16 Nehemia – BIBL KOAD 21 : Ar Bibl e Brezhoneg evit ar Vretoned\n1 Komzoù Nehemia mab Hakalia. Da viz Kislev, en ugentvet bloaz, evel ma oan e Suza ar gêrbenn,\n2 ec’h erruas Hanani, unan eus va breudeur, gant tud eus Juda. Hag e c’houlennatis anezho diwar-benn ar Yuzevien o deus tec’het, ar re o doa achapet eus an harlu, ha diwar-benn Jeruzalem.\n3 Hag e lavarjont din: Ar restad o vezañ achapet eus an harlu a zo aze er broviñs, en ur reuzeudigezh vras hag en dismegañs; mogerioù Jeruzalem a zo diskaret hag he dorojoù a zo bet devet dre an tan.\n4 Pa glevis ar c’homzoù-se, ec’h azezis da ouelañ, hag e ris kañv meur a zevezh, en ur yunañ hag en ur bediñ dirak Doue an neñvoù,\n5 hag e lavaris: Da bediñ a ran, AOTROU, Doue an neñvoù, Doue bras ha spontus, a vir an emglev hag an druez evit ar re a gar ac’hanout hag a vir da c’hourc’hemennoù!\n6 Da bediñ a ran, ra vo da skouarn evezhiek ha ra vo da zaoulagad digor, evit selaou pedenn da servijer, an hini a lavaran dirazout bremañ deiz ha noz, evit mibien Israel da servijerien, oc’h anzav pec’hedoù mibien Israel, ar re hon eus graet a-enep dit. Rak me va-unan ha ti va zad hon eus pec’het.\n7 A-dra-sur ez omp kablus dirazout, ha n’hon eus ket miret ar gourc’hemennoù, ar reolennoù hag ar barnedigezhioù ac’h eus kemennet da Voizez da servijer.\n8 Az pez soñj, me az ped, eus ar gomz ac’h eus roet da Voizez da servijer o lavarout: Ober a reot pec’hedoù, ha me ho stlabezo e-touez ar broadoù,\n9 ha goude, e tistroiot din, hag e virot va gourc’hemennoù, hag e reot hervezo, ha neuze, pa viot bet kaset betek pennoù an neñvoù, e tastumin ac’hanoc’h ac’hane, hag ho tegasin d’al lec’h am eus dibabet evit lakaat va anv.\n10 Hag a re-se eo da servijerien ha da bobl, ac’h eus dasprenet dre da c’halloud bras ha da zorn kreñv.\n11 Da bediñ a ran, AOTROU, ra vo da skouarn evezhiek ouzh pedenn da servijer, hag ouzh pedenn da servijerien o deus plijadur o toujañ da anv. Ro berzh hiziv da’z servijer, me az ped, ro dezhañ kavout trugarez dirak an den-mañ. Me a oa hanafer ar roue.\n1 Da viz Nisan, en ugentvet bloaz eus ar roue Artakserksez, evel ma oa ar gwin dirazañ, e kemeris ar gwin hag en kinnigis d’ar roue. Ne oan bet biskoazh trist a-wel dezhañ.\n2 Hag ar roue a lavaras din: Perak eo trist da zremm pa n’out ket klañv? Kement-se ne zeu nemet eus ur boan-galon. Neuze em boe aon bras,\n3 hag e respontis d’ar roue: Ra vevo ar roue da viken! Penaos ne vefe ket trist va dremm, pa chom kêr, lec’h bezioù va zadoù, gwastet, he dorojoù devet dre an tan?\n4 Hag ar roue a lavaras din: Petra a c’houlennez? Neuze e pedis Doue an neñvoù,\n5 hag e lavaris d’ar roue: Mar kav mat ar roue, mard eo da servijer plijus dit, kas me da Juda, war-zu kêr bezioù va zadoù evit hec’h adsevel.\n6 Hag ar roue, koulz hag e wreg a oa azezet en e gichen, a lavaras din: Pegeit e pado da veaj, ha pegoulz e tistroi? Reiñ a ris dezhañ ur c’houlz, hag ar roue a gavas mat kas ac’hanon.\n7 Hag e lavaris d’ar roue: Mar kav mat ar roue, ra vo roet din lizheroù evit gouarnourien an tu all d’ar stêr, evit ma lezint ac’hanon da dremen betek ma’c’h erruin e Juda,\n8 hag ul lizher evit Azaf, gward koadeg ar roue, evit ma roio din koad evit frammoù dorojoù ar c’hreñvlec’h stag ouzh ti Doue, evit mogerioù kêr, hag evit an ti e-lec’h ma’z in. Hag ar roue a roas din kement-se, rak dorn mat va Doue a oa warnon.\n9 Dont a ris eta da gavout ar c’houarnourien a zo en tu all d’ar stêr, hag e rois dezho lizheroù ar roue. Ar roue en doa kaset ganin ofiserien eus an arme ha marc’hegerien.\n10 Samballad an Horonad ha Tobija ar servijer Ammonad, o vezañ klevet-se, o doe un desped bras rak deuet e oa unan bennak d’ober vad da vibien Israel.\n11 Hag ec’h erruis e Jeruzalem, hag e chomis eno tri deiz.\n12 Neuze e savis d’an noz, gant hiniennoù eus an dud, met ne zisklêriis da zen ar pezh en doa va Doue lakaet em c’halon d’ober da Jeruzalem. Ne oa ganin loen ebet nemet an hini ma oan warnañ.\n13 Mont a ris eta d’an noz dre zor an Draonienn, hag ez is war-zu feunteun an Aerouant ha dor an Teil, en ur sellout ouzh mogerioù Jeruzalem a oa diskaret hag ouzh he dorojoù bet devet dre an tan.\n14 Hag ez is da zor ar Feunteun hag etrezek stank ar Roue, met ne oa lec’h ebet ma c’hellfe tremen drezañ al loen dindanon.\n15 Hag e pignis d’an noz dre ar froud en ur sellout ouzh ar voger, ha goude, o tistreiñ, e teuis en-dro dre zor an Draonienn.\n16 Hag ar renerien ne ouient ket da belec’h e oan aet na petra a raen. Ne’m boa lavaret netra betek neuze, na d’ar Yuzevien, na d’an aberzhourien, na d’ar re vras, na d’ar renerien, na d’an nemorant a rae al labourioù.\n17 Hag e lavaris dezho: Gwelout a rit ar gwalleur ez omp ennañ, penaos eo Jeruzalem gwastet hag he dorojoù devet dre an tan. Deuit, adsavomp moger Jeruzalem, ha ne vimp ken en dismegañs.\n18 Disklêriañ a ris dezho e oa bet dorn mat va Doue warnon, hag ivez ar c’homzoù en doa ar roue lavaret din. Neuze e lavarjont: Savomp ha mañsonomp! Hag e kreñvajont o daouarn evit ober mat.\n19 Met Samballad an Horonad, Tobija ar servijer Ammonad, ha Geshem an Arab, o vezañ klevet-se, a rejont goap ouzhimp hag hon disprizas o lavarout: Petra a rit? En em sevel a rit a-enep ar roue?\n20 Hag e respontis dezho o lavarout: Doue an neñvoù e-unan a raio deomp ober berzh! Ni, e servijerien, ni a savo hag a vañsono, met c’hwi n’hoc’h eus na lod, na gwir, na eñvor e Jeruzalem.\n1 Eliashib an aberzhour-meur a savas gant e vreudeur an aberzhourien, hag ec’h adsavjont dor an Deñved, hag e santelajont anezhi. Lakaat a rejont he stalafioù, hag e santelajont anezhi betek tour Mea ha betek tour Hananeel.\n2 En e gichen e vañsonas tud Jeriko. En o c’hichen e vañsonas Zakkur mab Imri.\n3 Mibien Senaa a adsavas dor ar Pesked; he goleiñ a rejont, hag e lakajont he stalafioù, he morailhoù hag he frennoù.\n4 En o c’hichen e tresas Meremod mab Uri, mab Koz, en o c’hichen e tresas Meshullam mab Berekia, mab Meshezabeel, en o c’hichen e tresas Zadok mab Baana,\n5 en o c’hichen e tresas an Dekoatiz. Met ar re vras en o zouez n’en em renkjont ket da servij o aotrou.\n6 Jehojada mab Paseak ha Meshullam mab Besodia a zresas an nor Gozh; he goleiñ a rejont, hag e lakajont he stalafioù, he morailhoù hag he frennoù.\n7 En o c’hichen e tresas Melatia ar Gabaoniad, Jadon ar Meronotiad, ha tud Gabaon ha Mizpa, a oa eus palez ar gouarnour eus an tu-mañ d’ar stêr.\n8 En o c’hichen e tresas Uziel mab Harhaja, a-douez an orfebourien. En e gichen e tresas Hanania, a-douez ar borfumerien. Lezel a rejont al lodenn eus Jeruzalem betek ar voger Ledan.\n9 En o c’hichen e tresas Refaja mab Hur, rener un hanter eus bann Jeruzalem.\n10 En o c’hichen e tresas Jedaja mab Harumaf dirak e di. En e gichen e tresas Hattush mab Hashabnia.\n11 Malkija mab Harim hag Hashub mab Pakad-Moab a zresas ul lodenn all ha tour ar Fornioù.\n12 En o c’hichen e tresas Shallum mab Halokesh, rener an hanter all eus bann Jeruzalem, eñ hag e verc’hed.\n13 Hanun hag annezidi Zanoak a zresas dor an Draonienn; hec’h adsevel a rejont, hag e lakajont he stalafioù, he morailhoù hag he frennoù. Hag e rejont mil ilinad (~ 500 m) a voger betek dor an Teil.\n14 Malkija mab Rekab, rener bann Bet-Hakerem, a zresas dor an Teil; hec’h adsevel a reas, hag e lakaas he stalafioù, he morailhoù hag he frennoù.\n15 Shallum mab Kolhoze, rener bann Mizpa, a zresas dor ar Feunteun; hec’h adsevel a reas, he goleiñ, hag e lakaas he stalafioù, he morailhoù hag he frennoù. Hag e reas moger stank Shela, tost ouzh liorzh ar Roue, betek ar skalieroù a ziskenn eus kêr David.\n16 War e lerc’h, Nehemia mab Azbuk, rener un hanter eus bann Bet-Zur, a zresas betek dirak bezioù David, betek ar stank bet graet, ha betek ti ar Re Greñv.\n17 War e lerc’h, al Levited a zresas gant Rehum mab Bani. En e gichen e tresas Hashabia, rener un hanter eus bann Keila, evit e vann.\n18 War e lerc’h, o breudeur a zresas gant Bavai mab Hanadad, rener an hanter all eus bann Keila.\n19 En e gichen e tresas Ezer mab Jezua, rener Mizpa, ul lodenn all dirak savenn an Harnezerezh, er c’horn.\n20 War e lerc’h, Baruk mab Zabbai a zresas ul lodenn all o labourat c’hwek, adalek ar c’horn betek dor ti Eliashib an aberzhour-meur.\n21 War e lerc’h, Meremod mab Uri a zresas ul lodenn all, adalek dor ti Eliashib betek penn ti Eliashib.\n22 War e lerc’h e tresas an aberzhourien eus ar vro tro-war-dro.\n23 War o lerc’h e tresas Benjamin hag Hashub dirak o zi. War o lerc’h e tresas Azaria mab Maaseja mab Anania e-kichen e di.\n24 War e lerc’h e tresas Binnui mab Henadad ul lodenn all, adalek ti Azaria betek korn ar gognell.\n25 Ha Palal mab Uzai, dirak ar c’horn hag an tour a zo en baleg eus ti uhel ar Roue, e-kichen porzh an toull-bac’h. War e lerc’h Pedaja mab Parosh.\n26 An Netiniz a oa o chom war ar grec’henn a zresas war-zu ar sav-heol, betek dor an Doureier hag an tour a zo en baleg.\n27 War o lerc’h e tresas an Dekoatiz ul lodenn all, dirak an tour bras a zo en baleg ha betek moger ar Grec’henn.\n28 An aberzhourien a zresas dreist dor ar C’hezeg, pep hini dirak e di.\n29 War o lerc’h e tresas Zadok mab Immer dirak e di. War e lerc’h e tresas Shemaja mab Shekania, gward dor ar Sav-heol.\n30 War e lerc’h e tresas Hanania mab Shelemia hag Hanun c’hwec’hvet mab Zalaf ul lodenn all. War o lerc’h e tresas Meshullam mab Berekia dirak e gambr.\n31 War e lerc’h e tresas Malkija mab an orfebour, betek ti an Netiniz hag ar varc’hadourien, dirak dor Mifkad ha betek savenn ar C’horn.\n32 An orfebour hag ar varc’hadourien a zresas etre savenn ar C’horn ha dor an Deñved.\n1 Samballad o vezañ klevet ec’h adsavemp ar voger, a voe kounnaret ha droug ennañ-meurbet, ha goap a reas ouzh ar Yuzevien.\n2 Hag e komzas dirak e vreudeur ha dirak soudarded Samaria o lavarout: Petra a ra ar Yuzevien digalon-se? O lezel a raimp d’ober? Hag ec’h aberzhint? Hag ec’h echuint hiziv? Hag e lakaint da advevañ ar vein eus ar bernioù poultr-se, pa’z int bet devet?\n3 Ha Tobija an Ammonad, a oa en e gichen, a lavaras: Petra bennak ma savont, pa bigno ul louarn, e tiskaro o moger vein.\n4 O hon Doue! Selaou, rak ni a zo disprizet! Gra d’o dismegañs distreiñ war o fenn, ro anezho d’ar breizhadeg en ur vro ma vint dalc’het enni.\n5 Na c’holo ket o direizhder, ha ra ne vo ket o fec’hed lamet dirazout, rak dismegañset o deus ar vañsonerien.\n6 Adsevel a rejomp eta ar voger, hag ar voger en he fezh a voe serret betek hanter hec’h uhelder. Ar bobl a laboure a-galon.\n7 Pa glevas Samballad, Tobija, an Arabed, an Ammoniz hag an Asdodiz, e save mogerioù Jeruzalem, hag e oa an toulloù-freuz war o c’hlozadur, e voe droug enno-meurbet.\n8 Hag en em zastumjont holl a-gevret evit brezeliñ a-enep Jeruzalem, hag evit ober gaou outi.\n9 Neuze e pedjomp hon Doue, hag e lakajomp gwarded a-enep dezho deiz ha noz, evit hon diwall diouto.\n10 Ha Juda a lavaras: Nerzh al labourerien a wana, kalz a atredoù ez eus, ne c’hellomp ket sevel ar voger.\n11 Hag hon enebourien o doa lavaret: Ne ouezint ket, ne welint netra, betek ma’c’h erruimp en o c’hreiz; hag e lazhimp anezho, hag e raimp paouez al labour.\n12 Met ar Yuzevien a oa o chom en o zouez a zeuas, betek dek gwech, da lavarout deomp: Dre amañ ez aint etrezek ennoc’h.\n13 Lakaat a ris eta ouzh an traoñ a-dreñv ar voger, hag e lec’hioù dizolo, ar bobl dre diegezhioù, gant klezeier, goafioù ha gwaregoù.\n14 Goude e sellis, e savis hag e lavaris d’ar re vras, d’ar renerien ha da nemorant ar bobl: N’ho pet ket aon razo, ho pet soñj eus an AOTROU, a zo bras ha spontus, ha stourmit evit ho preudeur, ho mibien, ho merc’hed, ho kwragez hag ho tiez.\n15 Pa ouezas hon enebourien e oamp bet kemennet, Doue a freuzas o mennad, hag e tistrojomp holl d’ar voger, pep hini d’e labour.\n16 Adalek an deiz-se, un hanter eus va zud a stage gant al labour, hag an hanter all a zalc’he goafioù, skoedoù, gwaregoù hag hobregonoù, hag ar pennoù a veze a-dreñv da bep tiegezh Juda.\n17 Ar re a save ar voger hag ar re a garge pe a zouge ar bec’hioù, a laboure gant un dorn, hag en dorn all e talc’hent un arm.\n18 Rak pep hini eus ar re a vañsone en deveze ur c’hleze stag ouzh e gostez; evel-se eo e vañsonent. Hag an hini a sone ar shofar a veze em c’hichen.\n19 Lavarout a ris d’ar re vras, d’ar renerien ha da nemorant ar bobl: Al labour a zo bras hag astennet, stlabezet omp war ar voger, pell an eil diouzh egile.\n20 E pelec’h bennak ma klevot son ar shofar, eno en em zastumot d’hor c’havout. Hon Doue a stourmo evidomp.\n21 Evel-se eo e labouremp. An hanter eus an dud a zouge goafioù, adalek gouloù-deiz betek ma en em ziskoueze ar stered.\n22 En amzer-se e lavaris d’ar bobl: Ra dremeno pep hini an noz e Jeruzalem gant e servijer, evel-se da noz e raint ged, ha war an deiz e labourimp.\n23 Hag evidon-me, va breudeur, va servijerien, ha tud ar gward a zeu war va lerc’h, ne guitaimp ket hon dilhad, pep hini en devo e gleze ha dour.\n1 Bez’ e voe ur c’hlemm bras a-berzh ar bobl hag o gwragez a-enep o breudeur Yuzev.