Vieiros: Galiza Hoxe - Iniciativa do PP en favor do control das caixas desde Madrid\nRestándolle poder a Xunta e concellos\nR.N - 11:30 20/01/2009\nTags: caixas competencias Mariano Rajoy PP PSOE\nFusións que poden escapar á estratexia de país\nA suxestión vai de feito na liña dos recentes movementos no contorno do PSOE, que manexa tamén un esquema para a modificación da Lei de Órganos Reitores de Caixas de Aforros que, por exemplo, mudaría o actual sistema no que respecta á autorización para a constitución, fusión, disolución ou liquidación de caixas e que na actualidade outórgalle ese poder decisorio aos gobernos autonómicos. Neste sentido, un cambio posíbel sería o traslado dese poder ao Ministerio de Economía e o Banco de España. Un movemento que, por exemplo, podería levar a unha autorización futura da fusión de Caixa Galicia ou Caixanova con caixas foráneas sen que a Xunta tivese capacidade na práctica para intervir no proceso. Os últimos movementos insinúan unha posíbel aproximación ao respecto entre os equipos económicos de PSOE e PP.\nUnha das primeiras voces en advertir sobre estes movementos chega desde Cataluña, onde Miquel Iceta, voceiro do PSC, advertiu de que o seu partido non aceptará "que se usen problemas de Caja Madrid para que o Estado recupere competencias" en materia de caixas de aforros. Referíase Iceta a un conflito que abrolla por tras dos debate sobre este tema, co tirapuxa actual que manteñen en Madrid o alcalde, Alberto Ruíz Gallardón, e a presidenta da Comunidade de Madrid, Esperanza Aguirre.


Usted está aquí: Inicio / Concello / Pontecesures renovará a súa paisaxe urbana coa reforma das rúas céntricas.\nPontecesures renovará a súa paisaxe urbana coa reforma das rúas céntricas.\n14-03-2009 por Luis Angel Sabariz Rolán Dejar un comentario\nAlgunhas das principais rúas de Pontecesures renovarán a súa imaxe nos vindeiros meses coas diversas obras tanto para o núcleo urbano como para o lugar de Porto.\nUnha destas actuacións xa está en marcha. Comezou hai escasos días nas rúas Portarraxoi, San Lois, Sagasta e Víctor García, onde se están a renovar as farolas de alumeado público, a meirande parte das cales quedarán obsoletas posto que teñen máis de 20 anos de antigüidade. Deputación Provincial e Concello invisten máis de 238.000 euros, que suporá a substitución de 48 farolas no centro da vil e a instalación de 114 novos puntos de luz.\nEsta mellora do alumeado non será a única das obras que se execute nestas rúas céntricas, senón que o goberno municipal porá en marcha nas vindeiras semanas o proxecto de urbanización e dotación de novos servizos tanto na jPrazuela coma nos viais Portarraxoi, San Lois, Sagasta, Víctor García e Travesía do Automóbil. A financiación, 555.556 euros, provirá nesta ocasión do Fondo Estatal de Inversión Local.\nAs obras consistirán na instalación de rede separativa de saneamento e renovación das tubrerías de augas, ademáis de mellorar as beirarrúas que, no caso de Ssan Lois pasarán a medir 1,8 metros de ancho, mentres que en Sagasta e Víctor García chegarán a 1,9. Tamén está prevista a colocación de mobiliario urbano como papeleiras, xardineiras e bancos.\nNa praza do Coche de Pedra instalarase pavimento de pedra morena para convertila nun espazo máis acolledor, mentres que o proxecto da Plazuela contempla a mellora do pavimento, que se asentará sobre unha base de formigón, a corrección dunha grieta no muro da balaustrada, o saneamento e a colocación de bancos de pedra e forxa.\nAínda así, a actuación máis ambiciosa de todas cantas se pretenden levar a cabo nas rúas da vila afectará á zona de Porto. A Deputación ten comprometida unha inversión cercana aos dous millóns de euros para o arranxo da rúa Deputación e da Avanida dos namorados. No primeiro dos viais melloraranse as beirarrúas, o mobiliario urbano e botarase unha nova capa de rodadura.\nNa Avenida dos Namorados o investimento pode chegar aos 1,2 millóns para instalar unha varanda paralela á vía do tren, construir beirarrúas a ambas marxes da estrada, habilitar zonas de estacionamento, colocar alumeado público, mobiliario, arbolado e canalización de servizos. O proxecto comtempla tamén a creación dunha plozoleta de granito e adoquín á altura da churrasquería O Candil.\nDIARIO DE AROUSA. Especial 8º Aniversario. 14/03/09\nArchivado en:Concello Etiquetado con:aniversario, Concello, Diario de Arousa, obras, Pontecesures, Porto, tren\nAVISO POR CORTE DE TRAFICO\nOFERTA DE EMPREGO PARA GAMA E HIJOS.\nMERCORES 3 DE MARZO DOAZON DE SANGUE EN PONTECESURES\nAVISO DE CORTE Ó TRAFICO NA TRAVESIA DOS MUELLES\nVox Pontecesures en Críticas en las redes sociales al alcalde por el destino del vehículo de Protección Civil.\nCampaña Historia tripartito pleno protección civil BNG fiesta Pontevedra Diario de Arousa faro de vigo río ulla ACP obras tren Vilagarcía Caldas Catoira fútbol concurso Ulla la voz de galicia sar Pontecesures Porto curso padrón plaza psoe iglesia xunta festa n-550 santiago valga sábado Vigo a ponte fin de semana correo gallego sabariz Maneiro lamprea pp Concello Angueira


Blog de Tecnoloxía: diciembre 2009\nMañán día 16 de Decembro suspéndense as clases en todos os centros educativos de Galicia. Podedes ver o anuncio completo na páxina da Xunta.\nOs alumnos de 3ºBC tiveron hoxe a última clase de taller antes da avaliación dos proxectos e houbo un grupo que rematou totalmente o seu pinball. É unha pena non contar cun par de días máis para poder facer os axustes que son sempre necesarios para que todo funcione correctamente, e xa postos a pedir, poder coidar da estética, que tamén é importante.\nNos próximos días sacarei fotos de todos os proxectos e as colgarei para que podades amosar o voso traballo fóra do instituto. Por certo, xa están todos puntuados e en xeral, ben :-) As notas da avaliación terédelas o xoves.\nAlmanaque de Advento\nO Equipo de Normalización Lingüística e o departamento de Plástica están dirixindo a construción dun almanaque de Advento na entrada do instituto. Se queredes engadirlle o voso adorno, podedes entregarllo a Montse ou a María José, profesoras responsables desta iniciativa. Lembrade que non tedes que incluír o número de día no adorno, xa que se poñerá posteriormente.\nGracias a tod@s por participar e a Montse e María José por traernos os primeiros aires do Nadal!\nTodavía hai alumnos que non entregaron o boletín de mecanismos e xa sabedes que hoxe é a data límite. As dúas últimas horas da mañán estarei na aula de 3º de PDC, situada no 2º andar. Tamén podedes pasarvos pola sá de profesores e entregalo para que mo deixen no meu casilleiro. Gracias!\nXa sei que este ano teño totalmente aparcada a sección da aplicación da semana, pero é que o tempo non dá para máis. Así que para compensar un pouco, vouvos facer tres recomendacións para que vos relaxedes entre exame e exame:\nUnha aplicación para crear online fondos de escritorio: x3studios\nUnha aplicación para recortar vídeos de YouTube: TubeChop\nUnha páxina de xogos: physicsgames\nSorte cos últimos exames desta avaliación, e ánimo, que non queda nada para as vacacións!!!\nQuedan poucos días para a avaliación e quero darvos a oportunidade de adiantar os proxectos durante os recreos. Esta semana abrirei o taller 1 nos seguintes recreos:\nXoves: 1º recreo\nVenres: 1º recreo\nComo sabedes, a asistencia é voluntaria e non a terei en conta na nota. Cada grupo deberá valorar se as sesións que quedan antes da avaliación son suficientes para rematar o proxecto ou se pola contra considerades que necesitades vir nalgún recreo para adiantar traballo. É necesario que polo menos a metade do grupo asista para poder traballar no proxecto.\nTamén abrirei o taller algún recreo durante a semana que vén.\nEste aviso é válido para os meus alumnos, tanto de 2º coma de 3º.


John Bartlett - Wikipedia, a enciclopedia libre\n14 de xuño de 1820 e 1820\n3 de decembro de 1905 e 1905\neditor, editor literario e escritor\nJohn Bartlett, nado en Plymouth (Massachusetts) en 1820 e finado en 1905, foi un escritor e editor norteamericano.\nFoi un neno esperto, que comezou a ler aos tres anos, e con nove leu toda a Biblia. Cando tiña dezaseis anos marchou a Cambridge (Massachusetts) e traballou na librería que fornecía a Harvard. En 1849 adquiriu a librería. Coñecido pola súa memoria para as citas, comezou a recollelas e en 1855 publicou a primeira edición de Familiar Quotations, que nas súas 258 páxinas tiña entradas de 169 autores, aínda que a terceira parte formábana citas da Biblia e das obras de William Shakespeare.\nEn 1862 vendeu a librería e durante a guerra civil americana serviu na U.S. Navy. En 1863 entrou na editorial Little, Brown and Company, e nese ano apareceu a cuarta edición do seu libro de citas por esa editorial, que segue a publicala e revisala actualmente.\nBartllet tamén escribiu libros de xadrez e pesca e compilou un libro de concordancias de Shakespeare, Complete Concordance to Shakespeare's Dramatic Works and Poems (1894), que aínda é o libro estándar da súa clase.\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=John_Bartlett&oldid=4816034»\nNados no condado de Plymouth, Massachusetts\nA última edición desta páxina foi o 23 de xullo de 2018 ás 11:07.


A Xunta financia un proxecto de prevención ante a sequía en Piñor, Castrelo de Miño e Cortegada - BadalNovas\nInicio Actualidade A Xunta financia un proxecto de prevención ante a sequía en Piñor,...\nNesta convocatoria de axudas impulsadas pola Consellería de Infraestruturas e Mobilidad, a través de Augas de Galicia, os concellos recibiron axudas entre 7.000 e 15.000 euros. Na nosa contorna beneficiáronse os concellos de Piñor, Castrelo de Miño e Cortegada cunha contía de 9.825 euros cada un deles.\nTrátase da segunda convocatoria de colaboración cos concellos nas súas competencias municipais. Este ano prevese coseguir que 40 concellos estean preparados para poder anticiparse a posibles situacións de seca. As axudas están destinadas a que cada concello dispoña do seu propio plan de emerxencia e teña claro como actuar en situación de alerta. Financian o 80% do custe da redacción do plan, cun importe de 15.000 euros por solicitude e subvencionan actuacións realizadas dende o 1 de xaneiro de 2020. Ademais, as axudas son compatibles co cofinanciamento que aporten outras administracións públicas.\nMEDIO AMBIENTE: O NOSO COMPROMISO. Xestión dos refugallos: Reciclaxe e compostaxe\nO Psdeg-Psoe de Ourense critica a “pasividade” do goberno municipal ante a paralización da oferta cultural da cidade por problemas “burocráticos e técnicos”\nRibeiro en Común reclama o impulso da vila termal de Prexigueiro\nManuel Baltar: “Rueda coñece as nosas necesidades e proxectos estratéxicos, e desde Ourense seguiremos demostrando capacidade de cooperación co Goberno galego”


a nación que soñamos: Marta Dacosta e o seu poema-mar, onde sempre hai unha muller preñada de esperanza\nSó algúns poemas do seu primeiro libro (Crear o mar en Compostela, 1994) serían suficientes para considerar a Marta Dacosta unha das voces máis sólidas e máis importantes da poesía galega contemporánea. E o que fixo a escritora viguesa desde aquel seu canto inicial con poemarios como Pel de ameixa (1996), Setembro(1998), En atalaia alerta(2000), As amantes de Hamlet (2003), Acuática alma (2011) ou Argola(2013) foi medrar e medrar como poeta, amosar unha e outra vez a súa ferida no medio de tanta palabra oca coa que outros e otras poetas nos afogan. Realmente Marta Dacosta é unha voz imprescindíbel para unha literatura galega viva, en constante tensión creativa, unha voz necesaria para unha cultura propia que se resista a vivir só das efemérides.\nMarta Dacosta pertence a unha estirpe de mulleres de admirábel coraxe. Fiel ás súas orixes familiares e a unha liñaxe de mulleres fortes, afeitas a resistir, vencelladas todas elas ao mundo do mar e empeñadas en construír o seu futuro desde o sacrificio e desde a dignidade persoal, a poeta vai afondar libro tras libro nunha visión feminina e feminista do mundo.Setembro é unha primeira obra fundamental neste discurso. Aí están todas as mulleres do mundo (Unha muller e outra e tantas que non sei) e sobre todo as mulleres da súa familia: E eu sinto que son hoxe tantas que entón me foron, / Saladiña, Manueliña, Rosa ou tamén Pepa… É tempo de ser muller e de erguer a voz e as mans contra tanta opresión: Preciso esa machada e o martelo, / preciso as túas mans, nai, sobre todo, / e esa rabia que está no noso herdo. Posteriormente, en En atalaia alerta, a poeta íspese emocional e carnalmente:Espinme para mostrar a todos o meu corpo / sen artificio nin roupa, só a carne, / a memoria da infancia, o sexo sen vergonza, / ese lugar maldito e proclamado. / E viron a muller que sempre houbera / agora inmensamente feminina e consciente…\nPublicado por Manuel López Foxo ás 06:29


