Моладзь і палітыка.\nУдзельнікі: палітоляг Міхась Залескі, журналіст “Беларускай газэты” Віктар Марціновіч. (эфір 19.11.2000).\nНа пачатку лістапада ўвагу грамадзкасьці прыцягнула акцыя “Пераменаў!”, арганізаваная аднайменым маладзёвым рухам. Масавы ўдзел моладзі ў вулічных акцыях апазыцыі стаў адметнасьцю беларускай палітыкі ад 1996 году. І зараз мы назіраем новую хвалю палітычнай актыўнасьці моладзі. Разам з тым ёсьць пытаньне: ці гэтыя акцыі адлюстроўваюць зьмены ў сьвядомасьці моладзі ў цэлым, ці гэта зьява, што тычыцца пэўнага абмежаванага маладзёвага асяродку?”\n(Залескі: ) “Зараз ня толькі моладзь, але і ўсё беларускае грамадзства імкліва развальваецца на некалькі частак, вельмі моцна зьвязаных з тэхналягічнымі ўкладамі і з рознымі “тэхналёгіямі” самога жыцьця. Ёсьць Менск з сучаснымі тэлекамунікацыямі, Інтэрнэтам, з ВНУ, з газэтамі, з рознымі тэлеканаламі. Ёсьць раённыя цэнтры без нічога, без ніякіх цэнтраў культуры і часьцяком без кваліфікаванай працы. І ёсьць вёска, якая імкліва падае ў першабытны лад і, здаецца, незваротна. І ў кожным з гэтых месцаў ёсьць моладзь.\nШто адбываецца зараз? З 1973 году ў горадзе нараджаецца больш дзяцей, чым у вёсцы. Чым больш у выніку дэмаграфічных працэсаў зьяўляецца маладых людзей у буйных гарадох, тым больш яны робяцца палітычнаю сілаю. Людзі “ад сахі” адыходзяць натуральным шляхам ад палітыкі, ад улады, ад усяго.\nЯ мяркую, зараз мы бачым апошнюю генэрацыю выхадцаў з вёскі пры ўладзе. Гэтая моладзь, што зараз выйшла на вуліцы, яна не атаясамляе сябе з апазыцыяй, якая ў глыбіні сэрца марыць аб местачковай Беларусі. Гэта гарадзкая беларуская моладзь. І іх паводзіны – гэта паводзіны менавіта гарадзкой моладзі. Тое, што адбылося ў пачатку лістапада ў шэрагу гарадоў Беларусі, хутчэй нагадвае Парыж 1968 году, чым вясковы бунт”.\n(Дракахруст: ) “Віктар, а якое Вашае меркаваньне?”\n(Марціновіч: ) “На мой погляд, гэтыя перамены закранулі толькі вузкае кола маладых людзей. Яшчэ ў 1996 годзе пасьля сэрыі маніфэстацыяў можна было вылучыць некалькі ўнівэрсытэтаў, нават некалькі факультэтаў, навучэнцы якіх удзельнічалі ў акцыях. Актыўных удзельнікаў гэтых акцыяў – 500-600 чалавек. Беларуская моладзь амаль такая ж абыякавая, як увесь беларускі народ.\nКалі б у Беларусі існаваў такі маладзёвы супраціў, як ва Францыі на прыканцы 60-х гадоў, мы мелі б на вуліцах ня 5-6 соцень чалавек, а дзесяткі тысячаў. Толькі ў Менску каля двух дзесяткаў ВНУ, ёсьць як мінімум 50-60 тысячаў маладых людзей – патэнцыйных удзельнікаў такіх акцыяў. Нягледзячы на тое, што жыць амаль няма на што, гэтыя людзі мысьляць сябе часткаю існуючай сыстэмы. Яны не адчуваюць у сабе здольнасьці зьмяніць яе. Яны баяцца гэтых акцыяў, бо баяцца быць адлічанымі са сваіх ВНУ, асабісты дабрабыт, асабістая кар’ера для іх больш важная, чым абстрактныя для іх ідэі пераменаў, дэмакратыі і гэтак далей”.\n(Дракахруст: ) “Вы, Віктар, магчыма, крыху звужаеце праблему. Так, у Парыжы ў 1968 годзе, у Бэлградзе сёлета на вуліцы выходзілі дзесяткі тысячаў маладых людзей, у Беларусі зараз – сотні. Але ў грамадзтве, асабліва ў маладзёвым асяродку, вельмі важную ролю адыгрывае стыль, мода. Ці ня лічыце Вы, што гэтыя, хай сабе і 500 чалавек, як Вы гаворыце, вызначаюць пэўную моду, зьяўляюцца стылёвымі лідэрамі, кумірамі для больш шырокага кола маладых людзей, якія самі, магчыма, і баяцца выходзіць на вуліцы?”\n(Марціновіч: ) “Калі б так было, мы б мелі іншую сытуацыю. Што сёньня мы бачым сярод моладзі? Моладзь чытае расейскіх пісьменьнікаў, слухае расейскую і заходнюю “папсу”, моладзь мае інтэрнацыянальныя ідэалы, і гэтыя 5-6 соцень чалавек не зьяўляюцца, на жаль, для яе кумірамі. Калі б яны былі кумірамі – не было б страху ісьці за імі. У маладзёвым асяродку такія паняцьці, як страх, годнасьць асэнсоўваюцца крыху па-іншаму. І таму, калі хтосьці хоча быць падобным на Паўла Севярынца – ён будзе на яго падобным, і яго ня спыніць страх перад адлічэньнем з унівэрсытэту. Але зараз, апроч усяго, Павал Севярынец ня вельмі вядомы ў маладзёвым асяродку, нават сярод навучэнцаў ВНУ.\nУ маладзёвым асяродку папулярныя хлопцы, якія цікавяцца Інтэрнэтам, чытаюць Пялевіна, слухаюць “правільную” музыку. Палітызацыя ў маладзёвым асяродку зараз вельмі нізкая. Палітыка, як сфэра інтарэсаў, у моладзі проста адсутнічае. Ёсьць Інтэрнэт, ёсьць інтэрнэтаўская перапіска. Яны пішуць у чатах, што “усё дрэнна”, што “краінаю кіруе калгасьнік”, але ніякіх дзеяньняў гэта за сабою ня цягне”.\n(Дракахруст: ) “Віктар глядзіць на праблему вельмі песымістычна. Міхась, а паводле Вашага меркаваньня, ці можа ўсё ж моладзь адыграць самастойную ці хаця б адметную ролю ў беларускай палітыцы?”\n(Залеск: ) “Гэтым разам вядучую ролю адыграюць хутчэй хлопцы, што боўтаюцца ў старэйшым коле БПСМ, хлопцы з райцэнтраў, гараджане ў другім пакаленьні, а ня тыя гараджане ў трэцім пакаленьні, якія зараз выходзяць на вуліцы. Выхадцы з райцэнтраў, тэхнары, выпускнікі Палітэхнічнай акадэміі, Горацкай акадэміі, БАТУ, якія зараз імкнуцца ў “вэртыкаль”, удзельнічаюць ва ўсіх гэтых апаратных гульнях раённага ўзроўню – яны атрымліваюць досьвед кіраваньня, набліжаюцца да ўлады і пазнаюць яе тэхналёгіі. І яны мараць пра тое, каб адпіхнуць ад гэтай улады старэйшае пакаленьне, тых камуністаў, якія пры ўладзе зараз”.\n(Дракахруст: ) “Наступнае пытаньне пра іншы палітычны маладзёвы “полюс” – пра БПСМ. Міхась ужо казаў пра гараджанаў у другім пакаленьні, якія робяць кар’еру праз лукашэнкаўскі камсамол. Паводле задумы – гэта маладзёвае апірышча ўлады. Але ці так гэта на самой справе? І што гэта наогул для саміх БПСМаўцаў? Міхась, як Вы лічыце?”\n(Залескі: ) “Адным з крокаў Лукашэнкі на пасадзе прэзыдэнта было аднаўленьне ўлады, аднаўленьне ўладнага апарату. Уладны апарат, па-першае, павялічыўся ў два разы, а па-другое, ён на 50% у выніку гэтага аднавіўся. Ён пакідае старую вярхушку і стварае новую генэрацыю “Севаў Янчэўскіх”, якія гатовыя на ўсё з прагматычных меркаваньняў. З прагматычных меркаваньняў яны зьбіраюцца вакол раённай улады, вакол “вэртыкалі” і пачынаюць адыгрываць пэўную ролю. Але істотнай яна стане яшчэ ня зараз – у нас усё адбываецца занадта марудна. Гэты лукашэнкаўскі “маладняк” яшчэ не дасьпеў да стварэньня нейкай партыйнай сілы кшталту расейскага “Мядзьведзя”. Пакуль яны яшчэ не выкрышталізаваліся”.\n(Дракахруст: ) “Віктар, Вы шмат пісалі пра БПСМ, асабіста ведаеце шэраг лідэраў гэтай арганізацыі. Які Ваш погляд на праблему?”\n(Марціновіч: ) “БПСМ як арганізацыю вельмі добра характарызуе тое, што адбываецца з кампраматам на Янчэўскага. На яго ідзе больш кампрамату, чым на любога іншага дзяржаўнага чыноўніка. І справа ня ў тым, што на яго шмат кампрамату, але і ў тым, што ён узначальвае арганізацыю, у якой кожны пэрсанаж бачыць сябе будучым прэзыдэнтам ці хаця б старшынём БПСМ. Гэтая арганізацыя нагадвае камсамол 80-х гадоў, калі гэтыя хлопцы ўжо добра разумелі, што рэжым доўга не працягне.\nБПСМаўцы таксама разумеюць, што Лукашэнка сыйдзе, і будзе патрэба ў маладых перспэктыўных палітыках. І кожны зь іх лічыць сябе менавіта такім – маладым пэрспэктыўным палітыкам і рыхтуецца да будучыні. Янчэўскі мяркуе, што і пры іншай уладзе ён застанецца “на плаву”. Ён скажа: “ А ў чым справа? Так, я пры Лукашэнку ўзначальваў маладзёвую арганізацыю. Але ж я нікога ня ціснуў, быў лібэралам”.\n(Дракахруст: ) “Мы разважалі пра два палітычныя “полюсы” – пра рух “Пераменаў!” і пра БПСМ. Але асноўная маса моладзі не належыць ані да аднаго, ані да іншага “полюсу”. У чым, на Ваш погляд, асаблівасьці, якія ўласьцівыя сучаснай беларускай моладзі як цэламу, як пакаленьню, чым яно адрозьніваецца ад сваіх папярэднікаў? Віктар, Вам слова”.\n(Марціновіч: ) “Наколькі я разумею, пытаньне тычыцца “гэроя нашага часу”. На мой погляд, маладзёвы гэрой – гэта абсалютна апалітычны чалавек, які будуе сваё жыцьцё сваімі рукамі, які вызнае лібэральныя каштоўнасьці, які ведае, што такое грошы і ведае, як іх зарабіць. Гэты гэрой ведае ўсё: Інтэрнэт, музыку, літаратуру.\nАле такі чалавек будзе ідэальным тыпам для ўнівэрсытэцкай моладзі. Для астатняй моладзі гэроем і сымбалем нашага часу зьяўляецца “быкан” з твораў Нязнанскага і з расейскага сэрыялу “Менты”. Гэтая асноўная частка моладзі – выпускнікі ПТВ, тэхнікумаў, школаў, для іх ідэал і гэрой – гэта чалавек, які “строга” слухае расейскаю папсу, які не чытае кніг, таму што яму гэта ня трэба, які працуе на рынку і зарабляе грошы, можа добра выпіць і таксама не цікавіцца палітыкаю.\nДарэчы зараз, напярэдадні прэзыдэнцкіх выбараў, гэтая апалітычнасьць можа згуляць вельмі дрэны жарт з апазыцыяй. Кампанія “Байкот-2000”, рэалізаваная апазыцыяй, была зарыентаваная на ўнівэрсытэцкую моладзь, на тую моладзь, якая мае хоць нейкі інтарэс да будучага нашай краіны. Гэтая акцыя ўпэўніла ўсіх навучэнцаў унівэрсытэтаў, прагрэсыўную моладзь у тым, што на выбары хадзіць ня трэба. Вельмі доказна было паказана, што дэмакратычныя кандыдаты ня могуць атрымаць на іх перамогу. І зараз ёсьць вельмі вялікая небясьпека таго, што на прэзыдэнцкіх выбарах моладзь экстрапалюе гэтыя ўстаноўкі, нават калі там будзе адзіны кандыдат ад апазыцыі, і проста ня пойдзе на выбары. А навошта хадзіць? Яны будуць думаць пра прэзыдэнцкія выбары гэтак жа, як іх вучылі думаць пра парляманцкія выбары”.\n(Дракахруст: ) “А як Вы лічыце, Міхась?”\n(Залескі: ) “Мяняецца вельмі шмат. Мяняецца падыход да ўсьведамленьня грамадзтва, сучаснасьці і гіерархія каштоўнасьцяў. Для сярэдніх ці старых беларусаў вельмі важныя спрадвечныя каштоўнасьці: парадак і сям’я. І моладзь іх не адмаўляе. Але ў тых маладых, што выходзяць на вуліцы, зьявіліся новыя каштоўнасьці: грошы і свабода. А пад грошы і свабоду (каб імі карыстацца) патрэбная рэальная ўлада, патрэбнае забесьпячэньне бясьпекі. У старэйшых беларусаў гэтага не было.\nРазмова не пра тую бясьпеку, каб цябе ня білі “дэмакратызатарам” па галаве, а тую, якая забясьпечваецца правам уласнасьці. Гэтыя людзі будуць стаяць за права прыватнай уласнасьці, за тое, што наогул завецца privacy, за прыватнае жыцьцё і прыватнае меркаваньне, за незалежнасьць ад масы. У гэтым іх адрозьненьне нават ад той генэрацыі, якая выходзіць з райцэнтраў. Тыя яшчэ па-беларуску хочуць быць “як усе”.\nКалі ўзяць дасьледваньні НДІСЭПД, там вельмі добра паказана, як раскручваецца гэтая “сьпіраль маўчаньня”: я думаю гэтак, але астатнія думаюць інакш, і таму я буду рабіць, як астатнія. Тыя маладыя людзі, якія выходзяць на вуліцу, каб пратэставаць – яны не імкнуцца рабіць, як астатнія, яны імкнуцца рабіць так, як ім трэба.\nГэтая моладзь не адлюстроўвае думкі аб’яднанай дэмакратыі – гэтая аб’яднаная дэмакратыя занадта памяркоўная. Яны не адлюстроўваюць думку і асноўнай масы насельніцтва. Гэта – людзі будучыні. Яны яшчэ дачакаюцца сваёй будучыні, якая не за гарамі”.


