Pajenn:Le Clerc - Ma beaj Jeruzalem, 1902.djvu/159 - Wikimammenn\nPajenn:Le Clerc - Ma beaj Jeruzalem, 1902.djvu/159\nSklerijen an de na goue ket enni ; *hogen bean ’zo e-pign ugent lamp a zo an hanter anê d’al Latined hag an hanter all d’ar C’hresianed.\nD’an daou rumm war eun dro eo ar Gleuzen, nemet n’hall ket al Latined oferenni war an auter-veur. Bean o deuz, avad, tost da homan, eun tamm izeloc’h, diou auter-all. Hanvet eo unan anê auter ar Rouane, dre m’en em gave eno ar Mabik Jezuz, pa deuaz an tri Roue d’e welet.\nDaoulinan a reomp, eur pennadik, ouz auter ar Rouane ha goude, ec’h eomp e-mæz da welet euz a belæc’h e oa deut ar vesaerien aman, noz an Nedelek. N’euz ket da gerzet e-tuont da bemp munut evit gallout gwelet an dachen ’læc’h e oant o chom : hanvet eo hirie Bet-Saour. Karout a rajemp mont betek di, evit kanan eno kan an æle, ar « Gloria in excelsis ». N’hon deuz ket amzer, ’vit-se, da disken betek eno. Traoalc’h eo d’imp hen kanan aman, ’læc’h mac’h omp, dindan an heol a goue warnomp a-*zarz.\nTremen deg heur eo. Ar c’houlz da vont kwit a zo deut evidomp. Mar gallan, e tistroin da Vetleem c’hoaz eur wech, unan euz an deio-man da oferenni war auter ar Rouane hag ive da welet ar manatio a zo aman : hini Saleziz, dreist-holl, a dalvo ar boan bean gwelet. Ar bautred yaouank hon deuz klevet o c’hoari muzik en gar Jeruzalem, a zo eno o tiski eur vicher.\nHirie, avad, n’efomp ket, me da vihanan, nag ar re ’zo ganin, da laret d’ê trugare.\nKemer a reomp hon goetur dioustu ha ’trezek ar gær.\nWar an tu kle e taulan ple, a-benn eur pennadik, ouz\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Pajenn:Le_Clerc_-_Ma_beaj_Jeruzalem,_1902.djvu/159&oldid=107884 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 18 Gwe 2017, da 17:21.


De Morgen (nederlandeg : ar mintin) a zo ur pemdezieg flandrezat ment ur berliner dezhañ. Ouzhpenn 70 000 skouerenn a vez gwerzhet bemdez. Krouet e voe e 1978 dre gendeuziñ div gazetenn sokialour : Vooruit ("War-raok") ha Volksgazet ("Kazetenn ar bobl"). En Arduinkaai, 29 e Brussel emañ sez ar gazetenn.\nUr gazetenn dizalc'h hag enni menozioù araokour eo De Morgen. E Flandrez ez eus kevezerezh etre hi ha kazetennoù all evel De Standaard ha De Tijd. Hervez Yves Desmet (hag eñ bet pennskrivagner ar gazetenn) ez eus bet degaset kemmoù bras er c'hazetenniñ e Flandrez gant doare De Morgen. Meur a wech eo bet priziet peogwir ez eo modern maketenn ar gazetenn.\nVooruit a voe krouet e Ghent gant Edward Anseele hag an niverenn gentañ a voe embannet d'an 31 a viz Eost 1884, a-raok krouidigezh Belgische Werklieden Partij (Strollad belgiat al labour) e 1885. Hiziv an deiz ez eo embannet De Morgen gant De Persgroep (embanner Het Laatste Nieuws).\nPaul Baeten Gronda, kazetenner\nBenno Barnard, kazetenner\nGeert Buelens, kazetenner\nWalter De Bock, kazetenner-enklasker ha pennskrivagner dre interim\nSaskia De Coster, kazetennerez\nPaul Goossens, pennskrivagner kentañ (1978-1991)\nLuuk Gruwez, kazetenner\nEric Rinckhout, e-karg eus ar sevenadur\nStephan Vanfleteren, luc'hskeudenner\n↑ http://www.krantenindeklas.be/index.php?id=26 Kranten in de Klas: De Morgen, Krantenindeklas.be\nFacebook De Morgen\nTwitter De Morgen\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=De_Morgen&oldid=1869875 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 4 Ebr 2020, da 07:44.


Anne Pedersdotter - Wikipedia\nDeviñ ur sorserez, hervez ur skeudenn alaman\nAnne Pedersdotter (marvet d'ar 7 a viz Ebrel 1590) a oa ur vaouez eus Norge a voe tamallet dezhi bout sorserez hag a voe devet e Bergen. Dre ma'z eus kalzik a zielloù diwar-benn he frosez ez eo, war un dro gant Lisbeth Nypan, an damalladez brudetañ eus ar vro er XVIvet kantved.\nAnne Pedersdottera oa ganet e kêr Trondheim, ha merc'h un ofisial e oa, ha c'hoar da ofisial kêr Trondheim, Sören Pedersson. En 1552, e timezas da Absalon Pedersson Beyer, beleg luterian ha kelenner doueoniezh e Bergen ma'z eont da chom.\nEn 1575 e voe tamallet da Anne bezañ lazhet eontr he fried, an eskob Gjeble Pedersson, dre sorserezh, evit gallout lakaat he fried da vont da eskob met didamallet e voe a drugarez da zarempredoù he fried hag a zeuas a-benn da gaout ur pardon digant Roue Danmark. Bloaz goude e varvas he fried. Intañvez pinvidik e oa, disamm a dailhoù a-berzh ar roue, met bepred e veze sellet outi evel ouzh ur sorserez. Digenvez e veve, mont a rae e droug ouzh an dud, tabutal gante, ha gwashaat a rae he brud a-hed ar bloavezhioù.\nE miz Meurzh 1590 e voe tamallet adarre. Nac'h a reas mont d'ar prosez, ha kerc'het e voe dre heg. Eno e voe tamallet dezhi bezañ drouklazhet c'hwec'h den goude o lakaat da gleñvel dre sorserezh; mignoned hag amezeien e oa an testoù, hag he matezh Elina a lavaras e oa bet implijet evel kazeg d'he c'has d'ur Sabad sorserezed, ma oa bet divizet gant ar sorserezed deviñ kêr. Tud all a lavaras o doa he gwelet gant diaoulien.\nE-pad ar prosez e tiskouezas Anne kaout "youl, spisweled, ampartiz". Pa voe tamallet dezhi bezañ lazhet ur bugel ec'h eilgerias : " Kalz a vugale a varv er gêr-mañ, n'em eus ket o lazhet holl". Daoust da alioù kontrol beleien zo eus Bergen e voe kondaonet d'ar marv. En Norge e veze devet ar sorserezed en o bev, ha sed a c'hoarvezas dezhi.\nAnne Pedersdotter, zo ur reuzc'hoari norgeek gant Hans Wiers-Jenssen e 1909.\nDiwar ar pezh e voe savet\nar c'hoarigan italianek La fiamma e 1934 gant Ottorino Respighi\nar film Day of Wrath e 1943, renet gant ar filmaozer danat Carl Theodor Dreyer.\nUr c'hoarigan all zo bet savet diwar-benn Anne Pedersdotter, gant Edvard Fliflet Bræin, al libretto a zo diwar zorn Hans Kristiansen.\nEn 1977 e voe embannet ar romant norgeek Skjærsild gant Vera Henriksen.\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=Anne_Pedersdotter&oldid=1536535 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 14 Du 2013, da 21:47.


Fostus an doktor daonet - Wikimammenn\nFostus an doktor daonet\nskrivet gant Roparz Hemon\nPezh-c’hoari e dek taolenn\nhervez oberenn saoznek\naozet ha lakaet e brezhoneg\nTUD AR CHOARI :\nDa c’hoari ar pezh-c’hoari-mañ ez eus a-walc’h gant c’hwec’h c’hoarier. Unan a raio Fostus, unan Mefistofelez. Ar rolloù all a c’hell bezañ rannet etre pevar c’hoarier.\nVAKNER, mevel Fostus,\nVALDES, un achantour,\nKORNELIUS, un achantour,\nROBIN, ur paotr-kezeg,\nJAKEZ, ur mevel,\nDAOU STUDIER ALL,\nAN DEN KOZH,\nAN AEL MAT,\nPa sav ar ouel, e weler Fostus azezet en e gambr-studi, e-unan-penn, dirak un daol karget a levrioù. Mintin abred eo. Teñval eo ar gambr, sklerijennet hepken gant ur gantol war enaou e-kichen Fostus. Tamm-ha-tamm avat, dre ma sav an heol, e sklaera al leurenn.\nPoent eo dit, Fostus, teurel ur sell ouzh kement tra ac’h eus desket ez puhez. Un den gouiziek out, brudet dre-holl evit da furnez. Doktor Fostus ! Doktor Fostus ! Paouez un tammig, mar plij. Ha lavar din : da betra e talv kement se ? (O kregiñ en ul levr). Setu amañ da vignon kozh, Aristoteles ! Devezhioù kaer hon eus tremenet a-gevret, hon-daou, gwechall. (O treiñ ar pajennoù). « Bene disserere est finis logices »... Penaos ! Tabutal mat eo ar vrasañ skiant ! Ur burzhud brav, e gwir ! A-walc’h ! A-walc’h ! Te ’oar tabutal gwelloc’h eget den ! Kenavo dit, Aristoteles ! (O serriñ al levr hag o kregiñ en ul levr all). Deus, Galen ! « Ubi desinit philosophus, ibi incipit medicus. » Ra vi medisin, Fostus ! Arc’hant e-leizh a ya gant ar vedisined. « Summum bonum medicinæ sanitas. » Yec’hed ar c’horf eo pal ar medisinerezh ! Ha goude ? Ar pal-se ac’h eus tizhet pell ’zo ! Selaouet out dre-holl e-giz Ur profed ! Da skridoù a vez miret gant ar glañvourion evel teñzorioù ! Saveteet eo bet ganit kêriadoù a-bezh diouzh ar vosenn, pareet ouzhpenn mil kleñved diremed !... Ha koulskoude, ne dout nemet Fostus : un den ! Ma c’hellfes c’hoazh mirout ouzh an dud da vervel, pe o lakaat da zont bev pa ’z int marvet, neuze e talvezfe ar boan. Kenavo, medisinerezh !... Pelec’h emañ Justinian? (O kregiñ en ul levr hag o lenn.) « Si una eademque res legatur duobus, alter rem, alter valorem, rei... »! Ma !... Ma !... Ma !... « Exhereditare filium non potest pater, nisi...» N’eus mann el lezenn nemet seurt traoù ! Kement-se a zo mat evit un den a netra, izel e galon ha dister e spered. Evit traoù uheloc’h out graet, Fostus... Setu amañ Bibl Sant Jerom. Sellomp mat. (O tigeriñ ar Vibl). « Stipendium peccati mors est. » Ar marv eo gopr ar pec’hed ! Kalet e kavan an dra-se. « Si peccasse negamus, fallimur, et nulla est in nobis veritas. » Ma lavaromp n’eus ket a bec’hed ennomp, omp faziet, ha n’eus ket ennomp a wirionez ! Neuze e rankomp pec’hiñ, moarvat, ha mervel... Ya, mervel a rankomp da vat ha da viken ! Kement a rank bezañ, a vezo ! Kenavo dit, doueoniezh ! (O kemer ur bern levrioù all). Al levrioù-mañ, avat, a zo kaer : troioù an divinourion hag an achantourion ! (O sellout outo). Linennoù, kelc’hioù, arouezioù, lizherennoù ! Ya, ar re-mañ eo a garan. O, nag a c’hounid, nag a blijadur, nag a c’halloud, a enorioù, a binvidigezh, evit an neb a lakay e boan d’o studiañ ! Kement tra ’zo dindan an oabl a vezo din ! Roueed, impalaerion, ar re-se ne senter outo nemet en ur c’hanton ! N’int ket evit lakaat an avel da sevel nag evit fregañ ar c’houmoul. An neb, avat, a zo ampart war ar skiant-mañ, a zo e rouantelezh ken divent ha spered mab-den. Un achantour bras a zo evel un doue ! War al levrioù-mañ, Fostus, e talv dit skuizhañ da empenn !\nSeniñ a ra ur c’hloc’hig ha Vakner a zeu tre.\nVakner, kae da gaout va mignoned vat, Valdes ha Kornelius. Gra dezho va gourc’hemennoù ha lavar dezho dont amañ.\nMont a ran, aotrou.\nVakner a ya kuit.\nPerak e kollfen va amzer o studiañ re ? Komz gant ar re-se a vo buanoc’h graet.\nAn Ael Mat hag an Drougael en em ziskouez,\nunan a bep tu d’al leurenn.\nAN AEL MAT\nO Fostus, serr al levr daonet-se. Na sell ket outañ : koll a ray da ene ! Me a wel war da benn kounnar an Aotrou Doue ! Lenn ar Skriturioù !\nKendalc’h, Fostus, gant an arz brudet-se, a roio dit holl deñzorioù ar bed. Bez war an douar evel Egile en Neñv, ar mestr hag ar rener n’eus nemetañ !\nAn Aelez a ya kuit.\nPrest on da darzhañ gant ar fouge ! Kas a rin an erevent da gerc’hat kement tra a blijo din, da ziskoulmañ kement kudenn, da ober kement kefridi a garin ! Nijal a raint da vro Indez da glask aour, furchal a raint ar mor da gaout perlez, redek a raint ar broioù pell da zastum frouezh c’hwek ha bouedoù sasun. Ober a rin dezho diskuliañ din traoù kuzh, displegañ din menozioù va enebourion. Lakaat a rin ar menezioù da vale, hag ar stêrioù da gantren a bep tu. Soudarded am bezo, hag a sento ouzhin. Anvet e vin da roue war ar vro-mañ. Ijinoù-brezel souezhus a vo savet din gant an arc’houereed vibin, va mevelion.\nValdes ha Kornelius a zeu tre.\nDeuit, Valdes, ha c’hwi, Kornelius, va mignoned. Deuit da reiñ din ho kuzulioù fur. A-benn ar fin on deut da grediñ eveldoc’h : netra war an douar ne dalv ar skiantoù kuzh. Un achantour a fell din bezañ ivez. Ar filozofiezh a zo kasaus ha teñval. Al lezenn hag ar medisinerezh a zo graet evit tud dister. Hag an doueoniezh a zo c’hoazh gwashoc’h : kalet, displed ha divalav. An achantouriezh hepken a blij bremañ d’am c’halon. Evel-se, va mignoned, sikourit ac’hanon. Ha me, hag a zo enoret dre-holl dija evit va furnez ha va gouiziegezh, a vezo dizale ken brudet hag Agrippa, ar sorser bras, a veze doujet e skeud dre Europa a-bezh.\nFostus, al levrioù-mañ, da spered, hor skiant-prenañ, a lakay buan pep bro da blegañ dirazomp. An holl erevent a zo en aer, en douar, en dour, en tan, a vo sklaved dimp, gwech e stumm loened ferv d’hon diwall, gwech e stumm soudarded ha gwech e stumm ramzed. Gwech ivez e stumm merc’hed, plac’hed koant, kaeroc’h eget rouanez ar garantez. Strolladoù bras a vagoù a vo dimp, da zegas dimp aour ha mein prizius a-vern. Un dra hepken a zo ret dit : chom start, kenderc’hel atav gant da hent.\nValdes, ken start eo va menoz ha ma’z eo start da c’hoant da vevañ. Evel-se, bez dinec’h.\nPa weli ar burzhudoù a c’heller ober dre achantouriezh, n’ez pezo mui a c’hoant da studiañ netra all ebet. Neb a anavez ar stered, ar yezhoù hag ar vein, a anavez kement tra a zo ret. Neuze, Fostus, ne vi ket pell o c’hounit brud. An erevent a lavar din e c’hellont disec’hañ ar mor ma karan, da gaout teñzorioù ar bagoù peñseet, — ya, ha dizoleiñ kement pinvidigezh a zo bet kuzhet gant hon tadoù e kalon an douar. Lavar din, Fostus, petra hor bezo mui da c’hoantaat ?