάτων (όπως χαρακτηριστικά βλέπουμε στη σκηνή της απαγγελίας). Κι αυτή η έλλειψη πνευματικότητας ταυτίζεται με το αντίθετο της ζωής. Τη μη- ζωή, χωρίς αυτό να σημαίνει θάνατο. Αντιθέτως, σημαίνει ανώδυνος χρόνος. Δηλαδή λήθη. Σημαίνει την ευτυχία του "μη- τραυματισμού". Και μέσα σ' αυτό το χωροχρονικό σύμπαν αδράνειας και υποταγής, το ανθρώπινο- ή καλύτερα το ανθρωπόμορφο- αποτελεί το ευκολοκυβέρνητο πλοίο των ολοκληρωτικών καθεστώτων.\nΟι μέθοδοι υπνωτισμού, πέρα από την επιβολή του "επινοημένου" νόμου, ακούνε στο όνομα των εξαρτήσεων. Εξαρτήσεις άμεσες ή έμμεσες. Τα χάπια, ως άμεσες εξαρτήσεις, αποτελούν τυποποιημένο και καθημερινό καταναλωτικό προϊόν. "Of course!" απαντάει ο πρωταγωνιστής Montag όταν ερωτάται αν η γυναίκα του παίρνει χάπια. Ενώ στις έμμεσες εξαρτήσεις παρατηρούμε τη σύνδεση του ανθρώπου με ποικίλες δραστηριότητες αντιπερισπασμού. Σε μια εναρκτήρια σκηνή o- εν συνεχεία επαναστάτης- Montag ακούει τον ένθερμο λόγο του διοικητή του για τον αθλητισμό ως ένα μέσο απασχόλησης- και συνεπώς υπνωτισμού- των μαζών. Ενώ σε ανύποπτο χρόνο παρακολουθούμε στη σκιά της δράσης, στο βάθος του κάδρου δηλαδή, σκυφτά ανθρωπάκια να επιδίδονται αποχαυνωτικά σε αδρανοποιητικές δραστηριότητες, όπως το ρίξιμο ζαριών, κλπ. Σ' αυτή τη διαδικασία αποχαύνωσης εξέχουσα θέση κατέχει η τηλεόραση. Αν θέλαμε πάντος να κοιτάξουμε με ένα εκσυγχρονισμένο μάτι όλα τα παραπάνω, δε θα μπορούσαμε να μην αναφέρουμε τη νέα τάση της αυτοαπασχόλησης, ως ακραίο αδρανοποιητικό φαινόμενο που επιβάλλεται και συντηρείται από τη σημερινή, φαινομενικά δημοκρατική τάξη πραγμάτων. Και θα ήταν αφέλεια να μην αναγνωρίσουμε το παραπάνω φαινόμενο ως ένα τεράστιο επίτευγμα για τα "δημοκρατικά καθεστώτα", καθώς επιβάλλουν με αυτορυθμιστική αυταρέσκεια τους νόμους της αδράνειας ενός ατόμου.\nΣ' αυτό το σημείο θα ήταν χρήσιμο να αναφερθούμε στη φόρμα του Francois Truffaut. Ο Γάλλος σκηνοθέτης χρησιμοποιεί μια υπνωτιστική κινηματογραφική γλώσσα. Με σύμβολα όπως υπνωτιστικούς στροβίλους, τη συστηματική επανάληψη του 451 του τίτλου, καθώς και άλλα ελαφρώς εξπρεσιονιστικά στοιχεία. Σκηνοθετικά μια ιδιαίτερα προσεγμένη επιλογή είναι αυτή των άναρχων zoom in και zoom out, καθώς και η παρομοίως άναρχη εναλλαγή "ταχυτήτων" στην αφήγηση. Σε όλα τα παραπάνω δε θα μπορούσαμε να παραβλέψουμε και τη μοναδική επιλογή των χρωμάτων στη φωτογραφία. Θερμά χρώματα, κυρίως κόκκινα και μωβ, βάφουν τη γοητευτική επιφάνεια του φιλμ, συνθέτοντας ένα ψυχεδελικό όνειρο αυθυποβολής.\nΟ Francois Truffaut είναι καλλιτέχνης και ως τέτοιος πιστεύει στις διαμορφωτικές ιδιότητες της Τέχνης. Υπό αυτή την σκοπιά η Τέχνη αποτελεί έναν ασπονδο εχθρό των ολοκληρωτικών καθεστώτων. Και αν ανατρέξουμε στην ιστορία, η παραπάνω πρόταση επαληθεύεται ανατριχιαστικά, καθώς κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας ολοκληρωτικών καθεστώτων υπήρξε αυστηρή λογοκρισία και αδιάκοπη σφυρηλάτηση της Τέχνης, λόγω του φόβου των εξωτερικών και ανεπιθύμητων διαμορφωτικών ερεθισμέτων που εδύνατο να προσφέρει.\nΗ Τέχνη, σε αντίθεση με τα ολοκληρωτικά καθεστώτα που διαλαλούν την κατοχή μιας απόλυτης αλήθειας, δε διαμορφώνει σύμφωνα με συγκεκριμένες προδιαγραφές. Η Τέχνη δε δημιουργεί προορισμούς. Θέτει μόνο τα ερωτήματα που εκκινούν το ταξίδι. Ο προορισματικός τόπος της Τέχνης είναι ένας διαρκώς επαναπροσδιορίσιμος "έστω τόπος", που προκύπτει ως το γινόμενο των εξωτερικών παρατηρήσεων και των μύχιων ενδοσκοπήσεων αυτών που την αφουγκράζονται. Ας δούμε όμως πως αντανακλώνται αυτές οι διαμορφωτικές ιδιότητες στην ταινία. Αρκεί να παρατηρήσουμε τον Montag, ο οποίος από τη στιγμή που διαβάζει το πρώτο του βιβλίο, μεταμορφώνεται εξελικτικά από ένα στεγνό εκτελεστικό όργανο σε έναν επαναστάτη που πασχίζει να ρίξει το σύστημα που υπηρετεί εκ των έσω.\nΆλλο ένα ζήτημα που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι η παρουσίαση του τρόπου αντιμετώπισης της Τέχνης από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα. Ο Γάλλος σκηνοθέτης αναπαριστά με γλαφυρότητα τη νέα κατάσταση που παγιώνεται στην τέχνη της εικόνας, η οποία προκύπτει από την αντικατάσταση του κινηματογράφου με την οικιακή τηλεόραση. Μια οικιακή τηλεόραση που κυριαρχεί μονοπωλιακά και χρησιμοποιείται εργαλειακά για την επιβολή της reality σκουπιδολογίας. Ενώ στο έτερο πεδίο έκφρασης, το λόγο, η έννομη και ανελέητη καύση των βιβλίων υπογραμμίζει μια πράξη κραυγαλέας χυδαιότητας και εξόντωσης της Τέχνης.\nΤο Fahrenheit 451 αποτελεί ένα παγκόσμιο αριστούργημα, στο οποίο ο Francois Truffaut έχει καταφέρει να συνταιριάξει τόσα στοιχεία από τη nouvelle vague, όσο και από το κλασσικό hollywood. Κάπως έτσι οδηγούμαστε σε ένα πομπώδες και αριστοτεχνικό φινάλε, όπου ο σκηνοθέτης αποσπά το περιεχόμενο της Τέχνης από το χαρτί και το μεταθέτει στο εσωτερικό του ατόμου, εκεί όπου δύναται να λάβει πραγματική υπόσταση. Γιατί τί άλλο είναι ένα βιβλίο εκτός από έναν τάφο; Ή, καλύτερα, εκτός από ένα βαλσαμωμένο θηρίο, που περιμένει στωικά τη δική σου αναστάσιμη ματιά για να ξαναγεννηθεί;\nΑναρτήθηκε από pasamontana στις 6:06 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:


ΚΩΔ. ΕΛΕΦΑΝΤΑΚΙ Α 2248 – ΦΑΣΜΑ\nΑρχική σελίδα / Προϊόντα / ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΑ ΒΑΠΤΙΣΗΣ / ΒΑΠΤΙΣΗ / ΑΓΟΡΙ / ΕΛΕΦΑΝΤΑΚΙ / ΚΩΔ. ΕΛΕΦΑΝΤΑΚΙ Α 2248\nΚΩΔ. ΕΛΕΦΑΝΤΑΚΙ Α 2248 ποσότητα\nΚΩΔ. ΕΛΕΦΑΝΤΑΚΙ Α 1916\nΚΩΔ. ΕΛΕΦΑΝΤΑΚΙ Α 1915\nΚΩΔ. ΕΛΕΦΑΝΤΑΚΙ Α 1920


η Aγάπη πάντα ελπίζει: Νοεμβρίου 2011\nΈτσι και ο Θεός μερικές φορές, όταν κάποιος δεν καταλαβαίνει με το καλό, του δίνει μια δοκιμασία, για να συνέλθει. Αν δεν υπήρχε λίγος πόνος, αρρώστιες κ.λπ., θα γίνονταν θηρία οι άνθρωποι· δεν θα πλησίαζαν καθόλου στον Θεό.\nΑποδελτίωση: Αγιορείτικο Βήμα\nΕτικέτες ασθένεια, αυστηρότητα, αχαριστία, γ. Παΐσιος, διόρθωση, δοκιμασίες, πόνος, προσωπικός Θεός, σωτηρία\nΛένε πως η αγάπη είν’ πολλών ειδών\nμα εγώ θαρρώ πως είναι μόνο μία!\nΑλλάζει η περίσταση, τα πρόσωπα κι ο χρόνος.\nΌμως αν το καλοσκεφτείς και αν δύσκολο να το κατανοήσεις:\nΑγάπη είναι ν’ αγαπάς\nκι όταν δεν αγαπιέσαι\nΑφού απ’ αυτή γεννήθηκες\nκαι ζεις κι αναγεννιέσαι\nΚαι στ’ ουρανού τα έσχατα\nαυτήν θε ν’ ανταμώσεις\nΤης μάνας είναι χάρισμα\nτης γυναικός στολίδι\nΜαζί στοργής αγκάλιασμα\nκι έρωτα δαχτυλίδι\nΜικρού παιδιού χαμόγελο,\nΠροσευχή κι έργο μυστικό\nτης κοινωνιάς ποτήρι\nΔε βάζει όρια η αγάπη,\nούτε και όρους έχει\nΥπάρχει για να δίνεται\nκι ος δίνει την κατέχει\nμε νου, καρδιά και αίμα\nΜε αγκαλιά ορθάνοιχτη\nσαν του Θεού το βλέμμα.\nΠηγή: Το ημερολόγιο ενός ταξιτζή\nΕτικέτες αγάπη, αγάπη για τον Θεό και τον πλησίον, ανθρώπινες σχέσεις, έρωτας, Θεός αγάπης, θυσία, ποίηση, στοργή\nΟ όσιος Στυλιανός, παρά την ερημική ζωή του, έτρεφε στοργή και συμπάθεια προς τα παιδιά, που τόσο αγαπούσε και ο Κύριος. Αν, έλεγε, η ταπεινοφροσύνη αποτελεί θεμέλιο των αρετών, η παιδική ηλικία από τη φύση της είναι περισσότερο ενάρετη, απ' ό,τι οι μεγαλύτεροι των φιλοσόφων. Πολλές φορές οι γονείς έφεραν προς αυτόν τα παιδιά τους, και τότε η αγαλλίαση του οσίου ήταν πολύ μεγάλη. Ο Θεός βραβεύοντας το Ιερό αυτό αίσθημα του, προίκισε τον όσιο με το χάρισμα να θεραπεύει τα άρρωστα παιδιά και να καθίστα εύτεκνους άτεκνες γυναίκες.