Matemáticas paira escolares na Rede | Consumer\nMatemáticas paira escolares na Rede\nOs estudantes contan cun gran número de recursos en Internet paira reforzar e practicar os seus coñecementos en matemáticas\nResolver centos de exercicios sen necesidade de usar lapis e papel e comprobar de forma inmediata as solucións, comprender fórmulas aritméticas mediante un xogo interactivo ou entender a xeometría a través de ilusións ópticas son algunhas das actividades complementarias ao ensino regulado das matemáticas ás que os estudantes de Primaria, Secundaria e Bacharelato poden acceder grazas aos recursos dedicados a esta materia dispoñibles na Rede.\nÉ innegable o importante papel que está a adquirir hoxe en día o uso das tecnoloxías da información e a comunicación (TIC) no ámbito educativo. Os computadores actualmente son una ferramenta presente non só nos centros escolares, senón na maioría dos fogares, que proporciona, cun uso adecuado, un amplo campo de recursos para que os alumnos reforcen e practiquen os ensinos apresos no contexto escolar. As matemáticas, una das materias, en moitos casos, máis complexa paira os estudantes, atopan neste ámbito unha contorna moi favorable paira a aprendizaxe, xa que a súa representación a través de medios interactivos e multimedia proporciona un modo de aplicar os coñecementos dunha forma máis amena e motivadora do que pode resultar polos medios tradicionais.\nO TIC favorecen unha aprendizaxe máis eficiente das matemáticas nos alumnos\nComo ben di Mercè Santandreu, especialista en tecnoloxía educativa e profesora de Matemáticas nun instituto de Secundaria, no seu informe “Recursos TIC no ensino e aprendizaxe da área de matemáticas” publicado en revístaa Comunicación e Pedagoxía, “os expertos consideran que a tecnoloxía é esencial paira o ensino e a aprendizaxe desta materia”, aínda que recalca que “hai que ter coidado ao usala e nunca debe de substituír o papel de educadores e alumnos”. Entre as achegas do uso dos recursos tecnolóxicos a esta materia, Santandreu destaca que “favorecen unha aprendizaxe máis eficiente nos alumnos, fornecen un novo ambiente de ensino e fan que a actividade que se desenvolve sexa diferente a como se traballaría con lapis e papel”.\nProgramas tutoriales, series de exercicios e problemas ou prácticas interactivas axudan a fomentar nos estudantes hábitos e actitudes propios da actividade matemática e así mesmo, ao poder comprobar de forma inmediata os resultados obtidos no seu traballo, obrígalles a reflexionar sobre as propias estratexias utilizadas nas actividades e a recoñecer claramente os erros cometidos. Os recursos gratuítos paira a práctica de matemáticas dispoñibles na Rede son numerosos, por iso, realizamos una selección daqueles que recompilan de forma máis xenérica os conceptos e áreas de aprendizaxe de matemáticas máis comúns nas etapas educativas de Primaria, Secundaria e Bacharelato.\nCentro Nacional de Información e Comunicación Educativa (CNICE): Este programa do Ministerio de Educación, Política Social e Deporte, paira a integración das tecnoloxías de información e comunicación no ámbito escolar, recolle na súa sección de recursos paira estudantes de Primaria un bo número de materiais interactivos e multimedia desenvolvidos por profesores especialistas paira apoiar o proceso de aprendizaxe das matemáticas nesta etapa educativa. Mediante aplicacións moi sinxelas e visualmente atractivas, os nenos poden practicar xogando conceptos matemáticos básicos como as fraccións, o peso e a masa, os decimais ou as porcentaxes.\nUna extensa colección de fichas e problemas clasificados por conceptos paira descargarse e traballar con lapis e papel\nTodo Matemáticas: O portal educativo do Proxecto Medusa do Goberno de Canarias inclúe un buscador de recursos tecnolóxicos paira estudantes, que poden filtrar as súas procuras tanto por etapa ou nivel educativo, como por área de aprendizaxe. Entre estes recursos destaca Todo Matemáticas, un completo portal dedicado a esta materia elaborado por Mario Ramos, profesor dun centro de Infantil e Primaria de Tenerife. Una extensa colección de fichas e problemas clasificados por conceptos paira descargarse e traballar con lapis e papel, ademais dun gran número de exercicios paira realizar en liña son algúns dos principais atractivos deste portal.\nThatQuiz: Este sitio web dedicado ás matemáticas recolle centos de test en liña para que os alumnos comproben as súas habilidades á hora de resolver exercicios, xa que ao finalizar cada un obtense inmediatamente un resumo dos resultados. Perfectamente clasificado por conceptos e áreas da materia, ThatQuiz pode servir de perfecto adestramento paira preparar os exames.\nExercicios organizados por ciclos e bloques de contidos\nO Caixón de Telémaco: Esta web do Goberno de Navarra inclúe un bo número de recursos curriculares paira ser utilizados na área de matemáticas de Educación Primaria. Os exercicios están organizados por ciclos e bloques de contidos como operacións e números, xeometría ou estimación e cálculo de magnitudes.\nUsa o Coco: Os alumnos de Primaria poderán acceder desde esta web creada por Nacho Diego a 527 problemas e actividades matemáticas, 32 test matemáticos cun total de 600 preguntas, ademais da criptogramas, prácticas do cálculo mental, e mesmo un completo glosario de termos e conceptos matemáticos paira repasar.\nIr á páxina seguinte: Paira Secundaria e Bacharelato »\naprendizaxe estudantes exercicios matemáticas-gl recursos


María Sánchez: "A escola é un espazo creativo onde conviven distintas disciplinas" | EASD Ramón Falcón - Lugo\nMaría Sánchez: “A escola é un espazo creativo onde conviven distintas disciplinas”\nMaría Sánchez Castedo é alumna de Cerámica Artística na EASD Ramón Falcón Lugo. Anteriormente, tamén na nosa escola, cursou Deseño Gráfico. Na actualidade está en proceso de lanzamento da súa propia empresa, Ceniza de Papel; e comezando a crear traballos destinados á comercialización.\n1. Que estudas na EASD Ramón Falcón e desde cando? Cal foi o teu camiño ata chegar á escola?\nFixen Deseño Gráfico, que acabei no 2017; e actualmente estudo Cerámica. Anteriormente fixen traballos de tipo administrativo, a miña maior experiencia laboral foi nunha empresa de informática durante 12 anos aproximadamente. Pero desde sempre fun unha persoa creativa.\n2. Que balance xeral fas do teu paso pola escola?\nO balance é totalmente positivo, é un espazo creativo onde conviven distintas disciplinas (gústanme especialmente as colaboracións entre talleres), hai profesores especialmente implicados na evolución dos alumnos. É estupendo cando un profesor doutra disciplina se implica nun proxecto que ti propós.\n3. Que consellos lle darías a alguén que está pensando en iniciar estudos de Cerámica Artística?\nQue adiante. En calquera dos estudos respectan moito a identidade dos alumnos, hai técnicas que aprender, é evidente, pero por outro lado sempre hai bastante liberdade no aspecto creativo.\n4. Que aptitudes e intereses pensas que debe ter unha persoa que se propoña realizar estes estudos?\nTer a mente aberta e non cortarse á hora de propoñer as ideas. Ah! E moi importante a constancia, pensar que non todo sae perfecto á primeira. Por outro lado creo que o coñecemento técnico é tamén especialmente importante… para chegar a un resultado ás veces hai pasos que no son tan “divertidos”, pero o resultado compénsao todo.\n5. Sabemos que xa estás aplicando os teus coñecementos no mundo laboral. Fálanos da túa experiencia, do que fas actualmente.\nAplico os meus estudos de Deseño Gráfico, no ámbito da ilustración e a maquetación, tamén realicei imaxe corporativa. Pero sobre todo estou implicada no ámbito da Cerámica, estou dentro dun proceso de coworking no Cei Nodus a través da EOI, para crear un proxecto empresarial paso a paso, a miña páxina web está en proceso e dispoño de Instagram e realizo ventas a través de Facebook. Tamén fago pezas personalizadas a partir de deseños realizados. Estou en proceso de captación de clientes e puntos de venta, de momento cun bo grado de aceptación. Asisto a feiras, realicei varias exposicións e estou preparando outra para novembro deste ano. Tamén imparto obradoiros formativos.\n6. Cales son os teus proxectos académicos e profesionais para o futuro?\nConsolidar o meu proxecto empresarial e seguir formándome. Espero poder acceder aos estudos de Serigrafía porque a transferencia de imaxes interésame especialmente, en concreto á Cerámica. Teño creado unha liña de ilustración propia que quero plasmar en distintos soportes. Polo que serían estudos totalmente complementarios.\nPodes descargar aquí a Memoria de Actividades Profesionais de María Sánchez Castedo.\nBy EASD Ramón Falcón - Lugo|2019-05-16T07:30:58+00:00Maio 16th, 2019|Cerámica Artística, Deseño Gráfico|0 Comments\nXuño 27th, 2019|0 Comments\nIria Pigueiras: “É un momento precioso para estudar Cerámica Artística”\nMaio 30th, 2019|0 Comments\nFotografía, Cerámica, Gravado e Serigrafía: inscrición nas probas de acceso para o curso 2019/20\nMaio 23rd, 2019|0 Comments\nO noso estudante Salvador Cidrás recolle o Premio Mestre\nMaio 19th, 2019|0 Comments\nDeseño Gráfico e Deseño de Interiores: inscrición nas probas de acceso para o curso 2019/20\nMaio 13th, 2019|0 Comments\nMonth Xaneiro Febreiro Marzo Abril Maio Xuño Xullo Agosto Setembro Outubro Novembro Decembro Year 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023\n2929 Xullo, 2019 3030 Xullo, 2019 3131 Xullo, 2019 11 Agosto, 2019 22 Agosto, 2019 33 Agosto, 2019 44 Agosto, 2019\n2626 Agosto, 2019 2727 Agosto, 2019 2828 Agosto, 2019 2929 Agosto, 2019 3030 Agosto, 2019 3131 Agosto, 2019 11 Setembro, 2019\nComunicado da Rede de Escolas de Arte e Superiores de Deseño de Galicia, respecto ao proxecto de implantación do Grao en Deseño e Creación da Universidade de Vigo\nDeseño de Interiores: convocatoria extraordinaria de probas de acceso para o curso 2019/20\nComezamos o curso 2019/20\nBuscar noticias por fecha Seleccionar mes Agosto 2019 Xullo 2019 Xuño 2019 Maio 2019 Abril 2019 Marzo 2019 Febreiro 2019 Xaneiro 2019 Decembro 2018 Novembro 2018 Outubro 2018 Setembro 2018 Agosto 2018 Xullo 2018 Xuño 2018 Maio 2018 Abril 2018 Marzo 2018 Febreiro 2018 Xaneiro 2018 Decembro 2017 Novembro 2017 Outubro 2017 Setembro 2017 Agosto 2017 Xullo 2017 Xuño 2017 Maio 2017 Abril 2017 Marzo 2017 Febreiro 2017 Xaneiro 2017 Decembro 2016 Novembro 2016 Outubro 2016 Setembro 2016 Xullo 2016 Xuño 2016 Maio 2016 Abril 2016 Marzo 2016 Febreiro 2016 Xaneiro 2016 Decembro 2015 Novembro 2015 Outubro 2015 Setembro 2015 Agosto 2015 Xullo 2015 Xuño 2015 Maio 2015\nArco 2016 Bilbao centrad ciclo superior de cerámica artística Conecta Curso 2016/17 Drift FIG gravado Luz Norte SELECTED Inspiration transferencias málaga


