Plastikozko poltsak, beste ikuspuntu bat | Mundua ez da biribila\nHasiera » Gizartea » Plastikozko poltsak, beste ikuspuntu bat\nPlastikozko poltsak, beste ikuspuntu bat\nAtalak: Gizartea, Ingurumena\nPlastikoari buruzko erreportajea kaleratu berri dugu ARGIAn. Aipatu dugu, nola ez, erabilpen bakarreko plastikozko poltsen auzia, nahi bezain sakon jorratu ez badugu ere. Ustez nahikoa kontsentsu biltzen duen gaia da, maila teorikoan behintzat. Esan nahi dut, itxuraz ia mundu guztia dagoela ados, plastikozko poltsa horientzat alternatiba bilatu behar dela; desadostasuna metodoetan dago, eta erritmoetan. Batzuek oraintxe bertan debekatuko lituzkete guztiz. Besteek astiroago joan behar dela uste dute. Baina denak bat datoz: plastikozko poltsak desagertuko beharko dira noizbait, eta horien ordez poltsa berrerabilgarriak eraman beharko ditugu erosketetara.\nHara non ordea, erreportajea amaitzen ari nintzela –hemendik aurrera hobe izango da lehenengo pertsonaren singularra erabiltzea–, gai honi buruzko eztabaidari elementu interesgarriak gehitzen dizkion dokumentua aurkitu nuen. Interesgarriak bakarrik ez; esango nuke jende gehienarentzat ezezagunak ere badirela. Berandu zen, nekatuta nengoen, epea agortzear zen… Ez nuen aipatu, eta aipatu beharrekoa zela uste dut. Atera dezadan, beraz, harra barrutik.\nDokumentua Euskal Kimikarien Elkargo Ofizialak 2009an zabaldutako prentsa ohar bat da (gaztelania hutsean dago jatorrizkoa). Plastikoaren industriaren nahiei men eginez idatzitakoa da akaso –oso litekeena denez norbaitek hori leporatzea, aldez aurretik defendatuko dut neure burua-, baina bertan esaten direnek arreta apur bat merezi luketela uste dut, haatik.\nKimikarien idazkiak, batez ere, poltsa berrerabilgarrien kritika egiten du: “Kezkagarria da erakunde publiko eta pribatuek poltsa berrerabilgarriak sustatzea, eta ez jakinaraztea poltsa horiek (…) ez liratekeela elikagaiekin kontaktuan egon behar, osasunarentzat kaltegarriak suertatu litezke eta”.\nPoltsa erabilgarria ez da alternatiba onena, Euskal Kimikarien Elkargo Ofizialaren ustez.\nEuskal Kimikarien Elkargoak kritikatzen ditu, halaber, zenbait erakunde publikok egindako kanpainak, zeinetan poliesterrezko poltsak oparitu baitzituzten, argudiotzat erabilita, besteak beste, ekimen horri esker CO2 emisioak gutxitzen direla. “Poliesterrezko poltsa batek dituen materialak egitean”, dio prentsa oharrak, “disolbatzaile organiko kopuru handiak igortzen dira atmosferara; horrek ozono troposferikoa sortzen laguntzen du, eta Europan ekoitzitako ehunka plastikozko poltsa arrunt fabrikatzeak baino kalte handiagoa egiten dio ingurumenari”.\nKontinentea aipametzearen garrantzia berehala ikusiko da. Poliesterrezko poltsa gehienak, hala nola beste poltsa berrerabilgarri batzuk, Asian egiten dira, eta horrek baditu ondorioak kimikarien esanetan: fabrikazio-baldintzak ingurumenerako kaltegarriagoak dira Europakoak baino (aztertu beharko litzateke Europakoak noraino diren “garbiak”, hala ere; hori neuk diot, ez kimikariek); langileentzat baldintza injustuetan egin ohi da; eta inpaktu erantsi handia sortzen da produktua Asiatik hona garraiatu beharragatik. CO2 emisioak gutxitu beharrean, handitu egiten direla, azken batean.\nGai honi dagokionez administrazio publikoek beste era batera jokatu beharko luketela esanez amaitzen da prentsa oharra. Ardatz bi proposatzen dituzte egileek horretarako: hiritarrak kontzientziatu poltsak modu egokian erabiltzeko eta birziklatzeko –plastikozko poltsen arazo handienetakoa da behin etxean edukita zabor poltsa modura erabiltzen direla sarritan, eta beraz ez dagokien edukiontzira botatzen ditugula-, eta material biodegradagarriak sustatzea; ohiko poltsen abantaila berak dauzkate higienearen aldetik, eta iraupen luzeegiaren desabantaila ez.\npello-zubiria | 2011 urria 17 at 12:52\nKimikariok kontuak ondo egin ez dituztela jokatuko nuke. Alegia: zorro berrerabilgarri bat egiteak emango balu ere plastikozko betiko bat egiteak baino kutsadura gehiago, kontutan eduki ote dute berrerabilgarri bakar batek zenbat “usarritirar”eko ordezkatu dituzten beren bizian zehar? Poltsa bat versus ordezkatzen dituen berrehun edo hirurehun edo bostehun… eta hala ere kutsadura gehiago? Seguru ezetz.\nunai-brea | 2011 urria 19 at 14:25\nBestalde, Pello, poltsa berrerabilgarriak, eginda dauden materialengatik-eta, elikagaiekin kontaktu zuzenean egoteko desegokiak direla esaten du prentsa oharrak, janaria kutsatu dezaketela. Ez dut nik hori ukatuko noski; kontua da ea gaur egun zenbat elikagaik daukan kontaktu zuzen hori poltsarekin, gehien-gehienak plastikotan inguratuta datoz eta. Nolanahi, interesgarria iruditu zait ekarpen hau egitea, eztabaida aberaste aldera.


jarduerak - Edurne Zuri\nDetails - Edurne Zuri\n16.11.2019 18.30 h\nZeinek egin diezaioke uko klasiko on bati? Gure Edurne Zurik ez dakizki etxeko zereginak egiten, baina web orri bat egiten daki eta ez du sekula igel bat musukatuko printzipe bat izanda ere, ez duelako ezkondu nahi! A ze matraka ezkontzearekin! Kontu klasiko honen bertsio dibertigarri eta zoro honek, umore eta emozio dosi bat du, kontu klasiko batek beti izan behar duen moduan.\nGomendatutako adina: 4 urtetik aurrera


"Orgatilaren euskalduna". Argentinako heroi ospetsua den abarketadun nafartarra (bideoa) "Orgatilaren euskalduna". Argentinako heroi ospetsua den abarketadun nafartarra (bideoa)\nHome Mundua eta Euskaldunak Euskaldunak munduan “Orgatilaren euskalduna”. Argentinako heroi ospetsua den abarketadun nafartarra (bideoa)\nUrt 9, 2015\n“Orgatilaren Euskalduna”-ri buruz aurkitu dugun informazioa partekatu nahi dugu gure irakurle guztiekin. Jadanik idatzi izan dugu, Iruñeako Errotxapea auzoan jaiotako eta ia 200kg-rekin betetako orgatila batekin 14 urtez zehar Argentina osoa, 22.000 km baino gehiago ibiltzen eta bakarrik zeharkatutako argentinar heroi ezagun bihurtutako euskaldun honen historiari buruz.\nHistoria bikaina da. 2012an biltzen genuen lehen aldiz, Clarin Argentinar egunkariaren erreportai batek kontatzen zigunean oinarrituz. Guillermo Isidoro Larregui Ugarte pertsonaiari buruz hitz egiten zigun, kondairaz beteriko pertsonaia. Honi zalantzan jarri zioten egun batetan egindako baieztapen bat; “Buenos Aireserarte ibiliz joan zitekeela, 200 kiloko orgatila bat bultzatuz“. Cerro Bagualen bizi zela kontuan izan behar dugu, argentinar hiriburutik 3.200km-tara.\nMario Makic-ek “Todo Noticias” telebista katearentzat eginiko “En el Camino” (Bidean) izeneko dokumentalaren fotograma\n14 hilabetetan eginiko bidai hura, bere bizitzan zehar 14 urte eta 22.000 km baino gehiago ibiltzera eramango zioketen 4 bidaietariko lehena izan zen. Iguazu mendatean amaituko zuen bide luze hura, ur-jauzi ospetsu horren oinean, non bere heriotza arte, berak eraikitako etxe batean bizi zen. Lekua, aurretik ere adierazi dugun bezala, balio sinboliko berezia du, Misioen probintzia delako. XVII.mendean jesuitek Guarani indioentzat beraien Murrizketak sortu zuten lekua eta portugaldar “Bandeiranteak” oinperatu zituztenak esklabotzatik libratzera lagundu zien.\nGero, 2013an, “¡Gora Vasco” Milonga de temple y carretilla” (Gora Euskalduna! Orgatilaren eta aldartearen engainua) izeneko pelikula-dokumentararen erreferentzia bildu genuen. 2005ean beste euskal-argentinarrak egina: Roberto Arizmendi. Pelikularen zati txiki bat partekatzeko aukera genuen (hemen partekatzen dugu berriz), honetan orgatilaren euskaldunaren engainua interpretatzen da, “printzipioen deklarazio” bezala adierazi daitezkeen bertsoz beteriko abestia: Era horretan erakutsi zion munduari, euskaldunari ildo aurkitu zuenean, deabruak ere ez ziola gelditu.\nOraingoan, berriz ere gogorarazten dugu heroi, euskaldun eta argetinar honen historia, interesgarria den erreferentzi berri bat aurkitu izan dugulako. Guillermo Isidoro Larregui Ugarteren dokumental bat da, “Todo Noticias” argentinar kateak emandako “Cuadernos del camino” telesailaren parte bat. Mario Markic zuzendari, idazle eta kazetariak zuzendutako telesaila. Oso interesgarria iruditu zaigu, honen bidai guztiek historiak kontatzen dituelako, baina era berean kontatzen digu euskaldun bikain hau nor eta nolakoa zen.\nGainera, Roberto Arizmendiren pelikula-dokumentalaren webgunea uzten dizuegu, ¡Gora vasco! Milonga de temple y carretilla.\nGure irakurleei, guri gustatu izan zaigun beste gustatzea espero dugu.\n¡Gora Vasco! (Milonga de temple y carretilla) dokumentalaren WEBGUNEA\nPrevious article“Bilbotik Badiara” 1961eko film amateur-a (bideoa)\nNext article“The Basque lands”. CIAren mapa (1977)


Bologna prozesuari ezetz esateko greba deitu du eguenerako Ikasle Abertzaleak taldeak - Debagoiena - Goiena.eus\nBologna prozesuari ezetz esateko greba deitu du eguenerako Ikasle Abertzaleak taldeak\nOihana Elortza 2005-11-14 19:06\nBologna prozesuak hezkuntzan ondorio larriak ekarriko dituela uste du Ikasle Abertzaleak taldeak, adibidez, hezkuntza eskubide izatetik zerbitzu izatera pasako dela. Prozesua salatzeko, greba eta geldialdi deialdia egin du eguenerako, azaroak 17rako.\nIkasle Abertzaleak taldeak ikusten du Bologna prozesua multinazionalek bultzatu dutela eta ondorio larriak ekarriko dizkiola egungo hezkuntzari. Adibidez, hezkuntza eskubidea izatetik zerbitzu izatera pasako dela uste du IAk.\nBolgona prozesuak izango dituen beste ondorio batzuk dira Ikasle Abertzaleak taldearen iritziz: egungo unibertsitateko ikasketa batzuk desagertu egingo dira (Humanitate zientziak, adibidez, desagertu ei da); euskara ere ez da haintzat hartuko; ikasketak teknikoagoak, espezifikoagoak izango dira, garestiak izango dira eta ezingo ditu edonork ikasi; titulazioak degradatu egingo dituzte.\nBologna prozesua Europa guztian jartzeko proiektua da eta 2010 urtea jarri dute epe moduan.\nMU eta Bologna prozesua\nIkasle Abertzaleak taldearen iritziz, Mondragon Unibertsitatean Bologna prozesuaren inplantazioa beste inon baino aurreratuagoa dago. Mendeberri proiektua ei da horren adibidea. Berez, aspektu berritzaileak dituen arren, Ikasle Abertzaleak taldearen iritziz, Mendeberri proiektua logika enpresarial batez diseinatuta dago eta hezkunta erreforma bat ezin daiteke klabe horietan kokatu. Talde honen iritziz, Mendeberri ez da jaio pertsona integralak, kritikoak sortzeko, profesional konpetenteak sortzeko baizik, Bologna prozesuak planteatzen duen bezela: MCCko enpresak lideratzeko eta merkatu kapitalistan MCCren orain arteko posizioak bermatzeko.\nGeldialdi eta greba deialdiak\nBologna hezkuntza prozesuari ezetz esateko, geldialdi, greba eta manifestatzio deialdia egin du Ikasle Abertzaleak taldeak azaroak 17rako, eguena:\nIkastetxe ertainetan: bi orduko geldialdia\nUnibertsitateetan: greba orokorra\nManifestazioa 12:30ean Arrasateko Seber Altube plazatik abiatuta.


