1 Bez' e oa un den eus Ramataim-Zofim, eus menez Efraim, a oa e anv Elkana mab Jeroboam, mab Elihu, mab Tohu, mab Zuf, un Efratiad.\n2 Div wreg en doa, anv ar gentañ a oa Anna, hag anv an eil Penina. Ha Penina he doa bugale, met Anna n'he doa ket a vugale.\n3 Ha bep bloaz, an den-mañ a bigne eus e gêr evit azeuliñ AOTROU an armeoù hag aberzhiñ dezhañ e Silo. Daou vab Eli, Hofni ha Fineaz a oa eno aberzhourien an AOTROU.\n4 Hag an deiz ma aberzhe Elkana, e roe lodennoù da Benina e wreg ha d'hec'h holl vibien ha merc'hed.\n5 Met reiñ a rae da Anna ul lodenn doubl, rak karout a rae Anna. Met an AOTROU en doa serret he mammog.\n6 Hag he c'hevezerez he glac'hare c'hwerv bras evit he fuloriñ, dre m'en doa serret an AOTROU he mammog.\n7 Hag evel-se e rae-eñ bep bloaz. Bep gwech ma pigne Anna da di an AOTROU, Penina a rae poan dezhi en hevelep doare. Hag Anna a ouele ha ne zebre netra.\n8 Hag Elkana he gwaz a lavare dezhi: Anna, perak e ouelez? Perak ne zebrez ket? Perak eo trist da galon? N'on ket gwelloc'h evidout eget dek mab?\n9 Goude bezañ debret hag evet e Silo, Anna a savas. Eli an aberzhour a oa azezet war e gador e-kichen unan eus peulioù templ an AOTROU.\n10 Hi eta, an ene leun a c’hwervder, a bedas an AOTROU, o skuilhañ kalz a zaeroù.\n11 Hag e reas ur gouestl o lavarout: AOTROU an armeoù, mar sellez ouzh glac'har da servijerez, ma'z pez soñj ac'hanon, ma n'ankounac'haez ket da servijerez, ma roez da'z servijerez ur bugel paotr, e roin anezhañ d'an AOTROU holl zeizioù e vuhez, hag an aotenn ne dremeno ket war e benn.\n12 Evel ma kendalc'he he fedenn dirak an AOTROU, Eli a sellas ouzh he genoù.\n13 Anna a gomze en he c'halon, o fiñval hepken he muzelloù, ha ne veze ket klevet he mouezh. Eli a gredas eta e oa mezv.\n14 Eli a lavaras dezhi: Betek peur e vi mezv? Kae da dremen da win.\n15 Anna a respontas o lavarout: Nann va aotrou, me a zo ur vaouez glac'haret en he spered, ne'm eus evet na gwin na boeson, met skuilhet em eus va ene dirak an AOTROU.\n16 Na gemer ket da servijerez evit ur vaouez a netra, rak er vrasted eus va foan hag eus va glac'har eo em eus komzet betek bremañ.\n17 Neuze Eli a respontas o lavarout: Kae e peoc'h, ha ra roio Doue Israel dit an dra ac'h eus goulennet digantañ.\n18 Hag hi a lavaras: Ra gavo da servijerez trugarez dirak da zaoulagad. Hag ar vaouez a yeas gant hec'h hent, hag e tebras, hag he dremm ne voe ken evel diagent.\n19 Goude-se e savjont mintin mat, e stoujont dirak an AOTROU, hag e tistrojont da zont d'o zi da Rama. Hag Elkana a anavezas Anna e wreg, hag an AOTROU en doe soñj anezhi.\n20 Hag e c'hoarvezas ma koñsevas Anna, ha ma c'hanas ur mab en amzer dereat, hag e c'halvas e anv Samuel, rak, emezi, e c'houlennet em eus digant an AOTROU.\n21 Elkana he gwaz a bignas gant e holl diegezh evit kinnig d'an AOTROU an aberzh-bloaz hag e ouestl.\n22 Met Anna ne bignas ket, rak lavarout a reas d'he gwaz: N'in ket betek ma vo dizonet ar paotr, ha neuze ez in, evit ma vo kinniget dirak an AOTROU, ha ma chomo eno da viken.\n23 Elkana he gwaz a lavaras dezhi: Gra ar pezh a gavez mat, chom ken na'z po e zizonet. Ra seveno an AOTROU e gomz! Evel-se ar wreg a chomas hag a vagas he mab ken n'he doe e zizonet.\n24 Adalek ma voe dizonet, e lakaas anezhañ da bignat ganti, hag e kemeras tri leue, un efa (~ 22 l) bleud hag ul lestrad gwin, hag e kasas anezhañ da di an AOTROU da Silo. Ar bugel a oa yaouank-kenañ c'hoazh.\n25 Hag e lazhjont ul leue, hag e tegasjont ar bugel da Eli.\n26 Hi a lavaras: Me az ped, va aotrou! Ken gwir ha ma vev da ene, va aotrou, me eo ar vaouez en em zalc'he ez kichen hag a bede an AOTROU.\n27 Evit ar bugel-mañ eo e peden, hag an AOTROU en deus selaouet ouzhin em fedenn.\n28 Evel-se e prestan anezhañ d'an AOTROU, prestet e vo d'an AOTROU evit holl zeizioù e vuhez. Hag e stoujont eno dirak an AOTROU.\n1 Neuze Anna a bedas hag a lavaras: Tridal a ra va c'halon en AOTROU, va c'horn a zo savet gant an AOTROU, va genoù a zigor a-enep va enebourien, dre ma'z on laouen ez silvidigezh.\n2 Nikun n'eo santel evel an AOTROU, n'eus hini all ebet nemedout, n'eus roc'h ebet evel hon Doue.\n3 Na lavarit ket kement a gomzoù rok. Gant na zeuio ket komzoù balc'h eus ho kenoù, rak an AOTROU eo un Doue a anavez pep tra, ha gantañ eo pouezet an oberoù.\n4 Gwareg ar re c'halloudek a zo torret, hag ar re sempl a zo gourizet gant nerzh.\n5 Ar re o doa o gwalc'h a zo feurmet evit bara, hag ar re o doa naon o deus paouezet. Ar vaouez gaonac’h zoken he deus ganet seizh, hag an hini he doa kalz mibien a zo diflaket.\n6 An AOTROU a ra mervel hag a ra bevañ. Eñ a ra diskenn d'al lec'h ar marv hag a ra da zont er-maez.\n7 An AOTROU a baoura hag a binvidika. Eñ a izela hag a uhela.\n8 Adsevel a ra ar paour eus ar poultr, tennañ a ra an ezhommeg diwar an teil, evit e lakaat da azezañ gant ar briñsed, hag e ro dezo da hêrezh un tron a c'hloar. Rak peulioù an douar a zo d'an AOTROU, ha lakaet en deus warno ar bed.\n9 Diwall a ra treid e re garet-mat, met ar re fall a zo dilavar en deñvalijenn, rak an den ne greñvaio ket gant e nerzh e-unan.\n10 Enebourien an AOTROU a vo bruzunet, eus an neñvoù e ra kurunoù warno. An AOTROU a varno ar pennoù pellañ eus an douar, reiñ a raio nerzh d'e roue, hag e savo korn e olevad.\n11 Hag Elkana a yeas d'e di da Rama, met ar bugel a chomas e servij an AOTROU dirak Eli an aberzhour.\n12 Hogen mibien Eli a oa tud fall. N'anavezent ket an AOTROU.\n13 Setu amañ giz an aberzhourien-se e-keñver ar bobl: Pa rae unan bennak un aberzh, servijer an aberzhour a zeue pa veze lakaet da verviñ ar c'hig, o kaout en e zorn ur fourchetez tri biz,\n14 hag e pike e-barzh ar chaodouron, pe ar gaoter, pe ar pothouarn, pe ar pod. An aberzhour a gemere evitañ kement a save ar fourchetez. Evel-se e raent e-keñver holl re Israel a zeue di, da Silo.\n15 Zoken a-raok ma veze lakaet al lard da leskiñ, servijer an aberzhour a zeue hag a lavare d'an den a aberzhe: Ro kig da rostañ evit an aberzhour, rak ne gemero ket diganit kig bervet, met kig kriz.\n16 Mar lavare dezhañ an den: Ra vo lakaet al lard da leskiñ, ha goude-se e kemeri ar pezh a fello dit, neuze e lavare: Nann! Reiñ a ri bremañ, anez me a gemero dre nerzh.\n17 Ha pec'hed an dud yaouank-se a voe gwall-vras dirak an AOTROU, rak disprizañ a raent prof an AOTROU.\n18 Samuel a servije dirak an AOTROU, ar bugel a oa gourizet gant un efod lin.\n19 E vamm a rae dezhañ ur vantell vihan a zegase dezhañ bep bloaz, pa bigne gant he gwaz evit kinnig an aberzh-bloaz.\n20 Eli a vennigas Elkana hag e wreg o lavarout: Ra roio an AOTROU dit bugale eus ar wreg-mañ, evit ar prest he deus graet d'an AOTROU. Hag e tistrojont d'o c'hêr.\n21 An AOTROU a weladennas Anna, a goñsevas hag a c'hanas tri mab ha div verc'h. Ha Samuel yaouank a greske e-kichen an AOTROU.\n22 Eli a oa gwall gozh, hag e klevas kement holl a rae e vibien da holl Israel, ha penaos e kouskent gant ar maouezed en em zastume ouzh dor teltenn an engalv.\n23 Hag e lavaras dezho: Perak e rit traoù evel-se? Rak klevout a ran, a-berzh an holl bobl, hoc'h oberoù fall.\n24 Na rit ket an traoù-se, va mibien. Ar vrud a glevan n'eo ket mat, lakaat a rit da bec'hiñ pobl an AOTROU.\n25 Mar pec'h un den a-enep un den all, Doue en barno; met mar pec'h unan bennak a-enep an AOTROU, piv a bedo evitañ? Met ne sentjont ket ouzh mouezh o zad, rak an AOTROU a felle dezhañ o lakaat d'ar marv.\n26 Ha Samuel yaouank a greske hag a blije d'an AOTROU ha d'an dud.\n27 Un den Doue a zeuas da gavout Eli hag e lavaras dezhañ: Evel-henn e komz an AOTROU: Ne'm boa ket en em ziskuliet da di da dad pa oant en Ejipt e ti Faraon?\n28 E zibabet em eus a-douez holl veuriadoù Israel, evit bezañ va aberzhour, evit kinnig war va aoter, evit lakaat da vogediñ ezañs, evit dougen an efod dirazon, hag em eus roet da di da dad an holl brofoù graet dre an tan eus mibien Israel.\n29 Perak hoc'h eus pellaet gant taolioù-treid va aberzh ha va donezon am eus gourc'hemennet d'ober em chomlec'h? Perak ec'h eus enoret da vibien muioc'h egedon, evit en em lardañ gant ar gwellañ eus donezonoù Israel va fobl?\n30 Setu perak e lavar an AOTROU Doue Israel: Disklêriet em eus e kerzhje da di ha ti da dad dirazon da viken. Met bremañ e lavar an AOTROU: Pell diouzhin! Rak enoriñ a rin ar re a enor ac'hanon, met ar re am dispriz a vo disprizet.\n31 Setu e teu an deizioù ma troc'hin da vrec'h ha brec'h ti da dad, e doare ma ne vo den kozh ebet ez ti.\n32 Hag e weli un enebour em chomlec'h, e-pad ma kaso Doue pep seurt madoù da Israel, ha ne vo biken den kozh ez ti.\n33 An hini eus da re na'm bo ket lamet eus kichen va aoter, a vo evit glac'hariñ da zaoulagad hag enkreziñ da ene, hag holl vibien da di a varvo en oad-gour.\n34 Hag ar pezh a c'hoarvezo gant da zaou vab, Hofni ha Fineaz, a servijo da arouez dit: mervel a raint o-daou d'an hevelep deiz.\n35 Me a lakaio din un aberzhour feal, unan hag a raio hervez va c'halon ha va ene. Hag e savin dezhañ un ti padus, hag e kerzho dirak va olevad da viken.\n36 Ha piv bennek a vo manet eus da di a zeuio da stouiñ dirazañ, evit kaout ur pezh arc'hant hag un tamm bara, hag e lavaro dezhañ: Laka ac'hanon, me az ped, da vont en unan eus kargoù ar velegiezh, evit debriñ un tamm bara.\n1 Samuel yaouank a servije an AOTROU dirak Eli. Ha komz an AOTROU a oa rouez en deizioù-se, ne oa ket a weledigezh o tont war wel.\n2 Hag un deiz e c'hoarvezas kement-mañ: Eli a oa gourvezet en e lec'h, e zaoulagad a oa krog da deñvalaat ha ne c'helle ken gwelout,\n3 lamp Doue ne oa ket c'hoazh marv, Samuel a oa gourvezet e templ an AOTROU el lec'h ma oa arc'h an AOTROU,\n4 ha neuze an AOTROU a c'halvas Samuel. Respont a reas: Setu-me amañ!\n5 Hag e redas da gavout Eli, hag e lavaras: Setu-me amañ, rak va galvet ec'h eus. Hag e lavaras: Ne'm eus ket da c'halvet, kae da c'hourvez. Hag ez eas da c'hourvez.\n6 An AOTROU a c'halvas c'hoazh Samuel, ha Samuel a savas hag a yeas da gavout Eli, hag e lavaras: Setu-me amañ, rak va galvet ec'h eus. Hag e lavaras: Va mab, ne'm eus ket da c'halvet, kae da c'hourvez.\n7 Samuel n'anaveze ket c'hoazh an AOTROU, ha komz an AOTROU ne oa ket bet c'hoazh diskuliet dezhañ.\n8 An AOTROU a c'halvas c'hoazh Samuel evit an deirvet gwech, ha Samuel a savas hag a yeas da gavout Eli, hag e lavaras: Setu-me amañ, rak va galvet ec'h eus. Eli a gomprenas e c'halve an AOTROU ar bugel.\n9 Neuze Eli a lavaras: Kae da c'hourvez, ha mard out galvet, e lavari: Komz, AOTROU, da servijer a selaou. Samuel a yeas eta da gousket en e lec'h.\n10 An AOTROU a zeuas hag en em zalc'has eno, hag e c'halvas evel bewech: Samuel, Samuel! Ha Samuel a lavaras: Komz, rak da servijer a selaou.\n11 Neuze an AOTROU a lavaras da Samuel: Setu ez an d'ober en Israel un dra na c'hello den klevout hep ma tinto e zivskouarn.\n12 En deiz-se e rin a-enep Eli kement am eus lavaret diwar-benn e di, en ur zeraouiñ hag en ur echuiñ.\n13 Rak e aliet em eus ez aen da gastizañ e di da viken, en abeg d'an direizhder a anavez, rak e vibien a zo en em lakaet euzhus, hep m'en deus o gourdrouzet.\n14 Setu perak em eus touet da di Eli, na vefe biken dic'haouet direizhder ti Eli na dre aberzh na dre zonezon.\n15 Samuel a chomas kousket betek ar mintin, hag e tigoras dorojoù ti an AOTROU. Samuel en doa aon da zisklêriañ ar weledigezh da Eli.\n16 Met Eli a c'halvas Samuel o lavarout: Samuel, va mab! Respont a reas: Setu-me amañ!\n17 Eli a lavaras: Pehini eo ar gomz en deus lavaret dit? N'he c'huzh ket ouzhin mar plij. Ra raio Doue dit hervez an diwezhañ rustoni mar kuzhez ur ger hepken ouzhin eus kement en deus lavaret dit.\n18 Samuel eta a zisklêrias dezhañ an holl c'herioù, ha ne guzhas netra outañ. Eli a lavaras: An AOTROU eo, ra raio evel ma kavo mat!\n19 Samuel a greske hag an AOTROU a oa gantañ, ha ne lezas ket da gouezhañ d'an douar hini ebet eus e gomzoù.\n20 Hag holl Israel, adalek Dan betek Beer-Sheba, a ouie e oa lakaet Samuel da brofed an AOTROU.\n21 Hag an AOTROU a gendalc'he d'en em ziskouez e Silo, rak an AOTROU en em ziskulie da Samuel e Silo dre gomz an AOTROU.\n1 Komz Samuel a voe evit holl Israel. Mont a reas Israel d'ar brezel a-enep ar Filistined, hag e kampjont e-kichen Eben-Ezer, hag ar Filistined a gampas en Afek.\n2 Ar Filistined en em renkas evit an emgann a-enep Israel. Hag e tarzhas an emgann, hag Israel a voe pilet gant ar Filistined, a lazhas war an emgannlec'h war-dro pevar mil den.\n3 Ar bobl a zistroas d'ar c'hamp, hag henaourien Israel a lavaras: Perak en deus hon lezet an AOTROU da vezañ pilet gant ar Filistined? Lakaomp arc'h emglev an AOTROU da zont eus Silo, ra zeuio en hor c'hreiz, ha ra hon dieubo eus dorn hon enebourien.\n4 Ar bobl a gasas eta da Silo, a-belec'h e voe degaset arc'h emglev AOTROU an armeoù, a zo o chom etre ar cherubined. Ha daou vab Eli, Hofni ha Fineaz, a oa eno gant arc'h emglev Doue.\n5 Evel ma'z ae arc'h an AOTROU er c'hamp, holl Israel a laoskas kriadennoù ken bras ma sonas an douar.\n6 Ar Filistined, o klevout trouz ar c'hriadennoù a levenez, a lavaras: Petra eo ar c'hriadennoù a levenez-se e kamp an Hebreed? Hag ec'h anavezjont e oa deuet arc'h an AOTROU d'ar c'hamp.\n7 Ar Filistined o doe aon, rak lavarout a rejont: Doue a zo deuet d'ar c'hamp; hag e lavarjont: Gwalleur deomp! Rak ne oa ket evel-se en deizioù tremenet.\n8 Gwalleur deomp! Piv hon tenno eus dorn an doueoù galloudus-se? An doueoù-se eo ar re o deus skoet war an Ejipsianed dre bep seurt goulioù er gouelec'h.\n9 Filistined, bezit kreñv, bezit kadourien, gant aon na vefec'h sklaved d'an Hebreed, evel ma'z int bet deoc'h. Bezit eta kadourien, ha stourmit.\n10 Ar Filistined a vrezelas eta, hag Israel a voe pilet, ha pep hini a dec'has d'e deltenn. Al lazhadeg a voe bras, tregont mil den war droad eus Israel a gouezhas.\n11 Hag arc'h Doue a voe tapet, ha daou vab Eli, Hofni ha Fineaz, a varvas.\n12 Un den eus Benjamin a dec'has eus an emgann hag a zeuas da Silo en deiz-se, e zilhad roget ha douar war e benn.\n13 Hag evel ma errue, setu, Eli a oa azezet war e gador e kostez an hent, o c'hortoz, rak e galon a grene abalamour da arc'h Doue. An den-mañ a yeas e kêr da gas ar c'heloù-se, hag holl gêr a c'harmas.\n14 Eli, o klevout ar garmoù-se, a lavaras: Petra eo an trouz-se? Hag an den-mañ a hastas dont da gavout Eli hag a roas keloù dezhañ.\n15 Eli a oa oadet a driwec'h vloaz ha pevar-ugent, hag e zaoulagad a oa teñvalaet ha ne c'helle ket gwelout.\n16 An den a lavaras eta da Eli: Dont a ran eus an emgann, hag ez on tec'het eus an emgann hiziv. Eli a lavaras: Petra eo c'hoarvezet, va mab?\n17 An hini a roe keloù a respontas o lavarout: Israel en deus tec'het dirak ar Filistined, ha zoken ez eus bet ul lazhadeg vras e-touez ar bobl. Da zaou vab, Hofni ha Fineaz, a zo marv ivez, hag arc'h Doue a zo bet tapet.\n18 Adal m'en doa komzet eus arc'h Doue, Eli a gouezhas en a-dreñv diwar e gador, e-kichen an nor, hag e torras e gilpenn, hag e varvas., rak un den kozh ha pouezus e oa. Barnet en doa Israel daou-ugent vloaz.\n19 E verc'h-kaer, gwreg Fineaz, a oa dougerez ha prest da wilioudiñ. O vezañ klevet ar c'heloù e oa arc'h Doue tapet, hag e oa he zad-kaer hag he fried marvet, e plegas hag e c'hanas, rak he gwentloù a oa deuet dezhi.\n20 Evel ma varve, ar re a oa en he c'hichen a lavaras dezhi: Na'z pez ket aon, rak ur mab ec'h eus ganet. Met ne respontas netra ha ne reas ket a van.\n21 Hag ec'h anvas ar paotr Ikabod (= gloar ebet) en ur lavarout: Ar c'hloar a zo lamet eus Israel; rak arc'h Doue a zo bet tapet, hag abalamour d'he zad-kaer ha d'he fried\n22 Lavarout a reas: Ar c'hloar a zo lamet eus Israel, rak arc'h Doue a zo bet tapet.