Temas: TURISMO PANDEMIA BALNEARIOS INVESTIGACIóN SAúDE TERMALISMO OURENSE\nPor Europa Press / Redacción | OURENSE | 08/09/2021 | Actualizada ás 19:18\nUns 60 expertos de 10 países reuniranse en Ourense con motivo do Congreso Internacional sobre Auga e Saúde organizado por Termatalia e no que este ano se integra o IV Simposio Internacional sobre Termalismo e Calidade de Vida organizado polo Campus Auga da Universidade de Vigo.\nO obxectivo da programación, que foi presentada este mércores en Expourense, é citar á comunidade termal para analizar os desafíos do termalismo na era post-Covid e presentar as investigacións actuais neste ámbito, as augas mineiro-medicinais e fomentar o negocio do turismo de saúde a nivel internacional.\nPor primeira vez conflúen ambos os eventos nun único programa no que se alternan durante tres xornadas, entre o 15 e o 17 de setembro, actividades transversais con outras máis específicas. Así, citarán á comunidade científica investigadora internacional de 10 países: Alemaña, Arxentina, Austria, Brasil, Colombia, España, Francia, Grecia, Portugal e Tailandia mediante a representación de 60 expertos.\nO primeiro día, a actividade centrarase no papel dos balnearios e a recuperación da saúde tras a pandemia nunha xornada promovida pola cátedra de Hidroloxía Médica da Universidade de Santiago de Compostela.\nAsí mesmo, o xoves 16 o simposio centrarase no patrimonio termal na sesión de mañá e o turismo na sesión de tarde, achegando novas estratexias de promoción turística dos destinos termais e de benestar, así como o cambio das necesidades e preferencias do novo consumidor tras a pandemia.\nA última xornada, a do día 17, estará dedicada á relación entre saúde e benestar e á análise das tendencias da industria. O programa inclúe a presentación de novas iniciativas activas ao redor do termalismo como o proxecto "Un descanso nos camiños", impulsado desde o Cluster de Turismo de Galicia.\nA inxesta de augas minerais e a análise dos desafíos actuais do termalismo serán os temas que pechen o evento, que concluirá coa entrega dos premios da 18ª Cata Internacional de Augas de Termatalia e o recoñecemento ás comunicacións científicas presentadas no evento.\nAdemais, as actividades vinculadas ao Congreso Termatalia rematarán cun evento de cociña organizado polo GDR-12 Ribeiro-Carballiño que correrá a cargo do chef Domingo González "Camiño ilusionante".\nÁ presentación, asistiu a concelleira de termalismo do Concello de Ourense, Flora Moure, que trasladou que o congreso "pecha" un verán onde "se ha visto que o turismo volve aos poucos ás cidades pero con demandas renovadas e dando protagonismo a diferentes destinos".\nNeste sentido, destacou que a recuperación da pandemia "supón unha oportunidade para reactivar o interese científico polas capacidades terapéuticas do termalismo".\nAdemais, Moure fixo mención á nova Lei de usos lúdicos de augas termais da Xunta de Galicia ao subliñar que "é un importante desafío para a cidade de Ourense, pero tamén unha importante oportunidade para consolidar un recurso dedicado a ofrecer mellores infraestructuras de baño e unha experiencia única para os bañistas". "Grazas a iniciativas como estas seguimos avanzando neste camiño conxunto e ilusionante que é o desenvolvemento termal", manifestou Moure.\nPola súa banda, o delegado territorial da Xunta en Ourense, Gabriel Alén, aseverou que o termalismo "encaixa perfectamente no modelo de Turismo seguro, de calidade e sustentable" polo que aposta o Goberno autonómico a través do Plan Galicia Destino Seguro 2021-2023 trasladando que precisamente o plan foi "o que permitiu que a comunidade recibise en xullo un 80% máis de viaxeiros que en 2020 e que se sitúe 20 puntos por enriba da media nacional en comparación con 2019".\nAdemais, destacou que o termalismo supón un recurso para diversificar e desestacionalizar a oferta turística e pediu que "se siga consolidando este produto estratéxico para que Galicia se manteña como referente nacional e internacional".


obama – Brétemas\nOnte 716: Non a guerra!\n29 de Agosto de 2013 /en Dereitos_humanos, Internacional, Onte, Política/por bretemas\nO que se anuncia como inminente ataque estadounidense sobre Siria non acabaría con aquela guerra civil nin aliviaría a dor da súa poboación. Sería, apenas, outro tremendo erro de Obama, máis decepcionante, aínda, pola súa coincidencia coa lembranza dos cincuenta anos do discurso de Martin Luther King. Sería o inicio dunha guerra de saída moi incerta, que só beneficiaría aos grandes intereses estadounidenses do negocio tinglado militar industral e das súas corporacións petroleiras.\nÉ moi difícil opinar sobre cal debe ser a saída para o complexo conflito sirio, tras o que se agochan centos de miles de vítimas e millóns de refuxiados nun país cunha posición xeoestratéxica decisiva no devir do actual mundo multipolar. Máis aínda cando tras o sucedido nos días previos ao inicio da guerra de Iraq e das »súas armas de destrución masiva», é moi difícil determinar quen foi o autor do ataque químico sobre a poboación civil siria, ao que pretenden responder os americanos. Nin sequera o ten claro David Cameron, o premier británico e primeiro socio dos estadounidense en todas as batallas recentes. Razón pola que é máis abraiante a posición dos responsables do PSOE, que non teñen problema para apoiar un ataque, mesmo sen o respaldo das Nacións Unidas.\nEntre tanta confusión interesada, a pesar de que poida parecer unha inxenuidade de educadores pacifistas, non vexo outro camiño para a paz en Siria que a mediación da comunidade internacional por medio dos instrumentos dos que dispón as Nacións Unidas. Unha saída que supoñeria aceptar decontado o prazo solicitado polo Secretario Xeral para determinar a orixe do ataque químico e un acordo posterior dos membros do Consello de Seguridade (onde están Rusia, China e o EE.UU.) para despregar unha forza internacional de interposición de carácter estritamente humanitario. A paz conquístase por medios pacíficos. Non hai outro camiño. Calquera solución militar só pode arrastrar a incrementar o desastre.\nhttps://bretemas.gal/wp-content/uploads/2013/08/135221-620-282.jpg 282 620 bretemas https://bretemas.gal/wp-content/uploads/2018/09/logobr2-2.png bretemas2013-08-29 16:55:432013-08-29 17:00:12Onte 716: Non a guerra!


Luis Dadíe - Wikipedia, a enciclopedia libre\nLuis Fernando Dadie Fernández, nado en Pasaia (Guipúscoa) o 17 de maio de 1966, é un ex-futbolista vasco, que xogaba na demarcación de defensa central.\n17 de maio de 1966\nFormouse nas categorías inferiores da Real Sociedad, debutou co primeiro equipo na tempada 1985/86 ante o Athletic de Bilbao. Despois de seis tempadas sen afianzarse no equipo, e durante as que conquistou a Copa do Rei en 1987, fichou polo Celta de Vigo en 1991.\nNa súa primeira tempada en Vigo acadan o ascenso a Primeira División ao rematar o campionato en primeira posición, e sendo Dadíe titular indiscutíbel. No ano 1994 volveu disputar unha final da Copa do Rei, pero o Celta perdeu ante o Real Zaragoza.\nNo verán de 1994 deixa Vigo e ficha polo CA Osasuna ao igual que o seu ex-adestrador no Celta Txetxu Rojo. Despois de dous anos en Pamplona fichou polo CD Toledo onde as lesións levaronno a retirarse.\nUnha vez retirado colaborou como comentarista en Radio Euskadi e formou parte do equipo técnico da Real Sociedad.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Luis_Dadíe&oldid=5446730"


Os populares recordan que foron as súas negociacións en relación coa Oficina de Rehabilitación as que permitiron que o tipo se sitúe no 0,55 a partir de 2013\nO PP pídelle ao Concello que na carta do IBI recolla a súa intención de subir o tipo nun 0,60 desde 2014 e ata o ano 2019\nJulia Rodríguez considera que BNG e PSOE eluden a súa responsabilidade, posto que o Goberno do Estado só impuxo a obligatoriedad do tipo ata 2013\nO Grupo Municipal do PP de Monforte acusa ao Goberno local de querer subir o coeficiente do IBI nun 0,60 ata o ano 2019 e invita ao Concello a que o explicite nas cartas que ten previsto enviar aos veciños da cidade do Cabe. Julia Rodríguez recorda que foron os populares os que conseguiron que o tipo aplicable ao IBI sexa do 0,55 en 2014 e non ao 0,60, como pretendía o Goberno local, un descenso que foi posible grazas ás negociacións dos populares coa Interventora municipal en relación co aforro na Oficina de Rehabilitación.\nOs populares denuncian "esta nova campaña de lavado de imaxe" do alcalde cando fai meses que xa enviou unha carta sobre a subida do IBI a todos os monfortinos. "Debería explicarlles aos cidadáns cal é a intención real de enviar unha nova misiva despois de que xa foran informados", replica a popular.\nJulia Rodríguez precisa que a medida articulada polo Goberno central no Real Decreto 20/2011 menciona no seu artigo 8 o seu carácter transitorio, de maneira que a subida do IBI aplícase só en 2012 e 2013 para atallar os problemas de déficit das administracións locais. "É un diñeiro que xestionan os propios Concellos e que é para eles", traslada.\nOs populares consideran que o BNG e o PSOE eluden a súa responsabilidade, posto que o Goberno do Estado só impuxo a obligatoriedade do tipo ata o ano 2013. "O que pase co IBI a partir de 2013 é responsabilidade exclusiva do Goberno local de Monforte e son eles os que deberán explicarlle aos cidadáns por qué querían manter un tipo dun 0,60 cando o PP propuxo no Pleno que se as condicións así o permitían se volvese a un coeficiente do 0,45".\nA popular insiste ademais en que o que pase a partir do 2013 co IBI "non é responsabilidade do Estado, senón dun plan de axuste do que terá que responder o alcalde e o portavoz do PSOE que foron os que aprobaron a operación de crédito que daba efecto ao documento".


“SAÚDE MENTAL SEN ATADURAS. CONTENCIÓNS CERO” Día Mundial da Saúde Mental 2019 – Movemento Galego da Saúde Mental\n10th Outubro 2019 - Posted by: movementogalegosaudemental - In category: Blog - 2 comments\nA contención mecánica é a acción mediante a cal se inmobiliza con correas a unha persoa, fixándoa habitualmente a unha cama. Esta medida supón unha grave limitación da autonomía do individuo, reducíndoa á mínima expresión, ao lugar que ocupa o seu propio corpo.\nA contención mecánica implica importantes riscos para a persoa sobre a que é exercida:\nCrea un sufrimento innecesario, tendo un devastador potencial traumático a nivel psicolóxico.\nImplica riscos físicos que poden derivar en lesións e incluso na morte.\nVulnera a dignidade e os dereitos fundamentais da persoa en contención.\nE supón un sinalamento e un mantemento do estigma social cara os problemas de saúde mental.\nPor outra parte non podemos obviar que a contención mecánica tamén ten efecto sobre aqueles profesionais encargados en último termo de levala a cabo. Prodúcese tamén nestes un sufrimento, resultado de levar a cabo estas accións, contrarias á función de coidado que lles é atribuída.\nA pesares de que boa parte da poboación poida pensar que a contención, o uso de correas, son cousas do pasado… nada máis lonxe da realidade. Desgraciadamente segue á orde do día na maioría dos centros hospitalarios nos que se atende á saúde mental; tamén na nosa comunidade autónoma. E aínda que, debido á escasa transparencia que rodea a este tema, non é posible coñecer o número de contencións que se realizan no ámbito sanitario nin as condicións concretas nas que teñen lugar, sabemos que por poucas que fosen, de seguro son demasiadas.\nAínda que evidentemente o emprego desta práctica ten como obxectivo evitar un mal maior nun caso concreto e extremo, en ningún caso podemos considerala como unha medida terapéutica, senón máis ben unha medida de seguridade resultado do fracaso das terapéuticas e, en último extremo, do propio sistema psiquiátrico e sanitario. Porque a restrición non pode ser abordada nunca como parte dos coidados. Atar nunca é terapéutico, senón indigno, violento.\nÉ por isto que dende o punto de vista dos dereitos humanos non existe outra opción que camiñar cara a redución das contencións, buscando finalmente a súa total abolición dentro do sistema sanitario e concretamente no eido da saúde mental. Cómpre para iso desenvolver e potenciar alternativas máis humanizadoras e que maximicen o respecto e a dignidade da persoa, especialmente na situación de vulnerabilidade na que se atopa durante un ingreso psiquiátrico. Deberá dotarse progresiva e suficientemente aos dispositivos e equipos de profesionais cos recursos precisos (a nivel de persoal, de formación, de medidas lexislativas,…) para ir construíndo unha nova realidade da práctica psiquiátrica, máis en sintonía co respecto dos dereitos fundamentais e da dignidade da persoa.\nA primeira condición para deixar de conter é querer facelo. Por isto é inaprazable tomar a decisión de deixar de realizar xa contencións mecánicas. Calquera xustificación a nivel estrutural ou institucional que contribúa a manter este mecanismo denigrante debería ser entendida como unha negativa radical a un cambio indiscutible, perentorio e absolutamente necesario. E a oposición do Partido Popular en xaneiro deste ano a unha proposición non de lei presentada polo Bloque Nacionalista Galego e apoiada pola totalidade da oposición é o suficientemente clara.\nPor todo isto, no Día Mundial da Saúde Mental esiximos ao Goberno de España, á Xunta de Galicia e ao Sergas:\nConsideramos que a inclusión destes aspectos no Plan Galego de Saúde Mental que se está a elaborar nestes momentos é unha oportunidade que non se pode deixar pasar.\nA creación ou promoción dun sistema de recollida de información e rexistro de contencións de carácter obrigatorio que permita coñecer directamente a magnitude do problema e as variables que contribúen ao seu mantemento, así como a evolución da súa práctica, que debería tender a desaparecer.\nPorque xa é hora de camiñar cara o obxectivo da contención cero.\nTags: 0contencions, Actos MGSM, Contencións, Día Mundial da Saúde Mental\nPingback: Día Mundial da Saúde Mental 2019 | Plataforma Sanidade Ourense\nmovementogalegosaudemental - 22nd Decembro 2019 at 9:33 a.m.\nHola Toni, el contacto lo vehiculamos a través del correo electrónico del MGSM, que puedes encontrar en esta misma página.Un saludo!\nLeave a comment to movementogalegosaudemental Cancelar a resposta


