کاربرد فضای مجازی و استفاده از فناوری در آموزش - ایراسین\nدر گفت‌وگو با دکتر حمیدرضا عریضی مطرح شد؛\nدر این روزهای کرونایی یکی از موضوعاتی که بحث داغ این روزهاست استفاده از فضای مجازی در موضوع آموزش است. برای روشن شدن ابعاد این قضیه گفت و گوی تفصیلی دکتر حمیدضا عریضی استاد تمام و عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان خواندنی است.\nبه گزارش ایراسین، در این روزهای کرونایی یکی از موضوعاتی که بحث داغ این روزهاست استفاده از فضای مجازی در موضوع آموزش است. برای روشن شدن ابعاد این قضیه یک گفت و گوی تفصیلی با دکتر حمیدضا عریضی استاد تمام و عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان انجام داده ایم که در ادامه می خوانید:\nآیا می‌توان بدون درک فناوری در آموزش از آن استفاده کرد؟ یعنی به‌عنوان یک ابزاری که آموزش را تسهیل می‌کند.\nمن تصور نمی‌کنم بدون اینکه ما فناوری را درک کنیم بتوانیم از آن در آموزش استفاده کنیم. باید نخست به درک درستی از فناوری نائل شویم تا بتوانیم از آن به‌درستی در آموزش استفاده کنیم. من این مورد را به یک مثال از عکاسی به شما نشان می‌دهم: تا ندانید دیافراگم و شاتر و فاصله کانونی چگونه در تنظیم عمق میدان به شما کمک می‌کنند نمی‌توانید از آن‌ها بهره‌گیری درستی داشته باشید تا تصویر مطلوب خود را به دست بیاورید. اگر ما وارد یک فناوری شویم آن موقع درک بهتری داریم از آن فناوری، نه اینکه از بیرون قضاوت کنیم.\nبنابراین آیا شما این حفظ فاصله با فناوری را قبل از اینکه وارد آن بشوید توصیه می‌کنید، یا خیر؟\nسعی کنیم در درون فناوری از آن یادگیری داشته باشیم. من تصور می‌کنم ما همیشه از بیرون می‌توانیم نسبت به یک‌چیزی ادراک داشته باشیم، در درون آن سیستم یا نظام اگر قرار بگیریم به‌هیچ‌عنوان نمی‌توانیم از درون نگاهی عمیق به آن فناوری داشته باشیم. بنابراین ابتدا باید از بیرون نسبت به آن موضع‌گیری پیدا کنیم تا بعداً بتوانیم به‌صورت آگاهانه از آن استفاده کنیم. بنابراین اعتقاد من این است که ما قبل از اینکه هرگونه استفاده‌ای را از فناوری داشته باشیم یک فاصله‌ای را با آن حفظ کنیم.\nمراد از فناوری در مطالب شما دیجیتالیسم و آموزش مجازی هم هست؟\nآری، رابطه ما و دیجیتالیسم باید مانند مثال جوجه‌تیغی شوپنهاور باشد. او می‌گوید در زمستان جوجه‌تیغی‌ها برای گرم شدن باید به هم نزدیک شوند، اما نزدیک شدن زیاد سبب می‌شود تیغ آن‌ها در بدن یکدیگر فرو رود. پس باید حداقل فاصله‌ای را حفظ کنند. من مثالی را از کتاب معروف مینیمالیسم دیجیتال می‌آورم یعنی حتی‌المقدور دیجیتالیسم را در زندگی کاهش می‌دهیم چون دیجیتال شدن ضررهای فراوانی را هم برای افراد به دنبال می‌آورد و بدتر از همه اعتیاد است، بنابراین باید نوعی فاصله را با آن حفظ کرد. در این کتاب به فرقه‌ای ارجاع داده می‌شود به نام آمیش ها، این آمیش ها و مونونایت ها که دو فرقه مسیحی هستند اصلی را می‌گویند که در جهان باش اما جزئی از آن نباش. به هر صورت ما وقتی در این دیجیتالیسم قرار می‌گیریم ممکن است چیزهایی را بیاموزیم ولی چیزهای بیشتری را از دست بدهیم. فلسفه آمیش ها این است که از فناوری به‌گونه‌ای استفاده کن که فایده آن بر هزینه‌ها بچربد. امیش ها مزایایی را که از انتخاب عمدی فناوری به دست می‌آورند به مزایایی که درنتیجه استفاده نکردن از آن از دست می‌دهد، البته ترجیح می‌دهند.\nدر داستان کارل چاپک در مورد روبات‌ها این تهدید نسبت به انسان وجود دارد که فناوری هوش مصنوعی ممکن است بر انسان استیلا یابد. آیا نظر شما درباره این موضوع چیست؟ در صورت تأییدان لطفاً ارتباط آن را با فضای آموزشی بیان بفرمایید. به‌خصوص این بحث مطرح است که رفتار / نزاکت (civic behavior) ممکن است با پیشرفت لجام‌گسیخته فناوری از بین برود.\nمن اینجا اشاره می‌کنم که یک معلم در سر کلاس خودش می‌تواند نوعی بردگی به دانشجویان یا در صنعت به صنعت گران آموزش دهد و آن‌ها را در جهت فکری خودش ترغیب کند، مثلاً در واتس آپ تشویق‌کننده‌هایی وجود دارد به نام استیکر، این استیکرها می‌توانند گفت‌وگوهایی را با تشویق روبرو کنند و گفت‌وگوهایی دیگر را نادیده بینگارند و به‌تدریج منجر به رفتار خودشیرین کنی برخی دانشجویان شوند که رفتارشان در آن جهتی که معلم یا مربی می‌خواهد شکل می‌گیرد و در حقیقت دانشجویان به‌نوعی رفتار روی می‌آورند که آن را افزودن دیگری، other enhancement، می‌نامند که نوعی خودشیرین کنی یا چاپلوسی است. درواقع در کلاس درس سنتی به‌هیچ‌عنوان این امکانات وجود ندارد که رفتارهای خاصی بلافاصله تشویق یا تنبیه بشوند و این‌ها به‌صورت زنجیره رفتار، یعنی یک رفتار کلی موردتوجه قرار می‌گیرند ولی در فضای مجازی می‌توان این کار را انجام داد. بنابراین در فضای مجازی اگر مبتنی بر آموزش‌های علوم انسانی نباشد ممکن است نوعی بردگان فکری پدید بیاید.\nآیا می‌توان مدل رفتارگرایی را در پرتو آموزش مجازی ترسیم کرد؟\nآن چیزی که اسکینر می‌گفت که هرکسی با هر خمیرمایه‌ای را در اختیار من قرار دهید، آن را در جهت خاصی تربیت می‌کنم و تحویل شما می‌دهم، انگار که انسان‌ها جز خمیر نیستند که در دستان اسکینر به هر شکل و شمایلی درمی‌آیند.\nدرنهایت به نظر شما همواره باید نگاهی نقادانه و از بیرون نسبت به آموزش مجازی داشته باشیم؟\nمن به این نکته اشاره‌کنم که معروف است مورخ کرتی گفته است که کلیه کرتیان دروغ‌گویند و او خود کرتی است پس دروغ‌گو است پس دروغ می‌گوید که کلیه کرتیان دروغ‌گویند و به‌این‌ترتیب کلیه کرتیان راست‌گو می‌شوند و می‌دانیم این پارادوکس ادامه پیدا می‌کند. از منطق‌دانان که می‌پرسند چرا این پارادوکس هست می‌گویند برای اینکه فردی که جزء سیستم هست راجع به کل سیستم قضاوت می‌کند بنابراین ما همیشه برای درک بهتر باید از آن سیستم خارج بشویم.\nظاهراً نوعی از این مطالعات به مدل‌سازی شناختی می‌پردازد، آیا به استفاده از مدل‌سازی شناختی در طراحی فناوری در محیط کار اعتقاد دارید؟ آیا شما قبول دارید که فناوری در آموزش همیشه منجر به بهره بری در صنعت می‌شود یا این را نمی‌پذیرید؟\nبله، مهم‌ترین پژوهش‌هایی که امروزه در کاربرد فناوری در محیط صنعت انجام می‌گیرد به‌اصطلاح مدل‌سازی شناختی هست، من می‌توانم یک نمونه مثال در Executive process interactive control که یک مدل شناختی است که با حروف اختصاری EPIC شناخته می‌شود و توسط کراس و مایر 1997 طراحی‌شده عنوان کنم: کاری که از عمل برمی‌آید و به دنیای دانش بنیادی کمک می‌کند مبتنی بر جنبه‌های اساسی از رفتار آدمی است، بنابراین رفتار آدمی مورد مطالعه قرار می‌گیرد تا بتوانیم مدل‌سازی شناختی از رفتار آدمی انجام بدهیم و محیط کار را بهتر طراحی کنیم. مثلاً چگونه می‌توان دو دست را مستقل از هم هدایت کرد، می‌دانیم در دنیای واقعی ما نمی‌توانیم دو دست را مجزا از هم به حرکت در آوریم درصورتی‌که بتوانیم این کار را بکنیم چه‌بسا بتوان به‌صورت بیشتری از دستان بشر در انجام کارها استفاده کرد. یا هماهنگی چشم و دست در بسیاری از موارد خوب برقرار نمی‌شود و منجر به از دست رفتن دقت و سوانح می‌شود در محیط کار، این‌ها را با مدل‌سازی شناختی مطالعه می‌کنند، پدیده‌های کاربردی مثل عملکرد وظیفه دوگانه در رانندگی هم از همین قبیل هست.\nآیا در فضاهای مجازی فقط این ترتیب‌های روان‌شناختی تقویت و پاداش دست‌اندرکار هستند یا ممکن است ترتیبات اجتماعی هم به وجود بیایند؟\nدرواقع ترتیبات اجتماعی هم هستند. این اواخر در دانشگاه به این صورت بود که اگر دانشجویان می‌خواستند حین تدریس آنلاین سؤالی را از استاد بپرسند باید این را به‌صورت نوشتاری می‌پرسیدند و نمی‌توانستند تریبون دست بگیرند و سؤال بپرسند. این اختیار به معلم کلاس درس داده‌شده بود و بنابراین اگر معلم تصمیم می‌گرفت بلندگو را به دانش‌آموزی بدهد او می‌توانست صدای خودش را در کلاس داشته باشد و از طریق صدای خودش بر دیگران تأثیر بگذارد. اینجا یک نوع استبدادی وجود دارد که در کلاس‌های واقعی دیده نمی‌شود. درست است در کلاس‌های واقعی معلم باید اجازه دهد دانشجویان سؤال کنند، اما در کلاس‌های سنتی ما دانشجویان در هرلحظه‌ای در کلاس‌های درس می‌توانستند روال تدریس را قطع کنند و سؤال خودشان را بپرسند و مشکلی در ارائه سؤال نداشتند، فقط موقعی که استاد سؤالی را می‌پرسید و شروع سؤال از خودش بود و افراد متعددی می‌توانستند پاسخ‌گو باشند و آنجا هم امتیازهای متعددی به دست می‌آوردند که استاد تریبون را به دست دانشجویان می‌داد، بنابراین این ترتیبات اجتماعی به‌شدت در فضای مجازی می‌تواند شکل بگیرد و به‌نوعی گرایش‌های سلسله مراتبی را در کلاس درس ایجاد بکند. درواقع من نمی‌پذیرم، حداقل دو دهه هست که ما این را می‌شناسیم و اقتصاددان‌ها ابتدا این را دریافتند و بعداً پژوهش‌های دامنه‌داری صورت گرفت و متوجه شدند پولی که در فناوری ارتباطات هزینه می‌شود و تغییر در سنجش‌های بهره‌وری در صنعت، رابطه‌ای بین این‌ها وجود ندارد و این تصوری که قبلاً از همبستگی بین این‌ها می‌شد یک نوع همبستگی خیالی هست. کلیدواژه این موضوع پارادوکس بهره‌وری هست که می‌توانید این مفهوم را پیگیری بفرمایید.