ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ Greek Linux operating system σε LIVE DVD - Σελίδα 6\nΣελίδα 6 από 28 Πρώτη ... 45678111626 ... Τελευταία\nΕμφάνιση 76-90 από 418\n27-03-09, 20:59 Απάντηση: ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ Greek Linux operating system σε LIVE DVD #76\nΕγώ λέω, μιας και διάβασα και τις 3 σελίδες, ότι κρίμα κράζετε το παιδί και την προσπάθεια του..... Ας αναλωθείτε με το να προτείνετε ιδέες, και όχι να αφορίζετε την όποια προσπάθεια, κοινότυπη, συνιθισμένη η μη....\n28-03-09, 03:01 Απάντηση: ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ Greek Linux operating system σε LIVE DVD #77\nΕίστε εκτός θέματος... μπορείτε κάλλιστα να ανοίξετε κάποιο νήμα και να το κουβεντιάσετε το ζήτημα... όταν το κάνετε, θα μεταφέρω κιόλας τα σβησμένα μηνύματα...\n28-03-09, 11:43 Απάντηση: ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ Greek Linux operating system σε LIVE DVD #78\nΘεωρώ ότι παρόλο που ξέφυγαν από το θέμα κάποιοι είχαν αρκετά σωστά σημεία να επισημάνουν ... Ειδικά όσον αφορά τη χρήση του τερματικού το οποίο αν και τρομάζει τον αρχάριο λίγο στην όψη , είναι όλα τα λεφτά στην πράξη !!!\nΈχω ξεκινήσει ήδη να φτιάχνω στα Ελληνικά οδηγούς για αρχάριους για διάφορες λειτουργίες όπου προσπαθώ να φαίνονται πολύ αναλυτικά με τη χρήση gui πως γίνεται το κάθετι και δείχνοντας πόσο πιο εύκολα μπορεί να γίνει το ίδιο με τη χρήση της κονσόλας...\nΈχω προχωρήσει αρκετά και σε επόμενη έκδοση θα περιλαμβάνεται και pdf που θα περιέχει τους οδηγούς...\nΠάντως θα εκιμούσα ιδιαίτερα αν , όσοι τουλάχιστον το έχετε δοκιμάσει έχετε προτάσεις για βελτίωση , ή έχετε εντοπίσει κάποια προβλήματα να μου το πείτε για να προσπαθήσω να το κάνω καλύτερο.Ήδη κάποιοι άνθρωποι πρόσεξαν κάποια σημεία που θέλουν βελτίωση και μου το έχουν πει και τους ευχαριστώ πάρα πολύ !!!! Επίσης βρέθηκαν αρκετοί που προσφέρθηκαν να βοήθήσουν με τα γραφικά (και ειδικά με το λογότυπο που τόσο πολύ ενόχλησε ) και τους ευχαριστώ επίσης ... Οτιδήποτε πρόβλημα αντιμετωπίσει κάποιος με hardware θα ήθελα να μου το πεί επίσης ....\nΚαι πάλι ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που διέθεσαν κάποιοι , να ασχοληθούν με το ΜΟΝΟΜΑΧΟ και να μου πουν τις προτάσεις τους\n28-03-09, 11:49 Απάντηση: ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ Greek Linux operating system σε LIVE DVD #79\nαν θες πάντως μια και είσαι μέλος του φόρουμ μπορείς να ανεβάσεις τους οδηγούς που φτιάχνεις (και) στο ειδικό section του adslgr με τα άρθρα\n........Auto merged post: no_logo πρόσθεσε 0 λεπτά και 52 δευτερόλεπτα αργότερα ........\nΕπίσης βρέθηκαν αρκετοί που προσφέρθηκαν να βοήθήσουν με τα γραφικά (και ειδικά με το λογότυπο που τόσο πολύ ενόχλησε ) και τους ευχαριστώ επίσης ...\nΤελευταία επεξεργασία από το μέλος no_logo : 28-03-09 στις 11:49. Αιτία: auto merged post\n28-03-09, 13:45 Απάντηση: ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ Greek Linux operating system σε LIVE DVD #80\nΑΙΣΧΟΣ!! Ο emcp4433 κάνει τόσο κόπο να δημιουργήσει μια διανομή για τους έλληνες πρωτάρηδες και πλάκωσαν όλοι οι υπεύθυνοι του φόρουμ να πουν την εξυπνάδα τους.\nΈτσι βοηθάτε στην ανάπτυξη του ελληνικού λίνουξ;\nΚαι σιγά μην ασχοληθούνε μεγαλοεταιρείες με μια διανομη που απευθύνεται μόνο σε έλληνες (εκτός κι αν οι έλληνες χρήστες λίνουξ θεωρούνται σημαντικός αριθμός για να πληγούν οι εταιρείες). Υπάρχουν άπειρες μεγαλύτερες διανομές απ´τον ΜΟΝΟΜΑΧΟ που δεν έχουν πρόβλημα. ΣΚΕΦΤΕΊΤΕ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΚΑΤΑΚΡΙΝΕΤΕ!!\nΑΝΤΙ ΝΑ ΤΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΕΨΕΤΕ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΝΟΜΗ, ΚΟΙΤΑΤΕ ΜΟΝΟ ΝΑ ΘΑΨΕΤΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ.\nΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΤΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟ ΝΑ ΠΕΙΤΕ Ο,ΤΙ ΕΧΕΤΕ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΕΥΓΕΝΙΚΑ!\nΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ!! ΩΡΑΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΔΕΙΧΝΕΤΕ ΣΕ ΕΝΑ ΝΕΟ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ ΣΑΣ. ΩΡΑΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΔΕΙΧΝΕΤΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΞΩ. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!\nΣχετικά με την χρησιμότητα της διανομής, είναι πολύ καλή επιλογή για έναν νέο έλληνα χρήστη του λίνουξ. Δεν ειναι άχρηστη προσπάθεια χωρίς νόημα!\n28-03-09, 13:51 Απάντηση: ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ Greek Linux operating system σε LIVE DVD #81\nΜπράβο! Ίσως δεν ακούγεται τόσο σημαντικό όσο το «φτιάχνω μια διανομή» αλλά είναι imho περισσότερο σημαντικό!\n........Auto merged post: mrsaccess πρόσθεσε 5 λεπτά και 3 δευτερόλεπτα αργότερα ........\nΊσως δεν το γνωρίζεις, αλλά οι περισσότερες διανομές κατά την εγκατάσταση σε ρωτούν σε ποια γλώσσα θέλεις να είναι το σύστημά σου.\nΤελευταία επεξεργασία από το μέλος mrsaccess : 28-03-09 στις 13:51. Αιτία: auto merged post\n28-03-09, 14:32 Απάντηση: ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ Greek Linux operating system σε LIVE DVD #82\nΑκόμα δεν φτιάξαμε το κοτέτσι και σφάξαμε τον κόκκορα (για μερικούς)\n1.Όποιος βλέπει κάποιο πρόβλημα , καλό είναι να δημιουργεί λύσεις και όχι να κατηγορεί γιατί έτσι δείχνει την παιδεία που φέρει από το σπίτι του.\n2.Το πρόβλημα με το λογότυπο λύνεται αν κάποιος καθίσει να φτιάξει ένα καλύτερο , δεν πιστεύω ότι ο φίλος μας να έχει τέτοιο κώλυμα.\n3.Το ότι υπόθικε ότι είναι μια διανομή που δεν έχει μέλλον απαντάω με δύο λύσεις περί αυτού:\nΦτιάξε μια διανομή να μας δείξεις πως είναι μια διανομή που έχει μέλλον.\nΑν δεν μπορείς να φτιάξεις τότε βοήθησε να έχει μέλλον ο ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ με πράξεις.\n4.Γράψτε όσοι πιστεύεται ότι κάποια προγράμματα πρέπει να βγούνε λόγο άδεις GPL .\n5.Και εγώ το πέρασα για KDE από το λογότυπο αλλά δεν απογοητεύτηκα από το GNOME.\n6.Αν σε κάποιον αρέσει το KDE εξαιτίας του λογότυπου , απλά εγκαταστήστε το\n7.Για όσους δεν τους αρέσει απλά μην το εγκαθιστάτε , εγώ όταν το έτρεξα από Live το βρήκα υπέροχο και πανέμορφο , και προσωπικά μου αρέσει το συγκεκριμένο GNOME από αυτό του UBUNTU , παρόλα αυτά δεν το εγκατέστησα .\n8.Προσέξτε την συμπεριφορά σας , γιατί με αυτόν τον τρόπο δείχνεται σε τι περιβάλλων μεγαλώσατε ευχαριστώ\n9.Ελπίζω να έχετε την απαιτούμενη νόηση να καταλάβετε μερικά πράγματα. Μην δείχνεται την καταγωγή σας , φαίνεται ότι δεν είστε Έλληνες , γιατί αυτό μου δίνεται να καταλάβω (και συγνώμη για τυχών παρεξήγηση ) το ότι μιλάτε και γράφεται Ελληνικά δεν σι μένει ότι είστε Έλληνες , άρα η διανομή δεν απευθύνεται προς το παρόν σε εσάς.\n= ellinares.guildportal.com =\n28-03-09, 14:37 Απάντηση: ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ Greek Linux operating system σε LIVE DVD #83\nΤελικά ή λες ότι θέλει να ακούσει ο άλλος, ή είσαι Τούρκος, γιατί ο Έλληνας λέει δεν έχει δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση.\nΤι μαθαίνει στα γεράματα κανείς...\n28-03-09, 14:40 Απάντηση: ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ Greek Linux operating system σε LIVE DVD #84\nΑυτό το πράγμα που είμαστε των άκρων, να δω ΑΝ και πότε θα το ξεπεράσουμε... Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...\n28-03-09, 14:40 Απάντηση: ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ Greek Linux operating system σε LIVE DVD #85\nδεν έγραψα μην εκφράζεσται.\n28-03-09, 14:42 Απάντηση: ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ Greek Linux operating system σε LIVE DVD #86\nΔεν είπα κάτι τέτοιο. Μπορούμε να εκφραστούμε αλλά αν δεν πούμε ότι θες να ακούσεις, δεν είμαστε Έλληνες.\nΔικαίωμα στη έκφραση έχουμε, στην ελεύθερη όχι.\n28-03-09, 14:45 Απάντηση: ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ Greek Linux operating system σε LIVE DVD #87\nαν πρόσεξες κάτω από αυτό που έγραψα έχει το αυτό είπα εν ολίγοις.\n28-03-09, 14:49 Απάντηση: ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ Greek Linux operating system σε LIVE DVD #88\nΤότε ζητήστε να διαγραφεί το thread αφού δεν απευθύνεται σε εμάς.\n28-03-09, 14:58 Απάντηση: ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ Greek Linux operating system σε LIVE DVD #89\nμην το διαβάζεις\n28-03-09, 15:06 Απάντηση: ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ Greek Linux operating system σε LIVE DVD #90\nΓράψε μου τι επιτρέπεται να κάνω σύμφωνα με την καταγωγή μου.\nΜη παιδεύομαι άδικα.\nΚαι άλλη φορά μπορείς να προσέχεις, να γράφεσαι μόνο σε αμιγώς Ελληνικά forums. Εδώ κυκλοφορούν πολλές απόψεις.\nΜπορείς να φτιάξεις και ένα οργανισμό πιστοποίησης να δίνει ένα ISO-like για την Ελληνικότητα, ανάλογα με τα γραφόμενα.


ΑΝΑΚΕΜ: Επιμορφωτική επίσκεψη στη μεγάλη διεθνή έκθεση για θέματα περιβάλλοντος «IFAT Munich» - CSRΝews.gr\nΑρχική Αρχείο Περιβάλλον ΑΝΑΚΕΜ: Επιμορφωτική επίσκεψη στη μεγάλη διεθνή έκθεση για θέματα περιβάλλοντος «IFAT Munich»\nΕπίσκεψη επιμορφωτικού χαρακτήρα στη μεγάλη διεθνή έκθεση «IFAT Munich», πρωτοπόρο σε θέματα περιβάλλοντος και ειδικότερα σε ζητήματα διαχείρισης Ανακύκλωσης και Κυκλικής Οικονομίας, διοργάνωσε η ΑΝΑΚΕΜ. Σε αυτήν συμμετείχαν είκοσι εκπρόσωποι συνεργαζόμενων με την ΑΝΑΚΕΜ Μονάδων Ανακύκλωσης Αποβλήτων Εκσκαφών Κατασκευών και Κατεδαφίσεων (Α.Ε.Κ.Κ.) από όλη τη χώρα οι οποίες επέτυχαν υψηλό στόχο ανακύκλωσης για το έτος 2021, ο Πρόεδρος και δύο στελέχη της ΑΝΑΚΕΜ. Η πρωτοβουλία της ΑΝΑΚΕΜ εντάσσεται στη διαρκή προσπάθειά της για ανάπτυξη και υποστήριξη της εναλλακτικής διαχείρισης των Α.Ε.Κ.Κ. στη χώρα μας, καθώς και στην ενίσχυση του εκπαιδευτικού της ρόλου ώστε να συνδράμει τις επιχειρήσεις να γνωρίσουν και να υιοθετήσουν τις νέες τεχνολογίες στον τομέα αυτόν. Ανάμεσα στους εκθέτες της «IFAT Munich» υπήρχαν σημαντικές και καινοτόμες εταιρείες οι οποίες δραστηριοποιούνται σε προϊόντα και εφαρμογές τεχνολογίας περιβάλλοντος, καθώς επίσης και πληθώρα πανεπιστήμιων και ερευνητικών ιδρυμάτων. Δόθηκε, έτσι, η δυνατότητα στους εκπροσώπους των Μονάδων Ανακύκλωσης και τα στελέχη της ΑΝΑΚΕΜ να γνωρίσουν νέες τεχνολογίες και καινοτόμες ιδέες ως προς της διαχείριση των ΑΕΚΚ.\nΚατά την πρώτη ημέρα της Έκθεσης, η οποία πραγματοποιήθηκε ξανά μετά δύο χρόνια απουσίας λόγω της πανδημίας στο διάστημα από τις 30 Μαΐου έως 3 Ιουνίου, στο εκθεσιακό κέντρο «MESSE MUNCHEN EXPO CENTER», πραγματοποιήθηκαν επισκέψεις σε εταιρίες προμήθειας κατάλληλου εξοπλισμού επεξεργασίας ΑΕΚΚ, όπως μηχανήματα θραύσης και διαλογής, καθώς και τεχνολογίες διαλογής με υπερσύγχρονα μέσα «αναγνώρισης» υλικών.\nΗ δεύτερη ημέρα περιελάμβανε επισκέψεις σε εκθέτες μηχανημάτων καθώς και γνωριμία με μεθόδους μείωσης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από τη λειτουργία μονάδων ανακύκλωσης, όπως συστήματα καταστολής σκόνης, οσμών κ.λπ. Παράλληλα, ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΑΝΑΚΕΜ κ. Ηλίας Δημητριάδης πραγματοποίησε συναντήσεις και παραβρέθηκε στο forum της Διεθνούς Ένωσης Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ISWA), συζητώντας θέματα σχετικά με τη διαχείριση των Α.Ε.Κ.Κ. και τη χρήση νέων τεχνολογιών. Μεταξύ άλλων συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της ISWA κ. Carlos Silva Fihlo και τον Γενικό Διευθυντή κ. Marc Tijhuis. Επίσης ανέπτυξε τα θέματα διαχείρισης των Α.Ε.Κ.Κ. στην χώρα μας σε Ευρωπαϊκούς και Διεθνείς φορείς, όπως την European Quality Association for Recycling e.V. και την Austrian Construction Materials Recycling Association όπου και συμφωνήθηκε να διοργανωθούν και να πραγματοποιηθούν κοινές δράσεις με σκοπό την ανταλλαγή εμπειριών προς τη βελτιστοποίηση των διαδικασιών ανακύκλωσης και διάθεσης δευτερογενών προϊόντων.\nΣτο πλαίσιο της Έκθεσης έγιναν συναντήσεις με εκπροσώπους διεθνών φορέων όπως τον Πρόεδρο του Συνδέσμου Εταιριών Διαχείρισης Στερεών και Υγρών Αποβλήτων Βραζιλίας κ. Luiz Conzaga Alves Pereira, καθώς επίσης και με εκπροσώπους φορέων από την Ελλάδα, όπως ο Γ.Γ. Συντονισμού Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων του ΥΠΕΝ κ. Μανώλης Γραφάκος, οι Δήμαρχοι Αγρινίου κ. Γιώργος Παπαναστασίου, Θηβαίων κ. Γιώργος Αναστασίου και Χερσονήσου κ. Γιάννης Σέγκος, ο Διευθύνων Σύμβουλος του Εθνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης κ. Νικόλαος Χιωτάκης, ο Πρόεδρος του ΦΟΔΣΑ Κεντρικής Μακεδονίας κ. Μιχάλης Γεράνης και μέλη της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης, που επίσης επισκέφθηκαν την Έκθεση.\nΠροηγούμενο άρθρο«Το Χαμόγελο του Παιδιού»: Φορέας συνδιοργάνωσης στο 3ο Πανελλήνιο Συνέδριο με θέμα eLearning – eCreativity 2022\nΕπόμενο άρθροΕΕ: Προτάσεις για την αποκατάσταση της φύσης και τη μείωση της χρήσης φυτοφαρμάκων\nΟ Όμιλος MITSIS HOTELS διακρίθηκε για την Εταιρική Υπευθυνότητά του και την υποστήριξη των τοπικών κοινωνιών στα “Bravo Sustainability Dialogue & Awards 2022” από...


Όλο και φουντώνουν οι φήμες για την κυκλοφορία του Xiaomi 12 Ultra | Playsiders\nΌλο και φουντώνουν οι φήμες για την κυκλοφορία του Xiaomi 12 Ultra\nΣύμφωνα με φημολογίες το τηλέφωνο αναμένεται να κυκλοφορίσει στην Κίνα τον Μάιο\nΤο Xiaomi 12 Pro είναι ωραίο και υψηλού επιπέδου, και πρόσφατα δραπέτευσε από την Κίνα, αλλά σίγουρα δεν είναι Ultra. Μετά το συγκλονιστικά καλό Mi 11 Ultra του περασμένου έτους πρέπει να είναι ένα Xiaomi 12 Ultra και σήμερα μια νέα φήμη από έναν συνήθως αξιόπιστο tipster μας λέει πότε να περιμένουμε να εμφανιστεί τελικά.\nΠροφανώς, το Xiaomi 12 Ultra θα ανακοινωθεί επίσημα για την κινεζική αγορά τον Μάιο και στη συνέχεια θα πάρει το δρόμο του σε άλλες χώρες κάποια στιγμή μετά από αυτό. Αυτή είναι μια επανάληψη αυτού που συνέβη με την υπόλοιπη σειρά 12, βασικά που αποκαλύφθηκε στην Κίνα τον Δεκέμβριο, που παρουσιάστηκε για τις διεθνείς αγορές στα μέσα Μαρτίου. Ας ελπίσουμε ότι η αναμονή δεν θα είναι τόσο μεγάλη για το 12 Ultra.\nΣύμφωνα με προηγούμενες φήμες, το Xiaomi 12 Ultra θα φέρει το SoC που δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη Qualcomm Snapdragon 8 Gen 1+, οθόνη QHD OLED 120 Hz, μπαταρία 4.900 mAh με γρήγορη φόρτιση 120 W και μονάδα κάμερας με την επωνυμία Leica στο πίσω μέρος.