Noticias archivos - Page 3 of 4 - icli.ong\nEl Correo egunkarian: “ICLI, buru argitasuna eta elkarkidetasuna”\n“Buru argitasuna eta elkarkidetasuna” zen El Correo egunkariaren kazetariak jarritako izenburua, elkarrizketa bati, ICLIren jarduera laburtzeko. Gehienbat ingeniariek osotutako erakunde bat da ICLI (…)\nDeustuko Unibertsitatearen boluntariotza ferian\nOhizko topaketa bat ICLIren gai zerrendan da hau. Pozik joaten gara, egiten dugun gure lana aurkezteko eta aldi berean, boluntariotza-eginkizunetan parte hartzera bultzatzeko (…)\nLauro Ikastolak kirol ekipamendua ematen du\nLauro Ikastolak emandako gure Afrikako eta Asiako proiektuetara helarazteko konpromisoarekin kirol ekipamendua (…)\nICLI Indian: mugarri berri bat\nICLIren historian mugarri berri bat, zeren ordura arte ez ginen ari herrialde horretan eta. Itsas Arabiarraren Indiako kostaldean oinarritutako biztanleriaren gazte hezkuntza eta emakume ahalduntzea dira proiektu honen helburuak.\nCarmen Montónekin Fundación Mutua Madrileñaren 25. urteurrenean\nGarapen lankidetzaren arloan diru laguntza hartu genuelako hartu genuen parte Fundación Mutua Madrileñak antolatutako ekitaldian. Fundazioaren 15. urteurrena zela eta, pertsona ospetsu asko ere hartu zuten parte ekitaldian (…)\nHizketa elkarrizketa: “Benin, hurbileko ikuspegia”\nBeninen 25 urtez kooperante bezala aritu eta gero, Beninen historia berriaz eta bere eboluzioaz oso testigu aparta da Borja Garcia de Bikuña, eta guri kontatzera zetorkigun, oso jardunaldi benetan aberasgarrian (…)\nLaudioko GKE ferian\nBere ohizko Garapen Gobernuz Kanpoko Erakundeen feriaren beste ospakizun bat. Inguruko ikastetxeak dira feriaren ardatza. Era ordenatuan etortzen dira plazara, elkartasunari, lankidetzari eta euskal GGKEen lanari buruzko ekintzetan parte hartzeko (…)\nOsasun prestakuntza Mozambiken\nHarrotasunez aurkezten dugu osasun eta nutrizio proiektu baten Mozambiken erositako anbulantzia hau, gertaera larrienez arin arduratzea ahalbidetzen baitu (…)\nMinutu bat eman iezadazu\nUNESCO Etxeak antolatutako lehiaketa. ICLIk bideo batez, inklusibo eta kalitatezko hezkuntzarako beharrezko baldintzak, erakutsi zituen (…)


kritiken hemeroteka » Esperientziaren mamia\n« Basa bizitza | Dabilen harriari… »\nHorretaz / Txillardegi / Elkar, 2007\nEsperientziaren mamia Ion Olano / Gara, 2008-04-12\nGaur hitz egingo dut Txillardegiz. Gaurko pentsalaria da, eta badirudi beti bizi izan dela gaur; ez atzo ez bihar, beti gaur. Honezkero, ia iraina litzateke Jose Luis Alvarez Enparantza Txillardegi aurkeztea. Gure artean nabarmena izateko arrazoiak eman dizkigu aski, eta ez naiz hemen zerrendatzen hasiko. Ez da une, ez leku egokia.\nHorretaz deitzen da Txillardegiren azken argitalpena, 1965eko Huntaz eta hartaz liburuarekin aldebiko triangelua osatzen duena. Zazpi saiakera labur eman ditu argitara. Jean Paul Sartre, Rosalia de Castro eta Galizia, Ameriketako genozidioa, gizakiaren jatorria, Jainkoa, antropozentrismoaren kritika, eta kosmosaren behaketa. Horiek dira Txillardegik aurkeztu dizkigun gaiak. “Aurkeztu” esan dut, hain zuzen, gaien gaineko digresio eta sakontzean galdu ordez, saiakera laburrotan gaien aurkezpen iradokitzaileak egin dituelako. “Sakondu nahi duenak espezialistetara jotzea dauka. Punttua jartzea dagokit bakarrik. Bertsoa… bestek burutuko”. Argiago ezin zuen idazleak bere asmoa azaldu. Gaiak oro dira interesgarriak, baina besteak baino atsegin biziagoz irakurri ditut “Ameriketako genozidioaz”, “Giza jatorriaz” eta “Gure galaxian barrena” atalak. Aitortu behar dut kosmos kontuetan ia birjina izaki, galdu samar ibili naizela, batez ere liburua ixten duen “Galaxietan barrena” saiakeran. Gauza ezezagun hegalari gehiegi, niretzat.\nGaiak askotarikoak izanik, hobe saiakeron ezaugarri orokorrak azaltzen baditugu. Bi nabarmenduko nituzke: testuen borondate hipertestuala batetik, eta jendarteratzailea bestetik. Hipertestuala, edukien arteko lotura bilatu duelako. Testuaren baitatik testutik irteteko deia egiten duelako, jatorrizkoak ezagutzeko gonbit ugari dagoelako. Egituraren aldetik nahiz ideien antolamendu aldetik batzuetan nahasi samarra suerta daitekeen arren, prosa garbia da Txillardegirena, bere ezagupenak ezagutzera emateko asmoz eraikia. Hipertestuek badute arrisku bat, Internetekoek bereziki: alegia, testutik testura galdu eta hasitako testura ez itzultzeko arriskua, zikloa itxi gabe uztekoa. Baina liburu honekin ez dut sumatu halakorik. Helburu jendarteratzaile argiak ditu, eta hortaz, galtzeko arrisku gutxi. Esan gabe doa, halako gidariarekin… Liburuari itzalen bat ikustekotan, metodologiaren lausotasuna eta itzulpen guztietan koherentziarik gorde ez izana seinalatuko nituzke. Izan ere, liburura ekarritako testu batzuk jatorrizko hizkuntzan utzi ditu (maiz frantsesez), baina beste batzuetan euskarara itzuli ditu, begi-bistako irizpiderik erabili gabe. Metodoaren aldetik, ohitura falta izango da ziurrenik, baina halako lur ezezagunetan sartzean sentitu dut beharra jakiteko gidariak nora eraman nahi nauen.\nSaiakerotan egilea gutxitan mintzo da bere ahotik. Liburuan topatu ditugun ideia gehienak ez dira Txillardegik berak esanak, erreferentzia zehatzez aipatutako ehunka egilek baizik. Hau esanik, berriro nabarmentzen da saiakeren borondate hipertestuala. Milaka ate marraztu dizkigu Txillardegik, bere testutik besteetara. Ateak asko dira, ez izutu, asko eta asko dira. Ez daude denak zure zain. Txillardegi fidatzen da irakurlearekin, horrexegatik ez du mamurtu aipatu dituen ideien mamia. Besterik gabe, ideiak aipatu ditu. Ideia mamitsuak. “Mamitsua” esan dut, horixe baita Txillardegik gehien erabili duen kalifikatiboa hizpide dituen lanak baloratzeko garaian. Eta zinez dira mamitsuak egile honen esanak, pentsamendu landuak eta onduak baitira bereak, esperientziaz beteak. Horretaz honetan bertan idatzi duen bezala: “Zilegi bekit bere horretan uztea. Ezen zer nik erantsiko? Erants beza irakurleak ongien deritzona”.


Jaka emakumezkoa Dena Etxeondo\nDena hitzaren esan nahiak dioen bezala, Etxeondo -n pentsatu dugu etzegoela hitz hoberik neguko txaketa hau definitzeko. Erosotasuna,...\nDena hitzaren esan nahiak dioen bezala, Etxeondo -n pentsatu dugu etzegoela hitz hoberik neguko txaketa hau definitzeko. Erosotasuna, transpirazio, eta elastikotasun ondasunak batzen ditu.\nMaterial honen ondasunak erresistentzia handikoak dira haize korronteen aurrean gorputzaren tenperatura mantenduz, ondasun transpiratzailerik onenak eskeiniz, izerdiaren ebaporazioa kanpora eramanez, eta elastikotasunari esker lortzen duen doitzea ziurtatu.\nTxaketari hotzaren aurkako uraren aurkako babesa emateko, guztiz Gore-Tex Infinium Windstopper materialez egina dago eta ahalik eta joskura gutxien ditu.\nBarreneko fleece -a kanporatu dugu errendimentua hobetzeko, emaitza bezala arintasun handiko txaketa bat lortu dugu, bere transpirazio ondasunengatik goraipatzen dena, ziklistek asko eskertzen duten ondasuna entrenamentu egunetan.\nKolore sorta zabala eskeintzen da errepidean ikusgarritasuna handitzeko zabalean dituen islatzileekin batera segurtasuna ahalik eta onena izan dadin. Kremailera berezi bat ezarri zaio irekiera eta itxiera erraz eta erosoago bat eduki dezan mendate bat igotzerakoan edo jeisterakoan izan daiteken bezala. Atzekaldean, papar-hegal bat gehitu diogu egun euritsuetan erabiltzeko eta ipurmasaila babesteko egun euritsuetan edo atzeko gurpilak sortutako zipriztinetatik babesteko.\nTxaketatik baliagarriena ekoizten dugu. DENA


AOC-k AGONen hirugarren belaunaldiko joko-monitore kurbatuak aurkeztu ditu Gadgeten berriak\nIgnacio Sala | | Irudia eta soinua, periferikoak\nGure monitorea berritzeko garaian, merkatuan aukera bikainak ditugu, kontuan hartu behar ditugunak, ez bakarrik ezaugarriengatik, baita prezioagatik ere. Azken urteetan AOC bihurtu da erreferentzia monitoreen merkatuan eta gaur egun produktu sorta zabala eskaintzen digu.\nAOC-k AGON 3 monitoreen gama zabaldu berri du, horrela, hirugarren belaunaldira iritsi zen AG273QCG-rekin (Nvidia G-SYNC-rekin bateragarria) eta AG273QCX-rekin (AMD FreeSync 2 HDR-rekin bateragarria da). AOC-ren joko-gama bikainaren barruan dauden eta urtarrilean zehar merkatuan sartuko diren bi modeloak. Hemen dituzue xehetasun gehiago.\n1 AG273QCG monitorearen zehaztapenak\n2 AG273QCX monitorearen zehaztapenak\n3 Diseinua eta ergonomia\nAG273QCG monitorearen zehaztapenak\nAG273QCG ereduak pantaila bat eskaintzen digu 27 hazbeteko, QHD bereizmena eta 1800R kurbatura dituena. Nvidia G-SYNC-rako laguntza eskaintzen du eta 165 Hz-ko freskatze-tasa 1 ms-ko erantzun-denborarekin. Nvidia G-SYNC-i laguntza eskainiz, fabrikatzaile honen grafikoak dituzten erabiltzaileek G-SYNC gaitu ahal izango dute malkoak eta toteltasunak ezabatzeko, monitorearen freskatze tasa GPUak eskaintzen dituen segundoko fotogramekin bat etor dadin. Gailu honek eskaintzen digun distira maximoa 400 btis eta DTSrekin bateragarriak diren 5W bozgorailu integratuetara iristen da.\nAG273QCX monitorearen zehaztapenak\nAG273QCG monitoreak 27 hazbeteko pantaila (68,6 cm-ko diagonala) eskaintzen digu Range Dynamic High (HDR) teknologiarekin kurbatura txikiarekin, VA panela, QHD bereizmena eta 144 Hz-ko freskatze-tasa. Distira 400 nitora iristen da, VESA DisplayHDR 400rako laguntza eskaintzen du eta AMD FreeSync 2 HDR du, eta horri esker, fotograma-tasa baxuaren konpentsazioak eta mapak eragindako atzerapena murriztu dezakegu, malkoak eta toteltasunak ezabatzeaz gain.\nVA panelak 3000 kontrastea du: eta DCI-P3 barrutiaren estaldura% 90ekoa da, kolore biziagoak eta beltz garbiagoak gozatzeko aukera emango diguna. The ikusteko angelua 178/178 gradu da eta 1 ms-ko erantzun denbora eskaintzen digu. Gainera, eta hori gutxi balitz, DTSrekin bateragarriak diren 5W-ko bi bozgorailu integratzen ditu.\nBi monitoreek diseinu bera partekatzen dute XNUMX aldetako panela ertzik gabe, monitore batzuekin konfigurazioa antolatzeko. Gainera, 110 mm arteko altuera doitzeko eta biratzeko edo okertzeko aukera ematen digute. Atzeko aldean, 100.000 kolore baino gehiagorekin pertsonaliza ditzakegun argi desberdinak aurkitzen ditugu.\nAG273QCG modeloak oinarri angeluarra du gorriz, eta AG273QCX modeloak berriz, mahaian finkatutako zilarrezko euskarria eskaintzen du. Bi monitoreek 1800R kurbatura dute, gure jolas gogokoetan murgiltzea areagotzeko aukera ematen duena. AG273QCX modeloak kontrol bat eskaintzen digu pantailako pantaila azkar eta oso eroso doitzeko.\nAOC AGON 3 serieko bi pantaila eredu berri hauek Gamescon 2018an aurkeztu ziren ofizialki, eta urtarriletik aurrera merkatura iritsiko dira. Publikoki salgai dauden prezioak 699 euro AG273QCXrentzat eta 799 euro AG273QCGrentzat.\nArtikuluaren bide osoa: Gadgeten berriak » Irudia eta soinua » AOC-k AGONen hirugarren belaunaldiko joko-monitore kurbatuak aurkeztu ditu


Hautesle-erroldari egiteko erreklamazioa da, hautesle jakin baten datu pertsonalak gaizki jasota daudela agerian uzteko.\nSanturtzin bizi eta haustesle izateko baldintzak betetzen dituen pertsonak, edo bestela, legezko edota borondatezko ordezkariak.\nEdonoiz, hauteskunde-garaietan ez bada.\nHauteskunde-garaietan, hauteskundeak deitu eta seigarren egunean, zortzi eguneko epean. Kasu honetan, ondoko erreklamazioak baino ez dira kontuan hartuko: datu pertsonaletako errore-zuzenketak, hauteskunde-barruti berean izandako bizitoki-aldaketak edo interesatua hauteskunde-barrutiko inongo ataletan ez egotea, horretarako eskubidea izanda ere.\nBizkaiko Hautesle-Erroldako Bulegoa. Plaza del Ensanche 3, 48009, Bilbao, 944 10 61 00.\nCoste asumido íntegramente por el Ayuntamiento.\nAurreikusitako epea: 3 egun.\nLegezko gehienezko epea: Hauteskunde-garaietatik kanpo aurkeztutako erreklamazioak Haustele-erroldako Bulegoaren probintzia-ordezkaritzak eskaria jaso eta bost eguneko epean ebatziko dira. Hauteskunde-garaietan kanpo aurkeztutako erreklamazioak\nEskari-eredu normalizatua (ikusi inprimakia).\nIdentifikazio-agiria (NAN, atzerritarraren identifikazio-zenbakia, pasaportea).\nAdinez nagusi desgaitua: ordezkaritza egiaztatzen duen epai judiziala.\nBesteren ordez aritzekotan: ordezkapen idatzia (ikusi inprimakia) eta ordezkari nahiz ordezkatuaren identifikazio-agiriak.\nHautesle-erroldako Bulegoaren web-gunea\nAurkeztutako dokumentazioaren berrikusketa administratiboa.\nIzapidea egiteko ardura duen arlora edo atalera bidali.\nErreklamazioan udalari dagozkion datuka idatzi.\nIdazkaritza eta Alkatetzearen sinadura.\nHaustele-erroldako Bulegoaren Bizkaiko Ordezkaritzara bidali.\nHaustele-erroldako Bulegoaren Bizkaiko Ordezkaritzak erreklamazioaren ebazpena eman, dagokion zuzenketa aginduz.\nErreklamazioa egin duen pertsonari erabazpena jakinarazi.\nHautesle-errolda iraunkorra da eta hilero egunertzen da, hilabete bakoitzaren lehenbiziko egunean.\nHautesle-erroldako Bulegoaren probintzia-ordezkaritzek interesatuen esku izango dite errolda kontsulta dezaketen, udalen eta kontsulatuen bidez egin daitekeena edo Ordezkaritzan bertan.\nHautesle-erroldako Bulegoak hautesle guztiei errolda-txartela bidaliko die eta haustele-erroldan dauden datu eguneratuen berri emango die, zein atal eta mahaitan dagokien bozka egitea, bai eta atal, egoitza edo mahaia aldatu den kasuetan, hori ere jakinaraziko die, 5/1985 Lege organikoaren 24 artikuluak azaltzen duenaren ildotik.\nHautesle-erroldako Bulegoaren ebazpenen kontra errekurtsoa jar daiteke administrazioarekiko auzibideetako epailaren aurrean, jakinarazpena jaso eta bost eguneko epean.\nEpaia bost eguneko epea eman beharko da eta interesatuari, udalari, kontsulatuari eta probintziako Hautesle-erroldako Bulegoari jakinaraziko zaie. Epai honek bide judiziala agortzen du.