\nΣτήλη ἐμψυχος τῆς ἐγκρατείας, στῦλος ἄσειστος τῆς ἐκκλησίας, Στυλιανέ, ἀνεδείχθης, μακάριε. Τὸν γὰρ σὸν πλοῦτον σκορπίσας τοῖς πένησιν, ἐν οὐρανοῖς ἐκομίσω τὸν ἄφθαρτον, καὶ ἐγκρατείᾳ καὶ πόνοις, πανόλβιε, χάριν εἴληφας νηπίων προστάτης γενόμενος καὶ φύλαξ νεογνῶν ἀπροσμάχητος.\n(Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.)\nΣτήλη ἔμψυχος τῆς ἐγκρατείας, στῦλος ἄσειστος τῆς Ἐκκλησίας, Στυλιανὲ ἀνεδείχθης, μακάριε· ἀνατεθεὶς γὰρ Θεῷ ἐκ νεότητος κατοικητήριον ὤφθης τοῦ Πνεύματος. Πάτερ ὅσιε Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε δωρίσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.\nΕτικέτες Άγ. Στυλιανός, αγάπη, αρετές, βίοι αγίων, γαλήνη, επιείκεια, λύπη, παιδιά, πλούτος, ταπείνωση, ύμνοι, φιλαργυρία\nΟ Θεός δημιούργησε τον κόσμο με ελευθερία, και θέλησε τα πλάσματα που δημιούργησε κατ’ εικόνα Του να είναι εξίσου ελεύθερα. Ο Τριαδικός Θεός, Θεός της διαπροσωπικής, κοινής αγάπης, θέλησε εμείς οι άνθρωποι με τη σειρά μας να ενωθούμε μαζί Του με μια σχέση αμοιβαίας αγάπης. Η αμοιβαία αγάπη, ωστόσο, προϋποθέτει την ελευθερία, διότι όπου δεν υπάρχει δυνατότητα επιλογής, αγάπη δεν μπορεί να υπάρξει. Η αγάπη δεν μπορεί να περιοριστεί, μπορεί μόνο να προσφέρει εκούσια∙ ο Θεός είναι σε θέση να κάνει τα πάντα εκτός από το να μας αναγκάσει να τον αγαπάμε. Η αγάπη έρχεται πάντα ως προσφορά, στην οποία ο αγαπημένος καλείται να ανταποκριθεί με ελευθερία.\nΔημιουργώντας μ’ αυτόν τον τρόπο έναν κόσμο προσώπων ικανών να ανταποκριθούν ελεύθερα σ’ Εκείνον με την αγάπη, ο Θεός δέχτηκε να περιορίσει, σε κάποιο βαθμό, την άσκηση της Παντοδυναμίας Του. «Αποσύρθηκε», κατά κάποιο τρόπο, από τη δημιουργία Του και «απομακρύνθηκε», έτσι ώστε τα πλάσματά Του να έχουν χώρο για να αγαπήσουν.\nΟ Blake περιέγραψε πολύ καλά την κατάσταση του ανθρώπου στα Τραγούδια της Αθωότητας:\nΚαι μας δίνεται στη γη λίγος χώρος,\nΓια να μάθουμε να κρατάμε τις\nακτίνες της αγάπης.\nΟ χρόνος είναι λοιπόν μια πολύ σημαντική διάσταση της κτιστής προσωπικότητάς μας, το σκηνικό που μας δίνει τη δυνατότητα να επιλέξουμε την αγάπη. Είναι ο χρόνος που μας επιτρέπει να ανταποκριθούμε στον Θεό με την ελεύθερη συγκατάθεσή μας, που καθιστά ικανή την αγάπη μας να ωριμάσει, που μας επιτρέπει να αυξανόμαστε στην αγάπη. Ο χώρος πρέπει επίσης να κατανοηθεί με παρόμοιους όρους, ως έκφραση της αποστασιοποίησης του Θεού, έτσι ώστε να είμαστε ελεύθεροι να ανταποκριθούμε σ’ Αυτόν με αγάπη. Μας δίνει τη δυνατότητα, λέγει ο π. Στανιλοάε, «της ελεύθερης κίνησης… την ελευθερία να πλησιάσουμε ή να απομακρυνθούμε». Χωρίς τον χρόνο και τον χώρο δεν μπορούμε να βιώσουμε το «μεταξύ», που ενώνει με την αγάπη το «Εγώ» και το «Εσύ».\nΕπισκ. Κάλλιστου Ware, Η εντός ημών Βασιλεία, εκδ. Ακρίτας, 2006, σσ. 294, 297\nΕτικέτες ελευθερία, ένωση, επίσκ. Κάλλιστος Ware, Θεός αγάπης, χρόνος, χώρος\nΣτην κοπέλα που δεν μπορεί ν’ αποφασίσει αν πρέπει να παντρευτεί ή να πάει στο μοναστήρι\n«Εφόσον αμφιταλαντεύεσαι, κόρη, να ξέρεις ότι είσαι περισσότερο για γάμο παρά για μοναστήρι. Για μοναχικό βίο είναι εκείνοι στους οποίους δεν υπάρχει αμφιβολία. Ο άγιος Σάββας δεν δίσταζε, ούτε η αγία Θεοδώρα, ούτε η αγία Ξένια, ούτε η Ευφημία, ούτε τόσες πολλές άλλες, οι οποίες υπήρξαν πραγματικές καλλιτέχνιδες του μοναχικού βίου. Επειδή " ού πάντες χωρούσι τον λόγον τούτον, αλλ΄οις δέδοται. " (Ματθ. 19,11)\nΕσύ λές πως συχνά τα βράδια κάθεσαι μαζί με τη μητέρα σου δίπλα στη φωτιά, και απαριθμείτε λόγους υπέρ και λόγους κατά. Ενώ εγω σου λέω: όσοι λόγοι και να είναι, και πάλι δεν θα αποφασίσουν οι λόγοι σε ποια πλευρά θα γύρεις αλλά η έλξη. Η αγάπη στέκει πάνω απο όλους τους λόγους. Και εάν δεν σε οδηγήσει η αγάπη προς τον Χριστό στη μοναχική ησυχία του μοναστηριού, τότε η αγάπη για τον κόσμο θα σε κρατήσει στον κόσμο και θα σε καθοδηγήσει στο γάμο. Όμως και σ’ αυτή την δεύτερη περίπτωση εσύ μπορείς να είσαι ευλογημένη με την ευλογία της Σάρας και της Ραχήλ, μα και της ίδιας της μητέρας σου.\nΗ μεγάλη αγάπη προς τον Θεό δεν αντέχει τον κόσμο, δεν αγαπά συντροφιές, ζητά την μοναξιά. Τούτη η αγάπη κίνησε χιλιάδες ψυχές, ώστε να απομακρυνθούν από τον πλατύ δρόμο του κόσμου στις βουβές ερημιές. Ώστε να συναντηθούν μόνες με τον αγαπητό Κύριο. Ώστε να έχουν μυστική συνάντηση με τον Δημιουργό τους, ο Οποίος είναι όλος αγάπη και κατ’ όνομα και κατ’ ουσία. Όμως πριν απ’ όλα, για να αξιωθούν αυτού του οράματος και τούτης της συνάντησης, oι μοναχοί και οι μοναχές επωμίζονται και τη νηστεία και τον κόπο, και την ταπείνωση και την αγρυπνία, και την φτώχεια και την υπακοή και όλες τις άλλες ασκήσεις μόνο και μόνο για να αξιωθούν αυτής της πνευματικής συνάντησης με τον Κύριο τους.\nΚαι σ’ αυτό τον στενό δρόμο η ψυχή αξιώνεται αυτής της συνάντησης όταν απελευθερωθεί, καθαριστεί και στολιστεί. Από τι έχει απελευθερωθεί η ψυχή των απομονωμένων; Από όλους τους γήινους δεσμούς και τη μεροληψία. Από τι να καθαριστεί; Από κάθε σωματική και γήινη αγάπη, από την αγάπη για το σώμα, για τους συγγενείς και τους φίλους, για το χωριό τους ή την πόλη, για την περιουσία, τα ενδύματα, τα φαγητά, τα κοσμήματα κ.λπ. Με τι η ψυχή να στολιστεί; Μόνο με την αγάπη προς τον Χριστό, η οποία περιέχει μέσα της όλα τα άλλα στολίδια, όλο το μαργαριτάρι της πίστης, όλο τον άργυρο της ελπίδας και όλα τα πολύτιμα πετράδια όλων των άλλων αρετών.\nΈτσι σου γράφω όχι για να σε προσελκύσω στην μοναχική ζωή αλλά περισσότερο να σε αποτρέψω απ’ αυτήν. Επειδή εάν με ταλαντευμένο πνεύμα απομακρυνθείς από τον κόσμο, η λαχτάρα για τον κόσμο θα δυναμώσει μέσα σου και φοβάμαι θα σε καταβάλει. Και θα είσαι με το σώμα στο μοναστήρι και με την ψυχή στον κόσμο. Και ο κόσμος περισσότερο βασανίζει στον καθρέφτη της ψυχής παρά στην πραγματικότητα.\nΝα ευχαριστείς τον Θεό που εκτός από τον στενό δρόμο των μοναχών έδειξε και ένα λίγο πλατύτερο δρόμο προς την σωτηρία και την αιώνια ζωή. Ξεκίνα κόρη αυτόν τον πλατύτερο δρόμο, που αρμόζει περισσότερο στην κλίση σου. Ξεκίνα αυτόν τον δρόμο αλλά και πάλι με φόβο Θεού και εξ ολοκλήρου με εμπιστοσύνη στον Θεό. Αφού να ξέρεις και αυτός ο ευκολότερος δρόμος, δίχως Θεό δεν αντέχεται».\nΑγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Δρόμος δίχως θεό δεν αντέχεται, Ιεραποστολικές επιστολές Α, εκδ. Εν πλω, Αθήνα: 2009, σ. 31-33\nΕτικέτες Άγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς, αγάπη, γάμος, θείο θέλημα, θείος έρωτας, μοναχισμός\nΕτικέτες γ. Πορφύριος, δάκρυα, δοξολογία, ευχαριστία, θεία κοινωνία, χαρά\nΗ Ορθόδοξος Εκκλησία διδάσκει για την Παναγία μας ό,τι μας παραδίδει η Ιερά Παράδοση και η Αγία Γραφή, και καθημερινά Τη δοξάζει στους ναούς της, ζητώντας τη βοήθεια και την προστασία της. Γνωρίζοντας ότι χαροποιείται μόνο από αυτούς τους αίνους που ανταποκρίνονται στην πραγματική της δόξα, οι Άγιοι Πατέρες και υμνογράφοι έχουν ικετεύσει Αυτήν και τον Υιό της να διδαχθούν πώς να την υμνούν. «Τείχισόν μου τὰς φρένας Σωτήρ μου, τὸ γὰρ τεῖχος τοῦ κόσμου ἀνυμνῆσαι τολμῶ, τὴν ἄχραντον Μητέρα σου». (οίκος Κοίμησης) «Η Εκκλησία διδάσκει ότι ο Χριστός πραγματικά γεννήθηκε από την Αειπάρθενο Μαρία» (Άγ. Επιφάνιος). «Είναι απαραίτητο για εμάς να ομολογούμε ότι η Παναγία είναι πραγματικά Θεοτόκος, έτσι ώστε να μην υποπέσουμε σε βλασφημία· διότι εκείνοι που αρνούνται ότι η Αγία Παρθένος είναι πράγματι Θεοτόκος δεν είναι πλέον πιστοί, αλλά μαθητές των Φαρισαίων και των Σαδδουκαίων». (Άγ. Εφραίμ ο Σύρος)\nΗ Παρθένος, έχοντας αφιερωθεί τελείως στον Θεό, παρόλο που απώθησε κάθε παρόρμηση προς αμαρτία, ένιωσε την αδυναμία της ανθρώπινης φύσης πολύ περισσότερο από άλλους και επιθυμούσε διακαώς την έλευση του Σωτήρα. Μέσα στην ταπείνωσή της θεωρούσε τον εαυτό της ανάξιο ακόμη και να διακονήσει την Παρθένο που θα Τον κυοφορούσε. Για να μην Την αποσπά τίποτα από την προσευχή και την εγρήγορση, η Μαρί έδωσε στον Θεό όρκο να μην νυμφευθεί, έτσι ώστε να ευχαριστεί μόνον Αυτόν σε όλη της τη ζωή. Ήταν αρραβωνιασμένη με τον ηλικιωμένο Ιωσήφ· όταν η ηλικία της δεν της επέτρεπε να παραμείνει στον Ναό, εγκαταστάθηκε στην οικία του στη Ναζαρέτ. Εδώ η Παρθένος συγκατατέθηκε στον αρχάγγελο Γαβριήλ που της έφερε τα χαρμόσυνα νέα της γέννησης του Υιού του Υψίστου από Αυτήν· «Χαῖρε, κεχαριτωμένη· ὁ Κύριος μετὰ σοῦ· εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξίν... Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι· διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱὸς Θεοῦ.» (Λουκ. α' 28-35)\nΠαρ' όλο που ήταν κεχαριτωμένη, δεν είχε ακόμα καταλάβει σε τιθα συνίστατο το λυτρωτικό έργο και η μεγαλοσύνη του Υιού της. Οι εβραϊκές αντιλήψεις για τον Μεσσία τής ήταν οικείες και φυσιολογικά συναισθήματα την έκαναν να ανησυχεί για Αυτόν, προστατεύοντάς Τον από εργασίες και κινδύνους που μπορούσαν να φανούν υπερβολικοί. Επομένως, στην αρχή ακουσίως ευνοούσε τον Υιό της κάτι που προκάλεσε την υπόδειξή του για την ανωτερότητα της πνευματικής συγγένειας από τη σαρκική. (Ματθ. ιβ' 46-49) «Ανησυχούσε βέβαια για την τιμή της Μητέρας του, αλλά πιο πολύ για τη σωτηρία των ανθρώπων, για τους οποίους είχε ενδυθεί τη σάρκα.» (Άγ. Ιωάννης Χρυσόστομος) Η Παναγία το κατανοούσε αυτό και άκουσε τον λόγο του Θεού και τον εφύλαξε. Όπως κανείς άλλος άνθρωπος, είχε τα ίδια αισθήματα με τον Χριστό, αγόγγυστα σηκώνοντας τον πόνο μιας μητέρας, όταν έβλεπε τον Υιό της να διώκεται και να υποφέρει· συναγαλλόμενη την ημέρα της Αναστάσεως, ενδεδυμένη την ημέρα της Πεντηκοστής με «δύναμη εξ ύψους». Το Άγιο Πνεύμα που κατήλθε σε αυτήν, την εδίδαξε τα πάντα και «την οδήγησε εις πάσα την αλήθεια» (Ιωάν. ιστ' 13). Όντας πεφωτισμένη, ξεκίνησε να εργάζεται όλο και περισσότερο ενθουσιωδώς για να εκτελέσει ό,τι έχει ακούσει από τον Υιό της και Σωτήρα, έτσι ώστε να ανέλθει σε Αυτόν και να είναι μαζί Του.\n(α) Για την πληθώρα των υποσημειώσεων του πρωτοτύπου παρακαλώ δέστε το βιβλίο.\n(β) Επισημαίνεται ότι στο πρωτότυπο ο Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνοφ αναφέρεται μόνο ως επίσκοπος, αφού η αναγνώρισή του από τη Ρωσική Εκκλησία ως αγίου έγινε μόλις το 1988.\nΕτικέτες Άγ. Ιωάννης Μαξίμοβιτς, αγνότητα, θεία χάρις, Θεοτόκος, καθαρότητα, Παναγία, παράδοση, παρθενία, σωτηρία\nΝύχτα της 20ης Νοεμβρίου - πρωί της 21ης. Ήρθε η ώρα να τελειώσει το μαρτύριο της ζωής αυτής. Αρκετά οι αρρώστιες, αρκετά και η άσκηση του μεγάλου βιαστή. Ο ίδιος ο μακαριστός γέροντας το γνώριζε καλά. Έπεφτε η αυλαία στο μικρόκοσμο και άνοιγε η αυλαία στον απέραντο, τον ατελεύτητο κόσμο της μακαριότητας και της δόξας. Γι' αυτόν που προορίζονται όσοι πόνεσαν πολύ και όσοι αγάπησαν τον Κύριο χωρίς όρια.\nΟ μακαριστός γέροντας Ιάκωβος αγρύπνησε αποβραδίς με προσευχή. Μα ο εξουθενωμένος δεν λησμόνησε και τους πονεμένους. Διάβασε τα τελευταία γράμματα και απάντησε περίπου σε δεκαπέντε. Παρηγόρησε, συμβούλεψε κατά περίπτωση. 21 του Νοέμβρη. Ξημερώνοντας θα γιόρταζε τα Εισόδια της Θεοτόκου. Ετοιμαζόταν όλη τη νύχτα, θα κατέβαινε. Κανονικά δεν θα 'πρεπε, μα το ήθελε πολύ, τόσο πολύ που τίποτα δεν μπορούσε να τον αποκλείσει από την τελευταία του θεία Κοινωνία. Με κόπο κατέβηκε, σκοτάδι ακόμα, στην Ακολουθία. Μερικοί μοναχοί πρόσεξαν μιαν άλλη διάθεση στο πρόσωπο του γέροντα. Ιλαρότητα υπέρμετρη, αγάπη ξεχείλιζε ολόκληρος, το αγγελικό του χαμόγελο ατέλειωτο. Έγινε η Ακολουθία. Έψαλε γονατιστός τόσο άνετα και αναστάσιμα, λες και δεν ήταν άρρωστος.\nΗ θεία φωνή του γέμιζε το ναό, εξαίσια μελωδία, λες και ψέλνανε πολλοί άγγελοι μαζί. Ημέρα ιερή για τον Ιλαρίωνα, γιατί το πρωί εκείνο, στα Φύλλα, τον χειροτονούσε ιεροδιάκονο ο μητροπολίτης Χαλκίδας. Φαινότανε πως η Λειτουργία τούτη δεν έμοιαζε συνηθισμένη. Όμως, ούτε είπε ούτ' έδειξε τι έζησε στην τελευταία του Λειτουργία. Είδε πάλι τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ; Είδε γύρω του Αγίους; Είδε το πανάγιο Αίμα του Κυρίου ή τον ίδιο τον Κύριο αμνό στην Άγια Τράπεζα. Όπως άλλοτε; Δεν το ξέρουμε.\nΤο πρωί, λίγο πριν τις 9, βγήκε από το ναό, πήγε στην κουζίνα με καλή διάθεση και ήπιε καφέ. Τον περίμεναν όμως για εξομολόγηση. Σηκώθηκε σιγά-σιγά, βγήκε, κατέβηκε τα σκαλιά μπροστά στην κεντρική πύλη της Μονής, προχώρησε για την απέναντι πτέρυγα και ανέβηκε τα λίγα σκαλιά. Σε λίγα μέτρα το εκκλησάκι του Αγίου Χαράλαμπου. Εκεί συνήθως εξομολογούσε. Το ίδιο και τώρα. Στις 10 η ώρα εξομολόγησε τον αγιορείτη διάκονο Γεννάδιο, στον οποίο ευχάριστα μα σταθερά είπε μεταξύ άλλων:\nΤελειώνοντας την εξομολόγηση έδειχνε κουρασμένος, αλλά διατηρούσε χαρμόσυνη διάθεση. Σηκώθηκε, πήρε από το χέρι το διάκο και βγήκανε από το εκκλησάκι. Προχώρησαν, κατεβήκανε τα σκαλιά και μπήκανε στο ναό. Έκανε την προσευχή του, ασπάστηκε όλες τις εικόνες, ευχαρίστησε και δοξολόγησε. Μα πλέον ζούσε άλλες καταστάσεις. Μέσα του κι έξω του αυγαζόταν από θείο φως, γι' αυτό η ευφροσύνη και ιλαρότητα του προσώπου του. Τη θαυμαστή κατάσταση τούτη αξιώθηκε να δει μόνο ένας μοναχός, ο Εφραίμ. Καθάριζε τα μανουάλια του ναού και είδε το μακαριστό γέροντα να μπαίνει μεταμορφωμένος. Έλαμπε ολόκληρος και ακτινοβολούσε χαρά και αγαλλίαση. Στάθηκε ακίνητος και τον παρατηρούσε πλημμυρισμένος και ο ίδιος ο Εφραίμ από αγαλλίαση και έκπληξη.\nΒγήκε από το ναό και με το διάκο φέρανε γύρω-γύρω τη Μονή εσωτερικά. Έβλεπε όλους τους χώρους, όλους τους μοναχούς, τους ευλογούσε ειρηνικά και τους μετέδιδε αγαλλίαση, που διαχυνόταν άφθονη από το αγγελικό του πρόσωπο. Αφού τελείωσε ο γύρος αυτός, ήθελε να βγουν έξω από τη Μονή. Βγήκανε από τη νότια πόρτα. Προχώρησε σιγά-σιγά δεξιά. Σταμάτησε στο εργαστήριο κι ευλόγησε με άπειρη αγάπη τους εκεί μοναχούς. Πάλι προς τα δεξιά, ενώ σταματούσε στα εκκλησάκια και σταυροκοπιότανε πολλές φορές. Ανέβηκε ακόμα ψηλότερα, βορειοδυτικά. Ζήτησε να τον βοηθήσει ο διάκος ν’ ανεβούνε ακόμα λίγο. Από 'κει το μοναστήρι φαινότανε όλο. Σαν από αεροπλάνο. Ήταν ωραίο, ανακαινισμένο, φροντισμένο και το 'χε βρει ερείπιο, διαλυμένο, ξεχαρβαλωμένο και πολύ μικρότερο. Τώρα και ανακαινισμένο και γεμάτο με καλούς μοναχούς.