120 parellas da UE empezan o ensaio da pílula masculina | Consumer\n120 parellas da UE empezan o ensaio da pílula masculina\nEste anticonceptivo podería comercializarse nun prazo de cinco a sete anos\nData de publicación: Mércores, 05deMarzode2003\nUn total de 120 parellas da Unión Europea (UE) comezaron o ensaio voluntario da pílula masculina paira comprobar a súa eficacia. Trátase dun novo método anticonceptivo aínda experimental que, de confirmarse a súa eficacia, podería comercializarse nun prazo de cinco a sete anos, segundo informaron as farmacéuticas Organon e Schering.\nA pílula masculina baséase no mesmo principio que a feminina, é dicir, deter a produción de óvulos, en leste caso espermatozoides. Con todo, a anticoncepción masculina é máis difícil de conseguir que a feminina, xa que a priori é máis fácil parar un óvulo ao mes que decenas de millóns de espermatozoides ao día.\nDous estudos da Organización Mundial da Saúde (OMS), iniciados en 1986 e 1992, demostraron que a creación dunha pílula masculina era viable. Segundo estes estudos, non é preciso chegar a cero espermatozoides paira conseguir una anticoncepción eficaz. Os expertos afirman que por baixo do tres millóns de espermatozoides por centímetro cúbico, un home pode estar tan tranquilo como una muller que toma correctamente a pílula.\nO problema que expuxeron estes estudos foi que paira conseguir a anticoncepción utilizouse testosterona. Foi eficaz porque o cerebro interpretou que circulaba una gran cantidade de testosterona no sangue, o que bloqueou a fervenza hormonal que leva á produción de máis testosterona e de espermatozoides. Con todo, as consecuencias a longo prazo do exceso de testosterona son probablemente graves, xa que se sabe que reduce o colesterol HDL (ou colesterol bo).\nSen efectos secundarios\nTras estes estudos da OMS, algunhas farmacéuticas tentaron preparar una pílula paira homes que enganase ao cerebro masculino igual que a testosterona, pero sen os seus efectos secundarios. O resultado é una nova xeración de anticonceptivos hormonais masculinos que será probablemente a primeira que se comercialice.\nA anticoncepción con este novo método conséguese cun progestágeno, o mesmo tipo de hormona que forma parte das pílulas femininas. Como o progestágeno inhibe a produción de testosterona, danse suplementos desta hormona co fin de evitar que decaia.\nA combinación de progestágeno e testosterona, nos estudos realizados tanto por Organon como por Schering, que en novembro se asociaron paira desenvolver este anticonceptivo, non tivo efectos secundarios relevantes nos voluntarios, aínda que estas compañías non descartan que aparezan en investigacións a máis longo prazo. Segundo Organon, nestes primeiros estudos o nivel de espermatozoides baixou por baixo dun millón por centímetro cúbico no 100% dos participantes en oito semanas.\nCuriosamente, a pílula masculina non será necesariamente una pílula, senón que as farmacéuticas, no estudo que realizan agora con 120 parellas europeas, apostaron por implantes subdérmicos que liberan a hormona baixo a pel. En canto á testosterona, non pode ser una pílula xa que danaría o fígado, polo que se administra en forma dunha inxección cada catro ou doce semanas.\nO mercado potencial da pílula masculina está formado maioritariamente por parellas estables. Ao non protexer fronte a enfermidades de transmisión sexual, os médicos non a consideran a mellor opción paira relacións esporádicas. Pero paira parellas estables, si os estudos confirman que é eficaz e inocua, será un método fiable, cómodo e reversible, segundo os expertos.\nensaio masculina-gl píldora-gl


Escolla LibreOffice - PreferenciasFerramentas - Opcións - LibreOffice - Imprimir.\nImprimir máis rápido con datos reducidos\nPode reducir a cantidade de datos que se envían á impresora. Aumenta así a velocidade de impresión debido ao menor tamaño dos ficheiros e facilítase o traballo das impresoras de pouca memoria, se ben a calidade de impresión pode verse lixeiramente reducida.\nAo marcar este campo, os obxectos transparentes imprímense da maneira habitual e os obxectos non transparentes segundo o escollido nos dous botóns de opción seguintes.\nA transparencia non se pode enviar directamente á impresora. As áreas do documento nas que a transparencia vai ser visíbel deben calcularse sempre como mapas de bits e envialas á impresora. O tamaño dos datos pode resultar moi grande dependendo do tamaño dos mapas de bits e da resolución de impresión.\nEspecifica que a transparencia só se imprime se a zona transparente cobre menos dun cuarto da páxina enteira.\nCon esta opción a transparencia nunca se imprime.\nReducir mapa de bits\nImpresión de calidade alta/normal\nIncluír obxectos transparentes\nSe este campo está marcado, a redución na calidade impresa dos mapas de bits tamén se aplica ás zonas transparentes dos obxectos.\nSe este campo está marcado, os gradientes imprímense con calidade reducida.\nFaixas de gradación\nConverter cores en grises\nAvisos de impresión\nTamaño do papel\nMarque esta opción se se precisa determinado tamaño de papel para imprimir o documento. SE o tamaño de papel empregado no documento non vén ofrecido pola impresora que se vaia utilizar, hase recibir unha mensaxe de erro.\nOrientación do papel\nMarque esta opción se se precisa determinada orientación do papel para imprimir o documento. SE o formato de papel empregado no documento non vén ofrecido pola impresora que se vaia utilizar, hase recibir unha mensaxe de erro.\nMarque esta opción se desexa recibir un aviso sempre que o documento conteña obxectos transparentes. Cando imprima un documento deste tipo ha de aparecer un diálogo no que se pode decidir se imprimir a transparencia.\nTitle is: Opcións de impresión


Estás en Inicio ** Publicacións ** Cabotgravir máis rilpivirina inxectabeis funcionan ben con medicamentos terapéuticos de longa duración contra o VIH\nPor Claudio Souza 24 / 02 / 2016 24 / 02 / 2016 12085\nUnha combinación de dous antirretrovirais inxectabeis de longa acción, cabotegravir e rilpivirine, dada unha vez cada 4 ou 8 semanas, mantivo a supresión viral así como unha norma de terapia antirretroviral oral esquema terapéutico Antirretroviral e parece segura e ben tolerada, segundo resultados do estudo LATTE dos dous estudos presentados en Conferencia sobre retrovirus e infeccións oportunistas (2016 recentemente rematada) Terá lugar esta semana en Boston, EE. UU.\nOs medicamentos de longa duración poderían ofrecer unha opción convincente para as persoas con VIH que se enfrentan a unha vida útil de tratamento antirretroviral. Estes axentes teñen a vantaxe de ser máis cómodo e potencialmente aumentar a adherencia, pero a desvantaxe é que un fármaco de longa duración non pode ser facilmente eliminado do corpo, polo que é especialmente importante establecer a seguridade con antelación.\nPara este fin, o estudo LATTE (acrónimo inglés para o tratamento antirretrovírico de longa duración) avaliado polo ViiV Healthcare así como o inhibidor da integrase experimental cabotegravir (anteriormente GSK1265744) e Edurant, rilpivirine, da Janssen, da clase dos ITRNN como un calendario de mantemento simplificado con dous medicamentos de dosificación oral para persoas que xa alcanzaron a carga viral indetectable utilizando tres fármacos antirretrovirales estándar.\nDurante o ano pasado, David Margolis acaba de facelo Presentar os resultados dun estudo de 96 semanas, Na ViiV, Mostrando que en 76% dos participantes que mudaron para terapia dobre por vía oral de cabotegravir máis rilpivirine tamén foi mantida a supresión viral, comparando-se a 63% das persoas que se sumaron a un esquema de tres drogas contendo efavirenz (Sustiva).\nA combinación oral foi segura e ben tolerada e foi a base para probar a versión injetável de medicamentos de longa duración con formulación de cabotegravir e raltegravir no estudo LATTE 2.