\nNetra, Kornelius. Pebezh keloù laouen ! Deus, diskouez din ur burzhud, ma c’hellin tañva diouzhtu an eürusted a vezo din hep dale !\nMont a reont kuit hag ar ouel a gouezh.\nDa vezañ c’hoariet dirak ar ouel. Daou studier a zeu tre.\nPetra ’ta ’zo c’hoarvezet gant Fostus, a veze gwelet ken alies gwechall en hor skolioù ?\nAn dra-se a ouezimp bremaik, rak sell, amañ emañ e vevel o tont.\nVakner a zeu tre, gantañ ur voutailhad win.\nHe, paotr ! Pelec’h emañ da vestr ?\nDoue hen goar, aotrounez !\nPenaos, ne ouzout ket ?\nEo, me a oar. Met Doue a oar ivez !\nRo peoc’h gant da ziotachoù, ha lavar dimp pelec’h emañ.\nHa perak e lavarfen deoc’h, mar plij ?\nBremaik ec’h eus lavaret e ouies.\nN’eo ket abalamour ma ouzon e rankan lavarout. Tud desket eveldoc’h-c’hwi a dlefe mat hen kompren.\nNe lavari ket neuze ?\nEo, lavarout a rin. Ha koulskoude, anzavit da gentañ pegen diot eo ho koulenn. Rak va mestr en deus divesker, hag a c’hell mont ha dont, ha tremen eus ul lec’h d’egile kent deoc’h kaout amzer da c’houlenn pelec’h emañ. Ha ma ne vefen ket ur paotr seven, hegarat, dereat ha darev atav da ober vad d’e nesañ, ’m eus aon ho pije gellet ober ho pedenn diwezhañ hag erbediñ hoc’h ene da Zoue, goude bezañ graet seurt goulenn. Ma ! Krediñ a ran evelato e welin ac’hanoc’h krouget amañ un deiz bennak, hailhevoded ma ’z oc’h ! Ha bremañ, digorit ho tiskouarn ha klevit mat ar pezh am eus da lavarout : evit gwir, va breudeur, emañ va mestr o verennañ amañ e-kichen, gant Valdes ha Kornelius. Hag ar gwin-mañ, aotrounez, ma c’hellfe kaozeal, a lavarfe deoc’h ar memes tra. Ha bremañ, tudjentil, va breudeur garet, kenavo.\nNeuze em eus aon emañ kouezhet e trap ar sorserion daonet-se, hag a zo brudet fall o-daou dre ar bed holl.\nHa pa vefe un den dianav din, truez am befe outañ. Deomp avat da gontañ, kement-mañ d’an Aotrou Rektor, da welout ha gouest e vo d’ober un dra bennak da saveteiñ Fostus.\nMe ’gred n’eus netra d’ober.\nGreomp ar pezh a c’hellomp atav.\nTremen a reont kuit.\nAr ouel a sav, hag e weler Fostus e-unan en e gambr-studi adarre. Noz eo.\nBremañ m’eo deut an noz, Fostus, stagomp ganti. Ha sentiñ a raio an diaouled ouzh hor gourc’hemenn ? Pedet hon eus anezho, ha graet profoù dezho hervez m’eo merket. (O sellout ouzh arouezioù treset war an daol). Er c’helc’h-mañ emañ anv Jehova, skrivet en tu mat hag en tu gin. Amañ emañ anvioù ar Sent, skeudennoù an oabl, arouezioù pep steredenn-red, en doare ma ranko an erevent sevel. Bez dispont eta, Fostus, ha chom start. Bremaik e weli pezh a c’hellez ober. (Studiañ a ra an arouezioù ur pennadig). Sint mihi dei Acherontis propitii Valeat numen triplex Jehovae ! Ignei, aerii, aquatani spiritus, salvete ! Orientis princeps Belzebub, inferni ardentis monarcha, et Demogorgon, propitiamus vos, ut appareat et surgat Mephistophilis, quod tumeraris : per Jehovam, Gehennam, et consecratam aquam quam nunc spargo, signumque crucix quod nunc facio, et per vota nostra, ipse nunc surgat nobis dicatus Mephistophilis !\nMefistofelez a zeu tre.\nKae kuit. Te ’zo re zivalav ! Kae kuit, ha deus en-dro gwisket dereatoc’h !\nMefistofelez a ya kuit.\nEvel-se ez eus galloud e komzoù ar sorserion ! Piv ne garfe bezañ ampart war o micher ? Pegen sentus eo ar Mefistofelez-se, pegen dilorc’h hag izel dirazon ! Ha kement-se, en un nebeut komzoù ! O, Fostus, amañ ivez out ur mestr ! Lakaat a rez an diaouled da blegañ !\nMefistofelez a zeu tre adarre, ur vantell\nhir en-dro dezhañ.\nPetra, Fostus, a fell dit e rafen ?\nGourc’hemenn a ran dit bezañ va mevel endra vevin, sentiñ ouzhin e pep tra, ha pa vefe da ober d’al loar kouezhañ eus an oabl, pe lakaat ar mor da veuziñ ar vro-mañ.\nMevel on d’an diaoul bras Lusifer. Hep e aotre n’hellan ket sentiñ ouzh un all. N’omp ket evit ober muioc’h eget ma c’hourc’hemenn.\nEñ eo neuze en deus graet dit dont amañ ?\nDeut on amañ pa felle din dont, hep aotre ebet.\nN’eo ket va c’homzoù eta o deus da rediet ?\nEo, Fostus. Ha c’hoazh n’eo ket evel ma kredez. Kement gwech ma klevomp unan bennak o saotrañ anv Doue, o stlabezañ ar Skriturioù, o tismegañsiñ e Salver, nijal a reomp davetañ gant ar spi da laerezh e ene divarvel. Anez, ne zeufemp ket, ha neb en deus c’hoant e teufe an diaoul d’e gaout n’en deus nemet un dra d’ober : nac’h an Dreinded Santel ha pediñ e don e galon Prins an Ifern.\nKement-se am eus graet. N’eus mui evidon mestr ebet nemet Satan. Dezhañ ec’h en em roan, korf hag ene. N’em eus ket aon da vezañ daonet. An Ifern evidon eo ar Baradoz. Lezomp, avat, ar gaoz-se, ha lavar din piv eo Lusifer.\nMestr bras ha rener meur an holl arc’houereed.\nHag eñ ne oa ket un ael gwechall ?\nEo, Fostus, ael muiañ-karet an Aotrou Doue.\nPenaos eta eo deut da vezañ Priñs an diaouled ?\nAl lorc’h eo a reas dezhañ koll e sked, ha bezañ stlapet gant Doue eus al lec’h uhelañ en Neñv betek goueled an Ifern.\nPiv eo ar re a vev gant Lusifer ?\nArc’houereed kaezh, hag a gouezhas gantañ, en em vodas gantañ a-enep Doue, o C’hrouer. Gant Lusifer omp daonet da viken.\nPelec’h emaoc’h daonet ?\nPerak eta out deut er-maez eus an Ifern ?\nE kement lec’h ma ’z an, emaon en Ifern. O siwazh din, me hag a welas dremm Doue, me hag a anavezas levenez an Neñv, bezañ rannet diouzh ar weledigezh-se, diframmet diouzh al levenez-se da viken ha da viken ! An dra-se nemetken eo an Ifern ! O, Fostus, arabat dit kenderc’hel gant ar goulennoù-se, a laka va ene paour da skrijañ gant ar spont !\nPenaos ! Mefistofelez bras a zo kement a geuz dezhañ da vezañ kollet ar Baradoz ? Sell ouzhin. N’on nemet un den, ha koulskoude, fae a ran war al levenez-se na dañvai mui biken. Kae da gemenn d’az mestr Lusifer ez on laouen da vervel hep anaout morse rouantelezh ar re eürus. Lavar dezhañ e taskoran dezhañ va holl ene. Ha ne c’houlennan en eskemm nemet un dra : kaout amañ, war an douar, pevar bloaz warn-ugent da vevañ er binvidigezh hag er blijadur. E-pad an amzer-se ra vezi atav em c’hichen, da reiñ din kement a c’houlennin, da ziskuliañ din kement tra am bo c’hoant da c’houzout, da wallgas va enebourion, da harpañ va mignoned, ha da vezañ bepred sentus pa gomzin. Kae kuit, kae da gaout da vestr Lusifer, ha deus en-dro amañ da hanternoz da zegas din ar respont.\nMont a ran, Fostus.\nHa pa ’m befe kement a eneoù ha ma ’z eus a stered, o reiñ a rafen holl evit Mefistofelez. Drezañ e vin brasañ impalaer ar bed. Mistri ar vro-mañ ne vint mistri ken nemet ma plij din. Bremañ m’ em eus tapet ar pezh a c’hoantaen, n’em eus mui netra d’ober nemet kemer va flijadur.\nAr ouel a gouezh.\nDa vezañ c’hoariet dirak ar ouel. Vakner hag ar Farouell a zeu tre.\nDeus amañ, ’ta, paotrig !\nPaotrig ! Paotrig ! Gwelet ec’h eus kalz a baotredigoù, dezho ur pezh barv e-giz va hini ?... Paotrig !\nLavar din, penn koad ma ’z out, kalz a beadra zo ganit ?\nYa da ! Peadra da vervel gant an naon !\nPaour kaezh klasker-bara ! Hag e kav tro da c’hoarzhin gant e baourentez ! N’en deus ket un tamm dilhad dereat war e gein, ha ken goullo eo e gof ma werzhfe e ene d’an diaoul evit un tamm kig-dañvad kriz.\nPenaos ! Va ene d’an diaoul evit un tamm kig-dañvad kriz ! Nann, nann, va mignon. En anv ar Werc’hez, e rankfe an tamm kig-dañvad-se bezañ poazh, hag hilienn vat gantañ war ar marc’had. Ma paean ker, e rankan bezañ servijet !\nNe garfes ket dont da vevel ganin ?\nDont da vevel ganit ! Ha penaos e vefen paeet ?\nPaeet mat e vefes. Pemp kant lur ar miz !\nBennozh Doue dit ! Ma rankan gortoz ar pemp kant lur-se, e vin debret a-raok gant al laou.\nDebret e vi ganto, pe e chomez da c’hortoz pe ne rez ket. Met bremañ, va faotr, kuit a ziotachoù ! Deus da vevel ganin evit seizh vloaz, pe e troin ar c’hwen a zo war da groc’hen e leoned hag e tigred, ha neuze e vi debret a-zevri-bev.\nMar don debret a-zevri, ne vin ket debret bev.\nMa ! (O reiñ dezhañ arc’hant.) Dal ar gwenneion-mañ.\nGwenneion ! Ha d’ober petra e roez din gwenneion ! N’int ket fall da gaout evelato ! (Lakaat a ra an arc'hant en e c’hodell).\nHa bremañ, en em werzhet ec’h eus d’an diaoul, hag a erruio d’az kerc’hat pa garo.\nAR FAROUEL (o klask reiñ an arc’hant en-dro)\nTa, ta, ta ! Dal da wenneion en-dro. N’em eus ket ezhomm anezho ken.\nN’o c’hemerin ket avat.\nO lakaet ec’h eus ez kodell. Mir anezho !\nO zennet em eus eus va godell. Dal anezho !\nEmaon o vont da c’hervel daou ziaoul d’az pakañ. He ! He ! Baliol ha Belc’her ! .\nN’em eus ket ezhomm eus Baliol ha n’em eus ket ezhomm eus Belc’her ! Ma teuont amañ e welint pezh n’o deus gwelet biskoazh abaoe ma ’z int diaouled. Ha ma lazhfen unan anezho, petra ’vo lavaret goude ? « Ne welez ket hennezh gant e vlev fuilhet hag e varv hir ? Hennezh en deus lazhet un diaoul ! » Hag e vo graet « Lazh-Diaoul » ac’hanon dre ar barrez !\nDaou ziaoul z zeu tre. Ar Farouell a red\na bep tu, spouronet.\nBaliol ha Belc’her, — kit kuit diouzhtu !\nAn diaouled a ya kuit.\nPenaos ! Aet int kuit ? Ra ’z aint d’an Ifern ! Gwelet ec’h eus o ivinoù ? Bez’ e oa un diaoul hag un diaoulez. Me ’oar penaos o anaout : an diaouled o deus kerniel, hag an diaoulezed a zo karnoù givri dezho.\nNe vern, va faotr, deus ganin.\nMa ’z an da vevel ganit, ha deskiñ a ri din penaos gervel Belc’hol ha Balier ?\nDeskiñ a rin dit mont da n’eus forzh petra a giri : ki, kazh, logodenn pe razh.\nUr C’hristen o vont da gi, da gazh pe da logodenn ! Nann, nann, me ’garfe mont da c’hwenenn, d’ur c’hwenenn vihan vihan. Neuze eo e lakafen tud a anavezan da zañsal !\nDont a ri, pe ne ri ket ?\nMet Vakner, klev ’ta...\nHo ! Ho ! Baliol ha Belc’her !\nVakner, Vakner ! Lez Bano ha Porc’hell da vont da gousket !\nGra « Aotrou Vakner » ac’hanon, lakepod, ha ra chomo da lagad kleiz peget ouzh seul va zroad dehou, gant quasi vestigiis nostris insistere.\nPeseurt gregach a zeu gant hemañ ? N’eus forzh, bremañ e rankan bezañ e servijer.\nMont a reont kuit.\nAr ouel o sevel a ziskouez Fostus en e gambr-studi.\nBremañ, Fostus, daonet out, ha n’hellez mui bezañ salvet. Petra ’dalv dit neuze soñjal e Doue hag e traoù an Neñv ? A-walc’h, a-walc’h gant ar soñjezonoù-se, na reont nemet kreskiñ da zizesper ! E Belzebub hepken e rankez fiziout. War-raok eta gant an hent ac’h eus dibabet ! Perak termal ? Petra eo se, o kornal atav em diskouarn : « Lez an achantouriezh ha distro da Zoue ? » Ya, Fostus, da Zoue !... Penaos ?... Ne gar ket ac’hanout ! An Doue a servijez eo c’hoantegezh da galon. D’an Doue-se eo e savin un aoter hag un iliz, ha kinnig a rin dezhañ gwad bugale vihan.\nAn Ael Mat hag an Drougael en em ziskouez.\nFostus, dilez an arz milliget-se.\nKeuz d’ar pec’hed, pedennoù, pinijenn, petra eo nemet avel ?\nAn avel az kaso, Fostus, d’ar Baradoz !\nSorc’hennoù, tresoù, huñvreoù nemetken, da zistrujañ skiant an dud a feiz !\nFostus, soñj en Neñvoù, soñj en eürusted peurbadus !\nNann, Fostus, soñj en enorioù hag er binvidigezh!\nAn Aelez a steuz.\nPinvidigezh ! Rouantelezhioù ar bed a vo din, peogwir e vo Mefistofelez atav em c’hichen. Pe Zoue a c’hell ober droug. dit, Fostus ? Bez dispont. Bez hep arvar. Deus. Mefistofelez, deus da gas din keloù drant a-berzh Lusifer. Ha n’eo ket c’hoazh hanternoz ?\nKlevout a reer hanternoz o seniñ, Mefistofelez\na zeu tre.\nBremañ, ro din respont da vestr Lusifer.\nServijañ a rin Fostus keit ha ma vevo, ma fell dezhañ gwerzhañ e ene.\nHa n’eo ket kollet va ene ?\nE werzhañ a rankez a-zevri-kaer, dre ul lizher skrivet gant da wad. Setu aze gourc’hemenn Lusifer. Anez, ez an kuit.\nChom, Mefistofelez. Met lavar din, pe vad a raio va ene d’az mestr ?\nKreskiñ e rouantelezh.\nHag evit se hepken e tempt ac’hanomp ?\nDa skañvaat hor poanioù e kollomp re all.\nPoanioù hoc’h eus eta ?\nPoanioù brasoc’h, Fostus, eget ma c’hellfes kompren ! Met lavar din, ne werzhi ket da ene ? Ne vin ket da vevel, da sklav, da reiñ dit kement a c’hellez c’hoantaat, ha muioc’h ?\nEo, Mefistofelez, kemer va ene.\nNeuze, Fostus, toull da vrec’h hep spont, da ouestlañ da Satan, d’an deiz merket, da ene. Hag e vi ken bras ha va mestr (a-gostez) evit ur pennad !