چرايي فروش ميليوني هري پاتر - داود پنهاني\nاستفاده از عناصر اسطوره اى و توجه به جادو به عنوان مناسك آيينى انسانهاى پيش ازتاريخ، يكى از ويژگى هاى بارز نهفته در درون كتاب هرى پاتر است. «يوسف عليخانى» نويسنده در تحليل اين نكته با اشاره به استفاده از عنصر جادو در ديگر آثارى از اين دست و مقايسه آن با جادوى نهفته در هرى پاتر چنين مى گويد: «وقتى به تاريخ داستانهاى افسانه اى و جادويى نگاه مى كنيم متوجه مى شويم كه پيش از هرى پاتر نمونه هاى ديگرى از اين دست وجود داشته است. داستانهاى هزار ويك شب، سيندرلا و يا آليس در سرزمين عجايب از جمله اين كتابهاست. اما به نظر من توجه به هرى پاتر و استقبال بى سابقه از آن به دلايل ديگرى باز مى گردد.» وى مى افزايد:« به گمانم اينكه يك كودك يتيم به نام هرى پاتر با يك عينك مخصوص قادر به انجام كارهاى مشكل است، براى خوانندگان ايجاد جذابيت مى كند. چرا كه انسان در طول تاريخ نشان داده كه خيلى دوست دارد مشكلاتش به شكلى ساده و جادويى حل شود.» وى در تشريح عوامل ديگر به شجاعت شخصيت اصلى اين داستان اشاره كرده و مى گويد: «شجاعت هرى پاتر در رويارويى با مشكلات يكى ديگر از عوامل موفقيت اين شخصيت داستانى است. اين شجاعت در كنار ميل به شهرت و برانگيختن احترام ديگران، همه از عوامل موفقيت اين كتاب اند\nعليخانى در ادامه مى افزايد: «تمامى كودكان فكر مى كنند كه خانواده هايشان آنها را نمى فهمند، بنابراين با علاقه به شخصيت افسانه اى و قهرمان هرى پاتر جذب مى شوند ودوست دارند همانند او قهرمان شوند تا توجه ديگران را به خود جلب كنند.» از سوى ديگر وى تأكيد مى كند: «همه ما دوست داريم خير بر شر پيروز شود واز آنجا كه موضوع اغلب داستانهاى كودك و نوجوان پيروزى خير بر شر است، هر بار كه هرى پاتر بر آدم بدها پيروز مى شود، اقبال به خواندن خود را دوچندان مى كند.» رولينگ در تمامى اين موارد براى بيان عقايد دوطرف ماجرا، به ساختارهاى اسطوره اى و استفاده از عناصر جادويى پايبند مى ماند. «فتح الله بى نياز» توجه به اين عناصر را از منظر روانشناسى مورد بحث قرار داده و مى گويد: «يونگ معتقد است كه اسطوره ها به دوره ما انتقال پيدا كرده اند به اين معنى كه در درون هر يك از ما به زندگى خود ادامه مى دهند. فرويد البته اين نكته را قبول ندارد و آن را نشانه يك بيمارى مى داند. با اين حال به اعتقاد يونگ اين يكى از نشانه هاى انسان مدرن است. به نظر من كسانى چون «يونگ» و حتى «فريزر» توجه ما را به اين نكته جلب مى كنندكه بشر امروز حتى مدرن ترين افراد، گرايش ناخودآگاهى به جادو و قصه هاى شاه پريان دارد. وقتى ما براساس اين گزارش ناخودآگاه به متنى دست پيدا مى كنيم كه از چنين عناصرى استفاده كرده به سمت آن كشش پيدا مى كنيم. به نظر من اين يك نوع هم حسى است. به اين معنا كه اسطوره براى بسيارى از ما سرگرم كننده است\nرولينگ براى تأثيرگذارى بيشتر بر مخاطب خويش علاوه بر توجه به جادو به عنوان يك عنصر سرگرم كننده از عناصر آشناى ديگر نيز بهره گرفته است. يوسف عليخانى در مورد اين عناصر مى گويد: «نكته مهم ديگر توجه به ساخت پليسى اين كتابهاست. تمامى كودكان و نوجوانان از داستانهاى جنايى و پليسى لذت مى برند. رولينگ نيز با آگاهى از اين نكته از اين اسلوب استفاده كرده و توانسته به خوبى هرى پاترش را محبوب سازد.» ...ادامه\nمي گفت: هنوز 45 سالم نشده بود و حالا حالاها قرار بود زندگي كنم كه ناگهان زندگي سر بزنگاه حالم رو گرفت و از اون به بعد بيشتر وقتم صرف نگاه كردن به عكس هاي راديولوژي شد و بحث سر اين كه چه قدر براي زندگي كردن زمان دارم\nازش پرسيدم: كي فهميدي كه اين ممكنه براي تو آخر خط باشه؟\nوقتي اين خبر رو شنيدي چه حالي بهت دست داد؟ چيكار كردي؟\nو او گفت: رفتم سقوط آزاد‘ رفتم كوه راكي كوهنوردي. رفتم گاو سواري و روي يه گاو وحشي به اسم فومانچو 7/2 ثانيه تاب آوردم و عشقم عميق تر شد و حرفام شيرين تر و بخشش رو كه انكار مي كردم تجربه كردم\nو گفت: اميدوارم يه روز اين فرصت نصيبت بشه كه طوري زندگي كني كه انگار مرگت نزديكه\nگفت: بالاخره براي همسرم همون شوهري شدم كه پيشتر نبودم\nهمون رفيقي شدم كه هر رفيقي آرزوش رو داره\nو ديگه بدون برنامه قبلي يه ماهيگيري رفتن برايم يه چيز تحميلي نبود\nو همون سال فوت پدرم هم سه بار به ماهيگيري رفتم\nديگه اين كه بالاخره كتاب مقدس رو خوندم\nو هر كاري رو كه اگه مي شد دوست داشتم يه بار ديگه انجام بدم انجام دادم\nفرض كن فردا موهبتي است كه به تو هديه مي شه\nو تو به اندازه ابديت فرصت داري كه بهش فكر كني\nباهاش چيكار مي كني؟ چيكار كردي؟ من باهاش چيكار كردم؟ من باهاش چيكار مي كنم؟\nتادانه در بلاگ اسپات\nاون وقت ها که پدرم تازه از ميلک آمده بود هر وقتی - به سال نمی کشيد خيلی وقت ها - هی اسباب کشی می کرديم و می رفتيم يه جای ديگه، تا دست آخر که بابا با هزارتا قرض و قوله تونست خونه ای بخره. بعد فکر کرديم ديگه همه چی تموم شد و ما ديگه هرگز اسباب کشی نخواهيم ديد. ( البته من ديگه اومده بودم تهران و ساکن کوی دانشگاه تهران بودم.)\nبابا مدتيه بازنشسته شده و باز برگشته ميلک. نمی دونم چرا ولی انگار اين نفرين ابدی و اجدادي حالا در عصر ارتباطات ول کن من هم نيست.\nوبلاگم در پرشين بلاگ خردادماه ۱۳۸۱ به اسم يوسف راه اندازی شد . زد و بعد از مدتی که نتونست يوسف بمونه، شد ... و قابيل هم بود، که اسم يکی از داستان هام بود و هنوز جرات انتشارش را ندارم چون اونی نشده که می خوام.\nبعد قابيل پيداش شد و برای خودش جون پيدا کرد و شد اونی که ديدين.\nبعد هم وبلاگ ... وقابيل هم بود شد تادانه، اينی که می بينين.\nتادانه اسم درخت مقدس ميلکی هاست. شما شهری ها بهش می گين زبان گنجشک يا ديدم می گن داغ داغان يا ... جدا از اين ها انگا باز تقدير با من و سفر همراه است، اگرچه نه حوصله وبلاگ نويسی دارم و نه ... اين بازی ها را دنبال می کنم که فقط باشم. همين.\nتادانه را از اين به بعد در اينجا خواهيد ديد\nمعرفي چند كتاب به بهانه چند كتاب ديگر\nروزنامه خاطرات عين‌السلطنه کتاب مهم و جالبي است. ده جلد با مشخصات زير: قهرمان ميرزا عين‌السلطنه، روزنامه خاطرات عين‌السلطنه، به‌کوشش مسعود سالور و ايرج افشار، تهران: انتشارات اساطير، ده جلد، 1374-1380.\nقهرمان ميرزا عين‌السلطنه دوّمين فرزند ذکور عبدالصمد ميرزا عزالدوله (فرزند محمد شاه قاجار و برادر ناصرالدين‌شاه) و نياي خاندان سالور است. او در 10 ذيقعده 1288 ق. برابر با اوّل بهمن 1250 ش. به دنيا آمد و در 9 مهر 1324 ش. در تهران فوت کرد. آن‌چه عين‌السلطنه را از ديگر اعضاي خاندان قاجار متمايز مي‌کند ذوق عجيب او به نگارش خاطرات است. آن هم نه از آن نوع که معمولاً ما مي‌نويسيم بلکه توصيف دقيق بسياري از جزئيات آن هم در يک دوره طولاني 65 ساله. او از يازده سالگي خاطره‌نويسي را شروع کرد و تا يک ماه پيش از فوت ادامه داد. در نتيجه، اين يادداشت‌ها، که به همت پسرش، آقاي مسعود سالور، و با همکاري آقاي ايرج افشار منتشر شده، دائرة‌المعارفي ارزشمند از تاريخ ايران، از دوره ناصري تا اوائل سلطنت محمدرضا شاه، را تشکيل داده است. خاطرات عين‌السلطنه يکي از مفيدترين منابعي است که تاکنون ديده‌ام. تصوّر مي‌کنم حضور آن در کتابخانه‌هاي شخصي ايرانيان از واجبات باشد. اميدوارم که آقايان سالور و افشار هر چه زودتر فهرست اعلام کتاب را نيز به عنوان جلد يازدهم منتشر کنند...ادامه\nروزنامه خاطرات عين السلطنه: روزگار نيابت سلطنت عضدالملك قاجار\nعين السلطنه هنگام نگارش اين بخش از كتاب كه مشتمل بر وقايع روزانه ايران در روزگار نيابت سلطنت «عضدالملك قاجار» است، در ناحيه «الموت» اقامت داشته، از اين رو، افزون بر شرح وقايع ياد شده از آداب و رسوم مردم حوالي «الموت» نيز سخن گفته است. كتاب با تصاويري از رجال سياسي دوره قاجار و مشروطه، نيز پاره اي اسناد و مكاتبات همراه است.\nمجمل رشوند تاليف: محمد علي خان رشوند\nتصحيح: منوچهر ستوده، عنايت الله مجيدی\nنشر آينه ميراث\nچاپ اول ۱۳۷۶\nنويسنده اين كتاب در زمان سه پادشاه زمان قاجار مي زيسته و با مسايل سياسي، اجتماعي و ديواني به خوبي آشنا بوده و در اين كتاب به وضع و شيوه زندگي ايل رشوند، چگونگي تربيت و تجهيز سپاهيان، تشريح جغرافياي محلي، رفتار حكام و شاهزادگان و ... پرداخته است. اين اثر حاوي اطلاعات سودمند درباره ديگر طوايف، خاندان ها، ايلات پراكنده در اين ناحيه و گزارش هاي بسيار ارزشمند از نواحي اطراف رودبار الموت و احوال سياسي و ديني آن روزگار قزوين است.\nاز او در اين كتاب، كه در واقع خاطرات زندگي ديواني وخانوادگي اوست، به وضع و شيوه زندگي ايل رشوند، چگونگي تربيت و تجهيز سپاهيان، تشريح جغرافياي محلي، نوع محصولات، ماليات و مصارف آن، رفتار حكام و شاهزادگان با رعايا، موضوع پيشكشي و تعارف هاي معمول دوران قاجار، ذكر بعضي بيماري ها و راه درمان آن ها، اعياد و مراسم مردمي و شركت سوار نظام ايلات قزوين در جنگ هرات مي پردازد...ادامه\nجغرافياي طبيعي و تاريخي الموت\nايرج كاظمي وركي\nدويست و هفتاد و دو صفحه به همراه نقشه و عكس\nاين كتاب در پنج فصل به بيان جغرافياي الموت‘ جمعيت‘ كشاورزي و منابع طبيعي‘ دامداري و پروش دام و صنايع و معادن مي پردازد. نويسنده در بخش هايي از اين كتاب نكاتي را مورد توجه قرار مي دهد كه پيش از او كمتر به اين شكل مستند به آن ها توجه شده است. به عنوان مثال وقتي درباره مراغيان الموت صحبت مي شود وي از مشاهدات و شنيده هاي خود سخن مي گويد يا در عكس آخر كتاب ورود اولين ماشين به الموت را به نقل از خود ذكر كرده كه شاگرد شوفر اين ماشين بوده است.\nنقش آفرين: الموت\nاين كتاب پژوهشي است درباره زندگي‘ اقدامات و انديشه هاي حسن صباح‘ رهبر و موسس فرقه اسماعليلان ايران و نيز اوضاع و احوال سياسي و اجتماعي آن زمان. كتاب در شانزده فصل فراهم آمده كه عناوين برخي از آن ها از اين قرار است: اعترافات بازسپيد الموت‘ سيري در پاسخ نامه حسن صباح به ملكشاه‘ جان باختگان اسماعيلي‘ خيام و غزالي‘ بحثي كوتاه درباره شيوه تبليغات باطنيان‘ خلقيات سلجوقيان دشمن اسماعيليان‘ فعاليت هاي زيرزميني اسماعيليان در كرمان‘ نفوذ اسماعيليان در قلب شهرهاي بزرگ‘ تصفيه خونين در الموت‘ قيامت در الموت و بازتاب جهاني قيام الموت.\nخداوند الموت:حسن صباح\nkhodavand e alamoot\nنويسنده : پل آمير\nمترجم : ذبيح الله منصوری\n8-07-6718-964 : ISBN\nقطع : وزيری(گالينگور\nدر اين کتاب, داستان زندگانی حسن صباح(وفات518 ه.ق)- موسس طريقه باطنی- با اشاره به حکومت اسماعيليان و نيز شرح اوضاع و احوال ايران در آن زمان بازگو می شود.به تصريح مترجم:نهضت حسن صباح فقط يک نهضت مذهبی نبوده,او می خواسته ايران را از زيرسلطه خلفای عباسی يا حکومت های وابسته به خلافت برهاند. حسن صباح در اواخر قرن پنجم هجری, اساس حکومت اسماعيليه را بنا نهاد و پس از آن تا مدت دو قرن جانشينان او در مناطق خاصی از ايران و عمدتا در قلعه های مستحکم خود, حکومت هايی محلی و محدود داشتند. شيوه قتل دشمنان سياسی و اعتقادی اسماعيليان به دست فدائيان اين فرقه يکی از نکات مهم تاريخ اسماعيليه است. تعدادی از سرفصل ها و مطالب کتاب از اين قرار است:"داروفروشان الموت","موسی نيشابوری در قلعه طبس","کيش باطنی الموت چگونه به وجود آمد؟","خواجه نظام الملک","مقدمه روز رستگاری به عقيده باطنی ها","روز قيامت يا قيامه القيامه","باطنی ها در قومس","بهشت مصنوعی","خواجه نظام الملک چگونه کشته شد؟","کشتار در اصفهان","بيماری حسن صباح","زمينه سوءقصد کردن به حسن صباح","آخرين ساعات عمر خداوند الموت"و "مرگ حسن صباح".\nبازخوانی يک عشقنامه\nبي ترديد زماني كه محمدعلي گركاني شاعر در سال 1330 شمسي نسخه اي دست نويس از داستان عاميانه عزيز و نگار را به شركت نسبي كانون كتاب ناصر خسرو پيشنهاد مي داد كه اگر چاپش كنيد،فروش خوبي خواهد داشت،نه نويسنده اش را مي شناخت و نه مي دانست اين داستان چند صد سال پيش در مناطقي كه مردم به گويش تاتي سخن مي گويند، رواج داشته است؛ چرا كه كتاب بدون كوچك ترين اشاره اي به نويسنده يا سابقه داستان در قطع جيبي و به ارزش ده ريال به چاپ رسيد. طي مدت كوتاهي تجديد چاپ شد و به سرعت در زمره داستان هاي عاميانه اي چون عزيز و غزال ،يوسف و زليخا،خسرو و شيرين، ليلي و مجنون،امير ارسلان و ملك\nجمشيد و غيره قرار گرفت.... ادامه\nقدم بخير مادربزرگ من بود\nنشر افق - ۱۳۸۲ - چاپ اول\nقدم بخير مادر بزرگ من بود مجموعه 12 داستان كوتاه است كه در فضاي وهم زده روستايي به نام ميلك مي گذرد.سه داستان از مجموعه قدم بخير مادر بزرگ من بود پيش از اين برنده ي جايزه ويژه شانزدهمين جشنواره بين المللي روستا و داستان هاي برگزيده مسابقه داستان كوتاه صادق هدايت شده اند. اين مجموعه داستان توسط نشر افق منتشر شده است....