posted by Brétema e Berly @ 00:04 7 comments\nNo día do ovo...\nHoxe é o día do ovo. Tal e como dixo no seu momento a miña amiga Berly, hai días para todo. Eu, ás agochadas de Berly, que non lle gustan nada as galiñas, segundo ela, por teren plumas, vou renderlle unha homenaxe ás pitas. Si, porque os ovos son un dos meus alimentos preferidos: en tortilla, en ensalada, fritos, cocidos ... eu acompaño unha morea de comidas cos ovos.\nAdemais o outro día descubrín unha cousa: os ovos non rachan sempre. Se colles un ovo pola punta de arriba e pola de abaixo e apertas ben forte... o ovo non racha nin aínda que te poñas colorado/a. Co cal deduzo que se un ovo cae de pé non se parte.\nE para celebrar este día ben celebrado prepararei ovos de cea ...\nposted by Brétema e Berly @ 15:22 7 comments\nCantar ou da-lo cante\nCando estabamos en Salamanca Brétema e máis eu, dedicabamos gran parte das frías tardes en cantar e bailar. Sáir á rúa era moi doloros: doiame a cabeza, tiña os labios descuartizados, as mans coma globos colorados e ó cabo dunha hora máis ou menos o corpo íase conxelando ata limitar os movementos ó mínimo (parpadear e move-las pernas)e o aire que respiraba subia polas fosas nasais coma coitelos ben afiadiños (puff qué tráxico)...Había que buscar alternativas. E moitas veces acompañabamos as nosas voces dalgún acorde de guitarra que Brétema coñecía, incluso nos fixemos cun libro de acordes para ampliar o noso repertorio. Un día chegamos ata tal punto que decidimos graVar as cancións interpretadas por nós. E como tiñamos tantas tantísimas cousas que facer, esquecíamos a maioría de cousas. E aí quedaron as cancións, gravadas nun cassete destes que xa ninguén utiliza. Fixemos a nosa vida pasáronnos miles de historias, e un día fixemos un programa de radio na Facultade de xornalismo salmantina. Levams unha gravación cuns cortes que queriamos incluir no programa...e as cancións renaceron!!!A cinta na que tiñamos as declaracións serias era a mesma que a das nosas peripecias coa música, só que cada cousas nunha cara do casette. E nós, intelixentes como as nosas nai nos pariron, equivocámonos de cara e deleitámolos a todos coas nosas melodías!! Pasamos unha vergonza das que se lembran moitos anos!Xa vos imaxinades que todos riron canto quixeron, e nós tamén, qué raios! Berly\nposted by Brétema e Berly @ 10:19 0 comments\nDescubrín que o camiño profesional que estou a levar é erróneo. Si, si, e descubrino grazas a un email. Xa vedes que agora ata as novas tecnoloxías queren decidir por nós. O xornalismo, segundo esta páxina non se corresponde coa ocupación que eu debería ter para sentirme realizada. O futuro non se predí xa nos posos do café, nin na mítica bola de cristal nin sequera nas cartas. Todo está en Internet. Eu nacín para ser BIÓLOGA. Brétema sacou a cabeciña para ser avogada, segundo o seu nome e o seu apelido, e o seu mozo para ser azafata!! jaja sintoo Jony...meu pai para ser bombeiro, meu irmán contable e miña nai cociñeira. Pero o mellor de todos é Roberto, o meu querido veciño, que definitivamente equivocouse de traballo, en lugar de ser auditor debería ser chulo! Eu cando o vin alucinei. Polo visto ninguén vai encamiñado na súa elección. O que máis me gusta é o nome do adeviño: job predictor. Parece que che vai dicir o sexo do teu fillo ou algo así...Pero non. Para iso xa existe o método da medalla. O que máis me gustou foi o futuro de Pau Gasol (non sei por qué me deu por poñer o seu nome, se non me gusta o baloncesto...en fin, será para ver se acerta algunha vez o predictor este...). Ben, pois Pau Gasol debería ser: señorita de liña quente. Xa vexo que a fiabilidade desta páxina é o 100%. Este predictor non ten prezo. Miguel Indurain: parado; Raúl González: ciclista e a eterna presentadora dos informativos de TVE, Ana Blanco: streaper!!! Pensade ben o que facedes...Berly\nposted by Brétema e Berly @ 10:33 0 comments\nTampouco está tan mal. Ó principio nin gracia me facía iso de cambiar a imaxe corporativa da CRTVG (Compañía de radio televisión de Galicia) pero agora que abandonamos ó logo aquel tan típico e simétrico, tan equilibradio e perfecto, vexo que cambiar de aires, de cores e de logo viña ben.\nA pesar de que me parecía o logo máis bonito de todas as cadeas estatais, había que sacrificar a beleza pola renovación despois de tantos anos, que o logo anterior estaba moi desgastado, e en xeral a TVG e a RG en xeral, a progamación, os presentadores, o decorado...O de agora é máis minimalista.\nE o que é mellor, puiden ver o cambio dende dentro, tiven a oportunidade de coller dous micros diferentes da mesma compañía. Bueno, voume estrae hoxe, indo a dúas roldas de prensa levando como antorcha olímpica o micro cunha G inmensa. O director da nova campaña é nin máis nin menos: Alejandro Vázquez!! Si, ese profesor da facultade que puña notas tan sumamente baixas porque consideraba que non eramos o suficientemente brillantes. "Mira, e verás...a galega". Esta é a frase estrela, acompañada dun fondo natural con manatiais e árbores e de todo. E pretenden que este medio se coñeza como " a galega". Realmente todos lle chamabamos así antes de que eles o quixeran popularizar. Aínda que moitos lle chamaban "telegaita", algo que sempre me fixo moita graza, agora xa lle teñen máis respeto. Non sei por canto tempo...Berly\nposted by Brétema e Berly @ 10:30 1 comments\nÁrbores caducos, espídevos\nComo todos saberedes porque sodes persoas ben informadas e acostuadas ós cambios estacionais, chegou o OUTONO!!!Xa sei que a moitos non vos fai ilusion, pero todas as épocas do ano teñen o seu aquel. É o momento do recato, de taparse un pouco despois de andar tan espidos pola vida calurosa que nos deu o verán. O meu calendario tamen chamado almanaque é moi gráfico, e sempre te avisa de que tés que cambiar o chip e tamén como non, a roupa que vas levar e sobe todo os zapatos. É un calendario preocupado polo teu benestar. A primavera ten as paxinas verdes, o verán amarelas, o outono é marrón e o inverno, azul. Está todo moi claro, e non terei que explicavos os motivos destas asociacións que non son sin arbitraras nin caprichosas.Pero hai asimilacións e adxudicacións que si que o son. Por exemplo, a qué estúpido se lle ocurriu que as nenas se identifican polo rosa e os nenos polo azul? Agora a todo o mundo lle parace incuestinable e lóxico, poque claro, estamos acostumbados a velo así. Pero no principio dos tempos non había un referente no que basease. Supoño que esto de dicir qué signifixca cada cor teá unha base sentimental, o que transmite unha cor, porque é algo que non depende da razón, non se pode explicar nin moitos menos extrapolar, e depende de cada un. Puf, que academiscita estou hoxe. En fin o que quria dicir é que non hai unanimidade. Veredes. O amarelo é a cor do diñeiro, isto é lóxco. Pero as veces é a cor da amizade, nin me preguntesdes porqué. Pero algo máis inetersante é a relacion de ideas, a palla mental que se fixo o que pensou o seguinte: o vermello e a cor do amor, por que? pois porque é a cor do lume, do calor, e o que está quente leva á paixon, en definitiva ó amor. E dende aí chegamos a que o inferno e os demos son vermellos. Porque a paixón é algo malo e con eso vas dereitiño ó inferno e por iso no inferno fai tanto calor que queima. Está todo pensado e é todo cultual. Que fuerrrrte. O branco é a cor da pureza, da bondade, das nubes, do que está limpo, e claro, se eres bo estás limpo de pecado. Estás impecable, impoluto, como as virxes. Qué cousas nos ocultan unhas cores que parecian tan inofensivas. O verde é a cor da natureza, e polo tanto da saúde. O naranxa non sei que significa. Só que é a cor do traxe do home do butano. Significará gases, eu que sei. E o azu, que é, traballo? Ou será o naranxa poque o butanero sempre ten moito traballo para subir as bombonas e non herniarse? A xente abúrrese moito. Feliz OUTONO. Berly\nposted by Brétema e Berly @ 01:57 0 comments\nTeño unhas botas que cambian de cor. E non son máxicas. Hoxe saín á rúa prevista de paraugas para evitar as molladuras de días anteriores, pero nada puiden facer polas miñas pobres botas. Eu saín cunhas botas marrón clariño e voltei cunhas botas case negras. Tiven toda a mañá para ir comprar e a casualidade fíxome rematar a miña actividade consumista cando se puxo a chover a cántaros. Para que despois digan que os galegos non lle temos medo á choiva. Alí estabamos unhas 7 ou 8 persoas na porta do supermercado esperando a que o ceo quedase a gusto (e non poño o nome do supermercado porque non me dá a gana de que cando rematedes de ler isto vos entren uns irreprimibles desexos de mercar nese establecemento que xa sabedes o que pasa coa publicidade subliminal e a que non o é tanto). En definitiva, que a ninguén lle gusta mollarse. Aínda que iso non o teñen moi claro os alcaldes de algunhas cidades que están moi mal preparadas para recibir este fenómeno atmosférico. Se total, as choivas "habelas hainas", haberá que acondicionar os lugares para iso. Nin que onte se descobrise a choiva. Que leva así toda a vida home!A auga cubría as miñas botas mercadas o ano pasado non preparadas para cruzar o río que era o aspecto daquela rúa. Isto semella o Diluvio Universal 2ªparte. E como as segundas partes nunca foron boas, a ver que pasa...A verdade é que co alarmismo que crearon os medios de comunicación, situación á que eu non contribuín coas miñas noticias xa que no Diario Cultural non hai cabida para o sensacionalismo, eu pensei que Galicia ía desaparecer do mapa, pero non, auqui seguimos, sen algún que outro tellado, pero resistimos ó débil e raquítico Gordon que dentro do medo que nos crearon, tampouco foi para tanto. Mellor. O Correo Galego tivo moito que ver con semelante titular: "Galicia será barrida por lluvias tropicales y vientos huracandaos" Sálvese quen poida. Berly\nposted by Brétema e Berly @ 18:09 0 comments\nNombre: Brétema e Berly\nAsasinos en potencia\nQué difícil é ser condutor sen perder a calma


Fin a unha discriminación flagrante! Traxectoria para tod@s | Alternativas na Xustiza\nFin a unha discriminación flagrante! Traxectoria para tod@s\nLogo de máis de 2 anos de discriminación e tras a sinatura dun acordo ás costas dos traballadores que estivemos 3 meses en folga o TSXG deixa en evidencia aos Sindicatos SPJ-USO, UGT e CCOO.\nO TSXG ven de ditar a primeira das sentenzas pola que se recoñece, como defendía AXG-CUT na súa demanda, o dereito dos funcionarios interinos a cobrar a traxectoria profesional extraordinaria igual que os funcionarios titulares.\nAgora confiamos en que o TSXG tamén confirme a demanda presentada por AXG-CUT que permita que os Xestores e Médicos Forenses cobren nos mesmos prazos que os tramitadores e auxilios.\nEtiquetas: #FolgaXustiza , #vendidos , traxectoria profesional , TSXG


