Хто за таварам, а хто адпачыць — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nЧетверг, 28 окт., 2010 74 admin\nТрадыцыя правядзення восеньскіх кірмашоў на Сенненшчыне мае глыбокія карані, авеяныя сівымі паданнямі. Як вядома, адна з легенд, звязаных з заснаваннем нашага райцэнтра, сведчыць — Сянно, як паселішча, узнікла ў месцы традыцыйнага кірмашу, дзе асноўным таварам было сена.\nУ 19 — пачатку 20 стагоддзя свой кірмашовы дзень мела кожная воласць. Пры адсутнасці шырокаразгалінаванай гандлёвай сеткі на кірмашы збіраліся як вытворцы прадукцыі (пераважна сяляне бліжэйшых вёсак), так і гандляры, геаграфія прад стаўніцтва якіх была вельмі шырокай.\nСавецкая эканоміка з яе татальнай цэнтралізацыяй знішчыла прыватную ініцыятыву і дробны гандаль. Кірмашовы рэнесанс адбыўся ў гады гарбачоўскай перабудовы і ў значнай ступені быў абумоўлены дэфіцытам. Менавіта з той пары ў Сянно сталі зноў праводзіцца кірмашы.\nУ мінулую суботу на цэнтральнай плошчы горада сельскагаспадарчую прадукцыю рэалізоўвалі пераважна сельскія грамадскія арганізацыі і фермерскія гаспадаркі, прадавалі зерне, бульбу, гародніну, мяса, мёд. РУП «Дружбінец» прапаноўваў нават каўбасы, паўфабрыкаты, вырабленыя пад заказ на мясакамбінаце. Саўгас імя Машэрава прывёз свой фірменны тавар — свініну, на прылаўках ААТ «Сенненскі райаграсервіс» быў шырокі выбар ялавічыны. Зрэшты, мясны рад выглядаў даволі багатым яшчэ і таму, што, акрамя сельгасвытворцаў, мяса прадавалі перапрацоўчыя прадпрыемствы, бройлерная фабрыка. Сур’ёзную канкурэнцыю асноўным сельгасвытворцам прадукцыі раслінаводства на кірмашы склалі агульнаадукацыйныя школы. Школьная гародніна карысталася попытам. Многія сенненцы з’яўляюцца яе пастаяннымі спажыўцамі. Давялося быць сведкам, як жанчына з жалем даведалася, што капуста на прылаўку Нямойтаўскай школы скончылася.\n— Чаму вы не пакінулі мне колькі качаноў? Я ж у вас кожны год бяру…\nСа здзіўленнем давялося наглядаць, як ішоў міні-торг паміж пакупнікамі і прадаўцамі. Адзін бок збіваў цану, іншы — нахвальваў тавар. Яшчэ крыху — і дамо фору ўсходнім народам, якія тра дыцыйна лічацца больш здатнымі да гандлёвых аперацый. Зыходзячы з класічнай схемы кірмашу, перад заканчэннем гандлёвых аперацый цэны на большасць тавараў сталі падаць.\nУ традыцыі сенненскага кірмашу — не толькі гандаль. Людзі прыходзяць на восеньскую плошчу, каб сустрэць знаёмых, каб адпачыць на свежым паветры: за сталом, пад добрую музыку. Спачатку яна гучала з рэпрадуктара ў выкананні знаных беларускіх спевакоў і калектываў, а потым да мікрафона падышлі сенненскія самадзейныя выканаўцы. Іх выкананне можа і не было настолькі прафесійным, затое запалу і жывасці ў выканаўцаў хапала. Гледачы нават кінуліся ў скокі.\nЯк водзіцца, арганізатары сенненскага кірмашу падвялі вынікі. Спецыяльна створаная камісія вызначыла самых актыўных яго ўдзельнікаў. Сярод грамадскіх вытворцаў сельгаспрадукцыі адзначаны ўдзел ААТ «Сенненскі райаграсервіс» і СВК «Кругляны», сярод фермерскіх гаспадарак — «Аграсервіс плюс» і «Севастопальскае». Сярод устаноў адукацыі да восеньскага кірмашу найлепш падрыхтаваліся Сенненская школа-інтэрнат і СШ №1. З гандлёвых прадпрыемстваў, якія пераважна прапаноўвалі прадукты харчавання, вылучылі Сенненскае райспажыўтаварыства, з перапрацоўчых прадпрыемстваў — Віцебскі мясакамбінат.\nУ той жа дзень кірмаш быў арганізаваны ў Багушэўску.\n← І 90 — не рубеж\nЯК ЖЫВЕШ, СЕЛЬСАВЕТ? Карэспандэнт газеты здзейсніла падарожжа па Нямойтаўскім сельсавеце. →


Леанід Панасенка. Пралюбадзейства\nДуша Георга Вільгельма Фрыдрыха Гегеля ўтульна расцяклася па паверхні сонечнай батарэі арбітальнай касмічнай станцыі і разам з шматтоннай грамадзінай ціха набліжалася да сваёй даўно забытай радзімы, якую беззваротна пакінула больш за сто пяцьдзесят гадоў таму назад. І душу філосафа, і станцыю падсілкоўваў сонечны вецер, але яны адно аднаму не перашкаджалі, бо першая належала свету Абсалюту, спірытасферы, а другая ўяўляла сабою адно з найдасканалейшых стварэнняў вечнага свету. Гегелева душа, падкрэслім гэта на ўсялякі выпадак, была цалкам матэрыяльная, але нездарма кажуць: ці шмат той беднай душы трэба.\nТаму, хто б здолеў убачыць аўру Абсалюту збоку, адкрылася б зусім будзённае відовішча: вакол планеты кіпіць шматслойнае варыва з мільярдаў светлякоў асобных душ, розных, як і зоркі, па яркасці, якія павольна ўсплываюць з паверхні Зямлі, злучаюцца ў спіралі і купы; некуды імчаць ці, наадварот, застываюць у нерухомасці. Нечым падобная на паўночнае ззянне, сусветная душа жыла і змянялася, узрастала з развіццём і памнажэннем цывілізацыі людзей, якая пачалася з яе і жыла не столькі сонечным ветрам і рознымі палямі і выпраменьваннямі, якія пранізвалі сусвет, колькі развіццём і пашырэннем чалавечага духу! Гэта найвышэйшая краса матэрыі ўсведамляла сябе як адзінае цэлае і ў той жа час складалася з мірыядаў індывідуальнасцяў, якія захавалі ў сабе ўсё, што было на Зямлі ад пачатку чалавечага роду. Гэтую сферу духу, вытворную ад чалавека і выгадаваную разам з ім, гэтую таямнічую субстанцыю сам чалавек называў па-рознаму - і богам, і абсалютным духам, і сусветнай душою, але сутнасць яе была аднолькавая: іншабыццё, найвышэйшая энергетычная форма асэнсавання сябе прыродай, арганізаваны пачатак і рухавік светабудовы, пра што ў свой час здагадваўся Платон.\nСутнасць Георга Вільгельма фрыдрыха Гегеля, які пры жыцці шмат сілы і часу аддаў на разважанні такога тыпу, цяпер ведала непамерна болей. Абсалют, а значыцца, і ён, ведалі: душа чалавечая бессмяротная, на жаль, не заўсёды. Вядома, яна бессмяротная, бо з'явілася на свет, здзейснілася. Але нараджэнне чалавека і нараджэнне душы - не тое самае. Бывае, чалавек жыве доўга, завяршае свой тленны шлях, памірае, а душа яго так і не паспявае нарадзіцца. Больш таго, калі адны душы ў іншым жыцці ачышчаюцца ад зямной брыдоты, удасканальваюцца і ўзывышаюцца, а часам нават ператвараюцца ў новыя, больш дасканалыя структуры, дык другія - неданошаныя і неразвітыя, сатканыя са злосці і заган - пакутуюць і згасаюць назаўсёды. Інакш кажучы, ператвараюцца ў першаснае рэчыва спірытасферы, яе будаўнічы матэрыял. Так жыве чалавецтва, штодзённа і штогадзінна ствараючы сваю калектыўную душу, бо, запомніце, і Бог народжаны чалавекам. Так жыве сусветная душа, не толькі памнажаючыся, сілкуючыся чалавечым мурашнікам, але і самаўдасканальваючыся, бо ёсць у зямнога Абсалюту пачатак - першы пробліск свядомасці ў нечай прагалаве, але няма ў яго канца, як няма ліку Абсалютам, раскіданым у Сусвеце... Не-не, пачакайце! Хто сказаў, што развіццё - гэта абавязкова памнажэнне і зліццё ў адзінае і чаму мы павінны яму верыць?! Далей пачынаецца панаванне фантазій і здагадак, а нам пакуль што дастаткова ведаць: кожная сталая душа лічыць абсалютам самую сябе, калі толькі яна на гэта мае права.\nПрынамсі, душа Георга Вільгельма Фрыдрыха Гегеля была глыбока абыякавая як да клопату касманаўтаў, якія знайшлі невялікія збоі ў рабоце сонечных батарэй, так і да ўсеабдымных праблем, якія хвалявалі ўсю спірытасферу Зямлі: упарадкаванне светабудовы і магчымасць выратавання яе стваральніка і ў пэўнай ступені - сімбіёту - звар'яцелага ў працэсе развіцця розуму чалавецтва. Душа Георга Вільгельма Фрыдрыха Гегеля сузірала самую сябе і занятак гэты, відаць, лічыла найлепшым.\nСамалёт ішоў на пасадку, і ў ілюмінатары зноў з'явіўся твар каханай. Крыху бледнаваты, круглявы, загадкавы і недаступны, як гэты месяц, што лунае ў начным небе. Сэрца і горла сціснула спазма. Так здаралася заўсёды, калі Мастак сустракаў ці ўспамінаў сваю мучыцельку; ён павольна і з цяжкасцю праглынуў камяк, каб не задыхнуцца, і заплюшчыў вочы - згасні, месяц, сыдзі, насланнё, колькі ж можна мучыць хворае і неразумнае сэрца.\nАле павекі імгненна падняліся, ён прыпаў да ілюмінатара: захацелася неадкладна, зараз жа, убачыць калі не яе, то хоць бы яе дом, тое месца ў прасторы, дзе яна цяпер ходзіць ці сядзіць, дзе знаходзіцца яе невыносна жаданае цела, яе голас, яе валасы, дзеці, кніжкі, словам, усё, што мае дачыненне да яго каханай маленькай жанчыны.\nУнізе, пасярод зямнога змроку, цьмяна мігцелі агні невялікага горада. Не, нічога не разгледзець! Незразумела наогул, як можна займацца яго рамяством і быць такім бяспамятным і неназіральным: Мастак ніколі як мае быць не арыентаваўся ў тых гарадах, дзе пабываў ці жыў, не запамінаў твараў і галасоў. Хоць навошта яму здагадвацца, які з тых агеньчыкаў - яе дом. Ён жа і пры дзённым святле ніколі яго не бачыў, ведае толькі дзе, дый то прыблізна. А вось у гасцях у яе быў сотні разоў. Прылятаў у думках, калі яна спала, калі гуляла з сынам, чакаў на кухні, часам усур'ёз шкадуючы, што не можа - бесцялесны - дапамагчы яе спрацаваным рукам, якія неяк мінулым летам цалаваў - дазволіла, незачэпа. Мужа каханай Мастак бачыў аднойчы, мімаходзь і ставіўся да яго спакойна, а дакладней, абыякава, як да нечага чужога, непатрэбнага. Пад час яго таямнічых візітаў яны не сустракаліся. Нават начамі яго не было ў спальні: ці то з'ехаў у доўгую камандзіроўку, ці то ператвараўся ў бесцялесную абстрактную істоту і таксама некуды знікаў.\n«Не хлусі хоць сабе, - падумаў Мастак. - Як ты напачатку пакутаваў, раўнаваў! Як папракаў яе, што не дачакалася цябе, выскачыла замуж ледзь не ў дзесятым класе. Вар'ят! Яна праз некалькі гадоў бабуляй стане, а ён, бач ты, пакрыўдзіўся. І нават сказаў ёй пра гэта, стары дурань. Праўда, жартуючы з сябе, але ж сказаў. А галоўнае, ты і цяпер так думаеш, толькі баішся ў гэтым прызнацца. Чакаць бы ёй цябе - да пенсіі ці да сустрэчы на нябёсах».\nЁн успомніў па асацыяцыі загадкавае і па яго разуменні бессэнсоўнае сцвярджэнне, што шлюбы здзяйсняюцца на нябёсах, і горка ўсміхнуўся.\n«Вось. Каторы раз вяртаюся з нябёсаў, а які сэнс?! Усё, на жаль, адбываецца тут, на зямлі. Па волі выпадку, з-за тугі маладога цела, хвіліннага захаплення. Якія там палавінкі душы, іх з'яднанне... Усе гэтыя палавінкі нейкі час таўкуцца на кірмашы жыцця, а пасля знікаюць. Пачкамі, натоўпам. І няма ім радасці і там. І выратавання няма...»\n- Пасажыр, мы прыляцелі.\nДалей усё пайшло аўтаматычна: багаж, прыпынак тралейбуса, чаканне, сам тралейбус, дом, сям'я, рытуал сустрэчы, вячэра, вячоркі перад талевізарам, нарэшце, спальня...\nАле ўвесь час, пакуль адбываліся гэтыя дзеянні, Мастак неадчэпна думаў пра сваё позняе і нейкае, як і ўсё яго жыццё, безнадзейнае пачуццё.\nХто ведае, калі гэта пачалося?..\nЁн доўга жыў сам па сабе, меў зносіны з навакольным светам толькі па патрэбе і наіўна лічыў, што добра ведае яго, ну а жанчын - тым болей: пустыя, хлуслівыя, крывадушныя; яшчэ горш, калі Бог дадаў у гэты вінегрэт крыху розуму ці характару. Як ні дзіўна, ён шкадаваў іх, як шкадаваў дзяцей і звяроў, адчуваў патрэбу ў іх, бо асабістае жыццё яго не склалася, і адначасова пазбягаў.\nВось такі ён прыйшоў у Майстэрню, дзе сустрэўся з светласкураю жанчынаю-рэстаўратарам, разумнаю і начытанаю, з задавальненнем гаварыў з ёю на розныя тэмы і, як і многія іншыя, лічыў яе «сваім хлопцам». Разам палілі, пілі каву... Пазней, праз паўгода, яна з'ехала ў доўгую камандзіроўку. Ён засумаваў, але сапраўднай прычыны сваёй душэўнай тугі не зразумеў, бо іх, гэтых прычын, заўсёды было шмат. Тыдні праз тры яна патэлефанавала з далёкага горада (здаецца, ён нешта прасіў купіць, проста так, як просяць многія, - каб сябры не забывалі), і ён задыхнуўся, пачуўшы яе голас, а вусны яго раптам самі па сабе загаварылі ў слухаўку забытыя словы: каханая! Родная! Адзіная!\nПотым яна вярнулася з камандзіроўкі, і пачалася новая фаза іх адносін - на жаль, без якіх-небудзь звычайных у такой сітуацыі дзеянняў.\nГэта былі размовы, у якіх Мастак адразу заблытваўся, як у завеі, часцей за ўсё яго маналогі, з якіх яна выбірала сказ ці слова і нешта адказвала, а калі ён нарэшце прыстасаваўся да яе манеры зносін і стаў пільна ўзважваць кожнае слова і фразу, вяртаючыся да іх, Рэстаўратар аднойчы заявіла: «Вы выдзіраеце з размовы асобныя кавалкі».\nСказанае і нясказанае, пачутае і непачутае ў адказ тоўпілася цяпер у яго ўзбуджанай памяці, загаралася, апякала то надзеяй, то болем, часцей болем, занадта часта:\n«Я не магу без цябе, разумееш?!»\n«Паслухай. Нехта ж павінен гаварыць табе вар'яцкія словы, цалаваць вочы, цалаваць тваю скуру, каб яна не звяла».\nАгульныя словы - і камяк у горле, і няма чым дыхаць.\n«Тое, што душа прачнулася, - не бяда. Але яна абудзіла і гэтае нікому не патрэбнае цела. Разумееш, ёсць туга, самота цела. Яно раптам успомніла, што яно таксама жывое. Не, не - я не дамагаюся цябе. Хоць і не хачу падманваць: няма ў свеце жанчыны, жаданай больш за цябе».\n«Няхай пакахае з літасці, з міласэрнасці. Яна ж добрая. Яна абавязкова пашкадавала б чужое заплаканае дзіця... Гордасць? Пляваць. Я мілаваў бы яе так, я знайшоў бы такія словы... не ведаю цяпер - якія, але раніцай яна не змагла б пражыць без мяне ні хвіліны».