Hori guztia emango dizut. Dolores Redondo by Erein argitaletxea - issuu\n20uzta gorriaObra honen edozein erreprodukzio modu, banaketa, komunikazio publiko edo aldaketa egiteko, nahitaezkoa da jabeen baimena,\njo CEDROra (Centro Español de Derechos Reprográficos, www.conlicencia.com; 91 702 19 70 / 93 272 04 47).\nLiburu honek Eusko Jaurlaritzako Kultura eta Hizkuntza Politika Sailaren diru-laguntza jaso du.1. argitalpena: 2017ko martxoanJatorrizko izenburua:\nSaila eta azalaren diseinua:\n© Dolores Redondo Meira, 2016\nPontas Literary & Film Agency adostasunarekin\nL. G.: SS-374/2017\nKoro NavarroereinEduardorentzat, beti.\nAitari, zentzu guztietan baitzen hura galiziarra.\nAmari, eta nire gurasoek familiaren desiren\nkontra ere elkarri zioten maitasunari,\nmaitasun hark sendotu baitzidan\nniretarrenganako harrotasuna, eta ezin\ngaraituzko maitasunean dudan fedea.Auzokoak zer esango ote duen kezkatzen da jenderik gehiena, ez ordea arloteak eta aristokratak\nesan dezaketenez. Arloteek eta aristokratek gogoak ematen diena egiten dute, izan daitezkeen\nondorioetan pentsatu gabe. Ez naiz goi-mailako\nburgesiaz ari, beren fortuna festetan xahutzen duten horiez, baizik eta belaunaldiz belaunaldi besteren iritzia mespretxatuz hezi direnez.\nAgatha CHRISTIE, Chimneysko sekretuaEtxeko gehien-gehienek egin ahal izan dute.\nAgatha CHRISTIE, Etxe okerraMichael Corleonek neurriak hartu zituen gerta zitezkeen guztien kontra. Haren planak biribilak ziren, eta bazekien pazientziaz eta xehetasun oro gogoan hartuta jokatzen; uste zuen urte osoa izango\nzuela gauzak prestatzeko, baina patuak esku hartu\nzuen, eta ez haren alde. Akats baten ondorioz,\ndenbora laburtu egin zen. Eta akatsa aitajauna\nizan zen, don Corleone handia.\nMario PUZO, AitajaunaZure ondoan biziko dira, eta hitz egingo dizute,\nnirekin zaudenean bezala.\nIsolina CARRILLO, Bi gardeniaSALBAGAILUA\nAgintea adierazten zuen ateko deiak. Zortzi joaldi, seguruak,\nbizkorrak, segituan arreta emango zaiola espero duenaren\nmodukoak. Gonbidatu baten, langile baten edo banatzaile baten deiarekin sekula nahastuko ez litzatekeen dei-mota. Azken finean, halaxe espero izaten duela batek poliziak deitzea\npentsatuko zuen gero.\nPentsakor geratu zen pare bat segundoz, azken esaldiaren\namaierako kurtsore ĂąirĂąirkariari beha. Ondo ari zen goiz hartan, azken hiru asteetan baino hobeto, zeren, ametitu nahi\nez bazuen ere, gusturago lan egiten baitzuen etxean bakarrik\nzegoenean, ordutegirik gabe aritzen zenean, bazkaltzeko edo\nafaltzeko ohiko etenetatik libre, gorputzak eskatzen ziona eginez besterik gabe. Halaxe izaten zen beti idazkeraren fase hartan, pare bat astean bukatua edukiko baitzuen Tebasko eguzkia, baita lehenago ere, dena ondo joanez gero. Eta une\nhartaraino istorio hura izango zuen bizitzako gauza bakarra,\nobsesioa, hark hartuko zuen gau eta egun, hartan baizik ez\nzuen pentsatuko. Halaxe izan zen nobela bakoitzarekin, sentsazio suspergarria eta suntsigarria aldi berean, adoratzen\neta aldi berean ikaratzen zuen immolazio bat bezalakoa.\nEkintza pribatua zen, eta lehendik ere bazekien egun haietan ez zela konpainiarik hoberena gertatzen. Begiak jasota,\nbegiratu bizkor bat egin zuen idazten ari zen egongela eta sarrerako atea bereizten zituen korridorearen aldera, eta kurtsoreari erreparatu zion ostera ere: pilpiraka ari zela ematen\n9zuen, hurrena idatziko zituen hitzez zamaturik ordurako.\nIsiltasun engainagarri batek hartu zuen gela, eta itxaropen\nfaltsu bat sortu zuen une batez, desorduko bisitariak amore\neman balu bezala. Baina ez zuen amore eman; antzematen\nzion, atearen beste aldean, haren energia agintzaile eta geldiaren presentziari. Kurtsorera bihurtu zuen berriz begiratua, eta eskuak teklatura inguratu zituen, esaldia bukatzeko\nerabakia hartuta. Ondorengo segundoetan, berriz ere harrera-gela txikian temaz durundatzen zen deiari kasurik ez\negiteko aukera ere ibili zuen gogoan.\nErnegatzen, etenarengatik baino areago deitzeko modu lotsagabe harengatik, sarrerara abiatu zen eta eskutokiari amorruz tiraka ireki zuen atea, etxeko atezainari zuzendutako birao bat murmurikatuz hortzen artean, behin baino gehiagotan\nesan baitzion ez zitzaizkiola batere gustatzen etenak lanean ari\nBi guardia zibil ziren, gizona eta emakumea, uniformez\njantzita biak, eta pauso bat egin zuten atzera gizonak atea ireki\n–Egun on. Hemen bizi al da Álvaro Muñiz de Dávila? –galdetu zuen gizonak, begiratu bizkor bat eginez segituan eskuaren ahurrean desagertu zitzaion txartel txiki bati.\n–Bai –erantzun zuen Manuelek, haserrea bertatik ahaztuta.\nGuardia zibilak begiratu bizkor bat egin zion bere lagunari,\nManueli eskapatu ez zitzaion keinua, baina haren paranoia naturalak heldua zuen ordurako halako keinu bati garrantzia\nkentzeko moduko maila.\n–Zerbait gertatu al zaio?\n–Ni Castro alfereza naiz, eta nire laguna Acosta sarjentua.\nUtziko diguzu sartzen? Barruan hobeto hitz egingo dugu.\n10Manuel idazlea zen, eta neke handirik gabe gara zezakeen\neszena hura; bi guardia zibil uniformez jantziek, etxean sartzen uzteko eskatuz esan beharrekoa esatera, ezin zuten albiste\nManuelek baietz egin zuen eta albo batera apartatu zen.\nIkaragarri handiak ageri ziren guardiak, beren uniforme berdeekin eta bota militarrekin, harrera-gela estuan. Zolek kirrinka egin zuten parketaren berniz ilunaren gainean, marinel mozkorrak balira bezala barku txikiegi batean orekari\neutsi nahian. Korridorean barna, egongelara gidatu zituen\nManuelek, non laneko mahaia baitzeukan; baina guardiak sofara eraman ordez, kolpetik gelditu, atzera jiratu, ia-ia haiekin txoke eginez, eta setaz errepikatu zuen:\nEz zen galdera; uneren batean, sarreraren eta egongelaren\narteko bidean, zera hark galdera izateari utzi zion eta ia erregu\nbihurtu zen, erretolika astun bat, Manuelen gogoak behin eta\nberriz errepikatzen zuena: “Mesedez, ez; mesedez, ez; mesedez, ez”. Eta errepikatu egiten zuen, ondo jakin arren erreguak\nez zuela ezertarako balio. Ez zuen balio izan minbiziak bederatzi hilabete eskasean arreba irentsi zionean. Arreba, sukarrak\nerretzen eta leher egina, baina berari adorea emateko erabakia hartuta beti bezala, kontsolatzeko, zaintzeko, burkoaren\nbiguntasunean murgilduta aurpegia, jadanik heriotzaren\nmendeko, txantxetan aritzen zitzaion: “Mundu honetara heltzeko behar izan nuen denbora berbera beharko dut mundu\nhonetatik joateko”. Erreguka jarraitu zuen Manuelek, umiliatuta, botere goragoko eta alferreko bati hizketan, eta harixe\nerrezitatzen zion formula zaharra, oinak arrastaka zerbitzari\nlausengari baten moduan, sendagileak bere arreba ez zela\ngau hartatik igaroko esan zion bulego txiki eta epel hartarainoko bidean. Ez, alferrik zen, nahiz eta eskuak lotu eskaera\n11mutu batean, eusteko erabakia hartuta, hitzak entzuten zituen\nbitartean, ezin saihestuzko epaia, inongo gobernariren deirik\nespero ez zuena.\nEgongelako bi paretak osorik estaltzen zituen liburutegi bikaina miresten entretenitu zen alfereza, begiratu bat egin\nzion lan-mahaiari eta gero berriz ere Manueli erreparatu zion.\n–Hobe zenuke esertzea –esan zuen guardiak, keinu bat eginez sofaren aldera.\n–Ez dut eseri nahi, esadazu behingoz esan beharrekoa –esan\nzuen Manuelek, eta konturatu zen gordin samar ari zela;\nhala, biguntzeko, hasperen bat egin eta erantsi zuen–: mesedez…\nGuardiak zalantza egin zuen, deseroso. Manuelen besaburuaren gaineko puntu batera eraman zuen begiratua, eta\ngoiko ezpainari kosk egin zion hitz egiten hasi aurretik.\n–Begira, zure, zera…\n–Zure senarra –isilarazi zuen emakumeak, egoeraren ardura hartuz, begi-bazterretik lagunaren arindura gaizki ezkutatuari igartzen zion bitartean–. Asko sentitzen dugu, baina\nalbiste txarrak dauzkagu. Sentitzen dugu jakinarazi beharra\nÁlvaro Muñiz de Dávila jaunak trafiko-istripu larri bat izan\nduela gaur goizaldean. Anbulantzia heldu denerako hila zen.\nAsko sentitzen dut, jauna.\nSarjentuaren aurpegiak obalo akasgabea eratzen zuen, ilea\nlepondoan jasota zeukan moduak azpimarratua, xerlo batzuk\nitzuri egiten hasiak ziren moño batean. Primeran aditu zuen\nManuelek, Álvaro hila zen; alabaina, zenbait segundoz, eta\nbere buruarekin harrituta, emakume haren edertasun bareaz\naritu zen gogoetan, eta gogoa osorik hartu zion ideia aztoratzaile hura hitzetan adierazteko zorian ere egon zen. Oso\nederra zen, nahiz eta ez zuen ematen bere hazpegien simetria\nmiragarriaz jakitun, eta ezjakin hark ederragoa ere egiten\n12zuen. Geroago berriz pentsatuko zuen hartan, txundituta\nkonturatuz nola topatu zion buruak, bere zentzu ona salbatzeko eginahalean, larrialdietako irtenbide bat; nola eman zituen segundo batzuk aurpegi femeninoaren marrazki bikainean babesturik. Huraxe izan zen, Manuelek oraindik ez\nbazekien ere, eutsi zion lehen salbagailua. Une bat besterik ez\nzen izan, une baliotsua, baina aski ez jadanik gogoan eratzen\nari zitzaion galdera-oldeari eusteko. Alabaina, gauza bakarra\nSarjentuak besotik heldu zion –atxilotuei heltzen zaien bezalaxe heldu ziola pentsatuko zuen Manuelek gero–, eta haren erresistentziarik gabe, gidatu zuen sofaren aldera, egin zion\nbultzada arin bat besaburuan, eta, eserita geratu zenean, aldamenean jarri zitzaion.\n–Istripua goizaldean gertatu da. Autoa atera egin da nonbait errepidearen tarte zuzen batean, ez zen ikusgaitasun-arazorik, ez dirudi beste ibilgailurik izan denik tartean, eta,\nMonfortetik honen berri eman diguten lankideek diotenez,\nbolantean lo geratu dela adierazten du denak.\nAdi-adi zegoen Manuel, eginahalak eginez emakumearen\nazalpenaren xehetasunak bereganatzeko, eginahalak eginez\nbarnean gero eta ozenago oihu egiten zion ahots-korua ez aditzeko: “Álvaro hil da”, “Álvaro hil da”, “Álvaro hil da”.\nEmakumearen aurpegi ederra ez zen jadanik nahikoa.\nBegi-bazterretik alfereza ikusten zuen Manuelek, entretenituta\nbere lan-mahaiaren gaina betetzen zuten objektuei begira.\nBaso bat kafe-kondarrekin eta koilara barruan, sari literario\nospetsu baten zeremoniarako gonbidapena baso-azpikotzat\nerabilia, ordu batzuk lehenago Álvarorekin hitz egiteko erabili zuen sakelako telefonoa eta kurtsore irrikatsua goiz hartan idatzi zuen azken lerroaren amaieran ñirñirka, pentsatuz,\n13ergel gizajoa, oso ondo ari zela. Eta orduan erabaki zuen ez\nzuela jadanik inporta, ezerk ez zuen inporta Álvaro hila bazen, eta hala behar zuen, sarjentu hark halaxe esan zion-eta,\neta halaxe errepikatzen zuen isildu gabe buruan sartu zitzaion koru grekoak, crescendo gorgarri batean. Orduan, bigarren salbagailua heldu zen.\n–Monforte esan duzu? Baina hori, zera…\n–Monforte, Lugoko probintzian. Hango kuarteletik deitu\ndigute, nahiz eta istripua, berez, Chantadako udalerri txiki batean gertatu den.\n–Ez da Álvaro. –Adierazpidearen biribiltasunak alferezaren\narreta erakarri zuen, eta, idazmahaiko objektuenganako interesa galduta, Manuelengana jiratu zen, harrituta.\n–Ezin litekeela Álvaro izan. Nire senarra Bartzelonara\njoan zen herenegun, bezero batekin elkartzera. Enpresa-marketinean aritzen da. Zenbait astez hotel-talde katalan batentzat lanean aritu da, zenbait sustapen-ekitaldi egin behar\nzuten, eta gaur goizean, lehen orduan, aurkezpenerako bilera\nzeukan, eta hortaz, ezin zen inola ere Lugon izan, gaizki ulerturen bat izan behar du. Bart arratsean hitz egin dut berarekin. Gaur goizean ez dugu hitz egin, lehen orduan bilera bat\nzuelako, eta ni ez naizelako goiz jaikitzen, baina deitu egingo\nZutitu zen eta aurrera egin zuen alferezaren aldamenetik\nigaroz, kasurik egin gabe guardiek trukatu zituzten begiratu\ngurutzatuetan beruna bezain astuna zen barkaberatasun-zamari. Idazmahaira ailegatu zenean, esku traketsekin hasi zen\nmahaiaren gainean zeuden traste guztien artean bila, koilarari\nsoinua atereaz kafearen kondarrek jadanik ezin ezabatuzkoa\nzen arrasto bat marraztu zuten basoaren ertzaren kontra.\nTelefonoa hartu zuen. Pare bat tekla jo eta adi geratu zen,\n14sarjentuari begia kendu gabe. Aurpegi abailduaz begiratzen\nManuel zain geratu zen, deiaren seinalea agortu zen arte.\n–Bileran egongo da, horregatik ez du hartzen… –saiatu\nSarjentua zutik jarri zen.\n–Manuel duzu zuk izena, ezta?\nGizonak baietz egin zuen, zama bat onartuz bezala.\n–Manuel, zatoz hona, eseri zaitez nire ondoan, faborez.\nGizona sofara itzuli zen, telefonoa esku artean zuela oraindik, eta emakumeak eskatutakoa egin zuen.\n–Manuel, ni ere ezkondua nago –esan zuen, begiratu labur bat eginez bere ezkontza-eraztunaren urre ia mateari–, eta\nondo asko dakit, nire lanagatik batez ere, behin ere ez dugula\nseguru-seguru jakiten zertan ari den gure bikotekidea. Hori\nikasi egin behar da, horrekin bizitzen ikasi behar da, zeure burua segundoero segurtasun-faltagatik torturatu gabe. Izango\nda arrazoiren bat, nola ez da izango, azaltzen duena zergatik\nzegoen zure senarra han eta zuri ez dizun esan, baina badakigu seguru bera dela. Inork ez dio telefonoari erantzun gure\nMonforteko lankideek daukatelako zaintzapean. Zure senarraren gorpua Lugoko Institutu Anatomiko Forentsera eraman dute, baina horrez gainera senide baten identifikazio positiboa ere badaukagu. Dudarik batere gabe, Álvaro Muñiz de\nDávila da, berrogeita lau urteko gizona.\nBuruarekin ukatu zuen Manuelek Acosta sarjentuaren\narrazoibide bakoitza, Álvarori buruzko okerra eraztun haren\ndistira galduari egozten zion bitartean, bikote-harremanei\nburuzko balio absolutuak aldeztera bultzatzen baitzuen sarjentua. Ordu batzuk bakarrik pasatu ziren Álvarorekin azkenekoz hitz egin zuenetik, eta Bartzelonan zen, ez Lugon,\nzer demontre ibili behar zuen Álvarok Lugon. Manuelek\n15ezagutzen zuen bere senarra, bazekien non zegoen, eta ez\nzegoen Lugoko errepide zikin batean. Gorroto zien bikoteei buruzko absolutuei, gorroto zien gauza guztiei buruzko\nabsolutuei, eta hasia zen sarjentu marijakintsu hura gorrotatzen.\n–Álvarok seniderik ez du –ezeztatu zuen.\n–Tira, senideak izango ditu, mundu guztiak bezala, baina\ninolako harremanik ez dauka senideekin, erlaziorik batere ez.\nHalaxe zen Álvaro eta biok elkar ezagutu baino askoz ere lehenago ere, Álvaro, oso gaztea zela, independizatu zenetik.\n–Manuel, zure senarraren telefonoan zure izena eta zure telefono-zenbakia ageri dira Aa erreferentziarekin –azaldu zion\n–Aa erreferentzia… –xuxurlatu zuen Manuelek.\nOndo gogoratzen zen, aspaldiko gauza zen. Aa erreferentzia, “Abisatu”, DGTtik bidalitako gomendioa zen, istripu bat\nizanez gero nori jakinarazi jakiteko. Bere telefonoko agendako\ntekla zanpatuta, hango Aa ikusi zuen, Álvaro. Segundo batzuk\neman zituen izena osatzen zuten letrak banaka-banaka berrikusten, eta begiratua lainotzen sumatzen zuen begietan pilatzen hasitako malkoen pisuarekin. Orduan, beste salbagailu\nbat heldu zen.\n–Baina inork ez dit deitu… Deitu beharko zidaten, ezta?\nAlferezak ia-ia pozik ematen zuen hitza hartzeko abagunea\n–Halaxe egiten zen duela pare bat urte arte, telefonoz jakinarazten zitzaion zegokion pertsonari, eta, halakorik ez bazen, “etxea” edo “gurasoak” markaturiko telefonora deitu eta\nalbistea ematen zen… Baina oso traumatikoa zen, eta behin\nbaino gehiagotan dei haiek bihotzekoak eragin zituzten,\n16istripuak… edo desiratzen ez ziren erreakzioak… Hobetzen\nsaiatzen gara. Protokoloak identifikazio positiboa eskatzen du\norain, zenduaren etxetik gertuena dagoen kuartelera abisatzen\nda eta bi guardia joaten gara beti, bat goi mailakoa, kasu honetan bezala, eta albistea zuzenean ematen dugu edo identifikaziora laguntzen diogu dagokion pertsonari.\nOrduan, dantza hark, eseri, zaude geldi, dantza hark guztiak beste helbururik ez zeukan: protokoloa zen, munduko albisterik txarrena emateko antolatua; hango hiru lagunetako\nbik bakarrik ezagutzen zuten protokoloa zen, eta harentzat,\norain bazekien, ez zen inolako errekurtsorik.\nZenbait segundoz geldi eta isilik geratu ziren guardiak, alferezak emakumeari presa-keinu bat egin zion arte.\n–Senideren bati edo lagunen bati deitu nahiko diozu beharbada, zurekin egon dadin… –iradoki zion emakumeak.\nErdi ergelduta begiratu zion Manuelek sarjentuari. Nekez\nailegatzen zitzaizkion haren hitzak, beste dimentsio batetik\nhitz egingo balio bezala, edo urpetik.\n–Orain zer egin behar dut? –galdetu zuen.\n–Esan dizudan bezala, gorpua Lugoko ospitaleko Institutu\nAnatomiko Forentsean dago. Han esango dizute zer urrats\negin behar duzun, eta gorpua emango dizute hobiratzeko.\nInondik ere ez zuen adorea itxuratuz, Manuel zutik jarri\nzen eta sarreraren aldera abiatu zen, bere atzetik joatera behartuz guardiak, bakarrik geratu orduko arrebari deituko\nziola aginduz. Ondo jakinik lasai behar zuela egon guardiak\ngainetik kendu nahi bazituen, bostekoa eman zien. Agenteen\nbegiratu miatzaileari igarri zion, eta ez zen ondo adosten\nagurtzean egin zituzten keinu atseginekin. Eskerrak eman zizkien berriz ere, eta atea itxi zuen.\nZenbait segundoz zain geratu zen, zur epelean bermatuta, guardiak ere adi egongo zirela beste aldean pentsatuz.\n17Inoiz behar adina gelditu ez zen angelu hartatik beha geratu\nzen, nola korridore txikia irekitzen zen egongelara eta argitasunez lehertzen zen beste muturrean, zurtoinetan estututako\nlore-sorta bat balitz bezala. Azken hamabost urtean Álvarorekin partekatu zuen etxebizitza zen, eta, etxeko behatoki ezezagun hartatik ikusita, ikaragarri handia iruditu zitzaion. Argia oldeka sartzen zen leihoetatik eta altzarien angeluak\nlausotzen zituen, haien zuritasuna urtuz eta pareta eta sabaiarenarekin bateratuz; eta une hartan bertan, lurralde maitatu hark, lurralde ezagun hark, beraren etxea izateari utzi zion\neta eguzki izoztuzko ozeanoa bihurtu zen, gau islandiar deabruzkoa, eta Manuel umezurtz sentitu zen berriz ere, ospitaleko beste gau hartan bezala.\nArrebari deitu. Irribarre mikatz bat egin zuen hartan pentsatzean, oxala deitu ahal balio. Ondoeza sumatu zuen, bazetorkion bularrean gora, altzoan pausatu nahi zitzaion animalia bero eta zital baten moduan, eta begiak malkoz bete\nzitzaizkion konturatu zenean hilak zirela deitu nahi liekeen bi\nNegarra egiteko gogoari eutsiz, egongelara itzuli zen, lehengo leku berean eseri zen eta telefonoa hartu zuen mahai\ntxikitik. Pantaila aktibatu zuenean, Álvaroren izena agertu zen\ndei-aukera moduan. Une batzuetan hari beha egon ondoren,\nhasperen egin eta beste izen bat bilatu zuen agendan.\nMeiren emakume-ahots gozoak erantzun zuen beste aldean. Álvaroren idazkaria zen Mei Liu, bazeramatzan hamar\nurtetik gora postu hartan.\n–A, kaixo, Manuel, zer moduz zaude? Nola doa zure azken nobela? Dagoeneko irakurtzeko irrikaz nago. Álvarok\nesan dit sinestezina izango dela…\n–Mei –eten zuen Manuelek neskaren erretolika–, Álvaro\n18Pare bat segundoko isilune bat izan zen linearen beste aldean, eta orduan Manuelek jakin zuen Meik gezurra esango\nziola, eta argitasun-une horietako bat ere izan zuen, zeinean,\nistant batez ikus baitezake batek mundua mugiarazten duen\nmakineria, gure begietara, errukitsu, ia bizitza osoan ezkutatzen zaion hori.\n–Álvaro? Ba… Bartzelonan dago.\n–Ez niri gezurrik esan, Mei –eskatu zion Manuelek, zakarkeriaz baina xuxurlaka ia.\nLineako isiltasunak neskaren egonezinaren segurtasuna\nekarri zion, eta argi sumatu zuen nola baliatzen zuen etena\naitzakiaren bat etsi-etsian bilatzeko, era horretan segundo\nbatzuk gehiago izango baitzituen pentsatzeko.\n–Ez dizut gezurrik esaten, Manuel… Zergatik esan behar\nnizun nik gezurra? –Zorrotzagoa zen orain Meiren ahotsa, negarra egiteko puntuan balego bezala. Aitzakiak, galderak…\nDisimulu-bide guztiak, erantzun zuzena saihesteko–. Zera…\nBartzelonan dago, hotel-kate katalan horren zuzendaritzakoekin daukan bileran.\nBehatz-kozkorrak zuritu zitzaizkion arte estutu zuen Manuelek telefonoa eskuan, begiak itxi eta eginahalak eginez\neutsi zion telefonoa urrutira bota, txiki-txiki egin, mila puskatan hautsi eta lineatik iristen zitzaizkion gezurrak isilarazteko desirari. Hizketan hasi zen, doinua menderatzen saiatuz,\namore ez emateko behintzat garrasi egiteko gogoari.\n–Oraintxe bertan atera dira nire etxetik bi guardia zibil,\neta esan didate Álvaro ez zegoela Bartzelonan, gaur gauean\nhil dela trafiko-istripu batean eta Lugoko gorpu-biltegian\ndagoela… Beraz, utzi alukeriak eta esadazu, zuk nahitaez jakin behar zenuen-eta, Álvaro non zegoen? –Arrastaka esan\nzituen hitz bakoitzaren silabak, xuxurlatuz, amorrazioari\n19Emakumearen ahotsa ulu batean hautsi zen, eta Manuelek ia-ia ezin izan zuen ulertu zer esaten zuen.\nâ€“â€Ś Asko sentitzen dut, Manuel, asko sentitzen dut.\nManuelek telefonoa eskegi zuen, eta Mei, hirugarren salbagailua izan zitekeen hura, ez zen salba-gerriko gertatu.20EGUZKI ISLANDIARRA\nTristura-usaina zerion itxarongelari. Parez pare jarritako plastikozko aulkien bi ilarek justu-justu uzten zioten tokia husgune\nkomun estu bati, non hatsak eta gorputz-humore arreek lurrin\nkiratseko hodei batean flotatzen baitzuten, zain zeudenen\naurpegi minduetan lausotuz. Arrunt atsekabetuta, korridorearen aldera jo zuen Manuelek berriz, eta begiratuarekin segitu\nzion atezainarengana, eta hark, baietz eginez, ostera ere adierazi zion han itxoin behar zuela. Baztertu egin zuen espazio estua eserleku libre bakarreraino gurutzatzeko ideia, zain zeudenen belaunak eta oinak saihestuz ibili beharko baitzuen, eta\naitzakia-arrosario bat aletuz hezur haien artean aurrera egiteko.\nZutik geratuko zela erabaki zuen, eta, ez baitzuen jarraitu nahi\nbegiratu guztien ardatza izaten, paretan bermatu zen, sarreratik gertu, arnasa hartzeko moduko aire-kopuru bat eskuratu\nahal izateko, nahiz eta hartara zaindariaren arau zorrotzaren\nkontrolaren mende jarraitzearen prezioa ordaindu behar.\nAreto haren luzapena balitz bezala, ur kloratuaren gisan\nilundurik egin zion harrera Lugoko zeruak hirira heldu zenean. Harrera hotza, eta harekin batera hogei gradu eskas;\nMadrilgo bero astunarekiko eta argitasun itsugarriarekiko\nkontrastean, ia-ia aurrez antolaturiko gauza iruditu zitzaion,\ngiro estutzaile eta lazgarria sortzeko xedea zuen baliabide literario bat balitz bezala.\nAireporturik ez zen Lugon. Santiago de Compostelaraino\njoatea hegazkinez pentsatu zuen, hura baitzen hurbilena, eta\n21auto bat alokatu gero Lugoraino; baina barruan zeukana,\noraindik izendatzeko gauza ez zen zera hura, ezin zen zain\negon hurrengo hegaldirako falta ziren bi orduz, eta ez zen kabitzen hegazkin baten kabinan.\nJantzitegia irekitzea izan zen zailena, bien trajeen artetik bidaia-zorro txiki bat ateratzea eta zalaparta batean derrigorrezko gauzak hara botatzea, hala iruditu zitzaion Manueli.\nGeroago ikusi zuen lau gauza alferreko arrastatu zituela bere\nihesaldian, beharrezko gehienak ahaztuta. Ihes-sentipena areago egin zitzaion buruan berrikusi zituenean etxean emandako azken minutuak. Madrildik ateratzen ziren hegaldien\nkontsulta bizkorra, presaka prestaturiko zorroa eta komodaren gainean zegoen bien argazkiari ez begiratu nahi izana.\nOrain ezin zuen gogotik atera. Bion lagun batek hartu zuen\naurreko udako arrantza-egun batean. Manuel distraiturik zegoen itsasoaren azal zilar-koloreari begira; Álvaro, gazteagoa,\nmehea, are argiagoa eguzkiarekin ile gaztaina argia, berari begira zegoen, irribarrez, bere irribarre sekretu eta txiki harekin.\nÁlvarok jarri zuen lauki batean, baina berari ez zitzaion hainbeste gustatzen. Irudi haren aurrean, irudipena zeukan, beti\nbezala, despistatuegia zela, une baliotsu bat galdu zuela, esanahiz zamatua eta sekula berriz ezin berreskuratuko zuena.\nBere bizitza propioan guztiz inoiz egon ez zelako susmoa berresten zion kamerak harrapatu zuen istant labur hark, eta\nideia hura gaur epaia zen ia-ia.\nAreto hartan itxoin beharraren gelditasunak bat-bateko\nbalaztatze baten irudipena sortzen zion, errepidera sartu zen\nabiadarekiko kontrastean, minutu bat gehiago edo gutxiago\nizateak aldatuko balu bezala Álvaro hila egotearen egitatea.\nAmetsetan bezala korritu zuen etxea, begiratua gela bakoitzean pausatuz, Álvarorenak izan ziren, nolabait ere Álvaro\nziren gauzen presentziaren egiaztapen bizkorrean; haren\n22argazkigintzako liburuak, haren marrazketa-koadernoak mahai gainean, eserleku baten bizkarretik zintzilik zegoen jertse\nzaharra, etxean egoteko janzten zuena eta bota nahi ez zuena,\nnahiz eta kolorea galdua izan eta eskumuturretan urratua\negon. Ia harrituta egon zen objektu bakoitzari beha, han jarraitzen zutelako Ă lvaro ez bazegoen ere, hura faltatzean, objektuek existitzeari utzi edo lurrindu beharko balute bezala.\nBegiratu azkar bat egin zion bere mahaiaren gainari, automatikoki hartuz bere zorroa, sakelako telefonoa eta kargagailua. Tebasko Eguzkia eta goiz hartako lana â€“ondo egiten ari\nzela uste izan zuen huraâ€“ gorde ez zituelako segurtasuna zen\nagian gauza guztietan harrigarriena. Gero, zorigaiztoko hiri\nharen izena bere autoko nabigatzailean sartu behar izanaren\nzama higuingarria. Ia bostehun kilometroko isiltasuna, lau\nordu eta erdi eskasean korrituak, erantzun gabe galtzen utzi\nzituen Meiren deiek bakarrik etenak. Etxeko argi guztiak\nitzali ote zituen ere ez zekien seguru.\nAztoratuta aditu zuen gizon baten negarra. Emaztea izan\nbehar zuenaren lepoan ezkutatzen zuen aurpegia, eta Manuelek ezin ulertu zituen hitzak xuxurlatzen zituen. Ikusi zuen\nnolako neke-keinuz laztantzen zion emakumeak lepondoa gizonari, baita aretoan zeuden batzuen begiratuak ere, nola arnasa sakon hartzen zuten, ezpainak estutuz, arnasestuka, oinazeari eusten dioten umeen moduan.\nBerak ez zuen negarrik egin, ez zekien hori normala zen\nedo ez. Une jakin batean, guardiak etxetik joan zirenean\nhain zuzen ere, negarra egitekotan egon zen, bere begi ikaratuen aurrean ikusi zuenean nola lausotzen ziren bere etxearen\nmugak taxutzen zituzten lerroak. Baina negarra egiteko berotasuna behar zen, edo bai behintzat nolabaiteko suhartasuna; eta bihotzaren parte bat ere izoztu zion etxeaz jabetu zen\n23hotz ikaragarriak. Osorik izoztea nahiko zuen, etxea inbaditu\nzuen mamu izotzezkoa gauza izatea urratzeko bularrean taupadaka ari zitzaion badaezpadako giharraren zuntzak ere.\nBaina, haren ordez, lozorro kimiko moduko bat ipini zion\nodolaren isuriaren lekuan; bizitza-hari miserable bat, zekenkeriaz zamatua, une hartan segurtasunak baino gehiago zalantzak garraiatzen zituena.\nBatere akatsik gabeko trajez jantzitako bi gizon zeuden zain\nmostradorearen ondoan. Manuelek ikusi zuen nola haietako\nbat zenbait pauso atzerago geratzen zen, eta bitartean besteak\nhitz batzuk murmurikatzen zituen, hain isilka non atezaina\naurrera makurtzera behartu baitzuen aditu ahal izateko. Buruaz baietz eginez, bisitariengan zuen interesa ezkutatu gabe,\nitxarongela seinalatu zuen.\nZaindariari galdetu zion gizonak hitz batzuk trukatu zituen bizkor-bizkor bestearekin, eta biak joan ziren aretora.\nDoinu ongi heziak eta traje garestiek aretoan zain zeuden\nguztien arreta erakarri zuten. Manuelek baietz egin zuen,\npentsatuz gizon haiek ondoegi jantziak zeudela medikuak edo\nHitz egin zuen gizonak eskua luzatu zion.\n–Eugenio Doval naiz, Adolfo Griñán jauna aurkezten dizut –esan zuen.\nAzken honek ere bostekoa eskaini zion, eta hitza hartu\n–Hitz egingo al dugu pixka batean?\nAurkezpenak ez zuen ezertxo ere argitu, eta Manuelek\nsusmatu zuen bezala, bi gizon haiek ez zirela sendagileak\nbesterik ez zion jakinarazi. Manuelek keinu bat egin zuen aretoaren eta bere ingurukoen aldera, heldu berriak sartzera\n24Begiratu lotsagabeak kontuan hartu gabe, hodei lurrintsuaren gainetik jaso zituen Griñánek begiak, sabaiaren zati\neder bat hartzen zuen arrasto hori ertz-ilun batean pausatu zituen arte.\n–Jainkoarren! Hemen ez. Egiaz sentitzen dugu lehenago ez\nailegatzea eta trantze honetatik zu bakarrik pasatu behar\nizana. Etorri al da inor zurekin? –galdetu zuen, nahiz eta, Manuelen inguruko pertsona ilunak aurrenekoz azterturik, gauza\nsegurutzat eman zuen ezetz.\nManuelek ezetz egin zuen buruarekin.\nGriñánek ostera ere sabaiko arrastora jaso zituen begiak.\n–Baina hemen itxoiteko esan didate… –esan zuen Manuelek.\n–Horregatik ez kezkatu, oso gertu egongo gara, eta jakin\nbehar dituzun alderdi batzuen berri eman ahal izango dizugu\n–esan zuen Dovalek, solaskidea lasaituz.\nErantzunen aginduak Manuelen uzkurtasuna gainditu\nzuen, eta haien atzetik atera zen aretotik, aretokoen begiratu\nhezeak bizkarrean lerratzen sumatuz, eta galdezka bere artean\nzein demontre ote ziren bi gizon haiek. Hitzartuta baleude bezala, isilik abiatu ziren hirurak, igaro ziren kontroletik –hiru\ngizonei begia kendu gabe jarraitzen zuen atezainak han– eta\nkorridorearen amaierara heldu ziren, non espazioa gune biribil batean irekitzen baitzen, eta freskagarri-makina bat eta\nkafe-makina bat sartu zituzten nola edo hala. Dovalek keinu\nbat egin zuen, presentzia argitsu haiek seinalatuz.\n–Zer edo zer hartu nahi?\nManuelek ezetz egin zuen, aretoaren aldera jiratuz urduri.\nGriñán izenekoa jarri zitzaion aurrean.\n25–Notarioa naiz, zure senarraren auziez arduratzen nintzen\neta, gainera, haren testamentu-betearazlea naiz. –Serio-serio\nerreparatu zion Manueli, gerrako ohoreak errezitatu berri\nManuel txundituta geratu zen. Batere asaldatu gabe behatzen zion gizona aztertu zuen zenbait segundoz. Dovalengana eraman zituen orduan begiak, erantzun bat aurkituko\nzuelakoan harengan, edo, agian, burla-zantzu bat, broma baten biktima zela adieraziko zion zerbait.\n–Badakit hau dena sorpresa dela zuretzat –onartu zuen\nGriñánek–. Don Álvaroren ondarearen kudeaketaren erantzule gisa, badakit zuen harremanaren gorabeheren berri.\n–Zer esan nahi duzu? –galdetu zuen Manuelek irudikor.\nEramankor ametitu zuen Notarioak Manuelen errezeloa.\n–Badakit urte batzuk direla ezkondu zinetela, eta askoz\ngehiago elkarrekin bizi zinetela. Esan nahi dizudana da, hain\nzuzen ere, badakidala orain azaldu behar dizkizudanak berriak\nManuelek hasperen egin zuen eta besoak gurutzatu zituen,\ndefentsazko keinu argian. Ez zen Manuelen egunik onena,\ninondik ere. Meirekin izandako elkarrizketan galdu zuen Álvaroren heriotzaren berri izan ondoren geratzen zitzaion kemen eskasa, baina prest zegoen armistizio bat sinatzeko argi\npixka bat ematen zionarekin, ulertu ahal izateko zergatik zegoen bere senarra munduko bazter urrun bateko gorpu-biltegiko mahai metalikoaren gainean hilik. Mostradorearen\naldera jiratu zen une batez, urrutitik miatzen jarraitzen zuen\natezainaren aldera, eta berriz ere bi gizonen aldera erreparatu\n–Esango al didazue zer ari zen Álvaro hemen? Zer ari zen\nordu horietan errepide horretan? Baduzue horretarako erantzunik?\n26Griñánek Dovali begiratu zion une labur batez, eta honek,\nkopetilun, pauso bat eman zuen haren aldamenean jartzeko.\n–Álvaro hemen zergatik zegoen azaltzen duen arrazoia da\nhementxe jaio zela, eta hementxe dagoela haren familia-etxea.\nEz dakit nora zihoan istripua izan zuenean, baina Guardia Zibilak esango zizun bezala, ez dirudi beste ibilgailurik nahastu zenik istripuan, eta bolantean lo geratu zela adierazten\ndute datu guztiek. Lastima da, berrogeita lau urte, bizitza osoa\naurretik, mutil zoragarria zen eta nik estimazio handia nion.\nGogora etorri zitzaion orduan Manueli irakurri zuela Álvaroren NANean bere jaiolekuaren izena. Sekula lotua egon\nez zen tokia. Ez zitzaion iruditzen inoiz aipatu zuenik. Izan\nere, zertarako aipatu behar zuen? Elkar ezagutu zutenean, argi\nesan zion familiak ez ziola onartzen homosexuala izatea, eta,\nbeste askok bezala, Madrila ailegatu eta askatasunean bizitzen\nhasi zenean, iraganarekiko lotura oro urratu zuela.\n–Bartzelonan egon behar zuen ordea, zer ari zen hemen?\nNik dakidala urteak dira bere familiarekin harremanik ez\n–Zuk dakizula… –esan zuen Griñánek isilka.\n–Zer esan nahi didazu? –galdetu zuen idazleak minduta.\n–Begira, Manuel, horrela dei diezazuket? Beti aholkatzen\ndiet nire bezeroei zintzoak izateko, egia esateko batez ere senarrari edo emazteari, azken finean haiekin bizituko dira eta\nhaiek pairatuko dituzte lagunaren heriotzaren gorabeherak.\nÁlvaroren kasua ez zen salbuespena izan, baina ni ez naiz nor\njokatu zuen moduan jokatzera bultzatu zuten arrazoiak eta\nmotiboak epaitzeko. Neure gain hartu dut tsarraren postariaren eginkizuna, eta zuretzat daukadan informazioaren garraiatzailea izateak ez nau zure begietan atsegina egingo,\nbaina hauxe da nire lana, hitza eman nion Álvarori, eta bukaera arte beteko dut. –Eten dramatiko bat egin eta jarraitu\n27zuen–: Álvaro Muñiz de Dávilak Santo Toméko markes-titulua hartu zuen duela hiru urte, aita, aurreko markesa, hil zenean. Markesgo hau Galiziako titulurik zaharrenetako bat da,\nfamiliaren pazoa istripua gertatu zen tokitik kilometro gutxira\ndago, eta oraingo honetan nik ez banekien ere hemen zenik,\nzalantzarik gabe esan diezazuket maiz bisitatzen gintuela,\nbere betebeharrez arduratzera etorrita.\nManuelek, liluratuta aditu baitzuen notarioaren hitz bakoitza, ezin izan zuen burlazko keinu bat ezkutatu esan zuenean:\n–Zuk adarra jo nahi didazu.\n–Benetan esaten dizut, egiazkoak dira esan dizkizudan\nhitz guzti-guztiak, eta aurkeztuko dizkizut frogak, ezeren dudarik baldin baduzu.\nManuel atzera jiratu zen urduri, atezainari begiratu zion,\neta ostera ere Griñáni.\n–Esaten didazu, beraz, nire senarra noblea zela, zer esan\nduzu, markesa? Etxaldeak, pazoak eta nik berririk ez dudan\nfamilia bat zeuzkala; emaztea eta seme-alabak ere bazituela\nbesterik ez da falta –esan zuen ironiaz.\nGizonak eskuak jaso zituen suminduta.\n–Ez, Jaunaren izenean! Esan dizudan bezala, Álvarok aitaren titulua heredatu zuen hura hil zenean, duela hiru urte. Orduan ezagutu nuen nik, familiaren auziez arduratzen hasi zenean. Ulertu behar duzu nobleziako titulu bat arreta eman\nbeharreko betekizuna dela, eta Álvarok arreta eman zion.\nManuelek kopeta zimurtua zeukan. Begien atzean mailuka\nhasi eta burezurretik laba beroaren gisan zabaltzen ari zitzaion buruko mina arindu nahian, behatz izoztuen puntak\nkopetaren erdira eraman zituenean nabaritu zuen.\n–Guardia zibilek esan didate senide batek ezagutu duela\n28–Bai, haren anaia Santiagok, hiru anaietan erdikoak. Álvaro zaharrena zen. Francisco, gazteena, aita hil eta handik gutxira hil zen; depresioa izan zuen eta arazoak zituen nonbait\ndrogekin, gaindosi bat hartu zuen. Suerte txarrak gogor astindu du familia hau azken urteotan. Ama bizi da oraindik,\nbaina ez dago batere ondo.\nBuruko mina okerrera zihoakion Manueli.\n–Sinestekoa ere ez da… Nola izan liteke hori dena hainbeste denboran gordeta edukitzea? –xuxurlatu zuen, zehazki\ninori mintzatu gabe.\nDovalek eta Griñánek goibelduta begiratu zioten elkarri.\n–Ezin dizut lagundu, ez dakit zergatik erabaki zuen Álvarok horrela jokatzea, baina oso xedapen argiak utzi zituen hiltzen bazen egin behar zenaz, zoritxarrez gertatu den bezala.\n–Zer esan nahi duzu? Zer adierazi nahi duzu, Álvarok hil\nbehar zuela uste zuela nolabait ere? Mesedez, argi hitz egin,\nkontura zaitez zer egoeratan nagoen, oraintxe jakin dut nire\nsenarrak, zeina oraintxe hil baita, nik ezagutzen ez nuen familia bat zeukala. Ez dut ezer ere ulertzen.\nGriñánek baietz egin zuen, abailduta.\n–Konturatzen naiz, Manuel, oso gogorra izan behar du honek zuretzat. Alegia, bada testamentu bat Álvaroren azken borondateak arautzen dituena, eta hori, bestalde, ohiko gauza da\nharen posizioko pertsonen artean, segurtasunagatik egiten da.\nBere betekizunak onartu zituen unean idatzi genuen lehen\ntestamentua, eta urteotan zenbait aldiz aldatu da dokumentua, zer egoeratan zegoen ondarea. Beste xehetasun batzuk ere\nutzi zituen Álvarok zehazturik, hau da, nola nahi zuen gauzak egitea hiltzen zenean. Dagokion unean irakurriko da testamentua, jakina, baina esana utzi zuen hil eta handik hogeita\nlau ordura gutun bat irakurri behar zela bere azken borondateak azaltzeko, eta horrek, esatea atrebentzia ez bada, asko\n29errazten dizkie gauzak oinordekoei eta senideei, lehen irakurraldi horretan testamentua publikoa egin baino lehen jakingo\nbaitute xedapenen berri, eta testamentua osatzen duen klausulan ageri denez, hiru hilabete barru izango da irakurraldi\nManuelek begiratua jaitsi zuen, harrimena eta ezintasuna\nnahasten zituen keinu batean.\n–Gela bat erreserbatzera ausartu gara, hiriko hotel batean, zuk ez zenuen denborarik izango-eta halako gauzetarako.\nDei bat egin dugu familia osoa bihar goizean nire bulegoan\nbil dadin, dokumentu hau irakurtzeko xedeaz. Automobil bat\nbidaliko dugu hotelera zure bila. Etzi lurperatuko da gorpua,\nAs Grileiras pazoko familia-kanposantuan.\nLehertuko zitzaion Manueli burua.\n–Baina zer lurperatze eta lurperatzeondo? Zeinek erabaki\ndu hori? Niri ez dit inork ezer galdetu. Esan beharko dut nik\nere zer edo zer, ez? –esan zuen ahotsa pixka bat jasoz, inporta\ngabe atezainak aditzen ote zion ala ez.\n–Familiaren tradizioa da… –hasi zen Doval azalpenak\n–Inporta zaizkit asko niri tradizioak eta alukeria horiek,\nzein uste dute horiek direla…? Ni senarra naiz.\n–Ortigosa jauna –eten zuen Griñánek–, Manuel –esan\nzuen adiskidetu nahian bezala–, horixe da Álvaroren xedapenetako bat, haren nahia zen bere familiaren kanposantuan\nIa bortizkeriaz ireki ziren une hartan Griñánen eta haren\nidazkariaren atzean itxita zeuden ate kulunkariak, eta begiratzera bueltatu beste erremediorik ez zuten izan hiru gizonek.\nBerriz ere, bi guardia zibil. Oraingo honetan, bi gizon, bata\nmutikoa ia, bestea berrogeita hamarrak ondo paseak. Gaztea,\nmehe-mehea; adinekoa, berriz, guardia zibil baten parodia\n30izan zitekeen. Metroa eta hirurogeita bost ere ez zituen neurtuko, agian beste garai batzuetako aztarrena, polizia hain zorrotza ez zenekoa bere kideen altuerari zegokionez, baina\norobat zen duda egitekoa utziko ote zizkion gaur egun Úbedako Akademiako sarrera-proba gogorrak gainditzen uniforme primeran lisatuaren itxura martzialaren azpian nekez\nezkutatzen zen sabel irtenak. Eta, erramate gisa, hari zuri ugari\nsumatzen hasten ziren bibote bat ageri zuen goiko ezpainaren gainean; hari zuriak ageri zituen halaber lokietan eta patilletan, zeinak, itxura guztien arabera, mozketa-erakusgaiak\naspaldian berriztatu ez zituen bizargin batek moztuak baitziren, labanaz seguru asko.\nGuardia zibil zaharrak mespretxuzko begiratu bat egin\nzuen Doval eta Griñánen trajeen aldera, eta galdetu baino\ngehiago, ia-ia berretsi zuen:\n–Nogueira tenientea, guardia zibila. Álvaro Muñiz de Dávilaren senideak?\n–Beraren lege-ordezkariak gara –jakinarazi zion Griñánek,\nguardiak jaramonik egin ez zion esku bat luzatuz–. Manuel\nOrtigosa –esan zuen, esku berarekin seinalatuz– senarra da.\nGuardiak ez zuen harrimenezko keinua ezkutatu.\n–Senarra, zerarena…? –esan zuen, behatz lodia besaburuaren gainetik jasoz eta atzealdeko toki hipotetiko bat seinalatuz. Nazka-begiratu bat egin zion beste guardiari, baina, orri\ngarbi baten bila baitzebilen hura bere ohar-koaderno txikian,\nez zuen desiraturiko babesa izan. Ez zion itxuraz adorerik\nkendu–. Ez genuen besterik behar –esan zuen ahopean.\n–Arazoren bat duzu horrekin? –galdetu zion Manuelek,\nErantzun ordez, lagunaren konplizitatea bilatu zuen ostera\nguardiak, eta hark, oraingo honetan, besaburuak jaso zituen,\nez baitzuen oso ondo entenditzen zer zen hura dena.\n31–Zaude lasai, forentsearen mahaiaren gainean dagoena\nda hemen arazoak dituen bakarra –esan zuen, legegizonen disgustua sorraraziz eta are gehiago iltzaraziz Manuelen begiratua bere begietan–. Galdera batzuk egin behar dizkizut.\nManuelek baietz egin zuen.\n–Noiz ikusi zenuen azkenekoz?\n–Herenegun, arratsaldeko azken orduan, bidaian abiatu zenean. Madrilen bizi gara.\n–Madrilen… –errepikatu zuen tenientek, gazteak oharrak behar bezala hartzen zituela segurtatuz aldi berean.\n–Noiz egon zinen azkenekoz berarekin harremanetan?\n–Atzo gauean, ordu batak aldera, telefonoz deitu zidan, eta\nhamar edo hamabost minutuz aritu ginen hizketan.\n–Atzo…, gauean… Esan al zizun non zegoen edo nora\nManuelek segundo batzuk hartu zituen erantzun aurretik.\n–Ez, hemen zegoenik ere ez nekien, Bartzelonan zela uste\nnuen, bezero batekin bilera batean elkartzeko. Publizista\nda… zen, kanpaina bat egin zuen hotel-kate batentzat eta…\nKrudela eta iraingarria gertatzen zitzaion Manueli guardiak\nbere hitzak errepikatzen zituen modu nekatu hura, nahiz eta\nulertzen zuen, guardiaren doinu arin burlazkoagatik baino\nareago, engainatu zutela agerian jartzen zuen froga agerikoaren krudelkeriagatik zituela sentipen haiek.\n–Zertaz hitz egin zenuten? Gogoan duzu zer esan zuen?\n–Ez genuen gauza jakinez hitz egin, oso nekatua zegoela\nesan zidan, eta etxeratzeko gogoz zegoela…\n–Igarri al zenion bereziki urduri, ernegatuta, haserre ote zegoen?\n–Ez, nekatua besterik ez…\n–Esan al zizun eztabaidaren bat izan ote zuen inorekin?\n–Zure… senarrak… ba al zuen etsairik, mendekatu nahi\nzuen norbait edo?\nManuelek nahasirik erreparatu zien legegizonei erantzun\n–Ez. Ez dakit. Ez, nik dakidala. Zer dela-eta galdera horiek? –erantzun zuen Manuelek leher eginda.\n–Ez, berak dakiela… –errepikatu zuen tenienteak.\n–Ez al didazu ezer esan behar? Zergatik galdetzen didazu\nÁlvaroren etsaiez? Baina zuk uste duzu…?\n–Berrets al dezake inork zu gaur goizaldeko ordu batean\n–Esan dizut Álvarorekin bizi nintzela, eta hura Bartzelonan omen zen. Bakarrik bizi ginen eta atzo ez nintzen atera,\nez nintzen inorekin egon, eta, hortaz, ez, ezin dut justifikatu\nMadrilen nintzenik, nahiz eta zure lankideek baietz esan ahal\nizango dizuten, hantxe nintzela albistea ematera etorri direnean. Baina hau guztia zergatik?\n–Gaur egun jakin genezake zein den telefono baten kokagunea deia beste batekin gurutzatzen den unean, ehun bat\nmetro gorabeherarekin. Ba al zenekien?\n–Primeran iruditzen zait, baina ez dut entenditzen hau\ndena zertara datorren, esango al didazu zer pasatzen den? Zure\nlankideek esan didate Álvaro lo geratu zela bolantean, zati zuzen batean errepidetik atera zela eta ez zela beste ibilgailurik\nistripuan nahasirik. –Etsipenezkoa zen kasik Manuelen doinua, erotu egiten zuen guardiaren jokamoldeak, beti beste galdera batekin erantzun behar hark.\n–Nola ateratzen duzu bizimodua?\n–Idazlea naiz –erantzun zuen Manuelek nekatuta.\nGuardiak, burua alde batera makurtuta, irribarre txiki\nbat egin zuen.\n33–Oso afizio polita. Eta bizimodua ateratzeko zer egiten\n–Oraintxe esan dizut, idazlea naiz –esan zuen Manuelek\nberriz, pazientzia galtzen hasita. Morroi hura ergel hutsa zen.\n–Idazlea… –errepikatu zuen–. Zer kolore eta modelotakoa\nda zure autoa, jauna?\n–BMW urdin bat da. Esango al didazu gauza susmagarririk izan ote den nire senarraren heriotzan?\nErantzun aurretik, gazteak azken oharra hartu zuen arte\nitxoin zuen guardia zaharrenak.\n–Pertsona bat trafiko-istripu batean hiltzen denean, tokian bertan dekretatzen du epaileak hilotza jasotzea, ez da\nautopsiarik egiten, ez bada aski zantzu badela bestelako kausak izan litezkeela susmatzeko. Zure… senarraren –hasperen\negin zuen– autoaren atzealdean bada mailatu txiki bat, duela\ngutxi egina, beste ibilgailu baten pinturaren transferentziarekin, eta…\nAte kulunkariak Manuelen atzean zabaldu ziren, eta beste\nguardia uniformedun bat sartu zen, guardia lodiaren azalpenak etenez.\n–Zertan ari zara, Nogueira?\nBi guardia zibilak nabarmen tenteago jarri ziren.\n–Kapitaina, hau Manuel Ortigosa da, zenduaren senidea,\noraintxe heldu da Madrildik. Deklarazioa hartzen ari nintzen.\nKapitainak pauso bat gehiago eman zuen, bi guardiak\nbaino aurrerago jarriz, eta esku sendo bat luzatu zion Manueli.\n–Ortigosa jauna, asko deitoratzen dut izan duzun galera\neta Nogueira tenienteak bere presarekin egin ahal izan dizun\ntraba –erantsi zuen, erantzukiz betetako begiratu bat eginez\nguardiari–. Nire lankideek esan dizuten bezala, batere dudarik ez dago zure senarraren heriotza istripuzkoa izan dela, eta\nez dela beste ibilgailurik izan tartean.\n34Bere gainekoaren irudi zabalak partez ezkutatzen zuen\narren, ikusi ahal izan zuen Manuelek Nogueiraren bibotearen\nazpian agertu zen nahigabe-keinua.\n–Baina oraintxe bertan esan dit-eta tenienteak gauza susmagarririk izan ez balitz ez zutela hona ekarriko…\n–Tenientea okerreko konklusiora heldu da –esan zuen\nkapitainak, aipaturikoari begiratzera makurtu gabe ere–. Bere\nposizioaren eta familiaren begiramenez ekarri dute hona, oso\nfamilia ezaguna eta estimatua baita eskualde osoan –azaldu\n–Autopsia egingo diote?\n–Ez da beharrezkoa izango.\n–Ikus nezake? –erregutu zuen Manuelek.\n–Jakina, nik lagunduko dizut –esan zuen kapitainak.\nEsku bat besaburuan ipinita eta pixka bat bultzatuz, lau gizonen artean igaroz gidatu zuen kapitainak Manuel ate kulunkarien aldera.Zuria zen hoteleko gela. Dozena-erdi bat burko zabaltzen zen\nia ohearen erdiraino. Argi-sorta osoa zegoen piztua –argi\npuntualak, argi zenitalak, giroko argiak–, eta ohea distirarazten zuen eta ia-ia espejismora heltzen zen sentipen bat eragiten zuten. Goiz hartan etxeaz jabetu eta, itsugarri, Lugorainoko ia bostehun kilometroetan lagundu zion eguzki\nislandiarraren luzapen mingarria zen argi hura. Lugon, zeru\narreak pausaldi bat eman zien Manuelen begiei, eta, migrainan gertatzen den bezala, mundua ehunka aurpegiko –aurpegi lausoak, faltsuak denak– prisma batean zehar ikusten ari\nIa argi guztiak itzali zituen, erantzi zituen zapatak, eta,\nminibar urria miatu ondoren, whiski-botila bat eskatu zuen\n35gelen zerbitzura. Ez zion itzuri egin zerbitzariaren doinu muturtuak ezetz erantzun zionean, galdetu baitzion nahi al zuen\nbotila osatu jateko zerbaitekin, ezta nolako keinuaz aztertu\nzuen gela sorbaldaren gainetik whiskia ekartzera etorri zenean,\nzer bezerok ekarriko dituen arazoak dakienaren begi trebearekin.\nLehentxeago, ospitalearen eta hotelaren arteko bide osoan\njarraitu zuen Griñánen erretolika atergabeak, notarioak hoteleraino lagundu nahi izan zion-eta, Manuelen hutsune,\nzulo guztiak, hark jakin behar zuen eta Álvarok kontatu ez\nzion guztia osatzeko eginahal alferrekoan. Manuelek hoteleko\nharrera-mahairaino egin zituen pauso guztiak zaindu zituen\nnotarioak, eta zain zuten Doval, gauza guztiez arduratu ondoren. Oraindik ere luzatu ziren bi legegizonak igogailuen\naurrean, halako batean Griñán konturatu bide zen arte Manuelek ikaragarri nekatua behar zuela egon eta seguruena bakarrik nahiko zuela geratu.\nLogelan bakarrik, errazio bikoitza zerbitzatu zuen Manuelek likido horixkatik, eta, oinak arrastaka eramanez,\noheraino joan zen. Ohea ireki gabe, bizkarralde lodi bat eratuz ipini zituen burko guztiak, haien gainean etzan eta bi zurrutadatan edan zuen basoaren edukia, botika balitz bezala.\nAgondu zen, joan zen berriz idazmahaira eta beste kopa bat\nzerbitzatu zuen. Ohera itzuli aurretik, berriz pentsatu eta botila ere eraman zuen. Begiak itxi eta birao bat bota zuen. Betazalak estututa ere, gaueko eguzki madarikatu hura bereizten zuen, erredura baten arrastoa erretinan, arrasto\ndistiratsua eta lausoa, ektoplasma zital baten presentzia balitz bezala.\nBorrokan zebilkion gogoa, pentsatzeko premiaren eta ez\npentsatzeko erabaki sendoaren artean. Berriz bete zuen basoa,\neta halako abiadaz hustu zuen, non goragale batek emanda\n36justu-justu eutsi baitzion botaka hasi gabe. Begiak itxi zituen,\neta arinduta ikusi zuen desagertzen hasia zela eguzkiaren distira. Ordain gisa, egun hartan izandako elkarrizketa guztien\noihartzuna etorri zitzaion berriz burura, nahasturik denak\negiazko oroitzapenekin eta eratuz zihoazkion beste batzuekin,\ngarrantzirik gabeko dozenaka xehetasun, bere unean kasurik\negin ez ziena, edo agian bai, zentzua hartzen hasten ziren neurrian. Álvaroren aita hil zenetik igarotako hiru urteak, haren\nanaia gaztearen heriotza handik egun gutxira…\nBehin, irailean, hiru urte lehenago, mundua bukatzen\nzela uste izan zuen, seguru uste izan zuen Álvaro betiko galdu\nzuela. Xehetasun guztiekin bizi zitzakeen ostera ere minutu\nguztiak: haren aurpegi desitxuratua, munduak bezala pisatzen\nzuen zama baten adierazgarri, eta nolako baretasun diskordanteaz jakinarazi zion egun batzuetarako alde egin beharra\nzela. Neurritasun ezin aztoratuzko hura, arduraz tolesten zituen bitartean maletan ipiniz zihoan arropak. “Nora zoaz?”.\nIsiltasuna galdera guztiaren ondoren, keinu goibela eta begiratu urruna bizitza partekatzen zuen gizonaren presentzia\ngaindituz. Alferrik izan ziren erreguak, eskaerak, mehatxuak.\nSarreran jadanik, beregana itzuli zen. “Manuel, ez dizut behin\nere ezer eskatu, baina orain nitaz fidatzea eskatu behar dizut.\nFidatzen zara nitaz?”. Baietz esan zion Manuelek, ederki jakinik bizkorregi esan zuela, eta ez zela erreserbarik gabeko\nbaietza, ez zela osorik zintzoa hura esatean. Zer egin zezakeen\nbestela? Maite zuen gizona etxetik zihoan, behatzen artean urtzen zitzaion, gatz bustia nola. Une hartan ez zegoen segurua\nzen beste gauzarik, ez bazen ezerk ez ziola Álvarori eutsiko,\njoan egingo zela nolanahi ere, eta tratu bat onartzeko konpromisoa zela hura lotzeko balioko zion euskarri bakarra, harekin lotuko zuen gauza bakarra une hartan luzatzen zion askatasun eta konfiantzazko katea izatea arriskatuz.\n37Maleta txiki bat hartuta atera zen Álvaro etxetik, eta emozio-ekaitz bortitz batean murgildua utzi zuen Manuel, zeinean\nkezka eta beldurra, itzuliko ez zelako segurtasuna nahasten\nbaitziren. Azken egunetan egindakoen berrikuste gaixobera,\noreka hautsi zen une hauskorraren bila, bien arteko zortzi urteko aldearen zama sumatuz, bere liburu eta bizimodu lasaiarenganako nahitasun gehiegizkoari leporatuz kulpa, agian\ngehiegitxo izan baitziren Álvarorentzat, gazteagoa, guapoagoa,\nzeragoa izanik; eta mundua bere inguruan nola erortzen zen\nikusteko izan zuen gaitasun-falta madarikatuz. Bost egun\neman zituen Álvarok kanpoan, eta gaueko, presakako deien,\nerdizkako azalpenen egunak izan ziren, azkeneko unean atera\nzion konfiantzazko aginduan babestuak.\nZiurgabetasunaren ondoren frustrazioa eta oinazea etorri ziren, txandaka-txandaka bata eta bestea, eta, arreba hil zenez geroztik, Manuelek betiko joana zuela uste zuen emozioen kontrol-falta erabatekora heldu zen. Laugarren gauean zain egon\nzen guztiz etsita, ausartu gabe une bakar batez ere telefonoa\naskatzera, etsi gaiztoaren mende erabat, dena galdutzat eman\neta azken errematetzat lepoa eskaintzen den puntu horretan.\nDeiari erantzun zionean ohartu zen bere ahotsean ageri zen\n–Pare bat egun esan zenuen… Laugarren eguna da gaur.\nÁlvarok hasperen egin zuen erantzun aurretik.\n–Zerbait gertatu da, espero ez nuen zerbait, eta gauzak nahasi egin dira.\nAdorea hartuta, xuxurlaka, galdetu zuen:\n–Álvaro, itzuliko zara? Egia esan.\n–Jakina itzuliko naizela.\n–Ziur zaude?… –Apustua bikoiztu zuen, dena gal zezakeela jakinik, eta aukera bat oparitu zion–: ezkonduak gaudelako baldin bada…\n38Linearen beste aldean, Ă lvarok airea sakon barneratu eta\nozen eta mantso kanporatu zuen, ezin nekatuago. Edo ernegatua ote zegoen? Haserre, traba egiten zion zerbaiti aurre egin\neta irteera bat eman behar ziolako?\nâ€“Itzuliko naiz hori delako nire tokia, hori delako egin nahi\ndudana. Maite zaitut, Manuel, eta zurekin egon nahi dut.\nMunduko beste edozer gauza baino gehiago nahi dut etxera\nitzuli, eta gertatzen denak ez du zerikusirik batere gurekin.\nHainbesteko desesperazioa zegoen ahots hartan, non Manuelek sinetsi egin baitzion.39All pages:36789101112131415161719202122232425262728293031323334353637InfoSaveLikeShareDownloadMoreHori guztia emango dizut. Dolores Redondo Published on Mar 29, 2017 Ustekabean, heriotza. Familia-sekretu ilunak. Egiaren bila, elezaharretako lur baten bihotz-bihotzean.Galizian gaude, Ribeira Sacrako agerto...See MoreereinFollowRead moreRead moreSimilar toPopular nowJust for youGo explore


