قول می‌دهم داعش را دفن کنیم/ اخطار جدی درباره طالبان | دری نیوز\nتاریخ نتشار: ۵ دلو ۱۳۹۴ - ۳۴ : ۱۲\nقول می‌دهم داعش را دفن کنیم/ اخطار جدی درباره طالبان\nمتاسفانه سیستم Rssfeed وبسایت جام نیوز امکان نمایش متن کامل خبرها را ندارد. برای مشاهده کامل این خبر به لینک منبع مراجعه نمایید به گزارش جام نیوز، اشرف غنی رئیس جمهور افغانستان قول داده که گروه داعش را که شاخه محلی آن با نیروهای دولتی و طالبان درگیر شده است دفن کند.\nآقای غنی در مصاحبه با بی بی سی گفت که داعش “یک پدیده افغان نیست” و جنایات آن باعث “رویگردانی” مردم از این گروه شده است.\nاو گفت: «افغان ها حالا با انگیزه انتقام جویی می جنگند. اینها (داعش) اشتباه کرده اند با این ملت طرف شده اند.»\nآقای غنی همچنین خواستار اقدامات علیه داعش در سطح منطقه ای و بین المللی شد.\nاو که در مجمع جهانی اقتصاد در داووس سوئیس شرکت کرده بود گفت: «نمی توان انکار کرد که ما اکنون با خطرات قابل توجهی روبرو هستیم… مقدار زیادی از دیپلماسی من با هدف ایجاد اجماع منطقه ای انجام شده، و منطقه ای که وارث خصومت های قبلی و رفتارهای کوته بینانه است نیازمند تلاش و تمرکز خواهد بود.»\nوزارت خارجه آمریکا هفته پیش گفت که شاخه افغان داعش را یک سازمان تروریستی تعریف کرده است.\nبه گفته وزارت خارجه آمریکا این گروه در ژانویه سال گذشته تشکیل شد و متشکل از اعضای سابق طالبان پاکستان و طالبان افغانستان است.\nوزارت دفاع آمریکا، پنتاگون هم روز ۲۱ ژانویه تایید کرد که به فرماندهان خود در افغانستان برای عملیات نظامی علیه داعش مجوز داده است.\nویدئو/ گزارش بی بی سی\nغنی در اظهار نظر دیگری اخطار داد که اگر گفت‌وگوهای صلح با طالبان شروع نشود نبردها تا ماه آوریل شدت خواهد گرفت و تبعات آن در سراسر منطقه حس خواهد شد.\nاو گفت: «زمان با ما یار نیست. همه ما می فهمیم که فوریه و مارس حیاتی هستند.»\nپیشتر در روز یکشنبه گزارش شد که طالبان برای اولین بار شرایط تازه‌ای را برای آغاز گفت‌وگوهای صلح با دولت افغانستان اعلام کرده است.\nرئیس جمهور افغانستان گفت که ناظران باید درک کنند که جنگ در کشورش “فقط یکی از اجزای” جنگ گسترده تری است که همچنین پاکستان را در بر می گیرد.\nاو گفت: «مشکلات… به هم مرتبط است و نمی توان با استفاده از زور فقط در یک کشور آنها را حل کرد.»\nاو گفت که پاکستان باید علیه گروه هایی از طالبان که با گفت‌وگوها موافق نیستند وارد عمل شود.\nآقای غنی در پاسخ به این سوال که چه پیامی برای مهاجران افغان به اروپا دارد گفت: «چیزی که به آنها می گویم این است که در اروپا آینده ای ندارید. اروپا درحال بستن مرزهایش است.»\n«شما تازه با نخست وزیر فرانسه مصاحبه کردید – آن را برایشان پخش کنید. آینده (مال) افغانستان است.»\nشرایط طالبان برای گفتگو با دولت\nگروه طالبان برای اولین بار شرایط تازه‌ای را برای آغاز گفت‌وگوهای صلح با دولت افغانستان اعلام کرده است.\nبه رسمیت شناختن دفتر سیاسی این گروه در قطر، خارج کردن نام رهبران این گروه از لیست سیاه سازمان ملل و حذف جوایز تعیین شده برای بازداشت یا از بین بردن آنها، آزادی زندانیان طالب و پایان دادن به “تبلیغات زهرآگین” علیه این گروه، از جمله این شرایط است.\nبه گزارش بی بی سی، در بیانیه‌ای که از سوی این گروه منتشر شده است همچنین گفته شده که روی مسائلی که به نیروهای خارجی، بخصوص آمریکایی‌ها مربوط می‌شود، باید مستیقما میان طالبان و آمریکا بحث و گفت‌وگو شود اما در مسائل مربوط به افغان‌ها، این گروه باور دارد که افغان‌ها آمادگی و ظرفیت حل آنها را دارند.\nگروه طالبان این شرایط را در نشست دوروزه‌ای که به میزبانی نهاد تحقیقاتی “پگواش” در دوحه، پایتخت قطر برگزار شده، بیان کرده است.\nاین نهاد از طرف‌های درگیر جنگ در افغانستان، شماری از نمایندگان پارلمان و فعالان مدنی افغان دعوت کرده تا در این نشست شرکت کنند اما دولت افغانستان این دعوت را نپذیرفت.


بورس دستوری ریزش ساخت؟ - تریدمنت\nبورس دستوری ریزش ساخت؟\nتعیین سیاست و دستوری عمل کردن در بورس یکی از موارد مورد بحث بین کارشناسان بورسی‌ست که آیا نیاز است دولت و مجلس به بورس کمک کنند یا این کمک‌ها باعث می‌شود بازار از مسیر منطقی خود خارج شود و به ضرر همگی تمام شود.\nجمع کردن پول\nبرخی منابع موثق اعلام کرده‌اند دولت برای مثبت بودنن بورس دستوراتی صادر کرده و همین دستور‌ها باعث ریزش بورس شده. شرکت‌ها و بانک‌های بزرگ برای اینکه بتوانند دستور دولت را اجرا کنند نیاز داشتند برای مدتی با ایجاد یک اصلاح، سرمایه مورد نیاز برای این دستور را فراهم کنند. البته همه این حرف‌ها در حد یک گمانه‌زنی و حدس از خبر درز شده است.\nدستور دولت چه بود؟\nدولت برای جلوگیری از نگرانی مردم و ایجاد یک فضا اقتصادی مناسب دستور داده است که بورس باید قبل و بعد از انتخابات آمریکا وضعیت مناسبی داشته باشد. علت این دستور این است که دولت نمی‌خواهد ترس از این انتخابات باعث ایجاد مشکلاتی شود و از طرف دیگر دنبال این است که سیگنالی را به دیگران منتقل کند که با وجود تحریم و دشمنی‌های آمریکا، اقتصاد ایران به خوبی در مسیر خود حرکت می‌کند.\nچنین دستوری شاید برای ایجاد زیرساخت و برنامه‌ریزی مناسب صادر شده باشد، ولی در این مدت کم و شاید عدم امکان ایجاد چنین فضایی، بسیاری از شرکت‌های بزرگ و تصمیم‌گیران بورسی را به سمت یک راه میانبر برده است.\nمیانبری که به‌نظر می‌رسد ایجاد اصلاح در بازار و جمع کردن پول از سطح بازار است. البته بازار بورس نیاز به اصلاح داشت و شاید این شرکت‌ها با استفاده از موقعیت مناسب برای اصلاح، برای اجرایی کردن دستور خود دست به کار شدند.\nبورس دستوری چه می‌شود؟\nبا هر بالا و پایانی در بازار بورس حرف، نقد و نظر بین کارشناسان شروع می‌شود. بورس که بالا می‌رود عده‌ای شروع به تعریف و تمجید می‌کنند و عده‌ای هم به نقد می‌پردازند که این سیاست‌ها در آینده ضربه می‌زند. با منفی شدن بازار برخی از کارشناسان شروع به درخواست از دولت و مجلس برای حمایت می‌کنند. دولت هم سعی می‌کند با ایجاد سیاست‌هایی به این درخواست‌ها پاسخ دهد ولی برخی دیگر از کارشناسان باز هم چنین دخالتی را به ضرر بورس می‌دانند. آن‌ها از نظر اقتصادی هرگونه دخالتی را به ضرر بازار می‌دانند و آن را همچون مسکنی می‌دانند که به مرور باعث وخیم‌تر شدن وضعیت می‌شود. درمان اصلی بورس از نظر این کارشناسان واگذاری بازار به عرضه و تقاضا و عدم هرگونه دخالتی است. درمانی که به نظر نمی‌رسد در ایران خیلی قابل اجرا باشد.\nحال با وجود چنین نظرات و نگرش‌هایی باید دید آیا منابعی که چنین مسئله‌ای را مطرح کرده‌اند آیا تمام واقعیت را گفته یا کارشکنی‌های خود را به گردن دولت انداخته‌اند. همچنین باید صبر کرد و دید چنین دستوری با موفقیت اجرا می‌شود و دوباره شاهد روند خوب طولانی مدت در بورس ایران هستیم یا خیر.\nانتخابات آمریکا در آبان ماه امسال با رقابت اصلی بین دانلد ترامپ و جو بایدن قرار است برگزار شود. هرچند ترامپ تمام تلاش خود را برای به تعویق انداختن انتخابات به کار گرفته اما به‌نظر نمی‌رسد بتواند در این امر موفق شود. انتخاباتی که رقابت آن خیلی وقت است شروع شده و قطعا در وضعیت ایران هم تاثیر خواهد داشت.


کامبیز دیرباز 2022/01/12 استراتژی معاملاتی\nدر نهایت برخی معتقدند با ایجاد تقاضای کاذب در بازار ارز و نداشتن تجربه کافی قسمت عمده‌ای از خریداران دلار، دلالان با ایجاد تنش در بازار، در صدد کسب سود هرچه بیشتر هستند و در این میان، خریداران ارز نه تنها خود با ضرر و زیان سنگینی مواجه خواهند شد، بلکه کل جامعه را دچار تنش اقتصادی خواهند نمود. به طور کلی این مراحل شامل دریافت تقاضای پیش خرید و پیش فروش و بستن معاملات می باشد که هر کارگزاری بر روی کالاها یا ارزهای به خصوصی کار می کند که به کاربران خود به وسیله آن سرویس می دهد برای ارائه این خدمات هر بروکر از محیطی خاص با نام پلتفرم (پایانه بلاگ فارکس معاملاتی) Platform استفاده می کند که ممکن است بروکرهای متعددی از پلتفُرم های مشابه ای استفاده کنند. برخی از این پلتفرم ها در بین کاربران از محبوبیت بالاتری برخوردارند. پس از اتمام کار در تأسیسات و اتمام کار برای بازسازی منظره آشفته ، دستور OATI باید بسته شود.\nاز دیگر مزایای دریافت ویزا کارت این است که شما می توانید از ATM های سراسر جهان دریافت وجه داشته باشید. آلبرتا (College of Licensed Practical Nurses of Alberta)\nتسجيل بلاگ فارکس دخول الخدمات الالكترونية لوزارة الداخلية السعودية أبشر وزارة الداخلية رابط نظام. بازار اوراق و صندوق های سرمایه گذاری مبتنی بر طلا.\nاهداف عملیاتی، وضعیت نهایی اهداف استراتژیک هستند. اهداف عملیاتی معیارهایی درباره محقق شدن اهداف استراتژیک هستند و با ارقام بیان می‌شوند؛ بنابراین اهداف عملیاتی تابعی از اهداف استراتژیک هستند و نسبت به اهداف استراتژیک، کوتاه‌مدت هستند. اولا مارک کامپوزیت به اندازه ای که روی آن مانور داده میشود مهم نیست. بنابراین برند کامپوزیت به مقدار بلاگ فارکس اندکی میتواند مبنای انتخاب شما برای انجام درمان کامپوزیت باشد. با اطمينان از اينكه فرزند خردسال شما در خودرو نشسته اتومبيل را رها نكنيد .\nدر مثال بالا ، ما نشان دادیم که چنین معاملاتی کاملاً ناکارآمد است حتی اگر سیگنالهای تجاری قوی در هر دو جفت وجود داشته باشد. بهتر است یک معامله ، مثلاً ، توسط یک استرالیایی ، باز شود احساس بسیار بیشتری وجود خواهد داشت و موقعیت ها با هم همخوانی ندارند . هر حق بیمه برای یک گزینه ، ضرر را برای دیگری جبران می کند. اما در بازار مشتقات الزاماً معاملات ارز منجر به تحویل نمی شود. در بورس کره جنوبی معاملات سلف در حالی وجود دارد که از اول قرارداد قرار نیست هیچ کدام منجر به تحویل شوند. کره جنوبی نمونه خوبی برای بازار مالی و اوراق قرضه است . این بازار توانسته از طریق راه اندازی بازارهای مالی مختلف از جمله بورس ارز منابع مالی را به سمت خودش جذب کند. این روبات می تواند کاملاً خودمختار کار کند و کاربر را از اقدامات روزمره رها کند. در عین حال ، کاربر هنوز هم در صورت لزوم این فرصت را دارد که تنظیماتی را انجام دهد. چنین نیاز به ویژه ممکن است در زمان انتشار خبرهای مهم اقتصادی ایجاد شود که می تواند بر نرخ ارز اثر بگذارد و سود بالقوه معامله گر را افزایش دهد.\nWTC (جای رشد و رسیدن تا 13 هزار تومن رو احتمال بالای 90% داره.) البته فکر میکنم ارز رقابتی با وی چین باشه. قیمت الان 9022 تومن LBC هم خوبه از قیمت گذشته و تعداد بلاگ فارکس صرافی های فعال امروز هم مشخصه رشد میکنه این ارز یه مدت دیگه.. قیمت الان 733 تک تومنی.\nعدم ثبات و احساسات متناقض در بورس نیز باعث شده است تا قیمت طلا رشد بیشتری از خود نشان بدهد. از زمان آغاز همه گیری بیماری کرونا بورس دچار نوسانات بسیاری شده و به نظر می رسد که همچنان نیز ادامه داشته باشد. سرمایه‌گذار خبره با پذیرفتن مسوولیت سودها و زیان‌های خود همچنان کنترل خود را حفظ می‌کند….حفاظت از سرمایه بنیادی‌ترین و اولین اصل سرمایه‌گذاری در بازار سهام به شمار می‌رود. بر این اساس، اینکه در بازار سهام بتوانید بلاگ فارکس طوری حرکت کنید که زیان نکنید یا در صورت گرفتار شدن در شرایط منفی کمتر زیان نمایید، یک اصل در بازار سهام به شمار می اید. از آنجایی که میانگین هاي متحرك نسبت به نمودار قیمت تاخیر دارند،در گروه نشانگرهاي دنبال گر روند قیمت قرار می گیرند. میانگین متحرك شاخص محبوبی است که در اینجا به بررسی کامل آن می پردازیم.\nدر واقع تکنیک مارتینگل زمانی کاربردی است که ما از امکان افزایش قیمت یک سهم در روزهای آتی اطمینان نداریم و طبق بررسی ها به این نتیجه می رسیم که ممکن است در زوهای بلاگ فارکس آینده قیمت آن از میزان اولیه نیز کم تر شود. استفاده از اندیکاتور Alligator (الیگیتور و تمساح) بر اساس این است که هر بازار مالی در 15 تا 30 درصد از مواقع در حال ترند است (اندیکاتور تمساح Alligator در الیمپ ترید) . اگر چه در حالت ایده آل در این الگوها تعداد شمع های کوچک باید سه عدد باشند و بعد از آن ها باید شمع بلند سفیدی ظاهر شود. ولی در شکل ۵ مشاهده می کنیم که تعداد شمع های کوچک دو عدد است.


تماشای برترین فیلم هاي آمریکایی پوکر و بازی هاي کازینویی آمریکایی\nبازی پوکر و بازی هاي کازینویی قبل از این کـه بـه صورت عام ودر دورهمی ها بازی شود اول در فیلم ها بـه چشم مردم آمد و این باعث شد تا تعداد زیادی از مردم از ورق و پاسور در بازی هاي خودشان استفاده کنند در ادامه با تماشایی ترین فیلم هاي آمریکایی پوکر و بازی هاي کازینویی آمریکایی برترین بت را دنبال کنید.\nتاثیر سینما در حرفه ای شدن بازی پوکر\nسینما، راه‌هاي متفاوتی را در طول تاریخ صد و چند ساله خود امتحان کرده و سراغ تمام موضوعات جهان رفته اسـت. از فضا گرفته تا اعماق زمین، از تاریخ تا سرگرمی. اینبار، سراغ فیلم‌هایي رفته‌ایم کـه بـه طور خاص، بازی با کارت‌ها و بـه طور خاص‌تر، پوکر را بـه عنوان موضوع خود بـه مخاطب نشان داده‌اند.\nصحنه‌هاي پوکر فراوان زیادی را از میز پوکر، در فیلم‌ها بـه یاد داریم. همین طور در سریال‌ها؛ برای مثال یکی از صحنه‌هاي بـه یادماندنی سریال فرار از زندان، برای من جایی بود کـه تی‌بگ برای بـه دست آوردن پول، با یکسری از کله‌گنده‌هاي زندان پوکر بازی میکرد و با تقلب برنده می شد.\nاین فیلم باعث شد کـه افراد زیادی سراغ نولیمیت تگزاس هولدم بروند. درسال ۱۹۹۸ با حضور مت دیمون و ادوارد نورتون روی پرده رفت و سال‌هاست کـه فیلمی دیگر دراین حد و اندازه در خصوص پوکر بـه سینماها قدم نگذاشته اسـت. تلاشی کـه دیمون برای نجات دادن نورتون «کِرم در فیلم» از طریق بردن بازی پوکر انجام می دهد، عالی اسـت.\nکمدی وسترن متعلق بـه سال ۱۹۹۴ با بازی مل گیبسون، جودی فاستر و جیمز گاردن. تصویری جذاب از اتاق‌هاي قمار دوران غرب وحشی و کارت‌هایشان نشان میدهد. داستان فیلم، بـه زمانی بازمی‌گردد کـه یک تورنمنت بزرگ پنج کارته برگزار میشود\nپسر سینسیناتی The Cincinatti Kid:\nفیلمی از سال ۱۹۶۵ با بازی استیو مک کویین بزرگ. فیلم، روایتی از داستان مک کوئین کـه با لقب بچه از نیواورلئان شروع بـه بازی پوکر میکند و هربار در جایی بزرگ تر، بهترین بازیکنان پوکر را شکست می دهد. تا زمانی کـه بـه لیسی هاوارد می رسد کـه قهرمان زمان خود اسـت.\nقفل، انبار و دو بشکه باروت Lock, Stock and Two Smoking Barrels:\nفیلمی از گای ریچی، محصول ۱۹۹۸ در انگلستان با بازی جیسون استاتهام و وینی جونز اسـت. این کمدی دیوانه‌وار در واقع روایت یک سرقت اسـت کـه این بین با پوکر گره میخورد.\nماه عسل در وگاس Honeymoon in Vegas:\nفیلمی از انرو برگمن با بازی نیکولاس کیج و برونو مارس محصول سال ۱۹۹۲ اسـت. بـه وگاس میرویم، شاهد بازی با مبالغ زیاد هستیم و البته بارها شیوه‌هاي تقلب از جلوی چشم ما می‌گذرد. کيج، کارآگاه خرده پای نيويورکي، و نامزدش بتسی برای ازدواج و گذراندن ماه عسل بـه لاس وگاس می‌روند. اما در ان جا قماربازی بـه نام کورمن با ديدن بتسی کـه شبيه همسر مرحومش اسـت، ترتيبي می دهد تا در يک بازی پوکر از کیج ببرد و همسرش را تصاحب کند.\nیک دست عالی برای زن کوچک A Big Hand for a Little Lady:\nفیلمی با بازی هنری فوندا متعلق بـه سال ۱۹۶۶ اسـت. فوندا کـه در فیلم نامش مردیت اسـت، تمام ثروت خانواده خودرا دریک بازی پوکر قمار میکند. همسرش از این موضوع خوشحال نیست اما فوندا در بین بازی، دچار حمله قلبی می شود و حالا نوبت همسشرش، مَری اسـت کـه جای وی را بگیرد.\nبرچسب‌ها: بازی پوکر, بازی پوکر شرطی, فیلم های پوکر


