Negro Leite do Alba: 05/28/09\nA memoria, garatía de futuro para a humanidade\nFotografías de Abel García\nPor Josep Antoni Durán i Lleida\nPortavoz de CiU no Congreso dos Deputados\nA visita aos campos de exterminio nazis convértese, inevitablemente, nunha das experiencias máis sobrecolledoras que pode experimentar calquera ser humano. Cuestiona, nun instante, toda a fe no progreso ou na decencia da humanidade e así mesmo demostra cuán cerca estamos da brutalidade máis primitiva, ate no corazón mesmo da supostamente culta e civilizada Europa. Nomes como Treblinka, Mauthausen, Oranienburg ou Auschwitz erixíronse en sinónimos de horror e de vergoña, e non é estraño que ante os mudos e elocuentes restos de tanta atrocidade, o propio Papa Benedito XVI se preguntase onde estaba Deus neses momentos. Sen que nada nin ninguén mitigue a dor, veñen ao recordo as palabras de Hannah Arendt contidas no seu libro "Eichman en Jerusalem", cando afirma que as accións de resistencia pacífica do pobo danés ante as leis e a persecución antisemita dos nazis deberían ser explicadas en todas as facultades de ciencias políticas do mundo como exemplo da forza da resistencia pacífica e do poder dos valores éticos. Baste só recordar que o rei Cristian X quixo ser o primeiro cidadán danés que levara a estrela amarela cosida na manga do seu brazo no caso de que as persoas de orixe xudía de Dinamarca fosen obrigadas a iso. É obvio que o heroico comportamento do pobo danés merece ser destacado polo seu carácter excepcional. Se as restantes nacións actuasen do mesmo xeito, a tolemia exterminadora nazi non tería chegado a tales extremos a pesar de que non existe gradación para o horror. Pero o que fai aínda máis remarcábel o eloxio non é o carácter único da acción, senón o seu valor exemplarizante e ético. Por iso resulta especialmente digno de homenaxe, porque serve de lección para o resto da humanidade.\nEn 1945 a evidencia do Holocausto conmocionou a todas as conciencias. Custaba entender que aquilo fose posíbel, de xeito súbito, nas terras iluminadas durante séculos polo máis refinado da cultura occidental, a mesma que alumara a Kant, Beethoven ou Goethe. O Holocausto demostra que a humanidade non está inmunizada contra a barbarie máis atroz, a cal, dun xeito ou doutro aniña en nós mesmos e pode estalar se concorren circunstancias propicias. Non se trata de perder a fe no ser humano, pero si de saber o perto que estamos a miúdo de perder a alma. E o sobrecolledor testemuño de quen sobrevivira nos campos de exterminio foinos recordando durante décadas a pouca distancia que en nós mesmos separa ao bruto do bo samaritano. Con todo, pronto o Holocausto, pola súa distancia no tempo, parecerá só unhas liñas nos libros de historia. Unha cuestión só lembrada por doctos historiadores e sen ramificacións nos nosos días. Cada sobrevivente que desaparece é unha voz e unha advertencia que se extinguen, e chegamos a extremos en que algúns neobrutos negan o obvio, o terxiversan e o manipulan. Sesenta e tres anos despois, cada vez son menos as testemuñas directas e cada vez a traxedia, por afastada, semella menos grave. Pronto, por ineludibles razóns biolóxicas, ninguén poderá falar do Holocausto en primeira persoa, cando o certo é que este despropósito debe ser recordado polos tempos dos tempos.\nSó o recordo pode vacinarnos contra a hipotética repetición de feitos semellantes. Mentres gardemos a memoria da Shoah, sempre poderá existir alguén capaz de advertir das consecuencias letais da tolemia; sempre haberá alguén que poida facer reflexionar aos demais. O recordo non nos exime de novos erros, pero actúa como unha vacina capaz de xerar anticorpos e evitar males maiores dos cales non estamos demasiado lonxe. As atrocidades nos Balcáns atopábanse, en referencias actuais, a tiro de pedra dos antigos campos de exterminio nazis. As matanzas étnicas en Ruanda demostran que o horror pode aparecer en calquera momento. Anos antes, Camboia tamén viu desaparecer millóns e millóns de persoas pola tolemia desatada duns dirixentes asasinos. Se o home está preparado para aprender dos seus erros, a memoria é o único remedio para facelo posíbel. Máis aínda no que incumbe ao Holocausto, cuxo horror non dá marxe nin á subxetividade nin á interpretación. Non é unha historia de "menos bos" contra "menos malos", nin unha historia que dependa da mirada subxectiva do espectador. Auschwitz-birkenau está aí, eu estiven, xunto a seis millóns de seres humanos que foron exterminados non xa por razón do que fixesen, senón unicamente por razón da súa raza. Por iso o Holocausto exempli fica a brutalidade levada ao seu maior extremo: non foi unha loita entre exércitos rivais; non foi o resultado dunha matanza entre bandos rivais; non foi consecuencia nin dos feitos nin da opinión nin das opcións das vítimas. Foi a tolemia no seu grao sumo, nítida, aberrante, atroz, inhumana, incomprensíbel. A memoria de canto aconteceu debe ser preservada en toda a súa intensidade.\nNon basta só cun sobrecolledor museo en Jerusalem, senón que debe ser preservada nos libros, nos xornais, nas universidades e nos colexios, en todo ámbito de formación, de convivencia e de socialización humana. A opinión pública non pode descoñecer e menos aínda esquecer o que pasou, nin a comunidade pode permitirse a existencia de grupos aparentemente insignificantes que o neguen ou o desvirtúen. Para ser humanos, para garantirnos unha mínima esperanza de humanidade, debemos conservar a memoria daqueles momentos en que non o fomos. Para garantirnos o valor de loitar contra a inxustiza e contra a barbarie, debemos manter o recordo daqueles tempos en que fomos débiles e calamos, en que fomos xordos e cegos mentres os nosos irmáns eran sacrificados. Só o carácter exemplar da memoria pode redimirnos de novos erros.\nPostado por Colectivo GZ-Israel às 19:54 Nenhum comentário:


Hora do conto e actividades infantís: 19 a 23 de marzo 2018\nLuns 19 de marzo, ás 17:30\nMartes 20 de marzo, ás 18:30\nTÍTULO: “Contos que veñen e van”\nMércores 21 de marzo, ás 18:30\nTÍTULO: “Soños de contos”\nXoves 22 de marzo, ás 18:30\nOBRADOIRO: “Satélites colgantes”\nTÍTULO: “Detective Gemola”\nVenres 23 de marzo, ás 17:30\nOBRADOIRO: “Obradoiro de encadernación (scrapbooking)"\nActividades de promoción da lectura: de 19 a 23 de marzo 2018\nPrograma de actividades de promoción da lectura que Bibloleiros organiza para os centros de ensino do Concello, de 19 a 23 de marzo:\n- 10:15: Alumnas-os de 1º de ESO do IESP Neira Vilas (Perillo).\n"O corazón delator" con Soledad Felloza.\n- 9:30 e 11:45: Alumnas-os de 3º de ESO do IESP Neira Vilas (Perillo).\nMércores 21 de marzo:\n- 10:00 e 12:00: Alumnas-os de 6º de Primaria do CEIP Valle-Inclán (Perillo).\n"Obradoiro de ilustración", con Marina Seoane.\nVenres 23 de marzo:\n- 10:00: Alumnas-os de 6º de Primaria do CEIP Valle-Inclán (Perillo).\n- 10:30: Alumnas-os de 1º de Primaria do CEIP Luís Seoane (Mera).\n- 9:30 e 11:00: Alumnas-os de 2º de ESO do IES Miraflores (Oleiros).\n"Espectáculo poético visual", con Yolanda Castaño.\nXoves 22 de marzo:\n- 10:35: Alumnas-os de 2º de Bacharelato do IES María Casares (Santa Cruz).\n- 10:15: Alumnas-os de 5º A e B de Primaria do CEIP Luís Seoane (Mera).\n"Voar sen medo", a cargo de Chus Álvarez.\n- 10:30: Alumnas-os de 5º de Infantil do CEIP Rabadeira (Oleiros).\n"Saúde afectiva: Non, aí non", con Trinke Trinke.\n- 11:45: Alumnas-os de 6º de Infantil do CEIP Rabadeira (Oleiros).\n- 10:30 e 11:45: Alumnas-os de 1º de Primaria do CEIP Rabadeira (Oleiros).\nPublicado por Sistema de Bibliotecas Públicas Municipais do Concello de Oleiros en 18:29 No hay comentarios:\nRecomendacións en Radioleiros: 16 marzo 2018\nFeliz Feroz: o lobiño riquiño, de El Hematocrítico\nO protagonista é un lobiño atípico: é educado, estuda, gústalle ler, é amable, axuda ás persoas maiores a cruzar a rúa… todo isto alporiza á súa nai que xa non sabe que facer para que o seu fillo sexa realmente feroz. Así que nunha conversa co seu irmán, cóntalle o desesperada que está por esta circunstancia, así que o tío do lobiño ofrécese para educar ao seu sobriño como un verdadeiro Lobo Feroz.\nO protagonista, alter ego do escritor, viaxa a Israel para asistir á voda da súa irmá cun neoiorquino ultraortodoxo. Alí vaise atopar coa parte máis radical da relixión xudía e o noso protagonista terase que enfrontar á súa herdanza relixiosa. Guiado polo que vai ser o seu cuñado, visita o barrio onde ten pensado establecerse o novo matrimonio. Todo o que ve e escoita, vai convencendo a Eduardo para tomar unha decisión con respecto a voda da súa irmá.\nTertulia literaria en Rialeda: 14 marzo 2018 (Grupo A)\nComentario de "La analfabeta" de Agota Kristof\nNovidades dvd cine - xeral e adult@s - en Rialeda (marzo 2018)\nHora do conto e actividades infantís: de 14 a 16 de marzo de 2018\nMércores 14 de marzo, ás 17:30\nACTIVIDADE: “Obradoiro de submarinos”\nXoves 15 de marzo, ás 18:30\nVenres 16 de marzo, ás 18:30\nHora do conto e actividades infantís: 19 a 23 de m...\nTertulia literaria en Rialeda: 14 marzo 2018 (Grup...\nHora do conto e actividades infantís: de 14 a 16 d...


Premios ás mellores tapas de Monforte – EnComún\nAs tapas gañadoras do III Cume Tapas Monforte foron as elaboradas en A Meiga,Casablanca e Esmorga\nNo centro da imaxe, as tres gañadoras do III Cume Tapas de Monforte. EC\nO xurado profesional da terceira edición do Cume Tapas de Monforte deu a coñecer hai uns días os gañadores nas categorías de mellor tapa tradicional, mellor tapa creativa e mellor maridaxe con viño da Ribeira Sacra, nun acto celebrado no Centro do Viño e no que estiveron presentes, entre outros, o director técnico do xurado, Quique Rodríguez, e o presidente da Asociación Provincial de Empresarios de Hostalería de Lugo (APEHL), José Real. Deste xeito, o premio na categoría de mellor tapa tradicional foi para A Meiga, pola tapa “Meigallo” elaborada por Concha Álvarez; na categoría de mellor tapa creativa, a gañadora foi Bárbara Listán, de Casablanca con “El capricho de la abuela”; e xa na categoría de mellor maridaxe con viño da Ribeira Sacra, o premio foi para Esmorga, pola tapa “Yin e Yang” elaborada por Nerea Rodríguez. Pola súa parte, dende o xurado quixeron destacar “a sinxeleza, a calidade e a excelente elaboración das tapas”. O xurado estivo formado por especialistas e profesionais da cociña. Dende a organización destacaron a excelente acollida do concurso, xa que nesta terceira edición participaron 65 locais e vendéronse en total 30.463 tapas. De igual xeito, o presidente de APEHL, José Real, agradeceu tanto a resposta dos asociados como a dos clientes. Ao final do acto tamén se procedeu ao sorteo dunha viaxe a Tenerife entre os participantes, que lle correspondeu a Leticia Vila Álvarez.