Масавая забастоўка настаўнікаў адбываецца ў Галандыі - Беларуская Служба - polskieradio.pl\nМасавая забастоўка настаўнікаў адбываецца ў Галандыі\nЗабастоўка настаўнікаў праходзіць, нягледзячы на пагадненне, якое было дасягнутае паміж прафсаюзамі і ўрадам Марка Рутэ.\nZdjęcie ilustracyjneOrest lyzhechka/shutterstock\nУ сувязі з забастоўкай настаўнікаў у сераду, 6 лістапада ў Галандыі былі зачыненыя больш за 4 тысячы школаў. Сёлета восенню ў Нідэрландах ужо баставалі фермеры, працаўнікі будаўнічай сферы, а зараз гэты спіс працягнулі настаўнікі.\nЗабастоўка настаўнікаў праходзіць, нягледзячы на пагадненне, якое было дасягнутае паміж прафсаюзамі і ўрадам Марка Рутэ. Паводле дадзенага пагаднення, на адукацыю ў Галандыі павінны выдаткаваць на 460 млн еўра больш чымсьці планавалася. Дадатковыя выдаткі пойдуць на павелічэнне колькасці настаўнікаў, павышэння іх заробкаў і паляпшэнне ўмоваў працы настаўнікаў.\nНедахоп настаўнікаў – гэта сур’ёзная праблема для сярэдняй адукацыі ў Нідэрландах. Паводле арганізатараў забастоўкі, настаўніцкіх кадраў не хапае прыкладна ў 40% галандскіх школаў. У сераду, 6 лістапада ніжняй палата галандскага парламенту абмяркоўвае бюджэтныя выдаткі на адукацыю.\nЛукашэнка: Беларусь заўсёды гатова да адносін з Польшчай


Летні альбом: Фантамас\n12 ліпень 2006, 20:27\nСамымі цікавымі ў другой палове ХХ стагодзьдзя ўяўляюцца шасьцідзясятыя гады. Тады, пасьля суворай сталінскай зімы, прысьпела раньняя вясна, і палітычныя адлігі перамяжоўваліся з прымаразкамі. Ці ня самай адметнай праявай адлігі можна лічыць зьяўленьне на экранах француска-італьянскага фільму “Фантамас”.\nЗьняты па матывах бульварных раманаў фільм ашаламіў як падлеткавую, так і дарослую аўдыторыю. У 1967 годзе, пасьля першых паказаў, мы, падлеткі, толькі пра Фантамаса і гаманілі, а ў партфэлі аднаклясьніц падкідвалі цыдулкі: “Цябе ўкрадзе Фантамас”. Яшчэ была фішка: прайсьціся па школьным калідоры рассунуўшы плечы, ва ўнісон махаючы рукамі і здушана, па-фантамасаўску выдыхаючы “Ха-ха-ха”. Сьпісвалі на зеленатварага злодзея і рознае шкодніцтва. Абтрасуць яблыні ў садзе, а на плоце напішуць: “Фантамас”. А то яшчэ абрэжуць слухаўку ў тэлефонным аўтамаце – выдрапаюць на сьценцы лацінскую літару F. Пужалі таксама жанчын у цёмных пад’ездах, нацягнуўшы на твары зялёныя панчохі.\nАсабліва ўсіх уразіў ў фільме палёт галоўнага героя на рэактыўным аўтамабілі, а таксама тое, што ролю Фантамаса і журналіста Фандора выконваў адзін і той жа актор. Мне даводзілася чуць палкую дыскусію, якая разгарэлася паміж мужчынамі сярэдняга веку. Яны высьвятлялі: ёсьць на Захадзе такія аўтамабілі ці гэта прыдумка стваральнікаў фільму?\n“Фантамас” ратаваў фінансавыя пляны раённых кантораў кінапракату. І не было выпадку, каб на дэманстрацыі фільму былі вольныя месцы. У 1970-м, праз тры гады пасьля першых паказаў, я глядзеў “Фантамаса” ў адным зь вясковых клюбаў Гарадоцкага раёну. Народу ў залю набілася – як завязаць. Каму не хапіла месцаў, стаялі уздоўж сьцен, малеча ляжала на сцэне, мала не ўтыкнуўшы насы ў экран. Такой заежджанай кінакопіі я дагэтуль яшчэ ня бачыў. На экране мітусіліся рухавыя пісягі, гук раз-пораз рабіўся невыразным, а стужка рвалася празь дзесяць мэтраў. Пасьля кожнага парыву гледачы сьвісталі, тупалі нагамі, кідалі ў праектарныя адтуліны яблычныя агрызкі, і кінамэханік з абурэньнем гукаў у адтуліну: “Чаго ўсхадзіліся! Фільм трэцяй катэгорыі!”\n“Фантамас” апанаваў савецкага гледача ня толькі бзікамі ды хохмамі Люі дэ Фюнэса. Людзі, якія жылі ад зарплаты да зарплаты і елі смажаную бульбу з гарачай патэльні, убачылі іншае жыцьцё. Убачылі рымскія і парыскія краявіды, гатэлі, утульныя кавярні, навачасныя машыны і мабільныя тэлефоны з даўжэзнай антэнай. І нездарма на пачатку сямідзесятых фільм зьнялі з пракату, а ў друку зьявіліся артыкулы, аўтары якіх наракалі на тое, што замест высокаідэйных твораў мастацтва гледачу прапануюць кінапаробкі кшталту “Фантамаса”.


Як стаць удачлівым і удачлівым? Заговоры на поспех\nЧаму адны людзі пастаянна атрымліваюць жаданае, а іншыя перабіваюцца тым, што ёсць? Існуе нешта няўлоўнае, але вельмі важнае ў жыцці. Слова яму - «шанцаванне». Толкам растлумачыць, што гэта такое, многія не могуць, але інтуітыўна разумеюць, пра што гаворка. Займець гэты дар можна, калі ведаць, як стаць удачлівым і удачлівым. Магія прадастаўляе неверагодныя сродкі, якія дазваляюць вырашыць праблему ў корані. Але, варта папярэдзіць, прыйдзецца папрацаваць, сама «птушка шчасця» ў рукі не прыляціць, раз вы з ёй не нарадзіліся. Калі цікава, як стаць удачлівым і удачлівым чалавекам, давайце разбірацца падрабязна.\nШто прыцягваць станем?\nНас яшчэ ў школе вучылі, што вырашыць задачу можна толькі тады, калі зразумелым пытанне. Чараўнікі ані не горш выкладчыкаў і іх выхаванцаў. Каб ведаць, як стаць удачлівым і удачлівым, варта вызначыцца з шуканым, то ёсць мэтай. А гэта пытанне даволі цяжкі. Не таму, што вызначэнне незразумела. Адкрыйце кнігі, у іх усё напісана. Але чараўніцтва не адбываецца па жаданні аўтара, яно ўнутры таго, хто ім займаецца. Такім чынам, сам чалавек павінен разумець, да чаго імкнецца. А шмат хто думае, што шанцаванне - гэта ўвасабленне іх уласных думак. Гэта значыць захацеў, каб начальнік прэмію выдаў, так і здарылася. Гэта грубая памылка. І яна настолькі глыбокая, што не дае чалавеку зразумець, як стаць удачлівым, удачлівым, шчаслівым. Паспрабуйце адказаць, што вам дастаўляе задавальненне? У прыведзеным прыкладзе: прэмія ад начальніка або атрыманне дадатковых сродкаў? На самай справе гэта не адно і тое ж. У першым выпадку, вы камандуеце сусвету, як хочаце атрымаць задавальненне, у другім - Вышэйшыя сілы самі вырашаюць, як ашчаслівіць чалавека. Дык вось, шанцаванне і поспех - гэта ўвасабленне ўнутранага намеры быць шчаслівым. Паўторым, ня рэалізацыя думак, а атрыманне радасных эмоцый, без уздзеяння на шляху іх увасаблення.\nЯк стаць удачлівым і удачлівым?\nФартуна пераменлівая і капрызная, лічыцца ў народзе. Прыцягнуць яе на свой бок цяжка. Яна, як начная птушка, можа спалохацца выпадковай думкі і пакінуць вас назаўжды. Чаму ж фартуна адных любіць, а да іншых абыякавая? Эзатэрыкі сцвярджаюць, што яна не трывае агрэсіі, збягае ад зласлівых негатыўных людзей. Можа, так яно і ёсць. Аднак даволі часта ў шчасліўчыкаў ходзяць звычайныя, не самыя пазітыўныя асобы. Верагодна, ім распавялі таямніцу, як стаць удачлівым і удачлівым, падпарадкаваць сабе эфемерную сутнасць, добразычлівасць якой жадана ўсім. Не хвалюйцеся, цяпер і вы даведаецеся гэты сакрэт. Каб абставіны складваліся ўдала, трэба трохі паваражыць, прачытаць змова і зрабіць талісман. Шанцаванне - гэта атрыманне радасці ад жыцця. Яно знаходзіцца ў нематэрыяльнай сферы, у адчуваннях. Каб яго займець, варта генераваць жадання і ўмець ад іх адмаўляцца. «Як жа так?» - спытаеце вы. Зараз зразумееце.\nЗабойцы поспехі і шанцаванні\nЭзатэрыкі зыходзяць з таго, што сваё жыццё чалавек будуе сам. З гэтым сцвярджэннем складана паспрачацца. Тое ж самае нам кажуць і бацькі, і настаўнікі ў школе. Аднак яны маюць на ўвазе нешта іншае. Эзатэрыкі і чараўнікі сцвярджаюць, што падзеі будучага закладваюцца нашымі эмоцыямі у сучаснасці. Прыклад: баіцца чалавек праваліць іспыт або тэст, атрымлівае адмоўны вынік. Ён сам сабе яго начараваў. Варта адзначыць, што гэта вельмі спрошчаная схема. Але яна дазваляе зразумець, як стаць удачлівым і удачлівым. Трэба запомніць, чаго цураецца Фартуна. гэта:\nзлосць, нянавісць, зайздрасць;\nсумнеў і няўпэўненасьць;\nадсутнасць любові да сябе.\nЯк прыцягнуць фартуну: першы крок\nПераходзім да магічнай практыцы. Падзелім працэс на этапы. Першы - адмова ад негатыўных прагнозаў. Калі адмовіцеся ад думак пра правал, ўстанеце на шлях шанцавання. Але гэтага яшчэ недастаткова. Пагадзіцеся, мроі яе нікога не ўзбагацілі і ня ашчасцілі, акрамя таленавітых фантастаў. Акрамя таго, з дрэнным нельга думаць ні пра каго. Жадайце навакольным таго ж, чаго хочаце сабе. У энергетычным поле мы адзіныя. Калі злуецеся на суседа - сабе жадаеце бед, зайздросціце алігарху - адмаўляецеся ад грошай на ўзроўні энергетыкі, пагарджаеце жабрака - забіраеце яго долю. Правіла працуе ва ўсіх сферах. Удачлівым людзям некалі займацца плёткамі. Яны не лезуць у чужыя праблемы.\nКрок другі: упэўненасць\nІншы вораг фартуны - сумневы. Гэтыя негатыўныя думкі адбіраюць вельмі шмат сіл. Шанцаванне - гэта радасць. А вы яе марнуеце на сумневы і перажыванні. Ад іх трэба вызваліцца, выкінуць на сметнік, як старыя чаравікі. Псіхолагі рэкамендуюць чытаць аффирмации. Гэта справа асабістая. У чараўнікоў свой сакрэт, як набыць упэўненасць у сабе. Для гэтага існуе мноства змоў. Аднак калі не будзеце кантраляваць думкі - эфектыўнасць абраду аслабне. Хочаце зразумець, як стаць удачлівым і удачлівым - адкіньце благія думкі. Думайце аб добрым, не выклікайце бяду. Вашым анёлам бо прыходзіцца змагацца не столькі з вонкавымі абставінамі, колькі з хаосам ў галаве. Пашкадуйце іх!\nКрок трэці: любовь\nСкажаце, што з самаацэнкай ў вас усё ў парадку? А чаму тады спрабуеце зразумець, як стаць удачлівым і удачлівым, змова шукайце? Каханне - гэта здольнасць заставацца спакойным і радасным, што б ні адбылося. Калі прымаеце сябе такім, якім бацькі стварылі, значыць, яна ёсць. А апускаецеся да крытыкі, крыўдзіцеся, асуджаеце сябе і іншых - няма ў вас кахання. Гэта пачуццё падобна святла. Яно і ёсць аснова шанцавання. Фартуна блукае сумна па свеце і шукае агеньчыкі сапраўднай любові сярод людзей. І ў каго такі гарыць ў душы, да таго яна прыліпне навечна. Выганяць стане - нікуды не сыдзе. Цяпер вы ведаеце тры правілы поспехі, можна пагаворыць пра замовах і рытуалах.\nАбрад са свечкай\nНездарма людзі лічаць агонь святым. Ён спрыяе падняцці ўзроўню энергетыкі, ачышчэнню яе. А менавіта гэта нам і трэба, каб стаць больш удачлівым і удачлівым. Заговоры, якія гавораць на агонь, пачынаюць працаваць імгненна, як толькі заціх апошні гук. Гэтым карыстаюцца чараўнікі і вам рэкамендуюць. Выберыце свечку, якая адпавядае праблемнай сферы. Арыентавацца раяць на такое размеркаванне магічнай адказнасці:\nзялёны - ад беднасці, для багацця;\nжоўты - ад хвароб;\nчырвоны - на любоў;\nфіялетавы - духоўныя рост;\nкарычневы - кар'ера;\nсіні - творчасць.\nКалі не можаце вызначыцца або праблем шмат, дык купляйце сабе цэлую вясёлку. Запальваць некалькі свечак не забаронена. Або правядзіце некалькі рытуалаў з агнямі розных кветак.\nЗмова на поспех\nАбрад пажадана праводзіць на нарастаючую поўню. У гэты перыяд энергетыка планеты павялічваецца і напітваешся ўсіх сваіх дзяцей жыватворнымі сіламі. Гэтая акалічнасць спрыяе больш эфектыўнай і выніковай магічнай практыцы. Трэба застацца ў адзіноце. Галаву вызваліце ад лішняга. Маюцца на ўвазе ўсе думкі аб дурні-начальніку, нядбайных калегах і суседзях і да таго падобнае. Лічыце, што гэта д'ябал няўдачы вас пад локаць штурхае, прымушаючы звяртаць увагу на негатыў. Сядзьце зручна, паслабцеся і ўспомніце нешта вельмі прыемнае. Свечку запаліце. Палюбуйцеся, якая прыгожая! Акуратна размесціце далоні па абодва бакі ад агеньчыка, каб адчуваць цяпло. Прачытайце такія словы: «У руках маіх свечкі агонь. Нясі па жыцці, нібы конь. Мне дзверы ўсюды адчыняй, удачай шлях мой акрыляе! Ракой агонь несись наперад, не прапусці мой паварот. Вядзі лёсу маёй шляхам, пакінь ўсе беды за бортам. Амін` »Змова варта прачытаць столькі разоў, колькі вам споўнілася поўных гадоў. Калі час не дазваляе, то можна і тройчы. Аднак рэкамендуецца не ленавацца. Вібрацыі слоў будуць пранікаць у аўру, структуруючы і чысцячы яе. Пачакайце, пакуль свечка дагарыць. Толькі пасля гэтага рытуал лічыцца скончаным.\nСамае важнае - вынік\nКалі вы ўжо вырашылі, што ведаеце, як стаць удачлівым і удачлівым чалавекам - змова, бо, на вашу думку, дазволіць расхінуць браму шчасця, - то знаходзіцеся ў небяспецы! Застаўся яшчэ адзін важны і, як некаторыя чараўнікі лічаць, самы галоўны сакрэт. Майстэрства чараўніка складаецца ў адсутнасці чакання выніку. Рабіць трэба так: правялі рытуал і забыліся. Не варта штосекундна канцэнтравацца на тым, вязе вам ці не. Гэта таксама энергетычныя выдаткі, прычым непатрэбныя, дэструктыўныя. Яны адцягваюць сілы душы на непатрэбную працу. Той, хто не чакае вынікаў, ня зацыклены за іх, атрымлівае жаданае нашмат хутчэй. Гэты чалавек - сапраўдны чараўнік. Яго ўдача ніколі не паляціць, пастаянна стане прыслугоўваць, хапаць на лета мімалётныя думкі і ўвасабляць без затрымкі. Але не трэба штосекундна чакаць, што адбудзецца так, як вы скажэце. Усё само сабой складзецца, калі паверыце ў поспех. Цяпер засталося толькі праверыць гэта на практыцы.\nКармічныя вузлы: прыкметы. Як развязаць кармічныя вузлы?\nЯкое значэнне імя Фируза?\nЭма. Значэнне імя - моцная і ласкавая\nМагічны гематыт. ўласцівасці каменя\nАўрора: імя, значэнне і ўплыў на лёс яго ўладальніцы\nРуна "Кано» перавернутая: значэнне\nДзіцячы пухавік Moncler - выдатны выбар\nЧыстая прыведзеная кошт - разлік інвестыцый\nЯк ўпрыгожыць торт масцікай: практычная інструкцыя\nДзе пачынаецца рака Днепр? Пачатак ракі Днепр\n"Аібга" (гатэль 3 *), Чырвоная Паляна, Сочы: водгукі, фота\nФіброз - што гэта такое? Фіброз лёгкіх. лячэнне фіброзу\nТопленае масла: карысць натуральнага\nРускія народныя прыпеўкі: для дзяцей і дарослых. Народныя рускія прыпеўкі смешныя\nВуокса - возера Ленінградскай вобласці\nШто вы павінны даведацца, перад тым як набіць татуіроўку?\nЛёгкі рэцэпт варэння Сунічная\nЛічбавае тэлебачанне «Білайн»: спіс, водгукі і падлучэнне


