Left Liberal Synthesis: November 2011\nΗ «Αριστερή Ενότητα Οικονομικού Νομικής» του ΕΚΠΑ διοργανώνει debate με τους Α.Χατζή Ε.Τσακαλώτο με θέμα "Οικονομική κρίση και τρόποι διεξόδου".\nΗ συζήτηση θα διεξαχθεί στο Κτίριο της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ (σε αίθουσα που θα ανακοινωθεί) την Τρίτη 22/11 στις 14.00.\nΓια όσους έχουν μπαφιάσει από μονολόγους , ναρκισσισμούς και τηλεοπτικές κοκορομαχίες συνίσταται.Δυο διαφορετικές σχολές σκέψης σε διάλογο (εκτός απροόπτου...)\nΚατάντησε είδηση ο αυτονόητος διάλογος\nΑναρτήθηκε από Left Liberal Synthesis στις 8:55 AM\nΕτικέτες Debate, Τσακαλωτος, Χατζης\nΠρώτη δημοσίευση: Αριστερά και Πολιτική Θεολογία\nΟνομάζω “Papadimos” ( Παπαντάιμος) την σημερινή κατάσταση της κυβέρνησης, της κυριαρχίας , των πραγμάτων γενικά.\nPapadimos δεν είναι το όνομα του πρωθυπουργού αλλά το όνομα της κατάστασης.\nΤα χαρακτηριστικά του Papadimos είναι:\nΈνα εκατομμύριο άνεργοι, ενάμιση εκατομμύριο υποαπασχολούμενοι, απουσία οποιασδήποτε βεβαιότητας, και η συμβολική ισχυρή παρουσία στην κυβέρνηση αυθεντικών εκφραστών της λαικο-παλαιο-χουντο δεξιάς.\nΟνομάζω «Αναλυτές» όλους όσους έχουν μια λογική ή λογικοφανή εξήγηση γιατί φτάσαμε ως εδώ.\nΣτον όρο «Αναλυτές» περιλαμβάνονται, κόμματα, δημοσιογράφοι, τηλεοράσεις, ραδιόφωνα, ιστολόγια, κλπ .\nΜε όρους πολιτικής θεολογίας ο «Papadimos» ανήκει στην τάξη του Θεού και των Αγγέλων , και οι «Αναλυτές» στην τάξη των θεολόγων.\nΗ διαφορά τους είναι θεμελιακή, δογματική\nΟ «Papadimos» κυριαρχεί, διαμορφώνει καταστάσεις λογικές ή παράλογες (θαύματα) οι «Αναλυτές» θεολογούν δηλαδή εκ των υστέρων μπορούν να εξηγήσουν τα πάντα. Οι «Αναλυτές» μπορούν να εξηγήσουν γιατί τα θαύματα, τα ακατανόητα αλλά πάντα εκ των υστέρων , ότι ο « Papadimos» έκανε , θα κάνει , σκέπτεται επιτρέπει.\nΗ Ελληνική κοινωνία δεν αντέχει τα αφόρητα διλήμματα. Αφού με παμπόνηρο τρόπο μέσω της άρρητης συναίνεσης απέρριψε ένα τέτοιο δίλημμα ( το δημοψήφισμα ΓΑΠ) , ξαναβρίσκει μπροστά της ένα νέο πιο αφόρητο και οξύ δίλημμα σε νέα μορφή\nΜε τον «Papadimos» ή τους «Αναλυτές» ;\nΤο δίλημμα είναι αφόρητο γιατί είναι στρεβλό, ανυπόστατο\nΑντί του «Papadimos» χρειάζεται «Anti Papadimos» .\nΜε όρους της αριστερής πολιτικής θεολογίας του G.Agamben (1)το θείο αποδιοργανώνεται με την βεβήλωση, όχι με την εκκοσμίκευση.\nΕδώ το δίλημμα γίνεται ανάμεσα σε ανόμοια , ανισότιμα, άσχετα .Οι «Αναλυτές» μπορούν μόνο εκ των υστέρων να μιλήσουν, για κάτι που γίνεται σχεδόν θαυματουργικά.\nΑυτή την ανισορροπία , αυτό το απίθανο δίλλημα θα το πληρώσουμε πολύ ακριβά, γιατί οι θεολόγοι έρχονται και παρέρχονται ενώ οι Θεϊκές κυριαρχίες παραμένουν αιωνίως.....\n(1) G.Agamben : Βεβηλώσεις .Αγρα 2005\nΑναρτήθηκε από Left Liberal Synthesis στις 7:17 AM\nΕτικέτες agamben, Παπαδήμος\nΜετά τις «Άλπεις» μπορούμε να πούμε πως ο Λάνθιμος έχει κατοχυρώσει copyright σε ένα δικό του κινηματογραφικό σύμπαν. Η επιτυχία του είναι ότι ουσιαστικά επαναλαμβάνεται απόλυτα, κάνει την ίδια ταινία όπως πχ οι Γούντυ Αλεν, Μπέλα Ταρ, Θ, Αγγελόπουλος μόνο που η επανάληψη είναι τόσο γοητευτική γιατί ουσιαστικά εμβαθύνει στο ίδιο θέμα. Οι «Άλπεις» μοιάζουν σαν «Κυνόδοντας 2» καθώς επαναλαμβάνουν το ίδιο μοτίβο:\nΗ ομάδα με τους ιδιαίτερους κανόνες (οικογένεια ή εταιρεία αντίστοιχα), τον μηχανισμό που εξελίσσει την απόσχιση - έξοδο , μια έξοδο που είναι βαθύτατα συναισθηματική, την περιρρέουσα ατμόσφαιρα αυταρχισμού βίας και σεξ.\nΣτο βασικό αυτό μοτίβο οικοδομείται ένα αισθητικό σύμπαν με μοναδικές εικόνες- σεκάνς, ενός sui generis σουρεαλισμού, αλλά κυρίως μια μοναδική πρωτότυπη αφοπλιστική εκφορά του λόγου.\nΟι ήρωες του Λάνθιμου μιλάνε ως ανανήψαντες ασθενείς από λοβοτομή, ως επιζώντες ενός κοινωνικού ολέθρου, ως ήρωες μιας ταινίας επιστημονικής φαντασίας όπου τελικά αποκαλύπτεται ότι είναι ρομπότ.Αυτός ο προφορικός λόγος, αυτό το κενό ρομποτικό βλέμμα είναι η δεξιοτεχνία των ταινιών. Αυτός ο σκληρός μηχανικός λόγος δομεί όλη την ταινία και κτίζει πάνω στο επαναλαμβανόμενο μοτίβο το ιδιόμορφο κινηματογραφικό σύμπαν.\nΠροσπάθησα να καταλάβω από πού προκύπτει αυτός ο λόγος. Ποιες προσλαμβάνουσες πυροδότησαν την έμπνευση. Ποιοι μιλάνε σαν τους ήρωες του Λάνθιμου;\nΑς προσέξουμε , προσεκτικά τον μόνο τον λόγο, την εκφορά του, τις παύσεις, το ύφος στα βίντεο που ακολουθούν:\nΚαι τώρα ας δούμε και αυτό:\nΈτσι κάποτε καταλαβαίνω την μεγάλη τέχνη, από την δυνατότητα να δει διαγώνια τα πράγματα\nΕιδικά για τις "Άλπεις" υπάρχει και ένα ενδιαφέρον πραγματολογικό εύρημα της "αντικατάστασης"\nΒρήκα μια ειδική συνάφεια με άλλα πολύ ιδιαίτερα ζητήματα και το ανέρτησα αρμοδίως ΕΔΩ\nΑναρτήθηκε από Left Liberal Synthesis στις 9:06 PM\nΕτικέτες 'Αλπεις, cinema, Κυνόδοντας, Παπαδήμος\nΑριστερά και Φιλελευθερισμός: Ασυμμετρία και Ετεροχρονισμός\nΠρώτη δημοσίευση RedNoteBook 9/9/11\nΗ πραγμάτευση των σχέσεων αριστεράς - φιλελευθερισμού στην τρέχουσα ιδεοκίνηση είναι μάλλον αποσπασματική και ασυνεχής. Κανένας σοβαρός διάλογος δεν διεξάγεται ουσιαστικά, ή τουλάχιστον είναι πολύ κατώτερος από αντίστοιχους, όπως αριστερά και πατριωτισμός, αριστερά και οικολογία κ.ο.κ.\nΥπάρχουν, όμως, δύο παράλληλα φαινόμενα, πολιτικής ασυμμετρίας και ετεροχρονισμού. Η ασυμμετρία έγκειται στο ότι η ιστορία του φιλελευθερισμού στην Ελλάδα περνάει μέσα από τον κεντρώο βενιζελισμό και όχι από τη συντηρητική δεξιά. Ο ετεροχρονισμός διαπιστώνεται στο ότι το κύριο σώμα των ιδεών που θα ονομάζαμε τυπικά αντισοσιαλιστικό φιλελευθερισμό, αναφέρεται σ’ έναν σοσιαλισμό τύπου ΕΣΣΔ, από τον οποίο πολλές εκφράσεις της αριστεράς έχουν πάρει αποστάσεις εδώ και δεκαετίες. Σ’ αυτή τη συνθήκη, λοιπόν, όταν η αριστερή κριτική στοχεύει τον φιλελευθερισμό, αναγκαστικά πρέπει να ορίσει και το αντικείμενο της κριτικής της: Σε ποιές όψεις του φιλελευθερισμού ασκείται κριτική και πώς;\nΠραγματική συμβολή σε έναν τέτοιο διάλογο αποτελεί το άρθρο του Νικόλα Σεβαστάκη στο Red Notebook «Φιλελευθερισμός και Aντιφιλελευθερισμός», κυρίως σε ό,τι αφορά τη μεθοδολογία πραγμάτευσης του θέματος. Ο Σεβαστάκης επισημαίνει με σαφήνεια πως η αριστερά οφείλει να ιδιοποιηθεί αλλά και να αποστασιοποιηθεί ταυτόχρονα από δέσμες ιδεών του φιλελευθερισμού, οφείλει να δει το φαινόμενο ως πόλωση ιδεών φιλελευθερισμού - υπαρκτού κόσμου, να αναδείξει τις αντιφιλελεύθερες όψεις και να επισημάνει τις φιλελεύθερες αντιφάσεις της σημερινής πραγματικότητας.\nΑκολουθώντας τη μεθοδολογία αυτή, θα άξιζε να δούμε μερικά θέματα:\n1. Ο αβαθής φιλελευθερισμός της ελληνικής δεξιάς\nΑν ακολουθήσουμε μια κλασική ταξινόμηση, θεωρώντας ότι οι φιλελεύθερες ιδέες πηγάζουν από την πλευρά ενός συντηρητικού πόλου, είναι σαφές πως στην Ελλάδα η συντήρηση δεν είχε ποτέ την ανάγκη να στηριχτεί σε αυτό το πλέγμα ιδεών. Σε αδρές γραμμές, φιλελευθερισμός είναι: καπιταλισμός - ατομικά δικαιώματα -ιδιοκτησιακά δικαιώματα – αντιπροστατευτισμός - ελάχιστο κράτος - επιλογές – ιστορική ενδεχομενικότητα – κοσμοπολιτισμός - διεθνές εμπόριο. ‘Όμως οι ελληνικές ελίτ λειτουργούν καλύτερα σ’ ένα άλλο πλέγμα ιδεών: καπιταλισμός - ιδιοκτησιακά δικαιώματα - κρατική συνεργασία - πατρίδα – ιστορικός προορισμός – δεξιά λαϊκότητα – ορθοδοξία.\nΗ ιστορική κληρονομιά του φιλελευθερισμού ως κεντρώου-βενιζελικού ρεύματος βαραίνει, έτσι, μέχρι και τη δεκαετία του ‘80. Μόνο μετά το ‘90 προσπαθεί να δημιουργήσει ένα πιο κλασικό στίγμα.