Fábrica e fabricantes de desinfectante de mans OEM de China Zhongrong\nAceptados OEM e ODM\nBaixo a influencia de covid-19, Hand O desinfectante convértese na nosa necesidade de coidado persoal na nosa vida diaria, especialmente nalgúns lugares públicos como escola, hospital, supermercado, hotel, etc. A medida que producimos alcohol de materias primas, o noso prezo será bastante competitivo con alta calidade para o noso desinfectante para mans. Ademais, pasamos a verificación CE, FDA e ISO. Lanzamos marcaTECH-BIO para convertela na marca número 1 para a desinfección en China, xa que temos a mellor calidade de alcol en China. Somos líderes en China en tecnoloxía de etanol. Temos preto de 500.000 metros cadrados de taller na provincia de Hebei, en China. A nosa empresa foi fundada en 1999. Non obstante, tamén podemos fabricalaOEM e ODM para engadir o propio logotipo do cliente e personalizar o volume neto. Desexando ser o teu socio global e cumprir a situación de ganar-gañar.\nVolume neto: Personalizado\nIngredientes inactivos: Auga purificada, Carbopol, alcohol isopropílico, trietanolamina, fragrancia (personalizado).\nAnterior: 50 ml 75% de desinfectante de alcohol TECH-BIO\nSeguinte: Desinfectante para mans de humidade 500 ml TECH-BIO


Abel Caballero recibiu este xoves no Concello aos beneficiarios do programa de VigoEmprende. A iniciativa conta cun total de 156 beneficiarios en cun importe total de 205.000 euros dentro do programa de Estratexias de Desenvolvemento Urbano Sostible e Integrado (EDUSI), cofinanciado con fondos FEDER da Unión Europea.\nO Concello vén de publicar as bases que regularán a convocatoria pública para selección de candidaturas para o posto de dirección do MARCO por un período de 5 anos. A data límite de presentación é o 30 de novembro.\nO alcalde de Vigo, xunto ao Delegado de Zona Franca, David Regades, visitou este venres as instalacións de AIMEN no Porriño e mantivo un encontro cos responsables do Centro Tecnolóxico poñendo en valor o seu nivel investigador e a súa traxectoria ao terse "convertido no centro da capacidade tecnolóxica de Europa, un fito que temos que felicitar, estimular e apoiar". O rexedor manifestou o seu compromiso de apoiar os proxectos que desenvolva AIMEN para que acaden o financiamento preciso así como de formar parte das iniciativas de innovación que poñan en marcha.


O Hospital Público de Valdeorras rexistra un ingreso por Covid\nInicio/En portada/O Hospital Público de Valdeorras rexistra un ingreso por Covid\nDespois de semanas sen hospitalizacións por Covid-19, o Hospital Público de Valdeorras (o 10 de xuño quedaba libre de Covid), no Barco, rexistra un ingreso en planta por coronavirus, tal e como informa a Consellería de Sanidade (datos actualizados ás 18h. do 21 de xullo).\nDeste xeito, todos os hospitais públicos da provincia teñen ingresos Covid. Ademais de 1 ingreso no do Barco, hai un ingreso no Hospital de Verín en planta e 36 no Hospital de Ourense (1 deles en UCI). Tamén a Clínica Santa Teresa ten 1 ingreso por coronavirus en planta.\nEn total son 38 as hospitalizacións por Covid na provincia de Ourense.\nhospital ingresos O Barco Ourense planta público uci Valdeorras Verín


Día das Letras Galegas no Museo\nActualizado 13/05/2016 01:00\nPara celebrar o Día das Letras Galegas chéganos, Polo Correo do Vento, o conto ilustrado e musicado, O poeta do Miño. Unha homenaxe a Manuel María (editado por Edicións do Cumio en 2015). Será o martes 17 no Sexto ás 12 h.\nA actividade consistirá na narración dunha historia que se irá entrelazando cos datos biográficos do autor homenaxeado, ao tempo que os debuxos en vivo lle irán dando forma aos personaxes e aos sons musicais do cello farán voar a imaxinación dos cativos.\nRematado o conto darase paso a unha “rolda de prensa” na que a xente miúda interaccionará, guiada polo narrador, coa historia e coas imaxes. Por último realizarase un obradoiro de debuxo onde, coa axuda do ilustrador, farán a caricatura do poeta.\nPolo Correo do Vento é un colectivo especializado en actividades para nenos e nenas cuxo fin é promover a lectura, a comprensión oral en galego e o desenvolvemento da creatividade.\nEsta é unha actividade de balde que non precisa inscrición.\nO destinatario é o público infantil que pode vir acompañado por xente adulta e a duración será de aproximadamente unha hora.


Aprobados os orzamentos da Deputación para 2020 - Xornal de Lugo " />\nDeputación de LugoBNGPSOEPPpleno extraordinarioOrzamentos 2020\nO Pleno da Corporación provincial aprobou hoxe nunha sesión extraordinaria, e cos votos a favor de PSdeG e BNG e a\nabstención do PP, os Orzamentos da Deputación para o ano 2020, uns presupostos de preto de 92 millóns de euros que, segundo destacou a Deputada de Economía, Recadación, Facenda e Contas, Mayra García Bermúdez, “plasman o proxecto de provincia do Goberno” e aplican “a mellor política demográfica”, que consiste en “dotar de servizos aos veciños e favorecer a creación e mantemento de emprego sostible e de calidade”.\n“Só así se apoia ao rural”, subliñou a Deputada, quen asegurou que o orzamento “é realista e útil porque xorde da visión clara que temos no Goberno provincial das necesidades e das oportunidades que ten a provincia” e porque poderá aplicarse dende o mes de xaneiro.\nGarcía Bermúdez destacou, neste senso, que aprobar os presupostos en prazo “é unha obriga cara a veciñanza, sobre todo dos pequenos concellos, nos que boa parte da actividade depende da achega e da colaboración da Deputación. O funcionamento normal da Deputación é tamén a garantía do funcionamento normal dos concellos, e de que os veciños e veciñas seguen percibindo os servizos públicos de calidade ós que teñen dereito”.\n“Intentar que a Xunta faga o menor dano”\nPola súa banda, o voceiro do grupo provincial do BNG, Efrén Castro, subliñou que os orzamentos desta entidade para 2020 son “uns orzamentos para intentar que o goberno da Xunta de Galicia faga o menor dano posible aos cidadáns desta provincia”. O voceiro nacionalista indicou que os recursos da Deputación son imprescindibles para manter o tecido asociativo da provincia tanto no eido deportivo como cultural e contrapuxo as accións de apoio ao deporte e á cultura de base que se desenvolven desde a entidade provincial á política de grandes eventos e anuncios da Xunta de Galicia.\nA voceira do Provincial Popular, Elena Candia, fixo unha valoración antes de entrar no pleno sobre o proxecto de orzamentos criticando que, a pesar de tratarse do Goberno Provincial con máis recursos, é presentado “tarde, fóra de prazo”. Igualmente incidiu en que “o funcionamento desta institución é moi mellorable”. Nese sentido, explica que “aínda están sen resolver as axudas do ano 2019 a entidades culturais e, as dirixidas a deportistas individuais, aínda foron convocadas cando faltan menos de 30 días laborables para rematar o ano”. Por iso, a popular defende que “temos que esixirlles que traballen máis e mellor”.\nCandia puxo en valor a continuidade do Plan Único ao que se chegou “cando houbo un Goberno en minoría, non antes, cando outros tiveron a oportunidade de poñelo en marcha; pero non o fixeron. Salvo isto, poucas cousas positivas podemos dicir deste orzamento“, manifestou.\nA popular, aproveitou a entrada no pleno para afear ao presidente da Deputación, José Tomé, que non atendera a petición para a modificación da hora da convocatoria deste pleno para facer posible que os alcaldes da Mariña acudiran á reunión co comité de Alcoa en San Cibrao. Candia fixo fincapé en que a noticia sobre os termos que recolle a publicación da poxa de interrompibilidade é “moi preocupante e negativa. Non temos ningún avance positivo nin esperanzador para a continuidade da planta na nosa comarca”.


Razóns polas que elixir a bici - Vivecamino\nO Camiño de Santiago é unha viaxe de renovación dun mesmo. Por iso, cada vez son máis as persoas de todo o mundo que se animan a realízalo. Ponte en forma, abre os teus sentidos e deixa que flúa na túa mente a esencia das cousas. É por esa razón pola cal quen o fai, repite.\nA bici,unha das mellores formas deviaxar polo Camiño\nSe estás barallando esta opción e aínda non tes as ideas moi claras, déixame dicirche que unha das mellores formas de facer o Camiño de Santiago é en bici. O por que pódelo atopar nas razóns que che amoso a continuación:\nA bicicleta permíteche recorrer máis quilómetros en menos tiempo. O que é o mesmo: verás máis do Camiño nos días de lecer cos que contes, polo que poderás facerte un prantexamento de etapas máis rico. Podes empregar cada xornada en coñecer con profundidade as áreas de lecer, a súa cultura, o seu patrimonio e a súa contorna natural.\nÉ lixeira: algo fundamental para cando es ti quen a leva a ela. Ademais, podes coller outros transportes se queres combinar a túa viaxe puidendo levala contigo, como ocorre co bus e co tren. Este último conta con colgadores específicos para bicis (podes consultar que tren ofrece este servizo na web)\nManexable e fácil de colocar: calqueira recuncho, parede, paseíllo, columna ou oco serve para gardala mentras descansas.\nDache liberdade: a sensación do aire na faciana mentras cheiras o campo é marabillosa. Levas todo o teu corpo exposto con certa velocidade, se te relaxas e te deixas levar poderás ter unha sensación parecida a voar.\nLeva máis peso ca ti: ademáis da túa bolsa podes engadir á túa bici unha cesa deianteira e unhas alforxas paras as túas pertenzas e a comida.\nPodes avanzar mentras descansas: a diferencia de ir andando, a bici aproveita a inercia coas inclinacións do camino, así que terás momentos de descanso muscular e poderás permitirte estirar sen facer unha pausa. Ademais, podes alternar de vez en cando o pedaleo sentado e de pé, que tan ben senta cando levamos unhas horas sobre a bici.\nO teu fillo pode ir contigo: actualmente existen unha gran variedade de elementos que podes engadir á bici do teu fillo, de xeito que poida viaxar contigo. É o caso de sillas especiais ou carretas.\nÉ unha estrutura que te resgarda: podes aproveitar atúa bici como a parede que non tes cando estás descansando á intemperie. É tan sinxelo como estirar a tela impermeable e atala en distintos puntos do esqueleto da túa bici para improvisar un teito. Se, ademais, podes atar o outro estremo da tea a unha árbore, mellor que mellor. Estarás máis protexido para durmir.\nSe despois de todo isto aínda non cres que é unha boa idea, déixame diriche que, se hai algo bo dunha viaxe, é vivila con todos os sentidos e recordos. E montar en bici garda unha estreita relación cos nosos recordos, os da infancia para a mayoría. Porque todos aprendimos a caír con ela e loitamos porque nos quitaran o derradeiro rodeiro, porque xa podiamos sos. E porque, á ideade que sexa, a todos nós alguén nos ensinou a montar en bici e esa persoa nunca se esquece.\nE se, polo que sexa, aínda non sabes manexarte con ela, a que agardas para pedir axuda? Déixame ensinarte e crea esta lembranza que a todos nos enche a alma, como facer o Camiño de Santiago.


Carmen Porteiro - Ribeirao\nSerie fotográfica 2018\nNo interior da provincia de Lugo, na ribeira do Río Miño, comarca de Chantada, pervive unha celebración ancestral do entroido. A súa orixe podería estar asociada a unha farsa creada por xente das aldeas en resposta ao cobro dos impostos do señor feudal da zona, surdindo así as diferentes figuras que conforman o “entroido”: o volante (señor feudal) e o maragato ou peliqueiro (gardan).\nEstas figuras percorren a aldea de Santiago da Riba (ou Santiago de Arriba) e a súas hortas durante 3 domingos e o martes de entoido. Os volantes, protexidos polos peliqueiros cruzan as hortas invocando aos deuses para que as terras esperten tras o invierno e produzan boas colleitas.\nAdemáis, o primeiro domingo, Domingo Lambedoiro, reúnen con entroidos doutras zonas de Galicia, que son invitados a unirse á celebración.\nEsta serie de fotografías reúne aos personaxes desta peculiar celebración, prohibida trasa Guerra Civil (aínda que se mantivo na clandestinidade) e case perda nos 80-90 do século pasado debido á despoboación das zonas ruraos. Hoxe mantense nesta parroquia grazas a unha asociación que trata de non perder esta parte da súa historia.\nAs fotografías 11 realizáronse durante 2 domingos de celebración en 2018, o denominado Domingo Lambedoiro (28 de Xaneiro de 2018) e\no Domingo de Entroido (11 de Febreiro de 2018).\nEntroido Ribeirao 1. Volante con pucho. Asociados a xefes celtas, cun gran sombreiro do que ondean cintas de seda ou papeis de cores. Non deixan de moverse nin un momento, facendo soar as súas chocas\nEntroido Ribeirao 2. Boteiro Viana do Bolo. Con máscada negra, a súa misión é abrir paso a través de saltos axudándose dunha pértiga chamada “monca”. Sobre a cabeza un adorno de cores.\nEntroido Ribeirao 3. Peliqueiro de Campobecerros. Con máscada de madeira decorada con motivos animais. Detrás, cubrindo a cabeza unha pelica animal. Visten con camisa branca, garabata e unha chaquetiña curta. Sobre los hombreiros, un pano enganchado á chaqueta. Unha faixa vermella sobre a cintura suxeita o pantalón de flecos e sobre ela, o cinto do que colgan los cencerros. Na man leva a zamarra, una especie de fusta que se usa para abrir camiño.\nEntroido Ribeirao 4. Chocas de volante. Do cinto de coiro de porco dos volantes colgan 24 campaníñas ou “chocas” que sacuden constantemente para anunciar o seu paso.\nEntroido Ribeirao 5. Boteiro de Viana do Bolo. Levan unha vestimenta de 3 pezas: pantalóns vermellos, polainas chamadas leguis e unha camisa con cintas rizadas. No seu cinto de coiro forrado, 12 cencerros que fan soar cando saltan.\nEntroido Ribeirao 6. Volante con pucho. O pucho é un gran gorro dícese que con forma do camarín da Virgen. Son estruturas de ata 15 kilos, de maderia sobre o que colgan as cintas ou colonias.\nEntroido Ribeirao 7. Volante con pucho. É común que sobre o pucho se coloquen bonecas e flores, elaboradas polas mulleres da parroquia. A vestimenta é de cor vermello e amarelo, levan un pano de gran variedade cromática sobre os seus hombreiros e unhas cintas marróns envolven as súas pernas.\nEntroido Ribeirao 8. Volantes descansando. Os volantes que non levan o pucho, levan unhas máscadas feitas con papel de periódico untado cunha pasta elaborada con auga e farina. No medio das capas, engádese tela de liño para dar solidez e unha vez seca decórase.\nEntroido Ribeirao 9. Maragato. É un personaxe vestido con roupas vellas e peles de animais. Na man leva un cinto para defender ao volante e abrirlle paso. Cubren a súa cara con peles y osamentas de animais.\nEntroido Ribeirao 10. Percorrido por Santiago da Riba. Os volantes e maragatos, xunto cos demás entroidos e figuras invitadas, percorren Santiago\nEntroido Ribeirao 11. Percorrido polas hortas. No seu percorrido, volantes e maragatos, sepáranse do resto para atravesar as hortas para que estas produzan boas colleitas.


