OBEROÙ AN EBESTEL\n1 Em levr kentañ, o Teofil, em eus skrivet diwar-benn kement en deus graet ha kelennet Jezuz, adalek ar penn-kentañ,\n2 betek an deiz ma voe savet d'an neñv, goude bezañ roet e urzhioù dre ar Spered-Santel d'an ebestel en doa dibabet.\nResev a reot un nerzh, …\n3 Goude bezañ gouzañvet, e teuas e-unan war wel bev dirazo hag e roas dezho kalz a brouennoù peursur, oc'h en em ziskouez dezho e-pad daou-ugent devezh, hag o komz diwar-benn ar pezh a sell ouzh rouantelezh Doue.\n4 O vezañ o dastumet, e c'hourc'hemennas dezho chom hep pellaat diouzh Jeruzalem, met gortoz promesa an Tad, an hini hoc'h eus klevet diganin, emezañ,\n5 rak Yann en deus badezet en dour, met c'hwi a vo badezet er Spered-Santel a-benn nebeut a zevezhioù.\n6 P'en em gavent dastumet eta, e rejont outañ ur goulenn o lavarout: Aotrou, hag en amzer-se eo ec'h adsavi rouantelezh Israel?\n7 Eñ a lavaras dezho: N'eo ket roet deoc'h anavezout an amzerioù pe ar c'houlzioù en deus merket an Tad en e c'halloud e-unan.\n8 Met resev a reot un nerzh pa zeuio ar Spered-Santel warnoc'h, hag e viot va zestoù e Jeruzalem, en holl Judea, e Samaria ha betek pennoù pellañ an douar.\n9 Goude m'en doe lavaret an traoù-se, e voe savet e-pad ma sellent outañ, hag ur goabrenn a guzhas anezhañ d'o daoulagad.\n10 Evel ma sellent gant evezh war-zu an neñv e-pad ma'z ae kuit, setu, daou zen gwisket e gwenn en em gavas dirazo\n11 hag a lavaras: Tud a C'halilea, perak en em zalc'hit aze da sellout ouzh an neñv? Ar Jezuz-mañ, savet diganeoc'h d'an neñv, a zeuio en-dro en hevelep doare evel ma hoc'h eus e welet o pignat d'an neñv.\n12 Neuze e tistrojont da Jeruzalem, eus ar Menez a anver an Olived, a zo pell diouzh Jeruzalem war-dro hed ur pennad-hent sabad (~ 1100 m).\n13 Pa voent erruet, e pignjont d'ar gambr uhel e-lec'h ma chome Pêr, Jakez, Yann, Andrev, Filip, Tomaz, Bertele, Mazhev, Jakez mab Alfe, Simon ar Gredus, Jud breur Jakez.\n14 Ar re-se holl a gendalc'he a-unvan er bedenn hag en aspedenn, gant ar maouezed, ha Mari mamm Jezuz, ha gant e vreudeur.\nMatiaz dibabet da vezañ lakaet e-lec'h Judaz\n15 En deizioù-se, Pêr, a savas e-kreiz an diskibien, dastumet asambles en niver a war-dro kant ugent den, hag a lavaras:\n16 Tud breudeur, ret e oa ma vefe sevenet ar pezh en doa lavaret ar Spered-Santel er Skritur en a-raok dre c'henoù David diwar-benn Judaz, hag a zo bet rener ar re o deus kemeret Jezuz.\n17 Rak eus hon touez e oa, hag en deus bet e lod er ministrerezh-mañ.\n18 Hemañ o vezañ prenet ur park gant gopr an torfed, a zo kouezhet d'an traoñ, freuzet eo bet dre greiz e gorf hag e holl vouzelloù a zo en em stlabezet.\n19 Ar pezh a zo bet anavezet gant holl dud Jeruzalem, e doare ma'z eo bet anvet ar park-se en o yezh: Akeldama, da lavarout eo: Park ar Gwad.\n20 Hogen skrivet eo e levr ar Salmoù: Ra zeuio e chomlec'h da vezañ didud ha na vo den o chom ennañ, ha: Ra gemero un all e garg.\n21 Ret eo eta, penaos e-mesk an dud a zo bet ganeomp e-pad an holl amzer m'en deus bevet en hon touez an Aotrou Jezuz,\n22 adalek badeziant Yann betek an deiz ma'z eo bet savet diganeomp, e vefe unan a zeufe da vezañ test ganeomp eus e zasorc'hidigezh.\n23 Neuze e kinnigjont daou: Jozef anvet Barsabbaz ha lesanvet Justuz, ha Matiaz.\n24 O pediñ e lavarjont: Te Aotrou, hag a anavez kalonoù an holl, diskouez deomp pehini eus an daou-mañ ac'h eus dibabet,\n25 da gaout lod er ministrerezh hag en abostolerezh-mañ en deus dilezet Judaz evit mont d'e lec'h.\n26 Tennañ a rejont d'ar sord, hag ar sord a gouezhas gant Matiaz, hag a voe lakaet e renk an unnek abostol.\nDeiz ar Pantekost\n1 Deiz ar Pantekost o vezañ erruet, e oant holl a-unvan en hevelep lec'h.\n2 A-greiz-holl e teuas eus an neñv un trouz bras evel hini un avel o c'hwezhañ gant nerzh, hag e leunias an ti holl e-lec'h ma oant azezet.\n3 Teodoù evel teodoù tan en em ziskouezas dezho hag en em rannas, hag en em lakajont war bep hini anezho.\n4 Leuniet e voent holl gant ar Spered-Santel, hag en em lakajont da gomz e yezhoù all, hervez ma roe ar Spered dezho da gomz.\n5 Bez' e oa e Jeruzalem Yuzevien, tud a zouje Doue eus an holl vroadoù a zo dindan an neñv.\n6 Pa voe klevet an trouz-se, an engroez en em zastumas, hag e voent saouzanet dre ma kleve pep hini anezho o komz en e yezh e-unan.\n7 Bez' e oant holl souezhet hag estlammet, o lavarout an eil d'egile: Setu, an dud-se a zo o komz, daoust ha n'int ket holl eus Galilea?\n8 Penaos e klevomp anezho o komz e yezh ar vro ma'z eo bet ganet pep hini ac'hanomp?\n9 Parted, Meded, Elamiz, ar re o chom e Mezopotamia, e Judea, e Kapadokia, er Pont, en Azia,\n10 e Frigia, e Pamfilia, en Ejipt, e korn-bro Libia tost ouzh Siren, hag ar re a zo deuet eus Roma, Yuzevien ha prozelited,\n11 Kretiz hag Arabed, penaos e klevomp anezho o komz en hor yezhoù diwar-benn burzhudoù Doue?\n12 An holl a oa souezhet ha ne ouient petra da soñjal, o lavarout an eil d'egile: Petra eo kement-se?\n13 Met re all a rae goap hag a lavare: Leun int gant gwin dous.\n14 Met Pêr en em ziskouezas gant an unnek, hag o sevel e vouezh e lavaras dezho: Tud Yuzevien, ha c'hwi holl a chom e Jeruzalem, gouezit kement-mañ ha selaouit gant evezh va gerioù.\n15 Rak ar re-mañ n'int ket mezv, evel ma kredit, pa n'eo nemet an trede eur eus an deiz.\n16 Met kement-mañ eo ar pezh a zo bet lavaret gant ar profed Joel:\n17 Hag e c'hoarvezo en deizioù diwezhañ, eme Doue, ma skuilhin eus va Spered war bep kig, ho mibien hag ho merc'hed a brofedo, ho tud yaouank o devo gweledigezhioù hag ho tud kozh o devo huñvreoù.\n18 A dra-sur, en deizioù-se e skuilhin eus va Spered war va servijerien ha war va servijerezed, hag e profedint.\n19 Burzhudoù a ziskouezin d'an nec'h en neñv, ha mirakloù d'an traoñ war an douar, gwad, tan hag un aezhenn a voged.\n20 An heol a vo troet e teñvalijenn hag al loar e gwad, a-raok ma teuio deiz bras ha glorius an Aotrou.\n21 Hag e c'hoarvezo ma vo salvet piv bennak a c'halvo anv an Aotrou.\n22 Tud eus Israel, klevit ar c'homzoù-mañ! Jezuz a Nazared, an den-se aprouet gant Doue en ho touez, dre an oberoù a c'halloud, ar burzhudoù hag an arouezioù en deus graet Doue drezañ e-kreiz ac'hanoc'h, evel ma ouzoc'h hoc'h-unan,\n23 an den-se, droukroet hervez ar mennad bet divizet gant Doue hag e ragouiziegezh, e dapet hoc'h eus, hag o vezañ e groazstaget dre zaouarn an dud fall, e lakaet hoc'h eus d'ar marv.\n24 Doue en deus e zasorc'het, o vezañ torret ereoù ar marv, dre ma ne oa ket posupl e vefe dalc'het gantañ.\n25 Rak David a lavar diwar e benn: Gwelout a raen bepred an Aotrou dirazon, rak en tu dehoù din emañ evit na vrañsellin ket,\n26 setu perak va c'halon a zo laouen ha va zeod en deus tridet gant levenez; ha va c'hig zoken a ziskuizho en esperañs,\n27 rak ne zilezi ket va ene e lec'h ar marv, ha ne lezi ket da Sant da welout ar vreinadurezh.\n28 Roet ec'h eus din da anavezout hentoù ar vuhez, va leuniañ a ri a levenez dirak da zremm.\n29 Tud breudeur, aotreet eo din lavarout deoc'h gant hardizhegezh diwar-benn an uheldad David, penaos eo marv hag eo bet sebeliet. Emañ e vez bepred en hon touez betek hiziv.\n30 Met o vezañ ur profed, hag o c'houzout en doa Doue prometet dezhañ gant le e lakafe Krist da c'henel eus e lignez hervez ar c'hig evit e lakaat da azezañ war e dron,\n31 o welout kement-se a-raok, e lavaras diwar-benn dasorc'hidigezh Krist, penaos e ene ne vefe ket lezet e lec'h ar marv hag e gig ne welfe ket ar vreinadurezh.\n32 Doue en deus dasorc'het ar Jezuz-se, ni-holl a zo testoù a gement-se.\n33 Savet eta a-zehoù da Zoue, resevet en deus digant an Tad promesa ar Spered-Santel, ha skuilhet en deus ar pezh a welit hag a glevit bremañ.\n34 Rak David n'eo ket pignet d'an neñv, met lavarout a ra e-unan: An Aotrou en deus lavaret da'm Aotrou: Azez a-zehoù din,\n35 betek ma em bo graet eus da enebourien ur skabell dindan da dreid.\n36 Ra ouezo holl di Israel eta a-dra-sur penaos Doue en deus graet Aotrou ha Krist ar Jezuz-se hoc'h eus kroazstaget.\n37 O vezañ klevet an traoù-se, e voe mantret o c'halon, hag e lavarjont da Bêr ha d'an ebestel all: Tud breudeur, petra a raimp?\n38 Pêr a lavaras dezho: Ho pet keuz, ha ra vo pep hini ac'hanoc'h badezet en anv Jezuz-Krist evit ar pardon eus ho pec'hedoù. Hag e resevot donezon ar Spered-Santel.\n39 Rak ar bromesa a zo evidoc'h, evit ho pugale hag evit an holl re a zo pell, e-keit ha ma c'halvo an Aotrou hon Doue anezho.\n40 E kalz a gomzoù all e roas testeni dezho, hag o atizas o lavarout: En em salvit diouzh ar rummad fall-mañ.\n41 Ar re eta a zegemeras e gomzoù gant levenez a voe badezet. War-dro tri mil ene a voe unanet en deiz-se d'an diskibien.\nAn unvaniezh en Iliz kentañ\n42 Kenderc'hel a raent e kelennerezh an ebestel, er genunvaniezh, e torradur ar bara hag er pedennoù.\n43 Ar spont a grogas e pep hini, ha kalz a vurzhudoù hag a virakloù en em c'hrae dre an ebestel.\n44 An holl re a grede a oa en hevelep lec'h, ha pep tra a oa kumun etrezo.\n45 Gwerzhañ a raent o zraoù hag o madoù, hag e lodennent anezho d'an holl, hervez an ezhomm en doa pep hini.\n46 Bemdez e oant aketus a-unvan en templ. O terriñ ar bara eus an eil ti d'egile, e kemerent o boued gant levenez hag eeunded a galon,\n47 o veuliñ Doue hag o vezañ dudius d'an holl bobl. An Aotrou a greske bemdez an Iliz gant an dud a oa salvet.\nUn den kamm yac'haet\n1 Pêr ha Yann a bigne a-unan d'an templ da eur ar bedenn, da lavarout eo d'an navet eur.\n2 Bez' e oa un den kamm adalek e c'hanedigezh, a zouged hag a lakaed bemdez e-kichen dor an templ anvet ar Gaer, evit goulenn an aluzen digant ar re a yae en templ.\n3 O welout Pêr ha Yann o vont da antreal en templ, e c'houlennas diganto an aluzen.\n4 Pêr, o virout e zaoulagad paret warnañ, kenkoulz ha Yann, a lavaras: Sell ouzhimp!\n5 Sellout a reas gant evezh outo, o c'hortoz kaout un dra bennak diganto.\n6 Neuze Pêr a lavaras dezhañ: Ne'm eus nag arc'hant nag aour, met ar pezh am eus, a roan dit: En anv Jezuz-Krist a Nazared, sav ha kerzh!\n7 O vezañ e gemeret gant e zorn dehoù, e savas anezhañ. Kerkent e zaoudroad hag e zaouufern a startaas.\n8 O lammat e savas en e sav, hag e kerzhas. Mont a reas ganto en templ, o kerzhout, o lammat hag o veuliñ Doue.\n9 An holl bobl a welas anezhañ o kerzhout hag o veuliñ Doue.\n10 Hag ec'h anavezjont e oa hennezh an hini a oa azezet ouzh Dor Gaer an templ evit goulenn an aluzen. Leuniet e voent a estlamm hag a souezh eus ar pezh a oa c'hoarvezet gantañ.\n11 Evel na guitae ket Pêr ha Yann an den kamm a oa bet yac'haet, an holl bobl souezhet a zeredas d'o c'havout d'ar porched anvet porched Salomon.\n12 Pêr, o welout kement-se, a lavaras d'ar bobl: Tud Israel, perak oc'h souezhet a gement-mañ? Perak e virit ho taoulagad paret warnomp, evel pa vefe dre hor galloud hon-unan pe dre hon doujañs-Doue hor befe lakaet an den-mañ da gerzhout?\n13 Doue Abraham, Izaak ha Jakob, Doue hon tadoù, en deus roet gloar d'e vugel Jezuz, an hini hoc'h eus droukroet ha dinac'het dirak Pilat, petra bennak m'en doa hemañ barnet e tlee bezañ laosket kuit.\n14 Dinac'het hoc'h eus ar Sant hag ar Reizh, ha goulennet hoc'h eus e vefe laosket deoc'h ur muntrer.\n15 Lakaet hoc'h eus d'ar marv Priñs ar vuhez, ha Doue en deus e zasorc'het a-douez ar re varv, ni a zo testoù a gement-se.\n16 Dre ar feiz en e anv eo, en deus e anv startaet an den-mañ a welit hag a anavezit, hag ar feiz ennañ eo he deus roet d'an den-mañ ar yec'hed peurvat-se dirazoc'h holl.\n17 Bremañ, breudeur, gouzout a ran hoc'h eus graet kement-se dre ziouiziegezh, kenkoulz hag ho pennoù.\n18 Met Doue en deus evel-se graet ar pezh en doa diouganet dre c'henoù e holl brofeded, penaos e tlee ar C'hrist gouzañv poan.\n19 Ho pet keuz eta ha distroit ouzh Doue, evit ma vo diverket ho pec'hedoù, evit ma teuio amzerioù a freskadurezh a-berzh an Aotrou,\n20 ha ma kaso an hini a zo bet disklêriet deoc'h a-ziaraok, Jezuz-Krist,\n21 a zle an neñv degemer betek amzer adsavidigezh an holl draoù, en deus Doue komzet diwar he fenn dre c'henoù e holl brofeded santel abaoe penn-kentañ ar bed.\n22 Rak Moizez en deus lavaret d'hon tadoù: An Aotrou ho Toue a savo deoc'h a-douez ho preudeur ur profed eveldon, hag e selaouot anezhañ e kement a lavaro deoc'h,\n23 ha piv bennak ne selaouo ket ar profed-se a vo distrujet a-douez ar bobl.\n24 An holl brofeded o deus komzet abaoe Samuel hag ar re a zo deuet goude, o deus diouganet an deizioù-mañ.\n25 C'hwi a zo mibien ar brofeded hag an emglev en deus diazezet Doue gant hon tadoù, o lavarout da Abraham: Holl diegezhioù an douar a vo benniget ez lignez.\n26 Evidoc'h da gentañ eo en deus Doue savet e vugel Jezuz, hag en deus e gaset d'ho pennigañ, evit tennañ pep hini ac'hanoc'h eus e fallagriezh.\nPêr ha Yann toullbac'het\n1 Evel ma komzent ouzh ar bobl, an aberzhourien, kabiten an templ, hag ar sadukeiz a zeuas d'o c'havout,\n2 o vezañ gwall nec'het dre ma kelennent ar bobl ha ma kemennent dasorc'hidigezh ar re varv dre Jezuz.\n3 Hag e krogjont enno, hag o lakajont en toull-bac'h betek an deiz war-lerc'h, dre ma oa dija diwezhat.\n4 Met kalz eus ar re o doa klevet ar gomz a gredas, ha niver ar wazed a oa war-dro pemp mil.\n5 Hag e c'hoarvezas antronoz ma en em zastumas e Jeruzalem o fennoù, an henaourien hag ar skribed,\n6 gant Annaz an aberzhour-meur, Kaifaz, Yann, Aleksandr hag an holl re a oa eus gouenn an aberzhourien vras.\n7 O vezañ o degaset en o c'hreiz, e c'houlennjont diganto: Dre beseurt galloud pe en anv piv hoc'h eus graet kement-se?\n8 Neuze Pêr, leun eus ar Spered-Santel, a lavaras dezho: Pennoù ar bobl hag henaourien Israel,\n9 pa'z eo goulennet diganeomp hiziv abeg ur madober roet da un den kamm, evit gouzout penaos eo bet yac'haet,\n10 gouezit, c'hwi holl hag holl bobl Israel, penaos eo dre anv Jezuz-Krist a Nazared, an hini hoc'h eus kroazstaget hag en deus Doue dasorc'het a-douez ar re varv, drezañ eo en em ziskouez an den-se yac'h dirazoc'h.\n11 Eñ eo ar maen a zo bet taolet kuit ganeoc'h-c'hwi, ar re a vañson, ha deuet eo da vezañ penn ar c'horn.\n12 N'eus silvidigezh en hini all ebet, rak n'eus dindan an neñv anv all ebet a vefe bet roet e-touez an dud, a zlefemp bezañ salvet drezañ.\n13 O welout hardizhegezh Pêr ha Yann, hag o c'houzout e oant tud dizesk hag eus ar bobl izel, e voent souezhet. O anavezout a raent mat evel tud a oa bet gant Jezuz.\n14 O welout an den a oa bet yac'haet eno ganto, n'o doa netra da lavarout a-enep,\n15 met gourc'hemenn a rejont dezho mont er-maez eus ar sanedrin, hag en em guzuilhjont etrezo,\n16 o lavarout: Petra raimp d'an dud-se? Rak ur mirakl o deus graet, hag anavezet eo gant holl dud Jeruzalem, anat eo, ha ne c'hellomp ket e nac'hañ.\n17 Met evit n'aio ket ar vrud a gement-se muioc'h e-touez ar bobl, difennomp outo gant gourdrouzoù komz mui da biv bennak en anv-se.\n18 O vezañ o galvet, e tifennjont start outo komz ha kelenn en anv Jezuz.\n19 Met Pêr ha Yann a respontas dezho: Barnit ha reizh eo dirak Doue sentiñ ouzhoc'h kentoc'h eget ouzh Doue,\n20 rak ne c'hellomp ket tremen hep komz diwar-benn an traoù hon eus gwelet ha klevet.\n21 Kas a rejont eta anezho kuit gant gourdrouzoù bras, o vezañ na gavent ket an tu d'o c'hastizañ, en abeg d'ar bobl, rak an holl a roe gloar da Zoue evit ar pezh a oa c'hoarvezet.\n22 Rak an den a oa bet yac'haet dre ar mirakl-se a oa ouzhpenn daou-ugent vloaz.\nPedenn an Iliz e galloud ar Spered-Santel\n23 Goude ma voent laosket, e teujont etrezek o re hag e tezrevelljont ar pezh o doa an aberzhourien vras hag an henaourien lavaret dezho.\n24 O vezañ klevet kement-se, e savjont a-unvan o mouezh etrezek Doue, hag e lavarjont: Aotrou, te a zo Doue, te ac'h eus graet an neñv, an douar, ar mor hag an holl draoù a zo enno,\n25 te eo ac'h eus lavaret dre c'henoù da servijer David: Perak ar grozmol-se e-touez ar broadoù hag ar soñjoù ven-se e-touez ar pobloù?\n26 Rouaned an douar a zo en em savet hag ar briñsed a zo en em unanet a-enep an Aotrou hag a-enep e Olevad.\n27 Rak Herodez ha Poñs-Pilat, gant ar broadoù ha pobl Israel, a zo en em unanet a-enep da'z Pugel santel Jezuz, an hini ac'h eus olevet,\n28 evit ober an holl draoù o deus da zorn ha da guzul merket a-ziagent da zleout bezañ graet.\n29 Ha bremañ, Aotrou, sell ouzh o gourdrouzoù ha ro da'z servijerien ar galloud da zisklêriañ da gomz gant gwir hardizhegezh,\n30 oc'h astenn da zorn da yac'haat, evit ma vo graet mirakloù ha burzhudoù dre anv da Vugel santel Jezuz.\n31 P'o doe pedet, al lec'h ma oant dastumet ennañ a grenas. Leuniet e voent holl gant ar Spered-Santel hag e tisklêrient komz Doue gant hardizhegezh.\nAr gredennourien a lodenn o holl vadoù kenetrezo\n32 Ar maread eus ar re o doa kredet ne oa nemet ur galon hag un ene. Den ne lavare e oa dezhañ tamm ebet eus ar madoù en doa, met an holl draoù a oa kumun etrezo.