ادامه\nنويسنده در اين کتاب داستان زندگی حسن صباح را از کودکی تا زمان مرگ به شيوه داستانی در دوازده فصل نوشته که در پايان هر فصلَ‌خواننده با اطلاعات تاريخی درباره هر فصل نيز آشنا می شود. اين کتاب به زودی منتشر می شود\nبه دنبال قصه های مردم رودبار و الموت\nکتاب اول: الموت پايين\n زوارک و روستاهای اطراف\nگردآوری: يوسف عليخانی و افشين نادری\nزير نظر پروژه الموت\nاين کتاب جلد اول از مجموعه هفت جلدی به دنبال قصه های مردم رودبار و الموت است که به وسيله يوسف عليخانی و افشين نادری در حال گردآوری است. مرحله اول اين پروژه به اتمام رسيده و مرحله دوم در حال انجام است. مجموعه داستان های بخش اول با عنوان قصه های زوارک و روستاهای اطراف در ۴۰۰ صفحه به زودی منتشر خواهد شد... ادامه\nLabels: book-youssef-alikhani, milek, roudbar_alamout\nغروب روزی که رسيديم آتان، فردای روزی بود که غروبش با لندرور از آتان رد شده و از کلايه گذشته و رسيده بوديم هنيز. هنيز روستايی سرپا بود. راننده لندرور خيلی چيزها گفت، که بعد فهميدم پر بيراه نمی گفته، گفت چون هنيزی ها قبل و بعد از انقلاب به دولت سرباز نمی دادن، جرات نمی کردن بيايند اين ور کوه و برای همين از آفت مهاجرت در امان مانده اند. راست هم می گفت. روستا غلغله بود و هيچ وقت در ۵۵ روستايی که طی پنج ماه گذشته با افشين نادری برای گردآوری قصه های مردم رفته ايم روستايی به آن سرزندگی نديديم.جاده اين سه روستا که از مسير اصلی جدا می شد و از پشت ده هرانک می رفت به آسمان، جاده ای سخت و واقعا کوهستانی بود. راننده می گفت از خير سر آقای کريمی راد اين ها صاحب جاده شده اند. تا آتان آسفالت بود و از آنجا تا کلايه و هنيز، خاکی. اسم کريمی راد را آنجا شنيدم و اين که سخنگوی قوه قضاييه است. بعد هم چهره اش را ديدم که نمايی کاملا الموتی درس خوانده را دارد و چقدر اين نما کليشه ای شده است در ميان هم گهواره ای های من!بعد ديدم که اسمش توی دولت آقای احمدی نژاد هم آمده. راستش را بگويم خوشحال شدم به هر حال هم ولايتی است و احساس من اين بود شايد با آمدن او مردم آن منطقه بی نصيب نمانند، چنانکه پيش از او آقای قوامی، نماينده قزوين و رييس کميسيون قضايی مجلس، الموتی بود و از خير سرش ، بدک نشده جاده آن مسير.چيزی که برای من عجيب بود قزوينی عنوان گرفتن جمال کريمی راد بود. کريمی ها آتانی هستند و پسوند آتانی دارند اما راننده گفت آقای جمال کريمی، پسوند آتانی را برداشته و گذاشته راد. نمی دانم اميدوارم که شما هم مثل من خوش بين باشيد\nتعدادي عكس در خبرگزاری فارس ديدم و يادم آمد بنويسم : روستای آتان را در الموت، ماسوله دوم می خوانند و بسيار زيبا\nاست اين روستای بزرگ و پر جمعيت. يک عصرانه مهمان کدخدای آتان بوديم. سيگار فروردين می کشيد و پدرزن شش داماد بود.\nكريمي راد، وزير دادگستري، بعد از ظهر امروز در يك سانحه رانندگي کشته شد\nیک الموتی هم در دولت داشتیم که ... خدا بیامرزدش\nشده بود جماعت را بنشانم و داستان بلندی بخوانم که خواندنش نزديک به يک ساعت طول می کشيد مثل خواندن متن اوليه داستان بلند و قابيل هم بود يا راحت راحت، اما هيچ وقت نشده بود بنشينم و دو ساعت بی وقفه به يک رمان گوش کنم.ديشب قاسم کشکولی درست ساعت يازده و چهل دقيق شروع به خواندن رمان نامه اش کرد و ساعت يک و چهل دقيقه بامداد تمامش کرد. ما هم نشسته بوديم و به رمانش گوش می کرديم.رمان نامش رمان نامه است و درباره کارمند بانکی که می خواهد رمانی بنويسد اما با مشکلات کاری و اداری و نداشتن مرخصی و ... اين موضوع مکافاتی شده برای روايت رمان قاسم کشکولی.رمان نامه با وجود اين که از نوع داستان های امروزی و به اصطلاح پسمدرن بود اما جالب بود برايم که اصلا در اين دو ساعت دچار ملال نشدم از گوش دادنش. اين رمان آدم را ياد اگر شبی از شب های زمستان مسافری نوشته ايتالو کالوينو می اندازد اما رمان نامه قاسم کشکولی بسيار خوشخوان و ايرانی است.به گمان من رمان نامه در ستايش نوشتن، داستان، زن ايرانی و در نکوهش جامعه اداری، سانسور و فضای حاج سعيدی نوشته شده است. راوی قاسم کشکولی است که نويسنده است و کارمند بانک. قصد دارد رمانی بنويسد که شاهکار باشد اما او در نهايت تنها با نوشتن واگويه ها و فضای اطرافش، موفق به نوشتن داستان زندگی خودش می شود.بسياری از داستان های امروزی و يا به اصطلاح دوستان پيشرو! پسمدرن و پر از پشتک شيوه های گوناگون بيانی و فرمی بازی است. رمان نامه نيز با اين شيوه ها نوشته شده و خواننده ( يا ما که ديشب شنونده بوديم ) مدام با شيوه های مختلف بيان مثل شعر، نمايشنامه، فيلمنامه و ... روبه رو می شود اما برايم ( به عنوان يک شنونده لااقل ) جالب بود که اين فرم ها از قالب رمان بيرون نزده بود و شايد اگر اين ها به اين طريق نمی آمدند رمان نامه چيزی کم داشت.ديشب بعد از خواندن رمان نامه به قاسم کشکولی گفتم نوشتن با چنين فرمی و چنين موضوعی قاعدتا دچار بی وحدتی در موضوع می شود ( يا لااقل چيزهايی که ما از نويسنده های ايرانی خوانده ايم دچار اين سرنوشت شده اند ) اما قوت اصلی رمان نامه در داشتن وحدت موضوع است و اين که خواننده دچار سردرگمی نمی شود. چيز ديگری که به او گفتم تنها گمگشتی اول رمان نامه باعث شده نويسنده - قاسم کشکولی خيلی پر حرفی کند يا به عبارتی بيش از آن که بنويسد حرف می زند.\nقاسم كشكولي از چاپ ”رمان‌نامه“ منصرف شد «ديگر اثري چاپ نمي‌كنم و تمام انرژي‌ام را براي مبارزه با سانسور خواهم گذاشت»\nقاسم كشكولي از انتشار كتاب «رمان‌نامه» خود به دليل سانسورهاي زيادي كه اعمال شده است، منصرف شد. اين داستان‌نويس در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، گفت: در مرحله اول كه 13 مورد حذفي داشتم، سه ماه پيش همه را حذف كرده و دوباره پس از اصلاحات خواسته شده به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي فرستادم، زيرا قصدم اين بود كه كتاب منتشر شود. معمولا پس از اصلاح حذفيات، يك هفته بعد پاسخ مي‌دهند؛ اما كتاب سه ماه ديگر در وزارت ارشاد ماند و در دور دوم بررسي طوماري را نوشته‌اند كه بايد آن‌ها را هم حذف كنم. بنابراين از چاپ آن منصرف شده‌ام. از اين به بعد تصميم گرفته‌ام در ايران ديگر چيزي چاپ نكنم و تمام انرژي‌ام را براي مبارزه با سانسور خواهم گذاشت.\nكارگاهها، نويسنده گلخانه اي پرورش مي دهندگفت و گوی روزنامه ايران با قاسم کشکولی\nقاسم كشكولي: صحنه‌هاي اروتيك را نبايد از كل اثر منتزع كرد اگر در گذشته سانسور داشتيم، ”هزارويك شب“ شكل نمي‌گرفت\nيك داستان‌نويس معتقد است: هر متن، قانون خود را خلق مي‌كند، زماني كه براي صحنه‌هايي قانون بگذاريم، مرگ ادبيات را اعلام كرده‌ايم. قاسم كشكولي در گفت‌وگو با خبرنگار بخش ادب خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، تصريح كرد: نبايد به صحنه‌هاي اروتيك به شكل انتزاعي نگريست و آن را از كل اثر منتزع كرد، اگر اين كار را انجام دهيم، مستهجن مي‌شود، اما در كل ساختمان اثر مسلمن مستهجن نخواهد بود. وي بهترين مثال حضور صحنه‌هاي اروتيك را در سوره حضرت يوسف (ع) دانست و گفت: در اين سوره مي‌خوانيم كه زليخا پيراهن يوسف (ع) را چنگ زده و مي‌درد، اگر قرار بود اين صحنه را حذف كرد چيزي از اين داستان نمي‌ماند. به قول هوشنگ گلشيري اگر بخواهيم داستان سوره يوسف را بنويسيم، وزارت ارشاد صحنه‌هايي از آن را حذف مي‌كند كه در آن صورت چيزي از داستان نخواهيم داشت. اگر به آن انتزاعي نگاه كنيم، باز چيزي نداريم و همه چيز مشكي است ... ادامه\nقاسم كشكولي: با احقاق حقوق زن در ادبيات از آن بيگاري كشيده‌ايم دسته‌بندي ميان ادبيات زنانه و مردانه توسط خود فمنيست‌ها به‌وجود آمده است\nيك داستان‌نويس معتقد است: ادبيات خط كشي برنمي‌تابد كه مثلا ادبيات فمنيستي جدا باشد؛ با اين كار به خود و هستي زن نگاه تحقيرآميزي كرده‌ايم و زن را به عنوان جنس دوم پذيرفته‌ايم.قاسم كشكولي در گفت و گو با خبرنگار بخش ادب خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) عنوان كرد: دسته‌بندي ميان ادبيات زنانه و مردانه توسط خود فمنيست‌ها به وجود آمده است. شايد كه فمنيسم به اين سازماندهي به صورت امروزي نيازي نداشته باشد؛ خط كشي بين دو جنس نبايد به صورت واكنشي در برابر هستي مردانه تلقي شود ... ادامه\nحجم اتاق اندازه مويه‌هاي زن نيست كه صدا از لاي بلور عبور مي‌كند و از كنار كلاغي كه بر روي آنتن نشسته مي‌گذرد و در آسمان خاكستري پخش مي‌شود. قار قار قار.كبودي گوشه چشمش را اندكي مي‌مالد، اما سياهي لجاجت مي‌كند و در سطح پوست پخش نمي‌شود. نوميد از آينه، دستي به شكم آماسيده‌اش مي‌كشد.«آه.»كيف مشكي جيرش را برمي‌دارد، روي شانه‌اش مي‌اندازد، و چادر رنگ كلاغي‌اش را به سر مي‌كشد و از در بيرون مي‌رود.«مي‌دونم از نو برمي‌گردي، بدبخت!»در به شدت صدا مي‌كند و ... ادامه\nگفت و گو با پل استر، نويسنده آمريكايىقرار بود ديگر داستان ننويسم\nديويد كاپنترجمه: سيامك محى الدين بناب\nخداحافظی مهندس انتظامی از جام جم\nوقتی تب بسته شدن روزنامه انتخاب بالا گرفت دنبال بهانه گشتم که خداحافظی بکنم با روزنامه ای که چهار سال در آنجا بودم و تمام دوستانم از آنجا بود و کار را از آنجا ياد گرفته بودم و ... استعفا دادم و خدانگهدار. به دعوت مجيد رضاييان - مدير تحريريه از اول تاکنون جام جم - راهی اين روزنامه شدم که داشت دو سال قبل با تيراژی بالا - به گفته همه تيراژ اول مملکت - می تاخت. قرار شد من بشوم مترجم عربی گروه فرهنگ و هنر. شدم و به صفحات لايی هم مطلب می دادم تا اين که راضيه تجار را که رد کردند گفتند تو صفحه ادبيات را به کمک محمدرضا رستمی دربيار. گفتم نه اما نمی دانم چه جذبه ای داشت حرف های علی معزی، دبير گروه فرهنگ و هنر که قبول کردم، اما و اگر هم نياوردم و گفتم خب اگر آنی نشد که بايد و اگر قرار بود خيلی چيزها سربرسد چکار کنم؟ با خودم گفتم قيدش را می زنم و می مانم همچنان مترجم عربی. شروع کردم به گفتگو گرفتن و صفحه بستن و مطلب جمع کردن. شنبه ها صفحه ادبيات ايران. دوشنبه ها صفحه ادبيات جهان. چهارشنبه صفحه مقاله و گزارش و معرفی کتاب. صفحات خوبی شد و حالا خوشحالم که ۶۳ صفحه خوب درآوردم. با هر کی هم گفتگو می کرديم مخالفتی نمی شد، سر گفتگو با ابوتراب خسروی و چند نفر ديگر من تشويقی گرفتم اما سال ۸۲ را که رد کرديم و افتاديم به ۸۳ ، چوب ها افتاد به کار و چرخ ما از کار افتاد.خواهش کردم بمانم عربی ام را ادامه دهم. گفتند نه ... نماندم.هشت ماه و اندی بعد وقتی از همه جا نااميد شدم علی معزی دعوتم کرد که برگردم و بروم جام جم آنلاين. برگشتم چون سابقه کاری چهار ساله در گروه ماهواره انتخاب و مترجمی عربی و ياد گرفتن با مکافات اين زبان را نمی خواستم از بين ببرم و با خودم فکر کردم نوشتن درباره ادبيات در اين مملکت، سرانجام خوشی ندارد.همه اين ها را نوشتم که برسم به اين مطلب که تا چند ماه بعد از رفتنم به جام جم نمی دانستم انتظامی کيست تا يک بار که در راهرو، که می مانديم و می مانيم برای سيگار کشيدن - جام جم بگمانم تنها روزنامه ای است که سيگار کشيدن در تحريريه اش غدغن است - آمد و رد شد. من سلام نکردم. چون خيلی ها از آنجا رد می شدند و خب نمی شد که به همه سلام بکنم. بعد دوستی گفت که چرا سلام نکردی؟ گفتم چطور مگر؟ گفت خب مهندس بود.- مهندس بود؟ مهندس کيه؟- مهندس انتظامی.دفعه بعد سر صفحه بندی بودم که ديدمش. ديگر او را نديدم در چهارده ماهی که آن جا بودم تا دوباره که برگشتم.به پيشنهاد دکتر شکرخواه، سردبير جام جم آنلاين - که چندی قبل از حضورش در اين روزنامه هم بی نصيب مانديم - گفت که بروم پيش مهندس. رفتم. يک ربع هم آنجا بودم. احساس کردم مردی است با ابهت. اگرچه قد را آدمی مثل من دارد که به ظاهر ابهت در آن است اما او با قد متوسطش بسيار با ابهت بود.اين ها را که می نويسم نگوييد چقدر دارد ... می کند، نه اتفاقا. من چهار ماه و اندی است برگشته ام جام جم و دو بار - يک بار در همان نشست و يک بار هم در اتاق مونيتورينگ - به او گفتم که قرارداد با من نمی بندن؟ قول را داد اما ... امروز پس از نوشتن اين متن خبرم کردند که بيا قراردادت را امضا کن. رفتم امضا کردم و از امروز شدم مترجم قراردادی جام جم آنلاين که بعد از دکتر شکرخواه، آقای يوسف غروی جايش آمده است و حالا صبح ها من و آقای کسمايی هستيم که دارم از تجربه هاش استفاده می کنم. بعدازظهر هم نوروزپور و افتخاری مترجمی می کنند. کورش نور و کيوان مافی و معين هم کارهای فنی سايت را انجام می دهند.ديروز روز رفتن مهندس انتظامی از جام جم بود و آمدن آقای علی اصغر جعفری. من هم مثل شما عکسش را برای اولين بار در صفحه اول روزنامه می بينم چون که زمان آمدن آقای ضرغامی و معرفی ايشان در تحريريه در حال ترجمه خبری بودم داخل اتاق مونيتورينگ.بگذريم. روزگار بسيار زود چهره عوض می کند. معزی هم از روزنامه رفته بود. دقيقا روز قبل مرحله دوم انتخابات. ديروز آمده بود برای توديع مهندس. ديدمش و خوشحال شدم که او را ديدم.اگر نمی دانيد چه کسانی در جام جم کار می کنند روی اين عکس يادگاری که بگمانم مجيد آزاد - چون هم مجيد عکس می انداخت و هم احمد معينی و هم خانم مريم بخشی ـ انداختهَ ، کليک کنيد.\nخود من هم از وسط در رديف آخر ايستاده ام کنار غلامرضا معصومی و نويد آقايی. نويد دارد به دوربين نگاه می کند مثل همه و من و معصومی معلوم نيست داريم درباره چی حرف می زنيم. شما چی فکر می کنين؟راستی اون رديف جلويی ها را می شناسين؟ خب من اسمشون رو می نويسم:از دکتر شکرخواه شروع می کنم که با چهره صميمی و کيف چرمی اش آشناتر است. مقدسی، معاون تحريريه در صفحات رويی ، دکتر يونس شکرخواه، سردبير سابق جام جم آنلاين - بهبهانی، رييس شهرستان ها - ظهوريان، قائم مقام مهندس انتظامی - فريدون صديقی، سردبير ويژه نامه چارديواری - پروين، معاون تحريريه در صفحات داخلی - مجيد رضاييان، مدير تحريريه - مهندس حسين انتظامی، مدير مسوول - مرتضی شيرازی، مدير فنی - ملکيان، معاون ضميمه ها - سعدی، معاون شهرستان ها - حسين قندی، مدير چاپ سه جام جم معروف به جام جم امارات و نفر آخر را هم که نمی شناسم. شايد بپرسيد چرا عکسی از مهندس انتظامی نگذاشته ام در وبلاگم، دليلش به روحيه خود مهندس برمی گردد که دوست نداشت هيچ وقت عکسی از او به همراه نوشته هايش در سايت جام جم آنلاين و يا روزنامه کار بشود. اما اگر شما دوست داشتيد عکس او و آقای جعفری را ببينيد اينجا را کليک کنيد!