نزدیکی در زمان اعیاد اسلامی - سایت 2 زندگی\nتاریخ انتشار: دوشنبه ۱۲ فروردین ۱۳۹۸ ساعت ۲۳:۵۶دفعات بازدید: ۱۸۹۴۲ بار\nنزدیکی در زمان اعیاد اسلامی چگونه است؟ آیا اقدام به بچه دار شدن در شب اعیاد اسلامی خوب است؟ آیا نزدیکی کردن در زمان اعیاد اسلامی به منظور بچه دار شدن ، مناسب است؟ زمان ، یکی از عوامل مهم مربوط به نزدیکی کردن مخصوصا به منظور اقدام به بارداری و بچه دار شدن می باشد و انتخاب زمان های مربوط به اعیاد اسلامی برای انجام عمل نزدیکی و علی الخصوص برای حامله شدن یکی از مقوله های مهمی است که در این مطلب می خواهیم به آنها اشاره کنیم و خوانندگان عزیز سایت 2 زندگی را با حقایقی در این زمینه آشنا کنیم.\nنزدیکی کردن یکی از نیازهای زوجین می باشد و همانطور که در بالا هم مورد اشاره قرار گرفت ، یکی از مقوله های مربوط به عمل مقاربت ، زمان انجام این عمل است. از آنجایی که اعیاد اسلامی نظیر عید فطر ، عید قربان ، عید غدیر خم ، عید مبعث و عید نیمه شعبان جزء زمان های مبارک برای مسلمانان هستند سؤالی که ممکن است برای زوجین مطرح باشد این است که آیا می توان در این زمان های مبارک برای مسلمین ، اقدام به نزدیکی مخصوصا برای باردار شدن کرد؟ شاید این سؤال شما خواننده محترم هم باشد و بخواهید که جواب مناسبی برای این پرسش خود پیدا نمایید.\nنکته مهمی که در این میان وجود دارد و بایستی بسیار مورد توجه قرار بگیرد و چه بسا موجب برداشت اشتباه ما بشود این است که عید و مبارک بودن یک زمان برای مسلمانان ، دلیلی بر مناسب بودن آن زمان برای انجام عمل نزدیکی نیست. معنی این جمله آن است که به صرف مبارک بودن و عید بودن یک زمان ، نمی توان چنین برداشت کرد که حتما آن زمان برای اقدام به نزدیکی کردن و مخصوصا به منظور باردار شدن ، مناسب است. این یک برداشت اشتباه است. ممکن است زن و مردی چنین تصور کنند که مثلا چون عید قربان یک زمان مبارک و خجسته است پس اگر به منظور باردار شدن زن عمل نزدیکی را انجام دهند ، خوب خواهد بود. در حالی که چنین نیست و نزدیکی در شب عید قربان یکی از زمان های نهی شده از نظر شرع می باشد. پس با این حساب ، چاره کار چیست و از کجا بدانیم که آیا اعیاد اسلامی برای نزدیکی کردن مناسب هستند یا نه؟\nپاسخ این سؤال را بایستی در دستورات شرع جستجو کرد. در شرع مقدس اسلام برای برخی اعیاد اسلامی ، عمل نزدیکی کردن منع شده است و برای برخی از اعیاد ، توصیه خاصی برای عمل نزدیکی کردن نشده است. از جمله اعیاد اسلامی که برای نزدیکی کردن منع شده است می توان از عید قربان ، عید فطر و نیمه شعبان نام برد و از اعیاد اسلامی که توصیه خاصی جهت نزدیکی کردن در آن زمان از نظر شرع نشده است می توان از عید مبعث نام برد. از نظر شرعی ، توصیه ای برای نزدیکی کردن در عید مبعث وجود ندارد یعنی اینکه نه توصیه ای در این باره شده است و نه نهیی در این زمینه وجود دارد.\nپس با در نظر گرفتن این موارد به نتایج زیر در مورد انجام عمل نزدیکی در زمان اعیاد اسلامی می رسیم:\nمبارک و خجسته بودن هریک از اعیاد اسلامی دلیل بر خوب بودن انجام عمل نزدیکی در آن عید نیست.\nنزدیکی کردن در بعضی از اعیاد اسلامی نهی شده است.\nقاعده کلی در مورد نهی یا توصیه در مورد عمل نزدیکی مربوط به همه اعیاد اسلامی وجود ندارد و بایستی توصیه شرع در مورد هریک از اعیاد را برای دانستن حکم نزدیکی در آن عید در نظر گرفت. به عنوان مثال ، چنین نیست که نزدیکی کردن در زمان همه اعیاد اسلامی ، نهی شده باشد و از طرفی چنین نیست که انجام عمل نزدیکی در اعیاد اسلامی توصیه شده باشد. پس هریک از اعیاد اسلامی را بایستی به طور جداگانه در نظر گرفت و نظر شرع را در مورد آن جویا شد و مطابق آن عمل کرد.\nبا توجه به مطالب بالا شاید این سؤال مطرح شود که خب در مورد اعیادی که عمل نزدیکی نهی شده است ، تکلیف مشخص است اما در مورد اعیادی که انجام عمل جماع در آن زمان ها نهی نشده است ، تکلیف چیست؟ آیا می توان در این زمان ها نزدیکی کرد؟ در مطلب 3 نوع زمان نزدیکی کردن از نظر شرعی در مورد زمان های نزدیکی نکاتی ذکر شده است و زمان های نزدیکی کردن به سه گروه تقسیم بندی شده است. در مورد زمان هایی که از نظر شرعی نهی یا توصیه نشده است یعنی اینکه انجام عمل نزدیکی در آن زمان ها ، خطر یا مشکلی ایجاد نمی کند اما از طرفی ، محسنات زمان های توصیه شده را هم ندارد. در اینگونه موارد ، تصمیم با خود افراد است که اتخاذ کنند که آیا عمل نزدیکی را انجام دهند یا نه. البته لازم است سایر موارد نهی از انجام عمل نزدیکی هم در نظر گرفته شود. به عنوان مثال فرض کنیم عید مبعث در روز چهارشنبه واقع شده باشد. حال فرض کنیم که زوجی تصمیم دارند در شب عید مبعث عمل نزدیکی انجام دهند و به دلیل اینکه عید مبعث نه جزء زمان های نهی شده و نه جزء زمان های سفارش شده است ، این زوج به میل خود تصمیم به انجام عمل نزدیکی می گیرند. اما در اینجا باید شرایط دیگر را هم مد نظر قرار داد. یک شرط مهم در اینجا ، واقع شدن عید مبعث در روز چهارشنبه است و شب عید مبعث برابر با شب چهارشنبه می شود. اما از نظر شرعی ، شب چهارشنبه جزء زمان های نهی شده برای آمیزش می باشد. پس با توجه به این نکات ، انجام عمل نزدیکی در این شب مبعث (شب مبعثی که در شب چهارشنبه واقع شده است) توصیه نمی شود.\nشاید برای بعضی از افراد ، دانستن این مفاهیم و تطبیق آنها کار سختی باشد. خبر خوش برای این عزیزان و همه عزیزان این است که جای هیچ نگرانی نیست. سایت 2 زندگی با ارائه برنامه محاسبه بهترین زمان نزدیکی در اسلام ، این کار را آسان کرده است. با استفاده از این برنامه و توصیه های ذکر شده در آن ، شما به راحتی می توانید زمان مناسب برای نزدیکی کردن را بدانید و تصمیم به موقع و مناسب برای بچه دار شدن بگیرید.\nامیدواریم که این مطلب به فضل الهی مورد استفاده شما عزیزان قرار گرفته باشد انشاء الله تعالی.\n۴۳ : ۵۵ : ۰۵


قرص ولبان ,قرص ولبان برای لاغری,قرص ولبان ویکی پدیا,قرص ولبان چیست,قرص ولبان ای ار ١۵٠,قرص ولبان برای چیست,قرص ولبان لاغری,قرص ولبان و لاغری,قرص ولبان چیست\nقرص بوپروپیون با نام تجاری ولبوترین، زیبان (Wellbutrin, Zyban) و ولبان یک داروی ضد افسردگی و آرامبخش آتیپیک است که به عنوان داروی کمک به کاهش میل و اثرات ترک نیکوتین نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.♥ از ابتدای کشف این دارو به‌عنوان ضدافسردگی، از آن به‌عنوان دارویی مؤثر در ترک سیگار (به صورت غیر مستقیم) نیز نام برده شده است. بیش از ۲۰ میلیون از این دارو در سال ۲۰۰۷ فروش رفته و پس از سرترالین، سیتالوپرام و فلوکستین چهارمین ضدافسردگی است که در آمریکا تجویز می‌شود. این دارو آستانهٔ تحریک تشنج را پایین می‌آورد و در متون پزشکی از قدرت تشنج‌زایی آن یاد شده‌است. هر چند در مقادیر (دوزهای) توصیه شده میزان ریسک تشنج‌زایی آن با برخی از سایر داروهای ضدافسردگی برابر است. بوپروپیون به‌تنهایی داروی ضدمیگرن و ضدافسردگی مؤثری است اما بیشتر هنگامی که فرد به یک داروی ضدافسردگی جواب کاملی نداده، به عنوان مکمل درمان استفاده می‌شود. این دارو برخلاف برخی از دیگر داروهای ضدافسردگی (به جز SSRIها) معمولاً باعث افزایش وزن و کاهش میل جنسی نمی‌شود اما در عوارض جانبی آن احتمال افزایش یا کاهش وزن و میل جنسی هردو ذکر شده‌اند. در این مطلب از سایت جسارت در مورد عوارض و موارد مصرف قرص ولبان 75 برای لاغری صحبت میکنیم امیدواریم مورد توجه قرار بگیرد.همراهان گرامی سایت جسارت ، مصرف و تعیین دوز دارو به عهده پزشک معالج شما می باشد و سایت جسارت هیچگونه مسئولیتی در خصوص مصرف خود سرانه داروها ندارد. حتماً قبل از استفاده از این دارو با پزشک معالج خود مشورت نمایید و از مصرف خودسرانه دارو به شدت بپرهیزید!\nپاروکستین ، سرترالین ، فلوکستین ، دیازپام ، سیتالوپرام کلوپیدوگرل (پلاویکس) ، تیکلوپیدین ، اورفنادرین ، کلوتریمازول ، ریفامپین ریتوناویر ، لوپیناویر ، افاویرنز ، فنوباربیتال ، کارمازپین ، فنی توئین ، ونلافاکسین . -همراه با MAO و نیز در فاصله کمتر از 2 هفته از قطع MAO نباید داده شود. -همراه با الکل، بایستی حتی الامکان اجتناب شود چرا که آستانه تشنج را تغییر می دهد هم چنین سایر داروهای پایین آورنده آستانه تشنج مثل ضد افسردگیها، آنتی سایکوتیکها، ضد مالاریاها، آنتی هیستامین های خواب آور، کینولون ترامادول، تئوفیلین یا کورتیکو استروئیدهای سیستمیک بایستی با نهایت احتیاط مصرف شوند. -Patch های پوستی نیکوتین همراه با بوپروپیون می تواند باعث افزایش فشار خون شود. -مصرف همزمان آن با آمانتادین یا لوودوپا بایستی با احتیاط باشد. -کاربامازپین، فنی توئین و فنوباربیتال باعث القاء متابولیسم بوپروپیون ولی سایمتدین و یاوالپورات باعث مهار متابولیسم آن می شود. -بدلیل خاصیت مهار کنندگی ایزوآنزیم CYP2D6 بوسیله بوپروپیون، این دارو بایستی با داروهایی چون ضد افسردگی ها، ضد سایکوزها، بتا بلوکرها و آنتی آریتمی های IC با احتیاط استفاده گردد.\nبی قراری (آشفتگی)، اضطراب و بیخوابی اغلب در طی مراحل اولیه شروع درمان با این دارو دیده می شود. دیگر عوارض شایع گزارش شده شامل: تب، خشکی دهان، سردرد یا میگرن، گیجی، تکرر ادرار، تهوع و استفراغ، یبوست، افزایش تعریق و راشهای پوستی است. واکنش های ازدیاد حساسیت از خارش و کهیر گرفته تا موارد کمتر شایع مثل آنژیوادما، تنگی نفس و واکنش های آنافیلاکتیوئید که می توانند علائم مطرح کننده بیماری سرم باشند، رخ می دهد. گزارشات نادری از سندرم استونس جانسون و اریتم مولتی فرم داده شده است. افزایش تعداد ضربان قلب، درد سینه، افزایش فشار خون (گاهی شدید) یا گاهی اتساع عروق و کاهش فشار خون وضعیتی، تپش قلب و سنکوپ نیز گزارش شده است. حملات جنون، گیجی، کابوس های شبانه، اختلال حافظه، dysguisa بی اشتهایی و کاهش وزن، گزگز شدن، وزوز گوش و اختلالات بینایی نیز گزارش شده است. تشنج (seizure) که نسبتاً وابسته به دوز است ممکن است با این دارو رخ دهد و به خصوص در بیماران مبتلا به بی اشتهایی عصبی یا پرخوری عصبی قابل توجه است، خطر این عارضه در بیماران با سابقه اختلالات تشنجی یا سایر عوامل مستعد کننده افزایش می یابد شیوع کلی تشنج در بیماران دریافت کننده دوز درمانی بوپروپیون 4/0-1/0 % بوده است. علائم مسمومیت شامل توهم، تهوع و استفراغ، افزایش تعداد ضربان قلب، کاهش هوشیاری و مرگ (بدنبال مسمومیت شدید)، تشنج در یک سوم موارد رخ می دهد. لاواژمعده وشارکول فعال میزان جذب دارو را در صورتی که بلافاصله بعد از مسمومیت خورده شود، کاهش می دهد. درمان حمایتی است. بنزودیازپین ها برای تشنج ممکن است بکار رود. دیورز، دیالیز و هموپرفوزیون به نظر نمی رسد مؤثر باشند.\nبیشتر بخوانید : قرص هیدروکسی زین ♥ قرص هالوپریدول ♥ قرص هماتینیک ♥ قرص وگادول ♥ قرص ولتارن


آیا سامسونگ گلکسی نوت 8 واقعاً به دوربین دوگانه نیاز خواهد داشت؟ | اس ام اس های جدید و بروز عاشقانه ،سنگین ،تیکه دار و زیبا 95\nآیا سامسونگ گلکسی نوت 8 واقعاً به دوربین دوگانه نیاز خواهد داشت؟\nتوسط admin · می 29, 2017\nکمپانی کره ای در پرچمداران اخیر خود یعنی گلکسی اس 8 و اس 8 پلاس، از یک سنسور استفاده کرده و هنوز نمی توان با اطمینان راجع به فبلت بعدی این شرکت اظهار نظر کرد. اما آیا حضور ماژول دوربین دوگانه در گلکسی نوت 8 الزامی است؟ یا یک سنسور واحد قدرتمند هم می تواند انتظارات را برآورده کند؟\nدوربین دوگانه امکاناتی مانند زوم اُپتیکال را برای کاربر فراهم می کند\nاز یک طرف، دوربین های دوگانه موجود در بازار، واقعاً در افزایش کیفیت و امکانات تصویربرداری مؤثر هستند. بعضی از این ماژول ها میدان دید را افزایش داده و بعضی نیز نورهای مختلف را برای ثبت تصاویر شفاف به دام می اندازند. حتی برخی از این دوربین ها توانایی زوم اُپتیکال را هم به کاربر می دهند.\nاز طرف دیگر دوربین های دوگانه در حال تبدیل شدن به استاندارد صنعت هستند و سامسونگ هم نمی تواند به راحتی از کنار این مسئله عبور کند. حقیقت این است که سنسورهای دوتایی، طیفی از امکانات را در اختیار سازنده و کاربر قرار می دهند که یک سنسور واحد به راحتی از پس آنها بر نخواهد آمد.\nعرضه گلکسی اس 8 با یک دوربین در پنل پشتی و قرار دادن سنسور اثر انگشت در جای احتمالی دوربین دوم، موجب بهت و حیرت کاربران شد. اگر شرکت کره ای همچنان به بی تفاوتی در این زمینه ادامه دهد، رقبا فرصت را غنیمت شمرده و برای تصاحب سهم بازار بیشتر به میدان می آیند.\nالبته نباید فراموش کنیم که دوربین موبایل های سامسونگ همین حالا هم بسیار عالی عمل می کنند. شاید کلمه «عالی» حق مطلب را به خوبی ادا نکند چرا که فناوری تصویربرداری سامسونگ از زمان عرضه گلکسی اس 6 به این سو، در یک کلام خارق العاده بوده و حتی اپل را نیز برای باقی ماندن در عرصه رقابت، مجبور به استفاده از دوربین دوگانه کرده است.\nسامسونگ صرفاً برای داشتن دستگاهی با دوربین دوگانه، چنین محصولی را عرضه نخواهد کرد\nحال سؤال اینجاست که آیا کره ای ها هم برای افزایش توانایی رقابتی خود، مجبور به افزودن یک سنسور اضافی به پنل پشتی پرچمداران بعدی هستند؟ مسلماً این تغییر گلکسی نوت 8 را به یک دوربین تمام عیار تبدیل می کند؛ اما به نظر نمی رسد سامسونگ صرفاً برای عرضه دوربین دوگانه دست به چنین کاری بزند. اگر این شرکت بتواند همچنان با یک دوربین سلطه خود بر بازار دوربین های موبایل را ادامه دهد، قطعاً در هزینه ها صرفه جویی کرده و رقبا را مجبور به تلاش بیشتر خواهد کرد.\nباید منتظر بود و دید با حضور رقبای قدرتمندی همچون HTC U11 در زمینه تصویربرداری، سامسونگ چگونه عمل کرده و چه تدابیری را برای تصاحب صدر جدول دوربین های موبایل می اندیشد.\n33 فیلم برتر تاریخ سینما در ژانر علی تخیلی (3)\nردپای ابوعزرائیل پشت سر ابوبکر البغدادی\nنوشته بعدی سالاد توت فرنگی و مرغ به همراه گردو\nنوشته قبلی مُسکن‌های طبیعی برای دردهای مزمن


کمتر از یک چهارم اساتید دانشگاه تربیت مدرس کلاس های خود را به صورت مجازی برگزار کرده اند - مجله میهن\nبه گزارش مجله میهن، طبق اعلام مدیر آموزشی دانشگاه تربیت مدرس، کمتر از یک چهارم اساتید دانشگاه تربیت مدرس که تنها 120 نفر می شوند، کلاس های خود را به صورت مجازی برگزار کرده اند.\nبه گزارش گروه دانشگاه مجله میهن، طبق اعلام مدیر دفتر آموزش های آزاد معاونت آموزشی دانشگاه تربیت مدرس با تلاش های اجرا شده، 810 درس در فضای مجازی ثبت شده، اما برخی هنوز تولید محتوایی نداشته اند و تنها 400 درس فعال است.\nبر اساس آمار از مجموع 180 عضو هیأت علمی دانشگاه که درخواست اختصاص فضای درسی داشته اند که آن ها نیز یک چهارم کل اساتید را تشکیل می دهند، تنها 120 عضو هیأت علمی درس های خود را وارد کرده اند و با دانشجویانشان در ارتباط هستند.\nبررسی ها نشان می دهد بین 400 تا 450 درس امکان ارائه در فضای مجازی را دارند. برای بیش از یک هزار و 55 درس باقی مانده، حوزه آموزش سناریو های مختلفی بر اساس آمار و ارقام پیش بینی کرده است.\nپیش از این مدیر دفتر آموزش های آزاد معاونت آموزشی تنها از امکان برگزاری کلاس های دوره دکترای تخصصی به صورت مجازی خبر داده بود.\nانتشار: 14 اردیبهشت 1399 بروزرسانی: 14 اردیبهشت 1399 گردآورنده: mihanmall.com شناسه مطلب: 17308\nبه "کمتر از یک چهارم اساتید دانشگاه تربیت مدرس کلاس های خود را به صورت مجازی برگزار کرده اند" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "کمتر از یک چهارم اساتید دانشگاه تربیت مدرس کلاس های خود را به صورت مجازی برگزار کرده اند"