\n33 An ebestel a roe testeni gant kalz a nerzh eus dasorc'hidigezh an Aotrou Jezuz. Ur c'hras vras a oa warno holl.\n34 Rak en o zouez ne oa den ezhommek ebet, an holl re o doa douaroù pe tiez o gwerzhe, a zegase ar priz eus ar pezh o doa gwerzhet,\n35 hag en lakae ouzh treid an ebestel. E lodennet e oa da bep hini hervez m'en doa ezhomm.\n36 Jozez, lesanvet Barnabaz gant an ebestel, da lavarout eo mab ar frealz, ul Leviad genidik eus Kiprenez,\n37 a werzhas ur park en doa, a zegasas arc'hant ar werzh, hag en lakaas ouzh treid an ebestel.\nAnaniaz ha Safira\n1 Met un den anvet Ananiaz, gant Safira e wreg, a werzhas ur berc'henniezh\n2 hag a zalc'has ul lodenn eus ar priz, a-unan gant e wreg. Degas a reas al lodenn all, hag he lakaas ouzh treid an ebestel.\n3 Pêr a lavaras: Ananiaz, perak en deus Satan leuniet da galon, ma lavarez gaou d'ar Spered-Santel ha ma talc'hez ul lodenn eus priz an douar?\n4 Ma'z pije miret anezhañ, daoust ha ne oa ket dit? Hag o vezañ e werzhet, ha ne oa ket e briz ez kalloud? Penaos eta ec'h eus lakaet ar soñj-se ez kalon? N'eo ket d'an dud ec'h eus lavaret gaou, met da Zoue eo.\n5 Ananiaz, pa glevas ar c'homzoù-se, a gouezhas hag a varvas. Ur spont bras a zeuas war an holl re a glevas komz a gement-se.\n6 An dud yaouank a savas, en pakas, en dougas er-maez, hag en sebelias.\n7 War-dro teir eurvezh goude, e wreg a zeuas, hep gouzout ar pezh a oa c'hoarvezet\n8 Pêr a c'houlennas diganti: Lavar din, ha kement-se eo hoc'h eus gwerzhet an douar? Hi a lavaras: Ya, kement-se.\n9 Neuze Pêr a lavaras dezhi: Penaos hoc'h eus en em glevet etrezoc'h evit temptañ Spered an Aotrou? Setu, ar re o deus sebeliet da waz a zo e-tal an nor, hag e tougint ac'hanout er-maez.\n10 Raktal e kouezhas d'e dreid hag e varvas. An dud yaouank a zeuas e-barzh, he c'havas marv, he dougas er-maez, hag he sebelias e-kichen he gwaz.\n11 Ur spont bras a zeuas war an Iliz a-bezh ha war an holl re a glevas komz a gement-se.\nKalz a virakloù e Jeruzalem\n12 Kalz a virakloù hag a vurzhudoù en em rae e-touez ar bobl dre zaouarn an ebestel. Bez' e oant holl a-unvan dindan porched Salomon.\n13 Den ebet eus ar re all ne grede en em unaniñ outo, met ar bobl a veule kalz anezho.\n14 Muioc'h-muiañ a gredennourien a oa ouzhpennet d'an Aotrou, ur maread a wazed hag a vaouezed,\n15 e doare ma tegased ar glañvourien war ar straedoù hag e lakaed anezho war gweleoù ha fledoù, evit pa dremenfe Pêr, ma teufe da vihanañ e skeud da c'holeiñ hiniennoù anezho.\n16 Un engroez eus ar c'hêrioù nesañ a zerede ivez da Jeruzalem, o tegas klañvourien ha tud heskinet gant speredoù hudur, hag e oant holl yac'haet.\nAn ebestel a zo toullbac'het, ha dieubet gant un ael\n17 En em sevel a reas an aberzhour-meur hag an holl re a oa gantañ, da lavarout eo sektenn ar sadukeiz, leuniet a warizi.\n18 O kregiñ en ebestel, e lakajont anezho en toull-bac'h publik.\n19 Met un ael eus an Aotrou a zigoras e-pad an noz dorojoù an toull-bac'h, o lakaas er-maez, hag a lavaras:\n20 It, en em zalc'hit e-barzh an templ, ha disklêriit d'ar bobl holl c'herioù ar vuhez-mañ.\n21 O vezañ klevet kement-se, ez ejont d'an templ mintin-mat hag e kelennjont ennañ. An aberzhour-meur hag an holl re a oa gantañ a zeuas, a zastumas ar sanedrin hag holl guzul henaourien mibien Israel, hag a gasas da glask an ebestel d'an toull-bac'h.\n22 Met pa zeuas ar serjanted, n'o c'havjont ket en toull-bac'h. Distreiñ a rejont hag e kemennjont kement-se,\n23 o lavarout: Kavet hon eus an toull-bac'h serret mat hag ar warded er-maez en o sav e-tal an dorojoù, met o vezañ o zigoret, n'hon eus kavet den ennañ.\n24 An aberzhour-meur, kabiten an templ, hag an aberzhourien vras, o klevout ar c'homzoù-se, ne ouient petra da soñjal diwar o fenn, na petra a zlee c'hoarvezout war gement-se.\n25 Unan bennak a zeuas hag a lavaras dezho: Setu, an dud hoc'h eus lakaet en toull-bac'h a zo en templ, hag oc’h en em zerc’hel amañ e kelennont ar bobl.\nAn ebestel degaset dirak ar sanedrin\n26 Neuze ar c'habiten a yeas gant ar serjanted hag a zegasas anezho hep taerder, rak aon o doa rak ar bobl da vezañ meinataet.\n27 O vezañ o degaset, e lakajont anezho dirak ar sanedrin. An aberzhour-meur a reas ur goulenn diganto,\n28 o lavarout: N'hon eus ket difennet start ouzhoc'h kelenn en anv-se? Ha setu, leuniet hoc'h eus Jeruzalem gant ho kelennadurezh, hag e fell deoc'h lakaat gwad an den-se da gouezhañ warnomp!\n29 Pêr hag an ebestel a respontas: Ret eo sentiñ ouzh Doue kentoc'h eget ouzh an dud.\n30 Doue hon tadoù en deus dasorc'het Jezuz, hoc'h eus lazhet o stagañ anezhañ ouzh ar c'hoad.\n31 Doue en deus e uhelsavet dre e zorn dehoù evel Priñs ha Salver, evit reiñ da Israel ar geuzidigezh hag ar pardon eus ar pec'hedoù.\n32 Ha ni a zo testoù dezhañ eus an traoù-se, kenkoulz hag ar Spered-Santel en deus Doue roet d'ar re a sent outañ.\n33 O klevout kement-se e oant leuniet a fulor, hag en em guzuilhjont evit o lakaat da vervel.\n34 Met ur farizian anvet Gamaliel, doktor eus al lezenn enoret gant an holl bobl, a savas er sanedrin hag a c'hourc'hemennas lakaat an ebestel er-maez ur pennadig.\n35 Hag e lavaras dezho: Tud Israel, lakait evezh ouzh ar pezh emaoc'h o vont d'ober e-keñver an dud-se.\n36 Rak bez' ez eus ur pennad amzer ma savas Teudaz, o lavarout e oa un den a-bouez. Un niver a war-dro pevar c'hant den en em unanas dezhañ, met lazhet e voe, hag an holl re a oa deuet war e lerc’h a voe stlabezet ha kaset da netra.\n37 Goude hennezh, en amzer an niveradeg, e savas Judaz ar Galilean, a sachas ur bobl vras dezhañ, met mervel a reas ivez, hag an holl re a oa deuet war e lerc’h a voe stlabezet.\n38 Me a lavar deoc'h eta bremañ: Na redit ket war-lerc'h an dud-se ha lezit-int. Mard eo an embregerezh pe al labour-se eus an dud, e vo distrujet,\n39 met mar deu eus Doue, ne c'hellot ket e zistrujañ. Diwallit na vefe kavet ho pefe graet brezel da Zoue.\n40 Bez' e voent a-du gant e ali. O vezañ galvet an ebestel, ha goude bezañ lakaet o skourjezañ, e tifennjont outo komz en anv Jezuz, hag o lezjont da vont kuit.\n41 Int eta en em dennas a-zirak ar sanedrin, leuniet a levenez da vezañ bet kavet dellezek da c'houzañv dismegañs evit e anv.\n42 Ha ne baouezent ket bemdez da gelenn ha da brezeg Aviel Jezuz-Krist, en templ hag eus an eil ti d'egile.\nDibab ar seizh diagon\n1 En deizioù-se, evel ma kreske niver an diskibien, e savas ur grozmol eus ar C'hresianegerien a-enep an Hebreed, dre ma oa o intañvezed lezet a-gostez er servij pemdeziek.\n2 Neuze an daouzek a c'halvas asambles engroez an diskibien hag a lavaras: N'eo ket dereat e lezfemp komz Doue evit servijãñ ouzh an taolioù.\n3 Dibabit eta, breudeur, en ho touez, seizh den a zo roet testeni mat dezho, tud leun eus ar Spered-Santel hag a furnez, evit ma roimp dezho ar garg-se.\n4 Met evidomp-ni, e kendalc'himp d'en em reiñ d'ar bedenn ha da servij ar gomz.\n5 An ali-se a blijas d'an holl vodadenn. Hag e tibabjont Stefan, den leun a feiz hag eus ar Spered-Santel, Filip, Prokor, Nikanor, Timon, Parmenaz, ha Nikolaz, ur proselit eus Antioch.\n6 O degas a rejont dirak an ebestel, hag ar re-mañ, goude bezañ pedet, a lakaas o daouarn warno.\n7 Komz Doue en em skuilhe, niver an diskibien a greske kalz e Jeruzalem, hag un niver bras eus an aberzhourien a sente ouzh ar feiz.\n8 Stefan, leun a feiz hag a c'halloud, a rae burzhudoù ha mirakloù bras e-touez ar bobl.\n9 Met hiniennoù eus ar sinagogenn anvet ar Frankizidi, eus re ar Sireniz hag an Aleksandriz, ha tud eus Kilisia hag Azia, a savas evit tabutal gant Stefan.\n10 Ne c'hellent ket herzel ouzh ar furnez hag ar Spered a rae dezhañ komz.\n11 Neuze e ouestlaoujont tud evit lavarout: E glevet hon eus o tistagañ gerioù a vallozh a-enep Moizez hag a-enep Doue.\n12 Atizañ a rejont ar bobl, an henaourien hag ar skribed. Oc'h en em deurel warnañ, e krogjont ennañ hag e tegasjont anezhañ d'ar sanedrin.\n13 Hag e lakajont da zont falstestoù a lavaras: An den-mañ ne baouez ket da lavarout gerioù a vallozh a-enep al lec'h santel-mañ hag a-enep al lezenn,\n14 rak e glevet hon eus o lavarout penaos ar Jezuz a Nazared-se, a zistrujo al lec'h-mañ hag a gemmo ar boazioù en deus Moizez roet deomp.\n15 Evel m'o doa an holl re a oa azezet er sanedrin o daoulagad dalc'het war Stefan, e zremm en em ziskouezas dezho heñvel ouzh hini un ael.\n1 An aberzhour-meur a lavaras: Hag evel-se emañ an traoù?\n2 Eñ a respontas: Tud breudeur ha tadoù, selaouit. An Doue a c'hloar en em ziskouezas da Abraham hon tad pa oa e Mezopotamia, a-raok ma chomas e Charan,\n3 hag e lavaras dezhañ: Kae er-maez eus da vro hag eus da gerentiezh, ha deus d'ar vro a ziskouezin dit.\n4 Neuze ez eas er-maez eus bro ar C'haldeiz hag e teuas da chom e Charan. Ac'hane, goude marv e dad, Doue a zegasas anezhañ d'ar vro-mañ e-lec'h m'emaoc'h o chom bremañ.\n5 Ne roas dezhañ hêrezh ebet enni, na zoken peadra da lakaat e droad warnañ, met prometiñ a reas he reiñ dezhañ ha d'e lignez war e lerc'h, petra bennak n'en doa bugel ebet.\n6 Doue a lavaras dezhañ penaos e lignez a vefe o chom en ur vro estren e-pad pevar c'hant vloaz, a vefe lakaet da sklaved, hag a vefe gwasket.\n7 Met me a varno ar vroad ma vint bet sklaved dindani, a lavaras Doue, ha goude-se ez aint er-maez hag e servijint ac'hanon el lec'h-mañ.\n8 Emglev an amdroc'h a roas dezhañ. Neuze e voe tad da Izaak hag ec'h amdroc'has anezhañ d'an eizhvet deiz, hag Izaak a voe tad da Jakob, ha Jakob tad d'an daouzek uheldad.\n9 An uheldadoù, dre warizi, a werzhas Jozef evit an Ejipt, met Doue a oa gantañ.\n10 E zieubiñ a reas eus e holl c'hlac'haroù hag e roas dezhañ furnez ha gras dirak Faraon roue Ejipt, a lakaas anezhañ da c'houarnour war Ejipt ha war e holl di.\n11 Met un naonegezh vras a c'hoarvezas en Ejipt holl hag e Kanaan, hag un dienez vras. Hon tadoù ne gavent ket a voued.\n12 Jakob a glevas e oa ed en Ejipt, hag e kasas di hon tadoù ur wech kentañ.\n13 Ha d'an eil gwech e voe Jozef anavezet gant e vreudeur, hag e voe dikouezet da Faraon piv oa tiegezh Jozef.\n14 Jozef a gasas da gerc'hat Jakob e dad hag e holl gerentiezh, a oa anezho pemzek ha tri-ugent.\n15 Jakob a ziskennas en Ejipt hag a varvas eno, eñ hag hon tadoù.\n16 Dezouget e voent da Sichem, ha lakaet er bez en doa Abraham prenet gant arc'hant digant mibien Hemor eus Sichem.\n17 Met evel ma tostae amzer ar bromesa en doa graet Doue gant le da Abraham, ar bobl a vrasaas hag a greskas en Ejipt,\n18 betek ma teuas ur roue all n'en doa ket anavezet Jozef.\n19 Hemañ, oc'h implijout troidellerezh a-enep hor gouenn, a waskas kalet hon tadoù, betek o lakaat da zilezel o bugale evit na vefent ket dalc'het e buhez.\n20 En amzer-se e voe ganet Moizez, a oa brav dirak Doue. Maget e voe e-pad tri miz e ti e dad,\n21 hag o vezañ bet dilezet, merc'h Faraon a gemeras anezhañ hag a vagas anezhañ evel he mab hec'h-unan.\n22 Moizez a voe kelennet en holl furnez an Ejipsianed. Galloudek e oa en e gomzoù hag en e oberoù.\n23 Pa voe oadet a zaou-ugent vloaz, e teuas c'hoant en e galon da vont da welout e vreudeur, mibien Israel.\n24 O welout e wallgased unan anezho, e kemeras e zifenn hag e veñjas an hini a oa graet droug dezhañ en ur skeiñ gant an Ejipsian.\n25 Krediñ a rae e teuje e vreudeur da gompren e kase Doue dezho an dieubidigezh dre e zorn, met ne gomprenjont ket.\n26 An deiz war-lerc'h en em ziskouezas dezho e-pad ma en em gannent hag ec'h alias anezho da vezañ e peoc'h o lavarout: Tud, breudeur oc'h, perak en em wallgasit an eil egile?\n27 Met an hini a wallgase e nesañ a vountas anezhañ o lavarout: Piv en deus da lakaet da vestr ha da varner warnomp?\n28 Ha fellout a ra dit va lazhañ, evel ma ec'h eus lazhet dec'h an Ejipsian?\n29 Pa glevas Moizez ar gomz-se, e tec'has kuit hag e chomas evel diavaeziad e bro Vadian, e-lec'h ma voe tad da zaou vab.\n30 Daou-ugent vloaz goude, ael an Aotrou en em ziskouezas dezhañ e gouelec'h Menez Sinai, en ur flamm-tan a oa en ur vodenn.\n31 Pa welas kement-se, Moizez a voe souezhet eus an emziskouezidigezh, hag evel ma tostae evit sellout outi, mouezh an Aotrou a zeuas dezhañ:\n32 Me eo Doue da dadoù, Doue Abraham, Doue Izaak, Doue Jakob. Moizez, o krenañ holl, ne grede ket sellout.\n33 An Aotrou a lavaras dezhañ: Lam da votoù diwar da dreid, rak al lec'h emaout warnañ a zo un douar santel.\n34 Gwelet em eus, ya gwelet em eus enkrez va fobl a zo en Ejipt, klevet em eus o garmoù, ha diskennet on d'o dieubiñ. Bremañ eta, deus! Da gas a rin d'an Ejipt.\n35 Ar Moizez-se, hag o doa taolet kuit o lavarout: Piv en deus da lakaet da vestr ha da varner warnomp? hennezh eo an hini a voe kaset gant Doue da vestr ha da zieuber, dre zorn an ael a oa en em ziskouezet dezhañ er vodenn.\n36 Hennezh eo an hini o zennas er-maez, oc'h ober burzhudoù ha mirakloù e bro-Ejipt, er Mor Ruz hag er gouelec'h, e-pad daou-ugent vloaz.\n37 Ar Moizez-se eo a lavaras da vibien Israel: An Aotrou ho Toue a savo deoc'h a-douez ho preudeur ur profed eveldon, hag e selaouot anezhañ.\n38 Eñ eo an hini a oa er vodadenn er gouelec'h gant an ael a gomze outañ war Venez Sinai, hag a oa gant hon tadoù: ha resevet en deus lavaroù a vuhez evit o reiñ deomp.\n39 Hon tadoù ne fellas ket dezho sentiñ outañ, met e deurel a rejont kuit, hag e tistrojont o c'halon d'an Ejipt,\n40 o lavarout da Aaron: Gra deomp doueoù a gerzho a-raok deomp, rak ar Moizez-se en deus hon tennet eus an Ejipt, n'ouzomp ket ar pezh a zo c'hoarvezet gantañ.\n41 Ober a rejont ul leue en deizioù-se, kinnig a rejont un aberzh d'an idol, hag en em laouenajont gant labour o daouarn.\n42 Met Doue a zistroas diouto hag o lakaas da servijañ armead an neñv, evel ma'z eo skrivet e levr ar brofeded: Ti Israel, ha din-me eo hoc'h eus kinniget profoù-loened hag aberzhoù e-pad daou-ugent vloaz er gouelec'h?\n43 Douget hoc'h eus teltenn Molok ha steredenn ho toue Refan, hag a zo skeudennoù hoc'h eus graet evit o azeuliñ. Setu perak e kasin ac'hanoc'h en tu all da Vabilon.\n44 Tabernakl an Testeni a zo bet gant hon tadoù er gouelec'h, evel m'en doa urzhiet an hini en doa lavaret da Voizez e ober hervez ar patrom en doa gwelet.\n45 Hon tadoù war o lerc'h, o vezañ e gemeret, a zegasas anezhañ ganto dindan renerezh Jozue, er vro a oa perc'hennet gant ar broadoù a voe argaset a-ziaraok hon tadoù gant Doue, betek deizioù David.\n46 Eñ a gavas trugarez dirak Doue hag a c'houlennas sevel ur chomlec'h da Zoue Jakob,\n47 met Salomon eo a savas un ti dezhañ.\n48 Met an Uhel-Meurbet ne chom ket en temploù graet gant daouarn an dud, evel ma lavar ar profed:\n49 An neñv eo va zron hag an douar ur skabell dindan va zreid. Peseurt ti a savot din, eme an Aotrou, ha pelec'h e vo takad va diskuizh?\n50 N'eo ket va dorn en deus graet an holl draoù-se?\n51 Tud a c'houzoug reut, diamdroc'h a galon hag a zivskouarn, stourm a rit bepred ouzh ar Spered-Santel. C'hwi a zo heñvel ouzh ho tadoù.\n52 Pehini eo ar profed n'o deus ket ho tadoù heskinet? Lazhet o deus ar re o doa diouganet donedigezh an Hini Reizh, an hini hoc'h eus droukroet bremañ hag hoc'h eus drouklazhet.\n53 Resevet hoc'h eus al lezenn dre servij an aeled, ha n'hoc'h eus ket he miret!\n54 O klevout kement-se e oant leuniet a fulor en o c'halonoù, hag e c'hrigoñsjont o dent a-enep dezhañ.\n55 Met eñ, leun gant ar Spered-Santel hag e zaoulagad savet war-zu an neñv, a welas gloar Doue ha Jezuz en e sav a-zehoù da Zoue,\n56 hag e lavaras: Setu e welan an neñvoù digor, ha Mab an den en e sav a-zehoù da Zoue.\n57 O leuskel kriadennoù bras, e stouvjont o divskouarn hag en em daoljont holl a-unan warnañ.\n58 O stlejañ anezhañ er-maez eus kêr, e veinatajont anezhañ. An testoù a lakaas o gwiskamantoù ouzh treid un den yaouank anvet Saol.\n59 Meinata a rejont Stefan, a bede hag a lavare: Aotrou Jezuz, degemer va spered!\n60 O vezañ daoulinet, e krias a vouezh kreñv: Aotrou, na laka ket ar pec'hed-mañ warno! O vezañ lavaret kement-se, e chomas kousket.\nAn Iliz stlabezet\n1 Saol a roas e asant d'an drouklazh-se. Bez' e voe en deiz-se un heskinadeg vras a-enep Iliz Jeruzalem. Hag e voent holl stlabezet, nemet an ebestel, dre vroioù Judea ha Samaria.\n2 Tud a zoujañs Doue a gasas Stefan d'e sebeliañ, hag e rejont ur c'hañv bras dezhañ.\n3 Saol a zismantre an Iliz, o vont en tiez, o skrapat diouto ar wazed hag ar maouezed, hag o teurel anezho en toull-bac'h.\n4 Evel-se, ar re a oa bet stlabezet a yae a lec'h da lec'h en ur embann Keloù Mat (= Aviel) ar Gomz.\nFilip, Pêr ha Yann a embann an Aviel e Samaria\n5 Filip a ziskennas betek kêr Samaria hag a brezegas Krist enni.\n6 An engroez, holl a-unan, a daole evezh ouzh ar pezh a lavare Filip, o selaou hag o welout ar mirakloù a rae.