AN AVIEL HERVEZ LUKAZ\n1 Kalz o vezañ en em lakaet da skrivañ istor an traoù, c'hoarvezet hag anavezet mat evit bezañ gwir en hon touez,\n2 hervez m'o deus o degaset deomp ar re o deus o-unan gwelet anezho adalek ar penn-kentañ, hag a zo bet ministred eus ar gomz,\n3 em eus kavet mat ivez, goude bezañ graet un enklask pizh warno holl adalek ar penn-kentañ, skrivañ anezho dit dre urzh, Teofil mat-meurbet,\n4 evit ma'c'h anavezi ar wirionez diwar-benn ar c'homzoù a zo bet desket dit.\nGanedigezh Yann-Vadezour kemennet\n5 En amzer Herodez, roue Judea, e oa un aberzhour anvet Zakaria, eus rummad Abia. E wreg a oa eus lignez Aaron, hag a oa anvet Elesbed.\n6 Reizh e oant o-daou dirak Doue, hag ec'h heulient holl c'hourc'hemennoù hag urzhioù an Aotrou en un doare divlam.\n7 N'o doa bugel ebet rak Elesbed a oa gaonac'h. O-daou e oant aet war an oad.\n8 Evel ma rae e garg a aberzhour dirak Doue, rak tro e rummad e oa, e c'hoarvezas\n9 ma tegouezhas gantañ dre ar sord, hervez giz ar velegiezh, mont e-barzh templ an Aotrou evit deviñ an ezañs.\n10 An holl bobl a oa er-maez o pediñ d'an eur ma teved an ezañs.\n11 Un ael eus an Aotrou en em ziskouezas dezhañ en e sav, en tu dehoù da aoter an ezañs.\n12 Zakaria a voe trubuilhet o welout anezhañ, hag ar spont a grogas ennañ.\n13 Met an ael a lavaras dezhañ: Na'z pez ket aon, Zakaria, rak selaouet eo bet da bedenn, da wreg Elesbed a c'hano dit ur mab, hag e roi dezhañ Yann da anv.\n14 Evidout e vo un abeg a joa hag a laouenidigezh, ha kalz en em laouenaio eus e c'hanedigezh,\n15 rak bras e vo dirak an Aotrou. Ne evo na gwin nag evaj kreñv ebet, ha leuniet e vo eus ar Spered-Santel adalek kof e vamm.\n16 Lakaat a raio kalz eus mibien Israel da zistreiñ d'an Aotrou o Doue,\n17 hag e kerzho dirazañ e spered hag e nerzh Elia, evit distreiñ kalonoù an tadoù etrezek ar vugale, hag ar re zisent etrezek furnez ar re reizh, evit aozañ d'an Aotrou ur bobl tuet mat.\n18 Zakaria a lavaras d'an ael: A betra ec'h anavezin kement-se, rak me a zo kozh ha va gwreg a zo aet war an oad?\n19 An ael a respontas hag a lavaras dezhañ: Me eo Gabriel, an hini en em zalc'h dirak Doue. Kaset on bet evit komz ouzhit ha disklêriañ dit ar c'heloù mat-mañ.\n20 Setu, e vi mut ha ne c'helli ket komz betek an deiz ma c'hoarvezo an traoù-mañ, dre ma ne'c'h eus ket kredet da'm c'homzoù a erruo en o amzer.\n21 Ar bobl a c'hortoze Zakaria hag a oa souezhet ma talee en templ.\n22 Met pa zeuas er-maez ne c'helle ket komz outo, hag ec'h anavezjont en doa bet ur weledigezh en templ, rak sinoù a rae dezho, hag e chome mut.\n23 Neuze, pa voe echuet deizioù e garg, e tistroas d'e di.\n24 Goude an deizioù-se Elesbed e wreg en em gavas dougerez. E-pad pemp miz en em guzhas, en ur lavarout:\n25 Evel-se eo en deus graet an Aotrou em c'heñver, en deizioù m'en deus sellet ouzhin evit lemel an dismegañs a oa warnon dirak an dud.\nGanedigezh Jezuz kemennet\n26 Er c'hwec'hvet miz, an ael Gabriel a voe kaset gant Doue d'ur gêr a C'halilea anvet Nazared,\n27 da gavout ur werc'hez a zlee dimeziñ d'un den anvet Jozef, eus tiegezh David. Ar werc'hez-se a oa anvet Mari.\n28 An ael a zeuas e-barzh betek enni, hag a lavaras: Da saludiñ a ran, te hag he deus resevet ur c'hras. An Aotrou a zo ganit. Benniget out e-touez ar gwragez.\n29 O vezañ e welet, e voe trubuilhet gant e gomzoù hag en em c'houlennas enni hec'h-unan petra a c'helle bezañ ar salud-se.\n30 An ael a lavaras dezhi: Na'z pez ket aon Mari, rak kavet ec'h eus gras dirak Doue.\n31 Setu, te a vo dougerez, hag e c'hani ur mab, hag e roi dezhañ Jezuz da anv.\n32 Hemañ a vo bras hag a vo anvet Mab an Uhel-Meurbet, hag an Aotrou Doue a roio dezhañ tron David e dad.\n33 Ren a raio da virviken war diegezh Jakob, ha ne vo diwezh ebet d'e ren.\n34 Neuze Mari a lavaras d'an ael: Penaos e c'hoarvezo kement-se, pa n'anavezan gwaz ebet?\n35 An ael a respontas dezhi: Ar Spered-Santel a zeuio warnout, ha galloud an Uhel-Meurbet a c'holoio ac'hanout gant e skeud. Setu perak an hini santel a vo ganet ac'hanout a vo anvet Mab Doue.\n36 Setu, Elesbed da geniterv he deus ivez koñsevet ur mab en he c'hozhni, bremañ eo ar c'hwec'hvet miz eus an hini a oa anvet gaonac'h,\n37 rak n'eus netra dibosupl da Zoue.\n38 Ha Mari a lavaras: Setu servijerez an Aotrou, ra vo graet din hervez da c'her. Hag an ael a yeas kuit diouti.\nGweladenn Vari da Elesbed\n39 En deizioù-se, Mari a savas hag a yeas buan da vro ar menezioù, d'ur gêr eus bro Juda.\n40 Mont a reas e ti Zakaria, hag e saludas Elesbed.\n41 Ha kerkent ha ma klevas Elesbed salud Mari, ar bugel bihan a dridas en he c'hof, hag Elesbed a voe leuniet eus ar Spered-Santel.\n42 O sevel he mouezh, e krias o lavarout: Benniget out e-touez ar gwragez, ha benniget eo frouezh da gof.\n43 A-belec'h e teu kement-mañ din, ma teu da'm c'havout mamm va Aotrou?\n44 Rak setu: kerkent hag he deus mouezh da salud skoet va divskouarn, en deus tridet ar bugel bihan em c'hof gant levenez.\n45 Eürus eo an hini he deus kredet, rak sevenet e vo an traoù a zo bet lavaret dezhi a-berzh an Aotrou.\n46 Ha Mari a lavaras: Va ene a veul an Aotrou,\n47 ha va spered en em laouena e Doue va Salver,\n48 dre m'en deus sellet ouzh izelded e servijerez. Ha setu, diwar vremañ, gant an holl rummadoù e vin anvet: Eürus!\n49 rak an Hini a zo galloudek en deus graet traoù bras din. E anv a zo santel,\n50 hag e drugarez en em astenn a rummad da rummad e-keñver ar re a zouj anezhañ.\n51 Diskouezet en deus nerzh e vrec'h, ha stlabezet en deus ar soñjezonoù o doa ar re lorc'hus en o c'halon.\n52 Diskaret en deus ar re c'halloudek diwar o zron, ha savet en deus ar re vihan.\n53 Leuniet en deus a vadoù an naoneien, kaset en deus kuit ar binvidien goullo.\n54 Sikouret en deus Israel e servijer, o kaout soñj eus e drugarez,\n55 evel m'en doa lavaret d'hon tadoù, da Abraham ha d'e lignez, da viken.\n56 Mari a chomas ganti war-dro tri miz, hag e tistroas d'he zi.\n57 Amzer Elesbed o vezañ deuet, e c'hanas ur mab.\n58 Hec'h amezeien hag he c'herent o vezañ anavezet en doa an Aotrou diskouezet e drugarez en he c'heñver, en em laouenajont ganti.\n59 D'an eizhvet deiz e teujont evit amdroc'hañ ar bugel, hag ec'h anvent anezhañ Zakaria, eus anv e dad.\n60 Met e vamm a gemeras ar gomz hag a lavaras: Nann, met Yann a vo e anv.\n61 Hag e lavarjont dezhi: N'eus den ez kerentiezh a zo anvet eus an anv-se.\n62 Goulenn a rejont dre sinoù digant e dad penaos e felle dezhañ e vije anvet.\n63 O vezañ goulennet un dablezenn, e skrivas: Yann eo e anv. Hag an holl a voe souezhet.\n64 Kerkent, e c'henoù a zigoras hag e deod a voe diereet, hag e komze o veuliñ Doue.\n65 An holl amezeien a voe leuniet a spont, hag an holl draoù-mañ a voe anavezet dre vro menezioù eus Judea a-bezh.\n66 An holl re a glevas anezho, o miras en o c'halon hag a lavaras: Petra eta a vo ar bugel bihan-se? Ha dorn an Aotrou a oa warnañ.\n67 Zakaria e dad a voe leuniet eus ar Spered-Santel hag a brofedas, o lavarout:\n68 Benniget ra vo an Aotrou, Doue Israel, dre m'en deus gweladennet ha dasprenet e bobl,\n69 ha m'en deus savet deomp ur c'horn a Silvidigezh e tiegezh David e servijer,\n70 evel m'en doa lavaret dre c'henoù e brofeded santel a voe abaoe penn-kentañ ar bed:\n71 Saveteet e vijemp eus hon enebourien hag eus dorn an holl re a gasa ac'hanomp,\n72 evit ober trugarez e-keñver hon tadoù ha kaout soñj eus e emglev santel,\n73 hag a zo al le en doa graet da Abraham hon tad,\n74 e roje deomp, goude bezañ hon tennet eus dorn hon enebourien, d'e servijañ hep aon\n75 er santelezh hag er reizhder dirazañ, e-pad holl zeizioù hor buhez.\n76 Ha te, bugel bihan, te a vo anvet profed an Uhel-Meurbet, rak kerzhout a ri dirak dremm an Aotrou evit kempenn e hentoù,\n77 evit reiñ d'e bobl anaoudegezh ar silvidigezh dre ar pardon eus o fec'hedoù,\n78 abalamour da galon drugarezus hon Doue; an heol o sevel eus an nec'h en deus hor gweladennet drezi,\n79 evit sklêrijennañ ar re a zo azezet en deñvalijenn hag e skeud ar marv, hag evit ren hor c'hammedoù en hent ar peoc'h.\n80 Hah ar bugel a greske hag a greñvae e spered. Chom a reas er gouelec'hioù betek an deiz ma tlee bezañ diskouezet da Israel.\n1 En deizioù-se e voe embannet ur skrid a-berzh Kezar-Aogust, evit ma vije marilhet tud ar bed holl.\n2 An niveradeg kentañ-se a voe graet e-pad ma oa Kiriniuz gouarnour Siria.\n3 An holl eta a yae evit lakaat o anv, pep hini en e gêr e-unan.\n4 Jozef ivez a bignas eus Galilea da Judea, eus kêr Nazared da gêr David anvet Betlehem, dre ma oa eus ti hag eus familh David,\n5 evit lakaat e anv gant Mari, an hini a oa e zanvez-pried hag a oa dougerez.\n6 Hag evel-se, e-pad ma oant eno, an amzer ma tlee gwilioudiñ a erruas,\n7 hag e c'hanas he mab kentañ-ganet. Hag e vailhuras anezhañ, hag e lakaas anezhañ en ur prezeb, dre na oa ket lec'h evito en ostaleri.\n8 Bez' e oa en hevelep kornad mesaerien a gouske er parkeier hag a ziwalle o loened e-pad beilhoù an noz.\n9 Ha setu, ael an Aotrou a zeuas etrezek enno, ha gloar an Aotrou a lugernas en-dro dezho. Hag o doe ur spont bras.\n10 An ael a lavaras dezho: N'ho pet ket aon, rak setu e tegasan deoc'h ar c'heloù mat eus ul levenez vras a vo evit an holl bobl.\n11 Rak ganet eo bet hiziv deoc'h e kêr David ur Salver, hag a zo Krist, an Aotrou.\n12 Kement-mañ a vo an arouez deoc'h: kavout a reot ar bugel bihan mailhuret ha gourvezet en ur prezeb.\n13 Ha kerkent e voe gant an ael ur maread eus arme an neñv, o veuliñ Doue hag o lavarout:\n14 Gloar da Zoue el lec'hioù uhel-meurbet! Peoc'h war an douar! Hegarated e-keñver an dud!\n15 Pa voe en em dennet an aeled diganto war-zu an neñv, e lavaras ar vesaerien an eil d'egile: Deomp eta betek Betlehem, ha gwelomp ar ger-mañ a zo sevenet hag a zo bet roet deomp da anavezout gant an Aotrou.\n16 Mont a rejont eta buan di, hag e kavjont Mari ha Jozef, hag ar bugel bihan a oa gourvezet en ur prezeb.\n17 O vezañ e welet, e kontjont d'an holl ar gerioù a oa bet lavaret dezho diwar-benn ar bugel bihan-se.\n18 An holl re o c'hlevas a voe estlammet eus ar pezh a oa lavaret dezho gant ar vesaerien.\n19 Met Mari a vire an holl c'herioù-se, o prederiañ warno en he c'halon.\n20 Hag e tistroas ar vesaerien, en ur reiñ gloar ha meuleudi da Zoue evit kement o doa klevet ha gwelet, hervez ma oa bet lavaret dezho.\nKinnigadur Jezuz en templ\n21 Pa voe deuet an eizhvet devezh evit amdroc'hañ ar bugel, e voe roet Jezuz da anv dezhañ, evel ma oa bet anvet gant an ael a-raok ma oa koñsevet er c'hof.\n22 Pa voe echuet deizioù he glanidigezh hervez lezenn Moizez, e tegasjont anezhañ da Jeruzalem evit e ginnig d'an Aotrou,\n23 hervez ma'z eo skrivet e lezenn an Aotrou: Pep paotr kentañ-ganet a vo santelaet evit an Aotrou,\n24 hag evit profañ en aberzh, hervez ar pezh a zo skrivet e lezenn an Aotrou, ur re durzhunelled pe ziv goulm yaouank.\n25 Setu e oa e Jeruzalem un den anvet Simeon. An den-se a oa reizh hag a zouje Doue; gortoz a rae frealz Israel, hag ar Spered-Santel a oa warnañ.\n26 Disklêriet e oa bet dezhañ a-berzh Doue dre ar Spered-Santel na welje ket ar marv a-raok bezañ gwelet Krist an Aotrou.\n27 Dont a reas en templ kaset gant ar Spered. Evel ma oa e dud o tegas ar bugel bihan Jezuz evit ober en e geñver hervez giz al lezenn,\n28 e kemeras anezhañ etre e zivrec'h, hag e veulas Doue o lavarout:\n29 Aotrou, lez bremañ da servijer da vont e peoc'h hervez da c'her,\n30 rak va daoulagad o deus gwelet da silvidigezh\n31 ac'h eus prientet dirak an holl bobloù,\n32 ar sklêrijenn a zle sklaeriañ ar broadoù ha gloar da bobl Israel.\n33 Jozef hag e vamm a oa estlammet eus an traoù a lavared diwar e benn.\n34 Simeon o bennigas hag a lavaras da Vari e vamm: Setu, ar bugel-se a zo lakaet evit kouezhadenn hag adsavidigezh kalz en Israel, ha da vezañ un arouez a enebiezh,\n35 ya, hag evidout-te ur c'hleze a dreuzo da ene, ha soñjezonoù meur a galon a vo dizoloet.\n36 Bez' e oa ivez eno Anna ar brofedez, merc'h Fanuel, eus meuriad Aser. Oadet bras e oa hag he doa bevet gant he gwaz seizh vloaz abaoe he gwerc'hded.\n37 Intañvez e oa, oadet a war-dro pevar bloaz ha pevar-ugent, ned ae ket er-maez eus an templ, o servijañ Doue noz-deiz er yunoù hag er pedennoù.\n38 O vezañ deuet d'an ampoent, e veule ivez an Aotrou hag e komze diwar e benn ouzh an holl dud a c'hortoze an daspren e Jeruzalem.\n39 Goude m'o doe graet pep tra hervez lezenn an Aotrou, e tistrojont da C'halilea, da Nazared, o c'hêr.\n40 Ar bugel a greske hag en em nerzhe e spered, o vezañ leuniet a furnez, ha gras Doue a oa warnañ.\nJezuz en templ p'en doa daouzek vloaz\n41 E dud a yae bep bloaz da Jeruzalem da c'houel ar Pask.\n42 P'en doe daouzek vloaz, e pignjont da Jeruzalem hervez giz ar gouel.\n43 Pa voe tremenet an deizioù, evel ma tistroent ac'hane, ar bugel Jezuz a chomas e Jeruzalem. Jozef hag e vamm ne ouient ket-se.\n44 Met o krediñ e oa gant o c'henveajourien, e kerzhjont e-pad un devezh, hag e klaskjont anezhañ e-touez o c'herent hag ar re eus o anaoudegezh.\n45 Ha pa n'en kavent ket, e tistrojont da Jeruzalem da glask anezhañ.\n46 A-benn tri devezh e kavjont anezhañ en templ, azezet e-touez ar gelennerien, o selaou anezho hag oc'h ober goulennoù outo.\n47 Kement hini a gleve anezhañ a oa sebezet gant e glevidigezh hag e respontoù.\n48 Pa weljont anezhañ, e voent souezhet, hag e vamm a lavaras dezhañ: Va bugel, perak ec'h eus graet evel-se deomp? Setu, da dad ha me a glaske ac'hanout gant glac'har.\n49 Eñ a lavaras dezho: Perak em c'hlaskec'h? N'ouzoc'h ket eo ret din ober war-dro traoù va Zad?\n50 Met ne gomprenjont ket ar ger a lavare dezho.\n51 Mont a reas neuze ganto hag e teuas da Nazared, ha sujañ a rae dezho. Met e vamm a vire an holl c'herioù-se en he c'halon.\n52 Jezuz a greske e furnez hag e ment, hag e grad-vat etrezek Doue hag etrezek an dud.\n1 Ar bemzekvet bloavezh eus ren Tiberiuz-Kezar, Poñs-Pilat o vezañ gouarnour Judea, Herodez tetrark Galilea, Filip e vreur tetrark Iturea ha bro Drakonitiz, Lisaniaz tetrark Abilen,\n2 Annaz ha Kaifaz o vezañ an aberzhourien-veur, ger Doue a voe kaset da Yann mab Zakaria, er gouelec'h.\n3 Dont a reas dre holl vro war-dro ar Jordan, o prezeg badeziant ar geuzidigezh evit pardon ar pec'hedoù,\n4 hervez ma'z eo skrivet e levr komzoù ar profed Izaia, e-lec'h ma'z eo lavaret: Mouezh an hini a gri er gouelec'h: Kempennit hent an Aotrou, grit eeun e wenodennoù,\n5 pep traonienn a vo leuniet, pep menez ha pep krec'hienn a vo izelaet, ar pezh a zo gwariet a vo eeunaet, an hentoù torgennek a vo plaenaet,\n6 ha pep kig a welo silvidigezh Doue.\n7 Lavarout a rae eta d'an engroez a zeue evit bezañ badezet gantañ: Lignez a naered-gwiber, piv en deus desket deoc'h tec'hout diouzh ar gounnar da zont?\n8 Dougit eta frouezh dereat d'ar geuzidigezh, ha n'en em lakait ket da lavarout ennoc'h hoc'h-unan: Ni hon eus Abraham da dad! Rak me a lavar deoc'h, e c'hell Doue sevel eus ar vein-se bugale da Abraham.\n9 Ar vouc'hal a zo a-vremañ lakaet ouzh gwrizioù ar gwez. Pep gwezenn eta na ro ket frouezh mat, a vo troc'het ha taolet en tan.\n10 An engroez a c'houlennas digantañ: Petra a raimp eta?\n11 Eñ a respontas hag a lavaras dezho: An neb en deus div vantell, ra roio unan d'an hini n'en deus ket, hag an neb en deus boued, ra raio an hevelep tra.\n12 Dont a reas ivez publikaned evit bezañ badezet, hag e lavarjont dezhañ: Mestr, petra a raimp?\n13 Eñ a lavaras dezho: Na gemerit netra en tu-hont d'ar pezh a zo gourc'hemennet deoc'h.\n14 Soudarded a savas goulennoù ivez outañ, o lavarout: Ha ni, petra a raimp? Eñ a lavaras dezho: Na wallgasit den ha na damallit den e gaou, met tremenit gant ho pae.\n15 Evel ma oa ar bobl o c'hortoz ha ma c'houlenne an holl en o c'halon diwar-benn Yann, hag eñ ne vefe ket ar C'hrist,\n16 Yann en em lakaas da lavarout d'an holl: Me ho padez en dour, met unan all a zeu, galloudusoc'h egedon, ha n'on ket dellezek da zieren korreenn e votoù. Eñ ho padezo er Spered-Santel hag en tan.\n17 E grouer a zo gantañ en e zorn, naetaat a raio mat e leur, hag e tastumo ar gwinizh en e solier, met ar pell a zevo en tan na voug ket.\n18 Eñ a lavare c'hoazh meur a gelennadurezh all d'ar bobl o prezeg dezho an Aviel.\n19 Met Herodez an tetrark, o vezañ bet tamallet gantañ diwar-benn Herodiaz gwreg Filip e vreur, ha diwar-benn an holl draoù fall en doa graet,\n20 a reas goude an holl draoù fall all, an hini da lakaat Yann en toull-bac'h.\n21 Evel ma oa badezet an holl bobl, Jezuz a voe ivez badezet; e-pad ma pede, an neñv a zigoras\n22 hag ar Spered-Santel a ziskennas warnañ e stumm ur c'horf, evel ur goulm. Hag ur vouezh a zeuas eus an neñv, o lavarout: Te eo va Mab karet-mat, ennout em eus lakaet va holl levenez.\n23 Jezuz e-unan a zeraouas bezañ oadet war-dro tregont vloaz, hag e oa, evel ma kreded, mab da Jozef, da Heli,\n24 da Vatad, da Levi, da Velki, da Janna, da Jozef,\n25 da Vatatiaz, da Amoz, da Nahum, da Esli, da Naggai,\n26 da Vaaz, da Vatatiaz, da Semei, da Jozef, da Juda,\n27 da Joanna, da Resa, da Zorobabel, da Salatiel, da Neri,\n28 da Velki, da Addi, da Gozam, da Elmodam, da Er,\n29 da Joze, da Eliezer, da Jorim, da Vatad, da Levi,\n30 da Simeon, da Juda, da Jozef, da Jonan, da Eliakim,\n31 da Velea, da Vainan, da Vatata, da Natan, da Zavid,\n32 da Jese, da Obed, da Vooz, da Salmon, da Naason,\n33 da Aminadab, da Aram, da Esrom, da Farez, da Juda,\n34 da Jakob, da Izaak, da Abraham, da Dara, da Nakor,\n35 da Sarug, da Ragav, da Faleg, da Eber, da Sala,\n36 da Gainam, da Arfaksad, da Sem, da Noe, da Lamek,\n37 da Vatuzala, da Enok, da Jared, da Valaleel, da Gainan,\n38 da Enoz, da Sed, da Adam, da Zoue.