گسیل خواننده های پاپ به سینما! | ماهنامه صبا\nاین همه خواننده دنبال چه هستند\nگسیل خواننده های پاپ به سینما!\nتاریخ انتشار:14 تیر 1400 ساعت: 17:22\nشاید انتخاب خواننده ها برای بازیگری جلوی دوربین یکی از راه هایی باشد که تهیه کننده و کارگردان ها برای فروش و دیده شدن بیشتر به آن فکر می کنند.\nماهنامه صبا: با وجود آنکه خیلی از بازیگران ما در شرایط کرونا از کار بیکار شدند در مدت اخیر شاهد این بودیم که تعداد خواننده هایی که بازیگر شدند تعدادشان بالاتر رفته و به عنوان بازیگر به پروژه ها پیوستند. این حضور که قبل ترها با فرزاد فرزین و رضا یزدانی قوت گرفته بود حالا در چند ماه گذشته اوج گرفته است. سیروان و زانیار خسروی با حضور در سریال «حرفه ای» که محصول نماوا است تجربه بازیگری شان را در این پلتفرم ثبت کردند هرچند زانیار پیش از این در فیلم «برف روی کاج ها» از پیمان معادی تجربه کوتاهی در این عرصه داشت.\nعلی رهبری خواننده «پازل بند» در فیلم «سیاه باز» که تا چند روز دیگر در سینما ها اکران میشود حاضر شده است. آرین بهاری و علی رهبری پیش از این هم در فیلم «گل به خودی» بازی کرده بودند. شهاب مظفری ؛ خواننده پرحاشیه هم بازیگر فیلم «خانه شیش های» به کارگردانی امیرپورکیان شد. آرش و مسیح هم دیگر خواننده هایی بودند که سال گذشته در«حکم تجدید نظر» اولین فیلم محمد امین کریم پور جلوی دوربین رفته بودند. بهنام بانی هم که یکی از خواننده های محبوب پاپ است با بازی در فیلم «گشت ارشاد۳» ، در نقش یک خواننده پاپ بدصدا بازی کرده بود. همچنین حامد همایون هم با حضور در یک سریال در شبکه نسیم بازیگری را هم تجربه کرد ؛ اتفاقی که پیش از این برای امید حاجیلی و علی لهراسبی در سینما و تئاتر افتاده بود.\nشاید انتخاب این خواننده ها برای بازیگری جلوی دوربین یکی از راه هایی باشد که تهیه کننده و کارگردان ها برای فروش و دیده شدن بیشتر به آن فکر میکنند و حالا موج تازه تری از این جور انتخاب ها دامن سینما و شبکه نمایش خانگی را گرفته است. یکی دیگر از دلایلش هم شاید این باشد که در این مدت شیوع کرونا و تعطیلی نسبی موسیقی ، بازیگری شاید بتواند به شکلی هم منبع درآمدی برای ستاره های موسیقی پاپ باشد هم اسم آنها را سرزبان ها نگه دارد..\nکلید واژه: امیدحاجیلی بهنام بانی پازل بند حامدهمایون رضایزدانی زانیار زانیار خسروی سیروان سیروان خسروی علی رهبری


روزنامه شرق :: کی‌روش با حمله به برانکو دنبال چیست؟\nکارلوس کی‌روش یک بار دیگر همه را غافلگیر کرد؛ این‌بار نه با نمایش خوب تیم ملی، بلکه با یک مصاحبه آتشین. کی‌روش سه‌شنبه‌شب در یک مصاحبه زنده تلویزیونی با برنامه 2018 شرکت کرد. در روزهایی که همه از نمایش ایران در روسیه راضی بودند و تیم ملی یک وفاق کم‌سابقه در جامعه ایجاد کرده بود، کی‌روش با حمله تند به سرمربی پرسپولیس آرامش این روزها را برهم زد. حرف‌های کارلوس بهت‌آور بود و برانکو را مقصر صعودنکردن تیم ملی معرفی کرد: «الان مستقیم صحبت می‌کنم، چشم در چشم با افرادی که به تیم ملی لطمه زدند. مشکلاتی که با لغوشدن اردوی ما در دوبی آغاز شد و برنامه آماده‌سازی ما لطمه خورد. به برانکو و افرادی که از او حمایت کردند، مستقیم می‌گویم به تیم ما لطمه زدند. بعد از آن اتفاقات دیگر هیچ‌چیز در تیم ملی مانند قبل نشد. اختلافاتی بین اعضای کادر به وجود آوردند که دیگر اوضاع را مانند قبل نکرد. با لطماتی که برانکو زد و با سم‌هایی که پروفسور به تیم من تزریق کرد، تیم ما لطمه خورد. ما کاملا آنها را می‌شناسیم، اما فراموش کردند در یک سال گذشته طبق برنامه‌ای که داشتیم، کمال، روزبه، حسینی، امیری و بیرانوند در هفته به مدت یک روز و یک روز و نیم در اختیار تیم ملی بودند، اما فراموش کردند رامین و مهدی با چه کیفیتی در تیم ملی بازی کردند؛ بازیکنانی که شما آنها را از پرسپولیس فراری دادید. می‌دانم تحسین شما از بازیکنان داخلی برای چیست، چون می‌خواهید در تیم من اختلاف‌افکنی کنید و با این سم به تیم ملی لطمه بزنید». کی‌روش که توپخانه‌اش را به سمت برانکو نشانه گرفته بود، ادامه داد: «آقای برانکو شما دنبال این بودید که ساختمان پک را به دست آورید. شما و دوستان شما دنبال این بودید. شما شخصی بودید که به برنامه آماده‌سازی تیم ملی لطمه زدید، به همین دلیل رئیس فدراسیون به من گفت اگر بخواهیم این برنامه را پیاده کنیم، افرادی به ما سنگ خواهند زد». سرمربی پرتغالی تیم ملی در ادامه انتقادهایش از برانکو، سراغ برادر او و بازیکنان اوکراینی پرسپولیس هم رفت.\nپس از صحبت‌های تند کی‌روش علیه برانکو، سرمربی پرسپولیس ترجیح داد پاسخی ندهد. مشخص نیست سکوت برانکو تصمیم خودش بوده یا با توصیه مدیران پرسپولیس ترجیح داد فعلا جواب دشمن همیشگی‌اش را ندهد. باشگاه پرسپولیس، اما همان سه‌شنبه‌شب با انتشار بیانیه‌ای از صحبت‌های دور از انتظار کی‌روش انتقاد کرد. در بیانیه آمده است: «باشگاه پرسپولیس از مسئولان محترم فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران انتظار دارد ضمن توجیه ایشان (کارلوس کی‌روش) نسبت به این‌گونه اظهارات، تذکرات لازم را داده و به وی یادآور شوند که حق دخالت در امور داخلی باشگاه‌ها و اظهارنظر در این خصوص را ندارد». حمیدرضا گرشاسبی، سرپرست باشگاه، نیز در مصاحبه‌ای از کی‌روش انتقاد کرد و گفت: «در‌حالی‌که این روزها همه از عملکرد تیم ملی در جام جهانی خوشحال هستند، متأسفانه صحبت‌های کی‌روش خستگی را در تن همه گذاشت و کام همه را تلخ کرد. او اظهارات بدی انجام داد و با بی‌انصافی تمام درباره باشگاه بزرگی مثل پرسپولیس و آقای برانکو، مربی این تیم، صحبت کرد که هیچ‌کس انتظار آن را نداشت. او بی‌انصافی کرد که این صحبت‌ها را انجام داد. ما منتظر بودیم کی‌روش مصاحبه و از باشگاه‌ها قدردانی و تشکر کند. در صحبت‌هایی که کی‌روش انجام داده، ادعا کرده تیم پرسپولیس مانع از فینالیست‌شدن تیم ملی ایران در جام جهانی شده است! ما نمی‌خواهیم الان موضعی در قبال صحبت‌های کی‌روش درباره برانکو بگیریم؛ چراکه قصد نداریم کام مردم را تلخ کنیم و قضاوت را به مردم می‌سپاریم».\nکی‌روش دنبال چیست\nاین برای اولین‌بار نیست که دو سرمربی موفق فوتبال ایران به جان هم می‌افتند. نبرد این دو وارد سال دوم خود می‌شود؛ زمانی که برانکو ایوانکوویچ هدایت پرسپولیس را بر عهده گرفت، کسی تصور نمی‌کرد روزی شاهد دوئل این دو باشد. اولین اختلاف در اوایل تابستان 95 رخ داد؛ زمانی که برانکو با انتقاد شدید از اردوی تیم ملی، آن را اقدامی از سوی کی‌روش برای ضربه‌زدن به خودش دانست. چند ماه بعد و در پاییز 95، پس از انتقاد برانکو از اردوی زمستانی تیم ملی، این اختلاف به یک دعوای تمام‌عیار تبدیل شد. پس از فروکش‌کردن اختلاف این دو، آنها چند ماهی است که دوباره طعنه‌زدن به یکدیگر را شروع کرده‌اند. کی‌روش با انتقاد از میزان آمادگی بازیکنان شاغل در لیگ ایران تأکید کرد باید زمان بیشتری بازیکنان را در اختیار داشته باشد تا تیم ملی را برای صعود از گروهش آماده کند، اما برانکو چنین نظری نداشت. مشخص بود این دو با هم کنار نخواهند آمد. این خوش‌بینی وجود داشت که عملکرد خوب تیم ملی در جام جهانی کدورت‌های قبل را از بین ببرد، اما این‌طور نشد.\nاین پیام روشن برای فدراسیون فوتبال است. کی‌روش عنوان کرده شرط ماندنش در ایران این است که برانکو کاری با برنامه‌های تیم ملی نداشته باشد و شاید هم یک شرط عجیب‌تر، رفتن برانکو ایوانکوویچ از فوتبال ایران.