\n1 Ar Filistined a gemeras arc'h Doue, hag he c'hasas eus Eben-Ezer da Asdod.\n2 Ar Filistined a gemeras arc'h Doue, hag he c'hasjont da di Dagon, hag he lakajont e-kichen Dagon.\n3 An deiz war-lerc'h tud Asdod a savas mintin mat, ha setu, Dagon a oa kouezhet, e zremm d'an douar, dirak arc'h an AOTROU. Hag e kemerjont Dagon, hag e lakajont anezhañ en e lec'h.\n4 Sevel a rejont adarre an deiz war-lerc'h mintin mat, ha setu, Dagon a oa kouezhet, e zremm d'an douar, dirak arc'h an AOTROU. Ha penn Dagon, hag e zaouarn, a oa troc'het, war an treuzoù. Korf-bras Dagon hepken a chome dezhañ.\n5 Setu perak aberzhourien Dagon, hag an holl re a ya en e di en Asdod, ne gerzhont ken war an treuzoù betek hiziv.\n6 Goude-se, dorn an AOTROU a bounneraas war dud Asdod hag a c'hlac'haras o bro, hag e skoas warno gant ruzderioù, en Asdod hag en he ziriad.\n7 Tud Asdod, o welout kement-se, a lavaras: Arc'h Doue Israel ne chomo ket ganeomp, rak e zorn a zo pounneraet warnomp ha war Dagon hon doue.\n8 Hag e kerc'hjont hag e tastumjont holl briñsed ar Filistined, hag e lavarjont: Petra a raimp gant arc'h Doue Israel? Hag e respontjont: Ra vo kaset arc'h Doue Israel betek Gad. Hag e tezougjont arc'h Doue Israel.\n9 Met goude ma oa bet dezouget, dorn an AOTROU a voe war gêr, hag e reas eno un drubuilh vras. Skeiñ a reas war dud kêr, adalek ar bihanañ betek ar brasañ, hag e teuas dezho ruzderioù.\n10 Kas a rejont eta arc'h Doue da Ekron. Pa erruas arc'h Doue en Ekron, an Ekroniz a grias o lavarout: Degaset o deus deomp arc'h Doue Israel, evit hol lakaat da vervel, ni hag hor pobl!\n11 Hag e kerc'hjont hag e tastumjont holl briñsed ar Filistined, hag e lavarjont: Lezit arc'h Doue Israel da vont, ha ma tistroio d'he lec'h, evit na varvimp ket, ni hag hor pobl. Rak ur spont a varv a oa dre holl gêr, ha dorn Doue a bounnerae warno.\n12 An dud na varvent ket a veze skoet gant ruzderioù, ha garmadeg kêr a bigne betek an neñv.\n1 Arc'h an AOTROU a voe seizh miz e bro ar Filistined.\n2 Ar Filistined a c'halvas an aberzhourien hag an divinourien, hag e lavarjont dezho: Petra a raimp gant arc'h an AOTROU? Deskit deomp penaos he c'hasimp d'he lec'h?\n3 Hag e respontjont: Mar kasit kuit arc'h Doue Israel, n'he c'hasit ket goullo. Na vankit ket d'ober un aberzh a gablusted, ha neuze e viot yac'haet, hag e ouiot perak n'en em denn ket e zorn diwarnoc'h.\n4 Hag e lavarjont: Peseurt aberzh a gablusted a raimp? Hag e respontjont: Hervez niver priñsed ar Filistined, pemp gwazrudez aour ha pemp logodenn aour, rak un hevelep gouli a zo bet warnoc'h holl ha war ho priñsed.\n5 Ober a reot skeudennoù eus ho ruzderioù, ha skeudennoù eus al logod a zistruj ar vro, hag e roiot gloar da Zoue Israel. Marteze e skañvaio e zorn diwarnoc'h, diwar ho toueoù, ha diwar ho pro.\n6 Perak e kaletafec'h ho kalon, evel m'o deus kaletaet an Ejipsianed ha Faraon o c'halon? Goude m'en doe graet a-enep dezho e vurzhudoù, daoust hag-eñ n'o lezjont ket da vont kuit? Hag ez ejont kuit.\n7 Bremañ eta kemerit peadra d'ober ur c'harr nevez ha div vuoc'h a ro da zenañ ha n'eus ket bet c'hoazh lakaet warno ar yev, stagit an div vuoc'h ouzh ar c'harr, ha distroit o re vihan d'ar gêr.\n8 Kemerit arc'h an AOTROU, ha lakait anezhi war ar c'harr. An oberennoù aour ho po paeet evel aberzh a gablusted a lakaiot en ur c'houfrig en he c'hichen, hag e kasot anezhi, hag ez aio kuit.\n9 Neuze e sellot. Mar pign etrezek Bet-Shemesh, dre hent an harz, eo an AOTROU an hini en deus graet deomp an droug bras-se. Ma ne ra ket, e ouezimp n'eo ket e zorn en deus skoet warnomp, met eo c'hoarvezet kement-mañ ganeomp dre zarvoud.\n10 Hag an dud-mañ a reas evel-se. Kemer a rejont div vuoc'h a roe da zenañ, hag e stagjont anezho ouzh ar c'harr, hag e serrjont o re vihan er gêr.\n11 Hag e lakajont arc'h an AOTROU war ar c'harr, hag ur c'houfrig gant al logod aour ha skeudennoù o ruzderioù.\n12 Neuze ar buoc'hed a yeas eeun gant hent Bet-Shemesh, hag en em zalc'hjont atav war an hevelep hent, o kerzhout hag o vlejal, hep distreiñ nag a-zehoù nag a-gleiz. Priñsed ar Filistined a yeas war o lerc'h betek harz Bet-Shemesh.\n13 Tud Bet-Shemesh a vede ed en traonienn. Hag e savjont o daoulagad hag e weljont an arc'h, hag o doe levenez ouzh he gwelout.\n14 Ar c'harr a zeuas e park Jozue eus Bet-Shemesh, hag a arsavas eno. Hag eno e oa ur maen bras, hag e voe faoutet koad ar c'harr, ha kinniget ar buoc'hed evel loskaberzh d'an AOTROU.\n15 Al Levited a ziskennas arc'h an AOTROU hag ar c'houfrig a oa en he c'hichen, ma oa ennañ an oberennoù aour, hag o lakajont war ar maen bras. En deiz-se tud Bet-Shemesh a ginnigas loskaberzhoù hag a aberzhas aberzhoù d'an AOTROU.\n16 Ha pemp priñs ar Filistined, o vezañ gwelet kement-se, a zistroas da Ekron an deiz-se.\n17 Setu ar ruzderioù aour a roas ar Filistined d'an AOTROU evel aberzh a gablusted: unan evit Asdod, unan evit Gaza, unan evit Askalon, unan evit Gad, unan evit Ekron.\n18 Al logod aour a oa hervez niver holl gêrioù ar Filistined a oa dindan ar pemp priñs, ken ar c'hêrioù serret ken ar bourc'hioù digor. Ar maen bras a oa lakaet arc'h an AOTROU warnañ, a zo c'hoazh betek hiziv e park Jozue eus Bet-Shemesh.\n19 Hogen an AOTROU a skoas war dud Bet-Shemesh, dre m'o doa sellet ouzh arc'h an AOTROU. Hag e skoas e-touez ar bobl war hanter-kant mil dek den ha tri-ugent. Ar bobl a reas kañv, dre m'en doa skoet an AOTROU warno gant ur gouli bras.\n20 Neuze e lavaras tud Bet-Shemesh: Piv a c'hellfe derc'hel dirak an AOTROU, an Doue santel? Ha war-zu piv e pigno an arc'h o pellaat diouzhomp?\n21 Hag e kasjont kannaded da dud Kirjad-Jearim, da lavarout dezho: Ar Filistined o deus kaset arc'h an AOTROU d'ar gêr. Diskennit d'he lakaat da bignat ganeoc'h.\n1 Tud Kirjad-Jearim a zeuas hag a lakaas arc'h an AOTROU da bignat, hag e kasjont anezhi da di Abinadab war ar c'hrec'h. Hag e santelajont Eleazar e vab evit mirout arc'h an AOTROU.\n2 Pell bras e oa abaoe an deiz ma voe lakaet arc'h an AOTROU e Kirjad-Jearim, ugent vloaz e oa. Hag holl di Israel en em lakaas da huanadiñ war-lerc'h an AOTROU.\n3 Samuel a gomzas ouzh holl di Israel o lavarout: Mar distroit a holl galon d'an AOTROU, lamit eus ho touez an doueoù estren hag Astarte, ha distroit ho kalon etrezek an AOTROU, servijit-eñ hepken, hag ho tieubiñ a raio eus dorn ar Filistined.\n4 Neuze mibien Israel a lamas kuit ar Baaloù hag Astarte, evit servijañ an AOTROU hepken.\n5 Samuel a lavaras: Dastumit holl Israel e Mizpa, hag e pedin an AOTROU evidoc'h.\n6 En em zastum a rejont eta e Mizpa, hag eno e tennjont dour d'e skuilhañ dirak an AOTROU, hag e yunjont en deiz-se, hag e lavarjont: Pec'het hon eus a-enep an AOTROU! Ha Samuel a varnas mibien Israel e Mizpa.\n7 Pa glevas ar Filistined e oa dastumet mibien Israel e Mizpa, priñsed ar Filistined a bignas a-enep Israel. Ha pa glevas mibien Israel kement-mañ, o doe aon dirak ar Filistined.\n8 Mibien Israel a lavaras da Samuel: Na baouez ket da grial evidomp etrezek an AOTROU hon Doue, evit ma tieubo ac'hanomp eus dorn ar Filistined.\n9 Neuze e kemeras Samuel un oan-laezh, a ginnigas en e bezh d'an AOTROU evel loskaberzh. Ha Samuel a grias etrezek an AOTROU evit Israel, hag an AOTROU a selaouas outañ.\n10 Hag evel ma kinnige Samuel al loskaberzh, ar Filistined a dostaas evit ober brezel da Israel. Met an AOTROU a lakaas ar c'hurunoù d'ober un trouz bras war ar Filistined en deiz-se, hag e voent disparfoeltret ha pilet gant Israel.\n11 Tud Israel a yeas er-maez eus Mizpa hag a redas war-lerc'h ar Filistined, hag e skojont warno betek dindan Bet-Kar.\n12 Ha Samuel a gemeras ur maen, a lakaas etre Mizpa ha Shen, hag en anvas Eben-Ezer (= maen ar sikour), hag e lavaras: An AOTROU en deus hor sikouret betek amañ.\n13 Ar Filistined a oa izelaet, ha ne zeujont ken war zouaroù Israel. Hag e voe dorn an AOTROU a-enep ar Filistined e-pad holl amzer Samuel.\n14 Ar c'hêrioù bet tapet gant ar Filistined digant Israel a zistroas da Israel, adalek Ekron betek Gad, gant o ziriadoù. Israel o dieubas eus dorn ar Filistined, hag e voe peoc'h etre Israel hag an Amoreaned.\n15 Samuel a varnas Israel holl zeizioù e vuhez.\n16 Mont a rae bep bloaz d'ober tro Betel, Gilgal ha Mizpa, hag e varne Israel en holl lec'hioù-se.\n17 Hag e tistroe da Rama, rak eno e oa e di, hag eno e varne Israel, hag e savas eno un aoter d'an AOTROU.\n1 Pa voe deuet Samuel da vezañ kozh, e lakaas e vibien da varnerien war Israel.\n2 E gentañ-ganet a oa anvet Joel, hag an eil Abija, hag e varnent e Beer-Sheba.\n3 Met e vibien ne gerzhent ket war e hent, ha treiñ a raent diwarnañ evit klask ar gounid, hag e tegemerent donezonoù, hag e wallsient ar gwir.\n4 Neuze holl henaourien Israel en em zastumas, hag a zeuas da gavout Samuel e Rama.\n5 Lavarout a rejont dezhañ: Setu, deuet out da vezañ kozh, ha da vibien ne gerzhont ket war da hent. Bremañ laka warnomp ur roue evit hor barn, evel m'o deus an holl vroadoù.\n6 Displijout a reas da Samuel ar ger-mañ: Laka warnomp ur roue evit hor barn. Ha Samuel a bedas an AOTROU.\n7 An AOTROU a lavaras da Samuel: Sent ouzh mouezh ar bobl e kement ha ma lavaront dit, rak n'eo ket te an hini a daolont kuit, met me eo a daolont kuit, evit na renin ken warno.\n8 Hervez an holl oberoù o deus graet abaoe an deiz ma em eus o lakaet da bignat eus an Ejipt betek hiziv, o tilezel ac'hanon hag o servijañ doueoù all, evel-se e reont ez keñver.\n9 Bremañ eta sent ouzh o mouezh. Koulskoude ne vanki ket da rebech anezho ha da zisklêriañ dezho penaos e raio dezho ar roue a reno warno.\n10 Neuze Samuel a lavaras holl gomzoù an AOTROU d'ar bobl a c'houlenne ur roue digantañ.\n11 Hag e lavaras: Setu amañ petra a raio deoc'h ar roue a reno warnoc'h. Kemer a raio ho mibien, hag o lakaio war e girri hag e-touez e varc'hegerien da redek dirak e garr,\n12 hag o lakaio ivez da bennoù a vilieroù ha da bennoù a hanterkantad, hag o lakaio da arat e barkeier, da zastum e eostoù, da ober e vinvioù-brezel ha tenn e girri.\n13 Kemer a raio ho merc'hed, hag e raio diouto porfumerezed, keginerezed ha baraerezed.\n14 Kemer a raio ho parkeier, ho kwini hag ho kwez-olivez gwellañ, hag o roio d'e servijerien.\n15 Sevel a raio an deog diwar ho trevadoù ha diwar ho mendemoù, evit o reiñ d'e spazhidi ha d'e servijerien.\n16 Kemer a raio ho mevelien hag ho mitizhien, an dibab eus ho tud yaouank, hag hoc'h ezen, evit o implijout d'e labourioù.\n17 Sevel a raio an deog diwar ho tropelloù, hag e viot e sklaved.\n18 Garmiñ a reot en deiz-se, en abeg d'ho roue ho po dibabet, met an AOTROU ne selaouo ket ouzhoc'h en deiz-se.\n19 Met ar bobl ne fellas ket dezho selaou ouzh mouezh Samuel, hag e lavarjont: Nann! Met bez' e vo ur roue warnomp,\n20 hag e vimp, ni ivez, evel an holl bobloù. Hor roue hor barno, hag a yelo a-raok deomp, hag hor reno d'ar brezelioù.\n21 Samuel a glevas holl gomzoù ar bobl, hag o lavaras ouzh divskouarn an AOTROU.\n22 Hag an AOTROU a lavaras da Samuel: Sent ouzh o mouezh, laka warno ur roue. Ha Samuel a lavaras da dud Israel: Kit pep hini ac'hanoc'h d'e ger.\n1 Bez' e oa un den eus Benjamin, anvet Kish, mab Abiel mab Zeror mab Bekorad mab Afiak mab ur Benjaminad. Un den kadarn ha kalonek e oa.\n2 Ur mab en doa, anvet Saül, yaouank ha kaer, hag hini ebet eus mibien Israel ne oa kaeroc'h egetañ; adalek e skoaz e oa uheloc'h eget an holl bobl.\n3 Azenezed Kish tad Saül a oa kollet. Kish a lavaras da Saül e vab: Kemer ganit unan eus ar vevelien ha sav; kae da glask an azenezed.\n4 Tremen a reas eta dre venez Efraim, hag e tremenas dre vro Shalisha, ha n'o c'havjont ket. Goude e tremenjont dre vro Shaalim, ha ne oant ket eno. Hag e tremenjont dre vro Benjamin, ha n'o c'havjont ket.\n5 Pa voent deuet da vro Zuf, Saül a lavaras d'e vevel a oa gantañ: Deus ha distroomp ac'hann, gant aon na baouez va zad d'en em chalañ gant an azenezed, ha na vefe nec'het diwar hor pennoù.\n6 Hag ar mevel a lavaras dezhañ: Setu, bez' ez eus en gêr-mañ un den Doue, un den enoret, ha kement a lavar a c'hoarvez. Eomp d'e gavout bremañ, marteze e tesko deomp an hent hon eus da vont gantañ.\n7 Saül a lavaras d'e vevel: Mard eomp d'e gavout, petra a gasimp d'an den-se? Rak n'eus bevañs ebet ken en hor seier, ha n'hon eus prof ebet da gas d'an den Doue. Petra hon eus ganeomp?\n8 Ar mevel a respontas da Saül o lavarout: Setu amañ en em gav etre va daouarn ur c'hard sikl (~ 2,5 g) arc'hant, a roin d'an den Doue, hag e tesko deomp hon hent.\n9 Gwechall en Israel, pa'z aed da c'houlennata Doue, e veze lavaret evel-henn: Deuit, eomp da gavout ar gweler; rak an hini a vez anvet hiziv ar profed a veze anvet gwechall ar gweler.\n10 Saül a lavaras d'e vevel: Lavaret mat ec'h eus, deus, eomp! Hag ez ejont d'ar gêr ma oa an den Doue enni.\n11 Evel ma pignent dre grec'h kêr, e kavjont merc'hed yaouank a yae da dennañ dour, hag e lavarjont dezho: Hag-eñ emañ amañ ar gweler?\n12 Hag e respontjont dezho o lavarout: Setu-eñ amañ dirazout. Hast buan, rak hiziv eo deuet e kêr, dre ma ra ar bobl hiziv un aberzh war an uhellec'h.\n13 Pa viot aet e-barzh kêr, e kavot anezhañ a-raok ma pigno d'an uhellec'h evit debriñ, rak ar bobl ne zebro ket ken na vo deuet, ha ken n'en devo benniget an aberzh. Goude-se ar re a zo pedet a zebro dioutañ. Pignit eta, hag e gavout a reot bremañ.\n14 Pignat a rejont eta da gêr, hag evel ma erruent e kreiz-kêr, setu, Samuel a zeue en arbenn dezho evit pignat d'an uhellec'h.\n15 An AOTROU en doa komzet ouzh Samuel un deiz a-raok ma teuas Saül, o lavarout:\n16 Warc'hoazh d'an eur-mañ e kasin dit un den eus bro Benjamin, hag ec'h olevi anezhañ evit bezañ rener war va fobl Israel, hag eñ a zieubo va fobl eus dorn ar Filistined. Rak sellet em eus ouzh va fobl, rak deuet eo he garm betek ennon.\n17 P'en deus Samuel gwelet Saül, an AOTROU a lavaras dezhañ: Setu an den am eus komzet diwar e benn, eñ eo an hini a reno war va fobl.\n18 Saül a dostaas ouzh Samuel e-kreiz an nor hag a lavaras: Diskouez din, mar plij, pelec'h emañ ti ar gweler.\n19 Samuel a respontas da Saül o lavarout: Me eo ar gweler. Pign dirazon d'an uhellec'h, hag e tebrot ganin hiziv. Ha warc'hoazh ez lezin da vont kuit. Disklêriañ a rin dit kement a zo ez kalon.\n20 Met diwar-benn an azenezed ec'h eus kollet tri deiz 'zo, na vez ket chalet ganto, rak adkavet int. Ha war-zu piv eo ec'h astenn holl c'hoant Israel? N'eo ket war-zu ennout ha war-zu holl di da dad?\n21 Saül a respontas o lavarout: Daoust ha n'on ket Benjaminat, eus an disterañ meuriad a zo en Israel, ha va ziegezh an hini bihanañ eus holl diegezhioù meuriad Benjamin? Perak neuze e komzez evel-se din?\n22 Samuel a gemeras Saül hag e vevel hag o lakaas da vont er sal, hag e roas dezho ul lec'h e penn ar re bedet, a oa war-dro tregont den.\n23 Samuel a lavaras d'ar c'heginer: Ro al lodenn am eus roet dit en ur lavarout: Laka-hi a-gostez.\n24 Ar c'heginer a gemeras ar skoaz gant ar pezh a oa warni, hag he lakaas dirak Saül. Samuel a lavaras: Setu amañ ar pezh a zo bet miret. Laka-eñ dirazout ha debr, rak miret eo bet dit a-benn an eur-mañ, abaoe ma em boa lavaret pediñ ar bobl. Ha Saül a zebras gant Samuel en deiz-se.\n25 Hag e tiskennjont eus an uhellec’h e kêr, ha Samuel a gomzas gant Saül war an doenn.\n26 Goude e savjont da c'houloù-deiz. Samuel a c'halvas Saül war an doenn hag a lavaras: Sav hag ez lezin da vont. Saül a savas eta, hag ez ejont o-daou er-maez, eñ ha Samuel.\n27 Evel ma tiskennent da draoñ kêr Samuel a lavaras da Saül: Lavar d'ar mevel tremen a-raok deomp, hag e tremenas, ha te chom a-sav bremañ, ma rin dit klevout komz Doue.