Выйшаў новы “Кніганоша"\nГалоўная » Навіны ЗБС "Бацькаўшчына" » Выйшаў новы “Кніганоша"\nВыйшаў трэці нумар літаратурнага бюлетэня “Кніганоша”. Адкрывае яго гутарка з пісьменнікам-юбілярам Віктарам Казько. Хто з ягоных літаратурных герояў аўтару самы блізкі; над чым цяпер працуе Віктар Апанасавіч; як, на яго думку адбываецца цяперашні літаратурны працэс… Пра гэта чытайце ў інтэрв'ю з Віктарам Казько.\nУ нумары падаецца інфармацыя пра болей як 30 кніг. Сярод іх: “Перакуленае” Рыгора Барадуліна, “На далонях вечнасці” Анатоля Бутэвіча і Уладзіміра Ягоўдзіка, “Несымэтрычныя сны” Андрэя Хадановіча, “Беласток –Полацак” Алега Латышонка і інш.\nУ рубрыцы “Погляд” чытач знойдзе артыкулы пра кнігу амерыканскага літаратуразнаўцы і славіста Эвы Томпсан “Песняры імперыі: Расійская літаратура і каланіялізм” (пер. з англ. Т. Нядбай) ды пра кнігу Леаніда Дранько-Майсюка “Анёлак і я”.


25-26 ліпеня 2015 VII міжнародны\nрыцарскі фэст месца правядзення:\nФестываль «Наш Грунвальд»\nМіжнародны фестываль сярэднявечнай культуры і музыкі «Наш Грунвальд» прысвечаны ваеннай і свецкай сярэднявечнай культуры і традыцыям нашых продкаў. Асноўная яго мэта - фармаваць і замацоўваць павагу да слаўнай гісторыі нашай зямлі. Фестываль праходзіць штогод, у апошнія або перадапошнія выходныя ліпеня, на тэрыторыі музея...\n25 ліпеня. Галоўная пляцоўка фестываля:\n10:40 Урачыстае адкрыццё фестываля, прадстаўленне клубаў - удзельнікаў фестываля.\n11:00-14:00 Турнір збраяносцаў, Рыцарскі турнір.\n12:00-20:00 Турнір лучнікаў (адборачныя, першы, другі тур)\n14:10-15:00 Турнір алебардыстаў...\nГалоўная фестывальная пляцоўка - рысталішча. На гэтай пляцоўцы (справа ад увахода ў музей), на працягу двух дзён будуць праходзіць асноўныя мерапрыемствы фестываля: Маштабны конны турнір – вершнікі, убраныя ў даспехі XIII-XIV стст, прадэманструюць майстэрства...\nГісторыя Грунвальдскай бітвы\nСкладана пераацаніць значэнне Грунвальдскай бітвы ў гісторыі Беларусі, Польшчы, ды і ўсёй Еўропы ў цэлым. У выніку адной з самых маштабных бітваў сярэднявечнага свету змянілася расстаноўка сіл на сусветнай арэне, Беларусь (у тыя часы - Вялікае Княства Літоўскае) і Каралеўства Польскае выйшлі на дамінуючыя...\nбольш падрабязна пра фэст: vk.com/nash_grunwald\nКантакты: Тэл: +375(29)3104620


Цяпер амаль кожнага ІП могуць пасадзіць «за падробку накладных» | Новы Час\nУ Мазыры ў дачыненні да індывідуальнага прадпрымальніка праводзіцца праверка і можа быць заведзеная крымінальная справа за падробку накладных. Міліцыянты, якія ўзялі ІП «у распрацоўку» з падачы мытных органаў, сцвярджаюць, што прадстаўленыя мясцовым ІП маскоўскія накладныя падробленыя, таму што расійскі бок не пацвярджае факт угоды.\nМазыраніну, які гандлюе на рынку, у тым выпадку, калі будзе распачатая крымінальная справа, пагражае не толькі канфіскацыя, але і да двух гадоў пазбаўлення волі.\nMyfin.by высветліў у кіраўніка бізнес-саюза, які аб'ядноўвае ў першую чаргу ІП, — чым небяспечная гэтая гісторыя для практычна ўсіх ІП, якія гандлююць на рынках Беларусі?\n— Не варта думаць, што гэтая сітуацыя не была прадказальная і ўзнікла нечакана: РГА «Перспектыва» папярэджвала аб тым, што падобнае можа здарыцца з кожным беларускім індывідуальным прадпрымальнікам, які закупляецца ў РФ, ужо не адзін год.\nБо маскоўскія накладныя, якія прадстаўляюцца ІП, могуць быць аспрэчаныя любым кантралюючым органам — і перспектыва распачынання крымінальнай справы вельмі вялікая. Прычынай з'яўляецца тое, што, з вялікай доляй імавернасці, расійскі контрагент не пацвердзіць факт угоды. Таму што сам працуе з парушэннем норм і ніколі не стане паказваць сваю знешнеэканамічную дзейнасць.\nГэта і адбылося ў Мазыры. Цяпер міліцыянты збіраюць дакументы, бяруць тлумачэнні, будуць праводзіць почырказнаўчую экспертызу і ў выніку вырашаць — узбуджаць ці не крымінальную справу ў дачыненні да індывідуальнага прадпрымальніка.\nПад ударам амаль усе\n— Натуральна, сёння практычна кожны прадпрымальнік знаходзіцца пад пагрозай банкруцтва, таму што мінімум 90% ІП у Беларусі хоць раз за апошнія 5 гадоў закупляліся на маскоўскіх рынках і падавалі выдадзеныя расійскімі контрагентамі накладныя ў беларускія кантралюючыя органы.\nСёння з велізарнай доляй верагоднасці можна завесці крымінальную справу і ў выніку пасадзіць за краты практычна ўсіх ІП у краіне — санкцыя артыкула прадугледжвае да двух гадоў пазбаўлення волі! Але нават калі ў выніку расследаванне і не завершыцца калоніяй, то любы ІП можа быць абабраны, таму што санкцыя артыкула прадугледжвае пакаранне ў выглядзе канфіскацыі да 50% ад сумы па накладной. А паколькі разлік вядзецца ў дадзеным выпадку не ад прапісанай у дамове сумы, а ад цаны рэалізацыі тавару па аспрэчанай накладной, то яна будзе прыкладна роўная закупачнай.\nКаб было зразумела, якія магчымыя негатыўныя наступствы, прывяду красамоўную лічбу — да 74% тавараў, што рэалізуюцца ІП на рынках і ў гандлёвых цэнтрах краіны, закупляецца ў Расіі.\nПрычына — у розніцы памераў мытных пошлін, — быццам бы ў ЕАЭС яны павінны быць роўнымі, але пакуль гэта не так. У нас гэта 48% у кошце тавару, які рэалізуецца ІП, у РФ — 30%. Чаму так? Значыць, расіяне ўвозяць тавар, не выплачваючы ўсе падаткі і зборы. Але гэта ж не прычына для таго, каб перакладаць віну на шараговых беларускіх прадпрымальнікаў, якім расіяне выдаюць дакументы на тавар, а затым адмаўляюцца прызнаваць іх сапраўднасць.\n— Мазырская справа — першы прэцэдэнт у Беларусі такога кшталту. «Перспектыва» ўжо аказвае ўсебаковую падтрымку і мае намер дапамагчы ІП у паспяховым развязанні гэтага канфлікту.\nБо да гэтага часу ў дачыненні да дробнага прыватнага бізнесу ніколі не ўжываліся санкцыі крымінальных артыкулаў, якія могуць быць «рэалізаваныя» ў Мазыры і затым «масштабаваныя» па ўсёй краіне. Мы спадзяёмся, што розум пераможа і мазырская справа не стане тым «выпрабавальным шарам», пасля якога хваля крымінальных спраў пакоціцца па краіне.


Будзьма беларусамі! » В. Марціновіч: “Дзюнкерк” і адрозненні Захаду ад Усходу\n01.08.2017 | Кіно "Культурызм" з Віктарам Марціновічам\nВ. Марціновіч: “Дзюнкерк” і адрозненні Захаду ад Усходу\nКожны раз, калі добры чалавек раскрывае рот, каб сказаць праўду пра вайну, на якой яго самога не было, матыў у такога гаварэння можа быць толькі адзін: зрабіць усё, каб такой вайны не паўтарылася. Ухваленне подзвігаў, праслаўленне баявой славы, гонар за ўрон праціўніку — рэчы захапляльныя, але належныя да прапаганды, а не да мастацтва.\nФільм “Дзюнкерк” Крыстафера Нолана — не проста добры кінапрадукт, пра які будуць казаць яшчэ доўга. Ён — файная ілюстрацыя той мяжы, на якой мы, беларусы, жывем. Мяжы паміж Захадам, з яго ўвагай да асобы, да яе персанальных трагедый і страхаў, і Усходам, якім кіруе закон вялікіх мас, што нівелюе адзінку як статыстычна нязначнае нішто.\nГэты фільм — антытэза як “Лініі Сталіна” і Музею айчыннай вайны, так і ўсім гераічным кінам і серыялам на ваенную тэму, што выкідаюць у эфір да кожнай гадавіны перамогі.\nВайна па-ўсходняму — гэта калі з вялікай вышыні паказана гэткая рухомая дыярама з маленькімі танчыкамі, што паўзуць на баявыя пазіцыі і забіваюць крахюткіх салдацікаў. Смерць адной асобы не важная. Важная панарама дзеянняў. Тактычны размах. Далей да гэтага прыляпляецца этычны маркёр: калі рэжысёр — патрыёт, маркёр будзе пазітыўным (гераізм, “спасіба дзеду за пабеду”, “выстаялі-перамаглі”), калі ліберал — негатыўны (“Сталін — дрэнны стратэг”, “паклалі болей, чым трэба было”), і шэдэўр гатовы. Можна дадаць некалькі сцэнаў, дзе камера спрытненька ляціць за выпушчанай савецкім снайперам куляй, каб засведчыць кінематаграфічную гібель фрыца, і выпускаць на экраны.\nВайна ў Нолана зусім іншая. Мне з цяжкасцю прыпамінаецца хаця б адна панарамная сцэна. Бамбаванні караблёў, атака “Юнкерсаў” на пляж і прыстань, паветраныя баі — усё гэта знятае з пазіцыі чалавека: матроса, салдата, пілота. Нам увесь час не хапае размаху, нешта засціць вочы і маячыць на пярэднім плане. Калі ў сярэдзіне фільма хлапец, які стаіць на палубе, заўважае ў прыцемку тарпеду, мы нават не паспяваем зразумець, што адбылося, чаму адбыўся выбух. Ніякіх камп’ютарных дамалёвак з-пад кіля карабля, усё як у жыцці. Нездарма ж кіно здымалася на стужку (хто яшчэ цяпер працуе са стужкай)!\nСцэны паветраных баёў выглядаюць плоска і недасканала нават у параўнанні са старым “Пёрл-Харбарам”, але ў іх ёсць тое, чаго не было ні ў адным фільме пра авіяцыю Другой сусветнай з часу вынаходніцтва камп’ютарных спецэфектаў: поўнае адчуванне прысутнасці. Мы тактыльна перажываем скрыгат ланжэронаў у “Харыкейнаў” падчас крутых гарызантальных віражоў. Мы разам з пілотамі абтрасаем з пальцаў крэйду, якой тыя запісваюць колькасць паліва перад боем. Здабыць такое можна было толькі пасадзіўшы акцёраў за штурвалы рэальных рэканструяваных “Харыкейнаў”.\nАле вось што важна: нам даюць той эфект прысутнасці не для таго, каб мы радаваліся “збітаму немцу”. Нолан робіць гэта, каб паказаць, як гэта страшна — калі па табе страляюць. Гэта фільм, дзе гучнасць стрэлаў не глушыцца для лепшай разборлівасці дыялогаў. І калі спробу галоўнага героя схадзіць да ветру перарывае чарга з “пяцідзясяткі” побач, мы разумеем, чаму ён бяжыць прэч, выпускаючы стрэльбу.\nУ сюжэце “Дзюнкерка” мала гераічнага. І менавіта таму ён падабаецца мне болей за гісторыю пераканаўча паказаных вайсковых перамог. Ухваленне перамогі заахвочвае да бойкі. Апяванне востра перажытай і балючай паразы паказвае, што вайна — гэта дрэнна. Дрэнна, чорт яе бяры! Значную частку фільма ягоныя героі занятыя тым, што драпаюць. Рвуць кіпці. Спрабуюць уцячы, хаця б дастаўляючы безнадзейна параненага на ваенны карабель. Яны спрабуюць застацца ў жывых. Выжыванню прысвечаны адзін з асноўных дыялогаў у сцэне, поўнай вусцішнага саспенсу: калі жаўнеры хаваюцца ў караблі, які вось-вось павядзе ў мора прылівам. А вораг, забаўляючыся, шпурляе па тым караблі адзіночнымі.\nДарэчы, ці не ў гэтым драматычная прыцягальнасць гэтай гісторыі для вачэй сучаснага беларуса, заціснутага геапалітычным становішчам паміж дзвюх варожых цвярдыняў, адносіны паміж якімі імкліва абвастраюцца? Тады, на пачатку Другой сусветнай, ніхто таксама не мог паверыць, што вось такое магчымае.\nФільмы пра вайну зноў робяцца сучаснымі сёння. Не праз нейкія там гадавіны. А праз боязь новай.\nСюжэтная калізія “Дзюнкерка” палягае ў тым, каб захаваць жыцці 300 тысяч чалавек, заціснутых на ўзбярэжжы і безабаронных перад наступам гітлераўскіх войск. Ім трэба выжыць, каб удзельнічаць у бітве за Брытанію. А для гэта ім трэба збегчы. І ў гэтым адступленні — як паведамляюць нам напрыканцы — ёсць гераізм і ёсць перамога. Мне — вось праўда! — цяжка ўявіць сітуацыю, пры якой на Усходзе быў бы зроблены фільм пра гераічнае адступленне з мэтай захавання чалавечых жыццяў.\nАсобная размова — пра заходні гуманізм працы з вобразам ворага. Бо, ведаеце, калі сёння рускамоўнае ваеннае кіно пачынае размову пра “фашыстаў”, то ўсё неяк пашыраецца да бягучага парадку дня. Фашысты — гэта адначасова і “бандэраўцы”, і тыя, хто выкаціў чарговыя санкцыі, і тыя, каму не падабаецца Пуцін.\nУ Нолана ворага ў кадры няма наогул. Людзей атакуюць “Мэсеры”, “Хенкелі”, “Юнкерсы”, нябачныя падводныя лодкі і нябачная артылерыя. У гэтым сэнсе ўжо прыгаданая сцэна з купкай перапужаных салдат, якія ў прыцемках карабельнага трума моляцца, каб толькі не трапіць пад выпадковую кулю, выпушчаную невядома кім невядома нашто, — вельмі характэрная для Захаду.\nВораг — гэта заўсёды крышачку пра нянавісць. Пра санкцыі, “бандэраўцаў” і “мы вам яшчэ прыпомнім”. Нолан катэгарызуе смерць як праяву абстрактнага зла, на якое бясплённа крыўдаваць, трэба лепш сканцэнтравацца на персанальнай спробе выжыць.\nКалі б я быў 10-гадовым хлапчуком, які паглядзеў бандарчукоўскі “Сталінград”, я б набыў сабе цацачны ППШ, падзяліўся з сябрамі на “нашых” і “ворагаў” і захоплена гуляў бы ў вайнушку, наноў імітуючы сцэны з кіно. Пасля “Дзюнкерка” хочацца забраць цацачныя ППШ з продажу і скіраваць усіх 10-гадовых хлапчукоў з двара ісці вучыць замежныя мовы, каб паразумецца з тымі, з кім хочацца варагаваць.