آرشیو مطالب بیماری ها\nبیماری ها بیماری های مقعدی فیستول و آبسه\nدرمان فیستول مقعد با لیزر و مزایای لیزر فیستول\nپزشک متخصص با انجام معاینات مختلف بیماری فیستول مقعد را تشخیص می دهد و با استفاده از ابزاری مانند سونوگرافی، عمق عفونت و اندازه فیستول را شناسایی می کند. با توجه به ماهیت عفونی و باکتریایی فیستول، انجام جراحی فیستول نیاز به دقت زیادی دارد. جراحی فیستول مقعد با لیزر روش درمان قابل اطمینانی برای این ب\nبیماری ها بیماری های مقعدی\nدرمان بواسیر با انواع روش های تهاجمی، دارویی و خانگی\nبیماری بواسیر یا هموروئید یکی از شایع ترین بیماری های نشیمنگاهی است. علت بواسیر تورم و گشاد شدن عروق مقعدی است و بیماری درد بسیار زیادی را به همراه دارد. اما برای درمان بواسیر چه باید کرد؟ خوشبختانه راه های مختلفی برای درمان وجود دارد. انتخاب روش مناسب بستگی به نظر پزشک، شدت و انواع بواسیر، وضعیت\nمراقبت های بعد از جراحی آبسه مقعدی ، چگونه در خانه از خود مراقبت کنید؟\nبیماری آبسه مقعدی معمولا خود به خود از بین نمی رود و برای مداوای بیماری نیاز به مداخله پزشک است. همانطور که قبلا گفته شد، بیماری آبسه مقعدی دارای عوارض ثانویه ی جدی است بنابراین حتما باید به پزشک مراجعه کنید. جراحی آبسه مقعدی یکی از روش های درمان این بیماری است. در این مقاله اطلاعاتی در مورد مراقب\nعلت بیماری آبسه مقعدی، علائم و مراحل تشخیص و درمان بیماری\nبیماری آبسه مقعدی ، نوع دیگری از بیماری های نشیمنگاهی است. این بیماری بسیار دردناک است. علت این بیماری عفونت کلی در غدد کوچک مقعدی و عفونت در بافت اپیتلیوم پوشش کانال مقعد است. آبسه مقعدی به صورت یک جوش قرمز در نزدیکی مقعد دیده می شود. زمانی که جوش را لمس کنید ممکن است گرم باشد. ممکن است آبسه مقعدی\nاختلالات روحی و روانی بیماری ها\nاسترس پاسخ ذهن در برابر برخی از موقعیت های چالش انگیز و خطرناک است. انسان ها در طول دوره زندگی و تکامل، طیف وسیعی از عوامل استرس زا را تجربه کرده اند. این تجربیات منجر به رشد و تکامل بشر در دوره های مختلف زندگی شده است. در واقع این حس بخشی از زندگی است. مقدار کمی از اضطراب در موقعیت های خطرناک و یا\nبیماری ها بیماری های مقعدی زگیل\nزگیل مقعدی حاصل ویروس HPV است که در ناحیه اطراف مقعد، داخل عضله، درون رکتوم، بازوی مقعد، باسن و اطراف آن مشاهده می شود. افراد بسیاری در مورد این بیماری نگران هستند و سوالات زیادی در رابطه با این بیماری وجود دارد. با توجه به اهمیت موضوع و نگرانی هایی که در این مورد وجود دارد، تصمیم گرفتیم تا به متداو\nزگیل مقعد، در اطراف ناحیه مقعد و یا داخل کانال مقعد ایجاد می شود. بیماری زگیل مقعد یک بیماری ویروسی است و به آسانی می تواند به نواحی دیگر بدن و یا به فرد دیگری منتقل شود با کمک جراحی زگیل مقعدی، با استفاده از تیغ جراحی و یا لیزر بسته به اندازه و محل زگیل، می توان این بیماری را درمان کرد.\n3 روش درمان خانگی زگیل مقعدی ، درمان با سرکه سیب، آلوئه ورا و سیر\nبسیاری ازگیاهان و ادویه جات دارای خواص دارویی هستند. برای درمان خانگی زگیل مقعدی خفیف می توانید از داروهای خانگی استفاده کنید اما به خاطر داشته باشید زگیل مقعدی، بیماری ویروسی است و ممکن است حتی پس از درمان در بدن باقی بماند و بهترین روش درمان زگیل مقعدی مراجعه به پزشک است. حتی اگر شما برای درمان ز\nمراحل درمان زگیل مقعدی\nدر مقاله امروز روش های درمان زگیل مقعدی را به شما معرفی می کنیم. به گفته پزشکان در انجمن جراحی کولون و جراحان آمریکایی، زگیل های مقعد ابتدا در داخل و یا اطراف مقعد به صورت لکه های کوچک ظاهر می شوند. زگیل های مقعد در ابتدا بسیار کوچک است و میتواند به اندازه یک نخود رشد کند. در حالیکه بسیاری از مبتل\nبیماری ها بیماری های مقاربتی بیماری های مقعدی زگیل\nشناخت بیماری زگیل مقعدی ، علائم و علت بیماری و راه های پیشگیری\nبیماری زگیل مقعدی یا "کندیلما اکومینیت" ، زگیل های کوچکی هستند که در داخل و یا اطراف مقعد به چشم می خورند. بیماری زگیل مقعدی نوعی از زگیل های تناسلی است. در موارد خفیف زگیل مقعدی باعث ناراحتی و درد نمی شود و ممکن است فرد مبتلا به زگیل مقعد از آن اطلاعی نداشته باشد. با این حال اگر بزرگ شوند ممکن است


کتاب نیوز | اطلاع رسانی و نقد کتاب - شاگرد ته کلاس یک مهاجر است\n«شاگرد ته کلاس» [The Boy at the Back of the Class] که برای گروه سنی نوجوان از سوی نشر پیدایش روانه کتابفروشی‌ها شده، داستانی است از دنیایی که با ورود پناهندگان دستخوش تغییر شده است.\nبه گزارش کتاب نیوز به نقل از تسنیم، در سال 2015 هزاران نفر از آسیا و آفریقا تلخ‌کامی‌های یک سفر جان‌فرسا را به جان خریدند برای یافتن حداقل‌های یک زندگی ساده. جهان در سال 2015 تا 2017 شاهد موجی از هزاران انسانی بود که امنیت و امکانات اولیه برای آنها به‌سان کودکی بود که دستشان را به ناگاه رها کرده و در میان همهمه جهان گم شده است. کیلومترها راه پیمودند، از هر جاده‌ای که می‌شناختند رد شدند، از ایستگاه‌های قطار سراغش را گرفتند، دل به دریا زدند و شبانه روز به دنبال این طفل گم‌شده زمین را طی کردند، اما هنوز آن را نیافته‌اند. موج هزاران انسانی که به امید زندگی بهتر رهسپار اروپا شدند، تمام دنیا را شوکه کرد. در این میان، هزاران نفر جان خود را در بار کشتی‌ها و کامیون‌ها و یا در دریا از دست دادند. از سرنوشت بسیاری از آنها هنوز اطلاعی نیست و آینده کسانی که پایشان به سرزمین آرزوهایشان رسیده است، هنوز روشن نیست.\nدر این میان کودکان بیش از همه تحت تأثیر جابجایی و مهاجرت‌های اجباری شده‌اند. کودکانی که کودکی‌شان را در جاده‌ها در جست‌وجوی آرامش گذراندند و رؤیاهایشان به داشتن یک سرپناه امن و یک وعده غذای گرم محدود شد. داستان کودکانی که جنگ و مهاجرت‌های اجباری کودکیشان را دزدید، یکی از داستان‌های غم‌انگیز قرن بیست و یک است که متأسفانه با وجود اهمیت آن، هنوز چندان به آن پرداخته نشده است.\nداستان «شاگرد ته کلاس» از جمله معدود آثاری است که در این رابطه به چاپ رسیده است. این اثر که به قلم آنجالی.ق.رئوف [Onjali Q. Raúf] یکی از نویسندگان مطرح انگلستانی، نوشته و با ترجمه شهره نورصالحی از سوی نشر پیدایش منتشر شده است، داستان پسری به نام «احمد» را روایت می‌کند. احمد که از مهاجران است، به تازگی وارد مدرسه شده است و داستان حول واکنش دانش‌آموزان به تازه‌وارد کلاس است که در آخرین نیمکت کلاس می‌نشیند، نه با کسی حرف می‌زند و نه لبخندی بر لب دارد. احمد که از جنگ فرار کرده، در این مرحله از زندگی با بحران دیگری مواجه می‌شود؛ بحران مواجهه با دنیای جدید و راه‌های پذیرش در محیط جدید.


گردشی در باغستان موسیقی - بخش اول ؛ باغ سیب « شناخت فیگورها و مضراب ها »\nگردشی در باغ سیب\n۱- بهترین و كاربردی ترین فیگور برای نواختن ، نشستن بر روی صندلی است . و خوبست دقت شود صندلی بدون دسته باشد. تا دست های راست و چپ نوازنده برای حركت ، آزاد باشند. این همان حالتی است كه هم در كلاس و هم در صحنه ی اجرا كاربرد دارد. خوبست در هنگام تمرین و اجرا روی مبل راحتی و یا هم سطح با زمین ننشینیم . چرا كه باعث میشود قوز كنیم و این برای ساز نواختن راحت و زیبا نیست .\n۲- پای راست باید بالاتر از پای چپ باشد. چرا كه كاسه ی ساز بر روی پای راست قرار خواهد گرفت . تا كنترل دست راست برای مضراب نواختن راحت تر شود. برای این منظور می توانیم از زیر پایی در زیر پای راست استفاده كنیم و یا پای راست را بر روی پای چپ بگذاریم. دست چپ باید دسته ی ساز را كنترل كند و با انگشتان دست چپ پرده گیری كند .برای اینكار و برای سهولت در حركت های لازمه ی دست چپ ، باید فیگور دست چپ را بخوبی یاد بگیریم .\n1 - ابتدا دست چپ را در حالت آویزان و افتاده به سمت زمین قرار بدهید. توجه شود كه دست در این حالت كاملا فرم طبیعی خود را داشته باشد. بعد با حفظ صد در صد مچ و انگشتان دست چپ، آرنج را 90 درجه بالا بیاورید. توجه شود كه مچ در هنگام بالا بردن آرنج ، كاملا صاف بماند.\n2 - حال دسته ی ساز را درون دست چپ برده و دسته ی ساز را روی بند آخر انگشت اشاره ( همان بندی كه به كف دست نزدیك است ) و بند جلوئی انگشت شست دست چپ قرار بدهید.در این حالت دسته ی ساز روی انگشت اشاره و زیر انگشت شست قرار گرفته است.\n3 - ذكر سه نكته در اینجا لازم است و هنرجو باید آنها را رعایت كند.\nالف : منحنی بین شست دست چپ و انگشت اشاره ی دست چپ (بهیچ وجه) نباید با پشت دسته ی ساز برخورد داشته باشد.\nب : كف دست چپ به (هیچ وجه) نباید با زیر دسته ی ساز تماس پیدا كند.\nپ : انگشتان دست چپ به همان حالت طبیعی كه گفته شد ، باشند ( یعنی به حالت مشت نیمه باز ) و فعلا نباید روی دسته ی ساز بنشینند.البته این برای باغ سیب است و در ادامه ، یعنی در باغ انگور نحوه انگشت گذاری را به طور كامل تر و مناسب تمرین های آن بخش توضیح خواهیم داد. ( تصاویر و توضیحات تكمیلی)\nحالت دست راست\n1 - ابتدا دست راست را به حالت مشت نیمه باز شكل می دهیم .بطوریكه چهار انگشت بغیر از شست كاملا به هم پهلو به پهلو چسبیده باشند. در این حالت بیشتر دقت شود كه تمامی این چهار انگشت بدون منقبض شدن از بندهایشان كمی ، توجه كنید كمی خمیده باشند.و خوبست نوك دو انگشت كوچك و انگشتری در یك سطح باشند. توجه : مچ دست راست همیشه و حتما باید صاف باشد. یعنی همواره پشت دست راست و پشت ساعد در یك امتداد باشند.\n2 - ساعد را در ته كاسه ی ساز و بالای سیم گیر ( جایی كه سیم ها در ته كاسه ساز مهار شده اند) قرار بدهید. بطوریكه اگر دست را بر روی صفحه فرود بیاوریم ، خط مچ روبروی خرك ( قطعه ای كه حائل بین سیم ها و صفحه ی ساز است ) باشد. توجه كنید كه دست حالت مشت نیمه باز خود را حفظ كرده باشد.\n3 - حال با حفظ كامل فیگور توضیح داده شده ، نوك انگشتان كوچك و انگشتری را روی صفحه ی ساز و كمی پایین تر از زیر سیم اول یا همان سیم پایینی می گزاریم.\n4 - اكنون نوبت كناره بیرونی بند جلوئی شست است كه باید آن را به صفحه ی ساز ( كمی بالاتر از سیم چهارم یا همان سیم بالائی ) تكیه دهید.\n5 - در این مرحله انگشت میانی دست راست را از روی صفحه ی ساز بلند كرده و (بهیچ وجه) نباید در حین نواختن بر صفحه بنشیند.\n6 - حال نوبت به وضعیت انگشت اشاره میرسد كه وظیفه ی ضربه زدن به سیم ها با اوست.\nتوجه كنید كه حین حركت انگشت اشاره و عمل مضراب زدن با ناخن انگشت اشاره ، بند جلوئی ( همان بندی كه به ناخن نزدیكتر است ) هرگز نباید خمیده شود . و در ابتدای یاد گیری حتما باید با نظارت معلم كارآزموده ، مضراب نواختن را تمرین كنید ، تا با كنترل معلم بتوانید صدای خوب و سالم را ایجاد كنید. كه در این مورد ظرایف تكنیكی و خاصی وجود دارد كه با این نوشتار نمی شود به مطلوب رسید. ( تصاویر و توضیحات تكمیلی )\nبه عمل ضربه زدن به سیم یا سیمها ی ساز ، مضراب زدن گفته می شود.\n( اساسا مضراب زدن بر دو گونه است؛ مضراب راست و مضراب چپ كه هر یك را می توان با حالات مختلف اجرا كرد و نیز آنها را با هم تركیب كرد * ).\nحركت انگشت اشاره از بیرون به داخل دست می باشد و با كناره ی بالایی ناخن ضربه نواخته می شود. توجه شود كه بند انگشتی كه به ناخن نزدیك است نباید خم شود. و نوك انگشت بعد از ضربه به ماهیچه ی انتهای شست برخورد كند.\nمضراب راست بر دو گونه است ؛\n1- راست تك سیم : ناخن فقط به سیم هدف برخورد می كند.(علامت )\n2 - راست واخوان : ناخن ابتدا به سیم هدف و در ادامه ی حركت به سیم یا سیم های بالایی برخورد می كند و حداقل صدای دو سیم به صورت همزمان شنیده می شود.( علامت )\nحركت انگشت اشاره از داخل به خارج دست و پشت ناخن به سیم یا سیم ها برخورد می كند و بر دو گونه است ؛\n1 - چپ تك سیم : پشت ناخن فقط به سیم هدف برخورد می كند.(علامت )\n2 - چپ واخوان : پشت ناخن ابتدا به سیم یا سیم های بالایی و در ادامه به سیم هدف برخورد می كند و حداقل صدای دو سیم به صورت همزمان شنیده می شود. (علامت )\nاجرای راست و چپ های پی در پی و منظم را ریز می گوییم.\nالبته در این درس ها برای اجرای زینت ریز روی نت ها از علامت سه لا چنگ که با سه خط کج مورب مشخص می شوند ، استفاده می کنیم که البته هنرجو کافیست ، در زمان معین برای نتی با این علامت ، با اجرای راست و چپ های منظم ، آن نت را پر کند. و لازم نیست تعداد راست و چپ ها را بشمارد .\nمضراب ریز بر دو گونه است ؛\n1 - ریز تك سیم : در حالت تك سیم راست و چپ ها فقط به سیم هدف برخورد می كند.\n2 - ریز واخوان : در حالت واخوان راست ها ویژگی راست وتخوان و چپ ها ویژگی چپ واخوان را دارند.(علامت )\nنكته : گاهی اجرای ریز فقط برای یك نت و در محدوده ی زمانی یك نت است. مانند :\nگاهی اجرای ریز در محدوده ی زمانی دو یا چند نت و به صورت ممتد و پیوسته است كه در این حالت آن چند نت زیر منحنی قرار می گیرند. مانند :\n* قبلا گفتیم كه اساس ضربه هایی كه به سیم ها می نوازیم ، بر پایه ی دو ضربه ی راست و چپ می باشند . كه در سه تار نوازی كلاسیك اینگونه است وانواع دیگر مضراب ها از تركیب این دو ضربه است.\nمانند مضراب ریز كه از توالی راست و چپ ها (... ) ، مضراب دوتا یكی كه از سه ضربه با ترتیب راست راست چپ (... ) ، مضراب پروانه كه از سه ضربه راست چپ راست (... ) ، مضراب درّاب كه از سه ضربه تشكیل شده كه می تواند راست چپ راست یا چپ راست چپ باشد كه البته همواره ضربه ی آخری قویتر اجرا می شود ( ) ، مضراب شلال كه چهار ضربه ای با ترتیب راست چپ راست چپ است كه البته چپ آخری قویتر اجرا می شود ( ) و انواع دیگری كه از تركیب راست و چپ بدست می آیند. كه لازم به ذكر است ؛ مهمترین آنها را با علایم مضرابی و اسم آنها در بالا آوردیم. و البته باز هم می توان ساختارهای دیگری نیز طراحی كرد. مانند : ( ) ، ( ) و ...\nخوبست در اینجا گفته شود ، برای ایجاد صداهایی گوش نواز كه از منظر زیبایی شناختی نیز مقامی داشته باشند و در اجرا نیز كاربرد داشته باشند، می شود نمونه های دیگری را معرفی كرد كه با آنچه پیش از آن گفتیم تفاوت دارند. برای مثال نواختن ضربه با نرمی بند اول انگشت شست دست راست و هم با پشت ناخن انگشت شست و یا نواختن ضربه با شست دست چپ به حالت گزش سیم چهارم و یا نواختن ضربه با نرمی بند اول انگشت میانی دست راست و یا نرمی بند اول انگشت اشاره و ... كه نمونه های فوق را در ساز اساتید صاحب سبك نظیر : استاد كیوان ساكت ، استاد مسعود شعاری ، استاد جلال ذوالفنون، استاد حسین محمد علیزاده و ... می توان یافت . كه توصیه می شود به آثار صوتی و احیانا تصویری از این بزرگان رجوع شود .\nبرچسب ها: فیگور، مضراب، سه تار، تار،\nنوشته شده در تاریخ چهارشنبه 7 اردیبهشت 1390 | توسط: محسن عاقل | | نظرات()\nسه تار كیوان ساكت محسن عاقل نت مرغ سحر تار آموزش نوازندگی سه تار و تار مضراب مضراب چپ سرای امید