\n«Ты пазбягаеш мяне». - «Я не пазбягаю, я бягу ад вас». - «Не збягай так хутка. Не знікай назаўсёды. Ну, знікнеш ты. А потым раптам адчуеш, што я патрэбны табе. І прыйдзе твая чарга пакутаваць, разумееш?! Я не хачу гэтага...»\n«Што здарылася, родная? Чым я цябе напалохаў, адштурхнуў? Чым пакрыўдзіў? Няўжо можна пакрыўдзіць каханнем? Я ж ведаю, адчуваю - я не чужы табе. Чаму ты так балюча б'еш - кожны раз наводмаш? Мы ўжо не маладыя, адзіная мая. Ты не хочаш пра гэта думаць? Ты адчуваеш сябе вечнаю і юнаю? Цудоўна! Менавіта такою я і бачу цябе. І ўсё ж такі ўяві: а раптам я апошні, каму ты па-сапраўднаму патрэбная?! А можа, наадварот - першы?»\n«Растлумач мне толькі адно: чаму? Чаму ты не можаш адказаць на маё пачуццё? Ёсць дзве прычыны, паміж якімі бездань. Або я не любы табе, чалавек з натоўпу, інакш кажучы, Чужы. Скажы гэта - і я знікну з твайго жыцця. Або іншае: ты не вольная, лёс абставін, безнадзейнасць нашых адносін, боязь, што яны могуць нашкодзіць нашым дзецям».\nМастак выйшаў на лоджыю, запаліў.\nЦёплыя нябёсы, з якіх ён дзве гадзіны таму вярнуўся, дыхалі ледзь чутным водарам квітучай лаванды. Там, за дамамі, яе цэлыя палеткі. Ён адразу ўявіў, як напісаў бы Яе, голую, у світальных промнях сонца, сярод бэзавай смугі суквеццяў - яна лунае ў гэтым адчувальным і адначасова эфірным тумане. Не, не лунае, - падумаў Мастак, успомніўшы яе манеру адзявацца, усю яе постаць. - Не, лунаць на карціне яна не можа, бо ні дух яе, ні яе сарамлівае цела не створаны для гэтага. Яна - зямная, таямнічая. На карціне яе цела будзе вырастаць са сцяблін, прадаўжаць іх, а грудзі - вось што будзе лунаць! - будуць збіраць залацістымі ад пылку саскамі, - вось яны, пацяжэлыя вечаровыя пчолы, - фіялетавы нектар.\nПрывід быў такі яркі, што Мастак застагнаў.\n- Што з табою? - спыталася жонка, адарваўшы позірк ад тэлевізара, дзе ішоў дэтэктыў пра маёра Земана.\n- Баліць... - неакрэслена адказаў Ён і прычыніў балконныя дзверы.\nІ зноў у памяці замільгалі блікі яе ўсмешак, рэха слоў, водбліскі мінулых думак.\n«Жаданая мая... адзіная... Я так баюся слоў, хоць ты, напэўна, лічыш мяне пустым балбатуном. Што адбываецца? Ты ўжо не збягаеш - ты пазбягаеш мяне, быццам я... Я не разбуральнік. Хай будзе сям'я. Твая, мая... Я згодны на ўсё. Кветка мая духмяная, восеньская мая... Мільёны людзей на зямлі кахаюць адно аднаго па-за шлюбам...» Маўчанне.\n«Дапамажы мне. Нічога не абяцай, нічым не абдорвай. Скажы толькі: «Ты мне патрэбны», - і я буду шчаслівы. Было ж нешта той, мінулай зімою. Нешта ў табе пацягнулася насустрач - я ж бачыў, памятаю. Што змянілася, любая?!»\n«Яна паводзіць сябе так, быццам я вінаваты ва ўсіх яе жыццёвых расчараваннях і крыўдах (я не ведаю іх, не слухаю плётак і не веру ім). Адчуванне такое, быццам я расплачваюся за чужую здраду. Балюча, горка, прыкра... Я цяпер кожны дзень хаваю па надзеі. Гэта ўсё роўна, што хаваць самога сябе, толькі па частках».\n«Не збягай назаўсёды, каханая!»\n«Я ведаю, што трэба зрабіць: не гаварыць ніякіх слоў, моўчкі ўзяць тваю галаву ў далоні, пацалаваць вочы, прытуліцца шчакою да шчакі - і ты абавязкова адкажаш, і ўсё вырашыцца. Але я баязлівец. Пракляты баязлівец. Я баюся, што ты можаш спалохацца, адштурхнуць, заплакаць, і тады ўсё будзе скончана, усё загіне. Не застанецца нават таго малога, што ёсць цяпер. Не застанецца надзеі».\n«Часам мне здаецца, што ты - рыба, русалка. Спрадвечна халодная, раўнадушная, ненароджаная жанчына. Ты нарадзіла дзяцей, але ўсё роўна нічога не разумееш у каханні. Прабач, калі гэта не так».\n«Так, я ненармальны, псіх. Але і ты, павер, вельмі дзіўны чалавек. Ты як тая «чорная скрынка», што застаецца цэлая ў авіякатастрофах. Ты рэч у сабе. Навошта? Дзеля чаго? Каму ты адкрытая? Сабе? Не веру. Можа, Богу? Але што яму, далёкаму, да цябе, да мяне, да маіх пакутаў?! Як жахліва не ведаць: гульня ці пачуццё, забарона ці капрыз, прынцып ці... Што я наогул ведаю пра цябе? Вось пра сябе дакладна ведаю - псіх. Кожны нармальны чалавек даўно б адступіўся... Што яшчэ мяне трымае і мучыць, дык гэта падазрэнне: а раптам ты яшчэ больш ненармальная, чым я, раптам табе балючай, горш, у што я, шчыра кажучы, не веру».\n- Што з табою? - спытала жонка. - Ты быццам мёртвы.\n- А я і праўда мёртвы, - згадзіўся Мастак. - Ты што - толькі цяпер заўважыла?\nЖонка не пачала, як звычайна, кпіць. Ці то адчула, што яму блага, ці то засумавала.\n- Ты з дарогі, кладзіся сёння раней.\nУ ложку яна мякка прытулілася да яго пляча. Ён заплюшчыў вочы і ледзь не застагнаў: уявіў, што побач тая, другая, жаданая да апошняй клетачкі. Вось яна, адзіная, духмяная і шаўкавістая, яго каханая. Ён стаў прагна цалаваць яе цела...\n- Што з табою? - здзівілася жонка.\nУ гэты ж позні час у другім доме адбылося нешта падобнае.\nАдчуўшы на плячы мужаву руку, Рэстаўратар нечакана прыгадала Мастака - вялікае дзіця, пакрыўджанае ёю, - і ледзь не захлынулася ад хвалявання: як дрыжаць у яго вусны і перарываецца голас, гэта ж ён побач, гэта яго рука...\nІ нават дзеці нарадзіліся пасля гэтага вечара ў абедзвюх сем'ях - нармальныя, добрыя дзеці. Праўда, ціхія, як і ўсе дзеці, зачатыя без вялікага кахання. Праўда і тое, што не гэта галоўнае ў нашай аповесці і што аповесць пра цёплы веснавы вечар на гэтым не скончылася.\nЖонка пра нешта спыталася, але Мастак зрабіў выгляд, што спіць.\n«А душа ж толькі што адыходзіла, - падумаў ён. - Не было яе, адлятала. Не ад шчасця, вядома. Якое там шчасце. Знікла і не вярнулася. Дзе ж ты была, душа мая? Пачакай... Здаецца, разумею. Яна зноў лётала да Яе! Чаму ж тады?.. Якое дзіўнае адчуванне. Здаецца, што я сапраўды быў са сваёй каханай, што яна адказала нарэшце на маю любоў... Адчуванне такое, быццам адбылося нешта незвычайна рэдкае, дзівоснае. І ў той жа час... Чаму ж ты так шчыміш, душа? Чаму ты плачаш?»\nМастак не ведаў пра існаванне спірытасферы, не мог уявіць яе, тым больш убачыць, але слабое водгулле незвычайнай з'явы, што адбылася толькі што ў ёй, дайшло да яго разумення, прымусіла радавацца і пакутаваць адначасова.\nНіхто з людзей, у тым ліку і касманаўты арбітальнай станцыі, якая ў той час праходзіла над Чорным морам, не бачыў (дый не мог убачыць), як з розных канцоў соннага горада, быццам сігнальныя ракеты, узляцелі ў глыбіні космасу дзве зорачкі, дзве чалавечыя душы, як яны завяршылі свае высокія парабалы насустрач адна адной і на момант зліліся, а пасля, крыху пацямнелыя, упалі назад, на зямлю.\nУ кропцы іх зліцця загарэлася воблачка кварка-глюённай плазмы - жамчужна-пяшчотнае, маленькае, радасна-патрэбнае Спірытасферы і Абсалюту ўвогуле, больш таго - патрэбнае ўсёй светабудове. Гэта быў акт нараджэння Больш Дасканалай Структуры, якую спірытасфера мусіла яшчэ выняньчыць і выгадаваць, у якой на зямных мовах сто імёнаў, у тым ліку і ласкавае - Анёл.\nНе звярнула ўвагі на гэту неардынарную з'яву і душа Георга Вільгельма Фрыдрыха Гегеля, якая па-ранейшаму сузірала самую сябе на панелі сонечнай батарэі арбітальнай станцыі і па-ранейшаму крыху перашкаджала спецыялістам Цэнтра кіраўніцтва палётам.\nРаніцаю Мастак як на крылах паляцеў у Майстэрню. Яго любая была на месцы: такая хатняя, усмешлівая, быццам і сапраўды жонка, удзячная за нечаканую праяву маладога кахання.\n- Божа мой, як я па табе засумаваў! - выдыхнуў ён.\nНе адважваючыся наблізіцца, дакрануцца, ён загаварыў, і яго палкае трызненне было, як заўсёды, крыху бязладнае. Мастак заклінаў і крыўдзіўся, спрабаваў пераконваць і тут жа, спалоханы, што яго няправільна зразумеюць, пачынаў немаведама за што прасіць прабачэння. Калі ён стаў выстройваць складаную лагічную канструкцыю наконт таго, што баіцца нашкодзіць ёй, што магчыма, заняў нейкае месца ў яе жыцці і гэта, магчыма ёй перашкаджае, Рэстаўратар раптам перапыніла яго:\n- Ніякага месца ў маім жыцці вы не займаеце.\nЁн змоўк на паўслове, быццам бег з усяе моцы і раптам грымнуўся аб сцяну, што невядома адкуль з'явілася на дарозе.\n- Амаль усе людзі хлусяць, - нечакана дадала яна, маючы на ўвазе ці то яго любоўнае трызненне, ці то свае жорсткія словы.\nМастак, прывучаны жыццём заўсёды разлічваць на горшае, вінавата прамармытаў нешта і выйшаў з пакоя. Ён ледзьве перастаўляў ногі. Самнамбула, паўтруп, зомбі - у гэты момант ён нічога навокал не бачыў і не чуў. Калі сэрца раней часам калола ці пабольвала, то цяпер яно пякло так, быццам яго апарылі кіпенем. Ён раптам зразумеў: усё канчаецца, так і не пачаўшыся. Нешта ці нехта - яна, ён сам, абставіны? - бязлітасна рве сонечнае павуцінне іх бабінага лета, іх нясмелае прыцягненне аднаго да аднаго, а ён, дарослы разумны мужчына, не ведае, як быць, што зрабіць. Што за гіры, што за атрута гэтыя словы: немагчыма! Позна! нельга!\nЗ майстэрні Мастак звольніўся. Ён працаваў дома, шмат піў, шмат выстаўляўся, больш таго - яго заўважылі за мяжою, некалькі карцін купілі пасля выставы.\nПасля нараджэння Анёла прайшло каля чатырох гадоў. Маленькі горад і агульныя справы неаднойчы зводзілі Мастака і Рэстаўратара, але пра пачуцці свае ён болей не загаворваў - пытаўся пра дзяцей, пра навіны, але суха, змрочна, падсвядома асцерагаючыся, каб не адкрылася даўняя душэўная рана, не вярнулася вар'яцтва. Можа, яшчэ і таму хаваў ён пры сустрэчах вочы, што тая, якую раней называў адзінай і самай жаданай у свеце, неўзабаве стала бабуляю, крыху распаўнела і, па дзіўным законе прыроды, напаследак расцвіла: стала духмяная і белая, быццам тыя гронкі акацыі, пра якія ён любіў спяваць у добрай кампаніі.\nА Мастак восенню ўзяў ды памёр. Не хварэў, не ляжаў у бальніцах, хоць здароўем асаблівым і не вызначаўся, упаў сярод вуліцы - і не стала яго на зямлі. Інсульт, інфаркт - якая табе розніца, чытач.\nНа пахаванне прыйшло многа людзей. Прыйшла і Рэстаўратар, з сяброўкай. Была яна бляднейшая, чым звычайна, але трымалася малайцом, як заўсёды, хаваючы ўсё ў сабе: ёсць такая парода людзей, незразумелых антыподам.\nРазвітанне вырашылі зрабіць на вуліцы, і труну вынеслі з кватэры, паставілі на дзвюх лаўках перад пад'ездам.\nАнёл, які прыйшоў дапамагчы бацькавай душы, стаў, нябачны, у галавах. Ён мог лёгка вылучыць з агульнай аўры журбы думкі і пачуцці кожнага - чуў і зацікаўлены шэпт двух калег нябожчыка, якія вырашалі, ці дастаткова куплена гарэлкі для памінак, і нечую паскудную думку пра ўдаву зафіксаваў, але ўся яго ўвага была звернута на маці. Яна стаяла крыху воддаль, каля стаптанай клумбы, сяброўка непрыкметна падтрымлівала яе пад локаць. Пасля, калі нехта з арганізатараў пахавання прапанаваў развітацца, анёлава маці рашуча падышла - ён упершыню ўбачыў яе так блізка, побач, - пацалавала Мастака ў вусны і заплакала. Сяброўка адвяла яе ўбок, нешта зашаптала на вуха, але маці сказала: «Няхай... Я паеду на могілкі».\nІ пакуль аўтобус з жалобнай паласой пыліў сярод лавандавых палеткаў, якія так любіў Мастак і якія неяк жартаўліва ахрысціў «пашай Анёлаў», нябесны сын яго заставаўся каля нябожчыка, і думкі яго былі пра дзіўнае, незразумелае чалавечае быццё.\nВось бацькі яго. Пры жыцці бацькі нават ніводнага разу не пацалаваліся. А яны прыродай былі ж створаны адно дзеля аднаго. Не здолелі пераступіць цераз чалавечыя законы... І вось - раз'яднаныя назаўсёды. Шкада. Так недарэчна. Абсурдна... Няма парадку на зямлі. Не было і ніколі не будзе, бо чалавек трыста разоў несвабодны. Ён трыста разоў звязаны законамі, нормамі, умоўнасцямі, ён трыста разоў нявольнік і нікчэмнасць, але ён жа - дзіўна, дзіўна - і Бог па сутнасці сваёй.\nАнёл не зазіраў у матчыну душу - гэта яе, усё яе. А што ёсць там святло і што было яно ў бацькавай душы, дык само яго нараджэнне - выдатнае таму сведчанне. Не кожны дзень у спірытасферы з'яўляюцца Больш Дасканалыя Структуры, а кажучы прасцей, не кожны дзень нараджаюцца Анёлы.\nІ смутку Анёл асаблівага не адчуваў, бо там, у свеце Абсалюту, няма пачуццяў і эмоцый у звычайным зямным разуменні.\n- Не пакутуй так, не трэба, - прыгалубіў ён бацькаву душу. - Усё пройдзе. Праз сорак дзён супакоішся.\nУ перакладзе з нябеснай на зямную мову ён шкадаваў аб няведанні людзей, асабліва гэтых, родных, што стварылі яго, істоту найвышэйшага парадку. Шкада, што яны, спадзеючыся на бяссмерце душы, не разумеюць простага: усё зямное там страчвае сэнс. Не квітнець больш лавандзе, не згараць у агні жадання, не пакутаваць і не радавацца, не патанаць табе, бацька, у бездані вар'яцтва, якое прымушала цябе ствараць, піць гарэлку, кахаць гэтую белатварую жанчыну, чужую жонку. І нават калі я, праз шмат гадоў, правяду яе душу ў нашы прасторы, вам ужо ніколі не быць разам. Вы не заўважыце адно аднаго, як Георг Вільгельм Фрыдрых Гегель не заўважыў цуду майго нараджэння, бо жыццё і каханне дадзены толькі жывому.\nАўтобус спыніўся на ўзгорку, сярод зялёных дрэў і надмагілляў. Анёл яшчэ раз пагладзіў бацькаву душу і стаў выпростваць свае кварка-глюённыя канечнасці, якія толькі ўмоўна, ад вялікай фантазіі, можна было назваць крыламі.


