زنان حاضر در کربلا (9) مسابقه وبلاگ نویسی کربلا جاریست (6) زنان نقش آفرین قبل از حادثه کربلا (1) بدون موضوع (3)\nوب سایت تخصصی امام حسین\nپرسشی با مهر\nسامانه جامع مشاوره اربعین\nشهادت امام حسن عسکری علیه السلام تسلیت باد\nشهادت آن حضرت را روز جمعه هشتم ماه ربیع الاول سال ۲۶۰هجری نوشته اند .در کیفیت وفات آن امام بزرگوار آمده است : فرزند عبیدالله بن خاقان گوید روزی برای پدرم ( که وزیر معتمد عباسی بود ) خبر آوردند که ابن الرضا – یعنی حضرت امام حسن عسکری – رنجور شده ، پدرم به سرعت تمام نزد خلیفه رفت و خبر را به خلیفه داد . خلیفه پنج نفر از معتمدان و مخصوصان خود را با او همراه کرد . یکی از ایشان نحریر خادمبود که از محرمان خاص خلیفه بود ،\nامر کرد ایشان را که پیوسته ملازم خانه آن حضرت باشند ، و بر احوال آن حضرت مطلع گردند . و طبیبی را مقرر کرد که هر بامداد و پسین نزد آن حضرت برود ، و از احوال او آگاه شود .\nاز دل هزاران شهید عبور کرده ای...\nدر ایستگاههای بهشت لحظه ای درنگ کرده ای و برایت روایت کردند و گریستی. به تو گفتند که کربلا همچنان جاریست از عاشورای 61 هجری تا امروز و فردا...\nشاید بارها و بارها که به هرکدام از قدمگاههای شهدا می رسیدی با خود میگفتی "کاش مرا نیز به خیل شهیدان راهی بود و حسرت می خوردی که چرا از قافله جا مانده ای...\nآری! زمان ما را از قافله ی کربلائیان دور داشته است اما هنوز هم می توان آن گونه که سید شهیدان اهل قلم خواست، بخواهیم: "کربلا، ما را نیز در خیل کربلائیان بپذیر"\nبه شهر باز می گردی... دلت برای همان بیابانها میگیرد! اولش می خواهی زار بزنی و گریه کنی... تازه با رفیقانت مأنوس شده بودی... تازه شهدا را شناخته بودی... تازه فهمیده بودی که هرچه هست در گمنامی و در آن بیابانهاست...\nبه خود می آیی، سبکبار می شوی. خیلی چیزها آموخته ای که هرگز نباید فراموششان کنی چنانچه زینب سلام الله علیها کربلا را فراموش نکرد.\nبه شهر که نزدیک می شوی دلت تنگ می شود، برای خاک، برای نخل، برای خاکریز... برای جاده ای که هنوز رد خمپاره بر آن مانده بود...\nبا خودت می گویی: نکند زرق و برق شهر این حال و هوا را از یادم ببرد!\nبر می خیزی؛ پر از حیرتی، پر از حسرتی، چیزی را جا گذاشته ای...\nشاید رد پایت را...!\nشاید گناهانت را...!\nشاید آرزوهایت را...!\nو شاید دلت را...!\nشهادت گوارایتان ای انان که در دل شب و روشنای روز خدا را نشانه رفته بودید\nاللهم الرزقنی شهادت...\nبا شیرزنان دشت کربلا\n«ام‌ّ وهب»، تنها زن شهید کربلا\nواقعه عاشورای سال 61 هجری، یکی از مهمترین حوادث تاریخ بشمار می رود و به سبب اهمیت فوق العاده است که این واقعه از جهات گوناگون مورد دقت و بررسی قرار گرفته؛ شاید بتوان گفت که در میان همه ی این بررسی ها و دقت ها به نقش زنان کمتر توجه شده است و این درحالی است که زنان چه قبل از عاشورا و چه در روز عاشورا و چه بعد از روز عاشورا نقش بسیار مهمی داشته اند. رشادتها و از خود گذشتگی های بانوان در کاروان حسینی از مدینه تا مدینه آنقدر بزرگ و درس آموز است که هر انسانی را به فکر فرو می برد.\nباز خوانی خطبه حضرت زینبسلام الله علیها\nخطبه کامل بی بی زینب دربرابر یزید ،ببینید چطور هیبت ابر قدرت زمان را می شکند\nپس از واقعه تلخ عاشورا، رسالت سنگین بانوان کاروان حسینی آغاز گردید . آنان با وجود شرایط سخت جسمی و روحی، می بایست از اندیشه و کلام و احساس یاری گرفته و با خطبه های پرشور خویش، مردمی که در عمق نادانی به سر می بردند را از حقانیت راه امام حسین ( علیه السلام) و مظلومیت ایشان آگاه سازند و به رهبری زینب ( علیهاالسلام)، به نشر معارف اسلام و رساندن پیام شهیدان بپردازند تا اسلام را از هدم و زوال نجات بخشند . این جاست که به هدف والای امام حسین ( علیه السلام) از همراه نمودن زنان و کودکان، با خویش پی می بریم .\nمحرم است و دوباره بوی سیب و گلاب به هم پیچیده است. دوباره هوای سرِمان عوض شده و داستان واقعی نبرد رذیلت‌ها با فضیلت‌هاست که از هر کوی و برزن تکرار می‌شود. دوباره صدای «هل من ناصر» آن عدل ستمدیده در کوچه‌های جان خداجویان طنین افکنده است و صدای «هیهات منا الذله» او تکمله‌ای است که مبادا کسی خیال کند حسین برای خود یار و یاور می‌خواند و کمک خواستنش برای رهایی از مصیبت کرب و بلاست. نه. حسین می‌داند که خدا دوست دارد او را کشته بیند.1 چراکه او الگوی آزادگانی است که سر به دار می‌سپارند و به ظلم فرود نمی‌آورند.\nبا شروع ماه محرم؛ ماه اندوه و عزای حسینی، به‌منظور شناخت بهتر واقعیت‌های موجود این حادثه غم‌بار و عظیم، مهرخانه، جهت بررسی اتفاقات، افراد و وقایعی که در این ایام نقل محافل مذهبی و دینی است، سلسله‌بحث‌هایی را از منظر زنان و خانواده و در موضوعات گوناگون با حجت‌الاسلام حمید احمدی‌جلفایی؛ دانش‌آموخته فقه و اصول و نویسنده کتاب‌های «صحیفه فاطمیه»، «حجاب برتر» و مدیر پژوهش «موسوعه حجاب و عفت» داشته است تا صحت و سقم تاریخ شفاهی مرسوم را دریافته واین واقعه عظیم را واقعی‌تر و به دور از بدعت‌ها و جانب‌داری‌ها، درک کنیم.\nکربلا جاری است چرا که زندگی جاری است و حقیقت در جریان است. رسالت کربلا به سعادت رساندن انسان متحیری است که نمی‌تواند انتخاب کند. داستان واقعی زندگی عزتمندانه است برای آنها که می‌خواهند عزیز باشند و به جای زنده‌مانی، زندگانی کنند. نمایشگاهی از مجموعه فراز و فرودهای انسان است به پهنا و درازای جغرافیا و تاریخ انسانی که یکجا جمع شده است. و عاشورا نقطه عطف تاریخ انسان است و عاشورا یک روز نیست، یک روزگار و یک عصر است. روزگاری که چون توفان نوح، فصل جدید خلقت شد و چون بعثت خاتم‌الانبیاء، دوره احیاء دین خدا شد. کربلا در امتداد غدیر است و اگر علی پس از نبی مولای هر مؤمنی است، حسین نیز مولای هرمجاهدی است که دین خدا را بی‌پیرایه می‌خواهد و جهان را بی‌ستم ستمگران. و قیام قائم نیز به خونخواهی حسین است که به وقوع خواهد پیوست ان‌شاءالله. و انقلاب اسلامی ایران مقدمه ظهور است و آبشخورش کربلا و عاشوراست. فریاد «هیهات مناالذله» سرور آزادگان، شعار خمینی کبیر بود و بر زبان خامنه‌ای عزیز جاری است. انقلاب اسلامی برای آن بود که از اغیار استقلال باشد و از قید دشمنان آزادی و در برابر آنان آزادگی و اینها همه در حکومت جمهوری اسلامی است.


بیش از صد شبه نظامی طالبان کشته شدند | خبرگزاری صدا و سیما\nکد خبر: ۳۱۷۸۸۳۰\nبیانیه دولت افغانستان\nدر حملات نیرو‌های زمینی و هوایی افغانستان به مواضع طالبان حداقل صد شبه نظامی اين گروه کشته و ۹۰ نفر زخمی شدند.\nبه گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما، به نقل از خبرگزاری شینهوا از کابل، حداقل صد شبه نظامی طالبان روز پنجشنبه در حملات نیرو‌های امنیتی افغانستان کشته ۹۰ شبه نظامی زخمی شدند.\nبر اساس این گزارش، در حاشیه شهر هرات مرکز استان هرات و در مناطق "گوزارا"، "کاروخ" و "سیاوشان" نیرو‌های امنیتی افغانستان با حمایت نیرو‌های بسیج عمومی، موفق شدند حداقل ۵۲ نیروی گروه طالبان را بکشند و ۴۷ تن از آن‌ها را زخمی کنند.\nبر اساس بیانیه دولت افغانستان، جنگنده‌های ای-۲۹ ارتش این کشور هم در حمایت از نیرو‌های امنیتی چند عملیات علیه شبه نظامیان طالبان در این مناطق انجام دادند. وزارت دفاع افغانستان گفت در حملات هوایی به منطقه "گوریان" در استان هرات ۱۳ نیروی طالبان کشته و ۲۲ تن زخمی شدند. در این حملات، هفت خودرو نظامی و مقادیر قابل توجهی از تجهیزات گروه طالبان منهدم شدند.\nدر استان هلمند، یک بالگرد نیروی هوایی افغانستان پس از انجام عملیات علیه نیرو‌های طالبان ناچار به فرود اضطراری شد. در استان قندهار، در حملات هوایی ارتش افغانستان، ۳۶ شبه نظامی طالبان کشته و ۲۰ تن از آن‌ها زخمی شدند.\nکپی لینک https://www.iribnews.ir/00DKxS