GHK: Irtenbiderik onena\nGipuzkoarentzako irtenbiderik onena\nGipuzkoan sortzen den hiri-hondakin bolumena eta bertako zabortegien egungo egoera bateraezinak dira. Gure lurraldean gaur egun dauden zabortegiak betetzen eta ixten ari dira. Hortaz, une honetan gure hondakinak Frantziako, Nafarroako eta Kantabriako zabortegietara eraman behar ditugu.\nArazo horri aurre egiteko, Europako zuzentarauetan eta Gipuzkoako Hiri Hondakinak Kudeatzeko 2002-2016ko Plan Integralean (GHHKPI) oinarritutako kudeaketa-sistema berri bat hartu behar da kontuan. Sistemak funtsezko bi printzipio ditu: prebentzioaren, kontzientziazioaren eta sentsibilizazioaren bidez, sortutako hondakinak ahalik eta gehien murriztea, batetik, eta, material birziklagarriak berreskuratuz eta hauek duten energia aprobetxatuz, hondakina baliabide gisa erabiltzea, bestetik.\nGipuzkoan sortzen diren hiri-hondakinen bolumena eta bertako zabortegien gaur egungo egoera bateraezinak dira.\nGHHKPI planaren bi printzipio horiek eta Europako zuzentarauak zehaztutako hondakinen kudeaketaren hierarkia kontuan hartuz, eta zabortegiekin alderatuz gero, Balorizazio Energetikoa (errausketa, energia sortzeko) da aukera nagusia eta soluziorik onena Gipuzkoak bizi duen problematikari irtenbidea emateko.\nEuropar Batasunaren iritziz hondakinak zabortegira eramatea da irtenbide okerrena eta azkena, iraunkortasunaren aldetik eskasena delako. 2030erako helburua Europako zabortegi gehienak ixtea da.\n2030erako helburua Europako zabortegi gehienak ixtea da.\nEgoera honen aurrean, ingurumenaren gaineko kontzientzian, hondakinen kudeaketan eta birziklatzean aitzindari diren Europako herrialdeek balorizazio energetikoko instalazioen alde egiten dute argi eta garbi: Alemaniak 99 ditu, Suediak 33, Danimarkak 26, Suitzak 30 eta Frantziak 126. 2014an Europa osoan balorizazio energetikoko 483 instalazio zeuden eta kopuru hori handituz doa.\nZubietan Gipuzkoako ingurumen-gune berria abian jarriz zabortegiak behin betiko itxiko dira eta ez da kanpoko zabortegirik erabiltzeko beharrik izango. Hortaz, horrek eragindako gastu handia eta ingurumenerako arriskua desagertu egingo dira.\nBalorizazio Energetikoa (errausketa, energia sortzeko) da Gipuzkoak duen problematikarako irtenbiderik onena.\nGaur egungo teknologiari eta ingurumeneko kontrol zorrotzei esker, inguruko bizilagunentzako arriskurik gabeko sistema seguruak erabil daitezke. Horren adibide dira Europako balorizazio energetikoko instalazioak. Hauetako asko hirigunetan kokatuak daude, Parisen, Vienan, Kopenhagen edo Londresen adibidez.\nEra berean, energia eta aberastasuna sortzen dute, erregai fosilez –Gipuzkoa hauen mende dago erabat– aparte beste aukera batzuk eskainiz. Gainera enplegua sortzen dute.\nEspainiako gainerako lurraldeekin alderatuz, Gipuzkoak dauka birziklapen-indizerik handiena. Gipuzkoako Ingurumen Gune berria herritarren artean garatzen eta indartzen jarraitu behar diren birziklapen-politikak osatzeko soluzioa da.\nHHS Gipuzkoako egungo egoera


Mikel Kortabarria, Oñatiko Sare: "Ideologia desberdinetako pertsonak ibili dira elkarren ondoan" - Debagoiena - Goiena.eus\nMikel Kortabarria, Oñatiko Sare: "Ideologia desberdinetako pertsonak ibili dira elkarren ondoan"\nJulen Iriondo 2016-01-09 21:13\nBilboko manifestazioa amaitu berritan, Oñatiko Sareko lantaldeko Mikel Kortabarria gustura mintzo zen. Bilboko Udaltzaingoaren arabera, 70.000 lagun batu dira hango kaleetan presoen eskubideen errespetua aldarrikatuz –Baionan 10.000, Bagoaz-en arabera–.\nAtzerapen apur batekin hasi da manifestazioa La Casillan –17:00etan zen hastekoa–, eta 19:30ean amaitu da ibilaldi osteko ekitaldia. Milaka lagunek egin dute bat Giza eskubideen, konponbidearen eta bakearen alde. Euskal presoak Euskal Herrira zioen leloarekin.\n"Jendearen aurpegietan ilusioa antzematen zen. Ideologia eta ibilbide desberdinetako pertsonak ibili dira elkarren ondoan, aniztasuna nabarmentzekoa izan da", zioen Mikel Kortabarriak, Goienaren deiari erantzunez.\nHogei autobusetik gora joan dira Debagoienetik Bilbora: "Garrantzia eman behar zaio mobilizazio honi. Azken maila batean Estatuei dagokie hau konpontzea, baina halako mobilizazioekin herritarrok dugu Estatuak mugiarazteko giltza", gaineratu du.\nManifestazio amaierako ekitaldian irakurritako manifestuan, zera adierazi du Xabier Euskitzek: "Presoen sakabanaketa ezin da ulertu mendekuaren ikuspegitik ez bada, eta gobernu batek ezin du parametro horien bitartez funtzionatu. Sufrimendua areagotuta ez da ezer lortzen".\nEta herritarrei egin die dei: "Guztiz beharrezkoa da den-denon bultzada, iritzi eta kolore politikoez harago, denok egin behar dugu bat giza eskubideen defentsan. Aski da!".\n"Denon artean bultza eginez mugituko ditugulako sakabanaketaren harri astunak", zioen, berriz, Zuriñe Hidalgok.\nManifestazioa hasi aurretik, Sareko kide Teresa Todak ondorengoa zioen: "Aktore politiko berriei zein zaharrei ere esan behar diegu hemen arazo larri bat dagoela, giza eskubideen arazo bat dela, eta horretara energia guztiak bideratu behar ditugu".\nJulen Iriondo 2016 urt 09 Debagoiena\nEhundaka izan dira Bilboko kaleetan gaur dispertsioaren amaiera aldarrikatu duten debagoiendarrak ere. Bilboko Udaltzaingoaren arabera, 70.000 lagu...


"Enetako, euskara laborategi bat da"\n2020ko otsailaren 21a, ostirala | Ordua Euskal Herrian 11:27:23\nZergatik da arrunta behinola sinesgaitza zena? Zergatik da sinesgaitza behinola arrunta zena?\nNiko EtxartDani Blanco\n“...Pariserat banüazü...” kantatu baino lehen joan zinen zu Parisera.\nSortu eta bi urtera. Gure aitak elizaren zerbitzuko lan bat kausitu zuen bertan, eta ni soldaduskatik landa baizik ez nintzen Euskal Herrira itzuli. Nahi ala ez, haurtzaroan eta gaztaroan bizi eta ikusitakoek markatzen dute izaera, eta egun, geroz eta garrantzi handiagoa ematen diot ene paristar mentalitate hori atxikitzeari. Nire burua zinez Euskal Herrian finkatzeko Paris gibelean utzi nuenean, Paris baino gauza gehiago utzi behar izan nituen bazter hemengo jendearekin ongi moldatzeko. Beharrik bitxikeriak errazago onartzen zaizkiola artistari. Baina adibidez, ekimena eta gauzak egiteko ausardia Parisi zor dizkiot. Hemen taldeak, diskoak edo proiektuak sortzen ibili naizelarik, hemengo ene garaiko gazteek metxa falta zuten. Kostua, onarpenik eza... Beti zuten aitzakia bat. Nik, aldiz, ene paristar mentalitatearekin dena posible zela pentsatzen nuen beti. Gaur egun, mentalitateak berdindu dira, baina orain dela 40 urte euskaldun jendea oso apala zen.\nEz da beti erraza haur bati Euskal Herrian euskal kontzientzia pasarazten, baina Parisen...\nGure aitak 37 urtez lan egin du hiriburuan, baina Parisen bizi izan da Altzürükün balitz bezala. Etxean euskaraz mintzo zen, boneta buruan joaten zen karrikara, eta segur naiz ez duela sekula kuriositaterik izan Louvrera joateko. Ez, gure aitaren aste-hondarretako gutizia Euskal Etxera joatea zen. Hor ezagutu ditut manexak, hor nahasi naiz Hegoaldekoekin, eta geroxeago errefuxiatuekin. Horrek piztu dit euskal grina, nahiz eta kontzientzia militantea askoz berantago etorri zaidan. Gauzak diren bezala, luzaz golfo bat izan naiz. Eskolaz paso egiten nuen, eta musika eta futbola baizik ez zitzaizkidan inporta. Baina bakantza oroz Altzürüküra jiten ginelako, etxean euskal giroa genuelako, eta astebururo Euskal Etxean sartua ginelako, oso giro euskaldunean bizi nintzen etxea Montparnasse inguruan izanik ere.\nSoldaduskatik landa, Euskal Herrira itzultzea deliberatu zenuenean ez zenuen pentsatu zure ametsen betetzeko Paris baino egokiagorik ez zela?\nLuzaz pentsatu dut hori. 14 urterekin finko nekien musikaria edo kantaria izanen nintzela. Ene buruan, alta, argi ikusten nuen euskaraz kantatzea ene plazerarendako zela, baina hortik bizi nahi banuen aukera bakarra frantses kantaria izatea zela. Ni baino kide zaharragoez osatutako talde batean jotzen nuen Parisen eta 15-16 urterekin gaitzeko arrakasta genuen auzoan. Pentsa, Eddy Barclay-ren diskoetxe ospetsuko enpresari batek begiz jo eta kontratua eskaini zidan frantses kantari gisa karrera egiteko. Hori izan da ene bizitzan soldatapean egon naizen urte bakarra. Nicoleta edo Michel Sardou izan ziren bezala, ni ere etorkizuneko frantses kantari hautatuetan nintzen. Baina 1972a zen, hippyen mugimendua pil-pilean zegoen, eta etengabe errepikatzen zuten norbere lurretara itzultzeko ideia hori, eta batez ere, hiriburutik kanpo ere dena zela posible. Egun batetik bestera erabaki nuen euskaldun kantari bat izanen nintzela, eta ene zizpa sorbaldaz aldaturik, Barclaykoei agur esan, eta geroztik ene kontura ibili naiz.\nZenbaitek rocka euskaraz entzun baino nahiagoko zuen frantses kantari izan bazina.\nGarai haietan Pantxoa eta Peio, Manex Pagola eta folka ziren modan. Nik Odol Berria izeneko folk taldea nuen, Jean Mixel Bedaxagarrekin ere a capela kantatzen genuen, baina banekien bizitzeko dirua behar zela, eta horretarako bide errazena dantzaldiak ziren. Dantzaldi horietan, ipurdiak mugitzeko rocka behar zen eta horregatik hasi nintzen euskaraz rock dantzagarria lantzen. Parisen ere kantatzen nuen rocka euskaraz, baina gaztetan erradikala izaten zara, eta rocka ere halakoa zen. Banekien hemen rocka gaizki ikusi zela, euskalduna oso kontserbadorea zela. Batzuentzat rocka euskaraz egitea euskara zikintzea eta traizionatzea zen, bekatu mortala. Pentsa, autoko gurpilak ere zulatu izan dizkigute! Gure aitzineko belaunaldiaren mentalitatea hori izanik ere, gazteak alde genituen, eta zorionez jendea saldoan mugitzen genuen. Anje Duhalde eta bioi egotzi zaigu euskal rockaren aitzindaritza, eta gaur egundik begiratuta oso titulu ederra da, baina urte haietan ez zen beti goxo.\nKasualitatea da euskal rocka euskal periferiatik sortu izana? Josu Zabalak ere askotan esaten du Hertzainak Gasteizen baizik ez zitekeela sortu.\nEz da kasualitatea. Paristar mentalitateari zor diodan ausardiak eraman nau euskal rocka sortzera, eta Paris periferia da Euskal Herriarentzat. Gurea underground zen. Odol Berriarekin folka eginez edo kantu tradizionalak kantatuz askoz arrakasta handiagoa nuen rocka eginez baino. Nik ez dut euskal rocka sortzeko planorik egin. Nik euskal kantari profesionala izateko egin ditut planoak. Horretarako burua nekatu behar duzu, eta oso logikoa zen dantzaldia euskaraz egin nahi banuen rocka euskaraz abestea.\nProfesionala izateko, burua bakarrik ez, gorputza ere nekatu behar izan duzu.\nMinxoriak-ekin urtean 170 kontzertu egiten nituen, eta horiei Niko Etxart bezala egiten nituenak gehitu behar zaizkie. Udako nire egun normal batean, esaterako, Larzabalen kantu tradizionalak ematen nituen eguerdiko aperitifa denboran, arratsaldez Niko Etxart bezala kontzertua Basauriko futbol zelaian, eta gauez Minxoriakekin dantzaldia Barakaldon. Martxa horretan ibili naiz anitz edanez, autoan lo eginez... Luzaz egin dut hori, hamar urtez tai gabe. Bidean ez dut sekula arazo handirik izan, baina azken bi urteak oso gogorrak izan ziren. Bazen bulta bat totela nuela, eta ostatuan trago bat galdetzeko ere norbaiten laguntza ezinbestekoa nuen. Zonbi bat nintzen. 1986ko goizalde batez, Bilbotik etxera nentorrela, autoak birako oso bat eman zidan autobidean. Ez nik ez autoak ez genuen deus izan, baina dantzaldiak uztea, ene estudioa muntatzea eta ene bizitza lasaitzea erabaki nuen.\nGaur egun zergatik gutxiesten da dantzaldia? Zergatik daude plazak hutsik?\nMentalitate urbanoaren ondorioak. Enetako erru handia da berbenetako musikaria gutxiestea. Gure geografian, dantzaldia euskal kantagintza zabaltzeko tresna izugarria izan da. Gainera, jendeak eskatu egiten zuen. Baina Euskal Herri jator, goxo eta puta honetan modan izan dena desmodatzen da laster. Semeei herriko bestetako dantza taldea zein den galdetzen diedanean ez dute jakiten. Kontzertua nork eman duen, aldiz, beti dakite, talde ttiki bat izanik ere. Gure sasoian dantzaldiak zuen prestigioa kontzertuak du gaur egun.\nKontzertu taldeak ere krisiaz mintzo dira, alta.\nEnetako musikari batek, artista batek, ez du negar egiteko eskubiderik. Hori da beti mantentzen saiatzen naizen urrezko arau bat. Noski, nik ere ikusten dut parametro anitz aldatu direla, diskogintzatik ateratzen diren etekinak ez direla lehengoak, baina ez dut sekula negar egin, eta ez dut negar egiteko gogorik. Bizitzeko behar dudan errutinak oraindik funtzionatzen dit, baina ez du esan nahi beste musikariekin elkartasunik ez dudanik. Alderantziz. Bakoitzak bere burua salbatzera jotzen badu denak itotzeko arriskua dago. Baina ni baikorra naiz neurez, eta batzuetan baikorregia izanik ere, Alphonse Allais frantses idazleak zioenarekin bat nator guztiz. “Ilusio sinple batekin zoriontsu izaten dakien gizona askoz abilagoa da errealitatearekin etsitzen dena baino”.\nKasu, negarrik egiten ez duenak ez duela jaten esango dizu are abilagoak.\nAnormala atzematen dudana da ACDC edo Bob Dylan BEC-era etortzen direnean jendea 80, 100, 150, edo 200 euro ordaintzeko prest egotea eta euskal kantari bat ikusteko 5 edo 10 euro ez ordaindu nahi izatea. Leku batzuetan sarrera kobratzeak bekatu bat dirudi! Iparraldean, jendea ohitua dago bere sartzea ordaintzen, eta nik behintzat, askoz hurbilago sentitzen dut ni entzuteko esfortzu hori egin duena. Hegoaldera joatean aldiz, biziki famatua izanik ere, anonimotasun bat bada. Adibidez, Azpeitiko kioskoan jarriko zaituzte, eta jendeak ordaintzen ez duenez, publikoa ostatu batetik besterako bidean ikusten duzu. Segur naiz, alta, kantari ultra-espainol bat ekarriko balute, sarrera kobratu eta denak hantxe geldirik eta adi egongo liratekeela.\nBetidanik da nekeza norbere herrian profeta izatea.\nNik ez dut esan nahi Biarritzen denek Niko Etxart ezagutzen dutenik, baina badakit Iparraldean euskara gozatzen duen orok badakiela Niko Etxart nor den. Gisa berean, badakit Hegoaldeko euskaldunek badutela Niko Etxarten aditzea, baina badirela sektore anitz ez dutenak euskara bihirik ere entzun nahi. Hori hala, egia da modan izan naizela, multinazional batekin atera dudala disko bat, 40 Principales-eko zerrendetako 16. postuan egon naizela, nire kantuak entzun direla Espainia osoko diskoteketan... Baina hori dena Madrildik manatutako zerbait bezala ikusi da beti, eta Madrilgo Niko Etxarten erabilera hori biziki urrundik bizi izan dut nik, Zuberoatik. Nik Zuberoatik ikusten dut mundua, eta horregatik iruditzen zait ez naizela ez modan jartzen, ez desmodatzen. Badakit, adibidez, Larrabetzura joaten naizelarik zale zenbait izanen ditudala nire izenak eramanik, baina fama edo ez fama, moda edo ez moda, aspaldi da ez dudala hori kontuan hartzen. Ez du inportantziarik enetzat. Ene zortea eta pribilegioa da nik hautatzen dudala non eta zer kanta.\nKantatu aitzin sortu behar da, alta.\nMusika sortzean ikaragarrizko plazera hartzen dut. Instintiboki, senez, lan erraza da niretzat. Askoz gehiago kostatzen zait hitzak idaztea, baina hor ere plazera dut gidari. Kantu batendako gaua zuritzea erabakitzen badut zaude segur ez dela guruzbide bat. Gaitzena lana abiatzea da, baina behin abiatuta... Enetako euskara laborategi bat da. Badakit ez naizela olerkari handia, baina uste dut badakidala kantu bat egiten. Musika sortzen hasten naizenean, deus esan nahi ez duen ingeles moduko batean xaramelatzen dut, eta bitxia dena da, diskoa grabatu arte ene musikariek bertsio hori baizik ez dutela entzuten. Harrigarria da, alabaina, euskarazko hitzak ezartzean kantuak beste nortasun bat nola hartzen duen. Gero batzuen gustukoa izango da eta besteena ez. Batzuek oraindik esango dizute, rocka ingelesez baizik ezin dela egin, ez frantsesez, ez gaztelaniaz, ez serbokroazieraz, eta are gutxiago euskaraz. Baina zorionez, onartua izateko xantza dut.\nEz zara olerkari handia izango baina Ürrüti Jauregiko Peirot Pastorala idatzi zenuen 2002an. Nola esplikatu euskara galtzen ari dela eta pastorala indartzen?\nHertsiki lotua da. Iparraldean, euskal kontzentrazioa txikia da eta beste molde batean funtzionatzen du. Hemen tradizio abertzalerik ez den lekuetan ere euskarak badu bere tokia. Anitz antolatzailek esango dizute oraino posible dela pastorala edo maskarada muntatzea herria azkar delako. Herri batzuetan pastorala egiteko argumentu nagusia da “orain ez badugu egiten berantegi izanen dela”, “ahal duguno kanpokoei azkar garela erakustea”. Horrek erran nahi du oso epe motzeko pertzepzioekin ari dela jendea, oraindik euskara aski erabiltzen dela herrian, baina itxaroten badugu hau eta hura ez direla gehiago hemen biziko eta kaka zaharra. Zuberoan, kontzientziatuak eta politizatuak ez diren gazteetan ikusten dut euskararen galtzea. Nostalgiaz bizi dute hizkuntza. Badakite haien aitatxi eta amatxiak euskaraz mintzatzen zirela, harro dira hortaz, baina ez dutenez beste modu batez arrazionalizatzen, euren inplikazioa nostalgia hutsean gelditzen da. Zorionez, gure herrietan, geroz eta jende kontzientziatuagoa ere bada, eta ederra da ikustea pastoralaren osaketarekin herri dinamika bat sortzen dela. Bizi zarela erakusteko modu bat da, eta nostalgikoa asetzeaz gain, kontzientziadunak ere bere mezua pasarazten du.\n1953ko maiatzaren 9an sortu zen Altzürükün. Haurtzaro eta gaztaroa Parisen iraganik, 21 urterekin itzuli zen Euskal Herrira, kantu tradizionalean, dantzaldietan, zein bakarlari euskal panorama musikaleko izen esanguratsu bilakatuz. Bide luzea luzatzeko asmoz, udazkenerako bakarkako disko berria prestatzen ari da.\nOFF THE RECORD -Ordua\nArratsaldeko 4etan egin dugu zita Altzaiko Nikoren estudioan. Arratsaldeko lehen ordua da guretzat, goizeko lehena beretzat. Orhiko txoriak Orhi maite duen gisan, maite du gaua gau-txoriak. Lanak bukaturik, anpliak piztu, eta bateriaren atzean esertzeko agindu dio Nikok bateria-jole esnatu berriari. Inprobisazio eta energia deskarga baten ondotik heldu zaigu partitzeko tenorea. Afalordua da guretzat, bazkalordua Nikorentzat.