\nديگر اينکه شايد انتظار داشته باشید من به عنوان عضوی از اين روزنامه درباره اش بنويسم که جام جم تنها يک روزنامه نيست و چند روزنامه است در يک روزنامه، اما اشتباه نکنيد من نبايد بنويسم که جام جم سه چاپ دارد يکی برای تهران، يکی برای شهرستان ها و يکی هم برای امارات. من نبايد بگويم که وقتی ويژه نامه تپش روزهای چهارشنبه منتشر می شود روزنامه به چاپ دوم می رسد. ويژه نامه های چارديواری، حکيم و کليک و ... هم خواننده های خودش را دارد و مهم تر اين که اولين روزنامه سايبر ايران به همت دکتر يونس شکرخواه در جام جم شکل گرفت و حالا با يک تحريريه جمع و جور دارد کارش را مستقل از روزنامه مادر انجام می دهد\nنامه خداحافظی مهندس انتظامی\nمن نزديك به 6 سال از بهترين روزهاي عمرم را در جام جم و در كنار شما گذراندم و به لحظه لحظه آن افتخار مي كنم.اين سالها به دليل ديگري نيز تا ابد در ذهن و قلبم ماندگار خواهد بود: تنها فرزندم را در آخرين سال حضور در اينجا از دست دادم و خاطرات خوش او را نيز در اين ساختمان جا مي گذارم.چه ساعات خوشي بود وقتي جمعه صبح ها به اتفاق او به موسسه مي آمدم ; او به بازيهاي كودكانه مي پرداخت و يا وقت خود را به نقاشي سپري مي كرد و من كارهاي معوقه را تمشيت مي كردم.او اما حوصله اش سر مي رفت و من مثلا از سر وظيفه شناسي ، كمتر به توقعاتش تن مي دادم... او البته عاشق تر بود و به من درس داد چرا كه براي بودن با من از خواسته هاي خود كوتاه مي آمد... و اين روال اكثر جمعه هاي ما بود! ... ادامه\nيادداشت دکتر يونس شکرخواه دراين باره:\nامروز رفتم مراسم توديع آقای انتظامي. اول سري زدم به برو بچه هاي سايت که خيلي وقت بود اونا رو نديده بودم، به خصوص جناب علي آقاي کسمائي رو و همچنين يوسف عليخاني رو ، بعد رفتم به اتاق تيتر روزنامه که کنار اتاق مجيد رضائيان هستش تا با بر وبچه هاي روزنامه هم ديداری تازه کنم، اين دو اتاق هم طبق معمول تحريريه هاي روزنامه ها با ديوار شيشه ا ي از هم جدا شده. با چندتا از بروبچه هاي قديمی که ... ادامه\nيادداشت محمدرضا نوروزپور ... ادامه\nسفر به ولايت ايفل نوشته زهرا تيرانی\nشايد حتی وقتی که توصيه می کردم سفرنامه مرضيه ستوده را با نام خداحافظ تهران بخوانيد اينقدر شوق و ذوق نداشتم که دارم سفرنامه زهرا تيرانی را توصيه می کنم بخوانيد، سفر به ولایت ايفل.مرضيه ستوده آمده بود ايران و داشت تصويری دقيق می داد از جايی که درآنيم و بر اثر زندگی و تکرار در آن، متوجه آن نيستيم. حالا زهرا تيرانی از ايران رفته به فرانسه. برعکس ستوده که تنها آمده بود ايران، تيرانی با يک گروه که ناچار است تمام ضوابط را رعايت کند، رفته به فرانسه.ستوده داستان نويس است و خب اگر هم شاهکار می نوشت چندان بر اهميتش نمی افزود، اما ما اولين متنی است که از تيرانی می خوانيم و تنها همان طور که ديروز نوشتم، می دانيم که طراح و مدير فنی مجله ماندگار است که هر ماه به همت او و بهنام ناصح منتشر می شود.ستوده بيش از آن که روايتی درونی بدهد، روايتش بيرونی است، حال آن که تيرانی با آميختن هر دو اين روايت ها به دلنشين شدن نوشته اش کمک می کند. هر جايی تيرانی توانسته با تصويری بيرونی، برداشت و اتفاقی درونی، خواه از سوی او يا همکارانش را بنويسد موفق عمل کرده و هر جا نه که نه.قصد من مقايسه اين دو نفر نبود که هر کدام در جای خود سفرنامه های خوبی ارائه کرده اند ولی از اين جهت که سفرنامه تيرانی کمتر ديده خواهد شد به خاطر به دنبال نام بودن های ما، پيشنهاد من به تمامی دوستان اينترنتی اين هست که به اين مطلب لينک بدهند.ديروز نخوانده به مطلبش لينک دادم مثل خيلی از مطالب که به اعتبار سايت يا عنوان يا موضوع يا اشخاص به آن ها می پردازم ولی وقتی امروز صبح توی ماشين تا برسم روزنامه، متن چاپی سفر به ولايت ايفل نوشته زهرا تيرانی را خواندم از خنده مردم گاهی، گاهی از خجالت آب شدم و گاهی... و ديدم که چه زيبا توانسته اين دختر بنويسد. چه خوب توانسته نگاه يک دختر محجوب در پرده نگاه داشته شده ايرانی را به تصوير بکشد وقتی که می رود به ... وقتی که ... وقتی که ...فقط حيف که مثل تمام نويسنده های اينجايی - فرقی نمی کند در داستان کوتاه ، رمان يا سفرنامه - زود خسته می شوند، زود سر و ته ماجرا را هم می آورند و نمی گذارند نوشتن آن را برای يک روز ديگر تا ادامه اش بدهند و همان را پايان عنوان می دهند ، تيرانی نيز پايان خوبی ندارد - نه پايان نوشته اش، بلکه پايان جمع کردن هايش، که از اتفاق کلمات پايانی نوشته اش خوب در متن نشسته است - و کاش تيرانی جزييات بيشتری از اين سفر ارائه می داد که از عهده اش بر می آيد. اينجا را کليک کنيد تا ببينيد با من موافقيد يا نه؟\nگفتگو با ادبيات، برنامه ای از شبکه فرهنگ راديو\nيکشنبه، دوشنبه و سه شنبه\nساعت ۹:۳۰ شب - موج اف ام - فرکانس ۵/۱۰۶\nگفتگوی اين هفته با يوسف عليخانی\nمدت ها بود محسن حکيم معانی زنگ می زد و می گفت که گفتگو کنم با او برای راديو و هر بار من يک چيزی می گفتم. شايد هم بخاطر کينه ای بود در رد گزينش در استخدام در تلويزيون. اما اين بار قبول کردم و روز دوشنبه با آژانسی که دنبالم فرستاد راهی شدم به طرف جام جم و ساختمان راديو.\nحکيم معانی و خانمی به نام روحبش بگمانم، در سه برنامه نيم ساعته با من گفتگو کردند که قرار است از امشب ( يکشنبه ، دو شنبه و سه شنبه ) ساعت ۹ و نيم شب در موج اف ام، فرکانس ۱۰۶ تا ۱۰۷ پخش شود.\nامشب درباره نسل سوم و عزيز ونگار حرف می زنم و چون زمان ضبط اين برنامه نمی دانستم اين زمان چطور تمام می شود خيلی از حرف ها ناگفته ماند.\nفرداشب درباره سفارش نويسی يا به عبارتی زندگينامه نويسی گفتگو می کنيم - محور اين گفتگو هم چهار کتاب ابن بطوطه، صائب تبريزی، حسن صباح و مرحوم ابوترابی است. پس از اين بحث نيز گفتگو با صحبت درباره مجموعه داستان قدم بخير مادربزرگ من بود ادامه پيدا می کند.\nپس فرداشب هم ادامه نقد قدم بخير... است و صحبتی نيمه مفصل و شايد برای دوستان هم نسل من تکراری درباره نسل جديد نويسندگان.\nخوشبختانه چون حکيم معانی با کارهايم آشنا بود سوال های خوبی طرح کرده بود و اين گفتگو را خودم دوست داشتم. ديشب هم خيلی سعی کردم ضبط را درست کنم تا اين برنامه را ضبط کنم، اما نتوانستم درستش کنم و حالا فقط شايد خودم بشنومش. شما اگر شنيديد و ضبط کرديد يک نسخه هم به من بدهيد.\nسفرنامه الموت با شاعران و هنرمندان قزويني\nماجرا به همين سادگی شروع شد که چون الموتی هستم و گاهی داستانکی سعی می کنم بنويسم دعوت شدم به اين برنامه. جعفر نصيری شهرکی دعوتم کرد، چند ماهی است که شده رييس حوزه هنری قزوين. جعفر فيلمساز است در درجه اول ، بعد عکاس و داستان نويس. هيچ وقت يادم نمی رود وقتی داستان يادگاری را در کلاس درس خواند چه حالی پيدا کرديم. معلم داستان نويسی ما بود سال ۷۱ در سينمای جوانان قزوين. اين داستان را آن موقع دولت آبادی خوانده و تشويقش کرده بود. بعد هم زد و فيلم ۲۰ دقيقه ای جعفر به اسم نان در آيگوآلادا در کنار فيلم پری مهرجويی برنده جايزه اول شد. ديگر هم عکس های جعفر از الموت به اندازه ای معروف است که پر بيراه نيست اگر او را عکاس الموت بناميم. برخی از عکس هايش را در اينجا و اينجا و اينجا ببينيد. نصيری چند سالی رييس سينمای جوانان قزوين بود و حالا چند ماهی است آمده حوزه هنری قزوين. هميشه از رفتن به برنامه هايی که بعدش پر از حاشيه بشود دوری کرده ام و اين بار هم اگر جعفر نبود و بهانه ديدن الموت - اگرچه هفته قبل همان جا بودم - هرگز به اين برنامه نمی رفتم.\nساعت دوازده از خانه راه افتادم. گفتم اول بروم چند تايی از قدم بخير مادربزرگ من بود، از ناشر بخرم که هميشه لطف دارد و ۳۵ درصد تخفيف می دهد، ده تاش شد ۵۸۵۰ تومان. بعد هم رفتم به طرف ترمينال قزوين. کمتر با اتوبوس می روم که يازده سال رفتن در مسير تهران - قزوين زده ام کرده است. خوشبختانه اتوبوس پر بود و زود حرکت کرد. من دقيقا ساعت ۴ بود که رسيدم دم حوزه. يکی دو تا مينی بوس بود و دو سه جينی آدم. يکی شان را شناختم، يکی از بچه های کتابخانه شهدا که مال سال ۷۲ در آنجا پشت کنکوری بوديم. ريشی و سبيلی داشت و کتابی کت و کلفت دستش بود بگمانم نوشته ميرجلال الدين کزازی درباره خاقانی.\nسيگارم را کشيدم که قاسم قوامی آمد. قاسم را شنيده بودم که شده معاون جعفر در حوزه. خيلی وقت بود نديده بودمش. يکی از بهترين نمايشنامه نويس ها و کارگردان های قزوين بود، نمی نويسم هست که طی چند سال گذشته بی خبر بوده ام از او، هميشه آن وقت ها آرزو داشتم برايش بازی کنم. نمايشنامه های بسيار زيادی کار می کرد و هميشه موفق بود. با من هم همگهواره ای است چرا که تلاتری است و از تلاتر تا ميلک، پياده دو ساعت راه است و دوساعت راه روستايی يعنی هيچ.\nبعد هم جعفر آمد و آدم های ديگر. برخی را می شناختم مثل محصص خطاط و قانع نقش برجسته بزن بر مس. يکی از بچه های کتابخانه شهدا را هم ديدم تنبوری روی دوشش بود و سبيل هايی که من بايد جلوش لنگ می انداختم. به عمد ريش هايش را نيم کوتاه کرده بود و سبيل های نازنينش کشيده شده بود به زمين تا سر به فلک بکشد.\nگفتند برويد سوار شويد. گفتم باشد تا اين ها جا به جا بشوند من هم سيگار ديگری می کشم. رفتم از در حوزه بيرون که روی سکوی کنار خيابان و روبه روی ۵ مينی بوسی که قرار بود بروبچه های هنرمند قزوينی را به الموت ببرند، نشستم. يکی از ميان جماعتی که روی سکوهای کناری نشسته بودند صدايم کرد:\n- آقای عليخانی!\n- سلام من مرتضی هستم، مرتضی حسينی.\n- شرمنده ، به جا نياوردم.\n- خواهر زاده ابراهيم...\nابراهيم بود و من و حبيب و هرمز. هرمز خيلی زود جدا شد از ما. مانديم ما سه نفر. بعد هم ابراهيم جدا شد و من ماندم و حبيب. بعد حبيب را هم سه سالی بود که نديده بودم تا قبل از سال وقتی داستان خروسخوان را براساس خاطرات برادر ابراهيم نوشتم و باز ما چهارتا همديگه رو ديديم. بعدش يکی دو بار ديگه ديده ايم همديگه را. يک بار سال ۷۰ رفته بوديم خانه ابراهيم، يک دفه بچه ای شش ساله دويد توی خانه و گفت دايی! دايی! کفش اين دوستت چار وجبه!\nکفش های من را می گفت و آن بچه شش هفت ساله آن وقت حالا مرتضی حسينی بيست و دو ساله شده بود. انزلی درس خوانده و شعر می گويد. با مرتضی و دوستانش: محسن انصاری سياهکالی و شاعر جوان کرمانی ساکن قزوين که اسمش را عجيبه که هيچ وقت نپرسيدم و محمد نامی و خانمی که به همراه مرتضی بود و به دعوت سعيد عاشقی مسوول بخش شعر حوزه آمده بودند. سعيد را هم خيلی سال بود نديده بودم. سعيد برادر مجيد عاشقی تدوين گر و عکاس و محمد عاشقی عکاس است. برادرهای خوبی هستند. مجيد را از سال ۶۷ وقتی که در نمايش حنايی بازی می کرد می شناسم و دوستش دارم.\nبعد هم بلند شديم سوار مينی بوس ها شويم که ديدم شعبان لشگری ضياء آبادی دارد از ماشينی پياده می شود. با دخترش آمده بود . شعبان را از نمايشگاهی که سال ۷۱ در کتابخانه عارف برگزار کرد می شناسم. مرحوم ساعد فارسی رحيم آبادی نقاش و استاد دانشگاه و معلم کلاس های طراحی ما در سينمای جوان، تعريفش را بسيار کرده بود. شعبان نقاشی روستايی و کشاورز است. مجموعه ای نقاشی هايش را کسی از او می خرد و می برد آلمان و به اسم خودش داشته نمايش می داده که لو می رود کار او نيست و بعد می فهمند کار نقاشی است روستايی و اصيل که با رنگ های طبيعی به دست آمده از پوست گردو، انار و شاش گاو و تيغ جوجه تيغی نقاش می کند. آلمانی ها به کارهايش عنوان دادند و بعد نقاشی های شعبان معروف شد به سبک وحشی فرياد. با سعلبی فرد نقاش با او مصاحبه کرده ايم آن سال ها که نمی دانم نوارها را سعلبی چکار کرد. دختر شعبان هم شعر کار می کند گاهی چند سال قبل کارهايش را برای من می فرستاد که بعد که زد و انتخاب تعطيل شد و من رفتم جام جم و خانه را عوض کردم اين ارتباط قطع شد فقط گاهی می شنيدم که شعبان در فرهنگسران نياوران نمايشگاه دارد، تازه از قزاقستان آمده، در فرهنگسرای جوان نمايشگاه دارد و ... حالا چقدر حالم خوب شده بود با ديدنش و بوسيدن اين مرد چه لذتی به من می داد و ياد ساعد بخير!\nشعبان گفت که در مينی بوس آن ها سوار شوم اما نشدم و کنجکاوی باعث شد در مينی بوسی سوار شوم که شاعران جوان قزوينی سوار بودند. می خواستم بدانم اين ها چه می گويند.\nسعيد عاشقی گفت که چند روز قبل جلسه نقد کتاب های حضرتی بوده و اين جماعت به اصطلاح آوانگارد پنبه ای ازش زده اند که بيا و ببين و مثل هميشه حاشيه بر متن حضرتی چربيده و ... فقط گفتم من هيچ از شعر سر در نمی آورم و اين حاشيه های حضرتی را هم قبول دارم و اين که شاعر شاخصی نيست اما برخی از شعرهايش مثل گزارش ها و ممنوع ها خواندنی بودند. بچه ها بسيار سعی در ديدن آن بخش ديده شده و گفته شده داشتند.\nآقای توی مينی بوس ما بود به اسم مقدم که هفته قبل من به سفارش جعفر رفته بودم از او کتاب دو بلبل روی شاخه پسته گردآوری مجيد بالدران - گردآوری شعرها و آداب و رسوم قزوينی - را گرفته بودم. با او خيلی حرف زديم باعث شد که من از الموت بگويم و حسن صباح و کار به جايی کشيد که راننده - چون من صندلی پشت راننده بودم - وارد بحث شد و با او رفيق شديم.