عنوان و نام پدیدآور : اهداف قیام حسینی/ مکارم شیرازی؛ تهیه و تنظیم ابوالقاسم علیان نژادی‌دامغانی.\nمشخصات نشر : قم: انتشارات امام علی‌بن ابی‌طالب (ع)، ۱۳۸۸.\nشابک : ۱۰۰۰۰ ریال978-964-533-084-0 :\nیادداشت : پشت جلد به انگلیسی: . ...Makarem Shirazi. The goals of\nموضوع : واقعه کربلا، ۶۱ق -- علل\nشناسه افزوده : علیان‌نژادی، ابوالقاسم، ۱۳۴۳ - ، گردآورنده\nرده بندی کنگره : BP۴۱/۷۶/م۷الف۹ ۱۳۸۸\nشماره کتابشناسی ملی : ۲۰۰۶۴۰۱\nبسم‌اللّه الرحمّن الرّحیم\nهمه ما به امام حسین علیه السلام و یارانش عشق می‌ورزیم و در عزایش اشک ماتم می‌باریم و بر سر و سینه می‌زنیم، مردان، زنان، پیران، جوانان و حتّی کودکان در این عشق مقدّس شریکند، و حتّی بسیاری از غیر مسلمانان نیز در این امر با ما شرکت می‌کنند.\nاو را در مشکلات شفیع خود بر درگاه خداوند قرار می‌دهند، تربت پاکش را می‌بوسیم، مرقدش را زیارت می‌کنیم، و خاک درش را توتیای چشم خود می‌سازیم.\nامّا چرا و به چه دلیل؟ چون اسوه شجاعت و شهامت و آزادی و نمونه اتمّ (کامل) شهادت در راه خدا بوده است.\nامّا هدف آن حضرت از این قیام و آن شهادت چه بوده است؟ تا ما هم از آن سرور آزادگان الگو بگیریم و عزاداری‌ها\nو زیارت‌هایمان مصداق «عارفاً بحقّه» باشد.\nاین کتاب به سؤال بالا پاسخ می‌گوید و اهداف قیام حسینی را با استناد به خطبه‌ها و سخنان آن حضرت و تواریخ کربلا با زبانی ساده برای همگان روشن می‌سازد.\nبهترین منبع برای رسیدن به اهداف قیام امام حسین علیه السلام دو چیز است: نخست سخنان آن حضرت در طول مسیر نهضت از مدینه تا کربلا؛ و دیگر زیارتنامه‌های مربوط به آن حضرت.\nاز مجموع این دو منبع ده هدف برای نهضت پرشور عاشورا استفاده می‌شود، که در این کتاب بطور فشرده در مورد آن بحث خواهیم کرد. امّا قبل از پرداختن به اهداف دهگانه، تقدیم مقدّمه‌ای لازم است:\nاهداف کارهای خداوند\nبرخی گفته‌اند: «افعال اللَّه معلّل بالاغراض نیست»(1)\n1- این مطلب از اعتقادات اشاعره است. شرح بیشتر را در کتاب جامع الشتات تألیف‌میرزای قمی، ج 4، ص 464 مطالعه فرمایید.\nو منظورشان این است که: «لازم نیست کارهای خداوند هدف داشته باشد!» شاید تصوّر این گروه این بوده که: «اگر بگوییم خداوند از کارهایی که انجام می‌دهد هدفی دارد لازمه‌اش نیاز خداست. یعنی خداوند کمبودها و نیازهایی دارد که با انجام این کارها درصدد جبران و برطرف کردن آن است، در حالی که خداوند غنیّ بالذّات و از هرجهت کامل است. بنابراین، کارهای خدا هدف ندارد!». این تفکّر و توجیه، اشتباه بزرگ و فاحشی است؛ زیرا با این سخن، حکمت خداوند زیر سؤال می‌رود. ما معتقدیم که «افعال خداوند معلّل بالاغراض هست و کارهای خداوند هدف دارد؛ زیرا خداوند حکیم است، و حکیم بدون هدف کاری انجام نمی‌دهد» زیرا اگر بدون هدف کاری صورت پذیرد چه دلیلی دارد که این کار بخصوص انجام شده و مشابه آن صورت نگرفته است؟\nبنابراین، هر کاری انجام می‌شود هدفی در پی آن است. ولی بین اهداف الهی و اهداف انسانها تفاوت وجود دارد. انسانها با انجام کارهای مختلف درصدد جبران کاستی‌ها و برطرف کردن نیازهای خویشند، امّا هدف خداوند از کارها این مطلب نیست، چرا که او بی‌نیاز است، بلکه هدف او به بندگانش بر می‌گردد و می‌خواهد فیضش را شامل حال آنان کند. آری خالق\nو مخلوق هر دو در کارهایشان هدف دارند، امّا یکی رفع نیازهای خود را در نظر دارد، و مقصود دیگری کمک به دیگران است. همان‌گونه که انسانهای محتاج و ثروتمندان متدیّن هر دو هدف دارند، محتاجان در پی رفع نیاز خویشند، ولی هدف ثروتمندان متدیّن، که خود نیاز مادّی ندارند، کمک به نیازمندان است، هر چند آنها نیز در پی برطرف کردن نیازهای معنوی خویش و جلب ثواب و رضای الهی هستند.\nاهداف پروردگار از منظر قرآن:\nبرای توضیح بیشتر آنچه گفته شد به سراغ کلام وحی رفته، و آیاتی از قرآن مجید را به عنوان نمونه متذکّر می‌شویم. توجّه فرمایید:\n1. هدف از خلقت جهان هستی\nخداوند متعال در این مورد، در آیه 12 سوره طلاق می‌فرماید:\n«اللَّهُ الَّذِی خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَمِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ یَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَیْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلَی کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ وَأَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحَاطَ بِکُلِّ شَیْ‌ءٍ عِلْماً»؛ خداوند همان کسی است که هفت آسمان را آفرید، و از\nزمین نیز همانند آنها را؛ فرمان (و تدبیر) او در میان آنها پیوسته فرود می‌آید تا بدانید خداوند بر هر چیز تواناست و اینکه علم خدا به همه چیز احاطه دارد».\nهدف از آفرینش آسمانها و زمین دو چیز است: نخست اینکه بدانیم خداوند قادر بر انجام هر کاری است و این مطلب با مطالعه در مخلوقات الهی در دریاها و خشکی‌ها و جنگل‌ها و آسمان‌ها و کهکشانها و درون وجود خود انسان، و پرده برداشتن از شگفتی‌ها و اسرار آن روشن می‌شود.\nدیگر اینکه بدانیم خداوند بر همه چیز احاطه دارد و هیچ چیز از دید او مخفی و پنهان نمی‌ماند.\n2. هدف از خلقت ستارگان\nدر آیه 5 سوره یونس در مورد خلقت کواکب و ستارگان آسمان چنین آمده است:\n«هُوَ الَّذِی جَعَلَ الشَّمْسَ ضِیَاءً وَالْقَمَرَ نُوراً وَقَدَّرَهُ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِینَ وَالْحِسَابَ مَا خَلَقَ اللَّهُ ذَلِکَ إِلَّا بِالْحَقِّ یُفَصِّلُ الْآیَاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ»؛ او کسی است که خورشید را روشنایی‌بخش، و ماه را نورافشان قرار داد؛ و برای آن منزلگاه‌هایی مقرّر کرد، تا عدد سالها و حساب (زمان) را بدانید؛ خداوند این را جز به‌حق\nنیافریده؛ او آیات (خود را) برای گروهی که آماده درک حقایقند، شرح می‌دهد».\nهدف از آفرینش خورشید و ماه استفاده بندگان، بلکه تمام موجودات، از نور آنهاست. علاوه بر اینکه یک نوع تقویم طبیعی است که در دسترس همگان است، و همه مردم اعم از باسواد و بی‌سواد می‌توانند با استفاده از آن حساب روزها و ماه‌ها و سالها را داشته باشند.\nدر مورد فلسفه خلقت انسان (1) در آیه 56 سوره ذاریات می‌خوانیم:\n«وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِیَعْبُدُونِ»؛ من جن و انس را نیافریدم جز برای اینکه مرا پرستش کنند (و از این راه تکامل یابند و به من نزدیک شوند)».\n4. هدف از بعثت انبیا علیهم السلام\nپیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در مورد بعثت خویش می‌فرماید:\n«بُعِثْتُ لِأُتَمِّمَ مَکَارِمَ الْأَخْلاقِ\n؛ برای کامل کردن اصول اخلاقی\n1- شرح بیشتر را در تفسیر نمونه، ج 22، ذیل آیه مذکور مطالعه فرمایید.\nمبعوث شده‌ام».(1) و خداوند متعال در مورد فلسفه بعثت انبیا در آیه 25 سوره حدید می‌فرماید:\n«لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَیِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْکِتَابَ وَالْمِیزَانَ لِیَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ» ما پیامبران خود را با دلایل روشن فرستادیم، و با آنها کتاب آسمانی و میزان (شناسایی حق از باطل و قوانین عادلانه) نازل کردیم تا مردم قیام به عدالت کنند».\nطبق این آیه شریفه، یکی از اهداف بعثت انبیا عدالت اجتماعی است. همان‌گونه که حدیث قبل از آن، یکی دیگر از اهداف بعثت را تکمیل مکارم اخلاق و ارزش‌های اخلاقی بیان کرد.\n5. هدف از تکالیف\nهدف از نماز، دوری از فحشا و منکرات: «إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَی عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْکَرِ».(2)\nهدف از روزه، رسیدن به تقوای الهی: «کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیَامُ کَمَا کُتِبَ عَلَی الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ».(3)\nهدف از حج، منافع مادّی و معنوی: «لِیَشْهَدُوا مَنَافِعَ لَهُمْ\n1- بحارالانوار، ج 16، ص 210.\n2- عنکبوت، آیه 45.\n3- بقره، آیه 183.\nوَیَذْکُرُوا اسْمَ اللَّهِ فِی أَیَّامٍ مَّعْلُومَاتٍ».(1)\nهدف از قصاص، حیات و زندگی: «وَلَکُمْ فِی الْقِصَاصِ حَیَاةٌ یَا أُوْلِی الْأَلْبَابِ».(2)\nوهدف از سایر تکالیف، امور دیگری است که به خود ما برمی‌گردد.\nخلاصه اینکه خداوند در همه کارهایش هدفی را دنبال می‌کند، ولی این اهداف نفعی برای ذات پاک او ندارد، چرا که بی‌نیاز از همه چیز و همه کس است، بلکه منفعت آن به خود انسانها باز می‌گردد.\nاهداف اولیای الهی\nبا توجّه به آنچه گذشت، قیام و انقلاب اولیای الهی نیز نمی‌تواند بدون هدف باشد. بلکه هر حرکت و قیامی که از سوی پیامبران یا امامان علیهم السلام صورت پذیرفته، اهداف مهمّی در پی داشته است. به همین دلیل، قیام امام حسین علیه السلام نیز اهداف بسیار مهمّی داشته، که می‌بایست اهداف قیام آن حضرت را بدانیم، تا رمز جاودانگی و ماندگاری عاشورا معلوم شود.\n1- حج، آیه 28.\n2- بقره، آیه 179.\nاهداف قیام آن حضرت\nاز مجموع سخنان امام حسین علیه السلام و زیارتنامه‌های آن حضرت، استفاده می‌شود که حضرت اهدافی از این قیام بزرگ و مهم داشته که به ده هدف آن اشاره می‌شود. اهداف مقدّسی که امام علیه السلام و یارانش برای تحقّق آن جان بر کف نهاده، و خون قلب خود را تقدیم کرده، و اهل‌بیت آن حضرت رنج اسارت را به جان خریده، و تمام سختی‌های بعد از جنگ عاشورا تا بازگشت به مدینه را با جان و دل تحمّل کردند.\nاین اهداف را در این کتاب به صورت فشرده و کوتاه مورد تحلیل و بررسی قرار می‌دهیم.\nهدف اوّل: اصلاح امّت\nهنگامی که امام حسین علیه السلام حاضر به بیعت با یزید نشد، و عزم خروج از مدینه کرد، وصیّتنامه‌ای کوتاه، امّا بسیار پرمحتوا، تنظیم فرمود و آن را به برادرش محمّد حنفیّه (1) سپرد، و او را به عنوان نماینده خود در مدینه گمارد، تا اوضاع آن شهر را زیر نظر داشته باشد، و اخبار لازم را به امام علیه السلام منتقل سازد.\nامام علیه السلام در بخشی از این نامه می‌نویسد:\n«إِنّی لَمْ أَخْرُجْ أَشِراً، وَ لا بَطِراً، وَ لا مُفْسِداً، وَ لا ظالِماً، إِنَّما خَرَجْتُ لِطَلَبِ الْإِصْلاحِ فِی أُمَّةِ جَدِّی\n؛ من از سر هوا و هوس قیام نکردم، و قصد افساد و ظلم به دیگران هم ندارم، (و در پی پست و مقام\n1- او فرزند امیرالمؤمنین علیه السلام است، و« حنفیّه» لقب مادر اوست، و نام مادرش خوله دخترجعفر بن قیس است. ا زحضرت رضا علیه السلام نقل شده که امیرالمؤمنین علیه السلام می‌فرمود:« محمّدها ابا دارند که خدا عصیان شود. سؤال شد: این محمّدها کیانند؟ فرمود: محمّد بن جعفر و محمّدبن ابی‌بکر و محمّد بن ابی‌حذیفه و محمّد بن امیرالمؤمنین بن حنفیّه». و امّا نیامدن او به همراه امام حسین علیه السلام به کربلا، شاید به جهت عذر یا مصلحتی بوده است. و در مورد سال وفات و محلّ دفن او، اختلاف نظر وجود دارد: بعضی وفاتش را سال 80 ه. ق و محلّ دفن او را جبل رضوی و بعضی در طائف دانسته‌اند.( قصّه کربلا، ص 71).\nو مال دنیا هم نیستم) بلکه به منظور اصلاح امّت جدّم قیام کرده‌ام».(1)\nدر جای دیگر، که در اهمّیّت امر به معروف و نهی از منکر سخن گفته، می‌خوانیم:\n«اللَّهُمَّ إِنَّکَ تَعْلَمُ انَّهُ لَمْ یَکُنْ ما کانَ مِنَّا تَنافُساً فی سُلْطانٍ، وَ لَا الِتماساً مِنْ فُضوُلِ الْحُطامِ، وَ لکِنْ لِنُرِیَ الْمَعالِمَ مِنْ دینِکَ، وَ نُظْهِرَ الْإِصْلاحَ فِی بِلادِکَ\n؛ بارخدایا! تو (خوب) می‌دانی که انقلاب و نهضت ما برای طلب حکومت و به دست آوردن زرق و برق دنیا نبود، بلکه هدف این است که معالم دینت را به مردم ارائه دهیم، و اصلاحات را در شهرها آغاز کنیم».(2)\nبنابراین، اوّلین هدف امام حسین علیه السلام از نهضت عاشورا اصلاحات است. برای روشن شدن اهمّیّت این موضوع، لازم است اصلاحات در قرآن مجید بطور فشرده مورد بررسی قرار گیرد. توجّه فرمایید:\nواژه اصلاح در قرآن مجید:\nواژه «اصلاح» و هم خانواده‌هایش 12 مرتبه در قرآن مجید تکرار شده است. خداوند در این آیات از اصلاحات فردی\n1- فتوح ابن اعثم، ج 5، ص 33 و بحارالانوار، ج 44، ص 329.\n2- بحارالانوار، ج 100، ص 80؛ تحف العقول، سخنان امام حسین علیه السلام، اوّلین سخن.\nشروع کرده و تا اصلاحات جهانی ادامه می‌دهد. به آیات زیر توجّه فرمایید:\nالف) اصلاح امور یتیمان\nدر آیه شریفه 220 سوره بقره، در مورد یتیمان و چگونگی معاشرت با آنان چنین آمده است:\n«وَیَسْأَلُونَکَ عَنِ الْیَتَامَی قُلْ إِصْلَاحٌ لَهُمْ خَیْرٌ وَإِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُکُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ»؛ و از تو درباره یتیمان سؤال می‌کنند، بگو: «اصلاح کار آنان بهتر است و اگر زندگی خود را با زندگی آنها بیامیزید، (مانعی ندارد؛) آنها برادر (دینی) شما هستند. (و همچون یک برادر با آنها رفتار کنید) خداوند، مفسدان را از مصلحان، باز می‌شناسد».(1)\nب) اصلاح امور خانواده\nخداوند پس از طرح اصلاحات فردی، انگشت بر روی اصلاحات خانوادگی (2) نهاده، و در آیه شریفه 35 سوره نساء\n1- شرح بیشتر در مورد آیه فوق و مسأله یتیم نوازی و آثار معنوی آن را در کتاب ما« از تو سؤال می‌کنند» مطالعه فرمایید.\n2- اسلام نسبت به اصلاح امور مردم اهمّیّت فوق‌العاده‌ای قایل است، و این مطلب ازمطالعه آیات قرآن و روایات معصومین علیهم السلام روشن می‌شود. فقط در کتاب ارزشمند اصول کافی، ج 2، کتاب الایمان والکفر، باب الاصلاح بین الناس، 7 روایت نقل شده که به ذکر یک نمونه از آن قناعت می‌شود:« امام صادق علیه السلام فرمود: اصلاح در بین مردم صدقه‌ای است که خداوند آن را دوست دارد».\n«وَإِنْ خِفْتُمْ شِقَاقَ بَیْنِهِمَا فَابْعَثُوا حَکَماً مِّنْ أَهْلِهِ وَحَکَماً مِّنْ أَهْلِهَا إِنْ یُرِیدَا إِصْلَاحاً یُوَفِّقِ اللَّهُ بَیْنَهُمَا إِنَّ اللَّهَ کَانَ عَلِیماً خَبِیراً»؛ و اگر از جدایی میان آن دو (همسر) بیم داشته باشید، یک داور از خانواده شوهر، و یک داور از خانواده زن انتخاب کنید (تا به کار آنان رسیدگی کنند). اگر این دو (داور)، تصمیم به اصلاح داشته باشند خداوند دل‌های آن دو را به هم نزدیک می‌کند؛ زیرا خداوند دانا و آگاه است (و از نیّات همه با خبر است)».\nج) اصلاح امور امّت‌ها\nدر گام سوم به منظور اهمّیّت اصلاحات جامعه، اشاره‌ای به مشکلات عصر حضرت شعیب علیه السلام نموده، و به نقل از آن پیامبر بزرگوار می‌فرماید:\n«قَالَ یَا قَوْمِ أَرَأَیْتُمْ إِنْ کُنتُ عَلَی بَیِّنَةٍ مِّن رَّبِّی وَرَزَقَنِی مِنْهُ رِزْقاً حَسَناً وَمَا أُرِیدُ أَنْ أُخَالِفَکُمْ إِلَی مَا أَنْهَاکُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِیدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِیقِی إِلَّا بِاللَّهِ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَإِلَیْهِ أُنِیبُ»؛ گفت: ای\nقوم من! به من خبر دهید، اگر دلیل آشکاری از پروردگارم داشته باشم، و روزی و موهبت نیکویی به من داده باشد، (آیا می‌توانم بر خلاف فرمان او رفتار کنم؟!) من هرگز نمی‌خواهم چیزی که شما را از آن باز می‌دارم، خودم مرتکب شوم. من جز اصلاح- تا آنجا که توانایی دارم- نمی‌خواهم و توفیق من (در این کار)، جز به (یاری) خدا نیست. تنها بر او توکّل کردم؛ و به سوی او باز می‌گردم».