Figueroa estreará en breve un renovado campo da festa con aparcamento anexo - Pontevedra Viva\nObras no campo da festa de Figueroa\nLuns 23 de Abril, 2018 ás 16:45 do Luns 23 de Abril, 2018\nRecta final para os traballos de acondicionamento do novo campo da festa de Figueroa, actuación que inclúe a construción dunha área de aparcamento. O Concello de Cerdedo-Cotobade inviste nesta obra un total de 140.000 euros.\nEsta actuación, incluída no Plan Concellos 2017 e que foi un dos principais investimentos directos dese exercicio, afronta na actualidade a pavimentación, que foi visitada polo presidente municipal, Jorge Cubela, e posteriormente rematará coa instalación de valados.\nOs traballos a executar foron bastante completos, xa que incluíron a explanación do recinto existente, a escavación do terraplén e posterior estendido de material e a construción dun muro de contención en cachotería de pedra con dous metros de altura na fronte da parcela e outro muro perimetral de 20 centímetros de ancho e un metro de altura sobre o que se colocará o valado de cobertura plástica verde fixado cuns postes.\nTamén se realizou un cazo en uve ao longo do muro de contención pola parte exterior para a condución de augas a unha arqueta de paso e unha rigola prefabricada en formigón para a recollida de pluviais que desaugarán nun sistema de entubado.\nEn canto aos traballos que se acometen nestes días, consisten na dotación dunha nova capa de firme con 20 centímetros de macadán como base, unha rega de adherencia e unha derradeira soleira de mestura bituminosa en quente con 6 centímetros de espesor.\nEstas tarefas dilatáronse polas choivas dos últimos meses, xa que a humidade existente desbotou a posibilidade de dotar o novo firme, xa que resultado non ía ser axeitado.\nAdemais, o campo da festa estará pechado grazas á instalación dunha porta deslizante de aceiro galvanizado que terá 8 metros de lonxitude e 1,5 metros de altura. O sistema de acceso complétase cun zócalo para protexer as rodas, raíl, poste de peche e guía vertical.\nUnha achega de 165.000 euros da Deputación permitirá ampliar o almacén municipal


Constituida a comisión de seguemento do pacto ambiental de ENCE - Canal Rías Baixas\nPontevedra> Esta mañá quedou constituída a comisión de seguemento do pacto ambiental de ENCE. Dende a xunta e a directiva desta empresa convidan á deputación e aos concellos de Pontevedra e de Poio a formar parte desta comisión. Un órgano que terá redactado as súas bases a mediados de novembro e que velará polo cumprimento dos 200 millóns de euros en inversión que realizarán dende a papelera para actuacións ambientais, industriais e sociais na provincia de Pontevedra.\nConstituída dende esta maña a comisión de seguemento do pacto ambiental de ENCE. Unha comisión na que de momento están sentados xunta e a fábrica e que ten como fin velar polo cumprimento dun investimento de 200 millóns de euros por parte da papelera para actuacións ambientais, industriais e sociais na provincia de Pontevedra.\nDende ENCE convidan a todos os concellos a participar neste proceso e sumarse a esta comisión, especialmente ao de Poio, Pontevedra e tamén a deputación.\nUn investimento que contará ademais con 15 millóns por parte de ENCE para a depuradora, 30 millóns para mellorar a eficiencia do complexo industrial e 5 para converter o Pazo de Lourizán nun centro de investigación forestal, para este último paso necesitan a aprobación da Deputación de Pontevedra, e ante a falta de resposta dende o Pazo Provincial Alfonso Rueda pedíu a Ence que fose buscando outro emprazamento alternativo porque sería unha magoa non poder contar con este centro na provincia.\nOs primeiros pasos deste convenio sairán a luz a mediados de novembro xa que tal e como afirmou esta mañá a conselleira en funcións de Medio Ambiente, por esas datas contarán coas bases deste acordo.\nArtigo anterior50 días sen Diana\nSeguinte artigoCIG denuncia a normativa de Fomento que obriga a xubilarse antes aos mariñeiros\nA Xunta rehabilitará un edificio de vivendas en Monte Porreiro\n“Ponle Freno” aos accidentes de tráfico\nContinúa o xuízo contra o Clan Roma


O BNG demanda o reforzo da liña de tren Ourense - Santiago ante o aumento de viaxeiras e viaxeiros durante o nadal - BadalNovas\nInicio Política O BNG demanda o reforzo da liña de tren Ourense – Santiago...\nO Grupo Parlamentar do BNG pregúntalle á Xunta de Galiza sobre as medidas preventivas adoptadas por Renfe na liña Ourense – Santiago ante o aumento de viaxeiros así como polas xestións feitas polo executivo galego para paliar a situación\nSegundo a formación nacionalista e tal e como acontece todos os anos, nestas datas e con ocasión da finalización do período lectivo nas universidades da Coruña e Santiago de Compostela, prodúcese o regreso de moitos estudantes aos seus domicilios familiares. Como é igualmente previsíbel unha boa parte deses regresos prodúcense vía ferrocarril polo que o incremento de viaxeiros é máis que notable.\nSegundo afirman desde o BNG, estamos diante dun notable incremento do número de usuarias e usuarios, e máis concretamente na liña Ourense – Santiago, dado que, a pesares das irracionais e escasas frecuencias, é dos medios de transporte máis empregados para os desprazamentos tanto por parte de traballadores como do estudantado.\nDesde a formación nacionalista denuncian que malia as restricións e limitacións de aforos ordeadas pola Xunta de Galiza, Renfe non incrementou nin o número de frecuencias, nin os vagóns para permitir que ese previsíbel incremento de desprazamentos entre Ourense e a capital de Galiza se faga en condicións de seguridade sanitaria.\nSegundo o deputado por Ourense Iago Tabarés, “esta imprevisión de Renfe e a indolente pasividade da Xunta de Galiza, está a provocar que contravindo o ordenado ou aconsellado por todas as autoridades sanitarias do mundo, nun mesmo vagón pechado e sen ventilación natural estén a viaxar varias ducias de persoas, e que nos arcos de seguridade, nos andéns e nas subidas e baixadas se amoreen centenares de viaxeiras e viaxeiros, co risco de contaxio que iso implica”.\nPara Tabarés ponse de manifesto unha vez máis “a ausencia de medidas preventivas e un plan efectivo de prevención”, o que pode contribuir “a provocar o recrudecemento dunha terceira onda de contaxios por Covid-19”.\nPor todo elo, desde o Grupo Parlamentar do BNG, formúlanlle á Xunta de Galiza unha serie de preguntas para ser respostadas en comisión. Os nacionalistas queren saber se o goberno galego coñece o notable incremento do número de viaxeiros e viaxeiras que están a experimentar nesta época os trens da liña Ourense – Santiago. Tamén se ten coñecemento de se ese incremento do número de viaxeiros e viaxeiras vese correspondido por un paralelo aumento do número de frecuencias e vagóns. Outra das cuestións plantexadas é a referida a se o goberno galego avaliou se tal concentración de persoas nun lugar pechado non implica risco de contaxio por Covid-19 nas usuarias e usuarios e en todo caso que xestións realizou ou está a realizar para evitar a situación descrita e a cal era previsíbel.\nFinalmente o BNG solicita do Parlamento, instar á Xunta de Galiza a realizar ante o Goberno do Estado as xestións pertinentes para o incremento de frecuencias e vagóns na liña entre Ourense e Santiago así como en aquelas outras nas que se produzan igualmente masificacións, a fin de reducir a concentración de viaxeiros no mesmo espazo, evitando así, o risco de contaxio por Covid-19 entre elas.\nO Carballiño aproba un millón de euros en melloras no rural e proxectos comprometidos\nA Subdelegación do Goberno en Ourense informa da reapertura ao tráfico bidireccional no km 563 da N-120 en Velle\nO Irixo queda libre de covid deixando a comarca con sete contaxios\nMaside levará a Pleno o programa ” Avanzando Xuntos” tras o acordo co PP


CEIP PADRE FEIJOO ALLARIZ: Lingua Galega\nRecital poético de Celso Emilio Ferreiro: os alumnos do colexio participaron na homenaxe pública, promovida pola Coordinadora Galega de Equipos de Normalización e Dinamización Lingüística, que o día 12 de decembro de 2012 celebrou o centenario de Celso Emilio Ferreiro cun recital poético. O poema elexido foi "Deitado fronte ao mar" (1962).\nOBXECTIVOS XERAIS DA LINGUA GALEGA\nTendo en conta a realidade do centro así como a lexislación actual, o ENDL sinala como obxectivo básico que o alumnado consiga as competencias lingüísticas por igual nas dúas linguas oficiais, favorecendo especialmente a expresión oral. Compre crear un ambiente sensibilizado coa utilización do galego, libre de prexuízos lingüísticos, valorando e favorecendo as actitudes normalizadoras. Tendo como cometido entre outros:\na) Elaboración e posta en práctica da Planificación Sociolingüística do Centro (PSC).\nb) Potenciar o emprego da nosa lingua en toda a vida da comunidade escolar.\nc) Informar aos pais/nais do alumnado da situación sociolingüística do centro e da situación legal vixente que regula o ensino da lingua galega.\nd) Fomentar o coñecemento e recuperación dos costumes, tradicións e cultura galegos en xeral.\ne) Mellorar a competencia lingüística e a valoración positiva do uso da nosa lingua na comunidade educativa.\n1- OBXECTIVOS ENCAMIÑADOS A ENRIQUECER O CONTORNO SOCIOLINGÜÍSTICO DO CENTRO\n· Potenciar o uso do galego en todas as actividades do centro\n· Participar nas campañas de normalización lingüísticas propostas por outros organismos oficiais.\n· Informar aos pais/nais do alumnado da situación sociolingüística do centro e da situación legal vixente que regula o ensino da lingua galega.\n2- OBXECTIVOS PARA POTENCIAR NO PROFESORADO A NORMALIZACIÓN DA LINGUA GALEGA NA ACTIVIDADE DOCENTE.\n· Fomentar o compromiso do profesorado pola normalización da lingua galega.\n· Procurar na medida do posible a adquisición de materiais didácticos nos que o galego sexa lingua vehicular.\n· Mudar actitudes, se as houbera, negativas cara o galego, favorecendo a eliminación e prexuízos lingüísticos.\n· Incrementar a presenza da lingua galega nos itinerarios lectores que se contemplan dentro do Plan lector.\n· Priorizar na adquisición de fondos (bibliográficos, audiobiográficos, multimedia…) para a Biblioteca Escolar, aqueles que se editen en lingua galega.\n· Dinamizar o claustro de mestres para a súa participación en actividades formativas relacionadas coa lingua galega.\n3- OBXECTIVOS ENCAMIÑADOS A NORMALIZAR A SITUACIÓN DO ALUMNADO.\nAproveitar as interferencias lingüísticas para reflexionar sobre as diferencias entre outros códigos.\nInformar as familias do alumnado dos obxectivos que se perseguen e buscar a súa colaboración.\nCoidar que o alumnado galegofalante manteña o seu idioma e non se instale na lingua castelá.\nUsar a lingua galega en actividades atractivas para crear contextos que inviten a súa utilización.\nValorar publicamente os avances que se vaian facendo no emprego do galego.\nCumprir o decreto 79/2010 do 20 de maio para o plurilingüismo, que garante a igualdade do galego e o castelán como linguas oficiais de Galicia. Potenciaremos o emprego do galego en todos os planos da vida educativa.\nAproveitar a presenza de alumnado inmigrante para abordar o tema de diversidade cultural e plurilingüismo e constatar as vantaxes que ten o dominio de máis dunha lingua.\n4- OBXECTIVOS PARA MELLORAR AS CONDICIÓNS LINGÜÍSTICAS DO CENTRO.\nSeguirase empregando a lingua galega en todas as accións relacionadas coa organización, xestión e administración do centro.\nA lingua vehicular de comunicación con calquera entidade será o galego.\nAnimar a que o persoal non docente siga empregando o galego nas diferentes situacións comunicativas.\nFomentar o emprego do galego tanto nas actividades escolares, así como no caso do comedor.\nPara acadar estas metas, temos previstas diversas actividades. Organizadas consonte ao punto 3.\nPara a consecución dos obxectivos anteriores propoñemos dende o E.N.D.L unha serie de actividades que tentaremos que impregnen a totalidade da vida do centro e da comunidade educativa. Para que sexa posible pensamos que é fundamental a implicación e concienciación de todo o profesorado.\nLingua en Infantil de 3 anos curso 2012-2013: En aplicación do Decreto 79/2010, do 20 de maio para o plurilingüismo, as familias do alumnado que obtivo praza no primeiro curso do segundo ciclo de Educación Infantil (3 anos) fixeron constar a lingua materna do seu fillo ou filla. Para estes efectos contestaron e posteriormente entregaron na secretaría do colexio un documento que se lles achegou coa matrícula. Debe terse en conta que se considerará lingua materna predominante, para os efectos do establecido no artigo 5º do Decreto 79/2010, aquela que obteña un resultado maioritario entre as familias, sen prexuízo da consideración da lingua do contorno e da necesaria atención individualizada a cada alumno na súa lingua materna. A lingua materna predominante será vinculante para todo o alumnado durante todos os anos do segundo ciclo da educación infantil. O resultado das enquisas ás familias foi o seguinte: alumnos matriculados en 3 anos para o curso 2012-13: 48. Familias con lingua materna en castelán: 23. Familias con lingua materna en galego: 25. Polo tanto a lingua materna predominante será a lingua galega.\nPrimaria: 1º - 2º\nPrimaria: 3º - 4º\nPrimaria: 5º - 6º\nBLOG ALARICANO 613