Xesús Couceiro recibirá o Premio Fernández del Riego - AGE - Asociación Galega de editores\nNovas Novidades editoriais Axenda Prensa escrita O Libro na CRTVG Xesús Couceiro recibirá o Premio Fernández del Riego\nVenres, 02 Marzo 2012 A Xunta Direcitva da Asociación Galega de Editores acordóu por unanimidade outorgar o Premio Francisco Fernández del Riego á difusión do ámbito editorial e cultural do ano 2012 ao libreiro e editor Xesús Couceiro. O galardón recoñece o labor realizado por unha persoa a prol da cultura do libro serálle entregado en Compostela o vindeiro venres, 9 de marzo, no transcurso da Noite da Edición, onde tamén serán entregados os premios do sector correspondentes ó ano 2011.\nXesús Couceiro foi un gran promotor do libro galego e a súa librería un lugar de referencia para estudosos, universitarios e personalidades do mundo da Cultura. Couceiro é libreiro desde o ano 1969. No ano 2007 puxo en marcha unha magnífica librería nun espazo emblemático da cidade, na Praza de Cervantes, onde vén axudando a dinamizar o comercio local. Os seus fillos son, a día de hoxe, o presente e o futuro da Libraría Couceiro.\nA xornalista Iria Pinheiro dinamizará a gala Na Noite da Edición, que se vai celebrar en Compostela, no Hotel A Quinta da Auga, teñen confirmada a súa presenza personalidades da sociedade galega, do mundo do libro, a cultura, e a política.\nActurará como mantedora da gala a xornalista Iria Pinheiro. O recoñecemento á edición histórica recaerá este ano en Andavira Editora, fundada hai 25 anos co nome de Edicións Tórculo.\nA nova en Brétemas Copyright, Aviso Legal, Política de privacidade e Accesibilidade


José María Lasalle e Suso Baleato falarán dos riscos deshumanizadores das TIC nunha xornada do CCG - Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia\nJosé María Lasalle e Suso Baleato falarán dos riscos deshumanizadores das TIC nunha xornada do CCG\nJosé María Lasalle nunha imaxe recente da RTVE\nO Consello da Cultura da Galega vai abrir novos camiños de reflexión acerca da revolución tecnolóxica que estamos a vivir, unha revolución que vai ir a máis, e as súas principais consecuencias sociais, laborais, empresariais e culturais. Esta reflexión virá dada polo investigador cántabro José María Lasalle, que vai participar o vindeiro 27 de febreiro (ás 18.00 horas) no ciclo Pensarmos do CCG, baixo o seguinte relatorio: É posible dar sentido ás máquinas? Cara a un humanismo tecnolóxico. A súa intervención contará co retruque do analista especializado en tecnoloxía política Suso Baleato. A inscrición está aberta e pódese facer a través do web da institución.\nJosé María Lasalle, na súa intervención, porá o foco nos principais riscos que achega a revolución tecnolóxica en materia de dereitos, facendo fincapé en como o contexto actual está a destruír herdanza da Revolución Francesa (da que naceu unha estrutura de dereitos e o concepto de cidadanía) e da Revolución Industrial (que rematou nun pacto igualitario entre o capital e o traballo). Segundo avanza, “o novo contexto das máquinas está acabando con todos os mecanismos dunha sociedade democrática”, e Internet, que “chegou para ser unha experiencia de liberdade”, acabou por “converterse nun modelo de negocio”.\nOs pensadores desta sesión\nJosé María Lassalle é doutor en Dereito, iniciou a súa traxectoria profesional como investigador e profesor na Universidade de Cantabria e na Universidade Carlos III de Madrid. Foi coordinador científico do Centro de Estudios Hispánicos e Iberoamericanos da Fundación Carolina e, máis tarde, director desta institución.\nEn 2004 iniciou a súa actividade política como deputado no Congreso por Cantabria. Compatibilizou a súa dedicación á política coa actividade docente na Universidad San Pablo-CEU e na Universidade Rei Juan Carlos de Madrid. En 2011 foi nomeado secretario de Estado de Cultura e, en 2016, da Axenda Dixital. En xullo de 2018 abandonou a política.\nÉ autor de numerosos ensaios e publicacións académicas sobre pensamento político e filosofía anglosaxoa, escribe periodicamente no suplemento Ideas de El País e en La Vanguardia e colabora en Las mañanas de RNE. Na actualidade é consultor privado e senior advisor no Observatorio Panhispánico da London School of Economics, director do Foro de Humanismo Tecnolóxico de ESADE así como profesor de Teoría do Dereito e Filosofía do Dereito na Universidade Pontificia de Comillas (ICADE).\nNa outra cadeira de pensar sentarase Suso Baleato. Doutor en Ciencia Política e enxeñeiro Linux, é investigador asociado da Harvard University (EE. UU.) e profesor posdoutoral na Universidade de Santiago de Compostela. Especializado na aplicación de métodos computacionais para a investigación social, o seu traballo céntrase na causalidade política e socioeconómica da tecnoloxía dixital. Baleato Foi o primeiro politólogo español en publicar na prestixiosa revista Science.


FORD E NETFLIX: DOUS EXEMPLOS EMPRESARIAIS PARA OS SERVIZOS MÉDICOS – Ignacio Almará – Xoán de Lugo\nFORD E NETFLIX: DOUS EXEMPLOS EMPRESARIAIS PARA OS SERVIZOS MÉDICOS – Ignacio Almará\nFORD E NETFLIX: DOUS EXEMPLOS EMPRESARIAIS PARA OS SERVIZOS MÉDICOS\nA principios do século XX os coches eran un ben de luxo só asumible para aqueles que acumularan grandes fortunas. A produción dun único automóbil non só requiría unha gran cantidade de materiais e de tempo, senón que ademais a súa elaboración artesanal esixía un alto nivel de coñecemento sobre mecánica que poucos operarios podían ter.\nCon todo, nesas datas, un grupo de homes liderado por Henry Ford preguntouse: ¿Como poderiamos facer do coche un ben ao que poida acceder todo o mundo? O que se lles ocorreu foi unha forma de fornecer un número elevadísimo de automóbiles a un prezo baixo. Puideron facelo grazas á innovación en técnicas industriais e reducindo ao mínimo posible os custos de produción.\nEn lugar de facer un coche de cada vez, ao cal asistían os diversos equipos mecánicos, ocorréuselles copiar as cadeas de montaxe xa existentes noutras industrias e facelas a gran escala. O modelo de Ford baseábase en que o coche ía pasando por distintas estacións fixas, onde se lle poñían as pezas e modificacións pertinentes. Isto permitía a estandarización das pezas e posibilitaba que os operarios realizasen un mesmo traballo manexando sempre as mesmas pezas. Grazas a este sistema, os tempos de produción acurtáronse. Cando antes tardábanse 12 horas en montar un chasis, agora só se requirían 100 minutos, xa que non había que ir facendo un traballo completo e diverso. Ademais, a longo prazo producíase un aumento da produtividade, xa que a realización da mesma tarefa e coas mesmas pezas facía que cada un dos operarios se convertese nun experto na realización dese traballo determinado, levándoo a cabo con rapidez e precisión. Hai que engadir que non facían falta equipos de mecánicos expertos en automóbiles, xa que cada tarefa, ao estar simplificada e ser repetitiva, podía ser desempeñada por calquera.\nA clave para reducir os prezos foi unha combinación de estratexia industrial baseada na produción en liña e a redución de custos de produción, como no caso da madeira con que se empaquetaban os motores, que era reutilizada para producir o fondo do coche. Isto fixo que se incrementase a cantidade de output por minuto e que se reducisen os custos unitarios, podendo así ofrecer o ben a un prezo moi baixo.\nO Ford T foi o primeiro coche producido desta forma e converteuse no coche das masas. O seu baixo prezo e a súa sinxela utilización convertérono nun coche asumible e de fácil manexo, que podía usarse non só como coche persoal, senón como outro ben de produción nas empresas que así o requirisen.\nO obxectivo de Henry Ford foi democratizar o automóbil e conseguiuno grazas a unha elaborada estratexia industrial, á perspicacia á hora de darse conta, tanto el como o seu equipo, de como poderían reducir os custos de produción, sabendo que materiais utilizar e a elaboración de sistemas de pago fraccionado a longo prazo, o que implicaba que máis xente se puidese permitir a compra do vehículo.\nA finais dos anos 90 do século XX o consumo de cine baseábase na asistencia ás salas, a compra de VHS e DVD ou o aluguer de cintas en tendas como Blockbuster, onde o aluguer dunha cinta por 3 días roldaba os 5$.\nCon todo, a Reed Hastings e Marc Randolph ocorréuselles unha forma de abaratar o negocio do cine. A través dun sistema de subscrición online e pagando 20$, enviarían a domicilio os DVD. A través do pago dos 20$ non se alugaba unha única cinta, senón que se podían alugar tantas como o cliente quixese. Ademais, accedíase a un servizo de asesoramento de películas que poderían ser de interese baseándose nos gustos do consumidor. Con só alugar 5 películas nun mes, conseguíase un mellor prezo por película que no tradicional Blockbuster.\nCon todo, a gran revolución do cine veu co streaming. O streaming é un proceso polo cal pódese retransmitir contido a través de Internet. O usuario pode ver o contido multimedia ao mesmo tempo que o descarga, en contraposición a descárgaa de arquivos, na que se descargan paquetes de datos que conforman o contido multimedia e que non se pode visualizar ata que a descarga se completa. Para o streaming utilízanse bufers, que son espazos de memoria temporais nos cales almacénase a información.\nCoa distribución masiva en streaming de contido multimedia e o modelo de subscrición online, Netflix fíxose rapidamente co mercado. A maior parte dos custos da compañía constitúena os royalties que ten que pagar a outras empresas que lle fornecen o contido. Con todo, con cada nova subscrición, os custos por venda redúcense.\nO que ocorre con Netflix e o cine é comparable ao que ocorreu con Ford e o automóbil: Netflix supuxo a democratización do cine, xa que, cun pago de 7,99 Euros mensuais, o cliente pode acceder a todo o contido que desexe.\nEmpresas como Ford e Netflix, do mesmo xeito que outras como Inditex, Ikea, Spotify, etc., conseguiron reducir os prezos dos seus respectivos produtos ata facer que, practicamente, todo o mundo poida adquirir coches, cine, roupa, mobles ou música.\nA función empresarial.\nToda esta revolución baséase en sistemas de produción e distribución masivos e sistematizados. Con todo, este fantástico resultado tivo lugar a través dun proceso de descubrimento e mediación: é dicir, foi posible grazas á función empresarial.\nNestes exemplos pódese ver perfectamente como algunhas persoas intentaron anticipar as necesidades do resto, e intentaron ofrecer aquilo que satisfacía esas necesidades. Para iso tiveron que facer un exercicio de comprensión das valoracións e necesidades do resto. A través da comprensión das intencións e valoracións (o que Mises denominaba “timoloxía”) previron con éxito as futuras necesidades dos consumidores e coordinaron o uso dos distintos factores produtivos co fin de ofrecer a solución máis apetecible. Para iso non só deberon prestar atención ao produto en si, senón que tiveron que considerar o desenvolvemento da contorna. O exemplo máis claro é o de Netflix, que aproveitou o tirón de Internet para poder desenvolver o seu modelo de negocio. Así, non só era necesario comprender a industria da venda de cine, senón tamén como se podería ver afectada pola utilización de Internet. Ademais, todas estas empresas levaron a cabo o desenvolvemento de novos sistemas industriais como a produción en liña, o cal non consiste senón en descubrir unha forma máis eficiente de poder levar a cabo a produción dun ben.\nO resultado do exercicio da función empresarial foi o de baixar o prezo dos bens e xeneralizar a súa compra. Pero, para que isto fora posible, tivo que existir nestas industrias un libre fluxo de información, xa que ata o máis mínimo dato pode servir para que o empresario se dispoña a ofrecer un novo produto ou mellorar o que xa ten, xa sexa en calidade ou baixando o prezo. A función empresarial necesita liberdade total para facer que a comprensión das necesidades se poida realizar do mellor xeito posible e para que, correspondentemente, o proceso de produción que suporá a satisfacción das necesidades dos consumidores se leve a cabo da mellor forma. Como sinalou Huerta de Soto, a función empresarial é de primordial importancia para a sociedade:\nA función empresarial é, sen ningunha dúbida, a función social por excelencia, dado que fai posible a vida en sociedade ao axustar e coordinar o comportamento individual dos seus membros.[i]\nO caso da medicina.\nA opinión xeral estipula que os servizos médicos teñen que ser de carácter público, dado que o seu alto prezo nun mercado libre faríanos inalcanzables para moitos.\nCon todo, nos anteriores exemplos comprobamos como a función empresarial e a tendencia á venda en masa conseguiron que os prezos dos bens foran baixando e que a calidade fora subindo.\n¿Por que non pasa isto na medicina?\nComo vimos, todo o que se necesita é xente que coordine a produción, que teña ideas e execute novas formas de levar a cabo a produción. Con todo, isto é dificilmente posible no panorama médico occidental actual. Un dos requisitos necesarios é que haxa libre fluxo de información. Con todo, na medicina hai numerosas trabas que impiden que a información flúa libremente entre os empresarios, os provedores e os consumidores: leis sobre certificados obrigatorios, intromisión na actividade que altera e elimina prezos, prohibicións sobre publicidade médica e farmacolóxica, etc., son algunhas das trabas postas á industria médica.\nOs innumerables permisos de sanidade necesarios para, por exemplo, abrir un só quirófano, fan que sexa moi difícil a mellora da calidade e a baixada dos prezos na medicina, xa que dificultan moito a función empresarial, ao estar impedida a coordinación entre as valoracións de médicos, enfermeiros, fabricantes de material, farmacéuticos e consumidores.\nCon todo, o proceso de democratización de bens e servizos que vimos nos casos de Ford e Netflix está ocorrendo coa medicina en países como a India ou Singapur. No caso da India hai que destacar o esforzo de Narayana Health.\nNarayana Health conseguiu levar atención médica barata con equipo de primeiro nivel á India a través da adopción de sistemas de economía de escala. Ao ter custos fixos, a adopción de sistemas industriais fai que o número e eficacia da atención aumente, reducindo os custos unitarios e facendo posible a adopción de prezos baixos.[ii]\nIsto conséguese a través da superespecialización. Os cirurxiáns, por exemplo, só se dedican a realizar o mesmo tipo de operacións unha e outra vez, alcanzando un maior grado de mestría e, xa que logo, reducindo o tempo de intervención e mellorando a calidade. Tamén se mellorou a integración dos servizos intermedios.\nEste modelo de asistencia que adopta estruturas industriais forxouse grazas á función empresarial do Dr. Shetty e o seu equipo, quen conseguiron coordinar as necesidades de todos os que integran a industria médica co fin de satisfacer as necesidades dos clientes do mellor xeito posible. Ademais, xeráronse sistemas de pago a crédito ou fraccionados para as intervencións e novos sistemas de seguros de pólizas baixas.\nPara que todo isto fose posible, tuvo que deixarse plenamente libre a función empresarial, eliminando as prohibicións en materia de saúde en moitos campos. Como resultado, na India atopámonos con hospitais que se atopan ao nivel dos occidentais e son asumibles para todo o mundo.\nHai que dicir que a adopción de procesos industriais neste sector aínda non está plenamente desenvolvida e que son moitas as variables que poderían experimentarse no futuro co fin de mellorar a calidade e velocidade de atención, desde clínicas monográficas ata sistemas de información mellorados e atención automatizada.\nComo vimos, todas as industrias son susceptibles de mellorar en calidade e prezos, só hai que evitar poñer trabas á función empresarial.\n[ii] Pero o proceso de establecemento de prezos vai ó revés, xa que primeiro se toma en consideración o prezo anticipado e o volumen de ventas e posteriormente establécense os costes asumibles.\nXoán de Lugo2017-06-22T23:19:57+02:00


