Guirionéeu ag er Religion/Chapistr 111 - Wikimammenn\nGuirionéeu ag er Religion/Chapistr 111\n◄ N’en dès chet calz a dud e gâr Doué, hà perac ? Péh quer pourfitabl-é clasq en Eutru Doué ha gobér rah hun œvreu aveit pligein de dehou. Red-é bout coutant a volanté Doué. ►\nCHAPISTR UINÊC HA CAND.\npéh quer pourfitabl-é clasq en eutru doué ha gobér rah hun œvreu aveit pligein dehou.\nNe vern petra e hret, e lar sant Paul, groeit-ean eit gloër en Eutru Doué. En hani ne hra quet èl-cé ne gav quet a goutantemant én é vuhé ; ean hi zremein hemb mérit hag hi achihue liès ér glahar.\nI. Ol el lusqueu hag en desirieu ag hur halon e zeli hun doug trema Doué, rac n’en dès nameit Doué hag e hel hi houtantein. Clasquet Doué é peb-tra, ha hui e gavou er peah hag er repos. Sant Augustin en doé-ean santet ar é goust hag e laré guet ræson : hur halon e vou perpet diæz, ô men Doué ! beta que ne reposou én-oh.\nN’hou péet chonge nameit a bligein de Zoué én hou ç’ol œvreu ; ne gâret en treu ag en doar, nameit a guement m’hou tougant de Zoué, ha m’hou secourant d’er chervigein. Un dé tremeinet èl-cé e hra mui a gonsolation, eit blaïeu abéh é ridêc arlerh inourieu ha pligeadurieu en doar.\nN’en dé ur folleah clasq ér mæz a han-oh er péh n’en dé quet ? Mar faut, eid hou coutantein, un dra-benac pinhuik ha bourrus, hui er havou é Doué, én dôn ag hou calon, ha nepas é léh aral. Ne gonzet quet mui d’ein a bligeadurieu nac a vadeu en doar, e laré sant Augustin : en ol pligeadur ha danné e gavan ér mæz a men Doué, n’en dé meit misér ha peuranté.\nComprenet ur huéh eit mad er vanité ag er pligeadurieu péré e glasquet én treu crouéet, ér gourmandis, ér baillardiah, ér vangeance, ér garanté doh er madeu ag er bed. N’en dint, e lar sant Augustin, nameit pligeadurieu faus, pligeadurieu bèr, pligeadurieu péré e ra liès er marhue d’en inean. Pligeadurieu faus, ne hoès chet cavet er houtantemant e glasquoh ; pligeadurieu bèr, n’ou dès padet meit ur momand ; pligeadurieu marhue, a p’en dint bet caus t’oh de gol hou ç’inean ha de gol hou Toué. Pligeadurieu èl-cé, allas ! hàg ind e hel hou rantein eurus ?\nII. Ne hellér enta bout coutant nameit a pe hrér é œvreu aveit pligein de Zoué ; hennéh-é ehué er moyand d’er houtantein ha de zastum paud a vériteu aveid en nean. Oh ! nac a drezolieu én hou ç’œvreu hag én hou poénieu, a p’ou groet aveit pligein de Zoué ! N’en dès chet unan hemb quin, mar d’oh ér stad a hræce Doué, ha ne vérit d’oh ur hrescance a hloër aveid en éternité. Peh quer cablus oh-hui enta, ha petra ne gollet quet-hui, a pe lausquet a costé ur pratiq quer santel ; a p’en dé gùir é collet er mérit ag hou labourieu, mérit préciussoh eid en ol madeu ag en doar ? Hui e zeliehé ouilein er hol a guement-cé, mui eid er hol ag hou ç’inour hag a hou madeu.\nN’ancoéhet jamæs penaus ol en amzér péhani n’en dé quet impléet aveid en Eutru Doué, e zou un amzér a béhani en Eutru Doué ne zalhou cont d’oh nameit aveid hou punissein. Nac é labourehoh beta huisein er goaid, nac é hrehoh quement a œvreu mad, nac é andurehoh drougueu èl er bénitandèd hag er vartirèd, ma n’en dé quet aveit Doué-é, ol quement-cé e zou hemb mérit aveid en nean. Ne vern péh quer santel, péh quer caër-é hou ç’œvreu dirac en dud, ma n’en dint groeit eit pligein de Zoué, ne virent quet ne vehet dirac é zeulegad ur servitour a nitra, ur péhour vil ha disprisabl péhani ne vérit nameit en ihuern.\nIII. Nitra n’hou consolou én ser ag er marhue nameit er péh hou pou groeit aveit Doué. Hou clahar hag en anquin péhani e drézou hou calon, e vou hou pout ancoéheit Doué, hou pout hum sourciet a dreu a nitra épad hou puhé. Inourieu, deverranceu, danné, compagnoneaheu, ol en dra-zé ne vou quet mui tra erbet aveid oh ; ne chommou guet-n-oh nameit ur glahar anquinus hou pout hum daulet rai dehai. Hui e hanàuou nezé en e hoès hum drompet, ha n’en dès nameit trompereah ér bed-men.\nHou péet chonge a stad trist un dén pinhuik, péhani e laré é verhuel er honzeu anquinus-men d’é vugalé : ne hellet-hui me zennein ag er stad trist é péhani e on ? Ind e rescondas dehou, en dar én ou deulegad, ne hellehent quet, rac énep d’er marhue n’en dès chet a remèd. Ah ! e grias-can nezé, brasset é folleah\nne mès-mé enta gouniet quement a zanné, anduret quement a boén, nameit aveid hum huélèt bermen hemb secour ! Guet me ol madeu ne hellan quet en devout un ær hemb quin eit laquat reihtæt ém housciance. Ne mès mui hanni ér bed hag hum sourcl a han-an. Oh ! péguement é vezé bet gùel d’ein tremein m’amzér é chervige Doué, ha lacat men danné de secour er beurerion péré e vezé bet bermen m’avocadèd dirac Doué ! Oh ! pe hellehen hoah en dout ur blai benac !\nUr gùir glahar e hel hoah lacat er péhour-cé de vout ami de Zoué quênt merhuel ; mæs gùir-é perpet é ma un dra forh anquinus merhuel hemb en devout hanàuet na cherviget en Eutru Doué.\nArlerh en dra-zé, ma ne glasquet en Eutru Doué én hou ç’œvreu, én hou chongeu, petra e glasquet-hui, ha petra e gavet-hui ? nameit diæzemant ha poénieu a spered. Mar clasquet perpet Jesus, hui er havou. Mar hum glasquet hui-memb, hui hum gavou ehué ; mæs, allas ! aveid hou maleur.\n1° Me glasquou Doué é peb-tra. — 2° Me offrou dehou ol er péh e hrein hag e andurein. — 3° Me bêllei doh ol er péh e hellehé displige dehou hag en offancein. — O men Doué ! ne vennan mui bihuein nameit aveid oh.\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Guirionéeu_ag_er_Religion/Chapistr_111&oldid=91016 »


koulz lavaret - Wikeriadur\nSavet diwar an adverb koulz hag ar verb lavaret.\nTost da vat\nHerve. — [...]. Ne zarempreden nemeto pa oan e Kemper, ha kouls lavaret bemdez em beze an enor d'ho kwelet. — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 10.)\nYa, doan he deus, ar c'hoar vat, o vont diouz he breur ha kouls lavaret diwar an douar. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 28.)\nNe gaoze ouz den ebed, evid lavared (koulz ha lavared, koulz lavared). — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 310.)\nUr fulenn dan, netra koulz lavaret. — (Goulc'han Kervella, Brezel ar Rigadell, Al Liamm, 1994, p. 7.)\nHañv-c'hoañv e veze paket e dilhad du, ha ne guitae koulz lavaret gwech ebet un hir ha ledan a stammenn c'hloan distumm rak rividik-spontus e oa. — (Mich Beyer, Seizh Devezh Warn-ugent, An Alarc'h Embannadurioù, 2006, p. 12.)\nMikael o mab en doa graet e gresk e Kergoneg koulz lavaret. — (Youenn Kervalan, Dremmoù Arrasate, Embannadurioù Al Lanv, 2009, p. 19.)\nTraoù zo hag a dremen en hon c'horf hep gouzout dimp ; ar c'hleñved hag ar yec'hed, an tomm hag ar yen a zo traoù a deu hag a ya drezomp, hep gouzout dimp, koulz lavaret. — (Yann-Vari Perrot, Erwan ar Moal, Bue ar Zent, Montroulez, 1912, p. 716.)\ngalleg : pour ainsi dire (fr)\nAdtapet diwar « https://br.wiktionary.org/w/index.php?title=koulz_lavaret&oldid=287756 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 6 Her 2019, da 14:49.


66 Diskuliadur – BIBL KOAD 21 : Ar Bibl e Brezhoneg evit ar Vretoned\n1 Diskuliadur Jezuz-Krist, roet dezhañ gant Doue evit diskouez d’e servijerien an traoù a dle c’hoarvezout prest, hag en deus kaset ha roet da anavezout dre e ael d’e servijer Yann,\n2 en deus disklêriet ger Doue ha testeni Jezuz-Krist, ha kement en deus gwelet.\n3 Eürus an hini a lenn hag ar re a selaou gerioù an diougan-mañ, hag a vir an traoù a zo bet skrivet ennañ, rak an amzer a zo tost.\nD’ar seizh Iliz a zo en Azia\n4 Yann, d’ar seizh Iliz a zo en Azia: Ar c’hras hag ar peoc’h ra vo roet deoc’h a-berzh an hini a zo hag a oa hag a zeu, hag a-berzh ar seizh spered a zo dirak e dron,\n5 hag a-berzh Jezuz-Krist, an test feal, ar c’hentañ-ganet a-douez ar re varv ha Priñs rouaned an douar. D’an hini en deus hor c’haret, en deus hor gwalc’het eus hor pec’hedoù dre e wad\n6 hag en deus graet ac’hanomp rouaned hag aberzhourien da Zoue e Dad, ra vo dezhañ ar gloar hag ar galloud e kantvedoù ar c’hantvedoù! Amen.\n7 Setu, emañ o tont war ar c’hoabr, ha pep lagad a welo anezhañ, zoken ar re o deus e doullet. Holl veuriadoù an douar a hirvoudo abalamour dezhañ. Ya. Amen.\n8 Me eo an Alfa hag an Omega, ar penn-kentañ hag an diwezh, eme an Aotrou Doue, an hini a zo hag a oa hag a zeu, an Holl-C’halloudeg.\nGweledigezh Mab an den\n9 Me, ho preur Yann, unanet deoc’h en anken, er rouantelezh hag er c’hendalc’husted e Jezuz-Krist, edon en enezenn anvet Patmoz abalamour da c’her Doue hag abalamour da desteni Jezuz-Krist.\n10 Bez’ e voen estlammet er spered da zeiz an Aotrou, hag e klevis a-dreñv din ur vouezh kreñv evel hini un drompilh,\n11 a lavare: Me eo an Alfa hag an Omega, ar c’hentañ hag an diwezhañ, ar pezh a welez, skriv eñ en ul levr ha kas anezhañ d’ar seizh Iliz a zo en Azia, da Efez, da Smirna, da Bergam, da Diatira, da Sardiz, da Filadelfia ha da Laodikea.\n12 Me a zistroas evit gwelout a-belec’h e teue ar vouezh a gomze ouzhin. Pa voen troet, e welis seizh kantolor aour,\n13 hag e-kreiz ar seizh kantolor, unan bennak heñvel ouzh mab an den, gwisket gant ur sae hir ha gourizet war boull e galon gant ur gouriz aour.\n14 E benn hag e vlev a oa gwenn evel gloan gwenn, evel an erc’h, e zaoulagad a oa evel ur flamm-tan,\n15 e dreid a oa heñvel ouzh kouevr fin-meurbet, evel ma oa tanet sklaer gant ur forn, e vouezh a oa evel ar vouezh eus kalz a zoureier.\n16 En e zorn dehou en doa seizh steredenn. Eus e c’henoù e teue ur c’hleze lemm a zaou droc’h hag e zremm a lugerne evel an heol en e nerzh.\n17 Pa welis anezhañ, e kouezhis d’e dreid evel marv. Lakaat a reas e zorn dehou warnon o lavarout din: Na’z pez ket aon! Me eo ar c’hentañ hag an diwezhañ,\n18 an hini a zo bev. Bet on marv, ha setu, ez on bev e kantvedoù ar c’hantvedoù. Amen. Me am eus alc’houezioù lec’h ar marv hag ar marv.\n19 Skriv an traoù ac’h eus gwelet, hag ar re a zo, hag ar re a dle en em gavout goude ar re-mañ,\n20 mister ar seizh steredenn ac’h eus gwelet em dorn dehou hag ar seizh kantolor aour. Ar seizh steredenn a zo aeled ar seizh Iliz, ar seizh kantolor ac’h eus gwelet a zo ar seizh Iliz.\nLizher da Iliz Efez\n1 Skriv da ael Iliz Efez: Setu ar pezh a lavar an hini a zalc’h ar seizh steredenn en e zorn dehou, an hini a gerzh e-kreiz ar seizh kantolor aour:\n2 Anavezout a ran da oberoù, da labour ha da basianted. Gouzout a ran penaos ne c’hellez ket gouzañv ar re zrouk, penaos ec’h eus amprouet ar re en em lavar ebestel ha n’int ket, hag ec’h eus kavet anezho gaouiat.\n3 Gouzañvet ec’h eus, bet ec’h eus pasianted, labouret ec’h eus evit va anv ha ne’c’h eus ket kollet kalon.\n4 Met un dra bennak am eus a-enep dit: dilezet ec’h eus da garantez gentañ.\n5 Az pez soñj eta a-belec’h out kouezhet, az pez keuz ha gra da oberoù kentañ, anez e teuin prest da’z kavout hag e lamin da gantolor eus e lec’h, ma ne’c’h eus ket keuz.\n6 Koulskoude ec’h eus kement-mañ: kasaat a rez oberoù an Nikolaidi, a gasaan ivez.\n7 An neb en deus divskouarn, ra glevo ar pezh a lavar ar Spered d’an Ilizoù. D’an hini a drec’ho me a roio da zebriñ eus ar wezenn a vuhez a zo e-kreiz baradoz Doue.\nLizher da Iliz Smirna\n8 Skriv da ael Iliz Smirna: Setu ar pezh a lavar ar c’hentañ hag an diwezhañ, an hini a zo bet marv hag a zo deuet adarre d’ar vuhez:\n9 Anavezout a ran da oberoù, da drubuilhoù ha da baourentez, petra bennak ma’z out pinvidik, ha gwallgomzoù ar re en em lavar Yuzevien ha n’int ket, met a zo ur sinagogenn eus Satan.\n10 Na’z pez ket aon rak netra eus an traoù az po da c’houzañv. Setu, an diaoul a ya da deurel hiniennoù ac’hanoc’h er prizon evit ma viot amprouet, hag ho po un trubuilh e-pad dek devezh. Bez feal betek ar marv, hag e roin dit ar gurunenn a vuhez.\n11 An neb en deus divskouarn, ra glevo ar pezh a lavar ar Spered d’an Ilizoù. An hini a drec’ho ne vo ket gloazet gant an eil marv.\nLizher da Iliz Pergam\n12 Skriv da ael Iliz Pergam: Setu ar pezh a lavar an hini en deus ar c’hleze lemm a zaou droc’h:\n13 Anavezout a ran da oberoù, e pelec’h e chomez, e-lec’h ma emañ tron Satan. Hag e talc’hez va anv ha ne’c’h eus ket nac’het va feiz, zoken en deizioù ma’z eo bet lakaet d’ar marv Antipaz, va merzher feal, en ho touez, e-lec’h ma chom Satan.