Os grandes descontos chegan a Portobelo, coa feira de oportunidades do Val Miñor\nMércores, 08 Marzo 2017 11:58\nArranca a cuarta edición a feira de Oportunidades Portobelo. Organizada pola Asociación de Empresarios e comerciantes do Valmiñor (OVALMI) terá lugar o próximo domingo 12 de marzo, en horario continuado desde as 11 da maña hasta as 9 da noite.\nEn Portobelo, que conta coa colaboración do Concello de Gondomar, a través da Concellaría de Comercio, poderánse atopar productos variados como: calzado, prendas de vestir, tocado, menaxe,ferretería, cosmética, productos de limpeza, etc.\nAgardamos que este ano sexa o da consolidación deste gran encontro comercal para o contacto co comercio local, ao traveso dos 25 establecimentos comerciais que participan este ano.\nAnimamos ás familias á achegarse a Vila de Gondomar, que estará especialmente colorida e decorada para a ocasión con paraugas colgantes sobre as rúas do Concello, e relacionarse cos establecimentos de proximidade, nun día, no que si as previsións metereolóxicas se confirman, disporemos de bo tempo e temperaturas agradables.\nNos paraugas do Portobelo, haberá tamén obradoiros dirixidos polo Centro Juán Maria de Parada, Nigrán nos que se traballará con materiais reciclables para os rapaces durante toda a xornada.\nPara os menores tamén están pensados os inchables que estarán durante toda a feira con prezos solidarios.\nComo actividade lúdica proponse a todos os visitantes unha exhibición de Danza Moderna e Hip-Hop, que terá como promotores á Escola de Danza da Paradela e a Asociación da Danza de Gondomar. Unha acvidade aberta a todas las idades e dará comezo as 17,00 horas nas inmediacións da Praza do Concello.


Vide: Fundación Vigo Deporte - Última xornada da Liga Concello de Vigo de natación escolar que clausurarán Abel Caballero e Manel Fernández\nÚltima xornada da Liga Concello de Vigo de natación escolar que clausurarán Abel Caballero e Manel Fernández\nA cuarta e última xornada da Liga Concello de Vigo de natación escolar terá lugar este domingo, na Piscina Municipal do Carme, a partir das 9:00 horas. A Concellería de Deportes do Concello de Vigo e o Club Natación Vigo Rías Baixas organizan este evento que conta coa colaboración de FOANPAS e a Fundación VIDE.\nEsta competición, entre os centros educativos da cidade, está orientada aos nenos e nenas nacidos entre 2004 a 2010 (ambos os dous inclusive) e ten coma principal obxectivo fomentar e promocionar o carácter saudable desta modalidade en idade escolar, dando ademáis a oportunidade ós e ás participantes de pór de manifesto as súas aprendizaxes.\nNadará en primeiro lugar a categoría benxamín (9:00 h. chegada á piscina, 9:30 h. inicio da competición) e a continuación a categoría promesa (10:15 h. chegada á piscina e 10:30 h. inicio da competición).\nEn 2014 gañou a Liga ou colexio Martín Códax, tomando a substitución ou CEIP Frián de Teis en 2015.\nO alcalde de Vigo, Abel Caballero, e o presidente de VIDE e concelleiro de Deportes, Manel Fernández, asistirán á competición deste evento que reúne, por terceiro ano consecutivo, a máis de 500 participantes.


Apocalipse Z. Os días escuros - Wikipedia, a enciclopedia libre\nNa primeira novela, o avogado de trinta anos que escapara de Pontevedra trala pandemia de Non Mortos que asolaga o mundo chegara a Vigo. Alí refuxiárase no Hospital do Meixoeiro canda o piloto de helicópteros ucraíno Viktor Pritchenko, e no centro hospitalario coñeceron a sor Cecilia e a Lucía, unha rapaza de dezasete anos. Os catro e mais Lúculo -o gato do avogado-, marchan en helicóptero cara ás illas Canarias.\nXa durante a viaxe deben parar en varias ocasións para repostar, aproveitando varios bidóns de queroseno que levan como carga. Nunha desas paradas, por Estremadura, o avogado ten un enfrontamento con Non Mortos nun vello bar abandonado. Na seguinte parada, nunha aldea do Sáhara Occidental, atopan varios Non Mortos deshidratados polas altas temperaturas, que seguen vivos malia estar secos.\nAntes de chegar ás Canarias conectan os aparellos de radio. Aterran en Lanzarote e ven que na illa non queda ninguén vivo. Escapan á torre de control do aeroporto, e un helicóptero militar achégase a eles para rescatalos. Lévanos a Tenerife e déixanos en corentena como medida de precaución. Ao remate desta unha capitá do exército explícalle ao avogado a situación política e administrativa: Tralo comezo da pandemia, a Familia Real española trasladárase ás Canarias, pero o Príncipe Filipe e os Duques de Palma desapareceran. Ao cabo, o Rei Xoán Carlos I morreu dun derramo cerebral, e proclamárase herdeira a súa filla Elena de Borbón e Grecia. Porén, foi asasinada, e nomeárase rei o seu fillo Froilán. Logo disto, o bando republicano e o monárquico chegaron a un acordo tácito: os primeiros formaron goberno en Tenerife e proclamaron a III República Española, e os segundos en Gran Canaria, mais sen se recoñeceren formalmente. Vívese un ambiente de tensión, previo a unha guerra civil, con espionaxe e sabotaxe de por medio.\nLogo deses meses colapsaran as industrias farmacéuticas, enerxéticas e alimenticias, polo que se vive unha situación de auténtica carestía. En Tenerife refínase petróleo dun buque xaponés, lévanse a cabo proxectos agrícolas e sáese a pescar, pero úsanse bonos de racionamento.\nNo centro de corentena, o barco Galicia da armada española, un mariñeiro corrupto e alcohólico intenta propasarse con Lucía. Esta dálle unha labazada, e sor Cecilia deféndea, e o mariñeiro dálle cunha porra á monxa, que queda en estado de coma. O mariñeiro acusa a Viktor do ataque. Despois da corentena a administración da illa concédenlles un piso e documentación, pero dinlles que axiña serán requiridos para traballar. Ao cabo o avogado e Lucía fanse parella, e pouco despois ela é destinada como enfermeira a un hospital. Viktor, acusado formalmente de atacar a monxa, é requirido como piloto para ir a unha misión, e o avogado debe ir co grupo pola súa experiencia loitando contra Non Mortos.\nAeroporto de Madrid-Cuatro Vientos.\nAsí, Viktor e o avogado son enviados a Madrid canda a unha cuadrilla militar para recoller medicamentos no Hospital de La Paz, que no seu momento fora declarado Punto Seguro. Van nun Airbus 320 até o aeroporto de Cuatro Vientos, e desde alí nun helicóptero ao Hospital. No centro sanitario entran -coa axuda dun pirata informático- no búnker usado polo Goberno Autonómico. Alí recollen medicamentos, pero ao regresar ao aeroporto os militares monárquicos da cuadrilla fanse co control. Viktor e o avogado, xunto cun militar moribundo, fican abandonados, mais logran arrancar un carro blindado. Chegan ata o Museo do Prado e alí atopan un helicóptero, co que marchan ao aeroporto antes de que cheguen os militares golpistas. Embarcan de novo ás Canarias, con só tres mochilas de medicamentos. Pola súa banda, o mariñeiro que atacara a monxa intenta matala para evitar que o acuse se se recupera do coma. Logo de inxectarlle morfina aparece Lucía na habitación, e o mariñeiro xunto cun esquizoide belga comezan a perseguir a rapaza polo hospital, mentres se orixina unha batalla entre os gardas de seguridade ao pensar que hai unha sabotaxe por parte dos partidarios da monarquía. Lucía refúxiase no Zoo, unha zona de perigo biolóxico, onde hai recluídos varios Non Mortos para o seu estudo. A rapaza logra escapar ferida, e o mariñeiro e o belga son atacados por Non Mortos. O esquizoide logra marchar tamén, disfrazado de médico.\nDe regreso de Madrid, o avogado e Viktor subornan un militar para evitar pasar a corentena e van na procura de Lucía. Ao pouco descobren que Lucía está en busca e captura, pois as autoridades pensan que Lucía fora quen comezara o caos no hospital. Grazas a Lúculo saben que a moza escapara cara ao porto e que os agardaba nun veleiro. Finalmente logran embarcar e fuxir da illa o avogado, Lucía, Viktor e mais o gato.\nA obra alterna a primeira persoa que usara na primeira novela -desde o punto de vista do protagonista- co narrador omnisciente en terceira persoa.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Apocalipse_Z._Os_días_escuros&oldid=5570402"\nA última edición desta páxina foi o 25 de agosto de 2020 ás 15:36.