\n2 Bez’ e oa darn hag a lavare: Ni, hor mibien hag hor merc’hed a zo niverus, ra vo roet deomp ed evit debriñ ha bevañ.\n3 Hag e oa darn all hag a lavare: Gouestlet hon eus hor parkeier, hor gwini hag hon tiez, evit kaout ed e-pad an naonegezh.\n4 Hag e oa ivez darn all hag a lavare: Amprestet hon eus arc’hant evit tailhoù ar roue, war hor parkeier ha war hor gwini.\n5 Ha koulskoude hor c’hig a zo evel kig hor breudeur, hag hor mibien evel o mibien. Ha setu e lakaomp hor mibien hag hor merc’hed da vezañ sklaved, ha dija darn eus hor merc’hed a zo sujet, hag ez omp dic’halloud, rak hor parkeier hag hor gwini a zo da dud all.\n6 Pa glevis o c’hlemm hag ar c’homzoù-se, e voen kounnaret-meurbet.\n7 Kemer a ris ar mennozh start da c’hourdrouz ar re vras hag ar renerien, hag e lavaris dezho: Prestañ a rit war gampi an eil d’egile! Hag e c’halvis a-enep dezho ur vodadeg vras.\n8 Hag e lavaris dezho: Dasprenet hon eus, hervez hor galloud, hor breudeur Yuzev a oa bet gwerzhet d’ar broadoù, ha c’hwi a werzhfe hoc’h-unan ho preudeur? Ha deomp-ni e vefent gwerzhet? Hag e tavjont, ne ouezjont mui petra lavarout.\n9 Hag e lavaris: Ar pezh a rit n’eo ket mat. Ha ne fell ket deoc’h kerzhout e doujañs hon Doue, kentoc’h eget bezañ dismegañset dre ar broadoù hon enebourien?\n10 Me ivez, va breudeur ha va servijerien, hon eus prestet dezho arc’hant hag ed. Dilezomp, me ho ped, an dle-se.\n11 Daskorit dezho hiziv, me ho ped, o farkeier, o gwini, o gwez-olivez hag o ziez, hag ivez ar c’hantvet eus an arc’hant, eus an ed, eus ar gwin hag eus an eoul a c’houlennit diganto evel kampi.\n12 Hag e respontjont: Ni a zaskoro, ha ne c’houlennimp netra diganto, ober a raimp ar pezh a lavarez. Neuze e c’halvis an aberzhourien, evit ober dezho touiñ e raint hervez ar gomz-se.\n13 Hag e hejis va dilhad, hag e lavaris: Ra hejo Doue evel-se eus e di hag eus e labour pep den na raio ket hervez ar gomz-se, ha ra vo evel-se hejet ha goullonderet. Hag ar vodadeg a-bezh a lavaras: Amen! Hag e veuljont an AOTROU. Hag ar bobl a reas hervez ar gomz-se.\n14 Adalek an deiz ma voe gourc’hemennet din bezañ o gouarnour e bro Juda, adalek an ugentvet bloaz betek an eil bloaz ha tregont eus ar roue Artakserksez, e-pad daouzek vloaz, me ha va breudeur n’hon eus ket kemeret ar pezh a zo merket d’ar gouarnour.\n15 Ar c’houarnourien a zo bet a-raok din a waske ar bobl, hag a gemere diganto bara ha gwin, en tu all da zaou-ugent sikl (~ 400 g) arc’hant, hag o servijerien zoken a rene war ar bobl. Met ne’m eus ket graet evel-se, en abeg da zoujañs Doue.\n16 Ha lakaet em eus zoken va dorn e labour ar voger-mañ, ha n’hon eus prenet park ebet. Va holl servijerien a oa dastumet aze da labourat.\n17 Hag ouzh va zaol e veze kant hanter-kant den, ar Yuzevien hag ar renerien, gant ouzhpenn ar re a zeue d’hor c’havout eus ar broadoù a oa en-dro deomp.\n18 Ar pezh a veze fichet bemdez a oa: un ejen, c’hwec’h dañvad a-zibab, ha laboused; ha bep dek deiz e veze aozet a bep seurt gwin a-fonn. Ha gant kement-se ne’m eus ket goulennet ar pezh a zo merket d’ar gouarnour, rak al labour a veze pounner war ar bobl-se.\n19 O va Doue! Az pez soñj ac’hanon, evit ober vad din, hervez kement am eus graet evit ar bobl-se.\n1 Pa glevas Samballad, Tobija, Geshem an Arab, ha nemorant hon enebourien, em boa adsavet ar voger, ha ne vane freuz ebet enni, petra bennak ma ne’m boa ket c’hoazh lakaet ar stalafioù d’an dorojoù,\n2 Samballad ha Geshem a gasas da’m c’havout da lavarout din: Deus, en em gavomp a-gevret er c’hêriadennoù a zo e traonienn Ono. Bez’ e oant e-sell d’ober droug ouzhin.\n3 Hag e kasis dezho da lavarout: Ober a ran ul labour bras, ha ne c’hellan ket diskenn. Perak e vefe paouezet al labour, e-pad ma en lezfen evit diskenn d’ho kavout?\n4 Peder gwech e c’houlennjont kement-se ouzhin, hag e respontis dezho en hevelep doare.\n5 Neuze Samballad a gasas da’m c’havout e servijer, evit lavarout din ar c’homzoù-se ur bempvet gwech, hag en doa en e zorn ul lizher digor,\n6 ma oa skrivet ennañ: Klevout a ran e-touez ar broadoù, ha Gashmu en lavar ivez, ez oc’h e-sell d’en em sevel, te hag ar Yuzevien, hag evit-se eo ec’h adsavit ar voger; hag e vi o roue, hervez ar pezh a lavarer.\n7 Ha zoken ec’h eus lakaet profeded, evit embann ac’hanout e Jeruzalem, o lavarout: Roue eo e Juda! Ha bremañ e vo roet da c’houzout an traoù-se d’ar roue. Deus eta, ma en em guzuilhimp a-gevret.\n8 Neuze e kasis d’e gavout evit lavarout dezhañ: N’emañ ket ar pezh a lavarez; ijinet eo kement-se ganit da-unan.\n9 A-dra-sur, int holl a glaske hor spontañ en ur lavarout: O daouarn a skuizho o labourat, en doare na vo ket graet an oberenn. Bremañ eta, kreñva va daouarn!\n10 Hag ez is da di Shemaja mab Delaja, mab Mehetabeel, a oa klozet. Hag e lavaras din: Deomp a-gevret da di Doue, d’an templ, ha prennomp dorojoù an templ, dre ma teuont da’z lazhañ; en noz eo e teuint da’z lazhañ.\n11 Hag e lavaris: Un den eveldon, ha tec’hout a rafe? Peseurt den eveldon a c’hellfe mont en templ ha bevañ? Ned in ket ennañ.\n12 Hag ec’h anavezis ne oa ket Doue a gase anezhañ, met en doa lavaret ar brofediezh-se a-enep din, dre ma oa paeet gant Tobija ha Samballad.\n13 Paeet o doa anezhañ evit lakaat ac’hanon d’ober evel-se dre aon ha da bec’hiñ. Hag o vezañ saotret va anv, o dije gellet va goleiñ a vezh.\n14 O va Doue! Az pez soñj eus Tobija ha Samballad hervez ar pezh o deus graet, hag ivez eus Noadia ar brofedez hag eus ar brofeded all a glaske da’m spontañ.\n15 Ar voger a voe echuet d’ar pempvet deiz warn-ugent a viz Elul, e daou zevezh hag hanter-kant.\n16 Pa glevas hon holl enebourien kement-se, pa welas an holl vroadoù a oa en-dro deomp an dra-se, e voent digalonekaet en o-unan, hag ec’h anzavjont e oa bet graet al labour-se dre hon Doue.\n17 En deizioù-se, re vras Juda a gase lizheroù ha lizheroù da Dobija, ha Tobija a gase ivez dezho.\n18 Rak kalz a dud eus Juda a oa en em ereet outañ dre le, dre ma oa mab-kaer Shekania mab Arak, ha ma oa Jokanan e vab dimezet da verc’h Meshullam mab Berekia.\n19 Zoken e lavarent vad diwar e benn dirazon, hag ec’h adlavarent dezhañ va c’homzoù. Tobija a gase lizheroù da’m spontañ.\n1 Evel-se, ar voger a zo bet adsavet, lakaet em eus stalafioù an dorojoù, lakaet eo bet en o c’hargoù ar borzhierien, ar ganerien hag al Levited,\n2 ha roet em eus va urzhioù da’m breudeur Hanani ha da Hanania, mestr ar c’hreñvlec’h e Jeruzalem. Eñ a oa un den leal, a zouje Doue muioc’h eget kalz a re all.\n3 Hag e lavaris dezho: Ra ne vo ket digoret dorojoù Jeruzalem a-raok tommder an heol. Ra vo serret an dorojoù ha lakaet ar berennoù e-pad ma viot c’hoazh eno. Ra vo lakaet evel gedourien tud Jeruzalem, pep hini d’e c’hed, pep hini dirak e di.\n4 Kêr a oa frank ha bras, met nebeut a annezidi e oa, hag an tiez ne oant ket savet.\n5 Neuze va Doue a lakaas em c’halon dastum ar re vras, ar renerien hag ar bobl, evit ober an niveradeg anezho. Hag e kavis levr an niveradeg hervez o lignez eus ar re a oa pignet ar wech kentañ. Hag e kavis skrivet kement-mañ:\n6 Setu amañ mibien ar broviñs a bignas eus an harlu, a-douez ar re en doa harluet Nebukadnezar roue Babilon, hag a zistroas da Jeruzalem ha da Juda, pep hini d’e gêr.\n7 Dont a rejont gant Zorobabel, Jezua, Nehemia, Azaria, Raamia, Nakamani, Mardoke, Bilshan, Mispered, Bigvai, Nehum, Baana. Niver an dud eus pobl Israel a voe:\n8 mibien Parosh, daou vil kant daouzek ha tri-ugent;\n9 mibien Shefatia, tri c’hant daouzek ha tri-ugent;\n10 mibien Arak, c’hwec’h kant daou hag hanter-kant;\n11 mibien Pakad-Moab, eus mibien Jezua ha Joab, daou vil eizh kant triwec’h;\n12 mibien Elam, mil daou c’hant pevar hag hanter-kant;\n13 mibien Zatu, eizh kant pemp ha daou-ugent;\n14 mibien Zakai, seizh kant tri-ugent;\n15 mibien Binnui, c’hwec’h kant eizh ha daou-ugent;\n16 mibien Bebai, c’hwec’h kant eizh warn-ugent;\n17 mibien Azgad, daou vil tri c’hant daou warn-ugent;\n18 mibien Adonikam, c’hwec’h kant seizh ha tri-ugent;\n19 mibien Bigvai, daou vil seizh ha tri-ugent;\n20 mibien Adin, c’hwec’h kant pemp hag hanter-kant;\n21 mibien Ater, eus tiegezh Ezekiaz, triwec’h ha pevar-ugent;\n22 mibien Hashum, tri c’hant eizh warn-ugent;\n23 mibien Bezai, tri c’hant pevar warn-ugent;\n24 mibien Harif, kant daouzek;\n25 mibien Gabaon, pemzek ha pevar-ugent;\n26 tud Betlehem ha Netofa, kant eizh ha pevar-ugent;\n27 tud Anatod, kant eizh warn-ugent;\n28 tud Bet-Azmaved, daou ha daou-ugent;\n29 tud Kirjad-Jearim, Kefira ha Beerod, seizh kant tri ha daou-ugent;\n30 tud Rama ha Geba, c’hwec’h kant unan warn-ugent;\n31 tud Mikmaz, kant daou warn-ugent;\n32 tud Betel hag Ai, kant tri warn-ugent;\n33 tud un Nebo all, daou hag hanter-kant;\n34 mibien un Elam all, mil daou c’hant pevar hag hanter-kant;\n35 mibien Harim, tri c’hant ugent;\n36 mibien Jeriko, tri c’hant pemp ha daou-ugent;\n37 mibien Lod, Hadid hag Ono, seizh kant unan warn-ugent;\n38 mibien Senaa, tri mil nav c’hant tregont;\n39 aberzhourien, mibien Jedaja, eus ti Jezua, nav c’hant trizek ha tri-ugent;\n40 mibien Immer, mil daou hag hanter-kant;\n41 mibien Pashur, mil daou c’hant seizh ha daou-ugent;\n42 mibien Harim, mil seitek;\n43 Levited, mibien Jezua ha Kadmiel, a-douez mibien Hodeva, pevarzek ha tri-ugent;\n44 kanerien, mibien Azaf, kant eizh ha daou-ugent;\n45 porzhierien, mibien Shallum, mibien Ater, mibien Talmon, mibien Akkub, mibien Hatita, mibien Shobai, kant eizh ha tregont;\n46 Netiniz, mibien Zika, mibien Hazufa, mibien Tabbaod,\n47 mibien Keroz, mibien Sia, mibien Padon,\n48 mibien Lebana, mibien Hagaba, mibien Salmai,\n49 mibien Hanan, mibien Giddel, mibien Gakar,\n50 mibien Reaja, mibien Rezin, mibien Nekoda,\n51 mibien Gazzam, mibien Uzza, mibien Paseak,\n52 mibien Besai, mibien Mehunim, mibien Nefishesim,\n53 mibien Bakbuk, mibien Hakufa, mibien Harhur,\n54 mibien Bazlid, mibien Mehida, mibien Harsha,\n55 mibien Barkoz, mibien Sisera, mibien Tamak,\n56 mibien Neziak, mibien Hatifa,\n57 mibien servijerien Salomon, mibien Sotai, mibien Sofered, mibien Peruda,\n58 mibien Jaala, mibien Darkon, mibien Giddel,\n59 mibien Shefatia, mibien Hattil, mibien Pokered-Hazebaim, mibien Amon.\n60 An holl Netiniz ha mibien servijerien Salomon a voe tri c’hant daouzek ha pevar-ugent.\n61 Setu amañ ar re a bignas eus Tel-Melak, eus Tel-Harsha, eus Kerub-Adon hag eus Immer, ha na c’helljont ket diskouez ti o zadoù, nag o gouenn, na ma oant eus Israel:\n62 mibien Delaja, mibien Tobija, mibien Nekoda, c’hwec’h kant daou ha daou-ugent,\n63 aberzhourien, mibien Habaja, mibien Koz, mibien Barzilhai, en doa kemeret da wreg unan eus merc’hed Barzilhai ar Galaadad hag a voe anvet diwar o anv.\n64 Ar re-se a glaskas o marilhadurioù-lignez, met ne voent ket kavet, ha neuze e voent taolet kuit eus ar velegiezh evel dic’hlan.\n65 Ar gouarnour a lavaras dezho na zebrfent ket traoù santel-meurbet ken n’en em zalc’hfe an aberzhour dirak an Urim hag an Thummim.\n66 An holl vodadeg a oa daou vil ha daou-ugent tri c’hant tri-ugent,\n67 hep kontañ o mevelien hag o mitizhien a oa seizh mil tri c’hant seizh ha tregont. Hag e oa daou c’hant pemp ha daou-ugent kaner ha kanerez.\n68 Bez’ e oa seizh kant c’hwec’h marc’h ha tregont, daou c’hant pemp mul ha daou-ugent,\n69 pevar c’hant pemp kañval ha tregont, c’hwec’h mil seizh kant ugent azen.\n70 Darn eus ar pennoù tadoù a roas evit al labourioù. Ar gouarnour a roas d’an teñzor mil drakm aour, hanter-kant hanaf, pemp kant tregont toneg aberzhourien.\n71 Pennoù tadoù all a roas da deñzor al labourioù ugent mil drakm aour, ha daou vil daou c’hant minenn arc’hant.\n72 Ha nemorant ar bobl a roas ugent mil drakm aour, daou vil minenn arc’hant, ha seizh toneg aberzhourien ha tri-ugent.\n73 An aberzhourien, al Levited, ar borzhierien, ar ganerien, tud ar bobl, an Netiniz, hag holl re Israel a chomas en o c’hêrioù. Evel-se, pa erruas ar seizhvet miz, mibien Israel a oa en o c’hêrioù.\n1 An holl bobl en em zastumas evel un den hepken war al leurenn a zo dirak dor an Doureier. Hag e lavarjont da Ezdra ar skrib degas levr lezenn Moizez, he doa kemennet an AOTROU da Israel.\n2 D’an deiz kentañ eus ar seizhvet miz, Ezdra an aberzhour a zegasas al lezenn dirak ar vodadeg, gwazed ha maouezed, hag an holl re a oa gouest d’he c’hlevout.\n3 Hag e lennas al levr war al leurenn a zo dirak dor an Doureier, adalek gouloù-deiz betek kreisteiz, dirak gwazed ha maouezed, hag an holl re a oa gouest d’e glevout. Divskouarn ar bobl a oa aketus ouzh lennadenn levr al lezenn.\n4 Ezdra ar skrib en em zalc’he war ur savenn goad, a oa bet graet evit kement-se. A-zehou dezhañ e oa Matitia, Shema, Anaia, Uri, Hilkija ha Maaseja; hag a-gleiz e oa Pedaja, Mishael, Malkija, Hashum, Hashbadana, Zakaria ha Meshullam.\n5 Ezdra a zigoras al levr dirak an holl bobl, rak dreist an holl bobl e oa. Kerkent ha ma tigoras anezhañ, an holl dud en em zalc’has en o sav.\n6 Hag Ezdra a vennigas an AOTROU, an Doue bras, hag an holl bobl a respontas: Amen! Amen! en ur sevel o daouarn. Hag e plegjont hag e stoujont dirak an AOTROU, o dremmoù ouzh an douar.