\nΤο κοίταζε από 'κεί ψηλά και δεν το χόρταινε. Το βλέμμα του είχε τόση αγάπη για το μοναστήρι. Έμεινε να το κοιτάει αρκετά. Συλλογιζότανε άραγε πώς βρήκε παλιά το μοναστήρι; Μάλλον όχι, γιατί δεν έφευγε από το πρόσωπο του καθόλου η ευφροσύνη. Δεν ήταν ώρα για δυσάρεστες μνήμες, τώρα μόνο δοξολογούσε, οι στιγμές λίγες και αφιερώνονται στα μεγάλα.\nΚατάκοπος, μετά το μεσημέρι, αποσύρθηκε για λίγο στο κελί του. Έφτασε όμως ο π. Αλέξιος, που έπρεπε για πρώτη φορά να κάνει κηδεία. Νέος ιερέας και δεν ήξερε το τυπικό και πώς ψάλλεται. Με υπομονή ο μακαριστός γέροντας του είπε πώς θα κάνει τούτο, πώς εκείνο. Κι έπιασε να του ψέλνει τροπάρια της νεκρώσιμης Ακολουθίας. Έψελνε και ο Αλέξιος, μα ο γέροντας έψελνε πολύ ωραία. Έκπαγλα και χαιρότανε όλο και περισσότερο. Σε κάποια στιγμή ο Αλέξιος νόμισε ότι έμαθε να ψέλνει τη νεκρώσιμη Ακολουθία και ήθελε να φύγει, ευχαριστώντας και παίρνοντας την ευχή του γέροντα. Εκείνος όμως επέμενε να την ψάλουνε όλη από την αρχή. Έτσι κι έγινε. Την ψάλανε ολόκληρη, και ο γέροντας ήτανε όλο χαρά κι ευφροσύνη.\nΈφυγε μετά τις 2 η ώρα ο π. Αλέξιος κι έμεινε μόνος ο γέροντας. Στις 3:15 του χτύπησαν την πόρτα για καφέ και του είπαν ότι ήρθε η Γερασιμία. Κι ενώ δύσκολα δεχότανε στο κελί, είπε μόνος του:\nΑργότερα δέχτηκε τη Γερασιμία, για εξομολόγηση.Έβαλε το πετραχήλι του, έκατσε στην άκρη του κρεβατιού, βλέποντας τον Εσταυρωμένο, και άρχισε. Την άκουσε προσεχτικά, τη συμβούλεψε, της έδωσε κουράγιο, και ξαφνικά με αλλοιωμένη όψη της λέει: -Εδώ, παιδί μου, είναι ο όσιος Δαβίδ. Και ο άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, ψάλε το Απολυτίκιο τους.\nΣτο μεταξύ τα λεπτά περνούσαν και μέσα του ο γέροντας είχε πολλή αγωνία. Ήθελε να προλάβει να δει διάκο τον υποτακτικό του Ιλαρίωνα, που εκείνο το πρωί, στη Λειτουργία, τον χειροτόνησε ιεροδιάκονο ο Σεβασμιώτατος μητροπολίτης Χαλκίδας Χρυσόστομος. Και χωρίς ν' ακούγεται κάποιος θόρυβος, στις 4:15 λέει στη Γερασιμία:\nΠράγματι, έφταναν στην πόρτα οι πατέρες. Τη στιγμή που στράφηκε στην πόρτα η Γερασιμία, δοκίμασε ο γέροντας να σηκωθεί, να σταθεί στα πόδια του. Μα την ίδια στιγμή είπε «ζαλίζομαι, ζαλίζομαι...» κι έγειρε, χάνοντας την ευστάθεια του. Πρόλαβε η κοπέλα κι έπιασε λίγο το γέροντα και τον βοήθησε να μη χτυπήσει πολύ, πέφτοντας στο πάτωμα. Η αναπνοή του ήτανε πολύ δύσκολη και προσπαθούσε. Συγχρόνως έμπαιναν και οι πατέρες με πρώτο τον π. Ιλαρίωνα. Αμέσως σύγχυση, φόβος, πανικός, κλάματα. Γονάτισε δίπλα του ο π. Κύριλλος, πήρε να του τρίψει τα χέρια, άλλοι μοναχοί τρέξανε στον Άγιο Χαράλαμπο και κλαίγοντας κάνανε Παράκληση. Άλλος έτρεξε να τηλεφωνήσει σε γιατρό. Ο σφυγμός του μεγάλου ασκητή φάνηκε νηματοειδής, ανεπαίσθητος... Το πρόσωπο του πήρε λίγο κοκκινωπό χρώμα... έμεινε ήρεμο, χωρίς αγωνία... και μια στιγμή έκανε με τα σεπτά χείλη του ένα μικρό φύσημα...\nΑυτό ήταν, σαν πουλάκι παρέδωσε το πνεύμα. Όλα είχανε τελειώσει. Στις 4:17 το απόγευμα, ο μακαριστός γέροντας άφησε το φθαρτό κόσμο του πόνου. Μπήκε σε μακάρια μονή του Τριαδικού Θεού.\nΟι πατέρες της Μονής δε θέλανε να πιστέψουν ότι ο γέροντας έφυγε. Κάτι προσπαθούσανε να του προσφέρουν, σύγχυση απερίγραπτη, μιλούσαν κλαίγοντας και η συνεννόηση δύσκολη. Πάντως όλα είχανε τελειώσει.\nΠηγή: Αηδόνι (3/12/2010)\nΕτικέτες αγάπη για τον Θεό και τον πλησίον, γ. Ιάκωβος Τσαλίκης, δοξολογία, θάνατος, θεία χάρις, θείο φως\nΟ άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα (1866-1949) είναι ένας από τους περίπου 1200 αγίους τους οποίους ανακήρυξε η Αρχιερατική Σύνοδος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας. Η σύνοδος συνήλθε 13-16 Αυγούστου του 2000 στον ναό του Χριστού Σωτήρος στη Μόσχα.\nΤο παρακάτω κείμενο αποτελεί ένα γράμμα που στάλθηκε από το πατέρα Σεραφείμ σ' ένα πνευματικό του παιδί, επίσκοπο, ο οποίος βρισκόταν στη φυλακή. Είναι ένας λόγος παρηγοριάς και νουθεσίας που ο Δημιουργός Θεός απευθύνει στην ψυχή του ανθρώπου:\n"Έχεις ποτέ σκεφτεί ότι όλα που αφορούν εσένα, αφορούν και Εμένα; Διότι αυτά που αφορούν εσένα αφορούν την κόρη του οφθαλμού Μου;\nΔεν Με παρακαλούσες να σου μάθω την ταπείνωση; Και να, σε έβαλα σ' αυτό ακριβώς το περιβάλλον, στο σχολείο όπου διδάσκουν αυτό το μάθημα.\nΘα κάνω την δικαιοσύνη σου να λάμψει σαν το φως και την ζωή σου, σαν μέρα μεσημέρι. Καταστράφηκαν τα σχέδιά σου, λύγισε η ψυχή σου και είναι εξαντλημένη,\nΔιότι μ' αυτή την κούραση και το άγχος δοκιμάζω πόσο ισχυρή είναι η πίστη σου στις υποσχέσεις Μου και την παρησσία σου στην προσευχή για τους συγγενείς σου.\nΔεν ήσουν εσύ που εμπιστεύτηκες τις φροντίδες γι' αυτούς στην προνοητική αγάπη Μου; Δεν είσαι συ που και τώρα τους αφήνεις στην προστασία της Πανάγνου Μητέρας Μου; Σε βρήκε σοβαρή ασθένεια, που μπορεί να γιατρευτεί ή είναι αθεράπευτη και σε κάρφωσε στο κρεβάτι σου,\nΕπειδή θέλω να Με γνωρίσεις πιο βαθιά, μέσω της σωματικής ασθένειας και να μην γογγύζεις γι' αυτή την δοκιμασία που σου στέλνεται και να μην προσπαθείς να καταλάβεις τα σχέδια Μου, της σωτηρίας της ψυχής των ανθρώπων με διάφορους τρόπους, αλλά αγόγγυστα και ταπεινά να σκύψεις το κεφάλι σου μπροστά στην αγαθότητά Μου. Ονειρευόσουν να κάνεις κάτι ξεχωριστό και ιδιαίτερο για Μένα και αντί να το κάνεις έπεσες στο κρεβάτι του πόνου\nΜερικοί από τους καλύτερους υιούς Μου είναι αυτοί, οι οποίοι είναι αποκομμένοι από την δραστική ζωή, για να μάθουν να χειρίζονται το όπλο της αδιάλειπτης προσευχής. Κλήθηκες απροσδόκητα να αναλάβεις μία δύσκολη και υπεύθυνη θέση, στηριγμένη σε Μένα. Σου εμπιστεύομαι τις δυσκολίες αυτές, και γι' αυτό θα σε ευλογήσει Κύριος ο Θεός σου σ' όλα τα έργα σου, σ' όλους τους δρόμους σου, σ' όλα, Καθοδηγητής και Δάσκαλος σου θα είναι ο Κύριος σου.\nΤην ημέρα αυτή, στα χέρια σου, τέκνο Μου έδωσα αυτό το δοχείο με το θείο μύρο, να το χρησιμοποιείς ελεύθερα. Να θυμάσαι πάντοτε ότι κάθε δυσκολία που θα συναντήσεις, κάθε προκλητική λέξη, κάθε διαβολή και κατάκριση, κάθε εμπόδιο στα έργα σου, που θα μπορούσε να προκαλέσει αγανάκτηση και απογοήτευση, κάθε φανέρωση της αδυναμίας και της ανικανότητας σου, θα χρίεται μ' αυτό το έλαιο. Από Μένα ήταν αυτό.\nΝα ξέρεις και να θυμάσαι - πάντα, όπου και να είσαι, ότι οποιοδήποτε κεντρί, θα αμβλυνθεί μόλις θα μάθεις σε όλα να βλέπεις Εμένα.\nΌλα σου στάλθηκαν από Μένα, για την τελείωση της ψυχής σου, Όλα αυτά ήταν από μένα "\nΠηγή: Ψήγματα Ορθοδοξίας (21/11/2009)\nΕτικέτες απογοήτευση, δοκιμασίες, δυσκολίες, εμπιστοσύνη, θεία πρόνοια, θείο θέλημα, θλίψη, πόνος\nΔιαβάζοντας την προς Φιλιππησίους επιστολή του Απόστολου Παύλου, είδα στο 1ο κεφάλαιο στο στίχο 29 να γράφει κάτι που σήμερα φαντάζει κάπως παράξενα: «ὑμῖν ἐχαρίσθη τὸ ὑπὲρ Χριστοῦ, οὐ μόνον τὸ εἰς αὐτὸν πιστεύειν, ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν». Δηλαδή «Σ' εσάς δόθηκε το χάρισμα, όχι μόνο να πιστεύετε στον Χριστό, αλλά και να υποφέρετε γι' Αυτόν».