در گفتگوي مشروح فارس با دبيركل مجمع تقريب مذاهب اسلامي مطرح شد\nکد خبر : 111882\nنزاع مذاهب اسلامي نزاع خطا و ثواب است نه كفر و ايمان خبرگزاري فارس: دبيركل مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي گفت: هدف فعاليت هاي تقريبي اين است كه به جايي برسيم كه اختلافات مذاهب اسلامي نزاع در خطا و ثواب باشد نه نزاع كفر و ايمان. خبرنگاران گروه سياست خارجي خبرگزاري فارس مدتي قبل ميهمان آيت الله محمدعلي تسخيري دبيركل مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي بوده و با وي در مورد فعاليت هاي مجمع و سابقه فعاليت هاي تقريب مداهب در جهان اسلام به گفتگو نشستند كه متن كامل اين گفتگو در پي مي آيد. * فارس: جناب آقاي تسخيري تفاوت وحدت و تقريب در چيست و مجمع جهاني تقريب مذاهب با سازماني كه قرار است در زمينه وحدت مسلمين تلاش كند چه تفاوتي دارد؟ - تسخيري: بسم الله الرحمن الرحيم، نقطه فصل اين دو اين است كه وحدت اسلامي كه قرآن مجيد مورد تاكيد قرار داده است، وحدت در موضع گيري همه افراد مسلمان در هر جاي جهان است. پس زمينه وحدت موضع گيري هاي عملي است اما زمينه تقريب در حوزه انديشه است. انديشه ها را نمي توان يكي كرد چون انديشه ها بر اساس مباني استنباط مختلف است و زواياي ديد هم بر اين اساس مختلف است و بر اين اساس اختلاف انديشه طبيعي است. قرآن و اسلام در زمينه انديشه دعوت به وحدت نمي كند بلكه دعوت به تقريب مي كند و مقصود از تقريب اين است كه ديدگاه ها مي تواند كم كم به هم نزديك شود و طي چهار مرحله نخست زمينه هاي مشترك را بشناسند، دوم مساحت هاي مشترك را بين دو ايده كشف كنند، سپس سعي در گسترش دادن اين مساحت كنند و زمينه هاي اختلاف را هم بشناسند و در مرحله بعد همكاري در اجراي زمينه هاي مشترك و معذور داشتن يكديگر در صورت وجود اختلاف است، اين نقطه تفاوت وحدت و تقريب است. * فارس: از نتايج عملي فعاليت هاي مجموعه تقريب مذاهب و ساير مجموعه هاي مشابه كه در ديگر كشورهاي اسلامي صورت مي گيرد و شما هم در آنها عضويت داريد، البته با ذكر مصاديق توضيحاتي ارائه دهيد. - تسخيري: فعاليت هاي تقريبي مورد استقبال علماي گوناگون در جهان اسلام است، مگر بعضي علماي متحجر كه آمادگي تقريب را ندارند و به جر آنها ساير علماي جهان اسلام از اين فعاليت ها استقبال كردند و اين تلاش ها به تاييد مجامع جهاني هم رسيده است، حتي اين فعاليت ها به مرحله سياسي هم رسيده است و اخيراً در اجلاس سران طرحي 10 ساله از سوي كشورهاي اسلامي به تصويب رسيد و يكي از ابعاد آن فعاليت براي شناسايي ديگر مذاهب اسلامي و فعاليت در زمينه تقريب بين مذاهب اسلامي است. به اين ترتيب حتي بعد سياسي فعاليت هاي تقريبي در اين سطح نمود پيدا كرده است و اجلاس سران يك استراتژي تقريب در سطح جهان اسلام را در سطح سران كشورهاي اسلامي به تصويب رساند، نتايج عملي آن هم روشن است، احساس مسؤليت مسلمين نسبت به يكديگر، گسترش فقه مقايسه اي بين مذاهب، حضور علماي مذاهب در اجلاس هاي گوناگون، تصميم گيري درباره مذاهب اسلامي و باز شدن باب اجتهاد و عدم محصوريت ذهن در يك مذهب، همه اينها از نتايج عملي فعاليت هاي تقريبي است. پس از جنگ 33 روزه اسرائيل و حزب الله ما شاهد افزايش خشونت هاي فرقه اي در گوشه و كنار جهان اسلام از لبنان گرفته تا پاكستان هستيم، اينها در حقيقت به شكلي استثنايي رخ مي دهد و گسترش ايده تقريب به شكلي جدي جلوي توطئه هاي دشمن را مي گيرد. * فارس: به نظر شما موانع نشر ديدگاه هاي تقريب مدار در جهان اسلام چيست؟ - تسخيري: مانع بزرگ تحقق اهداف تقريب مذاهب اسلامي توطئه هاي خارجي است، دشمن خيلي از مسئله وحدت و تقريب هراس دارد لذا هر طرح تقريبي و وحدتي آنها را به وحشت مي اندازد. "بزرگترين مانع تقريب همين توطئه هاي دشمن است" و در درجه بعد منافع سياسي برخي از حكومت هاي مسلط بر جهان اسلام است كه آنها نمي خواهند دل ها به هم نزديك شود و علماي جهان اسلام يكديگر را به رسيمت بشناسند. مانع ديگري كه در اين راه وجود دارد "افراطي گري برخي از ذهن ها و برخي از علما است و اين تعصب بزرگترين مانع است" كه در نتيجه آن تكفير رخ مي دهد. يكي از نتايج تعصب، رفتارهاي تحريك آميز و اهانت به مقدسات ديگران است. قرآن كريم مي فرمايد اي مسلمان ها به بت هاي مشركين دشنام ندهيد كه آنها به دليل جهل به خداوند دشنام دهند «و لا تسب الذين من دون الله فيسب الله عدوا»، اين موانع به نظر من نمي تواند مقابل موج وحدت و تقريب ايستادگي كند. * فارس: البته اين هدف بسيار مهم و ارزشمند است اما آيا تلاشي هم براي فراگير شدن اين ايده ها صورت مي گيرد؟ - تسخيري: البته ما احساس مي كنيم يكي از وظايف عمده ما انتقال اين ايده ها از جامعه نخبگان به ميان توده هاي مردم و جهان اسلام است. علما بايد سعي كنند به صورت مستقيم و يا غير مستقيم از راه آموزش ها در سطوح گوناگون اين ايده ها را به توده ها منتقل كنند و اگر توده هاي مردم آگاه شوند زمينه خنثي سازي توطئه هاي دشمن فراهم مي شود. * فارس: حركت هاي دولت اسلامي را در راستاي بحث تقريب چگونه ارزيابي مي كنيد؟ مشخصاً درباره عملكرد جمهوري اسلامي هم توضيح دهيد؟ - تسخيري: به جز برخي از افراد تحريك شده كه خطرهاي وهمي مانند خطر «هلال شيعي»، خطر نفوذ ايران و از اين قبيل خطرهاي وهمي را مطرح مي كنند عموماً حكومت هاي اسلامي بعد از تصويب شدن تلاش در جهت تقريب مذاهب اسلامي در اجلاس سران سازمان كنفرانس اسلامي، تلاش هايي را در اين جهت انجام مي دهند. جمهوري اسلامي به تبع ديدگاه رهبر بزرگ انقلاب - امام خميني (ره) - و مقام معظم رهبري و به تبعيت از قانون اساسي مساله وحدت و تقريب را خط استراتژيك حركت خود مي داند و هرگامي كه منتهي به وحدت موضع گيري و تقريب مذاهب شود برداشته مي شود و برگزاري هفته هاي وحدت، كنفرانس وحدت اسلامي و ديگر موضع گيري هاي جمهوري اسلامي در راستاي وحدت اسلامي صورت مي گيرد. * فارس: مجمع جهاني تقريب مذاهب در راستاي فعاليت هاي خود چه ارتباطي با ديگر فعاليت هاي تقريبي در جهان اسلام دارد؟ آيا شما صرفاً روي اشتراكات تكيه مي كنيد يا اينكه الهام بخشي انقلاب اسلامي را در همه ابعاد آن دنبال مي كنيد؟ - تسخيري: ما معتقديم حركت ما الهام گرفته از انقلاب اسلامي است و يكي از پيام هاي اصلي انقلاب تشويق بيداري اسلامي است و اصلاً اعتقاد داريم "بزرگترين هنر امام خميني (ره) رهبري بيداري اسلامي بود" و به دست گرفتن زمام امور اين بيداري، رشد دادن و تقويت عوامل بيداري اسلامي بود. اگر امام خميني روي بيداري اسلامي تمركز داشت براي توسعه آن نيز تلاش كرد، اگر امام خميني روي اخلاق اسلامي تاكيد داشتند در همين راستا بود و حتي ديدگاه هاي ضد صهيونيستي و ضد آمريكايي امام به نفع مسلمين و در جهت بيداري اسلامي بود. امام منظومه كاملي داشت و هدف بزرگ ايشان در اين منظومه توسعه بيداري اسلامي، تقويت و عمق بخشيدن به اين بيداري بود و ما معتقديم "هرچه بيداري اسلامي توسعه يابد وحدت اسلامي بيشتر حاصل مي شود" و مذاهب به هم نزديك تر مي شوند. * فارس: يكي از مشتركات ميان ما و ديگر مذاهب اسلامي پيامبر اسلام (ص) است كه مي توان به عنوان يك محور وحدت از آن ياد كرد، آنچه كه در مورد بيداري اسلامي فرموديد يك وجه عمده اش دشمن شناسي و دشمن ستيزي است در اين وجه تعريف دشمن هم ميان مسلمين وحدت نظري وجود دارد مانند آن وحدتي كه در مورد وجود رهبري پيامبر اسلام همه مذاهب بر روي آن اتفاق نظر دارند؟ - تسخيري: به طور طبيعي ما هرچه توانسته ايم حقيقت دشمن را درك كنيم و دشمن يعني همه آنها كه فرهنگ امت را به چالش بكشند و تاريخ، تمدن و وجود امت اسلامي را به چالش مي كشند و قصد نابودي مسلمين و غارت منابع آنان را دارند به طور كلي همه آنان كه فرهنگ، تاريخ، احكام، اعتقاد، رفتار و همه وجوه زندگي مسليمن را هدف قرارداده اند دشمن محسوب مي شوند. اتفاقاً يكي از مواردي كه حضرت امام و رهبر معظم انقلاب بر آن پافشاري مي كنند همين نكته است كه امت دشمن خود را بشناسد و چالش ها را درك كند چون اگر ما دشمن را شناختيم به طور طبيعي به وحدت خودمان بيشتر عقيده مند مي شويم و مي دانيم كه ديگر مقاوم خواهيم بود و مي توانيم از يك طرف مقابل چالش ها ايستادگي كنيم و از طرفي اهداف عالي تمدن اسلامي را بيشتر محقق كنيم. * فارس: آيا روي اين مساله در ميان كشورهاي اسلامي وحدت نظر وجود دارد؟ - تسخيري: عموماً اين وحدت نظر در ميان كشورهاي اسلامي در زمينه دشمن شناسي وجود دارد. ممكن است برخي دولت ها در اين زمينه غفلت داشته باشند و شايد برخي از افراد درك كاملي از تهاجم فرهنگي و به تعبير مقام معظم رهبري شبيخون فرهنگي نداشته باشند ولي عموماً امت اسلامي ايران امروز اين بينش را پيدا كرده است. در زمينه مساله فلسطين امروز امت اسلامي به وحدت نظر رسيده است همچنين در زمينه تهاجم نيروهاي غربي به افغانستان و عراق همه امت اسلام آن را محكوم مي كنند. امروز ديگر كسي تعامل دوگانه جهان غرب با اسلام را نفي و رد نمي كند، البته نقش جمهوري اسلامي در آگاه سازي خيلي موثر است. همين "توافقنامه امنيتي كه آمريكا تلاش دارد با دولت عراق امضاء كند خطرناك است و با ماهيت استعماري امضاء خواهد شد". آنها قصد دارند براي ده ها سال و بلكه بيشتر عراق را زير يوغ خود قرار دهند و نقش جمهوري اسلامي در برملا ساختن ابعاد خطرناك و مخوف اين توافقنامه خيلي مهم بود. به اين ترتيب "يكي از رسالت هاي ما آگاه ساختن حجم تهاجم دشمن است". قرآن از حجم تهاجم دشمن بر جهان اسلام به عنوان يك عامل وحدت در ميان جامعه اسلامي ياد مي كند. قرآن مي فرمايد: «والذين كفروا بعضهم اولياء بعض، الا كفروا تكن فتنه في الارض و فساد كبير» يعني كافران ولايت مشتركي ميان خود برقرار كرده اند با اينكه با يكديگر دشمن هستند و دلهايشان به همديگر كينه مي ورزند دلهايشان عليه شما متحد شده است و اگر شما ولايت مشتركي برقرار نكرديد فتنه و فساد در جهان گسترش مي يابد. * فارس: تقريب مذاهب اسلامي آيا مي تواند به اين مساله برسد كه عمل به هر يك از مذاهب اسلامي از ديد اسلام مجاز است و اين مساله منجر به تهيه سندي فراگير در ميان علماي همه بلاد اسلامي شود؟ در اين صورت ديگر شاهد اين حكم هاي تكفير نخواهيم بود. - تسخيري: ما بايد ميان دو چيز تفاوت قائل شويم، اينكه يك عالم اجازه دهد همه افراد در عمل به هر مذهبي آزاد باشند اين يك مرحله است و مرحله ديگر اين است كه من ادعا مي كنم عمل به مذهب جعفري صحيح است و به غير از آن عمل به مذهب ديگري صحيح نيست. ممكن است طرفدار مذهب ديگري مثلاً يك حنفي با اين قول مخالف باشد و يا طرفدار مذهب سومي ادعا داشته باشد كه مذهب مالكي صحيح است ولي من ديگران را كافر نمي دانم. پس يك مرحله اين است كه ما هر كدام از مذاهب را احق مي دانيم و اين مانعي ندارد به شرطي كه طرفداران ديگر مذاهب را مسلمان بدانند گو اينكه اشتباه مي كنند، يعني به تعبير ديگر نزاع ميان مذاهب اسلامي نبايد نزاع ميان كفر و ايمان باشد. اين يك نوع نزاع است و يك نوع ديگر اين كه من اعتقاد داشته باشم مذهب من صحيح است و ديگر مذاهب به خطا رفته اند و البته مسلمان هستند يعني نزاع ميان خطا و ثواب باشد و نه بين كفر و ايمان. ما به دنبال همين نكته هستيم كه نزاع ميان مذاهب نزاع كفر و ايمان نباشد، در اينجا همه مي توانند تصور كنند مذهبشان بر حق است از اين گذشته من گمان مي كنم هيچ مذهبي نمي تواند جواز عمل به ديگر مذاهب را بدهد مثلاً شيعه بگويد هيچ مانعي وجود ندارد براي عمل به ديگر مذاهب. * فارس: ولي ما فتواي انقلابي شيخ شلتوت - امام اسبق جامع الازهر- را در مورد جواز عمل به فقه شيعه جعفري اثني عشري (دوازده امامي) داشتيم، گاهي طرفداران مذاهب ديگر به من مي گويند كه شيخ شلتوت گفته كه عمل به مذهب تشيع جايز است اما شيعيان در استقبال و پاسخ به اين فتواي شيخ شلتوت هرگز نگفته اند كه عمل به مذهب تسنن جايز است. بعد از صدور اين فتوا مرحوم آيت الله بروجردي نامه اي به شيخ شلتوت نوشت و از وي تشكر كرد ولي در مقابل چنين فتوايي صادر نكرد. - تسخيري: بله، آيت الله بروجردي چنين فتوايي صادر نكرد، البته شيخ شلتوت هم با اين فتوا منظورش اين نبود كه اهل سنت به مذهب تشيع برگردند. مقصود شيخ شلتوت اين بود كه همه مذاهب، اسلامي است و از چارچوب اسلامي خارج نشده اند. گو اينكه من معتقدم مذهب جعفري بر حق است و مذاهب ديگر خطا رفته اند، مانعي هم نيست كه آنها تصور كنند بر حق اند و ما خطا رفته ايم. خطا رفتن ما را از امت اسلامي خارج نخواهد كرد ما به دنبال اين هستيم كه طرفداران مذاهب يكديگر را چارچوب امت اسلامي بدانند. * فارس: آيا فعاليت هاي مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي در داخل جمهوري اسلامي هم دنبال مي شود؟ - تسخيري: بله، ما به دنبال اين هستم كه در داخل كشور نزديكي بين علماي اسلام را بيشتر كنيم و مساله گفتگوي بين مذاهب را ترويج دهيم. * فارس: منظور من اين است كه مجمع، كنفرانس هاي بين المللي برگزار مي كند آيا مشابه اين كنفرانس ها را در داخل كشور برگزار مي كنيد؟ - تسخيري: بله، چنين كنفرانس هاي سالانه اي در استان هاي كشور برگزار مي شود. در برخي از استان ها هر شش ماه يكبار كنفرانس هاي تقريب برگزار مي شود و علماي سني و شيعه در اين كنفرانس ها شركت مي كنند و از نزديك با يكديگر به گفتگو مي پردازند. * فارس: با همه اينها، ما هر روز شاهد اين هستيم كه برخي با اين اعتقاد كه به بهشت مي روند بمبي به خود مي بندند و داخل مسجد مسليمن خود را منفجر مي كنند. - تسخيري: بايد به اين مساله توجه كرد كه هركسي كه به اركان اسلام مانند توحيد، قرآن، نبوت، معاد، و ... اعتقاد داشته باشد وارد جرگه مسلماني شده است و اگر اين آگاهي جمعي به كل ملت اسلام داده شود و به اين توافق برسند كه بعد از اين اختلافي باشد در چارچوب همين امت قرار مي گيرد و اختلافات مهم نيست. بايد اين فرهنگ جا بيفتد كه اختلافات فيمابين مسلمين اختلاف در اصول نيست و اين مساله در كنفرانس هاي مختلف با علماي اسلامي مطرح مي شود. مسعود لواساني *منبع : www.farsnews.com، دوشنبه 28 مرداد 1387


همجنسگرایی در زمان حاضر\nپس از عرض تبریک عید سعید فطر و آرزوی سلامتی برای حضرتعالی سخن خود را آغاز میکنم.\nپس از انجام تحقیقات متعدد از محضر پزشکان زیادی دریافتم که همجنسگرایی و نه همجنسبازی یک حس و گرایش ذاتی بوده که شخص بدلیل یک سری اتفاقات و فعل و انفعلات در دوران جنینی و کودکی برایش پیش امده و خود شخص هیچ نقشی در بوجود آمدن این حس نداشته است.\nحال با وجود این مباحث آیا میتوان گفت افرادی که همجنسگرا هستند بر آنها گناهی نیست و میتوان این گرایش را هم مانند بقیه گرایشهای جنسی محسوب کرد؟\nمتاسفانه هیچ جوابی در این موضوع به جز انکار و تخریب در بین علما وجود ندارد.\nبا توجه به اینکه در زمان فعلی جامعه به مراتب بیشتر از قبل درگیر این قضیه است ، به جا و پسندیده است که متخصصان دینی در این موضوع فعالیتی انجام دهند تا بلکه آنان که مبتلا به این گرایش هستند و دغدغه دین دارند از این نظر تکلیفشان معلوم شود.\nفقه و احکام #هم_جنس_گرایی #هم_جنس_بازی\nاین مسأله امروزه معضلی است؛ زيرا همانطور که طبيعت‌ها عوض مي‌شود و همانگونه كه در ژن‌ها دستکاری می‌کنند ممکن است چيزهايي ناخواسته باعث شود که گرایش جنسی افراد عوض شده و به سمت غیر طبیعی رود. بنابراين بايد در مورد اين مشكل بحث و بررسي علمي صورت پذيرد. البته جامعۀ ما چون جامعۀ بسیار بسته‌ای است، نمی‌شود به راحتی در باره اين گونه مشكلات بحث و بررسي كرد و سخن گفت. حتی در اين جامعۀ بسته اگر گفتیم برخي اجزاي سگ نجس نیست افرادي در این زمینه به افراط مي‌روند و سگ انان راليس مي‌زند در حالي كه لحظۀ قبل محل خروج مدفوع خودش را ليس مي‌زده است.\nجامعه هنوز نمی‌تواند تفکیک کند که بيماري‌هاي جنسي با همجنس‌بازی فرق دارد. به هر حال بنده در اين باره تا كنون تحقيقي نكرده‌ام و نمی‌دانم کسی تحقیق کرده یا نه ولی آرزو دارم جامعه باز شود که بتوان در این زمینه تحقیق کرد و مقاله نوشت و افراد مطالب را عوضي نفهمند و عوضي نگويند. در جوامع بسته چون افراد سخنان سياسي خود را در لفافه مي‌گويند معمولا جامعه گمان مي‌كند كه همه چيز در لفافه بيان شده است و به همين دليل امور فراواني را از ذهن خود به شنيده‌ها مي افزايند. به هر حال ما تا باز شدن علميِ جامعه خیلی فاصله داریم. انگار که ما را خیلی عقب برده‌اند.\nحرف‌ها را عوضی می‌فهمند و در نتیجه توان دریافت تحقیقات نوین را ندارند.\nدر امور جنسی همین را بگویم که احتمال اینکه شخصی مریض باشد و نتواند با جنس مخالف ارتباط برقرار کند وجود دارد و باید این را بررسی کرد و حکم فقهی آن را پیدا کرد.


» علم زندگیسایت آیت الله العظمی نکونام\nآرشیو علم زندگی\nغنا خوانی بانوان و طرح نشاط‌انگیزی و شادمانی دینی و مهندسی حساسیت‌زدایی از جنسیت و سیمای حضور سالم زنان در مشاغل اختصاصی شناسنامه سرشناسه : نکونام، محمدرضا، ۱۳۲۷ - عنوان و نام پديدآور : غناخوانی زنان/محمدرضا نکونام. مشخصات نشر : اسلامشهر: انتشارات صبح فردا، ۱۳۹۳. مشخصات ظاهری : ۳۸۶ص. شابک : ۹۷۸-۶۰۰-۷۳۴۷-۳۳-۱ وضعیت فهرست […]\nبخش یکم: مهندسی فرهنگ عفاف\nفصل یکم: تمایز جنسیتی و حساسیت به آن انسان، پیش از آن که زن و مرد باشد، انسان است. انسان در مرتبهٔ تشخص، در یکی از دو جنس زن و مرد، تعین می‌یابد. حفظ این تعین، به «عفت» است. عفت به معنای پاکدامنی و پرهیز از فساد و فحشاست. عفت، امری فطری است و […]\nبخش دوم: غنا خوانی بانوان\nغنا خوانی زنان / بخش دوم غنا خوانی بانوان و طرح نشاط‌انگیزی و شادمانی دینی و مهندسی حساسیت‌زدایی از جنسیت و سیمای حضور سالم زنان در مشاغل اختصاصی بخش دوم: غناخوانی بانوان (۱۴۳) فصل یکم: غنا و حلاوت‌بخشی آن چیستی غنا موزونی صوت انسانی را «غنا» می‌گویند. «غنا» در لغت، به معنای […]\nادامه بخش دوم: غنا خوانی بانوان\nفصل سوم: پنهان‌داشت صوت زن شواهد تاریخی نشان می‌دهد زنان عصر پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله ، آزادانه در کنار مردان بوده و با آنان هم‌سخن می‌شده‌اند. برخی زنان، گاه مردان خویش را در حضور همگان و با صدای رسا، برای حضور هرچه بیش‌تر در کنار پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله تشجیع می‌نمودند. هم‌چنین زنان، خصوصی‌ترین مسایل خویش […]\nبخش سوم: شادمانی‌های همراه موسیقی\nبخش سوم: شادمانی‌های همراه موسیقی (رقص، کف‌زدن، سوت، بشکن، بازی و ابراز شادمانی) (۳۰۵) (۳۰۶) فصل یکم: رقص، پایکوبی و حرکات موزون معناشناسی رقص در کتاب‌های لغت، «رقص» به معنای جوشش، شتاب گرفتن (خبب) و درخشیدن آمده است(۱). «رقص فی الکلام»؛ یعنی تند صحبت کرد و در سخن گفتن سرعت گرفت. […]\nدردمندی و مشکلات اجتماعی\nشناسنامه سرشناسه : نکونام، محمدرضا، ۱۳۲۷ - عنوان و نام پديدآور : دردمندی و مشکلات اجتماعی:شیوه‌ی چاره‌جویی چالش‌ها و نمایه‌ای از بایسته‌های حل معضلات جامعه و حوزه‌های علمی/ نکونام. مشخصات نشر : اسلام شهر: انتشارات صبح فردا،۱۳۹۳. مشخصات ظاهری : ۴۸ ص. شابک : ۳۰۰۰۰ ریال: ۹۷۸-۶۰۰-۷۳۴۷-۶۲-۱ وضعیت فهرست نویسی : فیپا يادداشت […]\nگفتگوهاى صميمى شناسنامه: سرشناسه : نکونام، محمدرضا، ۱۳۲۷ - عنوان و نام پديدآور : گفتگوهای صمیمی/محمدرضا نکونام. مشخصات نشر : اسلام شهر: انتشارات صبح فردا، ۱۳۹۳. مشخصات ظاهری : ۱۲۰ ص.؛ ۵/۹×۱۹س‌م. شابک : ۹۷۸-۶۰۰-۷۳۴۷-۷۳-۷ وضعیت فهرست نویسی : فیپا يادداشت : چاپ قبلی: قم: ظهور شفق، ۱۳۸۶. یادداشت : کتابنامه به صورت زیرنویس. موضوع […]\nچگونه زیستن؟ چگونه مردن؟\nشناسنامه: سرشناسه : نکونام، محمدرضا، ۱۳۲۷ - عنوان و نام پديدآور : چگونه زیستن؟ چگونه مردن؟/ نکونام. مشخصات نشر : اسلام‌شهر: انتشارات صبح فردا: جلوه نور، ۱۳۹۱. مشخصات ظاهری : ۵۲ ص. شابک : ۹۷۸-۶۰۰-۶۴۳۵-۷۰-۱ وضعیت فهرست نویسی : فیپا موضوع : راه و رسم زندگی (اسلام) — پرسش‌ها و پاسخ‌ها رده بندی کنگره […]\nروشنای دنیاداری و دنیامداری\nشناسنامه سرشناسه : نکونام، محمدرضا، ۱۳۲۷ - عنوان و نام پديدآور : روشنای دنیامداری و دنیاداری/ محمدرضا نکونام. مشخصات نشر : اسلامشهر: انتشارات صبح فردا، ۱۳۹۱. مشخصات ظاهری : ۱۱۲ ص.؛ ۲۰/۵×۱۴/۵ س‌م. فروست : مجموعه آثار؛ ۱۲۹. شابک : ۳۰۰۰۰ ریال: ۹۷۸-۶۰۰-۶۴۳۵-۳۹-۸ وضعیت فهرست نویسی : فاپا يادداشت : پشت جلد به انگلیسی:Luminosity […]\nمرگ و زندگى در ابديت\nشناسنامه: سرشناسه : نکونام، محمدرضا، ۱۳۲۷ - عنوان و نام پديدآور : مرگ و زندگی در ابدیت/ محمدرضا نکونام. مشخصات نشر : اسلامشهر: انتشارات صبح فردا، ۱۳۹۲. مشخصات ظاهری : ۷۹ ص.؛ ۵/۱۱×۵/۲۰ س‌م. فروست : مجموعه آثار؛ ۱۳۷. شابک : ۳۰۰۰۰ ریال:۹۷۸-۶۰۰-۶۴۳۵-۶۱-۹ وضعیت فهرست نویسی : فاپا يادداشت : پشت جلد به انگلیسی: […]


نحوه ثبت نام کنکور کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد ۱۴۰۱ | سایت ثبت نام آزمون ارشد 1401 - دانتل\nخانه/کارشناسی ارشد/نحوه ثبت نام کنکور ارشد دانشگاه آزاد ۱۴۰۱\nنحوه ثبت نام کنکور ارشد دانشگاه آزاد ۱۴۰۱\nنحوه ثبت نام کنکور کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد ۱۴۰۱ برای تکمیل روند نام نویسی در سایت سازمان سنجش حائز اهمیت است. علاقه مندان به تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد بایستی که به این نکته توجه داشته باشند، ثبت نام آزمون کارشناسی ارشد برای دانشگاه های سراسری و آزاد به صورت یکپارچه انجام می شود. تمامی متقاضیان واجد الشرایط بایستی که جهت شرکت در کنکور کارشناسی ارشد وزارت علوم به سایت سازمان سنجش آموزش کشور مراجعه کنند. در ادامه به نحوه ثبت نام ارشد دانشگاه آزاد 1401 در سایت sanjesh.org اشاره کرده ایم.\nنحوه ثبت نام ارشد دانشگاه آزاد ۱۴۰۱\nتمامی مراحل ثبت نام آزمون کارشناسی ارشد به صورت اینترنتی و از طریق سایت sanjesh.org انجام می شود. به طور کلی فرآیند نام نویسی در آزمون کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد در مراحل زیر خلاصه می شود.\n✅ ورود به سایت سازمان سنجش آموزش کشور با آدرس الکترونیکی sanjesh.org\n✅ دریافت و مطالعه دفترچه ثبت نام کنکور کارشناسی ارشد 1401\n✅ فراهم کردن مدارک لازم\n✅ پرداخت هزینه ثبت نام از طریق خرید کارت اعتباری آزمون ارشد\n✅ تکمیل فرم تقاضانامه ثبت نام\n✅ دریافت شماره پرونده 7 رقمی و شماره پیگیری 16 رقمی ثبت نام آزمون کارشناسی ارشد\nنحوه ثبت نام کنکور کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد ۱۴۰۱\nدر این قسمت سعی کرده ایم ضمن ارائه جزئیات بیشتر از ثبت نام کنکور کارشناسی ارشد، راهنمای تصویری آن را نیز ارائه کنیم. در ادامه به نحوه ثبت نام کنکور کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد ۱۴۰۱ به صورت گام به گام اشاره کرده ایم.\n1⃣ به سایت سازمان سنجش آموزش کشور به نشانی اینترنتی ” sanjesh.org ” مراجعه نمایید.\n3⃣ در این مرحله “ دفترچه راهنمای ثبت نام کنکور کارشناسی ارشد 1401 ” را دانلود کنید و شرایط، مدارک و … نام نویسی را در این آزمون بررسی نمایید و توجه داشته باشد که دفترچه نامبرده برای دانشگاه های سراسری و آزاد مشترک می باشد.\n4⃣ بر روی لینک فعال ” ثبت نام آزمون کارشناسی ارشد ناپیوسته سال 1401 ” کلیک کنید. (این لینک در زمان مقرر و اعلام شده فعال خواهد شد)\n5⃣ بر روی گزینه ” ثبت نام جدید ” کلیک نمایید.\nثبت نام در آزمون کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد در سایت سازمان سنجش، نیازمند پرداخت هزینه ثبت نام می باشد. داوطلبان برای پرداخت هزینه ثبت نام بایستی که به وسیله کارت بانکی عضو شبکه شتاب که دارای رمز دوم و یا رمز پویا است، کارت اعتباری خریداری کنند. مراحل زیر نشان دهنده نحوه پرداخت هزینه ثبت نام کنکور کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد ۱۴۰۱ می باشد.\n6⃣ بر روی گزینه “ خرید کارت ” از منوی سمت راست سایت کلیک کنید.\n7⃣ در این مرحله سریال مربوطه را با عنوان ” سریال ثبت نام آزمون کارشناسی ارشد 1401 ” را انتخاب کنید و سپس بر روی گزینه ” تایید و ادامه _ گام بعدی ” کلیک نمایید.