Inperio otomandarraren sendotzea\nINPERIO OTOMANDARRAK INDAR HANDIA HARTU ZUEN ARO BERRIAREN HASIERAN, LURRALDE BERRIEN KONKISTARI ESKER, ETA EUROPAKO MENDEBALEKO HERRIENTZAT MEHATXU BIHURTU ZEN.Konstantinoplaren konkistaren ondoren (1453), berrantolaketa politiko eta militarra hasi zen turkiar inperioan; berrantolaketa horren bidez Turkiak indar handia hartu zuen Europan. Erdi Aroaz gero zabalkunde aldia bizi zuen inperio otomandarrak, eta bide horri jarraitu zion XVI. eta XVII. mendeetan ere. Herrialde ahaltsua zen, eta botere hori ez zuen herentzia bidez lortu, ez eta dinastia harremanetan oinarrituriko politika baten bidez edo ezkontza bidez ere, mendebaleko monarkia batzuek egin zuten bezala. Konkista militarren bidez eratu zuten turkiarrek beren inperio ahaltsua. Hiru norabide nagusitara bideratu zuten beren zabalkunde politika: Danubio ibaiaren arrora, Ekialde Hurbilera eta Mediterraneo ingurura.\nOtomandarren lurraldearen zabalkunde aldiak\nHiru aldi nagusi bereizten dira otomandarren zabalkunde prozesuan: Lehenengo aldian, 1481. urte bitartekoan, turkiar inperioaren gudarostea Europako kontinentean sartu zen, Europako hego-ekialdetik, eta ia osorik konkistatu zuen Balkanetako penintsula: Grezia, Albania, orain gutxi arte Jugoslavia izan zenaren lurralde batzuk (Serbia, hain zuzen), Errumania eta Bulgaria hartu zituen.\nBigarren zabalkunde aldian, 1512-1520 bitartean, Selim I.a izan zen aginpidean, eta turkiar inperioak Asiako Ekialde Hurbila oso-osorik hartu zuen, Siria (1516), Palestina eta Egipto (1517) konkistatu ondoren; lurralde haiek garrantzi handia zuten, bai beren kokagune estrategikoagatik eta bai ekonomian zuten indarragatik.\nHirugarren aldia, azkenik, Soliman Handia sultan ospetsuaren garaia (1520-1566) izan zen. Hamahiru ahalegin militar egin zituen Solimanek, hamar Europan eta hiru Asian. Aginpidean egon zen lehenengo hiru urteetan Rodasko uhartea, Mediterraneo ekialdeko gune nagusietakoa, hartu zuen (1522). Aldi berean, Danubio arroan aurrera jarraitu zuen, Hungaria konkistatu zuen Mohacseko 1526ko guduan, eta Vienari setioa jarri zion 1529an. Gertaera horiek arrisku handikoak ziren Europako mendebaleko herrientzat.\nMediterraneo aldean hiru gerra egin zituen Solimanek (1538-1540, 1542-1544 eta 1551), Bizargorri kortsarioa buruzagi zela; Bizargorri Almirante Handi izendatu zuten1521ean Aljeria menderatu eta sultanaren esku utzi ondoren. Horren ondoren garai hartan nagusi ziren bi herrialdeen eraginpean, eta herrialde haien arteko borroken mende, gelditu zen Mediterraneo ingurua: Espainiako monarkia zegoen, batetik, Mediterraneo mendebalaren gaineko kontrola zuela, eta turkiar inperioa bestetik, ekialdeko eremuan nagusi.\nUrte gutxian turkiarrek beren inperioa hiru kontinenteetara hedatu zutela esan daiteke, beraz: Asia, Europa eta Afrika. Horrela, inperio otomandarra garrantzi handiko inperioa izan zen ia XVIII. mendea arte, nahiz eta inperioaren zabalkunde gorena 1520-1530 bitartean iritsi zen, indar handiko herriekin topo egin baitzuen harrezkero: pertsiar monarkia zuen ekialdean, eta Karlos V.a enperadorearen inperioa mendebalean.\nTurkiar inperioaren sorrera ahalbidetu zuten tresnak\nTurkiar inperioa Europako monarkia autoritarioen modura antolatu zen. Estatu despotikoa zen, eta ez zegoen agintariaren borondateari eragozpenik jarriko zion inolako legerik. Sultana zen buruzagi goren eta nagusia, eta bere esku zituen aginpide politiko, militar eta erlijiosoa, aldi berean. Sultana buruzagi militarra zen, ordea, beste ezeren aurretik, gudarostea baitzen estatuaren muina. Meka eta Medina konkistatu ondoren, eta Selim I.ak Egipto hartu zuenez gero, kalifa eta iman tituluak hartu zituen sultanak, eta horrenbestez, hura zenmusulmanen buruzagi izpirituala eta Mahomaren ondorengoa ere.\nTresna militar bikaina osatu zuten, konkistak aurrera eramateko ahalmena zuen gudaroste indartsu bat. Gudaroste horretan bereziki aipagarria zen infanteria, jenizaroez osatua. Jenizaroak borrokarako bereziki prestatutako gudariak ziren, haur kristauak gehienak, erlijio musulmanean hezi eta zeregin militarretarako trebatuak. Jenizaroen taldea zen turkiar gudarostearen zutabe nagusia. Infanteria jenizaroa 12.000 gudariz osatua zen Solimanen garaian, baina hurrengo mendean 200.000 soldadu izatera iritsi zen. Baina ez zen hori, halere, turkiar gudarostearen oinarri bakarra. Gerra ontzidi indartsua ere bazuen, Mediterraneoan erabili ohi ziren galera ontziez osatua, eta lurrean ez ezik, itsasoan ere nagusitasuna lortu zuten turkiarrek. Europako herrialde indartsuenek baliatu ez zuten arren, gudaroste hark bazuen, izan akats edo gabezia larri bat: armak, hain zuzen ere, edo armarik eza, hobeto esateko. Europako herrialdeek armen salerosketaren kontrol zorrotza egin izan balute, arazo larriak izango zituzketen turkiarrek, baina ez zuten halakorik egin.\nDena dela, turkiarrek ez zuten armarik baina bazituzten armagileak Europa mendebalean, eta turkiar ontzioletan ere Europatik eramandako adituak aritzen ziren, veneziar eta genoarrak batez ere.Turkiarrek lurraldearen antolaketaren egokierari ere begiratu zioten, eta beren inperio zabala probintzia edo administrazio barrutietan banatu zuten. Horrekin batera, politikaren deszentralizazioa bideratzeko prozesu bat hasi zuten. Finantzak eta ogasun publikoa antolatu ziren eta zerga sistema zorrotza ezarri zen, zabalkunde politika aurrera eramateak eragiten zituen gastu militarrak ordaintzeko. Turkiarren indar ekonomikoa hain zen handia ezen Espainiako Karlos V.ak lortzen zituen diru sarrerak halako bi eskuratzen baitzituen sultanak batzuetan. Mediterraneoaren ekialdea eta Ekialde Hurbila turkiarren esku gelditu zirelarik, bertan behera gelditu zen Asia eta Europa artean Mediterraneoan barrena karabana bideetatik egiten zen bizigarrien ohiko salerosketa. Merkataritza hura turkiarren kontrolpean gelditu zen zeharo.\nMendebaleko estatu modernoetan gertatzen zen bezala, turkiarrek ere aginpidearen zerbitzurako burokrazia bat antolatu zuten, eta funtzionarioak asko ugaldu ziren.\nSultan ahaltsuaren mendean visir handia zegoen, ospe handiko pertsonaia hura ere, lehen ministroaren modukoa. Visir handiak, beste ministro edo visir batzuekin batera, kontseilua edo Diwan delakoa osatzen zuen. Sultanarekin batera aritzen ziren, halaber, kanpo arazoetarako arduradun bat, gudarosteko taldeen buruak, ontzidiaren buruzagi gorena eta ulema edo lege gizonak, eta gobernu txiki baina eraginkorra osatzen zuten. Inperioko barruti handiak, esaterako, pacha izeneko agintarien esku zeuden.\nBestalde, inperioko lurralde guztietako legeak bateratzeko ahalegin handia egin zen, eta lege bildumak eman ziren argitara.\nEstatuak inperioko lurraldeetako ordena eta segurtasuna bermatu zuen, eta horri esker egonkortasuna izan zen nagusi eta merkataritza eta ekonomia jarduera sendoa bideratzeko aukera eman zuen egonkortasun horrek. «Bake turkiarra» izena ematen zaio oreka horri.\nTurkiarrek hiriburu politiko administratibo egonkor bat izendatu zuten: Estanbul (antzina Konstantinopla). Hiri oso handia zen garai hartan ohi zenerako, Europan biztanle gehien zituen hiria, eta garrantzi handiko merkataritza portua zuen, gainera.\n«Ilargi erdiaren» inperioaren oparoaldia eta gainbehera\nTurkiar inperioaren garai oparoena Solimanen agintaldia (1520-1566) izan zen.\nXVI. mendearen azken urteetan gainbehera hasi zen inperioa, nahiz eta hurrengomendean ere indar handia izan zuten. Lepantoko guduaren ondoren (1571) hasi ziren gertatzen lehenengo aldaketak. Ez zen garrantzi handiko gudua izan, baina harrezkero asko baretu ziren hispaniarren eta turkiarren arteko tirabirak Mediterraneo inguruan.\nTurkiak gero eta indar gutxiago zuen lurralde haietan. Izan ere, Lepantoko gudua galdu zutelarik, desagertu egin zen turkiar ontzidiaren garaitezintasunaren mitoa.\nHondamena iragartzen zuten gero eta aldaketa gehiago gertatu ziren, ondoko arazo hauen ondorioz, besteak beste: inperioaren zabaltasuna eta heterogeneotasuna, nekazaritzaren eta merkataritzaren gainbeheraren ondorioz sorturiko ekonomia krisia, Pertsiaren eta hungariarren kontrako gerrak, gudarostearen gainbehera, sultanen ezintasuna eta aginpide publikoaren gorabeherak.\nXVII. mendearen lehen urteetan visir asko izan ziren bata bestearen atzetik eta Mohamed IV.aren heriotzaren ondoren (1603) dinastien artean sortu ziren liskarrak zirela-eta, Austriarekin hitzarmena sinatu behar izan zuten turkiarrek; hitzarmen harekin bertan behera gelditu zen austriarrek urtero turkiarrei ordaindu behar zieten zerga iraingarria. 1621ean Poloniarekin bakea sinatu zuten. Otomandarren lehen hondamen handia, lurrean, San Gotardoko guduan (1664) izan zen, Trantsilvaniaren kontrola eskuratzearren Austriarekin izandako guduan hain zuzen ere. Carlowitzeko bakearekin (1699) hasi zen, halere, lurrak galtzen, Balkanetan, Mediterraneoan, Danubio ibai arroan eta Ukrainan.