Аляксандр ЛУКАШЭНКА: “Гатовы рухацца далей — ад простага гандлю да стварэння большай колькасці сумесных прадпрыемстваў”\nУ жыцці знайшоў сябе\nПагадненні для паглыблення стратэгічнага партнёрства\n29.10.2019 10:58 Інфармацыйная гадзіна\nБеларусь заўсёды будзе надзейным партнёрам для Казахстана. Аб гэтым Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка заявіў на перагаворах з Прэзідэнтам Казахстана Касым-Жамартам Такаевым у вузкім складзе.\n“Нашы адносіны з Казахстанам ідуць углыб дзесяцігоддзяў, стагоддзяў. Мы заўсёды, асабліва ў савецкі перыяд, былі блізкія. Нашы эканомікі заўсёды былі ўзаемадапаўняльныя, гэта стварае новыя магчымасці для нас і цяпер. Ва ўсім, што мы вырабляем, мае патрэбу наш дружалюбны Казахстан. Што вырабляеце вы, мы гатовы купляць з вялікім задавальненнем. Склалася добрая перспектыва. Існуючы фундамент, які створаны за гады незалежнасці, дарагога варты”, — заявіў Аляксандр Лукашэнка.\nЁн запэўніў, што Беларусь заўсёды будзе надзейным партнёрам для Казахстана. “Мы як блізкія людзі, блізкія сябры заўсёды знойдзем развязкі па ўсіх пытаннях”, — падкрэсліў прэзідэнт.\nКіраўнік дзяржавы таксама звярнуў увагу, што Беларусь і Казахстан разам з Расіяй знаходзяцца ў цэнтры інтэграцыйных працэсаў. І без Казахстана, дадаў ён, сёння не абыходзіцца ні адзін напрамак інтэграцыі. “Тым больш што Казахстан у часы першага прэзідэнта з’яўляўся ініцыятарам многіх інтэграцыйных працэсаў, — заўважыў Аляксандр Лукашэнка. — І мне вельмі прыемна канстатаваць, што вы ў вельмі няпросты час прынялі руль кіравання гэтай велізарнай рэспублікай, прытрымліваецеся курсу інтэграцыі ў эканоміцы нашых краін, дружбы нашых народаў”.\nКасым-Жамарт Такаеў у сваю чаргу падкрэсліў, што візіт беларускага лідара — жаданая падзея для Казахстана і добрая магчымасць пацвердзіць абсалютна дружалюбны характар узаемаадносін паміж краінамі, надаць сур’ёзны імпульс дзелавому супрацоўніцтву, сфера эканомікі гэта, гуманітарныя сувязі ці міжнароднае супрацоўніцтва. Ён заявіў, што беларуска-казахстанскія адносіны, стратэгічнае партнёрства дзвюх дзяржаў, безумоўна, адпавядаюць нацыянальным інтарэсам народаў абедзвюх краін.\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка на перагаворах з Прэзідэнтам Казахстана Касым-Жамартам Такаевым у пашыраным фармаце адзначыў, што ўзровень беларуска-казахстанскіх адносін у поўнай меры адпавядае стратэгічным інтарэсам дзвюх краін. “Гэта вынік карпатлівай шматгадовай работы, які дае магчымасць будаваць сур’ёзныя планы на будучыню”, — падкрэсліў Аляксандр Лукашэнка.\nЁн адзначыў, што Мінскам і Нур-Султанам напрацаваны станоўчы вопыт узаемадзеяння на ўсіх узроўнях, а ступень даверу такая, што краіны адкрыта абмяркоўваюць любыя пытанні. “Добрую аснову для маштабнага супрацоўніцтва ствараюць падабенства прыярытэтаў сацыяльна-эканамічнага развіцця і ўзаемнае імкненне ўмацоўваць рэальны сектар эканомікі. Таму мы зрабілі асаблівы акцэнт на пашырэнні дыялогу менавіта ў эканамічнай сферы, таму што іншых праблемных пытанняў — у сферах палітыкі, ваенна-тэхнічнага супрацоўніцтва, дыпламатыі — у нас практычна няма, — падкрэсліў прэзідэнт. — Нашы погляды на асноўныя праблемныя пытанні міжнароднага парадку дня аднатыпныя або падобныя”.\nКіраўнік беларускай дзяржавы канстатаваў, што Казахстан — адзін з ключавых гандлёвых партнёраў Беларусі. За тры гады тавараабарот паміж краінамі павялічыўся больш як у два разы. У 2018 годзе ён дасягнуў $900 млн. “Мы блізкія да таго, каб пераадолець мільярдную планку тавараабароту. Так, ёсць пэўны дысбаланс у гандлі на карысць Беларусі, але за апошнія гады — і гэта добрыя тэмпы — істотна вырас імпарт з Казахстана”, — звярнуў увагу Аляксандр Лукашэнка.\nБеларусь гатова разгледзець прапановы казахстанскага боку па дасягненні збалансаванага тавараабароту, заявіў прэзідэнт. “Па ўсіх пытаннях, якія ў нас стаяць у двухбаковым парадку дня, дасягнуты пагадненні. Мы сёння гатовы рухацца далей — ад простага гандлю да стварэння большай колькасці сумесных прадпрыемстваў”, — падкрэсліў беларускі лідар.\nЯк адзначыў Прэзідэнт Казахстана, на перагаворах бакі абмеркавалі асноўныя праблемныя пытанні. “Ва ўзаемаадносінах нават самых блізкіх дзяржаў, як бы там ні было, узнікаюць тыя ці іншыя пытанні, якія патрабуюць абмеркавання, удакладнення і, самае галоўнае, вырашэння, — канстатаваў ён. — Я лічу, што ўжо ў выніку пачатых перагавораў мы выходзім на вельмі сур’ёзныя дамоўленасці, якія, упэўнены, будуць рэалізаваны ў найбліжэйшай будучыні”.\nКасым-Жамарт Такаеў падкрэсліў, што яго краіна зацікаўлена ў павелічэнні аб’ёмаў гандлю з Беларуссю, пашырэнні сувязей у гуманітарнай сферы і актыўным узаемадзеянні ў міжнародных арганізацыях.\nАляксандр ЛукашэнкаКасым-Жамарт ТакаеўперагаворыПрэзідэнт БеларусіПрэзідэнт Казахстана


Pawet: № 14 (905)\n№ 14 (905)\n№ 14 (905) 8 КРАСАВІКА 2009 г.\nАнёл Гасподні камень адваліў.\nДый там, дзе Цела мілае паклалі\nАдны тканіны знятыя былі.\nІ Магдалена, Госпада згубіўшы,\nЗамерла ў страху й жалю над труной,\nПакуль з вышынь ерусалімскай цішы\nНе загучаў знаёмы голас ёй.\nЗнаёмы голас ушчуваў лагодна:\nО, як маглі засумнявацца ў тым,\nШто Ён васкрос! На трэці дзень! Сягоння!\nІ новым стаў для ўсіх Ерусалім.\nІ "радуйся" пачула Магдалена.\nІ вось Ён сам у дотыку жывым,\nІ крочаць вучні, уражаныя зменай,\nУ Галілею на спатканне з Iм.\nПад іх ступнямі нават пыл квітнее,\nЯшчэ Ён з імі - той і ўжо не той...\nІ Магдалена ў радасці святой\nІ ў роспачы бяздоннай разумее\nУсю любоў, дарованую ёй,\nЛюбоў Хрыста - Ісуса з Галілеі.\nІ месцілася ў крыку незямным\n"Равуні" болей сэнсу, чым "Вучыцель" -\nУся туга кахання па Адным,\nХто быў жыццё, крыніца, шлях, збавіцель.\nБеларусы, літоўцы і палякі бароняць Лукішкі. Ад каго?\nБеларуска-літоўска-польскі "Паўстанцкі ланцуг" у дзень смерці Кастуся Каліноў-скага ў Вільні сабраў на Лукішскім пляцы некалькі дзесяткаў чалавек.\nАсаблівую ўвагу да ўшанавання памяці героя выклікалі нядаўнія дыскусіі адносна праектаў рэканструкцыі Лукішскай плошчы, бальшыня з якіх не прадугледжвае захавання памятнай пліты паўстанцам 1863 1864 гг. і крыжа змагарам за свабоду Літвы, усталяванага над плітой.\nКаб ушанаваць памяць героя, на плошчу да мемарыяльнай пліты у гонар паўстанцаў 1863-1864 гг. на заклік арганізатараў - студэнцкага аб'яднання ЕГУ і Таварыства беларускай культуры (ТБК) ў Літве - 22 сакавіка прыйшлі студэнты ЕГУ, грамадскія актывісты, віленчукі розных узростаў і нацыянальнасцяў.\nУдзельнікі акцыі трымалі партрэты Каліноўскага, расцяжку з вядомым у трох краінах лозунгам паўстанцаў "За нашу і вашу свабоду!", белчырвонабелыя сцягі і літоўскія трыкалёры. Актывісты запалілі белыя і чырвоныя свечкі, паклалі кветкі на пліту ў памяць паўстанцаў.\n9 сакавіка "Згуртаванне беларусаў свету "Бацькаўшчына" звярнулася да Прэзідэнта Рэспублікі Літва Валдаса Адамкуса з просьбай дапамагчы захаваць гістарычную спадчыну двух народаў - літоўцаў і беларусаў, - помнік Кастусю Каліноўскаму на Лукішках, якому пагражае знішчэнне ў сувязі з рэканструкцыяй плошчы.\n22 сакавіка Таварыства беларускай культуры ў Літве адправіла ў міністэрства культуры Літвы зварот у абарону памяці паўстання.\nАле гэта грамадзяне, а самы час і беларускай дзяржаве сказаць сваё слова. Усё такі, колькі літоўцы ні будуць пісаць Канстантас Калінаўскас, для нас ён будзе Кастусём Каліноўскім, які ў Беларусі радзіўся, пабеларуску гаварыў. І за памяць пра яго наш галоўны клопат.\nПРА ТОЕ, ШТО НЕ ТРАПІЛА Ў СЛОЎНІК\nУ чэрвені мінулага года на паліцах кнігарняў з'явіўся мой двухтомны «Слоўнік фразеалагізмаў», апубліка-ваны выдавецтвам «Беларус-кая Энцыклапедыя». Відаць, кожнага ўражвае яго даволі прыстойна зробленая вокладка. І велічыня: у першым томе 672 старонкі, у другім - 704. Праўда, кошт слоўніка адпуж-вае: кожны том - па 50 тысяч рублёў.\nЯк адзначалася ў рэцэнзіі, змешчанай у «Нашым слове» (9.07.2008), «гэта самы грунтоўны і самы поўны збор фразеалагічных адзінак у гісторыі беларускага мовазнаўства». Усебаковае апісанне тут атрымалі каля 7000 фразеалагізмаў сучаснай беларускай літаратурнай мовы.\nШкада толькі, што рэдакцыя, кіруючыся сваімі меркаваннямі, не ўключыла ў гэты слоўнік некалькі выразаў, шырокая вядомасць якіх у нашай мове можа быць пацверджана дзесяткамі прыкладаў з сучаснай літаратуры. Скажам, выраз малодшы брат , што значыць «Беларусь, беларусы ў адносінах да Расіі, рускіх», ужываўся яшчэ на пачатку мінулага стагоддзя. Язэп Лёсік пісаў: Ад адной думкі злучыцца з самадзяржаўнай Расіяй «малодшых братоў» кідала ў жар і праймаў халодны пот. Яшчэ толькі некалькі прыкладаў з вялікага мноства: «Малодшаму брату» - беларусам царызм дазволіў адкрываць пачатковыя школы на іх роднай мове толькі ў 1914 г., г. зн. у год, калі грымнула Першая сусветная вайна (Л. Лыч); Відаць, спрацавалі не навуковыя аргументы, а ідэалагічныя штампы «малодшага брата» і каланіяльная псіхалогія (У. Конан) ; У застоллі мы называлі Івана старэйшым братам, бо ў Савецкім Саюзе расеец, які яшчэ пад стол пехатой хадзіў, быў старэй-шым братам, а любы стогадовы дзед іншай нацыянальнасці быў малодшым братам (Р. Барадулін).\nВыраз старэйшы брат , антанімічны з папярэднім, часцей ужываецца з адценнем неадабрэння і абазначае «Расія, рускія ў адносінах да Беларусі, беларусаў». Вось некаторыя ілюстрацыі яго ўжывання: «Старэйшых братоў» можна зразумець. Ім не дае спакою настальгія па імперыі (І. Макаловіч); - Не ведаеш ты гісторыі свайго народу, шаноўны імяніннік! - усміхнулася Надзея. Яна пабляднела ад хвалявання, вочы яе блішчэлі. - Усё ў нас было, як у добрых людзей, але нашы рабы-гісторыкі пішуць нашу гісторыю так, каб яна падабалася старэйшаму брату. А мы - малодшы брат, які і жыве дзякуючы таму, што ў яго ёсць мудры і магутны старэйшы брат (У. Дамашэ-віч); Наша ўшчэнт карумпа-ванае кіраўніцтва спешна рыхтуецца ў абдымкі да ста-рэйшага брата ў якасці «суб'екта» запланаванай канфедэрацыі (В. Быкаў ).\nАкалічнасна-прыслоўны фразеалагізм да белых мядзведзяў мае афарбоўку іранічнасці, ужываецца пры дзеясловах завезці, загнаць і падобных, абазначае «ў канцэнтрацыйныя лагеры на поўначы ці ўсходзе Расіі" : Як кожны прадажны чалавек, ён падвёў яшчэ й саветы, і за тое, забыўшыся пра іх ранейшыя «заслугі», а можа, і дзеля іх, схапілі чэкісты і гэтую пару і, як усіх, паперлі да белых мядзведзяў (Л. Геніюш) ; Было іх 20 асоб, хацелі беларускай мовы ў школах. Загналі іх, нават шаснаццацілетніх, «да белых мядзведзяў» («Маладосць») ; Каб не паехаць да белых мядзведзяў, выбірае палескі хлопец родныя лясныя абшары. Сорак два гады блукаў ён па балотах, начаваў ў капе сена ў глухім непрыветным лесе («ЛіМ») ; Даведаюцца саветы, што памагаў партызанам [несавецкім] - зараз прыедзе чорны воран і вывезе да белых мядзведзяў («Полымя») .\nФразеалагізм архіпелаг Гулаг мае значэнне «канцэнтрацыйныя лагеры ў перы-яд сталінскага таталітарызму»: Цяпер, калі прачытаў «Споведзь», якую Геніюш пісала з пэўнай магчымасцю зноў наведаць «архіпелаг Гулаг», зразумеў, што чуў частку нашае гісторыі з першых вуснаў (Р. Барадулін). З ярлыкамі «ворагаў народа», «нацдэмаў», «здраднікаў радзімы», «іншадумцаў» і г. д. яны па волі «руководящей и направляющей силы» ўтварылі жудасны на планеце архіпелаг Гулаг (А. Мяснікоў); Малады паэт атрымаў дзесяць гадоў зняволення, быў адпраўлены ў найжорсткую пашчу архіпелага Гулага, адкуль змог выбавіцца толькі ў пяцідзесятых гадах, у час «хрушчоўскай адлігі» (А. Лойка); І шмат хто з нас, чыя прафесія слова, нават удзячныя ўладам за іх выкрутны «лібералізм», за тое, што, як паўстагоддзя назад, не заганяюць нас у Курапаты, не ссылаюць у архіпелаг Гулаг (В. Быкаў). А паходзіць гэты фра-зеалагізм ад назвы трохтомнай кнігі (1958-1979) А. Салжаніцына. У ёй расказваецца пра турэмную і лагерную сістэму ў Савецкім Саюзе з 1918 па 1956 г., пра следства, суды, этапы, ссылку і «душэўныя змяненні за арыштанцкія гады».