\n8⃣ مشخصات خواسته شامل نام، نام خانوادگی، شماره تلفن ثابت، شماره تلفن همراه، پست الکترونیک را وارد کنید و سپس درگاه اینترنتی خود را انتخاب نمایید، تا وارد درگاه پرداخت شوید.\n9⃣ در این مرحله بایستی بر روی گزینه ” ضمن مطالعه دقیق و آگاهی از شرایط و ضوابط، شماره پیگیری پرداخت را نیز یادداشت نموده ام ” کلیک کرده و سپس گزینه ” ادامه روند پرداخت” را انتخاب کنید.\n🔟 در نهایت اطلاعات کارت بانکی عضو شبکه شتاب خود را وارد کنید و سپس شماره سریال 12 رقمی ثبت نام را دریافت کنید.\n1⃣1⃣ سریال کارت اعتباری خریداری شده را وارد نمایید.\nاگر قصد دارید در دو مجموعه امتحانی شرکت کنید، بایستی دو کارت اعتباری خریداری کنید. همینطور برای اعلام علاقه مندی و گزینش در دانشگاه های پیام نور و غیر انتفاعی نیز بایستی کارت های اعتباری جداگانه تهیه نمایید. اما با خرید یک کارت اعتباری شما مجاز به ثبت نام در یک مجموعه امتحانی در دانشگاه های سراسری و آزاد خواهید بود.\nپس از پرداخت هزینه، متقاضیان بایستی که عکس خود را بارگذاری نمایند. نکته ای که راجع به بارگذاری عکس در این مرحله وجود دارد، این است که باید حتما مطابق با مشخصات گفته شده ارسال شود. بنابراین داوطلبان بایستی یک عکس رنگی و با زمینه سفید با سایز 4×3 یا 4×6 که تمام رخ بوده و در سال جاری گرفته شده باشد را انتخاب کنند و با فرمت jpg اسکن نمایند\nلازم است اندازه عکس انتخابی حداکثر 400×300 یا 300×200 پیکسل و حجم آن نیز حداکثر 70 کیلو بایت باشد. اینکه عکس ارسالی باید واضح، فاقد اثر مهر و منگنه و یا هر گونه لکه، بدون حاشیه های اضافی نیر باشد، بدیهی است.\nتکمیل فرم تقاضانامه\nپس از بارگذاری عکس داوطلب، فرم تقاضانامه ثبت نام کنکور ارشد نمایش داده می شود که شامل 41 بند است که بایستی تکمیل شود. در نظر داشته باشید که بندهای 1 تا 18 اطلاعات فردی، شناسنامه ای و سهمیه داوطلب، بندهای 19 تا 25 شامل اطلاعات تحصیلی داوطلب، بندهای 26 تا 36 به بررسی جزئیات مربوط به رشته امتحانی داوطلب و بند های37 تا 41 نیز اطلاعات تماس و آدرس داوطلب می باشد.\nدر نهایت پس از تکمیل فرم تقاضانامه، سامانه شماره پرونده و کد پیگیری ثبت نام را در اختیار شما قرار می دهد.\nمشاوره نحوه ثبت نام کنکور کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد ۱۴۰۱\nاگر می خواهید فرآیند ثبت نام در سایت سازمان سنجش آموزش کشور را بدون استرس و با اطلاعات صحیح تکمیل کنید، حتما یکبار سعی کنید این اطلاعات را در فرم پیش نویس در در انتهای دفترچه راهنمای ثبت نام آزمون کارشناسی ارشد درج شده است، وارد کنید.\nاینکار ضمن اینکه استرس شما را در طول وارد کردن اطلاعات در سایت سازمان سنجش کم می کند، باعث تسریع روند نام نویسی نیز خواهد شد. لازم است توجه داشته باشید همینطور شما می توانید اگر در هر مرحله ای از ثبت نام که با مشکل مواجه شدید، از مشاوره تحصیلی تلفنی مرکز مشاوره دانتل استفاده کنید.\nبرای دریافت مشاوره در زمینه نحوه ثبت نام کنکور کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد ۱۴۰۱ می‌توانید با مشاوران مرکز مشاوره تحصیلی دانتل با شماره 46291403-021 تماس بگیرید.\nثبت نام ارشد دانشگاه آزاد 1401 از طریق کدام سایت انجام می شود؟\nعلاقه مندان به تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد بایستی که جهت ثبت نام در کنکور ارشد، به سایت سازمان سنجش آموزش کشور به نشانی اینترنتی sanjesh.org مراجعه کنند.\nآیا ثبت نام ارشد دانشگاه آزاد 1401 به صورت مجزا از دانشگاه های سراسری انجام می شود؟\nخیر، ثبت نام ارشد دانشگاه آزاد 1401 به صورت یکپارچه با دانشگاه های سراسری در سایت سازمان سنجش آموزش کشور انجام می شود.\nنحوه ثبت نام کنکور کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد ۱۴۰۱ به چه صورت می باشد؟\nداوطلبان بایستی پس از مراجعه به سایت sanjesh.org ابتدا با خرید کارت اعتباری هزینه ثبت نام را پرداخت کنند و سپس با بارگذاری مدارک لازم و تکمیل فرم تقاضانامه اینترنتی، نسبت به تکمیل مراحل نام نویسی خود اقدام کنند.


با شکریه رعد\nشکریه رعد و آصف فکرت\nوالاتر از شاهدخت\nپرسید: چه تردیدی داری؟ چرا نمی آیی؟ گفتم: می ترسم به زحمت بیفتی و خلوتت را آشفته سازم. گفت: نه زحمتی است و نه مزاحمتی. بار ها گفته ام که خانۀ عزیز با همه وسایلش برای هر مدّتی که باشی در اختیار توست. از روزی که عزیز به خانۀ نوش رفته من این خانه را دست نزده ام و همانگونه برای استفادۀ مهمانان و اعضای خانواده، که گاهگاهی می آیند، آماده است. اکنون هم کلیدش در اختیار تو.\nعزیز! یادم آمد که دوسه ماه به آمدنش به این جهان مانده بود که مادرش و من همکارشدیم. سال 1345 خورشیدی بود. همکاری ما در رادیو افغانستان و با برنامۀ سرود هستی آغاز شد. من سال دوم فاکولتۀ ادبیات، بخش زبان و ادب دری، را می گذراندم، و به لطف استادانم صباح الدین کشککی و رحیم الهام وارد خدمت در رادیو شدم. استاد الهام پرودیوسر یا تهیه کنندۀ برنامه های ادبی بود که می خواست به کار دیگری بپردازد. کشککی استاد درس ژورنالیزم ما بود که شعر فارسی دری را بسیار دوست می داشت و به همین خاطر به من خیلی مهربان بود. هر روز در آخر درس ژورنالیزم دقایقی را به شعر خوانی اختصاص می داد و از من می خواست بروم کنار میزش، پیش روی دانشجویان، بایستم و یکی دو قطعه شعر بخوانم. من هم که آن روزها هزاران بیت شعر به یاد داشتم می خواندم و مورد لطف استاد و محبت همدرسانم قرار می گرفتم. در واقع همین کار مقدمۀ راه یافتن من به رادیو شد. نخمستین برنامه یی که می بایست تهیه کنم، سرود هستی بود، برنامۀ شعر و موسیقی. برنامه را با بلندپروازیهای جوانی با طرح نوی تهیه کردم که هر شام دو شنبه پخش می شد و برنامه در زمینۀ نغمۀ ملایمی با این بیت حافظ با صدایی دلنشین آغاز می شد:\nتنت به ناز طبیبان نیازمند مباد – وجود نازکت آزردۀ گزند مباد\nاین بیت در اول هر برنامۀ سرود هستی نشر می شد و در واقع زیگنال یا نشانۀ آغاز برنامۀ سرود هستی بود. صاحب این صدای دلنشین، در نخستین نگاه من، دخترکی خوشروی، چشم بادامی، خوشپوش و نازک اندام و در عین حال متین و باوقار و شکوهمند بود که همه به او احترام می گذاشتند. یکی دو روز بعد که با مدیر بخش ادب و فولکلور – شادروان صدیق بورا دوست گرامی من – از این دختری که با ادب و فرهنگ خاص خود مورد احترام همه بود یاد کردم، مرحوم بورا گفت: خانم رعد بسیار یک خانم لایق است. او همسر آقای عظیم رعد است و بزودی صاحب نخستین فرزند خواهند شد. یک چیز دیگر هم گفت و من به دنبال تهیۀ برنامه هایم رفتم. بلی! او شکریه رعد بود که دو سه ماه بعد صاحب فرزندی شد که نامش را عزیز نهادند و اکنون پس از چهل و پنج سال قرار بود که من چند روزی در خانۀ سابق همین عزیزجان باشم. شکریه صدایی گرم، شیرین، مهربان و در عین حال متین و موقر داشت و بیشتر گویندۀ برنامه هایی بود که خودش تهیه می کرد. صدایش آن خشونتی را که لازمۀ خواندن اخبار می دانستند، نداشت. برنامۀ سرود هستی را هم او می خواند. یک گویندۀ مرد هم او را همراهی می کرد. یا شادروان مهدی ظفر و یا کریم روهینا. گاهی هم اکرم عثمان که در تهران دورۀ دکترا را می گذرانید و برای مرخصی به کابل می آمد، یا مسعود خلیلی که در لیسۀ غازی درس می خواند، شکریه را در اجرای برنامۀ سرود هستی همراهی می کردند. گاهی هم، در غیاب شکریه رعد، یکی دیگر از همکاران مثلاً فهیمه حمید کار او را پیش می برد.\nشکریه رعد هنگام مدیریت ژوندون\nشکریه رعد از کودکی، و از زمانی که هنوز شاگرد مکتب بود، کار نطاقی در رادیو را آغاز کرده بود.مهمتر اینکه با چنین سابقه و زمینه یی رشتۀ رادیوژورنالیزم را تا مدارج عالی در داخل و خارج خوانده بود و از کشورهای آلمان و استرالیا تخصص به دست آورده بود. افزون برآن همیشه اهل مطالعه بود و هنوزهم هست. شکریه رعد را هیچ وقت بی کار نمی دیدی. یا سرش به کار اداری و نگارش گرم بود و یا کتابی در دست داشت و در حالیکۀ فاصلۀ عینک را روی بینی تنظیم می کرد با اشتیاق می خواند و کیفیت مضمون یا مطلب کتاب را از قیافه اش می شد دریافت. حافظه یی قوی هم داشت که مجموعۀ مطالعاتش از او یک دائرة المعارف زنده ساخته بود. چه در کابل و چه در دهلی هر وقت در موضوعی در می ماندم و از او می پرسیدم، اغلب پاسخ قناعت بخشی می گرفتم.\nشکریه رعد و آصف فکرت در کتابخانۀ کنگرس\nشکریه، پس از چندسال کار موفقانه در رادیو و تلویزیون، به اصطلاح رادیوژورنالیزم را موقتاً رها کرد وبه روزنامه نگاری و بهتر بگویم مجلّه نگاری پرداخت. و این هنگامی بود که تازه بازهم مدتی را در خارج به تحصیلات عالی گذرانیده بود. او اکنون مدیر مجلّۀ ژوندون شد. ژوندون نشریۀ رسمی وزارت مطبوعات یا اطلاعات وکلتور بود. گویا روزگاری پیش ازآن با توجه به نام مجلّۀ لایف این نام را برگزیده بودند، زیرا ژوندون هم، که یک کلمۀ پشتوست به معنای زندگی است، همانگونه که لایف به معنای زندگیست. اما هرگز شرایطی میسر نشده بود که ژوندون بتواند به لحاظ مالی متّکی به خود باشد و درآمدی کافی داشته باشد، یا آنکه اشتیاقی برای اشتراک در میان طبقۀ باسواد و روشنفکر برانگیزد. یادم هست که با مدیریت شکریه رعد سطح ادبی – فرهنگی ژوندون روز به روز بالاتر می رفت، صفحاتش افزایش می یافت و تکنیک چاپ و قطع و صحافت آن بهتر و مرغوب تر می شد. تا آنکه مجلّۀ ژوندون مجلّه یی مستقل با قطع و صحافت عالی در 100 صفحه با شمارگان یا تیراژ بالا با درآمد سرشار و خودکفایی نامورشد.\nاوضاع دگرگون شد و شکریه هم مجلّه را رها کرد. او و همسرش در یک امتحان گزینش نطاق برای رادیو دهلی شرکت کردند و هردو موفق شدند و شکریه و همسر و دو فرزند خردسالشان به هندوستان رفتند. از حسن اتفاق من هم چندی بعد برای تحصیلات عالی در یک دورۀ روزنامه نگاری برای کشورهای روبه توسعه– پس از ده سال کار مطبوعاتی – به دهلی رفتم و اتفاق نیکوتر آنکه انستیتوت محل درس ما «اندین انستیتوت آف مـَس کمیونیکیشن (انستیتوت رسانه های گروهی هند)» نزدیک خانۀ رعدها بود. مهمان نوازی و مهربانی آقا و خانم رعد باعث می شد که وقت و بی وقت باخبر و بی خبر به نزد آنان بشتابیم. عظیم جان رعد نویسنده و نطاق و در عین حال شخصی بسیار مهربان، خوشصحبت و مهمان دوست بود. افزون براین خصوصیتها با ریشه داشتن در یک خانوادۀ کهن و اصیل، دست پختی عالی و بی نظیر داشت و غذاهایی با سبکی عالی و در نهایت خوشمزگی می پخت. آن روزها مسعود خلیلی هم در دانشگاه دهلی درس می خواند و او هم گاهی با ما همنوا می شد. مهمانان و مسافران همزبان دیگر هم که برای سیاحت یا بیشتر برای درمان به دهلی می آمدند از محبت و کمک رعدها برخوردار می شدند. یادم می آید یکروز که به خانۀ شان رفتم عظیم جان رعد سرگرم تهیۀ آردِ برنج بود. در جواب سؤال من گفت که یکی از دوستان، که از کابل آمده، بیمار و در شفاخانۀ صفدرجنگ بستری است. می خواهم برایش فـِرنی بپزم. و این کار همیشه ادامه داشت. بسیاری از مسافران بیمار هم برای پیشبرد کارشان به مترجم نیاز داشتند و شکریه رعد و همسرش همیشه با پیشانی باز و گشاده دستی یاریگر بیماران مسافر بودند . آنان با وجود وظیفۀ خطیر و نداشتن وقت کافی از هیچ کمکی به کسانی که نیازمند کمکشان بودند، دریغ نمی کردند. این ترجمانی ها گاهی لطیفه هایی هم می آفرید که موجبات سرگرمی ما را فراهم می کرد و ساعت ها ذهن مارا مشغول می ساخت.\nشکریه در کار رادیوژورنالیزم در رادیو سراسری هند ( آل اندیا رادیو) موفق بود و افزون بر تکمیل دانش زبانهای اردو و هندی، در یونیورسیتی دهلی زبان فارسی باستان آموخت و درآن رشته ماستری گرفت. پس از یک دورۀ موفق خدمت در هند، به کابل بازگشت و این بار مدتی در بخش فلم تلویزیون خدمت کرد. سخت کوشی و کاردانی او موجب تقدیر و تحسین کارفرمایان و وزیران مطبوعات در دوره های مختلف گردید. سرانجام اتفاقات پیش آمده در کشور، خانوادۀ رعد را نیز ناچار ساخت کشور را ترک گویند و پس از تحمّل زحمات و تنهایی ها سرانجام اعضای خانواده به هم پیوستند و در ایالات متحدۀ امریکا جایگزین شدند. شکریه رعد با دانش وسیع رادیو ژورنالیزم، دانستن چند زبان و صدای خوش و آشنا برای دری زبانان، در رادیو صدای امریکا پذیرفته شد و در بخشهای فارسی دری و اردو سالها خدمت کرد و اکنون دورۀ بازنشستگی را می گذراند.