ناگفته‌های بادامچیان از ستاد استقبال از امام/نهضت‌آزادی کارشکنی می‌کرد- اخبار سیاسی تسنیم | Tasnim\nناگفته‌های بادامچیان از ستاد استقبال از امام/نهضت‌آزادی کارشکنی می‌کرد\n۱۲ بهمن ۱۳۹۲ - ۱۴:۵۲\nخبرگزاری تسنیم: "امام(ره) فرموده بودند «این محل نباید شمال شهر و محل اشخاص و دولتی باشد، باید جایی باشد که شبهه‌ای درباره آن نیست؛ بعد از فرودگاه یک‌راست می‌خواهم به بهشت زهرا و زیارت شهدا بروم."\nبه گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری تسنیم، اسدالله بادامچیان از اعضای تیم استقبال از امام خمینی در لحظه ورود امام (ره) به تهران بود که مسئولیت اداره بهشت زهرا را در زمان سخنرانی امام خمینی بر عهده داشت. به همین دلیل در حدود 2 ساعت پای خاطرات بادامچیان نشستیم تا در مورد روزهای استقبال از امام (ره) بگوید.\nاسدللله بادامچیان در دوران مبارزه قبل از انقلاب اسلامی نیز در ذیل جریان معروف به «هیئت‌های موتلفه اسلامی» حضور داشت و در دوران بعد از انقلاب اسلامی نیز به عنوان موسس و عضو شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی به فعالیت‌های سیاسی خود ادامه داد. به همین دلیل بخشی از گفت‌وگوی ما به موضوعات مربوط به آزادی احزاب در دوران قبل و بعد از انقلاب اسلامی است.\nبادامچیان در مورد علت حضور نهضت آزادی‌ها در کمیته استقبال امام گفت: آقای بهشتی گفتند که امام نظرشان این است که همه با هم باشیم و ما هم نظرمان این است که وقتی امام می‌آیند همه جریان‌ها و گروه‌ها از ایشان استقبال عمومی کنند و این نباشد که فقط یک تیم در صحنه باشد، لذا پیشنهاد من این است که نهضت آزادی و دوستان آن طرفی در منزل آقای تهرانچی جلسه‌ای دارند؛ آن‌ها هم برای ورود امام برنامه‌ریزی استقبال می‌کنند؛ شما بروید سراغشان و با اینها همراهی کنید. شهید اسلامی گفت که آقای بهشتی! در آنها آدم‌های نفوذی هست و امام این‌ها را و این‌ها هم امام را قبول ندارند، بنابراین چرا باید با این‌ها همراهی کنیم؟ همین جوری می‌گفت که نمی‌شود.\nعضو ستاد استقبال از حضرت امام اضافه کرد: شهید حسن اجاره‌دار جوان و انسان ویژه‌ای هم بود -خدا رحمتش کند- گفت که آقای بهشتی این‌ها جز دردسر هیچ کاری نمی‌کنند؛ یک موش در آش می‌اندازند و بعد هم می‌خواهند شریک شوند، این‌ها که در انقلاب نقشی نداشتند. آقای بهشتی هم گوش می‌داد. آقای محلاتی هم گفت که شما علما و آقای مهدوی‌کنی را چه‌طور می‌خواهید راضی کنید که برویم با این‌ها همراه شویم؟ من گفتم آقای بهشتی ما که همه کارهایمان را می‌کنیم، چه نیازی به این‌هاست؟ این‌ها را با تشریفات می‌شود بیرون نگه‌داشت. اگر این‌ها داخل صحنه بیایند، ای کاش موشی که در آش را بگویند با هم شریک باشیم، ولی می‌گویند «انا صاحب» و صاحب‌اش می‌شوند و ما را بیرون می‌کنند و همه چیز را خراب می‌کنند.\nوی افزود: بین حرف من، ایشان خندیدند و فرمودند که حرف‌های شما کاملا درست است، اما الان ما باید همه با هم حرکت کنیم. لذا شما بروید پیش نهضتی‌ها. اسلامی و اجاره‌دار گفت من را از این ماموریت معاف دارید، ولی من و محلاتی گفتیم که ما می‌رویم. آقای بهشتی گفتند شما چه آقای بادامچیان؟ می‌روید؟ گفتم که بله می‌روم. به هر روی با آقای محلاتی خانه تهرانچی رفتیم و دیدیم که گوش تا گوش نشسته‌اند؛ صباغیان و محمد توسلی و همین دار و دسته نهضتی‌ها همه جمع‌اند.\nبادامچیان در مورد توصیه‌های امام برای محل اقامتش برای سخنرانی در جمع مردم نیز اظهار داشت: امام فرموده بودند «این محل نباید شمال شهر و محل اشخاص و دولتی باشد، باید جایی باشد که شبهه‌ای درباره آن نیست؛ بعد از فرودگاه یک‌راست می‌خواهم به بهشت زهرا و زیارت شهدا بروم.» یکی از دوستان گفت که امام چرا این راه طولانی را با بودن حکومت رژیم شاه و ژنرال هایزر در ایران و هئیت مستشار می‌رود؟ این خطر دارد ولی آقای مطهری گفت امام تصمیمش را گرفته و با این بحث‌ها هم از صحنه کنار نمی‌رود و می‌خواهند به بهشت زهرا بروند. در آنجا بود که کمیته استقبال از امام شکل گرفت.\nعضو ستاد استقبال از امام خمینی (ره) در مورد کارشکنی‌های نهضت آزادی‌ها در جریان استقبال از امام خمینی گفت: ما برای خروج امام از بهشت زهرا چهار راه در نظر گرفته بودیم. اداره بهشت زهرا دست من بود و مدیر تبلیغات هم بودم. راهپیمایی سال 56 و 57 با همراهی ما و آقای تهرانچی شکل می‌گرفت و در این برنامه هم مسئول اداره بهشت زهرا بودم. آقای مطهری هم مسئول اداره فرودگاه بود. در این گیر و دار قرار بود نهضت آزادی‌ها به من بگویند که امام را از کدام راه ببریم. وقتی از فرودگاه مهرآباد بیرون آمدند، نهضت‌آزادی‌ها می‌خواستند سوار ماشین امام شوند و برای مردم کنار امام دست تکان دهند ولی حاج احمد نگذاشت و گفتند فقط من، امام و محسن‌رفیق‌دوست که راننده بود باید در ماشین باشیم.\nوی افزود: با این حال، آن‌ها عصبانی شدند و ارتباطشان را با من قطع کردند، هر چه من خواستم توسط بی‌سیم سازمان برق با این‌ها صحبت کنم، لج کردند و کار را رها کردند. در این موقعیت امام بین دو میلیون جمعیت بود و راه‌ها هم بسته بود. قرار بود امام را با بالگرد بلند کنیم و بفرستیم و این‌ها به ما اطلاع دهند که از کدام راه امام را بفرستم که به جایی که قرار بوده برسند؟! به همین علت در این مدتی که امام می‌فرمودند "من تو دهن این دولت می‌زنم و به نمایندگی از ملت دولت تعیین می‌کنم"، من حضور نداشتم زیرا وقتی دیدم این‌ها همراهی نمی‌کنند و الان است که سخنان امام تمام شود، به ناچار دویدم پهلوی آقای ناطق که فکری کنید. او گفت:«این آقایان راه را نمی‌گویند، بروید بیرون و ببنید چه می‌کنید. اگر توانستید تماس بگیرید.» با اینکه باید من پشت سر امام باشم اما چاره‌ای نبود، ول کردم و رفتم کنار که آن مساله را حل کنم. این کارشکنی این‌ها بود ولی خب در عین حال با هم بودیم.\nبادامچیان در مورد دروغی که اعضای نهضت آزادی از طرف امام خمینی نقل کردند نیز تصریح کرد: امام فرمودند مادر رضایی‌ها صحبت کند. گفتم امام؟! می‌دانستم امام مخالف این‌هاست. گفتم آقایان گفتند که امام مخالفت کرده‌اند؟! آقای توسلی گفت امام فرموده است. پرسیدم آقای توسلی، امام فرمودند؟! گفت در پاریس گفته‌اند. گفتم از پاریس گفتند یا امام فرمودند؟ گفتند از پاریس گفته‌اند دیگر. گفتم «این نظر رفیق شما بود،کجا نظر امام است». دیدم با این‌ها چانه زدن فایده ندارد و رفتم خدمت آقای مطهری که رئیس کمیته استقبال بودند، ایشان در جلسه روحانیت شرکت داشتند، بیرون آمدند و موضوع را گفتم که این‌ها امشب نقشه کشیده‌اند که فردا امام می‌آیند. آقای مطهری گفتند «حالا شما چیزی نگو ولی من بالا می‌آیم و شما موضوع را طرح کن».\nوی افزود: ساعت دو و نیم بامداد، سید احمد آقا به آقای مطهری زنگ زد. آقای مطهری گفتند شما فرمودید که مادر شهید صحبت کند، درست است؟ ایشان از امام(ره) پرسیدند و امام(ره) فرمودند من چنین حرفی نزدم. من گفتم این‌ها می‌گویند از پاریس به ما گفته‌اند که مادر رضایی‌ها صحبت کند. معلوم شد خود حضرات به این‌ها گفته‌اند. به‌جای امام(ره) قالب کردند در چنین موقعیتی از قول امام(ره) دروغ بگویند؛ یعنی مسائل سیاسی تا این حد مهم است. آقای مطهری گفتند ما چه کنیم؟ امام(ره) فرمودند که من به تهران می‌آیم و می‌گویم، آن‌جا نفرمودند.\nعضو ستاد استقبال از امام خمینی همچنین در مورد سخن حضرت امام مبنی بر اینکه «من دولت تعیین می‌کنم» اظهار داشت: این بیان امام(ره) که "من دولت تعیین می‌کنم" در این جمعیت نزدیک دو میلیون نفره اوضاع دولت را تعیین کرد و فاتحه شاه را خواند. آمریکا تصمیم گرفته بود که بختیار باشد و مهره‌ای بدلی جای شاه بیاید اما امام(ره) در همان بهشت‌زهرا(س) فاتحه دولت بختیار را خواندند و راه را به مردم نشان دادند. بنابراین آمدن امام(ره) در آن‌جا یک قدرت عظیم انقلاب بود، موقعیت امام(ره) و انقلاب را تثبیت کرد و زنگ پایان حکومت ستم‌شاهی بود.\nبادامچیان همچنین در مورد فعالیت احزابی مانند نهضت آزادی و جبهه ملی نیز گفت: این احزابی که دریچه اطمینان بودند فعالیت سیاسی می‌کردند اما این طور نبود که نظام شاه را بزنند.\nوی همچنین با بیان اینکه هر کس دوره شاه برای امام صلوات می‌فرستاد زندان و شکنجه داشت. صلوات انتقاد از شاه که نیست که اگر برای نام امام صلوات می‌فرستادند او را می‌گرفتند، تصریح کرد: نظام ما آنقدر قدرتمند است که هیچ نیازی به جلوگیری از آزادی ندارد. استبداد نشانه ضعف است و ضعف حکوکت است که دیکتاتوری می‌کند. همه دستگاه حکومتی شاه ضعف داشت که از یک صلوات هم می‌ترسید، چه رسد به یک انتقاد! آمریکا دیکتاتور است، بنابراین هر کشوری یا جایی علیه او کار می‌کند می ترسد و دیکتاتوری می‌کند. این گروه‌های سلفی چرا آنقدر خشن و بی‌رحم‌اند و می‌کشند؟ برای اینکه حق نمی‌گویند.\nعضو شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی در مورد دموکراسی مد نظر بازرگان نیز اظهار داشت: نظام جمهوری اسلامی با میدان دادن به دیگران که خود را مطرح کنند آزادی می‌دهند، این نوع آزادی از قدرت در کشور است و آن نوع آزادی‌های لیبرالی غربی و بازی‌های سابق بر این می‌گفتند دموکراسی «سوپارنویی» می‌شود و می‌توان گفت گفت دموکراسی بازرگانی است که از اسلام دور است و آزادی نیست و آنها زمینه دادن به دشمنان آزادی و اسلام است.\nمشروح گفت‌وگوی خبرگزاری تسنیم با اسدالله بادامچیان را در زیر می‌خوانید:\nتسنیم: آقای بادامچیان! شما در تیم استقبال از حضرت امام(ره) بودید. ایشان بعد از این‌که به ایران تشریف می‌آورند، در بهشت‌زهرا(س) سخنرانی می‌کنند و می‌فرمایند:"من دولت تعیین می‌کنم" و "توی دهان این دولت می‌زنم"؛ فضا به‌گونه‌ای بود که هنوز هم وقتی آن مراسم و سخنرانی از تلویزیون پخش می‌شود، برای همه جذابیت دارد و حال و هوای آن به‌خاطر اقتدار حضرت امام(ره) و شکوهی که ایشان در میان مردم داشتند، تازه است. از حال و هوای آن روز و تیمی که به استقبال امام(ره) رفتند برای ما بگویید...\n- بادامچیان: با تبریک ایام دهه مبارک فجر، ما امسال وارد سی‌وششمین بهار آزادی اسلامی می‌شویم. ورود امام(ره) به ایران نقطه عطفی در تاریخ ایران، اسلام و تاریخ انقلاب‌اسلامی است. ورود امام(ره)، ورود یک شخصیت نیست. وقتی مرحوم آیت‌الله کاشانی از لبنان آمد، از او استقبال کردند و استقبال خیلی باشکوهی هم بود. در زمان سن من خیلی کم بود؛ البته الان هم جوان هستم(خنده) اما آن غیر از آمدن امام(ره) بود. آمدن امام(ره) به معنای رفتن شاه، رفتن نظام چندهزار ساله ستم‌شاهی و درهم شکستن سلطه استعماری صد و اندی ساله غرب بر ایران بود.\nمعنای ورود امام(ره) آغاز حکومت اسلامی و یک نظام اسلامی بود، لذا امام(ره) می‌فرمود که شاه باید برود تا من بیایم؛ بنابراین شاه را بیرون کرد و آمد. این حادثه عظیم که نقطه‌عطفی است، نیاز به یک بررسی و تحقیق همه‌جانبه و همه‌سو نگرانه دارد؛ به دور از دوستی‌ها و عشق‌هایی که هست. این بررسی باید بر اساس یک واقعیت تاریخی آرمان‌گرایانه و واقع‌نگرانه باشد. آیا آمدن امام(ره) در سال 57، اتفاقی ناگهانی بود و در سال 56 یا 57 حادث شد؟ خیر؛ در 13 بهمن 1341 ما خدمت امام(ره) رسیدیم. در ششم بهمن آن سال، رفراندوم شاه انجام شده بود. این رفراندوم برای اصلاحات اراضی و سهیم‌شدن کارگرها نبود، بلکه بهانه‌ای بود که رفراندوم رسمیت یابد؛ چراکه این اقدام از نظر قانون اساسی مشروطه، غیرقانونی و غیررسمی است و شاه مصدق را به‌خاطر همین رفراندوم محاکمه کرده بود. آنچه در رفراندوم دوم مورد سوال قرار گرفت، این بود که ایران کشوری لائیک، سکولار و غیرمذهبی باشد یا براساس قانون اساسی مشروطه اداره شود که در متمم آن نوشته شده: «ایران، کشور شیعه اثنی‌عشری است و این موضوع تا ظهور امام زمان(عج) لا یتغیر است.»\nغرض، براندازی اسلام از ایران توسط آمریکایی‌ها بود. البته شاه هم مقاومت کرد و می‌گفت مقابله و تغییر این مذهب، به همین سادگی نیست و ما از عهده آن برنمی‌آییم ولی آمریکایی‌ها مثل همه حماقت‌های سیاسی‌شان گوش ندادند. در نتیجه شاه آمد و علما و مراجع قم متوجه شدند. پس از آن، حاج آقا روح‌الله کمالوند خرم‌آبادی را به دربار شاه فرستادند که چرا این کارها را می‌کنید؟ شاه صراحتا به او گفت که من مجبورم این کار را بکنم؛ به دلیل اینکه از الزامات بین‌المللی است. به آقایان علما بگویید اگر من این کار را نکنم، من را می‌کشند و کسی را می‌آورند که محراب و مدرسه را بر سر شما خراب می‌کند، این پیغام او بود.\nما از دوم بهمن 1341 به منزل آیت‌الله خوانساری در بازار تهران انتهای بازار عباس‌آباد رفتیم و تظاهرات راه انداختیم؛ با شعار "نصر من‌الله و فتح قریب" به سر بازار آمدیم و شعار دادیم که این رفراندوم قلابی مخالف اسلام است. ما این اعتراض را تا 5 بهمن دنبال کردیم که البته درگیری‌هایی پیش آمد، بازار بسته شد و حتی زد و خورد هم صورت گرفت. در آن روز، آن‌قدر به سر من باتوم خورده بود که مثل سنگلاخ قلمبه شده بود و مجبور شدم در تظاهرات علیه شاه، کلاهی بر سرم بگذارم.\nدر روز 6 بهمن تظاهرات نکردیم تا شاه بازی در نیاورد و معلوم شود که رفراندوم چه‌قدر کم‌رونق است. اگرچه معلوم بود که کسی نرفت رای بدهد ولی گفتند که ما نزدیک 5 میلیون رای آوردیم و برنده شدیم. جمعه بعد، دوستان خدمت امام(ره) رسیدند. وقتی امام(ره) آمدند قرار بود آقای عسگراولادی صحبت کند. همه افسرده بودند و می‌گفتند که شاه موفق شده و از این به بعد نقشه‌های ضد اسلامی‌اش اجرا می‌شود. شرایط به‌گونه‌ای بود که هیچ‌کس حال حرف زدن نداشت و حتی مرحوم عسگراولادی هم نتوانست حرف بزند.\nوقتی امام(ره) دیدند که همه دوستان چنین وضعیتی دارند، فرمودند: بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم، لا حول و لا قوة الا بالله العلی‌العظیم... شاه تصور کرده است که ما را در جایی قرار داده که نه راه پس داشته باشیم و نه راه پیش اما به حول و قوه الهی ما او را در جایی قرار خواهیم داد که نه راه پس داشته باشد نه راه پیش! در سال 57 همین اتفاق افتاد؛ نه آمریکا او را می‌پذیرفت، نه آفریقا و نه اروپا. انور سادات خائن در مصر، دخترش را به پسر شاه داد تا ثروت شاه را به دست آورد. یعنی او هم دنبال منافعش بود.\n***سال 54 متوجه انحراف سازمان مجاهدین خلق شدم\nوقتی خاطرات آخرین روزهای شاه را که ویلیام کراست نوشته و فرح هم نوشته بررسی کنید، می‌بینید که شاه هیچ جایی نداشت؛ او نه راه پس داشت و نه راه پیش. پس این مساله ساده نیست، در طول این شانزده‌و‌نیم سال امام قدم‌به‌قدم و مرحله به مرحله انقلاب را اداره کرد و در سال 53 که من وارد زندان کمیته مشترک شدم با آقای صادق زیبا کلام 40 روز در انفرادی بودیم. آنجا اطلاعاتی که گرفتم متوجه شدم سازمان مجاهدین خلق منحرف شد.