Μεταφορά ασθενών σε ΜΕΘ και όχι σε «απλές κλίνες της παρηγοριάς», ζητά Γ. Βαρεμένος - ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ\nΣΥΝΕΙΔΗΣΗΕυσυνείδηταΜεταφορά ασθενών σε ΜΕΘ και όχι σε «απλές κλίνες της παρηγοριάς», ζητά Γ. Βαρεμένος\nΜεταφορά ασθενών σε ΜΕΘ και όχι σε «απλές κλίνες της παρηγοριάς», ζητά Γ. Βαρεμένος\n28 Δεκ 2021 19:47 28 Δεκ 2021 ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ Ευσυνείδητα\nΗ έλλειψη κλινών ΜΕΘ της προκοπής στην Αιτωλοακαρνανία, εκτιμά ο Γ. Βαρεμένος πως έχει οδηγήσει σε μια τραγωδία με απώλειες ανθρώπινων ζωών, που θα μπορούσαν ενδεχομένως να σωθούν.\nΌπως αναφέρει ο βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας του ΣΥΡΙΖΑ “από τη στιγμή που φρακάρισε το σύστημα στα Γιάννενα και στην Πάτρα η κατάσταση είναι δραματική με ανθρώπους να αναζητούν εναγωνίως μια κλίνη ΜΕΘ.\nΑκόμη και αν βρεθεί με μεγάλη δυσκολία κάποια κλίνη στην Αθήνα, παρά την προσπάθειες της Διοικητού κα. Φιλιπποπούλου ή του κ. Μητσιάδη στο νοσοκομείο Σωτηρία, μερικές φορές είναι αργά ώστε να μην αντέχει ο ασθενής να μεταφερθεί”.\nΤι να σου κάνει η κλινική covid στο Αγρίνιο μέσα σε αυτή την τραγική κατάσταση, αναρωτιέται ο βουλευτής και υπογραμμίζει :\n“Οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες έστω και στο και πέντε μιας αφόρητης συγκυρίας πρέπει να κάνουν κάτι μέσω επίταξης ή άλλων μέσων για να καταστεί δυνατή η μεταφορά ασθενών σε κλίνες ΜΕΘ και όχι σε απλές κλίνες της παρηγοριάς. Για να πάψουν τα φετινά Χριστούγεννα να είναι ο επιτάφιος θρήνος για τόσες πολλές οικογένειες”.


Κάναντι: Τρεις σημαντικοί βαθμοί! - CorfuPress.com\nΚάναντι: Τρεις σημαντικοί βαθμοί!\nΙκανοποιημένος παρουσιάστηκε στη συνέντευξη τύπου ο τεχνικός του Ατρομήτου για το διπλό μέσα στην Κέρκυρα.\nΤο πολύ μεγάλο διπλό του Ατρομήτου στην Κέρκυρα, με 3-1, φυσικά, κι ικανοποίησε τον τεχνικό της ομάδας του Περιστερίου, Νταμίρ Κάναντι.\nΟ οποίος, στη συνέντευξη τύπου έκανε λόγο για τρεις σημαντικούς βαθμούς, που ήρθαν, από την καλή εμφάνιση της ομάδας του στην επανάληψη.\nΌπως τόνισε ο καλός τεχνικός: «Είμαστε πολύ χαρούμενοι για τη νίκη μας. Πήραμε τρεις σημαντικούς βαθμούς. Ήταν ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι. Η Κέρκυρα ήταν καλύτερη από εμάς στο πρώτο ημίχρονο, στο δεύτερο και με την αλλαγή του συστήματος ήμασταν πολύ καλύτεροι και κάναμε ένα πολύ καλό ημίχρονο. Θέλω να ευχαριστήσω τους οπαδούς μας, που με τόσο δύσκολες καιρικές συνθήκες, ήρθαν εδώ και μας υποστήριξαν, είμαι πολύ περήφανος για αυτούς».\nΕνώ, για την αλλαγή του συστήματος είπε: «Θέλαμε να περιορίσουμε τις προσπάθειες της Κέρκυρας στη μεσαία γραμμή και να κλείσουμε και τους διαδρόμους του Επστάιν, ο οποίος στο πρώτο μέρος μας δημιούργησε μεγάλες δυσκολίες.. Γι’ αυτό βάλαμε τον Καρασαλίδη. Με την αλλαγή του Ντάουντα με τον Μενσά, καταφέραμε να εκμεταλλευτούμε την ταχύτητά του».


Lenin Reloaded: Μια περιορισμένης εμβέλειας τοποθέτηση για τον εκφυλισμό του σοβιετικού σοσιαλισμού\nΜια περιορισμένης εμβέλειας τοποθέτηση για τον εκφυλισμό του σοβιετικού σοσιαλισμού\nΠριν κάποιο καιρό, έβαλα να ξαναδώ το αγαπημένο μου Στάλκερ του αγαπημένου μου Αντρέι Ταρκόφσκι, που είχα να το δω απ' τον καιρό της βιντεοκασέτας. Στα extra του DVD, υπήρχαν συνεντεύξεις με τους συντελεστές της ταινίας που ζούσαν ακόμα (δεν ήταν πολλοί, μάλιστα ο ένας απ' τους συνεντευξιαζόμενους πέθανε λίγο μετά).\nΈνας λοιπόν από τους συνεργάτες του Ταρκόφσκι, νομίζω ο υπεύθυνος παραγωγής ή κάτι παρόμοιο, άστραφτε και βρόνταγε κάθε λίγο για την ανικανότητα του κράτους να καταλάβει την ιδιοφυία του και να τον βοηθήσει όσο έπρεπε να κάνει την ταινία. Αναφέρθηκε στο ότι ο Ταρκόφσκι είχε τόσο απογοητευτεί που έφτασε να εγκαταλείψει προσωρινά την ταινία λόγω της ανεπάρκειας της κρατικής συνδρομής σε φιλμ και υλικά απαραίτητα για το γύρισμά της. Έδωσε μάλιστα ένα συγκεκριμένο παράδειγμα: ο Ταρκόφσκι ζήτησε, για μια σκηνή της ταινίας, 8-9 τανκ, τα οποία θα κινηματογραφούσε ως άχρηστα και εγκατελειμμένα σε μια σκηνή που δείχνει τη Ζώνη, και αυτά του παρασχέθηκαν στην πρώτη φάση, όταν όμως το σύνολο των γυρισμάτων κατέληξε στα σκουπίδια. Όταν η ταινία ξανάρχισε να γυρίζεται, δόθηκαν μόνο 3-4 τανκ, και ο συνεργάτης του Ταρκόφσκι ήταν ακόμα έξαλλος για την ανεπάρκεια του σοβιετικού κράτους απέναντι στον καλλιτέχνη.\nΜπήκα σε σκέψεις: θαυμάζω πάρα πολύ ως καλλιτέχνη τον Ταρκόφσκι, και οι συνεργάτες του έμοιαζαν όλοι σοβαροί και αφοσιωμένοι στην τέχνη άνθρωποι. Αλλά εδώ υπήρχε μια νοοτροπία μάλλον ασύμβατη με τη συνειδητότητα που απαιτεί ο σοσιαλισμός. Η συμπεριφορά που είδα δεν ήταν "ιδεολογικά αντισοβιετική"· ήταν η οικεία συμπεριφορά και στάση του κακομαθημένου που θέλει ο κόσμος να περιστρέφεται γύρω απ' τον ίδιο, να ικανοποιείται ο ίδιος σε όλες του τις ανάγκες, και δεν ενδιαφέρεται στο παραμικρό για το ποιες συνέπειες μπορεί να έχει στους άλλους αυτό. Εν προκειμένω, ο συνεντευξιαζόμενος μιλούσε λες και η αποκλειστική μέριμνα της κυβέρνησης της τότε ΕΣΣΔ έπρεπε να είναι πώς θα γυρίσει το Στάλκερ ο Ταρκόφσκι· λες και τα τανκ είναι φυστίκια, να τα βγάλει απ' την τσέπη της όποτε τα χρειάζεται ο Ταρκόφσκι· λες και είναι αδύνατο να υπήρχαν άλλες ανάγκες που είχαν σημασία ή συγκριτική προτεραιότητα.\nΣε κανένα απολύτως σημείο δεν διερωτήθηκε ο εν λόγω συνεργάτης του μεγάλου σκηνοθέτη αν ο Ταρκόφσκι θα μπορούσε να έχει γυρίσει αυτή την ταινία, ή το Σολάρις, στο Χόλιγουντ. Ποιος θα του έδινε χρήματα για να τη γυρίσει· πόση καλλιτεχνική ελευθερία θα είχε, όταν στο Χόλιγουντ είναι ρουτίνα να παρεμβαίνουν τα στούντιο στο σενάριο, να αναγκάζουν τον σκηνοθέτη να κόψει ακόμα και ώρες απ' την τελική ταινία, να αλλάξει σκηνές, χαρακτήρες, ηθοποιούς. Ούτε διερωτήθηκε για το ίσως σημαντικότερο: για το ποια κοινωνία άλλη απ' τη Σοβιετική θα μπορούσε να δημιουργήσει τον Ταρκόφσκι, ποια κοινωνία άλλη απ' τη Σοβιετική θα μπορούσε να γεννήσει καλλιτέχνες με τη δική του πνευματικότητα, το δικό του πάθος για τον κόσμο της υλικής φθαρτότητας, τη δική του θηλυκότητα και σεβασμό στη γυναίκα, τη δική του ικανότητα να αποτυπώσει μια αποπραγμοποιημένη, ανεξάρτητη από τις ανθρώπινες σκοπιμότητες φύση. Ούτε, βέβαια, ποια άλλη κοινωνία θα μπορούσε να τον εκπαιδεύσει και να τον καταρτίσει τεχνικά και αισθητικά όπως έκανε η Σοβιετική.\nΣτην ουσία, αυτό το οποίο είδα εγώ ήταν η ανικανότητα των συνεργατών του Ταρκόφσκι να συλλάβουν διαλεκτικά την αδιάλυτη ενότητα της δουλειάς του με το σοσιαλιστικό κράτος, και αυτό ανεξάρτητα από το γεγονός ότι καμία από τις ταινίες του δεν αφορά θεματικά το σοσιαλιστικό κράτος -- ανεξάρτητα ακόμα και από το πώς ένιωθε ατομικά ο Ταρκόφσκι για το σοσιαλιστικό κράτος. Ας μην κοροϊδευόμαστε. Στα βασικά του, το συνολικό σκεπτικό του συνεργάτη του σκηνοθέτη δεν διέφερε σε τίποτε απ' αυτό που θα είχε ένας συνάδελφός του στην καπιταλιστική Δύση -- ατομοκεντρισμός και πόζα αυτού που "δεν τον καταλαβαίνουν" οι άλλοι. Και αυτό "φυσικά", χωρίς να εντάσσεται σε κάποιου είδους συνειδητή και κραυγαλέα αντισοβιετική ή αντικομμουνιστική ρητορική εκ μέρους του.\nΔεν θα μιλήσω εδώ για τις αιτίες αυτής της πολύ οικείας σε όσους από μας ζούμε στη Δύση αδυναμίας να σκεφτεί κανείς πραγματικά για τις υλικές προϋποθέσεις και για τα όρια μιας ελευθερίας ή μιας ικανότητας για δημιουργία. Είναι πολύπλοκες, μου λείπουν στοιχεία για τις διάφορες μορφές τους, διαφεύγουν της ικανότητάς μου να τις δω συνολικά.\nΕδώ θα μιλήσω για κάτι διαφορετικό, το οποίο αφορά τις συνέπειες αυτής της ανικανότητας για το σοσιαλιστικό όραμα.\nΕίναι γνωστό ότι οι Μπολσεβίκοι είχαν πολύ μεγάλη πίστη στα παιδιά, στις μετεπαναστατικές γενιές, στις οποίες βέβαια ανήκουν και ο Ταρκόφσκι και οι συνεργάτες του. Πίστευαν ότι η γενιά που έκανε την επανάσταση ήταν αθεράπευτα "μολυσμένη" από το κακό του καπιταλισμού, ότι ήταν καταδικασμένη να κουβαλά προκαταλήψεις και εμμονές από την παλιά κοινωνία. Αλλά πίστευαν ότι καθώς προχωρούσε η σοσιαλιστική διαδικασία, κάθε γενιά θα ήταν όλο και πιο αυθόρμητα κοντά στο σοσιαλιστικό πνεύμα. Διαβάστε, όσοι μπορείτε, το "Τάφρος θεμελίων" (Kotlovan) του Αντρέι Πλατόνοφ, και θα δείτε πόσο συχνά οι Μπολσεβίκοι πρωταγωνιστές του αυτοκαταδικάζονται ως ανεπαρκείς για τον σοσιαλισμό και πόσο τεράστια ελπίδα επενδύουν στο παιδί του αφηγήματος, το οποίο, τραγικά, πεθαίνει στο τέλος. Ή δείτε τι παραδέχεται σχετικά ο καθόλου φιλοσοβιετικός James Von Geldem:\n...αν οι Μπολσεβίκοι είχαν αμφιβολίες ή ξέγραψαν ακόμα τεράστιες ομάδες του πληθυσμού --τους μεγαλύτερους σε ηλικία, τις γυναίκες, τους χωρικούς-- ως μη ικανές να δουν το φως της σοσιαλιστικής λογικής, τα παιδιά αντιμετωπιζόταν πάντα ως εύπλαστα και ικανά να σωθούν. Δόθηκαν στους νέους εκπαιδευτικές και ψυχαγωγικές δυνατότητες που βελτίωσαν τη ζωή τους και διαμόρφωσαν τη σοσιαλιστική τους συνείδηση, και πολλοί απ' αυτούς ανταποκρίθηκαν με απόλυτη αφοσίωση στο κόμμα, το κράτος και τον ηγέτη. Γιατί θυμόντουσαν μια δεκαετία ειρήνης και χαράς, που αργότερα την έκανε συντρίμμια ένας ξένος κατακτητής. Το σύνθημα "ευχαριστούμε τον σύντροφο Στάλιν για την ευτυχισμένη παιδική μας ηλικία" δεν είχε καμία ειρωνία για παιδιά που φροντίζονταν, ένιωθαν πως η κοινωνία που τα φροντίζει πιστεύει σ' αυτά, και αποδεχόντουσαν τις δομές εξουσίας της.\nΑλλά τα πράγματα, από ένα σημείο και μετά, δεν εξελίχθηκαν καθόλου όπως ήλπιζαν οι Μπολσεβίκοι. Αντίθετα, όσο υπήρχε ζωντανή η αίσθηση του ποια ήταν η εναλλακτική (ο Τσαρισμός, η φεουδαρχία, ο αναπτυσσσόμενος ακόμα στη Ρωσία βιομηχανικός καπιταλισμός, ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος, η δουλοπαροικία, ο φασισμός), η Σοβιετική κοινωνία έδειξε απίστευτη ικανότητα να υπομένει και να θυσιάζεται, να ελπίζει και να δημιουργεί, με αποκορύφωμα βέβαια τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τα αξεπέραστα πρώτα χρόνια της ανοικοδόμησης της χώρας. Όταν όμως άρχισε να ξεθωριάζει η ανάμνηση της παλιάς κοινωνίας, όταν βιολογικά εξαφανίστηκαν όσοι την έζησαν, άρχισε και η διαδικασία εκφυλισμού της ενσυνειδητότητας του σοσιαλιστικού εγχειρήματος που κορυφώθηκε στις απρόσμενες απογοητεύσεις του 1989-91, που με τίποτε δεν μπορούν να περιοριστούν στην "ηγεσία". Ενώ θα περίμενε κανείς ο σοσιαλισμός ως συνειδησιακή κατάκτηση να βαθαίνει με τον χρόνο, ρήχαινε διαρκώς. Και ότι συνέβη αυτό έχει τεράστια δυνητική σημασία: όλη η μαρξική-λενινιστική αντίληψη για το πέρασμα απ' τον σοσιαλισμό στον κομμουνισμό (και άρα και στο τέλος του κράτους, το τέλος της αναγκαιότητας της βίαιης καταστολής, κλπ) βασίζεται σε μια αισιόδοξη ανάγνωση του "βαθέματος" των σοσιαλιστικών σχέσεων με την πάροδο του χρόνου, που όμως διαψεύδεται παταγωδώς απ' τον σταδιακό τους εκφυλισμό καθώς υποχωρεί η απτή, συγκεκριμένη αντίληψη του τι είναι η "εναλλακτική", έναν εκφυλισμό τόσο στη βάση όσο και στο ιδεολογικό εποικοδόμημα της ΕΣΣΔ. Στην ΕΣΣΔ, "εξέλιξη του σοσιαλισμού" απ' τη σκοπιά των μαζών σήμαινε πέρασμα από την συγκεκριμένη αντίληψη της φρίκης του καπιταλισμού στην αφελή εξιδανίκευσή του. Αυτή, είτε μας αρέσει, είτε όχι, είναι η κραυγαλέα πραγματικότητα· η πραγματικότητα της διαφήμισης της Pizza Hut, όπου η Σοβιετική κυρία λέει, επαινώντας τον Γκορμπατσόφ, ότι χάρη σ' αυτόν, μπορούν επιτέλους οι Σοβιετικοί να τρώνε αυτό το χημικό κατασκεύασμα για αμερικανούς φτωχούς που δεν έχουν χρήματα να φάνε κάτι άλλο: 70 χρόνια σοσιαλισμού για μια ακόμα εκδοχή τραγικά αφελών ιθαγενών που εντυπωσιάζονται από καθρεφτάκια και χάντρες, απ' τα σκουπίδια του δυτικού "πολιτισμού"...\nΟ εντοπισμός των αιτιών αυτής της καταθλιπτικής διάψευσης λοιπόν δεν είναι απλώς ένα ζήτημα βελτίωσης της ιστοριογραφικής γνώσης μας για την ΕΣΣΔ. Είναι, στην ουσία, καθήκον που υπαγορεύεται απ' το γεγονός ότι μια απόλυτα κρίσιμη διάσταση της μαρξιστικής-λενινιστικής θεωρίας δεν υλοποιήθηκε στην κατεξοχήν χώρα του σοσιαλισμού.\nΠροφανώς, έχω υπόψη μια σειρά απ' αυτές τις αιτίες. Αλλά προς το παρόν, είναι ίσως προτιμότερο να καταγράψω απλώς τη βαρύτητα για την ίδια τη μαρξιστική θεωρία των διαδικασιών που θα κορυφωνόντουσαν το 1989-91. Είναι σαφές, ή θα έπρεπε να είναι, πως είναι πάρα πολύ "βαρύ" πράγμα η διάψευση της θεμελιώδους ιδέας της προοδευτικής ανάπτυξης του σοσιαλισμού στις σχέσεις παραγωγής και στην υποκειμενική συνείδηση για να "τελειώνουμε" εύκολα μ' αυτή.\nΑνώνυμος 5 Οκτωβρίου 2014 - 2:13 μ.μ.\nΠολύ καλό άρθρο Αντώνη, έξοχη η δουλειά σου όπως πάντα.\nΑνώνυμος 5 Οκτωβρίου 2014 - 2:16 μ.μ.\nH OIKEIΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΜΑΘΗΜΕΝΟΥ\n… ήταν η οικεία συμπεριφορά και στάση του κακομαθημένου που θέλει ο κόσμος να περιστρέφεται γύρω απ’ τον ίδιο …\nΕδώ, φίλε Αντώνη, αξίζει να διαβαστεί το γράμμα που έγραψε στις 12/12/1930 ο Ι. Β. Στάλιν στον ποιητή Ντεμιάν Μπέντνι ([Демьян Бедный], λογοτεχνικό ψευδώνυμο [«Ντεμιάν ο Φτωχός»] του Γιεφίμ Αλεξέγιεβιτς Πριντβόροφ [Ефим Алексеевич Придворов] 1883–1945), δες: «Στο σ. Ντεμιάν Μπέντνι (αποσπάσματα από γράμμα)», Ι. Β. Στάλιν, Άπαντα, Τόμος 13, Ιούλης 1930–Γενάρης 1934, Εκδοτικό της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, 1953, σελίδες 26–31.\nΣημειωτέον ότι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο Ντεμιάν Μπέντνι δεν είναι τόσο κακός όσο τον εκτιμά ο Γιάννης Ρίτσος στο γνωστό του γράμμα της 15/5/1972 (πρβλ. Γιάννη Ρίτσου, Ένα γράμμα του, για την ποίησή του, «Νέα Εστία», Έτος ΞΕ΄ — 1991, Τόμος εκατοστός τριακοστός, Χριστούγεννα 1991, Τεύχος 1547, σελίδες 94–97)· δεν είναι βέβαια ο Μπέντνι Μαγιακόφσκι, αλλά δεν είναι και «ασημαντότατος» (δες το προηγούμενο στην σελ. 95) καθώς τον «θέλει» ο Ρίτσος.