\n1 Jezuz, leuniet eus ar Spered-Santel, a zistroas eus ar Jordan hag a voe kaset gant ar Spered er gouelec'h,\n2 e-lec'h ma voe temptet gant an diaoul e-pad daou-ugent devezh. Ne zebras netra e-pad an deizioù-se, ha goude ma voent tremenet, en doa naon.\n3 Neuze an diaoul a lavaras dezhañ: Mard out Mab Doue, gourc'hemenn d'ar maen-mañ dont da vezañ bara.\n4 Jezuz a respontas dezhañ, o lavarout: Skrivet eo: An den ne vevo ket gant bara hepken, met gant pep ger eus Doue.\n5 An diaoul en kasas war ur menez uhel, a ziskouezas dezhañ en un taol holl rouantelezhioù ar bed,\n6 hag an diaoul a lavaras dezhañ: Reiñ a rin dit an holl c'halloud-se hag o gloar, rak roet eo bet din hag e roan anezhi da neb a fell din.\n7 Mar daoulinez eta dirazon, dit e vo an holl draoù-se.\n8 Jezuz a respontas, o lavarout dezhañ: A-dreñv din, Satan! Rak skrivet eo: An Aotrou da Zoue a azeuli, hag eñ hepken a serviji.\n9 E gas a reas ivez da Jeruzalem, hag en lakaas war lein an templ, hag e lavaras dezhañ: Mard out Mab Doue, en em daol ac'hann d'an traoñ, rak skrivet eo:\n10 Gourc'hemenn a raio d'e aeled kaout evezh ouzhit evit da ziwall,\n11 ha da zougen a raint en o daouarn, gant aon na stokfe da droad ouzh ur maen bennak.\n12 Jezuz a respontas dezhañ, o lavarout: Lavaret eo: Ne dempti ket an Aotrou da Zoue.\n13 An diaoul, o vezañ echuet pep stumm a demptadur, en em dennas dioutañ evit un amzer.\nJezuz dianzavet e Nazared\n14 Jezuz a zistroas da C'halilea e galloud ar Spered, hag ar vrud anezhañ a redas dre an holl vro tro-war-dro.\n15 Kelenn a rae en o sinagogennoù, hag e veze enoret gant an holl.\n16 Jezuz a zeuas da Nazared e-lec'h ma oa bet savet, hag ez eas, hervez e c'hiz, er sinagogenn d'an deiz sabad. Sevel a reas evit lenn.\n17 Roet e voe dezhañ levr ar profed Izaia. O vezañ displeget al levr, e kavas al lec'h ma oa skrivet ennañ:\n18 Spered an Aotrou a zo warnon, setu perak en deus va olevet evit prezeg ar c'heloù mat d'ar beorien. Kaset en deus ac'hanon evit yac'haat ar re o deus ar galon flastret, evit embann an dieubidigezh d'ar re zalc'het ha distro ar gweled d'an dalled, evit lakaat er frankiz ar re wasket,\n19 evit embann ar bloavezh trugarezus a-berzh an Aotrou.\n20 Goude bezañ pleget al levr hag e roet d'ar servijer, ec'h azezas. Daoulagad an holl er sinagogenn a selle pizh outañ.\n21 Neuze en em lakaas da lavarout dezho: Hiziv eo sevenet an arroud-mañ eus ar Skritur hoc'h eus klevet.\n22 An holl a roe testeni dezhañ hag a oa souezhet eus ar c'homzoù a c'hras a zeue eus e c'henoù, hag e lavarent: Ha n'eo ket hemañ mab Jozef?\n23 Eñ a lavaras dezho: Hep mar, e lavarot din ar c'hrennlavar-mañ: Medisin, en em yac'ha da-unan. Gra ivez amañ ez pro, kement hon eus klevet ec'h eus graet e Kafarnaoum.\n24 Met lavarout a reas: Me a lavar deoc'h e gwirionez, profed ebet ne vez degemeret mat en e vro.\n25 Gwir eo, me a lavar deoc'h, bez' e oa kalz a intañvezed en Israel en amzer Elia, pa voe serret an neñv e-pad tri bloaz ha c'hwec'h miz, ha pa c'hoarvezas un naonegezh vras dre an holl vro.\n26 Koulskoude Elia ne voe kaset da gavout hini anezho, nemet da gavout un intañvez eus Sarepta, e bro Sidon.\n27 Bez' e oa ivez kalz a dud lovr en Israel en amzer ar profed Elizea. Koulskoude hini anezho ne voe glanaet, nemet Naaman ar Siriad.\n28 An holl re a oa er sinagogenn, o klevout kement-se, a yeas droug enno.\n29 O vezañ savet, e vountjont anezhañ er-maez eus kêr, hag e lakajont anezhañ war lein serzh ar menez ma oa savet o c'hêr warnañ, evit e deurel d'an traoñ.\n30 Met eñ, o tremen dre o c'hreiz, a yeas kuit.\nJezuz a gas ur spered hudur kuit\n31 Hag e tiskennas da Gafarnaoum, kêr eus Galilea, hag e kelenne anezho d'an deizioù sabad.\n32 Souezhet e oant eus e gelennadurezh, rak bez' e oa galloud en e gomz.\n33 Bez' e oa er sinagogenn un den dalc'het gant ur spered a ziaoul hudur hag a grias gant ur vouezh uhel:\n34 A! Petra a zo etre ni ha te, Jezuz a Nazared? Ha deuet out evit hor c'holl? Gouzout a ran piv out-te: Sant Doue.\n35 Jezuz en gourdrouzas o lavarout: Tav ha kae er-maez anezhañ. An diaoul, o vezañ e stlapet er c'hreiz, a yeas kuit dioutañ hep ober droug ebet dezhañ.\n36 Souezhet bras e voent holl, hag e komzent etrezo o lavarout: Petra eo ar gomz-mañ? Gourc'hemenn a ra gant galloud ha nerzh d'ar speredoù hudur, hag ez eont kuit!\n37 Hag ar vrud anezhañ en em skuilhe en holl vro tro-war-dro.\nJezuz a yac'ha mamm-gaer Simon\n38 O vezañ savet hag aet er-maez eus ar sinagogenn, e teuas e ti Simon. Mamm-gaer Simon he doa ur gwall derzhienn, hag e pedjont anezhañ eviti.\n39 O vezañ en e sav a-us dezhi, e c'hourdrouzas an derzhienn, hag ez eas kuit diouti. Hi a savas raktal hag a servijas anezho.\n40 Pa voe kuzhet an heol, an holl re o doa re glañv dalc'het gant meur a gleñved o degasas dezhañ. Eñ a lakaas e zaouarn war bep hini anezho hag o yac'haas.\n41 An diaouled ivez a yae er-maez eus kalz a dud, o krial hag o lavarout: Te eo ar C'hrist, Mab Doue. Met eñ o gourdrouze ha ne leze ket anezho da gomz, dre ma ouient e oa ar C'hrist.\n42 Adalek ma teuas an deiz, ez eas er-maez d'ul lec'h a-du. An engroez en klaskas hag a zeuas betek ennañ; hag e talc'hent warnañ evit n'o c'huitaje ket.\n43 Met eñ a lavaras dezho: Ret eo din ivez prezeg Aviel rouantelezh Doue d'ar c'hêrioù all, rak evit-se eo ez on bet kaset.\n44 Hag e prezege e sinagogennoù Galilea.\nAn diskibien gentañ hag ar besketadenn vurzhudus\n1 Evel ma oa e-kichen lenn Genezared, an engroez en em daole warnañ evit klevout komz Doue.\n2 Gwelout a reas div vag war vord al lenn, a oa diskennet ar besketaerien diwarno evit gwalc'hiñ o rouedoù.\n3 Pignat a reas en unan eus ar bagoù-se, a oa da Simon, hag en pedas da bellaat un tamm diouzh an douar. O vezañ azezet, e kelennas an engroez diwar ar vag.\n4 P'en doe paouezet da gomz, e lavaras da Simon: Kae a-raokoc'h en dour don, ha taolit ho rouedoù evit pesketa.\n5 Simon a respontas hag a lavaras dezhañ: Mestr, labouret hon eus a-hed an noz hep tapout netra, koulskoude, war da c'her, e taolin ar roued.\n6 O vezañ henn graet, e tapjont un niver bras a besked. Terriñ a rae o roued,\n7 hag e rejont sin d'o c'henseurted a oa er vag all da zont d'o sikour. Dont a rejont hag e leugnjont an div vag e doare ma sankent.\n8 Pa welas Simon-Pêr kement-se, en em daolas ouzh daoulin Jezuz, en ur lavarout: Aotrou, pella diouzhin, rak ur pec'her ez on-me.\n9 Rak ar spont a oa kroget ennañ hag en holl re a oa gantañ, en abeg d'ar besketadenn o doa graet,\n10 ha kenkoulz evel e Jakez hag e Yann, mibien Zebedea, kenseurted Simon. Jezuz a lavaras da Simon: Na'z pez ket aon, a-vremañ e vi pesketaer tud.\n11 P'o doe degaset ar bagoù d'an douar, e kuitajont pep tra hag ez ejont d'e heul.\n12 Evel ma oa en ur gêr, setu, un den goloet a lorgnez o vezañ gwelet Jezuz, a gouezhas war e c'henoù d'an douar hag en pedas, o lavarout: Aotrou, mar fell dit, e c'hellez va glanaat.\n13 Oc'h astenn e zorn e stokas outañ, en ur lavarout: Fellout a ra din, bez glanaet. Ha diouzhtu al lorgnez a guitaas anezhañ.\n14 Hag e tifennas outañ n'en lavarje da zen. Met kae, emezañ, en em ziskouez d'an aberzhour, ha kinnig evit da c'hlanidigezh ar pezh en deus gourc'hemennet Moizez, evit ma servijo kement-se da desteni dezho.\n15 Ar vrud anezhañ en em skuilhe muioc'h-muiañ, hag engroezioù bras en em zastume evit e glevout hag evit bezañ yac'haet gantañ eus o c'hleñvedoù.\n16 Met eñ en em zalc'he a-du e lec'hioù distro, evit pediñ.\n17 Un deiz ma kelenne, e oa azezet eno farizianed ha doktored al lezenn deuet eus holl vourc'hioù eus Galilea, eus Judea hag eus Jeruzalem. Galloud an Aotrou a oberie evit yac'haat.\n18 Ha setu e teuas tud a zouge war ur gwele un den seizet, hag e klaskent e zougen e-barzh hag e lakaat dirazañ.\n19 Pa ne gavent ket dre belec'h e gas e-barzh en abeg d'an engroez, e pignjont war an ti, hag en diskennjont dre an teol gant e wele, e-kreiz an holl, dirak Jezuz.\n20 O welout o feiz, e lavaras dezhañ: Den, da bec'hedoù a zo pardonet dit.\n21 Neuze ar skribed hag ar farizianed en em lakaas d'en em soñjal ha da lavarout: Piv eo hemañ a wallgomz? Piv a c'hell pardoniñ ar pec'hedoù, nemet Doue hepken?\n22 Met Jezuz, oc'h anavezout o soñjezonoù, a gemeras ar gomz hag a lavaras dezho: Perak hoc'h eus ar soñjoù-se en ho kalonoù?\n23 Petra eo an aesañ: lavarout: Da bec'hedoù a zo pardonet dit, pe lavarout: Sav ha kerzh?\n24 Met evit ma ouiot en deus Mab an den war an douar ar galloud da bardoniñ ar pec'hedoù, e lavaras d'an den seizet: Me a lavar dit, sav, tap da wele, ha kae da'z ti.\n25 Kerkent e savas dirazo, hag e kemeras ar gwele ma oa gourvezet warnañ, hag ez eas d'e di o reiñ gloar da Zoue.\n26 Hag e voent holl souezhet bras, hag e rojont gloar da Zoue, hag e voent leun a zoujañs, en ur lavarout: Traoù burzhudus hon eus gwelet hiziv.\nJezuz a c'halv Levi\n27 Goude-se ez eas er-maez, hag e welas ur publikan anvet Levi, azezet e ti ar gwirioù, hag e lavaras dezhañ: Deus war va lerc'h.\n28 Eñ, o kuitaat pep tra, a savas hag a yeas war e lerc'h.\n29 Levi a reas ur fest vras en e di, hag un niver bras a bublikaned hag a dud all a oa ouzh taol ganto.\n30 O skribed ha farizianed a c'hrozmole a-enep e ziskibien, o lavarout: Perak e tebrit hag ec'h evit gant ar bublikaned ha gant an dud a vuhez fall?\n31 Jezuz a respontas hag a lavaras dezho: N'eo ket ar re a zo yac'h o deus ezhomm a vedisin, met ar re a zo klañv.\n32 N'on ket deuet evit gervel d'ar geuzidigezh ar re reizh, met ar bec'herien.\n33 Hag e lavarjont dezhañ: Perak e yun alies diskibien Yann hag e reont pedennoù, kenkoulz evel re ar farizianed, met da re a zebr hag a ev?\n34 Eñ a lavaras dezho: Daoust hag-eñ e c'hellit lakaat da yunañ mignoned an den nevez e-pad m'emañ an den nevez ganto?\n35 Met deizioù a zeuio ma vo lamet an den nevez diganto, hag en deizioù-se e yunint.\n36 Hag e lavaras ivez dezho ur barabolenn: Den ne laka un tamm eus ur gwiskamant nevez war ur gwiskamant kozh, rak an tamm nevez a rogfe an hini kozh hag an tamm nevez n'en em rafe ket gant an hini kozh.\n37 Ha den ne laka gwin nevez e seier-lêr kozh, rak ar gwin nevez a dorrfe ar seier, a redfe, hag ar seier a vefe kollet.\n38 Met ar gwin nevez a zle bezañ lakaet e seier nevez, hag e virer an eil hag egile.\n39 Ha n'eus den, pa ev gwin kozh, na c'houlenn diouzhtu gwin nevez, rak lavarout a ra: Gwelloc'h eo an hini kozh.\n1 C'hoarvezout a reas e-pad un eil-kentañ sabad, ma tremenas dre barkeier ed. E ziskibien a ziframmas tañvouezennoù hag o debras, goude bezañ o gwasket en o daouarn.\n2 Hiniennoù eus ar farizianed a lavaras dezho: Perak e rit ar pezh n'eo ket aotreet ober d'an deizioù sabad?\n3 Jezuz a respontas dezho hag a lavaras: Ha n'hoc'h eus ket lennet ar pezh a reas David p'en doe naon, eñ hag ar re a oa gantañ?\n4 Penaos ez eas e ti Doue, e kemeras hag e tebras ar baraoù a ginnig, hag e roas diouto ivez d'ar re a oa gantañ, petra bennak ne oa aotreet o debriñ nemet d'an aberzhourien hepken?\n5 Hag e lavaras dezho: Mab an den a zo mestr zoken war ar sabad.\n6 C'hoarvezout a reas ivez un deiz sabad all, ma'z eas er sinagogenn ha ma kelennas. Bez' e oa eno un den ma oa disec'het e zorn dehoù.\n7 Ar skribed hag ar farizianed a eveshae outañ da welout ha d'an deiz sabad e yac'hafe. Evit kaout un abeg d'e damall e oa.\n8 Met evel ma'c'h anaveze o soñjoù, e lavaras d'an den en doa an dorn disec'het: Sav hag en em zalc'h aze er c'hreiz. Eñ a savas hag en em zalc'has en e sav.\n9 Ha Jezuz a lavaras dezho: Un dra a c'houlennin ouzhoc'h: Hag aotreet eo, d'an deiz sabad, ober vad pe droug, saveteiñ un den pe e lezel da goll?\n10 Neuze o sellout ouzh an holl re a oa en-dro dezhañ, e lavaras d'an den: Astenn da zorn. En ober a reas, hag e zorn a zeuas da vezañ yac'h evel egile.\n11 Int a voe leuniet a fulor, hag en em guzuilhjont war ar pezh a c'hellfent ober da Jezuz.\nDibab an Daouzek\n12 En amzer-se ez eas war ur menez da bediñ, hag e tremenas an noz holl o pediñ Doue.\n13 Pa voe deuet ar beure, e c'halvas e ziskibien, hag e tibabas daouzek anezho a anvas ivez ebestel:\n14 Simon ma roas dezhañ ivez an anv a Bêr; Andrev e vreur; Jakez, ha Yann; Filip, ha Bartolome;\n15 Mazhev, ha Tomaz; Jakez mab Alfe, ha Simon anvet Gredus;\n16 Jud kar da Jakez; Judaz Iskariod a zeuas ivez da vezañ trubard.\n17 O vezañ neuze diskennet ganto, e chomas en ur blaenenn, gant engroez e ziskibien hag ur maread bras a dud eus Judea, eus Jeruzalem hag eus ar vro arvorek Tir ha Sidon. Deuet e oant evit e glevout hag evit bezañ yac'haet eus o c'hleñvedoù.\n18 Hag e oa ivez ar re a oa dalc'het gant speredoù hudur, hag e voent yac'haet.\n19 An holl engroez a glaske stekiñ outañ, dre ma teue dioutañ un nerzh o yac'hae holl.\n20 O sevel e zaoulagad war-zu e ziskibien, e lavaras: Eürus oc'h, c'hwi hag a zo paour, rak rouantelezh Doue a zo deoc'h!\n21 Eürus oc'h, c'hwi hag hoc'h eus naon bremañ, rak ho kwalc'h ho po! Eürus oc'h, c'hwi hag a ouel bremañ, rak el levenez e viot!\n22 Eürus e viot pa gasaio an dud ac'hanoc'h, pa gasint kuit ac'hanoc'h eus o zouez, pa lavarint dismegañs deoc'h, ha pa zistaolint hoc'h anv evel fall abalamour da Vab an den,\n23 en em laouenait en amzer-se, ha tridit gant levenez, rak ho kopr a vo bras en neñv! Rak evel-se o deus graet o zadoù e-keñver ar brofeded.\n24 Met gwalleur deoc'h, tud pinvidik! Rak ho frealz hoc'h eus bet.\n25 Gwalleur deoc'h, tud hoc'h eus ho kwalc'h! Rak naon ho po. Gwalleur deoc'h, tud a c'hoarzh bremañ! Rak c'hwi en em c'hlac'haro hag a ouelo.\n26 Gwalleur deoc'h pa lavaro an holl dud vad diwar ho penn! Rak evel-se o deus graet o zadoù e-keñver ar fals-profeded.\n27 Met me a lavar deoc'h-c'hwi hag am selaou: Karit hoc'h enebourien, grit vad d'ar re a gasa ac'hanoc'h,\n28 bennigit ar re a villig ac'hanoc'h, pedit evit ar re ho kwallgas.\n29 D'an hini a sko ganit war ur jod, tro eben outañ. D'an hini a gemer da vantell, laosk ivez gantañ da doneg.\n30 Ro da bep hini a c'houlenn diganit, ha na c'houlenn ket en-dro digant an hini en deus kemeret da dra.\n31 Ar pezh a fell deoc'h e rafe deoc'h an dud, grit ivez kement-se dezho.\n32 Mar karit ar re ho kar, peseurt trugarez ho po? Rak ar bec'herien ivez a gar ar re o c'har.\n33 Mar grit vad d'ar re a ra vad deoc'h, peseurt trugarez ho po? Rak ar bec'herien ivez a ra an hevelep tra.\n34 Mar prestit d'ar re a c'hortozit resev diganto, peseurt trugarez ho po? Rak ar bec'herien ivez a brest d'ar bec'herien, evit resev kemend-all.\n35 Met karit hoc'h enebourien, grit vad, prestit hep gortoz netra en-dro, hag ho kopr a vo bras, hag e viot mibien an Uhel-Meurbet, dre ma'z eo mat e-keñver ar re zizanaoudek hag ar re fall.\n36 Bezit eta trugarezus, evel ma'z eo ivez ho Tad trugarezus.\n37 Na varnit ket ha ne viot ket barnet. Na gondaonit ket ha ne viot ket kondaonet. Pardonit hag e viot pardonet.\n38 Roit hag e vo roet deoc'h, ur muzul mat a vo roet deoc'h en ho parlenn, stardet hag hejet, a zeuio dreist ar barr. Rak muzuliet e vo deoc'h d'ho tro gant an hevelep muzul ma vuzuilhit gantañ.\n39 Lavarout a reas ivez dezho ur barabolenn: Daoust hag e c'hell un den dall ren un den dall? Ha ne gouezhint ket o-daou er foz?\n40 An diskibl n'eo ket uheloc'h eget e vestr, met pep diskibl mat a vo evel e vestr.\n41 Perak e sellez ouzh ar blouzenn a zo e lagad da vreur, ha ne welez ket an treust a zo ez lagad da-unan?\n42 Pe penaos e c'hellez lavarout da'z preur: Breur, va lez da dennañ ar blouzenn a zo ez lagad, te na welez ket an treust a zo ez lagad? Pilpous, tenn da gentañ an treust eus da lagad, ha neuze e weli sklaer evit tennañ ar blouzenn a zo e lagad da vreur.\nAr wezenn hag he frouezh\n43 N'eus gwezenn vat ebet hag a ro frouezh fall, na gwezenn fall ebet hag a ro frouezh mat.\n44 Rak pep gwezenn a vez anavezet diouzh he frouezh hec'h-unan. Ne vez ket dastumet fiez diwar spern ha ne vez ket mendemet rezin diwar drez.\n45 An den mat a denn traoù mat eus teñzor mat e galon, hag an den fall a denn traoù fall eus teñzor fall e galon. Rak diouzh ar pezh a leugn ar galon eo e komz ar genoù.\n46 Perak eta ec'h anvit ac'hanon Aotrou, Aotrou, ha ne rit ket ar pezh a lavaran?\n47 Diskouez a rin deoc'h ouzh piv eo heñvel pep den hag a zeu da'm c'havout, a selaou va c'homzoù, hag a sent outo.\n48 Heñvel eo ouzh un den a sav un ti, hag o vezañ kleuzet ha toullet don, en deus lakaet an diazez war ar roc'h. An doureier o vezañ deuet, ar froud en deus skoet a-enep an ti-se, met n'en deus ket gellet e ziskar, dre ma oa diazezet war ar roc'h.\n49 Met an hini a selaou, ha na sent ket, a zo heñvel ouzh un den en deus savet un ti war an douar, hep diazez. Ar froud o vezañ skoet a-enep dezhañ, kouezhet eo kerkent, ha bras eo bet diskar an ti-se.\n1 Goude m'en doe peurlavaret ar c'homzoù-mañ dirak ar bobl a oa ouzh e selaou, ez eas e Kafarnaoum.\n2 Mevel ur c'hantener, karet mat gantañ, a oa klañv hag a yae da vervel.\n3 O vezañ klevet komz diwar-benn Jezuz, e kasas d'e gavout henaourien ar Yuzevien d'e bediñ da zont da yac'haat e vevel.