\n7 Jezua, Bani, Sherebia, Jamin, Akkub, Shabtai, Hodija, Maaseja, Kelita, Azaria, Jozabad, Hanan, Pelaja, hag al Levited all, a zisplege d’ar bobl al lezenn, hag ar bobl en em zalc’he en o lec’h.\n8 Hag e lennent el levr lezenn Doue ez-fraezh, hag e roent ar ster anezhi, o tisplegañ ar pezh a veze lennet.\n9 Nehemia ar gouarnour, Ezdra an aberzhour ha skrib, hag al Levited a gelenne ar bobl, hag e lavarjont d’an holl bobl: An deiz-mañ a zo santel evit an AOTROU ho Toue. Na gañvaouit ket, na ouelit ket! Rak an holl bobl a ouele o klevout komzoù al lezenn.\n10 Hag e lavarjont dezho: Kit, debrit kig lart hag evit traoù dous, kasit lodennoù d’ar re n’o deus aozet netra, rak an deiz-mañ a zo santelaet d’hon Aotrou; na vezit ket eta glac’haret, rak levenez an AOTROU eo ho nerzh.\n11 Hag al Levited a rae tevel an holl bobl o lavarout: Chomit peoc’h, rak an deiz-mañ a zo santel, na vezit ket eta glac’haret.\n12 Hag an holl bobl a yeas da zebriñ ha da evañ, da gas lodennoù, ha da ober ur fest vras, rak komprenet o doa ar c’homzoù a oa roet da anavezout dezho.\n13 D’an eil deiz, pennoù tadoù an holl bobl, an aberzhourien hag al Levited en em zastumas e-kichen Ezdra ar skrib, evit meizañ komzoù al lezenn.\n14 Kavout a rejont skrivet el lezenn en doa gourc’hemennet an AOTROU dre Voizez, e tlee chom mibien Israel e logelloù e-pad ar gouel eus ar seizhvet miz,\n15 hag e veze ret embann kement-se hag henn disklêriañ en holl gêrioù hag e Jeruzalem, o lavarout: Kit d’ar menez, ha degasit skourroù olived, skourroù gwez sunek, skourroù meurta, skourroù palmez, ha skourroù gwez stank, evit ober logelloù, evel ma’z eo skrivet.\n16 Neuze ar bobl a yeas er-maez hag a zegasas ar skourroù, hag e rejont logelloù, pep hini war e doenn hag er porzhioù, ha war leurennoù ti Doue, ha war leurenn dor an Doureier, ha war leurenn dor Efraim.\n17 Evel-se, holl vodadeg ar re a oa deuet diouzh an harlu a reas logelloù, hag ec’h azezjont el logelloù-se. Mibien Israel n’o doa ket graet un hevelep tra abaoe deizioù Jozue mab Nun, betek an deiz-se. Hag e voe ul levenez vras.\n18 Hag e voe lennet levr al lezenn bemdez, adalek an deiz kentañ betek an deiz diwezhañ. Lidet e voe ar gouel e-pad seizh devezh, hag e voe ur vodadenn veur d’an eizhvet deiz, hervez ar gourc’hemenn.\n1 D’ar pevare deiz warn-ugent eus an hevelep miz, mibien Israel en em zastumas evit yunañ, gwisket gant seier ha goloet gant poultr.\n2 Ha re eus gouenn Israel, o vezañ en em zispartiet diouzh an holl ziavaezidi, en em zalc’has hag a anzavas o fec’hedoù ha direizhder o zadoù.\n3 Sevel a rejont en o lec’h, hag e voe lennet e levr lezenn an AOTROU o Doue e-pad ur c’hard eus an deiz. E-pad ur c’hard all ec’h anzavjont hag ec’h azeuljont an AOTROU o Doue.\n4 Jezua, Bani, Kadmiel, Shebania, Bunni, Sherebia, Bani ha Kenani a bignas war savenn al Levited, hag a grias a vouezh uhel d’an AOTROU o Doue.\n5 Hag al Levited Jezua, Kadmiel, Bani, Hashabnia, Sherebia, Hodija, Shebania ha Petakja a lavaras: Savit, bennigit an AOTROU ho Toue a holl viskoazh da holl viken! Ra vo benniget da anv glorius, a zo savet uheloc’h eget pep bennozh ha pep meuleudi!\n6 Te hepken eo an AOTROU! Graet ec’h eus an neñvoù, neñv an neñvoù hag o holl arme, an douar ha kement a zo warnañ, ar morioù ha kement a zo enno. Reiñ a rez buhez d’an holl draoù-se, hag arme an neñvoù a stou dirazout.\n7 Te eo an AOTROU Doue, dibabet ec’h eus Abram, hag e lakaet da vont kuit eus Ur ar Galdeiz, ha roet dezhañ anv Abraham.\n8 Kavet ec’h eus e galon feal dirazout ha graet ec’h eus gantañ un emglev, evit reiñ d’e lignez bro ar Gananeiz, an Hitited, an Amoreaned, ar Ferezianed, ar Jebuziz hag ar C’hirgazianed. Sevenet ec’h eus da gomz, rak reizh ez out.\n9 Gwelet ec’h eus glac’har hon tadoù en Ejipt, ha klevet o garmoù e-kichen ar Mor Ruz.\n10 Graet ec’h eus burzhudoù ha mirakloù a-enep Faraon, a-enep e holl servijerien, a-enep holl bobl e vro, rak gouzout a raes o doa en em renet gant lorc’h e-keñver anezho, hag ec’h eus graet dit-te da-unan un anv a chom betek hiziv.\n11 Faoutet ec’h eus ar mor dirazo, hag ez int tremenet e-kreiz ar mor war ar sec’h. Taolet ec’h eus en donder ar re a rede war o lerc’h, evel ur maen en doureier meur.\n12 O renet ec’h eus war an deiz dre ur golonenn a goabrenn, hag en noz dre ur golonenn a dan, evit sklêrijennañ an hent a dleent kerzhout warnañ.\n13 Diskennet ec’h eus war Venez Sinai, ha komzet outo eus an neñv, ha roet dezho barnedigezhioù reizh, lezennoù gwir, reolennoù ha gourc’hemennoù mat.\n14 Desket ec’h eus dezho da sabad santel, ha kemennet gourc’hemennoù, reolennoù hag al lezenn dre Voizez da servijer.\n15 Roet ec’h deus dezho bara eus an neñvoù evit o naon, graet ec’h eus dont er-maez eus ar roc’h dour evit o sec’hed, ha lavaret ec’h eus dezho mont da berc’hennañ ar vro az poa savet da zorn reiñ dezho.\n16 Met int, hon tadoù, a zo bet lorc’hus gant o gouzoug reut, ha n’o deus ket selaouet da c’hourc’hemennoù.\n17 N’eo ket fellet dezho sentiñ ha n’o deus ket bet soñj eus ar burzhudoù az poa graet en o c’heñver. Met e reudjont o gouzoug, hag en o disentidigezh, e tibabjont ur penn evit distreiñ d’ar sklavelezh. Met te a zo un Doue a bardon, trugarezus ha truezus, gorrek da gounnariñ ha fonnus e madelezh, ha ne’c’h eus ket o dilezet.\n18 Zoken pa rejont ul leue teuzet ha pa lavarjont: Setu da zoue en deus da lakaet da bignat eus an Ejipt, pa rejont dismegañsoù bras dit,\n19 te, hervez da drugarez vras, ne’c’h eus ket o dilezet er gouelec’h. Ar golonenn a goabrenn ne baouezas ket da vezañ dreisto war an deiz evit o ren dre an hent, hag ar golonenn a dan en noz evit sklêrijennañ an hent a dleent kerzhout warnañ.\n20 Roet ec’h eus dezho da Spered mat evit m’o defe poell enno, ne’c’h eus ket lamet ar mann eus o genoù, ha roet ec’h eus dezho dour evit o sec’hed.\n21 E-pad daou-ugent vloaz ec’h eus pourvezet d’o ezhommoù er gouelec’h, hep ma vankfe netra dezho, o dilhadoù n’ejont ket da fall, o zreid ne goeñvjont ket.\n22 Roet ec’h eus dezho rouantelezhioù ha pobloù, ac’h eus lodennet dezho dre gornadoù. Hag e perc’hennjont bro Sihon, bro roue Hesbon, bro Og roue Basan.\n23 Kresket ec’h eus o mibien evel stered an neñvoù, hag o c’haset d’ar vro az poa lavaret d’o zadoù ez ajent enni d’he ferc’hennañ.\n24 O mibien a zeuas e-barzh hag a berc’hennas ar vro, izelaet ec’h eus dirazo ar Gananeiz, annezidi ar vro, hag o lakaet ec’h eus etre o daouarn, gant o rouaned ha pobloù ar vro, evit ma rafent dezho hervez o c’hoant.\n25 Hag e kemerjont kêrioù kreñv ha douaroù druz, hag e perc’hennjont tiez leun a bep seurt madoù, puñsoù toullet, gwini, olived ha gwez-frouezh e-leizh, hag e tebrjont hag o doe o gwalc’h, deuet int lart hag e vevjont er plijadurioù dre da vadelezh vras.\n26 Met disentus e voent hag en em savjont a-enep dit, hag e taoljont da lezenn a-dreñv o c’hein. Lazhañ a rejont da brofeded a zouge anezho da zistreiñ ouzhit, hag e rejont dismegañsoù bras dit.\n27 Neuze ec’h eus o lakaet etre daouarn o enebourien o deus gwasket anezho. En amzer o enkrez e klemmjont war-zu ennout, hag eus an neñvoù ec’h eus o c’hlevet, ha te, hervez da drugarez vras, ec’h eus roet dezho dieuberien o deus o saveteet diouzh daouarn o enebourien.\n28 Met kerkent ha m’o doe diskuizh, e tistroent d’ober fall dirazout, ha neuze o zilezes etre daouarn o enebourien a vestronie anezho. Hag adarre e klemmjent war-zu ennout, hag o c’hleves eus an neñvoù, hag evel-se, hervez da drugarez vras, ec’h eus o dieubet meur a wech.\n29 O douget ec’h eus da zont en-dro da’z lezenn, met kendalc’het o deus el lorc’hentez, hep selaou da c’hourc’hemennoù, ha pec’het o deus a-enep da varnedigezhioù, a laka da vevañ an hini a ra diouto. Tennet o deus ur skoaz a-dreñv, reudet o gouzoug, ha n’o deus ket selaouet.\n30 O gortozet ec’h eus pell, e-pad bloavezhioù niverus, hag ec’h eus o douget da cheñch dre da Spered ha dre da brofeded, met n’o deus ket o selaouet, hag ec’h eus o lakaet etre daouarn pobloù ar broadoù.\n31 Koulskoude, hervez da drugarez vras, ne’c’h eus ket o c’haset da netra, ha ne’c’h eus ket o dilezet, rak te a zo un Doue trugarezus ha truezus.\n32 Ha bremañ, hon Doue bras, galloudek ha spontus, a vir an emglev hag an drugarez, na sell ket evel nebeut a dra ouzh an holl drubuilhoù o deus hon tapet, ni, hor rouaned, hor pennoù, hon aberzhourien, hor profeded, hon tadoù ha da holl bobl, adalek amzer rouaned an Asiria betek hiziv.\n33 Bet out reizh e kement a zo erruet ganeomp, rak graet ec’h eus hervez ar wirionez, ha ni hon eus graet hervez ar fallentez.\n34 Hor rouaned, hor pennoù, hon aberzhourien hag hon tadoù n’o deus ket graet hervez da lezenn, ha n’o deus ket sentet ouzh da c’hourc’hemennoù, nag ouzh da destenioù a zouges a-enep dezho.\n35 N’o deus ket da servijet e-pad o rouantelezh hag e-kreiz ar madoù bras az poa roet dezho, er vro frank ha druz az poa lakaet en o dalc’h, ha n’int ket distroet diouzh o oberoù fall.\n36 Setu, hiziv ez omp sklaved er vro az poa roet d’hon tadoù evit debriñ he frouezh hag he madoù. Ha setu ez omp sklaved enni.\n37 Hag e ro gant fonnder d’ar rouaned ac’h eus lakaet warnomp en abeg d’hor pec’hedoù. Mestroniañ a reont hor c’horfoù hag hol loened, evel ma plij dezho, en doare ma’z omp en un enkrez bras.\n38 En abeg da gement-se hon eus lakaet dre skrid un engouestl start, hag hor pennoù, hol Levited hag hon aberzhourien a laka o siell.\n1 Setu ar re a lakaas o siell. Nehemia ar gouarnour mab Hakalia. Sedesia,\n2 Seraja, Azaria, Jeremiaz,\n4 Hattush, Shebania, Maluk,\n5 Harim, Meremod, Abdia,\n8 Maaziah, Bilgai, Shemaja; ar re-se a oa aberzhourien.\n9 Al Levited: Jezua mab Azania, Binnui a-douez mibien Henadad, Kadmiel,\n10 hag o breudeur: Shebania, Hodija, Kelita, Pelaja, Hanan,\n11 Mika, Reob, Hashabia,\n12 Zakkur, Sherebia, Shebania,\n14 Pennoù ar bobl: Parosh, Pakad-Moab, Elam, Zatu, Bani,\n17 Ater, Ezekiaz, Azur,\n19 Harif, Anatod, Nebai,\n21 Meshezabeel, Zadok, Jadua,\n23 Ozea, Hanania, Hashub,\n24 Halokesh, Pilka, Shobek,\n25 Rehum, Hashabna, Maaseja,\n26 Akija, Hanan, Anan,\n27 Maluk, Harim, Baana.\n28 Nemorant ar bobl, an aberzhourien, al Levited, ar borzhierien, ar ganerien, an Netiniz, hag an holl re a oa en em zispartiet diouzh pobloù ar broioù evit mirout lezenn Doue, o gwragez, o mibien hag o merc’hed, an holl re a oa gouest d’anavezout ha da gompren,\n29 a unanas ouzh o breudeur, ar re uhelañ anezho, hag e ouestljont gant le, o touiñ da gerzhout e lezenn Doue a oa bet roet dre Voizez servijer Doue, da virout ha d’ober hervez holl c’hourc’hemennoù an AOTROU hon Aotrou hag hervez e varnedigezhioù hag e reolennoù,\n30 da dremen hep reiñ hor merc’hed da bobloù ar vro hag hep kemer o merc’hed evit hor mibien,\n31 na da gemer tra ebet, d’an deizioù sabad ha d’an deizioù santelaet, eus pobloù ar vro a zegas marc’hadourez ha traoù a bep seurt evit o gwerzhañ, ha da zilezel er seizhvet bloaz hep goulenn paeamant dle ebet.\n32 Hag e lakajomp evidomp hon-unan gourc’hemennoù, o kargañ ac’hanomp da reiñ bep bloaz an drederenn eus ur sikl evit servij ti hon Doue,\n33 evit ar baraoù a ginnig, evit an donezon peurbadus, evit loskaberzh peurbadus an deizioù sabad hag al loarioù nevez hag ar gouelioù, evit an traoù santel, evit an aberzhoù-dic’haouiñ e-keñver Israel, hag evit holl oberoù e ti hon Doue.\n34 Hag e tennjont d’ar sord evit prof ar c’hoad, an aberzhourien, al Levited hag ar bobl, evit degas da di hon Doue, hervez tiez hon tadoù, d’an amzerioù merket a vloaz da vloaz, evit ma vo devet war aoter an AOTROU hon Doue, evel m’eo skrivet el lezenn.\n35 En hevelep doare e oamp karget da zegas da di an AOTROU, a vloaz da vloaz, ar frouezh kentañ eus hon douar, ar frouezh kentañ eus an holl wez,\n36 ar re gentañ-ganet eus hor mibien hag eus hol loened, evel m’eo skrivet el lezenn; karget e oamp da zegas da di hon Doue, d’an aberzhourien a ra ar servij e ti hon Doue, ar re gentañ-ganet eus hon ejened hag hon deñved;\n37 karget e oamp da zegas d’an aberzhourien e kambroù ti hon Doue, tammoù kentañ hon toaz, hor profoù savet, frouezh eus an holl wez, gwin, eoul, hag hor boa da zegas d’al Levited deog hon douar, rak al Levited a gemer an deog diwar an holl gêrioù eus hor gounidigezh.\n38 Bez’ e vefe un aberzhour mab Aaron gant al Levited pa gemeront an deog, hag al Levited a zegasfe un dekvedenn eus an deog da di hon Doue, e kambroù ti an teñzor.\n39 Rak mibien Israel ha mibien Levi a zlee degas er c’hambroù ar profoù gwinizh, gwin hag eoul, e-lec’h m’emañ listri ar santual, ha m’en em zalc’h an aberzhourien oc’h ober ar servij, ar borzhierien hag ar ganerien. Evel-se ne zilezfemp ket ti hon Doue.\n1 Pennoù ar bobl a rejont o diazez e Jeruzalem, met nemorant ar bobl a dennas d’ar sord evit ma vefe un dekvedenn o chom e Jeruzalem, ar gêr santel, hag an nav dekvedenn all er c’hêrioù all.\n2 Ar bobl a vennigas an holl re a asantas a-youl-vat chom e Jeruzalem.\n3 Setu amañ pennoù ar broviñs a reas o diazez e Jeruzalem. E kêrioù Juda e voe o chom pep hini en e zalc’h, en e gêr, Israeliz, aberzhourien, Levited, Netiniz, mibien servijerien Salomon.