Поразава Porozów Порозово: августа 2015\nРымска-каталіцкая парафія ў Поразаве\nПоразаўская парафія ў сваіх межах мела два гарады: Поразава і Новы Двор. На адлегласці 2 міляў была грэка-каталіцкая царква, а католікі, якія там жылі, належалі да поразаўскай парафіі. У янаўскім двары была асобна пастаўленая капліца, якую за згодай біскупа ардынатара высвяціў кс. канонік Мальчэўскі. У святы там адбываліся набажэнсівы для тых, хто жыў у двары, і службы, а сяляне хадзілі ў парафіяльную святыню. Ва ўрачыстасці, аднак, усе ўдзельнічалі ў св. Імшы ў парафіяльным касцёле. Святаром у Яеаўшчызне быў а. вранцішканін.\nНа тэрыторіі поразаўскай парафіі жылі тры пратэстанты-кальвіністы, дзве жанчыны і мужчына, якія мелі ў доме араторыю.\nУ Поразаве было 20 габрэйскіх дамоў і габрэйская школа, якая здаўна стаяла насупраць Поразава.\nУ Поразаве было 5 гадавых ярмаркаў. Жыў таксама цырульнік, які пускаў кроў. Не чуваць было, каб хто займаўся магіяй, чарамі або заклінаннямі. Святары падчас казанняў вельмі часта такія практыкі ганбілі.\nНа тэрыторіі поразаўскай парафіі было 7 уніяцкіх цэркваў, у якіх быў свой святар. Адносіны паміж пробашчам і ўніяцкімі святарамі апісаны так: "без прыхадскога плябана Ritus Latini хрысцяць дзяцей, хаваюць католікаў на сваіх могілках, калядуюць у мясцовых, якія не належаць да іх супольнасці, чыняці Касцёлу вялікія exorbitatio [паводзіны, назгодныя з законам]".\nПоразава як парафія належала да віленскай дыяцэзіі. У 1744 г. Поразава ўваходзіла ў дэканат Ружан, пробашчам быў кс. Лявон Францкевіч, апякун (кусташ) пралат жмудскага сабора.\nУ гэты час у склад парафіі Porozoviensis уваходзілі наступныя мясцовасці: Новы Двор, Масучын, Дзяшкоўцы, Тэлякі, Чэрэбкі, Ляскі, Харашэвічы, Талачманы, Лапеніцы, Грыцкаўшчына, Свянціцы, Вердамічы, Палонка Вялікая і Малая, Бернікі, Янаўшчызна, Крапіўніца, Хрустава, Гарнастаевічы, Сакольнікі, Сурычы, Калонна, Гакаўка. Парафія Поразава ў 1781 г. налічвала 4343 вернікаў.\nПоразаўская парафія была даволі вялікая. На працягу сваёй гісторыі яна змяняла свае межы ў залежнасці ад таго, утвараліся ці ліквідаваліся новыя парафіі. калі ж з'яўляліся новыя мясцовасці, яна таксамаставаліся часткай парафіі.\nУ 1878 годзе каталіцкая парафія налічвала пры касцёле св. Міхала Арханёла 5245 вернікаў, была таксама капліца на могілках.\nУ 1931 годзе поразаўская парафія налічвала 7555 вернікаў, пробашчам быў кс. Юзаф Лаўрыновіч. У парафію ўваходзілі мястэчкі Поразава і Новы Двор, а таксама вёскі і асады: БУйкевічы, Студзенікі, Працуцічы, Навасёлкі, Тэрэспаль, Баяры, Янаўшчызна, Бернікі, Сурычы, Калонна Вялікая, Калонна Малая, Крапіўніца, Сакольнікі, Баброўнікі, Залесная, Малыя Баброўнічкі, Верабейкі, Вілейшы, Хрустава, Матошы, Кусінцы, Заполічы, Тэлякі, Ляскі, Антупава, Старыны, Людвінова, Ялова, Цімлева, (в. Цемнёва), Грунт, Дзяшкоўцы, Суботка, Прыблудзічы, Пабойка, Войтаў мост, Варонiчы, Лідзяны, Навасады, Кулевічы, Масушын Малы, Масушын Вялікі, Ровы, Хрустаў, Вілейшы, Скрэблы, Валіцкаўшчызна, Богудзенькі, Ганькавічы, Гурчыны, Гарнастаевічы.\nКрынiца: 550 гадоў рымска-каталiцкай парафii ў Поразаве.\nа.Юзаф Макарчык OFMConv. Гродна 2010. Наклад 200 асобнікаў.\nАвтор: Porozuw@gmail.com на 22:06 1 коммент.\nЯрлыки: История края, парафия, Приход святого Михаила Архангела\nМузычныя дыялогі з Кракавам\nКампазітар Яўген Паплаўскі не толькі піша музыку, але і паглыбляе пры яе дапамозе беларуска-польскае культурнае супрацоўніцтва\nНашы супляменнікі з Польшчы паведамілі ў рэдакцыю: гэтай вясною ў Кракаве прайшоў Аўтарскі канцэрт кампазітара Яўгена Паплаўскага. Дарэчы, пра канцэрт у Беларускай дзяржфілармоніі мы пісалі — а што было ў Польшчы? “Аўтарскі канцэрт прайшоў вельмі добра, знаходжуся пад моцным уражаннем, — ахвотна патлумачыў кампазітар. — Праграма была такая: Path in the Clouds III для фартэпіяна і струннага аркестра (2008), Missa brevis для жаночага хору без суправаджэння у 5 частках (2015) і “Лунаючы у прасторы для камп’ютара” (1999)”.\nПа словах Яўгена, гэта быў другі ягоны Аўтарскі канцэрт у Польшчы. Ён, нагадаем, член саюзаў кампазітараў і Беларусі, і Польшчы, прычым адносіцца да Кракаўскага аддзялення. І менавіта адтуль у 2013-м атрымаў замову: напісаць цыкл “Пожні” для змешанага хору без суправаджэння на словы Уладзіміра Жылкі і Ларысы Геніюш у 5 частках. “Калі партытура была гатовая, узнікла ідэя: паказаць твор, правесці першы Аўтарскі канцэрт у Кракаве, — удакладніў кампазітар. — Цыкл, дарэчы, выконваў вакальны ансамбль SINGET, дырыжор якога, Марыя Янушкевіч, паходзіць з Мінска, з вядомай мастацка-творчай сям’і Янушкевічаў. У праграме канцэрта, які прайшоў 15 снежня 2013 года, быў і цыкл “Ноч” на словы Алеся Гаруна для барытона і фартэпіяна. Як вядома, беларускі паэт памёр і пахаваны ў Кракаве, на Ракіцкіх могілках. А сольную партыю ў “Ночы” спяваў ураджэнец Ваўкавыска Аляксандр Бардасаў”.\nЯшчэ адзін цікавы “беларускі акцэнт” аказаўся ў першым канцэрце: гучала “Музыка памяці ксяндза, доктара тэалогіі Станіслава Глякоўскага” для альта, фартэпіяна і струннага аркестра. Выконваў яе аркестр KN, дырыжор Станіслаў Краўчыньскі. Дарэчы, удакладняе Яўген Паплаўскі, “ксёндз Глякоўскі — гэта родны брат маёй бабулі. Вельмі цікавая асоба, пра яго ёсць тэксты ў інтэрнэце”. А знакам павагі да слухачоў, якія любяць эксперыменты, у канцэрце была… электронная сімфонія “Карозія часу”: Яўген напісаў твор у 1999-м у Студыі электраакустычнай музыкі Акадэміі музыкі ў Кракаве.\n“Імпульсам, каб правесці другі Аўтарскі канцэрт у Кракаве, паслужыла просьба знакамітага дырыжора, шматгадовага рэктара Акадэміі музыкі ў Кракаве (2004-2012) Станіслава Краўчыньскага пра напісанне Імшы для жаночага хору без суправаджэння, — прыадкрывае падрабязнасці сёлетняга праекта Яўген Паплаўскі. — Мною былі выбраны 5 кананічных тэкстаў на лацінскай мове Каталіцкай імшы: Kyrie, Gloria, Sanctus, Benedictus i Agnus Dei. І паколькі апушчана частка Credo, то Імша няпоўная — вось і называецца Missa brevis. Маэстра Краўчыньскі прапанаваў яшчэ ўключыць у праграму канцэрта твор Path in the Clouds III (Шлях у Аблокі) для фартэпіяна і струннага аркестра (2008, прысвечаны Фрыдэрыку Шапэну).\nКантрастам да акустычных партытур у канцэрце, дадае Яўген Паплаўскі, паслужыла выкананне электроннага твора “Лунаючы ў прасторы для камп’ютара” (1999) — ён рэалізаваны ў Студыі электроннай музыкі Акадэміі музыкі ў Кракаве.\nГолас Радзiмы. Рыгор Арэшка.\nАвтор: Porozuw@gmail.com на 21:33 0 коммент.\nЯрлыки: Люди связанные с Порозово, Яўген Паплаўскі


