GOLFIÑOS DE AGUIÑO: Outubro 2009\nComo xa sabedes, estamos a investigar sobre as lagoas e todo o que as rodea: animais que viven nela, arbustos e prantas que hai ao seu arredor, lendas que se conta que sucederon nelas, personaxes fantásticos que se dí que viviron na profundidade das súas augas...\nTemos pensado facer saídas para coñecer as lagoas que hai no noso concello e outras que hai na comarca do Barbanza. Se o tempo non o impide, o vindeiro mércores iremos a visitar unha lagoa que hai en Xuño (Porto do Son) e máis adiante iremos á lagoa de Vixán que aínda que está aí ao lado en Carreira, hai moitos nenos e nenas que nunca a visitaron. Para que vos fagades unha idea, aí vai un video:\nPostado por GOLFIÑOS DE AGUIÑO às 04:56 2 comentários:\nHoxe celebramos no cole a festa do Samaín e como todos os anos visitamos a exposición de cabazas que fixemos nas casas axudados polas nosas familias. Pero ademáis tivemos a visita de dous seres moi especiais: a bruxa do Halloween e o cabezón do Samaín.\nDespois do recreo fomos visitar a exposicíón coas cabazas acesas. Mirade que "chulas"\nPostado por GOLFIÑOS DE AGUIÑO às 04:55 Nenhum comentário:\nHoxe fixemos a primeira das saídas educativas deste curso. Achegámonos ao porto de Ribeira para subir a bordo do "Nieves" e disfrutar da exposición "Golfiños na proa".\nAlí baixamos á bodega do barco e a monitora explicounos unha chea de cousas sobre os golfiños: o que comen, como é o seu corpo,.... Moitas xa as sabiamos porque cando estabamos en 4 anos xa investigamos sobre estes animais, pero gustounos moito ver os cráneos, dentes, vértebras,... e ata un feto de golfiño que non puido chegar a nacer porque a nai morreu de comer tanto plástico que a xente tira ao mar....\nQueredes ver as fotos? Aí van:\nPostado por GOLFIÑOS DE AGUIÑO às 03:50 Um comentário:\nNubeiros e nubeiras na lagoa\nEstes días comezamos un novo proxecto nas aulas de E.Infantil que leva por título "Nubeiros e nubeiras na lagoa".\nAo longo deste trimestre imos investigar sobre as lagoas en diversos aspectos: características, flora, fauna, criaturas fantásticas que viven nela, lendas en torno a elas,....\nNa primeira fase do proxecto investigamos nas nosas casas os lugares onde hai auga tanto dentro como fora dela e na aula fixemos unha lista con eles. Despois buscamos en internet imaxes e as gardamos nunha carpeta no ordenador.\nQueredes velas? Aí van:\nPostado por GOLFIÑOS DE AGUIÑO às 13:21 Nenhum comentário:\nHoxe celebramos na aula o 5º aniversario de Alex. Como ben sabedes este ano tentamos celebralos sempre en martes para no repetir no calendario de almorzos un grupo de alimentos e que quede outro sen tomar. Isto fai que ás veces os teñamos que celebrar con algúns días de retraso pero o que importa é que ao final chega o día no que cambiamos a vela de mural, sopramos as velas e compartimos o biscoito.\nAí van as fotos deste día especial!\nPostado por GOLFIÑOS DE AGUIÑO às 06:25 Nenhum comentário:\nQue froita trouxemos hoxe?\nComo todos os xoves, as froitas foron o grupo de alimentos que tomamos antes de saír ao patio a xogar.\nA profe propuxonos que rexistraramos que froita traía cada un de nós pero dun xeito distinto ao que o viñamos facendo ata agora (en forma de listado). Tratábase de completar un cadro de dobre entrada no que estaban o nome das froitas que trouxemos e o nome de todos os nenos e nenas da aula, poñendo un gomet no cadro que correspondera.\nA verdade é que ao principio a algún de nós se nos fixo algo complicado porque non eramos quen de seguir dereita a línea onde estaba o nome do neno/a , e así ás veces había alguén que parecía que tomara dúas froitas e outro/a parecía que non tomara ningunha. Pero ao pouco todos e todas fomos quen de facelo ben.\nDespois contamos cantos gomets había en cada columna e así vimos que o plátano era a froita que máis se repetía (7 veces), seguido pola mandarina (4 veces), e resulta que hoxe ninguén trouxo mazá.\nPero o mellor estaba por chegar! Resulta que hoxe era o santo da profe Teresa e sorprendeunos cun postre feito con froita: empanada de mazá!\nAgora sí que é certo o que decía a adiviña que aprendemos o outro día na clase:\nSomos verdes e amarelas\ntamén somos "coloradas"\né famosa a nosa tarta\ne tamén podes comernos\nsen que esteamos cociñadas.\nMirade que boa pinta tiña e como desfrutamos coméndoa.\nPostado por GOLFIÑOS DE AGUIÑO às 06:57 Nenhum comentário:\nAniversario de Bea\nHoxe celebramos na aula o 5º aniversario de Bea.\nA verdade é que xa o iamos celebrar a semana pasada pero a nosa compañeira estivo enferma e houbo que deixalo para hoxe. Como sempre, trouxo un riquísimo biscoito, que fixo a avoa Pepita, e que aínda que era ben grande non deixamos nin unha migalla.\nPostado por GOLFIÑOS DE AGUIÑO às 04:25 2 comentários:\nHoxe a profe Teresa propúxonos que pesaramos os nosos almorzos. Como é xoves, hoxe tocaba traer froita e fixemos unha lista coas diferentes froitas que tiñamos.\nAlgúns traemos a froita pelada e troceada nun "tupper" pero moitos traémola enteira.\nA froita que máis se repetiu foi o plátano e decicimos pesalos e anotar os diferentes pesos no encerado\nO plátano de Alex pesaba 136\nO plátano de Aldara pesaba 107\nO plátano de Alejandra pesaba 157\nO plátano de Celso pesaba 98\nO plátano de Alejandro pesaba 104\nAgora había que decidir cal era o que pesaba máis e para iso houbo que discutir moito porque cada un de nós decía o que lle parecía pero a profe dixo que para iso os pesabamos.\nO número que saía na báscula ao principio non nos decía moito, pero despois aprendimos que un número é máis grande que outro se ten máis cifras. Así pois o plátano de Celso era o máis pequeno porque tiña 2 cifras e todos os outros tiñan 3.\nPero... e dos outros 4, cal era o que pesaba máis? A profe explicounos que había que mirarlle o primeiro número e ver cal era máis grande, pero todos comenzaban polo 1, que facer entón? pois mirarlle o número seguinte!\nAí foi cando vimos que o plátano de Alejandra tiña un 5 despois do 1 e que non había ningún número máis grande que ese. Estaba claro pois quen o plátano de Alejandra era o que máis pesaba de todos.\nAgora só faltaba comelos porque de tanto mirar para eles xa tiñamos unha fame.....\nPostado por GOLFIÑOS DE AGUIÑO às 13:08 Nenhum comentário:\nComo todos os xoves, hoxe fixemos na aula unha receita con froitas.\nEsta foi moi fácil pois non necesitaba de ningún aparello eléctrico: zume de laranxa.\nPara facelo o primeiro que hai que facer é cortar as laranxas pola metade:\nDespois exprememos as laranxas. Que forza hai que facer!\nBotamos o zume exprimido nos vasos\nAgora só queda probalo. Que rico! Ata Carlota lambe o bico!\nPois nós tamén queremos beber!\nXa sabedes, hai que tomar moito zume de laranxa que ten moita vitamina C.\nPostado por GOLFIÑOS DE AGUIÑO às 06:18 2 comentários:


DOG Núm. 255 Luns, 21 de decembro de 2020 Páx. 49904\nO Regulamento (UE) nº 1303/2013 do Parlamento Europeo e do Consello, do 17 de decembro, polo que se establecen disposicións comúns relativas ao Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional, ao Fondo Social Europeo, ao Fondo de Cohesión, ao Fondo Europeo Agrícola de Desenvolvemento Rural e ao Fondo Europeo Marítimo e de Pesca (en diante, disposicións comúns dos fondos EIE); e o Regulamento (UE) nº 508/2014 do Parlamento Europeo e do Consello, do 15 de maio de 2014, relativo ao Fondo Europeo Marítimo e de Pesca, constitúen o marco de financiamento comunitario para o período 2014-2020 que, entre outros, ten como obxectivo apoiar actuacións que fomenten un sector da pesca e acuicultura sustentables e respectuosos co ambiente para acadar os obxectivos da política pesqueira común (PPC) en consonancia cos obxectivos da estratexia de Europa 2020. Por outra banda, mediante a Decisión do 13.11.2015, a Comisión aprobou o programa operativo para España do Fondo Europeo Marítimo e de Pesca para os efectos de concesión de axudas do devandito fondo neste Estado membro, de maneira que este contribúa á estratexia da UE para un crecemento intelixente, sustentable e integrador e á consecución dos obxectivos temáticos seleccionados e as prioridades da Unión.\nO Fondo Europeo Marítimo e de Pesca (en diante, FEMP) contribuirá ao logro de, entre outros, os seguintes obxectivos: fomentar unha pesca e unha acuicultura competitivas, medioambientalmente sustentables, economicamente viables e socialmente responsables; impulsar a aplicación da política pesqueira común e fomentar un desenvolvemento territorial equilibrado e integrador das zonas pesqueiras e acuícolas.\nAnte este novo marco comunitario, cómpre publicar as bases reguladoras que establezan o procedemento para a concesión de determinadas axudas ao abeiro da normativa antes citada e, ao mesmo tempo, realizar a convocatoria destas axudas para o ano 2021, coa finalidade de apoiar o sector pesqueiro, no seu sentido máis amplo, en medidas que contribuirán a facelo máis competitivo e respectuoso co seu entorno.\nNo non previsto nesta orde observarase o que establece o Regulamento (UE) nº 508/2014 do Parlamento Europeo e do Consello, do 15 de maio de 2014, relativo ao Fondo Europeo Marítimo e de Pesca; Regulamento (UE) nº 1303/2013 relativo ás disposicións comúns dos fondos EIE; o texto refundido da Lei de réxime financeiro e orzamentario de Galicia, aprobado polo Decreto lexislativo 1/1999, do 7 de outubro, e posteriores modificacións; o disposto na Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia; o Decreto 11/2009, do 8 de xaneiro, polo que se aproba o regulamento da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia; os preceptos básicos da Lei 38/2003, do 17 de novembro, xeral de subvencións, e os do seu regulamento de execución; e a Lei 39/2015, do 1 de outubro, do procedemento administrativo común das administracións públicas; e demais normativa de aplicación.\n7. As axudas concederanse con cargo ás aplicacións orzamentarias que figuran no cadro que se insire dotadas no proxecto de orzamento de gastos da Consellería do Mar para o ano 2021. Os importes máximos das subvencións que se concedan nos ditos exercicios orzamentarios ascenderán ás seguintes contías:\n2. Non precisarán da certificación a que fai referencia o punto anterior os investimentos que se refiren a instalacións de equipamentos que non requiran a autorización para a súa instalación, sempre que o investimento declarado polo interesado sexa igual ou inferior a 6.000 €.\n3. No caso de que o investimento consista en proxectos técnicos ou en servizos de asesoramento de carácter técnico, científico, xurídico, ambiental ou económico, o non inicio acreditarase mediante a factura, que poderá ser de data de ata tres meses antes da presentación da solicitude, salvo no caso das actas de non inicio anticipadas, que terán que ser de data posterior á súa certificación.\n4. Se for necesario realizar os investimentos antes da apertura do prazo de presentación de solicitudes da convocatoria anual correspondente, de forma excepcional, se poderá facer unha certificación de non inicio anticipada, sempre que se xustifique debidamente que a actividade da empresa require a inmediata realización dos investimentos.\nA solicitude de certificación de non inicio, que se debe dirixir ao Servizo de Planificación e Xestión da Acuicultura da Dirección Xeral de Pesca, Acuicultura e Innovación Tecnolóxica, deberá presentarse acompañada da seguinte documentación:\nA elección entre as ofertas presentadas, que se deberán achegar na xustificación, ou, se é o caso, na solicitude da subvención, realizarase de conformidade con criterios de eficiencia e economía, e deberá xustificarse expresamente nunha memoria a elección cando non recaia na proposta económica máis vantaxosa.\n5. Para esta convocatoria poderanse admitir actas de non inicio realizadas con posterioridade ao 1 de xaneiro de 2014, sempre e cando os investimentos non estean finalizados nin completamente pagados antes de que se acredite, unha vez presentada a solicitude, a súa non finalización por parte dos servizos da Consellería do Mar.\n1. Modalidade A: as axudas obxecto desta orde estarán destinadas á realización das actuacións que a seguir se detallan, co fin de fomentar unha acuicultura sustentable desde unha perspectiva medioambiental, socialmente responsable, baseada no coñecemento e competitiva:\nA axuda prevista na alínea f) concederase unicamente ás empresas acuícolas se as actividades complementarias se poden vincular á actividade acuícola principal da empresa, incluídas o turismo de pesca deportiva, os servizos ambientais relacionados coa acuicultura ou as actividades educativas sobre a acuicultura.\n5. Estas axudas poderán concederse para o aumento da produción ou para a modernización de empresas acuícolas existentes, ou para a construción de novas empresas, a condición de que o desenvolvemento sexa coherente co plan estratéxico nacional plurianual para o desenvolvemento da acuicultura a que se refire o artigo 34 do Regulamento (UE) nº 1380/2013.\n6. Cando as operacións consistan en investimentos en equipamentos ou infraestruturas destinadas a garantir o cumprimento dos requisitos futuros relativos ao ambiente, a saúde humana ou a sanidade animal e hixiene ou benestar dos animais establecidos pola normativa na Unión, a axuda poderá concederse ata a data en que os ditos requisitos sexan de cumprimento obrigado para as empresas.\n7. Os investimentos para os que se solicite axuda, non poderán estar iniciados nin pagados antes de que se acredite o seu non inicio, nos termos indicados no artigo 9 desta orde.\n8. Para a anualidade de 2021 só se admitirán aqueles gastos que fosen efectivamente pagados dentro do período comprendido entre a data de realización da acta de non inicio e a data límite de xustificación da primeira anualidade establecida na resolución de concesión da axuda ou a súa modificación, de ser o caso.\nPara a anualidade 2022 admitiranse os gastos efectivamente pagados dentro do período comprendido entre a data límite de xustificación da primeira anualidade e a data límite de xustificación da segunda.\n9. A elixibilidade das operacións basearase nos criterios de selección sinalados no artigo 113.a) do Regulamento (UE) nº 508/2014 do Parlamento Europeo e do Consello, do 15 de maio de 2014, relativo ao Fondo Europeo Marítimo e de Pesca, e aprobados polo Comité de Seguimento, e que segundo se indica na citada norma, serán revisados de conformidade coas necesidades de programación.\nb) Os gastos orixinados polas obras que supoñan un reemprazo de elementos deteriorados, obras de mantemento e reparación, salvo que os elementos que se adquiran sexan distintos dos anteriores, ben pola tecnoloxía utilizada ou polo seu rendemento.\nk) Elementos de transporte que non estean directamente relacionados coa operación ou proxecto obxecto da subvención.\ns) A compra de infraestrutura utilizada para formación permanente por riba do 10 % do gasto total subvencionable da operación de que se trate. Enténdese por infraestrutura utilizada para formación permanente os investimentos materiais en grandes instalacións como edificios, buques ou piscifactorías. Os ordenadores e outros equipamentos precisos para a formación non se consideran infraestruturas utilizadas para formación permanente e, polo tanto, non se aplica o umbral do 10 %.\n2. Ademais, de acordo cos números 4 e 5 do artigo 46 do Regulamento (UE) nº 508/2014 do Parlamento Europeo e do Consello, do 15 de maio de 2014, relativo ao Fondo Europeo Marítimo e de Pesca, non se concederá axuda:\nNon se considerará aumento do importe total do investimento, as diferenzas ou erros materiais que se puideran dar ao transcribir nos anexos o importe das facturas pro forma.\n2. Avaliaranse os proxectos segundo criterios xerais nos que se terá en conta a súa idoneidade ao programa operativo do FEMP.\n3. Esta avaliación será realizada, preferentemente, por persoas cunha axeitada cualificación e/ou experiencia dos organismos intermedios ou doutras organizacións que poidan aportar valor engadido a esta avaliación.\n– Implicación do proxecto noutras prioridades, obxectivos específicos ou plans estratéxicos: alto (4 puntos), medio (2 puntos), baixo (1 punto), nulo (0 puntos).\nO órgano instrutor emitirá un «Informe de Idoneidade» para cada solicitude que alcanzase esta fase en que se cualificará o proxecto de significante (alto: > 7 puntos), razoable (medio: <= 7, > 5), deficiente (baixo: <= 5) e inadecuado (nulo <=2) en función dos puntos totais que obteña.\n– Para as axudas a que fai referencia o punto 1 do artigo 1 (modalidade A):\na. Viabilidade técnica do proxecto: valorarase a capacidade de xestión da empresa, priorizando os proxectos en función da concreción e coherencia dos obxectivos así como da capacidade da entidade para desenvolvelos, tendo en conta os seguintes criterios ata un total de 20 puntos.\nb. Aspectos ambientais: ata un total de 30 puntos.\n– Para as axudas a que fai referencia o punto 2 do artigo 1 (modalidade B):\na. Viabilidade técnica do proxecto: ata un total de 30 puntos.\n– Descrición completa e coherente do proxecto e das actuacións que se pretende desenvolver: ata 15 puntos.\nNo caso de empate na valoración terán prioridade as empresas que recibiran unha maior puntuación na alínea b relativa a aspectos ambientais, para as modalidades A e B. Para a modalidade C, terán prioridade as empresas que reciban unha maior puntuación na alínea a.\n2. Na proposta que formule a Comisión de Selección figurarán de maneira individualizada os solicitantes propostos para obteren a subvención, e indicarase, se procede, a avaliación que lles corresponde segundo os criterios fixados nesta orde. Relacionaranse os expedientes seleccionados ordenadamente de acordo coa puntuación obtida ata esgotar as dispoñibilidades orzamentarias. Así mesmo, indicarase a proposta do importe da subvención para cada un deles.\na) Presidente/a: subdirector/a xeral de Acuicultura.\nc) Os/as xefes/as do Servizo de Competitividade e Innovación Tecnolóxica da Consellería do Mar no caso de que as xefaturas territoriais tramitasen parte dos expedientes das axudas reguladas na presente orde.\n2. Se transcorrido o prazo para resolver establecido no artigo 19, non lle é notificada a resolución ao interesado, entenderase desestimada por silencio administrativo e caberá interpor recurso potestativo de reposición ante a persoa titular da Consellería do Mar en calquera momento, ou recurso contencioso-administrativo perante a Sala do Contencioso-Administrativo do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, no prazo de seis (6) meses, contados en ambos os dous casos a partir do día seguinte a que se produza o acto presunto.\n3. As solicitudes de modificacións deberán ser comunicadas pola persoa beneficiaria por escrito con anterioridade á súa realización nun prazo máximo de dous meses antes do prazo de xustificación do investimento e requirirá resolución expresa da Consellería do Mar. No seu escrito, a persoa beneficiaria deberá deixar constancia debidamente motivada das razóns que aconsellan a modificación proposta.\n2. Exceptúanse dos puntos anteriores aqueles investimentos en que o importe da subvención concedida sexa inferior a 9.000 €. Neste caso a realización do investimento xustificarase coas facturas e certificación bancaria dos pagamentos correspondentes ás ditas facturas, así como cunha declaración responsable do interesado de que o dito investimento foi realizado segundo a resolución de concesión.\n1. A xustificación do cumprimento das condicións impostas e da consecución dos obxectivos previstos no acto de concesión da subvención realizarase de acordo coas bases da convocatoria de axudas e a resolución de concesión. Os formularios en formato electrónico estarán dispoñibles na sede electrónica da Xunta de Galicia, https://sede.xunta.gal.\n2. Con carácter xeral, o prazo para xustificación material e documental dos investimentos será o 15 de outubro de 2021 para a primeira anualidade e o 15 de outubro de 2022 para a segunda, salvo que a resolución individual de concesión da axuda dispoña dun prazo distinto.\n4. A xustificación dos investimentos presentarase conforme o disposto no artigo 15 da Orde e na forma e lugares que se determina nos artigos 14 e 16.4 da Lei 39/2015, do 1 de outubro, do procedemento administrativo común das administracións públicas, e no artigo 10 da Lei 4/2019, do 17 de xullo, de administración dixital de Galicia.\nb) Facturas detalladas ao máximo posible e, a lo menos, co mesmo nivel de desagregación dos investimentos que figuren na resolución de outorgamento da axuda.\nc) Certificacións bancarias correspondentes aos pagamentos efectuados, que deberán identificar as facturas pagadas e os seus importes ou permitir seguir a pista de auditoría nos termos establecidos no artigo 6.i) da presente orde. Só se admitirán pagamentos realizados por transferencia bancaria.\ne) Declaración responsable doutras axudas solicitadas ou concedidas, ou que se pretendan solicitar a calquera outra Administración pública ou entes públicos ou privados, nacionais ou internacionais, destinadas a subvencionar total ou parcialmente o proxecto para o cal se solicita a subvención. Deberá achegarse a resolución da axuda, se é o caso (anexo XI).\n2. As solicitudes de pagamento presentaranse na forma e lugares que se determina nos artigos 14 e 16.4 da Lei 39/2015, do 1 de outubro, do procedemento administrativo común das administracións públicas, e no artigo 10 da Lei 4/2019, do 17 de xullo, de administración dixital de Galicia.\n3. No caso de que o investimento fose xustificado por menor contía que a considerada como elixible inicialmente, minorarase a axuda na mesma proporción, sempre que esta minoración na xustificación da axuda non afecte aspectos fundamentais do proxecto e non supoña unha execución deficiente deste. En calquera caso, unha xustificación inferior ao 60 % do investimento inicialmente concedido, implicará a perda ao dereito de cobramento da axuda.\n1. No caso de axudas con varias anualidades, será necesario para o pagamento de cada unha delas, excepto a última, a presentación dunha garantía en forma de aval bancario do 110 % da cantidade que hai que pagar, segundo o previsto nos artigos 62 e 67 do Decreto 11/2009, do 8 de xaneiro polo que se aproba o Regulamento da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia.\n4. Quedan exonerados da constitución de garantía os beneficiarios das subvencións concedidas das que os pagamentos non superen os 18.000 euros, segundo o previsto no artigo 65.4.i) do Decreto 11/2009, do 8 de xaneiro, polo que se aproba o Regulamento da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia.\n3. O incumprimento das obrigas establecidas neste artigo será causa de reintegro da axuda de forma proporcional ao período durante o cal se incumpriran os requisitos, segundo o disposto no artigo 71 do Regulamento (UE) nº 1303/2013.\n2. Procederá o reintegro total ou parcial da subvención concedida, así como os xuros de mora correspondentes desde o momento do pagamento da subvención e ata a data en que se acorde a procedencia do reintegro, nos supostos establecidos no artigo 33 da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia, e no capítulo I do título V do Decreto 11/2009, do 8 de xaneiro, polo que se aproba o Regulamento da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia.\nCalquera persoa que teña coñecemento de feitos que puideran ser constitutivos de fraude ou irregularidade en relación con proxectos ou operacións financiados total ou parcialmente con cargo a fondos procedentes da Unión Europea no marco da presente convocatoria poderá poñer ditos feitos en coñecemento do Servizo Nacional de Coordinación Antifraude na Intervención Xeral da Administración do Estado, polos medios electrónicos a través da canle habilitada para o efecto por dito servizo na dirección web http://www.igae.pap.minhafp.gob.es/sitios/igae/es-ES/Paginas/denan.aspx, e nos termos establecidos na Comunicación 1/2017, do 3 de abril, que se pode consultar na dirección web http://www.igae.pap.minhafp.gob.es/sitios/igae/es-ES/snca/Documents/ComunicacionSNCA06-04-2017Canaldenuncias.pdf.