\n4 Mibien eus Juda ha mibien eus Benjamin a reas o diazez e Jeruzalem. Eus mibien Juda: Ataja mab Ozia, mab Zakaria, mab Amaria, mab Shefatia, mab Mahalaleel, a-douez mibien Farez;\n5 Maaseja mab Baruk, mab Kolhoze, mab Hazaja, mab Adaja, mab Jojarib, mab Zakaria, mab Shiloni;\n6 holl vibien Farez a reas o diazez e Jeruzalem, tud kadarn, a voe pevar c’hant eizh ha tri-ugent.\n7 Setu amañ mibien Benjamin: Sallu mab Meshullam, mab Joed, mab Pedaja, mab Kolaja, mab Maaseja, mab Itiel, mab Izaia;\n8 ha war e lerc’h, Gabbai, Sallai, nav c’hant eizh den warn-ugent.\n9 Joel mab Zikri a oa lakaet warno, ha Juda mab Senua a oa eil-rener kêr.\n10 Aberzhourien: Jedaja mab Jojarib, Jakin,\n11 Seraja mab Hilkija, mab Meshullam, mab Zadok, mab Merajod, mab Akitub, penn ti Doue,\n12 hag o breudeur a rae servij an ti, eizh kant daou warn-ugent; Adaja mab Jerokam, mab Pelalia, mab Amzi, mab Zakaria, mab Pashur, mab Malkija;\n13 hag e vreudeur pennoù tadoù, daou c’hant daou ha daou-ugent; Amashai mab Azareel, mab Akzai, mab Meshillemod, mab Immer;\n14 hag o breudeur, tud kadarn ha galloudek, kant eizh warn-ugent; ha Zabdiel mab Gedolim a oa lakaet warno.\n15 Levited: Shemaja mab Hashub, mab Azrikam, mab Hashabia, mab Bunni,\n16 ha Shabtai ha Jozabad, karget eus labourioù diavaez ti Doue, hag a oa a-douez pennoù al Levited;\n17 Matania mab Mika, mab Zabdi, mab Azaf, a oa mestr evit lañsañ ar meuleudioù er bedenn; ha Bakbukia, an eil a-douez e vreudeur; hag Abda mab Shammua, mab Galal, mab Jedutun;\n18 an holl Levited er gêr santel a oa daou c’hant pevar ha pevar-ugent.\n19 Porzhierien: Akkub, Talmon, hag o breudeur a ziwalle an dorojoù, kant daouzek ha tri-ugent.\n20 Nemorant an Israeliz, an aberzhourien hag al Levited a oa en holl gêrioù Juda, pep hini en e hêrezh.\n21 An Netiniz a reas o diazez en Ofel; Zika ha Gishpa a oa pennoù an Netiniz.\n22 Penn al Levited e Jeruzalem a oa Uzzi mab Bani, mab Hashabia, mab Matania, mab Mika, a-douez mibien Azaf, ar ganerien karget eus al lidoù e ti Doue,\n23 rak ur gourc’hemenn a-berzh ar roue a oa diwar o fenn, hag e oa ur gopr suraet evit ar ganerien, bemdez.\n24 Petakja mab Meshezabeel, a-douez mibien Zerak, mab Juda, a oa kefrediour ar roue evit holl aferioù ar bobl.\n25 Hiniennoù eus mibien Juda a reas o diazez e kêriadennoù war ar maez, e Kirjad-Arba hag en he c’hêriadennoù, e Dibon hag en he c’hêriadennoù, e Jekabzeel hag en he c’hêriadennoù,\n26 e Jeshua, e Molada, e Bet-Paled,\n27 e Hazar-Shual, e Beer-Sheba hag en he c’hêriadennoù,\n28 e Ziklag, e Mekona hag en he c’hêriadennoù,\n29 en En-Rimmon, e Zorea, e Jarmud,\n30 e Zanoak, en Adullam hag en o c’hêriadennoù, e Lakis hag en he douaroù, en Azeka hag en he c’hêriadennoù. Hag e voent o chom adalek Beer-Sheba betek traonienn Hinnom.\n31 Ha mibien Benjamin a voe adalek Geba, e Mikmash, Aya, Betel hag en he c’hêriadennoù,\n32 en Anatod, Nob, Anania,\n34 Hadid, Zeboim, Neballad,\n35 Lod, Ono, traonienn ar Vicherourien.\n36 Hag a-douez al Levited, darn eus Juda en em stagas ouzh Benjamin.\n1 Setu amañ an aberzhourien hag al Levited a bignas gant Zorobabel mab Shealtiel, ha gant Jezua: Seraja, Jeremiaz, Ezdra,\n2 Amaria, Maluk, Hattush,\n3 Shekania, Rehum, Meremod,\n4 Iddo, Ginetoi, Abija,\n6 Shemaja, Jojarib, Jedaja,\n7 Sallu, Amok, Hilkija, Jedaja. Ar re-se a voe pennoù an aberzhourien hag o breudeur en amzer Jezua.\n8 Al Levited: Jezua, Binnui, Kadmiel, Sherebia, Juda, Matania a rene ar meuleudioù, eñ hag e vreudeur,\n9 Bakbukia hag Unni, o breudeur, a oa karget en o c’hichen.\n10 Jezua a voe tad da Jojakim, Jojakim a voe tad da Eliashib, Eliashib a voe tad da Jojada,\n11 Jojada a voe tad da Jonatan, Jonatan a voe tad da Jadua.\n12 En amzer Jojakim e oa aberzhourien ar pennoù tadoù: evit Seraja, Meraja; evit Jeremiaz, Hanania;\n13 evit Ezdra, Meshullam; evit Amaria, Jokanan;\n14 evit Meliku, Jonatan; evit Shebania, Jozef;\n15 evit Harim, Adna; evit Merajod, Helkai;\n16 evit Iddo, Zakaria; evit Gineton, Meshullam;\n17 evit Abija, Zikri; evit Minjamin ha Moadia, Piltai;\n18 evit Bilga, Shammua; evit Shemaja, Jonatan;\n19 evit Jojarib, Matnai; evit Jedaja, Uzzi;\n20 evit Sallai, Kallai; evit Amok, Eber;\n21 evit Hilkija, Hashabia; evit Jedaja, Netanael.\n22 Diwar-benn al Levited, ar pennoù tadoù a voe enskrivet en amzer Eliashib, Jojada, Jokanan ha Jadua; diwar-benn an aberzhourien e voe dindan ren Dariuz ar Pers.\n23 Mibien Levi, ar pennoù tadoù a oa enskrivet e levr an Danevelloù betek amzer Jokanan mab Eliashib.\n24 Pennoù al Levited a oa: Hashabia, Sherebia, Jezua mab Kadmiel, hag o breudeur a-dal dezho, evit meuliñ ha trugarekaat, hervez gourc’hemenn David den Doue, ul lez-kanañ o respont d’egile.\n25 Matania, Bakbukia, Abdia, Meshullam, Talmon hag Akkub a oa gwarded, porzhierien karget eus ar gward ouzh treuzeier an dorojoù.\n26 Ar re-se a oa en amzer Jojakim mab Jezua, mab Jozadak, hag en amzer Nehemia ar Gouarnour, hag Ezdra an aberzhour ha skrib.\n27 Pa voe dedi moger Jeruzalem, e voe kaset da gerc’hat al Levited eus o holl lec’hioù evit o degas da Jeruzalem, evit ober an dedi gant levenez, trugarekadennoù ha kanaouennoù, gant simbalennoù, ludoù ha telennoù.\n28 Mibien ar ganerien en em zastumas, eus trowardroioù Jeruzalem, eus kêriadennoù an Netofatiz,\n29 eus Bet-Gilgal, eus maezioù Geba hag Azmaved, rak ar ganerien o doa savet kêriadennoù en-dro da Jeruzalem.\n30 Hag an aberzhourien hag al Levited en em c’hlanaas, hag e c’hlanajont ivez ar bobl, an dorojoù hag ar voger.\n31 Neuze e ris da bennoù Juda pignat war ar voger, hag e lakais daou laz-kanañ bras evit meuliñ. Unan a yeas a-zehou war ar voger, etrezek dor an Teil.\n32 War o lerc’h e kerzhe Hoshea gant un hanter eus pennoù Juda:\n33 Azaria, Ezdra, Meshullam,\n34 Juda, Benjamin, Shemaja ha Jeremiaz,\n35 ha mibien an aberzhourien gant trompilhoù: Zakaria mab Jonatan, mab Shemaja, mab Matania, mab Mikaja, mab Zakkur, mab Azaf,\n36 hag e vreudeur: Shemaja, Azareel, Milalai, Gilalai, Maai, Nataneel, Juda hag Hanani, gant binvioù-seniñ David den Doue; Ezdra ar skrib a oa en o raok.\n37 Hag ouzh dor ar Feunteun, a-dal dezho, e pignjont diri kêr David, dre savenn ar voger, dreist ti David, betek dor an Doureier war-zu ar sav-heol.\n38 An eil laz-kanañ a yeas d’an tu all, ha me war e lerc’h, gant un hanter eus an dud, war ar voger dreist tour ar Fornioù, betek ar voger Ledan,\n39 ha dreist dor Efraim, dreist an nor Gozh, dreist dor ar Pesked ha tour Hananeel ha tour Mea, betek dor an Deñved, evit chom a-sav e-tal dor an Toull-bac’h.\n40 Neuze an daou laz-kanañ a arsavas e ti Doue, ha me ivez, an hanter eus ar pennoù a oa ganin,\n41 hag an aberzhourien Eliakim, Maaseja, Minjamin, Mikaja, Eljoenai, Zakaria hag Hanania, gant trompilhoù,\n42 ha Maaseja, Shemaja, Eleazar, Uzzi, Jokanan, Malkija, Elam hag Ezer. Hag ar ganerien a ganas uhel, renet gant Jizrakja.\n43 Kinniget e voe en deiz-se aberzhoù bras, hag e voent laouenaet, rak Doue a laouenaas anezho gant ul levenez vras. Ar maouezed hag ar vugale a voe laouenaet ivez, ha levenez Jeruzalem a voe klevet a-bell.\n44 Lakaet e voe en deiz-se tud war ar c’hambroù evit an teñzorioù, evit ar profoù savet, evit ar frouezh kentañ, hag evit an deogoù, da zastum enno eus tiriadoù ar c’hêrioù, al lodennoù merket gant al lezenn evit an aberzhourien hag evit al Levited. Rak Juda a voe el levenez en abeg d’an aberzhourien ha d’al Levited a oa eno,\n45 hag a servije en o c’harg dirak Doue, hag a rae ar c’hlanidigezh; en hevelep doare ar ganerien hag ar borzhierien a oa ivez en o c’harg, hervez gourc’hemenn David ha Salomon e vab.\n46 Rak gwechall, en amzer David hag Azaf, e oa mestroù-ganerien, ha kanaouennoù a veuleudi hag a drugarekadennoù da Zoue.\n47 Hag an holl Israeliz, en amzer Zorobabel hag en amzer Nehemia, a roe lodennoù ar ganerien ha lodennoù ar borzhierien deiz dre zeiz. Reiñ a raent d’al Levited an traoù santelaet, hag al Levited a roe da vibien Aaron an traoù santelaet.\n1 En amzer-se e voe lennet levr Moizez dirak ar bobl, hag e voe kavet skrivet ennañ e oa difennet ouzh an Ammonad hag ouzh ar Moabad mont e bodadenn Doue, da viken,\n2 dre ma ne oant ket deuet en arbenn da vibien Israel gant bara ha dour, met o doa paeet Balaam a-enep dezho, evit o milligañ. Met hon Doue a droas ar vallozh e bennozh.\n3 Adal ma voe klevet al lezenn, e voe dispartiet Israel diouzh pep meskad.\n4 A-raok-se, an aberzhour Eliashib, lakaet war gambroù ti hon Doue, kar-tost da Dobija,\n5 en doa kempennet evitañ ur gambr vras aze, el lec’h ma veze lakaet diagent an donezonoù, an ezañs, al listri, deogoù ar gwinizh, ar gwin hag an eoul, an traoù a oa urzhiet evit al Levited, ar ganerien hag ar borzhierien, gant ar pezh a veze savet evit an aberzhourien.\n6 Ne oan ket e Jeruzalem e-keit-se, rak d’an eilvet bloaz ha tregont eus Artakserksez roue Babilon, e oan distroet da gavout ar roue. Hag a-benn un nebeud amzer e c’houlennis an aotre da guitaat ar roue.\n7 Distreiñ a ris da Jeruzalem, hag e komprenis an droug en doa graet Eliashib diwar-benn Tobija, o kempenn dezhañ ur gambr e leurenn ti Doue.\n8 Displijet-kenañ on bet gant kement-se, hag e taolis holl arrebeuri ti Tobija er-maez eus ar gambr.\n9 War va gourc’hemenn e voe glanaet ar c’hambroù, hag e tegasis enno listri ti Doue, an donezonoù hag an ezañs.\n10 Klevout a ris ivez ne oa ket bet roet d’al Levited o lodennoù, hag e oa tec’het al Levited hag ar ganerien a rae ar servij, pep hini d’e bark.\n11 Hag e c’hourdrouzis ar pennoù o lavarout: Perak eo dilezet ti Doue? Hag e tastumis al Levited hag ar ganerien, hag o adlakais en o c’hargoù.\n12 Neuze holl Juda a zegasas deog ar gwinizh, ar gwin hag an eoul, d’an teñzorioù.\n13 Hag e lakais da verour war an teñzorioù Shelemia an aberzhour, Zadok ar skrib, Pedaja unan eus al Levited, hag evit o eilañ Hanan mab Zakkur, mab Matania. Ar re-se a veze sellet evel tud eeun, hag e oant e karg da lodennañ etre o breudeur.\n14 O va Doue! Az pez soñj ac’hanon diwar-benn kement-se, na gas ket da netra ar pezh am eus graet gant ur garantez wirion e-keñver ti va Doue hag an traoù d’ober ennañ.\n15 En deizioù-se e welis e Juda tud a jaodre er waskerell d’ar sabad, ha reoù all a zegase herdin, a samme o ezen gant gwin, rezin, fiez ha traoù all, hag o degase da Jeruzalem e deiz ar sabad. Ober a ris rebechoù dezho, diwar-benn an deiz ma werzhent o zraoù.\n16 Hag e kêr e oa Tiriz a zegase pesked hag a bep seurt marc’hadourezh, hag o gwerzhe d’ar sabad da vibien Juda e Jeruzalem.\n17 Hag e c’hourdrouzis pennoù Juda o lavarout: Pebezh droug a rit, o tisakrañ evel-se deiz ar sabad?\n18 Ho tadoù, ha n’o deus ket graet an hevelep tra? Ha n’eo ket en abeg da-se en deus kaset Doue an holl walleur-mañ warno ha war ar gêr-mañ? Ha c’hwi a gresk adarre e fulor a-enep Israel o tisakrañ ar sabad.\n19 Setu perak, adalek ma voe an heol en em dennet eus dorojoù Jeruzalem a-raok ar sabad, war va gourc’hemenn, e voe serret an dorojoù. Hag e c’hourc’hemennis chom hep o digeriñ betek goude ar sabad. Hag e lakais ur re bennak eus va zud ouzh an dorojoù, ma n’aje den ebet gant sammoù da zeiz ar sabad.\n20 Hag ar varc’hadourien hag ar re a werzhe pep seurt traoù a dremenas an noz er-maez eus Jeruzalem ur wech pe div.\n21 Hag e c’hourdrouzis anezho, hag e lavaris dezho: Perak e tremenis an noz dirak ar voger? Ma adkrogit, e lakain va dorn warnoc’h. Adalek an deiz-se, na zeujont ken d’ar sabad.\n22 Hag e lavaris d’al Levited en em c’hlanaat ha dont da ziwall an dorojoù, evit santelaat deiz ar sabad. O va Doue! Az pez soñj ac’hanon diwar-benn kement-se, pardon din hervez braster da drugarez.\n23 En deizioù-se e welis Yuzevien o doa kemeret gwragez eus Asdod, Ammon ha Moab.\n24 O mibien, an hanter anezho, a gomze yezh an Asdodiz ha ne ouient ket komz yezh ar Yuzevien; komz a raent yezh ur bobl pe yezh ur bobl all.\n25 Gourdrouz a ris anezho, hag o milligis, hag e skois war hiniennoù, hag e tennis o blev dezho, hag o lakais da douiñ dre Zoue: Na roit ket ho merc’hed d’o mibien, na gemerit ket o merc’hed evit ho mibien nag evidoc’h.\n26 Ha n’eo ket e kement-se e pec’has Salomon roue Israel? E-touez broadoù niverus n’eus ket bet ur roue eveltañ, karet e oa gant e Zoue, ha Doue en doa e lakaet da roue war Israel holl, ha koulskoude ar gwragez estren a reas dezhañ pec’hiñ.\n27 Hag e lezfemp ac’hanoc’h d’ober un droug ken bras, un torfed ken bras a-enep hon Doue, o kemer gwragez estren!\n28 Hag unan eus mibien Jojada mab Eliashib, an aberzhour-meur, a oa mab-kaer da Samballad an Horonad; ha me en kasas kuit diouzh va c’hichen.\n29 O va Doue! Az pez soñj anezho, rak saotret o deus ar velegiezh, emglev an aberzhourien hag al Levited.\n30 Evel-se o glanaat a ris diouzh kement a oa estren, hag ec’h adlakais en urzh kargoù an aberzhourien hag al Levited, da bep hini hervez e servij,\n31 prof ar c’hoad d’ar mareoù merket, hag ar frouezh kentañ. O va Doue! Az pez soñj ac’hanon, evit ober vad din.