\nخيلی دارد اين نوشته طولانی می شود و قصد من اين نبود اما نمی دانم چرا احساس می کنم بايد اين ها را می نوشتم و اين که بعد از استراحتی کوتاه در کنار شاه رود و نخوردن سانديس ترش، راهی زوارک شديم.\nوقتی به زوارک رسيديم هوا به قول الموتی ها نمازير بود. همه صف بستند برای خواندن نماز و خيلی زود در حياط مدرسه شبانه روزی پسران زوارک که فرش انداخته بودند جماعت جای گرفتند. هرچی سر چرخاندم علی موسوی گرمارودی را نديدم ولی ديدم که سيد ضياء حسينی، امام جمعه الموت آنجا نشسته. خيلی دوست داشتم او را ببينم و حرفی را که شنيده بودم از زبانش بشنوم. شنيده بودم وقتی می رود سراغ مقام رهبری، مقام بعد از نيم ساعت حرف زدن با او درباره الموت می گويد: خدمتی که حسن صباح به اسلام کرد هيچ کس تاکنون نکرده است.\nمی خواستم به آقای امام جمعه بگويم چطوره که هرچی آقا می گه تيتر می شه و می ره روی در و ديوار و پوستر می شه اما چيزی که ايشان درباره الموت و حسن صباح گفته فقط بايد سينه به سينه نقل بشه و نه مکتوب... حيف که نشد و نرفتم جلو جز وقتی که داستان خواندم و تنها لبخندش را ديدم. تعجب کرد که هشت ماه است در منطقه مشغول گردآوری قصه های مردم الموت هستيم و او بی خبر است و به دفترش سر نزده ايم.\nبعد علی موسوی گرمارودی را جعفر با پژويش آورد. گفتند موسوی از قبل خودش آمده و رفته به روستای زادگاهش،گرمارود که دو سه روستا بعد از زوارک است. موسوی را با اين بار سومين باری بود که می ديدم. يکبار در دوران دانشجويی در نمايشگاه کتاب تهران در غرفه های عربی کتابی را ديده بودم که می خواستم بخرم و چون روز اول بود به ما دانشجويان نمی فروختند و ديدم که چون او اهل قلم است و استاد دانشگاه، توی صف است احساس کردم شايد اين الموتی بودن دليل خوبی باشد برای نزديک شدن به او که جوابش نه بود برای خريدن کتاب من و چقدر چشم هايش را از پشت عينک ته استکانی اش، ورقلمبيده ديدم آن روز.\nبار دوم امسال در نمايشگاه کتاب تهران در سرای اهل قلم او را ديدم. با پدر ايرنا رفته بوديم کارت خريد کتاب خارجی بگيريم. محمدخانی به ما کارت داده بود که موسوی هم آمد و همان جايی نشست که ما نشسته بوديم. همين طور گفتم به او که در روستای زادگاهش با الياسی نامی و صادقی نامی صحبت کرده و قصه گرفته ام از آن ها. خودم را معرفی که کردم گفت عزيز و نگار را خريده و خوانده و بعد تبريک گفت. قدم بخير را به او دادم.\nدر زوارک هم آن جلو بود و تنها بعد از خواندن داستان رعنا، سری برايم تکان داد و بعد بگمان اينکه می ماند جلو نرفتم و بعد فهميدم که جعفر او را برده به گرمارود اما جعفر فرداش به من گفت که موسوی گفت از تو خداحافظی نکرده و از طرف من خداحافظی بکن.\nشاعران شعرشان را که خواندند سعيد عاشقی، شاعر و مجری برنامه صدايم کرد که بروم برای خواندن داستانم. تا من پوتين هايم را ببندم و از ته جمعيت بيرون بروم و برسم به تريبون، سعيد کلی هندوانه داد زير بغل من به عنوان هنرمند بومی، داستان نويس الموتی ، چهره شاخص و از اين مزخرفات.\nوقتی رسيدم به پشت تريبون، تمام بدنم می لرزيد. خنده دار نيست؟ ولی باور کنيد واقعيت را می گويم به چند دليل اين ترس آمده بود. يکی اين که اولين بار بود بعد از دوازده سال در جمعی قزوينی و الموتی حضور پيدا می کردم و ديگر اينکه احساس می کردم در هر روستای اين منطقه چند قصه گوی بسيار چيره دست حضور دارند و برخی از آن ها هم در جمع هستند، من چطور به خودم جرات بدهم و قصه ام را بخوانم؟ با صدای لرزان به عنوان يک الموتی به جماعت خيرمقدم گفتم و از حميده چوبک، مدير پروژه الموت که در جمع بود تشکر کردم که پس از سال ها آرزوی گردآوری قصه های مردم الموت را برای من فراهم کرده است.\nبعد شروع کردم به خواندن رعنا.\nجعفر گفته بود قصه ای بخوان که کوتاه باشد و ده دقيقه ای سر و ته اش را جمع کنی و من به نظرم رسيد شايد رعنا بهتر باشد.\nرعنا را خيلی جاها تا به حال خوانده ام اما برای اولين بار احساس کردم که در بهترين جايی که بايد، آن را می خواندم. نبض جماعت را احساس می کردم وقتی کلمه ای تاتی در داستان گفته می شد. گاهی از زير چشم به جماعت نگاه می کردم همه گوش شده بودند. تمام ترسم اين بود که نکند خسته کننده باشد برايشان. نکند...؟\nقصه که تمام شد بدون تشکر از اينکه گوش کرده اند، بلند شدم و راه افتادم که بروم توی جماعت تا ديده نشوم. پس از خنده سيدضياء، سر تکان دادن موسوی، يکی از آقايان صدر مجلس که نشسته بود پايم را گرفت و گفت:\n- برای انجمن الموتی ها کارت داريم!\nمردی خوش سيما و خوش سبيل بود با موهای سفيد. اسمش الموتی بود.\nخيلی از ماجراها بعد از اين معرفی و داستان خوانی شروع شد که گفتنش شايد به درد کسی نخورد و تنها به درد ارضای حس های ارضا نشده من بخورد اما بد نيست بگويم که مثلا وقتی رفتم ته جمعيت. چند دقيقه بعد يکی آمد نزديک و من را بغل کرد و گفت:\nعلی کوچنانی هستم. عضو قبل از انقلاب کانون نويسندگان که بعد از انقلاب يک سال و نيم زندان بودم. دنبالت می گشتم، حتی می خواستم در جلسه نقد عزيز و نگار در ميراث فرهنگی بيايم که نشد. شاعر هستم.\nمردی مهربان بود.\nيا اهالی روستا که يکی يکی می آمدند و با من روبوسی می کردند. تمام ديروز حسابی تحويل گرفته شدم و ... بی خيال.\nهم بخشدار و هم قاضی الموت ، عليخانی هستند اما نه از عليخانی ها الموت که ساکنان کوچنان و ميلک هستند، اين دو از عليخانی ها بويين زهرا و از اقوام شيخ قدرت هستند. به بخشدار گفتم سلام من را به سعيد آقا عليخانی برساند که داماد شيخ قدرت شده. سعيد مثل من عربی خوانده البته در مجتمع عالی قم. چند سالی است مطلب ترجمه می کند برای شرق و برخی از سايت های اينترنتی.\nقاضی الموت آمد جلو و من را بغل کرد. گفتم رفيق نگاهت آشناست ولی به جا نمی آرم. گفت يادت مياد در مرحله دوم کنکور سال ۷۲ مسوولان ده نفر اول کنکور قزوين را توی يک اتاق جا داده بودند؟\nگفت من صندلی اول نشسته بودم و تو صندلی دوم.\nيادم آمد بعد از او سراغ صندلی سوم را هم گرفتم کسی به اسم پارياد. عبدالله عليخانی در قم، حقوق قبول می شود آن سال و حالا قاضی شده. گفتم خوش به حالت و بدا به حال آدمی لاقبا مثل من که هنوز که هنوز است حتی يک جا قرارداد هم ندارد چه برسد به استخدام، چه برسد به سمت ، چه برسد به ...\nبا شاعران جوان هم خيلی حرف مان شد بسيار احساسی گرايش به عبدالرضايی داشتند و فلاح. گفتم به دنبال شعر بروند و نه شاعر. به اين نگاه کنند که از اين آدم ها آيا در آينده شعری هم خواهد ماند؟ خيلی دوست داشتند از پشت صحنه ها چيزهايی بدانند و ارتباطی بگيرند برای مطرح شدن. يکی شان شاعر خوبی بود، همان مرتضی حسينی. وقتی رفت شعرش را بخواند مثل تمامی شاعران جنجالی و جوان و به دنبال ديده شدن، گير داد به علی موسوی گرمارودی که شما که می گوييد آقای کليم کاشانی چرا به جای در قيد تو نمی گويی در بند تو، چرا پس از اسم بردن از فردوسی می گوييد رضوان الله عليه. به او گفتم حيف است. شعرهايت را حيف نکن. اول برو فربه بشو، حاشيه امنيتی برای خودت درست بکن بعد بيا ايراد بگير از هر کسی که می خواهی از او ايراد بگيری. مثل تمام جوان های اين مملکت همه چيز را جدی گرفته بودند.\nحرف زياد است و من بی حوصله. پس فعلا تا بعد!\nدو خبر: الموت و گفتگو با ادبيات\nتازه از الموت آمده ام. يکی از بهترين سفرهايم بود. بسيار خوشحالم که به اين سفر رفتم و چقدر حرف دارم درباره اين سفر که اميدوارم فردا درباره اش بنويسم.\nدر ضمن می خواستم خودم خبر اين برنامه را در اينجا بنويسم که ديدم کوتاه اما مفيد ايسنا خبرش را داده است:به گزارش خبرنگار سرويس راديو ايسنا،«گفتگو با ادبيات» در برنامه‌ي اين هفته خود با يوسف عليخاني داستان نويس و منتقد گفت‌وگو مي‌كند. در اين برنامه يوسف عليخاني درباره آثار داستاني‌اش و وضعيت داستان نويسان در دوره‌ي چهارم كشور و مجموعه داستان كوتاه «قدم خير مادر بزرگ من بود» و كتاب نسل سوم كه شامل گفت‌وگوهايي با ده نويسنده مطرح فصل سوم است، صحبت خواهد كرد. ....\nشعرهاي محمدعلي حضرتي\nمدتی شعر می گفتم، شعر که نه، يک جور فوران بود نمی دانم برای چی، اما خب به هر حال يک مدت شاعری را تجربه کردم. دوستان می گفتند شعرهايت خيلی هايکويی است. رفتم شعرهای هايکو ترجمه شاملو و پاشايی را پيدا کردم و حال کردم. مدت ها با اين شعرها کيف کردم. مطمئن هستم که همه آن به اسم شعرها را در بايگانی ام دارم اما در حافظه ام نمی دانم . امتحان می کنيم:\nيک برگ ديگر نيز\nبا التماس درخت\nشعرهای زيادی بود مخصوصا شعری که :\nدلم برای بی آبی کوير آب شده است\nو .... ( باور کنيد بقيه اش يادم نيامد )\nاين شعر آخری را يادم می آيد که در سالن علامه رفيعی قزوين خواندم. تشويقکی هم شدم. آن زمان شاعرانی مثل محمدعلی حضرتی، روشن قزوينی، ميرزاعلی اکبر ثقفی قزوينی ملقب به خرم، اسماعيل سکاک، مجيد بالدران، امير عاملی، احد چگينی، شيما تقيان پور، مجيد شفيعی،  ابوتراب قديانی، علی کلهر و ... در اين جلسات شعرخوانی می کردند.\nحضرتی را با پشتوانه جبهه و جنگ و مبارزات انقلابی و کارهای تئاتری اش می شناختيم که حالا آمده بود و شعر از فروغ فرخزاد می خواند و احمد شاملو و ... خيلی های مان گفتيم که فلانی و اين شعرها!؟ اما از همو بهترين شعرها را خوانديم.\nبعد يک بار هم سال ۷۳ در جشنواره تئاتر دانش آموزان او را ديدم. داور بود و من نويسنده و کارگردان نمايش يه لقمه نون که ده پونزده تا دانش آموز سوم و چهارم و پنجم ابتدايی مدرسه نمونه مردمی رشادت در آن بازی می کردند. نمی دانم چرا ولی هميشه از آرام حرف زدنش خوشم می آمد.\nزد و سال ۷۹ وقتی پيگيری من برای جمع آوری و ثبت فرهنگ بومی منطقه و به طور مشخص ميلک را ديد، دوربين اداره گردشگری را داد به من، دوربين ام ۳۰۰۰ که تازه خريده بودند و اولين فيلمش، فيلم سه ساعته ميلک، نشسته بر ايوان الموت شد. آن زمان حضرتی رييس اين اداره بود و کارهای دولتی ديگر.\nگردشگری و ميراث فرهنگی ادغام شدند و او شد معاونت گردشگری ميراث فرهنگی قزوين. ديگر نديدمش. يکی دو بار تماسکی داشتم که هر بار غافلگيرم می کرد. تمام کتاب هايم را در نمايشگاه کتاب هر سال می خريد و بعد زنگ که می زدم تبريک می گفت و نقد.\nاين بار، هفته قبل سراغش رفتم، با حسن لطفی عزيز که ببينم آيا مطلبی درباره الموت دارد که با دست پر برگشتم. همان جا دو مجموعه شعر جديدش را به من داد:\n۱- آوازهای واژگان لال\n۲- عاشقانه های کبود\nهر دو اين مجموعه شعرها را نشر حديث امروز قزوين منتشر کرده است. منتها برعکس تمام کارهای شهرستانی، کتاب مدرن و شيک و امروزی است. عجيب جای تبريک داشت.\nروی جلد عاشقانه های کبود هم جالب بود. بهش گفتم چطور مجوزش را گرفتيد؟\nو او خنديد.\nصبح که توی راه می آمدم سرکار، با شعرهايش حال کردم، گفتم چند تايی تایپ کنم و شما را هم بی نصيب نگذارم:\nنشانه ی بودن\nصدای بغض سکوت است\nو بی شمار چشمان حريصی\nکه لحظه هايت را\nدر دهان گشاد خويش می جوند.\nتردستان اين جا\n- به شعبده -\nرنگ می کنند مردمان را\nو گنجشککی را - خرد - به جای سيمرغ می فروشند.\nهرچه غير پايان ممنوع\nجز رويش سيمان ممنوع\nاين کوچه تنگ\nتا ابد بن بست است\nبه خيابان ممنوع!\nفکر فردا ممنوع!\nهر واژه به جز\nآشفته نگردد خوابش\nحرفی از رود،\nبه خود مپيچ\n توفان ممنوع!\nبرای اين سال کبود\nيک فصل بس است:\nتقدير شماست بی صدا\nجز ناله ی نارنجی خش خش ممنوع!\nشعری غير از\nخاموشی سايه وار گريه تا هست\nيک خنده ی روشن\nغير شيون ممنوع!\nدر اين دشت سترون\nدر اين زمانه ی نامردی\nحرفی از جنس عشق\n- از زن -\nبي كه رستمي برخيزد\nبا يوسفي روي كند\nديري ست گرگ ها\nدر هر گام\nچاهي كنده اند\nو به تيغ دروغ و تهمتش\nدوزخيان روی زمين\nنه آدم بود و نه حوا\nخدا بود که از شيطان فريب می خورد\nخديا زمينی ات را\nبه بهانه ی گناه بسيار کوچک شايد نکرده ای\nاز بهشت خويش راندی\nو خود را به جای خدای آسمان نشاندی\nتکليف شيطان از پيش معلوم بود\nبا خدايی که بخشش را نمی شناخت\nدوزخيان روی زمين را\nبه عذابی ابدی\n( براي بچه هاي كوي )\nدر بارش قحطسالي\nرعدا رعد رعب\nطنين رپ رپه ي طبل هاي فاجعه بود\nكه ابرهاي خشك تر دامن\n- برخاسته از ژرفاي دره هاي سياهي – را\nبه باران بي امان\nتازيانه در تيسفون\nغزان در نيشابور\nمغول در بخارا\nهمان تقرير كهنه از پي تكرار واقعه ها:\nآمدند و كندند و سوختند و كشتند و بردند\nتنها شورابه ي چشم هاي ناباور بود\nكه بر پوست ترس خورده شيشه هاي بخار گرفته\nسيرم – از ديدارتان سيرم – نمك نشناس ها\nخسته ام كرديد، برگرديد اين نسناس ها\nدستتان رو شد، چه می خواهيد ديگر؟ بس کنيد\nشرمتان کو؟ دست برداريد از عباس ها\nبوی کوفه - بوی گنداب خيانت - می دهيد\nگرچه می گوييد از عطر بليغ ياس ها\nچشم هاتان آبيار آبروی رفته نيست\nمی شناسم اشک را از اين بدل الماس ها\nکاسبان ورشکسته! فکر نقش تازه ايد؟\nاز فورش واژه ها در پوشش احساس ها؟\nدر تنور شهرت خود نان شهوت می پزيد\nاز لب گندم شنيدم، گفت:وای از داس ها!\nدر مدار صفر می گرديد - حتی زير صفر -\nبا چه می سنجيد خود را؟ با همين مقياس ها؟\nذهن های کرم خورده! از زبان بازی چه سود؟\nشعر هم مال شما ... ای دلخوشان لاس ها!