\n14 Met traoù bennak am eus a-enep dit: bez’ ec’h eus aze tud hag a zalc’h kelennadurezh Balaam, a zeske da Valag lakaat ur maen-kouezh dirak mibien Israel evit ma tebrjent traoù aberzhet d’an idoloù ha ma kouezhjent er c’hadaliezh.\n15 Evel-se, ec’h eus ivez tud a zalc’h kelennadurezh an Nikolaidi, ar pezh a gasaan.\n16 Az pez eta keuz, anez e teuin prest da’z kavout hag e stourmin outo gant kleze va genoù.\n17 An neb en deus divskouarn, ra glevo ar pezh a lavar ar Spered d’an Ilizoù. D’an hini a drec’ho e roin da zebriñ eus ar mann kuzhet hag e roin dezhañ ur maen gwenn, ha war ar maen-se e vo skrivet un anv nevez n’eo anavezet gant den, nemet gant an hini a resev anezhañ.\nLizher da Iliz Tiatira\n18 Skriv da ael Iliz Tiatira: Setu ar pezh a lavar Mab Doue, an hini en deus e zaoulagad evel ur flamm-tan hag e dreid heñvel ouzh kouevr fin-meurbet:\n19 Anavezout a ran da oberoù, da garantez, da servij, da feiz, da zalc’husted ha da oberoù diwezhañ a zo en tu all d’ar re gentañ.\n20 Met traoù bennak am eus a-enep dit: lezel ar wreg Jezabel, en em lavar profedez, da gelenn ha da douellañ va servijerien evit o lakaat da gouezhañ er c’hadaliezh ha da zebriñ traoù aberzhet d’an idoloù.\n21 Roet em eus amzer dezhi evit m’he defe keuz eus he gadaliezh, met n’eo ket fellet dezhi kaout keuz.\n22 Setu, mont a ran d’he zeurel war ur gwele, hag ar re a ra avoultriezh ganti a vo en un trubuilh bras, nemet o defe keuz eus o oberoù.\n23 Lakaat a rin he bugale da vervel eus ar marv, hag an holl Ilizoù a ouezo penaos ez on an hini a furch al lounezhi hag ar c’halonoù. Reiñ a rin da bep hini ac’hanoc’h hervez e oberoù.\n24 Met e lavaran deoc’h-c’hwi, d’ar re all a zo e Tiatira, da gement hini na resev ket ar gelennadurezh-se ha n’en deus ket anavezet donderioù Satan evel ma lavaront: Ne lakain bec’h all ebet warnoc’h,\n25 met da vihanañ, dalc’hit start ar pezh hoc’h eus betek ma teuin.\n26 D’an hini a drec’ho hag a viro va oberoù betek an dibenn, e roin dezhañ galloud war ar broadoù.\n27 Gouarn a raio anezho gant ur wialenn houarn evel ma torrer podoù pri, evel ma em eus va-unan resevet kement-se digant va Zad,\n28 hag e roin dezhañ steredenn ar mintin.\n29 An neb en deus divskouarn, ra glevo ar pezh a lavar ar Spered d’an Ilizoù.\nLizher da Iliz Sardiz\n1 Skriv da ael Iliz Sardiz: Setu ar pezh a lavar an hini en deus seizh spered Doue hag ar seizh steredenn: Anavezout a ran da oberoù, ar vrud ac’h eus da vezañ bev met marv out.\n2 Bez evezhiek ha kreñva ar pezh a chom hag a ya da vervel, rak ne’m eus ket kavet da oberoù peurvat dirak Doue.\n3 Az pez soñj eta eus ar pezh ac’h eus resevet ha klevet, mir anezhañ hag az pez keuz. Ma ne veilhez ket, dont a rin da’z kavout evel ul laer, ha ne ouezi ket da bet eur e teuin da’z kavout.\n4 Bez’ ec’h eus koulskoude e Sardiz un nebeud tud n’o deus ket saotret o dilhad. Int a gerzho ganin e gwiskamantoù gwenn o vezañ ma’z int dellezek.\n5 An hini a drec’ho a vo gwisket gant dilhad gwenn, ne lamin ket e anv eus al levr a vuhez, hag ec’h anzavin e anv dirak va Zad ha dirak e aeled.\n6 An neb en deus divskouarn, ra glevo ar pezh a lavar ar Spered d’an Ilizoù.\nLizher da Iliz Filadelfia\n7 Skriv da ael Iliz Filadelfia: Setu ar pezh a lavar ar Sant, ar Gwirion, an hini en deus alc’houez David, an hini a zigor ha den ne serr, hag an hini a serr ha den ne zigor:\n8 Anavezout a ran da oberoù. Setu, digoret em eus un nor dirazout ha den ne c’hell he serriñ, dre ma ec’h eus bet nebeut a nerzh, ma ec’h eus miret va ger ha ma ne’c’h eus ket nac’het va anv.\n9 Setu, e roin dit reoù eus sinagogenn Satan, en em lavar Yuzevien ha n’int ket met a lavar gevier. Setu, me a lakaio anezho da zont evit ma taoulinint da’z treid ha ma ouezint penaos em eus da garet.\n10 Abalamour ma ec’h eus miret ger va dalc’husted, me va-unan a viro ac’hanout en eur an temptadur a dle dont war ar bed holl evit amprouiñ ar re a chom war an douar.\n11 Setu, dont a ran prest. Dalc’h start ar pezh ac’h eus evit na gemero den da gurunenn.\n12 Gant an hini a drec’ho e rin ur peul e templ va Doue ha ne yelo ken er-maez. Skrivañ a rin warnañ anv va Doue, hag anv kêr va Doue, ar Jeruzalem nevez a ziskenn eus an neñv eus kichen va Doue, ha va anv nevez.\n13 An neb en deus divskouarn, ra glevo ar pezh a lavar ar Spered d’an Ilizoù.\nLizher da Iliz Laodikea\n14 Skriv da ael Iliz Laodikea: Setu ar pezh a lavar an Amen, an test feal ha gwirion, ar penn-kentañ eus krouidigezh Doue:\n15 Anavezout a ran da oberoù. Gouzout a ran n’out na yen na tomm. O, Ma vijes bet yen pe tomm!\n16 Evel-se, dre ma’z out klouar na yen na tomm, e c’hwedin ac’hanout eus va genoù.\n17 Rak e lavarez: Me a zo pinvidik, en em binvidikaet on ha ne’m eus ezhomm a netra, ha n’anavezez ket out gwalleürus, truezus, paour, dall hag en noazh,\n18 aliañ a ran ac’hanout da brenañ diganin aour amprouet dre an tan evit dont da vezañ pinvidik, ha dilhad gwenn evit bezañ gwisket ha chom hep diskouez ar vezh eus da noazhder, ha louzoù da oleviñ da zaoulagad evit ma weli.\n19 Tamall ha kastizañ a ran ar re holl a garan. Az pez gred eta ha keuz.\n20 Setu, en em zalc’han ouzh an nor hag e skoan. Mar klev unan bennak va mouezh ha mar digor an nor, ez in en e di, hag e koagnin gantañ hag eñ ganin.\n21 An hini a drec’ho, me a lakaio anezhañ da azezañ ganin war va zron, evel ma em eus trec’het ha ma’z on azezet gant va Zad war e dron.\n22 An neb en deus divskouarn, ra glevo ar pezh a lavar ar Spered d’an Ilizoù.\n1 Goude-se e sellis ha setu, un nor a oa digor en neñv. Ar c’hentañ mouezh em boa klevet, evel hini un drompilh, a gomzas ganin hag a lavaras: Pign amañ hag e tiskouezin dit an traoù a dle c’hoarvezout goude ar re-mañ.\n2 Ha kerkent e voen estlammet er spered. Ha setu, un tron a oa savet en neñv hag unan bennak azezet war an tron.\n3 An hini a oa azezet a oa heñvel a zoare ouzh ur maen-yalp hag un agatenn-ruz. An tron a oa kelc’hiet gant ur wareg-c’hlav a oa heñvel a zoare ouzh un emrodezenn.\n4 En-dro d’an tron e oa pevar dron warn-ugent, hag e welis war an tronioù-se pevar henaour warn-ugent azezet, gwisket gant dilhad gwenn, gant kurunennoù aour war o fennoù.\n5 Eus an tron e teue luc’hed, kurunoù ha mouezhioù. Dirak an tron e teve seizh lamp gwrezus a zo ar seizh spered eus Doue.\n6 Bez’ e oa ivez dirak an tron ur mor gwer heñvel ouzh strink. E-kreiz an tron hag en-dro d’an tron, e oa pevar bev leun a lagadoù a-dreñv hag a-raok.\n7 An c’hentañ bev a oa heñvel ouzh ul leon, an eil bev a oa heñvel ouzh ul leue, an trede bev en doa e zremm evel hini un den, ar pevare bev a oa heñvel ouzh un erer o nijal.\n8 Ar pevar bev o doa pep hini c’hwec’h askell hag en-dro hag en diabarzh e oant leun a lagadoù. Ne baouezent noz deiz da lavarout: Santel, santel, santel eo an Aotrou Doue holl-c’halloudek, an hini a zo hag a oa hag a zeu!\n9 Pa roe ar bevien gloar hag enor ha gras d’an hini a oa azezet war an tron, d’an hini a vev e kantvedoù ar c’hantvedoù,\n10 ar pevar henaour warn-ugent a zaouline dirak an hini a oa azezet war an tron, hag a azeule an hini a vev e kantvedoù ar c’hantvedoù, hag a daole o c’hurunennoù dirak an tron en ur lavarout:\n11 Aotrou, dellezek out da resev ar gloar hag an enor hag ar galloud, rak krouet ec’h eus an holl draoù, hag evit da levenez eo emaint hag ez int bet krouet!\nJezuz a zo dellezek da zigeriñ al levr siellet\n1 Hag e welis e dorn dehou an hini a oa azezet war an tron ul levr skrivet en diabarzh hag en diavaez, siellet gant seizh siell.\n2 Gwelout a ris un ael galloudek a grie gant ur vouezh kreñv: Piv a zo dellezek da zigeriñ al levr ha da zieren ar sielloù?\n3 Ha den, nag en neñv, na war an douar, na dindan an douar, ne c’helle digeriñ al levr pe sellout outañ.\n4 Hag e ouelis kalz, abalamour na voe kavet den ebet dellezek da zigeriñ al levr, na d’e lenn, na da sellout outañ.\n5 Unan eus an henaourien a lavaras din: Na ouel ket. Setu, al leon a zo eus meuriad Juda, gwrizienn David, en deus trec’het evit digeriñ al levr ha dieren ar seizh siell anezhañ.\n6 Me a sellas ha setu, e-kreiz an tron hag ar pevar bev hag e-kreiz an henaourien, un Oan a oa eno evel aberzhet. Bez’ en doa seizh korn ha seizh lagad, a zo ar seizh spered Doue kaset dre an douar a-bezh.\n7 Dont a reas hag e kemeras al levr eus dorn dehou an hini a oa azezet war an tron.\n8 P’en doe kemeret al levr, ar pevar bev hag ar pevar henaour warn-ugent a zaoulinas dirak an Oan, o kaout pep hini anezho telennoù hag hanafoù aour leun a c’hwezhioù-mat, a zo pedennoù ar sent.\n9 Ur c’hantik nevez a ganent o lavarout: Dellezek out da gemer al levr ha da zigeriñ ar sielloù anezhañ, rak lakaet out bet d’ar marv hag ec’h eus hon dasprenet da Zoue dre da wad, a bep meuriad, a bep yezh, a bep pobl, a bep broad,\n10 graet ec’h eus ac’hanomp rouaned hag aberzhourien d’hon Doue, hag e renimp war an douar.\n11 Me a sellas hag a glevas mouezh kalz a aeled en-dro d’an tron, ar bevien hag an henaourien, hag an niver anezho a oa eus dekviliadoù a zekviliadoù ha miliadoù a viliadoù.\n12 Lavarout a raent gant ur vouezh kreñv: Dellezek eo an Oan a zo bet lakaet d’ar marv da resev galloud, pinvidigezh, furnez, nerzh, enor, gloar ha meuleudi.\n13 Klevout a ris an holl grouadurien a zo en neñv, war an douar, dindan an douar, er mor, hag an holl draoù a zo enno, a lavare: D’an hini a zo azezet war an tron ha d’an Oan, ra vo ar veuleudi, an enor, ar gloar hag an nerzh, e kantvedoù ar c’hantvedoù!\n14 Ar pevar bev a lavare: Amen! Hag ar pevar henaour warn-ugent a zaoulinas hag a azeulas an hini a vev e kantvedoù ar c’hantvedoù.\nAr c’hwec’h siell kentañ\n1 Me a sellas pa zigoras an Oan unan eus ar seizh siell hag e klevis unan eus ar pevar bev o lavarout gant ur vouezh kurun: Deus ha gwel.\n2 Me a sellas ha setu, ur marc’h gwenn en em gavas. An hini a oa pignet warnañ en doa ur wareg, roet e voe dezhañ ur gurunenn, hag ez eas kuit evel un trec’her evit trec’hiñ.\n3 Pa zigoras an eilvet siell, e klevis an eilvet bev a lavare: Deus ha gwel.\n4 Dont a reas er-maez ur marc’h all liv tan. An hini a oa pignet warnañ en doa ar galloud da gas ar peoc’h kuit a-ziwar an douar ha d’ober ma en em lazhfe an dud an eil egile. Ur c’hleze bras a voe roet dezhañ.\n5 Pa zigoras an trede siell, e klevis an trede bev a lavare: Deus ha gwel. Me a sellas ha setu, ur marc’h du en em gavas. An hini a oa pignet warnañ en doa ur valañs en e zorn.\n6 Hag e klevis ur vouezh e-kreiz ar pevar bev a lavare: Ur c’hoiniks (~ 1 l) gwinizh evit un diner (1 diner = pezh arc’hant roman war-dro 4 g) ha tri c’hoiniks (~ 3 l) heiz evit un diner, met na washa ket an eoul nag ar gwin.\n7 Pa zigoras ar pevare siell, e klevis mouezh ar pevare bev a lavare: Deus ha gwel.\n8 Me a sellas ha setu, ur marc’h drouklivet en em gavas. An hini a oa pignet warnañ a oa anvet ar marv, ha lec’h ar marv a gerzhe d’e heul. Ar galloud a oa roet dezho war ar bedervet lodenn eus an douar evit lakaat an dud da vervel dre ar c’hleze, dre an naonegezh, dre ar varvelezh ha dre loened gwez an douar.\n9 Pa zigoras ar pempvet siell, e welis dindan an aoter eneoù ar re a oa bet lakaet d’ar marv abalamour da c’her Doue hag abalamour d’an testeni o doa roet.\n10 Gant ur vouezh kreñv e krient o lavarout: Aotrou santel ha gwirion, pegeit e chomi hep barn hag hep veñjiñ hor gwad war ar re a chom war an douar?\n11 Da bep hini anezho e voe roet saeoù gwenn. Lavaret e voe dezho gortoz c’hoazh un nebeud amzer, betek ma vo peurc’hraet an niver eus o c’henseurted a servij hag o breudeur a dle bezañ lakaet d’ar marv evelto.\n12 Me a sellas pa zigoras ar c’hwec’hvet siell ha setu, ur c’hren-douar bras en em reas, an heol a zeuas du evel ur sac’had reun, al loar a zeuas evel gwad,\n13 stered an neñv a gouezhas war an douar evel ma taol ur wezenn-fiez he fiez glas pa’z eo hejet gant an avel.\n14 An neñv en em dennas evel ul levr a roller, hag an holl venezioù hag an enezennoù a voe lamet diouzh o lec’hioù.\n15 Rouaned an douar, ar re vras, ar re binvidik, ar gabitened, ar re c’halloudek, pep sklavour ha pep den frank en em guzhas er mougevioù hag e reier ar menezioù,\n16 hag e lavarjont d’ar menezioù ha d’ar reier: Kouezhit warnomp ha kuzhit ac’hanomp a-zirak dremm an hini a zo azezet war an tron hag a-zirak kounnar an Oan,\n17 rak deuet eo deiz bras e gounnar; ha piv a c’hello chom en e sav?