\nΣτο επίπεδο της διακίνησης των ιδεών αυτών παρατηρούνται σοβαρά κενά. Όλο το έργο του Χάγιεκ είναι αμετάφραστο μέχρι το 2010· μόλις τη χρονιά εκείνη μεταφράζεται ένα έργο του 1960. Οι έλληνες φιλελεύθεροι καταθέτουν σποραδικά πολιτικές θέσεις, και μόνο το 1993 εμφανίζεται ένα συνεκτικό βιβλίο πολιτικής κατάθεσης, το οποίο μάλλον περνά απαρατήρητο μέχρι να ξανατυπωθεί το 2011. Πρόκειται για το «Πορεία στον Φιλελευθερισμό», του παλαιού βουλευτή της ΕΔΑ Μ. Δραγούμη (1). Ενώ το έργο είναι σημαντικό, στο βαθμό που προσπαθεί να τοποθετήσει συνεκτικά μια ατζέντα, η ανατύπωσή του έπειτα από μια εικοσαετία συμβολίζει και την αδυναμία του χώρου. Εκτός αυτού, το συγκεκριμένο έργο παρουσιάζει αστοχίες και εμμονές που στρεβλώνουν τη συγκυρία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ότι σαν τυπικοί αντιφιλελεύθεροι αναφέρονται οι Λεωνίδας Κύρκος και Αιμίλιος Ζαχαρέας…\nΣτην ιδεοκίνηση δεν λείπουν και οι προσπάθειες ακαδημαϊκού μελετητικού χαρακτήρα, αλλά είναι απελπιστικά λίγες, αν συγκριθούν με το συνολικό όγκο της παραγωγής πολιτικού προβληματισμού: Τα βιβλία των Γιάννη Βούλγαρη (2) Μανόλη Αγγελίδη (3), στις αρχές του ‘90 και 2000 αντίστοιχα, με κριτικό περιεχόμενο, παρουσιάζονται χωρίς ούτε ένα από τα έργα στα οποία αναφέρονται να είναι μεταφρασμένο στα ελληνικά. Αντίστοιχα, πρόσφατες προσπάθειες των Σπύρου Μακρή (4) και Ευάνθη Χατζηβασιλείου (5), με φιλελεύθερο προσανατολισμό, παρουσιάζουν ανάγλυφα την ισχνότητα των φιλελεύθερων ιδεών στον ελληνικό χώρο. Ο Μακρής αναζητεί την εκκίνηση φιλελευθερισμού στον Γεώργιο Θεοτοκά και την γενιά του ‘30. Ομοίως ο Χατζηβασιλείου αναφέρεται στο ιστορικό κέντρο, αποδίδοντας το κεντρώο πρόσημο του φιλελευθερισμού στην εγγενή προσαρμοστικότητα του συγκεκριμένου ρεύματος.\nΗ πολιτική «γεωγραφία» του φιλελευθερισμού, λοιπόν, είναι σχετικά ρευστή και δεν είναι τυχαία η ευκολία και η «φυσικότητα» με τις οποίες αφίστανται από τον «νεοφιλελευθερισμό» όλες οι μερίδες της συντηρητικής δεξιάς.\nΕδώ, όμως, υπάρχει ένα ενδιαφέρον φαινόμενο που μάλλον διαφεύγει από την αριστερά: οι ελίτ χρησιμοποιούν επιλεκτικά, εργαλειακά, δέσμες της φιλελεύθερης ατζέντας, αρνούμενες εντούτοις να την αποδεχθούν ολικά, καθώς αυτή θα έβαζε ανυπέρβλητα εμπόδια διαχείρισης που θα έφταναν ως και τη διάλυση του υπάρχοντος συστήματος. Όπως έχουν αποδείξει και σημαντικές σχολές σκέψης της αριστεράς (6), ο απόλυτα φιλελεύθερος καπιταλισμός, με τις ελάχιστες ρυθμίσεις, υφίσταται ως απόλυτο και οριακό ερμηνευτικό σχήμα στον Μαρξ, αλλά δεν αποτελεί ιστορική πραγματικότητα. Με μια έννοια, η έγκληση στις ελίτ να φιλελευθεροποιηθούν πλήρως αποτελεί, παραδόξως, μια αντικαπιταλιστική στρατηγική (7).\n2. Φιλελευθερισμός εναντίον «υπαρκτού»\nΠαρακολουθώντας το έργο των Χάγιεκ και Ραντ, είναι φανερό πως μια από τις αιχμές της κριτικής τους είναι ότι το σοβιετικό σύστημα είναι κλειστό πολιτικά και συγκεντρωτικό οικονομικά. Είναι φανερό πως ο «αντισοβιετισμός» του σύγχρονου φιλελευθερισμού δημιουργεί ένα περίπλοκο πρόβλημα για την αριστερά.\nΗ κατάρρευση του υπαρκτού οφείλεται στον δεσποτικό αντιφιλελευθερισμό ή στην ατελή αυτοδιαχειριστική ολοκλήρωση του; Αν προσέξουμε, θα δούμε πως, χοντρικά, οι απαντήσεις είναι διαζευκτικές. Τόσο ο κλασικός φιλελευθερισμός όσο και η ριζοσπαστική αριστερά έχουν ένα διαφορετικό συνεκτικό εξηγητικό σχήμα. Όμως, μήπως αυτή η διάζευξη είναι τεχνητή; Μήπως τελικά η αυτοδιαχειριστική προοπτική των δυνάμεων της εργασίας βρίσκεται στην αξιοποίηση του φιλελευθερισμού παρά στην άρση του;\nΣτο ιδιότυπο αυτό πλαίσιο, το οποίο ορίζεται, αφ’ ενός μεν από την ιστορική απόσταση και δυσανεξία της ελληνικής δεξιάς προς τον Φιλελευθερισμό, αφ’ ετέρου από την ιστορική επιτυχία του αντισοβιετικού φιλελευθερισμού, δημιουργείται ένας χώρος, ένα πεδίο πολιτικής, ένα πλέγμα ιδεών που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε με διάφορους τρόπους π.χ.: φιλελεύθερη αριστερά, αριστερό φιλελευθερισμό, αλλά και «αριστερό αντιφιλελευθερισμό» (στη διατύπωση αλλά και ερμηνεία του Ν. Σεβαστάκη). Το κωδικό όνομα δεν παίζει κανένα ρόλο.\nΑυτή η δέσμη ιδεών εμπεριέχει αναγκαστικά, όχι μόνο την οικειοποίηση κλασικών φιλελεύθερων ιδεών, αλλά και την αναθεωρητική αξιοποίηση προταγμάτων και θέσεων ενός τυπικά «αντισοσιαλιστικού» φιλελευθερισμού. Οι κόμβοι ενός τέτοιου σχεδίου δεν είναι καινοφανείς: υφίστανται εδώ και καιρό στο οπλοστάσιο της αριστεράς, αλλά μάλλον με έναν «ενοχικό» και άρρητο τρόπο.\nΕίναι φανερό πως οι οικονομικο-κοινωνικές συνθήκες της εποχής του Μαρξ, αλλά και της πρώτης σοσιαλιστικής επανάστασης δεν ισχύουν σήμερα. Μεγάλα τμήματα του κόσμου της εργασίας είναι κάτοχοι τίτλων ιδιοκτησίας πάσης φύσεως. Ο ορίζοντας μιας σοσιαλιστικής αλλαγής δεν μπορεί να περιοριστεί στην άρση των δικαιωμάτων αυτών, αλλά στην επέκταση, στη διαύγαση τους, στον εμπλουτισμό, στην ένταξή τους σ’ ένα κοινωνικό σχέδιο συνεργιών και συνεργασιών. Από την άλλη πλευρά, μεγάλο μέρος της αριστεράς έχει πάρει οριστικές και χωρίς επιστροφή αποστάσεις από τον σοσιαλισμό του μεγάλου κράτους (με ορθολογικό πρόγραμμα κάλυψης αναγκών). Ας δούμε, ως παράδειγμα, πώς ο Νέγκρι αντιμετωπίζει το ζήτημα της κεντρικά σχεδιασμένης οικονομίας στον Μαρξ και πώς στον Χάγιεκ αναδεικνύεται το ζήτημα της ιδιοκτησίας. Ας παραθέσουμε μερικά αποσπάσματα:\nΔεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Μαρξ θεωρούσε τον σχεδιασμό ως ιδιότητα του κομμουνισμού. Παρά ταύτα, πολύ συχνά και βασισμένοι στον Ένγκελς, η σχέση κομμουνισμού και σχεδιασμού έγινε αντιληπτή είτε με τους απλοϊκούς όρους ως κοινωνικοποίηση «κρατικοποίηση» των σχέσεων παραγωγής, ή ως «υπέρτερος οικονομικός ορθολογισμός». Είναι προφανές όταν εξετάζουμε τις Grundrisse ότι δεν πρόκειται περί αυτού. Ο κομμουνισμός είναι σχεδιασμός μόνο όταν αφορά τη σχεδιασμένη εξάλειψη της εργασίας. Ο σχεδιασμός είναι μια έκφραση (και συνθήκη ταυτόχρονα) του κοινωνικού χαρακτήρα της εργασίας, ο οποίος πρέπει να καθυποτάξει τα εξωτερικά χαρακτηριστικά της διαταγής και της αλλοτρίωσης. Είναι λοιπόν ένας οικονομικός ορθολογισμός που δεν είναι ανώτερος, αλλά διαφορετικός. Τόσο διαφορετικός, ώστε να μην υπάρχει ομοιότητα μεταξύ τους. Όταν οι συνθήκες και η στόχευση για την εξάλειψη της εργασίας δεν υπάρχουν, ο σχεδιασμός είναι μια νέα μορφή καπιταλιστικής κυριαρχίας με σοσιαλιστική μορφή. Σε αυτό το σημείο η μαρξιστική κριτική του σοσιαλισμού ασκεί όλη την ισχύ της. (A.Negri, Marx Beyond Μarx, ed. Autonomedia, p. 166, 1984) (8)\nΣτο επόμενα αποσπάσματα ο Χάγιεκ (9) παίρνει απόσταση από μια παγιωμένη στατική-υπεριστορική έννοια της ιδιοκτησίας:\nΟι θεσμοί της ιδιοκτησίας είναι ατελείς όπως υφίστανται σήμερα. Στην πραγματικότητα δύσκολα μπορούμε να τους ονομάσουμε τέλειους με ό, τι η τελειότητα σημαίνει. Η πολιτιστική και ηθική εξέλιξη θα απαιτήσει περαιτέρω βήματα, αν ο θεσμός της ιδιοκτησίας χρειάζεται να γίνει περισσότερο ωφέλιμος. Πιθανόν να χρειαστούμε περισσότερο ανταγωνισμό για να αποφύγουμε την κατάχρηση της ιδιοκτησίας.