\nΜας έχουν μάθει από μικρούς να έχουμε μια σχέση με τον Θεό που αγγίζει τα όρια του συμφέροντος. Αυτός είναι ο δυνατός, εμείς οι αδύνατοι κι άρα το να Τον πιστεύομε σημαίνει ότι δημιουργούμε αποθέματα δυνάμεως, για να τα χρησιμοποιήσουμε σε δύσκολες ώρες. Γι’ αυτό και κλονίζεται η εμπιστοσύνη μας, όταν σ’ αυτές τις δύσκολες ώρες ο Θεός σιωπά.\nΌμως ο Απόστολος Παύλος μας λέει ότι η πίστη είναι χάρισμα, δωρεά, ευλογία. Μας δίνεται από τον Θεό ως δυνατότητα σχέσης. Όποιος πιστεύει έχει μια κοινωνία μαζί Του, έχει χαρά, γίνεται «οικείος Θεού». Όπως το μικρό παιδί, με τα νάζια του κάνει ό,τι θέλει τον πατέρα του, έτσι κι εμείς μπορούμε «να κάνουμε ό,τι θέλουμε» τον ουράνιο Πατέρα μας. Με την πίστη αποκτούμε «παρρησία», δηλαδή θάρρος και άνεση με τον Θεό. Αυτό που είχαν οι άγιοι. Γι’ αυτό και «απαιτούσαν» να τους κάνει κάτι που ήθελαν για χάρη των άλλων.\nΑλλά οι «οικείοι» του Θεού δεν έχουν μόνο το χάρισμα της πίστης, αλλά και το μαρτύριο, τη δυσκολία, τον πόνο. Ο σταυρός τους αποδεικνύει τη γνησιότητά τους. Το να υποφέρουν για τον Χριστό δείχνουν ότι ανήκουν σ’ Αυτόν, ότι Τον αγαπούν κι άρα έχουν σχέση μαζί Του.\nΣήμερα το να επιδιώκει κανείς τη δυσκολία και τον πόνο, για να εκφράσει τη αγάπη του στον Χριστό, νομίζω είναι υπερβολή. Αν και τέτοιες υπερβολές οι άγιοι τις κάνουν... Τουλάχιστο ας υπομένουμε κι ας προσπαθούμε να διεισδούμε πίσω από αυτά που μας έρχονται ως δοκιμασίες, για να βλέπουμε την ετοιμαζόμενη ευλογία και χάρη. Ας είναι η υπομονή μας έκφραση της εμπιστοσύνης μας σ’ Εκείνον που μας χαρίζει, ως τέκνα Του γνήσια, την πίστη και το «υπέρ αυτού πάσχειν».\nΠηγή: Γράμματα πνευματικού πατέρα, ιστοσελίδα Εκκλησιαστικής Κοινότητας Αγίου Γεωργίου Μακρή\nΕτικέτες Απ. Παύλος, δοκιμασίες, δυσκολίες, παρρησία, πίστη, πόνος, προσωπικός Θεός, σταυρός, συμφέρον, υπομονή, χάρισμα\nΠηγαίνω σ’ ένα ανώτερο Πνευματικό Ίδρυμα να χαιρετίσω το φίλο μου Χ.... Είναι ένας χαρωπός ασπρομάλλης κι αξιοσέβαστος κύριος που φθάνει πια στα 70 χρόνια.\n-Καλά που ήλθες, μου λέγει, γιατί το απόγευμα φεύγω για την νήσο Κ. Πάω να κάμω το ετήσιο μνημόσυνο της γυναίκας μου.\nΟ εκλεκτός άνθρωπος μου είχε μιλήσει άλλη φορά για την εξαίρετη σύντροφο της ζωής του που, αφ’ ότου την πήρε, ήταν σχεδόν άρρωστη πάντα και του πέθανε ενωρίς και χωρίς να του αφήσει παιδιά. Πάνε πολλά χρόνια από τότε. Κι όμως μένει πιστός στη μνήμη και την αγάπη της.\nΜερικές μέρες από τις διακοπές του τις περνά στο Κολλέγιο που πέρασε μαθήτρια η γυναίκα του και κάθε χρόνο στον μήνα που πέθανε παίρνει άδεια από την υπηρεσία του και ταξιδεύει μακριά για να πάει να κάμει μνημόσυνο και να σκορπίσει λουλούδια στον τάφο της.\nΣ’ ένα Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο που βρισκόμουνα κάποτε, πήγαινα συχνά τα βράδια να συντροφεύσω ένα ηλικιωμένο καθηγητή. Καθόταν στο σπουδαστήριό του και πάνω στο τραπέζι του γραφείου του, ανάμεσα σε όγκους βιβλίων, ξεχώριζε η φωτογραφία της πεθαμένης του γυναίκας. Ζούσε μοναχικός, δεν είχε ούτε παιδιά ούτε άλλους συγγενείς κι ετοίμαζε σχεδόν μονάχος το φαγητό του...\n-Δεν είμαι μονάχος, εδώ που κάθομαι και μελετώ. Δίπλα μου στέκει και η γυναίκα μου, η αγαπημένη κι αγνή ψυχή της, μου 'λεγε συχνά πάνω στη συζήτησή μας, και αναλυόταν σε δάκρυα. Ο σοφός Σολομών είπε πως «η αληθινή αγάπη είναι δυνατή σαν τον θάνατο». Μα ο Σολομών έζησε πριν από τον Χριστό και δεν ήξερε πως ο Χριστός κατήργησε τον θάνατο και μας έδωσε το δικαίωμα να ζούμε και να αγαπούμε και πέρα από τον θάνατο ακόμη. Έτσι βλέπει κανείς αυτό το σχεδόν απίστευτο μα και υπέροχο φαινόμενο ν' αγαπούμε κείνους π’ αγαπήσαμε αληθινά στη ζωή και πέρα από τον θάνατο τους.\nΌμορφες και δυνατές καρδιές δίνουν συχνά τον όρκο της αληθινής αγάπης που δεν τον σβήνει ούτε ο θάνατος ακόμη. Κι είναι στ’ αλήθεια να θαυμάζει κανείς αυτόν τον ηρωισμό κι αυτήν την ευγένεια της ανθρώπινης καρδιάς. Εδώ μια κοπέλα τάζει την καρδιά της σ’ έναν νέο που τον παίρνει ξαφνικά ο θάνατος, μα κείνη μένει πιστή στον όρκο της και δεν ζητά άλλο δεσμό στη ζωή της. Εκεί μια νιόπαντρη γυναίκα χηρεύει από νωρίς, ντύνει τη νιότη της στα μαύρα ρούχα και μένει πιστή και αφοσιωμένη στη μνήμη εκείνου που αγάπησε και στα παιδιά του. Κι αλλού ένας σοφός κι ανώτερος από αδυναμίες και αισθηματικότητες άνδρας μαγειρεύει, μελετά και γράφει με μόνη συντροφιά τη φωτογραφία της πεθαμένης αγαπημένης του γυναίκας.\nΜα κι αν αυτά δεν είναι γενικός κανόνας, είναι όμως μια εξαίρεση ή πολλές μαζί εξαιρέσεις, που τιμούν τον άνθρωπο και τον υψώνουν μέσα στον υλικό κόσμο που ζει, μέσα στην ίδια τη συνείδησή του. Και είναι ακόμη μια εξαίρεση που μας κάνει να ελπίζομε και να περιμένομε πολλά από τον άνθρωπο. Και θέλω να πω ακόμη πως αυτές τις ηρωικές και ιδανικές μορφές της πιστής αγάπης μπορούμε να τις δώσομε γι’ απάντηση σε κείνες τις άλλες, τις αχαμνές και προδομένες αγάπες των μικρών και τιποτένιων καρδιών. Κι ακόμη μπορούμε να τις μαζέψομε αυτές τις όμορφες και ανώτερες αγάπες της ανθρώπινης καρδιάς, να τις περάσομε στα βιβλία μας, στα θέατρα και στα τραγούδια μας για να τις δώσομε μνημείο και έξοχο μαρτύριο στις καρδιές των εκλεκτών και των ηρωικών εφήβων κάθε γενεάς στην ανθρωπότητα. Αγάπη ως την άκρη της ζωής κι αγάπη πέρα από τη ζωή και πέρα από τον θάνατο. Αγάπη μέσα στην ευτυχία της ζωής και μέσα στην δυστυχία της.\nΑγάπη των λησμονημένων, αγάπη των ξενιτεμένων κι αγάπη των νεκρών. Αγάπη που δεν μιλείς σε ζωντανούς και δεν φανερώνεις την ύπαρξή σου σε ξένα κι αδιάντροπα βλέμματα, αγάπη που μένεις κρυμμένη βαθιά στη στάχτη της καρδιάς που άναψες μια φορά και της δίνεις ακόμη τη θέρμη και το φως να ζει και μέσα στην ερημιά της έντιμης χηρείας και της μοναξιάς.\nμητροπολίτης πρώην Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίος\nΠηγή: Ενοριακή ευλογία, τεύχος Αυγούστου - Σεπτεμβρίου, Αριθμ. Τεύχους 110-111.\nΑναδημοσίευση: Θησαυρός γνώσεων και ευσεβείας (4/11/2011)\nΕτικέτες αγάπη, αιώνιος ζωή, έρωτας, θάνατος, θυσία, μητρ. Ειρηναίος, μνήμη, μοναξιά, όρκος, πίστη, συζυγία, χηρεία\nΠηγή: Εκκλησία Παναγίας Αγίας Νάπας (7/11/2011)\nΕτικέτες δοκιμασίες, θυσία, πίστη, προσευχή, προσωπικός Θεός, ταπείνωση, υπερηφάνεια, χαρά, ψυχικές ασθένειες\nΑπολυτίκιο (Ἦχος πλ. δ')\nΕτικέτες Άγ. Ιωάννης ο ελεήμων, αγάπη για τον Θεό και τον πλησίον, ακατάπαυστη προσευχή, ελεημοσύνη, Κύπρος, ύμνοι\nΑΓΙΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ Ο ΚΑΠΠΑΔΟΚΗΣ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ\nΟ όσιος Αρσένιος γεννήθηκε κατά το 1840 στην Καππαδοκία, την κοιτίδα των Πατέρων της Εκκλησίας, στην οποία παρά την τουρκική καταπίεση ο χριστιανισμός διατηρούσε στις αρχές του 20ού αιώνα μια εκπληκτική ζωτικότητα.