O Salón do Libro plántalle cara aos tempos de pandemia\n17 abril 2021 14:12 h.\nSalón do Libro Infantil e Xuvenil lectura leer\nA mascota do Salón do Libro, Orbil, saudando á concelleira de Cultura, Carme Fouces. DAVID FREIRE\nO evento compaxinará actividades presenciais con retransmisións por streaming a través da súa canle de Youtube\nCoa inclusión de espazos ao aire libre, a creación dunha canle propia en Youtube e a combinación de actividades presenciais e por streaming, o XXII Salón Internacional do Libro Infantil e Xuvenil de Pontevedra quere plantarse cara ás restricións sanitarias derivadas da pandemia. O evento, que terá lugar entre o 23 de abril e o 9 de maio e que foi presentado este venres pola concelleira de Cultura, Carme Fouces, acompañada pola mascota da actividade, o lobo Orbil, ten como lema Emerxencia literaria! e como homenaxeados aos mesmos do ano pasado, a escritora Helena Villar Janeiro e o debuxante Kiko da Silva, aos que non se lles puido render tributo en 2020 debido ao confinamento. O cartel que se escolleu como imaxe é da viguesa Aida Alonso.\nA maiores, o Salón non conta desta vez cun país convidado, senón que o será "todo o planeta". Segundo explicou Fouces, a través da Rede de Escolas Asociadas da Unesco, o evento realizou unha convocatoria á que responderon máis de 80 centros de 15 países, que enviaron unha serie de colaboracións, en distintos idiomas. Compartiranse a través do Salón TV. Esta canle, á que se pode acceder dende a páxina web do Salón (www.salondolibro.gal) e da plataforma Youtube, é fundamental este ano. A maior parte das actividades poderanse seguir a través dela. "Teremos actividades presenciais, actividades por streaming e actividades ás que se poderá acceder das dúas maneiras", sinalou Fouces, que lembrou que o Salón do Libro de Pontevedra é unha proposta realizada en colaboración cos centros escolares da cidade. "Este ano participan 17. E 5 institutos".\nPrecisamente os escolares son os primeiros afectados polos cambios no evento derivados das medidas sanitarias. Non poderán achegarse ao Salón como viña sendo habitual. A cambio, deseñáronse actividades específicas para eles "ás que poderán acceder a través do streaming ou porque as levaremos ás propias escolas".\nE é que o Salón ten previsto saír do Pazo da Cultura este ano como non o fixo nunca antes. A Illa do Covo, ao aire libre, convertirase nun dos escenarios centrais das distintas propostas, unha especie de sede ao aire libre. A maiores, a organización levará actividades polas parroquias na furgoneta Rodalibros.\nCATRO ESTREAS. Ledicia Costas, Miguelanxo Prado, Pablo Díaz, Paco Nogueiras, Migallas, Abraham Cupeiro, María Solar, Pacolas, Magín Blanco e Celso Sanmartín son algúns dos protagonistas da programación deste ano, que inclúe catro estreas: a nova montaxe de Baobab, Ás para Alex; o espectáculo poético-musical A auténtica vida salvaxe, de Lucía Aldao e María Lado xunto ao Seminario Permanente de Jazz de Pontevedra; o proxecto escénico Cantos que contan, realizado a partir do libro-disco Lingua guapa: contos que cantan e a proposta para bebés Feira de sementes, de Babaluva.\nA maiores, do conxunto da programación, a concelleira de Cultura destacou os faladoiros que porán a dialogar a representantes de distintas xeracións, como as escritoras Ledicia Costas e Mariña Maceiras ou os debuxantes Miguelanxo Prado e Pablo Prado, así como a Orbil Parade, un roteiro que se realizará a partir da colocación de distintas estatuas da mascota do Salón pola cidade. Tamén resaltou os espectáculos de inauguración, dirixido por Marcelo Dobode e presentado por Mariña Paz, e de clausura, que correrá a cargo da rapazada do obradoiro municipal Rocklab; o mural colaborativo que se realizará no colexio da Xunqueira da man de Matrioska e as exposicións que se instalarán nas salas do Pazo da Cultura.\nFinalmente, Carme Fouces pediu a colaboración das familias no desenvolvemento do Salón e no cumprimento das medidas sanitarias. Segundo dixo, todas as actividades serán de balde, pero o acceso presencial estará moi restrinxido. Será imprescindible reservar localidade en salondolibro.gal ou ataquilla.com para practicamente calquera proposta. As localidades estarán dispoñibles de semana en semana, «de mércores a mércores». A partir de aí, Fouces pediu tamén que as persoas que non puidesen acudir a calquera actividade para a que tivesen reservado un sitio, avisasen á organización para poder liberalo e permitirlle o acceso a outras. Da mesma maneira, tamén lembrou que será preciso inscribirse para visitar as salas de exposicións do Pazo durante as fins de semana.\nO acceso a todas as actividades será de balde, pero con reserva obrigatoria de entrada en salondolibro.gal.\nO evento creou unha canle na plataforma Youtube, Salón TV, a través da que se poderán seguir en streaming a maioría das actividades.\nBoa parte da programación realizarase fóra do Pazo da Cultura. A Illa do Covo é o espazo escollido como sede ao aire libre.\nPor primeira vez, o Salón do Libro desprazarase ás parroquias. Farao a través dunha furgoneta de actividades, bautizada como Rodalibros.\nPréstamo de títulos\nO evento pon en marcha un servizo de préstamo de libros a partir dos que están dispoñibles na Biblioteca do Salón, que se instala no Pazo.\nAs estatuas de Orbil volverán instalarse na cidade. A partir da súa localizacion realizarase un roteiro.\nLos incendios que asolan Turquía se han cobrado ya la vida de ocho personas\nJuan Carlos I, un año fuera de España: "Tiene unas ganas locas de volver"\nNoticias | 02/08/2021\nGente | 02/08/2021\nLa mitad de los casos covid ingresados en Montecelo tiene puesta la vacuna\nEl Resu se aplaza hasta junio del 2022 y las entradas adquiridas serán válidas\nMarta Veiga gaña o Johán Caballeira: "Co virus saíron á luz moitas eivas para emendar"


Abril 2012 | vgomez\nGRS: UNHA POSIBILIDADE DE ARREFRIAR A TERRA\nImaxe do Ártico que amosa o aumento de temperatura entre 1981 e 2009 / NASA / GISS\nSe a actividade humana está cambiando o sistema climático da Terra a unha velocidade de vértigo, non se podería facer algo na dirección oposta? Contra o quentamento, non haberá algunha forma de arrefriar o planeta? Si que hai formas. De momento só son ideas e as investigacións ao respecto non pasan, por agora, de simulacións no ordenador ou experimentos de laboratorio. A formación artificial de nubes brillantes sobre os océanos ou a inxección de partículas na estratosfera (como fan naturalmente os volcáns), incluso a colocación de espellos e pantaias no espazo ou a adecuación de grandes extensións na superficie terrestre plantando colleitas de coloración clara, son posibilidades do que se denomina Xestión da Radiación Solar (GRS). O obxectivo é rechazar parte da luz e a calor do Sol que chega ao noso planeta e, así, arrefrialo.\nParecen tecnoloxías de ciencia ficción, pero poden chegar a ser viables e a Royal Society británica acaba de publicar un informe ao respecto evaluando os efectos e a conveniencia non xa de poñelas en marcha, senón incluso de empezar a investigalas e probalas. A súa primeira conclusión é que a xeoenxeñería non puede tomarse en consideración como unha alternativa á reducción das emisión de efecto invernadoiro que provocan o quentamento nin ás medidas de adaptación ao mesmo.\nA GRS podería ser útil como complemento do control das emisións, pero non é unha solución do problema e conleva riscos de grande alcance.\nVENUS ATRAVESA AS PLÉYADES\nTraxectoria do planeta Venus sobre unha imaxe das Pléyades / Gustavo E. García/AASU\nEstes días, Venus atravesará o famoso cúmulo estelar das Pléyades, un paseo celestial que, se o tempo acompaña, poderase observar a simple vista. O maior achegamento producirase hoxe, martes 3 de abril. O espectáculo comenza ao atardecer ata a medianoite.\nEste achegamento visual é posible porque o sistema solar formouse a partir dun disco protoplanetario quedando todos os corpos aproximados a un mesmo plano. As Pléyades atópanse en Taurus, unha das constelacións atravesadas por ese plano, así que este cúmulo de estrelas é susceptible de ser "visitado" pola Lúa e o resto de planetas do sistema solar, segundo explica a Rede Española para a Divulgación da Astronomía (REDA) nun comunicado.\nVenus, é o terceiro corpo celeste máis brillante visto dende a Terra tralo Sol e a Lúa.\nNOVO DICIONARIO ELECTRÓNICO DA RAG\nDende hai uns días, contamos cunha nova ferramenta para a mellora do noso idioma: o novo Dicionario electrónico da Real Academia Galega.\nPodes consultalo pinchando AQUÍ ou ben no apartados de ENLACES.\nFONTE: Real Academia Galega (RAG)\nPEQUENO CRANIO PARA UN DINOSAURIO XIGANTE\nVista en tres dimensións do cranio do "Turiosaurus riodevensis" / Francisco Gasco/Dinópolis\nO cranio do dinosaurio "Turiasaurus riodevensis", coñecido como o xigante europeo, foi presentado o pasado martes na Fundación Dinópolis en Teruel. Mide só 78 centímetros de longo, cando estes dinosaurios podían chegar a medir ata 35 metros, algo normal nun saurópodo (dinosaurio herbívoro), que teñan pequenos cerebros. Os restos fósiles foron atopados en 2005 xunto aos do esqueleto, en Riodeva (Teruel), pero estaban moi fragmentados e foron precisos anos de limpeza e estudo para confirmar o descubrimento, que se publica na prestixiosa revista Journal of Systematic Palaeontology.\nCon esta información coñécese xa aproximadamente a metade do esqueleto do xigantesco animal, que foi clasificado como nova familia de saurópodos, a turiasauria, cando se publicara en 2006 na revista Science.\nTrátase dun dos tres únicos cranios destes xigantescos animais do Xurásico que se coñecen en todo o mundo.\nFONTE: Xornais El Pais e El Mundo/Ciencia\nCINE: O MEU FILLO E EU\nNesta fin de semana chega aos cines a cinta "O meu fillo e eu". Unha comedia dramática que tendo como telón de fondo un deporte (rugby), trata realmente os vínculos pai-fillo. Esta é a súa ficha técnica:\nPelícula: O meu fillo e eu\nTítulo orixinal: Les fils à Jo\nDirección e guión: Philippe Guillard\nProducción: Cyril Colbeau-Justin, Jean-Baptiste Dupont e Olivier Marchal\nReparto: Gérard Lanvin (Jo Canavaro), Olivier Marchal, Vincent Moscato (Pompon), Jérémie Duvall (Tom Canavaro), Karina Lombard (Alice Hamilton), Abbès Zahmani, Pierre Laplace (Frontignan), Lionnel Astier (Bernard)\nSinopse: Neto dunha lenda do rugby, fillo dunha lenda e el mesmo unha lenda do rugby, Jo Canavaro cría só ao seu fillo de 13 anos, Tom, nun pequeno pobo del Tarn. Para desgraza de Jo, Tom é tan bo en matemáticas como inútil no terreo de xogo. Pero para un Canavaro a lenda non pode rematar así, aínda que sexa preciso montar un equipo de rugby para Tom contra a vontade de todo o pobo e da do seu propio fillo.\nUN XIGANTE CON PLUMAS\nIlustración do gran dinosaurio con plumas "Yutyrannus huali" / BRIAN CHOO\nUn xigante con plumas, de hai uns 130 millóns de anos, foi descuberto nun xacemento de China. Chámase Yutyrannus huali e sería un parente cercano do famoso Tyrannosaurus rex. En realidade non é un dinosaurio só, porque atopáronse tres exemplares: un adulto, que pesaría sobre unha tonelada e media, e dous alevíns, de media tonelada. O máis curioso é que tiñan o corpo cuberto de plumas, ao menos en parte, e trátase do animal máis grande que se conece con esta característica.