Дзяржаўная ўстанова культуры "Бераставіцкая раённая бібліятэка імя В.М.Кавалеўскага": Структура бібліятэкі\nДзяржаўная установа культуры "Бераставіцкая раённая бібліятэка\nімя В.М. Кавалеўскага"\nАддзел бібліятэчнага маркетынгу і работы с фондам\nАддзел каардынуе метадычную работу бібліятэк раёна, распрацоўвае новыя паслугі, займаецца рэкламнай дзейнасцю і павышэннем вучобы кадраў.\nСучасная раённая бібліятэка імя В.М.Кавалеўскага - адукацыйны і культурны цэнтр свайго рэгіену. Бібліятэчны фонд налічвае 43713 экз. дакументаў. Колькасць чытачоў - 3785. Рэгістрацыя і абслугоўванне чытачоў вядзецца ў аўтаматызаваным рэжыме. Абслугоўваннем чытачоў аддаленых вёсак займаецца бібліобус, які абслугоўвае на даму 1400 чытачоў і выдае ім больш за 17 000 экз. дакументаў.\nЗагадчык: Кумпель Аксана Паўлаўна\ne-mail: berest lib Child @open.by\nЧас працы: з 9.00 да 19.00.\nФіліял "Дзіцячая бібліятэка" - інфармацыйна-адукацыйны цэнтр для дзяцей і юнацтва. Прапануе сваім карыстальнікам фонд энцыклапедычных і даведачных выданняў, літаратуру ў дапамогу школьнай праграме, перыядычныя выданні. Праводзіць урокі пазакласнага чытання, ранішнікі, тэматычныя агляды, гульнёвыя праграмы, урокі інфармацыйнай культуры, арганізоўвае кніжныя выставы, прэзентацыі кніг. Пры філіяле працуе два аматарскіх аб'яднання: "Экалагічны буквар" (экалагічны напрамак) і "Люстэрка" (эстэтычны напрамак), для дзяцей малодшага і сярэдняга школьнага ўзросту. Бібліятэка актыўна супрацоўнічае з Вялікабераставіцкай сярэдняй школай. Да паслуг карыстальнікаў: медыятэка, дзе можна пазнаёміцца з мультымедыйнымі выданнямі, паслухаць аўдыёкнігу ці паглядзець фільм. Фонд бібліятэкі складае 22234 экз. дакументаў. Чытачы – 1683 , выдача выданняў – 40375 экз. дакументаў, колькасць наведванняў – 13009. Рэгістрацыя і абслугоўванне чытачоў вядзецца ў аўтаматызаваным рэжыме.\nПры філіяле з 2006 года працуе краязнаўчае аб'яднанне «Буслік». З мэтай найбольш поўнага забеспя-чэння прававой інфармацыяй карыстальнікаў у філіяле устаноўлена прававая база «Эталон- WIN». Чытачы маюць магчымасць карыстацца INTERNET і электроннай поштай, працуе мультымедыйны цэнтр, устаноўлен электронны каталог. Бібліятэчны фонд філіяла "Вялікаэйсмантаўская сельская бібліятэка" на 01.01.2017г. складае 13360 экз. дакументаў.\nБібліятэкар: Мотыль Людміла Аляксандраўна\nПры філіяле працуе аматарскае аб'яднанне для дарослых чытачоў «Сустрэча» і аматарскае аб'яднанне «Клёпа» па арганізацыі вольнага часу дзяцей. Да паслуг карыстальнікаў: камп’ютар, электронная пошта, INTERNET. У бібліятэцы створаны мультымедыйны цэнтр і ўстаноўлены электронны каталог. Бібліятэчны фонд на 01.01.2017г. складае 17965 экзэмпляраў дакументаў.\nБібліятэкар: Вараб'ёва Кацярына Вітальеўна\nПры бібліятэцы працуе два аматарскіх аб’яднання для дарослых “Дзіва” і дзіцячае «Дамавічок». Да паслуг карыстальнікаў: камп’ютар, ксеракс, электронны каталог, INTERNET, электронная пошта, прававая база «Эталон”. Бібліятэчны фонд філіяла на 01.01.2017г. складае 13182 экзэмпляраў дакументаў.\nДа паслуг карыстальнікаў: камп’ютар, электронная пошта, ксеракс. Бібліятэка подключана да сеткі INTERNET і электроннай пошты, працуе мультымедыйны цэнтр і электронны каталог. Устаноўлена прававая база «Эталон». Бібліятэчны фонд філіяла на 01.01.2017г. налічвае 11568 экз. дакументаў.\nБібліятэкар: Трафімчык Аляксандра Аляксандраўна\nУ філіяле створаны мультымедыйны цэнтр і ўстаноўлены электронны каталог. У 2010 годзе устаноўлена прававая база «Эталон”. Да паслуг карыстальнікаў: камп’ютар, электронная пошта, INTERNET, электронны каталог. Пры бібліятэцы працуе аматарскае аб’яднанне для дзяцей «Любознайка». Бібліятэчны фонд філіяла на 01.01.2017г. складае 11083 экз. дакументаў.\nПры філіяле працуе дзіцячае аматарскае аб’яднанне «Чамучкі». Да паслуг карыстальнікаў: камп’ютар, электронная пошта, INTERNET. Працуе мультымедыйны цэнтр і электронны каталог. Бібліятэчны фонд філіяла на 01.01.2017г. складае 7048 экз. дакументаў.\nБібліятэкар: Шыпунова Таццяна Паўлаўна\nПры бібліятэцы працуе дзіцячае аматарскае аб’яднанне «Неболейка». Да паслуг карыстальнікаў: камп’ютар, электронная пошта, INTERNET. Працуе электронны каталог. Бібліятэчны фонд філіяла на 01.01.2017г. складае 9168 экз. дакументаў.\nДа паслуг карыстальнікаў: камп’ютар, электронная пошта, INTERNET. Працуе інфармацыйна-адукацыйны цэнтр. Бібліятэчны фонд філіяла на 01.01.2017г. складае 9724 экз. дакументаў.\nПры філіяле працуе аматарскае аб’яднанне «Пралеска». У бібліятэцы да паслуг карыстальнікаў подключана сетка INTERNET, працуе электронная пошта. Бібліятэчны фонд філіяла на 01.01.2017г. складае 8601 экз. дакументаў.\nФіліял "Лішкаўская сельская бібліятэка"\nАдрас: 231787, Бераставіцкі раён\nТэл.: 8-01511 35-5-58\nБібліятэкар: Хлебнікава Зоя Якаўлеўна\nПры бібліятэцы працуе аматарскае аб’яднанне “Юны друг пагранічніка”. Бібліятэка аўтаматызавана, подключана да сеткі INTERNET, працуе электронная пошта. Бібліятэчны фонд бібліятэкі на 01.01.2017г. складае 6831 экз. дакументаў.\nБібліятэчны фонд бібліятэкі на 01.10.2017г. складае 4177 экз. дакументаў.\nАрхив мар 2021 (5) фев 2021 (51) янв 2021 (30) дек 2020 (25) ноя 2020 (30) окт 2020 (26) сен 2020 (42) авг 2020 (19) июл 2020 (27) июн 2020 (33) мая 2020 (31) апр 2020 (7) мар 2020 (22) фев 2020 (28) янв 2020 (20) дек 2019 (34) ноя 2019 (36) окт 2019 (29) сен 2019 (31) авг 2019 (15) июл 2019 (15) июн 2019 (40) мая 2019 (30) апр 2019 (43) мар 2019 (50) фев 2019 (35) янв 2019 (26) дек 2018 (16) ноя 2018 (31) окт 2018 (26) сен 2018 (11) авг 2018 (13) июл 2018 (16) июн 2018 (26) мая 2018 (26) апр 2018 (25) мар 2018 (42) фев 2018 (22) янв 2018 (14) дек 2017 (20) ноя 2017 (22) окт 2017 (17) сен 2017 (26) авг 2017 (13) июл 2017 (22) июн 2017 (27) мая 2017 (28) апр 2017 (38) мар 2017 (49) фев 2017 (26) янв 2017 (24) дек 2016 (19) ноя 2016 (14) окт 2016 (16) сен 2016 (3)


Музычны праект пра расстраляных літаратараў зьявіўся на iTunes i Google.Play\n09 чэрвень 2020, 17:30\nНа iTunes, Google.Play і іншых музычных сэрвісах адбыўся афіцыйны рэліз музычнага праекту «Нерасстраляныя». У яго межах вядучыя беларускія музыкі стварылі песьні на вершы беларускіх паэтаў 1920-1930-х.\nМузычны альбом «(Не)расстраляныя» – частка праекту, які паўстаў з ініцыятывы парталу TuzinFM. У яго межах прайшлі лекцыі з выступамі музыкаў у Менску, прэзэнтацыі ў рэгіёнах, выйшла сэрыя дызайнэрскіх нататнікаў, зьявіліся пэрсанальныя старонкі паэтаў у Facebook, прайшоў вялікі канцэрт з удзелам Лявона Вольскага, Зьмітра Вайцюшкевіча, гуртоў Dzeicuiki, Re1ikt ды іншых удзельнікаў праекту.\nЦяпер усе песьні, якія былі створаныя для яго, даступныя для праслухоўваньня, набыцьця і спампоўваньня на iTunes, Google.Play і іншых музычных сэрвісах. Усе грошы, атрыманыя са стрымінгу, пойдуць на далейшае разьвіцьцё гэтага праекту.\nМузычны партал «Тузін гітоў» спыніў дзейнасьць пасьля 17 год працы\n«Мы хочам ушанаваць творцаў ня толькі за тое, што іх забілі, але і за тое, што яны зрабілі: прыняць іх у нашым часе, асэнсаваць тое, што яны пасьпелі стварыць і працягнуць іх гісторыю далей», — тлумачыць сэнс праекту аўтар ідэі і прадусар Сяргей Будкін.\nЦяпер рыхтуецца да друку кніга «(Не)расстраляныя» з тэкставымі вэрсіямі лекцыяў, якія ў межах праекту падрыхтавалі літаратуразнаўцы і гісторыкі. У яе таксама ўвойдуць абраныя творы кожнага з 17 герояў праекту, фота і дакумэнты. Плянуецца, што кніга «Нерасстраляныя» выйдзе пры канцы 2020 года ў выдавецтве «Янушкевіч».\nТым часам, на базе відэа лекцый для праекту «(Не)расстраляныя» Лятучы ўнівэрсытэт зрабіў адукацыйны курс, які можа прайсьці кожны ахвочы. Адну з слухачак, пісьменьніцу з Бялграду Даяну Лазарэвіч гэты курс натхніў на тое, каб перакласьці інфармацыю і творы герояў праекту на сэрбскую мову.