(1)\nقابل توجّه اینکه هر یک از پیامبران الهی در عصر و زمان خود، با مشکلات خاصّی در جامعه خویش مواجه بوده‌اند که به اصلاح آن مشکلات می‌پرداختند. در عصر حضرت شعیب علیه السلام جامعه دچار ناهنجاری‌های مالی و اقتصادی گشته، و بازار و اقتصاد آنها را بیمار کرده بود. معاملات حرام، کم‌فروشی، خیانت، ظلم در اموال و مانند آن فراوان بود، حضرت شعیب علیه السلام از سوی خداوند مأموریّت یافت که به مبارزه با آن مفاسد بپردازد و امّت خویش را اصلاح کند.(2)\n1- هود، آیه 88.\n2- شعار( ان ارید الّا الاصلاح ما استطعت) تنها شعار حضرت شعیب علیه السلام نبود، بلکه از جمله شعارهای تمام انبیا و همه رهبران راستین است. گفتار و کردار آنها نیز شاهدی بر این هدف محسوب می‌شود. آنها نه برای سرگرمی مردم آمده بودند، نه بخشش گناهان، نه فروختن بهشت، و نه برای حمایت از زورمندان و تخدیر توده‌ها، بلکه هدفشان اصلاح به معنای مطلق و وسیع کلمه بود، اصلاح در تفکّر و اندیشه، اصلاح در اخلاق، اصلاح در امور فرهنگی و اقتصادی و سیاسی جامعه، و اصلاح در همه ابعاد اجتماع، و برای تحقّق این اهداف تکیه‌گاهشان تنها خدا بود، و از هیچ توطئه و تهدیدی هراس نداشتند.( تفسیر نمونه، ج 9، ص 267).\nد) اصلاح تمام جهان\nبالاتر از اصلاح فردی، خانوادگی و جامعه‌های مختلف، اصلاح امور تمام مردم کره زمین است، که آیه شریفه 56 سوره اعراف به آن اشاره دارد:\n«وَلَا تُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَاحِهَا وَادْعُوهُ خَوْفاً وَطَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِیبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِینَ»؛ و در زمین پس از اصلاح آن فساد نکنید، و او را با بیم و امید بخوانید (بیم از مسؤولیت‌ها و امید به رحمتش، و نیکی کنید،) زیرا رحمت خدا به نیکوکاران نزدیک است».(1)\nخلاصه اینکه خداوند متعال اصلاح تمام شؤون حیات را در سطح گسترده و به طور فراگیر در قرآن مطرح کرده، و از همه امّت مخصوصاً پیشوایان اجرای آن را خواسته است.\n«اصلاح» مقابل «افساد» است، و افساد به تباهی کشاندن نظم\n1- شبیه این مطلب، در آیه شریفه 85 سوره اعراف نیز آمده است.\nلازم یک موجود، یا یک فرد، یا خانواده، یا جامعه، یا یک کشور و اصلاح بازگرداندن آن نظم به حالت سابق است.\nدر یک خانواده صالح، بزرگترها باید به وظایف خویش، که همان خیرخواهی و نصیحت است، عمل نموده، و کوچکترها از آنها اطاعت کرده، و هیچ‌کدام از آنها در وظایف و مسؤولیّت‌های خود کوتاهی نکنند. حال اگر بزرگترها به وظایف خویش عمل نکرده، و کوچکترها از اطاعت سرباز زنند، و هیچ کس به مسؤولیّت‌های خویش عمل نکند، و این کارها تکرار شود نظم خانواده بر هم خورده، و فاسد می‌شود.\nاصلاح چنین خانواده‌ای آن است که هر کس وظایف خویش را به درستی انجام داده، و روابط صحیح و اخلاق اسلامی و نظم سابق حاکم شود. یک امّت نیز ممکن است از جهت مسایل اقتصادی، اخلاقی، اعتقادی، فرهنگی و عاطفی فاسد شود، و اصلاح آن به از بین بردن تک تک مفاسد مذکور و بازگرداندن نظم سابق است.\nاصلاحات در عصر پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله\nپیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در محیطی مبعوث به پیامبری شد که از فرط\nجهل و نادانی و بی‌فرهنگی، معروف به محیط جاهلیّت بود.(1) جامعه حجاز (عربستان) از هر جهت فاسد بود؛ از نظر اعتقادی بت‌هایی را با دستان خود تراشیده و یا ساخته، و آن را عبادت و پرستش کرده، و به هنگام شدّت گرسنگی بتهایی که از خرما ساخته شده بود را می‌خوردند! زندگی آنها آمیخته با انواع خرافات بود. خرافات در زندگی آنها غوغا می‌کرد. از نظر اخلاقی به حدّی از انحطاط رسیده بودند که زنان بدکاره نه تنها از اعمال زشت خود شرم نکرده، و آن را مخفی نمی‌نمودند، بلکه بر بالای در خانه خود پرچم مخصوص این کار را نصب می‌کردند! خونریزی، قساوت قلب تا سر حدّ کشتن و زنده به گور کردن دختران، ریختن خون بی‌گناهان، مفاسد اقتصادی و اجتماعی کاملًا مشهود و ملموس بود.\nپیامبر اسلام صلی الله علیه و آله در چنین محیط فاسدی مبعوث شد و شروع به اصلاح تک تک مفاسد کرد. بت‌پرستان را به پرستش خدای یگانه و یکتا دعوت کرد. مفاسد اخلاقی را در زیر پرچم\n«بُعِثْتُ لِأُتَمِّمَ مَکَارِمَ الْأَخْلاقِ»(2)\nاز بین برد. با ظلم و خونریزی مبارزه کرد. جان انسانها را آن قدر ارزشمند کرد که برای کشتن یک\n1- حضرت علی علیه السلام در خطبه دوم نهج‌البلاغه، دوران جاهلیّت را به طور واضح و روشن‌توصیف می‌کند، علاقه‌مندان می‌توانند برای شرح بیشتر به خطبه مذکور مراجعه نمایند.\n2- بحارالانوار، ج 16، ص 120.\nانسان به صورت غیر عمد یکصد شتر دیه قرار داد(1)، در حالی که اگر کسی چهار پنج شتر داشت انسان ثروتمندی محسوب می‌شد. تبعیض‌ها برچیده شد، و خلاصه همه چیز به نظم سابقش برگشت.\nپس از رحلت پیامبر عظیم‌الشأن اسلام، حضرت محمد صلی الله علیه و آله، و انحراف خلافت از مسیر اصلی اش، ارزش‌های اخلاقی که پیامبر صلی الله علیه و آله برای رواج آن خون دل خورده بود، به تدریج کمرنگ شد و جای خود را به بعضی از مفاسد زمان جاهلیّت داد. بنی‌امیّه و بازماندگان دوران جاهلیّت آهسته آهسته پست‌های کلیدی را اشغال و صحابه پیامبر صلی الله علیه و آله را از صحنه خارج کردند. بیت المال به شکل ناعادلانه تقسیم شد.\nعلی علیه السلام در زمان حکومتش تلاش‌های فراوانی برای اصلاح امّت کرد، اما کوتاه بودن مدّت حاکمیّت آن حضرت اجازه تحقّق کامل آن را نداد. پس از شهادت آن حضرت، حاکم شورشی زمان علی علیه السلام یعنی معاویه خلیفه مسلمین شد. او حتّی روشی را که ابوبکر و عمر جهت انتخاب خلیفه در پیش گرفته بودند رعایت نکرد، و در حقیقت با حرکتی شبیه کودتا\n1- وسائل الشیعه، ج 19، ص 142.\nحکومت را به دست گرفت. به منظور تقویت پایه‌های حکومت خویش پس از شهادت حضرت علی علیه السلام به عراق رفت و صریحاً گفت: «من نیامده‌ام که شما را توصیه به نماز و روزه کنم، بلکه می‌خواهم بر شما حکومت کنم. کسانی که با من مخالفت کنند جانشان در امان نخواهد بود!»(1) بدین منظور به تدریج عناصر فاسد از بنی‌امیّه را که قلباً به اسلام ایمان نیاورده بودند، بر سر کار آورد و از سوی دیگر، شروع به خریدن طرفدارهای ضعیف الایمان علی علیه السلام با اموال بیت‌المال کرد.\nاطرافیان او از غارتگری ابا نداشتند. در تمام تواریخ و در نهج‌البلاغه، خطبه 27 آمده است که گروهی جنایتکار از شامیان وارد شهرهای عراق شده، و غافلگیرانه به مردم حمله کرده، و آن‌ها را کشته، و اموالشان را به غارت می‌بردند، تا در عقیده خود متزلزل گشته و از علی و اولاد آن حضرت دست بردارند. نتیجه اینکه بنی‌امیّه در یک حرکت قهقرایی مسایل عصر جاهلیّت را زنده کردند.\n1- مرحوم شیخ مفید در ص 355 کتابش،( ارشاد) سخنان معاویه را چنین نقل کرده است:« به خدا سوگند من برای این با شما نجنگیدم که نماز بگذارید و روزه بگیرید و حج بجا آورید و زکات دهید! این امور را خودتان انجام می‌دهید! هدف من از پیکار با شما این بود که بر شما حکومت کنم( و به قدرت دست یابم).( عاشورا، ص 162)\nعصر امام حسین علیه السلام\nبا مرگ معاویه در نیمه رجب سال شصتم هجری قمری، فرزندش یزید خلافت را، همچون پدر، به زور و بدون هیچ ضابطه‌ای در اختیار گرفت، فساد و فحشا و ظلم در عصر یزید به مراتب بدتر از عصر پدرش فراگیر شد، و تمام شهرهای اسلامی حتی مدینه منوّره را فرا گرفت. و البتّه این طبیعی بود، چرا که مردم پیرو زمامداران و سردمداران خود هستند\n«النّاسُ عَلَی دِینِ مُلُوکِهِم»(1)\nوقتی رییس حکومت شراب‌خوار، قمارباز، میمون باز، سگ باز و خلاصه آلوده به انواع گناهان باشد(2)، جامعه نیز دچار فساد اعتقادی، اجتماعی، اخلاقی می‌شود. در مورد ظلم‌ها و جنایت‌های یزید همین بس که وقتی رییس گروه تحقیق اعزامی از مدینه به شام می‌رود و پس از تحقیق به مدینه باز می‌گردد، در گزارش خود به مردم مدینه\n1- این جمله همان‌طور که در تذکرة الموضوعات ص 183، و کشف الخفاء، ج 2، ص 311 آمده حدیث نیست.\n2- ابن کثیر مورّخ و دانشمند متعصّب و معروف اهل سنّت می‌گوید:« یزید به نوازندگی، شرابخواری، خوانندگی، شکار( تفریحی)، به خدمت گرفتن غلامان و کنیزان خنیاگر، سگ‌بازی، و به جان هم انداختن قوچ‌ها، چهارپایان و بوزینه‌ها شهرت داشت. هر روز صبحگاهان مست و می زده بر می‌خواست. او بوزینه‌ای را بر پشت اسب زین شده‌ای سوار می‌کرد و می‌گرداند و بر بوزینه و غلامان کلاه‌های زرین می‌پوشاند، و هنگامی که بوزینه‌اش مُرد بر او اندوهگین شد.( عاشورا، ص 219)\nمی‌گوید: «به خدا قسم ما در حالی از نزد یزید بیرون آمدیم که خوف آن داشتیم که (بر اثر گناهان فراوان وی) از آسمان سنگ بر سر ما ببارد. او مردی است که با مادران و دختران و خواهران نیز زنا می‌کند، وی شراب می‌نوشد و نماز نمی‌خواند!».(1)\nامام حسین علیه السلام به قصد اصلاح مفاسدی که در طول این مدّت و پس از رحلت پیامبر صلی الله علیه و آله در جامعه رخ داده بود دست ردّ بر سینه یزید برای بیعت با او زد، و تصمیم گرفت با بازگرداندن نظمِ لازمِ سابق به زندگی فردی و اجتماعی مردم، خاطرات وسنّت‌های دوران حضرت رسول صلی الله علیه و آله را زنده کند.\nآری امام حسین علیه السلام به منظور اصلاح امّت جدّش و جامعه اسلامی قیام کرد. اگر امام حسین علیه السلام دست به این کار بزرگ نمی‌زد به یقین امروز خبری از اسلام نبود، یا اگر بود قابل توجّه نبود.\nدرست است که آن حضرت در این راه شربت شهادت نوشید، ولی جامعه اسلامی را تکان داد و به این هدف نزدیک ساخت.\n1- المنتظم، ج 4، ص 179( حوادث سال 63 ه. ق) به نقل از عاشورا، ص 217.\nپیروان و عاشقان مکتب آن حضرت، زمانی می‌توانند ادّعای عشق و پیروی راستین کنند که به مفاسد موجود عصر و زمان خود بیندیشند، و آنچه در توان دارند برای مبارزه با آن به‌کار گیرند. و به یقین آن حجم عظیم عزاداران هرگاه تصمیمی منطقی و حساب‌شده و مدبّرانه برای برخورد با مفاسد و سوق جامعه به سوی اصلاح بگیرند موفّق خواهند شد.\nوعّاظ محترم و مدّاحان عزیز نیز باید روی این هدف مقدّس تبلیغ کنند، و شرکت‌کنندگان در این مجالس را دعوت به اصلاح مفاسد اخلاقی و اجتماعی نمایند، و چه بهتر از خانواده‌های خود آغاز کنند.\nاین هدف، هم در کلمات امام حسین علیه السلام آمده است، و هم اصحاب آن حضرت به آن اشاره کرده‌اند، و هم پیروان وشیفتگان حضرتش در زیارتنامه‌ها آن را زمزمه می‌کنند.\nامام حسین علیه السلام در وصیّت‌نامه‌اش خطاب به محمّد حنفیّه فرمود:\n«أُریدُ أَنْ آمُرَ بِالْمَعرُوفِ وَ أَنْهی عَنِ الْمُنْکَرِ\n؛ هدف من از قیام امر به معروف و نهی از منکر است».(1)\nمسلم بن عقیل، سفیر دلاورِ سرور و سالار شهیدان، پس از آنکه یکّه و تنها با دشمن مبارزه کرد و بالاخره دستگیر شد و او را نزد عبیداللَّه بن زیاد آوردند، امیر کوفه خطاب به آن حضرت گفت: «شنیده‌ام برای فتنه‌انگیزی (و اختلاف در میان مسلمانان) به کوفه آمده‌ای؟» حضرت در پاسخش فرمود:\n«ما لِهذا آتَیْتُ، وَ لکِنَّکُمْ أَظْهَرْتُمُ الْمُنْکَرَ، وَ دَفَنْتُمُ الْمَعْرُوفَ ... فَأَتَیْناهُمْ لِنَأْمُرَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ، وَ نَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ\n؛ برای فتنه‌انگیزی به کوفه نیامده‌ام، بلکه از آنجا که شما منکرات را گسترش داده\n1- بحارالانوار، ج 44، ص 329؛ مقتل خوارزمی، ج 1، ص 188.\nو معروف را دفن کرده‌اید ... به سوی مردم کوفه آمده‌ایم تا آنها را امر به معروف کرده و از منکرات باز داریم».(1)\nدر زیارتنامه‌های مربوط به امام حسین علیه السلام از جمله زیارت وارث می‌خوانیم:\n«اشْهَدُ انَّکَ قَدْ اقَمْتَ الصَّلاةَ، وَآتَیْتَ الزَّکاةَ، وَامَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ، وَنَهَیْتَ عَنْ الْمُنْکَرِ، وَاطَعْتَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ حَتّی اتیکَ الْیَقینُ\n؛ شهادت می‌دهم که تو (امام حسین علیه السلام) نماز را بپا داشتی، و زکات را پرداختی، و امر به معروف و نهی از منکر کردی، و تا هنگام شهادت از خدا و رسولش اطاعت کردی».(2)\nبنابراین، بی شک یکی از اهداف مهمّ آن حضرت در قیام عاشورا، احیای دو فریضه فراموش شده امر به معروف و نهی از منکر بود.\nاهمّیّت فوق‌العاده امر به معروف و نهی از منکر:\nاز یک جهت امر به معروف و نهی از منکر از همه وظایف دینی مهم‌تر است. بدین جهت در حدیث ارزشمندی از حضرت علی علیه السلام می‌خوانیم:\n«وَمَا أَعْمَالُ الْبِرِّ کُلُّهَا وَ الْجِهَادُ فِی سَبِیلِ اللَّهِ، عِنْدَ الْأَمْرِ\n1- بحارالانوار، ج 44، ص 329؛ فتوح ابن اعثم، ج 5، ص 33.\n2- مفاتیح نوین، ص 382؛ بحارالانوار، ج 98، ص 197، ح 32.\nبِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْیِ عَنِ الْمُنْکَرِ، إِلَّا کَنَفْثَةٍ فِی بَحْرٍ لُجِّیٍ\n؛ (بدانید) تمام اعمال نیک وحتّی جهاد در راه خدا در برابر امربه‌معروف ونهی از منکر همچون قطره‌ای است در مقابل یک دریای پهناور».(1)\nما یک تشبیه ساده و در عین حال دقیق و عمیق در مورد این دو فریضه داریم. توجّه فرمایید:\nمزرعه بزرگی را در نظر بگیرید. این مزرعه به دو چیز مهم نیاز دارد، تا سرپا بماند و مفید باشد:\nنخست آبیاری منظّم و کافی و به موقع، و گرنه همه درختان و محصولات باغ می‌خشکد.\nدوم دفع آفات مختلفی که دامنگیر محصول می‌شود.\nامر به معروف حکم آبیاری مزرعه عظیم دین را دارد، و نهی از منکر در حکم آفت‌زدایی آن است. اگر مزرعه دین به وسیله امرِ به معروفِ منظّم و کافی و به هنگام، آبیاری نگردد محصولات آن نابود می‌گردد، همان‌گونه که چنانچه پس از بارور شدن محصولات، با نهی از منکر آفت‌زدایی صورت نگیرد، محصولی از آن مزرعه باقی نخواهد ماند.\nاین‌که در روایت فوق امر به معروف و نهی از منکر (از یک نظر) از همه واجبات مهم‌تر شمرده شده، دلیلش این است که بدون این دو، بقیّه واجبات به بار نمی‌نشینند.\n1- نهج‌البلاغه، کلمات قصار، 374.\nهمان‌گونه که در روایات (1) و رساله توضیح‌المسائل فقها آمده، امر به معروف و نهی از منکر سه مرحله دارد، که توجّه به آن لازم است:\nالف) مرحله قلبی: یعنی در دل عاشق معروف و دشمن منکر باشد. هنگامی که معروفی را می‌بیند خوشحال و مسرور گردد، و در مواجهه با منکرات منزجر و غمگین شود، و خلاصه حالت درونی‌اش در برخورد با این دو پدیده یکسان نباشد. که این حالت درونی‌انگیزه عمل خواهد شد.