\n*** شهید رجایی چریک سیاسی و من چریک همه جانبه سازمان مجاهدین بودم\nمرحوم شهید رجایی چریک سیاسی و من چریک همه‌جانبه بودم. از وقتی که ما وارد زندان قصر در سال 54 شدیم، متوجه انحراف سازمان شدیم و دریافتیم که مجاهدین خلق سازمانی دروغ گوست که نمی‌شود فعلاً با آن جنگ کرد؛ ما با آنها به تدریج برخورد کردیم و کم‌کم روشن شد و بعد از آن فدایی خلقی‌ها همدیگر را لو دادند و کشتند و انحراف علنی شد و روحانیت هم از آنها جدا شدند. ما نقل فتوا را که در اوین دادیم، نتیجه این شد که یک نا امیدی عجیب به مردم دست داد. در زندان هم که مرحوم آقای طالقانی راه می‌رفت، بی‌اختیار می‌گفت چرا این چنین شد؟! دیگر نمی‌شود و مردم اعتماد نمی‌کنند.\nبعد در آن ماجرا بررسی کردیم که چه باید کرد؟ ما طرحی ریختیم که براساس آن بایستی از زندان بیرون بیائیم و در مقابل رژیم نباشیم زیرا آقایان علما همه به اتفاق گفتند امام و توده مردم به شما اعتماد و اعتقاد دارند و شما هستید که پختگی و سابقه تشکیلاتی دارید، می‌توانید مبارزه را ادامه دهید. بر همین اساس ما به بیرون از زندان رفتیم. من نیمه دوم 56 آزاد شدم؛ آقای عسگر‌اولادی آخر 55 با آقای مطهری آزاد شدند و بقیه هم نشستند و برنامه‌ریزی کردند.\nآقای مطهری در اردیبهشت 56 خدمت امام رفت و گزارش تمام جریانات داخل را داد. این در حالی بود که همه ناامید بودند و فکر می کردیم باید برویم ده سال کار فرهنگی کنیم اما امام یک پیغام به ما دادند و فرمودند به برادران بگویید که ریشه شجره خبیثه پهلوی در ایران از خاک بیرون است، جمع شوید، همت کنید و برای همیشه آن را از خاک میهن اسلامی‌تان بیرون اندازید. این تقریبا عین متنی است که آقای مطهری برای دوستان از آنجا آورده بود. دوستان دور هم جمع شدند تا ببینند چه باید بکنند؟\nدر اولین جلسه‌ای اول جاده چالوس در باغ آقای حاج باقر تحریریان که صاحب کارخانه خودکار بیک است، رفتیم.کنار رودخانه در هوای پاییز که نم‌نم باران می‌آمد، نشسته بودیم. پیش‌بینی کرده بودیم که اگر ساواک آمد و گفت شما چه می‌کنید؟ بگوئیم داریم تفریح می‌کنیم و اینجا که جای انقلاب نیست. در آن باغ اولین هسته شورای انقلاب و تشکیلات تشکیل شد، از مجموع این شورا تعدادی شهید شدند. از علما آقایان بهشتی، مطهری، باهنر، محلاتی و ربانی املشی و از خودمان آقایان عراقی، درخشان، صادق اسلامی، لاجوردی و کچویی شهید شدند. قرار بود این هسته مرکزی آدم‌های مطمئن با ضریب 100 باشند و پیرامون آن از همه استفاده کنیم. البته باید بگویم که شورای انقلابی که آقای بازرگان در آن بودند، شورای انقلاب به معنای واقعی نبود و شورای انقلاب برای اداره امور حکومتی بود که بنی‌صدر و بقیه حضور داشتند.\nدر کاری که در این مدت انجام و سازماندهی شد و همچنین راهپیمایی‌ها از مجموعه‌ای که در جاده چالوس تشکیل شد، در سال 57 که اقتداری به وجود آمد، یادم است با شهید اسلامی که مثل شهید عراقی موثر بود، در روز 28 صفر که در حال بازگشت از راهپیمایی بودیم، گفتم که آقای اسلامی دیگر حالی برای راهپیمایی نداریم و ماه صفر هم تمام شد، گفت که خدا می‌رساند. نصفه شب زنگ زد و گفت که آقای مطهری گفته امام می‌خواهد بیاید و صبح ساعت 5 در منزل آقای مطهری باشید. آن موقع ساعت 5 صبح هنوز اذان گفته نشده بود. ما در این راهروهای خانه مطهری نشستیم و نماز را خواندیم و آقای مطهری بحث کردند که امام می‌خواهند بیایند و فرمودند جایی که می‌خواهم بیایم باید از میدان توپخانه پایین‌تر باشد.\n*** توصیه‌های امام برای محل سخنرانی‌اش در 12 بهمن\nامام فرموده بودند «این محل نباید شمال شهر و محل اشخاص و دولتی باشد، باید جایی باشد که شبهه‌ای درباره آن نیست؛ بعد از فرودگاه یک‌راست می‌خواهم به بهشت زهرا و زیارت شهدا بروم.» یکی از دوستان گفت که امام چرا این راه طولانی را با بودن حکومت رژیم شاه و ژنرال هایزر در ایران و هئیت مستشار می‌رود؟ این خطر دارد ولی آقای مطهری گفت امام تصمیمش را گرفته و با این بحث‌ها هم از صحنه کنار نمی‌رود و می‌خواهند به بهشت زهرا بروند. در آنجا بود که کمیته استقبال از امام شکل گرفت.\nتسنیم: چه کسانی در کمیته استقبال از امام (ره) بودند؟\n- بادامچیان: در این کمیته من، شهید مطهری، شهید مفتح و شهید محلاتی عضو بودیم.\nتسنیم: و فقط الان شما هستید تا آن خاطرات را برای ما بگویید...\n- بادامچیان: علت این است که فامیلی هر سه تای آنها میم داشته (خنده) آنها به شهادت رسیدند. انشالله خدا من را محروم نگذارد.\nاز آنجا کار را برنامه‌ریزی کردیم و همان‌جا مشخص شد که محل استقرار امام در مدرسه رفاه باشد، زیرا این مدرسه مال خودمان( موتلفه) است و همه ویژگی‌ها را دارد. همان جا پیشنهاد کردیم که یک جای دیگر را هم داشته باشید که اگر مشکل پیش آمد...\n*** مدرسه رفاه برای اقامتگاه امام پیشنهاد شد\nتسنیم: مدرسه رفاه برای چه کاری در نظر گرفته شده بود و چرا؟\n- بادامچیان: برای اقامتگاه امام. گفتم که امام فرموده بود آنجا برای خودمان است و مشکل ندارد. دومین مکان مدرسه علوی بود که آقای شفیق یا آقای حاج محسن ربانی پیشنهاد دادند. قرار شد بعداً آقای مطهری بروند و مدرسه علوی را ببینند ولی مدرسه رفاه را چون می‌شناختیم، قبول کردیم.\n*** ماجرای حضور نهضت آزادی‌ها در ستاد استقبال امام (ره)\nدر مرحله بعد ما به دنبال این بودیم که برای امام ستاد تشکیل دهیم و این ستاد بتواند همه جنبه‌های کار را بدون ارتباط ظاهری با آن مجموعه پنهانی انجام دهد. یک هفته بعد آقای بهشتی ما را خواست و من شهید اسلامی، شهید حسن اجاره‌دار و محلاتی رفتیم خدمتشان. آقای بهشتی گفتند که امام نظرشان این است که همه با هم باشیم و ما هم نظرمان این است که وقتی امام می‌آیند همه جریان‌ها و گروه‌ها از ایشان استقبال عمومی کنند و این نباشد که فقط یک تیم در صحنه باشد، لذا پیشنهاد من این است که نهضت آزادی و دوستان آن طرفی در منزل آقای تهرانچی جلسه‌ای دارند؛ آن‌ها هم برای ورود امام برنامه‌ریزی استقبال می‌کنند؛ شما بروید سراغشان و با اینها همراهی کنید. شهید اسلامی گفت که آقای بهشتی! در آنها آدم‌های نفوذی هست و امام این‌ها را و این‌ها هم امام را قبول ندارد، بنابراین چرا باید با این‌ها همراهی کنیم؟ همین جوری می‌گفت که نمی‌شود.\nشهید حسن اجاره‌دار جوان و انسان ویژه‌ای هم بود -خدا رحمتش کند- گفت که آقای بهشتی این‌ها جز دردسر هیچ کاری نمی‌کنند؛ یک موش در آش می‌اندازند و بعد هم می‌خواهند شریک شوند، این‌ها که در انقلاب نقشی نداشتند. آقای بهشتی هم گوش می‌داد. آقای محلاتی هم گفت که شما علما و آقای مهدوی‌کنی را چه‌طور می‌خواهید راضی کنید که برویم با این‌ها همراه شویم؟ من گفتم آقای بهشتی ما که همه کارهایمان را می‌کنیم، چه نیازی به این‌هاست؟ این‌ها را با تشریفات می‌شود بیرون نگه‌داشت. اگر این‌ها داخل صحنه بیایند، ای کاش موشی که در آش را بگویند با هم شریک باشیم، ولی می‌گویند «انا صاحب» و صاحب‌اش می‌شوند و ما را بیرون می‌کنند و همه چیز را خراب می‌کنند.\nبین حرف من، ایشان خندیدند و فرمودند که حرف‌های شما کاملا درست است، اما الان ما باید همه با هم حرکت کنیم لذا شما بروید پیش نهضتی‌ها. اسلامی و اجاره‌دار گفتند ما را از این ماموریت معاف دارید ولی من و محلاتی گفتیم که ما می‌رویم. آقای بهشتی گفتند شما چه آقای بادامچیان می‌روید؟ گفتم که بله می‌روم. به هر روی با آقای محلاتی خانه تهرانچی رفتیم و دیدیم که گوش تا گوش نشسته‌اند؛ صباغیان و محمد توسلی و همین دار و دسته نهضتی‌ها همه جمع‌اند.\nتسنیم: ابراهیم یزدی یا پیمان بودند؟\n- بادامچیان: پیمان نبود؛ ابراهیم یزدی هم در نوفل‌لوشاتو بود و بعد هم یکی یک کمیته تبلیغات را تقسیم کرده بودند. ما هم آرام گفتیم که آمدیم همراهی کنیم. گفتند که بیایید زیر مجموعه ما ولی ما گفتیم با شما همکاری می‌کنیم ولی زیر مجموعه شما نمی‌شویم. یادم هست بعد از آن به خانه حاج ربانی در خیابان ایران رفتم و آقای مهدوی و انواری بودند. در آنجا آقای محلاتی گزارش داد و داد این‌ها هوا رفت که این‌ها چه کسی هستند که می‌آیند و اسرار ما را لو می‌دهند؟ به قول دکتر مصدق در این‌ها آدم‌های از ما بهتران هست.\nمنتهی بحث شد که می‌خواهیم همه با هم باشیم و ما مراقب هستیم و شما نگران نباشید. آقای مطهری هم که تایید کرد به جهت اینکه آقایان نسبت به ایشان احترام ویژه‌ای می‌گذاشتند، چیزی نگفتند و قبول کردند و ما با هم مخلوط شدیم و شورای مرکزی کمیته استقبال از امام 7 نفره را تشکیل دادیم. اکثریت هم کار دست ما بود. 3 نفر دیگر آقای تهرانچی و صباغیان از نهضت آزادی و آقای شاه حسینی از جبهه ملی بودند.\n*** نهضت آزادی‌ها در کمیته استقبال چه بلاهایی سر ما آوردند\nاین 3 نفر هر روز برای ما بازی در می‌آوردند. این سه نفر محمد توسلی و مرحوم دکتر حسین عالی هم به عنوان علی‌البدل اضافه کرده بودند و ما هم مشکل نداشتیم زیرا عالی از خودمان بود و آقای محمد توسلی هم می‌دانستیم مثل این‌هاست. این کمیته خاطرات ویژه‌ای دارد ولی بدانید این‌ها چه بلایی سر ما می‌آوردند. یک روز آقای اجاره‌دار پهلوی من آمد و گفت برای امام تشریفات سلطنتی می‌چینید این‌ها (نهضتی‌ها) رفتند یک مشت موتور‌سوار مثل افسران شاه با لباس افسری و دستکش سفید، جور کردند که در حیاط مدرسه رفاه دور می‌زنند. از بالا نگاه کردم و دیدم راست می‌گوید؛ گفتم که چه کسی به این‌ها گفته این کار را بکنند؟ صباغیان گفت که امام، امنیت لازم دارد. گفتم امنیت لازم دارد، تشریفات سلطنتی نه، مگر شاه دارد می‌آید. گفتیم موتور مخفی می‌گذاریم. یک بیانیه هم صادر کردیم که کسی طاق نصرت نزند و گوسفند نکشد و کارهای تشریفاتی طاغوتی نکند. متن بیانیه را من با نظر و تصحیح آقای مطهری و آقای بهشتی نوشتم.\nما برای خروج امام از بهشت زهرا چهار راه در نظر گرفته بودیم. اداره بهشت زهرا دست من بود و مدیر تبلیغات هم بودم. راهپیمایی سال 56 و 57 با همراهی ما و آقای تهرانچی شکل می‌گرفت و در این برنامه هم مسئول اداره بهشت زهرا بودم. آقای مطهری هم مسئول اداره فرودگاه بود. در این گیر و دار قرار بود نهضت آزادی‌ها به من بگویند که امام را از کدام راه ببریم. وقتی از فرودگاه مهرآباد بیرون آمدند، نهضت‌آزادی‌ها می‌خواستند سوار ماشین امام شوند و برای مردم کنار امام دست تکان دهند ولی حاج احمد نگذاشت و گفتند فقط من، امام و محسن‌رفیق‌دوست که راننده بود باید در ماشین باشیم.\nبا این حال، آن‌ها عصبانی شدند و ارتباطشان را با من قطع کردند، هر چه من خواستم توسط بی‌سیم سازمان برق با این‌ها صحبت کنم، لج کردند و کار را رها کردند. در این موقعیت امام بین دو میلیون جمعیت بود و راه‌ها هم بسته بود. قرار بود امام را با بالگرد بلند کنیم و بفرستیم و این‌ها به ما اطلاع دهند که از کدام راه امامم را بفرستم که به جایی که قرار بوده برسند؟! به همین علت در این مدتی که امام می‌فرمودند "من تو دهن این دولت می‌زنم و به نمایندگی از ملت دولت تعیین می‌کنم"، من حضور نداشتم زیرا وقتی دیدم این‌ها همراهی نمی‌کنند و الان است که سخنان امام تمام شود، به ناچار دویدم پهلوی آقای ناطق که فکری کنید. او گفت:«این آقایان راه را نمی‌گویند، بروید بیرون و ببنید چه می‌کنید. اگر توانستید تماس بگیرید.» با اینکه باید من پشت سر امام باشم اما چاره‌ای نبود، ول کردم و رفتم کنار که آن مساله را حل کنم. این کارشکنی این‌ها بود ولی خب در عین حال با هم بودیم.\n*** نهضت آزادی‌ها در تشریفات امام (ره) کارشکنی می‌کردند\nتسنیم: با این تفاسیر می‌خواهید بگویید نهضت‌آزادی‌ها حتی در تیم استقبال و قضایای تشریفات امام هم کارشکنی می‌کردند؟!\n- بادامچیان: از این بدتر هم بود. ما قرار گذاشتیم که وقتی امام وارد فرودگاه شدند، یک دانشجو خیر مقدم بگوید. برای انتخاب شخص مناسب، بعضی‌ها را بالا آوردیم و آزمایش کردیم. شهید مطهری را خدا رحمت کند، پسر بزرگ ایشان (نه علی) مقاله خواند یک آقای دیگری به نام شادنوش و کسان دیگر هم خواندند. آقای مطهری خودش گفت که پسر من خوب نخواند! آنقدر انسان ویژه‌ای بود با این که یکی دو تا از آقایان گفتند که این پسر شماست و دانشجو هم هست، فرمودند که او نتوانست و آقای شادنوش بهتر از این خواند. یکی از آقایان گفت که اسم اصلی این آقا شاه‌نوش است و نمی‌شود. من گفتم کاری ندارد "ه" را "دال" می‌گوئیم و او هم از آن ماجرا به بعد فامیلش را عوض کرد و شادنوش شد. امام می‌آید، هم نوش است و هم شاد است.گفتند باشد.\nقرار شد که برای بهشت زهرا فرزند شهیدی هم صحبت کند. آقای توسلی گفت انصافاً فرزند بدیع‌زادگان بهتر است. من گفتم نمی‌توانیم از سازمان مجاهدین خلق کسی را بگذاریم زیرا این‌ها با امام همراهی نکردند و سال 49 امام قبولشان نکرد و به دروغ به ما گفتند ما متحد شدیم. چقدر این‌ها آدم‌های دروغگویی بودند. ما زیر بار نرفتیم و من پیشنهاد کردم پسر شهید حاج صادق امانی که دانشجو و مبارز و وسط صحنه بود و صدای او هم بلندگویی بود و نیاز به بلندگو نداشت، بیاید. وقتی او خواند، آقای مطهری از یاد شهید امانی که خیلی به او علاقه‌مند بود خیلی متاثر شد و گفت انصافاً حق آقای امانی در این انقلاب ادا نشده و این که دیدم پسرش این قدر بالنده شده، خیلی خوشحال شدم.\nبعد از اینکه آن‌ها در شورای مرکزی پسندیدند، فردایش رفتیم و دیدیم که آقای توسلی می‌گوید که به نظر ما بهتر است که مادر شهیدی هم سخنرانی کند و به امام خیر‌مقدم بگوید. من فهمیدم که می‌خواهد مادر رضایی‌ها را بگوید که از منافقین بودند.گفتم که موقع فرصت نداریم و یک فرزند شهید کافی است. گفتند رای بگیریم. آقای محلاتی هم متوجه شد و مخالفت کرد و آن دو موافقت کردند. شاه‌حسینی هم مخالفت کرد و ما هم مخالفت کردیم ولی آقای مطهری نبود و رای ما سه تا شد، منتهی آقای مفتح حواسش نبود و نفهمید که این‌ها چه می‌خواهند، بنابراین گفت به شرطی که از این گرو‌ه‌ها مخصوصاً سازمان منافقین نباشد، ولی موافقم مادر شهید هم صحبت کند.\nآقای توسلی گفت خب! ببینید سه تا موافق و دو تا مخالف و یک موافق مشروط بنابراین رای آورد. من دیدم که مخالفت کنم، بد است گفتم باشد ولی چه کسی؟ گفت حالا شما مخالفید اما انصافاً مادر رضایی‌ها مادر سه تا شهید است و مبارز است. آقای مفتح عصبانی شد و گفت من که گفتم از این گروه‌ها نباشد. من اتفاقاً به همین علت مخالف بودم که آقایان دنبال او هستند از فرزند شهید نشد می‌خواهند از این یک امتیاز برای خودشان بگیرند. به آقای توسلی گفتم که این حرف‌ها را نزن و با آمدن او مخالفت کردم. قرار شد خانم آقای خزعلی که بچه‌اش شهید شده بود و مادر محبوبه دانش که در مراسم 17 شهریور شهید شده بود، باشد که نشد.