\n7 Rak speredoù hudur a yae kuit eus kalz a dud a oa dalc'het ganto, o leuskel kriadennoù bras, ha kalz a dud seizet ha kamm a voe yac'haet.\n8 Hag e voe ul levenez vras er gêr-se.\n9 Bez' e oa diagent er gêr-se un den anvet Simon, a rae sorserezh hag a souezhe pobl Samaria, oc'h en em ober tremen evit un den bras.\n10 An holl, adalek ar re vihan betek ar re vras, a oa douget dezhañ, o lavarout: Hemañ eo galloud bras Doue.\n11 Douget e oant dezhañ dre m'en doa souezhet anezho abaoe pell amzer gant e oberoù sorserezh.\n12 Met p'o doe kredet e Filip a gemenne an Aviel, ar pezh a sell ouzh rouantelezh Doue, hag anv Jezuz-Krist, e voent badezet, gwazed kenkoulz ha maouezed.\n13 Simon e-unan a gredas ivez. O vezañ bet badezet, ne bellae ken diouzh Filip. O welout ar mirakloù hag ar burzhudoù bras a veze graet, e oa sabatuet.\n14 An ebestel a oa e Jeruzalem o vezañ klevet penaos he doa Samaria resevet komz Doue, a gasas dezho Pêr ha Yann.\n15 Ar re-mañ a ziskennas hag a bedas evito, evit ma resevfent ar Spered-Santel,\n16 rak ne oa ket c'hoazh diskennet war hini anezho, badezet e oant bet hepken en anv an Aotrou Jezuz.\n17 Neuze e lakajont o daouarn warno, hag e resevjont ar Spered-Santel.\n18 Pa welas Simon e oa roet ar Spered-Santel dre lakadur-daouarn an ebestel, e kinnigas dezho arc'hant,\n19 en ur lavarout: Roit din ivez ar galloud-se, evit ma resevo ar Spered-Santel an holl re a lakain va daouarn warno.\n20 Met Pêr a lavaras dezhañ: Ra yelo da arc'hant da get ganit, peogwir ec'h eus kredet e c'heller prenañ donezon Doue gant arc'hant.\n21 N'eus evidout na perzh na lod e kement-mañ, rak da galon n'eo ket eeun dirak Doue.\n22 Az pez eta keuz eus da fallentez, ha goulenn digant Doue ma vo pardonet dit soñj da galon, hag-eñ eo posupl,\n23 rak gwelout a ran ez out en ur vestl c'hwerv hag en ereoù an direizhder.\n24 Simon a respontas: Pedit, c'hwi, an Aotrou evidon, evit na c'hoarvezo netra din eus ar pezh hoc'h eus lavaret.\n25 O vezañ eta roet testeni da gomz an Aotrou hag o vezañ e gemennet, e tistrojont da Jeruzalem hag e prezegjont an Aviel e kalz a gêriadennoù eus bro ar Samaritaned.\nFilip hag ar spazhad Etiopiat\n26 Ael an Aotrou a gomzas da Filip hag a lavaras dezhañ: Sav ha kae etrezek ar c'hreisteiz, war an hent a ziskenn eus Jeruzalem da C'haza, an hini a zo distro.\n27 O vezañ savet, ez eas. Ha setu, un Etiopad, ur spazhad hag a oa ur ministr bras eus Kandake, rouanez Etiopia, merour war hec'h holl deñzorioù, deuet da Jeruzalem evit azeuliñ,\n28 a zistroe, azezet war e garr, hag a lenne ar profed Izaia.\n29 Ar Spered a lavaras da Filip: Tosta ha kae betek ar c'harr-se.\n30 Filip a zeredas hag a glevas e lenne ar profed Izaia. Lavarout a reas dezhañ: Ha kompren a rez ar pezh a lennez?\n31 Eñ a respontas: Penaos e c'hellfen ma n'eus hini ebet da gelenn ac'hanon? Hag e pedas Filip da bignat ha da azezañ en e gichen.\n32 An arroud eus ar Skritur a lenne a oa hemañ: Kaset eo bet d'al lazherezh evel un dañvadez, hag evel un oan o chom mut dirak e douzerien, n'en deus ket digoret e c'henoù.\n33 En e zismegañs eo bet tennet e varnedigezh. Piv a c'hello kontañ e rummad? Rak lamet eo bet kuit e vuhez a-ziwar an douar.\n34 O kemer ar gomz, ar spazhad a lavaras da Filip: Da bediñ a ran, diwar-benn piv e lavar ar profed kement-se? Diwar-benn e-unan pe diwar-benn unan all?\n35 Neuze Filip, o kemer ar gomz hag o kregiñ gant an arroud-se, a brezegas dezhañ Aviel Jezuz.\n36 Evel ma'z aent dre an hent, ec'h errujont e-lec'h ma oa dour, hag ar spazhad a lavaras: Setu dour, petra a vir na vefen badezet?\n37 Filip a lavaras: Mar kredez eus da holl galon, e c'hell bezañ graet. Eñ a respontas hag a lavaras: Krediñ a ran ez eo Jezuz-Krist Mab Doue.\n38 Hag e c'hourc'hemennas herzel ar c'harr, e tiskennjont o-daou en dour, Filip hag ar spazhad, hag e vadezas anezhañ.\n39 Pa voent deuet er-maez eus an dour, Spered an Aotrou a lamas Filip, hag ar spazhad n'en gwelas ken. Kenderc'hel a reas gant e hent leun a levenez.\n40 Filip en em gavas en Azod. Prezeg a reas an Aviel dre holl gêrioù ma'z ae a-dreuz betek ma teuas da Gezarea.\nDistro Saol war hent Damask\n1 Koulskoude Saol, o tianalañ c'hoazh gourdrouz ha muntr a-enep diskibien an Aotrou, a yeas da gavout an aberzhour-meur\n2 hag a c'houlennas digantañ lizhiri evit sinagogennoù Damask, evit gallout, mar kavfe hiniennoù eus ar gredenn-se, gwazed kenkoulz ha maouezed, o degas ereet da Jeruzalem.\n3 Evel ma oa war an hent ha ma tostae ouzh Damask, a-daol-trumm ur sklêrijenn o tont eus an neñv a lugernas en-dro dezhañ.\n4 O vezañ kouezhet d'an douar, e klevas ur vouezh a lavaras dezhañ: Saol, Saol, perak e heskinez ac'hanon?\n5 Eñ a respontas: Piv out-te, Aotrou? An Aotrou a lavaras: Me eo Jezuz, an hini a heskinez. Kalet eo dit herzel a-enep ar broudoù.\n6 En ur grenañ ha spouronet, e lavaras: Aotrou, petra a fell dit e rafen? Hag an Aotrou a lavaras dezhañ: Sav ha kae e kêr, hag e vo lavaret dit ar pezh az po d'ober.\n7 An dud a oa o vont gantañ a chomas dilavar en o sav, o klevout mat ar vouezh, met ne welent den.\n8 Saol a savas a-ziwar an douar, hag o vezañ digoret e zaoulagad, ne wele netra. Ouzh e vleinañ gant an dorn, en kasjont da Zamask.\n9 Tri devezh e chomas hep gwelout, hag hep debriñ nag evañ.\n10 Bez' e oa e Damask un diskibl anvet Ananiaz. An Aotrou a lavaras dezhañ en ur weledigezh: Ananiaz! Respont a reas: Setu-me, Aotrou!\n11 An Aotrou a lavaras dezhañ: Sav, kae d'ar straed a anver Eeun, ha goulenn e ti Judaz un den anvet Saol a Dars. Rak setu, emañ o pediñ,\n12 ha gwelet en deus en ur weledigezh un den anvet Ananiaz, o tont e-barzh hag o lakaat e zaouarn warnañ evit ma adkavo ar gweled.\n13 Ananiaz a respontas: Aotrou, klevet em eus digant meur a hini pegement a zroug en deus graet an den-se da'z sent e Jeruzalem,\n14 hag amañ en deus ar galloud a-berzh an aberzhourien vras da eren an holl re a c'halv da anv.\n15 Met an Aotrou a lavaras dezhañ: Kae, rak hennezh a zo ul lestr am eus dibabet evit kas va anv dirak ar broadoù, ar rouaned, ha mibien Israel,\n16 hag e tiskouezin dezhañ pegement e tleo gouzañv poan evit va anv.\n17 Ananiaz a yeas, hag o vezañ aet en ti, e lakaas e zaouarn war Saol, hag e lavaras: Breur Saol, an Aotrou Jezuz, an hini a zo en em ziskouezet dit war an hent a zeues drezañ, en deus va degaset evit ma adkavi ar gweled ha ma vi leuniet gant ar Spered-Santel.\n18 Kerkent e kouezhas evel skant eus e zaoulagad, hag ec'h adkavas ar gweled. Neuze e savas hag e voe badezet.\n19 O vezañ debret, e teuas nerzh dezhañ.\nSaol e Damask\nSaol a chomas devezhioù bennak gant an diskibien a oa e Damask.\n20 Ha kerkent e prezegas er sinagogennoù ez eo Krist Mab Doue.\n21 An holl re a gleve anezhañ a oa souezhet hag a lavare: Daoust ha n'eo ket hemañ a heskine e Jeruzalem ar re a c'halv an anv-se, daoust ha ne oa ket deuet amañ a-ratozh evit o c'has ereet d'an aberzhourien vras?\n22 Koulskoude Saol a greñvae muioc'h-muiañ hag a vezhekae ar Yuzevien a chome e Damask, en ur brouiñ ez eo Krist.\nSaol e Jeruzalem\n23 Kalzik amzer goude, ar Yuzevien en em guzulias a-unvan evit e lazhañ.\n24 Met o irienn a zeuas da vezañ anavezet gant Saol. Diwall a raent an dorojoù noz-deiz evit e lazhañ.\n25 Hag an diskibien, o kemer anezhañ da noz, en diskennas en ur baner a-hed ar voger.\n26 Pa voe deuet Saol da Jeruzalem, e klaskas en em unaniñ gant an diskibien, met an holl o doa aon araozañ, dre ma ne gredent ket e oa un diskibl.\n27 Neuze Barnabaz en kemeras, en kasas d'an ebestel, hag a lavaras dezho penaos an Aotrou a oa en em ziskouezet dezhañ war an hent hag en doa komzet outañ, ha penaos en doa prezeget gant hardizhegezh e Damask en anv Jezuz.\n28 Hag e oa ganto, o tont hag o vont e Jeruzalem,\n29 hag o prezeg gant hardizhegezh en anv an Aotrou Jezuz. Tabutal a rae gant ar C'hresianegerien, met ar re-mañ a glaske e lazhañ.\n30 Ar vreudeur o vezañ anavezet kement-se, a zegasas anezhañ da Gezarea, hag en kasas etrezek Tars.\n31 Neuze eta e oa e peoc'h an Ilizoù en holl Judea, Galilea ha Samaria; kreñvaat a raent hag e kreskent, en ur gerzhout e doujañs an Aotrou hag e frealz ar Spered-Santel.\nPêr a yac'ha Ene\n32 C'hoarvezout a reas, evel ma'z ae Pêr d'o gweladenniñ holl, ma tiskennas ivez etrezek ar sent a chome e Lidda.\n33 Kavout a reas eno un den anvet Ene, gourvezet war ur gwele eizh vloaz a oa, hag a oa seizet.\n34 Pêr a lavaras dezhañ: Ene, Jezuz-Krist a yac'ha ac'hanout, sav ha fich da wele. Ha raktal e savas.\n35 An holl re a chome e Lidda hag er Saron a welas anezhañ, hag en em zistrojont ouzh an Aotrou.\nPêr a zasorc'h Dorkaz\n36 Bez' e oa e Jope un diskiblez anvet Tabita, da lavarout eo Dorkaz (= Heizezig). Ober a rae kalz a oberoù mat hag a aluzenoù.\n37 Kouezhañ a reas klañv en amzer-se, hag e varvas. Goude m'o doe he gwalc'het, e lakajont anezhi en ur gambr uhel.\n38 Evel m'edo Lidda tost ouzh Jope, an diskibien o vezañ gouezet edo Pêr eno, a gasas daou zen d'e gavout ha d'e bediñ da zont hep dale d'o zi.\n39 Pêr a savas hag a yeas ganto. Pa voe erruet, e tegasjont anezhañ d'ar gambr uhel. An holl intañvezed a dostaas outañ en ur ouelañ, hag e tiskouezjont ar saeoù hag ar mantilli a rae Dorkaz pa oa ganto.\n40 Met Pêr o vezañ kaset an holl er-maez, en em lakaas war e zaoulin, hag e pedas. Hag o treiñ etrezek ar c'horf, e lavaras: Tabita, sav! Hi a zigoras he daoulagad, hag o vezañ gwelet Pêr, ec'h azezas.\n41 O reiñ dezhi e zorn, eñ he savas. O vezañ galvet ar sent hag an intañvezed, e tiskouezas anezhi bev dezho.\n42 Kement-se a voe anavezet dre holl gêr Jope, ha kalz a gredas en Aotrou.\n43 Pêr a chomas meur a zevezh e Jope, e ti ur c'hivijer anvet Simon.\nKorneli a laka gervel Pêr\n1 Bez' e oa e Kezarea un den anvet Korneli, kantener er rejimant anvet Italiat.\n2 Deol e oa hag e touje Doue, eñ hag e holl diegezh. Ober a rae kalz a aluzenoù d'ar bobl, ha pediñ a rae Doue dalc'hmat.\n3 Gwelout a reas sklaer en ur weledigezh, war-dro an navet eur eus an devezh, un ael eus Doue o tont en e di hag o lavarout dezhañ: Korneli!\n4 O sellout pizh outañ ha gwall spouronet, e lavaras: Petra 'zo, Aotrou? Hag e lavaras dezhañ: Da bedennoù ha da aluzenoù a zo pignet evel un eñvoradur dirak Doue.\n5 Kas bremañ tud da Jope da gerc'hat Simon lesanvet Pêr.\n6 Emañ o lojañ e ti ur Simon, ur c'hivijer a zo o chom tost d'ar mor. Eñ eo a lavaro dit ar pezh a vo ret dit ober.\n7 Pa voe aet kuit an ael a gomze ouzh Korneli, e c'halvas daou eus e vevelien, hag ur soudard a zouje Doue e-touez ar re en em zalc'he en e gichen.\n8 O vezañ disklêriet pep tra dezho, e kasas anezho da Jope.\n9 An deiz war-lerc'h, evel ma oant war o hent ha ma tostaent ouzh kêr, Pêr a bignas war leurdoenn an ti war-dro ar c'hwec'hvet eur da bediñ.\n10 O kaout naon, e c'hoantaas debriñ. Evel ma fiched boued dezhañ, e kouezhas en ur goursav.\n11 Gwelout a reas an neñv digor hag un dra o tont war-zu ennañ, heñvel ouzh un doubier vras, dalc'het dre he fevar c'horn, hag a ziskenne war-zu an douar,\n12 enni edo a bep seurt pevarzroadeged eus an douar, loened gouez, stlejviled, ha laboused eus an neñv.\n13 Hag ur vouezh a lavaras dezhañ: Pêr, sav, lazh, ha debr!\n14 Met Pêr a lavaras: Nann, Aotrou, rak biskoazh ne'm eus debret un dra saotret pe un dra dic'hlan.\n15 Ar vouezh a lavaras dezhañ c'hoazh evit an eil gwech: Na sell ket evel saotret ar pezh en deus Doue glanaet.\n16 Kement-se a c'hoarvezas teir gwech, hag e voe dilamet an dra d'an neñv.\n17 Evel ma oa Pêr nec'het gant ar weledigezh ha ma soñje ennañ e-unan petra a c'hellfe hounnezh bezañ, an dud kaset a-berzh Korneli o vezañ goulennet pelec'h e oa ti Simon, en em gavas e-tal an nor.\n18 Gervel a rejont ha goulenn daoust hag e oa lojet eno Simon lesanvet Pêr.\n19 Evel ma oa Pêr o prederiañ war ar weledigezh, ar Spered a lavaras dezhañ: Setu, tri den a c'houlenn ac'hanout,\n20 sav eta, diskenn ha kae ganto hep arvar ebet, rak me eo am eus o degaset.\n21 Pêr a ziskennas da gavout an dud degaset dezhañ a-berzh Korneli, hag e lavaras: Setu, me eo an hini a glaskit, evit petra hoc'h eus deuet?\n22 Lavarout a rejont: Ar c'hantener Korneli, den reizh hag a zouj Doue, a vez roet testeni mat dezhañ gant holl vroad ar Yuzevien, a zo bet kemennet a-berzh Doue gant un ael santel da'z kerc'hat d'e di ha da glevout da c'herioù.\n23 Neuze Pêr a lakaas anezho da zont en ti hag o lojas. An deiz war-lerc'h ez eas ganto. Hiniennoù eus breudeur Jope a yeas ivez gantañ.\nPêr e ti Korneli\n24 An deiz war-lerc'h ec'h errujont e Kezarea. Korneli a c'hortoze anezho, gant e gerent hag e vignoned tostañ en doa dastumet.\n25 Pa zeuas Pêr en ti, Kormeli a yeas a-raok dezhañ, hag ouzh en em deurel d'e dreid, ec'h azeulas anezhañ.\n26 Met Pêr en savas o lavarout: Sav, me ivez a zo un den.\n27 Hag en ur gomz gantañ, ez eas e-barzh an ti hag e kavas kalz a dud dastumet.\n28 Lavarout a reas dezho: Anavezout a rit ez eo difennet d'ur Yuzev daremprediñ un diavaeziad pe mont en e di. Met Doue en deus desket din ne zlean sellout ouzh den evel saotret pe dic'hlan.\n29 Setu perak, o vezañ bet galvet, ez on deuet hep arvar. Goulenn a ran eta ouzhoc'h evit peseurt abeg hoc'h eus va galvet.\n30 Korneli a lavaras: Pevar devezh 'zo, em eus yunet betek an eur-mañ, ha d'an navet eur, e peden em zi, ha setu, un den gwisket gant dilhad lugernus en em ziskouezas dirazon\n31 hag a lavaras: Korneli, da bedenn a zo bet selaouet, ha Doue en deus bet soñj eus da aluzenoù.\n32 Kas eta da Jope da gerc'hat Simon lesanvet Pêr. Emañ o lojañ e ti ur Simon, ur c'hivijer, tost d'ar mor. Pa vo deuet, e komzo ouzhit.\n33 Setu perak em eus kerkent kaset da'z kavout, ha mat ec'h eus graet o tont. Bremañ eta emaomp holl amañ dirak Doue, evit klevout kement a zo bet gourc'hemennet dit gant Doue.\n34 Pêr o kemer ar gomz, a lavaras: Anavezout a ran e gwirionez penaos Doue ne ra van eus diavaez an den,\n35 met penaos e pep broad an hini a zouj anezhañ hag a ra ar pezh a zo reizh a zo kavet mat gantañ.\n36 Setu aze ar gomz en deus kaset da vibien Israel, en ur zisklêriañ dezho Aviel ar peoc'h dre Jezuz-Krist, Aotrou an holl.\n37 Gouzout a rit ar pezh a zo c'hoarvezet en holl Judea, kroget da gentañ gant Galilea, goude ar vadeziant prezeget gant Yann,\n38 penaos Doue en deus olevet gant ar Spered-Santel ha gant galloud Jezuz a Nazared, a yae a lec'h da lec'h oc'h ober ar mad hag o yac'haat an holl re a oa mac'het gant an diaoul, rak Doue a oa gantañ.\n39 Ni a zo testoù eus an holl draoù en deus graet, ken e bro ar Yuzevien evel e Jeruzalem. Hag e lakaet o deus da vervel o stagañ anezhañ ouzh ar c'hoad.\n40 Doue en deus e zasorc'het d'an trede deiz, ha roet dezhañ en em ziskouez,\n41 nann d'an holl bobl, met d'an testoù bet dibabet en a-raok gant Doue, deomp-ni hag hon eus debret hag evet gantañ goude ma'z eo bet dasorc'het a-douez ar re varv.\n42 Gourc'hemennet en deus deomp prezeg d'ar bobl, ha testeniañ penaos eñ eo an hini a zo bet lakaet gant Doue da varner ar re vev hag ar re varv.\n43 An holl brofeded a ro testeni diwar e benn, penaos dre e anv, piv bennak a gred ennañ a resev ar pardon eus e bec'hedoù.\nAr Spered-Santel a ziskenn war dud a-douez ar broadoù\n44 Evel ma lavare c'hoazh Pêr ar gerioù-se, ar Spered-Santel a ziskennas war an holl re a selaoue ar gomz.\n45 An holl feizidi amdroc'het a oa deuet gant Pêr a voe souezhet o welout e oa skuilhet donezon ar Spered-Santel war dud ar broadoù ivez,\n46 rak o c'hlevout a raent o komz e yezhoù hag o reiñ gloar da Zoue. Neuze Pêr a lavaras:\n47 Hag e c'hellfe unan bennak nac'hañ dour ar vadeziant ouzh ar re o deus resevet ar Spered-Santel eveldomp?\n48 Hag e c'hourc'hemennas o badeziñ en anv an Aotrou. Neuze e pedjont anezhañ da chom un devezh bennak ganto.\nPêr a zispleg e emzalc'h e-keñver tud n'int ket yuzev\n1 An ebestel hag ar vreudeur a oa e Judea a glevas penaos tud a-douez ar broadoù ivez o doa degemeret komz Doue.\n2 Ha pa voe distroet Pêr da Jeruzalem, an amdroc'hidi a damallas anezhañ,\n3 o lavarout: Aet out e ti tud diamdroc'h, ha debret ec'h eus ganto.\n4 Pêr a zisplegas dezho an traoù adalek an deroù, diouzh renk, hag a lavaras:\n5 Edon o pediñ e kêr Jope, hag o kouezhañ en ur goursav, em eus bet ur weledigezh: un dra heñvel ouzh un doubier vras dalc'het dre he fevar c'horn, a ziskenne eus an neñv hag a zeue betek ennon.\n6 O vezañ sellet gant evezh outi, e welis enni pevarzroadeged eus an douar, loened gouez, stlejviled, ha laboused eus an neñv.\n7 Hag e klevis ur vouezh a lavare din: Pêr, sav, lazh, ha debr!\n8 Met me a lavaras: Nann, Aotrou, rak biskoazh n'eo aet em genoù un dra saotret pe un dra dic'hlan.