Armand Keravel - Wikipedia\nArmand Keravel, pe Armañs Keravel, (ganet d'an 18 a viz C'hwevrer 1910 e Brest ha marvet d'an 2 a viz Kerzu 1999 e Carpentràs) a oa ur stourmer evit ar brezhoneg, skolaer ha politiker.\n2 E stourm evit ar brezhoneg\nEus Argol ha Terrug e oa e dud, met ganet e voe e Brest ha tremen a reas ul lodenn eus e vugaleaj e-maez Breizh, da-heul e dad a oa er Morlu. Brezhonegerien e oa e dad hag e vamm, met desavet e voe ar paotr e galleg, ha n'eo nemet e-pad ar vakañsoù, gant e dud-kozh e kleve brezhoneg. Anaoudegezh a reas er skol, e Brest, gant Yann Kerlann, a zeuas da vezañ mignon bras dezhañ. Da 19 vloaz ez eas da vestr-skol ; labourat a reas e meur a lec'h, e Gwitevede, e Montroulez, en Uhelgoad, e Molan. Eno e reas anaoudegezh gant ur skolaerez, Renée Le Guellec, ha diwezhatoc'h e timezas ganti.\nEr skolioù ma laboure e rae tammoù skol vrezhoneg, e diavaez an amzer-skol. E 1933 e voe e-touez ar skolaerien a savas Ar Falz, asambles gant Kerlann ha Yann Sohier. E niverenn 2 kannadig Ar Falz, e miz C'hwevrer 1933, e skrivas e bennad kentañ, "Pour l’enseignement de notre langue maternelle", sinet gant an anv-pluenn "Mestr skol bihan". Heuliañ a reas kentelioù dre lizher gant Pêr ar Rouz, a oa kelenner e skol-veur Roazhon. Evel-se e tapas an Diplom Studioù Keltiek, e miz Mezheven 1938.\nE deroù an Eil Brezel-bed e voe kastizet gant ar velestradurezh, da-heul un enklask diwar e benn gant ar prefeti, dre an abeg ma taremprede stourmerien evit ar brezhoneg, ha kaset e voe eus Lanneur da Landeda. Paouez a reas kannadig Ar Falz da zont er-maez e miz Gouere 1939. Ha paouez a reas Keravel ivez gant e obererezh e-barzh Ar Falz e-pad ar brezel. Nac'h a reas lakaat e anv war ar "Placet des grandes associations bretonnes à Monsieur le Maréchal Pétain, Chef de l’État Français", ur skrid eus ar 1añ a viz Kerzu 1940 hag a c'houlenne digant renad Vichy anavezout Breizh evel ur rannvro emren. Nac'h a reas ivez mont e-barzh an Ensavadur Keltiek, savet e 1941 ha renet gant Roparz Hemon, daoust da strivoù Abeozen evit e lakaat da asantiñ. Nac'h a reas ivez skrivañ pennadoù evit L'Heure Bretonne, daoust ma oa goulennet outañ gant e vignon Youenn Drezen. Daoust da se e chomas mignon bras gant Kerlann ha kenderc'hel a reas da genskrivañ gantañ a-hed ar brezel. Goude ar brezel e voe harzet miliadoù a dud eus an Emsav, hag evel-se en em gavas Armand Keravel e kamp Margueritte e Roazhon. Lezet e voe da vont goude 12 devezh eno, a-drugarez e wreg he doa graet pep tra evit ma vije lezet da vont en e frankiz.\nE 1945 e voe e-touez ar re a adsavas Ar Falz, e sekretour meur e teuas da vezañ ha chom a reas er garg-se betek ar bloavezhioù 1970. Eus e di, e Dirinonn hag e Brest da c'houde, e rene labour Ar Falz ha skrivañ a rae ar braz eus pennadoù ar gelaouenn.\nE stourm evit ar brezhoneg[kemmañ | kemmañ ar vammenn]\nGant Ar Falz e stourmas evit ma vije kelennet brezhoneg er skolioù. Kerkent ha 1945 e voe e darempred gant kannaded Breizh evit ma vije degemeret er parlamant ul lezenn a-du gant ar brezhoneg er skol. Disoc’hañ a reas labour ar gannaded war al lezenn Deixonne, votet e dibenn 1950 hag embannet d’an 11 a viz Genver 1951, hag a roe aotre da gelenn un tammig brezhoneg, okitaneg, katalaneg hag euskareg er skolioù kentañ derez. Buan avat e welas Keravel pegen dister e oa al lezenn nevez. Skrivañ a reas, da skouer : ‘’Hélas, très rapidement, la loi de 1951 allait fortement décevoir en raison de l’étroitesse des dispositions que les parlementaires, contraints de céder aux exigences de l’administration centrale, avaient dû accepter.’’\nEvit reiñ muioc’h a lañs d’ar stourm evit ar brezhoneg e voe krouet « Emgleo Breiz », d’ar 17 a viz Meurzh 1953. Keravel e oa unan eus tri sekretour ar strollad-se hag a glaske pouezañ war an dilennidi. Mont a reas Armand Keravel ivez e-barzh ar CELIB hag ar bodad sevenadurel anezhañ, e deroù ar bloavezhioù 1960. E 1965 e voe roet lañs d’ur sinadeg vras evit ar brezhoneg gant Emgleo Breiz. Keravel e oa lusker pennañ ar sinadeg-se. A-benn 1967 e voe tizhet 150 000 sinadur gant ar skrid a c’houlenne ma vije kelennet brezhoneg er skol ha ma vije abadennoù brezhoneg er skingomz hag er skinwel. E 1970 e voe embannet un diferad gant ar gouarnamant hag a roe aotre da dremen un amprouenn « yezh rannvroel » er vachelouriezh. Gouez da Armand Keravel e oa a-drugarez strivoù Emgleo Breiz e oa bet tizhet an disoc’h-se.\nE 1958, da-heul al liammoù a oa etre Keravel hag ar Falz hag an emsav okitanek, e voe savet "Défense et Cultures et Langues de France", a vode meur a strollad a zifenne ar brezhoneg hag an okitaneg, da gentañ, ha yezhoù all ivez war-lerc’h.\nE 1969 e voe krouet, gant tud eus Ar Falz, ar Jeunesse Étudiante Bretonne (JEB) hag Unvaniezh Demokratel Breizh, un aozadur-stourm evit ar brezhoneg anvet Galv. Keravel, c’hoazh, a oa unan eus ar re a oa e penn an aozadur-se. Ne badas ket pell avat ; e deroù 1974 e voe divodet Galv, abalamour d’an dizemglev etre ar berzhidi.\nAbaoe ar bloavezhioù 1940 e stourme Keravel a-enep an doare-skrivañ peurunvan, "doare-skrivañ ar vroadelourien" evitañ. Er bloavezhioù 1970 e voe graet emvodoù, diwar atiz Ar Falz, evit klask unvaniñ doareoù-skrivañ ar brezhoneg. Armand Keravel a gemeras perzh enno, adalek miz Ebrel 1971 ha betek 1975. Ne gemeras ket perzh en emvodoù diwezhañ dre ma ne oa ket a-du gant kinnigoù e geneiled eus Ar Falz. Ret eo lavaret ne oa ket sekretour Ar Falz ken, abaoe miz Gouere 1973. Kemeret e oa bet e lec’h gant Per Honoré. Pa voe degemeret gant renerien Ar Falz an doare-skrivañ etrerannyezhel, nevez-savet gant Fañch Morvannou, e paouezas Keravel da vont d’an emvodoù. Ha goude-se e kuitaas Ar Falz zoken, hag embann er c’hazetennoù un tamm testenn ma kave abeg, er "spered broadelour", hervezañ, nevez-degemeret gant Ar Falz. Ur mare diaes e voe evitañ : ezel e oa eus ar Falz abaoe krouidigezh ar strollad-se e 1933.\nGoude-se e kendalc’has da labourat gant Emgleo Breiz betek ar bloavezhioù 1990.\nWar an dachenn bolitikel e voe Armand Keravel a-viskoazh ur rannvroelour eus an tu-kleiz. Daoust ma rae gant troiennoù evel "hor yezh", "hor bro", ha ma lavare e ranke "ar Vretoned ren aferioù Breizh", ne oa ket un disrannour. Diouzhtu goude ar brezel e oa tost d’ar Strollad Komunour Gall ha daremprediñ a rae kannaded komunour evel Pierre Hervé pe Marcel Hamon. Diwezhatoc’h e voe ezel eus ar Strollad Sokialour. Sekretour e voe eus bodad sevenadurel ar Strollad Sokialour e Penn-ar-Bed, ha kenlabourat a reas da sikour sevel danvez-lezenn Loeiz ar Peñseg, embannet e 1974. E 1977 e voe dilennet da guzulier-kêr e Brest, war listenn an tu-kleiz renet gant Francis Le Blé. Ur wech dilennet e klaskas kas ar brezhoneg war-raok e buhez kêr, eus 1977 da 1983. Kuzulier e voe ivez, d'ar memes mare, e-barzh Kuzul-rannvro Breizh, en anv kêr Vrest.\nDaou-ugent pennad-lenn e brezoneg, Dirinon, Skol ar brezoneg, 1950.\nEun dornadig lennaduriou brezonek evit ar skoliou, gant A. Keravel ha PM Mevel, Skol ar brezoneg, 1952.\nHistoire sommaire de la langue bretonne, 1966.\nPour la langue, la culture et les libertés bretonnes. Objectifs et action d'Emgleo Breiz, (rakskrid gant Jean Tricoire), Brest, Emgleo Breiz, 1973, 64pp.\nUne exigence de la démocratie et du droit : Un statut des langues et cultures de France Le cas de la langue bretonne - Réponse et compléments à l'enquête de la conférence Permanente des Pouvoirs locaux & Régionaux de l'Europe (Conseil de l'Europe), Brest, Emgleo Breiz, 1985.\nFalchier Yohann, Ar Falz : d'une idée laïque à une idée socialiste et régionaliste (1945- 1965), mestroniezh, Skol-veur Breizh-Izel, 2002.\nLe Ven Yvon, Armand Keravel (1910-1999) ou l'apostolat laïque d'un homme au service de la langue et de la culture bretonnes, mestroniezh, Skol-veur Breizh-Izel, 2004.\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=Armand_Keravel&oldid=1832423 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 28 Meu 2019, da 18:12.