\nب) مرحله زبانی: علاوه بر عشقِ درونی نسبت به معروف و بیزاری قلبی از منکرات، آن را بر زبان جاری سازد و در برخورد با منکرات و ترک معروف‌ها، با زبان خویش و به صورت مؤدّبانه و دوستانه، تذکّر دهد. اگر بدون خشونت و با رویی گشاده و پرهیز از جریحه‌دار کردن احساسات، به طرف مقابل تذکّر دهد، قطعاً اثر خواهد کرد.\nج) برخورد عملی و فیزیکی: مرحله سوم امر به معروف و نهی از منکر، یعنی برخورد عملی و فیزیکی که کار حکومت است.\nاگر شخص یا اشخاصی آشکارا در جامعه مرتکب منکرات شوند و معروف‌ها را زیر پا بگذارند و به تذکّرات دیگران\n1- وسائل الشیعه، ج 11، ابواب الامر والنهی، باب 3.\nتوجّهی نکنند، حکومت اسلامی باید آنها را دستگیر و مجازات کند. و چنانچه آزادی آنها به نظام اسلامی ضربه بزند، باید آنها را زندانی نماید. تکرار می‌کنیم که این مرحله، کار افراد عادی نیست، بلکه وظیفه حکومت است.\nامام حسین علیه السلام و امر به معروف و نهی از منکر\nهمان‌گونه که قبلًا اشاره شد در عصر حکومت بنی‌امیّه مخصوصاً یزید منکرات همه جا را فرا گرفته بود، حتّی مرکز حکومت پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله، مدینه منوّره، آلوده انواع منکرات و محرّمات شده بود.(1) کار به جایی رسیده بود که گروهی از مردم مدینه به استقبال زنان خواننده می‌رفتند و از این کار احساس شرمندگی نمی‌کردند! تو خود حدیث مفصّل بخوان از این مجمل، و وضعیّت بقیّه شهرها را که از مرکز ظهور اسلام دور بودند تصوّر کن. البتّه این روند- همان‌گونه که قبلًا اشاره شد- یک روند طبیعی بود، زیرا وقتی سردمداران حکومت و کسانی که خود را خلیفه و جانشین پیامبر صلی الله علیه و آله\n1- به گفته مسعودی در مروج الذهب، ج 3، ص 67، در دوران کوتاه حکومت یزید دربار وی‌مرکز فساد و فحشا و گناه بود و آثار آن در جامعه نیز گسترش یافته بود، به گونه‌ای که حتّی در محیط مقدّسی همچون مکّه و مدینه جمعی به نوازندگی و استعمال آلات لهو و لعب می‌پرداختند.( عاشورا، ص 216).\nمی‌پنداشتند آلوده به انواع گناهان شوند، از مردم عادی چه توقّعی می‌توان داشت؟!\nاذَا کَانَ رَبُّ الْبَیْتِ بِالدَّفِّ مُولِعاًفَشِیمَةُ اهْلِ الْبَیْتِ کُلُّهُمُ الرَّقْص (1)\n«هنگامی که رییس خانواده علاقه شدید به نوازندگی داشته باشد، تمام اهل خانه به رقص و پایکوبی می‌پردازند».\nآری، منکرات، شرق و غرب جهان اسلام را فرا گرفت، و معروف‌ها به فراموشی سپرده شد. صلحا، عبّاد، مهاجران، انصار از صحنه حکومت کنار گذاشته شده، و ظالمان و فاسدان و تبعیدیان زمان پیامبر صلی الله علیه و آله و مطرودان، زمام امور را به دست گرفتند.(2) امام حسین علیه السلام در چنین شرایطی با تمام وجود خود (با قلب و زبان و عمل) رسالت امر به معروف و نهی از منکر را ادا نمود. در روز عاشورا قرآن را بر سر نهاد و در میان دو لشکر\n1- التحفة السنیّة، ص 79؛ اضواء علی الصحیحین، ص 286؛ و الانتصار للعاملی، ج 6، ص 480\n2- معاویه افرادی همچون عمروبن عاص، زیاد بن ابیه، مغیرة بن شعبه، سمرة بن جندب رادر شهرهای مصر و بصره و کوفه در حکومت شریک کرد. جالب اینکه حضرت علی علیه السلام در یک پیش‌بینی شگفت‌آور در نامه 62 نهج‌البلاغه از این واقعه خبر داد. شرح بیشتر را در کتاب عاشورا، ص 163 به بعد مطالعه فرمایید.\nقرار گرفت و مکرّر آنها را به عمل کردن به قرآن دعوت نمود، و هنگامی که مشاهده کرد مرحله قلبی و زبانی کارساز نیست وارد مرحله بعد شد. در مرحله سوم گاه دشمن نابود می‌شود و به این وسیله از ادامه منکرات باز می‌ماند و اگر این کار ممکن نشود باید فداکاری کرد و این رسالت را به پایان رساند. آری امام حسین علیه السلام با تقدیم خون خود این وظیفه بزرگ را انجام داد و درخت نوپای اسلام را آبیاری کرد، و آن را از نابودی نجات داد.\nخون اباعبداللَّه الحسین علیه السلام و فرزندان و یارانش، هم مزرعه اسلام را آبیاری کرد و هم آن را آفت‌زدایی نمود. اگر قیام امام حسین علیه السلام نبود و بنی‌امیّه و بازماندگان عصر جاهلیّت رسوا نمی‌شدند معلوم است چه بر سر اسلام می‌آوردند، و اگر بود همچون مزرعه پرآفتی بود که ثمره چندانی نداشت.\nیکی از مسایل مهمّ تاریخ اسلام قیام‌های پس از واقعه کربلا بود. قیام‌هایی نظیر قیام توّابین، قیام مختار و مانند آن، تمام این نهضت‌ها یک شعار داشتند و آن\n«الرِّضَا لِآلِ مُحَمَّد»(1)\nبود. حتّی ابومسلم خراسانی هم با این شعار بر سر کار آمد، و موفّق به منقرض ساختن حکومت بنی‌امیّه شد. هر چند در تحویل\n1- بحارالانوار، ج 52، ص 302، ح 46 و صفحات 174 و 175 و 178 و 199.\nحکومت به صاحبان اصلی آن اشتباه کرد و آن را به بنی‌عبّاس سپرد؛ یا مجبور شد به آنها بسپارد.\nبنابراین، امر به معروف و نهی از منکر یکی دیگر از اهداف قیام امام حسین علیه السلام بود، و حضرت برای رسیدن به این هدف با اهدای خون خود موفّق شد، و آثارش تدریجاً ظاهر گشت، و آن حرکت جاهلی متوقف شد.\nآیا سخنان امام حسین علیه السلام در این رابطه این پیام را به ما نمی‌دهد که باید در سایه عزاداری‌ها معروف‌ها را گسترش داده و منکرات را برچینیم؟ به یقین هر سال باید بر عظمت و وسعت عزاداری‌ها افزوده شود، امّا اگر همچنان معروف‌ها فراموش شود و منکرات گسترش یابد، قطعاً به هدف سیّدالشهدا نرسیده‌ایم. در عصر و زمان ما هم مزرعه دین نیازمند آبیاری به وسیله امر به معروف و آفت‌زدایی با نهی از منکر است و اگر از این دو اصل مهم غفلت شود، خطرات و آفات جامعه اسلامی را با هجوم فرهنگ ضدّ دینی غرب تهدید خواهد کرد.\nیکی دیگر از اهداف نهضت عاشورا، احیای سنّت پیامبر عالیقدر اسلام، حضرت محمّد صلی الله علیه و آله است. امام حسین علیه السلام می‌فرماید:\n«ادْعُوکُمْ الی کِتابِ اللَّه وَسُنَّةِ نَبِیِّهِ صلی الله علیه و آله فَانَّ السُّنَّةَ قَدْ امِیتَتْ وَ انَّ الْبِدْعَةَ قَدْ احْیِیَتْ، وَ انِ اسْتَمِعُوا قَوْلی وَ تُطِیعُوا امْرِی، اهْدِکُمْ سَبِیلَ الرَّشادِ\n؛ شما را به کتاب خدا و سنّت پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله دعوت می‌کنم چرا که سنّت رسول خدا صلی الله علیه و آله را میرانده و بدعت‌ها را احیا کرده‌اند و اگر دعوتم را اجابت کرده، و کلامم را بشنوید و دستوراتم را عمل کنید، شما را به راه رشد و تقوا هدایت خواهم کرد».(1)\nو در جای دیگر خطاب به برادرش محمّد حنفیّه می‌فرماید:\n«ارِیدُ أَنْ آمُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَأَنْهی عَنِ الْمُنْکَرِ، وَاسِیرَ بِسِیرَةِ جَدِّی وَأَبِی عَلِیِّ بْنِ أَبِی طالِبٍ\n؛ می‌خواهم امر به معروف و نهی از منکر کنم\n1- تاریخ طبری، ج 3، ص 28؛ بحارالانوار، ج 44، ص 340؛ اعیان الشیعه، ج 1، ص 59.\nو طبق سنّت جد و پدرم عمل نمایم».(1)\nبنابراین، یکی از اهداف امام حسین علیه السلام احیای سنّت و سیره پیامبر صلی الله علیه و آله و از بین بردن بدعتها بوده است.\nبنی‌امیّه در طول مدّتی که خلافت را غصب کردند، و بناحق بر مسند قدرت تکیه زدند، بدعت‌های فراوانی در دین ایجاد کرده، و سنّت پیامبر صلی الله علیه و آله را میراندند؛ چرا که ادامه حیاتشان در گرو احیای بدعت‌ها و محو سنّت‌های پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله بود. به نمونه‌هایی از این بدعت‌ها توجّه فرمایید:\nدر عصر جاهلیّت شخصیّت افراد بر محور ثروت و فرزندان دور می‌زد. هر کس پول بیشتر و فرزندان فزون‌تری داشت، شخصیّتش در نگاه مردم مهم‌تر بود. خداوند متعال در آیه شریفه 37 سوره سبأ ضمن بی‌اعتباری این ملاک، معیار جدیدی را جایگزین آن کرد. می‌فرماید:\n«وَمَا أَمْوَالُکُمْ وَلَا أَوْلَادُکُمْ بِالَّتِی تُقَرِّبُکُمْ عِنْدَنَا زُلْفَی إِلَّا مَنْ آمَنَ\n1- مقتل عوالم، ص 54.\nوَعَمِلَ صَالِحاً فَأُوْلَئِکَ لَهُمْ جَزَاءُ الضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوا وَهُمْ فِی الْغُرُفَاتِ آمِنُونَ»؛ اموال و فرزندانتان هرگز شما را نزد ما مقرّب نمی‌سازد، جز کسانی که ایمان بیاورند و عمل صالحی انجام دهند، که برای آنان در برابر کارهایی که انجام داده‌اند پاداش مضاعف است؛ و آنها در غرفه‌های (بهشتی) در (نهایت) امنیت خواهد بود».\nو نیز در آیه شریفه 13 سوره حجرات «إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ»؛ گرامی‌ترین شما در نزد خداوند، با تقواترین شماست.» این مطلب را واضح‌تر بیان فرموده است.\nبدین ترتیب، اسلام معیار شخصیّت را از ثروت و فرزند، به ایمان و تقوا و عمل صالح تغییر داد. یعنی هر کس تقوای بیشتر داشته باشد به خداوند نزدیک‌تر است، هر چند اصلًا فرزندی نداشته و فقیرترین فرد جامعه باشد. و کسی که تقوای کمتری داشته باشد از خداوند دورتر است هر چند دارای فرزندان فراوان و ثروت زیادی باشد.\nدر پی این تغییر ملاک، ابوسفیان‌ها و ابولهب‌ها و ابوجهل‌ها جای خود را به سلمان‌ها و ابوذرها و مقدادها دادند، و در پی آن، مردم در برابر ثروتمندان به خاطر پول و ثروتشان تواضع نمی‌کردند.\nامّا با رحلت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله دوباره معیارها دستخوش تغییر و تحوّل شد، و در عصر خلیفه سوم به حال سابق برگشت، و ثروتمندان و صاحبان فرزندان و نیروی انسانی بیشتر هر چند بویی از تقوا نبرده بودند، جای انسان‌های متقی را گرفته، و به عنوان شخصیّت‌های اسلامی معرفی شدند. در عصر معاویه پیشقراولان و کسانی که زودتر از همه اسلام را پذیرفته بودند کنار گذاشته شده، و آزادشدگان دست پیامبر صلی الله علیه و آله و فرزندانشان (طلقاء و ابنا طلقاء) که اسلام را به اجبار و فشار محیط نه از روی میل و علاقه و اشتیاق، پذیرفته بودند سر کار آمدند.(1) در جنگ صفین تعداد فراوانی از صحابه پیامبر صلی الله علیه و آله در سپاه امام علی علیه السلام و تنها افراد بسیار معدودی از صحابه خود فروخته در اردوگاه معاویه بودند.(2) دستگاه بنی‌امیّه که براساس\n1- عثمان افراد فاسق و ظالمی چون ولید بن عقبة بن ابی‌معیط را والی کوفه، و عبداللَّه غامربن کریز را والی بصره، و عبداللَّه بن ابی‌سرح را والی مصر، و مروان بن حکم را مشاور عالی خویش کرد. مطابق آنچه که در کتاب الاستیعاب، ص 690 و الاغانی، ج 6، ص 356 آمده ابوسفیان خود نیز به این نکته اعتراف کرد، آنجا که گفته است:« از آن هنگام که خلافت به دست دو طایفه تیم و عدی( قبیله ابوبکر و عمر) افتاد، من نیز در آن طمع کردم».( عاشورا، ص 120)\n2- طبق روایتی 300 تن از صحابه پیامبر صلی الله علیه و آله که در بیعت رضوان و گروهی از آنها ازبدریون بودند، با علی علیه السلام در جنگ صفین همکاری می‌کردند، که از این جمع 63 نفر در آن میدان شهید شدند.( پیام امام امیرالمؤمنین علیه السلام، ج 7، ص 83).\nتقوا و ایمان بنا نشده بود، بلکه شالوده آن بر اساس مطامع دنیوی ریخته شده بود کسانی که شیطنت بیشتر، قساوت قلب شدیدتر، دین فروشی زیادتری داشتند را به خود جذب می‌کرد.\nامام حسین علیه السلام برای از بین بردن این بدعتها و احیای آن سنّت‌ها قیام کرد.\n2. امتیازات قومی\nدر عصر جاهلیّت امتیازات قومی غوغا می‌کرد. آنان اوّلًا:\nعرب را (هر چند دارای انحطاط اخلاقی بود) بر عجم (غیر عرب) برتری می‌دادند. ثانیاً: در میان عرب‌ها، هر قبیله‌ای خود را برتر از دیگر قبیله‌ها می‌دانست و برای این منظور به شمارش تعداد افراد قبیله خود می‌پرداختند، و اگر دو قبیله از این جهت مساوی بودند، به سراغ گورستان‌ها رفته و سرشماری مردگان هر قبیله را آغاز می‌کردند تا قبیله برتر مشخّص شود!(1)\nاسلام این ملاک و معیار نادرست را برچید، و معیار بشریّت و انسانیّت را جایگزین آن کرد و برای همه انسانها، فارغ از\n1- شرح بیشتر را در تفسیر نمونه، ج 27، ص 275 مطالعه فرمایید.\nقبیله، نژاد، زبان و رنگ، ارزش قائل شد. در آیه شریفه 70 سوره اسراء می‌خوانیم:\n«وَلَقَدْ کَرَّمْنَا بَنِی آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِی الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُمْ مِّنَ الطَّیِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَی کَثِیرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِیلًا»؛ ما فرزندان آدم را گرامی داشتیم؛ و آنها را در صحرا و دریا (بر مرکب‌های راهوار) سوار کردیم؛ و از نعمت‌های پاکیزه به آنان روزی دادیم؛ و آنها را بر بسیاری از موجوداتی که خلق کرده‌ایم، برتری بخشیدیم».\nآری با آمدن اسلام، انسان محوری، جای قبیله محوری را گرفت، و لذا طرفداران پیامبر صلی الله علیه و آله و جذب شدگان به اسلام از قبیله و نژاد و زبان و رنگ خاصّی نبودند؛ بلکه عرب و عجم، سیاه و سفید، قریشی و غیر قریشی، فوج فوج به اسلام رو آورده، و تسلیم امر خدا شدند. با رحلت پیامبر صلی الله علیه و آله، این سنّت حضرت نیز دستخوش تغییر شد و کم کم همان قومیّت‌گرایی رخ نمایی کرد، تا در دوران خلیفه دوم به اوج رسید(1)، و این مطلب مخصوصاً در مناطق تحت نفوذ معاویه به وضوح دیده می‌شد. تعصّبات قومی جای انسان محوری را گرفت و همین\n1- جرج جرداق در کتاب الامام علی صوت العدالة الانسانیة، ج 1، ص 124 درباره تقویت‌بنی‌امیّه توسط عثمان می‌نویسد:« عثمان، هم کلید بیت‌المال و هم شمشیر سلطان را در دستان بنی‌امیّه قرار داد».( عاشورا، ص 140).\nامر باعث اختلافات و درگیری میان قبایل شد. اتّحاد و یکپارچگی و وحدت ناشی از انسان محوری به‌تدریج از میان مسلمانان رخت بربست و دیگر خبری از آن جامعه متّحد و یکپارچه نبود. امام حسین علیه السلام قیام کرد تا دوباره همه مسلمانان را متّحد نموده، و یادگار جدّش، انسان محوری را حاکم کند.\n3. تبعیض‌های نابجا\nعصر جاهلیّت عصر تبعیض‌های نابجا و ظالمانه بود، و نمونه بارز آن تبعیض بین زن و مرد بود، تا آنجا که نه تنها زنان از بسیاری از حقوق فردی و اجتماعی نظیر ارث محروم بودند بلکه گاه حقّ حیات نداشته، و در بعضی از قبایل ملک مرد محسوب می‌شدند!\nبا بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله افول و غروب تبعیض‌های نابجا شروع شد و همه از جمله زنان در جایگاه واقعی خود قرار گرفتند. امّا پس از رحلت آن حضرت دوباره تبعیض‌ها شروع شد و در دوران خلیفه سوم به اوج خود رسید. تبعیض‌ها در این دوران مخصوصاً در تقسیم بیت‌المال و واگذاری پست‌ها غوغا کرد. علّامه امینی رحمه الله آمار تکان‌دهنده‌ای از حیف\nو میل‌های انجام شده در دوران عثمان بیان کرده است.(1)\nپیامبر اکرم صلی الله علیه و آله عدالت محوری را شعار خویش قرار داده بود و می‌فرمود: «أُمِرْتُ لِاعْدِلَ بَیْنَکُمُ»؛ مأمورم در میان شما عدالت را اجرا کنم»(2) و جانشین برحق و بلافصل آن حضرت نیز حاضر نشد. بیش از دیگران، حتّی به مقدار کم، به برادر نیازمندش عقیل از بیت‌المال کمک کند.