\nKant pevar mil ha daou-ugent merket gant ur siell\n1 Goude-se, e welis pevar ael en em zalc’he e pevar c’horn an douar, o terc’hel ar pevar avel evit na c’hwezhfe avel ebet na war an douar, na war ar mor, na war wezenn ebet.\n2 Hag e welis un ael all a bigne eus kostez ar sav-heol, o terc’hel siell an Doue bev. Gant ur vouezh kreñv e krias d’ar pevar ael o doa resevet ar galloud da noazout d’an douar ha d’ar mor\n3 o lavarout: Na noazit ket d’an douar, na d’ar mor, na d’ar gwez, betek m’hor bo merket gant ur siell tal servijerien hon Doue.\n4 Hag e klevis an niver eus ar re a oa bet merket, kant pevar mil ha daou-ugent a zo bet merket gant ar siell a-douez holl veuriadoù mibien Israel:\n5 A veuriad Juda, daouzek mil merket gant ar siell; a veuriad Ruben, daouzek mil merket gant ar siell; a veuriad Gad, daouzek mil merket gant ar siell;\n6 a veuriad Aser, daouzek mil merket gant ar siell; a veuriad Neftali, daouzek mil merket gant ar siell; a veuriad Manase, daouzek mil merket gant ar siell;\n7 a veuriad Simeon, daouzek mil merket gant ar siell; a veuriad Levi, daouzek mil merket gant ar siell; a veuriad Isakar, daouzek mil merket gant ar siell;\n8 a veuriad Zabulon, daouzek mil merket gant ar siell; a veuriad Jozef, daouzek mil merket gant ar siell; a veuriad Benjamin, daouzek mil merket gant ar siell.\nAr vandenn vras gwisket gant saeoù gwenn\n9 Goude -se e sellis ha setu, un engroez ken bras ken na c’helle den kontañ, a bep broad, a bep meuriad, a bep pobl, a bep yezh, en em zalc’he dirak an tron ha dirak an Oan; gwisket e oant gant saeoù gwenn, gant palmez en o daouarn.\n10 Gant ur vouezh kreñv e krient o lavarout: Ar silvidigezh a zo d’hon Doue a zo azezet war an tron ha d’an Oan.\n11 An holl aeled en em zalc’he en-dro d’an tron, d’an henaourien ha d’ar pevar bev, hag en em stoujont war o dremm dirak an tron hag ec’h azeuljont Doue\n12 o lavarout: Amen! Ar veuleudi, ar gloar, ar furnez, ar c’hras, an enor, ar galloud, an nerzh, ra vint d’hon Doue e kantvedoù ar c’hantvedoù! Amen.\n13 Unan eus an henaourien a gemeras ar gomz hag a lavaras din: Ar re a zo gwisket gant saeoù gwenn, piv int hag a-belec’h ez int deuet?\n14 Me a lavaras dezhañ: Aotrou, te a oar. Hag e lavaras din: Bez’ int ar re a zo deuet eus an trubuilh bras, gwalc’het o deus o saeoù ha gwennet anezho e gwad an Oan.\n15 Dre-se emaint dirak tron Doue hag e servijont anezhañ deiz ha noz en e dempl. An hini a zo azezet war an tron a chomo en o-zouez,\n16 n’o devo ken naon, n’o devo ken sec’hed, an heol ne skoio ken warno na tommder ebet,\n17 rak an Oan a zo e-kreiz an tron o mesaio hag o degaso da vammennoù dour ar vuhez, ha Doue a sec’ho pep daeraouenn eus o daoulagad.\nAr seizhvet siell\n1 Pa zigoras ar seizhvet siell, e voe graet ur sioulded vras en neñv e-pad war-dro un hanter-eur.\n2 Hag e welis ar seizh ael en em zalc’h dirak Doue, hag e voe roet dezho seizh trompilh.\n3 Un ael all a zeuas hag en em zalc’has tost d’an aoter, gant un ezañsouer aour. Roet e voe dezhañ kalz a c’hwezh-vat da ginnig gant pedennoù an holl sent war an aoter aour a zo dirak an tron.\n4 Moged ar c’hwezh-vat gant pedennoù ar sent a bignas eus dorn an ael dirak Doue.\n5 An ael a gemeras an ezañsouer, a leunias anezhañ gant tan eus an aoter hag a daolas anezhañ war an douar. Hag e voe mouezhioù, kurunoù, luc’hed hag ur c’hren-douar.\nAr c’hwec’h trompilh kentañ\n6 Ar seizh ael a oa ar seizh trompilh ganto en em brientas da seniñ.\n7 An hini kentañ a sonas, hag e voe ur grizilh hag un tan mesket gant gwad o kouezhañ war an douar. An deirvet lodenn eus ar gwez a voe devet hag an holl c’heot glas a voe devet.\n8 An eilvet ael a sonas, hag e voe stlapet er mor evel ur menez bras tanet holl. An deirvet lodenn eus ar mor a voe troet e gwad,\n9 an deirvet lodenn eus ar grouadurien a oa er mor hag o doa buhez a varvas, hag an deirvet lodenn eus al listri a voe kollet.\n10 An trede ael a sonas, hag e kouezhas eus an neñv ur steredenn vras leskidik evel ur c’houlaouenn-dan, hag e kouezhas war an deirvet lodenn eus ar stêrioù ha war ar mammennoù-dour.\n11 Anv ar steredenn-se a zo Huelenn-c’hwerv. An deirvet lodenn eus an doureier a voe troet en huelenn-c’hwerv hag un niver bras a dud a varvas dre an doureier abalamour ma oant deuet da vezañ c’hwerv.\n12 Ar pevare ael a sonas, hag an deirvet lodenn eus an heol a voe skoet, an deirvet lodenn eus al loar hag an deirvet lodenn eus ar stered, en hevelep doare ma voe an deirvet lodenn teñvalaet, ma kollas an deiz an deirvet lodenn eus e sklêrijenn kenkoulz hag an noz.\n13 Me a welas hag a glevas un ael a nije dre greiz an neñv, o lavarout gant ur vouezh kreñv: Gwalleur, gwalleur, gwalleur d’an dud a chom war an douar, abalamour da son trompilhoù an tri ael a dle c’hoazh seniñ!\n1 Ar pempvet ael a sonas, hag e welis ur steredenn a oa kouezhet eus an neñv war an douar. Alc’houez puñs an donder a voe roet dezhañ,\n2 hag e tigoras puñs an donder, hag e savas eus ar puñs ur vogedenn evel mogedenn ur fornez vras. An heol hag an aer a voe teñvalaet gant mogedenn ar puñs.\n3 Kilheien-raden en em stlabezas war an douar eus ar vogedenn; roet e voe dezho ur galloud heñvel ouzh hini kruged an douar.\n4 Lavaret e voe dezho tremen hep ober droug da c’heot an douar, na da c’hlazenn ebet, na da wezenn ebet, met hepken d’an dud n’o deus ket siell Doue war o zalioù.\n5 Roet e voe dezho ar galloud, nann d’o lazhañ, met d’o heskinañ e-pad pemp miz, hag o foan a oa evel poan ar c’hrug pa flemm un den.\n6 En deizioù-se an dud a glasko ar marv ha ne gavint ket anezhañ, fellout a raio dezho mervel hag ar marv a dec’ho diouto.\n7 Ar c’hilheien-se a oa heñvel ouzh kezeg fichet a-benn an emgann. Bez’ e oa war o fennoù kurunennoù heñvel ouzh aour hag o dremmoù a oa evel dremmoù tud.\n8 Blev o doa evel blev gwragez hag o dent a oa evel dent leoned.\n9 Hobregonoù o doa evel hobregonoù houarn ha trouz o divaskell a oa evel trouz kirri gant kalz a gezeg a red d’an emgann.\n10 Lostoù o doa evel re ar c’hruged hag en o lostoù e oa broudoù. O galloud a oa da noazout d’an dud e-pad pemp miz.\n11 Ur roue o doa warno, ael an donder, galvet en hebraeg Abaddon hag e gresianeg Apollion (= distrujer).\n12 Ar c’hentañ gwalleur a zo tremenet. Setu, dont a ra c’hoazh daou walleur all goude kement-se.\n13 Ar c’hwec’hvet ael a sonas, hag e klevis ur vouezh a zeue eus pevar c’horn an aoter aour a zo dirak Doue,\n14 o lavarout d’ar c’hwec’hvet ael en doa an drompilh: Diere ar pevar ael a zo ereet war ar stêr vras Eufratez.\n15 Hag e voe diereet ar pevar ael a oa prest evit an eur, an deiz, ar miz hag ar bloaz, da lazhañ an deirvet lodenn eus an dud.\n16 Niver marc’hegerien an arme en em save da zaou zekviliad a zekviliadoù (= daout c’hant milion), klevout a ris an niver anezho.\n17 Evel-se e welis ar c’hezeg er weledigezh, hag ar re a oa azezet warno o doa hobregonoù a liv tan, pour-bran ha soufr. Pennoù ar c’hezeg a oa evel pennoù leoned, hag eus o genoù e teue tan, moged ha soufr.\n18 An deirvet lodenn eus an dud a voe lazhet gant an tri dra-se, gant an tan, gant ar moged ha gant ar soufr a zeue eus o genoù.\n19 Rak o galloud a oa en o genoù hag en o lostoù; o lostoù a oa heñvel ouzh naered hag o doa pennoù, ha dre ar re-mañ eo e raent droug.\n20 Ar peurrest eus an dud, ar re ne voent ket lazhet gant ar goulioù-mañ, n’o doe ket keuz eus oberoù o daouarn evit paouez da azeuliñ an diaouled hag an idoloù aour, arc’hant, arem, maen ha koad, na c’hellont na gwelout, na klevout, na kerzhout.\n21 N’o doe ket keuz eus o muntroù, nag eus o sorserezhioù, nag eus o hudurnez, nag eus o laeroñsioù.\nAn ael galloudek hag al levr bihan\n1 Gwelout a ris un ael all galloudek a ziskenne eus an neñv, gwisket gant ur goabrenn. Bez’ e oa ur wareg-c’hlav a-us d’e benn, e zremm a oa evel an heol hag e dreid evel peulioù tan.\n2 Derc’hel a rae en e zorn ul levr bihan digor. Lakaat a reas e droad dehou war ar mor hag e hini kleiz war an douar,\n3 hag e krias gant ur vouezh kreñv evel ul leon pa yud. Pa grias, ar seizh kurun a roas da glevout o mouezh.\n4 P’o doe ar seizh kurun lakaet o mouezh da vezañ klevet, ez aen da skrivañ, met e klevis ur vouezh o tont eus an neñv a lavare din: Siell an traoù o deus lavaret ar seizh kurun ha na skriv ket anezho.\n5 An ael am boa gwelet oc’h en em zerc’hel war ar mor ha war an douar a savas e zorn etrezek an neñv\n6 hag a douas dre an hini a vev e kantvedoù ar c’hantvedoù, hag en deus krouet an neñv hag an traoù a zo ennañ, an douar hag an traoù a zo warnañ, ar mor hag an traoù a zo ennañ, penaos ne vo ken a amzer,\n7 met en deizioù ma vo klevet mouezh ar seizhvet ael, pa grogo gant seniñ, mister Doue a vo peurc’hraet, evel m’en doa disklêriet d’e servijerien ar brofeded.\n8 Ar vouezh am boa klevet eus an neñv a gomzas din a-nevez hag a lavaras: Kae, kemer al levr bihan a zo digor e dorn an ael en em zalc’h war ar mor ha war an douar.\n9 Mont a ris etrezek an ael hag e lavaris dezhañ: Ro din al levr bihan. Hag e lavaras din: Kemer ha lonk anezhañ, leuniañ a raio da vouzelloù a c’hwervder, met e-barzh da c’henoù e vo dous evel mel.\n10 Kemer a ris al levr bihan eus dorn an ael hag e lonkis anezhañ. Dous e voe em genoù evel mel, met pa em boe e lonket, va bouzelloù a voe leuniet a c’hwervder.\n11 Neuze e lavaras din: Ret eo dit diouganañ c’hoazh war un niver bras a bobloù, a vroadoù, a yezhoù hag a rouaned.\n1 Roet e voe din ur walenn (~ 3 m) heñvel ouzh ur wialenn, hag an ael en em ziskouezas hag a lavaras: Sav ha muzul templ Doue, an aoter hag ar re a azeul eno.\n2 Lez ar porzh a zo a-ziavaez an templ ha na vuzul ket anezhañ, rak roet eo bet d’ar broadoù. Int a vac’ho gant o zreid ar gêr santel e-pad daou viz ha daou-ugent.\n3 Me a roio galloud da’m daou dest hag e tiouganint, gwisket gant seier, e-pad mil daou c’hant ha tri-ugent devezh.\n4 Ar re-se eo an div olivezenn hag an daou gantolor en em zalc’h dirak Doue an douar.\n5 Mar fell da unan bennak ober droug dezho, e teuio eus o genoù un tan a lonko o enebourien, rak mar fell da unan bennak ober droug dezho, e ranko bezañ lazhet en doare-se.\n6 Ar galloud o deus da serriñ an neñv evit na raio ket a c’hlav e-pad ma tiouganint, hag ar galloud o deus da dreiñ an doureier e gwad ha da skeiñ an douar a bep seurt goulioù bep gwech ma fello dezho.\n7 Ha p’o devo peurc’hraet o zesteni, al loen hag a sav eus an donder a raio ar brezel dezho, o zrec’ho hag o lazho.\n8 O c’horfoù marv a vo war blasenn ar gêr vras, a vez anvet en ur ster speredel Sodom hag Ejipt, e-lec’h ma’z eo bet hon Aotrou staget ouzh ar groaz.\n9 Tud a-douez pep pobl, pep meuriad, pep yezh ha pep broad, a welo o c’horfoù e-pad tri devezh hanter, ha ne lezint ket o lakaat er bez.\n10 Tud an douar en em laouenaio diwar o fenn hag en em roio d’al levenez, hag e kasint profoù an eil d’egile abalamour m’o devo an daou brofed-se trubuilhet tud an douar.\n11 Goude an tri devezh hanter-se, ar Spered a vuhez kaset gant Doue a yeas enno hag ec’h adsavjont war o zreid; un aon bras a grogas er re a welas anezho.\n12 Ur vouezh kreñv a glevjont eus an neñv, a lavare dezho: Pignit amañ. Hag e pignjont en neñv en ur goabrenn hag o enebourien a welas anezho.\n13 D’an eur-se e c’hoarvezas ur c’hren-douar bras hag an dekvet lodenn eus ar gêr a gouezhas. Seizh mil den a voe lazhet gant ar c’hren-douar, ar re all a voe spouronet hag a roas gloar da Zoue an neñv.\n14 An eil gwalleur a zo tremenet. Setu, an trede gwalleur a zeuio prest.\nAr seizhvet trompilh\n15 Ar seizhvet ael a sonas, ha mouezhioù kreñv a voe klevet en neñv o lavarout: Rouantelezhioù ar bed a zo lakaet dindan galloud hon Aotrou hag e Grist. Eñ a reno e kantvedoù ar c’hantvedoù.\n16 Ar pevar henaour warn-ugent azezet war o zronioù dirak Doue a gouezhas war o dremm hag a azeulas Doue,\n17 o lavarout: Ni a drugareka ac’hanout, Aotrou Doue holl-c’halloudek, an hini a zo hag a oa hag a zeu, dre ma ec’h eus kemeret da c’halloud bras en da zorn ha dre ma’z out aet en da ren.\n18 Ar broadoù a zo taeret ha da gounnar a zo deuet, kenkoulz hag an amzer da varn ar re varv, da c’hopraat da servijerien ar brofeded, ar sent hag ar re a zouj da anv, bihan ha bras, ha da zistrujañ ar re a zistruj an douar.