Le Télégramme - Spered ar vro - Marie Le Cam. Prest evit ar genstrivadeg\nMarie Le Cam. Prest evit ar genstrivadeg\nPublié le 07 février 2019 à 06h37\nMarie Le Cam zo o pleutriñ asambles gant sonerien Kevrenn Alre, a-benn kenstrivadeg ar bagadoù Disul e Brest.\nSonerez binioù bras eo ar vaouez yaouank e Kevrenn Alre, unan eus bagadoù brudetañ ar vro. Bez e vo sonerien An Alre war leurenn ar C’hwartz disul evit kenstrivadeg ar Bagadoù. Bec’h zo !\nP’en em gaver e diabarzh sal Athena, en Alre, ne glever da gentañ-tout nemet son liesseurt ar binvioù. Paotred an tamboulinoù o deus aloubet ar sal. Bet eo an dalabarderien a-dreñv al leurenn evit pleustriñ ha kement-all evit skipailh ar binioù bras hag o deus kavet goudor en ur sal all. E-touez ar vuzisianed : Marie Le Cam, o seniñ binioù bras e Kevrenn Alre abaoe 10 vloaz. Evel ar re all eo krog ar vaouez yaouank da gaout un tamm aon ac’hann ar c’hoñkour bras hag a vo dalc’het e Brest a-benn disul. «Atav, atav, em bez aon ! emezi. Ha koulskoude e sonan abaoe ugent vle’ ! Santout a ran ar from-se muioc’h e Brest eget en Oriant. N’ouzon ket re perak. Marteze en em santan gwelloc’h en diavaez. E Brest eo ankenius chom a-dreñv ar ridoz du, a-raok pignat war al leurenn da vat. »\nEil ha trede plas warlene\nE-touez ar re wellañ eo sonerien Kevrenn Alre koulskoude : bet int en eil plas e Brest hag en trede plas en Oriant warlene. An taol-mañ, e vo diasoc’h dezho marteze : terouer ar gavotenn hag ar plinn zo er program. « Gwir eo n’omp ket kustum da seniñ an tonioù-se, amañ e bro Gwened, a gont Marie en ur vousc’hoarzhin. Gwelloc’h e kavomp seniñ tonioù An Dro pe Kas-ha-barh. Met brav eo ar pezh hon eus prientet ar bloaz-mañ, me ‘gav din. » Ul liamm kreñv he deus plac’h Penn ar Bed gant bro Gwened. Stummet e oa bet da gentañ e bagad Landerne. Goude bezañ bet o chom e-pad un nebeud bloavezhioù e bro Galisia, eo en em gavet Marie e bagad Lann Bihoue. « E-pad pevar ble’ on bet o seniñ gant Lann Bihoue. Beajet ‘m eus kalz, dispar e oa. En em gavet on war-lerc’h e Kevrenn Alre. » Prezidantez ar Gevrenn eo bet e-pad 5 bloaz, zoken. « ‘’Fan’’ e oa va mamm-gozh gant Kevrenn Alre ! Setu perak on en em gavet amañ. Ouzhpenn-se e kavan plijus seniñ evit ur bagad a vez o c’hoari ivez evit ur c’helc’h » E 2013 he doa kemeret perzh Marie er raktres ‘’Breizh Kabar’’, e-lec’h m’o doa labouret ar Vretoned gant sonerien enez Ar Reunion. Ur raktres eus ar c’hentañ evit ar veajourez.\nGwener, Sadorn ha Sul\nPoent eo da Vari Le Cam adkavout strollad ar binioù bras bremañ. Galvet eo bet an holl gant Loïc Le Cotillec, penn-soner Kevrenn Alre, da gregiñ gant ar bleustradeg da vat. Sirius eo an holl, prest eo ar strollad da seniñ an heuliadenn en he fezh. « Pleustriñ a reomp kalz : d’ar Gwener noz, d’ar Sadorn ha d’ar Sul! E-pad an hañv e vezomp o labourat asambles e-pad ur sizhunvezh a-bezh a-raok kenstrivadeg an Oriant », a zispleg Marie. « Emichañs e tremeno mat an traoù evidomp. 2016 a oa bet ur bloavezh fall evidomp, 2017 ha 2918 zo bet kalz gwelloc’h ! » Bec’h dezhi, neuze !\nKenstrivadeg : concoursTalabarderien : sonneurs de bombardeRidoz : rideauTerouer : terroirHeuliadenn : suite (d’airs)\nL’heure est au travail et à la concentration pour les musiciens de la Kevrenn Alre, l’un des bagadoù les plus prestigieux en Bretagne, qui sera en lice dimanche lors du concours au Quartz de Brest. Dans le pupitre des cornemuses : Marie Le Cam, une Finistérienne arrivée en pays vannetais après être passée par le bagad de Landerneau et celui de Lann Bihoue. La musicienne ne cache pas son trac avant le grand jour. Les répétitions se sont multipliées ces dernières semaines et la Kevrenn Alre, qui était arrivée deuxième l’an dernier, espère bien une victoire.


Bibl/Levr Jonas - Wikimammenn\nL. Prud’homme, 1866 (Levr kentañ Eil levr, p. 259-261)\n◄ Levr Abdias. Levr Jonas. Levr Michéas. ►\n15. Neûzé é kémerchon̄t Jonas, hag hen taolchon̄t er môr : ha frouden ar môr a zioulaaz.\n16. Hag ann dûd-zé a zoujaz ann Aotrou gan̄d eunn douj brâz : hag hî a gennigaz hostivou d’ann Aotrou, hag a réaz gwestlou d’ézhan̄.\nEur pésk brâz a loun̄k Jonas.\n1. Ann Aotrou a réaz ma en em gavaz énô eur pésk brâz évit loun̄ka Jonas. Ha Jonas a choumaz é kôv ar pésk a-héd tri dervez ha teir nôzvez.\n2. Ha Jonas a bédaz ann Aotrou hé Zoué eûz a gôv ar pésk,\n3. Hag a lavaraz : Garmet em eûz étrézég ann Aotrou é-kreiz va an̄ken, hag hén̄ en deûz klevet out-in : garmet em eûz a gôv ar béz, hag éc’h eûz klevet out va mouéz.\n4. Té éc’h eûz va zaolet d’ar gwéled é-kreiz ar môr, hag ann doureier hô deûz va gôlôet a bép tû : da holl goummou, ha da holl wagennou a zô bét éat dreist-oun.\n5. Ha mé em eûz lavaret : Distolet ounn bét a zirâk da zaoulagad : koulskoudé é wélinn adarré da dempl san̄tel.\n6. Ann doureier hô deûz va c’helc’hiet bétég ar gwéled : al loun̄k en deûz va strôbet : ar môr en deûz gôlôet va fenn.\n7. Diskennet ounn bét bété grisiou ar ménésiou : gan̄t sparlou ann douar ounn bét klôzet da-vikenn : koulskoudé té a virô va buez diouc’h ar vreinadurez, ô Aotrou va Doué.\n8. Pa édo an̄kéniet va éné enn-oun, eo deûet koun d’in eûz ann Aotrou : ha va féden a iélô bétég enn-od, béte da dempl san̄tel.\n9. Ar ré a vîr ar gwanderiou enn-aner, a zilez hô zrugarez hô-unan.\n10. Hôgen mé a rai sakrifisou d’id ô kana da meuleudiou : kenniga a rinn d’ann Aotrou ann holl wéstlou em eûs gréat évit va zilvidigez.\n11. Hag ann Aotrou a gomzaz oud ar pésk, hag hén̄ a zisloun̄kaz anézhan̄ war ar séac’h.\nAnn Ninivited a râ pinijen, ha Doué en deûz truez out-hô.\n1. Ha gér ann Aotrou a zeûaz eunn eil wéach da Jonas, ô lavarout :\n2. Saô, ha kéa da Niniva ar géar vrâz, ha prézég enn-hi ar brézégen a livirinn d’id.\n3. Ha Jonas a zavaz, hag a iéaz da Niniva hervez gér ann Aotrou : Niniva a ioa eur géar vrâz eûz a dri dervez a hen̄t.\n4. Ha Jonas a zérouaz mon̄d dré géar a-héd eunn dervez : hag hén̄ a c’harmaz, hag a lavaraz : C’hoaz daou-ugen̄t dervez, ha Niniva a vézô kaset-da-gét.\n5. Ann Ninivited a grédaz é Doué : hag hî a embannaz eur iun, hag a wiskaz seier, adaleg ar brasa bétég ar bihana.\n6. Ar c’helou-zé a zeûaz da roué Niniva ; hag hen̄ a zavaz diouc’h hé drôn, hag a ziwiskaz hé zaé roué, hag a wiskaz eur zac’h, hag a azézaz war al ludu.\n7. Hag hén̄ a lékéaz da embanna é Niniva, dré c’hourc’hémenn ar roué hag he brin̄sed, ô lavarout : Nag ann dûd, nag ar c’hézek, nag ann éjenned, nag ann dén̄ved na dan̄ven̄t nétra : na beûren̄t két, ha na éven̄t két a zour.\n8. Ra vézô ann dûd hag al loéned gôlôet a zeier, ha ra c’harmin̄t kréva ma hellin̄t étrézég ann Aotrou : ra zistrôi pép-hini eûz hé wall hen̄t, hag eûz ar fallagriez a zô enn hé zaouarn.\n9. Piou a oar ma na drôi két Doué ouz-omp, ha ma n’en dévézô két a druez ouz-omp, ma na habaskai két hé frouden hag hé vuanégez, ha na vézimp két kollet ?\n10. Ha Doué a wélaz hô ôberiou, ha pénaoz é oan̄t distroet diouc’h hô gwall hen̄t : ha Doué en doé truez out-hô, ha na gasaz két war-n-ézhô ann drouk en doa lavaret é kasché.\nGlac’haret eo Jonas ô véza n’eo két sévénet hé ziougan.\n1. Neûzé Jonas a oé glac’haret-brâz, hag é savaz droug enn-han :\n2. Hag hén̄ a bédaz ann Aotrou, hag a lavaraz : Ha né oa két énô va lavar, mé az péd, Aotrou, pa édounn c’hoaz em brô ? Ar râg-gwél eûz a gémen̄t-sé eo en deûz va lékéat da dec’hout étrézé Tarsis ; râk mé a oar pénaoz éz oud eunn Doué hégarad ha trugarek, habask ha leûn a vadélez, ha daré da zistaoli ann drougiez.\n3. Hôgen bréma, Aotrou, kémer, mé az péd, va éné digan-én̄ ; râg gwell eo gan-én̄ ar marô égéd ar vuez.\n4. Hag ann Aotrou a lavaraz : Ha reiz é kavez-té da vuanégez ?\n5. Ha Jonas a iéaz er-méaz eûz a géar, hag a azézaz é tû ar sâv-héol eûz a géar : hag hén̄ a réaz énô eur gwasked évit-han̄, hag a azézaz enn dishéol dindan-han̄, kén na wélché pétrâ a c’hoarvézché gan̄d ar géar.\n6. Hag ann Aotrou Doué a lékéaz da zével eunn iliaven, hag a biñaz a-ziouc’h da benn Jonas, évit ma vijé hé benn enn dishéol, ha ma vijé diwallet gan̄t-hi ; râg gwall ziézet é oa : ha Jonas a oé laouénéet-brâz gan̄d ann iliaven-zé.\n7. An̄trônôz kerken̄t ha goulou-deiz ann Aotrou a gasaz eur prén̄v, hag a zan̄kaz enn iliaven ; hag hou-man̄ a oé gwén̄vet.\n8. Ha pa zavaz ann héol, ann Aotrou a lékéaz da zével eunn avel tomm ha skaot : hag ann héol a skôé war benn Jonas ; hag hén̄ a oa enn eur fillidigez vrâz : hag hen̄ a c’hoan̄taaz mervel, hag a lavaraz : Gwell eo gan-én̄ mervel égét béva.\n9. Hag ann Aotrou a lavaraz da Jonas : Ha reiz é kavez-té da vuanégez enn abek d’ann iliaven-zé ? Hag hén̄ a lavaraz : Reiz eo va buanégez bétég ar marô.\n10. Hag ann Aotrou a lavaraz : Droug a zâv enn-od enn abek da eunn iliaven, péhini n’en deûz rôet poan é-béd d’id, hag a zô bét savet hép-z-oud, péhini a zÔ deûet enn eunn nôzvez, hag a zô éat-da-gét enn eunn nôzvez all.\n11. Ha mé na drugarezfenn két Niniva ar géar vrâz, é péhini éz eûz ouc’h-penn c’houac’h-ugen̄t mil dén, péré na anavézon̄t két hô dourn déou diouc’h hô dourn kleiz, ha kalz loéned ?\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Bibl/Levr_Jonas&oldid=63278 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 16 Mae 2014, da 23:28.