\nΟι θεσμοί της ιδιοκτησίας, όπως υπάρχουν σήμερα, είναι ασφαλέστατα ατελείς. Δεν υπάρχει λόγος να υποθέσουμε ότι αυτές οι μορφές (ιδιοκτησίας) που εννοούμε στον σύγχρονο κόσμο είναι οι τελικές. Οι παραδοσιακές συλλήψεις για τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα είναι μια περίπλοκη δέσμη, της οποίας οι πιο αποτελεσματικοί συνδυασμοί δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί σε όλες τα κοινωνικά πεδία. (F. Hayek, The Fatal Conceit, p. 12-35-36)\n3. Ενδοφιλελεύθερες αντιφάσεις\nΥπάρχει ένα τρέχον ερμηνευτικό σχήμα του φιλελευθερισμού στο οποίο ορίζεται μια τομή μεταξύ ενός σχετικά «αποδεκτού» φιλελευθερισμού του Άνταμ Σμιθ και ενός απαράδεκτου «νεοφιλελευθερισμού». Έτσι παραγνωρίζονται οι αντιφάσεις που παρατηρούνται στο ίδιο το σώμα των σύγχρονων ιδεών του φιλελευθερισμού. Πιστεύω πως η καταχρηστική γενίκευση του όρου «νεοφιλελευθερισμός» δεν έχει κριτική αξία. Ξεκίνησε ως τεχνικός, ταξινομικός, αυστηρά οικονομικός όρος μιας εποχής και, ταυτόχρονα, με πολλές εσωτερικές αντιφάσεις στη διατύπωσή του. Γι’ αυτό η γενίκευση μάλλον δημιουργεί περισσότερη σύγχυση. Η υιοθέτηση του «αντινεοφιλελευθερισμού» από όλο τον συντηρητικό κόσμο δείχνει και την κριτική αδυναμία του όρου. Αντίθετα, κανένας συντηρητικός δεν μπορεί, ας πούμε, να αυτό-οριστεί ως αντικαπιταλιστής ή αντιμπεριαλιστής. Ο όρος συσκοτίζει τις εγγενείς αντιφάσεις που αναδύονται συνεχώς στο έργο και των πιο ακραίων «νεοφιλελεύθερων», ενώ εις μάτην αναζητεί ένα αενάως μετακινούμενο, σχεδόν αόρατο, σημείο ρήξης μεταξύ «καλού» και «κακού» φιλελευθερισμού. Η αριστερά μπορεί να διερευνήσει, όχι μια τομή «παλαιού» - «νέου» φιλελευθερισμού, αλλά αξιοποιήσιμες αντιφάσεις εντός του σύγχρονου φιλελευθερισμού. Ας δούμε, ως παράδειγμα, την περίπτωση του Ρόμπερτ Νόζικ.\nΟ Νόζικ είναι σαφώς μικρότερο μέγεθος σε σχέση με τον Χάγιεκ. Το βιβλίο του Anarchy, State an Utopia, ωστόσο, έχει ασκήσει μεγάλη επιρροή. Στο έργο αυτό γίνεται μια ευθεία κριτική στο θεμελιώδες έργο «Θεωρία της Δικαιοσύνης» του Τζων Ρωλς. Ο τρόπος που γίνεται η κριτική αυτή έχει ενδιαφέρον και, την ίδια στιγμή, μεγάλες αντιφάσεις. Στον Νόζικ διατυπώνονται με εντυπωσιακή ενάργεια οι ανισότητες, όχι μόνο των εισοδημάτων, αλλά και των δικαιωμάτων στην καπιταλιστική κοινωνία. Με ένα σχεδόν τυπικό αριστερό λεξιλόγιο, καταδεικνύεται η φενάκη της ισότητας των δικαιωμάτων του καπιταλιστή και του άνεργου, όταν αυτοί τίθενται στο «θέατρο» της πρόσληψης. Στον Νόζικ, η απόρριψη της αναδιανομής υποδεικνύεται ως δικαιϊκά άτοπη και ατελέσφορη με τους κανόνες του αστικού δικαίου. Έχει ενδιαφέρον ότι, για να θωρακισθεί αυτή η προβληματική, απορρίπτεται η μαρξιστική προσέγγιση της αξίας της εργασίας. Όμως, στο ίδιο έργο διατυπώνεται μια σαφής συνηγορία υπέρ του δικαιώματος όλων των εναλλακτικών μορφών συνεργασίας, αυτοδιαχείρισης, εναλλακτικής οικονομίας. Στον Νόζικ αυτή η δυνατότητα παρουσιάζεται ως θεμέλιο της φιλελεύθερης κοινωνίας: όχι ως παραχώρηση, αλλά ως συστατικό. Ενδεικτικά:\nΠολύ συχνά υπάρχει ο ισχυρισμός ότι η υπαγωγή στην εργασία επιδρά αρνητικά στον αυτοσεβασμό σύμφωνα με τον ακόλουθο ψυχολογικό κανόνα: Η μεγάλη περίοδος υπαγωγής στις διαταγές των άλλων και στην εξουσία των άλλων, τους οποίους δεν επιλέγεις, υποβιβάζει τον αυτοσεβασμό σου και αισθάνεσαι υποδεέστερος. Ξέρουμε ότι αυτό δεν υπάρχει όταν ο εργαζόμενος παίζει ρόλο στις δημοκρατικά εκλεγμένες εξουσίες και μέσω μιας συνεχούς διαδικασίας τις συμβουλεύει, ψηφίζει γι’ αυτές και τις αποφάσεις τους.\nΠαρόμοιοι συλλογισμοί μπορούν να γίνουν για τις συναλλαγές εντός αγοράς μεταξύ καπιταλιστών και εργατών. Ας υποθέσουμε ότι ο εργάτης Ζ αντιμετωπίζει το δίλημμα «εργασία ή πείνα» και ότι οι πράξεις άλλων ανθρώπων δεν του προσθέτουν άλλες ευκαιρίες. Ο εργάτης Ζ επιλέγει ελεύθερα; Κάποιος που είναι σε ένα έρημο νησί επιλέγει ελεύθερα μεταξύ εργασίας και επιβίωσης;\nΒέβαια, σε κάθε ελεύθερη κοινωνία, κάθε μεγάλο λαϊκό επαναστατικό κίνημα (σ.σ.: στο κείμενο: large, popular, revolutionary movement) πρέπει να είναι ελεύθερο να πραγματοποιήσει τους σκοπούς του μέσω μιας εθελοντικής διαδικασίας. Και καθώς περισσότεροι πολίτες βλέπουν πώς λειτουργεί, θα επιθυμούν να συμμετάσχουν. Έτσι θα μεγεθύνεται χωρίς να είναι ανάγκη να πιέσει κανένα πολίτη ή ομάδα πολιτών να το ασπασθεί. (R.Nozick, Anarchy, State and Utopia, p. 246, 263, 327).\n4. Ιστορικά παράδοξα\nΠεριδιαβαίνοντας την ιστορία, μπορεί κανείς να βρει μερικά αναπάντεχα περιστατικά ιστορικής συνάντησης αριστεράς και φιλελευθερισμού.\nΤο 1950, αμέσως μετά τον εμφύλιο, δημιουργείται η ΕΔΑ ως συνασπισμός κομμάτων. Το μεγαλύτερο κόμμα του συνασπισμού είναι οι «Φιλελεύθεροι Αριστεροί», οι οποίοι εκλέγουν 5 από τους 8 βουλευτές και αποτελούνται από σημαντικά πρόσωπα της Αντίστασης (Μ. Μάντακας, Σ. Χατζήμπεης κ.λπ). Ταυτόχρονα δημιουργείται η Φιλελεύθερη Αριστερή Νεολαία (ΦΑΝ), των Φ. Χατζήμπεη και Ν. Γρηγοριάδη. Αν δει κανείς το γεγονός απομονωμένο, είναι εξαιρετικά καινοτόμο. Την περίοδο που ο ευρωπαϊκός φιλελευθερισμός ξιφουλκεί κατά του υπαρκτού, οι ηττημένοι του εμφυλίου οικειοποιούνται το όνομα, το οποίο βέβαια σηματοδοτείται από τη βενιζελική φιλελεύθερη παράδοση, ιδιοποιούνται μέρος της ατζέντας του αντιπάλου και επανέρχονται (10).\nΤο 1990, στις πρώτες μετά τον «υπαρκτό» εκλογές στη Σλοβενία, ο Ζίζεκ παίρνει μέρος ως υποψήφιος πρόεδρος της αριστεράς, έχοντας όμως την πλήρη τυπική, υλική, και πολιτική κάλυψη μόνο από την τότε Φιλελεύθερη ομάδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το γιατί όχι με τους σοσιαλδημοκράτες ή την τότε αριστερά αξίζει, τουλάχιστον, να διερευνηθεί ιστορικά. Οι σχέσεις Ζιζεκ -φιλελευθερισμού (11) είναι, ωστόσο, ένα άλλο κεφάλαιο, για το οποίο χρειάζεται ειδική μνεία.\nΣυμπερασματικά: η συνάντηση αριστεράς- φιλελευθερισμού έχει πολλές ασυνέχειες, ασάφειες αλλά και ενδιαφέρουσες συναντήσεις. Καλό είναι η προσπάθεια, τουλάχιστον από την πλευρά της αριστεράς, να συνεχιστεί. Στον τυπικά φιλελεύθερο χώρο παρατηρείται μια σχετική αδυναμία, η οποία εμποδίζει τον διάλογο, παρά τις περιορισμένες, ελάχιστες εξαιρέσεις (12).\n1. Μ. Δραγούμη, Πορεία προς τον Φιλελευθερισμό (1990)\n2. Γ. Βούλγαρης, Φιλελευθερισμός, Συντηρητισμός, Κοινωνικό Κράτος (2003)\n3. Μ. Αγγελίδης, Φιλελευθερισμός: Κλασσικός και Νέος (1993)\n4. Σ. Μακρής, Φιλελευθερισμός. Φιλοσοφικές απαρχές και Σύγχρονες Τάσεις (2007)\n5. Ε. Χατζηβασιλείου, Ελληνικός Φιλελευθερισμός (2010)\n6. Είναι σημαντική συνεισφορά στην τεκμηρίωση αυτής της θέσης της σχολής του ιαπωνικού μαρξισμού Uno-Sekine, για την οποία υπάρχει εκτεταμένη και διευρυνόμενη βιβλιογραφία. Περισσότερα στο: John Bell, The Uno-Sekine approach to Μαρξian Political Economy, 2009\n7. Μια εύστοχη και ιστορικά επίκαιρη εφαρμογή της αρχής οικειοποίησης της φιλελεύθερης ατζέντας έκανε πρόσφατα ο Κώστας Δουζίνας. Με αφορμή την επέμβαση της αστυνομίας στο Σύνταγμα, ανέδειξε το τυπικό φιλελεύθερο πρόταγμα της άσκησης βίας απέναντι στην εξουσία, όταν θίγονται ατομικά δικαιώματα. Στο: Κ. Δουζίνας, «Ανομία: Για την πολιτική και δημοκρατική ανυπακοή», Αυγή 13/2/2011\n8. Το υπόλοιπο απόσπασμα του Negri συνεχίζεται ως εξής:\nΟ σοσιαλισμός δεν είναι, και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνει, ένα στάδιο ή ένα πέρασμα προς τον κομμουνισμό. Ο σοσιαλισμός είναι η αρτιότερη μορφή, η ανώτερη μορφή του οικονομικού ορθολογισμού του κεφαλαίου, του ορθολογισμού του κέρδους. Συνεχίζει να ασκείται βασισμένος στον νόμο της αξίας, αλλά μεταφέρεται σε ένα ύψιστο βαθμό συγκεντροποίησης και γενικής σύνθεσης, η οποία συνδέει όλες τις μορφές της σοσιαλιστικά σχεδιασμένης οικονομίας με την πολιτική και νομική μηχανή του Κράτους. Ο σοσιαλισμός κρατάει ζωντανό και γενικεύει το νόμο της αξίας. Η εξάλειψη της εργασίας είναι η μοναδική αντιστροφή του νόμου της αξίας.