Mercedes Leobalde: “Escribo pola mesma razón que dou en comer unhas onzas de chocolate a media tarde”\nSinxelamente porque lle gusta. Porque se sente ben facéndoo e por unha necesidade imperiosa de verbalizar os seus pensamentos, que bulen sen cesar. Mercedes Leobalde ven de gañar o premio Ánxel Fole pola súa obra Funambulistas, e asegura que ás veces aínda non remata de crer o que lle está a acontecer. Fai anos xa fora finalista neste mesmo certame, ó igual que no Manuel Murguía, e gañadora do Illas Sisargas. Non é que os premios como tal fagan mellor a un escritor, pero ás veces, e esta é unha delas, axudan ó que precisa un empurrón no seu ego para saír aí fora e levar con el (ou ela) os apuntamentos que nunca pensara que verían a luz.\nNome: Mercedes Leobalde García (A Coruña, 1967)\nUn lugar: a miña casa, sen dúbida. Despois, calquera á beira do mar.\nUn hobby: ler, ver pelis e maltratar un pouco o piano\nUnha comida: unha lasaña ben feita. Calquera doce que leve chocolate.\nUnha virtude: din que a serenidade, aínda que quizais por dentro a cousa non sexa tan así…\nUn defecto: dos confesables, a impuntualidade. Dáme rabia a min mesma e traballo en corrixila, pero non me é nada fácil. Ás veces calculo fatal o tempo.\nUn soño: que as miñas fillas vivan nun mundo máis igualitario e menos cargado de prexuízos.\nAntes de nada Mercedes, parabéns. Ves de gañar o Premio Ánxel Fole de Narrativa Curta con “Funambulistas”, que supón este premio para ti?\nUnha satisfacción persoal, porque supón o recoñecemento dun xurado que eu considero de luxo, e que tivo que valorar máis de sesenta obras. Pero sobre todo foi unha alegría enorme.\nFálanos do libro, que atopamos en “Funambulistas”?\nFunambulistas é unha colección de máis de vinte relatos, cada un deles centrado nun personaxe do que se nos narra unha determinada experiencia, ben na súa propia voz (nos máis dos casos), ben mediante un narrador interposto. Os personaxes son variados en canto a idade, sexo, raza e condición, mais teñen en común o seu carácter de “funambulistas”, isto é, o viviren na corda frouxa, como vivimos un pouco todos. Tamén son variadas as técnicas narrativas, os enfoques que reciben os distintos episodios e o ton empregado. En moitos predominan o humor e a ironía, noutros o dramatismo, a reivindicación, a tensión, o suspense, a sorpresa… Creo que se trata basicamente dun libro de relatos diversos, humanos, honestos e espero que de lectura amena.\nNarrativa desta volta, cambia moito a cousa con respecto a escribir poesía?\nNon, non moito. No fondo sempre está a comunicación, a vontade ou a necesidade de expresar algo e comunicalo. O resto é só a riqueza de opcións formais de que dispoñemos para facelo.\nÉ certo que “Chamádeme Eva” tamén conta unha historia, en poesía, pero unha historia. A poesía tamén vale para narrar?\nPor suposto. Un poema pode ter personaxes, estar inzado de verbos e polo tanto de accións, ter un fío narrativo claro. Da mesma maneira, un texto escrito en prosa pode ser pura lírica. As fronteiras entre os xéneros tradicionais eslúese continuamente, o carácter lírico ou narrativo dun texto non depende de onde rematen as liñas.\nNesta obra teñen unha gran presenza o erotismo e a sexualidade. Dirías que se poden empregar así, indistintamente. É o mesmo erotismo e sexualidade?\nNon, non o creo. A sexualidade ten que ver basicamente coa carne (en compañía ou en soidade), co contacto físico, sexa do tipo que sexa, mentres que o concepto de erotismo é para min moito máis amplo e quizais ten que ver máis co propio desexo que coa súa realización. Pode quedar limitado (ou ilimitado!) ao pensamento, vir suxerido por un recendo, unha voz, unha sensación no ventre, un recordo pracenteiro, ás veces simplemente por unhas palabras. Concretamente coas palabras -e coas voces- hai que ter moito coidadiño…\nQue concepción cres que temos na sociedade actual sobre o erotismo?\nCreo que o erotismo, o modo en que o erotismo se vive, é único para cada home ou muller, unha manifestación máis da complexa personalidade de cadaquén. A nivel social penso que sufrimos demasiadas presións sobre esa parte da nosa humanidade. Seguimos a soportar a influencia omnipresente da mentalidade eclesiástica, desa súa concepción miope, marital e represiva que se ceba con saña na homosexualidade e nos desexos e o corpo das mulleres. Trátase dunha visión, a da igrexa, para min contraria á propia condición humana e que lamentablemente contribúe á infelicidade de moitas persoas. Por outra banda, paréceme que tamén estamos, en canto ao erotismo, demasiado mediatizados por estereotipos imbuídos desde Hollywood e os anuncios de perfumes, por imaxes de corpos canónicos coas que nos bombardean a diario e que pouco teñen que ver co mundo real e co que nos devolve o espello. En fin, toda esa trapallada só conduce a frustracións varias, prescindamos.\n“Evas somos todas” dis. En que sentido?\nNo sentido de que Eva foi a primeira muller, segundo o mito cristián da creación; logo, como muller orixinaria, represéntanos a todas. Ademais, di o Xénese que foi creada dunha costela do home, e de aí a dependencia secular da muller con respecto ao varón que todas seguimos sufrindo en maior ou menor medida. E aínda máis: comeu do froito prohibido. Teño para min que iso que a Biblia considera tentación do demo só foi un acto de rebeldía dunha muller con criterio propio: Eva tiña fame, apeteceulle a mazá e comeuna sen ter en conta unha prohibición que quizais considerou un tanto parva e arbitraria. E por este inocuo acto de desobediencia sufriu un castigo atroz e totalmente desproporcionado, que incluía a expulsión do paraíso e parir os fillos con dor. Xustiza divina.\nAlgo que ver coa liberalización da muller e esas cousas ou non ten contido social a túa obra?\nSe algo teño claro é que homes e mulleres somos diferentes, do punto de vista fisiolóxico e mesmo a outros niveis, pero tamén que somos, ou debemos ser, absolutamente iguais en dereitos, e por suposto na consideración social que merecen os nosos actos. Mais tamén teño claro que nos queda un longo camiño para que isto se materialice na práctica, e máis aínda para que o faga ata as súas últimas consecuencias. Así que esa liberación que dis, coma outras, ten aínda moitos capítulos pendentes. O machismo está no aire, coma os ácaros. En canto a se este ou outros contidos de tipo social se reflicten no que escribo, eu diría que si, cando menos transversalmente, pero é algo que lle corresponderá valorar a quen le.\nQue te levou a comezar a escribir Mercedes? Que foi o primeiro que escribiches e por que?\nO que me levou a escribir foi en principio a necesidade de verbalizar o pensamento. Non lembro o primeiro que escribín, só que cando tiña 16 ou 17 anos facía uns relatos moi intimistas e moi atormentados, cousas da idade. Agora concibo a escritura doutro xeito e só che podo dicir que escribo porque me gusta, me sinto ben facéndoo e ademais éme gratificante. Resumindo, escribo igual que dou en comer unhas onzas de chocolate a media tarde.\nNun principio as túas obras non xurdiron coa intención de seren publicadas, non sei se iso fai que sexan aínda máis auténticas, máis persoais… Non nacen buscando agradar a ninguén, non?\nCreo que o que unha escribe para si mesma non leva os mesmos filtros, para ben ou para mal, que o que escribe coa intención de compartir. Se o texto non vai ter máis lector ca ti, pódeste permitir plasmar directamente pensamentos ou intimidades que doutro xeito non mostrarías senón someténdoos a unha reelaboración ficcional. Por outra banda, se escribes só para ti probablemente tampouco te deteñas moito na fase de revisión dos textos. De feito, son consciente de que moitos escritos que teño por aí gardados en carpetas non pasan de ser posibles borradores de algo. Retomalos implicaría a necesidade de sometelos a un proceso de depuración e de reescritura. Cumpriría salvar as ideas pero desmontalos e volvelos montar para que non resultasen crípticos para os demais, senón accesibles e minimamente interesantes.\nE nese senso, como amante da literatura que acaba converténdose en escritora, en que situación dirías que se atopa a literatura?\nA produción literaria, en moi bo momento, tanto de creatividade como de variedade e de calidade. Ademais temos a grandísima sorte de poder acceder a literaturas moi diversas, escritas case en calquera país, grazas á internet, á existencia de formatos dixitais e de traducións, e á posibilidade da venda online, coa que podes acceder practicamente a calquera obra. A crise, porén, é de lectores. Non hai tempo, vivimos demasiado rápido, non temos vagar para ler. Ademais, estamos perdendo lectores a paso de xigante entre a xente nova. A moitos rapaces, todo o que supere os 140 caracteres do Twitter élles demasiado longo. Paréceme verdadeiramente alarmante esta regresión.\nCres que ten sentido preguntar pola situación da literatura feminina? Ou a literatura é unha?\nSobre isto poderíanse escribir libros e libros, seguramente xa se escribiron. É un concepto moi confuso no seu emprego, o de “literatura feminina”. Porque, que debemos entender? A escrita por mulleres? A centrada na cosmovisión feminina? A literatura de temática Corín Tellado? Se é a escrita por mulleres, goza de bastante boa saúde, cando menos en Galicia, e esperemos que continúe nesa liña. Se se identifica “literatura feminina” coa romántica e apastelada, non estou de acordo coa denominación, hai outros termos máis axeitados. Se polo contrario catalogamos como literatura feminina aquela na que as mulleres son representadas cos seus sentimentos, pensamentos e contradicións, como posuidoras dunha personalidade rica e complexa, e non como estereotipos ou comparsas de heroicos personaxes masculinos (como adoitaba ocorrer ata hai relativamente pouco), viría ben que houbese moita máis. A ficción literaria, sexa escrita por homes ou por mulleres, debería facer visible á muller, ós seus particulares condicionamentos, á súa sensibilidade e á súa problemática sen que isto sexa considerado como unha rareza que precise de xustificación, simplemente porque mulleres somos a metade da humanidade, e unha realidade -tamén a literaria- sen presenza feminina nesa mesma proporción, é unha realidade falsa, mutilada e pobre.\nE en canto á literatura en galego?\nCreo que vive unha época brillante, particularmente na poesía. Temos en Galicia poetas dunha calidade excepcional, envexa do resto da Península. Mágoa que moitos galegos non o saiban nin o aprecien.\nQue premios recibiches ata o de agora e cal deles destacarías? Cal foi o máis importante para ti?\nTodos eles foron importantes no seu momento. O segundo premio do Ánxel Fole de hai anos, e o feito de ser primeira finalista no Manuel Murguía, supuxeron un certo recoñecemento que me animou a seguir escribindo e a pensar seriamente en compartir o que escribía. O Illas Sisargas porque foi a miña primeira incursión minimamente seria na poesía, pois anteriormente escribira apenas algúns poemas soltos, e alén diso supuxo a publicación, a miña primeira e polo de agora, única publicación individual. E gañar o Fole deste ano implica que Funambulistas vai ser editado por Xerais, imaxina, así que non podía estar máis satisfeita. Por momentos asisto atónita ao que me está pasando…\nAdoitas dicir que non entendes á xente que se aburre. Sempre hai algo que facer?\nPor suposto! Os días deberían ser de cincuenta horas mínimo! E incluso cando non hai nada que facer ou, máis ben, ganas de facer nada, sempre hai mil cousas en que pensar, ideas que proxectar, e o simple feito de pensar e proxectar é incompatible co aburrimento.\nMoitas grazas Mercedes.\nPublicado o 6 de Xuño do 2014 | 10:15 a.m.