\n19 Templ Doue a zigoras en neñv hag arc’h e emglev en em ziskouezas en e dempl. Bez’ e voe luc’hed, mouezhioù, kurunoù, ur c’hren-douar hag ur grizilh bras.\nAr wreg, an aerouant hag ar bugel\n1 Ur sin bras a voe gwelet en neñv: ur wreg gwisket gant an heol, hag al loar dindan he zreid, ha war he fenn ur gurunenn a zaouzek steredenn.\n2 Brazez e oa hag e krie, o vezañ er poanioù hag o c’houzañv gwentloù ar gwilioud.\n3 Ur sin all a voe gwelet c’hoazh en neñv. Setu, un aerouant bras a liv tan o kaout seizh penn ha dek korn, ha war e bennoù seizh talgen.\n4 E lost a stleje an deirvet lodenn eus stered an neñv hag a daolas anezho war an douar. An aerouant a chomas en e sav dirak ar wreg a oa prest da wilioudiñ evit lonkañ he bugel pa vije ganet ganti.\n5 Hi a c’hanas ur mab, ur paotr a dlee gouarn an holl vroadoù gant ur wialenn houarn, hag he bugel a oa savet etrezek Doue hag etrezek e dron.\n6 Ar wreg a dec’has el lec’h distro en ul lec’h kempennet dezhi gant Doue, evit bezañ maget eno e-pad mil daou c’hant tri-ugent devezh.\n7 Un emgann a c’hoarvezas en neñv. Mikael hag e aeled a stourmas a-enep an aerouant. Hag an aerouant a stourmas gant e aeled,\n8 met ne voent ket ar c’hreñvañ hag ne voe mui kavet a lec’h evito en neñv.\n9 An aerouant bras a voe taolet kuit, an naer gozh anvet an diaoul ha Satan, an hini a douell ar bed holl, taolet e voe war an douar hag e aeled a voe taolet gantañ.\n10 Hag e klevis ur vouezh kreñv a lavare en neñv: Bremañ eo deuet silvidigezh, nerzh ha rouantelezh hon Doue, ha galloud e Grist, rak tamaller hor breudeur a zo bet taolet kuit, an hini o zamalle noz ha deiz dirak dremm hon Doue.\n11 Trec’het o deus anezhañ dre wad an Oan ha dre ar ger o deus rentet testeni drezañ, ha n’o deus ket karet o buhez en tu all d’ar marv.\n12 Dre-se en em laouenait, neñvoù, ha c’hwi a chom enno. Gwalleur d’an dud a chom war an douar ha war ar mor, rak an diaoul a zo diskennet war-zu ennoc’h gant ur fulor vras hag o c’houzout n’en deus nemet nebeud amzer.\n13 Pa welas an aerouant e oa bet taolet war an douar, e redas war-lerc’h ar wreg he doa ganet ar mab.\n14 Divaskell an erer bras a voe roet d’ar wreg evit ma c’hellfe nijal d’al lec’h distro, en he lec’h hec’h-unan ma tle bezañ maget un amzer hag amzerioù hag un hanter-amzer, pell a-zirak an naer.\n15 An naer a daolas eus he genoù dour evel ur stêr war-lerc’h ar wreg, evit stlejañ anezhi gant ar stêr.\n16 An douar a sikouras ar wreg, hag an douar a zigoras e c’henoù hag a lonkas ar stêr en doa taolet an aerouant eus e c’henoù.\n17 An aerouant en em fuloras a-enep ar wreg. Mont a reas d’ober brezel d’ar peurrest eus he lignez, d’ar re a vir gourc’hemennoù Doue hag o deus testeni Jezuz-Krist.\nAl loen o sevel eus ar mor\n1 En em zalc’his em sav war draezh ar mor, hag e welis o sevel eus ar mor ul loen en doa seizh penn ha dek korn, war e gerniel dek talgen ha war e bennoù un anv a vallozh.\n2 Al loen a welis a oa heñvel ouzh ul loupard, e dreid a oa evel re un arzh, e c’henoù evel genoù ul leon. An aerouant a roas dezhañ e nerzh, e dron hag ur galloud bras.\n3 Gwelout a ris unan eus e bennoù evel gouliet d’ar marv, met ar gouli marvus-se a oa yac’haet hag an holl douar a oa en estlamm oc’h heuliañ al loen.\n4 Azeuliñ a rejont an aerouant en doa roet galloud d’al loen, hag ec’h azeuljont al loen o lavarout: Piv a zo heñvel ouzh al loen ha piv a c’hello en em gannañ outañ?\n5 Roet e voe dezhañ ur genoù a lavare traoù bras ha mallozhioù, ha roet e voe dezhañ ar galloud d’oberiañ e-pad daou viz ha daou-ugent.\n6 Digor a reas e c’henoù evit mallozhiñ a-enep Doue, evit mallozhiñ a-enep e anv hag e dabernakl, hag a-enep ar re a chom en neñv.\n7 Roet e voe dezhañ ar galloud d’ober brezel ouzh ar sent ha d’o zrec’hiñ. Hag e voe roet dezhañ ar galloud war bep meuriad, bep yezh ha bep broad.\n8 Ar re holl a chom war an douar a azeulo anezhañ, ar re n’eo ket skrivet o anvioù adalek krouidigezh ar bed el levr a vuhez eus an Oan a zo bet lakaet d’ar marv.\n9 Mar en deus unan bennak divskouarn, ra selaouo.\n10 Mar kas unan bennak e sklaverezh, e yelo e sklaverezh. Mar lazh unan bennak gant ar c’hleze, eo ret e vo lazhet gant ar c’hleze. Amañ emañ pasianted ha feiz ar sent.\nAl loen o sevel eus an douar\n11 Gwelout a ris o sevel eus an douar ul loen all, a oa dezhañ daou gorn heñvel ouzh re un oan hag a gomze evel un aerouant.\n12 Diskouez a reas holl c’halloud al loen kentañ dirazañ, hag e lakaas an douar hag ar re a chome warnañ da azeuliñ al loen kentañ a zo bet yac’haet dezhañ e c’houli marvus.\n13 Ober a reas burzhudoù bras, zoken betek lakaat an tan da ziskenn eus an neñv war an douar dirak an dud.\n14 Touellañ a reas ar re a chome war an douar dre ar burzhudoù a oa bet roet dezhañ d’ober dirak al loen, o lavarout da dud an douar ober ur skeudenn d’al loen, an hini a oa c’hoazh bev goude bezañ resevet an taol digant ar c’hleze.\n15 Roet e voe dezhañ ar galloud da reiñ ur spered da skeudenn al loen, evit ma vije gouest skeudenn al loen da gomz ha da lakaat d’ar marv ar re holl n’azeuljent ket skeudenn al loen.\n16 Lakaat a ra an holl, bihan ha bras, pinvidik ha paour, frank ha sklav, da gemer ur merk en o dorn dehou pe war o zal.\n17 Ha den ne c’hello na prenañ na gwerzhañ nemet an hini en devo ar merk, pe an anv eus al loen, pe an niver eus e anv.\n18 Amañ emañ ar furnez. An hini en deus skiant, ra gonto niver al loen, rak un niver a zen eo. E niver a zo c’hwec’h kant c’hwec’h ha tri-ugent.\nAn Oan hag ar 144 000\n1 Me a sellas ha setu, an Oan en em zalc’he war Venez Sion, ha gantañ kant pevar mil ha daou-ugent a dud o doa anv e Dad skrivet war o zalioù.\n2 Klevout a ris ur vouezh o tont eus an neñv, evel ar vouezh eus kalz a zoureier hag evel ar vouezh eus ur c’hurun bras, hag e klevis ur vouezh a delennerien o stekiñ ouzh o zelennoù.\n3 Int a gane evel ur c’hantik nevez dirak an tron ha dirak ar pevar bev hag an henaourien. Ha den ne c’helle deskiñ ar c’hantik nemet ar c’hant pevar mil ha daou-ugent a zo bet dasprenet eus an douar.\n4 Ar re mañ eo ar re n’int ket en em saotret gant gwragez rak gwerc’h int. Ar re-mañ eo ar re a heuilh an Oan e lec’h bennak ma’z a. Ar re-mañ eo ar re a zo bet dasprenet a-douez an dud, evel frouezh kentañ evit Doue hag evit an Oan.\n5 N’eus ket bet kavet a c’haou en o genoù, rak didarch int dirak tron Doue.\nBarnedigezh Doue kemennet gant tri ael\n6 Gwelout a ris un ael all a nije e-kreiz an neñv, o tougen an Aviel peurbadus evit e brezeg d’ar re a chom war an douar, da bep broad, da bep meuriad, da bep yezh ha da bep pobl.\n7 Gant ur vouezh kreñv e lavare: Doujit Doue ha roit gloar dezhañ, rak eur e varnedigezh a zo deuet; azeulit an hini en deus graet an neñv, an douar, ar mor ha mammennoù an doureier.\n8 Un ael all a heulie o lavarout: Kouezhet eo, kouezhet eo, Babilon ar gêr vras, abalamour m’he deus roet da evañ d’an holl vroadoù eus gwin fulor he gastaouerezh.\n9 Un trede ael a heulie anezho o lavarout gant ur vouezh kreñv: Mar azeul unan bennak al loen hag e skeudenn, ha mar kemer ur merk war e dal pe en e zorn,\n10 ec’h evo ivez gwin fulor Doue, gwin digemmesk kempennet e hanaf e gounnar, hag ec’h estrenvano en tan hag er soufr dirak an aeled santel ha dirak an Oan.\n11 Moged o estrenvan a sav e kantvedoù ar c’hantvedoù, n’o deus diskuizh ebet, na deiz na noz, ar re a azeul al loen hag e skeudenn, ha piv bennak a gemer merk e anv.\n12 Amañ emañ pasianted ar sent, amañ emañ ar re a vir gourc’hemennoù Doue ha feiz Jezuz.\n13 Klevout a ris ur vouezh o tont eus an neñv a lavare din: Skriv: Eürus diwar vremañ ar re varv hag a varv en Aotrou. Ya, eme ar Spered, evit ma tiskuizhint eus o labourioù, rak o oberoù a heuilh anezho.\nEost an douar\n14 Me a sellas ha setu, e oa ur goabrenn wenn, ha war ar goabrenn unan bennak azezet a oa heñvel ouzh Mab an den, o kaout war e benn ur gurunenn aour hag en e zorn ur falc’h lemm.\n15 Un ael all a yeas kuit eus an templ, o krial gant ur vouezh kreñv d’an hini a oa azezet war ar goabrenn: Taol da falc’h ha med, an amzer da vediñ a zo deuet evidout rak eost an douar a zo darev.\n16 An hini a oa azezet war ar goabrenn a daolas e falc’h war an douar, hag an douar a voe medet.\n17 Un ael all a yeas kuit eus an templ a zo en neñv, o kaout ivez ur falc’h lemm.\n18 Dont a reas kuit eus an aoter un ael all, en doa galloud war an tan, hag e krias gant ur vouezh uhel d’an hini en doa ar falc’h lemm, o lavarout: Taol da falc’h lemm ha dastum ar blokadoù rezin eus gwinienn an douar, rak ar rezin anezho a zo darev.\n19 An ael a daolas e falc’h war an douar, a zastumas rezin gwinienn an douar hag o zaolas e beol vras kounnar Doue.\n20 Ar veoliad a voe gwasket er-maez eus kêr, ha gwad a zeuas kuit eus ar veol betek bridoù ar c’hezeg, war un astennidigezh a vil c’hwec’h kant stadenn (~ 300 km).\nSeizh ael hag ar seizh gouli diwezhañ\n1 Gwelout a ris en neñv ur sin all bras ha souezhus: seizh ael a zalc’he ar seizh gouli diwezhañ, rak drezo eo kaset da benn kounnar Doue.\n2 Gwelout a ris ivez evel ur mor gwer mesket gant tan, hag ar re o doa trec’het al loen, e skeudenn, e verk ha niver e anv, en em zalc’he war ar mor gwer hag o doa telennoù Doue ganto.\n3 Int a ganent kantik Moizez, servijer Doue, ha kantik an Oan, o lavarout: Da oberoù a zo bras ha souezhus, Aotrou Doue holl-c’halloudek! Da hentoù a zo reizh ha gwirion, Roue ar sent!\n4 Piv na zoujfe ket dit, Aotrou, ha na rofe ket gloar da’z anv? Rak te eo ar Sant hepken. An holl vroadoù a zeuio hag a blego d’an daoulin dirazout, dre ma’z eo bet da varnedigezhioù disklêriet.\n5 Goude-se e sellis ha setu, templ tabernakl an Testeni a oa digoret en neñv.\n6 Ar seizh ael a zalc’he ar seizh gouli a zeuas er-maez eus an templ, gwisket gant lin glan ha lugernus ha gourizet en-dro d’o dardreiz gant gourizoù aour.\n7 Unan eus ar pevar bev a roas d’ar seizh ael seizh hanaf aour, leuniet gant kounnar an Doue a vev e kantvedoù ar c’hantvedoù.\n8 An templ a voe leuniet gant moged o tont eus gloar Doue hag eus e c’halloud. Den ne c’helle mont en templ ken na vije peurc’hraet seizh gouli ar seizh ael.\nSeizh hanaf kounnar Doue\n1 Klevout a ris ur vouezh kreñv a zeue eus an templ hag a lavaras d’ar seizh ael: It ha skuilhit war an douar an hanafoù eus kounnar Doue.\n2 Ar c’hentañ ael a yeas hag a skuilhas e hanaf war an douar. An dud o doa merk al loen hag ar re a azeule e skeudenn a voe skoet gant ur gouli drouk ha poanius.\n3 An eilvet ael a skuilhas e hanaf er mor. Dont a reas evel gwad un den marv. Kement en doa buhez er mor a varvas.\n4 An trede ael a skuilhas e hanaf war ar stêrioù ha war mammennoù an doureier. Troet e voent e gwad.\n5 Hag e klevis ael an doureier o lavarout: Te a zo reizh, Aotrou, an hini a zo hag a oa hag a vo, abalamour ma ec’h eus barnet kement-se.\n6 Rak skuilhet o deus gwad ar sent hag ar brofeded, hag ec’h roet eus dezho gwad da evañ. Henn meritout a reont.\n7 Klevout a ris unan all eus kostez an aoter o lavarout: Ya, Aotrou Doue holl-c’halloudek, da varnedigezhioù a zo gwirion ha reizh.\n8 Ar pevare ael a skuilhas e hanaf war an heol. Roet e voe dezhañ ar galloud da zeviñ an dud dre an tan.\n9 An dud a voe devet gant un tommder bras. An dud a vallozhjont anv Doue, an hini en deus galloud war ar goulioù-se, ha n’o deus ket keuz evit reiñ gloar dezhañ.\n10 Ar pempvet ael a skuilhas e hanaf war dron al loen. E rouantelezh a zeuas leun a deñvalijenn hag an dud en em grogas en o zeodoù gant ar boan.\n11 An dud a vallozhjont Doue an neñv abalamour d’o glac’haroù ha d’o goulioù, ha n’o deus ket keuz eus o oberoù.\n12 Ar c’hwec’hvet ael a skuilhas e hanaf war ar stêr vras Eufratez. He dour a sec’has evit kempenn an hent da rouaned ar sav-heol.\n13 Gwelout a ris o vont kuit eus genoù an aerouant, eus genoù al loen hag eus genoù e fals-profed, tri spered hudur heñvel ouzh gleskered.\n14 Rak speredoù diaouled eo, a ra burzhudoù hag a ya etrezek rouaned an douar hag ar bed holl, d’o dastum evit emgann deiz bras an Doue holl-c’halloudek.\n15 Setu, e teuan evel ul laer. Eürus an hini a veilh hag a ziwall e zilhad, evit na gerzho ket en noazh ha na vo ket gwelet e vezh.\n16 Hag e tastumas anezho en ul lec’h a zo anvet en hebraeg Harmagedon.