\nO Dr Margolis presentou os resultados de trinta e dúas semanas do estudo LATTE en 2 durante a conferencia deste ano.\nEsta fase da análise (2b) incluíu persoas 309 con VIH que non foran tratadas anteriormente (virxes ART). Máis de 90% eran homes, preto de 80% eran brancos e a idade media era 35 anos. Na liña de base, o número medio de células CD4 era de células 489 / mm3 e case un quinto tiña unha alta carga viral> copias 100.000 / ml.\nOs participantes no presente estudo aberto iniciaron, por primeira vez, un esquema de inducción de tres fármacos que consistía nunha aplicación diaria de 30mg de cabotegravir plus abacavir / lamivudina ( Kivexa ou Epzicom).\nQuen chegaron supresión viral (<50 copias / ml) durante o período de indución foron escollidos aleatoriamente para recibir as inxeccións intramusculares de rilpivirine cabotegravir e cada 4 semanas (Q4W) ou cada 8 semanas (Q8W), ou para permanecer no mesmo réxime oral. Estudos previos demostraron que cabotegravir injetável Permanece en niveis terapéuticos coa dosagens mensuais ou trimestrais nun esquema de terapia con inxectabeis que consiste en engadir de 2 a 3ml en inxeccións de rilpivirine máis cabotegravir nas nádegas. DR Margolis suxeriu que inxeccións na coxa poden facer posible a autoadministração. El dixo que hai unha certa flexibilidade na dosificación, para que as persoas poidan aplicar as inxeccións nun prazo dunha semana antes ou despois da súa data programada.\nDos 309 participantes iniciais, 286 alcanzaron a supresión viral e foron randomizados para a terapia de mantemento. Durante o período de mantemento, 94% das persoas que recibiron os inxectabeis cada 4 semanas e 95% dos tratados cada 8 semanas mantiveron o ARN do VIH <50 copias / ml na trixésima segunda semana, do mesmo xeito como 91% dos que estaban no esquema oral.\nHoubo un pequeno número de participantes: un no brazo cabotegravir Q4W, cinco no brazo Q8W e dous no brazo da terapia oral, que non presentaron resposta virolóxica. Dous destes (un en Q8W e un no brazo oral) foran definidos polo Protocolo como fallo virológica, pero non presentaron probas de resistencia ao inhibidor de integrase ou aos ITRNN.\nCabotegravir inxectabeis e rilpivirina foron xeralmente seguros e ben tolerados\nOs eventos adversos graves ocorreron en 6% dos que cambiaron ao longo do estudo dos inxectabeis e 5% dos que permaneceron no réxime oral; Non obstante, estes casos non foron considerados relacionados con drogas.\nAs reaccións máis comúns relacionadas cos efectos secundarios do fármaco atopábanse no sitio de inxección, que se producían en máis de 90% dos pacientes tratados coa inxección. Nun universo de inxeccións 4286, 2282 tiña reaccións como dor e inchazo. Estas reaccións eran xeralmente leves ou moderadas, xeralmente resoltas dentro dunha semana (media de tres días) e convertéronse en menos frecuentes ao longo do tempo, pero levaron a dúas persoas a retirarse do estudo.\nAs formas máis comúns de eventos adversos relacionados coa droga que outras reaccións da inxección foron febre, cansazo e síndrome gripal, vividas por 19 participantes en uso das drogas inxectabeis ea unha persoa no esquema oral. Anomalías de laboratorio de grao 3 ou superior foron observadas en 16% e 14%, respectivamente.\nA análise farmacocinética mostrou que as inxeccións de acción prolongada mantiveron concentracións de cabotegravir similares ás observadas con terapia oral no estudo LATTE orixinal. As concentracións comezaron a baixas e comezaron a subir, eo Dr Margolis dixo que están a traballar nas estratexias para aumentar os niveis de concentración inicial. As concentracións de Rilpivirine aumentaron co paso do tempo, pero dixo que estaban moi por debaixo do nivel que podería supoñer un risco para a produción de problemas cardíacos.\nParticipantes deste estudo informaron un alto nivel de satisfacción co tratamento - máis de 90% dos que están a recibir inxeccións de longa acción informaron que estaban satisfeitos, en comparación con preto de 70% daqueles sobre o esquema oral.\nNin o réxime de catro réximes nin o de oito semanas era claramente mellor. O seguimento do estudo latte 2 continuará por máis noventa e seis semanas e os investigadores ten un plan de avaliar posologias de duracións aínda máis longas, nunha fase en esquemas inxectabeis con maiores duracións en tres probas.\nAs formulacións de acción longa de rilpivirine cabotegravir tamén están sendo estudadas para a profilaxia preexposicion (PrEP), datos que tamén se presentan a finais desta semana.\nTraducido por Cláudio Santos de Souza do orixinal CROI 2016: Long-Acting injectable Cabotegravir + Rilpivirine Works Well as VIH Maintenance Therapy en 24 febreiro 2016\nMargolis DA et al. Cabotegravir + rilpivirine as long-Acting Maintenance Therapy: Latte-2 week 32 result. 2016 Conference on Retroviruses and Opportunistic Infections (CROI), Boston, 31LB abstracto, 2016.\nCombination nanotherapy drastically reduces the amount of HIV produced by cells in miceFebreiro 05 2016\nTenofovir alafenamide fumarate at what price? No More than $ 1000 a year above existing tenofovir formulation, di model18 2015 decembro\nTwo-drug Antirretroviral with dolutegravir-lamivudine would be cost-Effective and ACHIEVE substantial cash Savings17 2015 decembro\nTwo-drug Maintenance Therapy Keeps viral load suppressed and may even have advantages over traditional Antirretroviral30 novembro 2015\nOnce-daily Isentress non-inferior to Twice-daily doseMerck press release - 22 Febreiro 2016\nCytoDyn Announces VIH-Patients Approaching 17 months of Completa Viral Suppression With PRO 140 MonotherapyCytodyn Inc - 27 Xaneiro 2016\nExperimental Combination Surprises with anti-VIH EffectivenessNational Institute of Mental Health - 27 Xaneiro 2016\nIV and injectable VIH Treatments Are Much Discussed - But Will not Be Here Anytime SoonTheBody Pro - 21 Xaneiro 2016\nVaxinal rings containing antiretroviral moderately Effective in preventing VIH - but not in the youngest womenFebreiro 22 2016\nModerate alcohol consumption may be more harmful to people with VIHFebreiro 10 2016\nVIH-infectado vaxinal cells do not transmit VIH if plasma viral load is undetectable, researchers findFebreiro 15 2016\nSurvey concertos more than 800,000 people in US have hepatitis B, half of them AsianFebreiro 22 2016\nWhat do women want from a vaxinal microbicide ring?Febreiro 18 2016\nClaudio Souza 12 / 11 / 2015 12 / 11 / 2015


Mentres están no adestramento básico e ás veces o adestramento de continuación, os efectivos militares viven en cuarteis. Os corpos de mariña de Estados Unidos, así como a forza aérea (salvo os aprendices de oficial), teñen unidades do adestramento básico separadas por xénero. Isto diferencia do exército de Estados Unidos, do gardacostas e da mariña de guerra, onde os recrutas masculinos e femininos adestran e comparten os cuarteis durante o período básico, pero sepáranse durante o tempo persoal e ao apagar as luces. Con todo, todas as ramas do exército integran a membros masculinos e femininos despois do campo de probas e da primeira asignación.\nA tendencia de hoxe en día nos militares de Estados Unidos é conter soamente aos solteiros alistados de baixa gradación en cuarteis a menos que estea requirido por razóns de necesidade militar. Espérase que os suboficiais solteiros e os mozos de máis alta gradación alistados atopen xeralmente aloxamento fóra da base. Os que residen en cuarteis agora gozan xeralmente de cuartos individuais de acordo ás pautas do Ministerio de Defensa de Estados Unidos. O corpo de mariña é a miúdo a excepción a esta práctica.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Cuartel&oldid=4523782"\nA última edición desta páxina foi o 15 de outubro de 2017 ás 21:24.