Buhez ar Sent/1912/Mikêl arc’hêl - Wikimammenn\nBuhez ar Sent/1912/Mikêl arc’hêl\n◄ Wenseslas Mikêl arc’hêl Jerom ►\nNavet devez warn-ugent a viz Gwengolo\nSANT MIKÊL ARC’HÊL\nDa ze kentan ar bed, Doue a roas da anaout d’an Ele darn eus an treo da zont ; diskouez a reas d’eze, dreist-oll, e Vab muian-karet o c’henel war ar plouz, o vevan e-touez an dud hag o vervel war ar groaz, hag e c’hourc’hemennas d’eze stoui d’hen adori.\n— Biken, a lavaras Lusifer, ne vezo gwelet eur spered hepken, evel m’eo eun êl, o stoui dirak eur prenv-douar evel m’eo eun den, nan biken ! Non serviam. Me bigno betek an trôn a bado da viken, ha henvel e vezin ouz an hini a zo an uhelan.\n— Adoromp holl ! Salus Deo nostro, a lavaras neuze Mikêl ; piou a zo henvel ouz Doue ? Quis ut Deus ?\nHag an nao rummad êle mat, bodet endro d’an arc’hêl bras, a stouas, a-bell, dirak Jezuz hag e groaz santel, epad ma strake holl dorojou ar baradoz gant Lusifer hag e zrouk-êle o kouezan a vilvern en ifern.\nAbaoue m’eo stlapet eus an nenv gant an Otrou Doue, Lusifer ne glask nemet eun dra : argas an Otrou Doue, d’e dro, eus ar bed-man. Pa weler pec’hed hon tad hag hon mamm gentan, fallagriez an dud o kreski kement ma renk an dour-beuz dont d’he gwalc’hi ; pa weler pobl Doue ken skanv, ar Judevien ken dall, n’haller ket lavaret en dije dalc’h-mat kollet e boan.\nPa weler anezan o kregi er C’hrist, o klask e douelli, o stlepel e gorf er be, o kuzan e groaz epad tri-c’hant vla dindan ôter Venus ; pa weler anezan o prizonian an Ebestel, o lazan ar verzerien, o lakat da zailhat war an Iliz ar Varbared goude an impalaered, al lezennourien fall goude ar vourrevien, ar schismatiked goude an heretiked ; pa weler anezan en e gounnar ifern, o tiframman noz-de, diwar varlen hon Mamm zantel au Iliz, millierou eus he bugale, n’haller ket lavaret en dije kollet e amzer.\nDaoust da ze, koulskoude, ar fe er bed a chom divrall, rak Mikêl, goude bezan difennet gwiriou Doue en nenv, a dalc’h d’o difenn war an douar, ha lavaret a c’hall, gant gwirione :\n« Iliz Doue, me eo am eus salvet ac’hanout. Kaset am eus Adam, da vab henan, war hent an harlu, mes hen laket am eus ive war hent ar binijen hag ar zilvidigez, ha kement-se oa an Iliz o c’henel. Sturiet am eus arc’h Noë war an dour-beuz. En kreiz paganed an Ejipt, am eus laket da zevel Moyzez, a dlee lakat e bobl da zizrei varzu e Zoue ha warzu e vro. Bezan e oan en kreiz ar goumoulen-ze, gwech tenval, gwech skedus, a hentchas ar Judevien er gouelec’h. Me eo a zouge Tôlennou al Lezen war mene ar Sinaï. Me eo a zikoure Jedeon pa stourme ouz tud Madian ; me eo a dorre chadeunou ar Judevien sklavourien en Babylon ; me eo a roë kalon da vrezellourieu Judas Makabe. »\nHa sant Gregor a deu da lavaret d’imp, en hano an Iliz : « Ya ! hen oa, Hen eo a ve digaset d’ober kement tra zo red eun nerz vurzudus evit hen ober. Ma chom ar Varbared a-zav dirak dorojou Rom ; ma teu ar vosen, a zismantr anezi, da baouez en eun tôl ; ma teu ar Vuzulmaned da dec’hel arôk Léon IV, au Iliz ne ve ket nec’het evit gouzout da biou e tle anaoudegez vat evit ar madoberou-ze, ha lavaret a ra dioustu : da zant Mikêl eo. »\nPa weler an dud a Iliz oc’h enebi holl a-unan ouz al lezennou fallakr, hag ar bobl o sevel da zifenn e fe hag eneou e vugale, sant Mikêl eo a zo, dre zindan, o stourm evit an Otrou Doue.\nHen eo, en pep lec’h ha bemde, enebour ar pec’hejou a ve grêt en kuz, kenkouls hag ar re a ve grêt a-wel d’an holl, hag abalamour da ze, goude bezan o anzavet ouz Doue hag e Vamm ar Werc’hez, ec’h anzavomp aneze outan : Et beato Michaeli Archangelo.\nDifennour gwiriou Doue en nenv ha war an douar, sant Mikêl eo ive patron ar Frans, ha diwar ar mene a zav e benn dreist d’ar mor hag a zoug e hano binniget, e iliz dispar hag e skeuden alaouret, e tôl evez war merc’h henan an Iliz, ha pep gwech m’eo bet dindan bec’h, en deus astennet d’ezi e zorn madelezus. P’he gwelas o vont da gouezan da viken dindan galloud ar Zôzon, e tigasas Jann d’Ark hag Arzur Breiz d’he diframman adre daouarn he enebourien. Diouz m’eo bet eviti, en amzer dremenet, eo êz gouzout petra vezo eviti en amzer da zont. Fizianz eta, daoust da bep tra, en sant Mikêl.\nOtrou binniget sant Mikêl, c’houi hag a zo unan eus ar re a zo en penn ar baradoz, skoazellet ac’hanomp, ni ho ped, komzet d’hon eneou en hano Doue ; douget d’an nenv ezans hon finijen hag hon feden ; grêt d’imp kaout ar gonid er brezeliou hon deve ouz an drouk-spered, ha pac’h efomp eus ar bed-man, kinniget hon eneou d’ar Barner.\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Buhez_ar_Sent/1912/Mikêl_arc’hêl&oldid=38234 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 6 Gou 2012, da 11:10.


Fables choisies de La Fontaine traduites en vers bretons/a-bezh - Wikimammenn\nFables choisies de La Fontaine traduites en vers bretons/a-bezh\n< Fables choisies de La Fontaine traduites en vers bretons\nFables choisies de La Fontaine traduites en vers bretons\ntroet gant Pierre Désiré de Goësbriand.\ne ti Victor Guilmer, 1836\nTRADUITES EN VERS BRETONS,\nP.D. DE GOËSBRIAND.\nVr Guilmer, Imprimeur-Libraire.\nLa langue bretonne, bien que pauvre et négligée, est si forte d’expression ; le tour d’esprit de nos cultivateurs se prêté si naturellement aux images, aux comparaisons, à l’allégorie, que j’ai cru possible de mettre à leur portée quelques-unes des leçons simples, naïves et spirituelles du bon LA FONTAINE.\nMais le nombre des fables dont j’ai osé entreprendre la traduction est très-borné ; car l’inimitable bon homme, quittant le langage familier, s’élève souvent aux plus hautes régions de la métaphysique ; cite l’histoire, la géographie, l’astronomie , la mythologie, etc.,… et tout cela serait de l’hébreu pour nous.\nJe n’ai pas la prétention d’offrir à mes lecteurs, du breton classique et pur de tout alliage : je ne connais que le breton vulgaire, tel qu’on le parle aujourd’hui. J’aurais désiré ne me permettre que le moins possible, des mots évidemment d’origine française, lorsque la même idée pouvait se rendre par un terme vrai breton ; malheureusement la mesure et l’inexorable rime m’ont souvent imposé cette dure nécessité : je ne l’ai jamais subie sans un sentiment pénible, car c’est ainsi que notre vénérable idiome se perd. — Avis aux jeunes écrivains bretons !\nLes dialectes de Léon et de Tréguier m’ont servi indistinctement, selon les exigences de la phrase poétique : le lecteur intelligent saura parfaitement distinguer quand une diphtongue devra être prononcée double ou simple, comme dans c’hŏas, Tréguier, ou c’hōas, Léon.\nQuant in l’orthographe, je me suis cru libre de choisir et de modifier, vu que l’orthographe bretonne n’est pas encore fixée : celle de M. Le Gonidec me parait, sous plusieurs rapports, la plus rationnelle, mais on n’y est pas encore habitué ; d’après cela, je me suis rapproché de celle du P. F. Grégoire de Rostrenen.\nTRADUITES EN VERS BRETONS.\nAR GLESQER HAC AN HEGEN.\n(La Fontaine. — Livre Ier, Fable III.)\nAr glesqer, pe mar de guelloc’h, ar ran,\nA velas un hegen, lard, huel ha ledan.\nHi, qement hac ur vi,\n(Ha bec’h aoalc’h gat-hi,)\nEn em, hastennas, dre avi,\nEvit paraat, mar-g-ell, an aneval cornec,\nHa, dre ma plante c’huez en he c’hoff calonec,\nO poursu mui-oc’h-mui : Petra songit, va c’hoar ?\nHa taust on-me deza ? — Mæs he-bèn a lavar :\nAllas nan ! — Nac an taul-ma ? —\nPell e moc’h. — Taust on brema ? —\nCals a vanq, va c’hoaric qez.\nQement a ras, o planta c’huez\nEn he c’hroc’hen, ma crevas\nHa mervel marv-miq var ar plaç.\nAr bed so leun a dud ne dint qet furroc’h tamm ;\nUr bourc’his a savo ur palæs neve-flamm,\nEvel ur prinç ; ar prinç, d’e dro,\nA fell deza cass ambassadourien,\nEvel ur roue, da bell-vro ;\nPrinç a garfe douguen ar gurunen ;\nMarquis a garfe caout paget ;\nAn oll a ve o clasq pignat bepret.\nAR RAZ QÆR HAC AR RAZ DIVAR AR MÆZ.\n(Livre I, Fable IX.)\nRaz qær a roas ar beden\nD’e vreur o chom var ar mæs\nDa zebri gantan fritaden\nVar un tapis soupl ha sqidus\nAr frico oe servichet.\nComprenit na peguen joaüs\nOa ar c’houblat mignonet.\nLein a oa fichet e doare,\nNa re sallet na re zouç.\nEn dra ebatent en dail-ze,\nUr re bennac a ras trous.\nAdre an or trous a glefzont :\nPeb raz a red quit, m’ar goar.\nAchu an trous, e tistrojont\nHac ar ras qær a lavar :\nPeur-echuomp hor frigoussen.\nAoalc’h, e me raz couër :\nDeut dumâ varc’hoas d’ho meren ;\nNe brometan qet couls cher.\nMæs netra na droubl va frejou ;\nDistourm o debran bemdez.\nFæ e guenin an ebatou\nC’huero gat spount hac encrez !\nAR BLEIZ HAC AN OAN.\n(Livre I, Fable X.)\nGuella lezen a so ê lezen ar c’hreffa :\nBemdez e velan ze, c’hui er guelo bremâ.\nUn oan a dorre e sec’het\nA hed un douric scler meurbet.\nVar ar fæt e tigouez Guillou :\nNäoneq e voa, hac o clasq fret.\nPiou, emezan, (oc’h ober goal-sellou,)\nHo gra qen dispont, qen hardiz\nMa troublet va evach ? — Autrou bleis, sellet piz :\nMe ped ho majeste, ep facha, da velet\nPenos e maon a het ar voas\nIselloc’h evit-hi cant pass ;\nDre-se, troubli oc’h evach e nep qiz\nNe ran. — Ober a rit ! ’me neuze ar loen criz.\nOuspen, me voar, bloas so, oc’h euz\nVa droug-preseguet, var ho reuz. —\nPenaus a razen-me, pa ne oan qet er bed ?\nMe so c’hoas var ma mam, n’on qet c’hoas disonet. —\nHo preur e oa. — N’am eus hini. —\nCar e oa deoc’h ! Etrezoc’h-c’hui\nNe paouëzit, c’hui, chass ha tud,\nDa rei dime peb-sort goal-vrud.\nM’en dalvo deoc’h. Eb qen rimal,\nAr bleiz d’ar c’hoat, eb chipotal,\nEn deus stlejet an oaniq qez\nHac en debret eb setanç na proces.\nAR FAGODER HAC AN ANCOU.\n(Livre I, Fable XVI.)\nEur c’hæz fagoder coz croummet didan an oad,\nTortet c’hoas gat eur bec’h qeuned troc’het er c’hoad,\nA gammejou munud, dibarfet ha stronsus,\nEn em stleje var-zu e lochiq moguedus.\nYosted ne alle mui gat squizder ha gat poan :\nE taul e samm d’an traon, dre despet oc’h e doan.\nPe seurd joa am eus me aba ma ’m’oun er bed ?\nQen paour ha me, biscoas, hac he so bet cavet ?\nGuech n’am eus tamm ebet ; evit repos, jamæs !\nSourdardet da loja, bugale ha maouez ;\nCreançour da bea, an dever, an autrou !\nTennet an daulen-se eus e oll viseriou,\nE hopas d’an Ancou. Hi a zired d’ar c’hri.\nNa petra rin-me did evit ta soulaji ? —\nVa sicourit, mar plich, da samma va orden :\nUn tauliq dorn eb-qen ; eb dale, c’hui, souden,\nA ello ; va c’homer, moned c’hoas en ho tro.\nAr marv so ar louzou da guement anqen so :\nGouscoude, tud, e lec’h ma zomp\nChomomp e qeït ha ma elfomp.