\nЯшчэ адзін фразеалагізм не трапіў на сваё алфавітнае месца, хутчэй за ўсё, таму, што ўсе пяць рэдактараў - жанчыны. Гэта выраз слабая на перадок , які ўжываецца пры дзейніку са значэннем асобы жаночага полу і мае сэнс «схільная быць у сужыцці, полавай сувязі з многімі мужчынамі»: Каця ласкавая была, каб цябе вылечыць, а плётка пайшла, што на перадок слабая. А? Гэта прыемна слухаць? (А. Макаёнак) ; Я не пра ўсіх баб пяю, а пра Феньку сваю, падлу. Яна ў мяне на перадок слабая, пры мне, жывым мужыку, любіла ў чужыя гароды загля-дваць, а без мяне і падаўна (В. Шабалтас) ; Дзяцей трэба ў чысціні выгадаваць, без смецця твайго, яны не віна-ватыя, што маці ў іх слабая на перадок («Полымя») .\nПрыклады-цытаты ў тлумачальным фразеалагіч-ным слоўніку з'яўляюцца неад'емнай часткай слоўнікавага артыкула. Яны выступаюць дадатковым сродкам семантычнай інфармацыі аб фразеалагізме, садзейнічаюць асэнсаванню яго значэння, пераконваюць у сапраўдным існаванні фразеалагізма ў літаратурнай мове і значэння ці значэнняў, якія сфармуляваны ў дэфініцыях. Апраўдальныя цытаты-ілюстрацыі даюць поўнае ўяўленне пра нарматыўнае функцыянаванне фразеалагізма ў маўленні, пацвярджаюць пададзеныя ў слоўнікавым артыкуле звесткі семантычнага, граматычнага і стылістычнага плана.\n«Слоўнік без прыкладаў, - пісаў Вальтэр, - гэта шкілет!» На жаль, і ў маім слоўніку аж 58 фразеалагізмаў «аголена», яны пададзены, па не залежных ад мяне прычынах, як «шкілеты». Напрыклад, міна запаволенага дзеяння прыводзіцца ў такім выглядзе: «Адз. і мн. У ролі розных чл. ск. Функц. не зам. Неадабр. Тое, што пагражае небяспечнымі наступствамі». А ў рукапісе выраз меў такія цытаты: У 30-я гады рукапісы станавіліся для іх аўтараў мінай запаволенага дзеяння, - іх нярэдка падшывалі да судовай справы ў якасці «доказаў» варожай думкі, - і часта служылі «падставай», каб «прышыць» пісьменніку 58-ы артыкул крымінальнага кодэкса - «антысавецкую прапаганду» (У. Конан). Пытанне аб дзяржаўнасці рускай мовы было вынесена на рэферэндум... Гэта ўсё заклала міну запаволенага дзеяння для юнага пакалення: зараз у Беларусі паўтара мільёна школьнікаў, з іх менш паўмільёна вучыцца ў беларускіх класах (В. Класкоўская) ; Кааліцыя дазволіла б абысці пакінутыя каланіяльнымі адміністрацыямі міны запаволенага дзеяння - моўныя, рэлігійныя пытанні (Б. Тумар).\nСустракаючы ў слоўніку «аголеныя» выразы, мож-на падумаць, што тэарэтычна яны мажлівыя, а практычна не маюць пацвярджэння іх ужывальнасці ў пісьмовых літаратурных крыніцах. Але гэта не так. Да прыкладу, ужыванне дзеяслоўнага фразеалагізма наступаць на граблі , што значыць «рабіць непрадуманы крок з магчымымі непрыемнымі наступствамі для таго, хто гэта робіць», можна праілюстраваць такімі сказамі: Паслушэнства, падпарадкаванасць і пакорлівасць змушалі нашых людзей наступаць на граблі, якія яшчэ раз стукнулі іх па лобе («Звязда») ; Ю. Віцьбіч - пісьменнік непрадказальны, загадкавы, творам якога часцей уласцівы і іншасказальнасць, «скрытая» асацыятыўнасць, «намёкавасць» (таму і здаралася, што савецкія публікатары ягоных апавяданняў ці нарысаў... «наступалі на граблі») (А. Пашкевіч). Гэты выраз рэалізуецца і ў форме закончанага трывання «наступіць на граблі» : Улады хутка зразумелі, што зноў наступілі на граблі, і праз 16 гадзін [арыштаванага] выпусцілі. Праўда, з умовай, што пасля з'езда ён усё ж адбудзе пакаранне («ЛіМ»).\nІлюстрацыйным матэрыялам да фразеалагізма баль у часе чумы (= вясёлае, бестурботнае існаванне каго-небудзь у бядотную для іншых часіну) могуць быць наступ-ныя цытаты: Усё гэта свят-каванне юбілейнай перамогі... нагадвае класічны баль у часе чумы (В. Быкаў); Глядзіш па тэлебачанні на знаёмыя сыценькія твары і думаеш: баль у часе чумы! («Народная газета») ; Сыдуць прэч быццё быдлячае, дзікі баль у час чумы... І прачнуцца душы спячыя: «Божа, глянь! А гэта ж - мы!» (С. Законнікаў) .\nУ памянёнай напачатку рэцэнзіі таксама звярталася ўвага на тое, што чамусьці ў даведніку не ўсе фразеалагізмы маюць апраўдальныя цытаты-ілюстрацыі, і называліся 9 такіх «аголеных» выразаў. Але, як ужо адзначалася, іх не 9, а 58. Пададзім яшчэ некалькі такіх фразеалагізмаў, у дужках тлумачачы іх змест, а затым ілюструючы іх ужыванне дзвюма-трыма цытатамі.\nЗайцы поле гнояць у каго, каму (= хто-небудзь кепска, нядбайна вядзе сельскагаспадарчыя справы) . А ці не таму нам так не хапае грошай з зарплаты, што кормім мы тыя калгасы і саўгасы, у якіх зайцы поле гнояць (В. Гроднікаў) ; У нас па-ранейшаму, вобразна кажучы, зайцы поле гнояць ды коні такія дагледжаныя, што на выгане вароны на спіны садзяцца («Народная воля») .\nКаго, што выносіць за дужкі чаго (= не лічыць каго- ці што-небудзь састаўной часткай чаго-небудзь, прадметам увагі, аналізу і пад.) . У бальшавіцкай крытыцы ёсць ап-раўданы за шмат гадоў прыём: галоўнае выносіць за дужкі. Пра яго не гаворыцца, яно толькі маецца на ўвазе. А гаворыцца пра нейкія мастацкія недахопы, пра нейкую нетыповасць і гэтак далей («Полымя») ; Амаль палова здабытчыкаў беларускай літаратуры была як бы вынесена за дужкі нацыянальнай культуры (В. Быкаў) ; Калі пачнецца перагаворны працэс, пытанне легітымнасці ўлады неабходна вынесці за дужкі бягучага палітычнага моманту («Народная воля»).\nДва канцы адной пал-кі (= вельмі блізкія ці аднолькавыя ў якіх-небудзь адносінах з'явы - рэжымы, вучэнні і пад. ). Што ж датычыцца ідэалогіі, дык камунізм і фашызм маюць, так бы мовіць, асявую сіметрыю або, як кажуць у народзе, ёсць два канцы адной палкі (В . Быкаў); Ён кажа: рускія па-вінны зразумець, што нацызм і камунізм ёсць два канцы адной палкі («Полымя»); Яе бацьку, віднага чэкіста, зніш-чылі свае ж перад вайной, а маці павесілі гітлераўцы. Зноў: два канцы адной палкі («Ма-ладосць»).\nЗатыканне дзірак у чым (= ліквідаванне якіх-не-будзь недахопаў у чым-не-будзь) . Інфляцыйную нацэнку ў значнай ступені скарыстае дзяржава для затыкання дзі-рак (У. Кулажанка) ; Куды ж дзяваецца розніца, якую возьмуць з нашай кішэні? Ды ўсё туды: на затыканне дзірак, якіх шмат у паміраючай эканоміцы, у бюджэце (М. Дзелянкоўскі).\nПаставіць на паток што (= зрабіць што-небудзь сістэматычным, паслядоўным, бесперапынным) . Так атрымалася, што «скасаванне» Быкава ў нашай краіне пастаўлена на паток. Быкаў усім недэмакратычным уладам быў няўгодны (Р. Барадулін) ; У Пятра адабралі пашпарт і новенькі чырвоны дыплом. Гэта справа ў міліцыі была пастаўлена на паток. Такіх, як Пятро, тут было шмат, і таму дзяжурны паспяваў толькі складваць у сейф дакументы затрыманых (Я. Палубятка).\nПайсці наперадзе прагрэсу (= пачаць, праяўляючы якую-небудзь ініцыятыву, дзейнічаць неразумна, нелагічна і пад.) . Некаторыя маладыя «адраджэнцы» і «актывісты» самі не вызначаліся ні гэтай свядомасцю, ні патрэбнай культурай. І болей рабілі шкоды, чым карысці, для прэстыжу, для аўтарытэту самой мовы. І адкуль толькі раптам выскачылі, пайшоўшы наперадзе прагрэсу? (В. Вітка); Каля 60 «інжынераў чалавечых душ» адкрыта, у друку, выступілі з заявай у падтрымку ліквідацыі дзяржаўнай самастойнасці Беларусі. Неверагодная рэч! Наперадзе прагрэсу пайшлі сейбіты разумнага, добрага, вечнага... (Н. Гілевіч).\nРасплюшчваць вочы каму на каго, на што (= дапамагаць зразумець сапраўднае становішча; рабіць відавочнай праўду аб чым-, кім-небудзь) . Вобраз швачкі расплюшчвае нам вочы на лёс збяднелага беларускага яўрэйства («Роднае слова») ; Як бы хто ні ацэньваў перыяд так званай перабудовы, аднак жа відавоч-на, што ён дапамог людзям на многае расплюшчыць вочы (М. Гіль) ; Чаму нават на гэты мізер кніг, што расплюшчылі вочы на нас саміх, не знайшлося грошай не толькі ў дзяржавы, але і ў «новых бела-русаў»... («Настаўніцкая га-зета») .\nЯк сказана ў «Прадмове» да слоўніка (с. 6), яго крыніцай «стала картатэка, створаная аўтарам шляхам франтальнага і выбарачнага распісвання мастацкай, публіцыстычнай, навукова-папулярнай і навуковай літаратуры галоўным чынам ХХ ст.» А на с. 32-37 прыводзіцца спіс аўтараў, творы якіх выкарыстаны ў слоўніку. Тут 470 прозвішчаў (беларускія пісьменнікі, літаратуразнаўцы, мовазнаўцы, журналісты). Апрача таго, даецца спіс іншых крыніц слоўніка - 20 назваў перыядычных выданняў (часопісаў, газет). На працягу многіх дзесяцігоддзяў мною выпісваліся з друкаваных літаратурных крыніц урыўкі і сказы з фразеалагізмамі, а пры складанні слоўніка я адбіраў з картатэкі найбольш прыдатныя прыклады, у тым ліку і такія, у якіх адчуваецца дыханне часу (так і павінна быць у тлумачальным слоўніку). Цяпер хацелася б, каб хоць частка прыкладаў, апушчаных рэдакцыяй, але ў навуковых мэтах крайне неабходных на адпаведных старонках слоўніка, не прапала бясследна. Таму і спадзяюся на іх захаванне праз публікацыю ў «Нашым слове».\nСярод фразеалагічнага складу літаратурнай мовы прыкладна 15 працэнтаў належаць да мнагазначных выразаў, маюць не адно, а часцей два, тры, чатыры значэнні. Ёсць 7 пяцізначных выразаў (на ўсе застаўкі, на нагах, падымаць на ногі, на ўвесь рост, на руках, сам па сабе, ставіць на ногі) і адзін (разявіць рот) шасцізначны. Мнагазначнасць фра-зеалагізмаў знайшла сваё ад-люстраванне ў слоўніку. Але адзін двухзначны фразеалагізм - персона нон грата - чамусьці пададзены як адназначны. Апушчана яго другое значэнне - «грамадзянін, нераўнапраўны ў сваёй краіне, непажаданы для ўлад», напрыклад: Для Масквы я цяпер персона нон грата. Вось і жыву ў Вільні. Але баюся, што і тут скора буду персона нон грата ( Л. Арабей) ; - Пра мяне нельга пісаць - персона нон грата... - ён рашуча загортвае запісную кніжку і кладзе ў кішэню (В. Палтаран); Хай вам імя - легіён. Ды жыць не ўмееш багата, не ўмееш нажыць мільён, - ты - персона нон грата (А. Вярцінскі); Запланаваў зборнік вершаў Ліны Кастэнка (не названая тым хлюстам персона нон грата) (М. Дубянецкі).\nЯшчэ адзін двухзначны выраз змешчаны без адпаведных цытат. Гэта - ні да рады ні да звады. Яго першае значэнне - акалічнасна-прыслоўнае «абыякава, раўнадушна, не выяўляючы сваіх пачуццяў (трымацца, паводзіць сябе)»: «А што гэты самы арышта-ваны Сак, чаму ён трымаецца ні да рады ні да звады, ён што, не разумее, якая кара яго можа напаткаць?» - пацікавіўся Гук (С. Астравец). Другое значэнне - прыметнікавае «раўнадушны, абыякавы»: Уразіла, што болей ніхто з мінакоў не ўзняў галавы. Абыякавасць? Нармальнасць? Або папросту людзі нашы - ні да рады ні да звады («Дзеяслоў»). Дарэчы, гэты выраз фіксуецца яшчэ толькі ў адным даведніку - «Тлумачальным слоўніку беларускай мовы» (т. 4, с. 553), але без цытаты і з недакладнай сэнсавай характарыстыкай «пра каго-небудзь, хто не мае характэрных індывідуальных якасцей».\nУ сямі мнагазначных фразеалагізмах адно са значэнняў падалі ў маім слоўніку без ілюстрацыйных прыкладаў. Напрыклад, выраз без гальштукаў з другім, акалічнасным значэннем «у неафіцыйных абставінах (сустракацца)» павінен быў ілюстравацца цытатай: Чаму прэзідэнты іншых краін не асабліва любяць хакей? Выдатная была б і для іх магчымасць сустрэцца са сваім калегам. Без гальштукаў, але пры гледачах. Пра жыццё пагаварыць, справы абмазгаваць («Наша ніва»).\nПрацягнем гаворку яшчэ ў адным артыкуле.\nУдзелам у Другой агульнанацыянальнай дыктоўцы адзначылі беларусы Канады 91ую гадавіну абвяшчэння БНР.\nВечарына, прысвечаная чарговай гадавіне гэтай найвялікшай падзеі беларускага нацыянальнага жыцця, уключала таксама даклад старшыні рады БНР Івонкі Сурвілы, выступ старшыні ЗБК Зміцера Эльяшэвіча, а таксама святочны канцэрт фальклорнай групы "Яваровыя людзі" пад кіраўніцтвам Віялеты\nУ шматлюднай зале сабраліся беларусы розных пакаленняў, якія, з прыязнасцю ўспрыняўшы цікавую ідэю агульнанацыянальнай дыктоўкі, з энтузіязмам пісалі ўзнёслыя словы Максіма Танка пра беларускую мову:\nПрэміі пераможцам уручала госця з Менску, ганаровы сябра ЗБК, пісьменніца\nВольга Іпатава, адзначыўшы, што даўно наспеў час стварыць серыю літаратурных партрэтаў творцаў Беларускай Народнай Рэспублікі, і справаю гэтай павінны заняцца лепшыя гісторыкі і пісьменнікі Беларусі.\nЗгуртаванне беларусаў Канады сёлета адзначае ажно два юбілеі: 60-годдзе ўтварэння ЗБК і 55-годдзе парафіі св. К. Тураўскага.