Ven a celebrar o XV Aniversario de Arbore o 1 DE OUTUBRO!! | Arbore - Alimentos Ecoloxicos en Vigo, Galicia\nVen a celebrar o XV Aniversario de Arbore o 1 DE OUTUBRO!!\nMér, 21/09/2016 - 09:17 in\nVen a celebrar o XV Aniversario de Arbore o 1 de outubro\nO sábado 1 de outubro facemos unha festa para celebrar o XV Aniversario da nosa cooperativa. Árbore cumpre 15 anos!!\nComo che vimos adiantando, estamos a preparar con moita ilusión esta xornada. Reserva este día na túa axenda para compartir coas compañeiras/os de cooperativa unha xornada con palestras (Reas, A Gavela, Carmen Freire), a música de raices balcánicas da Fanfarria Taquikardia, proxeccións, obradoiros...e moitas cousas máis! (podes descargar o cartel-programa ao final desta noticia). Nesta ocasión especial, varias das nosas produtoras visitarán a cooperativa para explicarnos un pouco do seu traballo e os produtos que consumimos.\nA festa farémola no noso local, aberta para todas/os as que queiran compartir connosco a xornada. As actividades serán todo o día, dende as 11:00h da mañá ata as 20:00h, polo que agardamos que se non podes todo o tempo, nos acompañes polo menos un anaquiño.\nA Escola Semente organizará obradoiros moi divertidos para as cativas. Apúntate se queres que participen neste enderezo electrónico: eva.gil@arbore.org para poder coordinarnos mellor.\nFaremos un xantar común, como xa é costume nas nosas xuntanzas, trae algo para compartir! Lembra que ademais poderás probar a cervexa artesá que elaboramos especialmente para este día! E moitas cousas máis!!\ncartel_xv_aniversario.jpg 72.84 KB


Carta Xeométrica: A lingua oficial da República de Galiza\nA lingua oficial da República de Galiza\npor Xavier Gómez Guinovart, en Terra e Tempo:\nDesde o punto de vista sociolingüístico, un dos debates máis interesantes que tivo lugar nas pasadas eleccións ao Parlament de Catalunya xirou arredor da posibilidade de considerar o español como lingua cooficial na futura República Catalá independente. O propio Oriol Junqueras, actual presidente de Esquerra Republicana de Catalunya e cabeza de lista desta formación ás eleccións do 25-N, defendeu nun polémico artigo publicado en El Periódico titulado El castellà i la República Catalana que "na Catalunya independente o catalán será a lingua propia e oficial do país, a lingua común de todos. Mais o castelán tamén será oficial na República Catalá. Evidentemente, por se alguén tiña algunha dúbida".\nPara entender mellor estas palabras, cómpre ter en conta que Junqueras escribiu o artigo en resposta a unhas declaracións a ABC Punto Radio de José Manuel Lara, presidente do Grupo Planeta e de medios de comunicación como Antena 3, Onda Cero ou La Razón, nas que o empresario ameazaba con marchar de Catalunya se se proclamaba a independencia: "se Catalunya fose independente, o Grupo Planeta tería que marchar a Zaragoza, Madrid ou Cuenca", xa que non tería sentido que unha editorial "tivese a súa sede nun país estranxeiro que fala outro idioma". Probabelmente, na resposta de Junqueras a Lara influiu o desexo de non perder para a causa soberanista, en pleno período preelectoral, o apoio de certos sectores do empresariado e da poboación de castelanfalantes residentes en Catalunya, xa que como lembraba o presidente de ERC no artigo: "a independencia é un proxecto que abarca todos os cidadáns de Catalunya, falen a lingua que falen". Porén, é importante salientar que no modelo de cooficialidade proposto por Junqueras o catalán ten a consideración de lingua común, lingua propia nacional, lingua vehicular do ensino e lingua prioritaria da administración e da xustiza. Esta cooficialidade "asimétrica" do castelán na lexislación da futura Catalunya independente proposta por Junqueras tamén foi asumida con certos matices no programa electoral de CiU e foi completamente rexeitada por outras entidades como Solidaritat Catalana per la Independència ou a Plataforma per la Llengua.\nDentro do soberanismo galego, este debate pasou inadvertido, posibelmente, porque en Galiza aínda non se perciba un nivel de conciencia nacional suficiente para imaxinarmos un proceso democrático que nos leve á soberanía e a independencia nacional. Porén, para o nacionalismo galego, igual que para o catalán, a lingua segue sendo o máximo sinal de identidade nacional, de modo que a política lingüística debe ser unha preocupación central no deseño das estratexias soberanistas.\nNo seo do nacionalismo, cómpre elaborarmos propostas sensatas e críbeis para acadar a longo termo a normalidade no uso da lingua galega, unha normalidade que só se vai conseguir cando a nosa lingua goce de todos os usos que ten agora a lingua oficial do estado. Evidentemente, as dificultades para acadar esa normalidade serán moito menores dentro dun estado propio, xa que os instrumentos legais e económicos da República Galega para normalizar a súa lingua hanse pór sen dúbida e decididamente ao servizo dos intereses nacionais. Mais antes de que chegue ese día, imos ter que debatermos polo miúdo e tomarmos decisións sobre os pormenores do proceso de normalización da lingua nacional que queiramos impulsar ou que estratexicamente nos conveña promover, e un dos aspectos máis relevantes ha de ser a determinación do grao de oficialidade das diversas linguas faladas en Galiza.\nAs posibilidade son múltiples: o galego como lingua oficial única; cooficialidade asimétrica do galego e do castelán; cooficialidade simétrica do galego e do castelán; cooficialidade adicional do inglés e/ou do portugués con diversas posibilidades de asimetría, etc. Con certeza, sería posíbel atopar argumentos sociolingüísticos e políticos a favor e en contra de todas estas alternativas, mais, chegada a hora da independencia, a decisión só poder ser unha.\nA favor da oficialidade única do galego está a necesidade dunha política lingüística activa en prol do galego capaz de frear o proceso de substitución lingüística e de recuperar todos os usos da lingua para o noso idioma. Por outra banda, a asunción da cooficialidade asimétrica do castelán por parte do nacionalismo podería facilitar a identificación da poboación castelanfalante ou maioritariamente castelanfalante de Galiza coa causa soberanista. Tamén as cooficialidades asimétricas do portugués e/ou do inglés ofrecerían vantaxes culturais, competitivas e sociais moi importantes que cómpre non minimizar. As posibilidades son diversas e as súas implicacións complexas, polo que cumprirá tomar a decisión con moito tino.\nPublicada por Cibrán à(s) 01:02\nEtiquetas: Cataluña, Opinión, Política, Política lingüística, Terra e Tempo, Xavier Gómez Guinovart\nMonte Medulio, mito e realidade - O tema do Medulio desapareceu practicamente dos manuais de Historia de Galicia, nun movemento pendular que non axuda a comprendermos a nosa historia. Tra...\nMª VICTORIA MORENO. UNHA HISTORIA DE AMOR - Rematamos a semana dedicada á Letras Galegas coa posta en escena de "Mª Victoria Moreno. Unha historia de amor", de Serafín Marcos. Descargar fotos\nOKUPACIÓN ESCORNABÓTICA: MARTÍN - MARTÍN COMPARTIU A SÚA OKUPACIÓN ESCORNABÓTICA SOBRE O ENTROIDO GALEGO. EXPLICÓUNOS QUE PODIAMOS XOGAR DE DÚAS MANEIRAS, ADIVIÑANDO "A QUEN PERTENZO", OU TI...\nwiselwisel: - wiselwisel:\n“Hai organizacións de esquerdas que non consideran a solidariedade internacionalista necesaria” - O Comité Galego de Solidariedade Internacionalista celebra estas semanas o seu quinto aniversario cun intenso programa de actividades por todo o país.\nDemisión de Ferrín. Recompilación\n15 de marzo, encrucillada da política lingüística ...\nQuíxente tanto meniña\n'A xustiza pola man', lipdub do CPI de Vedra\nAntón Beiras e o galego\nO catedrático e a lingua limitante.\nManipulación do Día da Lingua Materna\nA Xunta con David Cal vs. a Xunta contra Rosalía\nQue ben recitan a Rosalía os nenos de Fornelos de ...\nTurexpo: contra a lingua e a toponimia\nRosalía, trending topic\n21 días co galego: Cándido Pazó\nO conflito non che é cousa nosa\nA pesar da Xunta, temos Twitter en galego.\nA lingua das proclamas das manifestacións: máis un...\nA conferencia de Olimpio Arca sobre Ramón Verea\nEu falo galego porque...\nManuel García Barros. Loitando Sempre\nCarta aberta a Alberto Núñez Feijoo\nAlborada e web para Rosalía\nChamamento polo galego\nEn realidade... fan falta tantas horas de ensino e...\nAgustín Fernández Paz: "A loita pola lingua é a lo...\nSe queremos vencer\nO Gaiás pase algo\nA difícil transmisión da lingua\nEstudantes de Educación Infantil da Universidade d...\nItziar Idiazabal: 'Concordo con que a Lei Wert ser...\nSempre se fixo así... até que decidimos mudar de m...\nDescapitalizar a Língua e o Discurso: sobre o gale...\nManifesto polo galego... desde Barcelona\nEn galego... máis e mellor\nOllos de aula.4 + Letra miúda.2\nO galego, o último mohicano?\nFalo o que quero falar\nValoración de Queremos Galego perante o recurso da...\nDiálogo aberto con Valentín García\nManipulación, ortografía e orzamento na política l...