\nقدم بخير در مجله ادبي هارمجيدون\nخيلی وقت است که ديگر قدم بخير برایم خيالی دور شده است، مثل اين که کتاب کس ديگری است و دارد يواش يواش برايم آنچنان غريبه می شود که يادم نيايد آن را من نوشته ام. مدت ها درگير بودم، هشت نه ماهی بيکاری و حالا خبرمزدی در جام جم آنلاين. در کنار اين ها گردآوری قصه های مردم الموت با افشين نادری و پياده کردن نوارها و ... توانم را گرفته و اميدوارم بتوانم فراغتی پيدا کنم و ملخ های ميلک يا حسن مهاجر يا زياری ها را با ويرايشی دوباره بسپارم به ناشری تا فراموشم نشود من هم می نويسم.\nاين دوستان نازنين من در هارمجيدون لطف کرده اند و ضمن معرفی مجموعه داستان قدم بخير مادربزرگ من بود، داستان رعنا از اين کتاب را دوباره منتشر کرده اند.\nممنون از حجت بداغی و ميثم علیپور عزيز\nاگه حوصله اش رو دارين يه نگاهی بيندازين به مجله ادبی هارمجيدون.\nرفع اتهام از قزوينی ها\nاين روزها تا هر کی من را می بيند می گويد نکند تو به کوندليزا رايس، وزير امورخارجه آمريکا خيانت کردی؟می گويم به چند دليل نه. اول اينکه خانم رايس خيلي خوشكله و من زياد از دختراي قشنگ و خوشکل خوشم نمياد. دوم اينكه اون توی دانشکده سياسی درس می خووند و من توی دانشکده ادبيات و توی دانشکده ما اصلا دختر غير چادری را راه نمی دادن - البته بگذريم که اين روزها دانشکده ادبيات خودشو به دانشگاه آزاد و ... فروخته و همه جور جنسی حالا توی اين دانشکده پيدا می شه اما روزگار ما اين طور نبود - سوم اينکه من توی دانشگاه تهران درس خوندم و اون نمی دانم توی کدوم جهنم دره ای، آخر از همه هم اينکه بابا من اصلا قزوينی نيستم. من دوم ابتدايی رو هم خونده بودم که با سيمرغ ميلک، آمديم قزوين. من الموتی هستم.\nبگذريم خيلی اين مقدمه طولانی شد اما شايد برای اون هايی که با موضوع آشنا نبودن زياد بد نبود چرا که اين روزها اينجا و اونجا درباره اين موضوع خبرهای زيادی می خوانيم. حتی کار به جايی کشيده که عرب ها هم ما رو دس انداختن. ۱ - ۲ - ۳ - ۴ ... اگه عربی نمی دونين لااقل بعضی کلمه ها رو که می شناسين مثل ايران، رايس، قزوين و عاطفی.\nواقعا مسخره است هر زمانی يک جوری به قول اين آقايان روشنفکر که جديدا اصطلاح پوپوليستی را مد کرده اند، يک چيزی برای عوام فريبی مردم بيچاره پيدا می کنن و بدتر از همه اين که اين دفعه نسل با آبرويی مثل قزوينی را هم هدف قرار دادن. باور کنين دست های پنهان دشمن در کاره. اين بنده خدای بوشهری يا اون خانم نماينده ای که مايل نيست نامش فاش بشه! دست گذاشتن به نبض تموم جک های خنده دار از نوع قزوينی! ... يه روز يه قزوينه می ره...\nيک موضوعی که اين روزا خيلی درگيرم کرده بود وقتی اين خبر رو خوندم اين که اين وسط اين بيچاره قزوينی ها، مخصوصا خانواده اون پسره، اگه گندش دربياد که دروغ گفتن و پول گرفتن از ... اون وقت کيه رفع اتهام کنه از اين قزوينيا، اينا که يه عمره خودشون خدايی اش توی جايگاه متهم نشستن، ولی نامرديه بخدا. ديگه اينکه تازه گيريم اين حاج خانم با يکی از اين دخو ها رفيق بوده باشه، گيريم هزار کار نامربوط هم باهاش کرده باشه، اصلا هم حواسش نبوده باشه که بابا توی زير اين آسمان خيلی زود آدما به جايی می رسن و همای سعادت رو شونه شون می نشينه ، فکر نکرده بوده که يارو وزير مزيری می شه و بده و تموم بلايی که اون زير سرش اومده ... الله اکبر! تازه اين ها هم که درست باشه بايد قزوينيا اذيت بشن توی روابط خارجی با آمريکا نه همه ايرانی يا. نمی دانم چی بگم! يه چی ديگه اين که راستی هيچ کدوم تون فک کردين اسم کوندليزا رايس وقتی مخفف می شه چی می شه، مثلا به محمد می گيم ممد، يا به مهدی می گيم ميتی، به کوندليزا چی می گن... من که گمان می کنم سه حرف اول اسمش مخفف می مونه و ... باور کنين اين موضوع سر دراز داره ... ديديد که من مشتی آوردم براتون نمونه خروار.\nنکته آخر هم اين که هنوز مرکب خبرهايی درباره يوشکا فيشر، وزير امورخارجه آلمان در يک سال و چند ماه قبل خشک نشده که اين جماعت داشتن بی آبروش می کردن به خيال خام که مردم باور می کنن. می گفتن چون دوست دختر ايرانی يوشکا فيشر مخالف ج.ا.ا است اون با ما بد برخورد می کنه. جل الخالق!\nراستی يادم رفت بنويسم که خيلی هم زور می زدن با اين بهانه که زن محمد البرادعی، رييس آژانس بين المللی انرژی اتمی، ايرانی است اونو به گند بکشن و مثلا بخرنش اما بعد خبر اومد که اين هم از همان صيغه پوپوليست بازی هاست. خدا بکشه اين روشنفکرا رو که چه اصطلاحات بدی می اندازن توی دهن آدما. من يه جورم می شه وقتی اين کلمه رو تلفظ می کنم. باور کنين از زاويه قزوينی نمی گم اما به هر حال...\nخودم هم خنده ام گرفته که اين مطلب چيه می نويسی پسر، اما گفتم برای رفع سلامتی بد نبايد باشه. ارادتمند\nدر ضمن قابل توجه اونايی که گفتن من نيما يوشيج رو تات کردم. دوستان عزيزم، اشتباهی اتفاق افتاده چون من اون مطلب رو با ذکر منبع از کتاب مجموعه کامل اشعار نيما يوشيج به کوشش سيروس طاهباز انتخاب کرده و آورده بودم در وبلاگم، بی هيچ کم و کاستي. يا حق!\nنیما یوشیج: من شاعر زبان تاتي هستم\nمي اتا گپ\n( يک حرف من )\nمن شاعر زبان تاتي هستم\nقديم ترين آوازي که مرغ خواند، يادش نيست. بعدها بادها او را از روي درخت ها عبور داده به سرزمين هاي دوردست بردند. من هم ياد ندارم که قديم ترين شعر من کدام بود. ولي در مرگ روجا ، گاو خودمان، شعری را درحضور پدرم خواندم\nپدرم فقط به من گفت: آفرین. باید تیراندازی هم یاد بگیری. و اشاره به تیر و کمان کهنه، که به دیوار آویزان بود، کرد. اما او خودش با آلات دیگر تیراندازی می کرد\nبعد داستان جنگ ها و زد و خورد دلاوران و کهنه ترین یادگارها در میان قبیله. شب هایی که به دور شماله می رقصیدند. هزاران گوشه از زندگانی اقوام دیگر و سایه شتابزدگی های مردم کوه نشین، گرجی ها و دیگران، مرا تسخیر خود کرد. من نمی دانم از کدام دهلیز بیرون آمدم و چطور زنده ماندم\nدوباره پهلوانان در جلوی من صف کشیدند و زندگانی گذشته در عقب سر آن ها. و حسرت های جوانی به من گفت: حرف بزن\nاگر بتوانم از حرف خود به تو علاوه بر چیزهای دیگر، جوانمردی و مردانگی را نشان بدهم، هنری کرده ام و اگر نتوانم هم لااقل هنر خود را ضایع نکرده ام\nمثل همه ی مردم، من حرف خود را می زنم. اگر آن ها زبان خود را مخلوط کرده اند من هم مخلوط می کنم، اما حرص دارم با کلماتی مخلوط شود که قبیله ی من دارد آن ها را فراموش می کند\nمن مواظب بوده ام که مثل دلباختگان قدیم سرزمین سحرانگیز باشم. نه مثل آن جادوگرها زیان برسانم، ولی مثل آن جادوگرها جذب کنم. سفر نوبه به نوبه، اگر فکر مرا عوض کرده باشد، چیزی را که قبیله من به تن من پوشانده است از تن من دور نکند\nکارد را در زیر دامان خود نگاه می دارم و می گویم قوم من اینطور بوده اند. پس از آن لذت زندگانی های دیگران را به چشم تو می کشم. تیر حسد تو به من نخواهد نشست. مرد راستگو و ثابت قدم به راه خود می رود\nاگر تو شاعر نباشی، بسیاری از حرف های من برای تو بی فایده خواهند بود\nاگر تو شاعر باشی، دست به روی سینه ی گرم من خواهی گذاشت. من از درون قلبم به تو مردانه سلام می فرستم و از زیر اعماق سال های دراز، روشنی خود را اگر زیاد نکنم، کم نکرده و گوشه ای از اتاق ترا روشن می کنم\nمرا مثل شمع روشنی بردار که می سوزم و به دیگران روشنایی می دهم\nدوباره سلام من به تو ای جوان ناشناس که نمی دانم چه وقت متولد شده و مادر و پدر خود را می شناسی یا نه\nبهمن ماه 1318\nبرگرفته از مجموعه کامل اشعار نیما یوشیج / فارسی و طبری / تدوین: سیروس طاهباز با نظارت شراگیم یوشیج / انتشارات نگاه /تهران 1371 / چاپ دوم/ صص 613 و 614\nThe Father of modern Persian poetry\nListen to (1, 2, 3\nگفتگو با خواهر دردانه و کوچولوي نيما\nنامه نیما به میرزاده عشقی\nنيما آغازگري نوين\nنيما (علي اسفندياري) آغازگر شعر نو در ايران\nمن شاعرم و زبانم تاتي است\nنيما مردي که ادبيات امروز مديون اوست\nLabels: nimayooshij, Persian-literature\nتير ماه سيزده - هوشنگ پورکريم\n... اين دو روايت كه از "استاد ابوريحان بيروني" نقل كرده‌اند و البته معتبرترين روايت در علت برگزاري جشن "تيرگان" است ، مرا به فكر واداشت كه "تيرگان" چه ارتباطي داشته باشد با جشن "تير ماه سيزده" سمائي‌ها . يك ارتباط موقع برگزاري اين دو جشن است در سال ، با يك تفاوت و آن تفاوت اينكه "جشن تيرگان" را ايرانيان باستان در روز سيزدهم تير ماه برگزار مي‌كردند ، ولي تيرماه سيزده را سمائي‌ها در شب سيزدهم .\nيك ربط ديگر "تير ماه سيزده" را با "تيرگان" ، پس از توصيف "تير ماه سيزده" سمائي‌ها نشان مي‌دهند و علت اين را هم مي‌نويسند كه چرا جشن روز"تيرگان " بدل مي‌شود به شب "تيرماه سيزده ".\nسماييها از چند روز پيش از رسيدن شب "تير ماه سيزده " مهياي جشن مي‌شوند تا در آن شب همه كلوچه‌ها و حلواها و آجيل و خوراكيهاي ديگر فراهم باشد كه در مجموع با پلو و خورشت بايد سيزده جور خوراكي بشود . بعد از شام مي‌بود . هر چند خانواده، در خانه‌أي كه ديوان حافظ دارند ، به شبنشيني جمع مي‌شوند . براي فال گرفتن از ديوان حافظ، به نام هر يك از آنهائي كه در شب نشيني حاضر هستند ، مهره مشخصي كه از مهره‌هاي مشخص ديگران شناخته مي‌شود در كوزه‌أي مي‌ريزند و بعد هم ديوان حافظ را باز مي‌كنند و شروع مي‌كنند به خواندن غزل. در هر غزل مهره‌أي را از كوزه بيرون مي‌آورند تا معلوم بشود كه آن غزل براي فال كدامشان بوده است . شب نشيني سمائيها در جشن "تيرماه سيزده" با ترانه‌هاي محلي كه مي‌خوانند پرشورتر مي‌شود .\nدر همين شب ، بچه‌ها و نوجوانان در كوچه‌ها راه مي‌افتند و بي آنكه شناخته شوند در خانه‌ها دستمال مي‌اندازند و منتظر مي‌شوند كه صاحبخانه‌ها در دستمال برايشان كلوچه و حلوا و آجيل بپيچند .\nيك رسم ديگر سمائي‌ها در شب "تيرماه سيزده " اين است كه نوجوانان سمائي ، در چند دسته ، با تركه‌أي كه همان روز از درختها چيده‌اند ، از كوچه‌ها راه مي‌افتند ؛ هر دسته با اين تركه كه خودشان "شيش – cic" مي‌نامند ، در هر خانه ، يكي كه تركه را به دست گرفته است و خودش را لال مي‌نماياند ، آن تركه را به جان افراد خانه مي‌مالند، و بي آن كه حرفي زده باشد از خانه بيرون مي‌آيد . اهل خانه هم خوشحال مي‌شوند كه "لال" "لال شيش lale cic" را به تن آن‌ها مالانده است چون سمائي‌ها ، تركه‌أي را كه لال با آن آنها را زده است متبرك مي‌دانند . بعد هم به "لال" و به همراهانش هدايا و خوراكي‌هائي مي‌دهند .\nسمائي‌ها ، تركه‌أي را كه "لال" با آن آنها را زده است و آن را برايشان در خانه باقي گذاشته است ،متبرك مي‌دانند و اين تركه را كه گفتم "لال شيش" مي‌نامند، از اين سال تا سال بعد كه بار ديگر "تيرماه سيزده" مي‌رسد نگهداريش مي‌كنند .\nبازميگردم كه ببينم چه ربطي دارد "تيرماه سيزده"سمائي‌ها با جشن "تيرگان" ايرانيان باستان . وچرا "تيرماه سيزده" را در شب سيزدهم "تيرماه" برگزار مي‌كنند نه در روز سيزدهم كه "تيرگان"برگزار مي شد. ديده بوديم كه يكي از دو روايتي كه "بيروني" براي علت بر‌گزاري "جشن تيرگان" اّورده بود، موضوع قهرماني "آرش"بودو اين كه "روز پرتاب كردن تير اين روز بوده"."بيروني" در كتاب"التفهيم" نيز،در سبب برگزاري جشن "تيرگان"،بار ديگر قهرماني "آرش" و تيراندازي او را انگيزه برگزاري اين جشن مي‌شناسدو مي‌نويسد: "… وگفتند كه اين تير از كوههاي طبرستان بكشيد تا بسوي تخارستان شد.".\nپس ، قهرماني "اّرش" در كوههاي طبرستان اتفاق افتاده است و "تيرماه سيزده" سمائي‌ها و طبرستاني‌هاي ديگر همان جشن "تيرگان" ايرانيان‌باستان است كه بيروني مي‌نويسد: "روز پرتاب كردن تير اين روز بوده كه روز تير مي‌باشد".پس مي‌توانيم اّ‌ن تركه‌أي را كه طبرستاني‌هاي سمائي "لال‌شيش" مي‌نامند و متبرك مي‌دانند استعاره‌أي از همان تير "اّرش" بدانيم. چون، كسي يا كساني كه "لال‌شيش"ها‌را به تن اهل "سما"مي‌مالند، خودشان را "لال" مي‌نمايانند و "لال‌نماياندن" يعني به استعاره‌واشاره نمودن. اّيا نه اين است كه اين" لال" نماياندن و جشن روز"تيرگان" را در شب "تير‌ماه سيزده" برگزار كردن، بايد از موقعي معمول شده باشد كه ايرانيان را به عذر"مسلماني" از برگزاري جشن‌هاي باستاني‌شان كه براساس معتقدات اساطيري و "زرتشتي" بود نهي مي‌كردند؟ ... ادامه\nتيرماسيزده يا تيرماه سيزده يا تيرماه سيزده شو رسمی آشنا در رودبار و الموت و مازندران و البرزنشين هاست.امروزه اين رسم کمتر در اين مناطق انجام می شود اما پيرمردان و پيرزنان بسياری هستند که با حسرت از آن ياد کنند و درخت تادانه را نشان تان می دهند که لال شو از آن گرفته می شد.\nمدتی قبل به همراه افشين نادری در روستای ورک الموت با پيرمرد قصه گويی آشنا شديم که برايمان درباره تيرماسيزده حرف زد و نوار صحبت هايش هم هست، اگر اشتباه نکنم فيلم هم دارم از اين صحنه.\nامروز سيزدهم تيرماه است و شايد بهانه خوبی بود برای انتشار دوباره مطلب استاد فقيد هوشنگ پورکريم و چند نوشته ديگر درباره تيرماسيزده.\nجشن تيرگان (تيرماه سيزده شو )\nمراسم جشن تيرگان را مي توان با مراسم جشن شهر بگمود که ماه ايار در استان اديابنه برگزار مي شود مرتبط دانست. مراسم شست و شو در آبگير شايد با ماجراي کيخسرو در چشمه سار و عادت شست و شويي که بيروني از آن سخن داشت نزديک و مرتبط باشد، پرتاب تير به هوا، که به نشانه سرور و شادي صورت مي گرفت، شايد با .... ادامه