\nΑυτό ακριβώς το ζήτημα της εξάλειψης της εργασίας καθιστά αδύνατη οποιαδήποτε ομοιογένεια ανάμεσα στον καπιταλιστικό και κομμουνιστικό σχεδιασμό. Πρέπει να κριτικάρουμε τη διαλεκτική λογική η οποία ενσωματώνει επίπεδα ομοιογένειας στην ανάπτυξη των αντιθέσεων. Αντιθέτως, είναι η λογική ενός ριζικού δυϊσμού που πρέπει να κυριαρχήσει. Η καταστροφή του νόμου της αξίας -την οποία το «απόσπασμα των μηχανών» μας επέτρεψε να δούμε στις Grundrisse- είναι στην βάση του μετασχηματισμού της λειτουργίας του σε καθαρή επιβολή. Αλλά η έκφραση της λειτουργίας του ανταγωνισμού ευρίσκεται εδώ. Κάθε σχέση, κάθε κίνηση ομοιογένειας, κάθε έκφραση σχετικού ορθολογισμού καταπίπτει από την εξαφάνιση του νόμου της αξίας. Η συνέχιση των καπιταλιστικών σχέσεων θρυμματίζεται τελείως. Είναι μόνο η λογική του ανταγωνισμού –βασισμένου σε αντιτιθέμενα και μη αμοιβαία αναγώγιμα υποκείμενα-που λειτουργεί εδώ. Έκαστος πόλος κατέχει τα δικά του κριτήρια για τον σχεδιασμό. Ένας ατομικός σχεδιασμός. Η εργατική και προλεταριακή αυτό-αξιοποίηση είναι ο σχεδιασμός για την εξάλειψη της εργασίας.\nΟ κορεσμός του κοινωνικού χώρου με τον σοσιαλιστικό σχεδιασμό του καπιταλισμού είναι μια τερατώδης αστάθεια :κάθε τμήμα είναι σε αντίθετική ένταση όχι μόνο σε σχέση με τον ανταγωνισμό που αναδύει αλλά σε σχέση με το ίδιο το πλαίσιο της αντίθεσης, δηλαδή του σχεδιασμού για την εξαφάνιση της εργασίας στην οποία είναι συνδεδεμένο. Η σχεδιασμένη οργάνωση της απόσυρσης από τις εργαζόμενες τάξεις, επιμετρά την ποσότητα και την ποιότητα της μετάβασης ,επιμετρά όχι μια ηλίθια ουτοπία, αλλά μια συγκρότηση, μια διαδικασία που ορίζεται από το υποκείμενο.\nΗ διαδικασία υφίσταται μια μετατόπιση, πραγματική χωρική μετάθεση .Ο σχεδιασμός δεν μπορεί να ενταχθεί στον καπιταλισμό, και ο σοσιαλισμός (όταν αναφερόμαστε ως οικονομικό σύστημα) δεν μπορεί να αναχθεί στον κομμουνισμό.\n9. Είναι αδικαιολόγητη και ατεκμηρίωτη η θέση ότι ο Χάγιεκ ανήκει σε μια σχολή ενός χομπσιανού ρεύματος «ιδιοκτησιακού ατομισμού». Ο ίδιος αναφέρεται ρητά σε απόσταση από τον ατομισμό του Χομπς και προκρίνει τις εθελοντικές συλλογικότητες απέναντι στην κρατική επιβολή. Μια προσεκτική ανάγνωση θα απέδιδε τον όρο «αγορά» στον Χάγιεκ, σε πολλά κείμενα, να βρίσκεται εγγύτερα με αυτό που σήμερα ονομάζουμε «δημόσιο χώρο»: Ο αρχαϊκός ατομισμός που περιέγραψε ο Thomas Hobbes είναι ένας μύθος. Ο άγριος δεν είναι αλληλέγγυος είναι μονήρης αλλά το ένστικτο του είναι ομαδικό. Δεν υπήρξε ποτέ κανένας πόλεμος ενός εναντίον όλων. (The Fatal Conceit, p. 12). Περισσότερα εδώ.\n10. Στοιχεία εδώ:\n11. Ενδεικτικά: «Το παράδοξο είναι ότι ο φιλελευθερισμός δεν είναι αρκετά ισχυρός για να σώσει τις πυρηνικές αξίες του από την φονταμενταλιστική επέλαση. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορεί να σταθεί μόνος του: κάτι λείπει από το φιλελεύθερο οικοδόμημα. Ο φιλελευθερισμός στην έννοιά του είναι «παρασιτικός», καθώς βασίζεται σε ένα προϋποτιθέμενο δίκτυο κοινωνικών αξιών, το οποίο υποσκάπτει την ανάπτυξη του. Ο φονταμενταλισμός είναι μια αντίδραση –προφανώς λανθασμένη και μυστικιστική- απέναντι σε μια εγγενή ροπή του φιλελευθερισμού, και γι’ αυτό ο φονταμενταλισμός αναπαράγεται από τον φιλελευθερισμό. Αφημένος μόνος του, ο φιλελευθερισμός θα υποσκάψει την υπόσταση του και η μόνη δύναμη που μπορεί να τον διασώσει είναι η ανανεωμένη αριστερά ή, για να το διατυπώσουμε με όρους του 1968, για να επιβιώσει ο φιλελευθερισμός θα αναζητήσει την αδελφική βοήθεια από τη ριζοσπαστική αριστερά». (S. Zizek, First as Tragedy then as Farce, p. 76-77)\n12. Έχει ενδιαφέρον ότι από την εγχώρια ιδεοκίνηση απουσιάζουν υβριδικά ρεύματα, που εκπροσωπούν διεθνώς ο Rodering Long (αμερικάνος Libertarian με οξύ αντικορπορατικό λόγο), ο Kevin Carson, μια μορφή της σύγχρονης αμερικανικής αριστεράς (mutualism) ή, στην Γαλλία, το προυντονικής έμπνευσης ρεύμα Gauche Liberale. Συνδέσεις\nTheodor Burczak, Socialism after Hayek, 2006\nΣτο βιβλίο αυτό ο συνεργάτης του γνωστού Μαρξιστή Rick Wolff πραγματεύεται το θέμα ενός σοσιαλισμού της αγοράς, με απ’ ευθείας αναφορές στους Hayek και Wolff.\nErick Aarons, Hayek versus Marx, 2009.\nΟ θαλερός και μακροβιότερος γραμματέας του Κομμουνιστικού κόμματος Αυστραλίας Erick Aarons (γεν. 1919) επιχειρεί μια ενδιαφέρουσα αντίστιξη και ταυτόχρονη κριτική στους Μαρξ και Χάγιεκ.\nChris Sciabarra, Marx, Hayek and Utopia, 1995\nO C. Sciabarra είναι σταθερός μελετητής των σχέσεων, αποστάσεων και συναφειών των Μαρξ και Χάγιεκ. Στο βιβλίο αυτό αναδεικνύει την κοινή τους στάση απέναντι στα ουτοπικά πολιτικά προγράμματα.\nKevin Carson, Studies in Mutualistic Economy, 2007\nΕνδιαφέρουσα διερεύνηση και σύνδεση της θεωρίας της αξίας του Μαρξ με τον αναρχικό ατομισμό και τους μηχανισμούς της αγοράς.\nΣχετικά κείμενα στο Red Notebook:\nΦιλελευθερισμός ή δημοκρατία;, του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου\nΦιλελευθερισμός και αντιφιλελευθερισμός, του Νικόλα Σεβαστάκη\nΑναρτήθηκε από Left Liberal Synthesis στις 7:57 AM\nΕτικέτες Burczak, Eric Aarons, hayek, kevin carson, left liberal synthesis, negri, Redenotebook, roderick long, sciabarra, zizek, Νικολας Σεβαστακης\nΜια από τις εύστοχες κριτικές που διατυπώνονται για τον σύγχρονο κόσμο , είναι ότι φυσικοποιεί την έννοια του κινδύνου και του ρίσκου, έτσι ώστε αυτή να εισβάλει ως παράμετρος σε θεμελιώδη δημόσια αγαθά.πχ θεωρείται φυσικό η παιδεία η υγεία να σχετίζονται με την αγορά τις διακυμάνσεις της , τις αστοχίες και αρρυθμίες της. Με την έννοια αυτή τα ελάχιστα δημόσια αγαθά τίθενται σε κίνδυνο, υπόκεινται σε ταξικούς συσχετισμούς και τελικά κατανέμονται άνισα προς τους αδύνατους.\nΩστόσο δίπλα στον κίνδυνο και το ρίσκο ο σύγχρονος κόσμος διέπεται από μια άλλη αρχή: αυτήν της μόχλευσης.\nΜε την μόχλευση οι αξίες της χρηματικο-οικονομικής σφαίρας αναπλάθονται διογκώνονται και δημιουργούν κέρδη χωρίς ουσιαστικά να αντιστοιχούν σε αύξηση του πλούτου. Θέλω να υποστηρίξω πως αν η κριτική για την φυσικοποίηση του ρίσκου είναι ορθή τότε αντιστοίχως πρέπει να δούμε και την ιδεολογική επικυριαρχία της μόχλευσης. Η μόχλευση λοιπόν δεν είναι οικονομική πρακτική είναι τρόπος πολιτικής .Είναι η πολιτική που αναζητά την παραγωγή του νέου στίγματος , του momentum όχι ως ρήξη, σαφές πριν μετά, ως έκρηξη από ένα πυκνό χρόνο αλλά ως συνεχές business as usual\n`Η πολιτική της μόχλευσης είναι αυτή στην οποία συναίνεσε το αριστερό- δεξιό πολιτικό σύμπαν, με την παραλυτική αμηχανία κατά την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος του ΓΑΠ.\nΑυτή η πρωτοβουλία έβαλε κάτι ριζικό, καινοτόμο στην ελληνική και ευρωπαϊκή ατζέντα.\nΗ απόρριψη της δεν ήταν απόρριψη του ελληνικού μελοδράματος αλλά η απόρριψη κάθε πολιτικής τομής στην πορεία του Ευρωπαϊκού γίγνεσθαι.\nΚαι ω! του θαύματος η αριστερά συναίνεσε δια της παραλυτικής απουσίας το διήμερο Δευτέρα Τρίτη απολύτως. Ταυτόχρονα συνέβαλε στην κατανόηση της απόρριψης ως πολιτικής ήττας του ΓΑΠ, ενώ αυτή είναι η θεμελιακή ήττα κάθε πολιτικής ευρωπαϊκής ριζικής αλλαγής.\nΟ ταπεινωμένος ΓΑΠ ήταν η ταπεινωμένη προοπτική ριζικών αλλαγών. Η φάτσα του πελιδνού ΓΑΠ είναι η φάτσα και του επόμενου που θα αμφισβητήσει το status.