(3) امّا در عصر عثمان و معاویه ریخت و پاش‌های شگفت‌آوری به چشم می‌خورد.\nمعاویه چهارصد هزار درهم از بیت‌المال مسلمین را به سمرة بن جندب می‌دهد تا یک حدیث در مذمّت حضرت علی علیه السلام بسازد و او حدیثی می‌سازد که آیه شریفه «وَمِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی\n1- به نمونه‌هایی از بذل و بخشش‌های بی حساب عثمان توجّه فرمایید:\nالف) مبلغ پانصد هزار دینار( مثقال طلا) از غنایم آفریقا و یکصد هزار درهم( نقره) از بیت‌المال به مروان بن حکم بخشید، که مورد اعتراض زید بن ارقم کلیددار بیت‌المال قرار گرفت.\nج) مبلغ یکصد هزار دینار از غنایم جنگ دیگری در آفریقا به برادر رضاعیش عبداللَّه بن ابی‌سرح بخشید.\nد) مبلغ سیصد هزار درهم به حارث بن حکم برادر مروان بن حکم بخشید.( شرح بیشتر را در کتاب الغدیر، ج 8، ص 257 تا 286 مطالعه فرمایید).\n2- شورا، آیه 15؛ البتّه جمله مذکور به شکل روایت نیز از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نقل شده است. به کتاب مکاتیب الرسول، ج 2، ص 338 مراجعه شود.\n3- نهج‌البلاغه، خطبه 224.\nنَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاةِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ»(1) در مورد علی علیه السلام نیست، بلکه در شأن ابن ملجم نازل شده، و آیه شریفه «وَمِنَ النَّاسِ مَنْ یُعْجِبُکَ قَوْلُهُ فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَیُشْهِدُ اللَّهَ عَلَی مَا فِی قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ* وَإِذَا تَوَلَّی سَعَی فِی الْأَرْضِ لِیُفْسِدَ فِیهَا ...».(2) در مورد علی علیه السلام نازل شده است.(3) در حالی که این آیه مطابق سخن مفسّران درباره «اخنس بن شریق» نازل شده، او منافق بود و در عصر رسول خدا صلی الله علیه و آله دست به جنایاتی زد.(4)\nامام حسین علیه السلام بر علیه یزید قیام کرد تا تبعیض‌ها را برچیده، و عدالت را جایگزین آن کند.\n4. مقام برای مقام\nدر عصر جاهلیّت قبل از اسلام، و جاهلیّت مدرن امروز،\n1- بقره، آیه 207؛ ترجمه:« وبعضی از مردم( با ایمان و فداکار، همچون علی علیه السلام در« لیلةالمبیت» به هنگام خُفتن در جایگاه پیغمبر صلی الله علیه و آله) جان خود را به خاطر خشنودی خدا می‌فروشند؛ و خداوند نسبت به همه بندگان مهربان است».\n2- بقره، آیه 204 و 205؛ ترجمه:« بعضی از مردم گفتارشان در زندگی دنیا مایه اعجاب تومی‌شود،( در ظاهر اظهار محبت شدید می‌کنند) و خدا را بر آنچه در دل دارند گواه می‌گیرند، در حالی که آنان سرسخت‌ترین دشمنانند.( نشانه آنها، این است که) هنگامی که روی بر می‌گردانند( و از نزد تو خارج می‌شوند) در راه فساد در زمین تلاش می‌کنند».\n3- شرح نهج‌البلاغه ابن ابی‌الحدید، ج 4، ص 73.\n4- رجوع کنید به: تفسیر فخر رازی، روح المعانی، الدر المنثور، مجمع البیان و تفسیر نمونه( ذیل تفسیر آیات فوق).\nمقام را برای مقام می‌خواهند، و برای آن ارزش ذاتی قائلند، و لذا برای به دست آوردن آن به هر وسیله مشروع و نامشروعی چنگ می‌زنند. امّا پیام پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله به جهان بشریّت آن روز و امروز و تا قیام قیامت این است که پست و مقام هدف نیست و ارزش ذاتی ندارد، بلکه وسیله‌ای برای پیاده‌کردن اهداف عالی انسانی است، به همین خاطر دلیل بر شخصیّت نیست، بلکه تکلیف‌آور است. آری، مقام تکلیف است نه افتخار، وسیله است نه هدف.\nحضرت علی علیه السلام در نامه پنجم نهج‌البلاغه خطاب به اشعث بن قیس، حاکم آن زمان آذربایجان، می‌فرماید:\n«وَإِنَّ عَمَلَکَ لَیْسَ لَکَ بِطُعْمَةٍ وَلکِنَّهُ فِی عُنُقِکَ أَمَانَةٌ\n؛ فرمانداری (وپست و مقام) برای تو وسیله آب و نان نیست؛ بلکه امانتی است در گردنت».\nدر عصر بنی‌امیّه دوباره مقام ارزش ذاتی پیدا کرد تا آنجا که وقتی معاویه پس از شهادت حضرت علی علیه السلام وارد کوفه شد، این سخن معروف را گفت: «من نیامدم که شما را به نماز و روزه دعوت کنم، بلکه هدف من حکومت بر شماست».(1)\nامام حسین علیه السلام قیام کرد تا این نوع بدعت‌ها را ریشه‌کن کرده و مردم را با سنّت پیامبر صلی الله علیه و آله آشنا کند.\n1- مناقب ابن شهر آشوب، ج 4، ص 38؛ شرح نهج‌البلاغه ابن ابی‌الحدید، ج 16، ص 46.\nامروز این هدف بزرگ برای همه ما پیام روشنی دارد، که باید در کنار عزاداری‌ها برای از بین بردن بدعتها تلاش کنید، و اجازه ندهید گروهی نادان یا سودجو برای تأمین منافع شخصی خود به سراغ بدعت‌ها رفته، یا آن را گسترش دهند.\nهرگاه به بدعت‌گزاران با سکوت خود چراغ سبز نشان دهیم، کارهایی به نام دین انجام می‌شود که همه از آن شرم خواهیم داشت و چهره اسلام را در نظر جهانیان دگرگون خواهد ساخت، به خصوص اینکه یکی از راه‌های نفوذ دشمن در صفوف متّحد ما، حمایت و برنامه‌ریزی برای همین بدعت‌هاست.\nامام حسین علیه السلام پس از روبه‌رو شدن با لشکر حرّ بن یزید ریاحی و توقّف در صحرای کربلا، خطبه‌ای قرائت کرد. در بخشی از آن خطبه فرمود:\n«أَلا تَرَوْنَ أَنَّ الْحَقَّ لا یُعْمَلُ بِهِ، وَأَنَّ الْباطِلَ لا یُتَناهی عَنْهُ، لِیَرْغَبَ الْمُؤْمِنُ فِی لِقاءِ اللَّهِ\n؛ ای یاران من! آیا نمی‌بینید که حق فراموش شده و باطل صحنه جامعه را فرا گرفته است؟ در چنین شرایطی انسان مؤمن باید (در مسیر زنده‌کردن حق و میراندن باطل) آماده لقای الهی باشد».(1)\nحقّ و باطل در قرآن:\nداستان حقّ و باطل، که امام علیه السلام در این خطبه به آن اشاره فرموده، داستان پردامنه‌ای است که در قرآن مجید بطور گسترده مطرح شده، و به چند محور آن اشاره می‌شود:\n1- تحف العقول، ص 174؛ تاریخ طبری، ج 7، ص 300.\n1. تعریف حقّ و باطل\nبهترین تعریف و تصویری که می‌توان از حقّ و باطل ارائه کرد، در ضمن همان مثالی است که خداوند متعال در آیه شریفه 17 سوره رعد مطرح کرده است. می‌فرماید:\n«أَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَسَالَتْ أَوْدِیَةٌ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّیْلُ زَبَداً رَّابِیاً وَمِمَّا یُوقِدُونَ عَلَیْهِ فِی النَّارِ ابْتِغَاءَ حِلْیَةٍ أَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهُ کَذَلِکَ یَضْرِبُ اللَّهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَیَذْهَبُ جُفَاءً وَأَمَّا مَا یَنفَعُ النَّاسَ فَیَمْکُثُ فِی الْأَرْضِ کَذَلِکَ یَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ»؛ (خداوند) از آسمان آبی فرستاد؛ و از هر درّه و رودخانه‌ای به اندازه آنها سیلابی جاری شد؛ سپس سیل بر روی خود کفی حمل کرد؛ (همچنین) و از آنچه (در کوره‌ها،) برای بدست آوردن زینت آلات یا وسایل زندگی، آتش بر آن می‌افروزند کف‌هایی مانند آن به وجود می‌آید- خداوند، حق و باطل را چنین مثالی می‌زند. سرانجام کفها به بیرون پرتاب می‌شوند، ولی آنچه به مردم سود می‌رساند (/ آب یا فلز خالص در زمین می‌ماند؛ خداوند این چنین مثال می‌زند».\nطبق آنچه در آیه بالا آمد، باطل توخالی، پر سر و صدا، آلوده، بی‌فایده و بی‌ثمر است، و عمری کوتاه دارد؛ امّا حق مفید، پرثمر، پاک، تمیز، زیبا، مایه حیات و آبادی است،\nو عمری طولانی و دراز دارد. بی‌شک تعریفی زیباتر و گویاتر از تعریف فوق برای حق و باطل نمی‌توان بیان کرد.\n2. مهم‌ترین حق در عالم هستی\nدر آیه شریفه 62 سوره حج سخن از تدبیر جهان هستی به میان آمده، و در آیه بعد، حقِّ مطلق، ذات پاک خداوند متعال بیان شده است. می‌فرماید:\n«ذَلِکَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا یَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ الْبَاطِلُ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ»؛ این بخاطر آن است که خداوند حقّ است؛ و آنچه را غیر از او می‌خوانند باطل است؛ و خداوند بلندمرتبه و بزرگ است».\nآری مهم‌ترین حق در جهان هستی ذات پاک خداوند متعال است و هر موجودی به هر اندازه با پروردگارش ارتباط برقرار کند و به او نزدیک شود کسب حقّانیّت می‌کند. قرآن مجید حق است، چون کلام خداوند است. پیامبران حقّند، چون فرستادگان خداوند هستند. حکومت صحیح اسلامی حقّ است، چون سمت و سوی آن خدایی است. و در مقابل، ظالمان، ستمگران، دزدان و وابستگان به دنیا و مانند آن باطلند، چون از خداوند فاصله گرفته و غیر خداوند را خوانده‌اند.\nهنگامی که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله مکّه را فتح کرد و وارد کعبه شد 360 بت در داخل خانه خدا وجود داشت که متعلّق به 360 قبیله از قبایل مکّه و اطراف آن بود. حضرت تک تک بت‌ها را با چوب دستی خود بر زمین انداخت و آیه شریفه «جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ کَانَ زَهُوقاً»(1) را تلاوت کرد.(2)\nآری! توحید و یکتاپرستی که بهترین وصحیح‌ترین نوع ارتباط با پروردگار جهانیان است حق، و شرک و بت‌پرستی باطل است.\nاینکه در ایّام دهه فجر انقلاب اسلامی ایران آیه فوق زیاد تکرار می‌شود بدان جهت است که حکومت طاغوت که باطل و مروّج فساد، فحشا، وابستگی، ویرانی و حیف و میل کردن بیت‌المال بود رفت، و حکومت اسلامی- که حق است- آمد و جایگزین آن شد. و هر چه حکومت اسلامی عادلانه‌تر و کاملتر باشد و بیشتر در مسیر دین گام بر دارد به همان اندازه کسب حقّانیّت می‌کند.\nحق‌های فراموش شده، و باطل‌های احیا شده:\nسؤال: به یقین در عصر امام حسین علیه السلام بسیاری از حق‌ها\n1- اسراء، آیه 81؛ ترجمه:« حق آمد و باطل نابود شد؛ زیرا باطل نابود شدنی است».\n2- به تفسیر نمونه، ج 12، ص 235، ذیل آیه فوق مراجعه کنید.\nبه‌دست فراموشی سپرده شده بود و باطل به جای آن نشسته بود. در آن عصر چه حق‌هایی از صحنه جامعه رخت بر بسته، و چه باطل‌هایی رواج پیدا کرده بود، که آن حضرت برای احیای حق و از بین بردن باطل دست به قیام خونین زد؟\nجواب: موارد زیادی می‌توان نام برد که در این مختصر نمی‌گنجد. تنها به ذکر چهار مورد از آن قناعت می‌شود:\n1. چپاول و غارتگری\nبه شهادت تاریخ- همان‌گونه که گفتیم- معاویه گروههایی را تشکیل داده بود که از شام به سوی عراق مرکز حکومت امام علی علیه السلام رفته، و مخفیانه به مرزنشینان هجوم برده، و اموالشان را غارت کرده، و باز می‌گشتند تا مردم عراق را نسبت به حکومت علی علیه السلام متزلزل و ناامید کرده، و امنیّت مناطق تحت نفوذ حضرت را از بین ببرند.(1) چه باطلی بالاتر از کشتن انسان‌های بی گناه و بی‌دفاع و غارت اموال مسلمانان و ایجاد ناامنی در حکومت اسلامی می‌توان تصوّر کرد؟\n1- حضرت علی علیه السلام در خطبه 27 نهج‌البلاغه به این مطلب اشاره کرده است.\n2. هزینه کردن بیت‌المال در امور نامشروع\nمعاویه با اموال متعلّق به بیت‌المال افراد ضعیف الایمانی که در اطراف امیرمؤمنان علی علیه السلام وجود داشتند و دارای روحیه متزلزلی بودند را می‌خرید تا اطراف آن حضرت را خلوت کند! آیا بیت‌المال برای خریدن افراد مزدور بی‌ایمان در نظر گرفته شده است؟ آیا این کار احیای باطل و از بین بردن حق نیست؟\n3. دروغ‌پردازی و موج سواری\nمعاویه در طول مدّت به قدرت رسیدن علی علیه السلام، و به منظور تضعیف حکومت آن حضرت، کشته شدن خلیفه سوم، عثمان، را به دست شورشیان بر ضد او مطرح می‌کرد و به بهانه یافتن عاملان قتل و مجازات آنها روی آن مانور می‌داد و اساساً یکی از عوامل جنگ صفین که ده‌ها هزار نفر در آن کشته شدند(1) همین مطلب بود. داستان علم کردن پیراهن عثمان که در تاریخ معروف است اشاره روشنی به این مطلب دارد، امّا از عجایب تاریخ این است که وقتی علی علیه السلام به شهات رسید\n1- خواجویی تعداد کشته‌شدگان از اصحاب امیرالمؤمنین علیه السلام را در صفین 25 هزار نفرذکر کرده، که از جمله آنها عمار یاسر و بیست و پنج نفر از اصحاب بدر بوده‌اند ... و کشته‌شدگان از لشکر معاویه را 45 هزار نفر ذکر کرده است.( قصه کوفه، ص 342)\nو امام حسن مجتبی علیه السلام مجبور بر صلح شد و معاویه بر اوضاع مسلّط گشت و حاکم مطلق العنان کشور اسلامی شد، دیگر مطلقاً سخنی از قاتلان عثمان به میان نیاورد و این ماجرا را پی‌گیری نکرد! گویی عثمان هرگز به قتل نرسیده است.\nآری! او برای رسیدن به اهدافش از هر وسیله‌ای هر چند نامشروع بهره می‌گرفت، حتّی اگر در این راه عدّه‌ای از انسان‌های بی گناه متّهم شوند یا زندانی گردند و یا جان خود را از دست دهند.(1)\n4. سپردن حکومت اسلامی به شخصی مثل یزید\nهمه می‌دانیم یزید بن معاویه مردی فاسد و فاجر و قاتل انسان‌های پاک و بی‌گناه و شرابخوار و قمارباز و آلوده بود.(2) معاویه چنین شخصی را به عنوان خلیفه مسلمین و جانشین پیامبر صلی الله علیه و آله پس از خودش نصب کرد. آیا این باطل، باطل کوچکی بود؟\n1- امام باقر علیه السلام در این مورد فرمود:« بیشترین و بزرگترین فشارها بر شیعیان در عصر معاویه، پس از شهادت امام حسن علیه السلام بود. در آن زمان در هر شهری شیعیان ما کشته می‌شدند و دست‌ها و پاهایشان با اندک گمان و بهانه‌ای قطع می‌شد. شدّت سخت‌گیری به حدّی بود که اگر کسی از دوستی ما یاد می‌کرد زندانی می‌شد و اموالش مصادره می‌گردید و یا خانه‌اش ویران می‌گشت».( عاشورا، ص 191)\n2- سخنان حسین بن علی علیه السلام، ص 11.\nامام حسین علیه السلام در عصری زندگی می‌کرد که باطل سرتاسر جامعه اسلامی را گرفته، و حق به فراموشی سپرده شده بود، و لذا قیام کرد تا حق را احیا و زنده کند، و باطل را بمیراند و از صحنه جامعه برچیند، و در این مسیر و برای رسیدن به این هدف حاضر بود هر بهایی بپردازد.\nخوانندگان محترم! عزاداران عزیز! مراسم عزاداری باید هر چه باشکوه‌تر برگزار گردد، و سال به سال پردامنه‌تر و وسیع‌تر شود، تا تعظیم شعائر الهی به معنای واقعی کلمه صورت پذیرد. امّا باید همه عزیزان از اهداف امام حسین علیه السلام مطلع و آگاه شوند، باید بدانیم آن حضرت برای احیای حق و از بین بردن باطل قیام کرد تا در این مسیر گام برداریم، هرگاه با این هدف امام علیه السلام آشنا باشیم و در اختلاف بین نزدیک‌ترین فرد به ما با دیگری، بدانیم حق با فرد غریب است جانب او را خواهیم گرفت و رابطه را بر ضابطه مقدّم نخواهیم کرد. اگر قضات ما این درس را از مکتب عاشورا بگیرند حاضر نخواهند شد در هیچ‌گونه اختلافی، کوچکترین حکمی بر خلاف حق صادر کنند، هر چند تهدید یا تطمیع شوند.\nاگر بعضاً مشاهده می‌کنیم که برادران سهم الارث خواهران خود را می‌خورند و حق آنها را نمی‌دهند، و یا برادر بزرگ حقّ سایر برادران را نمی‌دهد، به خاطر آن است که به اهداف امام حسین علیه السلام آشنا نشده‌ایم. کارفرمایی که از اهداف قیام امام حسین علیه السلام آگاه است و به آن ایمان دارد، هرگز حاضر نمی‌شود حقّ کارگران خود را هر چند بسیار زیاد و وسوسه‌انگیز باشد پایمال نموده، و خود را مدیون آنها سازد.\nآری! هر چه بیشتر با اهداف قیام سرور و سالار شهیدان آشنا شویم آثار عملی آن در زندگی روزمره ما آشکارتر خواهد بود.