\n17 Ar seizhvet ael a skuilhas e hanaf en aer. Ur vouezh kreñv a zeuas eus templ an neñv, eus an tron, o lavarout: Graet eo a gement-se!\n18 Bez’ e voe mouezhioù, kurunoù, luc’hed hag ur c’hren-douar bras, ur c’hren-douar ken bras ha na voe biskoazh un hevelep abaoe ma ez eus tud war an douar.\n19 Ar gêr vras a voe lodennet e teir lodenn ha kêrioù ar broadoù a voe diskaret. Doue en doe soñj eus Babilon vras evit reiñ dezhi hanaf gwin e gounnar daer.\n20 An holl inizi a dec’has hag ar menezioù ne voent kavet ken.\n21 Hag e kouezhas eus an neñv war an dud ur grizilh bras, ken pounner hag un talant (~ 30 kg) pep grizilhenn. An dud a vallozhas Doue abalamour da c’houli ar grizilh, rak ar gouli-se a voe bras-meurbet.\nKouezhadenn Babilon vras\n1 Unan eus ar seizh ael o doa ar seizh hanaf a zeuas hag a gomzas ouzhin, o lavarout: Deus, hag e tiskouezin dit barnedigezh ar c’hast vras a zo azezet war galz a zoureier.\n2 Rouaned an douar o deus graet gastaouerezh ganti, ha mezvet he deus ar re a chom war an douar gant gwin he gastaouerezh.\n3 Eñ a gasas ac’hanon er spered en ul lec’h distro. Hag e welis ur wreg azezet war ul loen a liv tane, leun a anvioù a vallozh, o kaout seizh penn ha dek korn.\n4 Ar wreg a oa gwisket gant limestra ha tane, kinklet gant aour, gant mein prizius ha gant perlez. Derc’hel a rae en he dorn un hanaf aour, leun a draoù euzhus hag a hudurniezh he gastaouerezh.\n5 War he zal e oa skrivet un anv: Mister, Babilon vras, mamm ar gadalezed ha traoù euzhus an douar.\n6 Gwelout a ris ar wreg mezvet gant gwad ar sent ha gant gwad merzherien Jezuz, hag e krogas ur souezh vras ennon o welout anezhi.\n7 Neuze an ael a lavaras din: Perak ez out souezhet? Me a lavaro dit mister ar wreg hag al loen a zoug anezhi, en deus seizh penn ha dek korn.\n8 Al loen ac’h eus gwelet a zo bet ha n’emañ ken. Dleout a ra sevel eus an donder ha mont er gollidigezh. Ar re a chom war an douar ha n’eo ket bet skrivet o anvioù el levr a vuhez adalek krouidigezh ar bed a vo souezhet o welout al loen, rak bet e oa ha n’emañ ken, petra bennak ma’z emañ c’hoazh.\n9 Amañ emañ ar skiant he deus furnez. Ar seizh penn a zo seizh menez ma’z eo azezet ar wreg warno.\n10 Bez’ int ivez seizh roue. Pemp a zo kouezhet, unan a zo bev, hag egile n’eo ket c’hoazh deuet ha, pa vo deuet, ne dle ket padout pell.\n11 Al loen a oa ha n’emañ ken, a zo e-unan un eizhvet roue, emañ eus ar seizh ha mont a ra da goll.\n12 An dek korn ac’h eus gwelet a zo dek roue n’o deus ket resevet c’hoazh ar rouantelezh, met o devo ar galloud evel rouaned evit un eur gant al loen.\n13 An hevelep menoz o deus hag e roint o nerzh hag o galloud d’al loen.\n14 Stourm a raint a-enep an Oan hag an Oan o zrec’ho, abalamour ma’z eo Aotrou an aotrounez ha Roue ar rouaned, hag ar re a zo gantañ eo ar re c’halvet ar re zibabet hag ar re feal.\n15 Lavarout a reas din: An doureier ac’h eus gwelet, ma’z eo azezet ar c’hast warno, a zo pobloù, engroezioù, broadoù ha yezhoù.\n16 An dek korn ac’h eus gwelet d’al loen a gasaio ar c’hast, he glac’haro, he diwisko, a zebro he c’hig hag he c’haso da netra gant an tan.\n17 Rak Doue en deus lakaet en o c’halonoù da gas da benn e venoz ha da gaout an hevelep menoz, da reiñ o rouantelezh d’al loen betek ma teuio gerioù Doue da vezañ peurc’hraet.\n18 Ar wreg ac’h eus gwelet eo ar gêr vras a ren war rouaned an douar.\n1 Goude-se, e welis o tiskenn eus an neñv un ael all en doa ur galloud bras. An douar a voe sklêrijennet gant e c’hloar.\n2 Gant ur vouezh kreñv hag uhel e krias o lavarout: Kouezhet eo, kouezhet eo Babilon vras, deuet eo da vezañ ur chomlec’h d’an diaouled, un toull-kuzh da bep spered hudur ha da bep labous dic’hlan hag euzhus.\n3 Rak an holl vroadoù o deus evet gwin eus fulor he gastaouerezh, rouaned an douar a zo en em c’hastaouet ganti ha marc’hadourien an douar a zo en em binvidikaet eus fonnder he diroll.\n4 Klevout a ris ur vouezh all o tont eus an neñv a lavare: It kuit eus he c’hreiz, va fobl, gant aon n’ho pefe lod en he fec’hedoù ha n’ho pefe ivez lod en he goulioù,\n5 rak he fec’hedoù a zo pignet betek an neñv ha Doue en deus bet soñj eus he direizhderioù.\n6 Grit dezhi evel ma he deus graet deoc’h ha roit dezhi an daougement eus ar pezh he deus graet. En hanaf m’he deus mesket, meskit dezhi an daougement.\n7 Kement ha ma’z eo en em roet el lorc’h ha ma’z eo en em veuzet er plijadurioù, roit dezhi kement all da c’houzañv a estrenvan hag a c’hlac’har. Pa lavar en he c’halon: Azezet on da rouanez, n’on ket intañvez ha ne welin ket ar c’hañv,\n8 dre-se, en un hevelep deiz, e teuio he goulioù: ar marv, ar c’hañv hag an naonegezh, hag e vo devet gant an tan. Rak galloudek eo an Aotrou Doue a varn anezhi.\n9 Rouaned an douar, goude bezañ graet gadaliezh ha bevet er plijadurioù ganti, a ouelo warni hag a skoio war boull o c’halonoù abalamour dezhi pa welint mogedenn hec’h entanadur.\n10 En em zerc’hel a raint pell gant aon rak hec’h estrenvan, hag e lavarint: Gwalleur! Gwalleur! Kêr vras Babilon, ar gêr c’halloudek-mañ! Rak da varnedigezh a zo deuet en un eur.\n11 Marc’hadourien an douar a ouelo hag a c’harmo diwar he fenn, rak den na bren ken eus o marc’hadourezhioù,\n12 marc’hadourezhioù aour, arc’hant, mein prizius, perlez, lin fin, limestra, seiz, tane, pep seurt koad a c’hwezh-vat, pep seurt traoù en olifant, pep seurt traoù e koad gwall brizius, en arem, en houarn hag e marmor,\n13 kinamom, louzoù-frondus, c’hwezhioù-mat, ezañs, gwin, eoul, flour bleud, ed, chatal, deñved, kezeg, kirri, korfoù hag eneoù tud.\n14 Ar frouezh a c’hoantae da galon a zo pellaet diouzhit hag an holl draoù flour ha kaer a zo kollet evidout, a-vremañ n’o c’havi ken.\n15 Marc’hadourien an traoù-se, a oa en em binvidikaet ganti, en em zalc’ho pell gant aon rak hec’h estrenvan, o ouelañ, o c’harmiñ\n16 hag o lavarout: Gwalleur! Gwalleur! A gêr vras, gwisket gant lin fin, gant limestra ha gant tane, kinklet gant aour, mein prizius ha perlez!\n17 Rak en un eur kement all a binvidigezhioù a zo bet distrujet. Hag an holl sturierien, ar re holl a zo war al listri, ar vartoloded hag ar re holl a genwerzh war ar mor, en em zalc’he pell;\n18 o welout mogedenn hec’h entanadur, e krient o lavarout: Peseurt kêr a oa heñvel ouzh ar gêr vras?\n19 Teurel a raent poultr war o fenn hag, o ouelañ hag o c’harmiñ, e krient o lavarout: Gwalleur! Gwalleur! Ar gêr vras, enni ar re holl o doa listri war ar mor a oa en em binvidikaet dre he fuilhentez! Rak en un eur eo aet da netra.\n20 Neñv, en em laouena abalamour dezhi, kenkoulz ha c’hwi ebestel ha profeded santel. Rak Doue en deus graet warni barnedigezh hoc’h abeg.\n21 Un ael galloudek a gemeras ur maen evel ur maen-milin hag a daolas anezhañ er mor, o lavarout: Evel-se e vo taolet d’an traoñ gant buander Babilon, ar gêr vras, ha ne vo kavet ken.\n22 Sonioù an delennerien, ar vuzikerien, ar fleüterien hag an drompilherien ne vint ken klevet e-barzh da greiz. Micherour ebet a bep seurt micher bennak a c’hell bezañ ne vo kavet ennout. Trouz ar maen-milin ne vo ken klevet ennout.\n23 Sklêrijenn al lamp ne lugerno ken ennout, ne vo klevet ken ennout na mouezh an ozhac’h na mouezh ar wreg yaouank, rak da varc’hadourien a oa re vras an douar hag an holl vroadoù a zo bet touellet gant da strobinelloù.\n24 Enni eo bet kavet gwad ar brofeded, ar sent hag ar re holl a zo bet lakaet d’ar marv war an douar.\nAllelouia! Eured an Oan\n1 Goude-se, e klevis en neñv evel ur vouezh kreñv o tont eus ur vandenn vras, a lavare: Allelouia! (= meulit an AOTROU) Ar silvidigezh, ar gloar, an enor hag ar galloud d’an Aotrou hon Doue,\n2 rak e varnedigezhioù a zo gwirion ha reizh, rak barnet en deus ar c’hast vras a vreine an douar dre he loustoni, veñjet en deus gwad e servijerien he doa skuilhet gant he dorn.\n3 Lavarout a rejont un eilvet gwech: Allelouia! Hag he mogedenn a savas e kantvedoù ar c’hantvedoù.\n4 Ar pevar henaour warn-ugent hag ar pevar bev en em stouas hag a azeulas Doue azezet war an tron, o lavarout: Amen! Allelouia!\n5 Ur vouezh a zeuas eus an tron, o lavarout: Meulit hon Doue, c’hwi holl e servijerien, c’hwi a zouj anezhañ, bihan ha bras.\n6 Klevout a ris evel mouezh ur vandenn vras, evel ar vouezh eus kalz a zoureier hag evel ar vouezh eus kurunoù bras, a lavare: Allelouia! Rak an Aotrou Doue holl-c’halloudek a ren.\n7 En em laouenaomp, diskouezomp hol levenez ha roomp gloar dezhañ, rak eured an Oan a zo deuet hag e wreg yaouank a zo en em fichet.\n8 Roet eo bet dezhi d’en em wiskañ gant lin fin, glan, lugernus. Rak al lin fin eo oberoù reizh ar sent.\n9 Eñ a lavaras din: Skriv: Eürus ar re a zo galvet da bred-eured an Oan. Hag e lavaras din: Ar re-se eo gerioù gwirion Doue.\n10 Me a gouezhas d’e dreid evit e azeuliñ, met eñ a lavaras din: Diwall d’ober kement-se. Me eo da genseurt er servij hag hini da vreudeur o deus testeni Jezuz. Azeul Doue, rak testeni Jezuz eo ar spered a brofediezh.\nAr marc’heger gant ar marc’h gwenn; al loen hag ar fals-profed trec’het\n11 Gwelout a ris an neñv digor ha setu, ur marc’h gwenn en em gavas. An hini a oa pignet warnañ a zo galvet Feal ha Gwirion. Gant reizhder e varn hag e stourm.\n12 E zaoulagad a zo evel ur flamm-tan, war e benn ez eus meur a gurunenn. Bez’ en deus un anv a zo bet skrivet ha den n’anavez anezhañ nemet e-unan.\n13 Gwisket eo gant ur vantell livet gant gwad. E anv a zo Ger Doue.\n14 An armeoù a zo en neñv a heulie anezhañ war gezeg gwenn; gwisket e oant gant lin fin, gwenn, glan.\n15 Eus e c’henoù e teu ur c’hleze lemm evit skeiñ ar broadoù, rak gouarn a raio anezho gant ur wialenn houarn hag e wasko beol gwin kounnar daer an Doue holl-c’halloudek.\n16 War e vantell ha war e vorzhed e toug un anv skrivet: ROUE AR ROUANED, HAG AOTROU AN AOTROUNEZ.\n17 Gwelout a ris un ael all en em zalc’he e-barzh an heol. Gant ur vouezh kreñv e krias, o lavarout d’an holl laboused a nije e-kreiz an neñv: Deuit hag en em zastumit evit fest an Doue bras,\n18 evit debriñ kig ar rouaned, kig ar gabitened, kig ar re c’halloudek, kig ar c’hezeg hag ar re a bign warno, kig an holl dud, frank ha sklav, bihan ha bras.\n19 Gwelout a ris al loen, rouaned an douar hag o armeoù dastumet evit ober ar brezel d’an hini a oa pignet war ar marc’h ha d’e arme.\n20 Al loen a voe paket ha gantañ ar fals-profed, eñ hag en doa graet burzhudoù dirazañ hag en doa touellet drezo ar re o doa degemeret merk al loen hag azeulet e skeudenn. O daou e voent taolet bev er stank a dan o teviñ e-barzh ar soufr.\n21 Ar peurrest a voe lazhet gant ar c’hleze a zeue eus genoù an hini a oa pignet war ar marc’h, hag an holl laboused a voe leuniet gant o c’hig.\nSatan ereet; ar mil bloavezh; kentañ adsavidigezh\n1 Gwelout a ris un ael o tiskenn eus an neñv, gantañ alc’houez an donder hag ur chadenn vras en e zorn.\n2 Eñ a grogas an aerouant, an naer kozh, a zo an diaoul ha Satan, hag ec’h ereas anezhañ evit mil bloavezh.\n3 Teurel a reas anezhañ en donder hag e serras o lakaat ur siell warnañ, evit na douellje ken ar broadoù betek ma vije tremenet ar mil bloavezh. Goude-se, e tle bezañ diereet evit un nebeud amzer.\n4 Gwelout a ris tronioù; d’ar re a azezas warno e voe roet galloud da varn. Gwelout a ris eneoù ar re a voe bet dibennet evit testeni Jezuz hag evit ger Doue, ar re n’o doa ket azeulet al loen nag e skeudenn ha n’o doa ket degemeret e verk war o zalioù ha war o daouarn. Hag e vevjont hag e renjont gant Krist e-pad mil bloavezh.\n5 Ar peurrest eus ar re varv n’advevjont ket ken na voe ar mil bloavezh tremenet. Hounnezh eo ar gentañ adsavidigezh.\n6 Eürus ha santel an hini en deus lod er gentañ adsavidigezh. An eil marv n’en deus galloud ebet warno, met aberzhourien e vint da Zoue ha da Grist, hag e renint gantañ e-pad mil bloavezh.\nSatan diereet ha trec’het\n7 Pa vo ar mil bloavezh tremenet, Satan a vo diereet eus e brizon.\n8 Dont a raio er-maez da douellañ ar broadoù a zo e pevar c’horn an douar, Gog ha Magog, hag e tastumo anezho evit ar brezel. O niver a zo evel traezh ar mor.\n9 Pignat a rejont war c’horre an douar, en em lakajont en-dro da gamp ar sent ha d’ar gêr garet-mat. Met un tan a ziskennas digant Doue eus an neñv hag a lonkas anezho.