چیدنِ ریحان از درختِ دازاین؛ تقابل‌ها و توافق‌های سپهری و هایدگر| سروش دباغ - دین‌آنلاین\nدر این جستار* به شش موضوع خواهم پرداخت و زیست-جهانِ سپهری و هایدگر، دو سالک مدرن معاصر را با یکدیگر تطبیق خواهم کرد: مرگ، امرمتعالی، تفکر شاعرانه، تکنولوژی، زمان و امر سیاسی.\n«چرا از آخرین روز زندگی‌ات می‌هراسی؟ بیش از روزهای دیگر درمرگت سهیم نیست. آخرین گام خستگی نمی‌آورد، تنها خستگی را آشکار می‌کند.» میشل مونتنی\nتاکنون پنج اثرِ «در سپهر سپهری»، «حریم علفهای قربت»؛ «فلسفه لاجوردی سپهری»؛ «آبی‌دریای بیکران» و «نبض خیس صبح» را در حوزه سپهری‌پژوهی منتشر کرده‌ام. افزون بر این آثار، کوشیده‌ام به نحو تطبیقی در قالب جستارهای چندی تتمه تاملاتم راجع به سپهری را از حیث تطبیق آراء او با سایر شاعران و متفکران روایت کنم. به مصداق «تُعرف الاشیاء باضدادها»، به نحو تطبیقی‌هم از شباهتها و هم از تفاوتها می‌آموزیم.\nوقتی در چهره‌های برجسته نظر می‌کنیم، بنا نیست که دو شاعر یا دو متفکر یکسره با یکدیگر از درِ توافق یا تخالف درآمده باشند. در عالمِ انسانی چنین چیزی متصور نیست. مهم این است که از طریق این تطبیق‌ها، برخی از نکات را دریابیم و از آن بهره‌های معرفتی و اگزیستانسیل ببریم.\nدر این جستار به شش موضوع خواهم پرداخت و زیست-جهانِ سپهری و هایدگر، دو سالک مدرن معاصر را با یکدیگر تطبیق خواهم کرد: مرگ، امرمتعالی، تفکر شاعرانه، تکنولوژی، زمان و امر سیاسی.\nهایدگر، در باب «مرگ آگاهی» و «ترس آگاهی» به تفصیل سخن گفته است؛ اینکه دازاین «رونده به سمت نیستی» است و می‌داند که روزی از میان رخت برخواهد بست. به تعبیری او ترس آگاه است و در ادامه مرگ آگاه می‌شود. به بیان آروین یالوم، فرد می‌کوشد که انتقام مرگ را از زندگی بگیرد و نهایتاً قلعه سوخته‌ای برای مرگ برجای نهد. هایدگر می‌گوید: «مرگ خویشتمندترین امکان دازاین است». به نزد او، دازاینِ اصیل استعدادهایش را به منصه ظهور می‌رساند. این دازاین از «مرگ هراسی» و «کورمرگی» فاصله می‌گیرد، در اینجا و اکنون می‌زید، در عین حال از زندگی لذت می‌برد؛ و می‌داند که در میان همین لذات زندگی، مرگ نیز حضور دارد و سرَک می‌کشد.\nاین فقره از «هستی و زمان» را ملاحظه کنید:\n«مرگ یکی از امکانات هستی است که آن را هماره دازاین خود باید بر دوش گیرد. با مرگ دازاین در خویشمندترین هستی توانشِ خویش فراپیشِ خویش می‌ایستد. در این امکان، آنچه هّمِ آن بر جهان می‌رود مطلقاً در-جهان- بودن است. مرگِ دازاین امکانِ نه-دیگر- آنجا بودن- توانستن است. وقتی دازاین در مقام این امکان فراپیش خویش می‌ایستد… به طور کامل به خویشتمندترین هستی توانش خویش واسپرده شده است.»\nاین رویکرد را در نگرش سپهری هم می‌توان سراغ گرفت. فقرات مشهور منظومه «صدای پای آب» را در نظر آورید. در آنجا ارتباط وثیق میان مرگ و زندگی به تصویر کشیده شده؛ مرگ و زندگی‌ای که در عدادِ «مفاهیم دوگانه» اند:\nزندگی بال و پری‌دارد با وسعت مرگ،\nبه تعبیر منطقیون، دو مفهومِ مرگ و زندگی با یکدیگر متضایف اند، مانند شادی و غم؛ که شادی عبارت است از نبود غم؛ و غم عبارتست از نبود شادی. بر همین سیاق هم باید مرگ و زندگی را فهمید:\nمرگ در آب و هوای‌خوش اندیشه نشیمن دارد.\nمرگ با خوشه‌انگور می‌آید به دهان.\nمرگ گاهی‌ریحان می‌چیند.\nگاه در سایه نشسته‌است به ما می‌نگرد.\nریه‌های‌لذت، پر اکسیژن مرگ است.\nدر نبندیم به‌روی سخن زنده تقدیر که‌از پشت چپرهای صدا می‌شنویم.\nهرچند سپهری، یک نقاش و شاعر بوده، در عین حال یکی از متفکران اگزیستانسیالیست معاصر هم هست. آثارش در ژانر شعر مشحون از بارقه‌های اگزیستانسیل است. او اهل قلم، به معنای نوشتن مقالات و کتاب نبوده، هرچند مکتوباتی هم از او منتشر شده؛ اما بیشتر از طریق شعر، -یا به تعبیر هایدگر- از طریق «تفکر شاعرانه» ایده‌های نابِ خود را با ما در میان نهاده است.\nسهراب تاکید می‌کند که ما موجوداتی فانی هستیم و روزی روی در نقاب خاک خواهیم کشید. قرار نیست تا ابدالاباد زنده باشیم؛ که اگر بودیم زندگی ملال انگیز می‌شد و امور به نحو دیگری رقم می‌خورد:\nفقره فوق را با این فقره ترکیب کنید:\nو همه می‌دانیم ریه‌های لذت پر اکسیژن مرگ است\nارتباط وثیقِ میان لذت و مرگ به تصویر کشیده شده؛ ریه‌های لذتی که پر اکسیژن مرگ است. همچنین است:\nدر نبندیم به روی سخن زنده تقدیر که از پشت چپرهای صدا می‌شنویم.\nهمه اینها را که کنار هم می‌نهیم، تصویر سهراب از مقوله مرگ سر بر می‌آورد. در این روایت، «مرگ هراسی» و «کورمرگی» راهی به جایی نمی‌برد، بلکه مرگ آگاه بودن است که برکشیده می‌شود؛ به تعبیر هایدگر، رونده بودن به سمت نیستی را به‌عیان دیدن. نیستی به معنای نیستی در این عالم است، نه اینکه سهراب و هایدگر معتقد بودند حیات ما ادامه پیدا نمی‌کند. این دو متفکر در این باب سخنِ چندانی نگفته‌اند، اما دست کم سپهری که از «هیچستان» یاد می‌کند به نحوی از انحاء به ادامه یافتنِ حیات اذعان می‌کند.\nبه روایتِ سهراب، ریه‌های لذت پر از اکسیژن مرگ است. ارتباط وثیقی وجود دارد میان لذت بردن و رضایت داشتن و مرگ را مزه مزه کردن. زیر پای انسان خالی است و مرگ، بخشی از زندگی است: در نبندیم به‌روی سخن زنده تقدیر.\nدر این فقراتِ «صدای پای آب»، سپهری از تاملات و تجربه زیسته‌اش یاد می‌کند، از ایده‌های کریشنا مورتی نیز بهره گرفته و ارتباط وثیقِ میان مرگ و زندگی را به تصویر کشیده است. هایدگر از ترس آگاهی و از مرگ آگاهی سخن می‌گوید. دازاین اصیلی که رونده بودن به سمت نیستی را به‌عیان تجربه‌کرده و نسبت خود را با آن مشخص کرده؛ در عین حال می‌داند که تا ابدالاباد زنده نیست و از امکاناتِ بی‌نهایت پیش پایش، برای محقق کردن خود بهره می‌جوید. مرگ آگاهی به روایت هایدگر، با آراء سپهری تناسب و تلائم تأمل برانگیزی دارد.\nسپهری و هایدگر، در زمره سالکان مدرن‌اند. سپهری متأثر از بودیسم و هندوئیسم و توسعا آراء شرقی است. هایدگر هم خصوصاً در دوران متأخر خود که از تفکر شاعرانه یاد کرده، تحت تأثیر آموزه‌های شرقی و آراء بودیستی است.\nتعابیر «مرگ اندیشی» و «مرگ آگاهی» در اشعار سپهری به کار نرفته، اما او درهم تنیدگیِ مرگ و لذت را به نیکی روایت می‌کند و هشدار می‌دهد که محدود بودنِ فرصت ما از جذابیت‌های زندگی این جهانی است؛ هر چند در وهله نخست این سخن تراژیک به نظر می‌آید. چون فرصت محدود است، از قضا باید قدر لحظات را بدانیم و به تعبیر هایدگر دازاین اصیل گردیم و لمس کنیم که «سخن زنده تقدیر» خیلی به ما نزدیک است. این تعبیر بدین معنا است که بدانیم مرگ در سایه نشسته و به ما می‌نگرد. در عین حال به اقتضای «بودنِ» دازاینِ اصیل، خود را به منصه ظهور برسانیم و به فعلیت درآوریم.\nهایدگر، درباب “مرگ آگاهی” و” ترس آگاهی”، ذیل بحث از دازاین “اصیل” و “غیر اصیل”، نکات نابی را طرح کرده است. به تعبیر او، دازاین غیراصیل در زندگی روزمره غرق می‌شود، اهل پرچانگی و قیاس کردن خود با عمرو و زید است. دازاینِ غیراصیل بودن، هم عنان است با حس گمگشتگی و عدم مالکیت و احساس خیانت به خود را تجربه کردن.\nدلهره‌ها و تنهایی‌های دازاین غیر اصیل در هستی نیز از این دست است. او، جهان را تهی می‌بیند. تهی دیدن عالم ایجاد اضطراب و ترس می‌کند، اما نه به معنای اگزیستانسیل و معنوی؛ بلکه اینقدر درگیر پرچانگی‌ها و ابتذال روزمره می‌شود که او را از ترس آگاهی باز می‌دارد.\nدر ترس آگاهی شرط اول قدم این است که دازاینِ اصیل با بیکرانگیِ هستی مواجه می‌شود. ترس در اینجا به معنی اگزیستانسیلِ کلمه، ترسِ وجودی است. دلهره وجودی راجع به اینکه ما رونده به کدام سمت هستیم؟ برخلاف آن نگرانی‌هایی که حاصل قیاس‌های رهزن و زیستن در کسوت دازاین نااصیل است.\nترس آگاهی به روایت هایدگر شرط اول قدم است برای اینکه فرد ارتفاع گیرد و در باب سرنوشت محتوم خود از منظری دیگر تأمل کند. دازاین اصیل در حالیکه اذعان می‌کند رونده به سمت نیستی است، می‌پذیرد که مرگ، رخداد اصیلی نیست که زمانی به وقوع درآید؛ بلکه ساختار بنیادی و جدایی ناپذیر از «در-جهان- بودنِ» اوست. مرگ، ساختار وجودی و درونی دارد، یعنی با اگزیستانس ما گره خورده است، رونده به سمت نیستی بودن است. هر چه ترس آگاهیِ فرد بیشتر می‌شود، بیشتر مستعدِ مرگ آگاه شدن می‌شود. به قول هایدگر: «به سوی مرگ بودن ذاتاً ترس آگاهی است». به تعبیر یالوم:\n«آگاهی از مرگ خود همچون مهمیزی است که توجه ما را از یک وجه هستی به وجه بالاتر جلب می‌کند. هایدگر معتقد بود در دنیا دو وجه اساسی برای هستی وجود دارد: ا. مرتبهٔ فراموشی هستی و ۲. مرتبهٔ اندیشیدن به هستی. وقتی فرد در مرتبهٔ «فراموشی هستی» است، در دنیای اشیا می زید و خود را در سرگرمی‌های روزمرهٔ زندگی غرقه می‌کند… در مرتبهٔ دیگر، یعنی مرتبهٔ اندیشیدن به هستی، شگفتی فرد تنها در شیوهٔ وجود چیزها خلاصه نمی‌شود، بلکه وجود چیزها کافی ست تا او را به تحسین و تعجب وادارد. زیستن در این مرتبه، به معنای آگاهی دائمی از هستی ست»..\nفقراتی از شعر «نشانیِ» سپهری را می‌توان متناسب با این «شیوه از بودن» و عبور از مرتبه «فراموشی هستی» و پای نهادن در مرتبه «اندیشیدن به هستی» قلمداد کرد. در آنجا سهراب قصه ترس آگاهی را به نیکی به تصویر کشیده، سپهری از تعبیر «ترس شفاف» استفاده کرده است.\nدر نظام هایدگر، ترس آگاهی برخلاف ترس‌های متعارفِ ما، متعلَّق ندارد. اینکه من می‌هراسم که شغلم را از دست بدهم یا می‌هراسم که دیگران در مورد من چه می گویند، از مصادیقِ ترس‌های متعارف و روزمره است. بخشی از آنها به زندگی ما گره خورده است مانند بیماری‌های همه گیری چون کرونا یا صد سال پیش آنفلوآنزا و یا در برهه‌ای جنگ جهانی اول و دوم، جنگ ۸ ساله ایران و عراق و… . نگرانی‌های فردی در مورد شغل، قرض، خانواده نیز در زمره اضطراب‌های متعارفند. اما ترس آگاهی، ترسی است که متعلَق ندارد؛ بلکه ناظر به نفسِ «بودن» و اندیشیدن به «بودن» است. به تعبیر یالوم، «مسلمات چهارگانه هستی»، فرد را به این ترسهای درونی متفطن می‌کند و فرد را به پیش رفتن و اندیشیدنِ ژرفتر درباره احوال اگزیستانسیل، سوق می‌دهد.\nشعر «نشانی»_ از اشعار درخشان دفتر «حجم سبز» _ را درنظر بگیرید:\nمی‌روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ، سر به در میآرد،\nو تو را ترسی شفاف فرامیگیرد.\nدر صمیمیت سیال فضا خشخشی می‌شنوی:\nشعر، طنین یونگی پررنگی دارد. «از پشت بلوغ» به درآمدن، فرا رفتن از «یتیم شدگی» به معنای یونگی را تداعی می‌کند. در ادامه، سهراب می‌گوید: «و تو را ترسی شفاف فرا می‌گیرد». این ترس، شفاف است و متعلّقی ندارد؛ شفافیتش از ژرفای آن حکایت می‌کند، از مواجه شدن با هستی سخن می‌گوید، وقتی که سالک، تنهایی را تجربه کرده و از پشت بلوغ سربه درآورده است. این ترس با «فردیت» یونگی در می‌رسد و تجربه می‌شود؛ با پیچیدن به سمت گل تنهایی.\nترس آگاهی‌ای که هایدگر از آن سخن می‌گوید، با ترس شفاف متناسب است؛ و مقدمه‌ای است برای مرگ آگاهی و نسبت خود را با مرگ و سرنوشت محتوم تنظیم کردن. بدین معنا، دو مفهوم ترس آگاهی و ترس شفاف در نظام معنویِ هایدگر و سپهری اهمیت دارند و جهتِ تطبیق زیست- جهانِ این دو سالک مدرن به کار می‌آیند.\nهایدگر» سوبژکتیویسم «دکارتی را نقد می‌کند و از دوگانه سوژه-ابژه که از مقومات فلسفه دکارت است فراتر می‌رود؛ سوژه- ابژه‌ای که این جهان را به ابژه‌ای بدل می‌کند برای‌شناسایی. یعنی هر پدیده‌ای، وقتی بدل به ابژه می‌شود برای سوژه، متعلَّق آگاهی قرار می‌گیرد؛ این یک پروژه معرفت شناسانه است. از منظر هایدگر، از دکارت تا کانت، این پروژه به بلوغ و نهایت خود رسیده است. به‌اقتفای هوسرل، هایدگر پرسش محوری معرفت شناختی دکارتی- کانتی را پس می‌زند و پرسشی پدیدارشناختی  را برمی‌کشد؛ از دوگانگی سوژه-ابژه و فاصله پرنشدنیِ میان آن دو عبور می‌کند. می‌توان چنین انگاشت که مفهوم دانش گزاره‌ای   که در معرفت شناسی‌جدید و مبتنی بر این نگرش دکارتی-کانتی سربرآورده و پی ریزی شده است، در نظام فلسفیِ هایدگر به محاق می‌رود. اگر از تعبیر گیلبرت رایت استفاده کنیم؛ دانستن، اعمّ از معرفت گزاره‌ای و معرفت مهارتی است. اگر من بگویم که «می‌دانم که قله دماوند، بلندترین قله ایران است»؛ این گزاره، متعلَق آگاهی من قرار گرفته‌است. همچنین وقتی می گویم «من می‌دانم که یک مولکول آب از دواتم اکسیژن و یک اتم هیدروژن تشکیل شده‌است». در عین حال دانسته‌هایی از جنس مهارت، مثل مهارت رانندگی، مهارت شنا کردن یا مهارت نوازندگی هم از جنس دانستن‌اند.\nهایدگر از این دوگانه فراتر می‌رود و از نوعی‌مواجهه با هستی سخن می‌گوید که غیر مفهومی است و از آن به مواجهه پیشامفهومی تعبیر می‌کند.\nما با مفاهیم سر و کار داریم و از این طریق تعیین مراد می‌کنیم و با دیگران وارد گفتگو می‌شویم. این در جای خود درست است. اما هایدگر از نوعی مواجهه بنیادین‌تر با هستی سراغ می‌گیرد و به آن وجودشناسی‌بنیادین می‌گوید. او معتقد است آنچه عموم فیلسوفان در درازنای تاریخ فلسفه بدان مشتغل بوده‌اند- به‌جای‌وجود پژوهی، موجودپژوهی بوده‌است. لذا، بجای being، از Being یاد می‌کند و به سروقت آن می‌رود:\n«هستی شناسی یونانی وقتی به نقش و قالب فلسفه مدرسی درآمد، در راهی افتاد که پس از گذر از مجادلات مابعدالطبیعی سوارز، از «متافیزیک» و فلسفه استعلایی عصر جدید سردرآورد و حتی در پی ریزی شالوده‌ها و غایات «منطق» هگل نقشی تعیین کننده داشت. تا آن جا که در سیر و گذار تاریخ، حیطه‌های معینی از هستی فرادید می‌آیند و در این میان ابوابی اولیه در نزاع بر سر مسائلی (چون می‌اندیشم دکارتی، سوژه، من، عقل، روح و شخص) را می‌گشایند، در طی این طریق که همه سر با غفلت تام و تمام از پرسش هستی قرین بوده است، هستندگان نام برده نیز از حیث هستی و ساختار هستی‌شان ناپرسیده باقی می‌مانند…»\nسپهری هم هرچند از این تعابیر استفاده نمی‌کند، اما آنچه در شعر مهم «از آبها به‌بعد» در دفتر «ما هیچ، ما نگاه» به تصویر کشیده شده، قرابت قابل تاملی با نگاه هایدگر دارد:\nروزی که دانش\nلب آب زندگی‌می‌کرد،\nبا فلسفه‌های‌لاجوردی خوش بود.\nاین تعابیر سپهری، متلائم است با نگاه هایدگری که در کارِ پس زدن دوگانه سوژه-ابژه و سوبژکتیویزم دکارتی است؛ البته با دو زبانِ مختلف. به تعبیری فرآیند متفاوت است، اما فرآورده‌ها به‌هم نزدیک است. سهراب در تجربه‌های کبوترانه خود از مواجهه بی واسطه با هستی پرده بر می‌گیرد؛ مواجهه‌ای که متضمن فراتر رفتن از دوگانه سوژه/ابژه و کوگیتوی دکارتی است. شعر «از آبها به بعد» در آخرین دفتر سپهری منتشر شده، گویی او در انتهای مسیر درازدامن شعری-سلوکی‌خود به اینجا رسیده و از این حیث با هایدگر هم داستان است. «فلسفه‌لاجوردی» به تعبیر سپهری، یعنی فلسفه‌ای که نه دکارتی- کانتی است و نه فلسفه اسلامی به‌معنای متعارف؛ بلکه فلسفه‌ای است که با تنبلی لطیفی همراه است و از جنس نزدیکی بی‌واسطه با طبیعت و مواجهه غیرمفهومی با جهان پیرامون است.\nبا عنایت به نکات فوق، به قصه امرمتعالی می‌پردازم. هایدگر و سپهری، در بحث از امر متعالی، از حیثی با یکدیگر قرابت دارند و از حیثی با هم متفاوت‌اند. اگر قصه پس زدن «موجوداندیشی» و برکشیدن «وجوداندیشی» را برجسته کنیم، هر دو متفکر، به گواهی آثارشان از تلقی ارتدوکس از تئیسم، چنانکه در ادیان ابراهیمی به بحث گذاشته شده، عبور کرده‌اند؛ هرچند هایدگر در سنت مسیحی بالیده و سپهری در سنت اسلامی.\nهایدگر در مصاحبه با نشریه «اشپیگل» می‌گوید که تنها اندیشه خداست که می‌تواند ما را به جایی برساند؛ اما آن خدا، خدای پس فرداست. خدای پس فردا، پس از این درمی رسد که سالک از تلقی راست کیشانه از خدای ادیان ابراهیمی عبور کند. هایدگر این کار را کرده بود. سپهری در شعر «صدای پای آب» می‌گوید: میوه کال خدا را آن روز می‌جویدم در خواب.\nبه طورکلی دو نوع مواجهه با امرمتعالی در اشعار سهراب دیده می‌شود. برخی از این مواجهه‌ها از جنس تخاطب با خدای ادیان است. در نیایش‌های او می‌شود چنین مواجهه‌ای را سراغ گرفت. افزون بر این، خدای دیگری هم در اشعار سهراب حضور دارد؛ خدایی که با «همه خداانگاری» تناسب بسیار دارد. سهراب، در فقرات ابتدایی شعر «صدای پای آب» می‌گوید:\nجانمازم چشمه، مهرم نور…\nتا انتهای این فقرات مشهور، سهراب برای توضیح نگاه همه خداانگارانه خود از سمبلیسم دینی استفاده می‌کند. با همین نگاه، وقتی به دفتر «ما هیچ، ما نگاه» می‌رسد هم از نوعی حیرت و گیج بودن یاد می‌کند. در شعر «وقت لطیف شن» می‌گوید:\nدیدم که درخت، هست.\nدر انتهای شعر «هم سطر هم سپید» هم می‌گوید:\nملتقای درخت و خدا در زبان سپهری را می‌توان متناسب با «همه خداانگاری» انگاشت؛ این نگرش با ایده «هیچستان»، متلائم و متناسب است. سهراب در انتهای منظومه «مسافر» می‌گوید:\nدر شعر «واحه‌ای در لحظه» نیز سروده،:\nو در این تنهایی سایه نارونی تا ابدیت جاریست\nاز سوی دیگر، هایدگر چندان از همه خدا انگاری سخن نمی‌گوید و خدا را حالِّ در طبیعت دیدن که موضعِ ایجابی سپهری است، مدّ نظر هایدگر نیست؛ که به نزد او، «از خفا به درآمدن وجود» در این میان محوریت دارد.\nبنا برآنچه آمد، می‌توان چنین انگاشت که میان بحث هایدگر از امرمتعالی با سپهری شباهت یافت می‌شود؛ از حیثی هم تفاوت وجود دارد. تشابه در این است که هر دو از تلقی متعارف از خدای ادیان ابراهیمی عبور کرده‌اند؛ نقد سوبژکتیویسم دکارتی برای فهم این مهم به ما کمک می‌کند. تفاوت در این است که سپهری بیشتر از «هیچستان» و «حضور هیچ ملایم» یاد می‌کند و هایدگر از «خدای پس فردا» سخن می‌گوید؛ خدایی که اگر سالک مدرن تفکر مراقبه‌ای پیشه کند و به سر وقت Being برود، می‌تواند آنرا ببوید.\nهایدگر در آثار خویش تکنیک را نقد فلسفی می‌کند، همچنین انسانی را که زندگی تکنیکی پیشه کرده است. او تصویرش از تکنیک عبارت است از «به استخدام درآوردنِ طبیعت».\nاعتراض سپهری به تکنولوژی، شاعرانه‌تر است. نمونه بارزش شعر «به باغ همسفران» است در دفتر «حجم سبز»:\nمرا باز کن مثل یک در به روی حبوط گلابی در این عصر معراج پولاد.\nو من، در طلوع گل یاسی از پشت انگشتان تو، بیدار خواهم شد.\nاگر کاشف معدن صبح بیاید مرا صدا کن؛ در عصری که پولاد معراج کرده و گلابی هبوط؛ و روابط معوجّ و ناتراشیده شده و به هم خورده است. سطحِ قرن، سیمانی شده است؛ از اینرو من از همه چیز نگرانم و می‌ترسم.\nهایدگر وقتی از تکنولوژی سخن می‌گوید، این امور مد نظرش است، اما از آن فراتر می‌رود. وقتی از ارتباط وثیق انسان و تکنیک یاد می‌کند؛ از اینکه انسان چگونه از ابزار و ادوات تکنولوژیک بهره مند می‌شود، ساحت ژرف‌تری را سراغ می‌گیرد و به سروقتِ مبانیِ انسان شناختیِ این نوع مواجهه با هستی می‌رود.\nهایدگر با سپهری ناهمدل نیست؛ با نگاهی که صبغه اعتراضی دارد و در هنر سپهری و برخی از رمانتیست‌های قرن بیستمی هم دیده می‌شود، همدلی دارد. نویسنده «هستی و زمان» و سراینده «هشت کتاب»، بر این باورند که زندگی تکنولوژیک اقتضائاتی دارد و گرفتاریهایی برای بشر رقم زده است. آسیب شناسیِ ایشان از این قرار است که قرار بوده تکنولوژی خادم باشد و ما استفاده کنیم؛ اما از جایی به بعد این نسبت به هم خورده و ما بسان گذشته دیگر مخدوم نیستیم، بلکه از پی تکنولوژی روان گشته‌ایم. این امر، نظم فکری و سلامت ما را سخت تحت تأثیر خود قرار داده و مواجهه با Being و «هجوم خالی اطراف» را به محاق برده است. برای شناخت تلقی این دو سالک مدرن از مقوله تکنولوژی، می‌توان به مصداق «تُعرف الاشیاء باضدادها» عمل کرد و تفاوتها و قرابتها را رصد کرد.\nهایدگر در «پرسش از تکنولوژی»، ماهیت تکنولوژی را به بحث گذاشته است. او می‌گوید Techne ریشه تکنولوژی است و هر نوع پدید آوردن و فرا آوردنی را شامل می‌شود. افزون بر این، نسبت میان techne و episteme را بر می‌رسد و تاکید می‌کند که هر دو به نوعی دانستن و آگاه شدن نظر دارند. «تخنه» به روایت هایدگر از ابتدا و فجر فلسفه تا زمان افلاطون با کلمه «اپیستمه» یا معرفت مرتبط بوده است. هردو به معنای موسع کلمه به «شناختن» دلالت می‌کنند؛ اینکه فرد چیزی را بداند و بر آن احاطه داشته باشد. در ادامه، هایدگر می‌گوید ارسطو در «اخلاق نیکوماخوس»، بین اپیستمه و تخنه تمایز قائل شده است. مبنای این تمایز هم در نحوه «انکشاف» است. یعنی بر اساس چیزی که از آن پرده برگرفته می‌شود. در واقع از نظر هایدگر تخنه امری است که «کشف حجاب» می‌کند و بر ما منکشف می‌گردد.\nهایدگر در مباحث خود، از تکنولوژی به معنای ابزار عبور می‌کند وروایت ژرف‌تری از آن به دست می‌دهد. او در وهله نخست، تکنولوژی به مثابه نگاه سوبژکتیو و انسان مدار به طبیعت و جهان را تبیین می‌کند. سپس تاکید می‌کند که اگر ما فقط نگاه ابزاری به تکنولوژی را برکشیم و به بحث بگذاریم، افاقه نمی‌کند. یکی از شارحان هایدگر می‌گوید: چه کسی منکر درستی و صحت این تعریف خواهد بود؟ تعریف ابزاری تکنولوژی چنان صحیح و درست است که حتی در مورد تکنولوژی جدید هم صادق است؛ تکنولوژی جدید هم وسیله‌ای است برای رسیدن به هدفی. هایدگر نیروگاه‌های برق، هواپیمای جت، دستگاه‌های الکترونیک را مشمول همین تعریف شمرده و آنها را ابزارهای مصنوع دست بشر برای رسیدن به اهداف خود می‌داند.\nهر چند هایدگر این تلقیِ از تکنولوژی را درست می‌داند؛ اما آنرا نارسا و ناکافی می‌انگارد و معتقد است باید از آن فراتر رفت. او با برکشیدن مفاهیم «تخنه» و «السیا» می‌کوشد توضیح دهد که نوعی انکشاف یا کشف حجاب در تکنولوژی دیده می‌شود؛ السیا به معنای نامستور بودن، از خفا به درآمدن، منکشف شدن و به ظهور درآمدن است. عبور از تعریف ابزارمدارانه از تکنولوژی در «پرسش از تکنولوژی» به بحث گذاشته شده است.\nمجموعه شروطی که تکنولوژی را ممکن می‌سازد کدام است؟ تکنولوژی به روایت هایدگر، تنها یک امر «آنتیک» نیست، بلکه امری «انتولوژیک» هم هست. تکنولوژی در معنای انتولوژیک، مجموعه‌ای از امور و فعالیتها نیست؛ بلکه وجهی از حقیقت و به سخنی دیگر مجال و میدانی است که امور و فعالیت‌ها می‌توانند به صورتی که می‌بینیم ظهور یابند.\nدر نگرش هایدگر، تکنولوژی جدید هم در سیاق انکشاف و رفع حجاب فهمیده می‌شود. وی می‌گوید تکنولوژی جدید هم نوعی انکشاف است؛ اما این امر، تنها وقتی که توجهمان را به خصلتِ اساسی آن معطوف کنیم، خود را بر ما آشکار می‌کند.\nاما نگاه آنتیک در تعریف تکنولوژی یعنی چه؟ امر آنتیک یعنی «موجودپژوهی». یعنی اگر به تکنولوژی به عنوان یک موجود در عداد دیگر موجودات بنگریم، همانطور که وقتی به شیئ نگاه می‌کنیم؛ یک being. این نگاه آنتیک است؛ هایدگر از نگاه آنتیک و موجود پژوهانه به سروقت نگاه وجود پژوهانه می‌رود؛ یعنی امری که انتولوژیک است و هستی بنیادین دارد.\nیک ساحتِ بحث از تکنولوژی، ناظر به وسایلی است که در اختیار داریم؛ به مثابه مصادیقِ تکنولوژی؛ همان نگاهی که می‌گوید قرار بوده تکنولوژی ابزاری باشد در خدمت انسان. هایدگر از نگاه ابزاری فراتر می‌رود و از تخنه سخن می‌گوید و از تکنولوژی به مثابه نحوه‌ای از انکشاف پرده بر می‌گیرد. از منظر هایدگر، باید از نگاه ابزاریِ صرف به تکنولوژی عبور کرد و از منظری بنیادین به ماهیت آن پرداخت. برای انجام این مهم، باید از موجود اندیشی به سر وقت وجود اندیشی رفت.\nافزون بر این، تلقیِ سپهری از تکنولوژی در منظومه «مسافر» و شعر «به باغ همسفران» در دفتر «حجم سبزِ» سپهری به تصویر کشیده شده است. برای تطبیقِ آراء این دو متفکرِ اگزیستانسیالیست، مرور این اشعار رهگشاست. سهراب در «به باغ همسفران» می‌گوید:\nمن از طعم تصنیف در طعم ادراک یک کوچه تنهاترم.\nبیا تا نترسم من از شهرهایی که خاک سیاشان چراگاه چرثقیل است\nاز تعابیر لطیفِ «معراج پولاد»، «هبوط گلابی» و «سطح سیمانی قرن» که در گذریم، سپهری در این فقرات به ترسی اشاره کرده که با ترسی که پیشتر ذکر شد، متفاوت است؛ چرا که بر خلاف «ترس شفاف»، متعلَق دارد:\nسهراب ابراز نگرانی می‌کند که زندگی تکنولوژیک ما را در چنبره خود گرفتار کرده؛ از اینرو، به جای کشف معادنِ متعارف، در پی کاشف معدن صبح است. در واقع، ملاحظه انتقادیِ سپهری، معطوف به استفاده ابزاری از تکنولوژی است. جرثقیل، پولاد، فلزات، بمب، چرخ زره پوش… نمادهایی از زندگی تکنولوژیک‌اند. سهراب نگران است که زندگی ما این چنین رقم خورده؛ از اینرو از سطح سیمانی قرن می‌ترسد. به زبان هایدگر، سهراب نگاه ابزاری به تکنولوژی را، نگاهی را که سوبژکتیو و انسان محور است، نقد کرده است. تکنولوژی‌ای که قرار بوده در خدمت ما باشد، اکنون چه آثار و نتایجی به بار آورده است؟! دو فیلم «باد ما را خواهد برد» و «خانه دوست کجاست»، ساخته کارگردان فقید، عباس کیارستمی، دو نمونه نیکو در سینمای معاصر فارسی است که از همین منظر، تکنولوژی را نقد کرده‌اند.\nسپهری، بر خلاف هایدگر، به سراغ ماهیت تکنولوژی نرفته و این واژه را تبارشناسی نکرده، و به نقد ابرازی و سوژه محورِ تکنولوژی بسنده کرده است. در منظومه «مسافر» نیز همین سنخ ملاحظات انتقادی را بر می‌کشد و برجسته می‌کند:\nاز سفری که پر از سیلان است یاد می‌کند.\nشیار روشن «جت‌ها» را\nسوپورهای خیابان سرود می‌خواندند\nبه برگهای مهاجر نماز می‌بردند\nبه سمت جوهر پنهان زندگی می‌رفت.\nبوی روغن، تلاطم صنعت، سرای مسلولین، شیار جت و… از مقوماتِ زندگی تکنولوژیک است. سپهری، در نهایتِ سفر، از میان آدم و آهن به سمت جوهر پنهان زندگی می‌رود؛ یعنی ناامید هم نیست که در این روزگار متلاطم و صنعتی، بتوان به خلوت ابعاد زندگی راه یافت؛ موقعیتی که که سالکان سنتی‌ای چون عطار و مولانا و حافظ تجربه نکرده بودند. آن‌ها نه جت داشتند و نه جرثقیل و پولاد را می‌شناختند. هرچند وضعیت انسان در این روزگار تغییر اساسی کرده؛ اما نامتصور نیست که در همین دنیای صنعت زده، سالک مدرن بتواند تجربه‌های کبوترانه را نصیب بَرَد. سهراب در مکتوبات خود، از این فراتر می‌رود و از دنیای پر از بدی و بیماری و گرسنگی یاد می‌کند که به رغم آن، می‌توان به تماشای شقایق نشست و از روشنی سخن به میان آورد؛ می‌توان پایی در فاجعه داشت و سری در استتیک و زیبایی شناسی:\n«روی زمین میلیونها گرسنه است. کاش نبود، ولی وجود گرسنگی، شقایق را شدیدتر می‌کند. و تماشای من ابعاد تازه‌ای به خود می‌گیرد. یادم هست در بنارس میان مرده‌ها و بیمارها و گداها از تماشای یک بنای قدیمی دچار ستایش ارگانیک شده بودم. پایم در فاجعه بود و سرم در استتیک…. در تاریکی آنقدر مانده‌ام که از روشنی حرف بزنم».\nهایدگر متأخر بر تفکر شاعرانه و شبانیِ وجود انگشت تاکید نهاده است. در این سیاق، دازاین، شبانی وجود پیشه می‌کند. به نزد وی، زبان شعر، برای ترجمانِ شبانیِ وجود، ابزار و محمل مناسبی است. چنانکه در می‌یابم، آن نوع تفکر شاعرانه و طریقت شاعری را که هایدگر مصداقش را در هولدرلین، شاعر آلمانی می‌بیند، می‌توان در آثار نقاش و شاعر کاشانیِ معاصر سراغ گرفت. سپهری که در کسوت یک سالک مدرن اندیشیده، تفکر شاعرانه‌ای دارد. سپهری از این تعبیر استفاده نکرده، در عین حال، شبانی وجود را در برخی از اشعار متأخر وی می‌بینیم؛ نگرشی که در تناسب و تلائم با آثار هایدگر متأخر است؛ که سهراب در کسوت سالکی درآمده که شبانی وجود پیشه کرده و ماحصل تفکر شاعرانه را به تصویر کشیده است. جالب است که سپهری در نوشته‌های خویش، هم به هایدگر اشاره کرده، هم به هولدرلین و «فضای سکوت» را برکشیده؛ فضای سکوتی که متناسب با دم زدن در فضای شبانی وجود است:\n«سپیدی کاغذ یعنی نگفتن، یعنی سکوت. سوفوکل در سکوت تهدید می‌دید. اما در زبان هم تهدید هست. این را هولدرلینگ می‌فهمید. «خطر» آن را حس می‌کرد. Humboldt زبان را زادگاه حقیقی انسان می‌دانست. هایدگر شنیدن را به ما یاد می‌دهد. از «فضای سکوت» حرف می زند. می‌خواهد سخن «با سکوت عجین» باشد.»\nهایدگر میان تفلسف و تفکر تفاوت نهاده و کار و بار فلسفیِ مدرسی را چندان بر نمی‌کشد. به رغم اینکه خود هم در همین سنت بالیده و کتاب دوران ساز «هستی و زمان» را که در اصل رساله دکتری او بوده، نوشته؛ اما از آن فراتر رفته است. به اعتقاد وی آنچه رهایی بخش است، عبارت است از پای نهادن در تفکر شاعرانه و شبانی وجود پیشه کردن.\nسپهری یک سالک مدرن است و پیشینهٔ تفلسف مدرسی ندارد. درس و مشق فلسفی نخوانده، برخلاف هایدگرکه با سنت فلسفی و آثار فیلسوفان پیش از خود به نیکی آشناست. اما همین فیلسوف مهم و تاثیرگذار قرن بیستم از جایی به بعد تفکر را برمی کشد و شبانی وجود پیشه می‌کند.\nسپهری متأخر نیز به سروقت Being رفته و شبانیِ وجود پیشه کرده، ماحصل این مواجهه را با مخاطبان در میان نهاده است. فقرات انتهاییِ منظومه «صدای پای آب»، نمونه نیکویی از شبانی وجود است:\nپشت دانایی اردو زدن، متضمنِ فراتر رفتن از موجودات پیرامونی و مواجهه با Being است. هر چند سهراب در این فقرات تحت تأثیر کریشنا مورتی و اثر «رهایی از دانستگی» او است و از آن مبدأ حرکت می‌کند؛ در عین حال می‌توان آنرا در فضای هایدگری هم فهمید:\nصبح‌ها وقتی خورشید، درمیآید متولد بشویم.\nنام را بازستانیم از ابر،\nاین ماحصل شبانی وجود پیشه کردن است. یکی از نمونه‌های درخشان در زبان فارسی که در ژانر تفکر شاعرانه، سروده شده: پشت دانایی اردو زدن، در افسون گل سرخ شناور ماندن، صبح‌ها وقتی خورشید درمی آید متولد شدن و آسمان را میان دو هجای «هستی» نشاندن. جالب است که سپهری کلمه هستی را در گیومه گذاشته است؛ می‌توان آنرا به معنای Being گرفت و در نظر آورد:\nنام را بازستاندن از ابر و چنار و پشه، نمادی از فراتر رفتن از مفاهیم است و مواجهه پیشا-مفهومی با جهان پیرامون را چشیدن. نهایتاً می‌گوید کار ما این است که پی آواز حقیقت بدویم؛ که در مسیر بودن و در پی حقیقت دویدن شغل ماست؛ کار و باری که نهایتی ندارد.\nنمونه دیگرِ شبانیِ وجود پیشه کردن، شعر «تپش سایه دوست» است:\nچشمهای ما پر از تفسیر ماه زنده بومی،\nشب درون آستینهامان.\nمی‌گذشتیم از میان آبکندی خشک.\nزیر دندانهای ما طعم فراغت جابجا می‌شد.\nهریک از ما آسمانی داشت در هر انحنای فکر.\nهر تکان دست ما جنبش یک بال مجذوب سحر می‌خواند.\nجیب‌های ما صدا جیک جیک صبحگاه کودکی می‌داد.\nما گروه عاشقان بودیم راه ما\nاز کنار قریه‌های آشنا با فقر\nتا صفای بیکران می‌رفت.\nبر فراز آبگیری خودبخود سرها همه خم شد:\nروی صورتهای ما تبخیر می‌شد شب\nو صدای دوست می‌آمد به گوش دوست.\nآشنایی زدایی های دل انگیزی در این شعر یافت می‌شود، تعابیری همچون: «شب درون آستین هامان»؛ «زیر دندانهای ما طعم فراغت جابجا می‌شد»؛ «روی صورتهای ما تبخیر می‌شد شب». این نجواها که از جنس نجواهای سالک مدرن است، محصول تفکر شاعرانه و شبانی وجود پیشه کردن است.\nسهراب در شعر «ورق روشن وقت» می‌گوید:\nلحظه‌های کوچک من خوابهای نقره می‌دیدند.\nدر فقرات انتهایی می‌گوید\nدر اتاق من صدای کاهش مقیاس می‌آمد.\nلحظه‌های کوچک من تا ستاره فکر می‌کردند.\nخواب روی چشمهایم چیزهایی را بنا می‌کرد:\nیک فضای باز، شن‌های ترنم، جای پای دوست…\nسهراب در این شعر از «صدای کاهش مقیاس» سراغ می‌گیرد و اینگونه در طریقت تفکر شاعرانه پای می‌نهد.\nنمونه درخشانی از این سنخ تفکرات شاعرانه، در شعر «تا نبض خیس صبح» سر برآورده است؛ آخرین شعر دفتر «حجم سبز»:\nدر وسط دکمه‌های پیرهنش بود.\nحنجره‌اش از صفات آبی شطها\nیک نفر کتابهای مرا برد\nروی سرم سقفی از تناسب گلها کشید\nحرف زدیم از دقیقه‌های مشجّر.\nحرف زدن از دقیقه‌های مشجر و کلماتی که در وسط آب زندگی می‌کنند، در اوقاتی که کتابها به محاق برده شده و روی سر سقفی از تناسب گلها کشیده شده و اوقات با دریچه‌های مکرر وسیع گشته، از مواجهه پیشامفهومی با جهان پیرامون و دم زدن در هوای شبانی وجود، حکایت می‌کند و پرده بر می‌گیرد.\nآراء سپهری در باب زمان، تأمل برانگیز است و از حیثی با آراء هایدگر قرابت دارد. هایدگر در «هستی و زمان»، از زمان در معنای متعارف کلمه یاد نمی‌کند. زمانی که امروزه شناخته می‌شود، عبارتست از تلقی خطی از زمان؛ زمانی که بیرون از ما واقع شده است. به معنای علمی کلمه، در فیزیک نیوتنی، زمان با حرکت و مسافت نسبت دارد و سنجیده می‌شود. زمان خطی، همان زمانی است که علم جدید هم از آن بهره برده است. ما در قرار و مدارهای روزمره و مناسبات و روابط کاری از همین معنای از زمان استفاده می‌کنیم.\nهایدگر زمان را بدین معنا به کار نمی‌برد؛ تلقی عرفی و علمی از زمان مدّ نظر هایدگر نیست. افزون بر این، معنای فلسفی‌ای که کانت از زمان مراد می‌کرد و آنرا در عداد صور پیشینی شهود می‌انگاشت و از این حیث، تحت تأثیر فیزیک نیوتن بود، مدّ نظر هایدگر نیست. به نزد کانت، تمام تجربه‌های ما تخته بند زمان و مکان است. در تعبیر کانتی، زمان از جمله مؤلفه‌های ضروری‌ای است که معرفت ما به جهان پیرامون را امکان پذیر می‌کند؛ زمانی که از شروط امکان پذیری معرفت ما به جهان پیرامون است و نقشی تنظیم کننده دارد، نظیر مکان. ما مصادیق زمان را داریم: روز دوشنبه، ماه آینده… این‌ها مصادیق زمان‌اند؛ اما خودِ زمان را نمی‌توانیم در عالم پیرامون سراغ بگیریم. در عین حال تا «زمان» را لحاظ نکنیم و مفروض نگیریم، تعامل ما با جهان پیرامون، معرفت بخش نمی‌شود.\nهایدگر در معنای یاد شده نیز درباره زمان سخن نمی‌گوید. در مقابل، به نزد وی، «زمان» با «دازاین» ارتباط وثیقی دارد. دازاین «می زماند»؛ یعنی از امکانات بی نهایتِ پیش روی خود بهره می‌برد. به همان میزان، زمان تحقق پیدا می‌کند و سر بر می‌آورد؛ از اینرو می‌توان چنین انگاشت که به نزد هایدگر، دازاین می زماند.\nسپهری قریب به این مضمون را در برخی از اشعارش به تصویر کشیده و تاکید کرده که ما محاط در زمان نیستیم، بلکه بر آن محیط ایم. در زبان فارسی کمتر از واژه «زمانیدن» استفاده می‌کنیم؛ در عین حال اگر بخواهیم معنای آنچه هایدگر از زمان مراد می‌کند و نسبتش با وجود را می‌کاود، دریابیم؛ می‌توانیم از «زمانیدن» استفاده کنیم. تو گویی، دازاین، زمان را می‌آفریند و برآن محیط است. اینگونه می‌توان نسبت میان زمان و هستی را در نظام هایدگری تبیین کرد:\n«تفسیر زمانی دازاین هرروزینه باید از ساختارهایی آغازیدن گیرد که در آن‌ها\nخود را تقویم می‌کند… آن اطواری از زمانیدنِ زمانمندی که باید با توجه به این پدیدارها عیان شوند زمینه‌ای برای تعیین و تعریف زمانمندیِ در- جهان- بودن فراهم می‌آورند. این امر مجدداً به پدیدار جهان ره می‌برد و به ما مجال تحدید مشکل جهانیت را می‌دهد که مشکلی است به طور خاص زمانی…»\nتلقیِ هایدگر از زمان را می‌توان در نوشته‌های داریوش شایگان، سالک مدرن ایرانی نیز سراغ گرفت. او در اثر خواندنیِ «فانوس جادویی زمان» که در شرح رمانِ «در جستجوی زمان از دست رفته» مارسل پروست نوشته، آورده است:\n«پروست خالق حماسه مدرن است. جستجو نوعی سیروسلوک انسان مدرن است. سیر و سلوکی که وجهی دنیوی دارد. به عبارت دیگر این سیروسلوک در دنیایی به وقوع می‌پیوندد که هنجارهای متافیزیکی آن به کلی بر هم ریخته، ازل و ابد جابجا شده و انسان سرگشته در این دنیا حقیقت مطلق را می‌جوید. ولی مسیر کاوش انسان پوستی جاده عرفان سنتی نیست… اینجا هنر جانشین عرفان می‌شود و بر اریکه قدرت الوهیت جلوس می‌کند. هنرمند بسان سالکی طی طریق می‌کند و مراحل و منازلی را پشت سر می‌گذارد که مدارج آن برخلاف آثار عرفانی صعودی نیست. نتیجه سیروسلوک… وصول به بی زمانی مطلق است. بی زمانی مطلق در اینجا نه به وساطت مختصات متافیزیکی مألوف که به یمن تعمق در جوهر هنر حاصل می‌شود».\nقصه بی زمانی به روایت شایگان، تداعی کننده سخن سهراب است که «دو کران خود را هرلحظه بیافرینیم، هر لحظه رها سازیم». این تلقیِ از زمان با باور متعارف و مألوف ما از زمان متفاوت است. وصول به بی زمانیِ مطلق با روایت هایدگر از ارتباط دازاین با زمانیدن متناسب است؛ بی زمانی مطلقی که با اگزیستانسِ سالک نسبت دارد؛ همچنین با قرائت سهراب از احاطه و اشراف بر زمان، به جای محاط بودن در آن، سازوار است.\nبازخوانی اشعار سپهری از دفتر «آوار آفتاب» بدین سو، نشان می‌دهد که او متفکری است که به مقوله زمان می‌اندیشیده. جالب است که عموم سخنانش در باب زمان از جنس محیط بودنِ سالک مدرن بر زمان است. شعر «فراتر» در دفتر «آوار آفتاب»، از درک عمیق سهراب از زمان پرده بر می‌گیرد و با فهم هایدگر از زمان متناسب است:\nدر جنگل من، از درندگی نام و نشان نیست.\nدر سایه– آفتاب دیارت، قصه «خیر و شر» می‌شنوی.\nمن شکفتن‌ها را می‌شنوم.\nو جویبار از آن سوی زمان می‌گذرد.\nمطابق با عادات مألوف ذهنی، زمان بر ما می‌گذرد و ما در آن محاطیم؛ می‌رویم تا به دوشنبه برسیم، یا به پنجشنبه ماه آینده برسیم؛ اما سهراب از زمانی پرده بر می‌گیرد که ما بر آن محیطیم. در شعر «سایبان آرامش ما ماییم»، سپهری محیط بودن بر زمان را به زیبایی به تصویر کشیده است:\nبیکرانی را زمزمه کردن و دو کران خود را هر لحظه آفریدن و رها ساختن، متضمنِ پس زدنِ عادات مألوف ذهنی است و حیرت و بیکرانی را مزه مزه کردن و چشیدن.\nشعر بعدی، «نزدیک آی» از دفتر «آوار آفتاب» است:\nو بیندیش، که سودایی مرگم. کنار تو، زنبق سیرابم.\nفراتر رفتن از نامها، دوگانه‌ها، مرزها و محدودیتها؛ همچنین رستن از تنگنای زمان، از مقوماتِ شبانی وجود و تحققِ تجارب کبوترانه است:\nاز تنگنای زمان جستم.\nتو را دیدم شور عدم در من گرفت.\nآشنایی زدایی کردن و جستن از تنگنای زمان و خود را در آن محاط ندیدن، در تناسب با درک هایدگر از زمان است. سپهری در انتهای دفتر «شرق اندوه» نیز راجع به زمان سخن گفته است، در شعر «تا گل هیچ»:\nنگاه نامتعارف به مفهوم زمان، در این شعر هم مطمح نظر سهراب است؛ که «چشم‌ها را باید شست/ جور دیگر باید دید» و از عادات مألوف ذهنی فراتر رفت.\nچنانکه آمد، تلقی سپهری از زمان، با تصویر هایدگر از زمان که با دازاینی سر بر می‌آورد که می زماند و شبانی وجود می‌کند، قرابت‌های دل انگیزی دارد.\nدر باب امر سیاسی، میان این دو متفکر فاصله است. سالک مدرن، انسانی است که دغدغه‌های ژرف اگزیستانسیل دارد و به لحاظ معرفتی نسبت به جهان جدید گشوده است و دلمشغولِ امکان پذیریِ امر معنوی در روزگار راززدایی شده کنونی. در عین حال، متوسط الحال است. به تعبیر حافظ:\nبه روایت نگارنده، سلوک مدرن، امری نخبه گرایانه نیست. به همین دلیل می‌شود از کسی خطاهایی سر بزند، اما همچنان وی را سالک مدرن انگاشت. البته خطا کردن ابعادی دارد. گاهی انسان در ابعاد کوچک و فردی خطا می‌کند، گاهی در ابعاد بزرگتر خطا صورت می‌گیرد. هرچند می‌توان در باب زندگی افراد در حوزه عمومی، داوری خود را داشت؛ اما حساب این داوریها ازحسابِ زیست-جهان و نگرششان به دنیای پیرامون و میراث بر جای مانده از آنها جداست.\nاز مکتوبات هایدگر می‌توان استفاده‌های بسیار کرد؛ از اثر نبوغ آمیز «هستی و زمان» گرفته تا آنچه در باب تکنولوژی، امر متعالی، مدرنیته… آورده است. در عین حال می‌توان خطاهای وی در سلوک عملی را نیز سراغ گرفت. آراء یهودستیزانه هایدگر، امر دل آزاری است و با سلوک معنوی نسبتی ندارد. هایدگر در برهه‌ای درگیر امر سیاسی شد. او رییس دانشگاه فرایبورگ بود. اتهام همکاری او با نظام هیتلری و تلاش برای لو دادن دانشجویان یهودی، تا آخر عمر با هایدگر بود؛ هرچند دوران ریاست او بر دانشگاه فرایبورگ کمتر از یکسال به درازا انجامید. او در مصاحبه با نشریه «اشپیگل» که وصیت کرده بود بعد از وفاتش منتشر شود، کوشید از خود دفاع کند و خویش را تبرئه نماید. در عین حال پذیرفت که با وزیر فرهنگ ارتش نازی، به اقتضای شغلش در زمان ریاست دانشگاه فرایبورگ، دیدار داشته است. در ابتدای ظهور نازیسم و نظام هیتلری، هایدگر مبتنی بر مبانی فلسفی خود تصور می‌کرد، محمل مناسبی پیدا شده برای بروز و ظهور و تعینِ ایده‌های فلسفی‌اش؛ محملی برای از خفا به در آمدن وجود و معنادار شدن زندگی در دوران سیطره نهیلیسم.\nچنانکه در مصاحبه با نشریه «اشپیگل» آورده، هدف هایدگر، سر و سامان دادن به وضعیت فرهنگی کشور بود، به همین سبب ریاست دانشگاه فرایبورگ را پذیرفت. شاهد این مدعا این است که او بعد از یکسال کار را رها کرد و تا پایان عمر کار سیاسی نکرد. شاید وی به خطای خود پی برده بود که به درد سیاست نمی‌خورد. فهمید عالم سیاست اقتضائات خودش را دارد؛ از اینرو بقیه عمر را مصروف خواندن و اندیشیدن و نوشتن کرد. در عین حال، لو دادن دانشجویان یهودی، امر غیراخلاقی و زشتی بود؛ همچنین نوشته‌های ضدیهودی که از وی بر جای مانده است.\nاما سهراب چنین نبود. بالمره سلوک متفاوتی داشت. می‌گفت «من قطاری دیدم که سیاست می‌برد و چه خالی می‌رفت»، «جای مردان سیاست بنشانید درخت تا هوا تازه شود» و نگاهی به آنچه پیرامونش در حوزه سیاست می‌گذشت، نداشت. سپهری اشعار دفتر «ما هیچ، ما نگاه» را که بصیرت‌های نابی در آن موج می زند، حد فاصلِ سالهای ۴۸ تا ۵۷ شمسی سروده؛ همچنین جستارهای «اطاق آبی» را در آن روزگار نوشته است. به رغم اینکه در دهه پنجاه شمسی تلاطمهای سیاسی در ایران پررنگ بود، هیچ نشانه و اشاره‌ای از آنها در شعر و نثر سهراب یافت نمی‌شود که «به شکل خلوت خود بود» و «به شیوه باران پر از طراوت تکرار». به همین سبب، انتقاداتِ بسیاری می‌شنید، اما توجهی نمی‌کرد. مشخصاً، شاملو و براهنی در او طعن زدند، اما سهراب اعتنایی نکرد. در آن زمانه، شاعر سیاسی بودنِ هنجار زمانه بود؛ اما سهراب این مشی را فرونهاد و سر در گریبان خود فرو برد و یافته‌های خویش را به تصویر کشید. سهراب درباره انقلاب بهمن ۵۷ نیز سخنی نگفت و شعری نسرود؛ مهم‌ترین حادثه سیاسی‌ای که درعمر او رخ داد.\nدر این جستار کوشیدم زیست-جهان دو سالک مدرن معاصرِ شرقی و غربی، سهراب سپهری و مارتین هایدگر را با یکدیگر مقایسه کنم. برای انجام این مهم، روایت خویش را ذیل شش مقوله مرگ، امر متعالی، تکنولوژی، تفکرشاعرانه، زمان و امر سیاسی صورتبندی کردم. تطبیق زیست-جهانِ سالکان سنتی و سالکان مدرن با یکدیگر، چنانکه در می‌یابم، نگرش ما به هستی پیرامون را ژرفا می‌بخشد و بکار تنقیح تلقیِ ما از سلوک معنوی در روزگار راززدایی شده کنونی می‌آید.\n* فصلی از کتاب در آستانه نهایی شدنِ «از سهروردی تا سپهری». از احسان ابراهیمی، صالح یحیی پور، هادی طباطبایی و مریم هرایتان که در نهایی شدنِ این فصل زحمت زیادی کشیدند، صمیمانه سپاسگزارم.\n – مارتین هایدگر، هستی و زمان، ترجمه سیاوش جمادی، تهران، نشر نی، ص ۵۶۵\n در نوشته‌هایم، از چهار نوع مواجهه با مرگ سخن گفته و آنها را از یکدیگر تفکیک کرده‌ام: کورمرگی، مرگ هراسی، مرگ اندیشی و مرگ آگاهی. به عنوان نمونه، نگاه کنید به:\nسروش دباغ، «مرگ در ذهن اقاقی جاریست»، آبی دریای بیکران: طرحواره ای از عرفان مدرن، تورنتو، نشر سهروردی، ۱۳۹۷.\n – هایدگر، هستی و زمان، ترجمه جمادی، صص ۵۵۴ و ۵۵۵\n – هستی و زمان، هایدگر، جمادی، ص ۵۷۰.\n– آروین یالوم، روان درمانی اگزیستانسیل، ترجمه سپیده حبیب، تهران، نشر نی، صفحه ۵۷.\n در جستار «از پشتِ بلوغ»، تلقی خود از شهر «نشانیِ» سپهری را روایت کرده‌ام. نگاه کنید به:\nسروش دباغ، ردّ آبی روایت، تورنتو، نشر سهروردی، جلد اول.\n – هستی و زمان، هایدگر، جمادی، صص ۱۰۰ و ۱۰۱\nبرای بسط این مطلب به روایت نگارنده، نگاه کنید به: \nسروش دباغ، «تطور امر متعالی در منظومه سپهری»، در سپهر سپهری، تهران، نگاه معاصر، ۱۳۹۲.\n – نگاه کنید به: مارتین هایدگر، پرسش از تکنولوژی، ترجمه شاپور اعتماد، تهران، نشر مرکز، صص ۴-۴۴.\n روایت خود از «تکنولوژی» در اشعار سهراب را در جستار ذیل بیشتر توضیح داده‌ام:\nسروش دباغ، نبض خیس صیح: سالک مدرن شرقی، تورنتو، نشر سهروردی، فصل ۸.\n هنوز در سفرم، شعرها و یادداشت‌های منتشر نشده از سهراب سپهری، به کوشش پریدخت سپهری، تهران، فرزان روز، ۱۳۸۰، صفحه ۲۵.\n همان، صفحه ۲۵.\n شرح مبسوط نسبتِ میان دازاین و زمان به روایت خویش را در درسگفتار هجده جلسه‌ای «فلسفه هایدگر» آورده‌ام. فایهای صوتی این درسگفتار، در لینک زیر در دسترس است:\n – هایدگر، هستی و زمان، جمادی، صص ۷۰۶ و ۷۰۷\n داریوش شایگان، فانوس جادویی زمان، تهران، فرهنگ معاصر، صفحه ۳۶.\n روزگاری که در دانشگاه واریک انگلستان فلسفه می‌خواندم؛ افزون بر دروس موظفی، در کلاس‌های متعددی شرکت می‌کردم و می‌آموختم. یک‌ترم سر کلاس «هستی و زمان» نشستم. استاد مربوطه که از هایدگر پژوهان شناخته شده در زبان انگلیسی بود و آثار متعددی در این حوزه منتشر کرده، درباره سلوک سیاسی هایدگر، یک جلسه به تفصیل سخن گفت. آنچه در این جستار آوردم، مبتنی بر روایت و تحلیل او از نسبت هایدگر و سیاست است.\n برای آشنایی بیشتر با هایدگر و امر سیاسی، به عنوان نمونه، نگاه کنید به:\nمیگل بیستگی، هایدگر و امر سیاسی، ترجمه سیاوش جمادی، تهران، ققنوس، ۱۳۹۳.\nامر سیاسیامر متعالیتکنولوژیحکمت شاعرانهدازاینزمانسروش دباغسهراب سپهریمارتین هایدگرمعنای مرگ


