برده (3) - The Iranian\nشب بود و هوا بطور نفسگیری گرم. ژولیو بر سرعت گامهایش افزوده با خود اندیشید تابستان امسال از دیگر تابستانهایی که در ایران گذرانده بود گرمتر است. همانطور که انتظار داشت پنجره ی اتاق باز بود. با چالاکی جستی زد و پرید داخل اتاق.\n– دیر آمدی پسر!\nروبرگرداند و شاهزاده خانم را نزدیک خود دید. هیچ چراغی روشن نبود و روشنایی کم و محدود اتاق از نور ستارگان بود که از پنجره به درون می تابید. اما ژولیو برای حس کردن حضور او به چشم نیاز نداشت. اکنون بوی او را بهتر از هر نشانه ای می شناخت. بویی که می توانست هر گلی را شرمسار کند! بوی خوشی که در گرمای هوا از تن ماه آفرید برمی خواست و ژولیو را دچار آرامش و جنونی همراه با هم می کرد ژولیو گامی به عقب برداشته گفت:\n– همان باغ جای بهتری برای دیدارهای شبانه نبود؟\nماه آفرید بطرف پنجره رفته به باغ نگاهی انداخت.\n– تکراری شده بود.\n– خب اینجا هم تکراری است.\nراست می گفت. اما تنها هنگام روز اینجا یکدیگر را دیدار کرده بودند. آنجا اتاق تدریس بود. امشب ولی حضور پیدا کردن ژولیو در آن اتاق ربطی به تدریس نداشت. هوس شاهزاده خانم او را به آنجا کشانده بود. همان هوسی که او را به این کاخ کشانده بود. هوسی که گاه ژولیو را تحقیر می کرد و گاه عاشق.\n– من از شبهای گرم خوشم می آید پسر.\nبه سمت ژولیو برگشت.\n– شاید در جایی بهتر هم مرا ببینی پسر.\nژولیو دیگر برده خطاب نمی شد. ماه آفرید حالا او را پسر می نامید. ژولیو آرزو می کرد دختر جوان او را به نام صدا کند هر چند این آرزو را یک رویای دور از واقعیت می پنداشت. شاهزاده خانم آرام گام برداشت و چرخی در اتاق زد. سپس دوباره بسوی جوان ملتهب بازگشته روبرویش ایستاد. دختر جوان با نگاهی آرام و وسوسه کننده به ژولیو می نگریست. گویی با نگاهش او را نوازش می کرد. آهسته گفت:\n– دوست دارم به روم بروم! تو حاضری مرا به روم ببری؟!\nاحساسی از تعجب و غرور در ژولیو پدید آمد. در دل با خود گفت تو که از روم خوشت نمی آمد! تو که مردمش را منحرف و جنایتکار می دانستی و مرا بخاطر دور شدن از آنجا خوش شانس می پنداشتی! سرانجام به حرف آمده گفت:\n– همه به شرق نگاه می کنند و تو آن وقت به غرب!\nشاهزاده خانم به خشم آمد.\n– من به هیچ جا نگاه نمی کنم جز آن جایی که دلم بخواهد. من هیچ کس را نمی بینم جز آنکه شایسته ی دیدن باشد. برای من زندگی لحظات است نه روزها.\nسپس آرام شده دوباره به سمت پنجره رفت. مدتی کوتاه در سکوت سپری شد. ژولیو نمی دانست شاهزاده خانم به چه می اندیشد و در چه رویایی به سر می برد اما اطمینان داشت برخلاف خودش او دچار آشوب و آشفتگی نیست. بار دیگر صدای شاهزاده خانم در فضای شبانه اتاق طنین افکنده به گوش پسر جوان رسید:\n– زن مانند اسب گاه سرکش است و گاه آرام. مانند سگ وفادار است و مانند گرگ خطرناک. می تواند همه چیز داشته باشد جز آزادی. چون همیشه دوست دارد صاحبی داشته باشد.\n– تو هم یک زن هستی. تو چه می خواهی؟\nطوفان درون ژولیو در صدای لرزانش آشکار شد. شاهزاده خانم به او نگاه کرده گفت:\n– روح من دوست دارد مالکی داشته باشد. اما جسم من بی مالک می میرد. هرگز مردی تن مرا تصاحب نمی کند. اما دوست دارم تو روح مرا تصاحب کنی.\nدختر جوان آرام به ژولیو نزدیک شده با پشت انگشتان دستش صورت او را نوازش کرد. ژولیو از خود بی خود ایستاده چشم در چشمان زیبای او دوخته بود. ماه آفرید آرام با او زمزمه می کرد اما ژولیو به حرفهایش توجه نداشت. تنها حرکت انگشتان دختر روی صورت خود را احساس می کرد.\n– هیچ می دانی چند کلمه ی رومی یاد گرفته ام؟! حتی می توانم یکی دو جمله هم بسازم. ولی فکر نمی کنم درست باشند. زبان عجیبی است!\nبه نوازش کردن ژولیو پایان داده از او فاصله گرفت.\n– پسر! دیگر باید بروی. از همان راه که داخل شدی بیرون برو. برو و اگر توانستی بخواب. شاید این خوشبختی را داشته باشی که در خواب با من هم آغوش شوی. اطمینان دارم رویای زیبایی خواهد بود.\nژولیو از پنچره بیرون پرید. چه خوش شانس بود که او را نمی دیدند. آیا دیوانه شده بود که دست به چنین بازی خطرناکی می زد؟ آن هم در خانه ی چنان شخصیت والامقامی. هر چه می خواهد بشود، بشود!\nاین بود آنچه با خود گفت. پس از آن آرام و بی خیال راه افتاده به اتاق خود رفت.\nصبح روز بعد باز هم بهمن او را در حال قدم زدن در هوای آزاد غافلگیر کرد. مانند همیشه شاد و خندان بود. شاهزاده جز کامجویی و خوش بودن به چیزی در دنیا اهمیت نمی داد. بهمن دوباره به ژولیو پیشنهاد گردش در شهر داد. ژولیو می توانست حدس بزند می خواهد کجا برود. اگر چه به یاد آوردن دهان و موها و اندامهای برهنه و خوش ترکیب آن دخترک برای ژولیو وسوسه ای دلپذیر بود اما بر تمایلات خود غلبه کرده با بهانه کردن انتظار شاهزاده خانم جهت حضور او و آغاز تدریس پیشنهاد بهمن را محترمانه رد کرد. بهمن در حال خنده و دور شدن از او گفت:\n– عاقبت تو را هم مثل خودش دیوانه می کند! بعضی گلها هر چه خوشبوتر باشند سمی ترند! زهری تلخ اما خوش عطر ژولیو.\nژولیو آرزو کرد تنها یک روز بتواند مانند شاهزاده شاد و آسوده و بی خیال باشد. اما او خودش بود. با روحی مانند دریا و آسمان گاه آرام و گاه خروشان. نه! او هرگز نمی توانست به آرامشی دلپذیر همانند آرامش بهمن که با بی تفاوتی ای عمیق تکمیل می شد دست یابد. بهمن در زمان حال زندگی می کرد اما\nژولیو یا در گذشته بود یا در آینده. ماه آفرید با تمام سردی اش تبدیل به خورشیدی شده بود که هر لحظه\nاین دریا و آسمان را گرم و گرمتر می کرد اجازه نمی داد سرما و رخوت و سستی آن را آرام و بی خیال سازند.\nشش روز دیگر هم بی هیچ گونه رویداد خاصی سپری شد. ژولیو هر روز و معمولاً بعد از ظهرها ساعتی را با شاهزاده خانم به تدریس می گذراند. اما در شش شب گذشته هرگز شاهزاده خانم را دیدار نکرده بود. نه در باغ و نه در اتاق تدریس. با این حال ناراضی نبود زیرا در هر صورت روزها او را می دید.\nروز هفتم بطور کامل سپری شد بی آنکه شاهزاده خانم آموزگار جوان خود را به حضور طلبد. شب هم آمد و از نیمه گذشت. ژولیو حال دیوانگان را داشت. گویی همیشه مستی بود که آن روز شراب ننوشیده. براستی حال نزاری داشت و به جنون خویش می خندید. آه! یک روز ندیدن ماه آفرید با او چه کرده بود! در بستر داراز کشیده و به سقف چشم دوخته بود. محال بود آن شب بخواب رود. غرق در رویا بود که در اتاقش را کوبیدند. برخواسته در را باز کرد. قبل از آنکه از جلوی در کنار رود دو دختر جوان با کنار زدن او شتاب زده داخل اتاقش پریدند. ژولیو ابتدا خشمگین شده آماده شد با آنها برخوردی تند کند اما پیش از واکنش نشان دادن آن دو را شناخته آرام گرفت. هر دو دختر از ندیمه های ماه آفرید بودند. ژولیو چند باری آنها را همراه شاهزاده خانم دیده و می شناخت. با تعجبی آمیخته به خشم پرسید:\n– اینجا چه می خواهید؟\nیکی از دخترها در اتاق را بسته و بسته ای پارچه ای و سبک به ژولیو داد.\n– زود باش! لباسهایت را عوض کن و با من بیا! شاه دخت در خوابگاهش انتظارت را می کشد.\nهر دو دختر رو به دیوار کرده به ژولیو پشت کردند. ژولیو با وجود حیرت و شگفتی از آن دو فاصله گرفته بسته ی پارچه ای را باز کرد. با دیدن لباس زنانه در آن بر شگفتی اش افزوده شد. موضوع برایش روشن بود و نیازی به پرسش نداشت. برای آنکه مخفیانه به خوابگاه ماه آفرید برود باید لباس زنانه به تن می کرد تا اگر ناغافل به کسی بر خورد شناخته نشده مرد بودنش معلوم نشود. برهنه شده لباسهای زنانه را بر تن کرد. در پوشیدن بخشی از لباسها که ویژه ی خدمتکاران و ندیمه ها بود دچار مشکل شد. ناگزیر یکی از دو دختر را صدا کرده با کمک او پوشش تازه اش را تکمیل کرد. دختر از ژولیو خواست لباسهای خودش را بجای جامه های زنانه ای که پوشیده بود در آن بسته گذاشته با خود بیاورد. هنگام ترک کردن اتاق تنها یکی از دو دختر با او همراه شد و دختر دیگر در اتاق ماند. ژولیو نگران پرسید:\n– چرا او نیامد؟\n– تنها دو نفر از خوابگاه شاه دخت خارج شدند و تنها دو نفر هم باید به آنجا برگردند.\nبا گامهایی سریع از تالاری گذشتند از پلکانی سنگی بالا رفتند از راهرویی هم عریض هم طولانی عبور کردند. سرانجام در برابر در بسته ای ایستادند. ندیمه در را آرام گشوده وارد شد. ژولیو نیز با اشاره ی او به دنبالش داخل رفت. دختر در را بست و پسر جوان را با خود پیش برد. اتاقی بسیار بزرگ و وسیع بود که تختخوابی در وسط آن گسترده شده بود. ماه آفرید لب تخت نشسته زانو روی زانو انداخته بود. نگاه ژولیو از زانوهای خوش شکل و عریان او بالا رفته بر صورت زیبایش متمرکز شد. ماه آفرید با سر به ندیمه اشاره ای کرد و با اشاره ی او دختر اتاق را ترک کرد. اکنون تنها بودند ولی نه در باغ یا اتاق تدریس در خوابگاه دختر جوان. لحظاتی در سکوت سپری شد. هر دو یکی نشسته و دیگری ایستاده بی حرکت حتی بدون پلک زدن به هم خیره شده بودند. سرانجام ماه آفرید لبخندی بر لب آورده دستش را بطرف ژولیو داراز کرد. ژولیو آهسته گام برداشته بسوی او رفت. در برابر او زانو زده سر به زیر انداخت. آرام دست دختر به دست گرفت به لب چسباند. شاهزاده خانم به حرف آمده با لحنی آمیخته به شادی گفت:\n– سرت را بلند کن پسر. به تو گفته بودم شاید مرا در جایی بهتر از اتاق درس هم ببینی.\nژولیو سر بلند کرده به چشمان مست کننده او نگاه کرد. باز هم سکوت حاکم بود. ژولیو چیزی برای گفتن نداشت و شاهزاده خانم هم ترجیح می داد بیشتر چشمانش را بکار گیرد. نهایتاً باز هم دختر بود که سکوت را شکست.\n– بلند شو و لباسهایت را عوض کن. این لباسها را در بیاور و لباسهای خودت را بپوش. دوست ندارم تو را در لباسهای زنانه تماشا کنم.\nژولیو برخواسته از کنار تخت فاصله گرفت. دست به یقه برد اما فوراً منصرف شد. حاضر نبود جلوی چشمان شاهزاده خانم برهنه شود.\n– چه شده؟ نکند از لباسهای جدیدت خوشت آمده! من شنیده ام رومی ها در خیابان هم براحتی لخت می شوند!\nماه آفرید از جا بلند شد. لحظاتی آرام و بی حرکت رو در روی ژولیو ایستاد. ژولیو با نگاهی کوتاه سراپای او را از نظر گذراند. دختر پیراهنی سپید با دوختی غیر عادی بر تن داشت. پیراهنی بدون یقه و کوتاه آستین با بلندای زیاد رسیده تا سر زانوها. با چاکی در میان که تا وسط سینه امتداد می یافت و ژولیو با نگاه کردن به آن خط سینه ی عریان و مرمرین او را می دید. ژولیو می دانست نام این پیراهن سپید رنگ سدره است و پوشیدن آن مخصوصاً در شب به هنگام خواب برای مزدا پرستان از واجبات بشمار میرود. دختر جوان چرخید و پشت به ژولیو کرد. برای لحظاتی نگاه ژولیو بر ساقهای برهنه و خوش تراش او متمرکز شد. آنگاه لباسهای زنانه از تن درآورده لباسهای مردانه ی خود را به تن کرد. کمی بعد صدایش به گوش ماه آفرید رسید.\n– دوباره مرد شدم!\nشاهزاده خانم رو به سوی او برگرداند.\n– اگر با تغییر لباس می شد مرد شد فکر نمی کنم هیچ زنی در دنیا باقی می ماند!\nبه سوی میزی در گوشه ی اتاق رفت و تنگ روی آن را برداشته کمی از شراب توی آن در دو جام مسین پر نقش و نگار ریخت. شاهزاده خانم آرام به ژولیو نزدیک شده یک جام بدست او داد.\n– با من بنوش.\nماه آفرید جام را به لب چسبانده شراب را سرکشید. ژولیو نیز از او پیروی کرد. دختر دست ژولیو را گرفته او را بسوی تختخواب برد. ماه آفرید بر کناره ی تخت نشسته ژولیو را کنار خود نشاند. درحالی که در چشمان پسر جوان نگاه می کرد دست داراز کرده مانند آنکه بالهای پروانه ای را نوازش کند بسیار آرام شروع کرد به نوازش کردن موهای او. در آن حال با لحنی ملایم و متمایلانه گفت:\n– می خواهم امشب هم بسترم باشی بی آنکه حتی مرا لمس کنی.\nژولیو دچار لرزشی خفیف و وحشتی مبهم شد. با خود اندیشید می خواهد با او بخوابم بی آنکه حتی دستش بزنم. منظورش چیست؟! آیا این دختر سنگدل قصد داشت او را آزار دهد یا با درهم شکستن توانش او را به بهانه ی ضعف و ناتوانی اش تحقیر کند؟ سرانجام نتیجه گرفت این نیز تنها یکی دیگر از هوسهای عجیب این دختر آشفته مغز است. اما براستی که او چه زیبا بود و فضای اتاق چه تحریک کننده. چراغی می سوخت و با نوری ملایم فضای آنجا را روشن می کرد. اتاق پنجره ای داشت که بسته شده و پرده های بنفشش کامل کشیده شده بود تا داخل از بیرون قابل مشاهده نباشد. کف اطاق با فرش مفروش بود اما برخلاف بیشتر اتاقهایی که در کاخهای اشراف ایرانی دیده بود بر دیوارهای آنجا هیچ فرشی نصب نشده بود. دیوارها با نقشهایی رنگارنگ نقاشی شده بودند. مناظر و تصاویری بسیار قشنگ از طبیعت و فرشتگان که آن شب و در آن لحظات زنده بنظر می آمدند. تندیس های کوچک و زیبای زیادی هم به چشم می خوردند. اما وسوسه کننده تر از همه بستر نرم و سپیدی بود که بروی تخت گسترده شده و بوی تن ماه آفرید با آن درآمیخته بود. بستری دلخواه که او را به خوابی رویایی دعوت می کرد.\nژولیو لبخند بر لب آورده گفت:\n– فکر می کنی نمی توانم خودم را نگهدارم؟\n– تو فقط کنارم می خوابی و به حرفهایم گوش می دهی. جز این هیچ کاری نمی کنی. اما می توانی مرا دوست داشته باشی.\nژولیو از رفتار و گفتار دختر که او را بی احساس و بی خطر مانند یک تندیس بی جان نرینه فرض کرده بود به خشم آمد. آنچنان خشمگین که اختیار از کف داده شانه های دختر را گرفته با خشونت او را بر بستر خوابانده برویش خم شده گفت:\n– خیال کرده ای یک پیرزن را به خوابگاهت راه داده ای؟! فراموش کرده ای آنقدر زیبایی که حتی در پیرزنان هم احساس شهوت مردان را ایجاد می کنی؟\nماه آفرید لبخندی بر لب آورده با لبخندش ژولیو را بیشتر درهم ریخت. احساس کرد این لبخند نشانه ی پیروزی دختر جوان و شکست او است. آیا او با حرفهایش به ضعف و ناتوانی خود اعتراف نکرده بود؟\nماه آفرید لبخند بر لب به حرف آمده گفت:\n– می توانی بسترم را به خون آلوده کنی. چیزی نخواهم گفت و کاری نخواهم کرد. کافی است برهنه ام کنی و سینه ات را به سینه ام بچسبانی. زمانی کوتاه تو بازیگر می شوی و من بازیچه. اما پس از آن دیگر هرگز نخواهی توانست روح مرا تصاحب کنی. خب پسر، اگر خواهان تصاحب جسم منی شروع کن، تمام آن را به تو می بخشم.\nژولیو هراسان شانه های او را رها کرده مدتی کوتاه به او خیره ماند. سپس از روی تخت برخواست و رفت بطرف میز گوشه ی اتاق و تنگ شراب روی آن. دو بار جامی را پر کرده و سرکشیده می خواست برای سومین بار در جام شراب بریزد که صدای ماه آفرید به گوشش رسید:\n– بس است دیگر. بیا بخواب.