Bisita bukatutakoan, hauxe esan zuen:\n—Hitz batez: hezkuntza erlijiosorik ez duen gizonaren prestakuntza ez dago erabat osatua. Erlijiorik gabeko unibertsitatea ez da unibertsitate osoa.\nBegiratu egin zidan.\n—Zer iruditu zaizu, Hewart?\nLur-saila ederra zen, oso zainduta zegoen. Eraikuntza nagusiaren aire neoklasikoak halako errespetagarritasuna ematen zion multzo osoari. Zuhaitzek bizitasun enigmatikoa gaineratzen zuten. Zuhaitzak lur-azalaren ileak bezalakoak dira; zuhaizti bat, hostoak fir-fir, ikusten dudalarik, beti imajinatzen dut sudur ikusezin baten ertzetik gainez egin duten ileak direla, usainen baten nolakoa atzemateko, edo agente patogenoen inbasioa geldiarazteko.\n—Ongi, oso ongi.\nEz nekien zer esan. "Espekulazioaren atzaparretatik salbatu eta jakintzari emandako lur-saila", zioten batzuek. Beste batzuen arabera, lapurreta hutsa zen, udalak lurrak debalde lagatzen baitzituen, trukean ezer eskatu gabe: "Zoru honetan, belaunaldietan zehar, galburuak hazi dira; hemendik aitzina, ber tokian, inteligentziazko galburuak haziko dira" esana zuen alkateak, unibertsitatea izango zenaren lehen harria lurperatu zuelarik. Alkateak hori esan bazuen, ni bezalako atzerritar bati isilik egotea zegokion.\n—Harvardeko estandarrak ez ditugu oso urruti —nire solaskidea Harvardekoarekin lehiatu nahi omen zen unibertsitate hartako irakaslea zen, Goran Petralic izeneko gizon dotore itxurakoa, antiojo biribilak erabiltzen zituena.\nEzingo zuen deus hoberik imajinatu, noski. Goiz hartako prentsan ikusiriko izenburu bat etorri zitzaidan bat-batean, eta ezin izan nuen irribarrea erreprimitu. "Un calvo, primer hombre que pisará la luna". Irrigarri baino, xamurtasun-eragile zitzaidan toki hura, non ilargia zanpatzea bezalako gertakariaren garrantzia, gorabehera kapilar xume horren bidez erabakitzen ahal baitzen. Egunkariko izenburua gogoan hartuta, Harvardeko estandarrak, finean, ez leudekeela gaizki pentsatu nuen.\n—Uste nuen, Harvard baino, Notre Dame bezalako unibertsitateak edukiko zenituztela gogoan...\n—Zuk Notre Damen ikasi zenuen, ezta?\nHalaxe zen. Indianako Notre Dame unibertsitate katolikoan, Gurutze Santuaren Kongregazioak sortua eta zuzendua. Alabaina, nik ez nion sekula aipatu irakasle horri non ikasi nuen. Besteak zuzen interpretatu zuen nire harridurazko keinu arina, atzemanezina ia. Irriño bat ezpainetaratu zitzaion.\n—Nire aldetik, nire ikerketatxoak... zera, Madrilgo gure lagunek jakinarazi zidaten datua. Zuzenbidean lizentziatua... Ikasketa bitxiak, saltzaile batentzat.\nBere irribarre postizoetako bat oparitu zidan: ezpain meharrak luzatzen zituen, elkarrengandik bereizi gabe; horrek matrailak amiñi bat gorago eramaten zituen, eta begi inguruko giharrak uzkurrarazten; finean, begiak antiojoetako kristal atzeko bi zirrikitu zital bihurtzen ziren, torturatzaile mandarin batenak iruditzeraino. Gogoratzeko moduko irribarrea, Petralic irakaslearena.\n—Saltzailea saltzailea da, edozer ikasita ere —esan nuen, zerbait esateagatik.\nNolabaiteko azterketa egiten ari zitzaidala esan liteke.\n—Baina, bai, esan liteke arrazoi duzula —lehenagoko harira itzuli zen—, zenbait alderditan Notre Dame litzateke gure eredua.\nNire baitan egon zitekeen balizko harrotasun bati lausengu egin nahi bazion, jai zeukan. Niretzat, bizitzaren aro hura iragana zen. Sugeak bezalakoak gara, azala mudatu egiten dugu; azal exudatua bide bazterrean geratzen da, afektu zahar bat bezala, eta lehortu; azal lehor batek ezin du afektu bizirik sortu. Burura etorri zitzaidan Pennyk, nire emazte ohiak, egin zidan azken gutunetako bat, gurea betiko bukatzen zela iragartzeko idatzi zuen hura, agian; gutun hartan esaten zuen gizarte amerikarra errotik usteltzen ari zela, gazteek ez-moraltasun erabatekoan abandonatzen zutela euren burua edozeren aitzakian. Estatu Batuetako unibertsitateetan bakearen aldeko party-ak antolatu, marihuana erre, Vietnamdik alde egin behar genuela aldarrikatzeko manifestazioak antolatzen zituzten; Allen Ginsberg izeneko batek bere belaunaldiko bururik onenak eromenak suntsituta zeudela baieztatzen zuen, oihu eta uluka, eta neska guztiei benetan inporta zitzaien bakarra orgasmora iristea zen. Hain diferente, guk ezagutu genuen giro itogarriarekin alderaturik. Auskalo Petralicek zer ideia zuen Estatu Batuetako unibertsitateei buruz; Notre Dame gustukoa zuenez, Pennyri ere Petralicen unibertsitatea gustatuko zitzaiokeela otu zitzaidan. Petralicen unibertsitatean neskak belardian lasterka, orgasmo eske, ibiliko ziren itxura askorik ez zen.\n—Ez pentsa, han kontuak nahasi samarturik omen daude.\nHainbeste zekien edo ez zekien, nire esana ez bide zitzaion gustatu, antza.\n—Ez duzu seme-alabarik, Mr. Hewart?\nBai. Banuen. Semea eta alaba. Baina amarekin zeuden, Bostongo epaileak hala erabakita. Espainian bizi nintzenez, opor-garaian baizik ezin nituen ikusi. Epaia errekurrituta zegoen, noski.\n—Oraindik puska dute falta unibertsitateko adinean sartzeko.\nPetralicek ez bide ninduen hain egoskor imajinatzen. Europarrek, europar klase batek bederen, askotan gutxiesten gaituela ikasi dut; beren eskemaren arabera, haurrak bezalakoak gara, eta haurrei bezala tratatu behar zaigu. Ez da beti egia.\n—Beraz, ez diguzu laguntza ekonomiko txiki hori ukatuko, ezta? —nirekin tratu beroagorik ezartzerik ez, eta hasierako gidoira aldatu zen.\n—Ez, noski —eskertu nuen aldaketa—. Zer nahiago duzu? Txekea edo banku-transferentzia? Dolarretan, beharbada?\nNire solaskideak keinu adierazgarria egin zuen, kuestio horietaz jarduteak noraino ahalketzen edo, agian, nardatzen zuen azaldu nahiz. Gero, ordea, Unibertsitatearen Adiskideen Elkarteko kide izateko bete behar nituen baldintza ekonomikoak zeintzuk ziren, eta beroriek nola gauzatu, kontable baten profesionaltasun zehatz eta hotzaz aletu zituen, ongi zorrozturiko labana bailitzan.\n—Ez zaizu damutuko. Gure helburua bizitzaren zentzu kristaua galdu ez duten gizon jakintsuak prestatzea da; gure nahia zientzia lantzea da, gogoeta lasairako egokia den, baina aldi berean printzipiorik irmoenetan sustraitzen den giro honetan.\n—Dolarretan? —errepikatu nuen.\n—Hori bada zure nahia... Ez zaizu damutuko.\nZoritxarrez, damutzen hasia nintzen Beroizek, jakitera, nola hartuko zuen pentsatze hutsarekin. Beroizen semea, Mikel, ibilia zen unibertsitatean, estropezuka, egia esan, unibertsitateko agintariek gainetik kentzea erabaki zuten arte. Nik banekien, Beroizek berak kontatua: "Azkenean, irakasle bat etorri zitzaidan eta aski garbi esan zidan: Beroiz, hobe duzu zure semea beste nonora bidaltzea".\nBeroizi irakaslearen abisua "eskertzekoa" iruditu zitzaion. Semea unibertsitatetik atera eta berarekin lanean jarri zuen. Gaixo Beroiz, zaputza handia hartuko zuen norekin nahasten ari nintzen jakinez gero, adiskidetzat ninduen-eta. Baina, paradoxikoki, adiskidetasunarekin zerikusi gutxi zuten arrazoiak medio ari nintzen Adiskideen Elkarteko kide egiten. Norberaren adiskideak aukeratzea lañotasunak ematen duen pribilegioa izaki. Eskaintza hori onartzeko neuzkan arrazoiak, ordea, Beroizek semeari buruzko abisua "eskertzekoa" iruditzeko eduki litzakeenekin pareka litezke, agian. Beroizi ez nion deus esango, bere kabuz jakitera iristea oso litekeena izan arren.\n—Espainiak ezin du pentsatu ekonomikoki edo teknikoki boteretsuagoak diren herriekin lehiatu daitekeenik. Hori, zu bezalako estatubatuar batek aise ulertuko du. Ordea, maila espiritualezko ekimenik aurrera eraman dezakegu. Hau bera bezala: elite unibertsitario bat sortzea. Goazen. Kafetegia erakutsiko dizut, eta, bide batez, zer edo zer hartuko dugu.\nPetralic noiz espainieraz, noiz ingelesez ari zitzaidan. Espainieraz nik bezain ongi edo hobeki egiten zuen.\nKafetegiak, unibertsitatekoa gabe, erregimena bere buruaren propaganda egiteko ireki eta ireki ari zen Parador Nacional batekoa ematen zuen. Ez zen bezerorik. Bi emakumek lustratzen zituzten bestela ere ezin txukunago zeuden mahaiak eta aulkiak.\n—Garbiketa egiten duten emakume nafar adoretsu hauek... Jainkoak bedeinka ditzala.\nPetralicek etengabe pipatzen zuen. Erretzaileen ohiko tresna eta gaiak gobernatzean —Ronson zilarreztatu bat, bere inizialak grabaturik zituen zigarro-toxa, zilarrezkoa hura ere— erakusten zuen keinu pausatua eta nolabaiteko sentsualitatea, edo zigarrokina eusteko manera lasai-dotoreak, are kalkulatuak, pikutara zihoazen kea, antsietatez, biriketaratzen zuenean. Ni neu ere erretzailea izanik, banekien horrek nikotinaren mendekotasun handia salatzen zuela, tabakoaren gainerako ohiko errituen inguruan erakutsitako artak, mendekotasun hura ezkutatzeko ahalegina salatzen zuen bezala. Ahulezia puntua erakusten ari denaren kontzientzia txarraz, baina aldi berean toki izendaezin batetik bizirik atera denaren gogo biziaz pipatzen zuen. Halako kasu batzuk ezagutu nituen, han eta hemen. Konturatu gabe, ezagutu azkenetako bat bururatu, eta alemanen kontzentrazio-esparruan egondako Serranoren irudia etorri zitzaidan. Serrano ezin zen geldirik egon, uneoro mugitzen zituen eskuak, besoak, hankak, burua, begiak, dena, uneoro berak bakarrik ikusten zuen pelikula baten irudiak, holokaustoari buruzkoa naski, betiko ikustera kondenatuta bailegoen, eta zigarro-muturrari sakada emateak, zigarroaren keak baizik ez bailioten lausotzen ahal kontzientzia bizi hori. Baina Serranok, Petralicek ez bezala, ez zuen kontzientzia txarrik erretzean, ez zion irizten inolako etiketarik gorde behar zuenik, edo nahi zuen bezala —eta nahi zuen beste!— pipatzeko eskubidea ongi irabazita zeukala uste zuen; eta ez zuen bere ahulezia txiki hori ezkutatzeko arrazoirik ikusten, agian ez zuelako ezer galtzeko, agian bera, funtsean, bere osoan, haragi errea baizik ez zela aldarrikatzeko beste modu bat baizik ez zelako. Serrano egiazko superbibiente bat zen.\n—Zuk ez duzu erretzen?\n—E? —nire begirada indiskretua izateko punturaino luzatu bide nuen—. A, bai! Baina puruak, puruak bakarrik.\nBeroizek kontatu zidanez, Serrano, 36an, anarkista zen. Fusilatu egin nahi izan zuten. Molaren inguruko norbaitek, familia harremanen bat tarteko, eskua sartu eta erreketeekin bidaltzea lortu zuen. Hortik zehar ahopeka esaten denez, beste batzuek ez zuten horrenbeste zorterik eduki. Sinetsi egiten diet, imajinazio-ahalegin berezirik egin behar gabe. Erreketeen ostean, bat egin zuen Beroizen koadrilarekin, hogei urte beteta ez zituzten mukizuak denak, Somosierra bidean, hauek ere larrua salbaturik eta pozik. Gau batez beste aldera pasatu zen. Beroizen laguntzaz. Handik Kataluniara, gero Frantziara, gero alemanek atxilo hartu... Hondarrean Frantzian geratu zen bizitzen. Jada hogei urte baino gehiago paseak ziren ordutik, eta urtean behin edo bitan etortzen zen, Tafallan familia baitzuen. Bakean uzten omen zuten.\nAuskalo zer haizek ekarri zuen Petralic Eliza katolikoaren unibertsitate honetara.\n—Nik ez nuen segundo bakar batean ere sinetsi sobietarrak amerikarren aurretik iritsiko zirenik ilargira.\n—Ez dirudi horrek asko pozten zaituenik. Harrigarria da.\nPetralicen bisaiak egiazko harridura erakusten zuen. Unetik unera gaitzitzen ari zitzaidan.\n—Oraindik ez dira iritsi, ez amerikarrak eta ez sobietarrak ere —defenditu nintzen.\n—Ez dirudi asko falta denik egun handirako. Zenbat? Urtebete? Urte eta erdi?\n—Edonola ere, badagoke ilargia baina toki apartekoagorik.\nBekainak uztaitu zituen, ulermen-ahalegin handia eginez bezala.\n—Madrilgo gure lagunek gaztigatu zidaten mundu zabalean asko ibilitako gizona zarela, baina ez zidaten esan dagoeneko, dagoeneko ez... —zuhurtziak galarazi zion esaldia bukatzea.\n—Eta zu, oraindik... —arriskatu nintzen.\n—Madrilen 50era arte egon nintzen —aldarrikatu zuen, halako harrotasun puntu batez—. Bertan nengoela, Gran Víako zirkulazioa eten nuen, lagun bakar baten laguntzarekin.\nBeti zen posible solaskideak bere hitzen esanahia ulertzea. Eta, ulertzen ez zituenak, halako xelebrekeria kutsua hartuko zien, baina hitzok ez zuten ezertan ere konprometituko. Baina nik, izan ere, ulertu egiten nituen.\n—Ongi da. Zure esanetara nago.\n—Oparitxo bat da. Oparitxo bat besterik ez.\nBidea izenburua zuen liburuxka bat jarri zidan esku artean, paper zurian bilduta.\n— Ez dut zaletasuna galdu —zioen Waldok—. Badakizu Maroñasko hipodromora ere joaten nintzela. Begira, Madrilera etorri nintzenean lehen aldiz, ez nuen hipodromoa baino toki hoberik aurkitu; jockeyen kapela eta brusa koadrodun gorri, urdin, hori, berdeak... Esango nuke orain hamabi urte ez zegoela inon hemen adina kolorerik, hiri orduan hits samar honetan. Espainolek koloreak maite dituzte. Zergatik ez dute izango, bada, nahi adina kolore? Geroztik, Hego Ameriketan egin nituen urteak alde batera utzita, beti etortzen naiz La Zarzuelara, gehiago dena, Maroñasera joaten banintzen, hemen zaletu nintzelako izan zen, eta ez alderantziz; are, Madrilera baino lehen nik ez nekien ezer zaldiez eta hipodromoez; orain paisaia honetan aurpegi ezaguna naiz, aditua, betiko ikuslea; batzuek diplomatikoa naizela uste dute, beste batzuek negozio-gizontzat naukate, beste batzuek uste bide dute arrantxoa daukadala Texasen, odol garbiko zaldiz beterik... Berdin da, denek dakite estatubatuarra naizela nazionalitatez, eta gizon inportantea, eta hori nahikoa da. Ez dago pasaporte hoberik. Hor konpon, inporta duena da denek hemen ikustea espero duten pertsona naizela. Ez da harritzekoa: hipodromo honen bilakabidea gertutik segitu dut, hobekuntza guztiak nola egiten ziren ikusi dut: hareazko entrenamendu-pista, eritegia, ukuiluak eta box-ak hobetzeko obrak, kapera, baita orain gauden tribuna berria ere, alajaina! Espainia modernizatzen ari da, eta bazuen horren beharra, beharra zuenez! Guri zor digute aurrerapen hori guztia. Laster ipiniko dituzte, hemen ere, irteeretako kaxoi automatikoak eta helmugetako argazki-makina, Europako hipodromo handietan bezala. Ikusten al duzu gure aurreko lasterketa-zuzena?\nLaugarren lasterketako zaldiak pistara ateratzen hasiak ziren, irteera-puntura joateko. Urduria nabari zitzaien, jockeyek uhalak estutzen zituzten, zaldien giharrak kontrolatzeko. Zaldien bafadak eta zaldunen ahotsak entzun zitezkeen. Eguraldi hezea zekarren, euria ere bota tarteka, zaldiek ke-zirimola bat jaulkitzen zuten arnastu bakoitzean. Waldo ez zen gogoratzen, edo beharbada ez zitzaion inporta, nik ez niola sekula hipodromo batera lagundu, ez Maroñasera, ez beste inora. Lasterketa hasi zen. Hipodromoan nengoen lehen aldia zen.\n—Zuzenaren hasieran, drainadura bereziki txarra da, euria botaz gero, akabo; zuzenaren bukaeran, El Pardo bihurgunea hasten den tokian, berdintsu. Han zaldiek ostikada ederrak ematen dituzte. Zaleak ez du jakiten han zaldiek apoa noraino sartzen duten. Ur ugari dago bazter hartan, errekastoak-eta, batzuk lurpekoak. Putzuak ere maiz egiten dira. Hustubideak paratu dituzte, hodi-sail oso bat. Ikusiko dugu.\nAzken hitzek sistema berriaz ez zela gauza handirik fio salatzen zuten.\n—Aizu, Waldo, egia da trafikoa motzarazten zeniena?\n—Bidali zenidaten morroiak esan zidan Gran Víako zirkulazioa eten behar izan zuela. Halako gauzak eginarazten zenizkien, benetan?\n—Oso egoskorrak zirenei, bakarrik —Waldok largabistaz begiratzen zituen urruntzen zihoazen zaldiak.\nZaldiak azken zuzenaren aurreko bihurgunean lehiatzen ziren. Waldok ez zion largabistatik begiratzeari uzten, eta ez zuen nire galdera aintzat hartu.\n—Zer moduz osaba Johnny? —John izeneko osabarik ez dudanez, lanaz ari zitzaidala imajinatu nuen.\n—Hainbestean. Ez dut kexatzeko motiborik.\n—Getafeko fabrikan beti?\n—Ez. Gutxitan egoten naiz fabrikan. Errepidean gehiago. Salmenten arduradun izendatu naute.\nEgia zen. John Deere markako nekazaritza-makineria saltzen aritzen nintzen Espainia osoan.\n—Arraioa! Zorionak. Dirua irabaziko duzu, noski.\n—Dirua... Espainia ez da lehen mailako merkatua. Baina, tira... ez dago gaizki.\n—Horrenbeste merezi zenuen; izan ere, zu beti egon zara nekazaritza erreformaren alde.\nZaldiak helmugarantz hurbiltzen ari ziren, dena emanda, eta jendea oihuka zegoen, nor bere zaldiari arre. Horri esker, ez nion asmo gaiztoko txisteari erantzuna eman behar izan. Behintzat, jada ez zidan, behiala bezala, homosexuala deitzen. Hipodromoan nengoen lehen aldia zen, baina, halaber, Degasen koadro asko nituen ikusita. Degas miresteko, ordea, ordena logikoa alderantzizkoa da: lehenik hipodromora joan eta gero Degasen koadroak ikusi. Gainerakoan, museo batean edonork begira dezakeen koadro bateko partaide sentitzen zara.\nJakaren barneko poltsikoan beti eramaten nuen whisky-petaka atera nuen, zurrutada egiteko asmoz.\nZaldiak bazetozen, eta Waldok begiratu ere ez zidan egin. Zurrutada luzea hartu nuen. Tragoak nire hezur hezeak lehortu zituen, beroa nire baitan hedatuz. Jada ez nuen hiru urte lehenago beste edaten.\nLasterketa bukatu zen. Posturetan asmatutakoek pozezko ingrestiak egiten zituzten, paperak erakusten zizkioten elkarri.\n—Zorte txarra! —arranguratu zen Waldo, apustuaren ordezkagiria txikituz.\nBegiratu egin zidan, komeni ziren hitzak zeintzuk ziren hausnartzen bailebilen.\n—Begira, Tom, orain hau, niretzat, balneario baten modukoa da. Lau horma artean sarrarazi naute, asperrak noiz leherraraziko.\nHarmailetatik lekutu ginen, barneko instalazioen aldera. Apustuak egiteko leihatilak seinalatu zituen.\n—Oraindik badago jokoa egiteko denbora —lepoa besoaz inguratu zidan, ni baino dexente txikiagoa zen arren—. Beraz, Petralic nor den jakin nahi duzu.\n—Hainbat gauza jakin nahi dut, bai —euritakoa ongi ixteko aitzakian Waldoren beso deserosoaz askatu nintzen.\n—Petralic ustaxi bat zen; Tito Zagreben sartu zenean korrika hasi, eta Espainiara heldu arte ez zen gelditu. Madrilen zegoela, Konpainiak mesede bat egin zion...\nGelditu, mahukatik eutsi eta, bat-batean gogoratuko bailitzan, zera galdetu zidan:\n—Zertan dago haurren afera? —Waldok espainiar arrunt batek bezain ongi egiten zuen gaztelaniaz, baina orduan Puerto Ricoko azentuak bortizki markaturiko ingelesez ari zen.\n—Epaileak amaren aldeko epaia eman zuen, orain dela bi... egon, utzi pentsatzen, hiru... ez al zenekien? Erabakia errekurritu dut, noski.\n—Arraioa, Tom! Ez, ez nekien deus —hain ahalegin txikia egiten zuen gezur nabarmen hura ezkutatzeko, non kasik sinetsi bainion—. Bon, presak zirela-eta, Petralicek ama, edo aita, edo emaztea, edo seme-alaba... alegia, familiartekoren bat utzi omen zuen "ahaztuta" Titoren Jugoslavian.\n—Horregatik erretzen du hainbeste?\nWaldori grazia egin zion nire esanak, irri egin baitzuen.\n—Alde egin baino lehen partisanoek eduki omen zuten preso. Baina erretzearen gustu hutsez erretzen duela esango nuke: preso-truke batean askatu zuten, eta trukerako merkantzia artaz zaindu ohi da, inork ez du fruitu-ale mailaturik nahi.\n—Orain bere familia osoarekin bizi dela entzun dut.\n—Jakina, horixe izan zen Konpainiak egin zion mesedea: familia berriz elkartzen lagundu. Lan txikiak egin izan ditu guretzat: postari-lanak, edo, kazetaria denez, guk emandako materialen bat sartzen zuen prentsan, horrelako gauzak. Hasieran esker onez egiten omen zuen, gero diru-sariaren truke. Egun esan daiteke "lo" dagoela, guri dagokigunez —lo egoera horri erreparatzeak jakingura piztu bide zion—. Zer esan zizun?\n—Ezer ez. Erlijiozko liburu bat oparitu zidan.\n—E, Tom, niri adarrik ez jo!\n—Zer esan zidan? Zuk azalduko zenidala uste nuen.\n—Ongi da: enbaxadara joateko agindu zidan. Ez naiz enbaxadan egon merkataritza-arduradunarekin elkarrizketatu nintzenetik, enpresak bidalita. Laneko kontuez jardun genuen. Denetan konforme geratu ginen. Zergatik joan behar dut orain enbaxadara, Waldo?\nWaldo isildu egin zen, pentsakor.\n—Pentsatu behar zenuen, lehenago edo geroago, norbait zutaz gogoratuko zela. Zer erantzun zenion Petralici?\n—Lan asko nuela, ez nekiela noiz edukiko nuen enbaxadara joateko astirik.\n—Ez da oso erantzun inteligentea.\n—Denbora irabazi nahi nuen. Ez naiz inozo-inozo joango, zezen bat zezen-plazara bezala.\n—Nabari da Espainiako kulturan integratzen ari zarena —isilunea—. Eta ez duzu pentsatu agian Spring...?\nPentsatu nuen, nola ez. Pentsatu nuen, baita ere, mundua zabala zela eta Spring ez zela toki guztietara iritsiko.\n—Zertan dabil Spring?\n—Aholkularia da Washingtonen. Handikietakoa da. Dolarraren osasunaz kezkatzen da.\nEz zen harritzekoa.\n—Eta zergatik nahiko luke orain, Springek, ni...\nWaldok irri zitala egin zuen, begiak ñarrotuz.\n—Montevideon katua eta txakurraren antzera zenbiltzaten.\n—Hori ur joana da. Gainera, orain luke arrazoi gehiago ni estimatzeko, lehen baino: ni arduratzen naiz bere gobernuak atzerrian uzten dituen dolar-parrastadak berreskuratzeaz eta berriz Ameriketaratzeaz. Saiatzen naiz, bederen.\n—Spring tartean bada John Deereko komertziala izateak ez zaitu ezertaz libratuko.\nWaldok eskuak zabaldu zituen, aspertzen ari zela adieraziz.\n—Hara, Tom Hewart: ez nago zorretan zurekin. Zure arazoak ez dira nire arazoak, ez dakit nork zer kontu ordainarazi nahi dizun, eta gainera, ez zait pitorik inporta. Garbi mintzatu naiz?\n—Oso. Baina ez naiz eskatzen ari adiskidetasunez egin dezazun. Ez dizut mesede bat eskatzen. Ordaintzeko prest nago informazioaren truke.\nWaldok hasperen egin zuen, eta paddock aldera gidatu ninduen, mahukatik oratuta, beti pentsakor.\nZaldiak bueltaka ari ziren, beren zaindariek uhaletik helduta.\n—Bost zenbakia da nire faboritoa hurrengo lasterketarako. Baina, ez dakit, urduri samarturik ikusten dut —orritxo batean idazten zituen pronostikoak, hari begira jarri zen. Nik zaldiei begira nahiago.\nAnimalia horien edertasuna miretsi nuen, beren ilaje leundu-dirdaitsua, azal azpitik sumatzen ziren gihar eta zain indartsuak, beren gorputz-atalen proportzionaltasun kanonikoa. Izaki perfektuak ziren, ia.\n—Konforme —onespen keinua egin zuen Waldok—. Emaidazu astebete.\nGure zirkunstantzien eta aldi historikoaren ondorio gara. Ez da justifikazio errazak bilatzeagatik, baina norbera, gaztea denean, okertu egiten da, maiz.\n1950 urtean nik hogei urte nituen. "Zerrenda honetan Estatu Departamentuko politikan eragin zuzena eduki duten 205 komunistaren izenak ageri dira!" aldarrikatu zuen Joseph McCarthyk urte hartan, apokalipsia iragartzen zuen izotzezko irribarreaz. Bloke komunistak munduan egunetik egunera lortzen zuen aurrerapena, gure gizartearen gaineko mehatxu bat bezala sentitzen zen. Armada gorriek zalantzan jartzen zuten aurreko mundu gerraren irabazleak gu izan ginelakoa. Haurrek, Estatu Batuetako eskola guztietan, simulakroak egiten zituzten: SESBen hegazkinen erasoa iragartzen zuten sirena entzundakoan, pupitre azpian sartzen ziren. Psikosi horren ondorioz, norbera bere antikomunismoaren aldarri sutsuak egitera beharturik sentitzen zen, kalean, bulegoan, fabrikan, futbol estadioan, arrandegian; inori "komunista!" esatea irain larria zen; "Eta zu, ez zara komunisten laguna izango?" maltzurki iradokitzea mehatxu nabarmena zen, eta, 1953 urtean, Rosenberg senar-emazteak espioi izatearen akusaziopean exekutatu zituztenetik, norberaren izen ona garbitzea obsesio bihurtu zen, eremu publikoan bezala, pribatuan; New York Times egunkariak, editorial batean, haiek ez zutela sekula onartuko komunista bat euren enpresan argitaratu zuten; hortaz, hortik atera kontuak, nola hasiko zen lan bat lortzeko elkarrizketa bat, eta ez bakarrik Times-eko erredaktorea izateko. Eldarniozko giro horren erdian, "komunista" hitzaren inguruan nork bere burua definitzea zen edozein proiektu aurrera eraman ahal izateko gainditu beharreko froga-harria. Alegia, esan nahi da Estatu Batuetako gizartean, batzuetan lo, beste batzuetan erne, dautzan sentimendu kontserbakorrenak azaleratu zirela.\nAntikomunismoa aldarrikatu beharrak bizitzaren jardun guztiak —ekonomia, irakaskuntza, kirola, artea, giza-harremanak—... hartzen zituen bere baitan. Zer esanik ez politika: garai haietan elkarrengandik ia bereizezinak ziren hala demokratek nola errepublikarrek bazekiten, ederki jakin ere, antikomunismoa zela biztanleria-multzo zabalei kohesioa ematen zien balioa, eta inork ez zuen datua oharkabean pasatzen uzten hauteskunde-kanpainak antolatzen zirenean. Komikietako Amerika Kapitainak eta bere esanak laburbil lezake beste ezerk baino hobe irrazionalkeria erabatekotik oso urruti ez zegoen egoera hura: "Kontuz, "commies"*, espioiak, traidoreak! Amerika Kapitaina, gi-zon leial eta libre guztiak atzean dituela, barrandan dago". Txarrena da, baina, nire belaunaldiko gazte askorentzat, ni barne, zerbait egin behar zelakoa, ongi gelditzeko asmatutako eslogana baino zerbait gehiago zela.\nHamabost urte geroago, Ameriketako gizartea nola zegoen ikustea baino ez zegoen, penduluaren legea betetzen delakoa noraino den egia ikusi ahal izateko. Politikaria banintz, horretaz hausnartuko nuke. Segurutik honezkero hausnartu egingo zuten, niri ezer esan gabe.\nBaina, bai; zerbait egin behar zelako sentimendua puri-purian zegoen. Nire gurasoak katolikoak eta kontserbadoreak ziren. Unibertsitatea aukeratzeko garaia iritsi zenean, Notre Dame komeni zitzaidala erabaki zuten —ez osaba-izebekin eta parrokoarekin kontsultatu gabe—. Ni konforme egon nintzen. Berezkoa iruditu zitzaidan.\nGezurra badirudi ere, garai haietako Notre Dame nolakoa zen, Petralicek eman zidan liburuxkak, Bidea delako horrek, erakusten du hobekien. Batek liburuxkako sententziak eta aforismoak irakurri, eta berehala ikusten zen Bidea idatzi zuenak Notre Dameren asmoa, nire ikasle garaian, argitu zuten balio berberak hartu zituela kontuan: elite-espiritua, antolamendu bateko kide izatearena, espiritu kritikorik eza, obedientzia itsua, hierarkiaren zentzua, erlijioaren defentsa sutsua, gogo proselitista, diskrezioa, antikomunismoa, abertzaletasuna.\nArtean guk ez genuen besterik ezagutzen, ez genuen bizi-esperientzia nahikorik, purrustila baten barnean bizitakoak ginen, ez genekien beste baliorik egon zitekeenik. Nahi bada, inozoak, ezjakinak eta harroputzak izango ginen, osasunez beteriko putakume sinpatikoak, baina gehienok ez ginen maltzurrak. Are, justizia inporta zitzaigun; errotik finkatua genuen eginbeharraren sentimendua, norberaren gorabeheretatik harantzago, familia, komunitatea, gizartea eta are aberria hartzen zituena.\nApaizek eta irakasleek gure berezko ekarri hori elikatzen zuten. "Diziplina eta erlijioa dira Notre Dameko gizonak ezberdin, berezi egiten dituztenak". Hitzak. "Notre Dame bertute askoren sinboloa da. Erlijioaren eta abertzaletasunaren bertuteak egiten ditu bere: Jainkoaren aldeko zerbitzua, herriaren aldeko zerbitzua. Notre Dame fedea da, norberaren baitako fedea eta herriarekiko fedea. Autodiziplina, kemena eta borroka-espiritua...". Hitzak, hitz gehiago. Marka uzten duten hitzak.\nGaur, Petralicek eman zidan liburuxkako sententzien gainean pausatzen ditut begiak, eta aspaldiko melodia zahar bat berregiten ari zaidala begitantzen zait: "musika-tresnak artistaren eskuetan obeditzen duen bezala obeditu behar duzu...", dio Petralicen liburuak. "Tresna izan zaitez: urrezkoa, altzairuzkoa, zilarrezkoa edo burdinazkoa... handi zein txiki, delikatu edo zakar... zure eginbeharra tresna izatea da". Bai, Bidea horren sententziak ere ez ziratekeen gaizki egokituko gure hezibidean. Berregiten zaidan melodia zahar eta ezagun horrek eragin ebokatzailea dauka niretzat; haren airean, usainek, aurpegiek, sentsazio intimo sakonki lurperatuek bereganatzen naute. Eta ez dago goxotasunik nire oroitzapenetan. Aitzitik, partez mingarria da. Berehala, orduko Pennyren bisaia nagusitzen da, emozio helduetarako hasiberri ziren arima, ez dut esango errugabe, baina bai behintzat ez-errudun, geure gorputz bizkor eta bete, geure egia fisiko hurbil eta kitzikatua maskaratu nahian saiatzen ginen pose herabe eta kamuflajezko lurrin guztien gainetik. Hain ginen eder, aratz, eta hain ginen ergel, anker... Hain handiuste eta hauskor, manipulagarri... Eta, guztiarekin, jende ginen, besteak bezalakoak. Ezinezkoa da gure funtsezko osagaiaren mugatuari buruzko pertzepzio bortitza edukitzea, nik zita eta aipu horiek irakurtzean une batez eduki nuen bezain bortitza, eta errukia ez izatea; giza-espezie guztiarekiko errukiaz ari naiz, baina.\nNotre Damen, eta lehen azaletik baizik ez bada deskribatu ditudan garai latz haietan, hizkera batzuetan disimulurik gabe kastrentseari ere ez zioten uko egiten: "Gure abertzaletasuna abertzaletasun inteligentea izan behar da. Nazionalismo itsutik eta azaleko emoziozko abertzalekeriatik harantzago joan behar du. Inguratzen gaituen munduaren norabide aldakorrak aztertu eta ulertu behar ditugu, ulermen honen bidez ondorio moral sakonak erdietsi behar ditugu. Eta ondorio horiek gure jardun publikoan nabarmenduko dira. Jainkoarekiko fedeari, askatasunaren aldeko grinari eta airezko nagusitasun militar orokorrari eusten badiegu, lasai begiratzen ahal diogu etorkizunari...". Sinesteko lanak badu ere, orduko gizarte-giroan, eta zer esanik ez giro haren haztegia zen irakaskuntza-erakunde hartan, soflama militarista zakarrok aise pasatzen ziren moralaren, aberriaren eta Jainkoaren amodioaren aitzakian.\nLogikoa denez, gure babokeriaz baliatu nahi zuten gizon batzuk etorri ziren, promesa, proposamen eta mundu justuago baten aldeko kantuekin. Ereindako lurrean baizik ez daiteke uzta bildu. Nik ere haietakoa izatea erabaki nuen.\nLehen deskribatu dudan prestakuntza psikologikoari, nire aldetik, mundua ezagutzeko grina eta abentura egarria gehitzen nizkion. Eta —ez dut ukatuko—, hasieran bederen, klub oso hautazko baten kide izateak ematen duen botere-sentsazio asegarriak kitzikatzen ninduen, norbera ongi sentiarazten duen droga bortitza baita, eta drogekin zer gertatzen den, gauza jakina da... Eskrupulu moralik?, Jainkoak berak ezarri zuela espioitza demostratzen duten aipuen bidez, Bibliatik ateratako aipuen bidez, uxatzen dira. Politika? Ez, politika ez. Mundu osoko gizakien libertateen aldeko borrokalaria izango naiz, subertsio komunistaren aurkako gladiadorea, nire herria eta nire herriaren bizimodua defendatuko dituen abertzalea. Hori guztia bai, baina, politika? Gu soldadu-klase berezi batekoak gara. Konpainiak ez du politikarik egiten. Instrukzioan zehar hainbat eta hainbat aldiz errepikatzen den kontua da: Konpainiak ez du politikarik egiten. Denok gara apolitikoak.\nKontzientzia-arazoak geroxeago agertzen dira, eta hori halakorik agertzen den kasuetan; ez beti, alegia; ezta gutxiago ere, halako arazorik edukitzeko, lehenik eta behin, kontzientzia eduki behar delako. Ez da beti gertatzen. Zaila litzaidake definitzea kontzientzia-arazoa agertzea nolakoa izaten den, adibide eta egoera zehatzetara jaitsi gabe. Saio bat eginda, esango nuke hasmentan dibertigarria dela pentsatzea pantaila baten atzean ezkutaturik zaudela, eta bertatik buztina lan dezakezula ia inori inolako konturik eman beharrik gabe. Seguru asko, jainkoa izatearen sentsazioarekin antzik handien edukitzen ahal duen jarduna da. Norbera konturatzen da, halako batean, besteren bizitza aldarazten ahal dituen erabakiak hartzeko ahalmena duela; inoren norabidean munta handiko gorabeherak eragiten ahal dituela botoi bat sakatuz, hitz bat esanez, edo zerbait isilduz; krimenak eragiten, ezbeharrak probokatzen ahal dituela, ia inolako azalpenik eman beharrik gabe, eta, gainera, zigorgabetasuna ia erabatekoa dela, eta, oraindik are tentagarriagoa dena, egoera hori, neurri batean behintzat, erakundearen funtzionamendu-mailatik maila pribatura ere alda daitekeela, beti ere norberaren probetxuan. Derrigortzeko ahalmenak uste ohi duguna baino hagitzez gehiago onbideratzen gaitu; ez dira bakarrik legeak, ez da bakarrik zehapenak sortzen duen beldurra; horretaz gainera, ahalmen horrek badu alderdi sozial bat, uste duguna baino boteretsuagoa. Hau da, zer ez genuen egingo auzokoak ez duela inoiz jakingo seguru-seguru bageunde? Galdera inozoa edo erretorikoa ematen du honako honek, ausaz; baina ez da. Nik bezala, ikusi duenak, badaki.\nIkusi, arian-arian, denetarik ikusten da. Botereak usteltzen du, esan ohi da, eta egia da. Are gehiago botere-klase honek, botere ezkutuak. Botere honetaz usatzea bezalakorik ez dago, ez dago droga menderatzaileagorik. Droga guztiek bezala, bere ondorioak ditu; kasu batzuetan, ziniko bihurtzen du pertsona; beste askotan, etikaren edozein aztarna desagerrarazten du, erabiltzailea amoralitatean eroraraziz; fanatikoak dira, beharbada, jende arruntarentzat zama astuna litzatekeena hobekien eramaten dutenak, beren fanatismoa piztu duen grina sekula asetzen ez den jainkoa baita. Hiru kategoria hauetan sartzen ez dena, edo hiruretatik puskatxoa ez duena, sobran dago. Teoriak dio botere ezkutu honen jarduna kontrol-sistema zorrotzen mende dagoela, ez gutxitan kontrolok demokratikoak ere direlarik. Baina gutxi fio teoriaz. Hain du botere klase honek pertsonaren muinera apunte egiten, ze azkenerako dena kontrolatzeko joera baitu, ustez bere jarduna kontrolatzeko sortu diren sistemak ere barne. Ez dut esan nahi, ez dakit nahikoa garbi gelditu den baina, beti betetzen direnik gure helburuak, edo eta errealitatea guztiz determinatzen ahal dugunik, ez. Tentazioaz ari naiz.\nNi poliki-poliki askatu nintzen neurosi bezalako honetatik, ez prezio pertsonala ordaindu gabe. Eta ez naiz bakarrik Pennyz ari. Baina ez du merezi xehetasunetan sartzea, ez orain, bederen. Niretzat, lan klase hau utzi behar nuelako behin betiko froga izan zen ikustea, ezen, traba material guztiak gainditurik ere, ekintzara pasatzeko orduan nire kontzientziaren ehun hasieran ahula baizik tartekatzen ez zenean ere, eskrupulu batek galarazten zidala edozein mugimendu egitea. Uste dut eskrupulu moral horren hondarrean, oinarrian, nire jatorrizko kristauzaletasun ezabaezina zegoela; jardun ezkutuak, zenbaitetan, deabruarekin pinakulu gainean sentiarazten ninduen: ikusten duzun guztia zurea izango da, baldin eta gurtzen banauzu; erru-sentimendu hori ez nuela sekula gaindituko seguru jakin nuenean, utzi egingo nuela zin egin nuen. Eta hala ere, ni ez nintzen gizon erlijiosoa, ez behintzat erlijioso izateari ematen zaion adiera arruntean. Esan nezake, agian, nire kontzientzia zela nire jainkoa. Hortaz, nire jainkoa hauskorra, zalantzatia, aldakorra, ahula, nahasia, zitaltxoa eta are kontraesankorra zen, eta ez, inola ere, santua. Hortaz, nire jainkoa kristauen jainko guztiahaldun, justiziero eta miserikordiaz beteriko horretatik antipodetan zegoen. Bestalde, eta eliza hierarkiari dagokionez, aspaldi nien galdua errespetua kartoizko maskarak jantzita, beren lurreko interesak kudeatzeaz baizik arduratzen ez ziren pailazo patetiko horiei. Ez dut soberbiaz esaten; aitzitik, hori baieztatzeak, urte batzuk lehenago, desesperazioraino eta malkoetaraino eraman ninduen bakardade-sentimendu bat pizten zuen nigan.\nBaina gelditu gara Notre Damen nengoela haietako bat izango nintzela erabaki nuela. Orduan ikusi nuen Waldo lehen aldiz nire bizitzan.\n—Bai edo Ez erantzun, ez besterik. Zure izena Tom Hewart da? 1930eko otsailaren 19an jaio zinen? Erabili al duzu inoiz beste izen edo identitaterik? Zintzoki bete duzu proba-orria? Justizia Idazkaritzako zerrendako erakunde subertsiboetako kide izan zara inoiz? Inoiz izan zara komunista, edo erakunde komunistaren bateko kidea? Atzerriko herrialderen batera joan zara noizbait? Atzerriko herrialderen baten gobernuko funtzionariorik ezagutu al duzu? Gobernu komunista bateko funtzionariorik? Norbaitek agindu al dizu lan hau eskatzeko? Inori esan al diozu lan hau eskatu duzula? Harreman homosexualik eduki al duzu? Noizbait kontsumitu duzu drogarik? Gaur, hona baino lehen, lasaigarririk hartu al duzu?\nPoligrafoak hiru gailu ditu, eta hiru gailu horiek, kableak eta bestelako luzagarriak medio, galdeketa egiten ari zaionaren gorputzean txertatzen dira. Beste aldetik, gailuok, hari eta hodien bidez, galdeketa egiten duenaren mahaian konektatzen dira. Eskeman, zu zara seinale-bidaltzailea; gailuetako bakoitzak aldaketa fisiologikoak —pultsua, arterien presioa, arnas-erritmoa, azalaren transpirazioa— hartzen ditu; eta, sistemaren beste muturrean, seinale-jasotzailea dago, hiru orratz tintadunek grafikoaren paper mugikorraren gainean salatzen dutenaren aiduru. Galdetzaileak atzetik egiten ditu itaunak, emoziorik adierazten ez duen tonuaz. Hainbestean behin denok pasatu beharreko ataka zen poligrafoa. Salbuespenik gabe, ez zegoen saihesterik. Instrukzio garaian, proba lehen aldiz egin baino lehen, hautagaien artean txantxak egitea arrunta izaten da. Ondoren, hainbestean behineko errutinazko saioetan, inori ez ohi zaio txantxarako gogorik geratzen. Lehen aldiz, proba ez dela ongi atera aitzakiarekin, bi, hiru lau bider eginarazten dizute, norberaren egoskorkeriaren arabera; ondoren, emaitza ezagutarazi baino lehen, aste batzuk pasatzen dira. Prozedura ezagutzen duenak badaki emaitzak eman arteko tarte horretan norberaren frustrazioak, penak, beldurrak eta desioak imajinazioaren eltzean egosten direla, irakinean; azkenerako, presio psikologikoa hain da handia, non hobendun zarelako sentimenduak edo porrot egin duzulako susmoak barnetik ukitua uzten baitzaitu, hautsi egiten ahal baitzaitu. Geroko errutinazko pasaldietan, ez da poligrafo-saioa errepikatu behar izaten, hau da, behin bakarrik egiten da, itxoinaldia, ordea, segurua da. Tarte horretan, nork bere kontzientziarekin bakarrizketan pasatzen duen tarte horretan, gertatzen dira, gertatzekotan, aitortza sonatuak; izaten da, tarteka, bekatua egin eta probaren emaitzaren zain egoteko presioari eusten ez diona.\n—Berriz galdetuko dizut: homosexuala zara?\nEsan ohi da harreman berezia sortzen dela hautagaiaren eta bere poligrafo-proba zuzentzen duen funtzionarioaren artean. Proba bere borondatez egiten duenaren kasuan ari naiz, jakina. Nola ez da, ba, harreman berezirik sortuko, probak erabateko defentsarik ezaren egoeran uzten bazaitu. Poligrafoa tresna delikatua da, eta edozein gorabeherak, baita probarekin lotura zuzenik ez duenak ere, emaitzak aldrebesten ahal ditu; izan daiteke bularraldea zeharkatzen dizun gomazko zerrenda tinkoegi egotea, izan daiteke aretoko tenperatura handiegia izatea, edo zerbait erostea ahaztu duzula bat-batean gogoratzea. Niri —eta ez zait inporta aitortzea, anekdotak, bere xelebrean, ariketa noraino den zitala eta erridikulua azaltzen duenez—, haize bat trabeskatu zitzaidan hesteetan. Eta berau nire baitan gordetzeko ahalegina egin nuen, homosexuala ote nintzen lehen aldiz galdetu zidatenean. Alegia, Waldok —bera izan baitzen nire probaz arduratu zen funtzionarioa— bigarren aldiz horixe galdetu zidanean.\nNik banekien espainiera pixka bat, eskolan ikasia. Agintariek laster erabaki zuten hizkuntza hori sakondu eta hobeki ikasiko nuela. Konforme etorri nintzen: Hego Amerika ia osoa eskaini zidaten, jardun-leku. Soldadutza barne, ia hiru urte iraun zuen prestaketa luzearen ondorioz, Venezuela eduki nuen lehen destinoa.\n60 edo 61etik aurrera, ordea, Waldo eta biok Uruguain geunden, lankide.