زبرجد طبیعی 1.62 قیراط | گروه تخصصی تحسین\nزبرجد طبیعی 1.62 قیراط\nاین محصول یک زبرجد طبیعی با تراش میکس کات و مناسب به کار بردن در انگشتر ، گردنبند و دستبند می باشد.\nتوضیحات علمی زبرجد\nباور ها و اعتقادات زبرجد\nنوع شفاف و تراش‌خوردهٔ الیوین، از سیلیکات‌ها و به رنگ سبز زیتونی است و نوعی جواهر محسوب می‌شود که از عهد باستان اهالی خاورمیانه و خاور نزدیک آن را شناخته‌اند. زبرجد در شهاب سنگها نیز دیده شده است. در سال 2003 دانشمندان سنگ پریدوت را در سیاره مریخ کشف کردند! این سنگ جلای شیشه و روغنی دارد و در مقابل مواد اسیدی پایدار نیست و در برابر فشار و ضربه شدید ترک میخورد . بنابراین گاهی با فلز پوشانده می‌شود . انواع چشم گربه و پریدوت ستاره ای کمیاب هستند. این سنگ را تراش جواهری ، کابوشن و دامله می‌دهند.\nزبرجد یکی از کمیاب ترین گونه های سنگ جواهر است که یک رنگ دارد.\nشدت رنگ سبز آن بستگی به مقدار آهنی دارد که درونش وجود دارد.\nرنگ زبرجد از زرد مایل به سبز تا زیتونی و سبز قهوه ای متغیر است و زیر نور طبیعی خورشید درخشش زیبایی دارد.\nرنگ سبز درخشانش زیر نور مصنوعی تغییر نمی کند.\nبهترین رنگ زبرجد دارای درصد آهن کمتر از 15% است و معمولا دارای مقداری نیکل و کرومیوم نیز می باشد.\nسبز پررنگ زبرجد محبوب ترین و گران ترین نوعش است.\nزبرجد یا پریدوت سنگ ماه مرداد می باشد و مختص سال سوم سالگرد ازدواج است. ساکنان آتلانتين، مصریان باستان، آزتک ها، آینکاها، و تولیک ها، از پریدوت، بعنوان آرام بخش، تصفیه کننده و متعادل کننده انرژی در جسم فیزیکی، استفاده میکرده اند.\nزبرجد به وسیله جنگجویان جنگ‌های صلیبی در قرون وسطی به اروپای مرکزی برده شد و اغلب برای اهداف مذهبی و کلیسا بکار برده می شد و یکی از پر طرفدارترین سنگ‌ها در دوران باروک بوده است. زبرجد گوهر ملی مصر است و از زمان باستان به عنوان جواهر با ارزش بوده است. از آنجا که در زیر روشنایی روز، این گوهر نامرئی و شیشه ای است مصریان قدیم فکر می کردند که نور خورشید را جذب می کند و آن را به عنوان «گوهر خورشید» مورد احترام قرار می دادند.\nسنگ زبرجد باعث می شود تا احساسات قلبی و درونی مثل بخشنده بودن ، حس کمک به فرد در احساس شادی و شایستگی را تقویت گردد. سنگ زبرجد ترس های روانی معنوی را خاموش کرده و به شخص امکان حرکت در مسیر فردی را فراهم می نماید.\nزبرجد طبیعی 1.43 قیراط\nزبرجد طبیعی 1.39 قیراط\nزبرجد طبیعی 1.71 قیراط\nزبرجد طبیعی 1.07 قیراط\nزبرجد طبیعی 1.43 قیراط زبرجد طبیعی 1.71 قیراط