\nژولیو جام را رها کرده بطرف تختخواب رو برگرداند. ماه آفرید روی تخت خوابیده و چشمانش را به سقف دوخته بود. دختر جوان بی آنکه سر بلند کرده و به ژولیو نگاه کرده باشد با او حرف زده بود. ژولیو آرام به سمت تخت رفت و روی آن کنار ماه آفرید داراز کشیده مانند او نگاهش را به طاق دوخت. فضای اتاق را سکوتی عمیق فرا گرفته و هوای آنجا نیز بخاطر بسته بودن پنجره بسیار گرم بود. آن دو تنها به صدای نفسهای هم گوش می دادند و بوی تن یکدیگر را استشمام می کردند. ژولیو حرفی برای گفتن نداشت و کم کم داشت مست می شد. اما ماه آفرید به حرف آمده با لحنی ملایم گفت:\n– فکر می کنم دنیا خیلی بزرگ باشد اما هر انسانی تنها خودش را می بیند و خیال می کند تمام دنیا را در خودش جا داده است.\n– هر کس دنیای خودش را دارد. احساس حقارت به کسی بزرگی نمی بخشد.\nماه آفرید بی توجه به گفتار او با لحن ملایم خود ادامه داد:\n– هزاران هزار زن و مرد امشب مثل من و تو توی یک بستر خوابیده اند. اما فکر نمی کنم هیچکدامشان به این آرامی باشند. هزاران هزار انسان که جز خودشان به هیچ چیز فکر نمی کنند و حتی خودشان را جزئی از این جهان بزرگ نمی دانند. کاش می شد تمام جهان را تنها با نظری تماشا کرد.\nژولیو در حالی که در برابر خواب مقاومت و سرسختی می کرد لبخندی کمرنگ بر لب آورده گفت:\n– در همین زمان که بسیاری خوابیده اند بسیاری هم بیدارند. یا نگهبانی می دهند، یا عبادت می کنند و یا می جنگند. بله می جنگند. در برابر سکوت این اتاق و بی شمار اتاق های دیگر در خیلی از دشتها و کوه ها غریو و فریاد جنگجویانی که نه روز می شناسند و نه شب بلند است.\nاو نیز همانند ماه آفرید آهسته و آرام سخن می گفت.\n– تو راست می گویی دختر! هر انسانی تنها خودش را می بیند و می پندارد جهان در اصل خود او است اما حقیقت فقط حقارت ما را فریاد می زند.\nو پس از مکثی کوتاه پرسید:\n– فکر می کنی شاه حالا دارد چکار می کند؟\n– همانند تو در بستری خوابیده و همانند تو زنی را کنار خودش دارد.\n– اما من شاه نیستم، من فقط یک…\n– تو فقط یک پسر رومی هستی.\nماه آفرید نگذاشته بود ژولیو خود را برده بنامد و درک این موضوع بر خوشی لحظات پسر جوان افزود.\n– پس این شاه کیست؟ بله! شاه هم فقط شاه است! اما شاه هم انسان است. انسان شاید شاه نباشد اما شاه همیشه انسان است. شاه ایران، شاه بزرگ، شاه ساسانی. آیا او براستی شاه است؟!\nژولیو می فهمید دارد گرفتار هذیان گویی می شود. مستی بر او غالب شده بود.\n– شاه در شکم مادرش هم شاه بود. تا حالا کسی مثل او در دنیا سلطنت نکرده. کسی که از پیش از تولد به شاهی برگزیده شده باشد. کسی که از تولد تا مرگ شاه است.\nخنده کوتاهی از گلوی ماه آفرید بیرون آمد و لحظاتی سکوت کرد. سپس همچنان چشم دوخته به سقف ادامه داد:\n– شاه بودن چه احساسی می تواند داشته باشد؟ زیاد مهم نیست. هر حسی باشد من و تو هرگز آن را احساس نخواهیم کرد. ما دو نفر هیچگاه شاه نخواهیم شد. اما اگر توانش را داشتم تو را شاه می کردم! برای این کار حتی اگر لازم بود حاضر بودم موهایم را از ته بتراشم! فکر می کنی اگر موهایم را بتراشم چه شکلی می شوم؟ همیشه سعی می کنم خودم را با سری تراشیده و بدون انبوه موهایم تصور کنم. حتماً خیلی چندش آور خواهم شد. خیلی هم خنده دار می شوم. تو چه فکر می کنی؟ چرا ساکتی؟! دوست داری هر دو با هم سرهایمان را بتراشیم؟! من شنیده ام وحشی های شمالی این کار را می کنند. البته فقط مردهایشان. چرا هیچ حرفی نمی زنی؟!\nماه آفرید از جا نیم خیز شده گفت:\n– با تو هستم پسر! نمی خواهی حرف…\nسخن خود را برید و آرام و بی صدا به چهره دلربای ژولیو خیره ماند. خواب بود. خوابی عمیق که پیامد شراب بود و بوی تن همبستر زیبایش. جوان خفته در نظر ماه آفرید همچون کودکی دوست داشتنی و دلخواه می آمد که هر کسی هوس می کرد او را در آغوش کشد و نوازش کند. اما می دانست او یک کودک نیست که در بسترش در کنارش خوابیده. آرام و با اندوه گفت:\n– چه زود خوابیدی! فکر می کردم بیشتر از این بیدار می مانی و به حرفهایم گوش می دهی. هنوز حرفهای زیادی برای گفتن داشتم.\nمدتی دیگر به سیمای جذاب جوان خفته که خوابش تحت تاثیر مستی سنگین بود چشم دوخت. آنگاه سر به کنار سر او برده دهان به گوشش نزدیک کرده با او نجوا کرد. زمزمه ای که بی پاسخ بود. ماه آفرید دوباره در بستر داراز کشیده به سقف خیره شد. آرام بود و بی حرکت اما درونی آشفته و ملتهب داشت. به آرامی بی آنکه نگاه از سقف برگیرد دستش را بسوی ژولیو داراز کرد دست او را گرفت بلند کرده بسوی خود برد. دختر جوان دست ژولیو را از چاک پیراهنش گذراند و آن را بر پستان چپ خود گذاشت. دست ژولیو سرد بود و تن او گرم. اما احساس می کرد آن دست بی حرکت مانند آتشی سوزان است که پستان برجسته و عریانش را می سوزاند. طپش قلبش شدتی عجیب پیدا کرده بود. با وجود هوای گرم اتاق لرزشی تمام پیکرش را فرا گرفته اشک از چشمانش سرازیر شد.\nژولیو صبح که از خواب بیدار شد ابتدا هیچ چیز به یاد نیاورد. لحظاتی گیج و متعجب به فضای اتاقی که در آن بود نگریست. به ناگاه همه چیز بخاطرش آمد. از ماه آفرید اثری نبود و او در اتاق تنها بود. نور از پرده پنجره می گذشت و فضای اتاق روشن بود. از شدت نور معلوم بود آواخر صبح است و به زودی ظهر آغاز می شود. شتاب زده از بستر برخواست. وحشت تمام وجوش را گرفت. حالا چگونه باید از این اتاق بیرون می رفت؟ اگر متوجه ی حضورش در خوابگاه شاهزاده خانم می شدند چه می شد؟ بشدت از ماه آفرید خشمگین بود. چرا پیش از روشن شدن هوا او را بیدار نکرده و از خوابگاهش بیرون نفرستاده بود؟ او در تاریکی آمده و در تاریکی هم باید بازمی گشت. از حماقت خود نیز در خشم بود. دیشب نباید می خوابید. باید بیدار می ماند و اتاق را ترک می کرد. اگر او را در آنجا می یافتند نهایتاً تنها به توبیخ و سرزنش دختر جوان بسنده می کردند اما مجازات او می توانست مرگ باشد. حتی جرات نداشت پرده را کمی کنار زده و به بیرون نگاهی بیندازد. درمانده و کلافه غرق در افکار خود بود که در اتاق باز شد و ماه آفرید در نهایت زیبایی و وجاهت داخل شد. پیراهنی کرم و دامنی سرخابی به تن داشت و می توانست وحشی ترین جانوران را هم در برابر وقار و دلفریبی خود رام کند! ژولیو با دیدن او ترس و خشم را فراموش کرد. اما دختر جوان چنان بی اعتنا به او بسوی تخت رفته خودش را روی آن انداخت که خشم دوباره در وجود ژولیو جان گرفت. شاهزاده خانم نگاهی به ژولیو انداخته با لحنی آمیخته به شادی گفت:\n– چه شده؟! چرا اینطور نگاهم می کنی؟ مگر دیشب خوب نخوابیدی؟\n– ممکن است آخرین خوابی بوده باشد که از آن بیدار می شوم.\n– یعنی شاید خواب بعدیم مرگ باشد!\nخشم ژولیو دو چندان شد. گویی این دختر همیشه برای تحقیر کردن او چیزی پیدا می کرد.\n– حالا چطور از اینجا خارج شوم؟\n– همانطور که آمدی. ولی باید تا شب انتظار بکشی.\nو بعد لبخند بر لب نشانده به استهزاء روی آورده گفت:\n– اگر می ترسی می توانی تا رسیدن نیمه شب زیر تخت پنهان شوی!\nچاره ای نبود. این دختر دست از تمسخر و تحقیر کردن او برنمی داشت. حق داشت دیگر او را برده صدا نکند. ترس دستاویز بهتری برای مسخره کردن او بود. پرسش تک واژه ای می ترسی؟ جای عنوان برده را گرفته بود.\nدختر جوان که سکوت او را می دید دوباره به حرف آمده گفت:\n– فکر نمی کردم پریشان باشی. بیا کنارم بشین.\nژولیو از فرمان بردن امتناع کرد. بر جای ایستاده گفت:\n– اگر دنبالم بگردند چه؟\n– چقدر احمقی! چرا باید دنبالت بگردند؟ چه کس می خواهد دنبالت بگردد.\n– شاید بهمن هوس کند مرا ببیند.\nماه آفرید ابرو درهم کشید.\n– به هر حال هیچ کس نمی تواند بفهمد تو کجا هستی مگر آنکه خودم بخواهم تو را نشان بدهم. پس دیگر نگران نباش و بیا کنار من بشین.\nژولیو خشمگینانه و از روی استهزاء گفت:\n– پس باید برای آنکه پناهم داده ای سپاسگذاری کنم! اما اگر به در این اتاق بیایند و بپرسند امروز مرا دیده ای یا نه چه خواهی گفت؟\n– می گویم تو را دیده ام.\n– توی همین اتاق!\nژولیو بی اختیار خندید.\n– پس می خواهی مرا به کشتن بدهی!\nژولیو خشمگین تر شد. شاهزاده خانم از جا بلند شده با جدیت گفت:\n– خیال می کنی بخاطر تو دروغ خواهم گفت؟\nآه از نهاد ژولیو برخواسته از فراموشی احمقانه ی خود شرم زده شد. این دختر زرتشتی بود. او دروغ نخواهد گفت. اما اگر قرار بود راست بگوید اوضاع خراب می شد. ماه آفرید به زیبایی خندید. ژولیو به خود آمده با شگفتی و ناباوری به او خیره شد. هیچگاه دختر جوان را چنین خندان ندیده بود. شاهزاده خانم دوباره روی تخت نشسته لبخند بر لب گفت:\n– اطمینان می دهم هیچ کس تا فردا سراغت را نمی گیرد. حالا بیا و پیش من بشین.\nبرای سومین بار درخواست ماه آفرید پاسخ داده نشد. لبخند از لبهای شاهزاده خانم محو شده صورتش حالتی سرد و بی اعتنا به خود گرفت. از جا برخواسته برای ترک کردن اتاق به راه افتاد. هنگام گذر از کنار ژولیو بی آنکه نگاهی به او بیندازد به سردی گفت:\n– می گویم برایت غذا بیاورند.\nژولیو دوباره در اتاق تنها ماند. نمی دانست باید از خود خشمگین باشد یا از دختر جوان. با اعصابی درهم ریخته و ذهنی آشفته از عشق و خشم و ترس شروع کرد به قدم زدن در خوابگاه ماه آفرید. یا می خواهد کنارش بشینم! یا می خواهد کنارش بخوابم! حتماً خواهد خواست کنارش هم بمیرم! مدام این سخنان و مانند آنها را در ذهن تکرار می کرد اما نتیجه نگرفته آسوده نمی شد. او آرامش می خواست ولی به آن دست نمی یافت.\nدر اتاق باز شد و همان ندیمه ای که دیشب او را پیش ماه آفرید آورده بود داخل آمد. دختر برای ژولیو غذا آورده بود. غذا را که بر زمین گذاشت بلافاصله هم اتاق را ترک کرد. ژولیو با وجود بی اشتهایی برای سرگرم شدن به غذا خوردن پرداخت.\nحوالی عصر بود و زمان به کندی می گذشت. ژولیو آنقدر در اتاق قدم زده بود که دیگر توان ایستادن نداشت. به روی تخت افتاده و چشمانش را بسته بود. حوصله اش سر می رفت و گرما آزارش می داد. از شب گذشته تا آن وقت پنجره ی اتاق بسته بود و هوای اتاق بطور خفقان آوری گرم و سنگین شده بود. سر بلند کرد و به تنگ شراب نگاهی انداخت. تا حالا حداقل ده بار وسوسه شده بود سراغ آن برود اما نمی خواست در آن شرایط مست شود. ماه آفرید از زمانی که اتاق را ترک کرد بازنگشته و هنوز هم تا نیمه شب مدتی طولانی باقی بود. سرانجام تسلیم شده از جا برخواست. بهر حال باید زمان را می گذراند. هنگامی که هوا تاریک شد بار دیگر ندیمه ی ماه آفرید به خوابگاه آمد و چراغی روشن کرد. ژولیو مست با خشم و درماندگی از او پرسید:\n– تا کی باید اینجا باشم؟ شاهزاده خانم کجاست؟\nندیمه بی آنکه حتی نگاهی به او بیندازد اتاق را ترک کرد. ژولیو دست پشت گردن گذاشته لبخندی بر لب آورده با تمسخر به دور خود چرخید. سپس دوباره به می خواری پرداخت.\nشب از نیمه گذشته بود که در خوابگاه آرام باز شد و شاهزاده خانم همراه ندیمه اش داخل شد. ماه آفرید ژولیو را روی زمین داراز کشیده و به خواب رفته دید. دختر جوان آهسته پیش رفت و بالای سر او ایستاد. تنگ شراب کاملاً خالی از شراب همراه با یک جام کنارش افتاده بود. ماه آفرید خواست با ضربه ی پا او را بیدار کند اما نگاه کردن به نیمرخ پسر جوان او را از چنان کاری بازداشت. آرام نشست و به پلکهای بسته ی ژولیو چشم دوخت. دستخوش احساسات شده بود و دوست داشت صورت او را نوازش کند. اما برخلاف تمایلش و ضد احساساتش از جا برخواسته با ضربه ی پایی محکم ژولیو را از خواب بیدار کرد. ژولیو به سختی از جا بلند شده بر پا ایستاد. مست بود و فکرش درست کار نمی کرد. یا این حال می دانست هنگام رهایی از آن اتاق است و این خوشحالش می کرد. شاهزاده خانم به سوی ندیمه برگشت و چند جمله ای با او حرف زد. آنگاه اتاق را ترک کرده او را با ژولیو تنها گذاشت. ندیمه به ژولیو نزدیک شده از او خواست مانند شب گذشته لباسهایش را عوض کرده لباس زنانه بپوشد. ژولیو بقدری گیج و خسته بود که بمحض رسیدن به\nاتاقش و تعویض دوباره لباسش خود را توی بستر انداخته بدون اندیشیدن به چیزی دوباره تن به خواب سپرد.\nتابستان به اواسط خود رسیده بود. ژولیو گهگاه برای گردش از کاخ خارج می شد. جنب و جوش و فعالیت در همه جا به چشم می خورد. انسانها شبیه مورچه ها بودند. هنگامی که هوا گرم بود پرکار بودند و پرجنب و جوش و با آمدن سرما جنبشها و جوشش هایشان فروکش می کرد.\nآواخر عصر یک روز گرم به ژولیو اطلاع دادند شاهزاده جاماسپ خواهان دیدن او است. ژولیو حیران و تا حدودی هم نگران پیش شاهزاده رفت. نگرانی او بی مورد بود. جاماسپ فقط می خواست او را به خانه ی هرمز بفرستد تا نامه ای به دست سپهبد برساند. ضمناً شاهزاده می اندیشید با این کار لطفی هم در حق ژولیو خواهد کرد زیرا مدتها بود پسر جوان از خانه هرمز دور شده و شاید حالا دلش برای دیدار مجدد آنجا تنگ بود. همچنین با این کار می توانست ژولیو را آزموده و مورد سنجش قرار دهد. جاماسپ قبلاً شاهد بود هرمز تا چه حد به این پسر جوان اطمینان دارد پس دلیلی نداشت به او بی اعتماد باشد. حیف بود از چنین برده ای بیشتر استفاده نشود. شاهزاده هنگامی که نامه را بدست ژولیو می سپرد گفت:\n– می خواستم بهمن اینکار را برایم انجام بدهد اما گفتند خانه نیست. امروز از صبح برای شکار بیرون رفته و تا دو روز دیگر برنمی گردد. در ضمن فرصت خوبی است تا تو دوباره خانه ی هرمز را ببینی. قطعاً اوهم از دیدن تو خواشحال می شود. اگر بخواهی می توانی امشب را آنجا بمانی.\nبی شک ژولیو از پیشنهاد شاهزاده سپاسگذار بود اما نمی توانست آن را بپذیرد زیرا آن شب باید با ماه آفرید در اتاق تدریس دیدار می کرد. دیدارهای شبانه با دختر جوان آنقدر برایش مهم و دل انگیز بودند که حاضر نبود آنها را با هیچ چیز دیگری تعویض کند. وانگهی در آن ساعت به ماه آفرید دسترسی نداشت و نمی توانست او را از رفتن خود به کاخ هرمز و اقامت شبانه در آنجا مطلع کند. اطمینان داشت اگر سر موعد سر قرار حاضر نشود شاهزاده خانم خواهد رنجید و پیامدهای رنجش او همیشه برای ژولیو نیز رنج بود. ژولیو پرسید:\n– باید پاسخی همراه بیاورم؟\n– پاسخی ندارد. در واقع خودش یک پاسخ است.