\n10 An diaoul a douelle anezho a voe taolet er stank a dan hag a soufr, e-lec’h ma edo al loen hag ar fals-profed. Deiz ha noz ec’h estrenvanint evit kantvedoù ar c’hantvedoù.\nAr barn diwezhañ\n11 Gwelout a ris un tron gwenn hag an hini a oa azezet warnañ. An douar hag an neñv a dec’has kuit a-zirak e zremm, ha lec’h ebet ne voe kavet ken evito.\n12 Gwelout a ris ar re varv, bras ha bihan, oc’h en em zerc’hel dirak Doue. Levrioù a voe digoret. Hag e voe digoret ul levr all, al levr a vuhez. Ar re varv a voe barnet hervez o oberoù, hervez ar pezh a oa skrivet el levrioù.\n13 Ar mor a roas ar re varv a oa ennañ, ar marv ha lec’h ar marv a roas ivez ar re varv a oa enno, ha pep hini a voe barnet hervez e oberoù.\n14 Ar marv ha lec’h ar marv a voe taolet er stank a dan. Hennezh eo an eil varv.\n15 Piv bennak ne voe ket kavet skrivet el levr a vuhez a voe taolet er stank a dan.\nUn neñv nevez hag un douar nevez.\n1 Gwelout a ris un neñv nevez hag un douar nevez, rak an neñv kentañ hag an douar kentañ a oa tremenet hag ar mor ne oa ken.\n2 Ha me Yann, a welas ar gêr santel, ar Jeruzalem nevez, o tiskenn eus an neñv, eus kichen Doue, fichet evel ma’z eo kempennet ur wreg yaouank evit he fried.\n3 Klevout a ris ur vouezh kreñv o tont eus an neñv a lavare: Setu, emañ tabernakl Doue e-touez an dud. Eñ a chomo ganto, int a vo e bobl, ha Doue e-unan a vo en o zouez, bez’ e vo o Doue.\n4 Doue a sec’ho pep daeraouenn diwar o daoulagad. Ar marv ne vo ken, nag ar c’hañv, na garm, na poan ebet, rak an traoù kentañ a zo tremenet.\n5 An hini a oa azezet war an tron a lavaras: Setu, e ran an holl draoù nevez. Hag e lavaras din: Skriv, rak ar gerioù-mañ a zo feal ha gwirion.\n6 Lavarout a reas din: Graet eo. Me eo an Alfa hag an Omega, ar penn-kentañ hag an diwezh. D’an hini en deus sec’hed, e roin evit netra eus mammenn an dour a vuhez.\n7 An hini a drec’ho en devo an holl draoù da hêrezh. E Zoue e vin hag eñ a vo va mab.\n8 Met evit ar re zidalvez, ar re ziskredik, ar re euzhus, ar vuntrerien, ar c’hastaouerien, ar strobinellerien, an idolourien hag an holl c’haouiaded, o lod a zo er stank o teviñ gant tan ha soufr, ar pezh a zo an eilvet marv.\n9 Unan eus ar seizh ael o doa ar seizh hanaf leun gant ar seizh gouli diwezhañ a zeuas da’m c’havout hag a gomzas ouzhin, o lavarout: Deus, me a ziskouezo dit ar bried yaouank, gwreg an Oan.\n10 Eñ a gasas ac’hanon er spered war ur menez bras hag uhel, hag e tiskouezas din ar gêr vras, ar Jeruzalem santel, a ziskenne eus an neñv eus kichen Doue,\n11 ha gloar Doue ganti. He sked a oa heñvel ouzh hini ur maen prizius-meurbet, ouzh ur maen-yalp evel strinket.\n12 Bez’ e oa ur voger vras hag uhel. Bez’ e oa daouzek dor, e-tal an daouzek dor daouzek ael, hag anvioù skrivet warno, bez’ e oant anvioù daouzek meuriad mibien Israel.\n13 Er sav-heol teir dor, en hanternoz teir dor, er c’hreisteiz teir dor, er c’huzh-heol teir dor.\n14 Moger ar gêr he doa daouzek diazez, ha warno anvioù daouzek abostol an Oan.\n15 An hini a gomze ouzhin en doa ur walenn (~ 3 m) aour evit muzuliañ ar gêr, he dorojoù hag he moger.\n16 Ar gêr a zo pevar c’hornek, hag he hirder a zo kevatal d’he ledander. Eñ a vuzulias ar gêr gant ar walenn, daouzek mil stadenn (~ 2.2 km). He hirder, he ledander hag he uhelder a zo kevatal.\n17 Eñ a vuzulias ar voger, kant pevar ilinad ha daou-ugent (~ 70 m), muzul den, a zo hini an ael.\n18 Ar voger a oa mañsonet gant maen-yalp, hag ar gêr gant aour glan, heñvel ouzh gwer glan.\n19 Diazezoù moger ar gêr a oa kinklet gant pep seurt mein prizius. Ar c’hentañ diazez a oa a yalp, an eil a safir, an trede a galkedonia, ar pevare a emrodez,\n20 ar pempvet a sardoniks, ar c’hwec’hvet a agatenn-ruz, ar seizhvet a grizolit, an eizhvet a veril, an navet a dopaz, an dekvet a grizopraz, an unnekvet a zirkon-ruz, an daouzekvet a ametist.\n21 An daouzek dor a oa daouzek perlezenn. Pep dor a oa eus ur berlezenn hepken, hag al leurgêr a oa en aour glan, heñvel ouzh gwer treuzwelus.\n22 Ne welis templ ebet enni, rak an Aotrou Doue holl-c’halloudek hag an Oan eo an templ anezhi.\n23 Ar gêr n’he deus ezhomm nag eus an heol nag eus al loar evit he sklêrijennañ, rak gloar Doue a sklêrijenn anezhi hag an Oan eo he goulaouenn.\n24 Ar broadoù eus ar re a zo salvet a gerzho diouzh he sklêrijenn. Rouaned an douar a zegas enni o gloar hag o enor.\n25 He dorojoù ne vint ket serret bemdez, rak ne vo ket a noz eno.\n26 Degaset e vo enni gloar hag enor ar broadoù.\n27 Ne d-aio e-barzh netra hudur, nag hini eus ar re en em ro d’an euzhusted ha d’ar gaou, met hepken ar re a zo skrivet o anvioù e levr a vuhez an Oan.\n1 Eñ a ziskouezas din ur stêr c’hlan eus an dour a vuhez, sklaer evel strink, a zeue eus tron Doue hag an Oan.\n2 E-kreiz al leurgêr ha war daou gostez ar stêr edo ar wezenn a vuhez a zouge daouzek frouezhenn hag a roe he frouezh bep miz. Delioù ar wezenn a oa evit yac’haat ar broadoù.\n3 Ne vo mallozh ebet ken. Tron Doue hag an Oan a vo enni, hag e servijerien a servijo anezhañ.\n4 Int a welo e zremm hag e anv a vo war o zalioù.\n5 Ne vo ken a noz, n’o devo ken ezhomm eus lamp nag eus sklêrijenn an heol, rak an Aotrou Doue o sklêrijenno. Int a reno e kantvedoù ar c’hantvedoù.\nDont a ra Jezuz en-dro prest\n6 Lavarout a reas din: Ar gerioù-mañ a zo feal ha gwirion. An Aotrou Doue ar brofeded santel en deus kaset e ael evit diskouez d’e servijerien an traoù a dle c’hoarvezout prest.\n7 Setu, e teuan prest. Eürus an hini a vir gerioù diougan al levr-mañ.\n8 Ha me, Yann, me eo an hini en deus gwelet ha klevet an traoù-mañ. Ha goude bezañ o c’hlevet ha gwelet, e kouezhis da dreid an ael o diskoueze din evit e azeuliñ,\n9 met eñ a lavaras din: Diwall d’ober kement-se. Me eo da genseurt er servij hag hini da vreudeur ar brofeded, hag hini a re a vir gerioù al levr-mañ. Azeul Doue.\n10 Hag e lavaras din: Na siell ket gerioù diougan al levr-mañ, rak an amzer a zo tost.\n11 An hini a zo direizh ra vo direizh c’hoazh, an hini a zo hudur ra en em huduraio c’hoazh, an hini a zo reizh ra vo reizh c’hoazh, an hini a zo santel ra en em santelaio c’hoazh.\n12 Setu, e teuan prest, ha va gopr a zo ganin evit reiñ da bep hini hervez an oberoù en devo graet.\n13 Me eo an Alfa hag an Omega, ar c’hentañ hag an diwezhañ, ar penn-kentañ hag an diwezh.\n14 Eürus ar re a vir e c’hourc’hemennoù, evit m’o devo lod er wezenn a vuhez hag e c’hellint mont e-barzh kêr dre an dorojoù.\n15 Met er-maez e vo ar chas, ar sorserien, ar re hudur, ar vuntrerien, an idolourien, ha piv bennak a gar hag a ra ar gaou.\n16 Me Jezuz, am eus kaset va ael evit rentañ deoc’h testeni eus an traoù-mañ en Ilizoù. Me eo gwrizienn ha lignez David, steredenn lugernus ar beure.\n17 Ar Spered hag ar bried a lavar: Deus. Ra lavaro an hini a glev: Deus. Ra zeuio an hini en deus sec’hed. Ra gemero dour a vuhez evit netra an hini a fell dezhañ.\n18 Testeniañ a ran da biv bennak a glev gerioù diougan al levr-mañ, mar laka unan bennak un dra bennak ouzhpenn ennañ, Doue a lakaio ouzhpenn warnañ ar goulioù skrivet el levr-mañ.\n19 Mar lamm unan bennak gerioù eus levr an diougan-mañ, Doue a lammo e lod eus al levr a vuhez hag eus ar gêr santel, hag eus an traoù a zo skrivet el levr-mañ.\n20 An hini a ro testeni eus an traoù-mañ a lavar: Ya, dont a ran prest. Amen. Ya Aotrou Jezuz, deus!\n21 Gras hon Aotrou Jezuz-Krist ra vo ganeoc’h holl! Amen.


emaon - Wikeriadur\nDiwar ar bennrann ema- hag an dibenn-ger -on.\nemaon /eˈmaɔ̃n/; emaoun e yezh Leon.\nStumm-lec'hiañ ar verb bezañ/bout e kentañ gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ\n— « [...]. Ker sur hag emaon amañ dirazoc'h, ar pakad-se a zo un den beuzet !... » — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 14.)\n— « [...]. Bremañ emaon ganti. » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 8.)\n— Ma ! N'eo ket gant kleñved ar gêr emaon. — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 74.)\n« N' ouzont ket emaon amañ », emezañ outañ e-unan. — (Jakez Konan, Ur marc'hadour a Vontroulez, Al Liamm, 1981, p. 9.)\nGant un anv-verb en dro-c'hraus :\n— [...]. E-pad an noz on chomet kuzhet er c'hoad, hag abaoe ar mintin-mañ emaon o c'haloupat, o klask un ti bennak da reiñ goudor din. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 40.)\nEvel m'emaon bremañ, emaon o pinvidikaat va mestr... — (Loeiz ar Floc'h, Trubuilhou ar seiz potr yaouank, 1927, p. 17.)\n— [...]. « Mar kav dezhañ emaon o vont da furchal goueled ar stêr war ur vag ken dañjerus ! Mes gwelout a rin bremaik penaos en em denno eñ e-unan gant e hini. » — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 96.)\nSetu m'emaon avat o terriñ deoc'h ho penn gant un den n'hoc'h eus ket anavezet ... — (Pêr Denez, Glas evel daoulagad c'hlas na oant ket ma re, Al Liamm, 1979, p. 76.)\nE deroù ur frazenn:\n— Emaoun tizet ganti en taol-man ! — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 68.)\nSane. — Emaon o paouez klevet, va zad, eo en em gavet an Aotrou Kerlaban ! — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 32.)\n« Emaon o vont, emaon o vont, emaon aet... » a c'hellfe kana ar c'hoefig brao... — (Tad Medar, Diwar c'hoarzin..., Ar Vuhez Kristen, Rosko, 1945, p. 161.)\nEmaoun' o paouez koueza dioc’h beg eur wezen m’edoun o trouc’ha skourrou diouti. — (Ar c'hoz vedisin, p. 9.)\ngalleg : (je) suis (fr)\nemaout, emañ, emaomp, emaoc'h, emaint, emeur\nedon, edos, edo, edomp, edoc'h, edont, edod\nAdtapet diwar « https://br.wiktionary.org/w/index.php?title=emaon&oldid=313755 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 29 Meu 2021, da 07:48.


C'hwezh 'ra kreñv avel an disfiz war parlamant Europa © Maxppp - Jean-Marc Quinet\nDiffusion du mardi 14 mai 2019 Durée : 10min\nPaouez 'ra kevredigezhioù ar vro da vont er Burkina Faso abalamour d'ar reuz 'zo enno. Marvet eo a daol-trumm ul lisead deus Brizeux e Kemper. Dilennadegoù europat a vo er Rouantelez-Unanet, ha pellgomzet hon d'ur saoz evit kaout e soñj.\nMarvet eo a daol trumm ul lisead deus Kemper\nAr mintin-mañ eo marvet ur paotr a bemzek bloaz e trepasoù al lise Brizeux. Ouezer ket abalamour da betra eo marvet. N'en doa war a seblant kudenn yec'hed ebet. Klevet e oa bet fromm Léane, a oa el lise ar mintin-mañ.\nà lire aussi Mort subite d'un élève au lycée Brizeux à Quimper\nReuz er Burkina Faso\nLazhet e oa bet Cédric de Pierrepont hag Alain Bertoncello o tieubiñ ostajoù er Burkina Faso. Divizet 'zo bet gant ar gevredigezh deus Landerne BAM, n'on pas mont du-hont ar bloaz-mañ abalamour d'an trubuilhoù ha d'ar reuz 'zo enno.\nà lire aussi Soldats tués au Burkina Faso : suivez l'hommage national aux Invalides\nDilennadegoù europat dic'hortoz er Rouantelez Unanet\nNe oant ket o c'hortoz kement-all... Daoust d'ar Brexit e vo deus dilennadegoù europat 'benn ur sizhun er Rouantelez-Unanet. Peter Timpson, deus Colchester 'kichen Londrez n'eus roet e soñj deomp.\nDSP Corse - continent : La candidature de la Corsica Ferries définitivement écartée\nBouches-du-Rhône : Le département lance sa saison touristique\n"L’Europe et vous - De la directive à l’assiette" : l'uniformisation des diplômes


Ur sizhun, un istor : sizhun 4 - TÉBÉO - 2017 - Base documentaire - Cinémathèque de Bretagne - Gwarez Filmoù - Brittany Film Archives\nMarée noire (pollution) - Olympic Bravery (bateau) - Ouessant (île d') (29)\n24 a viz Genver 1976. Skeiñ a ra an Olympic Bravery, un eoullestr a vro Liberia, war garreg hanternoz enezenn Eusa. Loc'het e oa eus Sant-Nazer, 'lec'h ma oa bet savet, ha mont a rae betek Norvegia da vezañ dizarmet.\nN'eo nemet d'an 12 a viz Meurzh, tost daou viz goude ar peñse, e voe kavet un diskoulm evit ma vefe pompet ar fioul. Met d'an 13 e voe torret ar vag e daou gant ur barrad-avel. 1200 tonenn eoul-maen a voe skuilhet war aodoù Eusa. Dre chañs ne oa ket leun beolioù ar vag, ne oa nemet ar pezh a oa ret evit kas anezhañ a-raok.\nKoulskoude e voe saotret an aodoù gant al lanv-du. Kaset e voe an arme da netaat ar mazout, gant pili ha sailhoù. Tud ar vro a stagas ganti ivez, gwall boaniet gant an darvoud-se.\nAn eil gwech eo d'ar vretoned bevañ seurt gwalleur goude hini an Torrey Canyon. Siwazh e kendalc'ho c'hoazh listennad al lanvioù du da hiraat goude peñse an Olympic Bravery.