دانشگاه «از نردبان تا سایبان» در گفت‌وگو با عباس كاظمی جامعه‌شناس | مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی\nدانشگاه «از نردبان تا سایبان» در گفت‌وگو با عباس كاظمی جامعه‌شناس\n1397/7/1 ۱۰:۲۷ , 276 بازدید\nاول مهرماه است، روز بازگشایی مدارس، دانشگاه‌ها. بیش از سه و نیم میلیون دانشجوی ایرانی از امروز بار دیگر به تحصیل در موسسات مختلف آموزش عالی مشغول می‌شوند، دانشگاه‌ها و موسساتی با اسامی متنوع چون دانشگاه‌های معهود و مرسوم تا دانشگاه پیام نور و دانشگاه جامع علمی - كاربردی و دانشگاه فنی و حرفه‌ای و موسسات آموزش عالی غیردولتی- غیرانتفاعی و دانشگاه آزاد اسلامی.\nمحسن آزموده: اول مهرماه است، روز بازگشایی مدارس، دانشگاه‌ها. بیش از سه و نیم میلیون دانشجوی ایرانی از امروز بار دیگر به تحصیل در موسسات مختلف آموزش عالی مشغول می‌شوند، دانشگاه‌ها و موسساتی با اسامی متنوع چون دانشگاه‌های معهود و مرسوم تا دانشگاه پیام نور و دانشگاه جامع علمی - كاربردی و دانشگاه فنی و حرفه‌ای و موسسات آموزش عالی غیردولتی- غیرانتفاعی و دانشگاه آزاد اسلامی. ما همه این عناوین را بدون در نظر گرفتن تفاوت‌های جدی و اساسی ذیل عنوان كلی «دانشگاه» می‌شناسیم و كسانی كه در آنها فعالیت می‌كنند را «دانشجو» و «استاد» خطاب می‌كنیم، بدون توجه به این واقعیت انكارناپذیر كه «دانشگاه» و «دانشجو» در سال‌های اخیر، تحولاتی ژرف و اساسی را از سر گذرانده‌اند و دانشگاه امروزی، به لحاظ موقعیت، جایگاه، كارویژه‌ها و كمیت و كیفیت اقبالی كه از سوی جامعه نسبت به آن هست، با دهه‌های پیش متفاوت است. عباس كاظمی، معتقد است كه دانشگاه دیگر نه نردبانی برای ارتقای اجتماعی بلكه سایبانی است كه از سویی به دولتمردان اجازه می‌دهد با آن به مثابه سدشكنی در برابر سیل عظیم بیكاران مواجه شوند و از سوی دیگر به دانشجویان مجال، تا در آن به آینده خود بیندیشند؛ ضمن آنكه به ویژه در مقاطع بالای تحصیلی بسیاری از متقاضیان دانشگاه، نه جوانانی جویای شغل و مهارت، كه مخاطبانی هستند كه یا در جست‌وجوی معنایی برای زندگی هستند یا به فضای عمومی دانشگاه برای معاشرت فكر می‌كنند، یا صرفا به مدرك می‌اندیشند تا در مراتب اداری ارتقای شغلی یابند و یا... به تعبیر این جامعه‌شناس اما آنچه در تمام ادوار دانشگاه ایرانی مشترك بوده، اولا گسست آن از جامعه و ثانیا فقدان نگرشی است كه دست كم به دانشجویان مهارتی یاد بدهد؛ به دیگر سخن دانشگاه‌های ما حتی در رشته‌هایی چون جامعه‌شناسی و فلسفه نیز پژوهشگر پرورش نمی‌دهند و دانشجویان را تنها به چرخه نمره و مدرك گرفتن سوق می‌دهند. گفت‌وگوی مفصل حاضر با دكتر كاظمی، پژوهشگر نام‌آشنای عرصه مطالعات فرهنگی و مطالعات دانشگاه، به بهانه انتشار مجلدی دیگر از مجموعه تاملات صاحب‌نظران ایرانی در باب آموزش عالی از سوی پژوهشكده مطالعات فرهنگی و اجتماعی با عنوان «دانشگاه از نردبان تا سایبان» صورت گرفت. كاظمی در این گفت‌وگو ضمن بحث از تحولی خوشایند در میان اصحاب علوم اجتماعی و اقبال آنها به مسائل مبتلابه جامعه، به رونق مطالعات دانشگاهی در ایران اشاره می‌كند و سپس به بحث مفصل از برخی معضلات نظام آموزش عالی ما می‌پردازد. او معتقد است روند جهانی توده‌ای شدن دانشگاه در ایران به دلیل جابه‌جایی میان پولی‌شدن و خصوصی‌شدن و عدم ارتباط سازمند میان بخش خصوصی صنعت و تجارت با دانشگاه‌ها رو به افول می‌گذارد؛ اتفاقی كه شاید دانشگاه را به كاركرد قدیمی خود یعنی پرورش پژوهشگر سوق بدهد.\nاگر موافق باشید بحث را با شكل كتاب آغاز كنیم كه شامل شماری از مقالات و گفتارهای شما درباره دانشگاه است. شما همیشه از مفهوم بنیامینی «منظومه» استفاده می‌كنید. آیا می‌توان این كتاب را مثل كتاب پیشین شما یعنی «امر روزمره در جامعه پساانقلابی» كتابی با ساختار منظومه‌ای، شامل جستارها و گفتارها حول برخی دغدغه‌های محوری در زمینه دانشگاه خواند؟\nالبته من كتاب «دانشگاه از نردبان تا سایبان» را برخلاف كتاب «امر روزمره در جامعه پساانقلابی» منظومه‌ای نمی‌بینم. آن كتاب به خصوص فصل زندگی سیاسی اشیا را منظومه‌ای تعریف می‌كنم، زیرا انتخاب من آنجا بر اساس فهم خودم از مفهوم «منظومه» (consolation) یا به تعبیر دقیق‌تر برخی «فلك‌الافلاك»، دو دلیل داشت، یكی استراتژی سیاسی‌ام برای تدوین كتاب بود تا بتوانم یك پیام را برسانم و برخی موانع را دور بزنم. وقتی نویسنده نتواند مستقیم سر اصل مطلب برود، باید به شیوه‌ای طرح بحث كند كه در آن شیوه بتواند برخی از فیلترهای فضای رسمی را دور بزند. دلیل دوم این بود كه برخی مسائل به قدری پیچیده هستند كه اگر بخواهیم از متن آنها صحبت كنیم، نمی‌توانیم یك سیستم فكری برای آن تعریف كنیم و باید بتوانیم از جاهای مختلف نمونه‌برداری كنیم تا در نهایت بتوانیم تصویری كلی یا كلیتی از آن ارایه دهیم. بنابراین روایت منظومه‌نگرانه‌ای كه در كتاب «امر روزمره در جامعه پساانقلابی» انتخاب شد، نوعی خوانش انتقادی از جامعه بعد از انقلاب از رهگذر چیزهای به ظاهر بی‌اهمیت بود. بنابراین گزینش روش منظومه‌نگری در آن كتاب، عامدانه بود. مساله دیگر بحث درباره نوع و شیوه نگارش است. شیوه نگارش در كتاب حاضر تا حدودی عامه‌پسندتر و ساده فهم‌تر از شیوه نگارش دانشگاهی است. این كتاب به مجموعه‌ای اختصاص دارد كه در آن نوشته‌ها و آثار هر یك از پژوهشگران حوزه دانشگاه گردآوری شده است. یعنی مجموعه نوشتارها و مصاحبه‌ها و گفتارهای هر یك از پژوهشگران علوم اجتماعی در ایران در حدود دو دهه اخیر، حول محور علم و آموزش عالی و دانشگاه گردآوری شده است؛ البته این آثار بیانگر مداخلات یك فرد دانشگاهی در حوزه دانشگاه نیست، بلكه نشان‌دهنده آثار یك فرد دانشگاهی در حوزه عمومی است. بنابراین این آثار به این معنا نیست كه ما از نوشتارهای دانشگاهی بی‌نیاز هستیم، كارهای آكادمیك جای خود را دارند. برای مثال الان با شماری از دوستان در حال انجام پروژه‌ای در زمینه مراكز خرید هستم. اگر آن كتاب منتشر شود، خواهید دید كه به شیوه كتابی دانشگاهی نوشته شده است، یعنی ایده‌هایی نظری آن را پشتیبانی می‌كند، ساختار و روش تحقیق دارد و ... البته در آن تحقیق هم خواهید دید كه روش‌های متعدد به یكدیگر پیوند خورده‌اند. همچنین مشغول پروژه‌ای در زمینه مطالعه پدیده پایان‌نامه‌نویس‌ها در ایران هستم كه در آن هم نظم پژوهشی به بیانی كه اشاره شد، وجود دارد. بنابراین كارهای تحقیقاتی و دانشگاهی را باید از كارهای روشنفكری جدا كرد. برای نمونه كتاب «مسائل جامعه‌شناسی» نوشته پییر بوردیو (ترجمه پیروز ایزدی) را در نظر بگیرید، این كتاب شامل مجموعه مصاحبه‌های بوردیو درباره آثار دیگرش از جمله «تمایز»، «كنش»، «انسان دانشگاهی» و موضوعاتی چون ذائقه، مد، چیستی علوم اجتماعی و ... است. ویژگی این كتاب ساده فهم‌تر بودن آن در قیاس با آثار آكادمیك بوردیو است كه مخاطب آن الزاما متخصص علوم اجتماعی نیست. بنابراین به‌طور خلاصه ما در آثاری از این دست می‌كوشیم نوعی از علوم اجتماعی را در خیابان بین مردم و در فضای عمومی، در میان كسانی كه متخصص علوم اجتماعی نیستند، وارد كنیم. این آثار را باید پیوندی میان نظام دانشگاهی و نظام عمومی جامعه قلمداد كرد. یعنی جامعه‌شناس می‌كوشد به مردم نزدیك شود و با آنها صحبت كند. این شیوه كار را نزد پژوهشگرانی چون زنده‌یاد قانعی‌راد، حسن محدثی، مقصود فراستخواه، نعمت‌الله فاضلی، ناصر فكوهی و ... می‌بینید كه می‌كوشند بینش جامعه‌شناختی را وارد جامعه كنند. بنابراین نباید این قبیل آثار را با معیارهای صرف دانشگاهی قضاوت كرد.\nبا این توضیح، اگر ممكن است به نحو اجمالی كتاب «دانشگاه از نردبان تا سایبان» را معرفی كنید.\nاین كتاب چهار بخش است و هر چه در آن پیش می‌روید، می‌بینید كه مباحث خاص‌تر می‌شود. یعنی آموزش عالی آغاز می‌كند و بعد به اقلیت‌های دانشگاهی كه بخشی از نظام آموزش عالی جدید است می‌پردازد و سپس به علوم اجتماعی به عنوان بستری كه در 15-10 سال اخیر در آن فكر كردم، اختصاص می‌یابد و در نهایت بر فعالیت‌های 6-5 سال اخیر من در زمینه مطالعات فرهنگی متمركز می‌شود. اما نخ تسبیحی در سراسر این مباحث قابل ردیابی است كه همان نوع نگاهی است كه من به نظریه و علوم اجتماعی و علوم انسانی و دانشگاه دارم.\nبه برخی از اصحاب علوم اجتماعی اشاره كردید كه غیر از كار دانشگاهی در عرصه عمومی نیز فعال هستند. شمار این جامعه‌شناسان در سال‌های اخیر رو به افزایش است. حتی می‌بینیم كه چهره‌های جوان‌تر نیز رغبت بیشتری دارند تا با امر عمومی ارتباط یابند در حالی كه مثلا در دهه‌های پیشین چنین نبود. مثلا در دهه‌های 1350-1340 جامعه‌شناسی به حیطه دانشگاه محدود بود و نهایتا برخی جامعه‌شناسان ارتباطات محدودی به نهاد دولت داشتند. از دهه 1360 كه به خاطر ویژگی‌های خاص خودش بگذریم، می‌بینیم كه جامعه‌شناسی در دهه 1370 و حتی سال‌های آغازین دهه 1380 علوم اجتماعی ما سخت نظریه‌زده است و جامعه‌شناسان عمدتا مباحث نظری مطرح می‌كنند و گویی نمی‌توانند با جامعه ارتباطی برقرار كنند. اما الان شاهدیم كه اقبال به جامعه‌شناسانی كه از طرق مختلف و با روش‌های گوناگون با حوزه عمومی ارتباط بیشتری دارند، افزایش یافته است. از سوی دیگر خود جامعه‌شناسان نیز تمایل بیشتری به برقراری این ارتباط دارند. آیا این نشان‌دهنده نوعی بلوغ در علوم اجتماعی در ایران نیست؟\nنسل جدیدی در میان استادان جوان و دانشجویان دكتری و كارشناسی ارشد علوم اجتماعی ما ظهور و بروز یافته است كه فعالیت‌های علمی‌شان را از فعالیت‌های مطبوعاتی و فضای مجازی شروع می‌كنند. این امر پیامدهای مختلفی دارد. تا قبل از یك دهه پیش، حضور در فضای مطبوعاتی به صورت تحقیرآمیز، فعالیت «ژورنالیستی» تلقی و كسی كه این كار را می‌كرد، ژورنالیست و سطحی نامیده می‌شد. در عین حال كار مطبوعاتی مخاطرات زیادی داشت. بنابراین ورود به فضای عمومی نه فقط امتیازی در بر نداشت، بلكه با هزینه نیز همراه بود. برای مثال 10 سال پیش تعدادی از همكاران در دانشگاه تهران به من گفتند كه شما خیلی در فضای مطبوعات حضور دارید و این امتیاز منفی تلقی می‌شود. یكی از دلایل منفی كه برای رفتن از دانشگاه تهران عنوان شد، همین حضور- به نظر ایشان- زیاد من در فضای مطبوعات بود. اما امروز، نه اینكه نگاه دانشگاه به مطبوعات مثبت شده باشد، بلكه نسل جدید احساس كرده است كه بازی‌ای كه در فضای آكادمیك در جریان است، كسل‌كننده است، بازی ارتقا در مراتب دانشگاهی و رفتن از استادیاری به دانشیاری و ... بازی بی حاصلی كه هیچ مخاطبی ندارد و صرفا صوری است. اما این نسل جوان می‌بیند كه در فضای عمومی مخاطب دارد و پاداش خود را نه از سیستم ارتقای نظام آموزش عالی بلكه از مخاطب عمومی دریافت می‌كند. این برای مخاطب عمومی جذاب است. بنابراین نسل جدید احساس كرده كه چندان نمی‌تواند وارد بازی سلسله مراتبی سختی شود كه نظام آموزش عالی و دانشگاه‌های ما بنا كرده‌اند. در دانشگاه‌ها برای ارتقا به مرتبه استادی فرد باید یك «فرمالیسم بی روحی» را طی كند كه بی‌حاصل است. ته ماجرا نیز این است كه فرد، استاد دانشگاه می‌شود، اما كسی او را نمی‌شناسد و كتاب دانشگاهی و مقاله علمی- پژوهشی او را نمی‌خواند و به آن ارجاع نمی‌دهد. البته استادان جوان می‌دانند كه باید آن راه طولانی را ناگزیر طی كنند، اما دریافته‌اند كه راهی بی‌حاصل است و جز آن ارتقای شكننده، پاداش مطلوب ندارد. بنابراین به نظر من قدرت فضای عمومی بهتر درك شده است. یعنی چنین نیست كه انقلابی در دانشگاه‌ها رخ داده باشد، بلكه آن انقلاب در فضای عمومی و در حوزه روشنفكری و مطبوعات و امر عمومی رخ داده است. یعنی دوستانی كه در مطبوعات و فضای مجازی هستند، آنقدر برای این فضاها جذابیت ایجاد كرده‌اند كه نسل جدید دانشگاهی به سمت ایشان سوق یافته‌اند تا به تعبیر بوردیو یك میدان (field) دیگری داشته باشند تا در آن بتوانند قدرت خودشان را تمرین (practice) كنند. ما یك فضای دانشگاهی داریم و یك فضای روشنفكری و عمومی؛ بدیهی است كه كسی كه بتواند در هر دو میدان یا فضا فعالیت كند، قدرت بیشتری دارد.\nعمده مباحث شما به فرم و صورت و میدان‌های كنش جامعه‌شناسان اختصاص داشت. اما آیا تحولی در محتوا نیز پدید نیامده است. یعنی چنان كه در پرسش پیشین گفتم، جامعه‌شناسان ما 10 سال پیش عمدتا مباحث تئوریك درباره فوكو و بوردیار و ساختارگرایی و شالوده شكنی و ... مطرح می‌كردند، اما الان گویا این مباحث چندان مخاطب پیشین ندارد و گروه محدودی هستند كه كماكان دنبال این هستند كه آخرین اظهارنظرهای ژیژك و رانسیر و ... را دنبال می‌كنند. مخاطب امروز جامعه‌شناسی عمدتا دنبال توضیحی جامعه‌شناختی برای وضعیت امروز و رویدادهای روز است.\nاین نشان می‌دهد كه توجه علوم اجتماعی ما به مسائل جامعه در حال بیشتر شدن است. شاید بتوان گفت علوم اجتماعی و جامعه در حال تغییر یا تصحیح یكدیگر هستند. تحولات جامعه آن قدر زیاد و با سرعت شده است كه برای جامعه‌شناسان جذاب است و آنها را ترغیب كرده به مسائلی بپردازند كه مورد مطالبه مردم است. بنابراین تحولات سریع و رشدیابنده جامعه علوم اجتماعی ما را متحول كرده است. از سوی دیگر خود علوم اجتماعی نیز جامعه را تغییر داده است. یعنی علوم اجتماعی نیز مردم را آگاه كرده كه دانشی هست كه می‌تواند راجع به مسائلی كه پیش از این فكر نمی‌كردند چندان مهم باشد، نظر بدهند، مثل قضیه استقبال گسترده از مرتضی پاشایی (خواننده پاپی كه در جوانی درگذشت). در سال 1376 وقتی بازی فوتبال دو تیم ایران و استرالیا رخ داد و با آن واكنش مردم مواجه شد، جامعه‌شناسان مبهوت ماندند، زیرا ابزاری از پیش فراهم برای تحلیل این قضیه در اختیار نداشتند، آنها به دنبال ابزارهای نظری برای توضیح آن می‌گشتند، مثلا برخی می‌گفتند باید باختینی به قضیه نگریست. اما الان شمار حوادث و رویدادها و تحولات اجتماعی كه در جامعه ما رخ می‌دهد، قابل قیاس با دهه 1360 و حتی 1370 نیست. این تجارب منابع غنی‌ای را برای تحلیل جامعه‌شناختی پدید آورده و آن را از پیش آماده كرده است. بنابراین جامعه‌شناسان ما برای تحلیل جامعه‌شناختی این وقایع آماده‌تر هستند. از سوی دیگر نیز جامعه نیز توقع دارد كه دانشی به اسم علوم اجتماعی (اعم از جامعه‌شناسی، ارتباطات، انسان شناسی، مطالعات فرهنگی و ...) بتواند مسائل را تحلیل كند. بنابراین من اجتماعی شدن و عینی شدن علوم اجتماعی را امری دوسویه می‌دانم و معتقدم الان جامعه بیشتر جامعه‌شناسان را می‌شناسد كه بخشی از آن محصول حضور برخی جامعه‌شناسان مثل قانعی‌راد و محدثی، فاضلی و فكوهی و ... در فضای مطبوعات و فضای مجازی است. شبكه‌های اجتماعی در این زمینه خیلی نقش دارند، زیرا امروز روزنامه‌ها یا قدرت پیشین را ندارند یا بهتر است بگویم فضای مجازی آن قدر در زندگی روزمره رخنه كرده كه آدم‌های معمولی هم یك جامعه‌شناس معمولی را می‌بینند و صحبت‌هایش را می‌شنوند. این موضوع این امكان را فراهم آورده كه به همان میزان كه افراد جامعه پزشكان را می‌شناسند، جامعه‌شناسان را نیز بشناسند.\nبه همین عینی‌شدن دغدغه‌های جامعه‌شناسان بپردازیم. تا پیش از این تصور می‌شد كه آثار و گفتارهای اصحاب علوم اجتماعی ما راجع به دانشگاه بسیار اندك و انگشت شمار است. اما مجموعه 21 جلدی (رو به افزایش است) پژوهشكده مطالعات فرهنگی و اجتماعی، در زمینه مطالعات دانشگاه نشان‌دهنده آن است كه جامعه‌شناسان ما اتفاقا بسیار به مقوله دانشگاه پرداخته‌اند؛ البته شما در مقدمه كتاب نشان داده‌اید كه این توجه تاریخی تقریبا هم سن خود دانشگاه دارد. اما چرا این توجه در دو دهه اخیر چنین اوج گرفته است؟\nدغدغه دانشگاه نزد اندیشمندان ما همواره حضور داشته است. اگر به دهه 1340 و 1350 بازگردید و مجموعه كارهای صورت گرفته در زمینه دانشگاه را گردآوری كنید، تقریبا همین میزان آثار را خواهید دید. اما تفاوت مهم در دهه‌های اخیر این است كه این مجموعه 21جلدی، مربوط به فضای عمومی و مطبوعات است و در فضای دانشگاهی نیست. كتاب‌های جلد زرد پژوهشكده، حاصل كارهای دانشگاهی پژوهشگران نیست بلكه محصول فعالیت عمومی دانشگاهیان در زمینه دانشگاه است و این نشان‌دهنده آن است كه در 15-10 سال گذشته، دانشگاه به‌طور جدی مورد توجه دانشگاهیان در فضای عمومی بوده است. اما در فضای دانشگاه، پژوهش‌ها در این زمینه اندك بود، مثل كارهای دكتر فراستخواه. حجم این دسته آثار خیلی كم است.\nزیرا اساسا پرداختن به دانشگاه و گفتمان دانشگاه، یك گفتمان لوكس و دلپذیر برای دانشگاهیان نبود كه راجع به آن تحقیق و نظریه‌پردازی كنند. اما فضای عمومی از فضای دانشگاهی جلوتر بود. این آثار نشان‌دهنده همین امر است. البته در چند سال اخیر فضای دانشگاهی نیز به اهمیت این آثار پی برده و شاهدیم كه پایان‌نامه‌ها و تحقیقات و ترجمه‌هایی در این زمینه نوشته می‌شود. البته باید نقش پژوهشكده مطالعات فرهنگی و اجتماعی را نیز برجسته كرد. این پژوهشكده در سه- چهار سال اخیر بر موضوع دانشگاه متمركز شده است و از چند طریق فعالیت می‌كند، اول اینكه سفارش پژوهش‌های مستقلی را به افراد یا گروه‌های مختلفی كه در این زمینه علاقه دارند، داده است، دوم آثار خوب ترجمه نشده در این زمینه را پیدا كرده و آنها را ترجمه می‌كند و سوم محصولاتی كه در فضای عمومی و در مطبوعات وجود داشت را گردآوری كرده است و از استادان و نویسندگان آنها خواهش كرده كه آنها را به صورت كتاب، عرضه كنند. بنابراین نقش پژوهشكده در تقویت گفتاری كه پیش‌تر نحیف بوده را نباید فراموش كرد. امروزه شاهدیم كه دانشگاه به یك گفتمان بدل شده است. با این حال خود پژوهشكده به تنهایی نمی‌تواند این كار را بكند. به همین دلیل باید زمینه‌ای كه در دانشگاه هست و مسائلی كه هر چه پیش‌تر می‌رویم، دانشگاه دچارش می‌شود، مثل پرولتاریای پژوهشی و حق‌التدریسی‌ها و افت كیفیت تحصیلی در دانشگاه‌ها و كالایی شدن آموزش عالی و ... را نیز باید در نظر گرفت. یعنی در چند سال اخیر، جدای از اینكه دانشگاه مورد توجه دانشگاهیان قرار گرفته، مسائلش نیز بیشتر و بغرنج‌تر شده است؛ به نحوی كه دولت باید چاره‌اندیشی كند كه مثلا با فارغ‌التحصیلان بیكار چه كند، با صندلی‌های خالی چه كند و ... مسائلی از این دست.\nشما در مقدمه تاكید كرده‌اید كه این میزان از توجه به دانشگاه (كه به تصریح شما سابقه نیز داشته است)، نشان‌دهنده آن است كه گویی ما همواره بار مسوولیت زیاده از حدی را بر دوش دانشگاه گذاشته‌ایم و از آن تكلیف مالایطاق طلب كرده‌ایم. به نظر شما این مطالبه از كجا ناشی می‌شود؟\nمن در مقدمه كتاب به كسانی چون مرحوم دكتر صناعی و مرحوم دكتر كاردان و ... دیگران اشاره كردهام. علت پرداختن به دهه‌های پیشین، به رغم اینكه كتاب حاضر معطوف به مسائل دو دهه اخیر است، این بود كه نشان بدهم مسائل دانشگاه كماكان یكسان باقی مانده‌اند. یعنی از بدو امر نیز دانشگاه را به صورت مكانی برای تربیت كارمندانی برای نظام اداری تعریف كردند؛ به جای آنكه در كنار دانشگاه كالج‌ها یا موسساتی بنا شود كه كارآفرین و متخصص و كارگر ماهر و ... تربیت كنند. یعنی مراكزی كه افرادی را پرورش دهند كه بتوانند وارد بازار كار شوند و با شغل‌شان بسازند، به جای آنكه آدم‌هایی باشند كه نگاه‌شان به ادارات باشد و انتظار داشته باشند كه جذب شوند. در دهه‌های 1330 و 1340 كسانی چون دكتر صناعی به این نكته پرداخته‌اند و گفته‌اند كه این مسیر كارمندپروری دانشگاه، غلط است. آنها انذار داده‌اند كه شما با این رویكرد غلط، دانشگاه‌ها را بزرگ می‌كنید و افراد از مدرسه وارد دانشگاه می‌شوند، در حالی كه هیچ تجربه عملی برای كار كردن نمی‌یابند و فرصت پیدا نمی‌كنند كه وقتی وارد بازار كار شدند و كالا تولید كنند یا به شركت‌ها و سازمان‌هایی كه نیازی به تخصص دارند، ورود یابند. بر عكس راه‌یافتگان به دانشگاه تازه بعد از فارغ‌التحصیلی باید دوره‌های جدیدی را بگذرانند و آماده شوند؛ حتی اگر در رشته‌های مهندسی و حسابداری درس خوانده باشند. بنابراین از دید ایشان دانشگاه مسیر اشتباهی را می‌پیماید. ما باید به جای گسترش آن موسسات و كالج‌ها (كه امروز فنی- حرفه‌ای خوانده می‌شود)، دانشگاهی بنا كنیم كه فارغ‌التحصیل فوق دیپلم آن بتواند مستقیم وارد بازار كار شود و آن كار را بلد باشد. دانشگاه ما فارغ‌التحصیلان فوق لیسانس و دكترایی پرورش می‌دهد كه هیچ كاری بلد نیستند و نهایت آنكه بتوانند تدریس كنند. ما به جای اینكه این مسیر را قطع كنیم، آن را گسترش داده‌ایم. در دو دهه اخیر نیز درب دانشگاه‌ها را بازتر كردیم.\nتا بتواند بحران بیكاری را پوشش دهد. اما دقت نكردیم كه با این كار صرفا وقت‌كشی می‌كنیم. ما آدم‌هایی را وارد فضای دانشگاه می‌كنیم تا به‌طور موقت ببینیم سیاست‌های كلان كشور به چه سمت می‌رود كه مساله اشتغال حل شود. به این فكر نكردیم كه خود این آدم‌هایی كه از دانشگاه بیرون می‌آیند، چه كار می‌توانند بكنند. امروز مهندس بیكار از علوم انسانی بیكار بیشتر شده است. قبلا اوضاع مهندسی بهتر بود. امروز ما مهندسی بیكار داریم كه از دانشگاهی كه نمی‌شناسیم، مدرك گرفته اما هیچ كاری بلد نیست انجام بدهد، جز جزواتی كه خوانده و واحدهایی كه پاس كرده است. این به درد هیچ كارخانه و شركتی نمی‌خورد.\nپژوهشگرانی چون محمود صناعی در دهه‌های سی و چهل می‌گفتند ما در حال فربه‌كردن دولت و نظام اداری هستیم و برای حل مشكل بیكاری آدم‌هایی برای نظام اداری‌مان تربیت می‌كنیم و دولت را الكی بزرگ می‌كنیم. به نظر من از دهه 1370 به بعد دولت آن قدر بزرگ شده كه دیگر امكان بزرگ‌تر شدن ندارد. اما به جای آن چه چیزی متورم شد؟ خود آن نظامی‌كه قرار بود آدم برای دولت و نظام بروكراسی تربیت كند، شروع به متورم شدن كرد. یعنی كسانی كه قبلا از دانشگاه به ادارات می‌رفتند، حالا در خود دانشگاه باقی می‌ماندند و دانشگاه‌ها بزرگ‌تر شدند، یعنی یا كارمند و استاد دانشگاه شدند یا دانشجوی تحصیلات تكمیلی شدند. فرد می‌تواند حدود 13 سال در دانشگاه تحصیل كند، یعنی 5 سال كارشناسی (لیسانس)، 3 سال كارشناسی ارشد (فوق لیسانس) و 5 تا 6 سال هم دكترایش به طول انجامد. یعنی یك جوان 18 ساله وارد دانشگاه می‌شود و تا 31 سالگی در دانشگاه می‌ماند و جامعه نیز از او انتظار ورود به بازار كار ندارد و حضور در دانشگاه برای او جبران بیكاری می‌كند. از او می‌پرسید چه كاره است و می‌گوید: دانشجوی دكتری یا فوق لیسانس!\nدر دهه‌های 1330 و 1340 امثال صناعی می‌گفتند نظام بروكراتیك به قدری فربه شده كه دیگر گنجایش نیروی جدید ندارد و اشباع شده است. الان هم خود دانشگاه چنین شده است، یعنی دیگر نمی‌تواند برای هیات علمی استخدام كند، الان شعبه‌های دانشگاه آزاد در حال تعطیل شدن است و استاد حق التدریسی هم نمی‌گیرد و می‌خواهد استادانش را متمركز كند. بنابراین به حدی رسیده‌ایم كه دیگر دانشگاه نیز گنجایش استادان و كارمندان و دانشجویان جدید را ندارد. فارغ‌التحصیلان دكترای دانشگاه‌ها حتی نمی‌توانند به صورت حق‌التدریسی درس بدهند. تا چند سال پیش از حق‌التدریس صحبت می‌كردیم، الان در جلسه‌ای اخیرا چهار فارغ‌التحصیل دكترای جامعه‌شناسی از دانشگاه آزاد دیدم كه مدیر گروه حتی نمی‌توانست برای‌شان درس حق‌التدریسی بگذارد. یعنی بحران به سمتی رفته كه فرد حتی نمی‌تواند دو واحد تدریس كند. بنابراین دانشگاه نیز گنجایش بیشتر برای بزرگ‌تر شدن را ندارد و این می‌تواند نقطه شروع بحرانی تازه باشد.\nراه‌حل امثال صناعی در آن زمان چه بود؟\nموسسات یا آموزشگاه‌هایی ایجاد شود كه به افراد مهارت‌های لازم برای ورود به مشاغل را آموزش دهند و دانشگاه‌ها نیز مربوط به آدم‌هایی باشند كه نخبه‌گراتر هستند و می‌خواهند تا تحصیلات تكمیلی ادامه دهند یا حدی از تمكن مالی دارند و چندان دغدغه كار ندارند و می‌خواهند خودشان را وقف فعالیت‌های علمی و پژوهشی كنند. اما برای كسی كه می‌خواهد وارد بازار كار شود، باید موسساتی باشد كه مدركی به او بدهد.\nآیا دانشگاه‌های علمی - كاربردی و موسسات فنی- حرفه‌ای نتوانستند این وظیفه را به عهده بگیرند؟\nغالب این موسسات موفق نبودند. البته برخی از آنها موفقیت‌هایی داشتند، مثلا در یك سازمان دولتی مثل صدا و سیما، دانشكده خبر بخشی از نیروهایش را تربیت و جذب كرد. اما عموم دانشكده‌های علمی - كاربردی وارد بازار سرمایه شدند، یعنی آدم‌هایی با رانت در سراسر كشور مجوز تاسیس مراكز علمی- كاربردی دریافت كردند تا صرفا مشتری جذب كنند و درآمدافزایی كنند، به جای آنكه موسساتی تاسیس كنند كه در آنها متخصصانی پرورش دهند. ضمنا كسانی در این مراكز تدریس می‌كنند، خودشان باید از كسانی باشند كه با كار فنی آشنا باشند، مثلا در دانشكده خبر باید روزنامه‌نگاران حرفه‌ای تدریس كنند نه یك استاد دانشگاه كه سال‌هاست در دانشگاه است و یك خط در روزنامه ننوشته است یا در دانشكده علمی - كاربردی كامپیوتر باید كسی تدریس كند كه به تعمیرات كامپیوتر به نحو عملی آشنا باشد. این امر در دانشكده‌های علمی - كاربردی ما بسیار كم رخ می‌دهد و در حاشیه است. معمولا در این دانشكده‌ها یك استاد جوان با مدرك فوق‌لیسانس می‌آید و تدریس می‌كند. در حالی كه ماهیت این موسسات با تجربه گره خورده است و فردی باید تدریس كند كه مهارت دارد. اتفاق دیگر در دانشكده‌های علمی - كاربردی، بازاریابی برای دانشجو و پركردن فضا بود. یعنی كسی كه مثلا یك واحد علمی - كاربردی تاسیس كرده برای پر كردن فضای آموزشی، با سازمان‌ها و مراكز دولتی مختلف قرارداد می‌بست و به آنها تخفیف ویژه می‌داد تا كارمندان‌شان را تشویق كنند كه به این مركز بیایند و مدرك دانشگاهی (فوق‌دیپلم، لیسانس یا فوق‌لیسانس) بگیرند. یعنی كسانی به این مراكز می‌آمدند كه از قبل كار و شغل دارند و فقط برای مدرك به این مراكز می‌آمدند. بنابراین موسسات علمی - كاربردی به فضایی برای فروش مدرك بدل و ادامه‌دهنده راه دانشگاه‌ها شدند. علت نیز این بود كه گویا مردم بیشتر به پرستیژ احتیاج داشتند تا مهارت.\nشاید اشكال از سیاست‌گذاری در دانشگاه‌ها باشد یا رسانه‌ها، یا مجموعه‌ای از اینها. به هر حال مردم را توجیه نكردیم كه شما بیش از آنكه به پرستیژ احتیاج داشته باشید یا به این نیاز داشته باشید كه حقوق‌تان اندكی افزایش یابد، به مهارت احتیاج دارید. دو مثال می‌زنم: جوان 20 ساله‌ای را در نظر بگیرید كه می‌خواهد مستقیما وارد بازار كار شود و سال‌های زیادی را صرف دانشگاه و گرفتن مدرك دانشگاهی نكند. او می‌خواهد در عرض دو سال كسب مهارت كند و حرفه‌ای را یاد بگیرد. این جوان نیاز نیست مهندس شود، كافی است یك فوق دیپلم رشته‌ای مثل برق را بگیرد و وارد كار برق شود. مثال دیگر مربوط به كارمند یكی از سازمان‌های دولتی است كه می‌خواهد مهارتی برای دوران بازنشستگی‌اش كسب كند. او هم می‌تواند جذب این موسسات فنی - حرفه‌ای شود، به شرط اینكه مدرك‌گرایی اصل نباشد. امروزه عموم كسانی كه از ادارات بازنشسته می‌شوند، جذب مشاغلی مثل رانندگی و كار در موسسات حمل و نقلی مثل «اسنپ» و «تپسی» می‌شوند. حتی بین فضای اداری به این كارها مشغول می‌شوند. زیرا جامعه ما بی‌مهارت است. اولین شغلی كه به ذهن همه افراد در هنگام بیكاری خطور می‌كند، راننده شدن است. زیرا در این جامعه مهارت وجود ندارد. درست است كه در جامعه ما بازار كار خراب است و بیكاری زیاد است، اما به همان میزان هم مهارت وجود ندارد. برای مثال یكی از مشكلات فارغ‌التحصیلان مدارج بالای علوم اجتماعی در سطح دكتری و فوق لیسانس این است كه بلد نیستند كاری برای موسسات پژوهشی انجام بدهند و پژوهش كردن بلد نیستند؛ گویی درس خواندن و مدرك گرفتن جدای از پژوهش كردن است! بنابراین علمی-كاربردی‌های ما به متقاضیان مهارت یاد ندادند زیرا یا در چرخه بازاری شدن افتادند یا در نتیجه سیاست باز و بی‌رویه مجوز دادن رانتی به كسانی مجوز تاسیس این مراكز ارایه شد كه متخصص و متعهد نبودند و در جامعه نیز به جای طلب مهارت، عطش مدرك و پرستیژ اجتماعی وجود داشت. الان حتی كسانی هستند كه مدرك دندانپزشكی دارند اما مهارت لازم برای دندانپزشكی ندارند و به همین دلیل به سمت كار زیبایی رو می‌آورند.\nاین بحث شأن اجتماعی و پرستیژ خیلی مهم است. خاطرم هست ده سال پیش وقتی یك دانشجوی علوم اجتماعی كتاب «دیالكتیك روشنگری» آدرنو را می‌خواند، خیلی بیشتر مورد توجه قرار می‌گرفت تا دانشجویی كه مثلا كار پیمایش و پرسشگری می‌كرد.\nبخشی از دانش‌آموختگان علوم اجتماعی كه به حوزه روشنفكری علاقه دارند، این احساس را داشتند. اما اگر بخش عظیمی از دانشجویان علوم اجتماعی كه حتی به این حوزه علاقه ندارند را در نظر بگیرید، می‌بینید كه حتی دنبال آدرنو و هوركهایمر هم نیستند، بلكه فقط به دنبال یك مدرك معمولی هستند. دانشگاه هم به آنها مهارت لازم را نمی‌دهد، هم نمی‌خواهند به فضای روشنفكری ورود كنند. از قضا معدل‌شان هم خوب است. بسیاری از آنها ممكن است معدل 19 و 20 داشته باشند و همه واحدها را به خوبی پاس می‌كنند، اما كار بلد نیستند و وارد فضای روشنفكری هم نشده‌اند. بنابراین درست است كه نوعی فضای روشنفكری وجود دارد كه می‌تواند مانع از آموزش مهارت پژوهشگری شود، خود دانشگاه نیز اساسا امكان مهارت آموزی را به فرد نمی‌دهد. دانشجویی كه در دانشگاه‌های تهران و علامه طباطبایی روزنامه‌نگاری می‌خواند، روزنامه‌نگار و متخصص مطالعات رسانه نمی‌شود و فقط مدرك می‌گیرد. دانشجویی كه از دانشگاه تهران در رشته جامعه‌شناسی فارغ‌التحصیل می‌شود، ضرورتا جامعه‌شناس نمی‌شود و یاد نمی‌گیرد كه مسائل اجتماعی را تحلیل و درباره آنها تحقیق و پژوهش كند. رشته‌هایی مهارت می‌آموزند كه فضای عملی (پراكتیكال) دارند. مثل رشته‌های باستان‌شناسی یا پزشكی یا پرستاری كه در كنار تدریس نظری، فضای آموزش عملی هم دارند. در علوم انسانی ما فضایی كه دانشجو بتواند این علوم را تمرین (practice) كند، وجود ندارد.\nاولا استادان این فضا را در اختیار دانشجویان نمی‌گذارند برای اینكه مستلزم صرف وقت و هزینه است، دانشگاه هم این كار را نمی‌كند. ورود به فضای عمومی با مخاطرات همراه است. در نتیجه جامعه‌شناسی در دانشكده علوم اجتماعی تمرین نمی‌شود و از آن جامعه‌شناس بیرون نمی‌آید.\nاز دهه 1370 با رشد سیاست‌های نئولیبرالی تصمیم بر آن شد كه دولت كوچك شود و در نتیجه امور برون‌سپاری شد و خصوصی‌سازی در برنامه دانشگاه‌ها نیز قرار گرفت، یعنی بنا شد كه دانشگاه‌ها خودشان هزینه‌های خودشان را تامین كنند كه به پولی شدن دانشگاه‌ها انجامید. انتظار از این پولی شدن و خصوصی شدن این بود كه كارآمدی دانشگاه بالا رود، یعنی انتظار از دانشگاه پولی این بود كه متخصص پرورش دهد، اما این طور نشد. چرا؟\nدانشگاه یا باید برای بخش خصوصی متخصص پرورش دهد یا باید پژوهشگری تربیت كند كه در دانشگاه راجع به مسائلی كه در جامعه و صنعت رخ می‌دهد، تحقیق كند. البته بحث ما این است كه كالج‌ها و موسسات تكنیكی و پلی تكنیكی باید متخصصانی تربیت كنند كه وارد صنعت شوند، در‌حالی كه دانشگاه پژوهشگر تربیت بكند. متاسفانه در جامعه ما هیچ كدام از این دو حالت رخ نمی‌دهد. به ناكارآمدی موسسات علمی - كاربردی كه اشاره شد كه نمی‌توانند متخصص برای بخش خصوصی و صنعت تربیت كنند. از سوی دیگر دانشگاه محل تربیت پژوهشگر است. دانشگاه‌های ما در این زمینه نیز ناكارآمد بودند. البته من در زمینه علوم مهندسی و دانشكده‌های فنی - مهندسی تخصص ندارم و نمی‌توانم ارزیابی دقیقی از میزان موفقیت دانشگاه در این زمینه‌ها ارایه دهم. اما در زمینه علوم انسانی می‌توانم بگویم كه پژوهشگر نداریم. دانشگاه ارتباط حداقلی با جامعه را از دست داده است یا بهتر است بگوییم از ابتدا نیز نداشته است. هر چه جلوتر می‌رویم، نظام آموزشی دانشگاه و هیات‌های علمی به سمت نوعی فرمالیسمی رفته كه هر چه بیشتر خودش را از جامعه دور می‌كند. یعنی زبان پیچیده‌ای به كار می‌گیرد، قواعد پیچیده‌ای برای ارتقا دارد. اصلا برای دانشگاه مهم نیست كه یك استاد چقدر در جامعه فعالیت می‌كند. یك استاد دانشگاه اگر شبانه‌روز در جامعه فعالیت كند و آگاهی‌بخشی كند و به سازمان‌های مردم‌نهاد كمك كند، هیچ ثمره‌ای در نظام دانشگاهی برایش ندارد. اما اگر ده مقاله علمی - پژوهشی در مجله‌ای كه دانشگاه منتشر می‌كند، بدون هیچ گونه ارتباط با جامعه ارتقا می‌گیرد و استاد دانشگاه می‌شود. بنابراین سیستم دانشگاه به گونه‌ای تعریف شده كه با جامعه بی‌ارتباط باشد.\nآیا می‌توان گفت خصوصی كردن دانشگاه‌ها به جای آنكه آنها را مستقل و در ارتباط با جامعه بسازد، بیشتر به ماشین‌هایی برای پول جمع كردن از مردم بدل شده است؟\nپولی شدن دانشگاه غیر از خصوصی‌شدن دانشگاه است. دانشگاه‌های ما خصوصی نشده‌اند، حتی دانشگاه‌های علمی - كاربردی و آزاد خصوصی نیستند، اما پولی هستند. یعنی درآمدشان را از مشتریان یعنی دانشجوها می‌گیرند، در حالی كه در غرب دانشگاه‌های خصوصی درآمدشان را هم از دانشجویان و هم از صنعت و بازار می‌گیرند. بنابراین دانشگاه‌ها بورسی به دانشجویان تحصیلات تكمیلی خود می‌دهند؛ در حالی كه دانشجوی تحصیلات تكمیلی دانشگاه آزاد ما حدود 60 تا 70 میلیون پول می‌دهد. اما بسیاری از دانشجویان تحصیلات تكمیلی درامریكا رایگان تحصیل می‌كنند و به دانشجویان جهان سومی پولی هم می‌دهند؛ در حالی كه دانشگاه ما پول می‌گیرد. دلیلش این است كه نظام صنعت و بازار بودجه كامل به دانشجویان می‌دهد كه تحقیق كنند و از طریق آن بودجه تحقیقات دانشجوی دكتری می‌گیرند و روی آن موضوع تحقیق و كار می‌كنند. در ایران سیستم پژوهش چنین است كه استاد و دانشگاه به‌طور مستقیم هزینه پژوهش را می‌گیرد و در جیب خودش می‌گذارد، دو تا دانشجو را مورد بیگاری قرار می‌دهد (به خصوص در حوزه علوم انسانی) و منفعت یك بالاسری را هم در بهترین حالت به دانشگاه می‌دهد. پژوهش ربطی به صنعت ندارد و فقط پولی رد و بدل می‌شود. اما در آنجا یك شركت بزرگ سرمایه‌داری، وقتی پول و هزینه‌ای به دانشگاه می‌دهد، برای آن است كه مشكلی حل شود و از كنار آن تعدادی دانشجوهای دكتری و پست دكتری تعریف می‌كند و به دانشگاه می‌گوید و پول را به دانشگاه می‌دهد و دانشگاه نیز دانشجوی تحصیلات تكمیلی می‌گیرد و كار انجام می‌شود. استاد هم مستقل از دانشگاه نیست. بنابراین در یك مقایسه كلی می‌بینیم كه در ایران دانشگاه خصوصی نشده است، بلكه پولی شده است. اگر دانشگاه خصوصی باشد، بیشتر باید با شركت‌ها و بازار در ارتباط باشد، نه اینكه از مشتریان تك‌تك و طبقات فقیر جامعه پول بگیرد و به آنها مدرك بفروشد؛ البته مدرك‌فروشی در غرب هم هست، اما نه به میزانی كه در ایران باب شده است. بیشتر پول را از شركت‌ها می‌گیرند. همچنین اتفاق دیگری هم كه در دانشگاه‌های خصوصی افتاده آنجا هست. وقتی یك دانشگاه خصوصی باشد و از صنعت و شركت‌ها پول دریافت می‌كند و به دانشجویان دكترایش هزینه تحصیل و تحقیق (found) می‌دهد، در تصمیم‌گیری برای مسائل دانشگاه استقلال دارد. بنابراین خصوصی به معنای استقلال در تصمیم‌گیری مسائل دانشگاه نیز هست. یعنی دانشگاه حق دارد رشته‌های مورد نظر خود را تاسیس كند و استادانی كه می‌خواهد را جذب كند و رشته‌هایی كه درآمدزا نیست را تعطیل كند و سیستم ارتقا را خودش تعریف كند و در نتیجه دانشگاه را وارد رقابت با دانشگاه‌های دیگر بكند. اما در ایران چنین چیزی نیست و بین دانشگاه‌ها رقابت وجود ندارد. زیرا سیستم متمركزی توسط وزارت علوم شكل گرفته است كه همه را یكدست می‌كند و سیاست‌ها واحد است. برای اینكه كیفیت پایین نیاید، سیاست واحدی اتخاذ كرده است و در واقع كیفیت را در سطح پایین به شكل واحدی برای همه نگه می‌دارد. بنابراین سیاست متمركز آموزش عالی در عدم استقلال دانشگاه‌ها نیز موثر است، یعنی فقط پولی شدن ملاك نیست. ما دانشگاه پولی داریم اما مدیریت دانشگاه به نحو مستقل امكان تصمیم‌گیری ندارد و به محض اینكه می‌خواهد استاد جذب كند، وارد یك سیستم پیچیده جذب و گزینش می‌شود. در عین حال می‌دانیم كه در دانشگاه‌هایی مثل آزاد و پیام نور و علمی-كاربردی مفاسد زیادی داشتند كه وزارت علوم تلاش كرد آن مفاسد، تقلیل یابد. معضلاتی مثل سوداگری بی حساب و كتاب در دانشگاه‌ها در جذب استادان بی‌كیفیتی كه از طریق رانت آمده‌اند و عدم جذب استادانی كه حق‌التدریسی درس بدهند و ... وزارت علوم تا اندازه‌ای توانسته این مشكلات را مهار كند. اما به‌طور كلی باید در این زمینه بحث شود كه وزارت علوم چگونه در دانشگاه مداخله كند كه به استقلال دانشگاه در جهت تقویت كیفیت علمی آسیب نزند كه در حال حاضر آسیب می‌زند. مثل دارویی كه فرد بیمار مصرف می‌كند و عوارضش بیشتر از فوایدش است.\nیعنی شما بر همان بحث همیشگی یعنی استقلال دانشگاه تاكید می‌كنید؟\nبله، البته منظور من نوعی رتبه‌بندی دانشگاه‌ها نیز هست. این امر تا حدی صورت گرفته است اما خیلی جدی گرفته نمی‌شود. رتبه بندی دانشگاه‌ها باید جدی گرفته شود. ما در كشور حدود 13 دانشگاه با كیفیت داریم كه نحوه استقلال و سیاست‌گذاری آنها باید متفاوت باشد و دولت تا جایی كه می‌تواند به آنها كمك بكند تا كمتر از دانشجو پولی بگیرند و در عین حال در تصمیم‌گیری مستقل باشند. وزارت علوم باید به سمتی برود كه توسعه علمی رخ بدهد و دانشگاه‌ها صرفا مراكز تحقیقاتی و پژوهشی باشند. همچنین جایی به دانشگاه‌های خصوصی بدهد، یعنی مثلا فرض كنید قرار است یك دانشگاه خصوصی تاسیس شود كه خودش دانشجو جذب كند و پول بگیرد؛ البته روی آن هم باید نظارتی باشد. بنابراین وزارت علوم توجه خود را مصروف دانشگاه‌های برتر می‌كند كه برند باشند و تولید علم صورت دهند. وزارت علوم یك هدف گذاری كلی كرده است، اما به‌طور جدی وارد این داستان نشده است. همین 13 دانشگاه پردیس نیز دارند دانشجوی شبانه می‌گیرند، كیفیت استادان شان بسیار نازل است و نحوه استخدام به شكل سیاسی و رانتی است و از طریق دژهای دانشكده‌ای یعنی گروه دانشكده‌ای، درها را بسته و اجازه جذب استادان جوان را نمی‌دهند. در نتیجه دانشگاه‌های برتر پویایی شان را از دست داده‌اند.\nهمچنان كه شما گفتید، همسو با معضلاتی كه در نتیجه گسترش دانشگاه‌ها و پولی شدن آنها رخ داده، اقداماتی نیز صورت گرفته است. خیلی استادان هم در عرصه عمومی و در مطبوعات و رسانه‌ها یا در نشست‌ها به نقد وضعیت پرداخته‌اند. آیا این نقدها هم در جامعه و هم در سیاستگذاران تاثیری گذاشته است؟\nالبته تاثیرات اجتماعی داشت، یعنی فضای عمومی و فضای علمی نسبت به این مساله حساس‌تر شدند. اما در زمینه قانونگذاری چندان توفیق نداشتیم. مثلا مجلس قانونی تصویب كرد در زمینه اینكه كسی كه خرید و فروش پایان‌نامه كند، مجرم شناخته شود یا مورد مجازات قرار بگیرد. یعنی بیشتر بر زمینه عرضه تاكید شد تا در زمینه تقاضا. این قوانین بدون كار كارشناسی چندان مفید نیست. در این زمینه آموزش عالی باید تصمیم‌گیری كند. آموزش عالی نیز متاسفانه اقدام مشخصی راجع به این قبیل مسائل انجام نداده است. البته همه حساس شده‌اند كه كارهایی بكنند، اما به لحاظ قانونگذاری‌ها توفیق چندانی نداشته‌ایم. اما در زمینه افكار عمومی موفقیت‌هایی صورت گرفته است. كار علوم اجتماعی این است كه در هر دو سطح تاثیر بگذارد. ما معمولا در تاثیرگذاری در افكار عمومی بیشتر موفق بوده‌ایم تا در زمینه تغییرات ساختاری یا قانونگذاری‌ها.\nهمان‌طور كه بوردیو در یكی از مقالاتش می‌گوید، این نوع انتقادات برای مدیران دولتی بیشتر آزاردهنده است و وقتی نقدها را می‌شنوند، نه تنها خوش‌شان نمی‌آید، بلكه با منافع‌شان نیز در تضاد است. به خصوص در قضیه پایان‌نامه می‌دانید كه این داستان از طرق مختلف برای كسانی كه در راس تصمیم‌گیری هستند، سودآور است یا پایان‌نامه خودشان را دیگران نوشته‌اند، یا خودشان استاد دانشگاه هستند و باید درآمدزایی كنند و یا مقالاتی كه از دل پایان‌نامه‌ها در می‌آید، آنها را ارتقا می‌دهد. یعنی به طریقی منفعت‌شان با این موضوع گره خورده است و باعث می‌شود از نقدها خوش‌شان نیاید و اتفاق خاصی در این زمینه رخ ندهد. استاد دانشگاهی كه صد مقاله ISI دارد عجیب نیست؟ جز از طریق پایان‌نامه‌های دانشجویان این مقاله‌ها بیرون نمی‌آید. اگر بخواهیم تصمیم درستی بگیریم، باید تعداد پایان‌نامه‌هایی كه هر استاد می‌تواند بگیرد را محدود كنیم، قوانینی بگذاریم كه این اتفاقات نیفتد و ... این تصمیمات به ضرر استادانی است كه 300-200 مقاله ISI دارند. خیلی از این استادان خود در راس قدرت تصمیم‌گیری هستند.\nیك زمانی رزومه‌های پر و پیمان خیلی مثبت تلقی می‌شد، اما الان دست كم در سطح جامعه تاثیر منفی دارد.\nكسی كه 200 مقاله ISI دارد اما در حوزه عمومی شناخته نشود، ارزشی ندارد. پروفسوری كه 80سال دارد و ده‌ها مقاله دارد و در همه جای جهان شناخته شده است و به آثارش ارجاع داده می‌شود، فرق می‌كند با استادیاری 40 ساله كه صد مقاله ISI دارد اما كسی او را نمی‌شناسد و همیشه پست‌های مدیریتی داشته است. این شكل دوم متاسفانه در ایران زیاد رایج شده است، یعنی ساختن رزومه بدون پشتوانه، مثل چاپ پول بدون پشتوانه. طرف صد مقاله ISI دارد ولی یك كتاب یا مقاله كه همه به آن ارجاع بدهند، ندارد. كتاب‌هایی هم كه دارد را خودش چاپ كرده و كسی آنها را ندیده است. چنین فردی پشتوانه‌ای در افكار عمومی و محیط‌های علمی ندارد. جالب اینجاست كه نظام ارزشیابی ما در دانشگاه‌ها هم صرفا بر فرمالیسیم (كجا و چه تعداد چاپ كردی) مبتنی است.\nآیا فكر می‌كنید كه كتاب «دانشگاه از نردبان تا سایبان» می‌تواند مخاطب عام بیابد؟\nكتاب به دو شكل ممكن است منتشر شود. یك وقت فرد پژوهشی انجام می‌دهد و كتاب می‌شود و می‌خواهد وارد فضای عمومی بشود. اما گاهی نیز فرد از طریق فضای عمومی تاثیر می‌گذارد و بعد مجموعه آن آثاری كه قبلا در فضای عمومی منتشر شده، به صورت كتاب گردآوری می‌شود و به فضای دانشگاهی می‌آید تا همكاران نیز آن را ببینند. كتاب حاضر از دسته دوم است. یعنی مطالب آن ظرف چند سال گذشته در فضای عمومی منتشر شده و تاثیرش را گذاشته و حساسیت‌هایی را ایجاد كرده و حالا می‌خواهد حیات اجتماعی متفاوتی در فضای دانشگاهی تجربه كند. فضای دانشگاهی مخاطب محدودی دارد و صرفا پژوهشگران به آثار یكدیگر مراجعه می‌كنند. این امر طبیعی است. بنابراین كتاب عمومی با كتاب دانشگاهی متفاوت است، همچنان كه فضایی كه كتاب در آن منتشر می‌شود، تاثیرگذار است و این كتاب‌ها مسیرهای متفاوتی را می‌پیمایند؛ البته كتاب «امر روزمره در جامعه پساانقلابی» در وهله اول در فضای عمومی منتشر شد، اما وقتی كتاب شد نیز باز قدرت زیادی پیدا كرد. این قابلیت خود كتاب است و ربطی به نویسنده آن ندارد.\nیعنی قبول دارید كه فرم كتاب تاثیرگذار است؟ حتی طرح جلد و ...؟\nبله. كتاب «دانشگاه از نردبان تا سایبان» به صورت كتاب دانشگاهی منتشر شده و باید انتظار داشت كه مخاطب دانشگاهی بیابد.\nفكر می‌كنید با توجه به گسترش شبكه‌های اجتماعی و اینترنت و افزایش آگاهی عمومی از سویی و دلزدگی كه جامعه از فارغ‌التحصیلان بیكار دانشگاه‌ها یافته است، وضعیت دانشگاه‌ها و استقبال از آنها به چه صورت خواهد بود؟ آیا فكر نمی‌كنید اقبال به دانشگاه‌ها رو به افول خواهد گذاشت؟ شما در مقدمه كتاب نوشته اید كه كماكان باید به دانشگاه امید داشت، منتها ماهیت این امید تغییر می‌كند.\nما باید انتظارمان از دانشگاه را تعریف كنیم. یك زمانی دانشگاه در كنار تربیت پژوهشگر، عرصه‌ای برای شكل دادن به جنبش‌های سیاسی در فضای عمومی بود. امروزه كسی از دانشگاه چنین انتظاراتی ندارد كه جنبش‌های سیاسی را رهبری كند زیرا جنبش‌های سیاسی و اجتماعی آن قدر بالغ شده‌اند كه می‌توانند مستقل از دانشگاه شكل بگیرند؛ البته این حرف می‌تواند به مذاق بسیاری خوشایند نباشد، اما من معتقدم كه جنبش دانشجویی دیگر قدرت زیادی ندارد (یا مستقل از جامعه موضوعیتی ندارد) و به سمت جنبش دانشگاهی پیش می‌رود كه معطوف به مسائل خود دانشگاه است. علت قدرت نداشتن هم بخشی خود دانشگاه و بخشی فشارهای سیاسی‌ای است كه از بیرون به دانشگاه وارد شده و آن را تهی كرده است، بخشی نیز به دلیل قدرتی است كه جامعه در فضای عمومی پیدا كرده است. بنابراین یك زمانی انتظار ما از دانشگاه چنین بود كسی كه دانشجو می‌شود، چراغ راه جامعه باشد، اما از دهه 1380 به بعد دانشگاه بیشتر سایبان است، یعنی جایی كه می‌خواهد نیازهای متعدد آدم‌ها را پاسخ بدهد، بنابراین توده‌وار و از منزلت روشنفكری و سیاسی‌اش كاسته می‌شود. این توده‌وار شدن یك موج است و از آن نیز كاسته می‌شود، زیرا دانشگاه از بازار بودن خارج می‌شود و مشتری‌اش كمتر می‌شود. ممكن است دانشگاه‌ها به سمتی بروند كه بیشتر پژوهشگر تربیت كنند، آدم‌هایی كه به تحقیق و پژوهش علاقه‌مندند و حتی الزاما دنبال منزلت اجتماعی و پول نیستند. مثلا در علوم انسانی كسی كه فلسفه می‌خواند، باید پول داشته باشد. قطعا با دكترای فلسفه كسی پول‌دار نمی‌شود. در همه جای دنیا در نظام سرمایه‌داری، فوتبالیست و ستاره سینما بیشتر از فیلسوفان درآمد و اعتبار و پول دارند. كسی كه فلسفه می‌خواند، عشق دارد و خیلی برای مسائل مالی و منزلت عمومی به این كار نپرداخته است؛ البته ممكن است كسی فیلسوف عامه‌پسند (popular) شود، اما این بستگی به شرایط دارد. بنابراین من معتقدم موج دیگری در راه است و انتظار از دانشگاه تغییر می‌یابد. الان تاثیر این امواج را می‌بینیم. در میان نسل جدید كسانی از خودشان می‌پرسند چرا باید به دانشگاه بروند، وقتی كار پیدا نمی‌شود؟ این امر بسیار مشاهده می‌شود كه می‌گویند بهتر است وقتی من بعد از 7-6 سال تحصیل در دانشگاه بیكار می‌مانم، بهتر است از ابتدا وارد بازار كار شوم. به همین دلیل است كه صندلی‌ها خالی می‌شوند. اخیرا شنیدیم كه از یك میلیون و دویست هزار نفر متقاضی كنكور، 700 هزار نفر خانم هستند. این داده مهمی است. تحلیل فمینیستی ممكن است بگوید كه زن‌ها بیدارتر شده‌اند و دارند دنیا را فتح می‌كنند! اما تحلیل دیگر می‌گوید مردها یك عقلانیت ابزاری عمل‌گرایانه دارند كه فكر می‌كنند فردا باید وارد دنیای كار شوند و باید خانواده را تامین كنند. اما آن فشاری كه در حال حاضر در جامعه ما بر مردان وارد می‌شود، روی دوش خانم‌ها نیست؛ اگرچه الان زنان زیادی قصد دارند مستقل شوند و به بازار كار فكر می‌كنند. بحث من از جریان كلی جامعه است. جامعه‌شناس بیشتر اوقات از «نرم‌ها» (norms) حرف می‌زند. قطعا بعدها حضور زنان در دانشگاه كمتر خواهد شد. الان حضور زنان در دانشگاه فضای قدرت آنها را توسعه می‌دهد و قدرت چانه‌زنی آنها را در تقسیم منابع قدرت در خانواده بالا می‌برد، اما نوعی عقلانیت ابزاری در دنیای مردانه هست كه با عقلانیت زنانه متفاوت است. در نتیجه می‌بینیم كه حضور مردان در دانشگاه كاهش می‌یابد و در نتیجه انتظار می‌رود كه دانشگاه قدرت بازاری‌اش را كاهش بدهد و به سمت فضای پژوهشی‌تر و آكادمیك‌تر پیش برود.\nآیا این تحول به نظر شما مثبت است؟\nبه نظر من مطلوب است، اگرچه ممكن است این فضای بازاری كلا از بین نرود؛ كمااینكه خیلی از دانشگاه‌های جهان، به دانشگاه بین‌المللی بدل شدند و بازار منطقه را تصاحب كردند تا بازار را حفظ كنند. اما در كشوری مثل ایران كه بیشتر فرستنده دارد تا گیرنده و مشتری غیرایرانی زیادی جذب نمی‌كند، طبیعتا دانشگاه‌ها به لحاظ جذب مشتری در مسیر افول پیش می‌روند و در نهایت احتمالا كسانی در دانشگاه می‌مانند كه عشق به تحصیل را دنبال می‌كنند به جای پول.