\nΠροικισμένος με οξύνοια, τελείωσε τις σπουδές του, έγινε μοναχός και στάλθηκε ως ιερέας στο χωριό που γεννήθηκε, τα Φάρασα, να μάθει γράμματα στα εγκαταλελειμμένα στη μοίρα τους παιδιά.\nΑφότου πήγε πεζός να προσκυνήσει τους Αγίους Τόπους, ένα προσκύνημα που επαναλάμβανε κάθε δέκα χρόνια, ο κόσμος πήρε τη συνήθεια να τον φωνάζει Χατζη-Εφέντη. Ταπεινός ιερέας του Θεού, στάθηκε σε όλη του τη ζωή ο πατέρας και η ψυχή των κατοίκων της περιοχής. Δεν αρκούνταν να διδάσκει τα στοιχειώδη της απαγορευμένης από τις τουρκικές αρχές ελληνικής παιδείας, αλλά έδινε στους φτωχούς και καταπιεσμένους Έλληνες ένα ζωντανό παράδειγμα της χριστιανικής μεγαλοφροσύνης και ευγένειας ήθους. Πέρα από κάθε του λόγο ή διδαχή, ήταν ο ίδιος παρουσία του Θεού, πηγή ακένωτη χάριτος και θαυματουργικών ιαμάτων, όχι μόνον για τους Έλληνες, αλλά και για τους Τούρκους.\nΌταν κάποιος ερχόταν σε αυτόν με εμπιστοσύνη, όποιος κι αν ήταν, δεν ενδιαφερόταν να μάθει την καταγωγή του, ή τη θρησκεία του, αλλά αναζητούσε μόνο την ευχή την πλέον αρμοστή στην περίπτωσή του.\nΑν δεν την έβρισκε στο Ευχολόγιο, έπαιρνε έναν ψαλμό, διάβαζε ένα εδάφιο από το Ευαγγέλιο ή αρκούνταν μόνον να επιθέτει στο κεφάλι του αρρώστου το τετραβάγγελο. Τα θαύματα του πατρός Αρσενίου έγιναν κάτι το τόσο φυσικό που δεν υπήρχε στα Φάρασα άλλο ιατρείο.\nΉταν για όλους ο ιατρός των ψυχών και των σωμάτων. Όσοι δεν μπορούσαν να μετακινηθούν, του έστελναν κάποιο ρούχο τους, εκείνος διάβαζε την προσφυή ευχή ή την έγραφε σε ένα κομμάτι ύφασμα και η θεραπεία ήταν σίγουρη. Ενίοτε όμως, η θεραπεία δεν ερχόταν παρά μόνον σιγά-σιγά, προς όφελος εκείνων που είχαν ανάγκη να ταπεινωθούν και να αποκτήσουν βαθμιαία την επίγνωση της Θεϊκής βοήθειας.\nΟ πατήρ Αρσένιος αρνούνταν όλα τα δώρα που του πρόσφεραν ως ευχαριστία για τις ευεργεσίες του, λέγοντας: «Η πίστη μας δεν πουλιέται!». Απέκρυπτε δε τις αρετές του υποκρινόμενος εκκεντρικότητες ή εξάψεις οργής, για να αποφύγει την εκτίμηση των ανθρώπων και να διαφυλάξει την ησυχία του. Όταν η θαυματουργική του δύναμη γεννούσε τον θαυμασμό, απαντούσε αυστηρά: «Ε, τι θαρρείτε, πως είμαι άγιος; Αμαρτωλός είμαι, χειρότερος από σας. Δεν βλέπετε, ακόμη και τον θυμό μου δεν μπορώ να συγκρατήσω. Ο Χριστός κάμνει τα θαύματα που βλέπετε. Εγώ τα χέρια μου μόνον υψώνω και Τον παρακαλώ.»\nΌντως, όταν ύψωνε τα χέρια προς τον ουρανό για να ικετεύσει υπέρ κάποιου άλλου, έμοιαζε να είναι με την ψυχή στο στόμα. Έδινε την εντύπωση ότι έπιανε τον Χριστό από τα πόδια, και δεν Τον άφηνε, παρά μόνον όταν η δέησή του είχε πλέον εισακουσθεί.\nΖούσε σε ένα στενό κελί με δάπεδο από πατημένο χώμα, νηστεύοντας, αγρυπνώντας και προσευχόμενος αδιαλείπτως. Δυο μέρες την εβδομάδα, και συχνά περισσότερες, έμεινε έγκλειστος για να δοθεί στην καθαρή θεωρία, φορώντας σάκο και γονατισμένος πάνω σε στάχτη. Τις ημέρες αυτές, όσοι έρχονταν να ζητήσουν τη βοήθειά του, βρίσκοντας την πόρτα κλειστή, έπαιρναν σκόνη από το κατώφλι και έβρισκαν σίγουρη γιατρειά. Αυστηρός με τον εαυτό του, ο πατήρ Αρσένιος ήταν γεμάτος αγάπη και ευσπλαχνία απέναντι στο ποίμνιό του, ιδιαιτέρως για εκείνους που έρχονταν να εξομοληγηθούν για τις αμαρτίες τους.\nΘεράπευε τους αμαρτωλούς περισσότερο με την αγάπη, παρά με τα επιτήμια και τις επιπλήξεις.\nΣυχνά πήγαινε να τελέσει αγρυπνίες σε απομονωμένα εξωκκλήσια, βαδίζοντας ανυπόδητος και δίχως να χρησιμοποιεί ζώο, για να μιμηθεί τον Χριστό που πήγαινε πάντα πεζός και από συμπόνια για τα ζώα.\nΠολλές φορές φανερώθηκαν Άγιοι δίπλα του κατά τη Θεία Λειτουργία και πιστοί είχαν τη δυνατότητα να θαυμάσουν τότε το πρόσωπό του, μεταμορφωμένο από το θείο φως.\nΠροικισμένος με το χάρισμα της προορατικότητας, ο πατήρ Αρσένιος προείπε, πολύ πριν, τον ξεριζωμό των Ελλήνων από τη Μικρά Ασία και οργάνωσε την αναχώρηση των κατοίκων από τα Φάρασα. Στις 14 Αυγούστου 1924, ο Γέροντας μπήκε επικεφαλής του ποιμνίου του, σαν ένας άλλος Μωυσής, για μια έξοδο 300 χιλιόμετρα με τα πόδια, εν μέσω απειλητικών Τούρκων.\nΕνωμένος πάντα με τον Θεό, δεν έπαυσε να επιχέει το έλεος του Θεού σε χριστιανούς και μουσουλμάνους αδιακρίτως. Όπως είχε αναγγείλει στους πιστούς, δεν έζησε παρά σαράντα μέρες μετά τον ερχομό τους στα χώματα της Ελλάδας.\nΌταν νοσηλευόταν στο νοσοκομείο, ένας φίλος του θέλησε να συνθλίψει μια ψείρα που είχε βρει. Ο πατήρ Αρσένιος όμως αναφώνησε: «Μην τη σκοτώσεις τη φτωχιά! Άφησέ την να φάει κι αυτή λίγη σάρκα. Τι, να μείνει όλη για τα σκουλήκια;» Έπειτα στράφηκε προς τους επισκέπτες του και είπε: «Την ψυχή, την ψυχή να τη φροντίζετε περισσότερο από τη σάρκα που θα πάει στο χώμα και θα τη φάνε τα σκουλήκια!» Ήταν η τελευταία του νουθεσία και διαθήκη.\nΔύο μέρες αργότερα, στις 10 Νοεμβρίου 1924, παρέδωσε εν ειρήνη την ψυχή του στον Θεό, με την εμπιστοσύνη του πιστού δούλου. Ήταν 83 ετών. Από το 1970, ο όσιος Αρσένιος, με πολλές εμφανίσεις του και θαύματα που συνδέονται με τα τίμια λείψανά του, αποτεθειμένα στη Μονή της Σουρωτής, κοντά στη Θεσσαλονίκη, δεν έπαυσε να δίνει μαρτυρίες για την οικειότητά του με τον Θεό. Η τιμή του αναγνωρίσθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο το 1986.\nΠηγή: Ιερός Συναξαριστής\nΑποδελτίωση: περιοδ. Ο Άγιος Λάζαρος, Νοέμβριος 2011, έκδ. Ι.Ν. Αγ. Λαζάρου Λάρνακος, σ. 1-3.\nΕτικέτες Άγ. Αρσένιος ο Καππαδόκης, αγάπη, βίοι αγίων, Ελληνισμός, θαύμα, θεία χάρις, Μικρά Ασία, προσευχή, ταπείνωση\nΗ αναβολή αποδεικνύεται το ισχυρότερο όπλο στα χέρια του διαβόλου. Πολλοί χριστιανοί πέφτουν ακριβώς σ' αυτήν την παγίδα. Είναι η ώρα της προσευχής, ο πονηρός ζητά την αναβολή. Δεν πειράζει, είσαι κουρασμένος, αύριο προσευχήσου. Σου δίνεται μια ευκαιρία να κάνεις μια ελεημοσύνη; Ο πονηρός με χίλιες δύο προφάσεις σε αποτρέπει. Και συ είσαι πτωχός. Μπορεί αύριο να βρεις κάποιον πτωχότερο από αυτόν. Είναι η ώρα του εκκλησιασμού; Ο πονηρός λέει: Δεν πειράζει, εκκλησιάζεσαι την άλλη Κυριακή. Πλησιάζει η ώρα της μελέτης του Νόμου του Θεού; Ο πονηρός υπαγορεύει: Δεν χάθηκε ο κόμσος που δεν θα μελετήσεις και μια ημέρα. Έρχεται η ώρα της ιεράς εξομολογήσεως; Ο πονηρός συμβουλεύει: Καλή η εξομολόγηση, αλλά όχι και κάθε τόσο. Άλλωστε, δεν έκανες κανένα σπουδαίο αμάρτημα. Ακολουθεί η Θεία Κοινωνία, η μετάληψη των Αχράντων Μυστηρίων; Ο διάβολος συγκατανεύει: Καμία αντίρρηση να μεταλαμβάνεις τα Άχραντα Μυστήρια, αλλά όχι και τόσο συχνά. Μια ή το πολύ δυο φορές τον χρόνο φθάνει. Και έτσι, χωρίς πολύ κόπο, ο διάβολος κερδίζει έδαφος και εμείς συνεχώς υποχωρούμε χωρίς να το αντιλαμβανόμεθα.