\nΜε κυρίαρχη αυτήν την εικόνα , την εντύπωση της ακινησίας, είναι κωμωδία να πιστεύει κανείς πως οποιαδήποτε πολιτική ριζικής αμφισβήτησης έχει πιθανότητα επιτυχίας.\nΜετά από αυτή την θεμελιώδη ιδεολογική επιτυχία της πολιτικής της μόχλευσης, η σημερινή εξέλιξη είναι δευτερεύουσα, Γιατί οι εκλογές θα γίνουν με κυρίαρχη την εικόνα του ταπεινωμένου ΓΑΠ, με κυρίαρχη την εικόνα της ταπεινωμένης αμφισβήτησης.\nΜάλλον με λύπη είδα σοβαρούς αναλυτές της αριστεράς να μην έχουν καταλάβει το ζήτημα του δημοψηφίσματος. Δεν είδαν ότι η πιθανή άνευ όρων έγκαιρη υποστήριξη του ΓΑΠ δεν θα δημιουργούσε ένα δίλλημα ναι όχι αλλά ένα δυναμικό πλαίσιο : ναι όχι στο δημοψήφισμα ναι όχι στο επίδικο του δημοψηφίσματος.\nΣυμπέρασμα: με καθολική την επιτυχία της πολιτικής της μόχλευσης, το σκηνικό θα μείνει ίδιο και απαράλλαχτο μετά την δικομματική - ψευδοοικουμενική . Οι κυρίαρχες πολιτικές θα παραμείνουν, οι μικρές και μεγάλες συντεχνίες θα ανασυνταχθούν η κινηματική αριστερά θα εξαντληθεί στην παραγωγή γιγαντιαίων τηλεθεαμάτων με οδομαχίες ευνουχισμένη από την βαθύτερη συναίνεση στην ιδεολογία της μόχλευσης.\nΕικόνα Cy Twombly\nΑναρτήθηκε από Left Liberal Synthesis στις 6:58 AM\nΈνα καινούργιο ιστολόγιο θα σωρεύσει όσες αναρτήσεις αναφέρονται στις σχέσεις Πολιτικής Θεολογίας και Αριστεράς, και όσες είναι πολύ ειδικές για το θέμα και δεν εντάσσονται στο LLS.\nΉδη υπάρχουν δύο πρώτες αναρτήσεις\nΕδώ σύνδεση με το "Πολιτική Θεολογία και Αριστερά"\nΕικόνα από το : "actuphoto.com"\nΑναρτήθηκε από Left Liberal Synthesis στις 11:15 PM\nΓιατί το δημοψήφισμα βλάπτει τους πάντες; Για όλα υπάρχουν εύλογες εξηγήσεις.\nΟ ΓΑΠ δεν έκανε παρά μια κλασική κίνηση οικειοποίησης της πολιτικής ατζέντας των αντιπάλων του. Σύσσωμη η αντιπολίτευση κινήθηκε στην βάση μιας άρρητης προϋπόθεσης: «η επαναδιαπραγμάτευση είναι δυνατή». Χθες το βράδυ το χαρτί αυτό κάηκε.\nΗ μοναδική περίπτωση να επανατοποθετηθεί η δυνατότητα αυτή , η ουσιαστική επαναδιαπραγμάτευση είναι να γίνει το δημοψήφισμα. Το δημοψήφισμα δεν είναι του ΓΑΠ είναι μια πολιτική δυνατότητα που ανοίγει τον δρόμο σε αναδιαπραγματεύσεις.\nΕπειδή όμως η Ευρωπαϊκή συναίνεση είναι καθολική και η υποκρισία εθνικό σπορ, το σκηνικό που θα στηθεί είναι απλό:\nΤο δημοψήφισμα θα θεωρηθεί ως ήττα του ΓΑΠ, για να ονομαστεί η αναβολή του « επιτυχία»\nΟ αταξινόμητος τυφλός αριστεροδεξιός συντηρητικός «αντιμνημονιασμός» θα ακυρώσει μια αυθεντική πολιτική δράση που είναι γνήσια γιατί είναι αφόρητα οξεία και διλληματική. Μόνο ένα δημοψήφισμα ανοίγει την πόρτα μιας αναδιαπραγμάτευσης αν εννοούμε αυτά που λέμε\nΝαι ή Όχι στο Ευρώ : That’s the question\nΣτην χειρότερη περίπτωση να στηθούν διπλές κάλπες : Εκλογές και Δημοψήφισμα μαζί\nΗ αναβολή του δημοψηφίσματος είναι η παραμονή της πολιτικής και της κοινωνίας στην ατονική μακρόσυρτη καθολική μίζερη συναίνεση , την οποία όλοι απολαμβάνουν υποδυόμενοι αριστερούς και δεξιούς ρόλους βουτηγμένοι στην υποκρισία.\nΚαλά τώρα, ανακαλύψαμε ότι το δημοψήφισμα είναι τυχοδιωκτισμός.\nΗ πολιτική ως κυριαρχία είναι στην ουσία της είναι αφοπλιστικά διλληματική.: Φίλος – Εχθρός, Ναι- Όχι.\nΟ Γαπ είναι επικίνδυνος γιατί είναι ο αντιπροσωπευτικός τύπος του μέσου όρου της πολιτικής ζωής. Δεν είναι επικίνδυνος γιατί άσκησε το προνόμιο του πρωθυπουργού, δηλαδή να θέτει αυτός το δίλλημα. Είναι ο εκπρόσωπος μας σε ικανότητα, σύλληψη, ευθύνη . Είναι ο πρωθυπουργός που μας αξίζει.\nΤο δημοψήφισμα μπορεί , κατά λάθος, να αποβεί λυτρωτικό για όλους.\nΣήμερα όλοι είδαμε τα όρια της μονομερούς πολιτικής για την οποία υπερθεμάτιζαν όλοι. Να φύγουμε, να εκβιάσουμε. Το κάνει το δημοψήφισμα καλύτερα από τον καθένα.\nΗ φαντασίωση της «σκληρής διαπραγμάτευσης» τελείωσε σήμερα καθώς οι υποστηρικτές της είδαν έντρομοι τα spreads να ανεβαίνουν τις τράπεζες να αγγομαχούν.\nΤο δημοψήφισμα είναι λυτρωτικό γιατί αποκαλύπτει την γιγαντιαία μπλόφα της ελληνικής κοινωνίας. Θέλουμε Ευρώπη ακριβώς για να γογγύζουμε για την Ευρώπη. Χωρίς αυτήν δεν υπάρχει ο «πατερούλης» στον οποίο θα απευθυνθεί το παράπονο.\nΟ αντιπρόσωπος μας ,ο ΓΑΠ, γονατίζοντας ο ίδιος από το βάρος της ευθύνης , κατέβηκε στο επίπεδο που τον ήθελαν όλοι: στην διαχείριση της συντεχνίας του. Και τώρα που κατέβηκε όλοι τρομοκρατήθηκαν.\nΟύτε ένας δεν σήκωσε ευθέως το γάντι του δημοψηφίσματος για ένα θαρραλέο όχι. Κανένας δεν φαντάστηκε το λαό χαρούμενο με ένα Όχι.\nΟ ανίκανος Γαπ έκανε την απόλυτη κίνηση «υψηλής πολιτικής» για να αποκαλύψει την ένδεια του και την έρημο αντιπροτάσεων και πολιτικών.\nΑναρτήθηκε από Left Liberal Synthesis στις 3:55 PM


Thrasos Tilemachou: Ελευθερώστε το Μυαλό σας και αγωνιστείτε !\nΕλευθερώστε το Μυαλό σας και αγωνιστείτε !\nΠάει πολλής καιρός από την τελευταία φορά που μπήκα στην διαδικασία να γράψω κάτι μεγαλύτερο από μια απλή κουβέντα στα κοινωνικά δίκτυα. Ο λόγος δεν ήταν τόσο το πιεσμένο του χρόνου μου, όσο η απογοήτευση του που νοιώθει ένας άνθρωπος που μιλά γνωρίζοντας ότι τα λόγια του θα παραμείνουν σταγόνα στον ωκεανό. Σήμερα όμως δεν άντεξα και ήθελα να τα βγάλω από μέσα μου, για να μοιραστώ το βάρος που έχω στην ψυχή μου με τόσους άλλους που είναι εκεί έξω και απορούν.\nΣήμερα, πήρε το μάτι μου μια δημοσίευση ενός φίλου που μου θύμισε ένα από τα πιο επίκαιρα -ίσως- γνωμικά, που αποδίδονται στον Σωκράτη:\n"Τα μεγάλα μυαλά μιλούν για Ιδέες, τα μεσαία για Πράγματα, τα μικρά για άλλους"\nΧωρίς να είμαι σίγουρος για την ακριβή μετάφραση στη Νεοελληνική, το σημαντικότερο σημείο της δήλωσης αυτής είναι ο διαχωρισμός που προσδίδει μεταξύ των τριών διαστάσεων της ανθρώπινης σκέψης.\nΌχι σε καμία περίπτωση Οι άνθρωποι δεν έχουν μεγάλα, μεσαία και μικρά μυαλά, διότι όλοι μας το ίδιο μέγεθος εγκεφάλου διαθέτουμε. Το αν θα αναλωθεί όμως σε μικρό-επίπεδο, μέσο-επίπεδο ή μακρό-επίπεδο είναι καθαρά υποκειμενική απόφαση.\nΊσως ένα ιδανικό μοντέλο θα ήταν να μπορούμε να αντλήσουμε και από τα τρία επίπεδα ούτως ώστε να εξηγήσουμε τον κόσμο και να ψάξουμε για προβλήματα και λύσεις.\nΤο κακό δυστυχώς στις μέρες μας ξεκινά εκεί που ο άνθρωπος σταματά να ψάχνει μακριά για απαντήσεις και επιμένει να εξηγεί το μίσος και την αγανάκτηση του μέσα από μικρο-γεγονότα και ανθρώπους που στο τέλος της ημέρας είναι και αυτοί θύματα του σήμερα.\nΔιότι, δεν μπορείτε να αναζητείτε τα αίτια της καύσης ενός βιβλίου από ένα νέο, όταν δεν γνωρίζετε το βάθος και την ποιότητα τόσο του πολιτικού συστήματος (που του επέτρεψε να το κάψει), όσο και του εκπαιδευτικού συστήματος(που του το έδωσε στο χέρι).\nΓι' αυτό πριν οραματιστείτε ένα καλύτερο κόσμο ή παραπονεθείτε για την κατάντια του υφιστάμενου, μάθετε να αναζητάτε το πρόβλημα πιο μακριά από ανθρώπους και γεγονότα.\nΜια μέρα θα μας καλέσουν να λογοδοτήσουμε για εμάς και τα παιδιά μας και εμείς θα είμαστε απόντες. Όχι γιατί θα είμαστε μακριά , αλλά γιατί εμείς επιλέξαμε το μυαλό μας να μείνει κολλημένο σε μικρά πράγματα που απλά κρατούν την κοινωνία πνευματικά ‘ανάπηρη’ και ανήμπορη να ακολουθήσει και να αποτρέψει(ή να επιζητήσει) τις αλλαγές που κάποιος, κάπου κάποτε θα φέρει κοντά μας.\nΕΛΕΥΘΕΡΩΣΤΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΙΤE\nυ.γ. κάποιος σκιτσογράφος είπε πως: Ο κάθε ηλίθιος μπορεί να γράφει την άποψη του στο διαδίκτυο ελεύθερα. Ας το εκμεταλλευτώ και εγώ που αντί για σκίτσα προτιμώ τα λόγια :)\nΑναρτήθηκε από Thrasos Tilemachou στις 6:42 π.μ.