\nساعتی بعد ژولیو در کاخ سپهبد و در حضور او بود. هرمز مانند همیشه شاد و خندان و بشاش بود. از ژولیو با رویی باز و خشنود استقبال کرده و پس از دریافت نامه دستور داده بود از او پذیرایی کنند. سپهبد در چند ماه گذشته تنها یکبار ژولیو را دیده بود آن هم در دیداری کوتاه مدت. ژولیو به سپهبد نگفت اجازه دارد آن شب در خانه ی وی بماند. با این حال سپهبد ژولیو را نزدیک به سه ساعت در کاخ نگهداشت. ژولیو این افتخار را هم پیدا کرد که شام را با شاهزاده ی پیر بخورد. هنگامی که اجازه رفتن پیدا کرد دیگر شب کامل بود و سکوت و تاریکی همه جا برقرار. ژولیو در بازگشت به کاخ جاماسپ باید از دشت می گذشت. هنوز\nتا زمان دیدار با ماه آفرید وقت زیادی مانده بود. به همین خاطر ژولیو در حرکت بطرف کاخ شتابی بکار نمی بست.\nسکوتی آرامبخش بر دشت حاکم بود. بادی ملایم و دلپذیر می وزید که هر چند گرم بود اما شب هنگام داغ و آزار دهنده نبود. فضای شبانه ی دشت روشن بود از نور ستارگان و مهتاب ناقص ماهی نیم دایره. در کنار آن همه چیزهای قشنگ تصور دیدار با ماه آفرید که تا مدتی دیگر تحقق می یافت بر زیبایی شب افزوده بود. ژولیو آرام اسب را پیش می راند و در رویای دلپسند خود فرو رفته بود که صدای بلند جیغی او را بخود آورد. هراسان اسب را از حرکت باز داشت. مجدداً و اینبار بلندتر از بار پیش همان صدا سکوت دشت را شکست. محال بود اشتباه کند! صدای جیغ یک زن بود. ژولیو به جانب صدا شروع کرد به تاختن. کمی نگذشت که همه چیز در برابر چشمانش آشکار شد. دو سرباز دو زن را دست بسته کشان کشان بطرف ساختمانی خرابه در آن نزدیکی می بردند. ژولیو خشمگین فریاد کشیده آنها را متوجه ی خود ساخت. به نزدیکی آنها که رسید اسب را نگهداشت با خشم گفت:\n– اگر مجرم هستند راه زندان از این طرف نیست.\nو نگاهی به زنها انداخت. یکی جوان و حدوداً سی تا سی و پنج ساله و دیگری نوجوانی کمابیش پانزده ساله. هر دو زن مسیحی بودند و این از صلیبهای چوبی که بر گردن آویزان داشتند پیدا بود. مسیحیان مجبور بودند بیرون از خانه همیشه این نشان را بر گردن داشته باشند تا از دیگران متمایز و شناسایی شوند. یکی از سربازان غرید:\n– از اینجا گمشو.\nو با این سخن دست به قبضه ی شمشیر برد. اما زن مسن تر عاجزانه به سوار از راه رسیده التماس کرد.\n– اگر نمی توانی نجاتمان بدهی ما را بکش. نگذار…\nاما سرباز او را با لگدی بر زمین انداخته نگذاشت حرفش را تمام کند. ژولیو نمی دانست چه باید بکند. هیچ سلاحی در اختیار نداشت درحالی که آن دو سرباز مسلح بودند. با این حال نمی توانست اجازه دهد آن دو مرد خواسته ی بی شرمانه ی خود را عملی کنند. خونسردانه سری تکان داده گفت:\n– کاری کثیفتر از این وجود ندارد.\nو سپس ناگهان اسب را به جهیدن واداشت. اسب با جهش خود به سرباز رسید و ژولیو با کف پا ضربه ای محکم به صورت او کوبید. سرباز روی زمین پرت شد و خون از چند جای صورتش بیرون زد. اما ژولیو فرصت پیدا نکرد این کار را با سرباز دیگر هم تکرار کند. سرباز دوم به ژولیو نزدیک بود و پیش از آنکه بتواند اسب را بطرف او بگرداند خود را روی اسب انداخته ژولیو را از بالای آن پایین کشید. ژولیو پیاده با سرباز گلاویز شد. در آن حال سرباز دیگر از روی زمین برخواسته شمشیر از نیام کشیده بسوی آن دو یورش برد. ژولیو پشت به او داشت و متوجه ی هجومش نشد. شمشیر سرباز شانه ی ژولیو را شکافت و توان مقاومت را از او گرفت. ژولیو دست بر شانه بر زمین زانو زده دو سرباز بالای سرش ایستادند. سرباز شمشیرش را بالا برد تا ضربه ی نهایی را وارد کند. اما پیش از آن فریادی جگرخراش کشیده نقش زمین شد. سرباز دیگر با دیدن تیری در پشت یارش و سواری کمان بدست که با سرعت بسویشان می آمد روبرگردانده خواست پا به فرار بگذارد. اما فرصت نیافته گام برنداشته او هم مانند سرباز اول با فریادی دردناک و تیری در گردن بر زمین افتاد. سوار از سرعتش کاست و با رسیدن به آنها اسب را نگداشته به شتاب از آن پایین جست. مردی بود جوان و خوش اندام. اسب را رها کرد و بسوی ژولیو گام برداشت. اما نرسیده به او ایستاد و فریاد زد:\n– آه رومی بدبخت! ژولیو تو هستی؟!\nژولیو درحالی که از شدت درد دندانهایش را به هم می فشرد سر بلند کرده به او نگریست. تعجب در او هم آشکار شد. بهمن بود که در برابر او ایستاده بود. با وجود درد شدید لبخندی بر لب آورده گفت:\n– به موقع رسیدی شاهزاده!\nبهمن به تندی خود را به او رسانده کنارش بر زمین زانو زد. ژولیو دست بر شانه گذاشته از انقباض عضلات صورتش می شد به رنجی که می کشید پی برد. بهمن پرسید:\n– چه باعث شد چنین دیوانگی ای بکنی؟\nبهمن نگاهی به زنهای نگونبخت انداخت. خندیده گفت:\n– من از گستاخی خوشم می آید. البته از گستاخی جوانمردانه نه از گستاخی فرومایگان. اما این موقع شب در دشت چه می کردی؟\nژولیو به اختصار ماجرای بردن نامه به کاخ هرمز بازگشت از آنجا شنیدن صدای جیغ زنها و درگیر شدن با سربازها را شرح داد. بهمن سر تکان داده گفت:\n– مرا هم صدای جیغ و داد و فریاد به اینجا کشاند.\nاز جا برخواست و بسوی زنها رفت. خنجر بیرون کشیده با پاره کردن طنابها آن دو را آزاد کرد. هر دو زن می خواستند بسوی ژولیو بروند اما بهمن مانع شده گفت:\n– به او کاری نداشته باشید. من به او می رسم. شما هر چه زودتر از اینجا بروید. این را هم بگیرید.\nمبلغی پول به آن دو داد.\nبهمن پس از رد کردن زنها بطرف ژولیو برگشت.\n– این دو زن مسیحی بودند.\nژولیو بی توجه به حرف او با لحنی درد آلوده پرسید:\n– تو این اطراف چه می کردی؟ گفتند به شکار رفته ای.\n– درست است. حالا هم در حال شکار بودم!\n– این موقع شب!\n– شبها هم می توان به شکار پرداخت.\nو با خنده افزود:\n– بهرحال شکار خودم را کردم.\nژولیو آرام و دردمند خندید و اندیشید این مرد جوان همه کارش عجیب است. اما عجیب بودن او امشب جانش را نجات داده بود. بی شک شوخی می کرد و آن هنگام احتمالاً مجذوب زیبایی شبانه دشت شده و به شبگردی و سوارکاری پرداخته بود. بهمن خیره به سربازها با لبی خندان گفت:\n– حالا با این جسد ها چکار کنیم؟ حوصله ی سوال و جواب و بازجویی ندارم. مخصوصاً که آن دو زن مسیحی بودند و این دو تن سرباز.\n– رودخانه نزدیک است. می توانیم سنگ به پایشان ببندیم و آنها را توی آب بیندازیم.\nبهمن چهره درهم کشید و روی از او برگرداند. ژولیو متوجه اشتباهش شد. این کار آلودن آب بود و گناهش از آدمکشی کمتر نبود. ژولیو ناگزیر پیشنهاد دیگری طرح کرد.\n– خب پس آنها را به آن خرابه ببر و آنجا بینداز. بهرحال خودشان هم از اول می خواستند به همانجا بروند!\nبهمن با ناراحتی گفت:\n– نکند می خواهی امشب مرا یکراست به دوزخ بفرستی! می خواهی به تنهایی جسدها را حمل کنم؟\nژولیو داشت دیوانه می شد! از سویی درد و از سویی بهمن جانش را به لبش می رساندند. از روی خشم به زبان مادری اش شروع کرد به ناسزا گویی به آن همه آداب عجیب و دست و پاگیر. کسی که آنها را نمی دید پس چرا باید آنقدر سخت می گرفتند؟! بهمن با نارضایتی پرسید:\n– داری چه می گویی؟\nژولیو جایگاه شاهزاده و لزوم احترام به او را فراموش کرده با خشم گفت:\n– می گویم من دارم می میرم و تو به دوزخ فکر می کنی! نمی دانم شاهزاده مرا نجات داد تا خودش بکشدم؟!\nبهمن به خود آمده شروع کرد به معاینه ی زخم ژولیو. زخم خونریزی زیادی داشت و بهمن دانست اگر زودتر به وضعیت پسر جوان رسیدگی نکند وضعش وخیم خواهد شد. ژولیو با کمک شاهزاده از جا برخواسته به طرف جسد یکی از سربازها رفت. آنگاه رو به بهمن کرده گفت:\n– اسب مرا بیاور اینجا.\nبهمن اسب را برد به نزدیک او.\n– کمک کن این سرباز را بلند کنیم.\nبهمن لحظه ای درنگ کرد. لمس جسد هم گناه بزرگی بود. اما دیگر چاره ای نبود. جسد را سوار اسب کردند افسار آن را هر دو با هم در دست گرفتند بسوی خرابه راه افتادند. جسد دیگر را هم به همین ترتیب\nبه خرابه ی متروکه منتقل ساختند. سپس هر یک سوار بر اسب خود شده به جانب کاخ حرکت کردند. در طول راه بهمن چند بار از ژولیو پرسید آیا هنوز توان نشستن بر اسب و راه پیمودن دارد و ژولیو هر بار او را از توانایی خود مطمئن ساخته اطمینان داد تا رسیدن به کاخ از اسب نخواهد افتاد. به کاخ که نزدیک شدند بهمن گفت:\n– بهتر است فعلاً کسی متوجه زخم تو نشود. باید بهانه ای بهتر از کار امشبمان پیدا کنیم. شاید خوب باشد بگوییم چند دزد این بلا را سر تو آوردند. پدرم هیچ چیز نشنود بهتر است چون ممکن است موضوع را\nبه امید پیدا کردن دزدها دنبال کند و همه چیز فاش شود. لباست خوشبختانه تیره است و خونریزیت پیدا نیست.\nژولیو با تکان سر موافقت خود را ابراز کرد. بسیار خسته و ضعیف شده و به سختی خود را روی اسب نگهداشته بود. توان حرف زدن نداشت و در همه ی اندامهایش احساس سستی می کرد. سرانجام وارد کاخ شدند. از کنار دربانان گذشتند و تا میانه ی محوطه نزدیک باغ پیش رفتند. در آنجا ژولیو لحظه ای توان خود را از دست داده از اسب بر زمین افتاد. بهمن فوراً اسب را نگهداشته از آن پایین پریده بسوی او دوید. ژولیو دوباره هوشیار شده بود اما به قیمت چند برابر شدن شدت دردش. بهمن زیر بازوی او را گرفته از روی زمین بلندش کرد. به هر ترتیبی بود او را به اتاقش برد و روی زمین خواباند. ژولیو بسختی با رنج خود را عقب کشیده سعی کرد به دیوار تکیه دهد. بهمن پس از بستن در اتاق به کمک او آمد. بالشتی پشت او قرار داد و کمک کرد تا بر آن تکیه دهد. اکنون در حالتی مایل به خوابیده نشسته بود و این تا حدودی از شدت دردش کاسته تنفس را برایش آسانتر می کرد. بهمن سر نزدیک سر ژولیو برده آرام گفت:\n– می خواهم بروم برایت پزشک بیاورم. زود برمی گردم. نباید تکان بخوری چون وضعت بدتر می شود.\nبلند شد خواست اتاق را ترک کند اما هنوز یک گام بیشتر برنداشته در اتاق محکم باز شد و ماه آفرید پریشان و نفس نفس زنان داخل شد. پیدا بود با تمام توان دویده. بهمن شگفت زده بر جا خشکش زده و به دختر جوان خیره شده بود. دستان بهمن به خون آغشته بود و ماه آفرید براحتی دانست این خون از کجاست. هیجان زده از برادرش پرسید:\n– چه شده است؟ چه بلایی سرش آمده؟\nو چون پاسخی نشنید گام برداشته به ژولیو نزدیک شد. در برابر او ایستاده و چشمان نگرانش را به صورت رنگ پریده ی او دوخته بود. ژولیو هم با ناتوانی به دختر نگاه می کرد. صدای خشم آلوده بهمن دختر جوان را متوجه برادر ساخت.\n– تو اینجا چه می خواهی؟\n– چه اتفاقی برایش افتاده؟\n– زخمی شده.\n– نمی دانم!\nماه آفرید دوباره به چهره جوان زخمی نگاه کرد. بهمن دوباره با خشم به خواهرش گفت:\n– بهتر است از اینجا بروی من باید دنبال پزشک بروم. می بینی که حالش خوب نیست.\nماه آفرید بی آنکه چشم از صورت ژولیو بردارد گفت:\n– برو پزشک بیاور. من اینجا کنارش می مانم.\n– نه! نیازی به تو ندارد. او تنها باشد بهتر است. تو از اینجا برو.\nماه آفرید ابرو درهم کشیده رو به بهمن کرده با تندی گفت:\n– من حق دارم کنارش باشم. او متعلق به من است نه تو! فراموش کرده ای پدر این پسر را در اختیار من قرار داده. من خودم از او مراقبت می کنم.\nبهمن خشمگین شده خواست واکنش نشان دهد. ژولیو از بیم آنکه نسبت به خواهرش خشونت بکار گیرد دخالت کرد و در حالی که تمام توانش را در زبانش بکار بسته بود با لحنی سرشار از درد و رنج به حرف آمده گفت:\n– او را رها کن. در هر حال به حرفت گوش نخواهد کرد. به داد من برس.\nبهمن ناگزیر تسلیم شد. با نارضایتی به خواهرش نگاه کرده گفت:\n– حالا که می خواهی بمانی مراقب باش زیاد تکان نخورد. اگر هم توانستی دهانت را ببند و به کسی چیزی نگو.\nو بعد برای آنکه لج دختر را در آورد لبخندی تحقیرآمیز بر لب آورده افزود:\n– اگر پدر بفهمد ممکن است او را از تو بگیرد. آن وقت شاید متعلق به من شود. البته اگر زنده بماند.\nآنگاه گام برداشته تا اتاق را ترک کند. ماه آفرید بی اعتنا به چیزهایی که شنیده بود به تندی گفت:\n– نگفتی چرا اینطوری شد؟\n– خواست جوانمردی کند. فراموش کرده بود زندگی جوانمردان کوتاه است.\nبهمن از اتاق بیرون رفت و در را محکم پشت سرش بست. پس از رفتن او دختر جوان آرام بالای سر ژولیو رفته کنارش زانو بر زمین زده نشست. ژولیو می خواست سر بلند کرده به او نگاه کند. اما توان این کار را نداشت و لحظاتی بعد از شدت ضعف کاملاً بیهوش شد. ماه آفرید دست به زیر چانه ی او برد صورت او را بسوی خود چرخاند با بغض گفت:\n– چه کس این کار را با تو کرده؟\nاشک آرام و بی اختیار از چشمانش سرازیر شد. سر او را رها کرد و تصمیم گرفت پیراهن از تنش خارج کند. ژولیو از هوش رفته و چیزی احساس نمی کرد. ماه آفرید مشغول درآوردن پیراهن از تن او شد. برای انجام این کار دچار زحمت و سختی زیادی شد. چون نمی خواست او را تکان بدهد آرام و با وسواس کار را انجام می داد. سرانجام پیراهن را از تن ژولیو بیرون کرد و متوجه زخم شانه اش شد. آرام و نجوا گونه گفت:\n– آه پسر بیچاره ی من! چقدر زخم شانه ات خونریزی کرده.\nماه آفرید با همان پیراهن تا آنجا که می توانست شانه و سینه ی خون آلود ژولیو را پاک کرد. اکنون دستان خودش هم خون آلود شده بودند. لحظه ای همراه با تاثر حسی از مهر زنانه هم در وجودش پدید آمد. دست داراز کرده تن برهنه ی ژولیو را لمس کرد. آرام به تن او دست کشیده سینه شانه ها بازوهای او را نوازش می کرد. هنگامی که ژولیو همراه بهمن وارد کاخ شد ماه آفرید در اتاق تدریس انتظار او را می کشید. صدای پای اسب او را کنار پنجره کشاند و آنجا شاهد از اسب پایین افتادن ژولیو و حالت غیرعادی اش بود. پس از آن شتابان اتاق تدریس را ترک کرده در جستجوی ژولیو به اتاق او آمده بود.\nساعتی بعد بهمن بازگشت. پزشک پیری را با خود آورده بود و مدام برایش سخنرانی می کرد. پیرمرد به او توجه نداشت. معلوم بود در تمام طول راه مجبور بوده به حرافی های شاهزاده گوش دهد و اکنون دیگر تحملش به سرآمده. ماه آفرید با ورود آن دو به اتاق از بالین ژولیو برخواست و با اندوه گفت:\n– بیهوش شده.\nپزشک درحالی که بالای سر بیمار می آمد گفت:\n– مهم نیست. شاید اینطور بهتر باشد.\nپس از معاینه ی ژولیو به ماه آفرید که چشمانش را نگران و صدایش را غمگین یافته بود نگاه کرده گفت:\n– زخم زیاد عمیق نیست اما خون زیادی از او رفته. همین موجب ضعف و بی هوشی اش شده.\nسپس نگاهی هم به بهمن انداخت. شاهزاده توجهی به آنها نداشت. پزشک دوباره به حرف آمده گفت:\n– باید پارگی را بدوزم.