\n1 Samuel a gemeras ur vured eoul, a skuilhas war benn Saül, hag e pokas dezhañ, hag e lavaras: N'en deus ket an AOTROU da olevet evit bezañ rener war e hêrezh?\n2 Hiziv pa vi aet diganin, e kavi daou zen e-kichen bez Rachel war harz Benjamin, e Zelzak, hag e lavarint dit: An azenezed a oas aet da glask a zo bet kavet, ha setu da dad en deus paouezet d'en em chalañ gant an azenezed, met a zo nec'het diwar ho pennoù o lavarout: Petra a rin evit va mab?\n3 Ha pa vi aet ac'hane hag e vi pelloc'h, pa vi deuet betek dervenn an Tabor, en em gavi gant tri den o pignat war-zu Doue da Vetel, hag o tougen, unan anezho tri menn-gavr, unan all teir barenn, hag unan all ul lestrad gwin.\n4 Hag e c'houlennint diganit ha mont a ra mat, hag e roint dit div varaenn a zegemeri eus o daouarn.\n5 Goude-se e teui da C'hibea-Elhoim (= krec'h Doue), el lec'h emañ gwarded ar Filistined, hag e c'hoarvezo, pa'z i e kêr, ma en em gavi gant ur vandenn brofeded o tiskenn eus an uhellec'h, o kaout ul lourenn, un daboulin, ur fleüt hag un delenn en o raok, hag e vint o profediñ.\n6 Neuze Spered an AOTROU a grogo ennout, hag e profedi ganto, hag e teui da vezañ un den all.\n7 Ha pa c'hoarvezo an arouezioù-se ganit, gra kement a gavo da zorn, rak Doue a zo ganit.\n8 Hag e tiskenni a-raok din da C'hilgal. Ha setu e tiskennin da'z kavout evit kinnig loskaberzhoù hag evit aberzhiñ aberzhoù a drugarekadennoù. Gortoz a ri seizh deiz betek ma en em gavin ez kichen, hag e tisklêrin dit ar pezh az po d'ober.\n9 Kerkent ha m'en doa troet e gein evit mont kuit digant Samuel, Doue a gemmas dezhañ e galon evit unan all, hag an holl arouezioù a c’hoarvezas gantañ en deiz-se.\n10 Pa'c'h errujont e Gibea, setu, ur bagad profeded en em gavas dirazañ. Ha Spered an AOTROU a grogas ennañ, hag e profedas en o zouez.\n11 Pa welas an holl re en doa e anavezet diagent e oa gant ar brofeded o profediñ, e lavaras an dud an eil d'egile: Petra eta a zo c'hoarvezet gant mab Kish? Hag-eñ emañ ivez Saül e-touez ar brofeded?\n12 Unan bennak alese a respontas o lavarout: Ha piv eo o zad? Neuze e teuas da vezañ ur c'hrennlavar: Hag-eñ emañ ivez Saül e-touez ar brofeded?\n13 P'en doe paouezet da brofediñ, e teuas d'an uhellec'h.\n14 Eontr Saül a lavaras dezhañ ha d'e vevel: Da belec'h oc'h aet? Hag e respontas: Da glask an azenezed, met evel ma n'hon eus ket o c'havet, omp aet da gavout Samuel.\n15 Eontr Saül a lavaras: Disklêr din ar pezh en deus lavaret deoc'h Samuel.\n16 Ha Saül a lavaras d'e eontr: Lavaret en deus deomp e oa kavet an azenezed. Met ne zisklêrias ket dezhañ ar pezh en doa lavaret Samuel diwar-benn ar rouantelezh.\n17 Samuel a zastumas ar bobl dirak an AOTROU e Mizpa,\n18 hag a lavaras da vibien Israel: Evel-henn e komz an AOTROU Doue Israel: Lakaet em eus Israel da bignat eus an Ejipt, dieubet em eus anezho eus dorn an Ejipsianed hag eus dorn an holl rouantelezhioù a oa ouzh ho kwaskañ.\n19 Met hiziv e taolit kuit ho Toue en deus ho tieubet eus hoc'h holl boanioù hag eus hoc'h holl c’hlac’haroù, hag e lavarit dezhañ: Met laka ur roue warnomp. En em ziskouezit eta bremañ dirak an AOTROU dre veuriadoù ha dre vilieroù.\n20 Samuel a lakaas da dostaat holl veuriadoù Israel, ha meuriad Benjamin a voe merket.\n21 Goude e lakaas meuriad Benjamin da dostaat dre diegezhioù, ha tiegezh Matri a voe merket. Goude e voe merket Saül mab Kish, hag e klaskent anezhañ, met ne oa ket kavet.\n22 Hag e c'houlennatajont c'hoazh an AOTROU: Ha deuet eo amañ c'hoazh un den? An AOTROU a lavaras: Setu-eñ kuzhet e-touez ar pakadoù.\n23 Hag e redjont hag e tennjont anezhañ ac'hane, hag en em zalc'has dirak ar bobl; adalek e skoaz e oa uheloc'h eget an holl bobl.\n24 Samuel a lavaras d'an holl bobl: Gwelout a rit an hini en deus dibabet an AOTROU? N'eus den ebet e-touez an holl bobl a vefe heñvel outañ. Hag an holl bobl a laoskas kriadennoù a levenez o lavarout: Ra vevo ar roue!\n25 Neuze Samuel a lavaras dirak ar bobl gwirioù ar rouantelezh, hag o skrivas en ul levr, a lakaas dirak an AOTROU. Ha Samuel a gasas kuit an holl bobl, pep hini d'e di.\n26 Saül ivez a yeas d'e di da C'hibea, hag ez eas gantañ an dud kadarn en doa teneraet Doue o c'halon.\n27 Met tud fall a lavaras: Penaos e tieubfe hemañ ac'hanomp? Hag e tisprizjont anezhañ, ha ne gasjont prof ebet dezhañ. Met eñ a chomas bouzar ouzh kement-se.\n1 Nakash an Ammonad a bignas hag a gampas a-enep Jabez-Galaad. Holl dud Jabez a lavaras da Nakash: Gra emglev ganeomp, hag e servijimp ac'hanout.\n2 Met Nakash an Ammonad a respontas dezho: En em glevout a rin ganeoc'h gant ma toullin deoc'h-holl ho lagad dehoù, hag e lakain an dismegañs-se war holl Israel.\n3 Henaourien Jabez a lavaras dezhañ: Ro deomp seizh deiz ehan, hag e kasimp kannaded dre holl vro Israel, ha ma ne vez den d'hon dieubiñ, ni en em roio dit.\n4 Ar gannaded a zeuas da C'hibea kêr Saül, hag e lavarjont ar c'homzoù-se d'ar bobl. Hag ar bobl a savas o mouezh hag a c'harmas.\n5 Ha setu e tistroe Saül eus ar parkeier a-dreñv e ejened, hag e lavaras: Petra en deus ar bobl da ouelañ evel-se? Hag e voe kontet dezhañ ar pezh o doa lavaret tud Jabez.\n6 Spered Doue a grogas e Saül pa glevas ar c'homzoù-se, hag e gounnar a entanas meurbet.\n7 Hag e kemeras ur yevad ejened, hag o droc'has a-dammoù, a gasas dre holl vro Israel dre gannaded en ur lavarout: Graet e vo evel-se da ejened ar re na zeuint ket war-lerc'h Saül ha Samuel. Ha spont an AOTROU a gouezhas war ar bobl, hag e teujont er-maez evel un den hepken.\n8 Hag o niveriñ a reas e Bezek: mibien Israel a oa tri c'hant mil, ha tud Juda a oa tregont mil.\n9 Goude e lavarjont d'ar gannaded a oa deuet: Evel-henn e lavarot da dud Jabez-Galaad: Dieubet e viot warc'hoazh, pa vo an heol en e nerzh. Ar gannaded a zistroas hag a zisklêrias-se da dud Jabez, a voe laouenaet a gement-se.\n10 Ha tud Jabez a lavaras d'an Ammoniz: Warc'hoazh ni en em roio deoc'h, hag e reot deomp ar pezh a gavot a vo mat.\n11 Hag antronoz, Saül a lakaas ar bobl e tri bagad, hag ez ejomp d'ar c'hamp da veilhadenn ar mintin, hag e skojont war an Ammoniz betek tommder an deiz. Ar re a chomas a voe stlabezet, ken na chomfe ket daou anezho a-gevret.\n12 Hag ar bobl a lavaras da Samuel: Piv a lavare: Ha ren a raio Saül warnomp? Roit deomp an dud-se, hag o lakaimp d'ar marv.\n13 Saül a lavaras: Den ne vo lakaet d'ar marv en deiz-mañ, rak hiziv en deus graet an AOTROU un dieubidigezh en Israel.\n14 Samuel a lavaras d'ar bobl: Deuit, deomp da C'hilgal, hag eno e nevesaimp ar rouantelezh.\n15 Hag an holl bobl a yeas da C'hilgal, hag eno e lakajont Saül da roue, dirak an AOTROU e Gilgal, hag ec'h aberzhjont aberzhoù a drugarekadennoù dirak an AOTROU. Ha kalz a levenez o doe eno Saül hag holl dud Israel.\n1 Neuze Samuel a lavaras da holl Israel: Setu, sentet em eus ouzh ho mouezh e kement hoc'h eus lavaret din, ha lakaet em eus ur roue warnoc'h.\n2 He bremañ setu ar roue a gerzh a-raok deoc'h. Evidon-me, me a zo kozh, gwenn eo va fenn, ha setu, va mibien a zo ganeoc'h. Kerzhet em eus a-raok ac'hanoc'h adalek va yaouankiz betek hiziv.\n3 Setu-me amañ. Roit testeni a-enep din dirak an AOTROU ha dirak e olevad. Digant piv em eus kemeret an ejen? Digant piv em eus kemeret an azen? Ouzh piv em eus graet gaou? Piv am eus gwasket? Eus dorn piv em eus kemeret ur prof evit serriñ va daoulagad warnañ? Daskoriñ a rin deoc'h.\n4 Hag e respontjont: Ne'c'h eus ket graet gaou ouzhimp, ne'c'h eus ket hor gwasket, ne'c'h eus kemeret netra eus dorn den.\n5 Hag e lavaras dezho: An AOTROU a zo test a-enep deoc'h, e olevad ivez a zo test hiziv, n'hoc'h eus kavet netra etre va daouarn. Hag e respontjont: Test eo.\n6 Neuze Samuel a lavaras d'ar bobl: An AOTROU eo en deus lakaet Moizez hag Aaron, eñ eo en deus graet d'ho tadoù pignat eus bro Ejipt.\n7 Bremañ en em zalc'hit amañ, hag e varnin ac'hanoc'h dirak an AOTROU diwar-benn an holl vadoberoù en deus graet an AOTROU deoc'h ha d'ho tadoù.\n8 Goude ma oa aet Jakob en Ejipt, ho tadoù a grias d'an AOTROU, hag an AOTROU a gasas Moizez hag Aaron, a reas d'ho tadoù mont er-maez eus an Ejipt ha chom el lec'h-mañ.\n9 Met ankounac'haat a rejont an AOTROU o Doue, hag eñ o lakaas etre daouarn Sisera, penn arme Hazor, hag etre daouarn ar Filistined, hag etre daouarn roue Moab a reas brezel dezho.\n10 Neuze e krijont d'an AOTROU o lavarout: Pec'het hon eus, rak dilezet hon eus an AOTROU ha servijet hon eus ar Baaloù hag Astarte. Met bremañ dieub ac'hanomp eus hon enebourien, hag e servijimp ac'hanout.\n11 Hag an AOTROU a gasas Jerubbaal, Bedan, Jefte ha Samuel, hag e tieubas ac'hanoc'h eus dorn hoc'h enebourien a oa en-dro deoc'h, hag oc'h bet o chom e surentez.\n12 Met, o welout e oa Nakash roue mibien Ammon o tont a-enep deoc'h, hoc'h eus lavaret din: Nann! Met ur roue a reno warnomp. Ha kement-se petra bennak ma oa an AOTROU ho Toue, ho roue.\n13 Bremañ eta setu ar roue hoc'h eus dibabet hag hoc'h eus goulennet. Ha setu, an AOTROU en deus lakaet ur roue warnoc'h.\n14 Mar doujit an AOTROU, mar servijit anezhañ, mar sentit ouzh e vouezh, ma n'oc'h ket disent ouzh gourc'hemenn an AOTROU, neuze an AOTROU ho Toue a vo dirazoc'h, c'hwi hag ar roue a reno warnoc'h.\n15 Met ma ne sentit ket ouzh mouezh an AOTROU, ha mar bezit disentus ouzh gourc'hemenn an AOTROU, dorn an AOTROU a vo a-enep deoc'h evel m'eo bet a-enep ho tadoù.\n16 Ha bremañ en em zalc'hit ha gwelit an dra vras ez a an AOTROU d'ober dirak ho taoulagad.\n17 Hag-eñ n'eo ket hiziv eost an ed? Me a grio d'an AOTROU, hag e kaso kurun ha glav, evit ma ouiot ha ma welot pegen bras eo dirak daoulagad an AOTROU an droug hoc'h eus graet o c'houlenn ur roue evidoc'h.\n18 Neuze Samuel a grias d'an AOTROU, hag an AOTROU a gasas kurun ha glav en deiz-se. An holl bobl he doe gwall aon rak an AOTROU ha rak Samuel.\n19 Hag an holl bobl a lavaras da Samuel: Ped an AOTROU da Zoue evit da servijerien, evit na varvimp ket. Rak ouzhpennet hon eus d'hon holl bec'hedoù ar fallagriezh da vezañ goulennet ur roue evidomp.\n20 Samuel a lavaras d'ar bobl: N'ho pet ket aon, graet hoc'h eus an holl droug-se, koulskoude na zistroit ket diouzh an AOTROU, met servijit an AOTROU a holl galon.\n21 Na zistroit ket a-se, rak kement-se a vefe mont war-lerc'h traoù a netra, na rofent gounid ebet deoc'h, ha na zieubfent ket ac'hanoc'h, peogwir ez int traoù a netra.\n22 Rak an AOTROU ne zilezo ket e bobl, abalamour d'e anv bras, dre ma fellas d'an AOTROU ober ganeoc'h e bobl.\n23 Evidon-me, pell diouzhin a bec'hiñ a-enep an AOTROU hag a baouez da bediñ evidoc'h. Met kelenn a rin deoc'h an hent mat hag eeun.\n24 Doujit hepken an AOTROU ha servijit-eñ e gwirionez hag a holl galon, rak gwelit an traoù bras en deus graet en ho keñver.\n25 Met mar grit an droug, e viot distrujet, c'hwi hag ho roue.\n1 Saül en doa renet ur bloaz. Ha p'en doe renet daou vloaz war Israel,\n2 Saül a zibabas tri mil den a-douez Israel. Bez' e oa daou vil gantañ e Mikmash ha war venez Betel, ha mil gant Jonatan e Gibea-Benjamin. Hag e kasas nemorant ar bobl, pep hini d'e deltenn.\n3 Jonatan a gannas gwarded ar Filistined a oa e Geba, hag ar Filistined a glevas kement-se. Saül a reas seniñ ar shofar (= trompilh e korn maout) dre an holl vro en ur lavarout: Ra selaouo an Hebreed!\n4 Evel-se holl Israel a glevas lavarout: Saül en deus kannet gwarded ar Filistined, ha zoken Israel a zo deuet kasaus evit ar Filistined. Ar bobl en em vodas e-kichen Saül e Gilgal.\n5 Hag ar Filistined en em zastumas evit ober brezel da Israel, gant tregont mil karr ha c'hwec'h mil marc'heger, hag ur bobl niverus evel an traezh a zo war vord ar mor. Pignat a rejont hag e kampjont e Mikmash, ouzh sav-heol Bet-Aven.\n6 Tud Israel a welas e oant en ur blegenn fall, rak ar bobl a oa spouronet. Ar bobl en em guzhas er c'hevioù, er bodennoù, e-touez ar reier, el lec'hioù kreñv hag er puñsoù.\n7 Hebreed 'zo hag a dremenas ar Jordan evit mont da vro Gad ha Galaad. Koulskoude Saül a oa c'hoazh e Gilgal, hag an holl bobl a yae war e lerc'h a oa o krenañ.\n8 Hag e c'hortozas seizh deiz, hervez an amzer merket gant Samuel. Met Samuel ne zeue ket da C'hilgal, hag ar bobl a bellae dioutañ.\n9 Saül a lavaras: Degasit din ul loskaberzh hag aberzhoù a drugarekadennoù. Hag e kinnigas al loskaberzh.\n10 Adalek m'en doe echuet da ginnig al loskaberzh, setu ec'h erruas Samuel. Saül a yeas war-arbenn dezhañ evit e saludiñ.\n11 Samuel a lavaras: Petra ac'h eus graet? Saül a respontas: Pa em eus gwelet e pellae ar bobl diouzhin, ha ne zeues ket d'an deiz merket, hag e oa en em zastumet ar Filistined e Mikmash,\n12 em eus lavaret: Ar Filistined a ziskenno bremañ a-enep din e Gilgal, ha ne'm eus ket pedet an AOTROU. Ha goude bezañ en em zalc'het, em eus kinniget al loskaberzh.\n13 Neuze Samuel a lavaras da Saül: Graet ec'h eus follentez, ne'c'h eus ket miret ar gourc'hemenn en deus roet dit an AOTROU da Zoue. Rak an AOTROU en dije bremañ startaet da ren war Israel da viken.\n14 Met bremañ da ren ne vo ket padus. An AOTROU en deus klasket dezhañ un den hervez e galon, hag an AOTROU en deus e c'halvet da vezañ rener war e bobl, dre ma ne'c'h eus ket miret ar pezh en doa an AOTROU gourc'hemennet dit.\n15 Ha Samuel a savas hag a bignas eus Gilgal da C'hibea-Benjamin. Saül a niveras ar bobl en em gave gantañ, hag a oa war-dro c'hwec'h kant den.\n16 Saül, e vab Jonatan, hag ar bobl en em gave ganto, en em zalc'he e Gibea-Benjamin, hag a Filistined a oa o kampiñ e Mikmash.\n17 Hag e teuas tri bagad er-maez eus kamp ar Filistined evit ober distruj. Ur bagad a yeas dre hent Ofra, war-zu Shual.\n18 Ur bagad all a yeas dre hent Bet-Horon, hag an trede bagad a yeas dre hent an harz a zo dirak traonienn Zeboim, war-zu ar gouelec'h.\n19 Ne oa gov ebet en holl vro Israel, rak ar Filistined o doa lavaret: Ret eo herzel ouzh an Hebreed d'ober klezeier pe goafioù.\n20 Holl Israel a ziskenne da gavout ar Filistined, pep hini evit lemmañ e soc'h, e bigell, e vouc'hal pe e bal,\n21 ha pa oa togn ar bal, ar bigell, an tridant, pe ar vouc'hal, ha zoken evit dresañ ar broudoù.\n22 Hag e c'hoarvezas, da zevezh an emgann, ma ne voe kavet na kleze na goaf e daouarn an holl bobl a oa gant Saül ha Jonatan. Kavet e voe hepken gant Saül ha Jonatan.\n23 Ha gwarded eus ar Filistined a zeuas er-maez betek ode Mikmash.\n1 Un deiz, Jonatan mab Saül a lavaras d'an den yaouank a zouge e armoù: Deus ha tremenomp war-zu gwarded ar Filistined a zo en tu all. Met ne lavaras ket-se d'e dad.\n2 Saül en em zalc'he er penn all eus Gibea dindan ar c'hreunavalenn a oa e Migron, hag ur bobl en em gave gantañ, war-dro c'hwec'h kant den anezho.\n3 Akija mab Akitub, breur Ikabod mab Fineaz, mab Eli, aberzhour an AOTROU e Silo, a zouge an efod. Ar bobl ne ouie ket e oa aet kuit Jonatan.\n4 Etre an odeoù a glaske Jonatan mont drezo betek gwarded ar Filistined, e oa un dant roc'h en un tu hag un dant roc'h all en tu all. Unan a voe anvet Bozez (= lugernus), hag egile Sene (= spernek).\n5 Unan eus an dent-se a oa ouzh an hanternoz dirak Mikmash, hag egile ouzh ar c'hreisteiz dirak Geba.\n6 Jonatan a lavaras d'an den yaouank a zouge e armoù: Deus, tremenomp betek gwarded an diamdroc'hidi-se, marteze e labouro an AOTROU evidomp, rak netra ne harzo an AOTROU da zieubiñ gant kalz pe gant nebeut a dud.\n7 An hini a zouge e armoù a lavaras dezhañ: Gra kement a zo ez kalon, kae, me a yelo ganit hervez da galon.\n8 Jonatan a lavaras dezhañ: Setu, tremenomp etrezek an dud-se, hag en em ziskouezimp dezho.\n9 Mar lavaront deomp: Gortozit betek ma vimp aet d'ho kavout! neuze ec'h arsavimp, ha ned aimp ket etrezek enno.\n10 Met mar lavaront deomp: Deuit d'hor c'havout! neuze ez aimp, rak an AOTROU en devo o lakaet etre hon daouarn. Un arouez a vo kement-se deomp.