\nDado o seu volume e o tipo de plumaxe filamentoso (parecido ao dun pito acabado de nacer), os científicos descartan que puidera voar e pensan que as plumas serviríanlle como illante. Ata agora coñecíanse dinosaurios con plumas descubertos en xacementos chinos e de Cuenca (España), pero o maior deles pesaría 40 veces menos que este xigante emplumado. Polo seu peso e a súa lonxitude (uns nove metros o exemplar adulto), o Yutyrannus era moito máis pequeno que o seu parente o Tyrannosaurus rex, explican os investigadores chinos e canadenses que o descubriron e estudiaron e que o presentan agora na revista Nature.\nFONTE: Xornal El Pais/Ciencia.\nO OVO DE PÁSCUA\nViñeta de Erlich (Bernardo Erlich, Tucumán-1963) que publica hoxe o xornal El País.\nHoxe é un día de regalos: rosca, ovos de Pascua,... E parece que o FMI (Fondo Monetario Internacional) e Bruselas teñen preparadas sorpresas para España, a través de peticións de máis recortes e axustes. O Ministro español de Economía, Guindos, afirma que haberá máis reformas nos servicios públicos, é dicir que lle vai tocar á Sanidade e ao noso campo, a Educación.\nVeremos en que consiste esa sorpresa no campo da Educación!\nLes Luthiers é un grupo arxentino de humor que utiliza a música como elemento fundamental das súas actuacións, con instrumentos informais creados a partir de materiais da vida cotián, de aí o seu nome.\nEstá composto por cinco músicos profesionais (Carlos López Puccio, Carlos Núñez Cortés, Daniel Rabinovich, Jorge Maronna e Marcos Mundstock) e comenzaron a súa traxectoria na segunda metade dos anos sesenta na cidade de Bos Aires.\nAquí tedes unha mostra do seu traballo. Que disfrutedes!\nHoxe retomamos as clases e comenza a 3ª Avaliación, que durará ata o día 22 de xuño, venres, no que rematarán as clases oficias. Os días 25, 26 e 27 serán as avaliacións e o día 28 a entrega de notas.\nNeste trimestre temos como descanso:\n1 de maio, martes. (Día do Traballo)\n17 de maio, xoves. (Día das Letras Galegas)\n18 de maio, venres. (Día non lectivo escollido polo Centro)\nA empezar con ánimo!\nMutación de cor e debuxo na pel dun calamar / Imaxe:Colin Marshall/imagebroke/Gtres\nA facultade dos camaleóns para cambiar de cor é moi coñecida, pero para os científicos que estudan a mutabilidade na natureza, as sepias, os polbos e os calamares son as auténticas estrelas. Estes cefalópodos, capaces de mutar a cor e o debuxo da pel nunha fracción de segundo, eluden aos depredadores camuflándose hábilmente en rochas e arrecifes. O truco: o control neural de millóns de órganos pigmentarios da pel e células reflectoras de luz.\nHoxe os biólogos pensan que as opsinas (proteínas receptoras de luz) detectadas nos ollos, tamén interveñen. Investigadores do Laboratorio Biolóxico Mariño de Woods Hole, Massachusetts, descubriron que certa opsina presente nos ollos dos cefalópodos tamén se atopa na súa pel.\nO descubrimento podería axudar á creación de materiais novos, como plásticos ou papeis de decoración, cuxo debuxo cambiaría con só pulsar un botón.\nFONTE: Revista National Geographic /Abril 2012\nA RADIACIÓN ULTRAVIOLETA 1\nA exposición á luz solar é necesaria e beneficiosa para todo ser humano e tamén pode empregarse para tratar algunhas enfermidades cutáneas. Sen embargo, a información científica dispoñible mostra que a exposición excesiva causa numerosos efectos nocivos para a saúde. Entender estes efectos perxudiciais e tomar as precaucións adecuadas permitiranos desfrutar do sol evitando os efectos nocivos da excesiva exposición á súas radiacións. A radiación ultravioleta pode causar danos cutáneos visibles (queimadura) e invisibles (aceleración do envellecemento cutáneo, etc.) así coma danos oculares. A protección solar débese manter toda a vida, comezando na infancia e sendo especialmente estricta nos primeiros 18 anos de vida, época na que recibimos do 50%-80% de toda a exposición solar da nosa vida, sendo fundamental a fotoprotección neste periodo para diminuir drasticamente a probabilidade de cancro cutáneo nos anos posteriores.\nTodo o mundo, independentemente da súa raza ou etnia, é susceptible ós efectos nocivos da excesiva exposición ó sol. As persoas con pel escura teñen unha meirande protección natural contra a queimadura solar cás de pel crara pero son igualmente sensibles ós efectos nocivos da sobreexposición solar, incluíndo o cancro de pel.\nNun 2,5-3% se é herba. Nun 20-30% se é area. Nun 80-90% se é neve ou xeo.\nAo redor do 95% da radiación UV penetra na auga, e o 50% faino ata unha profundidade de 3m.\nEsta viñeta de Erlich (Bernardo Erlich, Tucumán-1963) que publicaba onte o xornal El País, plantexa con certeza a situacion de moitas familias que depositaron os seus cartos en bancos e caixas, aconsellados polos directivos desas entidades, e que agora vense atrapados e sen cartos. Recorda a unha situación que pasou en Arxentina, hai algúns anos, coñecida como "corralito" e que aquí denomínanse PREFERENTES.\nFalta de seriedade? Posiblemente, pero a situación é dramática en moitos casos pois son os aforros de toda a vida e que agora, tal como está o país, precísanos xa.\nEconomicamente e politicamente precisan dunha solución xa!\nO NOSO CEREBRO É\nImaxe do cerebro que amosa as curvas de fibras neuronais / mgh-ucla human connectome project\nTanto falar da enorme complexidade do cerebro, e resulta que, ao menos en canto á arquitectura das súas conexións, é “elegantemente simple”, din uns científicos do Hospital General de Massachusetts (EE UU) que lograron facer un mapa de altísima resolución do cableado neuronal. E esa estructura non é unha maraña de fibras, como moitos pensaban: "O cerebro está feito de fibras paralelas e perpendiculares que se cruzan entre si de forma ordeada”. O avance, sinalan, é importante para poder trazar o atlas das conexións cerebrais, para coñecer o seu desenvolvemento e perfilar mellor as teorías sobre como funciona este órgano e como evolucionou.\nO cerebro, explica a revista Science, onde se publica o traballo, está feito de dous tipos de tecido: a materia gris de células nerviosas con funcións específicas, e a materia branca feita de longas fibras interconectadas ou cables. As traxectorias e as formas destes cables, onde e como se cruzan e conectan nos seus percorridos foi considerado sempre un asunto complexo e difícil de abordar, pero estes investigadores amosan que o cableado cerebral está organizado xeométricamente e e sorprendentemente simple.\nTodas as fibras forman un único tecido ou rede tridimensional, como unha tea formada por múltiples fios e dobrada. Esta estructura, ademais, non é exclusiva do cerebro humano, xa que os investigadores observaron o mesmo patrón nos seus experimentos con catro especies diferentes de primates non humanos, ademais de persoas voluntarias.\nO descubrimento destes científicos resulta inseparable do avance tecnolóxico (empregando un escáner de resonancia magnética, denominado de imaxe por difusión espectral) o que lles permitíu acadar esa alta resolución no seu mapa (aínda parcial aproximadamente un 25%, ) da rede de fibras cerebrais da estructura da rede, do tecido de fibras, do cerebro humano, pero os expertos están xa traballando co novo escáner para chegar ao 75%.\nO REI E A CAZA\nComa sempre, moi acertada a viñeta de Ramón de hoxe, no xornal El País, na que pon a guinda sobre o desafortunado accidente que tivo o monarca nun safari de caza de elefantes, alá por Botsuana (África), o pasado venres de madrugada.\nA verdade é que aos seus 74 anos, xa non está para eses trotes e nunha situación de crise económica, permitirse eses luxos...(sobre 30.000 € un elefante, segundo un xornal español: El Mundo). Que pena deses animais e que pena de nós que temos que pagar estas imprudencias.\nZONAS ESCURAS E MISTERIOSAS DE MARTE\nZonas escuras e misteriosas de Marte / Imaxe:Universidade Arizona\nZonas escuras e misteriosas, como as da foto, cubren máis de 10 millóns km2 no hemisferio norte marciano. De que está feito este singular terreo é algo que ata agora escapou ás análises dos investigadores. Porén, novos datos da Mars Express suxiren que esas grandes áreas poden estar feitas de cristais, seguramente forxados en antigos volcáns xa extintos do Planeta Vermello. Segundo investigadores da Universidade Estatal de Arizona, trátase de zonas principalmente basálticas e que poden atoparse en moitos lugares do planeta. Analizando ao infravermello moitas desas áreas, utilizando os instrumentos da misión Mars Express, encontráronse coas bandas de absorción típicas do ferro que conteñen os cristais volcánicos, unha substancia brillante e similar á obsidiana que se forma cando o magma se arrefría moi rápido como para que os seus minerais cristalicen. A menudo, eses cristais toman a forma, e o tamaño, de grans de area, e aquí, na Terra, poden encontrarse en lugares como Islandia. Sen embargo, no noso planeta a formación destes cristais teñen moito que ver coa presenza de auga. Descoñécese como se puideron formar tamén en Marte, ainda que os investigadores pensan que existe a posibilidade de que o magma dos volcáns marcianos se mesturasen co xeo e, posiblemente, con neve. Por suposto, esas condicións fan destas rexións escuras candidatas perfectas para buscar signos de vida, algo que non escapoua á atención dos investigadores, que xa planean novas formas de investigar ese tipo de formacións.\nFONTE:"El Blog": Ciencia y Tecnoloxía de José Manuel Nieves/Xornal ABC\nEstructura do grafeno / Imaxe:edu.xunta.es\nO grafeno, é o material que ten fascinados aos científicos e á industria debido ás súas fantásticas propiedades. É transparente, flexible, extraordinariamente resistente, impermeable, abundante, económico e conduce a electricidade mellor que ningún outro metal coñecido.\nAínda que foi sintetizado por primeira vez en 2004, saltou á fama en 2010 cando os seus descubridores, os investigadores de orixe ruso Andre Geim (Sochi, 1958) e Konstantin Novoselov (Nizhny Tagil, 1974) recibiron o Premio Nobel de Física.\nEste versátil material permitirá fabricar dende dispositivos electrónicos con pantallas flexibles e transparentes e baterías ultrarrápidas a potentes paneis solares, sen olvidar aplicacións en aeronáutica, medicina e outros sectores que se investigan na actualidade. Ademais, supón unha base excelente para crear novos materiais a medida, en función das necesidades específicas. É decir, algo así como materiais á carta.\nO estudo das propiedades do grafeno mantén ocupados a unha grande cantidade de científicos en todo o mundo, entre os que destacan as aportaciones dos físicos teóricos españois.\nProtección ante o Sol / Imaxe:es.dreamstime.com\nO correcto emprego de productos fotoprotectores é importante en nenos maiores de 6 meses e en adultos, pero tomar outras medidas para evitar a excesiva exposición á luz solar tamén é moi importante. De feito, non hai evidencias firmes de que os filtros solares se protexan do melanoma e só hai evidencias limitadas de que o fagan doutras formas de cancro cutáneo.