Axuda alta inicial subsidio agrícola\nNúmero de xornadas necesarias\nPara acceder a este subsidio considerarase que se cumpre co requisito de ter o período mínimo de cotización de xornadas:. 35\nTendo cuberto no Sistema Especial para traballadores por Conta Allea Agrarios incluídos no Réxime Xeral da Seguridade Social (SEASS) ou no antigo Réxime Especial Agrario da Seguridade Social un mínimo de xornadas 35 reais cotizadas nos 12 meses anteriores á situación de desemprego. A estes efectos poderanse computar as xornadas traballadas en faenas agrícolas temporais no estranxeiro, sempre que as Direccións de áreas e Xefaturas de Dependencia de Traballo e Inmigración das Delegacións ou Subdelegacións de Goberno visasen o contrato de traballo e certifiquen as xornadas realizadas. Poderán computarse as xornadas reais cotizadas en Andalucía e Extremadura polos traballadores fixos descontinuos agrarios, sempre que manteñan dita condición no momento da solicitude, que non fosen utilizadas para obter un dereito anterior, á prestación por desemprego de nivel contributivo ou aos subsidios por desemprego, e realizáronse nos 12 meses naturais inmediatamente anteriores á situación de desemprego.\nO período de cómputo das cotizacións nos 12 meses naturais inmediatamente anteriores á situación de desemprego se retrotraerá polo tempo equivalente ao que o traballador permanecese en situación de incapacidade temporal ou maternidade, sempre que as correspondentes xornadas non fosen tidas en conta para o nacemento dun dereito anterior.\nNo caso de desempregados maiores de anos 35 ou menores da devandita idade con responsabilidades familiares, para completar o número mínimo de trinta e cinco xornadas poderánselles computar as cotizacións efectuadas ao Réxime Xeral da Seguridade Social con motivo de traballos prestados en obras afectadas ao Programa de Fomento do Emprego Agrario ou outras asimiladas, nos 12 meses inmediatamente anteriores á situación de desemprego, sempre que, polo menos, cotizáronse 20 xornadas reais ao Sistema Especial para traballadores por Conta Allea Agrarios incluídos no Réxime Xeral da Seguridade Social ou ao antigo Réxime Especial Agrario, se se foi perceptor do subsidio no ano inmediatamente anterior ou sempre que se cotizaron polo menos 30 xornadas reais ao Sistema Especial para traballadores por Conta Allea Agrarios incluídos no Réxime Xeral da Seguridade Social ou no antigo Réxime Especial Agrario, se non foi perceptor do subsidio no ano inmediatamente anterior á situación de desemprego.\nTamén poderán acceder ao subsidio os traballadores que, sendo perceptores do emprego comunitario no 1983 ano e perceptores do subsidio agrícola ou do antigo subsidio REASS no ano inmediatamente anterior á solicitude, acrediten un mínimo de xornadas 20 reais cotizadas ao Sistema Especial para traballadores por Conta Allea Agrarios incluídos no Réxime Xeral da Seguridade Social ou ao antigo Réxime Especial Agrario. Para a acreditación desas xornadas poderán computarse cotizacións efectuadas ao Réxime Xeral da Seguridade Social durante os doce meses inmediatamente anteriores á situación de desemprego, con ocasión de traballos prestados en obras afectadas ao Programa de Fomento do Emprego Agrario.


PressReader - La Voz de Galicia (Arousa) - Especial1: 2018-08-11 - «É espectacular a resposta ás festas que ten a xente desta cidade»\nLa Voz de Galicia (Arousa) - Especial1 - 2018-08-11 - Entrevista - CARLOS RIANDE, S.B. LA VOZ\n—É unha honra e un pracer poder levar tantos anos organizando a programación de verán, sendo as festas da Peregrina as máis importantes da cidade. As prazas están rebosantes e cheas de actividades. É unha sensación moi boa, sobre todo cando rematan e ves que todo saíu segundo o previsto, é unha alegría enorme. De feito logo a organización, ao acabar todo, imos celebrar que as festas saíron, que a xente o pasou ben. —Supoño que na súa labor, e sendo Pontevedra un modelo de cidade peonil, é moi importante o trato coa xente. ¿O teñen en mente para desenrolar actividades?\nCarme da Silva supervisaba esta semana a montaxe do escenario para os concertos.


A familia dos Tartarouchos: Para contar un conto\nPara contar un conto\nBen é sabido que se necesitan poucas cousas para contar un conto, so lembranzas ou imaxinación, pero hai veces que se piden contos, contos moi específicos, e algunha vez é moi difícil de conseguir...\nUn día veu ó preescolar na casa unha profesora Waldorf, e contou un conto do que a Z. se namorou. Dende entón, ás veces con máis insistencia e outras con menos, pide "aquel" conto con todos os seus componentes... e non eran poucos: un coello, un burro, unha ovella e unha vaca, cenorias, col, herba e remolachas, a neve e as casiñas dos animais.\nAs casiñas eran feitas cun xogo de construción a base de cortizas e anacos de madeira en bruto, a neve era lá de ovella, os alimentos e os animais estaban feitos en feltro.\nTras un venres de insistencia, o sábado pola mañá dispúxenme a facer un coelliño (laranxa, por suposto, "coma o do conto"), non vos vou amosar o resultado porque aínda que a Z quedou conforme eu non tanto , pero valeume para probar a técnica e saber como quería que fose.\nO burro levoume tres días máis rematalo, pero quedei namorada, del e máis da nosa Brancaneves particular (á que tamén lle gustou máis que o coello ;) )\nCando estea rematado (se algún día o está) contámosvos o conto.\nEtiquetas: cosidos, feito na casa, Z\nSabela miércoles, 6 de mayo de 2009, 19:15:00 CEST\nAi Raquel, que ganiñas entran de escoitar, ver e vivir ese conto tan tan especial para Z.\nAgardo impaciente :-*\nAnónimo jueves, 7 de mayo de 2009, 23:55:00 CEST\nDéixovos ligazón a o mue humilde recoñecemento.\nOs Tartarouchos lunes, 11 de mayo de 2009, 11:11:00 CEST\nUfff, Sabeliña, vas ter moito que agardar, teño tantos proxectos en marcha que xa non sei se darei rematado algún :)\nSesodurán, grazas, por nos ler, e polo mimiño.\nOlivia_p lunes, 11 de mayo de 2009, 15:53:00 CEST\nhai días qeu ía deixando o de comentar para outro día, pero hoxe encontrei catro post sen comentar no bloglines, así que un comentario que debo só, preciosa a vosa brancaneves, o burriño e non eres materialista para nada coa túa cámara, diso nada, bonitas fotos\nMartaSada martes, 12 de mayo de 2009, 8:34:00 CEST\nO conto!! o conto!!! (non sexas rácana, non nos teñas con esa inquedanza...si esperamos a que remates os bonecos, levámola clara, jajaja.... Un bico, tartaruga!!t


A Xunta amplía ata o millón de euros o orzamento da liña de axudas para fomentar a conciliación\nSabado 24 de agosto de 2019, 11:51h\nXUNTA | AXUDAS AOS CONCELLOS\nAsí o explicou hoxe o vicepresidente da Xunta, Alfonso Rueda, durante a súa visita á ludoteca de Tenorio en Cerdedo-Cotobade, que se financia grazas a esta convocatoria cunha axuda concedida de algo máis de 13.000 euros. A actividade de conciliación desenvólvese, ademais de en Tenorio, en Carballedo e Cerdedo. Na visita estivo acompañado pola secretaria xeral da Igualdade, Susana López Abella, e polo delegado territorial da Xunta en Pontevedra, José Manuel Cores Tourís. A liña de conciliación inclúese nunha convocatoria máis ampla destinada aos concellos para financiar outras accións como os Centros de Información á Muller ou outros programas relacionados co igualdade. A convocatoria ten, na súa totalidade, un orzamento duns 5,6 millóns de euros.


Ruta “Historia das mulleres de Cangas”\nCarmiña Pérez Alonso, promotora do folclore e baile galego no morrazo\nÓscar Rodríguez Martínez\t26/11/2020\t7 Comentarios\nALMA DO FOLCLORE E O BAILE GALEGO NO MORRAZO Texto elaborado por Óscar Rodríguez Martínez, socio de A Illa dos Ratos. Fotografías cedidas pola A.C. A CEPA. Hoxe imos dedicar este artigo a unha muller entrañable á que lle temos moito cariño. Dende que asistiu a unha das nosas primeiras rutas en Massó, a súa relación coa nosa asociación é tan especial que podemos afirmar rotundamente\nSara Ruth Pombal Lagoa\t24/09/2020\t1 comentario\nDOÑA ASUNCIÓN: A MESTRA DE COIRO Texto elaborado por Sara Ruth Pombal Lagoa. Socia de A Illa dos Ratos. As mestras e mestres sempre foron un piar moi importante da sociedade dende séculos pasados. Xa na antiga Grecia, Roma ou na Idade Media, podemos destacar a Platón, Aristóteles ou Quintiliano, que se preocupaban da educación dos máis pequenos. Todos eles serviron de base para o desenvolvemento


Perder o norte e atopar o sur | Universidade de Vigo\nA estudante de doutoramento Sofía Venzel é autora e ilustradora do libro infantil 'El Sur'\nEstá a traballar nunha tese sobre a literatura infantil rusa\n'Al sur' (Thule edicións, 2019) ten formato de álbum ilustrado\nO libro será presentado esta semana en Pontevedra e Vigo\nO sur, ese lugar no que o verán é eterno, ese destino imaxinario no que todo funciona do revés e ao que se chega tras unha viaxe dende o norte, un percorrido no que se corre o risco de perder as raíces na procura dun soño. Ese é o punto de partida do libro Al Sur, que asina e ilustra Sofía Venzel, estudante de doutoramento na Universidade de Vigo e integrante do grupo de investigación de Literatura infantil e xuvenil.\nO volume conta a historia dun neno que vive nunha illa do norte e soña con viaxar ao sur. Observando as aves migratorias que regresan no verán e escoitando as historias de mariñeiros que lle conta seu pai, agora responsable dun faro, imaxina e fantasea co sur como un lugar idílico. Explica Venzel que o protagonista do seu libro “desexa emprender esa viaxe de regreso cos paxaros no outono, imaxinado que moi lonxe, no sur, todo é ao revés e a vida é distinta”. O libro fala das ilusións, dos soños cumpridos, pero tamén da perda das raíces, do arraigo e do risco de perder o norte buscando o sur.\nAs ilustracións do libro son obra tamén de Sofía Venzel, natural de San Petersburgo, que recoñece que leva debuxando dende ben nena, no marco dunha familia de artistas, cunha nai actriz e directora e un pai escritor e artista gráfico. A pesares de continuar cultivando esta vocación plástica, decantouse xa de adulta pola lingüística, eido no que agora centra a súa tese de doutoramento na Universidade de Vigo.\nO libro será presentado esta semana, en Pontevedra mañá mércores día 19 de xuño ás 20.00 horas na Librería Paz e en Vigo o día 21 ás 20.00 horas en Librouro. No acto, a autora estará acompañada pola escritora Eva Mejuto, profesora asociada do Máster en Libro ilustrado e animación audiovisual na Facultade de Belas Artes de Pontevedra.\nDe Rusia a Galicia, unha viaxe ao sur\nVenzel explica que Al sur (Thule edicións, 2019) ten formato de álbum ilustrado, é dicir, “unha historia contada a través do texto e das imaxes” e está destinado a nenas e nenos a partir de cinco años, aínda que avanza que “vai gustar tamén ao público adulto, xa que ten unha dobre lectura”. Para Venzel este é o seu primeiro álbum ilustrado, un proxecto “moi persoal” que, como ela mesma explica, “naceu aquí, en Galicia, no seo da Universidade de Vigo, e foi inspirado tamén por Galicia, cos seus faros, o mar, o vento...”. Pero Galicia é neste caso o sur e a autora plasma no libro a súa experiencia vital que a levou de Rusia a España. “Veño do norte, de San Petersburgo, no mar Báltico, e España para nós asóciase co sur e co verán eterno”. Pero neste periplo cara o sur, Venzel quedouse en Galicia, que moitas veces por clima e carácter, lémbralle á súa cidade natal. “O que para min era o sur, para os galegos é o norte”, do mesmo xeito que “para a xente de Siria, por exemplo, a costa sur de España ten que parecer o norte afastado”.\nPero Al sur, máis aló dunha viaxe xeográfica, fala tamén de viaxes interiores e de conceptos universais que “poden ser entendidos por xente de calquera parte do mundo”, recalca a escritora e ilustradora.\nTese sobre a literatura infantil e xuvenil da etapa soviética\nVenzel compaxina a súa tarefa de investigadora na Universidade de Vigo coa súa faceta de escritora, ilustradora e pintora. Estas facetas, explica, compaxínanse “á perfección” no álbum ilustrado, que permite combinar linguaxe verbal e visual. Por outra banda, recoñece que a investigación lle axuda “a coñecer mellor o campo da literatura infantil e amplía os meus coñecementos teóricos”. En concreto na súa tese de doutoramento céntrase na literatura infantil e xuvenil do pasado soviético e de como se representa a época comunista tanto no texto coma na imaxe. “Case 30 anos despois da caída da URSS, os escritores revisan, revaloran e escriben a historia do país que deixou de existir e parece moi afastado e inexplicable para os nenos”, aínda que os seus trazos “seguen visibles na sociedade de agora”. Explica tamén que aínda que moi poucos, téñense publicados libros infantís españois que tratan da Unión Soviética no contexto da Guerra Civil española, “cando máis de 3000 nenas e nenos foron evacuados á URSS para o que ía ser unha estadía de meses, que se acabou converten en decenas de anos nun país cunha historia tráxica”.\nComo parte práctica da tese, proporá outros álbums ilustrados que agarda que no futuro tamén sexan publicados.\nUn estudo constata a alta incidencia dunha bacteria en libélulas endémicas de Fixi\nUnha exposición para explorar os límites do debuxo\nUn obradoiro leva ao alumnado a valerse do cinema para ‘habitar un rostro’