Mostrando artículos por etiqueta: chus garrote\nO PSOE achaca a perda do escano á "capitalización do goberno municipal polo BNG"\nO PSdeG-PSOE de Ponteareas valorou negativamente os resultados do pasado domingo ao considerar que non foron capaces "de capitalizar o seu traballo de goberno durante os catro anos de mandato". Así mesmo, agradecen aos veciños e veciñas de Ponteareas a confianza depositada no Partido Socialista recordan que segue habendo unha maioría de esquerdas onde o PSOE ten e terá un peso determinante para que se poidan levar a cabo políticas progresistas e de benestar para o conxunto da veciñanza.\nO ministro de Cultura, José Guirao, e Gonzalo Caballero en Ponteareas con Chus Garrote\nO ministro de Cultura, José Guirao, e o Secretario Xeral do PSdeG-PSOE acompañaron este xoves á candidata socialista á alcaldía de Ponteareas, Chus Garrote. O titular de Cultura puido visitar o Concello de Ponteareas e un dos emblemas do patrimonio ponteareá, o Castro de Troña. “Un dos meus obxectivos como alcaldesa é por en valor o noso patrimonio como punto de atracción turística”, subliñou Chus Garrote.\nChus Garrote presenta “un proxecto de cidade para Ponteareas”\nAnte os máis de cen veciños e veciñas que asistiron a cea de presentación da lista socialista, Garrote afirmou contar cunha candidatura "formada, con experiencia de goberno pero tamén comprometida coa veciñanza". “A experiencia e a formación é importante –asegurou a candidata socialista– pero aínda o é máis contar cunha lista que coñeza a realidade de Ponteareas e os problemas dos veciños e veciñas”.\nChus Garrote presenta a súa lista ás eleccións municipais o venres 3 de maio\nOs socialistas de Ponteareas presentarán a súa lista ás eleccións municipais de do 26 de maio cunha cea con todos os simpatizantes e militantes socialistas. O PSdeG-PSOE tamén quere aproveitar esta ocasión para festexar son o partido máis votado nas eleccións xerais, un resultado que cualificaron de histórico e esperanzador para o futuro de Ponteareas.


A XUNTA INFORMA FAVORABLEMENTE O PLAN PARA CONSTRUIR O NOVO CENTRO DE SAUDE\nO Concello ten elaborado un Plan Especial de Infraestructuras e Dotacións en Freixeiro, e negociará con tódolos propietarios das parcelas antes de iniciar a expropiación.\nNarón, 7 de Febreiro de 2011.- O Alcalde de Narón, José Manuel Blanco, recibiu hoxe por fax o informe previo á aprobación definitiva do Plan Especial de Infraestructuras e Dotacións en Freixeiro, para a construcción do novo centro de saúde do municipio. A Consellería de Sanidade da Xunta de Galicia autoriza así o Plan Especial redactado polo Concello de Narón para a implantación desta infraestructura sanitaria.\nO Concello de Narón levará á Comisión de Obras do vindeiro 14 de febreiro este Plan Especial para o seu dictame, e despois será debatido para a súa aprobación definitiva no Pleno Ordinario do 24 de febreiro.\nParalelamente, na Comisión de Contratación, Persoal e Especial de Contas que se celebrará o día 17 de febreiro, prantexarase a expropiación –mediante o sistema de tasación conxunta- dos terrenos afectados por este Plan Especial, que tamén deberá ser aprobada no mesmo Pleno Ordinario do mes de febreiro.\nA continuación, o Concello notificará a expropiación dos terrenos ós propietarios afectados e manterá a exposición pública esta información. Cando finalice este proceso, o Pleno da Corporación Municipal aprobará definitivamente a expropiación, decretándose así a urxente ocupación dos terrenos.\nA este respecto, o Alcalde de Narón declarou a súa disponibilidade a negociar “dende sempre con tódolos propietarios, para chegar a un acordo que nos permita non ter que recurrir á expropiación, aínda que dada a importancia deste asunto, se é preciso o realizaremos”, salientou José Manuel Blanco.\nO Concello de Narón dispón dende o ano 2010 dunha partida presupostaria dos Orzamentos Municipais de 850.000€ para a compra dos terrenos, unha cantidade máis que suficiente para facer frente á súa parte do compromiso formalizado coa Xunta de Galicia no ano 2008, que incluía a redacción deste Plan Especial de Dotacións en Freixeiro. A administración autonómica debería facerse cargo do proxecto e da construcción do edificio e do aparcamento.\nAsí se reflexa nun protocolo de intencións asinado co anterior goberno autonómico, que debería terse formalizado nun convenio máis concreto , tal e como fixo a Xunta de Galicia co Concello de Lalín recentemente. O Alcalde de Narón, José Manuel Blanco ten enviado ata o momento duas cartas á actual Conselleira de Sanidade, Pilar Farjas, instándolle a firmar entre o Concello e a Xunta un documento no que se concreten as partidas orzamentarias e os prazos de execución do novo Centro de Saúde. Ata o momento, non se recibíu resposta da Consellería de Sanidade sobre este asunto.


| Venres, 20 de Maio de 2022, 11:59\nARCHIVADO EN | ley audiovisual lenguas Pluralidad lingüística\nNon será obrigatorio ofrecer a opción de galego, euskera ou catalán coa nova proposta de Lei.\nMoitas entidades mostran a súa desconformidade e sinálana como "insuficiente para garantir a igualdade entre os idiomas".\nOs representantes da Mesa pola Normalización Lingüística, Euskalgintzaren Kontseilua, Òmnium Cultural, Plataforma per a Llengua, Ciemen, Acció Cultural do País Valenciá, Obra Cultural Balear, Escola Valenciana, Associació Cultural Valenciana Tirant o Blanc, Federación de Organitzacions per a Llengua, Iniciativa pol Asturianu e Nogará religada uníronse para demandar o recoñecemento da diversidade lingüística nos documentos legais do Estado.\nO seu obxectivo é obter a pluralidade lingüística como principio básico no noso país e, para iso, solicitan que as porcentaxes mínimas se igualen entre todas elas. Sobre todo, destacan, reivindican todo o relacionado co financiamento, dobraxe ou audiodescripcións.\nAdemais, os representantes das asociacións afirman que a proposta que irá ante o Congreso no pleno é pouco amigable coas produtoras independentes que garantían unha mínima existencia de oferta audiovisual nas linguas alternativas ao español.\nPor iso, as entidades solicitan ao Goberno e aos diferentes partidos políticos que apoien en plenas condicións ás outras linguas de España e anuncian, tamén, a súa presenza no debate no Congreso este 26 de maio.\nFINANCIAMENTO, DOBRAXE, AUDIODESCRIPCIÓNS.\nOs membros de todos estes colectivos lembran nun comunicado que o seu traballo obtivo como resultado que o Estado incluíse mínimos para todas as linguas nas cotas de catálogo das plataformas e das emisións de TVE.\nTamén lograron, segundo o exposto, mínimas no financiamento anticipado. Con todo, aínda manifestan a súa insatisfacción con estes resultados e aseguran que as modificacións continúan a ser decadentes ao representar entre o 0,35% e o 2,55% do conxunto.\nCo pretendido obxectivo, a lei deixa fóra a posibilidade de regular con plataformas como Netflix, HBO, Prime ou Disney. Ademais, no que respecta a as audiodescripcións e dobraxe, a proposta de Lei non contempla facer obrigatorio a opción de escoller os idiomas cooficiais como lingua de consumo ás persoas usuarias.\nAta a data, a lexislación xeral audiovisual só estableceu porcentaxes de contidos mínimos e financiamento para o castelán sen indicación nin recoñecemento doutras linguas existentes en España. Así, impídese o público goce da lingua que prefira en programas de televisión, series ou películas.\nConceden o alta ao home atropelado por un bus urbano na Coruña, sinistro no que faleceu unha muller\nO PP da Coruña achégase a unhas primarias ao confirmar Miguel Delgado a súa candidatura


O pleno ordinario deste sábado aprobará a incorporación de 64.000 euros ao orzamento 2018\nYou are at:Home»Novas»O pleno ordinario deste sábado aprobará a incorporación de 64.000 euros ao orzamento 2018\nBy San Sadurniño on\t 23 Xaneiro, 2018 Novas, Novas Portada\nA Corporación municipal celebrará este sábado a partir das 11.30h. o pleno ordinario correspondente ao mes de xaneiro. Unha sesión adiada que recolle 9 puntos na súa orde do día con asuntos maiormente de trámite entre os que destacan o novo chamamento para que tome posesión a concelleira electa polo PP Cristina Calvo Tuimil, o recoñecemento de varias facturas, a modificación do regulamento da Escola Infantil Municipal e a modificación do orzamento deste ano para darlle cabida á subvención de 64.000 euros procedente do Plan marco de axudas para camiños municipais da AGADER. Con este importe o Concello planea executar varias obras de reparación de pistas municipais.\nO importe exacto do Plan de camiños ascende a 64.070€. Unha contía sufragada pola Axencia Galega de Desenvolvemento Rural con fondos procedentes da Unión Europea. Ademais de aceptar a achega, o Concello tamén debe incorporala ás previsións da conta municipal deste ano tanto no apartado dos ingresos -os cartos que veñen- como no dos gastos -o proxecto ou proxectos que se van levar a cabo con eses cartos-. Niso consiste precisamente a figura da “modificación de créditos” que, malia o nome, nada ten que ver con pedir préstamos, senón con asentar no orzamento municipal unha cantidade determinada que non se sabía no momento de aprobar as previsións económicas para este ano.\nO Plan de axudas para camiños municipais permite levar a cabo proxectos de ampliación de pistas ou de reparación das existentes. Seguramente sexa esta última vía pola que tire San Sadurniño, que xa ten en marcha nestes momentos a preparación de proxectos que se axusten á cantidade concedida. A documentación técnica deberá estar lista nos próximos días, posto que o prazo de presentación de solicitudes perante a AGADER finaliza o 15 de febreiro.\nAdemais deste punto de carácter económico, o pleno municipal tamén votará a modificación do acordo de aprobación do POS 2018 no sentido de corrixir un erro detectado na distribución dos importes por anualidades. Trátase dunha rectificación administrativa que non lle afectará nin ás contías recibidas nin tampouco ás obras que se teñen previsto levar a cabo. O importe total do Plan Único de Concellos para este ano ascende a 463.187 euros.\nEn relación coas cuestións administrativas, a orde do día incorpora outros tres asuntos. Un é o da información plenaria sobre a redistribución de tarefas entre o persoal municipal, outro o do recoñecemento de varias facturas de 2017 por un valor conxunto de 70.376 euros e, por último, o da modificación do regulamento de funcionamento da Escola Infantil Municipal no sentido de que a empresa xestora deste servizo público asuma parte do traballo administrativo, que continuará baixo supervisión do Concello.\nAntes de entrar no apartado de rogos e preguntas, o pleno debaterá unha moción presentada pola vía ordinaria polo BNG relativa aos actos de celebración do centenario das revoltas de marzo de 1918 na comarca de Ferrolterra, máis coñecida como “Revolta das Pedradas”. O episodio iniciado o 8 de marzo en na fábrica de tecidos de Xuvia desencadeou unha mobilización liderada por mulleres en contra da especulación e os impostos ao consumo que provocaban a carestía da vida. As protestas estendéronse rapidamente a Narón, Neda e Ferrol. Pero tamén a represión, que alcanzou a toda a comarca saldándose con 9 persoas mortas e centos de feridas e detidas.\nNa liña de recuperar a memoria histórica e por en valor o significado deste episodio, varios colectivos constituíron a Comisión da Revolta Popular Marzo 1918, que ten previsto organizar distintas actividades de difusión ao longo deste ano. A moción do BNG pretende recabar o apoio plenario para que o Concello de San Sadurniño colabore coa comisión neste labor a prol do coñecemento social dunha parte fundamental da nosa historia.\nA sesión arrancará ás 11.30h. e está aberta á asistencia do público. Ademais, a gravación co audio completo do pleno estará dispoñible en internet minutos despois do seu remate.


Vinte mulleres visitaron o tanque da Gándara | Igualdade\ninicio » arquivo » 202001 » vinte mulleres visitaron o tanque da gándara\nA visita figura no marco de actividades de sensibilización medioambiental.\nO programa municipal “Narón en Transición” celebrou onte pola tarde unha nova actividade. O concelleiro de Medio Ambiente, Santiago Galego, que acudiu á visita programada ao tanque de tormentas da Gándara, explicou que, no marco das actividades de sensibilización medioambiental que se impulsan a través desta iniciativa, diferentes colectivos visitarían os tanques de tormentas ubicados na cidade.\nNa primeira das visitas programadas participaron un total de vinte mulleres que acoden aos obradoiros municipais “Igualdade por medio da educación” e ao de “Integración e xestión familiar”. No transcurso da visita da tarde de onte ao tanque de tormentas da Gándara (nas proximidades do centro comercial Alcampo), un técnico do programa “Narón en Transición” acompañou ao colectivo, se ben foi persoal da empresa Acuaes o que se encargou de realizar unha visita guiada polo interior das instalacións, ofrecendo as explicacións sobre o funcionamento das mesmas e tamén respostando ás preguntas que se formularon durante o percorrido.\nA visita da tarde deu comezo ás 17.30 horas. “Trátase de dar a coñecer á cidadanía que é un tanque de tormentas, como funciona e o servizo que presta e que repercuten directamente na limpeza da auga que vai a parar á ría, de xeito que tamén sirva como concienciación sobre a importancia do respecto e coidado do medio ambiente”, subliñou Galego.