Δήμητρα Αντωνέα: Το bridal outfit είναι ένα σύνολο στοιχείων που πρέπει να δένει αρμονικά | Yes I Do\nΔήμητρα Αντωνέα: Το bridal outfit είναι ένα σύνολο στοιχείων που πρέπει να δένει αρμονικά\n"Let us be elegant, or die..."\nΑπό την Εύα Ανυφαντή, Ιανουάριος 2019\nΝα μην ξεχνούν ποτέ πως το bridal outfit είναι ένα σύνολο στοιχείων που πρέπει να δέσει αρμονικά. Αυτή είναι η συμβουλή που δίνει σε όλες τις «made brides». Το κυριότερο, είναι πάντα «εκεί» μέχρι να νιώσουν ασφάλεια και να τολμήσουν να βγάλουν την προσωπικότητά τους – πάντα με μέτρο και χωρίς κραυγαλέες υπερβολές.\nΑπό την Grace Kelly και την Audrey Hepburn μέχρι την Diana και τη Meghan Markle, έχουμε παρακολουθήσει αμέτρητες διάσημες νύφες να ανεβαίνουν τα σκαλιά της εκκλησίας. Ποια έχει χαραχτεί ανεξίτηλα στη μνήμη σας και γιατί;\nΠιστεύω ότι αυτό που κεντρίζει το ενδιαφέρον μας για τις ενδυματολογικές επιλογές των αγαπημένων μας διάσημων προσώπων είναι περισσότερο η προσωπικότητα και η ιδιότητά τους, παρά το bridal style τους. Αν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι σχεδόν όλες είναι royalties, σημαίνει ότι έχουν ένα αυστηρό πρωτόκολλο να ακολουθήσουν, όχι μόνο ως νύφες, αλλά και σε όλη τους τη ζωή. Δεν είμαι λοιπόν και τόσο σίγουρη ότι οι real-life brides πρέπει να κινούνται με βάση αυτές τις εικόνες. Προσωπικά θα επιλέξω την Audrey Hepburn, μόνο και μόνο γιατί όλες τις φορές που ντύθηκε νύφη η επιλογή της είχε κάτι που την έκανε να υπερβαίνει τα συνηθισμένα. Αγαπώ πολύ τις νύφες που τολμούν το διαφορετικό!\nΠώς καταφέρνετε να προσεγγίσετε μια μέλλουσα νύφη που εμπιστεύεται σε εσάς τη δημιουργία του νυφικού της; Πώς μπαίνετε στον ψυχισμό της, ποιες ερωτήσεις τής θέτετε συνήθως;\nΜε κάθε νύφη μου χτίζω μια σχέση εμπιστοσύνης. Από το πρώτο μας ραντεβού μέχρι την παράδοση του νυφικού, είμαι παρούσα να συζητήσουμε σε κάθε περίπτωση οτιδήποτε την απασχολεί. Το γεγονός ότι μπορούν να απευθυνθούν στη σχεδιάστρια του νυφικού τους και να ζητήσουν ακριβώς αυτό που επιθυμούν, δημιουργεί ασφάλεια στις κοπέλες και είναι κάτι που επιδιώκω κι εγώ να συμβαίνει.\nΤι συναισθήματα σας προκαλεί το γεγονός πως μια μέλλουσα νύφη επιλέγει να φορέσει μια δική σας δημιουργία την πιο σημαντική μέρα της ζωής της;\nΗ χαρά και η ικανοποίηση είναι μεγάλες κάθε φορά που μια νύφη επιβεβαιώνει την προτίμησή της σε μένα. Είναι πολύ συγκινητικό να σου λέει κάποιος ότι την πιο σημαντική μέρα της ζωής του σε εμπιστεύεται να συμβάλλεις με τη δημιουργία σου. Το Made Bride by Antonea είναι αποτέλεσμα πολύ σκληρής δουλειάς και προσωπικής προσπάθειας σε όλους τους τομείς του. Από τον σχεδιασμό των νυφικών μέχρι το atelier, όλα έχουν την προσωπική μου επίβλεψη και αφιερώνω πολύ χρόνο σε καθημερινή βάση. Είμαι όμως πολύ χαρούμενη που αυτή η επιλογή ζωής με δικαιώνει.\nΠιστεύετε πως υπάρχει μόδα στα νυφικά; Και αν ναι, τι δείχνουν οι τάσεις για το 2019;\nΟι αλλαγές στο bridal style έρχονται σε πολύ πιο αργούς ρυθμούς από ό,τι στην υπόλοιπη μόδα. Αυτό έχει να κάνει κυρίως με τις βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις που αφορούν το νυφικό και στο γεγονός ότι ο γάμος είναι μια συμβολική πράξη ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Σε κάθε σεζόν όμως συναντάμε τρέχουσες τάσεις, και το 2019 θα δούμε πολλές λάμψεις καθώς και χρωματιστά στοιχεία στα νυφικά.\nΤελευταία πρόβα νυφικού, μια νύφη δοκιμάζει το νυφικό της, στέκεται μπροστά στον καθρέφτη και είστε δίπλα της. Πώς νιώθετε, ποια είναι η αντίδραση που περιμένετε;\nΌλα αυτά τα χρόνια έχω δει ποικίλες αντιδράσεις από τα κορίτσια. Άλλες στροβιλίζονται, άλλες χορεύουν κι άλλες στέκονται ακίνητες και συγκινημένες. Τις αφήνω όλες να έχουν τη δική τους στιγμή έκφρασης και να πάρουν τον χρόνο τους μπροστά στον καθρέφτη. Αυτό που κρατάω στην καρδιά μου είναι κάτι που μου λένε συχνά: «... Δηλαδή τώρα αυτό ήταν; Δε θα ξαναέρθουμε;». Κλείνω την ημέρα μου ευτυχισμένη μετά από κάθε παράδοση.\nΑπό πού αντλήσατε έμπνευση για τη δημιουργία της φετινής νυφικής σας συλλογής;\nΚαθώς σχεδίαζα, έβγαινε από μέσα μου μια διάθεση γλυκιά και νοσταλγική. Έπαιζα με τις διαστάσεις και τους όγκους και το αποτέλεσμα ήταν ιδιαίτερα ladylike και κομψό. Αποφάσισα να ακολουθήσω το ένστικτό μου, και μπορώ να πω ότι αυτή η συλλογή τείνει να χαρακτηριστεί «preppy with a twist».\nΜιλήστε μας για τα νυφικά φορέματα τα οποία επιλέξατε να σας εκπροσωπήσουν στο Yes I Do Catwalk by ghd. Με ποιο κριτήριο καταλήξατε σε αυτά; Σε ποιες νύφες απευθύνονται; Τι εκφράζουν;\nΔυσκολεύτηκα πάρα πολύ να αποφασίσω! Τα 5 σχέδια που συμμετέχουν στο Yes I Do Catwalk by ghd επιλέχθηκαν από την ολοκαίνουρια συλλογή, η οποία έχει κυκλοφορήσει μόλις έναν μήνα και ανυπομονώ να την παρουσιάσω στο κοινό. Εκφράζουν τη θηλυκότητα χωρίς υπερβολές, με ένα modest ύφος, αλλά και έντονο το στοιχείο του αναπάντεχου. Απευθύνονται στις νύφες που επιθυμούν να κάνουν τη διαφορά με το νυφικό τους, χωρίς να προκαλούν.\nΑφήστε μας να μπούμε για λίγο στο εργαστήριό σας. Τι δε λείπει ποτέ όταν σχεδιάζετε;\nΣχεδιάζω πάντα με πολύ δυνατή μουσική! Απομονώνει όλους τους άλλους ήχους και με βοηθά να συγκεντρώνομαι. Κατά τα άλλα θέλω όλα τα εργαλεία της δουλειάς μου στην απόσταση των 10-15 εκατοστών. Να μη χρειάζεται να σηκωθώ, αλλά να απλώνω το χέρι και να τα βρίσκω.\nΠοια είναι η βασική στιλιστική οδηγία που θα δίνατε σε όλες τις brides-to-be;\nΤο λέω σε όλες τις νύφες ανεξαιρέτως: Στην επιλογή νυφικού, εκτός από τον σωματότυπο, λαμβάνουμε υπόψη και το κεφάλι! Μαλλιά, μάτια και γενικότερα το πρόσωπο παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο. Οι brides-to-be, θέλοντας να τονίσουν τα θετικά τους σημεία, τείνουν να εστιάζουν στο σώμα και να αγνοούν το κεφάλι, το οποίο όμως είναι πολύ σημαντικό διότι καθορίζει τελικά ολόκληρο το σύνολο.\nVirtue of Light, Eternal Awakening, Ode to Whispering Veil, Pray of Blossom, Garden of Delight. Οι συλλογές σας φέρουν πάντα πολύ εμπνευσμένους τίτλους. Οι τίτλοι και οι θεματικές είναι η αφετηρία σας ή προηγούνται τα σχέδια;\nΤο ένα οδηγεί το άλλο και πραγματικά δεν ξέρω ποιο προηγείται. Συνήθως ξεκινάω με τα σχέδια και την επιλογή πολύ καλών υφασμάτων. Πολλές φορές έχω εμπνευστεί από μια εκπληκτική δαντέλα κι έχω δημιουργήσει κατόπιν το σχέδιο που θα την αναδεικνύει, και το αντίστροφο. Οι εικόνες, τα υφάσματα και οι λέξεις είναι κομμάτια της ίδιας, σχεδόν ταυτόχρονης διαδικασίας, που οδηγούν σε ένα ενιαίο αποτέλεσμα. Ο τίτλος της συλλογής μπορεί να προκύψει ανά πάσα στιγμή κατά τη διάρκεια της δημιουργίας, και αποτελεί το γενικότερο πλαίσιο που περιλαμβάνει τα σχέδια.\nΗ Αποστολία Ζώη ως made bride by Antonea στο περσινό Yes I Do Catwalk.\nΔιαβάστε αυτό και πολλά ακόμη άρθρα στο νέο τεύχος του Yes I Do που κυκλοφορεί σε 300 σημεία σε όλη την Ελλάδα.\nMade Bride by Antonea | Custom made νυφικές δημιουργίες από τη Δήμητρα Αντωνέα\nΗ Δανάη Παππά στο Yes I Do Catwalk by ghd!\nΗ Made Bride by Antonea στο Yes I Do Catwalk by Pandora\n2130052111 | 6937151114\nyes i do catwalk by ghd made bride by antonea


Δέσποινα Βανδή Βασίλης Μπισμπίκης Ντέμης Νικολαΐδης\n06/10/2021, 15:47 14\nΜετά το διαζύγιό της από τον Ντέμη Νικολαΐδη, η Δέσποινα Βανδή δείχνει ξεκάθαρα πως δεν έχει σκοπό να κοιτάξει πίσω, αλλά να προχωρήσει στη ζωή της.\nΓια καιρό, το μοναδικό θέμα στα media ήταν ο χωρισμός του ζευγαριού, μετά από 18 χρόνια κοινής πορείας και δύο παιδιά. Όταν όμως, όλοι πήραν απόφαση ότι η Δέσποινα Βανδή και ο ποδοσφαιριστής δεν είναι πια μαζί, το επόμενο ζήτημα ήταν πώς θα συνεχίσουν αυτοί οι δύο τις ζωές τους.\nΜετά από πολλά πιθανά φλερτ, που της χρέωσαν, η Δέσποινα Βανδή έκανε επιτέλους την εμφάνισή της με το νέο της έρωτα.\nΑν και αρχικά, η φήμη που είχε ακουστεί για τον άνδρα που της «έκλεψε την καρδιά», αφορούσε τον κολλητό του γνωστού ηθοποιού, Βασίλη Μπισμπίκη, τελικά η πραγματικότητα διαφέρει και η χθεσινή έξοδος της τραγουδίστριας το επιβεβαίωσε.\nΗ τραγουδίστρια κυκλοφόρησε με το νέο της φλερτ σε γνωστό στέκι στα Εξάρχεια και δεν έκρυψαν στιγμή τον έρωτά τους. Ο λόγος φυσικά, για τον ίδιο τον Βασίλη Μπισμπίκη, ο οποίος κατά τη διάρκεια της βραδιάς είχε συνεχώς στην αγκαλιά του την Δέσποινα Βανδή, ενώ δεν δίστασε να την φιλήσει δημοσίως με τους θαμώνες, να τους παρακολουθούν ξαφνιασμένοι.\nΠριν από καιρό, το προφίλ της διάσημης influencer, Soula Glamorous είχε αναρτήσει μία δημοσίευση, όπου κάποιος έκανε λόγο για την εμφάνιση της τραγουδίστριας, έξω από το σπίτι του Βασίλη Μπισμπίκη. Ο λογαριασμός διέψευσε το δημοσίευμα, αναφέροντας πως ο λόγος της συνάντησής τους, είναι ο κολλητός του ηθοποιού και όχι ο ίδιος.\n«Λοιπόν, έλα, αποκλειστικό. Δεν τα έχει μ’ αυτόν γιατί είναι παντρεμένος με παιδί, αλλά με κολλητό του φίλο. Γι’ αυτό σκάει συνέχεια σπίτι του και οι ρεπόρτερ Σούλας που είναι παντού έδωσαν το ρεπορτάζ στα κεντρικά από έγκυρη πηγή. Τώρα ποιος είναι ο κολλητός δεν ξέρουμε ακόμη, θα γίνει ανακοίνωση από τα κεντρικά μετά από Πάρο», είχε γράψει χαρακτηριστικά η Soula Glamorous.\nΟυδέν κρυπτόν όμως, υπό τον ήλιο και δεδομένης της επιτυχημένης καριέρας και των δύο, γνωρίζουν πως θα πρέπει να διαχειριστούν το γεγονός ότι πλέον όλα τα δημοσιεύματα θα ασχολούνται με τη σχέση τους\nΤσάρλι Σιν: Δεν θα χρειάζεται πλέον να πληρώνει διατροφή στην πρώην σύζυγό του Ντενίζ Ρίτσαρντς.


Βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ ΑΜ-Θ: "Να μην επωμιστούν οι επαγγελματίες τα έξοδα των self test για τους εργαζόμενους" - IN KOMOTINI NEWS - Ειδησεογραφική ιστοσελίδα της Κομοτηνής/Ροδόπης/Θράκης\nΑρχική ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ ΑΜ-Θ: “Να μην επωμιστούν οι επαγγελματίες τα έξοδα των self...\nΗ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ\n“Θέμα: Να μην επωμιστούν οι επαγγελματίες τα έξοδα των self test για τους εργαζόμενους.\nΟι βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης καταθέτουν προς τον κ. Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων αναφορά την επιστολή των Ομοσπονδιών Επαγγελματικών, Βιοτεχνικών και Εμπορικών Σωματείων Ροδόπης, Ξάνθης, Έβρου, Καβάλας και Δράμας με θέμα: Ανάκληση υποχρέωσης εργοδοτών χορήγησης self-test, στην οποία τονίζουν ότι οι επαγγελματίες δεν πρέπει να επιβαρυνθούν με την επιπλέον δαπάνη των self test για τους εργαζόμενους τους, αλλά αυτά θα πρέπει να δίνονται δωρεάν από το κράτος με στόχο τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας.\nΤη συγκεκριμένη χρονική στιγμή και με δεδομένο το πλήγμα που δέχτηκαν οι επαγγελματίες από την υγειονομική και οικονομική κρίση, η κυβέρνηση θα έπρεπε να στηρίζει τους επαγγελματίες με κάθε πρόσφορο μέσο ώστε να επανέλθει η αγορά στην κανονικότητα και όχι να τους επιβαρύνει με επιπλέον έξοδα. Και μάλιστα σε μία περίοδο που οι επιχειρήσεις έτσι κι αλλιώς δε μπορούν να ανταποκριθούν στις ήδη υπάρχουσες υποχρεώσεις τους.\nΟι ΟΕΒΕΣ ΑΜΘ ζητούν να απαλλαγούν οι επιχειρήσεις από το έξοδο των self test σε μια δύσκολη συγκυρία για το σύνολο του επιχειρηματικού κόσμου.\nΟι καταθέτοντες βουλευτές: Γκαρά Αναστασία, Ελευθεριάδου Σουλτάνα, Ζεϊμπέκ Χουσεΐν, Ξανθόπουλος Θεόφιλος, Χαρίτου Δημήτρης”.\nΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΟΕΒΕΣ\n“Θέμα: Ανάκληση υποχρέωσης εργοδοτών χορήγησης self-test.\nΑξιότιμε κ. Υπουργέ, Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Υπουργείου σας από εχθές Δευτέρα οι εργοδότες υποχρεούνται να παρέχουν με δική τους επιβάρυνση ένα εκ των δύο (2) self-test στους εργαζομένους τους. Θα συμφωνήσουμε ως προς το σκέλος διασφάλισης της δημόσιας υγείας με κάθε μέσο καθώς ένα πιθανό «πισωγύρισμα» θα είναι καταστροφικό για την οικονομία μας αλλά και την βιωσιμότητα των επιχειρήσεών μας. Θεωρούμε όμως ότι είναι ανέφικτο την δεδομένη χρονική στιγμή οι επαγγελματίες να επωμιστούν και αυτό το «εξτρά» έξοδο. Η οικονομική συνθήκη πολλών επιχειρήσεων δεν τους επιτρέπει να επιβαρυνθούν με καμία παραπάνω δαπάνη την δεδομένη χρονική στιγμή. Φρονούμε πως η προσπάθεια επαναφοράς του συνόλου της αγοράς στην κανονικότητα θα πρέπει να στηριχθεί με κάθε πρόσφορο μέσο. Σας ζητάμε να αναθεωρήσετε την εν λόγω απόφαση σας και να απαλλάξετε τις επιχειρήσεις από ένα ακόμα έξοδο σε μια τρομερά δύσκολη συγκυρία για το σύνολο του επιχειρηματικού κόσμου.\nΓΙΑ ΤΗΝ ΟΕΒΕ ΔΡΑΜΑΣ ΜΟΥΡΜΟΥΡΗΣ ΟΘΩΝΑΣ”.


Midnight Apple HALO E-Liquid | alter ego\nMidnight Apple HALO E-Liquid\nΤο Midnight Apple είναι ένα μοναδικό καπνικό χαρμάνι ενισχυμένο με νότες μήλου Granny Smith. Η λεπτή γεύση μήλου συνοδεύει την καπνική βάση προσφέροντας τον ιδανικό συνδυασμό ξηρού και γλυκού.\n14 Αξιολόγηση(εις) | Προσθήκη της Αξιολόγησης σας\nΣημαντικές πληροφορίες για τα υγρά HALO\nΑυτά τα υγρά εμφιαλώνονται αμέσως και γι'αυτό σας συνιστούμε να ανοίξετε το μπουκάλι αμέσως μόλις το παραλάβετε και να το αφήσετε να φτάσει σε θερμοκρασία δωματίου. Μόλις το μπουκάλι ανοίξει, πρέπει να το αφήσετε να "ωριμάσει" συνήθως για 24 έως 48 ώρες πριν το χρησιμοποιήσετε. Δεν πρέπει να το αποθηκεύσετε στο ψυγείο, εκτός και εάν δεν σκοπεύετε να το χρησιμοποιήσετε για μεγάλο χρονικό διάστημα.\nΓια καλύτερη γεύση πρέπει να βρίσκεται σε θερμοκρασία δωματίου. Το υγρό θα συνεχίσει να ωριμάζει όσο συνδυάζεται με τον ατμοποιητή και τον αέρα. Η γεύση θα γίνεται συνεχώς καλύτερη όσο θα απορροφάται από τον ατμοποιητή.\nΠαράγονται στις ΗΠΑ, με συστατικά ανώτατης ποιότητας (Νικοτίνη και Προπυλενογλυκόλη USP grade) και συμπληρώματα γεύσης αποκλειστικά από FEMA GRAS πιστοποιημένες εταιρίες παραγωγής.\nΔοκιμάστε τα και υποκλιθείτε!\n0.0%, 0.6%,1.2%, 1.8%\nΠολύ καλή δροσιστική γεύση μήλου και νομίζω πρέπει να έχει και μένταReview by Χρήστος\nΠολύ καλή δροσιστική γεύση μήλου και νομίζω πρέπει να έχει και μέντα.\nΠολύ καλό ! (Αναρτήθηκε στις 30/01/2018)\nNumber OneReview by Takis\nΗ αίσθηση της καπνικής γεύσης σε συνδιασμό με το μήλο Granny Smith είναι καταπληκτική. Το ατμίζω κάθε μέρα εδώ και 6 μήνες και είναι απλά άψογο. (Αναρτήθηκε στις 25/05/2017)\nΠολυ καλο!!!Review by seaman\nΠολυ καλο υγρο αλλα για τους "ιδιαιτερους" ατμιστες που ψαχνουν μια καπνικη αισθηση με τον συνδιασμο καποιας ιδιατερης αλλα και εθιστικης αρωματικης γευσης που εχω την εντυπωση οτι δεν κουραζει....αλλα σε κανει να το απολαμβανεις συνεχεια.Καπνικη γευση με αισθηση του μηλου(αλλα οχι σχετικο με ολα τα λλα μηλα που μεχρι τωρα εχω δοκιμασει) και τελειωμα σε συνδιασμο ΚΑΠΝΟΥ-ΜΗΛΟΥ-και κατι απο μεντα η οποια ομως δεν με ενοχλει καθολου μια και δεν ειμαι ιδιαιτερα φιλος της μεντας! Το συνιστω για οσους επιζητουν μια καπνικη γευση με κατι το ιδιαιρεο και απολαυστικο. (Αναρτήθηκε στις 31/10/2016)\nανοιξη - καλικαιριReview by mpampis\nΕκπληκτικο υγρο στα 0,6 νικοτινη με καλο χτυπημα και απιθανη γευση με αντισταση στα 1,2 Ω. Βεβαια, ειναι δροσιστικο και γι αυτο το προτεινω για ανοιξη κ καλοκαιρι. Δεν παει με τον καφε, αλλα πιστευω με κοκτειλ, για μετα το φαγητο και για ατμισμα χωρις συνοδευτικο ειναι οτι πρεπει. Υπαρχει υποψια μεντας γι αυτο λεω οτι ειναι δροσιστικο. Απιθανο μηλαρακι. (Αναρτήθηκε στις 30/01/2016)\nΠού είναι το μήλο;Review by Γιώργος\nΔεν ξέρω αν φταίει η παρτίδα, αλλά το μήλο απλά απουσιάζει.Έντονα καπνικό υγρό στη γεύση,κάτι μεταξύ πούρου και πίπας,με επίγευση μέντας,χωρίς όμως να αφήνει βαρειά μυρωδιά καπνού στο χώρο.Πιό καπνικό απο το Prime,αλλά διάολε το μήλο πουθενά.Θα το αφήσω κάνα δυό μέρες μιας και τα halo όντως μεταμορφώνονται με λίγη ωρίμανση.Αν ψάχνετε για μήλο θα απογοητευτείτε.Για καπνικό παρέα με καφεδάκι ή ουϊσκάκι,ειναι ό,τι πρέπει... (Αναρτήθηκε στις 20/01/2016)\nΜήλο ή μέντα ???Review by marina\nΕκτός από την γεύση, που παλεύει μήλου και μέντας, κάθε μα κάθε φορά που έλεγα να το ξαναδοκιμάσω, ήταν σαν να "μπουκωνε" τον ατμοποιητή μου. Μπορεί να είναι ιδέα μου, αλλά δεν το παρατήρησα με καμία άλλη γεύση από όσες έχω δοκιμάσει ως τώρα. (Αναρτήθηκε στις 14/04/2013)\nΑρκετά καλόReview by Τάσος\nΕΝτάξει, δεν είναι ένα οποιοδήποτε υγρό που θα το συνηθίσεις εύκολα. Έχει μια ιδιαίτερη γεύση, αποτελούμενη απο πράσινο μήλο, λίγη μέντα και κάμποση καπνική αίσθηση η οποία όμως με το πέρασμα του χρόνου ομολογουμένως χάνεται, μιας και υπερτερούν οι δύοάλλες στον ουρανίσκο και ιδιαίτερα η μέντα. Όσοι δεν γουστάρουν τη μέντα λοιπόν μένουν μακρυά απο αυτό το υγρό. Είναι πολύ καλό για τις ώρες που χρειάζεσαι μια δυνατή γεύση να γεμίσει το στόμα σου. Φαντάζομαι είναι αρκετά πιο δυνατό σε LR ατμοποιητές. Αξίζει πάντως να του δώσει κάποιος μια ευκαιρία αλλά ξεκινώντας πάντα με τα 7ml γιατί είναι απο τα υγρά που ή θα τα γουστάρεις απόλυτα... ή θα τα ατμίσεις μια και τελευταία φορά. Αυτά. :) (Αναρτήθηκε στις 16/03/2013)\nΩραίο μήλο !!Review by Δημήτρης\nΤο πρώτο που δοκίμασα από halo!