\nΠηγή: από έντυπο πνευματικού περιεχομένου\nΕτικέτες αναβολή, αύριο, διάβολος, μυστήρια, πονηρός, σωτηρία\nΠριν πολλά χρόνια και μετά τη λήξη του εμφυλίου σπαραγμού και του αδελφοκτόνου πολέμου, σε κάποιο χωριό, έγινε ένας φόνος, για πολιτικούς μάλλον λόγους και εξαιτίας του μεγάλου φανατισμού, που επικρατούσε εκείνη την εποχή. Κατηγορήθηκε, λοιπόν, κάποιος χωριανός, ο Πέτρος Γ. και με τις μαρτυρίες πέντε συγχωριανών του δικάστηκε και καταδικάστηκε σε 30 χρόνια φυλάκιση. Ο κατηγορούμενος όμως ισχυρίζετο συνεχώς ότι ήτο αθώος. Κλείσθηκε σε αγροτικές φυλακές, αλλά μέρα-νύχτα διαλαλούσε και μονολογούσε ότι ήτο αθώος. Σ' αυτές τις φυλακές πήγαινε μια φορά τον μήνα ένας ευλαβέστατος ιερεύς και λειτουργούσε στο εκκλησάκι που υπήρχε και κατόπιν εδέχετο για εξομολόγηση όσους εκ των φυλακισμένων το επιθυμούσαν. Ύστερα από 5-6 μήνες, πήγε και ο εν λόγω χωριανός στον ευλαβή εκείνον ιερέα και εξομολόγο, και ενώπιον του Αγίου Θεού και μπροστά στο πετραχήλι του Πνευματικού, βεβαίωνε με όρκους ότι ήταν αθώος.\nΈτσι πέρασαν 19 χρόνια. Κατόπιν, λόγω της καλής και αρίστης διαγωγής και επειδή έκανε και στις τότε αγροτικές φυλακές, όπου εμειώνετο η ποινή, αποφυλακίσθηκε. Ήτο πλέον 50 ετών. Στο χωριό όμως δεν έγινε δεκτός, επειδή τον πίστευαν όλοι για φονιά και κυρίως οι συγγενείς του φονευμένου. Έτσι, μετακόμισε σε μια γειτονική πόλι και έκαμε τον εργάτη, τον οικοδόμο και κυρίως τον μαραγκό, δουλειά που την έμαθε στην φυλακή. Η ζωή του όμως εξακολουθούσε να είναι ζωή ενός αληθινού χριστιανού, με την ακριβή συμμετοχή στα Μυστήρια, με την σωστή τήρηση των ευαγγελικών εντολών και ιδιαιτέρως με την προσευχή. Η προσευχή ήταν το οξυγόνο της ζωής του. Η Ευχή και το Ευαγγέλιο ήσαν γι' αυτόν «άρτος ζωής» και «ύδωρ ζων». Μία κοπέλα 42 ετών, θεολόγος σε κάποιο Γυμνάσιο της περιοχής, πληροφορήθηκε από τον Πνευματικό των φυλακών, που ήτο και δικός της Πνευματικός, τα πάντα για τον Πέτρο Γ. και ιδιαιτέρως για το πόσο ήτο αφοσιωμένος στον Χριστό και στην Εκκλησία Του. Πήγε, τον βρήκε και κατόπιν τον ζήτησε η ίδια σε γάμο!. Από τον ευλογημένο αυτό γάμο προήλθαν δυό παιδιά, υγιέστατα.\nΟ άνθρωπος αυτός, παρ' όλο που ήταν έγγαμος και ζούσε μέσα στον σημερινό κόσμο, μετά από την τεράστια και άδικη δοκιμασία και ταλαιπωρία του στη φυλακή, μαζί με βαρυποινίτες, είχε καρπούς της Ευχής, της θείας Κοινωνίας και της ευαγγελικής ζωής. Η έγγαμη ζωή του δεν τον εμπόδισε να λέγη μερα-νύχτα την Ευχή, όπως την έμαθε από το βιβλίο «Οι περιπέτειες ενός προσκυνητού».\nΑπό το βιβλίο: Η Ευχή Μέσα στον κόσμο, Πρωτοπ. Στέφανου Αναγνωστόπουλου\nΠηγή: Εκκλησία Παναγίας Αγίας Νάπας (27/9/2010)\nΕτικέτες αδικία, γάμος, ευχή, θεία πρόνοια, μετάνοια, συγχώρηση\n- Ο θείος έρως είναι κάτι ανώτερο από την αγάπη για τον Θεό. Είναι τρέλα. Αγάπη - έρως - τρέλα, όπως φθόνος - μίσος - φόνος. Η ακριβή αγάπη προς τον Θεό, με τις θυσίες της, γλυκοβράζει την καρδιά, και σαν τον ατμό πετιέται ο θείος έρως, ο οποίος δεν μπορεί να συγκρατηθεί, και ενώνεται με τον Θεό.\nΟ θείος έρως λυγίζει τα σκληρά κόκκαλα και γίνονται τόσο μαλακά, που ο άνθρωπος δεν μπορεί να σταθεί όρθιος, πέφτει κάτω! Γίνεται σαν την λαμπάδα που βρίσκεται σε θερμό χώρο και δεν μπορεί να σταθεί όρθια. Πότε λυγίζει από εδώ, πότε λυγίζει από εκεί. Τη σιάζεις, αλλά πάλι λυγίζει, πάλι πέφτει, γιατί είναι θερμός ο χώρος, πολύ θερμός... Όταν κανείς βρίσκεται σ' αυτήν την κατάσταση και πρέπει να πάει κάπου η να κάνει κάποια δουλειά, δεν μπορεί. Παλεύει, προσπαθεί να βγει από αυτήν την κατάσταση...\nΔυστυχώς υπάρχουν πνευματικοί άνθρωποι που σκανδαλίζονται με την λέξη «θείος έρως». Δεν έχουν καταλάβει τι θα πει «θείος έρως» και θέλουν να βγάλουν τη λέξη αυτή από τα Μηναία και από την Παρακλητική, γιατί λένε ότι σκανδαλίζει. Πού φθάσαμε! Αντίθετα, οι κοσμικοί που έχουν ζήσει τον κοσμικό έρωτα, αν τους μιλήσεις για θείο έρωτα, αμέσως λένε : «Κάτι ανώτερο θα είναι αυτό». Πόσα παιδιά που γνώρισαν τον κοσμικό έρωτα τα φέρνω αμέσως σε λογαριασμό, όταν τους μιλώ για τον θείο έρωτα! «Εσείς πέσατε κάτω καμιά φορά από την αγάπη που νοιώσατε; τα ρωτάω, Νιώσατε ποτέ εσείς έτσι που να μην μπορείτε να κουνηθείτε, να μην μπορείτε να κάνετε τίποτε;». Αμέσως καταλαβαίνουν ότι αυτό είναι κάτι ανώτερο και συνενοούμαστε. «Αν εμείς, λένε, από αυτό το κοσμικό κάτι νιώθουμε, φαντάσου τι θα είναι εκείνο το ουράνιο!»\n- Να συναναστρέφεσαι με... παλαβούς, να να σου μεταδώσουν την τρέλα τους την πνευματική! Θα εύχομαι να σε δω... θεότρελη! Αμήν\nΈχω κι εγώ μια μικρή πείρα από την πνευματική τρέλα, η οποία προέρχεται από τον θείο έρωτα. Φθάνει τότε ο άνθρωπος στη θεία αφηρημάδα και δεν θέλει να σκέφτεται τίποτε εκτός από τον Θεό, τα θεία, τα πνευματικά, τα ουράνια. Ερωτευμένος πια θεϊκά, καίγεται εσωτερικά, γλυκά, και ξεσπάει εξωτερικά, παλαβά, μέσα στον θείο χώρο της σεμνότητος δοξολογώντας σαν άγγελος μέρα-νύχτα τον Θεό και Πλάστη του.\n- Ναι, είναι εκτός εαυτού τότε ο άνθρωπος, με την καλή έννοια. Αυτό είναι .....«έκστηθι φρίττων ουρανέ» (από τον ειρμό της η' ωδής του κανόνος του Μ. Σαββάτου).\nΠηγή: Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Ε': Πάθη και Αρετές, έκδ. Ι.Ησ. «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», Σουρωτή Θεσσαλονίκης: 2006, σελ. 205-207.\nΑποδελτίωση: Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας (Ο.Ο.Δ.Ε.)\nΕτικέτες αγάπη, γ. Παΐσιος, δοξολογία, έκσταση, έρωτας, θείος έρωτας, πνευματικότητα, πόνος, τρέλα\n«Είναι η αγάπη» (ορχηστρικό) του Μίνωα Μάτσα από την τηλεοπτική σειρά του Μέγα «Το νησί».\nΠηγή: Εκκλησία Παναγίας Αγίας Νάπας (2/3/2011)\nΕτικέτες αγάπη, Άγιο Πνεύμα, αίτημα, γ. Σωφρόνιος, θείο θέλημα, πίστη, προσευχή, ταπείνωση, υπομονή


ΥΠΕΞ: Πρωτοφανής πρόκληση η επίσκεψη Ερντογάν στα κατεχόμενα Βαρώσια - CNN.gr\nΑνανεώθηκε: Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2020 19:55\nΔελτίο Τύπου ΥΠΕΞ\nΤην έντονη αντίδραση του υπουργείου Εξωτερικών προκάλεσε η ανακοίνωση της πρόθεσης του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν να επισκεφθεί τα κατεχόμενα Βαρώσια, ανήμερα της επετείου ανακήρυξης του ψευδοκράτους.\nΈντονη αντίδραση Αναστασιάδη\nΟι εορτασμοί και το πικνίκ στα Βαρώσια\nΜε διάγγελμα του Τουρκοκύπριου ηγέτη Ερσίν Τατάρ και με ρίψη 21 χαιρετιστήριων βολών ξεκίνησαν σήμερα Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2020 οι εορτασμοί στα κατεχόμενα για την ανακήρυξη του ψευδοκράτους.\nΣτις 12.30 θα πραγματοποιηθεί στρατιωτική παρέλαση στην λεωφόρο Δρ. Φαζίλ Κιουτσιουκ, ενώ κατόπιν ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα μεταβεί στην περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου.\nΛόγω των εορτασμών και της επίσκεψης του Τούρκου προέδρου την Κυριακή, θα κλείσουν ορισμένοι δρόμοι στην κατεχόμενη Λευκωσία από τις 09.30 το πρωί. Επίσης, το αεροδρόμιο των κατεχομένων θα εξυπηρετήσει μόνο το αεροσκάφος που θα μεταφέρει τον Τούρκο Πρόεδρο, κατά τη διάρκεια της άφιξης και της αναχώρησής του και ουδεμία άλλη πτήση.\nΠΟΛΙΤΙΚΗ\t· ΕΙΔΗΣΕΙΣ\t· ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΩΡΑ\t· CNN ΕΙΔΗΣΕΙΣ\t· ΡΕΤΖΕΠ ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ\t· ΕΡΣΙΝ ΤΑΤΑΡ\t· ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ\t· ΚΥΠΡΟΣ\t· ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΚΥΠΡΟΣ\t· ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ\t· ΒΑΡΩΣΙΑ\t· ΝΙΚΟΣ ΔΕΝΔΙΑΣ\t· ΝΙΚΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ\t· ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ


Κρύβουν τα αίτια που κλείνει το Ταχυδρομειο της Αγ. Ευφημίας – eKefalonia\nΗ κυβερνητική Βουλευτής έριξε «στάχτη στα μάτια» του λαού, παρουσιάζοντας το πρόβλημα σαν διαχειριστικό (υποσχέθηκε επίλυση μέσω της «κινητικότητας»).\nΚρύβουν τα αίτια που κλείνει το Ταχυδρομειο της Αγ. Ευφημίας\n16/11/2015 | 22:46\nΠραγματοποιήθηκε Λαϊκή Συνέλευση των κατοίκων της Πυλάρου στην Αγία Ευφημία για το κλείσιμο του Ταχυδρομείου. Από πλευράς Λαϊκής Συσπείρωσης ενημερώσαμε τους κατοίκους της περιοχής ότι αυτό δεν έγινε ξαφνικά και δεν πρέπει να εκπλήσσει κανένα. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζει τις αντιλαϊκές στρατηγικές κεφαλαίου – ΕΕ, που υλοποιούνται με την απελευθέρωση των ταχυδρομικών υπηρεσιών, ιδιωτικοποιήσεις, αξιολογήσεις βιωσιμότητας δομών, μείωση προσωπικού, «κινητικότητα» και ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων. Αντιμετωπίζει το ταχυδρομικό έργο ως εμπόρευμα, με ανταποδοτικότητα στην λογική του κέρδους. Το έδαφος έχει προετοιμαστεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ με την πώληση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και του Πόρτα-Πόρτα, με την συμμετοχή ιδιωτικών κεφαλαίων στα ΕΛΤΑ, με την μη πληρωμή οφειλών του Δημοσίου, με την ανάθεση του ταχυδρομικού έργου του Κράτους και των Οργανισμών του σε ιδιωτικές εταιρείες, με την απαγόρευση πρόσληψης προσωπικού, με το κτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων κ.α.\nΗ κυβερνητική Βουλευτής έριξε «στάχτη στα μάτια» του λαού, παρουσιάζοντας το πρόβλημα σαν διαχειριστικό (υποσχέθηκε επίλυση μέσω της «κινητικότητας»). Αποπροσανατόλισε με τις συνηθισμένες σκιαμαχίες με τις προηγούμενες κυβερνήσεις για την κατανομή των ευθυνών. Την ίδια στιγμή υπεράσπισε ανοιχτά την ΕΕ που καθοδηγεί τις εξελίξεις για τα ΕΛΤΑ. Οι διαπιστώσεις του Α/χη, οι προειδοποιήσεις για τις εξελίξεις και τα αιτήματα του ΠΣ για να μην κλείσουν τα Ταχυδρομεία της Αγίας Ευφημίας και της Σάμης, όταν αφήνουν στο απυρόβλητο τη γενικότερη πολιτική που τα δημιουργεί, δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα. Αντίστοιχα, η κριτική της Δημοτικής Αρχής (ΝΔ) και των παρατάξεων της αντιπολίτευσης στην κυβέρνηση έκρυβαν την αιτία, που δεν είναι άλλη από το άνοιγμα της αγοράς των ταχυδρομικών υπηρεσιών για να μπουν οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι του κλάδου.\nΗ πρόταση μας είναι οι Ταχυδρομικές μεταφορές δημόσιες, με κρατική χρηματοδότηση και στελέχωση όλων των υπηρεσιών με μόνιμο προσωπικό με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Να μην κλείσει καμιά ταχυδρομική υπηρεσία από το νησί. Άμεση στελέχωση όλων και ειδικότερα της Αγίας Ευφημίας και Σάμης με το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό. Με αυτό το πλαίσιο προτείναμε να πάρουν αποφάσεις οι μαζικοί φορείς της περιοχής, το ΔΣ Κεφαλονιάς και το ΠΣ της ΠΙΝ με πρώτο σταθμό την συμμετοχή στην πανεργατική πανελλαδική απεργία της 12ης Νοέμβρη 2015.\nΑργοστόλι 16 Νοέμβρη 2015


bet-gr.blogspot.com: Στοίχημα στις αγορές μεταγραφών: Οι απαιτήσεις του Terry από τον Abramovich\nΣτοίχημα στις αγορές μεταγραφών: Οι απαιτήσεις του Terry από τον Abramovich\nΟ αρχηγός της Chelsea επιθυμεί να συνομιλήσει με τον Ρώσο ιδιοκτήτη της ομάδας και οι ελπίδες της City αναπτερώνονται...\nΗ απόδοση του John Terry στο να εγκαταλείψει την Chelsea έχει πέσει στο 3,15 μετά την απαίτηση του αρχηγού της Εθνικής Αγγλίας να συνομιλήσει πρόσωπο με πρόσωπο με τον ιδιοκτήτη της ομάδας, μεγιστάνα Roman Abramovich.\nΟ Terry φάνηκε πως θα παραμείνει στην ομάδα του μετά από συζήτηση που είχε με τον νέο του τεχνικό Carlo Ancelotti την Πέμπτη για τα αγωνιστικά πλάνα της ερχόμενης σεζόν, με τον Ιταλό να δηλώνει στην πρώτη του συνέντευξη τύπου πως ο αρχηγός της ομάδας του θα παραμείνει στο Λονδίνο.\nΕκείνη την στιγμή φάνηκε πως ο παίκτης δεν θα έφευγε για την Manchester City με αποτέλεσμα η απόδοση του να ανέβει στο 6,00.\nΕντούτοις, ο Terry, ο οποίος έχει ανταλλαχθεί έως και σε απόδοση 10,00 για να παραμείνει στην ομάδα του, απαιτεί νέες συζητήσεις με τον Abramovich ώστε να λάβει εγγυήσεις για το μέλλον της ομάδας. Τον απασχολεί ιδιαίτερα η αποτυχία της ομάδας να προσελκύσει μεγάλα ονόματα. Ήδη η Chelsea έχασε τον Kaka ενώ ο Carlos Tevez φαίνεται πως θα αποτελέσει μέλος της Manchester City και οι προσπάθειες απόκτησης του Franck Ribery έχουν πιθανότατα πέσει στο κενό.\nΗ City, η οποία είδε την πρότασή της αξίας £35 εκατομμυρίων να απορρίπτεται από τους μπλε, έχει αναπτερώσει τις ελπίδες της από τις πληροφορίες που αναφέρουν πως ο Terry είναι απογοητευμένος και είναι αισιόδοξοι πως μπορούν να αποκτήσουν τον αρχηγό της Εθνικής Αγγλίας πριν αναχωρήσουν για το τουρ προετοιμασίας στην Νότια Αφρική την Τετάρτη.\nΕν τω μεταξύ, οι στοιχηματικές αγορές χαροποιούν και πάλι τους ανθρώπους των «πολιτών», καθώς άλλος ένας καλοκαιρινός μεταγραφικός στόχος της ομάδας, ο Jolen Lescott, ανταλλάσσεται πλέον στο 1,05 για να αποχωρήσει από την ομάδα της Everton. Ο Mark Hughes θα ήθελε να δει τους Terry και Lescott στην καρδιά της αμυντικής του διάταξης την επόμενη σεζόν και οι φήμες αναφέρουν πως είναι έτοιμος να καταθέσει πρόταση αξίας £20 εκατομμυρίων για τον Άγγλο διεθνή.\nΣε άλλες αγορές της Befair που αφορούν την μεταγραφολογία του καλοκαιριού, ο Cesc Fabregas έχει απόδοση 1,15 να παραμείνει στην Arsenal μετά τις δηλώσεις της Real Madrid η οποία απέκλεισε το ενδεχόμενο μεταγραφής του Ισπανού μέσου. Ο Emmanuel Adebayor ανταλλάσσεται στο 1,50 για παραμονή στο Emirates, ο Xabi Alonso στο 1,81 για να συνεχίσει στη Liverpool και ο Peter Crouch σε απόδοση 1,11 για να φύγει από την Portsmouth.


Ποιοι εργαζόμενοι δεν χρειάζεται να κάνουν πλέον rapid test - Ergasia.gr\nΗ παράταση- αλλαγή στα πιστοποιητικά εμβολιασμού και νόσησης φέρνει αλλαγές στα rapid test των εργαζομένων. Μέχρι και χθες, τα πιστοποιητικά εμβολιασμού ίσχυαν για 7 μήνες, και τα πιστοποιητικά νόσησης για 3 μήνες. Από σήμερα το πιστοποιητικό εμβολιασμού ισχύει για 9 μήνες και το νόσησης για 6 μήνες.\nΜε τα όσα ανακοινώθηκαν χθες, είναι πολλοί που ωφελούνται από αυτή την επίσημη παράταση. Παράδειγμα, αν κάποιος ανεμβολίαστος ο οποίος είχε πιστοποιητικό νόσησης που έληγε στου 3 μήνες και για να πάει στην εργασία του έπρεπε να κάνει υποχρεωτικά rapid Test, πλέον δεν χρειάζεται καθώς το πιστοποιητικό έχει πάρει παράταση. Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι, για ακόμα 3 μήνες δεν θα κάνουν rapid Test.\nΕπιπλέον, για αυτούς που είναι εμβολιασμένοι αλλά με δύο δόσεις, και αν έληγε το πιστοποιητικό χθες -για παράδειγμα- πλέον παίρνει επίσημη παράταση για 2 ακόμα μήνες.\nΤονίζεται ότι πλήρως εμβολιασμένοι, και χωρίς περιορισμό για λήξη του πιστοποιητικού είναι όσοι έχουν κάνει και τις 3 δόσεις του εμβολίου.\nΤα πιστοποιητικά νόσησης, υπενθυμίζεται ότι εκδίδονται:\n#ποτε δεν χρειαζεται το ΤΕΤ#rapid Test