Bizkaiko zinemek 660.000 ikusle galdu dabez azken lau urteotan - bizkaie.biz\nZinea IV. urtea // 101. zenbakia\nBizkaiko zinemek 660.000 ikusle galdu dabez azken lau urteotan\nSarrera gitxiago baino irabazi gehiago\nSarrera gitxiago saldu diran arren, zinemek miloe erdi euro gehiago irabazi eben. Danetara, 18 miloe euro batu ebezan eta 2001eko kopuruetara hurreratu ziran; urte horretan, errekor guztiak hausi ziran Harry Potter-en bultzadearen ondorioz. Irabaziak sarreren prezio altuari esker –estadu osoko karuenak– eta palomiten, freskagarrien eta antzekoen salmenteari esker justifiketan dira.\nAstegun arrunta: Bilbon astegun buruzuri batean film bat ikusteak 5 euro balio dau batez beste.\nJaiegunetan: zinema aretoen arabera, zapatu, domeka edo jaiegun batean joan ezkero, 5,8 euro pagetan dira.\n“Ikusleen egunak”: Bilbon ikusleen eguna astelehena edo eguaztena baino ez da izaten, egun bakarra. Bartzelonaren atzean (4,55 euro), estaduko uririk karuena da (4,25 euro).\nInflazinoa: oso urrun ikusten dira 90eko hamarkadako 450-500 pezetak.\nBizkaiko zinema aretoak ez dira kapaz 2001etik aurrera euki daben ikusle galereari aurre egiteko. Estaduan zinemek ikus-entzule kopurua itzel handitu arren (2003an baino 6,3 milioi zinezale gehiago hurreratu ziran), Bizkaian zenbateko horrek 2004an be agiriko moduan egin dau behera, nahiz eta Zubiarteko merkataritza zentroan beste bederatzi gela barri zabaldu eta Deustuko lehengo Avenida –orain Renoir– zinemak barriztu.\n2004an, Bizkaian dagozan ehun aretoetara 3,60 milioi ikus-entzule hurreratu ziran, aurreko urtean baino 17.000 persona gitxiago. Edozelan be, jatsierea ez zan hain handia izan 2003ko beherakadeagaz alderatu ezkero, urte horretan 63.000 sarrera gitxiago zenbatu ziralako; datu negatibo horreek 2002ko deskalabruari lotuta, ostera, 660.000 ikus-entzule galdu dira azken lau urteotan.\nVíctor Villanueva “Coliseo” zirkuituaren gerentearen esanetan, aurreko ekitaldia “ez da urte ona izan”. Beraren eretxiz, ezin da bestelako irakurketarik egin, etorkizuna baikor ikusten dauen arren; izan be, mende barriagaz batera hasitako jokaera negatiboari galgea imini jakolakoa dauka.\nBeherakadearen arrazoietariko bat DVD eta home-cinemaren arrakastan dago, bai eta pirateriaren fenomeno barrian be. Villanuevak, ostera, uste dau aurreko denporaldiko beherakadearen eragile garrantzitsuetariko bat pelikula interesgarrien faltea izan zala; “Coliseo” zirkuituaren gerentearen esanetan, kopuru handiak maila ertaineko pelikula onei esker jadesten dira, neurri handi batean ahoz ahoko informazinoaren bitartez.