\n11 En em ziskouez a rejont eta o-daou da warded ar Filistined, hag ar Filistined a lavaras: Setu an Hebreed a zeu er-maez eus an toulloù ma oant kuzhet enno.\n12 Hag ar warded a grias da Jonatan ha d'an hini a zouge e armoù o lavarout: Pignit d'hor c'havout, hag e tiskouezimp deoc'h un dra bennak. Jonatan a lavaras d'an hini a zouge e armoù: Pign war va lerc'h, rak an AOTROU en deus o lakaet etre daouarn Israel.\n13 Jonatan a bignas oc'h en em sikour gant e zaouarn hag e dreid, an hini a zouge e armoù war e lerc'h. Ar Filistined a gouezhjont dirak Jonatan, hag an hini a zouge e armoù o lazhas war e lerc'h.\n14 Er c'hentañ taol-se a reas Jonatan hag an hini a zouge e armoù, e voe skoet war-dro ugent den, war un hanter devezh-arat.\n15 Hag e voe ur spont bras er c'hamp, er vro, hag e-touez an holl bobl. Ar gwarded hag ar re a oa aet d'ober distruj a voe spouronet ivez, hag ar vro a grenas. Bez' e voe evel ur spont degaset gant Doue.\n16 Gedourien Saül e Gibea-Benjamin a sellas, ha setu, an engroez a dec'he hag a yae a-stlabez.\n17 Neuze Saül a lavaras d'ar bobl a oa gantañ: Niverit bremañ evit gwelout piv a zo aet kuit diganeomp. Niveriñ a rejont ha setu, Jonatan ne oa ket eno, nag an hini a zouge e armoù.\n18 Saül a lavaras da Akija: Tosta arc'h Doue, rak arc'h Doue a oa en deiz-se gant mibien Israel.\n19 Hag e-pad ma komze Saül ouzh an aberzhour, ar mesk a oa e kamp ar Filistined a yae war-gresk muioc'h-muiañ, ha Saül a lavaras d'an aberzhour: Tenn da zorn!\n20 Saül hag an holl bobl a oa gantañ a voe dastumet, hag ez ejont betek lec'h an emgann, ha setu, ar Filistined o doa tennet ar c'hleze an eil a-enep egile, en ur spontadeg bras-meurbet.\n21 Ar Filistined o doa en o zouez, evel diagent, Hebreed hag a oa pignet eus tro-war-dro d'ar c'hamp, hag int en em unanas d'an Israeliz a oa gant Saül ha Jonatan.\n22 An holl Israeliz hag a oa kuzhet war venez Efraim, o klevout e tec'he ar Filistined, a grogas da redek ivez war o lerc'h evit o c'hannañ.\n23 En deiz-se an AOTROU a zieubas Israel, hag an emgann en em astennas betek Bet-Aven.\n24 An Israeliz a voe skuizhet en deiz-se. Saül en doa lakaet ar bobl d'ober al le-mañ, o lavarout: Milliget eo an den a gemero boued a-raok an abardaez, ken na vin en em veñjet eus va enebourien! Hag an holl bobl ne dañvaas boued ebet.\n25 Holl bobl ar vro a zeuas en ur goadeg, en ul lec'h ma oa mel war-c'horre an douar.\n26 Ar bobl a yeas eta er goadeg, hag e weljont ar mel a zevere, met den ne gasas e zorn d'e c'henoù, rak ar bobl a zouje d'al le.\n27 Jonatan n'en doa ket klevet p'en doa e dad lakaet ar bobl da douiñ. Hag ec'h astennas penn e vazh en doa en e zorn, en soubas en un direnn vel, hag e kasas e zorn d'e c'henoù; hag e zaoulagad a voe sklaeraet.\n28 Neuze unan bennak eus ar bobl a gomzas o lavarout: Da dad en deus lakaet an dud da douiñ start, o lavarout: Milliget eo an den a gemero boued hiziv! Hogen ar bobl a oa skuizh.\n29 Jonatan a lavaras: Va zad en deus trubuilhet ar vro. Gwelit eta penaos eo sklaeraet va daoulagad, dre ma em eus tañvaet un tamm mel-mañ.\n30 A-dra-sur, m'he dije debret hiziv ar bobl eus preizh hec'h enebourien he deus kavet, pegen brasoc'h e vije bet diskar ar Filistined?\n31 Kannañ a rejont en deiz-se ar Filistined adalek Mikmash betek Ajalon, hag ar bobl a voe gwall skuizh.\n32 Hag ar bobl en em daolas war ar preizh, hag e kemerjont deñved, ejened, leueoù, hag o lazhjont war an douar. Hag ar bobl o debras gant ar gwad.\n33 Hag e voe degemennet da Saül o lavarout: Setu, emañ ar bobl o pec'hiñ a-enep an AOTROU, o tebriñ gant gwad. Hag e lavaras: Pec'het hoc'h eus, ruilhit betek ennon raktal ur maen bras.\n34 Ha Saül a lavaras: Kit dre holl e-touez ar bobl, ha lavarit dezho ma tegaso pep hini din e ejen, ha pep hini e zañvad, hag o lazhint amañ. Hag e tebrot anezho, ha ne bec'hot ket a-enep an AOTROU o tebriñ gant gwad. Pep hini eus ar bobl a gasas e ejen war-hed dorn e-pad an noz, hag o lazhjont eno.\n35 Saül a savas d'an AOTROU un aoter, a voe an aoter gentañ a savas d'an AOTROU.\n36 Saül a lavaras: Diskennomp war-lerc'h ar Filistined e-pad an noz, hag o diwiskimp betek sklêrijenn ar beure, ha ne lezimp ket unan da venel. Hag e lavarjont: Gra kement a gavi mat. Met an aberzhour a lavaras: Tostaomp amañ ouzh Doue.\n37 Saül a c'houlennas kuzul digant Doue: Hag-eñ e tiskennin war-lerc'h ar Filistined? O lakaat a ri etre daouarn Israel? Met ne respontas ket dezhañ en deiz-se.\n38 Saül a lavaras: Tostait amañ, c'hwi holl briñsed ar bobl, hag anavezit ha gwelit penaos eo bet graet ar pec'hed-se hiziv,\n39 rak an AOTROU a zo bev, eñ hag a zieub Israel; pa vefe graet kement-se gant va mab Jonatan zoken, a-dra-sur e varvo! Eus an holl bobl, den ne respontas dezhañ.\n40 Neuze e lavaras da holl Israel: En em lakait ouzh un tu, ha me gant Jonatan va mab a vo ouzh egile. Ar bobl a respontas da Saül: Gra ar pezh a gavi mat.\n41 Saül a lavaras d'an AOTROU Doue Israel: Ro da anavezout ar wirionez. Jonatan ha Saül a voe merket, hag ar bobl a dec'has.\n42 Ha Saül a lavaras: Tennit etrezon-me ha Jonatan va mab. Ha Jonatan a voe merket.\n43 Neuze Saül a lavaras da Jonatan: Disklêr din ar pezh ac'h eus graet. Jonatan a zisklêrias dezhañ o lavarout:Tañvaet em eus, gant penn ar vazh a oa ganin, un tamm mel. Setu-me amañ, mervel a rin.\n44 Saül a lavaras: Ra raio Doue din hervez an diwezhañ rustoni ma ne varvez ket, Jonatan.\n45 Met ar bobl a lavaras da Saül: Hag-eñ e varvfe Jonatan, eñ hag en deus roet un dieubidigezh ken bras da Israel? Ne c'hell ket bezañ! An AOTROU a zo bev! Ne gouezho d'an douar blevenn ebet eus e benn, rak gant Doue eo en deus graet-se hiziv. Ar bobl a zieubas Jonatan ha ne varvas ket.\n46 Saül a zistroas eus redek war-lerc'h ar Filistined, hag ar Filistined a yeas d'o lec'h.\n47 Saül a renas eta war Israel, hag e reas brezel a bep tu a-enep e enebourien, a-enep Moab, a-enep mibien Ammon, a-enep Edom, a-enep rouaned Zoba, a-enep ar Filistined. Ha dre-holl ma'z ae, e kase ar spouron.\n48 Dastum a reas nerzh, hag e pilas Amalek, hag e tieubas Israel eus dorn ar re en gwaske.\n49 Mibien Saül a oa Jonatan, Jishvi ha Malkishua. Anvioù e ziv verc'h a oa ar re-mañ: Merab anv an henañ, Mikal anv ar yaouankañ.\n50 Anv gwreg Saül a oa Akinoam merc'h Akimaaz. Anv penn e arme a oa Abner mab Ner, eontr Saül.\n51 Kish tad Saül ha Ner tad Abner a oa mibien Abiel.\n52 E-pad holl amzer Saül, e voe brezelioù garv a-enep ar Filistined. Pa wele Saül ur brezelour kalonek, en kemere en e gichen.\n1 Samuel a lavaras da Saül: An AOTROU en deus va c'haset da oleviñ ac'hanout evel roue war e bobl, war Israel. Bremañ eta selaou mouezh komzoù an AOTROU.\n2 Evel-henn e komz AOTROU an armeoù: Degaset em eus da soñj din ar pezh en deus graet Amalek da Israel, penaos e harzas anezhañ war an hent pa bigne eus an Ejipt.\n3 Kae bremañ, sko war Amalek, ha laka da verz ar pezh en deus, n'espern ket anezhañ, met laka d'ar marv ar wazed hag ar maouezed, ar vugale hag ar re a zen, an ejened hag an deñved, ar c'hañvaled hag an ezen.\n4 Saül a zastumas ar bobl, hag o niveras e Telaim: daou c'hant mil den war droad, ha dek mil den eus Juda.\n5 Saül a zeuas betek kêr Amalek, hag e lakaas tud e spi en draonienn.\n6 Saül a lavaras d'ar g-Kenianed: It, en em dennit, diskennit a-greiz an Amalekited, gant aon n'ho tistrujfen ganto. Rak trugarezus oc'h bet e-keñver holl vibien Israel pa bignent eus an Ejipt. Hag ar Genianed en em dennas a-greiz an Amalekited.\n7 Saül a skoas war Amalek, adalek Havila betek Shur, a zo dirak an Ejipt.\n8 Hag e tapas ez-vev Agag roue Amalek, met lakaat a reas da verz an holl bobl gant barvenn ar c'hleze.\n9 Met Saül hag ar bobl a espernas Agag hag ar re wellañ eus an deñved, eus an ejened, eus al loened lart, eus an oaned, ha kement a oa mat, ne fellas ket dezho o lakaat da verz. Ha nemet ar pezh a oa disprizus ha dister a voe lakaet da verz.\n10 Komz an AOTROU a voe disklêriet da Samuel o lavarout:\n11 Keuz am eus da vezañ lakaet Saül da roue, rak va dilezet en deus, ha n'en deus ket miret va c'homzoù. Samuel a voe glac'haret bras a gement-se, hag e krias d'an AOTROU e-pad an noz.\n12 Samuel a savas mintin mat evit mont da gavout Saül. Hag e voe danevellet da Samuel o lavarout: Deuet eo Saül da Garmel, ha setu, savet en deus eno ur maen-eñvor, ha goude eo distroet, hag o tremen e-biou eo diskennet da Gilgal.\n13 Pa zeuas Samuel da gavout Saül, Saül a lavaras dezhañ: Ra vi benniget gant an AOTROU! Graet em eus hervez komz an AOTROU.\n14 Samuel a lavaras: Petra eo eta ar vegeliadeg deñved ouzh va divskouarn, hag ar vuselladeg ejened a glevan?\n15 Ha Saül a lavaras: Degaset o deus anezho digant an Amalekited, rak ar bobl he deus espernet ar re wellañ eus an deñved hag eus an ejened, evit o aberzhiñ d'an AOTROU da Zoue, hag an nemorant hon eus lakaet da verz.\n16 Samuel a lavaras da Saül: Paouez! Hag e tisklêrin dit ar pezh en deus lavaret an AOTROU din en noz-mañ. Hag e lavaras dezhañ: Komz!\n17 Samuel a lavaras: Pa oas izel ouzh da zaoulagad, deuet out da benn war veuriadoù Israel, ha da olevet en deus an AOTROU da roue war Israel?\n18 An AOTROU en doa da gaset en hent en ur lavarout: Kae ha laka da verz ar bec'herien-se, an Amalekited, gra brezel dezho betek ma ez po distrujet anezho.\n19 Perak ne'c'h eus ket sentet ouzh mouezh an AOTROU? Perak ez out en em daolet war ar preizh, hag ec'h eus graet ar pezh a zisplij d'an AOTROU?\n20 Saül a lavaras da Samuel: Sentet em eus ouzh mouezh an AOTROU, hag ez on aet dre an hent m'en deus va c'haset an AOTROU warnañ, degaset em eus Agag roue Amalek, hag em eus lakaet da verz an Amalekited.\n21 Met ar bobl he deus kemeret diwar ar preizh deñved hag ejened, evel ar gwellañ eus ar pezh lakaet da verz, evit aberzhiñ d'an AOTROU da Zoue e Gilgal.\n22 Neuze Samuel a lavaras: An AOTROU, ha kavout a ra plijadur el loskaberzhoù hag en aberzhoù, evel er sentidigezh ouzh mouezh an AOTROU? Setu, ar sentidigezh a zo gwelloc'h eget an aberzh, selaou outañ a zo gwelloc'h eget lard an tourzed.\n23 An disentidigezh a zo evel pec'hed an divinerezh, an aheurterezh a zo evel an direizhder hag an idolerezh. Dre ma ec'h eus taolet kuit komz an AOTROU, eñ ivez en deus da daolet kuit evel roue.\n24 Saül a lavaras da Samuel: Pec'het em eus, rak ne'm eus ket sentet ouzh gourc'hemenn an AOTROU hag ouzh da gomzoù, aon am boa rak ar bobl, hag em eus sentet ouzh o mouezh.\n25 Met bremañ, mar plij, pardon va fec'hed ha distro ganin, hag e stouin dirak an AOTROU.\n26 Samuel a lavaras da Saül: Ne zistroin ket ganit, rak taolet ec'h eus kuit komz an AOTROU hag an AOTROU en deus da daolet kuit evel roue war Israel.\n27 Evel ma tistroe Samuel evit mont kuit, Saül a grogas e pastell e vantell, a fregas.\n28 Samuel a lavaras dezhañ: An AOTROU en deus freget hiziv rouantelezh Israel diwarnout, hag en deus he roet da'z nesañ, a zo gwelloc'h egedout.\n29 An hini hag a zo nerzh Israel ne c'haouiado ket ha n'en devo ket keuz, rak n'eo ket un den evit kaout keuz.\n30 Saül a lavaras: Pec'het em eus, met bremañ mar plij, ro enor din dirak henaourien va fobl ha dirak Israel; distro ganin, hag e stouin dirak an AOTROU da Zoue.\n31 Samuel a zistroas war-lerc'h Saül, ha Saül a stouas dirak an AOTROU.\n32 Ha Samuel a lavaras: Degasit din Agag roue Amalek. Hag Agag a zeuas davetañ o kaout doare da vezañ laouen, dre ma lavare: A-dra-sur c'hwervoni ar marv a zo aet kuit.\n33 Samuel a lavaras: Evel m'en deus da gleze dirannet gwragez eus o bugale, evel-se da vamm, e-touez ar gwragez, a vo dirannet eus ur mab. Ha Samuel a lakaas Agag a-dammoù dirak an AOTROU e Gilgal.\n34 Ha Samuel a yeas da Rama, ha Saül a bignas d'e di e Gibea-Saül.\n35 Samuel ned eas ken da welout Saül betek deiz e varv, rak Samuel a reas kañv da Saül. Hag an AOTROU en doa keuz da vezañ lakaet Saül roue war Israel.\n1 An AOTROU a lavaras da Samuel: Betek pegeit e ri kañv da Saül, pa em eus e daolet kuit evel roue war Israel? Leugn da gorn gant eoul ha kae. Me a gaso ac'hanout da gavout Jese eus Betlehem, rak gwelet em eus unan e vibien evel roue evidon.\n2 Samuel a lavaras: Penaos ez in? Saül a glevo, hag am lazho. An AOTROU a lavaras: Kemer a ri ganit un annoar, hag e lavari: Deuet on da aberzhiñ d'an AOTROU.\n3 Hag e pedi Jese d'an aberzh, hag e roin dit da anavezout ar pezh az po d'ober, hag ec'h olevi evidon an hini a lavarin dit.\n4 Samuel a reas evel m'en doa lavaret an AOTROU, hag e teuas da Vetlehem. Henaourien kêr a zeredas spouronet dirazañ en ur lavarout: Evit hor mad e teuez?\n5 Hag e respontas: Evit ho mad. Deuet on da aberzhiñ d'an AOTROU. En em santelait, ha deuit ganin d'an aberzh. Hag e reas da Jese ha d'e vibien en em santelaat, hag o fedas d'an aberzh.\n6 Hag evel ma'z aent, e welas Eliab, hag e lavaras ennañ e-unan: A-dra-sur olevad an AOTROU a zo dirazañ.\n7 Met an AOTROU a lavaras da Samuel: Na laka ket evezh ouzh e zremm nag ouzh uhelder e vent, rak taolet em eus kuit anezhañ. An AOTROU ne wel ket evel ma wel an den. An den a sell ouzh diavaez an dud, met an AOTROU a sell ouzh ar galon.\n8 Jese a c'halvas Abinadab, a lakaas da dremen dirak Samuel, a lavaras: An AOTROU n'en deus ket e zibabet.\n9 Jese a lakaas Shamma da dremen, hag e lavaras: An AOTROU n'en deus ket e zibabet.\n10 Jese a lakaas e seizh mab da dremen dirak Samuel, ha Samuel a lavaras da Jese: An AOTROU n'en deus ket o dibabet.\n11 Ha Samuel a lavaras da Jese: Ar re-se eo da holl vibien? Hag e respontas: Menel a ra c'hoazh ar yaouankañ, met emañ o vêsa an deñved. Samuel a lavaras da Jese: Kas d'e gerc'hat, ned aimp ket ouzh taol ken na vo erru amañ.\n12 Kas a reas eta d'e gerc'hat. Melegan e oa, gant daoulagad kaer hag un dremm vrav. An AOTROU a lavaras da Samuel: Sav hag olev-eñ, rak eñ eo.\n13 Neuze Samuel a gemeras ar c'horn eoul hag a olevas anezhañ e-touez e vreudeur. Hag adalek an deiz-se e krogas Spered an AOTROU en David. Ha Samuel a savas hag a yeas da Rama.\n14 Spered an AOTROU en em dennas eus Saül, hag ur spered fall a-berzh an AOTROU a drubuilhas anezhañ.\n15 Servijerien Saül a lavaras dezhañ: Setu, ur spered fall a-berzh Doue a drubuilh ac'hanout.\n16 Ra gomzo an aotrou; da servijerien, a zo dirazout, a glasko un den a ouezo c'hoari gant an delenn. Pa zeuio warnout ar spered fall a-berzh Doue, e c'hoario gant e zorn, hag e vi diboaniet.\n17 Saül a lavaras d'e servijerien: Kavit din eta un den a oar c'hoari mat, ha degasit-eñ din.\n18 Unan eus e servijerien a respontas o lavarout: Setu, gwelet em eus ur mab da Jese eus Betlehem, hag a oar c'hoari; un den kalonek ha nerzhus, ur brezelour eo, a gomz mat, un den kaer, hag an AOTROU a zo gantañ.\n19 Saül a gasas kannaded da Jese, da lavarout: Kas din David da vab hag a zo gant an deñved.\n20 Jese a gemeras un azen, a sammas gant bara, ul lestrad gwin, ur menn-gavr laezh, hag o c'hasas da Saül, dre Zavid e vab.\n21 David a zeuas da gavout Saül, hag en em zalc'has dirazañ. Ha Saül a garas anezhañ, hag e teuas an hini a zoug e armoù.\n22 Saül a gasas da lavarout da Jese: Da bediñ a ran, ma chomo David em servij, rak kavet en deus trugarez dirak va daoulagad.\n23 Pa veze war Saül ar spered fall a-berzh Doue, David a gemere an delenn, hag e c'hoarie warni gant e zorn, ha Saül a veze diboaniet hag aesaet, rak ar spered fall en em denne dioutañ.\n1 Ar Filistined a zastumas o armeoù evit ar brezel, hag en em zastumjont e Soko, a zo e Juda, hag e kampjont etre Soko hag Azeka en Efes-Dammim.\n2 Saül ivez ha tud Israel en em zastumas hag a gampas e traonienn an dervenn; hag en em renkjont evit ar brezel a-enep ar Filistined.