Política de Cookies. Grupo Faro\nA web grupofaro.com utiliza cookies para facilitar a relación dos visitantes co noso contido e para permitir elaborar estatísticas sobre as visitantes que recibimos. En cumprimento da Directiva 2009/136/CE, desenvolta no noso ordenamento polo apartado segundo do artigo 22 da Lei de Servizos de Sociedade da Información, seguindo as directrices da Axencia Española de Protección de Datos, procedemos a informarlle detalladamente do uso que se realiza na nosa web.\nDenomínanse cookies a uns pequenos arquivos que se gravan no navegador utilizado por cada visitante da nosa web para que o servidor poida lembrar a visita dese usuario con posterioridade cando volva acceder aos nosos contidos. Esta información non revela a súa identidade, nin dato persoal algún, nin accede ao contido almacenado no seu pc, pero si que permite ao noso sistema identificarlle a vostede como un usuario (anónimo) determinado que xa visitou a web con anterioridade, visualizou determinadas páxinas, etc. e ademais permite gardar as súas preferencias persoais e información técnica por exemplo as visitas realizadas ou páxinas concretas que visite.\nSe vostede non desexa que se garden cookies no seu navegador ou prefire recibir unha información cada vez que unha cookie solicite instalarse, pode configurar as súas opcións de navegación para que se faga desa forma. A maior parte dos navegadores permiten a xestión das cookies de 3 formas diferentes:\nPode atopar información sobre como configurar os navegadores máis usados nas seguintes ligazóns:\nRespecto das cookies de terceiros, é dicir aquelas que son alleas ao noso sitio web, non podemos facernos responsables do contido e veracidade das políticas de privacidade que eles inclúen polo que a información que lle ofrecemos é sempre con referencia á fonte. En caso de dúbidas dirijase ao webmaster do dominio creador da cookie.\nSe desexa consultar as condicións completas de uso do sitio grupofaro.com pode facelo nesta ligazón.\nA continuación informámoslle detalladamente das cookies que poden instalarse desde o noso sitio grupofaro.com. En función da súa navegación poderán instalarse todas ou só algunhas delas.\nDominio Nome dá Cookie Descrición Máis Información\ngrupofaro.com laravel_session Cookie utilizada polo framework PHP Laravel para permitir que as variables de sesión sexan gardadas no servidor web. Esta cookie é esencial para o funcionamento da web. Política de Privacidade\ngrupofaro.com _ga, _gid Google Analytics é unha ferramenta gratuíta de análise web de Google que principalmente permite que os propietarios de sitios web coñezan como interactúan os usuarios co seu sitio web. Así mesmo, habilita cookies para recompilar información de forma anónima e elaborar informes de tendencias de sitios web sen identificar a usuarios individuais. Política de Privacidade\ngoogle.com Nid, identificador de canle Recompila de forma anónima os hábitos de uso do sitio dos visitantes e as páxinas que viron. Política de Privacidade\nAo navegar e continuar na nosa web indícasnos que estás a consentir o uso das cookies antes enunciadas, e nas condicións contidas na presente Política de Cookies.


Consellos e previsións para a mudanza | Consumer\nConsellos e previsións para a mudanza\nConvén preparar o traslado con varias semanas de antelación para evitar sobresaltos no último momento\nCalquera mudanza implica moita actividade: embalar numerosos artigos, desprenderse doutros, avaliar se se contratará unha empresa especializada ou se se fará cos propios medios, etc. Débese comezar cos preparativos con bastante tempo de antelación, proverse de todo o necesario, montar as caixas de maneira adecuada e chegar ao día do traslado con todo listo, co fin de que a operación non depare inconvenientes.\nPensar a mudanza con bastante antelación\nUnha mudanza é sempre, dalgunha maneira, un acontecemento. Pode ser máis traumático (se o traslado débese á necesidade) ou menos (se é por satisfacer un desexo: unha casa máis grande ou máis bonita, unha mellor localización, etc.), pero abandonar o lugar no que se viviu para chegar a un novo é un cambio que necesita un tempo de adaptación e aprendizaxe. Por este motivo, e posto que son moitos os factores que se deben ter en conta no momento de realizar a mudanza, convén resolver con antelación a maior cantidade posible.\nConvén gardar con antelación os obxectos que se han de trasladar en caixas . Estas pódense conseguir de distintas formas, sobre todo, en tendas e negocios que reciben nelas as súas provisións, pero logo descártanas. En caso de non conseguirse, terán que comprarse.\nContratar os servizos dunha empresa especializada en mudanzas pode ser caro, pero resolve moitos inconvenientes\nHai que buscar o lado positivo, mesmo, das tarefas máis engorrosas. Gardar os obxectos en caixas non é unha tarefa divertida, pero pode servir para desprendernos de cousas innecesarias. Sempre xorde a pregunta: “Merece a pena que garde e léveme isto, que en realidade só ocupa espazo e non uso para nada?”. Se a resposta é “non”, quizá conveña pensar nun novo destino: regalalo ou tiralo.\nPor outra banda, tamén haberá que avaliar se se contratan os servizos dunha empresa especializada ou se se afronta a tarefa cos medios propios e a colaboración de familiares e amigos. Contratar unha empresa, a miúdo, é un gasto alto, pero a cambio esta resolve todo de maneira efectiva, rápida e asegurada. Na decisión final influirán de maneira decisiva as posibilidades económicas de contratala e as opcións materiais de facer a mudanza sen axuda profesional.\nConsellos para montar as caixas da mudanza\nAlgunhas breves recomendacións para o momento de montar as caixas da mudanza son as seguintes:\nO máis apropiado é que sexan sólidas, para garantir que non se desarmarán ao transportalas, e non demasiado grandes, para que non resulten pesadas en exceso.\nÉ mellor non mesturar nunha caixa artigos de distintos espazos da casa e apuntar no exterior de que ambiente son (salón, cociña, etc.). Se son obxectos delicados -que deben gardarse envolvidos en plástico-burbulla ou moito papel-, convirá marcar con claridade que lado debe colocarse cara arriba e se o seu contido é fráxil.\nDébese procurar que as caixas sexan fortes e non moi grandes, para que sexan máis fáciles de transportar\nNas caixas convén mesturar obxectos pesados con outros máis lixeiros. En lugar de encher unha caixa con libros e outra con roupa, é preferible distribuír libros e roupa nas diferentes caixas. Deste xeito, o peso estará mellor repartido.\nColocar os obxectos máis pesados no fondo e os máis lixeiros, arriba. Se son obxectos delicados, convén pór debaixo un “colchón” de bólas de papel; pode ser papel de xornal. Tamén é posible encher as caixas con espuma inxectada.\nPara transportar roupa, os armarios de cartón adoitan ser máis adecuados que as caixas, xa que están deseñados para tal fin. Outra opción é descolgar a roupa do armario sen quitar as perchas, unir a asa destas e colocar todas as pezas nunha mesma funda. É un modo de gañar espazo e, á vez, protexer as teas.\nGardar primeiro os obxectos que se empregan menos e deixar os de uso cotián para o final.\nReforzar ben as caixas con cinta de embalar, para previr na medida do posible que se abran ou desfonden.\nHai outras tarefas relacionadas coa mudanza ás que tamén é recomendable prestar atención algunhas semanas antes do traslado. Unha delas é dar aviso ás empresas que brindan os servizos de electricidade, telefonía, Internet, gas, auga e calquera outro que se tivese contratado. No caso de que a casa que se abandona ocúpese de inmediato por outras persoas, hai que tratar de deixarlles a nova dirección e datos de contacto, por se chegase correspondencia á antiga dirección.\nPara o propio día da mudanza, tamén convén realizar algunhas previsións, que aínda que son obvias, non por iso haberá que descoidalas.\nPensar onde se aparcará o camión ou outro vehículo que realizará a mudanza. Se se conta cunha praza de garaxe apropiada, pódese aparcar o coche noutro lugar para permitir que o camión a ocupe e cargar as cousas con comodidade. Se non se conta con ela, e na rúa é imposible que o camión estea detido o tempo suficiente, buscar algunha alternativa en función das posibilidades.\nAsegurarse de ter cargada a batería do móbil e gardado na axenda o teléfono da empresa de mudanzas (se se contratou), así como calquera outro dato co que puidese ser necesario contar durante o traslado.\nContar coas chaves da casa nova e, unha vez establecidos alí, como medida de precaución e seguridade, pódense cambiar as fechaduras.\ncaixas consellos mudanzas-gl previsiones-gl


O programa Erasmus+ incorpora ao centro boirense CEIP Santa Baia – O Barbanza\nO programa Erasmus+ incorpora ao centro boirense CEIP Santa Baia\nXullo 9, 2019 A.R.\n20190709. O CEIP Santa Baia de Boiro participa no programa Erasmus+ co proxecto Alumnado con NEAE: Inclusión e Espazos Dinámicos. Desde o centro consideran que a educación é unha responsabilidade colectiva que pode axudar a aqueles alumnos que sofren unha situación de desvantaxe educativa. Deste xeito, coa formación de docentes e a concienciación do resto de membros da comunidade educativa “pódese contribuír a debilitar os factores xeradores da desigualdade e garantir a atención aos colectivos máis vulnerables para mellorar a súa formación e prever os riscos de exclusión social.”\nAs necesidades que presentan as organizacións que participan neste proxecto son a inclusión do gran número de alumnado con necesidades educativas especiais en diversas actividades tendo en conta os diferentes espazos dinámicos dentro e fóra da aula/centro; mellorar as metodoloxías AICLE e TIC para favorecer o proceso de ensinanza-aprendizaxe de todo o alumnado de Educación Infantil e Primaria; enriquecer a competencia lingüística en linguas estranxeiras para converter ao centro bilingüe en plurilingüe; deseñar actividades efectivas para mellorar o traballo por proxectos e por recunchos en Educación Infantil e Primaria; así como, elaborar varios supostos que promovan a participación do alumnado na dinámica da biblioteca como eixo vertebrador do centro e tamén conseguir un clima acolledor e tranquilo.\nAdemais, o CEIP Santa Baia participa en proxectos como seccións bilingües, PLAMBE, EDIXGAL, Patios Dinámicos, PBA (Metodoloxía por proxectos), Red Natura, EDLG, Seguridade Viaria, proxecto ELISA (USC), colaboración con Centro de Día e Amicos. Así mesmo, o centro entende que “a mellora das necesidades citadas anteriormente van favorecer a cooperación e interacción nestes proxectos e con estas entidades.”\nAsí, os obxectivos xerais consistirían en abordar as necesidades do alumnado mediante calquera programa ou recurso que aporte un progreso á calidade educativa do centro, así como formar ao profesorado e ao resto da comunidade educativa para conseguir unha mellora no proceso de ensinanza-aprendizaxe. O conxunto das actividades deseñadas para levar a cabo antes, durante e despois deste proxecto, “foron pensadas para que os principais beneficiarios poidan desfrutar dunha inclusión plena e satisfactoria desde un punto de vista didáctico e profesional dentro do que unha sociedade europea poida ofrecer para uns futuros cidadáns.” No momento de programar ditas actividades tiveron en conta a inclusión, o patrimonio cultural, eTwinning e evitar o fracaso e posible futuro abandono escolar.