راهنمای پیشگیری (21)\nغربالگری و پیشگیری از سرطان (8)\nمشاغل و پیشگیری از سرطان (4)\nمواد شیمیایی و پیشگیری از سرطان (7)\nورزش و پیشگیری از سرطان (0)\nسه شنبه, 05 آبان 1394 ساعت 23:39\n4تا20 درصد سرطانهای شایع، سرطانهای شغلی هستند\nکلینیک امید تهران: سرطان های شغلی 4تا20 درصد ازسرطانهای شایع را تشکیل می دهند.\nاین نوع سرطانها گروههای خاصی از جامعه را بیشتر در گیر نموده و بر خلاف بسیاری از مخاطرات ناشی از روش زندگی، مخاطرات شغلی سرطان معمولا غیرارادی می باشند.\nدر حا لیکه سرطانهای شغلی کاملا قابل پیشگیری بوده ومداخلات درسطح محیط های کاری می توانند جان میلیون ها نفررا در سال حفظ نمایند.\nمواد شیمیایی مانند بنزن، وینیل کلراید، آزبست و بسیاری از ترکیبات حلقوی آلی موجود در فرایندهای تولیدی ، تعدادی از سموم و افت کشهای مصرفی در کشاورزی، سیگار، قطران، تشعشعات یونیزان و اشعه‍های x گاما وبتا وتماس طولانی مدت با اشعه ماورائ بنفش خورشید همگی از جمله عوامل شناخته شده سرطان زا در محیط های کاری می باشند.\nسه شنبه, 05 آبان 1394 ساعت 23:36\nویژگيهاي سرطانهاي شغلي\nالف) مدتهاپس ازمواجهه روي مي دهند.\nب) فاصله بين مواجهه باعامل وبروزبيماري مي تواند 10تا25 سال به درازابكشد.\nج) سرطان حتي پس ازقطع مواجهه هم ممكن است بروزكند.\nد) متوسط سن ابتلابه بيماري كمترازمتوسط سن ابتلابه همان نوع سرطان درمردم عادي است.\nه) محل تومور بسته به نوع عامل سرطانزا وچگونگی مواجهه ثابت ومشخص است . که این موضوع در پیشگیری ازسرطانهاي شغلي رعايت بهداشت فردي وشغلی بسياراهميت دارد.\nسه شنبه, 05 آبان 1394 ساعت 23:34\nکلینیک امید تهران: از نظر تاريخي، تماس كارگران نظافت كننده دودكش ها با دوده و همچنين كارگران ديگر با انواعي از نفت‌هاي معدني باعث سرطان اسكروتوم شده است؛ كار در معدن فلز باعث سرطان ريه و مواد شيميايي كه در رنگ ها بكار مي رود، باعث سرطان مثانه شده است.\nبررسي هاي همه جانبه موارد مشابه زيادي را در دنياي صنعتي آشكار ساخته اند. به علاوه گسترش صنايع، تعداد زيادي فرآيندهاي فيزيكي و شيميايي را كه باعث ايجاد عوامل سرطانزا مي باشند شتاب بخشيده است.\nدر بررسي تأثير فاكتورهاي شغلي در ايجاد سرطان با اين حقيقت مواجه مي شويم كه 30-20 سال ممكن است بين زمان شروع بيماري و تماس با مواد سرطان زا فاصله باشد. به هر حال غلظت مواد سرطانزا در ميان تعداد نسبتاً كمي از كارگران، اين امكان را ايجاد كرده است تا برخي از شغل ها كه باعث بروز تعدادي از سرطان ها مي شوند مشخص گردد.\nدر كشورهاي صنعتي، تقريباً 9% تمامي بدخيمي ها در ميان مردان حاصل تماس با مواد سرطانزا در محيط كار مي باشد . اين ارقام براي زنان كمتر مي باشد. در مناطق مختلف، ممكن است تفاوت هاي بسياري بين ميزان سرطان هاي ناشي از شغل باشد كه بستگي به وجود صنايع در منطقه دارد . معمولاً عوامل خطر از سن تقريباً 50 سالگي مشهود مي گردند، اما بيشترين آنها ممكن است تا سال هاي بعد از بازنشستگي ديده نشود، كه اين امر به علت دوره طولاني نهفتگي بسياري از سرطان هاي مرتبط با شغل مي باشد.\nسرطان هاي شغلي اكنون در كشورهايي در حال ظهور هستند كه فرآيند صنعتي شدن در آنها اتفاق مي‌افتد. به عنوان مثال، سطح بالاي سرطان ريه، در ميان كارگراني مشاهد شده است كه در برخي كشورهاي در حال رشد به ساخت تايرهاي لاستيكي مشغول مي باشند. معيارهاي پيشگيري كننده در اين كشورها مي بايست شامل كنترل استفاده از فرآيندها و مواد سرطانزاي احتمالي در صنايع، آموزش همگاني و اجراي قوانين مناسب باشد.\nبر مبنای مدارک كافي كه از مطالعات انساني سرطانزایي حاصل شده است، گرد وغبار چوب ميتواند بعنوان یک سرطانزای انساني شناخته شود. در مطالعات روی افرادی كه شغل آن ها مواجه با گرد و غبار چوب بود و بررسي هایي كه مستقیماً مواجهه با گرد و غبار چوب را تخمین می زدند، ارتباطي قوی ومنطقي میان هر دوی آنها و سرطان حفرات بیني و سینوسهای اطراف بیني مشاهده گردید. احتمال خطر ابتلا به آدنوكارسینوما، خصوصاً میان جمعیت اروپایي در بالاترین سطح مي باشد.\nارتباط های مثبت مشابه علمي در تعداد زیادی از مطالعات مستقل و با مشاغل مختلف فراوان دربسیاری از كشورها گزارش شده است. در برخي از این مطالعات نیز افزایش ریسک سرطان زایي گرد و غبار چوب به علت مواجهات موازی با سایر موارد نظیر فرمالدئیدیا نگهدارنده های چوب افزایش نشان داده است. انواع دیگری از سرطان مثل سرطان لوله گوارش و لوسمي هم بین كارگراني كه باچوب سر و كار دارند، مشاهده شده است. اما اثر سرطان زایي گرد و غبار چوب روی آن ها ثابت نشده است و به نظر مي رسد موادی كه در تهیه و آماده سازی چوب به كارمي رود، علت به وجود آمدن آن سرطانها شده باشد. گاهي استنشاق گرد و غبار چوب،باعث ایجاد تومور بدخیم در بیني مي شود. این تومور بین افراد 51 تا 61 ساله كه به مدت 41 سال یا بیشتر با انواع چوب سر و كار داشته اند، بیشتر مشاهده شده است. درتماس های كمتر از 21 سال، موردی از این بیماری مشاهده نشده است.\nمثا ل هایی از مهمترین مواجهات شغلی با عوامل سرطان زا\nآزبست، سیلیس، نیکل، رادون در محیط بسته، دود حاصل از موتورهای دیزل، دود سیگاردر محیط کار، تولید وتصفیه ی آرسنیک،بریلیوم، کادمیوم، آلومینیوم وکروم، استخراج اورانیوم، گداختن مس،صنایع آهن وفولاد، کار در تاکستان، ایزولاسیون پشت بام، کارگران آسفالت کار ونقاشان\n2 نفتالآمین، بنزیدین، 4آمینو بی فنیل، ساخت مواد مغناطیسی، اورآمین، پی کلروتولئیدین، رنگدانه ی کرومات، انواع رنگ ها، تولید لاتکس مصنوعی، روکش لاستیک خودرو، براق کنندگان، احیاءکاری، صنایع کابل سازی، خمکاری لوله گاز\nتشعشع یونیزان بیرونی، بنزن اتیلن اکساید، صنایع لاستیک سازی، صنایع ساخت و تعمیر کفش وچکمه\nاسید سولفوریک، روغن های معدنی و آزبست، تولید ترشیجات\nتشعشع زیاد خورشید، قیر کاری، معادن زغال سنگ، روغن پنبه دانه، آرسنیک، روغن های معدنی، هیدرو کربن های آروماتیک چند حلقه ای، ساخت کک، کار در تاکستان، ماهیگیران\nگرد وغبار نجاری، ترکیبات نیکل، کروم شش ظرفیتی، صنایع ساخت وتعمیر کفش وچکمه، صنایع تولید ایزو پروپانول با استفاده از چرخه قوی اسیدی، ساخت مبلمان وکابینت، چوب بری، فورمآلدئید\nوینیل کلراید، عفونت هپاتیت شغلی با ویروس هپاتیت ب یا سی، کارکنان بهداشتی درمانی\nسه شنبه, 05 آبان 1394 ساعت 23:31\nغربالگری سرطان بیضه\nکلینیک امید تهران: این سرطان که بسیار نادر است در بیضه ها که غدد تولید کننده اسپرم هستند رخ می دهد.\nبیشتر افراد در سنین 20 تا 54 به این سرطان مبتلا می شوند.\nانجمن سرطان آمریکا توصیه کرده است هر زمانی که فرد برای چکاپ معمول خود به نزد پزشک می رود باید برای ابتلا به این سرطان نیز مورد بررسی قرار گیرد.\nمردانی که ریسک ابتلا در آنها بیشتر است (به علت سوابق خانوادگی ) باید با پزشک خود درباره انجام بیشتر تست های غربالگری صحبت کنند. برخی از پزشکان توصیه به انجام تست های منظم توسط خود شخص می‌کنند از جمله احساس توده ای سخت در اثر لمس، وجود برآمدگی ها و یا تغییر در اندازه و حالت بیضه‌ها.\nسه شنبه, 05 آبان 1394 ساعت 23:30\nماموگرافي سرطان پستان\nکلینیک امید تهران: سرطان پستان شايع‌ترين نوع سرطان در زنان به شمار مي‌رود. مرگ و مير ناشي از سرطان پستان از سال 1990 حدود 2.2 درصد در سال کاهش يافته است. تخمين زده مي‌شود که کمي بيش از نيمي از اين کاهش، ناشي از پيشرفت‌هاي حاصل در درمان سرطان پستان و کمي کمتر از نيمي از آن (46 درصد) ناشي از تشخيص زودهنگام با ماموگرافي بوده باشد.\nتمام سازمان‌ها ماموگرافي غربالگرانه روتين را براي زنان 69-50 ساله (معمولاً با فواصل 2-1 سال براساس داده‌هاي حاصل از کارآزمايي‌هاي تصادفي شده) توصيه مي‌کنند.\nسه شنبه, 05 آبان 1394 ساعت 23:24\nکلینیک امید تهران: درمان سرطان پستان بستگی بسیار زیادی به زمان تشخیص دارد. در رابطه با توده های سرطانی کوچک، احتمال کمتری وجود دارد که این توده ها در سطح غدد لنفاوی، اندام های حیاتی مانند ریه ها و مغز گسترده شوند.\nخانم هایی که در سنین بین ۲۰ تا ۳۰ سالگی هستید، بایستی هر سال و یا هر ۳ سال یک بار تست های غربالگری مرتبط با سرطان پستان را زیر نظر پزشک انجام دهند و در صورت تشخیص پزشک در مواردی نیاز است تا انجام این تست های غربالگری به صورت سالانه انجام شود.\nکلینیک امید تهران: معمولا این معاینه اولین گام در تعیین سلامت پروستات است. در خلال معاینه، پزشک شما در حالی که دستکش پوشیده است، انگشت خود را در مقعد شما فرو می کند. و از طریق دیواره مقعد به بررسی پروستات می پردازد و پروستات را از نظر اینکه دارای توده یا منطقه ای غیر طبیعی هست یا خیر مورد بررسی قرار می دهد.این برای آنست که پزشک از شکل درست پروستات و سایز و بافت مناسب آن مطمئن شود. اگر پزشک به چیزی مشکوک شود، ممکنست تست هایی را برای تشخیص تجویز کند.\nسه شنبه, 05 آبان 1394 ساعت 23:23\nآزمایش پادتن خاص پروستات PSA\nکلینیک امید تهران: PSA پروتئینی است که توسط سلول های طبیعی پروستات و هم چنین سلول های سرطانی پروستات تولید می گردند. بطور طبیعی همه مردان مقدار کمی از PSA را در خون شان دارند. افزایش مقدار PSA ممکن است نشانه وجود مشکلی در غده پروستات باشد، اما الزماً به معنی سرطان پروستات نیست.\nهمه مردان بالای ۵۰ سال بایستی تست PSA را بعد از توضیح سود و زیان آن توسط پزشک انجام دهند پزشک معالج شما می تواند برای شما این تست را درخواست کند.\nافزایش مقدار PSA می تواند نشانه وجود مشکلی در پروستات باشد. جهت مشخص نمودن این مشکل پزشک معالج تان از شما در مورد وجود شکایتی از بیماری پروستات پرسیده و یا اینکه آزمایش های دیگری درخواست خواهد کرد چراکه افزایش مقدار PSA می تواند نشانه ای از بدخیمی پروستات باشد. اما بعضی از مردان با داشتن مقدار طبیعی PSA هم می توانند مبتلا به سرطان پروستات باشند. هر چند انجام تست تنها نمی‌تواند تشخیص سرطان پروستات را مسجل سازد زیرا بطور طبیعی مقدار PSA با افزایش سن مردان افزایش می‌یابد.\nارقام زیر بطور تقریبی مقدار طبیعی PSA بسته به سن را نشان می دهد\n• تا ۳ ng/ml برای مردان تا سن ۵۰ سال\n• تا ۴ ng/ml برای مردان تا سن ۶۰ سال\n• تا ۵ ng/ml برای مردان تا سن ۷۰ سال و بیشتر\nغربال گیری بدخیمی پروستات


۱۳۰۰ نوع اسباب بازی ایرانی در جشنواره ملی اسباب بازی معرفی می‌شود/ صادرات اسباب بازی، فرهنگ انقلاب اسلامی را به سراسر جهان صادر می‌کند - دانا\nحموله گفت: در این جشنواره و نمایشگاه بیش از ۱۳۰۰ اسباب بازی تولید شده در ایران معرفی می‌شود. حمایت از تولید ملی و تشویق افراد به تولید اسباب بازی ملی، ضمن افزایش اشتغال زایی، جلوگیری از خروج ارز و ارز آوری، چشم انداز و افق دیگری را مد نظر دارد و آن تربیت نسلی انقلابی و تربیت یافته با آرمان‌های انقلاب و اسباب بازی ملی است.\nبه گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از فرهنگ سدید، صنعت نوپای اسباب بازی نیازمند فرهنگ سازی، ترویج تولید، هم اندیشی و تبادل تجربیات و دانش در این حوزه است. برگزاری نمایشگاه اسباب بازی می‌تواند فرصتی ارزشمند برای به نمایش گذاردن توان و قابلیت تولیدکنندگان داخلی، شناخت بیشتر توانمندی‌ها، نشر دانش و اطلاعات در حوزه اسباب بازی ایجاد کند. بازی بنیاد زندگی و ابزاری برای آزمودن و زیستن است. در این رابطه فرهنگ سدید گفت‌وگویی با محسن حموله دبیر چهارمین جشنواره ملی اسباب بازی داشته است که در ادامه می‌آید:\nمحسن حموله درباره هدف برگزاری نمایشگاه ملی اسباب بازی گفت: برگزاری نمایشگاه اسباب بازی به آگاهی مسئولان فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی کشور کمک می‌کند که امیدواریم با برگزاری چنین نمایشگاه‌هایی به کارکرد‌های مهم اسباب بازی و نقش تربیتی، اجتماعی و فرهنگی آن در زندگی کودکان توجه بیشتری شود و به سرمایه گذاری و برنامه ریزی بیشتر مسئولان مرتبط در این حوزه بیانجامد. وی افزود: هدف اصلی این جشنواره، حمایت از تولید ملی، توانمند سازی و ارتقاء سطح دانش تولیدکنندگان و فعالان حوزه اسباب بازی، ایجاد بستری مناسب و فرهنگی برای آشنایی و تعاملات بیشتر، همکاری اصحاب و نخبگان این صنعت برای انجام کار‌های زیربنایی و اساسی است. مدیر کل تفریحات سالم و سرگرمی‌های سازنده کانون پرورش فکری کودکان با اشاره به همسویی هدف نمایشگاه و شعار سال گفت: پس از اینکه رهبرمعظم انقلاب سال ۹۷ را سال «حمایت از کالای ایرانی» نامیدند، شورای برنامه‌ریزی چهارمین جشنواره ملی اسباب‌بازی با همفکری تولید کنندگان اسباب بازی ایرانی، رویکرد جشنواره را تغییر داد و با راه اندازی اتاق فکری متشکل از همه کسانی که در صنعت اسباب‌بازی نقش دارند و صاحب نظران و اندیشمندان این حوزه، با تمرکز بر حمایت از تولیدکنندگان داخلی، محور‌های اجرایی جشنواره تعیین شد. وی ادامه داد: برای نخستین بار تصمیم گرفته شد تا نمایشگاه تخصصی دستاورد‌های اسباب‌بازی ایرانی با همت انجمن تولیدکنندگان اسباب بازی برپا شود و تولید کننده در این نمایشگاه فرصت معرفی و ارائه محصولات خود را برای مسولان، دست اندرکاران و علاقه‌مندان به اسباب‌بازی داشته باشند. در این جشنواره و نمایشگاه بیش از ۱۳۰۰ اسباب بازی تولید شده در ایران معرفی می‌شود. در این گردهمایی حضور تولید کنندگان اسباب بازی نشان از جایگاه کشور در صنعت اسباب بازی خواهد داشت. حموله تشریح کرد: این جشنواره با توجه به حمایت از تولید ملی و تشویق افراد به تولید اسباب بازی ملی، ضمن افزایش اشتغال زایی، جلوگیری از خروج ارز و ارز آوری، چشم انداز و افق دیگری را مد نظر دارد و آن تربیت نسلی انقلابی و تربیت یافته با آرمان‌های انقلاب و اسباب بازی ملی است. وی افزود: با صادرات اسباب بازی و تولید فرهنگ داخلی، انقلاب اسلامی را به سراسر جهان صادر کرده و اشاعه می‌دهیم. این کارشناس حوزه بازی و سرگرمی درباره ظرفیت‌های ایجاد شده در صنعت اسباب‌بازی گفت: ظرفیت‌هایی که تاکنون در حوزه اسباب بازی ایجاد شده، بسیار متعدد و متنوع است. از این میان می‌توان به ایجاد ظرفیت برای ارتقاء سطح تولید، افزایش توان طراحی اسباب بازی، تشکیل انجمن اسباب بازی، اقدام برای راه اندازی رشته طراحی اسباب بازی در دانشگاه، ایجاد فضا و تمهیدات لازم برای استارت آپ‌ها و ورود جوانان به این عرصه، بستر سازی برای صادرات و ارتباط مفید و سالم میان خریدار و تولید کننده اشاره کرد. وی در پایان گفت: در این میان، حمایت و پشتیبانی جدی نهادها، سازمان‌ها و بانک‌ها از تولیدکنندگان و فرهنگ‌سازی مطبوعات و رسانه‌های اجتماعی و ارتباط جمعی حلقه مفقوده است که باید بیش از گذشته به یاری صنعت نوپای اسباب‌بازی بشتابند. بنا بر این گزارش چهارمین جشنواره ملی اسباب بازی از ۲۶ تا ۳۰ آبان، ۱۳۹۷ همه روزه از ساعت ۹ تا ۱۹ میزبان علاقه‌مندان در مرکز آفرینش‌های فرهنگی هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان خواهد بود.\nمنبع این خبر، وبسایت www.dana.ir است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۱۵۲۳۸۹۷ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.\nاسلام آباد - ایرنا - غرفه جمهوری اسلامی ایران در جشنواره بین المللی غذا و صنایع دستی دانشگاه دفاع ملی پاکستان (NDU) که به همت تنها دانشجوی ایرانی این دانشگاه برگزار شد، مورد استقبال جمع زیادی از پاکستانی ها قرار گرفت. به گزارش روز شنبه ایرنا، جشنواره بین المللی غذا، آداب و رسوم و صنایع دستی کشورهای جهان همه ساله به همت دانشگاه دفاع ملی پاکستان (NDU) با همکاری سفارتخانه کشورها در محوطه نمایشگاهی این دانشگاه برگزار می شود.در جشنواره امسال، 24 کشور جهان از جمله «جمهوری اسلامی...\nبه گزارش خبرنگار گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از شیراز، همتی رئیس سازمان صنعت، معدن و تجارت فارس در همایش آئین رسمی راه اندازی پیشخوان مجوز‌های کشور در خصوص جواز‌هایی که برای سرمایه گذاران صادر می‌کنند، اظهار کرد: این سازمان به طور میانگین روزانه ۵ جواز صنعتی برای افراد سرمایه گذار مراجعه کننده صادر می‌کند که این جواز‌های صادر شده برای صنایع کوچک، متوسط و بزرگ است. وی در خصوص وضعیت موجود مجوز‌های صنعتی گفت: ۴ هزار و ۳۳۱ فقره پروانه‌های مورد بهره برداری وجود دارد و ۱۰۰ هزار و...