\nتا در ایران بودم، مکاتبه داشتیم و عظیم جان نامه های مفصل تری می نوشت و مرا از جریان کارهایش با خبر می ساخت. از کارش راضی بود و با خانواده اش خورسند و شاد. امّا واپسین نامه اش برای من دلازار و تکان دهنده بود؛ نامه یی که برای من نوشته ولی فرصت فرستادن نیافته بود. نامه اش وقتی به دستم رسید که او در این دنیا نبود و بیماری کشنده یی او را از خانواده و دوستان گرفته بود. در مریلند، شهر سیلور سپرنگ ( چشمۀ سیمین ) دوبار کنار تربتش نشستم. فضای آن واپسین خانه که درختان تنومند برآن سایه افگن بود، چون دلش فراخ و چون طبعش با صفا بود. هربار که بر مزارش شتافتم و دست برآرامگاهش کشیدم، سخنان مهرآمیزش را به گوش جان می شنیدم و تبسمهای معنی دارش را به چشم دل می دیدم.\nشکریه تنها و شکیبا، ولی سختکوش و استوار، به کار و زندگی ادامه داد و به آموزش و پرورش دو فرزند دلبندش همّت مضاعف گماشت، و برومندشان ساخت تا هریک از خود صاحب خانه و زندگی و کاروبار شدند. چهار نواسۀ شیرین و مهربان اکنون چشم و چراغ مادرکلان هستند. فرزندان عزیز – راهیل و ایمان و فرزندان هایده- لیلا و جان (جان آقا) خانه های خود و خانۀ مادرکلان را روشن و خوش آهنگ دارند.\nدر آسمان، در راه اتاوا به واشنگتن، همه اندیشه ام ازاین بود که چه خواهد شد اگر من شکریه رعد را پس از سی و سه سال در فرودگاه نشناسم؛ اما هنگامی که در سالن فرودگاه با همان نگاه آشنا و مهربان و تبسم پرمعنی پذیرایم شد فکر کردم همین اکنون ثبت یک پروگرام را تمام کرده و از استودیوی رادیو کابل برآمده است. هایده رعد که از پنج سالگیش او را ندیده بودم، با دو فرزند نازنینش همراه مادر به میدان هوایی آمده بود تا برادر معنوی و همکار قدیمی مادرش را استقبال کند.\nقصّه های قدیم مطبوعات تمام نشدنی ولی فرصت دیدار ما اندک بود. گاه چون از گوشه یی به سیمای عزیز رعد خیره می شدم صدا و سیمایش محبتهای پدر مهربانش را به یادم می آورد.\nمحترمه شکریه رعد با بردباری همه گوشه و کنار مریلند و واشنگتن را نشانم داد. بارها مرا در دیدار کتابخانۀ کنگرس همراهی کرد و با تورهای شهری نقاط دیدنی واشنگتن دی. سی. را دیدیم.حتی شبی به دیدار خانواده یی از خویشاوندان قدیمی کابل، خانوادۀ محترم آموزگار فقید حسین جان منشی زاده و خانم طاهری در ویرجینیا رفتیم و مورد محبت جناب آقای کاظمی و سرکار خانم روح افزا طاهری آموزگار با سابقۀ کابل قرار گرفتیم. فرزندان خانم روح افزا که از آمدن ما باخبر شدند به دیدار ما شتافتند و با محبتهای شان موجب شادمانی خاطر خانم رعد شدند.\nسی سال آزگار است که از کابل و ازهمه خوبیهایش دورم. جلوۀ کابل و بازتاب خوبیهایش را در مریلند و در خانۀ رعد یافته بودم. اما همه چیز گذشتنی است؛ فرصت دیدار دوستان هم با همۀ خوبیها چند روزی بود، و آن چند روزهم گذشت.\nخانم رعد مدّتیست سرگرم تنظیم یادداشتها و زندگی نامۀ پدر بزرگوار خویش است. پدرش، که با آمدن شکریه به این جهان به دیار باقی شتافت، سخت مورد احترام و قدرشناسی کوچکترین فرزندش قرار دارد که می خواهد هرچه زودتر یادداشتها و زندگی نامۀ پدر را تمام کند.\nآن روز، چهل و پنج سال پیش، که در رادیو کابل با همکار فقیدمان شادروان صدیق بورا سخن در بارۀ شکریه رعد بود. شادروان بورا گفت: ضمناً شکریه جان دختر پادشاه بخاراست. بلی! شکریه جوانترین فرزند امیر سیدعالم خان آخرین پادشاه بخاراست و به همین خاطر گاهی او را شاهدخت و پرنسس خطاب می کنند. ولی من بارها، به خودش نیز، گفته ام که او با دانش و کوشش خویش نشان داده است که والامقام تر از یک شاهدخت است.\nاتاوا سی ام سپتامبر 2012 دهم میزان/ مهر 1391\nPosted by Asef Fekrat at 2:28 PM No comments:\nLabels: شکریه رعد\nسخنان آصف فکرت در بیست و ششمین سال انجمن ادبی ایرانیان مقیم مونترئال\nاز برکت فناوری نوین که امکان ارتباط آنی را میان انسانها در سراسر گیتی میسر ساخته است، فارسی زبانان نیز بختیارند که پس از دوسده گسستگی فرهنگی باز به هم پیوستند. اصل مقصود بنده هم از عرایض امشب، معطوف ساختن توجه سروران گرامی به همین نکته است؛ یعنی امروز که دانش نوین دیوارهای فرهنگی را که روزی برنداشتنی پنداشته می شد، برداشته است، فرهنگیان و به صورت عموم همزبانان بیش ازاین نباید از زیباییها و دگرگونیهای فرهنگی و گنجینه های علمی، ادبی، هنری همدیگر که در اصل محصول اندیشۀ جمعی آنان در طول سده هاست، بی خبر، نسبت به آنها بی تفاوت و ازآنها بی بهره بمانند.\nاینکه دانش امروز به ما امکان مشاهدۀ مستقیم و با خبری از سیارات خیال انگیز را می دهد، به جای خویش، ولی ما وضع ارتباطات قلمرو خود، یعنی قلمرو زبان فارسی را در یک مقایسۀ سریع میان هفتصد سال پیش، بیست سال پیش و امروز ببینیم: امروز در یک آن ده جلد کتاب را برای شما مثلاً از تبریز به مونتریال می فرستند. بی درنگ برگزاری محفلی را در آنسوی دنیا می بینید، اما بیست سال پیش مثلا برای یک تبریزی یا اصفهانی این تصور آسان نبود که چندهزارکیلومتر آنطرف تر جایی هست به نام بدخشان و تخار که به زبان او سخن می گویند و سخن او را می دانند و مشترکاتی دارند که از نیاکان به میراث گرفته اند. به همین روال بدخشیان یا بلخیان و تخاریان نیز شاید چنین تصوری داشته اند. امروز هرگز چنین نیست. جام جهان نمای علم و فن در یک آن از سراسر گیتی با خبرمان می سازد و این امکان را به ما می دهد که سراسر جهان را ببینیم، هرچند که برخی از ما هنوز بیگانه ماندن با آشنایان و بی خبر ماندن از همنوعان و همزبانان را ترجیح می دهیم و در راه این بیگانه آفرینی و آشناستیزی همت می ورزیم. این بیخبری در حالی است که بازهم به طور مثال هفتصد سال پیش عارفی وارسته و سخنوری فروتن در کوهپایه های غور پرسشهایی دارد که با عارفی دیگر که صدها میل دورتر از غور در تبریز یا همان حدود خانه و کاشانه دارد، مطرح می کند. جواب می گیرد جواب با عزّت و احترام. و این سؤال و جوابها اثری ماندگار می آفریند که ده ها ترجمه و تفسیر بر آن می نویسند و نام پرسشگر و پاسخ دهنده و کتابی که حاصل این ارتباط ادبی – عرفانی است ماندگار می شود: مثنوی عرفانی گلشن راز و سرایندۀ آن محمود شبستری و پرسشگر آن سید عالم معروف به میر حسینی غوری را امروز نه تنها درقلمرو زبان فارسی بلکه در سراسر قلمرو ادب و عرفان به هرزبانی که باشد می شناسند. این کتاب حاصل چنین ارتباطی در بیش از هفتصد سال پیش است.\nمثال دیگری بیاوریم. بیدل که تا بیست سی سال پیش در ایران کمتر توجهی به او می شد و در هر تذکره و گزارشی که از او نامی به میان می آمد با انواع بیمهری سعی در بیزاری خواننده ازآثار و اشعار او می شد، همین ارتباط نوین بود که باعث شد به سرعت افکار عمومی در جهان شعر و ادب با اشتیاق و تشنگی به دریای مواج و خیال انگیز شعر بیدل روی آورد و در اندک زمانی چند بار دیوان او در ایران چاپ شود و طومارها و دفترها در شرح و نقد شعر بیدل داشته باشیم.\nامروز سخن از شاهنامه است و از هرات است. این هرات کجاست و چه ارتباطی با شاهنامه دارد؟ آیا به راستی شایسته است که خطابه یی و تحقیقی و گزارشی در این باب تهیه شود و جمعی از اهل فضل وقت گرانبهای شان را صرف شنیدن بحث مربوط به هرات نمایند.\nهرات در تاریخ، شهر علم و صنعت، شهر هنر، شهر زبان وادب وعرفان است. مولد و مدفن خواجه عبدالله انصاری، شهر جامی، آموزشگاه شیخ بهاء الدین محمد عاملی و خاستگاه صدها تن از اعاظم جهان علم و ادب و عرفان است. شهری که در تاریخ روزی نمونۀ آبادی و روزدیگر نمونۀ ویرانی شد.\nهرات قرنها شهر شاهزادگان بوده است؛ یعنی از بس که مورد توجه شاهان زمان بود، چون خود نمی توانستند پایتخت را ترک گویند، فرزندان خویش یعنی شاهزادگان را، گاهی در کودکی، با نائب الحکومه یی که لـَـــلـَـۀ آن شاهزادِِۀ کودک بود به حکومت هرات می فرستادند. بگذریم و از شاهنامه بگوییم.\nفردوسی خود نیز با هرات و هراتیان آشناییها و پیوندها داشته است، و این مطلب نیاز به سند و روایت ندارد. مردی بزرگ چون فردوسی و مردمی فرهنگدوست چون هرویان، در نزدیکی و همجواری، نمی توانسته اند با هم ناآشنا و بی پیوند بوده باشند. پیوند و آشنایی فردوسی با اسماعیل ورّاق، یا به قول امروزیها صحّاف، نیز در شمارِ آن آشناییها بوده است. داستان آزردگی فردوسی از سلطان محمود غزنوی و بخشیدن نقد ناچیز او را به گرمابه دار و آبجو فروش مشهورتر ازان است که نیازی به نقل و تکرار داشته باشد. اما یادکرد این نکته در مناسبت با موضوع عرایض بنده دراینجا ضروریست که چون رنجبهای شاهنامه را نقدی ناچیز فرستادند، فردوسی آنرا به دو نیمه بخش کرد؛ نیمی را به گرمابه دار یا حمّامی و نیمی را به فقاعی که همان آبجو فروش باشد بخشید. پیداست که چنین کاری در برابر شاهی چون سلطان محمود، آنهم از کسی که به خاطر عقاید خود می بایست از دولت وقت حساب می برد، کار آسانی نبود بلکه جسارتی نابخشودنی به حساب می آمد. این بود که از غزنین گریخت و خود را به هرات رسانید و به کمک اسماعیل ورّاق، که پدر ازرقی شاعر هروی باشد، پنهان زیست، و آنقدر در هرات ماند تا اطمینان یافت که مامورین اطلاعاتی سلطان، نا امید از یافتن او، از طوس بازگشته، به غزنین رفته اند. آنگاه او هم از هرات رفت که ماجرای آن در کتب تاریخ و ادب به تکرار آمده است.\nهرات از هر شهر بزرگ دیگر خراسان بزرگ به طوس نزدیک تراست، و در کتب تاریخ و جغرافیا و گزارشهای اداری - سیاسی قدیم طوس را از توابع هرات می شمرده اند. ازان جمله است روضات الجنات فی اوصاف مدینة هرات. پس اگر فردوسی به هرات می رفته، در واقع به پای تخت استان خویش می رفته است، و یک شخصیت بزرگ و نامور ادب و فرهنگ را بی گمان مردم پایتخت از هرجای دیگر، حتی از شهر خودش، بیشتر بزرگ و محترم می دارند. ازان گذشته معلوم نیست که عامّۀ مردمان هرات و پیشه وران از عاملان حکومت غزنوی راضی و خوشنود بوده باشند. در کتاب نفیس تاریخ هرات، تالیف اواسط سدۀ ششم، که اخیراً به دست آمده و چاپ عکسی شده است، ذیل نوادر اتفاقات هرات (ص124) می خوانیم: " و ازان جمله انواع ظلم بود که در ابتداء دولت سلطان محمود رفت بر اهل هرات، و [در ایام ] وزارت شیخ ابوالعباس فضل بن احمد اسفراینی، تا چنان شد که بازاری را روزی به ده جای می طلبیدند، به خراج و قسمت دکانها و قسمت سرایها و مال سرمیوه و مال اسامی و غیر آن، و چنین شنیدم .... که در یک روز بازاری را از هژده وجه بطلبیدند..." . اسماعیل ورّاق هم یکی از همین پیشه وران بوده است که از سویی از حکومت مرکزی ناخوشنود بوده اند و از سویی قدرشناس شخصیت بزرگی چون فردوسی بوده است. گزارشگر این روایت هم نظامی عروضی سمرقندی صاحب مجمع النوادر یا چهارمقاله است که بخش مهمی از زندگی خویش را در هرات و غور گذرانیده، و این خبر و روایت را مستقیماً یا به واسطه از یک نسل پیشتر از روزگار خویش دریافته است.\n10.خواجه عطای جدول کش تاریخ مولانا سعدالدین و دیوان خواجه را تمام کرده به شهنامه مشغول است.