\nGuëll’ e d’an den, graï a garo,\nGousaon poan eguet ar maro.\nAN OSAC’H OAGET HAC E DIOU VESTREZ.\n(Livre I, Fable XVII.)\nUn den etre yaouanq ha coz,\nE vleo o tenna var ar glas,\nOunta e-hunan a songeas\nNe vige qet mal-a-brepos\nQemeret græg ha fortunia.\nChoas a raze ; arc’hant a voa :\nDeza ’maïnt oll o clasq plijout.\nAmzer en deus ; ne qet qen æz tizout\nAr loden vella etre cant.\nEtouez ar re-ma, diou plac’h drant\nVar e galon a dappas crog :\n(Peb a goas o d’oa bet araug.)\nUnan ane, mibin ha flamm,\nE-bèn a oa goevet un tamm ;\nMæs gout a ouïe, gat he louzou,\nOber un dressa d’he roufennou.\nO diou, d’o zro, crog en e benn,\nEn em blije oc’h e guempen,\nHac, en eur farçal, a denne\nAr blevennou a zisplije.\nAn hini goz var ar bleo du\nA Chache, pa gave e zu ;\nE-bèn a c’huenne ar re c’hriz,\n’Vit digass an Autrou d’he c’hiz :\nQement ha qer bihan m’en em gavas e benn\nQer moal evel un irvinen !\nGrêt oa an taul pa er santas.\nVa bennos dec’hu, ’me ar goas,\nMerc’het qeïz evit ho labour :\nNe garfen qet, evit cals aour,\nN’ho pize qet moalet va c’hern.\nDre an taul-ma, me a espern\nMizou, cured ; me foelt-biqen\nNa deu ar sonch-se em c’hlopenn !\nGræg e fellfe, neb’on, dezi\nRen ac’hanon d’he c’hiz ha non pas d’am hini.\nJoa, en despet d’ar berruqen,\nAm eus ouzoc’h ’vit ho qelen.\nAR VEZEN DERV HAC AR BENDUEN.\n(Livre I, Fable XXII.)\nAr vezen derv a gomzas evellen,\nUn deiz oc’h ar benduën :\nLec’h oc’h eus, a gaff din, da dammal ho crouër ;\nLaouenan evit-oc’h a so eur bec’h pounner ;\nDistera lomm avel a laca faç an dour\nQement laret ne qet flour,\nHo contraign da stouët ho qein ;\nHa me, qen ferm evel ar vein :\nOuspenn, dimeus an heaul e harzan an tomder ;\nNe ran van rac neb goall amser.\nEzen evidoc’h so tourmant ;\nTourmant, din, ezen a seblant.\nHa c’hoas, ma vizec’h deut ama, er voasqeden\nA ren em c’hichen tro-var-dro,\nHir ha ledan var ar bro,\nDioc’h an arneu ho tioalfenn :\nMæs ne veler nemeur ac’hanoc’h o sevel\nNemerd var bordou leïz eus a vro an avel.\nAn natur a so bet en oc’h andret criz bras.\nAr benduën a respontas :\nHo truëz em andret, dimeus ho calon vat,\n(Ha va bennos gueneoc’h,) a so eur merq anat ;\nMæs bezit disourci : an avel evidoc’h\nMu’guet din so dougeaploc’h ;\nMe a bleg, mæs ne dorran qet.\nBetehenn, c’hui oc’h eus allet\nOud an arneu hac e arraich\nHerpel calet eb caout dommaich ;\nMæz chommomp betec an nos.\nNe oa qet achu mat e c’haus,\nChetu o tont a benn-err\nTerrupla map, pounera barr-amzer\nA oe ganet biscoas e corn ar goal-arn-ster.\nAr vezen derv a harpas crenn,\nAr gorsen a blegas e fenn.\nAn avel a boez muï-oc’h-muï,\nQement ha ma tisplantas an hini\nA behini ar beq a tise oc’h ar loar\nHac a blante e lost e calon an douar.\nAR GUIOZEN HAC HE C’HAMARADEZ.\n(Livre II, Fable VII.)\nEur guiez prest da dreï he chass\nDa zisamma a glasqe plaç.\nDre gomzou flour, dioc’h un ameseguez\nE ellas caout e prest, d’ober he zieguez,\nLochiq he-bèn. Pa oe achu he zro,\nMæstres an ty a c’houlen ma rento\nHe zoull dezi : A poënt aoalc’h ez eo ;\nBet oc‘h ebars ur pennad mad.\nVa chass munut ne boezont qet var droat,\nE me he-bèn, qen brao : va list c’hoas pemzec dez.\nHac, evit troc’ha ber, digat he mignonez\nE c’hellas caout un eil termen.\nDeuët ar poent, e rer un eil goulen.\nNi ya er mæz, e me ar loen dic’hraç,\nO tiscrognal he dent, m’ar d’oc’h goest evit cass\nAc’hanomp dioc’h o ty. He chass a oa deut bras.\nQeuz a vez peurvuya d’ar vad græt d’an dud fall :\nEvit tenna ho tra, goude cals madelez,\nE renqfot caout cann pe proces.\nRoït un troad dezo hac e trufflint tri-all.\nAR LEON HAC AR FUBUEN.\n(Livre II, Fable IX.)\nAmprevan lous, map d’ar pri ha d’ar fanq,\nTec’h quit a les-ze, var ar franq,\nQe diouzin. Ar leon evel-hen\nA c’hourdrouzas ar fubuen.\nHouma a zisclerias ar bresel d’ar loen crè.\nFae e guenin da hano a roue :\nUn hegen, a so par dit, ha betec-re,\nEvel ma caran er c’hassan.\nEchu gat-hi ar bompad-man,\nE son e-hunan d’ar gombat ;\nE-hunan so tabouliner,\nSoudard, cabiten, trompiller.\nEr penn qenta, hi, o pellaat,\nA glasq e foent. En un taul-cont,\nVar c’houq all leon e saill pront\nHac e laca da goll e benn.\nE zaoulagat a stereden ;\nYudal a ra : spontet ar vro ;\nCrena, tec’het a ter oll, tro-var-dro.\nNa qement-se a drous evit ur loeniq fall !\nAr fubuen a vroud an aneval,\nGueich ama, gueich aze ; brema var beq e fri,\nBrema var mell e chouq ; goude, qer buan-all,\nEn e diou-fron ruz-tan ; hac he da egari.\nAr guellienen cuset a c’hoarz oud ar monstr bras,\nDre ma vel qement sqilf, qement dant, goas-oc’h-goas,\nO tispenn e gostou qen na red ar goad ru,\nE lost o vahata taul-a-taul en daou du.\nSouden goude, ar leon qez,\nLeun-voad, squiz hac en dour-c’huez,\nA goez a stoc-e-gorf, gat e boan ha gat mez.\nAr fubuen a lez an dachenn gat henor.\nAr gombat a sonas, son a ra ar victor.\nHa da vruda e zaul dre bevar c’horn ar vro,\nE lass ur guenviden e oe paqet d’he zro.\nPetra veler en histor-ma ?\nDaou dra, a bere ar c’henta :\nEus an adversourien, peur-vuia aliez\nAr re zister a ra d’an den muya diez ;\nD’an eil, an neb a denn e fri a voal affer,\nA ell e goll, sioas ! en un affer dister.\nAR LEON HAC AR RAS.\n(Livre II, Fable XI.)\nBepret, ha guella ma hilli,\nServich d’an oll, mar bes’ fur, e renti.\nAliez, eus a semploc’h evidomp\nE alfemp caout ezom pe dienez.\nDiou fablen a rento an dra-se, mar gallomp,\nQen scler evel ar virionez.\nEtre diou-graban al leon\nUr ras brell ha disonch a lammas vareön,\nO tont dioc’h an douar ; mæz roue ar forest\nA zisquezas penaus oa dign da veza mæstr,\nEn eur reï dezi ar vuez.\nNe oe qet collet e vad-ober.\nNa piou a gredze jamez\nE c’hallze ar leon caout ezom pe affer\nEus a sicour ar ras ? O tont dioc’h ar c’hoajou,\nAr leon a chommas luyet er rouejou.\nCaër en devoe yudal ha diffelpa,\nBiscoas ne allas o freuza.\nQer buan, var ar plaç\nAr ras a ziredas ;\nGat e dentigou e crignas\nAr rouët, neuden da neuden,\nMa ellas d’ar fin e dispenn.\nAcqet a ra, gat hir amzer,\nMuïoc’h eguet nerz ha coler.\nAN DURZUNEL HAC AR VERYENEN.\n(Livre II, Fable XII.)\nEus a vianoc’h traou e teu c’hoas ar guentel.\nUn deiz, oc’h eva dour ez oa un durzunel,\nA hed ur voasiq scler. Eno ur veryenen\nEn em gavas en he c’hichen,\nPehini, o stouët re larg a-zuoc’h ar lenn,\nEn dour var he fenn a guezas.\nAr lenn evit-hi so mor bras :\nCaër e deus neu, ar loëniq qæz,\nNa ell caout poent da zont er mæz.\nAn durzunel a reas alusen,\nEn eur teuler dar veryenen\nEur yeoten da dalvout planqen,\nHac ar loen paour, divar goust ar bot yeaud,\nA ellas en em denn’ en aud.\nVar an heur-se e tisgouëas\nEur baleant var e dreït-noas,\nEur goar hac eur bir en e zorn.\nGuelet a ra ar goulm, en eur sellet a-gorn :\nHouma, ’meza, so din ; hac hen bisal e denn.\nMæz qer buan ar veryenen,\nEr flemm e seul e droat. Hen, en eur treï e benn,\nEn d’eus spontet an durzunel,\nHa coan ar baleant a ya gat an avel.\nAR LOUARN HAC AR RAISIN.\n(Livre III, Fable XI.)\nAmzer so bet guech-all Alanic ar louarn,\n(Eus a Normandy oa, a C’hasgogn, eme darn,)\nA velas raisin caër, qen tano o c’hroc’hen !\nHuël oc’h beq ur spalieren.\nGret en d’ize eur pret ane, gat ur joa vras :\nAllas ! caër lammet so, re huel int, sioas !\nSouden, pa vel ervat ne allo derez bot :\nAR GAEREL EET EN EUR C’HRIGNOL.\n(Livre III, Fable XVII.)\nGuech-all Catellic ar gaërell,\nGant he c’horf hir, moan ha displet,\n(Rac clan oa bet, ne oa qet pell,)\nEn eur c’hrignol, dre un toul henq, oa eêt.\nRentet eno, an dimesell\nA ras mollargez a-fesson\nA bep-sort, youl he c’halon.\nCrigna, dibri ar pez a gar :\nN’eus nemerd Doue hac a oar\nPeguement a yd nac a guiq\nA oe lippet gat ar goantiq !\nGoude ober ur seurt frico,\nSavet qen lard evel ur c’ho,\nDa benn fin ar sizun, goude bea carguet\nDisamant da boent leïn, un trous e deus clevet,\nHa dre an toul e fell dezi tec’het.\nAllas ! ne elle mui tremen,\nManqet ez eo var ar riboul ;\nMæz caër e devoa trei, ne gave hini qen.\nHema a ranq beza an toul\nDre behini ez oun deut er c’hrignol,\nPemp c’huec’h de so, da hirra-oll.\nSouezet oun. Ur ras p’ini e guel e poan,\nA lavar dezi qer buan :\nEr c’hrignol pa antrezzoc’h,\nHo corf, commer, a oa mistroc’h :\nCastis e medoc’h, pa zoc’h deut.\nEvit monet ac’hann e renqit bea treut.\nAr pez a gontan dec’h a so bet lavaret\nDa gals tud-all. Tavomp, rac ne qet ret\nSila an traou qen piz, nac ive qemesqi\nAffer an oll gat oc’h hini.\nAR POD HOUARN HAC AR POD PRI.\n(Livre V, Fable II.)\nAr pod houarn d’ar pod pri\nA broposas beachi.\nHemmâ gavas furroc’h chomm\nSioul var e oalet tomm ;\nRac un tauliq an disterra\nA ve goest mat d’am bruzuna,\nQen na deuffe tamm d’ar guær.\nC’hui, so caletoc’h ho ler,\nNe velan qet petra virfe ! —\nMe dioallo ac’hanout-te,\nCamarad, ’me ar pod fer,\nHa capabl ez ’oun d’en ober.\nMa teuffe tra calet ebet\nTaust d’as costou, me, d’ar ret,\nEtresoc’h-hu en em riclo,\nHa dioc’h ar stronç me tioallo.\nVar ar guer-se, ar pod pri\nA gredas avanturi.\nChetu en var zu an hent bras,\nGat e vignon scoas-oc’h-scoas.\nAu daou c’hæz camm, var o deïr c’har\nA derm o goalc’h. Peb sodel car,\nPeb bot, peb men a strop ane\nAn eïl oc’h costou eguile.\nAr pod pri, meurbet diezet,\nN’en devoa græt cant pass ebet\nMa oe gat e gomper brevet,\nHa lec’h da glemm n’en devoa qet.\nNa hentit nemed ho guir-par\nPe a renqoc’h anduri\nGoal-chanç, hini pe hini,\nEus va daou pod me, eb mar.\nAR PESQETAER HAC AR PESQ BIHAN.\n(Livre V, Fable III.)\nPesqiq a vezo pesq caër\nNemet ma en d’o buëz ;\nMæs, da c’hortos, e leusqer\nPa vez tappet, so follentez ;\nRac d’e adtappout n’oc’h qet sur.\nUr lusenniq, c’hoas crouadur,\nA oe paqet get ur goas.\nHe, gat hast ha plijadur,\nE baner a zigoras.\nQement-ma so, eme an den,\nCommançamant a fritaden.\nAr luzenniq, en e langaich,\nA lavar : Va list da vont :\nN’a pezo na coll na dommaich.\nN’on mat da netra, erfont ;\nDa hirra tout, ur guenaouad.\nList ac’hanon c’hoas ur pennad ;\nLes ac’hanon c’hoas da gresqi.\nPa vin savet, sur e c’helli\nTappout ac’hanon-me c’hoas\nHa va guerza ur pris bras.\nHac ho pe cant eus va foes-me,\nPe sort pladat a ve henne ? —\nPe sort plat ? ’me ar pesqeter.\nPesqiq, c’hui so ur sermoner.\nNa muï-na-mez, pesq va mignon,\nEn berr, er billiq, gat oignon,\nE viot fritet, credit se ;\nRae scoet en dorn a dal din-me\nMuioc’h eguet daou o vale.\nAN DEN PIZ HAC AR YAR TOFEREZ AOUR.\n(Livre V, Fable XIII.)