رمان فرمیسک پارت 18 شصت تیپ مرجع کامل دانلود و معرفی رمان\nخانه/آخرین مطالب/رمان فرمیسک پارت 18\nرمان فرمیسک پارت 18\n2 خواندن این مطلب 42 دقیقه زمان میبرد\nكلاس تازه تموم شده بود و من گيج خواب بودم، حرفاى ديشب اردوان نذاشته بود خوب بخوابم، كش و قوسى به بدنم دادم و خواستم به سمت تختم برم كه تقه اى به در خورد “بيا تويى” گفتم كه در باز شد و بابا اومد داخل.\nبا ديدنش تازه حرفاى ديشبش يادم افتاد، قرار بود براى حرف زدن بياد پيشم، آروم سلام كردم و بابا همون طور كه بهم نزديك مى شد جوابم و داد:\n_سلام دخترم، صبحت بخير، ديشب خوب خوابیدی؟!\n_آره ولى هنوزم گيج و منگم.\nبابا لبخندى زد.\n_از چشمات معلومه.\nو همون طور كه به تختم اشاره مى كرد ادامه داد:\nنشستم و بابا اومد كنارم. نيم نگاهى بهش انداختم و گفتم:\n_مى خواستين باهام حرف بزنيد؟!\n_خودت، زندگيت، آيندت.\n_برنامت براى آيندت چيه؟! مى خواى چيكار كنى؟! اصلا بهش فكر كردى؟!\n_هنوزم مى خواى براى ادامه و تحصيل از ايران برى؟!\n_قبلا مى خواستم ولى حالا…\n_ولى حالا چى؟!\nبا كمى مكث جواب دادم:\n_ولى حالا نمى خوام، يعنى نمى تونم، تنهايى از پسش بر نميام.\n_چرا فكر مى كنى از پسش بر نمياى؟! در ضمن قرار نيست تنها برى، كسى رو باهات مى فرستم.\nمتعجب نگاهش كردم.\n_يه شخص مورد اعتماد كه خوب مى شناسيش.\n_ولى شما نگفته بودين كه قراره با كسى من و بفرستين!\n_ نگفته بودم چون اين جزء شرط دومم بود،فكر كردى با اين اوضاع مى تونم تنها بفرسمت؟! قبلا تو موقعيتى بودى كه از همه فرارى بودى و بدون شك دوست داشتى تنها برى تا از همه اطرافيانت جدا بشى چون زندگى اينجارو دوست نداشتى، ولى حالا اوضاع فرق مى كنه، از الان دنبال كاراتم يعنى خيلى وقته دنبال اين كاراى اقامت و رفتنتم، تا دو سه ماه ديگه ويزات مياد.\n_چيبييى؟!؟! پس چرا زودتر نگفتين؟!\n_ما از قبل حرفامون و در اين باره زده بودم قول و قرارامون و گذاشته بوديم، تو هم سخت مشغول درس خوندن شدى كه برى مگه غير از اينه؟!\n_نه ولى آخه…\n_ولى آخه چى؟! فرميسك تو واقعا فكر كردى كاراى اقامتت يه روزه درست ميشه؟! مثلا امروز جواب كنكور مياد تو فرداش مى تونى سرى از اينجا برى؟! از همون روزى كه راجبش حرف زديم و انگيزت و ديدم افتادم دنبال كارات، موندت تو ايران اونم با اين وضعيت فايده نداره. تو بايد برى، اينارو گفتم تا از الان آماده شى.برى معلوم نيست ديگه كى بتونى برگردى.\nبا فكر رفتنم بغض كردم، هيجان رفتنم براى زمانى بود كه هنوز پدرم و پيدا نكرده بودم، هنوز عاشق نشده بودم، الان چطور مى تونستم از همه چى دل بكنم و بذارم برم؟!\nبابا از جاش بلند شد\n_گفتنى ها رو گفتم، الان مى فهميدى بهتر بود تا لحظه ى آخر، سعى كن به چيزى دل نبندى كه رفتنت و سخت تر كنه.\nاشكام رو گونم روون شدن، بابا چه مى دونست من دل دادم و از همين الان از رفتن پشيمونم .\nهمين كه بابا خواست به سمت در قدم برداره با صداى پر بغضى گفتم:\n_شما هم مياين ديگه نه؟!\nسرى به نشونه ى نه تكون داد.\n_من نمى تونم اينجا يه سرى كار نا تموم دارم.\n_كاراتون از دخترتون مهم تره ؟!\nسيبك گلوش جا به جا شد.\n_تو اين دنيا هيچى به اندازه ى دخترم مهم نيست، ولى واقعا فعلا نمى تونم.\nاز جام بلند شدم و رو به روش قرار گرفتم.\n_اگه بگم منم نمى خوام برم چى؟! اگه بگم پشيمون شدم و مى خوام پيش شما بمونم بى خيال رفتنم ميشيد؟!\nبابا زل تو چشمام و با قاطعيت گفت:\n_نه! اتفاقا چون مى خوام كنار خودم داشته باشمت بايد برى. بايد برى و منتظر بمونى يا من بيام يا تو يه موقعيت بهتر برت گردونم.\nلال شدم، نه تونستم اصرار كنم به موندن و نه از حسم به اردوان بگم. فقط تونستم اشك بريزم، اين پيشنهاد خودم بود و هيچ وقت فكر نمى كردم تو چند ماه اتفاقاتى بيوفته كه از رفتن پشيمون شم.\nبا پشت دست اشكام و پس زدم.\n_باشه، ولى قبلش مى خوام همه چى و برام تعريف كنيد، هم از گذشته و هم از دليل پافشاريتون براى رفتنم.\nباباى سرى تكون داد.\n_مى گم همه چى و قبل از رفتنت مى گم، الان يه كار مهم دارم، شب زودتر بر مى گردم مى خوام ببرمت يه جايى. اونج ههمه چى و برات تعريف مى كنم.همه چیو…\nبابا رفت و من و موندم و سوالاتى كه تو سرم رژه مى رفت و داشت مغزم و منفجر مى كرد. چشمام و روى هم گذاشتم و دستام و روى شقيقم گذاشتم، واقعا داشت چه اتفاقى مى افتاد؟! يعنى بايد از اينجا برم؟! اونم درست موقعى كه بيشتر از هر وقت ديگه اى به اين خونه وابستم؟!\nچشم هام و رو هم فشردم و زير لب زمزمه كردم:\n_نمى دونم..نمى دونم…\nطرفای ظهر بود كه از اتاق رفتم بيرون، چشمام از گريه هايى كه كرده بودم قرمز و متورم شده بود. با پاهاى لرزون به سمت اتاق اردوان رفتم، با سر و صدايى كه از داخل اتاق ميومد فهميدم برگشته خونه.\nتقه اى به در اتاقش زدم كه محكم گفت:\nدر اتاق و باز كردم و رفتم داخل، اردوان پشت ميزش نشسته بود و چند تا برگه دستش بود. همين كه در اتاق و روى هم گذاشتم سرش و بلند كرد، نگاهش رو صورتم دقيق شد.\nلحظه اى رو صورتم خيره شد كه صورتش جمع شد. برگه هارو و پرت كرد رو ميز و خيلى سريع از جاش بلند شد. رو به روم ايستاد و دستاش و روى شونه هام گذاشت و با صداى عصبى گفت:\n_چی شده؟! چرا گريه كردى؟!\nبا شنيدن صداش باز هم گريم گرفت. سرم و پايين انداختم، بغض بهم اجازه ى حرف زدن نداد. از شونه هام تكونم داد و با صدایی كه رفته رفته داشت بلند تر مى شد گفت:\n_دارم از تو سوال مى پرسم، چى شده؟! كسى چيزى گفته؟!\nسرى به چپ و راست تكون دادم، فشار دستاى مردونش رو شونم بيشتر شد.\n_پس چى شده؟! فرميسك حرف بزن نزار قاطى كنم برم پايين دليل اين حالت و از خدمتكارا بپرسم، خودت مى دونى عصبانى بشم تضمين نمى كنم بلايى سرشون نيارم.\nاشكام و پاك كرد و ادامه داد:\n_پس خودت مثل آدم حرف بزن بگو چى شده.\nسرم و به آرومى بلند كردم، چشمام به سوزش افتاده بود. زل زدم تو چشماى عصبانيتش و با صداى آرومى گفتم:\n_من و مى برى بام؟! دلم گرفته.\nدر كسرى از ثانيه كشيده شدم تو آغوشش، من و به خودش فشرد و دستش و فرو برد تو موهام و با صداى خشدارى كنار گوشم گفت:\n_يعنى به خاطر يه دل گرفتگیه ساده انقدر گريه كردى؟! چرا زودتر به خودم نگفتى؟!\nسرم و روى سينه ى مردونش گذاشتم و همون طور كه چشمام و مى بستم آروم لب زدم:\n_الان كه گفتم، من و مى برى؟!\nسرش و تو موهام فرو برد\n_برو حاضر شو.\nيك ساعت بعد هر دو بام تهران روى صندلى سرى پيش نشسته بوديم. هواى بهار نسبتا خوب بود طورى كه همش نفس هاى عميق مى كشيدم و سعى داشتم هواى خوب و بفرستم به ريم.\nاردوانم كنارم نشسته بود و مثل من در سكوت به منظره ى زيباى پايين خيره شده بود. با هواى تازه و بودن تو همچين جايى ذهنم باز شده بود، حالا بهتر مى تونستم به حرفاى عمو فكر كنم.\nنفس عميقى كشيدم كه موقع بازدم چيزى مثل آه از گلوم خارج شد.\n_هنوزم نمى خواى حرف بزنى بگى چى شده؟!\nنيم نگاهى بهش انداختم، باهوش بود. خوب مى دوست يه چيزى شده و به روى خودش نمياورد.\nنگاهم و به رو به رو دوختم\n_خسته شدم، دلم يه زندگى جديد مى خواد، يه جاى جديد يه آب و هواى جديد.\nسنگينى نگاهش و رو خودم حس كردم.\nسرى به چپ و راست تكون دادم.\n_مسافرت نه، يه نقل مكان.\nكمى مكث كرد.\n_اين نقل مكان و بذار براى يه زمان ديگه.\n_ولى من الان مى خوام.\nدستش رو چونم نشست و سرم و چرخوند سمت خودش، نگاهم كه به چشماش افتاد فهميدم چقدر زدن يه سرى حرفا سخته. همون حرفايى كه ساعت ها تو خلوتم تمرين كرده بودم و الان چيزى ازش به خاطر نداشتم.\n_منظورت از اين حرفا چيه؟! چرا حالا به فكر نقل مكان افتادى؟!\nنگاهم و ازش گرفتم:\n_نمى دونم يهو دلم خواست.\nصداش جدى شد\n_به دلت بگو فعلا چيزاى ديگه بخواد، اون چيزى كه تو مى خواى فعلا امكان پذير نيست.\n_يعنى نمياى باهام؟!\nبه نيمكت تكيه زد و همون طور كه سرم و روى شونش مى ذاشت گفت:\n_نه، يعنى فعلا نه، تو هم بدون من هيچ جا نمى رى پس اين چرنديات و از ذهنت بيرون كن.\nلبخند تلخى روى لبام نشست و حرفاى آخر عمو تو سرم اكو شد:\n“در اين باره نمى خوام فعلا اردوان چيزى بفهمه، بهش نگو، شب مفصل در اين باره حرف مى زنيم.\nچشمام و روى هم گذاشتم و اين بار عطر تن اردوان و نفس كشيدم\nچقدر اين عطر و اين بو رو دوست داشتم، يادم باشه اسمش و ازش بپرسم شايد يه روزى به دردم خورد.\nيكى دو ساعتى بام مونديم. اردوان فهميده بود حالم خوش نيست و سعى داشت دليلش و جويا بشه اما من همش مى گفتم چيزى نيست. در ظاهر بى خيال شد اما مطمئن بودم پيگير ميشه بفهمه قضيه از چه قراره، اردوان بود ديگه تا سر از همه چيز در نمى آورد ول كن نبود.\nنگاهى به آپارتمان هاى زير پام انداختم، تو هركدومشون چندين خانواده زندگى مى كردن كه بدون شك هر كدوم مشكلات خودشون و داشتن. به قول معلم زبان پارسالم همه ى آدما مشكل دارن، هيچ كس خوشبخت كامل نيست، درداى آدما به ميزان تحملشون بستگى داره. مثل يه شخصى كه سرطان داره و كم كم به درداش عادت مى كنه و كسى كه با يه سر درد كوچولو فكر مى كنه دنيا براش به آخر رسيده. دردا كم نمى شن اين تحمل مائه كه به مرور زياد ميشه.\nبا صداى زنگ گوشى اردوان چرخيدم سمتش. نگاه اردوان رو صفحه ى گوشيش بود و مردد براى جواب دادن. به روى خودم نياوردم و نگاهم رو به رو به رو دوختم كه از جاش بلند شد و گفت:\nبا فاصله ى كمى ازم گوشى رو جواب داد و شروع كرد به صحبت كردن، كنجكاو شدم، صداش و نمى شنيدم، داشتم با خودم فكر مى كردم كه كى مى تونه باشه كه صداى عصبيش و شنيدم:\n_هيچ معلوم هست دارين چه غلطى مى كنين؟! مگه نگفتم به هر قيمتى شده امروز اون برگه هارو مى خوام؟!\nزير چشمى نگاهش كردم و تو دلم گفتم: اين باز عصبانى شد خدا به خير كنه.\nچند لحظه اى و با شخص پشت تلفن حرف زد و وقتى كلافه به سمتم اومد از جام بلند شدم و گفتم:\nسرى تكون داد و با هم به سمت ماشين رفتيم. تو راه همش گوشيش زنگ مى خورد و جواب نمى داد، هر چى بود نمى خواست جلوى من حرف بزنه. انقدر گوشيش زنگ خورد كه آخر جواب داد و با لحنى تند گفت:\n_دارم ميام، تا نيم ساعت ديگه اونجام.\nخواستم بگم اگه عجله دارى من مى تونم خودم برگردم تو برو به كارت برس اما پشيمون شدم. ترسيدم قاطى كنه و بازم دق و دليش و سره من خالى كنه.\nبه محض رسيدنمون من و پياده كرد و بعد از رفتن من به داخل عمارت صداى جيغ لاستيكاى اردوان بلند شد.\nانقدر ذهنم درگير بود كه اهميتى ندادم و برگشتم به اتاقم، بايد خودم و آماده مى كردم براى شب، امشب شب سرنوشت سازى بود….\nساعت هشت بود كه از شدت استرس خواستم برم حموم يه دوش بگيرم كه همون لحظه تقه اى به در خورد. آب دهنم و قورت دادم و با صداى آرومى گفتم:\nخدا خدا مى كردم كه بابا نباشه، ولى همين كه در باز شد و بابا اومد داخل فهميدم ديگه براى پيچوندن ديره.\nبابا در و بست و رو به من گفت:\nزير لب سلام كردم\nاومد سمتم و با لحنى جدى گفت؛\n_آماده شو ، قرار بود ببرمت جايى، پايين منتظرم.\nو بدون هيچ حرف ديگه اى از اتاق خارج شد، به سمت كمدم رفتم و خيلى سريع آماده شدم، بابا پايين منتظر بود، كلافه به نظر مى رسيد، با فاصله رو به روش ايستادم و گفتم:\nبا شنيدن صدام تازه متوجه ى من شد ، تو فكر بود و به احتمال زياد تو گذشته سير مى كرد. زير لب بريمى گفت و جلوتر از من از عمارت خارج شد و منم دنبالش راه افتادم.\nپشت فرمون نشست و اين از محدود زمانايى بود كه بابا بدون راننده مى خواست جايى بره و قصد داشت خودش رانندگى كنه. تو كل مسير سكوت كرد، سكوت كردم و بعد حدودا نيم ساعت تويه كوچه بزرگ نگه داشت، نگاهى به خونه باغ هاى كوچه انداختم كه بابا در ماشين و باز كرد و گفت:\nمثل خودش از ماشين پياده شدم. رو به روى يه خونه ايستاد و درش و با كليد تو دستش باز كرد. نمى دونستم داستان اين خونه چيه و كنجكاو بودم. بابا اشاره كرد برم داخل و من مردد جلوتر ازش رفتم تو خونه. حياط بزرگى داشت ، حياطى كه درختاش خشك شده بودن و پر بود از گرد و خاك، معلوم بود كسى به اين خونه نمى رسه.\nجلوى در وروديه خونه ايستادم كه بابا گفت:\nنيم نگاهى به بابا انداختم و وارد شدم. خونه تو تاريكى مطلق فرو رفته بود، بابا برق و روشن كرد و من بى وقفه جلو رفتم، يه خونه ى تقريبا دويست مترى با هالى بزرگ، روى تمام وسیله هاى خونه روكش سفيد رنگى كشيده شده بود و از خاك هایی كه روى روكش ها نشسته بود مى شد فهميد خيلى وقته به اين خونه سر زده نشده.\nبابا روكش يكى از مبل هارو برداشت و با بلند شدن خاك روش شروع كردم به سرفه كردن كه بابا با نگرانى نگام كرد و گفت:\nنفسم و با صدا بيرون دادم\nسرى تكون داد و اشاره كرد برم سمتش. كنارش نشستم و زل زدم تو چشماى قهوه ايش. نگاه كلى به خونه ى عجيب انداختم و گفتم:\n_من آمادم. آماده ى گوش كردن.\nخوبه ى آرومى گفت و مثل من نفس عميقى كشيد.\n_نمى خوام وارد جزئيات شم ولى هر چيزى و نياز باشه بدونى رو مى گم، تمام چيزهايى كه مى خواى راجب مادرت بدونى. راجب اين خونه، زندگيش، يعنى زندگيمون.\nشيش دنگ حواسم و دادم به بابا، دستى به موهاش كشيد و ادامه داد:\n_دبيرستانم تازه تموم شده بود كه متوجه ى دختر همكار بابام شدم، زيبا بود و شيطون. يه دختر كه كلى خاطرخواه داشت و باباش مى گفت قصد شوهر دادنش و نداره و مى خواد براى ادامه ى تحصيل بفرستش خارج. هر چى بيشتر مى گذشت بيشتر جذبش مى شدم و هر سری ام محمدرضا كلى مسخرم مى كرد كه عاشق شدم. محمدرضا دوست بچگيم بود، باباهامون همكار بودن و همين باعث شد با بزرگ شدنمون ما هم همكار بشيم.\nآه پر دردى كشيد\n_يه مدت گذشت، اون دختر به هر قيمتى شده ايران موند و باباش همش مى ناليد كه سر به هواست و هر كارى مى كنم براى ادامه ى تحصيل بفرستمش فرانسه پيش عمش نميره، ديگه واقعا نمى دونم باهاش چيكار كنم، اون روز من خوش حال بودم واسه نرفتنش و فقط محمدرضا اين و مى دونست، زل زده بود به من و مى خنديد. راجبش با بابام حرف زدم، معلوم بود راضيه، آخه كيه كه از ازدواج پسرش خوش حال نشه؟! اونم با كى؟! با دختر همكارش. اين از نظر كارى هم براى دو طرف خوب بود. اولش دختره به شدت مخالف بود كم كم داشتم نا اميد مى شدم تا اين كه يه روز خيلى يهويى باباش زنگ زد و جواب مثبت داد.\nلحن بابا انقدر غم داشت كه بغض كردم. دلم مى خواست بغلش كنم و هاى هاى گريه كنم ولى ترجيه دادم فعلا به ادامه ى حرفش گوش بدم.