\nماه آفرید که کنار بالین ژولیو در برابر پزشک نشسته بود به جلو خم شده به پزشک در انجام کارش کمک می کرد. پزشک پیر با مهارت زخم را پاک کرده پس از دوختن آن دارویی برویش مالیده در نهایت شانه ژولیو را با پارچه ای پاکیزه و سپید رنگ بست. او از توجه بیش از حد دختر جوان به ژولیو تعجب کرده بود. هنگامی که به او کمک می کرد لرزش دستهایش را دیده و شاهد بود هر گاه لازم می شد تن پسر جوان را لمس کند چقدر آرام و نوازشگرانه آن کار را می کرد. پزشک برای دلداری دادن دختر به او گفت:\n– زنده می ماند. اما خوب شدنش زمان می برد.\nسپس به بهمن که به کنار ژولیو آمده و بالای سر خواهرش ایستاده بود نگاه کرد.\n– دو روز دیگر باز برای معاینه اش اینجا می آیم.\nبهمن لبخند بر لب آورده گفت:\n– خوب است، اما بهتر است شب باشد. فکر می کنم باید خودم دنبالت بیایم.\nپزشک بلند شد و پس از نگاه کردن به ژولیو و دختر زیبایی که نگران او بود اتاق را ترک کرد. بهمن نیز بدنبال او از اتاق بیرون رفت. کمی بعد بازگشته به خواهرش گفت:\n– شنیدی که چه گفت! او نمی میرد اما باید تا خوب شدن حالش انتظار بکشی. حالا تا هوا روشن نشده بلند شو از اینجا برو. نگرانش هم نباش. خدمتکار مطمئنی را می فرستم تا از او مواظبت کند.\nماه آفرید از جا برخواست. اما پیش از آنکه از بالین ژولیو دور شود به بهمن نگاه کرد و با ناراحتی پرسید:\n– باز هم می توانم او را ببینم؟\nشاهزاده شانه بالا انداخته با بی تفاوتی گفت:\n– هر چه کمتر بهتر. فقط بدان اگر می خواهی او را از دست ندهی نباید حرفی به کسی بزنی.\nژولیو پنج روز را در بستر گذرانده بود. بسیار ضعیف و ناتوان شده بود. دو روز طول کشید تا به هوش بیاید اما حالا پس از گذشت سه روز از به هوش آمدن هنوز هم احساس هوشیاری نمی کرد. بهمن دیروز برای مدتی کوتاه از او دیدار کرده بود ولی هنوز ماه آفرید را ندیده بود. چیزهای مبهمی از آن شب وحشتناک پیش از بی هوشی بخاطر می آورد.\nبهمن زن خدمتکار جوانی را به خدمت ژولیو گماشته بود. زن جوان با قامت کوتاه و اندام فربه اش بی آنکه لحظه ای از بیمار غفلت کند با جدیت از او مواظبت می کرد. ژولیو از پرستار خود کمی شراب خواست. درد سبب شده بود از خواب بیدار شود. در حالی که جام را از دست زن جوان می گرفت پرسید:\n– چه وقت است؟\n– تقریباً شب شده.\n– پس در این صورت از ظهر تا حالا خوابیده ام.\nکمی غذا خورد اما برای گذارندن وقت چاره ای جز خوابیدن نبود. هنوز توانایی نداشت از بستر برخیزد. دیشب چند بار خواب ماه آفرید را دیده بود و حتی صبح پس از بیدار شدن تصور کرده بود شب گذشته در خواب و بیداری صدای ملایم و دلنشین او را شنیده است. جامی دیگر نوشید و دوباره به خواب رفت.\n– بیماری را به عقب می رانم. مرگ را به عقب می رانم. درد و رنج را به عقب می رانم. تب را به عقب می رانم.\nآیا باز هم داشت خواب می دید؟!\n– خواهش می کنم ای اهورا، برای ما سلطنت توانا و با اقتدار مرحمت کن تا به نیروی آن بتوانیم دیو دروج را ویران کنیم. دیو دروج را به نیروی خود او ویران سازیم.\nولی احساس می کرد هوشیار است و زیباترین واژه ها را با زیباترین صدای دنیا می شنود.\n– بیایید ای ابرها، بیایید. از بالای آسمان بر زمین فرود آیید. هزاران قطره باران. ده هزاران قطره باران. ای زرتشت مقدس برای اینکه بیماری را تباه سازی مرگ را تباه سازی.\nژولیو چشمانش را گشود و بطرف صدا نگاه کرد. ماه آفرید بود که کنار بالین او زانو زده و با چشمان بسته و سر به زیر افکنده آرام وملایم زمزمه می کرد.\n– برخیز، برخیز ای خورشید با اسبان تندرو از میان کوه البرز گذر کن و جهان را منور و روشن گردان. تو نیز برخیز هر گاه خواهان بهشت هستی و پیش رو از جاده ای که خدایان ساخته اند.\nژولیو با لحنی آرام و پر مهر به حرف آمده گفت:\n– پس خواب نمی بینم! حقیقت دارد.\nدختر چشمانش را گشوده سرش را بلند کرده به ژولیو نگاه کرد.\n– دیشب هم رویا نمی دیدم. تو بالای سرم نشسته بودی و من صدایت را می شنیدم.\n– دو شب پیش بود. دیشب به دیدنت نیامدم.\nژولیو تکانی به خود داده پرسید:\n– از نیمه شب گذشته.\n– خدمتکار کجاست؟\n– او را بیرون فرستادم.\nژولیو لبخندی کمرنگ بر لب آورد.\n– پس زنده ماندم.\nماه آفرید دست داراز کرد و آرام صورت او را نوازش کرد. آنگاه برخواست و از اتاق بیرون رفت.\nژولیو سه روز دیگر را هم در بستر گذراند و پس از آن توانست از جا برخواسته راه برود. پس از چند روز اتاقش را ترک می کرد. دوباره جلسات تدریس برقرار شد. اگر چه هنوز زخمش کامل بهبود نیافته بود اما آن یک ساعتی که با ماه آفرید می گذراند از هر دارویی برایش موثرتر بود.\nده روز دیگر تابستان تمام می شد اما هوا همچنان گرم بود و هنوز از هوای لطیف پاییزی کمترین نشانی یافت نمی شد. در پایان برنامه ی تدریس آن روز شاهزاده خانم به ژولیو گفت:\n– امشب اینجا منتظرت هستم. کمی زودتر بیا.\nژولیو شب مطابق روال همیشه در میعادگاه حاضر شد. آن شب به جهت آن که مهتاب رنگ شب را تغییر داده بود هنگام وارد شدن از پنجره به داخل اتاق هراس و دلهره اش بیشتر بود. در فضای روشن و مهتابی اتاق شاهزاده خانم با روپوش یکدست خردلی اش همچون الهه گان بنظر می آمد. ژولیو به دختر نزدیک شد و در ستایش او به خود جرات داده گفت:\n– زیبایی ات چشمها را نوازش می کند. تو آفریده ی کدام خدایی هستی؟\nشاهزاده خانم لبخند بر لب گفت:\nدختر جوان ایستاد و به او نگاه کرد. مدتها بود هوسی در دل او بیداد می کرد. امشب باید به این هوس پاسخ می داد.\n– با هم به گردش می رویم.\n– گردشی شبانه در دشت.\nژولیو مصطربانه و وحشتزده خندیده گفت:\n– می فهمی چه می گویی؟\nماه آفرید می فهمید چه می گفت. این خواسته ی قلبش بود و حاضر بود هر خطری را بپذیرد. عاقل یا دیوانه هر چه بود باید شبی را خارج از این کاخ با ژولیو در دشت می گذراند. ژولیو چون دختر جوان را مصمم دید سری تکان داده گفت:\n– امشب مهتاب است. ما را خواهند دید.\nماه آفرید با بی تفاوتی از پنجره به بیرون نگاه کرد.\nژولیو به خشم آمد. مگر می شد نترسید؟! این دختر براستی دیوانه بود! اما دیوانه ای زیبا! آنچنان زیبا که هر مغز سالمی را از خودش آشفته تر می کرد. وانگهی او که نمی توانست به ترس خود اعتراف کند.\n– چطور می خواهی از کاخ خارج شویم؟ همه ی درها بسته اند و دربان دارند.\n– از دری که نزدیک باغ است بیرون می رویم. همه چیز آماده است. دو دربان آنجا نگهبانی می دهند. یکی از آنها را یکی ندیمه هایم داخل باغ می کشد. دیگری مطیع و گوش به فرمان است. خروج ما را گزارش نمی دهد. در ضمن امشب به اندازه کارمزد چند ماهش را از من دریافت می کند.\nدست به گلوی خود برد و گردنبند گرانبهایش را لمس کرد. اندوهی عمیق اما دلپذیر بر قلب ژولیو چنگ انداخت. چرا این دختر با چنان جایگاهی والا حاضر بود برای یک شب گردش با او در دشت چنین بها پرداخته خطر بپذیرد؟\nدو اسب بیرون کاخ آماده و زین شده بسته بودند. ژولیو جز یک دربان که چهره ای خندان و تمسخرآمیز داشت کس دیگری را هنگام خروج از کاخ ندید. حتماً دربان دوم در دورترین و پنهان ترین گوشه باغ با ندیمه ی جوان سرگرم بود. ماه آفرید گردنبند از گردن باز کرده با بی اعتنایی جلوی پای دربان انداخت. او نیز پس از برداشتن آن با تعظیمی بلند و بیان دعایی نامفهوم سپاس و اطاعت خود را به جا آورد.\nهر دو سوار اسبها شده شروع کردند به تاختن. نخستین اندیشه ی آن دو دور شدن از کاخ بود. در آن حال ژولیو از مشاهده ی سوارکاری ماه آفرید به وجد آمد. دختر سوارکار ماهری بود. سوارکاریش کم از مردان سوار پارسی نداشت. اسب رام او بود. شاید هم حیوان از اینکه چنین وجود زیبایی را حمل می کرد به خود می بالید! این فکر ژولیو را به خنده انداخت. دختر جوان بلند پرسید:\n– آرزو کردم جای اسبت باشم!\nشاهزاده خانم این بار آرامتر گفت:\n– هرگز به این آرزویت نمی رسی.\nتازان در دشت پیش می رفتند. ژولیو با خود اندیشید اسب هرگز از مردم این سرزمین جدا شدنی نیست. زن و مردشان در سواری گرفتن از این حیوان ماهر و بی همتا هستند. این حیوان در همه جا با آنان همراه\nاست. حتی به وقت عشقبازی!\nژولیو بلند پرسید:\n– کجا می روی!\nدختر خندیده پاسخ داد.\n– نمی دانم، هر جا می خواهی مرا ببر.\nژولیو اسب را نگهداشته فریاد زد:\nماه آفرید ایستاد. دهانه اسب را برگرداند و بسوی ژولیو برگشت. نفس نفس می زد و آرام می خندید.\n– شب زیبایی است پسر. هیچگاه دشت را در شب ندیده بودم.\n– اگر مهتاب نبود به این خوبی هم نمی دیدی.\nماه آفرید دوباره آماده تاختن شد اما پیش از آن گفت:\n– یبا برویم کنار رودخانه. در چنین شبی آنجا حتماً خیلی قشنگ است.\nبی آنکه منتظر شنیدن نظر ژولیو شود اسب را به تاخت درآورد. ژولیو ناگزیر بدنبال او شروع کرد به تاختن. مدتی بعد در ساحل دجله هر دو کنار هم ایستاده چشم دوخته بودند به آب روان رودخانه. رودخانه آرام بود و حالتش با نخستین روزهای بهار کامل تفاوت داشت. محیط روشن بود از نور مهتاب. روشنایی ای که ملایمتر و خوشرنگتر از روشنایی آفتاب به چشم می زد. ماه آفرید آرام گام به جلو برداشت و آنقدر پیش رفت که پاهایش از تماس امواج آرام آمده بسوی ساحل خیس شدند. ژولیو ده گام عقب تر از او ایستاده چشم دوخته بود به او. دختر جوان لحظاتی ساکت و بی حرکت بر جای خود ایستاد. آنگاه دست به کمر برده کمربند گشوده جامه ی روپوشش را از تن درآورد. روپوش را دور، جایی که امواج آرام آب به آن نمی رسید پرت کرد. در حالی که همچنان پشت به ژولیو داشت دیگر لباسهای خود را یک به یک از تن درآورده دور می انداخت. اکنون سراپا برهنه و عریان بود و هیچ چیز به تن نداشت. بی آنکه به پشت سرش نگاهی بیندازد راه افتاده آرام آرام در آب فرو رفته سرگرم شنا شد. کمی بعد فریادش به گوش ژولیو رسید.\n– منتظر چه هستی؟! زود باش دیگر. مگر نمی خواهی شنا کنی؟\nژولیو چند گام به جلو برداشت اما دختر دوباره بر سرش فریاد کشید:\n– ای احمق! می خواهی خودت را با لباسهایت به آب بزنی. همه در بیاور، شنیدی؟ همه را.\nژولیو لحظاتی مردد ماند. چه باید می کرد؟\n– زود باش دیگر.\nسرانجام بی تابی دختر او را هم بی تاب کرد. مقابل چشمان ماه آفرید که با لبی خندان او را می نگریست سراپا برهنه شد و خودش را در آب انداخت. با شنا خود را به دختر رساند و در برابرش قرار گرفت.\nشانه های سپید و خیس ماه آفرید نور مهتاب را بازتاب می دادند. در آن لحظه ژولیو آرزویی جز در آغوش گرفتن آن پیکر مهتابی و خوش ساخت نداشت. احساس می کرد چشمان دختر جوان خواب را در چشمانش فرو می کنند. اما رودخانه بستری نبود که بتوان در آن خوابید. دختر شروع کرد به شنا کردن و ژولیو نیز ابتدا دنبال او و خیره به گردن سپید و موهای سیاه و ترش و سپس کنار او مشغول شنا شد. چه وقت می توانست چنین رویایی را تجسم کند؟ در شبی مهتابی در رودخانه ای آرام با ماه آفرید شنا کردن. ماه آفرید نه تنها سوارکار خوبی بود که شناگر خوبی هم بود. ژولیو گاه رو سوی او کرده به نیمرخ زیبا موهای سیاه بازوهای سپید بسیار خوش ترکیبش که پیاپی بدون توقف آب را می شکافتند و پیکرش را پیش می بردند نگاه می کرد. سرانجام ماه آفرید شروع کرد به شنا کردن سمت ساحل. ژولیو هم عقبتر از او بدنبالش می رفت. می دانست دختر می خواهد از آب خارج شود به همین خاطر دیگر قصد نداشت کنارش قرار گیرد. اما هنگام نزدیکی به ساحل بر سرعتش افزوده از دختر پیشی گرفت قبل از او از آب خارج شد. ژولیو بی آنکه به عقب نگاه کند به سمت لباسهایش رفته مشغول پوشیدن آنها شد. این کار را آرام و با تعلل زیاد انجام داده می خواست دختر جوان نیز بدون شتاب با وقت کافی لباسهایش را به تن کند. پس از لباس پوشیدن رو برگردانده به پشت سرش نگاه کرد. لبهایش لرزیده دهانش نیمه باز ماند. ماه آفرید رو در روی او همچنان سراپا برهنه ایستاده بود. هنوز هیچ چیز به تن نکرده بود. ژولیو سراپای او، سراسر پیکر عریانش که خیس و آب زده زیر نور مهتاب مانند مرمر سپید درخششی ویژه داشت را از نظر گذارند. دسته ای از موهای آب خورده ی سیاهش بدور گلویش پیچیده و دسته ای بر چپ سینه اش چسبیده بودند. شانه هایش هماهنگ و بازوان عاج مانندش ترکیبی دلپسند داشتند. ژولیو نه در روم نه در ایران زنی را ندیده بود که چنین بازوان خوش تراشی داشته باشد. نگاه ژولیو از سینه ی کوتاه او گذشت و به پستان های آویخته اش متمایل شد. دو پستان کاملاً هم اندازه و متقارن رنگ پریده تر از مهتاب آن شب با هاله های بسیار روشن قهوه ای و نوک هایی که هنوز برجسته بودند شاید از سرمای آب و شاید هم از سرمای برخواسته از هیجان درون. نگاه ژولیو باز هم پایین تر رفت. شکمی مسطح و نافی تو رفته. ماه آفرید به اندازه کافی به او فرصت داده بود. اما شاید شهامت ژولیو به آخر رسیده بود زیرا چشمان او بی حرکت شده و نگاهش ثابت مانده بود. گویی دختر حال او را درک کرده بود که به حرف آمده آمرانه گفت:\n– بیا کمکم کن لباسهایم را بپوشم.\nژولیو فرمان برد و گام بسوی او برداشت. دستانش پیکر او را لمس می کردند. پیکر گرم و خیس و خوشبوی او را. کار پایان گرفت. دختر موهای تر و نمناکش را از صورت و دور گلویش کنار زد. بی آنکه نگاهی به ژولیو بیندازد مغرورانه به سوی اسبها رفت و پس از باز کردن اسبش سوار آن شد. آنگاه به پسر جوان که همچنان بر جای خود ایستاده و او را نگاه می کرد رو کرده گفت:\n– چرا ایستاده ای؟ هنوز از تماشا کردن من سیر نشده ای؟\nاسب را به حرکت واداشت و آرام به ژولیو نزدیک شد.\n– جای دیگری هست که نشانت نداده باشم؟ هر چند در تو هم برای من چیزی نادیده نماند. هر چه در من بود تو دیدی و هر چه در تو بود من دیدم. می دانم به چی فکر می کنی. با خود می گویی نشان دادن شراب به مرد تشنه تشنگی او را از بین نمی برد او را تشنه تر می کند. باشد مرد تشنه! حاضرم یکبار دیگر همه ی آن چیزها که زیر لباسهایم پنهان دارم را نشانت بدهم. راستی از کدامشان بیشتر خوشت آمد؟\nژولیو حالتی بی اعتنا بخود گرفته بسوی اسبش گام برداشت. هنگامی که سواره به ماه آفرید نزدیک شد به آسمان نگاه کرده دستی به موهای خود کشیده گفت:\n– دیگر بهتر است برگردیم.\nبار دیگر در دشت اسب می راندند. هیچ چیز تغییر نکرده بود. شب، مهتاب و سکوت محیط. آن دو کنار هم می تاختند به همان سان که مدتی پیش کنار هم شنا می کردند. صدای پای اسبها تنها صدایی بود که سکوت دشت را می شکست. هنگام گذر از یک آبادی کوچک در برابر آتشکده ی ساده و محلی آن ناحیه ماه آفرید اسب از تاختن بازداشته نگاهش را خیره به معبد دوخت. ژولیو که به پیروی از او توقف کرده بود با تعجب علت آن ایستادن ناهنگام را پرسید. دختر جوان بی آنکه چشم از معبد بردارد گفت:\n– می خواهم به آتشکده بروم و نیایش کنم.