\nDibaut an den c’hoantus na goll\nAliez tout, o songeal gounit oll.\nUr gonchen græt gat hon tud coz\nA zisclerio peguen guir eo ar gauz.\nUn den a oa, hac he ne oa qet paour,\nRac bemdez dioc’h e yar e teue ur vi-aour.\nHe, O Songeal enni caout un tensor cuset,\nGat c’hoant rastella pront en d’eus hi toulgoffet.\nPa-dal ! he ziabars e pep qis a oa grêt\nHevel mil oc’h coff ar yer-all,\nEus a bere neb vi guenneq ebet na dal.\nDre e faut e-hunan en d’eus collet e stal.\nHouma d’an dud fallacr a so ur guentel scler !\nD’ar pet n’hon eus-ni qet guelet, en hon amser,\nEus ar beure dan nos coet er stal izella\nO clasq pignat re bront var ar stal huella ?\nAN INTANVEZ YAOUANQ.\n(Livre VI, Fable XXI.)\nPa varv ur pried, e vez daëlou,\nCri-forz, goelvan, huanadou ;\nMæs prest goude en em gonseler :\nUs a r’ar glac’har gat an amzer.\nQemm bras so etre un intanvez\nEus a zaouzeq mis pe un devez,\nHa memes e lavaran gren\nNe dint qet ar memes den.\nUnan ane a blich d’an dud,\nHe-bèn a spountfe loened mud.\nGoas un itron a oa o font da bartial\nO quitât ar bed-mâ evit mont d’ar bed-all.\nHi, var boes he fenn a grie :\nCortos ac’hanon, me ya ive.\nAn ozac’h eb-qen a varvas ;\nVar e lerc’h ar c’hræg a chommas.\nHe zad a oa fur ha gouïeq,\nA lez he zaëlou da redeq.\nPetra, merc’h. atao daëlou ?\nAtao clevin huanadou ?\nDaoust hac ar goas oc’h eus collet\nEn deus plijadur oc’h ho quelet\nO beuzi evel-se ho qenet ?\nPa ’zeus tud beo c’hoas, disongit an anaon.\nNe lavaran qet dec’h lezel hirie ho caon\nEvit guisqa varc’hoas an dillat a euret ;\nMæs, da-benn ur pennad, m’ho cavo, mar qeret,\nUr goas hac a vo en tu-all\nD’han hini oc’h eus dioeret.\nMæs hi a respontas ractall :\nDoue ra viro ! Biqen qen !\nMe vo leanez, ha va anqen\nN’am c’huitaïo morse biqen !\nHe zad e lez. Var qement-se,\nPemsec de, ur mis a basse.\nAn intanvez a vez guelet souden,\nGuella ma ell, o clasq en em guempen\nE du, o cortos flammoc’h liou.\nTri mis ne oant qet et a-biou\nMa en em gavas piz er guær\nHe c’henet hac he laoender ;\nAr musc’hoars hac ar friantis,\nOll ebatou ar yaouanctiz.\nAn tad a vel ancouet he c’hlac’har,\nNac evit se, guer ne lavar.\nPelec’h e ma an den nevez\nHo poa promettet din ? e me an intanvez.\nAR GUELLIENEN HAC AR C’HAR.\n(Livre VII, Fable IX.)\nEn eur c’hra sounn, lourd ha diæz,\nE faç an heaul hac e vroez,\nC’huec’h marc’h galloudus a chache\nUr voitur pounner evit doare.\nGraguez, menac’h ha dud-coz\nA bigne var droat oc’h ar roz.\nAr jao qæz a labour ferm,\nEn dour-c’huez ar c’heseq a derm.\nUr guellienen, eu ur bragal,\nO scournija hac o boudal,\nVar e meno a sonch dezi\nCass ar machin, hac a-zevri,\nE flemm an eïl hac eguile ;\nVar ar limon e azez ive,\nE biq ar c’hocher en e fri :\nNe deus nemet-hi, en eur guer,\nA guement a gass an affer ;\nDezi ebqen e an enor.\nUr sergeant eo, e penn ar renqou,\nO planta couraich er c’halonou,\nEvit assuri ar victor.\nEn dra ma, fistoul e clemm c’hoas\nRac ma lezer an drevel bras\nTout var he c’horf. Manac’h a lenn\nE vrevier du ; hac amser pidi ve ?\nAr c’hræg a gan var boez he fenn ;\nPe sort vad gat ar guerziou-ze ?\nAr guellienen a voud, a rod,\nHac a ra cant sort qizou sot.\nDre cals a boan eo deut ar c’harr d’an trec’h :\nTennomp alan, rac bet am eus cals bec’h ;\nDeut ar poent d’am pea brema,\nEme ar guellienen. Cals tud so er bed-ma,\nBresserien hac a blant o fri e peb affer ;\nE peb affer e ve graç o divoër ;\nQer couls ive eus a bartout\nE ve mad o c’hass en o rout.\nPERRINA HAC HE FODAT LAEZ.\n(Livre VII, Fable X.)\nPerrina, gat ur podat læz\nCloq var he fenn, torchennet æz,\nA venne erruout difazi e qær\nO veza guisqet losten-verr,\n’Vit bea scan, ha boutou plat,\nHa, lasset stard, e qerze d’an tis-vat.\nEn daill-ma, ar potrez qæz,\nDre ma qerze, a gonte pris al læz :\nGat an arc’hant e pren, neb’on, ur c’hant viou,\nA sao, evit an han, daou, tri rumm torrajou :\nMe digoro va daoulagad,\nDre-se e teuïnt oll da vad ;\nOuspenn-so, duma ne qet diæz\nSevel laboucet, taust d’an tyez,\nHac Alaniq, daoust d’e sqiant,\nA lezo aoalc’h guenin-me\nEvit prena, gat o arc’hant,\nUn ’oc’h ebrelleq a zoare.\nMe er choaso æz da vaga,\nHa pa deuio couls en guerza,\nAn ëur em bô (petra virfe ?)\nDa gaout ur vuoc’h hac he loe.\nNa pebes joa pa ho guelin\nGat ar re-all, er foenneq o vresqin !\nVar ar guer-ma, dre joa ar plac’h a ras ul lamm ;\nLæz, porc’hel, laboucet, hac ar loe hac e vamm,\nScuillet ha bruzunet tout,\nA yas assambles en ho rout.\nAr perc’henn gat huanadou\nA lez eno he oll madou\nHac a ya var he c’his da gaout he goas d’an ti,\nD’en em excus ; mæs risq so evit-hi,\nVar a glevan, ha danger bras\nNe deffe tappet fest ar vas.\nAR MERC’HET HAC AR SECRET.\n(Livre VIII, Fable VI.)\nPounnerra samm eo ur secret !\nE douguen pell so d’ar merc’het\nUl labour rust ; ha pautret so ive\nQen fall hac hi var ar poent-se.\nE-creïs an nos, ur goas, e qichen e hini,\nA gommanç crial fors, evit e epprouvi :\nVa Doue, pebes poan ! Va c’horf a venn crevi !\nPardon d’am ene paour ! tofet am eus ur vi :\nChetu he beo fresq !… Dal. va mignonez qer ;\nMæs dioal ne gonti tamm tout eus an affer,\nPe me ve hanvet yar. Griq ebet, en ur guer.\nAr c’hræg (n’oa qet eus ar furra\nVar cals traou na var ar poent-ma),\nA gred, ha var he lè a bromet tevel crenn.\nMæs he lè, assamblez gat an tevaligen,\nA yas gat qenta sqeud an deïz.\nA boan oa scler ma lammas dioc’h he neiz\nHac hi dar ret da dy ur mignonez :\nChetu petra se bet duma, va c’hommer qez ;\nMæz nel livirit qet, pe cannet e vezin.\nVa goas en eus tofet ur vi qement ha tri.\nDalc’hit mat dar secret ; en han’ Doue ; tavit.\nEvit piou va c’hemerit ?\nE me he-bèn. Ne ouzoc’h qet\nPetra e zoun : n’o pezet aon ebet.\nAr plac’h sot a zistro d’an ty.\nA boan troët he c’hein gat-hi,\nTeod he c’hommer a c’hrill evel glaou ruz\nGat mall counta un taul qen burzudus.\nOuspenn da zeq e conto an affer,\nHa ne basseo qet ebqen gat ur vi caër ;\nTri picol a se bet !… Brema ur straqell-all\nE pleg ar scouarn a lavar\nPenaus an ozac’h paour en deus tofet pevar !\nHa possub e ve mui dar c’helou mont da fall ?\nCusulia qen se poan gollet ;\nAn taol ne de mui ur secret :\nCresqi a ra, dre ma vale,\nEus an eil guenou d’eguile :\nAr vi so bet cresqet qement\nAbars an nos oa c’huec’h-uguent.\nAR CITROUILLEZEN HAC AR MEZ.\n(Livre IX, Fable IV.)\nQement a ra Doue a so gret ha gret mat :\nEr bed-oll dre ma zan ez eo un dra anat,\nHac ar citrouillez er brouvo.\nur bajanec hanvet Garo,\nDre ma compren ar picol frouëzen\nHa peguen munud e zreugen,\nO sonjeal e petra oa an Autrou-Doue\nPa grouas ar citrouillezen,\nVar an douar, qen izel-se.\nM’em boa hi savet oc’h ur bot,\nGuez bras, fræs teo, e c’his ma faut !\nPebes dommaich ne viges qet, va phaut,\nGalvet da reï da voez e conseil ar c’hrouër ;\nGuelloc’h a vige bet, m’er goarant, peb affer,\nHac ar c’hraon dero vize mat\nStag oc’h ur gorzen goaq ha plat.\nCaër em eus songeal em speret,\nDoue a renq beza manqet.\nRe a speret am eus hac a vir ne allan\nOber cousq, goude leïn, evel an ezen-man ;\nHac hen a stoq e gorf dindan ur vezen vras,\nHa prestic goude e roc’has.\nMez a ioa a stolladou,\nA istribil oc’h ar bodou.\nUnan, o tistaga crenn,\nA goes cloq var fri an den ;\nHen a chenchas e ganaouen.\nHola ! ’me Garo, o tihuna :\nPetra so ama oc’h va goana ?\nOh ! pardon din, va fri o voada !\nNa ma vije bet, e plaç mez,\nOc’h an derven-ze citrouillez ?\nDoue en deus miret, ha ræson en deus bet,\nHac, e qement a ra, ra vo Doue meulet.\nAN ANEVALET CLAN GAT AR VOCENN.\n(Livre VII, Fable I.)\nUn drouc hac a zigas an hencrez hac ar spont,\nGoest e-hunan, en un taul-cont,\nDa beurgarga punç an ancou ;\nTaulet a-varr an ee, abalamour da grimou\nHa da torfejou ar bed-ma ;\nAr Vocenn, (pa vo gret he hano aneza,)\nA oa staguet evit mad\nVar ar loenet a bevar droad.\nNe varvent qet oll, mæs tout e oant scoët.\nHini pelloc’h ne vez guelet\nO clasq souten e vuez paour :\nPeb boed dezo a so disaour.\nAr louarn, nac ive ar bleiz,\nNe chilpont mui var lerc’h o freiz ;\nAr par a dec’h pell dioc’h e barez :\nGuer ebed pelloc’h a c’harantez,\nHa dre guement-se, a dra sur,\nGuer a joa nac a bljiadur.\nQemenned abers ar Leon,\nE comzas d’e divar e dron :\nSonjal a ran, emeza, bugale,\nAr freillad-ma so deut deomp dioc’h an ee,\nDre m’och eus pec’het, couls ha me.\nRa zeui eta ar c’houpapla\nEvit an oll d’en em goestla :\nMarteze, dre e sacrifiç,\nEus ar mæstr bras e harzo ar justiç :\nQement-se so bet grêt en amzeriou guech-all.\nExaminomp eta hon oll oberou fall ;\nFurchomp hor c’houstianç, disqennomp enhi piz.\nPoulset, sioas ! gat an naon criz,\nMe meus lonqet cals a zevet,\nN’o devoa grêt din drouc ebet,\nHac ar pastor, so qen, avechou ’meus debret.\nPrest e z’on d’en em offr ; mæs, evit qement-se,\nMad a ve, a gaf din, d’an oll cofes ive.\nSire, eme ar Louarn, c’hui so re vad roue,\nHa cals re scrupulus, m’en tou var va ene :\nNan, qement-se ne qet pec’het ;\nAr gloaneien, traou disqiant ha lor,\nD’an heur m’ho poa hi debret,\nE rezoc’h d’e cals a enor ;\nHac, evit fæt dioaller an devet,\nC’hui a virit beza meulet,\nDre ma zeo eus a raç an dud\nA venn ober ho mæstr varnomp-ni, loenet mud.\nPeb goroër ha peb luban\nA savas gat caus dom Alan.\nNe seljot nemet divar-c’horre\nOc’h pec’hejou ar loënet cre :\nAn Tigr, an Ours, gat sqilfou lemm,\nQement a zoug ivin pe flemm\nHa qement a ziscrogn e zent\nA oe gat-ho leqet da sent.\nChetu o tont tro an Asen.\nSonch am eus, emeza, en eur prat o tremen,\n(Ha c’hoas da menac’h oa ar brajen,)\nAn naon criz, ar gueauten glas,\nHac an diaoul, neb’on, va foulsas ;\nQement ma lipis gat va zeaut\nVar dro e c’hement-all a c’heaut.\nN’am boa, pa vo lavaret mad,\nNa guir na perz ebet er prad.\nAchu e gaus gat ar c’hæz doutec,\nArreo eus a beb tu var corf ar sqouarnec !\nEur Bleiz hac a ouie, emeza, ar lezen,\nA brouvas difazi penaus Yan an Asen,\nLoen divalo, loen disvlevet,\nA so qirriec, dre e bec’het :\nHoguen, lipat gueaud an estrenn\nA so penn-caus eus ar Vocenn,\nHac a virit beza mouguet !\nQer buan gret ha lavaret.\nC’hui pere a so er palez\nO cortos ho parnediguez,\nDioc’h ma viot sempl pe vras\nHo pezo amand pe c’hraç.\n↑ Goal-arn, dans le langage des marins du Conquet, est le nord-ouest ; goal-arn-ster, le nord-nord-ouest.\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Fables_choisies_de_La_Fontaine_traduites_en_vers_bretons/a-bezh&oldid=158869 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 13 Ebr 2020, da 09:54.