Baiona Consciente » Política de baixa intensidade\n4 de Febreiro del 2011 PolÃtica Municipal\nO pistoletazo inicial xa sonou. UPyD comezou a campaña antes incluso de presentar aos seus abanderados. Todos sabemos quén encabezará a lista e o porqué de presentar lista en tan anecdótico partido político. O partido da cor fuxia optou por un comezo clásico, ao máis puro estilo do PP na oposición: fotos de zonas ou servizos abandoados.Xa a empregou o PP baionés hai catro anos e o galego hai dous. Triunfa electoralmente nos sectores máis críticos, pero a verdade é que é populista e demagóxica. Calqueira goberno, por moi eficiente que sexa, se atopa nalgún momento con que non puido atender o mantemento dalgunha zona axardinada, con que Unión Fenosa non da acudido a retirar uns cables descolgados por moitas veces que se lles chame insistentemente ou mesmo con que unha inoportuna folga pare traballos de limpeza que deixan unha parroquia temporalmente como nunca se desexaría ver.Trata a política de ir collendo en renuncios aos rivais? Se isto é así, apaga e vámonos.Chamarannos ilusos, mais sempre pensamos que as campañas electorais eran para que os partidos políticos expusexeran a idea da Baiona que querían crear para os baioneses, as propostas que o farían posible e o xeito de acadalas.Lamentablemente para que un partido decidise actuar dese xeito e tivera éxito deberíamos ter unha mellor calidade de electores. Logo, os elexidos son fiel imaxe dos seus electores. Qué pena da ver unha democracia tan asentada como a nosa e pola que tanta xente loitou botada a perder pola indiferencia e o conformismo.\n7 de Febreiro del 2011 a las 13:27\nHome, non estou moi de acordo con esta mensaxe de conformismo que vexo habitual dende varios posts, acudir ás urnas é unha forma de amosar se un está conforme ou non cunhas listas ou con outras, logo, os partidos deben amosar agora se teñen algunha idea da Baiona que queren, que é moi bonito dicir nun programa que se vai construir unha piscina e quedar tan anchos ¿enténdese o que quero dicir? O que non quero eu é unha Baiona de facer tres festas para ter a xente contenta, supoño, que a Baiona que veña debería seguir algún plantexamento de cara a darlle máis vida de pobo e xa sabemos ás fórmulas, nada de ser unha vila feita de pisos valeiros, e con moita máis vida comercial e despois, cuns servizos básicos ben cubertos e sen deficiencias, non é moito pedir, tan só hai que poñerse a facelo.\n13 de Febreiro del 2011 a las 14:04\nmadre mia,madre mia,madre mia………………\n13 de Febreiro del 2011 a las 20:28\nAcabarase o conformismo cando muden as actitudes nos partidos ou xurdan alternativas renovadoras.\n13 de Febreiro del 2011 a las 22:22\nQue tes Aixiña? Dóeche algo?\n14 de Febreiro del 2011 a las 21:39\nBoas noites Alala,\nDoenme muitas cousas,pero penso que a culpa e dos anos,un faise vello e os cambios de tempo empezan a afectarnos.\nSimplemente me sorprendeu a lista.\nNIN SON TODOS OS QUE ESTAN NI ESTAN TODOS OS QUE SON\n19 de Febreiro del 2011 a las 11:17\nAixiña, eu vexo unha lista á altura do que se veu traballando nos últimos tempos e tamén dos obxectivos que se pretenden acadar. E esta xente está satisfeita polo feito e xa festexan o que vaia a ocurrir.Os obxectivos están acadados.


AVE POR CERDEDO (II) - Alegacións\nACTUALIZACIÓN 18 outubro: Estamos a verificar o "interese" do pobo no asunto. Todos queren o AVE o mais lonxe posible. Eso ten duas consecuencias: 1) Se fora cousa boa todos o quererían perto. 2) En lugar de debatir a necesidade ou non desta obra inútil, está a se discutir o trazado "sur" ou "norte", ¡moi maquiavélico!. O sur molesta ás persoas e o norte destróe mais medio natural...\nTemos os planos 1:5000 sobre foto aérea do trazado Ourense Vigo, dos que adxuntamos unha mostra (3463 hasta 3467 de Carballiño Sur e 3474 hasta 3477 do Carballiño Norte), para quen os precise (vexa aquí os planos do trazado completo).\nNo arquivo adxunto tamén vai o escrito de alegacións que presentaremos, ás que calquera pode engadir as súas alegacións e presentalo na subdelegación do goberno ou no seu Concello, ou ben, facer e presentar o seu propio escrito.\nEnlace Maside e "PELOTAZO URBANISTICO"\nO pasado xoves día 26/06/08 o alcalde de Carballiño presumía, na TV local, do "enlace" con que vai contar a nosa Vila. Seica non hai outra que poida "presumir" de tal. Por algo será.\nXa remataron coa carballeira do Puzo do Lago e vai comezar a desfeita, as marcas están en todalas pistas que vai cruzar o "monstruo", Maside arrasado para que O Carballiño teña catro carriles de entrada e saída. Vai semellar Madrid. Agora xa case non se da entrado e hai atascos, veremos despois como o arranxan. Posiblemente poñan unha trituradora de coches na Fontela.\nTamén están acelerando as obras os constructores para que aquí sexa a "cidade dormitorio" de Ourense. O ano pasado fixeronse mais\nPlano do AVE Ourense - Vigo (I)\nActualización 14 de outubro: Onte sábado día 13 realizouse a xuntanza, en Tenorio, de grupos ecoloxistas para falar deste proyecto. Esta é a nota que se mandou a prensa e noticia aparecida en GZnacion:\nAqui tendes o estudio do AVE a situación no tramo do carballiño e o tramo de pontevedra .\nIncluimos o plano en escala 1:25000, do tramo Cerdedo - O Carballiño, (mapas ,1 ,2, 3 e 4) con o que o detalle é ben maior. Hai que gardar o arquivo e logo seleccionar "vista previa" e aumentar o tamaño que se queira\nAs noticias para os vigueses non deixan de mellorar, entre o AVE e os proyectos de AUDASA e da Consellería de Politica Territorial, os residentes en Teis ( e demais barrios) que se preparen para vivir á sombra dos viaductos. Ampliación do Puente de Rande e da autopista hasta García Barbón... ¿e depois qué? ¿un viaducto por todo García Barbón e rúas limítrofes para desconxestionar o tráfico que vai chegar por esas "infraestructuras"?.\nQué mais dá, o caso é que as concesionarias de autopistas gañen cartos eses aniños (10 ou 15) de atascos na entrada de Vigo e depois\nMOITO LUXO E POUCO PAN\nMentres que, segundo os nosos "representantes políticos", somos o pais de Europa con mais kilómetros de autopistas e de AVE, Alemaña incluída,estamos á cabeza tamén en mortes nas estradas e en mortes no traballo.Tamén somos o país da UE que ocupa os últimos lugares en renda “per cápita”,salarios, camas de hospital por mil habitantes,salario mínimo, axudas á familia, etc.\nCumpría ver o que habería de pasar se, o mesmo empeño, esforzo financeiro, rapidez de xestións, interese político e orxía de millóns que se manexan e con que se executan proxectos e obras de autopistas, AVE, parque eólicos, etc. se puxera na construcción de\nCartos para accesos ó aeroporto de Peinador e para un aparcadoiro novo,\nConcellos afectados Maside, O Carballiño, Boborás, O Irixo, Beariz, Forcarei, Cerdedo, Cotobade, Campo Lameiro, Moraña e Barro, aínda que\nTamén, na mesma edición se fala do tremendo número de accidentes\nHoxe aínda oímos alguén dicir que un acontecemento, sexa festa,romaría, etc. tivo éxito porque\n"había moitos coches" ou "había mais de... tantos coches".\nAntes, cando había moi poucos si, agora que calquera ten un coche NON.\nAgora o equivalente seria que houbera 20 ou 30 Jets privados. Non 200 ou 300 coches.\nOs suízos van ás festas en trens. Ben bonitos por certo, e nas festas báixanse de trens coloridos no medio do bosque onde non se ve nin o primeiro coche, por respecto ó medio ambiente, para non o contaminar nin visual nin atmosféricamente con coches, e ter unha festa mais "natural".\nPero aquí aínda seguimos nos anos cincuenta, aínda que queiramos deixalos atrás. O problema\nTREN DE CERCANÍAS - Empezan a darnos a razón.\nAs declaracións de membros do PP sobre a conveniencia de empezar a construir trens de cercanías nas principais cidades de Galicia, para acadar unha disminución significativa de automóveis nas estradas e rúas, lembra o pirómano que se presenta o primeiro en apagar o lume. Pensemos que foi durante o mandato dese partido cando mais autovías, AVE, e incluso corredoiras se asfaltaron nunha orxía de gasto e destrucción do territorio.\nNo entanto, consideramos que deberíamos darlle apoio e resonancia para tratar de que o asunto pase a formar parte do debate de actualidade, debido a súa transcendencia na seguridade vial e na promocion do transporte público.


Recensión: Emma Pedreira, Os libros que hai en min\nCando unha pensa que un día sen ler é un día perdido, o fai en calquera parte e o comparte nas redes sociais, corre o risco de que unhas editoras atentas e curiosas lle pidan algo así como unha “biografía bibliográfica”. Un ensaio que percorra a vida dunha bibliópata desde a infancia ata os, poñamos por caso, corenta anos; desde que odiaba ler ata chegar ao punto de desexar non parar de facelo, no que conte as súas vivencias arredor desas obras que supuxeron un antes e un despois. Un texto cheo de humor, amor, anécdotas, digresións e libros. Os libros que hai en Emma Pedreira.\nComo bibliófilo declarado gozo moitísimo daqueles libros metaliterarios que nutren as miñas interminables listas de libros por ler, mais teño que admitir que escapo daqueles títulos que limítanse a reproducir listas de títulos que responden ós criterios do canón e que tería que ler antes do próximo armageddon. Coido que nos últimos tempos escríbese moito sobre libros e lectura, mais faltan títulos onde se fale da lectura dende o punto de vista subxectivo daquelas persoas que gozan dun bo libro tanto no coche, na pausa do café, na sala de espera dunha consulta, no autobús ou preparando unha cea.\nPrecisamente por iso Os libros que hai en min de Emma Pedreira chega tan profundamente ó lector. Nel temos a historia dunha lectora que goza diariamente do pracer da lectura e que presenta os seus títulos imprescindibles, e non tan imprescindibles, en relación cos distintos momentos da súa vida. Non esquece tampouco reflexionar sobre o que este acto significa para ela.\nIrédesvos dando conta de que a lectura e sobre todo os libros teñen que ver con impactos brutais dentro da miña vida. Perdas, mudanzas, doenzas... se cadra podería ata dicir que os libros son un kit anticatástrofe, algo que ten que ver con toda esa leria que che soltan nos avións mentres engala: a máscara do aire, o chaleco salvavidas, as portas de emerxencia. Os libros foron - e son- todo iso en momentos urxentes e desesperados.\nNeste libro a Emma Pedreira autora non aparece por ningures, e iso é algo que é necesario salientar e agradecer. O libro é moitas veces aparentemente caótico, desestruturado, propón maneiras diversas de lelo e está cheo de anécdotas, comentarios, confesións e reflexións que moitas veces parecen irrelevantes. Precisamente porque así é a relación que temos os lectores cos libros, é dicir, ninguén pode saber que libro responde a cada momento da súa vida, os impulsos e emocións que suxire a lectura non son organizables, e o pouso que deixa cada título nunha persoa é un aspecto especialmente subxectivo. Un libro que tivese un formato máis canónico, resultaría unha mera listaxe e non sería interesante para os lectores.\nEn resumo, este novo libro de Emma Pedreira resulta unha divertidísima historia de amor polos libros e a lectura, chea de verdade, humor e sen ningún tipo de censura. Unha sorte de "biografía bibliográfica" onde se fala da importancia dos libros dende os propios sentimentos cara eles e onde se prescinde dun innecesario academicismo.