\nژولیو سر تکان داده با نارضایتی گفت:\n– این وقت شب؟!\nدختر لبخندی کمرنگ بر لب آورد.\n– آتش همیشه روشن است و مزدا همیشه بیدار.\n– بسیار خب. پس من همین جا منتظرت می مانم.\nماه آفرید به او نگاه کرد.\n– نه. بیا با هم برویم.\n– اما ورود من به آتشکده ممنوع است.\n– چه کس می داند تو مزدایی نیستی؟\nهر دو بطرف معبد حرکت کردند. از اسبها پایین آمده آنها را بستند. کنار هم آرام گام برداشته از دری که برابرشان بود و یکی از درگاه های هشتگانه ی پرستشگاه به شمار می رفت وارد آنجا شدند. هیچ تفاوتی نداشت و از هر یک از درها که داخل می شدند به مقصود اصلی که رسیدن به قلب آتشکده و قرار گرفتن در برابر آتش مقدس بود می رسیدند. درهای آتشکده همیشه باز بودند و مزدا پرستان می توانستند با رعایت تشریفات هر زمان از شبانه روز برای نیایش و توبه و تقدیم نذرهایشان پا به آنجا بگذارند. فضای آتشکده مانند همه آتشکده ها بسیار خوشبو و معطر بود. اما این آتشکده ای حقیر و ساده بیش نبود و نمی شد آن را با برخی از آتشکده های زرتشتی که ثروت آنها حتی از خزانه ی شاهی هم بیشتر بود مقایسه کرد. آرام و با احترام به آتشدان نزدیک شدند و با سری افکنده در برابر آتش فروزان ایستادند. پیش از نزدیک شدن به آتش ماه آفرید دو دستمال سپید و لطیف از درون جامه اش درآورده یکی را به ژولیو داد. هر دو دستمالها را جلوی دهان و بینی خود گرفته بودند. آنسوی آتشدان در برابر آن دو هیربدی نسبتاً جوان آرام و ساکت نشسته بود. نیازی نبود به او اعتنایی کنند. او نیز به نیایشگران کاری نداشت مگر آنکه کاری خلاف آیین از آنان صورت می گرفت یا خود نیایشگران به کمک و راهنمایی او نیاز پیدا می کردند. این هیربدان نگهبانان آتش مقدس بودند و رده ای پایین تر از موبدان بشمار می رفتند. موبدان را معمولاً بیشتر هنگام اجرای آیینهای مذهبی می شد در آتشگاه دید اما هیربدان همیشه در آتشکده حضور داشتند. آنها خدمتگذاران آتش و نیایشگرانی بودند که برای نیایش به آتشکده می آمدند.\nهنگام بازگشت به کاخ از همان دری که از آن خارج شده بودند به آنجا وارد شده و بار دیگر با دربان خنده رو مواجه شدند. دربان دیگر که پیش از بیرون رفتن آن دو توسط ندیمه ی ماه آفرید توی باغ کشانده شده بود به سر کار خود بازگشته اما مردک بجای نگهبانی دادن روی زمین خوابیده و بی هوش بنظر می آمد. ژولیو به او نگریسته تا حدودی نگران پرسید:\n– با او چه کردید؟\nنگهبان خنده رو سری تکان داده گفت:\n– هیچ! فقط شرابی که خورد کمی سنگین بود. اما مهم نیست. تا پیش از روشن شدن هوا دوباره هوشیار می شود.\nبه هنگام جدایی دختر دهان به گوش ژولیو نزدیک کرده به نجوا گفت:\n– شاید شبی دیگر.\nتابستان به پایان رسید و خزان آغاز شد. در روزهای آغازین پاییز جشن مهرگان باشکوهی خاص میان ایرانیان برگذار شد. خانواده ی جاماسپ سرانجام تصمیم گرفته بودند به انزوای خود پایان دهند و این روزهای پرشور بهترین زمان و بهانه برای اجرای چنان تصمیمی بود. شاهزاده در یکی از روزهای عید مهمانی بزرگی ترتیب داد که بسیاری از خاندان های برجسته در آن شرکت کردند. این جشن بزرگ برای جاماسب اهمیتی ویژه داشت. او حتی برخی از بزرگانی که از آنها سخت نفرت داشت را به مهمانی خود دعوت کرده بود. پیدا بود شاهزاده مدتها برای رسیدن روزی مهم انتظار کشیده تا با دستاویز قرار دادن آن برنامه ای باشکوه ترتیب داده از شدت کینه ها بکاهد. عید مهرگان بهترین انتخاب برای چنین هدفی بود.\nچند روز بعد ژولیو با بهمن که با شتاب در حال ترک کردن کاخ بود برخورد کرد. بهمن با وجود شتاب زدگی با دیدن ژولیو درنگ کرده خندان گفت:\n– دنیا زیادی آرام است ژولیو! فکر نمی کنی باید کمی تکانش بدهند؟!\n– زیاد هم آرام نیست شاهزاده. هر گوشه اش را ببینی در حال تکان خوردن است!\nشاهزاده سر تکان داد.\n– بزودی تکان هایش بیشتر هم می شوند. یک تکان درست حسابی در پیش است. قرار است من هم تکان بخورم.\nدوباره با شتاب راه افتاد. مانند همیشه شاد و سرخوش بود اما بنظر می آمد بیشتر از معمول هیجان زده است. ژولیو از حرفها و حالاتش اینطور برداشت کرد که بزودی قرار است در رویدادی مهم شرکت کند.\nدو روز پیش هم شاهزاده را همینطور دیده بود. بی شک کاری مهمتر از شکار در پیش داشت. همانروز\nهنگام تدریس از ماه آفرید پرسید:\n– قرار است اتفاقی بیفتد؟\n– اتفاقی که برادرت هم در آن شرکت داشته باشد.\nماه آفرید با بی تفاوتی گفت:\n– خیونی ها در شرق شورش کرده اند.\nژولیو هیجان زده شد.\n– آه! پس جنگ در پیش است. آن هم یک جنگ بزرگ. اما چرا؟ آنها که با شاپور دوست بودند، در سپاه او بهترین خدمتگذاران بودند. بخاطر دل آنها آمدا به خاک و خون کشیده شد.\nماه آفرید با همان لحن و حالت بی تفاوتانه گفت:\n– دوستی خیونی ها مانند بارش باران و طلوع و غروب خورشید ناپایدار و زود گذر است.\n– اما حالا که هنگام جنگ نیست. پاییز است و سرما و زمستان در پیش رو.\n– چاره ای نیست. خیونی ها در شرق وحشت زیادی درست کرده اند. نمی شود تا رسیدن بهار انتظار کشید. اگر شاه فوراً کاری نکند آن وحشی ها تمام خراسان را تاراج و ویران می کنند.\n– و قرار است بهمن هم در لشکر کشی به شرق شرکت داشته باشد.\n– مردها فکر می کنند برای جنگیدن به دنیا می آیند.\nژولیو بسیار آرام، آنطور که تنها لبهایش بجنبند اما صدایی برنخیزد زمزمه کرد:\n– و این حقیقتی است که هیچ زنی نمی تواند درک کند.\nشب خوابش نمی برد. ماه آفرید از او خواسته بود نیمه شب در اتاق تدریس بدیدارش برود اما او با گستاخی خواسته ی شاهزاده خانم را رد کرده بود. این نخستین بار بود دعوت بدیدار شبانه را رد می کرد. واکنش دختر جوان ابتدا تعجب و سپس بی اعتنایی بود. ژولیو اطمینان داشت غرور او را تحریک کرده است ولی چندان به آن اهمیت نمی داد. در بستر خود داراز کشیده بود بی آنکه بتواند بخوابد. احساس اصلی مرد\nبودن، آن چیزی که جنس نر را بجدال با همه چیز حتی با طبیعت می کشاند در او هم بیدار شده بود. آیا احساسی شرم آورتر از عشق برای مرد وجود دارد؟ جایگاه عشق قلب زنان است. مرد باید بجنگد بکشد و کشته شود.\nروز بعد ژولیو از اوایل صبح تا آغاز ظهر تمام وقتش را بیرون از ایوان کاخ گذراند. سرانجام به هدفش رسید. می خواست بهمن را ببیند و حالا داشت او را می دید. ساعتها آنجا انتظار کشیده بود تا شاید شاهزاده را هنگام خروج و ترک کردن کاخ ببیند اما برخلاف انتظارش او را در حالی می دید که از بیرون بازمی گشت. معلوم بود شاهزاده امروز صبح در کاخ نبوده. ژولیو پس از ادای احترام خواهش کرد شاهزاده لحظاتی به حرفهایش گوش دهد. بهمن مطابق معمول شاد و بشاش سر تکان داده گفت:\n– بیا برویم چیزی بخوریم. خیلی خسته ام. از دیشب تا حالا بیدارم. دیگر بسختی سر پا ایستاده ام.\nژولیو را با خود به اتاقی برده جامی شراب به دستش داد. خودش نیز جامی در دست گرفته مشغول نوشیدن شد.\n– چه می خواستی بگویی ژولیو؟\nژولیو کمی دستپاچه شد. اما زود برخود مسلط گشت.\n– شنیده ام می خواهی برای جنگ به شرق بروی.\n– خب که چه؟\nنگاه های خیره و عجیب شاهزاده دوباره او را دستپاچه کرد. بی فایده بود. نمی توانست براحتی آن چه در دل داشت بر زبان آورد. ناگهان در حالتی برخواسته از هیجان و خشم در برابر شاهزاده زانو زده سر به زیر انداخته گفت:\n– شاهزاده خواهش می کنم مرا هم همراه خودت به جنگ ببر.\nشاهزاده ابرو درهم کشید.\n– منظورت چیست؟! بلند شو! دیوانه شده ای؟!\nژولیو برخواسته بی آنکه سر بلند کند در برابر او ایستاد.\n– چرا چنین درخواستی می کنی؟ کار تو که جنگیدن نیست. تو حتی نمی دانی شرق چه جور جایی است. فکر هم نمی کنم بدرد میدان جنگ بخوری.\nژولیو به حرف آمده آرام گفت:\n– من خیلی خوب می توانم از سلاح استفاده کنم.\nبهمن ساکت مانده اظهار نظری نکرد. شاید به یاد مبارزه ی دوستانه اش با ژولیو افتاده بود. ژولیو سربلند کرده در چشمان او نگریسته گفت:\n– مرا با خودت ببر شاهزاده. من بلدم بجنگم. باور کن همانطور که آموزگار خوبی هستم می توانم جنگجوی ماهری هم باشم.\n– اختیار تو با من نیست.\n– اگر از پدرت بخواهی…\nبهمن سخن او را برید.\n– ماه آفرید را چه می کنی؟ او از خشم و حسادت دیوانه خواهد شد. تو متعلق به او هستی.\nژولیو درمانده با چشمانی اشک حلقه زده در آنها گفت:\n– من می خواهم بجنگم شاهزاده. من می توانم بجنگم.\nشاهزاده کمی درنگ کرده دستی به سر خود کشیده با تردید گفت:\n– باشد ژولیو. من از پدرم خواهم خواست تو را در خدمتم بگذارد تا بتوانی همراهی ام کنی. اما هیچ اطمینانی نمی دهم بپذیرد.\nدو روز بعد بهمن ژولیو را به حضور خوانده اعلام موافقت پدرش با همراهی او با بهمن در جنگ را برایش بیان کرد. شادی ای عمیق در قلب ژولیو پدید آمد. اما خیلی زود غمی مبهم جایگزین آن شد. در درستی تصمیمی که گرفته بود شک نداشت اما می دانست که برای دومین بار باید درد جدایی را به جان بخرد. بار نخست جدایی از میهن را تجربه کرده بود و این بار جدایی از عشق را در پیش داشت.\nژولیو در اتاقش نشسته و به خاطرات گذشته و رویاهای آینده می اندیشید که ناگهان در باز شده ماه آفرید تنها و خشمگین وارد اتاق شد. بسیار بی پروا به آنجا آمده بود و معلوم بود برایش اهمیت نداشته دیگران آمدنش را ببینند. در را بست و به ژولیو که از جا برخواسته و شگفت زده به او می نگریست نزدیک شد. جلوی پسر جوان ایستاد و چشم در چشمانش دوخت. آرام پرسید:\n– راست است همراه بهمن به جنگ می روی؟\nلحن آرامش آمیخته به هیجان و ناباوری بود. ژولیو در چشمان زیبای او وحشت می دید. وقت سر به زیر افکندن و ساکت ماندن نبود. پاسخ داد:\n– درست است. من بهمن را در رفتن به شرق همراهی می کنم.\nدختر با خشم گفت:\n– مگر می خواهی بمیری؟\nدر پاسخ او ژولیو با لحنی ملایم گفت:\n– چاره چیست؟ سرنوشت هر مرد این است که در میدانی بمیرد. میدان جنگ، میدان عشق، میدان زندگی.\nماه آفرید به چپ و راست سر تکان می داد.\n– از پدرم خواهم خواست اجازه شرکت تو در جنگ را لغو کند.\nژولیو هراسان شروع کرد به التماس و خواهش. بقدری درمانده و بدبخت نشان می داد که تعجب و تاثر دختر را برانگیخت. ژولیو با خواهش و اصرار از او درخواست می کرد دست به چنین کاری نزند و بگذارد سرنوشت بازی خود را ادامه دهد.\nماه آفرید با خشم گفت:\n– سرنوشت تو من هستم. من تعیین می کنم تو چه وقت و کجا و چگونه باید بازی کنی.\nژولیو سر به زیر انداخته آرام گرفت. جداً حالتی ترحم انگیز پیدا کرده بود. دختر جوان متاثرانه و آرام گفت:\n– آخر چرا نمی توانی بفهمی؟ من نمی خواهم تو به جنگ بروی.\nاما صدایی از ژولیو برنمی خواست. حتی سر بلند نمی کرد به دختر نگاهی بیندازد. ماه آفرید بیشتر تحت تاثیر قرار گرفت.\n– آه پسر بدبخت! زندگی باید در آرامش بگذرد. سیل، سرما، قحطی، بیماری و این همه مرگ و درد. طبیعت به اندازه کافی ستمگر است پس دیگر جنگ برای چیست؟\nژولیو سر بلند کرده به چشمان زیبا و ملتهب او نگاه کرد.\n– درست گفتی، طبیعت بی رحم است، و ما هم جزئی از طبیعت هستیم.\nگرمی و التهاب در چشمان ماه آفرید جای خود را به سردی و بی اعتنایی داد. گامی به عقب برداشته با بی تفاوتی گفت:\n– بسیار خب! پس تا آنجا که می توانی آدم بکش و اگر توانستی کشته نشو. دیگر نمی خواهم تو را ببینم.\nاتاق را ترک کرد و ژولیو را تنها گذاشت. ژولیو لبخند زده آرام زمزمه کرد:\n– آه ای زندگی! همین طور به راحت ادامه بده!\nاز روز بعد زندگی برای زولیو آهنگی دیگر یافت. بهمن او را با خود به محل آماده سازی سپاه برد. همه سخت مشغول کار بودند. گروه هایی به تمرین و آموزش پرداخته و گروه هایی به آماده سازی تدارکات ارتش سرگرم بودند. بهمن به فرماندهی یک واحد سواره نظام زرهپوش گمارده شده بود که آغاز بسیار خوبی برای یک جوان تازه کار به شمار می رفت. تردید نبود نژاد او نقش مهمی در این گزینش داشته است. شاهزاده ترتیبی داده بود تا ژولیو به عنوان یکی از سواران واحد او بکار گرفته شود. سپاهی ده هزار نفره آماده شده و قرار بود پنج روز دیگر حرکت خود را بسوی شرق آغاز کند.\nدو روز به آغاز حرکت سپاه باقی مانده بود. بهمن شب آن روز به کاخ بازگشته ژولیو را نیز با خودش از اردوگاه به خانه برد. شب بعد که صبح پس از آن سپاه حرکتش را بسوی شرق آغاز می کرد هیچیک\nاز سربازان و فرماندهان حق ترک کردن اردوگاه را نداشتند. بنابراین این آخرین شبی بود که ژولیو می توانست در کاخ جاماسپ بگذارند.\nژولیو آن شب خیلی زود به خواب رفت. اما نیمه شب با احساس شدید اختناق از خواب بیدار شد. از بستر برخواسته با شتاب از اتاق بیرون رفت. قلبش بسختی می طپید. آه نه! این طپش قلب یک فرد عادی نبود. فقط قلب یک عاشق در آستانه ی جدایی از عشقش می توانست چنین بطپد! به آسمان نگاه کرد و سپس به باغ. سکوت شبانه برایش آرامبخش نبود. دوست داشت فریاد بزند اما این دیوانگی محال بود. با گام های آرام به راه افتاده بسوی جایی رفت که از نظرش دلپذیرترین و رویایی ترین میعادگاه دنیا بود. از مشاهده ی باز بودن پنجره ی اتاق تدریس شگفت زده شد. پرید داخل اتاق و از خود بی خود در آن تاریکی چشمانش را بکار انداخت. اما شبی تاریک بود و تلاش چشمان او بیهوده. دوست داشت یکبار دیگر همه جای اتاق را از نظر بگذراند. تاریکی پریشانش کرده بود اما شامه اش با هر نفس هیجانی دلنشین به درونش می ریخت. ناگهان صدایی او را متوجه خود ساخت.\n– می دانستم می آیی. ساعتهاست اینجا منتظرت هستم.\nاو بود! خودش بود! شاهزاده خانم. دختر جوان در گوشه ی اتاق، آنجا که تاریکتر بود ایستاده بود. اکنون چشمان ژولیو به تاریکی عادت کرده و او می توانست ببیند. دختر گام برداشته به او نزدیک شد. ماهی زیبا گلی خوشبو در شبی تاریک. وسوسه کننده و آرامبخش.\n– پدرم نمی باید درخواست بهمن را می پذیرفت. او اشتباه کرد. مرا و حق مرا نادیده گرفت.\n– خواسته ی خودم بود. باید اینطور می شد. شاید همیشه ما بازیچه ی سرنوشت نباشیم، شاید گاهی سرنوشت بازیچه ی ما شود.\nدختر با تاسف سری تکان داده گفت:\n– اگر توانستی زنده برگرد.\nو پس از مکثی کوتاه اینبار ملتمسانه گفت:\n– خواهش می کنم زنده برگرد.\nژولیو خواست چیزی بگوید اما دختر مهلت نداده به او آویخته دهان بر دهانش چسبانده با عشقی عمیق و سوزان او را بوسید. آنگاه از او جدا شده چند گام به عقب برداشت. ماه آفرید با گامهایی تند و سریع اتاق را ترک کرده و ژولیو را بهت زده و حیران اما شوریده و شیدا به حال خود رها کرد.