Pajenn:Morvan - Buez ar Zent, 1894.djvu/124 - Wikimammenn\nPajenn:Morvan - Buez ar Zent, 1894.djvu/124\n15 a C’houevrer\nsant faostin ha sant jovit, merzerien\nholl goudeze ann eur da veza merzerien. Valantin a oue dalc’het c’hoaz pell er prizoun, ha goude beza bet bourrevet e meur a feson, e oue erfin koundaonet da veza dibennet. He verzerenti a erruaz d’ar pevarzek a viz c’houevrer euz ar bloaz 270. Ar pab Jul kenta a reaz sevel eunn iliz var he vez.\nAnn impalaer Glaoda a ioa prest da anaout ar virionez euz ar relijion gristen ; plijadur en doa o selaou sant Valantin, hag he galoun a ioa dija hanter-c’hounezet pa gemeraz aoun rak tud he lez. Nag a gristenien zo hirio, siouaz ! hag a deu evelse da vouga mouez ar c’hras ha da goll ho ene gant aoun da zisplijout d’ar bed, pe da denna varnho droulans eur mestr pe eur mignoun ! Pebez dallentez ha pebez follentez er memes amzer ! Daoust na n’e ket Doue eo ho prasa mestr hag ho kuella mignoun ? Dalc’hit mad eta d’he zouja ha d’he garet dreist peb tra, ha bezit fidel ato da zelaou he vouez pa glevot anezhan o komz ouzhoc’h e goeled ho kaloun.\nann pemzekved devez a viz c’houevrer\nFaostin ha Jovit a ioa daou vreur, ginidik euz a gear Bresia enn Itali. Azalek ho bugaleach e oue remerket ennho eunn devosion dener hag eur c’hoant braz da labourat evit gloar Doue ha silvidigez ann eneou. Ann eskop Apollonius, o veza klevet hano euz ho mirit hag euz ho vertuz, a roaz d’ezho ann Ursiou. Faostin, ar c’hosa, a oue beleget, ha Jovit, ar iaouanka, a oue great avieler. Kerkent ann daou vreur en em lakeaz da brezek ann Aviel evel daou abostol, ha dre ann nerz a roe Doue d’ho c’homzou e c’hounezchont eur maread paianed d’ar feiz, ken e kear ken var ar meaz.\nD’ar mare-ze ez oa er vro eur gouarner, he hano Italikus, hag a ioa enebour touet d’ar relijion gristen. Ar gouarner-ma a ieaz he-unan da ziskuill Faostin ha Jovit d’ann impalaer Adrian. « — E Bresia, emezhan, ez euz daou vreur ha ne reont nemed prezeg ne c’houzounn\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Pajenn:Morvan_-_Buez_ar_Zent,_1894.djvu/124&oldid=137300 »


Pajenn:Marigo - Buez ar Saent.djvu/420 - Wikimammenn\nPajenn:Marigo - Buez ar Saent.djvu/420\n21 viz Even.\nbeut amser, dre an innoçanç eus e vuez ha dre e burete vras. Biscoas n’en deus santet mouvamant direglet eus ar c’hiq, abalamour ma commanças abred da gastya e gorf dre ar yun ha dre vortificationou continuel. E gorf n’en tourmantet quet ha ne ree bresel ebet dezàn ha cousgoude ne heane oc’h e vortifia. Hoc’h hini ne hean d’ho zourmanti ha cousgoude ne fell quet deoc’h clevet parlant a binigen. Comprenit mad penaus ne ren quet ar chastete e crejz ar plijadurezou ; songit penaus hep ar mortification ne allot quet conservi hoc’h ene pur dirac daoulagat an Autrou-Doue ; songit erfin penaus ne vezo nemet ar re o deus ur galon pur a guement a velo Doue.\nAn eil-varn-uguent devez a viz Even.\nSANT PAULIN, ESCOP.\nSant Paulin, guinidic a Hebromage, pedir leo dious Bourdel, a veritas dre an excellanç eus e speret ha dre e loquanç vras caout ar Garg enorabl a gonsul er guær ha Rôm. Mæs o veza deut da anaout peguen tromplus eo grandeuriou ar bed, e reas an diles eus e garg evit en em retira er solitud, e pelec’h ne songeas muy nemet d’en em sanctifia dre ar beden, dre ar yun ha dre al lectur eus ar scritur sacr. Guerza a eureu ivez e vadou bras, fond hac all, hac a roas an arc’hant d’ar beaurien. An oll a admiras ur garantez quer generus, hac ar brud eus e santelez a yeas quer pell, ma oue estimet gant ar brassa hac ar santela esqueb eus an ilis sant Martin, sant Ambroas ha sant Augustin.\nGoude maro an Escop eus ha Nool e voe choaset en despet d’e humilite evit e successor. An habitantet\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Pajenn:Marigo_-_Buez_ar_Saent.djvu/420&oldid=134544 »


Buhez ar Sent/1912/Fransez a Girolamo - Wikimammenn\nBuhez ar Sent/1912/Fransez a Girolamo\n◄ Antonin Fransez a Girolamo Flavia Domitilla ►\nUnnekvet devez a viz Mae\nSant Fransez a Girolamo\nEus a Gompagnunez Jezuz (1642-1716)\nFransez a deuas er bed en Grotailh, eur gêriaden tost da Darant, en Itali, d’ar 17 a viz gwengolo 1642.\nAr c’hosan oa eus a unnek. E gerent, o welet e aked ’vit ar studi hag ar beden, hen lakas war an hent da vont da veleg, ha d’an 18 a viz meurz 1666, e pigne ouz an ôter.\nPemp bla goude-ze, e oa digemeret en Kompagnunez Jezuz.\nDiskouez a reas kaout c’hoant da vont d’an Indez pe d’ar Japon da brezek ar fe ha da skuilh, marteze, e wad evit Jezuz-Krist.\n« Evidoc’h c’houi, a lavaras e vistri d’ezan, an Indez hag ar Japon a zo en Napl ; ar broudou hag an drein a gavfet en ho labouriou pemdeziek a vezo ho merzerenti. »\nEur wech laket e loden d’ezan, Fransez a stagas da boanial a galon vat. N’en devoa, epad an tri bla kentan, netra d’ober nemet gervel an dud da dostât ouz an dôl zantel, da drede sul ar miz.\nKement a aked a lake d’ober ar pez a oa en e garg, ma veze gwelet betek ugent mil den, er mêmes sulvez, o taoulinan ouz tôl ar zakramant. Epad daou-ugent vla, ne reas nemet prezek, kovez ha lakat an dud da gommunian.\nHelavar oa meurbed en e brezegennou ; diskouez a rê pegen fall eo ar pec’hed, pegen striz barnedigez Doue, gant komzou ken frêz, ma lake ar c’hlac’har da denerat kalonou ar bec’herien ar re galedetan ; goude-ze e tiskoueze trugare divent Jezuz-Krist, gant komzou ken c’houek, ma teue a benn da lakat kement hini a deue d’e zelaou da zaoulinan en lez-varn ar binijen.\nNe oa ket evit gouzanv an disteran mank a zoujanz en kenver sakramant an ôter. Eun devez, en em lakas da c’hourdrouz da vat eun itron vras, abalamour m’oa chomet azezet epad ar gorreou, en oferen.\nKaret a rê ive ar Werc’hez Vari gant eur garante dener. Epad daou vla warn-ugent e prezegas eur wech ar zun en he enor, hag alia rê an dud yaouank a felle d’eze bale dinec’h war hent ar furnez, d’en em erbedi alïes ouz Mamm Doue.\nLenn a rê er c’halonou, ha kâs en devoa ouz an dud na deuent da govez nemet evit ober zeblant.\nEun devez, e teuas d’e gaout eun devodez hag a oa en gortoz bezan digemeret mat. Fransez, dal m’he gwelas, a lavaras d’ezi, treut e gomz :\n— Et diwar ma zro. Nag e c’hallfen, ne garfen ket ho selaou er gador-govez !\n— Petra ? eme ar plac’h, sebezet holl gant eun hevelep digemer, falloc’h evidon-me a ve war ho tro, alïesoc’h evit bemde.\n— A c’hell bezan, eme ar zant, mes ne deuont ket hep klask o fec’hejou, hep kaout keun d’eze, ha heb eur mennoz start d’en em viret dioute en amzer da zont.\nAr gentel a zougas frouez.\nBezan e oa en amzer-ze, en Pariz, eur protestant, Fransez Carrier e hano, a oa dimezet d’eur gatolikez vat, Madalen Olivier, a roas d’ezan diou verc’h. C’hoant en devoa bet d’ober d’e vugale heuilh e relijion, mes keit ha ma vevas ar vamm, houman a viras outan. D’he maro, en esper dont a benn eus e dôl, e kuitaas Pariz gant e verc’hed evit mont da Jenev, kêr-benn ar brotestanted.\nGrêt en devoa d’eze kemer dilhad pôtr da vont en hent ; mes eun devez, ar vugale, skuiz gant ar bale ha skuisoc’h c’hoaz gant o zad, a lazas anezan en korn eur c’hoat hag a guzas e gorf dindan eur bern strouez.\nMont a rejont goude-ze da Vilan, hag eno, dre laer, e c’helljont en em zilan en arme Charlez II, roue ar Spagn.\nEus Milan e oent kaset da Napl, hag eun devez, en eur redek war-lerc’h laeron meneziou an Abruz, unan aneze a oe lazet. Eben hen sebelias, hi he-unan, hag a zizroas d’ar c’hazern. Charlez Pimentel ’oa an hano he devoa kemeret. Eun devez ma oa gant ar zoudarded-all oc’h ober an exersiz war blasen ar c’hastel neve, ar zant hen gwelas hag hen galvas. « Me garfe ec’h afes da govez ! » emezan.\n— Da govez, ha perak ? eme ar zoudard.\n— Daoust ha n’out ket eur plac’h, eme Fransez, a ’n em guz evelse dindan dilhad pôtr ! Da wir hano eo Mari Carrier, ha ganet out en Pariz. Arabad d’it klask kuzet da vue ouzin, rak me oar a teus lazet da dad.\n— Me n’ouzon ket petra ho peus c’hoant da lavaret, eme Bimentel. Mont a rin d’ho kaout varc’hoaz.\nEun devez ha daou a dremenas, ha da gaout ar zant Mari Carrier ebet ne deuas. Hag hen d’he c’hlask ken n’he c’havas ; hag e reas d’ezi kemer dilhad he renk, kovez, kommunian ha bevan ar rest eus he bue en kristenez vat.\nAr burzud-ze a c’hoarvezas er bla 1688. Fransez a varvas d’an 11 a viz mae 1716. Mari Carrier ne varvas nemet er bla 1727, ha pa oe digoret ar prosez war bue ha war miraklou he c’hovezour, e oe unan eus an testou a oe klevet da gentan. Ar pab Gregor XVI a lakas Fransez Girolamo e-touez ar zent, er bla 1837.\nDoue ne zilez ket ar pec’her\nDoue ne goll gwech ebet ar gwel eus eun ene, daoust pegen pell bennak e c’hell tec’hel dioutan war hent an droug, daoust pegen izel bennak e c’hell kouezan war hent an ifern, rak an ene a zo bet merket gant gwad Jezuz-Krist, ha kaer en devo an drouk-spered he labean, birviken ne ziverko ar pez a verkas galloudekoc’h evitan.\nDoue a heuilh ar pec’her epad e vue, hag en deus mil doare dishenvel d’hen gervel da zizrei d’ar gêr. Eur c’holl, eur c’hlenved, eur maro a lak eur banne sklerijen da darzan ’us d’ezan, ha ma kar neuze mont da gaout ar beleg, eman kavet gantan ar vue a gas d’an hini a bado da viken.\nDoue hon galv ; arabad d’imp dale da zizrei ; an devez warc’hoaz n’eo ket da lavaret hen gwelfemp. Ar c’hras a deu d’imp hirie, ma n’he lakomp ket da dalvezout dustu, piou oar ha nerz awalc’h hon devo d’hen ober goude-ze ?\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Buhez_ar_Sent/1912/Fransez_a_Girolamo&oldid=36762 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 24 Mez 2012, da 09:59.


Inis Arcáin - Wikipedia\nManati kozh Inis Arcáin\nInis Arcáin (Sherkin Island e saozneg) zo un enezenn war aod mervent Iwerzhon, e kontelezh Corcaigh. Bez eo unan eus lec'hioù kreisteisañ Iwerzhon, goude Carraig Aonair (Fastnet Rock) hag enez Cléire. Gallout a reer mont di gant bigi a loc'h diouzh Dún na Séad war an douar-bras.\nAnnezet eo Inis Arcáin gant ur c'hant den bennak (111 e 2016). Div davarn zo, ul leti, ur stal, tiez-hañv da feurmiñ hag un iliz. En hañv e vez kalzig a douristed o tont. A-raok Naonegezh Vras Iwerzhon, en XIXvet kantved, e oa ouzhpenn 1000 den o vevañ eno. Abaoe eo digresket ingal an niver a annezidi.\nUn tour-tan zo war an enez, savet e 1835. Dismantroù eus an amzer dremenet zo ivez : ur c'hreñvlec'h eus Oadvezh an Houarn, ur manati (Mainistir Inis Arcáin), hag ur c'hastell eus ar Grennamzer.\n(en) Lec'hienn an enezenn\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=Inis_Arcáin&oldid=1867264 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 5 Meu 2020, da 17:54.


Ar matte painting a zo un doare da filmañ en ur livañ ur c'hinkladur en ur leuskel lec'hioù goullo, e-lec'h ma vo lakaet unan pe veur a leurenn bet filmet en a-raok.\nAn doare mañ a servij d'ober kalz a ginkladur disheñvel hep bezañ rediet da sevel endroioù bras. Implijet eo bet kalz er filmoù skiant faltazi (evel Star Wars da skouer), peogwir e c'haller ijinañ ar pezh a venner.\nDoareoù kozh d'ober[kemmañ | kemmañ ar vammenn]\nGwechall e veze implijet livaj akrilek war panelloù gwer evit ober taolennoù gant mentoù disheñvel (taolennoù daou vetrad karrez dreist-holl), gant tammoù dislivet e lec'hioù a zo. Ur gwir leurenn a oa troet er memes koulz en ur zoujañ d'an toulloù bet laosket war an daolenn wer. Bez' e oa tri doare da lakaat asambles an en-dro bet livet hag al leurenn gant an aktourien :\nbannañ en a-raok : al leurenn bet filmet a veze bannet war ur blakenn wer hanter-lufrus hag an hollad a veze filmet ur wech c'hoazh gant ur c'hamera all ;\nbannañ dre a-dreñv : al leurenn a veze filmet a-drek ar blakenn wer, gwelet dre dreuzwel, hag an hollad a veze filmet ur wech c'hoazh gant ur c'hamera all.\nskeudenn dre guzh : filmet e veze ar senenn gant ur c'huzh war un tamm eus ar c'hamera. Implijet e veze war-dro 60 metrad koc'henn hag a veze bannet war ur blakenn a veze livet. An aktourien a wele mat troad ar c'huzh hag a c'helle c'hoari ar senenn. Ur wech echuet ar matte painting e veze implijet ar memes koc'henn evit filmañ an endro bet livet a-raok hepken. Evel-se e oa er film ur meskaj eus an div leurenn : an eil gant an aktourien hag eben gant an endro. Gwellaet a-galz e veze perzh ar film gant an doare-mañ, met diaes-tre e oa kaout un disoc'h mat abalamour d'ar berniadur a c'halle c'hoarvezout. Implijet eo bet memes tra evit rann IV ar film Star Wars ( Distro ar Jedi ).\nDiouzh padelezh ar senenn e kemm live munudoù al livadurioù war wer : dindan peder eilenn ne vo ket gwelet ar munudoù gant al lagad, goude dek eilenn e vo ret strivañ war ar munudoù. Ur senenn filmet war an deiz a c'houlenno muioc'h a labour eget unan diouzh noz. Ouzhpenn-se e vez labouret muioc'h war kreiz an oberenn eget war he bord dre ma vez sellet aze da gentañ.\nDoareoù nevez d'ober[kemmañ | kemmañ ar vammenn]\nEn deiz a hiziv, ar matte painting a zo graet gant an urzhiataer, gant un doare 3 ment (3D) peurvuiañ, evit dont da vezañ ur gwir endro niverel. Ret eo ober meur a gwiskad en ur veskañ an aktourien hag an endro.\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=Matte_painting&oldid=1606230 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 19 Kzu 2014, da 09:34.


Rakc'hwezhadur - Wikipedia\n(Adkaset eus Kensonenn rakc'hwezhet)\nEr yezhoniezh e vez implijet an termen rakc'hwezhadur (saoz.: preaspiration) war dachenn ar fonetik hag ar fonologiezh evit komz eus ur ur prantadig divouezh pe ur prantadig c'hwezhadur a-raok fazenn serradur ur gensonenn dre serriñ.\nPeurliesañ e vez klevet ur seurt [h] jsut a-raok ar gensonenn, treuzskrivet [ʰ] hervez reolennoù al lizherenneg fonetikel etrebroadel. Distaget e meur a doare resis all a c'hell bezañ ar c'hwezhadur avat, alies hervez lec'h distagañ ar gensonenn a vez distaget dirazi pe ar vogalenn gent, da skouer [ç] da heul ur vogalenn serr, pe c'hoazh [x] pe zoken [f] (kv. distagadur "c'hwi" > [fi] e rannyezhoù brezhonek zo).\nRal a wezh e vez implijet ar rakc'hwezhañ gant yezhoù ar bed ha peurliesañ ne dalvez nemet da alofonenn kensonennoù lenis pe fortis da heul ur vogalenn peurliesañ warni an taol-mouezh pennañ.\nBrudet eo ar yezhoù skandinavek abalamour ma vez kavet enne kensonennoù rakc'hwezhet, dreist-holl en islandeg, er faroeg hag er rannyezhoù norvegek ha svedek. Kavet e vez ivez ar rakc'hwezhañ e gouezeleg Skos, er mongoleg, e yezhoù samiek zo hag en un nebeud yezhoù komzet en Amerikaoù, en o zouez rannyezhoù kreek, an ojibweg, ar meskwakieg hag an hopieg.\nSetu un nebeud skouerioù diwar an islandeg ma na c'hell bezañ rakc'hwezhet ur gensonenn nemet da heul ur vogalenn warni an taol-mouezh:\nkappi [ˈkʰaʰpi], "haroz"\nhattur [ˈhaʰtʏr], "tog"\nþakka [ˈθaʰka], "trugarez"\nEr yezhoù mazatekek hepken, marteze, e c'hell bezañ implijet ar rakc'hwezhañ e penn-kentañ ur ger, da skouer:\n[ʰti] - "pesk"\n[ʰtse] - "ur gouli"\n[ʰtʃi] - "bihan"\n[ʰka] - "barv munut"\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=Rakc%27hwezhadur&oldid=1472013 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 4 Ebr 2013, da 18:45.