Udaren ondoren, hemeroteka ibiltaria bueltan - Sakana - Guaixe.eus\nUdaren ondoren, hemeroteka ibiltaria bueltan\nGuaixe 2019-10-07 10:18\nSakanako euskarazko hemeroteka Irurtzungo liburutegian ikusgai dago ostiralera arte, arratsaldez.\nGuaixe hilabetekari zeneko ale guztiak, baita Oixe astekariarenak ere. Horiek guztiak kontsultatzeko aukera daude Irurtzungo liburutegian astelehenetik hilaren 11ra arte. Guaixek abenduan 25 urte beteko ditu eta bere hemeroteka albisteen protagonista diren sakandarren esku uztea erabaki du. Haiek garai bateko kontuak, janzkerak, orrazkerak eta bestelakoak gogorarazteko, edo ezagutzeko.\n1994 eta 2002 urteen artea argitaratu zen Guaixe hilabetekaria. Oixe astekariaren aldia, berriz, laburragoa izan zen: 2001 eta 2003 urteen artean. Gero biek bat eginen zuten egungo Guaixe astekaria sortzeko. Hemeroteka ibiltariak propio prestatutako stand bat du eta liburutegian nabarmentzen da. Urdiainen, Ziordian, Altsasun, Arbizun eta Iruñean egon ondoren iritsi da Irurtzunera.\nSakanako euskarazko hemeroteka ibiltariak orain arteko geldialdietan ale zaharrak begira egon diren hainbat bere burua paperean ezagutu dute. Halakorik suertatuz gero, Guaixe fundaziotk gonbidapen bikoitza egiten diogu irakurleari. Aurrena, alea hemerotekan uztea; kopia bat nahi izanez gero admin@guaixe.eus e-postan eskatu daiteke, publikazioaren zenbakia aipatuz, eta oparitu eginen zaio. Trukean fundazioak eskatzen duen bakarra da jasotako alearekin argazkia egitea eta sare sozialetan partekatzea #batzengaituena edota #Guaixe25 traolak erabilita.\nBaldin eta Guaixe edo Oixe zahar batean nork bere burua ikusi badu, liburutegian dagoen photocall-a baliatuz alearekin argazkia egitea da atzeneko gonbidapena. Aipatu traolekin sareetan ere zabaldu daiteke. Sakanako denboraren kapsula eskura dago bi astez Irurtzunen.\nGuaixe25en hemeroteka ibiltariaren egutegia\nIrailaren 30etik lastailaren 11ra


Urek eramatea nahi ez duten aterpea - Irutxuloko Hitza : Irutxuloko Hitza\nUrumea ibaiaren ezker ertzeko erriberan dago Lugañenea baserria. (Argazkia: Inaxio Esnaola)\nBabesturiko eraikina da Martuteneko Lugañenea baserria, baina eraisteko arriskuan dago. Urumea ibaiaren uholdeei aurre egiteko proiektuak eraikina botatzea aurreikusten du. Baserriak C mailako babesa du, eta Ancora elkarteak babes maila hori igotzeko eskatu dio Donostiako Udal Gobernuari. Eraikitako Hiri Ondarea Babesteko Plan Bereziaren (EHOBPB) berrikusketan aztertzen ari diren eraikinetako bat da.\nIbaiaren ezker ertzeko erriberan dago Lugañenea. XIX. mendean eraiki zutenetik, maizterrek hainbat erabilera eman dizkiote. Bizilekua izatearekin batera, nekazaritza, abeltzaintza eta lorezaintza lanak egin zituzten. La Orquidea izena ere jarri zioten. 1973tik Donostia Arraun Lagunak klubaren egoitza da, eta orduan berreskuratu zuen Lugañenea izena. Arraun taldeak 30 urterako kontratua sinatu zuen Teodoro Vaca lursailaren jabearekin. Ordea, 1998. urte inguruan Donostiako Udalak jabearekin permuta bat egin eta lursaila eskuratu zuen. Ordutik, udalarena da eraikina, eta Arraun Lagunakek erabiltzen du lagapen modura.\nItziar Egurenekin eta Jose Ramon Gomezekin elkartu da IRUTXULOKO HITZA, Lugañenea baserrian. Arraun Lagunakeko presidentea eta presidente ohia dira, hurrenez hurren. Biak arraunlari izandakoak dira, eta ondo ezagutzen dute klubaren zein egoitzaren historia. Batez ere, Gomezek. 1965eko apirilean hasi zen Arraun Lagunakekin arraunean –1964an sortu zen kluba–, eta 1973an Lugañenea alokairuan hartu zutenetik lan asko egin du egoitza mantendu eta babesteko. «Ofizialki gurea ez bada ere, Lugañenea gurea dela sentitzen dugu. Asko zaindu dugu gure egoitza bihurtu zenetik», azaldu du Gomezek.\nJose Ramon Gomez eta Itziar Eguren Arraun Lagunakeko kideak, Lugañenea baserriaren bigarren solairuko sarreran. (Argazkia: Inaxio Esnaola)\n«Baserri abandonatu bat txukundu eta balioa eman genion. Lan asko egin genuen ukuiluak garbitzeko, eta horietatik lohia ateratzeko», gogoratu du Gomezek. «Klubaren sortzaile beteranoek oraindik entrenamiento ruso esana erabiltzen dute, egoitzan edo lursailean konponketaren bat egin behar bada. Izan ere, bere garaian entrenamenduak egin ostean baserria garbitu eta konpontzen zuten», azaldu du Egurenek.\nLugañeneri eman dioten balioa dela eta, pena bakarra du Gomezek.«Ez genuen hitzarmenik egin udalarekin baserria eskuratu zutenean. Erabiltzen jarraitu ahal izan dugu, baina idatzizko akordiorik egin gabe. Hau da, eraikina uzteko eska diezagukete». 2000. urtearen inguruan baserria berritu zuten, kanpotik eta barrutik txukunduta. «Ur Kirolaken egoitza berria eraiki zenean, udalari eskatu genion gure egoitzan hobekuntza batzuk egiteko. Beste eraikinera bideratu zen diruaren laurdenarekin egin ziren gure konponketak», azpimarratu du Gomezek.\nGerora, beste hainbat egokitzapen egin dituzte baserrian. Esaterako, ganbararen zati bat logela bihurtu dute eta gizonezkoen zein emakumezkoen aldagelak parekatu dituzte. «Gaur egun, antzeko neska-mutil kopurua dugu klubean, eta horregatik aldagelak egokitu behar izan ditugu espazioak berdintzeko», esan du Egurenek.\nMilaka arraunlari donostiar pasa dira Lugañenetik, eta beste asko pasako direla uste du Egurenek: «Horrek balio sozial garrantzitsua ematen dio klubari. Aurten Donostian arraun fitxa gehien egin dituen kluba gara, eta datorren urteari begira gehiago izango direla aurreikusten dugu». Iritzi berekoa da Gomez: «Gure kirol bizitza da Lugañenea, eta hiriari zein arraunari egin diogun ekarpena agerikoa da».\nDuela sei urte, Urumea ibaia zabaltzeko proiektuaren berri prentsaren bidez izan zuen Arraun Lagunakek. Asko kezkatu ziren jakitean Lugañenea baserria eraistea aurreikusten dela. Hori dela eta, udalarekin harremanetan jarri ziren irtenbide bat adosteko. «Udal gobernuko kideei egoitzara etortzeko esan genien, gure lana, materiala eta baserriaren egoera ona bertatik bertara ikus zitzaten. Ordea, ez dute aparteko interesik jarri hona etortzeko», nabarmendu du Gomezek.\n«Iaz bilera bat egin genuen udaletxean, eta esan ziguten ez zegoela batere argi zer gertatuko zen baserriarekin. Aurten, Nekane Arzallus Hirigintza zinegotziak esan zigun gure egoitza eta instalazioak ikustera etorriko zela. Abuztuan zen etortzekoa, baina agenda arazoengatik ez zen etorri. Ez dakigu agenda kontuak diren, edo ez duten etorri nahi», azaldu du Egurenek. Horrela ere, Arzallusek Arraun Lagunakekin elkartu eta irtenbide bat bilatzeko borondatea erakutsi duela gaineratu du.\n«Baserria lau-bost urtetan botako zutela esan ziguten, baina dagoeneko pasa da denbora hori. Kartzelako lursailarekin gertatzen denaren araberakoa izango dela pentsatzen dugu», azpimarratu du Gomezek. «Interesgarria litzateke udal ordezkariak hona etortzea. Baserriaren hormak, zutabeak eta habeak orijinalak dira, ez ditugu ukitu. Egoera onean daude eta duten balioa aitortzea eskatzen dugu». Beste gauza batekin «harrituta» dagoela esan du Gomezek: «Lugañenetik metro batzuetara dagoen Benartegi baserria botatzeko asmorik ez dute, eta ez dut ulertzen zein den bien arteko desberdintasuna, bata babesteko eta bestea ez». Udalak baserri ondoko industrialdean dagoen udal eraikin bati buruz hitz egin die bileretan, baina klubak oraindik ez daki zehazki zein den eta non dagoen.\nLugañeneren etorkizuna argitu bitartean, Arraun Lagunakek lanean jarraitzen du, eta laster egoitza txukunduko dute. «Martin Berasategi sukaldaria klubaren babesle nagusietako bat da, eta bere ekimenez egoitza margotuko dute. Bestalde, atarian bi eskultura jarriko ditugu», aurreratu du Egurenek.\nBaserriak babestea helburu\nAncora elkarteak Donostiako 70 baserri inguru babesteko eskaera egin du. «Konturatu ginen baserri asko katalogatu gabe zeudela, eta Donostiaren ondare garrantzitsua dira. Hirian memoria eta nortasuna dira. Horrekin batera, udalari eskatu diogu 1813 aurreko eraikin guztiei balio bereizgarri bat emateko. Hiriari su eman eta dena suntsitu zenean, harresitik kanpo baserri asko zeuden», azaldu du Alberto Fernandez D’Arlas Ancorako kideak.\n«Lugañenea oso ondo dago, ondo zaindu dutelako. 1862koa dela jartzen du eraikinean, baina baserri barroko bat dela dirudi harrizko zutabe eta leihoengatik. Horregatik uste dugu lehenagokoa dela», azpimarratu du Fernandez D’Arlasek. Baserriak balio bereizgarria duela gaineratu du, eta udalak baserria mantendu beharko lukeela dio, batez ere, udalarena delako. «Borondate kontua da baserria ez eraistea. Urumearen ertzetan dauden eraikin zaharrak gero eta gutxiago dira, eta daudenak gutxienez mantentzeko eskatzen ari gara», gaineratu du. «Udala ez da kontziente baserri horien balioaz. Gainera, udalaren eskumena da baserri horiek katalogatu eta babestea. Eusko Jaurlaritzari dagokio momentu historiko gisa izendatzea, babes maila gorena emateko. Dena dela, udalaren ardura da hiriko ondarea babestea». Ancorak egindako eskaerak aztertzen ari dira, baina oraindik ez dute erantzunik jaso, eta ez dute horrelakorik espero.\nDonostiako Udalarekin harremanetan jarri da hedabide hau Lugañenea baserriaren inguruan informazioa jasotzeko. Papereko edizioa ixterako orduan, udalak ez zuen erantzunik eman. Gerora, ordea, Hirigintza sailak adierazpen bat helarazi dio hedabide honi: “Baserria dagoen eremua Plan Orokorretik kanpo utzi zen, uholde arriskuko gunea delako. Gainera, gune hori Antzita izeneko garapenaren barruan dago. Antzitako Plan Berezia 2016an onartu zen, baina orain udalak Plan Orokor horri aldaketak egingo dizkio. Eta horien artean, kirol ekipamendurako lursail bat aurreikustea sartuko da. Udalaren nahia da kirol ekipamendu hori arraunarentzat izatea”. Horrekin batera, udalak jakinarazi du Hirigintza eta Kirol sailetako teknikariak elkarlanean ari direla Nekane Arzallusek izan zuen gonbidapenari erantzuteko eta bisita egiteko data zehazteko.\nMartuteneko Lugañenea baserria 1940ko hamarkadan. (Argazkia: Ancora)\nAsier Agirresarobe eta Josu Tellabide ikerlariek hainbat elkarrizketa egin zituzten 2013 eta 2014 bitartean, Behe Urumea ibarraren memoria historikoa jasotzeko asmoz. Ikerketa horren bidez Lugañenea baserria katalogatu zuten Urumeako arroaren kultura-paisaia azterlanean. Honela dio deskribapenak: «Garai batean Beheko Amara auzoan, Martutenen kokatzen da egun Lugañenea baserria, ezker errio ertzeko erriberan. Oinplano angeluzuzena, hiru solairu eta bi uretako zurezko estalkia ditu. Eraikinaren elementu nabarmenena fatxada nagusiaren beheko solairuan dituen harlanduzko lau pilareak dira, garai batean izan zuen ataripe irekiaren lekuko».\nDatu historiko esanguratsu batzuk ere jaso zituzten azterlanean. Lehen erreferentzia 1803koa da, eta Lobaina da eraikinaren izena. 1811an Joaquin Irizarrek eskuratu zuen eraikina, eta izen bera mantendu zuen. Aldiz, 1832an Lugaña izena hartzen du, eta Rafaela Urdanpilleta ageri da jabetzaren erregistroan. Azkenik, baserriaren fatxadan ageri den dataren datu historikoa du azterlanak. 1862an Lobaina edo Lubañene izenarekin ageri da erregistroan, eta Lorenzo Alzate da jabea. Gerora, Teodoro Vacak eskuratu zuen lursaila, eta esan bezala 1973an Donostia Arraun Lagunaken esku utzi zuen alokairuan. Baserriak duen historia luzea urak ez eramatea nahi dute egungo kudeatzaileek. Dena dela, udalarena da azken hitza.