Buhez ar Sent/1912/Mac’harit-Mari - Wikimammenn\nBuhez ar Sent/1912/Mac’harit-Mari\n◄ Jerard Majella Mac'harit-Mari Lukas ►\nAr Plac’h eürus Mac’harit-Mari\nMac’harit-Mari Alacoque a deuas er bed en Lhauthecourt, en eskopti Autun, d’an 22 a viz gouere 1647, de ouel Mari-Madalen, hag a oe badezet tri de goude, da genver gouel sant Jakez.\nSklerijennet ha kennerzet gant an Otrou Doue, e valeas war hent ar zantelez adalek he blaveziou teneran. Ne oa c’hoaz nemet eur bugel hag e kave he dudi o chom en iliz, war he daoulin, he daouarn kroaziet, da ginnig he c’halon d’he fried eus an nenv. Ar binijen, evel eur c’harziad spern, a vire dinam bleuniou he gwerc’hded. Da eiz vla e kollas he zad ; he mamm a oa yost gant ar c’hlenved hag ar gozni ; bezan he devoe neuze kalz da c’houzanv abeurz ar plac’hed hag ar mevelien a veze war-dro an ti, mes kemer a reas skouer war an hini a zo dous hag izel a galon, hag en berr amzer, daoust d’ezi da vezan en kreiz ar bed, e pignas uhel en skeul ar zantelez. Da nao bla, e oe roët ôtre d’ezi da dostât evit ar wech kentan ouz tôl ar Zakramant, meulet ra vezo. Bara an Ele a reas da dân karante Doue kregi kement en he c’halon, ma weled, kouls lavaret, ar flammou anezan o sevel betek he genou hag he daoulagad. Bodan rê endro d’ezi ar vugaligou, evit deski d’eze gwirioneziou ar fe.\nO vezan roët he ger d’he fried eus an nenv, en em dennas er-mêz eus ar bed, ha da dri bla warn-ugent ec’h eas da leanez da Baray-le-Monial.\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Buhez_ar_Sent/1912/Mac’harit-Mari&oldid=37843 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 27 Mez 2012, da 06:34.


Guirionéeu ag er Religion/Chapistr 53 - Wikimammenn\nGuirionéeu ag er Religion/Chapistr 53\n◄ Ag er fal livreu. Ag el livreu mad. Ag er garanté doh en nessan. ►\nCHAPISTR TRI HA HANTÉR-HAND.\nag er livreu mad.\nRed-é lein livreu mad eid hum instrugein ar er religion, ha derhel chonge ag er péh e houyér a huerço. Red-é hoah ou lein eit mâguein en inean a chongeu hag a santimanteu mad. Mæs eit parrat doh droug ha rantein pourfitabl el lectur, red-é bout fur hag aviset eit gout choége el livreu.\nI. En hani, emé sant Jerôm, ne hanau quet un Doué, hum laca é rang el lonnèd. Sant Bernard el laca hoah izelloh. Neoah cavein e hrér un dihouyegueah er sort-cé liessoh eit ne chongér. Sant Paul e rebreiché quement-cé de var-a-grechén ag é amzér. Gout e hrér, gùir-é, é hès un Doué : hà guellet e vehé cavouèt tud hag e nahehé er huirioné-cé a galon ? Mæs guet a dud péré n’ou dès a Zoué nameit un hanàuedigueah faus ! Péguement e zishanàu é vajesté, é buissance infini, e zisinour é avistèd péhani ne hellamb quet comprenein, e refus a gredein ér Brovidance dré béhani é ma conduyet er bed, e zispris é justice hag é visericord péré e splan ar en ol dreu crouéet ! Hà n’en dé dishanàouèt Doué-é, larèt penaus ne guemér quet er boén d’hum sourciein ag en treu ag en doar ? Penaus er bed-men n’en dé conduyet meit dré en avantur hag er chanche ? Penaus n’hum laca quet calz é poén hag ean e vou câret pé casseit guet mab-dén ; hag ean e vou mêlet pé blaslemet, cherviget pé disinouret ; hag ean e vou héliet en hent ag er vince pé en hani ag er vertu ? Hag ean e zou hanàouèt Doué é credein penaus en en dès laqueit é mar-a-spered ur vertu diazéet ar chanche en dud ér vuhé-men ; én hunéeu, mercheu a vonheur pé a valeur ; penaus en en dès groeit déieu mad ha ré fal é péré ne vehé quet tu de zonnèt de ben ag un affær benac ? De béguement a grechénion é vehé guellet larèt guet en Apostol, penaus é mant dihouyêc, é tishanàuant hag é tisprisant en Eutru Doué dré er chongeu divalàu ou dès a nehou ?\nGùélèt e hrér hoah tud, hemb en dout en difauteu-cé, e gouéh é réral quen dangerus. Quer bras-é ou dihouyegueah a zivout er religion que n’hanàuant quet penaus é hès un Doué é tri person distinguet ; penaus é ma en eil Person en dès hum hroeit dén ; penaus é ma Mab Doué deit de vout dén, en dès souffret, e zou bet crucefiet, e zou marhue eid hun tennein a sclavage er péhèd, a boénieu en ihuern ha méritein d’emb er vuhé éternel. N’hanàuant quet calz gùel penaus hun inean ne varhuou quet, penaus un éternité a vonheur e vou recompance en dud just, hag un éternité a valeur e vou punition er béherion. A zivout er sacremanteu, a boén ma hanàuant pet sacremant zou, ha pihue en dès-ind instituet. Mar goulennet guet-hai en explication a bep sacremant é particuliér, ou nerh hag ou vertu, guet péh dispositioneu é teliér tostat dehai, n’en dint quet eit rescond nitra ; n’en dint quet instrugettoh ar hourheméneu Douè nag ar ré en Ilis. Ind e bèd hemb hanàuedigueah erbet ag en dispositioneu necessær eit pedein, nac ag en avantageu e ra er beden d’ur hrechén. Ind e assist én overen hemb gout petra-é, e dosta d’en daul santel hemb guellèt larèt petra e receuér doh-t-hi : gùélèt e zou bet tud péré e gredé penaus én Hosti santel en hum gavé Simbol en Apostolèd.\nCrechénion quen dihouyèc, hçg ind ou dès fé erhoalh eid adorein Doué a sperèd hag é gùirioné ? hag ind e zou ér stad de bourfitein ag er moyandeu e guenig d’emb er religion eid hur secour én affær dangerus ag hur salvedigueah ? hàg ind e zou ér stad de receu sacremant erbet ? ha memb, hàg ean e hellér é cousciance ou receu de zerhel bugalé de vadéein ar er fonce santel ?\nHa penaus en hum aqùittant-ind ag en devérieu principallan a grechéneah, querclous èl ag en obligationeu ag ou stad ? Mar dint tadeu a fameil, ind e zessàu ou bugalé èl lonnèd.\nO hui péré en dès quer bihan a hanàuedigueah a Zoué hag ag é barfætioneu infini, poéniet, clasquet er moyandeu d’en hanàouèt gùel ! Ean en dès hun instruget ean-memb ; disquet él livreu mad er péh en dès pliget guet-hou rein d’emb d’hanàouèt. Ha hui péré e zisinour Tad en dud dré hou chongeu distér ha carguet a superstition, studiet ehué el livreu mad ag er religion santel péhani ne zisq nameit gùirionéeu caër ag un Doué ol-buissant, ag é brovidance sourcius de gondui er bed, ag é vadeleah, ag é justice hag ag é visericord é quevér en dud. N’en dès moyand erbet crihuoh na prontoh eit dismantein en tihoeldæt ag en dihouyegueah eid el lecturieu splan, choéget mad, groeit guet dispositioneu santel. Er ré ne houyant quet lein e zeli assistein én instructioneu e hra ou bugulion spirituel pé gobér hum instrugein a costé ; n’ou dès quin moyand ha nitra ne hel ou mirèt ag en devér-cé.\nII. Mar dé bras en droug e hra er fal livreu ar spered hag ar galon el lod muihan ag er ré e zou diavis erhoalh eid ou lein, bras-é ehué er fréh hag er pourfit e den ag el livreu mad er ré ou lein guet dispositioneu santel.