\nروز 11 بهمن بعد‌از‌ظهر وارد جلسه طبقه چهارم مدرسه رفاه شدم، آقای مفتح گفت که آقای بادامچیان الحمدلله قضیه حل شد. امام فرمودند مادر رضایی‌ها صحبت کند. گفتم امام؟! می‌دانستم امام مخالف این‌هاست. گفتم آقایان گفتند که امام مخالفت کرده‌اند؟! آقای توسلی گفت امام فرموده است. پرسیدم آقای توسلی، امام فرمودند؟! گفت در پاریس گفته‌اند. گفتم از پاریس گفتند یا امام فرمودند؟ گفتند از پاریس گفته‌اند دیگر. گفتم «این نظر رفیق شما بود،کجا نظر امام است». دیدم با این‌ها چانه زدن فایده ندارد و رفتم خدمت آقای مطهری که رئیس کمیته استقبال بودند، ایشان در جلسه روحانیت شرکت داشتند، بیرون آمدند و موضوع را گفتم که این‌ها امشب نقشه کشیده‌اند که فردا امام می‌آیند. آقای مطهری گفتند «حالا شما چیزی نگو ولی من بالا می‌آیم و شما موضوع را طرح کن».\nبالاخره آقای مطهری آمد و من ماجرا را گفتم. آقای مطهری هم گفتند که ما این مسئله را از امام می‌پرسیم، آنها هم ترسیدند. زنگ زدیم به پاریس و آقا سید احمد گفتند که «امام در حال استراحت هستند و دارند خود را برای سفر آماده می‌کنند؛ بعد هم که بیدار شوند، فرصت تلفن نیست. شما اگر حرفی دارید به من بزنید.» آقای مطهری گفت که این حرف را نمی‌شود به شما بگویم، خود امام که بیدار شد به من تلفن بزنید. گفتند «ممکن است فرصت نشود.»آقای مطهری عصبانی شد و گفت «احمد! به خداوندی خدا نمی‌گذارم تو مثل پسر بروجردی شوی زیرا پسر آقای بروجردی مقداری در دفترش اعمال‌نظر می‌کرد. وای به روزگارت اگر امام با من صحبت نکرده به ایران بیاید.» سیداحمد هم بلافاصله ادب و احترام کرد و گفت «آقای مطهری ما در خدمتیم؛ اگر این جوری است، چشم امام بیدار شد تلفن می‌زنم. هر موقع امام بیدار شد، تماس می‌گیرم.» بعد از این در کمیته استقبال بحث شد و آقای توسلی گفت: خب! یک پدر شهید بیاید.گفتیم، چه کسی؟، گفت: آقای احمدزاده از دوستان آقای طالقانی بود که دو پسرش در سازمان مجاهدین منافقین بودند و در زندان کمونیست شده بودند. برای اینکه بدانید پشت پرده آن روز چه خبر بود، این مسائل را می‌گویم زیرا همه خیال می‌کنند که امام همان طور راحت به کشور آمد.\nبالاخره! گفتیم اگر قرار شد بیایند، بهتر است که حداقل متن نوشته‌شان را بدهیم. هر چهار متن را من نوشتم. متن را به پدر رضایی‌ها دادیم که به احمدزاده بدهد اما گفت من متن شما را نمی‌دهم، اگر متن را می‌خوانید بیایید اگر نه نیایید. بگذاریم شما بروید از مجاهدین خلق صحبت کنید، اینجا جای گروه‌گرایی و سازمان‌گرایی نیست، با ناراحتی قبول کرد. اینکه این‌ها در بهشت زهرا(س) چه بازی‌ای درمی‌آوردند، طلب شما.\n*** نهضت آزادی‌ها از قول امام دروغ گفتند\nساعت دو و نیم بامداد، سید احمد آقا به آقای مطهری زنگ زد. آقای مطهری گفتند شما فرمودید که مادر شهید صحبت کند، درست است؟ ایشان از امام(ره) پرسیدند و امام(ره) فرمودند من چنین حرفی نزدم. من گفتم این‌ها می‌گویند از پاریس به ما گفته‌اند که مادر رضایی‌ها صحبت کند. معلوم شد خود حضرات به این‌ها گفته‌اند. به‌جای امام(ره) قالب کردند در چنین موقعیتی از قول امام(ره) دروغ بگویند؛ یعنی مسائل سیاسی تا این حد مهم است. آقای مطهری گفتند ما چه کنیم؟ امام(ره) فرمودند که من به تهران می‌آیم و می‌گویم، آن‌جا نفرمودند.\n*** ماجرای سخنرانی فرزند شهیدی که در 12 بهمن در کنار امام (ره) صحبت کرد\nپس از ورود امام(ره) به تهران، بالا آمدن ایشان از جایگاه زیباترین لحظه حیات من است. بعد از 14 سال گذراندن دوره سخت شکنجه و زندان، امام(ره) را یک‌مرتبه در کنار خود دیدم؛ وقتی سلام کردم، ایشان لبخند زدند، لحظاتی به من نگاه کردند و گویی دنیا را به من دادند. خستگی همه شکنجه‌ها از بین رفت. خنده امام(ره) به قدری مستم کرده بود که حواسم نبود ایشان رفتند و پشت به خبرنگارها نشستند. گفتم آقا! لطفا بلند شوید و رو به این طرف بنشینید که ایشان هم جابه‌جا شدند. من به محضرشان گزارش دادم که قرار است بعد از تلاوت قرآن، سرود خوانده شود و سپس یک فرزند شهید، یک مادر شهید و یک پدر شهید، خیر مقدم بگویند اما امام(ره) فرمودند یک نفر بیشتر صحبت نکند.\nآقای احمدزاده کنار من نشسته بود اما قبل از اینکه امام(ره) بیایند، به من گفتند که احمدزاده می‌گوید من صحبت نمی‌کنم. گفته بود می‌خواهم با نفسم مبارزه کنم. به احمدزاده گفتم که چرا نمی‌خواهید صحبت کنید؟ گفت که من احساس می‌کنم این‌جا نفس بر من غلبه می‌کند. گفتم این‌جا جای مبارزه با نفس نیست و ما مراسمی داریم که باید طبق برنامه باید اجرا شود، تو چرا این برنامه‌ها را به هم می‌زنی؟ مراسم تاریخی است. گفتم تو حق نداری شخصا تصمیم بگیری؛ ما تصمیم گرفتیم. با نارضایتی قرار شد که مبارزه با نفس نکند. وقتی امام(ره) گفت یک نفر، همین آدم از جا پرید و گفت ما باید صحبت کنیم. گفتم: خیلی خوب ببینیم چه می‌شود، بنشینید. گفت نه ما باید صحبت کنیم. پرسیدم قبل از قرآن می‌خواهید صحبت کنید؟ گفت نه ولی ما باید صحبت کنیم. گفتم حالا بنشین قرآن را بخوانند. خانم رضایی‌ها را هم پایین نگه داشته بودند که وقتی فهمید امام(ره) این را گفته‌اند، دوید که از پشت جایگاه بیاید بالا.\nخدا رحمت کند شهید درویش برادر احمدرضا درویش کارگردان را؛ او از بچه های ما بود و ماموریت داشت که نگذارد کسی بالا بیاید. از داش‌مشتی‌های ناب جنوب شهری هم بود که خیلی بچه پاکی بود و در جبهه شهید شد. وقتی خواست بالا بیاید، او نگذاشت و گفت به من گفته‌اند کسی بالا نیاید. گفت ما باید بالا برویم. پشت پیراهن خانم رضایی‌ها را گرفت، او را پرت کرد و با تندی گفت که ما این‌جا هستیم و نمی‌گذاریم کسی پایش را از این‌جا بالا بگذارد. او هم دید که اوضاع خراب شده و من در این گیر و دار ایستاده‌ام. به قاسم امانی گفتم که حواست جمع باشد و به محض این‌که تمام شد، معطل نکن و برو خیر مقدم را شروع کن؛ نباید به این‌ها اجازه دهیم که در روز ورود امام(ره) بازی سیاسی راه بیاندازند. او را آماده نگه‌داشتم و به محض این‌که آقای مرتضایی‌فر گفت اکنون، میکروفون را از دستش گرفتم و گفتم هم‌اکنون فرزند شهید به محضر امام‌امت خیرمقدم می‌گوید، قاسم امانی شروع کرد. این آدم مبارزه با نفس هم «وا» رفت.(خنده)\nآن‌جا امام(ره) صحبت کردند و این آقایان هم که ارتباط را قطع کردند و قهر کردند. ما پیش‌بینی کرده بودیم که وقتی امام(ره) می‌خواهند بالا بیایند، ممکن است ماشین‌شان را نگذارند و بالگرد را به این علت فرستادیم که ایشان را بالا بیاورد. وقتی ماشین سوخت، من از طریق بی‌سیم به خلبان گفتم که ماشین امام(ره) وسط بهشت‌زهرا(س) گیر کرد؛ بروید و ایشان را بیاورید. در آن‌جا سیم‌های برق بود و محل چندان امنی نبود.\nخلبان انصافا خیلی ماهر بود و از روی عشق و ایمان کار می‌کرد و شوق داشت؛ رفت و امام(ره) را آورد. اگر ما به مردم می‌گفتیم که امام(ره) در هواپیما هستند، مردم اجازه نمی‌دادند که کسی بیاید. من برای این‌که حواس مردم پرت شود، گفتم برادرها و خواهرها همه بنشینند؛ حتی صدایم در فیلم هست. سه صف محافظ گذاشته بودیم که مردم به جلو هجوم نیاورند اما 30 صف هم فایده نداشت. این بحث ذهن مردم را درگیر کرد؛ یک عده خواستند بنشینند و عده دیگری نمی‌خواستند. این‌ها حرف‌شان شده بود و سرشان گرم شد که از بالگرد غافل ماندند. بالگرد نشست و امام(ره) از یک صف کوچه‌مانند که باز کرده بودیم بالا آمدند. برای رفتن امام(ره) هم با آقای ناطق همین کار را کردیم و یک صف درست کردیم. امام(ره) که از بالا به پایین آمدند، مادر رضایی‌ها به وسط کانالی که درست کرده بودیم دوید و شروع به صحبت با امام(ره) کرد. ما واقعا حساب نکرده بودیم که ممکن است چنین اتفاقی بیفتد.\n4 دقیقه فرصت برای امام(ره) در نظر گرفته بودیم که پایین بیایند و سوار هواپیما شوند. این 3 حلقه مقاومت ما، 3 تا 5 دقیقه می‌توانست مقاومت کند تا بالگرد بلند شود. این خانم امام(ره) را نگه‌داشت و شروع به عکس گرفتن کرد؛ غافل از این‌که ما این کانال را طوری گذاشته بودیم که برداشته نمی‌شد. گفت که ما شهید دادیم و شکنجه‌ها دیدیم؛ امام(ره) فرمودند آن‌هایی که شهید شدند، اجرشان نزد خداست. خانم چیزی نگفت و ادامه داد که انشاءالله خداوند به همه شهدا جزای خیر بدهد.\nامام(ره) 4 دقیقه معطل شدند اما همین مسئله باعث شد که ایشان به بالگرد نرسند. هلی‌کوپتر بلند شد و مردم هجوم آوردند. من خیال کردم که امام(ره) سوار شده‌اند. کار را به دیگران سپردم و شروع به جمع کردن وسایل روی جایگاه کردم. یک‌مرتبه دنیا دور سرم چرخید. گفتند امام(ره) سوار بالگرد نشده اما بالگرد پرواز کرده است؛ امام(ره) وسط جمعیت است و مردم هجوم آورده‌اند، یکی قمه کشیده و دیگری کمربندش را درآورده. برای امام احساس خطر می‌کنند و می‌خواهند خطر رفع شود. بلافاصله دستور دادم که روی جایگاه را خالی کنند و چند نفری را که بالا بودند به پایین فرستادم و گفتم امام(ره) را بیاورید بالا. امام(ره) تقریبا بی‌حال شده بودند و عبا و عمامه‌شان هم رفته بود. عبای آقای مفتح را گرفتم و روی ایشان انداختم که تنفس‌شان در اثر گرد و غبار و باد آرام شود. ایشان را خواباندم و گفتم آمبولانس‌ها بیایند.\nسه، چهار نفر از بچه‌های قوی امام(ره) را بدون این‌که کسی متوجه شود، دوره کردند تا کسی نداند چه کسی در آمبولانس است و کدام آمبولانس است. امام(ره) را به درون آمبولانس انتقال دادیم و آمبولانس آژیرکشان رفت. مردم هم راه را باز کردند. به خلبان هواپیما گفتم این دو تا آمبولانس را دنبال کن و بیرون از بهشت‌زهرا(س) هر جا فرصت شد، فرود بیا و مسافرت را سوار کن. این‌ها رفتند و از آن‌جا دور شدند اما چون آقای ناطق می‌دانست بالگردی که بالای سرشان می‌آید همان است، از مسیر خاکی رفتند، بالگرد نشست، امام(ره) را سوار کرد و ایشان را به طرف بیمارستان برد.\nامام چهار مسیر برای خروج داشت اما این حضرات راه را قطع کردند و من نتوانستم بگویم که از کدام راه امام را ببرند. خود آقای ناطق توانستند با لیاقت و کفایت اداره کنند. در این مراسم عظیم و در روزی که امام می‌آمدند، این اتفاقات افتاد. در حقیقت وقتی امام(ره) آمد، حکومت اسلامی و اسلام انقلابی آمد. اسلام روشنفکری، تحجر و جمود می‌رود و امام(ره) می‌آیند. آقای دکتر عارف در خاطراتش می‌گوید که وقتی بالگرد آمد و امام(ره) جلوی ماشین مانده بودند، به ایشان گفتم که شما با بلندگوی دستی برای مردم صحبت کنید اما ایشان گفتند: نخیر قرار است در جایگاه صحبت کنم. آقا خیلی منظم بودند. در بهشت‌زهرا(س) بحث این بود که اول گفتند به چه دلیل نسل گذشته برای ما سلطنت تعیین کرده و ما باید سرنوشت‌مان را خودمان تعیین کنیم. در مساله دولت به این‌جا رسید که "من دولت تعیین می‌کنم و توی دهان این دولت می‌زنم" که در اینجا مردم کف زدند.\n*** سخن امام که «دولت تعیین می‌کنم» فاتحه شاه را خواند\nخدا رحمت کند آقای مرتضایی‌فر را که گفت تکبیر؛ من هم دنبال آن کارهای خروج امام(ره) بودم ولی در عین حال مراقب هم بودم. این بیان امام(ره) که "من دولت تعیین می‌کنم" در این جمعیت نزدیک دو میلیون نفره اوضاع دولت را تعیین کرد و فاتحه شاه را خواند. آمریکا تصمیم گرفته بود که بختیار باشد و مهره‌ای بدلی جای شاه بیاید اما امام(ره) در همان بهشت‌زهرا(س) فاتحه دولت بختیار را خواندند و راه را به مردم نشان دادند. بنابراین آمدن امام(ره) در آن‌جا یک قدرت عظیم انقلاب بود، موقعیت امام(ره) و انقلاب را تثبیت کرد و زنگ پایان حکومت ستم‌شاهی بود.\nاقتدار مردم و انتظاماتی که داشتیم بسیار قابل‌توجه بود. ما قرار گذاشتیم در روزی که امام(ره) می‌آیند سراسر تهران امن باشد. این در حالی بود که تهران نزدیک چهار میلیون نفر جمعیت داشت. این 65000نیروی انتظاماتی که راه انداختیم، کمیته شورای مخفی بود نه کمیته استقبال. شورای مخفی 12 منطقه برای راهپیمایی در منزل شهید اسلامی در خیابان ایران، کوچه روحی جمع می‌شدند و آقای شهید اسلامی، کچویی، حسین مطیعی که شاعر و پدر شهید بود، آقای اصغر نوروزی عضو انجمن معلمان، فروتن سپاه که الان دماوند است و آقای اکبر صالحی هم بودند که 12 تا سر پل بودند.\n65000 نیرو یعنی یک لشکر تنظیم کردیم که یک نفر نفوذی در آن نبود؛ اما یک ریال پول یا یک تقدیرنامه هم به کسی ندادیم. یعنی همه به عشق امام(ره) و انقلاب و صادقانه آمدند و با نهایت زیبایی و صفا کار کردند و کارشان تمام شد و رفتند. آن روز بیش از 500 نیرو را از فرودگاه تا بهشت‌زهرا(س) و در تمام نقاط تهران چیدیم. چیزی که مردم نمی‌دانند این است که مراقبت کردیم و یک سرقت منزل یا مغازه در آن روز در تهران انجام نشد یا یک قتل یا دعوا اتفاق نیفتاد. روز 12 بهمن، امن‌ترین، شادترین، زیباترین و باصفاترین روز بود که یک ملت با عشق و علاقه با هم بودند.مثلا بچه‌های سازمان برق کنار من بودند و با بی‌سیم ارتباط می‌گرفتند.\nوقتی هواپیمای امام(ره) به مرز ایران نزدیک شد، مردم زار زار گریه می‌کردند. وقتی پرسیدم که چرا گریه می‌کنید؟ گفتند الان که امام(ره) به ایران می‌آیند، خطر دارد و ممکن است هواپیمای ایشان را با موشک بزنند. وقتی هواپیما وارد شد و به بالای فرودگاه آمد، من لحظه به لحظه گزارش می‌دادم. این‌ها بالا و پایین می‌پریدند و از شادی نمی‌توانستند سر پا بایستند؛ داد می‌زدند که آقای بادامچیان امام(ره) آمد. سه، چهار تایی با هم داد می‌زدند. هواپیما در بالای فرودگاه شروع به چرخیدن کرد و من دیدم همین آدم‌هایی که با نشاط بالا و پایین می‌پریدند زار زار گریه می‌کنند. پرسیدم چه شده؟ گفتند: اگر ننشیند، چه می‌شود. گفتم: اتفاقی نمی‌افتد. هواپیما نشست و آنها دوباره شاد و خوشحال با قهقهه می‌خندیدند که هواپیمای امام(ره) نشست. کمی طول کشید که در هواپیما باز شود و دوباره گریه شروع شد. گفتم: چرا اینطور می‌کنید؟ نمی‌توانستند تحمل کنند و واقعا طاقت نداشتند. در هواپیما که باز شد، خندان داد می‌زدند که امام(ره) از پله‌ها پایین آمدند. امام(ره) به سمت ماشین رفتند و سوار آن شدند. این نمونه‌ای بود از یک روز شاد، زیبا، الهی، خدایی و معنوی.\nچون امام(ره) یک جنبه سلبی داشتند و یک جنبه اثباتی و اصلا گفتمان اصلی در اسلام همین است و کلمه لا اله الا الله نیز، هم جنبه سلبی دارد و هم جنبه اثباتی. امام(ره) می‌گفتند که شاه باید برود و حکومت اسلامی بیاید؛ لذا در بهشت‌زهرا(س) همین کار را کردند؛ گفتند که آقای ارتشبد، آقای سرلشکر، من می‌خواهم تو آزاد باشی و نوکر آمریکا نباشی، خودت نمی‌خواهی آزاد باشی؟ این جذب بود، سلبش هم این بود که"من دولت تعیین می‌کنم" و...