O bautismo das campás\nO bautismo das campás - 30/06/2020\n"Os toques de campás son algo tan noso, intimamente entrañábel, que en toda a Ribeira Sacra non debemos deixar que o silencio se apodere das súas harmonías. Debemos emancipar o herdo, en tódolos posíbeis, para proclamar os ecos da nosa identidade"\n"As nosas campás que formaron parte da nosa existencia, teñen un rango fluído delicioso nos nosos sentimentos. As campás do noso rural ficaron mudas e soias. A ausencia de veciñanza crearon un misterio tráxico descoñecido"\nCampás, campanarios e campaneiros da Ribeira Sacra tiveron distinción canónica e institucional no que representa ese metal sonoro; o lugar onde están penduradas e dos seus tanguedores. Toda unha diversidade tímbrica pregoando ese misterio que encerra o bronce emitindo ecos. Ninguén pode dicir que non foi nin é asistido, impresionado, por eses toques secos de defuntos; por insistentes repeniques de convocatorias de festas e festivos, comunicando mensaxes para un longo e amplo radio xeográfico de comunicación, na veracidade do que pasa nese epicentro onde se producen os sons. Pois, na Ribeira Sacra, encontramos unha diversidade de campás e campanarios, coa dificultade de encontrar campaneiros que asimilen aquel amplo rexistro de toques que fai cincuenta anos estaban en vigor e rigor de dar cumprimento á tradición ritual e informativa que transmiten as campás.\nPor estas terras do centro de Galiza, case, as campás están ao amparo da liturxia ambiental que marca a nosa Ribeira Sacra miñota. Xa mais en concreto ás do concello de Chantada. Aquí encontramos voluminosas campas e algúns robustos campanarios, en formato de torre, capaces de sustentar suculentos e pesados bronces, que semellan a unha flor de loto. Esas campás e campanarios de catro pilares encontrámolos nas igrexas de Nogueira de Miño, Chantada, Sabadelle, Mariz e Requeixo. Todo un portento de sonoridades que nutren de marabillosos sons e recrean o noso sentido auditivo. Non citamos as campás de O Salvador de Asma (O Convento), que son da mesma categoría sonora das citadas, que descansan nun campanario de espadana, estilo das igrexas castelás, dado que este mosteiro pertenceu aos bieitos de Valladolid que construíron este formato, posibelmente no século XVII.\nChantada, no contexto da Ribeira Sacra, contou con dúas fábricas de campás, esporadicamente, unha na casa dos Carvajales, ou dos García de Paderne, en San Paio de Muradelle, que aínda o molde está incrustado na antiga parede do chamado forno das campás. Fálase de que un holandés de apelido Pnnel, con fábrica de campás en Celanova, enviou a un fillo a instalar a fábrica de campás en Paderne, que tamén puxo outra na casa do Cabo de Pousada de Mariz, son datos non documentados polos que un debe absterse a facer máis comentarios que non correspondan coa realidade, cando falta documentación básica para opinar sobre estes mesteres. Mais o forno de Paderne está constatado. En Chantada abondan os campanarios neoclásicos de espadana, e algúns de formato románico, todos eles custodian campás de diversos e atractivos e harmónicos e melodiosos sons, que levan gravado: “Blanco me hizo. Monforte”. Esa antiga fábrica de campás que estaba en Ribas Altas, na periferia de Monforte, parece ser que os Blanco a tiñan no lugar de Casasgrandes da parroquia de Millán en Sober e trasladárona a Monforte. As campas de Nogueira de Miño como as de O Salvador de Asma, proceden da real fábrica de Salamanca, que ostentaba un provedor. Así o constata o seguinte gravado na cartela destas campás: “José Cabrillo Mayor [leva o escudo real de España] Proveedor de la RealCasa. Salamanca”.\nA este instrumento sonoro déuselle diversos nomes: cloche, glocke, sino, nola e campá. Este último foi o que predominou por ser fabricadas na rexión italiana da Campania e, tamén, en Nola, cidade desta rexión e de notábel industria do cobre e do bronce, como destacou Plínio, e S. Paulino de Nola fixou o nome de orixe. Mais o nome mais común predominou o de campá desde o século VI, como sinala o abade S. Columbano: “Quidam die ministro suo campanam súbito pulsare”. A partir do mencionado século a expansión, sacralización e adaptación ao culto e aos ritos eclesiásticos convertéronse en uso común.\nNeste rango de privilexios outorgados ás campás está o chamado bautismo, bendición ou sacralización. Un dos ritos mais interesantes e emblemáticos que a Igrexa Católica instaurou e conservou no Dereito Canónico. Antes de entronizar unha campá no apousento debido do campanario, colocábase no frontal da igrexa para realizar o bautismo que era efectuado polo bispo da diocese ou por un representante seu mitrado. O prelado con todas as súas prerrogativas xerárquicas e ornamentais aparecía con báculo, mitra, capa pluvial branca. Así comezaba o ritual xuntamente co numeroso clero asistente dando lectura aos Salmos 50, 53, 56, 66, 69, 85 e 129, relativos a loanza, anguria, súplica e prego. O oficiante bendicía o sal e mais a auga, e os oficiantes comezan a lavar a campá e despois secábana con panos de liño branco, rezan os salmos 145, 146, 147, 148 149 e 150. Todos eles de loanza, en acorde coa misión extraordinaria que teñen que cumprir as campás. Deseguido o bispo oficiante co polgar da mao dereita sobre a campá facía unha cruz sobre ela con óleo dos enfermos e dicía unha oración na que se mencionaban as sonoras trompetas de Xosué ante os muros de Xericó convocando ao pobo hebreo.\nO oficiante pedía aos padriños do bautismo, cal sería o nome da campá, e eles con voz solemne, pronunciaban o nome da santa ou santo que confirmaba o nome. O oficiante facía unha invocación enumerando as virtudes do metal da campá contra as adversidades diabólicas. A continuación o coro canta a antífona, “Vox Domini super aquas multas” e lían o salmo 28, que é unha pregaria de axuda e loanza. O bispo co óleo dos enfermos facía sete cruces no perímetro exterior e catro no interior, representando as forzas celestes dos sete planetas e dos catro puntos cardinais. Todo un símbolo de unión entre o ceo e a terra. Neste acto, manifestábase o ditame sobre a funcionalidade que tiñan as campás como primordio de información e convocatoria. O oficiante lembraba con voz solemne a misión das campás:\nLaudo Deum verum, plebem voco, congrego clerum,\n(Loo ao Deus verdadeiro, convoco ao pobo, congrego ao clero,\nchoro aos defuntos, desfago a treboada, doulle ás festas decoro).\nHabía esta outra versión sobre a Vox Clamanti das campás:\nFunera plango, fulmina frango, sabbata pango,\n(Laio nas exequias, quebro os raios, celebro os sábados,\nacordo aos nugalláns, disipo os ventos, poño paz nas liortas).