\nFOSTUS (o sankañ ur gontell en e vrec’h)\nSell, Mefistofelez, dre garantez evidout, gloazañ a ran, va brec’h, ha gant va gwad e ouestlan va ene da Lusifer, mestr ha rener an noz peurbadus ! Sell ! Emañ ar gwad o redek !\nN’eo ket a-walc’h. Bremañ e rankez skrivañ.\nHag a rin. (O skrivañ). Met, Mefistofelez, sonnañ a ra ar gwad, ha ne c’hellan ken skrivañ.\nGortoz. Ez an da gerc’hat dit tan d’e deuziñ en-dro.\nPerak e sonn va gwad ? Nac’h a ra, moarvat, skrivañ ar gerioù daonet-se ! Perak ne red ket ? (O lenn). « Me, Yann Fostus, doktor, a ro va c’horf ha va ene... » Aman on chomet a-sav. Daoust ha n’eo ket va ene din-me ?... Skrivomp eta.\nMefistofelez a zeu en-dro, o tegas gantañ ur\nAmañ ’z eus tan. Deus, Fostus.\nBerañ a ra ar gwad adarre. Bremañ ne vint ket pell. (Skrivañ a ra).\nPetra ne rafen ket da gaout e ene ?\nGraet eo. Echu eo al lizher. Fostus, roet ec’h eus da ene d’an diaoul. (O sellout ouzh e vrec’h). Petra eo se ? Petra ’zo merket war da vrec’h ? « Homo, fuge ». Tec’hout ? Ha da belec’h ? Mar deo da Zoue, stlapet e vin gantañ en Ifern. (O sellout adarre.) Nann, touellet e oan. N’eus netra merket amañ. « Homo fuge ». Ne vern ! Ne vern !\nTraoù a gerc’hin da blijout dezhañ !\nMont a ra kuit, hag e teu en-dro gant diaouled, hag a laka kurunennoù, bravigoù ha dilhad kaer dirak Fostus, hag a ya kuit goude.\nLavar din, Mefistofelez, petra eo kement-se ?\nNetra, nemet da ziskouez dit pezh a c’helli kaout hiviziken.\nTalvezout a ra neuze mil ene. Setu amañ al lizher. Gwerzhañ a ran drezañ va c’horf koulz ha va ene. Ret e vo dit avat derc’hel d’az promesaoù.\nDre an Ifern ha Lusifer, touiñ a ran seveniñ penn-da-benn kement a zo merket.\nNeuze, selaou ! (O lenn). « War an divizoù da heul. Unan, Fostus a c’hel!o bezañ un arc’houere. Daou, bez’ en devo Mefistofelez da vevel. Tri, Mefistofelez a raio dezhañ hag a zegaso dezhañ ne vern petra a c’hoantaio. Pevar, bez’ e chomo e ti Fostus hep bezañ gwelet gant den. Pemp, en em ziskouez a raio da Fostus, ne vern pegoulz hag e ne vern pe stumm. Me, Yann Fostus, a ro va c’horf ha va ene da Lusifer, Priñs ar Sav-Heol, ha d’e gannad Mefistofelez. Hag ez asantan bezañ kaset ganto d’an Ifern, a-benn pevar bloaz war-nugent ac’han, gant m’o devo dalc’het mat d’an divizoù merket. Sinet ganin, Yann Fostus. »\nAl lizher-se a gemerin eta ?\nKemer, ha gra gantañ pezh a giri ! (Reiñ a ra al lizher).\nHa bremañ, Fostus, ez on da vevel.\nLavar din neuze, pelec’h emañ an Ifern ?\nDindan an Neñv.\nYa, met pelec’h ?\nN’en deus na lec’h na ment. E-lec’h m’emaomp emañ, e-lec’h m’emañ e rankomp bezañ.\nGortoz, hag e weli !\nKavout a ra dit e vin daonet ?\nEmañ al lizher em dorn. Ha n’ec’h eus ket sinet ? Ha n’ec’h eus ket roet da ene da Satan ?\nEo, ha va c’horf ivez war ar marc’had ! Petra ’vern ? N’on ket sot a-walc’h da grediñ, emichañs, ez eus poanioù da c’houzañv goude ar marv ! Sorc’hennoù goullo, koñchoù gwrac’hed kozh !\nHa n’on ket amañ da brouiñ dit ar c’hontrol ? Rak daonet on, hag emaon en Ifern.\nAn Ifern ! Mar deo amañ an Ifern, laouen on da vezañ daonet !\nAR OUEL A GOUEZH\nAr ouel o sevel a ziskouez kambr-studi Fostus. Emañ Fostus ha Mefistofelez o paouez dont e-barzh, gwisket e-giz beajourion.\nTost pevar bloaz warn-ugent ! Hag e teuan en-dro d’ar gêr ! (O sellout tro-war-dro). Chomet eo pep tra evei gwechall ! Evel na vije bet netra e-pad an holl amzer-se ! Pevar bloaz warn-ugent o redek ar bed, eus broioù skornet an hanternoz betek broioù an hañv peurbadus ! Pevar bloaz war-ugent ! Nag a dud am eus gwelet, ha me deut-mat hag enoret e pep lec’h ! Kement plijadur a c’hell mab-den tañva am eus tañvaet ! Gwalc’het eo bet va holl c’hoantegezhioù ! Renet em eus, karet em eus, hag ar pep c’hwekañ holl, anavezet em eus ! Penaos neuze, n’on ket bet eürus ? Penaos e fell din neuze atav kaout muioc’h, evel unan a glask beuziñ er gwin e c’hlac’har, hag a rank evañ, evañ, evañ bepred ! (O treiñ etrezek Mefistofelez). Pa sellan ouzh an oabl, keuz am eus d’ar pezh am eus graet. Da villigañ a ran neuze, Mefistofelez. Rak o reiñ din kement levenez a zo er bed, laeret ec’h eus diganin al levenez hep par !\nHag e kav dit, Fostus, eo ken brav-se levenez ar Baradoz ? Kred ac’hanon, n’eo ket ken kaer ha te, n’eo ket ken kaer hag an disterañ eus an dud a vev war an douar.\nDaoust ha ne voe ket graet ar Baradoz evit an den ? An den neuze a zo gwelloc’h egetañ.\nMar boe graet evit an den, e voe graet evidon ! A, siwazh din, bremaik em bo keuz !\nYa, dit da gaout keuz, Fostus, Doue en devo truez ouzhit.\nKollet out, Fostus. Doue n’en devo ket truez.\nPiv a hiboud e pleg va skouarn ez on kollet ? Ha pa vefen dek gwech gwashoc’h, Doue a c’hellfe c’hoazh trueziñ ouzhin, m’em befe keuz.\nGwir eo, met n’ez pezo keuz biken.\nKen kalet eo deut va c’ha!on, ma n’hellan mui kaout morc’hed ! A-vec’h ma c’hellan distagañ ar geriou-mañ : feiz, silvidigezh, baradoz. Dalc’hmat emañ o strakal evel ar gurun e-barzh va fenn : « Daonet out, Fostus ! » Ha dirak va daoulagad e welan kontilli, klezeier, fuzuilhoù, lakaet aze evidon d’en em lazhañ. Ha gwir, en em lazhañ pell ’zo am bije dleet !... Ha padal, perak en em lazhfen ? Perak e sankfen evel un digalon en dizesper ? Ar pezh a zo graet a zo graet. Fostus, arabat dit plegañ ! Bras eo an douar, ha meur a dra ’zo c’hoazh na anavezez ket. Deus, Mefistofelez, va mignon. Respont din, evel m’ec’h eus respontet ken alies : piv en deus graet ar bed ?\nYa, Mefistofelez, lavar din.\nTevel a rankan.\nPenaos, ne responti ket ! Ret eo dit respont ! Ha n’out ket va mevel, va sklav, a dle ober kement tra a blij din ?\nEo, kement tra ha n’eo ket a-enep hor rouantelezh. Soñj en Ifern, Fostus, rak daonet out !\nFostus, soñj e Doue, a grouas ar bed !\nLavaret em eus !\nMont a ra kuit.\nYa, kae kuit, diaoul fallakr, d’az Ifern milliget, te hag ac’h eus kollet va ene paour ! Siwazh ! Re ziwezhat eo ! Re ziwezhat !\nAn Ael Mat hag an Drougael en em\nRe ziwezhat !\nMorse n’eo re ziwezhat.\nDistro da Zoue, ha drailhet e vi e tammoù gant an diaouled.\nDistro da Zoue, ha ne c’hellint netra a-enep dit.\nJezuz-Krist, va Salver, ha saveteiñ a ri ac’hanon ?\nDa vezañ c’hoariet dirak ar ouel.\nROBIN (o tont tre, ur pikol levr gantañ dindan e gazel).\nO, o, o ! Un taol kaer am eus graet. Laeret em eus unan eus levrioù an Doktor Fostus, hag e c’hellin gantañ ober traoù burzhudus. Bremaik e vo gwelet. Meur a unan ’zo er barrez ha na oar ket petra ’zo e gortoz evitañ !\nJakez a zeu tre.\nHe, Robin ! Me ’zo bet o klask ac’hanout e-pad div eur ! Kaset on gant hor mestr da lavarout dit dont d’e gaout diouzhtu, rak labour a zo d’ober. Hast afo ma karez. Droug bras a zo ennañ.\nLavar d’ar mestr mont da sutal, pe me ivez a gavo labour dezhañ da ober hep dale. Ha te, diwall! Na zeu ket re dost ! Amañ ’z eus ganin peadra da lakaat ac’hanout da vlejal.\nPetra ’rez gant al levr-se ? Te ’oar lenn ?\nMe ’oar lenn a-walc’h da vont pinvidikoc’h eget hor mestr pa blijo din, Jakez.\nPeseurt levr eo hennezh ?\nSpontusañ levr a zo bet graet biskoaz e traoñ an Ifern !\nGant al levr-se e c’hellez gervel an diaouled ?\nYa, hag ober a bep seurt traoù all ouzhpenn. Mar karan e c’hellan mezviañ ac’hanout gant gwin-ardant e ne vern pe davarn eus ar vro.\nAn dra-se a c’hellan ober va-unan.\nAnaout a rez Jaketa, da hini gozh, ha n’he deus mui ezhomm ac’hanout ? Ma ! Gant al levr-mañ, mar karez, e viot dimezet warc’hoazh.\nO, Robin, va mignon ! Neuze on kontant da reiñ d’an diaoul bara-kerc’h da zebriñ bemdez betek e varv.\nMet, Jakez, un dra a rankez da ober evidon ivez. (O tennañ ur c’hobeled arc’hant eus brennid e borpant). Me ’m eus laeret ar c’hobeled-mañ en davarn bremaik. Dalc’h anezhi betek ma c’houlennin.\nJAKEZ (o kuzhat ar c’hobeled en e chupenn).\nMet, Robin, amañ ’mañ an tavarnour o tont warnomp !\nBez dinec’h ! Me ’ouezo penaos mont dezhañ gant va levr !\nAn tavarnour a zeu tre.\nDemat, aotrou tavarnour. Paeet oc’h bet, a gredan, ha paeet mat. Deus, Jakez.\nDeport, va faotr. Arabat mont kuit ken buan. Moarvat ec’h eus gwelet ur c’hobeled arc’hant hag a oa em zi n’eus ket pell.\nUr c’hobeled arc’hant ? Jakez, te ac’h eus gwelet ur c’hobeled arc’hant ? Ma, aotrou tavarnour, ma kav deoc’h eo me al laer, e c’hellit furchal ac’hanon.\nHag a rin.\nFurchal a ra Robin.\nPetra ’lavarit bremañ ?\nMe ’garfe lavarout ur ger d’ar paotr-mañ ivez.\nAn tavarnour a ya war-du Jakez, hag a\nro ar c’hobeled da Robin hep bezañ gwelet.\nMa, aotrou, furchit kement ha ma kirit ! (An tavarnour a furch anezhañ). Gwelout a rit ? N’hoc’h eus ket mezh da damall tud onest, hag a varvfe kentoc’h eget ober ul laeroñsi !\nEmañ va gobeled gant unan ac’hanoc’h.\nHailhon ma ’z oc’h ! Me a zesko deoc’h livañ gevier. Ma a zesko deoc’h. (O kregiñ ennañ dre e zivskoaz hag ouzh e lakaat da dreiñ). Troit ho kein, pe... (O reiñ ar c’hobeled da Jakez)..... en anv Belzebub !\nAN TAVARNOUR (oc’h en em zifrietañ)\nAlo, alo, petra ’fell dit, lakepod ?\nBremaik e welot petra ’fell din. (O lenn en e levr.) « Sanciobolurum Periphrasticon... » Gortozit aotrou tavarnour. (O lenn.) « Polypragmos Belseboram framanto pacostiphos tostu... Belzebub ! »\nBelzebub a zeu tre hag a zistag taolioù\nbazh gant an tri.\nRedek a reont saouzanet a bep tu. Belzebub\na ya kuit.\nO nomine Domini ! Petra ac’h eus graet, Robin ? Pardonit ac’hanon, paotred ! Bremañ e welan mat n’eo ket c’hwi hoc’h eus laeret va gobeled .\nPeccatum peccatorum ! Amañ emañ ho kobeled, tavarnour. (O reiñ ar c’hobeled dezhañ.)\nMisericordia pro nobis ! Petra ’rin bremañ ? Aotrou an Diaoul, ho pet truez ouzhin, ha ne laerin mui biken hini ebet eus ho levrioù.\nBelzebub a zeu tre adarre.\nMe, hag a wel bemdez roueed hag impalaerion o stouiñ dirazon, lavarout em eus ranket dont, galvet gant seurt lamponed ! Deut on amañ war an avel eus Konstantinopl, netra nemet da gaout tri c’hanfard lous !\nBiskoazh kemend-all ! Eus Konstantinopl ! Naon hoc’h eus, emichañs ! Bez’ e c’hellit koaniañ e tavarn an aotrou-mañ evit c’hwezek real.\nEvit ober goap din, paotr, e lakaan ac’hanout da vont e korf ur marmouz. Ha te, paotr (da Jakez), e korf ur c’hi.\nRobin ha Jakez a dec’h spontet diouzh un\ntu, ha Beizebub a ya kuit diouzh an tu all.\nAN TAVARNOUR (hag a zo chomet sabatuet, azezet war bevenn aï leurenn, — o vont kuit en ur sammañ e c’hobeled)\nKrediñ a rafen n’eo ket an diaouled ken fall ha ma lavarer, pa c’hellont resteurel o zraoù d’an dud onest, ha kastizañ al laeron !\nPa sav ar ouel, emañ Vakner e-unan e-kreiz kambr-studi Fostus.\nMe ’gav din emañ va mestr o vont da vervel hep dale, rak roet en deus din e holl vadoù. Ha koulskoude, ma vefe ken tost d’ar marv, ne vefe ket atav oc’h evañ, o festañ hag o ribodal e-touez ar studierion, evel m’emañ oc’h ober d’an eur-mañ end-eeun. Souezhet on gantañ. War washaat ez a bemdez. Sell ! Amañ ’maint o tont. Moarvat eo echu ar banvez !\nMont a ra kuit, ha Fostus a zeu tre, gantañ\ndaou studier ha Mefistofelez.\nAotrou Doktor Fostus, peogwir e oamp o kaozeal diwar-benn ar merc’hed, deut eo da soñj dimp penaos an hini goantañ anezho holl, war a lavarer, e oa Helena ar C’hresianez. Ho pet ar vadelezh eta, Aotrou Doktor, da ziskouez dimp an itron gaer-se. Ho trugarekaat a rafemp kalz.\nAotrounez, o vezañ ma karan ac’hanoc’h ha m’on boas atav da ober plijadur d’am mignoned, e tiskouezin deoc’h an itron dispar-se, evel end-eeun ma edo e bleun he yaouankiz.\nSkeudenn Helena en em ziskouez.\nNe gavan ket a c’herioù da veuliñ he c’hened.\nN’eo ket souezh e chomas ar C’hresianed dek vloaz oc’h ober brezel eviti.\nHa bremañ m’hon eus gwelet gant hon daoulagad ur burzhud, dereat e vefe mont kuit. Bennozh Doue deoc’h, aotrou. Gloar hag enor deoc’h da virviken.\nKenavo, aotrounez. Ha deuit en-dro dizale.\nAr studierion a ya kuit. An den kozh a zeu tre.\nDoktor Fostus, Doktor Fostus, o ma c’hellfen distreiñ ac’hanout diwar an hent fall ac’h eus dibabet ! Amzer ac’h eus c’hoazh da sellout ouzh ar Baradoz hag an eürusted peurbadus. Da galon a c’hell teneraat. Daeroù a c’hellez c’hoazh skuilhañ, daeroù war da dorfedoù euzhus, war da bec’hedoù hudur, o deus breinet ha kontammet da ene ! Divent, Fostus, eo trugarez Hor Salver, an hini a ro e gig hag e wad da saveteiñ an holl bec’herion.