\nΜου φαίνεται ότι κάπου πήρε το μάτι μου, στην καινούργια έκδοση των «Έργων» του Ι. Β. Στάλιν στα ρωσικά, ολόκληρο το γράμμα στον Ντ. Μπέντνι, αλλά αυτή την στιγμή αδυνατώ, δυστυχώς, να ψάξω για να το εντοπίσω.\nΑνώνυμος 5 Οκτωβρίου 2014 - 2:23 μ.μ.\nΓενικά μιλώντας, ο σοσιαλισμός έδειξε ότι χαρακτηρίζεται από τις δικές του ιδιαίτερες αντιφάσεις, διαφορετικές σε κάθε στάδιο της ανάπτυξης του.\nΗ επίλυση αυτών των αντιφάσεων, που είναι απαραίτητη για την ανέλιξη του σοσιαλισμού σε ολοένα ανώτερο επίπεδο, χρειάζεται συνειδητή και συνεχή καινοτομία.\nΑυτό με τη σειρά του σημαίνει τον συνδυασμό της άπειρης (και με τις δύο έννοιες), δημιουργικότητας των μαζών, με το "φιλτράρισμα" και την "ενορχήστρωση" της από την κομμουνιστική πρωτοπορία.\nΔηλ. τελικά μια καινοτομία - θεμέλιο για όλες τις άλλες, το κόμμα "νέου τύπου", που αντιστοιχεί στην μετά την επανάσταση περίοδο.\nΑνώνυμος 5 Οκτωβρίου 2014 - 2:34 μ.μ.\nΣήμερα όλοι οι παιδαγωγοί και κοινωνιολόγοι συμφωνούν πως για να ανεβεί το πολιτιστικό επίπεδο, η παιδεία ενός λαού, χρειάζονται τούλάχιστον 50 χρόνια αδιάκοπης προσπάθειας και μέρμνας σε όλα τα επίπεδα και φυσικά όχι μόνο στο πλαίσιο λειτουργίας του εκπαιδευτικού συστήματος.\nΓια να καταστραφεί, δεν χρειάζονται παρά ελάχιστα...\nΊσως αυτό να είναι ένα σημέιο εκκίνησης...\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 2:36 μ.μ.\nΠράγματι, έτσι είναι θεωρώ.\nΠροστέθηκε το ακόλουθο στην ανάρτηση:\n"Στην ΕΣΣΔ, "εξέλιξη του σοσιαλισμού" απ' τη σκοπιά των μαζών σήμαινε πέρασμα από την συγκεκριμένη αντίληψη της φρίκης του καπιταλισμού στην αφελή εξιδανίκευσή του. Αυτή, είτε μας αρέσει, είτε όχι, είναι η κραυγαλέα πραγματικότητα· η πραγματικότητα της διαφήμισης της Pizza Hut, όπου η Σοβιετική κυρία λέει, επαινώντας τον Γκορμπατσόφ, ότι χάρη σ' αυτόν, μπορούν επιτέλους οι Σοβιετικοί να τρώνε αυτό το χημικό κατασκεύασμα για αμερικανούς φτωχούς που δεν έχουν χρήματα να φάνε κάτι άλλο: 70 χρόνια σοσιαλισμού για μια ακόμα εκδοχή τραγικά αφελών ιθαγενών που εντυπωσιάζονται από καθρεφτάκια και χάντρες, απ' τα σκουπίδια του δυτικού "πολιτισμού"... "\nΙστρολλικός 5 Οκτωβρίου 2014 - 2:54 μ.μ.\nΘα επανέλθω αργότερα, αλλά νομίζω ότι ο προβληματισμός που εκφράζει το συγκεκριμένο κείμενο μπορεί συνοπτικά να τεθεί ως εξής:\nΓιατί και πως η εργατική τάξη έγινε αυτή που έδωσε το μόνο ιστορικό αντιπαράδειγμα στην αξιωματική για τη Μαρξιστική σκεψη και κομμουνιστική πρακτική θέση ότι καμία ταξή δεν παραιτείται από την εξουσία της αμαχητί;\nΕύκολες απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα δεν υπάρχουνε και μου φαίνεται πρακτικά αδύνατο να βγουν αξιόλογα συμπεράσματα και συγκροτημένες θέσεις πάνω σε αυτά τα ζητήματα χωρίς συνολική και επισταμένη αντιπαράθεση με όλες τις τροτσκιστικής εμπνεύσεως εκτιμήσεις για τον υπαρκτό.\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 3:07 μ.μ.\n"Γιατί και πως η εργατική τάξη έγινε αυτή που έδωσε το μόνο ιστορικό αντιπαράδειγμα στην αξιωματική για τη Μαρξιστική σκεψη και κομμουνιστική πρακτική θέση ότι καμία ταξή δεν παραιτείται από την εξουσία της αμαχητί;"\nΚώστας Α. 5 Οκτωβρίου 2014 - 3:30 μ.μ.\nΥπάρχει η πιθανότητα να είχαν μείνει τραγικά λίγοι αυτοί που πίστευαν στην αναγκαιότητα ύπαρξης της εργατικής τάξης και έβαζαν τον εαυτό τους συνειδητά μέσα σε αυτήν. Δηλαδή ο βαθμός συγκρότησης της ε.τ. ως τάξη να έφτασε την αμελητέα πλέον ποσότητα.\nΠόσο επηρέασαν ιδεολογήματα όπως το "παλλαϊκό κράτος" στην διάλυση της συγκροτημένης ε.τ.;\nΝομίζω ότι αυτό το άρθρο της ΚΟΜΕΠ πιθανά να βοηθήσει την κουβέντα:\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 3:34 μ.μ.\nΟ μαρξισμός δεν πιστεύει όμως ότι μια αλλαγή ΞΕΚΙΝΑΕΙ απ' το εποικοδόμημα και μετασχηματίζει την οικονομική βάση. Πιστεύει το ανάποδο, ότι ξεκινάει απ' την οικονομική βάση και αποτυπώνεται στο εποικοδόμημα.\nΣυνεπώς, δεν μπορεί η έννοια του Παλλαϊκού κράτους να προκάλεσε αλλαγές στις οικονομικές σχέσεις, οι αλλαγές στις οικονομικές σχέσεις αποτυπώνονται στο ιδεολόγημα του Παλλαϊκού κράτους.\nΑυτό τουλάχιστον καταλαβαίνω εγώ ως μαρξιστική μέθοδο για το συγκεκριμένο θέμα.\nΑνώνυμος 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:15 μ.μ.\nΗ εργατικη ταξη (τα πρωτοπορα στοιχεια της) παραδοθηκε τελειωτικα μετα απο μαχη το 1938. Η συνεχεια δεν ειχε να κανει με αριστερα, αλλα με βοναπαρτισμο (μοναρχια με ασιατικα χαρακτηρηστικα, κρατικος φεουδαλισμος)\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:16 μ.μ.\nΜια καρικατούρα ανάλυσης 80 χρόνια και ξεκούουουραση...\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:20 μ.μ.\nΤι ωραία που περνάτε εσείς οι Τροτσκιστές!\nΠαίξατε τα χαρτιά σας με τον καπιταλισμό, ο καπιταλισμός νίκησε, και περνάτε κοτσάνι. Σας προωθούν όλοι, τις κοτσάνες σας τις χάφτουν όσοι σκύβουν το κεφάλι και θέλουν άλλοθι, βασιλιάδες!\nΑνώνυμος 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:42 μ.μ.\nEιμαι ανοικτος σε αλλη αποψη. Γιαυτο και διαβαζω το παρον ιστολογιο. Πιθανοτατα τα προγματα δεν ειναι τοσο απλα. Πιθανον ακομα να ειναι εντελως διαφορετικα. Σιγουρα δεν ταυτιζομαι με τους σημερινους Τροτσκιστες. Προτιμω να με θεωρουν πρακτορα του Χιτλερ παρα του Ιμπεριαλισμου. Το πρωτο πολεμαται το δευτερο με τιποtα.\nΚώστας Α. 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:53 μ.μ.\nΑν δούμε τις μεταρυθμίσεις Κοσίγκιν (τις ίδιας εποχής του "παλλαϊκού κράτους") που όντως άλλαξαν την οικονομική βάση στην εσσδ, θα πρέπει να ρωτήσουμε τον εαυτό μας, άλλαξε το επικοιδόμημα την οικονομική βάση με τις αποφάσεις του ή όχι; ξεκινώντας απ το γεγονός ότι υπήρχε κεντρικός σχεδιασμός σε μια σοσιαλιστική κοινωνία.\nΑν θεωρήσουμε αυτές τις "μεταρυθμίσεις" αποτέλεσμα, κι όχι αίτιο, θα πρέπει η οικονομική βάση να είχε επηρεάσει το εποικοδόμημα πολύ νωρίτερα, δημιουργώντας τις συνθήκες μέσα και στο ΚΚΣΕ για να ξεκινήσουν αυτές οι "μεταρυθμίσεις".\nΠου τοποθετούμε την αρχή; Ποιό πλάνο πήγε λάθος; Και μιλάμε για πλάνα μετά τον 2ο ΠΠ που έφεραν καλπάζουσα ανάπτυξη σε όλους τους τομείς.\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:57 μ.μ.\n"Αν θεωρήσουμε αυτές τις "μεταρυθμίσεις" αποτέλεσμα, κι όχι αίτιο, θα πρέπει η οικονομική βάση να είχε επηρεάσει το εποικοδόμημα πολύ νωρίτερα, δημιουργώντας τις συνθήκες μέσα και στο ΚΚΣΕ για να ξεκινήσουν αυτές οι "μεταρυθμίσεις".\nΠου τοποθετούμε την αρχή; Ποιό πλάνο πήγε λάθος; Και μιλάμε για πλάνα μετά τον 2ο ΠΠ που έφεραν καλπάζουσα ανάπτυξη σε όλους τους τομείς."\nΑυτό είναι το δικό μου σκεπτικό και τα δικά μου συναφή ερωτήματα.\nΚώστας Α. 5 Οκτωβρίου 2014 - 5:09 μ.μ.\nΤο κοιτάω, το ξανακοιτάω και πέφτω στην λούμπα "η κότα έκανε τ'αυγό ή το αυγό την κότα";\nΑπό την άλλη σκέφτομαι ότι ο Μαρξ δεν έζησε, ούτε μελέτησε, ούτε έγραψε σε μια εποχή που υπήρχε κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία στη σοσιαλιστική βαθμίδα. Μόνο με χωροχρονική μετατόπιση θα μπορούσε να είχε βρει μιαν άκρη σε αυτά τα ζητήματα.\nΚομβικό σημείο θεωρώ πάντως (ιδίως μετά από 10 χρόνια ανάπτυξης και ασταμάτητης παραγωγής κοινωνικού πλούτου μετά τον 2ο ΠΠ) την μη επίλυση του ζητήματος "διανοητική-χειρωνακτική" εργασία.\nΚάποιοι ήταν πιο ίσοι από άλλους και δεν μιλώ για ηθικές συντροφικές ανταμοιβές, αλλά για υλικές. Και δεν περιορίζονταν σε μερικές ιδιοφυίες της φυσικής, των μαθηματικών κλπ που έδωσαν με την εργασία τους τεράστια ώθηση στο σοσιαλιστικό εργατικό κράτος, αλλά μάλλον σ'όποιον κρατούσε κονδυλοφόρο κι όχι φτυάρι.\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 5:13 μ.μ.\nΚοίτα, δεν είναι λογικό, δεν απαντάται πουθενά, κάτι να αναδυθεί στο νομικό (συνταγματικό) εποικοδόμημα πριν αναδυθεί στην οικονομική βάση. Είναι σαν να λες ότι αναδύεται η νομοθεσία για την ιδιοκτησία πριν αναδυθεί η αστική τάξη.\nΑυτό ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ότι, άπαξ και αναδυθεί κάτι στο εποικοδόμημα, δεν αλληλεπιδρά με τη βάση, δεν επιτείνει διαδικασίες. Άλλο το ένα και άλλο το άλλο.\nΗ κότα έκανε το αυγό, με άλλα λόγια, αλλά το αυγό κάνει άλλη κότα.\nΚώστας Α. 5 Οκτωβρίου 2014 - 5:18 μ.μ.\nΔεύτερο κομβικό σημείο, η ουσιαστική εξαφάνιση από την ατζέντα του πως θα φτάσουμε στον κομμουνισμό. Με πρακτικά βήματα, με πλάνο και με μέθοδο.\nΕγώ προσωπικά δεν γνωρίζω κάποιο τέτοιο πόνημα που έστω να αποσιωπήθηκε, και δυστυχώς δεν γνωρίζω και κάποιο τέτοιο πόνημα σήμερα. Συγχωρέστε με αν κάνω λάθος δεν έχω διαβάσει τα πάντα, ίσως να χω διαβάσει και πολύ λίγα.\nΟ σοσιαλισμός που γνωρίσαμε, ναι είναι εφικτός, ναι είναι και πολύ πιο εύκολο με τα σημερινά τεχνικά μέσα και τον πλούτο που παράγεται να φτάσουμε ξανά εκεί, και σίγουρα θα ναι πολύ καλύτερα τα πράγματα δεδομένης της σωρευμένης εμπειρίας.\nΜετά όμως; Τι; Και πως;\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 5:21 μ.μ.\nΑλλά από πού ήρθε η κότα που έκανε το αυγό;\nΟ καπιταλισμός προηγείται ιστορικά του σοσιαλισμού, όπως η αστική τάξη της εργατικής.\nΆρα, στο σημείο εκκίνησης της διαδικασίας, ο καπιταλισμός και η αστική τάξη έχουν ήδη αβαντάζ γιατί έχουν βαθύτερες ρίζες στην κοινωνία που περνάει μετασχηματισμό.\nΜέρος της βίας της δικτατορίας του προλεταριάτου, το βασικό της μέρος, είναι η προσπάθεια να "ξεριζώσει" αυτές τις ρίζες. Αλλά οι ρίζες δεν ξεριζώνονται δια της βίας μόνο. Γιατί η βία δημιουργεί αντίδραση, και η αντίδραση επιτείνει το ρίζωμα των ριζών.\nΗ πάλη λοιπόν ανάμεσα στο παλιό και στο νέο είναι σφοδρότατη. Πολύ σφοδρότερη απ αυτή ανάμεσα στον καπιταλισμό και τη φεουδαρχία, διότι ο καπιταλισμός είναι ένα πολύ ισχυρότερο, πολύ πιο εξελιγμένο και συνολικά αναπτυγμένο σύστημα από ό,τι ήταν η φεουδαρχία.\nΑπό εκεί, απ' την πρώτη στιγμή, αρχίζουν τα δύσκολα λοιπόν. Πού να απαντήσεις με βία, πού όχι; Πού να σπρώξεις δια της βίας μπροστά, πού να κάνεις τακτικές υποχωρήσεις; Πότε έχει γείρει η πλάστιγγα αποφασιστικά με τον παλιό, πότε με τον νέο τρόπο παραγωγής και πώς ακριβώς να το διακριβώσεις;\nΔύσκολα πράγματα. Πολύ δύσκολα πράγματα.\nΕκτός αν γίνει κανείς Τρότσκας και τα λύσει με τη μία: "ο προδότης, η γραφειοκρατία, το δείξε, το πείξε" και τέλος το πανηγύρι.\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 5:25 μ.μ.\n"Δεύτερο κομβικό σημείο, η ουσιαστική εξαφάνιση από την ατζέντα του πως θα φτάσουμε στον κομμουνισμό. Με πρακτικά βήματα, με πλάνο και με μέθοδο."\nΑυτό μπορεί να φαίνεται δύσκολο ερώτημα, αλλά κατά τη γνώμη μου είναι μάλλον εύκολο.\nΔΕΝ θα φτάσουμε σε κανένα κομμουνισμό όσο υπάρχει ιμπεριαλισμός. Fucking forget that.\nΌσο υπάρχει ιμπεριαλισμός πρέπει να υπάρχει κράτος για να οργανώνει την άμυνα του σοσιαλισμού, δεν γίνεται αλλιώς.\nΌσο υπάρχει κράτος επιφορτισμένο με την άμυνα θα υπάρχει συγκεντρωτισμός εξουσίας και ανάγκη καταστολής, που πάντα θα δημιουργεί δυνατότητες για κατάχρηση και "ακρότητες."\nΣυνεπώς, κομμουνισμό δεν έχει όσο έχει ιμπεριαλισμό και όσοι βιάζονται για κομμουνισμό χωρίς να δίνουν σημασία στον ιμπεριαλισμό απλά παίζουν το δικό του παιχνίδι και σκοράρουν για λογαριασμό του.\nΚώστας Α. 5 Οκτωβρίου 2014 - 5:27 μ.μ.\nΝαι έχεις δίκιο γι αυτό και είπα "πέφτω στην λούμπα" :)\nΑνώνυμος 7 Οκτωβρίου 2014 - 12:42 μ.μ.\nΓια να δούμε αν η ε.τ. έδωσε αμαχητί την εξουσία της, θα πρέπει πρώτα να δούμε αν αυτή είχε πραγματική συμμετοχή στην άσκηση αυτής της εξουσίας. Και αυτό αποτελεί ένα ξεχωριστό θέμα απο μόνο του, το οποίο απο μας απαιτεί συγκεκριμένες αποδείξεις και θέσεις.\nΑνώνυμος 5 Οκτωβρίου 2014 - 3:42 μ.μ.\nΗ εργατική τάξη, οργανώνεται σε τάξη και σε κυρίαρχη τάξη, μέσω του κόμματος της.\nΆρα η έκφραση του τίτλου, θα μπορούσε να επαναδιατυπωθεί ως "εκφυλισμός του ΚΚΣΕ",\nη για να χρησιμοποιήσω μια φράση από την βίβλο "εάν το άλας μωρανθεί, εν τίνι αλισθήσετε;"\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 3:45 μ.μ.\nΘα μπορούσε πράγματι να μεταφραστεί έτσι, συμφωνώ. Νοουμένου όμως ότι ως "ΚΚΣΕ" δεν ορίζεται, τροτσκιστιστί, κάτι αποκομμένο από την ίδια τη σοβιετική κοινωνία, τις σχέσεις παραγωγής σε ένα ορισμένο στάδιο, μια απλή καρικατούρα της οντότητας του σοσιαλιστικού κόμματος που εξαντλείται σε γραφεία και συνεδριάσεις.\nΑνώνυμος 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:24 μ.μ.\nΚαμιά σχέση με τροτσκισμό, το θέμα είναι αν το Κόμμα παραμένει κόμμα, δηλ. αν και μέσα στις μάζες, διαχωρισμένο από αυτές, αν και στο "τιμόνι" του κράτους, διακεκριμένο από το κράτος.\nΠαρεμένει εν τέλει μια εθελοντική οργάνωση επαναστατών, για πολύ καιρό μετά την νίκη της επανάστασης, χωρίς τον προσωπικό κίνδυνο που συνεπάγεται η συμμετοχή σε αυτό, πριν η λίγο μετά την επανάσταση.\nΠοιοί θεσμοί, ποια διαπαιδαγώγηση, μπορούν να το διασφαλίσουν αυτό, κόντρα στην πίεση και την "ευκολία", των άμεσων καθηκόντων, που το έλκει προς την μετατροπή του σε έναν υπέρ - μηχανισμό διαχείρισης των "πάντων".\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:33 μ.μ.\nΔεν εννοούσα βέβαια ότι αυτό που λες έχει σχέση με τον Τροτσκισμό (για να μην υπάρχει παρεξήγηση), αλλά ότι η επίθεση στο κόμμα αποσπασμένη από την ανάλυση της εξέλιξης των παραγωγικών σχέσεων είναι χαρακτηριστική του Τροτσκισμού και άκρως αποπροσανατολιστική και "βολική" ενίοτε για τα σχέδια του ιμπεριαλισμού.\nΑυτό έκανε ο Τρότσκι, κατασκευάζοντας ένα ψευδές δίπολο "επαναστατικής κοινωνίας και προδοτικής ηγεσίας" για δυτική κατανάλωση, αυτό κάνει και ο Μεντβέντεφ όταν λέει ότι ο λαός δεν ήθελε καπιταλισμό άρα δεν έχει και καμιά ευθύνη ο ίδιος, και έφταιγε απλώς η "κομματική γραφειοκρατία."