\nA convocatoria ao Laudo Deum verum, é un repique de exaltación, cuxa orixe procede dun Salmo de loanza e que corresponde á convocatoria ao culto dominical. Cada campaneiro tiña seu modo de repicar, moitos deles lograban sonorizar unha cantiga como o Gloria in excelsis Deo, ou doxoloxía maior. Entre outros himnos litúrxicos. Tamén había o laudo do Angelus ou “Ave María”, que se tocaba cada día ás doce horas, tanguendo só unha campa con doce toques lentos. Sobre isto teño unha anécdota que aconteceu sendo eu un reducido infante. Estaba o meu pai cavando unha bouza, e o crego vello de Mariz (Chantada), D. Restituto, era case o único que badaleaba na campá na hora do Angelus. Cando o meu proxenitor oíu os toques, inspeccionou o terreo cunha rápida ollada, sacou a gorra e deixou a eixada. Cando remataron os toques, informou: ao escoitar a campá de Mariz se continúas traballando, pode haber alguén que te espreite e teñas problemas co clero e ca garda civil. Cando quixen saber mais do asunto, respondeume: “Viva Deus e coza o forno”. Naquel momento comecei a comprender a situación do momento e dos contemplativos vixiantes deste antigo reino clausurado.\nOs repiques, que anunciaban ledicia e repouso, era ese sabatta pango ou o bo augurio de ser sábado, anunciando o final da xornada semanal e véspera dominical. Na miña parroquia, as campás facían un repleto e alongado repenique que creaba esa satisfacción de festa de gardar. Mais a ledicia plena para os fregueses era cando as campás non cesaban de repicar na festa decoro. Era na festa do padroeiro da parroquia ou doutro santo ou virxe que se festexaba e isto eran palabras maiores, onde a ánima común da identidade mais antiga de Galiza, como é a parroquia, afloraba no sentimento de pertenza que ía mesturado coa ritualidade que impoñía festa grosa de pote e convidados, con retretas fogueteiras e continuados tangueres nos que as campás impoñían esa íntima felicidade de día(s) de calendas tan amplas en harmonías e simpatías.\nO tanguer de dor, defunctos ploro, tiña distintos toques polos defuntos, que obedecía a xerarquías eclesiásticas, clases sociais, idades, calidade de vida e de xénero. Había uns toques introdutorios que informaban deste tipo de clasificación. Cando se escoitaba o toque de defuntos das campás parroquiais, os fregueses ficaban en silencio e as persoas mais cumpridas dedicábanlle un Pai Noso á anima do defunto, no intre de dar “sinais” -como se di nas nosas aldeas, retomando o antigo nome do sino (campá), tal como se di en Portugal e en moitas xeografías de Galiza, como ben menciona e así escribiu D. Ramón Otero Pedrayo-. Pola morte dun papa, as campás dobraban tres veces e continuaba un repique sostido. Por un bispo a campá grosa da catedral anunciaba a súa morte con intermitencias entre o dobrar e o repique. Sobre as idades, a morte dun infante, antes de ter feito a comuñón, era anunciada con repique continuado.\nNeste apartado de defuntos o que mais sorprende son os toques por xénero. Pola morte dun home dábanse tres toques dobres (coido que aínda se dan). O número tres simboliza a Trindade, distinguindo aos homes como posuídos polo máximo da sacralización: Pai, Fillo e Espírito Santo. Noutros lugares as campás tanguían tres redobres intensos de menor a maior. No caso das mulleres era e é evidente a discriminación de xénero que a Igrexa estipulou doutrinariamente. Anunciando a morte dunha muller dábanse dous toques sinxelos, só cunha campá. O número dous representa o dualismo; a contradición entre o ben e o mal, a alma e o corpo, e outros conceptos antagónicos. Só eses dous toques -un menos que o dos homes- relatan a subordinación, a desigualdade e a misoxinia instalada na doutrinaria da Igrexa. Toda esta degradación ten orixe no Concilio de Nicea celebrado o ano 325, impuxo que a muller non tiña alma. Isto permaneceu até o 1 de decembro de 1563, data da clausura do Concilio de Trento, no que houbo un sostido e duro debate entre aqueles “santos varóns” que botaron meses debatendo se a muller, “ese ser pecaminoso, filla de Eva”, tiña alma. Só por un voto devolvéronlle a alma á muller. Con certos acondicionamentos: no momento de bautizala había que esperar tres días despois do seu nacemento. No caso dos homes eran só vinte e catro horas. Mais ese concilio continuou negándolle a alma aos indios de toda a América recen descuberta e aos negros que chegaban como escravos.\nNo nimbum fugo, as campás tiñan un papel importante en esfarelar treboadas. Isto era o que se pensaba no noso rural. Verdadeiras lendas e mitos outorgaron ás campás ese don sonoro de espallar as treboadas, ou se un invocaba a Santa Bárbara, esta enviaba a descarga de pedregada a campos ermos. Había certa fidelidade ás campás que poñían en fuga as ameazas da tronada. Cando está anunciaba seus síntomas de descarga había unha mobilidade de toques moi concretos e axeitados que se combinaban entre dúas tonalidades de ambas campás. Que moitos cantaban ao son delas:\nmais que ti”.\nAs campás non só eran un utensilio expresamente para a liturxia, tamén para informar e convocar en caso de incendio, de inundación, de desgrazas persoais, tocando a arrebato: un toque moi apresurado e expresivo dalgunha desgraza que acontecía. Eran toques apresurados que reunía a comunidade da parroquia. Tamén tiña o don de darnos noticias de como o tempo nos avisa e engule nos ecos da campás, accionadas polos reloxos dos igrexarios.\nNoutra configuración e noutro grado funcional dos oficios litúrxicos están as campaíñas para escorrentas o demo e os malos espíritos. Serve para timbrar tres veces cando se consagra a hostia e o viño na misa, coa finalidade de espantar a Satanás no seu intento de facer fracasar a presenza do corpo de Cristo. Sobre todo cando acompañaban aos defuntos en tempos pasados, a máis das campás que tocaban no percorrido fúnebre, detrás do cadaleito ía tocando a campaíña para espantar as maledicencias dos espíritos inmundos que tentaban apoderarse da alma do defunto. Ante esta crenza, moitas parroquias tiñan unha cruz con campaíñas que acompañaban aos defuntos e as procesión. Como é o caso da miña parroquia, que ten a cruz de mortos e no seu cuadrante o tetramorfos, coa figura e símbolo dos catro evanxelistas. Esta cruz está datada en 1693.\nNa miña relación coas campás fun, na miña primeira adolescencia, un atrevido e namorado dos sons que emitían as campás, converténdome en tanguedor das mesmas, dicían que non se me daba mal os repiques e iso que me gustaría collelo como oficio. As nosas campás que formaron parte da nosa existencia, teñen un rango fluído delicioso nos nosos sentimentos. As campás do noso rural ficaron mudas e soias. A ausencia de veciñanza crearon un misterio tráxico descoñecido. Lembro que no momento de dar sepultura ao poeta Uxío Novoneyra, todas as campás do Courel repicaron, foi algo emocionante. Fai pouco que o crego de Chantada, Manolo Areán, nas dez parroquias que están a seu cargo, combinou de facer unha homenaxe aos mortos da covid-19, na que as campás redobraron por eles. Os toques de campás son algo tan noso, intimamente entrañábel, que en toda a Ribeira Sacra non debemos deixar que o silencio apodérese de súas harmonías. Debemos emancipar o herdo, en tódolos posíbeis, para proclamar os ecos da nosa identidade.