\nهدف پنجم: مبارزه با جهل\nیکی دیگر از اهداف قیام امام حسین علیه السلام، که در زیارت اربعین (1) به آن اشاره شده، مبارزه با جهل و نجات مردم از ضلالت و گمراهی است.\nاین زیارت با سلام و درود بر حضرت ابی‌عبداللَّه علیه السلام و بیان ویژگی‌ها و صفات آن حضرت شروع شده، سپس به تشریح اهداف و آثار قیام آن حضرت پرداخته و می‌فرماید:\n«وَبَذَلَ مُهْجَتَهُ فیکَ لِیَسْتَنْقِذَ عِبادَکَ مِنَ الْجَهالَةِ، وَحَیْرَةِ الضَّلالَةِ\n؛ امام حسین علیه السلام خون قلبش را در راه تو داد (و نهایت ایثار و فداکاری را کرد) تا بندگانت را از جهل و نادانی و حیرت و سرگردانی نجات دهد».\n1- زیارت اربعین تنها در مورد امام حسین علیه السلام وارد شده، و برای سایر معصومین علیهم السلام زیارت اربعین وجود ندارد. این زیارت از زیارت‌های معروف و راوی آن مرحوم شیخ طوسی رحمه الله است. صدر حدیث نشان می‌دهد که می‌توان آن را از راه دور، و ذیل آن دلالت دارد که از راه نزدیک می‌توان خواند و شاید منظور این باشد که هم از راه دور می‌توان خواند و هم از راه نزدیک. مطابق آنچه که در تهذیب الاحکام شیخ طوسی، ج 6، ص 52، ح 37 آمده این زیارت از امام حسن عسکری علیه السلام نقل شده است.\nبنابراین، یکی از اهداف نهضت عاشورا مبارزه با جهل و نادانی، و نجات مردم از ضلالت و گمراهی است.\nقبل از پرداختن به گسترش جهل در عصر حکومت بنی‌امیّه، لازم است توضیحی پیرامون انواع جهالت داشته باشیم.\nجهالت و نادانی گاه نسبت به موضوع است و گاه نسبت به حکم شرعی، و جهالت نسبت به حکم شرع، گاه ناشی از قصور است، و گاه منشأ آن تقصیر و کوتاهی است. جهل به موضوع مثل اینکه شخصی می‌داند نوشیدن شراب حرام است؛ ولی یک نوشیدنی را به تصوّر آن که نوشابه حلال است می‌خورد و سپس معلوم می‌شود که شراب بوده است.\nو جهل به حکم مثل اینکه می‌داند این نوشیدنی شراب است، ولی حکم شرعی آن را نمی‌داند. شخص مکلّف در فرض این مثال گاه منابع اطّلاعاتی و تحقیقاتی در اختیار دارد و به دنبال تحقیق نمی‌رود، که در این صورت تقصیر کرده و «جاهل مقصّر» نامیده می‌شود. و گاه منابع اطّلاعاتی در اختیار ندارد، یا اصلًا احتمال خطا و اشتباه نمی‌دهد، که در این صورت «جاهل قاصر» نامیده می‌شود.\nسیطره جهل بر جامعه اسلامی در عصر بنی‌امیّه\nمسلمانان در دوران بنی‌امیّه عموماً و در عصر حاکمیّت معاویه و یزید خصوصاً دشمن‌شناس نبودند. آنها نمی‌دانستند که بنی‌امیّه جانشینان بر حق رسول اللَّه صلی الله علیه و آله نیستند، و بنی‌امیّه دلسوز و حامی اسلام نمی‌باشند، و جهل آنها به خاطر تقصیر و کوتاهی‌شان بود، و لذا جاهل مقصّر بودند. آیا آنها نمی‌دانستند بنی‌امیّه بازماندگان دوران جاهلیّتند، و کینه دیرینه‌ای از اسلام دارند و هنوز خاطره تلخ کشته شدن عزیزانشان را در جنگ‌های بدر و احد و احزاب فراموش نکرده‌اند، و درصدد انتقام آن خون‌ها هستند.\nو از آنجا که پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله پیش‌بینی این روزها را می‌کرد خلافت را بر آل ابوسفیان حرام کرد.\nاین مطلب در روایات متعدّد، از جمله گفتگوی امام حسین علیه السلام و مروان بن حکم منعکس شده است. فردای شبی که امام حسین علیه السلام به دارالاماره مدینه خوانده شد، و خبر مرگ معاویه به آن حضرت ابلاغ گشت، و از وی تقاضای بیعت برای یزید شد و حضرت موافقت نکرد، فردای آن شب مروان (1)\n1- مروان بن حکم که پسر عموی عثمان و داماد وی و مشاور عالی او بود، و به دست‌حضرت رسول صلی الله علیه و آله از مدینه تبعید شد، خبائث و مذمّت‌هایی دارد که مرحوم علّامه امینی در کتاب ارزشمند الغدیر، ج 8، ص 260 به بعد به آنها پرداخته است.\nامام علیه السلام را در کوچه ملاقات کرد. خطاب به حضرت عرض کرد: یا اباعبداللَّه! من خیرخواه تو هستم و پیشنهادی برایت دارم که اگر بپذیری به خیر و صلاح شماست! امام علیه السلام فرمود:\nپیشنهادت چیست؟ عرض کرد: همان‌گونه که دیشب در مجلس ولید بن عتبه گفتم، شما با یزید بیعت کنید که این کار به نفع دین و دنیای شماست! امام علیه السلام فرمود:\n«إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ وَعَلَی الْإِسْلامِ السَّلامُ إِذْ قَدْ بُلِیَتِ الْأُمَّةُ بِراعٍ مِثْلَ یَزیدَ وَ لَقَدْ سَمِعْتُ جَدِّی رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه و آله یَقُولُ: «الْخِلافَةُ مُحَرَّمَةٌ عَلی آلِ أَبِی سُفْیانَ فَإِذا رَأَیْتُمْ مُعاوِیَةَ عَلی مِنْبَری فَابْقِرُوا بَطْنَهُ» وَقَدْ رَآهُ اهْلُ الْمَدینَةَ عَلَی الْمِنْبَرِ فَلَمْ یَبْقَرُوا فَابْتَلاهُمُ اللَّهُ بِیَزیدِ الْفاسِقِ\n؛ ما از آنِ خداییم، و به سوی او باز می‌گردیم. هر زمان مسلمانان به فرمانروایی همچون یزید بن معاویه گرفتار شوند باید فاتحه اسلام را خواند. بی‌شک از جدّم رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیدم که می‌فرمود: «خلافت بر خاندان ابوسفیان حرام است و اگر روزی معاویه را بر بالای منبر من دیدید او را بکشید» و مردم مدینه او را بر فراز منبر آن حضرت دیدند و نکشتند و در نتیجه خداوند آنها را مبتلا به یزید فاسق کرد».(1)\n1- لهوف، ص 20؛ ومثیرالاحزان، ص 10.\nمروان با شنیدن این بیان کوبنده و مستدلِ امام حسین علیه السلام خاموش گشت و رفت.\nاین هم اعتراف بعضی از دانشمندان اهل سنّت\nابن ابی‌الحدید می‌نویسد: معاویه دوستی داشت که هر روز به ملاقاتش می‌رفت و از رازداران معاویه و اصحاب سرّ او بود. او می‌گوید: «پس از شهادت علی علیه السلام و امام مجتبی علیه السلام که معاویه بر سرتاسر جهان اسلام مسلّط شده بود، به او گفتم:\nمعاویه! تو به آنچه که خواستی رسیدی و اکنون حاکم بر تمام بلاد اسلام هستی، به بنی‌هاشم کمتر ظلم و ستم کن، و دستور بده که دیگر بر فراز منابر علی علیه السلام را سبّ و لعن نکنند. معاویه گفت: اشتباه می‌کنی! باید چنان کنم که مسلمانان بر فراز مأذنه‌ها نام پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله را بر زبان نیاورند. آری! زمانی آرام می‌گیرم که نام محمّد را از بالای مأذنه‌ها به زیر بکشم! «دفناً دفناً».(1)\nعناد و دشمنی بنی‌امیّه مخصوصاً یزید با اسلام، عناد\n1- شرح نهج‌البلاغه ابن ابی‌الحدید، ج 5، ص 130؛ و ترجمه و شرح نهج‌البلاغه، ج 1، ص 376.\nو کینه‌ای ریشه‌ای و اساسی و غیر قابل جمع بود، ولی متأسّفانه در آن زمان گروه عظیمی از مسلمانان آنها را نمی‌شناختند.\nیزید که معروف به شرابخوارگی، آدم‌کشی، هوسبازی و فسق و فجور بود به مدینه حمله کرد و شمار زیادی از مردان و زنان آن شهر مقدّس را از دم تیغ گذراند، و سه روز آن شهر را بر سربازان خود مباح کرد، تا هر کاری بخواهند انجام دهند! لشکریان یزید به قتل و غارت پرداخته و کارهای دیگری که قلم از ذکر آن شرم دارد!(1)\nهنگامی که عبداللَّه بن زبیر به خانه خدا پناهنده شد، یزید نه به ابن زبیر رحم کرد و نه احترام کعبه را نگهداشت و نه حال ساکنان مکّه را مراعات نمود، لذا دستور داد منجنیق‌ها را در اطراف مکّه نصب و خانه خدا را سنگباران کنند!(2) در حالی که طبق احکام اسلامی هر کس به خانه خدا پناه ببرد در امان است؛ حتّی مجرمین. هر چند می‌توان آب و غذا را بر مجرمین بست تا بر اثر فشار گرسنگی و تشنگی مجبور شوند از حرم امن الهی خارج گردند، و سپس در صورت اثبات جرم آنها را دستگیر و مجازات کنند.(3)\n1- شرح این جنایت بی‌سابقه غمبار را در کتاب عاشورا، ص 231 به بعد مطالعه فرمایید.\n3- جواهرالکلام، ج 20، ص 46- / 48؛ و ج 41، ص 344 و 345.\nمبارزه امام حسین علیه السلام با جهل و نادانی:\nامام حسین علیه السلام برای بیداری و آگاهی مردم قیام کرد، امّا آن قدر خواب آنها عمیق و جهل وناآگاهیشان ریشه‌دار بود که جز خون قلب امام علیه السلام و یاران وفادارش این آفت مهم را از مزرعه اسلام دور نساخت. مردم پس از شهادت حضرت ابی‌عبداللَّه علیه السلام و همراهانش، و اسارت خاندان عصمت و طهارت، و بر سر نیزه رفتن سرهای مقدّس شهدای کربلا، از خواب غفلت بیدار شدند و قیام‌ها یکی پس از دیگری شکل گرفت و بنی‌امیّه پس از واقعه کربلا روی خوش ندیدند، تا اینکه این خون‌های پاک منتهی به سقوط بنی‌امیّه و ریشه‌کن شدن این درخت ناپاک شد.(1)\nبر عاشقان امام حسین علیه السلام و عزاداران سرور و سالار شهیدان، و مشتاقان زیارت کربلای معلّی، و خوانندگان\n1- شهادت امام حسین علیه السلام از همان روز عاشورا اثر بیدارکننده خود را گذاشت، و فریاد انتقام از یکی از زنان سربازان دشمن که از قبیله بکر بن وائل بود سر داده شد. و با فریاد یالثارات رسول اللَّه مردم را به گرفتن انتقام از قاتلان امام حسین علیه السلام تشویق کرد و در پی آن قیام‌های متعدّدی رخ داد تا بالاخره حکومت بنی‌امیّه را سرنگون ساخت( سوگنامه آل محمد، ص 533).\nزیارت اربعین، و متوسّلان به عنایات شهدای کربلا، لازم است در کنار توسّل و زیارت و عزاداری و عشق به آن پاکان سرفراز، در بیداری جامعه خود از خواب غفلت و ناآگاهی بکوشند. اکنون نیز یزیدیان و پیروان حکومت بنی‌امیّه در سراسر جهان، مخصوصاً کشورهای اسلامی وجود دارند و در مسیر جاهل نگه داشتن مردم تلاش می‌کنند، لذا همه ما وظیفه داریم مسلمانان را نسبت به این خطر بیدار کنیم. آیا آن دسته از دولتمردان به ظاهر اسلامی که با دشمنان شماره یک مسلمانان، آمریکا و اسرائیل، هم پیمان شده و در جبهه آنها قرار گرفته و بر علیه مسلمانان مظلوم فلسطین، غزه، عراق و افغانستان موضع‌گیری می‌کنند، در صورت بیداری ملّتهایشان قادر بر ادامه ظلم و جنایت خواهند بود؟\nهدف ششم: تشکیل حکومت اسلامی\nیکی از مهم‌ترین اهداف قیام امام حسین علیه السلام تشکیل حکومت اسلامی بود. برای روشن شدن این بحث، بحث فشرده‌ای در مورد ضرورت تشکیل حکومت لازم است.\nاهدافی که پیامبران الهی علیهم السلام داشتند و مأمورِ اجرای آن بودند، بدون تشکیل حکومت عملی نبود، و آنچه ممکن بود به صورت محدود پیاده می‌شد. مثلًا: از جمله اهداف پیامبر الهی که در قرآن مجید آمده تعلیم و تربیت، قیام به قسط، عدالت اجتماعی، آزاد کردن انسان از اسارتها، احقاق حقوق مظلومان، تربیت نفوس و پرورش فضایل اخلاقی بوده است این اهداف بدون تشکیل حکومت اسلامی در سطح وسیع و گسترده قابل تحقّق نیست.\nزیرا هرگاه در کشوری زندگی کنیم که حکومت در دست ما\nنباشد و بخواهیم نظام تعلیم و تربیت اسلامی را پیاده کنیم توفیق چندانی نخواهیم داشت. اگر صدا و سیما و مطبوعات را در اختیار نداشته باشیم، و فقط از طریق منبر و موعظه و بدون پشتوانه اجرایی بخواهیم در مساجد و حسینیه‌ها جوانان را تحت پوشش تعلیم و تربیت قرار دهیم، کافی نخواهد بود.\nبعضی می‌گویند: مفاسد در این زمان که حکومت اسلامی تشکیل شده، نیز کم نیست! امّا از یک نکته غافلند که: اگر انقلاب نمی‌شد و حکومت اسلامی شکل نمی‌گرفت چه می‌شد؟ اگر همچنان رژیم فاسد پهلوی بر سر کار بود، ماهواره‌ها به داخل همه خانه‌ها نفوذ می‌کرد، سایت‌های آلوده در دسترس همه قرار می‌گرفت، موبایل‌ها و پیامک‌ها و بلوتوث‌های فساد برانگیز کنترل نمی‌شد، تمام برنامه‌های صدا و سیما و دیگر رسانه‌ها، اشاعه فساد و فحشا بود، و خلاصه مفاسد از در و دیوار می‌ریخت و از دین خبری نبود.\nشاهد این مطلب اینکه قبل از انقلاب که غالب این عوامل فساد در دسترس عموم مردم نبود باز هم آن قدر آلودگی وجود داشت که همه جا را فرا گرفته بود. حال اگر همه این عوامل فساد بود، چه می‌شد؟\nدر مورد عدالت اجتماعی اگر بخواهیم آن را پیاده کنیم،\nبدون تشکیل حکومت اسلامی چگونه امکان‌پذیر خواهد بود؟ آیا به صرف توصیه و پند و اندرز در داخل مساجد و حسینیّه‌ها عدالت اجتماعی محقّق می‌شود؟ آیا بدون داشتن قدرت اجرایی و اسباب و ابزار باز دارنده، و امکانات مجازات فاسدان و مفسدان اقتصادی، می‌توان حقّ مظلومان را از ظالمان گرفت؟\nهمچنین آیا اعطای آزادی به انسانها، و رهانیدن آنان از اسارت‌های هوا و هوس و ظلم ظالمان و ستمگران، بدون تشکیل حکومت اسلامی امکان‌پذیر است؟\nبنابراین، آنها که مدّعی جدایی دین از سیاست‌اند، نه معنای سیاست را فهمیده‌اند و نه دین و برنامه‌های آن را به درستی شناخته‌اند.\nآری، اگر اهداف دین یک سلسله مسایل فردی- نظیر نماز و روزه و مانند آن- بود بدون تشکیل حکومت هم قابل اجرا بود (البتّه آن هم در سطح وسیع و گسترده امکان‌پذیر نبود) ولی می‌دانیم که اسلام یک آیین اجتماعی فراگیر است و دستورات فراوان اجتماعی دارد، و لازمه اجرایی کردن آن تشکیل حکومت دینی است. لذا هنگامی که پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله به مدینه هجرت نمود، و از شرّ دشمنان اسلام نجات پیدا کرد، در\nاوّلین گام حکومت اسلامی را تشکیل داد تا بتواند اهدافش را پیاده کند.\nامام باقر علیه السلام در آن حدیث معروف فرمودند:\n«بُنِیَ الْإِسْلامُ عَلَی خَمْسَةِ أَشْیاءَ: عَلَی الصَّلاةِ وَالزَّکاةِ وَالحَجِّ وَالصَّوْمِ وَالْوِلایَةِ، قالَ زُرارَةُ: فَقُلْتُ وَأیُّ شَی‌ءٍ مِنْ ذلِکَ أَفْضَلُ؟\nفَقالَ: أَلْوِلایَةُ أَفْضَلُ، لِأَنَّها مِفْتاحُهُنَّ، وَ الْوالِی هُوَ الدَّلِیلُ عَلَیْهِنَ\n؛ اسلام بر پنج پایه بنا شده است: نماز و زکات و حج و روزه و ولایت. زراره پرسید: کدام یک از همه مهمتر است؟ امام علیه السلام فرمود: ولایت، زیرا ولایت کلید (موفّقیّت) بقیّه است و والی راهنمای انجام آنها».(1)\nعدّه‌ای معتقدند منظور از ولایت، محبّت و دوستی و عشق به اهل‌بیت علیهم السلام و توسّل به آن بزرگواران است؛ در حالی که منظور از ولایت در اینجا تشکیل حکومت است. یعنی یک مسلمان علاوه بر نماز و زکات و حج و روزه، باید حکومت\n1- کافی، ج 2، کتاب الایمان والکفر، باب دعائم الاسلام، ح 5.\nاسلامی را پذیرا باشد. حکومت پیامبر صلی الله علیه و آله و ائمه علیهم السلام و جانشینان آن را بپذیرد. شاهد این تفسیر در خود روایت وجود دارد، آنجا که از امام علیه السلام سؤال می‌شود: چرا ولایت از همه آنها مهم‌تر است؟ امام علیه السلام می‌فرماید: به خاطر آن که ولایت ضامن اجرای بقیّه است. اگر حکومت اسلامی تشکیل نشود امکان اقامه نماز و خمس و زکات و صوم و حج در سطح گسترده، و تحقّق فلسفه‌های آن نخواهد بود. بنابراین، ولایت تنها عشق و علاقه و محبّت و توسّل نیست، بلکه به معنای پذیرش برنامه‌های حکومت اسلامی از سوی امامان معصوم یا پیامبران الهی علیهم السلام است. و لذا در طول تاریخ هر یک از پیامبران قدرت پیدا کردند تشکیل حکومت دادند. حضرت داوود، سلیمان، موسی علیهم السلام و رسول مکرم اسلام صلی الله علیه و آله از جمله آن بزرگوارانند. و اگر پیامبرانی چون حضرت ابراهیم و عیسی علیهما السلام دست به این کار بزرگ نزدند، فرصت یا امکانات کافی در اختیار نداشتند.