MAHAI-TENISA | ENEKO GOIAK, ZINEGOTZIEKIN BATERA, HARRERA EGIN DIE CEPAS ETA MARTINEZI UDALETXEAN – Atlético san sebastián\nESPAINIAKO TXAPELDUNAK DONOSTIAKO UDALETXEAN IZAN DIRA GAUR\nCEPAS ETA MARTINEZENTZAKO HARRERA\nEkainean, Antequerako (Malaga) MAHAI-TENISKO ESPAINIAKO TXAPELKETA jokatu zen, eta Atlético San Sebastián taldeko kide askok ordezkatu gintuzten, atalaren maila altua jasota utziz.\nHorien artean, Ander CEPAS eta Olaia MARTÍNEZ nabarmendu behar dira, HANKA EZINDUTAKO ESPAINIAKO TXAPELDUN titulua lortu zutenak.\nHorregatik, gaur Donostiako Udalak berrespen hunkigarria egin nahi izan die. Bertan, alkateak, Eneko Goiak eta zinegotziek (Cristina Lagé, Martín Ibabe, Aitzole Araneta eta Borja Corominas) harrera egin diete, eta minutu batzuk partekatu ahal izan dituzte, mahai-tenisa eta kirol egokitua izan baitira gaualdiaren ardatz.\nEneko GOIA eta Ander CEPEAS\nEneko GOIA eta Olaia MARTÍNEZ\nEneko GOIA, Olaia MARTÍNEZ, Ander CEPAS eta Dani REBORDINOS\nDani REBORDINOS, Mahai-teniseko ataleko ordezkaria\nBigarren lerroa: Cristina LAGÉ, Martín IBABE, Borja COROMINAS, Aitzole ARANETA eta Gabriel ZAPIAIN\nLehen lerroa: Eneko GOIA, Olaia MARTÍNZ, Ander CEPAS eta Daniel REBORDINOS\nATSS FAMILIA: Gorka FERNÁNDEZ (Entrenatzailea), Pedro GARCÍA (Klubeko Presidentea), Olaia MARTÍNEZ, Ander CEPAS, Gabriel ZAPIAIN (Klubeko Presidente-ordea) eta Dani REBORDINOS