\n_اون روز يكى از بهترين روزاى زندگيم بود،روزى كه از دختر مورد علاقم جواب مثبت گرفتم . وقتى رفتيم خواستگارى اول حس كردم راضى نيست ولى خب قيافه ى در همش و گذاشتم پاى خجالتش. با اين كه مى دونستم هيچ وقت خجالتى نبود. خلاصه اين ها گذشت. من با مادر اردوان يعنى مريم ازدواج كردم. عاشقش بودم و عاشقانه مى پرستیدمش ولى اون….اون همچين ميلى به من نداشت، انگار به زور با من بود. بعده يه مدتم سره يه موضوعى بحثمون شد از كوره در رفت و با عصبانيت گفت به زور زنم شده كه باباش فهميده با يه پسر تلفنى حرف مى زنه و وادارش كرده به ازدواج. تا يه مدت همش بحث و دعوا و جنگ اعصاب بود. تا بعد تقريبا يه ماه رفتارش عوض شد، مريمى كه دست به سياه سفيد نمى زد غذا مى پخت، باهام مهربون بود و منم چون مى خواستمش خر شدم تا اينكه اردوان به دنيا اومد و منم غرق شادى و لذت، خودم و خوش بخت ترين مرد روى كره ى زمين مى دونستم. درگير زندگيم بودم و همه چى و خوب پيش مى رفت تا اين كه بعد از چند سال خبر عاشقى محمدرضا به گوشم رسيد و فهميدم از يه دختر معمولى خوشش اومده يه دختر كه باباش نه كارخونه داشت نه شركت نه شغل درست حسابى، خانوادش اول مخالفت كردن ولى وقتى فهميدن نمى تونن محمدرضا رو پشيمون كنن بهش گفتن برو سربازى و برگرد برات ميريم خاستگارى. من زود ازدواج كردم و به خاطر پدرم معاف شدم و سربازيم نرفتم، محمدرضا هم سرش تو كارش بود و اصلا به ازدواج فكر نمى كرد. تقريبا دو سالى رو دنبال پريناز بود تا بالاخره به خاطره پريناز رفت سربازى و پريناز و سپرد دست من كه حواسم بهش باشه كه نذارم مردى نزديكش شه، اون رفت و يه روز از طريق بپاهايى كه براى مراقبت از پريناز گذاشته بودم فهميدم همون يكى دو بارى كه با محمدرضا حرف زده يكى ديدتشون و گذاشته كف دست داداشاش، داداشاشم تا تونستن زدنش و بيچاره رو راهى بيمارستان كردن، اعصابم خورد شد، عشق رفيقم بود و ناموسش به حساب ميومد، ناموس رفيقمم ناموس من بود. رفتم بيمارستان و فهميدم از شدت ضربه هايى كه بهش زدن بيست چهارساعته بيهوشه. انگار دنيا رو سرم خراب شد. يك ماهى بسترى بود و من چهار چشمى مراقبش بودم. فهميده بودم ناراحتى قلبى داره و حالش خوب نيست. نگرانش بودم اون امانت بود دستم، امانت رفيقم. يه روز كه تو محوطه ى بيمارستان بودم خيلى يهويى متوجه ى خانومى شدم كه چادرى رو كشيده رو سرش و داره از بيمارستان خارج مى شه. به سمت من ميومد همينجورى نگاهم روش بود كه نزديك من خورد زمين و من با عجله رفتم سمتش و كمكش كردم همين كه سرش و بلند كرد نگاهم به يه جفت چشم آبى افتاد. پريناز بود و داشت فرار مى كرد. خودم و معرفى كردم و گفتم دوسته محمدرضام زد زير گريه و هاى هاى گريه كرد. از حرفاش فهميدم داداشش تهديدش كردن به مرگ و به قصد كشت زدنش، جالب اينجا بود داداشاش ناتنى بودن و به خونش تشنه. وقتى فهميدم اوضاع تا چه حد خرابه با اصرار آوردمش خونه ى خودم و گفتم به محمدرضا خبر مى دم، هر چند محمدرضا راه دور بود و بايد منتظر مى موندم تا خودش زنگ بزنه.\nبابا سكوت كرد و من با صداى لرزونى گفتم:\nبابا با اون صورت غمگينش سرى تكون داد.\n_نه آوردمش اينجا، تو اين خونه.\nچشماش و با درد رو هم گذاشت.\n_پريناز اومد اينجا و از ترس داداشاش به من پناه آورده بود، منم همش منتظر بودم محمدرضا برگرده يا يه زنگى بزنه يا يه خبرى ازش بشه كه بتونم موضوع پريناز و بهش بگم. اما خبرى نشد آخه تازه رفته بود. دو ماه گذشت، تقريبا هر روز به پريناز سر مى زدم ولى خدا شاهده يه بار به چشم بد بهش نگاه نكردم. فقط سرم تو زندگى خودم بود و منتظر برگشت محمدرضا بودم كه پريناز و بهش تحويل بدم كه خبر فوت محمدرضا اومد، خدمتش لبه مرز بود و گفتن تو يه انبار مهمات كار مى كرده كه منفجر ميشه و محمدرضا هم تيكه تيكه. خبر كه به گوش پريناز رسيد قلبش گرفت، حالش انقدرى بد شد كه دوباره يه ماه بيمارستان بستريش كردن، خودمم حال درست حسابى نداشتم ، تنها رفيقم رفته بود،داغون شدم ولى همون لحظه به خودم قول دادم كه از عشق تنها رفيقم مراقبت كنم، پريناز ديگه كسى و نداشت و بعد از اين همه مدت اگه برمى گشت خونه بدون شك خونش و مى ريختن. از طرفيم اون مدت انقدر درگير كاراى پريناز بودم كه كمتر مى رفتم خونه و از حال مريم غافل شدم، تا اين كه يه روز از خونه بهم زنگ زدن و گفتن مريم حالش خوش نيست، با عجله خودم و رسوندم خونه ولى دير رسيده بودم.\nصداى بابا لرزيد و گريه منم شدت گرفت.\n_رسيدم ولى موقعى كه يه آمبولانس و يه ماشين آتش نشانى سره كوچه بود و داشتن يه ماشينى و كه محكم به تير برق خورده بود رو خاموش مى كردن.\nصداى بابا بغض دار شده بود به طورى كه به سختى حرف مى زد.\n_دلم شور مى زد ، يكى دو تا از خدمتكارا جيغ مى زدن و من نمى خواستم چيزى كه پيشه رومه رو باور كنم. ماشين سوخته شده ماشين مريم بود اما خب شايد يكى از راننده ها سوارش بوده، مثل ديوونه ها شده بودم خواستم با عجله به سمت عمارت برم كه با ديدن اردوان با صورتى برافروخته كه به ماشين زل زده بود دنيا رو سرم آوار شد، چشماش شده بود دو كاسه خون و مثل مجسمه سره جاش ايستاده بود. بدنم خشك شد به سمت اردوان رفتم ، انگار پليسا تازه متوجه ى من شده بودن. به سمتم اومدن اما من صداشون و نمى شنيدم، تمام حواسم به اردوان بود، اردوانى كه….\nلحظه اى نفس بابا گرفت و چشماى من گرد شدن. چونم مى لرزيد مثل بابا، نفسام به شمارش افتاده بودن،با صدايى كه انگار از تهه چاه در ميومد گفتم:\n_اردوان؟! اردوان ديگه اونجا چيكار مى كرد؟! مگه ماشين مادرش نيوفتاده بود تو دره؟!\nبابا سرى به چپ و راست تكون داد.\n_نه ، تو كوچه مى خوره به تيره برق و منفجر ميشه ، مريم جلو چشم اردوان تو ماشين مى سوزه، جلو چشماى پسرش.\nباور حرفاى بابا برام سخت بود، تنم به لرزش افتاد و قلبم گرفت. تمام تنم يخ بسته بود، حس مى كردم تو اوج سرما يه تانکر آب يخ خالى كردن رو سرم، نه يه تانکر كم بود، انگار يهويى پرتم كردن تو يه اقيانوس كه آبش يخ بود. خيلى يخ، يخ بستم و بابا ادامه داد:\n_تو همون كوچه ى عمارت اين اتفاق افتاد، يه نفر ترمز ماشين و دستكارى كرده بود و باك بنزين و خراب، مريم حالش خوب نبوده، اون روز من نبودم ولى هر كسى يه چيزى مى گفت،ولى اكثرشون مى گفت يهو مثل ديوونه ها از اتاقش اومده بيرون و شروع كرده به داد و بى داد، يكيشون مى گفت كه داد مى زده كوروش بهم خيانت كرده و يكيشونم مى گفت داد مى زده من به كوروش خيانت نكردم، يه چيزى تو همين مايه ها. از اون روز به بعد شايعه ها شروع شد، يكى از همسايه ها مى گفت مريم از عمارت زده بيرون خواسته از كوچه خارج شه يه ماشين مي پيچه جلوش و چون سرعتش بالا بوده و نمى تونسته ماشين و كنترل كنه محكم مى خوره به تیر برق و لحظه ى بعد ماشين منفجر ميشه. چون شب بوده و كوچه خلوت دير به دادش مى رسن كسى نبوده از ماشين بكشدش بيرون.\nچشماى بابا قرمز شد، یه كم مكث كرد و همون طور كه دستى به چشماش مى كشيد گفت:\n_اون شب يه عده از خدمتكارا تو عمارت مونده بودن، چون قرار بود آخر هفته براى اردوان تولد بگيريم داشتن كارارو انجام مى دادن، اون ساعتيم كه اين اتفاق افتاد خدمتكارا خواب بودن، فقط صداى مريم و مى شنون، مى گفتن انگار با كسى حرف مى زد و دعوا مى كرد و وقتى اونا از اتاق ميان بيرون مريم با عجله از عمارت بيرون زده. مى گفتن همون موقع اردوان از پله ها اومده پايين و دنبال مادرش راه افتاده، يعنى صحنه تصادف و انفجار و سوختن مادرش و كامل به چشم ديده.\nبا اين حرف چشمام و رو هم فشردم ، باور چيزايى كه شنيده بودم برام سخت بود. سرم تير مى كشيد و قلبم داشت آتيش مى گرفت، اردوان چه دردى رو تحمل كرده بود.\nصدايى مثل آه از گلوى بابا خارج شد، براى اولين بار نم اشك رو توى چشماش ديدم، دستى به چشماش كشيد و ادامه داد:\n_مريم خيلى اردوان و دوست داشت، اردوان هم عاشق مادرش بود و شديدا بهش وابسته بود. مريم رفت و انگار اردوانم با خودش برد، چون از اون روز به بعد اردوان ديگه اردوان سابق نشد، شد يه پسر خشك و عصبى كه نه با كسى حرف مى زد نه مى خنديد نه از خونه بيرون مى رفت. اردوان داغون شد، داغون.\nدستم و جلوى صورتم گرفتم تا صداى هق هقم خفه شه كه با حرف بعديه بابا شوكه شدم:\n_نمى دونم چطور يا از كجا ولى به اردوان گفته بودن من با يه زن ديگه رابطه داشتم و مريم مى فهمه براى همين اون شب اونطور از خونه خارج ميشه.\nچشمام ديگه از اين گردتر نمى شد، باورم نمى شد اين همه سال اردوان به من به چشم دختر قاتل مادرش نگاه مى كرده، دختر كسى كه پدرش باهاش رابطه داشته و باعث اون اتفاق ناگوار واسه مادرش شده، چشمام و رو هم فشردم، قلبم داشت از كار مى افتاد، اين سرى ديگه دووم نمى آورد مطمئن بودم.\nدستم و روى قفسه ى سينم گذاشتم سعى داشتم نفس هاى عميق بكشم، و بابا همون طور كه خيره ى زمين شده بود با همون صداى بغض دارش ادامه داد:\n_مريم رفت و من تا مدت ها تو شوك رفتنش بودم. رفت و منم مثل ديوونه ها شدم، از طرفى حال پريناز سره محمدرضا داغون بود و از طرفيم حال من سره مريم. اردوانم اين وسط حال خوبى نداشت ،حال بدش داشت داغونم مى كرد. زنم رفت پسرم داغون شد و خودم داشتم از پا در ميومدم كه به پريناز پناه بردم. زيبا بود و سرشار از آرامش. كنارش حالم خوب بود و مى تونست دردام و كم كنه. وقتايى كه از همه چى نا اميد مى شدم ميومدم تو اين خونه، پيش پريناز، اولش خجالت مى كشيد و در تمام مدت يه گوشه مى نشست و سرش و مى نداخت پايين. نمى دونم چقدر گذشت كه فهميدم بهش عادت كردم، منم يه مرد بودم يه مرد داغديده كه نياز داشتم يكى رو زخمام مرهم بزاره و پريناز اين كار و برام كرد، نمى گم عاشقش شدم ولى كم كم حس كردم بهش نياز دارم ، انقدر خانوم و با وقار بود كه كم كم ازش خوشم اومد، تقريبا بعد از سال مريم بود كه با اصرار صيغش كردم، نامردى بود مى دونم ولى نمى شد عقدش كرد، نه شناسنامه داشت نه رضايت خانواده، صيغش كردم تا باهام راحت باشه، كه كنارم معذب نباشه، خودم و در قبالش مسئول مى دونستم. اونم از سر بى كسيش صيغم شد. ولى خدا شاهده از صيغه كردنش قصد بد نداشتم فقط خواستم كنارم احساس راحتى داشته باشه. همين جا مونديم، زيباييش خيره كننده بود اون قدرى يه وقتايى نمى تونستم چشم ازش بردارم. خوشگل بود خانوم بود، اهل زندگى بود، مى خواستم بگيرمش و بيارمش عمارت چند بارى بردمش عمارت و هر سريم اردوان چنان قشقرقى به پا كرد كه مجبور شدم برش گردونم همينجا، مى خواستم يه مادر بالا سره اردوان باشه و اردوان قبول نمى كرد، يعنى نمى خواست كسى و جايگزين مادرش كنه. منم از اونجايى كه نمى خواستم تو اين سن حساسش كنم ديگه پريناز و نبردم عمارت، پريناز همين جا موند ولى از راه دور براى اردوان مادرى مى كرد، بهم مى گفت چيكار كنم براش غذاهاى مورد علاقش و درست مى كرد و مى داد ببرم براش، خودش مى رفت اسباب بازى هاى كه حس مى كرد ممكنه دوست داشته باشه رو براش مى گرفت و هر روز يادداورى مى كرد كه چطور بايد با اردوان برخورد كنم. از راه دور براى اردوان مادر بود و اردوان نمى دونست، عاشق اردوان شده بود و مى گفت حق داره فعلا حالش بد باشه صحنه ى بدى رو ديده بود، هر سرى اردوان تب مى كرد و تو خواب هزيون مى گفت پريناز ميومد عمارت و تا صبح بالا سرش بيدار بود. اردوان و مادرانه به آغوش مى كشيد و بهش محبت مى كرد و قبل از اين كه اردوان بيدار شه بر مى گشت خونه. پريناز شايد عمرش قد نداد واسه تو مادرى كنه ولى تو اون زمان براى اردوان اين كار و كرد، ولى دورادور. به اردوان وابسته شده بود. يه روز كه بازم اردوان حالش بد شده بود پريناز رفت پيشش اون روز من خونه نبودم، پريناز رفت و وقتى من برگشتم نبود، حتى به خونه هم بر نگشت، هر جايى كه فكرش و مى كردم دنبالش گشتم ولى نبود كه نبود، انگار آب شده بود رفته بود تو زمين، هيچ نشونى ازش نداشتم، حتى نمى دونستم چرا رفته!\nبابا باز هم آه كشيد و من با صداى لرزونى گفتم:\n_به خاطر اردوان، اردوان بيدار ميشه و با ديدن پريناز كلى داد و بى داد راه مى ندازه، اردوان بچه بود و از حرفاى خدمتكارا شنيده بود كه مادرش به خاطر اين كه باباش خواسته يه زن ديگه بگيره خودكشى كرده، كه مادرش خودش ماشين و كوبيده به تير برق، اردوانم با ديدن پريناز بهش مى گه تو مامان من و كشتى و حرفايى مى زنه كه پريناز طاقت نمياره و ميره، رفت و نگفت حاملست من اين و بعد از سالها فهميدم، همون موقعه اى كه شوهرش و پيدا كردم.\nبا يه دنيا درد رو به بابا گفتم:\n_چرا ازدواج كرد؟!\nبابا نيم نگاهى بهم انداخت، چهرش نگران شده بود .\n_فرميسك بابا جان مى خواى بقيش و بذاريم واسه يه روز ديگه؟! انگار حالت خوب نيست.\nسرى به چپ و راست تكون دادم،\n_نه بگين، همه چى و همين امشب بگين، يه بار مردن بهتر از هر روز مردنه، همه چى و بگين تمومش كنيد.\nبابا نفسش و بيرون داد و سرش و بين دستاش گرفت، كمى مكث كرد كه دوباره سوالم و تكرار كردم:\n_چرا ازدواج كرد؟! رفت تا با يكى ديگه ازدواج كنه؟! اصلا شمارو دوست داشت؟!\n_مجبور بود، وقتى از اينجا مى ره خيلى اتفاقى برادراش پيداش مى كنن، مثل اين كه اول قصد كشتش و داشتن ولى از اونجايى كه برادر بزرگه تو كار قمار بوده و باخته در كمال بى غيرتى پريناز و مى فروشه به اون مرد، همون مردى كه ميشه شوهر پريناز و انقدر از پريناز خوشش مياد كه حتى بچشم قبول مى كنه، پريناز خيلى عمر نكرد، ناراحتى قلبى داشت و تو خونه اى زندگى مى كرد كه هميشه بوى دود و دم ميومد، از طرفيم حامله بود و اين ازدواج اجبارى باعث شده بود كلى فشار عصبى روش باشه، مهران تعريف مى كرد هميشه اسم اردوان رو لباش بوده و براش نگران، مى گفته اون پسر شرايط روحيش خوب نيست اگه يه زن بالا سرش نباشه و درستش نكنه با به دنيا عقده بزرگ ميشه مهربونى يادش مى ره پرخاشگر ميشه و واقعا هم همين شد، پرينازم كه رفت ديگه نتونستم هيچ زنى و قبول كنم، شدم يه مرد بى احساس، هفت سال گذشت تا يكى از داداشاش و پيدا كردم ، پول دوست بود و با پول تون تونستم از زير زبونش حرف بكشم كه پريناز كجاست، اولش گفت نمى دونه ولى وقتى پول و ديد آدرس و داد اما چه آدرسى، يه وجب خاك تو بهشت زهرا.\nچشماى بابا پر از اشك شد و قبل از ريزش اشكاش جلوشون و گرفت .\n_فرميسك مامانت خيلى زن خوبى بود، خيلى، شايد اگه نمى رفت الان شده بود خانوم اين عمارت ، شك ندارم كه مادر خوبى براى تو و اردوان مى شد، و اردوانم اينطور بزرگ نمى شد.\nچشمام و رو هم گذاشتم و با صداى لرزون و عصبى گفتم:\n_اردوان پسر شماست؟!