O mundo sanitario reclama mellor atención psicolóxica para os pacientes: o cancro non é unha guerra\nTemas: ATENCIóN PSICOLóXICA CANCRO DE MAMA AECC GUERRA ENFERMIDADE SOIDADE FAMILIA\n"Poder ter un diagnóstico precoz, é o que máis pode axudar" a superar o cancro de mama, que en 2019 se cobrou 6.689 vidas.\nPor Europa Press / Redacción | SANTIAGO DE COMPOSTELA | 19/10/2019 | Actualizada ás 13:00\nA Asociación Española Contra o Cancro, así como profesionais relacionados co ámbito oncolóxico, advirten que mellorar a atención psicolóxica dos pacientes con cancro debe ser unha das prioridades para axudar a afrontar esta enfermidade, que xera "inestabilidade emocional, perda de independencia" e mesmo preguntas que chegan a "cuestionar a propia existencia".\nAínda que o cancro aparece de moitas maneiras, o de mama é o que máis afecta as mulleres occidentais e o que máis número de recaídas rexistra. En España detéctanse máis de 33.000 novos casos ao ano, dos que 2.186 se deron en Galicia en 2019. De feito, é a quinta do Estado con máis recaídas: este ano 8.725 españolas sufriron metástasis despois de pasar por un cancro de mama.\n"A metástase é un golpe moi duro", comenta unha sobrevivente desta enfermidade, Olalla Sas, a Europa Press. O seu diagnóstico foi un tumor aos 20 anos que derivou noutro aos 29. Lembra botar en falta unha "atención máis humanizada" que atendese ás súas "preocupacións", máis aló das físicas, e un trato máis "naturalizado" da situación na súa contorna.\nNa súa opinión e na de profesionais como o profesor de educación física contra a fatiga oncolóxica de Narón (A Coruña), José Barcia, os lazos rosas e o resto de industria que se creou á súa ao redor visibilizan a enfermidade pero, moitas veces, "transmiten unha imaxe moi afastada da realidade".\nA día de hoxe non se presta atención suficiente á soidade, a marxinalización ou o medo que experimentan os pacientes. As campañas que dan voz a esta afección utilizan unha linguaxe bélica que define o proceso do cancro como unha 'guerra' e aos que o sofren como 'superheroes'.\nA xuízo de Barcia, cando se fala de cancro debe estar presente o "entusiasmo", a "ilusión" e as "expectativas positivas". Pola contra, "a guerra consómete e se a guerra te gaña, quizais pasaches moito tempo loitando contra algo" en lugar de "vivir da mellor maneira posible e tentar gozar do que se ten", porque ao final "uno non sabe canto tempo lle toca vivir".\nINVESTIGACIÓN E ATENCIÓN PSICOLÓXICA\nNeste sentido, a atención psicolóxica é unha das patas frouxas do sistema sanitario, tanto desde a perspectiva do paciente, como a dos propios profesionais. De feito a estratexia en cancro do sistema estatal de saúde asegura que "a intensidade do sufrimento emocional ou a complexidade do seu manexo fan necesaria unha adecuada atención psicolóxica tanto do paciente como da familia".\nNa actualidade, os esforzos dos profesionais sanitarios ademais de centrarse en reclamar recursos económicos para a investigación, como unha prioridade, tamén apostan por mellorar no ámbito da psicoloxía para ofrecer unha mellor calidade de vida.\nJosé Barcia, que leva 11 anos traballando con mulleres afectadas, opina que as persoas que padecen cancro atópanse "nunha fase moi sensible da súa vida, nun momento vulnerable". Buscan "a empatía e a comprensión" que moitas veces non se lles ofrece "polos apuros" da sanidade.\nA pesar de que o reclamo transcende desde os propios pacientes aos especialistas da oncoloxía, España presenta un mapa bastante desolador sobre as planificacións de atención psicolóxica aos enfermos de cancro e a súa aplicación efectiva.\nO observatorio de AECC identifica que 13 das 17 comunidades autónomas contan con algún tipo de planificación na atención ao cancro. Once delas posúen un plan en cancro específico (65%), con todo só son dúas as rexións que o incorporan no seu plan de saúde xeral e que o teñen activo (Navarra e A Rioxa).\nPola súa banda, Galicia conta cun plan prescrito, pero non está vixente. O último que rexistrou o Sergas corresponde ao período 2002-2005. É o máis anticuado e obsoleto do país xunto co de Castela e León.\nQuen sofren as consecuencias da ausencia dun plan de acción efectiva son os pacientes e os seus familiares. Segundo a AECC, "a atención que se brinda non é especializada nin suficiente para cubrir as necesidades" do propio afectado nin da súa contorna próxima.\n"NINGUÉN FALA PARA PROTEXER O OUTRO"\nDurante a etapa educativa, ninguén recibe unha "formación emocional", como si recibe unha formación académica. Con todo, moitas veces dáse por feito que a familia e os amigos teñen que saber cumprir cun papel de psicólogo que non lles corresponde e que non poden afrontar, aínda que tenten axudar.\nNeste sentido, o profesor explica que "cando unha persoa está diagnosticada, a contorna quere protexela, non queren falar da enfermidade porque teñen medo a facerlle dano e o enfermo fai o mesmo". "Ninguén fala para protexer ao outro, e ao final todo o mundo ten emocións contidas, sofren e pásano mal".\nOlalla Sas explícao coa súa experiencia: "Non se atrevían a falar comigo, dáballes medo preguntarme", asegura. Cre que non está do todo "naturalizado" pasar por un cancro, pero "é importante que se vexa que lle pode pasar a calquera e que está á orde do día".\n'TOCA AS TETAS'\nOutro dos aspectos que destaca Olalla é que "a investigación é moi importante, pero o que está máis a man de cada un é concienciarse de que esa enfermidade está aí. A xente non pode ter medo a un diagnóstico, coñezo a xente que non quere ir ao médico por se logo ten que sufrir as consecuencias".\nHoxe día, "poder ter un diagnóstico precoz, é o que máis pode axudar" a combater unha enfermidade que en 2019 se cobrou 6.689 vidas debido a tumores mamarios en España. "Debería haber máis concienciación entre a xente para que non teña medo", en lugar de promocionar "o lacito rosa que non chega a profundar" nas consecuencias de sufrir un cancro.\nCon todo, para poder previlas existen plataformas como 'Tócate las tetas', que anima e insignia a autoexplorarse a través dunhas simples indicacións e que conta cun blogue para que as pacientes poidan compartir as súas experiencias e teñan un espazo para expresarse.\nOs grupos de afectadas que se reúnen para desenvolver algunha actividade, como a que leva a cabo Barcia contra a fatiga oncolóxica, tamén resulta beneficiosa para elas "que ven empatía real nas súas compañeiras" e ao final, tanto as máis optimistas como as menos, dan unha lección "do que é vivir e pelexar".\nMulleres sobreviventes de cancro en Fene (A Coruña). POR MÁIS VIDA | Fonte: Europa Press


Aumenta o número de consultas médicas por mor da moda dos tacóns altos | Consumer\nAumenta o número de consultas médicas por mor da moda dos tacóns altos\nOs actuais zapatos de agulla combinados con punta estreita son os máis daniños, segundo os especialistas\nData de publicación: Venres, 03deMaiode2002\nOs zapatos de tacón alto e punta estreita volveron a porse de moda. Actualmente, a venda deste calzado aumentou á vez que as consultas médicas paira tratar as sorpresas que deparan estes zapatos: deformacións, dedos en garra e callosidades de todo tipo. Ademais, o estilo que predomina, una volta aos anos 50 con tacóns de agulla e punteiras afiadas, é o máis daniño, segundo os médicos, e non só paira os pés.\nDores de costas, de xeonllos, musculares, agravamento das varices e, mesmo, da celulitis son algunhas das patoloxías que favorece o uso continuado deste calzado. ‘O número de consultas aumenta notablemente en canto volve a moda do tacón, e temos que loitar moito coas nosas pacientes’, asegura Alfredo Velasco, especialista en angiología e cirurxía vascular do Hospital de Basurto. Non é o único. O podólogo José Luís Díaz confirma que as modas ‘fan moito dano. Hai pouco levaban zapatos máis baixos con puntas cadradas e non daban tantos problemas. Os tacóns altos producen dores que poden cambiarche o carácter’.\nUn estudo recente do Hospital do Mar de Barcelona desvelou que o 80% das persoas que acoden ao médico con danos na parte dianteira do pé son mulleres, debido á conxunción de tacóns demasiado altos e puntas estreitas. ‘Ao ir aumentando a altura que hai entre o talón e o chan, o peso de todo o corpo vaise trasladando cara á parte dianteira dos pés. Se encima apertamos esa zona nunha superficie estreita, os problemas agudízanse’, explica José Luís Díaz.\nEnumera os danos aos que ha de enfrontarse na súa consulta: inflamación das articulacións do antepié, coa súa consecuente dor, hinchazón da almohadilla baixo o dedo gordo, agravamento dos juanetes, neuralgias na planta e nos dedos, callos, uñas encarnadas, dedos en garra ao comprimilos nunha punta tan estreita… Tampouco hai que desdeñar a maior posibilidade de sufrir unha escordadura de nocello pola perda de estabilidade. O traumatólogo Juan Daniel Tovío fala tamén de lumbalxias, dor de xeonllos e do tendón de Aquiles… ‘Canto máis alto é o tacón, máis correccións debe facer o corpo. A curva do talón faise moito maior e o corpo debe oporse con contracurvas, co que os xemelgos e a columna sofren bastante. Na parte lumbar, a lordosis, a curva da zona baixa das costas, crece. E si é excesiva, empezan os problemas de desgaste e de hernias discales, pero se trata dun efecto a longo prazo. As mulleres maiores non aceptan que as dores que agora teñen débanse aos tacóns que calzan desde mozos’.\nOllo coa diabetes\nO aparello circulatorio tamén sofre. Alfredo Velasco preocúpase sobre todo polas persoas que padecen diabetes. ‘Periga mesmo a vida do paciente. Moita xente pódese dar conta de que é diabética porque aparece gangrena no pé ao levar tacóns. O apoio sobre os dedos é excesivo. Fíxache que paira evitar rozamentos aconséllaselles que metan antes a man no zapato, porque, ao ter o pé insensible, se hai algo, por pequeno que sexa, e fanse una rozadura pola presión excesiva do tacón, pode xurdir una ferida que non cura e degenera en gangrena’.\nNun plano máis leve, Velasco alerta sobre o agravamento do cadro de varices nas persoas propensas a sufrilas. “Temos una almohadilla plantar, un tecido esponjoso que almacena sangue e bombéaa ao andar. Con tacóns altos só se utiliza a parte dianteira, diminúe a circulación e aparecen as edemas e a dor”. Tamén xorden pequenas arañas vasculares que poden ser só un problema estético, pero tamén reflexo de algo máis grave.\n‘Teño toneladas de consultas por este motivo e a moitas mulleres aconsélloas que deixen de usar tacóns’, explica Velasco. En canto á celulitis, os zapatos altos contribúen a agravala: pola incomodidade que causan camíñase menos e aumenta a pel de laranxa. Paira evitar estes problemas, os médicos aconsellan plataformas que non superen os 4 centímetros e deixar os taconazos paira ocasións especiais. Aínda que saben que esta suxestión cae case sempre en saco roto: ‘Algunhas me fan caso e deixan de usar tacón ata que se lles cura o dano. Logo volven levalos. E volta ao podólogo’.\nconsultas médicas-gl tacóns