\nاصولاً تصور می‌کنید کاربرد فناوری در آموزش و صنعت مفید هست یا خیر؟\nقطعاً مفید هست به‌شرط اینکه آن درست استفاده شود، من الان به دو نکته مجزا می‌پردازم؛ یکی اینکه انسان و ماشین یک تعاملی با هم دارند و در ادبیات پژوهشی به رابطه انسان و ماشین و اینکه چگونه می‌شود انسان را با ماشین هماهنگ کرد تا کار در محیط صنعت بهتر انجام بگیرد و برای آن از عبارت رابطه انسان و ماشین human machine interface استفاده می‌کنند، این در هم تنیدگی در مطالعات مشهور به توزیع شناختی یعنی شناخت در موقعیت قرار داده شده مورد پژوهش قرارگرفته است. مثلاً هوچینز 1995 نشان داد که اگر یک خلبان بخواهد تمام عملیات شناختی برای نشستن هواپیما بر روی سطح زمین را در ذهنش انجام دهد منجر به حوادث ناگوار در صنعت هوایی می‌شود، بنابراین باید بخشی از این عملیات را که بخصوص محاسبات است به ماشین بسپارد که او این محاسبات را انجام دهد و بخشی را خودش انجام دهد. این را می‌گویند مدیریت منابع شناختی (CRM)، بنابراین زمانی که بارهای شناختی افزایش پیدا می‌کند طبیعی است که انسان نمی‌تواند تمامی عملیات را در ذهن خودش انجام دهد مانند دوچرخه‌سوار که به‌مجرداینکه به کارش فکر کند نه‌تنها نمی‌تواند کارش را خوب انجام دهد بلکه به زمین می‌خورد، این معروف شده است به توزیع شناختی در ادبیات پژوهشی که بخصوص از وقتی‌که خیلی از مشاغلی که جنبه‌های شناختی در آن‌ها زیاد است توجه ویژه‌ای شده است، تعامل انسان و ماشین مهم است و بنابراین عیناً این ایده در آموزش صنعتی و آموزش دانشگاهی دیده می‌شود.\nآیا این مطالعات کمک کرده است که محیط کار بهتر شود؟\nبله، این دلیل یک ارگونومی شناسی است که مطالعاتی که در سؤال قبل توضیح دادم به طراحی محیط کار منجر شده. دو پژوهش خیلی معروف یکی موران 1997 و یکی هم مینات 1999 را نام ببرم که در طراحی وایت بردهای هوشمند از این نوع تعامل انسان و ماشین و پژوهش‌هایی که در این زمینه صورت گرفته به بهترین نحو استفاده کرده‌اند، بنابراین در آینده هم صنعت و هم دانشگاه ما باید مطالعات تعامل انسان و ماشین را به کار ببریم.\nآیا خود شما هم پژوهشی انجام داده‌اید که در این مورد بتواند کمک‌کننده باشد که ما ببینیم آیا می‌توان از مطالعاتی که در حیطه رفتار انسانی صورت می‌گیرد در محیط صنعتی استفاده کنیم؟\nبله من یکی از این پژوهش‌ها را در دانشگاه اصفهان با خانم ملک‌زاده انجام دادیم که بر پایه پژوهشی است که اولسن در دانشگاه میشیگان در گروهی به نام کرو (CREW) انجام دادند و مربوط به دورکاری است. امروزه دورکاری اهمیت پیداکرده و بنابراین صنایع علاقه‌مند هستند که ببینند کدام جنبه‌ها از رفتار انسانی در بهتر انجام دادن درکاری مؤثر هست. اگر ما بتوانیم تصویرهایی درست کنیم که در آن کارفرما و زیردست انگار دارند به هم نگاه می‌کنند یعنی کار زیر نظر کارفرما دارد انجام می‌گیرد، این چقدر خوب است. این ایده اول در فیلم مطرح شد که اگر فردی به سمت راست نگاه کند فرد دیگر به سمت چپ و دو نمای کلوزآپ داشته باشیم، طبیعی است که چون این‌ها در یک محیط نیستند باید دو تصویر کلوزآپ داشته باشیم، هماهنگ کردن این دو تصویر که معروف است به خط 180 درجه فرضی که در سینما تصویر می‌شود و افراد در دو طرف آن در دو جهت مختلف به هم نگاه می‌کنند و این ایده را ایجاد می‌کنند که انگار یکی بر دیگری ناظر است منجر به بهترشدن انجام کار می‌شود چون زیردست متوجه می‌شود که کارفرما او را تحت نظر دارد، بنابراین این نوع مطالعات در هنگامی‌که کار بخواهد به‌صورت دورکاری و در فضای مجازی انجام شود بسیار مهم است.\nبازخورد کار انجام‌شده در فضاهای مجازی چگونه باید باشد؟\nبازخورد دادن امری است بسیار مهم در آموزش و متأسفانه در کشور ما انجام نمی‌شود. قدیم‌ها دیده بودند که زمانی که به آموزش‌دیده‌ها بازخورد خودشان را ارائه کنند، درصورتی‌که بازخورد منفی بود این به معنای سلاحی بود در دست مدیران تا به‌عنوان عملکرد بد زیردست به آن‌ها بگویند و اعتمادبه‌نفس آن‌ها را از بین ببرند و بنابراین منابع شناختی آن‌ها برای عملکرد بهتر هم از بین می‌رفت. جدیداً یک رویکردی شروع‌شده به نام مدیریت عملکرد (PM) که در آن هدف این نیست. بازخورد به همان صورت مکانیکی به افراد داده شود بلکه از قبل قراردادی بین آموزش‌گیرندگان و آموزش‌دهندگان بسته می‌شود و بنابه این قرارداد افراد توافق می‌کنند تا راجع به عملکرد زیردستان، مدیران بتوانند با آن‌ها بحث کنند و چه‌بسا بتوانند آن‌ها را قانع کنند که عملکردشان خوب بوده و به خلاف عملکرد بدی به آن‌ها نسبت داده‌شده است.\nمنظورتان از اینکه منابع شناختی از بین می‌رفت چیست؟\nمنظورم این است که بخشی از آن باید برای ترمیم اعتمادبه‌نفس ازدست‌رفته هزینه می‌شد و بنابراین دقیقاً درجایی که فرد به این منابع نیاز فراوان داشت با کاهش منابع روبرو می‌شد.\nشما ارزیابی عملکرد را نادرست می‌دانید و اعتقاد دارید باید چیز دیگری جایگزین آن بشود؟\nبله دقیقاً، یکی از بزرگانی عرصه مدیریت که پیتر دراکر هست این نوع ارزیابی را سمی (toxic) دانسته بود و موافق آن نبود و اعتقاد داشت این ارزیابی باید حذف شود به دلیل اینکه اعتمادبه‌نفس کارکنان و خلاقیت آن‌ها را در معرض تحقیر قرار می‌دهد بنابراین ما باید به سمت مدیریت عملکرد (PM) و نه ارزیابی عملکرد (PA) باشیم.\nآیا ممکن است عملکرد افراد واقعاً خوب باشد ولی بازخوردی که دیگران می‌دهند آن عملکرد را بد تلقی کنند یا بد گزارش دهند؟\nبله، آن‌قدر این امر زیاد اتفاق می‌افتد که به‌صورت قاعده درآمده و دیگر جنبه استثنایی ندارد. مثلاً دانشجویان یک کلاس ممکن است رضایتمند باشند استاد به آن‌ها درس کمتری دهد، تکلیف کمتری داشته باشند و امتحان ساده‌تری را برگزار کنند به همین دلیل است ما دیده‌ایم که اساتیدی که درس کمتری را ارائه می‌کنند در دانشگاه‌ها محبوب‌تر هستند، در محیط صنعت اگر خود کار درست ارزیابی نشود و مشخص نشود چه‌کاری باید انجام بگیرد کارکنان راضی‌تر هستند که به آن‌ها سخت‌گیری نشود و عملکرد ضعیفشان اگر قابل‌قبول باشد منجر به ارزیابی بهتر ناظرین بر کارشان یا آموزش‌دهندگان می‌شود و این منجر به پایین آمدن شدید آموزش در دانشگاه‌ها و صنعت شده است.\nآیا ممکن است کرونا تأثیر مثبتی بر استفاده از فناوری گذاشته باشد یا خیر؟\nبدون تردید این تنها جایی است که می‌توان نگاه کاملاً مثبتی به کرونا داشت. کرونا بشر را ناگزیر کرد ه خیلی زودتر از موعد، بخصوص در کشورهایی مثل ما به فناوری توجه کنند.\nبه نظر شما تأثیر کرونا فقط در این جهت مثبت هست؟\nبله، کرونا بسیار موردستایش و تکریم واقع شد، جاهایی که اصلاً سزاوار آن نبود. مثلاً دکتر خسرو باقری کرونا را طلیعه‌ای برای عدالت دانست درصورتی‌که می دنیم کرونا عدالت را از بین برد. برای اینکه در کشور ما این سیستم شاد به دلیل نداشتن زیرساخت‌های اینترنت و نیز به دلیل این‌که دانش آموزان در جاهای فقیر و روستایی گوشی‌های هوشمند را ندارند عملاً بسیاری را ناچار به ترک تحصیل کرد، ولی کلاً یک گرایشی وجود دارد که ویژگی‌های مثبت را به کرونا نسبت بدهند. بعضی جاها به نظر من توانسته‌اند این را به‌خوبی بیان کنند، مثلاً آقای جواد کاشی توانست این کار را خوب انجام دهد و تقریباً استدلال‌های خوبی آورد که خودشیفتگی‌ها را کاهش داده کرونا ولی در اکثر مواقع تأثیر منفی داشته است.\nآیا می‌توانید مثال‌های بیاورید که به کرونا ویژگی‌های مثبتی داده‌شده بخصوص در فضاهای آموزشی که واقعاً کرونا نتوانسته این نتایج مثبت را به بار بیاورد؟