23/04/2014 Сельская праўда Да 70-годдзя Вялікай Перамогі 0\nНа шапках зорныя какарды,\nА цёмны лес стаіць сцяной.\nТут партызанскія атрады\nЗ фашыстамі вядуць няроўны бой.\nЗ партызанскай песні.\nСіла ў барадзе!\nНекаторыя старажылы, з кім давялося размаўляць пра паход каўпакоўцаў у канцы сакавіка 1944 года па нашай зямлі, упэўнена гаварылі:\n— Тады й пабачылі мы самога Каўпака!\nЛюдзі расказвалі цікавыя рэчы, таму не хацелася перапыняць іх успаміны, хоць, канечне, ні яны, ні іх блізкія ці знаёмыя легендарнага партызанскага камандзіра бачыць асабіста не маглі: у тыя векапомныя дні заснавальнік Сумскага партызанскага злучэння Сідар Арцем’евіч Каўпак знаходзіўся далёка ад Жабінкаўшчыны — у Кіеве.\nА вёў “партызанскія атрады з фашыстамі ў няроўны бой” іншы, таксама гераічы — магутны, як ягонае прозвішча, падпалкоўнік Пятро Вяршыгара. Гэты чалавек, не менш легендарны за самога Каўпака, заслугоўвае, каб пра яго ведалі і памяталі.\nКаржакаваты, шыро-кабароды Вяршыгара пасля вайны не цураўся прыгожага пісьменства, пакінуў змястоўныя ўспаміны пра дзеянні каўпакоўцаў. За свае творы, не пазбаўленыя літаратурных здольнасцяў, ён нават быў узнагароджаны Сталінскай прэміяй. Пятро Вяршыгара згадваў цікавы эпізод. Неяк партызанскія камандзіры сабраліся сярод лесу на нараду і пакляліся, што не пабрыюць борады, пакуль не вызваляць зямлю ад фашысцкай навалачы. Кожны нават выбраў сабе горад, у якім звернецца да цырульніка: адзін — Варшаву, другі — Прагу, а сам камандзір абвясціў:\n— Пагалюся толькі тады, як дайду да самога “лога-\nва”, — у Берліне!\nТак ці інакш, але лёс быў літасцівым да барадача. Шмат за ягонымі плячамі смелых рэйдаў, аперацый, з часам на ягоных грудзях заззяла зорка Героя Савецкага Саюза, хоць на доўгім баявым шляху давялося хаваць шмат аднапалчан. Партызанскія магілы з’явіліся і сярод Белавежскай пушчы, на нашай палескай зямлі — паміж Камянцом і Жабінкай.\nШматмоўная партызанская армія\nПачынаўся 1944 год. Народныя мсціўцы выпраў-ляліся ў новы рэйд — Львоўска-Варшаўскі. Гэта была сур’ёзная дапамога Чырвонай Арміі, што рыхтавалася да рашучага вызваленчага паходу праз Беларусь.\n23 лютага 1944 года моцнае ўкраінскае злучэнне, якога немцы баяліся, бы агню, афіцыйна стала звацца І–й Украінскай партызанскай дывізіяй імя С.А.Каўпака.\nУ час “гучнай пагулянкі” па польскай зямлі партызаны правялі каля 140 баёў, знішчылі больш за 5000 гітлераўцаў. На іх рахунку было 75 танкаў і бронемашын, 22 гарматы і мінамёты, амаль 200 аўтамашын, каўпакоўцы ў пух і пер’е разнеслі 24 варожыя гарнізоны і 117 паліцэйскіх участкаў, захапілі нямала варожых салдат, зброі, правіянту.\nКаўпакоўцы ішлі на Варшаву. Гэта была грозная сіла: каля 2500 добра ўзброеных і загартаваных у баях байцоў.\n— Цэлая партызанская армія! — як сказаў у захапленні Аркадзь Прывіцень, што быў у вайну падлеткам, жыў у Сцяпанках. — Ніколі такой вялізнай і ўзброенай грамады не бачыў. Мясцовы люд адрозніваў сапраўдных партызан, якія біліся за свабоду і стараліся не рабіць шкоды мясцовым, ад так званых “каморнікаў”. Тыя прыкрываліся імем партызан, а на самой справе рабавалі ўсіх. Дык вось у каўпакоўцах тутэйшыя прызналі сапраўдных народных мсціўцаў, сілу, якая прыйшла, каб вызваліць нашу зямлю.\n— Калі яны спыніліся ў Сцяпанках, Хмелеве, іншых нашых вёсках, мы, падлеткі, чулі розныя мовы, не толькі ўкраінскую, — гаворыць сведка.\nНасамрэч, дывізія мела інтэрнацы-янальную “афарбоўку”. Усяго ў злучэнні біліся байцы трох дзясяткаў народаў. Сярод іх — камандзір Вяршыгара і ягоны наступнік на гэтай пасадзе, таксама Герой Савецкага Саюза Пятро Брайко — абодва ўкраінцы, начальнік штаба дывізіі беларус Вайцяховіч і батальённы камісар венгр Цеўт, камандзір першага палка грузін Бакрадзэ і начальнік ягонага штаба рускі Беражной, камандзір разведчыкаў немец Кляйн і разведчык француз Жан-П’ер дэ Шарон, урач чех Зіма, начальнік сувязі італьянец Дзіп’етра і перакладчык аўстрыец Браўн.\nАднак былі нямецкія словы і выразы, якія партызаны разумелі і без перакладу. Час ад часу каўпакоўцам сустракаліся на дарогах шыльды з панічным надпісам: “Форзіхт, Кольпак!” Гэтак немцы папярэджвалі сваіх: “Асцярожна, Каўпак!”\nПамятала пушча партызанскі рух\nАднак перавага і ў баявой, і ў людской сіле вясной сорак чацвёртага ўсё ж заставалася на баку ворага.\nПартызаны, абцяжараныя вялікім абозам з сотнямі раненых байцоў і вызваленых з палону мірных грамадзян, вымушаны былі фарсіраваць Заходні Буг і вярнуцца на беларускую тэрыторыю.\nУ ноч на 19 сакавіка ўкраінскія партызаны размясціліся на начлег у вёсках на Камянеччыне. У той жа дзень пры падыходзе да Белавежскай пушчы яны нечакана сутыкнуліся з авіядэсантнай дывізіяй “Герман Герынг”, якой у дапамогу па шашы з Брэста спяшаліся калоны гітлераўцаў.\nПасля жорсткіх баёў у прыпушчанскіх вёсках Ражкоўка, Янушы, Алешкавічы, дзе загінулі каля паўсотні каўпакоўцаў, партызанская дывізія павярнула на поўдзень. Іх разведка дакладвала: чатырохтысячны Брэсцкі гарнізон, узмоцнены танкамі і артылерыяй, ёсць сур’ёзная пагроза на шляху. На шчасце, вораг меў толькі прыблізнае ўяўленне пра сілы саміх каўпакоўцаў. У страху, як вядома, вялікія вочы. Праціўнік лічыў: “Кольпак” мае значна больш байцоў, чым было ў сапраўднасці.\nПаводле ўспамінаў начальніка штаба першага палка імя С.В.Руднева Івана Беражнога, аўтара кнігі “Два рэйды”, па прасёлкавых дарогах партызаны падышлі да ракі Лясная, якую фарсіравалі, і ўшчэнт разбілі два фашысцкія гарнізоны паблізу вёсак Лешня і Алешкавічы.\nПятро Вяршыгара сабраў нараду і загадаў: партызанам патрэбна паспрабаваць перайсці Пружанскую шашу. Аднак “прашмыгнуць” незаўважана праз бойкую дарогу, якую кантралявалі фашысты, не атрымалася. Разгарэўся бой, у якім палегла больш за сотню гітлераўцаў, былі спалены тры бронемашыны і пяць грузавікоў.\nРаніцай 22 сакавіка І-я Украінская партызанская дывізія ўглыбілася на землях Жабінкаўшчыны.\nПа нашай зямлі каўпакоўцы ішлі\nНеўзабаве паблізу Падлесся яны вызвалілі вялікую калону, якую немцы гналі на катаржныя работы. Карнікі, страціўшы да сотні чалавек, хутка адступілі ў бок Кобрына. На начлег партызаны размясціліся ў вёсках на поўначы Жабінкаўшчыны. Сярод акупантаў і паліцаяў з’яўленне такой колькасці народных мсціўцаў выклікала разгубленасць і жах: большасць з іх паспяшылі ў Жыцінь і Жабінку, дзе знаходзіліся нямецкія ўмацаваныя пастарункі.\nХмелеўцы дасюль успамінаюць: у час пастою, каўпакоўцы мянялі калёсы на санкі, а сваіх коней, змучаных складаным пераходам, на вясковых. Калі пытаўся ў суразмоўцаў, навошта спатрэбіліся каўпакоўцам сані, усе амаль аднагалосна сцвярджалі:\n— У той дзень і ноч (хоць і быў ужо канец сакавіка) раптам сарваўся страшэнны буран, падобнай віхуры не памятаем колькі жывем. Гэта прыродная непагадзь дапамагла каўпакоўцам, якія былі змучаныя напружанымі баямі.\nПершы полк і штаб дывізіі размясціліся ў Дзяменічах. Замаскіравалі падводы з раненымі, выставілі кардоны, выслалі разведчыкаў у бок Жабінкі. Хоць і былі стомленыя, але знаходзіліся ў трывозе, таму амаль ніхто не спаў — адчувалася, што блізка Брэст з вялікім гарнізонам. Камандзір другога палка Пятро Кульбака прыгадваў пазней: на Жабінкаўшчыну яны прыйшлі ўшчэнт змучаныя, маючы да трохсот хворых і раненых. Спыніліся ў Хмелеве з надзеяй на адпачынак, ды вораг ізноў навязаў партызанам бой. Насустрач праціўніку была кінута конніца, узначаленая А.Ленкіным. Адважна ўдарылі ў ворага з кулямётаў і аўтаматаў. Аднак гітлераўцы, умацаваныя двума танкамі, зноў рушылі наперад. Бой паблізу Хмелева цягнуўся каля 12 гадзін.\nВечарам дывізія пад прыкрыццём эскадрона Цяцеркіна выступіла ў паход на Алізараў Стаў і Жыцінь. На досвітку 23 сакавіка каўпакоўцы спыніліся ля вёсак Песценькі і Крыўляны. Як згадвае начальнік штаба першага палка Іван Беражной: “Мабыць, праціўнік выпусціў нас з-пад увагі, бо чарговая днёўка прайшла спакойна. Наша з’яўленне на чыгуначным пераездзе Глінянка было нечаканым для аховы, таму з ёй справіліся даволі лёгка”. А затым разгарэўся новы бой, апошні для каўпакоўцаў на Жабінкаўшчыне. У час яго партызаны здолелі знішчыць цягнік з баявой тэхнікай ворага. На нашай зямлі загінулі каля 30 каўпакоўцаў, дзясяцера з іх склалі галовы паблізу Алізарава Става. Астанкі невядомых партызан пасля вайны былі перазахаваныя ў брацкай магіле ў Жабінцы.\nНа здымку: камандзір І-ай Украінскай партызанскай дывізіі імя С.А.Каўпака Пятро Пятровіч Вяршыгара.