ترند های گلدار جذاب ناخن بهار 2018 | مجله اینترنتی مدوپیا\nترند های بهاری ناخن ۲۰۱۸\nبی شک هیچ اجباری برای داشتن دیزاین ناخن و یا انتخاب طرح آن بر اساس فصل یا مناسبات خاص نیست. اما ایده‌ها و افکار جدید را نمی توان نادیده گرفت. به همین دلیل مدوپیا ۱۶ طرح مناسب و گل گلی برای فصل بهار را به شما معرفی می‌کند. این طرح ها از پر نقش و گل‌ترین تا ساده ترین مدل‌ها را در بر می‌گیرد.\n۱.گل گلی‌های تیره\nلاک پایه و بیس اصلی ناخن رنگ مشکی است و همین باعث می شود که گل‌هایی که رنگ سفید و آبی دارند با رنگ مشکی تضاد ایجاد کنند و این گونه بیشتر به چشم می‌آیند.\n۲.گل گلی‌های آبرنگی\nاین طرح گلدار الهام گرفته شده از نقاشی‌های آبرنگ است و رنگ‌های روشنی در آن به کار رفته است. اگر در آخر رویه‌ی ناخن مات باشد قطعا جلوه‌ی بهتری دارد.\n۳.گل گلی‌های خالدار\nاگر خیلی طرفدار طرح‌های گلدار روی ناخن نیستید، ما پیشنهاد می‌کنیم که چهار تا از ناخن‌ها را با لاک‌هایی از توناژ نود و کرم رنگ و با خال‌های سیاه دیزاین کنید.\n۴.گل گلی‌های آبی و قرمز\nکنار هم قرار گرفتن گل های قرمز و آبی و سفید در این طرح باعث شده است که نه تنها برای بهار بلکه برای تابستان هم مناسب باشد. ابعاد گل‌ها عموما درشت است و جزئیات آن چندان زیاد نیست.\nاگر تمایلی به لاک‌هایی با رنگ تند برای دیزاین ناخن‌های خود ندارید، پیشنهاد ما به شما بیس بی‌رنگ یا همان شفاف خود ناخن است که طرح دسته گل‌های ساده به آن شکلی آراسته می دهد.\nاین مطلب را از دست ندهید داستان ابروهای نخی؛ بریتیش ووگ سپتامبر 2018\n۶.گل خشک شده\nاستفاده از گل‌های خشک شده‌ی قرمز و صورتی و به کار بردن سنگ ریزه هایی متناسب با رنگ گل‌ها می‌تواند به زیبایی ناخن‌های شما بیافزاید.\n۷.گل گلی‌های رودآرت(Rodarte)\nدر طرح رودآرت، مانیکوریست با گل های خشک شده ناخن‌ها را دیزاین می‌کند و طرح‌هایی از گل آفتاب گردان و یا حتی گل مروارید را روی انگشت‌ها نقاشی می‌کند.\n۸.گل گلی های رترو (Retro)\nاین طرح الهام گرفته شده از کاغذ دیواری های رترو و قدیمی است. برای بیس طرح از لاک‌های رنگ سفید یا کرم استفاده کنید که گل‌های رنگارنگ بیشتر زیبایی خود را نشان دهند.\n۹.گل گلی‌های رنگارنگ\nبرای این طرح فقط کافی است که گل‌های رنگی را در قسمت بالایی ناخن‌های شفاف و آکریلیک دیزاین کنید. البته اگر با استفاده‌ی رنگ های روشنی مثل آبی، صورتی، سبز و زرد به صورت یک جا مشکلی ندارید؛ این ترند را به شما پیشنهاد می‌کنیم.\n۱۰.گل گلی‌هایی با ورقه‌ی طلا\nاگر طرح گل به تنهایی برای شما جذابیتی ندارد، با استفاده از ورقه‌های نازک طلا می‌توانید باعث درخشش و زیبایی ناخن‌های خود شوید.\n۱۱.گل گلی‌های کهربایی\nاین طرح بسیار زیبا ترکیب گل‌های کوچک خشک شده و لاکی به رنگ کهربایی است.\n۱۲.گل گلی‌های عروس\nبرای این طرح مینیمال و ساده، از لاکی نود و کرم رنگ استفاده شده است و با رنگ سفید گل‌های آن را شبیه به گل لباس های عروس دیزاین کردند.\n۱۳.گل گلی‌های نقاشی شده\nاین طرح ناخن یکی از پر نقش‌ترین مدل‌های ترند و در آمیخته با نقاشی‌هایی از گل روی انگشت‌ها و دست است. در آن حتی از رنگ‌های تیره مانند مشکی استفاده شده است و تضاد نقاشی‌های گل روی دست با رنگ های تیره، طرح هیجان انگیزی را به وجود می‌آورد.\nاین مطلب را از دست ندهید بهترین ماسک های صورت خانگی\n۱۴.گل‌های خشک شده‌ی گرمسیری\nگل‌های رز قرمز و صورتی یا گل‌هایی جنگل‌های استوایی به صورت خشک شده روی ناخن دیزاین شده است که حالت دراماتیکی را ایجاد کند.\n۱۵.گل گلی‌های طراحی شده\nاین گل ها طوری روی ناخن دیزاین شده است که انگار در دفتر نقاشی آن را طراحی کردند. در این طرح از رنگ‌های شاد و روشن استفاده می‌شود.\n۱۶.گل گلی‌های هیجان انگیز\nاین طرح همان طور که در تصویر زیر مشاهده می‌کنید، پر از رنگ و جزییات است و در آن از گل‌های بهاری کوچک زیادی استفاده شده است و ترکیب‌بندی بهاری را به وجود آورده است.\nتزئینات ترند بهار ناخنناخن با طرح گل گلی\nچند روش جدید استفاده از رُز واتِر (گلاب)\nبرترین ترندهای اکسسوری بهار ۲۰۱۸


واکسن های کرونا عوارض خفیفی دارد | پایگاه خبری تحلیلی فرتاک نیوز\nشناسه خبر 312379\nدبیر علمی کمیته کشوری کووید ۱۹، ایجاد عوارض جانبی واکسن های کرونا را طبیعی و نشانه ایجاد ایمنی در بدن فرد برشمرد و گفت: فواید واکسن ها بسیار بیشتر از عوارض احتمالی نادر آنها است.\nعاطفه عابدینی، واکسن‌های کووید ۱۹ را بی خطر و باعث محافظت افراد در برابر ابتلاء به بیماری شدید و مرگ ناشی از کرونا برشمرد که ممکن است عوارض جانبی خفیفی داشته باشند که نشانه ایجاد ایمنی در بدن است.\nبه گفته وی، فرایند تولید واکسن‌ها پیچیده و تحت نظارت‌های جدی صورت می‌گیرد تا کمترین میزان خطر و عوارض را برای گیرندگان واکسن در برداشته باشند و ضمن مطالعات بالینی متعدد، بی خطری و اثربخشی واکسن‌ها به دقت مورد بررسی قرار می‌گیرد.\nدبیر کمیته علمی کشوری کووید ۱۹ خاطرنشان کرد: طراحی واکسن‌ها به نحوی است که بدون خطر ابتلاء به بیماری باعث تحریک سیستم ایمنی بدن انسان و در نتیجه بروز برخی واکنش‌های ناخواسته یا عوارض جانبی می‌شود.\nاین فوق تخصص ریه، با اشاره به انواع واکسن‌های مورد استفاده در کشور، گفت: در حال حاضر ۴ نوع واکسن در کشور استفاده می‌شود که با مکانیسم‌های متفاوتی تولید شدند و از نظر عوارض جانبی تقریباً وضعیت مشابهی دارند. اما خوشبختانه عوارض جانبی واکسیناسیون عموماً زودگذر هستند.\nوی افزود: بسته به خصوصیات ایمنی ذاتی افراد، طیف وسیعی از واکنش‌ها در مقابل واکسن دیده می‌شود. تعداد زیادی افراد هیچ ناراحتی و مشکلی نخواهند داشت. برخی دیگر نیز در روزهای اول احساس ناخوشی و درد و تب دارند که خود به خود و با استراحت و نهایتاً مصرف مسکن ساده برطرف می‌شود. در عده کمی نیز ممکن است عوارض جانبی شدت بیشتری داشته باشند.\nبه گفته این فوق تخصص ریه، معمولاً پس از واکسیناسیون عوارض جانبی خفیف تا متوسطی نظیر تب پایین یا دردهای عضلانی مشاهده می‌شود که طبیعی است. این علائم در واقع واکنش سیستم ایمنی بدن به آنتی ژن‌های وارد شده از طریق واکسن است و معمولاً پس از چند روز نیز خود به خود از بین می‌روند.\nعابدینی، بروز عوارض جانبی را طبیعی و به مفهوم پاسخ بدن به واکسن برشمرد و خاطرنشان کرد: افراد مختلف واکنش‌های متفاوتی نسبت به واکسن نشان می‌دهند. بسیاری ممکن است هیچ علامتی پس از واکسیناسیون نداشته باشند. اما عدم بروز عوارض جانبی هرگز به معنی بی تأثیر بودن واکسن نیست زیرا هر شخص پاسخ ایمنی متفاوتی از خود نشان می‌دهد.\nدبیر کمیته علمی کشوری کووید ۱۹، از شایع‌ترین عوارض واکسیناسیون کرونا به علائمی نظیر درد، قرمزی و سفتی مختصر محل تزریق، تب، لرز، خستگی، سردرد، درد عضلانی و اسهال اشاره کرد که این عوارض با توجه به نوع واکسن متفاوت است و معمولاً زودگذر بوده و خودبه خود بهبود می‌یابند.\nوی از عوارض جانبی بسیار نادر واکسن‌های کرونا به واکنش‌های آلرژیک شدید مانند شوک آنافیلاکسی اشاره کرد که برای جلوگیری از پیامدهای این عارضه افراد باید پس از تزریق واکسن ۱۵-۳۰ دقیقه در محل واکسیناسیون حضور داشته باشند تا در صورت بروز هر گونه واکنشی تیم بهداشتی و درمانی بتوانند سریعاً مراقبت‌های لازم را ارائه دهند.\nوی، استراحت و مصرف مایعات بیشتر را برای رفع عوارض جانبی ناشی از واکسن بسیار مفید برشمرد و گفت: در صورت نیاز می‌توان از مسکن‌های ساده مثل استامینوفن هر ۶ تا ۸ ساعت یکبار تا دو روز برای کاهش دردهای عضلانی و استخوانی و سردرد استفاده کرد.\nدبیر کمیته علمی کشوری کووید ۱۹ همچنین تاکید کرد: افراد در صورت بروز علائم شدید موضعی یا تب و بدن درد و یا عوارض جانبی بیشتر از سه روز حتماً باید به پزشک یا پایگاه‌های واکسیناسیون مراجعه کنند.\nبه گفته وی، کارکنان بهداشتی در مرکز و یا پایگاه‌های واکسیناسیون آماده پاسخگویی به سوالات و ارائه راهنمایی لازم هستند بنابراین بهتر است افراد در هنگام واکسیناسیون شماره مرکز را یادداشت کنند.\nبه گفته عابدینی، هیچیک از واکسن‌های تأیید شده حاوی ویروس زنده نیستند و ایجاد بیماری زایی نمی‌کنند.\nوی با توجه به اینکه معمولاً چندین هفته پس از واکسیناسیون، ایمنی لازم در مقابل ویروس SARS-CoV-۲ عامل ایجاد کننده بیماری کووید ۱۹ در بدن فرد ایجاد می‌شود گفت: فرد واکسینه شده امکان دارد قبل و بعد از دریافت واکسن به ویروس کووید ۱۹ مبتلا شده و بیمار شود زیرا واکسن هنوز فرصت کافی برای ایجاد ایمنی در بدن را نداشته است.\nعابدینی تاکید کرد: افراد بلافاصله پس از واکسیناسیون نباید ماسک زدن و سایر اقدامات پیشگیرانه را کنار بگذارند و به سه دلیل زیر همچنان باید به دقت توصیه‌های پیشگیری را رعایت کنند.\nوی افزود: اولاً برای ایجاد ایمنی کافی باید دو نوبت واکسن به فاصله ۲ تا ۴ هفته تزریق شود و مدت زمان تحریک و پاسخ مطلوب سیستم ایمنی هم حدود دو هفته بعد از واکسن خواهد بود بنابراین تا ۲ هفته بعد از تزریق دومین نوبت واکسن هنوز ایمنی کافی ایجاد نشده است.\nعابدینی خاطرنشان کرد: واکسن‌های کرونا تا حدود زیادی فرد را مصون می‌کنند اما مصونیت ۱۰۰ درصدی در مقابل بیماری نمی‌دهند بنابراین امکان ابتلای افراد واکسن زده به بیماری کرونا صفر نیست و همچنان باید پروتکل‌ها را رعایت کنند.\nبه گفته این فوق تخصص ریه، واکسن می‌تواند از ابتلاء به فرم شدید بیماری، بستری و مرگ تا حد بسیار زیادی جلوگیری می‌کند ولی ممکن است فرد فرم خفیف بیماری را بگیرد و سبب انتقال بیماری به دیگران شود بنابراین تا زمانی که بخش بزرگی از جامعه واکسن نزدند همه افراد اعم از واکسن زده یا نزده باید همچنان به توصیه‌های بهداشتی مانند استفاده از ماسک و یا رعایت فاصله گذاری اجتماعی اقدام کنند.\nعابدینی گفت: در حال حاضر ۴ نوع واکسن در ایران در حال استفاده است که با مکانیسم‌های متفاوتی تولید می‌شوند ولی از نظر میزان مصونیت زایی همه آنها با وضعیت تقریباً یکسان جلوی ابتلاء به فرم‌های شدید، نیازمند بستری و یا مرگ ناشی از بیماری را می‌گیرند. متخصصین سازمان جهانی بهداشت توصیه می‌کنند که بهترین واکسن همان واکسنی است که در اختیارتان است.\nفجرسپاسی شیراز-رایکا بابل؛


عربستان – موج پارسی\nخانه » آشیو برچسب ها:عربستان\nآشیو برچسب ها:عربستان\nتمجید محمد صلاح از بازیکن الاتحاد عربستان شنبه, ۰۵ اسفند ۱۳۹۶ ساعت ۱۴:۵۱ ستاره مصری تیم لیورپول از هموطن خود که در فوتبال عربستان توپ می زند، تمجید کرد. به گزارش “توپ ۹۰”، شب گذشته تیم های الاتحاد و الشباب عربستان در چارچوب مرحله یک چهارم نهایی جام پادشاهی این کشور با یکدیگر روبرو شدند. این دیدار با برتری ...\nنظر آقای خاص درباره شانس صعود مصر و عربستان شنبه, ۱۸ آذر ۱۳۹۶ ساعت ۱۴:۳۱ سرمربی منچستریونایتد در خصوص گروه اول جام جهانی روسیه اظهارنظر کرد. به گزارش “توپ ۹۰” تیم های فوتبال مصر و عربستان در کنار روسیه و اروگوئه نخستین گروه جام جهانی ۲۰۱۸ را تشکیل می دهند. در همین راستا ژوزه مورینیو، سرمربی ...


نکات مهم در اسپیکینگ آزمون PTE | ایران آکسفورد\nآموزشگاه زبان ایران آکسفورد در این بخش به نکات مهم در اسپیکینگ آزمون PTE اشاره می کند که می توانید برای درک بیشتر آزمون از آنها استفاده کنید و اعتماد به نفس بیشتری را در آزمون کسب کنید. پس با ما همراه باشید.\nنکات مهم در اسپیکینگ آزمون PTE را ببینید:\nمعیار نمره دهی امتحان آکادمیک PTE\nزبان آموزان زیادی قادر بوده اند تا حداکثر نمره ی ۹۰ را در اسپیکینگ بگیرند – در آن حدی که غیر ممکن به نظر می رسد نیست! وقتی کلید موفقیت در اسپیکینگ را از آنها پرسیدیم همیشه جواب مشابهی دریافت کردیم: فقط به صحبت کردن ادامه دهید! روانی کلام کلید اصلی در قسمت اسپیکینگ PTE است، با این حال خیلی از زبان آموزان درباره ی قسمت اسپیکینگ مضطرب هستند.\nاگر شما این چنین هستید این نکات را دنبال کنید:\n• نگران استفاده از لغات فانتزی نباشید – از آن انگلیسی‌ای که بلد هستید استفاده کنید\n• اگر اشتباه کردید نگران نشوید – صحبت خود را تصحیح کنید و ادامه دهید\n• اگر خیلی درباره ی موضوع اطلاعات ندارید نگران نشوید – آنچه را که می توانید بگویید\nرویهم رفته: فقط بهترین عملکرد خود را به نمایش بگذارید و به صحبت کردن ادامه دهید!\nچه طور روانی کلام خود را تقویت کنید\nاعتماد به نفس در روان صحبت کردن، نقشی کلیدی دارد. برای تقویت اعتماد به نفس برای امتحان آکادمیک PTE شما باید هر نوع آیتم و لغات لازم برای هر تسک را مطالعه کنید. برای مثال آیتم Describe Image مستلزم لغاتی است تا تصاویر مختلف را توصیف کند مانند: نمودارها، جدول ها، نقشه ها و غیره. شما هر چه بهتر لغات را بدانید هر دفعه که تسکی را انجام می دهید اعتماد به نفس بیشتری خواهید داشت و روان تر صحبت خواهید کرد.\nیکی از بزرگترین اشتباهاتی که می توانید در اسپیکینگ مرتکب شوید مکث یا درنگ کردن است. فراموش نکنید: میکروفون بعد از ۳ ثانیه سکوت خاموش می شود! مکث های کوتاه تر هم روی نمره ی شما اثر می گذارند و این حالت اغلب کاملاً شدید است. پس حتی اگر مطمئن نیستید که چه بگویید یا اگر فکر می کنید اشتباه کرده اید فوری صحبت خود را تصحیح کنید و به صحبت ادامه دهید. اجازه ندهید شما را متوقف سازد!\nبرای کمک به تمرین اسپیکینگ به نکاتی بپردازید که چه طور اسپیکینگ خود را تقویت کنید و به علاوه به یک دوره ی آماده سازی امتحان آکادمیک PTE ملحق شوید. شما با راهنمایی معلمانی با تجربه و حرفه ای می توانید به هدف خود برسید.