\n3 Ar Filistined a oa war ur menez eus un tu, an Israeliz a oa war ur menez eus an tu all, hag edo an draonienn etrezo.\n4 Neuze e teuas er-maez eus kamp ar Filistined un den en em ziskouezas etre an daou lu hag a oa anvet Goliad; eus Gad e oa. E uhelder a oa c'hwec'h ilinad hag ur palvad (~ 3,10 m).\n5 Un tokarn arem a oa war e benn, hag e oa gwisket gant un hobregon skantek. Pouez an hobregon-se a oa pemp mil sikl arem (~ 50 kg).\n6 Morzhedennoù arem en doa war e zivhar, hag ur speg arem war e zivskoaz.\n7 Koad e c'hoaf a oa evel ur granenn eus ur stern-gwiader, ha beg e c'hoaf a boueze c'hwec'h kant sikl houarn (~ 6 kg). An hini a zouge e skoed a gerzhe dirazañ.\n8 En em zerc'hel a reas eta, hag e krias da vagadoù renket Israel o lavarout: Perak e teufec'h er-maez, renket evit an emgann? Hag-eñ n'on ket ur Filistin, ha c'hwi servijerien Saül? Dibabit eta un den, ha ra ziskenno a-enep din.\n9 Mar gell en em gannañ ganin ha va lazhañ, neuze e vimp dindanoc'h, met mard on trec'h warnañ hag e lazhan, c'hwi a vo didanomp hag e servijot ac'hanomp.\n10 Ar Filistin a lavaras: Dismegañset em eus hiziv bagadoù renket Israel! Roit din un den, hag en em gannimp etrezomp.\n11 Saül hag an holl Israeliz a glevas komzoù ar Filistin, hag e voent spouronet hag o doe un aon bras.\n12 Hogen bez' e oa David, mab un Efratiad eus Betlehem Juda anvet Jese, hag en doa eizh mab. An den-se, en amzer Saül, a oa kozh, war an oad e-touez an dud.\n13 Tri mab brasañ Jese a oa aet hag o doa heuliet Saül er brezel. Anvioù e dri mab aet d'ar brezel a oa: ar c'hentañ-ganet Eliab, an eil Abinadab, an trede Shamma.\n14 David a oa an hini yaouankañ, an tri c'hoshañ a oa aet war-lerc'h Saül.\n15 David a yae hag a zistroe digant Saül da vêsa deñved e dad e Betlehem.\n16 Ar Filistin a dostae diouzh ar mintin ha d'abardaez, hag en em ziskouezas daou-ugent devezh.\n17 Jese a lavaras da Zavid e vab: Kemer evit da vreudeur un efa (~ 22 l) gwinizh rostet-mañ hag an dek baraenn-mañ, hag o c'has d'ar c'hamp da'z preudeur.\n18 Kas a ri ivez an dek fourmaj-mañ da benn o milier, hag e weli da vreudeur evit gouzout hag ez int yac'h, hag e tegasi keloù din.\n19 Saül hag int hag holl dud Israel a oa e traonienn an dervenn, oc'h ober brezel a-enep ar Filistined.\n20 David a savas eta mintin mat, a lezas an deñved gant ur mêsaer, a gemeras e samm, hag a yeas evel m'en doa gourc'hemennet dezhañ Jese. Erruout a reas er c'hamp, an arme a yae hag en em renke evit an emgann, hag e laoskjont youc'hoù brezel.\n21 Israel hag ar Filistined o doa renket arme a-enep arme.\n22 David en em zisammas diouzh e vec'h, a lezas etre daouarn an hini a ziwalle ar pakadoù, hag e redas etrezek renkoù an arme. Dont a reas hag e c'houlennas digant e vreudeur hag e oant yac'h.\n23 Evel ma komze ganto, setu, an den anvet Goliad, ar Filistin eus Gad, en em lakaas etre an daou lu, en ur bignat er-maez eus renkoù ar Filistined. Hag e lavaras an hevelep komzoù, ha David a glevas anezho.\n24 Hag holl dud Israel, pa welent an den-se, a dec'he dirazañ hag o doe ur spont bras.\n25 Ha tud Israel a lavare: Ha gwelet hoc'h eus an den-se a bign aze? Evit dismegañsiñ Israel eo pignet. Met mar lazh unan bennak anezhañ, ar roue en kargo a vadoù, reiñ a raio dezhañ e verc'h, ha frankizet a dailhoù e vo ti e dad en Israel.\n26 David a gomzas gant an dud a oa gantañ hag a lavaras: Petra vo graet d'an den a lazho ar Filistin-se hag a lamo an dismegañs diwar Israel? Rak piv eo ar Filistin-se, an diamdroc'h-se, evit dismegañsiñ armeoù an Doue bev?\n27 Hag ar bobl a adlavaras dezhañ an hevelep komzoù o lavarout: Kement-se a vo graet d'an den en devo e lazhet.\n28 Ha pa glevas Eliab e vreur henañ e komze d'an dud-se, kounnar Eliab a entanas a-enep David, hag e lavaras: Perak ez out diskennet? Gant piv ec'h eus lezet an nebeud deñved-se er gouelec'h? Anavezout a ran da lorc'h ha drougiezh da galon. Diskennet out evit gwelout an emgann.\n29 David a respontas: Petra am eus graet bremañ? Komzet em eus, ha setu tout.\n30 Hag e lezas anezhañ hag ez eas da gavout unan all, evit lavarout an hevelep traoù. Hag ar bobl a respontas dezhañ evel ar wech kentañ.\n31 Ar c'homzoù a lavare David a voe klevet. Kontet e voent da Saül, hag e lakaas anezhañ da zont.\n32 David a lavaras da Saül: Gant na gollo den kalon en abeg d'an den-se. Da servijer a yelo hag en em ganno gant ar Filistin-se.\n33 Met Saül a lavaras da Zavid: Ne c'hellez ket mont a-enep ar Filistin-se evit en em gannañ gantañ, n'out nemet un den yaouank, hag eñ eo un den a vrezel abaoe e yaouankiz.\n34 David a lavaras da Saül: Pa vêsae da servijer deñved e dad, e teue ul leon pe un arzh a gemere un dañvad eus an tropell.\n35 Hag ez aen war e lerc'h, e skoen warnañ, hag e tennen an dañvad eus e c'henoù. Ha pa save em enep, e krogen en e javed, e skoen warnañ hag e lazhen anezhañ.\n36 Da servijer en deus lazhet hag al leon hag an arzh, hag ar Filistin-se, an diamdroc'h-se, a vo evel unan anezho, rak dismegañset en deus armeoù an Doue bev.\n37 David a lavaras c'hoazh: An AOTROU hag en deus va dieubet eus pav al leon hag eus pav an arzh, am dieubo eus dorn ar Filistin-se. Neuze Saül a lavaras da Zavid: Kae, ha ra vo an AOTROU ganit.\n38 Saül a wiskas David gant e zilhad, un tokarn arem a lakaas war e benn, hag un hobregon a wiskas anezhañ.\n39 Goude David a c'hourizas e gleze war e zilhad, hag en em lakaas da gerzhout, rak n'en doa ket esaeet. David a lavaras da Saül: Ne c'hellan ket kerzhout, rak n'on ket boas. Ha David o lamas diwarnañ.\n40 Kemer a reas e vazh en e zorn, hag e tibabas er froud pemp maen kompez, hag o lakaas en e sac'h-mêsaer hag en e c'hodell. Hag, e vatalm en e zorn, e tostaas ouzh ar Filistin.\n41 Ar Filistin a zeuas ivez, hag a dostaas ouzh David. An den a zouge e skoed a gerzhe dirazañ.\n42 Ar Filistin a sellas hag a welas David, hag e tisprizas anezhañ, dre ma oa un den yaouank melegan gant un dremm vrav.\n43 Ar Filistin a lavaras da Zavid: Ur c'hi ez on-me, ma teuez da'm c'havout gant bizhier? Hag ar Filistin a villigas David dre e zoueoù.\n44 Ar Filistin a lavaras c'hoazh da Zavid: Deus da'm c'havout, hag e roin da gig da laboused an neñv ha da loened ar parkeier.\n45 David a lavaras d'ar Filistin: Dont a rez a-enep din gant ar c'hleze, ar goaf hag ar skoed, met me a zeu a-enep dit en anv AOTROU an armeoù, Doue armeoù Israel, ac'h eus dismegañset.\n46 Hiziv an AOTROU a lakaio ac'hanout etre va daouarn, da lazhañ a rin, da benn a lamin diwarnout, korfoù marv kamp ar Filistined a roin hiziv da laboused an neñv ha da loened ar parkeier, hag an douar holl a ouezo ez eus un Doue en Israel.\n47 Hag an holl engroez-mañ a ouezo na zieub ket an AOTROU dre ar c'hleze ha dre ar goaf, rak an emgann a zo d'an AOTROU, hag ho lakaat a raio etre hon daouarn.\n48 Evel ma savas ar Filistin, ha ma teuas ha tostaas ouzh David, David a hastas hag a redas etrezek linenn an emgann a-ziarbenn d'ar Filistin.\n49 Neuze David a lakaas e zorn en e sac'h, a gemeras ur maen dioutañ, e daolas gant e vatalm, hag a skoas gant ar Filistin en e dal, hag ar maen a yeas don en e dal. Hag e kouezhas war e zremm d'an douar.\n50 Evel-se David, gant ur vatalm hag ur maen, a voe kreñvoc'h eget ar Filistin, hag e skoas gant ar Filistin, hag en lakaas d'ar marv. David n'en doa kleze ebet en e zorn.\n51 David a redas, en em daolas war ar Filistin, a gemeras e gleze a dennas eus e c'houin, en lazhas, hag a droc'has dezhañ e benn. Pa welas ar Filistined e oa marv o den kreñv, e tec'hjont.\n52 Tud Israel ha Juda a savas, a laoskas kriadennoù a levenez, hag a redas war-lerc'h ar Filistined betek digor an draonienn ha betek dorioù Ekron. Hag ar Filistined gloazet d'ar marv a gouezhas war hent Shaaraim betek Gad ha betek Ekron.\n53 Mibien Israel a zistroas eus redek war-lerc'h ar Filistined, hag e preizhataas o c'hamp.\n54 David a gemeras penn ar Filistined hag e gasas da Jeruzalem, hag e lakaas e armoù en e deltenn.\n55 Pa welas Saül David o vont a-ziarbenn d'ar Filistin, e lavaras da Abner penn e arme: Abner, da biv eo mab an den yaouank-se? Hag Abner a respontas: Ken gwir ha ma vev da ene, o roue, n'ouzon ket.\n56 Ar roue a lavaras: Goulenn eus piv eo mab ar paotr-se.\n57 Pa zistroas David eus lazhañ ar Filistin, Abner en kemeras hag en kasas da Saül, gant penn ar Filistin en e zorn.\n58 Saül a lavaras: Den yaouank, da biv out mab? David a respontas: Me a zo mab da'z servijer Jese eus Betlehem.\n1 P'en doe echuet David da gomz ouzh Saül, ene Jonatan a voe ereet da ene David, ha Jonatan en karas evel e ene.\n2 En deiz-se Saül en kemeras, ha n'en lezas ken da zistreiñ da di e dad.\n3 Neuze Jonatan a reas emglev gant David, dre ma kare anezhañ evel e ene.\n4 Jonatan a ziwiskas ar vantell a oa warnañ, hag e roas anezhi da Zavid, gant e harnez, betek e gleze, e wareg hag e c'houriz.\n5 Ha David a yae er-maez hag a rae berzh dre an holl lec'hioù ma kase Saül anezhañ. Saül en lakaas da benn war an dud a vrezel, hag e plije d'an holl dud, zoken da servijerien Saül.\n6 Hag evel ma teuent, pa zistroe David eus an trec'h war ar Filistin, e teuas er-maez maouezed eus holl gêrioù Israel o kanañ hag o tañsal a-raok ar roue Saül, hag oc'h en em laouenaat gant taboulinoù ha gant binvioù.\n7 Ar maouezed a c'hoarie hag a responte an eil d'eben o lavarout: Saül en deus skoet war e vil, ha David war e zek mil.\n8 Saül a voe gwall fuloret, ar gomz-se a zisplijas dezhañ, hag e lavaras: Roet o deus dek mil da Zavid, ha din-me mil. Ne vank ken dezhañ nemet ar rouantelezh.\n9 Adalek an deiz-se Saül a sellas a-dreuz ouzh David.\n10 Hag an deiz war-lerc'h, ar spered fall a-berzh Doue a grogas e Saül, hag e tiouganas e-kreiz e di. Ha David a c'hoarie gant e zorn war an delenn evel en deizioù all, ha Saül a oa gantañ ur goaf en e zorn.\n11 Saül a stlapas e c'hoaf o lavarout ennañ e-unan: Skeiñ a rin David ouzh ar voger. Met David en em zistroas dioutañ div wech.\n12 Saül en doa aon dirak David, dre ma oa an AOTROU gantañ, ha ma oa aet kuit digant Saül.\n13 Setu perak Saül a bellaas anezhañ dioutañ hag en lakaas da ofiser a vilier. Hag ez ae hag e teue e penn ar bobl.\n14 David a rae berzh e kement a embrege, rak an AOTROU a oa gantañ.\n15 Saül, o welout e rae berzh, en doa aon razañ.\n16 Met holl Israel ha Juda a gare David, dre ma'z ae ha ma teue en o fenn.\n17 Saül a lavaras da Zavid: Setu e roin dit Merab va merc'h henañ da wreg. Bez din hepken ur paotr kalonek, ha ra brezelioù an AOTROU. Rak Saül a lavare: Ne vo ket va dorn warnañ, met ra vo dorn ar Filistined warnañ.\n18 David a respontas da Saül: Piv on, ha petra eo va buhez ha tiegezh va zad en Israel, evit ma vefen mab-kaer ar roue?\n19 Hag er mare ma tleed reiñ Merab merc'h Saül da Zavid, e voe roet da Adriel eus Mehola da wreg.\n20 Met Mikal merc'h Saül a garas David. Lavaret e voe da Saül, hag an dra a blijas dezhañ.\n21 Saül a lavaras: He reiñ a rin dezhañ, evit ma vo evitañ ur pech ha ma vo dorn ar Filistined warnañ. Saül a lavaras eta da Zavid evit an eil gwech: Va mab-kaer e vi hiziv.\n22 Saül a roas an urzh-mañ d'e servijerien: Komzit ouzh David e kuzh, ha lavarit: Setu, ar roue a zo tuet mat ez keñver, hag e holl servijerien az kar, bez eta bremañ mab-kaer d'ar roue.\n23 Servijerien Saül a adlavaras an holl gomzoù-se da Zavid. David a lavaras: Hag aes eo dirak ho taoulagad bezañ mab-kaer d'ar roue? Me a zo un den paour ha dister.\n24 Servijerien Saül a lavaras dezhañ: David en deus komzet evel-henn.\n25 Saül a lavaras: Evel-henn e komzot ouzh David: Ar roue ne c'houlenn ket a argouroù nemet kant pod-mezenn Filistined, evit ma vo veñjet ar roue eus e enebourien. Saül en doa c'hoant da lakaat David da gouezhañ etre daouarn ar Filistined.\n26 E servijerien a lavaras da Zavid ar c'homzoù-mañ, hag e fellas da Zavid dont da vezañ mab-kaer ar roue. A-raok ma voe tremenet an deizioù merket,\n27 David a savas hag a yeas gant e dud, hag e skojont war daou c'hant den eus ar Filistined. Hag e tegasas o fodoù-mezenn, hag o roas niveret mat d'ar roue, evit ma vefe mab-kaer d'ar roue. Saül a roas dezhañ eta e verc'h Mikal da wreg.\n28 Neuze Saül a welas hag a gomprenas e oa an AOTROU gant David. Ha Mikal merc'h Saül a gare anezhañ.\n29 Saül a gendalc'has da gaout aon rak David, muioc'h c'hoazh, hag e voe bepred enebour da Zavid.\n30 Pennoù ar Filistined a yae er-maez da vrezeliñ, ha bep gwech ma'z aent, David en deveze muioc'h a c'hounid eget holl servijerien Saül, hag e anv a voe brudet bras.\n1 Saül a gomzas ouzh Jonatan e vab hag ouzh e holl servijerien, evit lakaat d'ar marv David. Met Jonatan mab Saül a gare kalz David.\n2 Ha Jonatan a zisklêrias kement-mañ da Zavid o lavarout: Saül va zad a glask da lazhañ, bremañ eta laka evezh ouzhit betek ar mintin, chom a-du, kae da guzhat.\n3 Mont a rin er-maez hag en em zalc'hin e-kichen va zad er park, e-lec'h ma vi, hag e komzin diwar da benn ouzh va zad, hag e welin petra a vo, hag e roin dit da c'houzout.\n4 Jonatan a gomzas eta brav diwar-benn David ouzh Saül e dad, o lavarout dezhañ: Gant na bec'ho ket ar roue a-enep e servijer David, rak n'en deus ket pec'het a-enep dit, ha kement en deus graet a zo zoken evit da vad.\n5 Lakaet en deus e vuhez war var ha lazhet ar Filistin, hag an AOTROU en deus graet drezañ un dieubidigezh vras evit holl Israel. Gwelet ec'h eus hag ec'h eus bet levenez. Perak pec'hiñ a-enep ar gwad didamall o lakaat David d'ar marv hep abeg?\n6 Saül a selaouas ouzh mouezh Jonatan hag a douas: An AOTROU a zo bev! Ne varvo ket.\n7 Neuze Jonatan a c'halvas David hag a zisklêrias dezhañ an holl draoù-se. Jonatan a zegasas David da Saül, hag e voe en e servij evel diagent.\n8 Hag e voe brezel adarre, ha David a yeas er-maez hag en em gannas a-enep ar Filistined, hag e reas un distruj bras. Tec'hout a rejont a-raok dezhañ.\n9 Ar spered fall a-berzh Doue a grogas e Saül, e-pad ma oa azezet en e di, e c'hoaf en e zorn. Ha David a c'hoarie gant e zorn.\n10 Saül a glaskas skeiñ David gant e c'hoaf ouzh ar voger. Met en em zistroas dioutañ, ha Saül a skoas gant e c'hoaf er voger. David a dec'has hag a yeas kuit en noz-se.\n11 Met Saül a gasas tud etrezek ti David evit e ziwall hag e lakaat d'ar marv diouzh ar mintin. Mikal gwreg David en disklêrias dezhañ o lavarout: Ma ne dec'hez ket en noz-mañ, warc'hoazh e vi lakaet d'ar marv.\n12 Mikal a lakaas David da ziskenn dre ar prenestr, hag ez eas kuit, e tec'has, hag e tiflipas.\n13 Goude e kemeras Mikal an terafim hag en lakaas er gwele, hag ouzh ar pennwele e lakaas ur feur-c'havr a c'holoas gant ur pallenn.\n14 Pa gasas Saül tud da dapout David, hi a lavaras: Klañv eo.\n15 Neuze Saül a adkasas e dud da welout David en ur lavarout: Degasit-eñ din en e wele, evit ma lakain anezhañ d'ar marv.\n16 Dont a rejont eta an dud-se, ha setu, an terafim a oa er gwele, hag ur feur-c'havr ouzh ar pennwele.\n17 Saül a lavaras da Vikal: Perak ec'h eus va zouellet evel-se, ha lezet va enebour da vont kuit, e doare ma'z eo en em saveteet. Ha Mikal a respontas da Saül: Lavaret en deus din: Va lez da vont; perak ez lazhfen?\n18 Evel-se David a dec'has hag a voe saveteet, hag e teuas da gavout Samuel e Rama, hag e kontas dezhañ kement en doa graet Saül. Hag ez eas gant Samuel da chom e Najod.\n19 Disklêriet e voe da Saül o lavarout: Setu emañ David e Najod e-kichen Rama.\n20 Saül a gasas tud da dapout David, hag e weljont ur vodadeg brofeded o profediñ, ha Samuel en e sav a rene warno. Spered Doue a zeuas war ar re gaset gant Saül, hag e profedjont ivez.\n21 Pa voe lavaret kement-se da Saül, e kasas tud all, a brofedas ivez. Ha Saül a gasas tud all evit an deirvet gwech, hag e profedjont ivez.