Na Seca atronan os motores da man da Rosa dos Ventos - Pontevedra Viva\nConcentración moteira de A Rosa dos Ventos\nDomingo 8 de Xullo, 2018 ás 09:49 do Domingo 8 de Xullo, 2018\nO popular presentador e humorista galego Isi foi o artista convidado á novena edición da concentración moteira A Rosa dos Ventos, que se desenvolve durante esta fin de semana en Poio, con base na chaira da Seca.\nAo longo de toda a xornada do sábado sucedéronse as actividades con paseos por zonas turísticas dos arredores, degustación de mexillóns, cun dobre espectáculo de Stunt con Anys, Corredoira 89 e Edu Rodríguez.\nXa pasada a medianoite e despois das queimadas tradicionais, a disco móbil foi a protagonista da festa con gogós e agasallos ata altas horas da madrugada.\nDurante a xornada deste domingo, os moteiros levarán a cabo unha ruta ata Redondela, que dará paso a unha comida na carpa. A festa finalizará ás 17.00 horas coa despedida e o desexo de volverse a ver na cita do 2019.\nNovena edición desta concentración no recinto da Seca en Poio


samaín – ANPA Escolas Nieto\nPresentamos ós gañadores do Concurso de Cabazas Decoradas organizado pola ANPA Escolas Nieto como celebración do Samaín de este ano. Cabaza gañadora en Infantil: Gañadora á cabaza máis orixinal: Gañadora á cabaza máis terrorífica: ¡Noraboa ós gañadores! Lamentablemente, non houbo participación no concurso de vídeos en Instagram. Gardaremos os premios para próximas ocasións. ¡Estade […]\nLeer más Gañadores do concurso de cabazas de Samaín 2018\nEtiquetas: anpa escolas nieto, samaín\nAnpa Escolas Nieto organiza o I concurso de Instagram para celebrar o Samaín. Poderán participar os alumnos e alumnas de secundaria do colexio. Cada participante poderá publicar un só vídeo con temática Samaín. No caso de publicar máis dun vídeo cos hashtags indicados só participará a última entrada publicada. Os concursantes deberán seguir a @anpaescolasnieto […]\nLeer más I Concurso de Instagram da ANPA Escolas Nieto\nEtiquetas: instagram, samaín


Entre as estrelas, unha casa de xantar chamada Lúa - La Opinión A Coruña\nfelipe senén 26.06.2016 | 01:36\nVelaquí unha atractiva luz propia entre as galaxias deste noso ceo. Nacido nese 1975, cando tantas cousas se cocían no panorama político e cultural, as que foron mudando e virando e máis debían aínda; formado nos valores humanos, ao pe do progreso desa cociña que vai do tres pes da lareira, á bilbaina, pasando pola vitrocerámica, os sopletes e outras sofisticacións integrais. E sempre na arte de harmonizar os Catro Elementos primixenios das relixións, auga, vexetais, carnes da Terra, dos ríos e do mar, o aire e o lume a arder e quecer... A orixe, do que deriva tanta orixinalidade, está tanto nas aldeas de Arcos das pulpeiras, como en Dacón dos masidaos, unha no oriente e outra no occidente dese campo de fusión e feira que é o Carballiño, quizais as que máis saben, as de xente máis curtida no mapamundi neso de ir e vir polas feiras, de deixar sucursais con bolas de pan, caldeira de cobre a ferver pulpo... No ADN de Manuel Domínguez Carrete, que é a quen louvamos aquí, habitan moitas historias: ser de onde se é, ser de quen se é e toda unha andaina cos cinco sentidos ben postos, máis os da intuición e esa cultura que imos agrandando pola encrucilladas. Todo iso conforma a sensibilidade.\nManuel Domínguez é de pai de Arcos, aquel meu amigo e compañeiro de leccións de vara e misas cantadas, "O Guapo", que acabou como bancario e que xa nos vixía dende os mostradores do ceo. Familia de pulpeiros, e dicímolo así contravindo os preceptos da Real Academia Galega, como llo escoitamos aos bisavós, quizais maragatos e sabedores de mercancías, receitas e camiños. A nai de Dacón, "porcopolis galega", como dicía Otero Pedrayo, en relación ao negocio dos xamóns, pequena vila de estrada por onde pasou días Julio Cortazar coa súa musa Aurora Bernardez, oriúnda destas terras de castros, lendas e emigrantes arriscados, de bornal ao lombo, rumbo ás américas, Europa. Por algo Dacón celebra á Santa Rita, avogada dos imposibles, imaxe sempre visitada por Manoliño do forno, deixando ao seu pe nostalxias e agradecementos, seguindo a tradición dos que se aventuraron á vida, como il, a enxergar, sentir, experimentar, construír, incorporar e entregar receitas pro xantar e pan de cada día, ao que galegos como a Pardo Bazán, Cunqueiro, Picadillo e tantos que teñen contribuído literariamente pra gloria culinaria .\nManolo esta curtido niso de andar polas feiras, en cocer o pulpo no seu xusto punto, tallalo na súa medida, aplicarlle o aceite de oliva, o pemento e o sal grosa, si acaso o allo. Visitador das lonxas e os mercados de frescura no máis cedo amencer. Coñecedor desas gloriosas tabernas, que debemos recuperar e dignificar, onde se fala do divino e do humano e non falta unha restra de chourizos afumados, xamón, queixo e o mellor viño criado en pipote de castiñeiro... Fórmase no I.E.S de Vilamarín, a carón do castelo-pazo de Borulfe, entre os eidos, as carballeiras, as montañas da Martiñá e os vellos camiños que levan do mar á montaña, onde asenta o mosteiro cisterciense de Oseira, que tanto ensinou sobre o viñedo do Señor, a horta, o gando, a arrieiría que leva e trae do mar, as feiras... Tanta historia contaxia e lévase posta.\nViu, probou fórmulas de xantar, acordes co tempo e as oscilacións dos gustos, dende a brutalidade case prehistórica do touciño e pan, ás mans cheas marisco cocido sobre fontes, cocidos de orella, fociño, chourizos, carnes richadas, cachelos, callos, caza, pesca, substanciosas ou espesas tortillas, empenadas, os segredos do sacro santo unto, do perfume do loureiro e do ourogo, tan lonxe das franquicias do confeccionado. Sabendo, recollendo, refugando, para sobresaír sobre tanto herdo ou inconsciencia, poñendo razón, intuición creativa, esencias dos sabores, arte e a competir cos máis grandes. Non lle preocupa máis a il a como ao seu equipo de traballo, Pedro Espinosa, Diego Guerrero... que a atención á cociña e ás mesas, compracer a quen acude a esa casa de comidas chamada Lúa.\nLúa nace na rúa Zurbano de Madrid e dende o 2005 brilla en Eduardo Dato 5, no Chamberí literario de Rubén Darío, Antonio Machado ou Wenceslao Fernández Flórez, entre tantos, aproveitando un acolledor baixo de ladrillo e madeira. Na entrada a taberna-barra de madeira, onde non falta a tradición do pulpo á feira, como en poucos lugares de Madrid se pode atopar, os pementos de Padrón, o máis selecto xamón, afumados e tradicións. Espazos abertos tamén á fantasía, con espontáneas "xanelas", "lerias" e "canellas" do pintor Lamazares, de Lalín, que xa é dicir por canto significa esa vila, outra encrucillada de tradicións, de sabedoría e arte. Chef e disciplinado equipo, sabendo estar e gardar a intimidade, sen demasiadas excentricidades a máis da distinción das chaquetas, de deseño seu. Cociña que equilibra sabores, recendos, texturas, cores, formas, sentimentos, arte e cultura.\nManolo sabe que a tradición non é estática, é algo que transita, que sabe recoller e deixar, que a tradición non traizoa: como principio, onde hai bo viño, pan, xamón, queixo e vellos saberes endexamais se fracasa. Xusto toque do lume, ritmo de produtos e mesturas, maridaxe, matrimoniaxe, sincretismo da encrucillada, concerto culinario, sempre a ritmo coa almanaque, con cada tempo o que ofrece os seus froitos e os seus xantares apropiados. Tanto sigue a experimentar sobre a tradición arrieira da sopa de allo, anovada con trufa negra e bacallau... o milagre e as mil formas dos grelos, que non deben reducirse ao lacón, como as posibilidades das castañas... neso dos chipiróns, berberechos, das ameixas, dos mariscos, como do bacallau, o atún grecorromano das almadrabas, co que os galaicoportugueses fixemos historia, os que tamén levamos o leitón a terras islámicas e melloramos o año ao forno.\nSabe Manolo o que significa quen escolle a súa casa pra xantar, pra deixar o seu tempo e os seus cartos. E non faltarán os viños galegos, comezando polo ribeiro do Avia, o de Gomariz, etiquetados pra él e con logos de Lamazares... E fai ben e patria ao dicir que son os mellores viños do mundo, por algo tan laureados e tras deles toda unha historia romana, de mosteiros medievais, de pazos e da literatura espesa da Condesa de Pardo Bazán.\nManolo aplica o tesouro comercial do agarimo, a paciencia, a constancia. Proxecta, debuxa, aboceta os seus pratos. Forma parte da difusión do seu a edición artística do libro Lúa y sus amigos, agasallo con fotos ben acaídas e suxestivas de Manuel Barra, a ritmo do que se busca. Traballo recoñecido con Sles Repsol e no 2015 cunha estrela Michelin, que iso significa moito nun Madrid con tanta e tan variada e sofisticada oferta. Asume que mesmo pode resultar aburrida a nova cociña, arrodeada neses tópicos de caer no abuso da técnica pola técnica, do soprete, da guinda sobre un decorado deconstructivista no prato, que si os esféricos, a aceituna que estoupa na boca, o adorno de crema de espárragos, cacao e canela... a salsa de millo, as exóticas zamburiñas... cada día rompe.


O Concello organiza os campamentos de verán na Mariña de Lugo\n(EDITADO) Xa está publicadas as listaxes de persoas admitidas nos campamentos de verán municipais.\nConsulta aquí a listaxe de admitidos no campamento infantil.\nConsulta aquí a listaxe de admitidos no campamento xuvenil.\nO Concello informa do prazo de inscrición dos campamentos de verán infantil e xuvenil, que se abrirá do 15 de abril ao 3 de maio. Os dous campamentos faranse no mes de agosto na Mariña de Lugo, concretamente en Barreiros, zona que xa se visitou o ano pasado.\nO campamento infantil celebrarase do 12 ao 20 de agosto e está dirixido a nenos/as nados/as entre o 2007 e o 2012 empadroados en Teo. Hai 103 prazas e 5 para emerxencias sociais.\nO campamento xuvenil celébrase do 1 ao 9 de agosto e está dirixido a rapaces e rapazas nados/as entre o 2002 e o 2006 empradroados/as no Concello. O número de prazas é de 65 e 5 para emerxencia social.\nPara reservar a praza hai que presentar a ficha de inscrición no Rexistro Xeral do Concello do 15 de abril ao 3 de maio. As fichas poderanse descargar da web municipal dende a semana do 8 de abril e tamén recoller nas oficinas de Deportes do Concello.\nA documentación que debe entregarse xunto coa ficha debidamente cuberta é a seguinte: unha foto actual tamaño carné e no caso de ter un tratamento específico ou doenza que haxa que ter en conta un xustificante médico. A cota de inscrición de cada un dos campamentos é de 90 euros. As exencións e bonificacións para esta actividade pódense consultar premendo aquí\nA listaxe provisional de admitidos/as publicarase na web e nas oficinas do Concello a partir do 10 de maio. No caso de que haxa máis solicitudes ca prazas farase un sorteo público o 16 de maio ás 19:00 horas na Casa Consistorial. A listaxe de admitidos/as estará exposta na web e no taboleiro do Concello a partir do 22 de maio. As persoas que desexen renunciar á súa praza deberán comunicalo entregando un escrito no rexistro ou enviando un correo electrónico a deportes@teo.gal.\nAs persoas con praza deberán facer o pagamento do 3 ao 14 de xuño e entregar o xustificante de pago no Departamento de Deportes do Concello. O xustificante pódese enviar por correo electrónico a deportes@teo.gal. Se o 15 de xuño non se ten entregado no Concello o xustificante de pagamento enténdese que se renuncia á praza e chamarase á listaxe de agarda.\nO 27 de maio farase unha reunión informativa sobre a actividade. Será no salón de plenos ás 19:30 horas.\nMáis información sobre os campamentos no Departamento de Deportes, no teléfono 981.978.433 ou no correo electrónico: deportes@teo.gal\nConvocatoria campamento infantil\nConvocatoria campamento xuvenil\nCAMPAMENTO INFANTIL_LISTAXE DEFINITIVAADMITIDOS_2019.pdf104.09 KB


ATRAPASOÑOS: xaneiro 2019\nO relato escollido hoxe, para o noso encontro lector co alumnado de 3º e 4º de ESO, foi escrito polo italiano Alberto Moravia e exemplifica moi ben o amor adolescente ou xuvenil no que todo se vive de maneira desmesurada: as cousas boas son moi boas e as malas moi malas.\nA balanza da relación entre Giulio e Matilde "andaba moi desiquilibrada" , as dores pesaban máis que as alegrías e por iso Giulio toma a decisión de deixar a súa moza. Mais no transcurso do día , o protagonista vai pospoñendo o momento de dicirllo e pouco a pouco vaise acentuando o seu dilema.\nSeguramente algún dos Atrapasoños se sentiu un pouco identificado con esta historia.\nReunión na lectura presencial\nPaula poñendo o minilibro no Atrapasoños da Biblioteca.\nás xaneiro 18, 2019 Ningún comentario:\nA sesión de Atrapasoños de hoxe estivo cheíña de tensión:\nTres amigas amiguísimas, nunha noite de treboada, teñen que quedar soas nunha casa de campo; fóra ventea e o sistema eléctrico falla . Comezan a sentir medo e só atopan algo de acougo apertando as súas mans. Elsa Bornemann dosifica os elementos que nos causan tensión , as mans entón non son unhas mans calquera... ou si?\nO conto titulado "Mans" forma parte do libro Socorro! ( doce cuentos para caer de miedo). A súa autora, Elsa Bornemann , é moi coñecida e valorada en Arxentina , moitas das súas obras foron reproducidas en libros de lectura para a escola e en manuais de literatura . O seu libro "Un elefante ocupa moito espazo" foi censurado durante a última ditadura militar e merecedor posteriormente de numerosos premios e recoñecementos.\nNós lemos a tradución ao galego do conto, e coma sempre repartimos exemplares do relato e marcapáxinas .\nPaula Casal, de 2º de ESO, foi a encargada de pendurar o minilibro no noso Atrapasoños.\nás xaneiro 11, 2019 Ningún comentario:


Revisión como estaba o 21 de agosto de 2013 ás 00:34\nRevisión como estaba o 15 de maio de 2013 ás 14:48 (editar)\nRevisión como estaba o 21 de agosto de 2013 ás 00:34 (editar) (desfacer)\nConvertido nun dos fieis máis próximos ao Profeta, participou na [[héxira]] ou fuxida a [[Medina]]. Alí foi, xunto a [[Abu Bakr]], un dos líderes do crecente grupo de crentes. Cando se fixeron preminentes na cidade de acollida, salientou nas batallas de [[batalla de Badr|Badr]], [[batalla de Uhud|Uhud]], [[batalla de Khaybar|Khaybar]] e nas correrías por [[Siria]]. No ano 625, entregou a súa filla [[Hafsah]] a Mahoma para ser unha das súas mulleres.<ref>''Serat-i-Hazrat Umar-i-Farooq'', Mohammad Allias Aadil, page no:40-41</ref>\nCando tras dúas semanas de agonía, en 632, Mahoma deixou esta vida, Umar opúxose a que o seu corpo fora soterrado. Insistiu en que o Profeta abandonara o seu corpo pero que voltaríavolvería axiña. Mais Abu Bakr repúxolle con autoridade: ''se algún da culto ao Profeta Mahoma, deixa que se saiba que está morto, pero se algún da culto a [[Alá]], daquela deixa que se saiba que Alá é o Vivente e non morre endexamais''. Despois recitou as seguintes verbas do [[Corán]]: ''Mahoma non é máis ca un mensaxeiro. Mensaxeiros como el morreron antes ca el. Así se el morre ou é asasinado, voltarásvolverás ti sobre os teus pasos?''. Perante isto, Umar aceptou que se enterrase o cadáver; fieis ao Profeta, el e Abu Bakr impediron que, a diferencia do [[cristianismo]], nada fose ''asociado'' ao propio Alá.<ref>''Serat-i-Hazrat Umar-i-Farooq'', Mohammad Allias Aadil, page no:42-42, Sahih al bukhari</ref>\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/wiki/Especial:MobileDiff/3074725"


Detido en Rande un varón con droga oculta no vehículo - Radio Redondela 94.9FM\nDetido en Rande un varón con droga oculta no vehículo\nUn home de 29 anos de idade era detido tras ser sorprendido ao volante sen contar co permiso de conducir e por transportar no seu interior unha cantidade importante de droga de gran pureza (55 gramos de cocaína) así como cartos en efectivo e outros efectos. Ao detido, un veciño do Porriño, se lle imputa un delito contra a saúde pública e outro contra a seguridade do tráfico.\nOs feitos producíanse na mañá de hoxe nun dispositivo de tráfico na rotonda de Rande no que colaboran Policía Local e Nacional. Uns ocntrois que se teñen incrementado principalmente ns entradas e saídas das cidades, así como na zonas industriais, residencias e aquelas zonas máis illadas.\nFroito deste control os axentes desplegados hoxe na rotonda da saída da autoestrada en Rande observaron un varón que circulaba no seu automóbil e que ao ver o vehículo policial comezou a actuar de xeito sospeitoso, polo que un dos axentes achegouse a estrada e indicoulle que detivese o vehículo na beiravía.\nAo realizar as primeiras comprobacións descubriron que carecía de permiso de conducir, á vez que outros dous axentes localizaban unha importante cantidade de droga de gran pureza oculta entre as súas pertenzas, así como diverso diñeiro en efectivo e outros efectos.\nA droga atopábase en forma de rocha, polo cal aínda non fora fraccionada para a súa venda. Estímase que unha vez realizados os cortes necesarios, esta podería superar amplamente as 300 doses e achegarse aos 8.000 euros no mercado.\nTras proceder á súa detención e traslado a Comisaría, tomóuselle declaración e realizouse unha comprobación das bases de datos, na cal se confirmou que contaba con antecedentes policiais anteriores.\nPrevAnteriores“O noso reto é que os alumnos sigan na casa o proceso de aprendizaxe durante estes meses”\nSeguintesO Concello prevé poñer a disposición da veciñanza 50.000 máscaras cirúrxicas esta mesma semanaNext


Seres máxicos do universo Fraguas | Setestrelo | Portal das Palabras\nSeres máxicos do universo Fraguas\nO deseño do Trasno está baseado no da cuberta de Dos Arquivos do Trasno de Rafael Dieste realizado por Luís Seoane. Agradecemos á Fundación Seoane as facilidades para o seu uso. Foto de fondo José Antonio Gil Martínez. Creative Commons\nOs seres fantásticos e outros en principio comúns pero dotados de poderes especiais poboan calquera tradición popular, e a nosa non ía ser menos. Da súa variedade deu conta Antonio Fraguas en traballos nos que se documenta o uso de cornos de año como talismáns protectores ou o de cabezas de vacaloura capaces de nos protexer do mal de ollo. Mais estas non son as únicas crenzas sobre os animais como portadores de bens ou anuncios de males. Repasamos algunhas delas a través de sete palabras que nos fan viaxar ao universo da Galicia insólita que o protagonista do Día das Letras Galegas inmortalizou na súa obra.\nPersonaxe mítico, froito da imaxinación, que se personaliza nun vello cun enorme saco ou farraco, onde leva aqueles pequenos que non se portan ben\nO farraqueiro é un personaxe mítico que se personaliza nun vello cun enorme saco ou farraco 'bolsa de tea de gran capacidade', onde leva aqueles pequenos que non se portan ben, di o Dicionario. Pero don Antonio tranquilízanos. Nun artigo publicado en 1969 na revista do Museu de Etnografia e História do Porto asegura que, aínda que a presenza deste home “sumamente feo” e de voz rouca impresiona, non fai dano.\nEn moitos lugares o farraqueiro adopta a forma dun insecto enorme pero, sexa cal sexa o seu xeito de presentarse, as súas aparicións son nocturnas.\nLingüisticamente estamos ante un vocábulo onde a súa formación ten como punto de partida o substantivo farraco, a temida bolsa onde levaría secuestrados os nenos e as nenas. O devandito saco crese que ten a súa orixe na palabra latina far, farris, que remitía á “fariña”, “gran”, “trigo”. De farraco, deriva farraqueiro, que presenta o sufixo -eiro, utilizado, entre outras funcións, para formar substantivos que designan un oficio ou profesión (como conselleiro/a, ferreiro/a, enxeñeiro/a...). Ben é certo que o de farraqueiro é un oficio ben pouco prestixiado e nada recomendable, como o indica o dito: anda, durme axiña, que se non vén o farraqueiro e lévate. Unha variante desta denominación é farronco.\nSer imaxinario con que se engana un incauto\nOs biosbardos son seres imaxinarios cos que se engana unha persoa incauta, di o Dicionario, unha burla coa que se rir de quen non fai máis que vivir de fantasías, engade Antonio Fraguas. Segundo o etnógrafo, os biosbardos son de moi diferente catadura. Poden adoptar a forma de mozos ben feitos e moi difíciles de capturar, mais tamén a dunha especie de paxaros que traen boa sorte á casa na que se poden reter.\nNa procura desa boa sorte, sempre haberá alguén disposto a aceptar o convite de ir cazar biosbardos ao monte, sen decatarse de que todo é brincadeira. De aí a expresión andar aos biosbardos para se referir á busca inútil de algo que non se atopa; ou estar nos biosbardos ou aos biosbardos para as persoas completamente distraídas ou fóra da realidade. E se alguén te amola, xa o sabes, non? Mándao a cazar biosbardos, que igual o perdes de vista un anaco.\nVexamos agora se somos quen de cazar a etimoloxía destes seres inventados. O certo é que a orixe da denominación é tan difícil de indicar como atopar os biosbardos cando te mandan a buscalos monte arriba. A orixe do termo resulta incerta. Pénsase que é unha creación expresiva e que garda relación cunha variante pibardo. Podemos dicir que o seu uso habitual é en plural. Existen tamén outros xeitos de denominar esta fauna imaxinaria: cocerellos, cazabellos, gazafellos ou alpabarda.\nNoutras tradicións de seres semellantes atopamos denominacións como pio-pardo, tirisco, gambozino, en portugués. Do último termo atopamos variantes para o vasco, gamburrino, catalán, gambutzí, e o castelán, gamusino. Bicharada semellante atopamos no inglés, snipe hunt, e en francés o dahu, que tamén é recoñecido en Suíza e no norte de Italia.\nMamífero carnívoro salvaxe da familia dos cánidos, que se caracteriza por ter o fociño e as orellas afiadas e o rabo longo e peludo\nRaposos e raposas hai moitos no monte, pero a que nos interesa nesta ocasión é a raposa do Morrazo, aínda que dá medo vela! Conta Fraguas que este animal capaz de percorrer longas distancias en poucos segundos e que frecuenta os camiños lanza ouveos doridos e lapas pola boca cando tropeza con alguén, porque a raposa do Morrazo é unha alma en pena que vén ao mundo a penar por certas culpas. Para remediar os seus males hai que dicirlle Deus te leve a porto salvo.\nAntonio Fraguas refírese a testemuños de dous paisanos que viron a raposa do Morrazo na Gudiña ou Mondariz . Pero o seu apelido remite a unha zona moi concreta da provincia de Pontevedra en forma de península, a do Morrazo.\nO vulpes vulpes é un carnívoro con moi mala sona, presente en todas as partes do mundo, agás a Antártida. A súa designación raposo nace como unha forma derivada sobre o vocábulo rabo (do lat. rapum), unha denominación motivada pola característica cola do animal. En galego tamén é coñecido co nome golpe, característico da área mindoniense, pero xa documentado na época medieval, e continuador directo do étimo latino vulpes.\nEspírito maligno que, segundo a crenza popular, trae as tempestades\nOs nubeiros, tamén chamados tronantes ou escoleres, son personaxes máis ou menos misteriosos que segundo a tradición popular soben ás nubes e producen as treboadas. Nalgunhas ocasións mesmo son coñecidos pola veciñanza das parroquias, disposta a lles pagar para evitar os tronos.\nFraguas refírese a un caso recollido por Vicente Risco, o do “tío Bernardo o tronador”, do lugar de Pena Taqueira (Prexigueiro). Este escoler cobraba todos os anos media ola de viño de cada veciño por lles tornar o trono, e noutros lados houbo os que levaban a cada un media tega de pan.\nO que non queda claro é se a condición de ser nubeiro é unha maldición ou, pola contra, unha calidade especial que permite a certas persoas amolar as demais coas tormentas ata que son esconxuradas por tres cregos, cada un na súa porta, nunha igrexa parroquial. “Daquela descenden os tronadores, en coiros, e conclúe o seu poder no dominio das tempestades”, detalla.\nO termo nubeiro é unha palabra derivada de nube que remite ao latín nubes, que significa o mesmo; ao que engadimos o sufixo –eiro.\nSemellante é a situación de tronante, adxectivo formado a partir do verbo tronar que vén do latín tonare, onde a presenza do se xustifica pola influencia dun antigo tronido. Di Corominas que escoler remite ao termo escola, que bebe da palabra latina schola, ‘lección ou escola’. Mais no dicionario de don Eladio Rodríguez vai un pouquiño máis alá dando unha explicación relacionada coa crenza popular que di que o escoler é o que perdeu a cabeza de moito estudar, o que fai posible que levite e suba ao ceo e ande coas nubes a voltas, segundo o seu criterio.\nPaxaro da orde dos paseriformes de pequeno tamaño, cor parda, rabo curto e ás arredondadas\nO carrizo ou a carriza é un paxaro da orde dos paseriformes de pequeno tamaño, cor parda, rabo curto e ás arredondadas. Pero alén de definicións científicas, este animaliño é na tradición popular un dos encargados de dar as novas, sexan boas ou malas, ademais de ser quen de sandar doenzas causadas por meigallos.\nPara sabermos a natureza da nova que quere comunicar debemos fixarnos cara a que lado canta. Se o fai cara á dereita trae boas novas, pero se o fai cara á esquerda non o serán tanto. Se o que queremos del é que borre o mal da nosa casa, sentímolo moito, pero imos ter que capturalo e levalo connosco ao noso domicilio. Alí pasaremos o pobre carrizo en forma de cruz por riba das persoas e dos animais das cortes. Cando isto quede feito, podemos ceibalo para que volva ao seu niño, aínda que hai quen di que unha vez rematada esta tarefa o carrizo estará morto.\nOutra ave que ten calidades semellantes é a pega. Segundo Antonio Fraguas, disque pode adiviñar coa dirección do seu voo se nos irá ben ou mal nalgún negocio ou se chegaremos no tempo previsto ou con atraso na viaxe que imos emprender. Coma no caso do carrizo, o voo cara á dereita é o favorable e o voo cara á esquerda, o que presaxia problemas\nLingüisticamente estamos ante unha denominación que se emprega tanto en masculino, o carrizo, como en feminino, a carriza, e con certa distribución xeográfica diferenciada. Coincide nesta segunda forma coa designación que ten certa vexetación, semellante ao mofo, que se dá en terreos húmidos e asombrados, ademais de nomear unhas plantas gramíneas que se dan na beira dos ríos. Daquela pódese crer que o nome do paxaro provén do feito de que emprega a carriza (mofo) para facer o seu niño ou que aniña nos valados, xa que a planta adoita atoparse nos valados dos lindes. E, á súa vez, indicaremos que a designación que recibe este paxaro procede do latín vulgar *cariceum, nome da planta,, que é un derivado do vocábulo carex..\nNa fraseoloxía ao redor do carrizo, referidas ao seu pequeno tamaño, atopamos expresións como máis pequeno có ovo dun carrizo.. Cando un ten viveza dise que é arrichado coma un carrizo, e do que é moi novo e inexperto, que aínda non lle viu o cu á carriza.\nSer fantástico nocturno que adoita facer estragos e enredar sen producir dano grave\nPresentámosvos agora un ser fantástico nocturno, o trasno. Adoita facer estragos e enredar, pero hai que recoñecer que nunca produce un dano grave. Antonio Fraguas cóntanos que pode aparecer adoptando tanto a forma de persoa como a de animal, por exemplo un cabalo, e que adoita entrar sempre polo mesmo sitio da casa, polo que é doado conseguir que non volva. Sabedes como? Tomade nota do seguinte remedio que nos dá o protagonista do Día das Letras Galegas 2019:\nO mellor xeito de cansar un trasno para que deixe de nos facer trasnadas é poñerlle na entrada unha cunca de millo para que envorque cando entre. Como castigo, detállanos Fraguas, obrígaselle a que conte os grans e que os devolva á cunca. Pero o trasno só sabe contar ata dous, de tal xeito que non lle chega a noite para rematar o traballo e acaba farto.\nEste ser fantástico e trangalleiro tamén dá traballo no ámbito lingüístico. Habemos dicir que ten como variante trasgo. A súa orixe é incerta segundo as persoas estudosas do tema. Parece un derivado antigo do verbo trasgreer, ‘facer travesuras’ ou ‘trasgadas’, que procedería do latín transgredi que quere dicir ‘exceder’ ou ‘cometer infraccións’. Sobre o substantivo créase trasnada e trasgada “acción propia de nenos travesos”, que ten como sinónimos aduanada, falcatruada ou travesura.\nAnte o historial que ten este ser, non é de estrañar que dea para que o enxeño fraseolóxico sexa amplo. Daquela, se alguén é unha persoa solitaria dise que anda feito/a un trasno; doutra á que lle gusta facer bromas dise que é un trasno; cando todo sae mal poden dicirche que seica anda o trasno contigo, e ser do coiro de trasno dise do que se comporta mal.\nO refraneiro recolle que nunca se farta o trasno de facer trasnadas, coa variante Que ha de facer o trasno, se non son trasnadas? Pero tamén temos a versión nocturna doutro coñecido refrán: Cando chove e hai lúa, o trasno anda pola Coruña.\nAnimal fabuloso con corpo de serpe e patas de ave, ao que se lle atribuía a facultade de matar coa mirada\nO basilisco, co seu corpo de serpe e as súas patas de ave, moito máis temible ca un simple dragón, chega á nosa tradición desde a mitoloxía grega. Dise del que pode matar a distancia e que lle abonda a mirada para facelo, pero xa o padre Feijoo rexeitaba tal crenza, como tamén que nacera dun ovo posto por un galo ancián. Iso é só para o relixioso un “conto de vellas”, recorda Antonio Fraguas en La Galicia insólita. Tradiciones gallegas (1973).\nO que si estaría disposto a admitir Feijoo é a posibilidade de que exista unha píntega chamada Basilisco que sexa inimiga de toda natureza, que pinche o monte e mate todos os animais que coma el son, segundo as crenzas populares, velenosos, agás a donicela.\nO termo basilisco chega á lingua desde o latín basiliscus ‘basilisco, serpe velenosa’, adaptación da palabra grega basilískos, ‘reisiño’, diminutivo de basiléus 'rei'. A aplicación do termo a este animal fabuloso sería consecuencia do seu parecido cun monarca pola crista que ten, que semella unha coroa. Relacionada coa mesma orixe temos o termo basílica, ‘edificio público onde se impartía xustiza na Roma antiga’. No cristianismo esas salas convertéronse en igrexas, as sete principais fundadas por Constantino.\nA fraseoloxía recolle dúas frases que gardan relación co temor que infundía este animal e as terribles consecuencias de enfadalo: feito un basilisco, empregada para indicar que a persoa está ‘moi furiosa’, e ollos de basilisco, que se aplica ao ‘que che mira de xeito malévolo e fero’.