\n4 Ar re-mañ eta, o vezañ deuet da gavout Jezuz, a bedas anezhañ start o lavarout: Dellezek eo d'ober kement-se evitañ,\n5 rak karout a ra hor broad, eñ eo en deus savet deomp ar sinagogenn.\n6 Jezuz eta a yeas ganto. Pa ne oa ken pell eus an ti, ar c'hantener a gasas etrezek ennañ mignoned da lavarout dezhañ: Aotrou, na gemer ket a boan, rak n'on ket dellezek e teufes dindan va zoenn.\n7 Setu perak ne'm eus ket kavet e oan dellezek va-unan da vont betek ennout, met lavar ur gomz, ha va mevel a vo yac'haet.\n8 Rak me va-unan a zo un den lakaet dindan galloud reoù all, hag am eus soudarded dindanon. Hag e lavaran da unan: Kae! hag ez a; d'egile: Deus! Hag e teu; ha da'm mevel: Gra kement-mañ! Hag en gra.\n9 Pa glevas kement-se, Jezuz a voe souezhet, hag o tistreiñ e lavaras d'an engroez en heulie: Me a lavar deoc'h, ne'm eus ket kavet ur feiz ken bras zoken en Israel.\n10 Pa zistroas d'an ti ar re a oa bet kaset, e kavjont yac'h ar mevel a oa bet klañv.\nJezuz a zasorc'h mab intañvez Nain\n11 An deiz war-lerc'h e c'hoarvezas ma'z eas d'ur gêr anvet Nain. Kalz eus e ziskibien hag un engroez bras a yae gantañ.\n12 Evel ma tostae ouzh dor kêr, setu e touged d'an douar un den marv, mab nemetañ e vamm a oa intañvez. Un niver bras a dud eus kêr a oa ganti.\n13 An Aotrou, ouzh he gwelout, en doe truez outi, hag e lavaras dezhi: Na ouel ket!\n14 O vezañ tostaet e stokas ouzh an arched. Ar re en douge a arsavas, hag e lavaras: Den yaouank, me en lavar dit, sav!\n15 An hini a oa marv a azezas hag en em lakaas da gomz. Eñ en roas d'e vamm.\n16 Ar spont a grogas enno holl hag e roent gloar da Zoue o lavarout: Ur profed bras a zo bet savet en hon touez, ha Doue a zo deuet da welout e bobl.\n17 An disklêriadur-se en em skuilhas dre Judea holl ha dre an holl vro tro-war-dro.\n18 An holl draoù-se a voe lavaret da Yann gant e ziskibien.\n19 Yann a c'halvas daou eus e ziskibien hag o c'hasas da gavout Jezuz evit lavarout: Bez' out an hini a zle dont, pe e tleomp gortoz unan all?\n20 Deuet d'e gavout, ar re-mañ a lavaras: Yann-Vadezour en deus hon degaset da'z kavout evit lavarout: Bez' out an hini a zle dont, pe e tleomp gortoz unan all?\n21 En eur-se zoken e yac'haas kalz a dud eus o c'hleñvedoù, eus o mac'hagnoù hag eus drouk-speredoù, hag e roas ar gweled da veur a hini dall.\n22 Jezuz a respontas hag a lavaras dezho: It ha lavarit da Yann ar pezh hoc'h eus gwelet ha klevet: ar re dall a wel, ar re gamm a gerzh, ar re lovr a zo glanaet, ar re vouzar a glev, ar re varv a zo dasorc'het, an Aviel a zo prezeget d'ar beorien.\n23 Eürus eo an neb na gavo ket a abeg da gouezhañ ennon.\n24 Pa voe aet kuit kannaded Yann, Jezuz en em lakaas da lavarout d'an engroez diwar-benn Yann: Petra oc'h aet da welout er gouelec'h? Ur gorzenn hejet gant an avel?\n25 Met petra oc'h aet da welout? Un den gwisket gant dilhad kaer? Setu, ar re a zo gwisket gant dilhad kaer hag a vev er plijadurioù a zo e palezioù ar rouaned.\n26 Met petra oc'h aet da welout? Ur profed? Ya a lavaran deoc'h, ha muioc'h eget ur profed.\n27 Eñ eo an hini a zo skrivet diwar e benn: Setu e kasan va c'hannad dirak da zremm, evit ma kempenno da hent a-raok dit.\n28 Rak me a lavar deoc'h, e-touez ar re a zo bet ganet gant gwragez, n'eus profed ebet brasoc'h eget Yann-Vadezour. Koulskoude, an hini bihanañ e rouantelezh Doue a zo brasoc'h egetañ.\n29 An holl dud o deus e glevet hag ar bublikaned o deus disklêriet reizhder Doue o vezañ bet badezet dre vadeziant Yann.\n30 Met ar farizianed ha doktored al lezenn, o vezañ n'int ket bet badezet gantañ, o deus taolet diouto evit o c'holl bolontez Doue en o c'heñver.\n31 Neuze an Aotrou a lavaras: Gant piv e keñverin tud ar rummad-mañ? Ouzh piv int heñvel?\n32 Heñvel int ouzh bugale azezet war al leurgêr hag a gri an eil d'egile, o lavarout: Ni hon eus sonet deoc'h ar fleüt ha n'hoc'h eus ket dañset, ni hon eus kanet deoc'h hirvoudoù ha n'hoc'h eus ket gouelet.\n33 Rak Yann-Vadezour a zo deuet hep debriñ bara hag hep evañ gwin, hag e lavarit: Un diaoul a zo ennañ.\n34 Mab an den a zo deuet o tebriñ hag oc'h evañ, hag e lavarit: Setu un debrer hag un ever, ur mignon d'ar bublikaned ha d'ar bec'herien.\n35 Met ar furnez a zo bet reishaet gant he holl vugale.\nJezuz olevet gant ur vaouez a vuhez fall\n36 Unan eus ar farizianed a bedas anezhañ da zebriñ. Eñ a yeas e ti ar farizian hag en em lakaas ouzh taol.\n37 Ha setu, ur vaouez eus kêr hag a oa a vuhez fall, o vezañ gouezet e oa ouzh taol e ti ar farizian, a zegasas ul lestr alabastr leun a c'hwezh-vat.\n38 Oc'h en em zerc'hel a-dreñv ouzh treid Jezuz, en ur ouelañ, en em lakaas da zourañ e dreid gant he daeroù. Hag o zorchas gant blev he fenn, e pokas d'e dreid, hag ec'h olevas anezho gant ar c'hwezh-vat.\n39 Ar farizian en doa e bedet o welout kement-se, a lavaras ennañ e-unan: Ma vefe an den-mañ ur profed, ec'h oufe piv eo ar vaouez a stok outañ, ha penaos eo a vuhez fall.\n40 Jezuz o kemer ar gomz, a lavaras dezhañ: Simon, un dra bennak am eus da lavarout dit. Eñ a lavaras dezhañ: Mestr, lavar.\n41 Ur c'hredour en doa daou zleour: unan a zlee pemp kant diner (1 diner = pezh arc'hant roman war-dro 4 g), hag egile hanter-kant.\n42 Evel n'o doa ket peadra da baeañ, e tiskargas anezho o-daou eus o dle. Lavar din eta pehini anezho en karo ar muiañ?\n43 Simon a respontas hag a lavaras: Me a gav din ez eo an hini en deus bet ar brasañ diskarg. Hag e lavaras dezhañ: Barnet mat ec'h eus.\n44 Neuze o tistreiñ war-zu ar vaouez, e lavaras da Simon: Gwelout a rez ar vaouez-mañ? Deuet on ez ti, ha ne'c'h eus ket roet dour din evit gwalc'hiñ va zreid, met hi he deus douret va zreid gant he daeroù, hag he deus o sec'het gant blev he fenn.\n45 Te ne'c'h eus ket roet ur pok din, met hi, abaoe ma'z on deuet en ti, n'he deus ket paouezet da bokat da'm zreid.\n46 Te ne'c'h eus ket olevet va fenn gant eoul, met hi he deus olevet va zreid gant c'hwezh-vat.\n47 Setu perak e lavaran dit, he fec'hedoù hag a zo niverus, a zo pardonet dezhi, rak karet he deus kalz. Met an hini a bardoner nebeut dezhañ, a gar nebeut.\n48 Hag e lavaras dezhi: Da bec'hedoù a zo pardonet dit.\n49 Ar re a oa ouzh taol gantañ en em lakaas da lavarout enno o-unan: Piv eo hemañ hag a bardon zoken ar pec'hedoù?\n50 Met lavarout a reas d'ar vaouez: Da feiz he deus da saveteet, kae e peoc'h.\n1 Goude-se ez eas eus kêr da gêr hag eus bourc'h da vourc'h, o prezeg hag o kemenn keloù mat (= Aviel) rouantelezh Doue. An daouzek a oa gantañ,\n2 kenkoulz hag un nebeud maouezed a oa bet yac'haet a zrouk-speredoù hag a gleñvedoù: Mari anvet a Vagdala, a oa aet kuit seizh diaoul diouti,\n3 Janed gwreg Kuza, merour Herodez, Suzanna, ha kalz a reoù all en sikoure gant o madoù.\n4 Evel ma en em zastume un engroez bras ha ma teue d'e gavout meur a hini eus pep kêr, e lavaras dezho dre barabolenn:\n5 Un hader a yeas er-maez da hadañ e had. Evel ma hade, ul lodenn eus an had a gouezhas a-hed an hent, hag e voe mac'het, ha laboused an neñv he debras holl.\n6 Ul lodenn all a gouezhas war ul lec'h roc'hellek, ha kerkent ha ma voe savet, e sec'has rak n'he doa ket a c'hlebor.\n7 Ul lodenn all a gouezhas e-touez an drein, hag an drein a savas a-unan ganti hag he mougas.\n8 Ul lodenn all a gouezhas en un douar mat, hag o vezañ savet e roas frouezh, kant evit unan. O lavarout an traoù-se, e krias: Ra selaouo an neb en deus divskouarn da glevout.\n9 E ziskibien a c'houlennas digantañ petra a dalveze ar barabolenn-se.\n10 Lavarout a reas: Roet eo deoc'h da anavezout misterioù rouantelezh Doue, met d'ar re all eo komzet dre barabolennoù, evel-se o welout ne welont ket, hag o klevout ne gomprenont ket.\n11 Setu petra a dalvez ar barabolenn-se: An had eo komz Doue.\n12 Ar re a zo a-hed an hent eo ar re he selaou, neuze e teu an diaoul a zilam ar gomz diouzh o c'halonoù, gant aon na gredfent ha na vefent salvet.\n13 Ar re a zo war al lec'hioù meinek, eo ar re a glev ar gomz, a asant dezhi gant levenez, met n'o deus ket a wrizienn, ne gredont nemet ur pennad, ha pa zeu an temptadur e kouezhont.\n14 Ar pezh a zo kouezhet e-touez an drein, eo ar re o deus klevet ar gomz, met en ur vont kuit, ez int mouget gant prederioù, pinvidigezhioù ha plijadurioù ar vuhez-mañ, ha ne zougont ket a frouezh a zeu da zareviñ.\n15 Met ar pezh a zo kouezhet en douar mat, eo ar re a glev ar gomz gant ur galon onest ha mat, he dalc'h hag a zoug frouezh gant kendalc'husted.\nAl lamp war ar c'hantolor\n16 Den ebet, goude bezañ enaouet ul lamp, ne c'holo anezhañ gant ul lestr pe ne laka anezhañ dindan ur gwele, met e lakaat a ra war ur c'hantolor, evit ma welo ar gouloù ar re a zeu en ti.\n17 Rak n'eus netra kuzhet na zle ket bezañ disklêriet, ha n'eus netra goloet na zle ket bezañ anavezet ha lakaet war-wel.\n18 Lakait evezh eta penaos e selaouit, rak roet e vo d'an neb en deus, met an hini n'en deus ket, e vo lamet digantañ zoken ar pezh a gred en deus.\n19 Dont a reas d'e gavout e vamm hag e vreudeur, met ne c'helljont ket tostaat outañ en abeg d'an engroez.\n20 Hag e voe en roet da c'houzout dezhañ, o lavarout: Da vamm ha da vreudeur en em zalc'h er-maez hag a c'hoanta da welout.\n21 Met respont a reas o lavarout dezho: Va mamm ha va breudeur eo ar re a selaou komz Doue hag a ra diouti.\n22 Un deiz ez eas en ur vag gant e ziskibien, hag e lavaras dezho: Tremenomp en tu all d'al lenn. Hag ez ejont.\n23 E-pad ma oant er vag, e kouske. Un taol-avel bras a savas war al lenn, ar vag a oa leuniet a zour, hag e oant e riskl bras.\n24 Tostaat a rejont outañ hag en dihunjont, en ur lavarout: Mestr, Mestr, ez eomp da goll! O vezañ dihunet, e c'hourdrouzas d'an avel ha d'an tonnoù. Tevel a rejont, hag e voe ur sioulder bras.\n25 Hag e lavaras dezho: Pelec'h emañ ho feiz? Int, leuniet a zoujañs hag a estlamm, a lavaras an eil d'egile: Piv eo eta hemañ, a c'hourc'hemenn zoken d'an avel ha d'an dour, hag e sentont outañ?\nJezuz a yac'ha ur Gadareniad dalc'het gant diaouled\n26 Dont a rejont da vro ar C'hadareniz, a zo dirak Galilea.\n27 Pa voe diskennet d'an douar, e teuas war-arbenn dezhañ un den eus kêr, a oa dalc'het gant diaouled pell 'oa. Ne zouge ket a zilhad, ha ne chome ket en un ti met er bezioù.\n28 Pa welas Jezuz, e krias, hag ouzh en em deurel d'e dreid, e lavaras a vouezh uhel: Petra a zo etre me ha te, Jezuz, Mab an Doue Uhel-Meurbet? Me az ped, na boagn ket ac'hanon.\n29 Rak gourc'hemenn a rae d'ar spered hudur mont kuit eus an den-se. Dalc'het e oa gantañ abaoe pell 'oa. E zerc'hel a raed ereet gant chadennoù ha gant hern, met terriñ a rae an ereoù hag e oa kaset gant an diaoul er gouelec'hioù.\n30 Jezuz a c'houlennas outañ: Pe anv ac'h eus? Hag e lavaras: Lejion. Rak kalz a ziaouled a oa aet ennañ.\n31 Int a bedas anezhañ na c'hourc'hemennje ket dezho mont en donder.\n32 Bez' e oa eno ur bagad bras a voc'h o peuriñ war ar menez. Hag en pedjont d'o lezel da vont er moc'h-se. Eñ o lezas da vont.\n33 An diaouled o vezañ aet er-maez eus an den, a yeas er moc'h hag ar bagad en em daolas war red eus al lec'h uhel-se el lenn, hag a voe beuzet.\n34 Ar re en mêsae, o welout ar pezh a oa c'hoarvezet, a dec'has kuit da lavarout kement-se e kêr ha war ar maez.\n35 Neuze an dud a zeuas evit gwelout ar pezh a oa c'hoarvezet. O vezañ deuet da gavout Jezuz, e kavjont an den ma oa aet an diaouled er-maez anezhañ, azezet ouzh treid Jezuz, gwisket hag en e skiant vat, hag e voent leuniet a spont.\n36 Ar re o doa gwelet an traoù-se a lavaras dezho penaos e oa bet yac'haet an hini dalc'het gant an diaouled.\n37 Ar maread tud-se, bet deuet a bep seurt lec'h diwar-dro bro ar C'hadareniz, a bedas anezhañ da bellaat diouto, rak kroget e oa ur spont bras enno. Mont a reas er vag, hag e tistroas.\n38 An den a oa aet an diaouled er-maez anezhañ en pedas d'e lezel da vont gantañ. Met Jezuz a gasas anezhañ kuit, o lavarout:\n39 Distro da'z ti, ha lavar an traoù bras en deus graet Doue evidout. Mont a reas kuit oc'h embann dre holl gêr an traoù bras en doa graet Jezuz evitañ.\nJezuz a zasorc'h merc'h Jairuz hag a yac'ha ar vaouez gant an diwadañ\n40 Pa voe distroet Jezuz, e voe degemeret gant an engroez laouen, rak an holl a c'hortoze anezhañ.\n41 Setu e teuas un den anvet Jairuz, a oa ur penn eus ar sinagogenn, hag oc'h en em deurel da dreid Jezuz, en pedas da zont d'e di,\n42 rak ur verc'h nemeti en doa, oadet a zaouzek vloaz war-dro, hag e oa o vont da vervel. Evel ma'z ae di, e oa gwasket gant an engroez.\n43 Ur vaouez, klañv gant an diwadañ daouzek vloaz a oa, hag he doa dispignet he holl vadoù gant medisined hep bezañ bet yac'haet gant hini ebet,\n44 a zeuas a-ziadreñv hag a stokas ouzh pempilhenn e zilhad. Raktal he diwadañ a baouezas.\n45 Jezuz a lavaras: Piv en deus stoket ouzhin? Evel ma nac'he an holl kement-se, Pêr hag ar re a oa gantañ a lavaras: Mestr, an engroez a flastr hag a wask ac'hanout, hag e lavarez: Piv en deus stoket ouzhin?\n46 Met Jezuz a lavaras: Unan bennak en deus stoket ouzhin, rak anavezet em eus e oa aet un nerzh er-maez ac'hanon.\n47 Neuze ar vaouez, o welout ne oa ket bet kement-se kuzhet, a zeuas en ur grenañ, hag oc'h en em deurel d'e dreid, e tisklêrias dirak ar bobl evit petra he doa stoket outañ, ha penaos e oa bet yac'haet kerkent.\n48 Lavarout a reas dezhi: Merc'h, kemer fiziañs, da feiz he deus da yac'haet, kae e peoc'h.\n49 Evel ma komze c'hoazh, e teuas unan bennak eus ti penn ar sinagogenn, da lavarout dezhañ: Da verc'h a zo marv, na ziazez ket ar Mestr.\n50 Met Jezuz, o vezañ klevet kement-se, a respontas dezhañ o lavarout: Na'z pez ket aon, kred hepken, hag e vo yac'haet.\n51 Pa voe deuet en ti, ne lezas den da vont e-barzh, nemet Pêr, Jakez, Yann, ha tad ha mamm ar plac'hig.\n52 An holl a ouele hag a hirvoude en abeg dezhi. Met eñ a lavaras: Na ouelit ket, n'eo ket marv, met kousket eo.\n53 Int a reas goap outañ, o c'houzout mat e oa marv.\n54 Met o vezañ graet dezho holl mont er-maez, e kemeras he dorn hag e krias, o lavarout: Bugel, sav!\n55 He spered a zistroas, hag hi a savas kerkent. Hag e c'hourc'hemennas reiñ dezhi da zebriñ.\n56 He c'herent a voe gwall souezhet, met eñ a c'hourc'hemennas dezho na lavarfent da zen ar pezh a oa en em gavet.\nAn Daouzek kaset\n1 O vezañ dastumet e zaouzek diskibl, e roas dezho nerzh ha galloud war an holl ziaouled ha da yac'haat ar c'hleñvedoù.\n2 Kas a reas anezho da brezeg rouantelezh Doue ha da yac'haat ar re glañv.\n3 Lavarout a reas dezho: Na zougit netra evit an hent, na bazh, na sac'h, na bara, nag arc'hant, ha n'ho pet ket div doneg.\n4 E peseurt ti bennak ma'z eot e-barzh, chomit ennañ betek ma'z eot kuit ac'hano.\n5 P'en em gavo tud n'ho tegemerint ket, pa'z eot kuit eus ar gêr-se, hejit ar poultr eus ho treid e testeni a-enep dezho.\n6 O vezañ aet kuit, ez ejont eus an eil bourc'h d'egile, o prezeg an Aviel hag o yac'haat e pep lec'h.\nHerodez a glask gwelout Jezuz\n7 Herodez an tetrark a glevas komz eus kement holl a rae, ha ne ouie petra da soñjal, rak darn a lavare e oa dasorc'het Yann a-douez ar re varv,\n8 darn all e oa en em ziskouezet Elia, ha re all e oa dasorc'het unan eus ar brofeded kozh.\n9 Herodez a lavaras: Lakaet em eus troc'hañ e benn da Yann, met piv eo hemañ a glevan an hevelep traoù diwar e benn? Hag e klaske gwelout anezhañ.\n10 An ebestel a zistroas hag a lavaras dezhañ kement o doa graet. O vezañ o c'hemeret, en em dennas ganto a-du en ul lec'h distro, tost ouzh ur gêr anvet Betsaida.\n11 An engroez o vezañ klevet-se, a yeas war e lerc'h. Eñ a zegemeras anezho hag a gomzas outo diwar-benn rouantelezh Doue, hag e yac'haas ar re o doa ezhomm da vezañ yac'haet.\n12 Evel ma'c'h izelae an deiz, an daouzek a dostaas hag a lavaras dezhañ: Kas kuit an engroez evit ma'z aint d'ar bourc'hioù ha d'ar c'hêrioùigoù en-dro, da lojañ ha da gavout boued, rak amañ emaomp en ul lec'h distro.\n13 Met eñ a lavaras dezho: Roit hoc'h-unan da zebriñ dezho. Hag int a lavaras: N'hon eus ket ouzhpenn pemp bara ha daou besk, nemet mont a rafemp da brenañ boued evit an holl bobl-mañ.\n14 Rak bez' e oa war-dro pemp mil den. Hag e lavaras d'e ziskibien: Lakait-int da azezañ a renkoù a hanter-kantadoù.\n15 Evel-se e rejont, hag o lakajont holl da azezañ.\n16 Kemer a reas ar pemp bara hag an daou besk, hag o sellout etrezek an neñv, o bennigas, o zorras, hag o roas d'an diskibien evit o lakaat dirak an engroez.\n17 Debriñ a rejont holl hag o doe a-walc'h, hag e kasjont ganto daouzek panerad eus an tammoù a vane dezho.\n18 Evel ma pede e-unan ha ma oa e ziskibien gantañ, en em lakaas da c'houlennata anezho, o lavarout: Piv a lavar an dud ez on?\n19 Respont a rejont hag e lavarjont: Yann-Vadezour; darn all a lavar Elia; ha darn all, unan bennak eus ar brofeded kozh dasorc'het.\n20 Hag e lavaras dezho: Ha c'hwi, piv a lavarit ez on? Pêr a respontas hag a lavaras: Te eo Krist Doue.\n21 Hag e c'hourc'hemennas start dezho chom hep lavarout kement-se da zen,\n22 hag e lavaras: Ret eo da Vab an den gouzañv kalz a draoù, bezañ taolet kuit gant an henaourien, gant an aberzhourien vras ha gant ar skribed, bezañ lakaet d'ar marv, ha dasorc'hiñ d'an trede deiz.\n23 Hag e lavaras d'an holl: Mar fell da unan bennak dont war va lerc'h, ra raio dilez anezhañ e-unan, ra zougo e groaz bemdez, ha ra heulio ac'hanon.\n24 Rak piv bennak a fello dezhañ saveteiñ e ene en kollo, met piv bennak a gollo e ene abalamour din en saveteo.