Andoaingo Poperoak: Gatzetxeko kontzertuak: COHEN, YAW, KRILIN eta RAIZDX\nGatzetxeko kontzertuak: COHEN, YAW, KRILIN eta RAIZDX\nAupa, zer moduz? Hementxe nago, kontzertu batzuk aipatzeko asmoz. Kasu hontan Andoaingo gaztetxean izan zian, eta bertan COHEN(urnieta), RAIZDX, KRILIN eta YAW(donosti), izan ziren protagonistak. Giro polita gaztetxean, beti bezela, eta jendea rock-a dastatzeko gogo biziarekin sumatzen zan.\nYaw, Raizdx eta Krilin-en kontzertuek jendearen onarpena lortu zuten eta egia esan kontzertuak onak izan zian, baina pertsonalki zerbait falta zaie talde hoiei, honekin ez dut esaten txarrak direnik, baiño ibilbide luze bat falta zaie, gazteak dira eta musika maite dutela ikusten da, denbora behar dute beraien abestiak indar gehiago izan dezaten. Musikalki estilo berdintsuak jorratzen dituzte. Rock, hardcore, ahots gogorrak, metal ukituak... Thrice, At the drive in, Nothink...bezalako taldeen influentziak nabaritu nituen, ez dira influentzia txarrak, ez jauna!\nCOHEN-en kasua desberdiña da, taldea egiñagoa dagoela ikusi nuen, beterano batzuk ematen dute eta abestiak oso garatuak daude. Maketako abestiak oso ondo jo zituzten eta disko berrirako dauzkaten abestiak ere oso itxura ona daukate. Egia esan talde hau gauz oso onak egitera deitua dago. Betaien maketa estatu mailan 3. onena izan zan ets disko berriak espektatiba handiak sortu ditu. Estilo bortitza, harcore, rock, denetatik pixkat. Berri Txarrak bezalako taldeen influentziak ikusi zian. Jarraitu horrela, joder!! Aupa Cohen!!\nP.d: Aipatzekoa, Cohen-en kontzertuan lehenengo filetan egon zen anbientea, "batalla kanpal", Slipnot-en kontzertua ematen zun.