A débeda do Concello de Laxe, aínda unha lousa - Laxe - Que pasa na costa\nJose Luis Perez Añón voceiro do PP de Laxe\nContinúa o Concello de Laxe arrastrando unha importante débeda municipal. O último dato do Ministerio de Facenda, a 31/12/2018 sinala que o Concello aínda ten un saldo de débeda viva por importe de 733.152 euros. Unha débeda que se vai reducindo en máis de 1,5 millóns dende 2013, cando a débeda ascendía a 2,25 millóns de euros. Por exemplo, os Plans da Deputación permitiron que Laxe reduxese a súa débeda en máis de 500.000€ nos últimos 4 anos.\nPero unha redución que non impide que a oposición critique que “Manuel Mouzo xustifique a falta de investimentos nas débedas ás que tivo que facer fronte o executivo local durante os últimos catro anos”. Así, o voceiro do PP laxeiro, José Luís Pérez Añón,. lémbralle ao alcalde que “a débeda do Concello Laxe débese á nefasta xestión dos gobernos socialistas”.\n“Estaría ben lembrarlle, por si esqueceuse, que os case 3 millóns de euros que Laxe acumulou de débeda son froito da nefasta xestión dos gobernos socialistas”, apuntou o candidato, quen fixo responsable tamén ao propio Mouzo das contas municipais por “formar parte activa” daqueles gobernos como concelleiro de Servizos Sociais e Cultura.\n“As palabras do alcalde soan a escusa de mal pagador. Aquí o único certo é que os 800.000 do Plan de Obras e Servizos da Deputación tivéronse que destinar a pagar a débeda socialista en lugar de financiar outros proxectos”, lamentou .\nAproveitou Añón para lamentar a “escasa presenza do Concello de Laxe en FITUR”.\nFebreiro 2017: Débeda viva municipal a finais de 2016.\nSbril 2014: O PP de Laxe critica a alta débeda municipal.


As galaxias son grandes estruturas do Universo onde se agrupan estrelas, nebulosas, planetas, nubes de gas, po cósmico e outros materiais que se mantieñen xuntos pola atracción gravitatoria. Clasifícanse segundo o seu tamaño e forma. Hainas dende ananas, con 'só' decenas de millóns de estrelas, ata xigantes que conteñen billóns de astros. En canto ás formas, poden ser elípticas, espirais, lenticulares ou irregulares.\nGalaxia dos foguetes artificiais\nGalaxia do ollo negro\nGalaxia da balea\nGalaxia do anzol\nCúmulo de Virxe\nTriplete de León\nGalaxia do Triángulo\nGalaxia do Remuíño\nNome obx: Galaxia de Andrómeda\nData e lugar: 2021/08/16, Viana do Bolo\nTelescopio e cámara:CT10, ZWO ASI 2600 MC Pro\nTempo de exposición: 30m\nÉ a nosa galaxia veciña máis próxima, unha espiral que xunto coas súas compañeiras M32, M110 e M33 que forman o grupo local de Galaxias da Vía Láctea. Ten máis de 300.000 millóns de estrelas e é de tamaño considerablemente menor cá Vía Láctea.\nNome obx: Galaxia dos foguetes artificiais\nTempo de exposición: 1h45m\nEsta fermosa espiral, situada a 10 millóns de anos luz de distancia na constelación de Cefeo, abarca uns 20.000 anos luz, e pode verse a través dun campo de estrelas no primeiro plano que pertencen á Vía Láctea. O centro de NGC6946 alberga tamén un estalido nuclear de estrelas, e pode verse o rechamante po escuro que rodea o disco xunto coas estrelas azuis e brillantes, as nebulosas de emisión vermellas, las nubes de gas en movemento rápido e as supernovas, estrañamente frecuentes.\nConstelación: Cans de Caza\nData e lugar: 2021/05/07, Viana do Bolo\nTempo de exposición: 1h\nNome obx: Galaxia do ollo negro\nConstelación: Cabeleira de Berenice\nData e lugar: 2021/05/01, Viana do Bolo\nTen unha rechamante zona escura que a fende e que non é máis ca unha nube de po que escurece as estrelas que están detrás.\nNome obx: Galaxia xirasol\nData e lugar: 2021/04/11, Viana do Bolo\nTempo de exposición: 2h05m\nTen unha estrutura espiral irregular. Tanto o núcleo coma a periferia presentan un aspecto granuloso.\nNome obx: Galaxia Pinwhell\nConstelación: Osa Maior\nData e lugar: 2021/04/05, Viana do Bolo\nTempo de exposición: 2h\nGalaxia espiral enorme e difusa. É a terceira galaxia do ceo máis extensa, despois de M31 e M33.\nNome obx: Galaxia da balea\nTempo de exposición: 2h30m\nNome obx: Galaxia do anzol\nGalaxia do anzol, á dereita da galaxia da balea.\nNome obx: Cúmulo de Virxe\nData e lugar: 2021/04/04, Viana do Bolo\nCúmulo de Virxe.\nNome obx: Triplete de León\nData e lugar: 2021/03/12, Viana do Bolo\nTempo de exposición: 1h5m\nTen un bulbo ben desenvolvido pero pouco definido, e os seus brazos espirais están deformados.\nNome obx: Galaxia de Bode\nData e lugar: 2021/01/16, Viana do Bolo\nTempo de exposición: 2h25m\nTen unha estrutura elíptica perfecta, cun bulbo moi potente de cor amarela e uns brazos extensos de cor azulada.\nGalaxia irregular que concentra moita luz e ten bordos definidos.\nNome obx: Galaxia do Triángulo\nData e lugar: 2020/08/18, Viana do Bolo\nTempo de exposición: 4h45m\nÉ un dos membros máis importantes do Grupo Local. Ten un tamaño menor có da galaxia de Andrómeda e aproxímase a nós a unha velocidade de 182km/s.\nData e lugar: 2015/09/26, Viana do Bolo\nTelescopio e cámara:CT10, Orion StarShot Pro\nTempo de exposición: 1h20m\nGalaxia espiral que está de canto. É unha das galaxias máis semellantes á nosa.\nNome obx: Galaxia do Remuíño\nData e lugar: , Viana do Bolo\nTempo de exposición: 6h30m\nM51 é unha galaxia espiral que está acompañada dunha galaxia irregular anana (NGC5195). Na actualidade estas dúas galaxias están colisionando, e a marcada forma espiral de M51 é debida ás forzas de marea desencadeadas por este choque. M51 e a súa compañeira executan unha danza cósmica que nos últimos 500 millóns de anos fixo que NGC5195 atravesara dúas veces o disco de M51. A galaxia pequena está agora por detrás do disco do Remuíño e estase a alonxar de nós. Cando chocan dúas galaxias as estrelas non chocan entre si, senón que sofren alteracións moi fortes nas súas traxectorias, e moitas son expulsadas ó espazo intergaláctico. Na galaxia secundaria pódense ver correntes de estrelas arrincadas formando unha néboa difusa. O contido gasoso das estrelas que colisionan comprímese, o que desencadea rexións de formación estelar, que se detectan na imaxe grazas ó brillo rosado do hidróxeno ionizado.\nNome obx: Galaxia do sombreiro\nTempo de exposición: 3h30m\nNo plano ecuatorial esta galaxia ten unha espesa banda de po opaco. Ten un gran núcleo brillante.\nFormato da páxina baseado en Colorlib


Mariñeiros da comarca esixen un trato igual ca os do resto do Estado - Canal Rías Baixas\nMariñeiros da comarca esixen un trato igual ca os do resto do Estado\nBARBANZA/NOIA> Reclaman axudas para asistir ós cursos de actualización que se imparten no Centro de Formación Marítima de Bamio. Levan recollidas máis de 400 sinaturas. Considéranse discriminados fronte ós mariñeiros doutras comunidades ós que o ISM si lles paga os desprazamentos e as dietas.\nXa é algo que veñen reclamando nos últimos anos. Os mariñeiros da comarca, ó igual que doutras zonas da comunidade e tamén do resto de España, acuden ó Centro de Formación Marítima de Bamio, en Vilagarcía, a realizar os cursos de actualización obrigatorios para poder embarcar, tanto en pesca como na mariña mercante. Pero eles non reciben axudas para dietas é desprazamentos, ó atoparse a menos de cincuenta quilómetros do centro. Algo que consideran discriminatorio.\nPiden unha modificación do actual regulamento e acadar así algún tipo de axuda. Levan recollidas xa máis de catrocentas sinaturas que lle serán remitidas ó Instituto Social da Mariña. O número afectados rondaría as cen mil persoas.\nArtigo anteriorO obradoiro de Hostalería do Salnés organiza unha cata para crear cultura cervexeira\nSeguinte artigoA sanidade, o emprego e a educación, as tres liñas do BNG no Parlamento galego\nO traslado do mercadiño de Boiro farase efectivo o próximo martes\nA Policía Nacional de Ribeira desartella un punto negro de venda...\nO concello de Ribeira lanza unha campaña de promoción da plataforma...\nO BNG de Boiro aposta por unha residencia pública no centro...