\nΓενικά, ο Τροτσκισμός λειτουργεί, ανάμεσα σε άλλα και ως μέσο παράλυσης της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ κριτικής στην πορεία της ΕΣΣΔ, της επιστημονικής διερεύνησης αιτιών, γιατί τις αντικαθιστά με ένα Μίκι Μάους που γελοιοποιεί εκ των προτέρων τις προσπάθειες να ασχοληθείς σοβαρά για πολύ κόσμο και δηλητηριάζει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να σκεφτεί για τις πραγματικές αδυναμίες και ελείμματα.\nΑνώνυμος 5 Οκτωβρίου 2014 - 7:24 μ.μ.\nΚαμμιά αντίρρηση, σίγουρα οι παραγωγικές σχέσεις είναι το κύριο και στην πορεία θα ωθήσουν και για αλλαγές και στο πολιτικό εποικοδόμημα, όπως βλέπουμε και στην Κίνα.\nΌμως στο σοσιαλισμό οι παραγωγικές σχέσεις δεν αναπτύσσονται αυθόρμητα αλλά συνειδητά, και ψάχνοντας για ένα"αρχιμήδειο" σημείο εκκίνησης, θετικό η αρνητικό αντίστοιχα, καταλήγω στο Κόμμα.\nΓια να πώ την αλήθεια, είχα στο μυαλό μου τους "κομμουνιστές της εργατικής αυτονομίας", που θεωρούν ότι το "προπατορικό αμάρτημα" βρίσκεται στον Λένιν (όχι στον Στάλιν) και θέλουν "σοβιέτ χωρίς μπολσεβίκους".\nΈτσι μπορεί να την "πατήσει" κανείς σαν τους θεολόγους του μεσαίωνα, που υπερασπίζοντας την ορθοδοξία εναντίον μιας αίρεσης κινδύνευαν να φανεί ότι "πέφτουν" στην αντίθετη.\nΣτα επιμέρους τώρα θα ήθελα να αναφέρω άλλη μία παράμετρο, που συνδυάζει τα υλικά ταξικά - ατομικά συμφέροντα με την διεθνή διάσταση του θέματος.\nΔηλαδή υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός μεσαίων στρωμάτων (όχι μόνο οι "ολιγάρχες") που έχουν άμεσα υλικά κέρδη από την καπιταλιστική παλινόρθωση, και βέβαια πολύ περισσότεροι ήταν αυτοί που είχαν τέτοιες προσδοκίες, που τους καλλιεργούσε η ιμπεριαλιστική προπαγάνδα, και δεν ευοδώθηκαν.\nΌλοι αυτοί βέβαια είχαν σπουδάσει και είχαν αποκτήσει τα προσόντα που τους έκαναν περιζήτητους, δωρεάν, όχι με φοιτητκά δάνεια, όπως στις ΗΠΑ.\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 7:41 μ.μ.\nΤώρα κατάλαβα καλύτερα το νόημα της παρέμβασης, θενκς.\nΑνώνυμος 5 Οκτωβρίου 2014 - 3:48 μ.μ.\nΝομίζω ένας ακόμη παράγοντας για τον οποίο μπορούμε να διδαχθούμε μάλιστα από την Δύση, είναι η "πολεμική".\nΕίναι σίγουρο, ότι άμα η Δύση δεν είχε κάνει τόσο σφοδρό πόλεμο στον σοσιαλισμό σε όλα τα μέτωπα και με όλους τους τρόπους, θα ήταν πολύ δύσκολο να είναι τόσο κοιμισμένος ο κόσμος, αφού θα έβλεπε τη έχει και τι χάνει...\nΑπό την άλλη, δεν ξέρω λεπτομέρειες, αλλά είμαι σίγουρος ότι στα πλαίσια της ειρηνικής συνύπαρξης, του εκδημοκρατισμού (δλδ πάμε πιο κοντά στην δύση, ενώ αυτή έκανε το άκρως αντίθετο) κλπ, το σοσιαλιστικό σύστημα μετά την αποσταλινοποίηση κυρίως, δεν πολέμησε όσο θα έπρεπε την αστική ιδεολογία και σκέψη, με αποτέλεσμα να φαίνεται το αστικό κράτος σαν εναλλακτική μετά από ένα σημείο, την ώρα που η δύση είχε φροντίσει να μην γίνεται το ίδιο με την δικιά της ΕΤ. Απλά κάποιες σκέψεις...\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 3:51 μ.μ.\nΣωστές σκέψεις νομίζω. Πρόκειται επίσης για ένα τμήμα της συνολικής εικόνας.\nΆλλωστε και η κόντρα Κάστρο-Χρουτσόφ για την οποία μετέφρασα επιστολή του Κάστρο, αφορούσε ακριβώς διάσταση αντιλήψεων για το εφικτό της "ειρηνικής συνύπαρξης" με τον ιμπεριαλισμό.\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 3:55 μ.μ.\nΝομίζω ότι έχετε, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θίξει ήδη όλα όσα είχα κι εγώ κατά νου κάτω απ' την κατηγορία "αιτίες".\nΘα προσθέσω ένα λοιπόν: το χωρίς προηγούμενο κύρος του ΚΚΣΕ στην Τρίτη Διεθνή, το οποίο αφενός του επέτρεψε να την διαλύσει χωρίς σημαντικές αντιστάσεις, και αφετέρου έβγαλε το ΚΚΣΕ από τη σφαίρα της κριτικής για πολλά ευρωπαϊκά κόμματα, περιλαμβανομένου του ΚΚΕ.\nΗ παρούσα αυτοκριτική του ΚΚΕ εστιάζει στην ελλειπή αντίληψη, την εποχή εκείνη, της στροφής του 20ου συνεδρίου, και εικάζω ότι ο Τρίτος Τόμος του Δοκιμίου θα περιλαμβάνει αυτοκριτική για την ελλειπή και καθυστερημένη αντίδραση στα πραγματικά διακυβεύματα της Περεστρόικα και της Γκλασνόστ. Άλλωστε, ήταν η αυτοκριτική "στροφή" του ΚΚΕ μετά τα γεγονότα του 1990-91 που καθορίζει την σημερινή του στρατηγική αντίληψη και το ξεχωρίζει από πάρα πολλά ΚΚ στον κόσμο.\nΑνώνυμος 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:01 μ.μ.\nΣε αυτή την βάση μπορούμε νομίζω να πούμε, και ότι στα σοσιαλιστικά κράτη, ήταν πολύ σίγουρη η Πρωτοπορία, για το πόσο καλά μπορούν να καλλιεργήσουν κομουνιστικό πνεύμα οι κατακτήσεις του σοσιαλισμού από μόνες τους (τουλάχιστον για την περίοδο μετά τον Β ΠΠ), χωρίς κάτι παραπάνω.\nΑν και αυτό σε ένα μεγάλο βαθμό είναι αλήθεια, όταν δυσκόλεψαν τα πράγματα δεν έφτασε... Με λίγα λόγια αυτό που λέει το ΚΚΕ σε μεγάλο βαθμό νομίζω ότι εξηγεί πολλά:"To KKΣΕ έχασε τα επαναστατικά χαρακτηριστικά του με τον χρόνο..."\nΑς δούμε π.χ. αφίσες κατά της αστικής τάξης, από τα πρώτα χρόνια της επανάστασης, και ας συγκρίνουμε αυτό το τόσο απλό, με το τι έγινε μετά.\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:02 μ.μ.\nΔεν φτάνουν ποτέ οι κατακτήσεις. Έφτασαν στην ελληνική εργατική τάξη οι κατακτήσεις της για να συσπειρωθεί έγκαιρα και στη σωστή βάση να τις σώσει;\nΑνώνυμος 5 Οκτωβρίου 2014 - 10:00 μ.μ.\nΠολύ σωστό και το τελευταίο, αλλά και το θέμα της 3ης διεθνούς!\nΠολύ βασικό θέμα η αυτοκριτική για τους κομουνιστές, και όταν λείπει αυτή ή γίνεται σε λάθος κατεύθυνση (αντισταλινισμός), και δεν υπάρχει κάποιος άλλος να την κάνει και σε επαναφέρει, χαλάει το πράμα...\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:06 μ.μ.\nΟ σοσιαλισμός πρέπει σε κάθε στάδιο να ανασυνθέτει τους όρους εθνικής και διεθνούς πάλης του. Χωρίς αυτό, χάνει το "αρνητικό", κριτικό του στοιχείο. Και το να χάσεις το αρνητικό στοιχείο όταν εξακολουθεί να υφίσταται ο ιμπεριαλισμός είναι αυτοκτονία.\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:15 μ.μ.\nΔείτε πόσο ζωντανό διατηρεί τον αντιαμερικανισμό στην Κούβα ο Κάστρο. Πώς μετατρέπει την αντίθεση στις ΗΠΑ σε ζωτικό παράγοντα για τη σοσιαλιστική πολιτική. Κάτι καταλαβαίνει απ' τη σημασία του αρνητικού στον σοσιαλισμό.\nΑνώνυμος 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:43 μ.μ.\nΓια την Κούβα υπάρχει και μια λέξη, που σημαίνει πολλά και εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την διαφορετική της εξέλιξη, η λέξη: "Florida".\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:46 μ.μ.\n"Στη Φλόριντα, αδελφές τους, στη Φλόριντα!" που λέμε;-)\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:49 μ.μ.\nΈχει κάτι ανάγκες σε πορνεία και εμπόριο ναρκωτικών η Φλόριντα του άλλου κόσμου....("Ο σημαδεμένος", κανείς;)\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:50 μ.μ.\nΓκούλαγκ "το Palm Beach." Ωραία δεν ακούγεται;\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:54 μ.μ.\nBest καστροϊκή τρολιά ever:\nOn April 23, 1980, early in the Mariel boatlift, 200 refugees docked at Key West on the shrimp boat Big Babe.\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:55 μ.μ.\n"Statistics released by the Immigration and Naturalization Service at the time revealed that 600 people with serious mental problems and 1,200 who were suspected of committing serious crimes in Cuba were among the 125,000 Cubans who arrived in the boatlift. But, by 1987, 3,800 Mariel Cubans were serving sentences for crimes committed in the United States, and another 3,800 were in indefinite detention after completing sentences.\nAbout 2,300 of those ended up in federal prisons in Oakdale, La., and Atlanta."\nΣε καλή μεριά, ρε!\nΑνώνυμος 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:31 μ.μ.\nΗ απομαγνητοφώνηση των εκπομπών της "Φωνής της Αμερικής", που προορίζονταν για κατανάλωση από τους σοβιετικούς πολίτες, ίσως μας διαφώτιζε αρκετά. Ένας πομπός, μάλιστα εξέπεμπε κι από τη Ρόδο.\nΕν πάση περιπτώσει, είναι σίγουρο ότι τους υπόσχονταν πως όλες οι κατακτήσεις που είχαν επί σοσιαλισμού θα διατηρούνταν, κι επιπλέον θ` αναλογούσε στον καθένα μια Κάντιλακ, μια βίλα με πισίνα, ένα ιδιωτικό τζετ, και κότερο, για βόλτα...\nΑ, και τόνους κόκα-κόλας και 800 ζευγάρια καλσόν για κάθε ρωσίδα...\nΣοβαρά, τώρα, ίσως το μεγαλύτερο λάθος του σοβιετικού κράτους ήταν που απαγόρευε τα ταξίδια στο εξωτερικό.\nΘα μπορούσε κάλλιστα να επιτρέπει οργανωμένα ταξίδια και να δείχνει στο λαό τα πραγματικά καλά του Καπιταλισμού.\nΙδού, σύντροφοι ο πύργος του Άιφελ, ιδού το 7ο διαμέρισμα, ιδού και το St. Denis, ιδού η απίστευτη ανισότητα, ιδού οι άστεγοι, οι πουτάνες, οι τοξικομανείς, ιδού οι αλήτες και οι κλέφτες, , ιδού η ο κοινωνικός αποκλεισμός, ιδού ο ρατσισμός, ιδού η αλλοτρίωση, ιδού και οι άνεργοι, ιδού και η ανασφάλεια στα μάτια των φτωχών...\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:36 μ.μ.\nΈχεις σκεφτεί στο πλαίσιο αυτό την πολιτική επιλογή του Κάστρο μετά την αντεπανάσταση στην ΕΣΣΔ;\n1. Εγκληματίες που δημιουργείτε μόνο προβλήματα στο σοσιαλιστικό κράτος; Στο καλό, καλή διαβίωση στις ΗΠΑ (τρελάθηκαν οι Αμερικάνοι, είχαν αφρίσει απ' το κακό τους).\n2. Μονίμως παραπονούμενοι για τις κατακτήσεις του σοσιαλισμού, προτιμάτε καπιταλισμό; Επίσης στο καλό, καλή διαμονή στη Φλόριντα και να περνάτε καλά.\nΕξαιρετικές κινήσεις αμφότερες.\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:38 μ.μ.\nΑφρίζει και ξαφρίζει η κοινότητα των κουβανών εμιγκρέδων, αλλά ούτε την πείραξε κανείς ούτε τίποτα. Όποιος δε γουστάρει να πηγαίνει εκεί που γουστάρει καλύτερα. Χωρίς επιστροφή, βεβαίως.\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:43 μ.μ.\nΚι έλα Αμερικάνε φορτώσου τώρα τους εγκληματίες που ενθάρρυνες πριν, και στα τέτοια μου αν χρειαστεί τώρα να τους μπαγλαρώσεις ο ίδιος στη δική σου χώρα και να τους τρέφεις εσύ με τον δικό σου προϋπολογισμό, κι έλα να έχεις εσύ στη χώρα σου τον κάθε κακομαθημένο, να σου ζητάει και ως δεδομένα όσα είχε στο σοσιαλισμό και να γκρινιάζει στα δικά σου αυτιά.\nexperience 5 Οκτωβρίου 2014 - 11:52 μ.μ.\nΤότε ήταν ακόμα οι καλές εποχές μη σου πω οι πολύ καλές, φαντάσου σήμερα τι θα γινόταν χωρίς να υπάρχουν και ένα κάρο πρώην σοβιετικές χώρες στις οποίες βρήκαν και κάποια διέξοδο. Η κρίση μάλλον θα ήταν πολύ σφοδρότερη (φαντάσου δηλαδή). Γιατί τότε δε θα υπήρχε ούτε θέμα Ουκρανίας, ούτε Γεωργία ούτε τίποτα. Εννοώ χώρες που ουσιαστικά πήγαν με τη Δύση ενώ παλιά ήταν αδιανόητο.\nΑναυδος 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:40 μ.μ.\nΚαι το ερωτημα του ιστρολικου είναι επισης κρισιμο να απαντηθει\nΗ προσωπικη μου αποψη είναι ότι η ατομική ιδιοκτησια των αστων είναι αντικειμενικά παρουσα σαν κίνητρο γι αυτούς ώστε να υπερσπιστουν με κάθε τροπο την εξουσια τους. Αντιθετα στο σοσιαλισμό ατομικη ιδιοκτησια δεν υπάρχει και οι εργαζόμενοι αδυνατουν να αντιληφθούν ότι η θεση εργασίας, οι διακοπες η μορφωση ο πολιτισμός η υγεια η παιδεία κλπ αν δεν τις υπερασπιστουν θα χαθούν. Αρα το κινητρο σε ατομικό επίπεδο απουσιαζει ή με άλλα λόγια η επιτυχία του σοσιαλισμού δηλ. η καταργηση της ατομικης ιδιοκτησιας στα μέσα παραγωγής είναι και η αδυναμία του.\nΕδώ είναι απαραίτητη η δικτατορία του προλεταριάτου που θα καλέσει συλλογικά την ε.τ να υπερασπιστει την εξουσία της. Αν όμως η δικτατορία αυτή έχει υπονομευτει θα αδυνατεί να παίξει το ρόλο της και η ε.τ θα αδρανήσει.\nΑντωνης 5 Οκτωβρίου 2014 - 4:45 μ.μ.\nΑ, μπράβο. Έτσι όπως τα λες. Αλλά εδώ ερχόμαστε σε αυτό που είπα για "σημασία του αρνητικού στον σοσιαλισμό". Δεν μπορείς ποτέ να αφήσεις έξω παιδαγωγικά τη σημασία της διαπάλης με τον καπιταλισμό, ακριβώς για τους λόγους που λες.\nΑνώνυμος 5 Οκτωβρίου 2014 - 8:16 μ.μ.\nΠολύ σημαντική παράμετρος, αν παραμεριστεί η σημασία του αρνητικού τότε ξεφτίζει κι η μνήμη οτι πρόκειται για σημαντικότατες επαναστατικές κατακτήσεις που καθόλου δεδομένες δεν είναι στον υπόλοιπο κόσμο.\nΑυτό ίσως οδηγεί και σε συμπεριφορές τύπου συνεργατών Ταρκόφσκι δηλαδή λογικές και νοοτροπίες τύπου "το Κρατος υποχρεούται να παρέχει ότι γουστάρουμε άκριτα" χωρίς καν να λαμβάνεται υπόψη η εκτός σοσιαλισμού πραγματικότητα.\nΤο είχε περιγράψει αναγνώστης εδώ [δεν θυμάμαι όνομα δυστυχώς] από εμπειρία του στη Ρουμανία προσωπική, οτι εκεί οι εργάτες φαντάζονταν τον καπιταλισμό ως ένα σύστημα με τις κοινωνικές κατακτήσεις του σοσιαλισμού και μισθούς καπιταλισμού [τους οποίους θεωρούσαν υψηλούς].\nΑνώνυμος 5 Οκτωβρίου 2014 - 5:12 μ.μ.\nEιχα διαβασει παλιοτερα μια αναλυση που ελεγε οτι επρεπε να μειωθει ο εργασιμος χρονος και να διατιθεται περισσοτερος χρονος στον εργατικο ελεγχο. Ετσι ειναι? Εχει καποια σημασια αυτο?\nΑνώνυμος 5 Οκτωβρίου 2014 - 9:59 μ.μ.\nΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ ΣΤΟΝ ΜΠΕΝΤΝΙ (1/3)\nΤο γράμμα του Ι. Β. Στάλιν στον Ντ. Μπέντνι έχει ήδη αναρτηθεί στο διαδίκτυο, δυστυχώς με αρκετά λάθη πληκτρολόγησης. Επειδή είναι σημαντικό όχι μόνο για το θέμα της παρούσας ανάρτησης, αλλά και για το εθνικό ζήτημα, το στέλνω προς ανάρτηση εδώ σε συνέχειες. Υπογραμμίσεις του ίδιου του Ι. Β. Στάλιν ή του Β. Ι. Λένιν έχουν πληκτρολογηθεί με κυρτά απλά (όπως δηλαδή αυτή εδώ η εισαγωγική σημείωση). Αραβικοί αριθμοί μεταξύ κάθετων γραμμών δείχνουν την αρχή της σελίδας του πρωτότυπου. Καλή ανάγνωση! ― Μη Απολιθωμένος κ.λπ.\nΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ ΣΤΟΝ ΜΠΕΝΤΝΙ (2/3)\nΑνώνυμος 5 Οκτωβρίου 2014 - 10:02 μ.μ.\nΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ ΣΤΟΝ ΜΠΕΝΤΝΙ (3/3)\nΑνώνυμος 6 Οκτωβρίου 2014 - 12:43 π.