Asteon zientzia begi-bistan #1 - Zientzia Kaiera\nGoogle Scholar Citacion baliabidea probatu zuen Txema Egañak, MUko irakasleak, eta interesgarria iruditu zitzaion. Besteak beste, argitalpenen inpaktua neurtzeko H Indizea modu automatikoan kalkulatzen duelako: Google Scholar Citacion, H indizea eta In-Recs inpaktu-indizea.\nBaliabideekin jarraituz, UPV/EHUko liburutegiak NNNConsult sistema aurkeztu zigun. Erizaintzako diagnostikoen lengoai estandarizatuen bilaketa arinak egiteko gaitutako tresna: NNNConsult: NANDA, NOC, NIC on-line plataforma.\nAltitude handietara egokitzeko tibetarren oinarri genetikoak aztertu dituzte. Ikerketa horren berri eman zigun Mikel Irastorza biologoak, Euskalnatura.net blogean. Nature Communications aldizkarian argitaratuko emaitzak diotenez, HYOU1 eta HMBSK geneetan alelo bereizgarriak dituzte tibetarrek: Tibetarren sekretu gorenaren bila.\nKazeta.info agerkarian Eduardo Malagón EHUko irakasleak mendiko eskualdeen egoera ekonomikaren bilakaera zein den plazaratzen du. Garapen ekonomikoaren dinamika, populazioaren aldaketak eta Europako politikak aztertzen ditu: Mendiko eskualdeen etorkizuna.\nBerria egunkarian Amaia Portugal kazetariak Ekaia aldizkariaren azken aleko gaia hartzen du hizpide, kannabisa. Amaiak dioen moduen, gauza asko dira jakinak kalamuaren inguruan, baina beste hainbeste dira ezezagunak. Esaterako, legediak zaildu egiten duela haren inguruko ikerketa: Kalamuaren ezohiko alderdiak agerian.\nJavier San Martín kazetaria Malaspina, ozeano sakonera espedizioari buruz aritu zen Zientzia Kaiera blogean. Malaspina espedizioan aditu euskaldunak ere parte hartzen dute. Esaterako, Xabier Irigoyen ozeanografoak. Honako espedizioek ozeanoak eta bertako bizidunen jokamoldeak hobeto ezagutzen laguntzen digute: Bidaia bat dimentsio ezezagunera.\nAmaitzeko, Nagore Irazustabarrena kazetariak Argia aldazkarian beste espedizio bitxi baten berri ematen digu. AEBetako mendebaldea zeharkatu eta Ozeano Bareko kostaldera iristeko egin zutena XIX. mendean. Bitxia, arkeologoek errez identifikatu baitute bidea espediziokoen gorozkiek utzitako arrastoei esker: Arkeologia eskatologikoa Lewis eta Clarken bidean.\nArgitalpen-data: 2014/02/23 · Atala: Dibulgazioa, Zientzia begi-bistan\nJavier San Martín Demagun 1942.ean gaudela eta eta zu sonar bat erabiltzen ari zarela, urpeko batean. Gauzak horrela, itsasoan zeharreko […]