\nAínda que moitos dos peores efectos debidos á excesiva exposición ao sol non aparecen na xuventude, a investigación medica mostra que a meirande parte da radiación UV que nos alcanza ao longo de toda a vida (ata o 80%) ocorre nos primeiros 18 anos e que as queimaduras solares intensas na infancia aumenta significativamente o risco de desenvolver cancro cutáneo na idade adulta.\nOs nenos menores de 6 meses no se deben expoñer directamente ao sol. A protección debe ser roupa e sombra, sen lles aplicar ningún producto fotoprotector, pois a pel a esa idade non é o suficientemente madura para afrontar as substancias que se pudieran absorber. Se a exposición é inevitable pódese empregar unha substancia fotoprotectora en pequenas áreas corporais que non poidan ser cubertas por roupa, coma a cara e o dorso das mans.\nNon expoña directamente ao sol a nenos menores de 6 meses nin aplique productos fotoprotectores sobre a súa pel.\nEmpregue un producto fotoprotector con FPS (nivel teórico de bloqueo da UV B) de a lo menos 15 e de amplo espectro (que tamén bloquee a UV A). Aplíqueo en todas as áreas que se van expoñer ó sol, incluíndo beizos, aínda en días nubosos, e reaplíqueo sempre cada 2 horas se non se baña, ou máis frecuentemente se suda moito, despois de bañarse se o producto non é resistente á auga e tamén se permaneceu na auga máis de 20 minutos.\nRecorde que estas medidas son para evitar a sobreexposición cando por deporte, esparcimento ou traballo se expoña ó sol. Non son medidas para obter un "bronceado seguro" pois o broceado é xa, por definición, un sinal de dano solar. Non existe "bronceado seguro".\nSAÍDA ESCOLAR Á E.D.A.R.\nNo día de hoxe, o alumnado de 1º ESO, fixo unha visita ás instalacións da E.D.A.R. (Estación Depuradora de Augas Residuais) do noso Concello, acompañados de dous profesores e contando coa axuda de 2 operarios da citadada instalación.\nDende o 2003 leva funcionando e estas son as súas características técnicas:\nTratamento biolóxico de fangos activados mediante o sistema de aireación prolongada a través de soplantes, con eliminación biolóxica de nitróxeno. Desinfección por raios U.V. Deshidratación mediante centrífuga.\nPoboación Equivalente de Deseño (h.e):\nCaudal Medio de Deseño (m3/d):\nCaudal Máximo de Deseño (m3/h):\nVOLVER A TER PELO\nRato lampiño cun mechón de pelo rexenerado / U.da Ciencia de Tokio\nCando un adulto perde os folículos capilares e queda calvo, xa non recupera o pelo perdido. A posibilidade de que volva a medrar unha frondosa melena de forma natural é, prácticamente, un milagre. Pero, ao mellor deixa de selo, coa axuda da bioenxeñería. Un equipo de investigadores xaponeses desenvolveu unha nova técnica con células nai capaz de rexenerar totalmente o pelo en ratos adultos. Os investigadores implantaron xérmenes de folículo piloso en cobaias de laboratorio completamente lampiñas e conseguiron que a pelaxe e as vibrisas, os peliños do bigote que utilizan moitos animais cun propósito sensorial, medraran sans e fortes, como se sempre estiveran alí. Os científicos, que publicaron o seu traballo na revista científica Nature Communications, prepáranse para realizar probas clínicas con seres humanos dentro de tres anos para atopar unha «cura» á alopecia e similares problemas capilares.\nSol e radiacións UV / Imaxe:hestar.com\nVerdadeiro ou falso Resposta Aclaración\nDeberíase evitar tómar o sol entre as 12 e as 17 horas Debido a que estas son as horas ás que o sol está máis elevado e por tanto, a radiación UV é máis alta.\nO sol en inverno e primavera non é perigoso. A intensidade da UV tamén depende da latitude, altitude e a reflexión do terreo.\nA reflexión da radiación UV pola area e a auga é importante. A radiación directa é tan importante coma a reflectida polo terreo.\nÉ necesario poñerse ó sol, xa que a radiación UV xera vitamina D. Só é necesario moi pouco tempo de exposición ó sol, para xerar a vitamina D necesaria.\nCanto máis elevado esteas sobre o nivel do mar, máis se queimará a túa pel. A maior altitude sobre o nivel do mar, máis pequena é a atenuación da radiación UV pola atmosfera.\nNon te podes queimar mentres esteas na auga. Aínda que a auga atenúa a radiación UV tamén a reflexa, e non se nota o quecemento da pel.\nCanto máis pequena é a túa sombra, máis perigosa é a exposición ó sol. A túa sombra é máis pequena no mediodía solar, xusto cando a radiación UV é máis intensa.\nNon te podes queimar nun día anubrado. Aínda que as nubes atenúan o paso da radiación UV, esta pode ser suficientemente intensa coma para chegar a queimarte.\nEstar exposto moito tempo ao sol é perigoso independentemente da túa idade. A pel humana é sensible á radiación UV a través de todo o seu ciclo de vida.\nSe a exposición ao sol é a intervalos é máis difícil que chegue a queimarme. A absorción de radiación UV é acumulativa durante todo o día.\nA radiación solar non afecta só á pel, senón tamén ós ollos. O queimado da pel é o efecto máis coñecido da radiación UV, pero as cataratas son outro dos seus efectos.\nA xente de pel branca e pelo rubio son particularmente sensibles á radiación UV. A xente de pel branca e pelo rubio son o grupo máis sensible á radiación UV.\nOs efectos negativos das queimaduras cutáneas son acumulativos. A capacidade do corpo humano para protexer e reparar os danos provocados pola radiación UV decrece durante o tempo de vida.\n22 de abril, Día da Terra / Imaxe:zmensagens.com\nHoxe, día 22 de abril, celebrase o DÍA DA TERRA. O seu promotor foi un senador estadounidense Gaylord Nelson (1916–2005), para crear unha conciencia común aos problemas da superpoboación, da contaminación, da conservación da biodiversidade e outras preocupacións ambientais para protexer o noso planeta.\nTodos temos responsabilidade na conservación do noso planeta. Seguramente preguntarédesvos como podemos axudar, pois con pequenos xestos: aforrando auga (cerrando a billa cando lavemos os dentes ou ducharse en vez de bañarse), reducindo a contaminación (non tirando o aceite polo wc, apagando as luces cando non son necesarias ou facendo unha correcta sepración do lixo para un posterior reciclado), manter os nosos montes (evitano incendios ou participando en repoboacións forestais), facendo unha pesca sostible (respectando as vedas e empregando redes selectivas)... Como vedes, e só son exemplos, todos podemos contribuír a que cando entreguemos o noso planeta ás xeracións vindeiras sexa un planeta limpo, máis xuto e en resumo máis sostible.\nFeliz día da Terra!\nVIAXE AO INTERIOR DUN ESCARAVELLO\nJavier Alba Tercedor, investigador da Universidade de Granada, gañou un dos premios do SkyScan Micro CT Meeting, un certamen celebrado en Bruselas (bélxica), cun vídeo que amosa unha alucinante viaxe ao interior dun escaravello acuático, o Dryops, da orde dos coleópteros. É un traballo de microtomografía computerizada, unha técnica moi empregada en medicina que permite diseccionar virtualmente calquer bichiño ínfimo e distinguir cada un dos seus órganos con cores. O resultado é unha película estética e relaxante, como se se mirase un exótico acuario, de grande interese científico.\nAquí tes un anaco do citado vídeo.\nMICROORGANISMOS AMEAZAN A EEI\nEstación Espacial Internacional (EEI) / Imaxe:20minutos.es\nO vicepresidente da Academia de Ciencias de Rusia, Anatoli Grigóriev, advertíu hai dous días de que os microorganismos que se atoparon na estación espacial internacional supoñen un perigo para a plataforma orbital: "Vímola na estación [soviética] Mir e agora vémola na EEI a acción nefasta da microflora na estrutura da plataforma".\nExplicou que estes microbios «danan non só o metal, senón tamén os polímeros, polo que poden ser a causa de danos técnicos». O científico indicou que os experimentos de exposición de microorganismos no casco exterior da EEI demostran que sobreviven en condicións extremas.\nRusia e os demais países que participan no programa da plataforma orbital estudan ampliar ata o 2020 o prazo de explotación da estación, cuxo primeiro módulo foi posto en órbita o 20 de novembro de 1998. Actualmente a EEI alberga a expedición número 30, cos estadounidenses Daniel Burbank e Donald Pettit, o holandés André Kuipers e os rusos Oleg Kononenko, Antón Shkáplerov e Anatoli Ivanishin.\nPan, satélite de Saturno / Imaxe:lapatilla.com\nOs astrónomos quedaron de pedra ao ver esta imaxe, transmitida á Terra pola sonda Cassini dende Saturno. Trátase de Pan, unha das moitas lúas que orbitan arrededor deste mundo xigantesco, unha que permaneceu ata agora oculta dentro dos seus aneis e polo tanto non fotografada con detalle a pesar de ser descuberta en 1990. A súa forma, que lembra á dun ovni, causou unha grande sorpresa entre os investigadores.\nXunto con Atlas, outra lúa de rara forma, pénsase que Pan naceu da acumulación de grandes cantidades de partículas xeadas dos propios aneis nos que se atopa, un extremo que podería aportar información sobre como os planetas se forman a partir dun disco de materia que rodea ás estrelas recentemente nacidas. Tanto Atlas como Pan, que miden só uns 20 km. de polo a polo, teñen un estraño abultamento nas súas zonas ecuatoriais, o que confírelles o seu raro aspecto de prato voante.\nAparentemente parece unha cuspidela ou cuspiñada (porción de saliva ou segregación do aparato respiratorio que se expulsa dunha soa vez), que máis dunha vez atoparíades dando paseos polo monte ou campo, pero non é o caso.\nEntón que será? A solución, atoparala nun excelente artigo publicado na páxina de ANABAM. Estás interesado?, pois pincha AQUÍ.\nA natureza non deixa de sorprendernos!\nA TORMENTA DE ASTEROIDES QUE CAMBIOU Á TERRA\nRecreación dun impacto na Lúa /Don Davis-"Nature"\nO grande bombardeo de asteroides, coñecido como Bombardeo Intenso Tardío, que se producíu na Terra hai entre 4.200 e 3.500 millóns de anos, ou incluso ata máis tarde, é un dos eventos aos que se atribúen moitas das características do noso planeta, pero os constantes cambios na súa codia terrestre con placas tectónicas e con vida complica aos científicos o desafío de atopar as probas.\nA semana pasada, dous traballos na revista "Nature" revelan claves sobre a orixe e a frecuencia desta chuvia de asteroides e cometas, que escomenzou cando se formaba o Sistema Solar.\nNun dos traballos, dous investigadores da Universidad Purdue (Estados Unidos) analizaron un rastro de po procedente destes cometas en capas rochosas onde quedou incrustado. Ao parecer trátase de partículas que se vaporizan durante o impacto do asteroide e chegan á atmósfera, alí se vitrifican (solidifican) e volven a caer á superficie deixando unha capa que son as pegadas destas catástrofes,segundo explica o investigador español Jesús Martínez-Frías, do Centro de Astrobioloxía (CSIC-INTA).\nSegundo o investigador español, para confirmar estes modelos haberá que investigar na Lúa, xa que o noso satélite parece ser, en si mesma, unha evidencia destas catástrofes, onde os procesos que ocurriron nestas etapas consérvanse mellor que na Terra (debido á inactividade xeolóxica), podéndose estudar mellor que no soso propio planeta.