A rota das concertinas que une a Galiza e Portugal\nGuiado por Xurxo Souto\nA rota das concertinas xunta sendeirismo, música e descuberta da paisaxe e da tradición entre a raia da Galiza e Portugal. Este evento realizarase o día 7 de agosto cunha ruta guiada polo músico e escritor Xurxo Souto que percorrerá o camiño tradicional entre as aldeas de Olelas e O Ribeiro de Abaixo, con paradas musicais para tocar e partillar historias. Souto será ademais nomeado Arraiano de Honra.\nphoto_camera Xurxo Souto\nVolve Pardiñas ‘cantando as corenta’\nA concertina, tamén coñecida como acordeón diatónico, será o instrumento condutor do roteiro que o escritor e músico Xurxo Souto guiará o vindeiro 7 de agosto e no que se unirá o sendeirismo e a música coa recuperación dun camiño histórico que serviu de ponte de unión entre as dúas localidades da raia, a Olelas galega e O Ribeiro de Baixo en Portugal.\nA rota das concertinas partirá dese Terrachán, en Entrimo -cuxo Concello é organizador do evento xunto a Central Folque- ás 9 horas da mañá, para desprazar as e os participantes nun microautobús até Olelas, “aldea musical e centro neurálxico da concertina”, como definen desde a organización. Desde esta aldea arraiana camiñarase nunha ruta de dificultade media-baixa, apta para maiores e crianzas, até o Ribeiro, en Portugal.\n“Descobriremos a xeografía galega, o Quinxo e a música galego-portuguesa, porque é exactamente igual a que se fai en ambas as aldeas", sinalou Souto\nEn declaracións a Sermos Galiza, Souto explica como xurdiu a idea de organizar este evento, que naceu precisamente na apresentación na escola de Olelas do libro que este músico escribiu con Pedro Pascual baixo o título Sindo de Olelas. Concertina galega. Nese acto comentárase de recuperar o vello camiño que une aldea galega coa portuguesa do Ribeiro, ao outro lado do río. Son sete quilómetros que até hai anos transitaban a diario, mais coa construción do encoro de Lindoso, non se puido construír ningunha pista asfaltada neste camiño, e agora a estrada remata en Olelas, “a fin do mundo na raia”, como a denominan algunhas veciñas e veciños.\nAsí, o camiño quedou no esquecemento e con el a fermosa paisaxe que o rodea, entre o río e as fervenzas.\nPrecisamente esa ruta é a que van repetir, facéndoa tal e como a realizaban no pasado, coa concertina ao lombo, contando historias e tocando, “como fixeron sempre”, sinala Souto.\nO camiño quedou no esquecemento e con el a fermosa paisaxe que o rodea, entre o río e as fervenzas\n“Descubriremos a xeografía galega, o Quinxo e a música galego-portuguesa, porque é exactamente igual a que se fai en ambas as aldeas. Coñeceremos ademais historias moi fermosas nunha aldea na que moita xente tivo que emigrar a Francia”, engade. De feito salienta que “no verán en Olelas só hai dúas linguas: o galego e o francés”.\nO prezo de inscrición é de 15 euros para adultos e 10 para crianzas, e debe realizarse a través do correo electrónico [email protected]. O aloxamento é de balde para as persoas que queiran ir a noite antes\nIII Encontros arraianos de cinema rural\nA rota das concertinas está enmarcada na celebración dos III Encontros arraianos de cinema rural do 7 e 8 de agosto. Así, as actividades continuarán en Entrimo na quinta feira día 8 ás 18.30 horas, cun paseo en burro pola Alameda de Terrachán e co acto de Nomeamento Arraiano Maior da Raia Seca 2019 a Xurxo Souto coa entrega da Aguillada arraiana por Quico Cadaval, quen recibiu o mesmo nomeamento no ano anterior.\nA rota das concertinas está enmarcada na celebración dos III Encontros arraianos de cinema rural do 7 e 8 de agosto\nApresentarase tamén a revista cultural O Picaraño e Quico Cadaval apresentará Contos de Contrabando, e xa ás 23 horas empezará o cine ao aire libre na alameda de Terrachán.\nXurxo Souto acentral folque\nO Salvador extende un estado de excepción que xa deixou un total de 34.500 detencións\nRicardo Suárez 27/maio/22\nXosé Ramón Pena: "O escritor non debe depender demasiado do público lector"\nManuel Xestoso 27/maio/22\nMercedes Corbillón: "Ser libreira é un oficio que se leva con paixón e é algo absolutamente vocacional"\nSamuel Diz e Faia Novo homenaxean Tino Prados na Casa Museo Manuel María


Acabados superficiais - Pandawill Technology Co., Ltd\nPara acadar o mellor rendemento de montaxe, necesitamos coincidir co acabado soldable máis adecuado á súa aplicación e proceso de montaxe.\nPara satisfacer todas as combinacións de perfil de montaxe, uso de material e requisitos de aplicación, ofrecemos a seguinte gama completa de acabados soldables como procesos internos:\n✓HASL con chumbo tradicional\n✓HASL sen chumbo\n✓O ouro por inmersión sobre o níquel (ENIG), inclúe o ouro duro\n✓OSP (conservante orgánico de soldabilidade)\n✓Dedo dourado, estampado de carbono, pelable S / M\n✓Flash Gold (chapado en ouro duro)\n✓Máscara de soldar: están dispoñibles verde, azul, vermello, negro, amarelo, branco\n✓Serigrafía: branco, azul, vermello, amarelo, negro, verde están dispoñibles\nEstamos encantados de aconsellalo sobre o acabado máis axeitado baseado nunha serie de factores como a vida útil, as consideracións de entrega, a topografía superficial, o montaxe de fiestras abertas entre procesos e o custo obvio.\nTodas as táboas fornecidas inclúen un informe de calidade completo que especifica as especificacións de revestimento das táboas xunto cunha sección transversal se é necesario que ilustre as profundidades de revestimento da capa interna para o revestimento de buratos pasantes e tratamentos superficiais.\nPandawill tamén ofrece unha ampla gama de cores e acabados da máscara de soldar (brillante ou mate) para adaptarse ás súas necesidades de deseño. Aínda que a gran maioría dos PCB fabrícanse en verde estándar da industria, tamén ofrecemos resistencias de branco e negro vermellas, azuis, amarelas, claras e brillantes que se usan extensamente na fabricación de aplicacións de iluminación baseadas en LED para reflectir ou suprimir a luz periférica. Todas as cores anteriores ofrécense sen custo e as tintas utilizadas normalizáronse para ofrecer os maiores niveis de solidez da cor e resistencia á decoloración e / ou decoloración cando se procesan.