Buhez ar Sent/1837/Abraham - Wikimammenn\nBuhez ar Sent/1837/Abraham\n◄ Longin Abraham Patriç ►\nAr c’huezecvet devez a viz Meurs.\nSANT ABRAHAM, HERMIT.\nAr Sant-mâ a oa guinidic eus a Mesopotamii. Goude beza tremenet e yaouanctis gant cals a zougeanç Doue, e fallas d’e dad ha d’e vam e zimizi. Caër en devoa represanti dezo ar choant en doa da guitaat ar bed, e boursu a resont quement, ma consantas gant aoun da ober chagrin dezo.\nEn devez ma eureugeas, o santout crisqui muy-oc’h-muy en e ene an desir da rei e galon da Zoue, hep partaich ebet, ha creêt dre ur c’hraç particulier e sortias secretamant eus an ty, hac en em dennas en ur c’havarn, en intantion da dremen eno e vuez. E guerent affliget bras a gassas tud partout evit clasq quêlou anezàn, ha da benn seitec devez a c’hefsont. E dad, e vam hac e bried er pedas gant cals a zaëlou da zistrei d’ar guær ; mæs coms a reas dezo gant quement a nerz eus a vanite ha dangerou ar bed, ma voent touichet dre un exempl quer bras, ha ma teuzont oll da gonsanti d’e lesel da heulya an inspiration divin, hac e tremenas eno hanter-cant vloaz en ur binigen vras, o veuli Doue nos ha dez.\nHe Yontr, quen touichet evel-dy, a lavaras neuse en ur gouela : mar doc’h spountet hac estlamet dre’n abec d’ho pec’hejou, o c’hemeret a ràn varnо̀n hac en em garga a ràn da satisfia evidoc’h da justiç Doue. Ar plac’h a lavaras erfin en ur grial : penaus en devezo Doue truez ouzin, goude beza coumetet quen alies a grim ? O va merc’h, emezàn, me hoc’h assur eus a visericord an Autrou Doue ; dre e urz oùn deut d’ho clasq ; credit certen penaus an defaut a fizianç en e vadelez a ve ur pec’het brassoc’h eguet hoc’h oll disurzou assambles. Hac e tremenfe ho pec’hejou e nombr hac e grevusdet an oll grimou a so bet hac a veso biquen coumetet var an douar, e vadelez a zo infinit. Jesus-Christ en deus satisfiet evidoc’h ; appliquit deoc’h ar satisfaction-ze dre ur guir gonversion ; detestit ho pec’hejou gant ur guir glac’har, ha me hoc’h assur eus ar pardoun anezo. An Eê oll en em rejouisso eus ho conversion, hac e root din ar brassa joa a oufen da receo er bed.\nAr plac’h paour, touchet o velet ur garantez quer bras, ha leun a c’hlac’har ; a lavaras : prest ha disposet oun da ober quement a bligeo gueneoc’h ordren din hac, o sevel he daouarn etresec an eê : va Salver na va Doue, emezi, petra a allàn-me da ober evit aznaout an excercis ho misericord, a behini am eus ur merq quen aznad er pez a rit hirio evit ma savetei.\nAr benitantes-mâ a renoncas d’ar bed ; beva a reas goudeze pemzec vloas en ur bratica ar brassa pinigen, hac e varvas evel ur Santes.\nSant Abraham a vevas dec vloaz goude gonversion e Nizes ; ha leun a vilidou, e rentas e speret eürus d’e Grouer er bloaz 376, etro an oad a berazec vloaz ha tri-uguent.\nPetra a dleomp-ni da admira muyoc’h, pe an douçder a behini en em servichas Sant Abraham evit distrei e Nizes dious he disurz, pe ar gonversion gaër, ar fervor hac ar binigen ens ar benitantes vras-mâ. Admiromp an eil hac eguile : imitomp douçder Sant Abraham, en ur repren fautou ar re-all : imitomp fervor e Nizes, en ur ober pinigen eus hor pec’hejou hon-unan.\nEil Reflexion. Descomp dre an exempl-mâ penaus, peguer bras pec’herien e oufemp beza, e tleomp bepred lacât hon esperanç hac hor fizianç e madelez an Autrou Doue pehini a so prest da rei deomp ar memes graç hac ar memes pardoun, mar distroomp ountâ dre ur gonversion prount ha sincer.\nMar en deus Doue quement a vadelez evit ar bec’herien, pebes madelez n’en deus-èn quet evit ar re a zeu da zench buez ? Pebes joa, pebes consolation na ro-èn quet d’ar re pere er c’har hac er servich ? O misericord a Zoue, o madelez infinit, piou a oufe ho compren !\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Buhez_ar_Sent/1837/Abraham&oldid=60333 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 21 C'hwe 2014, da 11:35.


Kemennadenn Brezhoneg Bro-Redon war-raok - 7seizh.info\nHome e brezhoneg Kemennadenn Brezhoneg Bro-Redon war-raok\nKemennadenn Brezhoneg Bro-Redon war-raok\nDISADORN 9 A VIZ C’HWEVRER, DA 15 EUR, MANIFESTADEG EVIT UR SKINWEL PUBLIK BREIZHAT HA DIVYEZHEK\nD’ar 14 a viz Kerzu diwezhañ en doa votet Kuzul Rannvro Breizh un het evit ur skinwel rannvroel evit ar 5 departamant breizhat. Ac’hann dibenn miz C’hwevrer e tivizo renerezh Frañs 3, Kuzul Ranvro Breizh hag ar Stad a-zivout dazont servij publik ar skinwel. Bez ‘ ez eus ur chadenn skinwel korsat, Via Stella, bet krouet e 2007. Ar pezh a vez tu da ober evit 300 000 a C’horsiz a rank bezañ graet evit 4,5 milion a Vretoned ivez.\nBBC Alba, chadenn bublik Bro-Skoz, a vez dezhi ur c’hellidsteuñv a 25 milion a euroioù ar bloaz. Kellidsteuñv Frañs 3 Ouest a vez 32 milion a euroioù enni hag hini ar skinwel korsat 24 milion a euroioù. Hogen, keñveriomp! Arc’hantaouiñ a ra kevrozourien rannvro velestradurel Breizh betek 125 milion a euroioù gant an taos skinwel bep bloaz. Trawalc’h e vije enta ober gant ar palefarzh eus an taosioù skinwel paeet gant ar Vretoned evit arc’hantaouiñ ur skinwel war ar 5 departamant breizhat.\nMall ‘ zo da gaout ur skinwel hollek a rofe ul lec’h kalz brasoc’h d’ar brezhoneg. Hiziv ne vez leusket d’ar brezhoneg nemet ul lec’h dister, 1e30 ar sizhun. Da geñveriañ gant ar 36 eurvezh kembraek pe gant an 28 eurvezh korsek bep sizhun, seul vuioc’h a-se ma ne vez ket skignet abadennoù brezhonek ken e Liger-Atlantel abaoe 2002. Un dalc’h a-bouez kenañ eo lakaat war ar stern ur skinwel breizhat divyezhek war ar 5 departamant breizhat, evit krouiñ, kelaouiñ gant frankiz, ha diorren implijoù labour e Breizh.\nReiñ a ra Brezhoneg Bro-Redon harp da Kevre Breizh, 44=BZH ha Breizh Unvan, int-i o c’hervel da vanifestiñ d’ar 9 a viz C’hwevrer da 15 eur dirak tier Frañs 3 e Brest, Naoned ha Roazhon. Da sinañ ar c’houlennadeg ivez: http://www.petitions24.net/pour_une_vraie_tele_publique_regionale_bilin gue_en_bretagne.\nPrevious articleAPPEL DE BREZHONEG BRO-REDON POUR UNE VRAIE CHAÎNE DE TÉLÉVISION BILINGUE\nNext articleYannick Bigouin : « 10 ans pour inverser la tendance au déclin de la langue bretonne »\nPartisanBreton 8 février 2013 At 21 09 13 02132\nRT @7seizh: Kemennadenn Brezhoneg Bro-Redon war-raok: http://t.co/l6rvbn4y


Soutenit Stal.bzh! — Mignoned ar brezhoneg\nMignoned ar brezhoneg / Keleier / Soutenit Stal.bzh!\nStal.bzh: ul lec’hienn evit ar brezhoneg en ekonomiezh!\nEnlinenn emañ rak-lec’hienn ar Stal.bzh dija. Mod-se e c’hell an dud a-vicher krouiñ ur gont hag enskrivañ o embregerezh. Pedat ‘z eus bet ouzhpenn 1 000 embregerezh o deus ul liamm gant ar brezhoneg da lakaat o anv. Kant embregerezh o deus krouet ur gont dija. A-bep seurt micherioù a vo kavet: grafourien, labourerien-douar, levrdioù, tredanerien, arzourien…\nHarpet e vez ar gevredigezh Mignoned ar brezhoneg gant Unvaniezh Europa evit ar raktres Stal.bzh, dre ar programm FEDER*. Mod-se e vez arc’hantaouet 50% eus an dispignoù. Met n’eo ket trawalc’h evit kas ar raktres da benn. Setu perak e vez lañset hiziv ur c’houlzad arc’hantaouiñ a-stroll dre al lec’hienn Kengo! Tizhout 5 000 € eo ar pal kentañ, evit ma vo tu lañsañ al lec’hienn Stal.bzh d’an 8 a viz Even. Ma vo tizhet ar pal-se e vo klasket rastellat 10 000€ evit an arload Stal.bzh ivez, evit ma c’hello pep hini kavout en un doare aes gant ur poellgomzer stalioù a ra gant ar brezhoneg tro-dro dezhañ!


Laouig-ar-Gernevez - Wikimammenn\nTi moulerez Sant-Gwilherm, 1911 (p. 21-38)\n◄ Yann ar c’hloc’her Laouig-ar-Gernevez Merc’h ar Barz ►\nSetu ama eur gaoz\nHa n’eus enni gaou\nNemet eur ger pe daou.\nPenaos e teuas Laouig da anzav e felle d’ezan deski pep tra\nEr bloavez-se, — pell pell bras a zo abaoue, — er Gernevez, war douarou eskobti Leon, demdost da Log-Maze-Penn-ar-Bed, eun ti-soul hepken a yoa sklerijennet gant luc’hed mogedus eur c’houlaouen rousin ; ar re-all holl a yoa tenval en noz-se, derc’hent Nedeleg, ha setu ama perak.\nTud an tri pe bevar diegez a yoa en em vodet e ti Fanch-Koz, gward Koat-Meur a berz aotrou Kereven, pell a yoa o c’haloupat Bro-C’hall.\nAn dud-ma a c’hede ar poent da vont d’ar. Pelgent d’an iliz parrez a yoa war hed eun hanter leo ac’hano.\nD’an amzer m’oa renet Breiz gant he Duked, gwazien an aotrou madelezus en em vode e maner Kereven.\nHogen, pell a yoa he doa an dukez Anna roet leveou Nomenoë da Vro-C’hall, ha lavaret ar gomz vrudet: « Piou a gav abeg ? » Holl dijentiled an Arvor a gave abeg hag a c’hrosmole, daoust ne gredent ket sevel re uhel o moueziou.\nTouellet gant ar pez a gleved diwar benn ebaton lez ar roue, unan bennak anezo a zilezas o maneriou, ha ne zistrojont morse, rak m’o doa ranket gwerza o douarou evit kaout dilhad kaër par da da re ar C’hallaoued.\nLaouig a yoa eur minorig savet e ti Fanch-Koz evit bennoz Doue. Ne rea ket nemeur a dra evit c’hoaz, dre n’oa ket krenv a-walc’h e izili evit mont d’ar parkeier gant ar re all, na da fagodi er c’hoajou, na da vanea ar waskell da vare an avalou.\n— « Cheun eo, da vihana a dlefe konta d’eomp buez e zant paëron, Eozen, pe Erwan, ganet e Landreger, a oe alvokad, ha na laeras ket, hag a yeas d’ar baradoz, el leac’h eo chomet abalamour n’en deuz an aotrou sant Per kavet hucher ebet d’e vouta er-meaz. »\nAn holl goulennou-ma a oe skoet an eil war lerc’h egile, endra ma tizec’he ar wazed picheradou chistr. Anzav a-walc’h a reant ker brao ha tra :\n— « Na c’hoero eo ar chistrer bloaz-ma !… Hogen, setu erc’h o koueza, ha marteze e vezo avalou !…\nBarbaig a reaseur zell korn ouz Laouig ; hema ive a zelle outi bep eur mare dre ma kase e zourn war gerden eun delen dare da goueza e poultren :\n— « Laouig, emezi gant he mouezig flour, d’it eo displega d’eomp eur gontaden Nedeleg, p’eo gwir ez out desket bras ! »\n— « Me desket, Barbaig !… Ha kredi a rez an dra-ze ? Ne doun, siouaz ! nemet eun azen, ha koulskoude e karfen gouzout pep tra ! »\n— « Hum !… Kenteliou war an doara d’en em ganna a blijfe d’it, kredabl, muioc’h eget kentelliou fastus an tad Gwenole, a zesk d’it al lizerennou ? » a lavaras neuze Kerpetradime.\n— « Ha me, eme Kerdaonched, me a zesko d’it kement a zell oc’h skouedou an noblans koz ! »\n— « Mat, eme Fanch-koz gant tristidigez, spered an den n’eo ket ledan a-walc’h evit gouzout pep tra ; ar c’hoant gouzout eo a ziskaras hon tad hag hor mamm genta. »\n— « Barbaig, daoust ha roet ez eus diou wech muioc’h d’ar chatal ? Red eo d’eomp hizio renta da vignoned kenta an aotrou Jezuz !… »\n— Ya, va mamm ; zoken hon deuz aozet gant deliou eur pallen da c’holo an azen a yelo ganeomp d’an oferen. »\nDek pe daouzek bugel, leuna vuez, a zaoulamme en eur c’horn eus ar zal vras, a gane, dres d’ar mare kanaouen nedeleg an azen.\n— « Marvat, eme Vac’harid, e vezo lakaet er siminal holl vouteier ar vugaligou, hag e vezo eun dra bennak evit pep hini… »\n— « Evit sur, mamm ger ; pourchaset hon deus pep tra, zoken eun hordennadig gwialennou da Yannig, a vez dalc’hmad o c’haloupat al lanneier, eleac’h mont da skol an Tad Gwenole… Da bep unan ar pez a zo dleet d’ezan, hag an holl a vezo eürus ! »\n— « E bro Vrabant, a lavare Herveou, e vez debret d’ar poent-ma yod benniget, hag e Limbourg, mez dous. Bet oun oc’h ober brezel dre eno, hag em beus c’hoaz sonj mat a gement se… »\nSelaou a read anezan gant plijadur, hogen, ar picherou-pri a yoa leun ; Laou, Jakez, ha Maturun, hag an daou skoueder a jache varno pa heane ar safarerien.\n— « Ha te, Barbaig, a lavaras Mac’harid, n’out ket eat da welet gant eur piled koar pe seurt dremm en deus da bried du-ze e strad ar puns ? ».\n— « Netra evidon, pep tra evit ar re all ! Me garfe lenn mat e pep seurt yezou, lenn koulz hag an Tad Gwenole ; eveltan, me garfe gellout skriva e lizerennou aour Aviel hon Ao. Jezuz-Krist… Me garfe gouzout kement tra a zesk ar venec’h er c’heariou d’eun niver bras a vugaligou eus va oad… En eur ger, aotronez Primel Herveou, Kerdaonched, ha c’houi, Kerpetradime, me garfe beza desket ! »\n— « Paotr kez ! ez a dagoll ,sklear eo ! »\nAr wazed a gendalc’has : — « Paotr kez !… N’eus forz, krenv eo zur ar chistr er bloaz-ma. »\nHa meur a hini a youc’has :\n— « Ya, krenv eo, e gwirionez !… Mes Doue ra viro Laouig koant dioc’h lasou an « hini fall ! »\nLaouig koant koulskoude n’oa ket ken nec’het hage vignoned. Teuler a reas e groc’hen maout war e gein, ar chap displeget war e benn ; hag, o veza sammet e delen ouz e skoaz, e kemeras e benn-baz.\nOber a reas neuze eur zell faeüs war ar zal sklerijennet gant tan an oaled ha gant an torchadou goulou rousin a daole sked rus war an arrebeuri. Laouig a dostaas ouz Barbaig.