ÁLEX BERGANTIÑOS PRESENTARÁ DENUNCIA POLA SUA DETENCIÓN ILEGAL. – Piratas de Muxia\nSegundo recolle o xornal español El País, Álex Bergantiños presentará denuncia pola sua detención ilegal fai unhas semanas, a raíz do audio que chegou a mans da Cope e a pesares de ver que era unha maneira de falar con sorna aos seus compañeiros, dado o esperpéntico de ter que xogar o encontro que fora aprazado o 20 de Xullo ante o Fuenlabrada, que dende aquel día acumula un sinfín de neglixencias, querellas, denuncias, e reparto de bulos.\nPrimeiro foi un diretivo deportivista, que nen siquera era do que falaban, cunha tremenda metedura de pata, despois ven o de Álex, auspiciado pola Liga, por medio do seu departamento de integridade e seguridade, e cada hora novas pataletas, mentiras e bulos, tratando de desprestixiar o asasino a vítma de todo esto, que non é outra co RC Deportivo, que non incurreu en ningunha neglixencia, só a de defender os seus dereitos e denunciar os infractores e as suas infraccións.\nOs sindicatos policiais tamén estudan poñer denuncia, segundo El País, dado que o ex comisario Florentino Villabona que traballa para a LFP, e que no seu día condecorou a Tebas, está por medio.\nTodo é tan esperpéntico, que a pesares de que xa dende un primeiro intre se apuntou a que era im0procedente a detención de Álex, os policías leváronlle o mobil que lle incautaron para Madrid e o parecer tras gastar do diñeiro púbrico en vir ata Coruña a detelo, o mobil non llo podían devolver in situ, enviándollo, (xa foi penal que llo levasen tras pasar polos xulgados e decidrse que non procedía a detención), porque non se podía : “malgastar cartos púbrcos no seu envío”, segundo apunta a información.\n-Texto : piratasdemuxia.es/El País


Feminismos – Luzes\nNa segunda parte deste dobre episodio coa psicóloga e educadora sexual Hadriana Ordóñez, as Womansplainers seguimos a explorar os interrogantes do pracer. Máis de dous milenios de xudeocristianismo impuxeron en nós fortes dicotomías respecto do noso propio pracer: De quen queremos ser, da Eva ou da Lilith? O noso desexo…\n5 Maio, 2022 As Womansplainers\nEsta semana falamos de pracer e desexo coa Hadriana Ordóñez, womansplainer rianxeira e convidada repetidora que traballa como psicóloga e educadora sexual. Comecemos polo principio: Como recoñecemos o noso propio desexo? Onde aprendemos a identificar a nosa excitación sexual? Este tipo de dúbidas acostuman xurdir na adolescencia e semella que,…\n28 Abril, 2022 As Womansplainers\nNon son nin fun nunca muller de ambigüidades. Érgome decote cada día máis radical en certos aspectos, mais, tamén, cada día máis crítica con discursos pechados e paquetes de medidas. As medias verdades están ben para os asuntos menores, pero cando se fala das cuestións máis transcendentes da actualidade, a…\n15 Abril, 2022 Marta Otero Mayán\nEsta semana, o podcast da xente que máis forte opina do Podgalego achégase á figura dos MACHOS, esa especie que está (e que non quere estar) en perigo de extinción. Onde sobreviven os machos? Cales son as súas reservas e cales as ameazas para o seu hábitat? Intentamos definir que…\n1 Abril, 2022 As Womansplainers\nNo episodio das Womansplainers desta semana, patrocinado por PuntoGal, acompáñanos a María Sabucedo, amiga womansplainer na diáspora que vén opinar forte connosco sobre «non nais». O 93,5% das mulleres de menos de 30 anos na Galiza non ten fillos. Ademais, as estatísticas tamén amosan que, no noso país, as mulleres…\n17 Marzo, 2022 As Womansplainers\nNa noite do 12 de xullo e 1979 en Chicago, Estados Unidos, o presentador de radio Steven Dahl prendeu uns explosivos que destruíron centos de vinilos de música disco fronte un público de aproximadamente 50.000 persoas na chamada «Disco demolition night». Isto provocou disturbios entre a xa alterada audiencia do…\n3 Marzo, 2022 @todomalva\nTripulación: Hai unha impostora entre nós. Serás ti, serei eu, será a nosa convidada Patricia Porto Paderne? Esta semana, as Womansplainers discutimos sobre a síndrome da impostora, mal chamada con frecuencia «síndrome do impostor». Este mal, que afectaba particularmente a mulleres en posicións de liderado ou con suceso profesional e…\n17 Febreiro, 2022 As Womansplainers\nComo crianza do rural dunha aldea un tanto illada da era pretablets, hai moitas sagas de libros que marcaron a miña infancia. Das miñas irmás máis vellas, que medraron nos oitenta, herdei Puck, Os Hollister e Os Cinco; do meu primo, Kika Superbruja; da miña mellor amiga de Compostela, catro…\n16 Febreiro, 2022 @todomalva\nAs Womansplainers demos a nosa primeira volta ao Sol e estamos de parabéns. Quixemos facer un episodio que recollese a nosa esencia e contase coas mellores convidadas, para te agradecer a ti, a ti, todo este tempo connosco. Marilar Aleixandre, Marta Veiga Izaguirre e Antía Yáñez repiten participación e sopran…\n10 Febreiro, 2022 As Womansplainers\nO outro día quedei coa miña Laura, a miña amizade máis lonxeva. Con ela crecín, madurei e aprendín. Para as que temos a sorte de manter un grupo de amigas sólido durante toda a infancia, adolescencia e xuventude volver a el cando a vida adulta nos separa inevitablemente é volver a…\n9 Febreiro, 2022 @mira1cousinha


Ayuntamiento de Ames. Feiraco entrégalle unha medalla de recoñecemento ao Concello de Ames no acto de celebración do 50 aniversario\nInicio Ames digital Noticias Feiraco...\nFeiraco entrégalle unha medalla de recoñecemento ao Concello de Ames no acto de celebración do 50 aniversario\n[23-10-2018] A Capela Real do Hostal dous Reis Católicos en Santiago de Compostela acolleu onte a celebración do 50 aniversario de Feiraco, integrada recentemente en CLUN (Cooperativas Lácteas Unidas), que quixo festexar cun evento conmemorativo o seu medio século liderando o sector lácteo galego desde o cooperativismo. Durante o evento fíxose entrega de recoñecementos a diferentes institucións e persoas que contribuíron ao desenvolvemento de Feiraco desde as súas diferentes áreas de influencia. Deste xeito, entregóuselle unha medalla ao Concello de Ames pola súa colaboración continuada con Feiraco, desde a implantación do complexo fabril en Ponte Maceira, para o bo fin das súas actividades. A primeira tenente de alcalde e alcaldesa por delegación, Genma Otero, foi a encargada de recibir dita medalla.\nEn representación do Concello de Ames asistiron a dito acto a primeira tenente de alcalde e alcaldesa por delegación, Genma Otero, e maila concelleira de promoción económica e Turismo, Isabel González. Genma Otero recibiu a medalla de recoñecemento ao Concello de Ames de mans do delegado do goberno en Galicia, Javier Losada. Esta medalla foille entregada ao Concello de Ames pola súa colaboración continuada con Feiraco, desde a implantación do complexo fabril en Ponte Maceira, para o bo fin das súas actividades.\nA primeira tenente de alcalde, Genma Otero, incidiu en que “esta cooperativa constitúe un exemplo de iniciativa asociativa modelo dentro do sector lácteo do noso país sendo referente neste sector. Todas somos coñecedoras da crise que afectou e afecta ao noso sector primario e en concreto ao sector lácteo, máis Feiraco amosou que a forza da unión das gandeiras/os, o tecido asociativo e as fórmulas de traballo colectivas que xuntan esforzos fan que esta crise teña menor impacto que noutras empresas do sector. E é por iso que o noso orgullo aínda é maior. Unha iniciativa veciñal que partiu da asociación de 400 gandeiros do Val de Barcala conseguiu consolidar un proxecto único, traballando e dándolle pulo ao sector agrario galego e visibilizando ao noso rural, cun número de socios importante que se achega xa a 2.000 persoas e cunha produción en orixe de 150.000 toneladas. O Concello de Ames seguirá apoiando a esta cooperativa e traballando da man para que siga sendo ese referente do que estamos tan orgullosas”.\nAsemade, outras institucións e persoas que contribuíron ao desenvolvemento de Feiraco, desde as súas diferentes áreas de influencia, tamén recibiron dita distinción. Así, o Concello de Negreira recibiu unha medalla por acoller as primeiras reunións e asemblea constituínte, a primeira sede, e dispensar á cooperativa e ao seu presidente fundador todo o seu apoio e recoñecemento público. Tamén se lle entregou á Cooperativa Tapia, pola súa pertenza desde a fundación e a entrega continuada de leite durante cincuenta anos; á Universidade de Santiago de Compostela, que a través dos seus organismos, o Consello Social, o Idega, o premio García Calvo, a Aula Láctea, o Feuga, e outros grupos de investigación, foi colaboradora esencial no desenvolvemento estratéxico de Feiraco; e á Cooperativa Agroalimentarias de España, polo seu papel primordial no desenvolvemento do cooperativismo agrario en España.\nFeiraco tamén concedeu a súa medalla conmemorativa a Darío Villanueva, quen non puido acudir ao acto de entrega, polo seu impulso estratéxico á relación Feiraco-Universidade de Santiago de Compostela na súa etapa como reitor desta institución. No transcurso do acto de aniversario, proxectouse o audiovisual “Feiraco, 50 anos liderando o lácteo galego”, que permitiu resumir en clave histórica os fitos máis destacados da historia da cooperativa.\nO presidente de Feiraco, José Montes, destacou, durante o transcurso do acto, “Feiraco é o exemplo de transición modélica dunha cooperativa social a unha empresa cooperativa competitiva e eficiente dentro dunha Economía Social solidaria. Hoxe CLUN recolle a luva de Feiraco para liderar o sector lácteo mirando ao escenario mundial e representa o maior proxecto agrogandeiro galego e un dos principais de España. Aquel que soñara o grupo de 400 gandeiros da comarca coruñesa de Barcala, encabezados polo xurista e intelectual agrarista, Jesús García Calvo, 50 anos atrás. As 10.000 familias que acolleu Feiraco neste medio século e os 3.500 socios actuais suman agora forzas, ilusión e traballo con Os Irmandiños e Melisanto para escribir o futuro de CLUN”.


Ribadeando: April 2012\nAnte o día do traballo, a resposta de Ribadeo: atar os cans con longanizas (ou equivalente)\n'Un sorriso, por favor: mellor rir que chorar' podería ser un título alternativo, quizáis máis explicativo.\nMañá é o día do traballo, enfrontado á peor situación xeral en moito tempo para a xente que traballa. Mentras, en Ribadeo, suceden situacións curiosas ás que non lle atopo moita explicación. Deixo reflectidas en fotos tomadas esta fin de semana un par delas.\nUn xamón apoiado no medio do parque, onte pola tarde. Despois de estar alí, non creo que sirva de moito, pero non deixa de ser unha curiosidade significativa nos tmepos que corren. En Ribadeo non se atarán os cans con longanizas, pero debe ser porque hai tanto xamón que nin paga a pena o das longanizas ...\nA este material coido que xa me referín hai cousa de medio ano. Segue no mesmo lugar, deteriorándose sen máis aproveitamento que quitar espazo de patio. Será que xa non cabe o material rexeitado no punto limpo, por exemplo? Ou haberá que esperar a que esteña peor para levalo alí?\nPublicado por Agremon ás 4/30/2012 08:11:00 a.m. 0 comentarios\nTras enterarme e invitarme copio (con pequenos comentarios engadidos ás fotos e o posicionado aéreo) nunha vez tres entradas do blog Mondigo, do IES Gamallo Fierros. Un lugar máis aconsiderar tanto polo interese cultural como para incluílo en rotas turísticas, por exemplo:\nAs fádegas, pisadas do encanto\nO primeiro petróglifo de Ribadeo e o primeiro podomorfo da Mariña.\nAs Anzas, parroquia de Cubelas (Covelas)-Ribadeo, no antigo camiño que ía de Salcedo ás Anzas, ao carón do río Grande, no lugar coñecido como As Fádegas, moi preto do castro das Pumaregas, foi noticia polo descubremento de petróglifos (gravados feitos en pedra ao aire libre): podomorfos e cazoletas. Dos que falaremos en vindeiros días.\nEste ben cultural foi incluido no inventario de Xacementos Arqueolóxicos da Dirección Xeral do Patrimonio, co nome de “As Fádegas-as pisadas do encanto”, coa clave GA27051023, trala inspección do xacemento polos técnicos do Servício de Patrimonio (data: 15 de xuño de 2011 ).\nPor su posto que As Fádegas ten a súa lenda: Nunha rocha á beira do río habita un Encanto, unha moza fermosa e loira que deixou as pegadas dos seus pés na laxe do camiño. Polo S. Xoán a moza aparéceselles aos que pasan por alí amosando a súa fermosura e mailos seus tesouros así como unha galiña coa súa rolada de pitos de ouro. A beleza da moza ou a cobiza do ouro, fai que a xente se achegue á rocha, o que provoca o seu encantamento, ficando para sempre no interior da rocha”.