\nPelec’h emaout, Fostus ? Ha petra ac’h eus graet ? Daonet out, Fostus, daonet ! Dizesper ha marv ! An Ifern a c’houlenn e breizh ha gant mouezh ar gurun e lavar dit : « Deus, Fostus, echu eo ! » Ya, echu e vo bremaik.\nMefistofelez a ro dezhañ ur gontell.\nGortoz, Fostus, gortoz, a-raok en em lazhañ ! Gwelout a ran un ael a-zioc’h da benn, gantañ ul lestr karget a c’hras prizius, ha darev d’he silañ e-barzh da galon. Goulenn truez eta. Kas kuit an dizesper.\nVa mignon, da gomzoù a ra vad d’am ene kaezh. Lez ac’hanon da soñjal ur pennadig c’hoazh em pec’hedoù.\nMont a ran, Fostus, mont a ran glac’haret. Diskaret out, siwazh, kaset da get gant an dizesper.\nAn den kozh a ya kuit.\nPelec’h emañ an druez ? Keuz am eus d’am pec’hed. Hag aet eo pep spi diouzhin koulskoude. An Ifern hag ar Barados a stourm em bruched ! Da bellaat ar marv, petra ne rafen ket !\nTrubard ! Din-me eo da ene ! Disentet ec’h eus ouzh va mestr Lusifer. Lavar ur ger muioc’h, ha drailhañ a ran da gorf.\nKlev, Mefistofelez. Plegañ a ran. Goulenn a ran pardon ouzhit hag ouzh da vestr. Ma ne gredez ket, prest on da sinañ gant va gwad adarre al lizher am eus graet gwechall.\nGra neuze, ha buan, gant aon na c’hoarvezfe c’hoazh gwashoc’h ganit.\nHag ouzhpenn, da bediñ a ran da gastizañ an den kozh-se, en deus kredet dont betek amañ d’am c’huzuliañ fall.\nBras eo e feiz. N’hellan netra a-enep e ene. Met pezh a c’hellin ouzh e gorf a rin sur mat.\nUn dra all, va mevel karet, a c’houlennin diganit. An Helena-se, am eus damwelet bremaik, me a garfe he c’haout em c’hichen, ma c’hellin ankounac’haat gweIIoc’h va stad, ma vo aesoc’h din chom feal da Lusifer.\nDa c’hoant, Fostus, en dra-mañ evel e pep tra, a vo graet.\nAn den kozh a zeu tre adarre.\nFostus, Fostus, den daonet ha fallakr, serriñ a rez da ene ouzh ar c’hras. Hep dale pell, siwazh, e vi barnet.\nDiaouled a zeu tre hag a grog en den kozh.\nEmañ Satan o vont da voureviañ va c’horf. An tan-se eo a amprouo va feiz. Va feiz, Ifern divalav, a vezo trec’h ! Sellit, diaouled lorc’hus, an aelez o vousc’hoarzhin din. It kuit, rak mont a ran davet va Doue !\nEn em ziframmañ a ra a-dre skilfoù an\ndiaouled hag ar ouel a gouezh.\nDa vezañ c’hoariet dirak ar ouel. Valmer hag ar mare’heger a zeu tre.\nNann, nann, nann. pa lavaran dit n’emañ ket va marc’h da werzhañ !\nNe glevit ket, aotrou ? Kaset em eus ganin pemp mil lur da brenañ ho marc’h.\nRe varc’had-mat eo. Ma werzhañ anezhañ, e rankan kaout c’hwec’h mil lur.\nSiwazh, aotrou, n’em eus ket. Ha koulskoude c’hoant am eus da gaout ho marc’h. Ha lavaret hoc’h eus bremaik n’ho poa ken ezhomm anezhañ. Perak ne fell ket deoc’h e werzhañ ?\nAr pemp mil lur a zo ganit ?\nAR MARC’HEGER (o tennañ arc’hant eus e c’hodell}.\nAmañ emaint, aotrou.\nVAKNER (o kemer an arc’hant)\nMa ! peogwir out ur paotr onest, hag ec’h eus ur wreg ha bugale, ar marc’h a zo dit. Va mevel a roio anezhañ dit pa giri. Met un dra a rankez klevout da gentañ : arabat mont en dour gant al loen-se.\nPenaos, n’hellan ket reiñ dezhañ dour da evañ ?\nRo dezhañ dour da evañ kement ha ma kiri. Met arabat, a lavaran, kas anezhañ e-barzh an dour. Pa gavi ur c’hleuz pe ur wazh-dour dirazout, lak anezhañ da lammat dreist pe da vont e-biou. Mod all out kollet.\nSoñj am bo, aotrou. Ha bremañ, ez an da gerc’hat va marc’h. Kenavo.\nAr marc’heger a ya kuit.\nPeogwir eo bet roet ar marc’h-se gant an diaoul, koulz eo din e werzhañ, hag echuiñ diouzhtu gant an diaouled hag an diaoulerezh. Kerkent ha ma vo marv va mestr Fostus, — ha ne bado ket pell bremañ, — ez in kuit eus ar vro-mañ hag e prenin ur maner gant e arc’hant. Neuze avat e vin un aotrou bras.\nMefistofelez a laka e benn er-maez en tu\ndehou eus al leurenn.\nA gav dit, lakepod ?\nKuzhat a ra e benn diouzhtu.\nVAKNER (o sellout tro-war-dro).\nA gav din ? Piv en deus komzet ?\nMont a ra en tu dehou. Mefistofelez a laka e\nbenn er-maez en tu kleiz.\nTeuziñ a raio da vadoù, evel m’eo teuzet ar pemp mil lur ac’h eus bet evit da varc’h.\nKuzhat a ra e benn diouzhtu adarre.\nVAKNER (o vont en tu kleiz)\nHola ! Hola ! Piv ’zo aze ?... N’eus den ! Huñvreal a ran... Teuziñ a raio va madoù evel m’eo teuzet ar pemp mil lur am eus bet ! (O furchal en e c’hodell, e-lec’h m’en deus lakaet e arc’hant, hag o tennañ un dornadig plouz er-maez.) Harz al laer ! Harz al laer ! Hennezh a oa en em glevet gant an diaoul da laerezh va marc’h diganin ! Harz al laer !\nMont a ra kuit en ur redek. Ar marc’heger\na zeu tre dre an tu all, gleb-teil hag o leñvañ.\nHe ! He ! Lavaret en doa din koulskoude ! Met evel un azen ma ’z on, n’em eus ket selaouet outañ ! Lavaret en doa din : arabat mont en dour gant ar marc’h-se. Ha me, o krediñ en doa graet goap din, pe e oa ur perzh burzhudus bennak gant al loen, kentañ tra am eus graet eo lammat war e gein, ha yao d’ar stank a zo e-kichen an iliz ! Ne oan ket a-vec’h e-kreiz ar stank, ma ’z eo aet va loen da netra, ha me ’m eus en em gavet a-c’haoliad war un torchad kolo, ha n’ouzon dare penaos n’on ket bet beuzet. Met me ’zo o vont da glask an hini en deus gwerzhet ar marc’h din, ha me am bo va femp mil lur en-dro, me am bo va femp mil lur, pe...\nVakner a zeu tre.\nHa, amañ ’mañ al laer !\nLaer ! Laer ! Pemp mil lur, pemp mil lur evit un torchad kolo !\nLaer ! Laer ! Kaerañ marc’h ’zo er vro evit ur guchennig plouz !\nRo din va femp mil lur !\nVAKNER (o tistagañ ar palvad dezhañ)\nDal da bemp mil lur !\nEn em gannañ a reont, hag an eil o redek warlec’h egile, ez eont kuit. O c’hlevout a reer oc’h en em gannañ c’hoazh ur pennad e tu ar c’hoariva.\nAr ouel a sav. Emañ Fostus en e gambr-studi gant daou skolaer kozh.\nSiwazh, aotrounez !\nPetra a c’hoarvez gant Fostus ?\nSiwazh, va mignon kozh, ma vijen chomet ganeoc’h amañ, em bije hir amzer c’hoazh da vevañ. Bremañ avat a rankan mervel da viken ! Sellit ! Ne zeu ket ? N’emañ ket o tont ?\nPetra ’lavar Fostus ?\n’M eus aon eo aet klañv e spered dre vezañ re e-unan.\nNeuze ez eus medisined hag a c’hell e bareañ. (Da Fostus.) Peseurt droug en deus Fostus, peseurt kleñved ?\nKleñved ar pec’hed marvel, en deus breinet va c’horf ha va ene.\nSellit ouzh an neñv, Fostus. Aze ez eus konfort evit an holl.\nEvidon n’eus ket. An naer a demptas Eva a c’hell bezañ pardonet, met Fostus, eñ, ne c’hell ket, Aotrounez, klevit ac’hanon, m’ho ped, ha n’ho pet ket aon rak va c’homzoù. Va anazevet hoc’h eus amañ gwechall, d’an amzer ma vezen ganeoc’h o studiañ. C’hwek e kavan soñjal en amzer-se. Ha koulskoude, aotrounez, e karfen bezañ chomet atav dizesk, hep bezañ digoret levr biskoazh. Ar burzhudoù am eus graet a zo brudet dre ar bed holl, hag en abeg dezho end-eeun em eus kollet ar bed holl, hag an Neñv, kador an Aotrou Doue, rouantelezh ar re eürus, bro al levenez peurbad. Hag e rankan chom en Ifern da viken, en Ifern..., ya..., da viken !... Va mignoned, petra a c’hoarvezo gant Fostus, en Ifern, da viken ?\nGalvit an Aotrou Doue, Fostus.\nAn Aotrou Doue ! An Aotrou Doue am eus nac’het ! An Aotrou Doue am eus graet fae warnañ e pep giz ! Gouelañ a rafen, met an diaoul a zalc’h war va daeroù. Skuilhañ a rafen va gwad, pa n’on ket evit gouelañ ! Va buhez ha va ene ! O..., derc’hel a ra war va zeod. Me ’garfe sevel va daouarn. Met sellit, derc’hel a ’ra va divrec’h !\nPiv, Fostus ?\nMefistofelez ! Aotrounez, gwerzhet em eus va ene dezhañ, hag ac’hano e teue va holl c’halloud !\nDoue ra viro !\nDoue ra viro, ya ! Met Fostus en deus graet an torfed-se. Evit kaout plijadur e-pad pevar bloaz warn-ugent em eus kollet ar blijadur hag al levenez a bad bepred. Skrivet em eus ul lizher, sinet gant va gwad. Echu eo ! Deut eo ar c’houlz merket, hag emañ o tont d’am c’herc’hat.\nPerak n’hoc’h eus ket komzet dimp a-raok ? Amzer hor bije bet da bediñ.\nAlies em eus soñjet hen ober. Met an diaoul a ginnige drailhañ va c’horf kement gwech ma venegen anv Doue. Ha bremañ eo re ziwezhat. It kuit, aotrounez, gant aon na varvfec’h ivez.\nPetra ne rafemp ket evit saveteiñ Fostus ?\nNa gomzit ket ac’hanon. It kuit, va mignoned kaezh.\nDoue a roio din nerzh. Chom a rin.\nNann, deomp en tu all, da bediñ evitañ.\nYa, pedit evidon, pedit. Ha ne vern pe drouz a glevit, na zeuit ket amañ. Rak netra n’hell mui va saveteiñ.\nPed ivez, Fostus. Bras eo trugarez Doue.\nDoue d’ho pinnigo, aotrounez, evit ho madelezh em c’beñver. Ma vevan c’hoazh warc’hoazh vintin, ez in d’ho kwelout. Ma ne ran ket, neuze e vin en Ifern.\nAN DAOU SKOLAER\nDoue d’ho pinnigo, Fostüs.\nMont a reont kuit. An horolaj a sko unnek taol.\nA, Fostus, n’ec’h eus mui bremañ nemet un eur da vevañ, ha goude, bezañ daonet da viken. Chomit a sav, stered a dro atav en oabl, ma na vo mui a amzer, ma na zeuio ket hanternoz. Heol, lagad kaer ar bed, sav, ma vezo deiz bepred. Pe neuze, ra vo an eur-mañ ur bloavezh, pe ur miz, pe ur sizhun, pe un devezh, dit da c’hallout kaout keuz, ha da vezañ salvet ! Kerzhit goustad, goustad, kezeg an noz ! Bepred e tro ar stered. Redek a ra an amzer. Skeiñ a raio an horolaj. Dont a raio an diaoul, ha Fostus a vo daonet — O, me ’fell din lammat betek va Doue ! — piv a zalc’h ac’hanon ? — O, sellit, sellit, gwad ar C’hrist en oabl o tiverañ. Gant un dakenn, un dakennig hepken e vefen salvet ! A Krist ! — Nann, nann, na rog ket va c’halon pa lavaran anv ar C’hrist, anv va Doue ! E c’hervel a fell din ! A, Satan, truez ! — Pelec’h emañ ? Ne welan ken ! A aze emañ, aze emañ ar C’hrist ! Astenn a ra din e zivrec’h !... E zremm a zo kounnaret ! Menezioù, deuit, deuit, kouezhit war va fenn, d’am c’huzhat ma c’hellin tec’hout diouzh kounnar Doue ! Nann, nann ! O ma vefe un islonk en douar ! Ne zigoro ket ! Ne roio ket herberc’h din. O stered, c’hwi a rene en oabl pa voen ganet, stered hoc’h eus graet an holl vad hag an holl zroug a zo bet en buhez, grit ma vezin kuzhet e-kreiz ar goabrenn-se, a dremen warnoc’h, ma vo teuzet va c’horf en aer ha ma c’hello va ene kaezh sevel betek an Neñv !\nAn horolaj a sko an hanter-eur.\nUn hanter-eur ! Bremaik e vo echu ! O Doue, ma ne fell ket deoc’h va degemer, da vihanañ, lakait un termen d’am poanioù ! Ha n’hoc’h eus ket skuilhet ho kwad evidon ivez ? Ra chomin en Ifern mil vloaz, milmilion vloaz, gant ma vezin salvet en diwezh ! Ha n’eus fin ebet da boanioù an eneoù daonet ? Perak hoc’h eus roet din un ene ? Perak eo divarvel an ene hoc’h eus roet din ? O, ma vefen ul loen ! Eürus eo al loened ! Pa varvont, ez int kaset da get, ha ne van spered ebet war o lerc’h da c’houzañv ! Milliget ra vo ar gerent o deus roet din ar vuhez ! Nann, milliget ra vezin va-unan ! Milliget ra vo Satan, en deus laeret diganin eürusted an Neñv !\nAn horolaj a sko hanternoz.\nO, skeiñ a ra, skeiñ a ra ! va c’horf, ra vezi koazhet, beuzet en ul latar, pe kaset e vi d’an Ifern !\nKurun ha luc’hed.\nVa ene, ra vezi skuilhet e takennoùigoù dister, da gouezhañ er mor bras, ’lec’h ne vi ket kavet !\nDiaouled a zeu tra.\nDoue, Doue ! Na sell ket ouzhin ken ferv ! Naered euzhus, va lezit c’hoazh ur pennad ! Ifern, na zigor ket da javedoù spontus ! Na zeu ket, Satan ! Me ’zevo va levrioù ! — A, Mefistofelez !\nSammet eo gant an diaouled hag ar ouel\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Fostus_an_doktor_daonet&oldid=158996 »


Samedi 6 février 2021 à 15:09\nKoefoù bro Vigoudenn dastumet gant Kel ar Bolzer © Radio France - Axel Perret\nUr mailh war ar c'hoef eo Kel ar Bolzer, ur bigouter hag a zo genidik eus Landudeg (29). Ha ne blij ket kalz dezhañ gwelet ur vaouez he blev war he divskoaz ! Mont a rae ar maouezed e koef gwechall-gozh. Met echu gant ar chiz-mañ bremañ. Tregont vloaz zo 'oa bet graet ar c'hoefoù diwezhat kasimant partout e Breizh nemet e bro Vigoudenn.\nDu-se e vez gwelet koefoù uhel c'hoazh. Ar c'hoef a rae parti da identelezh ar bigoudenned. Met daoust hag e veze douget ar c'hoef ganto evit kuzhat o blev pe evit diskouez anezho ? An daou war a seblant. Ar pezh ne blije ket d'ar veleien !\nSetu ma 'vo lakaet ar gaoz gant Kel ar Bolzer war kartenn-anv Mari-Louiz, ur vigoudenn eus Leskon (29). Deuet e oa a-benn ar vaouez-mañ da lakaat ur foto anezhi - ur c'hoef war he fenn - war he c'hartenn-identelezh pemzek vloaz zo. Asantet he deus ar velestradurezh e Pariz a-benn ar fin. Troet 'oa bet poltred Mari-Louiz met pleget 'oa bet anezhañ war ar gartenn memestra ! An istor fentus-mañ a ziskouez penaos e vez ken pouezus ar c'hoef evit ar bigoudenned hiziv c'hoazh.