Akola | Alkatxurain | Arriurdineta\nIzenaren berri galdegitean, inolako arazorik gabe izan da bere erantzuna: alka edo alkabelarra (elmitza) duela sustraia izen honek esan dit Jose Luis Artola (61 urte) bertako semeak. Aita Puig, jesuita jakintsuari entzun omen zion lehenbizikoz. Eta halako malda gogorra ikusita, eta bidea? “Bide oso txarra beti, zuloa, lokatza eta ez nolanahiko aldapa. Gogoan daukat ama zena nola igotzen zen xestua buruan zuala”.\n—“Ez, baina pizkor izugarria; ua zan gure ministra justizia eta ekonomiarena. Zazpi urte zituela ama hil, umezurtz geratu, eta bea zarrenetakoa, beste bost senideren ama bezala izana zan. Jakina, bizimodu hori dana pasata nola ez zan, ba, izango ministro”?\nEta guztiz umore onekoa omen zen. Bertso zaharrak kantatzen iaioa. Uztapide liburuan gutxi-asko hauxe esaten da, agidanez: “Ereñotzun entzundako emakume aotsik politena”\nEtxea noizkoa den ez daki, baina agian laurehun bat urte izango dituela bai. Artzainek egindako etxea dela dio. Oso goian, hegal batean eta aldi berean gaintxo batean dago. Jose Luisek dioenez, nahiko leku babesa da “Etxea ez du aize bakar batek ere astintzen”. Etxe luze berezia bestetik, Hernaniko herrian bat baldin bada. Errektangeluar luzea oso eta hiru eranskin berezi mendi aldera, benetan bitxiak direnak arkitekturaren aldetik. Lehen ardi borda izanak. Garai batean, gainera, lau bizitza omen ziren bakoitza bere bordarekin. Oro har, “gaur kalean zortzi bizitzako etxe batean baino ume gehiago biltzen ginan gu an”.\nGaur egun hiru bizitza dira bertan eta Artola familiarena baserri bakarra. Beste biak etxe lehorrak dira.\nMartin Joxe Santa Kruz Arregi zuten aitona, Adunatik Alkatxuraina etorritako familia. Badu Jose Luisek gogoan orduko bertso bat “Patxi Bakailo” bertsolariak Fagollagan, sagardotegia orduan, harrerakoan bota ziona:\n“Adiskide bat Aduna aldetik\ngaur Urumea erreka aldera,\nda jakin dedanez, gainera,\nGaur edo biar goatuko zaizu\nnoiz egin zendun sarrera,\nbizimou ona pasatutzeko,\netzatoz leku txarrera”.\nSeme-alabak: Joxe Antonio (Hueskako partean gerrakoan hila), Dolores, Joan Bta., Maria, Praixku eta Purita. Dolores etxerako. Ezkondu eta senarra Joan Mari Artola Ollokiegi, Larregain Behekoa baserriko semea, eta hauen seme-alabak: Jose Luis, Martxiel, Joxe Mari, Begoña, Faustina, Patxi eta Manolo. Etxean Joan Mari eta joxe Mari aita-semeak bizi dira senideen laguntza dutelarik.\nAitona zena, herriko mendien guarda izana zen. Istorio franko badu aitonaz Jose Luis bilobak, beste baterako utzi ditugunak. Gurasoak gehienbat baserriari loturik, baina aitak baserria eta fabrikako lana tartekatzeko modua egin zuen beti. Lau behi eta ehun bat ardi. Ama gaztagile ona zela dio nire solaskideak. Artoa eta babarruna izaten zuten eta sagardoa etxean. Esnea Latxera Inozentzio esneketariari.\nUra zen arazoa etxe honetan. Etxetik hurbil zuten iturria baina agortu egiten zen uda sasoian. Kilometro eta erdira hurrengo iturria. Harkaitz mokor batean azpian sortzen zen, ur ona eta oparoa zena. Sonatua da harkaitz hau, “Haurra galdutako harria” deritzona, hain zuzen. Hona nola deskribatzen duen Txirritak “Arrano Gorriyari” jarritako bertsoetariko batean:\n“Andre gaxo bat mixerablia\nahuntz kontura etorriya,\nbere semia xextuan zeukan\nzarpa artian jarriya.\nUrdaburutik sartu zitzayon,\ntranpan, arrano gorriya.\nHarrapatuta eraman ziyon,\nAy au aren larriya!\nOrain argatik deitzen diyogu\nAurra galdu zan harriya”.