\nOs petróglifos constitúen a expresión máis característica da arte rupestre galega. Un petróglifo é un gravado feito sobre as rochas ao aire libre; son plasmacións de diferentes motivos gravados nas rochas por mor dunha técnica que conxuga o picado e maila abrasión para delimitar sucos ou concavidades que configuran as representacións.\nA súa tipoloxía é ampla e variada, pero pode resumirse en dous tipos: figurados (antropomórficas e animalistas) e non figurados, entre os que destacan os podomorfos e cazoletas das Fádegas.\nAs pisadas, pasadas, pegadas ou podomorfos (plantae pedum) é un dos tipos de petróglifos máis intrigantes e menos estudados de Galicia. Estas gravaduras de As Anzas (Cubelas) reciben o nome de “As pisadas do encanto”, situadas nunha zona coñecida como As Fádegas. Nesta rocha hai polo menos catro pegadas de pé (segundo Patrimonio), con distintas medidas: 50, 43, 41 cm. A que se debe este motivo na Prehistoria? Hai moito debate… a veneración das divindades, espíritus dos antepasados, símbolo de ofrenda e devoción, a toma de soberanía por parte dos homes, boa sorte para a caza, búsqueda da fertilidade feminina… No vindeiro artigo: as cazoletas.\nRematamos a información dos petróglifos das Fádegas (As Anzas-Cubelas), cun tipo de petróglifos coñecidos co nome de cazoletas ou cazoliñas.\nDenomínase cazoleta a un oco artificial excavado na superfície dalgunha rocha, xeralmente semiesférica. Son motivos rupestres moi frecuentes, en tódalas épocas e latitudes.\nNas Anzas hai dúas cazoletas de 12 e 16 cm de diámetro. Son múltiples as hipótesis sobre a funcionalidade das cazoletas: as cazoletas poderían haber sinalado un espazo sagrado prehistórico, recipientes para ofrendas, lugares para recoller a chuvia vinculada ó mundo ritual, símbolos de carácter sexual feminino, receptáculos de sacrificios, cartografías…\nO lugar, nas Anzas\nPodes comprobar a túa pegada e comparar ...\nNon é tan clara como a anterior, pero ...\nVista do sigpac da zona. O lugar sería na cruz; a estrada na parte superior esquerda, LU.133, a estrada Reme-Vilamar\nPublicado por Agremon ás 4/27/2012 01:29:00 p.m. 0 comentarios\nCollamos un título: ‘Las irregularidades estaban muy institucionalizadas, son ya algo natural’\nO artigo do título refírese a algo concreto, as andanzas, manexos e chapuzas da Sgae, pero podería referirse a algo tan amplo como os gobernos a diversas escala dun estado enteiro: España.\nE máis, fala o título en pasado, mentras que a nivel xeral as estamos percibindo en presente, dende a subvención do 4% ós bancos ó perdón de débeda (pública, claro) ós 'amigos', pasando pola subida de impostos a quen non pode escabullirse e facilidades para que o faga a quen si pode, por non falar da rebaixa de liberdades ós cidadáns e imposición de semiescravitude ós traballadores.\nNon obstante, unha vez máis compróbase no mesmo título algo que está a pasar: o que se tome todo isto como natural, e como tal se integre a suciedade na sociedade como un elemento máis 'que é así', que forma parte indivisible da sociedade.\nE, posto que me estou a referir a un artigo concreto para facer a reflexión, e o artigo fala en pasado, cabe pensar, ata cándo? Ata cándo continuaremos con esa naturalidade social desnaturalizada? ... ata me estou poñendo de parte dos bispos cando falan de que a principal crise non é económica, senón de valores (pode que cambie o sentido que lle dan e dou a 'valores' ...), pois é evidente, por exemplo, que a escravitude é máis difícil de erradicar se hai máis escravistas que se hai menos ou non os hai, e a escravitude na práctica é unha cuestión económico-social, pero o escravismo como postura é algo que atinxe ós valores morales, á moralidade.\nIsto, nun día no que se coñece que unha axencia de rating baixou dous escalóns a España, e dous despois de coñecer que se leva tanto déficit no primeiro trimestre como se esperaba para a metade do ano ...\nPublicado por Agremon ás 4/27/2012 07:51:00 a.m. 0 comentarios\nPetra non é un nome moi corrente por estas terras, e o de cicloxénese explosiva non se deu a coñecer ata hai poucos anos. Agora, as tormentas con algo de forza son chamadas co do 'cicloxénese' e asínaselles un nome, como na 'Petra'. Tormenta ou cicloxénese, con nome o chamada Petra, onte/antonte fixo moito vento, aínda que a choiva non foi demasiada. Escasos dez litros por metro cadrado, que, eso si, véñense a sumar ós moitos caídos durante o mes, que xa fan que o ano se iguale en cantidade de auga caída a outros anos(por agora, cos relativamente secos). En canto ó vento, a velocidade máxima que acadou o refacho foi 89 km/h, e a velocidade mantida, de a metade.\nEnrriba, o refacho, e abaixo, a velocidademedia do vento por tramos horarios. Vése que a máxima velocidade en ambos casos foi na noite entre o 24 e 25, aínda que todo o día de onte foi ventoso (pola tarde quedou límpida a atmosfera), contrastando coa plácida mañá de hoxe.\nAbaixo, dúas imaxes do arco da vella na tarde de onte no ambiente da ría.\nCon datos da Pedro Murias, collidos de internet.\nPublicado por Agremon ás 4/26/2012 07:58:00 a.m. 0 comentarios\nEtiquetas: Fotos ría de Ribadeo, Meteoroloxía\nPublicado por Agremon ás 4/25/2012 11:11:00 p.m. 0 comentarios\nPublicado por Agremon ás 4/25/2012 09:14:00 a.m. 1 comentarios\nO actual porto comercial sobre a ría de Ribadeo, Mirasol, está en auxe. Calquera que mirara á ría días atrás, coas mareas vivas, podería dudalo ó ver a colmatación da ría, pero así é. Así o afirma unha nova de onte, que destaca o paso da importancia de ENCE do 80% da carga ó 70%, nun período no que máis ben aumentou o tráfico de pasta que diminuiu. Aínda que son números aproximados, a diferenza implica un aumento da orde do 50% de cargas diferentes ás que manexa ENCE, que, nun futuro que xa se alonxou varias veces nas previsións, ten previsto diminuír o tráfico en Ribadeo.\nPor certo, lembro que mentras tanto cumpre e non cumpre a previsión futura de descenso de tráfico, beneficiouse (estase a beneficiar) dunha diminución de custes moi importante polo uso de Mirasol, a conta da ameaza e o amago de construcción dun macrogalpón de carga hai uns anos (parte da historia pódese seguir ó fío do blog)\nPublicado por Agremon ás 4/25/2012 08:00:00 a.m. 0 comentarios\nEtiquetas: economía, porto de Ribadeo\nDespois da intervención do pleno para apoiar a manifestación e o ánimo previo, a manifestación do domingo logrou as expectativas. Saen despois máis noticias e novos detalles a relocer (ou aquí), que complementan ós xerados na propia manifestación (2 e 1)\nOnte deu tempo para pulsar a opinión do pobo. Todo omundo recoñecía varias cousas, entre elas, que era a maior manifestación que lembraba en Ribadeo e que tiña pouca fe en que quen ten poder de decisión tomara de xeito inmediato un camiño favorable á construcción da residencia en Ribadeo. Tamén asombrou a participación masiva da xente da zona rural, máis reacia quizáis a participar en eventos deste tipo, pero tamén zona aínda máis envellecida e con máis problemas de coidado de maiores que a zona urbana.\nRespecto a convencer a quen ten poder, a xente era clara: haberá que continuar. Polo mesmo motivo se pediron as pancartas despois da manifestación: para voltalas reutilizar se é necesario.\nAsemade, atopei xente que se atrevía a pronosticar que unha futura manifestación, despois do éxito desta, podería ter máis xente aínda.\nClaro está, tamén había algunha xente que xa lle estaba poñendo condicións á residencia, como que estivera en pleno casco urbán, por exemplo, adiantando etapas de discusión dun xeito anticipado. Pero a grande maioría parece unánime: a manifestación foi un éxito de xente, de organización, de levar a vontade popular ós mandamáis.\nAquí cabe sinalar o bloqueo de cobertura fóra do zona, extrañando a ausencia de televisións a parte da ORT. En particular, a ausencia da TVG foi clamorosa. A dicir que o mesmo día se celebraba unha manifestación contra a construcción dunha incineradora na zona do Deza. Segundo novas, logrou entre 500 a 3 500 participantes segundo fontes (fronte a unanimidade de participación mantida para a manifestación da residencia, de 1 500 persoas, ou, noutras versións, longo máis de mil) pero cun seguemento informativo a nivel Galicia. Coido que habería que repensar este tema.\nE, ben, o futuro da manifestación xa está aquí. Houbo unha primeira resposta negativa dende o aparello da Xunta por boca da Delegada da Xunta dicindo algo así como que que na actualidade non había cartos, que a aposta estaba polos maiores actuais, non polos futuros, que se se tivera pedido no pasado ..., é dicir, voltando ás vellas argumentacións, botando balóns fóra (minimizando a axuda ós actuais e negándolla ós futuros coa mesma desculpa) e esquecendo que a asignación de cartos pode (e de feito, hai unanimidade en que debe) variarse.\nÉ dicir, seguirá. Seguiremos.\nAnterior da serie: Unha manifestación para lembrar o día (II)\nPublicado por Agremon ás 4/24/2012 08:05:00 a.m. 0 comentarios\nO vídeo do programa da ORT sobre a Manifestación pro Residencia de Ribadeo:\nPublicado por Agremon ás 4/23/2012 11:33:00 p.m. 0 comentarios\nOnte tivo lugar la manifestación para pedir a residencia de anciáns en Ribadeo. Como características, que a manifestación foi a maior que se lembra na vila, con cousa de 1 500 persoas asistindo na rúa. Choveu, e iso impideu que todos chegaran ó concello, pero non fixo que a manifestación se viñera abaixo, senón que lle deu carácter, resaltando a petición. Apoiada polos políticos, con representantes de todos os partidos no concello sustentando a pancarta inicial, pero sen o soporte informativo da TVG, que incomprensiblemente non deu nin aviso anterior nin nova do acto. Si asistiu a ORT, que deu cumprida información, como xa fixera do pleno de apoio.\nCoido que se poderían dicir moitas cousas sobre a manifestación e a petición, comezando polo comentario de que ganar unha batalla non é ganar a guerra, pero polo momento, conformareime con asignarlle a esta entra o nº 1 sobre o tema, aglutinar información recibida da propia Plataforma e deixar algunha imaxe para dar unha idea do que foi a manifestación:\nComunicado lido ó final da manifestación:\nCOMUNICADO DA MANIFESTACIÓN\nVeciños, hoxe estamos aquí reunidos para pedir unha residencia comarcal para mayores en Ribadeo. Ribadeo e a sua comarca medraron moito nos derradeiros tempos e a actual residencia que temos quedouse pequena para poder acoller nela a tantas personas necesitadas. Os profundos cambios orixinados nas nosas familias e o actual alongamento do ciclo vital, así como a moita xente chegada doutros concellos que abandoaron as súas parroquias natais para afincarse nesta vila e no seu entorno, aumentou moito nesta comarca o número de persoas maiores necesitadas de acubillo. Persoas vivindo soas, abandoadas a súa sorte porque, ou ben non teñen familia que as coide no seu fogar, ou precisan de traballar.\nSoamente en Ribadeo hai 815 persoas maiores de 80 anos. Delas, 550 anciáns vivindo sós nos seus fogares, uns con dependencia, outros con demencia senil, e todos eles agardando unha praza nunha residencia da que non dispoñemos. E non esquezamos as preto de 50 personas, familiares ou veciños nosos, que se atopan recollidos noutras residencias, lonxe da súa terriña e dos seus familiares e amigos, chorando a súa soedade. Agotando os seus días noutras terras para eles lonxanas, como Xove, Taramundi, Ferreira do Valadouro, Burela, Foz, Viveiro, Vilalba, Mondoñedo, Castro de Rey, Bretoña, etc., non faltando ainda quen foi a acabar a Quiroga. E todo esto, co gran inconvinte que representa a distancia, o tempo e a custe da viaxe para que os seus familiares podan manter un frecuente e axeitado contacto coas suas queridas persoas maiores. E deste xeito por aí están hoxe espalladas personas que entregaron toda a súa vida ó duro traballo e o esforzo, para que nos poidamos disfrutar hoxe dun mundo mellor. Para todos eles, desde aquí, a nosa cariñosa lembranza. Nosoutros, en troques, os seus fillos e veciños, abusando da súa fraxilidade, pechamos os ollos e deixamos que sexan levados a acabar os seus días lonxe da súa terriña, da súa familia e dos seus amigos, mentras nosoutros, insensibles a súa dor e soedade, ollamos para outro lado ou agochamos a nosa cabeza entre as mantas. Veciños, ¿Son os nosos vellos merecentes deste trato e deste desprezo?