"A nivel compositivo cremos que agora estamos no noso mellor momento" - La Opinión A Coruña\nO conxunto coruñés logrou o ano pasado dúas candidaturas de finalista nos PREMIOS OPINIÓN nas categorías de mellor canción orixinal e mellor disco\nóscar losada 06.05.2019 | 20:38\nFoto promocional do conxunto Samarúas. la opinión\nFoto promocional do conxunto Samarúas.\nO grupo Samarúas realizou o seu debut discográfico o ano pasado con Prólogo, un traballo que logrou dúas candidaturas de finalista nos PREMIOS OPINIÓN. Nesta décimo oitava edición dos galardóns serán un dos grupos que tocarán na cerimonia de entrega. Conversamos co acordeonista Fran Barcia e a cantante Tania Caamaño.\nComo naceu a banda?\nFran Barcia: Hai seis anos que decidimos facer o grupo. Houbo xuntanzas para saber o vieiro que iamos tomar a nivel musical.\nTania Caamaño: Viñamos de mundos diferentes e resultou complicado ir facendo un camiño común cunha idea clara.\nF.B: Eu estudara con Tania na escola de música de Cee e sabía como cantaba, así que decidimos incorporala axiña ao proxecto. Resultou máis complicado atopar unha violinista e, ao final, demos conAntía Ameixeiras, que agora non pertence ao grupo.\nQuen eran os seus referentes musicais?\nF.B: Sempre manexamos un par de opcións e xurdiron certas discrepancias. Unha vía era a de facer algo do tipo Os Cempés ou Quempallou e outra tendía máis ao que elaboraban bandas como Berrogüetto e Fía na roca. Ao comezo foi complicado, xa que os resultados das composicións tanto soaban a unha cousa como a outra, non era algo homoxéneo.\nT.C: Os meus referentes estaban na música folk e tradicional, que era o que escoitaba a todas horas. Gustábanme moito Xabier Díaz e Guadi Galego, artistas con moita personalidade. Daquela no noso repertorio había pezas bailables moi tradicionais e outras composicións propias que ían por outra onda diferente e que nas letras tentaban contar cousas.\nF.B: O que lembro é unha sensación de que todo debía ser moi rápido, que necesitabamos ir facendo cousas axiña. Quizais iso era algo necesario para a nosa aprendizaxe. Eu analizaba cada nota das bandas que me gustaban. Podería editar un estudo de cada nota, cadencia e tonalidade que facían os Berrogüetto. Ao comezo eu estaba afeito a outras cousas e a súa música soábame un pouco a chinés, pero logo xa foi outra cousa.\nT. C: Eu a Berrogüetto, que era un referente para min, só puiden escoitalos en directo cando xa realizaban a súa xira de despedida. Cando saquei o carné de conducir abríuseme o mundo. Creo que as novas xeracións teñen máis acceso ás bandas galegas que lles gustan.\nCando se aposta por temas cantados é importante ter unha boa cantante e tamén darlle o espazo necesario na construción dos temas. Como traballa a presenza da voz cos demais compoñentes do conxunto?\nT.C: Foi un proceso de irnos coñecendo. Fixéronme estar cómoda. Estiven uns anos na música lírica e aprendín axiña a cantar coa pandeireta porque me apaixona o tradicional. As cantantes temos unha tesituras na que nos achamos máis cómodas, igual que os instrumentos, e resulta necesario realizar o mellor encaixe posible. É un proceso de convivencia. O meu canto non é de pandereteira e creo que a miña forma de cantar tería unha etiquetaxe estraña. Eu fago moita autocrítica, ás veces dura, estou na procura dun termo medio, e escoito cousas miñas que non me convencen. Continúo en proceso de formación e teño unhas profesoras marabillosas das que aprendo moito.\nHai arredor dun ano que sacaron o primeiro disco. En que momento está agora o grupo?\nF.B: Imos como a impulsos, algo que antes me agoniaba. Isto é coma unha carreira de fondo na que estás á espera do teu momento. É un proxecto a longo prazo. É un desafío sacar adiante unha formación deste tipo. É complicado pechar actuacións. Un teatro non o damos enchido e nos festivais, polos cartos que custamos, posiblemente se decidisen por unha opción máis festivaleira. No aspecto estritamente musical, seguramente a nosa ópera prima non sexa a día de hoxe unha representación fiel do que é a banda.\nT.C: Movernos a nivel técnico é un desafío. Cando comezamos pensabamos acadar o mellor resultado musical posible e non na rendibilidade. Se fose programadora preguntaríame onde colocar unha banda como a nosa, pensada para tocar en salas ou teatros.\nQue significou para Samarúas obter dúas candidaturas de finalistas na pasada edición dos PREMIOS OPINIÓN?\nT.C: Unha cousa moi bonita. Prólogo era coma un tarro pequeno no que queriamos poñer todo o que era Samarúas para nós. Cando ves ese recoñecemento, e non só para a canción senón para o disco, pensas que igual se está escoitando o traballo tal como pretendiamos. Estar entre os finalistas foi esa necesaria palmadas nas costas.\nF. B: Estaba a pensar o mesmo. Esa dobre candidatura fainos pensar que quizais o traballo non estea tan mal feito. Resultou ilusionante aparecer ente os finalistas e deunos algo máis de combustible para seguir adiante co proxecto. Non procuráramos ningunha distribución para o álbum e houbo sitios aos que non chegou. Non saíu a cousa demasiado ben e tampouco nos proporcionou conseguir moitos máis concertos, polo que estar entre os elixidos na votación do xurado serve para non caer na apatía e seguir turrando. A nivel compositivo penso que estamos mellor ca nunca, pero iso non garante ter máis actuacións. Como non tocamos de xeito continuado resulta máis complicado ensaiar acotío e sempre sentes que non estás todo o preparado que quixeras. Temos que ter fe e non perder a ilusión, pero é algo difícil.\nT. C: Estamos todos preparándonos individualmente e estudamos coa intención de aprender o máximo posible, pero tal como di Fran iso non vai traer máis actuacións. Os resultados veñen ser os mesmos que cando non metías tantas horas na túa formación musical.\nDixeron que eran un grupo de salas e teatros. Que representa para a banda poder tocar no Rosalía de Castro e facelo, ademais, nunha gala dos PREMIOS OPINION da Música de Raíz ?\nF.B: Como realizamos unha música con detalles e matices consideramos que o contexto de actuar nun teatro vai axudar a como será percibida polo público. Volveremos a un lugar onde fomos felices por estar presentes no acto como finalistas. Aí vin, por exemplo, concertos de TRIM, Dhais ou Germán Díaz e é unha gozada poder estar agora nós no escenario. Gustounos moito sentirnos queridos como músicos por estar con xente que conta cunha gran traxectoria. O meu pai diríame: 'Canto gañas con iso? Pois se non gañas o suficiente non es músico'.\nT.C: Menos mal que eu son profesora e así conto cunha estabilidade económica. No patio de butacas sentímonos músicos ao estar rodeados de artistas aos que respectamos moito e iso foi gratificante. Estamos moi ledos por actuar na gala e no Rosalía.


Xanzá | Movemento & estimulación con bebés\nMovemento e estimulación con bebés\nO movemento e a respiración marcan o comezo da vida e son anteriores á linguaxe e ó pensamento. O movemento e estimulación con bebés a través da Danza Movemento Terapia, acompaña ás/ós cativas/os durante o seu proceso de desenvolvemento, traballando a estimulación posnatal dende o movemento creativo, a música e as palabras.\nNestas sesións, as nais ou pais e os seus bebés descubrirán un novo espazo onde agasallarse un tempo para desconectar das rutinas diarias e conectarse entre si, estimulando os cinco sentidos a través das caricias, a respiración, o ritmo, a música, o movemento, a danza, a imaxinación, o xogo...; acompañados de múltiples materiais como teas, instrumentos, obxectos con diferentes texturas, pelotas, etc.; fortalecendo deste xeito o seu vínculo emocional, coñecéndose, comunicándose e conectándose.\nEsta actividade parte do feito de que nacemos coa necesidade de ser coidados, protexidos, mimados... O vínculo emocional que os bebés establecen coa súa nai ou o seu pai resulta fundamental para proporcionarlles seguridade, para sentirse queridos, aceptados e protexidos, e desenvolver a súa personalidade nun entorno favorecedor. Este vínculo fundamental para os bebés, é o que chamamos apego, e o taller de Movemento e estimulación con bebés ofrécenos unha vía máis de comunicación para achegarnos e desfrutar xuntos; un lugar de xuntanza e relación con outras nais ou pais e entre os diferentes bebés, onde se estimularán aspectos como a comunicación, o intercambio, o autocoñecemento e a confianza, a través do movemento.\nNestas sesións traballamos a través da imitación, que constitúe a base da aprendizaxe, guía a transmisión de coñecementos, identificación de emocións, adquisición de comportamentos, etc., estimulando as neuronas espello a través de xestos, movementos, sons... A exploración de si mesmos e da súa contorna permite ós/ás pequenos/as coñecer mellor o seu corpo e as maneiras de moverse, aumentando o seu rexistro de movementos, a súa confianza, invitándoos a establecer pequenos contactos e relacións. Os sentidos da vista, o oído e o tacto, estimúlanse a través de caricias, diferentes materiais, a música e sons, o que lles axuda a mellorar a súa percepción e comezar a diferenciar as súas preferencias.


MÁIS DE 20.000 PERSOAS DESCARGARON OS BONOS DO PRESCO PARA CONSUMIR NO COMERCIO E NA HOSTALERÍA LOCAL – PRESCO2\nA alcaldesa, Inés Rey, anunciou que un total de 20.600 persoas déronse de alta na web www.presco.gal para descargaren algún dos tres tipos de bonos do Plan de reactivación económica e social da Coruña (PRESCO) e que o número de descargas da app por parte das e dos comerciantes ascende a 2.000.\nRey destacou que as axudas habilitadas a través dos bonos, únicas en España pola súa contía de 1,6 millóns de euros, están a ter unha grande acollida na cidade e nos sectores que poden facer uso delas. Os negocios adscritos poden facturar mediante os bonos un total de 3.000 euros por cada establecemento, salvo no sector cultural, no que a cantidade ascende a 5.000 euros. Xa hai 10 pequenos comercios na cidade que chegaron á cantidade máxima.\n“O concello está preto da xente. Puxemos en marcha esta iniciativa pioneira para incentivar a actividade económica no pequeno comercio, na hostalería e no sector cultural da cidade pola que cada cidadá/n recibe 105 euros para poder gastalos en hostalería, comercio ou produtos culturais”, dixo a rexedora.\nE lembrou que o concello destinou máis de 13 millóns de euros a reactivar a economía, “porque sabiamos que era o momento de estar preto da xente e das súas necesidades”.\nNeste senso, sinalou que na liña de axudas do PRESCO ás persoas autónomas presentáronse 3.827 solicitudes por valor de 12 millóns de euros. “A Coruña foi a primeira cidade de Galicia en dar unha resposta aos efectos económicos e sociais da pandemia asumindo a necesidade de responder independentemente das nosas competencias”, dixo a alcaldesa.\nAdemais, o concello destina 300.000 euros ao programa de actividades culturais. “A cultura foi unha vía de escape durante o confinamento e agora hai que lles devolver todo os que nos deron”, sinalou Inés Rey.\nDe feito, onte arrincou este programa nas rúas da cidade, que inclúe 140 actuacións de grupos, artistas e compañías locais danza, humor, música, teatro, e infantís que terán lugar ata o 29 de novembro nas principais prazas da Coruña.\nTamén se presentaron un total de 71 proxectos á convocatoria de Bolsas de Creación Artística con axudas de ata 5.000 euros.