Презентация на тему: "Іван Гаўрылавіч Чыгрынаў Я не скажу, што бачыў свет, Але на моры і на сушы Жывых людзей жывыя душы Ў маёй пакінулі свой след...". Скачать бесплатно и без регистрации.\nІван Гаўрылавіч Чыгрынаў Я не скажу, што бачыў свет, Але на моры і на сушы Жывых людзей жывыя душы Ў маёй пакінулі свой след... - презентация\nПрезентация на тему: " Іван Гаўрылавіч Чыгрынаў Я не скажу, што бачыў свет, Але на моры і на сушы Жывых людзей жывыя душы Ў маёй пакінулі свой след..." — Транскрипт:\n1 Іван Гаўрылавіч Чыгрынаў Я не скажу, што бачыў свет, Але на моры і на сушы Жывых людзей жывыя душы Ў маёй пакінулі свой след...\n2 Партрэт Івана Чыгрынава (Таццяна Ханіна)\n3 Біяграфія Іван Гаўрылавіч Чыгрынаў нарадзіўся 21 снежня 1934 года ў вёсцы Вялікі Бор Касцюковіцкага раёна Магілёўскай вобласці ў сялянскай сямі. Вайна, якую будучы пісьменнік перажыў у роднай вёсцы, дала яму багата ўражанняў, а пазней вызначала тэматыку яго твораў. Сямігодку І. Чыгрынаў закончыў у сваёй вёсцы, а сярэднюю школу ў Саматэевічах, радзіме Народнага паэта А. Куляшова, што пэўным чынам паўуплывала на захапленне літаратурай. Гэтаму актыўна спрыяла і вучоба на аддзяленні журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта ( ).\n4 Біяграфія Пасля завяршэння вучобы І. Чыгрынаў працуе рэдактарам, а затым і загадчыкам рэдакцыі выдавецтва Акадэміі Навук, рэдактарам аддзела публіцыстыкі і нарыса часопіса Полымя. У гадах пісьменнік працаваў у апараце Саюза пісьменнікаў, займаючы пасады намесніка старшыні, а затым сакратара праўлення. З 1987 года ён узначальваў Беларускі фонд культуры, а таксама быў рэдактарам часопіса Спадчына.\n5 Біяграфія І. Чыгрынаў займаў і адказныя дзяржаўныя пасады. Ён выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета рэспублікі, быў старшынёй камісіі па нацыянальных пытаннях і міжнацыянальных адносінах. У 1978 годзе ў складзе беларускай дэлегацыі ўдзельнічаў у рабоце чарговай сесіі Генеральнай Асамблеі ААН. У 1994 годзе яму было прысвоена ганаровае званне Народны пісьменнік. Не стала І. Чыгрынава 5 студзеня 1996 года.\n6 Творчасць Першыя вершы пісьменніка зявіліся ў друку яшчэ ў 1952 годзе, але ўжо ў студэнцкія гады ён стала перайшоў на прозу. Яго першае апавяданне было надрукавана ў газеце Чырвоная змена ў 1957 годзе. У 60-я гады ён зарэкамендаваў сябе як адзін з цікавых і арыгінальных навелістаў, рэгулярна змяшчаючы свае творы на старонках перыядычнага друку. Сталасць празаіка пацвердзілі зборнікі Птушкі ляцяць на волю (1965), Самы шчаслівы чалавек (1967), Ішоў на вайну чалавек (1973).\n7 І. Чыгрынаў пераважна заглыбляўся ў той аспект вайны, які быў звязаны з вёскай, адкуль усе мужчыны пайшлі на фронт, а ў хатах засталіся жанчыны, дзеці ды старыя людзі. Але былі людзі не толькі на вайне, але і ў вайне. Мяне больш за ўсё займала тое, як яны паводзілі сябе пад акупацыяй, – гаварыў пісьменнік. У яго ёсць апавяданне пра пачатак вайны (Ішоў на вайну чалавек), пра сустрэчу салдат на вызваленай зямлі (Бульба), пра ўплыў ваенных падзей на лёсы людзей у пасляваенны час (За сто кіламетраў на абед, Дзівак з Ганчарнай вуліцы, У ціхім тумане).\n8 Найбольш характэрным для пісьменніка было апавяданне Варажба, якое стала адным з раздзелаў рамана Плач перапёлкі (1972). Затым былі напісаны раманы Апраўданне крыві (1977), Свае і чужынцы (1984), Вяртанне да віны (1991), Не ўсе мы згінем (1996). У раманнай пенталогіі назіраецца імкненне ахапіць увесь перыяд жыцця людзей у час вайны – ад лета сорак першага да лета сорак чацвёртага, да вызвалення Беларусі. Усім зместам сваіх твораў І. Чыгрынаў сцвярджаў ідэю пра няскоранасць і неўміручасць народа.\n9 У я гады пісьменнік звярнуўся да драматургіі. Ён напісаў звыш дзесяці пес, у большасці сваёй прысвечаных мінуламу нашай радзімы, пераломным гадам у яе гісторыі. Я адчуў, – зазначаў І. Чыгрынаў, – што цяпер вельмі патрэбны творы, якія павінны рэканструяваць гісторыю нашага народа. Патрэбны жывыя ілюстрацыі. Не ўслед за гісторыкамі, а ў першыню самім дадаваць гістарычныя пласты і ўвасабляць у мастацкія вобразы. Драматычныя творы якраз і цікавы жаданнем сказаць сваё слова пра многія вызначальныя падзеі (Звон – не малітва, Следчая справа Вашчылы, Чыстыя рэкі і мутныя воды, Толькі мёртвыя не вяртаюцца і іншыя).\n10 Пісьменнік выступаў у друку з артыкуламі аб надзённых праблемах літаратурнага жыцця, аб чым сведчыць ужо назва кніг, у якіх сабраны яго выступленні і артыкулы – Новае ў жыцці, новае ў літаратуры (1983), Паміж сонцам і месяцам. Роздум над жыццём, культурай і літаратурай (1994). І. Чыгрынаў быў адным з аўтараў сцэнарыя шматсерыйнага тэлефільма Руіны страляюць 1977).\nСкачать бесплатно презентацию на тему "Іван Гаўрылавіч Чыгрынаў Я не скажу, што бачыў свет, Але на моры і на сушы Жывых людзей жывыя душы Ў маёй пакінулі свой след..." в формате .ppt (PowerPoint)\nБіяграфія. У 1966 г. скончыў Сялецкую сярэднюю школу Бярозаўскага раёна і паступіў на філалагічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. У 1969.


Цытаты мінулага: «На фронт зерне зусім не паступае, мукі мала”\n03 кастрычнік 2007, 09:39\nПадрыхтаваў Зьміцер Падбярэскі Пра што пісалі беларускія газэты 3 кастрычніка ў розныя гады мінулага.\n“Оршанский вестник” у 1917 годзе пад загалоўкам “Недахоп хлебу на фроньце” паведамляе: “Нарада франтавых, армейскіх і карпусных камісій па забесьпячэньню зьвярнулася з адозвай да армій заходняга фронту, у якім гаворыцца, што на фронт зерне зусім не паступае, мукі мала. У сувязі з гэтым у хлебародныя губэрні разасланыя прадстаўнікі арміі, каб паведаміць пахарам аб патрэбах іх сыноў і бацькоў”.\n“Вечерний Минск” у 1977 годзе пад рубрыкай “Грамадзтва бяз будучыні” адзначае: “Простыя амэрыканцы могуць зьявіцца на блакітным экране і маюць права пакрытыкаваць хоць бы і прэзыдэнта. Чаму ж яны тады ня робяць гэтага? Замінае “толькі” адно: за хвіліну тэлевізійнага часу яны павінны аддаць усю сваю маёмасьць. У Злучаных Штатах дазволеная свабода сходаў і дэманстрацыяў, але дастаткова, да прыкладу, мурыну заявіць пратэст супраць умоваў свайго існаваньня, як яго паб’юць, абліюць вадой з брандспойта, заб’юць ці арыштуюць”.\nРэжысэр Валеры Мазынскі ў 1997 годзе гэтак выказваецца на старонках газэты “Имя”: “Будучыня Беларусі будзе нармальная. Бо мы жывем у цэнтры Эўропы і, дзякаваць Богу, не ў вакуўме. Наша маладое пакаленьне ведае, што такое іншы сьвет — свабодны сьвет. Яны могуць параўноўваць. А самае страшнае для замкнёнай тэрыторыі, для любой краіны з таталітарным жорсткім рэжымам — магчымасьць параўноўваць. Калі магчымасьць параўноўваць адсутнічае, чалавека можна трымаць у бочцы колькі заўгодна”.


31 мая, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Аліна Гарнасько выйграла бронзу ў фіналах асобных відаў на этапе Кубка свету ў Пезара (Італія), паведамілі БЕЛТА ў прэс-службе Беларускай асацыяцыі гімнастыкі.\nБеларуская спартсменка заняла трэцяе месца ў практыкаванні са стужкай. Яе праграму суддзі ацанілі на 23,500 бала. Перамогу святкавала Арына Аверына з Расіі - 24,700 бала. Дзіна Аверына стала ўладальніцай серабра - 24,650 бала.\nУ кампазіцыі з булавамі Аліна Гарнасько спынілася за крок ад п'едэстала, уступіўшы сёстрам Аверыным і ізраільцянцы Лінай Ашрам. У практыкаванні з абручом чацвёртае месца заняла яшчэ адна беларуская грацыя Настасся Салас. Аліна Гарнасько, закончыла гэты від праграмы на пятым месцы. У тройцы лепшых зноў Дзіна і Арына Аверыны, а таксама Лінай Ашрам. Гэтыя ж гімнасткі занялі п'едэстал у практыкаванні з мячом, дзе Настасся Салас зноў заняла чацвёртую пазіцыю, а Аліна Гарнасько - шостую.\nБеларускія групавічкі ў практыкаванні з 5-ю мячамі былі чацвёртымі (43,650). Бронза ў японак - 43,800 бала, другое месца за расіянкамі - 45,350 бала, выйгралі ж італьянкі - 46,950 бала. У кампазіцыі з абручамі і булавамі беларускі пятыя - 40,150 бала.\nТакім чынам, на рахунку беларускіх грацый на этапе Кубка свету ў Пезара тры бронзавыя ўзнагароды. Нагадаем, што напярэдадні дзве бронзы ў мнагабор'і выйгралі Аліна Гарнасько і зборная Беларусі ў групавых практыкаваннях.\nНа этапе Кубка свету ў Пезара (Італія) выступалі 170 гімнастак з 35 краін. Наперадзе спартсменак чакае чэмпіянат Еўропы. Спаборніцтвы 9-13 чэрвеня прыме Варна (Балгарыя).-0-


Кароткі змест Аляксей Дудараў - Вечар - ГДЗ - чытаць на беларускай мове\nАляксей Дудараў — Вечар — ГДЗ\nАвтор voprosy.by На чтение 13 мин. Просмотров 2 Опубликовано 7 ноября, 2020\nЁн добра ведае, што нарадзіўся на Зямлі, каб сагрэць яе сваёй душой, каб працаваць, хлеб расціць. Для яго шчасце не ў сытасці і не ў бяздзейнасці: "Шчасце з чужых рук заўсёды кіслае… Шчасце самому рабіць трэба". Мульцік ніколі не ішоў насуперак сваім перакананням, пацверджаным жыццём папярэдніх пакаленняў поглядам. I лёгка ў яго на сэрцы нават перад немінучай смерцю. Ён з гумарам ставіцца да ўсяго, нават да сваёй старасці-нямогласці. Яго можна назваць аптымістам па жыцці, ён – чалавек-сонца.\nГанна ўвесь час, як і Мульцік, працавала на зямлі. Ні адпачынку, ні радасці не ведала. Але Ганна не азлобілася на жыццё. Яна толькі стомлена думае: "Рабіла, рабіла, рабіла; а на гэтым свеце няма чаго пакінуць… I нашто нарадзілася?" Яна добрая, даверлівая, шчырая, размаўляе з партрэтам мужа-нябожчыка, ніколі не блытае дабро і зло, спачувае і дапамагае людзям, гатовая дараваць крыўду, калі для гэтага ёсць маленькая падстава.\nГастрыт. Я супраць кулакоў…\nГастрыт. Брэшаш, болей…\nМульцік. Два. Зяпа і Мішук Цяркоўскі… Ад іх усе Вежкі плакалі… А каго Васіль Барабулінак эксплуаціраваў? У яго ж парабкаў не было, ён са свайго мазаля жыў…\nГастрыт. Ён народную зямлю эксплуаціраваў…\nМульцік. Зямля з радасцю аддае ўсё таму, хто да яе рукі прыкладае… Ты проста не хацеў працаваць, як усе, а хацеў наглядчыкам над людзьмі быць… Лёгка, няпыльна і ў пачоце! Вось і муціў ваду, пускаў усім пыл у вочы… сазнацельным прыкідваўся!\nГастрыт. Я лінію праводзіў…\nМульцік. Толькі крывую і сваю. У Вежках ты моладзь ад зямлі адбіў? Ты… Колькі гадоў сачыў за тым, каб, значыць, ніхто лішнюю бульбіну ці мех зерня ад зямлі не ўзяў… А чаму ж не браць, калі яна дае? Бегаў па гародах, каб хто лішнюю баразну не прагнаў. Хай пустуе, бур’янам зарастае… Не магі!!! З усіх сіл адбіваў ахвоту ў людзей працаваць. Крычаў да хрыпаты, што пазорна мець скаціну ў хляве, хлеба, бульбы шмат збіраць з агарода… Вось калі гол як сакол – значыць, сазнацельны! Калі ў хляве пуста – маладзец! А калі ў цябе каля хаты заместа крапівы жыта калосіцца – буржуй! міраед! кулак! Пуста ў хляве – пуста і ў душы будзе. I хто ты такі быў? Ні начальнік, ні падначальнік, а так… Прышчык "сазнацельны"… Мы б з голаду ўсёй краінай здохлі, каб, не дай бог, сталі ўсе такія "сазнацельныя", як ты… I тое, што мой Грышка, Ганнін Віцёк і твае дзеці па свеце бадзяюцца, шукаюць немаведама чаго – ты вінаваты! Яны ж на зямлі выраслі, яна ж іх маці, яны ж павінны былі заместа нас на яе прыйсці, каб хлебам людзей карміль… Не пайшлі… Таму што ведалі: такія гастрыты, як ты, не дадуць ім ні спакою, ні волі…\nГастрыт (злосна). Такім, як ты, дай волю – даўно б савецкай уладзе жылы перагрызлі…\nМульцік. Змагу я трымаць карову адзін? Назапасіць на зіму сена? Сілы нямашака. Ды і касіць няма дзе. А будзе ў мяне конь, ды я на ім паўсвету за лета аб’ездзіў бы… Там касануў, там… Па ахапцы сена назапасіў бы… I карове і яму. I соткі свае лягчэй зрабіць будзе. I дроў прывезці. Жыць мне з ім лягчэй будзе. Сябе карміць буду, і застанецца яшчэ. А так, год-два, я ж дзяржаве на шыю сяду, як і ты!\nМульцік. А з канём я сам пракармлюся…\nГастрыт. Да мелкабуржуазнай ідэалогіі…\nМульцік. Якая ідэалогія?! Мне восемдзесят гадоў! Лягчэй мне будзе з канём. Больш бульбы вырашчу, малако будзе, заместа аднаго парсючка – трох трымаць буду. Дык я ж сам не з’ем – я вунь адной бульбінай і шкваркай цэлы дзень жыву – прадам калгасу…\nГастрыт. Ага! I грошы, канечне, у кішэнь?! Багацець пачнеш…\nЯна ж без яе (радасці) ўсё жыццё сваё!!! Трое дзетак у партызанах з голаду памерлі, старэйшы сын "без весці", Піліп вярнуўся кулямі ды асколкамі начынены, два месяцы пажыў… Віцька адзін застаўся, дык і ў яго жыццё наперакасяк пайшло… Адна ўсё жыццё… Гаротніца… Хоць ты яе ў царкве вешай як пакутніцу святую, а ты…\nДумаеш, глупствам займаюся? Няма каму ваду з калодзежа браць. Раз’ехаліся ўсе… А калодзеж жывы павінен быць… З яго чэрпаць трэба, каб вада ў зямлю не пайшла, каб не застаялася, каб свежай была… Во я і выбіраю яе штодня… За былых сваіх суседзяў, за дзяцей іх і за свайго сына… (Аднёс вядро, выліў.) На тваю хату, Пятрок… Ах, дзеткі, дзеткі…