Zarauztarra Txirrindulari Kirol Elkartea: MENDIKO SARIA JOKINENTZAT EUSKADIKO TXAPELKETAN\nEguraldi bikaina Arabako lurraldean, hegoaldeko lau probintzitako 92 txirrindulari irteeran, Heredia, Zalduendo eta Agurainen arteko bi itzuli osatzeko prest. Denera 52 km eta lau mendate, horietako bi, mendiko sarirako puntuagarriak.\nLehenengo txirrindulari ausarta, Carlos Ruiz (Erro y Eugui) izan zen, bakarrik ihes egin eta Gordoa mendateko lehen puntuak bereganatu zituen, ondorengoak Jokinentzat izan ziren. Aurreneko itzulia osatzerako harrapatua izan zen iheslaria.\nAratz, behin baino gehiagotan ahalegindu zen ihesten, baina ez zen batere erraza aldea mantentzea, asko bait zegoen jokoan.\nBigarren itzulian, Herediako gaineko puntuak lortze arren, Jokinek tropelari aurrea hartuz eskuratu zituen, honela, mendiko saria garaituz.\nJeitsieraren ondoren osatu zen eguneko ihesaldia. Oier Ibarguren (Atracciones Sanz) eta Urko Berrade (Erro y Eugui) izan ziren protagonistak, tropelarekiko 40 edo 50 segunduko aldea lortu zuten eta ezin izan zituzten harrapatu. Bien artean, Oier azpeitiarra izan zen garailea eta ondorioz Euskadiko Txapelduna.\nBukaerako, txirrindulari gehiagok ere egin zuen salto tropeletik baina azken zuzengunera taldea batera iritsi zen. Esprintean, Eneko Aramendia izan zen lehena, ondoren Jokin Aranburu, David Oar-Arteta eta Aratz Olaizola. Joseba Uzkudunek ez zuen egun ona izan, ibilbide ia osoa tropelean joan zen eta proba amaitzea lortu zuen.\n1. Oier Ibarguren (Atracciones Sanz) 1:17:05\n2. Urko Berrade (Erro y Eugui) db\n3. Eneko Aramendia (Quesos Albeniz) 12 seg\n4. Jokin Aranburu (Zarauztarra) db\n6. Aratz Olaizola (Zarauztarra) db\n51. Joseba Uzkudun (Zarauztarra) 43 seg\n1. Jokin Aranburu (Zarauztarra) 7 puntu\n2. Carlos Ruiz (Erro y Eugui) 6 puntu\n3. Eneko Aramendia (Qusos Albeniz) 2 puntu\n5. Aratz Olaizola (Zarauztarra) 1 puntu\n1. Erro y Eugui 3:51:50\n2. Vicinay Cadenas 1 seg\n3. Limousin Cartonajes 1 seg\n7. Zarauztarra 32 seg\nArgitaratzailea: Unknown en 21:30


Hildako senide eta lagunak gogoan Domu Santu egunean ere - Debagoiena - Goiena.eus\nHildako senide eta lagunak gogoan Domu Santu egunean ere\nOihana Elortza 2013-11-01 17:28\nDomu Santu eguna da gaur, azaroak 1, eta ohiturari jarraituz, debagoiendar asko joan dira nork bere senide eta lagunak lurperatuta dituen hilerrira. Lore sortak hilobi gainetan, eta joandakoei buruzko oroitzapenak kanposantura joan diren herritarren ahoetan. Angiozarren, heriotzari buruzko bisita gidatua egin dute.\nARGAZKI GALERIA: Oñatiko kanposantua\nARGAZKI GALERIA: Arrasateko kanposantua\nARGAZKI GALERIA: Bergarako kanposantua\nARGAZKI GALERIA: Heriotzari buruzko bisita gidatua Angiozarren\nAurte ere herritar ugari joan dira Debagoieneko kanposantuetara, hildako senide eta lagunak gogoan dituztela. Landare mota ezberdinak, krisantemoak eta lora ezberdinez osatutako zentroak jarri dituzte askok hilobi gainetan.\nAngiozarren, bestalde, heriotzari buruzko bisita gidatua egin dute. Bergarako turismo bulegoko Jon Arroitak gidatu du bisita eta bi ordu inguruko ibilaldian, zentzu erlijiosoaz gainera, inguru kulturala eta garai bateko bizimodua ezagutu dute bisitan parte hartu dutenek. Euskarazko bisita egin dute gaur eta bihar, zapatua, gazteleraz egingo dute ibilbide bera, hasi Elizamendi ermitan eta San Migel parrokiarainokoa. 11:00etan abiatuko da.\nBisita gidatuen osagarri, erakusketa bat ere badago zabalik: atal bat elizan dago ikusgai eta bestea Saloian.


Bergara Hiria argazki lehiaketak 1.080 euro banatuko ditu saritan - Bergara - Goiena.eus\nBergara Hiria argazki lehiaketak 1.080 euro banatuko ditu saritan\nLeire Kortabarria 2005-04-04 14:33\nBergara Hiria argazki lehiaketa deitu du Pol-Pol argazki taldeak, Bergarako Udalaren laguntzarekin. 21. aldia du aurten eta, urtero bezala, sari asko banatuko dituzte.\nBi kategoria izango dira, zuri-beltzeko argazkiak eta koloretakoak, eta sail bakoitzean 540 euro emango dituzte saritan, honela banatuta: sari nagusia, 180 euro; bigarrena, 150; hirugarrena, 120; eta Bergarako onena, 90. Saridunek Santi Arrietaren argitaratu gabeko zeramika lan bana jasoko dute garaikur moduan.\nEuskadin bizi den edozeinek parte har dezake. Gaia, teknika eta prozedura libreak dira. Zuri-beltzeko edo koloretako lanak, mota bakoitzetik lau aurkez daitezke, gehienez ere, eta presentazio aldetik, 30 x 40 cm-ko kartulinatan aurkeztu behar dira, baina argazkiaren beraren tamaina librea da. Atzealdean, egilearen datuak ipini behar dira.\nLanak Bergarako Udaletxera ekarri edo kultura etxera bidali behar dira posta zertifikatuz. Horretarako mugaeguna maiatzaren 4a da. Argibide gehiagorako, 943 76 30 90 telefonora deitu behar da.\nZabalik jarraitzen du beste sormen lehiaketa baten esku hartzeko epeak; Oñati-Arrasate herri lasterketako kamiseten diseinua aukeratzeko sariketakoak, alegia. Oñatiko Laixan elkarteak deitu du, eta euren bulegora bidali behar dira lanak apirilaren 15a baino lehen. Gehienez bi koloretan egindako marrazkiak onartuko dituzte, eta bi lelo gehituko dizkiote. Irabazleak 150 euro jasoko ditu sari moduan.


Bederatzi lagun hil zituen bonba-auto batek astelehenean, hiru ume tartean, Antep hirian (Gaziantep ofizialki). Gobernuak berehala PKKri, Kurdistango Langileen Alderdiari, egotzi zion erantzukizuna, gerrilla horrek biharamunean bertan ukatu arren atentatuarekin zerikusirik izatea. «Ez dugu zibilen aurka jotzen», erantsi zuen PKKren agiriak. Hala ere, BDP Bakearen eta Demokraziaren Alderdi kurduaren zortzi eraikin erre dituzte astean zehar.\nKurdistango mugimenduak Antepeko erasoa gaitzetsi du berriz ere. Baina Turkiako Gobernua tematuta dago. Beste alternatiba oso itsusia zaiolako, Espainiakoari martxoaren 11ko atentatuekin gertatu bezala. Erasoa Siriatik etorri zaiola esan gura du. «Turkia Europan sartzear egotetik Ekialde Hurbilean murgildu da, bere atentatu eta ume hilketekin», idatzi du asteon herrialdeko iritzi emaile batek. Eta horixe da hain justu ere gertatu dena. Egia da ez dela lehen aldia. Kurduek sarri salatu dute, Recep Tayyip Erdogan lehen ministroak gogor hitz egiten du Israelen aurka Gazako umeengatik, baina berdin-berdin dihardu Kurdistango umeen aurka.\nSiriako erregimenaren eta PKKren arteko lotura bilatzen ari da, ezin urduriago, eta Washingtoni keinuren bat eskatzen. Siriako Kurdistanen, itxura batean, ederto ulertu dute une historikoaren garrantzia: Turkiarekiko eraso edo mehatxu txikienak pikutara bidaliko luke lortzen ari direna. Eta asko ari dira lortzen, Karlos Zurutuzaren erreportajeek erakutsi digutenez; kurduerazko irakaskuntzatik hasita.\nAnkarak Siriari leporatzen dio PKK indartzea, Turkia desegonkortzeko. Baina arabiar udaberria baino lehendik dago, askoz ere lehenagotik, Kurdistango gerra. Eta frogatzerik ez dagoen salaketa horrekin Siriari erasotzeko mehatxua dator. Aldiz, aski frogatuta dago aurkakoa: Turkiak Siriako Armada Askea deiturikoari baseak eman dizkio, handik Sirian sartu eta Al-Assaden aurkako erasoak egiteko. Frogatu gabeko salaketarekin Siria inbaditu badezake, zer egin beharko luke Damaskok denek onartzen dutenaren aurrean? Ankara urduri dago, kurduak indartzen ikusita. Eta Siriari ezin erasota. Iranek gaztigatu dio dagoeneko Turkiari ez dakiola horrelakorik otu. Eta Errusia ere badago Damaskoren atzean, ezin ahaztu. Washington ere geroz eta mesfidatiago ei dabil oposizioko «bizardunekin», eta Qatarrek, Saudi Arabiak eta Turkiak ematen dioten babesarekin. Kurdu laiko ezkertiarrek lurralde zati bat liberatzea, azken batean, islamismoa mugatzeko era ere bada.\nBaina horrek Turkiaren moral bikoitza agerian uztea dakar ostera ere. Siriako suniten aldarrikapenak babestu baina oposizioari presio egin kurduen eskaririk eta autonomiarik onar ez dadin etorkizuneko Sirian. Turkiaren zapalkuntza inoiz baino argiago geratzen ari baita. Kurduak bizi diren eskualde txikienak, Iraken eta Sirian, burujabetzan sartuta daude. Eta kurduen erdiak dauzkan estatuak, irekiera kosmetiko txiki baten ondoren, gerrarekin erantzun du atzera ere 2009tik. Espainiako legez kanporatze, egunkarien itxiera, alderdi, sindikatu eta gizarte zibileko ekintzaileen espetxeratze eta antzeko neurriekin, gainera. Antzekoegiak, kasualitatean sinesteko. Roboskik itxi zuen iazko urtea, 34 lagun hil zituen bonbardaketak, 13 urteko ume ugari tartean. Joan diren hilabeteotan etengabeak izan dira biktimen senideen atxiloketak, sarraskia salatzeagatik. Asteazkenean, inguru berean, 21 soldadu zeramatzan furgoneta maldan behera amildu zen. Bederatzi hil ziren, eta dozena bat zauritu. Roboskiko herritarrek atera zituzten burdin artetik eta sendagilearenera eroan. Hori da abegikortasun kurdua, ez sinestekoa.\nEkialderago, Semdinlin, Kurdistango borroka historiako orrialde berria ari da idazten. Hit-and-run (jo eta alde egin) taktikak zerabiltzan gerrilla eremu askea lantzen hasi da. Hilabete daramate borrokan eta Turkiako armada ezinean dabil Iran eta Irakeko Kurdistango mugek bat egiten duten eremua bereganatzeko. Euskaldunon lagun handia da Semdinliko alkate Sedat Tore. Hernaniko alkate zela Marian Beitialarrangoitiarekin bat egin zuen Veneziako topaketetan, eta tematuta dabil ordutik —urtebetetik gora— herriak senidetu daitezen, eta loturak sendotu. Hilabeteko bonbardaketen ondoren, baina, ez zaio elkartasunezko mezu bakar bat iritsi oraindik Euskal Herritik. Sahararra-palestinarra-venezuelarra-andaluza balitz, besterik izango zen, eta Bilboko Aste Nagusian bandera kurduren bat ere egongo zen. Eta Erdoganez eta Gazako umeekiko hipokrisiaz akordatzen gara.\nPosted by Urtzi UV at 11:16 No comments: Links to this post\nLabels: berria, Kurdistan, leku-lekutan\nPosted by Urtzi UV at 12:30 No comments: Links to this post\nPosted by Urtzi UV at 11:34 No comments: Links to this post\nPosted by Urtzi UV at 15:00 No comments: Links to this post


Jatorriz emakumeek egiten duten Kareliako kantu inprobisatua, asteazkenean — Europa bat-batean\nJone Miren Hernandezek zabalduko du asteazkeneko saioa. Iturria: XDZ\nHip hopean, bertsolaritzan eta bestelako adierazpideetan genero ikuspegiak duen trataeraren inguruan hausnartuko dugu Europa bat-bateanen baitan egingo diren jardunaldi akademikoetan. Gainera, emakume inprobisatzaile ezberdinen bizipenak entzun ahal izango ditugu.\nKantu inprobisatu ezberdinen deskribapenak astelehenean, kantu inprobisatuaren transmisioa asteartean, eta asteazkenean kantu inprobisatua eta generoa aztertuko dira Europa bat-bateanen baitan egingo diren jardunaldi akademikoen baitan, Miramar Jauregian.\nElizabeth Tolbertek Finlandiaren baitan dagoen kareliar lurretako kantu inprobisatua ezagutaraziko digu. Itkuvirsi izeneko kantua minari eta doluari loturikoa da, jatorriz emakumeek soilik kantatutakoa; erritu ez-kristauetan erabiltzen zen kantua eta egun, Finlandiak Karelia bereganatu zueneko atsekabea islatzeko erabiltzen da; lehengo eta egungo gizartearen arteko trantsizioa bideratzeko kantu gisa. Baltimoreko John Hopkins unibertsitateko Peabody Institute kontserbatoriotik etorriko da etnomusikologiako irakaslea.\nAurrez, Jone Miren Hernandezek zabalduko du asteazkeneko hitzaldi sorta. Euskal Herriko Unibertsitateko ikertzaileak bertsolaritza eta generoa izango ditu hizpide Bertsoa bizitoki. Hitzaren arkitekturak eta generoaren hertsadurak izeneko hitzaldian. Lehen atsedenaren ondotik, Treva Lindseyk hartuko du hitza. Lindsey emakume, genero eta sexualitate ikasketetako irakaslea da Ohio State unibertsitatean eta bere ikerketa teoria feminista beltza, emakumeen historia eta herri kultura ikerketen inguruan jorratu du. Hip hopean emakumeek duten rolaren inguruan egindako hausnarketaz ariko zaigu; hala, 2014an Washingtonen jazotako eta zedarri izan zen une gogoangarri batetik abiatuko da eta hip hopeko mugimendu feministak zein erronkari aurre egiten dion azalduko du, hip hopean emakumeek izan dezaketen gutxiesteak komunitatean zein eragin izan dezakeen aintzat hartuz. Ondoren, Kate Smurthwaite stand-up comedian eta ekintzailearen txanda izango da. Britainiarrak feminismoa, ateismoa eta ezkerreko politikagintza ditu ardatz bere jardunean eta sarritan Erresuma Batuko telebista kate garrantzitsuenetako parte hartu izan du eztabaidetan; oraingoan, gurean izango dugu. Komedia performancean eta umore sexistari buruzkoak sakondu ditu eta horiek plazaratuko dizkigu Miramarren.\nMundu osoko emakume inprobisatzaileen lekukotasunak\nEgunari amaiera emateko mahai-ingurua egingo da nazioarteko emakume inprobisatzaileekin. Ainhoa Agirreazaldegik gidatuko du saioa eta Karen Owen (Gales), Lourdes Yunet López (Kuba), Rebeca Limón (Mexiko), María Isabel Servera (Herrialde Katalanak), Maialen Lujanbio eta Miren Amuriza (Euskal Herria) inprobisatzaileek oholtzaren inguruan izandako bizipenak azalduko dituzte.\nJardunaldiak uztailaren 11tik 15era izango dira Miramar Jauregian, 09:00etatik 13:30era, UPV/EHUko Uda Ikastaroen baitan. Matrikulatzeko epea zabalik dago uztailaren 6ra bitarte, www.uik.eus atarian sartuta: bost egunetarako zein egun baterako eman daiteke izena.