Agrícola A Curuxeira, S.C. | Por qué ecolóxico?\nPor qué ecolóxico?\nO home ten modificado enormemente o medio ambiente da terra, é dicir, a biosfera. O cambio que se está a producir é perxudicial para os ecosistemas e para a propia especie humana, ata o punto de amenazar a súa existencia como tal, quizáis nun futuro non demasiado lonxano.\nNa agricultura, que é unha das ocupacións máis imprescindibles do ser humano, producíronse cambios abismais. Pasouse de respectar e considerar ao solo e ao medio natural como un aliado, á sobreexplotación, a querer pedir máis e máis, sen pensar nas consecuencias negativas, non só para o medio, senón tamén para nós.\nAs consecuencias da sobreexplotación dos solos e a súa contaminación é máis que evidente e está sobradamente demostrada. Tamén sabemos que todas estas actuacións esquilmantes están levando a erosión e cara unha fatiga progresiva do solo, que se traduce en menores e peores colleitas ano tras ano.\nPola contra a agricultura ecolóxica pódese definir como a explotación racional e consecuente do medio, na que non se empregan produtos obtidos por síntese, contaminantes ou alleos ao medio onde se aplican, en ningún momento do proceso (produción, elaboración, conservación, ou incluso transporte), ademais de empregar técnicas culturais axeitadas e consecuentes cos procesos ecolóxicos e potenciar os recursos naturais do ecosistema onde se asenta.\nOs principios e prácticas nas que se basa a agricultura ecolóxica aparecen recollidas no documento de normas de IFOAM:\nProducir alimentos de alta calidade nutritiva e en cantidade suficiente.\nTraballar cos sistemas naturais máis que pretender donimalos.\nFomentar e potenciar os ciclos biolóxicos dentro da explotación, implicando a microorganismos, flora e fauna edáfica, prantas e animais.\nManter e incrementar, a medio e longo prazo, a fertilidade do solo.\nEmpregar, ata onde sexa posible, recursos renovables.\nTraballar, tanto como sexa posible, nun sistema pechado, con especial atención á materia orgánica e elementos nutritivos.\nDarlle as condicións de vida ao gando que lle permita desenvolver todos os aspectos do seu comportamento innato.\nEvitar calquera forma de contaminación que poida xurdir das prácticas agrícolas.\nManter a diversidade xenética do sistema agrícola e os seus arredores, incluíndo o protección de prantas e o hábitat silvestre.\nPermitirlle aos agricultores uns ingresos económicos dignos, realizando o seu traballo nun entorno saudable e en armonía coa natureza.\nConsiderar o amplo impacto que xera, no ámbito social, ecolóxico e económico, un determinado sistema de explotación agrícola.\nA Agricultura Ecolóxica define un modo de desenvolvemento que satisface as necesidades presentes sin comprometer as futuras.\nDende Agrícola A Curuxeira parécenos importante sinalar que este desenvolvemento sostible non é unha escolla para a sociedade ou para as empresas, senón unha condición esencial e imprescindible para a súa pervivencia como tales entidades.\nO progreso é cando un dá un paso e logo pode dar outro despois do primeiro.\nTODOS OS PRODUTOS PROCEDEN DA AGRICULTURA ECOLÓXICA


A Deputación de Pontevedra licita a mellora da mobilidade peonil na EP-3302 no Rosal | Noticias Vigo\nA Deputación de Pontevedra licita a mellora da mobilidade peonil na EP-3302 no Rosal\nA institución provincial mantén aberto o prazo de presentación de ofertas ata o 12 de setembro co obxectivo de executar unha senda peonil que garanta unha mobilidade máis segura para a veciñanza\nA Deputación de Pontevedra avanza na mellora do conxunto da rede de estradas provinciais dentro do seu obxectivo de garantir a accesibilidade e a seguridade viaria e peonil. Así, a institución provincial abordará, entre outras obras, a mellora da mobilidade peonil na EP-3302 desde o PQ 1+365 e o 1+940 do Rosal. O período de presentación de ofertas por parte das empresas permanecerá aberto ata o 12 de setembro e o orzamento de licitación para acometer a actuación é de 178.743,39 euros.\nA actuación a realizar na EP-3302 tamén contempla a mellora da drenaxe lonxitudinal mediante cunetas de formigón e unha zona entubada na estrada provincial para recoller as augas procedentes do exterior da estrada. Ademais, prevese a preinstalación da iluminación pública a través dunha dobre tubaxe soterrada de PVC corrugado.


ASOCIACIÓN GALEGA DE AMIZADE CON ISRAEL: "Que faría Galiza se a diario bombardeasen Vigo dende Portugal?"\nFalamos con Abel García, da Asociación Galega de Amizade con Israel.\nPor Fernando Arrizado\nAbel García, é membro fundador da Asociación Galega de Amizade con Israel (AGAI), foi concelleiro e militante do BNG ate a súa demisión por mor da negativa do BNG a condenar o Holocausto nazi e tamén é o representante de Tarbut Sefarad en Ferrol.\nA.G.: Eu remítome á opinión de Abbas, presidente da ANP, que curiosamente nos medios saen nas últimas liñas das informacións, e que culpa a Hamas da situación. Hamas é unha organización terrorista islámica, que como Hisbulá e Irán, só busca a desaparición do Estado de Israel, e que non entende outra linguaxe. Os xenerais exipcios acaban de declarar que está impedindo que os feridos pasen a fronteira para que se contabilicen máis mortos... Visto de primeira man vese que é unha resposta dura, pero dende que Israel marchou de Gaza, co custo político para o goberno daquelas de Ariel Sharon, a violencia aumentou. Os foguetes Qassam non son de gran potencia, pero seguen matando xente. Ningún país democrático pode permitir esta ameaza constante. Eu pregúntome: que fariamos en Galiza se un grupo en Portugal bombardease diariamente Vigo e outras zonas do sur do país?.\nOs ataques de Israel foron pequenos. O primeiro ministro israelí, Ehud Olmert, fixo unha declaración destinada aos palestinos, onde aseguraba que non hai ningunha intención de matar civís nin de impedir o paso de alimentos e de medicinas. Respecto ás eleccións, é certo que coincide, pero penso que non ten relación. Para Israel, aínda que poida parecer o contrario non é unha situación agradábel. Non celebran na rúa as mortes de palestinos tal e como se fai ao revés. O goberno sabe que o ataque pon a opinión pública mundial na súa contra. Coido que é algo meditado dende hai moito tempo.\nA operación vai ser longa e haberá unha incursión por terra. Buscarase un ataque con contundencia co fin de que Hamas mude de opinión. Isto é un conflito bélico, unha guerra. Non se pode dicir como, se di nos medios, que Gaza este arrasada. Hai zonas concretas. O certo é que Israel non ten estes problemas con Xordania, con quen están tratando de chegar a acordos de paz. Tampouco hai ese problema de violencia en Cisxordania, dentro do conflito existente. O que está claro é que Israel despois de 60 anos de guerra, acosado por todos os lados, quere chegar a un acordo de paz, aínda que tamén é verdade que a ANP, enfrontada con Hamas, está a refregar as mans. Eu persoalmente lamento a morte de calquera persoa. É triste que teña que morrer xente, pero haise que ver na situación. Hai conflitos en que as mortes son imposíbeis de evitar.\nEntrevista publicada en VIEIROS


O muxián Samuel Méndez, á Copa de España Junior de Taekwondo - Outros Deportes - Que pasa na costa\nSamuel Méndez Leis na súa praia de Nemiña\nO noso veciño de Nemiña, Muxía, Samuel Méndez Leis, viaxará a Benidorm coa Selección Galega Junior de Taekwondo para disputar a Copa de España de Taekwondo. Trátase dunha proba puntuable para o Ranking Nacional e Galego, e onde se xuntará os mellores deportistas do Taekwondo nacional.\nSerá un campionato de altísimo nivel e altísima participación, que non lle mete medo a Samuel, que leva, dende hai tres anos, no Centro Galego de Técnificación Deportiva en Pontevedra. Alí, ademais de adestrar cos mellores adestradores de Galicia, estuda 1º de Bacharelato gracias a unha beca da Secretaría Xeral para o Deporte e a Federación Galega de Taekwondo.\nEsta será a segunda competición de Samuel nesta era Covid, xa que o pasado marzo competiu no Cto. Galego Senior sendo aínda Junior. E Samuel, que actualmente milita no Club Escola de Taekwondo Maniotas de Noia, chega con todas as aspiracións pois se atopa nun momento de forma extraordinario, moito máis maduro e asentado no tapiz.\nO AD Zas pechou 15 días frenéticos coa organización dos Campionatos Provinciais


Mostrando publicacións desta data: Setembro, 2021\nHoxe celebramos no cole a festividade de San Vicente de Paúl, fundador das Fillas da Caridade, titularidade do noso colexio e así aprendemos un pouco da súa vida e aprendemos a súa canción.\nDeixo aquí os vídeos que compartín na reunión xeral coas familias sobre o traballo da pinza dixital e a dirección correcta dos trazos.\nMisterio na clase... 👣 👣 👣\nUnidade de aprendizaxe 1: O misterio das pegadas\nComezamos a primeira misión deste curso. Deixo aquí información dalgúns contidos a traballar\nRematamos o período de adaptación\nChegamos ao final do Período de adaptación acompañando a Casimira cos nosos retratos. Formamos así un equipo de amiguiños e amiguiñas dispostos a avanzar nas misións que nos agardan no proxecto Croqueta. Estamos preparados e preparadas!\nCasimira, a nosa mascota\nEmpezamos a coñecer á nosa mascota Casimira Canelón. Estaba moi asustada porque non sabe como é o noso cole nin coñece os nosos nomes, por iso da súa caixiña saían pingas de pequenas bágoas. Gustounos tanto que cando a sacamos da caixa quixemos que soubese os nosos nomes e saudámola ata que se tranquilizou. Ola Casimira, estamos encantados de coñecerte.\nPrimeiros pasos cos máis peques do cole. Por diante agárdanos moitas aprendizaxes e logros por acadar. Comezamos co Período de Adaptación aos novos espazos e tempos. Traballaremos os hábitos, as habilidades sociais, as emocións e iniciarémonos na manipulación de distintos materiais que permitan favorecer o desenvolvemento das destrezas motoras. A plastilina é un deses materiais que permiten conxugar xogo, diversión, concentración, toma de decisións e un fantástico traballo da motricidade fina. Benvidos e benvidas!


Santander, Avilés e Guadalajara puntos de interese para os/as nosos/as atletas | Federación Galega de Atletismo\nSantander, Avilés e Guadalajara puntos de interese para os/as nosos/as atletas\n15 Xuño 2018 18:30\nVarias son as frontes que a nivel nacional estarán abertas esta fin de semana para os nosos/as atletas.\nPara comezar a capital cántabra de Santander, será a sede o sábado do XXXIII Campionato de España dos 100 km. absoluto e máster á que acuden os atletas do Esprintes Ourense, José María Levoso e Marisol Gómez, así como o representante do Verxel Nutrición, Ramón Villar.\nA nivel de clubs o foco de atención estará en Guadalajara onde se densenvolverá o V Campionato de España de Clubs Sub14 e na que a nosa comunidade acode cos equipos do AVA, Franciscanos de Lugo e Ría Ferrol en mulleres. Nos homes tomarán parte as formacións do Millaraio e Atlética Lucense.\nPara rematar a Selección Galega Sub16 acode ó Estadio avilesino “Yago Lamela” para tomar parte o sábado e o domingo no Campionato de España por Seleccións Autonómicas na que defenderán o quinto posto acadado o ano pasado en Lorca e na que os nosos virían cun total de nove medallas.