\nЮ. Трубец. На фота: Вольга Іпатава з падарункамі для пераможцаў дыктоўкі.\nГутаркі з беларускімі інтэлектуаламі\nУ серыі "Гарадзенская бібліятэка" выйшла кніга Малгажаты Ноцунь і Анджэя Бжэзецкага "Зрабаваны народ. Размовы з беларускімі інтэлектуаламі". Пераклад з польскай. У кнізе пададзены размовы аўтараў з Уладзімірам Арловым, Лявонам Баршчэўскім, Валянцінам Тарасам, Генадзем Бураўкіным, Паўлам Якубовічам, Алесем Анціпенкам, Алегам Трусавым, Адамам Глобусам, Паўлам Севярынцам, Валянцінам Акудовічам, Андрэем Ляховічам Пятром Марцавым, Алегам Манаевым.\nВа ўступе да беларускага выдання гаворыцца.\n"Кніга "Зрабаваны народ" арыентавана перш за ўсё на польскага чытача, але не менш нас цешыць і тое, што яна трапіла і ў рукі чытача беларускага. Таму дазволім сабе патлумачыць некаторыя рэчы.\nУжо пасля таго, як кніга выйшла ў Польшчы, сустрэліся мы з пэўным незадавальненнем, якое тычылася галоўным чынам выбару суразмоўцаў - чаму менавіта гэтыя, а не іншыя.\nШто ж, як аўтары мы мелі права вырашаць, з кім размаўляць і якія з гэтых размоваў змясціць у кнізе. Мы палічылі, што менавіта гэтыя 13 чалавек маюць такія дасягненні і досвед, што змогуць распавесці пра Беларусь найбольш даступна і кампетэнтна, незалежна ад інтэлектуальных заслуг іншых людзей. Мы вырашылі, што не будзем размаўляць з асобамі, якія стала займаюцца палітыкай. I гэта быў адзін з нашых прынцыпаў (размова з Лявонам Баршчэўскім адбылася яшчэ перад яго абраннем кіраўніком Партыі БНФ, а з Паўлам Севярынцам мы размаўлялі літаральна праз пару дзён пасля яго вызвалення). Натуральна, большасць інтэлектуалаў, якія знаходзяцца ў апазіцыі да Аляксандра Лукашэнкі, тым ці іншым чынам падтрымліваюць нейкую палітычную сілу - але не настолькі, каб размова з імі ператварылася ў палітычную агітацыю. А такая пагроза існуе, калі размаўляеш з лідэрамі партый.\nМы палічылі таксама, што эмігранты, якія ў свой час пакінулі краіну і не маюць фактычна ніякага ўплыву на Беларусь, не будуць у стане прадставіць яе рэальнага вобразу. Часы "жалезнай заслоны", калі палітычная эміграцыя з Усходняй і Цэнтральнай Еўропы адыгрывала значную ролю, ужо мінулі..."\nПрапануем узяты з кнігі адказ Алега Трусава на адно з пытанняў.\nА якая на сёння моўная палітыка дзяржавы?\nЛ юдзі, якія працуюць у дзяржаўных установах, разумеюць, што значыць уласная мова. Ва ўстановах канешне ўсё паруску, і калі запаўняецца фармуляр альбо заява пабеларуску, то яны перакладаюцца і трэба ставіць подпіс, што пераклад адпавядае беларускаму арыгіналу. I чыноўнікі ўжо могуць перакладаць, чаго не было яшчэ некалькі гадоў таму. Часам, канешне, здараюцца памылкі. А міліцыянты, напрыклад, гэта ў большасці людзі з вёскі і ведаюць беларускую мову са школы.\nКалі з Расіі ішла танная нафта і газ, улада гандлявала сімволікай і мовай. Аднак дзякуючы гэтай сыравіне ўзнікла дзяржава і нацыянальная свядомасць яе грамадзянаў. Гэта стала не па волі расіянаў і канешне, гэта парадокс гісторыі. Цяпер ніхто не скажа, што беларуская мова можа знікнуць - Лукашэнка не можа гэтага сказаць і гаворыць пра дзве мовы. Не можа сказаць тое, што сказаў Хрушчоў, бо кіруе незалежнайдзяржавай і ведае, што без мовы гэта будзе не дзяржава, а проста Северо-Западный край.\nУ Канадзе на 90-м годзе жыцця памерла актыўная дзяячка беларускай эміграцыі Раіса Жук-Грышкевіч\nНарадзілася Раіса Жук-Грышкевіч 22 кастрычніка 1919 году ў Пружанах. У вайну яе вывезлі ў Нямеч-чыну. Пасля яна трапіла ў лагер для перамешчаных асобаў, а потым у Канаду, дзе выйшла замуж за Вінцука Жук-Грышкевіча . Ён быў першым кіраўніком беларускай рэдакцыі Радыё Свабода, а ў далейшым - прэзідэнтам Рады БНР.\nСпадарыня Раіса прымала актыўны ўдзел у беларускім жыцці. Шмат гадоў яна ўзначальвала Каардынацыйны камітэт беларусаў Канады, была сярод фундатараў Згуртавання беларусаў Канады, Таварыства беларускай мовы імя Ф. Скарыны, працавала дзеля арганізацыі беларускай службы Радыё Свабода. Старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі Івонка Сурвіла згадвае яе ў сваёй кнізе ўспамінаў у раздзеле "Выдатныя жанчыны". Цяпер спадарыня Сурвіла ўспамінае:\n- Апроч таго, што яна была сябрам Рады БНР, была грамадская дзеячка. Працавала дантысткай, дапамагла шмат каму ў гэтай галіне. Была здольная аўтарка і цудоўная арганізатарка. Яна арганіза-вала ў Таронта свайго роду лекцыі беларусістыкі ў Беларускім цэнтры. Там святкаваліся ўгодкі нашых вялікіх людзей. Яна найчасцей рабіла даклады на гэтыя тэмы. Яна гэта рабіла, бо была вялікая патрыётка, вялікая беларуска. І да канца жыцця была з Беларуссю. І пакуль мела сілы, старалася перадаць сваю лю-боў да Беларусі ўсім, каго бачыла. Яна вельмі ганарылася, што яна з Пружанаў, і вельмі любіла Пружаны.\nДа нядаўняга часу спадарыня Раіса выдавала на сваім кампутары бюлетэнь "Камунікат". А на адным з відэа ў інтэрнэце спадарыня Расіа апавядае пра беларускі крыж у Мідлэндзе, які яна ўзняла разам з мужам.\n- Гэты крыж стаўся сапраўдным месцам паломніцтва беларусаў не толькі з Канады, але і з іншых краінаў. Ён быў усталяваны з нагоды 1000-годдзя Беларусі. І збоку ёсць вялікі камень, на якім успамінаюцца ахвяры камунізму ў Беларусі. Штогод ёсць беларускае паломніцтва да крыжа. Гэта адна з вялікіх справаў, да якіх спрычынілася доктар Раіса Жук-Грышкевіч.\nНамеснік старшыні Рады БНР, гісторык, доктар Янка Запруднік згадвае:\n- Такая светлая асоба была. Вялікае сяброўства ў яе было з Наталляй Арсенневай . Пакінула шмат архіўнага матэрыялу. Такая дбайлівая была ў сэнсе захавання памяці, дакументавання беларускага жыцця ў Канадзе. Усю сваю энергію і любасць да беларуш-чыны яна пакінула на старонках бюлетэню, які выдавала. Яна была набожная, і я памятаю, мы былі з Кіпелямі на пахаванні Арсенневай у Рачэстары. І падчас багаслужбы чыталася малітва "Ойча наш". Святар па-ангельску, а яна на ўвесь голас у царкве - па-беларуску. Была такая інтэрвенцыя беларушчыны ў англамоўную багаслужбу. Яна была вельмі эмацыйная на беларускай глебе.\nДвойчы спадарыня Раіса прыяжджала ў Беларусь. Пра гэта згадвае пісьменніца Лідзія Савік :\n- У мяне агромністая папка яе лістоў. Яна мне прысылала свае артыкулы, "Камунікаты". Яна вельмі актыўна адгукалася на ўсе падзеі беларускага жыцця. Яна прыязджала на першы з'езд беларусаў свету ў 1993 годзе і была абрана ў вялікую раду. Калі з'явілася яе кніга "Жыццё Вінцэнта Жук-Грышкевіча", я напісала вялікі артыкул у "ЛіМ", тады гэта ж можна было. Яна была вельмі ўдзячная. А потым яна прыязджала, здаецца, у 1995 годзе на з'езд беларусістаў. У той год, калі нядобрай памяці Ціцянкоў разарваў наш беларускі бел-чырвона-белы сцяг. Гэта якраз тады быў з'езд беларусістаў. Нехта выйшаў на сцэну і сказаў: вы тут гаворыце пра бела-рускія справы, а наш бел-чырвона-белы сцяг парваны на шматкі. Для нас гэта быў страшэнны ўдар у сэрца. Такая высокая нацыянальная свядомасць, духоўная напоўненасць Раісы - гэта найвыдатнейшыя рысы беларускай жанчыны.\nРаіса Жук-Грышкевіч памерла 2 красавіка. А пахавалі яе каля мужа на беларускіх могілках Нью-Брансуік у Нью-Джэрзі, ЗША.\nБНР і грамадзяне-беларусы мястэчка Моўчадзь (Баранавіцкі раён)\n28 сакавіка 2009 года Баранавіцкія сябры Таварыства беларускай мовы імя Францыска Скарыны ўручылі копію пісьма (дакумент перапісаны слова ў слова) жыхароў мястэчка Моўчадзь (Баранавіцкі раён) дырэктарцы Баранавіцкага краязнаўчага музея Станюк Ірыне Паўлаўне. Дадзены зварот грамадзян-беларусаў мястэчка Моўчадзь знайшоў ў Беларускім дзяржаўным архівемузеі літаратуры i мастацтва вядомы беларускі даследчык гісторыі БНР Анатоль Сідарэвіч. У ім гаворыцца, што 7 ліпеня 1918 года сяляне мястэчка Моўчадзь напісалі зварот да Народнага Сакратарыяту БНР і просяць прыслаць да іх настаўніка беларускай і нямецкай мовы. Сяляне абяцаюць плаціць грошы настаўніку і, нават, падвязці казённых дроў. Пад зваротам падпісаліся Іван Куляка, Ігнацій і Іван Тоўкачы, Восіп Сасноўскі, Аляксандр Гіруль, Іван Богуш, Аляксандр Данілевіч, Уладзімір Аляхновіч, усяго 12 подпісаў.\nГэты цудоўны дакумент чарговы раз абвяргае савецкі міф пра тое, што беларускі народ не прызнаваў i не падтрымліваў Беларускую Народную Рэспубліку i яе ўрад у 1918 годзе. Таму, маўляў, БНР не ўтрымалася i не рэалізавалася як дзяржава. Вось і галоўны рэдактар мясцовай афіцыйнай газеты ў Баранавічах "Наш край" Міхаіл Шубіч напісаў вялікі артыкул пад назвай "Праздник" которого нет" ў якім сцвярджае, што беларускія сяляне не падтрымлівалі буржуазную і варожую ім БНР. Хацеў бы такім "гісторыкам" параіць пачытаць 2х томны "Архіў БНР", апублікаваны ў 1998 годзе. Дзякуючы гэтаму твору можна пабачыць, як шмат людзей звярталіся да Народнага Сакратарыяту (ураду) Беларускай Народнай Рэспублікі па самых розных пытаннях. Яшчэ больш зваротаў простых людзей у Народны Сакратарыят БНР не апублікавана да цяперашняга часу. Адзін з такіх дакументаў - зварот грамадзян мястэчка Моўчадзь (Баранавіцкі раён), які захоўваецца ў Беларускім дзяржаўным архівемузеі літаратуры i мастацтва (тэкст дакумента прыкладаецца).\nТакі дакумент сяляне не маглі напісаць царскаму ўраду, які катэгарычна забараняў жывое беларускае слова. Толькі так сялянебеларусы маглі звярнуцца да свайго ўраду, які яны лічылі беларускім і сваім. Зварот грамадзян мястэчка Моўчадзь да Народнага Сакратарыяту БНР яскрава сведчыць, што простыя людзі лічылі БНР сваёй роднай дзяржавай і таму звярталіся ў беларускі ўрад з такімі жыццёвымі пытаннямі.\nГрамадзян Моўчадзкаго Обчэства\nЛіпеня 7 дня 1918 года. Мы ніжэйпадпісаныя грамадзяне-беларусы мястэчка Моўчадзі, лічучы канечне патрэбнаю дзеля нашых дзяцей школу з навучаннем у роднуй беларускуй мові i з выкладаннем нямецкае мовы, npociм свайго сябра Аляксандра Данілевіча:\n1) звярнуцца да Беларускаго Сэкрэтарыяту у Менску, альбо да Беларускаго Прэдстаўніцтва ў Вільні с тым, каб нам выслалі вучыцеля беларуса, добра ведаючага апроч свае нямецкую мову, а калі нi знойдзецца такога, то асобнаго вучыцеля нямецкае мовы i\n2) звярнуцца ў Камендатуру м. Моўчадзі аб адводзе нам прыгоднаго дома дзеля школы i дзеля кватэры вучыцеля.\nС свайго боку мы згаджаемося падвязці казённых дроў i даць вучыцелю ад вучня за кожны месяц навучання па 1 марцы ў дадатак да пэнсіі ад Сэкрэтарыяту Прасветы.\nГрамадзяне м. Моўчадзі:\nИван М. Куляко, Игнатій Толкач, Иван Толкач, Осип Сосновскій, Александр Гируль, Иван Богуш, Трофим Курбека, Иван Дейколо, Шалам Константин, А. Данілевіч, Владимир Олехнович.\nБДАМЛМ, ф. 3, воп. 1, адз. захав. 133, арк. 50.\nПасылаю гэты прыгавор у Віленскую Беларускую Раду i прашу выслаць у Моўчадзь, Слонімскаго павету, вучыцеля-беларуса, добра ведаючаго нямецкую мову, каб ён мог бараніць інтарэсы беларусаў. Па прыездзі ў Моўчадзь вучыцель можа звярнуцца да Івана Іванавіча Богуша.\nКватэру i дровы адпусціць камендатура. У камендатуру падана прозьба 8 іюля 1918 года с прыкладам кoпіі гэтага прыгавора.\nБДАМЛМ, ф. 3, воп. 1, адз. захав. 133, арк. 51.\nУ выдавецтве "Радыёла-плюс" выйшла кніжка для дзяцей Артура Вольскага "Выйшаў зайчык пагуляць : Вершы : Для малодшага і сярэдняга школьнага ўзросту". Укладанне Уладзіміра Сіўчыкава і Раісы Шастак. Мастак Алена Карповіч.\nУ кнізе наступныя раздзелы: Дожджык, дожджык, секані! Заасад дружна выйшаў на парад. Няма прыгажэй ад маёй Беларусі...У верасні хапае ўсім турбот. Вясёлая карусель. Шмат сяброў у нас.\nУ Таварыстве Беларускай Культуры ў Літве адзначылі 91-я ўгодкі БНР\n28 сакавіка 2008 г. у Вільні ў Таварыстве беларус-кай культуры ў Літве адбылося святкаванне 91-годдзя Беларускай народнай Рэспублікі. Яшчэ адна гадавіна разважанняў і падсумаванняў над пройдзеным шляхам дзяржавы.\n25 сакавіка было абвешчана аб нараджэнні новай дзяржавы. 25 сакавіка Анёл Габрыэль засведчыў аб прыходзе на грэшную зямлю Божага Сына, таго, хто быў растаптаны, зняважаны і ўкрыжаваны. А пасля цераз цярністы шлях Божы Сын адрадзіўся да новага, слаўнага і велічнага жыцця. І гэтыя паралелі часта наводзяць на думку аб адраджэнні нашае святое Бацькаўшчыны. А пакуль Краіна 25 сакавіка ў ХХІ стагоддзі застаецца ў душах і сэрцах сваіх грамадзянаў і чакае свайго ўваскрашэння.