\nتسنیم: آقای بادامچیان هیئت‌های موتلفه اسلامی تقریبا از سال 41 شکل می‌گیرد بنابراین اگر بخواهیم در مورد کار حزبی و سیاسی دوران رژیم پهلوی را بدانیم باید از شما بپرسیم، زیرا قبل از انقلاب اسلامی فضای سیاسی و حزبی کشور را تجربه کرده‌اید، همچنین بعد از انقلاب هم در فضای حزبی کشور حضور فعال داشتید. به نظر شما فضای حزب‌گرایی قبل و بعد از انقلاب را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ در دوران رژیم پهلوی چقدر حاکمیت فضا را برای تشکیل حزب و فعالیت‌های حزبی ایجاد می‌کرد و چقدر در جمهوری اسلامی فضای حزبی باز است و تشکل‌ها و احزاب مختلف می‌توانند فعالیت کنند؟\n- بادامچیان: من 2 کتاب دارم، یکی "آنچه از تحزب و تشکل باید بدانیم" است که در رابطه با حزب اسلامی است و تمام ویژگی‌های یک حزب خدامحور و اسلامی را با دیدگاه امام خمینی، رهبر معظم انقلاب، آیت‌الله جوادی آملی و شهید بهشتی نوشته‌ام. آنجاست که شما تفاوت حزب اسلامی را با تحزب غربی یا کمونیستی و فاشیستی و ملی‌گرایی و این‌ها می‌بینید. کتاب دوم من "تشکل و تحزب از دیدگاه علمی و تاریخی است"، آنجا بحث کردم که آیا واقعا حزب از غرب آمده یا خیر! که دورغ است، تحزب یا تشکل سیاسی هدف‌دار در تاریخ بوده و از قبل بوده و از دوران باستان در چین، هند، ایران، روم، یونان و ... بود و علت اینکه این‌ها اصرار دارند بگویند که از غرب آمده برای این است که می‌خواهند تحزب، تحزب غربی شود.\nدر این همایشی که وزارت کشور چند هفته پیش گذاشته بود که آقای محبیان و بنده و آقای عبدی بودیم گفتم که شما اگر حزب را برای دموکراسی بگویید، حزب کمونیست که حزب دموکراسی نیست، حزب دیکتاتوری است. استالین و لنین و همه می‌گویند حزب تراز نوین پروتالیا است و برای دیکتاتوری پرولتاریا آمد. حزب غربی، حزب منفعت محور است، برای دنیای سرمایه‌داری است و بده‌بستانی برای حفظ قدرت است، بنابراین برای غربی‌ها خوب است و برای ما خوب نیست. ما در نظام اسلامی حزبی می‌خواهیم که خدامحور و اسلامی باشد. شبکه و ساختار تنظیم شده حزب غربی برای جدایی دین از سیاست است، برای کسب قدرت و حفظ «این» و «آن» از نظر اسلام شرک است.\nحزب اسلامی برای گرفتن قدرت نیست مگر اینکه تکلیفش شود، برای انجام تکالیف الهی به صورت منظم با تفکر دسته جمعی و با اتحاد و انسجام و هماهنگی در عالم سیاستی که من در کتاب"مبانی روش تحلیل سیاسی" از قول امام خیمنی (ره) نوشتم که علم سیاست، علم قدرت و حکومت نیست، بلکه علم اداره جامعه در سیرالی‌الله و در صراط مستقیم است و راهی برای سعادتمندی دنیا و آخرت انسان‌ها است، این سیاست است که حزب اسلامی آن را قبول دارد. این سیاستی است که سیاست‌مداران آن سیاسة العباد می‌شوند و رجایی، بهشتی، مطهری و باهنر می‌شوند نه این سیاست‌هایی که غربی است. همین روزها متأسفانه در ایران می‌بینیم که حزب‌ها قدرت محور و مقام محورند و دنبال پست می‌گردند. پس تحزب این است. تحزب در اسلام از زمان پیغمبر سابقه دارد، لذا ایشان می‌فرمایند: "حزب علی، حزب الله"؛ علی(ع) حزب دارد و حزبش هم خدامحور است.\nعامه مردم مسلمان‌اند اما این یک تشکیلات ویژه ای دارد که رهبرش علی (ع) و مبنایش مشخص است. شما زیارت امام رضا که مشرف می‌شوید موقع وداع دعایتان این است "وجعلنا من حزبه، فانک الحزب هم المفلحون واجعلنا من جندک، فانک جند هم الغالبون، واجعلنا من اولیائک" این دفعه دقت کنید در مفاتیح الجنان است. امام رضا حزب دارد و شما از خدا می‌خواهید که جزو حزب امام شوید، دارید دعا می کنید. اگر در تشکل جندالله و حزب الله نیستید حداقل منفرد که کار می کنید ولایت‌الله را بپذیرید که «الله ولی الذین امنوا» است. «در دروازه نباش تحت سرپرستی خدا باش».\nپس ما تحزب در اسلام داریم ولی تحزب خدا محور است. در دیدار با شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی بودیم که امام خمینی (ره) -در صحیفه نور هم هست - که فرمودند حزب از اول دو گونه بود، حزبی که دعوت به خدا می‌کند و حزبی که دعوت به خود می‌کند، آن حزبی که دعوت به خود می‌کند، حزب الشیطان است ولو نام اسلامی روی خود گذاشته است، خیلی نکته مهمی است. پس اگر ما می‌گوییم تحزب لازم است، تحزب کمونیستی را نمی‌گوییم که ضد آزادی است و ابزار دیکتاتوری است، تحزب فاشیستی را نمی‌گوییم که هیتلر را سر کار نگه می‌دارد، تحزب شیطانی فراماسونری را که نمی‌گوییم یا تحزب ملی‌گرایی و غربی که دین را از سیاست جدا می‌داند و در عرف است را نمی‌گوییم؛می‌گوییم حزب خدا محور اسلامی است.\nموتلفه اسلامی مبارزهایی هستند که قبل از ظهور امام خمینی (ره) در میدان‌های مبارزه با مرحوم آیت الله کاشانی و فدائیان اسلام و گروه شیعیان و با بقیه کار می‌کردند ولی وقتی امام استنصار طلبید سراغ ایشان رفتند. در جریان انجمن‌های ایالتی و ولایتی با امام (ره) کار کردند تا روز فیضیه که امام قدرت و کارآمدی این‌ها را دید و روزی که ما قم بودیم دید. بعد از این در اردیبهشت سال 42 که روز جمعه‌ای آن جا بودیم، فرمودند که شما به اتاق بغل بروید، من با شما کار دارم. البته من رفتن دنبال کاری رفتم که نتوانستم آنجا باشم ولی بقیه دوستان، عراقی و عسگراولادی و شفیق و اسلامی و لاجوردی بودند که امام فرمودند: شما که برای خدا کار می‌کنید چرا با هم کار نکیند؟. اولین بحث‌شان این است که شما که برای"خدا" کار می کنید. بعد وقتی دوستان گفتند که برای تشکیلات یک ضریب بالایی لازم است فرمودند من در مورد شماها و تک‌تک شما تحقیق کردم، لابد تحقیق مرا قبول دارید؟ گفتند: بله آقا قبول داریم.گفتند: پس شما که برای خدا کار می‌کنید با هم موتلف شوید. این ائتلاف از سه گروه در نیامده است.\nتسنیم: آقای بادامچیان! سوال ما در مورد فضای حزب‌گرایی و فعالیت‌های حزبی در دستگاه شاه بود...\n- بادامچیان: بله! عرض می‌کنم. ابتدا فضا را بگویم که چگونه بود. پس این نیست که ما سه گروه جدا باشیم و با هم ائتلاف کنیم. امام فرمود موتلف شویدکه شهید عراقی گفت که چون امام گفتند موتلف شوید اسم آن را "موتلفه اسلامی" بگذاریم. اسم مال امام است و برای هیچ کس نیست. گزینش هم مال امام است و دستور هم نظر امام است. از آنجا تا 50 سالی که می‌گذرد سعی کردیم که دنبال قدرت و مقام نباشیم لذا تنها حزبی که یک مورد در آن انحراف سیاسی و اخلاقی و فساد مالی و از این چیزها گیر نمی‌آورید، موتلفه است.\nاین همه تبلیغات می‌کردند که عسگر اولادی پولدار و ثروتمند و بازاری است، در وصیت نامه‌اش می‌نویسد من نماز و روزه قضا ندارم چون همیشه ادا کردم، خمس و زکات و سهم امام ندارم چون درآمدی نداشتم که بدهم. ثلث هم ندارم به دلیل اینکه دارایی ندارم. یک خانه در جنوب شهر تهران دارم که برای خانواده‌ام است. این عسگر اولادی است که برای سال‌ها میلیاردها تومان به مردم پول می‌داد و یک قِران خودش استفاده نمی‌کرد و چقدر این ارزش دارد. پرورش با این وضع یا لاجوردی که یک قِران از بیت‌المال مسلمین نگرفت، حقوق نگرفت، برادرش به او پول داد و زندگی‌اش را اداره کرد. پس من می‌خواهم بگویم که فضای این حزب همیشه مورد توجه مراجع و روحانیت و دیگران بود و این می‌تواند نهادینه شود.\nفضای حزبی در دورانی که امام نهضت را شروع کرد یک حزب نهضت آزادی بود که امام به ما فرمود با این‌ها همراه نشوید، این‌ها راه خود را می‌روند و نگذاشت که با این‌ها همکاری کنیم و موافق نبود ما هم همکاری نکردیم. جبهه ملی هم بود که امام را قبول نداشت چون ملی‌گرا بود، حرکت دینی را قبول نداشت، در بین مردم موقعیت نداشت، در نامه‌ای هم که مصدق در جبهه ملی دوم برای دانشجو نوشته که این‌ها به کار نمی‌آیند و در آنها از ما بهتران هست، معتقد بود در این‌ها نفوذی هست مثل شاپور بختیار و الله‌یار صالح و حزب زحمت‌کشان به ریاست دکتر بقایی هم بود که ما او را عامل آمریکا و انگلیس می‌دانستیم ، خودش اهل همه نوع فساد بود و بالای نشریه‌اش می‌زد "نصر من الله و فتح قریب"!. بقایی مهره بود، بقایای حزب توده بود و زیر زمینی فعالیت می‌کرد که حزب وابسته بود.\nوقتی امام نهضت را شروع کرد هیچ کدام سراغ او نیامد. تنها نهضت آزادی بیاینه داد و گفت به جای اینکه دنبال امام و روحانیت بروید همه نیروها را جمع کنید و آزادی رأی در انتخابات را بخواهید، همان طور که مصدق رهبر محبوب تمامی ملت ایران گفته! اولین اعلامیه در اسناد هم است.\nاین‌ها نوشتند آقای مصدق رهبر محبوب همه ملت ایران!، من در کتاب "هیئت‌های موتلفه" نوشتم و در اسناد نهضت آزادی هم هست. مورد اعتراض مرحوم طالقانی و مردم و مذهبی‌ها قرار گرفتند. شما گفتید شما از روحانیت و مراجع تبعیت می‌کنید پس چرا نوشته‌اید مصدق که به قول امام مذهبی نبود چه رسد به رهبر! پس آن احزاب و نهضت آزادی هم در صحنه انقلاب نبودند تا اینکه بازرگان که رئیس‌شان بود در آخر پیروزی در نوفل لوشاتو به امام می‌گفت شاه بماند و سلطنت بماند و من نخست وزیر شوم و شما هم مرجع تقلید هستید و به قم روید و ما کشور را اداره می‌کنیم. اعلی حضرت هم سلطنت کند نه حکومت.\n*** قانون اساسی مشروطه بحث «حزب» را نداشت\nدر قانون اساسی مشروطه هم بحث حزب نبود و دولت و شاه سر حزب بازی‌گری سیاسی می‌کرد، چه حزب مردم یا حزب ایران نوین یا رستاخیز. حزب‌های دولت ساخته و فرمایشی بودند. آب‌و‌هوای فضای آنها این بود. در قانون اساسی مشروطه بحث حزب نبود بحث انجمن‌ها بود. در قانون اساسی ما اصل 26، اصل حزب را قبول کرد، بنابراین با توجه به اینکه خبرگان اکثریت از فقهای اسلام‌اند و امام هم تنفیذ کرده و در اصل قانون هم هست، بنابراین اصل حزب یک امر شرعی با همان شرایطی که دارد. پس زمینه از نظر فعالیت قبل انقلاب تشکل‌های اسلامی که دو نهاد تشکل جامعه روحانیت و جامعه مدرسین و یک تشکیلات مردمی فراگیر موتلفه، این‌ها نقش جدی دارند. البته انقلاب ما انقلابی نیست که یک تشکیلات یا حزب آن را راه انداخته باشد و مثل انقلاب کوبا نیست که فیدل کاسترو در حزب اوبا بیاید از جنگل بگیرد.\nتسنیم: با این حال چقدر امکان فعالیت حزبی در دوره رژیم پهلوی وجود داشت؟\n- بادامچیان: این احزابی که دریچه اطمینان بودند فعالیت سیاسی می‌کردند اما این طور نبود که نظام شاه را بزنند ...\n*** در دستگاه پهلوی امکان فعالیت حزبی برای نهضت آزادی و جبهه ملی بود\nتسنیم: مثل نهضت آزادی؟\n- بادامچیان: بله! نهضت آزادی و جبهه ملی. شاه خیلی با این‌ها برخورد نداشت. میدان نمی‌داد، درد سر و مزاحم نمی‌خواست اما این‌ها فعالیت داشتند و می‌رفتند و می‌آمدند. در رابطه با حزب زحمتکشان بعد از دعوا با مصدق کسی را نداشت، کسی دنبالش نبود و باندی اطرافش بودند.حزب توده که غیر قانونی و منحله بود. بنابراین احزاب آن طور آزادی نداشتند حزب‌های بازی که همه می‌دانستند بازی است. در یک تجمعی این طرف "حزب مردم" و آن طرف هم "حزب ایران نوین" جمع شده بودند.\nدر این جمع در طرف خیابان اکباتان که عمارت ظل‌السلطان آنجاست حزب مردمی‌ها جمع بودند آن طرف بهارستان نیز حزب ایران نوین‌ها جمع شده بودند، یک نفر طرف آنها گفت: «ایران نوین پاینده باد». دید همه گفتند خفه‌اش کنید اینجا "حزب مردم" است، بعد شخص گفت «یک کمی هم حزب مردم زنده باد»! (با خنده). خنده دار بود و این قضیه مشهور شد و آدم به اصطلاح بذله‌گویی بود. بنابراین بازی بود اما مبارزین مخفی و تشکل‌هایی مثل موتلفه یا حزب ملل اسلامی و گروه ابوذر سازمان مجاهدین خلق و چریک‌های فدایی خلق و گروه‌های کمونیستی متفرق، مثل گروه منصورون و صف پدید آمدند که هر کدامشان در مبارزه نقش داشتند ولی انقلاب توسط احزاب شکل نگرفت و بعد انقلاب هم همین گرو‌ها فعال‌اند و می بینیم دویست و خورده‌ای حزب داریم.\nتسنیم: چقدر بعد انقلاب فضا برای حزب‌ها فراهم شد که فعالیت کنند و بر اساس گواه شخصیت‌های سیاسی درون نظام یا حتی اپوزیسیون خارج یکی از نکات مهم بعد انقلاب، احزاب به گونه‌ای بود که دیگر حزب‌های فرمایشی نداشتیم.\nبادامچیان: من خودم در کمیسیون احزاب بیش از بیست و چند سال بودم؛ الان هر کس حزب مجوز تشکیل حزب خواست به او مجوز دادیم.\nتسنیم: با این حال فضای فعالیت برای احزاب باید خیلی بازتر شده باشد؟\n- بادامچیان: بله! باز است. احزاب دست‌خوش سیاست دولت موجود نیستند، چه اصلاح طلب و چه اصولگرا باشد. به دلیل اینکه قانون احزاب مثل همه جای دنیا سرنوشت رسمیت احزاب را دست دولت یا وزارت کشور نگذاشت. دو نفر از نمایندگان مجلس به انتخاب خود نمایندگان، دو نفر از قوه قضائیه که هیچ وقت زیر نظر دولت نیستند -وزیر دادگستری نیست که تابع قوه مجریه باشد و در دنیا استقلال قضایی ندارند، در جمهوری اسلامی است که استقلال قضایی وجود دارد و ولی امر ریاست قوه قضائیه را تعیین می‌کند- بنابراین دادستان از قوه قضائیه می‌آید و یک نماینده هم از وزارت کشور است. پس 5 نفره اجازه نمی‌دهد که دولت اصلاح طلب یا اصولگرا بخواهد سلیقه‌هایش را اعمال کند.\nوقتی این‌ها یک حزب را تصویب می‌کنند؛ تصویبش دست این‌هاست و عدم تصویبش خیر! یعنی کمیسیون ماده 10 است که تصویب‌شان می‌کند و بعد از تصویب و تولد یک حزب نمی‌توانند آن را لغو و باطل کنند و باید به دادگستری برود و باید کار قضایی شود، مثل بچه‌ای می‌ماند که زن‌ها می‌توانند بچه‌دار نشوند اما اگر نطفه بچه بسته شد دیگر نمی‌توان او را از بین برد مگر اینکه حکم قضایی شرعی باشد و اینکه خطر برای مادر باشد نگرنه نمی‌شود. پس فضا باز است و در این سال ا شما می‌بینید که همه گروه‌ها در مجلس نماینده دارند. حتی دو دوره از مجلس دربست در اختیار گروه‌هایی بود که مخالف نظر شورای محترم نگهبان بودند و می‌بینیم اکثریت مجلس سوم و ششم دست آنها بود.\nاینکه می‌گویند در ایران آزادی نیست... در ایران حداقل ببینند که در دوران آقای هاشمی که وزیر کشور آقای بشارتی قوم و خویش آقای ناطق است، آقای ناطق رای نمی‌آورد و آقای خاتمی رای می آورد. در دوران آقای خاتمی، آقای موسوی لاری وزیر کشور است، آقای هاشمی رأی نمی‌آورد و آقای احمدی‌نژاد رأی می‌آورد. در دوران احمدی‌نژاد، آقای روحانی رأی می‌آورد و آقای جلیلی که مورد نظر آقای احمدی‌نژاد بود، رای نیاورد. آزادی بیان این است که الان تعداد نشریات و روزنامه‌های غیر اصلاح طلبان دو برابر یا سه برابر نشریات اصولگرا است. جالب است که چند ماه پیش روزنامه شرق نوشته بود که میزان دریافت یارانه روزنامه‌های اصلاح‌طلب از وزارت ارشاد دولت آقای احمدی‌نژاد که حسینی وزیر ارشادش بود بیشتر از روزنامه‌های اصولگرا است.\nتسنیم: کارشناسان مسائل سیاسی معتقدند یکی از مؤلفه‌های قدرت حاکمیت آزادی فضای انتقاد در کشور است. همانطور که گفتید سهمیه یارانه‌های روزنامه‌های منتقد حتی به حاکمیت خیلی بیشتر از اصولگراهاست. به نظر شما این مسئله می‌تواند یکی از مؤلفه‌های قدرتمندی جمهوری اسلامی است؟ این در حالی است در دوره رژیم پهلوی، شاه کوچکترین انتقادی را از سوی نهضت آزادی و مصدق نمی‌پذیرد با وجود اینکه مصدق صراحتا می‌گوید قصد براندازی حکومت شاه را ندارد.