Eko Eko Azaraku 35 - Read Eko Eko Azaraku 35 Online - Page 1\nEko Eko Azaraku 35\nTip: Click on the Eko Eko Azaraku 35 manga image to go to the next page. You can use left and right keyboard keys to browse between pages.\nEko Eko Azaraku 35 Chapter Navigation:\nNext Chapter: Eko Eko Azaraku 37:\nPrevious Chapter: Eko Eko Azaraku 34:\nEko Eko Azaraku 35 - Read Eko Eko Azaraku Chapter 35\nEko Eko Azaraku 35 released! You are now reading Eko Eko Azaraku 35 online. If you are bored from Eko Eko Azaraku manga, you can try surprise me link at top of page or select another manga like Eko Eko Azaraku 35 from our huge manga list.\nEko Eko Azaraku 35 released in manga panda fastest, recommend your friends to read Eko Eko Azaraku 35 now!\nTags: read Eko Eko Azaraku 35 english, Eko Eko Azaraku 35 raw manga, Eko Eko Azaraku 35 online, Eko Eko Azaraku 35 chap, Eko Eko Azaraku 35 chapter, Eko Eko Azaraku 35 high quality, Eko Eko Azaraku 35 manga scan\nEko Eko Azaraku 35 Manga Relations\nCage Of Eden 185 Kaichou wa Maid-sama 85 Shingeki no Kyojin KissxSis 109 Deadman Wonderland Manga Nisekoi Manga Karate Shoukoushi Kohinata Minoru Manga Kamisama Hajimemashita Obaka-chan Koigatariki 39 Ao No Exorcist