μ.\nΔυστυχώς, αν και σπουδαίος καλλιτέχνης καμία σχέση ο Ταρκόφσκι με την σοβιετική παράδοση και ιδεολογία, π.χ. καμία αναφορά στο σινεμά του Αιζενστάιν σε αντίθεση με τις πολλές αναφορές του ίδιου σε Μπέργκμαν, Αντονιόνι Μπουνιουέλ κ.α.\nΑνώνυμος 6 Οκτωβρίου 2014 - 2:05 π.μ.\nΣωστές οι σκέψεις σου !\nΑναρωτιέμαι αν η 'γκρίνια " 'ηταν τακτική που ακολουθούσαν πολλοί προς διεκδίκηση κονδυλίων! ¨Εχω διαβάσει αντιστοιχες ιστορίες και αλλού.\nΕπίσης πιστεύω ότι οι αμυντικές δαπάνες από την εποχή Χρουτσέφ και μετά ήταν υπέρογκες, και πολλές φορές περιτές με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν κονδύλια για καταναλωτικά προιόντα όπως αυτά που αναφέρεις με αποτέλεσμα το γνωστό ¨με μια Colynos βγάζεις γκόμενα" που αστειευόμαστε τη δεκαετία του 80 να είναι αληθινό. Το επιβεβαιώσαμε αυτό στα 90s.\nΤέλος μου κάνει εντύπωση πως μετά από 70 χρόνια αθειιστικού καθεστώτος οι σημερινοί Ρώσοι δείχνουν πολυ θρησκευόμενοι, περισσότερο θα έλεγα από ότι οι Ελληνες που μας έχουν φλομώσει με "ορθοδοξία" όλα αυτά τα χρόνια. Ισως αυτό περί φορμαλισμού να το εξηγεί.\nΚυψελιωτης 6 Οκτωβρίου 2014 - 6:02 μ.μ.\n"Τέλος μου κάνει εντύπωση πως μετά από 70 χρόνια αθειιστικού καθεστώτος οι σημερινοί Ρώσοι δείχνουν πολυ θρησκευόμενοι"\nΗ ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι οι Μαρξ - Eγκελς μισούσαν θανάσιμα την Ρωσία και τον Τσαρο στην εποχή τους και τον θεωρούσαν βασικο εχθρό του προλεταριάτου και των επαναστατικων διαδικασιων, στις ανεπτυγμένες βιομηχανικοποιημενες χώρες της δυτικής ευρώπης. Που να φανταστουν ότι μετά από δεκαετίες, οι ιδέες τους θα πάρουν σάρκα και οστά από τους οπισθοδρομικους ρώσους, όπως τους έλεγαν.\nΕίναι κοινό μυστικό ότι ο Μαρξ όσα σκέφτηκε και εγραψε για τον κομμουνισμό, είχε την Αγγλία στο μυαλό του για την πρακτικη της εργατικης επαναστασης ενώ η Ρωσία θεωρούντας ως και αντιδραστική. Ίσως από εκεί ξεκινάνε και όλα τα μετέπειτα προβλήματα του σοσιαλιστικού μοντέλου στη Ρωσία: Λάθος κοινωνικό μοντέλο σε λάθος χωρα. Αν το όνειρο του Marx ξεκινούσε στην Αγγλία, τότε ο κόσμος θα ήταν πολύ διαφορετικός σήμερα.\nΣτο βιβλιο τους "Η Ελλάδα, η Τουρκία και το Ανατολικό Ζήτημα" διακρινεται καθαρα ο φοβος αλλα και το μίσος των Μαρξ-Εγκελς για την Τσαρικη Ρωσσια, σε σημείο που υποστήριζαν μεχρι και την οθωμανικη Τουρκία εκεινη την περίοδο.\nΠου να ηξεραν το μελλον...\nΑνώνυμος 6 Οκτωβρίου 2014 - 7:44 μ.μ.\nΡε κοντοχωριανέ Κυψελιώτη,\nτο "βιβλιο τους "Η Ελλάδα, η Τουρκία και το Ανατολικό Ζήτημα" (που) διακρινεται καθαρα ο φοβος αλλα και το μίσος των Μαρξ-Εγκελς για την Τσαρικη Ρωσσια..."\nείναι μία συλλογή κειμένων(άρθρα,επιστολές,σημειώσεις) τους που ο Παναγιώτης Κονδύλης συνέλεξε, μετάφρασε και έκδωσε στα Γερμανικά και στα Ελληνικά.\nΜην δούμε κάναν μύθο πάλι να γεννιέται, μετά την ελληνική γλώσσα στους υπολογιστές του Γκέιτς, οι Μαρξ - Ένγκελς έγραψαν βιβλίο για την αφεντιά μας...\nΤώρα τα συμπεράσματά σου πως υποστήριζαν την οθωμανική Τουρκία και όχι την οθωμανική αυτοκρατορία δεν μπορώ να τα δω σοβαρά γιατί μπερδεύεσαι και μπερδεύεις.\nΑπλά να σου πω πως οι Μαρξ Ένγκελς είχαν μία "αδυναμία" σε μεγάλες χώρες - αυτοκρατορίες γιατί εκεί έβρισκαν τον ώριμο καπιταλισμό που ήταν κοντύτερα σε αυτό που πρόσβλεπαν: Την υπέρ-ανάπτυξή του και την ανατροπή του ως κοινωνικό σύστημα.\nΤώρα για "οπισθοδρομικούς ρώσους και τσάρους" οι Μαρξ - Ένγκελς ΔΕΝ ζήσανε, μάτια μου, έως το 1917 για να δούνε την μπολσεβίκικη επανάσταση και να πούνε την γνώμη τους για αυτήν, αλλά ναι για τον τσάρο και την τσαρική Ρωσία η γνώμη τους ήταν πολύ κακή, ίδια με των μπολσεβίκων θα έλεγα.Νίκος\nΑντωνης 6 Οκτωβρίου 2014 - 8:47 μ.μ.\n@ Κυψελιώτης: Κωλορώσοι, μην την ψάχνεις. Γμ την τύχη μου να μην κάνουν επανάσταση οι λακέδες του ιμπεριαλισμού, να είμαστε κι εμείς πολιτισμένοι αντί Μογγόλοι με ελληνικά επίθετα!\nΓιώργος Β 6 Οκτωβρίου 2014 - 12:39 μ.μ.\nΠολύ σημαντικό άρθρο που ρίχνει φώς σε μια συζήτηση που πιθανότατα έχει γίνει μέσα στο ΚΚΕ αλλά ο πολύς κόσμος νομίζω αγνοεί τα αποτελέσματά της. Άν είναι να πειστεί λοιπόν η εργατική τάξη να ακολουθήσει τον άλλο δρόμο που θέλουμε, ανάμεσα στα άλλα σημαντικότατα που πρέπει να γίνουν, πρέπει να απαντηθεί το "τί πήγε στραβά" στο σοσιαλισμό 1.0.\nΈτσι όπως το σκέφτομαι με τη φτωχή μου λογική, ένα από τα ακόλουθα μπορεί να πεί κανείς:\n1. "δεν πήγε τίποτε στραβά, κι όποιος το ισχυρίζεται αυτό είναι πουλημένος"\n2. "το πείραμα που έγινε δεν είταν σοσιαλισμός αλλά κάτι άλλο, γιαυτό και απέτυχε"\n3. "ηταν σοσιαλισμός, αλλά πήγε στραβά η εφαρμογή στα σημεία Χ, Υ, Ζ και στο version 2.0 ξέρουμε πως να αποφύγουμε τα ίδια λάθη"\n4. "ήταν σοσιαλισμός, η εφαρμογή του ήταν άψογη, αλλά τα προβλήματα είναι συστημικά και αναπόφευκτα άρα back to the drawing board"\nΤί απ'όλα ισχύει πέριμένω να ακούσω απο ανθρώπους ικανούς να μου εξηγήσουν.\nΤο σίγουρο είναι πως δεν παίζει καθόλου η άποψη (με συγχωρείς Αντώνη) ότι "Όση 'αυτοκριτική' κάνουν αυτοί που έχουν εξουσία θα κάνουμε κι εμείς." Η αυτοκριτική, χρειάζεται. Εννοείται πως πρέπει να είναι καλοπροαίρετη, δίκαια και αντικειμενική, και φυσικά δικαιούνται να την κάνουν μόνο οι πραγματικοί υπέρμαχοι της εργατικής τάξης που έχουν δώσει καντάρια αίμα, και όχι το κάθε τσουτσέκι. Αλλά σίγουρα χρειάζεται, για τον πολύ απλό λόγο ότι οσο δεν γίνεται αυτοκριτική, η αποτυχία του πειράματος 1.0 θα είναι το υπερόπλο στα χέρια των κυριάρχων, για να μήν αλλάξει τίποτα στον αιώνα τον άπαντα.\nTRASH 6 Οκτωβρίου 2014 - 5:06 μ.μ.\n"η αποτυχία του πειράματος 1.0 θα είναι το υπερόπλο στα χέρια των κυριάρχων, για να μήν αλλάξει τίποτα στον αιώνα τον άπαντα."\nΌσο το "υπερόπλο" της παλινόρθωσης των Βουρβώνων κατάφερε να διατηρήσει την φεουδαρχία στον αιώνα τον άπαντα, θα μπορούσε να είναι μια πολύ συνοπτική απάντηση.\n2) Σαφώς και ισχύει το 3, και δεν χρειάζεται να περιμένεις να σου το εξηγήσει κάποιος. Η συγκεκριμενοποίηση των παραμέτρων πάλι, είναι μια επίπονη επιστημονική δουλειά, η οποία και συνεχίζεται.\nΓιώργος Β 6 Οκτωβρίου 2014 - 5:41 μ.μ.\n1) αν σε ικανοποιεί εσένα αυτό σαν απάντηση, σε ζηλεύω πραγματικά.\n2) Καμιά φορά αυτά που λένε άνθρωποι του ΚΚΕ ακούγονται σε εμάς τους απ'έξω, πιο πολύ σαν το 1 και λιγότερο σαν το 3.\nΠόσα χρόνια χρειάζονται για να μας δώσει η επιστημονική δουλειά απαντήσεις? Δεν μιλάμε για μια ακαδημαική ερώτηση ιστορικού ενδιαφέροντος, αλλά ζήτημα υπαρξιακό, που θα καθορίσει αν θα προλάβει να δει την αλλαγή η γενιά μας.\nexperience 6 Οκτωβρίου 2014 - 6:10 μ.μ.\nΤο νόημα δεν ήταν να μη γίνει αυτοκριτική, δεν ήταν αυτό, άμα ξαναδιαβάσεις τι γράφτηκε και από τον ένα και από τον άλλο θα καταλάβεις ποιο ήταν.\nΙστρολλικός 6 Οκτωβρίου 2014 - 6:18 μ.μ.\nΙστρολλικός 6 Οκτωβρίου 2014 - 6:19 μ.μ.\nΑνώνυμος 6 Οκτωβρίου 2014 - 6:52 μ.μ.\nΑυτοκριτική σε αντιπαράθεση με αστούς σαφώς και δεν έχει καμία λογική να γίνει, πολύ σωστά λοιπόν γράφει ο Αντώνης "Όση 'αυτοκριτική' κάνουν αυτοί που έχουν εξουσία θα κάνουμε κι εμείς."\nΗ οποιαδήποτε ανάλυση αφορά εμάς και μόνο, η οποία σαφώς και γίνεται..\nΑυτά τα κλαψουρίσματα τύπου Μίσσιου και λοιπές γελοιότητες ή οι "παραδοχές ήττας" καλοθελητών δήθεν "συζητήσιμων ανοιχτόμυαλων αριστερών δεν έχουν θέση σε Κομμουνιστές.\nΑνώνυμος 6 Οκτωβρίου 2014 - 7:01 μ.μ.\nΓια να μη παρεξηγηθώ το παραπάνω σχόλιο είναι απάντηση στον Γιώργο Β.\nΙστρολλικός 6 Οκτωβρίου 2014 - 7:04 μ.μ.\nΑντώνη μπήκε σε λάθος υπο-νήμα το σχόλιό μου, άμα θες βάλτο από κάτω.\nΑνώνυμος 6 Οκτωβρίου 2014 - 7:17 μ.μ.\n"Τί απ'όλα ισχύει πέριμένω να ακούσω απο ανθρώπους ικανούς να μου εξηγήσουν;"\nΤο 3) είναι η σωστή απάντηση, αλλά νομίζω ότι ο πιο ικανός να στο εξηγήσει βρίσκεται εδώ:\nΑνώνυμος 6 Οκτωβρίου 2014 - 7:22 μ.μ.\n"Καμιά φορά αυτά που λένε άνθρωποι του ΚΚΕ ακούγονται σε εμάς τους απ'έξω, πιο πολύ σαν το 1 και λιγότερο σαν το 3."\nΠολλές έχει να κάνει αυτό που λες και με το τι θες να ακούσεις και όχι με το τι πραγματικά ακούς.\nΟύτε Καν 6 Οκτωβρίου 2014 - 8:30 μ.μ.\nΑναφορικά με τη συζήτηση τρας και γιώργου.\nΈχετε και οι δύο τα δίκια σας.\nΌσο λοιπόν σωστή είναι η παρατήρηση του τρας οτι κανένα νέο κοινωνικό σύστημα δεν επικράτησε με τη μία και ότι τα ιστορικά πισογυρίσματα είναι μια πραγματικότητα όχι τόσο σπάνια και καταστροφική όσο πιστεύουμε άλλο τόσο είναι σωστή η ανάγκη που εκφράζει ο γιώργος (και ο κάθε γιώργος) αναφορικά με τη σοσιαλιστική οικοδόμηση της οποίας η αποτυχία να επικρατήσει και να εμβαθύνει στην εσσδ γεννά "πολιτικά υπαρξιακά" στους έντιμους αγωνιστές ανά τον κόσμο.\nΑυτό κατά τη γνώμη μου συμβαίνει επειδή υπάρχουν ουσιώδεις διαφορές μεταξύ μιας αστικής και μιας εργατικής επανάστασης (τι είπα τώρα ε;). Η εργατικη΄επανάσταση έρχεται να εγκαθιδρύσει έναν νεο κοσμο και έναν νέο τρόπο οργάνωσης της παραγωγής, η αστική επανάσταση είναι η έκφραση και η ολοκλήρωση του ήδη κυρίαρχου-με τάση προς κυριαρχία κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής που οι ρίζες του είναι μέσα στη φεουδαρχία. Κοινώς ο αστός που ηττάται πολιτικά με την παλινόρθωση του παλαιού καθεστώτος στη γαλλία δεν είναι στην ίδια μοίρα με τον προλετάριο του ανατολικού μπλοκ μετα το 90. Ο αστός παραμένει κυρίαρχος της ζωής του, διατηρεί την πεποίθηση ότι εκφράζει το νέο (και καλά κάνει για τις τότε εποχές) και το πιο σημαντικό: εξακολουθεί να έχει ζωντανό το παράδειγμα της συντηρητικής αλλά καθαρά αστικής απ' ενα σημειο και έπειτα Αγγλίας. Ο προλετάριος όμως χάνει τα πάντα. Χάνει τη σοσιαλιστική οικονομία, χάνει του εργατικό έλεγχο, χάνει πράγματα όπως η υγεία,η παιδεία, οι διακοπές και ξαναπέφτει σε ένα στάδιο (μισθωτής) σκλαβιάς. Επιστρέφει στον καπιταλισμό και διαμορφώνει αντίστοιχη συνείδηση.\nΤον προλετάριο κοινώς τον πονάνε πολύ περισσότερο (και άρα τον αφορούν πολύ περισσότερο) τα ιστορικά πισογυρίσματα γιατί τα βιώνει ως ταφόπλακα στη ζωή του και όχι ως ένα προσωρινό setback το οποίο καλείται να υποφέρει "μέχρι την επόμενη φορά".\nΚαι κάτι ακόμα αν και φοβάμαι οτι θα καταχραστώ τη φιλοξενία του μπλογκ.\nΗ έννοια του ιστορικού πισωγυρίσματος είναι λάθος, ποτέ δεν πας ακριβώς στο παρελθόν. Η ιδεολογική,οργανωτική και πολιτική οπισθοχώρηση του κομμουνιστικού κινήματος δεν βιώνεται με όρους 1900 αλλά με όρους 2014 ακόμα και αν οι αναλογίες είναι τρομαχτικές. Η ιστορία περιμένει και δεν περιμένει την σοσιαλιστική επανάσταση. Εξελίσσεται κανονικότατα άσχετα απ' την πρόοδο μας προς το σοσιαλισμο αλλά ταυτόχρονα αναπαράγει διαρκώς την βαρβαρότητα. Με λογοτεχνικούς όρους θα μπορούσε να πει κάποιος ότι η ανθρωπότητα συνεχίζει την πορεία της στον ίδιο αδιέξοδο μονοδρομο σπάζοντας απλά κάθε φορά το κεφάλι της πάνω στους τοίχους που την εμποδίζουν. Αλλά αυτά ακριβώς τα αίματα που κυλούν στο πρόσωπο της είναι η αναγκαιότητα της σοσιαλιστικής επανάστασης.\nΑντωνης 6 Οκτωβρίου 2014 - 9:10 μ.μ.\n@ Γιώργος Β: Κι εμένα να με συγχωρείς, αλλά η αυτοκριτική που επιδιώκω εγώ δεν είναι τελετουργία αυτομαστιγώματος, ούτε τζάμπα τροφή για τους αντιπάλους μου, και δεν πρόκειται να γίνει τέτοια για να αρέσει σε σένα.\nΓια ηλιθίους, ψάξε αλλού.\nΓιώργος Β 6 Οκτωβρίου 2014 - 11:27 μ.μ.\nΔεν ψάχνω για ηλίθιους ούτε αυτομαστίγωμα ούτε τίποτα τέτοιο. Ψάχνω για συγκεκριμένες απαντήσεις σε συγκεκριμένες ερωτήσεις. Απέτυχε τελικά το πείραμα ναι ή όχι? Αν απέτυχε, τί πήγε στραβά στα 70 χρόνια του πειράματος, και τί εγγυήσεις υπάρχουν ότι μπορούμε να αποφύγουμε τα στραβά και να βρούμε τα ίσια την επόμενη φορά. Τόσο απλό. Γιατί τώρα αυτή η κουβέντα να οδηγά σε τσάμπα τροφή για την κυρίαρχη τάξη, ειλικρινά δε το καταλαβαίνω. Εγώ μάλλον το αντίθετο βλέπω, οτι η απουσία της κουβέντας αυτής είναι η τέλεια τροφή για το σύστημα που μας καταδυναστεύει όλους.\nΣε οποιαδήποτε συντροφιά και να βρεθείς και να προσπαθήσεις να μιλήσεις στους ανθρώπους για ένα δυνητικά διαφορετικό μέλλον, βρίσκεσαι αντιμέτωπος με τα ίδια ερωτήματα. Αν νομίζεις ότι είναι μόνο δικό μου βίτσιο πλανάσαι πλάνη.\nkrs 7 Οκτωβρίου 2014 - 4:58 π.μ.\nΓιώργο καταλάβαμε εντάξει... θέλεις να ανέβει το κίνημα και, για να το πετύχεις αυτό, υπόσχεσαι στον κόσμο έναν σοσιαλισμό για τον οποίο, όπως μας λες, ούτε ο ίδιος είσαι σίγουρος. Που να του λες για σωματεία και απεργίες τώρα, πολύ μπανάλ αυτά τα πράγματα.\nTRASH 7 Οκτωβρίου 2014 - 7:23 π.μ.\n"τί εγγυήσεις υπάρχουν ότι μπορούμε να αποφύγουμε τα στραβά και να βρούμε τα ίσια την επόμενη φορά. "\nΚαμμία απολύτως εγγύηση δεν δίνει η ιστορία για τίποτε. Ακόμη και μετά την λεπτομερέστερη ανάλυση, το πολύ που μπορείς να αποφύγεις είναι να κάνεις τα ίδια λάθη.\nΤώρα βέβαια μπαίνει και ένα κάπως περίεργο ζήτημα, να ζητάς δηλαδή "εγγυήσεις" από την εργατική τάξη πως την επόμενη φορά θα είναι αλάνθαστή, αλλά να καταπίνεις αμάσητη την επανάληψη των ίδιων και ίδιων και των ίδιων εγκλημάτων της αστικής.\nΛες και το γεγονός πως η εργατική τάξη θα κάνει (μοιραία) και αυτή τα λάθη της, σημαίνει πως πρέπει να ανεχτούμε ένα σύστημα που οδηγεί μαθηματικά και αποδεδειγμένα στην βαρβαρότητα και τον όλεθρο, γιατί τελικά αυτό ακριβώς είναι το ζουμί των όσων λες.\n"Άμα εσείς δεν είστε αλάνθαστοι, μια χαρά περνάμε στο ιμπεριαλιστικό στάδιο του καπιταλισμού".\nΛίγο σόφισμα μου φαίνεται...\nTRASH 7 Οκτωβρίου 2014 - 7:31 π.μ.\nΔεν νομίζω πως είναι τα πράγματα όπως τα παρουσιάζεις. Το προλεταριάτο το αφορούσαν και οι κατακτήσεις της αστικής επανάστασεις π.χ., και δεν είναι τυχαίο πως από ένα σημείο και μετά επωμίστηκε και τα αστοδημοκρατικά καθήκοντα των οποίων την επίλυση η αστική τάξη είχε (ως κυρίαρχη πλέον) εγκαταλείψει.