یک چهره اصلاح‌طلب خطاب به احمدی‌نژاد و بقایی – پایگاه خبری تحلیلی خبر دز\nخانه / سیاسی / یک چهره اصلاح‌طلب خطاب به احمدی‌نژاد و بقایی\nیک چهره اصلاح‌طلب خطاب به احمدی‌نژاد و بقایی\nمحمد خاضعی جولای 30, 2017\tسیاسی ارسال دیدگاه 316 بازدید\nنماینده اسبق مجلس بر این عقیده است که محمود احمدی نژاد در ۸ سال مدیریتش فسادهای بسیاری را انجام داده است که متاسفانه به تخلفات او رسیدگی نشده است و همین موضوع باعث شده تا چنین سخنانی را از بقایی و احمدی نژاد شاهد باشیم.\nحجت اسلام حسین انصاری راد،فعال سیاسی اصلاح طلب و نماینده اسبق مجلس شورای اسلامی در گفت و گو با نامه نیوز، با اشاره به سخنان اخیر حمید بقایی پس از آزادی از زندان؛ گفت: احمدی‌نژاد و رفقایش باید پاسخگوی ۸ سال مدیریت کلان کشور و کارهایی که کرده‌اند باشند. ایشان دولت را از آقای خاتمی با رشد ۶ درصدی و شرایط نسبتا خوبی تحویل گرفت. او باید پاسخگو باشد که با حدود هزار میلیارد دلار درآمد ارزیِ‌نفتی و غیر نفتی در ۸ سال چه کرده است؟ احمدی نژاد دولت را با رشد منفی ۶ درصد به روحانی تحویل داد. دو دولت آقایان هاشمی و خاتمی با درآمدی بسیار کمتر از دولت احمدی‌نژاد توانستند پایه‌های اقتصاد کشور را تا حدود بسیار زیادی بهبود ببخشند؛اما دولت احمدی نژاد!.\nوی ادامه داد: در دولت احمدی نژاد درآمد و ثروت عظیم نفتی و غیرنفتی به دست آمد که تاکنون مشخص نشد این ثروت به کجا رفته است! در دولت نهم و دهم املاک‌های دولتی بسیاری را فروختند و از این راه نیز درآمد بالایی را به دست آوردند که متاسفانه هیچ حساب و کتابی برای ایشان در نظر گرفته نشد. احمدی نژاد مدعی بود که ظرف مدت کوتاهی مساله بیکاری و اشتغال را حل کرده است اما طبق آمار منتشر شده، مجموع اشتغالی که در دولت احمدی نژاد ایجاد شده مساوی با صفر است. احمدی نژاد نه تنها هیچ‌گونه اشتغالی ایجاد نکرد، بلکه کشور را با تورم ۴۰ درصدی نیز مواجه کرد.\nانصاری راد با بیان اینکه احمدی نژاد با شعاری های مسخره و با بی‌اهمیت شمردن قطع‌نامه‌های شورای امنیت،کشور را دچار بحران کرد، خاطرنشان کرد: احمدی نژاد باعث شد تا ایران به عنوان یک کشور یاغی در شورای امنیت و جهان معرفی شود و نتیجه آن، این شد که دولت روحانی دوسال زمان برای مذاکره بگذارد تا تحریم‌ها را از کشور دور کند. خرابی‌هایی که احمدی نژاد در اقتصاد کشور ایجاد کرد نیازمند یک بررسی جدی و دقیق است. مجلس باید یک تحقیق و تفحص کاملی را انجام می‌داد و قوه‌قضائیه نیز باید آن را به صورت دقیق بررسی می‌کرد که متاسفانه این کار انجام نشد؛ اگر این اتفاقات انجام می‌شد طبیعتا اکنون دیگر جایی برای طلبکاریِ احمدی‌نژاد و بقایی وجود نداشت.\nنماینده اسبق مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه قوه قضاییه باید سریعا به سخنان بقایی و نسبت‌هایی که به نظام داده است رسیدگی کند، خاطرنشان کرد: قوه قضاییه باید رسیدگی کند تا مشخص شود چه مقدار از این فسادی که بقایی از آن سخن می‌گوید متعلق به دوران احمدی‌نژاد و حضور خودشان در راس قدرت است و چه مقدار از آن مربوط به ذات و طبیعت مدیریت کشور؟ فسادهای کشور باید بررسی شود و باید دید که این گرفتاری‌ها ناشی از چه موضوعی است. باید همه وام و ثروتی که در دوران احمدی نژاد به افراد مختلف و با وثیقه‌های غیرمعتبر پرداخت شده است، بررسی شود. آیا تخلیه خزانه کشور و مقروض کردن بانک‌ها فساد نیست؟ احمدی نژاد باید نسبت به همه فسادهایی که در ۸ سال مدیریتش انجام داده است حساب پس بدهد.\nانصاری راد ادامه داد: روحانی از زمانی که روی کار آمده و دولت را به دست گرفته مشغول آوار برداری است، آوارها و مشکلاتی که احمدی نژاد در ۸ سال دولتش با سوء مدیریت بر سر کشور آورده است.\nاین فعال سیاسی با تاکید بر اینکه قوه قضائیه باید به ادعا‌ها و سخنان بقایی و احمدی نژاد رسیدگی کند، خاطرنشان کرد: قوه قضاییه باید از این افراد سوال کند که هدفشان از طرح این سخنان چیست؟ آیا به دنبال سرنگونی نظام هستند؟ آیا می‌خواهند نظام را تغییر دهند؟ یا به دنبال اصلاح هستند؟ اگر بحث اصلاح است باید مشخص شود که آیا همان خرابی و مشکلاتی که شخص احمدی نژاد بر کشور تحمیل کرده است باید اصلاح شود؟ یا موضوع و پدیده‌ی جدید ایجاد شده که نیازمند اصلاح است؟ به هرحال باید حساب احمدی‌نژاد را رسید.\nانصاری راد با اشاره به سخنان بقایی مبنی بر مشکلات و بی عدالتی‌هایی که در زندان و قوه قضاییه وجود دارد اشاره کرد و گفت: در حوادث ۸۸ که احمدی نژاد یک طرف آن بود،عواملی وجود داشتند که سعی می‌کردند تا احمدی نژاد را روی کار بیاورند و آن تظاهرات‌ها نیز ناشی از همین موضوع بود. به هرحال باید به هرکسی که مسئول فساد و تخلفات ۸ سال احمدی‌نژاد و حوادث کهریزک است رسیدگی شود. در همان زمان و پس از انتخابات و حوادث ۸۸ و کهریزک که در آن احمدی نژاد به ظاهر پیروز شده بود باید سریعا او را به عنوان مسئول این مشکلات مورد سوال و بازخواست قرار می‌دادند تا اکنون شاهد چنین مشکل و معضلاتی نباشیم.\nقبلی واکنش سپاه به رفتار غیرحرفه ای نیروی دریایی آمریکا در خلیج فارس\nبعد آغاز بازی خطرناک دونالد ترامپ با ایران


راهکار انبار دولتی برهان - نرم افزار انبار دولتی برهان - شرکت برهان سیستم پاسارگاد\nبرنامه‌ریزی، دشوار نیست!\nدستگاه‌های دولتی موظف‌اند که گام‌های یکساله خود را دقیقاً منطبق بر بودجه ابلاغ‌شده بردارند. از جمله این گام‌ها، به‌کارگیری کالاهای تولیدی، مصرفی، غیرمنقول و.. می‌باشد. برنامه‌ریزی دقیق و کارآمد، راهبردی است که به دستگاه‌های اجرایی برای استفاده بهینه از کالاها کمک خواهد کرد. به همین سبب، بهره‌مندی از ابزاری که برداشتن گام‌های مذکور را ساده‌تر کند، از اهداف مدیران مؤسسات دولتی محسوب می‌شود. نرم افزار انبار دولتی برهان، پاسخی مناسب برای این نیازها می‌باشد.\nسرعت، کیفیت و دقت، با نرم افزار انبار دولتی برهان\nراهکار انبار دولتی برهان، راهکاری مناسب برای ورود، خروج، نگهداشت و ارائه‌ی اطلاعات و گزارش‌های منسجم و به‌هنگام از موجودی کالاهای تحت کنترل دستگاه‌های اجرایی، شرکت‌های دولتی و دانشگاه‌های دولتی به‌شکل تعدادی و ریالی می‌باشد. در نرم افزار انبار دولتی شما می‌توانید به‌راحتی فرآیندهای مرتبط با سفارش کالا، رسید کالا، جابه‌جایی‌های درون‌سازمانی کالا، تغییرات کالا، جانمایی دقیق کالا و ویژگی‌های فنی آن، تحویل کالا به بخش‌های مرتبط سازمانی براساس درخواست‌های ثبت شده به‌منظور مصرف، فروش و نیز صدور سند حسابداری و… را مورد پوشش قرار دهید. در این راهکار، عملیات انبارگردانی و عملیات بستن سال مالی به‌شکل تعدادی و ریالی به‌صورت کامل قابل انجام است.\nمزایای راهکار انبار دولتی برهان\nابزارهای راهکار انبار دولتی برهان\nگزارش‌های راهکار انبار دولتی برهان\nیکپارچگی راهکار انبار دولتی برهان با سایر راهکارهای حوزه دولتی باعث شده است تا مدیران این حوزه بتوانند به‌سرعت به اطلاعات صحیح و معتبر در زمان مناسب دست پیدا کنند تا اختلالی در تصمیم‌گیری این مدیران به‌وجود نیاید.\nبه‌واسطه تنظیم سطح دسترسی بر روی هریک از مراحل گردش کار و عملیات مربوطه، می‌توان کنترل‌های دقیقی اعمال کرد تا از خطاهای کاربری، اشتباهات محاسباتی و… جلوگیری کرد.\nتسهیل در گزارش‌گری مالی یکی از مزایای راهکار انبار دولتی برهان می‌باشد. گزارش‌هایی که بدون دغدغه و در کم‌ترین زمان ممکن قابل استخراج باشند. گزارش‌هایی که نیاز به طراحی ندارند، زیرا ساختارهای قانونی و متداول این گزارش‌ها از پیش تعریف شده است.\nاز مزایای نرم افزار انبار دولتی برهان، می‌توان به قیمت‌گذاری کالاها به‌صورت اتوماتیک و با چند روش مختلف اشاره کرد. هم‌چنین این راهکار توانایی تشخیص حساب‌های بدهکار و بستانکار را دارا می‌باشد تا در هنگام ثبت اسناد حسابداری، زمان آن به حداقل ممکن برسد.\nعملیات پایان سال به‌صورت اتوماتیک.\nتعریف دوره‌های انبارگردانی و تعیین انبارها و کالاهای شرکت‌کننده درعملیات انبارگردانی.\nصدور خودکار سند کسری و اضافی انبارگردانی با توجه به مغایرت‌های شناسایی‌شده.\nبستن موجودی هر کالا به تفکیک انبارهای مختلف و ثبت سند انتهای دوره به‌صورت خودکار به تفکیک هر انبار.\nصدور سند ابتدای دوره سال بعد به تفکیک هر انبار و بر پایه اطلاعات سال گذشته.\nپوشش کامل فرآیندها از جمله عملیات مختص پروژه‌های جاری و عمرانی.\nتعریف انبارهای متفاوت و گردش اسناد انبار برای انبارهای با ماهیت متفاوت.\nثبت خودکار اسناد حسابداری مربوط به ورود و خروج کالا از انبار.\nثبت اسناد مربوط به عملیات خرید به ازای هر حساب مستقل.\nاختصاص نامحدود واحدهای سنجش فرعی به هر کالا و ثبت و گزارش‌گیری بر مبنای واحدهای سنجش مختلف.\nتعیین طرف مقابل در اسناد برحسب تعداد سطوح تفصیلی تعیین شده.\nبازرسی کالا پیش از ورود کالا به انبار.\nبه‌کارگیری روش‌های قیمت‌گذاری FIFO، میانگین موزون و شناسایی ویژه.\nمدیریت موجودی کالا برحسب اعتبارات جاری و عمرانی به تفکیک موجودی جاری و سنواتی.\nتعریف تگ‌های انبارگردانی براساس شیوه‌ی اجرای عملیات از قبیل صدور تگ سفید و صدور تگ کالاهای جدید.\nمعرفی انبارها و تخصیص ارتباط آن‌ها با اعتبارات جاری و عمرانی.\nارتباط با سیستم‌های اموال و دارایی‌ثابت، تدارکات، تامین و حسابداری.\nایجاد ارتباط بین انبارها و پروژه‌های جاری یا عمرانی.\nقابلیت قیمت‌گذاری اسناد به‌شکل خودکار.\nصدور اسناد انبار برحسب دوره مالی اعتبارات جاری و عمرانی.\nتعریف کالاها به همراه ثبت انواع اطلاعات مورد نظر کاربر برای هر کالا.\nردیابی یک کالا در هنگام ورود و خروج به انبار برحسب عواملی هم‌چون طرح، پروژه، سریال خاص هر کالا، فروشندگان و . . . با انتخاب و نام‌گذاری به‌وسیله‌ی کاربر.\nتعریف خودکار کد کالا برای کالاهای جدید.\nتعیین حقوق دسترسی بر روی تک‌تک انبارها و کالاها.\nطراحی همه‌ی فرآیندهای مورد نیاز متناسب با نیاز کاربر.\nگزارش خلاصه وضعیت ریالی اسناد و عوامل مؤثر بر آن در فرم سند.\nگزارش‌های اطلاعات پایه انبار.\nگزارش مرور کالا.\nگزارش کنترل موجودی در سه سطح سازمان، شعبه و انبار.\nگزارش گردش کالاها برحسب هر انبار و اعتبار جاری یا عمرانی.\nگزارش کاردکس‌های تعدادی و ریالی به تفکیک انبارها برحسب اعتبارات جاری و عمرانی.\nگزارش اسناد در گردش برحسب اعتبارات جاری و عمرانی.\nامکان ساخت گزارش‌های خاص بنا به درخواست سازمان مربوطه بدون محدودیت.\nشرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور و ۳۵ شعبه زیرمجموعه‌اش، از نرم افزار انبار دولتی برهان استفاده می‌کنند.