ТОП-5 петыцыяў, якія варта падпісаць беларусу - Smart Homel. Утульны Гомель для гамяльчан\nГенеральны план гораду – гэта не дакумент для службовага карыстання і нічога сакрэтнага ў ім няма.\n«Я не разумею, чаму дзяржава кінула такіх як мы без дапамогі і падтрымкі. Адзін курс ЭКА каштуе каля 3000 – 3500 долараў. Такіх спробаў можа спатрэбіцца 3 – 5. І вось якая сям’я можа сабе дазволіць такое? Чаму ўсе маюць права на бясплатнае лячэнне акрамя людзей, якім паказана ЭКА? А гэта ж здаровыя працаздольныя людзі, з даходу якіх штомесяц у бюджэт сплочваюцца падаткі», – кажа Вольга.\nНа думку аўтараў петыцыі, перакладаць на беларускую мову варта папулярныя сучасныя фільмы.\nКатегории:\tБеларусь\t/ Нет отзывов / от Caesar 06.12.2018


20:13 14 чэрвеня 2021\n09:55 07.01.2021 (абноўлена 09:58 07.01.2021) Атрымаць кароткую спасылку\nПасля навагодніх свят у сетцы з'явіліся кадры, дзе двое мужчын зладзілі перастрэлку феерверкамі. Глядзіце на відэа, як яны запускаюць салюты адзін у аднаго.\nМаляўнічая бітва разгарнулася пад вокнамі аднаго з дамоў у Паўднёвым мікрараёне Балашыхі. У сетцы з'явілася відэа "дуэлі на салютах".\nЯк падрыхтаваць елку да хатніх умоў і падоўжыць ёй жыццё – відэа\nНа кадрах можна ўбачыць, як двое аголеных па пояс мужчын зараджаюць свае прылады, у ролі якіх выступілі навагоднія феерверкі, каб пасля распачаць абстрэльваць адзін аднаго снапамі іскраў.\nДуэль, на радасць тых, хто сабраўся вакол людзей, атрымалася яркай. Пад вясёлыя і ўхвальныя крыкі натоўпу дуэлянтам удавалася адхінацца ад стрэлаў, у той час як рознакаляровыя агні асвятлялі двор.\nНа шчасце, ні адзін са снапоў іскраў не стаў "Авадай Кедаўрай" для каго-небудзь з прысутных. Аб пацярпелых таксама не паведамляецца. Аднак МНС РФ усё роўна заклікае выкарыстоўваць феерверкі ў аддаленні ад людзей, жылых дамоў, ліній электраперадач і дрэў.


Касцёл Унебаўзяцця Маці Божай (Скідзель) — Вікіпедыя\nКасцёл Унебаўзяцця Маці Божай (Скідзель)\n(Пасля перасылкі з Касцёл Унебаўзяцця Маці Божай, Скідзель)\nКасцёл Унебаўзяцця Маці Божай — каталіцкі храм у горадзе Скідзелі (Гродзенскі раён). Размешчаны ў парку, па адрасе вул. Зарэчная, 40. Занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб'ект гісторыка-культурнай спадчыны рэгіянальнага значэння.\nКасцёл Унебаўзяцця Маці Божай\n53°35′46,94″ пн. ш. 24°15′49,51″ у. д.HGЯO\nГісторыка-культурная каштоўнасць Беларусі, шыфр 413Д000217шыфр 413Д000217\nКасцёл у стылі неаготыкі быў пабудаваны ў 1870-х гадах сям'ёй князёў Чацвярцінскіх(руск.) бел. на тэрыторыі свайго сядзібнага комплексу, які знаходзіўся на паўночна-ўсходняй ускраіне мястэчка. Да 1939 года быў прыдворным касцёлам гэтай сям'і, Мясцовыя жыхары называлі яго “княжацкі касцёл”. Пад тытулам Унебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі і як капліца святыня далучана да парафіі Кашубінцы.\nПадчас вайны быў зачынены. Пасля 1945 года у ім доўгі час размяшчаліся ваенкамат і курсы кіроўцаў. У 1980-х гадах будынак не выкарыстоўваўся. У 1990 годзе прыхаджане касцёла правялі касметычны рамонт будынка. Плябанія, аднапавярховы будынак з чырвонай вонкавай цэглы, была перабудавана пад жылы дом. У 1991 годзе будынак святыні нарэшце вярнулі парафіянам, аб чым сведчыць мемарыяльная дошка пад хорамі. У 1993 годзе ў адбудаванай святыні ўрачыста прайшла першая служба.\nПрамавугольная ў плане святыня з пяціграннай апсідай. Касцёл каменны з чырвонай цэглы, аднанефны з трохбаковай алтарнай часткай. Галоўны фасад неатынкаваны, фланкаваны дзвюма круглымі вежамі-званіцамі. З паўночнага боку пазней прыбудавана сакрысція. Касцёл накрыты двухсхільным бляшаным дахам з вальмамі над апсідай. Залавы інтэр’ер перакрыты зоркавымі неагатычнымі скляпеннямі. У галоўным алтары ізноў змешчаны тытульны абраз Унебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі, намаляваны ў 1991.\nПерад уваходам у касцёл размяшчаецца тэраса з трынаццаццю прыступкамі. Дзве цагляныя вежы ўпрыгожаны металічнымі крыжамі.\nКасцёл Святога Іосіфа Рамесніка (Скідзель)\n↑ Касцёл Унебаўзяцця Маці Божай (Скідзель) на сайце Radzima.org\n↑ Касцёл Унебаўзяцця Маці Божай (Скідзель) на сайце Глобус Беларусі (руск.)\n↑ 3,0 3,1 Костел Внебовзятия Божьей Матери в г. Скидель (руск.)\nАб’ект Дзяржаўнага спіса гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь, шыфр 413Д000217\nКасцёл Унебаўзяцця Маці Божай (Скідзель) на сайце Radzima.org\nКасцёл Унебаўзяцця Маці Божай (Скідзель) на сайце Глобус Беларусі (руск.)\nКостёл Вознесения Девы Марии в Скиделе: шестой выпуск видеопроекта «Нулевой километр» (руск.)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Касцёл_Унебаўзяцця_Маці_Божай_(Скідзель)&oldid=3464803"\nАпошнія змены 12 кастрычніка 2019 а 18:33\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 18:33, 12 кастрычніка 2019.


Галасы і твары плошчы: Юрась Сідун\n26 красавік 2006, 08:42\nРадыё Свабода Cвабода працягвае распавядаць пра людзей, якія пацярпелі з-за ўдзелу ў акцыях пратэсту на Кастрычніцкай плошчы. Юрась Сідун, дызайнэр, адзін з супрацоўнікаў інтэрнэт-рэсурсу studenty.by\nРазам зь ягонай дзяўчынай Вольгай Кузьміч і сябрамі Юрася затрымалі ў першую ноч існаваньня намётавага лягеру. Дзесяць сутак, пакуль знаходзіўся на Акрэсьціна, Юрась пакутаваў ад невядомасьці. Ён ня ведаў, што сталася зь ягонай Вольгай – колькі ёй далі сутак і дзе яна знаходзіцца, ці даходзяць ёй перадачы. Апроч таго, у іхнай хаце засталіся котка і два папугаі. Перадаць ключы выглядала на немагчымае. Тым часам, сваякі ня мелі інфармацыі пра затрыманых, распавядае сястра Юрася, Хрысьціна Сідун.\n(Хрысьціна: ) “У судах катэгарычна сьцьвярджалі, што нікога з затрыманых прывозіць ня будуць... Мабыць, інтуіцыя падказала, і знаходзячыся ў судзе Цэнтральнага раёну, я вырашыла пачакаць да апошняга... І дачакалася. Апошнім аўтобусам прывезьлі і Юрку. Сказаўшы, што пра гэтых людзей наагул забыліся, нават пратаколаў на іх няма...”\nЦягам суду Юрасю ўдалося ўсё ж перадаць ключы ад кватэры. Хрысьціна кажа: нягледзячы на нэрвовае напружаньне, цягам 10 сутак арышту брата і ягонай сяброўкі былі і станоўчыя эмоцыі.\n(Хрысьціна: ) “Уразіла, колькі сяброў высьветлілася і ў мяне, і ў Юркі, і ў Волі... Я нават не чакала! Людзі, зь якімі мы проста некалькі разоў кантактавалі-сутыкаліся, якіх я не лічыла блізкімі сябрамі, тэлефанавалі і рэальна дапамагалі... Мы дамаўляліся, займалі чаргу, каб перадаць перадачу, а пятай раніцы. Мяняліся, перадавалі, потым нехта падвозіў...”\nНа думку Юрася, улада меркавала запужаць людзей арыштамі. Але дамаглася цалкам супрацьлеглага выніку. \_\n(Юрась: ) “Адзін хлопец, які быў са мной у камэры, таксаваў уначы. Ехаў міма плошчы – яго затрымалі. Разам з ДАІшнікамі прыехаў на Акрэсьціна. Яму далі 12 сутак, сказаўшы, што ён выкрыкваў стандартныя лёзунгі “Ганьба” і гэтак далей. Праз гэтыя суткі хлопец выйшаў на волю зусім іншым чалавекам – пачаў прапаноўваць нейкія цікавыя акцыі свае, шэраг ініцыятываў...”\nМагчыма, мяркуе Юрась, гэткім мэтамарфозам спрыялі ледзьве не сэмінары на тэму палітадукацыі, якія ладзіў Алесь Янукевіч, намесьнік старшыні БНФ. На думку Юрася Сідуна, прымаўка:“Усё, што ні робіцца, – да лепшага!” – акурат пра сёньняшні час Беларусі.\n(Юрась: ) “Грамадзтва вельмі моцна зьмянілася. Гэтыя масавыя арышты зрабілі нашмат горш уладам, чым тым, хто сядзеў на Акрэсьціна. Людзі выходзілі з Акрэсьціна зусім зь іншым поглядам на жыцьцё і сытуацыю ў Беларусі. Мяне асабіста заўсёды стрымліваў фактар: маўляў, затрымаюць. Цяпер я ведаю, што страшнага й жахлівага ў гэтым нічога няма. Будуць яшчэ суткі – значыць будуць. Спакойна да гэтага стаўлюся”.


Іншыя | Карысная інфармацыя для ўсіх\nthe Punisher хто ведае коды на Чыты ?? chemax.ru Вось чыць коды на гульню: Bыбepитe пyнкт «Дoпoлнитeльнo» (Extras) у глaвнoм мeню.Зaтeм «Чыць кoды» (Cheats) зaтeм - «Aктивиpoвaть Cкин» (Unlock Skin) Иcпoльзyя cлeдyющиe чыць ...\nзапампаваў з торэнта сталкер: Кліч Прыпяці, падкажыце як запусціць гульню. Пры запуску просіць »серыйны нумар«\nзапампаваў з торэнта сталкер: Кліч Прыпяці, падкажыце як запусціць гульню. Пры запуску просіць »серыйны нумар« Лепш у аднаго дыск папрасі 😀 GC-DBWV3P-77JJ8L-M9X8UR-ZGNUXW _______ E2-U2G5KB-NN 76GJ-JJ5C5N-TMPP7G _______ UK-R3C3K4-QV3EYG-XEWT8E-74Z39T па новай пампаваных або купляй ...\nХлопцы падкажыце за колькі можна прадаць такі рахунак ORIGIN? Група ў ВК «Абмен і продаж акаўнтаў Origin» За 0 рублёў, таму-што продаж акаўнта гэта парушэнне ліцэнзійнай дамовы. Я ўжо адправіў…\nВыскоквае памылка «0xc0000142» пры запуску civilization 5 на windows 8\nВыскоквае памылка «0xc0000142» пры запуску civilization 5 на windows 8 А лепш я так думаю купі антывірус Касперскага і няма праблем! Проста памяняй виндоус а калі вашчэ ніяк то праз ...\n49 запытаў у БД, сгенерилось за 0,500 секунд.


14 жнівень 2019, 16:40\nФранцішак Багушэвіч, які нібыта пісаў «па-польску» (на беларускай мове лацінкай)\nРасейскі часопіс «Огонёк» узяў інтэрвію ў студэнткі МДУ імя Ламаносава, якая нядаўна скончыла школу ў Беларусі. Дзяўчына, якая хаваецца пад псэўданімам, сьцьвярджае, што беларусы ў школе глыбей вучаць польскую гісторыю, а не расейскую, дый наагул у Беларусі адбою няма ад польскіх фондаў, а «карту паляка» можна атрымаць, «паказаўшы ў консульстве фота дзеда ў польскай вайсковай форме».\nПравяраем, што ня так з гэтай інфармацыяй.\n«Беларусь доўгі час была ў складзе Польшчы»\n«У курсе айчыннай гісторыі нашмат больш увагі аддаецца польскай гісторыі, чым расейскай: працяглы час Беларусь была часткай польскіх земляў — наўпрост або ў складзе ВКЛ», — кажа дзяўчына.\nАле Беларусь у XIII–XVIII стст. у складзе Польшчы не была, кажа рэпэтытар па гісторыі Аляксандар Луцэвіч.\n«ВКЛ ніколі не было ў складзе Польшчы. Тое ж самае з эпохай Рэчы Паспалітай, бо гэта была адна рэспубліка зь дзьвюх дзяржаў і двух народаў, — кажа ён. — Частка Беларусі была ў складзе Польшчы хіба ў 1921–1939 годзе.\nНаагул, дзіўна разважаць з учорашняй школьніцай пра гісторыю і як яна выкладаецца. Наўрад ці яна і ЦТ па гісторыі здавала. А тое, што проста хадзіла ў школу — зусім не даказвае, што чалавек насамрэч гісторыю засвоіў. Калі сёньня любога школьніка спыніць на вуліцы, ён ня тое яшчэ раскажа. Прыходзіцца мне звычайна ў 11 клясе вучыць іх фактычна з нуля».\n«Беларусы вучаць біяграфіі каханак князёў ВКЛ»\nДалей студэнтка МДУ ўпэўнівае, што ў беларускай школе дэталёва вывучаюць біяграфіі літоўскіх князёў, іхніх «жонак, палюбоўніц, дзяцей, сяброў, мітрапалітаў». А вось «прадстаўнікоў тых жа літоўскіх дваранскіх і нават княскіх родаў, якія абралі служэньне Маскве», пакідаюць без увагі.\n«Не магу прыгадаць, каб у школьнай праграме была біяграфія нейкіх палюбоўніц князёў, мітрапалітаў. А тых, хто пасьля служыў у Маскве, узгадваюць. Напрыклад, таго ж Міхаіла Глінскага. Асобаў вывучаюць менавіта ў беларускім кантэксьце», — кажа Аляксандар Луцэвіч.\nГлядзім навучальную праграму па гісторыі Беларусі для V–VII клясаў — гэта пэрыяд ад сярэднявечча да ВКЛ і Рэчы Паспалітай. Пра ВКЛ гаворыцца ў трох разьдзелах, столькі ж пра Рэч Паспалітую. А вось Беларусі ў складзе Расейскай імпэрыі прысьвечаны ўвесь VIII кляс і частка XIX і X клясу.\n«Францішак Багушэвіч пісаў па-польску»\nУ артыкуле сьцьвярджаецца, што твор Францішка Багушэвіча «Дудка беларуская» напісаны па-польску.\n«На ЦТ па беларускай мове мне трэцім пытаньнем выпала „Дудка беларуская“ Францішка Багушэвіча — твор, напісаны на польскай пра тое, што беларусы не павінны забываць родную мову. Так што калі з мовай усё так няпроста, што ўжо казаць пра гісторыю!» — кажа суразмоўца «Огонька».\nНасамрэч кніга «Дудка беларуская» напісаная па-беларуску. Упершыню яе надрукавалі ў 1891 годзе беларускай лацінкай. Можа, гэта заблытала беларускую студэнтку, якая навучаецца ў Маскве.\n«„Карта паляка“ за фатаздымак прадзеда»\nУ інтэрвію студэнтка МДУ малюе схему атрыманьня карты паляка для беларусаў. Узьнікае ўражаньне, што яе даюць проста ўсім спрэс.\n«Каб атрымаць „карту паляка“, дастаткова прад’явіць доказ таго, што адзін з тваіх сваякоў быў выхадцам з Польшчы. Напрыклад, у маёй бабулі захавалася фота яе бацькі, які ваяваў у Першай усясьветнай вайне, і ён на картцы ў польскай форме. Гэтага дастаткова. З такім фота варта прыйсьці ў польскую амбасаду ці консульства — і справа зроблена», — упэўнівае студэнтка.\nАле Другой польскай рэспублікі ў Першую ўсясьветную яшчэ не было. Пра гэта нагадвае аналітык арганізацыі EAST Center Андрэй Елісееў.\n«Па-першае, сумнеў паўстае наконт самой наяўнасьці такога здымку, бо няясна, што за форма маецца на ўвазе, — кажа ён. — Справа ў тым, што Другая польская рэспубліка была абвешчаная ў лістападзе 1918 г., ужо як вайна завяршылася. Можна, праўда, дапусьціць, што маецца на ўвазе форма польскіх легіянэраў Аўстра-Вугоршчыны.\nПа-другое, калі дапусьціць, што гэта, можа, апіска і што гаворка тут пра Другую ўсясьветную вайну, — вядома, здымка продка ў форме для атрыманьня карты паляка недастаткова».\nДля атрыманьня «карты паляка» трэба пацьвердзіць сваю этнічную прыналежнасьць дакумэнтальна.\n«Два гады таму закон пра „карту паляка“ ўвогуле зьмянілі, зрабіўшы атрыманьне даступным тым, хто давядзе ня проста наяўнасьць грамадзянства міжваеннай Польшчы ў продкаў, а іхную польскую этнічнасьць, — дадае Елісееў. — Робіцца гэта на падставе больш значных дакумэнтальных довадаў, чым прыватныя фатаздымкі.\nПа-трэцяе, апрача дакумэнтальных довадаў, кандыдаты на атрыманьне „карты паляка“ павінны на пэўным узроўні ведаць польскую мову».