Robert Burns e 1787\nScottish National Portrait Gallery, Dinedin\nGanedigezh 25 a viz Genver 1759\nAllmhaig, Siorrachd Inbhir Àir\nMarv 21 a viz Gouere 1796\nObererezh Barzh, pozier, feurmer,\npennañ • A Man's A Man For A' That\n• Ae Fond Kiss\n• Bruce's Address To His\nArmy At Bannockburn\n• The Battle Of Sherramuir\nRobert Burns (Allmhaig, Siorrachd Inbhir Àir, 25 a viz Genver 1759 - Dùn Phrìs, 21 a viz Gouere 1796), a oa ur barzh skosat.\nLakaet eo bet da varzh broadel Bro-Skos, hag er bed a-bezh e vez lidet e zeiz-ha-bloaz.\nRobert "Rabbie" Burns eo ar barzh anavezetañ hag en deus skrivet e skoseg, petra bennak m'en deus skrivet e saozneg ivez a-zivout e vennozhioù politikel a awenas koulz ar frankizourien hag ar sokialourien dre e dagadennoù a-enep ar Galvinouriezh, ar vrientinelezh pe c'hoazh a-enep sinadur an unaniezh gant Bro-Saoz e 1707, a fustas en e ganaouenn Such a Parcel of Rogues in a Nation e 1791.\nUnan eus ar romantelourien gentañ e voe, ha kreñv eo bet e levezon war lennegezh e vro ; ken bras eo e vrud ma'z eo bet lakaet da ikon sevenadurel gant Skosiz er bed a-bezh. Abaoe an XIXvet kantved e vez meulet ha lidet e vuhez hag e labour.\nEvel Théodore Hersart de La Villemarqué e Breizh e voe Robert Burns un dastumer kanaouennoù pobl en e vro ; alies en o reizhe pe en o azasae. Kantadoù a ganaouennoù nevez a savas ivez.\nAr varzhoneg ha kanaouenn Bruce's Address To His Army At Bannockburn, anavet ivez dre he gwerzenn gentañ Scots, wha hae wi' Wallace bled ha berraet e Scots Wha Hae, zo bet e-pad pell kan broadel nann-ofisiel Bro-Skos.\nUnan all eus e bennoberennoù, Auld Lang Syne, a vez kanet er bed saoznek da geñver lidoù dibenn pep bloaz kozh.\n3.3 Burns Supper\n4 Robert Burns e brezhoneg\nTi genidik Robert Burns\nD'ar 25 a viz Genver 1759 e voe ganet Robert Burns en Allmhaig ("Alloway" e saozneg) e Siorrachd Inbhir Àir ("Ayrshire") ; mab henañ William Burnes hag Agnes Broun e oa. Robert e-unan a lamas an "e" diwar e anv-tiegezh.\nE 1765 e voe kaset da skol Allmhaig betek ma voe gopret ur c'helenner yaouank, John Murdoch e anv, gant e dad hag un nebeud amezeien. D'an 11 a viz Du 1765 e feurmas William Burnes un atant e Mount Oliphant, un 3 km bennak eus Inbhir Àir, ha da Sul gwenn 1766 e tilojas ar familh di.\nDaou vloaz diwezhatoc'h ez eas John Murdoch kuit ; gant e dad neuze e voe skoliataet Robert Burns, a zeskas lenn ar Bibl, ar skrivagnerien nevezklaselour (Alexander Pope, Jonathan Swift, Thomas Gray hag all) hag oberennoù William Shakespeare.\nEn hañv 1772 ez eas gant e vreur Gilbert da skol Drumple ("Dalrymple") ma tremenjont sizhunvezhioù a-bezh. Bloaz war-lerc'h ez eas Robert da Inbhir Àir da studiañ galleg, latin hag ar yezhadur dindan ren John Murdoch adarre.\nEn diskaramzer 1774, d'an oad a 15 vloaz, e skrivas Robert Burns e ganaouenn gentañ, Handsome Nell, diwar ar garantez a vage ouzh Nelly Kilpatrick, e geneilez en eostoù.\nE 1777 e tilojas ar familh adarre, p'en devoa kavet William Burnes un atant brasoc'h e Lochlea e-kichen Tarbowton ("Tarbolton"), en Inbhir Àir bepred.\nE 1778 ez eas Robert da zeskiñ ar muzulierezh hag ar savleañ e Kirkossald ("Kirkoswald"), ma karas Peggy Thompson. E 1780, e Tarbowton, Robert Burns hag e vignoned a ziazezas ar Bachelor's Club, "Klub ar Baotred Yaouank".\nBloaz war-lerc'h, e 1781 eta, e teuas Robert da vout ur frañmason ; en hevelep bloavezh ez eas da Irbhinn ("Irvine") da zeskiñ labourat al lin (Linum usitatissimum) – siwazh, e miz Meurzh 1782 e pegas an tan er stal hag e rankas ar skoliad distreiñ da Lochlea, ma klevas e oa bet lakaet prosez gant e dad da berc'henn an atant.\nE 1783 e voulc'has Robert Burns ur c'haier evit notenniñ e varzhonegoù kentañ ha labourat warno.\nD'an 13 a viz C'hwevrer 1784 e varvas William Burnes diwar skuizhder a-c'houde ar prosez, en devoa gounezet koulskoude e miz Genver ; e holl arc'hant a oa aet er stourm.\nE miz Meurzh e feurmas Robert hag e vreur Gilbert un atant e Mossgaville e Maghlinn ("Mauchline"). Eno e kejas Robert ouzh e amourouzez nevez, Jean Armour.\nBurns Museum, Maghlinn\nD'an 22 a viz Mae 1785 e teuas ur verc'h da Robert, goude e zarempredoù gant Elizabeth Paton a oa servijourez e Lochlea. E vugel anpriedel kentañ e voe Elizabeth vihan.\nE miz C'hwevrer 1786 e teuas keloù d'ar familh Burnes a-zivout Jean Armour o c'hortoz bugel digant Robert. En hevelep bloavezh e kejas hennezh ouzh Mary Campbell, a varvas nebeut goude e Grianaig.\nE miz Gouere e voe embannet e levr Poems Chiefly in the Scottish Dialect gant Kilmarnock Edition.\nE miz Gwengolo e c'hanas Jean Armour ur plac'h hag ur paotr gevell ; mervel a reas ar plac'hig e dibenn ar bloavezh. E miz Du ez eas Robert Burns da Zinedin evit ober war-dro eil embannadur e varzhonegoù, a zeuas er-maez d'an 21 a viz Ebrel 1787.\nE 1787 ivez, e miz Mae, e veajas ar barzh e Bro-Skos ar Su hag e Bro-Saoz an Norzh. E Dùn Phrìs e teuas keloù dezhañ eus stad Meg Cameron, ur servijourez e Dunedin, hag a oa o c'hortoz bugel digantañ. D'an 9 a viz Mezheven e tistroas da Vossgaville, ma skoulmas darempredoù nevez gant Jean Armour. E dibenn ar miz e reas un droiad en Uheldirioù ar C'hornôg, ma weladennas Dùn Breatann hag Inbhir Aora. E miz Eost e reas un droiad en Uheldirioù an Norzh kent distreiñ da Zinedin e kreiz miz Gwengolo. Miz war-lerc'h e veajas e Monadh Ochail, ma kejas ouzh Margaret Chalmers hag a nac'has dimeziñ gantañ.\nE miz Here 1787 end-eeun e voe embannet kentañ levrenn Scots Musical Museum James Johnson, enni teir c'hanaouenn gant Robert Burns.\nE miz Kerzu e kejas ar barzh ouzh Nancy Maclehose, a voe e serc'h kuzh. Kent dibenn ar bloavezh e c'hanas Jenny Clow, ur servijourez e Dinedin, ur bugel a-c'houde he darempredoù gant ar barzh.\nE miz C'hwevrer 1788 e teuas er gouloù eil levrenn Scots Musical Museum, enni 35 kanaouenn gant Robert Burns ; en hevelep miz e tistroas ar barzh da Inbhir Àir, ma oa Jean Armour o c'hortoz bugel adarre. E miz Meurzh e c'hanas merc'hed gevell, a varvas miz goude. E miz Eost e timezas Robert Burns ganti.\nAn atant en Ellisland\nGoude an eured e tilezas ar barzh labour tenn ar gounezerezh a oa krog da bouezañ war e yec'hed diwar relabour ha dienez, hag ez emezelas e Melestradurezh an Tailhoù Ameeun, ma voe stummet e-pad c'hwec'h sizhunvezh kent mont da Ellisland, un atant e-kichen Dùn Phrìs ; davetañ e teuas e wreg hag o mab e miz Kerzu.\nE dibenn miz C'hwevrer 1789 ez eas Robert da Zinedin war ar prim, da welout Nancy Maclehose. D'an 18 a viz Eost e c'hanas Jean Armour ur mab a voe anvet Francis Wallace.\nE 1790 e voe 40 kanaouenn gant Robert Burns e trede levrenn Scots Musical Museum. En diskaramzer ez echuas ar barzh Tam O'Shanter, unan eus e bennoberennoù.\nD'an 31 a viz Meurzh 1791, ur servijourez er Globe Tavern e Dùn Phrìs anvet Anna Park a c'hanas ur verc'h d'ar barzh ; Jean Armour a gemeras ar bugel e karg, kent genel d'he zro, d'an 9 a viz Ebrel, ur mab da Robert a voe anvet William Nicol.\nE miz Du e tilojas ar familh da Wee Vennel, un ti e Dùn Phrìs ; e dibenn ar miz ez eas Robert da Zinedin evit ar wech diwezhañ. Eno e welas Nancy Maclehose d'ar 6 a viz Kerzu, evit ar wech diwezhañ ivez.\nE miz Eost 1792 e voe embannet pevare levrenn Scots Musical Museum, enni 50 kanaouenn gant Robert Burns. E miz Gwengolo e krogas ar barzh da genskrivañ gant ar soner George Thompson (1757-1851) a-benn kenlabourat evit A Select Collection of Original Scottish Airs for the Voice, a voe embannet e stumm pemp levrenn etre 1799 ha 1818.\nD'an 21 a viz Du e c'hanas Jean Armour ur verc'h anvet Elizabeth.\nEn hevelep bloavezh e voe diskredet ar barzh bezañ ezel eus The Friends of the People Society, ul luskad politikel nevez a venne adstummañ Parlamant Breizh-Veur dre lakaat an dilennidi da vezañ tostoc'h d'ar bobl, da lavarout eo dre reiñ ar gwir da vouezhiañ da vuioc'h a dud ; karget e voe Melestradurezh an Tailhoù Ameeun da enklask diwar e benn.\nTi ar familh Burns e Dùn Phrìs\nE miz Ebrel 1793 e voe adembannet barzhonegoù Robert Burns. Miz goude e tilojas ar familh d'un ti brasoc'h e Mill Vennel, e Dùn Phrìs bepred. E miz Gouere e veajas ar barzh a-dreuz Gall-Ghaidhealaibh ha Siorrachd Bhaile na h-Ùige ("Wigtownshire").\nD'an 12 a viz Eost 1794 e c'hanas Jean Armour ur paotrig anvet James Glencairn. E miz Kerzu e voe anvet Robert Burns da evezhier e Melestradurezh an Tailhoù Ameeun.\nE dibenn 1795 e varvas Elizabeth, merc'h ar barzh ha Jean Armour, nebeut a-raok he zrede deiz-ha-bloaz. Klañvaat a reas Robert diwar tanijenn e enkalonenn.\nD'an 21 a viz Gouere 1796 e varvas ar barzh meur d'e dro. E vab Maxwell a voe ganet gant Jean Armour d'ar 24 a viz Gouere, da zevezh obidoù e dad. Navet bugel Robert ha Jean e voe, hag ar pempvet mab.\nEn hevelep bloavezh e voe embannet pempvet levrenn Scots Musical Museum, enni 37 kanaouenn gant Robert Burns, Auld Lang Syne en o zouez.\nStil[kemmañ | kemmañ ar vammenn]\nKounlec'h Robert Burns e Dunedin\nE metoù bourc'hizien Dinedin e veze lakaet Robert Burns da "varzh-kouer", evel ma vez graet e Breizh gant Anjela Duval pe e Bro-C'hall gant Gaston Couté (1880-1911). Kement-se ne viras ket outañ a skrivañ 558 oberenn hag a zo chomet e glad lennegel ar bed.\nAr vuhez war ar maez, an natur, sevenadur pobl Bro-Skos e voe mammennoù awen ar barzh, a c'hoarias ivez gant daveoù d'ar varzoniezh klasel ha da hini e amzer. Diwar e labour e voe ganet un tamm eus lusk ar romantelouriezh, ha broudet e voe al lennegezh rannyezhel en Europa.\nLevezonet-bras e voe stil skosek Robert Burns gant ar varzhed skosat Allan Ramsay (1686-1758) ha Robert Fergusson (1750-1774).