\nكمى مكث كرد، دستى به صورتش كشيد و گفت:\n_آره پسرمه، ولى نه پسر واقعيم، پسر مريم و معشوقش بود، همون پسرى كه باهاش بود و باباش مى فهمه و همين باعث ميشه به زور بدنش به من. اولش فكر مى كردم پسر خودمه ولى… ولى خيلى اتفاقى همه چى و فهميدم ، همه چيو،ولى واقعيت باعث نشد من از اردوان بگذرم، نمى گم نشكستم نمى گم خورد نشدم، ولى هيچ چيز واقعيت و تغيير نمى داد مى داد؟! مى تونستم برگردم به عقب و چيزى و درست كنم؟! تا مدت ها داغون بودم ولى بازم به اردوان به چشم پسر واقعيم نگاه مى كردم، اردوان پسر خودم بود تو بغل خودم بزرگ شد ، نمى ذاشتم كسى ازم بگيرتش.\nدلم مى خواست با صداى بلند هق بزنم و صدام در نمى اومد، بابا دستى به ته ريشش كشيد و نفسش و با حرص بيرون داد:\n_تقريبا هفت سالت بود كه با كلى در به درى پيدات كردم، پيش يه مرد معتاد بودى كه فكر مى كردى باباته، اون لحظه از خودم متفر شدم، دختر من هفت سال بدون مادر با يه مرد غريبه ى معتاد زندگى كرده بود، اولش ترسيدم بلايى سرت آورده باشه ، دلم مى خواست تا مى تونستم اون مرتيكه رو می انداختم زير دست و پام و لهش مى كردم، ولى خب نمى شد، دور دور اون بود فعلا، وقتى لباساى تنم و ماشين زير پام و ديد آب از لب و لوچش آويزون شد، اولش قبول نمى كرد تو رو بده به من، مرتيكه پول مى خواست، چند برابر مبلغ پيشنهاديت بهش دادم كه دست از سرت برداره كه ديگه سمتت نياد، اون لحظه عصبانى بودم، فقط خودت و برداشتم و از اونجا رفتم، صداى گريت و كه مى شنيدم دلم مى خواست همه چيز و بهت بگم، بگم كه دختر منى ولى آخه يه بچه ى هفت سالته چه دركى از حرفام داشت؟! چه مى دونست پدر واقعى پدرى كه خونش تو رگاش جريان داره يعنى چى؟! فقط مى دونست پدر اونيه كه بزرگش كرده، مهم نيست با چه وضعى، حتى مهم نيست كتكش زده يا دعواش كرده بازم باباشه و تو ذهن كوچيكش هميشه باباش مى مونه، گفتم بذارم بزرگ شى بهم اعتماد كنى بعد بگم، بزرگ شدى اعتماد كردى و اين بار دهن من براى گفتن باز نشد، پدرت بودم، تو رو به چشم دخترم مى ديدم و تو….\nبابا ساكت شد، سرش و بلند كرد و همون طور كه چشماى قرمز نم دارش و بهم مى دوخت ادامه داد:\n_اصلا مى دونى هر دفعه عمو صدام مى زدى چه آشوبى تو دلم به پا مى شد، من عموت نبودم بابات بودم، درسته تو نمى دونستى ولى اين موضوع واقعيت و تغيير نمى داد، مى داد؟!\nسكوت كردم، چشمام و رو هم فشردم و به آرومى گفتم:\n_محمدرضا كى برگشت؟! مگه نگفتين خبر مرگش اومده؟!\n_خبر اومد ولى خبرى كه صحت نداشت، تقريبا چهل روز از خبر فوت محمدرضا گذشته بود كه مريم رفت، بعدشم انقدر درگير مريم و اردوان و پريناز بودم كه محمدرضا از ذهنم رفت، بعدا فهميدم محمدرضا منتقل شده به يه قسمت ديگه، محمدرضا جزء اونايى كه فوت شدن نبود. حالش خوب بود و بعد دو سال خدمتش برگشت، البته خانوادش زودتر از حالش با خبر شدن، گفتم كه من زيادى درگير بودم خبرا بهم نرسيده بود. چند بارى خواستن بهم خبر بدن من نبودم، اون موقعم موبايل نبود كه با يه زنگ يا يه پيام بشه به راحتى خبر داد، كاراى شركت و سپرده بودم دست يكى از همكارا و خودم اكثرا يا پيش اردوان بودم يا پريناز، دير متوجه شدم محمدرضا زندست، درست موقعى كه فهميدم پرينازو مى خوام و پريناز هم گذاشت رفت، مثل اين كه بعد از ازدواجش از تهران مى رن. وقتيم محمدرضا اومد و سراغ و پريناز و ازم گرفت تا يه ساعت تو شوك بودم، تو شوك زنده بودنش و واقعا نمى دونستم چه جوابى بايد بهش بدم. بگم امانتيت و صيغه كردم؟! كه ازش خوشم اومده و مى خوام بگيرمش؟! اون روز چيزى به محمدرضا نگفتم هنوزم فكر مى كردم دارم خواب مى بينم تا اين كه خودش فهميد، نمى دونم از كجا يا كى بهش گفت ولی فهميد و بعد از دعوايى كه بينمون رخ داد و جفتمون راهى كلانترى شدیم مثل ديوونه ها شد تا ماه ها سره خاك پريناز بود و بعدشم از ايران رفت.\n_مگه نگفتين مامان بعد از ازدواجش از تهران رفته پس چطور اينجا خاك شده؟!\nبابا سرى تكون داد\n_آره رفتن، ولى ماه هاى باردارى پريناز ميان اينجا، مهران اينجا كار پيدا كرده بوده و پرينازم مثل اين كه يه خواهر داشته كه مى تونسته موقع به دنيا اومدن بچه كمكش كنه دست تنها نباشه. ولى مامانت موقع سزارين دووم نمياره و از دنيا ميره و …..\nبابا از شدت بغض نتونست ادامه بده ، دستش و كرد تو جيبش و عكسى و در آورد، عكس و جلوم گرفت و گفت:\n_عكس مامانت، عكسى كه سالهاست پیشمه و منتظر بودم به موقعش نشونت بدم، الانم موقعشه، مامانت .. زنى كه هيچ وقت نديديش ولى با ديدن عكسش متوجه ى شباهت بينتون ميشى، تازه مى فهمى چرا محمدرضا دنباته.\nعكس و ازش گرفتم و زل زدم به زن داخل عكس، زنى با موهاى طلايى و چشمايى درشت به رنگ آبى، حق با بابا بود من خيلى به مامان شبيه بودم، خيلى زياد، رعشه به تنم افتاد، شونه هاى بابا شروع كرد به لرزيدن و من داشتم با خودم مى گفتم:\n_مقصر مرگ مامان منم، فقط من، موقع به دنيا آوردن من رفت.\nزير لب مامانى گفتم كه قلبم تير بدى كشيد، انقدر بد که جلوى چشمام سياهى رفت و تو عالم بی خبری فرو رفتم.\nاردوان سراسيمه خود را به بيمارستان رساند، خودش هم نفهميده بود كه چطور تا اينجا آمده، فقط مى دانست كوروش به او زنگ زده بود و گفته بود كه حال فرميسك خوب نيست و او را به بيمارستان رسانده.\nكنار بيمارستان نگه داشت، صداى لاستيك هايش در فضا پيچيد و اردوان با عجله از ماشين پياده شد و به سمت بيمارستان رفت. كنار درب ورودى ايستاد و در حالى كه نفس نفس مى زد رو به مردى كه از لباس هايش معلوم بود نگهبان است گفت:\n_ اورژانس كجاست؟!\nنگهبان كه امروز زيادى بى حوصله بود دوست داشت با حرص بگويد مگه كورى؟! تابلو ها را نمى بينى؟! مگه نمى بينى اينجا به اين گندگى نوشته اورژانس و به سمتش فلش زده؟! اما خيلى سريع خونسردى خود را حفظ كرد، انگار او هم از اين حال اردوان ترسيده بود.\n_سمت چپ، يه خورده برين جلوتر معلومه.\nاردوان بدون هيچ تشكرى به سمت چپ راه افتاد و با ديدن درى كه بالايش بزرگ نوشته بود اورژانس با عجله وارد شد. نگاهش بين مريضاى اورژانسى در گردش بود اما نه فرميسك را مى ديد نه كوروش را.\nبا عصبانيت گوشيش را برداشت و شماره ى كوروش را گرفت، اما جواب نداد، عصبانيتش دو چندان شد و نگرانى مثل خوره به جانش افتاد.\nآنقدر شماره كوروش را گرفت تا اين كه بالاخره صداى غم گرفته ى كوروش در گوشش پيچيد:\nمهلت نداد حرفش را تمام كند با تمام حرصى كه داشت با صداى بلند و خشمگينى چون ببرى درنده غريد:\n_فرميسك كجاست؟! چرا اورژانس نيستين؟! كجا برديش؟!\n_سريعا سى سى يو بستريش كردن، حالش خوب نيست اردوان سريع بيا بالا.\nاردوان ديگر به حرفاى كوروش گوش نكرد با دو از اورژانس خارج شد و همون طور كه آدم هاى اطرافش را كنار مى زد پله ها را دو تا يكى كرد و به سمت طبقه ى دوم راه افتاد. خيلى اتفاقى نگاهش به تابلويى افتاد كه رويش نوشته بود CCU و با فلش ته سالن را نشان مى داد.\nبا عجله خودش را به ته سالن رساند، در دلش آشوب بود، با ديدن كوروش كه با نگاهى غمگين به در بسته ى سى سى يو خيره شده بود به سمتش رفت و با صداى بلندى گفت:\n_چى شده؟! فرميسك كجاست؟! حالش چطوره؟!\nكوروش كه سرش را پايين انداخت اردوان با خشم دستانش روى شانه اش گذاشت و در حالى كه از روى خشم دندان هايش را روى هم مى فشرد با غضب گفت:\n_با شمام؟! فرميسك چش شد يهو؟! حالش خوبه ديگه نه؟!\nكوروش شرمنده سرى به چپ و راست تكون داد.\n_مى گن بايد هر چه زودتر عمل شه. اوضاعش اصلا خوب نيست.\nرنگ از روى اردوان پريد، تا به حال كوروش را انقدر داغون نديده بود و اين اصلا معنى خوبى نداشت، خشمش چند برابر شد؟!\n_اوضاعش خوب نيست؟! چه بلايى سره فرميسك اومده؟! اون كه امروز حالش خوب بود قرار بود با شما بره بيرون، چى بهش گفتين؟!\nو در حالى كه انگار چيزى يادش مى آمد با چشمانى گرد شده ادامه داد:\n_نكنه… نكنه همه چى رو بهش گفتين! از سير تا پياز ماجرا رو واسش تعريف كردين آره؟!\nكوروش همان جا روى صندلى نشست، قلبش به درد آمده بود، دخترش با حال خراب در سى سى يو بسترى بود و نمى دانست بايد برايش چكار كند. سرش را ميان دستانش گرفت و با صداى داغونى گفت:\n_بايد مى دونست، تا كى بايد سكوت مى كردم؟! گفتم ولى كاش همون موقع لال مى شدم، چه مى دونستم اينجورى ميشه؟! چه مى دونستم قلبش طاقت نمياره؟!\nصداى اردوان بلند شد:\n_يعنى شما از وضع فرميسك خبر نداشتين؟! مگه نگفتم صبر كنيد خودم همه چيز و بهش مى گم؟! اصلا مى ذاشتين تا آخر عمرش چيزى نفهمه ندونستنش بهتره از اينه كه با فهميدنش بيوفته گوشه بيمارستان، همين و مى خواستين؟! خيالتون راحت شد؟! مگه قرار نشد اين كارو بسپرین به من، گفتم بذاريد جبران كنم كه خودم باهاش حرف بزنم كه….\nسكوت كرد و چنگى به موهاش زد و با قدم هاى محكم به سمت سى سى يو راه افتاد، بايد فرميسك را مى ديد، بايد خودش از حالش جويا مى شد. خواست در را باز كند اما در باز نشد، صدايش بلند شد\n_اين در چرا بستست؟! يكى باز كنه اين بى صاحاب و تا نشكستمش.\nو قبل از اين كه مشت محكمش روى در فرود بيايد پرستارى از در خارج شد و در حالى كه اخم عميقى روى پيشانى اش بود با عصبانيت گفت:\n_چه خبرتونه آقا؟! هيچ مى دونيد كجا هستيد؟! بيمارى قلبى مى دونيد يعنى چى؟! نگران مريضتون هستين يا اومدين به كشتن بدينش؟!\nدستاى اردوان مشت شدن.\nپرستار نگاهى به كوروش كه پشت سر اردوان ايستاده بود انداخت و فهميد همراه كدام بيمار است. همان بيمارى كه ساعتى پيش در سى سى يو بسترى شد، همان دختر زيبايى كه دكتر موقع معاينه اش با ناراحتى گفت:\n_ اوضاعش وخيمه هر چى سريعتر عمل نشه فكر نكنم دووم بياره.\nخشم اين مرد رو به رويش را درك مى كرد از رفتارش حدس مى زد اين مرد عصبانى كه خون جلوى چشمان مشكى اش را گرفته يك عاشق باشد، عاشقى كه از حال معشوق خود خبر دارد و كارى از دستش بر نمى آيد جز عصبانيت و داد و بى داد.\nيعنى اين عشق قرار بود به پايان برسد؟! كه آن دختر زيبا همانند گفته ى پزشك دوام نياورده و اين مرد برافروخته ى رو به رويش از غم دورى يار نابود شود. پرستار اين قسمت بود و از اين جور اتفاقات كم نديده بود، اما با هر بار ديدن دوباره قلبش آتش مى گرفت.\nنگاه غمگينى به اردوان انداخت و با صداى آرامى گفت:\n_فعلا به كسى اجازه ى ورود داده نميشه، صبر كنيد اگه دكتر تاييد كرد راهنماييتون مى كنم بيمار و ببينيد.\nو قبل از اين كه اردوان حرفى بزند با لحن تاكيدى ادامه داد:\n_به خاطر بيمارتون، تحت درمانه، شرايط و از اينى كه هست سخت تر نكنيد. بذاريد به موقعش.\nروز ها از پى هم مى گذشت و فرميسك همچنان در بيمارستان به سر مى برد، بهوش آمده بود ولى بايد براى مراقبت هاى بيشتر در بيمارستان مى ماند، از عمل مى ترسيد و هر سرى كه حالش را مى پرسيدند در جواب مى گفت بهترم، مى ترسيد عمل كند و زير تيغ جراحى دوام نياورد، اردوان هم اكثرا بيمارستان بود، شايد كارى از دستش برنميامد ولى حضورش براى فرميسك آرامش بخش بود.\nو با هر بار ديدن اردوان بيشتر مى فهميد كه چقدر زنده بودن و زندگى را دوست دارد، اردوان مثل هميشه براى دوش گرفتن به خانه اش رفت و بعد از عوض كردن لباس هاى تنش سريعا خودش را به بيمارستان رساند، با اين كه كوروش و حميرا در تمام اين مدت بالاسر فرميسك بودن اما باز هم اصرار داشت به رفتن.\nبايد مى رفت و خودش از حال فرميسك جويا مى شد. وارد بيمارستان شد و با ديدن كوروش كه روى صندلى نشسته و سرش را به ديوار تكيه زده به سمتش رفت، امروز كلافه تر به نظر مى رسيد كوروش كه حضور شخصى را بالای سرش حس كرده بود چشمانش را گشود و اردوان با لحنى عصبى رو به كوروش گفت:\n_واقعا مى خواين دست رو دست بذارين تا ببينين چى پيش مياد؟! منتظر معجزه اين ؟! مگه اوضاعش رو نمى بينين؟! مگه دكتر نگفت بايد هم قلب باشه هم دكتر كيانى، الان كه جفتشونم نيستن، منتظر قلبين يا دكتر؟! مى خواين چيكار كنيد دقيقا؟!\nكوروش از دل اردوان خبر داشت و دليل اين پرخاشگرى و نگرانيش را خوب مى دانست، اردوانى كه در تمام اين بيست و هشت سال يك بار با صداى بلند با او صحبت نكرده بود اين روزها حتى يك لحظه هم آرام و قرار نداشت و صدايش را بلند و بلند تر مى كرد.\nاما آيا بيشتر از او نگران بود؟! اويى كه پدر بود و حس مى كرد بعد از سالها تازه دخترش را پيدا كرده، كم كم داشت كلمه ى بابا را از زبان تك دخترش مى شنيد و مريضى دخترش برايش عذاب آور بود.\nدستش را روى صندلى گذاشت و به سختى از جايش بلند شد، اردوان هنوز هم عصبانى بود و شراره هاى آتش از چشمش بى داد مى كرد.\n_فكر نكنم به اندازه ى من نگران باشى، منم اگه الان اينجام چون راه ديگه اى ندارم. پرواز براش خوب نيست فرميسك از پرواز به شدت هراس داره، قلب هم نخود كشمش نيست كه بگيم اين جا تموم كرده مى ريم از اون ور مى گيريم، كسى اون ور دنبال كاراشه، قلب باشه دكتر هم باشه شرايط هم مهيا بشه يه لحظه هم نمى زارم اينجا بمونه.\nصداى اردوان عصبانى تر و پر حرص تر شد.\n_تازه دارين مى گين شرايط مهيا باشه؟! مگه اوضاعش رو نمى بينين، با دست رو دست گذاشتن هيچى درست نميشه، همون خدايى كه بهش پناه بردين مى گه از شما حركت از من بركت، شما نشستى اينجا بدون هيچ حركتى منتظرى يهو قلب فرميسك خوب شه؟!\nكوروش كه خستگى در چشمانش بى داد مى كرد به چشمان خشمگين اردوان زل زد و گفت:\n_بحث يه بريدگى جزئى نيست كه با چهار تا بخيه خوب بشه بحث مشكل قلبيه، يه حركت اشتباه باعث نابوديش ميشه، من دخترم و زير دست هر دكترى نمى سپارم. الان زندس نفس مى كشه ولى بعد عمل هيچ تضمينى به نفس كشيدنش نيست، نمى خوام به خاطر یه سهل انگارى دخترم و از دست بدم.\n_پس فكر كردين بدون عمل همين طور نفس مى كشه؟! شما دارين نفساش و مى گيرين، بلايى سره فرميسك بياد من از چشم شما مى بينم، تمام اين بيمارستان رو سره تك تك كسايى كه مى تونستن واسش كارى كنن و نكردن خراب مى كنم.\nكوروش نيشخند تلخى زد، ديگر حوصله ى بحث با اردوان را نداشت، از كنارش گذشت و به سمت حياط پشتيه بيمارستان راه افتاد، دلش كمى هواى تازه مى خواست، همين روزها فرميسك را به بيمارستانى در آمريكا منتقل مى كرد، فقط منتظر بود يك سرى از كارهايش درست شود، راه ديگرى نداشت، مجبور بود كه صبر كند، در دلش خدا خدا مى كرد تا آن زمان فرميسك دوام بياورد.\nاردوان با دستانى مشت شده به سمت اتاق فرميسك رفت، سعى كرد به خودش مسلط باشد، نبايد فرميسك او را با اين حال و با اين عصبانيت مى ديد. حميرا مثل هميشه كنار فرميسك نشسته بود و با حضور اردوان از جايش بلند شد و همون طور كه سرش را پايين مى انداخت زير لب گفت:\nاردوان هم با صدايى آرام تر جوابش را داد و نگاهش زوم شد روى فرميسك، فرميسكى كه لاغر تر شده بود و البته پژمرده تر، اما هنوز هم زيبا بود و آدم را گم مى كرد در چشمان دريايى اش.