آلومینیوم ساخته شده از آلومینیوم پروفیل سری 6000\nمورد چوبی، کاغذ کرافت\nAA 6063، 6061، 6005 و غیره\nAnodizing، پوشش پودر، الکتروفورز و غیره\nنقره، برنز، سیاه و سفید، و غیره\n1) آلیاژ آلومینیوم: AL6063 / 6061/6005 و یا به عنوان برای هر مشتری نیاز است.\n2) سطح: رنگ آنودایز، پوشش پودری، نقاشی یا پایان کارخانه.\n3) طول: با توجه به درخواست مشتریان\n4) بسته بندی: با فیلم پلاستیکی و با کاغذ کرافت پیچیده شده و یا نیاز مشتریان را برآورده می کند\n6) استفاده از محصولات آلومینیومی: دکوراسیون، مبلمان، پنجره ها و قاب درب، دیوار پرده، ساخت و ساز و غیره\n7) گواهی: ISO9001، ISO14001، OHSAS18001\nمشخصات آلومینیوم / اکستروژن\nاکستروژن آلومینیوم تکنیک مورد استفاده برای تبدیل آلیاژ آلومینیوم به اشیاء با یک پروفیل عرضی قطعی برای طیف گسترده ای از کاربردهای است. فرآیند اکستروژن باعث می شود بیشتر آلومینیوم ترکیب منحصر به فردی از ویژگی های فیزیکی باشد. قالب بندی آن اجازه می دهد تا آن را به راحتی ماشینکاری و بازی، و در عین حال آلومینیوم یک سوم چگالی و سختی فولاد است، به طوری که محصولات به دست آمده قدرت و ثبات، به خصوص هنگامی که با فلزات دیگر آلیاژی.\nعنصر شیمیایی آلیاژ\nکیفیت جوهره این شرکت است و آینده را ایجاد می کند. مهمترین چیز در MAXL است. ما کیفیت را به عنوان تأکید از ابتدای تاسیس کارخانه قرار داده ایم و به صنعت پروفیل آلومینیوم نفوذ کرده ایم. برای تضمین کیفیت و کنترل هزینه، MAXL تجهیزات پیشرفته تولید و آزمایش را از آلمان، ژاپن و ایالات متحده به طور مداوم معرفی کرده است. MAXL یک مرکز بازرسی ساخته است که سطح اولی در صنعت آلومینیوم داخلی دارد. ما بر روی معرفی اسپکترومتر از ایالات متحده، ابزار ضدعفونی دستی اشعه ماوراء بنفش از امریکا، تستر اسپری Q-FOG، تستر الکترونیک همه جانبه درجه حرارت بالا و پایین دما از ژاپن، میکروسکوپ از ژاپن و غیره تاکید کردیم. تجهیزات تست پیشرفته تضمین اطمینان برای تست عملکرد محصولات را فراهم کرده است. در یک کلمه کیفیت روح شرکت ما است.\n1. جزئیات بسته بندی: EPE + فیلم حباب + محافظت از گوشه + کاغذ + تخته سه لا + تخته چوب متحرک\nزمان 2. زمان تحویل برای نمونه: حدود 5 روز برای تولید نمونه پس از تمام مواد تایید شده است.\n3. زمان تحویل برای تولید انبوه: 15 روز کاری.\n1. ماشینکاری و برش دقیق: تحمل را می توان در عرض 0.2-0.5 میلیمتر، 0.05 میلی متر برای سوراخ ها کنترل کرد.\n2. تمام فرایندها در همان کارخانه کنترل می شود تا اطمینان حاصل شود که کیفیت خوب و زمان سربازی.\n3. ما در طراحی و ساخت سینک حرارت ویژه آلومینیومی مهارت داریم.\n4. سرویس OEM و ODM در دسترس است.\nمشخصات آلومینیوم صنعتی، مشخصات آلیاژ آلومینیوم,\nبخش های اکسترود شده آلومینیوم، مشخصات آلیاژ آلومینیوم,\nمشخصات آلومینیوم صنعتی تونلینگ، پروفیل ساختمانی آلومینیومی معماری\nمواد: AA 6063، 6061، 6005 و غیره\nسطح درمان: Anodizing، پوشش پودر، الکتروفورز و غیره\nرنگ: نقره، برنز، سیاه و سفید، و غیره\nپروفیل آلومینیوم اکسترود شده صنعتی با روش های سفارشی سطح و درجه آلیاژ\nسفارشی مشخصات آلومینیوم صنعتی برای پرده شیشه ای دیوار / تزئینات\nآلومینیوم پروفیل آلومینیومی دیوار شیشه ای، اشکال آلومینیومی اکسترود شده\nAnodizing / Powder Coating / Electrophoresis مشخصات آلومینیوم اکسترود شده با پایان دادن به ضخامت دیوار نازک\nمشخصات آلومینیوم صنعتی اکسترود شده با ضخامت دیوار برقی 6 متر طول حداکثر


کلینیک ارتوپدی فنی | دانشکده علوم توانبخشی\nمسئول فنی کلینیک : محمد جواد نوری، عضو گروه ارتوپدی فنی\nاین مرکز درمانی در طبقه زیرین ساختمان دانشکده علوم توانبخشی واقع شده است و دارای چهار بخش درمانی اصلی می باشد:\n۱. ارتوز (وسایل کمکی)\n۲. پروتز ( اندام مصنوعی)\n۳. آزمایشگاه ارزیابی مشکلات ناحیه پا\n۴. پروتز زیبایی\nدر بخش ارتوز یا ساخت وسایل کمکی، تمامی خدمات در زمینه‌ی درمان ارتوزی جهت انواع بیماری‌های اسکلتی عضلانی و بیماری‌های اعصاب ارایه می‌گردد. طراحی و ساخت ارتوزها بر اساس اصول مهندسی و با توجه به ارزیابی نیاز بیمار انجام می‌گیرد. از جمله مواردی که می‌توان به افراد نیازمند ارائه خدمات نمود شامل انواع مشکلات ارتوپدی شامل صافی کف پا، افتادگی مچ پا، زانو پرانتزی و ضربدری، انحرافات ناحیه ستون فقرات، اختلالات ناحیه شانه، انواع شکستگی‌ها و دررفتگی‌های ستون فقرات و اندام‌ها، مشکلات بیرون زدگی دیسک و دردهای اندام می‌باشد.\nدر بخش پروتز یا اندام مصنوعی سرویس‌دهی به مراجعین دارای قطع عضو اندام‌ها صورت می‌گیرد. از جمله شایعترین این قطع عضوها در ناحیه اندام تحتانی و زیر زانوست. قطع عضوهای اندام فوقانی ناشی از تروما یا تصادفات را نیز می‌توان از جمله این سرویس دهی قرار داد.\nدر بخش ارزیابی مشکلات ناحیه پا از دستگاه ویژه اندازه‌گیری فشارها بر کف پا استفاده می‌شود. این ارزیابی اهمیت ویژه‌ای در جلوگیری از بروز و درمان زخم‌های فشاری بیماران مبتلا به پای دیابتی دارد. تمامی اطلاعات مربوط به ناحیه کف پایی را می‌توان بصورت تصاویر رنگی در اختیار مراجعه کنندگان و پزشک مربوطه قرار داد.\nدر بخش پروتز زیبایی، ارائه خدمات مختص مراجعینی است که با نقص آناتومیکی در ناحیه انگشتان دست و پا و یا اجزای صورت (گوش، بینی و چشم) مراجعه می کنند. مشکلات زیبایی می تواند بر اثر بیماری، تروما و یا سوختگی ایجاد شده باشد. این پروتزها از جنس مواد سیلیکونی و با رنگ آمیزی های داخلی و خارجی توسط متخصصین مربوطه انجام می شود.\nدر جهت بهبود رضایت بیماران تمامی خدمات با توان تخصصی بالا و با بهره‌گیری از بهترین و با کیفیت‌ترین مواد و ابزار انجام می‌پذیرد. مديريت کلینیک تعهد و پايبندی خود را به اجرای تک تک بندهای فوق اعلام می‌دارد و پیوسته در جهت استمرار و بهبود مستمر آن تلاش خواهد نمود.\nساعات مراجعه به کلینیک: شنبه تا چهارشنبه ۱۳-۸


هدایت هاشمی 2021/11/6 نمایندگی فارکس در ایران\nاندیکاتور مومنتوم چیست و چطور در معاملات فارکس استفاده می‌شود؟ پروازهای هواپیمایی قشم در مسیرهای تهران- نجف- تهران و مشهد- نجف- مشهد در روزهای دوشنبه و پنج‌شنبه با حفظ پروتکل‌های بهداشتی، دوباره برقرار شد. ۴ – هزینه های پایین تر معامله در فارکس نسبت اندیکاتور حجم به بورس.\n۳ تریدر معروف که باید بشناسید ،اندیکاتور حجم\nباینری آپشن ، به تجربه خیلی زیادی احتیاج ندارد. تصور رایج این است که تجارت در باینری آپشن تنها توسط اشخاصی اندیکاتور حجم که از قبل در دیگر در بازارهای مالی مثل فارکس و بورس تجربه داشته اند ، امکان پذیر است. در واقع ، در این صنعت به هیچ تجربه مالی احتیاج ندارید ، و هر کس با هر سطح مهارتی می تواند در این بازار موفق شود. البته این به این معنی نیست که احتیاج به مطالعه ، تلاش و کسب تجربه هم ندارید. گذشته از این، با دنبال کردن توصیه های شخص دیگری چه چیزی نصیب تان می شود؟. معامله گر خوشحال میشه و همه ابزارها.\nمفهوم رنگ در فرهنگ های مختلف | مرجع علوم مدیریت ایران : سایت دانلود مقاله، پرسشنامه پایان اندیکاتور حجم نامه، پاورپوینت، جزوه، تحقیق و پروژه های علمی درباره مدیریت 16- امکان تعیین شماره همراه پیش فرض برای ارسال به مشتری بین شماره اولین آدرس یا شماره همراه ثبت شده در سفارش (در مورد دوم در صورت امکان خرید مشتری مهمان در سایت، پیامک به مشتری مهمان می رسد)\nراهنمای سرمایه‌گذاری در بورس ویژه ایرانیان اندیکاتور حجم خارج از کشور.\nیکی از چیزهایی که ما می توانیم از تک تیراندازها بیاموزیم این است که در برخی مواقع، کم، زیاد است. معامله گری یکی از آن مواقع است که در آن کم، زیاد است. هرچند در بین معامله گران تازه کار مسئله رایج این است که زیاد بهتر است؛ اندیکاتور های بیشتر، معاملات بیشتر، تحلیل بیشتر، هزینه بیشتر برای ربات های معاملاتی بی فایده و غیره . 6- پیمان با مبلغ مقطوع Firm fixed اندیکاتور حجم price contract - fixed price contract : ﺑﺮای اﺳﺘﻔﺎده از ﻓﯿﺒﻮﻧﺎﭼﯽ ﭘﺮوﺟﮑﺸﻦ اﺑﺰار ﻓﯿﺒﻮﻧﺎﭼﯽ اﮐﺴﭙﻨﺸﻦ ﻣﺘﺎﺗﺮﯾﺪر را اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﺳﭙﺲ از ﯾﮏ بیشینه ﻗﯿﻤﺖ (در ﺷﮑﻞ زﯾﺮ نقطه A) به کمترین نقطه آن روند ( نقطه B ) ﺧﻂ رﺳﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ. نقطه ﺳﻮم ﮐﻪ ﻣﯿﺰان ﺗﺼﺤﯿﺢ ﻗﯿﻤﺖ در اﯾﻦ روﻧﺪ ﻧﺰوﻟﯽ ﻣﯽ باشد را در نقطه C ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ. ﺑﻌﺪ از رﺳﻢ ﺻﺤﯿﺢ ﻓﯿﺒﻮﻧﺎﭼﯽ ﭘﺮوﺟﮑﺸﻦ اﻧﺘﻈﺎر ﺧﻮاهیم داﺷﺖ ﻗﯿﻤﺖ از درصدهای ۶۱٫۸- ، ۱۰۰- یا ۱۶۱٫۸ و حتی ۲۶۱٫۸ ﺑﻪ روﻧﺪ ﻧﺰوﻟﯽ ﺧﺎتمه دهد و روﻧﺪ ﺻﻌﻮدی ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ. ﺑﻪ ﺑﯿﺎن دﯾﮕﺮ اﯾﻦ درﺻﺪها ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺳﺎﭘﻮرت هاﯾﯽ ﺑﺮای ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻗﯿﻤﺖ ﺑﺎﺷﻨﺪ.


سرو موتور دریچه آبگیر واحدشماره٤ سدشهیدعباسپور دمونتاژ شد\nرستگارنیا، مدیرعامل شرکت نصب، تعمیر و نگهداری نیروگاههای برق آبی خوزستان\nسرو موتور دریچه آبگیر واحد شماره ٤ سد شهید عباسپور نخستین بار از زمان بهره برداری این سد، به دست کارشناسان شرکت نصب، تعمیر و نگهداری نیروگاههای برق آبی خوزستان دمونتاژ شد... سرو موتور دریچه آبگیر واحد شماره ٤ سد شهید عباسپور نخستین بار از زمان بهره برداری این سد، به دست کارشناسان شرکت نصب، تعمیر و نگهداری نیروگاههای برق آبی خوزستان دمونتاژ شد. به گزارش خبرنگار شانا در مناطق نفتخیز جنوب، مدیرعامل شرکت نصب، تعمیر و نگهداری نیروگاههای برق آبی خوزستان در این باره گفت: در این عملیات این سرو موتور بهینه سازی، دمونتاژ، سرویس و آب بندهای آن تعویض شد. محسن رستگارنیا افزود: ظرفیت کاری این سروموتور ١١٥ تن با فشار کاری ١٣٠ بار در عمق ٦٠ متری آب است که به تنهایی دریچه قطاعی تونل آبرسان به توربین واحد را باز و بسته می کند و از ویژگی آن حداکثر طول بازو در وضع باز ١٣,٢ متر و در وضع بسته ٧.٦ متر به وزن تقریبی ١٠ تن است. وی ادامه داد: با توجه به موقعیت محل نصب آن که در عمق حدود ٦٠ متری دیواره قوسی شکل سد قرار گرفته است انتقال این دستگاه به بیرون از بدنه سد بسیار سخت بود که دقت عمل کارکنان بدون هیچ آسیبی از محل خود جدا و به تاج سد انتقال داده شد. سد شهید عباسپور یک از بزرگترین سدهای کشور محسوب می شود که بر روی رودخانه کارون در استان خوزستان و در ۵۰ کیلومتری شمال شرقی شهرستان مسجدسلیمان احداث شده است. نیروگاه سد شهید عباسپور دارای ٨ واحد ٢٥٠ مگاواتی است که توان اسمی آن دو هزار مگاوات است.


25 مدل تلسکوپ برتر و باکیفیت به همراه قیمت روز و خرید اینترنتی - لیست بیست\nکاوش در آسمان شب همیشه یکی از مهیج ترین و سرگرم کننده ترین تفریحات بشر از گذشته های بسیار دور تا به امروز بوده است. در آسمان چیزهای زیادی وجود دارد که شما می توانید حتی بدون داشتن ابزار مناسب کیهان نوردی؛ یعنی تلکسوپ نیز آن ها را با چشمان غیر مسلح خود نظاره کنید و حسابی لذت ببرید. اما خوب گاهی اوقات نیاز است برای تماشای یک رویداد آسمانی حتما از وسیله ای به اسم تلسکوپ استفاده نمایید و با خرید تلکسوپ مناسبِ خود، حسابی از تماشای تغییر و تحولات آسمانی به وجد بیایید. پس اگر شما نیز علاقه مند به خرید یک تلسکوپ عالی برای خودتان هستید، در ادامه این مطلب با ما همراه باشید.\nنکات مهم هنگام خرید تلسکوپ\nمیزان بزرگنمایی: متاسفانه بخش زیادی از خریداران تلسکوپ در بازارهای داخلی کشورمان بیش از اندازه به میزان بزرگنمایی یک تلکسوپ بها داده و تمام دقت خود را خرج تهیه کردن تلسکوپی می کنند که از قابلیت بزرگنمایی اجرام آسمانی تا حد بسیار زیادی برخوردار باشد! این یک باور کاملا اشتباه و غلط است؛ در این یک تلسکوپ باید بتواند از قابلیت های بزرگتر نمودن تصاویر و زاویه دیدِ خود برخوردار باشد، هیچ شکی نیست اما یادتان باشد که بزرگنمایی یک تلسکوپ را به راحتی و با خرید یک چشمی که در قسمت جلویی این محصول نصب و سبب رفع این نقص برای محصول مورد نظر شما می شود، می توان بطور تمام و کمال مرتفع کرد.\nقدرت تفکیک پذیری: یکی از مهمترین مواردی که حتما باید در هنگام خرید یک تلسکوپ به آن توجه داشته باشید، قدرت تفکیک پذیری آن است. در حقیقت شما با در اختیار داشتن یک تلسکوپ قوی در بخش تفکیک پذیری آن، موفق به تماشای تصاویری خواهید شد که با چشم غیر مسلح و حتی در صورت استفاده از آسمان نگارهای بی کیفیت نیز امکان پذیر نخواهد بود. ناگفته نماند که میزان باز شدگی دهانه تلسکوپ در ارتباط مستقیمی با توان و قدرت تفکیک پذیری آن دارد.\nجمع آوری نور: همیشه یادتان باشد شما برای این به دنبال یک تلسکوپ مناسب و با کیفیت هستید که بتوانید در تاریکی آسمان شب، موفق به تماشای پدیده های کیهانی و اجرام آسمانی شوید! در حقیقت مهمترین ویژگی این نوع از محصولات کیهان نوردی نیز همین است که باید با استفاده از آینه ها و عدسی هایی که در داخل آنان به کار بسته شده است، نور های معطوف در نقطه دیدرس شما را جمع آوری نموده و سبب روشن تر شدن آن نقطه پیش چشمان شما شوند. فراموش نکنید که هر چه قطر عدسی و آینه به کار رفته در ساخت تلسکوپ بزرگتر باشد، آن تلسکوپ از توانایی بالاتری برای جمع آوری نور در صحنه مورد نظرتان برخوردار است.\nقیمت تلسکوپ: همیشه یادتان باشد در بازار فروش تلسکوپ ها هم می توانید با محصولاتی ارزان قیمت مواجه شوید و هم گرانقیمت! دنیای تلسکوپ ها روز به روز در حال پیشرفت و توسعه می باشد و در این بین تنها کسانی می توانند از جدیدترین تلسکوپ ها استفاده کنند که درس رصد آسمانی را خوانده و به نوعی حرفه اصلی آنان، مطالعه در کیهان است. پس پیشنهاد می کنیم اگر شما خیلی اهل تماشای همیشگی آسمان نیستید و تنها می خواهید هر از چند گاهی با وسیله مناسبی به نظاره آسمان شهرتان بنشینید، فارغ از قیمت تلسکوپ، از ابزارهایی استفاده نمایید که بیشترین استفاده را می توانند برای شما عزیزان به همراه داشته باشند.\nتا اینجا با چند نکته درباره انتخاب و خرید تلسکوپ مناسب آشنا شدیم. در ادامه لیستی از ۲۵ تلسکوپ ارزان، با کیفیت و محبوب در بازار ایران را برای شما آماده کرده ایم. همه این تلسکوپ ها از کیفیت بالا و قیمت مناسبی برخوردار هستند. فراموش نکنید که با کلیک روی تصویر یا دکمه هر آیتم، می توانید تصاویر و اطلاعات بیشتری را درباره محصول به دست بیاورید.\n1تلسکوپ سلسترون مدل AstroMaster 90EQ\n2تلسکوپ مدل کد FA_1004 به همراه میکروسکوپ\n3تلسکوپ مدل فاندل کد ۴۰۴۰۰\n4تلسکوپ سلسترون مدل StarSense Explorer DX 130AZ\n5تلسکوپ دریسکو مدل F76700\n6تلسکوپ کد ۳۰F300\n7تلسکوپ سلسترون مدل PowerSeeker 114EQ\n۹۰۰ میلیمتر میلی‌متر\n۱۱۴ میلیمتر (۴ اینچ)\n۲۶۹ برابر برابر\n۱.۰۲ ثانیه قوسی ثانیه قوسی\n۴mm , 25mm, Barlow 3x\n۲۶۵ برابر چشم غیر مسلح\n8تلسکوپ شکستی مدل Astro Observation\n9تلسکوپ کد F30070M\n10تلسکوپ دریسکو مدل F60700\n11تلسکوپ مدل اکیوتر کد maksy 50\n12تلسکوپ مدل CRN-1501400\n13تلسکوپ مدل C2105\n14تلسکوپ مدل ۷۰۰۷۶\nبارلو: ۱/۵X- 3Xهدف یاب: داردنوع تلسکوپ: انعکاسی\n15تلسکوپ مدل ۷۰۰۷۶TX\n16تلسکوپ مدل c 2105\n17تلسکوپ سلسترون مدل AstroMaster 70 EQ\n۱.۶۶ ثانیه قوسی\n۱۰mm , 20mm\n۱۰۰ برابر چشم غیر مسلح\n18تلسکوپ دریسکو مدل F60900\n19تلسکوپ کامار مدل TWB 50600\nدو عدد SR4 / H20\n20تلسکوپ سلسترون مدل AstroMaster 130 EQ\nامکان اضافه کردن موتور ردیاباین محصول بدون موتور است\n۰.۸۹ ثانیه قوسی\nدو وزنه ۲.۲ کیلوگرمی\n21تلسکوپ زیلوک مدل ۷۰۰۷۶\nSR4mm/175x, H12.5mm/56x, H20mm/35x\n22تلسکوپ فاندل کد ۰۰۴\n23تلسکوپ مدل ۱۰۰۱-۱\n24تلسکوپ مدل NO.C2105\nمناسب برای بالای ۸ سالابعاد تلسکوپ: ۳۵.۵ × ۲۲.۵ × ۴۰.۵ سانتی مترابعاد میکروسکوپ: ۲۰ × ۶ × ۱۱ سانتی مترمیکروسکوپ نیاز به دو باتری قلمیافزایش طول لوله ی تلسکوپحداکثر میدان دید کانون عدسی ۱۰ میلی مترقدرت زوم آن سه حالت ۱۰۰x، ۲۰۰x، ۴۵۰x\n25تلسکوپ مدل c 2153\nامیدواریم این مطلب برای انتخاب تلسکوپ مناسب به شما کمک کرده باشد. برای راهنمای خرید بیشتر وسایل گوناگون به این لینک مراجعه کنید. اگر سوالی دارید می توانید از طریق فرم ارسال دیدگاه آن را با ما در میان بگذارید.\nمطلب قبلی۲۵ مدل کلاه کاسکت ایمن و ارزان با قیمت روز و خرید اینترنتی\nمطلب بعدی۱۶ مدل تخت خواب دونفره برتر و باکیفیت به همراه قیمت روز\n۱۵ مدل دوربین عکاسی چاپ سریع با قیمت روز و خرید اینترنتی\nکوثر 6 تیر 1399 در 9:55 ق.ظ\nبعضی از تلسکوپ ها خیلی خوب بودند\nاکبر 29 تیر 1399 در 6:34 ب.ظ\nسلام بسیار عالی بودن ممنون\n۲۵ مدل چتر باکیفیت و محبوب با قیمت روز و خرید...