\nبخندید از گفت او پهلوان\nبدو گفت ای ترک روشن روان\nمرا نیز مرد سپهدار هست\nدرین بوم و مرزم بسی یار هست\nهمانا که هشتصد فزونست مرد\nکه غمخوار مایند روز نبرد\nچنان دان که من چون بگیرم حصار\nفزون گرددم مرد از ده هزار\nبگویم که درمان این درد چیست\nسزاوار این رای و اندیشه کیست\nکنون چاره آنست ای نیک زاد\nکه در دژ در آیم هم از بامداد\nببالا بر آرم شبستان خویش\nسلاح نبردی ز اندازه بیش\nصد و شست شمشیر زهرآبدار\nبرارم ببالای کاخ حصار\nنود جوشن و شست ترک و سنان\nفراوان ز کوپال و گرز گران\nدو ره سی کمند و سه ره چل زره\nهمان شست چاچی کمان بزه\nچو از آلت جنگ دژ پُر شود\nاز آن پس همه کار چون دُر شود\nبه زر سروران را دلیری دهم\nبخواهش همه روز شیری دهم\nدگر روز کز پر توِ شمع ِمهر\nشود روشن این گنبد سبز چهر\nزمین گردد از شید چون سندروس\nبشوید جهان تختة آبنوس\nبپوشم زره شیب خفتان جنگ\nبه دژ اندر آیم بسان پلنگ\nمرا چون درآن دژ ره و روی هست\nدر آرم به کاخ اندرون مرد شست\nنخستین تو تنها ببالا بر آی\nبه خواهشگری از در دژ در آی\nاز آن پس ز کردان تو چند مرد\nبپوشند بر تن سلاح نبرد\nبه پاره سگالی و خواهشگری\nیکایک بر ایند بی داوری\nاز آن پس بر آریم در دژ خروش\nکزان بانک گیتی بر آید بجوش\nبه یکبار صد مرد فرخنده بخت\nیکی حمله آرند چون کوه سخت\nگرفتم که با پور سام دلیر\nبود چار صد مرد چون نره شیر\nبه یکدم بر ایشان در آید شکست\nز پیشش گریزان شود هر که هست\nنخستین من از تاب داده کمند\nتن پور سام اندر آرم ببند\nبدین پهلوی خنجر جان گسل\nرخ خاک از خون کنم همچو کل\nیل سنکه ای را ببندم دو دست\nببرم بخنجر سر بلغه پست\nز لقمان جنگی بر ارم دمار\nتنش را بخاک افکنم خوار و زار\nسر افراز محمود فهاد گرد\nچو رستم نماید یکی دست برد\nتن شاه سکزی ببند آورد\nسرش در طناب کمند آورد\nتو ای پهلوان ینکبی با گروه\nبیلدز یکی حمله بر همچو کوه\nکسی را که دانی ز نام آوران\nز پای اندر افکن بگرز گران\nاین بود عرایضی از دلبستگی هراتیان با شاهنامه و شاهنامه سرایی. که چون بنده اشرافی بر دیگر مناطق و بلاد ندارم این کلمات را به هرات و هراتیان محدود ساختم، وگرنه شاهنامه در سراسر قلمرو پهناور زبان فارسی دری محبوب و الهام بخش اهل زبان و شعر بوده و هست. برای حسن ختام عرض می شود که یکی از کارهایی که نزدیک به عصر حاضر درین زمینه شده است، کتاب اکبرنامه سرودۀ حمید کشمیریست که مکرر به چاپ رسیده است. اکبرنامه شرح دلاوریها و لشکرکشیهای وزیرمحمد اکبرخان فرزند امیر دوست محمدخان ( سدۀ سیزدهم هجری) در برابر سپاه انگلیس است. به گونۀ نمونه ابیاتی از اکبرنامه نقل می شود:\nبپرسیدم از مردم هوشیار\nکه بودند باشندۀ آن دیار\nدر اخبار بود اختلاف کلام\nبهم داده تطبیق گفتم تمام\nمن از خود جز آرایش نظم خویش\nنگفتم درین قصه یک نکته بیش\nنشستند ایمن سران فرنگ\nزاندیشۀ فتنۀ کین و جنگ\nدرظلم یکباره کردند باز\nنمودند دست تطاول دراز\nببردند از راعیان گلّه ها\nنهادند در غله دان غلّه ها\nزناموس در شهر نامی نماند\nخوانین چنان آبرو ریختند\nکه چون خاک با آب آمیختند\nبه یک باز بی پا و بی سر شدند\nز کشمیریان هم زبون تر شدند\nهرآنکس که برحال خود می گریست\nهمی گفت خودکرده را چاره نیست\nمونترئال- بیست و سوم ماه سپتامبر2012 – آصف فکرت\nPosted by Asef Fekrat at 5:16 PM No comments:\nLabels: شاهنامه و هرات\nچند روزی در آلمان\nاین سفر من به آلمان در اصل به خاطر دیدار شاهرخ فکرت بود. شاهرخ در حدود چهارده سال است که در هامبورگ زندگی می کند. چند روزی که با او بودم بسیار خوش گذشت. چه در خانه و چه در بیرون بسیار مهربانی کرد و مرا به جاهای دیدنی برد. از موزیمها دیدن کردیم، گالریها و برخی از جاهای معروف و دیدنی را دیدیم .\nدر هامبورگ دوستان قدیمی تشریف دارند. یکی از دوستان بسیار عزیز و مهربان استاد عبدالوهاب مددی هنرمند و موسیقیدان محبوب و معروف است. استاد مددی از قدیمی ترین دوستان من هستند که در سال 1345 خورشیدی یعنی چهل و پنج سال پیش – زمانی که من تهیه کنندۀ برنامه های ادبی و هنری رادیو بودم، با ایشان آشنا شدم و به لطف و مهربانی ایشان این دوستی تا امروز ادامه یافته است. استاد مددی انسان نجیب، فروتن، مردمدار، و در فن خویش صاحب مطالعه و دارای تحصیلات عالی است. استاد مددی هراتی است و از دودمان تیموریان نیز هست. اتفاقاً چند روز پیش والدۀ ماجدۀ شان در هرات وفات یافته بودند و بنده در مجلس ختم ایشان در هامبورگ حاضرشدم و درآنجا از کثرت شرکت کنندگان در مجلس ترحیم دریافتم که تاچه پیمانه استاد مددی با مردم روابط خوب اجتماعی دارد.\nبا توجه به احترام خاصی که به مددی دارم ناگزیر دستورش را اطاعت کردم و شبی را شاهرخ و ینده در خدمت ایشان و در دولتخانۀ ایشان گذرانیدیم. و تیموری وار پذیرایی شدیم.\nشبی هم در خدمت دوستان همزبان گذشت. از حسن اتفاق، محفل ماهانۀ انجمن فرهنگی افغانان مقیم هامبورگ دایر بود. آقای فضل الله رضایی مدیر محترم انجمن و دوستان دیگر بنده را نیز به آن انجمن دعوت فرمودند. آقای فضل الله رضایی مرد ادیب و فاضل و از دوستان قدیمی بنده هستند. شب پرخاطره و خوشی بود. تقریباً از دوران مختلف زندگی در نخستین میهن ما کسانی در این اجتماع بودند. از دوستان کابل، هرات، دوستان ایرانی و دوستانی دیگری که برای نخستین بار خدمت شان می رسیدیم. جمعی از دوستان هنرمند ایرانی و افغان پارچه های خوبی با هم اجرا کردند و از همنوایی بسیار منظم شان معلوم بود که دوستان همزبان و همدل خیلی خوب با هم انس و الفت دارند. جناب رضایی کلمات محبت آمیزی در حق بنده گفتند و شعری هم که خودشان از وبلاگ بنده برگزیده بودند بسیار خوب قرائت کردند. از بنده نیز خواستند که کلماتی به عرض برسانم که اطاعت کردم. برخی دوستان دیگر هم مطالبی را فرمودند و اشعاری هم خواندند. چون گزارش مختصری از این شب فرهنگی را در سایت کابل ناتهــ گذاشته اند، از تکرار آن در اینجا خودداری می کنم.\nاز چپ به راست: استاد مددی و آصف فکرت\nاز چپ: استاد مددی، نگارنده (آصف فکرت) و جناب فضل الله رضایی\nاز چپ: استاد مددی، نگارنده(آصف فکرت) و جناب حجازی\nاز راست: استاد شبگیر پولادیان، نگارنده (آصف فکرت)، و استاد مددی\nبا مدیر موزۀ افغانستان در هامبورگ\nدر موزیم افغانستان - شهر هامبورگ\nآصف فکرت با استاد مددی در خانۀ استاد\nPosted by Asef Fekrat at 3:20 PM No comments:\nLabels: در آلمان\nتصاویر مربوط به بام دنیا\nPosted by Asef Fekrat at 6:40 AM No comments:\nLabels: بام دنیا\nبام دنیا [و مهمانی خاص امیر عبدالرحمن خان]\nترجمۀ آصف فکرت\nبام دنیا فصل 19 زندگینامۀ لرد کرزن سیاستمدار، نویسنده و جهانگرد نامور انگلیسی است. زندگی نامه را کنیث رُز نگاشته و نام کتاب ( کرزن: یک شخص بسیار بزرگ) از یک شعر کرزن گرفته شده است. ترجمۀ این فصل را، با توجه به مطالب مهم جغرافیایی، تاریخی و سیاسی که در مورد منطقه دارد، برای فارسی زبانان مفید پنداشتیم.می خواستم دریای خزر را بررسی کنم تا ببینم پس از آنکه ولگا، سردریا و آمو دریا را در خود فرو می برد، خود را کجا تهی می کند. می خواستم با تراجان سرچشمه های دانوب، گنگ و آمو را بیابم.\nرابرتن – تشریح مالیخولیا\nکرزن تا بهار 1893، که از سفر گرد جهان بازگشت، نیمۀ بیشتر برنامۀ بلندپروازانۀ ادبی خویش را که پنج سال پیش به آن می اندیشید، به پایان رسانیده بود. او راه آهن ماوراء قفقاز را در نوشته، روسیه در آسیای مرکزی را نگاشت. از ایران سوار بر اسب گذشته، ایران و مسألۀ ایران را تألیف کرد. به ژاپن، چین و کُره سفر کرده، معضلات خاور دور را نوشت. همچنان انبوهی از مطالب را برای تالیف یک اثر در مورد هند چین، که امیدوار بود، روزی بتواند تکمیل کند، گرد آورده بود. دو منطقۀ دیگر مانده بود که کرزن نمی توانست آنها را در مطالعات منافع بریتانیا در شرق نادیده بگیرد: یکی ناحیۀ کوهستانی در شمالِ مرز شمالغربی [هند] که پامیرها(کوههای پامیر) خوانده می شد، و دیگر سرزمین مجاور یعنی افغانستان. هریک ازاین دو منطقه، مرکز به کارگیری فشار روسیه بود که در حالت عادی فضای بدگمانی و اضطراب می آفرید و در وضعیت بحرانی امنیت هند را به تهدید مستقیم روبرو می ساخت. پس شگفت نبود که اعضای آخرین حکومت آقای گلادستون با گشت و گذار جورج کرزنِ تیزبین و کنجکاو در این ناحیه مخالفت نمایند. در سنت پترزبورگ، هیچیک از دو اثر روسیه در آسیای مرکزی و ایران و مسألۀ ایران را یک ارزیابی کاملاً معقول از سیاست خارجی روسیه نشناخته بودند؛ پس دیدار مؤلّف (جورج کرزن) از هریک از مناطق پامیرات یا افغانستان می توانست حسّاسیت روسیه را برانگیزد تا به حمایت از یک هیأت اعزامی همانند آن بپردازد. این بود که در خزان 1893 هنگامیکه کرزن خواست با هیأتی همراه شود که امیر افغانستان با بی میلی سفر آن را به کابل، برای نشانه گذاری خط مرزی، پذیرفته بود، وزارت خارجه درخواست او را صریحاً رد کرد. امّا کرزن کارشکنیهای مقامهای رسمی را سبک می نگریست و نمی خواست بخش دوم سفرش را به تعویق اندازد. افزون برآن در زمستانهای 1890 و 1891 تندرستی اش آسیب دیده بود وامیدی نداشت که با گذشت سالها توان جسمی اش را بازیابد. او همچنان دریافته بود که خیزش امواج انتخابات برضدّ لیبرالهاست و شکست آنان نه تنها او را به حکومت فراخواهد خواند، بلکه، شاید برای همیشه، آزادیش را در کشف سرزمینهای دور، از او بگیرد. پس برآن شد که اگر نتواند سفر به پامیرها یا افغانستان را با حمایت حکومت انجام دهد، خود شخصاً اقدام کند. کرزن در طول سال 1893 و نخستین ماههای 1894، به اصطلاح خودش، در اندیشۀ تدبیر « آخرین فریاد و حشیانۀ آزادی » بود. او برنامه یی ریخت تا در خزان دو سفر پیهم، ولی کاملاً جداگانه، در امتداد مرز شمالغرب [هند] داشته باشد: یکی به پامیرها و دیگری به افغانستان. امّا چون آغاز و انجام این سفرها در خاک هند بود، وزیر خارجه و نائب السلطنه، پاسداران روابط هند با همسایگان تندخوی، آن را نمی پذیرفتند.\nاینهم که هردو تازه به پُستهایشان گماشته شده بودند به زیان کرزن بود، زیرا آنان در این موقعیت احتیاط بیشتری می کردند. نائب السلطنه ارل نهم الگین ، پسر نائب السلطنۀ پیشین و نوۀ لرد الگین مراقب بود تا مرمرهای یونانی که نام او را با خود داشت، به جای آنکه در معرض بوالهوسی جنگهای بالکان قرار گیرد، در موزۀ بریتانیا بماند. ( می گفتند که لرد الگین سنگهای مرمر را، که ظاهراً کتیبه های پرستشگاه پارتینون بود، از تخریب نجات داده به انگلستان برده بود.) او که نخست خود را شایستۀ پذیرش دعوت گلادستون نمی دانست، هرگز نتوانست بر تمایل بازنشستگی با حقوق ویژه فایق آید. نداشتن اعتماد به نفس با وجود قابلیت معتنابه اداری، او را به تالار سفید بیشتر وابسته ساخته بود تا رعایت روابط مرسوم تضمین شده میان نائب السلطنه و وزارت خارجه. کرزن توقّع اشارۀ موافقی از سوی این اسکاتلندی خجالتی و کمحرف نداشت. هنری فاولر که بعداً ولور هامپتن شد، روزگاری مشاور حقوقی بود و همۀ احتیاطکاریهای شغل پیشینه اش را وارد سیاست ساخت. او نخستین فرد اهل وسلی بود که وارد کابینه یا مجلس اعیان می شد. آقای گلادستون او را از نگاه اجتماعی برای مقام لرد اول دریاسالاری مناسب نمی دید و هنگام تشکیل آخرین حکومت، او را با فرستادن به برزخ انجمن حکومت محلی کنارزد، در سال بعد که روزبری به جای گلادستون نخست وزیر شد، او به احراز پست وزارت خارجه ارتقاء یافت. فاولر یک آدم کلّه شق بود. باری دخترش گفته بود :" پدر به ما اجازه می دهد که راه خودش را انتخاب کنیم." اندک رنج نیز بود. از کم طالعی مدتی دراز گذشت تا ملکه ویکتوریا با مهمان نوازی سنّتی، او را به صرف شام و استراحت در ویندزور فراخواند. او به تلخی از این صحنه به « تحریم ویندزور» تعبیر می کرد. این خصایل با درخواستهای قوی و گاه آمرانۀ کرزن هماهنگ نبود.\nکرزن که تسلیم این مخالفت لجوجانه نمی شد، در انتظار نتیجۀ درخواست دیگری ماند؛ درخواستی شخصی و جسورانه تر، که در بهار 1894 به امیر افغانستان فرستاد.کرزن که می دانست امیر به حکومت کلکته جدّاً بی اعتماد است، چنین انگاشت که تمایل خواهد داشت تا با یک انگلیسی که وزیر امور هند بوده و اکنون هم عضو پارلمان است و پایدارانه از داشتن روابط صمیمانه با افغانستان دفاع می نماید، مذاکره کند. او نامه یی به خط جلی بر ورقی نفیس از پوست گوساله نوشت و به دست سر سالتر پاین سرمهندس حکومت انگلیس در افغانستان که از معتمدان و مشاوران خاص و مورد اعتماد امیر بود به او فرستاد. او برنامۀ سفر پاییزیش به پامیرها را شرح داده و تقاضا کرده بود که آیا محتمل نخواهد بود تا احتراماتش را به امیری که همیشه مورد ستایشش بوده و از استقلال کشورش افغانستان دفاع کرده نیز تقدیم دارد؟ او به سبکی جامع و به گونه یی که می دانست در افغانستان به آن بی توجه نمی مانند، افزوده بود:\nکرزن با همه امیدواریها پاسخ فوری نگرفت، ولی در اوت اوضاع به سود او دگرگون شد. حکومت روسیه از اعتراض به سفرش به افغانستان دست کشید و در نتیجه توهّمات الگین رفع شد. و کرزن به حد کافی زرنگ بود تا بتواند حمایت فیلدمارشال لرد رابرت را، که تا چندی پیش فرمانده کُلّ ارتش هند بود، و حنی موافقت شخص نخست وزیر را به دست آورد. روزبری در 27 ژوئیه به نائب السلطنه نوشت: " جورج کرزن مشتاق سفر به جاییست. نمی دانم کجا؟ چون اصل برنامه اش مردود شناخته شده است. اما امیدوارم هرکمکی که می توانید، در ارتباط خدمات دولتی به هریک از سفرهایش به او بنمایید، زیرا او رفیقی بسیار هوشیار و دوست داشتنی است.\nاما کرزن می دانست چگونه خرد را با فریبندگی و ریشخند را با مباحثه درآمیزد. تا یکی دو روز پس از رسیدن به سمله ، اقامتگاه تابستانی نائب السلطنه، توانست افسون خود را براو بدمد و خود را در حرکت به عزم پامیرها آزاد بیابد. بهایی که او برای کنار گذاشتن مخالفت الگین می پرداخت، دو بخش داشت: او موافقت کرد که تغییر مختصری در خط سیر خویش بدهد و بدین صورت، به دلیلی مرموز، از رفتن به دریاچۀ ویکتوریا و پامیر بزرگ خود داری کند. دیگر اینکه اطمینان داد مقالات و نامه هایی که قرار بود به [روزنامۀ] تایمز بنویسد، موجب برافروختن شور و هیجان سیاسی یا دیپلماتیک نشود.\nاکنون می ماند موضوع سفر به افغانستان، که آن هم به دلخواه کرزن حل شد. او نوشت: " هنری برکن بری ، عضو نظامی آن روز و مرد شایسته، تنها رفیق من بود. فرمانده کُلّ، جورج وایت از قبول مسؤولیت پرهیز می کرد و نائب السلطنه لرد الگین مردّد بود. در یک جلسۀ شورای اجرایی، قرار شد اجازه دهند در بازگشت از پامیرها از سرحد عبور کنم، اما به شرط دعوت مستقیم، که آنهم دراین اثنا رسید. به من گفتند که باید شخصی و خصوصی سفرکنم (که دقیقاً همین آرزویم بود) و گفتند که حکومت هیچ مسؤولیتی در حفظ امنیت من نخواهد داشت." نائب السلطنه در 28 اوت به فاولر نوشت: " او پنجشنبه با من نهار خورد و خوشنود به نظر می رسید. روز جمعه به سوی کشمیر روان شد." در آنجا بود که هنگام اردوزدن در راه پامیرها، یکی از خوشایندترین تلگرامهای زندگی را دریافت و آن دعوت امیر بود که مدّتی دراز انتظارش را می کشید.\nآغاز سفر دشوارش ( با گردون ) به سوی پامیر به گونۀ فریبنده یی آرام بود. کرزن در توصیف درّۀ کشمیر نوشت: " در این وادی بهشتی گلهای انگلیسی فراوان است. بانوان انگلیسی بدون نگهبان یا همراه می خرامند و کودکان انگلیسی سرخوشند." امّا همین که در جادّۀ سربالا و تازه بازسازی شدۀ گلگیت ، دویست میل به سوی شمالشرق را با یابو پیمود، دیگر از آن آسایش و آرامش اثری نبود. جادّه از میان کوههای پیچاپیچ و گردنه ها می گذشت و حتّی در نخستین هفتۀ سپتامبر کمتر پناهی بجز قلّه ها پیدا بود. او برفراز بُرزیل با ارتفاع 13450 پا، در میان توفان برف به پیش راند. دماسنج یک درجه بالاتر از یخبندان (نقطۀ صفر) را نشان می داد. در همانجا صخره یی را به او نشان دادند که مدّتی کوتاه پیش ازآن پنج نفر برای صرف شام کنارهم خزیده بودند و، از بی پناهی در سرما، بامداد فردا پیکرهای بی جانشان را یافتند. و یکی از خدمه با اطمینان می گفت که به چشم خود غولی را که قدش به آسمان می رسیده و بدنش یک وجب موی داشته، دیده است که بسیار دور، از پشت سر، کارگر باربری را با ریسمانی گرفته به آبکند درّۀ مجاور انداخته است.\nکرزن بدون برخورد با چنان خطراتی به گلگیت رسید و در امتداد درّۀ هونزا به سوی بالتیت پیش راند. مناظر منطقه، حتّی برای او با همه تجاربی که داشت، شگفتی انگیز بود. در سلسله یی به مسافت 70 میل 8 قلّه با بلندای 24000 پا بود و به او گفتند که تنها در ایالت کوچک هونزا شمار قلّه های بلندتر از 20000 پا بیشتر از قلّه های بلندتر از 10000 پا در سراسر آلپ است. کرزن منظره را با سبک و سلیقۀ خاص خویش چنین توصیف کرده است: " گفتی طبیعت منتهای نیرویش را به کار گرفته و در یک تار نواهای چندین آهنگ دوگانۀ متعالی و متوازن را بهم آمیخته بود؛ زیرا در یک آن خود را هم آرام و ملایم نشان می داد و هم سرکش و وحشی. هم درخشان و امید بخش بود و هم هراس انگیز. روح بی رحمی که برفراز یخ – برجها پر می زند و نگهبان آرام و ملایم باغ و بستان و پرورش دهنده و نگهدار میعادگاه آدمیان. "\nمنظرۀ کوه راکاپوشی نیز خامه اش را به سحرآفرینی کشانید: " چون دره را فراز می رویم، ازآن بالا همه جا آشکار است. او [یعنی کوه] مراقب قلّه های پایین تر، کمربندهای سبز و تکه ها ی رزی است که وجودشان در گرو بخشندگی بلورین او [ یعنی یخها] ست؛ اما بالاتر، که جامه یی جز قاقم شانه هایش را نمی پوشد، عظمت راستین شاهانه اش نمودار است. یخچالهای بزرگ و درخشان پهلوهای تهیش را پر می کنند. میل در میل میدانهای یخ درپهنا و بلندا گسترش یافته است. تنها در بالاترین نقطۀ سوزنی تاج او ست که برف نمی تواند پا بگیرد. در آن عرش بس دور، عهدی را آن سوی اندیشۀ آدمی می نگریم؛ آرام چون بامداد زمان."\nپس رغبت عملی اندیشۀ کرزن دوباره ظهور کرد و برای دیدن ایالات دوگانۀ هونزا و ناگر ، نگهبان یکی از دروازه های اصلی هند، بدانسوی روان شد. تنها سه سال پیش بود که دولت هند تند و پیروزمندانه به آنجا لشکر کشید تا جنگجویان سلحشور منطقه را، که مکرّراً به پادگانهای تازه ساز نزدیک حمله می کردند، در هم کوبد. کرزن با رضایت یادداشت می کند که چگونه لانۀ زنبوران کوهی که برمرز نیش می زدند و تشویش می آفریدند و سمله را به لرزه در می آوردند، به پاسگاه مفید و مطمئن انتهای استحکامات امپراتوی ما در هند تبدیل شده است.\nکرزن به رعایت احترام به دیدار ثم یا حاکم هونزا به قلعۀ پنج طبقه اش در بالتیت رفت. او برای رسیدن به اتاق پذیرایی که به پشت بام باز می شد، می بایست از چند نردبان بالا رود و با فشار از دریچۀ هرطبقه بگذرد. او از این محل چنین یاد کرده است: " این را بایست یک ورودی ابتدایی بشماریم؛ ازان گذشته هر قلعه یی که نمی تواند دقیقاً همانند ویندزور باشد." کمتر از ده سال پس ازآن تاریخ، هنگامی که کرزن نائب السلطنۀ هند شد، میزبان خویش (همین حاکم) و چند سروان مرزی دیگر را به صفت مهمانان دولتی به کلکته دعوت کرد. و دوست داشت همیشه از خوشحالی یکی از مهمانان یاد کند: مردی که عادت به نشستن روی صندلی نداشت و بر روی کف مرمرین تالار می نشست . دستاری بزرگ و سفید برسر داشت و با انگشتانش دهانش را پر از بستنی توت فرنگی می کرد.\nکرزن در مرحلۀ دیگری از سفرش به سوی پامیرها می نویسد: در طول چند روز به تن خویش رنج یک نشست پارلمانی را تحمل کردم و آنچه در یک فصل کامل لندن در بدن اندوخته بودم آب شد. راه چنان ناهموار بود که ستوران باربر پایداری نمی توانستند و همه چیز می بایست بردوش باربران (نیرومند، شاطر و خورسند ) اهل هونزا حمل می شد. کرزن خود سوار بر اسبی بود، اما ناچار بود روزی چند بار برای گذشتن از رود تُند و سرد و یافتن راه بر روی صخره های یخ فرود آید. در این آزمون تنها نبود. ثم (میر) هونزا و وزیر یا مشاور موروثی اش از روی احترام او را تا مرز قلمروشان همراهی می کردند. همچنان شخصیت هوشیار و دلیری چون هنری لنارد ، از همدوره های [کالج] اتن ، همراه او بود. او در عملیات نظامی 1881 داوطلبانه شرکت کرده بود. با پیمودن مسافت 81 میل در شش روز، آنها به گذرگاه کیلیک رسیدند. کرزن نامۀ مفصلی را برای تایمز به پایان رسانید؛ نامه یی که به تأمین هزینۀ سفرش کمک می کرد و به او اجازه می داد با خورسندی، به معنای واقعی کلمه، بر سرچشمه و آبـبخش قارّۀ آسیا بایستد. چنانکه می نویسد: " هند با همۀ خزائن اندوخته اش، پشت سرم خفته است. بندها و حصاریی که آنها را با مشقّت پیموده و قطع کرده، بالا آمده ام، مانند انگشتری دور و برم را فراگرفته است. آسیای مرکزی با استیلاهای حریفانه و سرنوشتهای مرموز پیش روی من خوابیده است. من بر لبۀ جنوبی بام دنیا ایستاده ام."\nدر باب پامیرها بسیار نوشته اند، اما اندکی از آنها به صحت و دقت کارِ کرزن است. در بازگشت، او به انجمن شاهی جغرافیا چنین شرح داد: " پامیر یک جلگۀ پهن است، نه جلگۀ بلند و نه هم فلات، و به دلیل نداشتن قابلیت وجود یک نهر مرکزی که یک کانال ژرفتر را تشکیل دهد، یک درۀ کوهستانیست. این به خاطر تابستان کوتاهست که آفتاب آنقدر نمی تابد که یخها را بگدازد و سیلاب براه اندازد." او به شرح برخی ارقام مربوط به این قطعۀ کوهستانی کمتر شناخته شده که در حدود 20000 کیلومتر مربع را در بر می گیرد، پرداخت: " میانگین بلندای آن بین 12000 تا 14000 پا با قلّه هایی با ارتفاع 20000 پا و بلند تر ازآن است. چراگاه فراوان دارد ولی کشتزار و درختی که ازآن الوار (چارتراش) حاصل شود ندارد. هفت ماه زیر برف نهان بوده و گاه بیش از این مدت غیر قابل دسترسی است. وزش باد یخ آلود چون تازیانه فرود می آمد و جز پِهِن و پشکل حیوانات و ریشۀ خار بیابانی، هیزمی برای افروختن نبود. معدود ساکنان آن قرغیز های چادرنشین بودند با گوسفندان و بزها و یابوهایشان. شمارۀ این قبایل سخت جان هم، به دلیل شرایط دشوار زاد و ولد، پایین و معدود مانده است. نوعی جاندار که در پامیرها رشد می کند، قُچّ وحشی است که به گوسفند مارکوپولو مشهور است، چون بار اول مارکوپولو آن را وصف کرده است. ورزشکاران به خاطر شاخهای عالی و بزرگش به آن بسیار رغبت دارند، شاخهایی بزرگ با فضایی وسیع که گاه در برخی، دو بار پیچ می خورد." کرزن چهار روز، درست تا قلّۀ کوه در تعقیب آنها بود. دو تا از آنها را به تیر زد؛ یکی را در ارتفاع 17000 پا. او که به دشواری می توانست نفس بکشد به خیمه باز گشت؛ خیمۀ گرد و برساخته از نمدی که بر سبد گونۀ بزرگ بافته از چوب انداخته شده بود. این خیمه از وسایل راحت سفری و مخصوص آسیای مرکزیست. در آنجا به نوشتن مقالۀ آموزنده یی در مقایسه با کیفش [ که ظاهراً از پوست همین حیوان ساخته شده بود] با خویشاوند دور آن، یعنی گوسفند وحشی پرداخت.\nاین تنها سهم او در گسترش دانش، در هفتۀ حضور او در پامیر نبود. شش سال پیش در راه بخارا، در ششصد میلی غرب، با قطار ماوراء خزر در چارجوی از آمو گذشت. اما در آنجا آمو رفتاری آهسته داشت؛ چنانکه رفیق و همراهش ماتیو آرنولد وصف می نمود، آمو تندی درخشانش را که در گهوارۀ کوهستای پامیر داشت، از یاد برده است:\nاز فراز گردنۀ واخجیر کرزن منظرۀ رود را در فرود 2000 پا مشاهده کرد. خط باریک لاجوردی که از میان کوههای تاجِ برفی برسر، به سوی کسپین (خزر) پیچ و تاب خوران روان بود. او به سراشیب دره فرود آمد و باز از بستر ریگی رود بالا رفت تا نزدیک پوزۀ توده یی از یخ راه بر او بسته شد. آمو از پای این تودۀ یخ از درون دو غار یخی بیرون می جست. یکی از این دو غار یخی سقفی کوتاه داشت که آب ازآن غلتان غلتان به آزادی روان می شد و تودۀ یخ مجاور آنقدر بلندا داشت که کرزن توانست به درون خیره شود و نقب درازی را تشخیص دهد که پاره های بزرگ یخ مجرای آن را می بست و پیوسته صدای شکستن و نرم شدن یخها به گوش می رسید.\nکرزن چند روز دیگر را به بازدید و بررسی دریاچه های پامیر در شمال و گردنه هایی پرداخت که آن دریاچه ها را به هم پیوند می داد. پس به خط رود برگشت و از بزی گنبذ مسیر غربی رود را پی گرفت. راه دشوار گذار بود. بار یابو ها را بایست برمی داشتند یا در پرتگاههای صخره یی آنها را به زور به جلو می راندند و یا می کشانیدند. با آنهم یابوها پیوسته برزمین می غلتیدند. یکی از یابوها با سقوط به درّه ناپدید شد. سرانجام با رسیدن بر فراز دالیزکتل گردنه یی با ارتفاع 13500 پا، او در پایین پای خویش منظرۀ باشکوه آمو را دید که از بند کوهها رسته، با شاخه های بی شمار بر صحرایی شاداب روان می شد.