\nEstamos hoxe aquí para pedir, alto e claro, a quen corresponda, Deputación e Xunta de Galicia sobre todo, a solución deste grave problema. Queremos que Ribadeo figure no posto que lle corresponde no mapa de cobertura de residencias para Galicia. Demandamos que os nosos maiores necesitados poidan ser acollidos no seu entorno de orixe. Esiximos, en definitiva, unha Residencia Comarcal en Ribadeo. Dirannos que non hai cartos. E teñen razón. Non hai cartos para Ribadeo. Pero hainos para outros sitios e para outros investimentos. Porque hoxe, Ribadeo está a ser esquecido fronte a outros concellos con menos poboación necesitada ca Ribadeo e gozando doutras residencias na súa proximidade, das que nós non desfrutamos. E Ribadeo non é mais, pero tampouco menos ca ninguén. Fixeron unha residencia en Viveiro, fixérona en Burela e, parece ser, que a van a facer en Foz. ¿Qué pasa con Ribadeo? Se outros teñen dereito a unha residencia, mais ten Ribadeo.\nVeciños, queremos unha solución xusta para os nosos anciáns e, tamén, para nosoutros mañá. E por eso temos que seguir a loitar. E que non se excusen decindo que en Ribadeo non hai lista de espera dabondo que xustifique unha residencia; pois tampouco hai lista de espera para traballar no Corte Inglés, pero é porque aquí non hai Corte Inglés. E hora de loitar todos xuntos por unha residencia para Ribadeo. E non só polos nosos vellos, senón porque, ademais, o séu destino actual será, sen dúbida, o noso destino futuro, pois como decían os nosos avós, “como te ves eu me vin e como me ves te verás”.\nVeciños, non estamos sós nesta loita. Temos a todas as forzas políticas do noso concello, aquí presentes, loitando unidas codo con codo connosco nesta demanda. Expresión da súa vontade foi o pleno do xoves pasado, no que tomaron o acordo de solicitar da Xunta de Galicia a inclusión de Ribadeo no mapa de residencias para Galicia. Esta Plataforma agradécelles a sensibilidade que amosaron ó acoller e facer súa esta demanda do pobo. Nas súas mans poñemos hoxe a nosa esperanza. Para todos eles o gradecemento máis profundo deste movemento popular, que non pretende quitar nin poñer rei. Só pretende arrimar entre todos o hombro na procura deste obxectivo común. E antes de rematar, quero aproveitar esta ocasión, en nome de todos, para agradecer desde aquí a certos veciños o séu xeneroso xesto de poñer as súas propiedades a nosa dispor para poder levar adiante este proxecto. Son os modernos benfeitores que queren contribuír cos séus propios bens ó benestar de todolos ribadenses. Un verdadeiro ejemplo para todos nós. A eles, pois, o noso agradecemento. E o noso agradecemento, tamén, para todos aqueles que un día foron quen de poñerse en pé para poñer en marcha esta loita.\nE da Xunta de Galicia, na que estamos a manter hoxe as nosos esperanzas, agardamos a solución deste grave problema.\nE agora, ribadenses, gritemos todos xuntos: RESIDENCIA PARA RIBADEO, XA!\nNota informativa da plataforma de asociacións:\nA Plataforma pro Residencia Comarcal de Maiores agradece a todos os portavoces dos partidos políticos da localidade a súa adhesión e participación na manifestación pro residencia celebrada en Ribadeo o pasado domingo. Nas súas mans, como representantes da vontade popular, poñemos agora, confiados, a continuidade desta demanda, coa constante colaboración e apoio desta Plataforma.\nAos medios de comunicación, tanto escritos como audiovisuales, agradecemos a súa extraordinaria e constante colaboración na difusión desta convocatoria.\nE á hora de facer unha avaliación desta manifestación queremos manifestar aos veciños deste concello, tanto do seu ámbito rural como urbano, e ás demais persoas que de forma espontánea se achegaron a Ribadeo para participar connosco nesta manifestación, a súa masiva asistencia e apoio. Se fai xa un ano o pobo do concejo de Ribadeo manifestou mayoritariamente a necesidade dun servizo imprescindible para Ribadeo mediante a achega á Consellería de Benestar de 2 225 firmas solicitando unha residencia de maiores para Ribadeo, non foi menos explícito en manifestar estas mesmas esixencias nesta manifestación ao apoiala coa súa asistencia masiva, pois estimamos que o número dos participantes non baixaba das 1 500 persoas. Pódese, pois, dicir que hoxe se puxo en marcha un pobo que recuperou a sensibilidade de preocuparse polo destino dos seus maiores necesitados.\nSomos plenamente conscientes do longo percorrido que nos espera nesta loita. Pero estamos dispostos seguir poñendo o noso grauiño de area na consecución deste obxectivo, coa convicción de que todos unidos nesta loita finalmente conseguirémolo.\nEn nome da Plataforma de Veciños, a todos o noso agradecimiento.\nNa foto anterior, á nosa dereita, José Antonio Ares, e á esquerda, coa cabeza cortada, José Mª Rodríguez, vocal e Presidente da comisión da Plataforma veciñal. No medio, os representantes políticos.\nPublicado por Agremon ás 4/23/2012 08:06:00 a.m. 0 comentarios\nPublicado por Agremon ás 4/21/2012 05:46:00 p.m. 0 comentarios\nPublicado por Agremon ás 4/21/2012 09:10:00 a.m. 0 comentarios\nPublicado en A Mariña/O Progreso o 15/07/1999 ... e coido que aínda non se queda tan atrasado, a pesares dos cambios en 13 anos ...: 16,4 Gb (Moita memoria) Xa fai algún tempo, creo que foi polo pasado nadal, escoitei en Lugo a conversa de dous pequenos. Estiven a punto de chamarlles "mocosos" na frase anterior, pero contívenme: estou fixo que non tiñan mocos que levarse ó pano cando os vin, xa anoitecendo, por unha rúa céntrica. O caso é que non me chamaron a atencióna ate que estiven ó seu lado e escoitei dicirle un ó outro: ¿y para que necesitas dieciseis coma cuatro gigabytes de memoria? E eso me quedei pensando daquela: ¿para que os necesitará? A cousa vai máis aló, porque esa capacidade de memoria atreveríame a dicir que non hai hoxe tres ordenadores en Ribadeo que a teñan, e iso dando unha ampla marxe se tomamos en conta o que ocorría o pasado nadal. E aí estaba dous rapaciños duns 12 anos falando dunha memoria informática capaz de absorber no seu interior algunhas bibliotecas de pobos non tan pequenos. Tiña presa e non puiden seguir a historia, o que me gustaría, pero non podo menos que lembrar agora con máis tempo aquel retazo que me chegou. ¿Para que querería aquel rapaciño tanta memoria? Era evidente que, ben a tiña, ben pensaba tela en breve nun ordenador ó que podía optar con certa facilidade. O primeiro pensamento é sobre a permeabilidade que ten a xente nova para aprender. Eso, cando lles interesa. E aí, a crudeza con que se presenta un punto clave para o ensino hoxe en día: ter que competir uns coñecementos estructurados perante milenios dun xeito radicional coa tecnoloxía que moitas veces non somos capaces de seguir na súa evolución (xa non digo de usar preparando materiais para tecnoloxía punta) por falta de tempo, cartos e coñecemento. Despois ven outro sobre o avance da técnica cando hai interese de xeito contante e sonante pola súa aplicación práctica. Hai unha lei que di que o precio dun equipo informático redúcese á metade, e a capacidade que corresponde a un equipo tipo duplícase, nun periodo tan breve como seis meses. É algo que se obtén empíricamente, e que non fallo ate o momento polo que parece. Se collemos a evolución mantida dende principios dos oitenta, con aqueles micrordenadores (aínda non pc) ate agora, sobre 1982, unha memoria típica era de 1kb, mentres agora váise a memorias de 8Gb, é dicir, 2 elevado a 23, oito millóns de veces máis que aqueles aparellos. Ben, seguind a "lei" expresada ó pe da letra, tería que ser aínda máis, 2 elevado a 34, pero tamén hai que ter en conta que agora hai cousas que antes non se soñaban ou que a venda dos aparellos actuais multiplica ó daquelas pequenas marabillas de entón, ou que coa velocidade de proceso que tiñan, os actuais ordenadores personais tardarían unhas cantas horas cada vez que os quixéramos arrancar (o certo é que aínda nos aprecen lentos, moi lentos) Véñense á cabeza máis comentarios posibles a partir dunhas sinxelas palabras entre rapaces entusiasmadados cunha tecnoloxía que para moitos de nós é unha marabilla, e para eles nada máis que algo actual. Pero máis chamativo que o xa comentado me pareceu que dous rapaces de pouca idade estiveran a falar de algo que boa parte dos maiores da nosa xeración sinxelamente non usa. Xa non é que comprendan ou non, que saiban o significado ou non, que ... por certo, un Gb, gigabyte, é aproximadamente un millardo (ou mil millóns) de bytes, o que, ó tempo, representan oito unidades de información binaria, é dicir, a información que pode conter oito pares de opcións "1" ou "0". Este artigo, sen o formato no que aparece no periódico, ocupa 4kb, é dicir, caberían uns 250.000 artigos coma este nun só Gb. Pódense facer máis contas e comparacións. Agora, cos ordenadores, é máis doado (se se sabe como)\nPublicado por Agremon ás 4/20/2012 06:35:00 p.m. 2 comentarios\nPublicado por Agremon ás 4/19/2012 05:57:00 p.m. 0 comentarios\nPublicado por Agremon ás 4/19/2012 07:41:00 a.m. 0 comentarios\nEstaban avisadas de 7 m. Coido que non chegaron a tanto, pero aínda así, pagaba a pena achegarse á entrada da ría para velas.\nA vista comprende varias idas e vidas de vistas á ría, co fondo dende a illa Pancha á Punta da Cruz e logo, máis adentro na ría, as Carrallas co faro instalado alí despois da deriva do barco hai uns anos.\nPublicado por Agremon ás 4/18/2012 11:27:00 p.m. 0 comentarios\nXa é unha nova atrasada, aínda que non a vin nos xornais: Interviu esgotouse antonte nos quioscos ribadenses. O motivo, aquí: 'el cura aristócrata y el misterio de las imágenes perdidas'.\nA dicir que me ensinaron a revista, cunha muller espida de portada, pasando direitamente ás catro páxinas (máis abondantes en texto e fotos que a versión internet) e comprendín que o culebrón non é que chegara a Ribadeo, senón que foi xerado en Ribadeo por alguén que tan pronto di que está enfermo como quere protagonismo de revista sensacionalista. Entre outras cousas. Na revista, imaxes de santos agochadas nas catro páxinas á beira dunha foto onde amosa a súa posición económica para dicir que non lle fan falla as imaxes, ou a mesma foto da entrega das imaxes e demáis en Mondoñedo, nunha revista na que a liña é sexo, cartos, glamour, comidillas de artistas e famosos, ... e polo que se ve, o tema entra na liña tanto da publicación como do implicado. Mentras, o pobo é tratado dun xeito moi diferente a como o fai na Comarca. Da Comarca a Interviú. Polo momento.\n* coido que é convinte ler algún dos artigos publicados ó respecto por aquí, abondo máis serios que a nova. Como por exemplo, iste.\nPublicado por Agremon ás 4/18/2012 06:51:00 a.m. 2 comentarios\nPublicado por Agremon ás 4/17/2012 12:32:00 p.m. 0 comentarios\nPublicado por Agremon ás 4/17/2012 07:59:00 a.m. 1 comentarios\nA voltas co Titanic. Unha semellanza coa actualidade\nXa pasou o centenario do afundimento do Titanic (foi onte), pero a realidade é que seguimos a afundir o buque. Non só polas celebracións correspondentes (en Ribadeo, por exemplo, cun ágape querendo imitar o último celebrado no barco) senón tamén pola seguridade no mar e por detalles como o tratamento dos pasaxeiros. Así, se collemos os datos que a edición papel da Voz traía o venres, e en contra da entrevista a un especialista, que afirma que non houbo clasismo no salvamento, obtemos:\nEvidentemente, as causas misturáronse, e non foi só pola diferente categoría dentro do barco (aínda que as causas que apunta o especialista entrevistado na Voz relaciónanse coa clase social), pero vese claro que tanto en mulleres como en homes como no total, os privilexiados de 1ª clase salváronse en moita maior proporción que os de 3ª ou mesmo os de 2ª.\nNo Titanic que estamos a vivir co afundimento económico e social, podemos establecer tamén unha relación semellante? Coido que os números serían aínda máis impactantes: ó fin, aquí non parece estar habendo un salvamento mínimamente ordeado.\nPublicado por Agremon ás 4/16/2012 08:11:00 a.m. 0 comentarios\nA manifestación segue a prepararse. Deixoaquí a nota oficial animando á manifestación:\nTal como se ten acordado na última asamblea xeral da Plataforma de Asociaciónes de Veciños do concello de Ribadeo e en vista do silenzo prestado ás nosas demandas pola Consellería de Traballo e Benestar da Xunta de Galicia para abordar o tema da dotación dunha Residencia Comarcal de Maiores en Ribadeo, esta Plataforma de Asociacións de Veciños, apoiada por todos os partidos políticos deste concello, convoca a todos os veciños do Concello de Ribadeo e de toda a comarca veciña a manifestarse públicamente con presencia e voz en demanda deste servicio.\nA manifestación terá lugar o próximo domingo, día 22 de abril, ás 12 horas. Esta Plataforma invita a tódalas Asociacións e Comunidades, así como a todos os veciños do concello e villa de Ribadeo e a súa comarca a participar nela, para apoiar coa súa presenza e voz esta demanda. Para elo os manifestantes reuniranse ás 12 horas na Praciña de San Roque, na vila de Ribadeo. De alí partirase en manifestación poas rúas de San Roque, Rodríguez Murias e Villafranca del Bierzo ata o parque de Santa María, onde se dará letura a un Comunicado reivindicativo desta necesaria e demandada Residencia.