Макей: Крок за крокам усе пытанні па санкцыях будуць вырашаны | zviazda.by\nПра гэта сёння журналістам заявіў міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей, перадае БЕЛТА.\nМіністр пракаментаваў перспектывы поўнай адмены заходніх санкцый у дачыненні да Беларусі. "Рухаючыся паступова, крок за крокам, мы вырашым усе пытанні, якія звязаны з адменай санкцый", - адзначыў Уладзімір Макей.\nКіраўнік знешнепалітычнага ведамства сказаў, што не бярэцца адказаць на пытанне, калі будуць канчаткова адмененыя ўсе санкцыі. Засталося некалькі такіх мер, якія дзейнічаюць у дачыненні да Беларусі, дадаў ён.\nВіншаванне Прэзідэнта са 100-годдзем дыпламатычнай службы


ГлавнаяНовостиКультура“Як цудоўна з сябрамі разам зноў нам пабыць”. У Лідзе прайшоў XV фестываль нацыянальных культур\n”Суквецца сяброўства” – падзея, якая ўжо сама па сабе свята нашага шматнацыянальнага рэгіёну (нагадаю: на Лідчыне ў міры і згодзе жывуць прадстаўнікі больш пяцідзесяці нацыянальнасцей – беларусы, рускія, палякі, украінцы, літоўцы, яўрэі, немцы, армяне, азербайджанцы, татары і інш.) адбылася нягедзячы ні на што, у мурах старажытнага Лідскага замка, а галоўнае – у вельмі цёплай сардэчнай атмасферы, сабраўшы на адной сцэне лепшых сяброў.\n“Радзіма мая дарагая” – пад музыку прыгожай і роднай кожнаму беларусу песні прадстаўнікі розных суполак выйшлі на сцэну пад імправізаванай аркай з беларускіх рушніікоў. А потым па добрай традыцыі віталі ўдзячных гледачоў. Словы прывітання і пажаданняў гучалі на розных мовах.\nУ атмасферу святочнага дня, якую хацеў было, але не змог сапсаваць дробны дождж, яркіх фарбаў дадаў непаўторны канцэрт. У ім у адно суквецце спляліся выступленні творчых аматарскіх калектываў: раённай арганізацыі грамадскага аб’яднання “Саюз палякаў на Беларусі” (народны ансамбль польскай песні “Крэсавяцы”), рэгіянальнага мемарыяльна-культурнага грамадскага аб’яднання (салістка ансамбля яўрэйскай музыкі “Шалом” Кацярына Клімовіч), раённай арганізацыі “Трэмбіта” грамадскага аб’яднання ўкраінцаў “Ватра” (вакальны ансамбль “Смярычка”). У выкананні мастацкіх калектываў Палаца культуры г. Ліды прысутныя ўбачылі і пачулі рускія, беларускія, украінскія, польскія песні і танцы. Гледачоў радавалі сваёй творчасцю калектыў рэтра-песні “Мерыдыян”, харэаграфічны калектыў народнага танца “Чаравічкі” і інш.\nПрысутныя ў Лідскім замку падчас фестывалю “Суквецце сяброўства” дружнымі воплескамі віталі выступленні прадстаўнікоў нацыяных суполак. Ці маглі пакінуць раўнадушнымі такія любімыя мелодыі, як “Распрагайце, хлопцы, коней”, “Ой, на гары два дубкі”, “Хороши весной в саду цветочки”, “Ой пад вішняй”. Жыхары горада былі ўдзячныя творчым і аматарскім калектывам за вялікую колькасць станоўчых эмоцый, за ветлівасць і за адданасць сваёй культуры.\nКарэспандэнт пацікавіўся ўражаннямі лідчан і ўдзельнікаў нацыянальных суполак.\nМіхаіл Двілянскі, кіраўнік ансамбля яўрэйскай музыкі “Шалом”:\n– Калектыў працуе творча і ў наступным годзе рыхтуецца сустрэць свой дваццаціпяцігадовы юбілей. Да гэтай даты зроблена вялікая справа – запісаны юбілейны дыск, у які ўвайшлі лепшыя творы розных гадоў. Я рыхтую артыкул з рабочай назвай “Музыка, з якой мы жывём”, у якім падводзяцца вынікі шматгадовай творчай працы. З калектывам мы запісалі песню “Шалом” – яна не новая, але вядомая і вельмі прыгожая, загучыць па-новаму ў наш юбілейы год. У калектыве з'явілася новая салістка Ларыса Шабаліна. У наступным годзе плануем свайго роду турнэ па гарадах Беларусі. Такая практыка ў нас ужо была на 15-гадовы юбілей – гастролі па беларускіх гарадах прайшлі паспяхова. “Шалом” хоча здзейсніць гастрольны тур зноў.\nВольга Пчыцкая, кіраўнік вакальнага ансамбля “Смярычка”:\n– Мы чакалі гэты фестываль і актыўна рыхтаваліся. Спецыяльна да гэтай падзеі ў нас абноўленыя касцюмы. У нас склаўся новы дуэт: Аляксандр Ліцвіненка і Дзмітрый Пухнарэвіч. На працягу года мы не перарывалі рэпетыцыі. Падрыхтавалі блок песень да 75-годдзя Вялікай Перамогі. Летась нам двойчы давялося выехаць на фестывалі украінскай песні ў Клайпеду. Акрамя таго, прымалі ўдзел у вялікім канцэрце, прысвечаным юбілею гродзенскага вакальнага ансамбля “Барвінак”. Увогуле, падтрымліваем сяброўскія адносіны з творчымі калектывамі. Штогод удзельнічаем ў Днях Украіны ў Мінску і сёлета спадзяёмся, што сітуацыя зменіцца і мы пабываем на гэтым свяце.\nАляксандр Гаштольд, саліст хору ветэранаў “Майскія зоры” Палаца культуры г. Ліды:\n– Для мяне фестываль – гэта сапраўды свята. Свята сяброўства, узаемапавагі, адзінства, міжкультурнага дыялогу. Мы жывём у адным доме, Беларусі, і паяднаныя агульнымі сувязямі. Я па нацыянальнасці беларус, хаця прозвішча нагадвае пра літоўскія і нямецкія карані. Вучыўся на Украіне, спяваў у оперным тэатры г. Адэсы. Аб’ехаў увесь Савецкі саюз. І сёння ў маім рэпертуары рускія, украінскія, беларускія песні і ўсе яны блізкія мне па душы.\nГанна Комінч, салістка народнага ансамбля польскай песні “Крэсавяцы”:\n– Нашаму калектыву сёлета споўнілася 30 год. Мы спявалі, спяваем і будзем спяваць. Вельмі любім спевы, польскія песні, таму нават нягледзячы на няпросты час, збіраемся разам. Запісалі ўжо чацвёрты дыск. Рэпертуар папаўняецца, і ў ім не проста народныя песні, а рэгіянальныя, гродзенскай мясцовасці. Мы рады, калі і сёння яны знайшлі водгук у сэрцах прысутных.\nМожна не сумнявацца, што фестываль, які прайшоў сёлета ў вузкім коле, пакінуў найлепшыя ўражанні як у гледачоў, так і ва ўдзельнікаў. Несумненна, ён стане чарговай прыступкай у мацаванні цёплых адносін паміж прадстаўнікамі нацый і веравызнанняў.\nФестываль “Суквецце сяброўства” па традыцыі не развітваўся, а казаў “Да пабачэння”, “Да новых сустрэч”.\nВы такого не бачылі! У Лідскім гісторыка-мастацкім музеі захоўваецца сапраўдны артэфакт – швейная іголка з косткі жывёлы