\nبله، این تصور ایجادشده که کرونا آموزش را ارتقاء داد، زیرا آموزش مجازی پدید آمد. بعضی از ویدیو کلیپ‌هایی که در فضای مجازی وجود دارد که به نوع خاصی به قضاوت در مورد افرادی می‌پردازد که در این کلاس‌های آموزشی حضور دارد. نمونه‌اش در فیلمی که ما می‌بینیم معلم درحالی‌که حین تدریس هست آموزش‌گیرندگان هرکدام به‌نوعی مشغول فعالیت‌هایی هستند که چندان ربطی به کلاس ندارد.\nنظرتان در رابطه با این ویدیو کلیپ‌ها که آموزش آنلاین را مورد تمسخر قرار داد چیست؟\nمن می‌توانم به این موضوع اشاره‌کنم که این فیلم‌ها حقیقت بزرگ‌تری را مطرح می‌کنند که از دید ما شاید پنهان باشد و آن حقیقت بزرگ‌تر این است که افراد در مقابل معلم یا استاد درس در حالت‌های متفاوتی می‌توانند باشند. امروزه در دنیای کار این مسئله مطرح است که نشستن بس (SS) Stop Sitting، یعنی واقعاً یکی از کابوس‌ها در دنیای کار این بوده که افرادی که کار اداری انجام می‌دهند باید لزوماً بنشینند و نه اینکه در حالت دیگری باشند و ما می‌دانیم که در فضای مجازی هر نوع فعالیت بدنی من‌جمله مثلاً در حالت خواب یا نیمه نشسته یا در حال دو این‌ها همه حالاتی هستند که می‌توانند در یادگیری نقش ایفا کنند و این جدا کردن فرد از حالت نشستن اجباری که ما می‌دانیم در کلاس‌های آنلاین افرادی که مطالب ما را گوش می‌دهند در حالت‌های مخالف بدنی بودند نه لزوماً نشسته و این انعطافی است که فضای مجازی به افراد اعطا کرد. می‌دانیم فیلسوف بزرگ فرانسوی مرلو پونتی به اهمیت بدن اشاره کرد و اینکه بدن باید با یک نگاه فلسفی موردمطالعه قرار بگیرد، به نظرم می‌آید که این حالات بدن که آزاد شد و انعطاف پیدا کرد در آموزش اهمیت بسیار زیادی داشت که قبل از آن فضاهای سنتی تدریس این را از ما گرفته بود. ویژگی‌های دیگری که در آموزش مجازی بسیار جذاب است و شاید مهم‌تر از مسئله اول باشد این هست که کسانی که در فضای مجازی با یک گوشی هوشمند تدریس را دریافت می‌کنند می‌توانند در هر مکانی باشند، این در هر مکان بودن و آزاد شدن از حضور در یک مکان خاص، به نظر من بزرگ‌ترین دستاورد فضای مجازی در آینده خواهد بود. اعتقاد مارکس بر این بود که در آینده کار باید به آن سرچشمه‌های یونان باستان خودش که کار فکری بود و کاری که همراه با فراغت انجام می‌شود بازگردد و در آن دوران هست که بشر از کار پرزحمت آزاد خواهد شد و آرامش فوق‌العاده‌ای به دست خواهد آورد و تمام تلاش خودش در فلسفه‌اش و در جامعه‌شناسی‌اش این بود که کار به اوقات فراغت تبدیل شود. به نظرم می‌رسد فضای مجازی در مکان‌هایی که دوست دارد، مثلاً کنار استخر یا پارک یا رودخانه یا در کوه و هرجایی که دوست دارد به یادگیری بپردازد و این آزاد شدن از مکان بزرگ‌ترین ویژگی فضای مجازی است.\nدرواقع شما تصور می‌کنید که یکی از ابعاد مثبت آموزش مجازی انعطاف بیشتر بدن در حین آموزش است؟\nبله، بدن در ادراک و یادگیری نقش مهمی دارد. درواقع باید بار دیگر به رابطه ذهن و بدن mind body توجه کنیم که هم در روانشناسی و هم در فلسفه پروبلماتیک شده است. از زمان دکارت این تصور وجود داشت که این دو از هم کاملاً مستقل هستند. اینک رویکردی در فلسفه غلبه یافته است که فیزیکالیسم نام دارد و تحت تأثیر کارکردگرایی است که خود فلسفه علم هوش مصنوعی و علوم کامپیوتری است. کارکردهای ذهنی که آموزش و یادگیری را شکل می‌دهد ساختاری دارد که دارای ورودی (مثل دریافت حسی)، پردازش درونی آن در دستگاه عصبی و خروجی است که رفتار گفتاری یا بدنی را پدید می‌آورد و در انسان و ماشین یکسان است و بنابراین نمی‌توان بین بدن و ذهن مرزی ایجاد کرد.\nبه نظر شما آموزش مجازی می‌تواند این مرز را از میان بردارد؟\nبله، این جنبه مثبت آموزش مجازی است. ذهن به کمک تخیل انعطاف زیادی دارد، چرا بدن انعطاف نداشته باشد. آموزش‌گیرنده همواره به شکل فردی تصویر شده که دانشی را به‌صورت منفعل دریافت می‌کند.\nدرواقع شما تصور می‌کنید که یک اثر مثبت فضای مجازی، انعطاف بیشتر بدن در حین آموزش است؟\nبله، بدن در ادراک و یادگیری نقش مهمی دارد. درواقع باید بار دیگر به رابطه ذهن و بدن mind body توجه کنیم که هم در روان‌شناسی و هم در فلسفه پروبلماتیک شده است.\nاز زمان دکارت این تصور وجود داشت که این دو از هم کاملاً مستقل هستند. اینک رویکردی در فلسفه غلبه یافته است که فیزیکالیسم نام دارد که تحت تأثیر کارکردگرائی است که خود فلسفه علم هوش مصنوعی و علوم کامپیوتری است. کارکردهای ذهنی که آموزش و یادگیری را شکل می‌دهد ساختاری دارد که دارای ورودی (مثل دریافت حسی)، پردازش درونی آن در دستگاه عصبی و خروجی است که رفتار گفتاری یا بدنی را پدید می‌آورد و در انسان و ماشین یکسان است و بنابراین نمی‌توان بین بدن و ذهن مرزی ایجاد کرد.\nو شما تصور می‌کنید که آموزش مجازی می‌تواند این مرز را از میان بردارد؟\nشما تصور می‌کنید که تأثیر بدن در محیط در یادگیری مهم است. اگر درست فهمیده باشم شما تصور می‌کنید که آموزش مجازی به دلیل این‌که در آن قید بدن نشسته مطرح نیست امکان یادگیری بهتر را فراهم می‌سازد؟\nبله، دقیقاً چنین تصور می‌کنم. پیاژه (piaget) نخستین بار نشان داد در پربارترین دوره زندگی بشر که دو سال اول زندگی اوست کودکان با جابجایی بدن خیلی چیزها را یاد می‌گیرند. مثلاً جبر جابجایی یا ab=ba را در سطح بدنی درک می‌کنند، بازگشت‌پذیری را درک می‌کنند با جابجایی بدن از نقطه a به b درمی‌یابند که می‌توانند به نقطه اول بازگشت کنند و این دو عمل ab و ba یکسان است. باید به همان زمان کودکی بازگردیم که بدن نقش فعالی در یادگیری داشت. در زبان‌شناسی شناختی و بخصوص کارهای جورج لیکاف این مسئله شدیداً مطرح‌شده که مفاهیم انتزاعی در بدن‌مندی (embodied body) پدید می‌آیند.


۲۰ اکتبر : روز جهانی پوکی استخوان | رژیم سبز\nدر: اخبار و اطلاعات, تغذیه و سلامت استخوان\nاجازه ندهید پوکی استخوان آینده شما را بشکند …\nدر ایران از هر ۴ زن بالای ۵۰ سال یک نفر مبتلا به پوکی استخوان است\nبیش از۵۰%از افراد مبتلا به پوکی استخوان در ایران، شکستگی استخوانهای بزرگ را تجربه می‌کنند.\nبیش از۲۰%از افراد مسن در سال اول بعد از شکستگی های بزرگ فوت می کنند.\nبیش از۲۰%اینها ناتوانی دائمی پیدا می کنند.\nبیش از ۵۰ درصد اینها برای ادامه زندگی وابسته به دیگران می‌شوند.\nفاز اول (تقویت)\nاز کودکی تا حدود۲۰ سالگی، تراکم استخوان روند صعودی دارد تا فرد به حداکثر تراکم استخوان برسد. حداکثر تراکم استخوان عمدتاً به زمینه ژنتیکی فرد بستگی دارد، ولی مصرف کلسیم، ویتامینD و ورزش نیز در آن مؤثرند.\nحداکثر تراکم استخوان از ۲۰ تا ۴۰ سالگی وارد فاز کفه می شود و پس از آن کاهش تراکم استخوان آغاز می گردد.\nاز حدود ۴۰ سالگی به بعد تراکم استخوان در هر دو جنس ۱تا ۵ درصد در سال کاهش یافته و تا پایان عمر ادامه خواهد داشت. (عواملی مانند نمایه توده بدن، مصرف سیگار، الکل و بی حرکتی در تسریع این روند مؤثرند.)\nقبل از ۳۵ سالگیبرای کاهش سرعت از دست رفتن توده استخوانی در سنین بعدی چکار می توان کرد؟\nشیوه زندگی خود را اصلاح کنیم.\nتغذیه خود را اصلاح کنیم.\nبیماری های (موثر در ایجاد پوکی استخوان) خود را درمان کنیم.\nاصلاح شیوه زندگی با :\nپوکی استخوان… تحرک و فعالیت بدنی:\nورزش های تحمل کننده وزن مثل پیاده روی، ورزشهای تعادلی و ورزش های راست کننده عضلات ستون فقرات پشتی از بهترین ورزش های رایج در مبتلایان به پوکی استخوان به شمار می رود.\nپیاده روی به خصوص در سطوح غیر شیب دار، ساده ترین و مفید ترین ورزش در مبتلایان به پوکی استخوان به شمار میرود.\nانجام ورزش های تقویتی عضلات راست کننده ستون فقرات پشتی طی۶ ماه می تواند سبب افزایش تعادل مبتلایان و نهایتاً کاهش خطر سقوط ( زمین خوردن ) در آنها شده و سبب بهبود کیفیت زندگی در زمینه های جسمی و روانی از جمله ارتقاء سلامت کلی و عملکرد جسمانی، افزایش نشاط، کاهش درد بدنی و محدودیتهای فیزیکی شود.\nپوکی استخوان خطر شکستگی خود بخودی استخوان ها را افزایش می دهد.\nمصرف روزانه ۳-۲ واحد از گروه شیر و لبنیات به شرح زیر:\nاگر ۲ لیوان دوغ با غلظت متوسط مصرف کنید به اندازه یک لیوان ماست است.