21.02.2018 12:12 Нам пішуць\nУ жыцці маленькіх часам здараюцца вялікія беды: жорсткасць дарослых, праблемы ў сям’і, алкагалізм бацькоў. На жаль, не ўсе бацькі выконваюць бацькоўскія абавязкі належным чынам, не ўсе клапоцяцца аб здароўі, фізічным, псіхічным, духоўным развіцці сваіх дзяцей. У такіх сітуацыях побач абавязкова павінны быць людзі, гатовыя працягнуць руку дапамогі, дапамагчы перажыць цяжкія моманты.\nГэта, сапраўды, асаблівыя дзеці, са складаным характарам і велізарным багажом крыўды і нянавісці. Жыццё навучыла іх будаваць сцены, і таму знайсці падыход да іх вельмі складана. Пакрыўджаныя малыя заўсёды ведаюць, што такое боль, голад і пагарда, але не заўсёды — як добра быць дзіцем. Яны недаверлівыя, замкнёныя, пасіўныя, канфліктныя ў адносінах з аднагодкамі.\nГэтыя дзеці трапляюць да нас, у Гродзенскі раённы сацыяльна-педагагічны цэнтр, які знаходзіцца ў аграгарадку Лойкі. Наш абавязак — прыняць іх такімі, якія яны ёсць, і дапамагчы. Выхавальнік — добры псіхолаг, ласкавая мама і патрабавальны настаўнік. Ён абавязаны ведаць і ўмець лячыць душу дзіцяці, умець паважаць яго. Выхавальнiк больш за іншых знаходзіцца побач, назірае ў розных сітуацыях, бачыць, чым цікавіцца дзіця, чаму яно аддае перавагу, з-за чаго плача. Ён бярэ на сябе задачу аднавіць псіхаэмацыянальнае здароўе дзіцяці, яго давер. Выхавальнік сам павінен выклікаць давер, жаданне зносін. Усё гэта патрабуе штодзённай працы.\nУ групе ў нас спакойная, цёплая атмасфера: дзеці адчуваюць сябе шчаслівымі і на ўвагу дарослага паступова адказваюць даверам. На аснове даверу лягчэй будаваць стасункі. Пры ўсякім зручным выпадку даеш адчуць, што кожнае дзіця патрэбна, значна для нас. Для развіцця кожнага выхаванца прытулку ствараюцца аптымальныя ўмовы на аснове ведання індывідуальных магчымасцей. На наша разуменне, клопат, любоў выхаванцы адказваюць узаемнасцю.\nУ рабоце імкнуся кіравацца прынцыпам, што кожнае дзіця — індывідуальнасць, непаўторнасць. Уважліва стаўлюся да патрэб дзіцяці, яго праў на асабістыя дзеянні. Галоўная мая задача — дапамагчы пераадолець цяжкасці, якія ўзнікаюць у яго на шляху.\nВыхаванец Алег адрозніваецца асаблівым характарам, звычкамі, ды і ў вучобе слабы. Галоўнае ўсё ж — знайсці ў ім штосьці добрае, даць надзею на будучыню. Таму пачынаеш яго хваліць, казаць, што малайчына, добра малюе. Хлопчык задумваецца і кажа: “А можа, я стану мастаком?” “Усё можа быць, толькі ты старайся”, — падбадзёрваю.\n“А вось калі я вырасту, стану шафёрам і абавязкова пакатаю вас на машыне”, — марыць выхаванец Ваня.\nЯк важна прылашчыць дзіця, пасядзець з ім побач падчас сну. “Пасядзіце са мной”, — просіць Данiк. “І са мной, і са мной”, — далучаюцца іншыя. Данiк, самы маленькі хлопчык у групе, пачынае плакаць. Пасядзіш з ім, пагладзіш яго па галаве, і ён засынае. Праходзіш каля дзяцей, дакранаешся рукой да кожнага выхаванца як чароўнай палачкай, пажадаеш усім спакойнай ночы, салодкіх сноў. Разам з тым правяраеш, ці не хварэюць дзеці, ці няма ў іх тэмпературы. Галоўнае, каб былі здаровыя. “А раскажыце нам цікавую казку”, — просіць Саша. Казкі любяць усе.\n“А калі вы будзеце зноў працаваць?” — пытаецца маленькі Ваня. Ад гэтых слоў становіцца прыемна, лёгка, праходзіць уся стомленасць, якая назапасілася за дзень.\nІдзеш дадому пасля і думаеш: “Заўтра зноў на работу, а там цябе чакаюць дзеці, якім ты сваёй дабрынёй павінен адагрэць душу”.\nвыхавальнік Гродзенскага раённага сацыяльна-педагагiчнага цэнтра.\nвыхавальнікГродзенскі раённы сацыяльна-педагагічны цэнтрЛойкіпсіхолаг


Каталіцкі Касцёл у Нігеры «зачыняецца» | Каталіцкі Веснік\nКаталіцкі Касцёл у Нігеры «зачыняецца»\nЕпіскапат Нігера прыпыніў ўсю дзейнасць Каталіцкага Касцёла ў гэтай краіне «да далейшага паведамлення».\nГаворка ідзе пра дзейнасць парафій, школ, медыцынскіх цэнтраў і дабрачыннай дзейнасці. Такое рашэнне стала вынікам «разграблення цэркваў і інфраструктуры ўстаноў, апаганьванне месцаў набажэнства», — сказана ў заяве.\nНагадаем, 17-18 студзеня ў Нігеры адбыліся масавыя беспарадкі, падчас якіх мясцовыя ісламісты, пратэстуючы супраць карыкатур у французскім часопісе «Charlie Hebdo», падпальвалі каталіцкія храмы і ўстановы. Было знішчана 45 цэркваў, 5 гасцініц, 36 пунктаў з напоямі, адзін дзіцячы дом, абрабавана і падпалена хрысціянскуая школа.\nРэспубліка Нігер — дзяржава ў Заходняй Афрыцы, насельніцтва якой складае больш за 15 млн. чалавек. Па індэксе развіцця чалавечага патэнцыялу Нігер знаходзіцца на адным з апошніх месцаў у свеце. Іслам суніцкага толку вызнаюць 80% насельніцтва, абарыгенныя культы і хрысціянства — 20%. Большасць хрысціян — каталікі, але ёсць невялікія супольнасці евангелістаў.\nПа матэрыялах CREDO са спасылкай на fides.org\nАфрыка Каталіцкі Касцёл Нігер\t2015-01-26


Ці ўзаконілі будоўлю ў Курапатах? | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЦі ўзаконілі будоўлю ў Курапатах?\nСтаршыня Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры Антон Астаповіч сцвярджае, што будоўля бізнес-цэнтра ў Курапатах па-ранейшаму незаконная.\nНагадаем, што сёння камісія па разглядзе вынікаў грамадcкіх слуханняў сабралася ў адміністрацыі Першамайскага раёна і зацвердзіла змены, паводле якіх канфліктная пляцоўка, дзе нядаўна пачалося будаўніцтва бізнэс-цэнтра, не ўваходзіць у ахоўную зону.\n“Будаўніцтва ў Курапатах незаконнае і пасля зацвярджэння пратакола, – напісаў у сацыяльных сетках Антон Астаповіч. – Пратакол грамадскага абмеркавання – гэта проста адзін з шэрагу дакументаў, які павінен быць прадстаўлены ў Дзяржбудэкспертызу разам з праектна-каштарыснай дакументацыяй. Дарэчы, камісія па грамадскім абмеркаванні ПДП і не магла прыняць іншага рашэння, калі па гэтаму зямельнаму ўчастку не паступала заўваг і прапаноў у час вызначанага тэрміну абмеркавання”.\nСа слоў Астаповіча, варта працягваць працу, каб ПДП не атрымаў станоўчага заключэння Дзяржбудэкспертызы і не быў зацверджаны рашэннем Мінгравыканкама, бо менавіта тады ён і набудзе юрыдычную сілу.\n“А зараз гэта яшчэ проста стос папераў, і будоўля на Мірашнічэнкі покуль яшчэ не ўзаконена, – дадае Антон Астаповіч. – Трэба рэгулярна прадстаўляць і ў экспертызу, і ў Менгарвыканкам, і ў органы правааховы факты працэдурных парушэнняў. Калі ніхто гэта рабіць не будзе – справа тухлая. Каб за палатачнай эйфарыяй грамадства не прафукала руцінныя справы”.