\nDoué hum chervigeas gùéharal ag er moyand-cé eit digueor deulegad idolâtrèd, eid ou zennein ag en dihoeldæt bras é péhani é vihuent a houdé on gannedigueah, eit gobér dehai hanàouèt er vràuitè ag el lézen a grechéneah, lacat én ou halon caranté doh-t-hi, hag ou doug de héli ur religion péhani e gonz jaugeabl a Zoué, péhani e ziscoa de vab-dén é fin dehuéhan, er vamen gùir ag é béhèd hag ag é visér, péhani er honsol én é boénieu, er secour én é hoannedigueah, en accourage d’er vertu dré er promesseu caër ag er vuhé éternel. Paud a nehai e hanàuas dré guement-cé penaus hur religion santel en doé hé gourien én nean, ha penaus é oé un donæzon en doé reit en Eutru Doué d’en dud én é visericord. Guet a hérétiquèd en dès ehué, dré er memb moyand, digueoret ou deulegad d’er splandér ag er fé, hag en dès distroeit a zevri d’el lézen catholiq goudé ou devout troeit cain d’ou fal greden ! Guet a dud amoêdet épad pêl amzér, é creis vanitéeu er bed, en dès anfin hanàuet péh quer væn ha quen trompus e oent, en dès hum zistaguet doh-t-hai eit chervige Doué, pêl doh en dangérieu, guet muyoh a æzemant hag a liberté ! N’en dé bras en nivér a scùirieu a gonversion en dès reit péherion bras péré, goudé ou devout gùélet é livreu mad ur gùir limage a stad eahus ou inean, hag en dangérieu a béré é oent gronnet a bep tu, hag er maleurieu blaouahus de béré en ou dougué aveid un éternité en disordreu ag ou buhé tremeinet, en dès hum gonvertisset, en dès hum reit a zevri de Zoué hag en dès dalhet guet courage bet en ær dehuéhan ér bénigen hag ér vertuyeu a grechéneah ? N’en dé hoah el lectur ag el livreu mad en dès dalhet calz a ineaneu santel én hent ag er justice, en dès mirèt doh-t-hai a héli er goal scùir hag a goutantein ou inclinationeu diréglet ?\nHàg ean e zou léh de vout souéhet a guement-cé, a pe sellér erhat penaus ul livr mad e zou èl ur mæstr aviset a béhani en hum chervige en Eutru Doué eid hun instrugein hag hul lacat én hent a salvedigueah ?\nÉ gùirioné, amen ean e zisq d’emb er péh e zeliamb credein eid hur bout un hanàuedigueah splan ag hor brassan mistérieu ; azé, ean e ziscoa d’emb er mad péhani e zou commandet t’emb, hag hun doug d’en aquittein ér memb amzér ma fournis d’emb moyandeu ha fæçon d’er gobér ; pêlloh ean e hra d’emb ur portelet eahus ag er vince eit diazéein én hur spered caz doh-t-hou ; nezé, én ur zischen bet en dondæt ag hur halon, ean e examén ol er plégueu a nehi, ha mar cav én-hi ur seblant benac ag er vince-zé, ean e verche demb quentéh petra e zeliamb gobér eid en distrugein én-amb ; mar d’omb dibéh, ean e verche d’emb er moyandeu requis eid hum virèt eit jamæs doh-t-hou ; ha commance e hramb-ni scùéhein, hum ziscouragein ha casi hum zisespérein, ean hur honsol, hur honfort hag hun accourage ; ha ni hun nès ur gonfiance fol é misericord en Eutru Doué, ha ni hum fi rai ar hun nerh propr hag ar victoërieu deja douguet ar en anemis ag er salvedigueah, ean e ziscoa d’emb nezé, guet nerh er vrastèd ag hun goannedigueah, en nivér bras a zangérieu a béré é omb gronnet, er rustoni a jugemanteu en Eutru Doué, en arvar é péhani é omb a zivout er stad ag hur housciance, rac ne houyamb quet ha ni e vérit bout càret pé casseit guet Doué ; anfin Doué ean-memb e gonz doh-emb dré el livr mad-cé, e lar sant Augustin.\nLaramb enta penaus é teliamb consultein liès er Mæstr aviset cé ; rac ni e zoug én-amb hun hunan ur vamen a inclinationeu maleurus péré hur hass guet nerh d’en droug ; a zianvès, ni e vihue é creis ur bed é péhani é hès perpet dangér ; en diaul e hra ehué brézel d’emb hemb arsàu, én ur glasq el léhieu goan dré béré é hellou lacat en tantation én hur spered ; ean e vir doh-emb a spial ar-n-amb quement èl m’en dé deliet. Neoah, hemb en attantioneu-zé ar-n-amb hun hunan, ni hun nès tout de zougein. Èl-cé, a nebedigueu, er résolutioneu mad e zou deit t’emb dré en instructioneu hun nès cleuet, e hoanna ; er chongeu mad, en tuemdér eid en devotion, péré e zou bet er fréh ag en instructioneu-zé, n’ou santér quet mui quel liès, ha manquein e hramb ér fin d’hun ol résolutioneu mad. U1 livr mad, leinet liès guet attantion, e vehé ur secour bras aveid omb. Gùélein e hrér artisantèd, artisantésèd, péré e zalh livreu fal digueor dirac ou deulegad, hag ar béré é taulant ou sèl de bep termén, allas ! eit petra ? Perac ne hrehemb-ni èl-cé eid hum armein énep d’en dangérieu a béré é omb gronnet a bep tu, hag aveid hun zouguein de labourat guet courage aveid hur salvedigueah ? Ahoel, héliamb er fameilleu crechén-hont é péré é hrér bamnoz ul lectur spirituel quént monnèt de gousquèt.\nIII. Mæs, mar dé avantajus lein eid hum instrugein hag hum grihuat, requis-è ehué bout aviset mad é choége el livreu péré e zeliamb lein. Bout-zou hilleih péré, idan hanhueu hag apparanceu trompus, e guh un doctrin ampouisonnet hag e zou carguet a dreu faus condannet dré en Ilis.\nEr moyand d’hum hoarantein doh en dangér n’en dé quet diæz. Ne brenet, ne leinet nameit el livreu e gonseillou d’oh ur bugul instruget, aviset hag hanàuet eid un dén berhuidant eid er fé catholiq. Neoah, quement livr mad e zou ne jauge quet ur sort doh en ol. Mad-é, liès memb requis-é quemér avis é govézour quênt commance leinein livr erbet, a zivout en treu spirituel.\nIV. Mæs, a pe fautou d’oh lein, goulennet é raug er secour a ziar-hlué dré ur beden vèr trema Doué. Hemb græce Doué, péhani e douche er galon, ne dennehet pourfit a lectur erbet. Leinet erhoalh eit santein ha comprenein er péh e jauge doh-oh hag e hel hou ç’instrugein. Ne zouget quet lein istroh eid ur huéh er chapistr péhani e blige t’oh. A pe hoès achihuet lein el livr, hum arrestet un herrad de dremein én hou chonge er péh e hoès leinet. Deit liès ar er memb tra ; queméret perpet résolutioneu revé hou tobérieu, ha péré e laquehet aben é pratiq. Mad-é commance hou lecturieu dré er préface ag el livr, hag en héli guet attantion bet en achimant, el leinein memb un eil hag un dairvèd gùéh.\n1° A p’en dé el lectur ag el livreu mad quen avantajus, ha memb quer requis, me glasquou tu eit m’em bou recour bamdé doh er moyand-cé a salvedigueah. — 2° Ne leinein quet livr erbet, deustou péh quer mad é tiscoa bout, hemb n’em bou queméret avis ur bugul abil hag aviset mad. — 3° Anfin me guemérou er moyandeu merchet ihuelloh aveit tennein a me lecturieu ur fréh salvus ha padus. — Men Doué, assistet-mé ém ol lecturieu dré er secour ag hou cræce, acelfin ma chervigeint t’ein aveid hou ç’hanaouèt, hou cârein, hum hanàouèt mé-memb, ha me secour én affær a me salvedigueah éternel.\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Guirionéeu_ag_er_Religion/Chapistr_53&oldid=90954 »


Var (departamant) - Wikipedia\n1 076 711 ann. (2019)\n43° 30′ 00″ Norzh\n6° 19′ 59″ Reter / 43.5, 6.333\nAr Var zo un departamant gall e kreisteiz Bro-C'hall abaoe 1790. Draguinhan edo ar penn-kêr anezhañ betek ma voe lakaet Tolon da benn-kêr.\nArondisamantoù ar Var[kemmañ | kemmañ ar vammenn]\nA-raok ma voe staget kontelezh Nisa ouzh Bro-C'hall e 1860 eo ar stêr Var a oa bevenn reter Bro-C'hall, hag a roe hec'h anv d'an departamant. Pa voe staget Nis e voe krouet un departamant all, hini an Alpes-Maritimes, ha tennet e voe un tamm eus departamant ar Var da greskiñ an departamant nevez. Abaoe n'emañ ket ar stêr e departamant ar Var ken, met e departamant an Alpes-Maritimes, war-bouez un droig en Alpes-de-Haute-Provence en Entrevaux.\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=Var_(departamant)&oldid=1864290 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 27 Gen 2020, da 21:33.