\n22 Neuze ez eas e-unan da Rama, hag e teuas betek ar puñs bras e Seku, hag e c'houlennas o lavarout: Pelec'h emañ Samuel ha David? Hag e voe respontet: Setu, e Najod e-kichen Rama.\n23 Mont a reas da Najod e-kichen Rama, ha Spered Doue a voe ivez warnañ, hag e profedas en ur genderc'hel gant e hent, betek ma voe en em gavet e Najod e-kichen Rama.\n24 Diwiskañ a reas ivez zoken e zilhad, hag e profedas, eñ ivez, dirak Samuel, hag en em daolas en noazh war an douar e-pad an deiz-se hag e-pad an noz-se. Setu perak e vez lavaret: Hag-eñ emañ Saül e-touez ar brofeded?\n1 David a dec'has eus Najod e-kichen Rama hag a zeuas da gavout Jonatan, hag e lavaras dirazañ: Petra am eus graet, pehini eo va direizhder, pehini eo va fec'hed dirak da dad, ma klask va buhez?\n2 Eñ a lavaras dezhañ: N'eo ket! Ne varvi ket. Setu, ne ra va zad netra, na bras na bihan, hep henn lavarout din. Perak e kuzhfe va zad ouzhin an dra-mañ? N'emañ ket evel-se.\n3 David a douas c'hoazh o lavarout: A-dra-sur e oar da dad em eus kavet trugarez dirak da zaoulagad, hag en devo lavaret: Gant na ouio ket Jonatan kement-mañ, gant aon na vefe glac'haret. Met an AOTROU a zo bev ha da ene a zo bev, ur c'hammed 'zo etrezon-me hag ar marv.\n4 Jonatan a lavaras da Zavid: Petra a fell dit e rafen? Hag en rin evidout.\n5 David a lavaras da Jonatan: Setu emañ al loar nevez warc'hoazh, hag e tlein azezañ gant ar roue da zebriñ. Met va lez da vont kuit da guzhat er parkeier betek abardaez an trede deiz.\n6 Mar goulenn da dad diwar va fenn, e responti: David en deus goulennet ouzhin mont en hast da Vetlehem e gêr, dre ma ra e holl diegezh un aberzh-bloaz eno.\n7 Mar lavar: Mat eo! Mont a ra mat pep tra evit da servijer, met mar bez fuloret, e ouezi ez eo an droug divizet eus e berzh.\n8 Bez madelezhus gant da servijer, pa ec'h eus lakaet da servijer da vont en un emglev ganit dirak an AOTROU. Mard eus ennon un direizhder bennak, va laka d'ar marv da-unan, rak perak am c'hasfes da'z tad?\n9 Jonatan a lavaras: Pell diouzhit ar soñj-se! Rak ma teufen da c'houzout en defe divizet va zad an droug diwar da benn, perak ne rofen ket dit da c'houzout?\n10 David a lavaras da Jonatan: Piv a roio din da c'houzout ha respont a raio da dad dit un dra bennak garv?\n11 Jonatan a lavaras da Zavid: Deus ha deomp d'ar parkeier. Hag ez ejont o-daou d'ar parkeier.\n12 Jonatan a lavaras da Zavid: Dre an AOTROU Doue Israel, e furchin va zad warc'hoazh war-dro d'an eur-mañ, pe goude warc'hoazh. Ha setu, mar bez tuet mat e-keñver David, ma ne gasan ket da'z kavout ha ma ne roan ket did da c'houzout,\n13 ra raio an AOTROU da Jonatan hervez an diwezhañ rustoni! Ha mar plij da'm zad ober droug dit, e roin ivez dit da c'houzout, hag ez lezin da vont, hag ez i e peoc'h, ha ra vo an AOTROU ganit evel m'eo bet gant va zad!\n14 Met ivez, mar befen c'hoazh bev, e vi madelezhus em c'heñver eus madelezh an AOTROU, e doare ma ne varvin ket,\n15 ha ma ne denni ket da vadelezh eus va zi, da viken, zoken p'en devo dilamet an AOTROU holl enebourien David diwar-c'horre an douar.\n16 Ha Jonatan a reas emglev gant ti David hag a lavaras: Ra denno an AOTROU veñjañs eus enebourien David!\n17 Jonatan a lakaas c'hoazh David da douiñ dre ar garantez a zouge dezhañ. Rak karout a rae anezhañ evel e ene.\n18 Jonatan a lavaras dezhañ: Warc'hoazh emañ al loar nevez, hag e vo goulennet diwar da benn, rak da lec'h a vo goullo.\n19 Met goude warc'hoazh e tiskenni buan, hag e teui war-zu al lec'h ma oas kuzhet da zeiz an afer-se, hag e chomi e-tal maen Ezel.\n20 Hag e tennin tri bir a-gostez, evel ma tennfen war ur pal bennak.\n21 Ha setu e kasin un den yaouank en ur lavarout dezhañ: Kae da gavout ar biroù. Mar lavaran d'ar paotr: Setu, emañ ar biroù en tu-mañ dit, kemer-int! neuze deus, mat eo an traoù evidout, n'eus netra da zoujañ. An AOTROU a zo bev!\n22 Met mar lavaran d'ar paotr yaouank: Setu, emañ ar biroù en tu all dit! Neuze tec'h, rak an AOTROU az kas kuit.\n23 Ha diwar-benn ar ger omp en em roet te ha me, setu, an AOTROU a zo test etre te ha me, da viken.\n24 Mont a reas eta David da guzhat er parkeier. Hag al loar nevez o vezañ deuet, ec'h azezas ar roue evit kemer e bred.\n25 Ar roue a azezas war e gador evel er gwechoù all, war ar gador ouzh ar voger. Jonatan a savas, hag Abner a azezas e-kichen Saül. Met lec'h David a oa goullo.\n26 Ha ne lavaras Saül netra en deiz-se, dre ma lavaras ennañ e-unan: Un dra bennak a zo c'hoarvezet gantañ, ha n'eo ket glan, a-dra-sur n'eo ket glan.\n27 Met an deiz war-lerc'h al loar nevez, an eil deiz, lec'h David a oa c'hoazh goullo, hag e lavaras Saül da Jonatan e vab: Perak n'eo ket deuet mab Jese da zebriñ, na dec'h na hiziv?\n28 Jonatan a respontas da Saül: David en deus goulennet start ouzhin mont da Vetlehem,\n29 ha lavaret en deus: Mar plij, va lez da vont, rak bez' ez eus un aberzh-tiegezh e kêr, ha gourc'hemennet en deus din va breur en em gavout eno; bremañ eta, mar em eus kavet trugarez dirak da zaoulagad, ez in da welout va breudeur. En abeg da-se eo n'eo ket deuet ouzh taol ar roue.\n30 Neuze kounnar Saül a entanas a-enep Jonatan, hag e lavaras dezhañ: Mab an drougiezh hag an diroll, daoust ha n'ouzon ket mat ec'h eus dibabet mab Jese, evit da vezh hag evit mezh da vamm?\n31 Rak e-keit ha ma vevo mab Jese war an douar, ne vi biken divrall, na te na da rouantelezh. Bremañ eta kas d'e gerc'hat ha degas-eñ din, rak din eo a varv.\n32 Jonatan a respontas da Saül e dad hag a lavaras dezhañ: Perak e vefe lakaet d'ar marv? Petra en deus graet?\n33 Saül a stlapas e c'hoaf outañ evit skeiñ warnañ. Neuze e ouezas Jonatan e felle d'e dad lakaat David d'ar marv.\n34 Jonatan a savas diouzh taol, droug bras ennañ, ha ne gemeras ket e bred en eil deiz eus al loar nevez, rak glac'haret e oa abalamour da Zavid, dre m'en doa e zismegañset e dad.\n35 Diouzh ar beure ez eas Jonatan d'ar parkeier el lec'h ma oa en em glevet gant David, hag e tegasas gantañ ur paotrig bihan.\n36 Hag e lavaras d'ar paotr: Red da gavout din ar biroù ez an da dennañ. Ar paotr a redas, ha Jonatan a dennas ur bir en tu all dezhañ.\n37 Pa zeuas ar paotr betek ar bir en doa tennet Jonatan, e krias Jonatan dezhañ war e lerc'h o lavarout: Daoust ha n'emañ ket ar bir en tu all dit?\n38 Hag e krias Jonatan war-lerc'h ar paotr: Hast buan, na chom ket a-sav! Hag a paotr a zastumas buan ar bir, hag e teuas da gavout e vestr.\n39 Met ar paotr ne ouie netra, nemet David ha Jonatan a anaveze an afer.\n40 Jonatan a roas e armoù d'ar paotr a oa gantañ hag a lavaras dezhañ: Kae, kas-int da gêr.\n41 Ar paotr a yeas kuit. David a savas ouzh tu ar c'hreisteiz hag en em daolas, e zremm d'an douar, hag e stouas teir gwech. Goude e pokjont an eil d'egile hag e oueljont o-daou, ha zoken David a ouelas gwall galz.\n42 Jonatan a lavaras da Zavid: Kae e peoc'h, hervez ar pezh hon eus touet hon daou en anv an AOTROU o lavarout: An AOTROU a vo etre me ha te, hag etre va lignez ha da lignez, da viken.\n43 David a savas eta hag a yeas kuit, ha Jonatan a zistroas e kêr.\n1 Dont a reas David da Nob, da gavout an aberzhour Akimelek. Spouronet e voe Akimelek, hag e redas en arbenn da Zavid hag e lavaras dezhañ: Perak ez out da-unan, ha n'eus den ganit?\n2 David a lavaras d'an aberzhour Akimelek: Ar roue en deus urzhiet din un dra, hag en deus lavaret din: Gant na ouezo den netra eus an dra-mañ, am eus da gaset eviti, nag eus an urzh am eus roet dit. Ha roet em eus un emgav da'm zud e lec'h-mañ-lec'h.\n3 Bremañ eta, petra ac'h eus dindan da zorn? Ro din pemp baraenn, pe ar pezh a vo kavet.\n4 An aberzhour a respontas da Zavid o lavarout: Ne'm eus ket bara boutin dindan va dorn, bez' em eus bara santel, mar o deus en em viret da dud, da vihanañ, diouzh merc'hed?\n5 David a respontas d'an aberzhour o lavarout dezhañ: A-dra-sur, ar merc'hed a zo bet pell diouzhimp abaoe dec'h hag an deiz a-raok, pa'z on aet kuit. Listri va zud a zo glan, ha mard eo kement-se dic'hlan, santelaet e vo hiziv dre al listri.\n6 An aberzhour a roas dezhañ eta bara santel, dre ma ne oa ken eno bara all, nemet ar baraoù a ginnig a oa bet dilamet a-zirak an AOTROU, evit lakaat eno baraoù tomm en deiz ma oant dilamet.\n7 En deiz-se en em zalc'he eno, dirak an AOTROU, un den a-douez servijerien Saül. Anvet e oa Doeg, un Edomad, penn mesaerien Saül.\n8 David a lavaras da Akimelek: N'eus ket amañ dindan da zorn ur goaf pe ur c'hleze bennak? Rak ne'm eus ket kemeret va c'hleze na va armoù ganin, rak mall e oa ober gant afer ar roue.\n9 An aberzhour a lavaras: Setu kleze Goliad ar Filistin, an hini ac'h eus lazhet e traonienn an dervenn; paket eo en un dilhad a-drek an efod, ma fell dit, kemer-eñ evidout, rak n'eus amañ hini all ebet nemet hemañ. David a lavaras: N'eus ket eveltañ, ro-eñ din.\n10 David a savas hag a dec'has en deiz-se a-zirak Saül, hag ez eas da gavout Akish roue Gad.\n11 Ha servijerien Akish a lavaras dezhañ: Ha n'eo ket hemañ David, roue ar vro? Ha n'eo ket hemañ an hini a veze lavaret diwar e benn en ur ganañ hag en ur zañsal: Saül en deus lazhet e vil, ha David e zek mil.\n12 David a lakaas ar c'homzoù-se en e galon, hag en doe un aon bras rak Akish roue Gad.\n13 Hag e kuzhas e skiant vat dirak o daoulagad, hag e reas ar sod etre o daouarn, oc'h ober merkoù war stalafioù an dorojoù, hag o lezel e grañch da gouezhañ war e varv.\n14 Akish a lavaras d'e servijerien: Ha gwelout a rit ez eo diskiant an den-se? Perak hoc'h eus e zegaset din?\n15 Hag e vank tud diskiant amañ, ma hoc'h eus degaset hemañ din evit ober ar sod dirazon? Ha dont a raio an den-se em zi?\n1 Mont a reas David ac'hane, hag e tec'has da gev Adullam. E vreudeur hag holl diegezh e dad a ouezas kement-se, hag e tiskennjont d'e gavout eno.\n2 An holl re a oa diaes en o aferoù, an holl re o doa dleoù, hag an holl re a oa c'hwerv o c'halon, en em zastumas gantañ, hag e voe o fenn. Bez' e voe evel-se gantañ war-dro pevar c'hant den.\n3 Mont a reas David ac'hane da Vizpe e Moab. Hag e lavaras da roue Moab: Mar plij, ra zeuio va zad ha va mamm ganeoc'h, ken na vo gwelet petra a raio Doue ganin.\n4 O degas a reas dirak roue Moab, hag e chomjont gantañ e-pad an holl amzer ma voe David er c'hreñvlec'h-se.\n5 Ar profed Gad a lavaras da Zavid: Na chom ket er c'hreñvlec'h, tec'h ha kae da vro Juda. David a yeas eta, hag e teuas e koadeg Hered.\n6 Saül a ouezas e oa dizoloet David hag an dud a oa gantañ. Saül a oa azezet dindan un dervenn war ur c'hrec'h e Gibea, e c'hoaf en e zorn. Hag e holl servijerien en em zalc'he dirazañ.\n7 Saül a lavaras d'e servijerien en em zalc'he dirazañ: Selaouit, Benjaminiz: Deoc'h-holl e roio mab Jese parkeier ha gwini? Ganeoc'h-holl e raio pennoù a vilieroù ha pennoù a gantoù?\n8 Holl ac'hanoc'h hoc'h eus iriennet em enep, ha den ac'hanoc'h n'en deus lavaret din en deus va mab graet emglev gant mab Jese, ha den ac'hanoc'h n'eo bet poaniet eus va stad ha n'en deus lavaret din en deus va mab savet va servijer em enep, evit stegnañ pechoù din evel ma ra hiziv.\n9 Neuze Doeg an Edomad, an hini a oa penn servijerien Saül, a respontas o lavarout: Gwelet em eus mab Jese o tont da Nob da gavout Akimelek mab Akitub,\n10 en deus goulennet kuzul digant an AOTROU evitañ, hag en deus roet dezhañ boued ha kleze Goliad ar Filistin.\n11 Neuze ar roue a gasas da c'hervel an aberzhour Akimelek mab Akitub hag holl diegezh e dad, an aberzhourien a oa e Nob. Hag e teujont holl da gavout ar roue.\n12 Ha Saül a lavaras: Selaou, mab Akitub! Eñ a respontas: Setu-me amañ, va aotrou!\n13 Neuze Saül a lavaras dezhañ: Perak hoc'h eus iriennet a-enep din, te ha mab Jese, pa ec'h eus roet dezhañ bara hag ur c'hleze ha goulennet kuzul digant Doue evitañ, evit ma savfe a-enep din ha ma stegnfe pechoù din evel ma ra hiziv.\n14 Akimelek a respontas d'ar roue o lavarout: Piv eta, a-douez da holl servijerien, a zo ken leal ha David mab-kaer ar roue, a zo aet war da c'hourc'hemenn, hag a zo enoret ez ti?\n15 Bez' em eus kroget hiziv da c'houlenn kuzul digant Doue evitañ? Pell diouzhin! Gant na lakaio ar roue netra war da servijer na war holl di va zad, rak ne ouie da servijer tra ebet a gement-se, na bihan na bras.\n16 Ar roue a lavaras: A-dra-sur e varvi, Akimelek, te hag holl diegezh da dad!\n17 Neuze ar roue a lavaras d'an archerien en em zalc'he dirazañ: Distroit ha lakait d'ar marv aberzhourien an AOTROU, dre m'o deus prestet o dorn da Zavid, pa ouient e tec'he ha n'o deus ket e lavaret din. Met servijerien ar roue ne fellas ket dezho astenn o dorn evit en em deurel war aberzhourien an AOTROU.\n18 Neuze ar roue a lavaras da Zoeg: Distro hag en em daol war an aberzhourien. Ha Doeg an Edomad a zistroas hag en em daolas war an aberzhourien, hag e lazhas en deiz-se pemp den ha pevar-ugent o tougen an efod lin.\n19 Hag e lakaas da lazhañ gant barvenn ar c'hleze e Nob, kêr an aberzhourien, ar wazed, ar maouezed, ar vugale, ar re a zene, an ejened, an ezen, hag an deñved.\n20 Koulskoude, unan eus mibien Akimelek mab Akitub, anvet Abiatar, a dec'has kuit hag a yeas da gavout David.\n21 Abiatar a roas da c'houzout da Zavid en doa lazhet Saül aberzhourien an AOTROU.\n22 David a lavaras da Abiatar: Soñjet em eus mat en deiz-se, pa oa Doeg an Edomad eno, na vankje ket da lavarout da Saül. Me a zo kiriek eus marv an holl dud-se eus tiegezh da dad.\n23 Chom ganin ha na'z pez ket aon, rak an hini a glask va buhez a glask da hini. Diwallet mat e vi ganin.\n1 Hag e voe lavaret da Zavid evel-henn: Setu emañ ar Filistined oc'h ober brezel e Keila, hag e riñsont al leurioù.\n2 David a c'houlennas kuzul digant an AOTROU o lavarout: Ha mont a rin, ha skeiñ a rin war ar Filistined-se? An AOTROU a respontas da Zavid: Kae, sko war ar Filistined-se, ha dieub Keila.\n3 Tud David a lavaras dezhañ: Aon hon eus amañ e bro Juda, petra 'vo eta mard eomp da Geila a-enep bagadoù renket ar Filistined?\n4 David a c'houlennas kuzul c'hoazh digant an AOTROU, hag an AOTROU a respontas o lavarout: Sav, diskenn da Geila, rak me a lakaio ar Filistined ez taouarn.\n5 Neuze ez eas David gant e dud da Geila, hag e stourmas a-enep ar Filistined, hag e kasas gantañ o loened, hag e reas un distruj bras. David a zieubas tud Keila.\n6 Pa oa tec'het Abiatar mab Akimelek da gavout David e Keila, e teuas gant an efod etre e zaouarn.\n7 Lavaret e voe da Saül e oa deuet David da Geila, ha Saül a lavaras: Doue en deus e lakaet etre va daouarn, rak en em serret en deus en ur vont en ur gêr he deus dorojoù ha prennoù.\n8 Ha Saül a c'halvas an holl bobl d'ar brezel, evit diskenn da Geila ha sezizañ David hag e dud.\n9 Met David a ouezas ec'h ijine Saül en e enep evit e goll, hag e lavaras d'an aberzhour Abiatar: Degas an efod.\n10 Ha David a lavaras: AOTROU Doue Israel, da servijer en deus klevet e klask Saül dont a-enep Keila, evit distrujañ kêr en abeg din.\n11 Hag-eñ e troukroio pennoù Keila ac'hanon etre e zaouarn? Hag-eñ e tiskenno Saül evel m'en deus klevet da servijer? AOTROU Doue Israel, lavar-se da'z servijer, me az ped. An AOTROU a respontas: Diskenn a raio.\n12 David a lavaras c'hoazh: Hag-eñ e vin droukroet gant pennoù Keila, me ha va zud, etre daouarn Saül? An AOTROU a respontas: Da zroukreiñ a raint.\n13 Neuze David a savas gant e dud, war-dro c'hwec'h kant den, hag e teujont eus Keila, hag ez ejont e-lec'h ma c'helljont. Lavaret e voe da Saül e oa aet kuit David eus Keila. Hag e paouezas da gerzhout.\n14 David a chomas er gouelec'h, e kreñvlec'hioù, hag en em zalc'has war ar menez e gouelec'h Zif. Saül a glaske anezhañ bemdez, met ne voe ket deroet gant Doue etre e zaouarn.