\n9 Met ar vouezh a lavaras c'hoazh din eus an neñv: Na sell ket evel saotret ar pezh en deus Doue glanaet.\n10 Kement-se a c'hoarvezas teir gwech, hag e voe dilamet pep tra d'an neñv.\n11 Ha setu, kerkent tri den kaset da'm c'havout eus Kezarea en em gavas dirak an ti e-lec'h ma oan.\n12 Ar Spered a lavaras din mont ganto hep arvar. Ar c'hwec'h breur-mañ a zeuas ivez ganin, hag ez ejomp e-barzh ti an den-se.\n13 Eñ a lavaras deomp penaos en doa gwelet un ael en e di oc'h en em ziskouez hag o lavarout dezhañ: Kas da Jope da gerc'hat Simon lesanvet Pêr,\n14 hag e lavaro dit ar gerioù a vi salvet ganto, te ha da holl diegezh.\n15 Evel ma en em lakais da gomz, ar Spered-Santel a ziskennas warno evel warnomp er penn-kentañ.\n16 Neuze e teuas soñj din eus ar ger-mañ a lavaras an Aotrou: Yann en deus badezet en dour, met c'hwi a vo badezet er Spered-Santel.\n17 P'en deus Doue roet dezho an hevelep donezon ha deomp-ni ar re o deus kredet en Aotrou Jezuz-Krist, piv e oan-me evit enebiñ ouzh Doue?\n18 O klevout an traoù-se, e sioulajont hag e rojont gloar da Zoue, o lavarout: Doue en deus eta roet ivez d'ar broadoù ar geuzidigezh evit kaout ar vuhez.\nIliz Antioch; an diskibien a zo anvet Kristenien\n19 Ar re a oa bet stlabezet gant an heskinadeg c'hoarvezet diwar-benn Stefan, a yeas betek Fenikia, Kiprenez hag Antioch, o prezeg ar gomz da zen ebet nemet d'ar Yuzevien.\n20 Met hiniennoù anezho, a oa eus Kiprenez hag eus Siren, deuet da Antioch, a gomzas ivez d'ar C'hresianed, o kemenn dezho Aviel an Aotrou Jezuz.\n21 Dorn an Aotrou a oa ganto, hag un niver bras a dud a gredas hag a zistroas ouzh an Aotrou.\n22 Ar c'heloù eus kement-mañ a zeuas betek Iliz Jeruzalem, hag e kasjont Barnabaz betek Antioch.\n23 Pa voe deuet hemañ eno ha pa welas gras Doue, e voe laouen gant kement-se, hag ec'h alias anezho holl da chom stag ouzh an Aotrou gant ur galon start.\n24 Rak un den mat e oa, leun eus ar Spered-Santel hag a feiz, hag ul lod bras a dud en em unanas gant an Aotrou.\n25 Neuze Barnabaz a yeas da Dars da gerc'hat Saol,\n26 hag o vezañ e gavet, e tegasas anezhañ da Antioch. Hag e c'hoarvezas e-pad ur bloavezh leun, ma en em zastumjont gant an Iliz ha ma kelennjont ur bobl vras. Evel-se ez eo da gentañ en Antioch e voe anvet an diskibien Kristenien.\n27 En amzer-se e tiskennas profeded eus Jeruzalem da Antioch.\n28 Unan anezho, anvet Agabuz, a savas hag a zisklêrias dre ar Spered e vefe un naonegezh vras war ar bed holl, ar pezh a c'hoarvezas dindan Glaoda-Kezar.\n29 An diskibien a zivizas kas, pep hini hervez e c'halloud, ur sikour d'ar vreudeur a oa o chom e Judea.\n30 Hag e rejont kement-se, o kas an dra-se d'an henaourien dre zaouarn Barnabaz ha Saol.\nPêr toullbac'het, ha dieubet gant un ael\n1 En hevelep amzer, ar roue Herodez en em lakaas da wallgas hiniennoù eus an Iliz,\n2 hag e lazhas dre ar c'hleze Jakez breur Yann.\n3 O welout e plije kement-se d'ar Yuzevien, e reas pakañ Pêr ivez. Kement-se a c'hoarvezas e-pad devezhioù ar bara hep goell.\n4 O vezañ kroget ennañ ha taolet anezhañ en toull-bac'h, en roas da ziwall da beder skouadenn a bevar soudard pep hini, o fellout dezhañ e gas dirak ar bobl goude ar Pask.\n5 Pêr eta a oa diwallet en toull-bac'h, met an Iliz a rae hep paouez pedennoù da Zoue evitañ.\n6 En nozvezh a-raok an deiz ma tlee Herodez e lakaat da vezañ kaset dirak ar bobl, e kouske Pêr etre daou soudard, ereet gant div chadenn. Gwarded a oa dirak an nor evit diwall an toull-bac'h.\n7 Ha setu, un ael eus an Aotrou a zeuas hag ur sklêrijenn a lugernas en toull-bac'h. An ael a vountas Pêr dre e gostez hag a zihunas anezhañ, o lavarout: Sav buan! Ar chadennoù a gouezhas eus e zaouarn.\n8 An ael a lavaras dezhañ: En em c'houriz ha laka da sandalennoù. Hag e reas. Hag e lavaras dezhañ: En em bak e-barzh da vantell ha deus war va lerc'h.\n9 Mont a reas er-maez war e lerc'h, hep gouzout ha gwir e oa ar pezh a rae an ael; met krediñ a rae en doa ur weledigezh.\n10 O vezañ tremenet ar c'hentañ hag an eilvet gward, e teujont d'an nor houarn ez aed e kêr drezi, hag e tigoras, anezhi hec'h-unan, dirazo. O vezañ aet er-maez, ez ejont a-hed ur straed. Kerkent an ael en em dennas digantañ.\n11 O vezañ distroet ennañ e-unan, Pêr a lavaras: Bremañ ec'h ouzon e gwirionez en deus an Aotrou degaset e ael, hag en deus va zennet eus dorn Herodez hag eus kement a c'hortoze ar bobl yuzev.\n12 Goude bezañ prederiet, e teuas da di Mari mamm Yann lesanvet Mark, e-lec'h ma oa dastumet kalz a dud o pediñ.\n13 Pêr a skoas ouzh dor ar porzh, hag ur vatezh anvet Rode a zeuas da selaou.\n14 O vezañ anavezet mouezh Pêr, en abeg d'he levenez, ne zigoras ket ar porzh, met redek a reas da lavarout e oa Pêr e-tal ar porzh.\n15 Lavarout a rejont dezhi: Diskiant out. Met hi a zalc'has da zisklêriañ e oa an dra evel-se. Hag e lavarjont: E ael eo.\n16 Met Pêr a gendalc'has da skeiñ. P'o doe digoret, e weljont anezhañ hag e voent souezhet bras.\n17 Oc'h ober sin dezho gant e zorn da devel, e kontas dezho penaos en doa an Aotrou e zegaset er-maez eus an toull-bac'h, hag e lavaras: Roit da anavezout kement-mañ da Jakez ha d'ar vreudeur. Hag ez eas er-maez etrezek ul lec'h all.\n18 Pa voe deuet an deiz, e voe un drubuilh vras e-touez ar soudarded da c'houzout petra e oa deuet Pêr da vezañ.\n19 Herodez o vezañ lakaet d'e glask hep gallout e gavout, a reas goulennoù ouzh ar warded hag a c'hourc'hemennas o c'has. Neuze e tiskennas eus Judea da Gezarea, hag e chomas eno.\n20 Herodez a oa droug ennañ a-enep tud Tir ha Sidon. Met int a zeuas a-unvan d'e gavout, hag o vezañ gounezet Blastuz, an hini a oa e penn da gambr ar roue, e c'houlennjont ar peoc'h, dre ma tenne o bro he bevañs eus hini ar roue.\n21 D'un deiz divizet, Herodez, gwisket gant e zilhad-roue hag azezet war e dron, a reas ur brezegenn dezho.\n22 Ar bobl a grias: Mouezh un doue eo, n'eo ket hini un den!\n23 Ha kerkent e skoas gantañ un ael eus an Aotrou, dre ma n'en doa ket roet gloar da Zoue. Hag e varvas, krignet gant ar preñved.\n24 Met komz Doue a greske hag en em skuilhe.\n25 Barnabaz ha Saol, goude bezañ peurechuet o c'harg, a zistroas diouzh Jeruzalem, o vezañ ivez kemeret ganto Yann lesanvet Mark.\nBarnabaz ha Saol lakaet a-du gant ar Spered-Santel; Kentañ beaj mision Saol\n1 Hogen bez' e oa en Iliz a oa en Antioch profeded ha kelennerien: Barnabaz, Simeon anvet Niger, Lusiuz ar Sirenad, Manahen a oa bet savet gant Herodez an tetrark, ha Saol.\n2 E-pad ma oant o servijañ an Aotrou hag o yunañ, ar Spered-Santel a lavaras: Lakait a-du evidon Barnabaz ha Saol evit al labour am eus o galvet da gas da benn.\n3 Neuze o vezañ yunet ha pedet, e lakajont o daouarn warno hag o c'hasjont kuit.\nBarnabaz ha Saol e Kiprenez\n4 Int eta, kaset gant ar Spered-Santel, a ziskennas e Seleusia, hag ac'hane ez ejont dre vor da Giprenez.\n5 O vezañ erruet e Salamin, e prezegjont komz Doue e sinagogennoù ar Yuzevien. Bez' e oa ivez Yann ganto evit o sikour.\n6 Goude m'o doe treuzet an enezenn holl betek Pafoz, e kavjont un hudour, ur fals-profed yuzev anvet Barjezuz,\n7 a oa gant ar prokoñsul Sergiuz-Pauluz, den skiantek. Hemañ a c'halvas Barnabaz ha Saol, o c'hoantaat klevout komz Doue.\n8 Met Elimaz an hudour, rak evel-se e vez troet e anv, a enebe outo, o klask distreiñ ar prokoñsul diouzh ar feiz.\n9 Met Saol, anvet ivez Paol, leun eus ar Spered-Santel, a sellas start outañ,\n10 hag a lavaras: O te, leun a bep touellerezh hag a bep fallentez, mab an diaoul, enebour da bep reizhder, hag-eñ ne baouezi ket da zireizhañ hentoù eeun an Aotrou?\n11 Bremañ setu, dorn an Aotrou a zo warnout, hag e vi dall, hep gwelout an heol e-pad ur pennad. Raktal e kouezhas warnañ ur vrumenn hag un deñvalijenn, hag o treiñ amañ hag ahont, e klaske unan bennak da ren anezhañ gant an dorn.\n12 Neuze ar prokoñsul o welout ar pezh a oa c'hoarvezet, a gredas, o vezañ estlammet gant kelennadurezh an Aotrou.\n13 Paol hag ar re a oa gantañ a yeas kuit eus Pafoz hag a zeuas dre vor da Berj e Pamfilia. Met Yann a guitaas anezho hag a zistroas da Jeruzalem.\nPrezegenn Paol en Antioch Pisidia\n14 Mont a rejont kuit eus Perj hag e teujont da Antioch Pisidia. O vezañ aet er sinagogenn d'an deiz sabad, ec'h azezjont.\n15 Goude ma voe lennet al lezenn hag ar brofeded, pennoù ar sinagogenn a gasas da lavarout dezho: Tud breudeur, ma hoc'h eus ur gomz bennak da reiñ kalon d'ar bobl, komzit.\n16 Paol a savas, hag o vezañ graet sin gant e zorn e lavaras: Tud a Israel, ha c'hwi a zouj Doue, selaouit!\n17 Doue ar bobl-mañ a Israel en deus dibabet hon tadoù hag adsavet ar bobl-mañ pa choment e bro Ejipt. O zennet en deus ac'hane gant e vrec'h c'halloudus.\n18 E-pad war-dro daou-ugent bloavezh e reas war o zro er gouelec'h,\n19 hag o vezañ distrujet seizh broad e Bro-Ganaan, e lodennas dezho o bro da hêrezh.\n20 Goude-se, e-pad war-dro pevar c'hant hanter-kant vloaz, e roas dezho barnerien betek ar profed Samuel.\n21 Goude-se e c'houlennjont ur roue. Ha Doue a roas dezho Saül mab Kish, den eus meuriad Benjamin, e-pad daou-ugent bloavezh.\n22 O vezañ e gaset kuit, e savas dezho David evit roue, hag e roas an testeni-mañ dezhañ: Kavet em eus David mab Jese, den hervez va c'halon, hag e peurc'hraio va holl volontez.\n23 Eus lignez an den-mañ eo, en deus Doue, hervez e bromesa, savet Jezuz evel Salver evit Israel.\n24 A-raok ma teuas, Yann en doa prezeget da gentañ badeziant ar geuzidigezh da holl bobl Israel.\n25 Pa echue Yann e redadenn, e lavaras: Piv a soñjit ez on-me? N'on ket, met setu ma teu war va lerc'h an hini n'on ket dellezek da zieren botoù e dreid.\n26 Tud breudeur, mibien eus gouenn Abraham, ha c'hwi a zouj Doue, deoc'h-c'hwi eo bet kaset ar gomz a silvidigezh-mañ.\n27 Rak holl dud Jeruzalem hag o fennoù, o vezañ e zizanavezet, o deus sevenet, en ur gondaoniñ anezhañ, komzoù ar brofeded a vez lennet bep deiz sabad.\n28 Hep kavout ennañ abeg ebet d'e lakaat d'ar marv, o deus goulennet digant Pilat e lakaat da vervel.\n29 Goude m'o doe sevenet kement a zo bet skrivet diwar e benn, e tilamjont anezhañ a-ziwar ar c'hoad hag en lakajont en ur bez.\n30 Met Doue en deus e zasorc'het a-douez ar re varv.\n31 Gwelet eo bet e-pad meur a zevezh gant ar re a oa pignet gantañ eus Galilea da Jeruzalem, hag a zo e destoù dirak ar bobl.\n32 Hag e kemennomp deoc'h an Aviel, ar bromesa a oa bet graet d'hon tadoù.\n33 Doue en deus sevenet anezhi evidomp-ni o bugale, p'en deus dasorc'het Jezuz hervez ma'z eo skrivet en eil Salm: Te eo va Mab, hiziv em eus da c'hanet.\n34 E zasorc'het en deus a-douez ar re varv, e doare na zistroio ken d'ar vreinadurezh, ha disklêriet en deus kement-se o lavarout: Reiñ a rin deoc'h an trugarezioù santel ha divrall prometet da Zavid.\n35 Setu perak e lavar ivez en ul lec'h all: Ne lezi ket da Sant da welout ar vreinadurezh.\n36 Ha David, goude bezañ servijet en e amzer da ziviz Doue, a chomas kousket, a zo bet lakaet gant e dadoù, hag en deus gwelet ar vreinadurezh.\n37 Met an hini en deus Doue dasorc'het n'en deus ket gwelet ar vreinadurezh.\n38 Gouezit eta, tud breudeur, penaos eo drezañ e vez kemennet deoc'h pardon ar pec'hedoù,\n39 ha penaos piv bennak a gred a zo reishaet drezañ eus an holl draoù na c'hellec'h ket bezañ reishaet diouto gant lezenn Moizez.\n40 Diwallit eta na c'hoarvezfe ganeoc'h ar pezh a zo bet lavaret er brofeded:\n41 Setu, c'hwi hag a zispriz ac'hanon, bezit souezhet ha kit diwar wel, rak mont a ran d'ober un oberenn en ho teizioù, un oberenn na gredfec'h ket mar befe kontet deoc'h.\n42 Evel ma'z ae kuit ar Yuzevien eus ar sinagogenn, e voent pedet gant re ar broadoù da brezeg an hevelep gerioù ar sabad war-lerc'h.\n43 Pa voe stlabezet ar vodadenn e-maez ar sinagogenn, meur a hini eus ar Yuzevien hag eus ar brozelited a zouje Doue, a yeas war-lerc'h Paol ha Barnabaz. Int a gomzas ganto hag a alias anezho da genderc'hel e gras Doue.\n44 Ar sabad war-lerc'h, holl gêr hogos en em zastumas evit klevout komz Doue.\n45 Ar Yuzevien o welout an engroez-se, a voe leuniet a warizi hag a enebas ouzh ar pezh a lavare Paol, o tislavarout hag o tismegañsiñ anezhañ.\n46 Met Paol ha Barnabaz a lavaras dezho gant hardizhegezh: Deoc'h-c'hwi e oa ret da gentañ reiñ da anavezout komz Doue, met pa daolit anezhi kuit hag en em varnit hoc'h-unan dizellezek eus ar vuhez peurbadus, setu e troomp war-zu ar broadoù.\n47 Rak evel-se en deus gourc'hemennet deomp an Aotrou: Da lakaet em eus evel sklêrijenn ar broadoù, evit ma vi o silvidigezh betek pennoù an douar.\n48 Re ar broadoù, o klevout kement-se, o doe levenez hag a roas gloar da gomz an Aotrou. An holl re a oa tonket d'ar vuhez peurbadus a gredas.\n49 Komz an Aotrou en em skuilhas er vro holl.\n50 Met ar Yuzevien a atizas maouezed devot a renk uhel hag ar pennoù eus kêr. Sevel a rejont un heskinadeg a-enep Paol ha Barnabaz, hag o c'hasjont kuit eus o bro.\n51 Goude bezañ hejet ar poultr eus ho treid a-enep dezho ez ejont da Ikoniom.\n52 An diskibien a oa leun a levenez hag eus ar Spered-Santel.\nPaol ha Barnabaz en Ikoniom\n1 C'hoarvezout a reas en Ikoniom ma'z ejont asambles e sinagogenn ar Yuzevien, ha ma komzjont en un hevelep doare ma kredas ur maread tud eus ar Yuzevien hag eus ar C'hresianed.\n2 Met re ar Yuzevien na gredent ket a lakaas droug da sevel en eneoù tud ar broadoù a-enep ar vreudeur.\n3 Chom a rejont koulskoude pell a-walc'h, o komz gant hardizhegezh abalamour d'an Aotrou, a roe testeni da gomz e c'hras en ur ober mirakloù ha burzhudoù dre o daouarn.\n4 Met pobl kêr a voe rannet: darn a oa a-du gant ar Yuzevien ha darn all a-du gant an ebestel.\nPaol ha Barnabaz e Likaonia; un den-nammet yac'haet\n5 Hag evel ma c'hoarvezas un emsavadenn eus tud ar broadoù hag eus ar Yuzevien, a-unvan gant o fennoù, da wallgas ha da veinata anezho,\n6 ar re-mañ o vezañ gouezet kement-se, a dec'has da gêrioù Likaonia, da Listra ha da Zerb, ha d'ar vro war-dro,\n7 hag e prezegjont eno an Aviel.\n8 E Listra e oa un den azezet, mac'hagn eus e zaoudroad, a oa kamm adalek kof e vamm ha n'en doa kerzhet biskoazh.\n9 Selaou a rae Paol o komz. Hemañ, o sellout gant evezh outañ, a welas en doa ar feiz evit bezañ yac'haet,\n10 hag a lavaras gant ur vouezh kreñv: Sav eeun war da dreid. Hag e lammas, hag e kerzhas.\n11 Pa welas an engroez ar pezh en doa graet Paol, e savjont o mouezh hag e lavarjont e yezh likaoniek: Doueed heñvel ouzh tud a zo diskennet etrezek ennomp.\n12 Hag e rejont eus Barnabaz Yaou, hag eus Paol Merc'her, dre ma oa eñ a zouge ar gomz.\n13 Aberzhour Yaou, a oa tost d'o c'hêr, a zegasas tirvi gant garlantezioù dirak an dorojoù hag a felle dezhañ kinnig un aberzh a-unvan gant an engroez.\n14 Met an ebestel Barnabaz ha Paol, o vezañ anavezet kement-se, a rogas o dilhad hag a redas e-kreiz an engroez, o krial:\n15 O tud, perak e rit kement-se? N'omp nemet tud dalc'het d'an hevelep poanioù eveldoc'h. Prezeg a reomp deoc'h an Aviel evit ma tistroiot diouzh an traoù didalvez-se ha m'en em droiot war-zu an Doue bev, an hini en deus graet an neñv, an douar, ar mor hag an holl draoù a zo enno.\n16 En amzer dremenet, lezet en deus an holl vroadoù da gerzhout en o hentoù o-unan,\n17 petra bennak ma n'en deus ket paouezet da reiñ testenioù anezhañ e-unan, oc'h ober vad, en ur zegas deomp glaveier eus an neñv hag amzerioù frouezhus, hag o leuniañ hor c'halonoù a vadoù hag a levenez.\n18 A-boan ma c'helljont, o lavarout kement-se, mirout an engroez da ginnig un aberzh dezho.\n19 Neuze Yuzevien a zeuas eus Antioch hag eus Ikoniom hag a c'hounezas an engroez. O vezañ meinataet Paol, e stlejal a rejont er-maez eus kêr, o krediñ e oa marv.\n20 Met an diskibien o vezañ en em zastumet en-dro dezhañ, e savas hag e teuas e kêr. An deiz war-lerc'h ez eas gant Barnabaz da Zerb.\nDistro da Antioch\n21 Goude bezañ prezeget an Aviel er gêr-se ha bezañ kelennet kalz a dud, e tistrojont da Listra, Ikoniom hag Antioch,\n22 o kreñvaat eneoù an diskibien, oc'h aliañ anezho da genderc'hel er feiz, hag o tiskouez dezho ez eo dre galz a enkrezioù eo ret deomp mont e rouantelezh Doue.\n23 Goude bezañ lakaet henaourien dezho e pep Iliz, ha goude bezañ pedet gant yunoù, ec'h erbedjont anezho d'an Aotrou o doa kredet ennañ.\n24 O vezañ treuzet Pisidia, e teujont e Pamfilia,\n25 e prezegjont ar gomz e Perj, hag e tiskennjont da Atalia.\n26 Ac'hane ez ejont dre vor da Antioch, a-belec'h e oant bet erbedet da c'hras Doue evit an oberenn o doa graet.\n27 Pa voent erruet, e tastumjont an Iliz hag e kontjont an holl draoù en doa Doue graet drezo, ha penaos en doa digoret dor ar feiz d'ar broadoù.\n28 Eno e chomjont pell amzer gant an diskibien.\nSened-Iliz e Jeruzalem\n1 Hiniennoù deuet eus Judea a gelennas ar vreudeur o lavarout: Ma n'oc'h ket amdroc'het hervez giz Moizez, ne c'hellit ket bezañ salvet.