\nΥπέροχο καπνικό αν σας αρέσουν τα μήλα!\nΑπαλό χτύπημα , ευχάριστο άρωμα, βελούδινος ατμος.\n2: midnight apple\nΑυτά δοκίμασα από halo εξαιρετικά υγρα.\nΕλπίζω να βοήθησα. (Αναρτήθηκε στις 10/03/2013)\nΤο καλύτερο "μήλο"Review by Βασίλης\nΣτα 12mg είναι ότι καλύτερο σε μήλο έχω δοκιμάσει.\nΕίναι αρκετα καπνικό στην γευση και αφήνει ενα τελείωμα πράσινου μήλου\nχωρίς να ενοχλεί καθόλου και είναι άοσμο για τον διπλανό σου.\nΑνετα το χρησιμοποιείς σαν βασικό-καθημερινό υγρό.\nΜε βάση το 10 σαν βαθμό , παίρνει 10 ! (Αναρτήθηκε στις 01/09/2012)\nΑφησε πισω το Tribeca...Review by Miltos\nΜετά από μήνες ατμίσματος Tribeca και παρόλου που συχνά δοκίμαζα άλλα σκευάσματα, το Midnight Apple με εντυπωσίασε και παίρνει επάξια για μένα την πρωτιά. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα. (Αναρτήθηκε στις 07/06/2012)\nΠολύ καλόReview by Γιώργος\nΠροτιμώ τα γλυκά υγρά (μια και μετα απο τόσες δοκιμές δεν βρήκα κανένα τσιγαρίσιο που να με ικανοποεί ) και βρήκα το midnight το καλύτερο μετα πάντα απο το Captain Jack που για τα γούστα μου είναι το κορυφαίο!\n2. Midnight apple\nRespect στη Halo (Αναρτήθηκε στις 08/05/2012)\nΑΨΟΓΟ!!!Review by Saliyee\nΤο δοκίμασα σε συνδυασμό με Hellas blend (μισό-μισό) στα 12 mg και το αποτέλεσμα ήταν μια καινούργια ακούραστη γεύση που κοιτάει στα μάτια το Tribeca και του κλείνει και το μάτι! Απλά άψογο! (Αναρτήθηκε στις 27/04/2012)\nΔεν υπαρχει!!!!Review by Captainmenios\nΕιχα στη προτιμηση 1 Freedom 2 Tribeca 3 Torque 56\nΜετα απο ωριμαση ατμιστες μαθετε οτι το Midnight Apple απλα δεν υπαρχει και οχι μονο δεν υπαρχει αλλα ανεβαινει κατευθειαν στην 1τη θεση για μενα,το καινουργιο υγρο ειναι τρομερο ξηρο με νοτες μηλο και καπνου..Η π@τ@ν@ η Ηalo βγαζει τα καλυτερα υγρα!!!Μπορει να κοστιζουν αλλα εδω ισχυει με ολη τη σημασια της λεξης οτι πληρωνεις περνεις...\n1 Μidnight Apple\n4 Torque 56\n5 ola ta alla...\nαξιζει να το δοκιμασετε και πραγματικα πιστευω οτι θα φερει τα πανω κατω στα υγρα της HALO PURITY.. (Αναρτήθηκε στις 31/03/2012)\nΑρκετά καλόReview by Αλέξανδρος\nΑρκετά καλό υγρό. Λίγο χτύπημα, αρκετός ατμός. Νιώθω μέχρι και το ξινό πράσινο μήλο. Ειδικά στα 12mg δεν σε κουράζει. Θα είναι στην επόμενη παραγγελία μου μαζί με το Prime15. (Αναρτήθηκε στις 03/02/2012)\nΑξιολογείτε : Midnight Apple HALO E-Liquid


grizaniotis: Πότε θα πάρουν τις επιδοτήσεις οι αγρότες; Απομακρύνεται το ενδεχόμενο να έχουν πληρωθεί μέχρι τις 10 Νοεμβρίου\nΠότε θα πάρουν τις επιδοτήσεις οι αγρότες; Απομακρύνεται το ενδεχόμενο να έχουν πληρωθεί μέχρι τις 10 Νοεμβρίου\nΗ αστάθεια απομακρύνει το ενδεχόμενο να πληρωθεί η προκαταβολή της ενιαίας ενίσχυσης (50%) μέχρι τις 10 Νοεμβρίου.\nΠρόκειται για χρήματα τα οποία υποτίθεται ότι θα είχαν λάβει ήδη οι αγρότες τα οποία όμως, ίσως δεν λάβουν ούτε την επόμενη εβδομάδα, όπως είχε ανακοινωθεί επισήμως, από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης.\nΗ σταθερότητα που απαιτείται στο εσωτερικό της χώρας για να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των αγορών, έχει διαταραχθεί σε τέτοιο βαθμό, που είναι πολύ δύσκολο να βρει η ΑΤΕbank το 1,1 δισ. ευρώ που χρειάζεται για την πληρωμή.\nΗ αναζήτηση χρημάτων έχει ξεκινήσει και ένα ποσοστό έχει συγκεντρωθεί, αλλά για ολόκληρο το ποσό χρειάζεται πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια. Κι ενώ μέχρι τώρα ξέραμε ότι είναι κοινοτικά λεφτά και δεν είναι πρόβλημα η εκταμίευσή τους, οι δηλώσεις του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Κώστα Σκανδαλίδη έρχονται να διευρύνουν τις ανησυχίες των αγροτών: «Εμείς είχαμε πει ότι μέχρι τέλος Οκτωβρίου θα παίρνανε οι αγρότες τα χρήματα. Ήμασταν έτοιμοι σαν υπουργείο, φτιάξαμε το αρχείο των επιδοτήσεων, το στείλαμε στην Αγροτική Τράπεζα. Το πρόβλημα είναι μέσα σε αυτό το «ρημαδομηχανισμό» στήριξης, μεταβατικά στάδια, υπουργείο Οικονομικών, επιτόκια κ.λπ. Άργησαν λίγο να μαζευτούν τα χρήματα. Μαζεύονται αυτές τις μέρες από την Αγροτική Τράπεζα».\nΑκολούθως, επέμεινε ότι «μέχρι τη Δευτέρα θα έχουν τελειώσει όλες οι διαδικασίες. Ελπίζω ότι μέσα στην άλλη βδομάδα, οπωσδήποτε μέσα στην άλλη βδομάδα και ελπίζω πριν τις 10 Νοεμβρίου θα πάρουν τα χρήματά τους οι άνθρωποι».\nΟ κ. Σκανδαλίδης απλά «ελπίζει» ότι οι αγρότες θα πάρουν τα χρήματά τους και δεν μπορεί να βεβαιώσει ότι αυτό θα γίνει εντός των χρονοδιαγραμμάτων που ανακοινώθηκαν, οπότε στην αβεβαιότητα οι δικαιούχοι των κοινοτικών ενισχύσεων.\nΤου Λάζαρου Μάμαλη Η ΕΡΕΥΝΑ 04 Νοεμβρίου 2011, αρ. φύλλου 15938, σελίδα 15


Barcelona - Khimki (+10.5) | 28/02/2013 | zdenko\nBarcelona - Khimki (+10.5)\nΔημοσιεύτηκε Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013 18:08\nΗ Μπαρτσελόνα βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση και ουσιαστικά έχει καπαρώσει την πρώτη θέση του έκτου ομίλου του top16. Την περασμένη αγωνιστική πέρασε με εντυπωσιακό τρόπο από την Κωσταντινούπολη συντρίβοντας την Φενέρμπαχτσε με 60-99. Είναι ίσως η πιο φομραρισμένη ομάδα της Ευρώπης αυτή τη στιγμή και περιμένω μια ανάλογη εμφάνιση κι απόψε που υποδέχεται την Κίμκι.\nΟι Ρώσοι από την άλλη μετά την εντός έδρας ήττα τους από τον Ολυμπιακό, κέρδισαν εύκολα την περασμένη αγωνιστική την ουραγό Μπεσίκτας και απόψε στη Βαρκελώνη θα κυνηγήσουν την έκπληξη. Οι πιθανότητες τους βέβαια είναι ελάχιστες. Και σίγουρα και οι δυνατότητες τους είναι περιορισμένες σαν ομάδα. Το μόνο που μπορεί να ελπίζει η Κίμκι είναι να παλέψει μέχρι το τέλος για την τέταρτη θέση του ομίλου.\nΑν η Μπαρτσελόνα παρουσιαστεί σοβαρή απόψε, δεν θα έχει πρόβλημα να κερδίσει με μεγάλη διαφορά την Κίμκι και να καλύψει με άνεση το hadicap των δέκα πόντων.\nΤελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 01 Μαρτίου 2013 10:59\nΠέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013 21:45\nAU Adelaide United v Macarth... €19449\nRayo Vallecano v Mirandes €4367


ΑΡΧΙΚΗ » Υγιεινός Τρόπος Ζωής » Βιταμίνες » Vit C » Health Aid Vitamin C 1000mg 30 μασώμενα δισκία\nΚωδ. Προϊόντος: 2-103748\nπαίζει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της υγείας των οδόντων, των ούλων, του δέρματος, των συνδετικών ιστών και των οστών. Έχει αντιοξειδωτική δράση ενώ διατηρεί την υγεία των κυττάρων και των αγγείων του αίματος. Απαραίτητη στους καπνιστές, αυξάνει την απορρόφηση του σιδήρου και συμβάλλει στην πρόληψη του κοινού κρυολογήματος Η Βιταμίνη C της Health Aid είναι ειδικά παρασκευασμένη με αγριοτριανταφυλλιά και ασερόλα που προσδίδουν στην ταμπλέτα την ιδιότητα να μην ερεθίζει το στομάχι και να απορροφάται εύκολα. Η Bιταμίνη C δεν αποθηκεύεται στον οργανισμό, έτσι η ημερήσια λήψη της είναι απαραίτητη. Δεν περιέχει μαγιά, γλουτένη, άμυλο, αλάτι, συντηρητικά και τεχνητά βελτιωτικά. Διατηρείται σε δροσερό και ξηρό μέρος, μακριά από τα παιδιά.