بهمن کشاورز در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا، اظهار کرد: در قانون بودجه هزینه‌های قضایی افزایش یا کاهش نیافت. این موضوع از یکسو مثبت ارزیابی می شود؛ زیرا به این مفهوم است که مراجعان دادگاه ها و دادسراها نباید هزینه بیشتری بدهند و از دیگر سو به جهتی، می توان این امر را منفی ارزیابی کرد؛ زیرا در این تردیدی نداریم که تعداد قضات موجود با نیازها و تعداد پرونده‌ها تناسبی ندارد. در واقع افزایش تعداد قاضی مستلزم هزینه است و این هزینه باید در بودجه پیش‌بینی شود.


ساختمان‌های پرخطر شیراز را تهدید می‌کند\nبا توجه به ساختمان‌های پرخطر زیادی که در شیراز وجود دارد شورای شهر بر تشکیل یک کارگروه ویژه برای شناسایی این ساختمان‌ها تاکید دارد.\nرئیس پلیس مبارزه با مواد مخدر استان فارس گفت:از ابتدای امسال تا کنون بیش از ۱۵مرحله طرح جمع‌آوری معتادان متجاهر در شهر شیراز اجرا و همچنان این طرح‌ها ادامه دارد.\nمدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان فارس از مهار آتش سوزی در منطقه تنگه خاص روستای ده باغ از توابع شهرستان ممسنی پس از ۱۰ ساعت تلاش امدادگران خبر داد.\nمدیرکل تعزیرات حکومتی استان فارس گفت: از ابتدای سال بالغ بر ۹۶۰۰ فقره پرونده تخلفات صنفی در شعب تعزیرات حکومتی استان رسیدگی شده که مقایسه این آمار با مدت مشابه سال گذشته افزایش حدود ۸۰ درصدی را نشان می‌دهد.\nگروه استان‌ها - معاون توسعه مدیریت و منابع استاندار فارس گفت: مشکل اصلی کنونی در شهرک صنعتی بزرگ شیراز بحث زمین است که باید برای توسعه شهرک زمین‌های دیگری در نظر گرفته شود.\nمانور ویژه بازرسی و کنترل قیمت در شیراز/ ۶۰ واحد متخلف به تعزیرات معرفی شد\nفرمانده حوزه اصناف و بازاریان سپاه ناحیه ثارالله شیراز از برگزاری مانور ویژه بازرسی در محدوده این ناحیه خبر داد و گفت: پرونده‌های تخلف از طریق سامانه سیمبا به سازمان تعزیرات حکومتی ارسال می‌شود.\nاعزام تیم‌های امدادی -عملیاتی هلال احمر استان فارس به مناطق زلزله‌زده\nمدیرعامل جمعیت هلال احمر استان فارس گفت: در پی وقوع زمین لرزه در استان هرمزگان ۹ تیم تخصصی عملیاتی این جمعیت به هرمزگان اعزام شدند.\n۱۰ تير ۱۴۰۱ - ۱۵:۱۸\nماجرای تعطیلی ارگ کریم‌خانی بر روی گردشگران شیرازی چه بود؟\nمدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی فارس توضیحاتی را در خصوص تعطیلی ارگ کریم خانی بر روی گردشگران ارائه داد.\n۰۹ تير ۱۴۰۱ - ۱۶:۰۶\n۰۹ تير ۱۴۰۱ - ۱۶:۰۰\n۰۹ تير ۱۴۰۱ - ۱۵:۳۱\n۰۹ تير ۱۴۰۱ - ۱۱:۴۲\nامام جمعه شیراز: تعبیر شغل درباره قضاوت جایز نیست\nامام جمعه شیراز با بیان اینکه قضاوت شغلی مقدس است، گفت: تعبیر شغل درباره قضاوت جایز نیست بلکه یک حرفه مقدس است.\n۰۹ تير ۱۴۰۱ - ۱۰:۲۵\nرهایی ۲۲ نفر در استان فارس از پای چوبه دار/ مصالحه ۸۰ درصد پرونده‌های قضایی در کازرون، مرودشت و فسا\nرئیس کل دادگستری استان فارس با تاکید بر تقویت شوراهای حل اختلاف گفت: ۸۴ نفر در سال گذشته و از ابتدای امسال نیز ۲۲ نفر از پای چوبه دار نجات یافتند.\nاختتامیه دومین سوگواره ملی فرهنگی هنری اباعبدلله الحسین(ع) و هفتمین یادواره سراسری بوی سیب حرم به میزبانی دانشگاه شیراز برگزار شد.\n۰۹ تير ۱۴۰۱ - ۰۸:۴۱\n۰۸ تير ۱۴۰۱ - ۱۶:۱۹\nبهره‌برداری از فاز اول خط ۲ متروی شیراز دهه فجر امسال/ ۱۶۰۰ میلیارد تومان برای خط ۳ نیاز است\nشهردار شیراز با اشاره به اینکه فاز اول خط ۲ مترو، حدفاصل میانرود تا میدان امام حسین(ع) با تعداد ۴ ایستگاه در حال ساخت است، گفت: این انتظار را داریم که در دهه فجر امسال، فاز اول خط ۲ را به بهره‌برداری برسانیم.\n۰۸ تير ۱۴۰۱ - ۱۵:۵۹\nمشکلات حقوق و بیمه معلمان مدارس غیردولتی برطرف می‌شود\nمعاون وزیر آموزش و پرورش با بیان اینکه مشکلات مدارس غیردولتی برطرف می‌شود، گفت: تلاش بر این است که معلمین در مدارس غیردولتی ۲۴ ساعته باشند و حقوق آنها برمبنای ۲۴ ساعته پرداخت شود.\nامام جمعه شیراز با اشاره به برش استانی نقشه مهندسی فرهنگی گفت: به موازات نقشه فرهنگی استان که شکل گرفته نقشه جامع علمی استان نیز باید شکل بگیرد چراکه نقشه داشتن یعنی همفکر بودن همه و این اتفاق خوبی است.\nتازه‌ترین اخبار از زلزله لارستان| خسارت جزئی به ۸۰ منزل در بخش بیرم و صحرای باغ / چند واحد مسکونی غیرقابل سکونت شد


خصوصیات تشک های طبی - تا 20 درصد تخفیف در فروشگاه اینترنتی خوابکو\nنوشته شده در ۸ دی ۱۳۹۹\nخصوصیات تشک های طبی\nعلت استفاده از تشک طبی\nتشک های طبی چیست؟\nخصوصیات تشک های طبی اسفنجی\nخصوصیات تشک های طبی مموری فوم\nخصوصیات تشک های طبی لاتکس\nانواع تشک های طبی برند رویا\nتشک مدیکال پلاس\nتشک مدیکال ۱\nتشک مدیکال ۲\nتشک مدیکال ۳\nافراد در طول عمر خود کمردرد را تجربه خواهند کرد و این امر به سن و سال افراد ارتباط مستقیم ندارد.البته ناگفته نماند که در گروه سنی مسن دیسک کمر بسیار شایع است.افزایش سن و تحلیل استخوان ها به همراه پوکی استخوان از عوامل تشدید کننده کمردرد می باشد. بعضی ازافراد به واسطه شغل خود مدت طولانی را پشت میز به سر می برند، عادت های غلط در نشستن و عدم تحرک کافی در طول ساعت کاری کمردرد را به دنبال خواهد داشت و گاهی کارهای سخت و جابجایی مداوم کالاهای سنگین باعث دیسک کمر خواهد شد. در این شرایط ضمن درمان های پزشکی پیشرفته و استفاده از داروهای مختلف برای کاهش درد ، ازآنجا که افراد مدت طولانی در شبانه روز را برای خواب و استراحت صرف می کنند. دقت در کالای خواب خاصیت پیشگیری و حتی درمانی خواهد داشت.در این مقاله به بیان خصوصیات تشک های طبی و مزایای آن خواهیم پرداخت .\nتشک های طبی تشک های بدون فنر و با اسکلت اسفنجی می باشد. که به علت رویه سفت آن انحنای کمر را در حالت طبیعی نگه می دارد .\nتشک های طبی تمام اسفنج می باشند و در لایه داخلی از اسفنج با چگالی بالا استفاده شده است.\nبه علت اسکلت اسفنجی ارتعاشات ناشی از غلت زدن را منتقل نخواهد کرد.\nچگالی بالای اسفنج تحمل کاربران با وزن بالا را دارد و به راحتی گود نخواهد شد.\nرویه اینگونه تشک ها ازپارچه مرغوب و ضدحساسیت می باشد.\nتشک های اسفنجی با مموری فوم در لایه داخلی تشک می باشد.\nمموری فوم با خاصیت فرم پذیری و برگشت پذیری فوق العاده گودی بدن را پوشش می دهد واز کمر درد و گودی کمر جلوگیری می کند.\nمموری فوم با توجه به وزن و حرارت بدن فرم می گیرد و با فاصله چند دقیقه پس از بلند شدن از رختخواب به حالت اول برمی گردد.\nمموری فوم در هنگام استفاده توسط کاربر ایجاد گرما می کند بنابراین در زمستان برای تنظیم دمای سطح تشک گزینه های مناسب می باشد.\nتشک های طبی لاتکس در دو نوع طبیعی ( گیاهی ) و مصنوعی تولید و روانه بازار شده است.\nدر گذشته قیمت تمام شده و نهایی این تشک بسیار گران بود ولی در حال حاضر در قیمت های مصوب و مناسب در بازار وجود دارد.\nاین تشک ها با خاصیت خنک کنندگی گزینه مناسب برای استفاده درتابستان می باشد.\nسوراخ های تعبیه شده بر روی فوم لاتکس امکان جریان هوا در لایه داخلی تشک را فراهم می آورد\nجریان هوا در سطح تشک باعث می شود سطح تشک خنک و درنتیجه از تعریق بدن جلوگیری می کند.\nقدرت فرم پذیری و برگشت پذیری فوق العاده از خصوصیات منحصر به فرد این محصول می باشد.\nتشک های مدیکال از دسته تشک های تمام طبی بدون فنر می باشد.\nدارای پارچه گردبافت ضدحساسیت با خاصیت ارتجاعی می باشد\nاستفاده از فنر ۳ سانتی سل پاکت یا میکرو پاکت سازگار با آناتومی بدن که گودی کمر را پوشش می دهد و از کمر درد جلوگیری می کند.\nدارای اسفنج با چگالی بالا که از گود شدن زود هنگام تشک جلوگیری می کند و طول عمر تشک را افزایش می دهد.\nاستفاده از اسفنج HR برش خورده با دستگاه CNC\nاز اواخر آذر ماه ۱۳۹۹ علاوه بر رنگ سفید در رنگ صورتی نیز تولید وتوسط شرکت رویا روانه بازار شده است.\nارتفاع تشک مدیکال پلاس استاندارد می باشد. دارای ۶ سال گارانتی شرکت رویا\nدارای پارچه گردبافت ضد حساسیت با خاصیت ارتجاعی می باشد.\nارتفاع تشک مدیکال ۱ استاندارد می باشد. دارای ۵ سال گارانتی شرکت رویا\nدارای پارچه گردبافت ضدحساسیت با خاصیت ارتجاعی می باشد.\nارتفاع تشک مدیکال ۲ استاندارد می باشد. دارای ۵ سال گارانتی شرکت رویا\nاستفاده از اسفنج ریباند فشرده به قطر ۱۰ سانت درلایه داخلی تشک\nارتفاع تشک مدیکال ۳ استاندارد می باشد. دارای ۵ سال گارانتی شرکت رویا\nتشک های طبی با خاصیت درمانی فوق العاده در طول درمان بیماری های ستون فقرات از تشدید کمردرد و دیسک کمر جلوگیری و نقش قابل توجهی در سرعت بهبودی بیمار ایفا می کند اما دقت به این مساله مهم است که همواره پیشگیری بهتراز درمان است و قابلیت این تشک ها در پیشگیری از ابتلا به بیماری های ستون فقرات نباید از نظر دور داشت.\nکلینیک خواب داتیس برای تشخیص تشک مناسب هر شخص، فعالیت خود را آغاز کرد\nنمایندگی تشک زست در قیطریه\nفروشگاه اینترنتی تشک رویا\nقیمت و خرید ورق فلزی\nاستاندارد ترین تشک در سال ۱۴۰۱ چیست؟\nراهنمای خرید تشک هتلی\nتخت خواب یک نفره چوبی


۱۴۰۰/۱۲/۲۳ ۱۶:۱۷:۴۸ کدخبر: 2374792\nبررسی‌ها نشان می‌دهد با توجه به نیاز سالانه نزدیک به1.5 میلیون دستگاه خودرو در کشور، با وضعیت فعلی تولید یک میلیون دستگاه خودرو، واردات 70 هزار دستگاه به تنظیم بازار کمکی نخواهد کرد مگر اینکه در سال آینده تیراژ تولید داخل به 1.5 میلیون دستگاه نزدیک شود.\nنمایندگان در جلسه علنی روز شنبه ۱۴ اسفندماه با بند الحاقی(۱) تبصره (۷) موافقت کردند. براساس این بند، مقرر شده در سال آینده تا سقف ۷۰هزار دستگاه خودروی سواری وارد کشور شود. با اظهارات اخیر وزیر صمت در گفت‌وگوی تلویزیونی مشخص شد دولت اراده جدی برای آزاد شدن واردات خودرو در سال 1401 دارد. بررسی تجربه سال‌های گذشته نشان می‌دهد با توجه به محدوده قیمتی خودروهای وارداتی، واردات 70 هزار دستگاه بر قیمت خودروهای وارداتی و خودروهای مونتاژ اثرگذار خواهد بود؛ اما بنا به دلایلی اثر آن بر خودروهای پرمصرف بازار بسیار جزئی خواهد بود. مورد اول اینکه، بررسی طیف قیمتی خودروهای وارداتی در سال‌های گذشته نشان می‌دهد میانگین قیمت خودروهای وارداتی حدود 27 هزار دلار بوده است. البته حدود 28درصد از خودروهای وارداتی در محدوده زیر 20 هزار دلار قرار دارند. اگر یک حساب و کتاب کنیم، کمتر از 10 هزار دستگاه خودروی وارداتی در محدوده زیر 20 هزار دلار خواهند بود و در نگاه اول با احتساب دلار 25 هزارتومانی، قیمت این خودروها بین 350 تا 500 میلیون تومان خواهد بود که برای برخی خانوارها عدد مناسبی برای جایگزینی با خودروهای داخلی است. اما مشکل اینجاست به جز تعرفه 40 تا 70درصدی، چندین نوع مالیات و عوارض هم در کنار هزینه‌های حمل‌ونقل و... به قیمت نهایی خودروهای وارداتی باید اضافه کرد. بااین‌حساب، همه خانوارهای کم‌درآمد و بسیاری از خانوارهای طبقه متوسط دست‌شان به خودروهای وارداتی نخواهد رسید. مساله بعدی، ایجاد تعادل در بازار است. بررسی‌ها نشان می‌دهد با توجه به نیاز سالانه نزدیک به1.5 میلیون دستگاه خودرو در کشور، با وضعیت فعلی تولید یک میلیون دستگاه خودرو، واردات 70 هزار دستگاه به تنظیم بازار کمکی نخواهد کرد مگر اینکه در سال آینده تیراژ تولید داخل به 1.5 میلیون دستگاه نزدیک شود. توجه داشته باشیم در سال‌های اخیر تقاضای کاذب نیز در بازار شکل گرفته و البته با کاهش تولید در چهار سال اخیر، تقاضای انباشته هم کم نیست. مساله بعدی، مشکل تامین ارز است. براساس مصوبات قبلی مجلس، منشأ ارز واردات خودرو، ارزهای صادراتی خودروسازان و قطعه‌سازان است. اما بررسی‌ها نشان می‌دهد ارزهای صادراتی این گروه‌ها حتی کفاف 10درصد از ارز واردات خودرو را هم نمی‌دهد. بماند اینکه اگر واردکننده خودرو، خودروسازان و قطعه‌سازان باشند، چه بلایی بر سر بازار خواهد آمد و بازار بیش از پیش انحصاری خواهد شد.\nاثر مثبت 70 هزار خودرو بر قیمت خارجی‌ها\nبراساس تغییرات اعمال‌شده در کمیسیون تلفیق مجلس شورای اسلامی، مقرر شده در سال آینده 70 هزار دستگاه خودرو شامل 50 هزار دستگاه خودروی سواری و 20 هزار دستگاه خودروی سواری دوگانه‌سوز هیبریدی و برقی، تعداد 10 هزار دستگاه کامیون، تریلی، تریلی یخچال‌دار و کشنده، تعداد 10 هزار دستگاه اتوبوس برون‌شهری و درون‌شهری، تعداد یک هزار دستگاه واگن و واگن یخچال‌دار و تعداد 5 هزار دستگاه ماشین‌آلات سنگین راهسازی اعم‌از نوساخت یا حداکثر 5 سال ساخت وارد کشور شود. البته این تصمیم کمیسیون تلفیق هنوز توسط شورای نگهبان که این روزها مشغول بررسی لایحه بودجه 1401 است به تصویب نرسیده. اما به هرحال آن‌طور که وزیر صمت نیز اخیرا بر آن تاکید کرده، به احتمال زیاد واردات خودرو در سال آینده آزاد خواهد بود. بررسی‌ها نشان می‌دهد بین سال‌های 1384 تا 1400 تنها در سه‌سال 1398، 1399 و 1400 واردات خودرو به‌دلیل شرایط و محدودیت‌های ارزی کاملا ممنوع بوده و در مابقی سال‌ها واردات خودرو آزاد بوده است. طبق داده‌های آماری گمرک ایران، تعداد خودروهای وارداتی کشور از 11 هزار و 440 دستگاه در سال 1384 به حدود 42 هزار دستگاه در سال‌های 1386 تا 1391 رسیده است. در سال 1392 تعداد خودروهای وارداتی به 78 هزار دستگاه، در سال 93 به 102 هزار و 500 دستگاه، در سال 94 به 51 هزار و 500 دستگاه، در سال 95 به 76 هزار و 715 دستگاه، در سال 1396 به 70 هزار و 89 دستگاه و در سال 1397 نیز به 15 هزار دستگاه رسیده است.