\n2 Un tabut bras hag ur breud o vezañ eta savet etre Paol ha Barnabaz, hag ar re-mañ, e voe divizet e pignfe Paol ha Barnabaz hag hiniennoù eus o zouez da Jeruzalem da gavout an ebestel hag an henaourien diwar-benn kement-se.\n3 O vezañ eta kaset gant an Iliz, e treuzjont Fenikia ha Samaria, e kontjont distro ar broadoù ouzh Doue, hag e rojont ul levenez vras d'an holl vreudeur.\n4 Erruet e Jeruzalem, e voent degemeret gant an Iliz, gant an ebestel ha gant an henaourien, hag e rojont da anavezout an holl draoù en doa Doue graet ganto.\n5 Met hiniennoù eus kostezenn ar farizianed o doa kredet, a savas o lavarout e oa ret amdroc'hañ anezho ha gourc'hemenn dezho mirout lezenn Moizez.\n6 An ebestel hag an henaourien en em vodas evit sellout pizh ouzh ar gudenn-se.\n7 Evel ma oa ur breud bras, Pêr a savas hag a lavaras dezho: Tud breudeur, anavezout a rit penaos pell amzer 'zo en deus Doue va dibabet en hon touez, evit ma klevfe ar broadoù dre va genoù komz an Aviel, ha ma kredfent.\n8 Ha Doue, hag a anavez ar c'halonoù, en deus roet testeni dezho en ur reiñ dezho ar Spered-Santel kenkoulz ha deomp-ni,\n9 ha n'en deus graet diforc'h ebet etre ni hag int, o vezañ glanaet o c'halonoù dre ar feiz.\n10 Bremañ eta, perak e temptit Doue en ur lakaat war an diskibien ur yev n'hon eus ket bet an nerzh da zougen, nag hon tadoù na ni hon-unan?\n11 Met krediñ a reomp e vimp salvet dre c'hras an Aotrou Jezuz-Krist, kenkoulz hag int.\n12 An holl varead tud a davas, hag e selaouent Barnabaz ha Paol o kontañ pebezh mirakloù ha burzhudoù en doa Doue graet drezo e-touez ar broadoù.\n13 Goude m'o doe paouezet da gomz, Jakez a gemeras ar gomz hag a lavaras: Tud breudeur, selaouit-me.\n14 Simon en deus disklêriet penaos en deus Doue kroget da sellout ouzh ar broadoù, evit dibab en o zouez ur bobl d'e anv.\n15 Ha klotañ a ra kement-se gant komzoù ar brofeded, hervez ma'z eo skrivet:\n16 Goude-se e tistroin hag ec'h adsavin teltenn David a zo kouezhet, sevel a rin a-nevez he dismantroù hag e lakain anezhi en he sav,\n17 evit ma vo klasket an Aotrou gant an nemorant eus an dud ha gant an holl vroadoù a zo galvet va anv warno, eme an Aotrou en deus graet an holl draoù-se.\n18 E holl oberoù a zo anavezet gant Doue a bep amzer.\n19 Setu perak e soñj din ne zleer ket tregasiñ ar re eus ar broadoù a zistro ouzh Doue,\n20 met skrivañ dezho en em virout diouzh pep saotr an idoloù, diouzh ar gasterezh, diouzh ar pezh a zo bet mouget, ha diouzh ar gwad.\n21 Rak e pep kêr, abaoe pell amzer, ez eus tud a brezeg Moizez, pa'z eo lennet bep sabad er sinagogennoù.\nLizher ar Sened da Antioch\n22 Neuze an ebestel hag an henaourien, gant an Iliz a-bezh, a gavas mat kas da Antioch tud dibabet eus o zouez, gant Paol ha Barnabaz, da c'houzout eo Judaz lesanvet Barsabaz ha Silaz, tud eus ar re gentañ e-touez ar vreudeur.\n23 Kement-mañ a skrivjont drezo: An ebestel, an henaourien hag ar vreudeur, d'ar vreudeur a-douez ar broadoù a zo en Antioch, e Siria hag e Kilisia: Salud!\n24 Evel ma hon eus anavezet penaos hiniennoù deuet eus hon touez o deus ho trubuilhet dre o c'homzoù, o vrañsellat hoc'h eneoù en ur lavarout eo ret bezañ amdroc'het ha mirout al lezenn, ar pezh n'hon eus ket gourc'hemennet dezho,\n25 hon eus kavet mat, a-unvan, kas deoc'h tud dibabet, gant hor re garet-mat Barnabaz ha Paol,\n26 tud o deus roet o buhez evit anv hon Aotrou Jezuz-Krist.\n27 Kaset hon eus eta Judaz ha Silaz, a zisklêrio deoc'h a c'henoù an hevelep traoù.\n28 Rak kavet eo bet mat gant ar Spered-Santel ha ganeomp-ni, na vefe ket lakaet warnoc'h bec'hioù all nemet ar re a zo ret,\n29 da lavarout eo, m'en em virot diouzh ar pezh a zo bet aberzhet d'an idoloù, diouzh ar gwad, diouzh ar pezh a zo bet mouget, ha diouzh ar gasterezh. Mat a reot o tiwall diouzh an traoù-se. Bezit yac'h!\n30 O vezañ eta bet kaset, e teujont da Antioch, ha p'o doe dastumet ar bobl, e rojont al lizher.\n31 O vezañ e lennet, e voent laouen gant an ali mat-se.\n32 Judaz ha Silaz hag a oa o-unan profeded, a galonekaas hag a greñvaas ar vreudeur dre veur a brezegenn.\n33 Goude bezañ chomet eno ur pennad amzer, e voent kaset kuit e peoc'h gant ar vreudeur etrezek an ebestel.\n34 Koulskoude Silaz a gavas mat chom.\n35 Paol ha Barnabaz a chomas en Antioch, o kelenn hag o prezeg an Aviel, komz an Aotrou, gant meur a hini all.\nPaol ha Barnabaz en em zisparti an eil diouzh egile; eil beaj mision Paol\n36 Devezhioù bennak goude, Paol a lavaras da Varnabaz: Distroomp da weladenniñ hor breudeur en holl gêrioù hon eus prezeget enno komz an Aotrou, da welout penaos emaint.\n37 Barnabaz a fellas dezhañ kemer ivez ganto Yann lesanvet Mark.\n38 Met Paol ne gavas ket dereat kemer ganto an hini en doa o c'huitaet pa oant e Pamfilia ha n'en doa ket o heuliet en o oberennoù.\n39 Bez' e oa eta etrezo un diemglev ken kreñv ma'z ejont an eil digant egile. Barnabaz a gemeras Mark gantañ hag a yeas dre vor da Giprenez.\n40 Paol a zibabas Silaz hag a yeas kuit, goude bezañ bet erbedet da c'hras Doue gant ar vreudeur,\n41 hag e treuzas Siria ha Kilisia, o kreñvaat an Ilizoù.\nPaol a gemer Timote gantañ\n1 Dont a reas e Derb hag e Listra. Ha setu, bez' e oa eno un diskibl anvet Timote, mab da ur Yuzevez hag a grede ha da un tad Gresian.\n2 Ar vreudeur eus Listr hag eus Ikoniom a roe dezhañ un testeni mat.\n3 Paol a fellas dezhañ ez afe gantañ. E gemer a reas d'e amdroc'hañ en abeg d'ar Yuzevien a oa el lec'h-se, rak an holl a ouie e oa Gresian e dad.\n4 Evel ma'z aent eus kêr da gêr, e c'hourc'hemennent mirout an urzhioù a oa bet lakaet gant an ebestel ha gant henaourien Jeruzalem.\n5 Evel-se an Ilizoù a greñvae er feiz hag an niver anezho a greske a zeiz da zeiz.\nGweledigezh Paol e Troaz\n6 P'o doe treuzet Frigia ha bro C'halatia, ar Spered-Santel a zifennas outo prezeg ar gomz en Azia.\n7 O vezañ deuet tost da Visia, en em lakajont da vont e Bitinia, met ar Spered n'o lezas ket da vont.\n8 Neuze e treuzjont Misia hag e tiskennjont betek Troaz.\n9 Paol en doa ur weledigezh e-pad an noz: un den Makedoniat en em zalc'he en e sav hag en pede o lavarout: Tremen e Makedonia, deus d'hor sikour.\n10 Kerkent ha m'en doa bet ar weledigezh-se, e klaskjomp mont da Vakedonia, o krediñ ervat en doa an Aotrou hor galvet da brezeg an Aviel eno.\nPaol e Filipi\n11 O vezañ eta aet kuit eus Troaz, ez ejomp eeun dre vor etrezek Samotraz, hag an deiz war-lerc'h etrezek Neapoliz.\n12 Ac'hano ez ejomp da Filipi, hag a zo pennlec'h an distrig-se eus Makedonia hag un drevadenn. Chom a rejomp er gêr-se un nebeud devezhioù.\n13 D'an deiz sabad ez ejomp er-maez eus kêr, tost d'ur stêr e-lec'h ma oant kustumet d'ober ar bedenn. O vezañ azezet, hon eus komzet ouzh ar maouezed a oa en em zastumet eno.\n14 Ur vaouez anvet Lidia, ur varc'hadourez limestra eus kêr Diatira, ur vaouez a zouje Doue, a selaouas. An Aotrou a zigoras he c'halon dezhi evit ma rafe evezh ouzh an traoù a lavare Paol.\n15 Pa voe bet badezet gant he zud, e reas ar goulenn-mañ o lavarout: Ma hoc'h eus kavet ac'hanon feal d'an Aotrou, deuit em zi ha chomit ennañ. Hag hol lakaas d'ober evel-se.\nPaol ha Silaz toullbac'het, ha dieubet; Distro ar bac'her ouzh Doue\n16 Evel ma'z aemp d'ar bedenn, ur vatezh dalc'het gant ur spered a Biton hag a zegase ur gounid bras d'he mistri oc'h ober micher a zivinouriezh, a ziaraogas ac'hanomp.\n17 O tont war hol lerc'h, Paol ha ni, e krie o lavarout: An dud-mañ a zo servijerien an Doue Uhel-Meurbet, ha kemenn a reont deomp hent ar silvidigezh.\n18 Kement-se a reas meur a zevezh. Paol hegaset, a zistroas hag a lavaras d'ar spered: Me a c'hourc'hemenn dit en anv Jezuz-Krist mont er-maez anezhi. Hag ez eas kuit raktal.\n19 Met he mistri o welout o doa kollet an esper eus o gounid, a grogas e Paol hag e Silaz, hag o stlejas war al leurgêr dirak ar pennoù-kêr.\n20 O vezañ o c'haset dirak ar pennoù, e lavarjont dezho: An dud-mañ a drubuilh hor c'hêr. Yuzevien ez int,\n21 hag e kelennont boazioù ha n'eo ket aotreet deomp o degemer nag o heuliañ, pa'z eo gwir ez omp Romaned.\n22 An engroez a savas a-enep dezho, hag ar pennoù, o vezañ lakaet o dilhad da vezañ difreuzet diwarno, a c'hourc'hemennas o skourjezañ.\n23 Goude bezañ roet dezho kalz a daolioù, e taoljont anezho en toull-bac'h hag e c'hourc'hemennjont d'ar bac'her o diwall gant evezh.\n24 O vezañ bet an urzh-se, hemañ o zaolas en toull-bac'h a-ziabarzh hag a ereas o zreid gant hualoù.\n25 War-dro hanternoz, Paol ha Silaz a oa o pediñ hag o kanañ meuleudioù da Zoue, hag ar brizonidi o c'hleve.\n26 A-daol trumm e c'hoarvezas ur c'hren-douar bras, e doare ma voe brañsellet diazez an toull-bac'h. Kerkent, an holl zorojoù a voe digoret hag ereoù an holl a voe torret.\n27 Ar bac'her, o vezañ dihunet hag o welout dorojoù an toull-bac'h digor, a dennas e gleze hag a oa o vont d'en em lazhañ, o krediñ e oa aet kuit ar brizonidi.\n28 Met Paol a grias gant ur vouezh kreñv o lavarout: Na ra droug ebet dit, rak emaomp holl amañ.\n29 Neuze, o vezañ goulennet gouloù, ec'h antreas buan hag en ur grenañ, hag en em daolas ouzh treid Paol ha Silaz.\n30 Hag o tegas anezho er-maez, e lavaras: Aotrounez, petra eo ret din ober evit bezañ salvet?\n31 Int a lavaras: Kred en Aotrou Jezuz-Krist, hag e vi salvet, te ha da diegezh.\n32 Hag e kemennjont dezhañ komz an Aotrou, kenkoulz ha d’an holl re a oa en e di.\n33 Eñ a gemeras anezho gantañ d'an eur-se eus an noz, hag e walc'has o goulioù. Ha raktal e voe badezet, eñ hag e holl dud.\n34 O vezañ degaset anezho en e di, e roas dezho da zebriñ hag en em laouenaas dre m'en doa kredet e Doue gant e holl diegezh.\n35 Pa voe deuet an deiz, ar pennoù a gasas serjanted da lavarout: Laosk an dud-se.\n36 Ar bac'her a lavaras da Baol ar c'homzoù-se: Ar pennoù o deus kaset keloù evit ho leuskel; deuit bremañ er-maez, hag it e peoc'h.\n37 Met Paol a lavaras dezho: Goude bezañ hor skourjezet dirak an holl hep barn, ha ni Romaned, o deus hol lakaet en toull-bac'h, ha bremañ e laoskont ac'hanomp kuit e kuzh! Ne c'hoarvezo ket kement-se. Ra zeuint hoc'h-unan d'hol lakaat er-maez.\n38 Ar serjanted a lavaras ar gerioù-se d'ar pennoù, hag ar re-mañ o doe aon o klevout e oant Roman.\n39 Dont a rejont eta d'en em zigareziñ. Hag o c'hasjont er-maez hag e pedjont anezho da vont kuit eus kêr.\n40 Goude bezañ aet er-maez eus an toull-bac'h, ez ejont da di Lidia, hag o vezañ gwelet ar vreudeur, e kalonekajont anezho hag ez ejont kuit.\nPaol ha Silaz e Tesalonike\n1 Goude bezañ tremenet dre Amfipoliz hag Apollonia, e teujont da Desalonike, e-lec'h ma oa ur sinagogenn eus ar Yuzevien.\n2 Paol, hervez e c'hiz, a yeas d'o c'havout, hag e-pad tri sabad e komzas outo diwar-benn ar Skriturioù,\n3 o tisplegañ hag o tiskenn penaos e oa ret d'ar C'hrist gouzañv ha dasorc'hiñ a-douez ar re varv, hag o lavarout: Ar C'hrist-se eo Jezuz a brezegan deoc'h.\n4 Darn anezho a gredas hag en em unanas da Baol ha da Silaz, gant ul lod bras a C'hresianed a zouje Doue hag un niver brazik a vaouezed a renk uhel.\n5 Met ar Yuzevien diskredik, leun a warizi, a gemeras ganto un toullad paotred fall diwar al leurgêr, hag o vezañ dastumet un engroez, e lakajont trubuilh dre gêr. O tilammat e ti Jason, e klaskjont anezho evit o c'has dirak ar bobl.\n6 Met ne gavjont ket anezho, hag e stlejjont Jason hag hiniennoù eus ar vreudeur dirak ar pennoù-kêr, en ur grial: An dud-mañ hag o deus trubuilhet ar bed, a zo ivez deuet amañ,\n7 ha Jason en deus o degemeret. Int holl, enebourien ouzh gourc'hemennoù Kezar, a lavar ez eus ur roue all, Jezuz.\n8 Fromañ a rejont an engroez hag ar pennoù-kêr pa glevjont an traoù-se.\n9 Goude bezañ resevet ur c'hred digant Jason hag ar re all, o lezjont da vont kuit.\nPaol ha Silaz e Beroia\n10 Raktal ar vreudeur a lakaas en noz Paol ha Silaz da vont kuit etrezek Beroia. O vezañ erruet eno, ez ejont e sinagogenn ar Yuzevien.\n11 Ar re-mañ o doa soñjoù uheloc'h eget re eus Tesalonike, hag e tegemerjont ar gomz gant kalz muioc'h a vuander, o studiañ bemdez ar Skriturioù evit gwelout daoust hag e oa gwir ar pezh a lavared dezho.\n12 Kalz anezho eta a gredas, kenkoulz hag un niver brazik a vaouezed Gresian a renk uhel hag a wazed.\n13 Met pa ouezas Yuzevien Tesalonike penaos komz Doue a oa prezeget e Beroia gant Paol, e teujont hag e savjont an engroez.\n14 Kerkent ar vreudeur a gasas kuit Paol, evit ober van da vont war-zu ar mor. Met chom a reas eno Silaz ha Timote.\n15 Ar re a yae gant Paol a gasas anezhañ betek Aten. Hag ez ejont kuit en-dro, gant ar gourc'hemenn evit Silaz ha Timote da zont buan d'e gavout.\nPaol en Aten\n16 E-pad ma oa Paol ouzh o gortoz en Aten, e oa kounnaret e spered ennañ e-unan o welout ar gêr-se leuniet holl gant idoloù.\n17 Komz a rae eta er sinagogenn gant ar Yuzevien ha gant ar re a zouje Doue, ha bemdez war al leurgêr gant ar re en em gave eno.\n18 Un nebeud filozoferien epikuriat ha stoikat a gomzas gantañ. Darn a lavaras: Petra a fell d'an teodeg-se lavarout? Ha darn all: Seblantout a ra kemenn doueoù estrañjour. Rak prezeg a rae dezho Jezuz hag an dasorc'hidigezh.\n19 O vezañ e gemeret, e kasjont anezhañ d'an Areopaj, en ur lavarout: Daoust hag e c'hellfemp gouzout petra eo ar gelennadurezh nevez-se a brezegez?\n20 Rak da glevout a reomp o lavarout traoù iskis. Ni a fell deomp eta gouzout petra eo kement-se.\n21 An holl Ateniz hag an estrañjourien a chome en o zouez ne dremenent o amzer nemet o lavarout pe o selaou un nevezinti bennak.\n22 Paol oc'h en em zerc'hel e-kreiz an Areopaj, a lavaras: Tud Atenat, gwelout a ran penaos en holl draoù oc'h relijius dreist pep tra.\n23 Rak o tremen hag o sellout ouzh an traoù a azeulit, em eus kavet zoken un aoter ma'z eo skrivet warni: D'an doue dizanav. An hini a azeulit hep e anavezout, hennezh eo an hini a gemennan deoc'h.\n24 An Doue hag en deus graet ar bed ha kement a zo ennañ, o vezañ Aotrou an neñv hag an douar, n'emañ ket o chom ket en temploù savet gant dorn an dud.\n25 N'eo ket servijet gant daouarn an dud evel p'en divije ezhomm eus un dra bennak, eñ hag a ro d'an holl ar vuhez, an anal hag an holl draoù.\n26 Graet en deus eus ur gwad hepken holl ouennoù an dud, evit chom war holl c'horre an douar, o vezañ didermenet amzervezhioù merket hag harzoù o chomlec'hioù,\n27 evit ma klaskfent an Aotrou, da welout hag int a c'hellfe e gavout ouzh e glask a-dastorn, petra bennak ma n'emañ ket pell diouzh hini ac'hanomp.\n28 Rak ennañ eo hon eus ar vuhez, ar fiñv hag ar boud, evel m'o deus lavaret ivez hiniennoù eus ho parzhed: Rak e lignez emaomp ivez.\n29 O vezañ eta lignez Doue, ne zleomp ket krediñ ez eo an doueelezh heñvel ouzh aour pe ouzh arc'hant pe ouzh maen, kizellet gant arz hag ijin an den.\n30 Doue o vezañ lezet an amzer a ziouiziegezh-se da dremen, a c'hourc'hemenn bremañ d'an holl dud en holl lec'hioù kaout keuz,\n31 dre m'en deus divizet un devezh ma tle barn ennañ ar bed gant reizhder, dre an den en deus merket. Roet en deus d'an holl ur brouenn sklaer a gement-se, en ur zasorc'hiñ anezhañ a-douez ar re varv.\n32 Pa glevjont komz diwar-benn dasorc'hidigezh ar re varv, darn a reas goap, hag ar re all a lavaras: Da glevout a raimp ur wech all war gement-se.\n33 Evel-se Paol a yeas kuit eus o zouez.\n34 Koulskoude hiniennoù en em unanas dezhañ hag a gredas, en o zouez, Denez an Areopajiad, ur vaouez anvet Damariz, ha reoù all ganto.\nPaol e Korint\n1 Goude-se ez eas kuit Paol eus Aten, hag e teuas da Gorint.\n2 Eno e kavas ur Yuzev anvet Akilaz, genidik eus ar Pont, nevez deuet eus Italia gant Prisilha e wreg, rak Glaoda en doa gourc'hemennet d'an holl Yuzevien mont kuit eus Rom. Mont a reas d'o c'havout,\n3 hag evel ma oa eus an hevelep micher, e chomas en o zi hag e labouras ganto. O micher a oa ober teltennoù.\n4 Komz a reas er sinagogenn pep devezh sabad, hag e lakaas Yuzevien ha Gresianed da grediñ.\n5 Pa voe deuet Silaz ha Timote eus Makedonia, Paol, bountet er spered, a roe testeni d'ar Yuzevien ez eo Jezuz ar C'hrist.\n6 Met evel ma'c'h enebjont outañ ha ma vallozhjont, ec'h hejas e zilhad hag e lavaras dezho: Ra vo ho kwad war ho penn! Naet on anezhañ. Diwar vremañ ez in etrezek ar broadoù.\n7 O vezañ aet ac'hane, ez eas e ti un den anvet Justuz, un den a azeule Doue hag a oa e di stag ouzh ar sinagogenn.\n8 Krispuz, penn ar sinagogenn, a gredas en Aotrou gant e holl diegezh. Ha kalz a Gorintiz o vezañ e glevet, a gredas hag a voe badezet.\n9 Neuze e lavaras an Aotrou da Baol en ur weledigezh e-pad an noz: Na'z pez ket aon, met komz ha na dav ket,\n10 rak me a zo ganit, ha den ne lakaio e zorn warnout d'ober droug dit, rak ur bobl vras am eus er gêr-mañ.\n11 Chom a reas eno ur bloaz ha c'hwec'h miz, o kelenn komz Doue en o zouez.