Eduard Douwes Dekker (2 a viz Meurzh 1820 – 19 a viz C'hwevrer 1887), anavezetoc’h evel Multatuli, a oa ur skrivagner nederlandek en deus tapet brud gant e romant flemmus, Max Havelaar (1860), ul levr hag a zispenne an trevadennerezh en Indez Nederlandat ar Reter (Indonezia bremañ).\nGanet e oa bet Eduard Douwes Dekker en Amsterdam. Da 19 vloaz ez eas da labourat evel kargiad da Indez ar Reter a oa un drevadenn nederlandat da neuze. E 1856, pa oa 36, e roas e zilez eus e bost e Jawa, heuget o welet pegen garv e oa planedenn annezidi ar vro hag en em lakaat a reas da skrivañ a-enep an drevadennouriezh hag ar ouennelouriezh.\nE 1860 e teuas e levr Max Havelaar er-maez, sinet gant e anv-pluenn Multatuli (savet diwar ar gerioù latin multa tuli, "douget em eus kalz" hag ivez "gouzañvet em eus kalz"), ha brud vras a zeuas dezhañ en Izelvroioù da gentañ hag e broioù all Europa goude. En e levr e konte buhez kalet kouerien inizi Indonezia dindan yev trevadennerien an Izelvroioù. En un eil embannadur (1875) e voe lakaet gantañ ouzhpenn notennoù ha disklêriadennoù. Ne voe troet e levr e galleg nemet e 1901 ha ne voe ket taolet nemeur a evezh outañ pa zeuas er-maez e Bro-C’hall. Goude e romant kentañ e savas levrioù all, "Minnebrieven" ("Lizhiri karantez") e 1861, "Ideën" ("Soñjoù") embannet e meur a levrenn etre 1862 ha 1877, ha re all c'hoazh.\nDiv wech e voe dimezet. E 1875 ez eas da vevañ da Alamagn, da Wiesbaden da gentañ ha da Nieder-Ingelheim da c’houde. Eno e varvas d’an 19 a viz C’hwevrer 1887. An Nederlandad kentañ e voe o lakaat luduañ e relegoù.\nUr breur dezhañ, Jan Douwes Dekker, a oa tad-kozh da Ernest Douwes Dekker, un Nederlandad a gemeras perzh e stourm dieubidigezh Indonezia hag anavezet du-hont gant an anv Danudirja Setiabudi.\nE miz Mezheven 2002 e voe anvet al levr Max Havelaar d’an oberenn nederlandek pouezusañ biskoazh gant Kevredigezh al Lennegezh Nederlandek (Maatschappij der Nederlandse Letterkunde).\nAn ti ma voe ganet Multatuli en Amsterdam (Korsjesportsteeg 20) zo deuet da vezañ ur mirdi en enor dezhañ, ma virer e levrioù, arrebeuri ha traoù all a oa bet dezhañ, hag e ludu.\nRoet eo bet anv e romant d’ar gevredigezh Max Havelaar, savet evit kas war-raok ar c'henwerzh reizh ha deuet da vezañ ur gwir verk kenwerzhel.\nMirdi Multatuli (nl)\nMultatuli en Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (nl)\nMultatuli el lec’hienn flandres-hollande.hautetfort (fr)\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=Eduard_Douwes_Dekker&oldid=1958444 »\nSkrivagnerien an Izelvroioù\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 15 C'hwe 2022, da 11:25.


Diforc'hioù etre adstummoù "Remont Jestin" - Wikipedia\nDiforc'hioù etre adstummoù "Remont Jestin"\nRemont Jestin (kemmañ)\nStumm eus an 30 Her 2012 da 11:18\nStumm eus an 30 Her 2012 da 11:14 (kemmañ)\nStumm eus an 30 Her 2012 da 11:18 (kemmañ) (dizober)\n'''Remont Jestin''' (ganet e [[Landerne]] e 1902 - marvet e Menton e 1991), Raymond Gestin e anv kefridiel, a voe ur skrivagner brezhonek, stag ouzh skol Pariz gant [[Goulven Pennaod]] ha tud [[Kêr-Vreizh]]. Lesanvioù e-leizh a arveras evit skrivañ e zanevelloù, e studiadennoù pe e bennadoù : Rieg Jestin, Rigakos, Gestin...\nDesavet e voe e brezhoneg gant e vamm-gozh e Bro-Leon, kent mont pellepell-pell war ar studi e Pariz. Studiañ a reas en ''Ecole du Louvres'', goude bet o chom en Istanboul hag e Mezopotamia e-men e reas enklaskoù war ar sumereg. DonDont a reas da vout kelenner en 2cole''Ecole pratique des hautes études'' ("Skol Bleustrek ar Studioù Uhel") adalek 1953.\nOber a reas anaoudegezh gant emsaverion arall e Kêr-Vreizh evel Goulven Pennaod e skrivas pennadoù evitañ en e gelaouennoù ''Ar Stourmer'' hag ''An nerzh''. Un heuliadenn hir a skrivas er gelaouenn ''Ar stourmer'' : "Hent ar ouenn ? Hent an natur" dindan an anv-pluenn Rigakos e-men e kav an nen displegadennoù a-zivout an istorIstor hervez ur sav-poentsavboent kenel-werinelour ha gouennelour.\nStudiadennoù a skrivas ivez evit an ti-embann hag ar gelaouenn [[Preder]].\n*''Ar bouddha hag ar vouddhaadegez'', [[Gwalarn]], niverennoù 95-96, 1936.\n*''Eñvorennoù a Durkia'', SAV, niverenn 24, 1942.\n*''Friedrich Nietzsche hag e gelenn'', [[Al Liamm]], niverenn 15, 1957.\n*''Ar spered relijiel sumerek en e endro usvedel'', [[Preder]], 1959.\n*''Hent ar ouenn ? Hent an natur'', Ar Stourmer, niverennoù 1-3, 1962.\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/wiki/Dibar:MobileDiff/1351527 »


Pajenn:Marigo - Buez ar Saent.djvu/375 - Wikimammenn\nPajenn:Marigo - Buez ar Saent.djvu/375\nAn Hermit santel-mâ a avertissas an Ampalaer eus ar maler a behini ez-oa gourdrouset ma na zeuze da repari an drouc en devoa græt, ha d’en em gonvertissa. Ar Prinç-se a reas goap eus an avis mad a roe dezàn ar Sant, ac en em gollas. Pebes regret, pebes queuz n’en devezo quet eternelamant ar Prinç maleürus-mâ da veza dispriget ar c’hraç diveza-ze a roe Doue, dezàn ! Peguement a dud a so en ifern, sioas dezo ! Evit beza dispriget un avis mad roet dezo gant un tad pe ur vam, gant ur mestr, gant o c’hoessour pe gant o fastor ?\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Pajenn:Marigo_-_Buez_ar_Saent.djvu/375&oldid=134493 »


Pemped kentel - Wikimammenn\nMoullerez ar "C’hourrier", 1900 (p. 53-65)\n◄ Pederved kentel Pemped kentel C’houec’hved kentel ►\nAn hini a gar Jezus-Krist a gar ive ar poaniou\nAn douar a zo eur vro el leac’h m’emaor evit gounit madou braz d’an ene, ha setu perak ez eo eur vro a boaniou. N’omp ket evit beza euruz e gwirionez, nemet hep-ken enn nev a zo hor bro ; eno eo e tiskuizimp evit mad. Berr eo an amzer a dremenomp er bed-man, hag an nebeud deisiou-ze a zo leun a boaniou. Ne d-euz den war an douar na dle gouzanv eur boan-bennag, hag eun dra red eo, d’ar re vad koulz ha d’ar re fall, dougenn eur groaz pe enn all. An hini a zougen he groaz kalounek, hag heb en em glemm, a vezo salvet ; an hini a-vad a zougen anezhi a-enep d’ezhan hag oc’h en em glemm, siouaz d’ezhan ! a zo war an hent da vont da goll. « Ar poaniou, hag hi hevel, eme zant Augustin, a gas eun darn dud zo d’ar baradoz, hag eun darn all d’an ifern. E-kreiz fournèz ar poaniou, eme-z-han c’hoaz, eo ec’h anavezer ar c’holo dioc’h ar greun enn Ilis kristen. » An hini a izella he galoun, pa gouez ar boan war-n-ezhi, hag a bleg he ene dindan dourn Doue, hennez a zo enn-han greun mad da vont d’ar baradoz ; evit an hini a stourm hag a zalc’h penn oc’h Doue, enn eur zilèzel anezhan, hen-nez a zo ar c’holo a vezo stlapet da zèvi enn ifern.\n2. — Barnet e vezo da-viken pep-hini ac’hanomp eun deiz ; mar fell d’e-omp e vemp neuze kavet mad da vont da c’hloar an nev, ez eo red d’e-omp a-raok lakaat hor buez hevel oc’h buez Jezus-Krist. Map Doue, Jezus, a zo diskennet war an douar evit deski d’e-omp, dre he skouer, gouzanv, heb en em glemm, ar c’hroasiou a den d’e-omp euz an nev. Jezus-Krist en deuz gouzanvet heb en em glemm, evit rei d’e-omp nerz da c’houzanv ive hor poaniou. Hag eur boan-bennag a zo war an douar ha n’en deuz ket bet Jezus-Krist he lod anezhi ? Ar profed Izaï a lavar eo Jezus an den diveza e-touez an dud, an den a boaniou, o veza ne d-eo bet he vuez penn-da-benn nemet poaniou stag-oc’h-stag.\n3. — Evel m’en deuz great Doue, an Tad, e-kever he Vap muia karet, evel-se Jezus a ra ive e-kever ar re a zo karet gant-han hag a zo he vugale. Jezus-Krist a lavaraz eun dervez da zantez Thereza : « Gwezit er-vad, va merc’h, an eneou a zo muia-karet gant va Zad a zo ar re ho deuz ar gwasa poaniou war an douar. » Rak-se ar zantez-ze a lavare, pa veze enn anken, ne roje ket he foan evit holl vadou ar bed. En em ziskouez a reaz,goude he maro, da unan euz he c’hoarezed, hag e lavaraz d’ezhi e voa braz he dudi enn nev, ha kalz brasoc’h evit ar poaniou e devoa gouzanvet bed he buez, dre garantez oc’h Doue, brasoc’h e voant evit kement vad all e devoa bet great ; ma vije bet neuze evit kaout c’hoant da zistrei war an douar, ne vije bet, eme-z-hi, nemet evit gellout gouzanv muioc’h a boan evit Doue, eget ne devoa bet gouzanvet a-raok.