Os fumes resultantes de fritir con gas poderían ser máis prexudiciais para a saúde que os dun sistema eléctrico | Consumer\nOs fumes resultantes de fritir con gas poderían ser máis prexudiciais para a saúde que os dun sistema eléctrico\nRecomendan reducir o máximo posible a exposición aos fumes de cociñar\nUn estudo da Universidade de Ciencia e Tecnoloxía de Noruega, en Trondheim, que se publica na revista “Occupational and Environmental Medicine” afirma que fritir carne nunha cociña de gas podería ser máis prexudicial para a saúde que o uso dun sistema eléctrico debido ao tipo de fumes que se producen. Os autores sinalan que a exposición aos fumes de cociñar debería reducirse o máximo posible e apuntan aos cociñeiros profesionais como os que soportan maiores riscos.\nA Axencia Internacional de Investigación do Cancro clasificou en datas recentes os fumes da cociña producidos ao fritir a temperaturas elevadas como “probablemente carcinogénicos”. Nos fumes de cociñar con aceites vexetais como os de soia, cártamo, aceite de colza e manteiga de porco atopáronse hidrocarbonos aromáticos policíclicos (HAP) prexudiciais, aminas heterocíclicas e aldehidos superiores e mutagénicos, xunto coas partículas finas e ultrafinas. Con todo, non está claro se a fonte de enerxía ou o tipo de graxa utilizado para cociñar ten algún impacto sobre o contido dos fumes.\nOs investigadores simularon as condicións descubertas nun típico restaurante europeo occidental e fritiron durante 15 minutos 17 pezas de carne que pesaban uns 400 g cada unha. Utilizouse margarina ou dúas marcas diferentes de aceite de soia para cociñar a carne en hornillos de gas ou eléctricos. A margarina contiña unha mestura de soia, colza, aceite de coco e aceites de palma ademais de vitaminas A e D, pero non graxas hidrogenadas. Os autores do traballo mediron a cantidade de HAP, aldehidos e materia particulada total na zona de respiración da cociña.\nO naftaleno, un compoñente prohibido que contiñan os antipolillas tradicionais, foi o único HAP detectado e variaba de 0,15 a 0,27 ug/m3 no aire en 16 das 17 mostras de carne. Os maiores niveis producíronse cando se fritiu con margarina no hornillo de gas. Producíronse aldehidos superiores ao fritir todas as mostras e aldehidos mutagénicos na maioría delas. Os niveis globais variaron do indetectable 61,80 ug/m3 no aire aos niveis máis elevados descubertos cando se fritía no hornillo de gas, de forma independente do tipo de graxa empregada.\nO número máis elevado de partículas ultrafinas durante a fritura no hornillo de gas era superior que cando se cociñaba con electricidade. O tamaño das partículas con gas era de 40 a 60 nm, en comparación cos 80 a 100 nm con electricidade. As partículas ultrafinas absórbense máis rápido polos pulmóns. Os autores apuntan a que os niveis de HAP e materia particulada descubertos durante o estudo atopábanse por baixo dos limiares aceptados de seguridade. Con todo, engaden que os fumes de cociñar conteñen varios compoñentes prexudiciais para os que non existe aínda un limiar de seguridade claro e que cociñar con gas parece aumentar a exposición a estes compoñentes.\ncarne freír-gl humos-gl perjudiciales-gl saúde


O BNG votou en contra da modificación da Relación de Postos de Traballo do Concello de Arteixo - Novas - BNG de Arteixo\nO BNG votou en contra da modificación da Relación de Postos de Traballo do Concello de Arteixo\nO BNG votou en contra da modificación da RPT.\nCremos que é urxente a realización da valoración dos postos de traballo do persoal do Concello.\nbngarteixo 03 feb. 2020 - 17:31\nO BNG de Arteixo votou en contra da modificación da Relación de Postos de Traballo (RPT) no pleno municipal celebrado o pasado xoves 30 de xaneiro. Esta cuestión debateuse no pleno como unha cuestión da orde do día independente dos orzamentos para o ano 2020.\nO posicionamento en contra da modificación da Relación de Postos de Traballo no Concello de Arteixo débese á non aceptación das palabras do alcalde Carlos Calvelo, cando di que “a RTP require dunha transformación integral que posibilite unha reorganización dos efectivos de persoal existente e da dotación de recursos necesarios para o axeitado funcionamento dos servizos municipais”. Tendo en conta estas palabras, puidera parecer que Calvelo non leva gobernando 8 anos. Desde o BNG, ademais, facemos fincapé nos informes da técnica de persoal que, ano tras ano, inciden na urxente realización da valoración dos postos de traballo do persoal do Concello.\nAdemais, desde o BNG de Arteixo non entendemos como se amortizan prazas de persoal propio do Concello. Se ata este momento foi necesario contar con esas prazas, todo parece indicar que a dita amortización reponde a unha rebaixa no número de persoal público, coa súa conseguinte privatización e externalización.\nNecesidade de acordo co persoal\nPor outra parte, desde o BNG seguimos agardando a que a negociación co persoal dea os seus froitos. É unha necesidade tanto para traballadores e traballadoras públicos como para a veciñanza desatendida pola administración local.\nObservamos que as negociacións non avanzan. Nunha mesa de negociación celebrada xa o pasado mes de abril, o alcalde asinou cos sindicatos unha Valoración dos Postos de Traballo. Curiosamente, non a aceptou despois das eleccións municipais. Desde o BNG vemos difícil fiarnos de calquera pacto ou palabra deste goberno.\nPraza de normalización lingüística\nO goberno do PP pretende amortizar, entre outras, a praza de Normalización Lingüística. Esta decisión responde a unha falta de interese pola nosa lingua así como a historia e o patrimonio de Arteixo. Desde este departamento fixéronse traballos interesantes como o da microtoponimia. Precisamente esta semana, durante a comisión que valoraba a proposta de nomes das rúas do polígono de Morás, o alcalde propuxo levar nomes das rúas que pertencen ao mencionado estudo elaborado desde Normalización Lingüística.\nO BNG de Arteixo logrou o compromiso do goberno municipal para volver a incorporar a praza de normalización lingüística na RPT que está a negociar co persoal do Concello. Agardamos que así sexa.


Os Encontros de Normalización analizarán a realidade plurilingüística de España | Actualidade\nOs Encontros de Normalización analizarán a realidade plurilingüística de España\nA XVI edición dos Encontros de Normalización Lingüística que organiza o Centro de Documentación Sociolingüística de Galicia, dependente do Consello da Cultura Galega (CCG), muda o seu esquema habitual e analizará a realidade plurilingüística de España. “Unha vez que saímos do marco galego, tentamos dar unha visión de conxunto diferente, e dar un panorama xeral comparando a evolución e sociolingüística das diferentes linguas de España, pero tamén da política das institucións españolas” explica Henrique Monteagudo, coordinador destes encontros, que se desenvolverán entre o 24 e o 25 de setembro. A inscrición, libre e gratuíta, pódese facer a través da páxina web do CCG.\nDúas son as vertentes nas que se centra o programa da XVI edición dos Encontros de Normalización Lingüística: dunha banda atende a contrastar a situación (evolución, perspectivas, sociolingüística…) das linguas cooficiais, como son o catalán e o vasco. A segunda céntrase nos diferentes aspectos da política lingüística española en relación co multilingüismo interno. Henrique Monteagudo e Susana Mayo son os coordinadores deste encontro, que tamén se poderá seguir en directo a través da páxina web do Consello da Cultura.\nPara o segundo día dos encontros, o coordinador establece que “prestamos atención á España castelanfalante e á política das institucións, como poden ser os tribunais ou os medios de comunicación”. Para estes asuntos, estarán presentes Francisco Caamaño, que foi ministro de Xustiza entre 2009 e 2011. O xornalista Iago Martínez será o encargado de analizar a diversidade de linguas de España nos medios de comunicación, mentres que o antropólogo Andrés Barrera falará do “plurilingüismo na cultura lingüística española”.\nA lingua na xustiza e nos medios pechan o xoves os XVI Encontros para a Normalización\nPechan os XVI Encontros para a Normalización apelando a un novo marco discursivo para o galego\nencontro: XVI Encontros para a normalización lingüística\n24 e 25 de setembro de 2014


A Nosa Carteleira: LA SELVA ESMERALDA\nUn relato baseado en feitos reais. Narra a historia dun neno, fillo dun enxeñeiro americano que está construíndo unha presa na selva amazónica, que desaparece na jungla sen deixar rastro. Convencido de que foi raptado por unha tribo indígena e de que segue vivo, o seu pai búscalle durante anos. Efectivamente, unha tribo amazónica, «os homes invisibles», secuestrara ao neno ao que crían como a un dos seus. Ao cabo duns anos o neno, agora adolescente, vólvese a reencontrar co seu pai. Isto dará lugar a un significativo choque cultural entre eles. Serven de fondo á película os problemas medioambientales do Amazonas, onde aínda existen tribos autóctonas que viven en certo xeito na idade de pedra. Aparecen tres tribos, unha das cales abandonou ese "estilo" de vida e incorporóuse á civilización que vén destruíndo a súa paisaxe de outrora. As tribos, sobre todo a dos «homes invisibles» manteñen unha especial relación co medio que os envolve, conectando místicamente coa contorna e cos animais, cos que conectan esnifando drogas que eles fabrican polos seus medios. Os espíritos dos animais axudan aos indígenas servíndose da natureza en xeral, de aí sacan as tribos todo o que necesitan, pero sen destruíla como fan os «Homes Termita» (o home occidental, chamado así polo seu poder altamente destrutivo).\nPublicado por Marga o día 9.2.07\nBueno,nosotros la estamos viendo y lo que llevamos visto está muy bien y nos parece una pelicula bastante buena.Lo que más nos está gustando es el paisaje.Pero aun nos queda mucho por ver y ....... seguiremos opinando.\nEmpezamos a verla el otro día en clase de tutoría,lo que hemos visto por ahora está muy bien y te hace reflexionar sobre el mundo civilizado frente a las culturas indigenas,de como viven y como se visten etc....