\nPaol dirak Gallion\n12 E-pad ma oa Gallion prokoñsul en Akaia, ar Yuzevien en em savas a-unvan a-enep Paol hag en degasas dirak al lez-varn,\n13 o lavarout: Hemañ a zoug an dud da servijañ Doue en un doare a-enep al lezenn.\n14 Evel ma'z ae Paol da zigeriñ e c'henoù, Gallion a lavaras d'ar Yuzevien: Ma vije meneg eus un dislealded pe eus ur gwallober bennak, o Yuzevien, e selaoujen ac'hanoc'h evel ma'z eo dereat,\n15 met mard eo un enebiezh diwar-benn komzoù, anvioù, hag ho lezenn, e welot kement-se hoc'h-unan, rak ne fell ket din bezañ barner eus an traoù-se.\n16 Hag e kasas anezho kuit eus al lez-varn.\n17 Neuze an holl C'hresianed a gemeras Sosten penn ar sinagogenn, hag a gannas anezhañ dirak al lez-varn, met Gallion ne reas van ebet a gement-se.\nDistro Paol da Antioch\n18 Paol, goude bezañ c'hoazh chomet e Korint pell a-walc'h, a gimiadas diouzh ar vreudeur hag a yeas dre vor war-zu Siria gant Prisilha hag Akilaz. E Kenkre e lakaas e vlev da vezañ troc'het rak graet en doa ur gouestl.\n19 Erruout a reas en Efez, hag e lezas eno e genveajourien. O vezañ aet e-unan d'ar sinagogenn, e komzas gant ar Yuzevien,\n20 a bedas anezhañ da chom ganto pelloc'h, met n'asantas ket,\n21 Kimiadiñ a reas diouto, en ur lavarout: Ret eo din a dra-sur lidañ ar gouel a zeu e Jeruzalem. Distreiñ a rin d'ho kwelout, mar plij gant Doue. Hag ez eas kuit dre vor eus Efez.\n22 O vezañ douaret e Kezarea, e pignas da saludiñ an Iliz, hag e tiskennas da Antioch.\nTrede beaj mision Paol\n23 O vezañ tremenet ur pennad amzer eno, ez eas kuit hag e treuzas bro C'halatia ha Frigia, en ur greñvaat an holl ziskibien.\nApolloz en Efez hag e Korint\n24 Neuze ur Yuzev anvet Apolloz, un den helavar genidik eus Aleksandria, a erruas en Efez. Barrek e oa war ar Skriturioù.\n25 Desket e oa bet en hent an Aotrou. Birvidik a spered, e komze hag e kelenne gant evezh diwar-benn an traoù a sell ouzh an Aotrou, petra bennak ma n'anaveze nemet badeziant Yann.\n26 En em lakaat a reas da gomz gant hardizhegezh er sinagogenn. Akilaz ha Prisilha o vezañ e glevet, a gemeras anezhañ ganto hag a zisplegas dezhañ gant muioc'h a evezh hent Doue.\n27 Evel ma fellas dezhañ mont da Akaia, ar vreudeur hag o doa e aliet eno, a skrivas d'an diskibien e zegemer mat. Pa voe en em gavet, e sikouras kalz ar re o doa kredet dre c'hras,\n28 rak kendrec'hiñ a rae gant nerzh ar Yuzevien dirak an holl, o prouiñ dre ar Skriturioù ez eo Jezuz ar C'hrist.\nPaol en Efez\n1 E-pad ma oa Apolloz e Korint, Paol, goude bezañ tremenet dre ar broioù uhel, a zeuas da Efez. Eno e kavas un nebeud diskibien,\n2 hag e lavaras dezho: Resevet hoc'h eus ar Spered-Santel p'hoc'h eus kredet? Respont a rejont dezhañ: N'hon eus ket klevet zoken e oa ur Spered-Santel.\n3 Hag e lavaras dezho: Peseurt badeziant hoc'h eus eta resevet? Hag e respontjont: Badeziant Yann.\n4 Paol a lavaras: Gwir eo en deus Yann badezet eus ar vadeziant a geuzidigezh, o lavarout d'ar bobl krediñ en hini a zeue war e lerc'h, da lavarout eo er C'hrist Jezuz.\n5 O vezañ klevet kement-se, e voent badezet en anv an Aotrou Jezuz.\n6 P'en doe Paol lakaet e zaouarn warno, ar Spered-Santel a zeuas warno, hag e komzjont e yezhoù hag e profedjont.\n7 Bez' e oa anezho en holl war-dro daouzek den.\n8 Hag ez eas er sinagogenn, hag e komzas gant hardizhegezh e-pad tri mizvezh, o prezeg war ar pezh a sell ouzh rouantelezh Doue hag o lakaat da grediñ.\n9 Met evel ma en em galetaas darn ha ma voent diskredik, o troukkomz eus hent an Aotrou dirak ar maread tud, en em dennas kuit hag e tispartias an diskibien diganto, o kelenn bemdez e skol un den anvet Tirannuz.\n10 Kement-se a badas daou vloavezh, e doare ma klevas komz an Aotrou Jezuz an holl re a oa o chom en Azia, kenkoulz ar Yuzevien evel ar C'hresianed.\n11 Doue a rae mirakloù bras-meurbet dre zaouarn Paol,\n12 e doare ma lakaed war ar re glañv mouchoueroù pe lienennoù o doa stoket ouzh e gorf, hag e oant yac'haet eus o c'hleñvedoù, hag an drouk-speredoù a yae er-maez.\n13 Hiniennoù eus ar stolierien Yuzev a rede ar vro en em lakaas da c'hervel anv an Aotrou Jezuz war ar re a oa dalc'het gant drouk-speredoù, o lavarout: Ni ho kourfed dre Jezuz a brezeg Paol.\n14 Ar re-se a oa seizh mab d'un den anvet Skeva, ur pennaberzhour Yuzev.\n15 An drouk-spered a respontas, o lavarout: Anavezout a ran Jezuz ha gouzout a ran piv eo Paol, met c'hwi, piv oc'h?\n16 An den dalc'het gant an drouk-spered en em daolas warno, hag o vezañ o mestroniet, e wallgasas anezho kement ma tec'hjont diouzh an ti en noazh ha gouliet.\n17 Kement-se a voe anavezet gant an holl Yuzevien hag an holl C'hresianed a chome en Efez. Spontet e voent holl, hag anv an Aotrou Jezuz a voe meulet.\n18 Kalz eus ar re o doa kredet a zeue da anzav ha da zisklêriañ ar pezh o doa graet.\n19 Un niver bras eus ar re o doa embreget hud a zegasas o levrioù hag o devas dirak an holl. Pa voe kontet ar priz a gement-se, e voe kavet e save da hanter-kant mil pezh arc'hant.\n20 Evel-se komz an Aotrou a greske hag a greñvae muioc'h-muiañ.\n21 Goude ma voe c'hoarvezet an traoù-se, Paol a lakaas en e spered da dreuziñ Makedonia hag Akaia, ha da vont da Jeruzalem, o lavarout: Goude ma vin bet eno, e vo ret ivez din gwelout Rom.\n22 O vezañ kaset e Makedonia daou eus ar re a sikoure anezhañ, Timote hag Erast, e chomas c'hoazh un nebeud amzer en Azia.\nDispac'h an orfebourien\n23 C'hoarvezout a reas en amzer-se un drubuilh vras diwar-benn hent an Aotrou.\n24 Rak un den anvet Demetriuz, un orfebour, a rae temploù bihan eus Artemiz en arc'hant hag a roe kalz da c'hounit d'an artizaned.\n25 Dastum a reas anezho gant an holl re a rae ar seurt labourioù-se, hag e lavaras: O tud, anavezout a rit penaos e teu hon holl c'hounid eus al labour-se,\n26 hag e welit hag e klevit penaos, n'eo ket en Efez hepken met kazi en Azia a-bezh, en deus ar Paol-se gounezet ha distroet kalz a dud, o lavarout n'int ket doueoù ar re a zo graet gant daouarn an dud.\n27 N'eus ket hepken da gaout aon na vefe hor micher gwallvrudet, met ivez na gouezhfe templ an doueez vras Artemiz e dismegañs, ha na zeufe ivez da netra he braster a zo azeulet en Azia a-bezh hag er bed holl.\n28 O vezañ klevet kement-se, e voent leuniet a fulor hag e krijont o lavarout: Bras eo Artemiz an Efeziz!\n29 Kêr holl a voe leuniet a veskadeg, hag e redjont holl a-unvan d'ar c'hoariva, o stlejañ ganto Gaiuz hag Aristark, tud eus Makedonia ha kenveajourien Paol.\n30 Paol a fellas dezhañ en em ziskouez d'ar bobl, met an diskibien n'en lezjont ket d'ober.\n31 Hiniennoù zoken e-touez an Aziarked, hag a oa e vignoned, a gasas d'e bediñ da chom hep mont d'ar c'hoariva.\n32 Lod eta a grie en un doare, lod all en un doare all, rak ar vodadeg a oa gwall gemmesket, hag an darn vuiañ anezho ne ouient ket evit petra e oant en em zastumet.\n33 Tennet e voe er-maez eus an engroez Aleksandr, ha lakaet a-raok gant ar Yuzevien. Aleksandr oc'h ober sin gant e zorn, a fellas dezhañ breutaat dirak ar bobl.\n34 Met adalek ma'c'h anavezjont e oa Yuzev, e krijont holl a-unvouezh e-pad div eurvezh pe dost: Bras eo Artemiz an Efeziz!\n35 Sekretour kêr o vezañ peoc'haet an engroez, a lavaras: Tud Efeziz, piv eo an den ha ne oar ket ez eo kêr an Efeziz mirerez eus an doueez vras Artemiz hag eus he skeudenn a zo kouezhet eus Yaou?\n36 Kement-se o vezañ anat, e tleit en em sioulaat ha tremen hep ober netra gant hastidigezh.\n37 Rak an dud-se hoc'h eus degaset, n'int na tud disakr na touerien a-enep ho toueez.\n38 Mar en deus Demetriuz hag an artizaned a zo gantañ ur c'hlemm bennak d'ober a-enep unan bennak, ez eus deizioù a vreujoù ha prokoñsuled. Ra c'halvo an eil egile d'al lez-varn.\n39 Met mar hoc'h eus un dra bennak all da c'houlenn, e c'hello bezañ graet en un emvod hervez al lezenn.\n40 Rak e riskl emaomp da vezañ tamallet a zispac'h evit ar pezh a zo c'hoarvezet hiziv, dre n'hon eus abeg ebet evit reiñ digarez d'an dastumadeg-mañ.\n41 O vezañ lavaret kement-se, e kasas kuit ar vodadeg.\nPaol e Makedonia hag e Gres\n1 Goude ma voe sioulaet an drubuilh, Paol a gasas da gerc'hat an diskibien, hag o vezañ kimiadet diouto, ez eas kuit evit mont da Vakedonia.\n2 Treuziñ a reas ar c'horn-bro-se o kalonekaat anezho dre galz a brezegennoù, hag e teuas da C'hres,\n3 e-lec'h ma chomas tri mizvezh. Ar Yuzevien o vezañ stegnet pechoù dezhañ pa zlee lestriñ war-zu Siria, e reas e soñj da zistreiñ dre Vakedonia.\n4 Ambrouget e voe betek Azia gant Sopater eus Beroia, gant Aristark ha Sekunduz eus Tesalonike, gant Gaiuz eus Derb, gant Timote, ha gant Tichik ha Trofim eus Azia.\n5 Ar re-mañ o vezañ aet a-raok, a c'hortozas ac'hanomp e Troaz.\n6 Goude deizioù ar bara hep goell, e lestrjomp e Filipi, hag a-benn pemp devezh, o c'havjont e Troaz, e-lec'h ma chomjomp seizh devezh.\nEutikuz dasorc'het e Troaz\n7 Ar c'hentañ deiz eus ar sizhun, an diskibien a oa en em zastumet evit terriñ ar bara. Paol a gomze ganto, o tleout mont kuit an deiz war-lerc'h, hag e kendalc'has gant e brezegenn betek hanternoz.\n8 Bez' e oa kalz a lampoù er gambr uhel e-lec'h ma oant en em zastumet.\n9 Un den yaouank anvet Eutikuz, azezet war ur prenestr, a oa bec'hiet gant ar c'housked e-pad prezegenn hir Paol. Eñ a voredas hag a gouezhas eus an trede estaj d'an traoñ, hag e voe savet marv.\n10 Met Paol a ziskennas, a stouas a-us dezhañ, hag o kemer anezhañ etre e zivrec'h, e lavaras: Na vezit ket nec'het, rak e ene a zo ennañ.\n11 Goude bezañ pignet en-dro ha bezañ torret ar bara ha debret, e komzas c'hoazh pell betek gouloù-deiz. Ha goude-se ez eas kuit.\n12 Degas a rejont an den yaouank bev, hag e voent gwall frealzet.\nBeaj eus Troaz da Vilet, dre Asoz, Mitilen, Samoz ha Trojil\n13 O vezañ aet a-raok war al lestr, ez ejomp dre vor etrezek Asoz, e-lec'h ma tleemp adkemer Paol. Evel-se en doa gourc'hemennet dre ma felle dezhañ ober an hent war droad.\n14 Pa en em gavas ganeomp en Asoz, e kemerjomp anezhañ war al lestr hag ez ejomp da Vitilen.\n15 Ac'hane, o vont dre vor, e teujomp an deiz war-lerc'h dirak Kioz. Antronoz e tizhjomp Samoz, ha goude bezañ chomet e Trojil, e teujomp an deiz goude da Vilet.\n16 Paol en doa lakaet en e benn tremen eeun en tu all da Efez, evit na gollfe ket a amzer en Azia, rak hastañ a rae buan evit en em gavout e Jeruzalem a-benn deiz ar Pantekost, mard oa posupl.\nPaol a gimiad diouzh henaourien Iliz Efez\n17 Eus Milet e kasas da Efez da c'hervel henaourien an Iliz.\n18 Pa voent deuet d'e gavout, e lavaras dezho: Gouzout a rit penaos em eus en em renet bepred ganeoc'h abaoe an deiz kentañ ma teuis en Azia,\n19 o servijañ an Aotrou e pep izelegezh, gant kalz a zaeroù, hag e-kreiz an amprouennoù a zo deuet warnon dre bechoù ar Yuzevien.\n20 Gouzout a rit ne'm eus kuzhet netra eus an traoù a oa talvoudus deoc'h, ha ne'm eus ket manket da brezeg deoc'h ha d'ho kelenn dirak an holl hag eus ti da di,\n21 o kemenn d'ar Yuzevien ha d'ar C'hresianed ar geuzidigezh e-keñver Doue hag ar feiz e Jezuz-Krist hon Aotrou.\n22 Ha bremañ setu, ereet gant ar Spered, ez an da Jeruzalem hep gouzout ar pezh a c'hoarvezo ganin,\n23 nemet ma kemenn ar Spered-Santel ac'hanon e pep kêr eus an ereoù hag ar glac'haroù a c'hortoz ac'hanon.\n24 Met n'en em lakaan e poan eus netra, ha va buhez n'eo ket prizius din, gant ma peurechuin gant levenez va redadenn hag ar ministrerezh am eus resevet digant an Aotrou Jezuz evit prezeg an Aviel eus gras Doue.\n25 Ha bremañ setu, me a oar na welot ken va dremm, c'hwi holl am eus tremenet en ho touez en ur brezeg rouantelezh Doue.\n26 Setu perak ho kemeran hiziv da destoù ez on naet eus gwad pep hini,\n27 rak disklêriet em eus deoc'h holl guzul Doue, hep kuzhat netra.\n28 Lakait eta evezh ouzhoc'h hoc'h-unan hag ouzh an holl dropell en deus ar Spered-Santel ho lakaet eskibien warnañ, da beuriñ Iliz Doue, an hini en deus prenet gant e wad e-unan.\n29 Gouzout a ran penaos, goude ma vin aet kuit, ez aio en ho touez bleizi kriz ha n'espernint ket an tropell,\n30 ha penaos e savo eus ho touez tud a brezego deoc'h kelennadurezhioù fall, evit sachañ diskibien war o lerc'h.\n31 Beilhit eta, hag ho pet soñj penaos e-pad tri bloaz ne'm eus ket paouezet noz-deiz da gelenn pep hini ac'hanoc'h, gant daeroù.\n32 Bremañ breudeur, ho fiziout a ran e Doue hag e komz e c'hras, eñ hag a c'hell ho sevel ha reiñ deoc'h an hêrezh gant an holl re a zo santelaet.\n33 Ne'm eus c'hoantaet nag arc'hant, nag aour, na dilhad eus den.\n34 C'hwi a anavez hoc'h-unan penaos an daouarn-mañ o deus pourvezet da'm ezhommoù ha da re an dud a oa ganin.\n35 Diskouezet em eus deoc'h en holl draoù ez eo en ur labourat evel-se eo ret sikour ar re wan, ha kaout soñj eus komzoù an Aotrou Jezuz en deus lavaret e-unan: Muioc'h a eürusted a zo o reiñ eget o resev.\n36 P'en doe lavaret kement-se, e taoulinas hag e pedas ganto holl.\n37 An holl a ouelas druz, hag o lammat ouzh gouzoug Paol, e pokjont dezhañ,\n38 glac'haret dreist-holl eus m'en doa lavaret na weljent ken e zremm. Hag ec'h ambrougjont anezhañ betek al lestr.\nPaol e Tir\n1 Goude bezañ dispartiet diouto, e pignjomp war al lestr, hag e teujomp eeun da g-Koz, an deiz war-lerc'h da Rod, hag ac'hane da b-Patara.\n2 O vezañ kavet ul lestr a yae da Fenikia, e pignjont warnañ hag ez ejomp kuit.\n3 O vezañ gwelet a-ziabell Kiprenez hag o vezañ lezet anezhi war an tu kleiz, ez ejomp etrezek Siria hag en em gavjont e Tir, dre ma leze al lestr e garg eno.\n4 O vezañ kavet diskibien, e chomjomp seizh devezh eno. Lavarout a rejont da Baol dre ar Spered chom hep pignat da Jeruzalem.\n5 Met an devezhioù-se o vezañ tremenet ez ejomp kuit, hag an holl a ambrougjont ac'hanomp gant o gwragez hag o bugale betek er-maez eus kêr. O vezañ daoulinet war an aod, hon eus pedet.\n6 Goude bezañ kimiadet an eil diouzh egile, e pignjomp war al lestr, hag int a zistroas d'o ziez.\nPaol e Ptolemaiz hag e Kezarea\n7 Oc'h echuiñ hor beaj dre vor, eus Tir e teujomp da b-Ptolemaiz. Goude bezañ saludet ar vreudeur, e chomjomp un devezh ganto.\n8 An deiz war-lerc'h, Paol ha ni a oa gantañ, a yeas kuit hag a zeuas da Gezarea. Mont a rejomp e ti Filip an avielour, hag a oa unan eus ar seizh, hag e chomjomp eno.\n9 Hemañ en doa peder merc'h gwerc'hezed a brofede.\n10 Evel ma chomemp eno meur a zevezh, ur profed anvet Agabuz a zeuas eus Judea.\n11 Dont a reas d'hor c'havout, kemer a reas gouriz Paol, hag oc'h eren e zaouarn hag e dreid, e lavaras: Ar Spered-Santel a lavar kement-mañ: Ar Yuzevien a ereo en hevelep doare e Jeruzalem an den a zo ar gouriz-mañ dezhañ, ha droukreiñ a raint anezhañ etre daouarn ar broadoù.\n12 P'hon doe klevet kement-se, ni ha tud al lec'h-se a bedas anezhañ da chom hep pignat da Jeruzalem.\n13 Met Paol a respontas: Petra a rit o ouelañ hag o c'hlac'hariñ va c'halon? Rak me a zo prest nann hepken da vezañ ereet, met ivez da vervel e Jeruzalem evit anv an Aotrou Jezuz.\n14 O vezañ na c'hellemp ket e gendrec'hiñ, e paouezjomp o lavarout: Ra vo graet bolontez an Aotrou!\n15 Goude an deizioù-se, o vezañ graet hor pakadoù, e pignjomp da Jeruzalem.\n16 Diskibien eus Kezarea a zeuas ivez ganeomp, o tegas un den anvet Mnason eus Kiprenez, un diskibl a-bell zo, ma tleemp lojañ en e di.\nPaol e Jeruzalem; gweladenn da Jakez\n17 Pa voemp erruet e Jeruzalem, ar vreudeur hon degemeras gant levenez.\n18 An deiz war-lerc'h, Paol a yeas ganeomp da di Jakez; an holl henaourien a oa dastumet eno.\n19 Goude bezañ o saludet, e kontas dezho dre ar munud kement en doa graet Doue e-touez ar broadoù dre e vinistrerezh.\n20 Pa glevjont anezhañ, e rojont gloar d'an Aotrou, hag e lavarjont dezhañ: Breur, gwelout a rez pet miliad a zo e-touez ar Yuzevien hag o deus kredet, hag holl emaint douget evit al lezenn.\n21 Klevet o deus penaos e kelennez d'an holl Yuzevien a zo e-touez ar broadoù kuitaat Moizez, o lavarout dezho chom hep amdroc'hañ o bugale hag hep derc'hel ar gizioù.\n22 Petra 'zo eta d'ober? A-dra-sur ar bobl en em zastumo, rak klevet a raint ez out deuet.\n23 Gra eta ar pezh ez eomp da lavarout dit: Amañ hon eus pevar den o deus graet ur gouestl.\n24 Kemer anezho ganit, en em c'hlana ganto ha pae o dispign evit ma lakaint da douzañ o fenn. Hag an holl a ouezo n'eo ket gwir ar pezh o deus klevet lavarout diwar da benn, met kenderc'hel a rez da virout al lezenn.\n25 Met e-keñver re ar broadoù o deus kredet, hon eus skrivet hag erbedet na zleent mirout netra eus ar seurt-se, met en em virout hepken diouzh ar pezh a zo bet aberzhet d'an idoloù, diouzh ar gwad, diouzh ar pezh a zo bet mouget, ha diouzh ar gasterezh.\n26 Neuze Paol o vezañ kemeret an dud-se an deiz war-lerc'h, en em c'hlanaas ganto, a yeas d'an templ en ur reiñ da anavezout an deizioù ma vefe peurc'hraet ar c'hlanidigezh, ha pegoulz e vefe kinniget ar prof evit pep hini anezho.