Adegueiros e divulgadores exploran en Galicia a irmandade entre o viño e o resto da cultura do país | culturagalega\nCoas raiceiras do viño\nAdegueiros e divulgadores exploran en Galicia a irmandade entre o viño e o resto da cultura do país\nOs visitantes da catedral de Tui atopáronse este sábado cunha actividade inusual no vello templo: o claustro acollía a xornada A emoción dos viños, unha proposta que tentaba vincular cultura e enogastronomía coa colaboración dos viticultores máis creativos de Galicia. Entrementres, un grupo de turistas percorría a Ribeira Sacra combinando tamén o coñecemento de adegas coa restauración e recuperación patrimonial. Unha nova mentalidade conecta en Galicia territorio, cultura e viñedos.\nSon eventos habituais noutros territorios vinícolas, pero non tanto en Galicia, onde a maior parte das accións de promoción e visibilización teñen que ver coas denominacións de orixe e os aspectos máis industriais da elaboración vinícola. Pero o crecemento do uso social do viño en Galicia nos últimos anos conlevou a diversificación dos axentes que apostan polo viño e, cada vez máis, o sentido cultural da experiencia vinícola. Coa chegada do verán, sucédense os eventos que reivindican unha perspectiva cultural do viño.\nNo claustro da catedral de Tui, os visitantes puideron disfrutar, o sábado pasado pola tarde, dunha xornada de cata deviños especial. Na idea de A Viñoteca de García e a Asociación Galega de Sumilleres (AGASU), estaba a idea de devolver a Galicia ao lugar onde lle corresponde neste universo do viño, que non é outro que o dos viños de máis calidade de Europa e por ende do mundo. Unha selección de viticultores de pequenas producións, de Galicia e do norte de Portugal, caracterizados por procurar unha nova expresión do territorio nos viños, que se caracteriza pola recuperación de variedades autóctonas e a procura da expresión tradicional. Para AGASU, o denominador común é a creación artesá, de baixa produción e a presenza dun creador, viticultor, enólogo, colleiteiro, que distancia estas propostas da versión industrial do viño. Deste xeito, no Claustro de Tui reuníronse, entre outras, adegas como Algueira, Guímaro ou Régoa (Ribeira Sacra), Forxas do Salnés, Do Ferreiro, Lusco (Rías Baixas), Valdesil ou Rafael Palacios (Valdeorras), Gomariz ou Pazo Casanova (Ribeiro), Quinta da Muradella (Monterrei) ou portugueses, como Anselmo Mendes.\nEntrementres, en Monforte, sede da Denominación de Orixe Ribeira Sacra, un grupo de visitantes percorren o Centro do Viño. Son un reducido conxunto de viaxeiros organizados por unha Distribuidora de Viños, María Fechoría, que abriu unha nova liña de negocio nas viaxes enoturísticas a través das cinco denominacións de orixe galegas. Non lles vou falar só de paisaxe, senón tamén de paisanaxe, sinala a guía. O percorrido polo Centro do Viño da Ribeira Sacra sinala un novo punto de vista sobre o sector do viño. Lonxe de datos técnicos sobre a colleita, a fermentación ou os procesos de elaboración, o Centro Turístico introduce aos visitantes na cultura do viño, na pegada que este deixa nos homes e no seu xeito de vida. Un vídeo introduce aos visitantes na emoción dos viticultores e habitantes da Ribeira Sacra polo seu territorio. O viño é o catalizador dun discurso que ten que ver tanto coa paisaxe como coa cultura.\nMaría Fechoría inaugurou estas viaxes como un xeito de trasladar a grupos reducidos a filosofía de viños da propia distribuidora. Seguindo o ronsel de series televisivas internacionais que nos últimos anos amosan viaxes por potentes zonas enogastronómicas, o programa das Galicia on the road, coordinadas por Jorge Vila, permiten coñecer a pequenos viticultores nos seus propios viñedos, mentres os visitantes tamén percorren elementos de interese cultural nos territorios das cinco denominacións de orixe galegas, máis alá da oferta das grandes adegas, nunha fórmula de proximidade que aproxima aos visitantes á cultura e ao espazo local.\nO carballo de criar\nUnha vez máis, paisaxe, viño e identidade fúndense e conéctanse. Na presentación desta semana, o viticultor Fernando González, da Adega Algueira (Doade), presentou o resultado dun proxecto I+D levado a cabo en colaboración coa Escola Politécnica de Lugo: viño criado en barricas de carballo galego. O experimento presentarase este venres 1 de xullo, pero Fernando González ten claros os obxectivos: pechar o ciclo, introducir nunha botella o clima, o solo pero tamén os bosques de Galicia. González sinala que os franceses teñen pechado este ciclo a partir dun producto de prestixio no mundo do viño como as barricas de carballo francés. Queremos reivindicar o bosque galego, agora moi abandonado, como un espazo que pode ter un novo horizonte. En España hai tantas barricas como habitantes. Mirade se ten futuro, sinala Fernando González. As barricas que se empregaron son de exemplares de Quercus Robur da zona da Terra Cha, pero para tan delicado traballo non se poden empregar os carballos das fragas, hai que iniciar unha nova silvicultura desde o principio.\nUnha nova mentalidade para o mundo do viño, que se conecta co resto da realidade galega para proxectarse no futuro.\nDentro das iniciativas de conexión entre o viño e a cultura están as campañas de etiquetado en lingua galega dos viños, promovidas polo Asociación de Funcionarios para a Normalización Lingüística de Galicia e o Foro E. Peinador. Para o presidente deste último, Xosé Estévez, "a lingua reforza a denominación de orixe", e xa que logo, realizan unha campaña anual de promoción do galego como parte da identidade dos viños do país. No 2008, un dos promotores da iniciativa, Xosé González, sinalaba a progresión no etiquetado en galego, "no 2003 era o 3,41%, hoxe é o 30,68% do total das adegas". A Asociación promove anualmente, a través de campañas, o etiquetado en galego e a visibilización dos produtos das adegas que adoptan a nosa lingua.


Tijarafe - Wikipedia, a enciclopedia libre\nCoordenadas: 28°42′40″N 17°57′20″O / 28.71111, -17.95556\n2.763 hab. (2011)\nLorenzo Lorenzo Sosa (PP)\nTijarafe é un municipio canario pertencente á provincia de Santa Cruz de Tenerife. Está situado na zona noroeste da illa de La Palma. Limita ao norte con Puntagorda, ao leste coa serra da Cumbre, polo oeste co océano Atlántico e ao sur cos municipios de Tazacorte, Los Llanos de Aridane e El Paso.\nA súa extensión superficial é de 53.76 km², o que supón un 7.59% da superficie da illa. O seu perímetro está ao redor dos 36,584 metros. Esta superficie coloca a Tijarafe no quinto lugar lugar dos municipios palmeiros en canto ao seu tamaño, por detrás de El Paso, Garafía, Mazo e Fuencaliente. A costa, acantilada e de difícil acceso, ten unha lonxitude aproximada de 11,5 km, que supón un 9,3% do perímetro total insular.\nBarrios de Tijarafe\nOs barrios do municipio son:\nA economía de Tijarafe xira ao redor da agricultura e a gandería. A agricultura ocupa un 69% da poboación activa, dedicada sobre todo ao cultivo de banana, por ser este o máis rendible.\nA estrada LP-1 de Santa Cruz de la Palma a Puntagorda, atravesa o municipio de sur a norte, e é a ambos os dous lados da estrada onde se dan lugar a maioría das casas.\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Tijarafe\nConcello de Tijarafe (en castelán)\ncódigo INE: 38047\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Tijarafe&oldid=5162302"\nA última edición desta páxina foi o 28 de maio de 2019 ás 13:27.