a nación que soñamos: Miguel Anxo Fernán Vello, do desexo en corpo e sombra á perduración do olvido\nMiguel Anxo Fernán Vello, do desexo en corpo e sombra á perduración do olvido\nTemos entre as mans o último libro de poemas de Miguel Anxo Fernán Vello: Habitación do asombro (Espiral Maior, 2013). Desde o seu primeiro poemario, desde aquela nosa inicial lectura dos versos de paixón branquísima que fixemos en Ortigueira cando só tiñamos vinte e catro anos, aínda cos soños todos vivos da adolescencia, desde aqueles xa lonxanos días, digo, non deixamos de seguir libro a libro, poema tras poema, a brillantísima obra lírica do poeta de Cospeito, e sempre no seu verso, sempre, experimentamos o gozo profundo da poesía. E aí continuamos, como a primeira vez, habitados pola emoción da súa palabra, feridos pola luz e pola beleza do seu verbo. Nunca un seu libro nos defraudou e poucas veces un autor nos pareceu tan admirábel no conxunto do seu corpus creativo. En Miguel Anxo Fernán Vello non sobra un só poema, nin sequera un só verso. Mesmo o título de cada poemario é un brevísimo poema: Do desexo en corpo e sombra, Seivas de amor e tránsito,Memorial de brancura, Libro das paisaxes vivas, Entre água e fogo, Poemas da lenta nudez,As certezas do clima, Capital do corpo, Territorio da desesperación, Dicionario do estremecemento, Habitación do asombro. Todo en Miguel Anxo é fermosura, incluso cando canta a dor, a desolación e a ruína. Tamén cando reproba con indignación os violadores e os profanadores da inocencia, / os que fabrican a arañeira da fame e cavan o pozo da miseria, / os que invaden a patria do ouro e queiman os seus soños.\nEntre os poetas da xeración dos 80, Fernán Vello caracterízase pola súa expresión contemplativa, sensitiva e harmoniosa, pola perfección, a pureza e a transparencia da súa voz, a través da que busca golpear no espírito do lector. Ao longo da súa fecunda e brillante traxectoria como poeta, Miguel Anxo Fernán Vello pasou da poesía do desexo erótico á poesía da paisaxe e desta á poética civil, mais nunca deixou de escribir sen paixón, sen abandonar ese seu acento reflexivo e sen deixar de buscar a máxima beleza do texto. Collamos calquera das súas obras, abramos o libro pola páxina que se cadre, entremos no poema e comprobaremos que a súa voz está atravesada pola experiencia da vida e que é unha palabra na que brilla sempre un ritmo musical e unha exquisita delicadeza no dicir: E aquí estamos os teus termando forte contra o vento fatal, / no corazón da casa, no centro da esperanza, / na palabra que eleva a lucidez do ser.\nO último ciclo poético de Fernán Vello iniciouse hai xa bastantes anos con Poemas da lenta nudez (1994) e As certezas do clima (1996), medrou en compromiso social e denuncia nos versos de Territorio da desesperación (2004) e impáctanos de cheo agora no corazón co seu novo libro, Habitación do asombro, Premio de Poesía Cidade de Ourense en 2012. No seu discurso fíxose cada vez máis visíbel a soidade, a tristeza íntima e a desolación, a devastación e a morte, o sufrimento e a dor colectiva, a ira do poeta contra tanta deshumanización, inxustiza social e destrución, unha escrita, en fin, de fonda emotividade dramática: Permítenos, porfiada dor, o alivio, / a calma dun instante, / o bálsamo do verbo que respira…\nFernán Vello é un poeta que vive no máis íntimo do seu corazón o drama social deste noso tempo e que observa coa súa ollada lúcida a desfeita que o capitalismo depredador vai deixando ao seu paso, e por iso non é estraño que acabe escribindo versos con ollos penetrados de asombro. Unha profunda dor invade ao poeta cando contempla como chove sobre as casas, sobre os tellados que xa non existen. Dor e soidade, unha soidade que tamén lle transmite agora esa praza baleira na que xa nada acontece, como se a vida aquí detivese o seu paso, porque ninguén acude, non hai ser que respire (…) Porque ninguén está, ninguén virá a esta praza. Con eses mesmos ollos habitados de asombro e indignación enfróntase igualmente o poeta a esa paisaxe morta na que os deuses do negocio converteron a natureza, e non pode evitar unha nova serpe de soidade no corpo. A tensión poética e emocional medra segundo avanzamos na lectura do libro, que remata con dous poemas soberbios. O derradeiro di así: Os días que veñen serán duros e traerannos outra cor de néboa (…) Serán días que pesarán en nós aínda máis que o tempo de hoxe (…) Mais talvez eses días escuros, eses días estraños e tan próximos / xa chegaron, e están aquí entre nós / mordendo / o noso ar.\nMiguel Anxo Fernán Vello ocupa desde hai tempo un primeirísimo lugar na poesía galega contemporánea, e así o teñen recoñecido os máis prestixiosos críticos da nosa literatura. Da súa obra ocupáronse, entre outros, Carvalho Calero, González Garcés, Francisco Salinas, Teresa Seara, Luciano Rodríguez, Xavier Baixeras, Manuel Forcadela, X. M. Álvarez Cáccamo, Xavier Seoane… Algúns deses traballos sobre a súa poesía podémolos ler no libro-homenaxePreludios para Miguel Anxo Fernán Vello (Laiovento, 2011). “Fernám Velho é um dos mais puros poetas líricos que tenham nunca modulado o seu canto no ibero-románico ocidental”, dixo don Ricardo. Outra mostra da altísima consideración que a súa obra merece dentro e fóra de Galiza son os diversos premios que recibiu ao longo destes anos e a tradución da súa poesía a máis de dez linguas. A súa obra poética figura, así mesmo, en importantes antoloxías e ten a súa propia escolma, Astro interior, un dos máis profundos gozos que puidemos ter as lectoras e os lectores de Fernán Vello.\nMiguel Anxo Fernán Vello poeta. Miguel Anxo Fernán Vello autor teatral, con pezas igualmente moi brillantes. Na memoria de nós Cuarteto para unha noite de verao e A casa dos afogados. Miguel Anxo Fernán Vello coautor, con Francisco Pillado, de libros de conversas con Carvalho Calero e Xosé Manuel Beiras. Mais hai outro Fernán Vello ao que moito é o que lle debe tamén a cultura galega: o Fernán Vello editor. Espiral Maior é, efectivamente, a máis importante empresa de poesía que houbo no noso país en toda a historia do libro galego, e non ignoramos a importancia que para a nosa lírica tiveron outras moitas coleccións poéticas, desde as coleccións Benito Soto, Brais Pinto, Salnés ou Val de Lemos ás coleccións Leliadoura, Esquío, Dombate, Ablativo Absoluto, Libros da Frouma ou Letras de Cal. Os 253 títulos que neste momento conforman a colección de Espiral Maior -sen contar os libros de A Illa Verde, Alba Longa e Opera Omnia- constitúen un monumento literario sen precedentes no panorama editorial do noso país. Fernán Vello podería ser un deses poetas que dedican toda a súa vida a facer a súa obra, pero optou por ser un poeta preocupado porque outras e outros poetas, consagrados, esquecidos e noveis, puideran publicar os seus textos, e iso só é posíbel cando se ten xenerosidade e visión de país, cando se pensa máis na literatura do conxunto dos creadores que na propia obra dun. E iso é unha débeda que nunca lle poderemos pagar a Miguel Anxo, mais que si lle deberiamos agradecer facendo posíbel que Espiral Maior siga adiante con douscentos subscritores apoiando esta nave cargada de poesía, e non só por agradecemento ao editor, senón porque a nosa literatura e o noso país o precisan. Unha literatura viva é aquela que bebe dos seus clásicos e se nutre constantemente de novas obras e novos autores. Precisamos urxentemente que algún día deixe de ser certo o poema de Alfonso Pexegueiro: Para que queredes un poeta vivo / se non sabedes que facer con el; / matádeo e celebrádelle as pompas. Un país que non sabe que facer cun poeta e un editor como Miguel Anxo Fernán Vello é un pobo que condena a súa cultura a vivir nun sarcófago e que unicamente aspira a que os días que han de vir só sexan de misas e de efemérides.\nAlgo que tamén lle debemos agradecer a Fernán Vello de forma moi especial é a súa preocupación, o seu entusiasmo, o seu esforzo sen límites de xenerosidade, por publicar en edicións moi coidadas a obra enteira das grandes voces da poesía galega contemporánea. Comezou coa Obra Poética Completa de Manuel María e continuou coa Obra Poética Completa de Antón Avilés de Taramancos. Cómpre dicir aquí, ademais, que Miguel Anxo Fernán Vello foi o primeiro e o único editor que tivo propiamente Manuel María, un editor permanentemente coas portas abertas da súa casa á obra do mestre de Outeiro de Rei. A Primavera de Venus foi o primeiro título que Espiral Maior lle publicou a Manuel María, nunha edición certamente primorosa. Despois veu a Antoloxía poética, os Poemas para dicirlle a dúas lagoas, O Miño canle de luz e néboa, os Sonetos á Casa de Hortas e a impagábel Obra Poética Completa. Espiral Maior foi a editorial que lle faltou a Manuel María para publicar coa calidade e a sensibilidade que merecían poemarios como Poemas ao Outono, Cecais hai unha luz ou Poemas da labarada estremecida. De ter neses anos Manuel María un editor como Miguel Anxo Fernán Vello, os títulos que acabamos de citar estamos seguros que ocuparían un outro lugar na renovación poética dos setenta. Como vellos lectores que somos da poesía de Manuel María, e que tanto temos sufrido coa edición de pésima calidade dalgúns dos seus mellores libros, así o queremos expresar aquí. Para nós unha edición coidada é sempre un inmenso gozo, un gozo tan extraordinario como o que agora temos ao coller entre as mans a última obra de Fernán Vello, un libro que nos ilumina por dentro e por fóra, que o gozamos coa vista, co tacto e coa lectura. Hai libros que un podería abrir todos os días polo pracer que nos producen, e Habitación do asombro é un deses libros.\nPublicado por Manuel López Foxo ás 06:19


Loito en Vilagarcía pola morte do ex alcalde e empresario Agustín Pereira - Pontevedra Viva\nAgustín Pereira, nun acto oficial con outros ex alcaldes\nLoito en Vilagarcía pola morte do ex alcalde e empresario Agustín Pereira\nMartes 10 de Novembro, 2020 ás 19:38 do Martes 10 de Novembro, 2020\nVilagarcía está de loito. O motivo é o pasamento, aos 76 anos, de José Agustín Pereira Fernández, concelleiro no municipio durante a Transición e alcalde durante un mes de 1979 -entre marzo e abril-, ata que se produciu a elección do primeiro alcalde da Democracia, José Recuna.\nO Concello decretou un día de loito oficial como recordo ao ex político, que adoitaba participar en todos os actos públicos nos que se citaba aos antigos alcaldes.\nEra unha persoa moi coñecida en Vilagarcía tamén pola súa faceta de empresario, pois era propietario de Pereira, SL, histórica empresas de autobuses que desde 1956 é concesionaria do transporte urbano do municipio e que na actualidade dirixe a súa filla Maísa.\nAgustín Pereira recibirá sepultura este mércores. Previamente, ás 12.30 horas, realizarase unha misa na igrexa parroquial de Santa Baia de Arealonga.\nAdemais de decretar loito oficial, o Concello quixo trasladar o seu pésame á viúva e fillos de Pereira neste momento tan triste.\nAgustín Pereira foi un dos impulsores da feira de exposicións que logo terminaría converténdose en Fexdega e destacou polo seu apoio ao deporte local, que lle valeu a "mención especial á mellor empresa" na Festa do Deporte Local nos anos 1994, 1995 e 1997.\nA empresa Pereira fundouna en 1915 o avó do ex alcalde, Agustín Pereira, que co autocar "La Emprendedora" comezou a prestar servicios de transporte en Santiago. Trala Guerra Civil, creou novas liñas que vertebraron a comarca: "La Emprendedora" facía a liña Vilagarcía-Cambados; "El Marino" ía a O Grove; e "El Progreso" unía Vilagarcía con Vilanova.\nNos anos oitenta, José Agustín Pereira constituíu a empresa Pereira como persoa xurídica, tal e como existe na actualidade, que desde 2002 esta asentada na polígono industrial de Trabanca.


O BNG cualifica a Lei de Augas de oportunidade perdida e lamenta que só persiga recadar\nA deputada nacionalista consegue que o PP finalmente asuma unha emenda do BNG para bonificar as traídas veciñais nun 90 por cento\nSantiago de Compostela, 26 Outubro 10.- A deputada do g.p do BNG Isabel Sánchez lamentou hoxe en pleno que se desaproveitara a oportunidade de facer unha auténtica Lei de Augas merecente dese nome e o PP finalmente sacara adiante unha normativa que só ten afán recadatorio e vai supor subas brutais para os petos de todos os galegos.\nA deputada nacionalista reiterou que se realmente o PP e o goberno ten interese en demostrar que o principal obxectivo da lei é preservar o medio ambiente e un uso racional deste recurso, debería aceptar a emenda nacionalista pola que se pedía a supresión do canon da auga, mais non sendo así confírmase que só se trata de, vía lexislación, impoñer un novo imposto directo que vai permitir recadar á Xunta 34 millóns de euros máis que coa actual canon de saneamento.\nSánchez alertou de que o incremento da carga tributaria pode chegar ao 300 por cento, sen ter en conta a capacidade económica dos contribuintes, sen distinguir núcleos rurais urbanos ou servizos públicos e captacións propias. Mais o máis grave, sinalou, é que non concretan a partir de cando van aplicar ese canon, “se coidan moito de cando van comezar, falando xa de finais do próximo ano”, por ser conscientes de seu rexeitamente social e evitar así custes electorais nas municipais, asegurou.\nPara o BNG, lembrou a deputada, cumpría unha lei que tivera en conta toda a casuística do País e garantise o acceso á auga como servizo universal, non como mercadoría ou ben comercial, senón como patrimonio colectivo cuxos usos estean regulados para un consumo racional, máis alá de crear dous novos tributos.\nAsemade, era imprescindíbel, engadiu a parlamentar, cumprir cos obxectivos que establece a directiva marco da auga, e que non están presentes na lei do goberno, de aí que o verdadeiro nome deste proxecto debera ser “Lei do Canon da Augar”, reiterou.\nSobre as emendas nacionalistas que finalmente non foron aceptadas e coas que o BNG pretendía mellorar o texto, Isabel Sánchez salientou as que prevían recoñecer situacións de alegalidade como a de moitos pozos do rural, con décadas e incluso séculos de existencia, para o que se propuña unha disposición transitoria que regularizara ditos pozos e as captacións propias.\nOs nacionalistas pretendían tamén introducir unha discriminación positiva co rural, pedindo que todos os núcleos de menos de 2500 habitantes estivesen exentos de canon algún, e mellorar o rigor xurídico, para que deixe de ser infración, por exemplo, os contadores non homologados.\nIsabel Sánchez concluiu denunciando a “sorpresiva” intervención final do conselleiro, Agustín Hernández, ao que acusou de tentar xustificar perante a cidadanía unha lei que vai gravar a todos os galegos polo consumo da auga facéndoa pasar por ecoloxista, por “lei verde, cando é unha lei negra, polo que implica de desfeita para o recurso e para o peto de todos os fogares do País”.\nBonificación para as traídas\nO BNG si conseguiu, sen embargo, que o PP cedera no que atinxe ás traídas de augas veciñais e aceptara finalmente a emenda nacionalista pola que se propón unha bonificación do 90 por cento sobre o canon para estes casos.\nTrátase de recoñecer o esforzo realizado polos usuarios da auga en materia de abastecemento, a iniciativa dos nacionalistas, logo dun duro debate xa en comisión onde o PP só aceptaba bonificar nun 80 por cento. Finalmente, o deputado popular asumiu “in extremis” dar a razón aos nacionalistas a unha emenda que se votou de xeito individual e que foi respaldada por unanimidade.