زخمی دیگر برپیکر هم وطن عرب | به پيش\nسه‌شنبه, نوامبر 12, 2019 - 23:00\nبه باور ما تنها راه رهایی از چرخه «نفی - سرکوب - نقار» در رابطه با هموطنان عربمان، پایان دادن به «تبعیض بنیادی» در کشور است که از نخستین شروط برای تحقق رفع آن، همانا گذر از و پایان دادن به حیات جمهوری اسلامی است به مثابه نظامی «تبعیض‌بنیاد» که چنگ در هستی ملتی متکثر دارد.\nروز یکشنبه نوزدهم آبان ماه، شاعر جوان و مردمی عرب - زنده یاد حسن حیدری، به گونه ای غیرمنتظره درگذشت و جان دوستداران بسیارش را به آتش کشید. آنانی از میان مردم عرب اهواز، که دردها و آرزوهایشان را در اشعار حیدری باز می‌یافتند، این مرگ را مشکوک اعلام کردند و خشمگینانه به خیابان ریختند. آنها "یزله"خوانان و با کوبیدن پا بر کف خیابان به اعتراض برخاستند. در روز خاکسپاری او و علیرغم انواع تدابیر حکومتی برای آنکه مراسم بدرقه وی مبادا بدل به کانون اعتراضی دیگری شود، گروه قابل توجهی از مردم دلسوخته عرب، موجودیت و اراده حق طلبانه خود را در سکوتی غمگنانه و معنی دار به تماشا گذاشتند. یعنی، از طریق شرکت در مراسم وداع با شاعری که سخن دل آنان را به زبان مادری می‌سرود.\nحسن حیدری شاعر آزاده عرب که شب‌های شعر او مشتاقان زیادی داشت و اشعار حماسی و معترضانه‌اش در شبکه‌های دنیای مجازی وسیعاً منتشر می‌شد، از چهره‌های محبوب درمیان عرب‌های خوزستان بود. مرگ نابهنگام این جوان با ذوق، درد و ضایعه‌ای برای دوستدارانش و مردم عرب زبان میهن ما به شمار می‌رود که طبعاً داوری نهایی پیرامون علت مرگ او را باید موکول به این کرد که پرونده امانت دارانه پزشکی وی در باره این مرگ نامنتظر چه می‌گوید. واقعیت اما فراتر از گزارش فنی پزشک قانونی است و در واقع، حکایت از یک موضوع اجتماعی هشداردهنده دارد. موضوعی که، ریشه‌اش را باید در تبعیض بنیادی این نظام در عرصه اقتصادی، فرهنگی، زبانی و اجتماعی جست. اینجا ضرورت دارد تا خشم ناشی از اعمال حس تبعیض، عمیقاً دریافته شود و ستم جمهوری اسلامی برخوردار از شوینیسم حامی آن چه به گونه مستقیم و چه در شکل غیر مستقیم در حق هموطنان عرب به دیده آید و عمیقاً فهم شود.\nمردم عرب خوزستان که در ثروتمندترین استان ایران زندگی می کنند، درزمره فقیرترین و محروم ترین‌ها در بهره‌مندی از توان اقتصادی کشور‌اند و آنان یک چنین ناحقی علیه خود را، گرچه نه همگی بجا، همانا اما در تبعیض فرهنگی، زبانی، و اجتماعی علیه خود می فهمند. رنج بردن آنها از تبعیض شدید اتنیکی موجب می‌شود که هر مشکل خود را جدا از حد درست بودنش، صرفاً در تبعیض زبانی و فرهنگی و اقتصادی خود خلاصه کنند. این نیز تنها به این دلیل ساده که مواجه با تحقیرها و تبعیض‌های متعدد روزانه در محیط اجتماعی خویش هستند و نیز قرار داشتن‌شان در معرض انواع تهدیدها و سرکوب‌ها. آنان خواسته های انسانی و برحقی دارند که می باید پاسخی درخور بگیرند و نه که درست بخاطر همین حق‌خواهی‌ها، جملگی‌شان عواملی دیده شوند "تحریک‌شده" توسط بیرونی‌ها تا خشونت و حد خشونت سرکوب شدگی آنان توجیه "قانونی" به خود گیرد!\nبه باور ما تنها راه رهایی از چرخه «نفی - سرکوب - نقار» در رابطه با هموطنان عربمان، پایان دادن به «تبعیض بنیادی» در کشور است که از نخستین شروط برای تحقق رفع آن، همانا گذر از و پایان دادن به حیات جمهوری اسلامی است به مثابه نظامی «تبعیض‌بنیاد» که چنگ در هستی ملتی متکثر دارد. ملتی که مؤلفه‌های آن، جوشیده همدیگر طی زمانی درازند و همچنان باورمند به اینکه، می‌توان و باید با حفظ هویت فرهنگی و قومی خویش در ایرانی واحد و دمکراتیک، مشترکاً اهداف آزادی، ترقی و عدالت اجتماعی در ایران را پیش گرفت و آن را عملی ساخت. مردم عرب ایران و دیگر مردمان آن، تنها در همبستگی و اتحاد با همدیگر است که خواهند توانست ایران واحد و مشترک را در قامت نظامی دموکراتیک و مبتنی بر رهایی از هرگونه تبعیض و ایجاد عدالت اجتماعی متحقق بسازند.\nگروه کار ملی و قومی حزب چپ ایران (فدائیان خلق) ضمن ابراز تاسف و تاثر خود از مرگ نابهنگام شاعر ملی عرب‌های میهنمان – زنده‌یاد حسن حیدری، با این هموطنان اظهار همدردی می کند و قاطعانه بر ضرورت تداوم مبارزه مدنی خشونت پرهیز در مسیر مبارزه‌ای تبعیض ستیزانه برای برپایی ایرانی دمکراتیک و بری از هر گونه تبعیض ملی و فرهنگی در کشور پای می‌فشارد.


چگونه tar.gz را بر روی سنت او اس نصب کنیم؟ » وبلاگ وب ایده\nخانه>سیستم عامل لینوکس>سنت او اس>چگونه tar.gz را بر روی سنت او اس نصب کنیم؟\nzaka مرداد ۲۳, ۱۳۹۷\nبیشتر اوقات شما پکیج های مورد نیاز خود را به کمک پکیج منیجر داخل لینوکس نصب می کنید. در سنت او اس این گزینه Yum است. برای دبیان این گزینه apt-get است. اگر خوش شانس باشید می توانید از همین موارد گنجانده شده در توزیع های لینوکسی برای نصب موارد مورد نیاز استفاده کنید اما همه نرم افزارهای مفید به طور مرتب در مخزن قرار نگرفته اند. در این مقاله نشان می دهیم که چگونه می توانید فایل های tar.gz را به کمک شیوه سنتی بر روی سنت او اس نصب کنید. پس همراه وب ایده باشید.\nروش مناسب برای نصب فایل های tar.gz:\nیکی از دلایلی که نشان می دهد پکیج منیجرهایی همچون Yum بسیار مفیدند این است که آن ها مراقب پاک شدن بعد از انجام کار هستند. برای غیر فعال کردن یک پکیج باید عبارت زیر را تایپ کنید:\nبا اینحال برخی از پکیج های موجود به خوبی ساخته نشده اند. ممکن است روش پیش فرضی برای پاک کردن پکیج ها و فایل های آن وجود نداشته باشد. در این شرایط فرض می کنیم پکیجی که شما می خواهید نصب کنید به خوبی درست شده و از کدهای استاندارد بهره می برد.\nاجازه کامپایل و نصب فایل های tar.gz:\nفرایند نهایی نصب این فایل ها نیازمند دسترسی روت است. اگر به عنوان کاربر روت وارد سیستم نشده اید باید از دستور Sudo استفاده کنید. اگر کاربر شما نمی تواند این دستور را ایجاد کند باید یک کاربر با دسترسی مناسب ایجاد کنید یا به عنوان کاربر روت وارد سیستم شوید. خوب حالا اجازه دهید مراحل انجام کار را با هم مرور کنیم.\nمرحله اول: نصب Development Tool\nابزار Development Tool در لینوکس مجموعه ای حدود ۱۰۰ پکیج است که برای کامپایل برنامه هاست. شما می توانید ببینید این گزینه در سیستم نصب شده است یا خیر. برای اینکار می توانید از دستور زیر کمک بگیرید:\nاگر بعد از اجرای دستور بالا پیامی با عنوان command not found ظاهر شد، باید ابزار مدنظر را به کمک دستور زیر نصب کنید:\nاین ابزار برای سنت او اس است. برای اوبونتو این گزینه با نام پکیج build-essential شناخته می شود . نصب این ها نیازمند دسترسی ادمین است.\nزمانی که ابزار نصب شد می توانیم به سراغ مرحله دوم برویم.\nمرحله دوم: دریافت آدرس فایل tar.gz برای دانلود\nبرای این مقاله ما از نمونه رایگان پکیج Hello World در gnu.org استفاده می کنیم:\nمی توانید گزینه مدنظر را بیابید بر روی آن راست کلیک کنید و آدرس فایل را کپی نمایید.\nبعد از انجام اینکار می توانید آن را دانلود کنید.\nمرحله سوم: دانلود کردن فایل\nدر این گام از دستور wget به همراه آدرس فایلی که در مرحله دوم به دست آوردیم استفاده خواهیم کرد.\nاینکار باعث انتقال آن به سیستم می شود. بعد از اینکه انتقال فایل به سیستم تمام شد باید آن را از حالت زیپ خارج کنیم\nمرحله چهارم: قرار دادن tar.gz در فولدر جدید\nفایل tar.gz حالا در دایرکتوری فعلی تان خواهد بود. باید آن را از حالت فشرده خارج کنید:\nاینکار باعث ایجاد فولدر جدیدی با نام فایل به جز اکستنشن می شود. حالا با تایپ دستور زیر وارد فولدر شوید:\nحالا زمان نصب پکیج است\nمرحله پنجم: نصب پکیج\nفرآیند نصب در برگیرنده سه دستور زیر است که یکی پس از دیگری نوشته می شود:\nفقط به خاطر داشته باشید که برای اجرای دستور آخر به دسترسی sudo نیاز دارید. این ها را یک به یک تایپ کنید و منتظر کامل شدن هر کدام باشید و سپس به سراغ دستور بعدی بروید.\nمرحله ششم: اجرای برنامه\nحالا باید پکیج مدنظر بر روی سیستم نصب شده باشد و باینری های آن به سیستم اضافه شده باشد.\nمرحله هفتم: حذف کردن پکیج ها\nدر این مرحله باید امیدوار باشید که توسعه دهنده پکیج اسکریپت غیر فعال سازی آن را در داخل پکیج گنجانده باشد. اگر چنین نبود حذف کردن کل فایل هایی که بر روی سیستم نصب شده دردسر بزرگی برایتان خواهد بود. اگر کدنویس خوبی هستید می توانید به فولدر نصب موجود در مرحله ۴ بروید و عبارت زیر را تایپ کنید:\nاینکار می تواند پکیج ها را از سیستم شما حذف کند.\ntar.gz سنت او اس نصب Development Tool نصب tar.gz


تعاریف انعطاف پذیری کنشی - مانا پرداز : دنیای تکنولوژی\nالف) عوامل کودکی، مانند اخلاق مثبت و توانش اجتماعی.\nب) عوامل خانوادگی شامل والدین پشتیبانی کننده و تعیین قوانین به صورت همسان.\nج) عوامل اجتماعی، مانند روابط مثبت با افراد بزرگسال مهم، محیط مدرسه پشتیبانی کننده (رحیمیان بوگر و اصغر نژاد،۱۳۸۷).\nویژگیای افراد دارای انعطاف پذیری کنشی\n۱- احساس اعتماد به نفس و کارامدی که اجازه میده با موفقیت چالشای زندگی رو پشت سر بگذرند.\n۲- موضع گیری فعال در قبال یه مشکل یا مانع، توانایی نگاه به یه مشکل به عنوان مسئله ای که می تونن اون رو جستجو کنن،تغییر بدن،تحمل کنن یا دوباره به روش دیگه حل کنن.ایستادگی منطقی در مقابل مشکلات و چالشبا توانایی اینکه به چه موقع بگن و ظرفیت رشد مهارتبرای تحمل مشکلات.\n۳- بعضی محققین فکر می کنند انعطاف پذیری از راه افزایش سطوح احساسات مثبت می تونه باعث تقویت عزت نفس شده و مقابله موفق با تجارب منفی رو موجب می شه. بنابر این تاب بیاری یا انعطاف پذیری کنشی از راه تقویت عزت نفس به عنوان عملکرد واسطه ای به برابری مثبت می رسه.\n۴- افراد دارای تاب بیاری بالا دارای صفاتی مثل ، سر سختی، مقابله سرکوب گرایانه و داشتن خلق و خو و احساسات مثبت دلیل کسب ویژگی انعطلف پذیری کنشی هستن (بشارت و همکاران، ۱۳۸۷).\nروشای ایجاد انعطاف پذیری کنشی\n۱- ایجاد روابط: داشتن روابط خوب با اعضاء نزدیک فامیل، دوستان یا بقیه مهمه.دریافت کمک و پشتیبانی از کسائی که به شما علاقمندند و به سخنان شما گوش میدن، انعطاف پذیری کنشی رو تقویت می کنه.\n۲- حرکت کردن به طرف هدف: پروراندن بعضی اهداف واقعی عوضش تمرکز کردن بر تکالیفی که به نظر غیر قابل دسترس هستن. از خود پرسیدن” امروز چه کاری رو میتونم انجام دهم که به حرکت کردن من در راهی که می خوام طی کنم کمک کنه.”\n۳- به فرصتبه عنوان موقعیتی واسه پیدا کردن خود نگاه کنین: خیلی از افراد در حالیکه رویدادهای بد و شرایط سخت رو تجربه کردن گزارشایی مثل این رو در مورد خود ارائه میدن. روابط بهتر در حالی که احساس می کنن در خطر و حمله هستن.دارا بودن احساس خود با ارزشی در حال افزایش و معنویت رشد یافته.\n۴- رویدادها رو در منظرتان (در جلوی چشمتون) نگاه دارین: حتی زمانیکه با رویدادهای بسیار دردناک روبه رو میشین تلاش کنین موقعیت فشارآور رو با مفهومی وسیعتر مورد توجه بذارین.\n۵- دیدگاه مثبتی رو در مورد خود پرورش بدید: پرورش این باور که توانایی حل این مشکلات رو دارا هستین و هم اینکه اطمینان به عزیزتون به ایجاد تاب بیاری کمک می کنه.\n۶- چشم انداز امیدوارانه ای رو واسه خود حفظ کنین: یه چشم انداز خوش بینانه شما رو قادر می سازه تا انتظار وقایع خوب رو در زندگی داشته باشین و به جای اینکه نگران اون چیزی که از اون هول و هراس دارین باشین، تلاش کنین چیزی که رو که دوست دارین و می خواین تصور کنین.\n۷- به خودتون توجه کنین: توجه تون رو به نیازها و احساسات معطوف کنین و خود رو به فعالیتایی که از اونا حال می کنین و در اونا احساس آرامش می کنین مشغول کنین.\n۸- پذیرش اینکه تغییر،بخشی از زندگیه: قبول کردن اتفاق های که نمیشه اونا رو عوض کرد می تونه به شما کمک کنه تا بر اتفاق های که قابل تغییر هستن تمرکز کنین (رضایی،۱۳۹۰).\nفردریکسون و توگد (۲۰۰۴) فکر می کنند افراد دارای ویژگی تاب بیاری واسه مقابله با رویدادهای منفی، ممکنه برگشت مؤثری به شرایط و موقعیتای قبلی هم داشته باشه (که به آندر حل چالشای فعلی کمک می کنه)در حالیکه افراد بدون این ویژگی،انگار در چاهی گرفتار می شن و ً توان رهایی ار شکستیا گرایشای منفی شون رو ندارن، پس وجود توانایی واسه حرکت کردن با وجود عوامل فشارزای منفی نشون دهنده شانس افراد نیس بلکه معنی شناخته شده تاب بیاری رو خاطر نشون می سازه. ریشه انعطاف پذیری یا تاب بیاری از علم فیزیک گرفته شده و به معنی جهیدن رو به عقبه. در واقع افراد دارای این ویژگی با برگشت رو به عقب، توانایی زنده موندن و حتی شکست دادن مشکلات رو دارن. تاب بیاری می تونه باعث شه که فرد پیروزمندانه از رویدادهای بد بگذره و بر خلاف قرار گرفتن در برابر تنشای شدید لیاقت اجتماعی و تحصیلی اون ارتقا یابد (سلامات، ۱۳۹۳).\nانعطاف پذیری یا تاب بیاری یه جور ویژگیه که از یکی به یکی دیگه فرق داره و می تونه کم کم رشد کنه یا کمبود یابد. محققان در مطالعه های خود فهمیدن خیلی از آدما که در برابر آسیب قرار گرفتن، می تونن به سلامت از اون بگذرند و حتی به رشدی بیشتر از قبل برسن. به خاطر همین اونا این موضوع به ذهنشون رسید که اگه بشه ویژگی تاب بیاری رو در افراد شناخت، میشه از این ویژگی در آموزش بقیه مخصوصا در زمان کودکی و نوجوونی استفاده کرد.این تحقیقات نشون داده که اندازه عوامل خطر و عوامل محافظ نقش بسیار مهمی در جهت دادن آدما به سمت تاب بیاری یا آسیب روانی اجتماعی داره. عوامل خطر شرایط و وضعیتایی هستن که احتمال آسیب روانی- اجتماعی رو در شخص زیاد می کنن، مثل فقر، شکست تحصیلی. ولی عوامل محافظ شرایط و وضعیتایی هستن که احتمال آسیب روانی- اجتماعی رو در شخص کاهش میدن، مثل داشتن اعتماد به نفس،شرایط با مهربونی در خونواده (تدین، ۱۳۹۳).\nتاب بیاری یکی از عوامل محافظته که همراه با بقیه عوامل محافظ نقش مهمی در موفقیت افراد و جون بدر بردن از شرایط بد داره. تحقیقات نشون داده، خیلی از کودکان و نوجوانان که در محیطای پر خطر رشد کردن بدلیل اینکه در زندگی اونا عامل یا عوامل مواظبت وجود داشته، تونسته ان این مشکلات رو پشت سر گذاشته از زندگی سالمی بهره مند شن و به عنوان افراد دارای ویژگی تاب بیاری از اونا یاد شه. تاب بیاری می تونه باعث شه که فرد پیروزمندانه از رویدادهای بد بگذره و بر خلاف قرار گرفتن در برابر تنشای شدید، لیاقت اجتماعی، تحصیلی و شغلی اون ارتقا یابد (خزائلی پارسا،۱۳۸۸).\nبه باور ماتسن (۲۰۰۱) وقتی که فاجعه از سر بگذره و نیازای اولیه انسانی تأمین شه، اون وقت تاب بیاری ظاهر می شه و در نتیجه اون اثرات بد اصلاح یا کاهش می شن و یا حتی پنهون می گردن. بطور کل مؤلفه های تاب بیاری رو شامل لیاقت ، استواری شخصی، تحمل احساسات منفی، مهارتگری (توانایی فرد در کنترل و مدیریت شرایط) و معنویت می دونن (رحیمیان بوگر و اصغر نژاد، ۱۳۸۷).\nآپاندیسیت چیست؟ | بیماری\nفایل – بینامتنیت قرآن و دفتر اول، دوم و سوم مثنوی از دیدگاه ژرار ژنت- قسمت ۷۷