\n- بادامچیان: انتقاد که جای خود را دارد، هر کس دوره شاه برای امام صلوات می‌فرستاد زندان و شکنجه داشت. صلوات انتقاد از شاه که نیست که اگر برای نام امام صلوات می‌فرستادند او را می‌گرفتند؛ این روشن است. زندان‌های شاه پر از شکنجه بود. من برای اینکه شما دقیقا بدانید بگویم که وقتی سال 53 من را گرفتند 5 ماه و نیم در کمیته مشترک یا همان موزه عبرت زیر شکنجه بودم. دو روز آخر ما را به اتاق بالا در طبقه ششم بردند، برای اینکه عمومی باشد یک اتاق بود که در آن 40 نفر آدم بودند و در آن گرمای داغ تابستان با پشت‌بام شیروانی اتاق پنکه نداشت.\nمن وارد شدم دیدم اکثر این‌ها زیر پیراهن هم تنشان نیست، خیال کردم من را به اتاق دیوانه‌ها انداختند، برای اینکه یکی از شکنجه‌ها این بود، دیدم خیر، این‌ها هم آدم حسابی‌اند و از شدت گرما زیر پیراهن را درآورده‌اند و پیراهن که جای خود را دارد، پیراهن که نبود، بلوز زندان را می‌گویم. جوان دانشجویی آنجا بود گفتم: جرمت چیست؟ گفت:نداشتن جرم و کتب ضاله. گفتم: یعنی چی؟ گفت من دانشجو هستم و 600 جلد کتاب دارم. مأمورین ساواک آمدند خانه ما و لای این کتاب‌ها را گشتند یک کتاب مضر گیر نیاوردند. من 6 ماه اینجا هستم در شکنجه‌گاه شاه هستم، چرا؟ برای اینکه تو 600 جلد کتاب، یک کتاب مضر پیدا نشد. این که انتقاد نبود، حالا حدیث مفصل بخوان از این مجمل. کسی نفس بکشد باید «پی همه چیز را به تنش بمالاند».\n*** بعد از انقلاب حزب توده 60 نشریه داشت\nاما در رابطه با مسئله بعد پیروزی انقلاب، چه کسی آزادی ندارد؟! خود امام می‌فرمایند که در این دو ماه بیش از 200 گروه راه افتادند، حزب توده 60 تا نشریه داشت که من در کتابخانه‌ام بعضی را دارم و به نام‌های مختلف از جمله دانشجو جوان و مردم راه مردم و ... است که با پول بیگانه و شوروی چاپ می‌شد. بعد از آن هم که در تمام این موارد می‌بینید هر کس انتقاد می‌کند و حرف می‌زند تا به مرز توطئه نرسد کاری به او ندارند و الان روزنامه‌های به اصطلاح خودشان اصلاح‌طلب هر روز منفی بافی می‌کنند، هر روز بازی در می‌آورند و رندانه علیه نظام حرف می‌زنند و به گونه‌ای که خیال می‌کنند مسئولین نظام نمی‌دانند چه می‌گویند.\nمدیر مسئول روزنامه شرق اینجا آمده بودید و با من بحث می‌کرد و حیدری کاریکاتوریست هم آمده بود. گفتم که ببین من که تو را می‌شناسم و تو پسر آن حیدری تفرشی هستی، خودت می‌دانی چه می‌کشی. آنقدر برای دیگران شعور قائل باش که بفهمند تو چه می‌کشی اما اینکه شما این فضا را می‌بندید، دارید رفتاری می‌کنید که برای توده‌های مردم غیر قابل تحمل است. این کار را نکنید، البته ما که هیچ نگرانی نداریم.\n*** دستگاه شاه اینقدر ضعف داشت که «صلوات» هم می‌ترسید\nاما اینکه شما می‌گویید نقطه قوت نظام جمهوری است، بله! نظام ما آنقدر قدرتمند است که هیچ نیازی به جلوگیری از آزادی ندارد. استبداد نشانه ضعف است و ضعف حکوکت است که دیکتاتوری می‌کند. همه دستگاه حکومتی شاه ضعف داشت که از یک صلوات هم می‌ترسید، چه رسد به یک انتقاد! آمریکا دیکتاتور است، بنابراین هر کشوری یا جایی علیه او کار می‌کند می ترسد و دیکتاتوری می‌کند. این گروه‌های سلفی چرا آنقدر خشن و بی‌رحم‌اند و می‌کشند؟ برای اینکه حق نمی‌گویند.\nدر جمهوری اسلامی اصولاً به دلیل اینکه حرکت مال مردم است و حاکم هم ولو امام باشد، جلوی مردم را نمی‌گیرد. امام خمینی راحت می‌توانست به بنی صدر بگوید کنار برود. می‌توانست دیگر؟ اگر این کار را می‌کرد جرأت می‌کرد اطاعت نکند؟ نه! ولی امام مانعش نشد، آمریکایی‌ها او را به ایران آوردند برای او چهره سازی کردند و موقعیت و عنوان دادند و یار امام (ره) شد، در صورتی که آدمی لیبرال و جبهه ملی بود، کسی نبود که به خارج از کشور رفته بود چطور شد ناگهان برگشت و در این مملکت شد کسی که مال امام است. بنی‌صدر خودش در پاریس گفت که نظام آینده ایران جمهوری دموکراتیک اسلامی است. آنجا آقای قطب‌زاده خواست خودش را سخنگوی امام (ره) کند ولی امام گفتند که من سخنگو ندارم. این‌ها چطور شد؟ بنی‌صدر پسر آیت الله بنی‌صدر همدانی بود ولی قطب‌زاده که نه سواد داشت و لات هم بود و همه به او می‌گفتند «صادق لاته» یک‌دفعه به ایران آمد چه شد که رئیس صدا و سیما شد؟! آن خط استکباری برای ما چهره‌سازی و چهره‌سوزی دارد. چهره عسگر اولادی را می‌سوزاند و هر روز تهمت می‌زند - حالا که رفته می‌گویم- اما به قول شهید آیت مهره‌های بدلی را چهره‌سازی می‌کنند اما در مقابل چه کرد؟ امام به بنی‌صدر نگفت که تو نباش اما به فارسی گفت تو نباش و در نهایت بنی صدر رئیس جمهور شد.\nتسنیم: در صورتی که آقای فارسی از حزب جمهوری اسلامی بود...\n- بادامچیان: بله! امام خمینی (ره) او را می‌شناخت. امام فارسی را به قم دعوت کرد که آقای هاشمی و صافی به او گفتند که برای شما مشکلی است که در انتخابات ریاست جمهوری نباشید؟ گفت: نه و همان جا انصراف داد. امام خمینی نیز روز آخری که قبل از رأی‌گیری در پیامی که از بیمارستان دادند و فرمودند که بروید رأی بدهید همه شرکت کنید، به آن کسی که احتمال می‌دهید بیشتر رأی دارد، رای دهید. معلوم بود بنی صدر است. بعد فرمودند که اگر رئیس جمهور بد کار کند، ملت را او را به جهنم خواهد فرستاد (خنده) خط را داد و هدایت کرد.\nبه آقای بنی صدر، فرمانده کل قوا را هم داد. به دلیل اینکه بنی‌صدر معتقد بود که قدرت سه‌پایه دارد؛ مردم، بیگانه و ارتش. آمده بود مردم را با خودش همراه کند ولی می‌دانست آنها به زودی از او بر می‌گردند. حمایت بیگانه را هم داشت، می‌خواست قدرت داخلی متکی به ارتش باشد و می‌گفت: (تو دماغی حرف می زد) هر کس از این سه پایه قدرت، دو پایه را داشته باشد، برنده است؛ مردم و ارتش یا ارتش و بیگانه و یا بیگانه و مردم. امام دقیقا او را فرمانده کل قوا گذاشت، این می‌خواست ارتش را تحریک کند ولی نمی‌شد، می‌خواست طاغوتی‌ها را بیاورد نمی‌شد، با حزب‌الهی‌ها همراه نمی‌شد، ارتش هم اینطور بود. در نتیجه ارتش چهره او را کاملاً شناخت و یک حمایت هم در ارتش برای او نماند.\nمردم هم که قبلا خیال می‌کردند بنی‌صدر آدم خوبی است فهمیدند او یک شخصی لیبرال نیست و این پی‌نوشه است، بعد 14 اسفند هم آن بازی را درآورد و ملت برایش شعار ساختند که"سپه سالار پی‌نوشه، ایران شیلی نمی‌شه". مردم شناختند یعنی من آن عبارت در نظام الهی اسلامی ولی فقیه بنی‌صدر را از مردم نمی‌گیرد که احساس کنند چیزی از آنها کم شده، مردم را از بنی صدر جدا می‌کند. بنی صدر مجبور به فرار می‌شود. در جریان فتنه، رهبر انقلاب میر حسین موسوی که رجل مذهبی است و کروبی که رجل واقعا سیاسی است را از مردم نمی‌گیرد، مردم را بیدارمی‌کند با آگاهی مردم و انتخاب آزاد آگاهانه مردم، زمینه توطئه را از بین می‌برد.\nدر جریان فتنه، میرحسین رجل مذهبی نیست و آقای کروبی رجل مذهبی هست اما رجل سیاسی نیست را می‌آوردند و میدان باز می‌شود ولی این‌ها به جای تشکر از رهبری به صحنه می‌آیند، همه هم آزاد بودند.کسی دید که آن روزها کسی مانع باشد؟ رقصیدن، آواز خواندن واهانت و تخریب و...یادم هست که داشتم برای سخنرانی به بومهن می‌رفتم، عده‌ای تا دیدند من و محافظ‌های من ریش داریم، زن‌های ماشین کناری شروع کردند به شعار دادن. ما هم نگاهشان کردیم و خندیدیم.\nبحث اینجاست که آنها در سال 88 در نهایت آزادی این کارها را کردند و همه این گروه ا پشت سراشان آمدند و رأی نیاوردند. بعد که رأی نیاوردند به طرف فتنه رفتند.درسته؟رهبری نیامد در همان دم شر را بِکَند، میدان را برای مردم باز کرد، پایانش هم در نماز جمعه به امام زمان گزارش داد و گفت که سید و مولای ما ... مردم دیدند که این به جای دیکتاتور بودن و مستبد بودن و به جای استفاده کردن از قدرت ولایت و اطاعت و تبعیت دارد به امام زمان گزارش می‌دهد و گریه کردند.\n9 دی پدید آمد که فاتحه همه چیز خوانده شد. این که می‌گویند این‌ها در حصر هستند، خیر! این‌ها را نگه داشته‌اند و محصور نیستند، زیرا این طرف و آن طرف می‌روند و کار می‌کنند، در واقع این‌ها را مراقبت می‌کنند که آنها را نکشند و بعد به پای جمهوری اسلامی نگذارند. یکی از همان خبرنگاران پرسید به نظر شما تا کی حصر این ا ادامه پیدا می‌کند؟گفتم که تا زمانی مطمئن شویم که استکبار این‌ها را نمی کشد تا به پای جمهوری اسلامی بنویسد وگرنه آن حرف‌هایی که این‌ها می خواهند بزنند را دار و دسته‌شان می‌گویند. روز به روز چهره این‌ها روشن‌تر می‌شود.\n*** دمکراسی بازرگان از اسلام دور است و آزادی نیست\nنظام جمهوری اسلامی با میدان دادن به دیگران که خود را مطرح کنند آزادی می‌دهند، این نوع آزادی از قدرت در کشور است و آن نوع آزادی‌های لیبرالی غربی و بازی‌های سابق بر این می‌گفتند دموکراسی «سوپارنویی» می‌شود و می‌توان گفت گفت دموکراسی بازرگانی است که از اسلام دور است و آزادی نیست و آنها زمینه دادن به دشمنان آزادی و اسلام است.\n*** گفت‌وگو از سیدمحمدمهدی توسلی و سیدمهدی حسینی\nرهبر معظم انقلاب اسلامی در حرم مطهر امام خمینی(ره) حضور یافتند


کیف مجلسی زنانه کد 50164\nکد کالا: 50164\nنام محصول: کیف مجلسی زنانه\nجنس: چرم صنعتی + پارچه ساتن\nابعاد: 28x18 سانتی متر\nانتخاب پوشاک مناسب و درخور برای هر موقعیت است، که شیک پوشی و خوش سلیقه بودن افراد را مشخص می نماید؛ کیف زنانه 50164 هنری از تولید کنندگان توانای ایرانی بوده، که جهت ساخت آن از پارچه ساتن استفاده شده است. وجود نگین های فراوان بر روی یراق های طلایی رنگ، جلوه ای بسیار شکیل و زیبا را بر روی رنگِ ماتِ ساتن ایجاد کرده است و سبب می شود نظر بسیاری از بانوان خوش‌پوش و باسلیقه را به خود جلب نماید. درون این کیف زنانه، از دو قسمت تشکیل شده است؛ که یکی بخش اصلی و دیگری جیب زیپ‌داری بوده که بر روی دیواره‌ی کیف جای گرفته است. اگر به دنبال یک کیف خاص، با طراحی حرفه ای هستید، این محصول همان گزینه مدّ نظر شماست...!\nتولید شده از پارچه ساتن با کیفیت عالی\nرنگِ شکیل و حرفه ای (مشکی مات)\nدارای نگین‌های فراوان در قسمت جلو و دهانه‌ی کیف\nگزینه ای خاص جهت استفاده در مجالس و مهمانی‌ها\nقیمت خرید نقدی (تومان): 71,000\nکلمات مرتبط : کیف مجلسی زنانه کیف زنانه نگین دار کیف زنانه مجلسی سایز کوچک کیف دستی زنانه کیف دستی مجلسی Women Bag Women Handbag


جواد نکونام در حوالی برج ایفل + عکس – سایت تفریحی و سرگرمی بوبوتا\nجواد نکونام کاپیتان سابق تیم ملی تصویری از خود کنار برج ایفل منتشر کرده است. نکونام در حوالی برج ایفل جواد نکونام با انتشار این تصویر نوشته است: چقدر شعرهایم را ورق بزنم؟ چقدر یک به یک خاطراتم را مرور کنم؟ چقدر حرف هایم را بالا و پایین کنم؟ چقدر به عکسهايم نگاه کنم؟ چقدر […]\nنوشته جواد نکونام در حوالی برج ایفل + عکس اولین بار در سایت سرگرمی و تفریحی پونک پدیدار شد.\nجواد نکونام کاپیتان سابق تیم ملی تصویری از خود کنار برج ایفل منتشر کرده است.\nنکونام در حوالی برج ایفل\nجواد نکونام با انتشار این تصویر نوشته است: چقدر شعرهایم را ورق بزنم؟ چقدر یک به یک خاطراتم را مرور کنم؟ چقدر حرف هایم را بالا و پایین کنم؟ چقدر به عکسهايم نگاه کنم؟ چقدر این دل و اون دل کنم؟ چقدر این دست و اون دست؟ چقدر؟؟؟؟ یک بار بی بهانه می گویم و …بشنو كه من موفق ميشوم.\nنویسنده مدیر سایتارسال شده در دی ۱۱, ۱۳۹۵ دسته‌ها چهره ها در اینستاگرام, گالری عکس\nپیشین نوشته قبلی: با ۳ بازیگر زن پر طرفدار ایرانی در اینستاگرام آشنا شوید + عکس\nپسین نوشته بعدی: پوستی شفاف و هالیوودی می خواهید؟ این عادتها را ترک کنید


وزیر حارجه تاجیکستان: قضیه رشت را با نیروی خود حل می کنیم - BBC News فارسی\nImage caption آقای ظریفی گفت که تاجیکستان در حلّ قضیه وادی رشت به کمکهای خارجی نیاز ندارد\nدولت تاجیکستان پیشنهادات کشورهای خارجی مبنی بر ارائه کمک در حل مشکل امنیتی در وادی رشت در شرق این کشور را رد کرده است.\nاین مطلب را همراخان ظریفی، وزیر خارجه تاجیکستان، روز دوشنبه 18 اکتبر در یک نشست خبری در شهر دوشنبه بیان داشت. وی گفت که روسیه، قزاقستان و ترکمنستان رسما آمادگی خود را برای مساعدت در عادی سازی اوضاع امنیتی در شرق تاجیکستان ابراز کرده‌اند.\nاما آفای ظریفی در مورد این که این کشورها چه نوع کمکی را پیشنهاد کرده اند توضیحاتی ارائه نداد.\nبه گفته آقای ظریفی در این منطقه گروه کوچک تروریستها فعالیت می‌کند و ارتش تاجیکستان امکان و توانای نابودسازی آنها را دارد.\nهمزمان، وزیر خارجه تاجیکستان خبرها مبنی بر دست داشتن نهادهای اطلاعاتی کشورهای خارجی در حوادث وادی رشت و انفجار در شهر خجند در شمال این کشور را بی‌پایه خواند.\nوی گفت که شرکت چند تن از اتباع افغانستان، پاکستان و روسیه در این حوادث به هیچ وجه معنی مداخله این ممالک در امور داخله تاجیکستان را ندارد.\nدر همین حال، وزارت خارجه تاجیکستان از تشنج اوضاع در مناطق شمال افغانستان ابراز نگرانی کرد که ممکن است این وضع به چگونگی وضعیت امنیتی در کشورهای آسیای مرکزی، بخصوص تاجیکستان اثر داشته باشد.\nمنابع وزارت خارجه تاجیکستان، علل افزایش تشنج در شمال افغانستان را به عملیات گسترده نیروهای ائتلاف بین‌المللی علیه تروریسم در افغانستان به رهبری آمریکا در مناطق جنوب این کشور تلقی کردند.\nگفته می‌شود، در پی این عملیات برخی از نیروهای جنبش طالبان به مناطق شمال افغانستان پناه برده‌اند.\nاز سوی دیگر، صاحبنظران می گویند ممکن است طالبان قصد دارد در استفاده از راه آلتیرناتیف (جایگزین) ارائه مواد غیرنظامی به نیروهای ناتو در افغانستان از طریق آسیای مرکزی مشکل ایجاد کنند.\nبه دنبال حملات طالبان به کاروانهای ناتو در پاکستان مقامات آمریکا و ناتو تصمیم گرفته‌اند بخشی از این کاروانها را توسط کشورهای آسیای مرکزی به افغانستان انتقال دهند.\nدر حالی که مسئولان وزارت خارجه تاجیکستان افزایش تشنج در شمال افغانستان را تهدیدی برای امنیت تاجیکستان تلقی می‌کنند، اما همراخان ظریفی امکان ورود حدود دو هزار ستیزه جو را از شمال افغانستان به تاجیکستان بعید خواند. برخی از رسانه‌های روسیه در هفته گذشته در این باره گزارش داده بودند.\nآقای ظریفی گفت که ممکن است گروه کوچک 10 نفری به طور مخفی از مرز با افغانستان عبور کند، ولی ورود تعداد کثیر اعضای گروههای تروریست به تاجیکستان غیرامکان خواهد بود.\nدر پی حمله گروه مسلح به اصطلاح دولت تاجیکستان "تروریستی" به کاروان ارتش تاجیکستان در 19 سپتامبر سال جاری وضعیت در منطقه رشت در شرق این کشور به وخامت گراییده است.\nدر این حمله 26 تن از سربازان و افسران ارتش کُشته شده و عده زیادی زخمی شدند. آن زمان برخی از مسئولان نهادهای ذیربط تاجیکستان از حضور اتباع خارجی در این منطقه و مداخله بعضی از کشورهای خارجی در امور داخلی تاجیکستان صحبت کرده بودند.