\nНа імпрэзе ў Таварыстве было шмат гасцей, як з Літвы, так і з Беларусі. Пасля выканання нацянальнага гімна "Мы выйдзем шчыльнымі радамі", старшыня ТБК Хведар Нюнька зачытаў зварот Прэзідэнта Рады БНР Івонкі Сурвілы да беларускага народу.\nВа ўсіх выступоўцаў гучалі словы занепакоенасці сёняшняй сітуацыяй і надзеі на адраджэнне Беларусі і вяртанне яе да нацыянальных і дэмакратычных каштоўнасцяў.\nКраіна згубленых мараў і ў той жа час краіна вялікай Надзеі - такой выглядае наша Святая Бацькаўшчына.\nАб лёсе малавядомага беларускага каталіцкага святара і паэта Казіміра Сваяка (кс. Кастуся Стэповіча) распавяла спадарыня Наталля Мяшкова. Ён быў адным з тых, хто спрычыніўся да Акта 25 сакавіка 1918 г. Так, ён не прымаў у гэтым непасрэднага ўдзелу, але быў адным са стваральнікаў нацыянальнай ідэі беларусаў, за што шмат цярпеў ад польскага каталіцкага духавенства. Да канца сваіх дзён заставаўся верным сваім ідэалам і верыў у адраджэнне Беларусі. Ён спачывае ў Вільні на Росах разам са сваім братам Альбінам Стэповічам і шматлікімі беларусамівіленчукамі, што пакінулі свой след у гісторыі нашага народа.\nІдзе вось ясная пара,\nПравіду свеціць нам зара.\nРадкі з яго верша, якія сталі эпітафіяй на ягоным надмагільным помніку.\nНа 10 гадавіну яго смерці паэт Міхась Машара напісаў верш, у якім не толькі словы ўдзячнасці падзякі калегу і беларусу, але асэнсаванне і ацэнка жыццёвага шляху Казіміра Сваяка:\nнаш слаўны паэт.\nХоць ты змоўк,\ni хоць лiра разбiта,\nI хоць новыя страты баляць-\nТваiх песняў акорды звiняць.\nПрыйдзе час і гэтае імя зойме належнае месца ў айчыннай гісторыі.\nНа святкаванне быў запрошаны Аляксандр Казулін, які падзяліўся сваімі думкамі адносна далейшага шляху Беларусі.\nЛідар Маладога Фронту З. Дашкевіч распавёў аб дзейнасці гэтага моладзёвага аб'яднання.\nСпадар Р. Вайніцкі (кіраўнік клюбу "Сябрына"), які родам з м. Вішнева і быў ахрышчаны знакамітым беларускім ксяндзом У. Чарняўскім, зазначыў аб значнасці для беларусаў свята 25 сакавіка, узгадаў віленскіх беларускіх "зуброў", якія дапамаглі яму стацца беларусам.\nЗ найвялікшым беларускім нацыянальным святам прысутных павіншаваў першы амбасадар Літоўскай Рэспублікі ў Беларусі Альфонс Аўгуліс.\nАд самакіравання г. Вільні павіншаваць беларусаў прыехала спадарыня Рэната ЛісоўскаяУрбановіч. Яна павіншавала са святам і распавяла аб тым, як ідзе праца па стварэнні культурнага цэнтра Я. Коласа ў Павільні. Варта нагадаць, што ТБК і самакіраванне г. Вільні выступілі заснавальнікамі ўзгаданага цэнтра.\nСтаршыня Рады Згуртавання беларусаў свету "Бацькаўшчына" Алена Макоўская выступаючы зазначыла, што свята 25 сакавіка неабходна было б пераводзіць з палітычнага кантэкста ў народны і адзначаць яго разам як нацыянальнае свята і не праводзіць у гэты час палітычныя акцыі. І вельмі добра, што ў дыяспарах яно адзначаецца як найвялікшае беларускае свята. Вельмі хацелася б, каб гэтак было і ў Беларусі.\nСп. Шыдлоўская распавяла аб падрыхтоўцы да V З'езду беларусаў свету і аб тых праблемах, якія сустракаюцца.\nНа заканчэнне бард Алесь Камоцкі агучыў свае творы, а вучаніца другога класа школы Ф.Скарыны Ксеня Мілаш парадавала ўсіх беларускімі песнямі.


дома » Рэкамендаваны » Не выпусціце гэтую магчымасць на працягу зімы: Важнасць якасці вопыту\nНе выпусціце гэтую магчымасць на працягу зімы: Важнасць якасці вопыту\nРычард Брэндон, дырэктар па маркетынгу, Edgeware\nГульня тронаў (GOT) і аповяд Служанкі трымалі аўдыторыю на краі сваіх месцаў - і не толькі з-за барацьбы за Жалезны Трон або бой, каб пазбегнуць Галаад. Калі GOT эфір яго сезон сем прэм'ера, як HBO Go ў ЗША і Foxtel ў Аўстраліі разбіўся. Тыя, хто прайграў барацьбу са сваімі паслугамі OTT зрабілі тое, што незадаволеныя гледачы робяць лепш за ўсё ў 2017 - падзяліліся сваёй фрустрацыяй на Twitter.\nЦі не задоўга да таго, Гульня тронаў адхіляліся ўверх твітэр шторм, аповяд Служанкі быў у цэнтры ўвагі, калі гвалтоўная антыўтопія драма пастаянна перарываюцца на ўсе сеткі па ўсім зямным шары з іранічнай і несвоечасовай рэкламай, пачынаючы ад САП для тэстаў на цяжарнасць - усё ў шоў пра жанчын, якая з'яўляецца ўласнасць дзяржавы і вымушана сурагатным. Гледачы глядзяць SBS IP-дастаўлена службы Аўстраліі таксама скардзіліся на аб'явы выскокваюць паўслове, без адпаведнага Segue.\nКалі дыстрыб'ютары кантэнту гэтых шоў не можа гарантаваць высокую якасць (QoE) для праграм з такой жа папулярнасцю, чаканне і інтэнсіўнай драмы як аповяд Служанкі or Гульня тронаў, Напрошваецца пытанне - гэта сёння тэлебачанне забівае сябе? У які момант, каб зрабіць гэта ўтрымання аварыі размеркавання і раздражняльныя рэкламы пачаць рух людзей да пірацтву?\nЗаторы на дарогах у Вэстэросе\nУ барацьбе супраць крадзяжу кантэнту, гэта было Гульня тронаў'Уласная папулярнасць, якая дапамагла ўнесці свой уклад у яго ўласнай гібелі. Адзін толькі сезон сем Прэм'еру паглядзелі больш за мільён раз 16 праз легальныя каналы - шэсць мільёнаў з якіх былі дастаўлены праз Інтэрнэт. Сервера размеркавальных сетак былі не ў стане вытрымаць гэтае патрабаванне, аднак, з многімі разбіваючы па ўсім свеце - у тым ліку ў ЗША і Аўстраліі. На вяршыні гэтых 16 млн прававых поглядаў, гэты эпізод быў таксама паведамляе пірацкага аналітык кампаніі Мусо каб былі прагледжаныя 90 мільёна разоў незаконна. Гэтая лічба ўключае ў сябе незаконныя патокі, патокі і загрузкі. Пірацтва не варта разглядаць як больш надзейны варыянт.\nКалі вы паглядзіце на тое, як паступае гэты кантэнт, струменевае трафіку павінна быць прадумана аб дарожным руху, як. Проста таму, што няма руху за межамі вашага дома, гэта не значыць, дарогі на шляху ў Ваш офіс не перагружаныя. Як вы ідзяце глыбей у сетку, агрэгаваных ўзровень тэлевізійнага трафіку будуе і будуе. І гэты рух будзе толькі захаваць будынак у якасці онлайн павелічэння спажывання відэа, асабліва ў сувязі з ростам папулярнасці 4K.\nГарылы на рынку прадухілення патэнцыйных бедстваў дастаўкі, звярнуўшыся да прыватнай сеткі дастаўкі кантэнту ТБ (КДС), каб дапамагчы ісці ў нагу з іх расце колькасцю карыстальнікаў. адна Netflix убудаваныя апаратныя серверы 1600 ў свае размеркавальныя сеткі. Тэлевізійны CDN дапамагае дыстрыб'ютар кантэнту для дастаўкі кантэнту пастаянна, нават тады, калі ёсць раптоўныя ўсплёскі запытаў для праграм. Сістэма захоўвае копію папулярных шоў у каталогу і падае яго карыстальнікам адтуль з кожным сервер магчымасці размеркаваць на меншае колькасць людзей на мясцовым узроўні, а не дзяліць іх змест праз асноўную сетку ў спробе даставіць да патэнцыйна мільёнам гледачоў адразу.\nГэты лакальны падыход вызваляе дарогі, дазваляючы карыстальнікам доступ да іх кантэнту хутчэй, без ляжачых паліцэйскіх па шляху.\nАбарона кантэнту ад піратаў інтэрнэту\nПрыватны TV CDN - такія, як Edgeware-х Рашэнне - забяспечвае вельмі высокую якасць кантэнту ў маштабе. Захоўванне копій папулярных шоў на серверах, размешчаных блізка да гледача захоўвае велізарныя прапускную здольнасць сеткі і памяншае рызыку буферызацыі шляхам абыходу патэнцыйнай перагрузкі сеткі.\nСама прырода CDN з'яўляецца капіраванне кантэнту - адкрыццё яго да патэнцыйнага пірацтва ў адкрытым моры ў Інтэрнэце. Для абароны кантэнту праз дастаўку, ёсць некалькі спосабаў, уладальнікі кантэнту могуць абараніць свае актывы, як з дапамогай біта струменевага характару анлайну-відэа ў свае інтарэсы. Адным з найбольш папулярных спосабаў ў выглядзе маніфесту на аснове вадзяных знакаў.\nManifest на аснове вадзяных знакаў, па сутнасці, ствараючы унікальны паток, які складаецца з секцый. Кліент (сэт-топ-бокс, планшэт або кампутар) запытвае адзін сегмент тры секунды за адным падчас прайгравання. Кожны сегмент мае дзве версіі - A і B - і як яны дастаўляюцца кліенту, унікальная камбінацыя праграмы ствараецца. Пералік гэтых сегментаў праводзяцца ў маніфесце, што кліент разумее, і адзін, які можа быць ідэнтыфікаваны, калі пірацкі.\nХоць гэта праяўляецца падыход, заснаваны стварае унікальны код, які робіць выжыць CDN, праблемы застаюцца. CDN не толькі трэба захоўваць у два разы больш ўтрымання, але доўгі час чакання і вадзяныя знакі стіраемості маглі бачыць піратаў запампоўкі розных версій шоў і змешваючы іх - значыць, гэты метад мае абмежаванні бяспекі.\nЛепшы падыход, і адзін, які рэалізаваны ў тэхналогію Edgeware па ТБ CDN, каб ўставіць код у самым відэа, змяняючы некаторыя з пікселяў рамочек такім чынам, што будзе незаўважна для гледачоў. Паток-сістэма вадзяных знакаў ідэнтыфікуе пэўную колькасць пікселяў ўнутры кадра, і змяняе іх няшмат - напрыклад, ад чорнага да вельмі цёмна-шэрага колеру.\nдадаецца Гэты код і ўключаны ў адмысловым метададзеныя і адпраўлены ў паласе з утрыманнем. Другая частка працэсу маніпулюе блокі ў межах фактычнага бітавага патоку, каб стварыць унікальны код для кожных струменевай версіі відэа - дазваляючы ўладальнік кантэнту адсачыць, хто менавіта і дзе ўтрыманне пратачыліся. Гэты працэс працуе як IPTV і OTT паслугі, нават у дазволе 4K ці новыя фарматы, такія як VR.\nПератварэнне ЗША ў Галаад не павінна азначаць, халодны і impersonalised вопыт прагляду для гледачоў. Па-над дазваляючы глядач лепш дастаўку і здольнасць судебнохимический адсочваць пірат, прыватныя тэлевізійныя CDNs дапамагчы ўладальнікам кантэнту для кіравання і стварэння персаналізаваных рэкламных аб'яваў.\nЗ ТБ CDN, кантэнт-правайдэры могуць персаналізаванай прагляд досвед працы з лічбавай устаўкай рэкламы, а таксама кантраляваць і аналізаваць усе аспекты іх тэлевізійных паслуг. Падрабязная аналітыка падаюць каштоўную інфармацыю прагляду, уключаючы дэталі паводзін, у рэжыме рэальнага часу крыніц дадзеных - як, які выкарыстоўваўся кліент - сеткавае прыкладанне і інтэграванай трэцім бокам дадзеных CDN.\nПрагляд аналітыка можа быць звязаны з прадукцыйнасцю сеткі для каштоўнай інфармацыі, дазваляючы кантэнт-правайдэр, каб зразумець, хто назірае за тое, што яны назіраюць, як іх глядзець, і якасць, што яна дастаўляецца. Гэта дазваляе ўладальнікам сродкаў масавай інфармацыі, каб вярнуць ўладу і кантраляваць вопыт ўтрымання іх аўдыторыі.\nВыбар правільнага шляху\nДля таго, каб дапамагчы ўладальнікам кантэнту і вяшчальнікам вырашыць, калі яны павінны зрабіць пераход да прыватнай тэлекампаніі CDN, і даставіць лепшае якасць для гледачоў, Эдвер па замове аналітычнай кампаніі Frost & Sullivan, каб даследаваць асаблівасці ззаду, калі будаўніцтва прыватнага CDN з'яўляецца правільным выбарам для іх. Даследаванне паказала, што, як толькі дыстрыб'ютары кантэнту сталі пастаўляць у сярэднім гадзіны абслугоўвання ў дзень 100,000 людзей, яны павінны разгледзець прыватны тэлевізійны CDN. І калі гаворка ідзе аб праграмах, як Гульня тронаў, Што 100,000 гэта ўсяго толькі кропля ў моры кожны год.\nВы можаце прачытаць поўны Frost & Sullivan афіцыйны дакумент тут.\nРычард Брэндон мае вопыт больш 30 гадоў у сеткі і тэхналогіі ТБ прамысловасці, які працуе як з аператарамі і пастаўшчыкамі абсталявання. Перш чым стаць CMO ў Edgeware, Рычард займаў пасады віцэ-прэзідэнта па глабальнага маркетынгу ў кампаніі Juniper Networks, CMO на Intune сеткі і на MLL Telecom і маркетынгавыя ролі на Cisco Systems. Рычард правёў большую частку сваёй ранняй кар'еры ў кампаніі British Telecom, працуе над стварэннем новага сэрвісу. Ён выступаў на такіх форумах, як NAB, IBC, Сусветным форуме Broadband і ў Еўрапейскім парламенце, а таксама з'яўляецца членам журы на кінафестывалі ў Вялікабрытаніі.\nSoftAtHome, MStar, CES2017 TV Technology Ультра HD Forum віртуальная рэальнасць\t2017-09-08\nПапярэдняя: Галівуд Прафесійная асацыяцыя адкрывае 2018 Tech Retreat Патэлефануйце Papers\nдалей: Densitron Робіць Новы 8 »TFT дысплей, прыдатны для трансляцыі\nЭй Бадзі!, Я знайшоў гэтую інфармацыю для вас: «Не выпусціце гэтую магчымасць на працягу зімы: Важнасць якасці вопыту». Вось спасылка на сайт: http://www.broadcastbeat.com/dont-get-left-out-during-winter-the-importance-of-quality-of-experience/. Дзякуй.