Clap Your Hands Say Yeah - Wikipedia, a enciclopedia libre\nClap Your Hands Say Yeah é unha banda estadounidense de indie rock baseada en Brooklyn, Nova York e Filadelfia, Pensilvania. Formouse no ano 2005 e ese mesmo ano autodiaron o seu álbum de estrea, Clap Your Hands Say Yeah.\nOs membros da banda coñecéronse no Connecticut College e formaron Clap Your Hands Say Yeah posteriormente a principios do ano 2004, realizando concertos en Manhattan e Brooklyn. Destacan por ter conseguido a súa fama e o éxito comercial a través de internet en vez de a través dun selo discográfico. Pouco despois da edición do seu álbum de estrea, recibiron a atención de varios bloques e unha recensión favorable de Pitchfork Media. A demanda resultante para o álbum foi tal que a banda viuse forzada a re-prensar o CD, xa que a produción inicial quedouse demasiado pequena. O grupo conseguiu aínda máis promoción despois de que David Bowie e David Byrne fosen vistos nalgúns dos seus concertos en 2005.\nO 3 de outubro do 2005 asinaron un contrato co selo británico Wichita Recordings, e a banda editou o seu segundo traballo, Some Loud Thunder, o 29 de xaneiro do 2007 nos Estados Unidos.\nO 18 de setembro do 2007 foi lanzado Live at Lollapalooza 2007: Clap Your Hands Say Yeah en iTunes. Este está formado polo concerto completo que a banda realizou no festival Lollapalooza o día 4 de agosto dese mesmo ano.\nClap Your Hands Say Yeah apareceu na película do 2008 The Great Buck Howard, e o 21 de xaneiro de 2009, anunciouse que a banda abandonaba os seus plans de entrar no estudio para gravar o seu terceiro álbum, e que estaba tomándose un descanso mentres os seus membros se adicaban aos seus proxectos paralelos. O hiato público comezou a ter efecto despois de que a banda tocase na Brooklyn Academy of Music o 13 de febreiro do 2009, porén, o 4 de marzo interpretaron unha nova canción no programa Late Night with Jimmy Fallon, titulada "Statues", e que pode ser descargada de balde na súa páxina oficial. O hiato foi desmentido máis tarde cando o grupo asinou para encabezar o 40 Acres Fest na Universdade de Texas en abril de 2009.\nAlec Ounsworth lanzou a súa estrea en solitario, Mo Beauty, a finais do 2009 mentres que ao mesmo tempo editaba Skin and Bones, o primeiro álbum coa súa outr banda, Flashy Python. Robbie e Tyler estiveron tocando noutro proxecto chamado Uninhabitable Mansions, xunto con Annie Hart de Au Revoir Simone. Editaron un 7" e tamén un álbum, titulado Nature Is a Taker. Robbie tamén toca a batería noutra banda, Radical Dads.\nRecentemete o batería Sean Greenhalgh ten producido gravacións para un feixe de bandas como Takka Takka, Conversion Party, Sam Izdat, Radial Dads e Tom McBride.\nNo 2008, Lee e Tyler Sargent tocaron na banda sonora de James Lavino para a película de Alex Karpovsky Woodpecker.\nClap Your Hands Say Yeah 2005 Wichita Recordings\nSome Loud Thunder 2007 V2 Records\nHysterical 2011 V2 Records\nOnly Run 2014 Xtra Mile Recordings\nThe Tourist 2017 CYHSY Inc.\nLive at Lollapalooza 2007: Clap Your Hands Say Yeah - 2007\nFall 2006 Tour EP - 2006 (con Architecture in Helsinki e Takka Takka)\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Clap_Your_Hands_Say_Yeah&oldid=5632081"\nA última edición desta páxina foi o 30 de novembro de 2020 ás 08:49.


Proxecto piloto no sur de Lugo para impulsar a creación de granxas de leite e de carne de ovino e caprino - Campo Galego\nInicio / Carne / Proxecto piloto no sur de Lugo para impulsar a creación de granxas de leite e de carne de ovino e caprino\nA iniciativa, impulsada pola recén creada Fundación Alimentaria de Galicia (FAGA), pretende lograr o peche dos ciclos produtivos coa transformación da produción das granxas para a súa posta no mercado. Entrepinares, Naturleite e Megaro Foods mostraron o seu interese\nCampo Galego 03/12/2021 11:34 a.m.\nActo de presentación do proxecto piloto para o peche de ciclos produtivos en ovino e caprino impulsado por FAGA\nO Parador de Monforte de Lemos acolleu a presentación dun proxecto piloto para acadar o peche de ciclos produtivos en Galicia a través do aproveitamento de produtos cárnicos e lácteos de ovino e caprino, denominado Proxecto Rumiantes ou PRALEITE.\nO proxecto foi presentado no foro Nacer e Medrar, organizado pola Fundación Agroalimentaria de Galicia (FAGA) co apoio da Deputación Provincial de Lugo e a colaboración de Santander Agro para promover o networking e o intercambio de iniciativas emprendedoras entre empresarios e outros axentes do sector agroalimentario.\nJaime López, como secretario da Confederación de Empresarios de Lugo (CEL) e de FAGA, e José Tomé, como presidente da Deputación de Lugo, foron os encargados de presentar o Foro. Ambos coincidiron na necesidade de pechar ciclos produtivos no sector agroalimentario galego e no impacto que esto pode ter na loita contra a despoboación. En palabras de Jaime López, “non nos queda máis remedio ca mirar cara o rural”, e de José Tomé, “producimos pero non transformamos, e eso é unha pena; temos unas materias primas e uns produtos boísimos, pero temos que traballar para que o valor engadido se quede en Galicia”.\nEstúdase a ubicación da primeira granxa deste tipo na zona sur de Lugo de cara a comprobar os resultados do estudo previo realizado antes de tratar de expandir o modelo por toda Galicia\nOs veterinarios e diplomados europeos en pequenos rumiantes, hoxe exercendo na Universidade de Zaragoza, José María González Sainz e Teresa Navarro Rodríguez, foron os encargados de realizar o estudo de campo en Galicia e de desenvolver o proxecto Rumiantes ou PRALEITE (Proxecto piloto para a implantación de granxas de pequenos rumiantes de aptitude leiteira en zonas rurais do sur da provincia de Lugo).\nInterese da industria\nGonzález Sainz presentou o proxecto a veterinarios, produtores integrados en OVICA e empresas transformadoras con interese na producción da tipoloxía de explotacións prevista no proxecto. Entroutros, estiveron presentes representantes de Naturleite, Suministros Megaro Foods, Entrepinares ou Galacteum.\nO proxecto xorde precisamente “por iniciativa da propia industria”, segundo destacou o presidente de FAGA e CEO de Megaro Foods, Carlos Cebrián. “Non nace coma un proxecto subvencionado, senón que somos as propias industrias as que temos interese na producción cárnica e láctea de explotacións de ovino e caprino, e eso garante a súa viabilidade”. “Este interese é o que nos leva a buscar ferramentas como a constitución dunha Fundación e o estudo especializado dun modelo de explotación que sexa viable e sostible en Galicia”, subraiou.\nSomos as propias industrias as que temos interese na producción cárnica e láctea de explotacións de ovino e caprino, e eso garante a súa viabilidade\nA realización do estudo técnico supuxo a visita a explotacións gandeiras por toda Galicia, e especialmente no sur de Lugo pola dispoñibilidade de hectáreas desaproveitadas, e a posterior definición dun modelo de explotación de ovino e caprino, alternativa ás de gando vacuno, enfocadas especialmente para producción de leite, aínda que se aproveitaría tamén a carne, un tipo de explotación que nestes momentos practicamente non existe en Galicia.\nA fin de garantir a súa implantación a futuro, con viabilidade e a longo prazo, para o modelo de explotación definido no proxecto PRALEITE estudáronse a fondo distintas vertentes: as necesidades de inversión e financiamento, número máximo de animais que se poidan atender para garantir a conciliación laboral e familiar e evitar o abandono das novas xeracións destas explotacións, así como investigación e innovación, ratios de rendabilidade e xeración de emprego, entre outros aspectos. Estúdase agora a ubicación da primeira granxa deste tipo de cara a comprobar os resultados do estudo e expandir o modelo por toda Galicia.\nImportación de leite de Castela e animais de desvelle de Extremadura\nNo Foro tamén interviron, tras a presentación do proxecto, Luis Rivera e Miguel Viña, presidente e veterinario da Asociación de Criadores de Ovino e Caprino de Galicia (OVICA) respectivamente, e representantes de Naturleite, Entrepinares, Suministros Megaro Foods S.L., Santander Agro e a consultora de innovación Medrar.\nDende OVICA resaltaron que PRALEITE é un “proxecto ilusionante” porque “nace cunha base inicial moi forte, tanto polas posibilidades de financiamento e o interese da industria como por ter perfectamente estudiadas cuestións relacionadas coa sanidade, a alimentación dos animais ou a propia conciliación dos gandeiros”.\nNa actualidade en Galicia hai moi poucas ganderías adicadas á produción de leite de cabra e ovella\nPor parte das empresas destacouse, en todos os casos, o gran interese que existe na producción deste tipo de explotacións de poñérense en marcha, pois compañías como Entrepinares, Queserías Sarrianas ou Megaro Foods están traendo para transformar leite e carne de ovino de fóra de Galicia, tanto para a fabricación de queixo como para a exportación de carne de cordeiro.\nPola súa banda, Naturleite, pertencente á cooperativa Covap e con planta en Meira, envasa leite de cabra e no polígono industrial de Reboredo, en Monforte, ubícase tamén Oviganic Ibérica, propiedade da compañía chinesa Yeeper Dairy, que procesa leite de cabra procedente de explotacións de Castela para fabricar produtos derivados destinados a alimentación infantil. Precisamente este interese da industria, que garantizaría a compra de toda a producción deste tipo de explotacións que se ubicasen en Galicia, “é unha garantía de éxito para o proxecto”, destacan dende FAGA.\nObxectivo: poñer a producir terreos en abandono e obter materia prima para a industria\nDetras deste proxecto piloto para o desenvolvemento do sector ovino e caprino galego está a Fundación Agroalimentaria de Galicia (FAGA), constituida en xaneiro desde ano co impulso da Confederación de Empresarios de Lugo (CEL), a Escola Galega de Carniceiros, Suministros Megaro Foods e Embutidos Montepicato.\nEntre os seus obxectivos fundacionais atópase o fomento da cooperación entre os distintos estamentos da sociedade co fin de reactivar e relanzar o sector agroalimentario galego ou a promoción da innovación e a tecnoloxía para a consolidación do sector agroalimentario da comunidade e o impulso de novos produtos, canles de distribución, procesos e comercialización dos produtos agroalimentarios galegos.\nA Fundación Agroalimentaria de Galicia (FAGA) está impulsada pola Confederación de Empresarios de Lugo\nAsemade, FAGA busca aglutinar e apoiar accións para facer fronte aos retos da industria agroalimentaria galega, promover iniciativas empresariais e transformadoras que redunden na promoción, a transformación, a modernización e a recuperación do sector agroalimentario da comunidade e a mellora do rendemento das explotacións e potenciar ou colaborar con estratexias que redunden en beneficio do sector agroalimentario galego.\nDo mesmo xeito, a Fundación Agroalimentaria Galega persegue captar e atraer investimentos nacionais ou internacionais e potenciar a peme agroalimentaria galega e o desenvolvemento do emprendimiento nas zonas rurais de Galicia. Tamén colaborar coas Administracións públicas e empresas agroalimentarias co fin de conseguir selos e denominacións de calidade diferenciada nas producións agroalimentarias galegas, así como para recuperar e pór a producir terreos en estado de abandono en Galicia, entre outros obxectivos.\nTendo en conta estes obxectivos, a propia Xunta, a través da Consellería de Medio Rural, declarou a FAGA Fundación de interese galego e de interese para o desenvolvemento do rural de Galicia.