\nΑπό εκεί και πέρα, εγώ επιμένω πως είναι ουτοπικό να ζητάς μια ιστορία χωρίς πισωγυρίσματα.\nΚαι μιλώντας γενικότερα και όχι αποκλειστικά σε εσένα τώρα:\nΦυσικά δεν μπορεί τα πάντα (ακόμη και το σύμπαν το ίδιο) να έχουν αρχή, μέση και τέλος, και ο καπιταλισμός να είναι το μόνο πράγμα που είναι αιώνιο και παντοδύναμο.\nΔεν πιστεύω πως χρειάζεται επιχειρηματολογία και για την παραπάνω άποψη, αφού είναι καθαρά μεταφυσική.\nΟύτε και να πνιγόμαστε σε μια κουταλιά νερό για πράγματα αυτονόητα. Όλα τα παιδιά θα πέσουν και δύο και τρεις φορές όταν θα κάνουν τα πρώτα τους βήματα, αλλά κανείς δεν θα πιστέψει από αυτό πως είναι ανίκανα να περπατήσουν, και άρα καλύτερα είναι να συνεχίσουν να ζουν στα τέσσερα.\nΑντωνης 7 Οκτωβρίου 2014 - 9:46 π.μ.\nΜια μικρή διόρθωση στις έξοχες κατά τα άλλα παρατηρήσεις σου, Τρας, σε ό,τι αφορά την μονιμότητα του καπιταλισμού.\nΑπό το 1946 και μετά, υπάρχει πάντα η πιθανότητα ο καπιταλισμός να είναι ακριβώς εξίσου μόνιμος με τη ζωή του πλανήτη γη.\nΜε άλλα λόγια, μπορεί να την καταστρέψει ολοσχερώς και τελεσίδικα. Αυτό είναι ένα αυστηρά επιστημονικό ενδεχόμενο. Φυσικά, όταν πεθάνει ο πλανήτης θα έχει πεθάνει και ο καπιταλισμός, αλλά αυτό δεν μου φαίνεται πολύ παρηγορητικό.\nΑντωνης 7 Οκτωβρίου 2014 - 9:59 π.μ.\nΣυνεπώς, και το εννοώ με κάθε σοβαρότητα και αίσθηση του κατεπείγοντος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι η πάλη για σοσιαλισμό, η αντι-ιμπεριαλιστική σοσιαλιστική πάλη, δεν είναι ποτέ μετά το 1946 απλά πάλη για κοινωνική δικαιοσύνη.\nΕίναι επίσης πάλι για τη βιολογική επιβίωση της ανθρώπινης και ζωικής ζωής* στον πλανήτη.\n*Τα βακτήρια κατά πάσα πιθανότητα θα επιβιώσουν από τις σημερινές οπλικές δυνατότητες του ιμπεριαλισμού.\nΑντωνης 7 Οκτωβρίου 2014 - 10:01 π.μ.\n(υπάρχουν αρκετά πυρηνικά όπλα σήμερα για να προκαλέσουν πυρηνικές εκρήξεις σε όλο τον πλανήτη με απόσταση 70 χλμ η μία απ' την άλλη).\nΟύτε Καν 7 Οκτωβρίου 2014 - 11:47 π.μ.\nΔε διαφωνώ σε αυτό που λες τρας, την αναλογια μεταξυ της παλινορθωσης της μοναρχίας και των αντεπαναστάσεων του 89-91 την δέχομαι και φυσικά τη χρησιμοποιώ για να εξηγήσω και σε παραέξω κόσμο μερικά απ' τα πραγματα που έχει και εδώ η συζητηση μας, αυτό που πρόσθεσα είναι πώς πρόκειται για ιστορικά πισογυρίσματα με διαφορετική επίδραση πάνω στην τάξη που οικοδομούσε κάθε φορά το νέο. Τίποτα παραπάνω.\nΌσο για το ζητημα των πυρηνικών (και των υπολοίπων). Συμφωνούμε όλοι νομίζω.\nTRASH 7 Οκτωβρίου 2014 - 12:15 μ.μ.\nΝαι πράγματι, από το 1946 και μετά υπάρχει η σοβαρή περίπτωση ο καπιταλισμός να πάρει μαζί του και τον πλανήτη.\nΑλλά αυτό είναι ένας λόγος παραπάνω να τον ξεφορτωθούμε μια ώρα αρχίτερα, παρά να συζητάμε για την "αιωνιότητα" του.\nΚαλά έκανες πάντως και το έβαλες και αυτό σαν στοιχείο.\nΑντωνης 7 Οκτωβρίου 2014 - 3:47 μ.μ.\n"Αλλά αυτό είναι ένας λόγος παραπάνω να τον ξεφορτωθούμε μια ώρα αρχίτερα, παρά να συζητάμε για την "αιωνιότητα" του."\nΑκριβώς αυτό ήθελα να είναι σαφές. Ότι είναι επείγον και αποφασιστικό όχι απλά για την κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά για την επιβίωση της ζωής στον πλανήτη.\nΙστρολλικός 6 Οκτωβρίου 2014 - 7:47 μ.μ.\nΛίγο πιο συνολικά τώρα.\nΟ σοσιαλισμός είναι η ιστορική διαδικασία μετάβασης από τον καπιταλιστικό στον κομμουνιστικό τρόπο παραγωγής. Ως τέτοια, δεν μπορεί παρά να ενέχει τον κίνδυνο της υποχώρησης, εώς και της πλήρους επιστροφής στον κοινωνικό σύστημα από το οποίο ξεκίνησε. Μέχρι την εξαφάνιση των τάξεων και την απονέκρωση του κράτους, η κοινωνική ιδιοκτησία δεν θα είναι εξασφαλισμένη και αυτό γιατί στο βαθμό που αυτή ταυτίζεται με, ή έστω διαμεσολαβείται από την κρατική ιδιοκτησία, το κράτος - ως οντότητα διακριτή από το σύνολο της κοινωνίας - θα μπορεί να αποποιηθεί την ιδιοκτησία του, να την παραδώσει στο ξένο κεφάλαιο ή ντόπιους ιδιώτες και έτσι να ξαναγεννήσει την αστική τάξη.\nΠαράλληλα, όπως επισημαίνει ο Άναυδος, το ένστινκτο της εργατικής τάξης στο σοσιαλισμό δεν μπορεί από μόνο του να αποτελέσει εγγύηση ακριβώς γιατί η φύση της σοσιαλιστικής ιδιοκτησίας δεν εκπαιδεύει η ίδια τον εργάτη στην υπεράσπισή της σε αντίθεση με την καπιταλιστική, την οποία ο αστός είναι αναγκασμένος να περιφρουρεί καθημερινά στο πεδίο της παραγωγής. Ο εργάτης στον σοσιαλισμό δεν μάχεται καθημερινά απέναντι σε μια πιθανή ιδιωτικοποίηση. Ο αστός κάθε μέρα και αδιάκοπα κρατάει τον εργάτη χωρισμένο από τα μέσα παραγωγής και το προϊόν της εργασίας του\nΕίναι λοιπόν αδύνατο να δημιουργηθούν μηχανισμοί κοινωνικού αυτοματισμού ανάλογοι της αστικής κοινωνίας στον σοσιαλισμό, γιατί α) ο σοσιαλισμός είναι μετάβαση και επομένως δεν τίθεται θέμα μακροπρόθεσμης συντήρησης αλλά εμβάθυνσής του, β) γιατί η έστω και τυπικά κοινωνική φύση της ιδιοκτησίας αναιρεί την ανάγκη του καθημερινού αποκλεισμού της ανταγωνίστριας ταξης από αυτήν. Από τούτα προκύπτει η γενικά αποδεκτή στον Μ-Λ θέση για τον καθοδηγητικό ρόλο της πρωτοπορίας στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού\nΕφόσον δεχόμαστε το παραπάνω και γνωρίζουμε την κατάληξη της ΕΣΣΔ υπό την καθοδήγηση του ΚΚΣΕ, νομίζω ότι καλούμαστε να απαντήσουμε σε κάποια ερωτήματα. Πρώτα ιστοριογραφικά: α) πως πραγματωνόταν, σε καθημερινή βάση, ο καθοδηγητικός ρόλος του Κόμματος; β) τι διαφοροποιήσεις παρατηρούνται σε αυτή τη δραστηριότητα σε διαφορετικές περιόδους (ΝΕΠ, Οικοδόμηση, ΒΠΠ, πριν και μετά από το εικοστό); γ) τι διαφοροποιήσεις παρατηρούνται ανάλογα με το πεδίο δράσης του Κόμματος; Άλλο πράμα η ΚΟΒ σε μια χαλυβουργία, άλλο σε πανεπιστημιακό τμήμα ρομποτικής και άλλο σε μοίρα καταδρομών.\nΣτη βάση των παραπάνω θα πρέπει να απαντήσουμε και κάποια άλλα, πολιτικό-θεωρητικά ερωτήματα. Δεδομένης της αποτυχίας του ΚΚΣΕ να επιτελέσει στην πράξη τον καθοδηγητικό ρόλο που του κατοχύρωνε νομικά το σύνταγμα της ΕΣΣΔ, τι συμπεράσματα μπορούμε να βγάλουμε για την θεσμική μορφή που είναι θεμιτό να πάρει στο μέλλον η καθοδήγηση; Θεωρώ ότι η θεσμοθέτηση της ιδεολογικο-πολιτικής διαπάλης ως βασικό συστατικό της πολιτικής ζωής στο σοσιαλισμό είναι βασικός όρος για την επιτυχία του εγχειρήματος στο μέλλον. Το ίδιο και η δυνατότητα ουσιαστικής αντιπολίτευσης στην εκάστοτε ηγεσία. Δεν μπορώ να καταλάβω πως θα πάθαινε ζημιά η κομμουνιστική υπόθεση αν οι διαφωνούντες με το εικοστό ή την περεστρόικα ΔΕΝ πειθαρχούσαν στον ΔΣ ή τέλος πάντων έφευγαν από το Κόμμα εκφράζοντας δημόσια τη θέση τους. Από τη στιγμή που η πορεία προς τον κομμουνισμό δεν είναι μια απλή εξελικτική διαδικασία για την οποία απλά αρκεί να έχει κάποιο ΚΚ την εξουσία, είναι βασικοί ανάγκη να υπάρχουν μηχανισμοί που να δίνουν τη δυνατότητα να αντιπαλεύονται αποφάσεις που μας πηγαίνουν πίσω και τέλος πάντων να διορθώνεται η ρότα όταν διαπιστώνουμε ότι αρμενίζουμε στραβά.\nΔεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις στα παραπάνω, αλλά νομίζω ότι αυτά τα ζητήματα πρέπει να μπουν από τώρα κάτω ώστε όταν χρειαστεί να απαντηθούν στην πράξη, αυτό να γίνει με κάποιο θεωρητικό και εμπειρικό υπόβαθρο και όχι αυτοσχεδιαστικά και με τη λογική να τη βγάλουμε και φέτος και ότι γίνει. Το ’17, οι μπολσεβίκοι νόμιζαν ότι θα πάρουν την εξουσία τα σοβιέτ και το κράτος θα αρχίσει να απονεκρώνεται. Εμείς δεν μπορούμε να έχουμε τέτοιες αυταπάτες. Όσο υπάρχει ιμπεριαλισμός θα πρέπει να έχεις υποβρύχια, μαχητικά αεροσκάφη, τανκς και δυνάμεις πεζοναυτών. Θα πρέπει επίσης να έχεις διπλωμάτες και υπουργείο εξωτερικών. Όσο υπάρχει σπάνη αγαθών θα πρέπει να έχεις αστυνομία, επιθεωρητές, όργανα ελέγχου. Όταν έχεις όλα αυτά θα πρέπει να έχεις και ένα νομικό πλαίσιο για να λειτουργούν. Θα πρέπει να έχεις δικαστές, εισαγγελείς, δικηγόρους κ.ο.κ. Εν συντομία, θα έχεις διοικητικούς θεσμούς και εξειδικευμένο προσωπικό που θα τους στελεχώνει. Το μεγάλο στοίχημα είναι να καταφέρεις να κάνεις όλο αυτό το πλέγμα μερικών συμφερόντων να λειτουργήσει προς όφελος του συλλογικού κοινωνικού συμφέροντος, της εξάπλωσης και του βαθέματος των κομμουνιστικών σχέσεων παραγωγής.\nΑνώνυμος 7 Οκτωβρίου 2014 - 9:40 π.μ.\nΟ σοσιαλισμός είναι συνειδητό χτίσιμο της κοινωνίας, επιτηδευμένος έλεγχος των σχέσεων παραγωγής και του εμπορίου. Αυτό απαιτεί πολιτικοποίηση - συμμετοχή στα κοινά όσο το δυνατόν μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού. Ένα το κρατούμενο.\nΔεν υπάρχει κείμενο του ΚΚΕ που να αναφέρεται στο πως έχει συλλάβει το σοσιαλισμό και να μη μιλάει για το κέντρο, την αρχή της πολιτικής και της δημοκρατίας στο σοσιαλιισμό, την "παραγωγική μονάδα". Και αυτό το κρατάμε.\nΆρα, να μια αλλαγή στον υπαρκτό που είναι πολύ σημαντική και αναφέρεται στο 18ο. Άλλαξε η πολιτική, μειώθηκε η συμμετοχή στα κοινά. Από τη μονάδα πήγε στον τόπο.\nΛέω πως είναι πολύ σημαντική, γιατί στα προηγούμενα συστήματα οι σχέσεις παραγωγής κάνανε κουμάντο στις ζωές των ανθρώπων. Στο σοσιαλισμό ο άνθρωπος επεμβαίνει στην κοινωνία που έχει χτίσει, χρησιμοποιεί την πολιτική για να κάνει τις σχέσεις παραγωγής δημιουργικές από αυτοκαταστροφικές-ανταγωνιστικές.\nΣοσιαλισμός χωρίς μαζική πολιτικοποίηση και επιστημονική ιστορικο-υλιστική κατάρτιση του λαού, θα οπισθοδρομήσει. Το βλέπω σα νόμο, χωρίς να μπορώ να επεκταθώ. (κάτι τέτοιο συνέβη και με πολλούς καλλιτέχνες, είναι έξω από την παραγωγική μονάδα, χωρίς πρακτική ιστορικο-υλιστική μόρφωση, με αποτέλεσμα να βλέπουν και συμφέροντα ξεχωριστά)\nΑνώνυμος 7 Οκτωβρίου 2014 - 9:22 μ.μ.\nΣυμφωνώ με τη τοποθέτηση του τσαφ. Νομίζω είναι σημαντικό να έχουμε στο νου μας το σύνθημα που έριξε ο Χότζα και έχει μεγάλη πολιτική σημασία: Οι μαζες οικοδομουν το σοσιαλισμο, το κομμα βοηθα τις μαζες να ανεβασουν την πολιτικη τους συνειδηση.\nΑνώνυμος 8 Οκτωβρίου 2014 - 11:16 μ.μ.\nΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ Ι. Β. ΣΤΑΛΙΝ ΣΤΟΝ ΝΤΕΜΙΑΝ ΜΠΕΝΤΝΙ ΤΗΣ 12ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1930 (1/5)\nΤο γράμμα του Ι. Β. Στάλιν στον Ντεμιάν Μπέντνι της 12/12/1930 δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στον 13ο τόμο (σελίδες 23–27) της σοβιετικής έκδοσης των «Έργων» του Στάλιν στα ρωσικά (Μόσχα 1951)· η πρώτη δημοσίευση σε ελληνική μετάφραση πραγματοποιήθηκε με την έκδοση του 13ου τόμου των «Απάντων» του Στάλιν το 1953 στο Βουκουρέστι. Η πρώτη δημοσίευση αυτού του γράμματος έγινε με αρκετές περικοπές. Αν και οι περικοπές αυτές δεν αλλάζουν επί της ουσίας την σημασία του περιεχομένου του, στέλνω προς ανάρτηση ολόκληρο το κείμενο του γράμματος σε μετάφραση στα ελληνικά, όχι μόνο επειδή αποτελεί σημαντικό ντοκουμέντο για την σοβιετική πολιτική απέναντι στην διανόηση αλλά και γιατί θίγει και μια σειρά άλλα βασικά για την σοβιετική πολιτική στους αντίστοιχους τομείς θέματα (π.χ. εθνικό ζήτημα, σχέσεις κομμουνιστικού κόμματος και σοβιετικού κράτους, δημοκρατικός συγκεντρωτισμός κ.α.). Η μετάφραση των περικοπών βασίστηκε στο κείμενο που δίνει ο 18ος τόμος (σελίδες 31–35) της ρωσικής έκδοσης των «Έργων» του Ι. Β. Στάλιν που εκδόθηκε το 2006 στο Τβερ (πρβλ. И. В. Сталин Сочинения. — Т. 18. — Тверь: Информационно-издательский центр «Союз», 2006. С. 31–35), ενώ για το υπόλοιπο ακολουθήθηκε κατά βάση η υφιστάμενη ελληνική μετάφραση (βλ. σχετικά προηγούμενη ανάρτηση σε τούτο το νήμα). Τα αποσπάσματα του γράμματος που είχαν παραληφθεί στην πρώτη έκδοση έχουν τοποθετηθεί μεταξύ οξυγώνιων αγκυλών (< >). Η πρώτη δημοσίευση στα ρωσικά και οι αρχειακοί κωδικοί του πρωτότυπου του γράμματος σημειώνονται στο τέλος του κειμένου. Για να βοηθήσω τους αναγνώστες και τις αναγνώστριες να καταλάβουν καλύτερα το γράμμα συμπληρώνω τα εξής: ο Ε. Μ. Γιαροσλάβσκι ήταν εκείνη την εποχή μέλος της συντακτικής επιτροπής της εφημερίδας «Πράβντα», οι Γκ. Λελέβιτς, Λ. Λ. Αβερμπάχ και Λ. Σ. Σοσνόβσκι ήταν κριτικοί λογοτεχνίας· ο Λελέβιτς κι ο Σοσνόβσκι ήταν παράγοντες του λεγόμενου κινήματος «Στην σκοπιά» που δημιουργήθηκε από μέλη της ομάδας συγγραφέων που έβγαζαν μεταξύ 1923 και 1925 το λογοτεχνικό περιοδικό «Στην σκοπιά» (συνέχισε να βγαίνει μεταξύ 1926 και 1932 μετονομασμένο «Στην λογοτεχνική σκοπιά») και οι δυο τους είχαν επιμεληθεί την έκδοση της «Συλλογής Έργων» του Ντ. Μπέντνι που κυκλοφόρησε σε 13 τόμους το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1920. — Μη Απολιθωμένος κ.λπ.\nΑνώνυμος 8 Οκτωβρίου 2014 - 11:32 μ.μ.\nΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ Ι. Β. ΣΤΑΛΙΝ ΣΤΟΝ ΝΤΕΜΙΑΝ ΜΠΕΝΤΝΙ ΤΗΣ 12ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1930 (2/5)\n<Φέρνετε σ’ αντιπαράθεση το σ. Γιαροσλάβσκι με μένα (για συγκεκριμένη αιτία με μένα κι όχι με τη Γραμματεία της ΚΕ), αν κι απ’ το γράμμα σας είναι φανερό ότι ο σ. Γιαροσλάβσκι είχε αμφιβολίες για την αναγκαιότητα δημοσίευσης του πρώτου μέρους του χρονογραφήματος «Χωρίς έλεος» και μονάχα επηρεασμένος από την επίδραση του «στεναχωρημένου προσώπου» Σας, έδωσε τη συγκατάθεση για δημοσίευση. Αλλά αυτό δεν είναι όλα. Φέρνετε παρακάτω σ’ αντιπαράθεση το σ. Μόλοτοφ με μένα, με τη διαβεβαίωση ότι αυτός δε βρήκε τίποτα το λαθεμένο στο χρονογράφημά Σας «Κατέβα απ’ το τζάκι» κι ότι μάλιστα «το εγκωμίασε υπερβολικά». Πρώτο, επιτρέψτε μου να αμφιβάλλω για την ειλικρίνεια των όσων μου λέτε αναφορικά με το σ. Μόλοτοφ. Έχω κάθε λόγο να πιστεύω περισσότερο το σ. Μόλοτοφ από Σας. Δεύτερο, δεν είναι άραγε παράξενο ότι τίποτα δε λέτε στο γράμμα Σας για το πώς αντιμετώπισε ο σ. Μόλοτοφ το χρονογράφημά Σας «Χωρίς έλεος»; Κι ύστερα, ποιο νόημα μπορεί να έχει η απόπειρά Σας να φέρετε σ’ αντιπαράθεση το σ. Μόλοτοφ με μένα; Ένα μόνο νόημα: να κάνετε τον υπαινιγμό ότι η απόφαση της Γραμματείας της ΚΕ είναι στ’ αλήθεια όχι απόφαση αυτής της τελευταίας, αλλά προσωπική γνώμη του Στάλιν, που, ολοφάνερα, παρουσιάζει την προσωπική του γνώμη για απόφαση της Γραμματείας της ΚΕ. Όμως αυτό ξεπερνάει τα όρια, σ. Ντεμιάν. Αυτό είναι απλά ανέντιμο. Είναι πραγματικά δυνατό να πρέπει ακόμα και να εκφράζονται επιφυλάξεις για το ότι η απόφαση της Γραμματείας της ΚΕ «Για τα λάθη στα χρονογραφήματα του Ντ. Μπέντνι „Κατέβα απ’ το τζάκι“ και „Χωρίς έλεος“» πάρθηκε με όλους τους ψήφους των παρόντων μελών της Γραμματείας (Στάλιν, Μόλοτοφ, Καγκανόβιτς), δηλ. ομόφωνα; Μα μήπως μπορούσε να ήταν διαφορετικά; Θυμάμαι τώρα τι μου είχατε πει πριν από μερικούς μήνες στο τηλέφωνο: «φαίνεται, υπάρχουν διαφωνίες μεταξύ Στάλιν και Μόλοτοφ. Ο Μόλοτοφ υπονομεύει το Στάλιν» κ.