«Правы чалавека і дэмакратыя — ключавыя ўмовы для разьвіцьця нашых стасункаў»». Пра што гаварылі міністры замежных спраў Фінляндыі і Швэцыі ў Менску\n25 лістапад 2019, 18:07\nМіністар замежных спраў Фінляндыі Пэка Хаавіста (Pekka Haavisto) і Ўладзімер Макей\n25 лістапада Беларусь з рабочым візытам наведваюць міністар замежных спраў Фінляндзкай Рэспублікі Пэка Хаавіста і міністар замежных спраў Каралеўства Швэцыя Ан Ліндэ. Яны правялі перамовы з кіраўніком Беларусі Аляксандрам Лукашэнкам, міністрам замежных спраў Уладзімерам Макеем, сустрэліся з прадстаўнікамі грамадзянскай супольнасьці і апазыцыі.\n«Сьмяротнае пакараньне, свабода сходаў і абʼяднаньняў і свабода сэксуальных меншасьцяў»\nПадчас брыфінгу ў Міністэрстве замежных спраў Беларусі Пэка Хаавіста і Ан Ліндэ заявілі пра заклапочанасьць у сувязі з тым, што, паводле справаздачы АБСЭ, парлямэнцкія выбары ў Беларусі не адпавядалі міжнародным стандартам. І гэтае пытаньне абмяркоўвалася падчас сустрэчаў з кіраўніцтвам Беларусі.\n«Правы чалавека, дэмакратыя зьяўляюцца ключавымі ўмовамі для разьвіцьця нашых стасункаў напоўніцу. І мы абмеркавалі зь беларускім кіраўніцтвам усе гэтыя пытаньні», — сказала Ан Ліндэ.\nПэка Хаавіста, Уладзімер Макей, Ан Ліндэ\nЯна заявіла, што з афіцыйным Менскам у іх «розныя погляды» на сытуацыю ў сфэры правоў чалавека і дэмакратыі.\n«Я ўдзячная за шчыры дыялёг у гэтай сфэры. Мы абмяркоўвалі заклапочанасьці ў сфэры правоў чалавека, якія тычацца сьмяротнага пакараньня, свабоды сходаў і абʼяднаньняў і свабоды сэксуальных меншасьцяў у Беларусі», — сказала Ан Ліндэ.\nПаводле Ан Ліндэ, Швэцыя падтрымала заяву АБСЭ пра тое, што парлямэнцкія выбары ў Беларусі не адпавядалі міжнародным стандартам.\n«Мой візыт сюды тым важнейшы, што гэта магчымасьць для непасрэднага дыялёгу з кіраўніцтвам краіны, каб патлумачыць, як мы бачым вынікі гэтых выбараў. У нас была важная дыскусія зь міністрам Макеем і прэзыдэнтам краіны. Нам патрэбны дыялёг зь Беларусьсю, калі мы хочам уплываць на падзеі ў гэтай краіне, на разьвіцьцё ў дэмакратычным рэчышчы. Самы лепшы спосаб для гэтага — сустракацца і падтрымліваць дыялёг. На жаль, апошнім часам Беларусь не праводзіла так ужо многа выбараў, якія адпавядалі міжнародным стандартам».\n«Складана сказаць, што азначае той факт, што ў парлямэнце ня будзе апазыцыі»\nМіністар замежных спраў Фінляндыі таксама згадаў справаздачу АБСЭ па выніках выбараў у Беларусі.\n«Існуе многа прасторы для зьменаў, і мы спадзяёмся, што рэкамэндацыі АБСЭ будуць узятыя пад увагу напярэдадні прэзыдэнцкіх выбараў у Беларусі. Праблема, па якой варта працягваць дыялёг, — гэта пытаньні правоў чалавека, дэмакратыі і вяршэнства закону, свабоды сходаў і абʼяднаньняў», — сказаў Пэка Хаавіста.\nПэка Хаавіста і Ўладзімер Макей\nУ той жа час міністар замежных спраў Фінляндыі падзякаваў беларускім уладам за тое, што яны адкрылі выбары для міжнароднага назіраньня. Ён сказаў, што БДІПЧ АБСЭ — гэта самая аўтарытэтная арганізацыя па назіраньні за выбарамі.\n«Важна выконваць гэтыя рэкамэндацыі і ўносіць зьмены ў выбарчы працэс. Складана сказаць, што азначае той факт, што ў парлямэнце ня будзе апазыцыі. Гэта дазволіла б ажывіць дыскусію, зрабіць дэбаты больш зьмястоўнымі, калі там будзе прадстаўленая апазыцыя», — сказаў ён.\nСустрэчу з Лукашэнкам ён назваў «цудоўнай».\n«Гэта была адкрытая, шчырая размова пра тэмы, дзе ў нас ёсьць агульныя погляды і дзе яны адрозьніваюцца», — сказаў ён.\nМіністар вітаў прагрэс у заключэньні пагадненьня аб спрашчэньні візавых працэдур і рэадмісіі і выказаў спадзеў, што дамова аб прыярытэтах партнэрства будзе падпісаная як найхутчэй.\n«Ёсьць сытуацыя зь БелАЭС, і мы ведаем пра заклапочанасьць Літвы ў гэтай сфэры. Мы запрасілі экалягічных экспэртаў зь Беларусі і Літвы ў Фінляндыю, каб абмеркаваць заклапочанасьці ў гэтай сфэры ў трохбаковым фармаце», — сказаў ён.\nПаводле міністра, праблема ядзернай бясьпекі вельмі складаная, і яе вырашэньне «магло б адкрыць шлях да пашыранага супрацоўніцтва і заключэньня дамовы аб прыярытэтах партнэрства».\nНапярэдадні ў сваім артыкуле ў выданьні Dagens Nyheter міністарка замежных спраў Швэцыі Ан Ліндэ паведаміла, што швэдзкі ўрад у афіцыйных зносінах будзе называць Беларусь па-швэдзку Belarus замест Vitryssland.\nПаводле Ліндэ, гэта «прызнаньне беларускай грамадзянскай супольнасьці і людзей, якія даўно хацелі падкрэсьліць нацыянальную ідэнтычнасьць і сувэрэнітэт сваёй краіны».


Баль у сядзібе Нямцэвічаў\nбалы XIX стагоддзя\nГалоўная → Навіны → Баль у сядзібе Нямцэвічаў\nЗапрашаем на заняткі па танцах кожны панядзелак а 19-й гадзіне.\nВосеньскі баль у Крычаве\nАдкрыццё V бальнага сезона\nАпублікавана 04.09.2016 14:26\nV бальны сезон быў зачынены 4 чэрвеня 2016 года балем у сядзібе 18 стагоддзя ў вёсцы Скокі Брэсцкай вобласці.\nПалац раней належыў Нямцэчам - знакамітаму беларускаму шляхецкаму роду. Самы вядомы з гэтай сям'і - Юльян Урсын Нямцэвіч - быў пісьменнікам, гісторыкам, палітычным дзеячам. Вядомы ён таксама і як паплечнік Тадэвуша Касцюшкі.\nСвяточны дзень балю пачаўся невялікім шпацырам па Бярэсці, працягнуўся наведваннем "Рахвала" - калоны св. Рафаілу, што была ўсталявана шчэ ў часы дзяцінства Юльяна Урсына на тым месцы, дзе быў першы (драўляны) дом і дзе ён нарадзіўся. У другім - ужо мураваным - доме, што быў пабудаваны яшчэ бацькам Юльяна Нямцэвіча, і прайшоў наш баль.\nМоцная летняя залева не дала магчымасці прагуляцца па парку перад балем і выпіць духмяную зёлкавую гарбатку на тэрасе, але дазволіла прыемнай прахалодзе патрапіць у бальную залу, спякотную ад хуткіх танцаў.\nВясёлыя кантрадансы, мілыя катыльёны, шпаркая кадрыля застануцца для ўсіх гасцей сапраўды прыемным успамінам, паколькі яны адбываліся пад акампанемент музычнага калектыву "Doux Souvenir".\nДзякуючы ўсім госцям, што завіталі з Мінска, Віцебска, Барысава, Масквы і Санкт-Пецярбурга, атмасфера балю была дужа ўтульнай і светлай!\n© 2014 Шляхецкі баль. Усе правы абаронены. vitebskbal@gmail.com


У адміністрацыю „Экспабел” пададзеныя 70 заяваў ад прадпрымальнікаў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n70 прадпрымальнікаў гандлёва-забаўляльнага цэнтра «Экспабел» (Менскі раён) 30 красавіка падалі ў адміністрацыю заявы з просьбай аб зніжэнні арэнднай платы, паведаміла БелаПАН адна з арандатараў.\n«Сёння мы падалі і зарэгістравалі нашы заявы, прачакаўшы ў адміністрацыі 50 хвілін. Адміністрацыя была незадаволеная, але ў нас іх прынялі, паставілі пячаткі. Мы папрасілі даць адзін агульны адказ адной прадпрымальніцы. Адміністратар, а не дырэктар, кажа: скасоўвайце дагаворы арэнды, калі не задавальняе», – сказала суразмоўніца БелаПАН.\nПры гэтым яна адзначыла, што ІП пры датэрміновым скасаванні дагавора будуць вымушаныя заплаціць пеню і не атрымаюць назад перадаплату за арэнду. «Кажуць, што яшчэ страцім і сваё гандлёвае абсталяванне, хаця правоў уласнасці ў адміністрацыі на яго няма. Кажуць, пакуль не разлічыцеся за арэнду, ніхто вам нічога не аддасць. Людзі ў крытычнай сітуацыі, некаторыя па месяцы-два не плацілі арэнду, таму што выручкі няма», – адзначыла прадпрымальніца.\nНа яе думку, пасля заканчэння тэрміну дагавораў арэнды ў чэрвені шматлікія ІП не змогуць іх працягнуць. Яна падкрэсліла, што гэта ўжо не першая спроба дамовіцца з адміністрацыяй аб зніжэнні арэнднай платы.\n22 красавіка каля 200 арандатараў прыйшлі да будынка адміністрацыі ТРЦ з патрабаваннем знізіць арэндную плату. Прадстаўнікі адміністрацыі паведамілі, што ім трэба два дні для разгляду заявы арандатараў.\n24 красавіка на паўторных перамовах з адміністрацыяй гандлёвага-забаўляльнага аб’екта ІП не ўдалося знайсці кампраміс у пытанні зніжэння кошту арэнды плошчаў.\nЯк заявіў БелаПАН старшыня РГА «Перспектыва» Анатоль Шумчанка, прадпрымальнікі прынялі правільнае рашэнне яшчэ раз падаць заявы. «Выйшаў указ прэзідэнта № 143 «Аб падтрымцы эканомікі». Там ёсць пункт 11, згодна з якім рэкамендавана ў плане арэнды і ў залежнасці ад выручкі арандадаўцам ісці прадпрымальнікам насустрач. Цяпер будзе цікава, што адкажа адміністрацыя рынку. Паглядзім, наколькі адміністрацыя рынку будзе ўлічваць пазіцыю прэзідэнта краіны. Гэта будзе паказальны момант», – лічыць кіраўнік абʼяднання прадпрымальнікаў.


11:03 UTC — серада,\nУ беларускім раздзеле — 161 068 артыкулаў\nЗборная Перу па футболе прадстаўляе Перу на міжнародных спаборніцтвах па футболе з 1927 года. Каманда кантралюецца Федэрацыяй перуанскага футбола (ФПФ), якая з'яўляецца адным з 10 членаў КАНМЕБОЛ (Паўднёваамерыканская футбольная канфедэрацыя) і ўваходзіць у ФІФА. На працягу гісторыі гульня перуанскай каманды была непаслядоўнай з найбольш паспяховымі перыядамі ў 1930-х і 1970-х гадах. Асноўную частку хатніх матчаў зборная гуляе на Нацыянальным стадыёне ў сталіцы краіны Ліме.\nСтатуя Буды Дайбуцу ў Камакуры, Японія.\nЗабіты мэр Гданська Павел Адамовіч. (14 студеня)\nПарламентарыі Рэспублікі Македонія адобрылі ўнясенне паправак у Канстытуцыю, якімі прадугледжана змяненне назвы краіны на Рэспубліку Паўночная Македонія. (11 студзеня)\nУ Габоне адбылася спроба ваеннага перавароту. (7 студзеня)\nСусветны Патрыярх Канстанцінопальскі Варфаламей I уручыў мітрапаліту Кіеўскаму і ўсяе Украіны Епіфанію Томас аб аўтакефаліі Праваслаўнай царквы Украіны. (6 студзеня)\nЦэнтральнаму чыгуначнаму вакзалу ў Варшаве прысвоена імя кампазітара Станіслава Манюшкі. (5 студзеня)\nКітайскі касмічны апарат «Чан’э-4» упершыню сеў на цёмным баку Месяца. (3 студзеня)\n1547: Вялікі князь маскоўскі Іван IV карануецца на рускага цара.\n1712: Пётр I заснаваў першую ў Расіі Ваенную інжынерную школу (цяпер Ваенны інжынерна-касмічны універсітэт імя А. Ф. Мажайскага).\n1920: У ЗША пачаў дзейнічаць «сухі закон».\n1921: Падпісаны саюзны дагавор паміж БССР і РСФСР.\n1963: Мікіта Хрушчоў абвясціў аб тым, што СССР мае вадародную бомбу.\n2006: Элен Джонсан-Серліф заступіла на пасаду прэзідэнта Ліберыі, яна стала першай жанчынай-прэзідэнтам афрыканскай краіны.\nХарактэрнай асаблівасцю клетак водарасці зігнемы з’яўляюццца буйныя, зоркападобныя хларапласты.\nПершая ў гісторыі Рэчы Паспалітай жанчына-лекарка працавала пры гарэме турэцкага султана, расійскім і аўстрыйскім імператарскіх дварах.\nСалістка Дзяржаўнага тэатра оперы і балета Беларусі Барбара Вержбаловіч жыла з 1944 года ў эміграцыі.\nУ 2018 годзе адбылася першая цырымонія ўзнагароджання кінематаграфістаў «беларускім Оскарам».