آیا قلب انسان جای تفکر اوست؟؟ این را قرآن و اسلام به دفعات تکرار کرده!!!!!!!! | مهدی میر (آخور) لو\nآیا قلب انسان جای تفکر اوست؟؟ این را قرآن و اسلام به دفعات تکرار کرده!!!!!!!!\nمنتشرشده: 18 دسامبر 2013 در بدون شرح\nسوره حج (22) – آيه 46 ، افلم يسيروا في الارض فتكون لهم قلوب يعقلون بها اوء اذان يسمعون بها فانها لا تعمي الا بصرو لكن تعمي القلوب التي في الصدور\nآيا در زمين سير نكردند تا آنان را قلبهايي باشد كه با آن تعقل كنند يا گوشهايي كه با آن بشنوند چرا كه چشمهاي آنان كور نمي شود بلكه قلبهايي كه در سينه هاست كور مي شود.\nسوره اعراف (7) ، آيه 179 ، بيقين گروه بسياري از جن و انس را براي دوزخ آفريديم آنها قلبهايي دارند كه با آن نمي فهمند و چشمهايي كه با آن نمي بينند و گوشهايي كه با آن نمي شنوند آنها همچون چهارپايانند بلكه گمراهتر اينان همان غافلانند.\nسوره محمد (47) ، آيه 24 ، آيا آنها در قرآن تدبر نمي كنند يا بر قلبهايشان قفل نهاده شده است.\nدر آيات فوق و بسياري از آيات ديگر . قرآن جايگاه تعقل . انديشه . ادراك و احساسات را قلب شناخته و بكرار از قلب يا محل آن كه سينه باشد بدين منظور ياد شده است و هيچگاه براي معاني تعقل و ادراك . كلمه مخ (مغز) يا جايگاه آن سر استفاده نشده است.\nممكن است بعضي مانند عرفا عقلانيت و دل را بگونه اي از هم جدا كنند كه يكي جايگاه تعقل باشد و ديگري جايگاه عشق و احساسات . اما محل اسقرار اين دو (عقل و دل) همان مغز آدمي است كه در سر قرار دارد نه دل يا قلبي كه در سينه ميباشد . مضافا اينكه اطلاق كلمه دل (و نه كلمه اي ديگر) براي اينگونه از موارد ريشه در همان برداشت نادرست گذشتگان دارد.\nهمچنين آيات زير كه اشاره به قلب و جايگاهش سينه دارند را مطالعه فرماييد :\nسوره عمران (3) ، آيه 29 ، بگو آنچه را در سينه هاي شماست پنهان داريد يا آشكار كنيد خداوند آن را ميداند و از آنچه در آسمانها و زمين است آگاه مي باشد و خداوند بر هر چيزي تواناست.\nسوره مائده (5) ، آيه 7 ، و به ياد آوريد نعمت خدا را بر شما و پيماني را كه با تاكيد از شما گرفت آن زمان كه گفتيد شنيديم و اطاعت كرديم و از خدا بپرهيزيد كه خدا از آنچه در درون سينه هاست آگاه است.\nسوره انعام (6) ، آيه 25 ، پاره اي از آنها به سخنان تو گوش فرا مي دهند ولي بر قلبهاي آنان پرده ها افكنده ايم تا آن را نفهمند و در گوش آنها سنگيني قرار داده ايم و اگر تمام نشانه هاي حق را ببينند ايمان نمي آورند تا آنجا كه وقتي به سراغ تو مي آيند كه با تو پرخاشگري كنند كافران ميگويند اينها فقط افسانه هاي پيشينيان است.\nسوره انعام (6) ، آيه 46 ، بگو به من خبر دهيد اگر خداوند گوش و چشمهايتان را بگيرد و بر قلبهاي شما مهر نهد چه كسي جز خداست كه آنها را به شما بدهد ببين چگونه آيات را به گونه هاي مختلف براي آنها شرح مي دهيم سپس آنها روي مي گردانند.\nسوره انعام (6) ، آيه 125 ، آن كس را كه خدا بخواهد هدايت كند سينه اش را براي اسلام گشاده ميسازد و آن كس را كه بخواهد گمراه سازد سينه اش را آنچنان تنگ مي كند كه گويا مي خواهد به آسمان بالا برود اين گونه خداوند پليدي را بر افرادي كه ايمان نمي آورند قرار ميدهد.\nسوره اعراف (7) ، آيه 2 ، اين كتابي است كه بر تو نازل شده پس نبايد از ناحيه آن ناراحتي در سينه داشته باشي تا بوسيله آن بيم دهي و تذكري است براي مومنان.\nسوره انفال (8) ، آيه 43 ، در آن هنگام كه خداوند تعداد آنها را در خواب به تو كم نشان داد و اگر فراوان نشان مي داد مسلماً سست ميشديد و كارتان به اختلاف مي كشيد ولي خداوند سالم نگه داشت خداوند به آنچه درون سينه هاست داناست.\nسوره يونس (10) ، آيه 57 ، اي مردم اندرزي از سوي پروردگارتان براي شما آمده است و درماني براي آنچه در سينه هاست و هدايت و رحمتي است براي مومنان.\nسوره هود (11) ، آيه 5 ، آگاه باشيد آنها سينه هاشان را در كنار هم قرار مي دهند تا خود را از او پنهان دارند آگاه باشيد آنگاه كه آنها لباسهايشان را به خود مي پيچند و خويش را در آن پنهان مي كنند (خداوند) ميداند آنچه را پنهان مي كنند و آنچه را آشكار مي سازند چرا كه او از اسرار درون سينه ها آگاه است.\nسوره كهف (18) ، آيه 57 ، چه كسي ستمكارتر است از آن كس كه آيات پروردگارش به او تذكر داده شد و از آن روي گرداند و آنچه را با دستهاي خود پيش فرستاد فراموش كرد ما بر دلهاي اينها پرده هايي افكنده ايم تا نفهمند و در گوشهايشان سنگيني قرار داده ايم و از اين رو اگر آنها را به سوي هدايت بخواني هرگز هدايت نميشوند.\nسوره شعرا (26) ، آيه 193 ، روح الامين آن را نازل كرده است. آيه 194 ، بر قلب تو تا از انذار كنندگان باشي.\nسوره نمل (27) ، آيه 74 ، و پروردگارت آنچه را در سينه هايشان پنهان مي دارند و آنچه را آشكار مي كنند بخوبي مي داند.\nسوره قصص (28) ، آيه 10 ، دل مادر موسي از همه چيز تهي گشت و اگر قلب او را محكم نكرده بوديم نزديك بود مطلب را افشا كند.\nسوره قصص (28) ، آيه 69 ، و پروردگار تو مي داند آنچه را كه سينه هايشان پنهان مي دارد و آنچه را آشكار مي سازند.\nسوره عنكبوت (29) ، آيه 49 ، ولي اين آيات روشني است كه در سينه دانشوران جاي دارد و آيات ما را جز ستمگران انكار نمي كنند.\nسوره لقمان (31) ، آيه 23 ، و كسي كه كافر شود كفر او تو را غمگين نسازد بازگشت همه آنها به سوي ماست و ما آنها را از اعمالي كه انجام داده اند آگاه خواهيم ساخت خداوند به آنچه درون سينه هاست آگاه است.\nسوره فاطر (35) ، آيه 38 ، خداوند از غيب آسمانها و زمين آگاه است و آنچه را در درون سينه هاست مي داند.\nسوره زمر (39) ، آيه 7 ، اگر كفران كنيد خداوند از شما بي نياز است و هرگز كفران را براي بندگانش نميپسندد و اگر شكر او را بجا آوريد آن را براي شما ميپسندد و هيچ گنهكاري گناه ديگري را بر دوش نميكشد سپس بازگشت همه شما به سوي پروردگارتان است و شما را از آنچه انجام مي داديد آگاه مي سازد چرا كه او به آنچه درون سينه هاست آگاه است.\nسوره زمر (39) ، آيه 22 ، آيا كسي كه خدا سينه اش را براي اسلام گشاده است و بر فراز مركبي از نور الهي قرار گرفته (همچون گمراهان است) واي بر آنان كه قلبهايي سخت در برابر ذكر خدا دارند آنها در گمراهي آشكاري هستند.\nسوره غافر (40) ، آيه 19 ، او چشمهايي را كه به خيانت مي گردد و آنچه را سينه ها پنهان مي دارند مي داند.\nسوره شوري (42) ، آيه 24 ، آيا مي گويند او بر خدا دروغ بسته است در حالي كه اگر خدا بخواهد بر قلب تو مهر مي نهد و باطل را محو مي كند و حق را به فرمانش پا برجا مي سازد چرا كه او از آنچه درون سينه هاست آگاه است.\nسوره جاثيه (45) ، آيه 23 ، آيا ديدي كسي را كه معبود خود را هواي نفس خويش قرار داده و خداوند او را با آگاهي گمراه ساخته و بر گوش و قلبش مهر زده و بر چشمش پرده اي افكنده است با اين حال چه كسي ميتواند غير از خدا او را هدايت كند آيا متذكر نمي شويد.\nسوره ق (50) ، آيه 37 ، در اين تذكري است براي آن كس كه قلب دارد يا گوش فرا دهد در حالي كه حاضر باشد.\nسوره حديد (57) ، آيه 6 ، شب را در روز وارد مي كند و روز را در شب و او به آنچه در سينه هاست آگاهست.\nسوره تغابن (64) ، آيه 4 ، آنچه را در آسمانها و زمين است مي داند و از آنچه پنهان و آشكار مي كنيد با خبر است و خداوند از آنچه در درون سينه هاست آگاهست.\nسوره تغابن (64) ، آيه 11 ، هيچ مصيبتي رخ نمي دهد مگر به اذن خدا و هر كس به خدا ايمان آورد خداوند قلبش را هدايت مي كند و خدا به هر چيز داناست.\nسوره ملك (67) ، آيات 13 ، گفتار خود را پنهان كنيد يا آشكار او به آنچه در سينه هاست آگاهست.\nسوره عاديات (100) ، آيه 10 ، و آنچه درون سينه هاست آشكار مي گردد.\nسوره ناس (114) ، آيه 5 ، كه در درون سينه انسانها وسوسه مي كند.\nقلب در نهج البلاغه\nدر تاييد برداشت فوق از قرآن (كه قلب جايگاه تفكر در نظر گرفته شده) ميتوان به مواردي در نهج البلاغه اشاره كرد كه چنين ميباشند :\nنهج البلاغه ، حكمت 108 ، به رگهاي دروني انسان پاره گوشتي آويخته كه شگرف ترين اعضاي دروني اوست و آن قلب است كه چيزهايي از حكمت و چيزهايي متفاوت با آن در او وجود دارد . پس اگر اميدي در آن پديد آيد طمع خوارش گرداند و اگر طمع بر آن هجوم آورد حرص آن را تباه سازد و اگر نوميدي بر آن چيره شود تأسف خوردن آن را از پاي در آورد . اگر خشمناك شود كينه توزي آن فزوني يابد و آرام نگيرد . اگر به خشنودي دست يابد خويشتنداري را از ياد برد و اگر ترس آن را فرا گيرد پرهيز كردن آن را مشغول سازد و اگر به گشايشي برسد دچار غفلت زدگي شود و اگر مالي به دست آورد بي نيازي آن را به سركشي كشاند و اگر مصيبت ناگواري به آن رسد بي صبري رسوايش كند و اگر به تهيدستي مبتلا گردد بلاها او را مشغول سازد و اگر گرسنگي بي تابش كند ناتواني آن را از پاي در آورد و اگر زيادي سير شود سيري آن را زيان رساند . پس هرگونه كند روي براي آن زيانبار و هرگونه تند روي براي آن فساد آفرين است .\nدر بيانات فوق كاملاً مشهود است كه قلب بعنوان محل وقوع همه فرآيندهاي عقلي و احساسي شناخته شده است .\nو در جاي ديگر چنين آمده :\nنهج البلاغه ، خطبه 88 – . . . نه هر كه صاحب قلب است خردمند است و نه هر دارنده گوشي شنواست و نه هر دارنده چشمي بيناست . . .\nبه نسبتي كه بين اعضا همراه با نوع عمل يا توانايي شان برقرار شده توجه كنيد . شنوايي براي گوش . بينايي براي چشم و خرد براي قلب .\nهمچنين به موارد زير كه در نهج البلاغه آمده است توجه فرماييد:\nنهج البلاغه ، خطبه 176 – ، همانا زبان مومن در پس قلب او و قلب منافق از پس زبان اوست،\nنهج البلاغه ، حكمت 6 ، سينه خردمند صندوق راز اوست،\nنهج البلاغه ، حكمت 40 ، زبان عاقل در پشت قلب اوست و قلب احمق در پشت زبانش قرار دارد.\nنهج البلاغه ، حكمت 41 ، قلب احمق در دهان او و زبان عاقل در قلب او قرار دارد.\nنهج البلاغه ، حكمت 79 ، حكمت را هر كجا كه باشد فراگير گاهي حكمت در سينه منافق است و بي تابي كند تا بيرون آمده و با همدمانش در سينه مومن آرام گيرد.\nنهج البلاغه ، حكمت 178 ، بدي را از سينه ديگران با كندن آن از سينه خود ريشه كن نم.\nنهج البلاغه ، حكمت 193 ، قلبها را روي آوردن و پشت كردني است پس آنگاه بكار واداريدشان كه خواهشي دارند و روي آوردني زيرا اگر قلب را به اجبار به كاري واداري كور مي گردد.\nنهج البلاغه ، حكمت 227 ، ايمان بر شناخت با قلب اقرار با زبان و عمل با اعضا و جوارح استوار است.\nنهج البلاغه ، حكمت 388 ، آگاه باشيد كه فقر نوعي بلا است و سخت تر از تنگدستي بيماري تن و سخت تر از بيماري تن بيماري قلب است آگاه باشيد كه همانا عامل تندرستد تن تقواي قلب است.\nنهج البلاغه ، حكمت 409 ، قلب كتاب چشم است (آنچه چشم ببيند در قلب ثبت مي شود).\nمحمد رسول الله در سال 2014!\nچرا مسلمانان هفت بار دور کعبه می گردند؟