\nPublicado por Agremon ás 4/15/2012 10:21:00 p.m. 0 comentarios\nPublicado por Agremon ás 4/15/2012 09:10:00 a.m. 0 comentarios\nHoxe, 14 de abril, hai anos que a República Española veu a luz. En Ribadeo celébrase cunha festa hoxe, á que está invitado todo o mundo:\nPublicado por Agremon ás 4/14/2012 11:06:00 a.m. 0 comentarios\nPublicado por Agremon ás 4/13/2012 07:31:00 a.m. 0 comentarios\nPublicado por Agremon ás 4/12/2012 11:24:00 p.m. 0 comentarios\nPublicado por Agremon ás 4/12/2012 07:35:00 a.m. 0 comentarios\nCoido que teñen razón os que din que o esforzo non está abondo valorado no ensino. De sempre, as cousas que costa conseguir despois deféndense tamén mellor. Se ata hai o dito de que é preferible mercar algo ós herdeiros que a quen o obtivo polo seu propio esforzo, por algo será.\nE ise esprito de loita tíñase perdido, de xeito que hoxe estánse a perder de xeito doado cousas que tardaron moito tempo en conseguirse. Por iso non ven mal lembrar algunha situación de loita e consecución, unindo ámbalasdúas verbas con sentidiño no mesmo sentido que 'querer é poder'. Iso é o que fai o visionado dunha pequena gran loita que tivo lugar hai xa 35 anos na Mariña: a loita para conseguir que a zona seguira desnuclearizada. Non se trata neste caso de revivir o plantexamente nuclear si/non, senón de lembrar que houbo reivindicacións desde sempre e que loitando pódense conseguir. Como non se poden conseguir é se non se loita.\nAquí queda pois a ligazón a unha testemuña de loita: A marcha de Xove\nPublicado por Agremon ás 4/11/2012 08:18:00 a.m. 0 comentarios\n1982, un artigo feito para o libro das patronais de 1999\nAs próximas eleccións serán as últimas nas que non participe xente non nacida antes de que a miña muller e mais eu nos instaláramos en Ribadeo, o 27 de setembro de 1982. Dende aquela, nós cambiamos (ti que estás a ler, tamén). E Ribadeo.\nAs persoas teñen xuventude, madurez, vellez... os pobos poden rexerarse. E eso lle pasou a Ribadeo estas dúas décadas transcorridas dende entón. Os cambios na paisaxe urbana (e non só nela), máis ca un lifting (mellor usar estiramento) foron un rexuvenecemento. A diferencia está en que practicar un estiramento é algo así como poñerse unha unha máscara, mentres o corpo segue a ser vello, e o rexuvenecemento debe afectar a todo o corpo, cobrando novos brios e unhas características máis xuvenís en xeral.\nRibadeo tivo un rexuvenecemento urbano. A ponte ou a rúa peatonal poden amosalo, pero a xente tamén. ¿Cómo pode rexuvenecer a xente? En realidade, non é o rexuvenecemento da mesma xente, senón da sociedade en si. Por exemplo, atraendo inmigrantes, persoas de fóra, con novas ideas, novas formas de facer as cousas, e sobre todo, con necesidade de adaptarse ó lugar onde vivir e á súa xente, a xente que o configurou con antelación e que ten que integralos, e con eso renovarse ela mesma. Galegos coma min, ou xente que previamente era asturiana, pero tamén sudamericanos, e aínda doutros países afincáronse estes anos na vila, que se fixo máis cosmopolita e aberta, cobrando o de fora, as relacións con outros lugares, a importancia que se di xa tivo noutras épocas por diferentes motivos.\nNesa armonía que debe ser un pobo non se poden illar uns aspectos doutros. E aínda que para as persoas a xente debemos se-lo máis importante, o certo e que vivimos rodeados das nosas obras, configuramos a paisaxe no noso entorno, e rematamos tamén configurados por el. Por eso hai que considerar outras perspectivas.\nSufriu un cambio na cultura, nun sentido amplo. Por suposto, por incorporación desa xente que viñemos de fora. Pero non só por esto e por outras cousas máis evidentes, como pode ser se miramos fixándonos nos aspectos musicais, onde Amadores e a Banda supuxeron unha revolución (atención: detrás da revolución ten que haber revolucionarios). Tamén pola animación producida polos Foros de Debate e as figuras que por eles desfilan, as Xornadas Mar por Medio, as de Medio Ambiente (este ano curso de verán da universidade), as Xornadas de Automoción, que facilitaron que se celebraran exames de oposicións para ensino medio este mesmo verán, ... actividades que, miradas en perspectiva, van cobrando máis importancia e relevancia para o que facer diario no noso pobo, atraendo máis xente, ideas e contribuindo a refacer Ribadeo.\nMesmo para a xente miúda, o cambio de ideas está propiciado pola cantidade de actividades das que dispoñen, da música ó remo, non esquecendo os deportes tradicionais como fútbol ou baloncesto, pero tampouco os novamente afincados como ximnasia e natación, ou aínda outros alicientes que para moitos supoñen por exemplo os concursos da Diadema ou da biblioteca. Claro que ó anterior hai que engadir outras causas de ámbito moito maior que Ribadeo como son a tele e a informática.\nTamén refai Ribadeo o cambio nas estructuras. Creceu coa Ponte que aínda non hai moito cumpriu o seu décimo aniversario e que variou a relación coa outra beira da ría, marcando un antes e un despois. Pero tamén con obras menores en relación a ela: a piscina, que variou a formación da nova xeración de xoves en aspectos lúdicos e deportivos; a rehabilitación do forte de San Damián, que creo que aínda se integrará máis no futuro dentro da paisaxe e actividades no pobo; a creación do parque do cargadeiro e ampliación do paseo ate a illa Pancha (un pouquiño menos), que está a variar a perspectiva da ría de moitos ribadenses; novas rúas e edificios, na antiga vía do ferrocarril, por exemplo, obviando unha realización pouco anterior ó 82, o eixe dende o xardín ate o Parador polas avenidas de Asturias e de Galicia, que supuxo o facer outra vila diferente; a rúa peatonal, auténtico pulmón no centro e que rematou cunhas estreiteces que hoxe xa soan inconcebibles, a nova sé da casa da cultura, cun uso que pouco a pouco se vai acrecentando... e aínda que hai que deixar moitas cousas de lado por mor do espacio, do propio esquecemento e de non cansar ó lector. Con todo, non se pode pode pasar tampouco por alto, por fin, o tratamento da Torre dos Moreno, que esperamos se vaia consumando pouco a pouco para rematar, se cabe, co seu centenario. Todo o anterior, sen buscar unha proxección de futuro que xa se albisca con outras obras comezadas, proxectadas ou faladas: o impacto dunha circunvalación, un auditorio ou a unha autovía dan por si sós para un artigo e moito máis.\nVai variando doutros xeitos. O comercio é potenciado e ten unha puxanza acorde cos novos tempos, o porto, a través de sucesivas ampliacións, permite servicios que antes non tiña, o polígono ... bo, eso será para outras festas.\nClaro que non todo foi positivo nestes anos. Unha mirada sobre a beiraría afasta un pouco a imaxe de paraíso natural de fai dúas décadas, aínda que siga a selo. A perda de intimidade que pode facer suspirar a algunha xente vai da man do crecemento experimentado e de que Ribadeo sexa hoxe un enclave turístico abondo máis importante que a principios da década dos oitenta. As remodelacións do parque non poden atallar que a xente nova se aveña a un modelo de comportamento urbano e pase de verse na rúa ó "chamámonos" ou á poltrona televisiva. Pero sobre todo para os que vivimos estas dúas décadas finiseculares aquí, o peor é que xa vemos as cousas con outra perspectiva, a que da o paso dos anos máis sobre nós que sobre un todo ó que queremos.\nPublicado por Agremon ás 4/10/2012 06:03:00 p.m. 1 comentarios\nPrecisando sobre a crise: O interese persoal vístese de interese comunitario para convencer mentras non ten potencia para impoñer\nA conto dun comentario recente, unha precisión: non é necesaria unha teoría da conspiración para explicar as decisións que nos levaron á crise e nos seguen metendo con forza nela. Pode que dera outra impresión nalgún post, pero a organización e decisións arredor das ideas pode ser un organizador máis forte que a dirección centralizada. Máxime cando hai interese en facer proselitismo arredor desas ideas, e cartos para impulsalo. Non é necesaria grande organización formal, senón unha sinxela coordinación informal, mesmo 'á vista' dos procesos que seguen persoas ou organizacións con ideas semellantes, mesmo sendo entidades competidoras. O interese persoal vístese de interese comunitario para convencer mentras non ten potencia para impoñer.\nE, unha volta metidos na crise, que imos vivir peor? Pois si, en xeral. Que vivimos mellor cando o boom do préstamo dos bancos e o ladrillo? Pois non, aínda que algúns moito mellor si, claro. E por certo, desta non se trata 'da crise' senon de varias 'crises superpostas', alomenos en España.\nChove. Esta volta, sobre mollado.\nPublicado por Agremon ás 4/10/2012 07:47:00 a.m. 0 comentarios\nPode que non leve o nome por non coincidir coa lunación correspondente segundo o cálculo eclesial para a semana santa oficial que rememora as tribulacións de Xesús, pero se se procura a santificación polo traballo, algo no que a igrexa estivo metida, as semanas normais tamén serían santas polo exercicio do traballo.\nO que nos leva a outra cousa tamén relacionada: a xente en paro, perde unha oportunidade de santificación?\nDespois de observar algunhas procesións, en Ribadeo e fóra, e ver a representación que significa, con matices moi variables, tanto entre os propios participantes nas procesións, cofrades ou non, como no público espectador, dánme ganas de tratar o tema en profundidade, pero outros temas atrásanse (aí está a posible desprotección de parte das Red Natura, os soños gastronómicos ribadenses ou a cuasi monotemática nova do último número da Comarca, o plan de axuste municipal) e este pode quedar como meditación relixiosa e/ou social.\nPor certo, que en Ribadeo xa habería outro lugar onde exercer a santificación laboral, pois comezou a funcionar a primeira nave do polígono, con ECIMAN-XOUBA, empresas de mantemento de piscinas e frío industrial que se fusionaron recentemente. E con ista van ... noticias sobre a posta en marcha do polígono 'xa'. É de supoñer que non sexa aínda a última nova neste sentido.\nPublicado por Agremon ás 4/09/2012 09:56:00 a.m. 0 comentarios\nRefírome ás novas que se van acumulando, todas no mesmo sentido, e que non son a crise, nin afectan negativamente a quenes a provocaron, pero que se nos daban como consecuencia dela, e mesmo os últimos tempos, xa xa nin eso. Resumindo:\nFacilidade de despido. Rebaixa do soldo a visto bó da empresa. Diminución da protección sanitaria, social, sindical. Reforzo da opacidade institucionalización (eso que se di que van sacar unha lei de transparencia). Perdón ós defraudadores económicos sentenciados. Amnistía ós defraudadores non cazados, e diminución de impostos ós mesmos. Préstamo público ós bancos ó 1% para reemprestar ás institucións públicas á porcentaxe que queiran. Absorción (e reabsorción) da corrupción nas institucións. Emprego de representantes públicos nas empresas. Emprego de interesados nas empresas en cargos públicos. Duplicación de funcións (e gastos) institucionais, con reiteradas promesas de diminución e incumprimentos a continuación. (engadir aquí as que se me quedaron polo camiño ... que son lexión -abondo máis que as que poño-, pois aínda que lembro outras moitas, para mostra, un botón) E, polo momento, a última (que saiu á luz pública): pago de 40M € por esixir que non se vulneren as normas da ONU sobre bombas de racimo. Bo, pensándoo ben, de seguro xa saiu á luz pública outra máis e non me enterei aínda...\nAtaque ó goberno? Non, non a un, a moitos, aínda que me esteña a referir a España. [Indo ó estranxeiro, aínda que chegan menos novas dalgunhas cousas, e a 'densidade media de malas novas' parece nestes momentos menor que aquí, tería que referirme a cousas como a profunda tristura do FMI pola morte 'dun grego']\n... quizáis, só quizáis, agora se esteña transparentando máis o que pasa. Total, a impunidade é a norma (é dicir, non pasa nada por ser transparente) ...\nPublicado por Agremon ás 4/08/2012 09:37:00 a.m. 3 comentarios\nNo medio do parque, un día de turismo, unha lagoa asoma ...\nO conto podería continuar, pero a cousa ven a conto dalgo moi sinxelo: o estado actual do mexadoiro de King Kong.