A Policía Nacional de Vigo desarticula unha organización dedicada ao tráfico de cocaína e heroína con base no Casco Vello | Noticias Vigo\nA droga distribuíase para a súa venda desde varias vivendas do casco lanuxe ou a través de pequenos vendedores por diversos puntos do centro da cidade\nPublicado por Noticias Vigo o día 26/03/2019 na sección de Galicia,Sucesos,Vigo\nA Policía desarticularon na cidade de Vigo unha organización dedicada ao tráfico de heroína e cocaína na zona de Vigo e a súa área. Os dous detidos, unha muller e un home, son o líder da banda e a súa persoa de confianza.\nAdemais incautouse unha importante cantidade de heroína, cocaína e outros efectos.\nGrupo perfectamente estruturado e organizado\nTras solicitar diversas informacións sobre o tráfico de substancias estupefacientes en Vigo-Redondela, os axentes comprobaron que se trataba dunha organización dedicada principalmente ao tráfico de heroína e cocaína.\nAdemais lograron identificar o responsable da organización e á súa persoa de confianza, ademais das vivendas que utilizaban para ocultar a droga e preparala para a súa posterior distribución.\nConforme avanzaba a investigación, os axentes descubriron que dita organización tentaba estender a súa área de influencia a outros puntos da xeografía.\nDetención conxunta no Casco Vello\nPor todo eles realizáronse controis na contorna e vixilancias discretas, para coordinar a detención conxunta dos dous máximos responsables cando procedesen a trasladar a droga para a súa elaboración e posterior distribución.\nSería a última hora da mañá cando os axentes interceptaban na rúa a ambas as persoas e procedían á súa detención.\nFroito diso interviñéronse máis de 60 gramos de cocaína, 15 de heroína e outros efectos.\nXa en Comisaría procedeuse a tomar declaración aos detidos e a realizar unha consulta das bases de datos na que se comprobou que ambos os detidos xa contaban con antecedentes policiais anteriores, sendo varios deles por feitos similares aos descritos.\nA investigación foi levada a cabo por axentes do Grupo de UDEV-DROGAS, dependentes da Brigada de Policía Xudicial da Comisaría de Policía de Vigo-Redondela, pasando os detidos e todo o actuado a disposición do Xulgado de Instrución de garda de Vigo.\nPara iso queremos lembrar que existe un correo – [email protected] –\nno cal de modo anónimo pódese comunicar a existencia de calquera punto de venda de drogas.\nConxuntamente na dirección https://www.policia.es/colabora. php , da páxina oficial da policía pódense consultar aquelas dúbidas relacionadas con temas policiais, como delitos tecnolóxicos, delincuencia internacional, D.N.I. electrónico, concursos e oposicións…


Inicio » Datos Xerais » Socioeconomía\nRibeira de Piquín, concello eminentemente rural, ten na agricultura e na gandería os alicerces fundamentais da súa economía.\nMalia que un 85% da poboación activa está dedicada ó sector primario, non chegan ó cinco por cento as terras destinadas ó cultivo; mentres que a superficie dedicada a prados e pastizais achéganse ó quince por cento e a que se reserva para terreo forestal representa un oitenta por cento da superficie total.\nA dedicación gandeira é fundamentalmente de vacún, con dedicación preferentemente láctea. O seu número dobra en cabezas ó porcino, que non chega ó milleiro de cabezas, e supera ó ovino que rolda ó medio milleiro. Os restantes sectores laborais ocupan a máis dun tres por cento, no caso da industria, e a un 4'4%, no da construción, mentres que un sete por cento dos traballadores están no sector servizos.\nPolo que se refire á industria é escasa, podéndose concretar na existencia de fábricas de transformación láctea, varios muíños, aserradeiros, carpinterías e algunhas canteiras para a extracción de áridos.\nMencionar, sen embargo, que Ribeira de Piquín posúe un subsolo rico en xacementos de ferro, téndose detectado tamén existencias de uranio.\nO sector terciario atópase moi mediatizado pola proximidade de Meira, en cuxas feiras se verifican tódalas transaccións a nivel local.\nIndustrias: Madereiras, lácteas y extractivas.\nFeiras e Mercados: Ribeira de Piquín ( o 23 e o derradeiro sábado de cada mes).


casa » Últimas noticias » Compañías aéreas » Lufthansa engade catro novos avións Airbus A350-900 á flota\nCompañías aéreas • Aeroporto • Aviación • Últimas noticias europeas • Noticias internacionais de última hora • Noticias de viaxes de última hora • Viaxes de negocios • Noticias de última hora en Alemaña • investimentos • noticia • Persoas • Reconstrución • Responsable • tecnoloxía • Turismo • transporte • Novas de Viaxes\nEstá previsto que o A350-900 do Airbus entre en servizo coa marca principal de Lufthansa a partir da primeira metade de 2022, reforzando a oferta premium da compañía aérea de cinco estrelas.\nLufthansa Group asina contratos de relaxación para catro avións adicionais de longo percorrido Airbus A350-900.\nOs avións fan unha importante contribución a unha maior sustentabilidade a través dun aforro de combustible e CO30 nun 2 por cento.\nLufthansa Group planea o despregamento de novos avións Airbus A350-900 a partir da primeira metade de 2022.\no Grupo Lufthansa está a acelerar a modernización da súa flota de longo percorrido. O Grupo asinou contratos de arrendamento de catro avións Airbus A350-900 de última xeración e con baixo consumo de combustible cos arrendadores Avolon, SMBC Aviation Capital Ltd. e Goshawk. Como resultado, a flota A350 do grupo chegará a 21 avións a principios de 2022.\no AirbusEstá previsto que o A350-900 entre en servizo coa marca principal de Lufthansa desde a primeira metade de 2022, reforzando a oferta premium da compañía aérea de cinco estrelas.\nDoutor Detlef Kayser, membro do Consello Executivo Deutsche Lufthansa AG, Dixo:\n“O Airbus A350 é un dos avións máis modernos do noso tempo. Extremadamente eficiente en combustible, moi silencioso e moito máis económico que os seus antecesores. Os nosos clientes aprecian non só a sustentabilidade senón tamén a experiencia de voo premium con este avión. Os contratos de arrendamento permítennos seguir sendo flexibles na planificación da flota e aproveitar ao máximo as oportunidades de mercado excepcionais ".\nO bimotor Airbus Os avións A350-900 consumen só uns 2.5 litros de queroseno por pasaxeiro por cada 100 quilómetros voados. Isto é ao redor dun 30 por cento menos que os seus predecesores, cun impacto correspondente positivo na pegada de carbono. O avión substituirá principalmente a catro motores de longa distancia da familia Airbus A340. A mediados da década, espérase que a proporción de avións de catro motores na flota de longo percorrido baixe por baixo do 15 por cento. Antes da crise, a participación roldaba o 50 por cento.\nAdemais, o novo avión con baixo consumo de combustible reducirá os custos operativos ao redor dun 15 por cento en comparación cos tipos que substituirán.\nComo parte do seu amplo programa de modernización de flotas a longo prazo, o Grupo Lufthansa levará a entrega dun total de 177 avións de curto, medio e longo alcance nesta década.\nOutubro 6, 2021 en 07: 33\nO Airbus A350 é o avión de longo percorrido máis moderno e respectuoso co medio ambiente. Lufthansa dixo que acordou alugar catro novos avións de pasaxeiros de longo percorrido do Airbus A350-900, asumindo avións máis novos sen fogares.


Xeografía con esquinas: octubre 2009\nDeíxame soñar contigo\nAbro o xornal, hoxe-coma-onte, teño ganas de escoitar os soños, perduran neles unha camisa branca e un pantalón vaquero, ós que vou enchendo de rostros e mans, diferentes, para mirarme e tocarme, para mirar e tocar. Segue a investigación de Castro de Rey, Garzón anda por Cataluña entre corrupcións que estoupan, morre a primeira muller que estivo o fronte do Banco de España, Feijoo entre as caixas, Esperanza Aguirre fronte a Caixa. O da camisa branca invítame a cear, beber albariño fresco e pasear polas rúas entre albañiles, sen levantamentos obreiros. Sen control nin zonas prohibidas. O monte Gaiás, creando o edificio da cultura máis noxento e menos cultural, Rajoy sen poder frente ós derrotados sen escrúpulos do propio partido, Zapatero que rí pouco e sen ganas (nótaselle), Berlusconi sobornando a quen opte por levarlle a contraria,a trama Gürtel,guerras, guerras onte-coma-hoxe. O do pantalón vaquero dame bicos sen quitar a camisa. Aloumíñame con versos sen ruptura, capacitándome a transición da saliva. Cóntame suavemente a caída das fronteiras. Nas páxinas de cultura Michael Jackson de novo vivo con "This Is It", Isaac Díaz Pardo recollendo a Medalla de ouro das Bellas Artes e un Sorolla que costa moitos cartos. Quita a camisa e o pantalón, encoiro danme ganas de roubarlle o corazón. Sen condenas, o espertar, hoxe-coma-onte é como se non dormira..paso as noites reciclando o lixo dos días, sen parentes pero na tua compaña. Quérote cada noite.\nPublicado por Maribel-bel en jueves, octubre 29, 2009 5 comentarios:\nO Xoves 29 de outubro,na xornada de homenaxe a Xohana Torres, recitarán no Pazo de Raxoi, na praza do Obradoiro de Cospostela, Chus Pato,María Xosé Queizán, María do Cebreiro e Lupe Gómez. Será unha tarde de lecer...poéticamente cálida.\nSempre nos queda\nser o que leva a onda:\na núa liberdade,\no modo de entregarse.\nPublicado por Maribel-bel en miércoles, octubre 28, 2009 No hay comentarios:\nUnha explosión de tenrura\nEnlace a entrevista publicada por Galicia Hoxe, na que Lupe Gómez, camiña polos meus adentros con moito cariño, sensibilidade e aprecio. Grazas\nCopiar, pegar no navegador.\nPublicado por Maribel-bel en sábado, octubre 24, 2009 2 comentarios:\nFún facendo sucos\nDime:¿Sabes camiñar por enriba do tempo?\nXuntamos, unha man con outra\no corazón, preto dos nosos corpos\na necesidade de amar,\nTí lúdico, perverso\neu calada i en calma\neste acto da semana.\nNon tes perxuizos\ncando de sexo se trata\ncoa mente tranquila,\na min, sóbranme bágoas.\nPublicado por Maribel-bel en domingo, octubre 04, 2009 8 comentarios:


Morre aos 97 anos Luz Pozo Garza, voz esencial da poesía galega do século XX - Praza Pública\nObituario | Luz Pozo Garza\nMorre aos 97 anos Luz Pozo Garza, voz esencial da poesía galega do século XX\nluns 20, abril 2020\nLuz Pozo Garza © RAG\nFágase a luz\nmartes 28, xaneiro 2020\nUn xardín onde as pedras recitan versos de Rosalía, Seamus Heaney e Luz Pozo\nluns 14, maio 2018\nLuz Pozo Garza finou este luns na Coruña aos 97 anos de idade. Nacera en Ribadeo en 1922 e ao longo da súa vida esta poeta, ensaísta e catedrática de literatura de ensino medio converteuse "nunha das voces esenciais das letras galegas da segunda metade do século XX", segundo desta a Real Academia Galega nunha nota de homenaxe.\nNaceu en Ribadeo, pero residiu tamén en Viveiro, Lugo, Vigo ou A Coruña\nCon catorce anos, por mor da Guerra civil e da persecución da que foi obxecto seu pai, trasladouse coa súa familia a Lugo e, posteriormente, a Marrocos, instalándose finalmente en Viveiro cando regresou a Galicia. Tivo unha longa traxectoria como docente de ensino medio, que a levou a Vigo e ao instituto de Nigrán, onde se xubilou en 1987. Dende entón residía na Coruña, onde faleceu.\nCon só 28 anos, en 1950, foi nomeada membro correspondente da Real Academia Galega, pero non foi ata 1996 que se converteu en académica de número, ingresando cun discurso titulado Diálogos con Rosalía, a primeira intervención deste tipo escrita no código da poesía, un discurso respondido por Xesús Alonso Montero. Así o destacamos nesta reportaxe.\nComo académica de número, Luz Pozo foi a segunda muller, tras Olga Gallego, en ocupar unha cadeira no seu pleno e a primeira en ocupar un posto de dirección na institución, ao asumir a vicesecretaría entre 1997 e 2001. No seu 95 aniversario, a RAG publicou Un pozo de luz, unha homenaxe colectiva á auotra\nLuz Pozo Garza © Xunta\nA súa produción poética en galego abrangue case 70 anos, dende o inicial O paxaro na boca (1952), publicado na Colección Xistral\nPublicou máis de 15 poemarios e media ducia de ensaios, ademais de múltiples colaboracións en obras colectivas. A súa produción poética en galego abrangue case 70 anos, dende o inicial O paxaro na boca (1952), publicado na Colección Xistral, proxecto editorial creado polo pintor Ánxel Johán e o poeta Manuel María dende Lugo e que se inaugurou con este volume.\nNestas décadas a poeta alternaba a súa produción en galego e en castelán, mais a partir dos anos 70 Luz Pozo pasou a publicar unicamente en lingua galega, con Últimas palabras / Verbas derradeiras (1976), Concerto de outono (1981) ou Códice calixtino (1986).\nCon só 28 anos, en 1950, foi nomeada membro correspondente da RAG, pero non foi ata 1996 que se converteu en académica de número\nComo destaca a RAG, a poesía de Luz Pozo bebeu con frecuencia na fonte de Rosalía de Castro, á que rendeu homenaxe en obras como Vida secreta de Rosalía (1996) ou Medea en Corinto (2002), poema polifónico no que galeguizou este mito clásico. "O amor e a sensualidade foron dúas constantes na súa obra, caracterizada por un fondo lirismo e o diálogo intertextual íntimo coa tradición poética galega e universal. A luz como elemento simbólico central é outro sinal de identidade dunha autora que nunca deixou de escribir", subliña a Academia.\nNas súas obras foron centrais o amor, a sensualidade, Rosalía de Castro como referente e a luz como elemento simbólico\nA poeta seguiu escribindo e publicando ata os seus últimos anos e, de feito, aínda o pasado ano puidemos ler Pazo de Tor, un libro no que visita as raíces da memoria familiar, especialmente as da súa nai. Da súa nai tomou moitas cousas, entre elas o seu nome literario, pois Dolores Elvira Pozo Garza adoptou o nome de Luz en homenaxe á súa nai, Luz Garza Feijoo. "Quíxena moitísimo, entregouse a min toda a vida. Foi a primeira que me ensinou música e cultivou moito en min o afán de escribir", destacaba a autora.\nFoi recoñecida coa Medalla Castelao (1995), o Premio Celanova (2001), o Premio Laxeiro (2013), o Premio Trasalba (2019). De igual xeito, en 2018 Viveiro nomeouna filla adoptiva e deulle o seu nome á Escola de Idiomas da localidade. Tamén no ano 2018 foi unha das primeiras autoras homenaxeadas no Xardín das Pedras que Falan inaugurado en Compostela, no que está acompañada por Rosalía ou por Seamus Heaney. Finalmente, en xaneiro deste 2020 foi recoñecida como filla predilecta do seu Ribadeo natal.\nFragmento de 'Cantiga para ler en tempo de penumbra' (Códice Calixtino, 1986)\nCae unha folla intacta coma laio\ntalvez volver os ollos a contemplar o tempo\nbailar corpo belido\nno centro da mudanza onde o mar é levado\ne non saber a forma precisa da demora:\nDormir soñar morrer acaso\nagardar un encontro para se tornar caricia\ne bañarse nas ondas\nnas mesmas vivas aguas da existencia\nsílabas delicadas ausencias repentinas\na se perder no reino do lamento:\nLuz Pozo Garza © Concello de Viveiro


34ª edición de Cineuropa, na procura do mundo real - Lindeiros\n34ª edición de Cineuropa, na procura do mundo real\nCompostela, 4 de novembro do 2020 – A 34ª edición de Cineuropa aposta polo formato presencial na procura da volta ao mundo real, unha intención que amosa desde o propio cartaz do festival.\nCineuropa era presentado onte coa presenza de Mercedes Rosón, concelleira de Cultura, Xosé Sánchez Bugallo, alcalde de Compostela, e José Luís Losa que despois de estar afastado da organización no 2019, ao quedar fora da licitación por un defecto de forma, volve a dirección do certame.\nO alcalde Xosé Sánchez Bugallo explicaba que a aposta polo formato presencial é un xeito de buscar, en tempos tan difíciles, esperanza e alegría na cultura\nO director, José Luis Losa, falaba da seguridade sanitaria que se da no cine e nos festivais e da necesidade de volver ao mundo real\nPreguntado pola anterior edición de Cineuropa, organizada por La Tropa Produce cos que fora moi crítico mesmo antes de que se celebrara o certame, Losa fuxiu de polémicas e asegurou que todas as edicións lle parecen boas\nSó catro salas\nO certame vese de todos xeitos afectado pola pandemia. Serán só catro salas (Teatro Principal, Salón Teatro, NUMAX e Sala Mozart do Auditorio de Galicia) as que acollan proxeccións entre o día 6 e o 22 de este mes. Nelas poderemos asistir á proxección de 95 películas, das que 43 son de balde. Na sesión inaugural, que terá lugar este venres ás 19.30 h no Teatro Principal, poderemos ver Druk (Another round), o novo dun habitual deste festival, o danés Thomas Vinterberg. O cineasta asina un filme sobre a falsa tolerancia da sociedade danesa que foi distinguido co premio ao mellor actor (Mads Mikkelsen) no Festival de Cine de San Sebastián.\nReducións de aforo e medidas hixiénicas\nO Festival viuse obrigado a cancelar esa gran festa do cinema que é o maratón, nin contará con xurado novo, e reducirase tanto a capacidade das salas coma o número de sesións. O certame contará coas máximas medidas de hixiénico-sanitarias. Ao uso obrigatorio da máscara, desinfección de espazos entre sesións e distancia de seguridade, engádense os códigos QR que permitirán ao público votar polos seus filmes favoritos.\nCorenta e nove filmes de cinco continentes competirán polo Premio do Público que decidirán os espectadores coas súas votacións, nunha edición na que as normas sanitarias impoñen un novo sistema de voto a través de código QR. Poderemos ver as películas da temporada, entre as que compre destacar o Oso de Ouro do Festival de Berlín, There is no evil, o Oso de Prata á mellor dirección, The woman who run, o Oso de Prata á mellor actriz e Premio FIPRESCI, Ondina, o premio do xurado da sección Encounters, The trouble with being born, ou o premio á mellor dirección na mesma sección, recibido por Malmkrog.\nDo Festival de Cine de Venecia teremos o gran premio do xurado, Nuevo orden, o premio especial do xurado, Queridos camaradas, o filme premiado á mellor dirección, A muller do espía, e a Copa Vopi ao mellor actor, Padrenostro. Tamén teremos a oportunidade de ver o filme que arrasou no Festival de San Sebastián, Beginning, gañador, nin máis nin menos que da Cuncha de ouro á mellor película, da Cuncha de prata á mellor dirección, a Cuncha de prata para a mellor actriz e do premio do xurado ao mellor guión.\nContarase coa presenza de cineastas para presentar as súas películas como Javier Rioyo, autor dun necesario documental que reconstrúe a historia do Val dos Caídos titulado Ángeles con espada; ou Manuel Menchón, director de Palabras para un fin del mundo, un filme que analiza a memoria histórica española a través da figura de Miguel de Unamuno. Como xa ven sendo habitual, tamén terá unha presenza potente o cinema galego; ademais dos premiados Margarita Ledo e Alfonso Zarauza, estará Sonia Méndez, Marcos Nine, Lara Alonso, Pablo Vázquez, Noelia Muiño, Marta Valverde, Ángel Filgueira, Gonzalo E. Veloso e Pablo Fontenla.\nAs entradas para esta fin de semana poñeranse á disposición do público mañá mércores 4 de novembro ás 10.00 h. Igualmente as da seguinte semana o luns 9 e as da última semana luns 16, sempre ás 10.00 h.


Fumigacións - Xunta de Galicia\nCo obxecto de previr riscos laborais derivados da aplicación de tratamentos DDD (desinfección, desinsectación e desratización) con praguicidas en locais de traballo, a persoa responsable do centro terá en conta os seguintes aspectos á hora de realizar un tratamento..\nRequirimentos que lles hai que esixir ás empresas que efectuarán a fumigación\nAs empresas que procedan a efectuar a fumigación deberán cumprir cos seguintes requisitos:\nDeberán facilitar un documento, asinado pola Xerencia ou Dirección da empresa onde consten os seguintes puntos:\nQue a empresa contratada ou subcontratada está inscrita no Rexistro Oficial de Establecementos e Servizos Praguicidas da Comunidade Autónoma (Orde do 8 abril 1996). Indicarase o número de rexistro e a data de inscrición.\nOs produtos praguicidas que as empresas utilizan nestes tratamentos deben estar autorizados polo Ministerio de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade (Real decreto 3349/1983).\nO persoal das empresas de control de pragas que realizan aplicacións de praguicidas debe estar en posesión do carné de aplicador de tratamentos DDD (desinfección, desinsectación, desratización) que se imparte polos organismos competentes da comunidade autónoma ou as entidades autorizadas por estas. As ditas persoas deberán dispor do correspondente carné de capacitación para utilización de praguicidas expedido pola autoridade da comunidade autónoma (Orde do 30 de xullo 1997).\nA persoa responsable do tratamento debe ter o carné de aplicador de tratamentos DDD de nivel cualificado.\nO persoal auxiliar do tratamento debe ter o carné de aplicador de tratamentos DDD de nivel básico.\nA empresa adxudicataria debe facilitar un breve informe previo que recollerá todos os aspectos detallados do tratamento que vai realizar onde se especifique:\nNúmero de inscrición da empresa no rexistro da comunidade autónoma\nNome comercial e número de rexistro dos produtos que se van utilizar\nSistema de aplicación dos tratamentos\nÁreas ou zonas obxecto do tratamento\nMedidas de prevención que se deben tomar antes, durante e despois do tratamento\nPrazo de seguridade do praguicida que se vai utilizar\nData na que se efectuará o tratamento, indicando a hora de inicio e de finalización prevista (acordadas conxuntamente entre a empresa aplicadora e a persoa responsable do local)\nO nome da persoa responsable do tratamento e do persoal auxiliar que interveña, coas datas de expedición dos seus carnés de aplicadores\nAchegaranse as fichas de datos de seguridade de todos os produtos usados\nObrigas de información ao persoal\nÉ necesario asegurarse de que a información que se especifica a continuación lles chegue a todas as persoas que traballen no centro ou sexan usuarias deste.\nComunicarase e informarase por parte da persoa responsable do local e por escrito, coa antelación suficiente a todos os traballadores e traballadoras do centro, dos postos e das estancias que se van tratar, as datas e as horas de aplicación, así como o tratamento que se vai realizar e todas as medidas preventivas establecidas.\nO persoal traballador deberá coñecer os prazos de seguridade e estará obrigado a respectalos (o prazo de seguridade e o tempo mínimo que debe transcorrer desde que se aplicou o praguicida ata que se pode volver a entrar ao local tratado, despois de ventilalo).\nComunicaráselles tamén a todos os traballadores e traballadoras das empresas alleas, que teñan o lugar de traballo neste centro onde se realiza a aplicación (atención ao persoal de limpeza, seguridade e mantemento) toda a información do protocolo de aplicación, do día, e a hora da aplicación e dos tempos e as medidas de seguridade.\nComunicarlle á empresa encargada da limpeza que, despois da aplicación, as superficies tratadas non se poden limpar con lixivia e outros produtos químicos, nin tampouco utilizar vaporetas.\nAs limpezas realizaranse con auga a temperatura ambiente e sempre coa utilización dos equipos individuais necesarios.\nO día da aplicación\nAntes de realizar a aplicación é necesaria a autorización previa da persoa responsable do centro.\nRevisaranse todas as estancias antes de comezar a aplicación co fin de verificar que non haxa persoas, traballadores/as e usuarios/as na instalación.\nEn ningún caso o/a aplicador poderá cambiar a composición dos produtos que foron aprobados con anterioridade ao inicio do tratamento.\nEn ningún caso se poderán mesturar os praguicidas.\nPrecintaranse as áreas tratadas e poranse rótulos que indiquen o prazo de seguridade, é dicir, as horas durante as cales non se pode entrar.\nNo período de aplicación só, e exclusivamente, estará presente a persoa que realice a aplicación.\nControlarase que os lugares de traballo estean pechados ata que se cumpran os períodos de seguridade, de maneira que non poida entrar ningunha persoa.\nManterase pechado o sistema de aire acondicionado para evitar que as substancias químicas se distribúan a outras estancias.\nDespois da aplicación\nDefiniranse as persoas que actuarán na ventilación e limpeza do centro de traballo, unha vez que pasou o tempo de seguridade que marcan as fichas do produto utilizado.\nNo caso de realizar a limpeza e ventilación o persoal traballador do propio centro de traballo facilitaráselles a información, formación e equipos de protección individual necesarios para realizar ditas tarefas.\nNo caso de que ditas tarefas de limpeza e ventilación as realice unha empresa subcontratada, controlarase que se cumpran as medidas de seguridade e se usen os equipos de protección individual correspondentes.\nTranscorrido o período de seguridade garantirase unha ventilación suficiente da área tratada, na que todo o aire debe ser renovado por completo. A ventilación é unha actividade que debe ser planificada coñecendo:\nComo se realizará a ventilación.\nA que hora debe iniciarse.\nCanto tempo debe permanecer ventilando.\nNo caso de que sexa necesaria a utilización de medios mecánicos de ventilación, é importante garantir que o aire extraído non sexa recirculado.\nDespois do tratamento, a empresa que realice este, deixará documentación escrita sobre as actuacións realizadas (certificado de tratamento), que como mínimo especificará:\nPraguicidas utilizados: nomes comerciais e cantidade aplicada.\nTipo de tratamento (técnica, medios e métodos de aplicación).\nData e hora de inicio e finalización do tratamento.\nPrazos de seguridade do praguicida.\nMedidas de precaución e de seguridade que hai que tomar despois do tratamento.\nNome e sinatura da persoa responsable técnica do tratamento.\nNome e sinatura da persoa responsable do local.\nOs síntomas para identificar un accidente por intoxicación de praguicidas son os seguintes:\nForte cheiro no ambiente.\nUnha serie de síntomas físicos nos afectados:\nFormigo arredor dos labios e a lingua\nSarabullos na pel\nLagrimexos e proído nos ollos\nSensación de afogo\nDificultade para respirar\nUnha vez que ocorre un accidente con produtos praguicidas é necesario actuar dunha maneira correcta. A continuación especifícanse os pasos que hai que seguir en caso de accidente (P.A.S.):\nNon deixar entrar a ningunha persoa ao centro de traballo ata que o risco de intoxicación desapareza totalmente.\nAvisar: disporase dos seguintes teléfonos de urxencia:\nServizo de Información Toxicolóxica do Instituto Nacional de Toxicoloxía, que pode informar sobre os prazos de seguridade e toxicoloxía dos produtos. Teléfono 91 562 04 20.\nEmerxencias Galicia: 112\nTeléfono da empresa aplicadora.\nTeléfono do Servizo de Prevención de Riscos Laborais da Xunta de Galicia: 981 544 900\nSocorrer á persoa accidentada e aplicarlle as medidas sanitarias recomendadas na etiqueta de seguridade do produto (polo tanto ten que estar á disposición dos traballadores e traballadoras e persoal responsable).\nTrasladaranse as persoas accidentadas a un centro sanitario para o seu tratamento e observación. Levaranse as etiquetas de seguridade do produto utilizado e entregaránselle ao persoal facultativo que realice a exploración á persoa accidentada.\nSA659D - Rexistro oficial de establecementos e servizos biocidas da comunidade autónoma de Galicia\nSA659E - Libro oficial de movemento de biocidas da comunidade autónoma de Galicia\nSA660B - Solicitude do carné de aplicadores manipuladores de praguicidas de uso ambiental e de uso na industria alimentaria\nSA660A - Homologación de cursos de capacitación para realizar tratamentos praguicidas. Praguicidas\nComité Intercentros de Seguridade e Saúde Laboral