\nسه چهارم لیوان کشک با غلظت متوسط هم مثل یک لیوان شیر یا یک لیوان ماست و یا یک و نیم قوطی کبریت پنیر و یا ۲ لیوان دوغ با غلظت متوسط است. بسته به ذائقه خود می توانید از هر یک از این مواد غذایی در وعده های صبحانه، ناهار و شام و یا میان وعده مصرف کنید.\nحبوبات شامل عدس، نخود، لپه، ماش، لوبیا قرمز، لوبیا چیتی، لوبیا سفید، لوبیای چشم بلبلی.\nانواع مغز دانه ها مثل بادام، کنجد و لوبیای سویا\nروزانه ۲ قاشق غذاخوری کنجد\n۲ قاشق غذا خوری لوبیای سویا از نوع کم نمک با بدون نمک\nنوشابه های گازدار شامل انواع کولاها، آب میوه های گازدار، دوغ گازدار\nغذاهای پرنمک ، تنقلات شور مثل چیپس، پفک، چوب شور، آجیل شور، خیار شور، انواع شور که نمک زیادی دارد.\nمصرف غذاهای کنسروی یک بار در ماه بلامانع است؛ مصرف زیاد آنها چون حاوی سدیم زیادی هستند، خطر پوکی استخوان را افزایش می دهند\nچای ویا قهوه را ۲ ساعت بعد از غذا میل کنید و در مصرف آنها افراط نکنید؛ روزانه ۲-۳ فنجان چای کم رنگ کافی است.\nروزانه ۳۰ دقیقه پیاده روی داشته باشید\n۲تا ۳ بار در هفته به مدت ۱۰ دقیقه دست، پا و صورت خودتان را در معرض نور مستقیم آفتاب قرار دهید تا ویتامین د مورد نیاز بدنتان که برای جذب کلسیم لازم است ساخته شود.\nTags:استئوپروزالكلپوكي استخوانسيگاركلسيملبنياتمغز هاورزشويتامين د\nقبلی: روز جهانی قلب “هم پیمان برای سلامتی قلب”\nبعدی: رژیم درمانی در سندرم داون (DS)


آر اس آی در بورس چیست؟ | ای تحلیل\nخانه/آکادمی فانتیکال/تحلیلگر شو!!/آر اس آی در بورس چیست؟\nآر اس آی یا شاخص قدرت نسبی، به انگلیسی(Relative Strength Index) که به‌طور خلاصه RSI خوانده می‌شود یک اندیکاتور برای سنجش بزرگی تغییرات اخیر قیمت است.\nاحسان حسینی ارسال ایمیل ۱۱ بهمن ۱۳۹۹\n۰ 35 خواندن این مطلب 9 دقیقه زمان میبرد\nآر اس آی یا شاخص قدرت نسبی، به انگلیسی(Relative Strength Index) که به‌طور خلاصه RSI خوانده می‌شود یک اندیکاتور برای سنجش بزرگی تغییرات اخیر قیمت است.ویکی‌پدیا در مورد آر اس آی اینطور نوشته شده:شاخص قدرت نسبی تمثیل انرژی درونی سهم، برای حرکت به سمت بالاست، یا اینکه به دلیل فقدان انرژی لازم، افت خواهد کرد.\nمی‌خواهیم اندیکاتوری را معرفی کنیم که با ورودی‌های پیچیده ریاضی ساخته شده و یکی از برترین اندیکاتورها جهت تحلیل بازارهای مالی و برای طراحی یک استراتژی کاربردی است در این پست به آموزش اندیکاتور rsi (آر اس آی) خواهیم پرداخت که بسیاری از کاربران مبتدی درخواست این آموزش را برای ما ارسال کرده بودند، امیدواریم استفاده لازم را از این مقاله ببرید.\nاکثر معامله‌گران که نوسان‌گیر هستند و کوتاه‌مدت ترید می‌زنند از این ابزار عالی استفاده می‌کنند و اگر دقت کرده باشید معمولا در تمامی بروکرها و ابزارهای معاملاتی آر اس آی وجود دارد، که این مورد به تنهایی، اهمیت بالای این اندیکاتور را می‌رساند، در این مقاله سعی می‌کنیم کلیدی‌ترین نکات را در مورد آموزش اندیکاتور آر اس آی قرار دهیم.\nاین اندیکاتور نشان‌دهنده‌ی قدرت بازار و قدرت خریداران و فروشندگان نسبت به هم است و به همین دلیل شاخص قدرت نسبی نامیده شده.\nاستفاده از اندیکاتور آر اس آی بسیار فراگیر و محبوب شده و آمار نشان می‌دهد که این محبوبیت بی‌دلیل نیست و این اندیکاتور اهمیت بالایی در تعیین نقاط خرید و فروش دارد.\nاندیکاتور آر اس آی در نرم‌افزارهای کمکی تحلیل تکنیکال در زیر نمودار قیمت-زمان اصلی رسم می‌شود. در گذشته محاسبه این اندیکاتور از طریق فرمول آن سخت بوده اما امروزه با چند کلیک نرم‌افزار‌ها به‌راحتی این اندیکاتور را برای تحلیل‌گران به نمایش در می‌آورند.\nدر واقع کار اصلی آراس آی این است که تشخیص وجود وضعیت بیش‌خرید (overbought) و بیش‌فروش (oversold) در یک دارایی را آسان کند.\n(RSI = 100 – ۱۰۰ / ۱ + RS) RS:\nمنفعت متوسط دوره رو به بالا، در بازه زمانی (تایم فریم) مشخص / متوسط زیان حرکت رو به پایین دارایی در یک بازه زمانی مشخص.\nتعیین بازه زمانی و حساسیت اندیکاتور\nاندیکاتور آراس آی از عدد ۰ تا ۱۰۰ درجه‌بندی شده و در بین این سطوح نوسان می‌کند. فعالان بازارهای سرمایه و بورس دو سطح ۳۰ و ۷۰ را به عنوان سطوح ویژه انتخاب کرده‌اند.\nدر این درجه بندی ۳۰ نشان از فروش‌های افراطی و سطح حمایتی که به احتمال زیاد برگشت قیمت را در پیش خواهد گرفت و درجه ۷۰ نشان از خرید‌های افراطی و سطح مقاومتی که احتمال کاهش قیمت را خواهد داشت.\n(تصویر ۱): اسیلاتور آراس آی\n(تصویر ۲): واگرایی در اندیکاتور آراس آی\nاستفاده از قوانین روند در آر اس آی\nدر اسیلاتور آراس آی از قوانین روند نیز می‌توان استفاده کرد و برای نوسانات آراس آی خط روند رسم کرد و در زمان شکست روند به بررسی آن پرداخت و موقعیت‌های مناسب خرید و فروش را پیدا کرد.\nتحلیل‌پذیری اندیکاتور آر اس آی با سطوح حمایت و مقاومت\nقوانین سطوح حمایت و مقاومت در آراس آی همانند نمودار قیمت سهم می‌باشد. یعنی در اینجا هم با اتصال نقاط کمینه آراس آی به یکدیگر می‌توانید به حمایت دینامیک آراس آی برسید و با اتصال نقاط به هم به سطح مقاومت برسید.\nهرچقدر سطوح حمایت و مقاومت آراس آی با قدرت بیش‌تری شکسته شوند از اعتبار بالاتری برخوردار هستند و می‌توان با اعتماد بیش‌تری معامله کرد.\nعملکرد شاخص آر اس آی تا چه اندازه درست بود؟\nدر تاریخ ۴ آوریل شاخص آراس آی تا حدود ۲۰ درصد نیز پایین آمد که یک سیگنال قوی از فروش بیش‌از‌حد این توکن را نشان می‌دهد. این باعث شد تا موقعیت مناسبی برای خرید این توکن در آن زمان به وجود آید. سیگنال دیگری که از این شاخص می‌شد گرفت، در تاریخ ۷ آوریل و با رسیدن آن به حدود ۷۵ درصد بود. در این حالت، توکن HVN وارد شرایط اشباع خرید شده بود اما چند ساعت بعدی را مشغول تثبیت قیمت و حرکات افقی شد.\nبا این حال آراس آی به تنهایی یک اندیکاتور کاملا مطمئن نیست و نباید به تنهایی بر اساس آن اقدام به خرید و فروش کرد. مانند تمامی تریدرهای تشنه اطلاعات دیگر، شاید شما هم، هم‌اکنون علاقه‌مند شده باشید تا درباره این توکن تحقیقات بیش‌تری انجام دهید و وضعیت آن را بسنجید.\nاستفاده از تحلیل فاندامنتال قطعا به کارتان خواهد آمد، اما استفاده از شاخص آر اس آی به صورت‌های دیگر نیز امکان‌پذیر است. این شاخص به شما کمک خواهد کرد تا به نوعی از «حرارت» دارایی که دارید، با‌خبر شوید.\n۱. واگرایی‌ها در اندیکاتور آر اس آی:\nهمانطور که قبلا هم گفته شد اندیکاتور آر اس آی جز دسته‌های اوسیلاتورها محسوب می‌شود چرا که بین یک سطح ۰ تا ۱۰۰ نوسان می‌کند و نقاط بسیار مهم آن محدوده‌های ۳۰ و ۷۰ هستند.\nکاربرد بیش‌تر این اندیکاتور نشان‌دادن محدوده‌های اشباع خرید و اشباع فروش است. هر زمانی که نمودار آر اس آی به خط ۳۰ رسید نشان‌دهنده اشباع فروش در آن نمودار هست و اگر آر اس آی به خط ۷۰ و یا بالاتر از آن رسید نشان‌دهنده اشباع خرید است و شما پوزیشن فروش را برای معامله‌تان درنظر می‌گیرید.\nبه تصویر زیر دقت کنید. نمودار آر اس آی به نزدیکی خط ۳۰ رسیده اما با یک شیب بسیار زیاد رو به بالا، روند نمودار را صعودی نشان داده است.\nواگرایی بین آر اس آی و خطوط قیمت در زمانی که اعداد بالاتر از ۷۰ و یا پایین‌تر از ۳۰ را نشان می‌دهد اخطار بسیار جدی‌ای تلقی می شود که حتما باید به آن توجه کرد. این واگرایی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است و نشان از برگشت نمودار قیمت خواهد بود.\nزمانی که در روندی صعودی شاهد واگرایی بین اندیکاتور و نمودار قیمت در تراز ۷۰ و بالاتر باشیم به احتمال زیاد شاهد برگشت روند و نزول قیمت خواهیم بود. و در شرایطی که در انتهای یک روند نزولی شاهد واگرایی بین قیمت و اندیکاتور آر اس آی در ترازهای ۳۰ و کم‌تر از آن باشیم احتمال عوض‌شدن روند و افزایش قیمت سهم بسیار بالا خواهد بود.\nممکن است در تراز های کمتر از ۷۰ و بالاتر از ۳۰ نیز واگرایی بین قیمت و اندیکاتور مشاهده شود ولی این واگرایی به نسبت، از اعتبار و اهمیت کم‌تری برخوردار است.\nپیشنهادی که اکثر تریدرها می‌کنند این هست که در محدوده ۵۰ دست به معامله‌ای نزنید، چراکه در آن محدوده میزان خرید و فروش تقریبا برابر هست و اندیکاتور هم هیچ نظری در مورد روند ندارد. پس بهتر است ریسک نکنید و معاملات خود را صرفا در محدوده‌های اشباع خرید و اشباع فروش باز کنید.