\n25 Ha petra a dalvez d'un den gounit ar bed holl, mar en em goll e-unan pe mar en em zistruj?\n26 Rak piv bennak en devo mezh ac'hanon hag eus va c'homzoù, Mab an den en devo mezh anezhañ pa zeuio en e c'hloar hag e hini an Tad hag an aelez santel.\n27 Me a lavar deoc'h e gwirionez, ez eus hiniennoù eus a-douez ar re a zo amañ ha ne varvint ket ken n'o devo gwelet rouantelezh Doue.\n28 War-dro eizh devezh goude ar c'homzoù-se, e kemeras gantañ Pêr, Yann ha Jakez, hag e pignas war ur menez evit pediñ.\n29 E-pad ma pede, e zremm a droas a zoare, hag e zilhad a zeuas gwenn ha skedus.\n30 Ha setu ma komze daou zen gantañ, Moizez hag Elia e oa.\n31 En em ziskouezjont er c'hloar, hag e komzent eus e ermaeziadenn a zlee seveniñ e Jeruzalem.\n32 Pêr hag ar re a oa gantañ o doa kement a c'hoant kousket; met o vezañ dihunet, e weljont e c'hloar hag an daou zen a oa gantañ.\n33 Evel ma'z ae an dud-mañ da zispartiañ dioutañ, Pêr a lavaras da Jezuz: Mestr, mat eo deomp bezañ amañ. Savomp teir deltenn, unan evidout, unan evit Moizez, unan evit Elia. Ne ouie ket petra a lavare.\n34 E-pad ma lavare kement-se, e teuas ur goabrenn d'o goleiñ gant he skeud, hag evel ma'z aent er goabrenn, e voent spontet.\n35 Ur vouezh a zeuas eus ar goabrenn o lavarout: Hemañ eo va Mab karet-mat. Selaouit-eñ!\n36 Pa voe ar vouezh-se o komz, Jezuz en em gavas e-unan. Int a davas ha ne lavarjont netra da zen, d'ar c'houlz-se, eus ar pezh o doa gwelet.\nJezuz a yac'ha ur bugel dalc'het gant un drouk-spered\n37 An deiz war-lerc'h, o vezañ diskennet eus ar menez, un engroez bras a zeuas d'e gavout.\n38 Ha setu, un den a-douez an engroez-se a grias, o lavarout: Mestr, me az ped, taol da zaoulagad war va mab, rak va bugel nemetañ eo.\n39 Ha setu, ur spered a grog ennañ, ha kerkent en laka da grial, en gwallgas start, en laka da eoniñ, hag a-boan e kuita anezhañ goude bezañ e vrevet-holl.\n40 Pedet em eus da ziskibien d'e gas kuit, ha n'o deus ket gellet.\n41 Jezuz a respontas hag a lavaras: O rummad diskredik ha fall, betek pegeit e vin ganeoc'h hag ho kouzañvin? Degas da vab amañ.\n42 Evel ma tostae, an diaoul en gwallgasas start hag en difretas. Met Jezuz a c'hourdrouzas ar spered hudur, a yac'haas ar bugel, hag en adroas d'e dad.\nJezuz a ziougan e boanioù\n43 Hag e voent holl souezhet eus galloud-meurbet Doue. Evel ma oa pep hini estlammet gant ar pezh a rae Jezuz, eñ a lavaras d'e ziskibien:\n44 Evidoc'h-c'hwi, ra sanko mat ar c'homzoù-mañ en ho tivskouarn: Mab an den a zle bezañ droukroet etre daouarn an dud.\n45 Met ne gomprenent ket ar ger-se. Teñval e oa evito, ne c'hellent ket intent anezhañ, ha ne gredent goulenn netra digantañ war ar ger-se.\nDont da vezañ evel ur bugel bihan\n46 Neuze e savas ur breud etrezo, anavezout pehini anezho a oa ar brasañ.\n47 Jezuz o welout soñj o c'halon, a gemeras ur bugel bihan, a lakaas anezhañ en e gichen,\n48 hag a lavaras dezho: Piv bennak a zegemer ar bugel bihan-mañ em anv am degemer, ha piv bennak am degemer a zegemer an hini en deus va c'haset. Rak an hini ac'hanoc'h holl a zo ar bihanañ, hennezh eo a vo bras.\nDiwar-benn an implij eus anv Jezuz\n49 Yann o kemer ar gomz, a lavaras: Mestr, gwelet hon eus un den o kas kuit an diaouled ez anv. Harzet hon eus outañ dre na'z heuilh ket ganeomp.\n50 Met Jezuz a lavaras dezhañ: Na harzit ket outañ, rak an hini n'emañ ket a-enep deomp a zo evidomp.\nEnebiezh ar Samaritaned\n51 C'hoarvezout a reas, pa dostae an deizioù ma tlee bezañ savet, ma en em lakaas en hent, c'hoantek da vont da Jeruzalem.\n52 Kas a reas kannaded a-raok dezhañ. Mont a rejont hag ec'h antrejont en ur vourc'h eus ar Samaritaned evit kempenn ul lojeiz dezhañ.\n53 Met ar re-mañ n'en degemerjont ket, dre ma'z ae war-zu Jeruzalem.\n54 E ziskibien Jakez ha Yann, o welout-se, a lavaras: Aotrou, fellout a ra dit e lavarfemp ma tiskennfe an tan eus an neñv evit o deviñ, evel ma reas Elia?\n55 Met Jezuz o tistreiñ a c'hourdrouzas anezho, o lavarout: N'ouzoc'h ket eus peseurt spered oc'h buhezet,\n56 rak Mab an den n'eo ket deuet evit koll eneoù an dud, met evit o salviñ. Hag ez ejont d'ur vourc'h all.\n57 Evel ma oant war an hent, un den a lavaras dezhañ: Aotrou, mont a rin war da lerc'h e kement lec'h ma'z i.\n58 Jezuz a lavaras dezhañ: Al lern o deus toulloù ha laboused an neñv o deus neizhioù, met Mab an den n'en deus lec'h ebet evit harpañ e benn.\n59 Lavarout a reas da un all: Deus war va lerc'h! Hag hemañ a lavaras: Aotrou, lez ac'hanon da vont da gentañ da sebeliañ va zad.\n60 Jezuz a lavaras dezhañ: Lez ar re varv da sebeliañ o re varv, met te, kae da brezeg rouantelezh Doue.\n61 Un all a lavaras ivez: Aotrou, mont a rin war da lerc'h, met lez ac'hanon da gentañ da vont da gimiadiñ diouzh ar re a zo em zi.\n62 Jezuz a lavaras dezhañ: An hini a laka e zorn war an arar hag a sell a-dreñv, n'eo ket tuet mat evit rouantelezh Doue.\nAn dek ha tri-ugent kaset\n1 Goude-se e tilennas c'hoazh an Aotrou dek ha tri-ugent all hag o c'hasas daou-ha-daou a-raok dezhañ, en holl gêrioù hag en holl lec'hioù ma tlee mont e-unan.\n2 Hag e lavaras dezho: An eost a zo bras, met nebeut a zo al labourerien. Pedit eta Aotrou an eost evit ma kaso labourerien en e eost.\n3 It, setu e kasan ac'hanoc'h evel oaned e-touez bleizi.\n4 Na zougit na yalc'h, na sac'h, na botoù, ha na saludit den war an hent.\n5 En un ti bennak ma'z eot, lavarit da gentañ: Ra vo ar peoc'h war an ti-mañ!\n6 Ma'z eus eno ur bugel a beoc'h, ho peoc'h a chomo warnañ, ma n'eus ket e tistroio warnoc'h.\n7 Chomit en ti-se, o tebriñ hag oc'h evañ ar pezh a vo roet deoc'h, rak d'al labourer eo dleet e c'hopr. Na dremenit ket eus un eil ti d'egile.\n8 E kêr bennak ma'z eot, ha ma viot degemeret enni, debrit ar pezh a vo kinniget deoc'h,\n9 yac'hait ar re glañv a vo eno, ha lavarit dezho: Rouantelezh Doue a zo deuet tost ouzhoc'h.\n10 Met e kêr bennak ma'z eot, ha ma ne viot ket degemeret, it er-maez er straedoù ha lavarit:\n11 Hejañ a reomp a-enep deoc'h poultr ho kêr zoken a zo staget ouzhimp. Gouezit koulskoude kement-mañ: rouantelezh Doue a zo tostaet ouzhoc'h.\n12 Me a lavar deoc'h penaos e vo dousoc'h da Sodom en deiz-se eget d'ar gêr-se.\n13 Gwalleur dit, Korazin! Gwalleur dit, Betsaida! Rak ma vije bet graet e Tir hag e Sidon ar mirakloù a zo bet graet ennoc'h, pell zo e vijent kaout keuz, oc'h azezañ dindan ar sac'h hag el ludu.\n14 Setu perak e vo dousoc'h er varn da Dir ha da Sidon eget deoc'h.\n15 Ha te Kafarnaoum, te a zo bet savet betek an neñv, izelaet e vi betek lec'h ar marv.\n16 An neb a selaou ac'hanoc'h, a selaou ac'hanon; an neb a zispriz ac'hanoc'h, a zispriz ac'hanon; an neb a zispriz ac'hanon, a zispriz an hini en deus va c'haset.\nDistro an dek ha tri-ugent\n17 An dek ha tri-ugent a zistroas leun a levenez, o lavarout: Aotrou, an diaouled zoken a bleg deomp ez anv.\n18 Hag e lavaras dezho: Gwelout a raen Satan o kouezhañ eus an neñv evel ul luc'hedenn.\n19 Setu, e roan deoc'h ar galloud da gerzhout war an naered, war ar c'hruged, ha war holl nerzhoù an enebour, ha netra ne c'hello noazout ouzhoc'h.\n20 Koulskoude, na vezit ket laouen dre ma pleg deoc'h ar speredoù, met bezit laouen kentoc'h dre m'emañ skrivet hoc'h anvioù en neñvoù.\n21 En eur-se, Jezuz a dridas gant levenez e Spered hag a lavaras: Da veuliñ a ran, Tad, Aotrou an neñv hag an douar, dre ma ec'h eus kuzhet an traoù-se ouzh ar re fur hag ouzh ar re skiantek, ha ma ec'h eus o disklêriet d'ar vugaligoù. Ya, Tad, evel-se eo dre ma ec'h eus kavet kement-se mat dirazout.\n22 Pep tra a zo bet roet din gant va Zad, ha den ne oar piv eo ar Mab, nemet an Tad, na piv eo an Tad, nemet ar Mab hag an hini a fell d'ar Mab e ziskuliañ dezhañ.\n23 Hag o tistreiñ ouzh an diskibien, e lavaras dezho a-du: Eürus eo an daoulagad a wel ar pezh a welit!\n24 Rak me a lavar deoc'h, kalz a brofeded hag a rouaned o deus c'hoantaet gwelout an traoù a welit ha n'o deus ket o gwelet, ha klevout an traoù a glevit ha n'o deus ket o c'hlevet.\nParabolenn ar Samaritan mat\n25 Ha setu, un doktor eus al lezenn a savas evit e amprouiñ, o lavarout: Mestr, petra a zlean d'ober evit kaout ar vuhez peurbadus?\n26 Lavarout a reas dezhañ: Petra a zo skrivet el lezenn? Penaos e lennez?\n27 Eñ a respontas hag a lavaras: Karout a ri an Aotrou da Zoue, eus da holl galon, eus da holl ene, eus da holl nerzh, eus da holl soñj, ha da nesañ eveldout da-unan.\n28 Lavarout a reas dezhañ: Respontet mat ec'h eus, gra kement-se hag e vevi.\n29 Met eñ, o klask diskouez e oa reizh, a lavaras da Jezuz: Ha piv eo va nesañ?\n30 Jezuz a respontas hag a lavaras: Un den a ziskenne eus Jeruzalem da Jeriko, hag e kouezhas etre daouarn laeron a ziwiskas anezhañ, ha goude bezañ e vrevet a daolioù, ez ejont kuit o lezel anezhañ hanter-varv.\n31 Dre zegouezh e tiskenne un aberzhour dre an hent-se, hag o welout an den e tremenas e-biou.\n32 Ul Leviad a zeuas ivez en hevelep lec'h, o welout anezhañ ez eas e-biou.\n33 Met ur Samaritan, o tremen e hent, a zeuas e-kichen an den, hag o welout anezhañ en doe truez outañ.\n34 O tostaat, e lienas e c'houlioù en ur lakaat warno eoul ha gwin, en lakaas war e varc'h e-unan, en kasas da un ostaleri, hag e kemeras preder anezhañ.\n35 Antronoz, pa yeas kuit, e tennas daou ziner (1 diner = pezh arc'hant roman war-dro 4 g), o roas d'an ostiz, hag e lavaras dezhañ: Kemer preder anezhañ, ha kement a zispigni ouzhpenn, me en roio dit pa zistroin.\n36 Pehini eta eus an tri-se, a gav dit, a zo bet nesañ an hini a oa kouezhet etre daouarn al laeron?\n37 Hag e lavaras: An hini en deus graet trugarez en e geñver eo. Neuze Jezuz a lavaras dezhañ: Kae, ha gra ivez evel-se.\nE ti Marta ha Mari\n38 Evel ma oant en hent, ez eas en ur vourc'h. Ur vaouez anvet Marta en degemeras en he zi.\n39 Houmañ he doa ur c'hoar anvet Mari, en em zalc'he azezet ouzh treid Jezuz hag a selaoue e gomz.\n40 Marta a oa prederiet gant labour ar gêr, ha deuet dezhañ e lavaras: Aotrou, ha ne rez forzh ma'm lez va c'hoar da servijañ va-unan? Lavar dezhi eta va sikour.\n41 Jezuz a respontas hag a lavaras dezhi: Marta, Marta, te en em laka e poan hag en em nec'hez gant kalz a draoù,\n42 met unan hepken a zo ret, ha Mari he deus dibabet al lodenn wellañ ha ne vo ket lamet diganti.\n1 Un deiz e oa o pediñ en ul lec'h bennak, ha p'en doe echuet, unan eus e ziskibien a lavaras dezhañ: Aotrou, desk deomp pediñ evel m'en deus Yann desket ivez d'e ziskibien.\n2 Hag e lavaras dezho: Pa bedot, lavarit: Hon Tad hag a zo en neñv, ra vo santelaet da anv, ra zeuio da rouantelezh, ra vo graet da volontez war an douar evel en neñv,\n3 ro deomp bemdez hor bara pemdeziek,\n4 pardon deomp hor pec'hedoù, rak ni a bardon ivez d'an holl re o deus manket ouzhimp, ha n'hon heñch ket d'an temptadur, met hon dieub eus an droug.\n5 Lavarout a reas dezho: Mar en deus unan ac'hanoc'h ur mignon, ha mard a d'e gavout da hanternoz da lavarout dezhañ: Va mignon, prest din tri bara,\n6 rak ur mignon din a zo deuet du-mañ eus ur veaj, ha ne'm eus netra da ginnig dezhañ,\n7 ha mar respont eus an diabarzh: Na dregas ket ac'hanon, va dor a zo prennet bremañ ha va bugale a zo ganin er gwele, ne c'hellan ket sevel evit o reiñ dit,\n8 me a lavar deoc'h, pa ne savfe ket da reiñ dezhañ dre ma'z eo e vignon, e savo koulskoude en abeg d'e dregaserezh, hag e roio dezhañ kement hag en deus ezhomm.\n9 Ha me a lavar deoc'h: Goulennit hag e vo roet deoc'h, klaskit hag e kavot, skoit hag e vo digoret deoc'h.\n10 Rak an neb a c'houlenn a resev, an neb a glask a gav, an neb a sko e vez digoret dezhañ.\n11 Mar goulenn ur mab bara digant unan ac'hanoc'h a vefe tad, hag-eñ e roio dezhañ ur maen? Pe mar goulenn ur pesk, hag-eñ e roio dezhañ un naer e-lec'h pesk?\n12 Pe mar goulenn ur vi, hag-eñ e roio dezhañ ur grug?\n13 Mar gouzoc'h eta, ha c'hwi fall, reiñ traoù mat d'ho pugale, pegement muioc'h ho Tad a zo en neñvoù a roio ar Spered-Santel d'ar re en goulenn digantañ!\nJezuz a yac'ha un den mut; Parabolenn en den kreñv\n14 Kas a reas kuit un diaoul a oa mut. Neuze pa voe aet an diaoul kuit, an den mut a gomzas, hag an engroez a oa estlammet.\n15 Met lod anezho a lavaras: Dre Veelzebul, priñs an diaouled, eo e kas an diaouled kuit.\n16 Re all, evit e amprouiñ, a c'houlennas digantañ ur mirakl eus an neñv.\n17 Oc'h anavezout o soñjoù, e lavaras dezho: Pep rouantelezh dizunanet a-enep dezhi hec'h-unan a zeuio da netra, hag un tiegezh dizunanet a-enep dezhañ e-unan a vo diskaret.\n18 Mard eo Satan ivez dizunanet a-enep dezhañ e-unan, penaos e pado e rouantelezh? pa lavarit ez eo dre Veelzebul e kasan kuit an diaouled.\n19 Mar kasan kuit an diaouled dre Veelzebul, dre biv o c'has kuit ho mibien? Setu perak e vint ho parnerien.\n20 Met mar kasan kuit an diaouled dre viz Doue, gwir eo eta penaos eo deuet betek ennoc'h rouantelezh Doue.\n21 Pa ziwall un den kreñv hag armet mat e di, kement en deus a zo e surentez.\n22 Met pa zeu unan all kreñvoc'h egetañ, e trec'h warnañ, e tilam digantañ e holl armoù ma fizie enno, hag e lodenn e vadoù.\n23 An hini n'emañ ket ganin a zo a-enep din, hag an hini na zastum ket ganin a stlabez.\n24 Pa vez aet kuit ur spered hudur eus un den, ez a dre lec'hioù sec'h o klask diskuizh, ha ne gav ket. Neuze e lavar: Distreiñ a rin da'm zi a-belec'h on deuet.\n25 O tont ennañ, en kav skubet ha kempennet.\n26 Neuze ez a, hag e kemer gantañ seizh spered all gwashoc'h egetañ, mont a reont di hag e chomont ennañ, ha stad diwezhañ an den-se a zeu da vezañ gwashoc'h eget an hini gentañ.\n27 Evel ma lavare an traoù-se, ur vaouez a-greiz an engroez a savas he mouezh, hag a lavaras dezhañ: Eürus ar c'hof en deus da zouget hag an divronn ac'h eus sunet!\n28 Met eñ a lavaras: Eürus kentoc'h ar re a selaou ger Doue hag a sent outañ!\n29 Evel m'en em zastume ar bobl en un engroez bras, en em lakaas da lavarout: Ar rummad-mañ a zo fall, goulenn a ra ur mirakl, ha ne vo roet mirakl ebet dezhañ, nemet mirakl ar profed Jonaz.\n30 Rak evel ma voe Jonaz ur mirakl evit tud Ninive, Mab an den a vo ivez unan evit ar rummad-mañ.\n31 Rouanez ar C'hreisteiz a savo da zeiz ar varn gant tud ar rummad-mañ hag a gondaono anezho, dre ma'z eo deuet eus penn pellañ an douar evit klevout furnez Salomon, ha setu, ez eus amañ brasoc'h eget Salomon.\n32 Tud Ninive a savo da zeiz ar varn gant ar rummad-mañ hag a gondaono anezhañ, dre m'o deus bet keuz goude prezegenn Jonaz, ha setu, ez eus amañ brasoc'h eget Jonaz.\nLamp ar c'horf\n33 Den n'enaou ul lamp evit e lakaat en ul lec'h kuzhet pe dindan ur sailh, met war ur c'hantolor, evit ma welo ar sklêrijenn ar re a zeu e-barzh.\n34 Al lagad eo lamp ar c'horf. Pa'z eo eta yac'h da lagad, da holl gorf ivez a zo sklêrijennet, met pa'z eo fall, da gorf ivez a zo en deñvalijenn.\n35 Diwall eta na vefe ket teñvalijenn ar sklêrijenn a zo ennout.\n36 Mard eo eta da holl gorf sklêrijennet, ha ma n'eus lodenn ebet anezhañ en deñvalijenn, e vo sklêrijennet en e bezh, evel pa'z eo ul lamp o c'houlaouiñ ac'hanout gant e sklêrijenn.\nGwalleur deoc'h, farizianed ...\n37 Evel ma komze, ur farizian a bedas anezhañ da zebriñ en e di. Mont a reas hag en em lakaas ouzh taol.\n38 Hag ar farizian a oa souezhet o welout na oa ket en em walc'het da gentañ, a-raok ar pred.\n39 Met an Aotrou a lavaras dezhañ: C'hwi, farizianed, a naeta diavaez an hanaf hag ar plad, met ho tiabarzh a zo leun a laeroñsi hag a zrougiezh.\n40 Tud diskiant! Daoust hag an hini en deus graet an diavaez n'en deus ket graet ivez an diabarzh?\n41 Roit kentoc'h aluzenoù eus ar pezh hoc'h eus, ha setu pep tra a vo glan evidoc'h.\n42 Met gwalleur deoc'h, farizianed! Dre ma paeit an deog war ar vent, war ar straed ha war an holl louzoù, hag e lezit a-gostez ar varnedigezh ha karantez Doue. Ar re-se a oa ret ober, hep koulskoude dilezel ar re all.\n43 Gwalleur deoc'h, farizianed! Dre ma karit ar c'hadorioù kentañ er sinagogennoù hag ar saludoù war ar marc'hallac'hioù.\n44 Gwalleur deoc'h, skribed ha farizianed pilpouzed! Dre ma'z oc'h heñvel ouzh bezioù na weler ket, ha ma kerzh an dud warno hep gouzout emaint eno.\n45 Neuze unan eus doktored al lezenn a gemeras ar gomz hag a lavaras dezhañ: Mestr, en ur lavarout an traoù-se, e tismegañsez ac'hanomp-ni ivez.\n46 Hag e lavaras: Gwalleur deoc'h ivez, doktored al lezenn! Dre ma sammit an dud gant bec'hioù diaes da zougen, ha c'hwi hoc'h-unan ne stokit ket outo gant unan eus ho pizied.\n47 Gwalleur deoc'h! Dre ma savit bezioù d'ar brofeded a zo bet lazhet gant ho tadoù.\n48 C'hwi a zo eta an testoù ec'h asantit da oberoù ho tadoù, rak o lazhet o deus, ha c'hwi a sav o bezioù.\n49 Setu perak furnez Doue he deus lavaret: Kas a rin dezho profeded hag ebestel, hag e lazhint lod anezho ha lod all a heskinint,\n50 evit ma vo goulennet digant ar rummad-mañ gwad an holl brofeded a zo bet skuilhet abaoe krouidigezh ar bed,\n51 adalek gwad Abel betek gwad Zakaria, a voe lazhet etre an aoter hag an templ. Ya, a lavaran deoc'h, goulennet e vo digant ar rummad-mañ.\n52 Gwalleur deoc'h, doktored al lezenn! Dre ma hoc'h eus kemeret alc'houez an anaoudegezh, c'hwi hoc'h-unan n'oc'h ket aet e-barzh, hag hoc'h eus harzet ar re a oa o vont e-barzh.\n53 Evel ma lavare kement-se dezho, ar skribed hag ar farizianed en em lakaas da waskañ start warnañ ha d'e lakaat da gomz war galz a draoù,\n54 o stignañ pechoù dezhañ hag o klask pakañ ur gomz eus e c'henoù o reiñ an tu d'e damall.