گروه آغاز می شود کمپینگ در خارج سالن بزرگ بیش از یک روز قبل از مغلوب ساختن پیشی جستن تجمع در ققنوس – فردای آشنا\nBrieAnna Frank J. جمهوری | azcentral.com\nمنتشر شده 8:18 PM EST Feb 18, 2020\nیک گروه از مردم در حمایت از رئیس جمهور دونالد مغلوب ساختن پیشی جستن راه اندازی اردوگاه در خارج از جانبازان یادبود سالن بزرگ در روز سه شنبه بعد از ظهر — نزدیک به 30 ساعت قبل از درب ها را باز جلوتر از رئيس جمهور تجمع در شب چهارشنبه.\nبرای اولین بار در خط ماریو استرادا که سفر به ققنوس از کالیفرنیا پیش از این تجمع است. تیموتی باند گفت: او اول آمد به محل صبح روز دوشنبه اما پس از تحقق هیچ یک را آغاز کرده بود کمپینگ هنوز تصمیم به ترک و بازگشت جمعه.\nاو گفت که او آماده شد هر چند به اردوگاه بیش از 48 ساعت به گوش رئیس جمهور صحبت می کنند.\n“این خیلی مهم است,” او گفت:. “من یک مغلوب ساختن پیشی جستن فن برای سال, و من فقط می تواند آن را از دست ندهید. ما باید برای نشان دادن حمایت از ما به این دلیل که چپ است که قطعا نشان دادن آنهاست بنابراین ما باید برای مطابقت با آن است.”\nپیوند گفت که او و دیگران کمپینگ در خارج از محل برگزاری تا به حال با یکدیگر متصل شدند و “مثل یک خانواده” اشاره به تنوع گروهی که جمع شده بودند.\n“در این مقطع — همجنس باز, سکس از کون, لاتینی, سفید — ما همه خانواده ما همه دوستان در اینجا در حال حاضر و احتمالا دوستان مادام العمر,” او گفت:.\nهمجنسگرایان و حامیان میان برای اولین بار در خط\nEstrada, که گفت که او همجنسگرا است گفت: او معتقد است که رئیس جمهور پشتیبانی از جامعه همجنسگرایان به عنوان به خوبی به عنوان دیگر جمعیت اقلیت. او اضافه کرد که کسانی که بر این باورند که رئیس جمهور است و تفرقه هستند که از یک “محل جهل.”\n“او دارای سابقه ای طولانی در دفاع از آمریکایی ها و ارزش های آمریکایی و قرار دادن کشور خود و پیش از خود و به همین دلیل وجود این تصور غلط” او گفت:. “هنگامی که او رئیس جمهور شد, رسانه ها می خواستم به نوبه خود آن را در او را و اگر شما دروغ به اندازه کافی بلند و اغلب به اندازه کافی مردم شروع به آن اعتقاد دارند.”\nEstrada گفت که او امیدوار به شنیدن یک “امریکا و اولین پیام” رئیس جمهور در این تجمع است.\nاو امیدوار است که بیشتر مردم اذعان خواهد کرد که تنوع در میان تهمت حامیان.\n“همجنسگرایان برای مغلوب ساختن پیشی جستن وجود دارد,” او گفت:. “ما در اینجا ما می رویم هر کجا و ما در اینجا به خرد روایت.”\nسارا Lether, 34, همچنین, آمد, به ققنوس از کالیفرنیا با داشتن قبلا رفته به لاس وگاس رالی در سال 2018 است.\n“او تنها رئیس جمهور در طول عمر من است که من تا کنون احساس کرده است به نمایندگی از ما به عنوان یک جامعه و یک ملت و یک کشور را در مجموع” Lether گفت.\nLether گفت که او مدیریت یک کافی شاپ در لس آنجلس و گریه او به عنوان صحبت در مورد چگونه او را احساس نمی کند او می تواند پوشیدن pro-مغلوب ساختن پیشی جستن کلاه یا پیراهن در کالیفرنیا به دلیل پتانسیل برای آزار و اذیت.\n“من هرگز فکر نمی کردم که من رشد می کنند تا در یک محل که در آن من نمی تواند پوشیدن یک کلاه بیس بال از چیزی که من خوشم نمی تواند پوشیدن تی شرت از چیزی است که من دوست داشتم,” او گفت:. “من فکر می کنم آنچه بیشتر تفرقه است و از طرف دیگر تلاش به همه بگویید که این تهمت که تفرقه.”\nLether گفت: با وجود پتانسیل و آزار و تهمت حامیان چهره در, کسانی که به رئیس جمهور هستند انرژی تر از همیشه به انتخابات بافندگی نزدیکتر است.\n“من فقط به فقط بخشی از آنچه در جریان است,” او گفت:. “ما برنده تبرئه و در حال حاضر من احساس می کنم ما در حال رفتن به 2020 و آن را فقط مانند حرکت است و دور تا. من هیجان زده برای دیدن آنچه که اتفاق می افتد بعدی.”\nبسیاری از طرفداران که از کالیفرنیا و همچنین رفتن به وگاس رالی\nبلیک Marnell که عینک “را در امریکا بزرگ دوباره” کلاه همراه با تطبیق آجر-نسخه قابل چاپ کت و کراوات در مرجع به رئیس جمهور قول به “ساخت دیوار” بود و در خط دوم.\nاو در زمان هفته و سفر از کالیفرنیا به ققنوس و اضافه کرد که او نیز با حضور رئیس جمهور وگاس تجمع در روز جمعه.\n“من در طول راه آموخته ام که زمانی که شما صرف در خط و افرادی که شما را ملاقات پیش از این تجمع چیزی است که من لذت بردن از تقریبا به اندازه واقعی رالی خود را,” او گفت:.\nMarnell گفت که او نه یک ثبت نام رای دهندگان و پس از آن نه رای برای رئیس جمهور در سال 2016 گفت که آخرین بار او رای داده بود و در سال 1984 برای رونالد ریگان.\nکه رفتن به تغییر در 2020, او گفت:.\nمانند دیگران ایستاده در خط Marnell رد اعتقادات است که رئیس جمهور این است که “تفرقه” و گفت که او معتقد است مغلوب ساختن پیشی جستن “به ارمغان می آورد مردم با هم” به خاطر او است که باعث بسیاری از افرادی که قبلا علاقه مند به سیاست به درگیر شدن.\n“من فکر می کنم آن را عادلانه می گویند که لفاظی می کند برجسته بخش که در حال حاضر وجود دارد — من باور نمی کنم که آن را به ایجاد بخش های جدید,” او گفت:. “من فکر می کنم که او بسیار صریح است که ما به عنوان آمریکایی ها استفاده می شود به در سیاستمداران – ما در حال استفاده نمی شود به مردم ما گفتن حقیقت است.”\nمانند Estrada Marnell گفت که او امیدوار کلیشه ها در مورد تهمت هواداران خواهد بود کنار.\n“من امیدوارم که وجود ندارد مردم وجود دارد که این باور است که ما هنوز همه زن ستیزی سفید supremacists و چیزهایی مانند که چون ما نمی,” او گفت:. “فقط ما مردم مثل آنها مثل شما و ما ممکن است توافق در همه مسائل است اما ما نیاز به صحبت کردن با یکدیگر و پیدا کردن زمینه های مشترک است.”\nMarnell گفت که او به حمایت از رئیس جمهور خروج ایالات متحده از پاریس آب و هوا توافق و مشارکت ترانس پاسیفیک گفت که “عملکرد امریکا را رئیس جمهور باید برای قرار دادن آمریکا برای اولین بار.”\nتمایل به احاطه تهمت حامیان\nسوزان Fairbrother گفت که او مایل به انتظار در خط برای ساعت ها در پایان برای رئیس جمهور به دلیل “او آنقدر ما را به جهانی بهتر و امن تر است.”\n“او قربانی بسیار برای ما,” او گفت:. “خانواده او قرار داده خود را کنار گذاشته به نوعی از راست برخی از چیزهایی که در کشور ما. از نظر ما نظامی قوی تر از نظر برخی فساد در باتلاق… ساختمان دیوار بنابراین ما در حال محافظت می شود بنابراین مردم می توانند مودبانه از طریق دروازه.”\nFairbrother اندرز رسانه ها برای چه او را به عنوان یک ناعادلانه تصویر از رئیس جمهور و حامیان او به طور خاص گفت که “هیچ کس تا به حال او را به نام یک نژادپرست” تا سال 2016 انتخابات.\n“این است که انسان نمی نژادپرستانه – وجود دارد هیچ چیز نژادپرستانه در مورد Donald J. Trump,” او گفت:. “هرگز وجود دارد ، او شده است دوستان با آسیایی, او شده است دوستان با سیاه او شده است دوستان با اسپانیایی ها او به مردم – او به مرد مشترک است.”\nFairbrother گفت او امیدوار است که رئیس جمهور خواهد صحبت در مورد “هر چه را در قلب خود” در روز شنبه تجمع و اضافه کرد که اگر او می تواند راحت تر از خانه و کمپینگ پیش از این تجمع, او می خواست می شود احاطه شده توسط همکار تهمت حامیان.\n“این فرصت عمر است و من نمی خواهم آن را از دست من می خواستم به او را قبل از او انتخاب مجدد” او گفت:. “من اعتماد به نفس او می خواهد دوباره انتخاب شود.”\nرسیدن به خبرنگار در bfrank@arizonarepublic.com یا 602-444-8529. او در توییتر دنبال کنید @brieannafrank.