Caso Djokovic: Australia vólvelle denegar o visado por non estar vacinado\nA polémica arredor do tenista serbio semella chegar ao punto final a só tres días de que principie o Aberto de Australia, un torneo no que non poderá participar a rusa Natalia Vikhlyantseva por ter sido vacinada coa Sputnik V.\nO tenista Novak Djokovic, adestrando nas pistas de Melbourne a pasada cuarta feira (Foto: AAPIMAGE/DPA).\nRedacción 09:23 do 14 de xaneiro de 2022\nMalia toda a polémica xerada nas últimas datas arredor da súa figura, finalmente o tenista serbio Novak Djokovic deberá abandonar Australia por non estar vacinado contra a Covid-19.\nAsí o confirmou na mañá desta sexta feira o ministro de Migración deste país, Alex Hawke, logo de que un tribunal tombase unha decisión previa neste senso e a escasos días de que debutase no Aberto de Australia, competición que comeza a vindeira segunda feira.\n"Hoxe exercín os meus poderes baixo a sección 133C da Lei de Migracións para cancelar o visado de Novak Djokovic por motivos de saúde e orde pública, considerando que vai en favor do interese público", sostivo Hawke.\nEsta decisión, lembrou o ministro, chega após o fallo xudicial do 10 de xaneiro, tombando a decisión previa de cancelación, e engadiu que para iso "considerouse coidadosamente a información achegada polo Ministerio do Interior, a Forza Fronteiriza Australiana e Djokovic".\n"O Goberno está firmemente comprometido coa protección das fronteiras australianas, nomeadamente en relación á pandemia de coronavirus", salientou Alex Hawke.\nO equipo de avogados e avogadas do deportista estuda agora a posibilidade de presentar un recurso contra esta nova negativa de Australia.\nUnha tenista rusa non pode xogar coa vacina Sputnik\nA polémica do serbio comezou a pasada semana, cando as autoridades policiais lle impediron a entrada ao país por non cumprir os requisitos de entrada no que atinxe ás medidas de contención da pandemia, dado que Djokovic rexeitou vacinarse.\nPorén, nun primeiro intre Australia concedéralle ao serbio unha exención médica para poder participar no torneo malia non estar vacinado, aínda que finalmente esa exención foi rexeitada polo Executivo australiano.\nMais, ao mesmo tempo, pero máis afastado do foco mediático, está o caso da tenista rusa Natalia Vikhlyantseva, que non puido entrar no país por ter sido inmunizada coa vacina Sputnik V, fabricada polo Goberno de Rusia, debido a que a sanidade australiana non recoñece como válido este fármaco.\naustralia vacina coronavirus Tenis Novak Djokovic\nQue debería facer o Goberno australiano con Djokovic?


O cartel do VI FIC Vía XIV de Verín inspírase no filme "A rosa púrpura do Cairo"\nInicio/Última hora/O cartel do VI FIC Vía XIV de Verín inspírase no filme “A rosa púrpura do Cairo”\nBaséase nunha idea de Jorge Godás, director de Creatividade do certame, e foi desenvolvido pola deseñadora Aurora López, natural de Albarellos de Monterrei\nAurora López, deseñadora do cartel, Emilia Somoza, concelleira de Cultura de Verín, e Carlos Montero, director do FIC Vía XIV na presentación do cartel./ Foto: FIC.\nA sexta edición do Festival Internacional de Curtas (FIC) Vía XIV, de Verín vén de presentar o cartel da súa edición do 2021. Baséase nunha idea de Jorge Godás, director de Creatividade do certame, e foi desenvolvido pola deseñadora Aurora López, natural de Albarellos de Monterrei, que xa asinara o cartel na III edición do certame. Nesta ocasión, a idea gráfica inspírase na famosa película de Woody Allen, “A rosa púrpura do Cairo”, e convida ao espectador a mergullarse na mostra.\nRecreando unha das escenas máis coñecidas do filme, na gráfica vese como o actor protagonista introduce dentro da pantalla de cinema a unha espectadora. “Tentar que os asistentes ao FIC se somerxan completamente na programación oficial e paralela que imos preparar para todos é o noso obxectivo como organizadores e queriamos que a idea se plasmara no cartel ilustrativo”, asegura Carlos Montero, director do festival.\nNo acto de presentación tamén interviña a concelleira de Cultura de Verín, Emilia Somoza, quen apuntaba que “o certame de curtas verinés atópase plenamente consolidado na axenda cultural, de ocio e de lecer da vila, logo de seis edicións”. Xunto a isto, a edil indicou que “a celebración do certame en 2020 amosou que se pode recuperar a cultura en época de pandemia, sempre dun xeito seguro” e esta mesma premisa rexerá na VI edición do certame.\nNa gráfica pode verse como a espectadora que traspasa a pantalla leva máscara. Nesta idea, na da seguridade, os organizadores do FIC Vía XIV queren incidir especialmente por segundo ano consecutivo.\nDeste xeito, vaise deseñar de novo un estrito protocolo anti-Covid para despregar durante os días que dure o certame no Auditorio de Verín, entre o 4 e o 12 de setembro.\ncarlos montero cartel concelleira concello cultura curtas director emilia somoza festival fic idea ilustración imaxe internacional medidas rosa púrpura do cairo seguro Verín via XIV


Lindeiros - O Entroido do Ulla terá este ano 50 xenerais infantís\nO Entroido do Ulla terá este ano 50 xenerais infantís\nBisbarra, 6 de febreiro do 2019 – O próximo sábado día 16, no barrio do Castiñeiriño en Compostela, abrirase o Entroido do Ulla co primeiro atranque dos xenerais.\nSerán 25 as localizacións na Comarca da Ulla que acollerán este ano aos xenerais. A desta, declarada de Interese Turístico de Galicia, conta coa colaboración dos concellos de A Estrada, Boqueixón, Santiago, Silleda, Teo, Touro, Vedra e Vila de Cruces.\nEste ano tamén haberá unha preestrea do 1º traxe específico de xenerala, que terá lugar en Lestedo o domingo “de Piñata”, 10 de marzo, o mesmo día da Festa da Filloa, e que é obra de Carmen Pichel, deseñadora e costureira desa localidade.\nA exposición fotográfica itinerante dos Xenerais da Ulla estará este ano presente en Santiago, Vedra, Touro e Silleda. Trátase dunha exposición de fotografías escollidas, cheas de cor, que recollen a esencia e carácter do Entroido rural tradicional dos Xenerais da Ulla. A mostra reúne un total de 60 imaxes, acompañadas de coplas ou atranques.\nAxenda Entroido Festas e Feiras


Intolerancia á lactosa | Consumer\nCerca do 20 por cento das persoas maiores desenvolve intolerancia á lactosa\nA lactosa é o azucre que se atopa de forma natural no leite. Paira dixerila precisa a encima lactasa que se produce normalmente na mucosa intestinal e que transforma a lactosa en unidades máis pequenas (glicosa e galactosa).\nA cantidade de lactasa na mucosa intestinal vai diminuíndo coa idade, polo que é relativamente frecuente que apareza sintomatología típica en idades avanzadas até nun 15 ou 20% da poboación. Este é o principal motivo polo que moitas persoas maiores abandonan o consumo de leite, o que resulta sumamente problemático xa que perden una fonte esencial de calcio.\nOs iogures ou queixos semicurados ou curados toléranse bastante ben, e resultan alimentos interesantes paira cubrir as necesidades diarias deste mineral, imprescindible paira o mantemento da estrutura ósea, sen que aparezan problemas por mala dixestión de lactosa.


Boldenone: sabe todo sobre este medicamento usado a miúdo polos atletas - DietJá\nSe es un practicante de hipertrofiaSe che gusta ter músculos ou buscar un corpo tonificado, probablemente xa escoitou falar de Boldenone. Este remedio, a pesar de ter un uso prohibido, é empregado por moitos deportistas para acadar a forza muscular.\nNos seguintes temas, aprenderás toda a verdade sobre Boldenona. que é el, para que serve, cales son os teus Efectos secundarios e outras dúbidas comúns para aqueles que buscan ter un corpo definido e forte. Mirar!\nEfectos de Boldenona\nEquifort de Boldenona\nValor de boldenona\nBoldenona é un esteroide esteroide anabolizante que se usa como base testosterona artificial, elaborado no laboratorio. É un medicamento que se usa só en animais, non se pode vender e nunca foi por medios legais.\nNon obstante, algunhas persoas buscan o mercado ilegal para comprar este produto, ciclo e gañar masa muscular. A maioría é mesmo consciente dos riscos, pero aínda así, mantén a idea de tomar un medicamento feito para animais que pesan toneladas.\nComo esteroide anabólico, a Boldenona ten algúns efectos secundarios. No caso das mulleres, hai un aumento significativo do pelo corporal e unha voz baixa. Tamén o crecemento de músculos e cartilaxes comúnmente masculinos. Existe un risco de cancro de mama e outros tipos tan perigosos como, entre outros e graves problemas de saúde.\nEn homes e mulleres os problemas poden empeorar en órganos vitais como o fígado e riles que non soportan a carga hormonal e acaban sendo atacados e sen forzas para rexenerarse, o que pode provocar hepatite, cirrose e mesmo a morte.\nAdemais, especialmente nos homes, o uso de testosterona artificial inhibe a produción de testosterona natural e, con iso, hai posibilidades de problemas de erección, exaculación precoz, perda de vitalidade, impotencia sexual e infertilidade.\nOs efectos negativos son enormes e todo isto aínda pode ir acompañado de diferentes tipos de cancro que poden atacar tanto a homes como a mulleres.\nLER >>> Turkesterona: Que é? Para que serve? Cales son os beneficios?\nLanderlan é o nome dunha empresa con sede en Paraguai que vende ilegalmente unha serie de esteroides anabolizantes. Entreganllos a traficantes brasileiros que os transmiten a persoas que buscan ter un corpo definido.\nUn dos principais produtos vendidos por Landerlan é, exactamente, Boldenona. Pódese mercar directamente desde Paraguai ou por traficantes.\nA marca tamén vende outros produtos legais, como suplementos e proteínas de soro de leite, pero coñeceuse no campo precisamente pola venda ilegal de esteroides anabolizantes.\nEquifort é o nome comercial dado a Boldenone que se vende legalmente en tendas veterinarias para o seu uso en animais grandes. Moitas veces a xente compra este medicamento nestas tendas e úsao no seu propio corpo.\nNestes casos cómpre redobrar o coidado, porque a cantidade vendida e descrita no prospecto para o seu uso é no caso de animais que pesan toneladas. Tal dose nun ser humano pode causar a morte súbita.\nO prospecto de Boldenone é moi claro ao afirmar que é un medicamento só para uso veterinario. Ela di que non pode ser utilizada polos humanos. Descríbense todos os efectos secundarios para evitar que a xente compre este medicamento coa intención de tomalo.\nO prezo da Boldenona legal, é dicir, o vendido a animais en tendas veterinarias e a marca Equifort, custa arredor de 100 reais por 10 ml da droga.\nA marca tamén ten opcións cunha maior cantidade de mililitros que alcanzan o valor de 600 reais. Mesmo en animais, Boldenona necesita a venda de receita médica dun veterinario. As tendas de animais que venden este medicamento sen receita médica poden ser multadas, o propietario detido e incluso a empresa pechada.\nLER >>> Esteroides anabolizantes\nDespois de ler máis información sobre Boldenone, quizais te preguntes se os esteroides son seguros ou pagan a pena. Polo tanto, o profesor de Educación Física Ricardo de Oliveira creou un manual de consellos e instrucións que contan toda a verdade sobre os esteroides anabolizantes.\nNa guía da Fórmula dos Xigantes, fálalle aos SECRETOS dos esteroides anabolizantes. Paga a pena levalo? ¿Son seguros? De verdade funcionan?\nCoa súa experiencia en fisiculturismo e graduación en farmacia cunha praza de bioquímica, o prof. Ricardo realizou varios estudos para elaborar unha guía completa que prometa axudar a quen queira perder peso e hipertrofiarse DE FORMA SEGURA e EFICACIA.\n¿Queres saber máis? Fai clic no botón de abaixo e comprende o que é a fórmula dos xigantes.\nEstade atentos! Se aínda tes algunha dúbida sobre o uso de Boldenone, deixa o teu comentario a continuación.