\nAn diskibien kemennet ha kalonekaet\n1 War gement-se, o vezañ en em zastumet tud a vilieroù betek kerzhout an eil war egile, en em lakaas da lavarout d'e ziskibien: Diwallit dreist-holl diouzh goell ar farizianed, da lavarout eo ar pilpouzerezh.\n2 Met n'eus netra goloet na dle bezañ dizoloet, ha netra kuzhet na dle bezañ anavezet,\n3 setu perak an traoù ho po lavaret en deñvalijenn a vo klevet er sklêrijenn, hag ar pezh ho po lavaret e pleg ar skouarn er c'hambroù a vo prezeget war an toennoù.\n4 Hag e lavaran deoc'h-c'hwi va mignoned: N'ho pet ket aon rak ar re a lazh ar c'horf, ha goude-se ne c'hellont ober netra ouzhpenn.\n5 Met me a ziskouezo deoc'h piv a zleit kaout aon razañ. Ho pet aon rak an hini, goude m'en deus lazhet, en deus ar galloud da gas d'ar gehenn. Ya, me a lavar deoc'h, hennezh eo an hini a zleit kaout aon razañ.\n6 Ha ne werzher ket pemp golvan evit daou wenneg? Koulskoude, Doue n'ankounac'ha ket unan hepken anezho.\n7 Zoken holl vlev ho penn a zo kontet. N'ho pet ket aon eta, c'hwi a dalvez muioc'h eget kalz a c'holvaned.\n8 Lavarout a ran deoc'h: Piv bennak a anzavo ac'hanon dirak an dud, Mab an den en anzavo ivez dirak aeled Doue,\n9 met an hini a zianzavo ac'hanon dirak an dud, a vo dianzavet dirak aeled Doue.\nAr wallgomz a-enep ar Spered-Santel\n10 Piv bennak a lavaro ur gomz a-enep Mab an den, e vo pardonet dezhañ, met d'an hini a wallgomzo a-enep ar Spered-Santel, ne vo ket pardonet.\nAr Spered-Santel a zesko deoc'h\n11 Pa gasint ac'hanoc'h er sinagogennoù, dirak mestroù ar vro hag ar re c'halloudek, na vezit ket en poan eus an doare ma respontot nag eus ar pezh ho po da lavarout,\n12 rak ar Spered-Santel a zesko deoc'h d'an eur-se ar pezh a zleot da lavarout.\nParabolenn ar pinvidig diskiant\n13 Unan bennak a-greiz an engroez a lavaras dezhañ: Mestr, lavar da'm breur lodennañ ganin an hêrezh.\n14 Met eñ a lavaras dezhañ: O den, piv en deus va lakaet warnoc'h da varn pe da ober ho lodennoù?\n15 Hag e lavaras dezho: Taolit evezh ha diwallit diouzh ar bizhoni, rak evit un den da gaout kalz a vadoù, n'en deus ket ar vuhez drezo.\n16 Hag e kontas dezho ur barabolenn, o lavarout: Douaroù un den pinvidik o doa roet kalz a frouezh,\n17 hag e soñjas ennañ e-unan o lavarout: Petra a rin? Rak ne'm eus ket lec'h a-walc'h evit dastum va eost.\n18 Hag e lavaras: Setu ar pezh a rin, diskar a rin va solieroù hag e savin reoù vrasoc'h, hag e tastumin enno va holl eost ha va madoù,\n19 hag e lavarin da'm ene: Va ene, kalz a vadoù ac'h eus a-du evit meur a vloavezh, diskuizh, debr, ev, ha bez laouen.\n20 Met Doue a lavaras dezhañ: Den diskiant! En noz-mañ memes, e vo goulennet da ene diganit. Ar pezh ac'h eus dastumet, da biv e vo?\n21 Evel-se emañ gant an hini a zastum madoù evitañ e-unan, ha n'eo ket pinvidik e Doue.\n22 Neuze e lavaras d'e ziskibien: Setu perak e lavaran deoc'h: Na vezit ket nec'het evit ho puhez eus ar pezh a zebrot, nag evit ho korf gant petra e viot gwisket.\n23 Ar vuhez a zo muioc'h eget ar boued, hag ar c'horf muioc'h eget an dilhad.\n24 Sellit ouzh ar brini: ne hadont ket ha ne vedont ket, n'o deus na kav na solier, ha Doue o mag. Pegement ne dalvezit ket muioc'h eget laboused?\n25 Piv ac'hanoc'h, gant e holl nec'h, a c'hellfe kreskiñ e vent eus un ilinad (~ 50 cm)?\n26 Ma ne c'hellit ket eta ober an traoù bihanañ drezoc'h hoc'h-unan, perak oc'h nec'het gant ar peurrest?\n27 Sellit penaos e kresk al lili, ne labouront ket ha ne nezont ket, koulskoude e lavaran deoc'h, Salomon e-unan, en e holl c'hloar, n'eo ket bet gwisket evel unan anezho.\n28 Mar gwisk Doue evel-se ar geot a zo hiziv er parkeier, hag a vo taolet er forn warc'hoazh, pegement muioc'h e wisko ac'hanoc'h, tud a nebeut a feiz?\n29 N'en em lakait ket e poan eus ar pezh a zebrot pe eus ar pezh a evot, ha na vezit ket nec'het.\n30 Rak tud ar bed eo ar re a glask an holl draoù-se. Ho Tad a oar hoc'h eus ezhomm anezho.\n31 Klaskit kentoc'h rouantelezh Doue, hag an holl draoù-se a vo roet deoc'h ouzhpenn.\n32 Na'z pez ket aon, tropell bihan, rak plijet eo bet gant ho Tad reiñ deoc'h ar rouantelezh.\n33 Gwerzhit ar pezh hoc'h eus ha roit-eñ en aluzen. En em rit deoc'h yilc'hier na goshaint ket, un teñzor en neñv na yelo biken da hesk, lec'h al laer ne dosta ket outañ hag ar preñv ne vrein netra.\n34 Rak el lec'h m'emañ ho teñzor, eno ivez e vo ho kalon.\nBezit heñvel ouzh tud a c'hortoz ...\n35 Ra vo gourizet ho tivgroazell, hag ho lampoù war enaou.\n36 Bezit heñvel ouzh tud a c'hortoz ma tistroio o mestr eus an eured, evit digor dezhañ raktal pa zeuio ha pa skoio war an nor.\n37 Eürus ar servijerien-se a vo kavet gant ar mestr o veilhañ pa erruo! Me a lavar deoc'h e gwirionez, en em c'hourizañ a raio, e lakaio anezho ouzh taol hag e servijo anezho.\n38 Mar deu d'an eil pe d'an drede beilhadenn, ha ma o c'hav er stad-se, eürus ar servijerien-se!\n39 Gouezit mat, mar oufe mestr an ti da bet eur e tle dont al laer, e chomfe dihun ha ne lezfe ket da doullañ e di.\n40 C'hwi eta ivez, bezit prest, rak Mab an den a zeuio d'an eur na soñjot ket.\n41 Pêr a lavaras dezhañ: Aotrou, evidomp-ni e lavarez ar barabolenn-se pe evit an holl ivez?\n42 An Aotrou a lavaras: Piv eo eta ar merour feal ha fur, a vo lakaet gant e vestr war e vevelien, evit reiñ dezho en amzer dereat o muzuliad boued?\n43 Eürus ar servijer-se a vo kavet gant e vestr oc'h ober kement-se pa erruo!\n44 Me a lavar deoc'h e gwirionez, e lakaio anezhañ war gement en deus.\n45 Met mar lavar ar servijer-se en e galon: Va mestr a zale da zont, ha mar en em laka da skeiñ gant ar vevelien ha gant ar mitizhien, da zebriñ, da evañ ha d'en em vezviñ,\n46 e teuio mestr ar servijer-se en deiz na c'hortoz ket hag en eur na oar ket, e tilamo anezhañ hag e roio dezhañ e lod gant ar re zifeiz.\n47 Ar servijer hag a anavez bolontez e vestr, ha n'eo ket en em zalc'het prest ha n'en deus ket graet hervez e volontez, a vo kannet a galz a daolioù.\n48 Met an hini n'en deus ket hec'h anavezet, hag en deus graet traoù dellezek a daolioù, a vo kannet a nebeutoc'h a daolioù. Goulennet e vo kalz digant an hini a vo roet kalz dezhañ, hag e vo goulennet muioc'h digant an hini a vo fiziet kalz ennañ.\n49 Deuet on da lakaat an tan war an douar, ha petra am eus da c'hoantaat mard eo enaouet dija?\n50 Met dleout a ran bezañ badezet eus ur vadeziant, ha pegen enkrezet ez on ken na vo sevenet!\n51 Ha krediñ a rit ez on deuet da zegas ar peoc'h war an douar? Nann a lavaran deoc'h, met kentoc'h an dizunvaniezh.\n52 Rak en amzer da zont, pemp en un ti a vo dizunvanet, tri a-enep daou-ha-daou a-enep tri,\n53 an tad a vo a-enep ar mab hag ar mab a-enep an tad, ar vamm a-enep ar verc'h hag ar verc'h a-enep ar vamm, ar vamm-gaer a-enep he merc'h-kaer hag ar verc'h-kaer a-enep he mamm-gaer.\n54 Lavarout a reas c'hoazh d'an engroez: Pa welit ur goumoulenn o sevel diouzh ar c'huzh-heol, e lavarit raktal: Dont a raio glav. Hag e c'hoarvez evel-se.\n55 Ha pa c'hwezh avel ar c'hreisteiz, e lavarit: Tomm e vo. Hag e c'hoarvez.\n56 Pilpouzed, anavezout a rit doareoù an neñv hag an douar, penaos eta n'anavezit ket an amzer-mañ?\n57 Ha penaos n'anavezit ket drezoc'h hoc'h-unan ar pezh a zo reizh?\n58 Pa'z ez gant da enebour dirak ar gouarner, klask en hent an dro da ziskargañ digantañ, gant aon na'z lakafe dirak ar barner, ha na vefes lakaet gant ar barner etre daouarn ar serjant, ha na vefes taolet gant ar serjant en toull-bac'h.\n59 Me a lavar dit, ne zeui ket er-maez ken na'z po paeet an diwezhañ gwenneg.\nHo pet keuz\n1 En amzer-se, hiniennoù eus an dud en em gave eno a lavaras dezhañ ar pezh a oa c'hoarvezet d'ar C'halileiz en doa Pilat mesket o gwad gant hini o aberzhoù.\n2 Jezuz o respont a lavaras dezho: Ha krediñ a rit e oa ar C'halileiz-se brasoc'h pec'herien eget an holl C'halileiz all, dre m'o deus gouzañvet kement-se?\n3 Nann a lavaran deoc'h, met ma n'hoc'h eus ket keuz, e varvot holl evel-se.\n4 Pe an triwec'h den a gouezhas tour Siloa warno o lazhañ anezho, ha krediñ a rit a oant kablusoc'h eget an holl dud o chom e Jeruzalem?\n5 Nann a lavaran deoc'h, met ma n'hoc'h eus ket keuz, e varvot holl evel-se.\nParabolenn ar wezenn-fiez\n6 Lavarout a reas ar barabolenn-mañ: Un den en doa ur wezenn-fiez plantet en e winienn. Dont a reas da glask frouezh enni, ha ne gavas ket.\n7 Neuze e lavaras d'ar gwinier: Setu tri bloaz 'zo ma teuan da glask frouezh er wezenn-fiez-mañ ha ne gavan ket. Troc'h-hi. Perak e talc'h douar en aner?\n8 Eñ a respontas hag a lavaras dezhañ: Aotrou, lez-hi c'hoazh ar bloaz-mañ, betek ma em bo toullet en-dro dezhi ha ma em bo lakaet teil ganti.\n9 Marteze e tougo frouezh, ha ma ne ra ket e troc'hi anezhi goude-se.\nJezuz a yac'ha ur vaouez daoubleget\n10 Evel m'edo o kelenne en unan eus ar sinagogennoù un deiz sabad,\n11 setu, en em gavas eno ur vaouez dalc'het gant ur spered a namme anezhi triwec'h vloaz a oa; daoubleget e oa e doare na c'helle tamm ebet en em eeunañ.\n12 Pa welas anezhi, Jezuz he galvas hag a lavaras dezhi: Maouez, yac'haet out eus da zroug.\n13 Eñ a lakaas e zaouarn warni. Kerkent e voe eeunet hag e roas gloar da Zoue.\n14 Met penn ar sinagogenn, droug ennañ eus m'en doa Jezuz yac'haet un deiz sabad, a gemeras ar gomz hag a lavaras d'an engroez: C'hwec'h devezh a zo evit labourat, deuit eta d'an deizioù-se evit bezañ yac'haet, ha nann d'an deiz sabad.\n15 Neuze an Aotrou a respontas dezhañ o lavarout: Pilpouz, daoust ha pep hini ac'hanoc'h ne zistag ket e ejen pe e azen eus ar prezeb an deiz Sabad, evit e gas d'an dour?\n16 Daoust ha ne oa ket dleet distagañ eus he chadenn un deiz sabad ar verc'h-mañ da Abraham, a oa dalc'het ereet gant Satan abaoe triwec'h vloaz?\n17 Evel ma komze evel-se, e holl enebourien a voe mezhek, hag an holl engroez a veze laouen en abeg d'an holl draoù glorius a rae.\n18 Lavarout a reas: Ouzh petra eo heñvel rouantelezh Doue? Gant petra e keñverin anezhi?\n19 Heñvel eo ouzh ur c'hreunenn sezv en deus kemeret un den ha lakaet en e liorzh. Kresket he deus, deuet eo da vezañ ur wezenn vras, e doare m'o deus laboused an neñv kavet lojeiz en he brankoù.\n20 Lavarout a reas c'hoazh: Gant petra e keñverin rouantelezh Doue?\n21 Heñvel eo ouzh goell he deus kemeret ur vaouez ha lakaet e tri saton (~ 30 l) bleud, betek ma vefe an toaz goet holl.\nAn nor strizh\n22 Mont a rae dre ar c'hêrioù ha dre ar bourc'hioù, o kelenn hag o terc'hel da vont etrezek Jeruzalem.\n23 Unan bennak a lavaras dezhañ: Aotrou, ha ne vo salvet nemet nebeut a dud?\n24 Hag e lavaras dezho: Poagnit da vont e-barzh dre an nor strizh. Rak, me a lavar deoc'h, kalz a glasko mont e-barzh ha ne c'hellint ket.\n25 Pa vo savet mestr an ti ha p'en devo prennet an nor, ha p'en em lakaiot, c'hwi o vezañ er-maez da skeiñ ha da lavarout: Aotrou, Aotrou, digor deomp! Eñ a responto hag a lavaro deoc'h: N'ouzon ket a-belec'h ez oc'h;\n26 neuze en em lakaiot da lavarout: Ni hon eus debret hag evet ganit, ha te ac'h eus kelennet en hor straedoù.\n27 Met lavarout a raio: Me a lavar deoc'h, n'ouzon ket a-belec'h ez oc'h, en em dennit diouzhin, c'hwi holl micherourien a zireizhder.\n28 Eno eo e vo goueladegoù ha grigoñsadegoù-dent, pa welot Abraham, Izaak ha Jakob, hag an holl brofeded, e rouantelezh Doue, ha c'hwi taolet er-maez.\n29 Tud a zeuio eus ar sav-heol hag eus ar c'huzh-heol, eus an hanternoz hag eus ar c'hreisteiz, hag en em lakaio ouzh taol e rouantelezh Doue.\n30 Ha setu, bez' ez eus re ziwezhañ hag a vo ar re gentañ, ha bez' ez eus re gentañ hag a vo ar re ziwezhañ.\nJezuz a heuilh e hent hag a hirvoud diwar-benn Jeruzalem\n31 En deiz-se, e teuas d'e gavout hiniennoù eus ar farizianed, o lavarout dezhañ: En em denn ac'hann ha kae kuit, rak Herodez a fell dezhañ da lazhañ.\n32 Eñ a lavaras dezho: It ha lavarit d'al louarn-se: Setu, e kasan kuit an diaouled, hag e kendalc'han da yac'haat hiziv ha warc'hoazh, ha d'an trede deiz eo peurc'hraet ganin.\n33 Koulskoude ret eo din kerzhout hiziv, warc'hoazh hag an deiz war-lerc'h, dre ma ne c'hoarvez ket e varvfe ur profed er-maez eus Jeruzalem.\n34 Jeruzalem, Jeruzalem, te hag a lazh ar brofeded hag a veinata ar re a zo kaset dit, pet gwech em eus c'hoantaet dastum da vugale evel ma tastum ur yar he c'hlodad dindan he divaskell, ha n'eo ket bet fellet deoc'h!\n35 Setu, ho ti a zo lezet deoc'h didud, met e gwirionez e lavaran deoc'h, ne'm gwelot mui, betek ma lavarot: Benniget ra vo an hini a zeu en anv an Aotrou!\nJezuz a yac'ha un den dourgoeñvet\n1 Aet e oa un deiz sabad e ti unan eus pennoù ar farizianed evit debriñ bara, hag e sellent outañ.\n2 Ha setu, un den dourgoeñvet a oa dirazañ.\n3 Jezuz a gemeras ar gomz hag e reas ur goulenn ouzh doktored al lezenn hag ouzh ar farizianed, o lavarout: Hag aotreet eo yac'haat d'un deiz sabad?\n4 Int a davas. O kemer an hini klañv, en yac'haas hag en kasas kuit.\n5 Hag e lavaras dezho: Piv ac'hanoc'h, mar kouezh e azen pe e ejen en ur puñs, ne dennfe ket anezhañ er-maez kerkent d'an deiz sabad?\n6 Ne c'helljont ket respont dezhañ war gement-se.\nParabolenn an den pedet lorc'hus\n7 Kinnig a reas d'ar re a oa pedet ur barabolenn, o welout penaos e klaskent ar plasoù kentañ, hag e lavaras dezho:\n8 Pa vi pedet gant unan bennak d'un eured, n'en em laka ket er c'hentañ plas, gant aon en em gavfe e-touez ar re bedet un den enorusoc'h egedout,\n9 hag e teufe an hini en devo ho pedet, te hag eñ, da lavarout dit: Ro al lec'h da hemañ. Hag ez afes neuze gant mezh er plas diwezhañ.\n10 Met pa vi pedet, kae d'en em lakaat er plas diwezhañ, evel-se, pa zeuio an hini en devo da bedet, e lavaro dit: Va mignon, pign uheloc'h. Neuze e vi enoret dirak ar re a vo ouzh taol ganit.\n11 Rak piv bennak en em uhelaio a vo izelaet, ha piv bennak en em izelaio a vo uhelaet.\n12 Lavarout a reas ivez d'an hini en doa e bedet: Pa ri ul lein pe ur goan, na bed ket da vignoned, na da vreudeur, na da gerent, na da amezeien binvidik, gant aon na bedfent ac'hanout d'o zro ha na rentfent dit an hevelep tra.\n13 Met pa ri ur fest, ped ar beorien, ar re vac'hagnet, ar re gamm, ar re dall,\n14 hag e vi eürus dre ma ne c'hellont ket rentañ dit an hevelep tra. Rak an hevelep tra a vo rentet dit da zasorc'hidigezh ar re reizh.\nParabolenn ar goan vras\n15 Unan eus ar re a oa ouzh taol o vezañ klevet kement-se, a lavaras dezhañ: Eürus an hini a zebro bara e rouantelezh Doue!\n16 Hag e lavaras dezhañ: Un den a reas ur goan vras hag a bedas kalz a dud.\n17 Da goulz koan e kasas e vevel da lavarout d'ar re a oa bet pedet: Deuit, rak pep tra a zo prest bremañ.\n18 Hag en em lakajont holl a-unvan da zigareziñ. An hini kentañ a lavaras dezhañ: Prenet em eus douar ha ret eo din mont da welout anezhañ, da bediñ a ran da'm digareziñ.\n19 Unan all a lavaras: Prenet em eus pemp koublad ejened, hag ez an d'o amprouiñ, da bediñ a ran da'm digareziñ.\n20 Unan all a lavaras: Me a zo nevez-dimezet, setu perak ne c'hellan ket dont.\n21 Ar mevel o vezañ distroet, a zisklêrias kement-se d'e vestr. Neuze mestr an ti, droug ennañ, a lavaras d'e vevel: Kae buan dre leurioù ha straedoù kêr, ha degas amañ ar beorien, ar re vac'hagnet, ar re gamm hag ar re dall.\n22 Hag e lavaras ar mevel: Aotrou, graet eo bet evel ma ec'h eus gourc'hemennet, ha lec'h a zo c'hoazh.\n23 Ar mestr a lavaras d'ar mevel: Kae dre an hentoù hag a-hed ar girzhier, ha gra d'ar re a zo eno mont e-barzh, evit ma vo leuniet va zi.\n24 Rak me a lavar deoc'h, hini ebet eus ar re a oa bet pedet ne dañvaio eus va c'hoan.\n25 Evel ma'z ae un engroez bras gantañ, e tistroas hag e lavaras dezho:\n26 Mar deu unan bennak da'm c'havout ha ne gasa ket e dad, e vamm, e wreg, e vugale, e vreudeur, e c'hoarezed, hag ivez e vuhez zoken, ne c'hell ket bezañ va diskibl.\n27 Piv bennak ne zoug ket e groaz ha ne zeu ket war va lerc'h, ne c'hell ket bezañ va diskibl.\n28 Rak pehini ac'hanoc'h, mar fell dezhañ sevel un tour, ne azez ket da gentañ d'ober ar gont eus an dispign evit gwelout ha peadra en deus d'e echuiñ,\n29 gant aon na c'hellfe ket e echuiñ goude bezañ lakaet an diazez, ha na zeufe an holl re en gwelo d'ober goap anezhañ,\n30 o lavarout: Hemañ a zo en em lakaet da sevel, ha n'en deus ket gallet echuiñ?\n31 Pe, piv eo ar roue, mard a en hent evit ober brezel ouzh ur roue all, na azez ket da gentañ d'en em c'houlenn ha gallout a raio gant dek mil den mont da ziaraogiñ an hini a zeu a-enep dezhañ gant ugent mil?\n32 Anez, pa'z emañ c'hoazh pell hemañ, e kas dezhañ ur c'hannad da c'houlenn ar peoc'h.\n33 Evel-se eta, piv bennak ac'hanoc'h ha ne zilez ket kement en deus, ne c'hell ket bezañ va diskibl.\n34 Un dra vat eo an holen, met mar koll an holen e vlaz, gant petra e vo temzet?\n35 N'eo mat nag evit an douar nag evit an teil. Taolet e vez er-maez. Ra selaouo an neb en deus divskouarn da glevout.\n1 An holl bublikaned hag ar bec'herien a dostae outañ evit e glevout.\n2 Ar farizianed hag ar skribed a c'hrozmole, o lavarout: Hemañ a zegemer pec'herien hag a zebr ganto.\n3 Met kinnig a reas dezho ar barabolenn-mañ, o lavarout:\n4 Pehini ac'hanoc'h, mar en deus kant dañvad ha ma teu da goll unan anezho, ne lez ket an naontek all ha pevar-ugent er gouelec'h evit mont da glask an hini a zo kollet, ken n'en devo e gavet?