19:10 ПАВЕДАМІЎШЫ ВЫНІКІ ГАЛАСАВАНЬНЯ ПА “ЗАКРЫТЫХ” УЧАСТКАХ, МІКАЛАЙ ЛАЗАВІК ПАРУШЫЎ ЗАКОН\nЁн даў зьвесткі пра вынікі выбараў на зачыненых участках у некаторых замежных амбасадах – у Кітаі, Узьбэкістане. Гэта выклікала сярод журналістаў абурэньне, бо ёсьць парушэньнем закону абвяшчаць вынікі па асобных участках да завяршэньня галасаваньня па ўсёй краіне.\nСакратар Цэнтарвыбаркаму паведаміў, што галасавалі там пераважна за Лукашэнку. Лазавік паведаміў, што ў Цэнтарвыбаркам паступаюць скаргі ад людзей сталага ўзросту, якія замовілі, каб прывезьлі ім дахаты скрыні для галасаваньня, а даводзіцца доўга чакаць.\nЛазавік патлумачыў прычыну тым, што не чакалася такая актыўнасьць выбарцаў. І камісіі не спраўляюцца з працай. Прадстаўнік БНФ выставіў цэлы ліст парушэньняў на ўчастках, але спадар Лазавік толькі падзякаваў за інфармацыю, сказаўшы, што ў яго няма падставаў гэтай інфармацыі ня верыць, гэтаксама, як і верыць. І параіў падаваць скаргу ў Цэнтарвыбаркам. На пытаньне, колькі скаргаў ужо паступіла ў Цэнтар выбаркам, Лазавік не назваў дакладнай лічбы, сказаўшы, што ад сямі да пятнаццаці.\nУ інтэрвію нашаму радыё назіральнік ад БНФ Сямдзянава сказала, што Лазавік казаў няпраўду. БНФ ужо шмат накіроўваў скаргаў, нават у Вярхоўны суд у сувязі з тым, што Цэнтарвыбаркам адвольна трактуе выбарчае права. Згодна з законам, сказала Сямдзянава, маюць падлічвацца паасобку галасы са скрыняў папярэдняга, асноўнага галасаваньня і тых, якія прыносяцца выбарцам да хаты. Цэнтарвыбаркам усе галасы заносіць у адзіны пратакол.


Гомельский форум - Просмотр темы - Дрэвы Гомеля\nДобавлено: Ср Янв 30, 2013 12:46 Заголовок сообщения: Дрэвы Гомеля\nЗалiнейны раён, вулiца Якубава.\nРасце на паўночным усходзе Еўропы, у гарах Заходняй Еўропы.\nУ хрысцiян - сiмвал Дрэва Жыцця, якое Бог пасадзiў пасярод Эдэмскага саду.\nРасце на захадзе ЗША.\nБлакiтная госця з Каларада здабыла больш папулярнасцi, чымся яе паласаты зямляк.\nЗалiнейны раён, вулiца Куйбышава.\nРасце на паўднёвым усходзе Канады, паўночным усходзе ЗША.\nАмерыканскай сваячцы кiпарыса нашы маразы хоць бы што.\nНаваколле раёна Любны, вулiца Леванеўскага.\nРасце ў сярэднiм клiмаце Паўночнага паўшар'я.\nСтаражытныя iндзейцы не ведалi пра фiтанцыды, але ладзiлi ў зараснiку ядлоўцу вiгвамы-санаторыi.\nЗалiнейны раён, Рабочы завулак.\nРасце ў сярэднiм клiмаце Еўразii.\nУ горадзе хвоя не мае патрэбы цягнуцца да сонца дзеля выжывання.\nРасце ў гарах Мiжземнамор'я i Сярэдняй Еўропы.\nЗаснежаны пагорак над Сажом - клiматычная мяжа для жыхаркi цёплых краёў.\nРасце на паўночным усходзе ЗША, паўднёвым усходзе Канады.\nЗвычайнае амерыканскае дрэва, але тсузе цяжка дыхаць гарадскiм паветрам.\nРаён Свiсток, Валатаўская вуліца.\nРасце на захадзе Еўропы, у Мiжземнамор'i, на Каўказе.\nСаджанцы затуляюць адзiн аднаго ад ветру - так жалезнае дрэва выжывае ў палескiм клiмаце.\nПоследний раз редактировалось: Homel (Пт Апр 19, 2013 11:46), всего редактировалось 2 раз(а)\nДобавлено: Чт Фев 28, 2013 11:45 Заголовок сообщения:\nСквер Кiрылы Тураўскага.\nРасце ад Урала да Манголii.\nУ Расii яе традыцыйна называюць кедрам, кедравай хвояй, хоць сапраўдны кедр - субтрапiчнае дрэва.\nЯе ажурная карона можа падняцца на вышыню дваццацiчатырохпавярховага дома.\nЗалiнейны раён, вулiца Ракасоўскага.\nРасце ў Еўропе, Заходняй Азii.\nУ лесе рэдка трапляюцца такiя буйныя рабiны, як у горадзе.\nМалады сумах вельмi падобны да пальмы.\nРасце ў Еўропе, Заходняй Азii, Заходняй Сiбiры.\nНа гомельскiх вулiцах часцей пракiдаецца дэкаратыўная нiцая форма гэтага дрэва.\nЗалiнейны раён, вулiца Сляпнёва.\nРасце ў ЗША, на поўднi Канады.\nЭкзатычны сваяк нашага клёну хутка асвойтаўся, i стаў пустазеллем лесу нумар адзiн.\nРаён Старая Валатава, вулiца Вiшнёвая.\nГалоўны канкурэнт гарадской бярозы - не хвоя, а паветраныя лiнii электраперадачы.\nРасце ў гарах вострава Хансю.\nКалi б не нашы маразы, дрэўца магло б вырасцi вышынёй з вiшню.\nПоследний раз редактировалось: Homel (Сб Апр 13, 2013 17:25), всего редактировалось 3 раз(а)\nДобавлено: Чт Фев 28, 2013 19:45 Заголовок сообщения:\nНе бачна ж нічога, навошта такія маленькія малюнкі?\nДобавлено: Пт Мар 01, 2013 17:50 Заголовок сообщения:\nДобавлено: Сб Ноя 02, 2013 12:22 Заголовок сообщения:\n"Калі б не нашы маразы, дрэўца магло б вырасці вышынёй з вішню"\nАказалася, што на прысядзібных участках у Гомелі можна ўбачыць нават чатырохметровую магнолію зорчатую, якая добра цвіце. Вось яшчэ некалькі гомельскіх дрэў.\nНавабеліца, вуліца Ільіча.\nРасце на ўсходе Паўночнай Амерыкі.\nВылучаецца велізарнымі лісцямі, незвычайнымі буйнымі кветкамі і даўжэзнымі струкамі.\nРасце ў сярэднім клімаце Еўразіі.\nАбыходзіцца з чаромхаю трэба асцярожна, каб не нашкодзіць здароўю людзей.\nРасце ў Паўночнай Італіі.\nМагчыма, ў Італію яна трапіла у глыбокай старажытнасці з Афганістана і Сярэдняй Азіі.\nАсіна на праспектах - вялікая рэдкасць.\nРасце ў Заходняй і Цэнтральнай Азіі.\nНе пладовая, а дэкаратыўная расліна.\nРасце ў горных лясах Каўказа, Крыма.\nМала якія дрэвы зацвітаюць у нас ужо ў сакавіку.\nРасце ў Сярэдняй Азіі, Турцыі, Іране, Украіне, Малдове, на Каўказе.\nЧасцей яе называюць алычой або вішняслівай.\nНе сустракаецца ў дзікай прыродзе.\nЁсць некалькі версій, адкуль з'явіўся гэты від у культуры.\nПоследний раз редактировалось: СяБар (Вс Мар 01, 2015 00:05), всего редактировалось 1 раз\nДобавлено: Сб Ноя 02, 2013 12:44 Заголовок сообщения:\nА что это за дерево? :\nДобавлено: Сб Ноя 02, 2013 12:55 Заголовок сообщения:\naGIS, лістоўніца. Еўрапейская ці сібірская - трэба глядзець на шышкі. Магчыма, японская, але наўрад ці.\nДобавлено: Сб Ноя 02, 2013 21:21 Заголовок сообщения:\nна Головацкого, напротив "АГРИМАТКО" тоже такая есть, с нее еще иголки рыжие осыпаются на зиму\nДобавлено: Сб Ноя 02, 2013 22:21 Заголовок сообщения:\nAljonka, найбуйныя лістоўніцы можна ўбачыць у скверах Кірылы Тураўскага і насупраць БелДУТа. Некалькі вельмі старых лістоўніц захавалася на поўдзень ад Лебядзінай сажалкі. А яшчэ раю ўсім звярнуць увагу на катальпу - незвычайнае для Гомеля дрэва. Сёння раніцай я размясціў тут яе фатаграфію. Шкада, што фатаграфія асенняя, і няма кветак. Калі зіма будзе нармальная, і дрэвы зацвітуць, варта з'ездзіць у Навабеліцу, каб паглядзець. Больш за ўсё іх расце ў скверы паміж прыпынкамі "Ленінградская" і "35-ы мікрараён". Іх лёгка адрозніць па велізарных лісцях.\nДобавлено: Вт Апр 22, 2014 17:29 Заголовок сообщения:\nУ Гомелі ў глыбіні прыватнага сектара цвіце магнолія зорчатая. Дрэва вырасла метры на чатыры, не менш, чым у Японіі, на сваёй радзіме! Цікава, ці стануць такімі дрэвамі маленькія магноліі, што каля Лебядзінай сажалкі, ці падмерзнуць і стануць кустамі.\nДобавлено: Пн Июн 09, 2014 22:21 Заголовок сообщения:\nСпяшайцеся ўбачыць! У Навабелицы ў скверы паміж прыпынкамі "Ленінградская" і "35-ы мікрараён" цяпер цвітуць катальпы, экзатычныя дрэвы з буйнымі кветкамі, што крыху нагадваюць архідэі, тонкім водарам, і лісцямі шырынёй з футбольны мяч..\nДобавлено: Сб Май 23, 2015 12:07 Заголовок сообщения:\nНа Працоўнай вулiцы цяпер цвiце глог.\nДобавлено: Вс Июл 19, 2015 19:05 Заголовок сообщения:\nУ Гомелi (у маiм садзе) цвiце (i зiмуе) субтрапiчнае дрэўца юка нiткаватая. У грамадскiх месцах Гомеля я бачыў юку толькi аднойчы (на цвiнтары).\nШмат пісалася пра тое, што маладыя белыя акацыі (рабініі) на цэнтральных вуліцах гінуць праз слабую зімаўстойлівасць. Сама па сабе белая акацыя настолькі жывучая, што летась яе ўнеслі ў "чорны спіс" забароненых для інтрадукцыі на тэрыторыі Беларусі раслін як пагрозу нашым лясам. Але стала цікава, колькі канкрэтна градусаў вытрымлівае сорт умбракуліфера - гэта тыя дрэўцы з густой шарападобнай каронай, што пасадзілі ў Цэнтры. Прадаўцы пішуць, што гэтая форма можа расці не толькі ў Мінску і Кіеве, але і ў сярэдняй паласе Расіі, але трапляецца і іншая інфармацыя: гэты сорт прыдатны для шостай кліматычнай зоны (не ніжэй за -23°C). На адных мапах зона 6 знаходзіцца на захад ад лініі Брэст-Львоў, на іншых - аж на поўдні Крыма. Відаць, трэба арыентавацца на больш старыя мапы, бо ў Брэсце бывала і -35°C. Выснова такая: у звычайныя зімы гэты сорт белай акацыі прыдатны для Брэста, а ў экстрэмальную зіму яна не выжыве і там, бо вытрымлівае толькі -23°. Пынамсі, такую інфармацыю можна знайсці ў інтэрнэце.\nДобавлено: Вт Май 23, 2017 16:38 Заголовок сообщения:\nУ меня фото в первом сообщении не открываются(\nДобавлено: Вт Май 23, 2017 19:16 Заголовок сообщения:\nАмерыканскі гостынг, дзе я захоўваў фота для форуму, стаў платны, там было ўсяго тры дзясяткі маіх фота, таму я адмовіўся ад платнага акаўнту. Пазнейшыя фатаграфіі размешчаныя на адным украінскім гостынгу - ужо гадоў пяць, пакуль без праблем (выявы дпя форуму захоўваюцца на пабочных сэрвэрах). Я хацеў расказаць пра кожны від гомельскіх дрэў - а іх больш за сотню - але гэта ж форум, а не блёг, тут патрэбная дыскусія, а абмяркоўваць тут няма чаго, дык я закінуў тэму.