\nPublicado por Agremon ás 4/07/2012 08:25:00 a.m. 0 comentarios\nA conto do novo PXOM, a pasada alegación da AVV O Tesón\nComo xa deixei dito hai varios días, o PXOM está a vista, entre outros lugares, en internet. Os cambios poden verse en comparación coa anterior versión (resulta que teño aínda unha copia), e nestestes días de reflexión pode aproveitarse tamén para reflectir. Nese senso, deixo as alegacións presentadas hai anos pola AVV O Tesón, que se ben manifestaban as circunstancias daquela, antes de consultar a actual versión poden preparar para comezar a consulta:\nDe acordo co período aberto de exposición do PXOM de Ribadeo, aprobado de xeito preliminar, o xa exposto en alegacións á anterior presentación do PXOM, algunhas non contempladas aínda, e o parecer recollido entre os veciños e o propio da directiva da AVV O Tesón, expoñemos as seguintes alegacións:\n1.Que o actual PXOM ten notorias deficiencias en canto que non establece un modelo de desenvolvemento e futuro para o conxunto do Concello nin para as entidades de poboación por separado. Asemade, non contempla tampouco criterios ou obxectivos que poideran favorecer a construción futura de dito modelo, e deixa por tanto as accións planificadas no mesmo como feitos illados dentro do conxunto, tendo en común ás veces pouco máis que o estar recollidos nun mesmo documento. A terceira consideración deste conxunto é que o estudo correspondente a cousas tan elementais como o futuro subministro de auga ó pobo ou a existencia actual dunha autovía ou ben non se fan ou se fan de xeito totalmente incompleto, deixando sen apoio calquera outra decisión que debera ser construída sobre o mesmo. Por elo, consideramos necesario definir como primeiro punto do PXOM o modelo de desenvolvemento e obxectivos dentro das posibilidades que permitan os estudos pertinentes, do mesmo xeito que foi xa pedido en escrito en abril de 2005.\n2.Que aínda en ausencia de definición dun modelo, o deseño que desenrola este PXOM de Ribadeo desentoa gravemente do xeito de arquitectura das vilas mariñeiras do litoral, tanto galego como asturiano, que constitúen un modelo e un exemplo vivo a imitar. Permitir edificacións de seis e sete alturas en varias zonas do chan urbano en Ribadeo, sobrepasando de longo as alturas medias no seu entorno; mesmo autorizar cinco alturas en zonas limitadas por outras construccións xa existentes de planta baixa e unha altura, parece unha verdadeira barbaridade que está reñida cos modelos establecidos no litoral: a normativa que subxace neste PXOM permitindo tales alturas non preserva as verdadeiras raices desta vila. Por elo, parece oportuno, e así se demanda, que se revisen as devanditas alturas en todo o chan urbano da vila para axeitalas ós edificios do seu entorno e á sección das ruas no sentido que se contempla no artigo 48.5 da Lei 9/2002, de tal xeito que as novas alturas permitidas non sobrepasen en ningún caso as cinco plantas.\n3.Que presenta tamén deficiencias no detalle miúdo. A este respecto pódense citar exemplos tanto na memoria como nos planos, algo que xa se referiu ó longo do período de exposición de diversos xeitos. A modo de exemplo, non están recollidas de xeito adecuado modificacións xa habidas na ría, como o recheo da dársena N de Mirasol ou a fonte fronte ó Parador, por citar dúas referencias que tiveron no seu momento o seu debate dentro da nosa comunidade e que polo tanto non se poden obviar con facilidade. Non digamos xa outros detalles máis miúdos como considerar nomes incorrectos ou asignar o valor de vista panorámica destacable no plano a un camiño abandonado hai anos no seu mantemento. Detalles que deben ser corrixidos para propiciar un plan que reflexe a realidade e a actualidade e evite malas interpretacións do mesmo no futuro, e que non se correxirán en xeral se non é mediante unha actuación positiva nese sentido, pois en xeral as alegacións veciñais non as terán en conta. Neste sentido, ofrecemos asemade a nosa colaboración para facer unha depuración de erros.\n4.Que o PXOM non integra diversa normativa, tanto municipal como a outros niveis, a pesares de ser citada de forma exhaustiva a normativa que lle compete. Consideramos en relación á dita normativa, que debe incluírse a delimitación de zonas acústicas no pobo, por poñer un exemplo que xa foi indicado ó concello hai tempo e logo pedido por máis dunha centea de sinaturas, e que se manifesta necesario polo problema de ruído que padece poboación, xa recollido noutros foros e mesmo a nivel xudicial.\nAlegacións que consideramos constitúen o mínimo de cambios posible, sen incluír en consideración outros desexables, e que esperamos sexan tidas en conta para a súa inclusión na aprobación definitiva deste Plan Xeral de Ordenación Municipal.\nEn Ribadeo, a 30 de xuño de 2008\nPublicado por Agremon ás 4/06/2012 08:19:00 a.m. 0 comentarios\nDende o miradoiro de Calvo Sotelo, no alto do porto deportivo de Ribadeo, chovendo, unha vista da ría cos seus detalles do momento: unha embarcación que entra a todo trapo cara o porto pesqueiro aproveitando a marea, outra que ten que sobrexirar para entrar na zona deportiva, os dous xeradores eólicos instalados a semana pasada, un deles funcionando outro (o peor situado) sen moverse, un vehículo pasando pola ponte, a curiosidade das ondas avanzando en diferentes direccións pola difracción, ...\nPublicado por Agremon ás 4/05/2012 09:27:00 a.m. 2 comentarios\nA manifestación para loitar pola residencia de anciáns en Ribadeo está en marcha\nVolante para anunciar a manifestación pro residencia de maiores en Ribadeo e Cartel anunciador.\nMANIFESTACIÓN EN RIBADEO PRO RESIDENCIA DE MAIORES\nOs cambios producidos nas estruturas das nosas familias, a redución da natalidade e o envexecemento da poboación, xunto con outros factores, como o aluvión de persoas maiores que nos últimos anos fixaron a súa residencia na vila de Ribadeo e na súa comarca, sen esquecer as necesidades laborais daquelas persoas que noutras épocas pasadas dedicaban as súas vidas á atención das persoas maiores no ámbito familiar, están creando hoxe na nosa localidade un grave problema de atención a un amplo colectivo de persoas, cada vez maior. Persoas que se ven obrigadas a vivir soas e sen a debida atención nos seus domicilios por falta de capacidade para ser acollidas no noso actual Hospital-Asilo de Ribadeo, ou se ven obrigadas a ser desprazadas a outras residencias moi afastadas da contorna natural na que sempre viviron, co consiguiente sufrimento moral, non só para eles senón tamén para os seus familiares.\nPara solucionar este grave problema as Asociacións de Veciños e Comunidades deste concello de Ribadeo reuníronse nunha Plataforma reivindicativa para reclamar ante as administracións responsables do benestar dos cidadáns a construción dunha nova Residencia Comarcal de Maiores en Ribadeo. Un dos seus logros foi a creación dunha Comisión Municipal en Ribadeo, presidida polo alcalde e formada polos portavoces dos partidos políticos, a concelleira de Asuntos Sociais e dous membros da Plataforma de Asociacións. Esta Comisión está hoxe traballando, nunha modélica unidade de criterio e acción, para a consecución deste obxectivo.\nAta agora a resposta dela Conselleira de Benestar dela Xunta de Galicia ás peticións presentadas en demanda dunha Residencia Comarcal para maiores en Ribadeo, formuladas unánimemente, tanto por esta Plataforma de Asociacións, como pola Comisión Municipal do Concello, foi o silencio. Unha obstinada actitude negativa rechazable para quen teñen a obrigación de escoitar as necesidades do pobo e dar resposta ás súas demandas.\nNa mariña lucense tanto o concello de Viveiro como o de Burela foron dotados cunha residencia. Outra máis está programada para o noso veciño concello de Foz. Que pasa con Ribadeo? Somos, seica, menos dignos ou estamos menos necesitados dela que os demais?\nA Plataforma de Veciños, reunida en asemblea xeral en data 15 de xaneiro pasado, acordou convocar a todos os veciños deste Concello e demais poboación das comarcas veciñas a unha manifestación pública que terá lugar o vindeiro domingo, día 22 de abril, na vila de Ribadeo. Os participantes nela congregaranse na praza de San Roque, ás 12 horas, para partir seguidamente en manifestación polas rúas San Roque, Rodríguez Murias e Vilafranca do Bierzo ata o parque de Santa María, para congregarse nas proximidades das escalinatas do Concello, onde finalizará coa lectura dun comunicado.\nA responsabilidade que todos os veciños deste Concello e Comarca da Mariña Oriental temos de intentar ofrecer aos nosos maiores, entre os que sen dúbida estaremos nós mañá, unha solución digna e xusta a este grave problema, que debe estar por encima dos condicionamientos económicos da crise, obríganos a sacudir hoxe a nosa preguiza e dispoñernos a participar todos xuntos de forma activa coa nosa voz e a nosa presenza nesta manifestación reivindicativa.\nO noso propio futuro e a solidariedade que debemos ás persoas maiores necesitadas, familiares, veciños e amigos, demandan nosa presenza ese día na manifestación.\n¡ACODE Á MANIFESTACIÓN!\nPublicado por Agremon ás 4/04/2012 02:30:00 p.m. 0 comentarios\nDebe haber un cambio radical para darlle todo o poder á xente\nOs cidadáns non saben toda a información á que teñen acceso. Ata agora, as dúas frases son copiadas dun artigo no El País, 'La revolución de cristal de Obama', e ... refírense ós EEUU.\nAquí habería diferenzas substanciais. O título podería conservarse, pois é a expresión dunha vontade, e non un deber establecido por mandato formal. Pero precisamente por iso, só 'podería'. A primeir frase, sería máis lóxico cambiala por algo como 'os cidadáns saben que se lles impide o acceso á información á que teñen ou deberan ter dereito'. E falo por experiencia.\nAconsello lembrar dúas cousas [1.A información é poder. 2.A opacidade corrompe] e comezar a ler na páxina 6 do seguinte documento (só son tres páxinas curtas con letra grande): El Derecho de acceso a la información.\nLogo, podemos falar de Ribadeo ou do sexo dos anxos.\nPublicado por Agremon ás 4/04/2012 10:36:00 a.m. 0 comentarios\nPublicado por Agremon ás 4/03/2012 09:40:00 a.m. 1 comentarios\nPublicado por Agremon ás 4/03/2012 09:15:00 a.m. 0 comentarios\nPublicado por Agremon ás 4/02/2012 08:03:00 p.m. 0 comentarios\nConcerto da Banda Municipal de Ribadeo na Igrexa de Santa María do Campo (20120401)\nO concerto de onte da BMR: os audios, por orde, un par de fotos e o programa.\n(Preludio coral, un pouco cortada ó comezo)\n(Xesús meu, de Bach, un pouco cortado ó comezo)\nPublicado por Agremon ás 4/02/2012 10:16:00 a.m. 0 comentarios


INAUGURACIÓN DO OBRADOIRO DE EMPREGO ULLA-UMIA POLA DELEGADA DA TERRITORIAL DA XUNTA XUNTO OS ALCALDES DE VALGA E MORAÑA – Castellano I Página Oficial del Concello de Moraña\nNoticias Obradoiro de Emprego Ulla-Umia V\nO alcalde José Cela e a Tenente de Alcalde Norma María Búa, desprazáronse ás instalacións do auditorio municipal do Concello de Valga para asistir á inauguración do Obradoiro de Emprego Ulla-Umia V, que promoven conxuntamente os Concellos de Valga e Moraña.\nA inauguración correu a cargo da delegada territorial da Xunta de Galicia, Luisa Piñeiro, acompañada polos alcaldes José Maria Bello Maneiro e José Cela Camiño, o director do obradoiro Javier Saso ademais de concelleiras de Valga e Moraña.A quinta edición do obradoiro, de 9 meses de duración, formará a vinte alumnos, nas especialidades de carpintería e forestal, dos cales dez pertencen ao Concello de Moraña e outros tantos ao Concello de Valga.\nEste obradoiro ten como obxetivo formar ao alumnado para que acade un certificado profesional ao remate do mesmo que acredite os coñecementos nas especialidades e lles permita acceder ao mercado laboral, que nestes momentos ten demanda deste tipo de profesionais.\nA formación consta dun período de clases teóricas e outro máis longo de clases prácticas no que adquirirán a destreza necesaria que os capacite para a inserción no mundo laboral.\nAo longo do período das prácticas no Concello de Moraña, o módulo de forestais ten previsto a realización da senda peonil que discurre a carón do río Gundeiro ata os muíños das Laxes, ademais de podas de parques e carballeiras.\nO módulo de Carpintería realizará tarefas de mantemento e construción de cubrecontedores, maceteiros na carballeira de Santa Lucía ademais de mobiliario para oficiña, entre outros.\nNa inauguración, o alcalde de Moraña pediulle aos alumnos implicación e esforzo para sacar proveito deste período formativo, no que ademais tamén teñen unha remuneración económica mensual grazas á aportación económica de 346.946 € por parte da Consellería de Emprego da Xunta de Galicia, sen a cal non podería levarse a cabo.\nO Concello de Moraña, xunto co Concello de Valga, ten nestes momentos dous Obradoiros de Emprego que forman en total a 36 alumnos e seguirá apostando por este modelo para os anos vindeiros.