\n5 O vezañ e gavet, en laka war e zivskoaz gant levenez,\n6 ha deuet en-dro d'ar gêr, e c'halv e vignoned hag e amezeien, hag e lavar dezho: Laouenait ganin, rak kavet em eus va dañvad a oa kollet.\n7 Me a lavar deoc'h, e vo evel-se muioc'h a levenez en neñv evit ur pec'her hepken hag en deus keuz eget evit naontek den reizh ha pevar-ugent n'o deus ket ezhomm a geuzidigezh.\nParabolenn an drakm kollet\n8 Pe, piv eo ar vaouez, mar he deus dek drakm (1 drakm = pezh arc'hant gresian war-dro 4 g) ha ma teu da goll unan anezho, n'enaou ket ul lamp, na skub ket he zi, ha na glask ket gant evezh, ken n'he devo e gavet?\n9 P'he deus e gavet, e c'halv he mignonezed hag hec'h amezegezed, hag e lavar: Bezit laouen ganin, rak kavet em eus an drakm am boa kollet.\n10 Evel-se me a lavar deoc'h, ez eus levenez dirak aeled Doue evit ur pec'her hepken hag en deus keuz.\nParabolenn ar mab dispigner\n11 Hag e lavaras: Un den en doa daou vab.\n12 An hini yaouankañ a lavaras d'e dad: Tad, ro din al lodenn eus ar madoù a zle degouezhout din. Hag e lodennas dezho e vadoù.\n13 Un nebeud deizioù goude, ar mab yaouankañ o vezañ dastumet kement en doa, a yeas d'ur vro bell hag a zispignas enni e vadoù o vevañ en diroll.\n14 Goude m'en doa dispignet holl, e teuas un naonegezh vras er vro-se hag en em gavas en dienez.\n15 Mont a reas d'en em lakaat e servij unan eus tud ar vro-se, a gasas anezhañ en e zouaroù da vesa ar moc'h.\n16 Karet en dije leuniañ e gof gant ar c'hlos a zebre ar moc'h, met den ne roe dezhañ.\n17 O vezañ deuet ennañ e-unan, e lavaras: Pegement a vevelien gopraet gant va zad o deus bara e-leizh, ha me a zo o vervel gant an naon!\n18 Sevel a rin hag ez in da gavout va zad, hag e lavarin dezhañ: Tad, pec'het em eus a-enep an neñv ha dirazout,\n19 ha n'on ken dellezek da vezañ anvet da vab. Gra din evel da unan eus da vevelien.\n20 Sevel a reas hag ez eas da gavout e dad. Pa oa c'hoazh pell, e dad en gwelas hag en doe truez outañ; o teredek, e lammas d'e c'houzoug hag e pokas dezhañ.\n21 Ar mab a lavaras dezhañ: Tad, pec'het em eus a-enep an neñv ha dirazout, n'on ken dellezek da vezañ anvet da vab.\n22 Met an tad a lavaras d'e vevelien: Degasit ar sae gaerañ hag he gwiskit dezhañ, lakait ur walenn ouzh e viz ha botoù en e dreid,\n23 degasit al leue lart ha lazhit-eñ, debromp ha bezomp laouen,\n24 rak ar mab-mañ din a oa marv hag eo distroet d'ar vuhez, kollet e oa hag eo adkavet. Hag en em lakajont da vezañ laouen.\n25 Met ar mab henañ a oa er parkeier, hag evel ma tistroe hag e tostae ouzh an ti, e klevas ar sonerezh hag an dañsoù.\n26 O c'hervel unan eus ar servijerien e c'houlennas outañ petra 'oa kement-se.\n27 Eñ a lavaras dezhañ: Da vreur a zo distro, ha da dad en deus lazhet al leue lart, dre m'en deus e adkavet yac'h.\n28 Met eñ a yeas droug ennañ ha ne fellas ket dezhañ mont en ti. Neuze e dad a zeuas er-maez hag en pedas da vont e-barzh.\n29 Met eñ a respontas d'e dad: Setu, ez eus kement a vloavezhioù abaoe ma servijan ac'hanout hep bezañ gwech ebet manket da'z kourc'hemennoù, ha ne'c'h eus biskoazh roet din ur c'havrig evit laouenaat gant va mignoned.\n30 Ha pa'z eo deuet en-dro ar mab-mañ dit, an hini en deus debret da vadoù gant gisti, lazhet ec'h eus al leue lart evitañ!\n31 Hag e lavaras dezhañ: Va mab, te zo bepred ganin ha kement am eus a zo dit.\n32 Met ret mat e oa ober fest hag en em laouenaat, rak ar breur-mañ dit a oa marv hag eo distroet d'ar vuhez, kollet e oa hag eo adkavet.\nParabolenn ar merour disleal\n1 Hag e lavaras ivez d'e ziskibien: Un den pinvidik en doa ur merour a oa tamallet dirazañ da vezañ dispignet e vadoù.\n2 E c'hervel a reas hag e lavaras dezhañ: Petra a glevan lavarout diwar da benn? Gra din ar gont eus da vererezh, rak ne c'helli ken bezañ va merour.\n3 Ar merour a lavaras ennañ e-unan: Petra a rin, pa lam va mestr diganin va mererezh? Ne c'hellan ket labourat an douar, ha mezh am eus o c'houlenn aluzen.\n4 Gouzout a ran petra a rin, evit ma vo tud o tegemer ac'hanon en o ziez, pa vo lamet va mererezh diganin.\n5 Neuze e c'halvas hini da hini dleourien e vestr, hag e lavaras d'ar c'hentañ: Pegement a zleez da'm mestr?\n6 Eñ a respontas: Kant bat (~ 2200 l) eoul. Hag e lavaras dezhañ: Kemer da verk, azez buan, ha skriv hanter-kant.\n7 Neuze e lavaras d'un all: Ha te, pegement a zleez? Eñ a respontas: Kant kor (~ 22000 l) gwinizh. Hag e lavaras dezhañ: Kemer da verk, ha skriv pevar-ugent.\n8 Ar mestr a veulas ar merour disleal dre m'en doa graet-se gant furnez. Rak bugale ar c'hantved-mañ a zo poellekoc'h en o rummad eget bugale ar sklêrijenn.\n9 Ha me a lavar deoc'h: Grit mignoned deoc'h gant pinvidigezhioù direizh, evit pa zeuiot da vankout, ma tegemerint ac'hanoc'h en teltennoù peurbadus.\n10 An hini a zo feal en traoù bihan a zo feal ivez en traoù bras, hag an hini a zo direizh en traoù bihan a zo direizh ivez en traoù bras.\n11 Ma n'oc'h ket bet eta feal er madoù direizh, piv a fizio ennoc'h ar madoù gwirion?\n12 Ha ma n'oc'h ket bet feal gant ar pezh a zo d'ar re all, piv a roio deoc'h ar pezh a zo deoc'h?\n13 Servijer ebet ne c'hell servijañ daou vestr, rak pe e kasaio unan hag e karo egile, pe en em stago ouzh unan hag e tisprizo egile. Ne c'hellit ket servijañ Doue ha Mammon.\n14 Ar farizianed ivez, hag a oa tud pizh, a selaoue an holl draoù-se, hag e rejont goap anezhañ.\n15 Hag e lavaras dezho: Evidoc'h, c'hwi a fell deoc'h tremen evit reizh dirak an dud, met Doue a anavez ho kalonoù. Rak ar pezh a zo uhel dirak an dud a zo fall bras dirak Doue.\n16 Al lezenn hag ar brofeded a zo padet betek Yann. Adalek an amzer-se eo kemennet Keloù Mat rouantelezh Doue, ha pep hini a ya e-barzh dre nerzh.\n17 Met aesoc'h eo d'an neñv ha d'an douar tremen, eget d'ur varrennig-lizherenn hepken eus al lezenn mankout.\n18 Piv bennak a gas kuit e wreg hag a zimez gant un all, a ra avoultriezh, ha piv bennak a zimez gant ar wreg a zo bet kaset kuit gant he gwaz, a ra avoultriezh.\nAn den pinvidik ha Lazar\n19 Bez' e oa un den pinvidik a veze gwisket gant mezher tane ha lin fin, hag a veve bemdez en un doare pompadus.\n20 Bez' e oa ur paour anvet Lazar, gourvezet ouzh e zor ha goloet a c'houlioù;\n21 hag a c'hoantae predañ diwar ar bruzun a gouezhe eus taol an den pinvidik. Ar chas zoken a zeue da lipat e c'houlioù.\n22 Hag e c'hoarvezas ma varvas ar paour, hag e voe kaset gant an aeled en askre Abraham. Ar pinvidik a varvas ivez, hag e voe sebeliet.\n23 O vezañ e lec'h ar marv e-kreiz poanioù, e savas e zaoulagad hag e welas eus pell Abraham ha Lazar en e askre.\n24 O krial, e lavaras: Tad Abraham, az pez truez ouzhin ha kas Lazar evit ma soubo en dour penn e viz da freskaat din va zeod, rak gwall boaniet on er flamm-mañ.\n25 Abraham a respontas: Va bugel, az pez soñj penaos ec'h eus resevet da vadoù e-pad da vuhez ha Lazar en deus bet drougoù. Bremañ eñ a zo diboaniet ha te a zo er poanioù.\n26 Ouzhpenn-se ez eus un islonk bras etre c'hwi ha ni, en hevelep doare ha pa fellfe d'ar re a zo amañ tremen aze, na c'hellfent ket, kennebeut ha d'ar re a zo aze dont d'hor c'havout-ni.\n27 Lavarout a reas: Da bediñ a ran eta, tad, da gas anezhañ da di va zad,\n28 rak pemp breur am eus, evit testeniañ dezho an traoù-mañ, gant aon na zeufent ivez el lec'h-mañ a boanioù.\n29 Abraham a lavaras dezhañ: Bez' o deus Moizez hag ar brofeded, r'o selaouint.\n30 Lavarout a reas: Nann, tad Abraham, met mard a unan bennak eus ar re varv d'o c'havout, o devo keuz.\n31 Hag e lavaras dezhañ: Ma ne selaouont ket Moizez hag ar brofeded, ne gredint ket kennebeut ha pa zasorc'hfe unan bennak a-douez ar re varv.\nAr pec'hed, ar feiz, an dever\n1 Eñ a lavaras d'e ziskibien: Dibosupl eo na c'hoarvezfe ket abegoù de gouezhañ, met gwalleur d'an hini ma teuont drezañ!\n2 Gwelloc'h e vefe dezhañ e vefe staget ouzh e c'houzoug ur maen-milin, hag e vefe taolet er mor, eget ma lakafe da gouezhañ unan eus ar re vihan-mañ.\n3 Lakait evezh ouzhoc'h. Mar en deus pec'het da vreur a-enep dit, gourdrouz-eñ, ha mar en deus keuz, e pardoni dezhañ.\n4 Ha mar pec'h seizh gwech en un devezh ez enep, ha mar distro seizh gwech en devezh da'z kavout, en ur lavarout: Keuz am eus, e pardoni dezhañ.\n5 An ebestel a lavaras d'an Aotrou: Kresk deomp hor feiz.\n6 An Aotrou a lavaras: Mar ho pije feiz kement hag ur c'hreunenn sezv, e lavarfec'h d'ar wezenn-sikomor-se: En em ziwrizienn hag en em blant er mor, hag e sentfe ouzhoc'h.\n7 Piv ac'hanoc'h, mar en deus ur servijer oc'h arat pe o vesa, a lavaro dezhañ kerkent ha ma tistroio eus ar parkeier: Tost amañ hag en em laka ouzh taol?\n8 Ha ne lavaro ket kentoc'h dezhañ: Aoz koan din, en em c'houriz ha servij ac'hanon, betek ma em bo debret hag evet, ha goude-se e tebri hag ec'h evi?\n9 Ha trugarez en devo d'ar servijer-se evit bezañ graet ar pezh a oa gourc'hemennet dezhañ? Ne gredan ket.\n10 C'hwi ivez, p'ho po graet kement a zo gourc'hemennet deoc'h, lavarit: Servijerien didalvoud ez omp, dre ma n'hon eus graet nemet ar pezh a oa ret deomp ober.\nJezuz a yac'ha dek den lovr\n11 Evel ma'z ae da Jeruzalem, e tremene war harzoù Samaria ha Galilea.\n12 Evel ma'c'h antree en ur vourc'h, e voe diarbennet gant dek den lovr en em zalc'he pell dioutañ.\n13 O sevel o mouezh, e krijont: Jezuz, Mestr, az pez truez ouzhimp!\n14 O vezañ o gwelet, e lavaras dezho: It hag en em ziskouezit d'an aberzhourien. Hag e c'hoarvezas pa oant o vont kuit, ma voent naetaet.\n15 Unan anezho, o welout e oa yac'haet, a zistroas en ur reiñ gloar da Zoue a vouezh uhel,\n16 hag en em daolas ouzh e dreid, e zremm d'an douar, o trugarekaat. Hag hemañ a oa ur Samaritan.\n17 Jezuz o kemer ar gomz, a lavaras: An dek ha n'int ket bet yac'haet? Pelec'h emañ an nav all?\n18 N'eus en em gavet nemet an diavaeziad-mañ hag a zo distroet da reiñ gloar da Zoue?\n19 Hag e lavaras dezhañ: Sav ha kae, da feiz he deus da yac'haet.\nEmañ rouantelezh Doue en ho touez\n20 Evel ma oa goulennet dioutañ gant ar farizianed pegoulz e teuje rouantelezh Doue, e respontas dezho o lavarout: Rouantelezh Doue ne zeu ket en un doare arselladus,\n21 ne vo ket lavaret: Emañ amañ, pe: Emañ aze. Rak setu, emañ rouantelezh Doue en ho touez.\nAn deiz m'en em ziskouezo Mab an den\n22 Met lavarout a reas d'an diskibien: Dont a raio deizioù m'ho po c'hoant da welout unan eus deizioù Mab an den, ha n'en gwelot ket.\n23 Lavaret e vo deoc'h: Emañ amañ, pe: Emañ aze. N'it ket ha n'o heuilhit ket.\n24 Rak evel ma teu al luc'hedenn da lugerniñ adalek ur penn pellañ dindan an oabl betek ar penn all dindan an oabl, evel-se e vo Mab an den en e zeiz.\n25 Met ret eo dezhañ kent-se gouzañv kalz a draoù ha bezañ taolet kuit gant ar rummad-mañ.\n26 Hag ar pezh a c'hoarvezas en amzer Noe, evel-se a c'hoarvezo ivez da zeizioù Mab an den.\n27 An dud a zebre hag a eve, en em zimeze hag a roe da zimeziñ, betek an deiz ma'z eas Noe en arc'h, hag al liñvadenn-veur a zeuas hag o distrujas holl.\n28 Kement-se a c'hoarvezas c'hoazh en amzer Lot, an dud a zebre, a eve, a brene, a werzhe, a blante, a save tiez,\n29 met d'an deiz ma'z eas Lot kuit eus Sodom, e kouezhas ur glav tan ha soufr eus an neñv hag o distrujas holl.\n30 Evel-se e vo ivez d'an deiz ma en em ziskouezo Mab an den.\n31 En deiz-se, an hini a vo war an doenn hag en devo e draoù e-barzh an ti, ra chomo hep diskenn da gemer anezho, hag en hevelep doare an hini a vo er parkeier, ra chomo hep distreiñ a-dreñv.\n32 Ho pet soñj eus gwreg Lot.\n33 Piv bennak a glasko saveteiñ e ene en kollo, ha piv bennak en kollo en miro buhezek.\n34 Me a lavar deoc'h, en noz-se, eus daou a vo en un hevelep gwele, unan a vo kemeret hag egile lezet,\n35 eus daou a valo a-gevret, unan a vo kemeret hag eben lezet,\n36 eus daou a vo en ur park, unan a vo kemeret hag egile lezet.\n37 Hag e respontjont hag e lavarjont dezhañ: Pelec'h e vo, Aotrou? Hag e lavaras dezho: E-lec'h ma vo ar c'horf, eno en em zastumo an erered.\nParabolenn an intañvez kendalc'hus\n1 Kontañ a reas ivez ur barabolenn dezho, evit diskouez penaos eo ret pediñ bepred hag hep skuizhañ.\n2 Lavarout a reas: Bez' e oa en ur gêr ur barner na zouje ket Doue ha ne zouge bri da zen ebet.\n3 Bez' e oa ivez er gêr-se un intañvez a zeue d'e gavout o lavarout: Ro va gwir din diouzh va enebour.\n4 E-pad pell amzer ne c'hoantaas ober netra. Met a-benn ar fin e lavaras ennañ e-unan: Petra bennak na zoujan ket Doue ha na zougan bri da zen,\n5 koulskoude, dre ma teu an intañvez-se da skuizhañ ac'hanon, e roin he gwir dezhi gant aon na gendalc'hfe da derriñ din va fenn.\n6 An Aotrou a lavaras: Selaouit ar pezh a lavar ar barner disleal.\n7 Ha Doue ne roio ket o gwir d'e re zibabet a gri dezhañ noz-deiz, e-pad ma zale da fuloriñ en o c'heñver?\n8 Me a lavar deoc'h e roio o gwir prest. Met pa zeuio Mab an den, ha kavout a raio feiz war an douar?\nParabolenn ar publikan hag ar farizian\n9 Lavarout a reas ivez ar barabolenn-mañ, diwar-benn tud a grede enno o-unan e oant reizh hag a zisprize ar re all:\n10 Daou zen a bignas d'an templ da bediñ. Unan a oa farizian hag egile a oa publikan.\n11 Ar farizian, oc'h en em zerc'hel en e sav, a bede evel-henn ennañ e-unan: O Doue, da drugarekaat a ran dre ma n'on ket evel an dud all, a zo laeron, direizh, avoultrerien, na zoken evel ar publikan-se.\n12 Yunañ a ran div wech ar sizhun, reiñ a ran an deog eus kement am eus.\n13 Ar publikan, oc'h en em zerc'hel pell, ne grede ket zoken sevel e zaoulagad d'an neñv, met skeiñ a rae war boull e galon, en ur lavarout: O Doue, az pez truez ouzhin-me pec'her!\n14 Me a lavar deoc'h, hemañ a zistroas reishaet d'e di kentoc'h eget egile. Rak an neb en em uhela a vo izelaet, hag an neb en em izela a vo uhelaet.\n15 Degaset e voe dezhañ ivez bugale vihan evit ma stokfe outo. Met an diskibien o welout kement-se, o rebeche.\n16 Met Jezuz o galvas d'e gavout, hag e lavaras: Lezit ar vugale vihan da zont davedon ha na virit ket outo, rak rouantelezh Doue a zo d'ar re a zo heñvel outo.\n17 Me a lavar deoc'h e gwirionez, piv bennak ne zegemero ket rouantelezh Doue evel ur bugel bihan, ned aio ket e-barzh.\nAn den pinvidik\n18 Unan eus ar pennoù a c'houlennas digantañ: Mestr mat, petra a zlean d'ober evit kaout ar vuhez peurbadus da hêrezh?\n19 Jezuz a lavaras dezhañ: Perak em galvez mat? Den n'eo mat nemet unan, Doue hepken.\n20 Anavezout a rez ar gourc'hemennoù: Na ra ket a avoultriezh; na vuntr ket; na laer ket; na lavar ket a falstesteni; enor da dad ha da vamm.\n21 Eñ a lavaras dezhañ: Miret em eus an holl draoù-se adalek va yaouankiz.\n22 Jezuz o klevout kement-se, a lavaras dezhañ: Mankout a ra dit c'hoazh un dra, gwerzh kement ac'h eus, dasparzh-se d'ar beorien, hag ez po un teñzor en neñv. Goude-se deus da'm heuliañ.\n23 Goude bezañ klevet kement-se, e teuas gwall-drist, rak pinvidik bras e oa.\n24 Jezuz o welout e oa deuet gwall-drist, a lavaras: Pegen diaes e vo d'ar re o deus pinvidigezhioù mont e-barzh rouantelezh Doue!\n25 Aesoc'h eo d'ur c'hañval tremen dre graoenn un nadoz, eget d'un den pinvidik mont e-barzh rouantelezh Doue.\n26 Ar re en kleve a lavaras: Ha piv eta a c'hell bezañ salvet?\n27 Lavarout a reas: Ar pezh a zo dibosupl evit an dud a zo posupl evit Doue.\n28 Neuze Pêr a lavaras: Setu, ni hon eus dilezet pep tra hag hon eus da heuliet.\n29 Lavarout a reas dezho: Me a lavar deoc'h e gwirionez, n'eus den en defe kuitaet ti, pe gerent, pe vreudeur, pe wreg, pe vugale, abalamour da rouantelezh Doue,\n30 ha ne resevo kalz muioc'h er c'hantved-mañ, hag er c'hantved da zont, ar vuhez peurbadus.\n31 Kemer a reas neuze a-du an daouzek, hag e lavaras dezho: Setu e pignomp da Jeruzalem, hag an holl draoù a zo bet skrivet gant ar brofeded diwar-benn Mab an den a ya da vezañ sevenet.\n32 Rak lakaet e vo etre daouarn ar broadoù. Goap a raint anezhañ, e tismegañsint anezhañ, e krañchint outañ,\n33 ha goude bezañ e skourjezet, e lakaint anezhañ d'ar marv, met dasorc'hiñ a raio d'an trede deiz.\n34 Ne intentjont netra e kement-se. Ar gerioù-se a oa kuzhet evito, ha ne gomprenent ket ar pezh a lavare.\nJezuz a yac'ha un den dall\n35 Evel ma tostae ouzh Jeriko, un den dall a oa azezet war ribl an hent o c'houlenn an aluzen.\n36 Pa glevas an engroez a dremene, e c'houlennas petra a oa kement-se.\n37 Lavaret e voe dezhañ e tremene Jezuz a Nazared.\n38 Neuze e krias o lavarout: Jezuz, Mab David, az pez truez ouzhin!\n39 Ar re a yae a-raok a c'hourdrouze anezhañ evit e lakaat da devel, met eñ a grie c'hoazh kreñvoc'h: Mab David, az pez truez ouzhin!\n40 Jezuz o chom a-sav, a c'hourc'hemennas e zegas dezhañ. Pa voe tostaet, e c'houlennataas anezhañ\n41 o lavarout: Petra a fell dit e rafen dit? Eñ a lavaras: Aotrou, ma'c'h adkavin ar gweled.\n42 Jezuz a lavaras dezhañ: Adkav ar gweled, da feiz he deus da yac'haet.\n43 Ha kerkent ec'h adkavas ar gweled, hag ez eas war-lerc'h Jezuz en ur reiñ gloar da Zoue. An holl bobl o welout kement-se, a veulas Doue.\nDistro Zake ouzh Doue\n1 O vezañ aet e Jeriko, e tremenas dre gêr.\n2 Ha setu, un den anvet Zake, a oa penn ar bublikaned hag a oa pinvidik,\n3 a glaskas gwelout piv oa Jezuz, met ne c'hellas ket en abeg d'an engroez, rak gwall vihan e oa.\n4 Redek a reas a-raok hag e pignas war ur wezenn-sikomor evit e welout, dre ma tlee tremen dre eno.\n5 Jezuz o vezañ deuet el lec'h-se hag o sevel e zaoulagad, a welas anezhañ, hag e lavaras dezhañ: Zake, diskenn buan, rak ret eo din lojañ hiziv ez ti.