درآویختن ایدئولوژیک| فرهیختگان آنلاین\nنگاهی به نقد سیدجواد طباطبایی از رضا داوری‌اردکانی (قسمت اول)\nبرای مطالعه متن طباطبایی و ارجاعات آن، به بررسی اساسی‌ترین نقدهای طباطبایی به داوری‌اردکانی خواهیم پرداخت و سعی خواهیم کرد در جریان بحث و از لابه‌لای سخن طباطبایی، به باطن و «غرض مقدم» سخن او نیز پی‌بریم.\nبه گزارش «فرهیختگان آنلاین»، محمدجواد صادقی، روزنامه‌نگار طی یادداشتی در روزنامه «فرهیختگان» نوشت: ایدئولوژی چیست؟ بحث‌ها و اقوال در باب ایدئولوژی کم نیست اما در این سطور معنای مراد شده توسط داریوش شایگان و دکتر رضا داوری‌اردکانی مد‌نظر است و دلیل این گزینش در پی خواهد آمد. ایدئولوژی به بیان شایگان هم «دارای بار عاطفی بزرگی است» و هم «دستگاهی منطقی و عقلانی دارد» اما بیشتر به اسطوره‌ها می‌ماند و «نه علم است، نه فلسفه و نه دین.» داوری نیز می‌گوید ایدئولوژی «درمقابل دیانت و فلسفه و به‌طور کلی تفکر» است.\nاین یادداشت اما نه به ماهیت ایدئولوژی و بلکه به شناسایی اوصاف و خصایص آن و خصوصا به نقد اخیر سیدجواد طباطبایی از داوری‌اردکانی مربوط است. شاید ابتدایی‌ترین جلوه ایدئولوژی، موضعی باشد که پیش از ورود به بحر تفکر به‌عنوان نتیجه اتخاذ شده و مفروض انگاشته می‌شود هادی نظر به‌سوی آن نتیجه مفروض باشد. به‌عبارتی در ایدئولوژی اول پاسخ است و بعد پرسش؛ و پرسش به‌نحوی پیش کشیده می‌شود که پاسخ یا پاسخ‌ها در آن مندرج باشند یا نتیجه مطلوب از آن پرسش حاصل آید. این «پاسخ مقدم» گاه خفی و مضمر است و گاه جلی و آشکار. بنابراین ایدئولوژی ریل‌گذار مصرف پرسش است به‌مثابه ماده و در خدمت اغراض.\nایدئولوژی قطع نظر از حقیقت، با غیر یا «دیگری» می‌آویزد و او را می‌فرساید و این درآویختن نیز مستمسکی برای اغراض است تا به کار مصرف مریدان آید.\nدر‌عین این برانگیختن احساسات اما ایدئولوژی ادعای عقلانیت هم دارد. ایدئولوژی از آن جهت که حقیقت را بالکل در توبره خود محصل می‌پندارد، مواجهه‌اش با دیگری نه از سر جست‌و‌جوی همزبانی و مفاهمه، که برای بریدن صدای غیر و خالی کردن میدان برای راندن مرکب سخن خود، آن‌هم بی‌هیچ رقیب و حریف است. اهل ایدئولوژی در سخن گفتن، خود را نیازمند حفظ ادب و در پژوهش خود را مقید به اخلاق نمی‌کند چون آنچه می‌گوید به‌راستی سخن و آن کار که می‌کند اصالتا پژوهش نیست. نیز اهل ایدئولوژی فقر خود را درنمی‌یابد و به این سبب خود را نیازمند هیچ گفت‌وگویی با دیگری نمی‌داند؛ از این رو دچار اوهام و آرزوهاست. او تصمیم خود را درباره همه‌چیز پیش از ورود به مفاهمه گرفته و تکلیف امور را از پیش معین کرده و حال آمده تا پندار خود را با بیرون راندن هر غیری ثابت و محقق کند. او از به‌رسمیت‌شناسی فکر در دیگری گریزان است چون این پذیرش را نافی اطلاق فردیت موهوم خود می‌داند. به همین جهت «ایدئولوژی اندیشه‌ای دیالکتیکی هم نیست، چراکه از نفی و سلب می‌هراسد.»\nبنابراین به‌نظر می‌رسد در مواجهه با اهل ایدئولوژی بتوان از بافتن صغری و کبری که صورت مجعول و ساختگی‌ای از برهان گرفته‌اند عبور کرده و سریع‌تر به غرض مقدم آن رسید. البته پاسخ به آن جدل‌ها در مقام خود و برای آنان که کمتر اهل تاملند اثر حداقلی و مفیدی به همراه خواهد داشت و موضوع بررسی این یادداشت‌ها نیز خواهد بود تا بتواند یاری‌رسان شناسایی سرشت ایدئولوژیک آن مدعیات باشد؛ اما غافل نباید بود که باطن ایدئولوژی اهم از صورت‌های منطقی‌ای است که ایدئولوگ می‌کوشد تا برای سخن خود دست و پا کند.\nاز جهت دیگر لفظ ایدئولوژی نیز ممکن است در‌صورت چماق و برای منکوب کردن استعمال شود و به‌جای استعمال حقیقی و در معنای اصلی‌اش، مصرفی ایدئولوژیک یابد. پس باید متذکر بود همچون برچسبی پیشینی بر پیشانی هر مخالف و منتقدی زده نشود.\nبا این مقدمه و توصیه به خواننده برای مطالعه متن طباطبایی و ارجاعات آن، به بررسی اساسی‌ترین نقدهای طباطبایی به داوری‌اردکانی خواهیم پرداخت و سعی خواهیم کرد در جریان بحث و از لابه‌لای سخن طباطبایی، به باطن و «غرض مقدم» سخن او نیز پی‌بریم؛ چراکه اولین آفت پرسش «او چه غرضی در سر داشته؟»، نیت‌خوانی است که خود مخالف اخلاق علمی می‌نماید پس باید در این سلسله یادداشت‌ها ابتدا به متن مراجعه کنیم و پاسخ این پرسش را به انتها موکول کرده و بکوشیم آن را از کلام خود او -و نه از استنباطات تخیلی- نشان دهیم.\nفرهیختگانایدئولوژی فلسفهسیدجواد طباطباییرضا داوری‌اردکانینقد سیدجواد طباطباییمحمدجواد صادقی


پنج مرحله شبیه سازی ژنتیکی را بشناسید؟ - رسانه کلیک -->\nپنج مرحله شبیه سازی ژنتیکی را بشناسید؟\nرسانه کلیک – دانشمندان برای شبیه‌سازی موجودات از چه روشی استفاده می کنند؟ نگاهی خواهیم داشت به پروسه شبیه سازی ژنتیکی موجودات زنده.\nتاگ‌سازی (کلونینگ) یک واژه کلی است که روش‌های زیادی را در بر می‌گیرد. به‌طور کلی کلونینگ به معنای تکثیر اطلاعات زیستی جهت استفاده در مقاصد پزشکی است. همچنین کلونینگ درمانی، به انتقال DNA هسته میان سلول تخمه‌ای مختلف برای کوتاه کردن سیر تکاملی گفته می‌شود.\nکلونینگ اولین بار پس از ۲۷۶ بار آزمایش در سال ۱۹۹۶، منجر به شبیه‌سازی گوسفندی به نام دالی شد و پس از این اتفاق، کلونینگ به‌صورت زنجیروار توسط دانشمندان بسط و توسعه داده شد.\nآنچه به عنوان کلونینگ از آن یاد میکنیم و به طور کلی شامل استخراج DNA بزرگ‌سال یک گونه و و تکثیر آن برای خلق جنینی با DNA مشابه نمونه است؛ شامل مراحل زیر است:\nمرحله اول: استخراج DNA از نمونه اهداکننده\nاولین چیزی که موردنیاز است،سلول‌هایی ماندگار و سالم به نام somatic cell nuclear transfer یا SCNT ، از اندامی است که برای کلونینگ در نظر گرفته شده است.سلول‌های مورد نیاز را می‌توان از سلولهای پوست،سواب داخلی گونه و همچنین گلبول‌های سفید خون به دست آورد و باید توجه داشت که سلول‌ها باید سالم باشند.\nمرحله دوم: ایجاد سلول تخم\nدر این مرحله باید سلول تخم مناسب را ساخت. پس از یافتن سلول تخم مناسب از همان گونه‌ای که سلول‌های اولیه به دست آمدند، یا گونه‌ای نزدیک به آن،هسته سلول که حاوی کروموزوم است، استخراج می‌شود؛ اما آنچه در کلونینگ مورد استفاده قرار می‌گیرد، هسته سلول نیست.بلکه هدف کلونینگ ساختن پوسته‌ای خالی برای رشد جنین است؛ بنابراین هسته و DNA حذف شده و باقیمانده سلول برای فرآیند کلونینگ حفظ می‌شود.\nمرحله سوم: جایگذاری DNA استخراج‌شده از نمونه\nدانشمندان DNA استخراج‌شده را در پوسته به‌دست‌آمده از سلول جایگذاری می‌کنند. در این مرحله اصطلاحا سلول کلون شده است.\nمرحله چهارم: القای باروری به سلول و کاشت آن\nحالا سلول کلون شده باید رشد کند،اما از آنجا که سلول کروموزوم کامل دارد،این امر ممکن نیست.بنابراین دانشمندان به سلول القا می‌کنند که بارور است.این کار توسط مواد شیمیایی که باعث شروع روند رشد می‌شوند،صورت می‌گیرد.در این مرحله سلول پس از القا، در شرایطی مشابه شرایط تکثیر شروع به تقسیم شدن می‌کند. درصورتی‌که نتیجه کار منجر به رشد جنین سالم شود، برای ادامه رشد می‌توان آن‌ها به ارگانیسم ماده منتقل نمود. روش‌های پرهزینه‌تری نیز برای تکثیر در آزمایشگاه وجود دارد.\nمرحله پنجم: ادامه روند تا رسیدن به پایداری\nازآنجاکه کار آزمایشگاهی با آزمون و خطا همراه است،بنابراین پایداری نتایج شرط اصلی دقت و صحت کار است. لذا شرط تکرارپذیری آزمایش به‌شرط ثابت بودن نتیجه، یکی از مهم‌ترین عواملی است که باید در کلونینگ مدنظر قرار بگیرد.


جانوران کواترنر: ویژگی ها و تکامل انسان | هواشناسی شبکه\nEl دوره کواترنر آخرین موردی است که مربوط به دوران سنوزوئیک. این دوره است که امروز نیز ادامه دارد و تقریباً 2.5 میلیون سال پیش آغاز شده است و شامل رشد انسان است. جانوران کواترنر به روشی کاملاً دقیق مورد مطالعه قرار گرفته است ، زیرا به دست آوردن اطلاعات در این اواخر آسان تر است.\nدر این مقاله ما قصد داریم هر آنچه را که باید در مورد جانوران کواترنر بدانید را برای شما بازگو کنیم.\n1 دوره کواترنر\n2 انسان و جانوران کواترنر\n3 گیاهان و گیاهان\n4 جانوران کواترنر\nاین یک دوره با فعالیت های زمین شناسی کاملا جالب است. این مانند دوره های قبلی فعال است ، اگرچه به نظر می رسد بسیار کند شده است. حرکت قاره ها کندتر می شود ، مانند سایر فرایندهای کوهزایی. فرآیندهای Orogenic در اثر برخورد تکتونیکی صفحه ایجاد می شوند. با این حال ، از آنچه در مطالعات مختلف دیده می شود ، در سراسر کواترنر فعالیت کوهزایی کمتری وجود دارد.\nاکثر گونه های گیاهان و جانوران متعلق به جانوران کواترنر است که بسیار رشد کرده است. همچنین افزایش قابل توجهی در انقراض گونه ها مشاهده شده است. به دلیل تغییر در آب و هوا و ظاهر انسان ، هزاران گونه منقرض شده اند و ما در حال نزدیک شدن به ششمین انقراض در سراسر جهان هستیم.\nبه طور خلاصه می توان گفت که از نظر زمین شناسی یک دوره آرام است. کاهش دمای محیط غالب است و باعث یخبندان های متعددی می شود. با این حال ، ما اکنون در یک دوره بین یخبندان زندگی می کنیم که می شناسیم هولوسن.\nانسان و جانوران کواترنر\nرشد و نمو انسان در جانوران کواترنر قابل توجه تر است. در اینجاست که اولین نیاکان انسان مدرن ظاهر شده اند. اولین قسمت تکامل انسان Australopithecus و تکامل فعلی Homo sapiens است. نه تنها توسعه منطق بشر ، بلکه مهارتهای اجتماعی آنها نیز مورد بررسی قرار گرفته است.\nکواترنر به دلیل داشتن مقدار زیادی از گونه های انقراض شناخته شده است. این انقراض پس از ظهور انسان به روشی سیستماتیک در حال وقوع است. اصطلاحاً مگافونا که در اواخر پلیستوسن وجود داشت ، با سرعت شتاب در حال از بین رفتن است. متخصصان علت اصلی انقراض را فعالیت انسان می دانند. این به این دلیل است که انسان از حیوانات جانوری برای دستیابی به مزایایی مانند غذا ، لباس ، ساخت ابزار و غیره استفاده می کند.\nدانشمندان زیادی وجود دارند که نگران شده اند زیرا آنها سرعت انجام این انقراض را بررسی کرده اند و بیشترین میزان آن در تمام تاریخ است. با سرعت انقراض گونه ها ، آنها وقت ندارند تا خود را با شرایط جدید محیطی وفق دهند. علاوه بر این ، این لیست از گونه های در معرض خطر بیشتر و بیشتر در حال رشد است.\nگیاهان تنوع زیادی را در سطح گیاهان آبزی و خشکی تجربه کردند. تنوع زیستی به طور کلی تا حد زیادی به آب و هوا بستگی دارد و به لطف این ، حیوانات ویژگی های خاصی ایجاد کرده اند تا بتوانند با اکوسیستم های خاص سازگار شوند.\nسوابق فسیلی نشان می دهد که تعداد زیادی گیاه گرمادوست وجود دارد که قادر به سازگاری با شرایط دمایی شدید هستند. برخی از آنها مواردی هستند که با دمای بسیار سرد سازگار هستند. دوره کواترنر باعث شده است ظاهر بیوم های مختلف با ویژگی های آب و هوایی خاص خود. این تا حد زیادی انواع گیاهانی را که در آنها رشد می کنند تعیین می کند.\nبیشترین تعداد گیاهان موجود در این سیاره آنژیوسپرمها هستند. آنها کسانی هستند که یک بذر محافظت شده دارند. بعداً در کواترنر ، جنگل ها و جنگل ها شروع به ظهور کردند ، عمدتا در سطح مناطق استوایی. هر بار گیاهان تحت تخصص بیشتری برای محیط های متنوع قرار می گیرند.\nجانوران از ابتدای کواترنر تا کنون تفاوت چندانی نداشته اند. حیواناتی که از ابتدای دوره وجود داشته اند موفق شده اند از تغییرات مختلف محیطی جان سالم به در ببرند. بیشتر آنها تا امروز باقی مانده اند. با این حال ، برخی از جنبه های مهم برای ذکر وجود دارد.\nپستانداران حیواناتی بودند که بیشترین تکامل و تکامل را داشتند. از آنجا که گروهی از پستانداران بزرگ ظاهر شدند ، آن را megafauna نامیدند. در میان megafauna پستانداران بسیار مشهوری وجود داشت که به عنوان شناخته شده بودند دندان های ماموت ، مگاتریوم و صابون. مشخصه اصلی این حیوانات اندازه بزرگ آنها و پوشیده شدن از خز ضخیم بود. اینها سازگاری نوعی بودند تا بتوانند از سرما زنده بمانند.\nامروزه اکثر حیوانات متعلق به مگافونا منقرض شده اند. ماموت امروز با فیل ها و ببر دندانه شمشیر ادامه می یابد. مگاتریوم تنبل های فعلی هستند.\nجانوران کواترنری همان گونه است که بیشترین انقراض را تجربه کرده است. در دوران هولوسن ، انقراض حیوانات به دلیل رشد انسان افزایش یافته است. انسان مسئول انقراض منظم تعداد زیادی از حیوانات است. از جمله حیوانات نمادی که منقرض شده اند می توان از ماموت ها ، دودوس ها و گرگ تاسمانی نام برد.\nدوزیستان بیشترین تهدیدها را دارند زیرا تخمین زده می شود 30٪ از همه گونه ها ممکن است در چند سال آینده ناپدید شوند. رشد و نمو انسان عامل تعیین کننده ای در حیوان چهارم است. این جایی است که اولین انسان کشی ها تا امروز تکامل یافته اندl همو ساپینز. پشت جنوبی این هومو هابیلیس و بعد از آن انسان راست قامت. این گونه قبلاً ویژگی اصلی توانایی راه رفتن قائم بر روی دو اندام را داشت. این امر باعث شد تا وی بتواند دید وسیعی از کل زمین اطراف خود داشته باشد.\nاو همچنین توانست این بازی را کشف کند و مهاجرت ها به دیگر قاره ها را تجربه کند. Homo neanderthalensis این یکی از عجیب ترین بود. به این دلیل که بدن او با دمای پایین سازگار بود. آنها با کمک خز حیوانات شکار شده به خود کمک کردند و لباس آنها برای محافظت از سرما ساخته شد. تقریباً تمام فسیل های این گونه در قاره اروپا پیدا شده است.\nدر حال حاضر نام علمی انسان این یکی است که جوامع را تأسیس می کند و سلسله مراتب اجتماعی را مشخص می کند. مغز شما کاملاً رشد کرده است و می تواند موضوعات و جنبه های مختلف را تجزیه و تحلیل کند و با موقعیت های پیچیده تری کنار بیاید. وی همچنین توانست زبان بیان را توسعه دهد.\nامیدوارم با این اطلاعات بتوانید در مورد جانوران کواترنر بیشتر بدانید.\nمسیر کامل مقاله: هواشناسی شبکه » هواشناسی » علم » جانوران کواترنر


ارتودنسی دندان کج - karajortho | چگونه با ارتودنسی لبخندی زیبا داشته باشیم\nارتودنسی دندان کج به چه صورت است؟ برای پاسخ به این پرسش، با ما همراه باشید.\nدندان کج، بر روی زیبایی چهره افراد تاثیر می گذارد. پس دندانپزشکان برای درمان کجی دندان استفاده از ارتودنسی ثابت یا متحرک پیشنهاد می کنند که باعث حرکت دندان ها و قرارگیری دندان ها در جای خود شود. باید بدانیم که اگر نسبت به درمان دندان کج اقدام نکنیم می تواند باعث پوسیدگی دندان های کناری نیز شود.\nبه کج بودن دندان ها «مال اکلوژن » گفته می شود که به 3 کلاس تقسیم بندی می شود:\nکلاس 1: در آن دندان های دو فک روی همدیگر قرار گرفته اند\nکلاس2: در آن روش اوربایت شدید دیده می شود\nکلاس3: در این روش، کجی دندان ها باعث جلوآمدن فک پایین می شود\nپلاک های اینویزیلاین یکی از روش های ارتودنسی متحرک است که به نام «ارتودنسی نامرئی» هم خوانده می شود که دارای الاینرهای شفافی است که توسط برنامه های کامپیوتری مخصوصی با توجه به مدل دندان ها طراحی می شوند تا بتواند حدود چند میلیمتر دندان را صاف کند یا فاصله بین دندان ها را کاهش دهد.\nاینویزلاین ها هر دو هفته یکبار قابل تعویض هستند که روزانه به مدت 20 تا 22 ساعت از این الاینرها می توان استفاده کرد.\nبرای درمان دندان و فک بالا و پایین استفاده می شود و بهترین روش درمانی برای تک دندان کج است.\nدر کمترین زمان ممکن دندان کج شده را صاف می کنند؛ اما در موارد شدید نمی توانند کاربرد اثرگذاری داشته باشند.\nاگرچه هزینه ارتودنسی قیمت بالایی دارد؛ اما با صرف هزینه و وقت برای درمان ارتودنسی دندان می توان سال های طولانی از مزیت ارتودنسی بدون برگشت پذیر بودنش بهره برد.\nبرای درمان دندان کج، دختران در سن 8 تا 9 سالگی و پسران 10 تا 11 سالگی سن مطلوب برای ارتودنسی می باشد.\nپروسه درمانی طولانی است و ممکن است 1 تا 3 سال طول بکشد که به سن بیمار و تکنیک درمانی مورد استفاده در ارتودنسی و میزان کجی دندان بستگی دارد؛ اما مزیت این روش این است که ماندگاری بالایی دارد و تا حدودی مقرون به صرفه تر می باشد.\nارتودنسی در بزرگ سالی هم انجام می شود اما اگر در سنین کودکی که فک در حال شکل گیری است انجام شود درمانی سریع تر و کم هزینه تر خواهد بود.\nدر ارتودنسی ثابت به دلیل وجود بریس ها بر روی دندان احتمال تجمع بیشتر باکتری ها وجود دارد که باعث ایجاد لکه های قهوه ای یا سیاه به طور دائمی بر روی دندان ها یا پوسیدگی دندان ها می شود. پس بیمار باید برای تمیز کردن بریس ها و دندان های خود، حتماً به صورت روزانه از مسواک و دهان شویه استفاده کند.