Bases de datos de LibreOffice\nUso de bases de datos en LibreOffice Base\nOs seguintes tipos de bases de datos son só de lectura en LibreOffice Base. Non é posíbel modificar a súa estrutura ou editar, inserir e eliminar rexistros a partir de LibreOffice Base nestes tipos de base de datos:\nFicheiros de follas de cálculo\nDatos da axenda de enderezos\nUso de bases de datos en LibreOffice\nPara crear novos ficheiros de bases de datos, escolla Ficheiro - Novo - Base de datos.\nO Asistente de bases de datos axuda a crear ficheiros de bases de datos e a rexistrar novas bases de datos en LibreOffice.\nO ficheiro de base de datos contén consultas, informes e formularios da base de datos, así como unha ligazón onde se almacenan os rexistros. A información de formatado almacénase tamén no ficheiro de base de datos.\nPara abrir un ficheiro de base de datos, escolla Ficheiro - Abrir. Na caixa de lista Tipo de ficheiro, seleccione a opción que permita ver só os "Documentos de base de datos". Seleccione un documento e prema en Abrir.\nRexistrar e eliminar bases de datos\nCrear novas bases de datos\nTraballar con táboas\nTraballar con consultas\nTraballar con formularios\nImportar e exportar datos en Base\nVisión xeral da base de datos\nTeclas de atallo de bases de datos\nTitle is: Bases de datos de %PRODUCTNAME


Goretti Sanmartín propón crear unha oficina específica para tramitar as axudas dirixidas a hostalaría, comercio e cultura - Novas - BNG de Santiago de Compostela - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nNos remanentes priorízanse obras previstas para un Xacobeo diferente do que vai haber e que, desde a perspectiva do BNG, non son de máxima urxencia\nBNG de Santiago 12 nov. 2020 - 13:20\nSantiago de Compostela, 12 de novembro de 2020.- A portavoz do grupo municipal do BNG, Goretti Sanmartín, sinalou que o BNG ve “sombras” na proposta de gasto de 9,5 millóns de euros que proceden dos remanentes de tesouraría que non se gastaron en prazo en 2019. “É certo que se incrementan as axudas directas a Hostalaría, Comercio e Cultura, mais é preciso habilitar unha oficina específica para tramitar estas axudas, que axilice e faga posíbel que sexan axiña unha realidade”, propuxo en rolda de prensa.\nNo referido ás obras, considera que os proxectos que se inclúen non están “debidamente xustificados, denotan a falta de modelo de cidade do grupo de Goberno e a incapacidade para poñer por riba de todo os intereses da veciñanza fronte á aposta por un Xacobeo que non vai ser o baño de masas que o alcalde, Sánchez Bugallo, pretende”, ademais de incluír obras que xa aparecían no Orzamento de 2020 e ficaron sen executar.\nNo lado negativo, destacou que quedaron fóra propostas do BNG para a adaptación dos centros escolares ás necesidades da covid, con 500.000 euros, e axudas sociais para colectivos vulnerábeis con 750.000 euros que o PSOE non considerou.\nDeste xeito, o BNG agardará a estudar toda a documentación cando o equipo de Goberno a entregue para poder definir a súa posición, toda vez que faltan informes para poder tomar a decisión de voto.\nGoretti Sanmartín lembrou que “poder utilizar eses remanentes é un logro dos concellos que se opuxeron á intención do Goberno do Estado de incautar os remanentes municipais para logo ilos devolvendo a xeito de préstamo”.\nSen modelo de cidade e sen Orzamento para 2021\n“Este Goberno local carece dun modelo de cidade e a día de hoxe está lonxe de ter o mellor agasallo que lle podería facer aos sectores afectados pola pandemia: ter un orzamento para atender esta crise económica”, sinalou. “É evidente que este Goberno non ten orzamento e comezará 2021 sen el, pois está cun orzamento aprobado o 2 de marzo de 2020, un orzamento pre-covid que non serve para hoxe”, engadiu.\nAdemais, destacou que “falta un maior e máis equilibrado investimento en axudas directas que requiren dun compromiso de axilización administrativa porque aínda non se cobraron as axudas convocadas polo Concello hai meses”. “Por iso propoñemos que se habilite unha oficina específica para estas axudas, que se lles dea prioridade na tramitación administrativa e que non rematen por ser axudas extemporáneas”, afirmou.\nPara o BNG tamén falta unha aposta por mellorar a vida da veciñanza nos distintos barrios e tamén para xerar emprego coa realización de diferentes obras con proxectos, moitas dela xa aprobadas no Pleno. “Priorízanse obras previstas para un Xacobeo diferente do que vai haber e que, desde a nosa perspectiva, non son de máxima urxencia neste momento”, advertiu. Para o BNG tamén é discutíbel a urxencia na realización da actuación de adecuación do Hórreo tras as obras da Intermodal.Ademais, recóllense obras que xa tiñan que estar feitas porque estaban incluídas no Orzamento de 2020.\nA portavoz do BNG no Concello de Santiago, segundo trasladou na rolda de prensa, ve con bos ollos o incremento de axudas directas para a hostalaría, o comercio e a cultura, coa inclusión de partidas para facer fronte ao gasto corrente e a posibilidade de realizar un anticipo de gasto e de subvención para que os colectivos máis afectados poidan cobrar de maneira inmediata. “Somos conscientes de que estes remanentes, se as convocatorias se fan en diálogo co sector e serven para cubrir as necesidades máis urxentes, poden ser un pequeno balón de osíxeno para os colectivos afectados, máis claramente insuficiente”, sinalou. Por iso aproveitou para reclamar que a Xunta presente “un verdadeiro plan de rescate”, pois anunciou “unha proposta ridícula no cuantitativo, con 14 millóns de euros, polo que desde o BNG continuaremos a demandar que desde o Goberno galego se elabore unha verdadeira folla de ruta para o peor dos escenarios posíbeis”.


O DOG publica o Plan Marco 2020-2021 da Xunta que investirá 12 M€ na mellora dos camiños municipais de acceso a parcelas agrarias | Noticias Vigo\nO prazo para que os municipios presenten as solicitudes de axuda será dun mes a contar dende mañá\nO Diario Oficial de Galicia (DOG) publica hoxe a resolución da Consellería do Medio Rural pola que se aproba o Plan Marco de camiños municipais de acceso a parcelas agrícolas 2020-2021, co obxectivo de seguir traballando na mellora das infraestruturas rurais. Así, a Consellería achegará case 12 millóns de euros que se xestionarán a través da Axencia Galega de Desenvolvemento Rural (Agader), distribuídos en dúas anualidades de case 6 millóns de euros cada unha.\nAs achegas van destinadas a facilitarlles aos concellos galegos a ampliación, mellora ou mantemento dos camiños municipais que dan acceso a parcelas agrícolas, incluíndo tanto actuacións que supoñan un incremento da largura da vía, como o reforzo do firme e terrapléns ou a limpeza das marxes. Porén, quedan excluídas as actuacións en rúas interiores, dentro dos núcleos de poboación.\nPara dar servizo a cada unha das localidades da comunidade, establecéronse uns criterios de distribución das asignacións económicas previamente consensuados coa Federación Galega de Municipios e Provincias (Fegamp). Estes criterios determináronse a partir dun importe fixo por concello, habitante e entidade de poboación, dentro duns límites de máximos e mínimos, co fin de garantir unha repartición equitativa. A estas variables incorporáronse factores correctores vinculados á superficie, ao peso do agro en cada municipio, así como ao grao de despoboamento e de envellecemento. Ademais, prevese un incremento do 50% da contía para aqueles concellos fusionados.\nPor provincias, as asignacións quedan do seguinte xeito: 3,7 millóns de euros son para A Coruña, 3 millóns para Lugo, 2,7 millóns para Ourense e 2,4 millóns de euros para a provincia de Pontevedra.\nOs consistorios teñen de prazo para presentar as súas solicitudes de axuda un mes a contar dende mañá. Deben facelo exclusivamente por medios electrónicos, cubrindo previamente o formulario accesible desde a sede electrónica da Xunta de Galicia, e a páxina web da Agader.