\nبرای تحلیل دقیق‌تر در تنظیمات اندیکاتور آر اس آی عدد را بیش‌تر می‌کنند تا فاصله نمودار با محدوده‌های ۰ تا۱۰۰ بیش‌تر شود لذا حتما نیازی نیست به تنظیمات دست بزنید، عدد ۱۴ پیشفرض تقریبا بهینه است.\nاز دیگر کاربردهای اندیکاتور آر اس آی می‌توان به ترسیم‌کردن خطوط روند در آن اشاره کرد، در نمودارEUR/USD که در تصویر زیر مشاهده می‌کنید، خط روند در آر اس آی کشیده شده و به‌محض شکسته‌شدن خط روند قیمت نمودار روندی نزولی پیدا کرده است.\nاگر به درک کاملی از مبحث واگرایی برسید و بتوانید در نمودار آن را تشخیص دهید قطعا موقعیت‌هایی بسیار عالی و کم‌ریسک در جهت تغییر روند می‌توانید به‌دست آورید.\n۲. تقاطع خط میانی\nدر حقیقت شاخص آر اس آی قدرت خریداران و فروشندگان را نسبت به هم می‌سنجد. نقاط اکسترمم (بیشینه و کمینه) تنها نقاطی نیستند که با پیداکردن روند در خرید و فروش به شما کمک کنند. خریدکردن در مواقعی که آر اس آی به‌شدت پایین است و یا فروختن در مواقعی که آر اس آی به‌شدت بالاست، تنها کاربرد این شاخص نیست.\nدر این زمان بهتر است که توجه خود را به محدوده وسط نوسان‌گر یعنی حدود ۴۰ تا ۶۰ جلب کنید. در این محدوده نیز می‌توان نزاع بین خریداران و فروشندگان را مشاهده کرد.\n۳. تغییر پارامترها به ۲۰ و ۸۰\nمعامله‌گران همیشه به دنبال آن هستند که سیگنال‌های واضح و مشخصی از نمودارها و شاخص‌ها دریافت کنند. یکی از اقداماتی که در جهت افزایش کیفیت تحلیل‌ها صورت می‌گیرد، تغییر پارامترهای شاخص آر اس آی و تبدیل سطوح ۳۰ و ۷۰ به سطوح ۲۰ و ۸۰ است.\nاگر اندکی شانس بیاورید، تحلیل‌تان هم جواب خواهد داد. استفاده از اندیکاتور قدرت نسبی حین خرید و فروش، استراتژی‌هایتان را قدرتمندتر می‌سازد. خبر خوب این است که می‌توانید این روش را در هر بازار (نه فقط بازار ارزهای دیجیتال) به کار گیرید.\nآر اس آی را چگونه در متاتریدر فعال نماییم؟\nهمانند روی زبانه INSET کلیک می‌کنیم. سپس از منوی باز شده گزینه indicators را انتخاب کرده و در منوی بعدی روی گزینه custom کلیک می‌کنیم.\nزمانی که موس خود را روی custom بیاورید لیست چندین اندیکاتور برای شما باز می‌شود که rsi را انتخاب کرده و سپس روی گزینه ok کلیک می‌کنید تا روی چارت به نمایش دربیاید.\nاندیکاتورها تنها تعقیب‌کننده روند و ابزاری کمکی برای تحلیل تکنیکال هستند و هرگز تنها با استفاده از یک اندیکاتور نمی‌توان به موقعیت خرید و فروش رفت بلکه این سیگنال‌ها تنها هشداری برای توجه بیش‌تر به موقعیت سهام و بررسی بیش‌تر آن است تا اگر شرایط آن مناسب و مهیا باشد، با کمک ابزارهای تحلیل تکنیکال تاییدیه‌ای بر این تحلیل‌ها گرفته شود.\nتحرکات شدید و ناگهانی قیمت می‌تواند سیگنال‌های خرید و فروش اشتباه را در آر اس آی ایجاد کند. بنابراین بهتر است اندیکاتور آراس آی با سایر ابزارهای تحلیل تکنیکال استفاده شود و فقط به این اندیکاتور تکیه نشود.\nبرخی از معامله‌گران برای خلاص‌شدن از دست سیگنال‌های اشتباه در آر اس آی، مقادیر نقاطی که به‌عنوان بیش‌خرید و بیش‌فروش عنوان شد را دورتر در نظر می‌گیرند. مثلا به جای اینکه عدد ۷۰ را به عنوان بیش‌خرید و ۳۰ را به عنوان بیش‌فروش تلقی کنند، محدوده ۸۰ را منطقه بیش‌خرید و منطقه ۲۰ را به عنوان بیش‌فروش در نظر می‌گیرند.\nاندیکاتور شاخص قدرت نسبی، اغلب با سایر ابزارهایی مانند خطوط روند و حمایت و مقاومت استفاده می‌شود.\nبررسی واگرایی‌های احتمالی بین قیمت و اندیکاتور آر اس آی، یکی از روش‌های فیلترکردن اشتباهات احتمالی در این اندیکاتور است.\nمخترع اسیلاتور آراس آی جی ولز ویلدر است که در سال ۱۹۷۸ در کتاب معروفش “مفاهیم جدید در تحلیل تکنیکال” این اسیلاتور محبوب و کاربردی را به عنوان سیستمی جدید در بررسی و نحوه خرید و فروش سهام معرفی کرد.\nنحوه سیگنال گرفتن از اندیکاتور آراس آی را متوجه شدید، ولی قطعا قلق‌هایی دارد که هر چقدر تجربه‌تان بیش‌تر شود به آن پی خواهید برد. به‌طور مثال هر زمان اندیکاتور آراس آی، به محدوده ۷۰ رسید و بقیه ابزارها هم، سیگنال فروش دادند شما نباید فورا وارد معامله‌ای شوید، با این‌کار سود بیش‌تری که می‌توانستید با صبر‌کردن به‌دست بیاورید را از دست خواهید داد. باید صبر کنید تا در محدوه‌های ۷۰ فشار خریداران کم شود و همچنین برعکس در محدوده ۳۰ صبر کنید تا فشار و قدرت فروشندگان کم شده و بعد وارد معامله شوید.\nروش‌های تحلیل صورت جریان نقدی\nچگونه وارد بورس بین‌المللی شویم؟


قلعه‌نویی: برخی هواداران استقلال بی‌معرفتی کردند\nتاريخ : جمعه 6 مرداد 1391برچسب:,\nوی یادآور شد: من با استقلال ۱۶ جام آورده‌ام و وقتی تیم نهم یا سیزدهم بود آن را تحویل گرفته‌ام. روی صحبت من به بعضی از طرفداران است که دارند زمان را از ما می‌گیرند. ما یک تیم آسیایی بسته‌ایم و مطمئنم با همدلی بچه‌ها به اهداف‌مان می‌رسیم. این کارها شاید ما را عقب بیندازد اما از هدف‌مان دور نمی‌کند.\nسرمربی تیم استقلال که در برنامه ورزش و مردم صحبت می‌کرد، در پاسخ به این سئوال که آیا تشویق مجیدی خودجوش بوده است یا خیر، گفت: من نمی‌گویم این تشویق‌ها خودجوش نبوده تا گناه کسی شسته نشود. طرفداران ما باید صبور باشند تا تیم ما شکل بگیرد. هنوز هم این اتفاق برایم عجیب است چرا که ما از دقیقه ۶۰ به بعد خوب بازی کردیم و حتی به سایپا گل زدیم. ما هنوز تا استقلال مدنظرمان فاصله داریم اما امیدوارم طرفداران واقعی استقلال از تیم حمایت کنند.\nقلعه نویی در پاسخ به این سئوال که “اگر استقلال مشکل مالی دارد پس چطور توانسته است جواد نکونام را جذب کند”؟ تصریح کرد: پول نکونام برای رضایتنامه بوده است و خود این بازیکن هنوز هیچ مبلغی را نگرفته است. ضمن اینکه مبلغ رضایتنامه هم در قالب چک پرداخت شده است. علی فتح الله زاده تمام تلاشش را به کار گرفته و از ۲۴ ساعت، ۲۲ ساعت فعالیت می‌کند تا برای باشگاه پول بیاورد اما هنوز هیچ مبلغی به مجموعه نیامده است


صفحه اصلی / سنگ نمک صنعتی / نمک شکری / فروش عمده نمک شکری کارخانه نمک سمنان\nadmin نمک شکری ثبت دیدگاه 10 بازدید\nآیا تا به حال نام نمک شکری به گوشتان خورده است؟ ما همیشه عادت داشته ایم نمک و شکر را جدا از هم ببینیم، اما تعجب نکنید، هنوز هم نمک همان نمک است و شکر همان شکر. نمک شکری به نوعی از نمک گفته می‌شود که شباهت بسیار زیادی به شکر دارد.\nاندازه دانه های این نمک به اندازه دانه های شکر ولی کمی درشت تر است. این نوع از نمک محبوبیت بسیار زیادی در بین تمام صنایع استفاده کننده از نمک دارد. از این نمک در صنعت های مختلفی مانند حفاری و جاده سازی استفاده می‌شود.\nبهترین تولید کننده نمک صنعتی\nنمک صنعتی فرایند متفاوتی در تولید نسبت به نمک خوراکی دارد. در زمینه تصفیه و پالایش و استخراج نیز مراحل متفاوتی را پشت سر می‌گذراند. از آنجا که استفاده این نمک در صنعت بسیار مهم است، پس باید مرغوب ترین نوع آن را انتخاب کنیم.\nتشخیص مرغوب بودن نمک کار ساده ای است. به همین علت باید به دنبال بهترین تولید کننده نمک صنعتی بگردید. بهترین نمک شکری را از معتبرترین تولید کننده دریافت کنید.\nکاربرد نمک صنعتی چیست؟\nنمک این دانه های ریز کریستالی وقتی در کنار هم قرار می‌گیرند می‌توانند عصای دست صاحبان صنایع باشند. نمک صنعتی یا نمک شکری کاربرد های فراوانی دارند. بخشی از کاربردهای نمک صنعتی به این شرح است:\nاستفاده در کشاورزی برای تراکم گل و خاک\nاستفاده در حفاری به خصوص حفر برای ایجاد دکل ها\nاستفاده های دارویی در تولید کپسول و محلول های نمکی\nاستفاده در راهسازی و جاده سازی\nاستفاده در قسمت های یخ زده جاده برای جلوگیری از لغزندگی\nاستفاده در صنعت بازیافت مواد\nاستفاده در کارگاه تولید اسید های شیمیای\nاستفاده در شیلات برای گندزدایی\nاستفاده در چرم سازی و دباغی\nاستفاده در پنیر سازی\nالبته لازم به ذکر است که نمک صنعتی هم دارای انواع مختلفی است. مانند نمک پودری، نمک شکری، نمک صدفی و نمک شیلات که هر کدام کاربردها و خصوصیات مختص به خود را دارد.\nاگر به دنبال بهترین، مرغوب ترین نمک های شکری هستید که در عین حال قیمت مناسبی هم داشته باشد، پس مسیر خوبی را انتخاب کرده اید. دلال ها و واسطه های را کنار بگذاری و مستقیما دست خود را در دست کارخانه تولید نمک شکری قرار دهید.\nبا خرید عمده این محصول می‌توانید هزینه بسیار کمی را بپردازید و صرفه جویی کنید. این فرصت ویژه را از دست ندهید.\nبرچسب هاخرید عمده نمک شکری خرید نمک شکری فروش نمک شکری کارخانه نمک\nقبلي خرید نمک معدنی جهرم و گرمسار\nبعدی کارخانه نمک تصفیه شده تبلور مجدد گرمسار\nخرید نمک صنعتی صادراتی با کیسه جامبو بگ و کیسه ۲۵ کیلویی لمینت، نمک های …