@cblnq - آمار کانال cybulinka.. Telegram Analytics\nکانال هایی که توسط "@cblnq" نقل قول می شوند\ncybulinka. 11 Jan, 22:21\nУ пачатку сьнежня мінулага году кітайскі плянэтаход Yutu-2 даслаў здымак паверхні Месяца, дзе быў бачны размыты аб'ект кубічнай формы. У Кітаі яго называлі таямнічай хацінай, а ў СМІ – месячным кубам. Цяпер жа месяцаход зрабіў якасны здымак з меншай адлегласьці і стала відавочным, што аніякага куба няма – гэта валун, геаметрычны выгляд якога проста гульня пэрспэктывы, сьвятла і ценю.\ncybulinka. 7 Jan, 18:01\nСабакі могуць адрозьніваць чалавечыя мовы.\nУ механізмах гэтага працэса паспрабавала разабрацца міжнародная група навукоўцаў з дапамогай МРТ-сканаваньня. Спачатку сабак навучылі ляжаць нерухома падчас сканаваньня, бо толькі так можна атрымаць дакладныя вынікі сканаваньня.\nПакуль сабакі ляжалі ў тамографе, ім уключалі тры розныя аўдыёзапісы: "маленькі прынц" на гішпанскай і вугорскай мовах, а таксама набор чалавечых гукаў, не падобных на маўленьне. Вядома, што ўсе сабакі былі знаёмыя толькі з адной мовай. Вынікі паказалі, што сабакі не толькі адрозьнівалі маўленьне ад выпадковых гукаў, але і па-рознаму рэагавалі на "знаёмую" і "незнаёмую" мову.\nДасьледнікі мяркуюць, што апрацоўка гукаў у сабак ідзе ў два этапы: першасная слыхавая кара вызначае, ці зьяшляецца пачутае мовай, а другасная адрозьнівае знаёмую мову. А яшчэ дасьледнікі заўважылі, што старыя сабакі мелі большую актыўнасьць у зоне другаснай слыхавой кары, што сьведчыць пра лепшую арыентацыю ў мовах.\ncybulinka. 3 Jan, 16:00\nГэта не здымак начнога неба. Гэта самая дакладная мапа, дзе кожная белая кропка - актыўная чорная дзірка неверагодна вялікай масы. Падчас работы над мапай, астраномы сутыкнуліся з праблемай выяўленьня чорных дзірак. Справа ў тым, што калі чорная дзіка проста існуе, яна не спускае аніякага заўважнага выпраменьваньня, таму яе складана знайсьці. Сытуацыя мяняецца, калі чорная дзірка пачынае паглынаць матэрыю: інтэнсыўныя сілы "генеруюць" звышнізкія радыёхвалі, якія ўжо можа злавіць радыёінтэрферометар, напрыклад, эўрапейскі LOW Frequency ARay (LOFAR).\nLOFAR - гэта сетка з 20000 радыёантэн, злучаных між сабой і разьмеркаваных па ўсёй Эўропе. Менавіта дадзеныя з гэтай сеткі і выкарыстоўваліся для стварэньня прыгаданай мапы.\ncybulinka. 29 Dec 2021, 12:55\nШто не так з адмоўнай каларыйнасьцю?\nУ сеціве можна знайсьці шмат лайфхакаў для хуткага пахудзеньня. Сярод іх можна пабачыць параду есьці прадукты з адмоўнай каларыйнасьцю, бо пры іх ператраўленьні арганізму спатрэбіцца больш энэргіі, чым утрымліваецца ў самім прадукце.\nАднак перад тым як разабрацца ці сапраўды існуюць такія прадукты, варта прыгадаць калорыі і для чаго яны нам патрэбны.\nКалорыя – адзінка энэргіі, выражаная ў кілакалорыях (ккал) для адлюстраваньня колькасьці энэргіі ў ежы. Большасьць упаковак маюць этыкетку, дзе ўтрымліваецца інфармацыя пра каларыйнасьць дадзенага прадукта: звычайна яна прыводзіцца на 100 г, аднак некаторыя вытворцы адразу пазначаюць і каларыйнасьць порцыі.\nЯк вядома, мы спажываем калорыі зь ежай і расходуем пры фізічных ці інтэлектуальных нагрузках, таксама частка атрыманых калорый ідзе на падтрыманьне працэсаў у нашым арганізме. Увогуле адмыслоўцы вылучаюць наступныя кампаненты нашых энэргетычных патрабаваньняў:\n1) Энергія, неабходная для падтрымкі асноўных працэсаў нашага арганізма – дыханьне, біцьцё сэрца і г.д.\n2) Тэрмічны эфэкт ад ужываньня ежы – павелічэньне хуткасьці абмена рэчываў, пакуль ежа ператраўліваецца.\n3) Дадатковая энэргія, неабходная для актыўнасьці.\nТэорыя адмоўнай каларыйнасьці заключаецца ў тым, што некаторыя прадукты ўтрымліваюць менш калорый, чым неабходна для іх траўленьня і засваеньня арганізмам. Гучыць праўдападобна, аднак на практыцы нават самыя нізкакаларыйныя прадукты, кшталту салеры ці морквы, утрымліваюць болей калорый, чым патрабуецца арганізму на іх засваеньне. Менавіта таму, большасьць адмыслоўцаў лічыць, што прадуктаў з адмоўнай каларыйнасьцю проста не існуе. Напрыклад, возьмем сьцябло салеры і палічым калорыі. І хоць салера на 95% складаецца з вады, калорыі ёсьць і тут: прыблізна 13 ккал на 100 г. Такія лічбы могуць прымусіць нас спаслацца на тэрмічны эфэкт, аднак ён складае толькі 10% ад колькасьці энэргіі ежы. То бок, салера таксама дадае некалькі калорый у наш рацыён. Відавочна, што гэта не адмоўная лічба.\nУ некаторых крыніцах сярод пераліку прадуктаў з адмоўнай каларыйнасьцю можна сустрэць халодную ваду. Яна не ўтрымлівае энэргіі і пры ўжываньні наш арганізм губляе пэўную колькасьць калорый на падтрыманьне ўнутранай тэмпературы цела – так званы тэрмагенэз.\nНекаторыя дасьледнікі спрабавалі высьветліць ці можа такі эфэкт спрыяць паніжэньню вагі, але большасьць зь іх прыйшла да высновы, што пасьля ўжываньня халоднай вады затраты калорый мінімальныя ці ўвогуле адсутнічаюць.\nКалі ўзяць любы сьпіс прадуктаў з “адмоўнай каларыйнасьцю”, то большасьць яго будзе складацца з агародніны. А ў ёй нічога кепскага няма. І гародніна ў рацыёне сапраўды дазволіць скінуць вагу, толькі не праз "адмоўную каларыйнасьць", а праз малую энэргетычную шчыльнасьць: месца ў страўніку займае шмат, а калорый мала. Тут варта адзначыць, што калі вы паставілі перад сабой мэту скінуць вагу, то трэба пераглядзець свой рацыён і адмовіцца ад чагосьці каларыйнага. Напрыклад, кекс з чакалядай у якасьці перакусу можна памяняць на моркву ці гурок. І тут галоўнае слова “памяняць”, бо калі да кекса дадаць яшчэ моркву, то аніякага эфэкту, відавочна, не будзе.\ncybulinka. 25 Dec 2021, 15:14\nТэлескоп Джэймс Ўэб пасьпяхова запусьцілі з касмадрома Куру. Зараз апарат на арбіце і рушыць у другі пункт Лагранжа. На гэта яму спатрэбіцца 4 тыдні. Першыя навуковыя дадзеныя плануецца атрымаць праз 6 месяцаў.\nПраграма тэлескопа Дж. Ўэб каштавала прыблізна 10 млрд даляраў, а на рэалізацыю спратрэбілася 25 гадоў.\ncybulinka. 23 Dec 2021, 17:35\nПадчас атмасфернага маніторынгу летам і восеньню у абсэрваторыі Пік-Дзю-Мідзі знайшлі мікраплястык (пераважна поліэтылен, ПВХ і поліпрапілен). Сама абсэрваторыя знаходзіцца на вышыні 2877 м., а мікрапластык быў у колькасьці 0,09-0,66 часьцінак на м. куб.\nМатэматычная мадэль паказала, што плястык, верагодна, праляцеў 275 км. на вышыні каля 2000 м. На гэтай падставе аўтары дасьледваньня кажуць пра транскантынентальны і трансакіянскі перанос мікраплястыка.\ncybulinka. 21 Dec 2021, 19:14\nЧакаеце штучнае мяса ў крамах?\nІзраільскі стартап распрацаваў тэхналёгію вырабу таннага штучнага мяса.\nПа стане на 2013 год кошт бургера з штучным мясам складаў больш за 300 тысяч даляраў. Вядома, што большая частка гэтай сумы прыходзілася на катлету “з пробаўкі”. Аднак дзякуючы стартапу Future Meats кошт штучнай катлеты ўжо складае каля $1,7.\nТэхналёгія прадугледжвае наступныя этапы: забор клетак у жывёліны, выдаленьне прадуктаў жыцьцядзейнасьці клетак з дапамогай адмысловых прыстасаваньняў, а таксама забесьпячэньне клетак актыўнымі рэчывамі для роста і фармаваньня тканак. Такі працэс паніжае выкіды вуглякіслага газу на 80%, выкарыстаньне вады і глебы на 96 і 99% адпаведна.\nСтартап яшчэ ў лютым бягучага году паведамляў пра свае посьпехі, аднак тады кошт “курынага філе” складаў каля $8. Летам была адкрытая першая фабрыка і кошт панізіўся да $4. А зараз адбылося пашырэньне вытворчасьці і атрымаўся кошт, ніжэйшы за звычайнае мяса.\ncybulinka. 20 Dec 2021, 14:38\nДасьледнікі знайшлі мнаганожку з рэкорднай колькасьцю ног – 1306.\nТакая колькасьць ног Eumillipes persephone патрэбная для працісканьня праз вузкія месцы ў глебе, дзе яна і жыве. Новы від і ягоныя звычкі працягваюць вывучаць, аднак ужо вядома, што харчуецца ён, які і іншыя мнаганожкі, арганічнымі рэчывамі, а распаўсюджаны толькі ў Заходняй Аўстраліі.\ncybulinka. 20 Dec 2021, 11:25\nАшаламляльную выяву ўдалося атрымаць аўстралійскім астраномам з дапамогай радыётэлекскопа ASKAP. На здымку можна бачыць суседа нашай галяктыкі – Малое Магеланава воблака ў беспрэцэдэнтнай выразнасьці.\nДзякуючы здымку навукоўцы пабачылі ўсе дробнамаштабныя структуры воблака, а гэта дае большае разуменьне ролі вадарода ў эвалюцыі галяктык. Напрыклад, тут можна пабачаць дзіркі ўнутры газа, што сведчыць пра ўзаемадзеяньне вадарода са звышновымі зоркамі.\ncybulinka. 15 Dec 2021, 17:08\nПакуль зонд Паркер пасьпяхова трапіў у карону Сонца і даслаў здымкі адтуль, запуск тэлескопа Джэймс Ўэб зноў перанесьлі на некалькі дзён праз праблемы з сувязьзю паміж самім тэлескопам і ракетай. Дарэчы, 11 сьнежня яго ўжо пасьпелі заправіць палівам.\nНовая дата запуску 24.12.21\ncybulinka. 14 Dec 2021, 19:10\nНавукоўцы даведаліся, што чакае супэргерояў у старасьці.\nДасьледнікі дагэтуль спрабуюць разабрацца з прычынамі старэньня арганізму, аднак ужо зараз можна сказаць, што адным з асноўных фактараў такога працэсу зьяўляецца генэтыка. І калі з генэтыкай, прынамсі пакуль, нічога немагчыма зрабіць, то з іншымі фактарамі, што ўплываюць на хуткасьць старэньня, можна падужацца: весьці здаровы лад жыцьця, адмовіцца ад шкодных звычак, падтрымліваць сацыяльныя сувязі, вучыцца нечаму і інш. Аднак гэта актуальна для звычайных людзей, а што з супэргероямі? Ну, вядома, калі б яны рэальна існавалі?\nВырашэньнем гэтага пытаньня заняліся аўстралійскія навукоўцы: яны паспрабавалі на базе супэргеройскіх фільмаў кінасусьвету Marvel паказаць, наколькі важна своечасова карэктаваць свае звычкі. Дасьледнікі паглядзелі 24 фільма, якія былі ў пракаце з 2008 па 2021 год, і прыйшлі да высновы, што ў супэргерояў праблемы звычайных людзей. Выключэньне толькі Тор, які пражыў у кінасусьвеце некалікі тысячагодзьдзяў – якая тут старасьць?\nАгулам дасьледнікі адзначылі, што кінагероі рэгулярна займаюцца фізічнай актыўнасьцю і маюць высокую ступень сацыяльнай згуртаванасьці, а такія паказьнікі звязаныя з паніжанай рызыкай дэмэнцыі. У дадатак да ўсяго, кінагероі маюць вялікі аптымізм – пазытыўнае мысьленьне – што таксама станоўча ўплывае на стан здароўя.\nШто тычыцца негатыўных эфэктаў, то з фільмаў вынікае, што супэргероі шматразова траплялі пад уплыў магутных гукаў, забруджваньня паветра, а таксама мелі траўмы галавы. Усё гэта выліваецца ў згаданую вышэй дэмэнцыю. Пасьля навукоўцы яшчэ зьвярнулі ўвагу на іншыя паказьнікі, такія як дыета, індэкс масы цела, узровень інтэлекту і г.д. Зараз пра канкрэтных герояў.\nГалк (Hulk), па меркаваньні аўтараў, мае высокі індэкс мас цела, праблемы з гневам – яго вельмі шмат – і траўматычныя паводзіны. Мінімум хранічныя захворваньні сэрца і судзінаў.\nЧорная ўдава (Наташа Романофф) можа пахваліцца незвычайным інтэлектам, высокай фізічнай актыўнасьцю і гнуткасьцю, да ўся го яшчэ і вегетарыянка! Вось толькі псыхалягічныя траўмы з дзяцінства могуць павысіць рызыку разьвіцьця псыхічных і псыхасаматычных хвароб.\nГнуткі, дужы і спрытны Чалавек-павук (Spider-man) можа не перажываць за пераломы ад падзеньняў ў старасьці, але ж начная барацьба са злачынцамі не дае яму права на здаровы сон (8-10 гадзін). Гэта можа прывесьці да псыхічных хвароб і атлусьценьня.\nЗ такім разборам застаецца толькі пачаць сачыць за сваім псыхічным і фізычным здароўем.\ncybulinka. 13 Dec 2021, 14:37\nПаўтаральнасьць анкалягічных дасьледваньняў пад пагрозай.\nЛюбое навуковае дасьледваньне мусіць адпавядаць пэўным стандартам, сярод якіх ёсьць аднаўляльнасьць. То бок, калі дзьве групы навукоўцаў паўтораць адно і тое ж дасьледваньне, то яны мусяць атрымаць прыблізна адныя вынікі. У 2014-2015 годзе выявілася, што больш за палову работ па псыхалёгіі не праходзяць такі тэст. Такую сытуацыю назвалі крызісам паўтаральнасьці і яна моцна пахіснула давер да псыхалёгіі. Пасьля такога ўсе навуковыя дасьледваньні апынуліся пад пільным позіркам: калі дасьледваньне не праходзіць тэст на паўтаральнасьць, то гэта ставіць пад сумнеў ягоныя вынікі. Так выявілася, што крызіс закрануў яшчэ і анкалёгію.\n"Пад мікраскоп" трапілі 193 досьледа, апісаных ў 53 работах прысьвечаных раку з 2010 па 2012 гг. У выніку ні адзін зь іх немагчыма было паўтарыць з выкарыстаньнем толькі інфармацыі, апублікаванай у рабоце. Аднак навукоўцам усё ж удалося паўтарыць 50 досьледаў, толькі для гэтага ім прыйшлося зьвярнуцца па дапамогу да аўтараў арыгінальных артыкулаў. Больш за тое, крыху меней за палову з паўтораных экспэрымэнтаў далі такія самыя вынікі, як і ў арыгінальным артыкуле. Такая нявызначанасьць можа сьведчыць пра тое, што некаторыя прэпараты ад рака зараз дарэмна тэстуюцца на пацыентах і не дадуць аніякага эфэкту.\nВарта адзначыць, што не ўсё так змрочна. Ведаючы пра крызіс паўтаральнасьці, навукоўцы робяць больш, чым калі-небудзь для вырашэньня гэтай праблемы. Да таго ж, адрозныя вынікі пры паўторнай праверцы не абавязкова азначаюць памылковасьць першапачатковага дасьледваньня.\ncybulinka. 7 Dec 2021, 16:30\nЗнайшлося новае рэчыва, здольнае забіваць старыя клеткі арганізма - процыянідын C1. Яго можна знайсьці ў вінаградных костачках і яблачнай скуры. Для здаровых клетак ён абсалютна бясшкодны і ў досьледах на мышах працягнуў жыцьцё нават пажылым грызунам.\nАднак аўтары работы прызнаюць, што ім яшчэ трэба будзе высьветліць механізм дзеяньня названага рэчыва і вызначыць эфэкт адносна людзей.\ncybulinka. 6 Dec 2021, 16:00\nУ аўстралійскім штаце Тасманія плануюць пабудуваць «чорную скрыню Зямлі» для фіксацыі ўсіх крокаў чалавецтва, якія набліжаюць яго да экалягічнай катастрофы.\nУнутры сталёвага корпуса разьмесьцяць вялікія накапляльнікі дадзеных: на іх будзе запісвацца інфармацыя пра тэмпературу, узровень вуглякіслага газу ў паветры, выкарыстаньне энэргіі і колькасьць насельніцтва плянэты.\nАўтары праекта распланавалі ўсё так, каб гэтая скрыня здолела "перажыць" чалавецтва і людзі будучыні маглі выкарыстаць назьбіраныя дадзеныя для прадухіленьня кліматычных катастроф. Таксама існаваньне такой скрыні, якая запісвае ўсё, можа станоўча паўплаваць на сытуацыю з кліматам, бо людзі вядуць сябе іначай, калі ведаюць, што іх запісваюць ці здымаюць на відэа.\ncybulinka. 5 Dec 2021, 16:44\nБіёлягі прыйшлі да высновы, што бегемоты ствараюць у вадаёмах добрыя ўмовы для анаэробных мікраарганізмаў са свойго кішачніка. Трапіўшы ў ваду з выпаражнямі, сымбіятычныя мікраарганізмы не проста выжываюць, але і ўтвараюць устойлівыя супольнасьці, якія, у сваю чаргу, уплываюць на хімічны склад вады. Такую сытуацыю навукоўцы назвалі "метакішачнікам", і калі яна спраўдзіцца ў далейшых дасьледваньнях, то можна будзе сказаць, што прадстаўнікі мегафаўны граюць больш значную ролю ў прэснаводных экасыстэмах, чым лічыцца зараз.\ncybulinka. 3 Dec 2021, 17:00\ncybulinka. 30 Nov 2021, 17:37\ncybulinka. 29 Nov 2021, 16:56\ncybulinka. 28 Nov 2021, 16:13


(Латушка: ) “Беларусь – адна зь некалькіх краінаў, адносна якіх узбуджанае антыдэмпінгавае расьсьледваньне. Наколькі нам вядома, гэта некалькі краінаў, у тым ліку і краіны Эўропы. Беларускі вытворца, у дачыненьні якога ўзбуджанае гэтае антыдэмпінгавае расьсьледаваньне (хачу тут падкрэсьліць, што гэта не ў адносінах да дзяржавы, а ў адносінах да вытворцы прадукцыі), будзе супрацоўнічаць з Эўрапейскай камісіяй пад час расьсьледаваньня, ў тым ліку для яго аб’ектыўнага правядзеньня”.\nАдзіным беларускім вытворцам мачавіны, якая ідзе на экспарт у Эўрапейскі Зьвяз, ёсьць Гродзенскае вытворчае аб’яднаньне “Азот”. У аддзеле маркетынгу гэтага прадпрыемства мне адмовіліся назваць хоць бы якія лічбы, што характарызуюць экспарт карбаміду ў краіны ЭўраЗьвязу, але паведамілі, што ведаюць пра адпаведнае рашэньне Брусэлю.\n(Латушка: ) “Аб канкрэтных лічбах, нейкіх грошах я не магу гаварыць. Я магу гаварыць толькі пра тое, што доля гэтай прадукцыі на рынках Эўрапейскага Зьвязу складала каля 6 адсоткаў. Важна адзначыць, што ня ўсе з гэтых 6 адсоткаў імпартаваліся і прадаваліся ў Эўрапейскі Зьвяз з парушэньнем заканадаўства. Якраз антыдэмпінгавае камісія, гэтае расьсьледаваньне гэта ўсё праверыць і зробіць свае высновы”.