Ernst Stadler - Wikipedia, entziklopedia askea.\nColmar, 1883ko abuztuaren 11\nYpres, 1914ko urriaren 30a (31 urte)\npoeta, itzultzailea, literatura-kritikaria, idazlea eta unibertsitateko irakaslea\nErnst Stadler (Colmar, Alsazia-Lorrena, Alemaniar Inperioa, gaur egun Frantzia, 1883ko abuztuaren 11 — Zandvoorde, Yprestik hurbil, Belgika, 1914ko urriaren 30a) alemaniar poeta espresionista izan zen.\nLehenbiziko ikasketak Estrasburgon egin zituen. 1906an Oxfordeko Magdalen Collegen ikasi ahal izateko dirulaguntza jaso zuen. Lehenbiziko olerkietan Stefan George eta Charles Péguyren eragina izan zuen, baina 1911tik aurrera beste estilo bat garatu zuen. 1914an argitaratu zuen Der Aufbruch liburua lehen Espresionismoko lanik garrantzitsuenetako bat da. Liburu honetako poemak bizi-pozaren ospakizunak dira, Walt Whitmanenak bezalako lerro luzeak erabiliz idatziak. Stadler Zandvoordeko guduan (Belgika) hil zen, Lehen Mundu Gerraren hasieran.\nArtikulu hau idazteko Ingelesezko Wikipediako Ernst Stadler sarrerako informazioa erabili zen.\nWikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Ernst Stadler\nGutenberg proiektua: 40497


Labirinto (denbora-pasa) - Wikipedia, entziklopedia askea.\nSoka estilo Advent labirinto 2500 Centre kristau meditazioa ere tealights erretzea eta Limburg Elizbarrutiko Espiritualitatea Gurutze Santuaren eliza Frankfurt am Main-Bornheim\nLabirintoa, kanpoan dagoen jatorrizko puntu batetik, oro har, erdian edo kontrako aldean dagoen helmuga puntu bateraino lerro bat marraztean datzan denbora-pasa grafiko bat da. Zailtasuna, helmuga punturaino bide zuzena aurkitzean datza. Labirintoak, bere antolaketa propioagatik, luzeagoak edo laburragoak izan daitezkeen irteerarik gabeko zenbait bide ditu, eta bide zuzen bakar bat. Forma ezberdinak izan ditzake: karratua, arrautza formakoa, borobila, laukizuzena, etab...\nNagusiki umeentzako prestatutako denbora-pasa denez, adibidez, arratoi batek gazta batetara heldu beharreko moduko proba bezala proposatzen da, arratoia kanpoan eta gazta labirintoaren erdian irudikatuz.\n(Ingelesez)pdf formatuan deskargatzeko mila milioi labirinto\n(Ingelesez)Inprimatzeko labirintoak - 20x20tik 100x100eraino\nOrriaren azken aldaketa: 27 azaroa 2019, 21:16.