\nEmdarzhek, didro ha gwrion eo doare Robert Burns, a ouie bezañ tener ha fentus ivez (Tam o'Shanter), ha flemmus pa gave ret. Dre e ouiziegezh a-zivout lennegezh ar Bibl, al lennegezh klasel saoznek hag an hini skosek — al lennegezh makar pergen, da lavarout eo lennegezh Bro-Skos ar XVIvet kantved – e c'hallas skrivañ e skoseg, e saozneg Bro-Skos hag e saozneg klasel ; er varzhoneg The Jolly Beggars, or Love and Liberty — A Cantata e reas gant skoseg ha saozneg a bep eil.\nDre ma vevas Robert Burns da vare an Dispac'h gall e kaver republikanouriezh en e skridoù, koulz ha radikalouriezh ha brogarouriezh (Scots Wha Hae) ; Iliz e vro, an enepkloeregezh, sevenadur Bro-Skos, lec'h ar merc'hed er gevredigezh, ar revelezh, ar baourentez, setu aze dodennoù a zo bet e-touez e sorboù hag en deus gouezet lakaat war baper.\nPa lenner skridoù Robert Burns hervez urzh an amzer e verzer e c'houzañve barradoù diwaskadur, a anve blue devilism\nDelwenn Robert Burns\nDùn Phrìs (1882)\nMeur ha skrivagner a voe levezonet gant oberennoù Robert Burns.\nWilliam Wordsworth (1770-1850) • Samuel Taylor Coleridge (1772-1834) • Percy Byssshe Shelley (1792-1822)\nAlexander MacLachlan (1818-1896) • Robert Service (1874-1958)\nJames Whitcomb Riley (1849-1916) • Frank Lebby Stanton (1857-1927) • Bob Dylan (1941—)\nKounlec'h Robert Burns en Estonia\nŠoti Park, Tallinn\nE Grianaig ("Greenock") e voe krouet The Mother Club e 1901, anezhañ ar Burns Club kentañ ; miliadoù anezho zo er bed a-bezh hiziv an deiz.\nBurns Cottage, ti genidik ar barzh en Allmhaig, zo ur mirdi evel e di e Dùn Phrìs ; e Dùn Phrìs ivez emañ The Robert Burns Center ; un atant eo Ellisland c'hoazh, gant ur mirdi ma vez dibunet oberennoù ar barzh.\nGant Burns Club Atlanta (Georgia) e voe savet un adskeudenn eus ti genidik ar barzh war douar ar Stadoù-Unanet, a gonter e-touez tremen 60 kounlec'h (delwennoù ha savadurioù) gouestlet da Robert Burns a zo er bed, e Bro-Skos evel-just, e Bro-Saoz, e Kanada, er Stadoù-Unanet, en Aostralia, e Zeland-Nevez, en Iwerzhon, en Estonia hag e lec'h all c'hoazh.\nDiv gêr stadunanat zo bet anvet diwar ar barzh : Burns e New York ha Burns en Oregon. Unan eus kraterioù ar blanedenn Merc'her zo bet anvet « Burns » e 1985.\nURSS eo ar Stad kentañ he deus embannet un timbr en enor da Robert Burns, e 1956 : da vare Impalaeriezh Rusia e oa bet troet e oberennoù e ruseg, hag en URSS e oa deuet ar barzh da vezañ arouez barzhed ar bobl ; anavezet e oa ivez gant ar Stad evel ur barzh araokadour abalamour d'e vennozhioù politikel. E 1924 e voe troet e ruseg adarre, ha tremen 600 000 skouerenn eus al levr a voe gwerzhet. Divrall eo chomet brud ar barzh e Rusia a-c'houde diskar URSS e 1989.\nBurns Supper[kemmañ | kemmañ ar vammenn]\nHaggis en ur Burns Supper\nPennad pennañ : Burns Supper\nBurns Supper, "Koan Burns", a vez aozet er bed a-bezh bep bloaz tro-dro d'ar 25 a viz Genver da lidañ ganedigezh ar barzh. Burns Nicht a reer eus ar fest e skoseg, Burns Night e saozneg, da lavarout eo "Nozvezh Burns".\nDa forzh pe vare eus ar bloaz e vez dalc'het Burns Nicht e gwirionez, pa voe aozet an nozvezh kentañ e Burns Cottage gant mignoned ar barzh d'an 21 a viz Gouere 1801, da geñver pempvet deiz-ha-bloaz e varv.\nRobert Burns e brezhoneg[kemmañ | kemmañ ar vammenn]\nUr studi diwar-benn Robert Burns gant Alan Dipode zo e niverenn 321 ar gelaouenn Al Liamm, Gouere-Eost 2000.\nTo a Mouse ha Such a Parcel of Rogues in a Nation zo bet lakaet e brezhoneg en hevelep niverenn.\nRobert Burns — Selected Poems, Penguin Popular Classics, London, 1996 (ISBN 978-0-1406-2200-3)\nThe Complete Poems and Songs of Robert Burns, Geddes & Grosset, New Lanark, 2000 (ISBN 978-1-8553-4982-7)\n(en) Burns Country\n↑ Da geñveriañ gant ar ger blues, a zeu diwar the blue devils, "an diaouled glas" ; Sir Winston Churchill, a c'houzañve barradoù blue devilism ivez, a rae black dog "ki du" anezho en e vuhezskrid.\n↑ (en) USGS\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=Robert_Burns&oldid=1978542 »


Buhez ar Zent. pages 164, 165, 166. Encyclopédie Marikavel.\nPages 164, 165, 166\nKentan devez a viz Meurz\nEskob Angers (470-549)\nAIbin a c'hanas en eskopti Gwened, er bla 470, en parouz Langidik, a dud kristen ha pinvidik bras. Daoust ma ne oant ket gwall laouen o welet anezan oc'h ober ar pez a rê, en em dennas, en e yaouankiz, en manati Cincillac, e kichen an Naoned. Eno, en em westlas d'an Otrou Doue, hag e talvezas abred da skouer d'an holl.\nDa bemp bla ha tregont, e oe hanvet da abad, ha dindan e renadurez, pep tra a yeas war wellât. Striz evitan e-unan, mat evit e vreudeur, e reas d'eze kerzet, primoc'h evit biskoaz, war hent ar zantelez.\nPemp bla warn-ugent oa e oa en penn e vanati, pa oe hanvet da eskob Angers, gant beleien ha kristenien ar gêr-ze. En em rei a reas holl d'e bobl. Mat oa da welet ar paour, ar c'hlanvour, ar reuzeudik.\nPa veze ezom da zifenn gwiriou an Iliz, nag ar pedennou, nag ar gourdrouzou n'hallent ober d'ezan souzan, hag abalamour da ze, lies a wech e lakas kasoni meur a hini d'en em ziskouez.\nEn e amzer, eskibien Bro-C'hall a 'n em vodas, war e ali, en Orleans. En em glevet a rejont eno, da gentan, diwar-benn ar Judevien, evit ober d'eze chom en o zier, adalek ar Yaou-Gamblid betek al Lun-Fask, abalamour ma tôlent dismeganz, dre o c'homzou hag o oberou, war goueliou Pask.\nD'an eil, diwar-benn ar veleien a skouer fall, a dlee bezan torret diouz an oferen, ha serret en eur manati bennak, ma ne blegent ket goude ar gentel-ze.\nD'an trede, diwar-benn an dimeziou etre kerent-nez, hag a oa nul, hag ar gerent a yee evelse, an eil gant egile, a dlee bezan eskummunuget.\nAr roue Childeber a roas harp d'an eskibien, evit lakat miret ar gourc'hemennou-ze dre ar vro. Albin, eus e du, n'eus fors pegement a drouz a vije gret d'ezan, a chome start en e lezen.\nBezan 'oa eur wech, en e eskopti, eun ôtrou bras a oa dimezet gant unan eus e gerent-nez hag a oa eta kouezet dindan an eskummunugen. Eskibien a oe hag a reas kement war Albin, ma lakjont anezan da absolvi an den-ze ha da gas d'ezan ar bara binniget, da ziskouez e oa savet, a neve, en renk ar gristenien.\nKoulskoude e lavaras d'e genvreudeur : « Holl oc'h eneb d'in, ha senti ran ouzoc'h ! Mes ma n'eo ket dleet sevel an eskumrnunugen diwar ar pec'her-ze, Doue a c'hall c'hoaz hen miret ! »\nHa Doue hen miras, rak ar paourkez dijentil a varvas en eun tol, arôk ma oa 'n em gavet gantan kannad ar zant.\nAlbin a deuas keun d'ezan neuze da vezan bet re losk, hag a y'eas da Arl da gaout sant Sezer, da c'houlenn digantan petra d'ober evit repari e vank.\nPa zizroas, skuizder an hent hag ar gozni a gasas anezan d'ar be. Wardro pevar-ugent vla a c'helle bezan, hag abaoue eur bla warn-ugent e oa en penn eskopti Angers.\nK E N T E L\nAr bara hag ar gwin binniget,\nEpad tri c'hantved kentan au Iliz, ar gristenien a gommuiiie bemde dindan doareou ar bara hag ar gwin. Ar vugale, koalskou.de. rie vezent kommuniet nemet dindan doareou ar gwin, hag ar re vras ha n'hellent ket dont d'an oferen. ne vije kaset ar gomihunLon d'eze, d'ar gêr, nemet dindan doareou ar bara.\nEr pevare kantved. e teuer ha ne dostaer ket ken alïes ouz an dôl /antel. Neuze eo e teu ar c'hiz da rei bara ha gwin binniget d'ar re n'o deve ket bet an eurvat da c'hellout kommuiiian.\nEvel ma ranne ar gomrnunion. an oferenner eo a ranne ive an treo binnigct-se être ar gristenien. hag ar re-man, ouz o reseo, a boke d'e zorn hag a rê sin ar groaz arôk o dibri hag o evan,\nEun nebeut eskibien bodet en Naoned, er bla 638, a lavare : « An dud fldel, pa 'z eont da zibri ar bara binniget, a die kemer ive peb a vanne gwin binniget. »\nEn daouzekved kantved, e koue ar c'hiz da gommunian an dud fidel dindan doareou ar gwin : aon a veze da skuilh ar goad presius. Dam ive a gave rukunus evan en eur c'halur war-lerc'h eun all; koustus oa evit an ilizou pourchas kement a win oferen evel ma renked ober. Ar c'hiz da rei gwin binniget a yeas en traou, nebeut awalc'h goude-ze, nemet en Goueled-Leon, hag en eur barouzig bennak eus Bro-Gerne, elec'h m'eo miret bepred evit an eureujou.\nAn dud o deve an enor da rannan an treo binniget-se, d'ar zuliou ha d'an eureujou, a dle ober gant respet ar pez a zo en o c'harg : labour an dud a ôter a reont; kaout a dleont santelez an dud a ôter.\nAr re a roer d'eze an treo binniget, arôk o reseo, a dle kas tri biz kentan o dorn deo d'o genou, en zonj eus ar pok a roe gwechall, d'an Agnus Dei, ar beleg d'ar gristenien, hag ar gristenien an eil d'egile, hag a verke ar garante a dlee bezan etre diskibien Jezuz-Krist, arôk mont da azezan ouz tol e zakramant. Ober a dleont ive sin ar groaz arôk o dibri hag o evan.\nAr bara hag ar gwin binniget a zo grêt evit rei ar yec'hed da gorf ha da ene ar re o c'hemer gant fe ha gant doujanz.


Jak ar Marichal - Wikipedia\nJak ar Marichal\nJak ar Marichal, pe ar Marechal, (Moustoer-Logunec'h, 18 Genver 1878 - Pleuwigner, 18 Eost 1945) a oa beleg ha saver kanaouennoù. Goude studioù e kloerdi bihan Santez-Anna-Gwened hag e kloerdi bras Gwened e voe beleget e 1902 ha da c'houde e voe kelenner e Santez-Anna-Gwened, kure e Sarzhav, kure en iliz-veur Gwened, ha person Pleuwigner goude ar Brezel-bed kentañ. Kenlabourat a reas gant kelaouennoù brezhonek evel Dihunamb hag Ar Vro adalek 1905. Sinañ a rae e bennadoù Blei Lannvauz. Ezel e voe eus Kevredigezh Vroadel Breizh (Union Régionaliste Bretonne).\nE-touez e ganaouennoù brudetañ, hag a vez kanet c'hoazh, emañ Kousk Breizh-Izel, Kenavo deoc'h, gwir Vretoned, Sonit bombard, sonit binioù pe c'hoazh Alc'hwez an eürusted. Ouzhpenn e ganaouennoù e voe savet gantañ ivez kantikoù, barzhonegoù, ur pezh-c'hoari ha pennadoù all c'hoazh.\nEreden é Bro-Guened, dastumad sonennoù, An Oriant, 1925.\nSoñnenneu kenstrivadeg Koulmig Arvor (J. ar Marichal ha Job ar Bayon), embannet gant Feiz ha Breiz, Brest, 1926.\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=Jak_ar_Marichal&oldid=1856735 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 17 Du 2019, da 17:48.