EL MACHO en Santander mercar a partir de 39€\nGotas El Macho para potencia para mercar en Santander\nPara un exitoso fin El Macho en Santander, debe:\nOnde mercar en Santander El Macho\nIndicar no formulario de solicitude os seus datos de contacto para a compra efectiva gotas para aumentar a potencia El Macho en Santander a un prezo reducido. Espera para a chamada consultor da súa orde gotas El MachoXerente, chamar a ti en breve. Pagar para o fin só despois de recibir o paquete en Santander.\nPara obter unha sensación de utilidade, un longo tempo nos brazos de un desexable mulleres e obter o máximo de pracer do sexo, ten que mercar e empregar unha droga eficaz que axuda a cumprir todas as súas fantasías sexuais. Drogas mercado en Santander ofrece unha nova ferramenta que pode axudar no menor tempo posible para superar o problema de disfunción eréctil.\nComo mercar gotas El Macho en Santander\nPode obter El Macho no actual stock en Santander (España), cubrir o formulario na web, número de teléfono e nome na hora seguinte, vai recibir unha chamada e o Director vai responder a todas as súas preguntas. Pago despois de recibir o paquete do correo ou a oficina de correos. O prezo para o transporte El Macho un carteiro para un determinado enderezo poden ser diferentes en diferentes cidades de España, descubrir o prezo de un consultor despois do procesamento da orde gotas El Macho para aumentar a potencia no sitio web oficial.\nOrde en Santander El Macho


O Medo Do Día Ao Murmurio (IV) | Café Barbantia\nO medo do día ao murmurio (IV)\n5 Novembro, 2019 Ensaio, Ignacio Castro Rey, Narrativacafebarbantia\nIgnacio Castro Rey. O sistema do sufrimento crea o sistema do pensamento. Bágoas non choradas? <Son unha especie de Niágara interior, que non se escoita desde fóra>. Quen non se protexe na identidade normalizada (traballo, casa, familia, amigos, afeccións) só pode atopar na dor o seu oficio e a súa escola. A dor é o único compás do que está fóra. De aí unha comuñón case mística coa vida de calquera cousa, con tal de que viva: <Caía unha fina choiva, en forma de fusos, coma se ela mesma se alegrase do acontecemento>. Como di Handke no Ensayo del día logrado, <a nada dos nosos días tratábase agora de facela frutificar>. As poucas follas que quedaban nas árbores tremían ao vento que empuxaba a néboa. É preciso, e el ten algo de estoico, conformarse coa condición mortal, cunha morte que <nunca estragou o xogo do día>. Handke comenta que o cansazo, común a nenos, estranxeiros, idiotas e animais, fainos porosos á epopea dos seres nos que habitualmente non reparamos. Dalgún modo, aínda que sexa tortuoso, o cansazo rexuvenece, dános unha mocidade que nunca tivemos. Permítenos o que Heidegger, outro maldito, chamaba un mirar escoitando. <Escoitando ben un son revélasenos a tonalidade de toda a viaxe do día>. Mírase desde o pestanexo (Augenblick). Por iso é polo que se falta esa sombra, xa non se mire, recoñécese a contorna industrial ou militarmente, desde un observatorio. A primeira vítima da nosa guerra civil larvada é a percepción. Talvez con este retiro ao ensimesmamento, esta depresión riseira que produciu en nós a interactividade, se refira este fragmento de Handke: <Lembrar a todo o mundo o cansazo máis propio, o cansazo que narra>. O cansazo adiviña? O cansazo proxecta no outro, aínda que eu non saiba nada del, a súa historia. Handke pregúntase, talvez pensando no Ulises de Joyce, que el non ama: <Terá algo que ver coa nosa época, que é unha época especial, o feito de que un só día poida converterse en tema ou proxecto?>. Na apoteose da Historia o nimio adquire tinguiduras épicas. Pasear, demorar a mirada e o oído nun lecer despreocupado, fundido co magma sonoro do mundo. <Grazas ao meu cansazo, o mundo liberábase dos seus nomes e facíase grande>.\nEstamos falando dun home de quen se podería dicir, con palabras do mesmo Handke, que os seus mortos pasábanlle a man pola fronte? É posible que o cansazo pasoliniano sexa máis próximo ao de Handke que a melancolía inactiva de Pessoa: <O cansazo daba paso a un esgotamento no que ao fin un volvía coller aire e podía pensar>. Esbózase así un limbo no medio do inferno do igual que é o noso simulacro de opulencia. Un limbo que rescata non só aos outros, a masa de desherdados anónimos, senón tamén ao humano mutante que agoniza de benestar, sedado polo confort. Se non se dá esa metamorfose, un paso do horror solipsista a unha terra común, estamos outra vez diante dunha traxedia sen símbolos nin palabras, iso que a expresión Desgracia impeorable (a pesar dos esforzos do adorable E. Barjau) traduce mal ao castelán.\nHandke fala dos días dunha nai empuxada aos poucos a ese tormento sen visións, a unha muda <trindade formada por amencer, murmurios e perigo>. A homenaxe de Sebald a Walser termina con estas palabras de Nabokov: <O pequeno solitario, ao que eu envexaba a pesar do seu horrible destino, vaise afastando, só, cara a un abismo de estrelas e neve”>. Aínda que talvez Sebald, conmovido por esa vida que apenas pode estar rota, xa que se parece ao rebumbio da cinza, esquece que, asombrosamente, desde esa ausencia da máis mínima normalidade cidadá, un ser humano que logra ese investimento da traxedia desde dentro é quen de despregar un retablo de case todas as mutacións da alma contemporánea. E non da periferia, como din os rancios sabios da Academia sueca, senón do seu mesmo centro.\nVivo daquilo que os outros non saben de min, insiste o escritor que sente “apego” por Castela, esa terra que está a mil metros sobre o mar e baleira. Poderíase dicir que vivimos mesmo do que non sabemos de nós mesmos. A morte non é tanto un instante terminal do futuro indeterminado canto algo indeterminable, e non elixido, dun pasado xerminal que permanece. Vibrando aquí, agora. Neses momentos non pasa o tempo, cúmprese. Trátase dun instante de dialéctica inmóbil, concentrada nunha alianza de rapidez e lentitude. Unha detención que é á vez un descubrimento, pois esa parada asómanos a un lugar sen tempo onde se coan ecos doutras épocas onde o morto regresa. Pioneiro de si mesmo, colono dunha vida que non ten bordos, non é estraño que ás veces un home coma el pareza moi canso, case ausente. Veremos como atura os días cerimoniais que lle esperan. Non é de descartar o milagre. Por exemplo, o que encarna un L. Cohen recollendo o Príncipe de Asturias diante dos reis e falando sen pudor do personaxe da súa vida, unha guitarrista española que lle ensinou en Canadá os seus primeiros acordes, antes de suicidarse sen que o seu último alumno puidese coñecelo.\nResumindo. Vencer a inevitable contaminación de vivir mergullándose na contaminación, abrazando o mal, extraendo del un signo? Parece obvio que baixo unha moral eco-feminista, baixo esta cultura anémica de relacións 0/0, e amigos zero, sen ningunha substancia tóxica que nos poida danar, Handke representa unha humanidade que debería extinguirse nas novas Siberias do ostracismo dixital. O estalinismo democrático venceu ao outro, que era demasiado torpe. Entendemos o premio Nobel non como un xesto de valentía, senón como unha orgullosa sobrepotencia do Occidente posmoderno, coa súa vontade de lograr que toda vida pase á Historia. Quen dixo que o gran relato morreu? Redobrado en versións microfísicas, pervive na intelixencia alternativa do sistema.\nEnvexas á parte, non hai ningún problema no éxito, palabra ademais tremendamente ambigua. Que é o éxito? Gore Vidal recoñecía, no cume da súa fama, que moi poucas persoas (con frecuencia anónimas) lle dixeron algo das súas obras. Cartas a un joven poeta é un libro traducido a moitas linguas e, con todo, moi pouca xente o leu, menos aínda o entendeu. Así como El Quijote ou El Principito, fenómenos mundiais e á vez obxectos de mil controversias. Speak daggers and use none ( Hamlet): dalgún modo a arte e a literatura expresan a berros aquilo que o ser humano só confesa en voz baixa, desde as súas horas máis secretas. É comprensible unha masiva expectación mundana diante da palabra de verdade do vagabundo, durante e antes da Idade Media. Vibra na literatura a lenda dun subsolo da especie que resiste calquera aplauso e a trampa do éxito máis idiota. Jünger lembraba que a canción que mañá entoarán millóns foi composta na bufarda máis humilde, ás veces cando o seu autor xa morrera de noxo. Así é o mundo e Handke lémbranolo en cada liña. De verdade é isto o que premiaron as autoridades nórdicas?\nSalvando distancias con Lispector e outros nomes, o sacro parece ser en Handke a calor, a humanidade escondida no poder do diabólico. Coma se o mal fose o ser máis necesitado das nosas preces. Non hai nada, por inhumano que sexa, que este escritor nos aforre. Agora ben, que diaños pinta tal despregamento heroico de coraxe diante dun pretendido recoñecemento mundial? E ademais, na radiante sociedade do coñecemento. Que poden entender das memorias do subsolo uns señores que, por moito que perseguisen ás mociñas bolseiras da Academia, nunca saíron dunha moqueta climatizada? Nada. Pero ao premiar por fin a Handke, perdoándolle a vida e os seus pecados civís, prémianse a si mesmos. Vendo nel a exploración periférica (sic) da condición humana, o poder público preséntase a si mesmo atento aos recunchos máis pequenos do orbe. Dificilmente se pode imaxinar un xogo máis perverso. E á vez inocente, hai que dicilo, co que non hai nada que obxectar nin ninguén a quen apelar. Handke sairá incólume, por algo leva unha longa tempada no inferno. E as señoras e señores que cren coñecer o sismo da creación humana e literaria, xamais recoñecerán isto. De facelo, ademais, farano no desesperanto dunhas altas horas da madrugada que teñen poucos e escollidas testemuñas.\nÉ posible que Handke, cando falou como lector (<habería que suprimir o Nobel porque é unha falsa canonización>), tivese bastante razón. É posible tamén que o inventor da dinamita lograse efectos máis destrutivos no campo da literatura (e ata a ciencia) que nun terreo militar onde cultivou bastantes mortos. Pero é un debate inútil. Se non fose o Nobel, sería outro nome: a humanidade necesita Xogos Olímpicos. Como no Día do Neno, o da Bicicleta ou o do Indíxena, o premio Nobel de Literatura é unha excelente ocasión para que unha constelación de mediocres que non teñen nada que achegar volvan falar de si mesmos.\nQuen é Olga Tokarczuk, que Handke confesa non coñecer? Repasemos a lista dos premiados. Non é só que innumerables nomes imprescindibles quedasen fóra do Olimpo oficial. Vista a medianía de nomes celebrados, que pouco despois non serán nada (probablemente a mesma respectable señora que agora acompaña a Handke), é case asombroso que alguén que deba durar no corazón da humanidade, sexa Canetti ou Coetzee, fose recoñecido. A idea mesma dun Nobel de literatura é, ben mirado, ridícula. Ata para a ciencia punteira, a que se cría na clandestinidade, debe ser un premio dubidoso. Aínda que as nobres almas da Academia Sueca non cometesen omisións miserables, manteríase unha seria obxección. Como vai haber un recoñecemento institucional e público do literariamente importante (e ademais, ano tras ano) naquilo que naceu precisamente do naufraxio humano, á marxe da publicidade cega das institucións? A idea mesma é perversa. Pode haber unha pantalla mundial para a soidade, ten esta dereito a pedir o recoñecemento dunha metalinguaxe imperial? A escritura aliméntase do inmundo do mundo, como ocorre en Weil ou Lispector, en Joyce ou Beckett. Pois ben, como a luz pública do mundo vai celebrar o inmundo? Estamos no terreo, aínda que sorría democraticamente, dos delirios totalitarios. A pulcritude policial coa que os académicos suecos discriminan quen é ou non merecedor do premio, en función ante todo do seu currículo civil, non fai máis que confirmar unha vontade política profundamente anti-literaria.\nAdemais, á marxe da súa valía e as súas intencións, cada autor premiado reforza o canon que empuxará á desesperación a novos creadores que queren dicir algo distinto. Sen ningunha acritude, imaxinemos o cinema español que o éxito masivo de Almodóvar logrou tapar. Pero todo isto en verdade non importa. Handke segue aí para lembrarnos que, mentres a vida sexa mortal, todos os seus inimigos históricos son bonecos cos que debe xogar.\n← O medo do día ao murmurio (III)\tFigurando lembranzas →\n2 comentarios en “O medo do día ao murmurio (IV)”\n9 Novembro, 2019 as 12:36 p.m.\nQuerida Magdalena, agradecidísimo pola túa lectura, tan xenerosa coma sempre. Disculpa a miña tardanza acostumada en responderte. En canto teña un rato (ando sempre a cen) bótolle outra ollada a esa páxina de Rilke. Apertas dende Madrid.\n5 Novembro, 2019 as 11:37 a.m.\nBuenos días, admirado Ignacio:\nHoy es el cuarto día que leo repetidamente tus extensos artículos. Muchas veces pienso que, ¿ cómo soy tan atrevida para “meterme al mar” con gente de vuestro nivel ? Debe ser que “para pensar, es fundamental no pensar” y en el momento en que pienso en lo que voy a contestaros, no pienso en lo que vosotros podéis pensar de mí, pero mi doctrina al respecto es como la del agua: simplemente corre con la gravedad, y no se para hasta llegar al mar barbantiano.\nMe alegra tener que decirte que sí, he leído las tres obras que mencionas, El quijote, ( un par de veces ) El principito, (ídem ) y Cartas a un joven poeta. El de Rilke, ha sido un regalo de un común amigo de ambos y con una dedicatoria muy original. El pequeño libro está lleno de hermosísimas frases, te regalo una de ellas: ” La creación intelectual proviene de la creación física, constituye con esta última un solo ser”. Te recomiendo que leas la página completa, es la 45.\nBueno, que voy a decir de tus entradas, el trabajo y el esfuerzo de personas como tú, queda patente en ellas. Te haces de rogar pero… “Nunca es tarde cuando la dicha es buena” Y… es una dicha leerte.\n“No hay nada sin palabra, sin el rumor de un verbo” I. C. R.