شرایط کار و زندگی، هیچ‌گاه به میل ما نخواهد بود. شکی نیست که در طول این ماجراجویی بزرگ که آن را «کسب‌وکار» می‌نامیم، روزهای سخت و چالش‌برانگیزی وجود خواهد داشت. با نقدستان همراه باشید تا در کنار شناخت این روزها، نحوه کنار آمدن با آن‌ها را نیز بررسی کنیم. به‌عنوان صاحب یک کسب‌وکار، باید این نکته را همیشه به یاد داشته باشید و البته قبول کنید: در طول فعالیت و کار، روزهای خوب و روزهای بد در راه هستند. حتی ممکن است برخی از روزهای مقابل، از چیزی که فکر می‌کنید نیز بدتر باشند. پس باید برای مقابله با شرایط بحرانی و عبور کردن از آن‌ها، خود را از همین لحظه آماده کنید تا مدیریت بی‌نقصی داشته باشید. غلبه بر مشکلات و روزهای دردسرساز، به ابزار مشخصی نیاز دارد. شاید یکی از اساسی‌ترین ابزارها، در اختیار داشتن مشاورانی ماهر، تیمی مناسب و البته بهره‌گیری از فناوری‌های درست باشد. با استفاده از این عوامل، اطمینان خواهید داشت که در هنگام مواجه‌شدن با مشکلات و روزهای چالش‌برانگیز، ابزار مقابله با آن‌ها را در اختیار دارید. در ادامه، با سه مورد از بدترین روزهای هر کسب‌وکار آشنا می‌شوید. در کنار معرفی این سه روز، راه‌کارهایی را می‌خوانید که می‌توانند برای عبور کردن از این روز‌ها مورد استفاده قرار بگیرند. روزی که باید بدهی‌های مالی را پرداخت کنید، اما از پول خبری نیستجریان مالی مناسب، همچون نقش جریان خون اصلی را برای یک کسب‌وکار کوچک ایفا می‌کند؛ جریانی که اگر خشک شود، دارندگان کسب‌وکار را با مشکلات و تصمیمات بسیار بدی مواجه می‌کند. جریان مالی مناسب و حساب کردن دقیق منابع مالی، چیزی است که صاحب یک کسب‌وکار باید بسیار قبل‌تر از مواجه‌شدن با این مشکل به آن فکر کرده باشد. تحقیقی که به‌تازگی با همکاری بسیاری از صاحبان مشاغل انجام شده است، نتایج جالبی را نشان می‌دهد. 65 درصد از آن‌ها «مدیریت غلط جریان مالی» را به‌عنوان دلیل اصلی بسته شدن شرکت خود عنوان می‌کنند. شاید در برخی از مواقع، بزرگ‌تر شدن بازار کاری یک کسب‌وکار و جریان مالی آن بتواند کار کنترل را سخت‌تر کند؛ اما صاحبان کسب‌وکارهای کوچک معمولا می‌توانند منابع و جریان مالی را به‌خوبی کنترل کنند. بی‌شک به شما توصیه می‌کنیم تا در اولین فرصت موجود، منابع مالی یا جریان‌های پولی مناسبی را به‌عنوان پشتیبان برای خود مشخص کنید. ایجاد یک منبع مالی مناسب در کنار کسب‌وکار اصلی، باید قبل از ورود به روزهای چالش‌برانگیز صورت بگیرد. اگر بخواهید چنین کاری را در طول روزهای پر مشکل انجام بدهید، به اتمام رساندن آن هیچ فایده‌ای نخواهد داشت. روزی که معامله بزرگ از راه می‌رسد، اما نمی‌توانید خواسته‌های موردنظر را برآورده کنیدبرای کاهش لحظات بد و افزایش بهترین لحظات ممکن در سازمان خود، باید خطر ریسک کردن را به جان بخرید و چیزهای تازه‌ای را امتحان کنید. اگر چنین کار را انجام ندهید، کسب‌وکار شما به‌هیچ‌وجه رشد نخواهد کرد. مشتریان جدید، عناصری هستند که یک کسب‌وکار نوپا می‌تواند همیشه از حضور آن‌ها سود ببرد. اما اگر حتی بهترین ایده جهان هم – بدون آمادگی و در اختیار داشتن بستر مناسب همچون منابع مالی – می‌تواند ضرر بسیار زیادی داشته باشد. برای مثال، داستان یکی از دوست‌های شخصی‌ام را برایتان تعریف می‌کنم. وی محصول بسیار خوبی را ساخته بود و انتظار داشت تا بزرگ‌ترین شرکت‌های موجود، به کالای او علاقه‌مند شوند و آن را خریداری کنند. درنهایت، آرزوی وی برآورده شد و نزدیک به 50 شرکت کالای او را سفارش دادند. این تعداد، 10 برابر بیشتر از هر قراردادی بود که وی تا آن لحظه تحویل مشتریان خود می‌داد. او موفق شد تا تولید را با بهره‌گیری از تجهیزات آغاز کند و کالای موردنیاز را به شرکت‌ها تحویل بدهد. همه‌چیز خوب پیش می‌رفت؛ تا اینکه قبض‌های تجهیزاتی که او برای ساخت کالا خریده بود، از راه رسیدند. برخی از قبض‌های موجود، باید در همان روز پرداخت می‌شدند و مابقی فرصت 30 روزه داشتند. این در حالی بود که مبلغ کلی قبض‌ها، بسیار کم‌تر از مبلغ پولی بود که او در دست داشت. از طرفی دیگر، شرکت‌هایی که کالای او را خریداری کرده بودند، تا 30 الی 120 روز آینده پول وی را تحویل نمی‌دادند. ایجاد فاصله نامناسب میان میزان درآمد و میزان هزینه برای ساخت کالا، باعث شد تا حساب‌وکتاب و نحوه درآمد از دست او خارج شود. وی از وضعیت به وجود آمده برای خود، بزرگ‌ترین درس را گرفت: برای معامله بزرگ خود آماده شوید، با تامین کنندگان تجهیزات مذاکره کنید و پایین‌ترین قیمت را در اختیار داشته باشید. روزی که باید یک نفر را از شرکت جدا کنیدتیم‌های موجود در کسب‌وکارهای کوچک، معمولا به یکدیگر نزدیک هستند. در ادامه کار، چنین چیزی به این معنی است که همکار شما، می‌تواند بعد از مدتی همچون خانواده شما باشد. پس اگر بخواهید تصمیم سختی بگیرید و وی را – به هر دلیلی – از شرکت خارج کنید، این موضوع احتمالا سخت‌ترین کاری است که انجام خواهید داد. اما بهتر است در هنگام مواجه‌شدن با این شرایط، آمادگی کامل را داشته باشید. از این رو سعی می‌کنیم بهترین راه‌حل ممکن را به شما ارائه کنیم. در ابتدا، این نکته را در نظر داشته باشید: هیچ‌گاه موضوع اخراج فرد را با جمله «این موضوع برای من بسیار سخت است» شروع نکنید. به شما اطمینان می‌دهیم که این مکالمه، بی‌شک برای فرد مقابل سخت‌تر خواهد بود؛ چراکه زندگی آن‌ها قرار است کاملا عوض شود. وقتی می‌خواهید فردی را اخراج کنید، بهتر است صریح، سریع و البته بدون جزئیات، به سراغ اصل مطلب بروید. تجارت و جلو بردن کسب‌وکار، نمی‌تواند مسیر همواری باشد. پس باید خود را برای مشکلات و چالش‌برانگیزترین روزها آماده کنید. روزهای بدتر هنوز در راه هستند؛ اما اگر با برنامه‌ریزی و آماده پیش بروید، مشکلی شما را تهدید نخواهد کرد. منبع: Inc\nاولین چالشی که در هر کسب و کاری وجود دارد راهای بازایابی و تبلیغاتش هست.شاید در 15 سال پیش بازار یابی خیلی مفهوم نبود ولی امروزه مهم ترین مورد بازار یابی محصول یا کالای شماست.www.utabweb.net"موفق باشید"


هتل اونیو یکی از هتل های 4 ستاره دبی می باشد که در فاصله 13 کیلومتری مرکز شهر و 4 کیلومتری فرودگاه بین المللی واقع شده است و با 113 اتاق لوکس و با امکانات کامل پذیرای مسافران و گردشگران تور دبی می باشد. هتل امکاناتی نظیر: سونا, جکوزی, اتاق ماساژ, حمام آفتاب, مرکز سلامت, مرکز تناسب اندام, استخر, ترنسفر فرودگاهی, شاتل, لاندری, خشکشویی, اتوشویی, خدمات بیدار باش, روم سرویس 24 ساعته, پذیرش 24 ساعته, کرایه اتومبیل, پارکینگ, روزنامه, آسانسور, واکس, اینترنت و ... ارائه می دهد. در سفرتان به دبی این هتل را نیز در لیست انتخابتان برای اقامتی آرام قرار دهید.\nهتل هبتور گرند بیچ ریزورت یک هتل 5 ستاره لوکس در منطقه جمیرا دبی می باشد که در فاصله 22 کیلومتری از مرکز شهر دبی و فاصله 33 کیلومتری از فرودگاه بین المللی دبی واقع شده است. سرویس دهی هتل هبتور به صورت BB می باشد. هتل ارائه دهنده امکاناتی نظیر: ترنسفر فرودگاهی, شاتل, لاندری, خشکشویی, اتوشویی, رستوران, کافی شاپ, استخر, سونا, جکوزی, آبگرم, اتاق ماساژ, مرکز سلامت, مرکز تناسب اندام, خدمات بیدار باش, روم سرویس 24 ساعته, پذیرش 24 ساعته, خدنات معلولین, آسانسور, پارک آبی, پارکینگ, اینترنت و ... می باشد. در سفرتان با تور دبی این هتل را نیز برای اقامت مد نظر داشته باشید.\nهتل رودا المروج دبی یکی از هتل های 5 ستاره دبی می باشد که در نزدیکی برج خلیفه واقع شده است و آماده پذیرایی از مهمانان و مسافران تور دبی می باشد. از امکانات هتل می توان به: استخر, سونا, جکوزی, آبگرم, حمام آفتاب, 5 رستوران, کافی شاپ, مرکز تناسب اندام, مرکز SPA, مرکز سلامت, پذیرش 24 ساعته, خدمات بیدار باش, روم سرویس 24 ساعته, ترنسفر فرودگاهی, شاتل, خشکشویی, لاندری, اتوشویی, اینترنت, پارکینگ, روزنامه, واکس, اتاق سیگاری, امکانات معلولین, اتاق مخصوص کودکان, نگهداری از نوزادان, زمین تنیس, مینی بار, صندوق امانات و ... می باشد. هتل دارای 387 اتاق, اتاق دلوکس, سوئیت, جونیور سوئیت و ... می باشد تا اقامتی بسیار راحت را فراهم آورد. اگر قصد سفر به دبی را دارید این هتل انتخاب مناسبی برای اقامت می باشد.\nهتل آئوریس پلازا روبروی مرکز خرید امارات, در منطقه البرشا دبی, در 14 طبقه, با 337 اتاق, 2 رستوران, 2 کافی شاپ آماده پذیرایی از مهمانان و مسافران تور دبی می باشد. مرکز اسکی در 300 متری, بازار امارات در 500 متری, پارک البرشا در 2 کیلومتری, برج العرب در 5 کیلومتری, مرکز شهر دبی در 16 کیلومتری, فرودگاه بین المللی در 30 کیلومتری این هتل واقع شده اند. در سفرتان به دبی امکان اقامت در این هتل برای شما و عزیزانتان فراهم خواهد شد تا سفر خوشی را تجربه کنید.\nهتل مدیا روتانا یکی از هتل های لوکس 5 ستاره دبی با 441 اتاق و سوئیت مجلل در منطقه بردبی با کارکنانی بسیار مهربان و صمیمی آماده پذیرایی از مهمانان و مسافران تور دبی می باشد. هتل مدیا روتانا 40 کیلومتر با فرودگاه بین المللی دبی و تنها چند قدم با ایستگاه مترو فاصله دارد. هتل دارای فروشگاه های متعددی می باشد که همین یک برگ برنده برای هتل به حساب می آید به دلیل انتخاب هتل توسط مسافران تور دبی, با انتخاب تور دبی برای سفر امکان اقامت در این هتل 5 ستاره برای شما و عزیزانتان فراهم خواهد شد تا از سفرتان لذت ببرید.\nاستخر, سونا, جکوزی, آبگرم, اتاق ماساژ, سالن اسپا, حمام آفتاب, مرکز تناسب اندام, مرکز سلامت, کلاب شبانه, 5 رستوران لوکس, کافی شاپ, خدمات 24 ساعته خانه داری, پذیرش 24 ساعته, روم سرویس 24 ساعته, خشکشویی, لاندری, اتوشویی, ترانسفر فرودگاهی, شاتل, روزنامه, واکس, فکس, کپی, پرینت, بار, کلاب کودکانه, سرویس نگهداری از کودکان, خدمات گردشگریتور دبی, سالن جلسات, سالن کنفرانس, اینترنت, پارکینگ و ... .\nبرچسب ها : هتل های خوب دبی, هتل های دبی, هتل های معروف دبی,\nبازدید سال گذشته : 2584


تاریخ انتشار: ۰۸:۱۳ - ۲۰ آبان ۱۴۰۰ - 11 November 2021\nدر پنجمین روز هفته، دلار و سکه افزایش قیمت را تجربه کردند. روز چهارشنبه، اسکناس آمریکایی ساعت ۳ بعدازظهر در محدوده ۲۸ هزار و ۲۵۰ تومان معامله شد که ۱۴۰ تومان بالاتر از روز سه‌شنبه بود. رشد روز گذشته موجب شد دلار به مرز حساس ۲۸ هزار و ۳۰۰ تومانی نزدیک‌تر شود. به باور تحلیل‌گران عبور دلار از مرز یاد شده می‌تواند زمینه‌ساز حضور خریداران جدید در بازار شود.\nبه گزارش بانکداری ایرانی،دیروز حضور خریداران در بازار برجسته بود و در مقابل برخی صرافی‌ها صف‌های خرید شکل گرفته بود. این صف‌ها بیشتر برای خرید ارز از صرافی‌های منتخب بود که دلار را زیر مرز ۲۸ هزار تومان به فروش می‌رساندند. صرافی‌های بانکی قیمت فروش دلار را ۲۷ هزار و ۷۰۰ تومان تعیین کرده بودند که اختلافی حدودا ۶۰۰ تومانی با قیمت بازار داشت. خریداران به ازای تهیه ۲ هزار دلار می‌توانستند حدود یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان سود کسب کنند.\nدر کنار این، به گفته فعالان، اسکناس آمریکایی در روز چهارشنبه به دلیل جوسازی نوسان‌گیران ارزی پیرامون مذاکرات هسته‌ای رشد کرد. معامله‌گران سعی می‌کردند اخباری را برجسته کنند که احتمال رسیدن به توافق را پایین نشان می‌داد. با این حال، مذاکرات ایران با طرف‌های اروپایی آغاز شده است و ممکن است به مرور، اخباری از این مذاکرات منتشر شود که زمینه افت قیمت دلار را فراهم کند. برخی از فعالان نیز عنوان کرده‌اند که با نزدیکی دلار به مرز حساس ۲۸ هزار و ۳۰۰ تومانی، فروش‌های فنی زیاد خواهد شد و برخی معامله‌گران از خریدهای پیشین سودگیری خواهند کرد. اسکناس آمریکایی در سال ۱۴۰۰ هرگز نوسان بالای خط ۲۸ هزار و ۳۰۰ تومانی را تجربه نکرده است. در این شرایط، تثبیت بالای سقف قیمتی سال ۱۴۰۰ می‌تواند انگیزه معامله‌گران برای خرید ارز را بالاتر ببرد.\nدر کنار این، صحبت‌های فعالان نشان می‌دهد که حفظ مرز ۲۸ هزار تومانی در روز سه‌شنبه اتفاق مهمی بود که مورد توجه معامله‌گران ارزی قرار گرفت. به گزارش «اکو ایران»، پس از ۳ روز افزایش متوالی، روز سه‌شنبه اسکناس آمریکایی در مسیر نزولی قرار گرفته بود، ولی خط حمایتی دلار حتی تا محدوده ۲۷ هزار و ۸۰۰ تومانی پایین نرفت و معامله‌گران توانستند کانال ۲۸ هزار تومانی را نگه دارند. از نگاه برخی معامله‌گران این موضوع به معنای آن بود که کف قیمت دلار بالا آمده است و باید منتظر حرکت اسکناس آمریکایی به سوی سقف سال ۱۴۰۰ بود.\nرشد قیمت دلار در روز چهارشنبه موجب شد اثر افت بهای اونس طلا در بازار داخلی چندان مورد توجه سکه‌بازان قرار نگیرد. سکه دیروز توانست ۴۵ هزار تومان رشد قیمت را به ثبت برساند و در محدوده ۱۲ میلیون و ۲۷۰ هزار تومان قرار بگیرد. افزایش قیمت سکه در شرایطی رقم خورد که دیروز به یکباره اونس طلا در بازارهای جهانی راه نزولی را در پیش گرفت.\nاونس طلا در شرایطی که در روز سه‌شنبه تا بالای محدوده هزار و ۸۳۰ دلار جهش کرده بود، به یکباره روز چهارشنبه با فشار فروشندگان مواجه شد و ساعت ۳ بعدازظهر در محدوده هزار و ۸۲۲ دلار معامله شد.\nبه گفته فعالان، از پنج‌شنبه هفته گذشته، اونس طلا به صورت قدرتمندی در مسیر افزایشی قرار گرفت و طی کمتر از ۵ روز کاری، بیش از ۷۰ دلار رشد را به ثبت رساند. رفتار صعودی اونس طلا موجب شد از ابتدای هفته جاری سکه امامی با قدرت در مسیر صعودی قرار بگیرد و حتی به بالای مقاومت بزرگ ۱۲ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان نفوذ کند. در این شرایط، انتظار می‌رفت که برگشت اونس طلا مورد توجه بازیگران بازار سکه قرار بگیرد. با این حال، رفتار صعودی دلار به اندازه‌ای برای سکه‌بازان برجسته بود که ترجیح دادند افت قیمت اونس طلا را جدی نگیرند.