کونته: پروژه من ۳ ساله است؛ اگر اینتری‌ها خوشحال نباشند می‌روم - همشهری آنلاین\n۲۴ تیر ۱۳۹۹ - ۱۳:۲۱\nکد خبر 530877\nسه‌شنبه ۲۴ تیر ۱۳۹۹ - ۱۳:۲۱\nکونته: پروژه من ۳ ساله است؛ اگر اینتری‌ها خوشحال نباشند می‌روم\nشایعه جدایی آنتونیو کونته سرمربی اینترمیلان این روزها بیشتر از پیش شنیده می‌شود و باید در انتظار تصمیم نهایی مسئولان این باشگاه باشیم.\nبه گزارش همشهری آنلاین به نقل از اسپوتنیک، اینتر میلان شب گذشته در هفته سی‌ودوم سری آ ایتالیا میزبان تورینو بود که با نتیجه ۳ بر یک به پیروزی رسید آنتونتیو کونته، سرمربی اینتر پس از پایان بازی در نشست\nخبری گفت:«صادقانه فکر می‌کنم بازی را خیلی خوب شروع کردیم. گلی که دریافت کردیم می توانست ما را دچار بحران کند ولی در ادامه موفق شدیم گل های بیشتری بزنیم. نتیجه به دست آمده مزد تلاش های ما در این بازی بود و اگر این نتیجه رقم نمی خورد، عادلانه نبود.»\nشک و تردیدهای بسیاری در مورد این مربی ایتالیایی به گوش می‌رسند. برخی کارشناسان معتقدند او در اینتر ناکام و ناموفق عمل کرده است. سرمربی اینتر درباره وضعیت حضور خودش در این تیم گفت:«قرارداد من سه ساله است و اگر سران باشگاه بخواهند آن را تمدید می‌کنند و اگر هم از من راضی نباشند، ترسی ندارم و از رفتن دریغ نمی‌کنم. من ترسی ندارم. اگر باشگاه از من راضی نباشد، خودم اینتر را ترک خواهم کرد.»\nکونته در پایان بیان داشت:«من برای یک پروژه ۳ساله به اینتر آمدم تا آن‌ها را به جایگاه اصلی خود که شایسته آن هستند، برگردانم. این یک کار زمان‌بر است. من با شور و شوق زیادی به اینجا آمدم و ایمان دارم که این کار شدنی است.»\nرونالدو از یوونتوس جدا نمی‌شود\nتصاویر | رونمایی از نسل جدید پژو ۲۰۶