Молодая учительница из Докшицкого района увлекается фотоохотой — Докшицы Бегомль Официальная газета Докшицкого района Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах Услуги в Докшицах Объявления в Докшицах\n07.03.2017 2987 Natali 0 Комментариев\nПрыгожая як кветка. Менавіта так падумалася пры знаёмстве з настаўніцай Парплішчанскай школы Ганнай Маркевіч. Яркая, вытанчаная, далікатная, з вялікімі добрымі вачыма і шчырай усмешкай – так яе характарызуюць вучні.\n– Кветкі – мая слабасць, – прызнаецца маладая жанчына. – Я настолькі зачароўваюся імі, што не ўяўляю і хвілінкі без захаплення рознакаляровымі, духмянымі, трапяткімі ружамі і архідэямі, рамонкамі і пралескамі. А таму маё хобі – гэта кветкаводства.\nУ дзяцінстве я марыла\nстаць доктарам. Але мая любоў да прыроды перамагла – скончыла хімічны факультэт БДУ і выбрала прафесію выкладчыка біялогіі і хіміі. Да таго ж маімі натхняльнікамі на абраную справу былі таленавітыя настаўніцы Таццяна Ждановіч і Алена Сарокіна, якія і сёння дапамагаюць слушнымі парадамі.\nПершым месцам працы Ганны стаў Нацыянальны дзіцячы адукацыйна-аздараўленчы цэнтр “Зубраня”.\n– Працаваць там было не зусім лёгка, але вельмі цікава. Лічу, што ў цэнтры атрымала добры педагагічны вопыт, які вось ужо чатыры гады падмацоўваю ў Парплішчанскай школе. У гэтай установе адукацыі вялікая ўвага надаецца экалагічнаму выхаванню дзяцей, а таму я сябе тут адчуваю як рыба ў вадзе. Тым больш, што кіраўніцтва школы не баіцца маіх крэатыўных прапаноў і заўсёды ідзе насустрач усім задумам і планам. Мне пашчасціла стаць кіраўніком школьнага экалагічнага атрада “Экадазор” і клуба “Крылаты дазор”. Дарэчы, яшчэ адно маё захапленне – фотапаляванне на птушак. З вучнямі мы займаемся даследчай і праектнай дзейнасцю, удзельнічаем у праекце “Зялёныя школы”, а таксама ў розных экалагічных акцыях. Іншымі словамі – вядзём актыўную прыродаахоўную дзейнасць. Тое, што мы крочым правільным шляхам, падкрэсліваюць нашы шматлікія ўзнагароды не толькі ў раённых, але абласных і рэспубліканскіх конкурсах. Напрыклад, школьная агітбрыгада “Экафеерыя” станавілася першай у раённым і абласным экалагічных фестывалях “Жывому жыць!” У мінулым годзе мы заваявалі другое месца ў раённым экалагічным фестывалі “Эха Чарнобыля”. Дыпломам І-й ступені быў узнагароджаны калектыў юных аўтараў нашай школы ў абласной культурна-экалагічнай акцыі “Зберажом зялёную елку!” у намінацыі “Лепшая публікацыя”. Грамату Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь атрымалі парплішчанскія вучні за ўдзел у рэспубліканскім конкурсе па азеляненні і добраўпарадкаванні тэрыторыі “Упрыгожым Беларусь кветкамі”. Я ганаруся шматлікімі перамогамі ў розных конкурсах сваіх выхаванцаў Настассі Камінскай, Кацярыны Зубаравай, Дар’і Ліпчык.\nСёлета Ганна Маркевіч удзельнічала ў раённым этапе конкурсу “Настаўнік года Беларусі-2016”. У сваім творчым прадстаўленні яна выкарыстоўвала мудрыя цытаты з любімага літаратурнага твора “Маленькі прынц” Антуана дэ Сент-Экзюперы, якія, як лічыць Ганна Станіславаўна, вельмі дапамагаюць і ў жыцці, і ў рабоце з дзецьмі. Два гады запар маладая настаўніца ўшаноўваецца на раённым злёце перадавікоў народнай гаспадаркі. Поспехам сваёй дачкі-разумніцы радуюцца і бацькі – Людміла Чаславаўна і Станіслаў Браніслававіч, якія выхавалі чулага, добрага чалавека, прыгожага і звонку, і знутры.\n← Анне Юнцевич из деревни Литовцы Докшицкого района подвластно всё\nЗолотой юбилей свадьбы отметила семья Юхновцов из деревни Юхновка Докшицкого района →\nСООБЩЕНИЕ о результатах выборов в Докшицкий районный Совет депутатов двадцать восьмого созыва


14 сакавіка 2019, 13:31\n14 сакавіка, Ашмяны /Кар. БЕЛТА/. У школах Беларусі правядуць маштабную рэвізію спартыўнага інвентару і ліквідуюць выяўленыя прабелы. Аб гэтым сёння ў час наведвання Гальшанскай сярэдняй школы паведаміў міністр адукацыі Ігар Карпенка, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\nМіністр расказаў, што цяпер разглядаецца пытанне аб унясенні ў дзяржпраграму "Адукацыя і маладзёжная палітыка" падпраграмы аб аснашчэнні сярэдніх школ спартыўным інвентаром і трэнажорамі.\n"Правядзём рэвізію, высветлім, дзе і чаго не хапае, і прадумаем пытанне арганізацыі закупак. Часткова гэта будзе зроблена цэнтралізавана, часткова - праз мясцовыя органы кіравання", - адзначыў Ігар Карпенка. Ён падкрэсліў, што такая работа вядзецца і цяпер. У прыватнасці, у гэтым годзе было закуплена для школ 12 тыс. лыж.\n"Спартыўны складнік, фізкультурна-аздараўленчая работа - неад'емная частка адукацыйнага працэсу. Гэта і ўрокі фізкультуры, і шосты школьны дзень, і работа розных секцый, што ў сваю чаргу забяспечвае занятасць моладзі, дае магчымасць падрыхтаваць таленты для спецыялізаваных спартыўных школ", - адзначыў Ігар Карпенка.\nСёння міністр адукацыі перадаў школе спартыўны інвентар - камплекты лыж, гульнявыя мячы, стол для настольнага тэніса, ракеткі, іншае неабходнае абсталяванне. Набыццё яго стала магчыма дзякуючы акцыі "Нашы дзеці". Было сабрана каля Br30 тыс. спонсарскіх сродкаў, накіраваць іх вырашылі на ўмацаванне баз вясковых школ. Былі вызначаны восем такіх па краіне.\nМіністр адукацыі Ігар Карпенка перадае сертыфікат на спартінвентар дырэктару Гальшанскай сярэдняй школы Марыне Гайдукевіч'\n"Увагу да такіх невялікіх школ удзяляем сур'ёзную. Умовы ўсюды павінны быць аднолькавымі, каб дзеці змаглі атрымаць якасную адукацыю", - адзначыў Ігар Карпенка.\nШкола ў Гальшанах - самая вялікая вясковая школа ў раёне. Цяпер тут вучацца больш за 220 дзяцей. Школьнікі актыўныя і любяць спорт, аб чым сведчаць і рэзультаты: прызёры абласных і рэспубліканскіх турніраў ёсць і ў біятлоне, і ў лёгкай атлетыцы.\n"Школа сёння - месца прыцягнення ў Гальшанах. Дзеці актыўныя не толькі на ўроках фізкультуры, многія займаюцца па вечарах і ў выхадныя. Інвентар, упэўнена, будзе запатрабаваны", - адзначыла дырэктар школы Марына Гайдукевіч. Яна падкрэсліла, што за дзецьмі да спорту цягнуцца і дарослыя, работнікі мясцовага сельгаспрадпрыемства наведваюць спартыўную залу.\nТаксама на базе школы сёння прайшла сустрэча міністра з вучнямі школ раёна. Круглы стол прайшоў у фармаце дыялогу, школьнікі змаглі атрымаць адказы на хвалюючыя іх пытанні.-0-


Дэпутат прымаў у Новапагосцкім сельсавеце | Весткі.info\nДэпутат прымаў у Новапагосцкім сельсавеце\n8 чэрвеня ў Новапагосцкім сельвыканкаме прыём грамадзян правёў дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь Андрэй ЮНІЦЫН. За гадзіну паступілі два звароты — асабісты і па тэлефоне.\nЖыхар вёскі Дзянісы Леанід Туронак выказаў занепакоенасць станам дарог. Яго шлях праз Волкаўшчыну да Новага Пагоста, куды на ўласным аўтамабілі дабіраецца на працу ў школу, вельмі праблемны. Асфальтавае пакрыццё разбітае. Ямкавы рамонт не дае працяглага эфекту. Акрамя выдаткаў на паліва, штогод затрачваюцца сродкі на замену падвескі. Плаціцца значны дарожны збор, а ездзіць няма па чым, так разважаў Леанід Мікалаевіч.\nДэпутат праблему разумее. Пры сустрэчы з выбаршчыкамі ў сваёй Полацкай сельскай выбарчай акрузе №28 часцей за ўсё чуе скаргі і нараканні на дарожнае пакрыццё. Аднак цяпер у Андрэя Юр'евіча з сабой звод дадзеных, у тым ліку па Міёрскім раёне, уключаных па даручэнні Кіраўніка дзяржавы ў рэспубліканскую праграму паляпшэння мясцовай дарожнай сеткі. Стан той самай дарогі Апанасёнкі-Лужкі-Гваздова, па якой ездзіць Леанід Туронак, ацэнены ў 3,6 бала па пяцібальнай сістэме. Як адзначыў дэпутат, ёсць куды горшыя. Аднак яе адрамантуюць, што ў планах на 2018-2019 гады. У лепшы бок з часам зменіцца і становішча дарог Дзісна-Шаркаўшчына, Друя-Міёры, Каралеўскія-Лужкі, Чарапы-Папшулі-Крупенішча, Рускае Сяло-Паташня-Даўгінава, Міёры-Вазаўнікі.\nЯк расказаў Андрэй Юр'евіч, дэпутаты Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу абмяркоўваюць пытанні змянення падыходу да спагнання пры тэхаглядзе збору, які дапускае да ўдзелу ў дарожным руху. Больш справядліва разлічваць яго з улікам эксплуатацыі транспартнага сродку—на тры месяцы, паўгода. Не лішнім будзе ўвесці магчымасць пры патрэбе даплаціць. Гэта зручна, напрыклад, для пенсіянераў, якія садзяцца за руль толькі ў дачны сезон. І каб у выпадку набыцця пэўнага аўтамабіля, за які збор спагнаны, новаму гаспадару не даводзілася зноў уносіць яго. Усё пачутае задаволіла Леаніда Туронка з Дзянісаў.\nА тэлефонны званок дэпутату паступіў з Дзісны ад маладой сям'і Нікіфаравых. Алена працуе выхавальнікам у дзіцячым прытулку, Васіль—вартаўніком у жыллёва-камунальнай гаспадарцы, выхоўваюць дваіх малалетніх дзяцей. Два гады таму распачалі будаўніцтва ўласнага дома. Карысталіся крэдытам ЦБП №213 філіяла №214 ААТ "ААБ Беларусбанк" г. Наваполацка. Будынак ужо пад дахам, засталіся аддзелачныя работы і ўстаноўка ацяпляльнай сістэмы. Зноў разлічвалі на пазыку. Прадаставіўшы неабходны пакет дакументаў, планавалі атрымаць яе цяпер, каб засяліцца ва ўласнае жыллё да зімы. Аднак просьбу Нікіфаравых задаволяць толькі ў снежні. Ці можна наблізіць дзень чаканага наваселля маладой сям'і, дэпутату Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу яшчэ давядзецца разабрацца.\nФота К. БЛАЖЭВІЧА\nграмадства, миоры, Новый Погост, Мёры