ziurtagiriaren elkartea » BAI SAREAN\tBAI SAREAN\n-(e)k egina Ialdana Ziurtagiriaren Elkarteak bi lanpostu eskaintzen ditu Ipar Euskal Herrian aritzeko: Ziurtagiriaren Elkarteak bi langile xerkatzen ditu Bai Euskarari Ziurtagiria duten Ipar Euskal Herriko eragileen ebaluazioa egiteko. Hauek dira kontuan hartuko diren ezaugarriak: Atsegin duzu? partekatu:Tweet\nTags: bai euskarari, Ipar Euskal Herria, lan bila, lan poltsa, ziurtagiriaren elkartea


2019ko azaroaren 18a, astelehena | Ordua Euskal Herrian 01:55:57\nSarako Joanes Etxeberrik, gauzak modu ilunean eta era desegokian azaltzen ibiltzea irudikatzeko, honela idatzi zuen hamazortzigarren mendean: “Arnoa kridatzen dute, eta minagrea saltzen”. Hau da, ardoa aldarrikatu, eta, haren ordez, ozpina eman.\nSegitzen du Etxeberrik bere irakurketarekin: “Sugearen propietatea dute (ardo-saltzaile horiek): sugeak xistuz dagoela ausikitzen du”. Hartara, txirulari txerrena, delako suge hori.\nExeberriren narrasti musikaria kiribildu zitzaidan lepora lehengo batean, enkarguak egiten ari nintzela, erosgaien etiketak irakurtzen nenbilenean. “Gure” ardoen jatorri-izendapenak leitzen niharduen: Rioja, Rioja alavesa, Errioxa arabarra, Navarra... Eta horretan, letagin bik heldu zidaten.\nDirenak eta ez direnak omen dauzka salgai merkatuak; baina, nik etxekoak nahi etxerako, eta aurkitu ez. “Gure” ardoak ez baitaki euskaraz... Ingeles hutsezko etiketak aurkitu nituen. Gaztelania hutsezkoak. Hizkuntza horien nahasturan oinarritutako elebidun erdaldunak. Baina, euskarazkorik ez.\nEdarien etiketetatik informazio baliagarria –anekdotikoa baino, argigarria eta beregaina–euskaraz jaso nahi baldin banuen, txakolina eros nezakeen, sagardoa, garagardoa... baina ardo beltz arabarrik ez, ezta ardo gorri nafarrik ere. Non daude? Ala, ez dago?\nLehiakortasunezko norgehiagokaren barruan, merkatu-esparru jakin bat eskuratu nahi dute “gure” ardogileek. Diotenez, leku propio bat nahi dute, berezia eta bereizia: haien ardoa den lekukoa delako eta egiten den moduan egiten delako. Araba aipatzen dute batzuek, euren autoretzaren giltzarri. Nafarroa beste batzuek. Baigorri.\nAraba, Nafarroa... euskara tanta bat etiketaren batzuetan; euskara batere ez etiketa askotan eta askotan. Salbuespenak ba omen dira; baina, salbuespen. Arabako eta Nafarroako ardogile horiek nora begira jarrita dauden ez nuke publikoan esan gurako....\nEkonomia-arrazoi bat da lekukotasunaren errebindikazioa. Logiko, zilegi eta beharrezkoa. Merkatua dute jomugan enpresa txiki eta handi horiek, kutxa erregistratzaileari so bizi baitira. Horretara dator autoretzaren aitortza etiketan atxikitzea. Eskertzekoa da, bestalde, zer nondik datorren azaltzea.\nBaina informazio-ohar izateaz gain, etiketak badira, izan, irudi, erakusleiho, seinale, lorratz... ia-ia pasaporte. Nortasun-agiri.\nGauza serioa dira publikoari erakusten zaizkion dokumentuak, administrazioek bermatu behar dituzte bertako adierazpenen egiatasuna eta egokitasuna. Eta euskarak, lekurik ez etiketa, irudi, erakusleiho, seinale, lorratz eta nortasun-agiri horietan... Ardo onak galtzeko eta ozpintzeko lehen urratsa, hortxe.\nKanal hauetan artxibatua: Iritzia | Euskara | Merkataritza


Bi orduko lanuztea sektore publikoan | BilbokoBranka\n2013(e)ko Maiatzak 22, 05:59\nHasieraAgendaBranka, LAB, lanuztea, sektore publikoaBi orduko lanuztea sektore publikoan Bi orduko lanuztea sektore publikoan\nApirila 30th, 2012 by admin\nHilaren 31rako sektore publikoan deituta zegoen greba bi orduko lanuztera mugatzea erabaki du LABek, ELA eta EILASek greba deialdia bertan behera utzi eta gero. Lanuztea goizeko 11:00etatik egierdiko 13:00etara izango da.\n[2012/05/22] Bi orduko lanuztera mugatuko du LAB-ek azkenik maiatzaren 31ko greba\nTags: Branka, LAB, lanuztea, sektore publikoa\tIdatzi iruzkina Egin klik hemen erantzuna bertan behera uzteko.