\n15 David a welas e oa aet Saül da glask e vuhez, hag en em zalc'has e gouelec'h Zif, er goadeg.\n16 Neuze Jonatan mab Saül a savas hag a yeas da gavout David d'ar goadeg, hag e nerzhekaas e zaouarn e Doue,\n17 hag e lavaras dezhañ: Na'z pez ket aon, rak dorn Saül va zad ne gavo ket ac'hanout, met ren a ri war Israel, hag e vin an eil war da lerc'h. Saül va zad a oar kement-se ivez.\n18 Ober a rejont eta o-daou un emglev dirak an AOTROU. Ha David a chomas er goadeg, ha Jonatan a zistroas d'e di.\n19 Ha tud Zif a bignas da gavout Saül e Gibea, hag e lavarjont dezhañ: Daoust ha n'en em zalc'h ket David kuzhet en hon touez, e kreñvlec'hioù, er goadeg, war grec'h Hakila a zo e kreisteiz al lec'h distro?\n20 Bremañ eta, o roue, diskenn evel m'en deus c'hoant da ene. Diskenn, hag e vo deomp e lakaat etre daouarn ar roue.\n21 Saül a lavaras: Ra vennigo an AOTROU ac'hanoc'h, rak hoc'h eus bet truez ouzhin.\n22 Kit eta, taolit evezh, anavezit ha gouezit al lec'h ma laka e dreid, ha piv en deus e welet, rak lavaret eo bet din ez eo fin bras.\n23 Anavezit eta ha gouezit, e-touez an holl doulloù-kuzh-se, an hini emañ kuzhet e-barzh, ha neuze distroit da'm c'havout pa viot sur a gement-se, hag ez in ganeoc'h. Mard emañ er vro, e klaskin anezhañ gant evezh e-touez holl vilieroù Juda.\n24 Sevel a rejont eta hag ez ejont da Zif, a-raok Saül. Met David hag e dud a oa e gouelec'h Maon, er blaenenn, e kreisteiz al lec'h distro.\n25 Neuze ez eas Saül hag e dud d'e glask, met lavaret e voe da Zavid a ziskennas ar roc'h hag a chomas e gouelec'h Maon. O vezañ anavezet kement-se, Saül a yeas war-lerc'h David e gouelec'h Maon.\n26 Saül a gerzhe war un tu eus ar menez, ha David hag e dud a gerzhe war an tu all eus ar menez, ha David a haste evit mont a-raok Saül. Hag evel ma oa kelc'hiet David hag e re gant Saül hag e dud, ha tost da vezañ tapet,\n27 ur c'hannad a zeuas da gavout Saül en ur lavarout: Hast buan ha deus, rak ar Filistined o deus aloubet ar vro.\n28 Saül a zistroas eta eus redek war-lerc'h David, hag ez eas en arbenn d'ar Filistined. En abeg da-se e oa anvet al lec'h-se Sela-Hammaklekod (= Roc'h an Disparti).\n29 Goude e pignas David ac'hane, hag e chomas e kreñvlec'hioù En-Gedi.\n1 Pa voe deuet en-dro Saül eus redek war-lerc'h ar Filistined, e voe lavaret dezhañ ar ger-mañ: Setu, emañ David e gouelec'h En-Gedi.\n2 Saül a gemeras tri mil den eus an dibab a-douez holl Israel, hag ez eas da glask David hag e dud, betek reier ar Chamoezed.\n3 Dont a reas e klozioù deñved, tost ouzh an hent, hag e oa eno ur c'hev. Mont a reas Saül ennañ evit e ezhommoù. David hag e dud a oa e foñs ar c'hev.\n4 Tud David a lavaras dezhañ: Setu an deiz m'en deus lavaret an AOTROU dit: Lakaat a ran da enebour etre da zaouarn; ober a ri dezhañ evel ma kavi mat. David a savas hag a droc'has pastell mantell Saül goustadik.\n5 Met goude-se David a voe fromet en e galon eus m'en doa troc'het pastell mantell Saül,\n6 hag e lavaras d'e dud: Ra ziwallo an AOTROU ac'hanon d'ober a-enep va aotrou, a-enep olevad an AOTROU, un dra evel astenn va dorn warnañ! Rak olevad an AOTROU eo.\n7 David a harzas e dud gant ar c'homzoù-se, ha n'o lezas ket d'en em sevel a-enep Saül. Ha Saül a savas eus ar c'hev hag a gendalc'has gant e hent.\n8 Goude-se David a savas hag a yeas er-maez eus ar c'hev, hag e krias war-lerc'h Saül o lavarout: Va aotrou ha va roue! Saül a sellas en a-dreñv: David a gouezhas, e zremm d'an douar, hag a stouas.\n9 David a lavaras da Saül: Perak e selaouez komzoù an dud a lavar: Setu, David a glask da goll?\n10 Setu, da zaoulagad o deus gwelet hiziv en deus da lakaet an AOTROU hiziv etre va daouarn er c'hev, ha lavaret eo bet din da lazhañ. Met da espernet em eus en ur lavarout: Ne lakain ket va dorn war va aotrou, rak olevad an AOTROU eo.\n11 Sell, va zad, sell ouzh pastell da vantell a zo em dorn. Peogwir em eus troc'het pastell da vantell ha ne'm eus ket lazhet ac'hanout, gouez hag anavez n'eus ennon na drougiezh na dislealded, ha ne'm eus ket pec'het a-enep dit. Ha te a red war-lerc'h va ene evit e dapout!\n12 An AOTROU a vo barner etrezon-me ha te, hag an AOTROU a veñjo ac'hanon diouzhit, met va dorn ne vo ket warnout.\n13 Eus ar re zrouk e teu an droug, evel ma lavar ur c'hrennlavar kozh. Evel-se va dorn ne vo ket warnout.\n14 War-lerc'h piv eo aet roue Israel? War-lerc'h piv e redez? Ur c'hi marv? Ur c'hwenenn?\n15 An AOTROU eta a vo barner, hag a varno etrezon-me ha te. Sellout a raio, breutaat a raio va c'haoz, hag em savetaio eus da zorn.\n16 P'en doe echuet David da lavarout ar c'homzoù-se da Saül, e lavaras Saül: Honnezh eo da vouezh, va mab David? Ha Saül a savas e vouezh hag a c'harmas.\n17 Hag e lavaras da Zavid: Reishoc'h out egedon, rak rentet ec'h eus din ar mad evit an droug am eus graet,\n18 ha diskouezet ec'h eus din hiziv penaos e rez gant madelezh em c'heñver, rak an AOTROU en doa va lakaet etre da zaouarn, ha ne'c'h eus ket va lazhet.\n19 Pa gav un den e enebour, hag e lezel a ra da vont kuit yac'h ha mat? Ra raio an AOTROU mad dit evit ar pezh ac'h eus graet din hiziv!\n20 Ha bremañ setu, me a oar a-dra-sur e reni, hag e vo start etre da zaouarn rouantelezh Israel.\n21 Tou din eta bremañ, dre an AOTROU, ne zistruji ket va gouenn war va lerc'h, ha ne zistruji ket va anv eus ti va zad.\n23 David a douas da Saül. Neuze Saül a yeas d'e di, ha David hag e dud a bignas d'ar c'hreñvlec'h.\n1 Samuel a varvas, hag holl Israel en em zastumas hag a ouelas dezhañ, hag e voe sebeliet en e di e Rama. Ha David a savas hag a ziskennas betek gouelec'h Paran.\n2 E Maon e oa un den o kaout madoù e Karmel. Hag an den-mañ a oa pinvidik-meurbet, tri mil dañvad ha mil gavr a oa dezhañ. Hag e oa e Karmel evit touzañ e zeñved.\n3 An den- mañ a oa anvet Nabal, hag e wreg a oa anvet Abigail. Ur vaouez a skiant vat e oa, he dremm a oa kaer da welout. Met an den a oa kalet ha drouk en e oberoù. Eus lignez Kaleb e oa.\n4 David a glevas, er gouelec'h, e touze Nabal e zeñved.\n5 David a gasas dek eus e dud en ur lavarout dezho: Pignit da Garmel, kit da gavout Nabal, saludit-eñ eus va ferzh,\n6 ha lavarit dezhañ: Peoc'h dit evit da vuhez! Peoc'h da'z ti ha da gement a zo dit!\n7 Ha bremañ em eus klevet e oa an douzerien du-se. Da vêsaerien a zo bet ganeomp, n'o deus bet kudenn ebet ganeomp, ha netra eus ar pezh a oa dezho n'eo bet kollet e-pad an holl amzer ma'z int bet e Karmel.\n8 Goulenn kement-se digant da dud, hag e lavarint dit. Ra gavo eta va zud trugarez dirak da zaoulagad, pa'z omp deuet en un devezh mat. Ro mar plij da'z servijerien ha da'z mab David ar pezh a gavo dindan da zorn.\n9 Tud David a zeuas eta hag a lavaras da Nabal an holl gomzoù-se a-berzh David, hag e chomjont sioul.\n10 Nabal a respontas da servijerien David o lavarout: Piv eo David, ha piv eo mab Jese? Niverus eo hiziv ar servijerien a zilez o mistri!\n11 Ha kemer a rafen va bara ha va dour ha va c'hig am eus fichet evit va zouzerien, hag e rofen anezho da dud hag a zeu n'ouzon ket a-belec'h?\n12 Neuze tud David a zistroas dre o hent. Deuet en-dro hag erruet, e lavarjont an holl gomzoù-se dezhañ.\n13 David a lavaras d'e dud: Ra gemero pep hini ac'hanoc'h e gleze, hag e kemeras pep hini e gleze. David ivez a gemeras e gleze, hag e pignas war-lerc'h David war-dro pevar c'hant den, ha daou c'hant a chomas e-kichen an traoù.\n14 Unan eus ar servijerien a gomzas ouzh Abigail gwreg Nabal o lavarout: Setu, David en deus kaset eus ar gouelec'h kannaded evit saludiñ hor mestr, met fuloret en deus en o enep.\n15 Koulskoude an dud-se a zo bet gwall-vat en hor c'heñver, ha n'hon eus bet kudenn ebet ganto, ha netra eus ar pezh a oa deomp n'eo bet kollet e-pad an holl amzer ma'z omp bet ganto, pa oamp er parkeier.\n16 Servijet o deus da voger deomp, en noz hag en deiz, e-pad an holl amzer ma'z omp bet ganto o peuriñ an tropelloù.\n17 Bremañ gra da vennozh, hag anavez ar pezh ac'h eus d'ober, rak divizet eo an distruj a-enep hor mestr hag a-enep e holl di. Met ken drouk eo, ken na greder den komz outañ.\n18 Neuze Abigail a hastas hag a gemeras daou c'hant bara, div sac'h-lêr gwin, pemp dañvad fichet, pemp sea (5 sea ~ 40 l) greun rostet, kant pakad rezin sec'h, ha daou c'hant kestad fiez sec'h, hag o lakaas war an ezen.\n19 Hag e lavaras d'he zud: Tremenit a-raok din, setu, e teuin war ho lerc'h. Met ne lavaras netra d'he gwaz Nabal.\n20 Pignet war an azen, e tiskennas eus ar menez dre un hent er goudor. Ha setu, David hag e dud a ziskenne a-dal dezhi, hag en em gavas ganto.\n21 David en doa lavaret: En aner eo em eus diwallet kement en doa an den-se er gouelec'h, e doare ma n'en deus kollet netra eus ar pezh a zo dezhañ. Rentet en deus din an droug evit ar mad.\n22 Ra raio Doue da enebourien David hervez an diwezhañ rustoni, ma ne lezan dezhañ un den zoken da vevañ, ac'hann da veure, eus kement en deus.\n23 Pa welas Abigail eta David, e hastas diskenn diwar hec'h azen d'en em deurel war he dremm dirak David, hag e stouas d'an douar.\n24 Kouezhañ a reas d'e dreid hag e lavaras: Ra vo ar fazi warnon, va aotrou! Met ra gomzo da servijerez dirazout, ha selaou komzoù da servijerez.\n25 Gant na daolo ket evezh va aotrou ouzh an den drouk-se, ouzh Nabal, rak evel e anv eo, anvet eo Nabal (= sot) ha sotoni 'zo ennañ. Met me da servijerez, ne'm eus ket gwelet an dud en deus kaset va aotrou.\n26 Bremañ va aotrou, an AOTROU a zo bev ha da ene a zo bev! An AOTROU en deus harzet ouzhit da skuilhañ ar gwad ha d'en em veñjiñ gant da zorn da-unan. Ha ra vo da enebourien hag ar re a glask noazout d'an aotrou evel Nabal.\n27 Ha bremañ setu an donezon he deus degaset da servijerez da'm aotrou, evit ma vo roet d'an dud a gerzh war-lerc'h va aotrou.\n28 Pardon mar plij fazi da servijerez, rak an AOTROU ne vanko ket da reiñ da'm aotrou un ti dalc'hus, dre ma ren va aotrou brezelioù an AOTROU, ha ma n'eus bet kavet drougiezh ebet ennout da vuhez-pad.\n29 Mar sav unan bennak evit da drubuilhañ hag evit klask da vuhez, ene va aotrou a vo staget ouzh torkad ar vuhez e-kichen an AOTROU da Zoue. Ha teurel a raio pell, evel gant ur vatalm, ene da enebourien.\n30 P'en devo graet an AOTROU da'm aotrou an holl vad en deus lavaret diwar da benn, ha p'en devo da lakaet rener war Israel,\n31 kement-mañ ne vo ket ur maen-kouezh evidout, ha kalon va aotrou n'he devo ket keuz da vezañ skuilhet ar gwad hep abeg, ha da vezañ en em veñjet e-unan. P'en devo graet vad an AOTROU da'm aotrou, te az po soñj eus da servijerez.\n32 Neuze David a lavaras da Abigail: Benniget ra vo an AOTROU Doue Israel, en deus da gaset hiziv a-raok din!\n33 Benniget ra vo da skiant vat, ha benniget ra vi da-unan, te ac'h eus harzet ouzhin hiziv da skuilhañ gwad ha d'en em veñjiñ dre va dorn va-unan!\n34 Met a-dra-sur eo bev an AOTROU Doue Israel, en deus harzet ouzhin d'ober droug dit! Ma ne vijes ket deuet buan a-raok din, ne vije manet da Nabal un den zoken, ac'hann da veure.\n35 David a gemeras eus he dorn ar pezh he doa degaset hag a lavaras dezhi: Adpign e peoc'h da'z ti. Sell, selaouet em eus ouzh da vouezh, ha da zegemeret mat.\n36 Abigail a zistroas da gavout Nabal, ha setu e rae ur fest en e di, evel fest ur roue. Kalon Nabal a oa laouen ennañ, hag e oa mezv-kenañ. Hi ne lavaras dezhañ an disterañ tra betek an deiz warlerc'h.\n37 Ha diouzh ar beure, pa oa distroet Nabal eus e vezventi, e wreg a lavaras dezhañ ar pezh a oa c'hoarvezet, hag e galon a voe stroñset marvel hag e teuas da vezañ evel ur maen.\n38 War-dro dek devezh goude, an AOTROU a skoas war Nabal, hag e varvas.\n39 Pa glevas David e oa marv Nabal, e lavaras: Benniget ra vo an AOTROU en deus difennet va gwir en dismegañs am eus graet dorn Nabal, hag en deus harzet ouzh e servijer d'ober droug. Met an AOTROU en deus lakaet droug Nabal da gouezhañ war e benn. Ha David a gasas da gomz da Abigail, evit he c'hemer da wreg dezhañ.\n40 Servijerien David a zeuas da gavout Abigail da Garmel hag a gomzas dezhi o lavarout: David en deus hon degaset da'z kavout, da'z kemer evitañ da wreg.\n41 Neuze e savas, e stouas he dremm d'an douar, hag e lavaras: Setu, da servijerez a vo ur vatezh evit gwalc'hiñ treid servijerien va aotrou.\n42 Abigail a savas buan hag a bignas war un azen, ha pemp eus he mitizhien a yeas war he lerc'h. Hag ec'h heulias kannaded David, hag e voe e wreg.\n43 David en doa kemeret ivez Akinoam eus Jizreel, hag o-div a voe e wragez.\n44 Rak Saül en doa roet e verc'h Mikal gwreg David da Balti mab Laish eus Gallim.\n1 Mont a reas tud Zif da gavout Saül e Gibea en ur lavarout: David, ha kuzhet n'eo ket war grec'h Hakila, a-dal d'al lec'h distro?\n2 Saül a savas hag a ziskennas betek gouelec'h Zif, gantañ tri mil den eus an dibab a-douez Israel, evit klask David e gouelec'h Zif.\n3 Saül a gampas war grec'h Hakila, a-dal d'al lec'h distro, e-kichen an hent. David en em zalc'he er gouelec'h, hag e welas e teue Saül da redek war e lerc'h er gouelec'h.\n4 Kas a reas spierien, hag e ouezas da sur e oa erruet Saül.\n5 Neuze David a savas hag a zeuas d'al lec'h ma kampe Saül. David a welas al lec'h ma kouske Saül hag Abner mab Ner penn e arme. Saül a gouske e-kreiz ar c'hamp, hag ar bobl a gampe en-dro dezhañ.\n6 David a gomzas da Akimelek an Hitit ha da Abishai mab Zeruja ha breur Joab, hag a lavaras: Piv a ziskenno ganin da gavout Saül d'ar c'hamp? Hag Abishai a respontas: Me a ziskenno ganit.\n7 David hag Abishai a zeuas eta en noz betek ar bobl, ha setu ma kouske Saül, gourvezet e-kreiz ar c'hamp, e c'hoaf sanket en douar e-kichen e benn. Abner hag ar bobl a oa gourvezet en-dro dezhañ.\n8 Neuze Abishai a lavaras da Zavid: Doue en deus hiziv lakaet da enebour etre da zaouarn. Bremañ eta, mar plij, va lez da skeiñ warnañ gant e c'hoaf, betek an douar en un taol hepken, ha ne zistroin ket.\n9 Ha David a lavaras da Abishai: N'e laka ket d'ar marv! Rak piv a lakafe e zorn war olevad an AOTROU, hag a vefe digastiz?\n10 Ha David a lavaras: An AOTROU a zo bev! An AOTROU e-unan a skoio warnañ, pe e teuio e zeiz hag e varvo, pe ez aio d'ar brezel hag e yelo da get,\n11 met ra viro an AOTROU ac'hanon da lakaat va dorn war olevad an AOTROU! Met kemer bremañ mar plij ar goaf a zo e-kichen e benn hag ar pod dour, ha deomp kuit.\n12 David eta a gemeras ar goaf hag ar pod dour a oa e-kichen penn Saül, hag ez ejont kuit. Den n'o gwelas, nag a sellas outo, nag a zihunas, rak holl e kouskent, dre m'en doa an AOTROU lakaet ur c'housk pounner da gouezhañ warno.\n13 David a dremenas en tu all, hag en em zalc'has war lein ar menez, pell ac'hane; ur pennad mat a oa etrezo.\n14 Hag e krias d'ar bobl ha da Abner mab Ner o lavarout: Ne responti ket, Abner? Hag Abner a respontas o lavarout: Piv out, te hag a gri d'ar roue?\n15 David a lavaras da Abner: N'out ket ur gwaz? Piv a zo heñvel ouzhit en Israel? Perak ne'c'h eus ket diwallet da aotrou ar roue? Rak deuet eo unan bennak eus ar bobl evit lazhañ da aotrou ar roue.\n16 Ar pezh ac'h eus graet n'eo ket mat. An AOTROU a zo bev! Dre ma n'hoc'h eus ket diwallet ho mestr, olevad an AOTROU, e tellezit ar marv. Ha bremañ sell pelec'h emañ goaf ar roue, hag ar pod dour a oa e-kichen e benn.\n17 Saül a anavezas mouezh David hag a lavaras: Honnezh eo da vouezh, va mab David? David a lavaras, Va mouezh eo, o roue va aotrou!\n18 Hag e lavaras: Perak e red va aotrou war-lerc'h e servijer? Petra am eus graet? Peseurt fallentez a zo em daouarn?\n19 Ha bremañ, ra selaouo va aotrou roue komzoù e servijer. Mard eo an AOTROU a vount ac'hanout a-enep din, ra vo da zonezon plijus dezhañ, met mard eo an dud, ra vint milliget dirak an AOTROU, rak va c'haset o deus kuit hiziv, evit ma ne c'hellin ket bezañ staget ouzh hêrezh an AOTROU, en ur lavarout: Kae ha servij doueoù estren.