هنر بعد از ترامپ – میدان\nنویسنده: ساینا مقصودیو سایمون شیخ\nبعد از نتایج اسفبار انتخابات در ایالات متحده، و همین‌طور که بسیاری افراد مدل‌های خوبی برای مقاومت پیشنهاد می‌دهند، به نظرم رسید شاید فکر کردن به نقش هنر و یا در واقع جهان هنر به عنوان کلیتی که تماما در سپهر عمومی و فضای سیاسی زیست می‌کند بتواند در دوران پس از پیروزی ترامپ به کار بیاید. چند دلیل برای این نوع نگرش وجود دارد، بخشی از این دلایل برمی‌گردد به شکلی از پوپولیسم که ترامپ نماینده‌ی آن است و گواه شکل وسیع‌تری از فرهنگ‌سازی سیاسی است، چراکه بسیاری از مسیرهای نادرست انتخابات در زبان، ساختار مردانه و مدیریت‌باوری به وضوح در زمینه بازتولید فرهنگی امروز هم قابل مشاهده هستند، به خصوص در دال‌های پروژه‌ی جهانی شدن در سیستم تولید، چرخش و دریافت که همانا هنر معاصر است. علاوه بر این، ما باید آماده باشیم؛ ما، به عنوان تولیدکنندگان فرهنگی باید توانایی ارائه‌ی یک تحلیل فرهنگی از تغییر وضعیت سیاسی‌ای که با ترامپ به وجود آمده و شیوه‌ی مقاومت در برابر آن را داشته باشیم، تحلیلی فراتر از خشم اخلاقی، شوک و بهت‌زدگی.\nما، به عنوان تولیدکنندگان فرهنگی باید توانایی ارائه‌ی یک تحلیل فرهنگی از تغییر وضعیت سیاسی‌ای که با ترامپ به وجود آمده و شیوه‌ی مقاومت در برابر آن را داشته باشیم، تحلیلی فراتر از خشم اخلاقی، شوک و بهت‌زدگی.\nنیازی به گفتن این نیست که ترامپ نماینده‌ی بازگشت پیروزمندانه پدرسالاری بی‌شرمانه و تبعیض‌جنسی وقیحانه است و این بی‌شک خفقان‌آور است. لیست مشکلات ترامپ به همین‌جا ختم نمی‌شودـ تعصب، نژادپرستی و عدم پذیرش تغییرات جوی را هم باید به تجلیلش از تعرض جنسی افزود، البته اگر بخواهیم اشاره‌ای به ایده‌های عجیبش از عدالت نکنیم. خلاصه، به راحتی می‌شود گفت که ترامپ خلاف جهت تمام آن‌چه هنر معاصر به آن مفتخر است حرکت می‌کند، خلاف تمام ارزش‌های مرکزی جهان هنر از جمله تبادل فرهنگی، تنوع فرهنگی، مسامحه، انتزاع، و تعمقی که این‌چنین برای ما ارزشمند است. درحالی که تمام بیانیه‌ها و دیدگاه‌های ترامپیسم بدون شک تعجب‌آورند، اما در واقع نباید خیلی هم شوک‌آور باشند. الان، دهه‌هاست که علی‌رغم رشد آگاهی نسبت به تبعیض جنسی و نژادی، واکنش شدیدی نسبت به سیاست فرهنگی چپ‌ها به خصوص فمنیسم در جهان غرب سابق در حال وقوع است. آن‌چه با آن مواجه هستیم درواقع معمای پیش‌روست؛ به واسطه تلاش‌های مستمر ضداستعماری، تئوری فمنیستی، تئوری کوییر و عمل به آن، مردم بیشتری نژادپرستی را ناعادلانه می‌خوانند و یا به سادگی اشتباه قلمداد می‌کنند، اما با این‌حال هنوز هم نژادپرستند. در تمام اروپا یک بازی زبانی سیاسی عجیب و غریب به راه افتاده است که در آن راست تندرو و راست میانه‌رو ادعا می‌کنند نژادپرست نیستند، اما در عین حال هرچه در توان دارند هزینه‌ی ریختن هیزم در آتش نژادپرستی و برانگیختن احساسات عمومی می‌کنند، و با خوشحالی زیر نقاب مبارزه با تروریسم و مهاجرستیزی، قوانین نژادپرستانه را اعمال می‌کنند. در نتیجه جای هیچ تعجبی هم نیست که هنگام نظرسنجی‌ها، رای دهندگان معترف به حمایت از سیاست‌های نژادپرستانه نیستند اما وقتی روز رای دادن فرا می‌رسد در کمال خرسندی رای‌شان را در راستای این (سیاست‌ها) خرج می‌کنند. این تبدیل به یک الگوی تکرار شونده در تمام جهان غرب سابق شده است، و طبعا نباید از وقوعش در امریکا خیلی هم بهت‌زده شویم. و به عنوان فرهنگسازان و تئوری‌پردازان درک تفاوت زیاد بین آن‌چه که می‌گوییم با آن‌چه که فکر می‌کنیم می‌توانیم بگوییم، و آن‌چه احساس می کنیم با آن‌چه می‌توانیم انجام دهیم، نباید حیرت‌زده‌مان کند.\nو همینطور هم در رابطه با برخورد ترامپ با تبعیض‌جنسی؛ در عین حال که به وضوح ترسناک است، اما در کمال تاسف این هم تعجب‌آور نیست. فراموش نکنیم که همین زمین کوچک حرفه‌ای ما؛ جهان هنر، موفق شده تا مردان مشابه‌ای را تبدیل به ستاره‌های هنری با شخصیت‌های به یاد ماندنی کند. در رشته‌ی کاری ما یک مرد بدون هیچ توانایی مشخصی می‌تواند یک شغل را از زنی که تمام توانایی‌های لازم را دارد بقاپد، دقیقا اتفاقی که در همین انتخابات هم افتاد… آیا اصلا برای ما قابل تصور است که زنی کمپینی مشابه این کمپین دروغین را راه بیاندازد؟ و برای قلابی بودن، عدم صداقت، حرص و طمع و آزار جنسی فخرفروشی هم کند؟ به نظر من نقشی که این دو کاندیدای ریاست جمهوری بازی کردند از نظر فرهنگی بسیار به هم شبیه است، و بعد از قرن‌ها حکم‌رانی‌ِ پدرسالاری، نباید از تعداد زیاد مردها و زنانی که جذب ترامپ شدند و به او رای داده‌اند شوکه شویم. و همین‌طور باید گفت که ترامپ به هیچ عنوان خطای سیستم نیست، بلکه بسامدی از گذشتگان و معاصرینش است. فقط کافی‌است به سیلویو برلوسکنی که به همین اندازه در رسانه‌های خارج از ایتالیا (در ایتالیا رسانه‌ها نمی‌توانستند نقدش کنند، چرا که مالک بیشتر تریبون‌ها بود) به سخره گرفته شد نگاه کنیم. کسی که به تیزهوشی اقتصادی و سلحشوری‌های جنسی‌اش بسیار مفتخر بود، کسی که، دقیقا مثل ترامپ هم‌سو بودن علایق سیاسی با منافع اقتصادی‌اش را در ارجحیت قرار داد. رسوایی‌های بسیار، فراخوانده شدن به دادگاه برای فساد در سیستم اقتصادی و به کار گرفتن کارگران جنسی زیر سن قانونی هم نتوانست تاثیری در کاندیدا شدنش بگذاردـــ حتی می‌شود گفت این ویژگی‌هایش به نظر خیلی از رای‌دهندگان مرد جذاب می‌آمد، چرا که برلوسکونی داشت همان کارهایی را می‌کرد که اگر توان مالی و قدرت این مردها بهشان اجازه می داد می‌کردند.\nانتخاب ترامپ نباید به منزله‌ی شکست چپ، بلکه باید به عنوان شکست اعتدال قلمداد شود. این شکست نئولیبرالیسم و آن چیزی است که طارق علی به درستی «مرکزگرایی تندرو» می‌نامد.\nحرف من این است که در رابطه با ترامپ هم همین‌طور است –که در واقع برای کسانی که به ترامپ رای‌داده‌اند طفره رفتن از مالیات و روحیه‌ی پرخاشگرانه‌ی جنسی‌اش چیزی نیست که بخواهند تحملش کنند یا در راستای مسائل دیگر نادیده بگیرند، بلکه چیزی است که باید تشویق هم بشود، چراکه ترامپ دقیقا همان کاری را انجام می‌دهد که «اگر ما (بخوانید مردان دگرجنس‌گرا) درجایگاه او بودیم انجام می‌دادیم.» یک سیاست فرهنگی مردسالارانه اینجا در حال ایفای نقش است؛ اگرچه کمی اغراق شده اما در نهایت حاوی محتوای نوعی یلخی مسلکی، هیپستریسم و ورای آن است.\nاگر به ترامپ به عنوان تک رهبر سیاسی مرد نگاه کنیم که سیاست‌های حمایتگرانه حول فربه کردن خود دارد و می‌خواهد با ترکیب سود سرمایه‌ی ملی و قدرت نظامی دولت-ملتی بسازد که در سطح جهانی یک رقیب قدرتمند محسوب شود، در واقع ترامپ نماینده‌ی معاصرانش هم است. همان‌طور که بسیاری به درستی اشاره کرده‌اند این وضعیت عدم پذیرش نئولیبرالیسم و متحدین جهانی مهاجرش به نفع یک مدل قرن نوزدهی از دولت-ملت رقابتی، استفاده از بازار، استعمارگری و قدرت نظامی، برای دستیابی به برتری سیاسی، اگر نگویم هژمونی است. درواقع ترامپ تا همین الان هم روشن کرده که امریکا دیگر قرار نیست نقش پلیس جهانی و مرکز اخلاقی جهان را بازی کند بلکه قرار است با قائل بودن به تمام شدن امپراطوری امریکا، به جای این‌که خود را در راس جهان قرار دهد، از این به بعد دوشادوش روسیه، چین و غیره تن به بازی بدهد. هم‌عصران ترامپ در واقع پوتین در روسیه و اردوغان در ترکیه هستند، کشورهایی که در آن رهبران مرد یکه سالار با خشونت زیاد قدرت نظامی و سود طبقه‌ی سرمایه‌دار را درهم می‌آمیزند تا در منطقه و در سطح بین‌المللی وارد رقابت برای به دست‌آوردن بازار و منابع طبیعی شوند، جایی که راه متحد کردن ملت نه تنها از ساختن یک دشمن خارجی، بلکه از ساختن دشمن‌های داخلی می‌گذرد، دشمن‌های داخلی مثل جامعه‌ی غرب‌زده‌ی LGBTQ در روسیه و جمعیت کردهای ترکیه. این دقیقا همان منطقی است که ترامپ به کار می‌گیرد، طبعا، «ما» در ساختار (فکری) ترامپ در واقع همان جامعه‌ی سفیدهای امریکایی است که توسط مردم سیاه و قهوه‌ای پوست در خطر انقراض قرار گرفته‌است. چیزی که در این‌جا قابل توجه است دو نکته‌ی محوری است؛ عدم پذیرش نئولیبرایسم جهانی هم در سطح اقتصادی و فرهنگی، در کنار تصور ویکتور اوربان از «دموکراسی بدون آزاداندیشی» در مجارستان، و قبول کردن این‌که امریکا دیگر تنها قدرت برتر جهان نیست، بلکه تنها یکی از بسیار ملت‌هایی است که تسلیحات عظیم و اقتصاد گسترده دارند، و این در واقع یعنی پذیرفتن این‌که امریکا خودش هم یک دولت شرور است. (دولت‌های شرور به دولت‌هایی گفته می‌شود که برای صلح منطقه‌ای خطر جدی محسوب می‌شوند.)