\nحميرا حس كرد حضورش اضافى است براى همين رو به فرميسك كرد و گفت:\n_من بيرونم چيزى لازم داشتى صدام كن.\nو بدون اين كه منتظر جوابى از جانب فرميسك بماند از اتاق خارج شد. اردوان با ديدن فرميسك در آن حالت ابروهايش گره خوردن، به سمت فرميسك رفت و روى صندلى كه كنارش بود نشست، نگاه فرميسك خسته بود و صورتش بى حال.\n_سلام بلد نيستى؟!\nفرميسك سكوت كرد و اردوان دست ظريفش را در دست گرفت و ادامه داد:\n_زبون شيش متريت كجا رفته؟!\nفرميسك به تلخى و به سختى خنديد\nاردوان سرى تكون داد.\n_پس داريش و ازش استفاده نمى كنى، اين از تو بعيده.\nو در حالى كه دستش را روى دست نرم و لطيف فرميسك مى كشيد با غم خاصى ادامه داد:\n_نمى خواى برگردى خونه؟!\n_مى خوام برگردم ولى عمو مى گه بمونى بهتره.\n_خسته شدى از اينجا؟!\nفرميسك به آرامى سرى تكان داد\n_خيلى، من كه ديگه خوبم، بمونم اينجا چيكار؟! من خونه رو مى خوام اينجارو دوست ندارم، محيطش طوريه كه آدماى سالمم مريض ميشن چه برسه به ما مريضا.\nاردوان ابرويى بالا انداخت.\n_اون وقت كى گفته آدم سالما مريض مى شن؟!\n_نياز نيست كسى بگه، خودم دارم مى بينم، بابا مريض شده حميرا مريض شده.\nكمى مكث كرد و با صداى آرام ترى ادامه داد:\n_حتى تو هم مريض شدى، رنگ و روت پريده و چشمات خستس يا شايدم عصبانى.\nصورت اردوان جمع شد، نگاهى به چشمان آبى فرميسك انداخت و با يك دنيا درد گفت:\n_آدم سالما بيشتر از بقيه مريضن، مريضيه اطرافيانشون و مى بينن و چون كارى از دستشون برنمياد مريض تر مى شن، تو هر وقت درد داشته باشى براش يه مسكن هست يه دكتر هست ولى براى درد ما نه مسكنى هست نه دكترى.\nلبخند زيبايى روى لب هاى فرميسك نشست و با خودش گفت پس اردوان هم از اين حرف ها بلده و رو نمى كنه! دست ديگر اردوان روى موهاى فرميسك نشست و با صداى گيرايى گفت:\n_زود خوب شو فرميسك، بودنت تو بيمارستان رو دوست ندارم.\nفرميسك كه با تمام مريضى اش باز هم شيطنت هاى خودش را داشت، با لحنى گيرا گفت:\n_مگه قراره تو دوست داشته باشى؟!\nلب هاى اردوان به دستش نزديك شد و قبل از اين كه روى دستش بنشيند جواب داد:\n_آره، بايد من دوست داشته باشم. هر چيزى و اول بايد من دوست داشته باشم.\nنگاهى به ساعت روى ديوار انداختم، امروز قرار بود از اين بيمارستان لعنتى مرخص شم و برگردم خونه، حالم خيلى خوب نبود ولى حضورم تو بيمارستانم كمكى به حالم نمى كرد، از دكترا شنيده بودم كه بايد هر چه زودتر عمل شم و با اين حال بازم انگار نه انگار كه اوضاعم تا این اندازه داغونه، سگ جون تر از اين حرفا بودم.\nنفس عميقى كشيدم كه در اتاق باز شد و بابا اومد داخل، تو اين مدت به اندازه ى سالها پير شده بود، نمى دونم چى باعث شد به مرخص شدن من رضايت بده، ولى هر چى كه بود از تو بيمارستان موندن و خوردن غذاهاى بى مزه ى بيمارستان بهتر بود.\nاين مريضى جزئى از من شده بود، اين همه سال باهاش زندگى كردم بازم مى تونستم، اذيتم مى كرد درد داشتم ولى بازم مى شد باهاش كنار اومد، مگه اين همه سال نيومدم؟!\nبابا ساكى و به سمتم گرفت و گفت:\n_اين لباساته، عوضشون كن تا نيم ساعت دیگه كاراى ترخيصتم انجام مى دم بريم.\nسرى تكون دادم كه ساك رو روى تخت گذاشت و زل زد تو چشمام،\n_خودت مى تونى يا بگم حميرا بياد كمكت؟!\nسرى تكون داد و آروم از اتاق خارج شد، نگاهم و از در بسته شده گرفتم و به ساك كنارم دوختم، لباساى داخلش و بيرون آوردم و بعد از اين كه به سختى عوضشون كردم روى تخت نشستم، دلم تخت خودم و مى خواست.\nچشمام و لحظه اى روى هم گذاشتم كه در باز شد و بوى عطر اردوان پيچيد تو بينيم.\nبه آرومى لاى پلكام و باز كردم، رو به روم ايستاد، مثل هميشه خوش پوش و مرتب، دستش و از داخل جيب شلوارش در آورد و گفت:\n_تو كار ندارى همش اينجايى؟!\nقدم ديگه اى بهم نزديك تر شد.\n_ديگه قرار نيست بيام.\n_پس از اين به بعد همش خونه اى!\nنگاهم و از چشماش گرفتم و به زمين دوختم.\n_هر جا كه من هستم تو هم هستى.\n_مى خواى نباشم؟!\n_مى خواى باشى؟!\nدستش و دو طرفم روى تخت گذاشت و خم شد روى صورتم.\n_من همه جا هستم، چه بخواى چه نخواى مثل سايه دنبالتم.\nسرم و بلند كردم و زل زدم به صورت جديش كه با فاصله ى كمى رو به روى صورتم بود.\n_هم لازمه هم خودم مى خوام!\nكمى مكث كردم، موهام و از روى روى صورتم پشت گوشم فرستاد و گفت:\n_دنبال كاراى رفتنتيم، خيلى زود از ايران خارج ميشيم، گويا كوروش خان هم با دكتر كيانى صحبت كردن، ماه ديگه آمريكاست، تو همون بيمارستانى كه قراره عمل صورت بگيره.\nمتعجب نگاهش كردم كه سرى تكون داد:\n_فقط يه ماه مونده، تحمل كنى همه چيز درست ميشه.\n_قلب چى؟! اونم پيدا شد؟!\nلبخند ملايم و مردونه اى زد، از اون لبخند هاى كم رنگ و ناياب كه به ندرت روى لب هاى اردوان مى نشست. دستى روى سرم كشيد و با صداى خشدارى گفت:\n_چيزى كه زياده قلب، تو نگران نباش.\nلحظه اى در سكوت خيره ى هم شده بوديم كه اردوان دستش و از روى تخت برداشت و همون طور كه قامت راست مى كرد در باز شد و بابا اومد داخل.\nمن هول كردم و اردوان خيلى خونسرد به نظر مى رسيد، بابا همون طور كه اخمى روى پيشونيش ديده مى شد بهم نزديك شد و گفت:\n_بريم بابا جان، حميرا هم خونه منتظرته، زودتر رفت واست ناهار درست كنه مى گفت از غذاهاى اينجا خسته شدى.\nاردوان نگاهى به بابا انداخت و گفت:\n_شما بريد به كاراتون برسين، من فرميسك و مى رسونم خونه.\nبابا بدون اين كه به اردوان نگاه كنه جواب داد:\n_نمى خواد خودم مى برمش.\n_امروز ملك و برادرزادش شركتن، فكر مى كنم حضور شما الزامى باشه.\nبابا با خشم برگشت سمت اردوان\n_هر خرى كه مى خواد باشه، از دخترم كه مهم تر نيستن.\n_صد در صد، ولى مثل اين كه هدف يادتون رفته، چون دخترتون مهمه بايد الان اونجا باشيد، چند وقتم هست همش اينجايين و كمتر به شركت سر مى زنيد، نقطه ضعف دستشون ندين، يك لحظه غفلت همه چى و خراب مى كنه.\nدستاى بابا مشت شد، چيزى از حرفاى اردوان نفهميدم، از جام بلند شدم و رو به بابا گفتم:\n_ شما بريد به كارتون برسيد، منم با اردوان مى رم خونه، نگران نباشيد حالم خوبه.\nسيبك گلوى بابا جا به جا شد، نفس عميقى كشيد و در حالى كه معلوم بود مردده رو به من اما خطاب به اردوان گفت:\n_فرميسك و بذار عمارت و زود برگرد، حضور تو هم تو اين موقعيت الزاميه.\nو همون لحظه دستاش دو طرف صورتم نشست و بوسش روى پيشونيم نشست.\n_مراقب خودت باش دخترم، سعى مى كنم شب زودتر برگردم.\nسرى تكون دادم و بابا با كلى سفارش و خدافظى از اتاق خارج شد. باز هم من موندم و اردوان.\nاردوانى كه چشماش بر خلاف روزهاى ديگه آروم بود، به سمتم اومد و دستم و تو دست مردونش گرفت و با صداى گيرايى گفت:\nدر جواب سرى تكون دادم. فشار آرومى به دستم وارد كرد و آروم لب زد:\n_ايشالا ديگه هيچ وقت اينجا نيايم، حالم از حال و هواى بيمارستان بهم مى خوره.\nسرى تكون دادم و در جواب گفتم:\n_نه بيشتر از من.\nهمراه اردوان از بيمارستان خارج شديم و به سمت خونه راه افتاديم، تو راه هيچ حرفى بينمون رد و بدل نشد، اردوان صندلى ماشين رو يه خورده برام خوابوند و منم پشت بهش از شيشه به بيرون نگاه مى كردم. چقدر دلم براى يه پياده رويه ساده تنگ شده بود.\nچشمام و روى هم گذاشتم و تا عمارت سكوت كردم، اردوان منو رسوند عمارت هنگام ورودمون به عمارت حميرا با ذوقى وصف نشدنى اومد پيشوازمون بغلم كرد و بعد از كلى قربون صدقه رفتنم ازم جدا شد، ترجیح داد برم تو اتاقم و استراحت كنم. مى گفت مى خواستم اسپند دود كنم و ترسيدم بوش اذيتت كنه و بعدش با ذوق ادامه داد اشكال نداره تو رفتى تو اتاق دود مى كنم.\nو همين كه حميرا به سمت آشپزخونه رفت اردوان كمكم كرد تا اتاقم برم، با اين كه راه رفتن برام كاره خيلى سختى نبود و از پسش بر ميومدم ولى بدمم نمى اومد دست اردوان دور كمرم حلقه شه و سرم و روى بازوش بذارم و براى راه رفتن بهش تكيه كنم، فرصت طلب بودم نه؟!\nهمين كه وارد اتاق شديم اردوان من و به سمت تخت برد، رو به روم ايستاد و همون طور كه مانتوم و از تنم خارج مى كرد گفت:\n_خوب استراحت كن، به حميرا مى گم زودتر غذات و بياره بالا تو اين مدت خوب غذا نخوردى دارى لاغر ميشيا.\nلبخند بى جونى زدم\n_دختر بايد لاغر باشه.\n_ولى من خيلى لاغر دوست ندارم. دختر بايد نرمال باشه.\nمتعجب نگاهش كردم\nابرويى بالا انداخت و جواب داد:\n_نكنه كسه ديگه اى بايد دوست داشته باشه؟!\nسكوت كردم و با خودم گفتم: چرا رك و راست حرف دلش و نمى زنه؟! چرا نمى گه تو دلش داره چى مى گذره.\nزل زدم تو چشماش كه گفت:\n_دراز بكش رو تخت يه خورده بخواب.\nسرى به چپ و راست تكون دادم و گفتم:\n_ميشه نخوابم؟! خوابم نمياد!\n_پس مى خواى چيكار كنى؟!\nچشماى گرد شدش رو دوخت بهم و با تعجب گفت:\n_آره خب مگه چيه؟!\n_لب تاپت و بهم قرص مى دى؟!\n_لب تاپ من ديگه چرا؟!\nقيافه ى بى حالم به حد كافى مظلوم بود، با همون لحن گفتم:\n_آخه من فيلم ندارم ولى فكر كنم تو لب تاپ تو باشه.\nاردوان لحظه اى مكث كرد، و يهو گفت:\n_باشه لب تاپم و ميارم، به شرطى كه فقط فيلم ببينى، فضولى ممنوع.\nباشه اى گفتم و اردوان از اتاق خارج شد.\nلحظه اى بعد با لب تاپش وارد اتاق شد، لب تاپ و روى تخت گذاشت و گفت:\n_فقط درايو دى ، فيلم هايى كه مناسب سنتم نيست نگاه نكن فكر كنم چند تا انيميشنم داشته باشم، اونا بيشتر به دردت مى خوره.\nمثل بچه ها ذوق كردم:\nگوشه ى لبش كج شد، از اون لبخنداى خاصش كه باهاش دلبرى مى كرد. دستى تو موهام كشيد و گفت:\n_آره، اتفاقا واسه خودت دانلودش كردم اينجور چيزا بيشتر به سن و سالت مى خوره.\nزير لب بچه خودتى نثارش كردم و رفتم سراغ لب تاپش. همين كه روشنش كردم ديدم ازم رمز مى خواد، سرم و بلند كردم و زل زدم به اردوان و گفتم:\nبا چشمايى گرد شده به اردوان نگاه كردم و گفتم:\n_اين ديگه چه رمزيه؟!\nاردوان لپ تاپ و برگردوند سمت خودش و همون طور كه رمز و مى زد گفت:\n_تو ديگه به اينش كارى نداشته باش.\nو بعد از زدن رمز، لپ تاپ رو برگردوند سمتم و ادامه داد:\n_باتريش تموم شد شارژرش رو ميزه، يادم رفت برات بيارمش.\n_اشكال نداره برم تو اتاقت؟!\n_مگه قبلا نمى رفتى؟!\n_تو تكون مى خورى من مى فهمم.\n_من ديگه مى رم، الاناس كه بابات زنگ بزنه.\nسرى تكون دادم. خيلى يهويى خم شد و بوسه اى روى موهام نشوند، و با صداى بمش گفت:\n_مراقب خودت باش شيطنتم نكن، وگرنه مى گم حميرا واست سوپ درست كنه و به زور سوپ مى دم خوردت.\nخنديدم و اردوان با خداحافظى كوتاهى از اتاق خارج شد، دستم و روى سرم كشيدم، كم كم داشتم به اين محبت هاى زير زيركى اردوان عادت مى كردم.\nبا فكر به اين كه حس اونم مثل حسيه كه من بهش دارم لبخند روى لبم عميق تر شد، زل زدم به صفحه ى لپ تاپ و برخلاف قولى كه به اردوان داده بودم رفتم تو تمام درايواش فضولى، همه رو ديدم جز درايو دى، آخرشم كه خسته شدم خواستم بخوابم كه خيلى اتفاقى درايو دى رو باز كردم و نگاهى به پوشه هاش انداختم.\nهر كدوم اسماى عجيب غريبى داشت، ولى پوشه اى با اسم my tear توجهم و به خودش جلب كرد، بازش كردم، يه پوشه بود با چند تا پوشه داخلش، دونه به دونه بازشون مى كردم كه خيلى يهويى نگاهم افتاد به پوشه اى كه روش نوشته بود، هفت سالگى.\nروش كليك كردم و در كمال تعجب عكس خودم و ديدم، تو عمارت روى تخته سنگى نشسته بودم و پاهام و آويزون كرده بودم.\nچشمام گرد شد، عكس رو رد كردم باز هم من بودم، اين بار جلوى تلويزيون و در حال كارتون ديدن.\nسرعت رد كردن عكس ها بيشتر شد، هر چى جلوتر مى رفتم تعجبم بيشتر مى شد، اردوان اين همه عكس از بچگيه من داشت؟!\nنفسام كشدار شده بود و دستام لرزون، خيلى از عكسا اصلا يادم نمى اومد مال كى بود و كجا، رد كردم و رد كردم انقدر كه رسيدم به آخرين عكس، سريع از پوشه خارج شدم و نگاه كلى به پوشه هاى ديگه انداختم، هشت سالگى، تولد هشت سالگى، نه سالگى، جشن تكليف، ده سالگى….\nدستم روى لپ تاپ خشك شد و نگاهم خشك شد روى يكى از پوشه ها،\nآب دهنم و قورت دادم و پوشه رو باز كردم، توقع هر چيزى رو داشتم جز يه عالمه عكس از پريناز، تا حالا اين همه عكس از مادرم نديده بودم، نگاهم رو عكس ها در گردش بود و هر لحظه تعجبم بيشتر مى شد.\nاردوان اين عكسارو از كجا آورده بود؟!\nزل زدم به زنی که بی نهایت شبیه خودم بود، لبخند زیبایی رو لباش خودنمایی می کرد و چشمای آبیش برق می زد، تمام اجزای صورتمون به هم شبیه بود، بی اراده دستی به صفحه ی لب تاپ کشیدم و لبخند پر دردی زدم، این زن رو به رو مادرم بود، کسی که همیشه آرزوی داشتنش و داشتم.\nآرزوی دیدنش، بغل کردنش، هیچ وقت بچه ی حسودی نبودم ولی همیشه به کسایی که با ماماناشون میومدن مدرسه حسودیم می شد. همیشه حسرت می خوردم که چرا بچه های دیگه ماماناشون میومدن مدرسه دنبالشون و من راننده. جلسه ی اولیا که می شد بغضم می گرفت. گاهی بابا میومد مدرسه اما چه اومدنی، به عنوان عموم یا همون سرپرستم میومد و خیلی زود هم می رفت.\nهمون طور كه تعريفش و شنيده بودم زيبا بود و چهره ى دلنشينى داشت. زنى جا افتاده با صورتى زيبا، بابا و محمدرضا حق داشتن عاشقش بشن. من كه عاشقش بودم. عاشق مادرى كه نه ماه تو شكمش بودم و بدون شك موقع تنهايى هاش كلى باهام حرف زده. درد و دل كرده.\nبغضم و قورت دادم و عكساش و با دقت نگاه كردم، عكساى مامان عكساى خودم، توی يكى دو تا از عكسا هم با فتوشاپ كنار مادرم بودم.\nلبخندى زدم، بدون شك كار اردوان بود. اردوانى كه فكر مى كردم از مادرم نفرت داره و حالا با ديدن عكساى مامان نظرم عوض شده بود. آخه كدوم آدمى عكس آدمى كه ازش بيزاره رو نگه مى داره؟! اونم اين همه!!\nمى خواست عكساى مامان و بذاره جلوش و بشه آيينه دقش؟!\nنفس عميقى كشيدم، تو موقعيتى نبودم كه بتونم فكر كنم و بعدش مشغول تجزيه تحليل كردن بشم. بدون شك با فكر زياد قلبم از كار مى افتاد، همين طوريشم ضعيف بود و ناتوان.\nرو تخت دراز كشيدم و مشغول ديدن بقيه ى عكسا شدم، غم عالم نشست تو دلم، دلم مامان خواست، خانواده خواست. لحظه اى چشمام و رو هم گذاشتم كه در اتاق با شدت باز شد.\nانقدر يهويى كه وحشت زده از جام بلند شدم و زل زدم به اردوانى كه تو چهار چوب در ايستاده بود و در حالى كه نفس نفس مى زد با اخمى بين ابروهاش زل زده بود به من.\nچشمام گرد شد و دستم و روى قفسه ى سينم گذاشتم كه اردوان در و بست و اومد جلوم، صورتش ترسناك شده بود، ترسيدم، قبل از اين بخوام بپرسم چى شده نگاهى به لب تاپ جلوم انداخت و با صداى بهت زده اى گفت:\n_من كدوم لب تاپ و به تو دادم؟!\nرمان فرمیسک پارت 11\nرمان فرمیسک پارت 14\nژانویه 8, 2019 در 15:46\nانقد این رمان قشنگه که ادم نمیتونه صبر کنه و انتظار بکشه  میشه زودتر پارت بزارین\nژانویه 8, 2019 در 16:09\nبا سلام بر شما دوست گرامی همانطور که مستحضر هستیذ این رمان آنلاین و هنوز به اتمام نرسیده با زودتر انتشار کردن پارت این رمان فاصله زیادی بین پارتای دیگه که هنوز نوشته نشده از سوی نویسنده ایجاد میشه و کاربرانی که پیگیر این رمان هستند کلافه میشن ولی با قرار دادن پارت بصورت متوالی و در تایم معین با روند دایمی و پیوسته به انتهایرمان نزدیک میشیم و همیاران گرامی ناراضی نمیشن مثلا رمان هزار چم رو تا پارت 20 یکجا منتشر کردیم ولی الان دوهفته است پارتی نداریم از این رمان چون نویسنده روند داستان نویسیش رو کند تر ادامه میده و هرکسی ام که خونده از یادش میره,امیدوارم منظورمو متوجه شده باشید ممنون از نظر شما به امید حمایت روز افزون شما\nرمان اگر چه اجبار بود پارت11