\nکرزن، با گذراندن رفتار ناخوشایند حواله دار، از بستر آمو که اکنون سه چهارم یک میل پهنا داشت، گذشت و بر فراز هندوکش، از طریق گردنۀ باروغیل ، به سوی جنوب روان شد، و با لنارد که راهش به سوی گلگیت جدا می شد وداع کرد، و به سوی دهنۀ یارخون به فاصلۀ 72 میل به راهش ادامه داد. آزمایشی بس دشوار بود. تنها در یک روز چهار سیلاب تندسیر کوهستانی را گذرانید. سیلاب چنان نیرو و حجمی داشت که تقریباً پاهای یابوی او را از زمین برمی داشت. گفتی آب نیاگارا از آسمان فرود می آمد و چون فرود می آمد یخ می بست و برجهایی از یخ سرمی افراشت. روز سوم به فضای بازتری رسید و از فضای سرسیز به سوی مستوج روان شد. قرار بود در آنجا رفیقش، فرانسس یانگ هزبند ، را ببیند و با او به سوی چترال روان شود. از دور تکسواری را دید که به سوی او می آمد و گمان برد که نوکری بومی از سوی میزبان گسیل شده است تا او را به کمپ راهنمایی کند. اما این شخص که به کرزن «سلام» داد، یک نوکر عادی نبود. کرزن خسته و کوفته فرود آمد و تنها یک کلمه بر زبان آورد: «بیر!». مرد که بیر با او بود دست به زیر قبا بود و شیشۀ «باس» (نوعی آبجو انگلیسی) را بیرون آورد. جهانگرد بار دیگر در آغوش آرامش صلح بریتانیکا بود.\nسروان فرانسس یانگ هزبند، با آنکه سی و یک سال بیش نداشت، نترس ترین و آگاه ترین افسر انگلیسی در مرز هند بود. او پس از سندهرست به قطعۀ سواره پیوسته، و پیش از سفرهای اکتشافی منچوریا و پامیر، در میرات خدمت کرده بود. اخراج او از بوزی گنبذ، توسط یک مرزبان قزاق در تابستان 1891 باعث شد تا برای نخستین بار به دیدار کرزن، که در آن هنگام معاون امور هند در وزارت خارجه بود برود. کرزن که در مرخصی بود در بازگشت به انگلستان اورا به گرمی پذیرفت. آن دو پس از آن در موضوع گستره خواهی (توسعه طلبی) که در آن اتفاق نظر داشتند، در ارتباط بودند. او در 1892 به سمت افسر سیاسی در هونزا گماشته شده و سال بعد به چترال منتقل شد. در چترال خیلی زود اعتماد و محبت مهتر را جلب کرد. او چندی بعد در گزارش آگاهانۀ سفر کرزن چنین می نگارد:\nیانگ هزبند، مانند بیشتر دوستان کرزن، بزودی با کیفیتهای متضاد شخصیت او آشنا شد و آن را درک کرد و حتی بخشود. او به صفت یک دانشجوی همیشگی رشتۀ تحقیقات نظری مجرد، از اهانت متکبرانۀ کرزن به فلسفه بیزار و در آزار بود. کرزن باری به کتابخانۀ آثار فلسفی او اشاره کرد و گفت: " از اینها چیز مهمی به دست نخواهی آورد." اما بزودی آزردگیها در پرتو مهر خوش مشربی آب شد. در نخستین بامداد در مستوج، بر سر سفرۀ کرزن مربّا آوردند. کرزن گفت: " شرط می بندم که این آخرین ظرف مربّا باشد." و یانگ هزبند تایید کرد که " در واقع چنین است." و کرزن ادامه داد: " درمرز همیشه آخرین بخش از بهترین چیز نصیب مهمان می شود."\nکرزن، هنگام صرف نهار با میزبانش، دریافت که که دیوار های ساختمان کلاه فرنگی با کاغذهای تصویر دار مزیّن شده است؛ از جمله عکسی از مارگت اسکویت که تازه ازدواج کرده بود. کرزن و یانگ هزبند مهمانی متقابلی ترتیب دادند که درآن این غذاها شامل بود: سوپ نگهداشته در قوطی، جیرۀ نظامی، پلو، مرغ، گلابی جوشیده، آبجو، ویسکی و شراب زنجبیلی. کرزن در این باب می نویسد: " ویسکی و شراب زنجبیلی با هم آمیخته شده بود و مطمئن نیستم که قدری آبجو هم به آن اضافه شده بود یا نه. و هنوز می توانم این منظرۀ عجیب را به یاد آورم که یکی از نجبای چترالی درحالیکه بینی دیگری را گرفته بود، این ترکیب عجیب را درگلویش خالی کرد." پس ازآن هدیه ها مبادله شد. مهتر قبای گشاد پشمی – «چوغه» به کرزن تقدیم کرد که آن را سالها به جای قبای داخل خانه می پوشید.\nفاولر در دوم ژانویه به الگین نوشت:" از مقالات کرزن در تایمز آزرده شدم. این مقالات نشان دهندۀ احتیاط و بصیرت او نیست. ناگزیرم بگویم دراینجا احساس می کنیم که او از تعهداتش، در استفاده از هرهشدار و نظری در تایمز، فراتر رفته است. سرآرتور گادلی دبیر دائمی ادارۀ هند نز می گفت: " کرزن اکنون باید خوشحال باشد. او به هدفش رسیده و برای شمار قابل توجهی از نامه های جدید در تایمز، موضوع و مطلب اندوخته است. امّا روزی خواهد رسید که او « در مقام مسؤولیت» از آنچه بیان کرده پشیمان شود." کرزن سراسر بهار گروه قابل توجهی از مقامات لشکری و کشوری را، که به طرفداری خروج از چترال رأی می دادند، مورد تمسخر قرارداد و آشکارا به استهزاء شان پرداخت. هرچند که معلوم بود نظراتش کاری از پیش نخواهد برد. روزبری و فاولر ترغبب می شدند که قرارگاههایی مانند چترال، هزینۀ تباه کن، حضور پادگان انبوه و خصومت آرامش ناپذیر قبایل را به همراه خواهد داشت. آنان خود چنین فداکاریهایی را به حکومت فدرال سفارش نکرده بودند، اما پیش ازآنکه تصمیمشان [در عقب نشینی از مرز] عملی گردد، انتخابات عمومی ژوئیۀ 1895 محافظه کاران را دوباره بر سر قدرت آورد. کرزن، که ناگهان لرد سالزبری او را به معاونت پارلمانی خویش برگزید، خود را زودتر ازآنکه گادلی پیش بینی می کرد، در« وضعیت مسؤولانه» یافت. دلیلی نداشت که از اظهاراتش پشیمان باشد. سالزبری او را به نوشتن گزارش کابینه در مسألۀ مورد بحث دعوت کرد که با خوشحالی پذیرفت. سندی که کرزن نوشت، این عبارات را نیز در بر داشت:\nآنان یک شب از سفر ده روزه به گلگیت را در در قلعۀ نوساختۀ گوپیس گذرانیدند. افسر فرمانده چارلز تاونزهند بود، که کوتاه مدّتی پس ازآن با پادگانش در چترال محاصره شد و پس ازآن به عنوان مدافع کوت [العماره] در جنگ بین النهرین (عراق: 1915-1916) شهرت یافت. او اشتیاق به فنون نظامی را با دلبستگی به خوشیهای گذشته در پاریس، به هم آمیخته بود. دیوارهای گاهگلی دفترش با تصاویر پررنگ مجلاّت پاریسی تزیین شده بود. تمام شبی را که کرزن شبی دراز یاد می کرد، سرودهای فرانسوی خواند که آن را با نواختن بنجو همراهی می کرد. اما مهمان افتخاریش با این لذایذ جهان میهنی فریفته نشد و به سوی گلگیت پیش راند. رود سند را تعقیب کرد و تا چیلاس پایین رفت. از کوههای هیمالیا به راه گردنۀ بابوسر گذشت و یک بار دیگر بر خاک هند بریتانیایی ایستاد. فرصتی برای از دست دادن نبود. دعوتنامه یی که مدتی دراز در جست و جویش بود در جیب داشت؛ دعوتنامۀ رفتن به افغانستان و ماندن نزد امیر در کابل.\nاگرچه خبر رسیدن دعوتنامه را تا پایان اوت، هنگام اردوزدن در کشمیر در نخستین مرحلۀ سفرش به پامیرها، نگرفته بود، اما شکی نداشت که به مقصود خواهد رسید. در آن تابستان، پیش از ترک انگلستان، حتی به لباسی که می بایست در پایتخت افغان برتن داشته باشد، به دقت اندیشیده بود. در 1893 هنگام رفتن به دیدار پادشاه کُره، او فقط اونیفورم کشوری به رنگ آبی افسرده پوشیده بود. این لباس رسمی او در زمان معاونت سابق دفتر سیاسی هند بود و چون او را فردی میانه حال نشان می داد ناخوشنود بود.پس به یادآورد که چگونه یک مأمور دفتر سیاسی هند که در کمیسیون مرزی ترکستان افغانی کار می کرد، با دوختن نوار پهن زرین بر شلوار و آویختن شمشیری هراس انگیز به کمر، بهتر از دیگران مورد استقبال قرار گرفت. کرزن نیز اندیشید که اگر قرار است جامه یی تهیه کند که در کابل هیبتناک معلوم شود، باید از مقررات پوشاک لُرد چمبرلین در کاخ سنت جیمز صرف نظر کند. او نخست به جامه فروشی تآترِ ناثان لندن رفت و به مبلغی ناچیز انبوهی از نشانهای خارجی، بیشتر از دولتهای کوچک اروپای شرقی را خرید. پس سردوشیهایی به بزرگی یک قاب کلاه را به آنها افزود. در بمبئی یک جفت کفش عالی ویلینگتن از چرم براق سفارش داد، و هنگام توقف نزد سرویلیام لکهارت در دفترش در ابیت آباد- به راه افغانستان، خنجری از او به امانت گرفت. این خنجر خمیده، قبضه یی از عاج و غلافی کنده کاری شده داشت که به افتخار موفقیت لکهارت در یکی از لشکرکشیها به او بخشیده بودند. شخصی هم به او یک کلاه شاپوی سه گوش لبه برگشته و دیگری یک جفت تازیانۀ (قمچین) زیبا داد و به این صورت باربندش تکمیل شد.\nکرزن در لباسی که بیشتر به لباس کارگری شباهت داشت، پشاور را به قصد سفر 180 میلی کابل ترک گفت. از مرز گذرگاه خیبر گذشت و با گروه 70 نفریی که برای همراهی او آمده بودند، دیدار کرد. امیر همچنان دستور داده بود تا اسبان تازه نفس [درهرمنزل] در مسیر مهمانش آماده و منتظر باشند. به این ترتیب او توانست سرعت بالایی با میانگین 27 میل در روز داشته باشد. اندکی مانده به دیوارشهر، خیمه یی برافراشته بودند تا او بتواند جامه تبدیل کند و لباس رسمی بپوشد. اما تنها پس از یک ساعت کار دزدانه با نخ و سوزن توانست انبوه سردوشیهای زرین را بر شانه های لباسش بدوزد. سرانجام ملبس به لباس با شکوه، با نگهبانان و همراهانی که اکنون شمارشان به 200 تن افزایش یافته بود، به درون شهر راند و به تالار دربار امیر راهنمایی شد. لحظۀ پریشان کننده یی فرارسید: امیر پرسید که این کهکشان پر از ستاره و نشان و آرایه را در برابر چه خدماتی دریافته است؟ کرزن می نویسد:" به این پرسش نامناسب، تنها توانستم جوابهای کلّی و تعارف آمیز مبادله نمایم." امیر براین موضوع اصرار نکرد. او که معلوم بود از موقعیت اجتماعی مهمان خویش خورسند است، مجلّل ترین اتاقهای قصرش را به او اختصاص داد. کرزن به دیزی وایت گفت: " روکشهای بسترم از ابریشم آلبالویی رنگ، بالشها از ابریشم گلدار و لحاف از ابریشم زردوزی شده است." امیر برای آنکه مهمانش را از تشویش مخارج در سرزمین غربت برهاند، پانصد روپیۀ کابلی تازه ضرب شده، برابر 230 پوند در یک سینی به او فرستاد. پاین به کرزن هشدار داد که نپذیرفتن این پول به منزلۀ اهانت است؛ باید آن را با سپاس بپذیرد و خرج تحفه به امیر و انعام به نوکرانش نماید. کرزن این مشورت را پذیرفت و تنها چند سکه را با ملاحظه برای رفیق سکه شناس کهنسالش در شب اموات - چارلز اومن نگهداشت.\nتنها یک خانم اروپایی در کابل مورد ستایش و احترام کامل او قرار گرفت: دوشیزه لیلیاز همیلتن ، که به افغانستان آمده بود تا موسیقی تدرس نماید، اما مجبورشد در مقام مشاور پزشکی امیر خدمت کند. این یک گزینش پرمخاطره بود و قابلیتهایی را می خواست ، دور از تخصص او، که از بروسل و ادنبورگ بدست آورده بود. بیمار [یعنی امیر] خود از دانش طبی، هم در تشخیص و هم درمان لاف می زد. درمانهایی که از ترک آنها اکراه داشت. او دردهایش را با پوشیدن پوست گوسفندی که تازه کشته شده بود، تخفیف می داد. برای یک بیماری داخلی حتی درمانی عجیب تر داشت: او با اطمینان بر اینکه عامل درد، کرم است، یک روز تمام گرسنگی می کشد. سپس در برابر غذای فراوان و خوشمزه [ و حتماً خوشبو] می نشیند و منتظر می ماند تا کرم در طلب غذا بیرون خزد. همین که به گلویش برسد، کلّه اش را می گیرد و آنرا بیرون می کشد.\nبه هرحال امیر از توسعۀ روابط با بریتانیا سرخورده شده بود. او از اینکه تعهد کرده بود همۀ معاملات دیپلماتیک بایست از طریق حکومت بریتانیا صورت می گرفت، احساس حقارت می کرد. تقاضایش برای تأسیس رابطۀ مستقیم با لندن قبلاً رد شده بود. او شکوه داشت که لرد لندزداون – نائب السلطنۀ هند از 1888 تا 1894- به او با لحنی می نوشت که می توانست خطاب به یک رعیت حساب شود، ولی خطاب به یک همتا هرگز. او از نگرفتن پاسخ برای دریافت اسلحه مخصوصاً برای تقویت نیروهای مرز شمالغرب شکایت داشت. بارها ضمن صحبتهایش به کرزن گفته بود: "انگلستان و افغانستان یک خانه است. یک خانه باید یک دیوار داشته باشد. آیا سربازان شما در دفاع از این دیوار به سربازان ما خواهند پیوست؟"\nالگین، پس از نشستن به جای لندزداون ، علاقمند بود در شکایتهای شخصی و سیاسی امیر، به تفاهمی با او دست یابد. او از جانب حکومت بریتانیا دعوتنامه یی به امیر فرستاد تا در نخستین فرصت از انگلستان دیدن کند. امیر که از«بی احترامی کلکته » آزرده بود، پاسخی نداد. با آنهم در جریان گفت و گو با کرزن، پذیرفت که دیریست علاقمند دیداری از لندن بوده است، و اگر دو شرط او رعایت شود، به این سفر خواهد رفت: نخست آنکه او در خور شأن و مقام پادشاه افغانستان، بر طبق دریافت دلخوشانۀ خودش، مورد استقبال قرار گیرد؛ دوم، آنکه به صورت امن و محفوظ برای چند ماه از کشورش دور باشد و درآن انقلابی رخ ندهد.\n- من وارد تالار خواهم شد. اعیان در سمت راست و عوام در سمت چپ بپا خواهند خاست. از میان آنها به سوی شاه نشین، جایی که ملکه برتخت خویش نشسته است، پیش خواهم رفت. او برخواهد خاست و به می خواهد گفت:" اعلیحضرت شما که از کابل آمده اید، چه برای گفتن دارید؟" و آن وقت من چگونه جواب خواهم داد؟\nامیر تا هنگام عزیمت کرزن از کابل، در مورد دعوت لرد الگین تصمیمش را بیان نکرده بود، اما نزدیک به حرکت او گفت که این دعوت را می پذیرد، و نامه یی خصوصی به عنوان ملکه ویکتوریا نوشت. نامه را در ابریشم بنفش پیچید و به مهمان خویش داد که به انگلستان ببرد. امیر همچنان با قدردانی به شاهزادۀ ولز و دوک کنات ، سومین فرزند ملکه – که اورا در 1884، هنگامیکه لرد دفرین نائب السلطنه بود، در هند دیده بود، نوشت. اما تنها پس از خواهش مکررِ کرزن، حاضر شد نامه یی در باب پذیرش دعوت به فاولر وزیر خارجه به لندن بفرستد.\nبی اعتنایی جوانمآبانۀ کرزن صرف تا وقتی باقی ماند که خود هنوز نائب السلطنه نشده بود. حتی لرد الگین هم نتوانسته بود به اندازۀ کرزن در مانع تراشی در برابر یک جهانگرد ماجراجو تاثیر ناپذیر و بی تفاوت باشد. باری یک روزنامه نگار جوان، که برای دیلی تلگراف کار می کرد، در پی کسب اجازۀ گذشتن از مرز هند به سوی افغانستان بود. کاری که پس از کرزن هیچ انگلیسی به صورت غیر رسمی نکرده بود. نائب السلطنه گفت که افغانستان وضعی ناآرام دارد و سفر به آنجا مقدور نیست. روزنامه نگار جوان اصرار کرد که " اما من سفارشی از لرد برنهم دارم، که از شما خواسته است این کار را برایم انجام دهید." این توسّل نیز کرزن را حرکتی نداد و با خوش طبعی گفت: " خیلی متاسفم! شما اگر بتوانید با برگی از انجیل به بهشت بروید، خواهید توانست با نامۀ برنهم نیز به کابل بروید."\n28 دسامبر 2011 – شهر اتاوا – آصف فکرت\nPosted by Asef Fekrat at 6:33 AM No comments:


فروشگاه عرضه پودر سوخاری آماده - پودر سوخاری\nارزش غذایی ۱۰۰ گرم پودر سوخاریمرکز پخش پودر سوخاری آماده\nامروزه دسترسی به انواع پودر سوخاری آماده بسیار آسان است و آن هم از طریق فروشگاه عرضه مواد غذایی میسر می باشد. این محصول را می توانید در بسته بندی های متنوع که هر کدام کیفیت و قیمت متفاوتی دارند را خریداری کنید البته در شرایط کنونی خرید آمده را به صورت اینترنتی نیز می توانید انجام دهید. فروشگاه عرضه پودر سوخاری نمونه های متنوعی از این محصول را در طعم های مختلف به فروش می رساند.\nارزش غذایی ۱۰۰ گرم پودر سوخاری\nهمانگونه که سایر مواد غذایی دارای ارزش غذایی مختلفی هستند پودر سوخاری نیز دارای مواد معدنی متفاوتی است. برای اینکه این موضوع را بهتر بفهمید در اینجا ارزش غذایی ۱۰۰ گرم پودر سوخاری را بیان می کنیم.\nاین محصول شامل قند فیبر کالری آب چربی پروتئین و کربوهیدرات است که مقادیر آنها را در زیر ذکر کرده ایم:\nکالری ۳۹۵ کیلو کالری\nکربوهیدرات ۷۱٫۹۸ گرم\nپروتئین ۱۳٫۳۵ گرم\nچربی ۵٫۳۰ گرم\nآب ۶٫۵۱ گرم\nفیبر ۴٫۵۰ گرم\nقند ۶٫۲۰ گرم\nعلاوه بر ارزش غذایی که برای پودر سوخاری ذکر کردیم شامل انواع ویتامینهای دیگری است. این ویتامین ها برای سلامتی بدن نقش مهمی را ایفا می‌کند.\nپودر سوخاری مرغوب شامل ویتامین هایی نظیر ویتامین k، ویتامین E و گروه ویتامین های B است.\nارزش غذایی پودر سوخاری هنگامی که با غذاهای دیگر نظیر مرغ و انواع ماهی و میگو مخلوط می شود افزایش خواهد یافت. اغلب جهت طعم دار کردن غذاها از پودر سوخاری استفاده می شود. این محصولات دارای نمونه های فلفلی، ساده و غیر می باشند.\nمرکز پخش پودر سوخاری آماده\nتاکنون غذاهای متفاوتی را دیده اید که به عنوان مرغ سوخاری ماهی سوخاری نام برده می شوند. سوخاری کردن این نوع غذاها با استفاده از پودر سوخاری آماده امکان پذیر است. در مرکز پخش پودر سوخاری این محصول در کیفیت های مختلف ارائه می شود که شما به راحتی می توانید با در نظر گرفتن چند مورد خاص نوع با کیفیت را مشخص کنید.\nپودرهای سوخاری آماده توسط شرکتهای معتبر تولید می شوند. این محصول از خمیر نان خشک شده تولید و با نوعی ادویه جات مخلوط می شوند.\nدر این مرکز تمامی پودرهای سوخاری به قیمت درب کارخانه به فروش می رسند. شما تا کنون خرید اینترنتی را تجربه کرده اید پس به خوبی می‌دانید بعضی از مراکز پخش خدمات اینترنتی را نیز ارائه می دهند که یکی از آنها مرکز پخش پودر سوخاری آماده است.\nدر مواقعی نیز که شما خرید متعددی انجام می دهید با تخفیفات ویژه ای روبرو خواهید شد پس حتماً خرید اینترنتی را از این مرکز تجربه کنید.\nپودرهای سوخاری آماده به صورت دانه درشت و دانه ریز عرضه می شوند. شما میتوانید با توجه به سابقه ای که دارید خاصی از آنها را انتخاب کنید.


ستاد لیزر و مواد- اخبار > تشخیص تابلوهای راهنمایی و رانندگی با سیستمی بر اساس یادگیری ماشین\n11 تیر 1398 فناوری‌های فوتونیک و لیزر؛\nتشخیص تابلوهای راهنمایی و رانندگی با سیستمی بر اساس یادگیری ماشین\nمحققین برنامه‌ی تشخیص اشیاء را طوری تغییر داده‌اند که چندین نمونه مختلف تابلو را در تقاطع تشخیص دهد. روش‌های فوتوگرامتری نیز برای تشخیص محل تابلو در نقشه دوبعدی مورد استفاده قرار گرفته است. همچنین سیستم توانایی ثبت محل دقیق تابلوها در نقشه دوبعدی را از خود نشان داده است.\nمحققین جغرافیا در دانشگاه RMIT به تازگی با استفاده از تکنیک های یادگیری عمیق (Deep Learning) توانسته‌اند سیستمی را طراحی نمایند که تابلوهای راهنمایی و رانندگی را در نقشه‌های Google Street تشخیص می‌دهد. این سیستم به مسئولین شهری این امکان را می‌دهد که تابلوها را مونیتور کرده و آنهایی که نیاز به تعمیر یا تعویض دارند را مشخص می‌نماید.\nمحققین برنامه‌ی تشخیص اشیاء را طوری تغییر داده‌اند که چندین نمونه مختلف تابلو را در تقاطع تشخیص دهد. روش‌های فوتوگرامتری نیز برای تشخیص محل تابلو در نقشه دوبعدی مورد استفاده قرار گرفته است. سیستم آماده شده در شبکه‌ای جاده‌ای تست شده و با دقت تشخیص 95.63% و دقت طبقه بندی 97.82% نتیجه قابل قبولی را بدست آورده است. همچنین سیستم توانایی ثبت محل دقیق تابلوها در نقشه دوبعدی را از خود نشان داده است.\nاز این سیستم می‌توان در هر ابعاد و زمینه‌ای استفاده کرد و امکان استفاده در زمینه های دیگر مانند مدیریت دارایی‌ها را دارد.\nاین سیستم اهمیت الگوریتم های یادگیری عمیق، یادگیری ماشین و پردازش تصاویر را در کاربردهای کنترل شهری نشان می‌دهد.


نقشه تک خطی تابلو انشعاب 20 کیلوولت و تابلو فشار ضعیف بعد از ترانس - کاربلدها\nفایل پیوست شامل نقشه تک خطی 20 کیلوولت و فشار ضعیف یک انشعاب پست اختصاصی در یک کارگاه صنعتی هست. در این نمونه از یک پست پاساژ یک فیدر 20 کیلوولت انشعاب شده که در داخل پست اختصاصی تبدیل به یک فیدر 20 کیلوولت و یک فیدر 400 ولت شده است. تمام تجهیزات حفاظتی مورد نیاز و مشخصات آن در نقشه مشخص شده است. یک تابلو فشار ضعیف با چندین کلید در خروجی قرار دارد.\nتعداد فایل: 2 عدد\nنقشه تک خطی تابلو انشعاب 20 کیلوولت\nنمونه‌کار 49 محصول\nجزوه آموزشی تاثیر رعد و برق در خطوط انتقال\nتک خطی تابلو زیر ترانس 20 کیلوولت\nماموريت‌ها، اهداف و استراتژي‌هاي شركت پست جمهوری اسلامی ایران\nدسته بندی محصولات گزینش دسته 20 کیلوولت آزمون ها آسانسور آسانسور آنتن مرکزی استراتژیک اعلام حریق اکسل محاسباتی باتری و باتری شارژر برق پاورپوینت ارائه پست برق پمپ تابلو برق ترانسفورماتور جزوه آموزشی جزوه های اختصاصی کاربلدها حفاظت از صاعقه و برقگیر حفاظت کاتدیک حفاظت کاتدیک خازن خطوط انتقال نیرو دانلود رایگان برق دستورالعمل و روش اجرا دستورالعمل و روش اجرا دفترچه محاسبات رله و حفاظت روشنایی ژنراتور ساختمان سیستم زمین شبکه های توزیع شیرآلات کابل مدیریت مدیریت مصرف و بازار برق مشخصات فنی تجهیزات مکانیک موتورهای الکتریکی نرم افزار نقشه ها نمونه اسناد مناقصه نیروگاه نیروگاه\nکلیدهای قدرت SF6\nکلیدهای فشارقوی SF6 اولین بار در سال ۱۹۵۶ ساخته و مورد استفاده قرار گرفت. دراین نوع کلید‌ها از گاز SF6 یا هگزا فلوئورید گوگرد به عنوان خاموش‌کننده جرقه، عایق بین دو کنتاکت و نگهدارنده ولتاژ استفاده می‌شود. این گاز الکترون‌های آزاد را جذب کرده و ایجاد یون منفی بدون تحرک می‌کند.\nکاهش فشار گاز در بریکر‌های SF6\nکلیدهای فشارقوی SF6 اولین بار در سال ۱۹۵۶ ساخته و مورد استفاده قرار گرفت. دراین نوع کلید‌ها از گاز SF6 یا هگزا فلوئورید گوگرد به عنوان خاموش‌کننده جرقه، عایق بین دو کنتاکت و نگهدارنده ولتاژ استفاده می‌شود. یکی از مهمترین اشکالی که ممکن است در این کلیدها رخ دهد کاهش فشار گاز است.


ساخت ویلا دارای ساحل اختصاصی - وب سایت رسمی پرسیاه طرح پردازان\nساخت ویلا دارای ساحل اختصاصی\nوب سایت رسمی پرسیاه طرح پردازان > آتلیه طراحی > طراحی ویلا > ساخت ویلا دارای ساحل اختصاصی\nمعمولا برای ساخت ویلاهای رو به دریا و یا ساخت ویلا دارای ساحل اختصاصی زمین بزرگی نیاز است. بنابراین می توانید با توجه به ظرفیتی که برای استفاده ویلا در نظر دارید متراژ زیربنای آن را برای ساخت تعیین کنید. ویلاهایی که برای ظرفیت هشت تا دوازده نفر در نظر گرفته می شود دارای دو طبقه و شش اتاق و ویلاهایی که برای ظرفیت سه تا شش نفر در نظر گرفته می شود دارای یک طبقه و سه اتاق هستند. ساخت ویلا دارای ساحل اختصاصی معمولا از شش ماه تا دو سال زمان نیاز دارد.\nامکانات مناسب برای ساخت ویلا\nویلاها از جمله اقامتگاه های گردشگری هستند که افراد می توانند از آن به صورت کوتاه مدت و یا بلند مدت استفاده کنند. بنابراین این ویلاها با توجه به نقشه ساخت و متراژ زیربنای ساخت معمولا دارای اتاق خواب، سالن، گلخانه، آشپزخانه، سرویس بهداشتی، حمام و استخر و سونا، تراس، پارکینگ، زمین ورزش و فضای سبز و باغچه نیز می باشد. اقامت در چنین ویلایی می تواند یک سفر دل انگیز را برایتان به ارمغان آورد. میزان هزینه ای که معمولا برای ساخت ویلا دارای ساحل اختصاصی در نظر گرفته می شود می تواند با کمترین هزینه و یا بیشترین هزینه باشد. برای اطلاع از هزینه ساخت ویلا دارای ساحل اختصاصی می توانید با ما از طریق راه های ارتباطی تماس حاصل فرمایید.\nمراحل ساخت ویلا دارای ساحل اختصاصی\nمراحل ساخت ویلا دارای ساحل اختصاصی با توجه به معماری و نقشه مورد پسند خریداران و عامه پسند شامل موارد زیر می باشد:\nابتدا قبل از ساخت ویلا با توجه به تراکم شهری و حومه ای که شهرداری تعیین می کند میزان زیربنای ساخت ویلا تعیین می شود و با توجه به مناطق مختلف میزان تراکم شهری و حومه ای متفاوت است.\nمرحله دوم برای ساخت ویلا نقشه برداری از زمین و در نهایت طراحی نقشه برای یک ویلا با توجه به هزینه های مالک است. کار نقشه برداری و طراحی نقشه توسط مهندسین انجام می شود.\nمرحله سوم رنگرزی روی زمین برای اجرای نقشه و سپس پی کنی و اجرای فنداسیون است که توسط کارگران با نظارت مهندس ناظر انجام می شود. پس از آن نوبت به دیوار چینی و اجرای سقف می رسد.\nمرحله چهارم نصب چهارچوب، لوله کشی و سیم کشی است که توسط افراد لوله کش و برقکار انجام می شود. پس از آن نوبت به عایق بندی کف و سرامیک کردن کف می رسد. معمولا به دلیل اینکه سرامیک هزینه کمتری دارد برای عایق بندی کف و همچنین زیبایی از آن استفاده می شود. سپس زیباسازی داخلی نظیر سفید کردن دیوار و نقاشی داخلی ساختمان و نصب چراغ ها برای نور پردازی ویلا انجام می شود.\nو مرحله آخر نیز نصب شومینه و پنجره و در است. نکته ای که در ساخت یک ویلا اهمیت دارد استفاده از مواد و مصالح مناسب است. انتخاب نوع مصالح تا حدودی به مکان ساخت ویلا مرتبط است. لذا سعی کنید زمین ساخت ویلا را به گونه ای انتخاب کنید که بتوانید از آن استفاده بهینه داشته باشید. چنانچه برای انتخاب زمین ویلا سوالی دارید می توانید از طریق راه های ارتباطی با ما در ارتباط باشید. یکی از ویژگی هایی که برای زمین ویلا در نظر گرفته می شود علاوه بر مساحت نوع خاک زمین و موقعیت جغرافیایی زمین است. هزینه حفاظت و نگهداری از ویلاهایی که دارای ساحل اختصاصی هستند به دلیل وجود رطوبت کمی بالاتر است.\nانتخاب زمین ویلازمین ویلاساخت ویلاساخت ویلا دارای ساحل اختصاصیمراحل ساخت ویلا