O Cineclub Val Miñor proxecta “18 Comidas” coa presenza do seu director Jorge Coira - ValmiñorTV\nInicioGALEGOO Cineclub Val Miñor proxecta “18 Comidas” coa presenza do seu director Jorge Coira\nO Auditorio Municipal de Nigrán acolle mañá xoves ás 20:30 horas a proxección da película “18 Comidas” coa presenza do seu director, Jorge Coira, para establecer posteriormente un coloquio co público moderado polo director e escritor Alfonso Castaño. A entrada é de balde ata completar aforo.\nEste filme recibiu numerosos premios, sendo seleccionado en máis de 30 festivais internacionais e estreado en salas de máis de 10 países de todo o mundo. Conta seis historias ao longo dun único día. Unha película de formato pouco convencional -con guión pero con diálogos abertos á improvisación-, que viaxa a través de dezaoito comidas -almorzos, xantares e ceas- que nos fan partícipes dalgúns deses momentos que poden cambiar unha vida. Entre os seus actores destacan Luís Tosar, Esperanza Pedreño, Víctor Clavijo, Sergio Peris Mencheta, Juan Carlos Bellido, María Vázquez, Cristina Brondo, Víctor Dupla, Xosé Barato, Pedro Alonso e Milan Tocinovski.\nCoira recibiu o premio á mellor montaxe en 2016 por “El desconocido”, de Dani de la Torre. Este xoves no Cine-club falarase deste galardón, de “18 Comidas”, da súa traxectoria profesional e de todo o que se lle queira preguntar. Ademais, ven de estrear a serie “Hierro”, en Movistar+, e #EroskiParaíso no Festival de Cans, adaptación cinematográfica da obra de teatro do Grupo Chévere.


A Semana Santa de Betanzos será Festa de Interese Turístico de Galicia\nel junio 06, 2017 Publicado por hggtonloine\nA directora de Turismo de Galicia, Nava Castro, avanzou que a Semana Santa de Betanzos acadará a clasificación de Festa de Interese Turístico de Galicia. Trátase dunha celebración que ano a ano reúne a milleiros de betanceiros e visitantes e que conta cunha gran tradición na comarca que nos últimos anos ampliou considerablemente o número de pasos, procesións e participantes.\nUnha celebración na que destaca a súa procesión de Domingo de Ramos, as conmemoracións do Xoves Santo e Venres Santo e a especial beleza da procesión coñecida como Os Caladiños.\nValores todos eles que, xunto a súa tradición, singularidade, arraigamento e valor cultural a fan merecedora deste novo recoñecemento como festa de interese turístico de Galicia. Un recoñecemento que se atopa nas súas últimas fases, tan só pendente da súa aprobación no Consello da Xunta.\nCon este recoñecemento, esta Semana Santa de Betanzos sumarase ás máis de 130 festas de interese turístico coas que conta a comunidade galega, das que 9 son de interese turístico internacional, 11 de interese turístico nacional e 115 de interese turístico galego.


Administrativo | IES Leliadoura\nParabéns ao alumnado de AF1 polos magníficos resultados obtidos no concurso Business Talents\nO alumnado de 1º do Ciclo Superior de Administración e Finanzas participou no programa “Business talents” de ámbito estatal competindo contra alumnado doutros ciclos superiores e universidades. O concurso asentaba na toma de decisións con estratexias non dominantes sobre as diferentes variables do marketing mix en mercados oligopolistas. Os tres equipos que nos representaban acadaron o obxectivo estratéxico de chegar á final que se celebrará o 30 de abril en Pozuelo de Alarcón.\nXORNADAS SOBRE COOPERATIVISMO\nO Departamento Administrativo do centro organizou unha xornada sobre o Cooperativismo para os Ciclos Formativos das Familias de Informática e de Administración\nCRTVG-Convocatoria contrato en prácticas de Administración e finanzas\nMér, 03/06/2020 - 14:02 — admin\nA Corporación RTVG convoca unha proba para un contrato en prácticas na que se require posuír o Ciclo Superior en Administración e Finanzas.\nPreme para consultar a convocatoria.\nFORMANDO EN BANCA ÉTICA\nO día 27 de xaneiro do 2020 o alumnado de Xestión Administrativa e Administración e Finanzas, asistiu a unha conferencia sobre Banca Ética impartida por Gonzalo Gesto, avogado e coordinador para Galicia de Banca Ética Fiare.\nVISITAMOS O GRUPO AMEGROVE: 40 ANOS DE COOPERATIVA\nO 28 de marzo desprazámonos a AMEGROVE, no concello do Grove, que é unha cooperativa que cultiva o mexillón. Con 322 bateas, dúas depuradoras cunha capacidade de 230 Tm ao día e unha planta de cocción e procesado, comercializa para os mercados mais exixentes de toda Europa. O compromiso coa calidade esta avalado polo certificado Gestión ISO 9001, Freisd Of The Sea e Calidad y Seguridad Alimentaria FIS Food.\nO día 31 de outubro, de 10:00 horas a 14:30 horas, no IES Leliadoura tivo lugar unha Xornada de COPERATIVISMO E ECONOMÍA SOCIAL, impartida por Álex Pereira, consultor e formador, da


Vieiros: Galiza Hoxe - A CIG pídelle ao próximo goberno iniciar medidas inmediatas para "anular estas concesións"\nAS LICENCIAS DA TDT\nA CIG pídelle ao próximo goberno iniciar medidas inmediatas para "anular estas concesións"\nDende a formación sindical pídenlle ao goberno de coalición de PSdeG e BNG "reiniciar o proceso" para a concesión das emisoras de radio e televisión dixital. Segundo a CIG isto é necesario para "garantir un proceso transparente, democrático e que atenda máis ás demandas informativas da sociedade galega que aos intereses políticos do PP". Ademais, critican especialmente que non se tivera en conta como requisito esencial para o outorgamento das licencias "o uso da nosa lingua, un défice que xa se apreciaba nas propias bases".\n- 11:55 22/07/2005\nNun comunicado feito público este venres logo de coñecerse a decisión do Consello da Xunta, a CIG critica que Fraga e o seu equipo "actúen contra a maioría dos galegos e galegas que lle retiraron a confianza e o goberno" e denuncian a "indecencia do goberno en funcións pola antidemocrática decisión de outorgar as licencias das TDT en beneficio do PP".\nA CIG di entender que as concesións "responden máis aos intereses do propio Partido Popular que a un goberno en funcións, para garantir un tratamento mediático que lle sexa favorábel, non só en Galiza, senón tamén a nivel estatal". Ao tempo denuncian que se desbotase "a posibilidade de reforzar os medios galegos" fronte á opción "dun medio estatal como a COPE, cunha clara liña editorial de dereitas e cunha política informativa contraria a calquera caste de gobernos ou organizacións sociais de carácter progresista, de esquerdas ou nacionalistas".