\nامام حسین علیه السلام در پی تشکیل حکومت اسلامی:\nامام حسین علیه السلام برای اینکه صرفاً به شهادت برسد به کربلا نیامد، بلکه در پی اهدافی از جمله تشکیل حکومت اسلامی\nعزم کربلا کرد؛ هر چند می‌دانست در پایان شهید می‌شود. در جمله‌ای از آن حضرت می‌خوانیم:\n«اللَّهُمَّ إِنَّکَ تَعْلَمُ إِنَّهُ لَمْ یَکُنْ مَا کَانَ مِنَّا تَنافُساً فِی سُلْطانٍ، وَلا الِتماساً مِنْ فُضُولِ الْحُطامِ، وَلکِنْ لِنُرِیَ الْمَعالِمَ مِنْ دِینِکَ، وَنُظْهِرَ الْإِصْلاحَ فِی بِلادِکَ، وَیَأْمَنَ الْمَظْلُومُونَ مِنْ عِبادِکَ، وَیُعْمَلُ بِفَرَائِضِکَ وَسُنَّتِکَ وَأَحْکامِکَ\n؛ بارخدایا! تو خوب می‌دانی که انقلاب و نهضت من به خاطر حکومت و سلطنت بر مردم و دستیابی به زرق و برق دنیا نبود، بلکه هدف من از حکومت ارایه معالم و نشانه‌های دینت به مردم، واصلاح بلاد و شهرها و ایجاد امنیّت برای بندگانت و عمل به فرایض و سنّت‌ها و احکام توست».(1)\nمی‌دانیم امام حسین علیه السلام قبل از حرکت به‌سوی کوفه نماینده مخصوص خود مسلم بن عقیل را به کوفه فرستاد و او از مردم برای امام علیه السلام بیعت گرفت. آیا این بیعت جز برای تشکیل حکومت بود؟!\nاگر معتقدیم که هر روز عاشورا و هر سرزمین کربلاست، باید این شعار امام حسین علیه السلام و سایر شعارها و اهداف آن حضرت را در تمام سرزمین‌ها در طول تاریخ تحقّق ببخشیم.\n1- بحارالانوار، ج 100، ص 80.\nعدّه‌ای از مردم بی وفا و ضعیف الایمان کوفه دست از یاری امام علیه السلام برداشته، و مانع عملی شدن این هدف مقدّس امام حسین علیه السلام شدند. امّا امروز که مسلمانانی با وفا و قوی الایمان وجود دارند، و حاضرند تمام هستی خود را در راه امام حسین علیه السلام تقدیم کنند، چرا سخن از اهداف امام علیه السلام و تشکیل حکومت اسلامی در سرتاسر کره زمین، و یا آماده ساختن جهان برای حکومت حضرت مهدی علیه السلام گفته نمی‌شود؟\nمگر ممکن است دین از سیاست جدا شود؟ حکومت منهای دین حکومتی ظالمانه، و دین بدون حکومت، دینی بسیار کم ثمر خواهد بود.\nباید به عزاداران محترم که عاشقانه بر سر و سینه می‌زنند، و در مظلومیّت امام حسین علیه السلام اشک می‌ریزند، و با بذل وقت و مال و جان خود مجالس سوگواری آن حضرت را زنده نگه می‌دارند گفت: آن حضرت قصد تشکیل حکومت اسلامی داشت و عواملی مانع تحقّق این هدف مقدّس آن حضرت شد تا با برطرف کردن موانع بتوانند هدف والای امام حسین علیه السلام را تحقق بخشند.\nما شیعیان آن حضرت در ایران، در پرتو مجالس سوگواری محرم‌ها و تاسوعاها و عاشوراها و اربعین‌ها به لطف خدا توانستیم حکومت اسلامی تشکیل دهیم. باید در پاسداری از آن و رفع کاستی‌هایش از جان و دل بکوشیم.\nبه یقین یکی از اهداف بعثت و ظهور پیامبران الهی اجرای عدالت در جامعه انسانی است. این هدف به قدری مهمّ است که می‌توان آن را هدف اصلی یا از اهداف اصلی پیامبران علیهم السلام (1) برشمرد. آری، تمام اولیا و انبیا و کتب آسمانی در مسیر اجرای عدالت گام برداشته‌اند. خداوند متعال در آیه 25 سوره حدید می‌فرماید:\n«لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَیِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمْ الْکِتَابَ وَالْمِیزَانَ لِیَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَأَنْزَلْنَا الْحَدِیدَ فِیهِ بَأْسٌ شَدِیدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِیَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ یَنْصُرُهُ وَرُسُلَهُ بِالْغَیْبِ إِنَّ اللَّهَ قَوِیٌّ عَزِیزٌ»؛ ما پیامبران خود را با دلایل روشن فرستادیم، و با آنها کتاب آسمانی و میزان (شناسایی حق از باطل و قوانین عادلانه) نازل کردیم تا مردم قیام به عدالت کنند، و آهن را آفریدیم که در آن نیروی شدید\n1- در روایتی از امام صادق علیه السلام می‌خوانیم:« لم یبعث اللَّه نبیاً قط الا بالبر والعدل ...؛ خداوند هیچ پیامبری را به سوی مردم مبعوث نکرد مگر اینکه او را مأمور به نیکی و عدالت و ... کرد».( بحارالانوار، ج 24، ص 292).\nو منافعی برای مردم است، تا مشخص شود چه کسی خدا و پیامبرانش را یاری می‌کند بی‌آن که او را ببینند؛ خداوند توانا و شکست‌ناپذیر است».\nآری، خداوند پیامبرانش را با سلاح کتاب آسمانی، بیّنات، و میزان به سوی مردم فرستاد تا قیام به قسط نموده و مردم را به عدالت دعوت کنند، تا آنها باور کنند که زندگی بدون عدالت زندگی نیست تا با میل و رغبت، و بدون اکراه و اجبار در راه عدالت گام بردارند.\nو در آیه 15 سوره شورا از زبان پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله می‌خوانیم:\n«وَأُمِرْتُ لِاعْدِلَ بَیْنَکُمُ»؛ مأمورم در میان شما عدالت را اجرا کنم».\nو در داستان معروف تقسیم غنایم جنگ حنین، که یکی از اصحاب ضعیف‌الایمان حضرت به عنوان اعتراض به نحوه تقسیم عرض کرد:\n«لَمْ ارَکَ عَدَلْتَ\n؛ به عدالت در بین ما عمل نکردی!» حضرت فرمود:\n«وَیْلَکَ! اذا لَمْ یَکُنِ الْعَدْلُ عِنْدی فَعِنْدَ مَنْ یَکُونُ\n؛ وای بر تو! اگر من به عدالت رفتار نکنم پس عدالت نزد چه کسی یافت خواهد شد؟!»(1) بنابراین بی‌شک عدالت از اهداف اصلی پیامبران خدا بوده است.\n1- بحارالانوار، ج 21، ص 161.\nعدالت به معنای قراردادن هر چیز در جای واقعی و حقیقی خود، و ظلم به معنای بر هم زدن نظم حاکم بر اشیا و قوانین و قرار گرفتن امور در خلاف جایگاه اصلی آن است، و به قول شاعر:\nعدل چه بود وضع اندر موضعش‌ظلم چه بود وضع در ناموضعش\nبنابراین، عدالت نه تنها مأموریّت اصلی پیامبران است، بلکه قانون حاکم بر جهان هستی است، وگردونه عالم هستی بر محور عدالت دور می‌زند، تا آنجا که از پیغمبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله نقل شده که فرمود:\n«بِالْعَدْلِ قامَتِ السَّماواتُ وَالْأَرْضُ\nمثلًا کرات آسمانی هر کدام در جای خود مرتباً می‌چرخند، و این نتیجه تعادل نیروی جاذبه و دافعه است و سرعت سیرشان نیز معیّن است. علاوه بر گردش برگرد خود، بر گرد دیگر کرات هم می‌چرخند، و همراه با کهکشان خود نیز سیر مشخص و معیّنی دارند. این نظم دقیق از مظاهر عدالت در\n1- ابن ابی الجمهور احسایی جمله مذکور را در کتابش عوالی اللئالی، ج 4، ص 103 به نقل از رسول اکرم صلی الله علیه و آله نقل کرده است.\nجهان آفرینش است.\nاز طرفی می‌دانیم سه بیماری بیشترین قربانی را از بشر گرفته است: «سرطان، سکته مغزی و قلبی». سرطان نوعی انحراف سلول‌های بدن از مسیر عدالت است، که نتیجه آن مرگ انسان خواهد بود.\nتوضیح این‌که: سلول‌های بدن دائماً در حال نو شدن است.\nتعدادی از سلول‌ها می‌میرند و سلول‌های باقیمانده شروع به تکثیر می‌کنند. تکثیر سلول‌ها روی برنامه ویژه و اعتدال خاصّی صورت می‌گیرد. اگر این اعتدال دچار اختلال شود و سلول‌ها طغیان کنند و یاغی شوند و بیش از مقدار مورد نیاز بدن سلول تکثیر کنند سلول‌های اضافی تمورهای سرطانی تشکیل داده، و انسان را مبتلا به سرطان می‌کنند. بنابراین، انحراف تکثیر مثل سلول‌ها از مسیر عدالت، منتهی به سرطان و سرطان منتهی به مرگ انسان می‌شود.\nهنگامی که خون بدن از رگ بیرون می‌زند به سرعت منجمد می‌شود، امّا تا زمانی که در درون رگ‌های بدن ما جریان دارد به خاطر وجود ویتامین منجمد نمی‌گردد. اگر خون داخل رگ‌ها به اندازه سرسوزنی منجمد شود و این خون لخته شده به مویرگ‌های منتهی به مغز برسد و راه یکی\nاز مویرگ‌ها را مسدود کند منجر به سکته مغزی می‌شود، و چنانچه به مویرگ‌های منتهی به قلب برسد و سدّ راه یکی از مویرگ‌های قلبی شود، منجر به سکته قلبی می‌گردد و این در صورتی است که تعادل ترکیب خون به هم بخورد.\nامام حسین علیه السلام و عدالت:\nامام حسین علیه السلام در نامه‌ای به مردم کوفه، یکی از اهدافش را جلوگیری از ظلم و ستم ظالمان و اجرای عدالت بیان می‌کند و می‌فرماید:\n«امّا بَعْدُ فَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه و آله قَدْ قالَ فِی حَیاتِهِ: مَنْ رَأی سُلْطاناً جائِراً مُسْتَحِلًاّ لِحُرُمِ اللَّهِ، ناکِثاً لِعَهْدِ اللَّهِ، مُخالِفاً لِسُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ، یَعْمَلُ فِی عِبادِ اللَّهِ بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوانِ، ثُمَّ لَمْ یُغَیِّرْ بِقَوْلٍ وَلابِفِعْلٍ، کانَ حَقِیقاً عَلَی اللَّهِ أَنْ یُدْخِلَهُ مَدْخَلَهُ\n؛ بی شک می‌دانید که رسول خدا صلی الله علیه و آله در زمان حیاتش فرمود: هر کس حاکم ظالمی را مشاهده کند که (در اثر ظلم و جور) محرّمات الهی را حلال شمرده، و عهد و پیمان‌های الهی را شکسته، و با سنّت و سیره رسول خدا مخالفت کرده، و در میان بندگان خدا با گناه و دشمنی عمل می‌کند، و در مقابل چنین حاکم ستمگری هیچ‌گونه عکس‌العمل گفتاری یا رفتاری از خود بروز ندهد،\nخداوند چنین انسانی را در جایگاه همان ظالم ستمگر داخل می‌کند (و سرنوشت هر دو یکی است!)».(1)\nامام حسین علیه السلام در این نامه که ظاهراً خطاب به مردم کوفه، امّا در حقیقت مخاطب آن همه انسان‌های آزاده جهان است پیام رسول اللَّه صلی الله علیه و آله را در مبارزه با ظلم و ستم و بی‌عدالتی بیان می‌کند، و ضمن اعلان هدف قیامش، همه را به همکاری در این مبارزه دعوت می‌کند.\nظلم و ستم در سلطه بنی‌امیّه\nتبعیض‌های نامشروع و ظلم و ستم‌های آشکار و گسترده از زمان خلیفه سوم شروع شد، که یک نمونه آن فرق گذاشتن بین عرب و عجم بود. در آن زمان، عرب را به صرف عرب بودن (نه به خاطر ایمان بیشتر و تقوای فزونتر) بر غیر عرب ترجیح می‌دادند، والبتّه سنگ زیربنای آن در عصر خلیفه دوم گذاشته شد. در حالی که پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله فرموده بود:\n«لا فَضْلَ لِعَرِبِیٍّ عَلی عَجَمِیٍّ وَلا لِعَجَمِیٍّ عَلی عَرَبِیٍّ وَلا لِأَسْوَدَ عَلی احْمَرَ وَلا لِأَحْمَرَ عَلی اسْوَدَ الَّا بِالتَّقْوی\n؛ نه عرب بر غیر عرب برتری دارد، و نه غیر عرب بر عرب، نه سیاه‌پوست بر\n1- بحارالانوار، ج 44، ص 382.\nگندمگون و نه گندمگون بر سیاهپوست، مگر به تقوای الهی».(1)\nظلم و ستم روز به روز بیشتر می‌شد تا زمانی که خلیفه سوم قدرت را در دست گرفت و در عصر او به اوج خود رسید. بیت‌المال به دست افراد خاصّی از بنی‌امیّه افتاد، پست‌ها و مقام‌ها بدون صلاحیّت و شایستگی در میان بنی‌امیّه تقسیم شد(2) و همین مظالم سبب شورش و انقلاب مردم بر ضدّ دستگاه خلافت گردید.\nاهل سنّت مدّعی‌اند: «عوامل خارج از مدینه دست به شورش و انقلاب زدند» به فرض که این سخن صحیح باشد، امّا چرا مردم مدینه مخصوصاً مهاجران و انصار در برابر این ماجرا سکوت کردند و از دستگاه خلافت دفاع نکردند. معلوم می‌شود که آنها هم دل خوشی از حکومت نداشتند. حضرت علی علیه السلام بارها با عثمان تماس گرفت، و وی را نصیحت کرد، و او را از پیامدهای خطرناکی که کارهایش در پی داشت آگاه کرد. امّا عثمان به نصایح حضرت توجّهی نکرد و همچنان به راه خود ادامه داد و شد آنچه که نباید می‌شد.\nدر عصر معاویه اوضاع بدتر شد. هیچ کس نمی‌تواند انکار\n1- تفسیر نمونه، ج 22، ص 209( چاپ جدید).\n2- شرح این مطلب را در کتاب عاشورا، ص 134 به بعد مطالعه فرمایید.\nکند که معاویه برای خریدن افراد ضعیف‌الایمان و پراکندن اصحاب رسول اللَّه صلی الله علیه و آله از اطراف جانشین بر حق و بلافصلش علی علیه السلام، چه پول‌های هنگفتی که هزینه نکرد! آیا ظلمی بالاتر از این تصوّر می‌شود که از بیت‌المال مسلمین پول‌های هنگفتی به جاعلان حدیث پرداخت شود تا بر ضدّ دومین شخصیّت جهان اسلام، حضرت علی علیه السلام، و به نفع مهم‌ترین دشمنان اسلام یعنی بنی‌امیّه حدیث بسازند؟!(1)\nجالب اینکه وقتی با برادران اهل سنّت در مورد جنایت‌های مختلف معاویه و یزید و دیگر ظالمان بنی‌امیّه سخن گفته می‌شود با این جمله که: «آنها مجتهد بوده و مطابق فتوای خود عمل کرده‌اند، و مجتهد نیز ممکن است اشتباه کند!» تمام\n1- ابن ابی‌الحدید در شرح نهج‌البلاغه‌اش، ج 11، ص 44 به بعد می‌گوید:« معاویه به والیان شهرها نامه نوشت و طی بخش‌نامه‌ای به همه آنان ابلاغ کرد که علاقه‌مندان عثمان و آنان که فضایل و مناقبش را نقل می‌کنند از مقرّبان دستگاه حکومتی قرار داده و مورد اکرام و احترام ویژه قرار دهند، واگر کسی روایتی را در فضیلت وی نقل کند علاوه بر نام او، نام پدر و خویشاوندانش را بنویسند تا به همه آنها پاداش دهم!».\nاین بخش نامه اجرا شد و در نتیجه جوایز و پاداش‌های فراوانی میان مردم سرازیر گردید و چند سالی به همین منوال گذشت، تا آنکه بار دیگر نوشت:« احادیث در فضایل و مناقب عثمان فراوان شد! از این پس از مردم بخواهید تا در فضایل دیگر صحابه- به ویژه آن دو خلیفه- به نقل حدیث بپردازند و در برابر هر حدیثی که در فضیلت علی علیه السلام نقل شده است، با نقل همان فضایل برای دیگر صحابه به مقابله با فضایل علی علیه السلام بپردازند!».( عاشورا، ص 180)\nجنایات آنها را توجیه می‌کنند. امّا براستی آیا می‌توان با چنین توجیه مضحکی چنان جنایات وسیع و گسترده و کم‌سابقه‌ای را توجیه کرد؟ آیا عقلای جهان چنین توجیهاتی را می‌پذیرند؟\nبا مرگ معاویه و روی کارآمدن یزید ظلم و بی‌عدالتی‌ها از آن هم فراتر رفت و به حدّ اعلا رسید(1) و از این‌رو امام حسین علیه السلام با استناد به فرمایش پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله، مبنی بر عدم جواز سکوت در برابر ظلم ظالمان و جائران، قیام می‌کند و این انقلاب را تا مرز شهادت ادامه می‌دهد، تا همه جهانیان بدانند حکومت یزید حکومت پیامبر صلی الله علیه و آله نیست. تازه مسلمانانی که تعداد آنها در گوشه و کنار جهان رو به افزایش بود بفهمند اسلام حقیقی چیزی نیست که بنی‌امیّه و یزید آن را ترویج می‌کنند و این کار امام حسین علیه السلام بسیار مهم و با ارزش بود.\nوظیفه همه عزاداران، علاقمندان و پیروان آن حضرت است که برای اقامه عدل در جامعه نهایت تلاش و کوشش\n1- یزید در ظلم و جنایات آن قدر پیشرفت کرد که مسعودی مورخ معروف در کتاب مروج‌الذهب، ج 3، ص 68 درباره‌اش گفته:« سیره یزید، همان روش فرعون بود؛ بلکه باید گفت فرعون در میان مردم، بیش از یزید به عدالت رفتار می‌کرد».( عاشورا، ص 213)\nداشته باشند، خودشان از ظلم بپرهیزند و دیگران را نیز به عدالت دعوت نمایند. باید سال به سال مراسم سوگواری وسیع‌تر و گسترده‌تر انجام شود، امّا در کنار آن، باید با مظالم و بی‌عدالتی‌هایی که در گوشه و کنار به چشم می‌خورد مبارزه کرد، و به کمک مظلومان شتافت، و آنان را از چنگال ظالمان و ستمگران نجات داد؛ چرا که این مجالس سوگواری مقدّمه‌ای است برای بیان این اهداف، و سپس پیاده کردن آن. به امید آن روز.\nهدف هشتم: افشای چهره منافقان\nغالباً از وعّاظ گرامی شنیده‌اید که به هنگام حرکت امام علیه السلام به‌سوی کربلا فرزدق یا افراد دیگری از کوفه به سوی مدینه می‌آمدند. هنگامی که امام علیه السلام وضع کوفه را از آنها پرسید عرض کردند:\n«قُلُوبُ النَّاسِ مَعَکَ وَأَسْیافُهُمْ مَعَ بَنی‌أمُیَّة\n؛ دلهای مردم با توست و شمشیرهایشان با بنی‌امیّه».