\n4. — An hini a gar Doue, hag a c’houzanv hep klemm an holl boaniou en deuz, a c’hounid e diou c’hiz evit mont d’ar Baradoz. Sant Visant a Baol a lavare e voa eur gwall-dra da eun den choum hep kaout poan e-bed er bed-man, ha c’hoaz : « An hini a zo enn eur vreuriez-bennag heb an distera poan hag a zo meulet gant an holl, ne vezo ket pell amzer hep kaout eur gwall-lamm. » Sant Fransèz-Asiz, pa veze eun dervez hed-da-hed hep kaout eur boan-bennag, a lavare en devoa aoun na vije ankounac’heat gant Doue. Sant Krizostom a lavar pa ro an Aotrou-Doue ar c’hras da unan-bennag da gaout poan, e ro eur c’hras vrasoc’h eget na ve gellout lakaat ar re varo da zont da veo, rak o c’hober ar burzudou-ze, an den a zo dleour da Zoue, e leac’h ma en em laka an Aotrou-Doue dindan dle an den er poaniou en deuz digant-han. An hini a c’houzanv hep klemm eun dra-bennag evit Doue, he garantez a ve tost da veza digollet a-walc’h evit he boan ha p‘a n’en defe digant Doue netra vad-all e-bed ken. Ar zant-man a lavare c’hoaz e kave gwelloc’h ar c’hras en devoa bet sant Paol da veza bet karget a chadennou evit Jezus-Krist, eget na doa ar c’hras da veza bet douget a spered beteg an huela euz an nevou.\n5. — Ne d-euz netra kerkoulz dirak Doue hag eun ene a c’houzanv pep poan hep klemm, hag a zo atao e peoc’h hag hen e-kreiz ar c’hroasiou a den d’ezhan euz an nev. Ar garantez a laka an hini a gar da veza hevel oc’h an hini a zo karet. Sant Fransèz a Zal a lavare e klèver, euz a hep gouli hor Zalver, eur ginou o teski d’e-omp ez eo red e c’houzanvfemp hor poaniou evit-han. Gwesiègez ar zent a zo kaout poan a-leiz ha gouzanv anezho atao evit Jezus-Krist ; enn eur c’houzanv evel-d-ho e teuimp, e berr amzer, da veza sent ive. An hini a gar hor Zalver, en deuz c’hoant leiz he galoun da veza evel-d-han paour, disprizet hag e poan. Sant Iann a welaz an holl zent gwisket e gwenn ha gantho peb a vrank palmèz enn ho dourn. Ar brank palmèz-se a verk ez int merzerien, petra-bennag ne d-int ket bet merzeriet holl. Perak eta neuze ho deuz-hi holl peb a vrank palmèz ? Evit diskouez, a lavar sant Gregor, ez int bet holl merzeriet pe dre an houarn pe dre ar boan ho deuz bet gouzanvet hep klemm. Bez’ e c’hellomp eta ha bez’ e teomp beza merzeriet enn unan pe unan euz an diou c’hiz-ze.\n6. — Ar mad a zo enn eun ene hag a gar Jezus-Krist, ar mad-ze a zo dioc’h ma c’hoar karet ha gouzanv poan hep klemm. An Aotrou-Doue a lavaraz da zantez Thereza : « Ha kredi a rit-hu, va merc’h, e kresk ar mad a zo enn hoc’h ene dre ar joa a danvait ? Ne ra ket, eme-z-han, ar mad ne gresk enn ene nemet dre ar poaniou hag ar garantez. Ia, va merc’h, kredit er-vad, seul-vui e viot karet gant va Zad, seul-vrasoc’h a-ze e vezo ho kroasiou. Setu va gouliou, birviken ho poaniou ne vezint ken doun ha va re-me. Kredi eta e c’hellfe den beza karet gant va Zad hep gouzanv dre garantez out-han, a zo fazia. » Santez Thereza a lavar goude : « Evit rei kaloun d’e-omp, Doue ne zigas morse anken da zen, hep digoll dioc’h-tu ar boan-ze dre eur c’hras-bennag. » Jezus-Krist en em ziskouezaz eun dervez d’ar verc’h euruz Baptista Varani, hag a lavaraz d’ezhi e roe ar grasou brasa d’ar re a ioa karet gant-han : da genta, ar c’hras da joum hep pec’hi ; d’an eil, da ober ar mad a zo eur c’hras all ; ha d’an trede, da c’houzanv ar boan dre garantez out-han, a zo eur c’hras n’euz enn tu-all d’ezhi. Dre-ze eo e lavare santez Thereza : « Pa rear eur vad-bennag evit Doue, e vezer digollet gant-han dre eur boan-bennag ive. Ar zent n’ho deveze morse poan nag anken e-bed, hep na drugarekaent Doue bep tro euz a-greiz ho c’haloun. » Sant Loiz, roue Bro-C’hall, o komz diwar-benn an amzer ma ’z edo dindan an Durked, a lavare : « Laouen oun ha trugarekaat Doue a ran muioc’h evit an nerz am beuz bet digant-han da c’houzanv va foaniou hep klemm, epad ma voan sklaf, eget n’am bije trugarekeat anezhan goude beza gounezet ar bed-holl. » Santez Elizabeth a Durinj, kaset er meaz euz he stadou gant he map, ha goude ma voe maro he fried digant-hi, dilezet gant an holl, a ieaz enn eur gouent, hag eno e lakaaz kana eun Te Deum evit trugarekaat Doue euz ar c’hras a rea d’ezhi da c’houzanv dre garantez out-han.\n7. — Sant Joseph a Galasanz a lavare e voa nebeud a dra gouzanv an holl boaniou evit gounit ar Baradoz, hag ar pez a lavare a ioa hevel oc’h komzou an Abostol sant Paol. Eun dra vad e ve d’e-omp gouzanv hed hor buez an holl boaniou, an holl ankeniou ho deuz bet ar verzerien war an douar, evit gellout kaout ar baradoz ha pa ne ve nemet eur pennad hep-ken. Ha perak eta ne gemerfemp-ni ket a galoun vad ar c’hroasiou a zigas Doue d’e-omp, pa c’houzomp er-vad e vezimp euruz da-viken evit ar poaniou dister-ze hon devezo bet war an douar ? Sant Agapit, bihanik c’hoaz, e-leac’h kaout aoun rag an tirant a lakea d’ezhan eun tok-houarn ruz-glaou war he benn, a lavaraz : « Ne c’houfenn ket beza eurusoc’h eget koll va fenn er bed-man, evit ma vezo lakeat eur gurunen gaer war-n-han enn nev. » Sant Fransèz a lavare ive : « Ar mad a c’hortozan a zo ker braz ma kav d’in ez eo gant-han dudiuz va holl foaniou. » Piou-bennag a fell d’ezhan mont d’an nev, a dle stourm kalet ha gouzanv hep klemm. Ne d-euz den evit beza gopreat hep gounid he c’hobr da genta, nag evit gounid he c’hobr hep gouzanv he boan hep klemm. Ar brasa gobr a zo enn nev a vezo d’an hini en devezo gouzanvet ar muia hep klemm. Pa vez hano euz a vadou an douar, e weler an dud o tastum anezho a-skrab ha muia ma c’hellont ; evit madou an nev a-vad, ar madou-ze a bad da-viken, a-walc’h eo d’e-omp, emez-ho, nemet hor bevezo eur c’hornik er Baradoz. Pebez dallentez ! Ne d-eo ket evel-se eo e labour ar zent : laouen gant an distera tra, distag int dioc’h madou an douar ; evit kaout madou an nev a-vad e labouront hage poaniont muia ma c’hellont ; ne ehanont noz-deiz da zastum anezho. Etre an daou rumm dud-man, pere a gav d’e-hoc’h, kristenien, eo ar re fura ?\n8. — Evit komz brema diwar-benn buez ar bed-man, e c’hellomp lavaret c’hoaz hep kaout aoun da fazia : an hini a c’hoar gwella gouzanv he boan heb en em glemm a zo a hent-all an den en deuz ive ar brasa peoc’h. Sant Filip Neri a lavare ne voa er bed-man purgator e-bed, ne voa enn-han nemet eur baradoz pe eun ifern ; ha gwir a lavare. Ar poaniou, an ankeniou a zo evel ma lavarfet eur baradoz evit an hini a c’hoar kemeret ha gouzanv anezho hep klemm ; eun ifern int a-vad evit an hini a glask herzel out-ho ; rak, eme zantez Thereza, an neb a grog kalounek hag a dro-vriad er c’hroasiou a den digant Doue ne c’hoar ket peger pounner int, dre ma teu nerz anezho d’ezhan. Sant Fransèz a Zal, oc’h en em gaout gwasket gant ankeniou a-leiz, a lavare : « Abaoe eun nebeut zo an traou, oc’h enebi ouz-in hag oc’h va c’has du-man ha du-hont, a ra d’in kaout eur peoc’h heb he far ; diskouez a reont d’in e vezo hep dale pell va ene unan gant Doue, hag e gwirionez va c’haloun ne c’hoanta netra e-bed muioc’h. » E peleac’h e kavfemp-ni ar peoc’h, mar d-eo direiz hor buez ha ma na d-omp ket a-unan gant Doue hep-ken, ha gant ar pez a fell d’ezhan ? Eur misioner euz an Indez oc’h harpa eun torfedour a iea d’ar maro, he-man a lavaraz : « Evel-d-hoc’h, va zad, me a zo bet gwechall enn urz m’emaoc’h ; beza e voen euruz epad mac’h heuilljoun penn-da-benn reiz va stad a vuez ; hogen, siouaz d’in ! rak-tal ma teujoun da veza laosk ha digaloun, rak-tal e kavjoun e voa diez pep tra, ha ken diez ma lesjoun ar stad-ze evit en em rei d’am zechou fall ; d’ho heul ez oun deuet ama evel a welit. D’e-hoc’h-hu, eme-z-han c’hoaz, e lavaran kement-man, evit ma vezin skouer d’ar re all ha ma teskint diwar va c’houst kerzet rag-êeun dre an hent a zo diraz-ho. » An tad Loiz Dupont a lavare : « Lakiit ez eo diez ha c’houero er vuez-man ar pez a gav d’e-hoc’h a zo c’houek ha mad, ha lakiit ez eo c’houek ha mad ar pez a gav d’e-hoc’h a zo diez ha c’houero, hag o c’hober evel-se e viot atao e peoc’h, rak dre ma kav d’e-omp