Kevrenn Brest-Sant-Mark - Wikipedia\nKevrenn Brest-Sant-Mark e Brest e 2012\nKevrenn Brest-Sant-Mark zo ur bagad eus Brest krouet war-lerc'h tarzhadenn ar vatimant Ocean Liberty dirak aod karter Sant-Mark e 1947.\n1.1 Er penn kentañ e oa ar Big Bang...\n1.2 Neuze e oe ret deskiñ seniñ\n1.3 Oberiantizoù a bep seurt\nEr penn kentañ e oa ar Big Bang...[kemmañ | kemmañ ar vammenn]\nKroget e oad da vad e 1947 da sevel an tiez en-dro e Brest, pa darzhas el lenn-vor, d'an 28 a viz Gouere, ar vatimant Ocean Liberty (e brezoneg "Frankiz ar Mor Bras") karget a nitrat. E karter Sant-Mark e voe kalz a zistruj. E-leizh a oberoù a voe ijinet evit sikour ar re sinistret. Dont a reas da spered Yann Camus, ur biniaouer a oa neuze o terc'hel Ostoleri or Bod e-kichen iliz Sant-Mark, mont d'ober un droiad e Penn ar Bed gant Kelc'h Keltiek Brest hag un nebeud sonerien bet bodet gantañ. Evel-se e voe krouet Kevrenn Brest Sant-Mark.\nAdalek neuze e oa heñvel ar pezh a veze graet er Gevrenn ouzh kêr Vrest he-unan, da lavared eo e oa ur chanter. Lec'hioù ar pleustradegoù a ziskouez kement-se : war talbenn ar tourterien edont, ha setu ez eo bet sonerien Vrest ar re ziwezhañ o taremprediñ tiez barnet d'an distruj : ar c'hazarn Fautras, ar Satos, stal-levrioù ar Cité, ar C'hoariva Nevez... War zismantroù ar sevenadur breizhek a-ziwar ar maez, e oa rer goveliañ ur bersonelezh eus kér, troet war-zu an amzer da zont ha war-zu an dud all : ne oad ket lakaet nec'het gant ar pezh a stage ac'hanor ouz an amzer dremenet, war-bouez ar choaz, a veze en em rentet kont anezañ kalz pe nebeut, da zerc'hel d'ar pep pouezusañ : hor yezh hag ar muzik stag outi.\nE 1950 e teuas da Vrest ur pipe-band eus Glasgow, ar gér vadoberourez : degas a reas da spered ar re a oa e penn ar Gevrenn ar mennozh da sevel ar Bagad war ziazezoù strishoc'h. Dilezet e voe ar binvioù a oa bet graet ganto betek neuze, ha prenet re nevez e 1954, biniaoù ha taboulinoù a Vro-Skos, a-drugarez d'ur yalc'had arc'hant bet prestet gant ar Gambr a Goñvers.\nNeuze e oe ret deskiñ seniñ[kemmañ | kemmañ ar vammenn]\nReiñ a rae Marsel Ropars, breur Loeiz, an hini en deus roet lañs en-dro d'ar c'han-ha-diskan ha d'ar festoù-noz, kentelioù diazezet war sonerezh hengounel ar vro ha sevenadur Breizh. Mont a reas Herri Leon da Vro-Skos evit deskiñ seniñ mat gant ar bag-pipes. Dont a reas en-dro gant un diplom eus ar College of Piping ha kerkent e krogas da gelenn ar pezh en doa desket eno. Lazhet e voe siwazh en ur gwallzarvoud e 1962. Lakaet ez eus bet war e anv ur straed e-kichen al lise Amiral Ronarc'h, e karter ar Gazeg Wenn e Brest, evit dougen testeni eus talvoudegezh e gelennadurezh : bet eo bet gwellañ sonerien ar mare-se, Alan Stivell-Cochevelou en o zouez, o teskiñ gantañ.\nEr c'hontrol, dont a reas Bobby MacGregor da Vrest, ha neuze ec'h enrollas an daboulinerien e gentelioù : diwar ar re-mañ e savjont un hent evit deski an daboulin, evel ma oa ezhomm anezhañ er mare-se. Gant stummerien evel ar re-se, ne zaleas ket ar Gevrenn da gaout dizoc'hoù eus ar re wellañ e konkourioù ar bagadoù a veze dalc'het neuze e Brest da-geñver Festival ar Viniaouerien (e-doug 20 vloaz ez eo aet 11 gwech ar maout ganti).\nKerkent ha savet ar gêr a varv da vev, e voe gwelet ar Gevrenn e kement gouel a oa : e penn pe e lost défilé Gouel ar Skoliou pe hini Festival ar Viniaouerien e veze. Kas a rae en-dro ar gouelioù er c'harterioù, ar c'hermesoù, an digoradurioù... Seniñ a rae evit tenn kentañ ar matchoù bras, pa yae kuit an Tour de France pe ar vatimant Jeanne d'Arc evit ober tro ar bed.. Klevet e veze e saloñsou an Hôtel des Voyageurs pe ar Prefeti a Vor da c'hortoz distro Laz-seniñ ar Marin.\nE 1965 e voe torret krennoc'h c'hoazh al liamm a stage anezhi ouzh ar bed kozh : dilezet e voe tok giz Plougastell-Daoulaz a veze gant ar Gevrenn betek neuze. Choaz a reas ur gwiskamant muioc'h diouzh doare ar Vrestiz, ha savet e voe ar vaketenn anezhañ gant Jim Sevellec, ul livour eus Brest en doa labouret evit sevel mirdi an Tour Tangi.\nPa voe echu gant giz ar muzikoù keltiek eus ar bloavezhioù 1970, e yeas tamm-ha-tamm diwar wel bagadoù ar c'hêrioù bras all eus Breizh : Kevrenn Vrest zo hiriv an deiz an hini nemeti o vezañ chomet bev en ur gêr gant ouzhpenn 100 000 a dud o chom enni. Marteze eo abalamour d'an dibaboù he deus graet e-keñver muzik, - troet a-grenn int war-zu amzer do zond -, d'an dibaboù micher o deus graet he izili evit chom e Brest, ha d'al labour stummañ bet kaset da benn adalek 1977 e Kreizenn an Arzoù Pobl renet gant Pierre-Yves Moign.\nN'eus forzh penaos, abaoe m'eo bet adsavet ar PAC (anvet Le Quartz en deiz a hiriv), e teu bep bloaz e-leizh a Vrestiz da selaou evit ar wech kentañ an tonioù a zo bet desket gant sonerien ar Gevrenn e-pad ar goañv.\nOberiantizoù a bep seurt[kemmañ | kemmañ ar vammenn]\nWar-lerc'h div bladenn 45 tro, teir bladenn 33 dro hag ur gasetenn bet adembannet e 1995 dindan stumm ur bladenn gompakt, setu an eil CD a zo un testeni eud labour ar Gevrenn evit en em ober ouzh ar vuhez a-vremañ amañ e Brest. Evel-se en deus bodet Christian Desbordes (an hini en deus savet muzik Ar Basion Vras), en-dro d'ar Bagad, sonerien oc'h implij taboulinoù a bep seurt, binvioù kouevr, an delenn, ar fleüt, an akordeoñs, ar siñtetizer ha kanerezed, al lodenn vrasañ anezho o vezañ Brestiz ha mignoned abaoe pell' zo.\n1959 : Marches, chants et danses de Bretagne, n°1 ha 2 (45T Pathé-Marconi)\n1961 : Festival des cornemuses Brest 1961, gant Bagad Quic-en-Groigne (45T Mouez Breiz)\n1966 : La Bretagne Richesse du folklore Vol.4 (33T Riviera)\n1975 : Kevrenn Brest Saint-Marc (33T Velia)\n1980 : Musique de Bretagne (33T Ker Blues)\n1982 : Bretagne éternelle (33T Arion)\n1987 : Tu pe Du (Coop Breizh, 1995)\n1997 : Ocean Liberty (Coop Breizh)\n2000 : Levezon\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=Kevrenn_Brest-Sant-Mark&oldid=1762615 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 11 Eos 2017, da 14:45.


Ar pesketaer (G. Ar Prad) - Wikimammenn\nAr pesketaer (G. Ar Prad)\nTi moulerez Sant-Gwilherm, 1911 (p. 79-91)\n◄ Yannig ar C’hemener Ar pesketaer Kannadez ar paour kez ►\nAr pesketaer-ma a yoa o chom etre chapel Dom Michel hag iliz parrez Konk-Leon.\nEno, en eun ti bihan toet e soul e veve Maudez al luron, ar pesketaer, hag e wreg, Paour ez oant, evel just ; ya, ken paour ha Job war e vern teil, mes ouest avat.\nBemdez Maudez, pa vije bet o pesketa a yea da werza e besked da Vrest. Eur c’hoz kar en devoa, hag eur c’hoz loen treut, treut, bet d’ezan en aluzen digant unan bennak eus bourc’hizien Konk.\nN’eus forz, beva rea evelato, ha digas a rea eun tammig eazamant en ti da viret ouz ar baourentez da zont ebarz.\nBemdez ive ez ea da besketa ; ha p’en deveze great tro vat e vije laouen dremm Janned e wreg ; pa n’en deveze tapet netra avat e veze chaok ha safar ken na garfe den beza bet o selaou ; neuze Maudez a gleve e begement.\n« Me ouie a-walc’h e lezfez ac’hanon ama da vervel gant an naon ; keit ha ne vanko netra d’it ne vezi ket nec’het ganen-me ! »\nMaudez en deveze poan galon o tostaat ouz ar gear pa rea dervez fall. Daou zervez dioc’htu e c’hoarvezas an dra-ze gantan. Neuze eo e klevas e bater hag al litaniou a oar ker mat paotrezed an aochou.\nAr barrad koulskoude a dremenas adarre hag ar peoc’h a deuas en goude. Teuler a reas e rouejou antronoz ; ha petra deuas ganto ? Netra nemet eur pesk bihan kov rus, hag a gomze (biskoaz kement-all !) Ya, eur pesk hag a gomze, lavaret mat am eus.\n— « Taol ac’hanon er mor, » eme ar pesk d’ar pesketaër.\n— « O ne rin ket, fidamdoulle avat ! Deac’h diveza n’em boa bet hini ebet ; o n’ em beus ket ankounac’heat ker buhan an trouz a reas d’in Janned va gwreg. »\n— « Taol ac’hanon er mor, pa lavaran d’it, eme ar pesk adarre ; a-ben eur pennad e vezin kalz brasoc’h, ha neuze c’helli va zapa ha va c’has ganez. »\nHogen, ar baotred a ouie ez oant tud a feson, ha setu ma savas lorc’h enno gand an oad. Job, ar mab hena, eo ar c’henta a lakaas en e benn e feiz e c’helle ober kaeroc’h eget mont da besketa ! Er c’heariou, mechans ! en divije labour easoc’h gant gwelloc’h paeamant !\n— « O mat, emezan eun dervez d’e dad, me zo red d’in kuitaat ac’hanoc’h. Ar vicher a rit na blij tamm ebet d’in ; mont a ran da glask va chanz d’al leac’h ma plijo gant Doue ! »\nAn tad a oe glac’haret meurbed o klevet komzou e vab, hag a lavaras a-dreuz e zaelou :\n— « Brema, pa ’z oc’h savet, p’am eus bet kement a boan ganeoc’h, pa edon en ged da gaout va-unan skoazel diganeoc’h em c’hosni, brema eo, va mab e teuit da drei kein d’in ? »\n— « Va zad, eme Job sounn e benn gantan, gouzout a rit en deus pep hini e blaneden war an douar-ma ; n’oun ket galvet da jom ganeoc’h ; rak-se ho pedan da rei d’in ho pennoz evit ma’z in e peoc’h eus ho ti. »\n— « Mat, mat, eme an tad paour, rannet e galon, va bennoz a vezo ganeoc’h ! A-ze, er marchosi e kavot eur marc’h ; kemerit ive unan eus hon tri gi da vont d’hoc’h heul ! »\n— « Ho trugarekaat, va zad ; du-ze, e korn al liorz ez eus ive teir rozen, unan evit pep hini ac’hanomp. *\nPa welet unan anezo o wenvi, an dra-ze a vezo evitoc’h kelou eus maro ho mab ; digasit kerkent unan eus va breudeur da zispenn va roudou… »\n— « Evel-se e vezo great, a lavaras an tad. Kenavo, va mab, ha ra vezo Doue ganeoc’h ! »\n— « Kenavo ! a lavaras Job d’e dro, savet an daelou d’e zaou lagad. N’eus ket da lavaret, kuitaat ar gear, kuitaat eun tad hag eur vamm garet a zo atao eun dra boanius, ha neuze Job n’oa ket eur paotr digalon.\nHa brema, setu hen en hent, o vont en avantur Doue, eur marc’h kaer dindannan, eur c’hi bras war e lerc’h, ma chome an dud sebezet da zellet outan, ha ma lavarent etrezo :\n— « Sellit ! sellit ’ta ! Pebeus paotr yaouank koant ! Daoust ha piou eo an dijentil-ze ? Kaëra loen a zo gantan ! a lavare re-all ! Kaera ki war e lerc’h ! »\nJob a zalc’he atao da vont gant e hent, hep ober van ebet nag ouz an dud nag ouz o c’homzou flour.\nWar bouez bale ha bale pell amzer e tigouezas ar paotr e Pariz. Hag hen ha mont, hep ma ouiche, dre garter ar Vretoned. Eno e kavas lojeiz evitan e-unan, evit e varc’h hag evit e gi « Dragon », en eun hostaleri vihan.\n— « Taol ’ta anezi d’in ama ! »\n— O ne ran ket, doubl-chas ! eme Job. Tud a ouenn uhel evel houma ne vezont ket skoet a-droujou egiz-se ! Deus deveti, mar karez ! »\n— « N’in ket, tanfoeltr ! » eme ar peulvan.\n— « Mat, neuze, ne vezo d’it na brema na morse. Eur wech, diou wech, dont a ri d’he c’herc’hat ? »\n— « Hag ez in, » eme ar peulvan o tont en eul lamm eus e doull.\nKregi en e gleze hag en e bistolen ha trec’hi tri benn d’ar pez divergont, setu ar pez a reas Job ker buhan ha ken prim ha ma par al luc’heden en oabl. Troc’het d’ezan tri benn, ar paotr difeson a strinke tan dioutan hag a glaske ive skei war e zaou enebour. Ne deuas ket a-benn evelato da dizout hini ebet anezo, kaer en doa c’hoari.\nHa setu ma reas ar peoc’h gant Job ac’han d’an deiz warlerc’h.\n— « Ha brema, eme an den yaouank d’ar brinsez, deuit ganen ! »\n— « N’ez in ket, emezi, trouz a glevfen gant va zad. »\n— « Pa lavaran d’eoc’h, deuit ganen, me a gaso ac’hanoc’h d’ar gear. »\nDizrei a reas ar brinsez d’ar gear. Job en doa difennet grons outi lavaret grik eus ar pez a yoa c’hoarvezet.\n— « Petra ! eme ar roue koz pa welas e verc’h, dizroet houma d’ar gear adarre ! »\n— Ya da, va zad ! eme ar brinsez ; n’en deus ket bet ezom ac’hanon hizio adarre ! »\n— « Nag a drein a zo gant hennez ! ’Meus aon ema oc’h ober gwap a’chanomp ! »\nD’an deiz warlerc’h an hevelep safar dre gear adarre.\nEvel en derc’hent Job a yeas p’ edo an dud o tizrei ; edo merc’h a roue ouz hen gortoz.\n— « Na penaos emaoc’h ganti ? » a c’houlennas Job gant an demezel.\n— « Evel deac’h, eme ar brinsez, nemet ez eo muioc’h kounnaret « va zamm aotrou » !\n— « Mat, eme Job, bremaik ma ro Doue d’in e skoazel, me a gaso anezan da vro e dud koz ! » Hag ez ejont a-nevez betek toull ar peulvan.\n— « Kemer houma diganen, paotr bras, » eme Job.\n— « Taol anezi d’in ! »\n— « E feiz, ne rin ket. Tudeus eur ouenn ken uhel ne vezont ket taolet d’ar chas. Deus d’he c’herc’hat. »\n— « Mont a-walc’h a rin ; mes arabat e vezo d’it neuze beza ker kriz ha deac’h. »\n— « Deus atao, paotr faro ! » eme Job.\nDont a reas ; Job a c’halvas e gi, a dapas e bistolen hag e gleze, ha dao d’an amprevan !\n— « Kiz ! Kiz ! eme Job, dalc’h’ta, Dragon. »\nHag ar c’hi a lammas war ar peulvan hag hen diskaras d’an douar. Ha Job a zistagas ar pennou a jomme, Ar peulvan en doa seiz penn.