El Pórtico de ASTANO: O BNG di que Ferrol precisa un presidente que defenda Astano\nO BNG di que Ferrol precisa un presidente que defenda Astano\nPoucas horas despois de que Pérez Touriño presentase os logros do Plan Ferrol, BNG e PP fixeron a súa interpretación dos feitos. Para os nacionalistas, a gran eiva do programa de dinamización é non contar coa construción naval. Os “populares” din que o presidente debuxou un panorama irreal.\nO responsable comarcal do BNG, Manuel López Foxo, convocou ós medios de comunicación para lanzar a mensaxe de que o futuro da comarca non pode entenderse sen o sector naval e lembrou que a súa formación xa o advertiu en marzo de 2007, cando Touriño veu presentar o Plan Ferrol. Onte, cando o presidente viaxou á cidade para destacar os logros do plan, os nacionalistas reclamaronlle un compromiso coa antiga Astano.\n“Esta comarca precisa un presidente da Xunta que teña a coraxe de defender Astano fronte ó Goberno central”, dixo López Foxo, para quen o levantamento do veto que pesa sobre o estaleiro fenés ten que vir despois dun traballo en cadea, no que a Xunta empuxe a Madrid para que vaia a Bruselas.\n“A renegociación si é posible”, remachou o responsable comarcal do BNG, preguntado pola resposta parlamentaria do Goberno central que afirma que non está prevista a revisión do expedente de 2005, no mesmo sentido no que se manifestou, tamén recentemente, a comisaria europea da competencia, Neelie Kroes. “Claro que non o teñen previsto, pero se o Goberno español o solicita, faríase”, explicou.\nPola súa banda, o deputado do PP Diego Calvo considerou, nun comunicado, unha “desverguenza” que Touriño visitase onte a cidade para presentar un “balance idílico” do Plan Ferrol. “Lo único cierto es que en Ferrol y comarca, hoy hay más parados que en marzo de 2007”, indicou o “popular”.\nDiego Calvo lembra que o Plan Ferrol xurdíu para compensar os cerca de 4.000 empregos destruídos pola última reconversión naval. Segundo o deputado, os polígonos industriais de Leixa e Mandiá “no han avanzado nada desde la llegada del bipartito” e “Touriño pretente atribuirse como logro de su gestión la labor de los empresarios que invierten en Ferrolterra”.\nNa nota difundida polo Partido Popular sublíñase que as axudas do Plan Ferrol son créditos reembolsables, “no subvenciones a fondo perdido” e que, polo tanto, os empresarios teñen que devolver o diñeiro. Ademais, Calvo anuncia o respaldo do PP á petición de que a medida da exención de avais se aplique de forma retroactiva para que “los empresarios que los presentaron en convocatorias anteriores puedan librarse de esa carga financiera que pesa sobre sus empresas”.


Monforte mellora o embarcadoiro para os paseos en barca polo Cabe\nel junio 16, 2022 Publicado por Luís\nO alcalde de Monforte, José Tomé Roca, informa que veñen de iniciarse os traballos de construción dunha nova estrutura que servirá para dar servizo ó embarcadoiro do río Cabe e que se situará á beira do pantalán do Parque dos Condes.\nTrátase dunha caseta construída en madeira, de dimensións 4x3 metros, e conta cun investimento de 5.587,18 euros. Esta nova construción substitúe á anterior caseta, que estaba en mal estado, motivo polo cal dende o Equipo de Goberno se decidiu substituir por unha totalmente nova.\n“Trala renovación o pasado ano do pantalán deste embarcadoiro do Parque dos Condes, no que levamos a cabo un investimento de 20.000 euros, e que supuxo a substitución das táboas de madeira e dos flotadores de dito pantalán, agora acometemos a construción dunha nova caseta para dar servizo a esta zona do río, e substituír á anterior que se atopaba en mal estado”.\nA súa finalidade será reforzar a actividade que o Concello desenvolve durante os meses de verán en relación cos Paseos en barca polo río Cabe, así coma outras necesidades que poidan xurdir ó longo de todo o ano nesta zona do Parque dos Condes.\nDeste xeito, a nova construción servirá como taquilla para a venta de entradas dos paseos en barca, e tamén será utilizada como almacén para gardar os chalecos, remos e outros elementos de seguridade das barcas, así como o material utilizado para a limpeza das mesmas.


Situación e División Parroquial - Concello de Outeiro de Rei\nO Concello de Outeiro de Rei está situado na parte centro-occidental da provincia de Lugo, a 11 km da capital provincial. Limita polo norte cos concellos de Begonte, Cospeito e Rábade; polo leste co de Castro de Rei; polo sur co de Lugo e polo oeste co concello de Friol.\nForma parte da comarca de Lugo e da Mancomunidade de Municipios da Terra Chá na que se inclúen ademais os municipios de Abadín, Castro de Rei, Pastoriza e Cospeito. Desde o punto de vista xeográfico está integrado na unidade da Terra Chá lucense.\nXeograficamente está situado a 43º05’7’’ de latitude norte e a 7º36’7’’ de lonxitude oeste, sendo a súa extensión, de 134,20 km2.\nConta con 5216 habitantes, 2685 homes e 2531 mulleres, distribuídos nas 173 aldeas nas que se organizan as 27 parroquias que compoñen o Concello: (Datos referidos á última revisión do Padrón, 1/01/2021).\nA capital do municipio sitúase en San Xoán de Outeiro de Rei. Cunha extensión de 3,2 km2 constitúe a segunda maior entidade de poboación, despois de Guillar, con 740 veciños/as distribuídos nos barrios de Barciela, Outeiro de Rei, Santa Isabel, Cantón e A Palloza.\nRelación de parroquias e núcleos de poboación:


Saber cando comprar e vender en Bolsa | Consumer\nSaber cando comprar e vender en Bolsa\nCoñecer o estado xeral dun valor axuda ao investidor a determinar si está sobrecomprado ou sobrevendido\nCando comprar e en que momento vender son aspectos determinantes no proceso de investimento en Bolsa. Paira establecer a estratexia máis adecuada, o investidor conta con numerosas ferramentas, entre as que destaca o coñecemento do estado xeral do valor: saber si está sobrecomprado ou sobrevendido. No primeiro caso, o prezo dun mercado ou activo financeiro sobe de maneira brusca como resultado dunha forte demanda. Pola contra, cando o seu valor atópase próximo ao límite inferior da escala e progresou á baixa demasiado rápido, está sobrevendido e é posible que as cotizacións repunten no curto prazo. Ademais de proporcionar a información necesaria paira detectar a saúde real dun valor, o estado xeral indica en que grao efectúanse as compras e as vendas, e advirte da presenza de investidores institucionais, brokers ou intermediarios financeiros no mercado.\nUn método obxectivo\nComprobar si un valor está sobrecomprado ou sobrevendido é moi sinxelo: basta fixarse nos indicadores dos gráficos que presentan os valores ou índices bolsistas. En concreto, o RSI ou Indicador de Forza Relativa (Relative Strength Index, en inglés) é o que proporciona esta valiosa información. É un oscilador da análise técnica que mostra a forza do prezo mediante a comparación dos movementos individuais á alza ou á baixa dos sucesivos prezos de peche.\nMoi popular e fácil de interpretar, é un indicador da fortaleza interna que ten un activo en cada momento: fluctúa entre 0 e 100. Conforme achégase aos tres díxitos, maior é o grao de sobrecompra, e viceversa. Se o gráfico dun determinado banco indicase que o oscilador RSI está en 70, sería sinónimo de sobrecompra. Pola contra, se o RSI situásese en 29, indicaría una venda importante, aínda que tampouco excesiva. O investidor, neste caso, debería comprar, xa que o valor estaría infradimensionado pola lei da oferta e a demanda.\nComo utilizar a información?\nEstes indicadores son útiles paira as operacións a curto prazo\nO seguimento destes indicadores é un dos métodos máis obxectivos paira planificar una investimento, coa vantaxe adicional de que pode seguirse a través dos medios de comunicación especializados e os portais web de Bolsa, sen necesidade de dispor de coñecementos previos. Se se ten en conta a información proporcionada polo RSI, un investidor pode operar do seguinte modo:\nCando se observe que se produciu una situación de sobreventa, a estratexia adecuada pasaría por comprar, mentres que, se houbese sobrecompra, o conveniente sería vender.\nHai que ter en conta que estes indicadores son útiles, sobre todo, nas operacións a curto prazo, xa que a longo prazo dependen doutros parámetros máis amplos e sofisticados.\nCanto máis acusada sexa a figura, maiores serán as posibilidades de que haxa un cambio de tendencia, en especial, nas situacións extremas.\nCando o RSI está na franxa media (50), o mellor é non moverse. Non é un indicativo fiable da tendencia cara á que poida virar o valor en próximas sesións.\nO seguimento deste indicador permite ver con rapidez os valores máis sobrecomprados e sobrevendidos do Mercado Continuo español e doutros índices bolsistas internacionais, como o “Dow Jones”, “Eurostoxx-50” ou “CAC-40”, entre outros.\nOutro indicador que pode ser útil paira operar en Bolsa é o MACD (Moving Average Convergence Divergence) ou de Converxencia ou Diverxencia da Media Móbil, que ten tres compoñentes: o MACD, o sinal e o histograma.\nO MACD é a diferenza entre dúas medias móbiles exponenciais de diferente lonxitude: a primeira media é máis sensible aos movementos do prezo no curto prazo e o segundo é unha media de mediano prazo. O habitual é usar a diferenza entre a media móbil de 12 períodos e o de 26 períodos, aínda que se poden tomar outros valores.\nEste indicador móvese ao redor de una liña central ou liña cero, sen límites superior e inferior. Nesta, enténdese que as forzas da demanda son idénticas ás da oferta, co que o MACD está en zona neutra. Por encima dela, o indicador empeza a estar sobrecomprado e por baixo deste nivel, sobrevendido. Pero o concepto de sobrecompra ou sobreventa non debe terse en conta ata que o MACD afástase o suficiente da liña cero. É habitual que estes límites se fixen polos mínimos ou os máximos que alcanzou este indicador ao longo do chart.\nbolsa estado xeral indicador-gl inversor-gl sobrevendido


O BNG demanda máis cotas de pesca de xurelo e xarda para o cerco galego\nDe forma que poidan manter a súa actividade “con plenas garantías”.\nXurelos recén collidos da lonxa de Muros expostos para proceder á súa venda EFE/Paco Torrente\nPublicado por: Redacción EFEverde 18 marzo, 2015 Santiago de Compostela\nEFEverde.- A portavoz do BNG no Congreso, Olaia Fernández Davila, presentou unha pregunta parlamentaria para demandar ao Ministerio de Agricultura que aumente as cotas de pesca de xurelo e xarda destinadas ao cerco galego, de forma que poidan manter a súa actividade “con plenas garantías”.\nA deputada apoia a súa petición nunha repartición desequilibrada “por parte do Ministerio que foi obxecto de múltiples críticas do sector pesqueiro galego”, informa o BNG nun comunicado.\nSegundo a parlamentaria, a distribución de cotas de especies de grande importancia para o cerco, como o xurelo, a xarda ou a sardiña, “quedou moi por debaixo das necesidades”.\nDavila alude na súa iniciativa “ao gran malestar xerado no sector” por unha repartición das cotas que considera “desatinada e que ameaza a viabilidade e a actividade do sector”.\nNeste sentido, critica “a enorme diferenza practicada entre barcos de xestión individual e barcos de xestión conxunta”, e di que os navíos de xestión conxunta foron penalizados ao descontárselles “1.554.429 quilos de xurelo por pescar máis en 2014, cando ao final quedaron case 1.000 toneladas sen pescar”.\nFernández Davila considera que se o Ministerio non modifica “esta insuficiente asignación”, os barcos do cerco estarán obrigados a continuar pesando cando esgoten a cota e que o exceso lles sexa repercutido no ano 2016. EFEverde\nEFEverde en Galego Galego 2015-03-18