Noiz erabili polietilenozko hodiak | Consumer\nNoiz erabili polietilenozko hodiak\nUra eramateko egokiak dira, arinak, malguak eta erabiltzeko errazak direlako.\nEgilea: mediatrader 2002-ko abenduak 31\nPlastikozko hodiak gero eta gehiago erabiltzen dira industrian, gas-garraioan, ureztatze-sareetan, saneamenduetan eta ibai-uren berrerabileran. Azken urteotan nabarmen nabarmendu den materialetako bat polietilenoa (PE) da. Espainian, laurogeita hamarreko hamarkadaren bukaeratik erabiltzen da, baina, denbora gutxian, milimetro gutxiko diametroa duten hodietatik uraren garraioarekin zerikusia duen edozein aplikaziotara igaro da.\nPolietilenozko hodiak altzairuzko hodiak estaltzeko, kableak babesteko, hainbat industria-aplikaziotan eta berokuntza-sistemen zati gisa ere erabiltzen dira. Hala ere, Hodi eta Osagarri Plastikoen Fabrikatzaileen Espainiako Elkarteak egindako Polietilenozko hodiei buruzko Eskuliburu Teknikoak (–TUB) ezartzen du Europan erabilera nagusia edateko uraren eremuan dagoela.\nEtxeko harguneetan eta kanpoko banaketa-sareetan erabiltzen dira. “Zangarik ireki gabe erabiltzen dira, dagoeneko hondatuta dauden eta berunezkoak, burdinurtu grisekoak edo fibrozementuzkoak diren beste hodi batzuk berritzeko”, dio Luis Bailarónek, Ikerketa Hidrografikoen Zentroko (CEDEX) Hidraulika Laborategiko zuzendariak eta Salamancako Unibertsitateko irakasle elkartuak. Material horiek ez dira erabiltzen hasten, batez ere fibrozementua, 2002. urteaz geroztik debekatuta baitago.\nEtxeko harguneetarako eta edateko ura banatzeko sareetarako erabiltzen dira.\nPolietilenozko hodiak maiz erabiltzeak zerikusia du materialaren ezaugarri bereziekin:\nInstalazioa eta manipulazio erraza, arintasunari esker.\nKorrosioarekiko, produktu kimikoekiko eta izpi ultramoreekiko erresistentzia.\nToxikotasunik eza, edateko ura garraiatzeko egokiak.\nUraren portaera ona, zimurtasun txikia duelako.\nAskotariko osagarriak eta mantentze-kostu txikiak.\nBeste abantaila nagusietako bat loturak dira. Bailarónek dio seguruak eta oso fidagarriak direla.' Gehien erabiltzen diren bi lotura-sistemak soldadura termikoa eta elektrofusio-prozedura dira. Azken horretan, bi hodi eta borla elektrikoa duen mahukatxo bat lotzen dira. Tutu hori urtua dago.\nPolietilenozko hodiak arautzen dituen Europako araudia indarrean sartu zenetik (UNE-EN 12201 hornidurarako eta UNE-EN 13244 eta 1266 saneamendurako), material horretan egindako hodiak ez dira bereizten dentsitate txikia, ertaina edo handia dutelako. Horren ordez, izen berriek zaharrak ordezten dituzte: PE 40, dentsitate txikiko aurreko hodia; PE 80, dentsitate ertaineko hodia; eta PE 100, dentsitate handiko hodia.\nPolietileno erretikulatua (PEX) poletilenotik eratorritako materiala da. Aplikazio eremu nagusia eraikuntza da. Gero eta gehiago erabiltzen da berunezko hodien ordez. PEaren ezaugarriak ditu, baina tenperatura altuekiko eta presioarekiko erresistenteagoa da. Iturgintzako eta berokuntzako instalazioetarako diseinatutako materiala da.\nUNE-EN ISO 15875 arauak ezartzen du PEX hodiak egokiak direla eraikinetako egituretan eta berokuntza-instalazioetan egiten diren ur hotzeko eta beroko hodiak, edatekoa izan ala ez. Testu erregulatzaileak PEX hodien aplikazioak biltzen ditu, uraren tenperaturaren arabera:\n1. mota: ur beroaren hornidura 60 °C-an.\n2. mota: 70 °C-tik beherako hodiak.\n4. mota: zoru erradiatzaileko berogailuetarako eta tenperatura baxuko erradiadoreetarako.\n5. mota: tenperatura altuko erradiadoreak.\nhodiak polietilenozko hodiak ur-eroanbideak eskerrik asko ura


Irudikatu "gadget" bat: ariketa praktikoa ingeniaritza ikasleentzat — Unibertsitatea.Net\nHemen zaude: Hasiera › Ziztu bizian › Irudikatu "gadget" bat: ariketa praktikoa ingeniaritza ikasleentzat\nIrudikatu "gadget" bat: ariketa praktikoa ingeniaritza ikasleentzat\n2012/11/15 - Unibertsitatea.net\nBulegorako edo etxerako gailu elektronikoa asmatzeko erronka bota die Deustuko Ingeniaritzako ikasleei, Konputagailuen Arkitektura irakasgaiaren irakasleak\nDeustuko Unibertsitateak antolatu duen "Deusto Emprende" jardunaldietarako ariketa praktikoa proposatu die Konputagailuen Arkitekturako irakasleak bere ikasleei: taldeka, bulego zein etxerako gailu elektroniko bat asmatzea, diseinatzea eta garatzea.\nUrrian ariketa honi hasiera eman zioten egitasmoaren lehen urratsarekin: "ideiagintza". Metaplan dinamika bitartez, erabiltzailearen ikuspegitik beharrizanak zerrendatu zituzten, hutsuneak eta hobekuntzak nabarmenduz. Jarraian, bigarren urratsean, diseinatzailearen perspektibatik lan eginez, gabezi horiek konponduko zituen "gadget" bakoitzaren ezaugarriak definitu zituzten.\nHemendik aurrera egitasmoa zehaztapenean fasean sartuko da, bazterketa prozesuaren bidez: hainbat beharrizan eta konponbide posibleen artean bakarra hautatu beharko dute, azkenik, gailua sortu ahal izateko.\nTresnaren diseinuan sakondu ondoren, ikasle talde bakoitzak promozio-bideoa grabatu behar zuen. Maila teorikoan geratu arren honek izan dira emaitzak.