Jardunaldiko kronika - Federación Guipuzcoana de Baloncesto\nKanporaketak, finalak, txapeldunak eta, batez ere, ikuskizuna eta saskibaloia, saskibaloi asko. Hori da azken asteburuak utzi digun balantzea eta hurrengo asteetarako ere espero duguna.\nSenior kategoriak alde batera utziko ditugu, datorren asteburua izango baita finalerdi eta jaitsierak saihesteko kanporaketak utziko dizkigunak, eta horregatik junior mailekin hasiko gara. Errendimenduzko junior mutiletan, espero zen moduan, emozioz beteriko finalerdiak bizi izan ditugu, itzuliko partidetarako dena zabalik utzi dutenak, puntu bakarrarengatik eta hiru puntugatik soilik erabaki baitira partidak. Nesketan, berriz, Goierri Uz Baleikek eta BKL Esparruk kolpea eman zuten mahai gainean eta errenta politak eskuratu dituzte finalerako txartelaren bila.\nErrendimenduzko kadetetan Ordizia KE-ko eta EASO Ibaeta Basket Buruntza Magneteko neskek eta Ointxeko eta EASO Panko Performanceko mutilek abantaila politak eskuratu zituzten euren finalerdietan. Errendimenduzko infantiletan aurreneko txapeldunak ezagutu ditugu: Ordizia KE-k larunbateko finalerdian ZAST Magic-i irabazi eta gero, igandean 65 eta 32ko emaitzarekin gailendu zitzaion Mondragon Lingua Ointxeri, mutilen txapeldun moduan amaituta; Nesketan, Marmoles Aztiria ISB-k jaso zuen txapeldunaren kopa, ligan sekulako maila eman eta 10-0ko balantzearekin amaitu eta gero.\nBukatzeko, errendimenduzko minietan, Ordizia Keko neskek txapeldun moduan amaitu dute Jesuitetan jokatutako partidan EASO EASO Mendiola 2010-i 27 eta 32 irabazi eta gero.\nZorionak txapeldun guztiei eta baita ilusio eta gogo guztiarekin amaiera arte lehiatzen ibili diren neska-mutil denei ere. Txapeldun gehiagoren bila jarrai dezagun.


Speed Dial, nola ikusi une batean bederatzi web gune | Consumer\nSpeed Dial, nola ikusi une batean bederatzi web gune\nAplikazio hori Opera enpresak sortu zuen hasieran, eta erabiltzailearen gune gogokoenetan nabigatzeko aukera ematen du, eta dagoeneko Firefoxera eraman da.\narabera: Astelehena, 2007ko irailaren 24a\n'Speed Dial', edo 'Markaketa bizkorra', Opera nabigatzaileak 9.2 bertsiotik gehitu duen ezaugarri berria da. Orri horretara programa fitxa bat irekitzen den bakoitzean joaten da, eta erabiltzaileak aukeratzen dituen webguneen bederatzi miniatura ditu, lanagatik edo aisialdiagatik. Sarriago bisitatzen diren orrietara azkarrago sartzen laguntzen duen sistema hori Mozilla Firefoxera eraman da luzapen baten bidez, eta Internet Explorer-en hurrengo eguneraketetan aurki daitekeela esaten da.\nInterneten nabigatzeko modua\nerabiltzaile bakoitzak aukeratzen duen nabigatzaileak baldintzatua. Horietako bakoitza\nezaugarri desberdinak dituzte, baina\negia da hobekuntza teknologikoak egokitu egiten dituztela batzuek\nHorrelako programek bilakaera hau izan dute:\nInternet, Mosaic eta Netscape Navigator-en lehen bertsioetatik.\nospea lortu zuten lehen bi nabigatzaileak,\negungo bertsioak baino askoz bertsio aurreratuagoak\nExplorer (IE), Mozilla\nFirefox eta Opera,\nsareko hiru nabigatzaile ezagunenak.\nSpeed Dial Operaren ezaugarri berri bat da, eta internautari aukera ematen dio hautatzen dituen bederatzi tokiak azkar ikusteko.\nParadoxikoki, IE, nabigatzailerik handiena\nerabiltzaileek erabilia ez da berritzailea, baizik\npaper hori Firefox eta Opera jarraitzaileei dagokiela.\nHala, adibide bakar bat jartzearren, Firefox eta Opera enpresek\naskoz lehenago, betileetan nabigatzeko oso baliagarria,\nIEk 7. bertsiorako onartu duela berriki.\nHala, Speed Dial ezaugarri berri bat da\nOpera programaren 9.2 bertsioan aurkeztu duela, eta\nHorri esker, Interneteko erabiltzaileak bizkor ikus dezake\nnahi dituzun bederatzi tokiak. Ideia horrek\nhelbide gogokoenetara sartzeko eta ohiko helbideak konbinatzeko\naurrebista duten markagailuak\nazkenaldian hain modan jarri diren webguneena.\nErabiltzaileak bederatzi web guneren miniaturak finka ditzake hemen:\nbeste horrenbeste lauki,\nhiru errenkada eta hiru zutaberen eskema. Ataza hau egin daiteke\ndauden beste orrietako fitxak arrastatzen badira\nune horretan, nabigatzailean,… erlaitzera irekita\nSaguarekin zuzenean ere egin daiteke,\nlauki bakoitzean klik eginez gero, programak\nsartu zaren azken orrialdeak eta\nhelbidea eskuz sartzeko aukera.\nSistema honen bidez, erabiltzaileak orri bakoitzaren goialdea behatzen du eta miniatura bakoitza esteka bat izaten jarraitzen du; beraz, horien alderdiren bat interesatzen bazaio, jatorrizko bertsioan sar daiteke.\nSistema honen bidez, erabiltzaileak\norri bakoitzak eta miniatura horietako bakoitzak jarraitzen du\nesteka bat da; beraz, erabiltzaileari interesatzen zaio\norrien itxura, bertsioan sar daiteke\njatorrizkoa, saguaren klik batekin.\nBestalde, ordenatu nahi bada\nbederatzi miniaturak ez bezala, arrastatu besterik ez da egin behar\nlauki batetik bestera dagoen miniatura, eta horrek\nbi orrialdeak posizioz txandakatzen dira. Maiztasuna\nerabiltzaileak miniaturak eguneratzea nahi du\nkonfigura daiteke, nahiz eta lehenespenez desaktibatuta egon.\n‘Speed Dial’ Firefox-erako\nFirefox diseinuari esker,\nnabigatzaile estandarrari funtzioak pertsonalizatu eta gehitzeko,\nbadu osagarri bat, Speed izenekoa.\nDiala, nobedade hau dakarrena eta, gainera,\nOperaren jatorrizkoa zenbait alderditan.\nHala, sagua gainean jartzen bada\nminiatura eta haren gurpila erabil daiteke.\norrialdetik gora eta behera mugitzeko,\neduki guztia eta ez zatia soilik ikusteko aukera ematen du\norriaren goiko aldea.\nSagua miniaturaren gainean jarri eta haren gurpila erabiltzen bada, orriaren gora eta behera joan daiteke\nminiaturak dituen orria handiagoa da. Horrela,\nerabiltzaileak zenbat errenkada eta zutabe finka ditzake\nminiatura bakoitzaren tamaina pixeletan edo\n‘Speed Dial’ fitxa berri batean edo\nleiho berri bat.\nAldiz, osagarri honek ez ditu bi\njatorrizkoak dituen ezaugarriak: ez du onartzen\narrastatu beste fitxa batzuetatik\nminiaturak eta ordenatu eta trukatu ere ez\nhainbat orrialde, hori eginez gero bat ezabatzen baita\ndial erabiltzaile guneak opera-eu página-eu


Egonean itsas zabalean :: Observatorio la Diversidad de Mugak\nEgonean itsas zabalean\nMSFk dio hiru egun behar direla 'Aquarius' Valentziaraino eramateko eta ez dela segurua. Italiak porturatzea debekatu dio 629 errefuxiatu daramatzan ontziari\nBerria, Kristina Berasain Tristan, 12-06-2018\nMok, Zeestian, Azizou, Shibar, Dyibou, Adam, Sewd, Rebecca, Miral, Hakim, Nasser, Ibrahim… Aquarius ontzian doazen lagunak dira eta, egonean daude, itsas zabalean. Lerro hauek idazteko garaian, oraindik ez zegoen argi non lehorreratuko zen 629 errefuxiatu daramatzan barkua, eta tartean 112 adingabe, 11 haurtxo, eta zazpi emakume haurdun daude. SOS Mediterranee eta MSF Mugarik Gabeko Medikuek erakundeek atzo iluntzean ohartarazi zuten ontzia mukuru betea zegoela, janaria eta ura eskasa zela, bidaiarietako batzuk etsita zeudela, eta hiru edo lau eguneko ibilaldia egitea ez zela segurua. Ontzia Valentzian lehorreratuko den, beraz, ez dago argi. Maltako Itsas Armadak, bien bitartean, 950 botila ur eta 800 janari pakete gerturatu zien atzo, artean ez baitago argi zenbat egun jarraituko duten iheslariak itsas zabalean egonean.\nCataniatik, Italiatik, abiatu zen ontzia, joan den ostiralean, errefuxiatuak erreskatatzera. Mediterraneoan, larunbat gauean bederatzi orduan bi erreskate egin ostean, ontzia noraezean zebilen igande gauean. Ordurako, 629 pertsona zeramatzan. Libiako kostaldean bi txalupatan erreskatatutako 229 lagunak, eta beste ontziek erreskatatu eta barkuan jasotako beste 400.\nLatzak izan ziren bi gauak. Aurrenekoan, plastikozko txalupa bat ikusi eta gerturatzean, abortza apurtu eta 40 lagun uretara erori zirelako. Denak daude onik, baina, amesgaiztoa ez zen orduan amaitu. Libiatik 50 miliatara zegoen ontzia, eta itsasoratu zen portura abiatu zen, Cataniara. Kostaldetik 35 miliara zegoenean, baina, espero ez zen jakinarazpena iritsi zen. Matteo Salvini Barne ministroak jakinarazi zuen Italiako portuak itxi zituela, herrialdea «gizakien trafikoari» ezetz esaten hasi zela zehaztuz.\nMaltari bidalitako mezua zen Salvinirena. Aquarius hartzea hari zegokiola helarazi zuten gobernuko iturriek, uharte horretatik 27 miliatara baitzegoen. Maltak, ordea, ukatu egin zuen erantzukizuna berea izatea. Libiako eremuan egin zelako erreskatea, eta Erromako erreskate koordinazio zentroak gidatu zuelako. «Malta ez da autoritate koordinatzailea, eta ez du eskumenik auzi honetan».\nElkarri mezuak trukatzen ari zirela, zabaldu zen itxaropenerako zirrikitu bat. Italiako hainbat alkatek jakinarazi zuten prest zeudela ontzia hartzeko. Italian dena ez da Lega Nord. Napoli, Livorno, Palermo eta Crotoneko udalek barkuari harrera egiteko eskaintza egin zuten, ministroari «bihozgabea» izatea leporatuz.\nPortuen eskumena, baina, gobernuena da, eta tokiko agintarien eskaintza sinbolikoa izan zen. Azkenean, beste herrialde batetik etorri zen argia.\nXimo Puig Valentziako Generalitateko presidenteak eskaini zuen ontzia hirian porturatzea, «kai seguru» batean.Valentzia (Herrialde Katalanak), hala ere, ontzia dagoen lekutik 700 itsas miliara dago, eta, ondo bidean, ostiralean iritsiko litzateke ontzia hara, hiruzpalau eguneko itsas zeharkaldiaren ostean. Pedro Sanchez Espainiako presidenteak oniritzia eman zion atzo arratsaldean proposamenari, «giza hondamendi bat saihesteko» eta «nazioarteko legedia betetzeko» neurria zela adieraziz.\nValentziarena, baina, ez zen eskaintza bakarra izan. Ada Colau Bartzelonako alkateak ere ontzia hirian porturatzeko aukera eman zuen, haren hitzetan ezin baita giza eskubideen urraketen aurrean «beste albo batera begiratu».\nEuskal Herriak ere erantzun bat eman nahi izan zien ataka zailean zeuden iheslariei. Iñigo Urkullu lehendakaria ontzian doazen immigranteen %10ri harrera egiteko prest agertu zen «giza eskubideen eta duintasunaren» izenean: «Herrialde txikia gara, baliabide mugatuekin, baina gure ekarpena egiteko erabakitasuna daukagu». Mediterraneoan aurten 715 lagun hil direla gogoratu zuen Urkulluk. Nafarroako Gobernuak, berriz, «lankidetza» eskaini dio Madrili.\nAntonio Guterres Nazio Batuen Erakundeko idazkari nagusiak, berriz, errefuxiatuak babesteko eta nazioarteko legedia errespetatzeko eskatu zien gobernuei. Giza Eskubideen Europako Itunaren 2. eta 3. artikuluek diote babesa eman behar zaiela premiazko laguntza medikua edo janaria, ura edo botikak behar dituztenei. Gobernuak, bada, itsasoan dauden iheslariak artatzeari uko egiten dietenean itun hori urratzen ari dira.


Eskolako lagunak eta isekak – TTiKLiK!\nHasiera/Hezkuntza/Eskolako lagunak eta isekak\n2.202 Less than a minute\nIrakurle baten ondoko kezka igorri digu:\nGaur egun, eskolan gure semearekin sartu egiten dira “kaka usaina daukazu“, ” ez dugu zurekin jolastu nahi“… eta horrelako gauzak esaten dizkiote. Ni nahiko arduratuta nago gai horrekin, egunero esaten baitit zerbait.\nBadaukazu horrekin zerikusirik daukan ipuinen bat? Maddi belarrihandi daukagu guk etxean eta batzuetan irakurtzen dugu.\nburla eskola iseka TTiKLiK!\nIrrien Lagunak(e)k dio:\n05:48 PM 2013/03/06\nen el numero 12 de nuestra revista mensual IRRIA tratamos el tema monográficamente en Febrero de 2012 “Iseka ez da barrea” aqui tienes el enlace a la revista en pdf http://www.irrienlagunak.com/aldizkaria/12ç\n05:50 PM 2013/03/06\nEl enlace correcto en el post anterior es este:\n08:47 PM 2013/03/06\nEskerrik asko Irrien Lagunak!\nDena datorkigu ondo.