REBUSQUE – Memorias dun neno labrego\nPasou a festa do Carme sen que eu puidese ir ó souto. Xa estou afeito a quedarme na casa, coma nunha prisión. O que máis me doe é que a ninguén lle importe de min. O loito por meu tío Braulio semella un adival que me atafega.\nPola mañá fun á misa coa madriña. Quixen negarme pero ela colleu un baloco e arremeteume con el. Non me puiden rispar. A madriña decote me fala do inferno, onde disque hai fornos que non se apagan endexamais, e rodas de coitelos que pasan tallando arreo nas almas da xente ruín que vai para alí. Alporízase cando lle replico ríndome desas historias de meter medo. Ponse coma unha denosiña. Todos os domingos acontece o mesmo. Parece coma se os pais e os padriños dun nacesen para levarnos a onde non queremos. Eu nunca teño gana de ir á misa, nin de rezar o rosario pola noite. Pero arre dos demos que debo facelo.\nFomos, pois, á misa de cedo. A cantada era ás once, pero o loito non permitía asistir a ela. Pola tarde xoguei só á billarda na eira, e cando anoiteceu subín ó faiado para ollar o souto da romaría dende o ventanuxo.\nAlí estiven un bo anaco. Corría unha maina bafaxe que me refrescaba a testa. Un eito de grilos e sapos barullaban na horta. O souto estaba alumeado con faroliños moi paveros… Tocaban a banda de Arca e mais a de Ribeira, e a xente bailaba. Aturuxos, cántigas, berros de nenos, foguetes, ulido a pólvora. Todo chegaba ata min. Os faroliños abaneábanse no aire. Por entre a xente e os carballos erguíase un nubeiro de po que logo se esparexía.\nMoitas pezas das que tocaron as bandas xa as tiña oído. O eco resoaba lonxe, no fondo da carballeira. Semellaba que unha recovaxe de pantasmas fuxise con aquel balbordo nos ombreiros. Eu, en veces, sentíame voar, coma se a música me arrincase do faiado e me levase polo aire. No ceo relucían ducias de estreliñas. Parecía que axexaban para o rebumbio do souto. Quedeime ollando unha que escintilaba máis que as outras. Imaxinei que turraba por min. Sentinme xunguido, abrazado a ela. Deille un bico e de alí a pouco bailamos os dous, ó son da música…\nPedro chosco rebulíame nos ollos. Madrugara para ir con meu pai ó monte, e tiña sono. Causoume risa aquilo de bailar coa estrela. Boteille unha ollada derradeira ó souto. A xente seguíase divertindo. Os faroliños reloucaban. Pechei o ventanuxo e funme deitar. Dende a cama oía a música. Cavilei no rebusque. Xa que non fora á festa iría rebuscar. Polo San Roque atopara cinco pesetas e un pano da man.\nSoñei co meu tío Braulio. Non morrera, fórase outra vez para África. O do loito era unha argallada da madriña e de meus pais para terme coutado. Andrómenas que espernean nos miolos mentres un dorme.\nErguinme ben cedo. Caladiño e de présa lisquei para o souto. Outros rapaces acostumaban ir tamén ó rebusque, pero aínda non chegara ningún.\nO chan estaba todo esgarabellado. Sempre quedaba así despois das romarías. Había tampiñas de botellas e anacos de papeis por entre os carballos. A herba e algunhas matogueiras estaban tripadas. Os carros de polbo e de viño deixaran a fochanca das rodas. Había ulido a verde. Ulido a fiuncho, a névedas, a monte orballado. O sol comezara a aparruñar por detrás do coto e viña esparexendo raiolas. Mirei darredor e non vin a ninguén. Pensei no que cambian as cousas dun día para outro. Na véspera semellaba aquilo un formigueiro. Agora estaba eu só. Coma se todos houbesen morto, ou non foran máis ca unha visión da santa compaña. Coma se eu non tivese nada que ver coa natureza daquela xente. ¡Cavila un cada cousa! O sol e mais eu gavexando no souto. ¿Viría o sol tamén ó rebusque? Polo menos víñame alumear.\nDei varias voltas arredor do palco da música; andei un anaco do camiño, percorrín o campo todo e non atopei nin frangulla. Xa voltaba para a casa, polo carreiro, cando me bateron os ollos nunha cousa que relucía ó pé dunha matogueira de abrótegas. Achegueime e boteille a man. Era unha caixiña de pau moi feituca. Tiña un pecho de metal branco.\nBrincábame o corazón. Sentín nas pernas desexos de botar a correr para contarlles a todos a miña boa sorte. Nunca tivera nas mans cousa tan bonita. Pero deseguida o pensei mellor. Nin ben chegase á casa con aquela alaxe, todos, encomezando pola madriña, faríanme buscar ó dono para darlla. Eu non sería quen de roubar, pero o que se atopa non é roubo. Ademais non era un fouciño, nin unha eixada, nin un fataxo de cartos. Así e todo, tiña coma un anoto en min. Non me importaba o dono da caixa. Doíame ter que calar a ledicia que me aburaba.\nBoteime polo monte abaixo. Atravesei o camiño, metinme leiras adiante ata chegar á beira do río. A xente, como estivera de troula na véspera, despreguizábase tarde. Procurei que non me vise ninguén.\nO sol xa pelaba. Todo estaba quedo. Só se oía o barullo teimoso da auga que facía remuíño nunha pena, e o rechouchío dos paxaros mañanceiros.\nQuedeime coma un papón ollando a caixiña. ¡Que xoguete máis chusco! Era alongada, lustrosa, feita dunha madeira con vetas amarelas. Sacudina. Estaba pechada. Dentro movíase algo que fixo acirrar a miña curiosidade. Rabiaba por abrila pero non podía, a menos que crebase o pecho.\nAquel si que fora un rebusque con boa sorte. Mais, ¿que faría coa caixiña? Primeiro ocurréuseme levala para a casa e gardala no palleiro ou na barrela, entre os billardos. Pero, máis tarde ou máis cedo atoparíanma. Por iso a escondín no resío. Recachei unhas matogueiras e ó pé da raíz, cunhas follas de fenta darredor, enterrei na area o meu tesouro.\n— ¿Onde estiveches? —preguntou miña nai.\n— Fun ó rebusque —díxenlle.\n— Ti si que es un bo rebusque… ¿E que atopaches, aire de riba?\n— Non atopei nin un chavo, pero se non me deixaron ir onte, polo menos…\n— Non te esquezas que estamos de loito.\n— …quixen ver o souto despois da romaría.\nCoidei que me berrarían máis. Xa estou afeito. Pero meu pai non deu chío, nin a madriña.\nBotei o día pensando na caixa. E pola noite soñei con ela. Soñei que a abrira coa axuda dun cerralleiro. Dentro había moedas de ouro e tamén pedriñas de moito valer, iguais ás da hucha do Montecristo —un señor moi rico que disque anda nun libro que ten o Xudío—. Soñei tamén que fora a Santiago mercar un avión. Un avión de certo. Deprendín a guialo e boteime polo mundo, dacabalo das nubes. Fun a Lavacolla, Madrid, Francia, que sei eu. O avión era suave e avantaba coma un miñato. Ás veces parecía que me ía esnafrar contra un penedo, ou caer feito un palloco en calquera leira, pero non pasou nada. Malia que cando estaba no mellor, cando chegaba a América para ver a meu irmán Miguel, espertei. Na beira da cama estaba meu pai.\n— Oínte latricar e vin —díxome, sorrindo—. Falabas de «caixa», «avión», «ouro», ¿que estabas soñando?\n— Non sei. Trangalladas. ¿Ou é que non podo soñar por mor do loito?\nMeu pai volveu sorrir. Acochoume e foise. Pola mañá levei o gando a pacer ó monte aberto. Cavilei arreo na caixiña. Non a puiden arrincar do pensamento. Sentía ganas de collela na man, de acariñala. E despois de soñar, ardía co degaro de abrila. Case xurei que lle daría aínda que fose cun croio para saber o seu contido.\nA mañá pareceume máis longa ca nunca. Non pasaba o tempo. Non me entretiñan paxaros nin asubiotes. Os meus sentidos estaban no resío. Cada toxo, cada codeso ou xesta parecíaseme á matogueira onde pousara o tesouro.\nPor fin moscou o gando. Vinme para a casa e disimulei canto puiden a miña inquedanza. Nin ben cheguei, collín unha sacha e dixen que ía tornar a auga ó prado.\nFun ó resío correndo. Pousei a sacha e dispúxenme a visitar o refuxio. Non tardei en chegar á matogueira. Esgarabellei na area ata dar coa caixiña. Alí estaba, bonita, relucente igual que na véspera. O corazón latexábame forte. Alí estaba, si, coas súas vetas amarelas, o pecho de metal, e aquel chouqueleo de dentro que me tiña alporizado. Lembreime das moedas de ouro e do avión. ¡Que cousas soña un! Así e todo, non me atrevín a crebar a pechadura, aínda que me proía a gana de facelo. Os ollos non se me cansaban de mirala, nin as mans de darlle aloumiños. Cheguei a quererlle máis que a todos os da casa. Para min era coma unha estrela. Unha cousa á que se lle quere moito e non hai maneira de dicirllo. Nunca tiven sorte. Nin xogando á estornela, nin nas rifas da escola. E de súpeto, a caixiña. Máis sorte ca ninguén. A boa sorte toda xunta.\nErguinme e botei unha ollada darredor. Estaba só naquel anaco do resío. Todo o ambiente pareceume fermoso. Coma se estivese no ceo, ou algo así. Ulido a fentas, rebulir da auga, ir e vir de bolboretas.\nPero tiña que marchar. Era tarde e non quería que ninguén me vise alí. Deille un bico á caixiña e enterreina outra vez na area, con mentes de voltar a xunta ela pola tarde. Collín a sacha e enfiei cara ó prado.\nO sol queimábame a testa e a caluga. Tornei a auga e guieina polas birtas, arredando restroballo e follatos . Meu pai non me deixaba facer os labores da viña, nin arar, pero afixérame a coidar o prado. Mentres corría a auga senteime á sombra dun ameneiro. Baixábame a suor a trouzos. O tempo acababa de poñerse de treboada. Uns nubeiros escuros acochaban o sol. Coa sacha ó lombo boteime polo camiño. Inda non chegara á casa, cando sentín caír pingueiras coma cocos.\nChovía a reverquer. Arroiaban os camiños. Polo Castro abaixo baixaban croios e molime. Os lóstregos e os tronos sacudían o mundo. Choveu a tarde enteira. E toda a noite.\nPola mañá seguía chovendo. Dende o meu cuarto vin o río fóra do seu sitio. Fóra do resío, ruxindo, esnicando xa na cabeceira do agro. ¡Pobre do meu tesouro! A enchente barrera con el!\nCando escampou e o río foi baixando, acheguéimelle.\nTiña ganas de pedirlle contas pola súa aduanada. Arramploume a caixiña. Levoume a alegría; a ilusión de que era por fin un rapaz con boa sorte porque atopara algo no rebusque do souto.\nAlá se foron as moedas de ouro e o avión. Soñei día e noite, para nada.\nA matogueira estaba descaída, coas follas murchas, reviradas, cubertas de lixos. Senteime ó pé dela. Levei as mans á cara e boteime a chorar.