\nPaol harzet e-barzh an templ\n27 Evel ma'z ae ar seizh devezh da vezañ leuniet, Yuzevien eus Azia a welas anezhañ en templ, a lakaas an holl bobl d'en em sevel, hag a grogas ennañ,\n28 o krial: Tud a Israel, sikourit ac'hanomp! Setu an den a brezeg e pep lec'h ha dirak an holl a-enep ar bobl, a-enep al lezenn hag a-enep al lec'h-mañ. Degaset en deus gantañ zoken Gresianed e-barzh an templ, o tisakrañ al lec'h santel-mañ.\n29 Rak gwelet o doa diagent Trofim eus Efez e kêr gantañ, hag e kredent en doa Paol e zegaset e-barzh an templ.\n30 Ar gêr holl en em savas hag ar bobl en em zastumas. O vezañ kroget e Paol, e stlejont anezhañ er-maez eus an templ, ha kerkent e voe serret an dorojoù.\n31 Evel ma klaskent e lazhañ, ar vrud a zeuas betek kabiten ar gohortenn penaos e oa holl gêr Jeruzalem dispac'het.\n32 Kerkent e kemeras soudarded ha kantenerien gantañ, hag e redas d'o c'havout. O welout ar c'habiten hag ar soudarded, e paouezjont da bilat Paol.\n33 Neuze ar c'habiten a dostaas, a grogas ennañ hag a c'hourc'hemennas e eren gant div chadenn. Goulenn a reas piv e oa, ha petra en doa graet.\n34 Met e-touez an engroez darn a grie en un doare, darn en un doare all. Dre na c'helle ket anavezout ar wirionez gant an trouz, e c'hourc'hemennas e gas d'ar c'hreñvlec'h.\n35 Pa voe erru war ar skalieroù, e voe ret d'ar soudarded e zougen en abeg da fulor an engroez,\n36 rak ur maread a dud a heulie anezho, o krial: Lazh-eñ!\n37 Pa voe Paol o vont da antren er c'hreñvlec'h, e lavaras d'ar c'habiten: Hag aotreet eo din lavarout un dra bennak? Eñ a respontas: Gouzout a rez gresianeg?\n38 N'out ket an Ejipsian-se en deus bountet an dud d'an dispac'h en deizioù diwezhañ-mañ, hag en deus kaset gantañ d'ar gouelec'h pevar mil laer?\n39 Paol a lavaras: Me a zo Yuzev, eus Tars, keodedour ar gêr vrudet-se eus Kilisia. Da bediñ a ran da'm lezel da gomz d'ar bobl.\n40 P'en doe e aotreet d'ober, Paol en em zalc'has war ar skalieroù hag a reas sin gant e zorn d'ar bobl. Ur sioulded vras en em reas, hag e lavaras e yezh hebraek:\nPrezegenn Paol e Jeruzalem\n1 Tud breudeur ha tadoù, selaouit bremañ ar pezh am eus da lavarout deoc'h evit va difenn.\n2 Pa glevjont e komze outo e yezh hebraek, e chomjont c'hoazh siouloc'h. Lavarout a reas:\n3 Me a zo Yuzev, ganet e Tars e Kilisia, met savet on bet er gêr-mañ ouzh treid Gamaliel, ha desket gant rusted e lezenn hon tadoù, o vezañ gredus evit Doue evel m'emaoc'h-c'hwi holl hiziv.\n4 Heskinet em eus betek ar marv an hent-se, oc'h eren hag o lakaat en toull-bac'h ar wazed kenkoulz hag ar maouezed,\n5 evel m'eo test din an aberzhour-meur hag holl guzul an henaourien. O vezañ resevet zoken lizheroù diganto evit ar vreudeur, aet on da Zamask, da zegas ereet da Jeruzalem ar re a oa eno, evit ma vefent kastizet.\n6 Evel ma oan en hent ha ma tostaen ouzh Damask, war-dro kreisteiz, e c'hoarvezas a-daol-trumm eus an neñv ur sklêrijenn vras a lugernas en-dro din.\n7 O vezañ kouezhet d'an douar, e klevis ur vouezh a lavare din: Saol, Saol, perak e heskinez ac'hanon?\n8 Me a respontas: Piv out-te, Aotrou? Hag e lavaras din: Me eo Jezuz a Nazared, a heskinez.\n9 Ar re a oa ganin a welas mat ar sklêrijenn hag a voe spouronet, met ne glevjont ket mouezh an hini a gomze ouzhin.\n10 Lavaret em eus: Aotrou, petra a rin? An Aotrou a lavaras din: Sav, kae da Zamask, hag eno e vo lavaret dit kement holl a zlei d'ober.\n11 Evel ma ne welen ket en abeg da sked ar sklêrijenn-se, ar re a oa ganin am blenias dre an dorn, hag ez on deuet da Zamask.\n12 Un den anvet Ananiaz, un den a zouje Doue hervez al lezenn, a voe roet dezhañ un testeni mat gant an holl Yuzevien a oa o chom eno,\n13 a zeuas da'm c'havout, hag o vezañ tostaet, e lavaras din: Saol, va breur, kav ar gweled en-dro. Ha kerkent e welis anezhañ.\n14 Lavarout a reas: Doue hon tadoù en deus da zibabet da anavezout e volontez, da welout an Hini reizh, ha da glevout komzoù eus e c'henoù,\n15 rak te a vo test dezhañ dirak an holl dud eus an traoù ac'h eus gwelet ha klevet.\n16 Ha bremañ, perak e taleez? Sav, bez badezet ha gwalc'het eus da bec'hedoù en ur c'hervel anv an Aotrou.\n17 Hag e c'hoarvezas penaos o vezañ deuet en-dro da Jeruzalem, hag o pediñ en templ, e voen en ur goursav,\n18 hag e welis an Aotrou o lavarout din: Hast buan ha kae buan er-maez eus Jeruzalem, rak ne zegemerint ket da desteni diwar va fenn.\n19 Lavarout a ris: Aotrou, anavezout a reont o-unan penaos em eus lakaet en toull-bac'h ha skourjezet er sinagogennoù ar re a grede ennout.\n20 Ha pa voe skuilhet gwad Stefan da dest, e oan va-unan eno, oc'h asantiñ d'e varv hag o tiwall dilhad ar re a lazhe anezhañ.\n21 Hag e lavaras din: Kae, rak da gas a rin pell bras etrezek ar broadoù.\nPaol keodedour roman\n22 Selaou a rejont anezhañ betek ar gomz-se, hag e savjont o mouezh, o lavarout: Lam ar seurt den-se a-ziwar an douar, rak ne zlefe ket bevañ.\n23 Evel ma krient, ma hejent o dilhad, ha ma taolent poultr en aer,\n24 ar c'habiten a c'hourc'hemennas e lakaat er c'hreñvlec'h, ha reiñ dezhañ ar goulenn dre ar skourjez, evit gouzout an abeg ma krient evel-se en e enep.\n25 P'o doe e ereet gant korreennoù, Paol a lavaras d'ar c'hantener a oa eno: Hag aotreet eo deoc'h skourjezañ ur c'heodedour Roman, hep ma vefe bet kondaonet?\n26 Ar c'hantener o vezañ klevet kement-se, a yeas da gemenn ar c'habiten, o lavarout: Laka evezh d'ar pezh a ri, rak an den-se a zo Roman.\n27 Ar c'habiten a zeuas da lavarout dezhañ: Lavar din, te a zo Roman? Lavarout a reas: Ya.\n28 Ar c'habiten a respontas: Me am eus prenet gant kalz arc'hant ar geodedouriezh-se. Ha Paol a lavaras: Me am eus anezhi dre va ganedigezh.\n29 Neuze ar re a zlee reiñ dezhañ ar goulenn a bellaas kerkent dioutañ, hag ar c'habiten ivez en doe aon o c'houzout e oa Roman, dre m'en doa e lakaet da vezañ ereet.\nPaol dirak ar Sanedrin\n30 An deiz war-lerc'h, o c'hoantaat gouzout en-resis petra a oa tamallet dezhañ gant ar Yuzevien, en lakaas dieren hag e c'hourc'hemennas d'an aberzhourien vras ha d'ar sanedrin a-bezh en em zastum. Hag o tegas Paol d'an traoñ, en lakaas en o c'hreiz.\n1 Paol o sellout start ouzh ar sanedrin, a lavaras: Tud breudeur, bevet em eus betek vremañ dirak Doue e pep koustiañs vat.\n2 An aberzhour-meur Ananiaz a c'hourc'hemennas d'ar re a oa tost dezhañ skeiñ gantañ war e c'henoù.\n3 Neuze Paol a lavaras dezhañ: Doue a skoio ganit moger wennaet! Azezet out evit va barn hervez al lezenn, hag e torrez al lezenn o c'hourc'hemenn skeiñ ganin.\n4 Ar re a oa tost dezhañ a lavaras: Dismegañsiñ a rez aberzhour-meur Doue?\n5 Paol a respontas: Breudeur, ne ouien ket e oa an aberzhour-meur, rak skrivet eo: Ne villigi ket penn da bobl.\n6 Met o c'houzout penaos ul lodenn a oa sadukeidi hag ul lodenn all farizianed, Paol a grias er sanedrin: Tud breudeur, me a zo farizian, mab da ur farizian, hag abalamour d'an esperañs ha da zasorc'hidigezh ar re varv eo e varner ac'hanon.\n7 P'en doe lavaret kement-se, e savas un dizunaniezh etre ar farizianed hag ar sadukeidi, hag ar vodadenn a voe rannet.\n8 Rak ar sadukeidi a lavar n'eus na dasorc'hidigezh, nag ael, na spered, met ar farizianed a anzav an eil hag egile.\n9 Bez' e voe un trouz bras war-se. Skribed kostez ar farizianed o sevel a dabutas hag a lavaras: Ne gavomp droug ebet en den-se. Mar en deus ur spered pe un ael komzet outañ, na stourmomp ket ouzh Doue.\n10 Evel ma save un tabut bras etrezo, ar c'habiten, o kaout aon na vefe diskolpet Paol ganto, a c'hourc'hemennas d'ar soudarded diskenn d'e lemel kuit eus o c'hreiz ha d'e gas d'ar c'hreñvlec'h.\n11 En noz war-lerc'h, an Aotrou a zeuas d'e gavout hag a lavaras: Paol, az pez kalon vat, rak evel ma ec'h eus roet testeni e Jeruzalem diwar va fenn, e vo ret dit ivez reiñ testeni e Rom.\nIrienn a-enep Paol\n12 Pa voe deuet an deiz, hiniennoù eus ar Yuzevien a reas un irienn hag en em ereas dre leoù, o lavarout na zebrfent ha na evfent ket ken n'o defe lazhet Paol.\n13 Ar re o doa touet kement-se a oa anezho ouzhpenn daou-ugent.\n14 Mont a rejont da gavout an aberzhourien vras hag an henaourien, hag e lavarjont: En em ereet hon eus dre leoù penaos na lonkimp netra ken n'hor bo lazhet Paol.\n15 C'hwi eta bremañ, gant ar sanedrin, lavarit d'ar c'habiten e lakaat da ziskenn warc'hoazh en ho kreiz, evel ma klaskfec'h anavezout gant brasoc'h evezh e dra. Ha ni a zo prest d'e lazhañ a-raok ma tostaio.\n16 Mab c'hoar Paol, o vezañ klevet komz diwar-benn an irienn, a zeuas hag a yeas er c'hreñvlec'h da reiñ da c'houzout da Baol.\n17 Paol a c'halvas unan eus ar gantenerien hag a lavaras: Kas an den yaouank-se da gavout ar c'habiten, rak un dra bennak en deus da lavarout dezhañ.\n18 O vezañ e gemeret, en kasas d'ar c'habiten hag e lavaras: Ar prizoniad Paol o vezañ va galvet, en deus goulennet degas dit an den yaouank-mañ, un dra bennak en deus da lavarout dit.\n19 Ar c'habiten o kregiñ en e zorn hag o vezañ aet gantañ a-du, a c'houlennas digantañ: Petra ac'h eus da zisklêriañ din?\n20 Respont a reas: Ar Yuzevien o deus divizet goulenn diganit degas Paol warc'hoazh dirak ar sanedrin, evel ma fellfe dezho anavezout gant brasoc'h evezh e dra.\n21 Na fiz ket enno, rak ouzhpenn daou-ugent anezho a stign pechoù dezhañ hag o deus en em ereet dre leoù penaos na zebrfent ha na evfent ket ken n'o defe lazhet Paol. Ha bremañ int prest o c'hortoz da asant.\n22 Neuze ar c'habiten a gasas kuit an den yaouank, o c'hourc'hemenn dezhañ: Na lavar da zen ec'h eus disklêriet kement-se din.\nPaol kaset da Gezarea\n23 Gervel a reas daou eus ar gantenerien hag e lavaras: Dalc'hit prest daou c'hant soudard, dek marc'heger ha tri-ugent, ha daou c'hant gwareger, evit mont betek Kezarea d'an deirvet eur eus an noz.\n24 Prientit ivez loened evit lakaat Paol warno hag e gas e surentez d'ar gouarnour Feliks.\n25 Skrivañ a reas ul lizher er c'homzoù-mañ:\n26 Glaoda Lisiaz, d'ar gouarnour mat-meurbet Feliks: Salud!\n27 Ar Yuzevien o doa kroget en den-mañ hag a yae d'e lazhañ, pa'z on deuet gant soudarded hag em eus e dennet diganto, o vezañ gouezet e oa Roman.\n28 O c'hoantaat anavezout an abeg eus an tamall a raent dezhañ, em eus e zegaset dirak o sanedrin.\n29 Kavet em eus e oa tamallet war gudennoù eus o lezenn, met ne oa karget eus tra ebet dellezek a varv pe a doull-bac'h.\n30 Evel ma'z eo bet disklêriet din o deus stegnet ar Yuzevien pechoù dezhañ, em eus kerkent e gaset dit. Lavaret em eus d'e damallerien dont da lavarout dirazout ar pezh o deus a-enep dezhañ. Kenavo.\n31 Ar soudarded a gemeras eta Paol, hervez an urzh o doa resevet, hag en kasas en noz da Antipatriz.\n32 An deiz war-lerc'h e tistrojont d'ar c'hreñvlec'h, o vezañ lezet ar varc'hegerien da vont gantañ.\n33 Ar re-mañ, erruet e Kezarea, a roas al lizher d'ar gouarnour hag a ambrougas ivez Paol dirazañ.\n34 Ar gouarnour a lennas al lizher hag a c'houlennas a beseurt rannvro e oa Paol. O vezañ gouezet e oa eus Kilisia,\n35 e lavaras dezhañ: Me a glevo ac'hanout pa vo deuet da damallerien. Hag e c'hourc'hemennas e ziwall e pretordi Herodez.\nPaol tamallet dirak Feliks\n1 Pemp devezh goude, an aberzhour-meur Ananiaz a ziskennas gant an henaourien hag ur prezeger anvet Tertulluz. Sevel klemm a rejont a-enep Paol dirak ar gouarnour.\n2 Hemañ o vezañ bet galvet, Tertulluz en em lakaas d'e damall, o lavarout:\n3 Feliks mat-meurbet, anzav a reomp en holl draoù ha dre holl lec'hioù, gant pep seurt trugarez, penaos hon eus ur peoc'h bras, drezout ha dre an oberoù kaer a zo bet graet d'ar vroad-mañ dre da breder.\n4 Met evit na zalc'himp ket ac'hanout pelloc'h, e pedan ac'hanout da selaou gant madelezh hor berr gomzoù-mañ.\n5 Kavet hon eus an den-mañ, ur vosenn anezhañ, hag a laka an dizunaniezh e-touez ar Yuzevien stlabezet er bed, hag a zo penn eus sektenn an Nazareidi,\n6 hag en deus klasket zoken disakrañ an templ. Ni hor boa kroget ennañ, hag e felle deomp e varn hervez hol lezenn,\n7 met ar c'habiten Lisiaz a zo deuet hag en deus e dennet eus hon daouarn gant nerzh,\n8 o c'hourc'hemenn d'e damallerien dont da'z kavout. Bez' e c'helli anavezout da-unan digantañ, en ur ober goulennoù outañ, an holl draoù a damallomp dezhañ.\n9 Ar Yuzevien ivez en em unanas d'an tamall, o lavarout e oa an traoù evel-se.\n10 Goude m'en doe ar gouarnour graet sin dezhañ da gomz, Paol a respontas: Oc'h anavezout ez out barner d'ar vroad-mañ abaoe meur a vloavezh, e komzan evit va difenn gant fiziañs.\n11 Hag e c'hellez anavezout penaos n'eus ket ouzhpenn daouzek devezh ma'z on pignet da Jeruzalem da azeuliñ.\n12 N'o deus ket va c'havet en templ o tabutal gant den, nag er sinagogennoù pe e kêr o tastum an engroez,\n13 ha ne c'hellont ket prouiñ an traoù a damallont din bremañ.\n14 Met ec'h anzavan kement-mañ ouzhit, penaos hervez an hent a anvont sektenn, e servijan Doue va zadoù, o krediñ kement holl a zo skrivet el lezenn hag er brofeded,\n15 hag o kaout e Doue an esperañs-se o deus o-unan, penaos e c'hoarvezo un dasorc'hidigezh eus ar re varv, ken eus ar re reizh evel eus ar re zireizh.\n16 En abeg da gement-se eo e labouran evit kaout atav ur goustiañs divlam dirak Doue ha dirak an dud.\n17 Goude meur a vloavezh, on deuet evit ober aluzenoù da'm broad hag evit kinnig profoù.\n18 Pa oan oc'h ober-se, Yuzevien eus Azia a gavas ac'hanon glanaet en templ, hep tolpad na trouz ebet.\n19 Int oc'h-unan a zlefe bezañ deuet dirazout ha va zamall, mar o defe un dra bennak a-enep din.\n20 Pe ra zisklêrio ar re-mañ eus petra o deus va c'havet kablus pa'z on bet lakaet dirak ar sanedrin,\n21 nemet e vefe hepken eus ar gomz-mañ am eus lavaret a vouezh uhel en o c'hreiz: Abalamour da zasorc'hidigezh ar re varv eo ez on barnet hiziv ganeoc'h.\nPaol a chom prizoniad daou vloavezh e Kezarea\n22 Pa glevas Feliks kement-se, dre ma ouie gwelloc'h ar pezh a sell ouzh ar gelennadurezh, e kasas anezho kuit, en ur lavarout: Pa vo diskennet ar c'habiten Lisiaz, e sellin resisoc'h ouzh hoc'h afer.\n23 Hag e c'hourc'hemennas da ur c'hantener diwall Paol, o lezel gantañ ul librentez bennak hep difenn ouzh hini ebet eus e re d'e servijañ pe da zont d'e weladenniñ.\n24 Un nebeud devezhioù goude e teuas Feliks gant e wreg Drusilha hag a oa ur Yuzevez, hag e kasas da gerc'hat Paol d'e selaou diwar-benn ar feiz e Krist.\n25 Evel ma komze diwar-benn ar reizhder, an emvestroni, hag ar varn da zont, Feliks, spouronet, a lavaras: Evit bremañ, kae kuit, ha pa gavin al lec'h, e c'halvin ac'hanout en-dro.\n26 Spi en doa ivez e rofe Paol arc'hant dezhañ, evit ma laoskfe anezhañ frank. Setu perak e kase alies d'e gerc'hat da gomz gantañ.\n27 Daou vloavezh a dremenas hag e teuas Porkiuz Festuz war-lerc'h Feliks. O c'hoantaat ober plijadur d'ar Yuzevien, Feliks a lezas Paol en toull-bac'h.\nPaol dirak Festuz\n1 Festuz eta o vezañ erruet er rannvro, a bignas tri devezh goude eus Kezarea da Jeruzalem.\n2 An aberzhour-meur hag ar re gentañ a-douez ar Yuzevien a savas klemm dirazañ a-enep Paol, hag o pediñ anezhañ,\n3 e c'houlennjont digantañ en e enep evel un drugarez ma lakfe anezhañ da zont da Jeruzalem. Stegnet o doa pechoù dezhañ evit e lazhañ en hent.\n4 Met Festuz a respontas e oa Paol diwallet mat e Kezarea, hag e tlee e-unan mont di hep dale.\n5 Hag e lavaras: Ra zeuio eta ganin di ar re ac'hanoc'h a c'hell henn ober, ha ra damallint an den-se, ma'z eus un dra bennak a zroug ennañ.\n6 Ne chomas en o zouez nemet dek devezh, hag e tiskennas da Gezarea. An deiz war-lerc'h, ec'h azezas war e gador-varn, hag e c'hourc'hemennas degas Paol.\n7 Pa voe degaset, ar Yuzevien deuet eus Jeruzalem en em lakaas en-dro dezhañ, o tougen a-enep dezhañ kalz a damalloù pouezus na c'hellent ket prouiñ.\n8 Paol evit e zifenn a lavaras: Ne'm eus graet netra fall, nag a-enep lezenn ar Yuzevien, nag a-enep an templ, nag a-enep Kezar.\n9 Met o c'hoantaat plijout d'ar Yuzevien, Festuz a respontas da Baol o lavarout: Fellout a ra dit pignat da Jeruzalem ha bezañ barnet eno dirazon war an traoù-se?\n10 Paol a lavaras: Dirak lez-varn Kezar emaon, amañ eo ret din bezañ barnet. Ne'm eus graet droug ebet d'ar Yuzevien, evel ma c'houzout ervat.\n11 Mar em eus graet un dra fall pe un torfed bennak dellezek a varv, ne nac'han ket mervel, met ma n'eus netra gwirion en traoù a damallont din, den ne c'hell va lakaat etre o daouarn. Me a c'halv da Gezar.\n12 Neuze Festuz, goude bezañ komzet gant ar c'huzul, a respontas: Galvet ec'h eus da Gezar, da Gezar e vi kaset.\nFestuz a zispleg kudenn Paol da Agrippa\n13 Un nebeud devezhioù goude, ar roue Agrippa ha Bereniz a zeuas da Gezarea da saludiñ Festuz.