Eguraldi ona eta kultura gaiak.\nDenbora luzean ixillik egon ondoren askori sortzen zaio gogoan itzegiten asita gauz askori bidea eman bearra.\nBañan alare, neurtu bearrean gelditzen gera gure esan naiak, eta au arrazoi askorengatik.\nLeendabizi, beti bezela jartzeko toki geiegirik izaten ez dugulako, eta bigarren, gauz guztieri billatu bear zaiolako alako neurri bat.\nEmen ere gure gaieri neurria billatzeko zorian geratu gera.\nEmen ere, ixkiñ eta kroxka batzuk kendu eta aurrera joan bearrean gaude.\nEta agur onekin batean laguntzeko ba digu tokatu zaigun denbora on onek zer esanik esan.\nBetitik eta egunkari guztietan agertzen den gauza izaten da, alegia.\nSanmartiñetan inguruan berriz udarak izaten duala alako ager-berri bat.\nEta oraingo ontan, ager-berri bat ezik beste gauz geixiago esan leikela esango genuke.\nJakiña, gauz on guztiak izaten dute beren aldamen txarra, txarrak ona izaten duen moduan, eta onela eguraldi on onek ekarri duan gauza legortea izan da naiz emen ta baita beste tokietan ere; oietan, emengoan bañan geiago sumatzeak ez du esan nai emen ez dugula sumatu baizik eta angoari garrantzi aundiagoa eman dietela, seguru aski lurgin edo nekazari kontutan beste modu batean denborari kaso geiago egin bearrean aurkitzen diralako.\nAu ezik emen, eta daukagun zati ttiki ontan garbi agertu naiko genukena zerbait kultura aldetik izango genuke.\nOrain denbora berri oietan, au da, jendeak bizi dala uste duten denbora berri oietan, kulturari ematen diote alako garrantzi berexi bat, eta ortan seiatzeko bearra ikusten dugu.\nKultura kontuan gauz pranko gertatu dira gure inguruan ixillik egon geran bitartean, eta oietako bat, bestez beste, On Pio Baroja'ren eco eriotzaren ogeitabosgarren urtea.\nJakiña leendabizi gai ortaz itzegin zuana Julio Caro Baroja izan zan, eta zeiñ egokiago bere illoba kutun au baño itzaldieri ataka ori erekitzeko.\nOrren ondoren, atzo, Ignazio Elizalde'k itzegin zuan eta gaurko berriz Migel Pelay Orozco idazle sakonak ekingo dio agertuaz jendearen aurrean Baroja'ren euskaltasunari.\nAu dena ezik beste gauz asko dabiltz kultura gai ontan gure aldamenean, eta beste ekintza bat Euskalerriaren Adiskideen Elkarteetik agertzen zaigu.\nBa dira bi bat urte Elkarte onek erabaki on bat artu zuala eta au emen gure artean dabiltzan intelektual edo buru-langille onenak edo ospetsuenak bere barruan sartzea.\nEta ekintza orreri ari dira bidea ematen eta onela, orain dala denbora gutxi jakiten genun nola Jesus M.ª Leizaola sartzen zan Kultural Elkarte ortan, eta atzo ain xuxen or sartzen zan baitera, beste istori-idazle ezagun bat.\nAu, Luis Murugarren, iñor bada Donostiko gauzetaz dakiena, bat ba da.


"Non dago muga?" - - Goiena.eus\n"Non dago muga?"\nAndoni Gomez 2012-11-13 01:00\nGaur egun, bizitzen ari garen garai teknologiko honetan...\n... 24 orduak konektaturik bizi gaitezke wi-fi edo 3G-ri esker. Gero eta gailu, gadget edo tramankulu ezberdin gehiagok inguratzen gaituzte (smartphone, tablet, ultrabook...) eta bertan, App deituriko milaka programa erabil ditzakegu. Zeinek ez ditu ezagutzen Facebook edo Twitter sare sozialak? Zeinek ez du bidali WhatsApp bat edo Angry Birds-en partidatxo bat jolastu momenturen batean?\nEskertzen da edozein momentutan eta edozein lekutan gure eskuetan nahi dugun informazioa edukitzea, arazo batetik baino gehiagotatik atera baikaitzake.\nLan arloan, esaterako, izugarrizko abantailak ematen dituzte, denbora murriztuz, mugikortasuna erraztuz edota globalizatutako mundu honetan milaka kilometrotara dauden bi enpresaren edo bi pertsonaren arteko proiektuak ahalbideratuz.\nBaina beharrezkoa al da momentu oro Real-Time, urrun dauden lagunen egoera jakitea eta beraiekin gaudenean modan dagoen App-arekin trasteatzen aritzea?\nBaliteke honek guztiak pertsonen zuzeneko harremanak murrizten aritzea, aldi berean, nolabaiteko menpekotasuna sortuz.\nAdibidez, Estatu Batuetan, ohikoa da, eta aldi berean adierazgarria, taberna batean sartu eta lagun talde bat, mahai erdian guztien mugikorrak itzalita dituztelarik, trago bat hartzen ikustea. Era honetan, elkarrekin dauden bitartean, inor distrai ez dadin ziurtatzeko modu bat da.\nEgia da erabiltzaileek dutela azkenengo hitza, beraiek erabakitzen baitute noiz, non eta nola erabili enpresek eskainitako baliabide ezberdinak. Hala ere, erreminta hauei probetxu handiena ateratzearen eta erabilera arduragabea egitearen arteko muga non dagoen jakitea da gure erronka.


| 2009-09-24 : 14:09\nAski kementsu ekin bazion ere, azken aldera indarra galduz doa Zinemaldiko sail ofiziala, gaur erakutsi dizkiguten biak behintzat ez dira zinematografiaren historiara pasako: batetik La mujer sin piano (Pianorik gabeko emakumea) Javier Rebollo espainiarraren itxuragabekeria jasanezina, eta bestetik 11'e 10 kala (10 to 11 edo Hamaikak hamar gutxi) Pelim Esmer turkiarraren bitxikeria, ondo hasi arren bidean galtzen dena.\nEz pianorik ez ezer\nMaruja hitz gutxiesgarria erabili ohi da, gaztelaniaz, etxekoandrea izendatzeko. "La mujer sin piano" honetan ere maruja bat dugu protagonista, Rosa, Carmen Machi telebistako aktore ezagunak gorpuztua (telesailetako rol histrionikoen aldean, interpretazio doi eta eutsia egiten du, eta gaitz erdi); berrogeita piko urte, senarra taxista, berak depilazio elektrikoak egiten ditu etxean, saiheskiak deskonjelatu eta gisatua prestatzen duen bitartean. Argi daukagu, lehenengo minututik, bizitza gogaikarria eta hutsa dela emakume honena. Eta hustasun hori bere luzean eta sakonean azaltzeko, egun oso bat kontatzen zaigu, ezer berezirik gertatu gabe, eta ondorengo gau osoa ere bai: gauan, zorionez, abenturatxo bat daukagu, emakumeak maleta hartu eta ihes egiten baitu, isilka. Bidean langile poloniar bat topatuko du, Radek (Jan Budar txekiarrak jokatua) eta biak batera ibiliko dira, Madrid La Nuit-en barrena.\nBizitzaren aspergarria, hutsala eta zentzugabea erakutsi nahi izatea interesgarria izan liteke, existentzialismoaz gero azken 60 urtean askotan egin izan den arren. Baina horretarako film aspergarri, hutsal eta zentzugabe bat egitea ez dakit ba onargarria den, kontuan hartuta zinema jostailu garestitxoa dela halako kutixietarako. Zuzendari berak bere lehen filma, "Lo que sé de Lola" sufriezina, Zinemaldi honetan eskaini zuen 2006an, eta gauza bera gertatu da 2.arekin. Nik ez dakit 3. filmik egingo duen baina, baiezkoan, Zinemaldi honetara ez ekartzea espero dut; eta deskuidoan ekartzen badute, garbi daukat ni behintzat ez naizela joango ikustera.\nBeste pasio turkiar bat\nBildumazale sutsua da Mithat (Mithat Esmer), etxe osoa egunkariz eta bestelako gauzaz mukuru beterik duena, bizitza osoan eskuratu eta gorde dituenak. Haren bizilagunek, berriz, eraikina hustu eta bota egin nahi dute, lurrikaren arriskuagatik diotenez, baina diruak tentaturik egiazki. Agureak Ali atezaina (Nejat Isler) hartuko du laguntzaile, eta pertsonaia bitxi hauen arteko harremanak bideratuko du filmaren garapena.\nDenboraren joanari aurre egiteko modu bat izan liteke kolekzionismoa, unibertsoaren kaosa mendean edukitzeko sistema, eta pasio horren sakona ederki adierazten zaigu, teoria-beharrik gabe, Mithat-en bitartez. Aldiz, atezainaren paperak ez du aski nortasunik lortzen eta ez da benetako dialektikarik sortzen, nire ustetan behintzat. Bilduma batek bere lekuan duen edertasun magikotik zakarretara botatakoan bihurtzen den anabasara bezalako bidaia egiten dugu, beraz, Bosforo ertzeko kalexka iskanbilatsu eta etxe-barne itzaltsuetako irudi ederren artean.


BURDINIBARRA BHI-ko IKT-REN GUNEA: 2009/01\nHemen duzue gure gunea azterketa prestatzeko:\nEGILEA Maite Gonzalez en 16:21 No hay comentarios:\nETIKETAK: IKT PROIEKTUA\nIRAKASLEON IKT 1.PROFILA\nBatzuek dagoeneko 1. profila lortzeko azterketa egin duzue eta desilusioz bueltatu zarte ikastetxera, baina ez duzue desanimatu behar, batzarrean esan nizuenez bezala 1.saiakera froga bat baino ez da eta oso baliagarria da froga ezagutzeko, hala ere hemen dituzue hainbat aholku:\nIKT Profilak Egiteko Aholkuak\nEGILEA Maite Gonzalez en 15:23 No hay comentarios:\nETIKETAK: IKT PROIEKTUA, MIKROIKASTAROAK\nIKT KURRIKULUMA Lehen Hezkuntza\nHemen duzue irakurgai Lehen Hezkuntzako ikasleek izan beharreko IKT gaitasunak\nEGILEA Maite Gonzalez en 20:12 No hay comentarios:\nIKT 1.PROFILA: Aspectos relacionados con Salud, Sociales y Legales\nBlog honetan (Carranzako Lehen Hezkuntzako Ikastetxeko IKT Dinamizatzaileak eginda (Maibe San Nicolas) IKT 1. Profila ateratzeko hainbat gai lantzen dira , ondoko esteketan dituzue irakurgai temarioaren 1. gaiari dagokiona:\nAspectos relacionados con la Salud, sociales y Legales\nOrri interesgarriak 1.gai hau osatzeko\nEGILEA Maite Gonzalez en 20:03 No hay comentarios:\nZER DIRA PLUGIN-AK?\nLos Plugins (o plug-ins) son pequeños fragmentos de software que interactúan con el navegador para proporcionar algunas funciones que en la mayoria de los casos son muy especificas. Ejemplos tipicos de plugins son los usados para mostrar los distintos formatos gráficos, o para reproducir ficheros multimedia. Los plugins son ligeramente diferentes de las Extensiones, que modifican o se añaden a funcionalidades ya existentes.\nEGILEA Maite Gonzalez en 19:07 No hay comentarios:\nWEB ORRIEN ETA WEB GUNEEN ARTEKO DIFERENTZIA\nEGILEA Maite Gonzalez en 19:04 No hay comentarios:\nNOLA KUDEATZEN DA GMAIL POSTA\nHemen duzue bideo tutorial bat jakiteko nola irekitzen den gmail-eko kontu berri bat:(Jose manuel lopez Irastorzak egindakoa)\nEtan hemen bideo-tutorial interesgarri bat jakiteko Gmail-eko kontuak NOLA KUDEATZEN DIREN (erderaz eta Aulaclick-aren eskutik)\nEGILEA Maite Gonzalez en 16:37 No hay comentarios:\nINFORMATIKA GELETAKO ARAUDIA\nDakizuenez (Aitorrek azken klaustroan azaldu zuen) INFORMATIKA GELAK ERABILTZEKO ARAUDIA prestatu dugu, araudia horrek dokumento batzuetaz osatuta dago:(dokumento guztiak serbidorreko"informazio orokorra" izeneko karpetan dituzue):\nPortatilak eta kainoak erabiltzeko argibideak\nIKT erregistro fitxak:\nIKT ezustekoak (arazoak) jartzeko fitxak\nIKT erabilera erregistro fitxa (proiektua dela eta eskatzen diguna)\nLehenengo hiru dokumentoak informatika geletan eta irakaslego gelan dituzue jarrita.\nAzkeneko bi dokumentoak (erregistro fitxak) IKT gela guztietan egongo da eta honetarako erabiliko ditugu:\nEzustekoak jartzeko fitxak: Eskola hasieran konprobatu beharko dugu ea ordenagailuren bat txarto funtzionatzen duen edota programaren bat faltatzen zaion, eta orri horretan azaldu beharko dugu. Aste amaieran fitxak birpasatuko dira eta arazoak saituko gara konpontzen.\nIKT erabilera erregistro fitxak: IKT gelak erabiltzen dugun bakoitzean bete beharrekoa da.\nInformazioa hau mintegi buruei azalduko diegu mintegietan azaltzeko.\nHemen here ikusgai dituzue dokumento guztiak:\nInformatika Gelak Erabiltzeko Arauak Irakasleria\nPublish at Scribd or explore others: Other Academic Work IKT\nARAZOAK KOMUNIKATZEKO FITXA\nEGILEA Maite Gonzalez en 15:55 No hay comentarios:\nIKT 1.PROFILA: Aspectos relacionados con Salud, So...