λπ. Πρέπει να θυμόσαστε ότι Σας είχα τότε διακόψει απότομα και Σας είχα παρακαλέσει να μην ασχολείστε με κουτσομπολιά. Είχα πάρει τότε εκείνο το «κόλπο» Σας για δυσάρεστο επεισόδιο. Τώρα βλέπω ότι από την πλευρά Σας υπήρχε πανούργος υπολογισμός — να ψιλοπαίξετε με τις φανταστικές διαφωνίες και να βγάλετε απ’ αυτό κάποιο κέρδος. Περισσότερη εντιμότητα, σ. Ντεμιάν…\n—Μη Απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής—\nΑνώνυμος 8 Οκτωβρίου 2014 - 11:34 μ.μ.\nΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ Ι. Β. ΣΤΑΛΙΝ ΣΤΟΝ ΝΤΕΜΙΑΝ ΜΠΕΝΤΝΙ ΤΗΣ 12ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1930 (3/5)\nΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ Ι. Β. ΣΤΑΛΙΝ ΣΤΟΝ ΝΤΕΜΙΑΝ ΜΠΕΝΤΝΙ ΤΗΣ 12ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1930 (4/5)\nΌλος ο κόσμος παραδέχεται σήμερα ότι το κέντρο του επαναστατικού κινήματος μετατοπίστηκε από τη Δυτική Ευρώπη στη Ρωσία. Οι επαναστάτες όλων των χωρών ατενίζουν με ελπίδα την ΕΣΣΔ σαν την εστία της απελευθερωτικής πάλης των εργαζομένων όλου του κόσμου, αναγνωρίζοντάς την σαν τη μοναδική τους πατρίδα. Οι επαναστάτες εργάτες όλων των χωρών χειροκροτούν ομόθυμα τη σοβιετική εργατική τάξη, και πρώτα-πρώτα τη ρωσική εργατική τάξη, την πρωτοπορία των σοβιετικών εργατών, σαν τον αναγνωρισμένο αρχηγό τους που εφαρμόζει την πιο επαναστατική και την πιο δραστήρια πολιτική, που ονειρεύτηκαν να εφαρμόσουν ποτέ οι προλετάριοι των άλλων χωρών. Οι καθοδηγητές των επαναστατών εργατών όλων των χωρών μελετούν αχόρταγα τη διδακτικότατη ιστορία της εργατικής τάξης της Ρωσίας, το παρελθόν της, το παρελθόν της Ρωσίας, ξέροντας πως εκτός απ’ την αντιδραστική Ρωσία, υπήρχε και η επαναστατική Ρωσία, η Ρωσία των Ραντίστσεφ και Τσερνισέφσκι, των Ζελιάμποφ και Ουλιάνοφ, των Χαλτούριν και Αλεξέγιεφ. Όλα αυτά εμπνέουν (δεν μπορούν παρά να εμπνέουν!) στις καρδιές των ρώσων εργατών ένα αίσθημα επαναστατικής εθνικής περηφάνειας, ικανό να κινήσει όρη, ικανό να κάνει θαύματα.\nΚαι Σεις; Αντί να συλλάβετε αυτό το μεγαλειώδες προτσές στην ιστορία της επανάστασης και να αρθείτε στο ύψος των καθηκόντων του τραγουδιστή του πρωτοπόρου προλεταριάτου, τρυπώσατε κάπου σε μια λαγκαδιά και, αφού παραπλανηθήκατε ανάμεσα σε πληχτικότατες περικοπές απ’ τα έργα του Καραμζίν και σε όχι λιγότερο πληχτικά αποφθέγματα απ’ το «Ντομοστρόι», αρχίσατε να διακηρύχνετε σ’ όλο τον κόσμο ότι η Ρωσία στο παρελθόν αποτελούσε ένα αγγείο αχρειότητας και εγκατάλειψης, ότι η σημερινή Ρωσία αποτελεί ένα πραγματικό «Βάλτο», ότι η «τεμπελιά» και η τάση «να ξαπλώνονται πάνω στο τζάκι» αποτελούν σχεδόν εθνικό γνώρισμα των Ρώσων γενικά, και κατά συνέπεια και των ρώσων εργατών που πραγματοποιώντας την Οχτωβριανή Επανάσταση, δεν έπαψαν, βέβαια, να είναι Ρώσοι. Κι αυτό το λέτε μπολσεβίκικη κριτική! Όχι, πολυσέβαστε σ. Ντεμιάν, αυτό δεν είναι μπολσεβίκικη κριτική, αλλά , δυσφήμηση της ΕΣΣΔ, δυσφήμηση του προλεταριάτου της ΕΣΣΔ, δυσφήμηση του ρωσικού προλεταριάτου.\nΑνώνυμος 8 Οκτωβρίου 2014 - 11:45 μ.μ.\nΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ Ι. Β. ΣΤΑΛΙΝ ΣΤΟΝ ΝΤΕΜΙΑΝ ΜΠΕΝΤΝΙ ΤΗΣ 12ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1930 (5/5)\nΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ Ι. Β. ΣΤΑΛΙΝ ΣΤΟΝ ΝΤΕΜΙΑΝ ΜΠΕΝΤΝΙ ΤΗΣ 12ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1930 (ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ)\nΓια τεχνικούς κι ανεξάρτητους από την θέλησή μου λόγους αναγκάστηκα εν μέσω αποστολής να κάνω κάποιες αλλαγές στην τυπογραφική μορφοποίηση του κειμένου.\nΣτο τέλος της 2ης συνέχειας αντί να βάλω το νικ μου, όπως συνηθίζω, με απλά κυρτά, το έβαλα με απλά ορθά ανάμεσα σε δύο παύλες (— —).\nΣτην 5η συνέχεια τα αποσπάσματα του γράμματος που είχαν παραληφθεί στην πρώτη έκδοση έχουν τοποθετηθεί μεταξύ ορθογώνιων αγκυλών ([ ]) αντί, όπως έχει γίνει στις υπόλοιπες συνέχειες, μεταξύ οξυγώνιων (< >).\nΕπίσης το τέλος της δεύτερης παραγράφου της 4ης συνέχειας παρακαλώ να διαβαστεί ως εξής (και εδώ οι ορθογώνιες αγκύλες αντικαθιστούν τις οξυγώνιες):\nΌχι, πολυσέβαστε σ. Ντεμιάν, αυτό δεν είναι μπολσεβίκικη κριτική, αλλά [συκοφαντία ενάντια στο λαό μας], δυσφήμηση της ΕΣΣΔ, δυσφήμηση του προλεταριάτου της ΕΣΣΔ, δυσφήμηση του ρωσικού προλεταριάτου.\nΖητώ συγνώμη από τους αναγνώστες και τις αναγνώστριες για την ανακατωσούρα και το μπέρδεμα που θα τους κουράσουν στο διάβασμα.\nΑνώνυμος 9 Οκτωβρίου 2014 - 12:33 π.μ.\nΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ Ι. Β. ΣΤΑΛΙΝ ΣΤΟΝ ΝΤΕΜΙΑΝ ΜΠΕΝΤΝΙ ΤΗΣ 12ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1930 (ΜΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΙΟΡΘΩΣΗ)\nΣτην 2η συνέχεια και στην δεύτερη σειρά της τρίτης παραγράφου αντί:\nαν κι απ’ το γράμμα σας\nΑνώνυμος 9 Οκτωβρίου 2014 - 1:40 π.μ.\nΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ Ι. Β. ΣΤΑΛΙΝ ΣΤΟΝ ΝΤΕΜΙΑΝ ΜΠΕΝΤΝΙ ΤΗΣ 12ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1930 (ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΠΑΡΟΡΑΜΑ)\nΣτην 4η συνέχεια και στην τελευταία σειρά της πρώτης παραγράφου αντί:\nΑντωνης 9 Οκτωβρίου 2014 - 9:57 π.μ.\nΦίλτατε Μη Απολιθωμένε,\nΕυχαριστώ θερμά. Θα το ανεβάσω μόλις βρω λίγο χρόνο για το απαραίτητο formatting.


Διαρροή ηλεκτρικού ρεύματος... - Ortsa.gr\nΔιαρροή ηλεκτρικού ρεύματος\nΠολλές φορές στο σκάφος έχουμε διαρροή ηλεκτρικού ρεύματος, που διαφεύγει από μια ή περισσότερες ηλεκτρικές συσκευές στη γείωση. Ο πιο απλός τρόπος για να διαπιστώσουμε, αν υπάρχει κάποια διαρροή και αν είναι\nσοβαρή, είναι να τη μετρήσουμε με ένα ωμόμετρο. Αποσυνδέουμε το θετικό πόλο της μπαταρίας και τον συνδέουμε με το ωμόμετρο, όπως φαίνεται στο σχήμα μας. Αν η ένδειξη είναι μέχρι 10 ohms, σημαίνει ότι κάποια συσκευή πάνω στο σκάφος βρίσκεται σε λειτουργία. Ένδειξη 10 – 1.000 ohms σημαίνει σοβαρή διαρροή, 1.000 – 10.000 ohms μικρή διαρροή και μεγαλύτερη από 10.000 ohms πολύ μικρή, ασήμαντη ή καθόλου διαρροή.\nΣχοινί στην προπέλα\nΤο νούμερο ένα πρόβλημα με τις προπέλες είναι τα σχοινιά και οι κάβοι, που τυλίγονται από απροσεξία ή κακό χειρισμό μανούβρας ή ακόμα και από ατυχία, όταν βρεθεί σχοινί που επιπλέει στο δρόμο μας. Πολλές φορές η ζημιά μπορεί να είναι μεγάλη, από το σχοινί να λειτουργήσει σαν «εξολκέας» και να πετάξει τον άξονα από το κόπλερ, μέχρι να τον στραβώσει κ.λπ. Αφού αποκαταστήσουμε τη ζημιά, καλό είναι να τσεκάρουμε και την ευθυγράμμιση του άξονα και της προπέλας, αν διαπιστώσουμε περισσότερους κραδασμούς.\nΣτην επανατοποθέτηση της προπέλας, βάζουμε ένα «δείκτη», όπως φαίνεται στο σχήμα μας και την περιστρέφουμε, για να διαπιστώσουμε αν η άκρη των φτερών περνάει από το αυτό σημείο. Αν όχι, τότε η προπέλα χρειάζεται κάποιον έλεγχο και ευθυγράμμιση των φτερών από έναν ειδικό.\nΓια να μην καβαλάνε οι βόλτες\nΜε το σύστημα furling ή reefing της τζένοας, η κρουαζιέρα έχει γίνει πλέον απόλαυση, χωρίς κόπο και αλλαγές πλωριών πανιών. Μερικές φορές όμως, η κακή διευθέτηση του σχοινιού του reefing μπορεί να κάνει τις βόλτες να καβαλάνε μέσα στο τύμπανο. Ο πλέον σωστός τρόπος είναι το σχοινί να οδηγείται υπό γωνία 90º ως προς τον πρότονο, όπως φαίνεται στο σχήμα μας, έτσι ώστε να τυλίγεται χωρίς πρόβλημα.\nTags διαρροηηλεκτρικα σκαφουςηλεκτρολογικαηλεκτρονικα σκαφουςστο


Στις 5 Δεκεμβρίου η γιορτή του μπακαλιάρου στην Τύλισο - Φωνή Μαλεβιζίου\nΣτις 5 Δεκεμβρίου η γιορτή του μπακαλιάρου στην Τύλισο\nby fonimaleviziou.gr 28/11/2019\nΤελευταία Ενημέρωση: 28/11/2019 - 12:35\nΜε πρόσκληση του ο πολιτιστικός σύλλογος Τυλίσου προσκαλεί τον κόσμο την Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου στην καθιερωμένη γιορτή του μπακαλιάρου εν όψει της εορτής του Αγίου Νικολάου προστάτη και πολιούχου του χωριού.\nΤο κάλεσμα αναφερει:\nΟ Πολιτιστικός Σύλλογος Τυλίσου και η Ενορία Τυλίσου σας προσκαλούν την Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου στην καθιερωμένη γιορτή του μπακαλιάρου εν όψει της εορτής του Αγίου Νικολάου προστάτη και πολιούχου του χωριού.\nΟ Μέγας πανηγυρικός εσπερινός θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου και ώρα 6:30 μ.μ. χοροστατούντος του Πρωτοσύγκελου Ι.Α.Κ. Μεθοδίου Βερνιδάκη και έπειτα θα ακολουθήσει το καθιερωμένο κέρασμα Μπακαλιάρου με σκορδαλιά από τον Πολιτιστικό Σύλλογο στον προαύλιο χώρο του Ναού.\nΟ Όρθρος και η θεία λειτουργία με τα της λιτάνευσης της Εικόνας θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου στις 7:00 π.μ. χοροστατούντος του Αρχιμανδρίτη Χρυσοστόμου Νικάκη.\nΟΦΗ: Κυκλοφόρησαν τα εισιτήρια για το ματς με την Καβάλα


Ο Συγγραφέας Γιώργος Σκαμπαρδώνης - ΛΕΣΧΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Ο Συγγραφέας Γιώργος Σκαμπαρδώνης - ΛΕΣΧΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ\nHome > Συγγραφείς > Ο Συγγραφέας Γιώργος Σκαμπαρδώνης\nΒιογραφικά Σκαμπαρδώνης Γιώργος Συγγραφείς\nΠοιός είναι ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης;\nΓεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1953 και σπούδασε γαλλική φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε σε εφημερίδες, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση, έγραψε σενάρια για τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ και το σενάριο για την ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Όλα είναι δρόμος» σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη. Διεύθυνε την εφημερίδα «Θεσσαλονίκη» και τα περιοδικά «Θ-97» (Βραβείο Ιπεκτσί), «Τάμαριξ» και «Χίλια Δέντρα». Διετέλεσε διευθυντής του καλλιτεχνικού περιοδικού «Πανσέληνος» της «Κυριακάτικης Mακεδoνίας» που τιμήθηκε με το Ευρωπαϊκό βραβείο European Newspaperdesign Awards 2000. Η συλλογή διηγημάτων του «Η Στενωπός των υφασμάτων» τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο διηγήματος το 1993. Συνεργάστηκε επί δύο χρόνια με την «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία». Το 2010 τιμήθηκε με το βραβείο του Ιδρύματος Μπότση. Το 2012 έλαβε το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών «Πέτρος Χάρης» για το βιβλίο του «Περιπολών περί πολλών τυρβάζω» (Εκδόσεις Πατάκη).\n– «Μάτι φώσφορο, κουμάντο γερό», διηγήματα. Θεσσαλονίκη, Ιανός, 1989. Αθήνα, Καστανιώτης, 1992.\n– «Η ψίχα της μεταλαβιάς», διηγήματα. Θεσσαλονίκη, Τραμ, 1990.\n– «Η στενωπός των υφασμάτων», διηγήματα. Αθήνα, Καστανιώτης, 1992.\n– «Πάλι κεντάει ο στρατηγός», διηγήματα. Αθήνα, Καστανιώτης, 1996.\n– «Ακριανή λωρίδα. Η ψίχα της μεταλαβιάς», διηγήματα. Αθήνα, Καστανιώτης, 1998.\n– «Γερνάω επιτυχώς», μυθιστόρημα, Αθήνα, Κέδρος, 2000.\n– «Ουζερί Τσιτσάνης», μυθιστόρημα, Αθήνα, Κέδρος, 2001.\n– «Επί ψύλλου κρεμάμενος», Αθήνα, Κέδρος, 2003.\n– «Πολύ βούτυρο στο τομάρι του σκύλου», μυθιστόρημα, Αθήνα, Κέδρος, 2006.\n– «Όλα βαίνουν καλώς εναντίον μας», μυθιστόρημα, Αθήνα, Ελληνικά Γράμματα, 2008.\n– «Μεταξύ σφύρας και Αλιάκμονος», Αθήνα, Ελληνικά Γράμματα, 2009.\n– «Περιπολών περί πολλών τυρβάζω», Αθήνα, Εκδόσεις Πατάκη, 2011.\n-Επιλογή 19 διηγημάτων από τις τρεις πρώτες συλλογές με γενικό τίτλο «Der Staatsanwalt im Nebel» («O εισαγγελέας εν ομίχλη»), Romiosini, 1998.\n-«Griechische Erzahlungen», ανθολογία, Insel Verlag, Franfurt am Main und Leipzig 1991,το διήγημα «Pater Loukas der Geringsten einer» («Πάτερ Λουκάς ελάχιστος») από τη συλλογή «Μάτι φώσφορο, κουμάντο γερό».\n-«Griechische Erzahlungen», ανθολογία, dtv, 1993, το διήγημα «Das Vipernwasser» («Τo ασπιδόνερο») από τη συλλογή «Μάτι φώσφορο, κουμάντο γερό».\n-«Saloniki Erzalt», ανθολογία, εκδόσεις Romiosini, το διήγημα «Das ausgerichete Stilett» («Ζυγισμένο στιλέτο») από τη συλλογή «Μάτι φώσφορο, κουμάντο γερό».\n-Στο περιοδικό «Μondo Greco», 4, fall 2000, το διήγημα «Madame Soso takes a stroll» («Η κυρία Σωσώ θα βγει βόλτα»), από τη συλλογή «Πάλι κεντάει ο στρατηγός».\n-Περιοδικό «Desmos» («Le Lien»), 2, hiver 2000, το διήγημα «Le pharmacien dans le jardin» («Ο φαρμακοποιός στον κήπο») από τη συλλογή «H στενωπός των υφασμάτων».\n-«Ga de k1okken Iuiden», ανθολογία, επιμέλεια Hero Hokwerda, εκδόσεις Meulenhoff, Amsterdam, 1997, το διήγημα «Ousour» («Ουσούρ») από τη συλλογή «Η ψίχα της μεταλαβιάς».\n– «Ceme olivy», ανθολογία, εκδόσεις Aspida, Praha, 2000, το διήγημα «Cyclista zahyra primo» («Ο ποδηλάτης στρίβει ευθεία») από τη συλλογή «Πάλι κεντάει ο στρατηγός».\n– Περιοδικό «Racconto», τεύχος 21, Ιανουάριος – Φεβρουάριος – Μάρτιος 1996, το διήγημα «La batteria fuori della piano regolatore» («Η ντραμς εκτός σχεδίου πόλεως») από τη συλλογή «H στενωπός των υφασμάτων».\nItem Reviewed: Ο Συγγραφέας Γιώργος Σκαμπαρδώνης Rating: 5 Reviewed By: .