شناسه خبر: ۹۴۶۸۶۰ ۱۳۹۸/۱۲/۲۰ - ۰۹:۳۷ ۴ A\nاخبار سیاسی - این ویروس منحوس در کشورمان نیز بنا بر گفته های کیانوش جهانپور، رئیس مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت بهداشت ، تاکنون ۷ هزار و ۱۶۱ نفر را مبتلا کرده که متاسفانه ۲۳۷ بر اثر این ویروس جان خود را از دست داده‌اند؛ از این تعداد جانباختگان بخشی از آن ها چهره‌های معروف و شخصیت های سیاسی هستند.\nحسین شیخ‌الاسلام ، یکی از این چهره‌هاست؛ شیخ‌الاسلام معاون امور بین‌الملل مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی بود که سابقه نمایندگی مجلس شورای اسلامی، معاونت سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و نمایندگی ایران در سوریه، را در کارنامه خود داشت.\n« سید محمد میرمحمدی » عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام هم صبح روز (دوشنبه) دوازدهم اسفنددر بیمارستان مسیح دانشوری درگذشت.\nفاطمه رهبر کرونا حسین شیخ‌الاسلام محمدرضا راه چمنی محمد علی رمضانی دستک هادی خسروشاهی\nسوگنامه‌ای برای حسین شیخ‌الاسلام؛ دل می‌رود ز دستم\nطاهر ۱۳۹۸/۱۲/۲۰ ۱۱:۲۰\nشاید باور اینکه این ویروس ساختگی است راحت تر باشد چرا که میلیاردها یا تیریلیاردها دلار در برابر جان چند هزار نفر رقمی نیست\nناشناس ۱۳۹۸/۱۲/۲۰ ۱۲:۱۹\nعباس ۱۳۹۸/۱۲/۲۰ ۱۴:۱۳


روش پخت پیتزا مارگاریتا قدیمی ترین پیتزای ایتالیایی - مجله هایپرمارکت اینترنتی پایلا \nخانه آشپزی و تغذیه روش پخت پیتزا مارگاریتا قدیمی ترین پیتزای ایتالیایی\nطرز تهیه پیتزا مارگاریتا قدیمی ترین پیتزای ایتالیا\nپیتزا ماگاریتا اولین پیتزایی هست که به شکل امروزی در قرن نوزدهم پخته شده.\nپیتزا ماگاریتا اولین پیتزا\nاین پیتزا رو به افتخار ملکه مارگریتا پختن و به همین دلیل اسمش رو بر روی این پیتزا قرار دادن.این پیتزا روش پختی بسیار آسان دارد اما لذیذ .البته این را باید بگیم کهه پیتزا ریشه ای ایرانی دارد و سربازان ایرانی در جنگ هایی که مسافت طولانی را طی میکردن با سپر خود اولین پیتزاهارا پختن.\nمواد اولیه و روش پخت پیتزا مارگاریتا\nاین پیتزارا به روش های زیادی درست میکنند اما پیتزای اولیه و واقعی آن در آن زمانکه خبری از پنیر پیتزا انواع سس ها نبود با گوجه ،نان و مقداری ادویه درست کرده اند.\nمواد لازم برای پیتزا مارگارتیا:\nکنسرو گوجه فرنگی خورد شده ۴۰۰ گرم\nپنیر موزارلا خرد شده ۱۰۰ گرم\nپنیر تازه پارمسان رنده شده ۲ قاشق غذاخوری\nمواد لازم برای تهیه نون پیتزا مارگاریتا(خمیر پیتزا):\nمخمر ۷ گرم\nآب داغ ۱ لیوان یا ۲۵۰ میلی لیتر ( گرمای آب به اندازه ای باشد که دست را نسوزاند )\nطرز تهیه نون پیتزا (خمیر پیتزا):\nمخمر ، شکر و ۵۰ میلی لیتر ار آب را در ظرفی ریخته و در جای گرم به مدت ۱۵ دقیقه قرار می دهید.\nآرد را با نمک مخلوط کرده و درکاسه ای ظرفی ریخنه ، داخل آرد گودالی ایجاد کرده و روغن و آب باقیمانده را درون آن ریخته\nو به وسیله یک قاشق چوبی آن را هم زده تا به شکل خمیر در آید.\nخمیر را از کاسه در آورده و روی سطحی که قبلا با آرد پوشیده شده به مدت ۵ دقیقه ورز می دهیم تا نرم شود.\nخمیر را به کاسه برگردانده و روی آن را با سلفون می پوشانیم و به مدت ۳۰ دقیقه به آن زمان می دهیم تا حجمش دو برابر شود.\nخمیر را ازکاسه در آورده به مدت ۲ دقیقه ورز می دهیم .\nسپس سینی فر را با روغن چرب کرده خمیر را بر روی آن به ضخامت ۶ میلی متر پهن می کنیم. ( خمیر در هنگام پخت نیزحجم پیدا خواهد کرد.)\nروش پخت پیتزا مارگاریتا:\nگوجه فرنگی ، سیر ، ریحان خشک ، روغن زیتون و نمک وفلفل را در یک ماهیتابه ریخته و میگذاریم به مدت ۲۰ دقیقه به آرامی بپزد ،\nبعد از پختن ، پوره گوجه فرنگی را اضافه کرده و می گذاریم تا خنک شود.\nمواد را بر روی خمیر پیتزا پخش کرده سپس پنیر پارمسان و موزارلا را را روی آن ریخته و در فر از قبل گرم شده ، به مدت ۲۰ تا ۲۵ دقیقه\nدر ۲۰۰ درجه سانتیگراد می پزیم.\nاین پیتزا بهتر است گرم خورده شود تا لذت بیشتری از مزه آن ببرید.\nمواد اولیه و محصولات مورد نیاز خانه خود از فروگاه اینترنتی پایلا سفارش بدهید و در همان روز بعد از چند ساعت تحویل بگیرید.\nسایر مقالات آشپزی ماراهم در این صفحه بخوانید.\nسایر مقالات ما بخصوص آشپزی را در این صفحه بخوانید.\nبرچسب هاپیتزا مارگاریتاروش پخت پیتزا مارگاریتاغذای ایتالیاییمواد اولیه پیتزا مارگاریتامواد اولیه و روش پخت پیتزا مارگاریتا\nمطلب قبلی طرز تهیه گراتن بادمجان یا موساکا به همراه سس بشامل\nمطلب بعدی آرانچینی ایتالیایی یک غذا با مزه ای جدید