Que ver na cidade de Oxford | Noticias de viaxes\nSusana García | | Cidades, Inglaterra\nOxford é unha cidade moi coñecida Principalmente pola súa universidade, pero pode ser unha visita interesante. Se fomos a Londres, sempre podemos coller un tren e chegar a esta fermosa cidade nunha hora de viaxe facilmente. Nel podemos ver un lugar máis tranquilo e clásico que o propio Londres, con algúns recunchos interesantes.\nA gran maioría dos visitantes non dedican máis dun día de visita a Oxford, aínda que tamén podes gozar de varios días para ver todo con maior tranquilidade. Darémosche unha lista de lugares que podes ver nesta cidade inglesa se decidiches saír de Londres para ver lugares próximos.\n1 Palacio Blenheim\n2 Colexio Church Christ\n4 Biblioteca Bodleian\n5 Camiño do Támesis\n6 Igrexa de Santa María\n7 Xardín Botánico de Oxford\nEl Palacio Blenheim Está situado en Woodstock, ás aforas de Oxford. É a residencia dos duques de Marlborough. A súa construción data do século XVIII e ten un estilo barroco inglés. Dentro do palacio pódense facer excelentes visitas guiadas, pero tamén é un lugar onde se celebran eventos. Nos seus extensos xardíns celebráronse cursos de fotografía, música en directo ou partidas de cricket. Neste palacio tamén gravaron escenas da película 'Harry Potter e a orde do Fénix', polo que forma parte da ruta do personaxe polo Reino Unido.\nColexio Church Christ\nNa cidade de Oxford hai moitos chamados colexios, xa que é unha cidade universitaria moi importante. Un dos colexios máis visitados polos turistas é o Colexio Church Christ, cuxa capela é a catedral da cidade. A pesar do majestuoso e antigo que é o lugar, o certo é que o que atrae á gran maioría dos turistas tamén ten que ver con Harry Potter. Atoparemos neste lugar o famoso comedor onde se reunían os magos, un lugar que todos os turistas queren ver.\nOutro dos puntos de referencia de Oxford é o Ponte dos Suspiros, cuxo nome se supón que provén da semellanza coa ponte do Palacio Ducal de Venecia. Está situado na zona monumental e é unha fermosa ponte, aínda que neste caso non hai góndolas ao redor, nin tan fermosa como a de Venecia. Por outra banda, baixo a ponte verás un cartel que indica a dirección dunha taberna moi popular á que se chega por unha rúa estreita. Chegarás a un patio onde se atopa este lugar, moi frecuentado polos estudantes.\nNon podía faltar, nun cidade universitaria como é Oxford, a visita a algunha famosa biblioteca. Esta é a biblioteca de investigación máis importante da universidade. É un dos máis antigos de Europa e o segundo máis grande de Gran Bretaña, despois da British Library de Londres. Se somos fans de JRR Tolkien deberiamos saber que foi estudante e profesor en Oxford e que pasou moito tempo nesta biblioteca. Ademais, está o libro "Libro vermello de Hergest", que o inspirou para facer o seu famoso "O señor dos aneis". Antes de entrar, e se nunca estivo nel, terá que prestar xuramento no que promete seguir as regras e non danar nada nel. E seguindo a ruta de Harry Potter por Oxford, tamén filmaron algunhas partes da película nesta biblioteca.\nCamiño do Támesis\nSe o que queremos é facer un pequeno exercicio despois de tantos edificios históricos, bibliotecas e universidades, temos Camiño do Támesis. Un lugar para camiñar e facer un pouco de deporte, desde correr ata andar en bicicleta ou camiñar un pouco. É un camiño que se creou ao longo do río Támesis e cuxa ruta pasa por Oxford, polo que podemos aproveitar para gozar do aire fresco.\nLa Igrexa do colexio St Mary É un dos máis grandes da cidade e, sen dúbida, é un fermoso edificio que paga a pena visitar. A súa parte máis antiga na actualidade é a torre, que data de 1270, aínda que hai partes dela que se engadiron posteriormente, como a chapitel cos pináculos e as gárgolas. É posible visitar esta igrexa, cun fermoso órgano no seu interior, e tamén a torre, desde a que podemos ter unha gran perspectiva da cidade. En todas as cidades hai un lugar onde podemos escalar para ter unha vista desde el.\nXardín Botánico de Oxford\nEn todas as cidades inglesas podemos atopar grandes xardíns que nos invitan a pasear e descansar. Este xardín comezou como un xardín de plantas medicinais e hoxe ten unha das máis variadas coleccións de plantas do mundo. Se non sabemos nada sobre as plantas, sempre podemos percorrela e gozar das fermosas paisaxes que ten.\nCamiño completo ao artigo: Noticias de viaxes » Cidades » Que ver na cidade de Oxford\nE se deixamos a casa rural?


ENREDEmos: abril 2020\nOla a todos e a todas! Hoxe presentamos unha canción con moito agarimo para todos vós.\nTrátase da canción “Todo o día na casiña” que, dende a sección de Atención a diversidade adaptaron en LSE e con pictogramas para que toda a cativada poida aproveitala.\nQueremos agradecer de forma especial este gran traballo, arduo e moi coordinado da sección, a Tareixa, Bea, Beni, Alba, Milhina, Ana, Eva e Charo pola súa involucración para que o proxecto saíse adiante. Por suposto tamén queremos agradecer aos autores da canción que nos permitisen a súa adaptación.\nTamén vos deixamos unha guía para elaborar un paxaro con materias reciclados descargable\nE como comentamos esta entrada está chea de cousiñas, aquí podedes descargar moitas actividades do conto.\nAgradecémoslles ao autor da composición, Magín Blanco, á ilustradora, Luz Beloso, ás intérpretes, Paty-Uxía-Rosa-Carmen-Mari-Paula e María, á gravación, Cristia Leggiero, á guitarra, Jose, e á Secretaría Xeal de Política Lingüística como promotora do vídeo, a cesión dos dereitos para presentarmos esta obra en Aulas Galegas.\nPublicado por EDLAPEDRA en 3:21 No hay comentarios:\nAs persoas responsables de 31 bibliotecas públicas municipais, pertencentes á Rede de Bibliotecas da Xunta de Galicia, son as protagonistas deste vídeo co que conmemoran o Día Internacional do Libro, nun momento no que están a traballar dun xeito diferente.\nAínda que non estean abertas ao público os e as responsables das bibliotecas municipais seguen a traballar de xeito colaborativo para fomentar a lectura entre a cidadanía de todas as idades.\nPor iso, se intercambian libros dende as súas casas neste vídeo a ritmo da música de grupos da terra como Migallas e Gaudi Galego. Dende que se decretou o estado de alarma pola pandemia do #COVID19, as bibliotecas municipais puxeron en marcha a iniciativa #HoraDoConto, coa que cada día, ás 17.00 horas de luns a venres e dende as redes sociais de cada concello, recomendan a lectura dun conto. Cada día, unha das bibliotecas é a responsable de realizar dita recomendación, en diferentes formatos, xéneros e idiomas.\nPublicado por EDLAPEDRA en 4:44 No hay comentarios:\nFELICITACIÓN DÍA DO LIBRO\nComprácenos felicitarvos neste día especial, con esta fermosa imaxe, deseñada, por Marc Taeger.\nPublicado por EDLAPEDRA en 1:57 No hay comentarios:\nGARAVANCIÑO: OLALLA E MARC TAEGER\nEn entradas anteriores publicamos o enlace ao que podemos entrar para desfrutar dunha gran variedade de contos de Kalandraka, contados por contacontos escepcionais.\nPero Garavanciño. merece unha entrada para el so pois está contado maxistralmente por Olalla González e á vez ilustrado por Marc Taeger, mamá e papá de dúas nenas do noso cole. Clicade na imaxe e podedes gozalo en familia.\nPublicado por EDLAPEDRA en 12:36 No hay comentarios:\nCada día ás 8 da tarde, os bueuses e as bueusas, saímos aos balcóns e as ventás para aplaudir pero tamén saímos a cantar.\nÉ emocionante oír a todo o vecindario entoar como se fose unha voz soa, o que xa chamamos o noso himno: SON DE BUEU. Por se aínda non a sabedes, podedes escoitala no seguinte vídeo e aproveitar para ver fermosas imaxes desta fermosa vila, que é a nosa.\nSON DE BUEU ( Comparsa Vou nun Bou)\nPara fermosa esta vila\nnon che hai outra coma ela\nque velas as súas parroquias\nBueu, Beluso e máis Cela.\nBueu, Beluso e máis Cela\ndanlle cariños ó mar\ndende Bon a Lapaman.\nPor coñecer a súa xente\no nacer valeu a pena\nAndar polas súas rúas\npercorrer os seus camiños\nalegran a miña alma\no Bispo cos seus muíños.\nO Bispo cos seus muíños\no monte do Liboreiro\ne o millo corvo de Meiro\nE anque teña que marchar\neu voltarei a esta terra\nO branco das súas praias\no verde das arboledas\nrealzan o azul do mar\nas dornas coas súas velas\nriqueza da nosa ría\ne o sol por riba da Illa\nPonme aquí un Tinta Femia\naquí estarei, ¡Viva Bueu!\naquí estarei, ¡Viva Bueu!"\nPublicado por EDLAPEDRA en 12:25 No hay comentarios:\nQuen quere que lle conte a historia de...\nSe clicades na imaxe poderedes acceder a páxina de Kalandraka TV, e desfrutar de todos estes contos.\nFELIZ CORENTENA RAPAZADA!\nPublicado por EDLAPEDRA en 4:18 No hay comentarios:\nAs galegas e os galegos estamos de noraboa. O aeroporto compostelá será rebautizado co nome da nosa escritora máis ilustre.\nO aeroporto de Santiago toma o nome de Rosalía de Castro.\nPublicado por EDLAPEDRA en 3:56 No hay comentarios:


Jason Nash está casado, quen é a súa esposa? Nenos, divorcio, familia, noiva, biografía | CLMGF\nJason Nash está casado, quen é a súa esposa? Nenos, divorcio, familia, noiva, biografía\nActor, escritor, director e comediante, Jason Nashes un conxunto de talentos que foron efectivamente utilizados e, como resultado, catapultó a Stardom tanto en internet como nos medios principais. Aínda que inicialmente comezou a súa carreira no mundo do espectáculo nos medios tradicionais, Nash conseguiu a súa gran oportunidade na aplicación agora desaparecida para compartir videos, Vine. Logo da desactivación da vide en outubro de 2016, a estrela multitalement continuou a florecer xa que estendeu os seus tentáculos a outras plataformas de redes sociais.\nBiografía de Jason Nash, AGE\nJason Nash recibiu o Nomes de Jason Eric Nashcundo naceu o 23 de maio de 1973 en Boston, Massachusetts. Recibiu a súa educación universitaria na Universidade de Massachusetts e logo de graduarse, trasladouse a Nova York, onde traballou durante un ano como asistente de personalidade persoal na televisión, Norm MacDonald. Traballou igual para MTV como escritor e en 2001, trasladouse a Los Angeles cando recibiu un papel na serie de comedia da serie VHI.\nComo comediante, Nash adestrou no Teatro de Brigada de Cidadáns Elupright en Los Angeles e tamén foi membro do grupo de comedia “Prezo, Nash e Blieden” xunto a outros dous comics. Traballando xuntos, o trío actuou en varios festivales de comedia e tamén crearon programas de televisión para as principais canles de televisión.\nEntre outros logros, Jason Nash co-creou os exitosos cantos con sentimentos en xaneiro de 2006 xunto con Jeff Bumgarner .. En 2010, apareceu na tempada 7 da competición de talento da realidade NBC Última posición cómica alcanzando a etapa semifinal. Tamén liderou a comedia Central Jason Nash Web Series está casada coa actriz de Hollywood Busty Philipps. Ademais do seu papel como actor principal, Nash serviu como escritor, productor e director da serie. Logo do éxito da segunda tempada da serie en 2013, a estrela multitalement tamén traballou na súa adaptación cinematográfica do mesmo nome que se estreou en xuño de 2014.\nJason Nash originalmente chegou a Vine With the Loveee vender algúns As copias da túa película, con todo, conseguín moito máis do que esperaba. Pouco despois de unirse á plataforma, os seus seguidores e Audiencia de Vine comezaron a disparar e, polo tanto, foron inspirados para comezar a facer viñedos a tempo completo. Os seus clips de comedia de 6 segundos en Vine gañaron moitos seguidores e convertéronse nun dos máis notables influyentes da aplicación.\nEn 2016, Nash colaborou co seu compañeiro Internet Star Brandon Calvillo no largometraje FML: unha aventura en redes sociais que tiñan un elenco de estrelas doutras estrelas de viñedos comediantes. Ao longo dos anos, Nash acumulou con éxito ata 2,7 millóns de seguidores e 1.600 millóns de loops acumulados en Vine. Non obstante, todo o traballo duro pasou polo dreno en outubro de 2016 cando Twitter, a empresa fundadora de Vine, anunciou a interrupción da aplicación.\nA pesar do reverso, a estrela de múltiples talentos continuou facendo ondas noutras plataformas de medios dixitais. O seu homónimo de YouTube ten máis de 1,5 millóns de suscriptores. Xunto coa súa parella Estrela de YouTube, David Dobrik, Jason Nash lanzou un podcast semanal “Views” en maio de 2017 que alcanzou o número 3 nas listas de iTunes cando debutou.\nFamilia: Jason Nash casouse ? Esposa, nenos, divorcio\nJason Nash estaba casada anteriormente co seu operador universitario, Marney Hochman, con todo, o matrimonio terminou nun divorcio nalgún momento do 2017. Os detalles sobre a súa unión matrimonial son un pouco vaga, pero Sábese que a parella ten dous fillos xuntos; Un neno Wyatt Nash e unha filla Charley Nash.\nDespois do final do seu matrimonio, Jason Nash implicaba consumidominalmente coa estrela de YouTube e empresaria Trisha Kay Paytas. Paytas posúe unha longa carreira en YouTube e o seu contido de vídeo consiste principalmente en videos musicais e espectáculos de alimentos. Ademais de ser unha estrela de Internet, apareceu en varios reality shows, incluíndo a miña estraña adicción, o Dr. Phil, o prezo está ben, así como a exitosa serie de realidade da celebridade do Reino Unido. Tamén apareceu en videos musicais para Amy Winehouse e Eminem.\nA potente parella de YouTube colaborou en varios Vlogs e facilitounos a ir a unha xira en vivo Tagged Trisha e Jason están namorados en xullo de 2018.Non obstante, os plans para a xira fallaron cando a parella separou un mes antes das datas programadas. A razón para súa separación foi asociada súas diferenzas en alimentos hábitos de exercicio. P>\nA pesar da súa foi moi as súas valos foron novamente só un mes máis tarde. p>\nInstituto – Sociedade Peruana de Psicoanálisis »\n« Huayhuash Cordillera (Galego)


Vieiros: Galiza Hoxe - Unha moción de censura, para favorecer un parque eólico\nVolve a ameaza a Pena Trevinca\nUnha moción de censura, para favorecer un parque eólico\nA FEG denuncia que detrás da moción de censura ao alcalde de A Veiga está o interese por desbloquear a autorización de construción dun parque eólico na Serra de Pena Trevinca.\nFederación Ecoloxista Galega - 11:28 20/11/2009\nTags: eólicas FEG Moción de Censura Pena Trevinca\nÁ FEG chámalle a atención a coincidencia entre o anuncio de moción feito polo PP e a intención da Xunta de Galicia de reactivar a autorización de parques eólicos nesta área de grande interese natural. A FEG recorda que o novo decreto eólico quere practicamente deixar en mans dos concellos, por medio das licenzas municipais, a autorización dos parques eólicos, polo que no caso da Veiga sería fundamental chegar a facerse coa alcaldía.\nA posibilidade da autorización de parques eólicos nesta área trátase dunha moi mala nova para o patrimonio natural de Galiza e de Pena Trevinca, que estaba pendente até hai moi poucos meses de ser declarada Parque Natural. De feito a inicios deste ano xa se daba por feito que esta zona sería Parque Natural antes do remate do 2009.\nA posibilidade de construción dun parque eólico nunha serra montañosa como Trevinca supón unha ameaza crítica para a conservación dos valores naturais e paisaxísticos do “teito de Galicia”. Dende a FEG preguntámonos que está a facer nestes momentos a Xunta de Galiza para protexer áreas naturais de tanta importancia coma é o caso desta serra.\nDende a FEG reclamamos ao presidente Feixoo que revele as intencións do seu goberno para este espazo natural, e se dentro das súas prioridades está a declaración coma Parque Natural ou se pola contra pensa autorizar a súa destrución coa construción dun complexo industrial eólico, instalación totalmente incompatible coas medidas de conservación e a filosofía que supón o recoñecemento do que debe ser un Parque Natural.