Η καλοκαιρία έφερε εξορμήσεις – Σε επιφυλακή η αστυνομία | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\nΗ καλοκαιρία έφερε εξορμήσεις – Σε επιφυλακή η αστυνομία\n09.01.2021 • 20:27\nΟι πολύ υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες που καταγράφονται στη χώρα είχαν ως αποτέλεσμα τις εξορμήσεις πολιτών σε παραλίες, πάρκα και πλατείες, προκαλώντας «πονοκέφαλο» στις αρχές.\nΣτο πλαίσιο αυτό η αστυνομία εντείνει τους ελέγχους, καθώς επικρατεί ανησυχία για πιθανό συνωστισμό σε εξωτερικούς χώρους, την ώρα που τα επιδημιολογικά στοιχεία στη χώρα δείχνουν ότι ο ιός επιμένει, με τον ΕΟΔΥ να ανακοινώνει 800 νέα κρούσματα.\nΣύμφωνα με πληροφορίες οι έλεγχοι θα είναι αυστηροί, με βασικό στόχο τις άσκοπες μετακινήσεις εντός πόλεων, ενώ θα επιστρατευτούν περιπολίες, ηχητικά μηνύματα, drones και όπου χρειαστεί θα επιβληθούν πρόστιμα και θα γίνουν συλλήψεις.\nΉδη σήμερα παρατηρήθηκε αυξημένη κίνηση στο παραλιακό μέτωπο της Αττικής, παρά την ανησυχητική επιδημιολογική εικόνα, καθώς και στους βασικούς οδικούς άξονες.\nΟπως επισημαίνουν οι ειδικοί, η Αττική δεν αντέχει περαιτέρω πίεση. «Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στα επόμενα βήματα» είπε ο καθηγητής Χαράλαμπος Γώγος, εκτιμώντας πάντως ότι με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, την επόμενη βδομάδα θα καταγραφούν αυξημένα κρούσματα.\nΕξάλλου όπως ανακοίνωσε την Παρασκευή ο Νίκος Χαρδαλιάς τα μέτρα θα ισχύσουν έως και τις 18 Ιανουαρίου.


1453-1821: 124 επαναστάσεις – Άρδην – Ρήξη\nστο Ιστορία — Συγγραφέας: Της Σύνταξης — 25 Μαρτίου 2016\nΝίκος Εγγονόπουλος, “Ο ήρωας Κροκόδειλος Κλαδάς”\nΟ Θόδωρος Κολοκοτρώνης\nΟ Κίτσος Μπότσαρης κατάφερε να φτάσει ως τ’ Άγραφα, όπου τον πρόλαβαν οι Αλβανοί. Οχυρώθηκε σ’ ένα μοναστήρι κι άντεξε ως τον επόμενο Απρίλιο. Ογδόντα κατάφεραν να ξεφύγουν. Τα παιδιά του Κίτσου, ο Γιάννης και η δεκαπεντάχρονη Λένω, συνέχιζαν να πολεμούν. Ο Γιάννης σκοτώθηκε στο μοναστήρι. Η Λένω έφτασε σ’ έναν θείο της, που πολεμούσε στον Αχελώο. Με το όπλο στο χέρι, η Λένω έγινε ο φόβος των εχθρών της. Όταν έμεινε μόνη και κυκλώθηκε, η 15χρονη Σουλιώτισσα βούτηξε στο ποτάμι και πνίγηκε.\nΕτικέττες: Φάκελος: Επανάσταση 1821\n23 Ιουλίου 2015 στις 10:43\nΕΝΩΤΙΚΟΙ-ΑΝΘΕΝΩΤΙΚΟΙ – (1821)\n«κρειττότερόν ἐστιν εἰδέναι ἐν μέσῃ τῇ πόλει φακιόλιον βασιλεῦον Τούρκων ἢ καλύπτραν λατινικήν» (Δούκας XXXVII, 10), δηλαδή: «Είναι καλλίτερο να δούμε στη μέση της πόλεως να βασιλεύει το φακιόλι των Τούρκων παρά η λατινική καλύπτρα [η τιάρα του Πάπα]».\nΤην ανωτέρω φράση την ειπαν οι ανθενωτικοί της Κωνσταντινούπολης λίγο πριν την Άλωση. Η φράση είναι σωστή και αποδείχτηκε σωστή, διότι στα 400 χρόνια σκλαβιας ναι μεν χάσαμε την εξωτερική μας ελευθερία αλλά κρατήσαμε την Ορθόδοξη Πίστη μας.\nΌμως, αμέσως μετά την Άλωση της Πόλης και μέχρι το 1821 οι Έλληνες κατά καιρούς έκαναν εξεγέρσεις για την αποτίναξη του Οθωμανικου ζυγου. Δεν υπάρχει εδώ μία αντίφαση; Από την μία λένε πως είναι Ορθόδοξοι, δεν θέλουν τους δυτικούς Χριστιανούς και προτιμουν τους Τούρκους, για να μην χάσουν την Πίστη τους, και από την άλλη κάποιοι κάνουν εξεγέρσεις ζητώντας την βοήθεια του Πάπα και δυτικων ηγεμόνων αδιαφορώντας για την πίστη τους.\nΓια να δουμε μερικούς επαναστάτες αυτης της περιόδου (1453-1821):\n1) 1457-1463, ο Ελληνας επίσκοπος Βησσαρίων διατρέχει τήν Ευρώπη προτρέποντας τούς δυτικούς ηγεμόνες σέ σταυροφορία κατά τών Τούρκων. Είναι ο ενωτικός της συνόδου της Φερράρας-Φλωρεντίας (1439) που έγινε παπικός Καρδινάλιος.\n2) Ο Μιχαήλ Ράλλης υπήρξε Έλληνας αγωνιστής του 15ου αιώνα. Ήταν από τη Σπάρτη και ανήκε στον περίφημο οίκο των Ράλληδων. Πήρε μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις του 1463 και 1464 για την επανάκτηση της Πελοποννήσου. Η οικογένεια Ράλλη ήταν επιφανής οικογένεια της Πελοποννήσου κατά τους τελευταίους χρόνους της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Ήταν φραγκικής καταγωγής. Εγκαταστάθηκαν στην Πελοπόννησο όταν η χώρα καταλήφθηκε από τους Φράγκους. Ονομάζονταν αρχικά Ραούλ, και μετονομάστηκαν στο εξελληνισμένο Ράλλης. Ανέδειξε πολλούς άνδρες στην παιδεία και στις πολεμικές αρετές.\n3) 1465, ο Ελληνας πολέμαρχος Γεώργιος Καστριώτης ή «Σκεντέρμπεης»… έρχεται στήν Ρώμη και ζητά στρατιωτική και οικονομική βοήθεια από τόν Πάπα. Ανεξάρτητα από την εθνικότητά του (Ελληνοαλβανοσλαβική) και την θρησκεία του (Ορθόδοξος στην αρχή, αλλαξοπίστησε σε Μουσουλμάνος και μετά ξαναέγινε Χριστιανός), βλέπουμε πως στον Πάπα πηγε για βοήθεια.\n4) 1479, ο Κ(ρ)ο(ρ)κόδειλος Κλαδάς ( 1425 – 1490 ) που ήταν Έλληνας στρατιωτικός ηγέτης, επικεφαλής 16.000 ανδρών βάδισε προς τη Μάνη…Οι Βενετοί χάρισαν σε πολλά μέλη της οικογένειας Κλαδά, την ενετική υπηκοότητα.\n5) Το 1494, ο βασιλιάς της Γαλλίας Κάρολος Η’ εισέβαλε στην ιταλική χερσόνησο με σκοπό να κυριεύσει το βασίλειο της Νάπολης, που το θεωρούσε κληρονομιά του ανδεγαβικού οίκου. Η εκστρατεία του, λαμβάνοντας χαρακτηριστικά σταυροφορίας, συνδυάστηκε με τις ελπίδες των υπόδουλων λαών της Βαλκανικής, που έσπευσαν να τον αποκαλέσουν «βασιλιά των Γραικών». Φιλοδοξία του Καρόλου Η’ ήταν, μετά την κατάληψη της Νάπολης, να εκστρατεύσει με τη συνεργασία του Τζεμ για την απελευθέρωση των χριστιανικών πληθυσμών της κοντινής Ανατολής…Οι πρώτες συστηματικές κατατάξεις των μαχητών αυτών στον γαλλικό στρατό έγιναν κυρίως με τις ενέργειες τού τότε διοικητή του Μομφερράτου, Κωνσταντίνου Αριανίτη, ο οποίος τον Σεπτέμβριο του 1494 επισκέφθηκε τον Γάλλο βασιλιά στο Τορίνο και του προσέφερε 300 από τους περίφημους stradioti. Ο Κωνσταντίνος Αριανίτης (1449-1531) καταγόταν από γνωστή οικογένεια ηγεμόνων της Άνω Αλβανίας… τον Φεβρουάριο του 1495 ο Κωνσταντίνος Αριανίτης βρισκόταν στη Βενετία, προκειμένου να οργανώσει την εξέγερση στα Δυτικά Βαλκάνια. Εκεί συνεργαζόμενος με τον Γάλλο εκπρόσωπο Philippe de Commynes, τον γνωστό ιστοριογράφο, και τον Αλβανό καθολικό Αρχιεπίσκοπο Δυρραχίου Martino Firmiano ετοίμαζε την αποστολή οπλισμού στους μυημένους στην κίνηση, περίπου 50.000 άνδρες.…\n6) 1525. Επανάσταση τών Ελλήνων σέ Μεθώνη και Κορώνη μέ τήν βοήθεια τών Ιωαννιτών ιπποτών.\n7) Μπουζίκης Βρετός: Αδελφός του Δομένικου και Ρεπούση και Προγόνη. Στα τέλη του 1502 τους έστειλε η γερουσία σε ενίσχ ο»υση του βαΐλου του Ναυπλίου…«και εσκοτώθη ο θαυμαστός άνθρωπος και ανδρειωμένος κύρ Βρετός Μποζίκης, ότι τον εκτύπησαν εις την πλάτην με το τουφέκι… και έγινε μέγας θρήνος εις το Ναύπλιον, και οι Τούρκοι εχάρηκαν και έδωκαν λαμπάρδαις…».\nΜπουζίκης ή Μποζίκης ή Βοζίκης: Επώνυμο αρβανίτικης προέλευσης, από τη μεγάλη φάρα των Μπουζίκηδων, που ήσαν από τις πρώτες που ήρθαν στην Πελοπόννησο και είχαν αρχηγό τον Μέξα Μπουζίκη. Πολλοί της οικογενείας Μπουζίκη κατά τον 15ο, 16ο και 17ο αιώνα ανακυρήχθηκαν ιππότες της Δημοκρατίας της Βενετίας.\n8) 1585, Ο Πάπας Σίξτος Ε’ εκφράζει ελπίδες και ευχές γιά τήν απελευθέρωση τής Ελλάδος αλλά μέ ευχές τό ποθούμενο δέν έρχεται. (…)\n9) ο Αχρίδος Αθανάσιος από την Μάνη προσπαθει να ξεσηκώση τους Χειμαρριώτες το 1596. Ζήτησε βοήθεια από τον Πάπα Κλήμεντα Η΄.\n10) 1616. Επανάσταση σέ Θεσσαλία και Ηπειρο υπό τόν Επίσκοπο Τρίκκης Διονύσιο, τόν επιλεγόμενο «Φιλόσοφο»… Μετά την άποτυχίαν της επαναστάσεως ταύτης, κατέφυγεν εις την Δύσιν, καταδιωχθείς υπό των Τούρκων….συνεννοήθηκε και με τον Πάπα για να κάνει εξέγερση….η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου τον καθαίρεσε… Προδοθείς υπό των Εβραίων και συλληφθείς υπό των Τούρκων, υπέστη φρικτά βασανιστήρια.\nΑλέξης Σπυράκης says:\n26 Μαρτίου 2016 στις 15:37\nΩς συνήθως ξεχνάμε την Κρήτη,δεν πειράζει.\nΕπίσης εκτός από την Τουρκοκρατία,είχαμε και την Ενετοκρατία.\nΟι δύο αυτές περίοδοι θα πρέπει να μελετούνται ενιαία.Μαζί και οι εξεγέρσεις εναντίον Φράγκων και Οθωμανών\nΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΟΥΖΙΚΑΚΟΣ says:\n4 Ιουνίου 2016 στις 02:04\nΓράφετε κάποια λάθη για τους Μπουζίκηδες.Ο Βρεττός Μπουζίκης και ο αδελφός του Δομίνικος σκοτώθηκαν στο Ναύπλιο το 1538 κατά την διάρκεια της τριετούς πολιορκίας του Ναυπλίου από τους Τούρκους και δύο χρόνιο πριν την παράδοση του σ αυτούς από τους Βενετούς. Το 1540.Ήταν γιοί του στρατηγού Γεωργίου Μπουζίκη,ιππότη του τάγματος του Αγίου Μάρκου και αδελφού του Μέξα Μπουζίκη.Αδελφοί τους ακόμη ήταν ο Πέτρος,ο Ντούμας και ο Ρεπόσης.Όλοι κατά καιρούς είχαν χρηστεί από Δόγηδες ιππότες του Αγίου Μάρκου. Πατέρας τους ήταν ο Πελεγγρίνος Μπουζίκης. Όπως γράφει ο Κ. Σάθας στα αρχεία της Βενετίας αναφέρεται ότι ο Πελεγγρίνος με τους γιούς του, το 1462 ανέλαβαν την υποστήριξη της Μεθώνης αμειβόμενοι από την Γαληνοτάτη με 100 δουκάτα τον μήνα. Αδελφός του Πελεγγρίνο ήταν ο Δομίνικος Μπουζίκης ο σπουδαιότερος capo di stradioti της εποχής του. Ο Δομίνικος δεν άφησε γιούς. Είχε τρείς κόρες. Μετά την ατιμωτική παράδοση του Ναυπλίου από τους Βενετούς στους Τούρκους το 1540 ,ο εγγονός του Γεωργίου, Δημήτριος Μπουζίκης, έφυγε για την Μάνη και εγκαταστάθηκε στους Καλλονιούς της Κοίτας.Από αυτόν κατάγομαι. Το επώνυμο μας έγινε Μπουζικάκος μετά το 1850.Στην οικογένεια επικρατούν πάντα τα ονόματα Δημήτριος και Κυριάκος (Δομίνικος),\nΓράψτε απάντηση στο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΟΥΖΙΚΑΚΟΣ Cancel


Εθνική Ισραήλ U19 (ποδόσφαιρο ανδρών) - Βικιπαίδεια\nΕθνική Ισραήλ U19 (ποδόσφαιρο ανδρών)\nΗ Εθνική Ισραήλ U19 είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Ισραήλ για ποδοσφαιριστές κάτω των 19 ετών. Συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U19, το οποίο διεξάγεται κάθε δύο χρόνια. Δεν έχει μόνιμη έδρα. Αγωνίζεται σε διάφορα στάδια στη χώρα ώστε να ενθαρρύνεις τους Ισραηλίτες να υποστηρίξουν τις εθνικές ομάδες.\nΠριν την ένταξη του Ισραήλ στην ΟΥΕΦΑ, η ομάδα συμμετείχε στη διοργάνωση της AFC Πρωτάθλημα νέων AFC το οποίο κατέκτησε 4 συνεχόμενες φορές (1964, 1965, 1966, 1967) και ακόμα 2 μετέπειτα (1971, 1972).\nΕθνική Ισραήλ (ποδόσφαιρο ανδρών)\nΕθνική Ισραήλ U21 (ποδόσφαιρο ανδρών)\nΑνακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Εθνική_Ισραήλ_U19_(ποδόσφαιρο_ανδρών)&oldid=5102823"\nΤελευταία επεξεργασία στις 4 Μαρτίου 2015, στις 09:03\nΤελευταία τροποποίηση 09:03, 4 Μαρτίου 2015.


red rock views: πρόταση δυσπιστίας, ΜΜΕ και ΚΚΕ.\nΗ πρόταση δυσπιστίας χρειάζεται 151 βουλευτές για να εγκριθεί.\nO Πάνος Καμμένος τάχτηκε υπέρ της υπερψήφισης της πρότασης δηλώνοντας ότι:\nΌπως πολύ καλά γράφει ο Ριζος, ο Τσίπρας χρησιμοποιώντας την ψευτο-αντίθεση μνημόνιο - αντιμνημόνιο, και μηρυκάζοντας τα περί υποταγής στην τρόικα συγκαλύπτει, στην ουσία «τη συμφωνία ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ στο κύριο, στις επιλογές του ΄΄ευρωμονόδρομου’’».\nΤο ΚΚΕ αποφάσισε να υπερψηφίσει την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, και παρά πολύ καλά έκανε. Τη θέση του κόμματος παρουσίασε η Αλεξάνδρα Μπαλού στο πρόγραμμα Καμπουρακη-Οικονομέα σήμερα το πρωί, οπου δέχτηκε κριτική για τη θέση με το σκεπτικό ότι δεν συνάδει με το γεγονός ότι το ΚΚΕ ασκεί δριμεία κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ, και άρα «πως και ψηφίζει την πρόταση;» Μετά, «αφού μπορει να ψηφίζει και τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν συνεργάζεται μαζί του;»\nΌπως είπε η Α. Μπαλού, η ψήφος στην πρόταση του δεν σημαίνει και επίκριση της πολιτικής του. Αν αρνιόταν να την ψηφισει το ΚΚΕ, παλι κάποιοι θα έβγαιναν να το κριτικάρουν.\nΦανταστείτε να μην την ψήφιζε…. Θα βούιζαν τα κανάλια ότι το ΚΚΕ υποστηρίζει την ΝΔ, την πολιτική της και τα μνημόνια. Αυτό πολύ θα άρεσε στα επιτελεία του ΣΥΡΙΖΑ (ή μηπως είμαι κυνικός που το λέω;).\nΚατά την καθαρά σχιζογενή στάση των ΜΜΕ: «Ότι και να κάνει το ΚΚΕ, λάθος το κάνει….»