چرا کشورها از تحریم های اقتصادی استفاده می کنند؟ - روکیدا\nموضوع: عمومی, آمریکا\n1. تحریم چیست؟\n2. چه کسی اجازه اعمال تحریم ها را دارد؟\n3. آیا واقعاً تحریم ها اثر گذار است؟\nتحریم های اقتصادی وسیله ای است برای اعمال فشار بر کشور های دیگر. در ابتدای سال 2020، تنش ها بین ایالات متحده و ایران بالا گرفت. خیلی ها نگران بودند که شاید جنگی بین این دو کشور اتفاق بیفتد. دولت ترامپ به جای استفاده از بمب و موشک، از روش دیگری برای حمله به ایران استفاده کرده است. ترامپ تحریم های جدیدی را برای برخی مقامات ارشد ایران و مجموعه ای از تولید کنندگان فولاد، آلومینیوم و مس ایران اعلام کرد.\nاین تحریم های جدید، برخی از شرکت های چینی که با ایران در زمینه فلزات داد و ستد داشتند را نیز هدف قرار می داد. به اعتقاد وزیر خزانه داری ایالات متحده: ما با این تحریم ها توانستیم جلوی میلیاردها دلار حمایت مالی از ایران را بگیریم.\nاگر اخبار سیاسی را دنبال می کنید، احتمالاً بارها واژه منحوس “تحریم” را شنیده اید. اما تحریم چیست؟ چگونه اعمال می شود؟ چه هدفی پشت آن است؟ آیا واقعاً کاری از پیش می برد؟\nدر حقیقت، تحریم همان بمب و موشک است، اما از نوع اقتصادی. تحریم ها برای اعمال فشار اقتصادی بر یک کشور دیگر طراحی می شود. به گفته الن لیپسون، مدیر ارشد برنامه امنیت بین المللی دانشگاه جرج میسون: تحریم به هر نوع مجازات یا اختلال در روابط عادی اقتصادی بین دو کشور گفته می شود. به گفته وی: معمولاً تحریم ها قرار است یک رفتار بد خاص را هدف قرار دهد یا سیگنالی را به یک کشور غیر دوست بفرستد.\nتحریم ها اغلب شامل مسدود کردن هر یک از دارایی های هدف (مانند املاک و مستغلات یا وجوه حساب های بانکی) که در داخل ایالات متحده قرار دارند، می شود. تحریم ها همچنین شامل تهدید به مجازات کردن هر موسسه مالی در داخل یا خارج از ایالات متحده می شود که معاملات را برای طرف مقابل انجام می دهد (این اقدامات در دستورالعمل اجرایی ژوئن 2019 توسط ترامپ در مورد تحریم های ایران اعمال شد).\nاما به گفته الن لیپسون: تحریم ها همچنین می تواند اشکال دیگری نیز داشته باشد. از وقفه در تجارت بین المللی یا بستن مرز گرفته تا به تعلیق در آوردن فروش اسلحه. تحریم ها حتی می توانند برای ضربه زدن به یک صنعت خاص یا بخشی از اقتصاد کشور دیگر طراحی شوند. در هر صورت، این یک دیپلماسی زورگویانه است.\nتحریم ها را می توان در یک سوال خلاصه کرد. “چگونه به طرف مقابل فشار وارد کنید، به طوری که احساس عجز و ناتوانی کرده و رفتار خود را تغییر دهند؟”\nچه کسی اجازه اعمال تحریم ها را دارد؟\nرئیس جمهور ایالات متحده اجازه اعمال تحریم ها بر سایر کشورها و رهبران کشور ها را بر اساس “قانون بین المللی قدرتهای اقتصادی” سال 1977 دارد. این قانون به او اجازه می دهد که در هر زمانی که احساس خطر کرد، از این تحریم ها در مقابل کشور های دیگر استفاده کند.\nکنگره این کشور هم اجازه چنین کاری را دارد. در سال 2012، کنگره ایالات متحده تحریم هایی را علیه روسیه اعمال کرده بود. این کنگره همچنین در سال 2014، بعد از حمله روسیه به اکراین، تحریم های بیشتری را علیه این کشور امضاء کرد.\nبه گفته لیپسون: کنگره همیشه از این وحشت دارد که کشور های دیگر به یک قدرت نظامی تبدیل شوند. و همیشه در چنین مواقعی دست به دامن تحریم ها می شود. شاید همه با این روش موافق نباشند. اما کنگره همیشه کشور ها را از تحریم می ترساند. اگر تسلیم نشدند، تحریم ها را عملی می کند. اگر باز هم بی فایده بود، تحریم ها را بیشتر و بیشتر می کند. خوب، به نظر آن ها این کار از جنگیدن بهتر است. آن ها این کار را در مورد کشور های مختلف از بلاروس گرفته تا زیمبابوه انجام داده اند.\nبه گفته وی: کشور های دیگر هم می توانند چنین تحریم هایی را اعمال کنند. اما هیچ کدام قدرت اقتصادی ایالات متحده را ندارد. کشور های دیگر این کار را به صورت متحد انجام می دهند. مانند شورای امنیت سازمان ملل، که برخی کشور ها مانند آفریقای جنوبی یا کره شمالی را از سال 1966 بارها تحریم کرده است.\nآیا واقعاً تحریم ها اثر گذار است؟\nلیپسون می گوید: همیشه این بحث مطرح بوده که آیا این تحریم ها نتیجه ای هم دارد؟ بستگی به هدف شما دارد. اگر هدف فقط تنبیه کردن باشد، همین که یک کشور تحت فشار اقتصادی قرار داشته باشد کافی است. در این حالت، باید گفت تحریم ها جواب داده است. اگر هدف این باشد که رفتار کشور مقابل را عوض کنید، لازم است که معیار های مختلفی را ارزیابی کنید. در این حالت، اکثر تحریم ها به در بسته خواهد خورد. هرچه تحریم ها بیشتر شود، مقاومت کشور ها نیز بیشتر خواهد شد. آن ها حاضرند که درد و رنج اقتصادی را به جان بخرند، اما زیر بار ظلم نروند. حس میهن پرستی به آن ها اجازه نمی دهد که تسلیم یک قدرت برتر شوند.\nبه جای تسلیم شدن، این کشور ها سعی می کنند راه های دیگری را برای یافتن حامی امتحان کنند. بعد از اینکه ایالات متحده در سال 1960 فیدل کاسترو را در کوبا تحریم کرد، این کشور داد و ستد با اتحاد جماهیر شوروی را آغاز کرد. شوروی سالها شکر کوبا را پنج تا شش برابر قیمت بازار جهانی، به عنوان روشی برای مقابله با ایالات متحده در جنگ سرد، خریداری می کرد.\nالبته، فشارهای سیاسی مضاعفی علیه تحریم هایی که اقتصاد یک کشور را هدف قرار می دهد، وجود دارد. چون زمانی که اقتصاد کشور مورد حمله قرار می گیرد، این مردم هستند که بیشترین آسیب را می بینند، نه دولت ها. همانطور که لیپسون توضیح می دهد: خیلی ها خواستار تحریم های به اصطلاح هوشمند یا هدفمند هستند، که تنها سران کشور ها را هدف قرار می دهد، اما جلوی کالاهای اساسی مردم، از جمله دارو ها را نمی گیرد. تحریم های هدفمند همچنین ممکن است شامل تحریم های تسلیحاتی، تحریم های مالی در مورد دارایی افراد و شرکت ها، محدودیت سفر برای سران یک کشور و مجازات های تجاری برای کالاهای خاص باشد.


اعتراض دوباره پرسپولیس به محرومیت یحیی - اتحاد خبر\nتاريخ انتشار: 01 مرداد 1400 - 20:35\nاتحاد خبر: معاون حقوقی باشگاه پرسپولیس همچنان نسبت به محرومیت سرمربی این تیم در هفته بیست‌وهشتم انتقاد دارد.\nحسین‌پور شرفشاد ادامه داد: باشگاه بزرگ پرسپولیس، یکی از اعضای فدراسیون فوتبال است و از ارکان قضایی فدراسیون انتظار دارد که در خصوص آرای صادره خود پاسخگو باشند. دوستان ما باید به صورت شفاف بیان کنند که با چه استدلالی، ماده 55 مقررات انضباطی را شامل سرمربی پرسپولیس دانستند؟ آیا یحیی گل‌محمدی کارت قرمز دریافت کرده بود که مشمول این ماده باشد؟\nدکتر حسینپور در پایان بیان داشت: غیبت سرمربی تیم پرسپولیس نگرانی زیادی برای هواداران تیم ما در پی داشت و می‌توانست آثار سوء بسیاری را همراه داشته باشد. در این وضعیت، کمیته استیناف بدون توجه به دفاعیات باشگاه، رای کمیته انضباطی را عیناً تایید کرد. به همین جهت، باشگاه پرسپولیس از کمیته استیناف انتظار دارد در تحلیلی علمی و منطقی بگوید که چگونه بدون دریافت کارت قرمز، گل‌محمدی را مشمول ماده 55 مقررات انضباطی دانسته است. فراموش نکنیم فدراسیون فوتبال و ارکان قضایی آن باید در مقابل اعضای فدراسیون از جمله تمامی باشگاه‌ها پاسخگو باشند و با شفافیت کامل به وظایف خود عمل کنند. امید است که کمیته استیناف نیز از تقاضای ارائه پاسخی شفاف مکدر نشود و از این درخواست به حق باشگاه‌ها استقبال کند.\n» حسین ماهینی: با مایسا خوشحالیم [بيش از 5 سال قبل]\nاعتراض , پرسپولیس , یحیی گل محمدی , ورزش , اتحاد خبر


معرفی کشیم گردن سرخ که زاد ولد کمی دارد\nپنج شنبه, ۱۳ ارديبهشت ۱۳۹۷ ۱۵:۳۶\nمشخصات کشیم گردن سرخ :\nکشیم گردن سرخ 45 سانتی متر طول دارد. منقارش سیاه با قاعده ی زرد روشن است که زمستانها به رنگ خاکستری روشن دیده می شود و روتنه اش نیز قهوه ای مخلوط با خاکستری است که سفیدی کمتری دارد.\nاز کشیم گوش دار بزرگتر و از کشیم بزرگ کوچکتر به نظر می رسد. این پرنده مانند کشیم های دیگر غواص بسیار ماهری است که فرم بدنی آن مانند سایر کشیم ها با زندگی آبی، کاملا سازگاری دارد پاهایش بر خلاف غواص ها پرده ندارد ولی در طرفین انگشتانش پرده ای وجود دارد که او را قادر می سازد تا در آبهای کم عمق آبگیرها و در لابلای نیزار ها شنا کند و غذای خود را بدست آورد.\nبدنی گرد، پر جثه با سری بزرگ و مخروطی شکل دارد پر و بالش به رنگ خاکستری مایل به قهوه ای است و به نظر می رسد که فاقد دم می باشد. کمتر پرواز می کند و هنگام پرواز سر خود را پائین نگه می دارد و دو لکه سفید رنگ بر روی بالهایش نمایان می گردد.\nاین پرنده در فصل زمستان و در فصل دور از زاد و ولد با پر و بالی به رنگ خاکستری و سفید نمایان می شود که سطح پشتی آن خاکستری تیره و سطح شکمی آن سفید می باشد ، سرش تیره و ناحیه زیر چانه و بالای گردنش سفید می باشد اما ناحیه انتهائی گردنش تیره می باشد که تا قسمتهای فوقانی سینه وکمرش ادامه می یابد.\nدر فصل زاد و ولد و هنگام تابستان رنگ پر وبال این پرنده به صورت قهوه ای مایل به خاکستری در می آید که به وسیله گونه های خاکستری کم رنگ ، تارک سیاه با دو پس کاکل کوچک ، گردن بلوطی سیر و منقاری با قاعده زرد روشن و نوک سیاه قابل تشخیص می باشد.\nنامهای کشیم گردن سرخ :\nدسته ( خانواده ) : پرنده ، کشیم سانان\nنام فارسی : کشيم گردن سرخ\nنام انگلیسی : Red-necked Grebe\nنام فرانسوی : Grebe jougris\nنام عربی : الغطاس احمر الرقبة\nصدای کشیم گردن سرخ ، کشیده، و شبیه «کک –کک-» شنیده می شود.\nکشیم گردن سرخ زمستان ها ، عمدتا در نزدیکی سواحل به سر برده و در نیزارها و آبگیرهای پر گیاه تولید مثل می کند. در ایران، زمستان ها نسبتا فراوان است. اما به تعداد اندک تولید مثل می کند.\nغذاي عمده اين پرنده ماهي است و از سخت پوستان و نرم تنان و حشرات و از بعضی گیاهان آبزی نيز تغذيه مي کند .\nکاربر گرامی چنانچه درمورد " کشیم گردن سرخ " سوالی داشتید. در پائین همین صفحه در قسمت نظرات با ما و دیگر کاربران به اشتراک بگذارید . و با مجله دلگرم همراه شوید و از نگهداری تا بیماری های و دانستنی های حیوانات آشنا شوید.


مسی: دوری از میادین برایم راحت نیست | بدنسازی|فیتنس|اخبار ورزشی|مقالات ورزشی\nبدنسازي و تناسب اندام مسی: دوری از میادین برایم راحت نیست\nما را درنبال کنید مسی: دوری از میادین برایم راحت نیست\n706 اخبار گوناگون این ستاره آرژانتینی دو هفته قبل دچار پارگی عضله همسترینگ شد و باید تا پایان سال میلادی جاری از میادین دور باشد.\nلیونل مسی، ستاره بارسا، اعلام کرد دوری از میادین تا ماه ژانویه برایش کار راحتی نیست.\nاو به یک رادیوی آرژانتینی گفت:” من در آرامش هستم زیرا می دانم که این مصدومیت طبیعی است اما دوری از میادین تا ژانویه دشوار است. با این وجود، می دانم که بازخواهم گشت و مثل همیشه بازی می کنم.”\nمسی همچنین در مورد پسرش، تیاگو صحبت کرد و گفت که او برخلاف خودش، راست پاست:” فکر می کنم او راست پا باشد. اولین باری که توپ را شوت کرد، با پای چپ این کار را انجام داد اما بعد از آن همیشه با راست شوت کرد. او هنوز خیلی کوچک است و نمی دانم از کدام پایش استفاده خواهد کرد.”\nمسی تابستان سال آینده برای سومین بار حضور در جام جهانی را تجربه می کند و امیدوار است که این بار بتواند با تیم ملی آرژانتین به نتیجه بهتری دست پیدا کند:” ما در جام های جهانی و جام ملت های آمریکای جنوبی به هدف مان نرسیدیم. صعود به جام جهانی قبل برای ما خیلی دشوار بود.\nاین بار صعودمان به جام جهانی متفاوت است و توانستیم خیلی زودتر از دیدار پایانی صعود کنیم. این باعث شد تا هواداران به تیم نزدیک تر شوند.\nمدعیان؟ فکر می کنم همان تیم های همیشگی هستند. آلمان، برزیل، اسپانیا و حتی فرانسه؛ هرچند آنها با پلی آف به جام جهانی رسیدند و البته آرژانتین. آرژانتین همیشه یکی از مدعیان است؛ فارغ از اینکه چطور به جام جهانی برسد. البته حالا با تیمی که داریم، مدعی جدی تری هستیم و تا جام جهانی هم وقت داریم. باید از بعضی جهات پیشرفت کنیم و فکر می کنم در جام جهانی تیم بهتری خواهیم داشت.”\nآرژانتین دوری مسی از میادین لیونل مسی


نحوه بازاریابی برندهای جهانی\nدر جهان امروز بازاریابی برای برندهای مختلف معنای متفاوتی نسبت به گذشته پیدا کرده است. در حقیقت اندازه و وسعت برند شما نیز امر مهمی می باشد و تفاوت زیادی با برندهای معروفی چون نایک و دیزنی دارند. اما در میان تمام برندها تنها یک نکته مهم وجود دارد و آن هم این است که همیشه حق با مشتری است.\nحال سوالی که در اینجا مطرح می شود این است که برندهای کوچک و تازه تاسیس چگونه باید به رشد خود ادامه دهند در ادامه به بررسی 5 توصیه از جین پی.جکسون(مدیر تجارت جهانی شرکت دیزنی، رئیس هیئت مدیره نایک و عضو هیئت مدیره هواپیمایی دلتا) می پردازیم:\n1- تجربه خوبی برای مصرف کننده رقم بزنید:\nدر فضای خرده فروشی باید 3 موضوع اساسی محصول، تجربه و قیمت مورد توجه قرار گیرند. این یک بازی تجربی است که استارت آپ ها فرصت دارند در آن پیشرفت کنند و برنده شوند. گسترش تجربه آنلاین برند یکی از کارهایی است که با فضای کاری برند رابطه دارد و باعث موفقیت یا شکست آن خواهد شد.\n2- استراتژی بلند مدت را جایگزین اهداف کوتاه مدت کنید:\nشرکت ها و برندهای متفاوت هر کدام اطلاعات زیادی در مورد مشتری های خود دارند که تفاوت زیادی بین اطلاعات و داده ها وجود دارد. جین پی.جکسون بر اهمیت فاش نکردن اطلاعات مشتری های یک برند تاکید می کند. برای شرکت های تازه تاسیس این نکته بسیار اهمیت دارد که برای خودشان اهداف بلند مدت تعریف کنند.\n3- بازاریابی سببی را تمرین کنید(Cause related marketing):\nدر این نوع بازاریابی از یک دلیل حمایت می کنند و توسط آن باعث می شوند تا ارزش خود را بالا برند. استفاده از این فرصت، به برندهای تازه تاسیس این فرصت را می دهد که خودشان را از دیگران متمایز کنند و اصالت برند خود را افزایش دهند.\n4- فضا را برای ایده های دیوانه وار باز بگذارید:\nیکی از بخش های حیاتی هر برند آزمایشگاه خلاقیت و توآوری است. به طور میانگین تنها 1 مورد از 30 پروژه برند نایکی به تبلیغات مربوط می شود. این قسمت از سایر بخش های کسب و کار جدا می باشد و هر ایده دیوانه واری در آن امتحان می شود.\n5- همیشه به یاد داشته باشید که حق با مشتری است:\nمیزان تاثیرگذاری شبکه های اجتماعی به حدی است که هیچ چیز نمی تواند از اثر آن کم کند بلکه تنها گذشت زمان نحوه استفاده از آن را تغییر می دهد. 2 فاکتور اصلی که همه برندها باید همواره آن را تحت کنترل داشته باشند کیفیت هر محصول و آگاهی مشتری می باشد. جکسون معتقد است مشتری ها نقش مهمی در بازار ایفا می کنند و همیشه حق با آن هاست.\nتاریخ ایجاد: شنبه 18 آذر 1396\nآخرین بروز رسانی: شنبه 18 آذر 1396\nشرکت آرون نماینده انحصاری محصولات\nشماره تماس : 88814600-021\nدور نگار : 88814700-021\nتهران - خیابان مفتح جنوبی - خیابان\nورزنده - پلاک 7-ساختمان آرون