Pois porque.. | Saramaganta\nFAQ's do Hosting Social Saramaganta\n"Dous cás contra un lobo, cómeno todo!"\nComo traballadoras, activistas, internautas e partícipes dos movementos sociais galegos tamén na Rede, sabemos que o modelo económico imperante na Internet repite o do mundo real e a mais das veces consiste en externalizar eses custos nas propias usuarias e nos seus entornos, fundamentalmente obtendo información radiográfica dos nosos hábitos de navegación, en ocasións co simple fin de criar publicidade específica e personalizada dirixida a facernos consumir calquera cousa, pero mais especificamente porque o rendemento monetario e político do control e coñecemento das dinámicas sociais é claramente estratéxico nunha economía do capital. De ahí que as grandes multinacionais do sector telemático ofrezan servizos "sen custo económico" aparente. A decir verdade, a perdida da nosa privacidade e da xestión consciente dos nosos propios datos é un custo a pagar claramente excesivo.\nFronte a todo o anterior a nós parécenos vital a pervivencia de proxectos colectivos autónomos e comunitariamente comprometidos como Saramaganta. Proxectos autoxestionados que desafíen dende os propios movementos sociais o modelo de vixilancia e control telemático global e que deixen fóra do incesante mapeo das análises corporativas a extensas áreas da sociedade para garantir unha comunicación social en rede independente e relativamente anónima e segura.\nE en base a estas consideracións, elaboramos un decálogo que posiciona a nosa perspectiva:\nOs nosos servizos e comunicacións son fornecidos en galego; esa é a nosa lingua vehicular.\nO noso compromiso mantense en empregar sempre que sexa posible Software Libre en todolos nosos servizos.\nNon temos intereses comerciais e o noso posicionamento é claramente anticapitalista.\nTomámonos moi en serio a privacidade das nosas usuarias, porque sen privacidade non hai liberdade. Non entregamos voluntariamente datos de ningunha clase a terceiros.\nConectado co punto anterior: procuramos protexer os datos que mantemos baixo estritas medidas de seguridade. Sempre que é posible empregamos métodos de cifrado robusto. Con todo, consideramos que a integridade dos datos dunha usuaria son tamén responsabilidade súa.\nDesaconsellamos empregar medios dependentes de corporacións comunicativas xunto cos nosos servizos. Se es d[a,o]s que non se preocupan por ser axexado e tes contas en gmail, hotmail, yahoo, instagram, facebook, twitter, whatsapp, etc. poderás empregar sen garantía os nosos servizos xunto cos seus, pero ten en conta que nin nós somos gratos para eles nin viceversa, así que pode que te vexas na obriga de escoller. Se sirve para decantarte nalgún sentido, ten en conta que as túas escollas a este nivel poden comprometer a aqueles cos que te comunicas.\nApoiamos o uso de redes libres alternativas e descentralizadas: GNUSocial, Pump.io, Diáspora*, Freenet, ZeroNet, Rede Imaxinaria...\nNa procura da eficiencia e coñecidos os nosos límites, orientamos o deseño das nosas ferramentas dende unha perspectiva minimalista: facer poucas cousas pero facelas ben. Menos é máis.\nNas vésperas do colapso enerxético e civilizatorio, procuramos ter prácticas sustentables e minimizar gastos innecesarios de consumo enerxético e de transmisión de datos. Procura ser responsable co uso dos servizos que xestionas en Saramaganta.\nPara nós e moi importante a realimentación coa usuaria: se parecemos distantes é só porque estamos moi ocupadas. Necesitamos que nos saques da pantalla e fales connosco!!\nEstes son pois os principios que mantemos; se non che gustan, outros non temos.\nDesenvolto con Drupal. Administracion


Máis dunha vintena de expositores na XIX Mostra de Artesanía Artelemos – EnComún\n•Obradoiros infantís e demostracións en vivo dos oficios artesanais enchen a Feira do 4 ao 8 de agosto\nImaxe da inauguración da Mostra Artelemos. GPCM\n• A rúa do Cardeal de Monforte acolle, do 4 ao 8 de agosto, a XIX Mostra de Artesanía Artelemos. Un total de 22 stands amosan ao público as creacións doutros tantos artesáns, nun espazo no que tamén se van desenvolver demostracións en directo da elaboración de pezas, así como obradoiros destinados aos más pequenos.\nVARIEDADE DE PEZAS ELABORADAS CON DIVERSAS TÉCNICAS E MATERIAIS\nSegundo explicou o alcalde de Monforte, José Tomé, na presentación de Artelemos, a Mostra contará cunha ampla representación das máis diversas técnicas artesanais. “O público poderá adquirir produtos de orfebrería, cestería, coiro, lá, olería de Gundivós e cerámica”, precisou. O rexedor local apuntou que os stands van estar abertos ao público dende as once ata as dúas, pola mañá, e de novo pola tarde, dende as seis ata as once da noite.\nPOSTA EN VALOR DO LABOR DOS ARTESÁNS DA RIBEIRA SACRA\nO alcalde explicou que o Concello quere “apostar polo aproveitamento dos recursos do territorio” con eventos como Artelemos. A mostra recoñece así o traballo “dos nosos artesáns que, coa súa labor do feito á man, enriquecen e dan un valor moi fermoso e engadido á cultura e tradición da Ribeira Sacra”.\nA OLERÍA DE GUNDIVÓS PROTAGONIZA A XORNADA INAUGURAL\nA XIX Mostra de Artesanía Artelemos inicia a súa andadura cunha demostración de olería de Gundivós a cargo de Elías González Prieto, na xornada inaugural o venres 4 de agosto, cunha sesión dobre en horario de mañá e tarde.\nA olería voltará a protagonizar a xornada do sábado 5, esta vez da man da artesá Inmaculada Díaz.\nXUNTANZA DE PALILLEIRAS O DOMINGO\nO domingo día 6, a Mostra acollerá unha xuntanza de palilleiras, ademais dunha exposición dos seus traballos na rúa do Cardeal.\nOBRADOIROS INFANTÍS DE OLERÍA E COIRO O LUNS E O MARTES\nXa o luns, os máis cativos poderán achegarse aos segredos da olería, no obradoiro que vai impartir, dende as doce e pola tarde ás sete, a artesá Otilia Arias García. A demostración desta xornada estará a cargo do artesán Tomás López González, que elaborará en directo pezas de olería de Gundivós a partir das doce. O martes tamén haberá obradoiro infantil, con dúas sesións ás doce e ás sete, guiadas por Javier de Castro Rodríguez, que amosará aos máis pequenos as principais claves do traballo do coiro.•\nNoticia Anterior Previous post: Bóveda celebrou os primeiros 15 anos da Feira Tradicional Outrora de Rubián\nSiguiente Noticia Next post: Todo listo en Quiroga para disfrutar das Festas do Verán


Non só xente!» Blog Archive » #Twitter en Galego\nNon só xente! …onde fala a xente sinxela\nDiario dunha neofalante :)\nQuen somos nós?\n§ Artigos recentes\nO que fixeches de min\nEntrevista a Carlos Gende, moito máis que un beatboxer!\nMarina Porteiro en Proxecto NEO\n#Twitter en Galego\nA historia de Maria Soliña\n§ Lista de blogues\nO homedo saco\nO sabor da choiva\nos TOXOS pican\nProfecia da lingua\nMarzo 25th, 2012 by Faladoras\nNesta ocasión, é estando moi agradecidas, fixemos unha entrevista a Carlos García Vieito, como él di, uno dos moitos impulsores do Twitter en Galego.\n1. En que te inspiraches para crear o Twitter en galego??\nMáis que inspiración pra crear Twitter en galego, foi indignación. Indignación de ver como unha das redes sociais máis grandes e a nivel mundial, non poñía a disposición dos seus usuarios o galego, a igual que outras grandes redes sociais como Facebook, e a un nivel estatal, tuenti. Tendo en conta, que o galego é unha das linguas máis usadas no Twitter.\n2. Tiveches moitos problemas para darte a coñecer e conseguir followers??\nAo principio teño que confesar que tiven moitos problemas pra súa difusión, pero cando figuras relevantes da sociedade comezaron a seguir a conta e a dala a coñecer cos seus tweets, comezou a despegar a conciencia por un twitter en galego e o uso do mesmo. E así os seguidores.\n3. Como te sentes ao ser un dos pioneiros nas redes sociais??\nNon creo que sexa un pioneiro, se nos referimos a empregar ou impulsar o galego no Twitter, porque iso faino cada día moitas persoas, galegas ou non, que empregan o galego pra encher os seus tweets. Se falamos de ser o primeiro en organizar unha vía coa que reivindicar o dereito do galego na devandita rede, poderíase dicir que si. Poderíase dicir, máis que nada, porque non son eu só, senón a xente que cos seus RT difunden a idea que se quere mandar, e que aportan ideas innovadoras.\n4. Canto tempo levas loitando para que Twitter este dispoñible en galego??\nPois dentro dun par de meses, fará un ano dende que se creou Twitter en galego.\n5. A xente colabora moito para conseguir o teu propósito??\nA verdade é que si, e niso podo estar moi agradecido a todos e todas que colaboran con Twitter en galego. Por que é coa súa axuda como se conseguen os TT e dar a ver, que os galegos non somos poucos no Twitter.\n6. Ti, en que lingua falas e con quen??\nPódese dicir que son un galegofalante as 24 horas. Sempre falei galego, sempre o falo e con todo o mundo, e ata agora non tiven problema. As poucas veces que deixei de falalo, foi ao saír de Galiza; e aínda así atopeime con galegos cos que poder falar galego.\n7. No noso instituto hai moita xente que fala galego pero nas redes sociais falan castelán, ti que opinas disto??\nPois é unha pena. Primeiro porque existe o prexuízo “se falo galego non me van a entender” e por iso falo castelán, pero non se dan de conta que coa xente coa que están a falar e que ven o que escriben, son amigos e familiares, persoas coas que conviven e falan galego.\n8. Ti como ves o avance do galego cara ao futuro nas redes sociais??\nPois vexo que vai por un bo camiño. Os últimos datos que saíron da rede social Tuenti, mostran que unha gran maioría de xente galega que emprega esa rede, tena en galego. En twitter o galego entra dentro das trinta linguas máis empregadas. Véxolle moito futuro ao galego nas novas tecnoloxías.\n9. Nos somos dúas rapazas neofalantes e as redes sociais axúdanos a mellorar o noso galego, que pensas da xente neofalante e as novas tecnoloxías??\nAdmiración. Unha persoa que se esforza en aprender unha lingua nova e comeza a desenvolvela nos seus distintos ámbitos, merece admiración. E máis se é por parte de xente nova como vós. Aínda que non fose a vosa lingua nai, hónravos que poñades interese en aprender galego. Penso que as persoas neofalantes nas novas tecnoloxías serían bos exemplos a seguir.\n10. Tes algunha anécdota sobre a lingua e as redes sociais??\nNon sei se son anécdotas ou non; pero cando comecei con este proxecto non sabía case nada do funcionamento do twitter, e foron as persoas que me seguían as que me foron explicando paso a paso como se movía esta rede social. Por iso digo, que comecei só neste proxecto, pero agora xa somos máis de seis mil persoas as que traballamos nel.\n11. En poucas palabras, por que o galego ten que ir da man das redes sociais??\nPor unha simple razón. As redes sociais son as formas de comunicación do presente e do futuro, e non coidar de que o galego estea dentro delas, pode significar perda de falantes e a súa desaparición a longo prazo. Pero non é só obrigación das redes sociais poñer a disposición dos seus usuarios o galego, senón tamén é a nosa obrigación como cidadáns e como galegos, empregalo nas redes sociais pra que siga florecendo esta lingua, que con orgullo podemos dicir que é nosa.\nAlí o tedes xente! unha iniciativa que precisa o apoio de todos os que falaban, falan, falamos e falarán en galego!\nNon olvidedes apoiar ao Galego en @Twitter_en_galego e Twitter en galego (no Facebook).\nMoitisimas grazas a @tweet_en_galego por contestar á entrevista e por aguantar a nosa incistencia :D.