Рубін, ідэнтыфікаваны рубінам са шкла, рубін з фіссурай. Цана за карат - відэа\nЗапаўненне пераломаў і расколін у рубіне свінцовым шклом альбо падобным матэрыялам значна паляпшае празрыстасць каменя, робячы раней непрыдатныя рубіны для ювелірных вырабаў. Ідэнтыфікацыя рубіну, напоўненага шклом, даволі простая, і кошт яго больш даступная, чым неапрацаваны рубін.\nСвінцовая шклянка, напоўненая рубінам\nГрубыя камяні папярэдне шліфуюцца, каб знішчыць усе прымешкі на паверхні, якія могуць паўплываць на працэс\nГрубы камень чысціцца фтарыдам вадароду\nПершы працэс нагрэву, падчас якога не дадаюцца напаўняльнікі. Працэс нагрэву знішчае прымешкі ўнутры пераломаў. Хоць гэта можна зрабіць пры тэмпературы да 1400 ° C (2500 ° F), хутчэй за ўсё, гэта адбываецца пры тэмпературы каля 900 ° C (1600 ° F), бо рутылавы шоўк усё яшчэ некрануты.\nДругі працэс нагрэву ў электрычнай духоўцы з рознымі хімічнымі дадаткамі. Розныя растворы і сумесі паказалі свой поспех, аднак у цяперашні час у асноўным выкарыстоўваецца шкла-парашок, які змяшчае свінец. Рубін апускаюць у алеі, затым пакрываюць парашком, укладваюць на плітку і змяшчаюць у печ, дзе на працягу гадзіны ў акісляльнай атмасферы награваюць пры тэмпературы каля 900 ° C (1600 ° F). Аранжавы колер парашка пры награванні ператвараецца ў празрыстую ў жоўтую пасту, якая запаўняе ўсе пераломы. Пасля астывання колер пасты цалкам празрысты і значна паляпшае агульную празрыстасць рубіна.\nКалі неабходна дадаць колер, шкляны парашок можна "ўзмацніць" меднымі або іншымі аксіды металаў, а таксама такімі элементамі, як натрый, кальцый, калій і г.д.\nДругі працэс нагрэву можна паўтарыць тры-чатыры разы, нават ужываючы розныя сумесі. Калі ўпрыгажэнні, якія змяшчаюць рубіны, награваюцца для рамонту. Ён не павінен быць пакрыты борнай кіслатой альбо любым іншым рэчывам, бо гэта можа травіць паверхню. Яго не трэба абараняць, як алмаз.\nРубінавая ідэнтыфікацыя, напоўненая шклом\nЛячэнне можна вызначыць, адзначыўшы бурбалкі ў паражнінах і пераломы пры дапамозе лупы 10 ×.\nЯк я магу зразумець, калі рубін напоўнены шклом?\nСамай вядомай візуальнай характарыстыкай кампазітнага рубіну з'яўляюцца ўнутраныя бурбалкі газу. Гэта могуць быць адзінкавыя сферы альбо воблакі бурбалак, пляскатыя або круглявыя, і яны ёсць практычна ва ўсіх рубінах, запоўненых расколінамі. У большасці выпадкаў яны бачныя нават няўзброеным вокам.\nЦі напоўнены Рубін шклом натуральны?\nТак, гэта апрацаваны камень. Створаныя з выкарыстаннем цяпла і элемента, каб надаць насычана-чырвоны колер, як натуральны рубін, рубіны са свінцовым шклом апрацоўваюцца, каб запоўніць пераломы, якія ёсць у камені. Гэтыя каштоўныя камяні могуць добра імітаваць рубін, але яны не адпавядаюць трываласці і ўстойлівасці сапраўдных камянёў.\nЦі каштуюць рубіны, напоўненыя шклом?\nКошт рубінавага шкла значна танней, чым неапрацаваны рубін. Эфектыўнасць лячэння дзіўная тым, што яна ператварае карунд, які з'яўляецца непразрыстым і амаль нічога не каштуе, у матэрыял, празрысты для выкарыстання ў ювелірных вырабах. Сапраўды, камяні могуць падацца вельмі нязручным пакупніку. Гэта можа быць у дзесяць-тысячу разоў танней, чым аналагічны неапрацаваны камень.\nМы вырабляем ювелірныя вырабы з рубінам, запоўненымі расколінамі, як кольца, завушніцы, бранзалет, каралі ці кулон.


27.03.2010 / 13:23\nДзень Волі ў Канзасе + фота з пошты Рэдакцыі\nАмерыканскія студэнты даведаліся пра гісторыю стварэння Беларускай Народнай Рэспублікі.\n25 сакавіка выкладчыца Надзея Сычугова правяла адкрыты занятак у Паўднёва-заходнім каледжы ў г. Уінфілд, штат Канзас з нагоды святкавання 92-й гадавіны Дня Волі. Мерапрыемства было праведзена ў межах курсу «Гісторыя і культура Беларусі», тэматыка занятку і дата самым цудоўным чынам супала з адным з найважнейшых дзён у гісторыі Беларусі ХХ стагоддзя.\nПасля быў прадэманстраваны дакументальны фільм Уладзіміра Арлова і Юрыя Хашчавацкага «Дзень Волі». Студэнты паглыбіліся ў зусім не знаёмую амерыканскаму ўспрыняццю, атмасферу падзеяў першай сусветнай вайны, вір кастрычніцкай рэвалюцыі і ўмоваў абвяшчэння незалежнасці БНР. Пабычылі на свае ўласныя вочы, як адбываецца святкаванне Дня Волі на вуліцах Мінску.


Улады адмовілі берасцейскім актывістам БХД у правядзенні масавых шэсцяў | Новы Час\n25 чэрвеня актывісты БХД падалі заяўку на правядзенне двух масавых шэсцяў: 10 ліпеня — Свабоду Паўлу Севярынцу, а 14 ліпеня — Свабоду палітвязням.\nАднак гарвыканкам адмовіў у правядзенні шэсцяў, спасылаючыся на тое, што побач з меркаваным месцам іх правядзення знаходзяцца расейскае і польскае консульствы. Праводзіць масавыя шэсці ў такіх месцах супярэчыць заканадаўству Рэспублікі Беларусь, заявілі яны.\nРазам з тым, двух актывістаў моладзевага крыла БХД — Яўгена Хазiяхметава і Уладзіслава Бароўскага выклікалі на размову ў міліцыю, дзе распытывалi аб іх удзеле ў апазіцыйных рухах. Уладзіслава ўчастковы выклікаў, каб "пазнаёміцца". Яўгену ж патлумачылі, што непадалёк ад яго хаты хтосьці вывесіў банер апазіцыйнай накіраванасці, i міліцыянты правяраюць ўсіх, хто жыве непадалёк.\n"Нягледзячы ні на што, сябры берасцейскага БХД будуць дамагацца дазволу на правядзенне масавых шэсцяў. Мы ўлічым заўвагу ўладаў, і ў наступны раз будзем падаваць заяўку на правядзенне ў іншым месцы" — тлумачыць сітуацыю каардынатар БХД па Берасцейшчыне Зміцер Шурхай.\nНагадаем, што гомельскія гарадскія ўлады не дазволілі правядзенне ў горадзе ніводнага з заяўленых актывістамі БХД пікетаў для абмеркавання з насельніцтвам байкоту "парламенцкіх выбараў" у верасні гэтага года.


“Сябры” абвесьцілі пра свой апошні канцэрт\n06 сьнежань 2004, 15:40\nІгар Карней, Менск Мастацкі кіраўнік і саліст вакальна-інструмэнтальнага ансамблю “Сябры” Анатоль Ярмоленка не выключае, што калектыў больш ня будзе выступаць перад публікай. Паводле спадара Ярмоленкі, трыццаць гадоў на сцэне — дастатковы тэрмін, каб прыгожа пайсьці. Апошні канцэрт “Сяброў” заплянаваны на 11 сьнежня ў Палацы рэспублікі. З Анатолем Ярмоленкам пагутарыў наш карэспандэнт.\nНа канцэртных афішах напісана, што ансамбль “Сябры”, які сёлета адзначыў 30-годзьдзе творчай дзейнасьці, дасьць свой апошні канцэрт 11 сьнежня. Гэта ж сьцьвярджаецца і ў тэлевізійнай рэкляме плянаванага выступу. Спраўдзіць досыць нечаканую для прыхільнікаў творчасьці “Сяброў” інфармацыю я паспрабаваў у нязьменнага лідэра калектыву Анатоля Ярмоленкі.\n(Ярмоленка: ) “Няхай адзінаццатага прыходзяць на канцэрт, там усё пабачаць…”\n(Карэспандэнт: ) “Магчыма, будуць зробленыя нейкія заявы?”\n(Ярмоленка: ) “У пэўным сэнсе. А як інакш? Зараз я не магу рабіць ніякіх камэнтароў”.\n(Карэспандэнт: ) “Але ж не магло быць так, што тэлебачаньне бяз вашага ведама само распаўсюдзіла інфармацыю пра апошні канцэрт “Сяброў”?”\n(Ярмоленка: ) “Я ўвогуле не хацеў нічога абвяшчаць; усё пайшло як пясок праз пальцы. Гэта ўвогуле мая справа. Трыццаць гадоў мы адпрацавалі, дай Бог кожнаму пратрымацца так, як мы пратрымаліся”.\n(Карэспандэнт: ) “Але ж у калектыве шмат і маладых удзельнікаў…”\n(Ярмоленка: ) “Маладыя дзякуючы таму, што працавалі побач са мной, змогуць працаваць самі. І потым — жыцьцё ж не заканчваецца, мы ж не зьнікаем. Мы ўсё роўна музыкі… Ты цяпер выцягваеш мяне на шчырасьць, а я не хацеў бы на гэтую тэму разважаць. Прыходзьце на канцэрт і ўбачыце. А ўвогуле, дзякуй, што хвалюецеся. Калі б ніхто не зьвярнуў увагі, было б прыкра. А так… Ну, што рабіць? Мне патрэбна самому ўсё яшчэ зразумець. Калі я скажу, дык гэтыя рэчы павінны быць канкрэтныя, дакладныя... Але, натуральна, стомленасьць ёсьць. Складана ў такім рытме працаваць трыццаць год… Нават калі мы спынімся на цяперашняй кропцы, гэта можна будзе расцаніць як падзеньне, а далей разьвівацца яшчэ больш складана”.\n(Карэспандэнт: ) “Рашэньне з катэгорыі “сысьці прыгожа”?”\n(Ярмоленка: ) “Хацелася б, каб так. Але тут столькі праблемаў, наваротаў адразу, што я… Я не магу зараз сказаць. Я буду думаць”.\nАнсамбль “Сябры” быў створаны ў 1974 годзе пры Гомельскай абласной філярмоніі. Ад таго часу нязьменным мастацкім кіраўніком і вядучым салістам калектыву быў Анатоль Ярмоленка. У выкананьні “Сяброў” гучалі такія папулярныя песьні як “Дзяўчына з Палесься”, “Майскі вальс”, “Кася”, “Шуміце, бярозы”. Сёлета “Сябры” адзначылі сваё 30-годзьдзе, а Анатоль Ярмоленка — 57-ы свой дзень нараджэньня. Цяпер прыхільнікаў творчасьці ансамблю “Сябры” цікавіць толькі адно: ці сапраўды рашэньне пакінуць сцэну канчатковае?


Хто дзявяты памілаваны – пакуль невядома\n14 жнівень 2011, 17:22\nВосем удзельнікаў падзеяў на плошчы Незалежнасьці 19 сьнежня 2010 года вызваленыя і дабраліся дадому. Дагэтуль дакладна невядома, хто дзявяты памілаваны, і ці вызвалены ён.\nЗ бабруйскай калёніі выпусьцілі Арцёма Грыбкова, Зьмітра Дразда і Сяргея Казакова; з Магілёўскай – Яўгена Сакрэта; зь Віцьбы –3 -- Уладзімера Яроменка, з Наваполацкай калёніі Віталя Мацукевіча; з Аршанкай калёніі – Васіля Парфянкова; з івацэвіцкіх "Ваўчыных нораў" – Аляксандра Квяткевіча.\nПраваабаронца Уладзімір Лабковіч кажа, што супрацоўнікі "Вясны" патэлефанавалі бальшыні сваякоў зьняволеных, акрамя так званых "сыстэмных" апазыцыянэраў, але выніку няма. У інтэрнэт-выданьнях зьяўляюцца розныя вэрсіі і меркаваньні, але афіцыйных пацьверджаньняў пакуль няма. Застаецца здагадвацца – ці то ва ўказе прэзыдэнта памылка, і памілаваных ня 9, а 8, альбо пры вызваленьні зь некім адбыўся інцыдэнт, і палітвязьня папросту ня выпусьцілі.\nУказ аб памілаваньні дзевяці ўдзельнікаў падзеяў 19 сьнежня 2010 года быў падпісаны Аляксандрам Лукашэнкам 11 жніўня. "Такое рашэньне прынята на падставе просьбаў названых асобаў з улікам таго, што яны ўсьвядомілі проціпраўны характар сваіх дзеяньняў, прызналі віну і шчыра раскаяліся", — паведаміла прэс-служба прэзыдэнта, не называючы прозьвішчы памілаваных.