(1)\nالبته این سخن مربوط به شیعیان خالص و پاکباز نبود، بلکه مربوط به مدّعیان دروغین و یا افراد منافقی بوده که چهره درون و برونشان با هم متفاوت بود.\nو از آنها بدتر منافقان شام بودند، آنها که از یک‌سو بر کرسی خلافت پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله تکیه زده بودند و خود را به دروغ جانشین حضرتش معرّفی می‌کردند، و از سوی دیگر عربده:\n1- بحارالانوار، ج 44، ص 365.\nلَعِبَتْ هاشمُ بالمُلک فلاخبرٌ جاء ولاوحیٌ نَزَلَ\n«بنی‌هاشم با حکومت بازی کردند نه خبری (از سوی خدا) آمده و نه وحی نازل شده است»(1) سر می‌دادند.\nشناخت منافق آسان است. شخص دو چهره و کسی که دارای شخصیّت دو گانه است، و به گفته شاعر:\nظاهری چو گور کافر پر حلل‌باطنش قهر خدا عزّوجلّ\nدر حدیث نبوی صلی الله علیه و آله آمده است:\n«ثَلاثٌ مَنْ کُنَّ فیهِ کانَ مُنافِقاً وَانْ صامَ وَصَلّی وَزَعَمَ انَّهُ مُسْلِمٌ: مَنْ اذَا ائْتُمِنَ خانَ، وَمَنْ اذا حَدَّثَ کَذِبَ، وَمَنْ اذا وَعَدَ اخْلَفَ\n؛ سه خصلت در هر کس باشد منافق است، هر چند اهل نماز و روزه باشد و خود را مسلمان بداند:\nکسی که اگر امانتی به او بسپارند در آن خیانت می‌کند و اگر سخن بگوید دروغ می‌گوید و اگر وعده‌ای بدهد به آن وفا نمی‌کند».(2)\nبنابراین هر کس دوگانگی درون و برون داشته باشد و رفتار و گفتار او هماهنگ نباشد منافق است. نفاق از اینجا\n1- لهوف، ص 260.\n2- میزان الحکمه، باب 3931، ح 20577.\nسرچشمه که دشمنان شکست خورده که تاب رویایی آشکار را ندارند به صورت جمعیّت زیر زمینی در آمده در انتظار فرصتی هستند تا ضربات خود را وارد سازند، بنی‌امیّه از بارزترین گروههای منافقان بودند.\nخطر منافق از این جهت از همه بیشتر است که دشمنان شناخته شده از روبه‌رو حمله می‌کنند و تکلیف مؤمنان با آنها روشن است؛ امّا منافق بیرحمانه از پشت خنجر می‌زند!\nبنی‌امیّه در لباس خلافت اسلامی همه مقدّسات اسلام را زیر پا گذاشته، و یکی را پس از دیگری محو می‌کردند. و اگر قیام امام حسین علیه السلام و شهادت آن حضرت و فرزندان و یارانش رخ نمی‌داد و پرده از چهره آنها کنار نمی‌رفت شاید چیزی از اسلام باقی نمانده بود.\nهمچنین جمعی از کوفیان پرمدّعای طلبکار، که بر امام حسن علیه السلام به خاطر صلحش آن همه ایراد کرده و تقاضای قیام از امام حسین علیه السلام می‌کردند، می‌بایست رسوا می‌شدند.\nبه هر حال این یکی دیگر از اهداف این قیام خونین است.\nامروز نیز منافقان، و افراد دو چهره و آنها که در سخن\nچیزی می‌گویند و در عمل چیز دیگر، کم نیستند. عاشقان حسینی باید از آنها فاصله گیرند، و مراقب باشند در دام نفاق و منافقان نیفتند. نکند بر مصائب آن حضرت اشک بریزیم، ولی رفتار ما با آن حضرت متفاوت باشد.\nقیام امام حسین سرور آزادگان جهان آزمونی بود برای مسلمین آن عصر.\nبعضی از شیعیان پرادّعا و کم‌محتوا، که خود را فدایی پاکباز آن حضرت می‌پنداشتند باید در کوره امتحان فرو روند، و بازماندگان صحابه و یاران پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله که بارها وصف امام حسن علیه السلام و امام حسین علیه السلام را از آن حضرت شنیده بودند و کسانی که آرزو می‌کردند در جنگ‌های بدر و احد در خدمت آن حضرت بودند و شربت شهادت می‌نوشیدند، و آنها که تأسّف می‌خوردند ای کاش در رکاب امیرمؤمنان علی علیه السلام با «ناکثین» و «قاسطین» و «مارقین» پیکار می‌کردند همه و همه باید به امتحان فرا خوانده می‌شدند، و قیام امام حسین علیه السلام آزمونی برای همه آنها بود؛ ولی از این کوره آزمون بزرگ، تنها گروه اندکی پاک بیرون آمدند و سیاه سیم‌های زراندود هنگامی که به کوره امتحان رفتند خلاف آن بدر آمدند که خلق\nخوش بود گر محک تجربه آید به میان‌تا سیه روی شود هر که درو غشّ باشد\nامام علیه السلام در پاسخ کسی که عرضه داشت امام علیه السلام به کربلا نرود، فرمود:\n«إذا أقَمْتُ فی مَکانی فَبِما یُمْتَحَنُ هذَا الْخَلْقُ الْمَتْعُوسُ؟ وَبِماذا یُخْتَبَرُونَ؟\n؛ اگر در مکان خود اقامت کنم، پس این خلق بخت‌برگشته به چه چیز امتحان شود و به چه چیز آزموده گردد؟».(1)\nاضافه بر این، افراد توخالی و خود بزرگ‌بین فراوانند و گاه خود را از خداوند طلبکار می‌دانند، باید محک تجربه آید به میان، باید اتمام حجّت شود تا بر سر جای خود بنشینند، گاه مصلحت در این است که از پرده برون افتد راز، تا آشکار شود در حلقه رندان چه خبرهاست؟!\nقرآن مجید می‌گوید: «أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تُتْرَکُوا وَلَمَّا یَعْلَمْ اللَّهُ الَّذِینَ جَاهَدُوا مِنْکُمْ وَلَمْ یَتَّخِذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَا رَسُولِهِ وَلَا الْمُؤْمِنِینَ وَلِیجَةً وَاللَّهُ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ».(2)\n1- لهوف، ص 67؛ بحارالانوار، ج 44، ص 331.\n2- سوره توبه، آیه 16. ترجمه:« آیا چنین پنداشتید که( به حال خود) رها می‌شوید در حالی که خداوند هنوز کسانی را که از شما جهاد کردند، و غیر از خدا و پیامبرش و مؤمنان را مَحرم اسرار خویش انتخاب ننمودند،( از دیگران) مشخّص نساخته است؟!( باید آزمایش شوید؛ تا مؤمنان واقعی شناخته شوند؛) و خداوند به آنچه عمل می‌کنید، آگاه است».\nآری قیام امام حسین علیه السلام پاسخی بود به مدّعیانی که به برادر گرامیش امام حسن علیه السلام خرده می‌گرفتند که چرا با معاویه صلح کرد، ما حاضر بودیم تا آخرین قطره خون در راه خدا بجنگیم، ولی هنگامی که جریان کربلا پیش آمد امام علیه السلام این ندا را سر داد که:\n«مَنْ کانَ فِینا باذِلًا مُهْجَتَهُ، مُوَطِّناً نَفْسَهُ عَلی لِقاءِ اللَّهِ فَلْیَرْحَلْ مَعَنا\n؛ هر کس حاضر است خون خود را در راه هدف ما نثار کند و آماده ملاقات با پروردگار است با ما (به سوی عراق و کربلا) حرکت کند»(1) در این هنگام دست روی دست گذاردند و تماشاچی صحنه‌های جانسوز کربلا بودند.\nجمعی از سست عنصران کوفه تعداد زیادی نامه‌های داغ و آتشین نوشتند و از آن حضرت دعوت کردند که برای تشکیل حکومت اسلامی به کوفه آید. این نامه‌ها طبق روایت معروف به دوازده هزار(2) می‌رسید.\nاگر امام علیه السلام به کربلا نمی‌آمد شاید اینها نیز مانند یاران امام حسن علیه السلام سیل اعتراضات خود را متوجّه آن حضرت\n2- قصّه کربلا، ص 90 و 91.\nمی‌ساختند؛ ولی قیام امام علیه السلام به همه این اعتراضها پایان داد و همگی امتحان خود را دادند.\nاین گفتار امام علیه السلام این پیام را به همه عاشقان و مخلصان و سالکان طریقش می‌دهد که مراقب باشند در این ادّعای خود نسبت به امام علیه السلام صادق باشند.\nهنگامی که در زیارت‌نامه آن حضرت عرض می‌کنند:\n«یا لَیْتَنا کُنَّا مَعَکَ فَنَفُوزُ فَوزاً عَظیماً\n» با توجّه به این که:\n«کُلُّ یَوْمٍ عاشُوراء وَکُلُّ أَرْضٍ کَرْبَلاء\n» در کربلاهای عصر ما حضور داشته باشند و در حوادث و انقلابهایی همچون عاشورا صادقانه بایستند و فداکاری کنند.\nهدف دهم: مقام شفاعت عظمی\nدر زیارتنامه‌های حسینی کراراً از خداوند به‌وسیله آن حضرت تقاضای شفاعت می‌کنیم.\nدر سجده‌ای که در پایان زیارت عاشورای حسینی انجام می‌شود بعد از حمد و ستایش خداوند خدا را به سبب تحمّل مصیب آن حضرت شکر می‌گوییم، سپس عرضه می‌داریم:\n«أَللَّهُمَّ ارْزُقْنی شَفاعَةَ الْحُسَیْنِ یَومَ الْوُرُودِ\n؛ خدایا شفاعت حسین را روز ورود در صحنه محشر به من روزی کن» و به دنبال آن می‌افزاییم:\n«وَثَبِّتْ لِی قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَکَ مَعَ الْحُسَیْنِ وَأَصْحابِ الْحُسَیْنِ الَّذینَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَیْنِ علیه السلام\n؛ خداوند گام‌های مرا از روی صدق نزد خودت، با حسین و یارانش ثابت بدار همان یارانی که خون خود را تقدیم او کردند».\nاستجابت دعا زیر قبّه آن حضرت و بودن شفا در تربت پاکش جلوه‌های دیگری از این شفاعت عظمی است.\nو این که در روایات آمده که امام حسین علیه السلام هنگام وداع با حرم جدّش لحظاتی در خواب فرو رفت و در عالم رؤیا این\nسخن را از جدش شنید:\n«انَّ لَکَ فِی الْجَنَّةِ دَرَجاتٌ لاتَنالُها الّا بِالشَّهادَةِ\n؛ برای تو مقامی نزد خدا تعیین شده که جز با شهادت به آن نمی‌رسی».(1)\nبه یقین یکی از شؤون این مقام، همان مقام شفاعت است.\nولی آیا شفاعت به این معناست که من هر گناهی را می‌خواهم مرتکب شوم، و هر وظیفه واجبی را بخواهم ترک گویم و بعد دست تمنّا به سوی آن حضرت دراز کرده و او را شفیع خود در درگاه خداوند قرار دهم؟\nبه یقین چنین نیست، شفاعت معصومین و اولیای الهی علیهم السلام چراغ سبز برای انجام گناه نیست، بلکه به عکس یک عامل بازدارنده در برابر گناه است، زیرا من به هنگام تقاضای شفاعت می‌گویم اگر لغزشی از من سر زد باید مراقب باشم آلوده گناه دیگر نشوم تا رابطه من با اولیای الهی قطع نگردد و روی این را داشته باشم که از آن حضرات بخواهم شفیع من بر در درگاه خداوند غفور و رحیم باشند.\nهنگامی که در مجالس عزای آن حضرت شرکت می‌کنیم و از وعّاظ گرامی حالات آن حضرت را می‌شنویم،\n1- بحارالانوار، ج 44، ص 313 و 328.\nشجاعت‌ها، فداکاری‌ها، مبارزه با شرک و ظلم و باطل و دفاع آنها را از حق درروح خود حاضر می‌کنیم، در فکر فرو می‌رویم که بر ما لازم است به پیشوای بزرگ خود اقتدا کنیم و گامی در جای گام‌های آن حضرت بگذاریم و در حلقه پیروان او درآییم و این خود نوعی شفاعت تکوینی است.\nو نیز زمانی که به زیارت تربت پاکش در کربلا می‌رویم و محلّ شهادت آن حضرت علیه السلام و یاران پاکبازش را از نزدیک می‌نگریم احساس کنیم که ما نیز باید درهمان مسیر و در همان طریق وارد شویم و با یزیدیان زمان خود به پیکار برخیزیم و اسلامی را که آن حضرت برای حفظ آن، خون خود و خون عزیزان و یارانش را فدا کرد زنده نگه داریم و در وجود خود پیاده کنیم، حریمش را پاس داریم و در برابر دشمنانی که در هر عصر و زمانی وجود دارند بایستیم و دفاع کنیم تا مشمول شفاعت آن بزرگوار شویم.\nرجب 1430 هجری قمری


قرص ضد بارداری در دوران شیردهی - سلامت بانوان اوما\nقرص های ضد بارداری ترکیبی شامل پروژسترون و استروژن هستند و شکل های مختلف وجود دارند:\nقرص ترکیبی کنترل بارداری\nبرچسب پوستی (ارتو اورا)\nقرص های ضد بارداری حاوی استروژن باعث کاهش تولید شیر و کاهش مدت شیردهی می شود. همه مادرانی که قرص ضد بارداری حاوی استروژن می خورند کم شیر نمی شوند اما افرادی که شیرشان کم نمی شود بسیار کم هستند. پزشکان معتقند مادرانی که با تولید شیر مشکل دارند و نوزادان بزرگتی را شیر می دهند باید مراقب این کاهش شیر باشند.\nقرص های ضد بارداری حاوی پروژسترون\nقرص های ضد بارداری حاوی پروژسترون در هنگام ضرورت استفاده از هورمون، اولین انتخاب برای مادران شیرده می باشند.\nقرص های ضد بارداری حاوی پروژسترون عبارتند از:\nقرص های ضد بارداری حاوی پروژسترون، "مینی قرص"\nتزریق قرص کنترل بارداری (دپو-پروورا)\nآی یو دی بدون پروژسترون (Mirena, Skyla)\nایمپلنت کنترل بارداری (Implanon, Nexplanon)\nبرای بسیاری از مادران، قرص های ضد بارداری حاوی پروژسترون مشکلی در تولید شیر ایجاد نمی کند؛ اگر شش تا هشت هفته پس از زایمان آغاز شوند و در دوزهای نرمال مصرف شوند. با این حال، گزارش های بسیاری وجود دارد که نشان می دهد برخی از خانم ها با مصرف این قرص ها مشکلات تولید شیر داشته اند. بنابراین اگر این قرص ها را مصرف می کنید باز هم باید مراقب باشید.\nاگر می خواهید از روش های طولانی مدت قرص های کنترل بارداری حاوی پروژسترون استفاده کنید بهتر است ابتدا از قرص های کوتاه مدت به مدت یک ماه استفاده کنید سپس درباره روش بلند مدت تصمیم بگیرید. اگر با مصرف این قرص ها تولید شیرتان کاهش می یابد بهتر است آن ها را ادامه ندهید به جای این که مدتی طولانی از کاهش شیر رنج بکشید تا ایمپلنت و آی یو دی را از بدن خارج کنید.\nتوجه داشته باشید استفاده از IUD بدون پروژسترون به طور مستقیم هورمون ها را به پوشش داخلی رحم آزاد می کند و باعث افزایش پروژسترون در جریان خون می شود. به عنوان یک نتیجه، قرص های پروژسترون عوارض جانبی کمتری نسبت به تزریق و یا مینی قرص ها دارند.\nترکیب شیر: در دوزهای بالاتر از حد طبیعی این نوع قرص بر محتوای شیر مادر تاثیر می گذارد. در دوز بالاتر کاهش پروتئین / نیتروژن و لاکتوز موجود در شیر دیده می شود. در دوزهای معمولی، این اتفاق دیده نمی شود.\nقرص ضد بارداری صبح روز بعد\nقرص حاوی پروژستین\nتولید شیر: استروژن، به تولید شیر کمتر در مادران شیرده منجر می شود. ممکن است بعد از مصرف این قرص های افت اندکی در تولید شیر اتفاق بیفتد، اما سطح شیر دوباره بجای اول بر می گردد.\nایمنی: این قرص ها با شیر مادر سازگار هستند اما باید به ندرت استفاده شوند. این قرص ها باید به عنوان آخرین چاره استفاده شوند.\nعوارض جانبی مربوط به شیردهی\nتولید شیر: همانطور که در بالا اشاره شد، قرص های ضد بارداری هورمونی (به خصوص قرص های حاوی استروژن) باعث کاهش تولید شیر می شوند.\nتاثیر بر روی نوزاد: هیچ گزارشی در خصوص عوارض جانبی بر روی نوزاد وجود ندارد. نگرانی هایی در مورد کبد نابالغ نوزاد وجود دارد که قادر به سوخت و ساز هورمون وارد شده از طریق شیر نیست.\nهر قرص کنترل بارداری هورمونی باعث بهانه جویی نوزاد می شود. زیرا هورمون ها باعث کاهش پروتئین / نیتروژن / لاکتوز شیر می شوند.\nتاثیر بر روی مادر: اگر شما دیابت بارداری داشته اید با پزشک خود در خصوص مصرف قرص های مینی و تاثیر آن بر شیر صحبت کنید. مطالعه ای که در سال 1998 انجام شد نشان داد برای زنان خاص، مصرف مینی قرص در شیردهی خطر دیابت غیر وابسته به انسولین را افزایش می دهد. همچنین مطالعات نشان می دهد کسانی که مبتلا به دیابت حاملگی هستند و قرص ضد بارداری مصرف می کنند ظرف یک سال به دیابت نوع دو مبتلا می شوند.\nقرص ضد بارداریپیشگیریشیردهیپروژستروناستروژن