نگاهی به " بلوک باشی " در ساحت سبز شمال نگاه !\nسروده اسماعیل مهرانفر\n- شهرام گراوندی :\nدر بلوک باشی بیش از هر چیز با فقدان نگاه بسیط و عمیق مواجهیم. جهان بینی محدود است به یک فضای از پیش تعیین شده و بسته. اگر چه شاعر سعی دارد با استفاده از عناصر مختلف و متنوع جغرافیایی و تاریخی و نام مشاهیر، به شعر خود لعاب و پوسته ای گسترده تر بچسباند و معرفی کند و باز بنمایاند. و از این روی تلاشش ، تلاشی بی فرجام است.\nپیش از آن که حرفی بزنی\nبه دردسری بزرگ می افتیم\nسرآغاز و شعرنوشتِ نخست کتاب، این مطلع است؛ که می توانسته نوید دفتری دلگشا با شعرهایی محل اعتنا را به ما بدهد. ولی خیلی هم شتاب نکنیم!\nدر همین شعر، شعر بدل به یک واگویه ی شخصی با درونمایه و جهان بینی محدودی می شود که این عارضه در و بر سراسر دفتر حاکم است.\n... در فرو رفتن ت به فکر\nدر فرو رفتنم به کفش\nکه این تکه حتا زیبا هم نیست.\nهمین جهان بینی محدود در شعر دوم کتاب هم موجود است. با اینکه شاعر هوندای قرمز قلابی _ ص9 _ را بر می دارد و از سیاهکل خاطراتش __ که نامی سهمگین دارد به واسطه ی آن حماسه ی انقلابی همیشگی که تاریخ سیاهکل را تحت الشعاع قرار داده و در سراسر کتاب بطرز متعمدانه و موکدانه ای شاعر بر آن است سیاهکل را فریاد بزند و برجسته کند __ بیرون می زند و تا رشت هم می رود و باز بر می گردد به سیاهکل و زادبوم خاطره آفرینش. ولی همه ی تکاپو و تقلا و رفت و آمدهای شاعر در ذات کلمه و شعر محدود به همان شهرستان کوچک است. با همه ی زیبایی ها و طبیعت بکر و باران ها و سرسبزی ها و دار و درخت ها.\nنقش تهران __ که شاعر در چندین جای کتاب به آن اشاراتی داشته و گاه به نگارش پیش از مشروطه می نویسد طهران __ در کتابی ، رویکردی تضارب آفرین دارد. اختلاف آفرین است از این روی که شاعر، نمی خواهد موجودیت تهران را به عنوان شهر شهرهای تهران بپذیرد. یک چریک مبارز کوچک درون شاعر هنوز دنباله روی قیام سیاهکلی ها معروف است __ که از قضا آن سیزده نفر تنها یکی دو تایشان سیاهکلی بودند و شبی با اسماعیل مهران فر در جوار باران ملایمی که بیرون پنجره و بر سراسر شهر می بارید ار آنها یاد کردیم و گفتیم __ شاعر را بر آن می دارد که سویه های اجتماعی و نگاه معترضانه اش به محیط و اجتماع را ناشی از بلعیدن همه چیز توسط هیولای تهران بداند و بنامد که می داند و می نامد.\nآن ها مناسبات تو را می دانند\nدر متن و در اجتماعی که آلوده به توست\nآن ها فهمیده اند\nکه نام کوچک ت قبل از آن بفهمند ثبتی نبوده\nنمی خواهند اگر بخواهن چه؟\nکه تو هم چنان در نوشته هایم بیچاره باشی\nو تهران تو را دست بیاندازد\nص54 و ص55\nاین تقابل نگاه شاعری که در شهرستان زندگی می کند با فضاشهری به نام تهران ِ پایتخت، شاید در اندیشه و سرشت بسیار شاعران ِ از این دست هم باشد و ایرادی هم فی نفسه ندارد. اگر البته موجبات زایش تفکر و سرایش شعرهایی قوی را بدهد. و گرنه هیولاشهر تهران مگر این است که خود انبان و مجموعه ای از آدم های شهرستان ها و در و دهات های دیگر اقالیم کشور است؟!\nهی به خوابم دامن نزن\nاین پرانتز به هیچ ابرویی ارتباط ندارد\nنیمه کاره از هیچ کس\nپایین نمی آوردم\nعنوانم را بگذارید:\nاسب ها عادت دارند صبح شان را بجوند / لگد نزن!\nو خم به یال های شان نیاوردند / لگد نزن! حیوان!\nبه لگد نزن که دو بار تکرار شده و خطاب حیوان نگاه کنیم. از این تکرار فعل های خطابی و ندایی تا دلتان بخواهد در بلوک باشی به صورت انبوه به چشم می خورد. تا جایی که سراسر شعرها و بلوک باشی مجموعه ای از پرسش های مداوم و تعجب ها و شگفتی ها و خاب هایی هم هست که شاعر در ذهن خود با آنها چالش دارد. چالش که نه! مشکل دارد.\nجمعا ( که من خوش می داشتم جمعن نوشته می شد) به چشم هایت بر می گردیم\nبه طور مساوی به دست هایت\nبه پاییدن ام به تن ام\nبه سرعت شکل گیری ات در بدنم بر می گردیم\nسردت می شود، درست؟!\nگاه این علامت سوال ها و خطاب ها هرگز ضرورتی ندارد و حذف آن به سیالیت و روان بودن شعر کمک هم می کند. و باز در همین شعر:\nقرار است فرق تو را\nبا زنی گیلگ بررسی کنم\nتو با تن مرطوب ات به این تفاوت می آیی\nمن با چشم های نگرانم\nالان نه !!!\nهر وقت که این جا باشم\nهر وقت که تو را می کشم\nکه الان نه!!! بسیار زائد است. و حتا سه علامت !!! نه تنها تاکیدی و الزامی را فراهم نیاورده که به غنا و محتوا و ساختار شعر صدمه هم می زند. این آوردن و اصرار به تکرار سه باره علامت تعجب و یا سوال انقدر برجسته و نادرست است که فقط می تواند کار شاعری باشد که اعتقادی به هنجارهای مرسوم و رایج نگارشی که از قضا اصولی بی ضرر و بی آسیب و زیبا هم هست، ندارد.\nاز این تکرارهای بی مورد و خطاگونه ی استفاده ی بیشتر از یک بار علامت تعجب __ بخصوص __ و علامت سوال __ کمتر __ در کتاب زیاد مشاهده می شود.\nتو صبحانه ای!!!\nاز سر تفریحی!!!\nتو سربسته ای!!!\nاما استفاده ای!!!\nکه روزی سه وعده پیغمبری کنم!!!\nما چقدر زنیم؟؟؟\nما چقدر مردیم؟؟؟\nچقدر نمی مردیم!!!\nاسماعیل مهران فر اما در نزدیک سازی و قرابت آفرینی میان شهرهای گیلان موفق بوده. بازار ماهی فروشی بندر انزلی را به همان اندازه به پورسینای رشت نزدیک می کند تا دیگر اماکن لاهیجان و سیاهکل و رودبار و غیره و غیره.\nشاعری است که محیط و پیرامون خودش را شناخته و تعصب کلامی و زبانی با همه ی اله مان های روستا شهری گیلان را بلد است کجاها به سهولت خرج کند و در شعر مصرف کند و جا بیاندازد. از این سو، اسماعیل کهران فر شاعری است گیلکی. یک سیاهکلی که مطمئنم اگر معاصر سیاهکلی های مبارز دهه ی چهل خورشیدی و یا حتا دار و دسته ی میرزا کوچک خان بود، نامش بدون شک جزو شهدای آزادیخواه خطه ی سبز گیلان ثبت شده بود. تعصب زیبای مهران فر در محیط و به محیط پیرامونش چیزی نیست که بشود حتا با کتمان خودش، قابل کتمان و چشم پوشی باشد؛ از بس اظهرمن الشمس است. که این مساله با وجود داشتن یک جهاتی از زیبایی و تسط انحصاری بر این اله مان های بومی اقلیمی، از قضا باعث کاهش قدرت مانور و چنانکه در ابتدای شرح به آن پرداختم، کاهیدن وسعت جهان بینی شاعر نیز می شود. اسماعیل مهران فر یک شاعر گیلانی است. و نه حتا شمالی که مثلن مازندران و گرگان و جاهای دیگری هم شمال نامیده می شود سوای گیلان باشکوه. شعر او در گیلان قدرت مانور دارد و نه حتا در مازندران همسایه. چه برسد بر یک جاهای دیگر مام وطن مثل سیستان و یا خراسان و خوزستان. و یا تهران ف که اصولن شاعر با آن مشکل دارد.\nاین شخصی سازی ها فقط منحصر به محیط و عناصر محیطی نیست. تکرار چندین و چندباره ی نام اسماعیل در بسیاری از شعرها و نام مرحوم ابراهیم مهران فر و یک جا هم نام خواهر شاعر/ معصومه ، یا کلثوم __ که نمی دانیم کیست و از کجا آمده __ دارد به غلظت خاصی، این دفتر را شخصی می کند.\nص27 / ص47 / ص35 و 36 / ص81 ووو\nآدم هایی در شعرهای این دفتر بدون هیچ توضیحی می آیند و می روند؛ آدم هایی از جنس آدم های معمولی پیرامون همه ی ما هستند. اتفاقاتی بسیار معمولی در شعرهای دفتر دارد اتفاق می افتد و تمام می شود. مثل همه ی اتفاقات دیگر در پیرامون زندگی و اطراف خود ما. هنر و خاصیت و ویژگی اسماعیل مهران فر اتفاقن زندگی با همین رویدادهای ساده است. با آن ها بازی نمی کند. زندگی می کند. در بسیاری از شعرهای دفتر این اسماعیل نیست که انها را می نویسد. آنها دارند اتفاق می افتند و اسماعیل هم سهمی در این اتفاق افتادن ها ایفا می کند و جزیی از اتفاقات پیش آمده است که خیلی بیشتر از سهم دیگر آدم های شتابان و پیش رونده در شعرها ندارد. ما وقتی صدای اسماعیل را مجزا و منفک از مابقی آدم های رونده می شنویم و این صدا برجسته است که اتفاقن دارد به ناگهان سوال می کند. تعجب می کند. و به جای همه ی آنهایی که به شتاب دارند می رود، می ایستد و درنگ می کند!\nدر شعر ص58 همه چیز دارد در منتهاالیه سرعت به روند معمولش می پردازد و ادامه می یابد. یاغیان دشت مغان / دموکرات ها/ خاورمیانه/ نادرشاه کشورگشا/ آذربایجان/ المپیک/ آفریقا/ ناوها و کشتی های بزرگ حامل نفت/ و این که در پایان شعر ، شاعر فقط می خواهد از تمنا و حسرت درونش بگوید:\nکشیدن سکان تو در دست هایم\nدر شلواری که تو می پوشی و این چشم های لعنتی ام\nکه تو را در بازار روز پیدا کرده و\nمی خواهد در این شعر\nیکی دیگر از کارهایی که اسماعیل مهران فر در بلوک باشی انجام داده و تا حدودی موفق عمل کرده، بازآفرینی و پوشاندن تن پوش تازه به آدم های مشهور قدیمی ایرانی است. جایی که همزمان به باشتین و قیام سربدارن و نیشابور سر می زند و هم ، بوعلی طبیب را دعوت به آمدن می کند. ص39 . وقتی می خواهد حرمسرای غزنوی را با دولت انتقالی همسان قرار دهد. و این کار را با رندی انجام می دهد.\nدر فطری بودن و سیال بودن شعرهای اسماعیل مهران فر و این که سعی نداشته و نکرده تعمدی برای دقت نظر بیشتر و یا دخالت در و بر آن چه که به صورت ذاتی و فطری در ذهن او جوشیده و بر قلمش جاری شده، جای شک نیست. نمی شود به صورت دقیق و یا برچیده ، یک شعر و یا چند شعر را به عنوان شعرهای شاخص برگزید. و این خوبی بلوک باشی است از این منظر. چرا که در همه ی کارها این جوششی بودن و عدم دخالت شاعر در کلیت شعرها هویداست. خواننده یا از شعرها لذت می برد و یا این کتاب را ندیده می گیرد. شاعر الزامن باید چنین قدرتی داشته باشد که خودش را به دنبال شعرش یدک بکشد. نه این که شعرها را بردارد و بر سر بازار مکاره های متنوعی که می شناسیم فریاد بزند و شعرها را عرضه کند. در شعرهای بلوک باشی اگر بازی های زبانی اتفاق افتاده بسیار کم تعداد بوده . بعنوان نمونه ص 90. و اگر باز هم تکرار شده در جاهای دیگر مثل همین نمونه ی یاد شده، تعمدی و آگاهانه نبوده. یعنی اسماعیل بازی زبانی را به شعر حقنه نکرده است. اگر در شعرهای بلوک باشی چیزی به اسم تکنیک فردی مشاهده می شود، که هر شاعری به زعم من واجد و صاحب تکنیک فردی است، این تکنیک تقلیدی نیست.\nدفتر بلوک باشی را دوست دارم. چرا که بیش از هر چیز برای من خاطره مند است. خاطره از خطه ای که دوستش دارم. خطه ای از بخش زیبای سرزمینم که تمامت و تمامیت پهناورش را دوست دارم. و چون متعلق است به دوست عزیزم اسماعیل مهران فر. شاعر بلوک باشی.\nمرا در کنار یک بخاری\nمی خواهم زمستان\nدست از کارهایی ییلاقی ام بکشد\nتا همدیگر را در جریان جاده ها بگذاریم\nبه من می گوید ییلاق\nدر محورهای ارتباطی ات\nمرا رعایت نکرده ای\nمی گوید ییلاق\nچه باشی چه نباشی صعب العبورم\nبگذارید در پایان این نکته را یادآورم شوم. با اینکه به یکدست بودن کتاب باور دارم و به آن معتقدم. که این شعر برجسته ترین کار اسماعیل در بلوک باشی است. همین شعر هم می تواند به تنهایی خاطره ی بلوک باشی را در ذهن ما ثبت کند. اسماعیل به گمان شاعر آینده هست اگر دایره ی جهانی بینی اش را وسعت دهد و بر دایره ی واژگانی اش بیافزاید و اگر تکنیک شعر را جدی تر بگیرد.


سمینار بررسی پدیده آب شستگی در پایه پل ها | مرجع دانلود متن کامل پایان نامه\nمکان شما: خانه / سمینار بررسی پدیده آب شستگی در پایه پل ها...\nسمینار بررسی پدیده آب شستگی در پایه پل ها\nسمینار برای دریافت درجه کارشناسی ارشد“M.Sc” مهندسی عمران- سازه هیدرولیکی\nبررسی پدیده آب شستگی در پایه پل ها\nامروزه پدیده آب شستگی به عنوان یکی از مسائل مهم در طراحی پل ها و سازه های ساحلی مطرح می باشد. محققان به دنبال روش ها و مدل های مناسبی جهت تخمین عمق آب شستگی در اطراف این گونه سازه ها و نیز روش هایی جهت کاهش تبعات منفی این پدیده می باشند. این پدیده از آن جهت از اهمیت فوق العاده ای برخوردار می باشد که اگر عمق آب شستگی در آنها با دقت تعیین نشده و تمهیدات لازم جهت مقابله با آنها اندیشیده نشود مستقیما سازه را مورد تهدید قرار می دهد. از آنجا که پل ها به عنوان یک عامل کلیدی در سیستم حمل و نقلی و ارتباطی یک کشور به شمار می روند از اهمیت بالایی برخوردار هستند. از این رو حفاظت از آنها نه تنها حمل و نقل ایمن را به دنبال دارد بلکه از هزینه های سنگین اقتصادی و اجتماعی ناشی از تخریب آنها جلوگیری می کند. اغلب مطالعات انجام شده در این زمینه از نتایج تجربی و آزمایشگاهی حاصل شده اند که نه تنها نمی توان یک مدل واقعی از محیط ایجاد نمود بلکه خود داری مشکلات فراوانی هستند. بدین جهت صحت روابط بدست آمده از مدل های آزمایشگاهی باید با مطالعات صحرایی تحقیق گردند. باید توجه داشت که آب شستگی مستقیما پی پایه های پل را تهدید می کند و از این رو تعیین دقیق عمق آب شستگی مسئله ای فوق العاده حیاتی است. به رغممطالعات زیادی که امروزه راجع به این پدیده انجام شده است به دلیل پیچیدگی پارامترهای موثر برآن به ویژه در سازه های دریای که در معرض امواج قرار دارند، هنوز مسائل مهمی در ارتباط با این پدیده وجود دارند که مطالعات وسیع تری را طلب می کنند. در این سمینار پس از یک معرفی کلی در مورد این پدیده، به بررسی چند روش جعن تعیین عمق آب شستگی که صحت آنها نیز با مطالعات صحرایی تایید شده و مورد استفاده وسیع قرار گرفته اند پرداخته شده است. پس از این قسمت راهکارهایی که توسط محققان مختلف جهت کاهش تبعات نامطلوب این پدیده ارائه شده اند مورد بررسی قرار گرفته و نهایتا در فصل آخر پیشنهاداتی جهت مقابله با این پدیده مخرب ارائه شده است.\nآب شستگی ها یکی از مهمترین مسائل مربوط به مهندسی رودخانه و سواحل می باشد. پایه های پل ها، اسکله ها، سکوهای نفتی و آب شکن ها و لوله های مدفون از جمله مهمترین سازه هایی هستند که خطر آب شستگی آنها را تهدید می کند. در این میان پل ها که به عنوان یک سازه بسیار در شریان هایی ارتباطی یک کشور به شمار می رود از اهمیت فوق العاده ای برخوردار هستتند. تخریب این سازه ها تبعات اقتصادی و اجتماعی زیادی به دنبال خواهد داشت. از این رو حفاظت از این سازه در برابر آب شستگی نیز اهمیت زیادی دارد. پدیده آب شستگی در پایه ی پل ها بر پایداری سازه ی پل تاثیر منفی دارد و اگر تمهیدات لازم برای پیش گیری از این پدیده و یا کاهش اثرات آن اندیشیده نشود سازه پل با خطر انهدام مواجه خواهد بود. آقای شفاعی بجستان پدیده آب شستگی را بصورت زیر تعریف نمود: به فرسایش بستر و کناره آبراهه در اثر عبور جریان آب یا به فرسایش بستر در پایین دست سازه های هیدرولیکی به علت شدت زیاد جریان آب یا جریان های متلاطم و در نتیجه جریان های گردابی، آب شستگی می گویند. این پدیده در دهه های اخیر بسیار مرود توجه قرار گرفته و مطالعات زیادی راجع به آن انجام شده است هرچند که این مطالعات در پاره ای از مسائل هنوز کافی به نظر نمی رسد، لیکن وسعت این مطالعات خود گواهی براهمیت این پدیده می باشد. به عنوان مثال می توان گفت که آب شستگی در سازه های مرتبط با سواحل به دلیل پیچیدگی جهت انتشار موج نسبت به جریان هنوز مشکلی اساسی برای این سازه ها به شمار می آید. در این سمینار پس از تعاریف کلی مربوط به آب شستگی در پایه پل ها و مسائل و عوامل مرتبط آن، روابط مختلفی که توسط محققان مختلف به دست آمده مورد توجه قرار گرفته و نهایتا چند روش برای کاهش عمق آب شستگی پیشنهاد شده است.\nپایان نامه بررسی رابطه بین جهت گیری مذهبی و سلامت روان با کیفیت زندگی وعملکرد تحصیلی دانشجویان دانشگ...\nپایان نامه شناسایی و تعیین عوامل موثر در تعیین ارزش دانش فنی در صنایع راهبردی کشور\nپایان نامه ارتباط بین طرحواره ی سرسختانه عیب جویی افراطی و رفتارهای پرخطر دانش آموزان\nپایان نامه شناسایی ارتباط پرخاشگری نوجوانان با مؤلفه های سلامت اجتماعی\nپایان نامه ارشد روانشناسی تعيين رابطه بين روابط جنسي با رضايتمندي زناشويي\nhttp://www.payanname.net/wp-content/uploads/2015/07/پایان-نامه.jpg 0 0 userw http://www.payanname.net/wp-content/uploads/2015/07/پایان-نامه.jpg userw2016-07-13 05:11:282016-07-13 05:11:28سمینار بررسی پدیده آب شستگی در پایه پل ها\nسمینار بررسی ترمیم روسازی های آسفالتی و بتنی... سمینار بررسی اندر کنش میانقاب و قاب در قاب های فولادی...