8 اصل پنیر ریکوتا تغذیه و مزایای سلامتی – dfdiet\nمنتشرشده در 18 مرداد 1400\nهنگام خرید ، بسته به ترکیب چربی و رطوبت ، قصد خرید چه نوع ریکوتا را در نظر بگیرید.\nریکوتای شیر کامل از شیر کامل تهیه می شود و محصول نهایی باید بیش از 80 درصد رطوبت و حداقل 11 درصد چربی شیر نداشته باشد.\nریکوتای بدون چربی از شیر با کاهش چربی شیر تولید می شود و محصول نهایی باید بیش از 80 درصد رطوبت و کمتر از 11 درصد اما حداقل 6 درصد چربی شیر نداشته باشد.\nریکوتا (ریکوتون) از آب پنیر از آب پنیر تهیه می شود و محصول نهایی نباید بیش از 82.5 moisture رطوبت و کمتر از 1 f چربی شیر داشته باشد.\nپنیر ریکوتای تازه در تمام طول سال در خواربار فروشی ها و سوپر مارکت ها به راحتی در دسترس است. ریکوتای تازه را در ظروف بسته بندی شده یا بسته بندی شده از قسمتهای یخچال خریداری کنید.\nریکوتای خوب باید نرم ، خامه ای و مرطوب و دانه دار باشد. باید شفاف سفید یا خامه ای با طعم شیرین یا کمی اسیدی باشد. از هرگونه محصول بدون طعم و قدیمی خودداری کنید.\nریکوتا به عنوان یک پنیر تازه و نرم ، بسیار فسادپذیر است و باید در یک ظرف خوب بسته بندی شده در یخچال نگهداری شود. اگر آن را در خانه تهیه می کنید ، دسته های کوچک را مرتباً تهیه کنید و آن را به مدت یک هفته در یخچال نگهداری کنید.\nریکوتا یک پنیر مبتنی بر آب پنیر است و بهتر است به عنوان پنیر دسر و در شیرینی ها استفاده شود. به خوبی با شکر ، ادویه جات ترشی جات و میوه های توت ترکیب می شود یا در طیف گسترده ای از غذاهای ماکارونی خوش طعم استفاده می شود.\nاز ریکوتای تازه که کاملاً با میوه ها و آجیل های خشک مخلوط شده است به عنوان دسر لذت ببرید.\nاسفناج و پنیر ریکوتا را پر کنید – راویولی و با کره مریم گلی یا سس گوجه فرنگی خامه ای سرو کنید.\nدر روسیه و دیگر کشورهای اروپای شرقی ، ریکوتا جایگزین tvoróg (творо́г) در غذاهای خوشمزه می شود. Syrniki (کیک پنیری) ، یک پنکیک سنتی شیرین.\nکیک ریکوتا یک دسر ایتالیایی است که با پنیر خامه ای و ریکوتا تهیه می شود و با طعم پوست مرکبات و کشمش آغشته به رم (sultanas) طعم دار می شود.\nریکوتا یک پنیر نرم و کم کالری است و دارای میزان کمی سدیم و چربی های اشباع است و بنابراین ، به عنوان یک محصول لبنی سالم در افرادی که رژیم کم سدیم و چربی دارند ، توصیه می شود.\nپنیر ریکوتا حاوی مقادیر کمی تیرامین است و کسانی که رژیم محدودی برای تیرامین دارند می توانند به مقدار کم بخورند. (منبع: رژیم کوئینزلند-رژیم تیرامین کم: MAOI و رژیم.)\nاز آنجا که ریکوتا پنیر آب پنیر است ، فاقد کازئین (که پروتئین مسئول حساسیت به شیر است) و کمتر حساسیت زا است.\n≺≺ پنیر خامه ای آمریکایی ارزش غذایی.\n≺≺ بازگشت به محصولات لبنی از جانب حقایق تغذیه پنیر ریکوتابه\n– مشخصات USDA برای پنیرهای ریکوتا. (در پنجره جدید باز می شود).\nدولت کوئینزلند- رژیم کم تیرامین …


نکوداشت از نیم قرن کارنامه علمی جغرافیه شناختی غلام جیلانی عارض | دری نیوز\nنکوداشت از نیم قرن کارنامه علمی جغرافیه شناختی غلام جیلانی عارض\nمتاسفانه سیستم Rssfeed وبسایت مرکزی پرس امکان نمایش متن کامل خبرها را ندارد. برای مشاهده کامل این خبر به لینک منبع مراجعه نمایید موسسه تحصیلات عالی غرجستان به همکاری دانشگاه کابل از نیم قرن کارنامه‌ای علمی جغرافیه شناختی غلام جیلانی عارض، گرامی داشت به عمل آورد.\nمراسم نکوداشت از وی دیروز در تالار مولانا جلال‌الدین محمدبلخی غرجستان با حضور فریده مهمند، وزیر تحصیلات عالی، حبیب‌الله حییب، رییس دانشگاه کابل، داکتر جفعر مهدوی عضو مجلس، داکتر عوض علی سعادت، مشاور ریاست جمهوری و محمد امین جوادی، رییس دانشگاه غرجستان برگزار شد.\nخانم فریده مهمند، نکوداشت از کارنامه‌های علمی عارض را «نکوداشت از خرد، علم و بصیرت» خواند و گفت، امیدوارم چنین برنامه‌ها در کشور افزایش یابد.\nاو افزود که ارج‌گذاری از بزرگان علمی، نشان دهنده خرد محوری و پیشرفت در کشور است.\nمحمد امین جوادی، رییس موسسه تحصیلات‌عالی غرجستان در مراسم متذکره نکوداشت از کارنامه‌های علمی عارض را گام مهم خواند و گفت، نکوداشت از بزرگان علمی و مفاخر فرهنگی به یک اصل نیکو تبدیل شود.\nاو افزود که موسسه تحصیلات عالی غرجستان در آینده نیز از بزرگان علمی و فرهنگی کشور نکوداشت خواهد کرد.\nغلام جیلانی عارض، از بزرگان برجسته علم جغرافیه شناختی در کشور است و وی در این بخش، بیش شصت اثر دارد.\nحبیب‌الله حبیب، رییس دانشگاه کابل در مراسم نکوداشت از کارنامه‌های وی گفت که استاد عارض از سخت‌کوشان کشور، در سخت‌ترین روزگار دست از تحقیق برنداشته است.\nاو افزود که دانشجویان و بزرگان علمی برای دستیابی به خرد و دانش و رسیدن افغانستان به توسعه‌ی علمی راه آقای عارض را دنبال کنند.\nهمچنان داکتر عوض‌علی سعادت، مشاور ریاست جمهوری در امورعلمی کارنامه‌های علمی عارض را قابل توجه خواند و گفت، باید خرد و دانش در افغانستان بومی شود.\nاو در ادامه پیشنهاد بانک اعتبار دهی به مفاخران فرهنگی را کرد و افزود، بزرگان علمی در کمال آرامش به تحقیق بپردازند.\nسخنرانان دیگر در مراسم مذکور علم جغرافیه را مربوط به کوه و دریا ندانسته و گفتند، جغرافیه علم زندگی، دانایی و شناخت است؛ بدون آن امنیت ملی و سیاست خارجی تبیین نخواهد شد.\nدر پایان برنامه به استاد عارض تقدیرنامه اعطا و همچنان از نمایشگاه کتاب‌های وی و استادان مؤسسه تحصیلات عالی غرجستان، بازدید شد.\nآدرس کوتاه این مطلب: http://markazipress.com/?p=13944 پاسخ دهید لغو پاسخ


موارد مهمی که درباره قرارداد خدمات مالیاتی باید بدانید! - تدبیر حساب\n23 تیر 1399 /0 دیدگاه /در بلاگ /توسط تدبیرحساب\nشرکت‌ها و کسب‌وکارهای بزرگی که حجم بالایی از گردش مالی را در هر سال تجربه می‌کنند، نیاز دارند تا به شکلی سیستماتیک و دقیق، نحوه محاسبه مالیات سالیانه خود را زیر نظر داشته باشند تا از این بابت نگرانی وجود نداشته باشد. شاید برخی اشتباهات کوچک در ثبت اطلاعات مربوط به گردش‌های مالی یک مغازه یا کسب و کار کوچک، اتفاقی بسیار هزینه‌زا نباشد اما در یک شرکت بزرگ، یک خطا گاهی می‌تواند چند صد میلیون هزینه اضافی را بر شرکت تحمیل کند.\nاهمیت بالای این موضوع باعث شده تا شرکت‌های دارای بیلان مالی بالا، از شرکت‌های حسابداری برای این دست حسابرسی‌ها کمک گرفته و به واسطه قرارداد خدمات مالیاتی ، خدمات مناسبی را از آن‌ها دریافت کنند. شاید کلیت موضوع روتین بوده و دارای پیچیدگی خاصی نباشد اما با ورود به جزئیات متوجه خواهید شد که مندرجات و تعهدات متقابلی که ذیل یک قرارداد تعریف می‌شوند، تا چه حد اهمیت دارند. اگر در صدد عقد یک قرارداد با شرکت خدمات مالیاتی هستید، توصیه می‌کنیم تا پیش از آن به نکات طرح شده در این یادداشت دقت داشته باشید.\nقرارداد خدمات مالیاتی چرا اهمیت دارد؟\nیک قرارداد خدمات مالیاتی از آن جهت اهمیت دارد که شکل‌دهنده به رابطه متقابل شرکت شما با یک سیستم حسابداری و حسابرسی است. از یک سو، تعهدات مالی شما در قبال خدمات دریافت شده در قرارداد تصریح شده و در مقابل شرکت خدمات حسابداری نیز به روشنی تعهد می‌کند که نه‌تنها در قبال ارائه خدمات بلکه در مورد صحت و درستی آن‌ها نیز مسئول است. معمولاً موارد زیر بخشی از مندرجات یک قرارداد خدمات مالیاتی استاندارد هستند:\nطول زمان ارائه خدمات مالیاتی\nهزینه پرداختی در قبال خدمات مالیاتی ارائه شده\nدایره خدمات مالیاتی که ارائه خواهد شد ضمن تعیین مصادیق آن\nضمانت اجرایی خروج یک‌طرفه از قرارداد. به طور مثال در طول مندرجات یک قرارداد خدمات مالیاتی باید تعیین شود که در صورت فسخ یک طرفه پیمانکار یا کارفرما، این عمل چه هزینه‌هایی را برای هر یک از طرفین به همراه دارد.\nتعیین میزان و نحوه پرداختی‌های کارفرما\nتعیین جریمه و میزان آن برای تخطی از بندهای قرارداد خدمات مالیاتی و خطا در ارائه خدمات از سوی پیمانکار\nدقت داشته باشید که موارد فوق در هر قرارداد خدمات مالیاتی ثابت نیست و بسته به توافق طرفین ممکن است هر یک از بندها موجود باشد یا نباشد اما موارد فوق، در صورت وجود، باعث بهبود کیفیت آن خواهند شد. در عین حال فراموش نکنید که این موارد تنها برخی کلیات واضح هستند و یک قرارداد خدمات و مشاوره مالیاتی خوب، قراردادی است که به روشنی تمام جزئیات را تعیین کرده و دارای ضمانت اجرایی باشد.\nتعهدات شما در یک قرارداد خدمات مالیاتی\nشما به عنوان یک کسب‌وکار بزرگ اعم از سازمان، شرکت یا مؤسسه نسبت به ارائه موارد زیر تعهد کرده و در پیروی از این تعهدات کوشا باشید:\nفاکتورهای فروش و خرید با جزئیات کافی\nقراردادهای معاملاتی شرکت در تمام قالب‌های موجود اعم از ارائه خدمات، بهره‌مندی از خدمات یا تبادل کالا و پول\nاطلاعات روشن در مورد برنامه‌های آینده شرکت اعم از همکاری، عقد قرارداد یا اعطای پیمانکاری در سایر زمینه‌ها به سایر شرکت‌ها\nاطلاعات مربوط به سرمایه‌های شرکت و دارایی‌های آن در قالب‌های مختلف نقدی، ملک و مستغلات، سرمایه‌گذاری بانکی یا بورسی\nپرداخت حق‌الزحمه در قسط‌های تعیین شده از نظر مبلغ قابل پرداخت و موعد پرداخت\nبه موازات تعهد نسبت به ارائه موارد فوق، خود شرمات در قبال صحت و سقم آن‌ها مسئول استو این بدان معنی است که در صورت ایجاد خطا در پروسه‌های مالی و نشأت گرفتن این خطا از این اطلاعات غلط، هیچ مسئولیتی متوجه شرکت ارائه دهنده خدمات مالیاتی نیست.\nتعهدات شرکت خدمات مالیاتی در قالب یک قرارداد خدمات مالیاتی\nاین شرکت که نحوه همکاری آن در قالب پیمانکاری خواهد بود، اساساً مسئول ثبت و رسیدگی به انواع رویدادهای مالی شرکت شماست. در کنار این وظیفه اصلی و محوری، پیروی از تعهدات زیر الزامی است:\nحفظ اسرار مالی شرکت؛ این یکی از بندها مهم و اساس یک قرارداد خدمات و مشاوره مالیاتی است. شرکت ارائه دهنده خدمات مالی باید به روشنی تعهد خود را نسبت به حفظ اسرار مالی شرکت تصریح کند. برای این بند نیز نیاز است تا جریمه‌های مالی در قالب ضمانت اجرایی تعریف شود.\nتعهد نسبت به حسابرسی دقیق رویدادهای مالی و ارائه اطلاعات طبقه‌بندی شده در موعدهای مقرر. به طور مثال نیاز است تا در طول قرارداد تصریح شود که شرکت ارائه دهنده خدمات مسئول تسلیم اظهارنامه مالی یا ارائه دفاتر قانونی است.\nپردازش اطلاعات مالی بسته به نیازهای تیم مدیریتی و ارائه دقیق آن‌ها در صورت نیاز هیئت مدیره.\nپیش از ورود به یک قرارداد، تمام جوانب آن را به دقت بسنجید\nپیش از عقد قرارداد خدمات مالیاتی؛ بایدها و نبایدها\nدقت به برخی نکات، پیش از بستن قرارداد سرویس مالیاتی ، شاید به همان میزان که نیاز است تا در مورد مندرجات قرارداد حساسیت داشته باشید، مهم بوده و الزامی است. پیش از آنکه حتی پیش‌نویس قرارداد خدمات مالیاتی تهیه شود، لازم است تا به نکات زیر دقت کنید:\nسعی کنید تا به دقت سابقه شرکت ارائه دهنده خدمات مالی را بررسی کنید. شاید همواره داشتن سابقه خوب شرط کافی برای ارائه خدمات خوب نباشد اما وجود سوابق منفی، قطعاً بازدارنده خواهد بود.\nسعی کنید سطح اشراف عوامل اجرایی شرکت نسبت به استانداردهای حسابداری، قوانین مالیات‌های مستقیم و ارزش افزوده، قوانین کار و تأمین اجتماعی را بسنجید. فراموش نکنید که شما در حال سپردن سکان هدایت وضعیت مالی و مالیاتی شرکت خود به یک تیم هستید و این تیم باید اطلاعات و دانش کافی داشته باشد.\nپیش از نگارش پیش نویس سعی کنید تا در یک ارتباط متقابل به خوبی انتظارات این شرکت نسبت به خود را متوجه شده و در مقابل به روشنی بیان کنید که شرکت شما نیز نسبت به این قرارداد سرویس مالیاتی چه انتظاراتی دارد. درک متقابل انتظارات، یک گام مهم برای دستیابی به یک قرارداد موفق است.\nهمچنین می‌توانید در مطلب چرا مالیات می‌دهیم؟ در رابطه با دلایل پرداخت مالیات اطلاعات بیشتری کسب کنید.\nhttps://www.tadbirhesab.com/wp-content/uploads/2020/07/قرارداد-خدمات-مالیاتی.jpg 350 620 تدبیرحساب https://www.tadbirhesab.com/wp-content/uploads/2021/06/tadbirhesab-logo.svg تدبیرحساب2020-07-13 19:16:342020-07-13 19:16:34موارد مهمی که درباره قرارداد خدمات مالیاتی باید بدانید!


جریمه پرسپولیس، حدود ۶۰ هزار یورو بیشتر شده است\nبه گزارش دولت بهار به نقل از خبرورزشی، داریو بوشیچ وکیل برانکو ایوانکوویچ همچنان پرونده شکایت علیه سرخپوشان را پیگیری می‌کند. او در پاسخ به سؤالات خبرورزشی، توضیحاتی ارائه داد که می‌خوانید: «ما شکایت را در فیفا دنبال کردیم، اما حدود ۱۰ روز قبل از سوی دادگاه حکمیت ورزش CAS نامه‌ای به دست‌مان رسید که باید دفاعیات خود را آنجا می‌فرستادیم. این کار هم انجام شد و به صورت کامل، همه مدارک و اسناد به همراه حکم نهایی فیفا به دست این دادگاه رسید. البته دیگر نمی‌دانم که چه زمانی برای دادرسی به وجود بیاید، چون طبق اطلاع ما، پرونده وقتی وارد روند دادرسی می‌شود که پول دادرسی به حساب CAS برسد. از این‌رو، اگر باشگاه پرسپولیس هنوز پول را واریز نکرده باشد شاید زمان این کار به تعویق بیفتد.»