\nهنر معاصر کمابیش ابزار بیان فرهنگی نئولیبرالیسم جهانی شده است. این مربوط به مسائل عمومی‌تر و نتیجتا مربوط به جهان بین‌المللی هنر به مثابه‌ی ساختار اقتصاد سیاسی و ابزار حکم‌رانی می‌شود، نه آن چیزهایی که هنر خود را با آن‌ها مشغول می‌کند.\nاین بازگشت به رقابت ملی قرن نوزدهمی حتی از نئولیبرالیسم هم مخرب‌تر است– سبقه‌ی تاریخی این مدل ختم به جنگ جهانی اول می‌شود– حتی یک نگاه سرسری به سیاست‌های اقتصادی پیشنهادی ترامپ باید تن ملت‌های کوچک‌تر مخصوصا آن‌هایی را که منابع طبیعی دارند به لرزه بیاندازد. ترامپ عهد بسته است که هم‌زمان با کاهش مالیات‌ها بودجه‌ی عمومی برای بهبود زیرساخت‌های عمومی را افزایش دهد، که ناگزیر منجر به کسری بودجه ملی می‌شود، که این کسری تنها از طریق سیاست‌های پسااستعماگرایانه جبران خواهد شد، چیزی که دیوید هاروی از آن با اصطلاح «انباشت از طریق خلع ید» یاد می‌کند. در حالی‌که جهان تلاش می‌کند با این واقعیت کنار بیاید، ما هم باید ازخودمان بپرسیم که چه واکنش فرهنگی‌ای درست خواهد بود؟ چرا که ارزش‌هایی که ما در جهان هنر گسترش دادیم مستقیما تهدید می‌شوند؛ از طرفی بین‌المللی بودن، تنوع، مسامحه و غیره، از طرف دیگر ساختار اقتصادی‌ای که هنر معاصر را امکان‌پذیر می‌کند–اساسا، آن‌چه از حمایت طبقه‌ی فرادست جهانی باقی‌مانده.– اشتباه نکنید این فقط خودمختاری نسبی هنر و برتری دادن به آزادی بیان نیست، بلکه وجود داشتن زمینه‌ای به نام لیبرال آرت، شامل هنر معاصر و تمام نمودهایش است که مورد تهدید قرار گرفته. اما هیچ هم که نباشد نظریه‌ی مطلوبِ جهان هنر یعنی تئوری لحظه، فلسفه‌ی شتاب (اکسلریشنیسم) الان به درستی مورد آزمایش قرار خواهد گرفت، اگرچه هنوز باید دید که این نسخه مارکیسستی یا نهیلیستش خواهد بود که جان سالم به درمی‌برد.\nهمچنین بخوانید: سخنرانی درباره هنر معاصر در سالن فارابی\nاین را گفتم که به نکته‌ی دوم کلیدی برسم: همان‌قدر که نباید بهت زده شویم، حتی اگر از انتخاب شدن ترامپ وحشت‌زده‌ایم، همان‌قدر هم باید مانع از اجماع عمومی بر سر این شویم که شکست کلینتون، شکست چپ هم هست و تمام؛ چرا که این نه تنها ما را وارد پروسه‌ی سرزنش خود می‌کند بلکه باعث افسردگی و ناامیدی می‌شود. اگر رای‌دهندگان در برابر تبعات جهانی شدن (گلوبالیسم) مقاومت می‌کنند حتی اگر با رفتن به سمت بیگانه‌ستیزی، این به معنای عدم پذیرش نئولیبرال ارتودوکس و مدیریت باوری است، چیزی که کلینتون بیشتر از هر کس دیگری نماینده‌ی آن است. در نتیجه انتخاب شدن ترامپ از دیدگاه من نباید به منزله‌ی شکست چپ، بلکه باید به عنوان شکست اعتدال قلمداد شود. این شکست نئولیبرالیسم و آن چیزی است که طارق علی به درستی «مرکزگرایی تندرو» می‌نامد که از طریق اتحاد سوسیال دموکرات و گسترش مقررات‌زدایی نئولیبرال، چپ میانه‌رو را مهار می‌کند. چیزی که این انتخابات و دیگر انتخابات در غرب نشان می‌دهد این است که مرکزگرایی تندرو بیش از این کار نمی‌کند و پیروزی در انتخابات نه از طریق مرکز که از طریق چپ و راست، و نه از طریق اجماع بلکه از طریق افتراق رخ می‌دهد. دقیقا همین‌جاست که تخیل سیاسی پا به میان می‌گذارد. در واقع همان‌طور که نتایج مورد اعتماد FAIR نشان می‌دهد کاندیدای چپ‌ها؛ برنی سندرز می‌توانست به مراتب شانس بالاتری از کلینتون برای شکست ترامپ در انتخابات امریکا داشته باشد، که تعجب برانگیز هم نیست چرا که سندرز هم سیاست‌های نئولیبرال را مورد نقد قرار داد اما از دیدگاه چپ. اگرچه همان‌طور که می‌دانیم کمیته‌ی ملی دموکرات‌ها هر کاری از دستش برآمد برای جلوگیری از نماینده شدن سندرز کرد، به همان شیوه‌ای که مرکز و چپ میانه‌رو هر کاری از دستشان برآمد برای متوقف کردن چپ در اروپا کردند، حتی زمانی که مردم خلاف این را خواستار بودند، تلاش هواداران تونی بلر برای برکناری کوربین (Corbyn) ، یا عدم پذیرش همکاری سوسیال دموکرات‌ها با چپ نو و پودموس در اسپانیا هم نشانگر همین است. در نتیجه سوال چپ‌ها این است که آیا می‌خواهند با پذیرش کاندیدای مرکز، گروگان مرکز بمانند فقط چون کاندیدای بدیل راست‌ها به مراتب بدتر است؟ خب، حالا ما این پیش‌روی به سمت بدترین را در همه جا داریم! ترامپ، اردوغان، پوتین، اوربان، مودی، نتانیاهو–خودتان نام ببرید، لیست کاندیداهای عوام‌فریبی که در همه‌پرسی‌های دمکرات برنده شده‌اند پایان ندارد. همانطور که ویجی پراشاد (Vijay Prashad) نوشته است، اکنون ما در زمان هیولاها زندگی می‌کنیم. و فقط یک چپ قدرتمند می‌تواند به جای یک میانه‌روی ضعیف جواب‌های مناسبی ارائه دهد و در واقع مبارزه کند. این باعث به وجود آمدن پیامدهایی در رابطه با طرز تفکر ما نسبت به هنر معاصر می‌شود، هنر معاصری که، علی رغم نیت مثبتش، کمابیش ابزار بیان فرهنگی نئولیبرالیسم جهانی شده است. این مربوط به مسائل عمومی‌تر و نتیجتا مربوط به جهان بین‌المللی هنر به مثابه‌ی ساختار اقتصاد سیاسی و ابزار حکم‌رانی می‌شود، نه آن چیزهایی که هنر خود را با آن‌ها مشغول می‌کند.\nجهان هنر مدت مدیدی بنده‌ی مرکز تندرو و حکم‌رانی بی‌قید و بندشان بوده است و ما هم مجبور به قبول کردن بیانیه‌های موزه‌داران و مسئولان هنری بوده‌ایم چراکه هنر نباید «به عنوان ابزاری برای خودنمایی مورد سوءاستفاده‌ی سیاستمداران قرار بگیرد»\nدر واقع، برخلاف تمام ادعا‌های [جهان بین‌المللی هنر] مبنی بر حکم‌رانی شایسته برپایه‌ی اصول انتخاباتی و تقدس‌گرایی در جهان هنر، شفافیت و دموکراسی از طریق دیپلماسی نرم و حتی اجرای دموکراسی در سطح جهانی، [ساز و کار این سیستم] در کمال تعجب در عدم شفافیت و حتی بی‌کاربرد باقی مانده‌است. به احتمال زیاد دلایل تاریخی بسیاری برای بسته بودن سیستم و گشودگی کاری که انجام می‌دهد وجود دارد، چه خوب چه بد این چیزی است که هنر معاصر را با ابزار بیان جهانی‌اش ساخته و بینال‌ها و روابط هنری را تبدیل به ابزار بیان فرهنگی سرمایه‌داری متاخر کرده است. اما هنر معاصر تنها در خدمت ارزش‌های بین‌الملی و متحدانش نیست– باید گفت که بسیاری از هنرمندان به طور مستمر سیستم را چه از درون و چه از بیرون مورد نقد قرار داده‌اند؛ در عین حال هنر معاصر وعده‌ی دسترسی به این چرخه و متحدان جهانی‌اش را داده است؛ وعده‌ی تبدیل شدن به یک هنرمند ستاره، وعده‌ی این‌که تو هم می‌توانی با جزئی از آن شدن، تبدیل به ستاره شوی، فرقی نمی‌کند چه‌قدر روشنفکر، و خودی باشی، تو هم می‌توانی مایل‌های سفر جتت را بین لندن، نیویورک، خلیج و شرق دور بشماری. اما وقتی این شیوه از زندگی توسط مردم و به اصطلاح حاکمان سیاسی جدید پس زده می‌شود، حالا باید از خودمان بپرسیم، ما نماینده‌ی چه کسی و چه چیزی هستیم. جهان هنر مدت مدیدی بنده‌ی مرکز تندرو و حکم‌رانی بی‌قید و بندشان بوده است و ما هم مجبور به قبول کردن بیانیه‌های موزه‌داران و مسئولان هنری بوده‌ایم چراکه هنر نباید «به عنوان ابزاری برای خودنمایی مورد سوءاستفاده‌ی سیاستمداران قرار بگیرد» و این‌که «نه تنها نباید که درست هم نیست که بینال‌ها ارتباطی با جنبش‌های مدنی داشته باشند» ما باید می‌پذیرفتیم و حتی تقدم و تاخر امور به این شیوه را قبول می‌کردیم، چرا که بدیل–پوپولیست راست نوظهور و عدم پذیرش هنر معاصر– احتملا بدتر بود. اما آن روز به هر حال فرا رسیده است.