ETAk bere "egitura guztiak erabat desegin" eta "ekinbide politikoa bukatutzat" jo du - Debagoiena - Goiena.eus\nETAk bere "egitura guztiak erabat desegin" eta "ekinbide politikoa bukatutzat" jo du\nGoiena 2018-05-03 15:01\nEuskal Herriari azken adierazpena egin dio gaur ETAk, bere ibilbidearen amaieraren berri emanez. Genevan, Henri Dunant zentroan batu diren nazioarteko 30 eragileren aurrean egin du ofizial erabakia audio bidez. Josu Urrutikoetxeak eta Maixol Iparragirrek irakurri dute erakundearen adierazpena, eta "ekinbide politikoa bukatutzat" jo dutela esan du Iparragirre preso eskoriatzarrak. Albisteko bideoa BERRIAk ekoiztu du.\nAurrez grabatutako formatuan irakurri dute testua Urrutikoetxeak eta Iparragirrek, hiru erabakiren berri emanez:\nHemen adierazpen osoa\n"ETAk, nazio askapenerako euskal erakunde sozialista iraultzaileak, bere ibilbidearen bukaeraren berri eman nahi dio Euskal Herriari, ETAko kidegoak Erakundearen ziklo historikoa eta funtzioa amaitutzat jotzeko proposamena berretsi ostean. Erabaki horren ondorioz:\nJO TA KE INDEPENDENTZIA ETA SOZIALISMOA LORTU ARTE!"\nGoiena 2018 mai 03 Debagoiena\n"Ibilbidea bukatu" duela ofizial egingo du ETAk gaur nazioarteko eragileen aurrean. Aurretik, euskal eragileei gutuna bidali die esateko "bere...


Mxl protagonizta: Esferita esferita,.. capt.4 ... esferita Playera!\nEsferita esferita,.. capt.4 ... esferita Playera!\nBy Janeth S, | 4/07/2011 04:11:00 a. m. Leave a Comment\nAl fin... el 4to capítulo de la mini serie "Esferita, esferita!.... Esferita Playera!... está listo!!!\n"Esferita, esferita"... Capt 4...... por MxlProtagonizta\nRelated Items cine esferita esferita


Urrutikoetxea-Altuna III, azken lau urteetako finalik ikusiena | El Diario Vasco\nTelevisiónUrrutikoetxea-Altuna III, azken lau urteetako finalik ikusiena\nUrrutikoetxea-Altuna III, azken lau urteetako finalik ikusiena\n%25,0ko audientzia zatia izan zuen partidak, eta euskaldunen artean %43,9ko kuota lortu zuen\nLunes, 20 noviembre 2017, 17:52\nLau t'erdiko txapelketako finalaren zuzeneko emanaldia igande arratsaldeko saiorik ikusiena izan zen, %25,0ko audientzia zatiarekin eta euskaldunen arteko %43,9ko kuotarekin. Jokin Altuna gipuzkoarra 21-22 emaitzarekin gailendu zitzaion Mikel Urrutikoetxea faborito nagusiari Bilboko Bizkaia pilotalekuan. Azkeneko lau urteetako finalik ikusiena izan zen eta 340.000 ikus-entzuleko audientzia metatua lortu zuen Euskadin eta eragin eremuan.\nBestalde, 'Herri Txiki, Infernu Handi', 'Oholtzan' eta 'Go!azen' saioek audientziaren harrera bikaina izan zuten asteburuan ETB1en.\nAipatzekoa da ostiraleko 'Go!azen' telesailaren emanaldiak gazteenen artean izan zuen arrakasta. Orotara, %4,8ko audientzia zatia eta euskaldunen %13,5eko kuota lortu zituen. Halaber, haur eta gaztetxoen artean audientzia-buru izan zen: 4-12 urte bitarteko haurren artean %46,2ko kuota bereganatu zuen, eta 13-18 urteko gazteen artean %33,5ko audientzia zatia.\n'Cincuenta sombras de Grey', la película más vista del año Neurri estandarretatik kanpo dauden pertsonak, 'Ur Handitan' saioan


ARARTEKO, V. Kapitulua. Sistema Metropolitarra\nMetro sistemak erabateko irisgarritasuna bermatzen du nasa-kotxe erlazioan, izan ere, hura maila berdinean gertatzen da (bereizketa tartea ia ezereza da). Unitate mugikorren eta nasen diseinua hasieratik orientatu zen lehentasunezko helburu honen bilaketara.\nMetroaren ibilgailu flota UT-500 eta UT-550 serieetako 37 unitatek eta UT-600 Serieko 9 unitate berrik eratzen dute.\nUnitatea eratzen duten lau kotxeak elkarri akoplatuta daude, ate edota bestelako bereizketarik gabe. Horrela, tren barruan pertsonei mugikortasun handiagoa ematen dien toki bakarra lortzen da, eta baita banaketa eta erosotasun hobeak ere.\nEstetikaren aldetik, UT-600 Serie berriak ez du alde handiegirik jada existitzen ziren horiekin alderatuz gero, nahiz eta funtzionaltasunaren aldetik hobekuntza adierazgarriak sartzen dituen, batez ere intsonorizazioaren eta bezeroarentzako informazioaren alorretan.\nBarrualdean, informazio teleadierazgailu bat instalatu da kotxeen arteko lotunean; horrekin, zerbitzuaren alderdiei buruzko informazioa eman nahi zaie bidaiariei. Sistema hau Aginte Postu Zentralizatuarekin (PZ) konektatuta dago, eta aukera ematen du trenaren destinoari buruzko eta hurrengo geltokiari buruzko informazioa emateko zerbitzu normalizatuko egoera batean. Hala eta guztiz ere, zerbitzuan gerta daitekeen edozein inguruabar jakinarazteko ere erabili ahalko da. Bereziki erabilgarria izango da entzumen urrituen taldearentzat.\nMugikortasun urriko pertsonei egungo unitate mugikorretan irisgarritasuna bermatzeko faktore adierazgarrienak hauek dira:\n– Eserita bidaiatzeko plazen proportzioa altua da (%20 eta %30 artean).\n– Erabiliko ez badira eserlekuak eraisgarriak izatea espazio laguntza bat da.\n– Gurpil aulkien erabiltzaile diren bezeroentzat gordetako tokiak. Toki hauek muturreko kotxeetan kokatzen dira, eta segurtasun uhalak eta sakagailuak dituzte, gidariari jakinarazteko gurpil aulkian doan mugikortasun urriko pertsona bat dagoela. Gidaria, barruko bideo-zaintzako kameren bitartez, adi dago bezero horien aurrean.\n– Mugikortasun urriko pertsonentzat gordetako eserlekuak eta ohartarazteko botoia muturreko kotxeetan.\n– Esekitze sistema, unitateko plataformaren garaiera iraunkorra bermatzeko.\n– Ateak ixteari buruz ohartarazten duen soinu eta argi gailua.\n– Argi informazioa, trenak linean duen kokalekua eta haren irteera jakinarazteko.\n– Txistua trenetako ateak ixten direnean.\n– Botoia unitate barruan gordetako eserlekuetarako.\n– Dimentsio handiko ate bikoitzak, sarbidea errazteko.\n– Igarobide argitsua, barrualde zirkularreko eraztunez elkartutako kotxeen artean.\n– Iragartze akustikoa eta bisuala –linearen grafikoa erakusteko barruko kartelak–, ibilbideko hurrengo geltokiari buruz.\n– Trenaren destinoa bidaiariei jakinaraztea nasan.\n– Linearen aukeraketa eta egin beharreko ibilbidea.\nMetroaren garraio sistemak, orokorrean, kalifikazio altua eskuratzen du irisgarritasunaren gaian; ez bakarrik geltokien eta ibilgailuen erabilera unibertsala bermatzen duten baldintzak ezartzeagatik, baizik eta gain hartu den etengabeko hobekuntza konpromisoagatik, ahotsa emanez ezgaitu taldeei beren mugikortasuna modu autonomoan hobetzeko hobekuntzak sartzeko.\nTestuinguru honetan, Bilboko hiri azpiko sistemaren irisgarritasuna erabatekoa izatea bilatzerakoan aintzat hartu beharreko alderdi nagusiak aipatzen dira:\n– Hiri zoladura gainean ukimen zerrenden bitartez seinaleztatzea igogailuetara, arrapaletara eta atondora iristeko eskaileretara sartzeko oinezko ibilbideak.\n– Ukimen seinaleztapena igogailutik atondo barruko elementu/zerbitzu interesgarrietarantz doazen ibilbideen gainean.\n– Makina saltzaileak instalatzea, erabiltzaile guztiei egokituta.\n– Nasara sartzeko eskailera eta arrapaletan gidatzeko sistema (plakak) jartzea, ikusmen urritua gidatzeko berak hartu nahi duen zirkulazio noranzkorantz.\n– Nasan ez dago gida zerrendarik ikusmen urritua bideratzeko unitate mugikorraren sarbide ateen kokalekurantz (urruneko ateak). Kasu berezia da unitate mugikor laburrenena.\n– Igogailuei dagokienez, ikusi da beharrezkoa dela erabilera lehentasunen sistema bat finkatu eta arautzea, eta, horrekin batera, haien gailu kopurua eta edukiera bermatzea. Horrela, geltoki berrietan eskaria behar bezala atenditu ahalko da.