У Харкаве па-зверску збіты пісьменнік Сяргей Жадан ФОТА\nУ Харкаве па-зверску збіты пісьменнік Сяргей Жадан ФОТА 18\nЁн браў удзел у Еўрамайдане. Людзі з георгіеўскімі стужкамі вывелі яго ўсяго ў крыві, адцягнулі на сцэну і білі нагамі, паведамляе сайт mediaport.ua.\nВ Харкаве сёння частка ўдзельнікаў мітынгу з георгіеўскімі стужкамі на плошчы Свабоды пайшлі на штурм будынку абласной адміністрацыі. На мітынг людзей збіраў мэр Харкова Генадзь Кернес. У мітынгу ўдзельнічалі каля 20 тысяч чалавек.\nПасля мітынгу яны разграмілі мясцовы Еўрамайдан. Удзельнікаў захапілі, білі, прымушалі паўзці на каленях.\nСяргей Жадан — выдатны ўкраінскі пісьменнік і спевак, аўтар раманаў «Варашылаўград» і «Дэпеш мод».\n01.03.2014 / 18:13\nБлін....................(((((((((((((((((((((. Што б вы здохлі, уроды, хто гэта рабіў\nВось і выйшла на прастор расійская рэсентыментальная нянавісць, няеавісць рабоў да свабоды, цяпер ужо назад не загоніш пакуль не знішчыш. Беларусы не павінны ўдзельгічаць у вайне супроць Украіны хто б ім не загадаў.\nДурь одна / Адказаць\n01.03.2014 / 18:16\nРусский ФАШИЗМ в действии!


Алесь Бяляцкі намінаваны на прэмію Еўрапарламента – Свабоду палітвязьням!\nУ Еўрапейскім парламенце пачаўся збор подпісаў для вылучэння праваабаронцы Алеся Бяляцкага на атрыманне прэміі Сахарава. З такой ініцыятывай выступіў польскі еўрапарламентарый ад Еўрапейскай народнай партыі Яцэк Сарыюш-Вольскі, паведамляе выданне EurActiv (пераклад – charter97.org).\n«Еўрапейскі парламент, які ўжо заявіў пра сваю падтрымку Алеся Бяляцкага ў пастанове ад 15 верасня 2011 года, можа паказаць ўніверсальнае значэнне ўпартай барацьбы за свабоду ў краінах, дзе кіруюць дыктатары, узнагародзіўшы праваабаронцу прэміяй Сахарава», – напісаў ён у сваім лісце.\nБеларускі палітвязень з’яўляецца пакуль адзіным кандыдатам на атрыманне прэміі. Для свайго вылучэння ён павінен заручыцца падтрымкай не менш 40 еўрапарламентароў да 12 верасня.


Catholic.by - Міласціна: логіка рахунку ці веры?\n24.02.2010 00:00 Кс. Андрэй Рылка / Catholic.by\nПерыяд завяршэння калядных святкаванняў становіцца для хрысціяніна добрай нагодай, каб пераасэнсаваць значэнне падарункаў, якімі так шчодра ўсе дзяліліся на Божае Нараджэнне. Назіранне за святочнай падарункавай лавінай родзіць у сэрцы шматлікія пытанні. Ці для таго, каб дарыць, дзяліцца дабром і цеплынёй, абавязкова патрэбна нагода? Што ў падарунках «з нагоды» важнейшае: свята ці асоба? А што дзеецца паміж «нагодамі»?\nХрысціянства ведае дзве найбольш распаўсюджаныя формы матэрыяльнага дару — гэта падарунак і міласціна. Святочны дзень (рэлігійны, грамадскі ці асабісты) — гэта нагода выказаць любоў да блізкай асобы ў матэрыяльнай форме канкрэтнага падарунка. Існуе таксама іншы (не ўрачысты і менш асабісты) спосаб дарэння, які выражае любоў да бліжняга ў больш шырокім значэнні. Гэта міласціна — матэрыяльная дапамога чалавеку ў патрэбе. І калі са святочнымі падарункамі нашае (у большасці — хрысціянскае) грамадства не мае праблем, то справа міласціны насцярожвае сваім нехрысціянскім абліччам.\nЛогіка міласціны ў шэрагу жыхароў Беларусі вельмі простая. Кожны грамадзянін мае магчымасць або зарабіць грошы, або атрымліваць нейкую сацыяльную пенсію. Значыць, без грошай не сядзіць ніхто. Значыць, папрашайкі на вуліцы — гэта ашуканцы, якім не трэба даваць міласціну, бо яны маюць сродкі на жыццё. За такім меркаваннем стаіць простае перакананне: міласціну трэба даваць людзям, якія зусім не маюць сродкаў на выжыванне, каб яны не памерлі з голаду. Логіка гуманная, але не хрысціянская.\nЧаста логіка «гуманізму» падмацоўваецца драматычнымі фактамі. Хтосьці просіць міласціну, бо прапіў сваю пенсію ці заробак, або па прычыне псіхічных праблем патраціў грошы і не мае за што жыць далей, карміць дзяцей. Часам на слабасці такіх бамжоў, п’яніц, псіхічна неўраўнаважаных, інвалідаў некаторыя злачынныя групы імкнуцца рабіць чорны бізнес, ператвараючы іх у сродак для заробку грошаў праз міласціну. Ствараюцца сеткі папрашайкаў, якіх выкарыстоўваюць для збору міласціны, за што забяспечваюць ім жыццёвы мінімум, пачуццё бяспекі. Аднак яны ведаюць, што «недаходных» папрашаек выганяюць з «камуны», пакідаючы на волю лёсу. Кола страху замыкаецца. Звычайныя мінакі, бачучы ў папрашайцы на вуліцы такога адыёзнага працаўніка ашуканскай групоўкі, пагардліва праходзяць міма.\nПрычыны, па якіх чалавек трапляе ў сітуацыю крайняй беднасці вельмі няпростыя і маральна неадназначныя. Гэта цэлае спляценне жыццёвых сітуацый, якія прыводзяць да алкагалізму, самаізаляцыі асобы ад грамадства, розных псіхічных адхіленняў. Існуе таксама катэгорыя беднякоў, якія не самі, але па прычыне сваіх бацькоў (алкаголікаў, бамжоў, псіхічна неўраўнаважаных) прыйшлі на свет ужо ў паталагічнай сітуацыі і з дзяцінства асуджаны на папрашайніцтва, ашуканства і крымінал. Адзіны ратунак, які часта ім падказвае іх убогая рэчаіснасць — гэта дазволіць выкарыстоўваць сябе, сваю боль, сваё цела дзеля таго, каб неяк выжыць. У другім пакаленні папрашайніцтва і ашуканства дзеля выжывання — гэта ўжо свой, родны свет, у адрозненні ад чужога — цывілізаванага.\nЗа той асобай, каля якой часта пагардліва спяшаюцца прайсці мінакі, крыецца жахлівы лёс чалавека, які яшчэ нядаўна быў такім, як яны, а цяпер сядзіць брудны на асфальце з працягнутай рукой. Магчыма, калісьці і ён з такой жа пагардай праходзіў міма просячага бедняка, упэўнены, што з ім такое ніколі не здарыцца. Але рэчаіснасць нашага жыцця непрадказальная.\nМногія вернікі, праходзячы каля людзей, просячых міласціну, або маючы абнішчалых суседзяў-алкаголікаў, заўсёды адчуваюць маральны непакой: «даць ці не даць грошы; калі дапамагаць, то наколькі?». Часам родзіцца справядлівае абурэнне, што той бомж ці алкаголік хлусіць у вочы, прыдумваючы цэлую гісторыю пра тое, як яму патрэбны грошы на лекі, на білет, нават можа паказаць адпаведныя паперы. Хочацца гнеўна прагнаць ашуканца. Але ці сапраўды ён ашуквае? А што, калі на гэты раз не хлусіць, а сапраўды патрабуе дапамогі? Заўсёды ў сэрцы ўзнікае маральная дылема: «дапамагчы, калі нават прап’е мае грошы, ці не дапамагчы і пакінуць чалавека на пагібель?».\nБольшасць маральных дылемаў адносна міласціны нараджаюцца па прычыне не хрысціянскага, але чыста людскага падыходу да справы. Даючы міласціну, чалавек намагаецца ўзважыць, ці сапраўды дадзеная асоба патрабуе дапамогі і на што пойдуць яго грошы. Каб справядліва ўзважыць усе «за» і «супраць», належала б столькі ведаць пра таго просячага, колькі можа ведаць адзін толькі Бог. Таму жаданне базаваць міласціну на справядлівасці заўсёды будзе патанаць у памылковасці і дылемах. Міласціна, міласць, ласка — гэта справа не справядлівасці, але любові! Мы не можам і не павінны нікога судзіць. Суд належыць пакінуць Пану Богу — справядліваму Суддзі. На самой справе даўца міласціны павінен ставіць пытанне: праявіць міласэрнасць да просячага ці не? І, на жаль, для секулярнага свету міласэрнасць, заснаваная на эмоцыях ці матываваная толькі спачуваннем, вельмі павярхоўная. На чалавечым узроўні заўсёды можна слушна апраўдаць сваё нежаданне падаць міласціну.\nХрысціянскае вучэнне аб міласціне абапіраецца не на спачуванне, але на любоў да Бога і бліжняга. Праўда веры аб братэрстве ўсіх людзей у Пану, факт Самаахвяравання за нас Божага Сына — гэта велізарны выклік для кожнага хрысціяніна, каб не на слове, але на справе пацвярджаць любоў да Бога і бліжняга. Таму, дапамагаючы чалавеку ў патрэбе, калі дзеянне па-чалавечы здаецца малаэфектыўным, хрысціяне гэта робяць дзеля Хрыста, які жадае, каб мы вучыліся любіць і быць міласэрнымі бескарысліва, так, як Ён. Пан Бог не змушае нас да міласціны, не вызначае колькасці ахвяраванняў. Ён заклікае нас да таго, каб нашая матывацыя не абмяжоўвалася рахункамі ці літасцю, але высокахрысціянскім прыпадабненнем да Бога, узор якога носіць у сабе кожны чалавек, за якога ахвяраваў сябе Езус. Перад Ім кожны з нас годны літасці і міласэрнасці. Бог аказвае нам міласэрнасць, хоць мы, як тыя папрашайкі і п’яніцы, няспынна марнуем Ягоную нашмат каштоўнейшую за ўсе нашыя ахвяраванні міласціну Жыцця. Ён не змушае, а толькі заклікае нас хоць крышачку, наколькі і калі гэта магчыма, імкнуцца быць падобнымі да Яго не толькі ў справядлівасці, але і ў канкрэтных учынках міласэрнай любові. Тады кожны падарунак будзе жаданым, бо будзе дарам асобы для асобы. Тады кожная дробная міласціна стане бясцэнным скарбам удзелу ў Хрыстовай справе ратавання людзей і яшчэ больш прыпадобіць нас да нашага Нябеснага Айца. А ўдзел ў Хрыстовым дары міласэрнасці можа адкрыць і дарыцелю, і адоранаму дагэтуль неспазнаны шлях вяртання да нармальнага жыцця з Богам.