\n20 Ha bremañ, gant na gouezho ket va gwad d'an douar pell diouzh dremm an AOTROU. Rak roue Israel a zo deuet da glask ur c'hwenenn, evel ma chaseer ur glujar er menezioù.\n21 Neuze Saül a lavaras: Pec'het em eus. Distro va mab David, ne rin droug ebet dit, pa'z eo bet prizius va buhez dit hiziv. Setu, graet em eus gant follentez, pec'het kalz-meurbet em eus.\n22 David a respontas o lavarout: Setu amañ goaf ar roue, ra zeuio unan ac'hanoc'h d'e gerc'hat, ha ra en kemero.\n23 Ra rento an AOTROU da bep hini hervez e reizhder hag e fealded. Rak da lakaet en doa an AOTROU hiziv etre va daouarn, ha n'eo ket bet fellet din lakaat va dorn war olevad an AOTROU.\n24 Evel m'eo bet prizius da ene dirak va daoulagad, evel-se e vo prizius va ene dirak daoulagad an AOTROU, hag e tieubo ac'hanon eus pep glac'har.\n25 Saül a lavaras da Zavid: Benniget ra vi, va mab David! A-dra-sur e teui a-benn eus pep tra a embregi. Neuze David a gendalc'has gant e hent, ha Saül a zistroas d'e lec'h.\n1 David a lavaras en e galon: Lazhet e vin un deiz bennak dre zorn Saül. N'eus netra gwelloc'h evidon eget mont da vro ar Filistined, evit ma tremeno Saül hep klask ac'hanon e douaroù Israel, hag evel-se e tec'hin eus e zorn.\n2 David a savas eta, hag e tremenas, gant ar c'hwec'h kant den a oa gantañ, da gavout Akish mab Maok, roue Gad.\n3 Ha David a chomas gant Akish e Gad, eñ hag e dud, pep hini gant e diegezh. David en doa e ziv wreg, Akinoam eus Jizreel hag Abigail gwreg Nabal eus Karmel.\n4 Hag e voe lavaret da Saül e oa aet David betek Gad. Hag e paouezas da redek war e lerc'h.\n5 David a lavaras da Akish: Mar em eus kavet trugarez dirak da zaoulagad, ra vo roet din ul lec'h en unan eus kêrioù ar vro-mañ, ma chomin eno. Rak perak e chomfe da servijer e kêr ar roue ganit?\n6 Akish a roas dezhañ en deiz-se Ziklag. Setu perak eo bet Ziklag da rouaned Juda betek hiziv.\n7 An amzer ma chomas David e bro ar Filistined a voe ur bloaz ha pevar miz.\n8 David hag e dud a bigne d'ober argadoù a-enep tud Geshur, tud Gezer hag an Amalekiz, rak ar broadoù-se a oa o chom a bep amzer er vro a oa ouzh tu Shur ha betek bro an Ejipt.\n9 Drastañ a rae David ar vro, ne leze da vevañ na gwaz na maouez, hag e kemere an deñved, an ejened, an ezen, ar c'hañvaled hag an dilhad, hag e tistroe hag e teue da gavout Akish.\n10 Hag Akish a lavare: Pelec'h hoc'h eus graet hoc'h argad hiziv? Ha David a responte: Etrezek kreisteiz Juda, etrezek kreisteiz Jerakmeel, etrezek kreisteiz ar Genianed.\n11 David ne leze da vevañ na gwaz na maouez evit o c'has da C'had, dre ma lavare: Arabat dezho komz a-enep deomp en ur lavarout: Setu ar pezh en deus graet David. Hag e reas evel-se e-pad an holl amzer ma chomas e bro ar Filistined.\n12 Akish a grede David hag a lavare: En em lakaet en deus da vezañ kasaus da Israel e bobl, hag e vo va servijer da viken.\n1 En deizioù-se e tastumas ar Filistined o armeoù d'ober brezel a-enep Israel. Akish a lavaras da Zavid: Gouzout a rez a-dra-sur e teui ganin d'ar c'hamp, te ha da dud.\n2 David a respontas: Ac'hanta! Gwelout a ri ar pezh a raio da servijer. Hag Akish a lavaras da Zavid: Evel-se e roin dit evit biken an diwall ac'hanon.\n3 Samuel a oa marv, hag holl Israel en doa gouelet dezhañ, hag e oa bet sebeliet e Rama, e di. Saül en doa lamet ar c'houlennataerien speredoù hag ar sorserien eus ar vro.\n4 Ar Filistined en em zastumas, hag e teujont da gampiñ e Sunem. Saül a zastumas holl Israel, hag e kampjont e Gilboa.\n5 Pa welas Saül kamp ar Filistined, en doe aon, hag e galon a voe spouronet bras.\n6 Saül a c'houlennatas an AOTROU, met an AOTROU ne respontas ket dezhañ na dre huñvreoù na dre an urim na dre ar brofeded.\n7 Ha Saül a lavaras d'e servijerien: Klaskit din ur vaouez a bleustr ar speredoù, hag ez in d'he c'havout ha da c'houlenn ali diganti. E servijerien a lavaras dezhañ: Setu ez eus en En-Dor ur vaouez a bleustr ar speredoù.\n8 Neuze Saül en em zic'hizas hag a wiskas dilhad all, hag ez eas, eñ ha daou zen gantañ, hag ec'h errujont da noz e ti ar vaouez-mañ. Saül a lavaras dezhi: Divin din mar plij dre ar spered, ha laka da bignat an hini a lavarin dit.\n9 Ar vaouez a lavaras dezhañ: Setu, gouzout a rez ar pezh en deus graet Saül, penaos en deus lamet ar c'houlennataerien speredoù hag ar sorserien eus ar vro. Perak e stegnez ur pech din, evit va lakaat da vervel?\n10 Saül a douas dezhi dre an AOTROU o lavarout: An AOTROU a zo bev! Ne c'hoarvezo droug ebet ganit en abeg da gement-se.\n11 Neuze ar vaouez a lavaras: Piv a fell dit a lakain da bignat? Hag e respontas: Laka Samuel da bignat.\n12 Pa welas ar vaouez Samuel, e laoskas ur griadenn vras. Hag e komzas ar vaouez ouzh Saül o lavarout: Perak ec'h eus va zouellet? Te eo Saül!\n13 Hag ar roue a lavaras dezhi: Na'z pez ket aon. Petra a welez? Ar vaouez a lavaras da Saül: Gwelout a ran un doue o pignat eus an douar.\n14 Hag e lavaras dezhi: Penaos eo e stumm? Respont a reas: Un den kozh a bign, gwisket gant ur vantell. Ha Saül a gomprenas e oa Samuel, hag e plegas e zremm d'an douar, hag e stouas.\n15 Samuel a lavaras da Saül: Perak ec'h eus va zrubuilhet, ouzh va lakaat da bignat? Saül a respontas: Nec'het bras on, rak ar Filistined a ra brezel ouzhin, ha Doue a zo aet diganin ha n'en deus ket respontet din, na dre ar brofeded na dre an huñvreoù. Da c'halvet em eus, evit ma roi din da c'houzout ar pezh am eus d'ober.\n16 Samuel a lavaras: Perak e c'houlennez kuzul diganin, pa'z eo en em dennet an AOTROU diganit, hag eo deuet da enebour?\n17 An AOTROU en deus graet evel m'en doa lavaret drezon. An AOTROU en deus lamet da rouantelezh eus da zaouarn hag he roet da'z nesañ, da Zavid.\n18 Dre ma ne'c'h eus ket sentet ouzh mouezh an AOTROU, ha ne'c'h eus ket sevenet tan e gounnar a-enep Amalek, en abeg da gement-se e ra an AOTROU en doare-se ez keñver.\n19 Ha zoken an AOTROU a lakaio Israel ganit etre daouarn ar Filistined. Warc'hoazh e viot ganin, te ha da vibien, hag an AOTROU a lakaio kamp Israel etre daouarn ar Filistined.\n20 Ha raktal Saül a gouezhas war e hed d'an douar, hag e voe spouronet-meurbet eus komzoù Samuel. Hag ivez e voe hep nerzh dre ma n'en doa debret netra e-pad an deiz nag e-pad an noz.\n21 Neuze ar vaouez a zeuas da gichen Saül, hag o welout e oa gwall drubuilhet, e lavaras dezhañ: Setu, da servijerez he deus sentet ouzh da vouezh e riskl d'he buhez; sentet em eus ouzh ar c'homzoù ac'h eus lavaret din,\n22 ha bremañ selaou, me az ped, ouzh mouezh da servijerez: Mont a ran da lakaat dirazout un tamm bara, evit ma tebri ha ma kemeri nerzh da vont gant an hent.\n23 Ha ne fellas ket dezhañ, hag e lavaras: Ne zebrin ket. Met e servijerien, hag ar vaouez ivez, a zalc'has warnañ, hag e sentas outo. Sevel a reas eus an douar hag ec'h azezas war ar gwele.\n24 Ar vaouez he doa ul leue lart en he zi. Hastañ a reas e lazhañ, hag e kemeras bleud, en meras hag e poazhas bara hep goell dioutañ.\n25 Hag e lakaas kement-se dirak Saül ha dirak e servijerien. Debriñ a rejont, hag e savjont, hag ez ejont kuit en noz-se.\n1 Ar Filistined a zastumas o armeoù en Afek, hag an Israeliz a gampas e-kichen ar feunteun a zo e Jizreel.\n2 Priñsed ar Filistined a gerzhas gant o c'hantoù ha gant o milieroù. David hag e dud a gerzhe er gward-adreñv gant Akish.\n3 Pennoù ar Filistined a lavaras: Petra a ra an Hebreed-se amañ? Hag Akish a respontas da bennoù ar Filistined: N'eo ket David, servijer Saül roue Israel, a zo bet ganin deizioù 'zo, pe bloavezhioù 'zo? Ne'm eus kavet netra fall ennañ, abaoe an deiz m'eo deuet ganeomp betek hiziv.\n4 Met pennoù ar Filistined a yeas droug enno a-enep dezhañ, hag e lavarjont dezhañ: Kas kuit an den-se, ra zistroio d'al lec'h ma ec'h eus e lakaet, ha ne ziskenno ket ganeomp d'an emgann, gant aon na drofe en hon enep en emgann. Rak penaos e c'hellfe kavout trugarez e-kichen e vestr? Ne vefe ket war-var pennoù hon dud?\n5 N'eo ket an David-se an hini a veze lavaret diwar e benn en ur ganañ hag en ur zañsal: Saül en deus skoet war e vil, ha David war e zek mil?\n6 Akish a c'halvas David hag a lavaras dezhañ: An AOTROU a zo bev! Te a zo un den eeun, hag e karjen da welout o tont er-maez hag o vont er c'hamp ganin, rak ne'm eus kavet netra fall ennout abaoe an deiz ma'z out deuet da'm c'havout betek hiziv. Met ne blijez ket d'ar briñsed.\n7 Bremañ eta distro ha kae e peoc'h, evit ma ne ri netra a zisplije da briñsed ar Filistined.\n8 David a lavaras da Akish: Met petra am eus graet? Petra ac'h eus kavet ez servijer, abaoe an deiz ma'z on bet ganit betek hiziv, evit n'afen ket da stourm a-enep enebourien an aotrou va roue?\n9 Akish a respontas o lavarout da Zavid: Gouzout a ran, rak plijout a rez din evel un ael a-berzh Doue. Met pennoù ar Filistined o deus lavaret: Ne zeuio ket ganeomp d'ar brezel.\n10 Setu perak, sav mintin mat, gant servijerien da aotrou a zo deuet ganit, savit mintin mat, ha kerkent ha ma welot gouloù an deiz, kit kuit.\n11 Evel-se David a savas mintin mat, eñ hag e dud, evit mont kuit adalek ar beure, hag evit distreiñ da vro ar Filistined. Hag ar Filistined a bignas da Jizreel.\n1 Pa erruas David hag e dud e Ziklag, d'an trede deiz, an Amalekited o doa en em daolet war vro ar c'hreisteiz ha war Ziklag. Skoet o doa war Ziklag ha devet anezhi.\n2 Graet o doa prizonidi ar maouezed a oa eno, ar re vihan hag ar re vras. N'o doa lazhet den, met o c'haset o doa ganto, hag e oant aet gant o hent.\n3 David hag e dud a erruas e kêr, ha setu ma oa devet dre an tan, hag o gwragez, o mibien hag o merc'hed a oa bet graet prizonidi.\n4 Neuze David hag ar bobl a oa gantañ a savas o mouezh hag a ouelas, betek ma n'o doe ken enno a nerzh da ouelañ.\n5 Div wreg David a oa bet tapet, Akinoam eus Jizreel hag Abigail gwreg Nabal eus Karmel.\n6 David a voe en un enkrez bras, rak ar bobl a gomze d'e veinata. Rak an holl bobl o doa an ene leun a c'hwervder, pep hini abalamour d'e vibien ha d'e verc'hed. Met David en em galonekaas en AOTROU e Zoue,\n7 hag e lavaras d'an aberzhour Abiatar mab Akimelek: Degas din an efod mar plij. Abiatar a zegasas an efod da Zavid.\n8 Neuze David a c'houlennatas an AOTROU o lavarout: Ha redek a rin war-lerc'h ar bagad-se? Ha tapout a rin anezho? Hag e respontas dezhañ: Red war o lerc'h, rak a-dra-sur e tapi anezho, hag e tieubi.\n9 David a yeas eta gant ar c'hwec'h kant den a oa gantañ, hag ec'h errujont betek froud Besor, e-lec'h ma chomas ar re a vane war-lerc'h.\n10 Evel-se David ha pevar c'hant den a gendalc'has, ha daou c'hant a chomas, re skuizh evit treuziñ ar froud Besor.\n11 Kavout a rejont er parkeier un den Ejipsian, a zegasjont da Zavid, hag e rojont dezhañ bara, hag e tebras. Hag e rojont dezhañ dour da evañ.\n12 Hag e rojont dezhañ ivez fiez sec'h ha daou vlokad rezin sec'h. Debriñ a reas hag ec'h adkemeras e spered, rak n'en doa ket debret bara nag evet dour abaoe tri deiz ha teir noz.\n13 David a lavaras dezhañ: Da biv out, hag a-belec'h e teuez? Hag e respontas: Me 'zo ur paotr Ejipsian, servijer un den Amalekit. Va mestr en deus va dilezet dre ma'z on kouezhet klañv, bremañ 'zo tri deiz.\n14 Argadet hon eus e kreisteiz ar Geretiz, war zouaroù Juda hag e kreisteiz Kaleb, ha devet hon eus Ziklag dre an tan.\n15 David a lavaras dezhañ: Ha ren a ri ac'hanon da gavout ar bagad-se? Hag e respontas: Tou din dre Zoue na'm lazhi ket, ha na'm lakai ket etre daouarn va mestr, hag e renin ac'hanout betek ar bagad-se.\n16 Hag e renas anezhañ, ha setu, e oant a-stlabez war an holl vro, o tebriñ, oc'h evañ hag o tañsal, en abeg d'ar preizh bras o doa kemeret eus bro ar Filistined hag eus bro Juda.\n17 David a skoas warno adalek gouloù-deiz betek abardaez an deiz war-lerc'h. Ne dec'has ket unan anezho, nemet pevar c'hant den yaouank a bignas war gañvaled hag a dec'has kuit.\n18 David a adkavas kement o doa kemeret an Amalekited. Adkavout a reas ivez e ziv wreg.\n19 Ne vankas nikun dezho, na bihan na bras, na mab na merc'h, na netra eus ar preizh hag eus kement o doa kaset ganto. David a zegasas holl gantañ.\n20 David a gemeras an holl saout ha deñved, hag ar re a gerzhe e penn ar bagad-se a lavare: Hemañ eo preizh David.\n21 Neuze David a zeuas da gavout an daou c'hant den a oa bet re skuizh evit heuliañ David, hag en doa lakaet da chom e froud Besor. Hag e teujont en arbenn da Zavid ha d'ar bobl a oa gantañ. David a dostaas outo, hag e saludas anezho.\n22 Met an holl dud drouk ha fall, a-douez ar re a oa aet gant David, a respontas o lavarout: Pa n'int ket deuet ganeomp, ne roimp dezho netra eus ar preizh hon eus dastumet, nemet da bep hini e wreg hag e vugale. Ra o c'hemerint, ha ma'z aint kuit.\n23 Met David a lavaras: Va breudeur, ne reot ket evel-se diwar-benn ar pezh en deus roet an AOTROU deomp, pa en deus hon miret, hag en deus lakaet etre hon daouarn ar bagad a oa deuet en hon enep.\n24 Piv a selaoufe ouzhoc'h e kement-se? Lod an hini a ziskenn d'ar brezel ha lod an hini a chom da ziwall an traoù a zle bezañ kevatal. Lodennañ a raint a-gevret.\n25 Kement-se a voe graet adalek an deiz-se, ha deuet eo ur reolenn hag ur c'hustum en Israel betek hiziv.\n26 Ha distroet e Ziklag, David a gasas diouzh ar preizh da henaourien Juda, d'e vignoned, o lavarout: Setu un donezon evidoc'h, eus ar preizh tapet war enebourien an AOTROU.\n27 Kas a reas d'ar re a oa e Betel, da re a oa e Ramod-ar-C'hreisteiz, d'ar re a oa e Jattir,\n28 d'ar re a oa en Aroer, d'ar re a oa e Sifmod, d'ar re a oa en Eshtemoa,\n29 d'ar re a oa e Rakal, d'ar re a oa e kêrioù ar Jerakmeeliz, d'ar re a oa e kêrioù ar Genianed,\n30 d'ar re a oa en Horma, d'ar re a oa e Kor-Ashan, d'ar re a oa en Atak,\n31 d'ar re a oa en Hebron, ha d'an holl lec'hioù m'en doa tremenet drezo, eñ hag e dud.\n1 Ar Filistined a vrezelas a-enep Israel, ha re Israel a dec'has dirak ar Filistined hag a gouezhas marv war venez Gilboa.\n2 Ar Filistined a redas war-lerc'h Saül hag e vibien, hag e lazhjont Jonatan, Abinadab ha Malkishua, mibien Saül.\n3 Nerzh an emgann a gouezhas war Saül. Ar waregerien a dizhas anezhañ, hag e voe gwall c'hloazet gant ar waregerien.\n4 Neuze Saül a lavaras d'an hini a zouge e armoù: Tenn da gleze ha trebarzh-me, gant aon na zeufe an diamdroc'hidi-se da zrougober ouzhin. Met an hini a zouge e armoù ne fellas ket dezhañ, rak spouronet e oa. Saül a gemeras e gleze hag en em daolas warnañ.\n5 Hag an hini a zouge e armoù, o welout e oa marvet Saül, en em daolas, eñ ivez, war e gleze hag a varvas.\n6 Evel-se e varvas en deiz-se Saül hag e dri mab, hag e holl di a varvas a-gevret.\n7 Re Israel a oa en tu all d'an draonienn hag en tu all d'ar Jordan, o welout e tec'he tud Israel hag e oa marvet Saül hag e vibien, a zilezas o c'hêrioù hag a dec'has. Hag ar Filistined a zeuas da chom enno.\n8 An deiz war-lerc'h, ar Filistined a zeuas da ziwiskañ ar re varv, hag e kavjont Saül hag e dri mab astennet war venez Gilboa.\n9 Hag e troc'hjont dezhañ e benn hag e tiwiskjont anezhañ eus e armoù, a gasjont dre vro ar Filistined, da embann ar c'heloù da diez o idoloù hag e-touez ar bobl.\n10 Lakaat a rejont e armoù e ti an Asheraoù, hag e stagjont e gorf ouzh moger Bet-Shan.\n11 Tud Jabez e Galaad a glevas kement o doa graet ar Filistined da Saül,\n12 hag holl dud kadarn a savas hag a gerzhas e-pad an noz. Kemer a rejont korf Saül ha korfoù e vibien diouzh moger Bet-Shan, hag e tistrojont da Jabez, e-lec'h ma tevjont anezho.\n13 Ha neuze e kemerjont o eskern evit o beziañ dindan ur wezenn e Jabez, hag e yunjont seizh deiz.