باریک شدن معجزه آسای کمر با مصرف ماست - لادین\nتب لاغری و کمر باریک این روزها داغ داغ است و اغلب خانم ها سخت در جست و\nجوی راه هایی هستند که در عین ساده بودن اثربخش هم باشند. بدون شک رعایت\nرژیم های مختلف یکی از همین شیوه های لاغری، رژیم هایی که اگر بدون آگاهی و بدون نظارت باشند منتهی به مشکلات پیچیده و دردناکی می شود. با این حال، مصرف برخی غذاها و حذف برخی دیگر می تواند ما را در رسیدن به این هدف کمک کند و به همین دلیل در اینجا از تأثیر ماست بر وزن برای شما می گوییم.\nاگر جزء علاقه مندان ماست هستید این شانس را دارید که نسبت به دیگران دور کمری باریک تر و به تبع آن وزنی کم تر داشته باشید. نتایج آخرین تحقیقات انجام شده نشان می دهد: افرادی که ماست بیشتری مصرف می کنند از ترکیب بدنی سالم تری برخوردار هستند. در واقع ترکیبات مغذی موجود در ماست در کنار فوایدی که برای بدن به همراه دارند از جمله : تقویت\nسیستم ایمنی، کمک به استحکام استخوان ها، بهبود سیستم گوارش، کاهش خطر\nابتلا به سرطان روده و معده به کم شدن شاخص توده بدنی و باریک تر شدن کمر کمک قابل توجهی می کند.\nبر خلاف آنچه خودتان تصور می‌کنید، دچار کمبود خیلی از املاح و\nویتامین‌ها هستید و همین روند شما را دائماً در حالت گرسنگی نگه می‌دارد و\nبه دنبال آن پرخوری اتفاق می افتد.\nویتامین ب دیگر ماده مغذی دیگر است که کمبود آن فرد را دچار نوسانات خلقی\nمی‌کند. یکی از این نوسانات خلقی افسردگی و ابتلا به پرخوری عصبی است.\nکمبود روی نیز باعث می‌شود فرد نمک و شکر بیشتری به وعده‌های غذایی خود\nعضی افراد هیچ وقت در برنامه غذایی‌شان\nکوتاهی نمی‌کنند. وعده‌ها و میان‌وعده‌های غذایی‌شان را بموقع مصرف\nمی‌کنند، اما چهار ستون بدنشا‌ن سالم نیست! دلایل متعددی برای این مساله\nوجود دارد؛ ازتغذیه نامناسب تا انتخاب و مصرف خوراکی‌هایی که مصرف همزمان آنها می‌تواند تاثیر مثبت هر یک از آنها را خنثی کند.\nاستخوانی ما یکی از بخش‌هایی است که اگر سالم باشد، چهار ستون بدن نیز\nمی‌تواند سالم باشد. در غیر این صورت باید منتظر هزار و یک دردسر باشیم.\nمی‌دانید چه غذاها یا چه شیوه تغذیه‌ای باعث آسیب به اسکلت استخوانی می‌شود؟\nاین روش میزان جذب کلسیم کودک افزایش پیدا نمی‌کند. به این دلیل که بسیاری\nاز پودرهای خوراکی حاوی ترکیب‌هایی است که مانع جذب کلسیم می‌شود. یکی از\nشاخص‌ترین این ترکیب‌ها، انواع نگهدارنده‌های این خوراکی‌هاست. این\nترکیب‌ها مانع جذب کلسیم می‌شوند.\nاما می‌توان گفت ماست، بهترین تغذیه سالم\nزندگی سالم – تامین‌کننده کلسیم برای بدن است و برای آن که میزان جذب\nکلسیم بیشتر باشد، از انواع پروبیوتیک استفاده کنید. باکتری‌های زنده طبیعی\nموجود در این خوراکی‌ها باعث کمک به جذب بیشتر و بهتر کلسیم می‌شوند. با\nمصرف این خوراکی‌ها، ترکیب‌هایی مانند فیتواستروژن‌ها و پلی‌فنل‌ها نیز جذب\nشیوه مصرف غلات به این دلیل مناسب نیست که اگر آن را با شیر بخوریم، ۳۰۰\nمیلی‌گرم کلسیم اضافه بر نیاز بدن جذب می‌شود، اما تهیه آن با آب جوش باعث\nمی‌شود غلات تاثیر اصلی خود را نداشته باشند.\nاز این رو بهتر است مواد غذایی مانند اسفناج\nیا کلم را همراه با یک قاشق روغن آفتابگردان میل کنید. به این دلیل که\nروغن آفتابگردان حاوی روی، مس و منگنز است و این عناصر باعث جذب کلسیم و\nویتامین K می‌شود.\nترکیب عمده این نوشیدنی‌های صنعتی، آب وشکر و کمی اسانس است. بنابراین شکر موجود در این آبمیوه مانع جذب کلسیم، ابتلا به اضافه وزن و از بین رفتن اشتها برای تغذیه مناسب\nدر وعده صبحانه می‌شود. این مساله حتی در انواعی که روی آنها برچسب «غنی\nشده با کلسیم» نوشته شده نیز وجود دارد. از این رو نوشیدن آبمیوه طبیعی یا\nشیر در وعده صبحانه مناسب‌تر است.\nاز آنجا که دریافت کافئین بیش از اندازه در وعده صبحانه مانع جذب کلسیم خوراکی‌های مصرف شده می‌شود، تنها تغذیه سالم زندگی سالم – کافئین دریافتی در این وعده باید چای باشد. چون میزان کافئین این نوشیدنی اندک است.\nمتخصصان تغذیه بر این باورند نوشیدن چای سیاه، سبز\nیا سفید مناسب است. این نوع چای‌ها حاوی مقدار زیادی پلی‌فنل و فلوراید\nهستند. بنابراین به جذب کلسیم و استحکام استخوان‌ها کمک می‌کنند. این نوع\nچای‌ها هرچند خوب هستند، اما زمانی تاثیر مناسب دارند که کمرنگ و بدون شکر\nفسفریک موجود در این نوع نوشیدنی‌ها مانع جذب کلسیم می‌شود. در بین این\nنوع نوشیدنی‌ها، کولا بیش از هر نوشیدنی دیگری حاوی اسید فسفریک است.\nبنابراین نوشیدن آن همراه با هر غذایی مانع جذب کلسیم می‌شود.\nنوشیدنی‌ها به تنهایی باعث افزایش جذب کلسیم نمی‌شوند. به این معنی که\nباید تناسبی بین دریافت کلسیم و ویتامین D برقرار باشد تا کلسیم مورد نیاز\nجذب بدن شود.\nاز آنجا که میزان موردنیاز روزانه\nبه ویتامین D بین ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ واحد است، دریافت بیش از این مقدار نه‌تنها\nباعث افزایش جذب خود این ویتامین یا کلسیم نمی‌شود، بلکه به دفع نامناسب\nاین ویتامین‌ها نیز می‌انجامد.\nبر چیپس دیگر خوراکی‌های شور مانند پفک و انواع اسنک‌های شور نیز همین\nتاثیر مخرب را به دنبال دارند؛ چراکه نمک موجود درچیپس مانع جذب کلسیم\nمی‌شود. علاوه بر آن نمک موجود در آنها مانع جذب ویتامین K موجود در\nخوراکی‌های مختلف می‌شود.\nپس اگر علاقه به خوردن سیب‌زمینی به شکل چیپس دارید، بهترین روش تهیه آن با فر است. سیب‌زمینی را ورقه کنید. آن را همراه با کمی شیر داخل ظرف پیرکس بگذارید و داخل فر قرار دهید. پس از پختن سیب‌زمینی\nهمراه با شیر، آن را از فر بیرون نیاورید تا در اثر حرارت کبابی شود. این\nچیپس شیری را بدون نمک و هر افزودنی نامناسب دیگر میل کنید. می‌توانید کمی\nارگانو ( آویشن) نیز به این چیپس دست‌سازتان اضافه کنید.\nویدیو : باریک شدن معجزه آسای کمر با مصرف ماست\nلیست قیمت مودم gsm


جزوه ی آموزشی: بولتن چیست؟\nMonday, 23 June 2014 09:29\nپروژه ی مستندسازی افغانستان تلاش مستمری برای ایجاد یک بانک اطلاعاتی درباره ی نقض های حقوق بشر در افغانستان است.\nبولتن مدخلی در این بانک اطلاعاتی است در مورد یک حادثه که بنابر گزارش یک سند مرجع ممکن است در طی آن نقض حقوق بشر اتفاق افتاده باشد.\nسند مرجع ممکن است هر چیزی باشد اما معمولا گزارش منتشر شده ی یک موسسه بنام دولتی یا غیردولتی است یا خبر، مصاحبه ی مستقیم و یا اسناد دیگر. پروژه ی مستندسازی افغانستان مستقلا قادر به تایید صحت و دقت این گزارش ها نیست. هدف این بانک اطلاعاتی این است که پیدا کردن اطلاعات مربوط به نقض حقوق بشر را برای پژوهشگران آسان کند. بار تایید این گزارش ها یا درخواست اطلاعات بیشتر از موسسه ی منتشرکننده، قبل از استفاده از این گزارش ها، بر عهده ی خود پژوهشگر است.\nچند بولتن به طور همزمان ممکن است به یک واقعه اشاره کنند اما جزئیات یک واقعه در منابع مختلف ممکن است متفاوت یا حتی متضاد باشد. بولتن ها تنها اطلاعات را همان طور که در منبع آمده بیان می کنند. بولتن ها دربرگیرنده ی تحقیقات فراتر از منبع یا اطلاعات منابع دیگر نمی شود حتی اگر در مورد اتفاق یکسانی باشند.\nبه عنوان مثال یک حادثه در یک بولتن ممکن است این اطلاعات را در اختیار پژوهشگر قرار دهد: «۱. اطلاعاتی مربوط به نقض احتمالی حقوق بشر ۲. اطلاعات مشخصی در مورد زمان و مکان حتی اگر نامعلوم باشند ۲. اطلاعات مشخصی درباره ی مرتکبین حتی اگر ناشناخته باشند.\nبرای مثال ممکن است در یک سند مرجع آمده باشد: «در تابستان سال ۱۹۹۶، تیراندازان به منزل جان دو، مغازه داری اهل خناباد حمله کردند که در نتیجه ی آن آقای دو و همسرش زخمی شدند.» این حادثه دربرگیرنده ی حمله ی ضاربین فیزیکی به دو غیرنظامی است. آیا این واقعه لزوما نقض حقوق بشر به شمار می رود؟ بدون آن که بدانیم تیراندازان چه کسانی بودند، قادر به دادن نظری در این زمینه نیستیم اما ممکن است که حقوق بشر نقض شده باشند. ضاربین «افرادی هستند که به خانه ی جان دو تیراندازی کردند» بنابراین هر چند که اطلاعاتی در مورد هویت این افراد وجود ندارد، اطلاعات درباره ی آن ها به اندازه ای هست که بتوان با آن یک بولتن نوشت. این مسئله همچنین در مورد زمان واقعه صادق است. هر چند «تابستان ۱۹۹۶» به طرز گمراه کننده ای غیرمشخص است، حادثه ی واقعی به هر حال در لحظه ی مشخصی در تاریخ مشخصی اتفاق افتاده است.\nچه اطلاعاتی برای بولتن مناسب نیست؟ وقتی اطلاعات مربوط به زمان یا شرکت کنندگان مشخص نباشد، مانند لیست شهرهایی که در آن ها مین زمینی یافت شده است یا اطلاعاتی مربوط به جراحت های ناشی از جنگ که در یک بیمارستان در طول بازه ی طولانی از زمان درمان شده اند. همچنین اطلاعات مربوط به درگیری ها بین گروه های مسلح داخل این مخزن اطلاعاتی نمی شوند، زیرا صرف جنگ به تنهایی نقض حقوق بشر به شمار نمی رود. اما اعدام اختصاری اسرای جنگی پس از اتمام جنگ استثنایی بر این قانون است. تشخیص این که چه اطلاعاتی یک «حادثه» به به شمار می آیند، دشوار است.\nLast Updated on Monday, 23 June 2014 09:33\nرو��ه های مرتبط