Musikariak Ikastetxeetan programan Nafarroako 37 ikastetxek eman dute izena - Musikariak Ikastetxeetan programan Nafarroako 37 ikastetxek eman dute izena - Dpto - Educación\nMusikariak Ikastetxeetan programan Nafarroako 37 ikastetxek eman dute izena\nMusikariak Ikastetxeetan programan Nafarroako 37 ikastetxek eman dute izena - Musikariak Ikastetxeetan programan Nafarroako 37 ikastetxek eman dute izena - Dpto\nangle-left Musikariak Ikastetxeetan programan Nafarroako 37 ikastetxek eman dute izena\nHogeika musikari eta abeslarik parte hartuko dute 14 eta 18 urte bitarteko gazteei zuzendutako ekimenean, urrrian hasiko dira saioak\nprograma aurkeztu zen egunean zuzenekoa ere eskaini zuten musikariek\nMusikariak ikastetxeetan programan parte hartu zezaketeen ikastetxeengehiengoak izena eman du ekimenean, hortaz arrakastatsua izan da ekimen honen lehendabiziko edizioa. Hezkuntza departamentuak datorren hilean abian jarriko duen programan 43 ikastetxek zuten izena emateko aukera eta horietatik 37k parte hartuko dute. Ziklo hau 14 eta 18 urte bitarteko gaztei dago zuzenduta eta bertan hogeika musikari eta abeslari euskaldunek hartuko dute parte. Ekimen honen helburua euskal musikaren ibilbidea ezagutzera eman eta euskararen transmisioa bultzatzea da.\n2018ko urritik abendura bitartean antolatuko dira saioak. Ikastetxeek saio bat baino gehiago edukitzeko aukera izanen dute, ikasmaila bakoitzean dagoen matrikula kopuruaren arabera. Saioa antolatu ahal izateko, ikasmaila horretan gutxienez 15 ikasle beharko dira. Saio bakoitzean, bestalde, ez dira 40 ikasle baino gehiago egonen, oro har. Saio horiek eskaintzeko, ekimenean parte hartzen duten musikari, artista eta abeslariek, Hezkuntza departamentuan antolatutako formazio saioetan parte hartu dute.\nIkastetxeetara joanen diren musikarien artean, euskal kantagintza berrienaren izen ezagun ugari dago, besteak beste: Amorante, Eñaut Elorrieta, Gorka Urbizu, Iker Lauroba, Ines Osinaga, Inun, Jon Basaguren, Joseba B.Lenoir, Joseba Irazoki, Jurgi Ekiza, Keu Agirretxea, La Basu, Maria Rivero, Mikel Markez, Miren Narbaiza, Olatz Salvador, Pantxix Bidart, Pelax, Petti, Rafa Rueda, Tristtan Mourguy, Xabi San Sebastian eta Zuriñe Hidalgo.\nProgramaren aurkezpeneanHezkuntza departamentuan egin bezela, ikastetxeetan ere emanaldi akustikoa eskainiko dute musikariek.\nHezkuntza departamentuko Euskara Sailak antolatutako programa honen baitan 88 saio eskaintzea aurreikusi da. Saio bakoitzak 90 minutuko iraupena izango du eta bertan abeslari bakoitzak euskal musikan bere ibilbidearen errepasoa egingo du eta ondoren bere musikak izan duen jatorria eta bilakaera azalduko ditu. Gainera, idazle zein olerkariek beraien letrak egiteko egiten duten lana ere aipatuko dute. Gainera, artista bakoitzak azalpenak musika emanaldiekin uztartuko ditu.


180 gradu eginez eskailera tamaina kalkulatzeko\n180-maila swivel eskaileretan kalkulua\nUrrats kate jaistea P 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100\nEskailera kalkulua 180 graduko swivel\nP - beheko martxa etapa-kopurua\n180 txanda eskaileretan kalkulua° plataforma lauak\nEskaileran gora pauso arteko distantzia edozein unetan berberak izan behar dute.\nKasu honetan, lurreratze urrats bat gehiago gisa ikus daiteke.\nSartu beheko solairuko maila altuera solairuan, bigarren solairuan maila.\nZehaztu inaugurazio luzera - Luzera zure eskailera izango da.\nNeurriak metro, zentimetrotan eta milimetrotan zehaztu daiteke.\nPrograma automatikoki urrats, zabalera eta altuera angelua eta Stringer goiko eta beheko tamaina kalkulatzen du.\nAldaketa eskailera, eta programa etapa kopurua onena aukeratzeko erosotasuna, bere erabilgarritasuna buruz gomendioak egingo ditu.\nEz dago aukera bat da, zuria eta beltza edo kolorea marrazki bat sortzeko.\nEskaileraren zabalera plataforma birakari eskailera zabalera da.


[ARGAZKIAK] Pagadiak eta mahastiak zaldiz lotuz | danbolin\nIraoberri zalditegiak antolatuta, Aretxabaletatik Brionesera ibilaldia egin zuten 13 eta 16 urte bitarteko sei gaztetxok zaldi gainean. Ingurune natural oparoaz gozatzeko aukera izan zuten, Euskal Herri berdean hasi eta Ebro ibarraren lautada eta mahastietan amaitzeko, garai ez hain urrun batean, zaldi, asto, mando nahiz idiek igarotzen zituzten mando bideetatik. Lehenbiziko gaua Garaion Sorgingunean igaro zuten, bigarrena, Okinan eta azkena Brionesen.\nZaldunak gazteak izan arren eskarmentu handikoak dira eta inolako arazorik gabe gainditu zituzten bideko gorabehera guztiak. Iraoberri zalditegiak asmoa du horrelako irteerak egiten jarraitzeko, bai eta eguneko irteerak antolatzeko ere, betiere inguruko bazterrak beste modu batean ezagutzeko aukera eskainiz.\nPrevious Article Pentsiodunak kalera atera dira beste astelehen batez\nNext Article Mantentze lanak auzolanean Zestoako Irikaitz aztarnategian


[ Hemen zaude: Sarrera >> Nor zen I�aki... ]\nNor zen Iñaki Beitia Larrañaga...\nIñaki Beitia 1961ean sortu zen Aizpurutxon. Gaztetatik izan zuen lotura Urretxu Zumarragarekin, hemen egin zituen nerabezaro garaiko lehenengo lagunak, bere koadrila, nahiz eta joaten zen lekura joaten zela lagunak edonon egin. Irakasle-ikasketak burutu zituen eta irakasle, maisu, zen Urretxu-Zumarragako Ikastolan. Kirola atsegin zuenez, ikastolako makina bat ikasleri kirol guztiekiko maitasuna transmititu zien Eskola Kiroleko arduradun zela. Kirolekiko zaletasun hori mendian islatzen zen bereiziki. Mendizale porrokatua, erraza da edozein mendi zeharkaldi, eskiatzen edo mendi bizikletan irudikatzea, eta horregatik Ostadar Mendi Taldeko bazkide sortzailetako bat izan zen.\nEuskara eta euskal kulturaren alde lan asko eta ugari egindakoa zen: Korrika, Kilometroak, Herri Urrats, Urretxuko Euskal Jai eguna, Bertso-eskola... Iñakik erein zituen hazietako batzuk dira eta oraindik kimuak ematen dituzte.\nEuskal Herria maite zuen, abertzale eta euskalduna zen, honen libertatean sinesten zuen. Konpromiso horrek bultzatuta, 1995ko Udal Hauteskundetan Herri Batasuneko zerrendetan aurkeztu eta zinegotzi bezala hautatua izan zen. Euskara Batzordeko arduraduna zen utzi gintuenean.\nAipagarria da bere jatortasun, apaltasun eta alaitasuna. Bere printzipioak, ideiak, iritziak tinko defenditzen eta eusten bazituen ere, beti saiatzen zen arazoa besteen ikuspuntutik aztertzen eta errespetuz jokatzen zuen. Hitzeko pertsona zen, edozein arazo edo egin beharretarako behar bazenuen prest agertzen zen laguntzarako. Lan egiterako garaian, lan isila eta iraunkorra zuen gustuko, bera izaten zen lehena lanean jartzen eta beste guztientzat adibide. Parranda zalea ere bazen eta asko izango gara bere konpainia ederrean, Santa Anastasia Jaietan, inauterietan, mendi irteera batetan... afari eta afalondoren bat, gaupasaren bat gogoratzen ez dugunok.\n1996ko uztailean, horrenbeste atsegin zuen Oleta mendian bizikletan zebilela zendu zen, estimatzen genuen guztiongan benetako hutsunea utzi zigun. Bere oroimena pizturik mantentzeko bere izena daraman mendi martxa hau egitea otu zitzaigun, denok maite genuen laguna zelako.\nOHARRA: Iñakik hainbat omenaldi jaso izan zituen zendu ondoren. Hauetan irakurritako testuak eta errekuperatu ditugun argazki batzuk, web honetan ireki dugun omenaldien atalean aurkituko dituzu.\nHasiera | Aurrekoa | (orrialdea 3 / 3) | Hurrengoa | Amaiera\nJuan Mari Aierberekin batera\nVero ibaian 92ko irailean\nOstadar MT-ren irteera batean\n© 1997-2018. Iñaki Beitiaren omenezko Mendi-martxa


Inguraldek langabezian daudenen laneratzea erraztuko du biltegiko jarduera osagarrien ikastaro batekin - Inguralde\nInguraldek langabezian daudenen laneratzea erraztuko du biltegiko jarduera osagarrien ikastaro batekin\nJuan Antonio Pizarrok jakinarazi duenez, otsailaren hasieran hasiko da ekimena, eta bere sailaren estrategiaren barruan kokatzen da, hain zuzen ere, lanpostu-eskari handiena duten arloetako prestakuntzari bultzada bat emateko\nBarakaldo, 2020ko urtarrilaren 20a\nPrestakuntza-ikastaroei bultzada ematea erabaki duJuan Antonio Pizarro Barakaldoko Udaleko Enplegu, Gizarte Kohesio eta Aniztasunaren Kudeaketako zinegotziak, enpresek lanpostu gehiago eskatzen dituzten arloetan\nDatorren otsailean abiaraziko da ikastaroetako lehenengoa, eta biltegiko laguntzailearen jarduera osagarriez arituko da. "Lan-nitxo bat sortzen ari da esparru horretan on line merkataritzan aritzen diren enpresa handiak pixkanaka Ezkerraldean lurreratu izanaren ondorioz. Enplegu asko sortuko da, eta barakaldarrak lanpostu horietara sartzeko prest egotea nahi dugu", adierazi du gaur Pizarrok prentsaurrekoan.\nZinegotziak gaur jakinarazi duenez, biltegiko jarduera osagarrien ikastaroak 210 ordu izango ditu, apirilaren 10era arte luzatuko da eta ikasleei biltegi bat antolatzeak dakartzan oinarrizko jarduera guztiak modu teorikoan eta praktikoan egiten ikasteko aukera emango die.\nIkastaroa Barakaldoko Udalak finantzatuko du oso-osorik, eta langabezian dauden 10 lagun izango ditu parte-hartzaile, zeintzuek biltegiko jarduera osagarrien profesionaltasun-ziurtagiria lortu ahal izango baitute, bai eta, lan-jarduera bat gauzatzeko eta lan-merkatuan sartzen laguntzeko beharrezkoak diren gaitasunak ziurtatzen dituen egiaztagiri ofiziala ere.\nHiru modulutan zatitutako prestakuntza praktikoa eskainiko du ikastaroak 170 orduz. 80 orduko lehen moduluak biltegi batean egiten diren eragiketak jorratuko ditu. Bigarrenak, berriz, eskaerak prestatzen irakatsiko die parte-hartzaileei, eta 40 ordukoa izango da. Hirugarrenean, azkenik, kargak orga jasotzaileekin manipulatzen irakatsiko da, eta 50 ordu iraungo du.\nPrestakuntza atala amaitutakoan, 40 orduko lanez kanpoko praktika profesionalak egingo dituzte partaideek inguruko enpresetan\nIKASTARO GEHIAGO AURKI\nJuan Antonio Pizarrok azpimarratu duenez, horrelako prestakuntza-ikastaroak indartuko ditu zinegotzigoak, "Udalerriko langabeei lan-merkatuan errazago txertatzeko behar dituzten ezagutzak emateko".\nIzan ere, biltegiko jarduera lagungarriena da Inguraldek egingo dituen ezaugarri horietako lau ikastaroetatik lehena, barakaldarren enplegagarritasuna bultzatzeko. Beste hiru ikastaroak honako gai hauei buruzkoak izango dira: eraikinetarako iriste-erraztasuna hobetzea igogailuak jarriz, telemarketina eta eraikinak birgaitzea fatxada aireztatuak jarriz. Beste hiru ikastaroak eraikinen irisgarritasuna hobetzeari buruzkoak izango dira, igogailuak jarriz, telemarketina eginez eta eraikinak birgaituz, fatxada aireztatuak jarriz.


Haur helduak ala umetutako nagusiak? | Hazitegi\n.-(e)k idatzia\t 2011(e)ko irailak 27 0\nAula de Infantil aldizkarian Jordi Cots-en iritzi bat irakurtzen ari naiz eta aspaldian bueltaka darabildan ideia baten ingurukoa da. Esaten du haurrei haurtzaroa laburtzen diegula eta helduaroan, berriz, heldu “infantilak” direla, umetutako nagusiak alegia. Eta pentsatu dut, zenbat umetutako heldu ezagutzen dut? Nola bihurtzen da heldu bat heldu? Jordiren ustez haurra behar baino lehenago haur izateari uztera eta heldu izatera behartzen dugunean, haur izate hori helduaroan azaleratuko du.\nUste dut kasu guztietan ez bada ere, gure herrian halakorik gertatzen dela. Arrazoiak anitzak izan daitezke baina niretzako kezkagarria da heldu bat “umekeriatan” aritzea edota beharko lukeen heldutasunik ez izatea. Kasu horietan, bada, zer egiten dugu helduok hori gertatzeko? Haurtzaroa ikusten dugun moduarekin zerikusirik ba al du? Uste dut gaiari ikuspuntu askotik heldu ahal diogula. Ez da nire asmoa guztiak jorratzea, bai ordea hausnarketarako ideia batzuk plazaratzea.\nGure gizartea oro har helduaren “unibertsoaren” inguruan antolatua daukagu, ez umeen inguruan, ez gazteen inguruan, ez zahartzaroaren inguruan. Ume-aroa heldu-arorako prestakuntza garaia da, gaztaroa heldu-arorako prestakuntza garaia da, eta zahartzaroa, ba karga bat, zer izango ote da ba? Barkatu, heldu-arorako esan beharrean gure gizarte modernorako esan nahi nuen. Eta nolakoa da gizarte hori? Ba konpetitiboa, noski, izan behar legez. Beraz, zer egin dezakegu gure haurrekin halako gizarte batera egokitzeko? Prestatu, ahalik eta gehien eta ahalik eta lasterren. Hor daude gurasoak parkean jo eta su besteei erakusten beraien haurrek zein arin “ikasi” duten oinez, fardel barik egoten, hitz egiten, idazten, irakurtzen… Mila gauzetara apuntatuko dute eta hara non agertzen den gurean behintzat fenomeno berri bat: haurren estresa.\nBestalde, hor daukagu telebista eredu “ezin hobeak” aurkezten. Orain dela gutxira arte, 8 urte genituenean, ondoko 9, 10 edota 11 urteko umea imitatzen genuen, bera bezalakoa izan nahi genuen, eta 11 izandakoan, 13, 14koa genuen buruan. Gaur egun, haurrek, guztiek izan ere, nortzuk imitatzen dituzte? Eta nolakoak dira ereduak?\nHor dago eskola gauza bera egiten. Mugimendurako, gorputzarekin egiten dugun hori, ahal bada klasetik kanporako uzten du, jolas-ordurako esan nahi nuen. “Ohitu” behar dira mahai baten aurrera eserita eta isilik egoten. Haur hezkuntzako irakasleak presionatuak daude lehen hezkuntzakoengatik, hauek, bigarren hezkuntzakoengatik eta azken horiek batxilergoengatik. Batxilergokoek berriz, unibertsitatekoen presioa igarriko dute, ziurrenik.\nEta heldutasunari dagokionez, ba al dago hori curriculumean? Ba al dago hori gurasoen buruan? Ba al dago komunikabideetan? Gu nolako ereduak gara beraientzako? Utziko al diegu behingoz beraien erritmo naturalean hazten? Utziko diegu jolasten nahikoa heldu-aroan horretarako premia izan ez dezaten?\nTags aula de infantilcotshaurrakhelduakheldutasunaimitazioa