آموزش تمرین بازی فراوانی امیر شریفی - راهنمای جامع\nچگونگی حل مشکلات خانوادگی با قانون جذب\nوقتی حرف می‌زند کاملاً مشخص است که باصداقت کامل حرف می‌زند و انسان محو صداقت و خاکی بودنش می‌شود.\nنحوه بازی فراوانی\nبازی فراوانی چیست\nدر بازی فراوانی چی بخرم\nنتایج بازی فراوانی\nنحوه انجام بازی فراوانی\nهنگامی‌که برای چیزی پول پرداخت می کنید، وقتی پول یا کارتتان را می دهید، برای کسی که آن را می گیرد برکت و فراوانی پول را تصور و دعا کنید. هر چه ببخشید همان را دریافت خواهید کرد.\nمثال: از روابطی که داشته اید ، با وجود اینکه پایان یافتند ، سپاسگزار باشید. از دوستان و خانواده خود که عاشق شما هستند سپاسگزار باشید. این باعث می شود عشق و علاقه حتی بیشتر به شکل یک همدم برای روح به زندگی شما جذب شود.\nرویاهایت را مرور کن\nبرای مرور رویاها تابلوی رویایی ایجاد کنید. تصاویر و کلماتی را که نشان دهنده هدف شماست ، برش دهید (یا چاپ کنید) و آنها را به این صفحه بچسبانید. تابلو را جایی بگذارید که روزانه آن را ببینید. این به شما کمک می کند تا رویای خود را مرور کنید..\nمثال: شما در ذهنتان تصور دارید که با عشقتان ازدواج کنید، برای این کار میتوانید تصویری که از آن زوج خوشبخت در ذهن خود دارید و خانه ای که در رویاهایتان میخواهید در آن زندگی کنید را پیدا کنید، مثلا عکس زوج خاصی که دوست دارید زندگی به کیفیت آنها داشته باشید و یا عکسی از خانه رویاییتان را چاپ کرده و در اتاق خود قرار دهید.\nآیا با قانون جذب می توان مشکلات خانوادگی را برطرف کرد\nطلاق یک مسئله ی کاملا شخصی است و نمی تواند جنبه ی عام پیدا کند. در بعضی موارد بهتر آن بود که اصل این ازدواج سر نمی گرفت. هر چند که طلاق را نمی توان راه حل مناسب و شایسته ای قلمداد کرد. طلاق برای یک نفر خوب و برای دیگری امری مضر و بد است. یک زن مطلقه بر زنی که با دروغ و سیاهکاری روزگار خود را سپری می کند و با شوهر نقش بازی می کند برتری دارد.\nبرای مثال خانمی، همسری خشن، بی مهر و بسیار بی نزاکت داشت. به گونه ای که همسرش همواره او را آزار و اذیت می کرد. همه ی اطرافیان به او گفته بودند که طلاق کار ناپسندی است به همین خاطر با وجود تمام سختی ها می سوخت و می ساخت و اعتراضی نمی کرد. برای پیدا کردن راه چاره نزد مشاور رفت، مشاور در جواب او گفت که ازدواج پیوند دو قلب است و اگر این دو قلب هماهنگ و سازگار با عشق و محبت سر کنند، چنین وصلتی ایده آل می شود.\nدر پی این حرف مشاور بود که آن زن راه خود را پیدا کرد و متوجه شد که باید چه کاری انجام دهد. او اکنون متوجه شده بود که هیچ قانون زمینی و آسمانی به هیچ مردی اجازه نمی دهد که با همسر خود با خشونت رفتار کند و او را به باد ناسزا و دشنام بگیرد یا این که کتک بزند. آن هم صرفا به خاطر این که این دو را به عقد هم در آورده اند!\nهرگاه در مورد کارهایی که می خواهید انجام دهید دچار شک و تردید شدید، به کانون عقل و خرد خود در ذهن تان مراجعه کنید، مطمئن باشید که همان دستورهای لازم و درست را به شما خواهد داد. از این نظریات که آرام آرام در فکر شما وارد می شود استقبال کنید. آن ندای درونی و ضمیر شما است که در حال حرف زدن است.\nاین فرآیند فقط به معنای نوشتن رزومه حرفه ای نیست. اگر بخواهیم یک تعریف درست و کامل از آن ارائه دهیم، عبارت است از: «سندی که حاوی اطلاعاتی درباره مهارت ها و تجربه های شماست.» قطعا هیچ دلیلی وجود ندارد که شما بخواهید در نوشتن رزومه خود کاهلی نمایید.\nشما شرایط لازم برای شغل مورد نظر را دارید. با این حال، هنگامی که شما در مورد آن فکر می کنید، ممکن است متقاضی دیگری با شرایط مشابه وجود داشته باشد. شما همیشه در مدیریت عالی عمل کرده اید. این بسیار عالی است، اما شاید متقاضیان دیگری چندین تیم را برای مدت طولانی به نحو احسن مدیریت کرده اند.\nرزومه حرفه ای شما لزوما نمی تواند شما را از دیگران متمایز کند. با این حال شما می توانید از این طریق دلیل درخواست تان برای این شغل را به کارفرما توضیح دهید و ویژگی های منحصر به فردتان را بیان نمایید.\nشما برای جلب توجه خواننده فقط چند پاراگراف می توانید بنویسید. شاید شما بتوانید قبل از انجام مصاحبه شانس تصدی این شغل را برای خود افزایش دهید. در طی این مدت باید حواستان به گوشی موبایلتان باشد.\nدر اینجا شش نکته برای نوشتن یک رزومه حرفه ای وجود دارد که احتمالا قبلا آن ها را نشنیده اید. پس برای آشنایی با این نکات و رسیدن به موفقیت در کسب و کارتان در ادامه با ما همراه باشید.\nزمانی که مشغول و فعال هستید، از این ضمیر بیدار و آگاه استفاده می کنید. ضمیر خودآگاه معقول، تحلیل گر، منطقی، واقع بین و منتقد می باشد. این ضمیر اطلاعات را از منابع مختلف جمع آوری می کند، آن ها را تحلیل کرده و با سایر اطلاعاتی که در حافظه خود ثبت کرده، مورد مقایسه قرار می دهد و در نهایت اقدام به تصمیم گیری می نماید.\nاطلاعات جدید از طریق ضمیر خودآگاه که مانند درگاه است، وارد مغز می شود. دانیل کانِمَن در کتاب پرفروش خود به نام «تفکر سریع، تفکر آهسته» توضیح می دهد که تقریبا همیشه دو راه برای استفاده از ضمیر خودآگاه وجود دارد.\nنخستین راه یعنی «تفکر سریع» شهودی، خودکار، غریزی و فوری است. با این روش تفکر در ضمیر خودآگاه می توانید پیشامدهای ناگهانی زندگی روزانه خود را هدایت کنید تا به موفقیت در زندگی خود دست پیدا کنید. شاید برایتان جالب باشد که بدانید تفکر سریع بسیار شبیه رانندگی در ترافیک است؛ شما در زمان رانندگی سریع تصمیم می گیرید و همزمان با حرکت به سمت جلو به رویدادهای متغیر واکنش نشان می دهید.\nبیشتر زمان شما در طول روز صرف تفکر سریع می شود. در گفتگوها، تماس های تلفنی، پاسخگویی به ایمیل ها و تقاضاهای خارجی از تفکر سریع بهره می برید. روش استفاده معمول و طبیعی از تفکر سریع نیز همین است که در اغلب موارد بسیار مناسب است و موجب دستیابی شما به موفقیت در زندگی می شود.\nپرسش و پاسخ های جذاب امیر شریفی در مورد قانون جذب\nدوستان عزیز سایت پرورش افکار با سری دیگری از سری سوال و جواب های استاد امیر شریفی در مورد قانون جذب با شما همراه هستیم.\nسوال: من خواستگاری داشتم و الان بعد از ۱۴ سال برگشته، به نظر شما من باید چیکار کنم؟\nدوست عزیز من واقعا در این موارد نمی توانم نظر بدهم. به این دلیل که من هرگز نمی توانم خودم را جای شما قرار دهم و به جای شما احساس کنم، تا بتوانم نظر بدهم. اما تنها حرفم به شما این است که همیشه کاری را انجام دهید که احساستان به آن خوب است؛ چون آن کار ادامه دار است و شما را به سمت جذب چیزهای خوب هدایت می کند.\nسوال: من هزینه شرکت در دوره آموزش قانون جذب را ندارم و شما باید مرا ثبت نام کنید\nدوستان عزیز پول این دوره اصلا برای من مسئله ای نیست. زمانی که می بینید تعداد اعضا به ۱۲۰۰ نفر می رسد مسلما ۱۲۰۱ نفر شدن تاثیر چندانی در آن مبلغ ندارد. ولی مسئله ای که وجود دارد این است که با این روش مطمئن باشید که خود شما نتیجه ای نمی گیرید.\nپس بهتر است در ابتدا خودتان دستاوردهایتان را ارزیابی کنید. سپس می توانید متوجه شوید که آیا برای شغل مورد نظر مناسب هستید یا خیر. افراد به شیوه خودشان شخصیت، سبک زندگی و دستاوردهای شما را قضاوت و ارزیابی می کنند.\nاین قضاوت ها گاهی به صورت ناخودآگاه و گاهی به صورت هدفمند انجام می شوند. قبل از رفتن به مصاحبه و قرار گرفتن در روند استخدام شدن، باید از این موارد آگاه باشید. شما باید خودتان را آماده کنید تا به بهترین نحو ممکن خود را معرفی نمایید تا بتوانید استخدام شوید و به موفقیت در کسب و کار خود برسید.\nشما باید قبل از مصاحبه استخدامی، از این موارد کاملا آگاه باشید. فقط به یاد داشته باشید که مصاحبه گران و کارفرمایان فقط به بررسی رزومه شما بسنده نمی کنند و احتمالا موارد دیگری را در روند استخدام شدن قرار می دهند. در اینجا ۷ حقیقت تلخ در مورد استخدام بیان شده است که می تواند روی رسیدن به موفقیت در کسب و کار شما تاثیرگذار باشد. در ادامه با ما همراه باشید.\nدر تفکر خلاق از سه نوع پردازش اطلاعات استفاده می شود. برای آشنایی بیشتر با روش های کارکرد ذهن خلاق و انواع پردازش اطلاعات که موجب موفقیت یا عدم موفقیت در زندگی می شود، در ادامه این مقاله با ما همراه باشید.


مبارزه با مفاسداقتصادی وظیفه اصلی مسئولین دولتی\nتاریخ انتشار : 25 دى 1396 - 14:23 |\nامام جمعه سرایان گفت: مبارزه بامفسدین اقتصادی وظیفه اصلی مسئولین است وبایددراه اجرایی شدن اقتصادمقاومتی ازهیچ کوششی دریغ ننمایند.\nحجت الاسلام احمد نجمی پورامام جمعه سرایان درگفت وگو با سرایان بیدارامروزصبح گفت: مسئولین دولتی باید دربرخوردبا مفسدین واخلال گران اقتصادی جدی عمک کنند وبرای اجرایی شدن اقتصاد مقاومتی ازهیچ کوششی فروگذارننمایند.\nوی افزود: حضور مردم و سرمایه گذاران، رشد و توسعه، اشتغال سالم و مولّد برای افزایش تولید ملی، نیاز به ثبات، امنیت و آرامش دربازاردادوستد داردوآرامش وامنیت جامعه اسلامی منوط به مبارزه با مفاسد اقتصادی است.\nامام جمعه سرایان اظهارکرد:: دولت بایدشرایط لازم توسعه و امنیت سرمایه گذاری واعتمادملت و کارفرما و کارگر وتمام اقشار جامعه نسبت به هم را فراهم آورد تازمینه سلامت اقتصادی کشور و پرهیز ازفرصت طلبی واحتکار فراهم شود.\nنجمی پورگفت: با اخلالگران وبرهم زنندگان امنیت اقتصادی بایدبرخوردقانونی صورت پذیردو بازرسی مستقیم بر داد و ستد مردم و سیستم اقتصادی حاکم برکشورانجام شود که رشد اقتصادی درگرو نظارت دائمی برکسب وکارجامعه است.\nوی خاطرنشان کرد: برای تقویت بنیه اقتصادی جامعه بایدازراههای درآمدغیرمشروع جلوگیری شودودرنظام اقتصادی کشوربه اقشارکم درآمدتوجه خاص شده تاانگیزه لازم برای فعالیتهای اقتصادی سالم فراهم شود.


تخلف 3300 برنامه اندرویدی مخصوص کودکان! | عصر ارتباط\nتخلف 3300 برنامه اندرویدی مخصوص کودکان!\n27 فروردین 1397 06:14 ب.ظ\nامروزه تردیدی وجود ندارد که بسیاری از برنامه‌های طراحی شده برای استفاده در گوشی‌های اندرویدی اطلاعاتی بیش از حد نیاز خود جمع‌آوری می‌کنند.\nبه گزارش عصر ارتباط به نقل از فارس، اما حالا دامنه این نوع سوءاستفاده‌ها به بچه‌های کوچک کشیده و بررسی‌ها حاکیست که بیش از 3300 برنامه اندرویدی اطلاعاتی را در مورد کودکان کاربر جمع‌آوری می‌کنند که بر اساس قوانین موجود نباید جمع‌آوری شوند.\nمحققان با استفاده از یک ابزار خودکار آزمایش قابلیت برنامه‌های اندرویدی به این نتیجه رسیده‌اند که 3337 برنامه اندرویدی خاص خانواده‌ها و کودکان در گوگل پلی اطلاعات شخصی کودکان زیر 13 سال را جمع‌آوری می‌کنند.\nاز مجموع 5855 برنامه‌ای که به این منظور مورد بررسی قرار گرفته‌اند، 281 برنامه اطلاعات تماس و موقعیت مکانی کودکان را ذخیره کرده‌اند، بدون اینکه برای این کار از والدین آنها اجازه بگیرند. 1100 برنامه اطلاعات هویتی کاربران کم سن و سال خود را به طور محدود و 2281 برنامه این اطلاعات را بدون محدودیت با اشخاص و شرکت‌های ثالث به اشتراک گذارده‌اند.\n40 درصد از کل این برنامه‌ها برای انتقال اطلاعات خصوصی یادشده از هیچ ابزار یا تمهیدات امنیتی نیز استفاده نمی‌کنند و تقریبا همه آنها یعنی 92 درصد این برنامه‌ها ارتباط ناامنی برای تبادل داده با فیس بوک دارند. محققان تاکید دارند که بهتر است والدین با توجه به همین مشکلات استفاده از برنامه‌های یادشده را به حالت تعلیق درآورند.\nتحقیقات دیوان دادگستری اروپا در مورد انتقال داده‌های خصوصی کاربران!\nاخبار جعلی خطرناک‌تر از سلاح هسته‌ای\n26 فروردین 1397 08:16 ب.ظ\nثبت و راه‌اندازی ۵۴ شبکه اجتماعی مجازی توسط دانشجویان و متخصصان داخلی\n26 فروردین 1397 08:05 ب.ظ\nرونمایی گوگل از یک نوار ابزار جدید مخصوص اندروید!\n27 فروردین 1397 08:06 ب.ظ\nگوشی‌های اندرویدی فاقد امنیت هستند!\n26 فروردین 1397 04:10 ب.ظ\nتدوین لایحه‌ای برای مقوله مالکیت معنوی در فضای مجازی\n27 فروردین 1397 08:17 ب.ظ\nافزایش برنامه‌ها و اپلیکیشن‌های با "پرداخت درون برنامه‌ای"، در سال آینده!


رنجنامه ی یک قربانی مجازات های قرون وسطایی - شهروند\nرنجنامه ی یک قربانی مجازات های قرون وسطایی\nمه 8, 2014 | مقالات\nمن رضا صفری، فرزند ولی الله، متولد ۱۳۵۰ در شهرستان اراک می باشم که هم اکنون از زندان کرج تماس می گیرم. در سال های ۷۰ الی ۷۴ به دلیل بیکاری و شدت فقر خانوادگی مجبور به انجام چند فقره سرقت شدم که واقعا از روی نیاز و احتیاج بوده است. در مهرماه سال ۷۴ دستگیر شده و به زندان اراک افتادم که محکوم به قطع دست راست به طوری که کف دست و انگشت شصت باقی بماند و پرداخت ردمال شدم. وقتی حکم دادگاه به من ابلاغ شد فکر کردم قاضی جهت ترساندن بنده این حکم را صادرکرده است، اما متاسفانه این حکم در تاریخ ۳۰ مرداد ۷۶ وقتی تنها یک روز به ماه رمضان مانده بود اجرا شد. این در حالی بود که فقط ۲۶ سال از سن من گذشته بود.\nاین واقعه اتفاق بسیار ناگواری در زندگی من بود به همین جهت اسم قاضی آذریان و شعبه ۴ دادگستری اراک برای همیشه در خاطرم ماندگار شد و آن روز را خوب به یاد دارم. ساعت ۱۰.۳۰ صبح مورخه ۳۰ مرداد ۷۶ به نگهبانی خوانده شدم و متوجه شدم تعدادی از زندانیانی که به جرم سرقت آنجا بودند و چند نفر از نگهبانها نیز به جهت تماشای اجرای حکم به محوطه هواخوری زندان احضار شده بودند، بلکه درس عبرتی باشد برای دیگر زندانیان، انگشتان دستم را به وسیله قیچی آهن بر برقی که هنوز ردی از خون بر آن بود و معلوم بود که بارها برای اجرای چنین احکامی از آن استفاده نموده اند، بدون بیهوشی و بی حسی قطع کردند. پس از اجرای حکم به بیمارستان ولیعصر اراک اعزام شدم. وقتی پزشک معالج بنده را در آن وضعیت دید شروع به اعتراض کرد و با داد و بیداد بر سر مامور اعزام که اسمش را خوب به یاد دارم به نام گروهبان یکم اکبر کندی بود گفت چرا با بیمارستان هماهنگ نشده است. من را که از این اتفاق شوکه شده بودم و هنوز نمی دانستم چه بلایی بر سر من آمده است به اتاق عمل بردند و مورد مداوا قرار دادند. پس از انجام عمل همان شب دوباره به زندان برگشتم.\nبعد از قطع انگشتانم دیگر آدم قبلی نبودم و به دلیل فشارهای عصبی و روانی که بر من وارد شده بود و همچنین ادامه داشت بسیار افسرده شده بودم به طوری که پس از چندی تحت درمان قرار گرفتم و روزانه تعداد ۱۲ قرص اعصاب استفاده می کردم و البته همیشه با خودم می گفتم ای کاش به جای قطع انگشتان دست، مرا اعدام می کردند حداقل یک بار می مردم. بعد از اجرای حکم میدیدم که رفتار اطرافیانم و دوستان عوض شده است و برخی از من دوری می کردند و برخی دیگر ترحم، همین رفتار باعث می شد از آنها کناره گیری کنم و همیشه با خودم خلوت کنم و تنهایی را ترجیح دهم. مدت ۵ سال در زندان به سر بردم و فقط ۴۰ روز به آزادی ام مانده بود که مادرم متاسفانه چشم از جهان فرو بست و غم از دست دادن مادر به غم های بیچارگیم اضافه شد. ۱۰ دیماه سال ۷۹ از زندان آزاد شدم و به خانه پدری برگشتم، خانه ای اجاره ای و اما من مانده بودم با پدری سالخورده و دو خواهرکوچکتر با دستی قطع شده که من را از دیگران متمایز می کرد. بیرون از زندان وضعیت بدتری در انتظار من بود. هر کجا می رفتم همه مواظب من بودند و با ورودم به هرجا همه خودشان را جمع و جور می کردند و خیلی زود با یک خداحافظی فرار می کردند. حتی بین غریبه ها هم دیگر جایی نداشتم آنهم به دلیل قطع انگشتانم که مهری بود بر پیشانی من، با این اوصاف با تمام تلاشی که برای پیدا کردن کار می کردم به نتیجه ای نرسیدم، کار که نمی دادند هیچ، باعث انگشت نما شدنم هم می شدند. بیش از ۶ ماه تلاش کردم، اما بیهوده بود. نداشتن کار و عدم درآمد با وجود فقر اقتصادی و گرسنگی خود و خانواده ام باعث شد دوباره دست به سرقت بزنم. یکسال بعد از آزادی ام از زندان در تاریخ ۱۹/۱۰/۱۳۸۰ دوباره دستگیر و در شعبه ۱ دادگستری اراک توسط قاضی شعبه به نام آشورلو محکوم به قطع انگشتان پای چپ، به طوری که تمامی انگشتان پایم قطع شود، شدم. در سال ۸۱ پدر سالخورده ام نیز فوت کرد که ضربه روحی مهلکی به من وارد شد. بنده را در زندان و دو خواهر کوچکترم را در خانه تنها گذاشت تا اینکه در ۳۰ شهریور ماه ۸۸ زمانی که باز هم یکروز به ماه رمضان مانده بود پس از ۸ سال انتظار در اجرای حکم با همان قیچی آهن بر برقی که انگشتان دستم را گرفت، انگشتان پای چپم را قطع کردند. احساس پوچی و بیهودگی در من دو چندان شد، خصوصا وقتی در انجام بسیاری از کارهای روزمره به خاطر نداشتن انگشت ناتوانی ام را می دیدم و از دیگران کمک می خواستم، این احساس بیشتر و بیشتر میشد.\nیک سالی از قطع انگشتان پایم گذشت تا توانستم روی پایم راه بروم که نداشتن انگشت باعث شده بود در راه رفتن دچار مشکل گردم و به کمردرد مزمن دچار شوم و هم اکنون سالهاست که مجبورم با خوردن قرص های مختلف هم از فشارهای روحی و روانی ام بکاهم و هم دردهای مختلف ناشی از قطع اعضا را تسکین دهم. مدت ۲ سال بعد از اجرای حکم در تاریخ ۱۷/۳/۹۰ به زندان کرج در استان البرز تبعید شدم که متاسفانه به این دلیل دیگر نمی توانم تقاضای اعسار کنم و ردمال را به صورت اقساط پرداخت نمایم و آزاد شوم. دیگر نمی توانم در شهر خودم باشم بلکه بتوانم به شکلی با شاکی ارتباط برقرار کرده و از او رضایت بگیرم. ضمن اینکه رنج دوری از خانواده ام امان از من بریده و در طی این سه سال هیچ ملاقاتی با آنها نداشته ام که این هم غمی است طاقت فرسا بر غم های دیگر.\nدر پایان اعلام میدارم که من از مقامات جمهوری اسلامی و قوه قضاییه به دلیل قطع اعضای بدن خود و ناقص العضو نمودن من و خسارت و ضرر و زیان های مادی و معنوی که به من وارد نموده اند، شکایت دارم و بدین وسیله از حقوق دانان، وکلا، فعالان حقوق بشر و سازمان ها و نهادهای مربوط درخواست می نمایم که به هر طریقی که می شناسند در جهت احقاق حقوق من تلاش کنند.\nPreviousهمجنسگراستیزی در عمق بینش جامعه ایرانی پنهان شده/شمسی و محبوبه\nNextدخیلی بر حلقه ی دار/مهستی شاهرخی\nخسارات ناشی از آبدیدگی و ضایعات ناشی از آب برف و باران در بیمه منازل مسکونی؟/فرهاد فرسادی\nبیمه و فعالیت های فیزیکی/محمد رحیمیان\nرفراندوم برای تغییر حکومت با چه برنامه راهی؟/منصوره بهکیش