Homenaje a J. A. Durán: Un caso raro, singular | La Cueva de Zaratustra\nPublicada el 21 diciembre 2020 por Rafael Chacón\nNon vou falar da obra Durán, senón do impulso e a vontade que a creou. Outros falarán dela con máis profundidade ca min. Digamos, por resumir, que Durán contou unha chea de historias singulares mais quizais unha das máis singulares sexa a súa propia. Singularísima e, posiblemente, única. Consistiu a súa vida nunha serie de apostas que foi gañando sucesivamente, a medida que se presentaban. A primeira, e por insólita, a principal, foi a de tentar vivir do que escribiría. Esta afirmación na España dos primeiros setenta soaba a tolemia, a clara loucura. Era, simplemente, cousa imposible. Os seus amigos daquel tempo non lograbamos comprender tal decisión. Un historiador, por definición, é sempre un funcionario ou un profesor, que, ademais escribe e publica. Durán quería crebar o esquema.\nA decisión tomada supoñía, ademais, varias cousas importantes. Primeiro o abandono da súa situación de funcionario interino no Ministerio de Presidencia en Madrid. Segundo, alguén tiña que conseguir os cartos para vivir e esa sería a súa muller, Sara, que aceptou a aposta cunha valentía incrible. Sara era mestra titular en excedencia e tería que volver a exercer o maxisterio. Isto significou que o matrimonio acabara en Ledaña, lonxe de Madrid, no sur de Cuenca, na Manchuela. Se o proxecto fracasase, el mesmo tería que volver ao ministerio ou a exercer como mestre, pois tamén o era.\nE alí foi, en Ledaña, onde Durán lle foi dando forma ás súas investigacións. Pouco antes atopara un tesouro na casa dos seus sogros, en Rianxo, unha colección completa de El Barbero Municipal, á que lle ía sacar bos rendementos. De aí, sairían dous libros de éxito. En 1972, a editorial Siglo XXI publicará El primer Castelao. Biografía y Antología Rotas. A conmoción foi grande, mesmo se chegou a dicir que menoscababa a visión da figura de Castelao que en Galicia se tiña e que se daba por canónica. Durán viña a demostrar que o conservadurismo primeiro de Castelao non era incongruente co seu galeguismo posterior. Nese mesmo ano de 1972, tamén en Siglo XXI aparece Historia de caciques, bandos e ideologías en la Galicia no urbana, referido ao Rianxo de 1910/1914. Outro éxito de varios miles de exemplares e varias reedicións. Durán vive xa, e ben, da súa escritura.\nAínda que no título desta obra use a palabra “historia”, endexamais se tivo por historiador, no sentido profesoral do termo, e menos como profesor de historia. Foi, en palabras textuais súas un contador silvestre, mais non asilvestrado. De aí a súa dedicación á biografía histórica, ás crónicas familiares e á historia local. Bo exemplo disto son os catro libros así titulados Crónicas que publicou a Editorial Akal, dedicadas a historias de axitadores, caciques, anarquistas, agraristas, rexionalistas ou nacionalistas.\nNesta época, non foi todo publicar libros ou colaborar na prensa, en especial con La Voz de Galicia, na que coordinou a celebración do seu centenario en varias entregas. Foi comisario, tamén, de importantes exposicións. En 1983 a de Bagaría e en 1986 a de Castelao no Xardín Botánico de Madrid. De alí marchou e percorreu Galicia nun tren especial. Máis tarde a exposición foi levada á Arxentina e a día de hoxe non sabemos onde pode estar.\nEn 1978 coordinou para o Banco de Bilbao o libro colectivo Galicia. Realidade económica e conflito social con exemplares en castelán (6.000) e en galego (4.000). Coa desculpa da mala calidade dalgúns traballos, o mesmo banco prohibiu a edición enteira, tanto en castelán como en galego. Foi o primeiro libro secuestrado, polo propio pagador, da incipiente democracia. Con todo, circulou, e moito, en fotocopias clandestinas. Non se sabe cal foi a forma que adoptou o Banco de Bilbao para destruír os exemplares secuestrados: a cizalla?\nA crise do papel dos anos noventa fixo que os xornais eliminasen ou restrinxisen os artigos dos colaboradores especialistas e as editoriais reduzan o seu alcance e publicación de títulos. Pasou a crise, mais non volveron os vellos tempos e o xornalismo xa non sería igual. Comezaba o que Durán chamou confusión entre ocio e cultura. Como os xornais e as editoriais se mostraban tacaños, decidiu que faría na súa casa os seus propios libros e demais publicacións. Así foi como naceu Taller de Ediciones. De aí saíron títulos dedicados a Murguía, Vicenti, Juana de Vega e ao mesmo Cesáreo González.\nTamén nese momento aparece o audiovisual na obra de Durán, outra das grandes apostas. Producidos por La Voz de Galicia, Durán dirixe 56 vídeos da serie Historias con Data, de máis de media hora de duración, con títulos como O Catecismo do labrego, Lugrís Freire, Federico Ribas, o arcebispo Payá y Rico ou o mesmo Curuxás. Da serie Memoria e Historia fixo 13 vídeos e de Atlántica memoria, 7.\nEn 2005, xorde La Cueva de Zaratustra, un blog aberto que conta coa colaboración dos vellos amigos. Leva así máis de quince anos e durará.\nDurán viviu á marxe da historia académica. Tíñase por antiacadémico por esencia con pésima opinión do corporativismo profesoral. Rexeitaba o servidume da carreira de profesor, cos seus ritos, coas súas teses de doutoramento, os concursos e as oposicións. A súa obra foi a dun independente e a dun solitario.\nNo ámbito político, non se definía nos termos habituais de esquerda ou de dereita, pois consideraba que eran termos complementarios, non opostos, xa que a dereita era sempre a dereita dunha esquerda e a esquerda a esquerda dunha dereita. No territorial prefería a unidades maiores fronte a partículas, mesmo nacionalistas ou separatistas. El falaba de atlantismo fronte a nacionalismo, como ben explica na serie de vídeos titulada Atlántica memoria e define con precisión nunha conferencia dada na Casa de Galicia de Madrid no ano 2009 titulada Futuro europeo y memoria histórica. Los atlánticos que hicieron Madrid.\nReivindicou o estudo do local e o provincial. A iso que se chama, con tanta ampulosidade, o universal, se é que diso hai, non lle queda máis remedio que mostrarse no local. Descría tamén da historia militante, dependente sempre dunha ideoloxía previa que se reproducía a si mesma nun discurso, tamén chamado pomposamente, histórico, cando non nacional.\nFoi pois a carreira de Durán unha carreira en solitario. Mais viviu e actuou como se prometeu así mesmo cando mozo. Gañou a vida e cumpriu a promesa. Esta condición de solitario, e de orixinal, que con tanta enteireza levou en vida tamén a trasladou á súa morte. Xa moi enfermo, publicou en novembro de 2019 o seu último artigo en La Cueva de Zaratustra. Anunciaba a súa morte mais tamén a decisión de afrontala en solitario, como solicitara dalgúns amigos. Coa enfermidade, di: “me desinteresé de todo lo demás y convertí mi espacio hospitalario en un fortín inaccesible”. Esa foi, tamén, a súa última gran aposta.\nSara y Tonio\n« Homenaje a J. A. Durán: Un historiador pionero y free-lance\nHomenaje a J. A. Durán: Durán Iglesias divulgador »


Publicidade nativa en mercadotecnia de contidos: 4 consellos e trucos | Martech Zone\nPublicidade nativa en mercadotecnia de contidos: 4 consellos e trucos\nMartes, marzo 24, 2020 Martes, marzo 24, 2020 Alice Jones\nA mercadotecnia de contido é omnipresente e cada vez é máis difícil converter os clientes potenciais en clientes a tempo completo nestes días. Unha empresa típica case non pode conseguir nada con mecanismos de promoción de pago, pero pode sensibilizar con éxito e impulsar os ingresos publicidade autóctona.\nEste non é un concepto novo no ámbito en liña, pero moitas marcas aínda non o poden explotar ao máximo. Están cometendo un gran erro xa que a publicidade nativa demostra ser unha das tácticas de promoción máis rendibles que case garante entregar o retorno do investimento desexado.\nPero como funciona? Podes facer o equilibrio correcto entre a publicidade nativa e a mercadotecnia de contido? Se non está seguro de como responder a estas dúas preguntas, siga lendo para coñecer os principios fundamentais da publicidade nativa na mercadotecnia de contidos.\nNon é ningún segredo que a mercadotecnia de contido domina o universo dixital, pero que tal a publicidade nativa? Se realmente queres saber como funciona, debes comprender o que significa e consultar as estatísticas básicas neste campo.\nQue é a publicidade nativa?\nA publicidade nativa é o uso de anuncios de pago que coinciden co aspecto, a sensación e a función do formato multimedia no que aparecen. A miúdo verás anuncios nativos como partes da túa fonte de novas en redes sociais ou nos teus sitios web favoritos como recomendacións de artigos.\nEstatísticas de publicidade nativa\nEstes formatos de contido aseméllanse á selección editorial habitual dunha determinada plataforma de comunicación. Isto é exactamente o que fai que a publicidade nativa sexa tan eficaz e fiable:\nOs anuncios de visualización nativos producen unha porcentaxe de clics (CTR) 8.8 veces superior aos anuncios de display típicos.\n70% dos clientes prefire aprender sobre produtos a través do contido antes que os anuncios tradicionais.\nDous terzos dos usuarios atopan contido suxerido para ser a forma máis útil de publicidade nativa.\nOs anunciantes estadounidenses gastan case 44 $ millóns en anuncios nativos anualmente.\nBeneficios da publicidade nativa en mercadotecnia de contidos\nA publicidade nativa é obviamente poderosa, pero debes saber que vén cun amplo abano de vantaxes prácticas. Aquí están os principais beneficios da publicidade nativa na mercadotecnia de contido:\nOs anuncios nativos non son intrusivos: A diferenza doutros formatos promocionais, os anuncios nativos son fáciles de usar e non intrusivos. Tal e como o nome suxire, estes anuncios parecen naturais e orgánicos, o que os fai máis agradables que os anuncios publicitarios ou ventás emerxentes.\nOs anuncios nativos son fiables: A xente adoita considerar que os anuncios nativos son fiables e fiables. Non é unha sorpresa, especialmente se crea unha mestura perfecta de publicidade e mercadotecnia de contido. Neste caso, só podes impresionar á audiencia cun contido promocional perspicaz.\nCTR superior: Os anuncios nativos teñen unha taxa de clics (CTR) moito maior que os formularios publicitarios estándar, o que é a consecuencia da súa credibilidade e confianza. Este tipo de publicidade non é demasiado atractiva, polo que aos usuarios non lles importa consumir o contido e participar con el ao final.\nOs anuncios nativos convén a todos: Unha combinación de publicidade nativa e creación de contido adáptase perfectamente a todos os implicados na empresa. Aos consumidores encántalles porque ofrece contido de calidade, mentres que aos editores gústalles porque non interfire coas publicacións orgánicas. Finalmente, aos anunciantes encántalles a publicidade nativa porque ofrece resultados específicos.\nA publicidade nativa adáptase a todas as plataformas: Podes publicar anuncios nativos en case todas as canles de comunicación que hai. Desde redes sociais e sitios web ata revistas e folletos tradicionais, a publicidade nativa é aplicable a todos os soportes.\n4 xeitos de mellorar os anuncios nativos\nAgora que comprende as características críticas da publicidade nativa, o único que queda é aprender a combinalo co seu esforzo de mercadotecnia de contido. Preparamos para ti unha lista de catro consellos e trucos prácticos:\nConsello #1: Faino co público na túa mente\nA primeira regra da publicidade nativa é non centrarse na marca e escribir co público obxectivo na súa mente. Non esquezas que os anuncios nativos de mellor rendemento non son máis que contidos superiores que inspiran aos lectores con entusiasmo e calidade.\nO seu traballo consiste en analizar os intereses dos seus clientes potenciais e concentrarse en temas que se adapten ás súas expectativas, esperanzas, necesidades e crenzas.\nJake Gardner, an provedor de tarefas at servizos profesionais de escritura, di que é importante entender como os consumidores pensan sobre un determinado asunto: "Intente descubrir os problemas cos que están a tratar. Deste xeito, podes preparar contidos de alta calidade que animen á xente a tomar medidas ao ler. "\nAo mesmo tempo, debes pensar nas mellores canles de distribución. ¿Quere amosar anuncios a través das redes sociais ou ir coas páxinas recomendadas? A nosa recomendación é explotar a canle que sabes que pode chegar especialmente ao teu público obxectivo.\nConsello #2: Crea copias destacadas\nA maioría dos comerciantes consideran que o segundo consello é crucial xa que marca toda a diferenza entre campañas exitosas e anuncios con baixo rendemento. É dicir, debería facer todo o necesario para preparar unha copia destacada de cada anuncio nativo individualmente.\nPrimeiro de todo, o contido debe ser altamente informativo, educativo e / ou entretido. En segundo lugar, espérase que os anuncios nativos sexan obxectivos e sen tendencias. A cuestión é facer conclusións baseadas en datos e apoiar as súas afirmacións con probas.\nAo mesmo tempo, as túas publicacións deben ser perfectas en canto a ortografía e gramática. Un erro único pode arruinar a túa reputación, polo que é mellor que revises cada parte do contido dúas veces antes de publicar. Se a corrección non é exactamente o teu, animámoste a empregar plataformas dixitais como Gramaticalmente or Hemingway.\nConsello #3: Optimiza unha páxina de destino\nO propósito final de todos os anuncios nativos é redirixir os usuarios á páxina de destino correspondente. Nestas circunstancias, debes asegurarte de que a túa páxina de destino se adapte idealmente á mensaxe do contido que creaches.\nÉ importante empregar o mesmo estilo e ton de redacción para garantir o nivel óptimo de consistencia de marca. Por suposto, a páxina de destino debe promover o produto ou servizo sobre o que leron os seus clientes potenciais.\nFinalmente, esta páxina debe conter unha chamada á acción (CTA) clara e moi visible. Un botón CTA ben posicionado ofrece aos visitantes indicacións adicionais e móstralles como participar cando aterra.\nConsello #4: Medida para mellorar\nO último consello da nosa lista é medir os resultados do seu contido publicitario nativo porque é o único xeito de mellorar futuras campañas. Esta tarefa é moito máis sinxela se establece os obxectivos correctos e determina os indicadores clave de rendemento (KPI).\nEn xeral, moitos anunciantes céntranse en dous parámetros: vistas e clics. Aínda que os dous KPI son realmente significativos, suxerimos centrarnos no terceiro factor que revela directamente o éxito ou o fracaso da súa campaña. Estamos a falar do compromiso post-clic, un parámetro clave que mostra claramente o rendemento da publicidade nativa.\nA creación de contido é un dos conceptos de mercadotecnia máis influentes da nosa época, pero non é doado atopar o teu lugar no sol dixital con tantos competidores en todos os nichos. Aquí é onde intervén a publicidade nativa para axudar ás empresas a aumentar o compromiso dos usuarios.\nNeste post explicámosche o concepto de publicidade nativa e amosámosche catro xeitos de combinalo con éxito coa mercadotecnia de contido. Deberías usar estes consellos e trucos para deseñar mellores campañas de publicidade nativa, pero non deixes de escribir un comentario se precisas máis suxestións do noso lado.\ntags: publicidade autóctonadefinición de publicidade nativaestatísticas de publicidade nativaconsellos de publicidade nativaanuncios de visualización nativosexceso de cerebromedios sociaiscontido suxerido\nAlice Jones é comerciante dixital de San Francisco, California. Está escribindo publicacións no blog para o mellor retomar servizos e axencias de creación de contidos. Alice é a nai de dous nenos pequenos e unha apaixonada practicante de ioga.