Bigarren eta hirugarren egunak, Bangkok eta Vientiane — Eibar.ORG | Eibarko peoria\nHemen zaude: Hasiera / Blogak / Bidean . . . / Bigarren eta hirugarren egunak, Bangkok eta Vientiane\nBigarren eta hirugarren egunak, Bangkok eta Vientiane\nMikel Lizarralde 2011/08/01 19:10\n(Uztailak 31 eta abuztuak 1)\nNahiago nuke futbol jokalarien moduko jet lag-a izan! Eta prentsan agertu ohiko 10 orduak ez ditudalako egin lo. Bangkok-eko lehen gabean hiruzpalau ordu egin ditut lo, tartekatuak. Ohean pasatako denbora gehiena esna egon naiz.\nGoizean esnatu eta bizikleta erostera joan gara. Eñaut eta Mirenek lagunduta 190 euroko Trek bizikleta txinatarra erosi dut. Prezioa ez denez itxita egoten zertxobait negoziatzen ahalegindu naiz, batez ere unibertsitate pribatu batean ikasi dudala eta tipo argia naizela igerri dadin. Zer pentsatuko ote dute Asiako dendari gehienek mendebaldar batekin prezioa negoziatzean, jakin nahiko nuke.\nTren txartela erosi ostean hirian zehar pasiatzen ibili gara. Kontrastez betea dela esatea ez da asko esatea, izan ere, zein hiri ez dago kontrastez betea? Luxua eta txabolak, airean mugitzen den trena eta tuk-tuk-ak, Lumpini parkean tai-chi-a egiten duten señorak eta autopista azpiko belardian lo egiten duten eskaleak.\nHotelera bueltatzean motxilak parrillari lotu dizkiogu eta laster arte esan diet Eñaut eta Mireni. Egun batzuren buruan Laos iparraldean ikusiko ditut. Gurasoekin ere hitz egin dut, San Inazio eguneko bazkaria zuten.\nTren geltokira bizikletaz joan naiz. Ez nuen berehalakoan usteko Bangkok-en bizikletaz ibiliko nintzenik, baina bizikleta saltzaileak lasai joateko esan dit. Tira, iritsi iritsi baiz, baina azken aldia da halako hiri batean horrela nabilena, uff.\nTrena Tailandian bidaiatzeko modu berezia da, gomendagarria guztiz, ezagutzeko modukoa. Halako bagoi batean egin dut mugarako bidea. Hemen ere tarteka egin dut lo.\nNong Khain trenetik jaitsi eta mugara, Friendship Bridge delakora. Tailandiako irteera-bisatua hartzen ari nintzela Laosen bizi den Singapurko tipo batek ekonomia lekzioak eman dizkit. Espainia oso gaizki dagoela. Baina Laos oso ondo, sendo. Gora ekonomian adituak!\nInork ez didanez kontrakorik esan bizikletan zeharkatu dut Friendship Bridge (debekatua dago) eta Laosko bisatua lortzeko prozesu amaitezinean hasi naiz. Zorionez bikote ingeles batekin berriketan hasi eta ordu erdi inguruz kontu kontari jardun dugu.\nZigilua lortu eta Vientianerako hogei kilometroak egin ditut bizikletaz. Itxuran sirimiria ez da euskalduna soilik; eta bai, mela-mela eginda bukatzen duzu ordubeteren ostean. Itxura negargarria izan arren galdetu dudan lehen hotelean aurkitu dut tokia.\nArratsaldean kafea hartzera joan eta goizeko ingelesa ikusi dut. Ordubete inguruz jardun dugu berriketan. Hauek dira bidaietako une politenak, oharkabean, Qatarren bizi den kimika irakasle batekin ordubete pasatxoan hizketan. Bihar Vientiane erakutsiko diet. Monzoia dela eta eguraldi negargarria dago eta deskantsurako hartuko dut biharkoa.


Txinako PET botila zukua betetzeko makina beroa lantegia eta hornitzaileak | Higee\nPET botila zukua betetzeko makina lerroak botila garbitzeko, betetzeko eta estaltzeko makina monobloke bakarrean integratzen ditu. Prozesuak guztiz automatikoki burutzen dira. PET botila edo beirazko botila edo ontzi guztiak betetzea pertsonaliza daiteke.\nLehia ezazu PET botilako zukua beroa betetzeko makina monoblokoko 4 produkzio linean\nEdariak ekoizteko lerroa ura tratatzeko ekipoekin, aurrez tratatzeko nahasketarako ekipoen sistemarekin eta biltzeko sistema estutzeko mahuka etiketatzeko makina, ontziratzeko makina uzkurtzeko etab. Lerro oso bat bezala hornitu dezakegu.\n1. Aire garraiatzailea\n2. Zukuak betetzeko eta ontziratzeko sistema\nRXGF serieko zuku beroa betetzeko makinak botila garbiketa, ura betetzea eta estalkia monobloke batean integratzen ditu, eta hiru prozesuak automatikoki burutzen dira. Zukua eta te edaria betetzeko beroan erabiltzen da. Tenperatura kontrolatzeko sistema ezin hobea, alderantzizko fluxua, garbiketa automatikoa eta kontrol programa ditu. Likidoarekin kontaktuan jartzen duen makina-elementu bakoitza kalitate handiko altzairu herdoilgaitzez eta elikagaien gomazkoa da.\n● Altzairu herdoilgaitzezko garbigailu guztiak, ura ihinztatzeko estiloa injektatzeko diseinua, gehiago ur kontsumoa aurrezteko eta garbiagoa.\n● Altzairu herdoilgaitzezko Gripper plastikozko pad-arekin, garbitu bitartean botila kraskadura minimoa bermatzeko\n● altzairu herdoilgaitza garbitzeko ponpak\n● Doitasun handiko betegarriko tobera, PLC seinale aldakorraren kontrola, betetze doitasun handia ziurtatzen dute\n● Grabitatearen betetzea eta leunki eta etengabe betetzea\n● Altzairu herdoilgaitzezko kontakturako atal guztiak eta likido depositua, leunketa fina, garbitzeko erraza\n● Botilarik gabe bete gabe\n● Leku eta tapoi sistema, tapoi elektromagnetikoen buruak, zama deskargatzeko funtzioarekin, ziurtatu botila gutxieneko kraskadura tapatu bitartean\n● 304 altzairu herdoilgaitzezko eraikuntza guztia\n● Botilarik gabe, tapoirik gabe eta geldialdi automatikoa botila falta denean\nEdukiera / 500ml\n3. Botila itzali esterilizatzailea\n4. Spray esterilizatzailea\nAurreko: Edari energetikoak betetzeko makina\nHurrengoa: Beira botila garagardoa betetzeko makina


Aire konprimatu - Wikipedia, entziklopedia askea.\nAire konprimatuzko estazio bat\nAire konprimatua konpresore baten bidez presioa jaso duen airea erabiltzen duten tekniken aplikazio bat da. Aplikazio gehienetan, airea konprimitzeaz gain, hezetasuna desagertu eta iragazi ere egiten da. Hori oso ohikoa da industrian, sistema hidraulikoen aldean abantaila bat du: azkarragoa da, baina ez da hain zehatza mekanismoen posizionamenduan, eta ez du indar handirik ahalbidetzen.\nBeraz, aire konprimitua atmosferikoa baino presio handiagoa jasaten duen aire-masatzat har daiteke. Aireak konprimitua izateko duen gaitasun hori gasen legeetan azaltzen da.\nAire konprimituaren aplikazioak askotarikoak dira. Bai energia-iturri gisa, bai geroago erabiltzeko metatutako aire gisa; zenbait egileren ustez, aire konprimitua laugarren energia da, elektrizitatearen, erregai fosilen edo haizearen ondoren.\nAire konprimitua erabiltzeak aire horren tratamendua ere eskatzen du. Aplikazio gutxitan erabil daiteke aire konprimitua zuzenean konpresoreen irteeratik. Normalean, beharrezkoa izaten da gutxienez hautsa eta kutsatzaileak ezabatzea, bai eta ur kondentsatua edo lurrunezkoa ere.


Escrito el 12 de Enero de 2009 en vasco con un tamaño de 5,79 KB\nKulturen arteko elkarrizketa:Elkarrizketa gauzatezeko hauek dira balio unibertsalak:-Desberdintasun kulturalak errespetatzea.-Giza eskubideak errespetatzea.-Besteekiko tolerantzio aktiboa, positiboa.Mundu pluralista batean elkarrekin bizitzen eta gizadia bere osotasunean defendatzen ikasi behar dugu.Hori da interkulturalismoak proposatzen duena:desberdintasun kulturalak balio positibo bezala ulertzen ditu, desberdintasuna aberastasun bat da,osagarritasun-printzipio bat.Folklorea:-Folklorea(maiuskulaz)egitate folklorikoaz aritzen den zientzia.-Folklore(minuskulaz)objektuei dagoekien ikerkuntza da.-Folklorologia,folklorikoa ikertzen duen zientzia.Folklorea fenomeno kulturala:Folklorea ezaugarri propiak dituen fenomeno kulturala da.Natura dinamikoa du.Folklore-fenomenoen ezaugarriak.-Gizartean indarrean egotea:Egitate bat folklorikoa da mkolektiboa bada.-Enpirikoa:Induktiboki ikasten dira,imitazioz.-Funtzionala:Gizarte batek behar dituen behar biologiko,espiritual,primario edota eratorriak kulturalki eta tradizionalki ase egiten baitituzte.-Anonimoa:Egitateek hasieran autore,sortzaile bat dute,baina denborarekin haren izena ahaztu egiten da.-Tradiziozkoa:Gizarte-ondasunak,belaunaldiz belaunaldi,gurasoek seme-alabei transmitituak.-Lurraldekoa:Geografikoki kokatu behar da.-Herrikoia:Iraganeko gertaerak,gauza oroigarriak,egiazko narrazioa eta adierazpena.(Historia:Iraganeko gertaera aukeratuen oropien zehatza gorde nahi duen adierazpena.DEFINIZIOAK:Aninismo:giza banako bakoitzaren baitan espektro bat dago,denbora labur batean edo betiko gorputza lagatzen duen arima bat dago.Azpiegitura:Arraza,baldintza geografikoak,harreman ekonomiak...bezalako mailak.Erlatibismo culturala:errealitatea ikusteko era bakarra ez dagoela adierazten duen pentsamoldea..Estrukturalismoa: giza arrazoiaren batasuna garpen historikoaren maila guztietan. Gizaekintzen oro eta gizakin kontzientziaren forma guztiak logika zehatz bakarraren menpe daude.Folklorea:ezaugarri propioak dituen fenomeno kulturala/ egitate folklorikoaz aritzen den zientzia/ objetuei dagokien ikerkuntza.Gainegitura:Erakunde politikoak,ideiak,balioak,arauak...osaturiko mailen multzoa.Historizismoa: gizkia ez dela zerbait finkoa edo mugagaitza adierazten duena.Klase borroka:produkzio-bideen jabeen eta langileen arteko borroka,sistema soziokulturalean iraultza bat dakarrena.Kulturartekotasuna:kultura desberdinetan zerbait berdina izatea,zerbait amankomuna izatea.Kosmopolitismoa:kultura desberdinekin identifikatzen diren pertsonak esparru geografiko jakin batean elkarren ondoan bizitzeari deritzo.\nHistoriaren filosofia: ideia nagusia: historiaren garapenean gertaera guztiak azaltzeko zentzu bat ikusten da; etorkizuneko gertaerak aurreikusteko, iragartzeko gai izatea. Hiru teoria: 1)teoria teologikoa: den denak du bere patua, bere halabeharra jainkoa guztiz ahaltsua eta jakituna denez beti daki zer gertatuko den. 2)teoria metafisikoa: hegelek dio: historia unibertsala denboran zehar espirituaren adierazpena da. Askatasunaren kontzientzia hiru garaitan: A-ekialdeko mundua-askatasunik eza(haurtzaroa) B-greziako erromako mundua-batzuk askeak(nerebearoa) C-germaniar mundua-gizaki oro askea da (helduaroa) 3)teoria naturalista: historia ulertzeko: faktore errealak kontuan hartu behar ditugu: -arraza -baldintza geografikoak -harreman ekonomikoak. Eragina dauka materialismo historikoan (Marx, Engles) aldaketa historikoak ekonomian oinarritzen dira. Bereiztu behar ditugu: azpiegitura: maila ekonomikoa (produkzio indarra, produkzio harremanak) gainegitura: ideologia, balore moralak, erakundeak... Historiak aurre egin ahal du? Comte: giza errealitatea bilakatuz doan zerbait da, mugitzen den errealitatea (astiro-astiro) hiru aro: 1)aro teologikoa:ezagutza absolutuaren bilaketa da gauzen sorburuak eta kausak ezagutu nahi dira. 2)aro metafisikoa: izakien azken giltzarria aurkitu nahi da fenomeno guztien sorrera argitu- arrazoiak irudimena sokoratzen du. 3)aro positiboa: ikerketa absolutuak baztertu egiten dira. Fenomeno artean dauden erlazioak azaltzen dituzte legeak ikertzen dira, behaketaren garrantzia azpimarratzen da. Nietzsche: gizakia benetako gizakia izateko hiru fase: 1)gamelu: bere gainean sama(tradizio arauak, legeak, debekuak) guztiak hartu ditu, esklabuak baitlira bizi dira, makurtuta. 2)leoia: esklabutza kate guztiak apurtu eta bere buruaren jabe bihurtzen da, librea da. Inoren eta ezeren mendekotasunik ez dauka. 3)haur fasea: errugabetasun sentimendurik ez dago. Bizitza jolasa da. Marx: kapitalismoen amaiera proletalgoen iraultzaren bidez sortuko da. Proletalgoen diktadura ondoren sozialismoa dator, eta azken fasea komunismoa: klaserik gabeko gizartea.Bariazio aldaketa: posmodernismoaren teoria: denbora kiribil bat bezala ulertzen du. Une historiko bakoitza berria da, baina aldi berean, gizadiaren historia osoa laburbiltzen du: bariazio giza. Hitoriaren ikusmolde ziklikoa. Giambattista Vico: hiru garai bereizi zituen: 1)jainkoarena: haurtsaroa 2)garai eroikoa: gaztaroa, estatua sortzen da, aristokrazia agintea 3)giza garaia:helduaroa, estatu demokratikoa, askatasuna eta justizia garaile, baina, giza garaia amaitu eta gero berriz jainko garaia. Oswald splenger: historia ez da prozesu lineala, zirkularra baizik. Organismo guztia bezala jaio, hasi eta hiltzen den organismoa da kultura.\nnietzsche definizioak marx euskaraz nietzsche euskaraz nietzsche garaia eta pentsamoldea nietzsche txuletak Klase borroka oro borroka politikoa da desberdintasun kulturalak Marx indarra nietzsche eta marx sozialismoa eta komunismoa desberdintasunak nietzsche garaia san agustin definizioak posmodernismoaren definizioa nietzsche pentsamoldea eta garaia nietzsche eta erlatibismoa proletalgoen diktadura kulturen arteko elkarrizketa niethzche eta marx bereiztu pluralista txuletak euskaraz marx garaia posmodernismoaren amaiera SAN AGUSTIN FILOSOFIA EUSKERAZ marxen filosofia nietzsche: gizakiaren definizioa marx definizioak Marx-en garaia materialismo historikoa kulturartekotasuna definizioa erlatibismo kulturala kosmopolitismoa definizioa