Стаўка рэфінансавання Нацбанка Беларусі з 16 ліпеня зніжаецца да 20,5% гадавых\nСтаўка рэфінансавання ў Беларусі з 16 ліпеня зніжаецца на 1 працэнтны пункт і ўстанаўліваецца на ўзроўні 20,5% гадавых, паведамляе карэспандэнт БЕЛТА.\nЗніжэнне стаўкі рэфінансавання будзе садзейнічаць павышэнню даступнасці крэдытных рэсурсаў і змяншэнню даўгавой нагрузкі на прадпрыемствы рэальнага сектара эканомікі. Пры гэтым уклады ў беларускіх рублях па-ранейшаму будуць больш выгаднымі ў параўнанні з валютнымі.\nПа прагнозных ацэнках Нацбанка, на канец 2014 года стаўка рэфінансавання можа зніжацца да 20% гадавых, сярэдняя стаўка па крэдытах - да 29% гадавых.\nСпачатку года гэта ўжо трэцяе па ліку зніжэнне стаўкі рэфінансавання, папярэднія былі ў красавіку і маі. Абодва разы стаўка зніжалася на 1 працэнтны пункт.\nАб банку / Прэс-служба / Бізнес-навіны / Стаўка рэфінансавання Нацбанка Беларусі з 16 ліпеня зніжаецца да 20,5% гадавых


Сяргей Астраўцоў: Справаздача з Готланда – Твой стыль\nСяргей Астраўцоў: Справаздача з Готланда\n16 студзеня 2011 Гражына Шалкевіч | Без катэгорыі\nТворчая вечарына Сяргея Астраўцова пад такой назвай адбылася 13 студзеня ў мастацкай галерэі «Крыга».\nПісьменнік прадставіў напісаныя ім у Швецыі эсэ.\nСяргей Астраўцоў амаль месяц жыў і працаваў у Балтыйскім Цэнтры Пісьменнікаў і Перакладчыкаў, які месціцца ў горадзе Вісбю на выспе Готланд.\nПісьменнік распавёў, што перад паездкай ён падрыхтаваў усе патрэбныя матэрыялы для кнігі, якую ўжо даўно збіраўся напісаць, але у Гародні яму не хапала на гэта часу. У доме творчасці былі ўсе ўмовы для працы, кожны сам вызначаў расклад дня. Пісьменнік прачынаўся, чуў пяць удараў звона з касцельнай званіцы побач, рабіў сабе каву і пачынаў пісаць.\nНа Готландзе Сяргей Астраўцоў пачаў працу над сваім першым раманам.\n– Раман – доўгае падарожжа, не ведаю, на цягніку, ці гэта нават караванны шлях, немагчыма прайсці яго хутка альбо паскорана.\nНіякага параўнання з тым, што ты пераляцеў над морам і выйшаў у Вісбю, дзе нават пашпарт не спыталі, – дзеліцца сваімі уражаннямі пісьменнік.\n– Прычым, ты ніколі гэтага не рабіў, ты адкрываеш для сябе новы свет і не ведаеш, ці дойдзеш да канца, хаця табе вельмі хочацца абавязкова закончыць свой першы раман.\nКалі не было настрою альбо натхнення, спадар Сяргей ездзіў на ровары альбо проста спацыраваў, фатаграфаваў краявіды, здымаў відэаролікі.\n– Мне падабалася ў сонечныя дні прайсці ўздоўж мора і пасядзець на лаве каля Парахавой вежы, яна блізка ад мора і побач з ёю брама ў горад.\nГэта чатырохкутная вежа, вышынёю 25 метраў. Яе збудавалі ў сярэдзіне ХІІ стагодздзя і яна была адной з самых старых мураваных пабудоваў у Скандынавіі.\nПісьменнік падкрэсліў таксама, што для творцы востраў — месца ідэальнае, ды яшчэ ў горадзе за сценамі даўжынёй тры з паловай кіламэтры, як у Вісбю.\nНа творчай вечарыне Сяргей Астраўцоў прэзентаваў свае невялікія відэафільмы і слайд-шоу, дзякуючы каторым усе прысутныя змаглі вачамі пісьменніка паглядзець на мора, старыя гарадскія вулачкі, паслухаць званы катэдры Вісбю, шум ветру, які фаляваў шведскія сцягі з авечкамі і крыжамі.\nПісьменнік прачытаў таксама эсэ, напісаныя ў Швецыі.\n– Я занатоўваў і здымаў усё, што было навокал мяне, – кажа спадар Сяргей, – для мяне як пісьменніка і журналіста было ўсё цікава.\nНа прыканцы сустрэчы Сяргей Астраўцоў падкрэсліў, што ў доме творчасці на Готландзе дагэтуль давялося працаваць Святлане Алексіевіч, паэтцы Валерыі Куставай, а таксама Уладзіміру Някляеву – паэту, экс-кандыдату ў прэзідэнты Беларусі, які зараз знаходзіцца ў турме.\nПаслухаць радыёрэпартаж з прэзентацыі можна паслухаць на радыё “Твой Стыль”.\nПрачытаць некаторыя эсэ Сяргея Астраўцова можна ў прыкладзеным да гэтага артыкула файле.


Расказваем пра вартыя ўвагі кнігі, якія чакаюць вашай падтрымкі. 1. Успаміны Радзіма Гарэцкага Глеб Лабадзенка , які арганізаваў збор сродкаў на кнігу піша: Акадэмік Радзім Гарэцкі – доктар геолага-мінералагічных навук. Сын геолага Гаўрылы Гарэцкага, аднаго з заснавальнікаў Акадэміі навук Беларусі. Пляменнік класіка беларускай літаратуры Максіма Гарэцкага. Радзім Гарэцкі ўсё жыццё займаўся навуковай дзейнасцю, пэўны час быў віцэ-прэзідэнтам Акадэміі навук. Пасля Перабудовы заняўся грамадскай дзейнасцю...\nПрэзентацыя новай кнігі паэта адбылася ў палацы князёў Друцкіх-Любецкіх. У мясцовым Палацы творчасці дзяцей і моладзі , які месціцца ў былым палацы князёў Друцкіх-Любецкіх , прайшла творчая вечарына і прэзентацыя кнігі Рычарда Бялячыца «Пах Зоркі» . Паэт перакананы, што пах роднай зямлі, жыта, красак на поплаве мае адбітак і ў зорках, якія па-над галавою. Ад гэтага вечара я і чакаў нямала, але ўсе мае чаканні ява пераўзыйшла таму, што сабралася многа гасцей з усёй вобласці, не толькі з Гародні...\nНа пляцоўцы Ulej.by ідзе збор сродкаў на выданне незвычайнай кнігі Дзмітрыя Строцава. Дзмітры Строцаў разам з мастачкамі Таццянай Сяргеевай і Дар’ей Яржамбек стварылі вельмі незвычайную кнігу. Па-першае, гэта кніга ўсяго аднаго верша, а па-другое, гэта кніга – карціна. Пецярбургская мастачка Таццяна Сяргеева літаральна напісала гэтую кнігу фарбамі на палатне – не толькі ілюстрацыі, але і сам верш. Макет кнігі быў падрыхтаваны дызайнеркай Дар'яй Яржамбек такім чынам, каб максімальна перадаць у...


Clenbuterol водгук, впечатления пользователя через 3 недели | оценка + полезные советы\nВопыт працы з Clenbuterol - Ці магчыма нарошчванне цягліц у даследаваннях?\n8.6/10 0:15 Nikita Palmer\nУсё больш і больш энтузіястаў гавораць пра Clenbuterol, а таксама аб яго поспехах разам з ужываннем гэтага прэміум-прадукту. Вядома, агульны досвед выклікае мяне цікава.\nУ пошуках іншых вынікаў выпрабаванняў у свеце Інтэрнэт, гэта можа прывесці да высновы, што Clenbuterol можа быць памерам і сілай інструмента мышцы. Такім чынам, вам не давядзецца слепа давяраць, адкрываць у нашым аглядзе усё, што трэба ведаць пра дазоўку, прымяненне і пабочныя эфекты.\nШто вам трэба ведаць пра Clenbuterol?\nВытворчая кампанія вырабляе Clenbuterol з мэтай павелічэння мышачнай масы. У залежнасці ад Вашых пажаданняў, прадукт будзе выкарыстоўвацца пастаянна ці часам.\nClenbuterol свядома радуе кліентаў аб сваіх вялікіх выніках. Найбольш карысныя для вас асновы перад пакупкай:\nГэта сродак, заснаванае на чыста натуральных інгрэдыентах, якія можна прымаць без ваганняў.\nВытворца кампаніі Clenbuterol добра вядомы і доўгі час прадае сваю прадукцыю ў Інтэрнэце - таму ён стварыў досыць вопыту.\nСто працэнтаў засяроджана на тым, што ў вас знаходзіцца ў цэнтры ўвагі - рэдкасць, у якой сучасныя распрацаваныя прадукты, як правіла, задаюць адначасова некалькі задач, што робіць іх патэнтным рашэннем.\nСумны вынік заключаецца ў тым, што здаровыя інгрэдыенты ўжываюцца рэдка ці зусім не, што робіць прыкладанне пустым марнаваннем часу.\nClenbuterol купляеце ў вытворчай кампаніі ў інтэрнэт-краме, якую бясплатна і лёгка адпраўляць. Прагляд Artrovex агляды.\nДля якой мэтавай групы прадукт ідэальны?\nЯшчэ лепш пытанне, безумоўна, будзе:\nДля каго Clenbuterol не з'яўляецца ідэальным выбарам?\nClenbuterol моцна дапамагае пры зніжэнні вагі. Многія сотні кліентаў будуць сведчыць.\nАле калі вы падазраеце, што можаце прыняць толькі адну таблетку і вырашыць усе праблемы ў самыя кароткія тэрміны, то вы павінны паўторна прадумваць свае погляды. Будаўніцтва цягліц - працаёмкі працэс. Праз некалькі тыдняў ці, магчыма, больш, рэалізацыя чаканняў спатрэбіцца час.\nClenbuterol дапамагае рэалізаваць пастаўленыя мэты. Тым не менш, вы ўсё роўна павінны адважыцца.\nКалі вы хочаце зэканоміць шмат цягліц менш часу, вы павінны не толькі набыць прадукт, але і не загадзя пазбавіцца ад яго ў сувязі з дадаткам. Такім чынам, хутчэй за ўсё, чакайце першых вынікаў. Плануйце, што вам ужо споўнілася 18 гадоў.\nУсялякія прычыны ўжывання Clenbuterol :\nНашы шматлікія ацэнкі Clenbuterol ідэнтыфікуюць адназначна: мноства пераваг робіць рашэнне аб куплі вельмі простым.\nClenbuterol не з'яўляецца лекавым сродкам, таму добра пераносіцца і няшчасны чалавек\nВам не трэба знайсці лекара і фармацэўта, які будзе проста смяяцца над вамі з вашай праблемай\nТым больш, што гэта натуральны прадукт, ён танны і купля цалкам законная і без рэцэпту\nЯкі эфект Clenbuterol?\nClenbuterol прадае сябе так добра, таму што канкрэтныя інгрэдыенты выдатна працуюць разам.\nАсаблівасцю арганічнага прадукту для ўстойлівага развіцця цягліц, напрыклад, Clenbuterol з'яўляецца тое, што ён выкарыстоўвае толькі механізмы дзеяння, якія развіваліся ў самым арганізме.\nЧалавечае цела мае абсталяванне для павелічэння мышачнай масы, і гэта ўсё пра тое, каб пачаць працэдуры.\nГэта згаданыя эфекты, якія магчыма з Clenbuterol. Аднак, павінна быць ясна, што гэтыя высновы, натуральна, могуць быць значна больш моцнымі, ці нават больш мяккімі, ад чалавека да чалавека. Толькі індывідуальная праверка прынясе яснасць!\nПабочныя эфекты Clenbuterol\nЯк ужо згадвалася, Clenbuterol заснаваны выключна на інгрэдыентах, натуральна, старанна адабраных і карысных. Такім чынам, гэта рэцэпт прыемна. Гэта можа быць дзіўным у параўнанні з Tinedol\nАгульная зваротная сувязь ясная: пры ўжыванні прадукт не выклікае непрыемных эфектаў.\nЗвярніце ўвагу, таму, што інструкцыі вытворцы па колькасці, выкарыстанні і Co. падпарадкоўваліся, таму што прадукт з'явіўся ў даследаваннях, відавочна, вельмі моцны, зразумелае тлумачэнне для казачнага прагрэсу карыстальнікаў.\nАкрамя таго, вы павінны паважаць, што вы заказваеце Clenbuterol адзіночку ад давераных прадаўцоў - прытрымлівайцеся нашага абслугоўвання кліентаў - для прадухілення падробкі (падробкі). Імітаваны прадукт, нават калі можа прывабіць вас нібыта спрыяльны фактар кошту, як правіла, мала ўплывае, і ў горшым выпадку можа быць дрэнным вынікам.\nІнгрэдыенты Clenbuterol вывучаюцца\nАналіз кожнага інгрэдыента ў гэтым сродку для нарошчвання цягліц было б празмерным, таму мы арыентуемся на найбольш важныя:\nАкрамя таго, акрамя таго, якія хімічныя інгрэдыенты былі перапрацаваны ў такой харчовай дабаўцы, дакладнае колькасць дазоўкі гэтых рэчываў гуляе надзвычай значную ролю.\nУ Clenbuterol вытворца з задавальненнем разлічвае на эфектыўную дозу ўсіх інгрэдыентаў, што, паводле даследаванняў, абяцае велізарныя вынікі ў нарошчванні цягліц.\nЦі варта разумець зварот з прадуктам?\nПрадукт можа быць выкарыстаны ўвесь час і без якіх-небудзь іншых выпрабаванняў і памылак - з-за станоўчага апісання вытворцы ў дадатак да прастаты прадукту ў цэлым.\nClenbuterol заўсёды прысутнічае, і гэта заўважна ўсім. Вытворца прадастаўляе неабходную інфармацыю пра час прымянення і дазоўку - яны простыя ў разуменні і простыя ў выкарыстанні\nУвогуле, Clenbuterol становіцца бачным пасля першага ўжывання і на працягу некалькіх тыдняў, паводле вытворцы, можна дасягнуць больш нізкіх вынікаў.\nШмат гадоў праз, многія карыстальнікі застаюцца надзвычай зачараваны артыкулам!\nТаму мае сэнс, хоць асобныя паведамленні пра супрацьлеглыя сведчаць аб настойлівасці і выкарыстанні прадукту, па меншай меры на працягу некалькіх месяцаў.\n> Пераходзьце сюды, каб знайсці арыгінальныя і танныя Clenbuterol <\nАкрамя таго, звяжыцеся з нашымі кліентамі для атрымання дадатковай інфармацыі.\nШто кажуць людзі, якія правялі тэст з Clenbuterol?\nДаследаванні паказваюць, што існуе шмат пазітыўных высноваў пра Clenbuterol. З іншага боку, прадукт таксама часам ацэньваецца некалькі адмоўна, але пераўзыходзіць добры рэйтынг у пераважнай большасці аглядаў.\nClenbuterol шанец - калі вы скарыстаецеся аднаразовымі кампаніямі - гэта разумнае рашэнне.\nТады я пакажу вам рэчы, якія я знайшоў падчас даследавання:\nТакім чынам, многія спажыўцы прапанаванай прадукцыі з нецярпеннем чакаюць наступных дасягненняў:\nРазгледзім, што гэта пытанне неадпаведнасці адносін асоб. Вынік гэтага па-ранейшаму вельмі прывабны і, як я думаю, дастасавальны да шырокіх мас - і, такім чынам, і для вас. І гэта адрознівае гэты артыкул ад такіх прадуктаў, як Forte Love.\nНе трэба выпусціць шанец паспрабаваць лекі, гэта дакладна!\nТакім чынам, вы не павінны прапусціць занадта шмат часу, што рызыкуе ўзяць прадукт за рэцэпт або на рынак. Гэта адбываецца неаднаразова ў галіне прадуктаў з натуральнымі актыўнымі інгрэдыентамі.\nТакая магчымасць набыць такія эфектыўныя сродкі праз законнага трэйдара і, у той жа час, адэкватную цану пакупкі, бывае не вельмі часта. Яе ўсё яшчэ можна замовіць на сайце арыгінальнага вытворцы ў гэты час. У адрозненне ад іншых прапаноў, вы можаце быць упэўнены, што вы атрымаеце тут нязменны прадукт.\nШто вы думаете: Вы достаточно настроены, чтобы завершить процесс? Калі адказ тут "Верагодна, не", вы можаце пакінуць яго ў спакоі. Тым не менш, мне здаецца, у вас дастаткова матывацыі для вырашэння праблемы, асабліва калі вы атрымліваеце незаменнае ўмацаванне, як Clenbuterol можа прапанаваць Clenbuterol.\nТэрмінова шукаем спосабы пошуку гэтага сродку\nСкажам, напрыклад, было б замовіць з-за панадлівай рэкламы абяцанням сумніўных дылераў у сетцы.\nВялікія шанцы на тое, што вы будзеце ўключаць падробленыя прадметы, якія могуць апынуцца неэфектыўнымі і негатыўна паўплываць на сцэнар найгоршага выпадку. Акрамя таго, скідкі часта падроблены, але ў рэшце рэшт вы ўсё яшчэ плаціце высокую цану. Разгледзім параўнанне Miracle.\nТакім чынам, зводная рэкамендацыя: У выпадку, калі вы хочаце набыць сродкі, зрабіце гэта выключна праз рэкамендуемую інтэрнэт-гандаль.\nВось самыя нізкія цэны на тавар, аптымальны пакет паслуг і хуткая магчымасць дастаўкі.\nПазбягайце смелых клікаў у Google і спасылкі на гэты артыкул. Мы заўсёды імкнемся праверыць прапановы, якія ўлічваюцца, што вы сапраўды заказваеце самыя танныя выдаткі, а таксама лепшыя ўмовы дастаўкі.\n✓ Зірніце на Clenbuterol тут