ez eo mad ar pez a blij d’hor c’haloun ha dre m’hor beuz bet gwalc’h hor c’hoantegèsiou dre ar pec’hed, dre ze ive eo e choum war he lerc’h enn ene rebèchou hag a zo c’houèro-meurbed. An traou c’houero a-vad, pa vezont kemeret hep klemm ha dre garantez oc’h Doue, a den da veza c’houek-meurbed hag a garg an ene a zudi. »\n9. — Kredomp er-vad, kristenien, ne d‘eo ket hor c’haloun evit kaout eur peoc’h gwirion, epad ma vezimp enn draonien-man a zaelou, nemet gouzanv hep klemm a rafemp an enkresiou hag ar poaniou, dre garantez oc’h Doue. Setu ar stad ma ’z omp lakeat gant ar pèc’hed, siouaz ! Stad ar zent war an douar a zo karet ha kaout poan ; stad ar zent enn nev a zo karet ha beza enn dudi. An Tad Paol Segneri a alie eur c’hrek e doa poaniou a-liez, da staga ar c’homzou-man oc’h treid ar groaz : evel-hen eo e kar ar galoun. Ne ket kaout poan, ar c’hoant en deuz an ene da gaout poan evit beza karet gant Doue, ar c’hoant-se eo a zo ar merk gwella evit gouzout ha ni a gar Jezus-Krist. « Petra a zo kaeroc’h, eme zantez Thereza, eget anaout mad ez omp karet gant Doue ? » Siouaz ! an darn vuia euz an dud a gren gant spount evel ma klevont hano euz ar groaz, euz a boan hag euz a enkrez. Eun ene-bennag a zo c’hoaz evelato hag a zo douget da garet kaout poan, evit gellout muioc’h a-ze plijout da Zoue ; ar vrasa kroaz evit-ho a ve choum war an douar hep kaout eur boan-bennag. « Gwelet Jezus stag oc’h ar groaz, a lavare eun ene mad, a ra d’in kaout ker kaer ar groaz, ne ven ket euruz ma ne gavfen nep poan da c’houzanv dre garantez oc’h Jezus-Krist. O karet Jezus, em beuz a-walc’h euz a bep tra, hag eul louzou mad oc’h pep poan. » Pe ali a ro hor Zalver d’an hini a fell d’ezhan mont d’he heul ? Kemeret ha dougenn he groaz. Red eo d’e-omp eta kemeret ha dougenn anezhi hep klemm, a galoun vad ha gant karantez.\n10. — Ne vec’h ket evit lavaret pegement ez eo karet gant Doue an den a zo izel he galoun, hag evelato a grog gant karantez hag hep klemm er c’hroasiou a den d’ezhan euz an nev. Sant Ignas a lavare ne d-euz koat e-bed a gement a ve gwelloc’h da zigas ha da zerc’hel karantez Doue enn ene, evit na d-eo koat ar groaz : da lavaret eo e tleer karet Doue e-kreiz ar poaniou brasa. Santez Jertrud a c’houlennaz eun deiz oc’h an Aotrou-Doue petra voa ar gwella tra a c’hellje da rei d’ezhan. « Gouzanv hep klemm, va merc’h, eme-z-han, an holl boaniou a c’hoarvez gan-e-hoc’h. » Servicherez vad an Aotrou-Doue, Viktoria Angelini, a lavare e voa gwelloc’h eun dervez tremenet er poaniou eget na voa kant vloaz oc’h ober ar brasa mad, hep kaout poan e-bed. An tad Iann Avila a lavare ive e voa gwelloc’h ar c’homzou-ma : « Doue, ra vezo meulet ! » lavaret pa vez anken eget na d-eo kant bennoz lavaret e-kreiz an eurusded vrasa. Mac’h anavesfe an dud petra dalv ar poaniou, e vent gwelet o klask laerez an eil diwar goust egile an dro da c’houzanv evit Doue. Santez Mari Madalen a Bazzi a gare kement ar poaniou, ma voa gwelloc’h gant-hi beva pell amzer war an douar eget mervel ha mont d’an nev, o veza, eme-z-hi, ne d-euz poan e-bed er Baradoz.\n11. — Ar pez a glask hep-ken eun ene en deuz karantez Doue eo beza unan gant-han ; hogen, evit gellout dont da veza er c’hiz-se unan gant Doue, selaouomp ar pez a lavar santez Katharina a Jèn. « Evit beza unan gant Doue, eme-z-hi, ez eo red tremen dre fournèz ar boan ; er fournèz-se, Doue a gas da netra kement tra fall a zo enn-omp. » Dre-ze eta, beza goapeat ha disprizet, beza klanv ha dilèzet gant hor c’herent hag hor mignouned ; beza temptet ha goloet a vez, enn eur ger, gouzanv kement poan ha dismeganz zo a zo red d’e-omp evit kaout an dro da stourm ouz-omp hon-unan, ha gellout evel-se beza treac’h d’hon tèchou fall ha mouga, grisiou hag all, c’hoantegesiou direiz hor c’haloun. Ia, ken na vezo tennet an holl grisiou fall euz hon ene, bete neuze ne vezimp unan gant Doue, o kaout mad ar poaniou hag o c’houzanv anezho dre garantez oc’h Jezus.\n12. — Diwar an traou-ze holl e c’hellomp lavaret, pa fell d’eur galoun en em rei holl da Zoue, e tle, evel a zesk d’e-omp sant Iann ar Groaz, klask kaout poan gant pep tra er bed-ma, ha kemeret laouen kement a c’hoarvez gant-hi a-enep ; mar bez ar poaniou-ze karet gant an ene, e vezint dre-ze kavet mad dirak Doue. Salomon ar Fur a lavar ez eo gwelloc’h eun den hag a c’hoar gouzanv he boan hep klemm, eget eur brezeller kalounek. Doue a gar an hini a gastiz he gorf dre ar iuniou hag ar zilis, o veza ma tiskouez ez eo eun den a galoun, oc’h en em gastiza evel ma ra ; evelato, e kar muioc’h an hini a c’hoar gouzanv hep klemm hag a zo bepred laouen dindan ar c’hroasiou a deu d’ezhan a zourn Doue. Sant Fransèz a Zal a lavare ez eo gwelloc’h ar boan hag an diezamant a deu d’e-omp digant Doue, eget ar re a gemeromp ac’hanomp hon-unan. Pa deu ar boan war-n-omp, hep na vezomp war geal anezhi, seul-welloc’h a-ze eo dirak Doue, ha seul-talvoudekoc’h d’an ene. Santez Thereza a gred e talv muioc’h eun dervesiad poan deut aberz Doue pe aberz an dud, eget dek vloasiad kastiz a gemeromp hon-unan. Santez Mari-Madalen a Bazzi a anzave ne voa ket eur boan er bed-man, peger braz bennag e c’hellje beza, ha ne divije gouzanvet laouen, gant ar greden e vije a-berz Doue ; hag e gwirionez, epad eur boan galet e devoe pemp bloaz hed-da-hed, ne voa nemet digas d’ezhi da zonj e voa a-berz Doue, evit gwelet dioc’h-tu ar peoc’h o tont enn he ene, nec’het a-raok. Evit gellout gounit an Aotrou-Doue, an tenzor-ze braz-meurbed, ez eo nebeud a dra, eme an Tad Duraso, gouzanv n’euz forz pe boan.\n13. — Pedomp eta an Aotrou-Doue, evit ma vezimp kavet mad da gaout he garantez, rak mar karomp anezhan evel ma ’z eo dleet, holl vadou an douar a vezo diraz-omp evel moged ha netra, hag hor brasa dudi neuze a vezo kaout poan hag enkrez. Setu petra lavar sant Krizostom euz eun ene a zo en em roet holl da Zoue : « Pa vez deut an den a-benn da gaout eur gwir garantez oc’h Doue, e kav d’ezhan ema he-unan war an douar ; ne ra mui van euz a c’hloar nag euz a vez, fae a ra war an temptasionou hag ar poaniou, ha koll a ra ar vlaz hag ar c’hoant euz a gement-zo ; ne gav harp na peoc’h e nep leac’h, ne baouez atao da glask an hini a zo karet gant-han. An den-ze, o labourat pe o tibri, dihun pe gousket, e kement tra a ra hag a lavar, atao hag e pep lea'c’h, he spered a zo troet war-zu he vuia-karet, rak ar galoun ne deuz ehan e-bed ken na vez el leac’h m’ema he zenzor. »\nO va Jezus, va zenzor ha va c’harantez, va fec’hejou tremenet a dlefe pellaat ac’hanoun dioc’h ho karantez. Evelato, o va Doue, ho peuz lakeat ac’hanoun, dre ho maro, da gaout perz enn ho karantez ; grit, me ho ped, ma karin ac’hanoc’h dreist kement tra a zo, ha ma ’z aio doun em c’haloun ar c’halc’har hag ar c’heuz am beuz da veza gwechall ho tisprizet hag ho kaset er meaz euz va ene, dre ar pèc’hed. Evit brema, ho karan muioc’h eged-oun va-unan ; ho karet a ran euz a greiz va c’haloun, c’houi ar mad dreist pep mad ; ho karet a ran ha c’hoant am beuz d’ho karet gant eur gwir garantez ; brema n’em beuz ken aoun nemet da goll ho karantez. Va Doue ha va Zalver, grit, me ho ped, mac’h anavezin petra oc’h, mac’h anavezin bete pegeid ez eo eat ho karantez em c’hever, evit ma vezo red d’in karet ac’hanoc’h da virviken. Mirit ouz-in da veza dizanaoudek hiviziken enn ho kever ; evit kemend-all a vadèlez ho peuz bet evid-oun, nemet re zizanaoudek ne d-oun bet beteg-hen, siouaz ! Ne fell mui d’in ankounac’haat na dilèzel ac’hanoc’h endra vevin ; bez’ e fell d’in ho karet ha plijout d’e-hoc’h da virviken. O va Jezus ha va c’harantez, roit nerz d’in, astennit ho tourn da eur pèc’her paour a fell d’ezhan ho karet ha beza d’e-hoc’h evit mad.\nGwerc’hez Vari, c’houi a zo va fisianz, pa ra ho Map, Jezus, kemend a lavarit d’ezhan da ober, pedit-hen evid-oun ha grit m’am bezo digant-han ar c’hras d’he garet bete mervel !\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Pemped_kentel&oldid=74706 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 22 Gwe 2015, da 21:28.