Consello Social – Universidade de vigo » O Consello Social patrocina o Congreso Internacional Teatro Século XXI\nDurante tres días Vigo será teatro. O Congreso Internacional Teatro Século XXI congrega na cidade dende este mércores e ata o venres a medio cento de expertos, investigadores e estudantes nun foro de debate e reflexión sobre os retos da dramaturxia actual. As novas formas de teatro, as performance, as novas estéticas, o papel da palabra, a violencia ou os feminismos no teatro son algúns dos temas sobre nos que se afondará nestas xornadas que, despois da sesión inaugural desta mañá na Fundación Carlos Casares, se trasladan á Facultade de Filoloxía e Tradución. Precisamente, o congreso está coordinado polo profesor Manuel Ángel Candelas, director do Departamento de Literatura Española e Teoría da Literatura, xunto con Cristina Ferradás e Mónica Molanes. Con esta iniciativa, como explicou no acto de apertura o propio Candelas, trátase de completar o Máster en Artes Escénicas que vai xa pola sexta edición. “Consideramos que este mestrado precisaba dunha especie de conclusións provisionais ou unha reunión científica, de aí xorde a idea deste congreso”, explicaba ao tempo que se amosaba agradecido polo “enorme interese recibido tanto dende España coma dende outros países, que mesmo nos desbordou un pouco”. Participan nesta simposio profesores de Francia, Suiza, Italia, Portugal, Bélxica, Brasil, Inglaterra, Estados Unidos, Polonia ou Hungría.\nE é que a pesar de que congreso está aberto sobre todo a temas relativos á produción dramática en distintas literaturas desde el año 2000, con particular atención a las literaturas peninsulares, escritores españois como por exemplo Juan Mayorga espertan especial interese en universidades de toda Europa.\nNo acto de apertura participou tamén o director xerente da Fundación Carlos Casares, entidade colaboradora xunto con Consello Social da Universidade neste congreso. Gustavo Adolfo Garrido lembrou a relación que une a Vigo coa literatura e co teatro e laiouse dos escasos locais que quedan destinados a este fin. Aproveitou a ocasión para animar aos asistentes a participar nun roteiro literario, que da man da fundación que dirixe, percorrerá o venres pola noite escenarios relacionados co paso pola cidade olívica de ilustres escritores como Celso Emilio Ferreiro, Camilo José Cela, Ernest Hemingway, Eduardo Blanco Amor, Álvaro Cunqueiro ou Julio Verne.\nDestacados coñentes e moitas preguntas pendentes\nNeste tres días daranse cita en Vigo creadoras como Paloma Pedrero ou Vanesa Sotelo, especialistas no eido dramático como Eduardo Pérez Rasilla, José Romera Castillo ou o crítico de teatro do diario El País, Marcos Ordóñez. Precisamente, Eduardo Pérez Rasilla foi o encargado de abrir o congreso cunha reflexión sobre o papel da palabra “no teatro actual, no destes días”. Poñente habitual no Máster en Artes Escénicas e na Escola Superior de Arte Dramática de Vigo, Pérez Rasilla citou unha obra de Álvaro Pombo para afondar en como a característica de ‘teatral’ se asocia na actualidade a algo anticuado e artificial. “Ese é o reto do teatro, buscar o seu lugar, o lugar da palabra na actualidade”, explicou. Segundo apuntou as artes escénicas son conscientes desta distorsión e xa dende o século XX se ten traballado neste eido para paliar a concepción de que a palabra no teatro actual “é inefectiva, falta de utilidade, formas de antes”. Pero este é un problema, segundo Pérez Rasilla, que non responde tanto a unha cuestión de adecuación temporal ou de adecuación ao público que está ao outro lado, senón de “veracidade” e é polo tanto unha cuestión “ética, política e estética”. Fronte a isto estase recuperando en algunhas formas teatrais actuais a confianza na palabra, “xa que a alternativa á palabra sería o silencio”, puntualizou.\nXa pola tarde o debate centrouse entre outros temas na posmodernidade, a violencia ou as performances no teatro de Juan Mayorga; así como no teatro social para o século XXI, o proxecto InterTeatro ou os novos formatos como unha obra de teatro por capítulos. Mañá xoves, tras a intensa xornada de debate, os congresistas poderán desprazarse a Pontevedra para asistir ao espectáculo teatral Tokio3, da compañía Voadora, gañadora de varios premios María Casares e finalista dos Premios Max de 2013.


Gómez Reino urxe ao Estado a mediar para liberar a Juana Ruiz, detida sen cargos por Israel | En Común-Unidas Podemos\nGómez Reino urxe ao Estado a mediar para liberar a Juana Ruiz, detida sen cargos por Israel\n‘Esiximos a liberación inmediata de Juana, cooperante española de axuda humanitaria en Palestina, e dos seus compañeiros’\n‘Hai que poñer fin as detencións contra o personal das oenegués que desenvolven os proxectos sociosanitarios que Israel non quere facer’, denuncia o deputado galego\nMadrid, 27 de abril de 2021. O grupo Confederal Unidas Podemos-En Común Podem-Galicia En Común vén de rexistrar unha iniciativa parlamentar para urxir ao Goberno a mediar para a liberación inmediata de Juana Ruiz, cooperante española de axuda humanitaria en Palestina detida sen cargos polo Goberno de Israel, asi como aos seus compañeiros.\nO deputado galego e vicepresidente da Comisión de Asuntos Exteriores, Antón Gómez Reino, eleva esta iniciativa a Cámara Baixa para coñecer, de primeira man, que accións que ten previsto levar a cabo o Estado para urxir a liberación de Juana Ruiz, unha traballadora de 62 anos que leva máis de 35 anos residindo en Israel e desenvolvendo o seu labor humanitario nunha ONG palestina.\n“Juana Ruiz é unha cooperante española retida pola forza sen cargos, sen probas e sen xuízo, algo que contravén claramente o dereito internacional”, denuncia Gómez-Reino. Xunto a Juana, fican en detención administrativa outros dous compañeiros e traballadores da equipa de contabilidade da organización sanitaria Health Work Commites (HWC), Tayseer abu Sharbak e Saeed Abbad.\n“Juana Ruiz e os seus compañeiros teñen que ser postos en liberdade o antes posible. O noso Goberno debe asegurar que o Estado de Israel respecta os dereitos humanos da poboación palestina”, esixe Gómez Reino. A petición, rexistrada hoxe mesmo no Congreso foi tamén asinada ademais polos deputados Gerardo Pisarello, Lucia Muñoz Dalda, Juan López de Uralde, Pedro Antonio Honrubia e Roser Maestro.\nNa mesma liña, a europarlamentaria de Unidas Podemos, Idoia Villanueva, rexistraba onte unha pregunta dirixida ao Alto Representante da Unión Europea para Asuntos Exteriores e Política de Seguridade inquirindo polas accións do comisionado para a liberación de Juan Ruiz e dos outros dous compañeiros detidos. Villanueva incide no escrito na necesidade de que desde a UE se exhorte a Israel a cumprir co Dereito Internacional para non repetir detencións sen cargos nin xuízo.\nSinalar que as autoridades israelís irrumpiron pola forza na casa familiar de Juana, na madrugada do día 13, cun dispositivo militar de 20 soldados para interrogala. Incautaronse dos equipos informáticos e de documentación relacionada co traballo humanitario que ven realizando esta ONG no territorio, en auxilio do pobo palestino.\nEsta é unha práctica habitual do Estado de Israel que xa foi denunciada reiteradamente polos Relatores Especiais da ONU, posto que contravén o dereito internacional. Unidas Podemos esixe coñecer as accións que ten previsto realizar o Goberno perante o Estado de Israel para demandar a inmediata liberación de Juana Ruiz, Tayseer abu Sharbak e Saeed Abbad.\nDesde Unidas Podemos-En Comú Podem-Galicia en Común cómpre pór en valor o traballo realizado por esta oenegué desde hai anos, con distintos proxectos financiados pola nosas Administracións públicas de carácter sociosanitario como a prevención sanitaria en aldeas de Cisjordania ou a vacinación das nenas e nenos de Jerusalén. Un traballo indispensable que o Estado de Israel se negou a realizar.\nOutros proxectos da ONG Health Work Comittees afondan no servizo pretanal para muller de Cisjordania e outras imprescindibles campañas de información relacionados cos hábitos sanitarios.\n“Juana Ruiz e os seus compañeiros teñen que ser postos en liberdade o antes posible. O Goberno debe asegurar que o estado de Israel respecta os dereitos humanos da poboación palestina”.\nGómez Reino insta á Transportes ao rescate da concesión da AP-9\nUnidas Podemos e outras dez formacións piden por carta a embaixora en Israel a liberación de Juana\nEn portada 18 de Outubro, 2019\nGalicia en Común denuncia a situación das teleoperadoras e reitera a necesidade da derogación da reforma laboral\nEn portadaUncategorized 31 de Marzo, 2020


El Blog de Tito: 16-ene-2012\nXII Cross Popular/Canicross Concello BOBORAS\nData de celebración: Domingo 22 de xaneiro de 2011\nOrganiza: Concello de Boborás\n- Categoría 1: 10.30 h\n- Categoría 2 e 3: 10.45 h\n- Categoría 4 e 5: 11.15 h\n- Na modalidade de Canicross a saída será as 11.00 h\nA liña de meta para tódalas categorías será a mesma e estará situada pola parte traseira do CEIP Nosa Señora de Xuvencos.\n3. Os participantes das categorías 4 e 5 deberán de inscribirse todos na páxina web www.championchipnorte.com antes do día MÉRCORES 18 de xaneiro ás 15.00 horas. Para as categorías menores (1, 2 e 3) a inscrición farase na páxina no correo electrónico cultura@boboras.org ou persoándose no mesmo nas mesmas oficinas do Concello de Boborás. Deberán presentar os seguintes datos obrigatorios: Nome, Apelidos, Data de Nacemento completa, sexo, Localidade, Provincia, Teléfono de contacto, mail de contacto se ten, Clube se ten e se é federad@.\nPara inscricións dos participantes de canicross, deberán facer en primeiro lugar a inscrición pola Web e seleccionar esa modalidade antes de finalizar o proceso de inscrición, e a continuación, deberán de enviar un fax ao número da organización 988402108 ou mail a cultura@boboras.org antes do día 18 ás 15.00 cos datos NIF, Nome, apelidos, data de nacemento completa, sexo, teléfono e mail de contacto, indicando que compiten en Canicross.\nSe personalizarán co nome ou Nick do participante tódolos dorsais das inscricións feitas con anterioridade ao luns 16 de Xaneiro.\nNon se inscribirá a ningún atleta o día da proba nin por outros medios diferentes á páxina web.\n4. Cada participante deberá de achegarse ao punto de entrega de dorsais e chips, situado no recinto do CEIP, para recoller o seu con antelación suficiente cun mínimo de 30 minutos de antelación a disputa da proba. O chip deberá entregarse ao remate da proba, ao atravesar o arco de meta, evitando o seu deterioro ou extravío. O chip deberá atarse na zapatilla.\n6. A clasificación será por categorías e haberá trofeos para os primeiros clasificados de cada unha delas, e medallas para o segundo e o terceiro sendo un para home e outro para muller. Tamén haberá dous trofeos de honra para o atleta de máis idade que remate a proba, así como para o máis novo.\n11. A inscrición poderase realizar a partir do 5 de Xaneiro, na páxina web www.championchipnorte.com\nSó haberá esta forma de inscrición excepto para os participantes de carreiras menos (1, 2 e 3) antes das 15.00 do día 18 segundo información anterior. Os participantes de Canicross deben seguir o procedemento de inscrición a maiores que se detalla anteriormente.\nPre-Benxamins 2005 - 1500m\nBenxamins - 2003-04 - 1500m\nAlevíns - 2001-02 - 4500m\nInfantís - 1999-00 - 4500m\nCadetres 1997-98 - 4500m\nXuvenís - 1995-96 - 4500m\nJuniors - 1993-94 - 4500m\nPromesas - 1990-91-92 - 8800m\nSeniors - 1957-87 - 8800m\nVeterans - 1956 e Anteriores - 8800m\nToda inscrición deberá incluír os datos seguintes: NIF, Nome e apelidos, data completa de nacementos, sexo, clube e número da federación (só para atletas federados). A data límite de inscrición será o 18 de xaneiro ás 15.00 horas.\n12. Os atletas inscritos poderán comprobar o listado de inscrición na web www.championchipnorte.como , inmediatamente ó finalizar correctamente o proceso de inscrición e a lista definitiva a partir do día 19 a s 15.00 horas, excepto os da modalidades 1, 2 e 3 que non aparecerán nos listados web e deberán comprobar a súa correcta inscrición antes das 15.00 horas do 19 coa organización.\n14. Cada atleta participante deberá de aboar a cantidade de 4 euros para as categorías 4 e 5, máis un euro polo chip, mentres que nas categorías 1,2 e 3 será a inscrición será gratuíta..\n15. A cada atleta entregaránselle un indicativos de cor en forma de pegatina atendendo á categoría á que pertence que deberá levar colocado próximo ao dorsal nunha zona visible, co fin de evitar extravíos ou confusións de percorrido: Categoría 1, indicativo verde. Categorías 2 e 3, indicativo azul. Categoría 4 e 5, indicativo amarelo.\n16. Cada atleta ten o deber de realizar o percorrido correspondente, co fin de coñecelo, antes da data de proba. A organización facilitará as indicacións pertinentes a quen as solicite, e non se responsabilizará das perdas ou confusións nas rutas e outros problemas derivados.\n17. A entrega de trofeos e medallas terá lugar no pavillón municipal (situado ao lado do CEIP Nosa Señora de Xuvencos) ás 13.30 h aproximadamente.\n18. Ao remate da proba, tamén no pavillón municipal, haberá doces, froita, chocolate e bebidas para tódolos participantes. Os participantes que o desexen tamén poderán ducharse e asearse.\nINCLÚE PROBA DE LIGA GALEGA DE CANICROSS PUNTUABLE PARA O CAMPIONATO GALEGO: OS INSCRITOS EN CANICROSS, DESPOIS DE INSCRIBIRSE POR CHAMPIONCHIPNORTE NA WEB, DEBERÁN ENVIAR UN MAIL A cultura@boboras.org INDICANDO QUE COMPITEN EN CANICROSS CO SEU DNI E NOME COMPLETO.