Hainbat egitasmo jarriko dituzte abian Toka gizon taldeak eta udalak elkarlanean - Urola Kostako Hitza : Urola Kostako Hitza\nDuela hamar urte udalak sustatutako tailer batean parte hartu zuten gizonek sortu zuten Toka gizon taldean. Hainbat urtetako lanketaren ostean, egitasmo ezberdinak jarriko dituzte martxan udalarekin elkarlanean.\nToka gizon taldeko kideak eta Gloria Vazquez Parekidetasun zinegotzia. (Amaia Urbieta Arruti)\nGizonak berdintasunaren aldeko lanean inplikatzea zen legealdi honetarako udalak finkatutako helburuetako bat. Helburu “zaila” dela azaldu du Gloria Vazquez Parekidetasun zinegotziak, eta horregatik hasi dute elkarlana Toka gizon taldearekin. Hainbat ekitaldi martxan jarriko dituzte elkarlanean, Berdintasun Kontseiluarekin batera, “gizonen sentsibilizazioari bultzada bat emateko asmoz”. Iaz, azaroaren 25ean sinatutako gizonen manifestua ekarri du gogora Vazquezek. “Gu ere bai manifestua sortu zuen gizon talde batek, eta berdintasunaren aldeko lanean gizonen rola nondik nora joan behar den landu zuten”. Azaroaren 10ean ikastaro bat egingo dute, Tokak gidatuta. Herriko elkarteetan, aisialdian zein kirolean aritzen diren gizonezko hezitzaileei egongo da zuzenduta lau orduko ikastaroa. Gogoeta egitea izango du ikastaroak helburu, hezitzaileek beren lanean mutilekin dituzten harremanez eta eskaintzen diren ereduez. Zineforum bat ere egingo dute, Modelo aretoa prest dagoenean, berdintasunaren aldeko lanean gizonen parte hartzea sustatzeko eta hausnarketa egiteko. “Berriro kaleratu nahi dugu gizon talde honek egin zuen hausnarketa, eta atxikimenduak bilatu nahi ditugu”, azaldu du Vazquezek. Horrez gain, gizonezkoentzako lantegi bat martxan jartzeko asmoa daukate, urtarriletik aurrera. Gizontasunaren eta berdintasunaren inguruan gogoeta egiteko, Tokak gidatuta. Guztira hamabost saio egingo dira, zarauzko sektore desberdinetako kideekin. Axi Baglietto Tokako kideak eskerrak eman dizkio Parekidetasun sailari eta Zarauzko Mugimendu Feministari, egindako lanagatik, “beraiei esker sortu baitzen Toka”. Duela hamar urte udalak martxan jarritako tailer batean dauka jatorria gizon taldeak. “Apustu hori egin ez balitz, ez litzateke Toka existituko”. Tailerrarena urte eta erdiko prozesua izan zen, eta behin hori amaituta, elkartutako gizonek beraien kontura biltzen jarraitzea erabaki zuten. Horrela sortu zen Toka. Zortzi urtean zehar, “ikusgarritasun handirik izan ez duen”, baina “oso garrantzitsua” izan den lana egin du Tokak. Hala azaldu du Bagliettok: “Gizon izateko prestakuntza bat jaso dugu, eredu batzuk, eta horiek kuestionatzea ezinbestekoa da ez baditugu erreproduzituko”. “Etorkizuneko gizarte parekidean” gizonek izango duten lekua “deskubritzen” dihardute Tokan.


Kulturaren sektorearentzako dirulaguntzak abiaraziko ditu Aldundiak - Deia\nEskena Garatu programaren bitartez\nKulturaren sektorearentzako dirulaguntzak abiaraziko ditu Aldundiak\ndeia.eus 26.08.2020 | 17:00\nBILBO. Koronabirusaren pandemiak arte eszenikoen sektorean eragindako kalte ekonomikoak gutxitzeko helburuarekin, Bizkaiko Foru Aldundiak Eskena Garatu izeneko dekretu berri bat abiarazi du. Horri esker egitura gastuei laguntza eskainiko die, hau da, langile, autonomo eta kultur enpresen gastuei.\nLorea Bilbaok, Euskara, Kultura eta Kirol diputatuak azaldu duenez, "covid-19aren krisiak kultur sektorean eragindako ondorio ekonomikoak arintzeko, Bizkaiko Foru Aldundiak honako neurri hauek hartu ditu: kultur proiektuak garatzeko ordainketak arintzea eta laguntzak emateko baldintzak malgutzea; horren ondorioz, uztailerako ordainduta egon dira kultur proiektuetarako dirulaguntza guztiak". Bilbaok gaineratu duenez, 'Aldi berean, Eskena Garatu deritzon dekretu berria sortu dugu. Deialdi honen bidez Bizkaiko arte eszenikoen, musikaren eta dantzaren sektoreko enpresa eta langile autonomoen egiturazko gastuak partzialki diruz laguntzen dira; horrela, jarduerari eta enpleguari eusten lagundu nahi dugu.\nHONAKO KONTZEPTU HAUEK LAGUNDUKO DIRA DIRUZ\nEnpresa edo autonomo eskatzaileak zuzenean kontratatutako langileen gastuen %70era arte (soldatak eta gizarte-segurantza).\nAutonomoen kasuan, Langile Autonomoen Araubide Bereziari egindako ekarpenaren %70 arte.\nDirulaguntzetarako eskabideak Bizkaiko Foru Aldundiaren Egoitza Elektronikoan aurkeztu beharko dira, 2020ko irailaren 10etik 2020ko irailaren 24ko 13:30ak arte.\nEra berean, Bizkaiko Foru Aldundiak Bizkaiko Lurralde Historikoko udalek sustatutako eta SAREAn sartutako antzerki, musika eta dantza ikuskizunen programazioak bultzatzen jarraitzen du.\nPandemiak sortutako egoeraren aurrean, 2020ko ekitaldi honetako deialdiak antzokiei eta, batez ere, konpainiei euren jarduera profesionala erraztuko dien tresna bihurtu nahi du. Ildo horretatik, udal-antzokien eta Bizkaiko Foru Aldundiaren arteko lankidetza da jarduera eszenikorako oinarri nagusia; izan ere, hilabete hauetan programazioa eten egin denez, irtenbide alternatiboak eta berritzaileak bilatu behar izan dira, zuzeneko arte eszenikoen aldeko foru-apustu argia eta horren ondoriozko garapen sozioekonomikoa mantenduz.\n2020ko ekitaldia benetan berezia eta salbuespenezkoa dela kontuan hartuta, honako hauek joko dira diruz laguntzeko moduko gastutzat:\nAlarma-egoeratik kanpo aurrez aurre antzezten diren ikuskizun programatuen kasuan, cache-aren %100 hartuko da diruz laguntzeko moduko gastutzat.\nAlarma-egoera indarrean egon den bitartean modu ez-presentzialean antzeztu diren ikuskizun programatuen kasuan, diruz laguntzeko moduko gastutzat hartuko da 2020ko ekitaldian ordaindutako cache-aren %100.\nOsasun-krisia dela-eta antzeztu ezin izan diren programatutako ikuskizunen kasuan, diruz laguntzeko moduko gastutzat hartuko da 2020ko ekitaldian ordaindutako cache-aren %80, salbu eta Bizkaiko konpainia edo profesionalek ekoitzi edo merkaturatzekoak izan badira edo euskaraz garatutako ikuskizunak edo dantza-ikuskizunak badira; kasu horretan, diruz laguntzeko moduko gastutzat hartuko da 2020ko ekitaldian ordaindutako cache-aren %100.\nDirulaguntza eskabideak Bizkaiko Foru Aldundiaren Egoitza Elektronikoan aurkeztu beharko dira.\nEskabideak aurkezteko epea irailaren 7an hasi eta 2020ko irailaren 25ean amaituko da (biak barne).


Helbideac/ René Petit, 9\nPosta kodea: 31410\nZuzenbideko bizilagunak: 292\nAlkatea: Roberto Martínez Luyando - (I.x.Y.)\nZinegotziak: Carlos Moncada Sánchez - (I.x.Y.)\nRafael Arizcuren Murillo - (I.x.Y.)\nIdoia Ibañez Villanueva - (I.x.Y.)\nMaría Isabel Abadía Sanz - (AEYPU)\nMaría Leire Pérez Ichaso - (AEYPU)


(2012) Número Extra\nBurdinaren bidezko itsasoaren fertilizazioa klima-aldaketaren aurkako tresna interesgarria ote?\nAzua Perez, Iñigo (Servicio Editorial de la Universidad del País Vasco/Euskal Herriko Unibertsitatearen Argitalpen Zerbitzua, 2012)\nBerotegi efektuko gasak, batez ere CO2, atmosferan metatzerakoan mundu mailako beroketa gertatzen da. Erregai fosilen erreketatik askaturiko CO2 erdiak gutxi gorabehera atmosferan irauten du. Baina beste erdia lur-isurbideak ...\nKlimaren seinale hidrologikoak EAEko arroetako ur-emarien joeretan: gerora begirako proiekzio hidrologikoak\nZabaleta Lopetegi, Ane; Antigüedad Auzmendi, Ignacio (Servicio Editorial de la Universidad del País Vasco/Euskal Herriko Unibertsitatearen Argitalpen Zerbitzua, 2012)\nNolakoa izango gure inguruko ibaien ur-emarien bihar-etziko bilakaera? Goranzkoa, beheranzkoa ala joera argirik gabekoa? Eta urtaro bakoitzean bilakaera bera izango ote? Galdera hauei erantzuna ematea ez da batere erraza, ...\nOzeano Artikoko bankisaren beherakada: behaketak berrikusten, kausa fisikoak ulertzen eta etorkizuneko aldaketak iragartzen\nElosegui, P. (Servicio Editorial de la Universidad del País Vasco/Euskal Herriko Unibertsitatearen Argitalpen Zerbitzua, 2012)\nOzeano Artikoa bankisa mehe batez estalita dago. Bankisa klima polarra taxutzen duen faktore garrantzitsuetako bat da, eta eragina izan dezake klima-sistema globalean ere. Garrantzi hori dela eta, beharrezkoa da Artikoko ...\nklima-aldaketa eta itsas plankton-ekosistema: inpaktua Ipar Atlantikoan eta euskal koltaldean\nVillate Guinea, Fernando; Uriarte Capetillo, Ibón; Iriarte Gabikagogeaskoa, Arantza (Servicio Editorial de la Universidad del País Vasco/Euskal Herriko Unibertsitatearen Argitalpen Zerbitzua, 2012)\nGizakiok eragindako klima-aldaketaren inpaktua biosferaren osagai guztietan nozitzen ari da, eta modu eragingarriagoan Lurreko azaleraren bi heren baino zabalagoa den itsas plankton-ekosisteman. Hain zuzen, Ipar Atlantikoko ...\nEuskal Herriko kostaldean azkeneko hogei urteetan (1991-2009) komunitate fitobentikoetan izan diren egiturazko aldaketak: klima-aldaketak izan al du eraginik?\nMuguerza Latorre, Naiara; Díez, Isabel; Santolaria De Castro, Alberto; Gorostiaga Garay, José María (Servicio Editorial de la Universidad del País Vasco/Euskal Herriko Unibertsitatearen Argitalpen Zerbitzua, 2012)\nAzkeneko hiru hamarkadetan, ur-azaleko tenperaturak gora egin du gure kostaldean, bereziki udaberri eta uda sasoian. Halaxe dago jasota. Fitobenkton komunitateetan aldaketa nabarmenak izan dira, bai dibertsitateari dagokionez ...\nKlimatologia fisikoa, klima sistema eta etorkizunaren itxaron daitekeen bilakaera\nSáenz Aguirre, Jon; Errasti Arrieta, Iñigo; Ibarra Berastegi, Gabriel; Ezcurra Talegón, Agustín (Servicio Editorial de la Universidad del País Vasco/Euskal Herriko Unibertsitatearen Argitalpen Zerbitzua, 2012)\nHasieran, gaur egungo klimatologiaren garapena aurkeztuko dugu, historia labur moduan, eta adieraziko da zelan sortu zen klima-sistemaren kontzeptua. Ondoren, negutegi efektuaren atzean dagoen teoria-oinarri aurkeztuko da. ...\nklima aldaketa sozioekonomiaren ikuspegitik\nAuthorAntigüedad Auzmendi, Ignacio (1)Azua Perez, Iñigo (1)Díez, Isabel (1)Elosegui, P. (1)... View MoreDate Issued