Ёсць прысуды за «Чарнобыльскі шлях» (Абноўлена, дадаліся фота)\nПа 10 дзён арышту атрымалі анархіст Ігар Трухановіч, актывісты Аляксандр Тарнагурскі і Дзмітрый Чарняк, назіральніку акцыі праваабаронцу Вячаславу Дашкевічу далі 5 дзён, журналістам Радыё “Рацыя” Аляксандру Ярашэвічу і Генадзю Барбарычу – па 3.\nУ судзе Савецкага раёну Менску адбыліся суды над затрыманымі вечарам 26 красавіка журналістамі ды актывістамі, што ўзялі ўдзел у санкцыянаваным уладамі акцыі «Чарнобыльскі шлях». Усіх затрымалі 26 красавіка пасля акцыі і абвінавацілі ў непадпарадкаванні міліцыянтам. Ігара Трухановіча пры гэтым моцна збілі.\nЧакалася, што слуханні пачнуцца а 10:00, аднак затрыманых, якіх увесь гэты час утрымлівалі ў Цэнтры ізаляцыі правапарушальнікаў на Акрэсціна, даставілі ў суд толькі бліжэй да 13:00, а затым абвесцілі абед да 14:00.\nЗ самай раніцы ля суда сабралася прыблізна 30 асобаў – сваякі затрыманых, журналісты, грамадскія актывісты, прадстаўнікі некаторых замежных амбасадаў. На суд запусцілі ўсіх ахвочых, апроч тых, у каго была фота- і відэаапаратура.\nАК, МЯ, паводле belapan.com


Што зберажэм у Год беражлівасці? | Новы Час\nТак і ў Беларусі: Год беражлівасці будзе фінансавацца з рэспубліканскага і мясцовых бюджэтаў.\nДнямі ўрад распрацаваў і зацвердзіў рэспубліканскі план мерапрыемстваў па правядзенні ў Беларусі Года беражлівасці. Адказным за яго выкананне прызначана Міністэрства эканомікі.\nУсяго Рэспубліканскі план мерапрыемстваў па правядзенні Года беражлівасці налічвае 25 пунктаў. «Гэта мерапрыемствы, накіраваныя на забеспячэнне рэжыму эканоміі і беражлівасці, максімальна эфектыўнага і рацыянальнага выкарыстання прыродных, паліўна-энергетычных, матэрыяльных і працоўных рэсурсаў», — рапартуе прэс-служба ўрада.\nШто ж нам прапануюць берагчы? Па-першае, гэта энергарэсурсы: сумарная эканомія паліўна-энергетычных рэсурсаў павінна скласці не менш як 1,43 мільёна тон умоўнага паліва. Акрамя гэтага, згодна з планам, будуць рэалізаваны пілотныя інавацыйныя праекты па зніжэнні энергаспажывання ў энергетыцы, машынабудаванні, сельскай гаспадарцы, будаўніцтве, транспарце, здабыўной і перапрацоўчай прамысловасці.\nПлануецца ўзмацненне жорсткасці нормаў і нарматываў расходу матэрыяльных рэсурсаў, якія забяспечваюць зніжэнне выдаткаў на вытворчасць прадукцыі (работ, паслуг). Будуць зацверджаны ліміты і прагрэсіўныя нормы расходу цеплавых і энергетычных рэсурсаў, у тым ліку нарматывы непрадукцыйных страт пры транспартаванні вады, цеплавой і электрычнай энергіі, — гэта, бадай, стандартныя меры, якія былі прадугледжаныя яшчэ ў Дэкрэце прэзідэнта па беражлівасці.\nПрадугледжана ўвядзенне падвышанага кошту за паліўна-энергетычныя рэсурсы пры іх перавышэнні. Больш жорсткімі стануць патрабаванні да правядзення абавязковых энергетычных абследаванняў суб’ектаў гаспадарання з улікам перадавога айчыннага і замежнага вопыту. Хаця які можа быць прагрэсіўны замежны вопыт у кантролі і абследаванні? Наш Камітэт дзяржкантролю — самая перадавая ў гэтым плане структура ва ўсім свеце!\nАднак не толькі вада і электраэнергія з’яўляюцца аб’ектам беражлівасці. Як паведамляе прэс-служба Саўміна, «рэжым жорсткай эканоміі бюджэтных і валютных рэсурсаў будзе дзейнічаць пры ажыццяўленні дзяржаўных закупак». Во-во, што нам берагчы трэба — дык гэта валюту. Нам яшчэ крэдыты ў гэтым годзе аддаваць. Таму, здаецца, тут зэканоміць не атрымаецца.\nПрынцыпы эканоміі і беражлівасці тычацца мер па зніжэнні затрат на аказанне жыллёва-камунальных паслуг насельніцтву (не менш чым на 10% у супастаўных умовах у параўнанні з 2012 годам) і «ў сферы дарожнага будаўніцтва». У прыватнасці, прадугледжана аптымізацыя праектных рашэнняў, якая забяспечвае патанненне будаўніцтва дарог, эфектыўнае выкарыстанне тэхнікі, эканомію матэрыяльных рэсурсаў з максімальным выкарыстаннем айчынных матэрыялаў.\nШто значыць «аптымізацыя дарожнага будаўніцтва»? Зноў адна традыцыйная праблема будзе вырашаць другую праблему? Бо пабудуеш дарогу з «аптымізацыяй» — і на наступны год яе трэба будзе будаваць наноў, гэта ўсе ведаюць.\nАле ж самы яскравы прыклад беражлівасці, згодна з планам, наш урад абяцае нашаму народу. «У краіне з’явяцца новыя высокаэфектыўныя працоўныя месцы. Будуць прыняты меры па ліквідацыі працоўных месцаў з асабліва шкоднымі і цяжкімі ўмовамі працы, уключэнню ў эканамічную дзейнасць незанятага насельніцтва, садзейнічанню ў арганізацыі прадпрымальніцкай дзейнасці», — гаворыцца ў плане Года беражлівасці.\nСпадарства, вы не на прэзідэнцкія выбары ідзяце, каб такое абяцаць! Гэта ўсяго толькі план Года беражлівасці, а не генеральны план развіцця краіны на бліжэйшыя дзесяцігоддзі! Гэтага ўсяго мы не дамагліся з моманту абвяшчэння незалежнасці Беларусі, а вы хочаце зрабіць гэта за год!\nАле пакуль што ўлада не вельмі імкнецца берагчы, асабліва грошы. Ну, чым прэзідэнта не задавальняў ягоны сайт? Але ж хутка мы пабачым ягоны рэдызайн. Новы партал кіраўніка краіны плануюць запусціць ужо вясной. На яго стварэнне выдаткавана 2 мільярды 600 мільёнаў рублёў. Аднак, адпаведны Указ № 577 «Аб удакладненні асобных паказчыкаў рэспубліканскага бюджэту на 2012 год» падпісаў Аляксандр Лукашэнка 29 снежня, таму гэтыя траты, пэўна, Года беражлівасці не тычацца. Да таго ж, сродкі выдзяляюцца з рэзервовага фонду прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.\nБыло б добра, калі б мы пагасілі ўсе замежныя крэдыты таксама з гэтага фонду. Што там яшчэ ў заначцы?\nПершыя вынікі Года беражлівасці мы пабачым вельмі хутка. Пасярод святаў Лукашэнка правёў рабочую сустрэчу з кіраўніком Адміністрацыі прэзідэнта Андрэем Кабяковым і сваім памочнікам Наталляй Пяткевіч, якія ўзначальваюць створаную ў кастрычніку 2012 года дзяржаўную камісію для выпрацоўкі прапаноў па аптымізацыі структуры, колькасці і функцый дзяржаўных органаў. Камісіі было даручана да 30 снежня мінулага года ўнесці Лукашэнку адпаведныя прапановы. Падчас рабочай сустрэчы абмяркоўваліся папярэднія вынікі работы.\n«Калі мы гаворым пра дэбюракратызацыю, то, натуральна, трэба, каб чыноўнікаў было менш. Калі чыноўнікаў шмат, яны ўсё роўна знойдуць сабе магчымасць займацца нават тымі пытаннямі, якія нам не патрэбныя і якія якраз уваходзяць у пералік таго бюракратызму, супраць якога мы з вамі змагаемся, — адзначыў Лукашэнка. — З іншага боку, гэта не павінна быць чыста механічна. Бо мы можам нанесці шкоду дзяржаўнаму кіраванню. Ёсць пэўныя ўстояныя законы, хай яны суб’ектыўныя, але яны выпакутаваныя людзьмі, і трэба выразна ўяўляць, колькі ў арганізацыі павінна быць чалавек, каб яна эфектыўна працавала».\nПагроза, як мы даведаліся, найперш навісла над міністэрствамі гандлю і ЖКГ. Менавіта гэтыя ведамствы Кабякоў і Пяткевіч запланавалі «пусціць пад нож». Але і тут, як сказаў прэзідэнт, спяшацца не трэба. «Што датычыць скарачэння асобных органаў, міністэрстваў, ведамстваў, шчыра кажучы, я не гатовы па гэтаму напрамку прымаць рашэнне. Трэба яшчэ раз параіцца з урадам і іншымі», — адзначыў ён.\nТо бок, пачаў скарачэнне Лукашэнка з абмеркавання гэтага пытання з сілавікамі, але, здаецца, вырашыў іх зберагчы, а скараціць ЖКГ і гандаль. Зразумела, абараняць прэзідэнта будуць у выпадку чаго не дворнікі з гандляркамі…