\n6 Eñ a ziskennas buan hag en degemeras gant levenez.\n7 O welout kement-se, an holl a c’hrozmolas o lavarout: Aet eo da lojañ e ti un den hag a zo ur pec'her.\n8 Met Zake en em zalc'has aze hag a lavaras d'an Aotrou: Setu, Aotrou, reiñ a ran an hanter eus va madoù d'ar beorien, ha mar em eus noazet ouzh unan bennak en un dra bennak, e roan dezhañ peder gwech kemend all.\n9 Jezuz a lavaras dezhañ: Ar silvidigezh a zo deuet hiziv en ti-mañ, dre ma'z eo hemañ ivez ur mab da Abraham.\n10 Rak Mab an den a zo deuet da glask ha da saveteiñ ar pezh a oa kollet.\nParabolenn ar minennoù\n11 Selaou a rejont an traoù-se. Eñ a gendalc'has hag a lavaras ur barabolenn, dre ma oa tost da Jeruzalem, ha ma kredent ez ae rouantelezh Doue d'en em ziskouez diouzhtu.\n12 Lavarout a reas eta: Un den a lignez uhel a yeas d'ur vro bell evit resev ur rouantelezh evitañ, ha distreiñ goude.\n13 O vezañ galvet dek eus e servijerien, e roas dezho dek minenn (1 vinenn ~ 500 g arc'hant) hag e lavaras dezho: Lakait-int da dalvezout betek ma tistroin.\n14 Met tud e vro a gasae anezhañ, hag e kasjont ur c'hannadur war e lerc'h da lavarout: Ne fell ket deomp e renfe hemañ warnomp.\n15 Erruout a reas eta, pa voe distroet goude bezañ resevet e rouantelezh, ma c'hourc'hemennas gervel d'e gavout ar servijerien en doa roet arc'hant dezho, evit gouzout pegement en doa gounezet pep hini gantañ.\n16 Ar c'hentañ a zeuas hag a lavaras: Aotrou, da vinenn he deus gounezet dek minenn.\n17 Eñ a lavaras dezhañ: Mat eo, servijer mat. Dre ma'z out bet feal war nebeut a dra, ez po ar galloud war dek kêr.\n18 An eil a zeuas hag a lavaras: Aotrou, da vinenn he deus gounezet pemp minenn.\n19 Eñ a lavaras ivez da hemañ: Ha te az pez ar galloud war bemp kêr.\n20 Un all a zeuas hag a lavaras: Aotrou, setu da vinenn am eus miret paket en ul lienenn,\n21 rak aon am eus bet razout, dre ma'z out un den garv, hag e kemerez ar pezh na'c'h eus lakaet hag e vedez e-lec'h na'c'h eus ket hadet.\n22 Eñ a lavaras dezhañ: Servijer fall, da varn a rin dre da gomzoù. Te a ouie ez on un den garv, hag e kemeran ar pezh na'm eus lakaet hag e vedan e-lec'h na'm eus ket hadet.\n23 Perak eta ne'c'h eus ket lakaet va arc'hant en ti-bank, ha d'am distro em bije e dennet gant ur c'hampi?\n24 Hag e lavaras d'ar re a oa eno: Lamit digantañ ar vinenn, ha roit-hi d'an hini en deus dek minenn.\n25 Lavarout a rejont dezhañ: Aotrou, dek minenn en deus.\n26 Evel-se e lavaran deoc'h, roet e vo d'an neb en deus, met an hini n'en deus ket, e vo lamet digantañ zoken ar pezh en deus.\n27 Hag e-keñver va enebourien, ar re n'eo ket fellet dezho e renjen warno, degasit-int amañ, ha lazhit-int dirazon.\n28 Goude bezañ lavaret kement-se, e pignas da Jeruzalem, o vont en o raok.\n29 Pa dostaas ouzh Betfage hag ouzh Betania, e-kichen ar menez anvet Menez an Olived, e kasas daou eus e ziskibien,\n30 en ur lavarout: It d'ar vourc'h a zo dirazoc'h, ha pa viot aet enni, e kavot un azenig stag ha n'eus bet c'hoazh pignet den warnañ. Distagit-eñ ha degasit-eñ.\n31 Mar goulenn unan bennak ouzhoc'h: Perak e tistagit anezhañ? Lavarit dezhañ: An Aotrou en deus ezhomm anezhañ.\n32 Ar re gaset a yeas hag a gavas pep tra evel m'en doa lavaret dezho.\n33 Evel ma tistagent an azenig, e vistri a lavaras dezho: Perak e tistagit an azenig?\n34 Hag e respontjont: An Aotrou en deus ezhomm anezhañ.\n35 Hag e tegasjont anezhañ da Jezuz. Lakaat a rejont o dilhad warnañ, hag e rejont da Jezuz azezañ warnañ.\n36 Evel ma tremene, an dud a astenne o dilhad war an hent.\n37 Ha pa oa dija o tostaat d'an diskenn eus Menez an Olived, holl engroez an diskibien, karget a levenez, en em lakaas da veuliñ Doue a vouezh uhel evit an holl virakloù o doa gwelet,\n38 o lavarout: Benniget ra vo ar Roue a zeu en anv an Aotrou! Peoc'h en neñv ha gloar el lec'hioù uhel-meurbet!\n39 Hiniennoù eus farizianed an engroez a lavaras dezhañ: Mestr, kroz da ziskibien.\n40 Eñ a respontas hag a lavaras dezho: Me a lavar deoc'h, mar tav ar re-mañ, ar vein a grio.\nJezuz o ouelañ war Jeruzalem\n41 Pa voe tost, o welout kêr, e ouelas warni hag e lavaras:\n42 Ma ez pije anavezet, te ivez, da vihanañ en deiz-mañ a zo roet dit, an traoù a sell ouzh da beoc'h! Met bremañ kuzhet int ouzh da zaoulagad.\n43 Rak deizioù a zeuio warnout ma raio da enebourien fozioù en-dro dit, hag e kelc'hint ac'hanout, hag e waskint ac'hanout a bep tu,\n44 hag e tiskarint ac'hanout, te ha da vugale a zo ez kreiz. Ne lezint ket ennout maen war vaen, dre na'c'h eus ket anavezet an amzer ma'z out bet gweladennet.\n45 O vezañ aet en templ, en em lakaas da gas kuit ar re a werzhe hag a brene e-barzh,\n46 en ur lavarout dezho: Skrivet eo: Va zi a zo un ti a bedenn, met c'hwi hoc'h eus graet anezhañ ur c'havarn laeron.\n47 Hag e kelenne bemdez en templ. Hag an aberzhourien vras, ar skribed ha pennoù-bras ar bobl a glaske e lakaat d'ar marv,\n48 met ne ouient ket penaos ober, rak an holl bobl a selaoue anezhañ gant preder.\n1 Unan eus an deizioù-se, evel ma kelenne ar bobl en templ ha ma prezege an Aviel, setu ma tegouezhas an aberzhourien vras hag ar skribed gant an henaourien.\n2 Komz a rejont outañ, o lavarout: Lavar deomp dre beseurt galloud e rez an traoù-se, pe piv en deus roet dit ar galloud-se?\n3 Eñ a respontas hag a lavaras dezho: Un dra a c'houlennin ivez ouzhoc'h, ha respontit din:\n4 Badeziant Yann, ha dont a rae eus an neñv pe eus an dud?\n5 Int a soñjas enno o-unan, o lavarout: Mar lavaromp: Eus an neñv, e lavaro: Perak eta n'hoc'h eus ket kredet anezhañ?\n6 Ha mar lavaromp: Eus an dud, an holl bobl hor meinataio, rak krediñ a reont e oa Yann ur profed.\n7 Neuze e respontjont ne ouient ket a-belec'h e teue.\n8 Ha Jezuz a lavaras dezho: Me kennebeut ne lavarin ket deoc'h dre beseurt galloud e ran an traoù-se.\n9 Hag en em lakaas da lavarout d'ar bobl ar barabolenn-mañ: Un den a blantas ur winienn, he feurmas da winierien, hag ez eas evit pell amzer en ur vro all.\n10 Da goulz ar frouezh e kasas ur servijer etrezek ar winierien evit kemer diganto eus frouezh ar winienn. Met ar winierien en kannas hag en kasas kuit hep netra.\n11 Kas a reas dezho c'hoazh ur servijer all, met en kannjont ivez, e rejont dezhañ meur a zismegañs, hag en kasjont kuit hep netra.\n12 Kas a reas c'hoazh un trede, met en gloazjont ivez hag en kasjont kuit.\n13 Neuze e lavaras mestr ar winienn: Petra a rin? Kas a rin va mab karet-mat; marteze e toujint anezhañ p'en gwelint.\n14 Met p'en gweljont, ar winierien a soñjas enno o-unan, o lavarout: Setu an heritour, deuit, lazhomp-eñ, evit ma vo an hêrezh deomp.\n15 Hag en taoljont er-maez eus ar winienn hag en lazhjont. Petra eta a raio mestr ar winienn dezho?\n16 Dont a raio da zistrujañ ar winierien-se, hag e roio ar winienn da reoù all. O klevout kement-se e lavarjont: Gant na c'hoarvezo ket-se!\n17 Neuze e sellas outo hag e lavaras: Petra a dalvez eta ar pezh a zo skrivet: Ar maen taolet kuit gant ar re a vañsone a zo deuet da vezañ penn ar c'horn?\n18 An hini a gouezho war ar maen-se a vo brevet, hag an hini e kouezho warnañ a vo friket evel poultr.\n19 An aberzhourien vras hag ar skribed a glaskas lakaat o daouarn warnañ war an eur-se, rak ec'h anavezjont mat en doa lavaret ar barabolenn-se a-enep dezho, met aon o doa rak ar bobl.\n20 Oc'h eveshaat outañ, e kasjont dezhañ spierien hag a rae an neuz da vezañ tud reizh, evit e dapout en e gomzoù, e-sell d'e lakaat etre daouarn ar gouarnour ha dindan e c'halloud.\n21 Hag e rejont ur goulenn outañ, o lavarout: Mestr, gouzout a reomp e komzez hag e kelennez diouzh ar reizhder, ha ne sellez ket ouzh diavaez an dud, met kelenn a rez hent Doue hervez ar wirionez.\n22 Ha dleet eo deomp paeañ ar gwir da Gezar pe n'eo ket?\n23 Met ec'h anaveze o gwidre hag e lavaras dezho: Perak e temptit ac'hanon?\n24 Diskouezit din un diner (1 diner = pezh arc'hant roman war-dro 4 g). Eus piv eo ar skeud hag ar skrid-mañ? Int a respontas hag a lavaras: Eus Kezar.\n25 Neuze e lavaras dezho: Roit eta da Gezar ar pezh a zo da Gezar, ha da Zoue ar pezh a zo da Zoue.\n26 Ne c'helljont ket e dapout en e c'herioù dirak ar bobl, met estlammet gant e respont, e tavjont.\n27 Neuze e teuas d'e gavout hiniennoù a-douez ar sadukeiz, ar re a nac’h e vefe un dasorc'hidigezh, hag ober a rejont ur goulenn outañ,\n28 o lavarout: Mestr, Moizez en deus skrivet deomp: mar deu da vervel breur unan bennak o kaout ur wreg, ha mard eo marvet hep bugale, e timezo e vreur d'e intañvez evit sevel ul lignez d'e vreur.\n29 Hogen, bez' e oa seizh breur. Ar c'hentañ a gemeras ur wreg hag a varvas hep bugale.\n30 An eil a gemeras anezhi hag a varvas hep bugale.\n31 Hag an trede a gemeras anezhi, hag en hevelep doare o seizh, hag e varvjont hep lezel bugale.\n32 Goude an holl re-mañ, e varvas ar wreg ivez.\n33 Neuze d'an dasorc'hidigezh, da behini anezho e vo gwreg? Rak bet eo gwreg dezho o seizh.\n34 Jezuz a respontas hag a lavaras dezho: Bugale ar c'hantved-mañ a zimez hag a zo roet da zimeziñ.\n35 Met ar re gavet dellezek da gaout lod er c'hantved-se hag en dasorc'hidigezh ar re varv, ne zimezont ket ha n'int ket roet da zimeziñ,\n36 ha ne c'hellont ket mervel kennebeut, dre ma'z int heñvel ouzh an aeled, hag ez int mibien Doue, o vezañ mibien an dasorc'hidigezh.\n37 Hogen, penaos e tasorc'h ar re varv, kement-se eo en deus diskouezet Moizez dirak ar vodenn, pa anvas an Aotrou: Doue Abraham, Doue Izaak, Doue Jakob.\n38 Rak n'eo ket Doue ar re varv, met Doue ar re vev, rak an holl a vev ennañ.\n39 Hiniennoù eus ar skribed o kemer ar gomz, a lavaras: Mestr, komzet mat ec'h eus.\n40 Ha ne gredent ken goulenn netra outañ.\n41 Lavarout a reas dezho: Penaos e lavarer ez eo ar C'hrist Mab da Zavid?\n42 David e-unan a lavar e levr ar Salmoù: An Aotrou en deus lavaret da'm Aotrou: Azez a-zehoù din,\n43 betek ma em bo graet eus da enebourien ur skabell dindan da dreid.\n44 David eta a c'halv anezhañ Aotrou, ha penaos eo-eñ e vab?\n45 Evel ma selaoue an holl bobl, e lavaras d'e ziskibien:\n46 Diwallit diouzh ar skribed a blij dezho pourmen gant saeoù hir, a gar ar saludoù war ar marc'hallac'hioù, ar c'hadorioù kentañ er sinagogennoù hag ar plasoù kentañ er festoù,\n47 hag a riñs tiez an intañvezed gant un doare a-ziavaez a bedennoù hir. Barnet e vint garvoc'h.\nProfadenn an Intañvez\n1 O vezañ savet e zaoulagad, e welas tud pinvidik a lakae o frofoù en teñzor.\n2 Gwelout a reas ivez un intañvez paour a lakaas e-barzh daou bezhig.\n3 Hag e lavaras: Me a lavar deoc'h e gwirionez, an intañvez paour-se he deus lakaet muioc'h egeto holl,\n4 rak ar re-se holl o deus lakaet e profoù Doue eus ar pezh o doa a re, met houmañ he deus kemeret eus he dienez kement he doa evit bevañ.\nNeuze e vo gwelet Mab an den o tont ...\n5 Evel ma komze hiniennoù diwar-benn an templ, gant e vein kaer hag e brofoù pinvidik, e lavaras:\n6 Gwelout a rit kement-se, deizioù a zeuio ma ne chomo ket diouto amañ maen war vaen na vo diskaret.\n7 Goulennoù a rejont outañ o lavarout: Mestr, pegoulz e c'hoarvezo an traoù-se, ha dre beseurt arouez e vo anavezet e vint prest d'en em gavout?\n8 Eñ a lavaras: Diwallit na douellfe den ac'hanoc'h. Rak meur a hini a zeuio em anv, en ur lavarout: Me eo, hag: An amzer a dosta. N'it ket eta war o lerc'h.\n9 Pa glevot komz eus brezelioù hag eus dispac'hioù, na vezit ket spontet, rak ret eo e teufe an traoù-se da gentañ. Met an diwezh ne vo ket diouzhtu.\n10 Neuze e lavaras dezho: Ur vroad a savo a-enep ur vroad, hag ur rouantelezh a-enep ur rouantelezh.\n11 Hag e vo krenoù-douar bras e meur a lec'h, naonegezhioù ha bosennoù. Traoù spouronus en em ziskouezo hag arouezioù bras eus an neñv.\n12 Met a-raok kement-se, e lakaint o daouarn warnoc'h hag e wallgasint ac'hanoc'h, ho reiñ a raint d'ar sinagogennoù ha d'an toull-bac'h, ho kas a raint dirak rouaned ha dirak gouarnourien abalamour da'm anv.\n13 Kement-se a vo evidoc'h ul lec'h da reiñ testeni.\n14 Lakait eta en ho kalon chom hep rakprederiañ ar pezh ho po da respont,\n15 rak me a roio deoc'h ur genoù hag ur furnez na c'hello hoc'h holl enebourien respont netra dezho na stourm outo.\n16 Gwerzhet e viot zoken gant ho kerent, gant ho preudeur, gant ho nesañ, ha gant ho mignoned, hag e lakaint kalz ac'hanoc'h d'ar marv.\n17 Kasaet e viot gant an holl abalamour da'm anv.\n18 Met ne vo ket kollet ur vlevenn eus ho penn.\n19 Dalc'hit hoc'h eneoù dre ho kouzañvusted sioul.\n20 Pa welot Jeruzalem kelc'hiet gant armeoù, gouezit neuze ez eo tost he glac'har.\n21 Neuze ar re a vo e Judea, ra dec'hint d'ar menezioù, ar re a vo e-kreiz Jeruzalem, ra zeuint er-maez anezhi, ar re a vo er parkeier, ra chomint hep distreiñ enni.\n22 Rak ar re-se a vo an deizioù a gastiz, evit ma'c'h erruo an holl draoù a zo skrivet.\n23 Gwalleur d'ar gwragez brazez ha d'ar magerezed en deizioù-se! Rak bez' e vo ur glac'har bras war ar vro ha droug a-enep ar bobl-mañ.\n24 Kouezhañ a raint dindan troc'h ar c'hleze, ha kaset e vint da sklaved e-touez an holl vroadoù. Jeruzalem a vo mac'het gant ar broadoù betek ma vo peurleuniet amzerioù ar broadoù.\n25 Bez' e vo arouezioù en heol, el loar hag er stered. Ha war an douar, ar broadoù a vo er glac'har, ha ne ouezint ket petra d'ober e-keñver ar mor hag e donnoù a raio un trouz bras.\n26 An dud a fallaio gant ar spont, o c'hortoz an traoù a zle c'hoarvezout er bed, rak galloudoù an neñvoù a vo brañsellet.\n27 Neuze e vo gwelet Mab an den o tont war ur goabrenn gant galloud ha gant ur c'hloar vras.\n28 P'en em lakaio an traoù-se da c'hoarvezout, sellit d'an nec'h ha savit ho pennoù, rak ho tasprenadur a dosta.\n29 Hag e lavaras dezho ur barabolenn: Gwelit ar wezenn-fiez hag an holl wez,\n30 pa vountont, gouzout a rit ac'hanoc'h hoc'h-unan o welout anezho, eo tost an hañv.\n31 Evel-se ivez pa welot an traoù-se o c'hoarvezout, gouezit emañ tost rouantelezh Doue.\n32 Me a lavar deoc'h e gwirionez, ne dremeno ket ar rummad-mañ ken na vo sevenet an holl draoù-se.\n33 An neñv hag an douar a dremeno, met va c'homzoù ne dremenint ket.\n34 Lakait evezh ouzhoc'h, gant aon na zeufe ho kalonoù da vezañ pounneraet gant an dirollerezh, gant ar vezventi, ha gant prederioù ar vuhez-mañ, ha na gouezhfe an deiz-se warnoc'h a-daol-trumm,\n35 rak kouezhañ a raio evel ur roued war an holl re a zo o chom war holl c’horre an douar.\n36 Beilhit eta ha pedit e pep amzer, evit ma viot kavet dellezek da dec'hout diouzh an holl draoù-se a zle c'hoarvezout, ha da badout dirak Mab an den.\n37 E-pad an deiz e kelenne en templ, ha diouzh an noz ez ae da chom war ar menez anvet Menez an Olived.\n38 Da c'houloù-deiz e teue an holl bobl d'e gavout evit e selaou.\n1 Hogen gouel ar bara hep goell, anvet ar Pask, a dostae.\n2 An aberzhourien vras hag ar skribed a glaske an doare da lakaat Jezuz d'ar marv, rak aon o doa rak ar bobl.\n3 Satan a antreas e Judaz lesanvet Iskariod, unan eus an daouzek.\n4 Mont a reas hag e komzas gant an aberzhourien vras ha gant pennoù ar warded diwar an doare d'e lakaat etre o daouarn.\n5 Laouen e voent hag e rejont marc'had da reiñ arc'hant dezhañ.\n6 Eñ a roas e c'her; hag e klaske an tu dereat evit e zroukreiñ dezho hep ma ouije an engroez.\n7 Dont a reas deiz ar bara hep goell, ma oa ret aberzhañ ar Pask.\n8 Hag e kasas Pêr ha Yann, o lavarout: It da gempenn deomp ar Pask, evit ma tebrimp anezhañ.\n9 Lavarout a rejont dezhañ: Pelec'h e fell dit e kempennfemp anezhañ?\n10 Lavarout a reas dezho: Setu, pa'z eot e-barzh kêr, ec'h erruo ganeoc'h un den o tougen ur podad dour; it war e lerc'h en ti ma'z aio ennañ,\n11 hag e lavarot d'ar penn-tiegezh: Ar Mestr a lavar dit: Pelec'h emañ ar sal ma tebrin ar Pask enni gant va diskibien?\n12 Hag e tiskouezo deoc'h ur gambr uhel bras, annezet, kempennit-eñ eno deomp.\n13 Mont a rejont kuit hag e kavjont an traoù evel m'en doa lavaret dezho. Hag e kempennjont ar Pask.\n14 Pa voe deuet an eur, en em lakaas ouzh taol, hag an daouzek abostol gantañ.\n15 Lavarout a reas dezho: C'hoant bras am eus bet da zebriñ ar Pask-mañ ganeoc'h a-raok ma c'houzañvin,\n16 rak me a lavar deoc'h, ne zebrin ken anezhañ betek ma vo sevenet e rouantelezh Doue.\n17 Hag e kemeras an hanaf, hag o vezañ trugarekaet, e lavaras: Kemerit-eñ ha lodennit etrezoc'h,\n18 rak me a lavar deoc'h, n'evin mui eus frouezh ar winienn ken na vo deuet rouantelezh Doue.\n19 Neuze e kemeras bara, hag o vezañ trugarekaet, en torras hag en roas dezho en ur lavarout: Hemañ eo va c'horf a zo roet evidoc'h, grit kement-mañ en eñvor ac'hanon.\n20 Evel-se ivez, goude koan e kemeras an hanaf hag en roas dezho en ur lavarout: An hanaf-mañ eo an emglev nevez em gwad a zo skuilhet evidoc'h.\n21 Koulskoude setu, dorn an hini am gwerzh a zo ouzh an daol-mañ ganin.\n22 Evit ar pezh a zo eus Mab an den, mont a ra kuit evel ma'z eo merket, met gwalleur d'an den-se ma'z eo gwerzhet gantañ!\n23 Hag en em lakajont da c'houlenn an eil ouzh egile pehini anezho a raje kement-se.\nPiv eo an hini brasañ?\n24 C'hoarvezout a reas ivez un tabut etrezo, evit gouzout pehini anezho a zlee bezañ anvet ar brasañ.\n25 Lavarout a reas dezho: Rouaned ar broadoù a zo mistri warno, hag ar re a ra o renkoù warno a zo anvet madoberourien.\n26 Met ne vo ket evel-se evidoc'h. Met ra vo an hini brasañ en ho touez evel an hini bihanañ, hag an hini a ren evel an hini a servij.