www.alborznews.eu - حمله لفظی کره شمالی به کره جنوبی در پی استقبال ترامپ از نامه کیم\nحمله لفظی کره شمالی به کره جنوبی در پی استقبال ترامپ از نامه کیم\nاندکی پس از اظهارات دونالد ترامپ و ستایش او از نامه‌ای که رهبر کره شمالی برایش فرستاده، وزارت خارجه کره شمالی گفت رزمایش مشترک کره جنوبی و ایالات متحده، مذاکرات بین دو همسایه را به بن‌بست می‌کشاند.\nیک مقام ارشد وزارت خارجه کره شمالی در بیانیه‌ای که خبرگزاری رسمی آن کشور منتشر کرده، می‌گوید «در حالی‌که رزمایش نظامی به‌وضوح ما را در موضع یک دشمن قرار داده، آن‌ها (کره جنوبی) باید به این فکر کنند که ادامه رزمایش و یا ارائه نشدن دلیل مشخص و قابل اعتمادی در مورد آن، گفت‌وگوهای بین دو کره را با مانع روبه‌رو می‌کند».\nاشاره وزارت خارجه کره شمالی به رزمایش مشترک تابستانی ایالات متحده و کره جنوبی‌ست، که از منظر بسیاری از ناظران عملا نسخه تعدیل‌شده رزمایش‌های قبلی دو کشور است.\nاین رزمایش تمرین طرحی برای انتقال «سامانه فرماندهی و کنترل عملیات» به کره جنوبی‌ست. سامانه از زمان جنگ دو کره تحت نظارت آمریکا قرار دارد.\nدر بیانیه وزارت خارجه کره شمالی آمده است «از آن‌جایی که مسیر فعلی حاکی‌ست ما در آینده وارد مذاکره خواهیم شد، آن‌ها (کره جنوبی) بهتر است فراموش نکنند که چنین مذاکره‌ای فقط بین جمهوری دمکراتیک خلق کره [شمالی] و ایالات متحده برگزار خواهد شد و نه بین شمال و جنوب».\nکره شمالی طی دو هفته گذشته چند موشک بالیستیک کوتاه‌برد آزمایش کرده‌است. پیونگ‌یانگ در روزهای گذشته سئول را تهدید کرده بود که آزمایش‌ها «هشداری» به کره جنوبی‌ست. با این حال گروهی از تحلیل‌گران می‌گویند پرتاب موشک‌ها حامل پیامی برای ایالات متحده نیز هست.\nاما اخیرا رئیس‌جمهوری ایالات متحده گفته از رهبر کره شمالی «نامه بسیار زیبایی» دریافت کرده و ممکن است دوباره با او ملاقات کند.\nآقای ترامپ افزوده است نامه رهبر کره شمالی «نامه‌ای طولانی بود و بخش زیادش مربوط به گلایه از [این] رزمایش مضحک و گران بود».\nرزمایش‌های مشترک آمریکا با هر دو کشور کره جنوبی و ژاپن، در راستای اتحاد راهبردی واشینگتن و متحدانش در شرق آسیا، تازگی ندارد و سال‌هاست که برگزار می‌شود. علاوه بر کره شمالی که با حساسیت زیادی به رزمایش‌ها واکنش نشان می‌دهد، چین و روسیه نیز گاه و بی‌گاه از آن‌ها انتقاد کرده و خواستار پایان آن‌ها شده‌اند.\nیون‌هاپ، رویترز، رادیو فردا/ت


مسابقات پرشین کاپ بوشهر فرصت معرفی نسل جدید تیم ملی فوتبال ساحلی - 1396/10/24 - 9:51\nخبرگزاری ایرنا / 1396/10/24 / 9:51\nبوشهر- ایرنا- سرمربی تیم ملی فوتبال ساحلی ایران گفت: دومین دوره مسابقات بین المللی فوتبال ساحلی پرشین کاپ بوشهر فرصتی ارزشمند برای معرفی نسل جدید تیم ملی است.\nبه گزارش ایرنا، مارکو اوکتاویو شنبه شب در حاشیه تمرین تیم ملی فوتبال ساحلی ایران در بوشهر در جمع خبرنگاران افزود: در این بازی ها با ترکیبی از بازیکنان باتجربه و جوان به زمین مسابقه می رویم و این تورنمنت فرصت و شانس خوبی برای تجربه اندوزی و میدان دادن به بازیکنان جوان است.\nسرمربی تیم ملی فوتبال ساحلی ایران در ارتباط با سطح مسابقات پرشین کاپ بوشهر اظهار داشت: از نظر من سطح مسابقات پرشین کاپ بسیار بالاست، زیرا تیم های اسپانیا و اوکراین سابقه قهرمانی اروپا را دارند و تیم ملی آذربایجان نیز در سال های اخیر پیشرفت های بسیار خوبی تجربه کرده است.\nمسافر خسته و ذهنش پر از فکر بود از این که باید به سختی گام بردارد، خسته بود هیچکس دستی برای یاری تکان نداده بود سرش به شدت درد می‌کرد چشم‌هایش را بست باد به سختی می وزید و به صورت …\nبرترین مردم از نظر عقل کسی است که بهتر امور زندگی خود را برنامه‌ریزی کند و در اصلاح کار آخرتش بیشتر همّت نماید حضرت علی ع همه دوست دارند که خانواده موفّق و سالمی داشته باشند …\nتا همین سال گذشته شاید خیلی از ما با جوانترین خانم میلیاردر جهان یعنی الیزابت هولمز آشنایی نداشتیم. هولمز در حال حاضر شماره ی ۱ فهرست صد نفره ی بیزینس اینسایدر از برترین های سیلیکون ولی است.\nروزها و روزها می‌گذرد\nکاش ما آدم‌ها بدانیم که چقدر خوب است گاهی اوقات برگردیم به گذشته به آن خاطرات زیبا و آرامش‌بخش مایی که هر روز پنجره‌هایمان جداره‌هایش بیشتر و بیشتر می‌شود و همین‌طور فاصله‌ها …\nحکایت زیستن هر آدم، حکایت حرکت قطار روی ریل است؛ اگر روی ریل زندگی حرکت کنی و پا از مسیر درست و قواعدی که در آن برایت تعریف شده و مفهوم و معنای دقیقی را به همراه دارد، بیرون نگذاری …


۰۶ بهمن ۱۳۹۹ | ۲۰:۰۲\nخبرگزاری میزان -عصر ایران نوشت: خورشید یکی از بهترین منابع ویتامین D برای بدن انسان است. عوامل مختلفی بر میزان ویتامین D که بدن یک فرد می‌تواند از قرار گرفتن در معرض خورشید دریافت کند، تاثیرگذار هستند که از آن جمله می‌توان به زمان روز، موقعیت جغرافیایی، رنگ پوست و استفاده از محصولات ضد آفتاب اشاره کرد.\nافراد مسن، افرادی با پوست تیره، افرادی که پوست آن‌ها توانایی کمتری برای تولید ویتامین D دارد و افرادی که در معرض خطر بیشتر برای کمبود ویتامین D قرار دارند می‌توانند مصرف مکمل را مد نظر قرار دهند.\nتوصیه می‌شود که بزرگسالان میزان مصرف روزانه ویتامین D خود از غذا و مکمل‌ها را به کمتر از ۴،۰۰۰ واحد بین المللی محدود کنند. قرار گرفتن در معرض نور خورشید به طور معمول موجب مسمومیت با ویتامین D نمی‌شود.\nبرچسب ها: ویتامین د خورشید\nلینک کوتاه : mizanonline.com/002v6d


وبلاگ : بهترین گارانتی دوربین مداربسته\nسوئیچ ها برای دوربین مداربسته از فناوری بهتر و سرعت و ایمنی بیشتری برخوردار هستند.در این مقاله ویژگی بهترین سوییچ برای دوربین مداربسته ها معرفی می نماییم.\nبهترین کابل HDMI برای دوربین های مداربسته کابل هایی هستند که می توانند از ترافیک دستگاه ضبط ویدئو دیجیتال (DVR) یا ضبط کننده ویدئو شبکه (NVR) با وضوح بالا و بدون کاهش کیفیت فیلم عبور کنند.\nچرا سیستم دوربین مداربسته اینقدر مهم است؟ در این مقاله به این موضوع رسیدگی می کنیم و مهم بودن سیستم های نظارتی تصویری را برای شما شرح می دهیم.\nدوربین های همه کاره تقریباً در هر سطحی که قابل تصور باشد قابل نصب هستند. اما آیا امکان نصب دوربین های مداربسته بر روی آجر وجود دارد؟


طرح توجیهی تولید یخچال و فریزر خانگی – فیل سل دانلود\nعنوان: طرح توجیهی تولید یخچال و فریزر خانگی\nشما می توانید فایل با مشخصات ذکر شده در بالا را از طریق همین صفحه دانلود بفرمایید. این سایت با دارا بودن بانک اطلاعات گسترده از فایل های مورد نیاز جامعه بهترین مکان برای جست و جوی فایل های مورد نیاز می باشد. صدها هزار فایل با عناوین مختلف جهت دانلود گردآوری شده است. تحقیق، مقاله،پروژه، کتاب، جزوه و فایل های کم یاب موبایل از جمله فایل های موجود در سایت جهت دانلود هموطنان عزیز می باشد. برخی از فایل ها رایگان و برخی پولی می باشند که در صورت پرداخت وجه لینک دانلود ظاهر خواهد شد. همه فایل ها دارای پشتیبانی بوده و در صورت بروز مشکل می توانید از طریق صفحه تماس با ما در سایت فروشنده اقدام به حل مشکل خود نمایید. از کادر موجود در زیر می توانید فایل ” طرح توجیهی تولید یخچال و فریزر خانگی ” را دانلود بفرمایید:\nاز این که از سایت ما اقدام به دانلود فایل ” طرح توجیهی تولید یخچال و فریزر خانگی ” نمودید تشکر می کنیم\nفایل – طرح توجیهی تولید یخچال و فریزر خانگی – با برچسب های زیر مشخص گردیده است:


کاربرد گیربکس Bevel بسیار گسترده است - اخبار - Sijie Industrial Co.، Ltd\nSijie صنعتی شرکت, با مسئولیت محدود | Updated: Jul 05, 2017\nگیربکس ها به طور گسترده ای در توربین های بادی مورد استفاده قرار می گیرند و اغلب در توربین های بادی استفاده می شوند و جزء مکانیکی مهمی هستند. عملکرد اصلی جعبه دنده ها انتقال انرژی تولید شده توسط چرخ های باد به ماشین تولید انرژی و دریافت سرعت مربوطه است. گیربکس کلاسیک معمولا سرعت چرخ بادی بسیار کم است، Gearbox Bevel به مراتب کمتر از سرعت لازم تولید برق ژنراتور است، باید از طریق چرخش چرخ دنده چرخ دنده به دست آورد، همچنین به عنوان گیربکس دنده ای نامیده می شود.\nجعبه دنده دارای اثرات زیر است:\n1، سرعت بخشیدن به سرعت، اغلب گفته می شود که جعبه دنده متغیر سرعت.\nبرای تغییر مسیر درایو، برای مثال، Bevel Gearbox می توان از دو چرخ دنده فن استفاده کرد تا نیرو را به محور دیگری منتقل کند.\n3، گشتاور چرخش را تغییر دهید. تحت شرایط قدرت همان، سرعت چرخ دنده، محور گشتاور کوچکتر و بالعکس.\n4، توزیع قدرت. به عنوان مثال، ما می توانیم یک موتور، Bevel Gearbox را از طریق اسپیندل گیربکس برای رانندگی تعدادی از فرمانده استفاده کنیم تا بتوانیم یک موتور را برای راندن چندین بار تابع به دست آوریم.\n1. گیربکس با یک طراحی مشترک، با توجه به تقاضای مشتری برای جعبه دنده صنعت خاص.\n2. برای رسیدن به شفت موازی، شفت متعامد، عمودی، جعبه افقی عمودی جعبه دنده، قطعات و قطعات برای کاهش مدل مشخصات افزایش یافته است.\n3. استفاده از ساختار جعبه جذب صدا، Bevel Gearbox بزرگتر از سطح جعبه و فن بزرگ، چرخ دنده های استوانه ای و چرخ دنده های مارپیچی کروی از روند پیشرفته سنگ زنی استفاده می کنند، به طوری که افزایش دما، کاهش نویز، قابلیت اطمینان عملیاتی بهبود یافته است، قدرت افزایش می یابد.\n4. روش ورودی: فلنج اتصال موتور، ورودی شفت.\n5. حالت خروجی: شفت جامد با کلید مسطح، شفت توخالی با کلید مسطح، شفت توخالی Bevel Gearbox با اتصال صفحات مسطح، شفت توخالی با اتصال شلنگ، شفت جامد با اتصال شلنگ و شفت جامد با اتصال فلنج.\n6. نصب جعبه دنده: افقی، عمودی، پایه نوسان، بازوی گشتاور.\n7. محصولات جعبه دنده 3 تا 26 مشخصات، دنده ی گیربکس گیربکس سری 1 تا 4، نسبت سرعت 1.25 تا 450؛ و R، K، S ترکیب سری به یک نسبت بزرگتر.\nروش های روانکاری چرخ دنده معمولی روغنکاری روغن دنده، روغنکاری نیمه مایع روغن، روانکاری روانکاری جامد به روش های مختلف است. برای مهر و موم بهتر است، سرعت بالا است، Bevel Gearbox بار بزرگ است، عملکرد خوب مهر و موم را می توان روغن روانکاری روغن دنده استفاده می شود؛ برای مهر و موم خوب نیست، سرعت پایین تر می تواند روغن روغن نیمه مایع را استفاده کنید؛ برای موارد ناخوشایشی یا در مواردی با درجه حرارت بالا می توان دو روغن مولیبدن سولفید پودر روانکاری را استفاده کرد.\nگیربکس بخش مهمی از انتقال مکانیکی است که به طور گسترده ای در یک جفت گیر دنده استفاده می شود، به دلیل وجود اجتناب ناپذیر زمین، دندان و دیگر خطاهایی که در طول عملیات انجام می شود، موجب افزایش مقاومت و پیچیدگی دنده های مربوط به نویز می شود ، اصطکاک بین سطح دندان به علت اصطکاک لغزش نسبی رخ می دهد. به عنوان چرخ دنده ها بخش های اصلی درایو گیربکس است، Bevel Gearbox کاهش نویز چرخ دنده لازم برای کنترل نویز گیربکس است. به طور کلی، نویز سیستم دنده به طور عمده در زمینه های زیر رخ می دهد:\n1. جنبه های طراحی دنده انتخاب پارامتر نامناسب، تصادم گیربکس Bevel بسیار کوچک است، اصلاح مشخصات نامناسب و یا هیچ تغییری، ساختار جعبه دنده غیر منطقی و غیره است. خطای بخش پردازش چرخ دنده و خطای پروفیل دندان بیش از حد بزرگ است، شکاف سمت دندان بیش از حد بزرگ است، زبری سطح بیش از حد بزرگ است و غیره.\n2. قطار دنده و گیربکس بیسیم مرزی مجمع، دقت تماس با گیربکس Bevel کم است، موازی شفت ضعیف است، شفت، بلبرینگ، گیربکس بیقرار، سختی تحمل کافی نیست، دقت چرخش بلبرینگ بالا نیست و فاصله مناسب نیست.\n3. جنبه های دیگر گشتاور ورودی. نوسان گشتاور بار، لرزش پیچشی سیستم شفت، تعادل موتور و سایر جفت های انتقال.\nیک جفت: اصل سرعت کاهش سرعت موتور\nبعدی: پردازش نویز گیربکس Bevel\nگیربکس گیربکس بسیار وسیع است\nمقاومت در برابر رانندگی کمکی


آئودی A5 کابریولت مدل 2017 قبل از رونمایی در لس آنجلس رخ نشان داد - موتوتل\nمدل های کابریولت، از مدل های کوپه و سدان سنگین تر هستند؛ اما طراحان این خودرو با اضافه کردن طول A5 کابریولت تلاش کردند تا جایی که امکان دارد، وزن آن را کاهش دهند.\nخودرو آئودی A5 کابریولت قبل از معرفی رسمی در نمایشگاه اتومبیل لس آنجلس، رونمایی شد؛ این نمایشگاه از 14 نوامبر (24 آبان) در لس آنجلس برگزار خواهد شد.\nدر این خودرو، طراحی تند و تیز آئودی با مدل سقف متحرک کروکی ترکیب شده است. حذف سقف در ماشین ها، مشکلات زیادی را در زمینه ی مهندسی خودرو ایجاد می کند، از استحکام کلی گرفته تا وزن؛ اما تعداد محدودی از مردم، متقاضی مدل های سقف متحرک هستند. کمپانی آئودی با خودرو A5 کابریولت به این تقاضاها پاسخ داده است. این خودرو بر مبنای مدل کوپه ای که ژوئن امسال معرفی شد، طراحی شده است و همان کابین تکنولوژیک رده بالا، با طراحی خارجی مخصوص آئودی ترکیب شده تا فرصت لذت بردن از هوای تابستان را فراهم کند.\nمدل های کابریولت، از مدل های کوپه و سدان سنگین تر هستند؛ اما طراحان این خودرو با اضافه کردن طول A5 کابریولت تلاش کردند تا جایی که امکان دارد، وزن آن را کاهش دهند. کمپانی بی ام دبلیو، کانورتیبل های سری 4 را با سقف متحرک تا شدنی، طراحی کرده است؛ اما آئودی برخلاف این کمپانی عمل کرده و اینبار، کلاس سی مرسدس را الگو قرار داده است. کروکی این ماشین می تواند تا سرعت 50 کیلومتر بر ساعت، باز بماند. برای باز شدن، تنها 15 ثانیه و بسته شدن آن به 18 ثانیه زمان نیاز دارد.\nبرای حصول اطمینان از اینکه خودروی کروکی آئودی در جاده های پر فراز و نشیب، با مشل مواجه نشود؛ برخی ساختارهای تقویتی به بدنه ی آن اضافه شده و پایه ها نیز محکم تر شده اند. آئودی اعلام کرده که آئودی A5 کابریولت، محکم ترین خودروی این کلاس است. این ویژگی اهمیت بسزایی دارد؛ مخصوصا به این دلیل که 40 کیلوگرم از مدل های قبلی سبک تر است.\nاز نظر داخلی، خودرویی است که با تمام استانداردهای آئودی مطابقت دارد؛ البته تغییراتی نیز انجام شده تا آن را با شرایط بدون سقف، سازگار کند. میکروفون های مخصوص تماس های بیسیم و سیستم کنترل از طریق صدا که در کابین تعبیه شده، روی کمربندهای ایمنی دوخته شده تا صدای اضافی باد را کاهش دهد. اما سایر خصوصیات کابین، از همان طراحی افقی و مواد با کیفیتی تشکیل شده که در سایر خودروهای متوسط آئودی دیده می شود.\nقدرت آئودی A5 کابریولت از ترکیب چند بخش تامین می شود، موتورهای توربوشارژ و موتور دیزلی چهار سیلندر با قدرت 190 اسب بخار. علاوه بر این، مدل پایه ای با موتور بنزینی چهار سیلندر که 252 اسب بخار قدرت دارد و یک گزینه ی دیزلی با قدرت 218 اسب بخار نیز وجود دارند. دو مدل موتور دیگر نیز بعد از راه اندازی، به خط تولید آئودی A5 اضافه خواهند شد که در مدل کابریولت (کروکی) S5، تقویت خواهد شد.\nمدل S5، به جای ترکیب موتورهای چهار سیلندر، از موتور 6 سیلندر با حجم 3.0 لیتر بهره می برد که قدرت 354 اسب بخار و گشتاور 500 نیوتن متر را تامین می کند؛ این قدرت، برای رسیدن به سرعت 100 کیلومتر در عرض 5.1 ثانیه، کفایت می کند. این میزان در مقایسه با مدل کوپه، 0.4 ثانیه کندتر بوده اما از مدل بی ام دبلیو 440i سریع تر است.\nقیمت اولیه مدل آئودی A5 کابریولت از 54.900 دلار آمریکا (49.350یورو) آغاز خواهد شد و قرار است از مارچ (اسفند) 2017 در بازارهای بریتانیا عرضه شود. موتور قوی تر در مدل S5 کابریولت، به قیمت آن اضافه می کند که در نهایت به 67.800 یورو می رسد.