\nهمچنین بخوانید: اضطرابی به نام ترامپ\nمرکز چه از نظر سیاسی و چه از نظر گفتمان زیبایی شناسانه و ساختار حمایتی اقتصادی فرسوده شده است. مرکز حتی در سیاست محض هم از سمت راست مورد حمله قرار گرفته است در حالی که مرکز حاضر به همکاری با ایده‌های سیاست راست در زمینه‌هایی چون مهاجرت و قحطی و غیره است، ظاهرا در احترام به صدای مردم، بسیار کمتر چپ را همراهی می‌کند، همان‌طور که عکس‌العمل اروپایی‌ها در رابطه با انتخاب سیریزا در یونان با پلتفورمی سوسیالیست و علیه ریاضت نشان داد. ظاهرا، صدای مردم یونان، هنگامی که نئولیبرالیسم را پس می‌زنند، به مراتب کم اهمیت‌تر از احساسات بیگانه‌ستیز و مهاجر ستیز و صرفا نژادپرستانه در دیگر نقاط اروپاست. با مرکزی ضعیف و رو به‌زوال در سیاست، مرکز در جهان هنر نیاز دارد تا تصمیم بگیرد که می‌خواهد به کدام سمت برود؛ چرا که دیگر نمی‌تواند پشت ارزش‌های انتزاعی انسان‌گرایانه‌ی مرزهای پهناور هنر، طبقه بندی‌ها و خود تاریخ قایم شود. همان‌طور که گرامشی در اوایل قرن بیستم بیان کرد، و بسیاری دیگر از جمله پراشاد در این باره حرف زدند و البته زیگموند باومن به اختصار در یک مقاله‌ی رساله‌گونه اشاره کرد؛ جهان هنر هم در زمانه‌ی فترت به سر می‌برد.\nمن به هنر بیشتر در قالب یک زمینه، فکر می‌کنم، این‌که چه‌طور ما به عنوان کارگران هنری در سیستمی که همین الان هم غیردموکراتیک است بسیج می‌شویم و هم‌بستگی پیدا می‌کنیم. چه‌طور به صورت نهادی کنش می‌کنیم؟\nدر آخر، شاید نگاه کردن به آن‌چه بر سر لیبرال آرت (شامل فلسفه، تاریخ ادبیات، زبان) در «دموکراسی بدون آزاد‌اندیشی» در مجارستانِ اوربان آمد سازنده باشد. اوربان و حکومتش به صورت سیستماتیک با عوض کردن کارکنان و مسئولان نهاد‌های فرهنگی با افرادی سیاسی (که پیرو ایدئولوژی و سیاست‌های ملی‌گرایانه‌ی خودشان باشند) به‌جای افراد حرفه‌ای آزادی نهادهای دولتی را سلب کردند. این، به درستی، منجر به مقاومت شد، اما توجه بین‌المللی بسیار کمی گرفت، و پاسخ جهان هنر جواب مرکز بود؛ آف-بینالی برای نهادهای غیردولتی درست شد، که باعث به وجود آمدن رابطه‌ی جالبی بین فضاهای بدیل، فضاهایی که توسط هنرمندان اداره می‌شدند و گالری‌های تبلیغاتی شد، اما هدفش مقاومت نبود، بلکه فقط می‌خواست توانایی هنر، امکان‌هایش برای تفکر و تعمق، زیبایی و گشادگی‌اش را نشان دهد. ارزش‌های انتزاعی انسان‌گرایانه‌ای از این دست با فاشیسم مبارزه نمی‌کند. نه تنها تا به حال در تاریخ دیده نشده که موفق شود، بلکه الان هم عملی نیست. متاسفانه باید بگویم چیز بسیار قدرتمندتری نیاز است. اگرچه من نمی‌خواهم پیشنهاد هر شکلی از بازگشت به هنر پیش‌رو و مقاومتش در برابر فاشیسم را بدهم چرا که فاشیسم امروزه شکل‌های دیگری به خود گرفته، و متقابلا هنر هم باید شکل دیگری به خود بگیرد. مسئله واقعا این نیست که هنر تبدیل به پروپاگاندا شود یا نمود مقاومت. اگرچه من مطمئنم که درحال حاضر تولید فرهنگی بزرگ‌تری در رگ‌های مقاومت جاری خواهد شد. اما من به هنر بیشتر در قالب یک زمینه، فکر می‌کنم، این‌که چه‌طور ما به عنوان کارگران هنری در سیستمی که همین الان هم غیردموکراتیک است بسیج می‌شویم و هم‌بستگی پیدا می‌کنیم. چه‌طور به صورت نهادی کنش می‌کنیم؟ به بیان دیگر نگرانی من در اینجا کمتر راجع به بازنمایی و نقد است– من به تخیل هنرمندانه خیلی اعتماد دارم– بلکه یبشتر از این بابت است که ما چگونه می‌توانیم از درون نهادهای هنری مانند گالری‌ها، موزه‌ها، بینال‌ها، فستیوال‌های هنری و مدارس هنر حکم‌رانی کنیم. آیا می‌توانیم این فضاها را از مرکز رو به زوال دور کنیم و به سمت چپ از خاکستر برخاسته تغییر جهت دهیم، همان چیزی که الان بیشتر از هر زمان دیگری به آن احتیاج است.\nبازتولید فرهنگیترامپهنر معاصر


دریل شارژی بوش مدل GSB 120-LI، قیمت، خرید و ارسال سریع\nدریل شارژی بوش GSB 120-LI\nBosch GSB 120-LI Cordless Drill Driver\nدریل چکشی پیچ گوشتی شارژی 12 ولت لیتیوم بوش\nدسته نرم برای کار راحت تر\nکنترل سرعت الکترونیک برای کار با سرعت های مختلف\nمدت زمان استفاده بیشتر از باتری برای کار مداوم\nابزارهای مشابه دریل شارژی بوش مدل GSB 120-LI\n2,137,000 تومان 2,298,000\nدریل پیچگوشتی شارژی 14 ولت لیتیوم رونیکس\n1,858,000 تومان 1,998,000\nدریل شارژی آاگ BSB18G2 LI مدل\n4,240,000 تومان 5,300,000\nEIBHELL TE-CD 12 LI Cordless Drill Driver\nدریل شارژی آینهل TE-CD 12 LI مدل\nدریل پیچ گوشتی شارژی 12 ولت لیتیوم آینهل\nAEG BS12C2 Cordless Drill Driver\nدریل شارژی آاگ BS12C2 LI مدل\nدریل پیچ گوشتی 2 سرعته لیتیومی آاگ\nDewalt DCD771S2 Cordless Driver Drill\nدریل شارژی دیوالت DCD771S2 مدل\nدریل پیچ گوشتی شارژی 18 ولت لیتیوم دیوالت\nAEG BSB12C2 LI Percussion Driver Drill\nدریل شارژی آاگ BSB12C2 LI مدل\nدریل چکشی پیچ گوشتی شارژی 12 ولت لیتیوم آاگ\nنقد و بررسی دریل شارژی بوش GSB 120-LI\nدریل شارژی بوش مدل GSB 120-LI محصولی است که در اینجا قصد معرفی آن را داریم. این دستگاه در گروه ابزارآلات شارژی قرار می گیرد. با استفاده از دریل بوش مدل GSB 120-LI می توانید سوراخی به قطر 10، 8 و 19 میلی متر به ترتیب در فلزات، بتن و چوب ایجاد کنید. سرعت چرخش مته برای عمل سوراخ کاری در این دریل در دو حالت مختلف 400-0 و 1300-0 دور در دقیقه قابل تنظیم می باشد. کنترل سرعت الکترونیک برای کار با سرعت های مختلف موجب تسلط بیشتر کاربر می شود و این مورد یکی از بزرگترین مزیت های این دریل شارژی بوش می باشد. این دستگاه با یک باتری 12 ولت از نوع لیتیوم و ظرفیت 1.5 آمپر ساعت کار می کند. دلیل استفاده از باطری های لیتیوم مقاومت بالای این نوع باتری در برابر فشار، ضربه و حرارت می باشد. همچنین تعداد دفعاتی که این باتری می تواند شارژ شود بیشتر است.\nدریل شارژی ها با توجه به نوع كار از سايزهای كوچک تا بتن كن های بسيار بزرگ و قوی تولید می شوند. برای کار در فضاهایی که دسترسی پریز برق دشوار است و سوراخ‌كاری در ديوار ، چوب ، فلز و يا بستن تعداد زياد پيچ باید انجام شود؛ این دریل شارژی بوش مدل GSB 120-LI بسیار مناسب می باشد. کاربرد این نوع دریل در نصب کابینت های آشپزخانه که جابجایی مدام دستگاه دریل را دارید بسیار مناسب تر از مدل برقی آن می باشد. برای مونتاژ های سری کاری و نصب دوربین های مدار بسته این دریل کاربرد فراوانی دارد. دکوراتورها نیز با توجه به اینکه در فضاهای مختلفی مجبور به کار هستند ترجیح می دهند بیشتر از ابزارهای شارژی استفاده نمایند. در طراحی دریل شارژی بوش GSB 120-LI دسته نرم برای کار کردن راحت تر اپراتور در نظر گرفته شده است. همچنین وزن مناسبی برای این ابزار شارژی بوش جهت کارهای مداوم و طولانی در نظر گرفته شده است.\nشرکت بوش یکی از معروفترین برندها در طراحی و ساخت ابزارآلات شارژی می باشد و تنوع مدل ها با توجه به مشخصات فنی خاص بسیار بالا است. تمامی مدل های دریل شارژی با مشخصات فنی کامل و قیمت به روز برای انتخاب راحت تر مشتریان در سایت ابزاریراق گذاشته شده است. همچنین به طور مختصر مهم‌ترين پارامترها و مشخصات فنی دریل شارژی ها بر روی پلاک دستگاه ها چسبانده شده است. همچنین قبل از خرید برای انتخاب مناسب ترین دریل شارژی حتما مشخصات دستگاه را از سایت ابزار یراق به درستی مطالعه فرمایید. از این طریق امکانی برای شما فراهم می شود تا بتوانید به راحتی چند مدل دریل را با هم مقایسه فرمایید. بعد از خرید دریل شارژی نیز می توانید برای کسب اطلاعات فنی بیشتر به دفترچه راهنما همراه ابزار مراجعه کنید.\nخرید حضوری از فروشگاه ابزار یراق همه روزه در ساعات اداری امکان پذیر می باشد. اگر به هرعلتی تمایل به خرید اینترنتی ابزار نیز دارید می توانید به راحتی بدون ثبت نام اولیه در سایت فقط با وارد نمودن نام و آدرس خود در سریع ترین زمان سفارشات خود را تحویل بگیرید.\nمشخصات فنی دریل شارژی بوش GSB 120-LI\nسرعت (دور در دقیقه) 0-400/0-1300\nگشتاور 11/28 نیوتن متر\nظرفیت سوراخکاری در بتن 8 میلیمتر\nباطری اضافی دارد\nظرفیت سوراخکاری در چوب 19 میلیمتر\nظرفیت باطری 1.5 آمپرساعت\nابزارهای جانبی دریل شارژی بوش GSB 120-LI\nKING 31 Pcs Screwdriver Bit Set\nست 31 عددی سر پیچ گوشتی کینگ\nببخشید این مدل دریل شارژی بوش لامپ ال ای دی هم داره؟\nمن توصیه میکنم بخرین،دریل شارژی خیلی لازمه\nوالا حد بوق که نیست\nمخصوصا برای کارها ی سنگین ولی تو خونه هم من استفاده می کنم\nبه نظرم مدل های دیگه دریل شارژی بوش از این مدله بهتره\nیدونهمدل 180داره اون خوبه ها\nبا وجود دریل شارژی دیگه کسی به دریل برقی فکر نکنم حتی نگاه هم بکنه\nخیلی قوی و خوش دست\nوزن مناسبی داره این دلر شارژی بوش\nطولانی که کار میکنی دیگه از دست درد خبری نیست...\nبرادرم از این دریل شارژی بوش داره و خیلی ازش تعریف میکنه