افول جریان تئاتر دانشگاهی در سال‌های اخیر به فضای دانشگاه‌ها برمی‌گردد - ایسنا\nپنجشنبه ۲ خرداد ۱۳۹۸ - ۰۷:۳۸\nکد خبر: 98021709066\nافول جریان تئاتر دانشگاهی در سال‌های اخیر به فضای دانشگاه‌ها برمی‌گردد\nجابر رمضانی در تحلیل و ارزیابی جشنواره‌ی تئاتر دانشگاهی سپری شده،نقطه‌نظراتش را مطرح کرد و ابراز عقیده کرد:بخشی از افول جریان تئاتر دانشگاهی در سال‌های اخیر به فضای دانشگاه‌ها بر می‌گردد.\nاین کارگردان و نویسنده تئاتر که در دوره چهاردهم و پانزدهم جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی حضور داشته و در این ادوار تندیس این جشنواره را دریافت کرده است، درباره نقد و ارزیابی دوره بیست و دوم جشنواره تئاتر دانشگاهی با ایسنا گفت وگو کرد.\nاین کارگردان تئاتر درباره بیست‌ودومین جشنواره‌ی سپری شده‌ی تئاتر دانشگاهی به ایسنا گفت: در هفته‌ای که گذشت کارهای جشنواره دانشگاهی را دیدم، مثل هر جشنواره‌ی دیگری با چند کار خوب و چند کار متوسط و ضعیف روبه‌رو بودیم. اما یک سری از اجراها فارغ از کیفیت تئاتری، رویکرد تجربی و دانشجویی به اجرا داشتند که اتفاق خوبی‌ست.\nاو با اشاره به دوره‌های درخشان جشنواره‌ی تئاتر دانشگاهی خاطرنشان کرد: چند سالی است که در این جشنواره با افول کیفی کارها و برگزاری روبه‌رو بوده‌ایم که به نظرم بخشی از این افول به خاطر انتخاب نادرست دبیران جشنواره بوده است.\nاین کارگردان که تندیس و تقدیر این جشنواره را در دوره‌های چهاردهم و پانزدهم دریافت کرده است با تاکید بر اینکه جشنواره بیست‌ودوم تئاتر دانشگاهی بخشی از ضرباتی که متحمل شد به خاطر مدیریت نادرست دبیر و عدم تجربه کادر اجرایی آن بوده است، ادامه داد: باید به یاد داشته باشیم بازبینی گاهی اوقات خیلی سخت‌تر از مرحله داوری است و در بازبینی با تئاتر لُختی طرف هستیم که نه دکوری دارد و نه طراحی لباس و نور و باید پتانسیل موجود در چیزی که می‌بینید را تشخیص دهید. هیئت انتخاب باید تشخیص دهد از این نمایش نصفه نیمه چه تئاتری بیرون می‌آید و به نظر نمی‌توان به بازبین‌ها خرده گرفت و باید کسی که این انتخاب‌ها را کرده است مورد بازخواست قرار گیرد.\nاو افزود: دبیر جشنواره امسال چیدمان خوبی از بازبین‌ها را نداشته است. باید به جوان گرایی او در این چیدمان تبریک گفت ولی گروه بازبین‌های امسال چند دست و چند رأی بوده‌اند و این اختلاف و فاصله‌ی زیاد بین آنها باعث انتخاب‌هایی بعضاً نادرست نیز بوده است.\nکارگردان نمایش "صدای آهسته برف" گفت: به نظر کست داوران این دوره، جشنواره را نجات داد. آن‌ها فارغ از حواشی پیرامون نمایش‌ها به قضاوت کیفی دست زدند و جلوی هر نگاه ممیزی ایستادند. در دوره‌های قبل بارها شاهد این ماجرا بوده‌ایم که نمایشی به خاطر مسائل ممیزی نادرست از داوری کنار رفته و داورها نیز تحت تأثیر جو و حواشی، کار اصلی‌شان که قضاوت کیفی و مقایسه بین آثار است را کنار گذاشته‌اند و به این نمایش‌ها ضربه زده‌اند اما ترکیب داوری امسال و قضاوت نهایی آنها نشان از استقلال و آگاهی آنها بود.\nاو در ادامه با اشاره به اینکه در دو سال اخیر، جشنواره تئاتر دانشگاهی جان تازه‌ای گرفته تصریح کرد: بخشی دیگر از افول جریان تئاتر دانشگاهی در سال‌های اخیر به فضای دانشگاه‌ها بر می‌گردد، مشخصاً درباره‌ی دانشگاه سوره تهران که همیشه افراد شاخصی را به تئاتر و سینما معرفی کرده باید بگویم که اساتیدی همچون فرهاد مهندس‌پور، محمد چرمشیر، اصغر دشتی و … از دانشگاه به سمت آموزشگاه‌های خصوصی فراری شده‌اند.\nرمضانی ابراز عقیده کرد: به گونه‌ای هیئت علمی برخی دانشگاها در این مسأله مقصر هستند که برای خودشان سلطنتی تعریف کرده‌اند و باعث رفتن اساتید خوب از دانشگاه‌ها شده‌اند.\nاو افزود: این افراد به جای خیلی محکمی تکیه زده‌اند و نیازی برای به روز کردن خودشان نمی‌بینند، به خاطر اینکه تا بازنشستگی‌شان در هیئت علمی ثابت شده‌اند.\nرمضانی که سال گذشته نمایش "موی سیاه خرس زخمی " را در تالار مولوی روی صحنه برده بود، گفت: نقدهایی که مبنی بر بی محتوایی آثار امسال شده را نمی‌توانم قبول کنم. اگر آثار امسال به سمت یک بی‌محتوایی حرکت می‌کنند، اتفاقی است که در جامعه امروزی شاهد آن هستیم. مگر ما در تئاتر دنبال پیام هستیم؟ یا مگر تئاتر یک تریبون برای ارائه راهکار بیرون‌رفت از این بحران است؟ خیر؛ تئاتر هیچ راهکاری ارائه نمی‌دهد. تئاتر همین که گاهی یک وضعیتی یا حسی منتقل می‌کند کارش را انجام داده است.\nرمضانی درباره برخی اشکالات دیگر این دوره از جشنواره تئاتر دانشگاهی گفت: تنها چیزی که بعد از چند سال از یک جشنواره باقی می‌ماند، کاتالوگ، عکس‌ها و گرافیک آن است. دنیای گرافیک می‌تواند به جشنواره تشخص، رنگ و سمت و سویی ببخشد. در سال ٩٨ در تهران جشنواره‌ای را برگزار می‌کنیم که یک هشتگ اختصاصی در فضای مجازی برای خودش ندارد. این‌ها جزو بدیهیات برگزاری جشنواره است. دبیرخانه باید درباره آن‌ها فکر می‌کرد، این کارها سخت نیستند.\nاین کارگردان تئاتر نکات مثبت این دوره از جشنواره تئاتر دانشگاهی را اجرای برخی نمایش‌ها دانست و گفت: همه‌ی ما در هر ماه آثار روی صحنه تئاتر را تا حد توان رصد می‌کنیم، چقدر در سالن‌های دولتی یا خصوصی نمایش‌هایی با تجربه نو و جدید و زیبایی‌شناسی متفاوت می‌بینیم؟ من از ابتدا می‌دانستم که با چنین کارهایی در جشنواره تئاتر دانشگاهی امسال روبرو می‌شوم که حالم را خوب می‌کند. به خاطر اینکه شجاع و جسور هستند، همان چیزی که یک تئاتر دانشگاهی باید باشد. البته که هیچکدام از کسانی که داعیه تئاتر دانشگاهی را دارند و خود را منتسب به آن می‌دانند را در هفته‌ای که گذشت در هیچکدام از سالن‌ها ندیدم. به همکاران و دوستانم می‌گویم که مهم‌تر از هر فریاد و عکس‌های دسته جمعی با دانشجوها دیدن آثار آن‌هاست.\nجابر رمضانی در پایان با ابراز نگرانی درباره بخش بین‌الملل جشنواره تئاتر دانشگاهی گفت: امیدوارم سال آینده با انتخاب درست و به موقع دبیر بتوانیم در بخش بین الملل آثار دانشگاهی خوبی از کشورهای اروپایی را دعوت کنیم تا در رقابت با آثار دانشجویان ایرانی به پویایی این جشنواره کمک کنیم.\nبیست و دومین جشنواره بین المللی تئاتر دانشگاهی ایران


سهام عدالت امروز اول شهریور چقدر شد؟ - املاکتو\nخانه / اخبار اقتصاد کشور / سهام عدالت امروز اول شهریور چقدر شد؟\nبه گزارش مجله خبری املاکتو، امروز بازار سهام در نیمه اول بازار با افتی ناچیز مواجه شد. شاخص کل بورس در نهایت در محدوده یک میلیون و ۵۱۵ هزار واحد قرار گرفت و با رشد ۳۳۷ واحدی به کار خود پایان داد. شاخص کل در پایان بازار امروز ۰٫۲ درصد رشد را ثبت کرد.شاخص کل هم وزن امروز با ۴۱۰۰ واحد مثبت و ۰٫۹۴ درصد مثبت در محدوده ۴۴۰ هزار واحد قرار گرفت. ارزش معاملات بورس امروز به ۹ هزار و ۵۶۳ میلیارد تومان رسید.در بازار امروز فارس، میدکو و پترول بیشترین تاثیر مثبت را در شاخص کل گذاشتند. همچنین بیشترین تراکنش هم برای سپید، شستا و پترول ثبت شد. برترین صنایع بورسی امروز شیمیایی‌ها، خودرو و فلزات اساسی بودند. بیشترین حجم معامله را هم خساپا، خبهمن و خودرو داشتند.در جریان معاملات امروز بازار سهام سبد ۵۳۲ هزار تومانی سهام عدالت به ۱۲ میلیون و ۱۴۶ هزار تومان رسید و نسبت به روز گذشته کاهش قیمت را تجربه کرد. ارزش ۶۰ درصد قابل فروش سهام عدالت هم امروز به هفت میلیون و ۲۸۸ هزار تومان رسید.همچنین امروز شرکت سپرده گذاری مرکزی اوراق بهادار و تسویه وجوه (سمات) با انتشار اطلاعیه‌ای از امکان لغو فروش سهام عدالت تا پایان هفته خبر داد. امروز ارزش ۳۰ درصد سبد ۵۳۲ هزار تومانی سهام عدالت هم به سه میلیون و۶۴۴ هزار تومان رسید. آخرین اخبار بازار سهام را در صفحه بورس مجله خبری املاکتو بخوانید.\nفیس بوک ایرانی پس از ۱۷ سال تعطیل شد


تأیید صلاحیت شهردار و استاندار پیشین تهران ، شکاف جدید در شورای ائتلاف ؛ لیست سوم هم می آید - نماشو\nتأیید صلاحیت شهردار و استاندار پیشین تهران ، شکاف جدید در شورای ائتلاف ؛ لیست سوم هم می آید\nبه گزارش نماشو، صحنه رقابت تقریباً این گونه قطعی شده که اصلاح طلبان در حالتی شبیه خلع سلاح در حاشیه میدان شاهد رقابت اصولگرایان خواهند بود.\nبه گزارش خبرنگاران به نقل از ایران، دو هفته تا برگزاری انتخابات مجلس یازدهم، تحولات انتخاباتی همچنان در جریان است اما بدون آنکه صحنه این رقابت شاهد یک اتفاق بزرگ باشد؛ در جریان اصلاحات خبر تأیید صلاحیت تنها دو چهره از راه رسیده و در جریان اصولگرا هم هیچ نشانی از تحولی در جهت وحدت و ائتلاف دیده نمی گردد. با این اوصاف صحنه رقابت تقریباً این گونه قطعی شده که اصلاح طلبان در حالتی شبیه خلع سلاح در حاشیه میدان شاهد رقابت دو لیست فراگیر اصولگرایان خواهند بود.\nافزوده شدن دو چهره به فهرست اصلاح طلبان\nاسماعیل گرامی مقدم، سخنگوی حزب اعتماد ملی اطلاع داد که صلاحیت دو چهره سرشناس این حزب یعنی محمدعلی افشانی و محمدحسین مقیمی تأیید شده است. افشانی در سال های اخیر سابقه استانداری فارس و شهرداری تهران را در کارنامه دارد و مقیمی نیز در دولت اعتدال معاون سیاسی وزارت کشور و استاندار تهران بود. این اتفاق البته می تواند قدمی باشد برای تسهیل امکان ارائه لیست کامل اصلاح طلبان در تهران، البته بی آنکه در دیگر مناطق کشور کار رقابت را برای جبهه اصلاحات تسهیل کند. اما مسأله این است که آیا وجود دو چهره سرشناس حزب اعتماد ملی این مجموعه را برای مشارکت در ارائه فهرست در پایتخت تشویق خواهد نمود؟ حزب اعتماد ملی روز چهارشنبه اعلام نموده بود که وارد فرآیند معرفی فهرست انتخاباتی نخواهد شد.\nگرامی مقدم دیروز درخصوص احتمال تغییر حوزه محمدرضا خباز از دیگر اعضای این حزب از تهران به کاشمر به فارس گفته است: آقای خباز قاعدتاً باید تغییر حوزه بدهد چرا که طبق مصوبه شورای عالی سیاست گذاری اصلاح طلبان امکان لیست دهی در تهران وجود ندارد.\nحزب کارگزاران سازندگی اما به عنوان یکی از سه حزب بزرگ اصلاح طلب در جلسه شامگاه پنجشنبه خود درباره ارائه لیست در تهران باز هم به جمع بندی نرسید. به گزارش ایسنا در نشست اخیر شورای مرکزی این حزب مقرر شده که پس از آنالیز اسامی تأیید صلاحیت شدگان در تهران، جمع بندی کمیته انتخابات در دستور جلسه فوق العاده شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی ایران که هفته آینده برگزار خواهد شد، قرار گیرد. حزب کارگزاران همچنین به سیاق شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان تصمیم گیری درباره حمایت یا عدم حمایت از لیست در استان ها را به شورای کارگزاران سازندگی همان استان واگذار کرد. چیزی که نشانه کمبود یا عدم وجود نامزد اصلاح طلب در استان ها باشد.\nمشارکت گلایه مندانه\nبا وجود این حتی بعضی از اصلاح طلبان هم می گویند که ندادن لیست به معنای قهر با انتخابات و تحریم نیست. این را شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان قبلاً در بیانیه خود مطرح نموده بود و حالا مرتضی الویری، رئیس شورای عالی استان ها و از چهره های شناخته شده جریان اصلاحات به خبرنگاران گفته است: با حضور پرشور در پای صندوق های رأی می توانیم بهترین افراد را راهی مجلس کنیم، اما این بدین معنی نیست که گلایه های خودمان را نادیده بگیریم.\nعلی شکوری راد، دبیرکل حزب اتحاد ملت هم روز پنجشنبه به ایرنا گفته که برای ما اصل شرکت در انتخابات است و معتقدیم جهت اصلاحات از صندوق رأی عبور می نماید و برای صندوق رأی اعتبار و ارزش زیادی قائل هستیم و حتی در شرایطی که این صندوق نتواند اصالت ها و اعتبار اصلی خودش را داشته باشد، هر مقدار که بهره ای از اصالت و اعتبار داشته باشد، باز برای ما فرصت است و می خواهیم از این فرصت استفاده کنیم.\nبه گفته شکوری راد حزب اتحاد ملت به استان ها و حوزه های انتخابیه در شهرستان ها اعلام نموده است که در هر حوزه انتخابیه ای که نامزد اصلاح طلبی وجود دارد و امید دارند آن نامزد در مجلس بعدی کنش اصلاح طلبانه داشته باشد، در انتخابات از او حمایت نمایند. یعنی دقیقاً همان تصمیمی که شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان و حزب کارگزاران سازندگی گرفته اند.\nلیست سوم اصولگرایان؛ شکاف جدید در شورای ائتلاف\nدر سوی دیگر میدان در شرایطی که تقریباً ارائه دو لیست توسط اصولگرایان قطعی شده اخباری درباره قطعی شدن معرفی یک لیست سوم هم به گوش می رسد. لیستی متشکل از نزدیکان شهاب الدین صدر.\nمحمدجواد محمدی نوری، قائم مقام ستاد انتخابات جبهه پیشرفت رفاه و عدالت در تهران از نهایی شدن لیست تشکل متبوعش برای انتخابات اطلاع داد و گفت: نام لیست جبهه در انتخابات مجلس یازدهم مجلس مردم است و تقریباً در تمامی استان ها نیز یا به صورت مشترک یا با بعضی جریانات همسو یا کاملاً مستقل تحت همین عنوان افراد لایق و کارآمد را معرفی خواهیم کرد. جبهه پیشرفت رفاه و عدالت تا قبل از این در قالب شورای ائتلاف اصولگرایان فعال بود.\nهر چند شاید به لحاظ وزن کشی این جبهه به صورت مستقل از شانس قابل ملاحظه ای در رقابت انتخاباتی برخوردار نباشد اما خروج آن از شورای ائتلاف می تواند نشانه ای باشد از سختی کار در این مجموعه برای رسیدن به فهرست ائتلافی نهایی.\nالبته خبرگزاری فارس هم اطلاع داده به دنبال خروج جبهه پایداری و پافشاری این حزب برای ارائه لیست جداگانه، بعضی احزاب و چهره های دیگر نیز در اعتراض به این موضوع خواهان لیست جداگانه شدند از جمله بعضی افراد با فشار بر روی محمدباقر قالیباف، خواهان ارائه لیست جداگانه توسط وی شدند.\nانتشار: 6 فروردین 1399 بروزرسانی: 8 مهر 1399 گردآورنده: namasho.com شناسه مطلب: 1648\nبه "تأیید صلاحیت شهردار و استاندار پیشین تهران ، شکاف جدید در شورای ائتلاف ؛ لیست سوم هم می آید" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "تأیید صلاحیت شهردار و استاندار پیشین تهران ، شکاف جدید در شورای ائتلاف ؛ لیست سوم هم می آید"


محصولات فده ایران\n1/22/2022 2:10:33 AM\nانواع کلید و پریز و تجهیزات روشنایی\nقاب های کلید و پریز فده با درنظرگرفتن سبک های مختلف طراحی داخلی دربرگیرنده طرح های متنوعی از انواع کلیدوپریزکلاسیک، کلیدوپریزمدرن و کلیدوپریزکریستالی می باشد.جنس اصلی قاب کلید و پریز FEDE از آلیاژ برنج می باشد.\nانواع قاب هالوژن فده\nقاب های هالوژن کلاسیک وسری جدیدی از قاب هالوژن مدرن شرکت فده دارای روکش دست ساز هستند که رنگ این محصولات ثابت می باشند. قاب هالوژن ضدآب با رو کش های IP مختلف جهت استفاده در محیط های مرطوب ازمحصولات فده اسپانیا قابل انتخاب هستند.\nانواع چراغ دیواری فده\nدیوارکوب های فده ساخته شده از آلیاژ برنج هستند و شامل چراغ بالا آیینه ای، چراغ بالا تابلو، چراغ کنار تختی اتاق خواب، چراغ دیواری کلاسیک و دیوار کوب های مدرن جهت نورپردازی بر روی دیوارهای دکوراتیو، ستون ها و دیوار راهروها و راه پله ها می باشند.\nچراغ سقفی کلاسیک و لوسترکلاسیک فده از ترکیب آلیاژ برنج با کریستال های سواروسکی، حباب های شیشه ای، شیشه دکوراتیو، سیم های پارچه ای با کیفیت بسیار بالا طراحی و ساخته شده اند. لوستر سقفی مدرن و کلاسیک فده با زنجیرهای برنجی ، میله های برنجی و یا سیم های پارچه ای با تنوع در رنگ بندی جهت استفاده در فضاهای مختلف طراحی شده اند\nچراغ آباژور فده در دو مدل آباژور رومیزی و آباژور ایستاده بر روی زمین، از آلیاژ برنج با کیفیت بسیار بالا طراحی و ساخته شده اند. آباژورهای رومیزی فده در مدل های آباژو چند شاخه، آباژورحباب دار و آباژو پایه بلند با شید (کلاهک) طراحی شده اند.\nسیستم های روکار فده اعم از کلیدوپریز روکار ، قاب هالوژن روکار و چراغ دیواری روکار در فضاهایی که از قبل سیم کشی صورت نگرفته است و با سیم کشی روکار مورد استفاده قرار می گیرند. سیستم روکار فده شامل پریز برق روکار، پریز بارانی روکار، کلید برق روکار، داکت و...