وغدیر 82 میلیون سهم می‌فروشد | فردا بورس - FardaBourse.ir\n"وغدیر" 82 میلیون سهم می‌فروشد\nشرکت سرمایه گذاری غدیر سهام شرکت کارگزاری بانک صادرات را از طریق مزایده واگذار می کند.\nبه گزارش بورس نیوز، شرکت سرمایه گذاری غدیر از واگذاری سهام خبر داد.\nبر این اساس، این شرکت اعلام کرد، تعداد 82.500.000 سهم معادل 33 درصد سهام شرکت کارگزاری بانک صادرات را از طریق مزایده واگذار می‌کند.\nمزایده فروش 2.08 درصد از سهام "تنوین" توسط "وغدیر"\nlocal_offerبرچسب‌ها:بورسشرکت سرمایه گذاری غدیروغدیرتحلیل بورسخبر بورسکارگزاری بورسی\naccess_time ۱۳ روز قبل، سه شنبه ۵ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۴۴ visibility83\nتحلیلگر بازار سرمایه درخصوص وضعیت فعلی بورس گفت: بازار سرمایه با ریسک جدیدی مواجه شده است که می تواند تهدیدی برای آینده آن باشد. بورس در ایران به دلیل دخالت های بیجا تحلیل پذیری خود را از دست داده است...\nFarsNews.ir/ ۲۲ دقیقه قبل\n•"ثمسکن" در صفر تابلو سبز است •بورس ایران تحلیل پذیری خود را از دست داده است/ ریسک رمزارزها برای افراد تازه‌کار بالا است •مسکن در کدام مناطق کشور ارزان شد؟ •"رافزا" دارای صف خرید 6 میلیونی است •توقف "وبانک" و بازگشایی تا 60 دقیقه دیگر •پیش‌بینی قیمت دلار امروز 18 اسفند 99 •پیشروی مثبت حقوقی‌ها و افزایش خرید سهامداران حقیقی •افزایش سکه در کانال 10 میلیونی / آخرین قیمت طلا تا پیش از امروز 18 اسفند 99 چقدر بود؟ •چند درصد کارمندان ایرانی نجومی‌بگیر هستند؟ •روز‌هایی که دیگر بوی عید و خرید نمی‌دهد! •آخرین قیمت دلار تا پیش از امروز 18 اسفند 99 چقدر بود؟ •یارانه برابر 2لیتر مایع دستشویی! •پیش‌بینی بورس امروز 18 اسفند 99 •نمادی که در دوره سقوط بورس 5 برابر رشد کرد! •بیت‌کوین 50هزار دلاری شد •کشف کوه 90درصد طلا در کنگو •کارشناسان مدعی، آیا حالا اقتصاد ونزويلا پویاست؟ •مبلغ سود سال 98 مشمولان سهام عدالت اعلام شد •اعلام اسامی برندگان قرعه‌کشی محصولات ایران‌خودرو •سود سهام عدالت تعیین شد •حآفرین دوباره آگهی شد/ عرضه اولیه حآفرین این هفته چهارشنبه + فیلم •دولت و مجلس، دست «ایران ایر» را گرفتند •ماجرای ما و گران کردن اینترنت! •آخرین وضعیت ارزهای بلوکه شده / چرا منابع بلوکه شده به کشور برنمی‌گردد؟ •اعلام یک عرضه اولیه جدید / «مدار» چهارشنبه به بورس می‌آید •سهامداران رافزا بخوانند، ورود پول میلیاردی به این نماد! •جهانگیری: شعار حذف ارز 4200 باعث گرانی شد •پالایشی یکم مثبت می ماند؟ •پیش بینی روند قیمتی شاروم در روزهای آینده بورس •عرضه اولیه یک شرکت سرمایه‌گذاری در بورس •جهانگیری: دلیل کمبود روغن تنش‌های روانی است •رییس سازمان بورس: شرایط بازار سرمایه رو به بهبود است •خبر خوش برای جوانان متقاضی وام مسکن •چرا از بورس مسکن استقبال نشد؟ •راز یک معما؛ گرانی در عین فراوانی •عرضه اولیه این هفته مدار چقدر نقدینگی می خواهد؟ + فیلم •آخرین صورتحساب سهام عدالت / سهام عدالت یک میلیونی چقدر شد؟ •فرایند صدور چک تغییر کرد •حضور 60 میلیون ایرانی در بازار سرمایه •پیش‌بینی میزان افزایش حقوق کارگران در سال آینده •محدودیت ها برداشته می شود/عزم جدی سازمان برای توسعه بازارسرمایه / سازمان بورس مشوق تاسیس ابرنهادمالی •در بازار طلا و سکه چه گذشت؟ / قیمت دلار و یورو امروز 99/12/17 •اصلاح و استراحت بورس پس از رشد پرشتاب شاخص، طبیعی است •فرآیند صدور چک در قانون جدید •طلا در یک قدمی 900 هزار تومان / طلا تا پایان سال چقدر می‌شود؟ •سنگ پای طلایی، مفت چنگ شوینده ها •تامین مالی 120 هزار میلیارد تومانی شرکت‌های تولیدی از بورس کالا •نرخ دلار نیمایی امروز 17 اسفند ماه •دارویی‌ها در راس معاملات/ بیش از 5 میلیارد برگه سهم داد و ستد شد •قیمت پایه محصولات پتروشیمی اعلام شد


اسپورت آنلاینز - چه کسی جایگزین رزبرگ می شود؟\nچه کسی جایگزین رزبرگ می شود؟\nچه کسی جایگزین رزبرگ می شود؟ ۱۶ آذر ۱۳۹۵ شاید جایگزینی نیکو رزبرگ مهمترین کار مرسدس در این برهه از زمان باشد واقعا اعلام بازنشستگی نیکو رزبرگ که تازگی به اولین قهرمانی خود در فرمول یک رسیده بود شوک بزرگی به مرسدس وارد کرد این شرکت با توجه به شروع تست هایش در نظر دارد تا پایان دسامبر هم تیمی جدید لوئیز همیلتون را معرفی کند، پاسکال ورلاین و والتری بوتاس مورد علاقه آنها هستند وتل و آلونسو هم رانندگان رده بالایی هستند تا ۲۰۱۷ با تیم های خود قرار داد دارند.\nنیکی لائودا به بی بی سی گفت:" زمانی که خودروی جدید ما آماده شود ما حتما به راننده جدید نیاز خواهیم داشت، اما نمی توانم قول دهم که خیلی زود اتفاق رخ دهد اما باید تا آخر سال راننده جدید را مسخص کنیم."\nگزینه های مرسدس همه با تیم های خود قرار دارند اما طبق گفته های توتو ولف به دلواسپورت سه مسیر پیش روی مرسدس است:\nاول این است داشتن راننده شماره یک و دو مانند فراری که شوماخر و مسا را در اختیار داشت که راننده شماره یک به عنوان راننده اصلی امتیازات را برای مرسدس جمع کند. دوم این که یک راننده تازه کار مانند ورلاین، اکن یا جوان مانند ورشتاپن و وندرونه را به مرسدس اضافه کنند. اما مسیر سوم این است که یکی از رانندگان حرفه ای را جذب کنند. ولف افزود:" من راه سوم را بیشتر دوست دارم."\nآکن واقعا یک مدعی است؟\nاز صحبت های توتو ولف جای تعجب دارد که راننده تازکاری مثل آکن در حد جایگزینی نیکو رزبرگ بداند اما تنها نکته مثبت این است که او فارغ التحصیل آموزش های خود مرسدس است. همکاری بین ولف و هندی ها خیلی خوب بوده و او هم آکن را ستایش کرده است اما با این حال بعید می رسد که هندی ها ورلاین و آکن را از دست بدهند.\nهیچ راهی برای وتل و آلونسو نیست؟\nاما انتخاب وتل می تواند خیلی برای مرسدس گران تمام شود در حال حاضر با اینکه او در این فصل چهارم شده بیشترین دستمزد را در بین همه رانندگان از فراری دریافت می کند، گزینه دیگر که برای مرسدس ها معقول تر است جذب فرناندو آلونسو است که راننده رده بالایی محسوب می شود.\nاما شایعه که شاید به حقیقت بپیوندد جذب والتری بوتاس است با اینکه تا ۲۰۱۷ با ویلیامز قرارداد دارد اما جذب او نسبت به وتل و آلونسو خیلی آسان تر است. اما باید منتظر ماند ودید تا آخر امسال چه کسی پشت اتومبیل مرسدس می نشیند.


لادن طلایی زعفرانی - روغن لادن\nلادن طلایی زعفرانی\n[av_image src=’http://ladanoil.com/wp-content/uploads/2017/01/7617935_sun_tlt.png’ attachment=’735′ attachment_size=’full’ align=’center’ styling=” hover=” link=” target=” caption=” font_size=” appearance=” overlay_opacity=’0.4′ overlay_color=’#000000′ overlay_text_color=’#ffffff’ animation=’no-animation’][/av_image]\n[av_image src=’http://ladanoil.com/wp-content/uploads/2016/10/Untitled-2.png’ attachment=’1494′ attachment_size=’full’ align=’center’ styling=” hover=” link=” target=” caption=” font_size=” appearance=” overlay_opacity=’0.4′ overlay_color=’#000000′ overlay_text_color=’#ffffff’ animation=’left-to-right’][/av_image]\nروغن‌های نيمه جامد برای پخت و پز انواع غذاهای اصيل ايرانی مناسب هستند. اين روغن‌ها عاری از كلسترول و اسيدهای چرب ترانس می‌باشند (كه عامل اصلی گرفتگی عروق قلبی و در نتيجه سكته‌های قلبی می‌باشند.). اين روغن‌ها نسبت به روغن‌های مايع مقاومت حرارتی بالاتری دارند كه باعث می‌گردد در پخت و پزهايی كه برای مدت طولانی در دمای بالا انجام می‌شوند، روغن ديرتر تخريب شود. روغن‌های نيمه جامد در مقايسه با روغن‌های مايع، ماندگاری بالاتری دارند و يا به بيانی ديگر ديرتر فاسد مي‌شوند. همچنين طعم زعفرانی آن موجب می‌شود که غذای شما طعم و عطر خاص واستثنايی داشته باشد و علاوه بر اين در غذاهايی که در دستور پخت آن‌ها از زعفران استفاده شده می‌توان از لادن طلايی استفاده کرد.\nبدون اسيدهای چرب ترانس\nدارای بو و طعم مطبوع زعفران\nبسته‌بندی مناسب به‌منظور جلوگيری از فساد\nمناسب براي پخت انواع كيک، كلوچه و شيرينی‌جات خانگی


دو آماری که باعث میشوند فکر کنم ترامپ دوباره پیروز خواهد شد :: وبلاگ شخصی علی پیروزمند\nبرای من یک ایده بسیار حائز اهمیت است که توسط دو آمار پشتیبانی میشود:\nما باید در نظر داشته باشیم که مدل های ریاضی مبتنی بر پیش فرض ها هستند، و درست می توان فرضیه ها را در سال 2020 دشوار دانست. یا به عبارت دیگر، اگر بخواهم آسانتر بگویم "مردم غیرقابل پیش بینی هستند." و این دقیقاً اگر بخواهم مثال بزنم ما در وسط رویدادی هستیم مثل ماجرای قوی سیاه.\nو حالا من دو آمار را برایتان شرح میدهم که نشان میدهند نظرسنجی‌ها درباره پیروز شدن بایدن اشتباه میکنند.\nمورد شماره 1.) 56درصد از آمریکایی‌ها می‌گویند امروز وضعیت بهتری نسبت به 4سال گذشته دارند. (و این یک نظرسنجی است که در سپتامبر انجام شد)\nو مورد شماره 2.) 62درصد از آمریکایی‌ها می‌گویند که راحت نیستند تا در مورد اعتقادات سیاسی خود صجبت کنند.\nجالب است توجه شما را به این مسئله جلب کنم که نه تنها 62٪ می گویند که آنها نمی خواهند عقاید خود را به اشتراک بگذارند، بلکه باید در نظر داشت که این اعداد و ارقام به شدت محافظه کارها نیست که می ترسند افکار خود را به اشتراک بگذارند. بلکه این لیبرال ها هستند که از به اشتراک گذاشتن عقاید خود راحت هستند!\n(اگر آسانتر بخواهم بگویم: این آمار 62 درصد که راحت نیستند تفکرات خودشان را به اشتراک بگذارند کسانی هستند از خوبان، یعنی آنهایی که راحتند، اعتماد میکنند و به سیستم حقیقت را می‌گویند.)\nمن مانند خیلی‌ها متخصص نظرسنجی نیستم و فقط می توانم این را بگویم، یعنی اعتراف کنم که در آن شک دارم. در گفتگو با دوستان لیبرال خود، من دقیقاً همان ارتباط را با جریان اصلی آمریکا احساس می کنم که در سال 2016 دیدیم. یعنی احساس اعتماد به نفس بیش از حد می کنم. به این فکر میکنم که دقیقا همان اتفاق تکرار شود.\nهمه‌ای اینها هست و وقتی می بینم که بیشتر مردم فکر می کنند وضعشان بهتر از چهار سال پیش است و اکثر محافظه کاران از به اشتراک گذاشتن نظرات خود می ترسند، کنار هم قراردادن اینها به من میگوید که داده های نظرسنجی به احتمال زیاد کج است. و شاید بیشتر از سال 2016 باشد.\nاما بهرحال جای اشتباه من هم وجود دارد، شاید بایدن در یک پیروزی قطعی برنده‌ی انتخابات شود.\nبرچسب ها: اشتباه نظرسنجی ها در انتخابات, انتخابات 2016 آمریکا, انتخابات 2020 آمریکا, بایدن, ترامپ, چرا نظرسنجی ها اشتباه میکنند,


آشپزی و تغذیهخواص مواد غذاییخواص سیب| 35 خاصیت شگفت انگیز سیب که شما را ترغیب به خوردن میکند!\nکمتر کسی است که سیب را دوست نداشته باشد و از خواص آن آگاهی نداشته باشد؛ اما هیچ توصیفی به مانند ضرب‌المثل انگلیسی «با خوردن روزی یک سیب، به دکتر نیازی نخواهی داشت» نمی‌تواند خواص و فواید سلامتی سیب را بیان کند.\nسیب یک میوه قلیایی و تمیزکننده بدن است\nسیب یکی از میوه‌هایی است که به خوبی اشتها را مهار می کند\nسیب اثر آرام بخشی دارد\n• سیب دارای مقدار زیادی كلسیم است و كلسیم سیب به بدن كمک می كند كه كلسیم غذاهای دیگر را نیز جذب كند.\n• سیب پخته تقویت كننده معده و كبد و دفع كننده سودا و سموم بدن است.\n• دم كرده برگ درخت سیب ادرار آور است و درمان كننده التهاب كلیه و مثانه است.\n• سیب مقوی كبد و اشتها آور است.\n• سیب را رنده كنید و در دستمال بپیچید و روی چشم بگذارید درد چشم را برطرف می كند.\n• خوردن سیب حتی برای آنهایی كه بیماری قند دارند مفید است چون قند خون را بالا نمی برد.\n• كسانی كه می‌خواهند لاغر شوند حتما باید سیب را با پوست بخورند.\n• دم كرده گل سیب داروی سرفه و تورم مجرای تنفسی است.\n• سیب بهترین دارو برای سوء هاضمه است زیرا دارای مقدار زیادی پكتین است.\n• آب سیب را حتی می‌توان برای تنقیه استفاده كرد. این تنقیه برای بیماریهای روده بسیار موثر است.\n• پوست سیب را مانند چایی دم كنید و بنوشید این چایی بهترین دوست كلیه است.\n• آب سیب را با آبمیوه گیری در منزل تهیه كنید و فورا آنرا بنوشید زیرا در اثر ماندن آنزیم‌های خود را از دست می‌دهد.\nپوست سیب را مانند چایی دم كنید و بنوشید این چایی بهترین دوست كلیه است\n• آب سیب برای زیبایی پوست استفاده زیادی دارد به خصوص برای از بین بردن چین و چروک پوست موثر است بدین منظور آب سیب را صبح و شب روی پوست گردن و صورت بمالید و ماساژ دهید البته همیشه آب سیب تازه استفاده كنید.\n• استفاده دیگر از سیب برای لطافت پوست، سیب پخته است. سیب را بپزید و سپس له كنید و با شیر مخلوط كنید و این مخلوط را بصورت نیم گرم روی پوست بگذارید و پس از چند دقیقه آنرا بردارید.\n• شربت سیب بهترین دارو برای درمان سرفه و گرفتگی صدا است.برای تهیه شربت یك كیلو سیب را شسته و با پوست قطعه قطعه كنید و در یك لیتر آب بپزید سپس آنرا با پارچه نازكی صاف كنید و چند تكه قند به آن اضافه كنید و دوباره روی آتش ملایم قرار دهید تا قوام پیدا کند و آن را از روی آتش بردارید روزی سه تا چهار فنجان از این شربت بنوشید.