Domingo 10 febreiro 2019. V do Tempo Ordinario. – Irimia\n“…E deixándoo todo, seguírono.”\n“Señor, dame tu amor, que me haga perder mi “prudencia humana” y me impulse a arriesgarme a dar el salto”\nPedro Arrupe. (Encontro con Provinciais, México D. F., novembro 1972)\nEste Pedro presta a súa voz a aquel outro Pedro, que, rosmando, con certa razón, despois de pasar tempo lavando os aparellos, aceptou ir tirar as redes outra vez, volver manchalas, volver pescar cando aínda está canso. Quen cociña sabe ben o que é que o froito de varias horas de traballo acabe en 15 mn e produza unha morea de pratos suxos. E ás poucas horas volta a comezar… e que ninguén se queixe, por riba.\nErguerse despois dun fracaso custa, é erguerse desde moi abaixo, desde terra, fiarse de outro que parece estar dicindo parvadas… mais. Hai que ter o corazón en disposición de darlle unhas boas labazadas á razón prudente e asisada, cos seus consellos sempre tan conservadores e protectores, sempre tan “prudentes”. Hai que escoller sentir antes que pensar.\nVivir en Galiza axuda a traer o rumor das ondas ao estrelarse contra esa lanchiña, o arrecendo da marea, axuda a visitar coa imaxinación a aquel home nese momento indescritible. Colocarse no instante xusto antes da decisión, antes de deixar saír as verbas definitivas “xa que ti o dis…” e escoitar por dentro as ondas de mil dúbidas, un medo a facer o ridículo, o mal xenio asomando porque ese que saberá de pescar? Cómpre esforzarse para meterse na pel dun mariñeiro cocido polo mar e de volta de case todo… Si, compre esforzarse porque nós, en bastantes ocasións, teriámolo mandado a pasear, finamente pero si. Ou non, é cousa de escoller, decidir.\nHai que pasar por ese momento para saber o que se sinte, ante o baleiro, a interrogante, a ocorrencia toleirana e tremendamente tentadora de facerlle caso a outro, confiar, fiarse del, apostar todo por esa confianza. Estraña sensación a confianza; deixar todo nas mans de alguén que non son eu, regalar o control, o mando, o poder. Aínda que eu son quen rema e vai ter que lavar outra vez o aparello se cadra. Pero a confianza é unha decisión, é traballo a partires de certa idade desde logo.\nLogo, vivir a aventura de facer esa rareza que manda ese home que, por outra banda, ten mais razón ca un santo cando fala, en todo o que fai, e mais cando lles leva a contra aos que nos amolan e nos quitan os cartos, a saúde, a esperanza. Vale a pena non fiarse dos telediarios, e vogar mar adentro, vale a pena sentir a emoción que por minutos vaise parecendo a alegría…. A espreita do acontecer pode servir para que vaia chegando o gozo a pouquiños. Escoller o gozo é posible.\nA hora do descubrir a verdade, de atoparse con que si, era certo. Por fin SABER que con el todo é posible, que á súa beira o fracaso non existe nin como palabra, que o medo é un invento para deixarnos na inmobilidade, a boca pechada e, sobre todo, ben confortables nesa comodidade… a esa hora compre escoller, decidir, por toda a liberdade a funcionar para saber que vou deixar, que vou xogar, que vou aceptar e que non… Sempre chega esa hora, a hora de dicir verdades incómodas, dar malas novas, deixar a seguridade, quedar mal ou ficar soa, botarse ao mar aínda que sexa sen remos. Que ven sendo para min “deixalo todo”… ?\nNext Domingo 17 de febreiro de 2019. VI do Tempo Ordinario.


A revista de viaxes con HistoriaS Aimless Archives - Páxina 2 o 3 - A revista de viaxe coa Historia\n300 Días na Habana\nLevo case un ano que pasei en Cuba. Comezou con boas maneiras e un inusual golpe de frío. E rematou cun aplauso aleatorio ...\ndecembro 19 2013\t Baracoa, a fin do mundo encantado\nO viaduto La Farola é a fiestra ao mundo, unha estrada de beleza inigualable, senón tortuoso- Baracoa. E é a forma máis auténtica para alcanzar a "primeira cidade" de Santiago de Cuba.\noutubro 31 2013\t Da Habana a Santiago: inundación, e revolución son\nFalar do leste cubano é falar de colonización (é aquí onde Colón mirou por primeira vez), de resistencia e independencia, desenvolvemento económico e cultural, política, de revolución e, finalmente, Historia. Unha viaxe a Santiago alimenta todo iso.\nAmérica, Tarxetas postais do mundo, Sin rumbo\nsetembro 05 2013\t A época de ouro da Mafia na Habana\nA conexión co pasado Habana mafioso é un desfile de sensacións que veñen á mente cando se pasa por diante de calquera dos símbolos máis obvios da organización da cidade.\natrás 01 2013\t Cultura na Habana: Saia da pista e batido!\nHabana é un universo cultural que moitas veces é descoñecido, aínda que pode haber un pequeno obstáculo: atender as actividades de programación amplas. Nada que non sexa superada con xuros.\nxuño 29 2013\t Cuba: prexuízos e risas do estómago\nClaro que cada país ten as súas fallos, pero eu creo que ten que falar con temperanza, odios estacionados estereotipos e prexuízos tan utilizados para aqueles que teñen moitos artigos de opinión e políticos.\nMaio 17 2013\t Escapadas «low cost» desde La Habana\nNas últimas semanas, teño feito algunhas viaxes de fin de semana. Primeiro eu fun Cienfuegos e Trinidad, sur, e logo Viñales, oeste da Habana. En todos estes lugares durmían en casas, unha alternativa aos hoteis. Ademais de ser máis económico e persoal, son xeralmente a opción máis accesible.


Lara Méndez reunirase mañá coa veciñanza do primeiro barrio "multiecolóxico" de España - Nós Televisión\nLara Méndez reunirase mañá coa veciñanza do primeiro barrio “multiecolóxico” de España\nO barrio da Garaballa acollerá este proxecto que impulsa o Concello lucense\nA alcaldesa de Lugo, Lara Méndez, reunirase ese xoves coa veciñanza da zona de A Garaballa onde se erguerá o primeiro barrio multiecolóxico de España dentro do marco do programa LIFE impulsado polo Concello. Á xuntanza, que será mañá, ás 19.00 horas, no CEI Nodus, tamén acudirá o concelleiro de Urbanismo Sostible, Miguel Couto, e representantes da empresa que está a desenvolver as bases da planificación do barrio, a UTE Avento-Proy.\nO novo barrio, que se desenvolverá en dous sectores da Garaballa, busca colocar a vida no centro da cidade. As zonas verdes e espazos libres previstos, de 147.000 m2, suporán cinco veces máis da superficie fixada no PXOM, así como a superficie destina a equipamentos, de 30.000 m2, que duplica o previsto no Plan Xeral.\nArtigo anterior‘Os golpes non son o que máis cicatriz deixan’, de Estíbaliz Veiga, chega este xoves a Ponteareas\nSeguinte artigoGalicia perdeu case 1.700 habitantes nos primeiros seis meses de 2019


MeteoFontem: abril 2013\nA banda deseñada e o Clima\nFran, o profe de Bioloxía e de Ciencias Naturais pediulles ós alumnos e alumnas de 1º da E.S.O. que fixeran unha banda deseñada tratando o tema da formación do mundo e o cambio climático.\nTodos estaban encantados coa idea e foron moi imaxinativos e creativos tanto co guión coma cos debuxos.\nE como vale mais velo que contalo, aquí tedes duas mostras desas bandas deseñadas.\nPublicado por Fontem Albei en 2:33 No hay comentarios:\nAlba e o ceo\nNunha entrada anterior do bloge xa falaramos de Alba. Como xa sabedes, Alba axudada por Irene, unha alumna de 4º da E.S.O. cada mañá dende a ventá da clase de Irene fan unha foto do estado do ceo.\nA verdade é que as fotos son espectaculares e veredes pronto o resultado de todas elas xuntas.\nE para ir abrindo boca, aquí tedes unha foto de hoxe, 29 de abril, no que aínda se pode apreciar restos da nevada desta fin de semana. A que é unha auténtica marabilla?\nPublicado por Fontem Albei en 3:51 No hay comentarios:\nA caseta metereolóxica\nTodos os días a primeira hora da mañá os alumnos e as alumnas do centro,segundo sexa o seu turno, achéganse á caseta metereolóxica para tomar os datos do día. Non se lles esquece nin un só e xa teñen a rutina de recollida de datos adquirida e ademais disfrutan coa actividade,a pesar das inclemencias do tempo que levamos sufrido durante todo o curso.\nNestas fotos están os alumnos e alumnas de 3ºda E.S.O. facendo esa recollida de datos.\nPublicado por Fontem Albei en 8:21 No hay comentarios:\nUn ceo moi especial\nNo Instituto temos unha alumna moi especial. Chámase Alba e cada mañá fai dende a clase de 4º da ESO unha foto do estado do ceo.\nNon falta nin un só día e se algún día se despista, aí está Irene, a nosa alumna de 4º da ESO que fai de "madriña" de Alba nesta actividade. Veredes que fotos tan marabillosas quedan e o bonito deste proxecto, que non é só o resultado final, senon cómo foi feito e por quén foi feito.\nEstamos moi orgullosos delas.\nPublicado por Fontem Albei en 11:37 1 comentario:\nEste curso estreamos estación metereolóxica. CAda día a primeira hora imos comprobando as medicións e anotamos as precipitacións e demais.\nO problema mais grande ben sempre coas nevadas,e este ano levamos unhas cuantas. Ahí temos dobre problema. Por un lado que temos que esperar a que se derreta a neve e por outro que senon hai clase ese día non podemos medir.\nAsí e todo seguimos con moito entusiasmo traballando día a día.\nPublicado por Fontem Albei en 11:34 No hay comentarios:\nFai unhas semanas Gloria,a profesora de Xeografía e Historia encontrou unha sonda metereolóxica colgando dun piñeiro.\nDespois dun difícil rescate, temos a sonda no Instituti Fontem Albei e estamos tentando saber a sua procedencia.\nDeixamos unha foto dela aquí para que poidades ver cómo é e se sabedes quen a perdeu non dubidedes en poñervos en contacto con nós.\nPublicado por Fontem Albei en 11:31 No hay comentarios:\nBo día! Queremos darvos a tod@s a benvida ó blogue metereolóxico do Fontem Albei.\nAquí iremos contando novidades reseñables das nosas andainas metereolóxicas.\nSeguiremos informando.Mantédevos alerta!


Tres visitas son ineludibles en Poio: a aldea mariñeira de Combarro, o renacentista mosteiro de Poio e a modesta casa onde se cre que naceu Cristovo Colón.\nLar do descubridor de América\nNa parroquia de San Salvador de Poio, no lugar de Portosanto, atópase a que podería ser a casa natal de Cristovo Colón, o Almirante da Mar Océana que no 1492 descubriu América para os europeos e marcou o inicio da Idade Moderna. Varios estudos refutan as hipóteses de Xénova como cidade natal e relacionan a Colón coa nobreza dos Soutomaior, perseguidos polos Reis Católicos, razón pola cal tería posto tanto empeño Colón en agochar a súa orixe. No lugar natal de tan inxente navegante tamén se encontra un sinxelo cruceiro dedicado por un familiar seu, de nome Xoán Colón.\nDe grande atractivo turístico son as praias de Poio, entre as que destacan as de Lourido, Chancelas, Ouriceira ou Raxó, e os restos arqueolóxicos da Laxa dos Cervos na Caeira, o Castro da Sividá no Pereiro e as Mámoas de Monte Mon en Campelo. Desde os miradoiros de Samieira, nos Montes de Castrove, pódense ollar toda a ría de Pontevedra e as terras de Marín e Bueu.\nEntre as festividades de Poio cómpre citar a Festa da Ameixa de Campelo, en outubro; a Festa do Mar de Combarro, en agosto; a Festa do Carneiro; as romarías da Renda, Combarro, A Saleta e Raxó; e mais a rapa das bestas no curro da Escusa, no monte Castrove, a mediados de agosto.\nO mosteiro de Poio\nO Mosteiro de San Xoán de Poio remonta as súas orixes ás fundacións realizadas por San Froitoso no século VII. Adoptou a regra de San Bieito a partir do X. No ano 1548 creouse o Colexio Maior de Teoloxía e en 1613 o Colexio de Pasantes, no que ensinou o Padre Feijóo. As leis exclaustratorias de 1835 obrigaron aos monxes a abandonar o cenobio, ata que en 1890 foi retomado pola orde da Mercede.\nDestaca a igrexa, do século XVII, de xeitos renacentistas e con balaustradas barrocas no coro. No seu interior exhíbense un belo retablo do séc.XVIII de estilo churrigueresco e o sartego do séc.VI de Santa Trahamunda, moi venerada nestas terras.\nGrande centro de cultura, a secular biblioteca do Mosteiro de Poio garda arredor de 100.000 volumes. Na actualidade tamén alberga un museo con cadros de autores estranxeiros e galegos, ademais de mostras da cultura de Galicia. Anexo ao mosteiro está un dos hórreos máis longos da Comunidade.\nA aldea mariñeira de Combarro\nCombarro é un dos núcleos pesqueiros tradicionais máis fermosos de Galicia. A pequena aldea foi declarada Conxunto histórico-artístico pola súa orixinal simbiose entre os labores de terra e do mar: á beira da ría, unha ringleira de máis de trinta hórreos mestúranse coas barcas amarradas aos seus pés. Tamén forman un fermoso conxunto os cruceiros das praciñas de Combarro.