\n27 Rak piv eo ar brasañ, an hini a zo ouzh taol pe an hini a servij? Daoust ha n'eo ket an hini a zo ouzh taol? Met me a zo en ho touez evel an hini a servij.\n28 C'hwi eo ar re o deus kendalc’het ganin em amprouadurioù,\n29 hag e fizian ennoc'h ar rouantelezh evel m'en deus an Tad fiziet ennon,\n30 evit ma tebrot ha ma'c'h evot ouzh va zaol em rouantelezh, ha ma viot azezet war dronioù o varn daouzek meuriad Israel.\n31 An Aotrou a lavaras ivez: Simon, Simon, setu, Satan en deus goulennet ac’hanoc’h evit ho tremen dre ar c'hrouer evel ar gwinizh.\n32 Met pedet em eus evidout evit na fallaio ket da feiz. Te eta, pa vi distroet, kreñva da vreudeur.\n33 Lavarout a reas dezhañ: Aotrou, me a zo prest da vont ganit ha d'an toull-bac'h ha d'ar marv.\n34 Hag e lavaras: Pêr, me en lavar dit, ar c'hilhog ne gano ket hiziv, na'z po nac'het teir gwech anavezout ac'hanon.\n35 Hag e lavaras dezho: Pa em eus ho kaset hep yalc'h, hep sac'h hag hep botoù, daoust hag un dra bennak a zo bet diank deoc'h? Int a lavaras: Netra.\n36 Neuze e lavaras dezho: Met bremañ, an hini en deus ur yalc'h, ra he c'hemero, en hevelep doare an hini en deus ur sac'h; an hini n'en deus ket ur c'hleze, ra werzho e zilhad da brenañ unan.\n37 Rak me a lavar deoc'h, ret eo c'hoazh d'ar skritur-mañ bezañ sevenet ennon: Lakaet eo bet e renk an dorfedourien. Rak a-dra-sur ar pezh a sell ouzhin a zo tost da vezañ sevenet.\n38 Lavarout a rejont: Aotrou, setu daou gleze. Eñ a lavaras dezho: A-walc'h eo.\nWar Venez an Olived\n39 Goude bezañ aet kuit, ez eas, hervez e c'hiz, da Venez an Olived. E ziskibien a zeuas war e lerc'h.\n40 Pa voe erruet el lec'h-se, e lavaras dezho: Pedit evit na gouezhot ket en temptadur.\n41 Neuze e pellaas diouto war-dro hed un taol-maen, hag o taoulinañ, e pedas,\n42 o lavarout: Tad, mar fell dit, pella an hanaf-se diouzhin! Koulskoude, ra vo ket graet n'eo ket va bolontez, met da hini.\n43 Un ael eus an neñv en em ziskouezas dezhañ evit e greñvaat.\n44 Gwasket gant an anken, e pede kalz startoc'h, hag e teuas dezhañ ur c'hwezenn evel beradennoù gwad a gouezhe war an douar.\n45 O vezañ savet eus e bedenn, e teuas etrezek e ziskibien hag o c'havas kousket gant an dristidigezh,\n46 hag e lavaras dezho: Perak e kouskit? Savit ha pedit evit na gouezhot ket en temptadur.\n47 Evel ma komze c'hoazh, e teuas un engroez, hag an hini anvet Judaz, unan eus an daouzek, a gerzhe araozo. Hag e tostaas ouzh Jezuz evit pokat dezhañ.\n48 Ha Jezuz a lavaras dezhañ: Judaz, dre ur pok e werzhez Mab an den?\n49 Neuze ar re a oa en-dro dezhañ, o welout ar pezh a yae da c'hoarvezout, a lavaras dezhañ: Aotrou, ha skeiñ a raimp gant ar c'hleze?\n50 Unan anezho a skoas gant servijer an aberzhour-meur, hag a droc'has e skouarn dehoù dezhañ.\n51 Met Jezuz a gemeras ar gomz hag a lavaras: Lezit d’ober! Hag o vezañ stoket ouzh e skouarn, e yac'haas anezhañ.\n52 Neuze Jezuz a lavaras d'an aberzhourien vras, da gabitened an templ ha d'an henaourien a oa deuet a-enep dezhañ: Deuet oc'h er-maez evel war-lerc'h ul laer, gant klezeier ha gant bizhier.\n53 Bemdez e oan en ho touez en templ, ha n'hoc'h eus ket va c'hemeret. Met houmañ eo hoc'h eur ha galloud an deñvalijenn.\nJezuz degaset dirak an aberzhour-meur hag ar sanedrin; Dinac'hadurioù Pêr\n54 Neuze e krogjont ennañ, en kasjont hag en lakajont da vont e-barzh ti an aberzhour-meur. Pêr a heulias a-bell.\n55 Enaouiñ a rejont un tan e-kreiz ar porzh, hag ec'h azezjont a-gevret; ha Pêr a azezas en o zouez.\n56 Ur vatezh o welout anezhañ e-kichen an tan, a sellas pizh outañ hag a lavaras: Hemañ a oa ivez gantañ.\n57 Met eñ a nac'has o lavarout: Maouez, n'anavezan ket anezhañ.\n58 Un nebeud goude, unan all o vezañ e welet a lavaras: Te a zo ivez eus an dud-se. Ha Pêr a lavaras: Den, ned on ket.\n59 War-dro un eur goude, unan all a destenias o lavarout: A-dra-sur hemañ a oa ivez gantañ, rak Galileat eo.\n60 Met Pêr a lavaras: Den, n'ouzon ket petra a lavarez. Ha raktal, evel ma komze c'hoazh, e kanas ur c'hilhog.\n61 An Aotrou, o vezañ distroet, a sellas ouzh Pêr. Ha Pêr en doe soñj eus komz an Aotrou ha penaos en doa lavaret dezhañ: A-raok ma kano ar c'hilhog, te az po va dinac'het teir gwech.\n62 Ha Pêr o vezañ aet er-maez, a ouelas gant c'hwervder.\n63 An dud a zalc'he Jezuz a reas goap anezhañ hag a skoas warnañ.\n64 O vezañ mouchet e zremm, e roent taolioù ouzh e zremm, hag e c'houlennataent anezhañ o lavarout: Diougan! Piv eo an hini en deus skoet ganit?\n65 Hag e lavarjont kalz a draoù a-enep dezhañ o troukkomz en e enep.\n66 Adalek ma voe deuet an deiz, kuzul henaourien ar bobl, an aberzhourien vras hag ar skribed en em zastumas. Hag e tegasjont anezhañ dirak o sanedrin,\n67 hag e lavarjont: Mard out ar C'hrist, lavar deomp. Eñ a lavaras dezho: Mar en lavaran deoc'h, ne gredot ket,\n68 ha ma ran goulennoù ouzhoc'h ivez, ne respontot ket din ha ne'm lezot ket da vont.\n69 Hiviziken Mab an den a vo azezet a-zehoù da c'halloud Doue.\n70 Neuze e lavarjont holl: Te eo eta Mab Doue? Hag e lavaras dezho: C'hwi henn lavar, emaon.\n71 Hag e lavarjont: Da betra hon eus c'hoazh ezhomm a desteni? E glevet hon eus hon-unan eus e c'henoù?\nJezuz degaset dirak Pilat hag Herodez\n1 Neuze an holl dud-se o vezañ savet, a zegasas anezhañ da Bilat.\n2 Hag en em lakajont d'e damall o lavarout: Ni hon eus kavet an den-mañ o touellañ ar vroad, o tifenn paeañ ar gwir da Gezar, hag o lavarout ez eo eñ e-unan Krist, ar Roue.\n3 Pilat a c'houlennataas anezhañ o lavarout: Ha te eo Roue ar Yuzevien? Respont a reas o lavarout dezhañ: Henn lavarout a rez.\n4 Pilat a lavaras d'an aberzhourien vras ha d'an engroez: Ne gavan netra da damall en den-se.\n5 Met int a zalc'he o lavarout: Sevel a ra ar bobl, o kelenn dre an holl Judea, o vezañ henn graet adalek ar Galilea, ha betek amañ.\n6 Pa glevas Pilat komz eus Galilea, e c'houlennas ha Galileat e oa an den-se.\n7 Pa ouezas e oa eus dalc'h Herodez, e kasas anezhañ da Herodez a oa ivez e Jeruzalem en deizioù-se.\n8 Herodez, pa welas Jezuz, a voe laouen, rak pell oa en doa c'hoant d'e welout, dre m'en doa klevet lavarout kalz a draoù diwar e benn; hag e c'hortoze e welout oc'h ober ur mirakl bennak.\n9 En goulennata a reas gant meur a gomz, met ne respontas netra dezhañ.\n10 Eno edo an aberzhourien vras hag ar skribed, hag e tamallent anezhañ gwashañ ma c'hellent.\n11 Herodez, gant tud e ward, a zismegañsas anezhañ, hag evit ober goap anezhañ, e wiskas dezhañ ur sae splann hag en kasas en-dro da Bilat.\n12 En deiz-se Pilat hag Herodez a zeuas da vezañ mignoned, rak a-raok e oant enebourien.\n13 Pilat a zastumas an aberzhourien vras, mistri ar vro hag ar bobl,\n14 hag e lavaras dezho: Degaset hoc'h eus din an den-se evel unan o sevel ar bobl; ha setu, goude bezañ graet goulennoù outañ dirazoc'h, ne'm eus kavet netra da damall e-keñver an traoù a lavarit a-enep dezhañ,\n15 nag Herodez kennebeut, rak ho kaset em eus d'e gavout, ha setu: n'en deus graet netra a vefe dellezek a varv.\n16 Neuze, e gastizañ a rin, hag en laoskin.\n17 D'ar gouel e oa ret dezhañ leuskel unan dezho.\n18 Hag e krijont holl a-unan o lavarout: Laka hemañ d'ar marv, ha laosk deomp Barabbaz.\n19 Lakaet e oa bet en toull-bac'h evit un dispac'h c'hoarvezet e kêr hag evit ur muntr.\n20 Pilat o kaout c'hoant da leuskel Jezuz, a gomzas outo a-nevez.\n21 Met int a grias o lavarout: Kroazstag-eñ! Kroazstag-eñ!\n22 Evit an trede gwech e lavaras dezho: Met pe zroug en deus graet? Ne'm eus kavet ennañ netra a vefe dellezek a varv. Neuze, e gastizañ a rin, hag en laoskin.\n23 Hag e kendalc'hjont, o c'houlenn gant kriadegoù bras ma vije kroazstaget. Hag o c'hriadennoù ha re an aberzhourien vras a greske.\n24 Pilat a varnas neuze ober evel ma felle dezho.\n25 Leuskel a reas dezho an hini a oa bet lakaet en toull-bac'h evit un dispac'h hag ur muntr, a oa an hini a c'houlennent, hag e roas Jezuz d'o bolontez.\n26 Evel ma kasent anezhañ ganto, e tapjont un den anvet Simon eus Siren, a zistroe eus ar parkeier, hag e sammjont ar groaz warnañ, evit he dougen war-lerc'h Jezuz.\n27 Ur maread bras a dud hag a vaouezed a yae war e lerc'h, a skoe war boull o c'halon, hag a hirvoude diwar e benn.\n28 Met Jezuz o treiñ etrezek enno, a lavaras: Merc'hed Jeruzalem, na ouelit ket warnon, met gouelit warnoc'h hoc'h-unan ha war ho pugale,\n29 rak setu, deizioù a zeuio ma vo lavaret: Eürus ar merc'hed gaonac'h, ar c'hofoù n'o deus ket ganet, hag an divronn n'o deus ket maget!\n30 Neuze en em lakaint da lavarout d'ar menezioù: Kouezhit warnomp! ha d'ar c'hrec'hiennoù: Goloit-ni!\n31 Rak ma reer an traoù-mañ d'ar c'hoad glas, petra a vo graet d'ar c'hoad sec'h?\n32 Hag e oa degaset ivez daou zen all, daou dorfedour, evit o lakaat d'ar marv gantañ.\n33 Pa voent deuet el lec'h anvet ar C'hlopenn, e kroazstagjont anezhañ eno hag an dorfedourien ivez, unan a-zehoù hag egile a-gleiz.\n34 Jezuz a lavaras: Tad, pardon dezho, rak n'ouzont ket ar pezh a reont. Neuze e lodennjont e zilhad ouzh o zeurel d'ar sord.\n35 Ar bobl en em zalc'he eno hag a selle. Pennoù ar vro ivez a rae goap anezhañ o lavarout: Saveteet en deus ar re all, ra en em saveteo e-unan, mard eo ar C'hrist, an hini dibabet gant Doue!\n36 Ar soudarded ivez a rae goap anezhañ, en ur dostaat evit kinnig gwinegr dezhañ,\n37 hag en ur lavarout: Mard out Roue ar Yuzevien, en em savete da-unan!\n38 Bez' e oa ar skrid-mañ a-us dezhañ, skrivet e gresianeg, e latin hag en hebraeg: HEMAÑ EO ROUE AR YUZEVIEN.\n39 Unan eus an dorfedourien a oa krouget, a zismegañse anezhañ o lavarout: Mard out ar C'hrist, en em savete da-unan ha ni ivez!\n40 Met egile a respontas o krozal dezhañ hag o lavarout: Ne zoujez ket eta Doue, rak barnet out d'an hevelep poan?\n41 Evidomp ez eo reizh, dre ma resevomp hervez hon oberoù, met hemañ n'en deus graet droug ebet.\n42 Hag e lavaras da Jezuz: Aotrou, az pez soñj ac'hanon pa zeui ez rouantelezh.\n43 Jezuz a lavaras dezhañ: Me a lavar dit e gwirionez, hiziv e vi ganin er baradoz.\n44 Bez' e oa war-dro ar c'hwec'hvet eur, hag e voe teñvalijenn war ar vro a-bezh betek an navet eur.\n45 An heol a deñvalaas, ha gouel an templ a rogas dre he c'hreiz.\n46 Jezuz a grias gant ur vouezh kreñv hag a lavaras: Tad, lakaat a ran va Spered etre da zaouarn! O vezañ lavaret kement-se, e varvas.\n47 Ar c'hantener, o welout ar pezh a oa c'hoarvezet, a roas gloar da Zoue o lavarout: A-dra-sur, an den-mañ a oa reizh.\n48 An holl bobl a oa en em zastumet eno, o welout ar pezh a oa c’hoarvezet, a yeas kuit en ur skeiñ war boull o c'halon.\n49 An holl re a anaveze anezhañ, hag ar maouezed o doa heuliet anezhañ adalek Galilea, en em zalc'he a-bell hag a selle ouzh an traoù-se.\n50 Ha setu, bez' e oa ur c’huzulier anvet Jozef, un den mat ha reizh,\n51 n'en doa ket roet e asant d'o diviz na d'o oberoù. Dont a rae eus Arimatea, kêr eus ar Yuzevien, hag e c'hortoze ivez rouantelezh Doue.\n52 Mont a reas da gavout Pilat hag e c'houlennas digantañ korf Jezuz.\n53 E ziskenn a reas eus ar groaz, en goloas gant ul liñsel, hag e lakaas anezhañ en ur bez toullet er roc'h, e-lec'h ne oa bet c'hoazh lakaet den.\n54 Deiz ar c'hempennadur e oa, ar sabad a yae da zigeriñ.\n55 Ar maouezed deuet eus Galilea gantañ, a heulias a-dost, a welas ar bez ha penaos e oa lakaet e gorf e-barzh.\n56 O vezañ distroet, ec'h aozjont louzoù-frondus ha c'hwezhioù-mat, hag e tiskuizhjont d'an deiz sabad, hervez ar gourc'hemenn.\n1 Deiz kentañ ar sizhun, e teujont d'ar bez mintin-mat, hag hiniennoù all ganto, o tegas ganto al louzoù-frondus o doa fichet.\n2 Kavout a rejont e oa bet ruilhet ar maen a-zirak ar bez.\n3 O vezañ aet ennañ, ne gavjont ket korf an Aotrou Jezuz.\n4 Evel na ouient ket petra da soñjal war gement-se, setu daou zen en em ziskouezas dezho gwisket gant dilhad lugernus.\n5 Evel ma oant spontet ha ma plegent o fennoù war-zu an douar, e lavarjont dezho: Perak e klaskit e-touez ar re varv an hini a zo bev?\n6 N'emañ ket amañ, met dasorc'het eo. Ho pet soñj penaos en doa komzet ouzhoc'h pa oa c'hoazh e Galilea,\n7 o lavarout: Ret eo da Vab an den bezañ lakaet etre daouarn ar bec'herien, ha bezañ kroazstaget, ha dasorc'hiñ d'an trede deiz.\n8 Hag e teuas soñj dezho eus e c'herioù.\n9 O vezañ distroet eus ar bez, e tisklêrjont an holl draoù-se d'an unnek ha d'an holl re all.\n10 Bez' e oa Mari a Vagdala, Janed, Mari mamm Jakez, hag ar re all a oa ganto, a lavaras an traoù-se d'an ebestel.\n11 Hag e kemerjont o gerioù evel ur sorc'henn, ha n’o c’hredjont ket.\n12 Pêr koulskoude a savas hag a redas d'ar bez. O vezañ pleget, ne welas nemet al lienennoù war an douar. Mont a reas kuit, souezhet ennañ e-unan eus ar pezh a oa c'hoarvezet.\nJezuz en em ziskouez da zaou ziskibl war hent Emmaüz\n13 Ha setu, daou anezho a yeas en deiz-se memes d'ur vourc'h anvet Emmaüz, war-hed tri-ugent stadenn (~ 11 km) diouzh Jeruzalem.\n14 Komz a raent etrezo diwar-benn ar pezh a oa c'hoarvezet.\n15 Evel ma komzent ha ma prederient a-gevret, e c'hoarvezas ma tostaas Jezuz e-unan, hag en em lakaas da gerzhout ganto.\n16 Met o daoulagad a oa dalc'het, e doare ma n'anavezent ket anezhañ.\n17 Lavarout a reas dezho: Petra eo ar c'homzoù-se a lavarit etrezoc'h en ur vont gant an hent, ha perak oc'h ken trist?\n18 Unan anezho, anvet Kleopaz, a respontas hag a lavaras dezhañ: Te eo an diavaeziad hepken, e Jeruzalem, ha ne oar ket an traoù c'hoarvezet enni en deizioù-mañ?\n19 Hag e lavaras dezho: Petra? Int a respontas dezhañ: Ar pezh a zo c'hoarvezet gant Jezuz a Nazared, ur profed galloudek en oberoù hag e komzoù dirak Doue ha dirak an holl bobl,\n20 ha penaos an aberzhourien vras hag hon renerien o deus e zroukroet da vezañ kondaonet d'ar marv, hag o deus e groazstaget.\n21 Hogen ni a espere e oa hennezh an hini a savetefe Israel. Ha koulskoude kement-se holl, setu an trede deiz ma'z eo c'hoarvezet an traoù-se.\n22 Gwir eo koulskoude penaos maouezed eus hon touez o deus hor gwall souezhet, rak o vezañ aet d'ar bez mintin-mat,\n23 n'o deus ket kavet e gorf, hag ez int deuet o lavarout penaos aeled zoken a zo en em ziskouezet dezho hag o deus lavaret e oa bev.\n24 Hiniennoù ac'hanomp a zo aet d'ar bez hag o deus kavet an traoù evel m'o doa lavaret ar maouezed, met eñ, n'o deus ket e welet.\n25 Neuze e lavaras dezho: O tud hep skiant hag a galon c'horrek da grediñ kement en deus lavaret ar brofeded!\n26 Ha ne oa ket ret d'ar C'hrist gouzañv an traoù-se ha mont en e c'hloar?\n27 Hag adalek Moizez betek an holl brofeded, e tisplegas dezho an holl Skriturioù a gomze diwar e benn.\n28 Evel ma tostajont ouzh ar vourc'h e-lec'h ma'z aent, eñ a reas van da vont pelloc'h.\n29 Ober a rejont dezhañ chom ganto, en ur lavarout: Chom ganeomp, rak an noz a zeu hag an deiz a zo war e ziskenn. Antreal a reas evit chom ganto.\n30 Evel ma oa ouzh taol ganto, e kemeras ar bara hag e trugarekaas. O vezañ e dorret, e roas anezhañ dezho.\n31 Neuze e tigoras o daoulagad, hag ec'h anavezjont anezhañ, met tec'hout a reas a-zirak o daoulagad.\n32 Hag e lavarjont an eil d'egile: Hor c'halon ha ne domme ket ennomp, pa gomze ouzhimp war an hent ha pa zisklêrie deomp ar Skriturioù?\n33 O sevel en eur-se memes, e tistrojont da Jeruzalem. Hag e kavjont an unnek hag ar re a oa ganto dastumet asambles,\n34 o lavarout: Dasorc'het eo an Aotrou evit gwir, en em ziskouezet eo da Simon.\n35 Int a gontas ar pezh a oa erruet ganto war an hent, ha penaos o doa e anavezet pa oa o terriñ ar bara.\nJezuz en em ziskouez a-nevez\n36 Evel ma komzent evel-se, Jezuz e-unan en em ziskouezas en o c'hreiz, hag e lavaras dezho: Ar peoc'h ra vo ganeoc'h!\n37 Met int, spontet ha karget a spouron, a grede gwelout ur spered.\n38 Hag e lavaras dezho: Perak oc'h trubuilhet, ha perak e sav kement a soñjoù en ho kalonoù?\n39 Sellit ouzh va daouarn hag ouzh va zreid, me va-unan eo. Stokit ouzhin ha sellit: ur spered n'en deus na kig na eskern evel ma welit em eus.\n40 En ur lavarout kement-se, e tiskouezas dezho e zaouarn hag e dreid.\n41 Met evel na gredent ket c'hoazh en o levenez, ha ma oant souezhet, e lavaras dezho: Ha bez' hoc'h eus amañ un dra bennak da zebriñ?\n42 Kinnig a rejont dezhañ un tamm pesk rostet hag un derenn vel.\n43 O vezañ o c'hemeret, e tebras dirazo.\n... ret eo ma vo prezeget ar geuzidigezh ha pardon ar pec'hedoù...\n44 Hag e lavaras dezho: Setu aze ar pezh a lavaren deoc'h pa oan c'hoazh ganeoc'h, penaos eo ret ma vefe sevenet kement a zo bet skrivet diwar va fenn e lezenn Moizez, er brofeded hag er Salmoù.\n45 Neuze e tigoras dezho o meiz evit ma komprenfent ar Skriturioù,\n46 hag e lavaras dezho: Evel-se eo skrivet, hag evel-se e oa ret da Grist gouzañv ha dasorc'hiñ a-douez ar re varv d'an trede deiz.\n47 Ha ret eo ma vo prezeget en e anv ar geuzidigezh ha pardon ar pec'hedoù e-touez an holl vroadoù, o vont da gentañ dre Jeruzalem.\n48 C'hwi eo an testoù eus an traoù-se.\n49 Ha setu, ez an da gas deoc'h ar pezh en deus prometet va Zad. Met evidoc'h-c'hwi, chomit e kêr Jeruzalem, ken na viot gwisket gant ar galloud eus an nec'h.\n50 O degas a reas er-maez betek Betania, hag o vezañ savet e zaouarn, e vennigas anezho.\n51 Hag e c'hoarvezas, pa oa ouzh o bennigañ, ma pellaas diouto ha ma voe savet d'an neñv.\n52 Hag int, goude bezañ e azeulet, a zistroas da Jeruzalem gant levenez vras,\n53 hag e oant dalc'hmat en templ, o veuliñ hag o vennigañ Doue. Amen.