\nاین داده‌ها حکایت از آن دارد که طی سال‌های 1384 تا 1397 به‌طور میانگین 50 هزار دستگاه و بین سال‌های 1390 تا 1397 سالانه حدود 60 تا 65 هزار دستگاه خودروی خارجی وارد کشور شده است. درخصوص اینکه با واردات 70 هزار دستگاه خودروی خارجی در بازار خودرو تعادل ایجاد خواهد شد، در پاسخ به این سوال، باید مولفه‌های اثرگذار بر تنظیم بازار خودرو را برشمرد. اولین و مهم‌ترین مولفه اثرگذار بر بازار خودرو، وضعیت عرضه و تعادل آن با میزان تقاضای بازار است. طبیعی است با افزایش عرضه در بازار، طیف‌های متفاوتی از تعادل در بازار ایجاد خواهد شد و این 70 هزار دستگاه واردات خودرو نیز بر بازار اثر خواهد گذاشت. اما یک نکته را نباید ازنظر دور داشت؛ مساله این است که در سال‌جاری تولید خودروهای سواری کشور به احتمال زیاد (باتوجه به عملکرد 11ماهه) همانند سال 1399 حدود یک میلیون دستگاه خواهد بود. از آنجاکه برآوردها نشان می‌دهد نیاز کشور به خودرو سالانه حدود یک‌میلیون و ۵۰۰ هزار دستگاه است، بدون افزایش تولید داخل در سال آینده، بازار خودرو تعادل خود را به‌دست نخواهد آورد. به‌ویژه اینکه طی چندسال اخیر به‌واسطه تورم بالا، خودرو به یک کالای سرمایه‌ای تبدیل شده و در هر قرعه‌کشی فروش خودروی سایپا و ایران‌خودرو بین 3 تا 4 میلیون نفر ثبت‌نام می‌کنند. با این حساب، باتوجه به تقاضای کاذب در بازار و تولید پایین، واردات ۷۰هزار دستگاه خودرو در سال آینده منجربه تنظیم نخواهد شد و تنظیم بازار به سایر مولفه‌ها ازجمله افزایش تولید تا تیراژ 1.4 تا 1.5 میلیون دستگاه و همچنین کاهش تورم انتظاری و به‌دنبال آن کاهش تقاضای کاذب در بازار نیاز دارد.\nقیمت 72 درصد خودروهای وارداتی بالاتر از 20 هزار دلار\nگفته شد باتوجه به تقاضای کاذب در بازار و تولید پایین، واردات ۷۰هزار دستگاه خودرو در سال آینده منجربه تنظیم نخواهد شد، اما این موضوع بدین معنی نیست که واردات اثر مثبتی بر بازار ندارد؛ چراکه کارشناسان خودرو می‌گویند این واردات از یک‌طرف باعث کاهش قابل‌توجه قیمت خودروهای وارداتی و در مرتبه بعد موجب کاهش قیمت خودروهای خودروسازان مونتاژکار خواهد شد.\nنکته‌ای که در اینجا باید به آن توجه داشت، موضوع قیمت خودروهای وارداتی است. قبل از اینکه به طیف قیمت خودروهای وارداتی بپردازیم باید متذکر شویم درحال حاضر خودروهای پرمصرف داخلی قیمتی بین 200 تا 350 میلیون تومان را دارند (قیمت کارخانه‌ای). حتی ارقام را کمی دست‌بالا هم درنظر بگیریم، خودروهای پرمصرف داخلی به قیمت کارخانه بین 200 تا 450 میلیون تومان خواهد بود. اما آیا خودروهای وارداتی در این طیف قیمت قرار می‌گیرند یا خیر؟ اگر خودروهای وارداتی قیمتی کمتر، مساوی یا نزدیک به این قیمت‌ها داشته باشند، طبیعی است بخشی از مصرف‌کنندگان می‌توانند خودروهای وارداتی را جانشین و جایگزین خودروهای داخلی کنند. اما آمارهای واردات خودرو در سال‌های گذشته نشان می‌دهد قیمت خودروهای وارداتی در شرایط متعارف به‌دلیل بالا بودن نرخ ارز فاصله قابل‌توجهی با قیمت خودروهای پرمصرف داخلی خواهد داشت. مگر اینکه یک بازنگری در سیاست‌های واردات خودرو صورت گیرد و دولت بخواهد سقف قیمتی برای واردات خودرو درنظر بگیرد و از تشویق و تنبیه تعرفه‌ای استفاده کند.\nطبق آمارهایی که از داده‌های واردات خودرو در سال 1396 استخراج شده، در آن سال از حدود 70 هزار دستگاه خودروی وارداتی تنها 0.2 درصد (کمتر از نیم‌درصد) از خودروها در طیف قیمتی زیر 10 هزار دلار بوده است. 13.3 درصد در طیف قیمتی 10 تا 15 هزار دلار، 14.6 درصد در طیف 15 تا 20 هزار دلار، 19 درصد در طیف 20 تا 25 هزار دلار، 34.2 درصد در طیف 25 تا 30 هزار دلار، 9.5 درصد در طیف 30 تا 40 هزار دلار، 0.8 درصد در طیف 40 تا 50 هزار دلار، 5.1 درصد در طیف 50 تا 60 هزار دلار، 1/1 درصد در طیف 60 تا 70 هزار دلار، 0.1 درصد در طیف 70 تا 80 هزار دلار، 1.7 درصد در طیف 80 تا 90 هزار دلار، نیم‌درصد در طیف 90 تا 100 هزار دلار و 0.04 درصد نیز در طیف قیمتی بالای 100 هزار دلار بوده است، بنابراین تنها 28 درصد از خودروهای وارداتی در طیف زیر 20 هزار دلار خواهد بود که با احتساب دلار 25 هزار تومانی، بدون درنظر گرفتن هزینه‌های واردات، قیمت آنها در طیف 200 تا 500 میلیون تومان قرار می‌گیرد. در این حالت افراد زیادی قدرت خرید این خودروها را خواهند داشت. اما مشکل اینجاست که اگر نگاهی به تعرفه و مالیات و عوارض واردات خودرو بیندازیم، متوجه خواهیم شد قیمت‌ها آن‌قدری بالا خواهد بود که بخش قابل‌توجهی از خانوارها توانی برای خرید این خودروها نخواهند داشت.\nبرای نمونه بررسی‌ها نشان می‌دهد تعرفه واردات خودرو در سال ۱۴۰۱ فعلا تغییری نداشته و اگر براساس همان تعرفه‌های قبلی باشد، تعرفه خودروهای وارداتی براساس حجم موتور در بازه ۴۰درصد تا ۷۵درصد خواهد بود. البته این تمام ماجرا نیست؛ چراکه 9 درصد مالیات بر ارزش افزوده، حدود 3 درصد مالیات علی‌الحساب، عوارض هلال‌احمر معادل 1درصد حقوق ورودی، حدود 5 درصد از ارزش فوب به‌عنوان عوارض خاص واردات خودرو، هزینه استاندارد معادل 8 در هزار ارزش cif، حدود 10درصد از ارزش گمرکی خودرو طبق سند ترخیص جهت شماره‌گذاری (عوارض راهنمایی و رانندگی) و سه درصد ارزش گمرکی در هنگام شماره‌گذاری هزینه نقل‌وانتقال دارایی نیز ازجمله هزینه‌های واردات خواهند بود که اگر در سال آینده هم تغییری نکنند، قیمت ریالی تمام‌شده خودروهای وارداتی را به‌طور قابل‌توجهی بالا خواهند برد و همین خودروهای طیف قیمتی 15 تا 20 هزاردلار نیز از دسترس طبقات پایین و متوسط خارج خواهند شد.\nنیاز 2 میلیارد دلاری و واردکنندگان خالی!\nدرخصوص واردات تا قبل از آخرین تصمیم دولت یک گره اساسی وجود داشت. این گره اساسی، مساله واردکنندگان خودرو و محل تامین ارز بود. براساس تصمیمی که نمایندگان مجلس در آذرماه سال جاری تحت‌عنوان طرح ساماندهی بازار خودرو گرفتند، مقرر شد واردات خودروهای خارجی تنها مشروط بر صادرات خودرو، صادرات قطعات خودرو یا هر قطعه و مواد اولیه مرتبط با صنعت خودرو اجرایی شود. البته از جزئیات تصمیم جدید مجلسی‌ها و دولت خبری منتشر نشده است اما اگر مصوبه قبلی مجلس پابرجا باشد، فقط خودروسازان اصلی که مجوز دارند، یعنی ایران‌خودرو و سایپا، به شرطی که خودرو صادر کنند می‌توانند خودرو وارد کنند. اما سایر خودروسازان می‌توانند مجوز سی‌کی‌دی بگیرند. درمجموع آنچه از اظهارات مسئولان دولتی و مجلسی‌ها برداشت می‌شود، در سال آینده منشأ ارز واردات خودرو، ارز اشخاص است. اما مساله مهم‌تر اینکه بررسی‌ها نشان می‌دهد در سال 1396 که نزدیک به عدد فعلی خودرو وارد شده، ارزبری واردات حدود یک میلیارد و 840 میلیون دلار بوده است. در سال 1397 برای واردات 15 هزار دستگاه 440 میلیون دلار ارز مصرف شده است. در سال 1395 حدود 2 میلیارد دلار، در سال 1394 حدود یک میلیارد و 232 میلیون دلار، در سال 1393 نیز حدود 2 میلیارد و 435 میلیون دلار ارز برای واردات خودرو مصرف شده است. با احتساب تورم سال‌های اخیر، به نظر می‌رسد واردات 70 هزار دستگاه خودرو با همان دست‌فرمان یعنی واردات در طیف قیمتی با میانگین 27 هزار دلار، به رقمی حدود 2 میلیارد دلار ارز نیاز خواهد داشت. نکته قابل‌تامل اینکه اگر مصوبه مجلس و دولت مبنی‌بر ارز اشخاص منشأ واردات خودرو باشد، بررسی‌ها نشان می‌دهد طی سال‌های 1396 تا 1399 صادرات خودرو و قطعه خودروسازان ایرانی بین 120 تا 140 میلیون دلار بوده که هیچ همخوانی با ارز موردنیاز واردات ندارد. بنابراین تا اینجای کار، واردات خودرو توسط خودروسازان و قطعه‌سازان خیال و توهمی بیش نیست، بماند اینکه واردات توسط ذی‌نفعان و اشخاص دارای تعارض منافع می‌تواند منجر به واردات خودروهای در طیف قیمتی بسیار بالا و نسبتا لوکس باشد تا پاشنه انحصار در بازار خودرو همچنان به نفع خودروسازان و قطعه‌سازان بچرخد.\nخودروسازان دولت واردات خودرو خودروی خارجی\nواردات خودرو از اردیبهشت


» دفع باآلرژی و تغذیه\nدفع سنگ کلیه و رفع گرمی مزاج با نارنگی\nفصل پاییز را به نوعی می توان فصل نارنگی هم لقب داد!در فصل پاییز که مصرف غذاهایی با مزاج گرم و مقوی بیشتر می‌شود، احتمال بروز حرارت کبد و معده و صفرا هم افزایش می‌یابد که با مصرف نارنگی و سایر مرکبات می‌توان به رفع این مشکلات کمک کرد.\nنارنگی، آبِ سردی بر غذاهای گرم\nاین میوه صفرابُر خوبی است و حرارت زائد کبد و معده را کم کرده، گُرگرفتگی دوران یائسگی را که عمدتاً به دلیل خشکی نامحسوس پوست و انسداد منافذ پوستی است بهبود نسبی می بخشد. نارنگی بهترین میوه برای افراد گرم مزاجی است که قصد گرفتن رژیم لاغری دارند.\nبیمه کلیه ها با نارنگی و مرکبات\nمرکبات و نارنگی عمدتاً باعث افزایش می‌شوند و برای پاکسازی سیستم کلیوی و کمک به دفع سنگ ریزه های کوچک مفیدند و از همه مهم تر باعث برطرف شدن سوزش ناحیه تناسلی بخصوص در خانم هایی می‌شود که ممکن است به غلط تشخیص عفونت بر آن‌ها گذاشته شود.\nپرتقال نیز خواص شبیه نارنگی دارد اما منافع آن قدری بیشتر از نارنگی است.\nPermalink Filed under: آلرژی و تغذیه Tags: – غذا, آشپزی, تغذیه, دفع با, دفع رفع, دفع نارنگی, سنگ با, سنگ نارنگی, کلیه با, کلیه نارنگی, گرمی, نارنگی رفع, و دیدگاه‌ها برای دفع سنگ کلیه و رفع گرمی مزاج با نارنگی بسته هستند\nدفع سرطان، فشار خون و التهاب با چغندر\nظاهراً هرچقدر که «قند» بد است و مصرف بی‌رویه آن مضر، در عوض چغندرش خوب است و مفید و مفرح ذات! در واقع فواید چغندرقند بسیار متعدد است و انستیتوهای ملی سلامت از آن به عنوان ماده غذایی پیشگیری کننده از بیماری یاد می‌کنند. البته اینجا منظور از چغندر انواع آن است، از همین لبوی خودمان تا آن چغندری که شیره‌اش را در کارخانه به کله قند تبدیل می‌کنند. چغندر قند مملو از ویتامین‌هایB ، آهن، فیبر، اسیدفولیک، منگنز، مس، منیزیم، و پتاسیم است و فواید زیادی برای بدن دارد که در ادامه به آن اشاره می‌شود.\nکاهش فشار خون: چغندر حاوی نیترات‌های طبیعی است که بعد از هضم در بدن به اسیدنیتریک تبدیل می‌شود. اسیدنیتریک به آرام سازی و گشادشدگی عروق خونی کمک کرده و در نهایت با بهبود جریان خون موجب کاهش فشارخون می‌شود. یک مطالعه در سال ۲۰۱۲ نشان می‌دهد ساعاتی بعد از نوشیدن آب آن، فشار خون شرکت کنندگان ۴ تا ۵ عدد پایین آمد.\nمقابله با سرطان: رنگ زیبای چغندر به خاطر وجود بتالین هاست که دارای قدرت آنتی اکسیدانی، ضدالتهابی و سم زدایی است. مطالعه منتشرشده در سال ۲۰۱۳ نشان می‌دهد که بتالین‌ها عوارض شیمی درمانی را در افراد مبتلا به سرطان‌های لوزالمعده، سینه، و پروستات کاهش می‌دهد.\nدفع مسمومیت: بتالین‌ها تأثیر تغذیه‌ای موثری بر فرایند سم زدایی در بدن دارند. زمانی که رنگدانه‌های چغندر در بدن تجزیه می‌شوند، بتالین‌ها هم موجب نابودی سموم شده و به دفع این ذرات از بدن کمک می‌کنند. و بدین ترتیب خون و کبد تصفیه می‌شوند. منگنز موجود در چغندرقند به تقویت سیستم ایمنی بدن کمک کرده و کبد و کلیه‌ها به خوبی عمل می‌کنند.\nضدالتهاب: التهاب بخشی از واکنش سیستم ایمنی بدن به بیماری‌هاست. چغندر با التهاب مقابله می‌کند و گیاهی بسیار مفید در کمک به حفاظت از سلول‌ها، پروتئین‌ها و آنزیم‌ها در مقابل فشار محیطی است. فیبر موجود در آن موجب افزایش آنزیم‌های ضد اکسایشی نیز می‌شود و تعداد گلبول‌های سفید خون را افزایش می‌دهد. افزایش تعداد گلبول‌های سفیدخون نقش مهمی در تشخیص و حذف سلول‌های خارجی یا بیماری دارد.\nتقویت بنیه و نیروی بدنی: نیترات‌های موجود در چغندرقند موجب افزایش مقاومت و استقامت بدن می‌شود. مصرف سه تا پنج چغندر متوسط به شکل قابل توجهی موجب بهبود عملکرد ورزشکاران می‌شود. طبق مطالعه منتشرشده در سال ۲۰۱۴، دوچرخه سوارانی که قبل از مسابقه آب چغندر خورده بودند در یک جلسه ۱۵ درصد مسیر طولانی‌تری نسبت به سایر افرادی که آب چغندر نخورده بودند. پدال زدند. نوشیدن حدود دو فنجان آب چغندر چند ساعت قبل از ورزش برای افزایش استقامت ورزشکاران کافی است.\nبهبود قدرت بینایی: چغندر دوای چشم است. برگ‌های سبز چغندر بیش از اسفناج حاوی آهن بوده و حاوی عناصر بیشتر نظیر کاروتنوئیدها، لوتین و بتاکاروتن است. با مصرف ان می‌توانید هویج را کنار بگذارید./مهر\nPermalink Filed under: آلرژی و تغذیه Tags: – غذا, آشپزی, تغذیه, چغندر خون, دفع با, دفع چغندر, دفع خون, سرطان، با, سرطان، چغندر, فشار, فشار با, فشار چغندر, و دیدگاه‌ها برای دفع سرطان، فشار خون و التهاب با چغندر بسته هستند