\n14 Evel ma choment meur a zevezh, Festuz a roas da anavezout kudenn Paol d'ar roue, o lavarout: Un den a zo bet lezet prizoniad gant Feliks,\n15 ha pa oan e Jeruzalem, an aberzhourien vras hag henaourien ar Yuzevien a zo deuet dirazon, evit goulenn e gondaonidigezh.\n16 Respontet em eus dezho n'eo ket giz ar Romaned lakaat un den d'ar marv a-raok m'en defe bet an hini tamallet e damallerien dirazañ, ha m'en defe bet al librentez d'en em zifenn eus ar pezh ma'z eo bet tamallet.\n17 Goude eta ma'z int bet en em zastumet amañ, ez on azezet hep dale adalek an deiz war-lerc'h war ar gador-varn, hag em eus gourc'hemennet degas an den-se.\n18 An damallerien o vezañ deuet, n'o deus douget en e enep hini ebet eus an tamalloù a soñjen,\n19 met bet o deus gantañ un tabut bennak diwar-benn o relijion o-unan ha diwar-benn ur Jezuz a zo marv, hag a lavar Paol ez eo bev.\n20 Evel ma oan en douetañs war gement-se, e c'houlennis digantañ ha fellout a rae dezhañ mont da Jeruzalem ha bezañ barnet eno war an traoù-se.\n21 Met Paol o vezañ galvet evit ma vefe miret e afer da anaoudegezh an impalaer, em eus gourc'hemennet e zerc'hel betek ma kasin anezhañ da Gezar.\n22 Agrippa a lavaras da Festuz: Me a garfe ivez klevout an den-se. Warc'hoazh, emezañ, e klevi anezhañ.\n23 An deiz war-lerc'h eta, Agrippa ha Bereniz a zeuas gant kalz pompad hag a yeas e lec'h ar breujoù gant ar gabitened ha pennoù kêr. Paol a voe degaset dre urzh Festuz.\n24 Festuz a lavaras: Roue Agrippa, ha c'hwi holl a zo amañ ganeomp, gwelout a rit an den-se, eo deuet holl varead ar Yuzevien, kenkoulz amañ evel e Jeruzalem, a-enep dezhañ da c'houlenn ouzhin e lakaat d'ar marv.\n25 Met ne'm eus kavet ennañ netra hag a vefe din a varv, hag eñ e-unan o vezañ galvet d'an impalaer, em eus divizet da gas anezhañ.\n26 Ne'm eus netra sklaer da skrivañ diwar e benn d'an impalaer, setu perak em eus lakaet anezhañ da zont dirazoc'h, ha dreist-holl dirazout-te roue Agrippa, evit m'em bo un dra bennak da skrivañ pa vo bet graet goulennoù outañ.\n27 Rak ne gavan ket dereat kas ur prizoniad hep lavarout eus petra e tamaller anezhañ.\nPaol dirak Agrippa\n1 Agrippa a lavaras da Baol: Aotreet eo dit komz evidout da-unan. Neuze Paol, o vezañ astennet e zorn, a gomzas evel-henn evit e zifenn:\n2 Roue Agrippa, en em gavout a ran eürus da c'hallout en em zifenn hiziv dirazout eus an holl draoù o deus tamallet din ar Yuzevien,\n3 dreist-holl dre ma'c'h anavezez ervat o holl c'hizioù ha tabutoù. Da bediñ a ran eta da'm selaou gant pasianted.\n4 E-keñver ar vuhez am eus renet adalek va yaouankiz, anavezet eo gant an holl Yuzevien, tremenet eo bet abaoe ar penn-kentañ e-kreiz va broad e Jeruzalem.\n5 Gouzout a reont adalek ar penn-kentañ, mar fell dezho reiñ testeni a gement-se, em eus bevet evel ur farizian, hervez ar sektenn strishañ eus hor relijion.\n6 Ha bremañ on lakaet e barnedigezh evit an esperañs am eus er bromesa en deus graet Doue d'hon tadoù,\n7 hag a c'hortoz he sevenidigezh hon daouzek meuriad, oc'h azeuliñ dalc'hmat noz-deiz. Diwar-benn an esperañs-se, roue Agrippa, ez on tamallet gant ar Yuzevien.\n8 Perak e kav deoc'h un dra digredus e tasorc'hfe Doue ar re varv?\n9 Gwir eo penaos evidon-me, em boa kredet e tleen enebiñ start ouzh anv Jezuz a Nazared.\n10 Kement-se am eus graet e Jeruzalem. Lakaet em eus en toull-bac'h kalz eus ar sent, o vezañ resevet ar galloud-mañ digant an aberzhourien vras, ha pa lakaed anezho d'ar marv, e roen va mouezh da gement-se.\n11 Ouzh o c'hastizañ alies en holl sinagogennoù, em eus lakaet anezho da vallozhiñ. Leuniet gant ur gounnar vras a-enep dezho, em eus heskinet anezho betek er c'hêrioù estren.\n12 Aet on evit-se da Zamask gant ur galloud hag un aotre eus an aberzhourien vras,\n13 ha war-dro kreisteiz, o roue, em eus gwelet war an hent ur sklêrijenn eus an neñv, lugernusoc'h eget an heol, hag a splanne en-dro din hag en-dro d'ar re a rae hent asambles ganin.\n14 O vezañ kouezhet holl d'an douar, e klevis ur vouezh a gomze ouzhin hag a lavare e yezh hebraek: Saol, Saol, perak e heskinez ac'hanon? Kalet eo dit herzel a-enep ar broudoù.\n15 Hag e lavaris: Piv out, Aotrou? Hag e lavaras: Me eo Jezuz, a heskinez.\n16 Met sav hag en em zalc'h war da dreid, rak en em ziskouezet em eus dit evit da lakaat da servijer ha da dest, ken eus an traoù ac'h eus gwelet evel eus ar re en em ziskouezin evito dit.\n17 Da zibabet em eus a-douez ar bobl-mañ hag a-douez ar broadoù, hag e kasan ac'hanout bremañ etrezek enno,\n18 da zigeriñ o daoulagad, ha d'o lakaat da dremen eus an deñvalijenn d'ar sklêrijenn hag eus galloud Satan da Zoue, evit ma resevint ar pardon eus o fec'hedoù hag un hêrezh e-touez ar re a zo santelaet dre ar feiz ennon.\n19 Setu perak roue Agrippa, ne'm eus ket enebet ouzh ar weledigezh neñvel,\n20 met d'ar re a oa e Damask da gentañ, hag e Jeruzalem hag en holl Judea, ha d'ar broadoù, prezeget em eus da gaout keuz ha da zistreiñ ouzh Doue, oc'h ober traoù dereat eus ar geuzidigezh.\n21 Setu perak ar Yuzevien o deus va c'hemeret en templ hag o deus klasket va lazhañ.\n22 Met sikouret gant Doue, ez on chomet betek hiziv, o tougen testeni dirak ar re vihan ha dirak ar re vras, hep lavarout netra all nemet ar pezh o deus ar brofeded ha Moizez diouganet a zlee en em gavout,\n23 penaos ar C'hrist a zlee gouzañv poanioù, ha penaos kentañ dasorc'het a-douez ar re varv, e tlee kemenn ar sklêrijenn d'ar bobl ha d'ar broadoù.\n24 Evel ma komze evel-se evit e zifenn, Festuz a lavaras a vouezh kreñv: Kollet ec'h eus da skiant, Paol! Da c'houiziegezh vras a laka ac'hanout da ziskiantañ!\n25 Met lavarout a reas: Ne'm eus ket kollet ar skiant, Festuz mat-meurbet, met lavarout a ran gerioù gwir hag a skiant-vat.\n26 Rak ar roue a anavez an traoù-se, hag e komzan dezhañ gant hardizhegezh, rak gouzout a ran n'eus hini eus an traoù-se a vefe kuzhet dioutañ, peogwir n'int ket bet graet e kuzh.\n27 Roue Agrippa, ha krediñ a rez er brofeded? Me a oar e kredez.\n28 Agrippa a lavaras da Baol: Emberr e lakai ac'hanon da vezañ kristen!\n29 Paol a lavaras dezhañ: Emberr pe diwezhatoc'h, ra blijo gant Doue ma viot nann te hepken met c'hoazh an holl re a selaou ac'hanon hiziv, heñvel ouzhin, nemet er pezh a sell ouzh an ereoù-mañ.\n30 Goude m'en doe lavaret kement-se, ar roue, ar gouarnour, Bereniz hag ar re a oa azezet ganto a savas,\n31 hag o vont kuit e lavarjont etrezo: An den-se n'en deus graet netra a vefe din a varv pe a ereoù.\n32 Agrippa a lavaras da Festuz: An den-se a c'helle bezañ laosket kuit ma n'en dije ket galvet da Gezar.\nPaol kaset da Rom\n1 Pa voe divizet ez ajemp dre vor etrezek Italia, e voe fiziet Paol ha prizonidi all bennak en ur c'hantener anvet Juliuz, eus ar gohortenn Aogusta.\n2 O vezañ pignet war ul lestr eus Adramitiom, ez ejomp kuit o tleout riblañ douaroù Azia. Aristark, ur Makedoniad eus Tesalonike a oa ganeomp.\n3 An deiz war-lerc'h e touarjomp e Sidon. Juliuz, hag a oa hegarat e-keñver Paol, a aotreas dezhañ mont da welout e vignoned ha bezañ divec'hiet ganto.\n4 O vezañ aet ac'hane, e verdejomp izeloc'h eget Kiprenez rak an avelioù a oa a-enep deomp.\n5 Goude bezañ treuzet ar mor a-hed Kilisia ha Pamfilia, e teujomp da v-Mira e Lisia.\n6 Ar c'hantener o vezañ kavet eno ul lestr eus Aleksandria a yae war-zu Italia, a lakaas ac'hanomp da bignat enni.\n7 E-pad meur a zevezh e verdejomp goustad, ha ne voemp erruet nemet dre galz a boan dirak Knide, rak an avelioù n'hol lezent ket da vont a-raok. Neuze e verdejomp izeloc'h eget Kreta war-zu Salmone.\n8 En ur hedañ anezhi gant poan, e teujomp en ul lec'h anvet Porzhioù-Kaer, e-kichen kêr Lasea.\n9 Evel ma oa tremenet kalz a amzer ha ma teue risklus ar mor, pa'z eo gwir e oa koulz ar yun dija echu, Paol a alias anezho,\n10 hag a lavaras: Tud, gwelout a ran e teu ar verdeadenn da vezañ risklus hag en em lakaimp war var da c'haou bras, nann hepken evit ar gargad hag evit al lestr, met ivez evit pep hini ac'hanomp.\n11 Met ar c'hantener a gredas kentoc'h ar sturier ha mestr al lestr eget ar pezh a lavare Paol.\n12 Hag evel ma ne oa ket dereat ar porzh da dremen ar goañv, an darn vuiañ a voe a ali da vont kuit ac'hane evit klask da dizhout Feniks, ur porzh eus Kreta a sell etrezek ar mervent hag ar gwalarn, da c'hoañviñ eno.\n13 Avel ar c'hreisteiz o vezañ deuet da c'hwezhañ goustadik, e kredjont e teuent a-benn o menoz, hag o tizeoriañ, e hedjont Kreta tost d'ar ribl.\n14 Met un nebeudig goude, un avel vras a anver Euroklidon, a zirollas war an aod.\n15 Al lestr a oa stlejet, hag evel na c'helle ket herzel ouzh an avel, en lezjomp da vont.\n16 Pa voemp tremenet izeloc'h eget un enezenn vihan anvet Klaoda, hor boe poan o vestroniañ ar vagig.\n17 O vezañ he zennet, e kavjont tu da eren al lestr gant kerdin, hag o kaout aon na vefent taolet war reuzeulennoù-traezh, e tiskennjont ar wernienn hag e voent douget evel-se.\n18 Evel ma oamp gwall bilet gant ar barrad-amzer, an deiz war-lerc'h e taoljont ar gargad,\n19 ha d'an trede deiz e taoljomp gant hon daouarn hon-unan paramantoù al lestr.\n20 N'en em ziskouezas nag an heol nag ar stered e-pad meur a zevezh, hag e skoe ur barrad-amzer ken bras warnomp, m'hor boa kollet pep esperañs da vezañ saveteet.\n21 Pell amzer e oant bet hep debriñ. Neuze Paol a savas en o c'hreiz hag a lavaras: Tudoù, gwelloc'h e vije bet deoc'h va selaou e-lec'h mont kuit eus Kreta, ha n'hor bije ket bet ar boan hag ar c'holl-mañ.\n22 Bremañ ec'h alian ac'hanoc'h da gaout kalon, rak den ebet ac'hanoc'h ne vo kollet, al lestr hepken a vo kollet.\n23 Rak un ael a-berzh Doue ez on dezhañ hag e servijan, a zo en em ziskouezet din en noz-mañ,\n24 hag en deus lavaret din: Paol, na'z pez ket aon, ret eo dit mont dirak Kezar, ha setu, Doue en deus roet dit an holl re a zo war vor asambles ganit.\n25 Setu perak, tudoù, ho pet kalon, rak fiziañs am eus e Doue e c'hoarvezo evel ma'z eo bet lavaret din.\n26 Met ret eo deomp bezañ taolet war un enezenn bennak.\n27 Pa oa deuet ar pevarzekvet nozvezh, evel ma oamp kaset amañ hag ahont war vor Adriatik, war-dro hanternoz ar vartoloded a soñjas dezho e tostaent ouzh un douar bennak.\n28 O vezañ taolet ar sont, e kavjont ugent gourhedad (~ 35 m), un nebeud pelloc'h en taoljont a-nevez hag e kavjont pemzek gourhedad (~ 27 m).\n29 O kaout aon da gouezhañ war ur garreg bennak, e taoljont pevar eor eus diadreñv al lestr hag e c'hortozjont an deiz.\n30 Evel ma klaske ar vartoloded tec'hout diouzh al lestr ha ma tiskennent ar vagig er mor war zigarez teurel eorioù penn-araok eus al lestr,\n31 Paol a lavaras d'ar c'hantener ha d'ar soudarded: Ma ne chom ket ar re-mañ el lestr, ne c'hellot ket bezañ saveteet.\n32 Neuze ar soudarded a droc'has kerdin ar vagig hag he lezas da gouezhañ.\n33 O c'hortoz m'en em ziskouezfe an deiz, Paol a alias anezho holl da gemer boued, o lavarout: Hiziv eo ar pevarzekvet devezh abaoe ma'z oc'h o c'hortoz war yun, hep kemer netra.\n34 Pediñ a ran ac'hanoc'h eta da gemer boued evit gallout en em saveteiñ, rak ne gouezho ket ur vlevenn eus penn hini ac'hanoc'h.\n35 Goude bezañ lavaret kement-se, e kemeras bara, hag o vezañ trugarekaet Doue dirazo holl, en torras hag en em lakaas da zebriñ.\n36 Hag an holl, oc'h adkavout kalon, a zebras ivez.\n37 Bez' e oamp en holl el lestr daou c'hant c'hwezek ene ha tri-ugent.\n38 P'o doe debret a-walc'h, e skañvajont al lestr o teurel an ed er mor.\n39 Pa voe deuet an deiz, n'anavezjont ket an douar, met o vezañ gwelet ur pleg-mor gant un aod, e tivizjont, mar gellent, lakaat al lestr da stekiñ eno.\n40 O vezañ eta distaget an eorioù, en em rojont d'ar mor, hag e laoskjont war un dro ereoù ar sturioù, ha goude bezañ savet gouel ar wern-volosk d'an avel, e tennjont war-zu an aod.\n41 O vezañ kavet ur beg-douar ma oa ar mor a bep tu, e lakajont al lestr da stekiñ eno. Ar staon a sankas start hag a chomas hep fiñval, met an aros en em freuzas gant an nerzh eus ar mor.\n42 Menoz ar soudarded a oa lazhañ ar brizonidi, gant aon na dec'hfe unan bennak anezho war neuñv.\n43 Met ar c'hantener, dre ma felle dezhañ saveteiñ Paol, a zistroas anezho diouzh ar soñj-se, hag a roas urzh d'an holl re a c'helle neuñvial d'en em deurel en dour da gentañ ha da vont betek an douar,\n44 ha d'ar re all d'en em lakaat war blenk pe war dammoù eus al lestr. Evel-se eo en em savetejont holl d'an douar.\nPaol e Malta\n1 Pa voent e surentez, ec'h anavezjont e oa Malta anv an enezenn.\n2 An annezerien a ziskouezas en hor c'heñver ur vadelezh dreistordinal. Rak enaouiñ a rejont un tan hag hon degemerjont holl, en abeg d'ar glav a gouezhe ha d'ar yenijenn.\n3 Paol a zastumas un toullad briñsoù hag o lakaas en tan. Un naer-wiber a zeuas er-maez en abeg d'ar wrez hag en em stagas ouzh e zorn.\n4 Pa welas an annezerien al loen-se a-ispilh ouzh e zorn, e lavarjont an eil d'egile: E gwirionez an den-se a zo ur muntrer, peogwir goude bezañ bet saveteet eus ar mor, ar reizhder ne fell ket dezhañ e vevfe.\n5 Met o vezañ hejet al loen en tan, n'en doe droug ebet a gement-se.\n6 Int a soñje dezho e teuje da goeñviñ pe da gouezhañ raktal marv, met o vezañ gortozet pell hag o welout ne c'hoarveze droug ebet gantañ, e kemmjont o soñj hag e lavarjont e oa un doue.\n7 Bez' e oa el lec'h-se douaroù an den kentañ eus an enezenn, anvet Publiuz. Hemañ hon degemeras hag hol lojas gant madelezh e-pad tri devezh.\n8 Setu ma oa tad Publiuz en e wele, klañv gant an derzhienn hag ar red-kof. Paol a yeas d'e di, a bedas, a lakaas e zaouarn warnañ, hag a yac'haas anezhañ.\n9 Kement-se o vezañ c'hoarvezet, an holl re a oa klañv war an enezenn a zeuas hag a voe yac'haet.\n10 Enorioù bras a rejont ivez deomp, ha pa'z ejomp kuit, e rojont kement hon doa ezhomm.\nPaol e Rom\n11 Goude tri mizvezh, e lestrjomp war ur vatimant eus Aleksandria he doa tremenet ar goañv en enezenn hag he doa evit asagn: An Dioskured.\n12 O vezañ douaret e Sirakuze, e chomjont eno tri devezh.\n13 Ac'hane e hedjomp an aod hag e teujomp da Rejio. An deiz war-lerc'h, avel ar c'hreisteiz a savas, hag e teujomp e daou zevezh da b-Pouzol.\n14 Kavout a rejomp eno breudeur a bedas ac'hanomp da chom ganto seizh devezh. Hag evel-se ez ejomp etrezek Rom.\n15 Ac'hane, ar vreudeur o vezañ klevet komz diwar hor penn, a zeuas a-raok deomp betek Marc'had-Apiuz hag an Teir-Zavarn. Paol, o welout anezho, a drugarekaas Doue hag a voe kalonekaet.\n16 Pa'z omp erruet e Rom, ar c'hantener a lakaas ar brizonidi etre daouarn kabiten ar pretordi. Met da Baol e voe aotreet chom en e di e-unan, gant ur soudard a ziwalle anezhañ.\n17 Tri devezh goude, Paol a zastumas ar re gentañ eus ar Yuzevien, ha pa voent bodet e lavaras dezho: Tud breudeur, petra bennak ma ne'm eus graet netra a-enep ar bobl nag a-enep gizioù hon tadoù, taolet on bet en toull-bac'h e Jeruzalem ha lakaet etre daouarn ar Romaned.\n18 Goude bezañ graet goulennoù start ouzhin, e felle dezho va leuskel, dre ma ne'm eus graet netra a vefe din a varv.\n19 Met ar Yuzevien a enebe hag e voe ret din gervel da Gezar, hep kaout soñj da damall va broad.\n20 Evit kement-se eo em eus goulennet ho kwelout ha komz ganeoc'h, rak abalamour da esperañs Israel eo ez on ereet gant ar chadenn-mañ.\n21 Respont a rejont dezhañ: N'hon eus resevet lizher ebet eus Judea diwar da benn, ha n'eo deuet breur ebet en defe da damallet pe lavaret droug ac'hanout;\n22 met c'hoant hon eus da glevout ganit petra eo da soñjoù, rak diwar-benn ar sektenn-se ec'h ouzomp e komzer a-enep dezhi e pep lec'h.\n23 O vezañ merket un deiz dezhañ, e teujont en niver brasoc'h d'e lojeiz. Hag adalek ar beure betek an noz, e prezegas dezho rouantelezh Doue, o reiñ testeni hag o lakaat anezho da grediñ diwar-benn Jezuz, dre lezenn Moizez ha dre ar brofeded.\n24 Darn a gredas ar pezh a lavare, ha darn all ne gredjont ket.\n25 Ne oant ket a-unvan kenetrezo p'en em dennjont, goude m'en doe Paol lavaret ar ger-mañ: Ar Spered-Santel en deus komzet mat d'hon tadoù dre ar profed Izaia,\n26 p'en deus lavaret: Kae etrezek ar bobl-mañ ha lavar: O klevout e klevot ha ne gomprenot ket, o welout e welot ha n'anavezot ket.\n27 Rak kalon ar bobl-mañ a zo deuet digizidik. Pounnerglevet o deus o divskouarn ha serret o deus o daoulagad, gant aon na zeufe o daoulagad da welout, o divskouarn da glevout, o c'halon da gompren, na zistrofent, ha na yac'hafen anezho.\n28 Gouezit eta eo kaset ar silvidigezh-mañ a Zoue d'ar broadoù, hag int a selaouo.\n29 P'en doe lavaret kement-se, en em dennjont ar Yuzevien gant un tabut bras kenetrezo.\n30 Paol a chomas daou vloavezh leun en un ti en doa feurmet evitañ e-unan. Hag e tegemere an holl re a zeue d'e gavout,\n31 o prezeg rouantelezh Doue hag o kelenn ar pezh a sell ouzh an Aotrou Jezuz-Krist, gant pep frankiz hag hep harz ebet.