\nDrouk-livet eun tammig, fougeüs ha dichek evelato, Barbaig a astennas d’ezan he dourn :\n— « Laouig, emezi gant he mouez sklear, pa c’helli e tigasi d’in gwalen ar promesaou ; da c’hedal, setu ama unan d’it e tes teni eus va ger. »\nKemeret a reas goude ar zizailh a yoa en ispilh oc’h he zavancher hag e troc’has eur bouchadig eus he bleo ; hag, o veza kordennet ar bleo-ze, e skoulmas anezo endro da arzourn Laouig.\nKement-ma ne blijas ket d’an holl, ha Fanch-Koz a lavaras d’ar paotr :\n— « Va merc’h a ra he fenn he-unan hizio ; mes me a raio va hini ive d’am zro. Me gred e rafes gwelloc’h dont d’an oferen ganeomp-ni eget mont da ober troiou kamm evel-se, hep gouzout mat petra gavi war da hent ! »\n— « Mont a rin, va zad, da oferen goulou deiz, ha d’an oferen-bred ive ; Barbaig a bedo evidon epad ma vezin du-ze etre mogeriou koz abati Log-Maze-Penn-ar-Bed. »\nHag o veza komzet evel-se, Laouig-ar-Gernevez a zaludas an holl, a vousc’hoarzas da Varbaig, hag a yeas ac’hano.\nPenaos e Temenas laouig dek vloaz eus e vuez o teski pep tra\nEpad m’edo Kerdaonched ha Kerpetradime, skouederien a ouenn uhel, Tugdual, an diwaller yer, ha Primel, an troc’her koad, o trinka laouen gant an archer Herveou ; epad mac’h eve ar bastored hag al labourerien douar picheradou chistr eun tam mig c’houero, mat evelato, evit doare ; epad m’edo ar Floc’h, bombarder, o teski eun nouel iverzonek d’ar vugale, Laouig ar-Gernevez a c’haloupe war-lerc’h e chans, evel m’he devoa lavaret Marianna goz.\nTostaat a eure difizius, n’eo ket dont a raje al lutuned daonet-se da c’hoari eun dro zivalo bennak d’ezan, evel ma reant re alies d’ar veajourien o tansal dirazo, dre o ardou kasaüs, ha da echui, o terri o gouzoug d’ezo.\nA drugare Doue, Laouig ne welas netra, netra nemet skeud divent an daol-vean stlejet war an erc’h, azalek kreiz ar blenen betek harzou eur c’hoad dero, red dezan tremen a-benn digouezout gant abati sant Tangi.\nAma, an denvalijen a yoa c’hoaz tevoc’h hag ar paotr en doa aon, nan rak ar viltansou, Paotred ar Zabat, Hoperien-noz, Korred, Kannerezed-noz, Gwrac’hed, pe me oar-me? Aon en doa rak ar bleizi naonek o rodellat a-drenv ar gwez bras, o c’hedal eur preiz founnus da ziskolpa.\nAr Breizad yaouank a stardas ar penn-baz en e zourn hag a yeas dillooc’h gant e hent.\nO veza great sin ar groaz o tremen ebiou d’an daol-vean, setu hen o troi e benn meur a wech dioustu, evel pen divije bet c’hoant da lavaret d’ar viltansou: « N’em eus aon ebet razoc’h, krouadurien mallozet, a zo o chom el leac’h daonet-ma ! » Hag ez eas dindan ar c’hoad.\nSetu ma teu e dreid da steki oc’h trojen eur wezen astennet a-dreuz ar wenoden ; an delen a huanadas, ar gorden vrasa a roas eur zon pounner, hag ar re vihan a skrignas.\nHa kement-se a oe evel youc’haden glemmus eur paour kez den kouezet en eur riskl bras.\nHa Laouig da c’haloupat.\nAn avelig o tont eus ar pellder a zigase neuze betek ennan trouz ar c’hleier e bole evit lavaret edo oferen an hanter-noz o wiska ; ha setu, en eun taol, eur c’hloc’hig-all tostoc’h o respont ouz ar re-all.\nMouez hema n’oa ket ker sklear, ken skiltr na ken nerzus ha bole laouen ar re genta, evel eur vouez raouliet oa, klemmus ha leun a velkoni ; ne gleved ket ken nebeut an hekleoiou o respont outan.\nLaouig a oe mantret e galon.\nPiou eta a grede, d’an heur-ze, en eun hevelep nozvez, dont di da zon kleier mut abaoue eun niver bras a vloaveziou ? Piou a laka bole er c’hloc’h-se lezet e beg tour an abati ? Den ebet n’en doa chachet war ar gorden abaoue an deiz milliget m’oa bet lakeat ar venec’h er meaz eus o zi !\nLaouig koulskoude a yoa digouezet e penn e veaj.\nDirazan ez oa berniou traou du, dieaz kenan gouzout mat petra oant.\nSetu ed eun taol an erc’h o paouez da goueza.\nLaouig a skrijas ; klevet a reas eun trouz dister. Hag e welas kerkent eur manac’h gwisket gwenn, gant eur skapular du war e zae, ar c’hap displeget war e benn. Eur baro gwenn arc’hantet a ziskenne stank war e beultrin ; e zaoulagad a yoa meurbet sklear dindan e valvennou touffek ; eun ear ankeniet kenan a yoa war e zremm, mes an ear-ze ne sponte ket Laouig, doujans eo en doa ouz ar weledigez.\n— « Daoust hag eürus e vezin ? » a c’houlennas Laouig trec’het gant ar velkoni a yoa kroget ennan o klevet edo e huvreou o vont da zeveni.\nKlasket e oe dizrei ar Breizad dioc’h e labourou tenn hag enouüs ; falvezout a reas da veur a hini e dreina ganto d’an ebatou, hag o veza ma ’c’h enebe start, meur a benn fall a reas an heg outan. Koustout a reas d’ezo avat.\nEmzivad bihan Koad-Meur, en eskopti Leon, gwaz paour aotrou Kergarello, ar bugel savet dre garantez Fanch-Koz, difennour Marianna, goz a yoa deut da veza eun doktor, ar muia brudet hag ar muia gouest eus e amzer ; e izelded a galon eo a viras outan da skedi morse er renk, er c’hargou uhella.\nDigouezout a rejont dizale dirak eun tisoul nevez-flamm, plouz melen warnezan. Eur c’hardi azoare a yoa stag outan. Eun toullad yer a glaske o zamm boued war eur bern teil savet dindan ar gwez ; ha dindan ar c’hardi eun tri pe bevar gaz a rede an eil warlerc’h egile e-touez eur guchen goad lakeat eno da zec’ha da c’hedal ar goanv.\nEur vogeden c’hlas a zave eus ar siminal.\nDirak an nor ez oa eur c’houeriad o tizamma eul loen eus ar sac’hadou greun a zouge ; ha war an treuzou, eur wreg yaouanka yoa en he zav, eur bugelig etre he divreac’h, unan-all o chacha war he zavancher. Ar goueriadez a vousc’hoarze d’he gwaz a deue eus marc’had Lokournan.\nDigouezet gant skalier al liorz, an diaveziad a lavaras :\n— « Salud d’eoc’h, Barbaig, ha d’eoc’h, Tugdual, ha d’ar gompagnunez a-bez ! »\nBarbaig a reas eur zell :\n— « Laouig eo ! » emezi.\n— « A ! eme Laouig, n’eus bet nemetoc’h oc’h anaout ac’hanon. Barbaig kez ! »\nHag e poke d’ar vugale, endra ma rekete Tugdual donedigez vat d’ezan.\nDiezamant ebet etre an dud vat-ma.\nPep-hini en doa dibabet e lod, ha ne jome ganto nep seurt keuz, nak an disterra kasoni oc’h den.\nP’o doe komzet eur pennad, Tugdual a ziskennas d’ar c’hao da gerc’hat eur podad chistr, hag a leunias teir gweren ; hag o veza stoket e weren ouz hini Laouig e lavaras :\n— « Ev, mignon Laouig ; krenv eo eun tammig, n’eo ket fall evelato ! »\n— « Hag eürus oc’h, Laouig ? » a c’houlennas Barbaig.\n— « Gouiziek, ya ; ne don na nobl na pinvidik avat. Ar mean a ya hag a deu ne wisko ket a van. Studiet em eus kement a vez desket d’an dud, ha n’ouzon ket hirroc’h evit ho paotr Tangi ha na oar nemet e gatekiz. Ha c’houi, Barbaig hag eürus oc’h ? »\n— « Ya, Laouig. Gedet em eus ac’hanoc’h epad eur bloaz, ha pa welen ne zizroec’h ket, em eus rentet va fromesa en dro war aoter ar Werc’hez Vari. Hag evit senti oc’h vazad Fanch-Koz hag oc’h va mamm Mac’harid, — ra vezint e peoc’h gant Doue ! — ez oun dimezet da Dugdual. Nao bloaz a zo abaoue. Eur pried mat eo… »\n— « Ha c’houi, Barbaig, a zo eur wreg vat, eur vamm vat… »\n— « Hep beza pinvidik hon deus evelato kement a zo red. An Ao. Doue en deus digaset d’eomp eur bugel bep bloaz ha, seul-vui e tigaso, seulvui e rei hon eürusded ! »\n— « Arabat e vezo d’eoc’h ober tud ouiziek diouto, va mignoned. Ra jomint kentoc’h da labourat an douar, o karet, o veuli hag o servicha Doue ! »\nEur miz goude Laouig-ar-Gernevez a c’houlenne beza digemeret e kouent vras Log-Maze-Penn-ar-Bed, savet adarre eus he foull. Beva reas eno eun niver bras a vloaveziou o skriva levriou evit gloar Doue. O veza deuet koz, e varvas hep beza gwelet diou wech ar manac’h gwenn, tennet d’ezan e ene gantan eus tan ar Purkator.\n↑ Tennet eus al levr Les Légendes du Mont Pilate, skrivet gant Ch. Buēt, ha moullet e ti Mame, e Tours. Aotre am eus bet d’en lakaat e brezoneg Kl. ar Prat.\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Laouig-ar-Gernevez&oldid=159824 »\nKemm diwezhañ d'an 22 Ebr 2020 da 15:48\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 22 Ebr 2020, da 15:48.


Kloastr - Wikipedia\nAr c'hloastr (liester : kloastroù) eo al lodenn eus un iliz-veur, un iliz-chabistr, ur abati, ur gouent pe ur manati hag a vez berzet da dud an diavaez, da lavaret eo ar c'hlozadur bevennet gant ur voger m'emañ al leaned o vevañ. Bez' e oa al lec'h a weled diouzhtu en ur guitaat iliz pe chapel al leandi (digor he nev d'an holl) met strishaet eo bet ster ar ger da envel al liorzh karrez ma 'z eus un trepas toet war e bevar c'hostez. Eno e vez kustum al leaned da bediñ en o-unan.\nKloastr iliz-chabistr e Santillana del Mar (Spagn)\nEr Grenamzer e oa bet savet kloastroù gant toennoù bolzet skoret war mogerioù ha kolonennoù hag ul liorzh en o c'hreiz. E mare an arkitektouriezh c'hotek e teuas ar c'holonennoù da vezañ moanoc'h pa'z ae ar rouedad mein a-us da waregoù an diardro da vezañ luzietoc'h.\nIstor ar c'hloastroùAozañ\nEn IXvet kantved, senedoù eskibien o doa lakaet da reolenn klozañ al lec'h ma veve chabistroù an ilizoù-meur. Ret e oa bodañ lojeiz ar chalonied tro-dro d'ul liorzh nes d'an iliz-veur. Pa zlee al leaned bevañ dindan ur reolenn ha mont d'ober lidoù asambles e oa ret dezho kousket er memes lec'h, en un ti evit ar re bennañ hag er salioù boutin, kouskva ha predva evit ar re all. Berzet e oa ar c'hloastr d'ar verc'hed.\nWar ar memes patrom e voe savet al leandioù, nemet e oa daou gloastr en abatioù, unan bras, tost d'an iliz evit an holl venec'h hag unan bihan evit an abad ha pennoù an abati.\nKloastr e-kichen iliz-veur Landreger.\nAnvioù kumunioù Breizh gant kloastr ennoAozañ\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=Kloastr&oldid=1861167 »\nKemm diwezhañ d'an 5 Gen 2020 da 19:26


Emission 2 vunutenn evit kompren : 2vn evit kompren perak e vev ar maouezed hiroc'h eget ar baotred\n2vn evit kompren perak e vev ar maouezed hiroc'h eget ar baotred\nTost e pep lec'h er bed e vev ar maouezed hiroc'h eget ar baotred. N'eus nemet en un nebeut broioù afrikan tapet kalz gant ar SIDA e varv yaouankoc'h ar maouezed.\nDreist holl neuze e vev hiroc'h ar maouezed hag an diferañs a c'hell mont betek 15 vloaz e Bro Rusia ! E Breizh ez eus 6 vloaz a ziferañs memes tra. Ar maouezed a vevo betek tost 85 bloaz. Hag ar baotred betek un tamm ouzhpenn 78 vloaz.\nMet perak an diforc'h bras mañ ?


Rideoz houarn - Wikipedia\n(Adkaset eus Kael houarn)\nRideoz houarn (Iron Curtain e saozneg, Eiserner Vorhang e alamaneg) eo an anv roet d'ar vevenn a zispartie Europa e div lodenn e-pad ar Brezel Yen (1946/1947-1991), etre bed ar gomunisted ha bed ar c'hornôg.\nGant Joseph Goebbels e oa deuet an droienn evit ar wezh kentañ, e kelaouenn diabarzh an nazied, Das Reich, d'an 23 C'hwevrer 1945 pa oa un « Eiserner Vorhang » o kouezhañ war ar stadoù dindan al lu Ruz. Gant Winston Churchill e voe brudet dreist-holl, d'ar 5 Meurzh 1946 e prezegenn Fulton.\nTu ar Reter d'ar rideoz e oa kavet ar Stadoù a oa liammet pe suj d'an URSS, eus an tu all e oa ar Stadoù a-du gant Stadoù-Unanet Amerika. Savet e oa bet bloc'hadoù gant pep tu o kaout liammoù ekonomikel ha milourel strizh etre an izili:\nBloc'had ar Reter: Izili ar Sovet Ekonomicheskoy Vzaimopomoshchi (Kuzul evit ar c'hengred ekonomikel) hag eus Pakt Varsovia. E-penn ar bloc'had e oa an URSS.\nBloac'had ar C'hornôg: Izili an North Atlantic Treaty Organization (NATO) gant Stadoù-Unanet Amerika e-penn ar bloc'had.\nTankoù SUA ha tankoù URSS pep hini eus e du d'ar Rideoz houarn. E 1961 e oa bet ur grizenn etre an daou bloc'had, amañ eo er Checkpoint Charlie\nAr Rideoz houarn gwir a oa savet gant difennoù harzoù etre broioù Europa Kreiz. Al lodenn brudetañ d'ar Rideoz houarn a oa Moger Berlin gant ar Checkpoint Charlie.\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=Rideoz_houarn&oldid=1832240 »\nDernière modification le 25 Meu 2019, à 16:42\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 25 Meu 2019, da 16:42.


Banniel lu an Impalariezh roman\nMagister militum (latin evit "Mestr ar Soudarded", liester magistri militum) a oa ur renk uhel e lu an Impalaeriezh roman uhel.\nWar e seblant e voe kroget da implij an titl e-kerzh ren Constantinus. Gant ar magister militum e oa galloudoù ar magister equitum (mestr ar varc'hegiezh) ha re ar magister peditum (mestr an droadegiezh).\nAr magister utriusque militiae a rae war-dro an holl nerzhioù lu hag an impalaer a chome e-karg eus ar bagadoù lu nepell diouzh Roma ; magister militum praesentales a raed anezhañ neuze.\nImplijet e-unan, ar ger a dalveze d'ober anv eus an ofiserien a renk uhel koulz hag eus penn un oberiadur-brezel en ur c'horn-bro, an impalaer o vezañ ar penn uhelañ. Er skridoù gresianek e kaver an troiennoù strategos ha stratelates.\nAozadur orin al Lu Roman diwezhat, gant ar magister equitum hag ar magister peditum ;\na-us dezho emañ ar magister militum.\nAozadur uhelañ al lu kornôgel etre 410–425, savet adal ditouroù an Notitia Dignitatum\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=Magister_militum&oldid=1814616 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 12 Kzu 2018, da 10:59.