Greba, lanuzte edo, gutxitan, oporketa bat pertsona edo talde batek presio soziala egiteko asmoz ekintza bat edo batzuk egiteari uztea da, honen bidez helburu bat lortzeko asmoz.\n2 Greba, Legeen arabera\n3 Legezko grebaren eta legez kontrako grebaren arteko aldea\n4 Grebaren prozesua\n4.1 Grebaren deialdia\n4.3 Komunikazioaren edukia\n4.5 Grebaren hasiera eta amaiera\n5 Greba motak\n6 Greba Espainian\n7 Grebaren ondorioak\n7.1 Lan kontratua etetea\n7.2 Ondorioak Gizarte Segurantzaren arloan\n7.5 Hitzarmen berezia\nEsan daiteke greben jatorria gizonek mantenua irabazteko bakarrik lan egiten zuten garaietan dagoela. Langileek 18 orduz lan egin behar zuten, eta prekarietate horrek arriskuan jartzen zituen egunero haien bizitzak.\nEgipton, K.a. 1166an, Ramses III.aren erregealdian, historiako lehen greba izan zena gertatu zen. Ustelkeriaren eta gobernuaren administrazio txarraren ondorioz, faraoiaren hilobiko lanez arduratzen ziren langile, artisau eta eskribauen ordainketa atzeratzen hasi zen.\nDeir el Medina herrixkan 120 langilek greba deklaratu zuten, eta administrazio zentralaren eraikin batzuk okupatu zituzten. Hasiera batean, nahi zutena lortu zuten, baina agintariekin izandako gatazkek ez zuten etenik izan.\nGreba, Legeen araberaAldatu\n17/1977 Legegintzako Errege Dekretuak greba- eskubidearen beharrezko eta balizko alderdi guztiak arautzen ditu: legitimazioa eta deialdia, ondorioak, aurretiko jakinarazpena eta aurreabisu-epeak, grebaren helburuak eta desadostasunak konpontzeko egin diren kudeaketak, hasteko unea eta greba-batzordearen osaera, eskubidea baliatzeko modua, greba- modalitateak, legez kanpoko grebak sailkatzea, bai eta legez kontrakoak edo abusuzkoak izanik grebaren zilegitasun eza ekar dezaketen egintzak ere, negoziatzeko betebeharra eta grebari amaiera ematen dioten akordioen izaera.\n1978ko Espainiako Konstituzioaren 28.2 artikuluan, greba oinarrizko eskubide gisa aitortzen da. Artikuluak dioenez, guztiek dute libreki sindikatzeko eskubidea. Legeak muga edo ken diezaieke eskubide horren erabilera Indar edo Institutu Armatuei eta diziplina militarraren mende dauden gainerako kidegoei, eta orobat arautuko du zer berezitasun dagokien funtzionario publikoei eskubide horren erabileran. Askatasun sindikalak sindikatuak sortzeko eta afiliatzeko eskubidea barneratzen du; halaber, sindikatuek konfederazioak eta nazioarteko erakunde sindikalak sor ditzakete edota haietan afiliatu. Inor ezin da behartu sindikatu batean afiliatzera.\nLangileen greba eskubidea aitortzen da beren interesak defendatzeko. Eskubide honen jarduera arautzen duen legeak beharrezko diren berneak ezarriko ditu komunitateko zerbitzu premiazkoenak ziurtatzeko.\nLegezko grebaren eta legez kontrako grebaren arteko aldeaAldatu\nKalte-galeren konponketa eskatzeko, badirudi jurisprudentziak legezko eta legez kanpoko greba gisa ulertu behar denaz bestelako kontzeptu bat erabiltzen duela. Auzitegi Gorenak atzera bota ditu jurisprudentziak legezko greba eta legez kontrako grebari buruz erabilitako kontzeptuak, nahiz eta horretarako greba legalaren kontzeptua erabat behartu behar izan duen. Bestalde, esan behar da legez kanpoko grebak eta legezkoak bereizteak soilik ahalbidetzen duela kalteen ordainketaren arazora mugatzea.Hasteko, greba legezkotzat jotzeak ez du aukera ematen parte hartzaile guztien kalteen erantzukizuna baztertzeko.\nGrebak iraun bitartean laneko hutsegiteak egitea, nahiz eta greba legezkoa izan, posible da eskubide-mehatxuekin zerikusirik ez duten legez kontrako jarduera indibidualizatuak gertatzea, eta horregatik greba osoa legez kanpokoa bihur daiteke.\nGreba deitzeko, berariazko erabakia hartu behar da. Funtsezko kontua da zehaztea nor dagoen edo dauden legitimatuta grebaren adierazpena adosteko, eta, beraz, langileak grebara deitzeko. Funtsezko kontua da grebarako deialdia egiteko nor edo nortzuk dauden gaituta zehaztea: langileen ordezkari bateratuak eta gatazkak eragiten dion lantokiko edo enpresako langileak.\nGreba-komunikazioa idatziz egin beharko da, hala eskatzen baitu arauak, eta eskakizun hori ezin da beste komunikazio-modu batzuekin ordeztu.\nGreba deklaratzeko erabakia lan-agintaritzari jakinarazi behar zaio, deialdi bakoitzaren eremuaren arabera, bai eta eragindako enpresaburuari edo enpresaburuei ere. Enpresaburuari egindako jakinarazpenari dagokionez, erraza da komunikazio-izapidea betetzea grebarako deia enpresaren edo lantokiaren eremura mugatzen bada. Sektoreko grebaren eremu geografikoa probintziara edo autonomia-erkidegora hedatzen bada, negoziazioan parte hartzen duten enpresaburuen elkarteei jakinarazi ahal izango zaie, enpresaburu bakoitzari banan-banan jakinarazi beharrik gabe.\nGreba-komunikazioak, lehenik eta behin, grebaren helburuak jaso behar ditu, nahiz eta, itxura batean, zehaztapen errazeko betekizuna izan. Grebak lortu nahi dituen helburuek kaltetutako enpresaburuak izan behar dituzte hartzaile, eta horiek izango dira, azken batean, grebaren kausa diren aldarrikapenei erantzuna eman diezaieketenak. Era berean, greba zein egunetan hasi den adierazi behar da, greba motaren arabera, bai eta lan-txandak dauden kontuan hartuta ere. Komeni da greba zer ordutan hasi den adieraztea. Azkenik, greba deklaratzeko akordioaren jakinarazpenak greba batzordearen osaera jaso beharko du.\nGrebaren deialdia aurrez aldetik abisatu behar da, bai Lan Agintaritzari bai enpresariari. Jakinarazpen hori gutxienez greba hasi baino 5 egun lehenago egin behar da. Hala ere, grebak zerbitzu publikoetan eragina izatekotan, jakinarazpena 10 egun lehenago egin beharko da.\nGrebaren hasiera eta amaieraAldatu\nLan gatazkak Hego Euskal Herrian 2007-2015 aldian\nGreba hasteko unearen zehaztapen zehatza oso datu garrantzitsua da. Greba egun jakin baterako edo batzuetarako deituta badago, ulertzen da eguneko 0: 00etan hasi eta 24: 00etan amaituko dela; hala ere, greba-deialdia mugagabea izan daiteke, edo ordu batzuetakoa egun jakin batean, edo hainbat egunetakoa, eta, kasu horietan, lan-agintaritzari eta enpresari jakinarazi beharko litzaieke, berariaz adierazita, zein ordutan hasiko den.\nGreba lau modutara bukatutzat eman daiteke:\n1. Langileek atzera egin dutelako: greba amaitu daiteke, langileek batzarrean erabakitzen dutelako lan normaltasunera itzultzea, edo banakako atzera-egiteen baturaren bidez. Modu horretan, grebalariak lanera itzultzean, greba bertan behera geratzen da, enpresaburuarekin aldez aurretik akordiorik lortu behar izan gabe.\n2.Langileen ordezkarien eta enpresaburuaren arteko akordioa: gatazkan bi aldeen arteko akordioa lortzen denean amaitu behar da greba. Itunak greba bertan behera uztea edo greba amaitzen dela deklaratzea jaso behar du, eta, ondorio horietarako, adierazpen horrek izaera kolektiboa duela ulertu behar da.\n3.Nahitaezko arbitrajea: zuzenbideko harreman bateko subjektuen artean sortutako gatazka bat ebaztera bideratutako erakundea da arbitrajea, eta hirugarren bat izendatzean datza. Hirugarren horren erabakia alderdi interesdunek zentzu horretan hartutako egiaztapenaren arabera ezartzen da.\n4. Greba amaitzea deialdia egin zen denbora betetzeagatik: iraupena ezartzen den grebetan, horien amaiera jakinarazpenean bertan zehazten da. Horrek esan nahi du grebaren eraginpeko alderdiek aldez aurretik ezagutzen dutela lan-normaltasunera itzultzeko unea.\nHiru greba mota bereizten dira; hedaduraren, helburuaren eta modalitatearen arabera.\nHedaduragatiko greban, 3 irizpide kontuan hartuta sailka daitezke grebak: eragiten dien pertsonen arabera, lurralde-hedapenaren arabera, eta funtzio-hedapenaren arabera. Lehenengoz, eragiten dien pertsonen arabera, langileak, funtzionarioak eta beste izaera bat duten pertsonek aurrera eraman dezakete greba. Bigarrenez, lurralde-hedapenaren arabera, greba, tokikoa, probintziakoa, eskualdekoa edota estatukoa izan ahal da. Eta hirugarrenez, funtzio-hedapenaren arabera, greba, enpresakoa, lantokikoa, adarrekoa edo sektoriala izan daiteke.\nHelburuaren arabera, 3 greba mota bereizten dira: laneko greba, greba politikoa, eta elkartasun- edo laguntza-greba. Laneko greba, enpresaburuarekin lan-kontratua duten langileen grebari deritzo. Greba politikoa, arrazoi politikoengatik edota beste edozein helbururekin hasten denari deritzo. Azkenik, elkartasun- edo laguntza-greba deitzen zaio langileek beren lan harremanetatik kanpoko interes bat beste langileen laguntzarekin defendatzen dutenari.\nAzkenik, modalitatearen arabera, 7 greba mota bereizten dira: greba bera edo greba tipikoa, aurrez abisatua eta lana bertan behera utzita; greba sorpresa, oro har iraupen laburrekoa eta, aldarrikatu beharrean, nahigabea erakusten duena; txandakako greba, bertan, enpresaren sailak edo produkzio-atalak edo jarduera ekonomikoaren sektoreak geldiarazten dira, hurrenez hurren, eremu geografiko edo sektorial jakin batean; greba estrategikoa, neuralgikoa, tapon edo tronbosia, gutxi batzuen grebak, modu estrategikoan egina, enpresaren edo lantokiaren ekoizpen osoa geldiarazten laguntzen du; aldizkako greba, non lanuzteak beste lanaldien artean gertatzen diren; beso erorien greba, non langileek lana utzi baina beren lanpostuetan jarraitzen duten; eta, araldi-greba edo erregelamendu-greba, errendimendu nuluko prestaziotzat har daiteke, lana etengabe egiten baita, baina arauzko eskakizunak zorrotz eta haserre betez. \nEspainian, greba, debekatuta egon zen XIX. mende osoan zehar eta 1909. urtera arte delitutzat hartzen zen. Hala ere, Europako gobernuak, grebak eta honek dakartzan ondorioak saihesteko bestelako aukerak bilatzen saiatu ziren. Espainian, 1928eko Zigor Kodea, greba, albaramendu-delitu gisa kontsideratu zuen 1932ra arte. Gerra garaian, frankismoarekin, greba delitu oso larritzat hartzen zen, baina 1944an, albaramendu- delitutzat jotzen zen berriz ere. 1977an araututako dekretu-legeak, lege frankistak baliogabetu zituen eta greba bat legezkoa izateko bete behar zituen baldintza guztiak bildu zituen. 1978an, Espainiako Konstituzioan arautu zen, 28. artikuluan greba eskubidea aitortuz. \nXXI.mendean, 2002an, berriro ere greba deitu zen desenpleguko diru-laguntzen inguruko erreformaren kontra. 2003an greba deitu zen Espainiak Irak-eko gerran parte hartzearen kontra. 2010ean, lan erreformaren, sektore publikoan izandako soldaten murrizketen eta pentsioen izozketen kontra egin zen greba orokorra. 2011an, pentsioen erreformaren kontra greba orokorra aitortu egin zen Katalunian, Euskadin eta Nafarroan. 2012.urtean, bi greba orokor deklaratu ziren, bata lan erreformaren kontra, eta bestea, Gobernuaren doikuntza-politiken kontra. 2013an, Euskadin, greba orokorra aurrera eraman zen eredu ekonomiko eta sozial berri bat eskatzeko. 2017an, Katalunian, greba orokorra aurrera eraman zen lantokietan laneko eskubide eta baldintzak urratzearen ondorioz. 2018an, konkretuki martxoaren 8an, greba orokorra aurrera eraman zen emakumeen eguna dela eta. Azkenik, 2020ko urtarrilaren 30ean, Euskadin greba orokorra deitu zen pentsio-sistema publikoaren alde, lan- prekarietatearen kontra, eskubide sozialen aitorpenaren alde, eta lan harremanen berezko marko baten alde.\nLan kontratua eteteaAldatu\nGrebaren lehen ondorioa harreman juridiko-kontratuzkoaren eremuan gertatzen da; hala, grebarako deialdia egin ondoren, deialdiaren esparruko langileek bertan behera utziko dituzte beren lan-kontratuak, hark adierazten duen unetik.\nOndorioak Gizarte Segurantzaren arloanAldatu\nGreban dagoen langilea alta bereziko egoerara igaroko da, eta, beraz, ez du Gizarte Segurantzan baja emango. Hala ere, greba-aldian, lan-kontratua etenda dagoen bitartean, kotizatzeko betebeharra aldi baterako amaitzen da.\nErretiro-prestazioa kaltetu daiteke baldin eta oinarri arautzailea kalkulatzeko erreferentzia aldian greba-arrazoien ondorioz Gizarte Segurantzan kotizaziorik ez badago. Erretiroa hartzeko eskaera baten aurrean egiten duen aitorpenean, erakunde kudeatzaileak kotizazioko hutsune gisa zenbatuko du legezko greba-aldia, eta gutxieneko oinarrian sartuko da.\nGrebak irauten duen bitartean, eta, beraz, lan-kontratua eteten bada, greba deklaratu ez den arrazoiren batengatik, langilea legezko langabezia-egoeran egon daiteke, eta dagokion prestazioa edo, hala badagokio, langabezia-subsidioa jasotzeko eskubidea izan dezake.\nAgindu honek kotizazioa aurreikusten du, greba egin ahala, eta, beraz, kotizaziorik eza osatzeko aukera ematen du, greba osoa edo partziala egiten den kasurako, lanaldi osoari edo zati bati eragiten dion kasurako.\n↑ (Gaztelaniaz) «El Derecho a Huelga - Evolución e Historia de la Huelga» TAFAD y Cursos (Noiz kontsultatua: 2020-03-22).\n↑ Merino Sierra, Karmelo, 1957-. (). La huelga. Fundación Manu Robles-Arangiz Institutua ISBN 84-932652-3-3. PMC 433445317. (Noiz kontsultatua: 2020-03-22).\n↑ (Gaztelaniaz) Nuevatribuna. «Diario digital Nueva Tribuna» Nuevatribuna (Noiz kontsultatua: 2020-03-22).\n↑ Goerlich Peset, José María.. (1994). Los efectos de la huelga. Tirant lo Blanch ISBN 84-8002-148-9. PMC 434255225. (Noiz kontsultatua: 2020-03-22).\nAzken aldaketa 8 ekaina 2022(e)an, 19:14(e)tan\nOrriaren azken aldaketa: 8 ekaina 2022, 19:14.


Royal Caribbean Cruise Zeelanda Berriko sumendiaren erupzioan arriskuan dauden bidaiariak?\nHasiera » Azken albisteak » Cruising » Royal Caribbean Cruise Zeelanda Berriko sumendiaren erupzioan arriskuan dauden bidaiariak?\nElkarteak Berriak • Azken Bidaia Albisteak • Cruising • Zeelanda Berriko Azken Albisteak • Berriak • Bidaiaren helmuga eguneratzea • Travel Wire News • Joerak • Hainbat Albiste\nAstelehena Zeelanda Berriko Uharte Zuriko herri helmugan sumendi bat lehertu ondoren 20 pertsona daude turistak barne. Horien artean, Royal Caribbean Cruises-ek operatutako Ovation of the Sea Cruise itsasontziko bidaiariak egon daitezke\nPrentsaurreko batean Zeelanda Berriko Operazio Nazionaleko komandante John Tims komisarioordeak esan zuen hildakoa uhartetik lehendik ebakuatua zegoen pertsona bat zela.\nTimsek esan zuen uhartean oraindik 20 pertsona baino gehiago egon zitezkeela erupzioaz geroztik entzun ez zutenak. Arriskutsuegia da polizia eta erreskate zerbitzuak uhartera joatea ... uhartea errauts eta material bolkanikoz estalita dago gaur egun.\nOraindik ez dago argi nor zegoen Uharte Zurian lehertu zenean. Astelehenean Uharte Zuria bisitatu zuten itsas bidaia bateko bidaiariak egon daitezke horien artean. White Island Taurangako portutik gertu dago, Zeelanda Berrian dagoen Taurangan. Herrialdeko porturik handiena da.\nTaurangako Portuko bozeramaileak baieztatu du Ovation Of The Seas itsasontziko bidaiariak uhartean zeudela astelehenean. Hala ere, oraindik ez dago argi turistak oraindik uhartean zeuden sumendia tokiko 2: 15ean lehertu zenean.\nWhite Islandera bidaia ofizialki antolatu zuen gurutzaldi operadoreak, Taurangako Portuko bozeramaileak esan duenez. Ontzia astelehenean irtengo zen portutik, baina orain portuan geratuko da agerian utzi gabeko denbora batez.\nRoyal Caribbean operadoreen arabera, Ovation of The Seas munduko itsas-itsasontzi handienetako bat da. Konpainiak Miamin (Floridan) du egoitza nagusia.\nJacinda Ardern Zeelanda Berriko lehen ministroak esan du gobernua ustelkeria garaian uhartean hainbat pertsona turistak zirela suposatzen ari zela.


Ohiko elikagai edo nutrienteei (proteinak, koipeak, bitaminak…) osasungarriak diren beste osagai hauek gehitu behar dizkiegu. Gure artean gero eta ezagunagoak dira, eta azterlan zientifiko ugariren oinarri. Hala ere, oraindik gauza asko daude ezagutzeko antioxidatzaileei buruz.\nZer dira antioxidatzaileak?\nGuztiok antzematen dugu nola zahartzen den gure gorputza kanpoaldetik (ile zuriak, zimurrak…), baina gizakion organismoa barrutik ere zahartuz doa, apurka-apurka, gure zelulak “nagusi egiten diren” heinean. Guztiz naturala den prozesu hori azkartu egin daiteke kontrako faktoreen eraginez; hala nola, ingurumenean dagoen kutsadura, estresa, tabakismoa, eguzki-izpiak edota ariketa fisiko larregi egitea. Horiek bezalako egoerek erradikal askeak deritzen substantziak sortzen dituzte, hau da, zahartze-prozesua azkartzen duten substantziak.\nAlbiste onik ere bada, ordea. Izan ere, gorputzean ditugun gehiegizko erradikal askeak murriztu ditzakegu, gure dietan substantzia antioxidatzaileak gehituz edota gehigarri nutrizionalak kontsumituz. Hori horrela, antioxidatzaileei esker, zelulen zahartze goiztiarra saihestu dezakegu, bai eta endekapenezko zenbait gaixotasunen agerpen nahiz bilakaera moteldu ere, azken horiek erabat sendatzen ez badituzte ere.\nDietako antioxidatzaile nagusiak\nBitaminak eta mineralak dira gehien erabiltzen direnak; hala ere, landareen munduan badaude beste substantzia batzuk ere, aipatutako erradikal askeak blokeatzen dituztenak:\nC bitamina: maila plasmatikoan lan egiten duen antioxidatzailea da, eta E bitamina oxidatzea saihesten du. Frutetan aurki dezakegu, zitrikoetan eta barazki freskoetan, batez ere.\nE bitamina: antioxidatzaileen artean indartsuenetarikoa da. Landare-olioetan, fruitu lehorretan, barazki berdeetan, olibetan edo aguakateetan aurkituko duzu.\nSelenioa: organismoaren berezko antioxidatze sisteman dagoen minerala da, eta gehiegizko erradikal askeak murrizten ditu. Selenioa zenbait barazkitan aurki dezakegu, baratxurian, arrain nahiz itsaskietan, eta ale osodun zerealetan.\nPolifenolak: substantzia bioaktibo hauek aurkitu ditzakegu fruta eta barazki freskoetan, kakaoan, fruitu lehorretan, oliba-olioan, ardo beltzean, tean edota curri horian. Antioxidatzaileak ez ezik, hanturen kontrakoak ere badira produktu horiek, eta, beraz, neuro-babesleak.\nKarotenoak: substantzia hau barazki laranja eta gorrietan aurkituko dugu, esaterako, tomatean, sandian, azenarioan, kalabazan edota mangoan. Antioxidatzaile bikaina da, eta eguzki-izpietatik babesteko eta ikusmena hobetzeko aproposak diren osagaiak ditu. Horietako batzuk A bitamina bihurtzen dira, gorputzak hala behar duenean.\nAntozianinak: zenbait frutari more kolorea ematen dien substantzia da; hala nola, mahatsari, masustari, magurdiari edota ahabirari. Azterlan batzuek diotenez, zelulen mutazioa eta, halaber, minbizi mota batzuk prebenitzen dituzte. Hala ere, arlo horretan gehiago sakondu beharra dago.\nKolore anitzeko dieta\nSubstantzia antioxidatzaile horietako bakoitza elikagai desberdinetan dago. Ondo babestuta egon nahi badugu, beraz, gure dieta anitza izatea komeni da. Egunean 5 fruta ale, eta beste horrenbeste barazki jan behar dugu (hobe freskoak badira), kolore desberdinetakoak denak. Modu horretara, gorputzari antioxidatzaile mota guztiak ematen dizkiogula bermatuko dugu.