Vieiros: Galiza Hoxe - Tés ideas para a lingua?\nTés ideas para a lingua?\nPois actívate e comparte con esta nova ferramenta en liña para sumar esforzos en prol do galego.\nRedacción - 19:00 09/06/2010\nAbrolla na rede unha ferramenta permanente de difusión do idioma baixo o nome GalegoLab. Unha plataforma de internet que, a xeito de rede social buscará pór en contacto persoas e coordinar achegas de medios de todo tipo para levar a bo fin accións positivas a prol da lingua.\nGalegoLab nace á vez como asociación cultural co obxectivo declarado de "sumar esforzos e vontades, coñecementos e contactos, habilidades e afeccións en defensa do idioma galego, especialmente centradas nas culturas emerxentes e nos sectores máis novos da sociedade". "Entre os seus socios e socias hainos de distintos equipos de fútbol, distintas ideoloxías, distintas idades e distintos gustos gastronómicos, pero todos coinciden no seu interese por promover a lingua galega", expoñen na presentación.\nAs primeiras suxestións, achegadas pola propia asociación son: "Ida e volta", un encontro musical "coruñento-vigorento", sería un concerto en dúas xornadas (unha en Vigo e outra na Coruña), que busca xuntar grupos das dúas principais cidades galegas, con repertorio galego, "superando as ficticias rivalidades e reivindicando o uso do galego no ámbito urbano entre a xente nova"; 24 horas galego fullscreen: concurso audiovisual de vídeos de 5 minutos como máximo no que se resuman as 24 horas de conduta lingüística dun falante de Galiza; Galegogym: edición dixital de música en galego coa que facer fitness, para distribuír por ximnasios de todo o país; e Flashgalego, que propón a convocatoria de flashmobs en cidades de Galiza e lugares de veraneo (a experiencia piloto sería na Coruña e baixo o ritmo da canción, de Juan Pardo, "Falade meniñas, falade galego".


Novo Surface Pro de Microsoft - Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia\nNovo Surface Pro de Microsoft\nmartes, 23 de maio do 2017 Marcus Fernández\nDurante un evento celebrado en Shanghai Microsoft presentou hoxe o seu novo Surface Pro, sucesor do Surface Pro 4, pero que deixa o número no camiño para situarse como o novo referente do mercado entre as tabletas con Windows 10 que poden configurarse para empregarse como un ordenador portátil e incluso empregarse como ferramenta de creatividade mediante o uso dun lapis dixitalizador que desta volta renovouse para mellorar a súa precisión e velocidade (detectando tamén a inclinación do lapis).\nEste novo equipo ten unha autonomía de até 13,5 horas e consegue unha grande versatilidade grazas á súa pantalla táctil PixelSense de 12,3 polgadas cunha resolución de 2.736 x 1.824 píxeles, o seu grosor de 8,5 milímetros e o seu peso de 766-786 gramos, de xeito que pode entenderse como unha simple tableta, como un ordenador portátil ou como unha mesa de deseño. Tamén cómpre destacar que estamos ante o primeiro equipo desta gama en contar con opción LTE Advanced, ou sexa, que permitirá gozar da banda larga móbil, o que fará que sexa especialmente atractivo no contorno empresarial.\nO novo Surface Pro estará dispoñible en España a partires do 15 de xuño a un prezo que vai dos 949 até os 3.099 euros en función da súa configuración e sen incluír nin a súa característica funda-teclado nin o lapis dixitalizador. O modelo básico tería un procesador Intel Core m3, 4 GB de RAM e 128 GB de SSD, podendo considerarse o seu modelo máis equilibrado o que goza de procesador Intel Core i5, 8 GB de RAM e 256 GB de SSD (cun prezo de 1.449 euros), mentres que a configuración máxima contaría cun procesador Intel Core i7, 16 GB de RAM e 1 TB de SSD. Os modelos con procesador m3 e i5 teñen un sistema de refrixeración sen ventiladores para un funcionamento silencioso, mentres que con procesador i7 optouse cun sistema de refrixeración híbrido mellorado, buscando un funcionamento máis silencioso que o de anteriores versións.\nComo detalle curioso cómpre destacar que o equipo conta con portos USB normais, ou sexa, que ao igual que aconteceu con Surface Laptop, dende Microsoft continúan a pensar que aínda non chegou o momento do USB-C.\nVídeo de presentación do novo Surface Pro


InicioNoticias 25 PREMIOS ENTREGADOS ATA AGORA NA CAMPAÑA DE NADAL DO COMERCIO DO MORRAZO\n23/12/2016 Xa foron preto de 2800 usuarios os que rexistraron os seus códigos de participación na páxina http://compranomorrazo.com/\nRestan aínda por saír 26 premios directos\nOs premios da campaña que leva por nome “O Morrazo enche o teu Nadal” organizada por FECIMO e posta en marcha entre os seus asociados de Bueu, Cangas e Moaña, leva repartidos xa 25 premios directos, 23 deles foron de 50€ e 2 de 100€.\nComa sempre, estes premios son moi repartidos, saíndo 4 en Bueu, 10 en Cangas e 11 en Moaña. Os agraciados recolleron xa os seus cheques-compra nas oficinas de FECIMO en Cangas, acudindo co boleto premiado e o seu documento de identidade, para comprobar os datos introducidos na web.\nAgora teñen ata o día 11 de febreiro para canxealos exclusivamente nas empresas participantes na campaña, que son un total de 167 establecementos de diversos sectores (comercio, hostalaría, saúde e beleza, estacións de servizo, etc.) onde mercar ou contratar o servizo que desexen.\nRestan aínda por saír 26 premios directos, así que os veciños poden continuar a obter códigos de participación coas súas compras.\nPreto de 2800 clientes probaron sorte rexistrando as súas participacións na páxina web: www.compranomorrazo.com. Este ano disparouse a participación mediante dispositivos móbiles e tabletas, superando case por duplicado a participación dende ordenador de sobremesa, e confirmando a comodidade do sistema de participación e a súa inmediatez.\nComo se informa na campaña, están en xogo máis de 6.000€: 45 premios de 50€, tres premios de 100€ e tres premios de 200€ que sairán ata o día 9 de xaneiro.\nÓ finalizar a campaña celebrarase entre todos os códigos rexistrados un GRAN SORTEO FINAL de 3 premios de 1000€. Polo tanto é moi importante non tirar os boletos que non foron premiados porque aínda pode chegar a sorte.\nTODAS AS FOTOS DOS GAÑADORES/AS 2016


O PADRE MELO, como é coñecido en Honduras o padre Ismael Moreno Coto, vén de ser recoñecido como Campión da xustiza, un premio que outorga a organización estadounidense “Carecen” a persoas que destacan na defensa dos dereitos humanos e na loita contra a impunidade. Director de ERIC e Radio Progreso, obras sociais da Compañía de Xesús, xa fora distinguido no ano 2015 co “Premio Rafto de Dereitos Humanos”. Melo, ao igual que San Romero de América, é a voz dos sen voz e dos que nada teñen.\nA produción da CASTAÑA caeu este ano ao redor do 30% debido á praga de avespa chinesa, un mal dato para un sector que move anualmente en Galicia ao redor de 40 millóns de euros. É o tempo de achegarse a probalas a algún dos moitos magostos que enchen o país ao longo deste mes de novembro, como o VI Magosto Foliadeiro que se celebra en Santiago de Compostela o 17, organizado pola Agrupación Folclórica “Cantigas e Agarimos”, unha institución que está próxima a celebrar o seu centenario.\n“Pisar terra sagrada. Ecoloxía e xustiza” é o título das XVI XORNADAS DA ASOCIACIÓN DE TEÓLOGAS ESPAÑOLAS que se vai celebrar o 10 e 11 de novembro en Madrid. Entre as relatoras, Mercedes Navarro, gañadora o ano pasado do premio da Fundación Herbert Haag para a Liberdade na Igrexa, e a chilena de adopción Judith Ress, autora do libro Flores de sangre, unha homenaxe a catro misioneiras americanas violadas e asasinadas na guerra civil do Salvador.\nA chegada da choiva e do frío non afectan a música e o baile tradicional galego, todo o contrario, enche as escolas de xente nova, e non tan nova, desexosa de aprender as esenciais da nosa cultura. Nos últimos anos multiplicáronse estes centros, algúns, incluso lonxe da nosa terra, como a escola musical A PÍNTEGA AMARELA, aberta en Carabanchel Alto (Madrid), a patria de Manolito Gafotas. Máis á man, en Folgoso do Caurel, o 17 de novembro podemos participar nos “Obradoiros de música e baile tradicional” con Pepe Vaamonde, Luis Prego e Xabi Iglesias.\nA cooperativa FEIRACO celebra os seus 50 anos de vida. Naceu nas terras da Barcala, impulsada por Jesús García Calvo, e desde xaneiro de 2017 está integrada en CLUN (Cooperativas Lácteas Unidas) xunto con Melisanto (Melide) e Os Irmandiños (Ribadeo). CLUN agrupa 3.500 socios de 30 concellos galegos, dá traballo a máis de 400 persoas e factura por riba dos 125 millóns de euros, un 10% deles é froito da exportación, como a que realiza ao mercado chino coas súas marcas Clesa e Únicla.\nA CONTAMINACIÓN DO AIRE converteuse nun asasino silencioso que causa a morte de 7 millóns de persoas ao ano e dana a saúde de moitos máis, unicamente por respirar. Segundo a OMS, que vén de celebrar a “I Primeira conferencia mundial sobre contaminación do aire e saúde”, 9 de cada 10 persoas respiran aire contaminado e tóxico e un terzo das mortes por accidente cerebrovascular, cancro de pulmón e enfermidade cardíaca débense á contaminación do aire.\nA multinacional ALCOA anunciou o despido de 686 traballadores das súas plantas da Coruña e Avilés; faino despois de aumentar os seus beneficios nun 50% no primeiro trimestre e de levar anos recibindo axudas públicas sen investir na mellora das instalacións. Non sería a primeira vez que a empresa utiliza este tipo de presión para lograr mellores condicións na compra de electricidade. Hai uns anos retirou un ERE logo de que o goberno do PP lle organizase unha poxa á súa medida. Con todo, desde que mercou INESPAL, no ano 1998, Alcoa pechou 8 das 11 plantas que tiña no Estado.\nEtiopía vén de designar a Sahle-Work Zewde como presidenta do país, converténdose na única muller xefa de Estado actualmente en África e a cuarta na historia do continente. A elección de ZEWDE culmina as reformas sobre igualdade de xénero que puxo en marcha o primeiro ministro Abiy Ahmed e que se materializaron, por exemplo, no nomeamento dun goberno paritario. Unha boa noticia para un dos países máis poboados de África e cunha economía en desenvolvemento que algúns xa bautizaron como a China africana.