Consenso polítco e social sobre a fusión das caixas de aforro – Cousas de Imeneo\nConsenso polítco e social sobre a fusión das caixas de aforro\ncousasdeimeneo\tUncategorized\t Decembro 2, 2009 Marzo 28, 2017 0 Minutes\nOu iso parece, entre as caixas de aforro galegas. O BNG tíñao claro desde un principio, e tirou do carro; o PP estivo calado, tanteando o ambiente e ao final veu a luz ao final do túnel; en cambio o PSOE parece que non o ten tan claro, e Pachi vai necesitar o extintor que ten ás súas costas para apagar algún que outro lume que se lle abre polo sur de Galiza. Os sindicatos, CIG, UXT e CC.OO., tamén o teñen claro. Hoxe é un día importante, a visión de país imponse, mesmo no PP.\nPublicado Decembro 2, 2009 Marzo 28, 2017\nPrevious Post Avecíñase o re-crack\nNext Post Menos mal que nos queda Portugal


Marín recoñece no seu 8M a traxectoria das mulleres do sector dos elaborados do mar - Pontevedra Viva\nActo institucional do 8M en Marín\nVenres 8 de Marzo, 2019 ás 16:47 do Venres 8 de Marzo, 2019\nA vinculación que Marín ten co seu porto e con todas as empresas que traballan no sector do mar é indubidable. De aí que este 8 de marzo, Día Internacional da Muller, o acto institucional do Concello tivera como protagonistas ás mulleres traballadoras dos elaborados do mar.\nA homenaxe, extensible a todo o colectivo, personificouse en cinco de estas mulleres: Carmela Villaverde Loira, Sandra Couñago López, Vanesa Couñago López, Marisa Abilleira e Carmen López Freaza, como representantes das traballadoras das empresas do porto.\nO goberno municipal quixo recoñecer o camiño de loita que iniciaron hai un ano para conseguir unhas condicións laborais dignas e acabar coa súa precariedade no traballo.\nAnte un salón de plenos ateigado de público, todas elas falaron sobre os dereitos que reivindicaban no seu posto laboral, o proceso para organizarse e unirse, os cambios conseguidos coas súas mobilizacións, as diferenzas entre o persoal fixo e o que vén das ETT e o que aínda falla por facer.\nAdemais, pediron respecto e unión de todas e todos para rematar con estas inxustizas laborais, especialmente no sector no que as condicións de traballo son moi duras e están expostas a condicións extremas.\nGran parte da xente que acudiu a esta homenaxe eran mulleres que, con motivo da folga convocada para este 8M, deixaron o seu posto laboral nas fábricas de elaborados do porto e foron camiñando ata a casa consistorial.


II Premios Pedro Zerolo de Xornalismo - Xornalistas\nII Premios Pedro Zerolo de Xornalismo\nDo mércores, 19 de xullo de 2017 ao venres, 25 de agosto de 2017\nII Premio Internacional de Periodismo de Torremolinos Pedro Zerolo 2017\nDelegación de Promoción Cultural del Ayuntamiento de Torremolinos\nPlaza Blas Infante, planta baja\nO Concello de Torremolinos abre o prazo de presentación de traballos dos II Premios Pedro Zerolo de Xornalismo, que teñen o obxectivo principal de reivindicar a igualdade de dereitos do colectivo LGTBI (lesbianas, gays, transexuais, bisexuais e intersexuais).\nEn función do soporte, establécense dúas categorías: 'Premio Pedro Zerolo de Xornalismo Tradicional', destinada a traballos xornalísticos escritos publicados nun medio de comunicación impreso ou programas de radio ou televisión que expoñan os avances, reivindicacións ou necesidades e igualdade dos dereitos LGBTI, e 'Premio Pedro Zerolo de Xornalismo Dixital'. destinada a traballos xornalísticos, escritos publicados en medios de comunicación online ou nun blog, co mesmo contido que a outra categoría. Para rematar, na categoría honorífica 'Premio Pedro Zerolo de Honor' recoñecerase a unha persoa, entidade, organización, colectivo, medio ou institución que realice esforzos pola igualdade do colectivo LGTBI.\nAs persoas interesadas poden entregar as súas obras na Delegación de Promoción Cultural (praza Blas Infante, planta baixa), de luns a venres de 9:00 a 13:30 horas, ata o venres 25 de agosto. Deberán ser presentados nun sobre pechado no que se indique a categoría na que se concursa e que se participa no "II Premio Internacional de Periodismo de Torremolinos Pedro Zerolo 2017". O xurado valorará o traballo ou o conxunto dos traballos para outorgar os premios, de 6.000 euros no caso do de xornalismo tradicional e de 3.000 euros no de dixital.


CLUBE NAUTICO O MUIÑO: octubre 2008\nDOMINGO, 16 NOVIEMBRE comida -gala do club.\nForniños (Tragove - Cambados), as 13:45 horas\nPALISTAS 2008 INVITADOS previa recollida de invitación ó adestrador (sen invitación no se acederá o recinto).\nPAIS e socios previo ingreso na conta de BANESTO de 35 € plato /persona daraselle a INVITACIÓN\ndata tope confirmar reserva xoves 5 novembro\nO CLUB NÁUTICO SITÚA A RIBADUMIA NA ELITE DO PIRAGÜISMO O Muíño, un modesto entre os grandes\nO Muiño convertiuse nun referente do piragüismo nacional en moi poucos anos. O Club Náutico O Muíño de Ribadumia pasou en poucos anos de ser un equipo máis dos moitos que existen no piragüismo galego a convertirse nun referente tanto no ámbito autonómico coma no estatal. Tendo como base a humildade, a modestia e o traballo cos máis pequenos, o club ribadumiense medrou a marchas forzadas nos dous últimos anos e pode presumir de ser un dos poucos con presencia en case tódalas modalidades de piragüismo. Pista, descenso, infantís, alevíns, slalom, kayak polo ou kayak de mar son disciplinas que traballan no club a pesares de contar cuns medios moi limitados e cunhas instalacións que non da rematado. Opiragüismo arousán leva moitos anos marcando o ritmo en Galicia e en España. Clubes coma o Breogán do Grove ou As Torres de Catoira convertíronse en grandes deste deporte que tantos éxitos lle da á nosa comunidade. Pero nos últimos anos apareceron con forza outros clubs da comarca que desde a humildade e a ilusión foron facendo camiño e agora forman parte xa da elite do piragüismo estatal. O caso máis chamativo é o do Náutico O Muíño de Ribadumia. É este un club que desde que se refundou fai 14 anos non fixo máis que medrar. Medrou en canto a número de deportistas, medrou en presencia nas distintas competicións, medrou en éxitos deportivos, en impacto mediático... Medrou en todo menos nos medios á súa disposición. E é que se trata dun club modesto e humilde que, sen embargo, non renuncia a nada. De feito, si por algo se caracteriza o Náutico O Muíño nos dous últimos anos é por estar en tódolos sitios nos que hai unha competición de piragüismo. O exemplo máis claro é a súa presencia nos Xogos Olímpicos de Pekín con Carlos Pérez “Perucho”, palista que se incorporou o ano pasado á disciplina da entidade ribadumiense.\nJosé Manuel Vázquez Núñez e o seu fillo teñen claro que a mellor maneira de progresar e de chamar a atención dos máis pequenos é dándolle a oportunidade de participar no maior número posible de competicións. O Muíño aparece en tódalas listas de inscritos das modalidades de Infantís e Alevíns, Descenso de Ríos e Pista (tanto a nivel autonómico como estatal), pero tamén se aventurou a entrar no kayak-polo, modalidade que recuperarán na vindeira tempada, o slalom, na que son pioneiros en Galicia, e o kayak de mar. O adestrador do club, José Manuel Vázquez Navia, sinala que con esta amplitude de citas conseguen “darlle máis opcións aos nosos palistas de poder competir e disfrutar do deporte”.\nA receita utilizada polo club para poder levar a cabo toda esa actividade non é outra que a combinación de traballo e ilusión. E o resultado está sendo espectacular. Porque o Muíño non só se limita a facer acto de presencia senón que traballa para acadar bos resultados. E estes non puideron ser mellores nos dous últimos anos. Todo eso fai que palistas doutros clubs galegos opten por incorporarse á disciplina do Muíño e tamén invita aos pais ribadumienses, e tamén doutros concellos limítrofes, a introducir aos seus fillos no mundo do piragüismo a través desde club.\nEsta semana O Muíño comezou os adestramentos de cara á vindeira tempada na que conta cuns oitenta palistas, cifra impensable fai só uns anos. E entre todos eles destacan algúns que xa forman parte da elite do piragüismo español. Ademais do propio Perucho, as auténticas xoias do club son os xuvenís Paulino Otero e David Maquieira, campión e subcampión de Europa júnior respectivamente. O propio Maquieira forma o mellor C-2 de España da categoría xunto co seu compañeiro de club Joaquín Boisa.\nE todo iso sen unhas instalacións dignas que ben ten merecidas. O edificio do club comezouse a construir fai xa oito anos e segue sen rematarse, algo que xa vai sendo hora de que fagan as administracións.\nPublicado por webmaster en 12:49 No hay comentarios:\nUNHA PROMESA FEITA REALIDAD\na promesa realizada por Carlos Perez e Saul Craviotto de facer o camiño de Santiago si lograban unha medalla nos XXOO de Pekin foi realidade o facer o Camiño de Santiago dende Ponferrada ata Santiago.\nO Camiño fixose en Bicicletas donadas polo equipo ciclista galego Xacobeo GAlica da man de Alvaro Pino que nos axudou en todo o necesario e en 4 etapas (Ponferrada-Cebreiro, Cebreiro-Portomarín, Portomarín-Arzúa, Arzúa-Santiago). Nesta experiencia os Campeóns Olimpicos foron arroupados por membros do clube (Rodrigo TIebo, Jesus Perez, Jose Manuel Vazquez e MOntero) xunto o adestrador do equipo nacional Miguel Garcia.\nPublicado por webmaster en 19:08 No hay comentarios:\nINICIO DUNHA NOVA TEMPORADA\neste mercores 22 de Outubro iniciarase os adestramentos de cara a temporada 2009 para as categorias Cadete, Juvenil e Senior. a partir das 19:00 horas nas instalacións do clube.\nPublicado por webmaster en 19:05 No hay comentarios:\nDOMINGO, 16 NOVIEMBRE comida -gala do club. Forni...\nO CLUB NÁUTICO SITÚA A RIBADUMIA NA ELITE DO PIRAG...\nUNHA PROMESA FEITA REALIDAD a promesa realizada p...\nINICIO DUNHA NOVA TEMPORADA este mercores 22 de O...


Potaxe de vixilia, da tradición á mesa | Consumer\nPotaxe de vixilia, da tradición á mesa\nOs garavanzos son a base principal da potaxe de vixilia, unha receita considerada como un nutritivo e saudable prato único\nNestas datas tan sinaladas, a tradición e as súas recomendacións culinarias, como non comer carne os venres de coresma, contrasta coa necesidade de introducir potaxes substanciosas para poder render nas duras e longas xornadas de traballo. Isto trouxo ata os nosos días un riquísimo cocido de garavanzos, bacallau, espinacas e unha bóla tipo albóndega composta de ovos, pan, allo frito e azafrán, o que confire a este prato un completo menú en si mesmo.\nA base principal da potaxe de vixilia son os garavanzos, que teñen que porse a remollo en auga tépeda cun puñado de sal desde 12 horas antes de elaboralo. Unha vez rehidratados, sácanse da auga, se deslavan con auga tépeda e empézanse a cociñar nunha cazuela alta e ampla con auga tépeda pero sen que ferva. Unha vez agréguense os garavanzos, auméntase a intensidade do lume coa cazuela destapada e espérase a que saquen a espuma que adoita aparecer na cocción dos garavanzos.\nRetírase coa axuda dunha espumadera e, unha vez comecen a ferver sen nada de espuma, agréganse as verduras que van a condimentar a potaxe: a cebola, os allos, a cenoria, o allo porro, a cabaza e un chorrito de aceite de oliva.\nCocción de garavanzos e guarnición\nOs garavanzos pódense cocer nunha rede especial para legumes co fin de evitar que se despellejen\nOs garavanzos pódense cocer dentro dunha rede especial destinada a cociñar legume. Con esta rede, conséguese unha cocción homoxénea sen que os garavanzos se despellejen. Unha vez tenros e cocidos, pódense sacar todos á vez e triturarlos polo pasapurés. Tras dúas horas de cocción e despois de comprobar que os garavanzos están cocidos, se tritura a verdura que servirá de acompañante.\nPara gornecer a potaxe, agréganse uns 50 gramos por persoa de espinacas limpas e 50 gramos de bacallau desalado sen espiñas nin pel. Todo salteado cun pouco de allo e cebola cortada en brunoise nunha tixola. Engádese o salteado de espinacas e bacallau á potaxe para que se cociñe todo xunto durante dous ou tres minutos. Agora a potaxe xa está listo, só fáltalle polo a piques de sae se fose necesario.\nPotaxe máis contundente\nSe se quere enriquecer un pouco máis esta potaxe, pódese agregar un ovo cocido, pelado e troceado para que faga un pouco máis substancioso o prato. Pero se, ademais, quérese elaborar a versión máis contundente e, á vez, a máis tradicional, débese elaborar unha especie de pelotas con pan faragulla de pan, allo frito e machucado, azafrán tostado e un ovo cru dando ligazón a esta mestura e amasalo co resto de ingredientes.\nFórmanse unhas bolitas ao estilo de albóndegas que se cociñarán na propia potaxe o últimos cinco minutos de cocción. Sérvese unha albóndega por persoa, ademais dun trocito de bacallau e os garavanzos con espinacas. Este cocido, polo seu alto contido en proteínas e hidratos de carbono, debe servirse como prato único.\ncocido garbanzo-gl legumbre-gl potaje-gl