تقی آزاد ارمکی: اگر بازی با غرب به سامان برسد رئیس مجلس دیگر علی لاریجانی نخواهد بود - بازتاب\n۱ آبان ۱۳۹۷ ساعت ۰۸:۵۱ سیاسی کد خبر :399263\nتغییر و تحولات در ساحت‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جامعه در حال ظهور و بروز هستند، اما چون جامعه هر امری را با معیارهای کمی سنجش می‌کند، اکنون صرفا تنها بحران جامعه را بحران اقتصادی می‌داند.\nگرچه در بستر این بحران اقتصادی تغییرات بسیار بیشتری در حوزه‌های تاجتماعی و فرهنگی جامعه شاهدیم که نمونه آن را می‌توان در سبک زندگی، پوشش و رفتار و شئونات جامعه دید. خوب یا بد حسن روحانی به عنوان رئیس‌جمهور تاکنون نتوانسته آنطور که باید عملکرد مناسبی در ساحت‌های مختلف داشته باشد. چه اینکه در حال حاضر نه اصلاح‌طلبان که عقبه حمایتی رئیس‌جمهور و حامیان اصلی او بودند، بلکه میانه‌روها و اعتدالگرایان نیز معتقدند که روحانی حتی از مواضع اعتدالی خود نیز عدول کرده است. تغییرات اخیر در دولت موید این موضوع است که روحانی علنا با وجود ۲ سال او اندی باقی از دولتش دستش خالی‌تر از آن است که گفتمان جدیدی رو کند و سرمایه اجتماعی خود را بازگردانده و به خود امیدوار کند. از این جهت که برخی وزرای او مثل عباس آخوندی با استعفانامه صریح و بی‌پرده روحانی را به عدول از اعتدال‌گرایی متهم می‌کنند. چه اینکه معاون اول صبور دولت نیز به سخن می‌آید از عدم اختیارات سخن می‌گوید. با این تفاسیر روحانی نه عقبه اجتماعی خود را دارد و نه اصلاح‌طلبان را و باید برای کمتر از ۳ سال باقی مانده از دولت خود چاره‌ای بیندیشد. مردم از روحانی عبور کرده‌اند باید دید حامیان و اطرافیان نزدیک چه زمانی خواهند گذشت. برای بررسی شرایط سیاسی و اجتماعی جامعه و بحران در ساحت‌های مختلف آن «آرمان» با تقی آزاد ارمکی جامعه‌شناس و استاد دانشگاه به گفت‌وگو پرداخته است که می‌خوانید.\nمن معتقدم اینکه برخی می‌گویند روحانی با ارکان قدرت به توافق نرسیده بود درست نیست؛ بلکه ملاحظات دیگری داشت که می‌خواست به رسیدن کشور به مرحله سخت‌تر کمک نکند. چون ما در شرایط ضعف اقتصادی قرار گرفته بودیم. از طرف دیگر احتمال چرخش‌های مهمی در ساخت سیاسی و کل نظام جمهوری اسلامی وجود داشت و روحانی نمی‌خواست همه چیز را قربانی کند، به همین دلیل رفتار محافظه‌کارانه در پیش گرفت. اتفافا آقای روحانی پس از انتخابات تلاش‌هایی کرد، اما برخی جریانات سیاسی به سرعت تعبیر کردند که وی در مقابل مقام معظم رهبری قرار گرفته و سعی کردند رئیس‌جمهور را در مقابل رهبری قرار دهند. زمانی که روحانی بدین آگاهی رسید و فهمید که همه طرف‌ها او را به گوشه رینگ می‌برند، کنار کشید تا این دو گانه شکل نگیرد. البته به نظر من رئیس‌جمهور انتخاب خوبی کرده، اما هزینه آن را جامعه می‌دهد. در صورتی که در همه دولت‌ها این مساله شکل گرفت. البته اینکه روحانی اجازه شکل‌گیری این دوگانه را نداد موجب شد تا برخی از پروژه‌ها تعطیل و همین مساله باعث بروز افت پایگاه مردمی وی شود و نیروی مدافعش متزلزل شود. مشکل دیگر این است که روحانی با رویکردی که در پیش گرفت، از گفتمان خود عبور کرد و اینجا جامعه از روحانی انتظار تن دادن و پذیرش گفتمان دیگری دارد و وی نیز در این مسیر حرکت می‌کند. آنچه که بازی را سخت‌تر کرد ماجرای تحریم‌ها و آمریکا بود که جامعه باید به یک صدا دست پیدا می‌کرد و نمی‌شد با دو صدایی جامعه را مدیریت کرد.\nرئیس‌جمهور در مقاطع مختلف بر فواید امید درمانی تاکید کرده؛ به نظر شما واژه امید درمانی آنطور که آقای روحانی می‌گوید با آنچه جامعه برداشت می‌کند یکسان است؟\nخیر معتقدم یکسان نیست، چراکه جامعه خیلی دیرتر به معنای این چنینی دست پیدا می‌کند چون جامعه با موارد ریز سروکار دارد و اگر این موارد روزمره بسامان باشد می‌توان آن را همسان با امید قلمداد کرد. زمانی که این همسانی وجود ندارد نمی‌توان آن را با امید درمانی یکسان دانست. تصور مردم در مورد آینده با تصور سیاستمداران بسیار متفاوت است؛ سیاستمداران آینده دورتر و مردم آینده نزدیک‌تر را می‌بینند. اینگونه است که همواره شکاف و فاصله بین مردم و سیاستمداران وجود دارد. به همین دلیل است که مردم به دنبال قهرمانانی می‌گردند که دیروز حرفشان را گوش نکردند. از این رو آنهایی که مردم به آنها بی‌اعتنایی کردند را قهرمان خود می‌کنند. چراکه آنها جلو‌تر بودند، اما جامعه به آنها گوش نکرد؛ البته گوش نکردن این بود که مردم به‌خاطر فقر، بیکاری، مشکلات اقتصادی و خصوصی خود نتوانستند حرف آنها را بفهمند. در حالی که سیاستمدارن از سخن از فرایندهای دیگری که اگر مقاومت کنیم به آینده مطلوبی خواهیم رسید می‌گفتند. از این جهت نیروی دیگری لازم است که میانداری کند و این شکاف را بر طرف کند. این نیروی دوم یا نیروی دیگر پا در درون جامعه و زبان در حاکمیت دارد. به نحوی که از درون حاکمیت سخن می‌گوید، اما از شرایط جامعه به‌خوبی آگاه است. این نیرو شامل روشنفکران، دانشگاهیان و نیروی اصلی طبقه متوسط می‌شوند. البته طبقه متوسطی که خیلی از طبقه پایین جامعه مثل طبقه بالا دور نیست، اما در عین حال زبان و بیانش در نظام سیاسی است که بتواند آن را منتقل کند. دولت آقای روحانی از این حالات و طبقه دور شده و طبقه متوسط با روحانی فاصله گرفته است. مثلا وزیر آموزش عالی دولت را نگاه کنید، وی با هیچ بخشی از نظام آموزشی کشور ارتباط ندارد. یک بوروکرات گذاشته‌اند که فقط به جلسات رفت و آمد می‌کند، بودجه می‌گیرد و توانایی ارتباطی موثری با دانشگاهیان ندارد. انگار یک شخصیت کاملا خنثی را که ارتباطی به وزارت علوم ندارد، به سمت وزیر گمارده‌اند. جایی که مرکز مغز و اندیشه جامعه است. به همین دلیل است که ارتباطی بین جامعه و دولت در این ساحت شکل نمی‌گیرد. البته این فقط در بحث وزارت علوم و آموزش عالی نیست؛ وزیر رفاه، ارشاد و اقتصاد را نگاه کنید چگونه افرادی بوده و هستند و چه عملکردی داشتند. این افراد هستند که می‌توانند سرمایه مهم را به نظام اجتماعی منتقل کنند، اما این ظرفیت نیست. گرچه خودشان گعده‌هایی دارند و فکر می‌کنند خوب است توانمندی دارند و کار انجام می‌دهند. پس اشکال اینجاست که آقای روحانی می‌گوید؛ این نیرو وجود ندارد که این مفهوم را معنا کند، به جامعه ببرد تا جامعه امید به آینده را احساس کند. امید به آینده و زندگی با این مفاهیم در یک راستا قرار دارند. مردم هرچه زودتر باید از ولع جمع کردن کالا، ترس از فروپاشی ارزش ریال و بانک‌ها اجتناب کنند و آن را فشار ندهند و خود را دچار آسیب نکنند. زمانی که سیلی می‌آید، اگر جامعه بداند که آنجا سیل‌بند وجود دارد و نیروهای آتش نشان آماده‌اند، فرار نمی‌کنند و حداقل دم در می‌ایستند. حال چون ما این نیرو را نداریم یا اگر داریم اعلام نکرده‌ایم مردم فرار می‌کنند و خانه خود را هم آتش می‌زنند.\nبا توجه به اینکه رئیس‌جمهور چندی پیش اذعان کرد که در ۱۳ آبان اتفاقی نخواهد افتاد و شما هم بحران اقتصادی را تایید کردید؛ این بحران را پس از ۱۳ آبان شدید‌تر خواهیم دید؟\nفعلا بحران در اقتصاد وجود دارد، اما هزینه‌های مهم در سطوح دیگر نیز وجود دارد که اگر بحران اقتصاد ماندگار شود می‌تواند این بحران را منتقل کند و ساحت‌های دیگر را دچار اختلال کند. سیاستمداران قرار است سیاسی بازی کنند، پس باید بگویند که اتفاقی نخواهد افتاد؛ اگر نه چرا در آن جایگاه نشسته‌اند. دشمن نیز سرجای خود نشسته و بازی خود را انجام می‌دهد، اما اینکه نتیجه عمل کنش سیاسی دولت، غرب و نیروهایی دیگری چه باشد به نیرویی در جامعه باز می‌گردد که نیروی وحشی است. طبقه نوکیسه جامعه ایرانی که برای جامعه بلا آفریده است. این طبقه می‌تواند با حرکتی دیگر شرایط را برای جامعه سخت‌تر کند. طبقه‌ای که پول زیاد در دست دارد، هیچ تعلقی به جامعه ندارد و به دنبال و پول، لذت منفع و سر خوشی است، نه دنبال خدمت و تولید و سرمایه‌گذاری. مشکل این طبقه است. اگر بد بازی کند مثل همین که تاکنون بوده اوضاع بدتر خواهد شد، اما اگر به آگاهی برسد که خیانت بس است و بر محور منافع ملی حرکت کند آن زمان است که بازی غرب تقریبا کم‌اثر خواهد شد و نقش سیاستمداران و نیروهای ملی بالا خواهد رفت و طبیعتا می‌توانیم این دوره را با مقاومت سختی شروع کنیم.\nتغییرات در ساحت‌های دیگر جامعه نیز مشاهده می‌شود؛ مثلا بسیاری معتقدند مردم سه‌گانه بی‌تفاوتی، دین‌گریزی و دین‌ستیزی را پشت سر گذاشته‌اند، با توجه به شناخت از جامعه ایرانی این مساله را چطور تبیین می‌کنید؟\nمن معتقدم این گزاره‌ها اساسا غلط است. مردم ایران همیشه عرصه دین داریشان همین‌گونه با ثبات بوده است. این توهم است که بگوییم مردم تا دیروز دیندار بودند و اکنون بنابر شرایط جامعه و حکومت بی‌دین شده‌اند. ایران دیروز و امروز را مقایسه کنید. هرچند من می‌گویم در عرصه دین تغییر اتفاق افتاده، اما فروپاشی رخ نداده است. این تغییر زیاد و اتفاقا خوب است. دین در ایران از تک صدایی خارج شده که خیلی اتفاق خوبی است. یک روایت، منش، فهم و سلوک اتفاق بی‌نظیری است که در ایران اتفاق افتاده است. همه می‌گویند چرا یک‌صدا نیستیم و دین تک‌صدایی نداریم و چون نیست پس مردم ضد دین هستند، اما این اشتباه است. ببینید آنجا که جنبه شعائر دارد مردم حضور دارند یا نه؟ آنجا که جنبه خدمت دارد مردم هستند یانه؟ چرا این مسائل عنوان می‌شود که مردم بی‌دین شده‌اند؟ دین جلوه‌های دیگری در ساحت زندگی مردم پیدا کرده است. زمانی می‌گفتند که دین فقط آنچه که روحانی محل می‌گوید است، اما اکنون می‌گویند آنچه که روحانی محل می‌گوید نیز دین است. قدیم نیز همان‌طور بوده است.\nاتفاقا در نظام سیاسی تکثرگرایی وجود دارد. اکنون با تکثر مراجع و حوزه این رویکردها از انقباض در آمده است. البته اینکه می‌گویند شهید مطهری گفته باید در دانشگاه‌ها مارکسیسم تدریس شود نیز شعار و ایده شخصی وی بود چون شاکله تفکر آقای مطهری حذف مارکسیسم است. حال این بدین معنا نیست که نگاه قوی در نظام سیاسی وجود ندارد. اکنون گروه خاصی این کار را نجام می‌دهند، اما بقیه انجام نمی‌دهند. اتفاقا این معنا اکنون برای یک گروه خاص فقط بازار، دل و عشق شده است، اما بقیه جامعه که اینگونه نیست. اتفاقا میزان مطهری نخوان‌هایمان بیشتر از دیروز شده است و به همین اندازه هم شریعنی نخوان‌ها نیز زیاد شده‌اند. اتفاقا در نظام سیاسی رسمی نیز نگاه‌های مختلف و تکثر داریم، اما تأمل ایدئولوژیک وجود دارد که می‌خواهد خود را سامان دهد و اقتدار ایدئولوژیک را اعمال کند.\nبله من نیز موافقم که در این حوزه بیشتر است. مثلا در بحث خانواده اگر نگاه کنیم هزینه‌ای که در بحث خانواده می‌دهیم چند برابر حوزه اقتصاد است، اما چون در اقتصاد پول می‌آید مسائل اجتماعی چون غصه و ناراحتی و افسردگی دیده نمی‌شود. زمانی شروع کردیم به شمارش مردان و زنان افسرده و گفتیم مردم افسرده هستند، یا در مقطعی به بحث اختلالات زن و شوهر‌ها پرداختیم و طلاق را در جامعه مطرح کردیم. اینها همان هزینه‌هایی است که نهاد خانواده می‌دهد. در حوزه دین نیز همین مسائل وجود دارد. در حوزه اقتصاد این مساله قابل اندازه‌گیری است چون امری کمی است، مثلا دلار چقدر بالا وپایین شد، اما اینجا نمی‌توان اندازه گرفت که مشکلات و مسائل چه میزان بوده است. البته این مساله در حوزه اجتماعی وفرهنگی به بحران نمی‌انجامد چون توانایی بازتولید خود را دارد و در اختیار خودش است، اما در حوزه اقتصاد خیر چون وجود گروهی چپاول‌گر و نو کیسه، نابسامانی و ناکارآمدی دولت و دشمنی که می‌گوید می‌خواهم اقتصاد شما را نابود کنم اجازه این بازتولید را نمی‌دهد. این سه، دست به دست هم داده که صدای آن به عنوان بحران اقتصادی در جامعه شنیده شود، اما حوزه اجتماعی، فرهنگی و دین مردم چون صدایی ندارد تغییرات پرهزینه‌اش شنیده نمی‌شود. این هزینه‌ها برای جامعه و کلیت ساختار نظام سیاسی است که البته هزینه‌های خوبی است. باید طلاق در جامعه وجود داشته باشد تا بتوانیم جامعه را سرپا نگه داریم، باید اجازه تغییر سن ازدواج، فرزند نیاوری و… را صادر کنیم. نهاد خانواده بیشتر تنبیه و اصلاح می‌کند. چراکه انتظار این بود هر آنچه گفته می‌شود پذیرفته و تبعیت شود، اما نه تنها پذیرفته نشده که گاهی اهمیت هم نمی‌یابد. در این وادی ممکن است مردان و زنان مذهبی بیشتر کم اهمیتی نشان دهند تا مردان و زنان سکولار. اساسا در چرخش وضعیت حجاب در ایران بی‌حجاب‌ها نیستند که وضعیت حجاب را در جامعه تغییر می‌دهند، بلکه باحجاب‌ها و خانواده‌های مذهبی این مساله را دنبال می‌کنند. نوعی چالش و نزاع پنهان میان والدین خانواده‌ها وجود دارد. این چالش خود را در آموزش و پرورش نشان داد. دعواهای اساسی و بحران اصلی در این ساحت‌هاست نه درافزایش نرخ ارز. فردا اگر اقتصاد جامعه رو به ثبات برود نرخ ارز هم کاهش خواهد یافت، اما جامعه نمی‌تواند خانواده را به حالت اول بازگرداند.\nمن معتقدم نداشته؛ چراکه اگر بود در حوزه اقتصادی سیاست پولی تعیین می‌کرد نه اینکه نیروی انتظامی در خیابان دلارفروش بگیرد. می‌شد با سیاست پولی با یک تغییر ۵۰ هزار فروشنده دلار را از چرخه تاثیرگذاری خارج کرد نه اینکه ۴ نفر خرده دلار فروش را به زندان بیندازد. به همین دلیل است که می‌گویم اراده و عزمی نیست و دولت توان عملکردی ندارد. در جریان اصولگرا نیز همان‌طور است و یک تئوریسین وجود ندارد و کارشان فقط اهانت به اصلاح‌طلبان شده است. بازی با پول، اقتصاد و تجارت کاری ندارد. یک پیشنهاد حقوقی، قضائی و فنی در مجلس برای اصلاح نظام پولی و مالی کشور نرفته است. نظام اقتصادی کشور باید توسط نظام کارشناسی حل شود و یک تئوریسین بگوید که از فردا فلان کار انجام شود و تمام پول کشور به آنجا بریزد.\nبا توجه به در پیش بودن انتخابات ۹۸ مجلس و پس از اینده آینده دور‌تر ۱۴۰۰ مجلس شرایط سیاسی اجتماعی را برای مشارکت‌های اجتماعی و نقش جریان‌های سیاسی چطور ارزیابی می‌کنید؟\nاگر بازی با غرب بسامان برسد انتخابات مجلس انتخابات محله‌گرایی رادیکال خواهد بود و از درون آن افراد محله‌ای در خواهند آمد که مناقشات و منازعات محله‌ای را به سطح ملی خواهد آورد که در آن زمان مدیریت کشور بسیار سخت خواهد بود. اگر نمایندگان تا دیروز نماینده راست و چپ بودند و گفتمان چپ و راست را نمایندگی می‌کردند و از مردم رأی می‌گرفتند؛ اکنون باید منافع محله‌ای، قومی، نژادی و گروهی را دنبال کنند. این مساله منجر به مجلسی متکثر و متفاوت خواهد شد و رئیس مجلس دیگر علی لاریجانی نخواهد بود. آنجاست که باید به قانون اساسی بازگردیم. در مورد انتخابات ۱۴۰۰ نیز برنده وضعیت فعلی اصولگرایان هستند، اما معلوم نیست که چه نتیجه‌ای در فرایند عملی ما با غرب و درون کشور در ساحت اقتصاد و اجتماع بیفتد. اما انتخابات بسیار سختی خواهیم داشت به معنای جلب نظر مردم چون شعارها خیلی باید جنبه واقعیت‌های اجتماعی داشته باشد تا فضاهای ایدئولوژیک؛ به‌نظرم این فرایند بیش از اینکه فضاهای ایدئولوژیک را بالا بیاورد جامعه را بالاخواهد برد. این دوره؛ دوره عبور از بیانات ایئولوژیک است. از پس این واقعگرایی یا دموکراسی پدید خواهد آمد یا دموکراسی که باید در آن شعارهای توسعه‌ای داده شود. آن زمان رئیس‌جمهوری متفاوت از رئیس دولت اصلاحات، احمدی‌نژاد و روحانی خواهیم داشت. رئیس‌جمهوری که بتواند نظام اجتماعی را سامان دهد، کسانی که جنس بازی جامعه را می‌شناسند نه مثل روحانی با تحکم سخن می‌گویند و نه مثل احمدی‌نژاد موج درست می‌کنند.\nبا توجه به جمیع مسائل یاد شده آینده نظام اجتماعی سیاسی ایران چگونه می‌بینید؟\nآینده جامعه بازگشت به سمت خودش است و به زیست بوم اجتماعی خود باز خواهد گشت. به همین دلیل است که من شواهد ظهور جریان سوم را در ایران می‌بینم. دغدغه این گروه مردم، زندگی مردم و تنظیم روابط با جامعه جهانی است. این جریان از داخل مردم و نیروهای اجتماعی جدید اتفاق خواهد افتاد. نیروی اجتماعی شبه جریان‌های سیاسی، اما از جنس مردم.