An diveza Manac’h a gouent ar Chartreuzed - Wikimammenn\nA. Lefournier ha Ian Salaun, 1889 (p. 266-271)\n◄ Maro eur Breizad An diveza Manac’h a gouent ar Chartreuzed An Inkin benniget ►\nEmmanuel a ioa ginnidig a Bariz, hag a ieas da glouerdi sant Sulpis o sonjal en em renta beleg. Eno e reas mignoniach gant eun den iaouang, hag ho daou en em garent meurbet. Eun dervez, ar c’hloareg all-ze a deuas da gaout Emmanuel hag a lavaras dezhan :\n— Me ia da guitat ar c’hlouerdi-ma.\n— Ha da belec’h ec’h eus sonch da vont ?\n— Da gouent ar chartreuzet.\n— Te etouez ar chartreuzet ? sur emaout oc’h ober goap ?\n— N’emaoun ket ; me gaf din oun galvet da vont en urs-ze.\n— Asa, collet eo da benn ganhez ? Te eun tad chartreuz ? Te, ac’h eus kement a speret hag ac’h eus resevet kement a dalanchou digant Doue ? Hag e zi da lacat an dra-ze oll er bez ? Ha ne ouzout-te ket an tadou-ze a vef disparti an eil dioc’h egile, pep hini en he cellulen, evel pa na ve den er bed nemetho ? En eur ger Emmanuel a gomzas gant kement a ners ma tistroaz he vignon dioc’h he vennoz ha ma chomaz e sant Sulpis.\nDoue gouscoude a c’half pephini eleac’h ma plich ganthan, ha goaz aze d’an hini ne zilaou ket he vouez. An den iaouank-ze a grogaz an enouamant enhan er c’hlouerdi, hag her c’huiteaz. Eat er bed e tilezas nebeut ha nebeut he zeveriou a gristen ; goudeze ez eaz er meaz euz ar Frans hag en em roas d’an dizurs.\nAnat eo e reas kementse eur boan vras da Emmanuel. N’en doa comzet nemet dre scanvadurez, hag edo pell dioc’h sonjal e tlie eun ali roet ganthan dre c’hoarz ober kement a zrouk. Ober a ra dezhan he unan rebechou c’hoero da veza diframet eun ene euz a dre daouarn Doue, hag e reaz he zonch d’en em rei d’ar binijen evit an nemorant euz he vuez ; hag evit repari guelloc’h an droug en doa great, e sonjas mont he unan da gouent ar Chartreuzed, eleac’h an hini ma en doa miret outhan da vont di. Bugale sant Bruno hen resevaz, ha pa en doa great he venou her c’haschont da eur gouent o devoa e gouelet Breiz etouez al lann hag ar brug.\nEun nebeut bloaveziou goude e tirollaz an dispac’h braz e Frans ; ar c’houenchou a voe laeret, ar venac’h taolet er meaz ; ar rann-galon a ioa en oll lec’hiou santel. Couent chartreuzet Alre ne voue ket espernet. Emmanuel hag he vreudeur, goude beza gant calz a c’hlac’har lavaret kenavezo d’ho c’houent, a voue red dezho kuitat ar mogeriou-coz ze eleac’h ma o devoa cavet ar peoc’h ha ma o doa roet ar skuer euz an oll vertuziou abaoue meur a gant vloas. Hor manac’h a ieaz en harlu d’an Holland ; hogen pell dioc’h Breiz ne c’helle ket en em blijout na delc’her var he c’hlac’har. Rebechou a rea dezhan he unan abalamour m’en doa dilezet he gouent coz, hag abalamour n’oa ket chomet cuzet var dro eno evit ober eur vad bennag d’he vreudeur a c’houzanve eur voaskerez ker cris. Evel ne bade ket e sonjaz, en han’ Doue, treuzi harziou ar rouantelez. O veza cavet unan bennag hag a c’hellet fiziout enhan, en em lakeaz en eul lestr etouez eun nebeut sac’hadou marc’hadourez hag e voue taolet evelse var aodchou ar Frans. Neuze gant mil boan e treuzaz ar vro hag e tigouezaz erfin e Breiz eleac’h ma crede e voa galvet gant Doue.\nSiouas n’en devoe ket ar blijadur da c’hellout en em guzet etouez ar pez a chome euz he gouent. An dispac’herien a c’houlenne hag a roe arc’hant evit caout pennou an oll veleien hag an oll venac’h.\nE Guened edo ar chafot nos deiz en he za prest da ziscar pennou. Evel ne voa bet morse ermeaz euz he cellulen, ne anaie ket ken nebeut ar c’harter tro var dro. Nec’het en em gavas ; ne vouie ket penaus beva evit ober eur vad bennak dre eno. Doue a gavas dezhan eul leac’h hag eno e c’heljo labourat evit gloar Doue ha silvidigez an eneou, en eur heulia reglen sant Bruno.\nE kær benn an Departamant edo var zao, evel ma on eus lavaret, ar c’hillotin. Di an dispac’herien a dreine bep sizun muia ma c’hellent a dud, beleien, noblans, bourc’hizien, tud a vicher, kement a grede e Doue hag o doa c’hoant da lacat eun tam urs vad bennak ; ho fennou a goeze eno, hag ar bobl difeiz a stracle he zaouarn evel mesvet gant ar goad.\nDirag ar c’hillotin ez oa eun ti hag a ioa enhan christenien vad, tud calonek. Perc’hen an ti-ze o clevet oa deut Dom Emmanuel en dro, a ieas d’he glask.\nEp gouzout da zen hen digasas d’he di, hag e reas dezhan sevel d’he c’hrignol, e kichen an doen. Eno e tiskuezas dezhan eun toul er voger, hag e lavaras :\n— Sellit, va zad, setu aze eur cellulen evidoc’h, Doue a c’houlen ma chomfac’h aze evit he servicha.\n— Mes, eme Emmanuel, pe seurt vad a c’hellin-me da ober d’an eneou en toul du-ma.\nNeuze mestr an ti a dennaz eur mean sclent euz an doen hag a lavaras d’ar manac’h :\n— Sellit, va zad, setu aze ar chafot dirazoc’h ; pa vezo digaset tud aze d’ar maro, e c’hellit sevel ho torn ha rei an absolven dezho araok ma coezo ho fenn dindan ar c’hillotin.\nDom Emmanuel a anavezas neuze eo Doue en doa hen digaset di. Eno e tigaset he vevans dezhan, hag eno e tremenas meur a zizun o pidi hag oc’h absolvi ar re a zigaset d’ar maro.\nEun dervez, dervez scrijuz, e voue digaset eun tiad a bez, seiz, an tad, ar vam ha pemp bugel ; sevel a rejont var an chafot an eil varlerc’h egile ; ar vugale a zelle oc’h ho mam, hag houma a ziskueze dezho an Env, hag ho zad ho bennige. Ar manac’h a zavas seis guech he zorn evit rei an absolven d’ar seis christen calonek-ze ; seis penn, a velaz o ruilla er goad ; pa voa coezet avad ar seisvet penn he nerz a vancas dezhan, hag e coezas semplet en he cellulen.\nPa voa dizemplet ar manac’h kez, an daolen heuzuz en doa guelet ne deas mui euz he speret. Guelet a rea ato ar vam gre ha calonek-ze ne felle dezhi mervel nemet varlerc’h he bugale, o courachi pep-hini anezho, guelet a rea ho zad o tiskuez dezho ez eant d’en em gaout adarre en Env, guelet a rea pennou ar vugale-ze o ruilla etouez ar pri hag ar goad, ha pennou ho zad hag ho mam o coeza varnezho. Epad eun nebeut derveziou e voue ne vele nemet goad, ha bete fin he vuez e crene ato bevech ma teue he spered da zonjal en daolen scrijus-ze.\nErfin e plijas gant Doue rei guelloc’h amzeriou d’ar Frans. Hor bro baour anter distrujet, a zavas adarre. Ar relijion a deuaz en dro, ha ganthi ar vuez. Lod euz a gouenchou coz Breiz-Izel a voue savet adarre, mes evit relijiuzed all. Evelse couent ar chartreuzed a Alre a voue laket enhi c’hoarezed ar furnez. Al leanezed-ze, o veza clevet hano euz ar manac’h Dom Emmanuel, her goulennaz evit ho beleg, hag ar manac’h mad a deuas da echui he vuez er gouent coz en doa caret kement.\nCaer oa guelet an diveza euz ar chartreuzet o pidi er c’hloastr-ze eleac’h m’eo peintet buez sant Bruno. Brao oa he velet o chom a za dirag he cellulen goz, hag o taoulina var beziou he vreudeur.\nEn he amzeriou diveza en devoue cals da c’houzanv ; mes ar pez a ioa bet kiriek dezhan da vont d’ar gouent a rea dezhan gouzanv ato ep en em glem.\n« Ha ne dlean-me ket, emezhan, ober pinijen evit ar reuzeudik-ze am eus distroet dioc’h ar stad ma voa galvet dezhan ? Va cellulen ha n’emahi-ket aze evit digas sonch din euz an ene paour-ze ? » ha neuze e save he ene varzu Doue en eur huanada.\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=An_diveza_Manac’h_a_gouent_ar_Chartreuzed&oldid=162432 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 16 Mae 2020, da 09:05.


Pajenn:Morvan - Kenteliou hag istoriou a skuer vad evit ar Vretoned, 1889.djvu/337 - Wikimammenn\nPajenn:Morvan - Kenteliou hag istoriou a skuer vad evit ar Vretoned, 1889.djvu/337\nPaotr ar c’har goat a lavare outhan he unan ; kea atao, varc’hoas me lacai cregi enhout !\nHogen en noz-ze, da eun heur dioc’h ar mintin, e clefjot trouz eun nebeut grae taolet oc’h prenest ar prizon.\nIan Bart a grogas neuze ar paz enha. Hennez oa ar sin etre ar medesin hag hi. Neuze Forbin a zao var discoaz Bart, a beurzistag ar varren houarn, hag a zisken er ru var bouez eur gorden golo blansonet gantho, hag a behini Robert a zalc’he eur benn.\nBart a zavas goude var diouscoas Robert hag a ziskennaz evel Forbin. Robert a deuas neuze buhan d’en em deleur etouez he golo hag en em lakeas da roc’hat ker cre ma vije clevet euz an eil penn d’egile euz eur c’hazern. Mad oa dezhan, rag Ioun ne gouske ket, hag a deue bep en amzer da zilaou e kichen dor ar prizon. Hogen dinec’h e chome o clevet roc’hadennou Robert, hag e lavare : Ia, ia, cousk, roc’h, varc’hoas c’hui velo !\nEtredaou Bart ha Forbin, hag ar medesin oc’h ho bleinia, a voa eat d’ar pors-mor, hag a zave en eur vagic pesketa. Ar medesin a voa bet en ho raog hag en doa roet louzou cousket da berc’hen ar vag-ze etouez guin ardant. Laket en doa er vag eun tam bouet bennag hag ive unan bennag euz ar benviachou a voa red da gaout. Ar pors mor a voa goloet a listri brezel. Dre ma tremenent ebiou da eul lestr, ar martolod e goard a grie outho. Hogen Bart a vouie eur ger saoz bennag hag a responte bevech : pesketerien ! ha neuze e lavaret dezho en em bellat. Cridi a ellit an daou gamarad ne c’houlennent ket guell. Tremen a rejont evelse dre greiz an oll listri a voa eno.\nHogen lezomp Bart ha Forbin var ar mor, ha deomp da gaout Robert chomet er prizon.\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Pajenn:Morvan_-_Kenteliou_hag_istoriou_a_skuer_vad_evit_ar_Vretoned,_1889.djvu/337&oldid=162503 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 18 Mae 2020, da 11:02.