\n— « Roit d’in ho mouchouar godel, eme Job d’ar brinsez ma lakain ennan an teodou. »\nHag o veza great kement-se ez ejont warzu ar gear.\n— « Petra livirin d’am zad ? » eme ar brinsez.\n— « Lavar eo maro an hini a rea poan d’ezan. Lavar ive ez eo bet lazet gant eun tremeniad ; difen a ran ouzoc’h avat disrevel va hano ken na vo deuet ar mare.\n— « Evel-se eo e rin ! » emezi.\nPa zigouezas er gear e kavas he zad kounnaret oll. « Petra ! emezan, daoust ha bemdez e ri evel-se ? »\n— « Ne rin ket, va zad, emezi ; lazet eo ar peulvan gant eun tremener, hag hiviziken, bezit dinec’h, n’hon deus ezom ebet da gaout aon razan. »\n— « Daoust ha gwir e vefe ? » eme ar roue.\n— « O ya, va zad, gwir bater. Lavaret a rin d’eoc’h dioc’htu zoken e karfen kemeret da bried an hini en deus great an taol ! »\n— « Mat ! Mat ! eme ar roue, gwelet a rin. »\nSetu roet urz da lenn dre-oll an ali-ma :\n« An nep piou bennak en deus lazet ar peulvan en devo merc’h ar roue da bried. »\nSetu ma savas c’houenn e lerou an dud. Betek zoken eur glaouer o tremen dre ar c’hoad a gavas ar pennou, a zestumas anezo hag a deuas ganto da lez ar roue.\n— « Sir, emezan, me eo am eus lazet ar peulvan ; sellit, setu ama ar pennou ! »\n— « Ya ! ya ! va mab, eme ar roue, sklear eo. »\nMa oe digaset ar brinsez dirazan.\n— « N’eo ket hennez va den, » emezi.\n— « Nan, eme ar roue d’ezi, paour eo ha gwisket fall, ha setu perak n’hoc’h eusket ezom anezan. »\n— « Livirit d’in, va den mat, penaos oc’h en em gemeret evit dont a-benn eus va enebour. »\n— « Gant va skourjez, ha netra ken ; ne ve ket dieas d’in hen dizkouez d’eoc’h. »\n— « Eur skourjez mat e rank beza evelato », eme ar roue.\n— « O ya, Aotrou roue ; sellit, » emezan. Hag ar paotr da ober d’e skourjez strakal :\n« Fliou, flao !… Fliou, flao !!… »\n— « Eur skourjez a feson eo, » eme ar roue, Deoc’h e vezo va merc’h ! »\n— « Bennoz Doue, Aotrou Roue ! o bennoz Doue ! me, sellit, n’edon ket o c’hedal kement-all, » a lavaras ar glouaer.\n— « Ha c’houi, prinsezig, ne dalv ket d’eoc’h sellet kement se a gorn ouz an den-ma, rak hen eo a vezo ho pried. »\n— « O ne vezo ket, eme ar brinzez koant. N’eo ket hen am zennas a dre skilfou ar peulvan lous. »\n— « Penaos ’ta, prinsez, n’eo ket me ? »\n— « O nan da ! » eme ar plac’h yaouank.\nLezet e oe an traou evel se epad eiz dervez. Edo ar roue o pourvei pep tra evit eured kran ar brinsez hag ar glaouaer, pa deus eun den yaouank da c’houlen digor e lez ar roue ; eun aotrou pinvidik oa dioc’h an doare, gwisket kaer, eur marc’h eus an dibab dindanna, eur c’hi bras ouz e heul.\nAr brinsez eo he devoa kaset kelou d’ezan eus ar pez a dremene, ha lavaret he devoa d’ezan dont kenta ma c’hallje. Ha dont a rea, war goulen ar brinsez. Eur mevel a deuas da zigeri. — « Deiz mat ! eme Job, — rak hen oa, — me am eus ezom da goms gant ar roue ! »\nAr mevel a respontas kerkent :\n— « Ar roue, va den mat, en deus a-walc’h da ober brema gant eured e verc’h a zo o vont da veza great er zizun a-zeu. Ne dalv ket d’eoc’h eta dale pelloc’h, n’en deus ket amzer da zont davetoc’h. »\n— « Na den-all eus e berz ? Pe seurt eo an eured-se eta ? »\n— « Pe seurt ? Sant Krist benniget ! eus a bell e rankit dont sur mar n’hoc’h eusket klevet penaos eo bet difframmet merc’h hena ar roue eus a dre skilfou eur peulvan galloudus gant eur glaouaer paour a dremene d’an ampoent dre ar c’hoad. »\n— « A ya ? eme Job ; mat, me na ouien ket. N’eus fors, karout a rafen gwelet ar brinsez-se ; livirit d’ezi, mar plij, e karfen lavaret d’ezi eur gomz bennak. »\n— « N’ouzon ket hag hi a deuio ; mont a ran da welet. »\nHag ez eas.\nA-benn eur prennad Job a glevas trouz treid skanv o tisken an deleziou. Arru oa ar brinsez.\n— « A ! Job ! emezi, c’houi eo. Pell zo edon ouz ho kedal. Deuit ganen. » Ha Job ha sevel d’an neac’h da heul ar brinsez. Mont a rejont war eün da gaout ar roue a yoa o tomma gant ar glaouaer.\n— « Deiz mat d’eoc’h, Aotrou roue ! » eme Job. — « Ha d’it, va faotr, eme ar roue o sevel en e zav ; penaos ema kont ganez ? » Ar brinsez ne roas ket amzer d’ezan da respont, hag a lavaras kerkent.\n— « Va zad, setu va madoberour, va zalver ! »\n— « Hennez ! » eme ar roue.\n— « Ya, Aotrou, eme Job, me eo. Pe an hini ema gantan ar pennou pe an hini a zoug an teodou eo en deus lazet ar pez fall ? »\n— « Douetans ebet war gement-se, eme ar roue kerkent, an hini ema gantan an teodou eo. »\n— « Delit, Aotrou ! emaint aze, » a lavaras Job o tenna eus e c’hodel mouchouar-fri ar brinsez.\n— « Mouchouar va merc’h ! eme ar roue ; ya, hennez eo em boa roet d’ezi da vont d’ar c’hoad. »\nAr glaouaer a jomas mantret gant kement-all. Ar brinzed a ziskouezas d’ezan trugarez. Lavaret e oe dezan mont gant e hent ha diouall da zispaka mui beg e fri dre eno pe e viche krouget uhel ha ber, hag ar boan ne viche ket laeret.\nMont a reas ac’hano, eun tammig lostok, ha leac’h a yoa da veza.\nPrestik goude e oe great an eured gant eul levenez vras. Setu dimezet Job da verc’h ar roue. Epad pemzek dez e oe friko ha c’hoariou evit an holl.\nEur pennadig brao a amzer a zo tremenet abaoue an eured. Betek-hen n’ez eus deuet netra da ober dieas d’an daou bried yaouank. Bevet o doa evurus betek neuze, mes, siouaz ! pep den en deus e blaneden, hag eo red mat d’ezan he heuilha.\nEur pardaez edont o vonet da gousket ; ha setu pa edo o serra prenestr ar gambr Job o welet eur pennadig ac’hano eur sklerijen dudius.\n— « Sell ’ta ! emezan, petra eo ar sklerijen a welan-me du-ze ? »\n— « Petra ? emezi, an tan artifis, marvat ! Bah ! deus da gousket ’ta buan. »\nYann na lavaras netra, sonjal a rea: « Va breur a zo du-hont, ha me a yelo ive. »\nNe dalv ket d’in displega en e hed ar pez a zigouezas gantan a-c’heudevez : e blaneden a zo evit doare henvel ouz hini e vreur hena.\nAn deirvet rozen a voenvas ; ha Jakez a yeas da gaout e dad :\n— « Va zad, emezan, setu maro va breudeur, hag eo red mat d’in nuont da zispenn o roudou. »\n— « Petra, va mab, petra glevan ?… Tri am eus savet, ha brema, pam eus ar muia ezom da gaout skoazel diganto, em c’hosni, e teuont holl d’am dilezel ! Ma n’eo ket eun druez ! »\n— « O mat, va zad ! Red eo d’in koulskoude, p’eo gwir em eus roet va ger ez ajen. »\n— « It eta, va mab, ha daoust d’am glac’har, e pedan Doue da rei d’eoc’h e vennoz. »\nHa Jakez d’e dro o vont en hent gant e varc’h hag e gi.\nOber a reas evel e zaou vreur. Goulennet e oe digantan ha n’oa ket an hini a zimezas da verc’h ar roue. Ne gredas ket lavaret nan, rak eun dra bennak a lavare d’ezan e ranke c’hoari evel-se.\nGoulen a reas mont betek e c’hoar-gaer. Oc’h e welet houma a lavaras raktal :\n— « Da beleac’h ’ta oas eat adarre ? »\n— « Da chaseal, va friedig ker ; kollet em boa va hent, hag em beus ranket lakaat digas ac’hanon d’ar gear. »\n— « Iskiz eo, lavar ’ta ! »\nDeuet oa an noz pell a yoa, poent mont da gousket Savet d’e gambr, Jakez a welas kouls hag e vreudeur an tarsad sklerijen skedus a yoa dirazan en dremwel.\n— « Mat, a zonje, me a ranko gouzout petra eo an dra-ze. » Hag hen da c’houlen gant merc’h ar roue perak ez oa ker sklear an dremwel.\n— « Te, emezi, a zo eun torr-penn ; n’em boa-me ket lavaret d’it deac’h ? Hag e c’houlennez adarre ? »\n— « Mat ! Mat ! eme Jakez ; ankounac’heat em boa ! »\nJakez avat a lavare atao ennan e-unan : « Duhont ema va breudeur, ha me a yelo d’o gwelet ha d’o diboania mar bez red ! »\n— « Deus ’ta d’az kwele, eme ar brinsez. Da ober petra e chomez aze ? »\n— « Alo ! eme Job, n’eo ket an dra-ze eo. Red mat eo d’eomp en em glevet brema war ar pez hon deus da ober. Ar plac’h kez se\n— « Dampred ! eme Jakez, kousk atao, petra ! lez ac’hanon da lavaret eun tamm peden ! » Hage keit ha m’oa daoulinet Jakez e tal ar prenestr o sellet oc’h ar sklerijen a wele a bell hag o sonjal en e vreudeur, ar brinsez en em roas da gousket.\nPa glevas ar wreg yaouank o roc’hellat, Jakez a ziskennas, sioulika ma c’hellas, a gemeras e varc’h hag e gi, hag ac’hano buhan da glaskar sklerijen.\nAn hini goz a yoa e-tal an nor kouls hag er gwechou all.\n— « Deiz mat, gwrac’h goz, eme Jakez, daoust ha n’hellfac’h ket digeri d’in, mar plij ? »\n— « Eo, emezi, mar kirit staga ho marc’h hag ko ki. »\n— « Ha gant petra e stagin-me va marc’h ha va c’hi, pa n’em beus korden ebet ? »\n— « Gant eur vleven eus va fenn !… »\n— « O ne rin ket ! ne rin ket !… Hon tri ez aimp aze, pe bremaik va c’hi a ziskolpo tammou diouzoc’h. Va breudeur, gwrac’h ar foueltr, a zo deuet ama em raok. Sentet o deus ouzoc’h, mes me na rin ket, klevit mat ! »\n— « O ! eme an hini goz savet c’houenn en he lerou, deuit, deuit tre, den yaouank, gant na reot droug ebet d’in.\nHa Jakez a yeas.\nAn hini goz a gasas anezan warzu eur puns doun a yoa er penn pella eus ar porz.\n— « Deuit, emezi ; sellit ’ta, den yaouank, peger kaer eo an traou er puns-ma ! »\n— « Sellit c’houi da genta ! » eme Jakez.\nHag an hini goz, hep difizianz ebet, da blega da zellet er puns. Ar paotr a dapas krog en he zreid hag a reas d’ezi ober eur pez lamm.\n« Evel-se, emezan, ez poa great d’am breudeur. Pep hini d’e dro, n’eo ket ta ?\nKerkent ar c’hastell a gouezas en e boull, ha pep tra a dec’has a-zirak daoulagad Jakez. En em gavout a reas war eur blenen vras el leac’h n’ez oa na ti na den, nemet skeudennou daou varc’heg yaouank e mean.\nJakez a anavezas dioc’htu e vreudeur. « Va breudeur ! » emezan. Hag hen ha tostat evit o gwelet gwelloc’h ha stoka outo e zaouarn. Hogen, ar re ma kerkent a deuas adarre e buez hag a frotas o daoulagad, evel pa vichent o tihuna eus eur c’housk hir ha pounner. En em vriata a rejont gant karantez hag e c’houlenjont kelou eus ar gear, eus o zad, eus o mamm, ha Job eus e bried.\nGellout a reas rei d’ezan kelou eus ar brinsez, rak n’oa ket c’hoaz daou zervez edo ganti en he c’hambr.\n— « Alo ! eme Job, n’eo ket an dra-ze eo. Red mat eo d’eomp en em glevet brema war ar pez hon deus da ober. Ar plac’h kez-se he deus kemeret ac’hanomp hon tri evit he fried. Mont a rankimp d’he c’haout da welet hag hi a ouezo dishevelebout ac’hanon. Mar gra, ni a jomo hon tri, ha mar na ra ket ez aimp ive hon tri da glask hor chanz. »\n— « Mat ! mat ! eme an daou-all, evel-se eo d’eomp ober.\nMont a rejont eta warzu lez ar brinsez. An holl a jomas mantret o welet an tri den yaouank ken henvel an eil diouz egile. Siouaz ! ar brinsez he unan na zeuas ket a-benn da anaout he fried.\nJob a gomzas da genta evel-hen :\n– « Deiz mat d’eoc’h, prinsez ; na pehini ac’hanomp hon tri eo ho pried ? »\n— « O feiz, emezi, ken henvel oc’h, ma n’hellan ket gouzout. »\n— « Mat, eme Job, tri dervez a roan d’eoc’h da ober ho sonj. A-benn an termen-ze, ma n’hoc’h eus ket kavet, ez aimp hon tri en hent. »\nHag ar brinsez nec’hetoc’h evit biskoaz.\n— « O mat ! emezi, n’em beus ket nemeur a fizianz, ken henvel oc’h an eil ouz egile ! »\nTremenet ez oa daou zervez, edod krog en trede, hag ar brinsez na gave ket.\n— « Asa, eme plac’h an itron, daoust ha n’ouzoc’h ket pe hano en deus e gi ? »\n— « O eo avat, emezi ; mes ken drouk eo ma sailh warnon pa lavaran e hano. »\n— « Livirit d’in e hano, mar plij ! »\n— « Dragon ! eme ar brinsez eo a reont anezan. »\n— « Mat, me na ran forz, mont a ran da welet. »\nKemeret a ra eun tamm kig, hag hi da lochen ar chas.\n— « Sell, Dragon ! emezi ; Dragon, ama ! » Kerkent ar c’hi a zailhas war an tamm kig, hag ar plac’h a grogas en e golier. Kas a reas anezan d’ar brinzez. ( Delit, Itron, emezi, setu ama e gi ! »\nAr brinsez a yeas gantan da gambr ar baotred, a yoa o c’hoari kartou.\n— « Delit, Aotrounez, perc’hen ar c’hi-ma eo va fried ! »\n— « Gwir eo an dra-ze, eme Job. Evurus oc’h da veza kavet. Brema e chomimp hon tri en ho lez. »\nLavaret o devoa chom o zri er c’hastell ; hogen, pep hini e doull ti eo ar gwella ; ha setu Yann ha Jakez o vont adarre en hent evit distrei da di o zad.\nNag a jenchamanchou c’hoarvezet er gear abaoue ma’z oant eat da vale bro ! Maudez koz, deuet da veza pinvidik mor, en doa lakeat sevel eur maner nevez eus ar re gaera.\nHag evit kloza, brema, e livirin d’eoc’h e vevas Job pell amzer meurbed eürus gant e bried. Doue a zigasas d’ezo eun niver bras a vugale hag a reas enor o zad hag o mamm. Yann ha Jakez a zimezas ive e Konk-Leon. Bevet o deus er maner warlerc’h o zad, hag eno emaint c’hoaz hizio zoken, mar n’int ket maro abaoue !…\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Ar_pesketaer_(G._Ar_Prad)&oldid=160091 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 25 Ebr 2020, da 12:42.