Hipoteka-klipak | Consumer\nEuriborra jaisten bada, itundutako interes-tasaren araberako kuota ez ezik, indize horren balio errealaren diferentzia ere ordaindu behar zaio bankuari.\nFamilia askok beren hipoteka ordaintzeko zailtasunak dituztenez, bezero asko hasi dira kontratuen xehetasunak arretaz eta beldurrez irakurtzen. Kasu askotan, oso klausula eta baldintza desonuragarriak sinatzen dira etxeko ekonomiarako, besteak beste, "hipoteka-klipa". Produktu honekin, erabiltzaileak ziurtatzen du ez duela portzentaje bat baino gehiago ordainduko, nahiz eta Euriborra igo. Baina jaisten bada, itundutako interes-tasaren arabera ordainduko da kuota, eta indize horren balio errealarekin duen aldea ere ordaindu beharko zaio bankuari.\nKlausula eta baldintza desonuragarriak\n/imgs/2010/03/en-venta.art.jpgKrisiak agerian utzi ditu finantza-sistemaren pitzadurak, eta horrek, ordenagailuek ez bezala, ez du "akatsak frogatzeko modurik". Higiezinen sektoreko arkitektura hondatu egin da, eta oparoaldi ekonomikoan arazorik gabe funtzionatzen zuten produktuak amildegi mehatxagarri bihurtu dira hipoteka duten familia askorentzat. Ehunka pertsona, ordainketekin jarraitu ezin dutenez, beren erakundeetara jotzen dute beren egoera azaltzeko eta zein aukera dauden jakiteko. Hala, zorrak bateratzeari, familiako kaudimengabeziaren aitorpenei edo hipoteken subrogazioari buruz hitz egiten hasi da. Duela gutxi arte, kontzeptu arrotzak, urrunak edo ezezagunak zor diren biztanle gehienentzat.\nAldez aurretik ezeztatzearen kostua kontratatutako kliparen zenbatekoaren %15era irits daiteke.\nOro har, sistemari buruzko informazioa jasotzeaz gain, bezeroak beren kontratu partikularren xehetasunak "itzultzen" hasi dira, eta etxeko ekonomiarako oso klausula eta baldintza txarrak sinatu zituztela ikusi dute askotan harrituta, beste hainbestetan higuingarriekin. Galderak egitea da informazioa lortzeko metodorik zuzenena. Arazoa da erantzunak ez direla beti gustukoak. Are gutxiago sinadura dokumentu lotesle batean estanpatu ondoren lortzen direnean, kontuan hartu ez diren gai batzuk betetzeko konpromisoa hartzen baitu, eta itxura batean ezer egiterik ez dagoenean. Lurzoruaren klausularen ondoren, aurkikuntza desatsegin eta arruntenetako bat "hipoteka-klipak" izenekoa da.\nIzena eta motoak. Bankuek Euriborraren igoeraren aurkako aseguru gisa saldutako produktu horrek izen bat baino gehiago du. Bere jatorrizko izena swap da, nahiz eta Espainian hipoteka-klipa (edo clip bonua) deitzen zaion. Eta hauek ez dira ezizen bakarrak. "Tasen estaldura", "hipotekaren estaldura", "kuota segurua" edo "truke finantzarioa" ere esaten zaio. Adierazpen horietako edozeinek (baita IRS siglek ere) gauza bera adierazten du.\nJatorria. Ez da berria: 40 urte baino gehiago ditu. Berriena hipoteka-kredituetan aplikatzea da. Jatorrian, produktu hori enpresentzat eta dibisa-trukerako sortu zen. Hala ere, Euriborraren balioa handitu eta maximo historikoetara iritsi zenean, bankuak beren bezero partikularrei eskaintzen hasi ziren.\nNola funtzionatzen du? Printzipioz, interes-tasen igoeraren aurkako aseguru gisa jarduten du. Produktu eratorria da; beraz, ez da ageri ez higiezinaren eskrituretan, ez hipotekaren kontratuan; bankuarekin sinatzen da aparteko dokumentu batean. Produktu hau kontratatzean, hipoteka interes-tasa aldakor bati lotuta duen bezeroak ziurtatzen du ez duela ehuneko jakin bat baino gehiago ordainduko, nahiz eta ehuneko hori igo eta, gainera, diferentzia kobratzeko eskubidea duela. Kontratuak gehienezko %3,50eko tasa ezartzen badu eta Euriborra %5era iristen bada, bezeroak kontratatu duen interes-tasaren arabera ordainduko du kuota, eta, aldi berean, diferentziari dagokion bankuaren ordainketa jasoko du (%1,50). Produktuak, horrela adierazita, edonor ukituko du: kuota hodeietatik joatea ekiditen du eta, gainera, dirua irabazteko aukera ematen du.\nNon dago arazoa? Horren ordez, "sabai" bat ezartzeaz gain, "lurzoru" bat ere finkatzen du, eta interes-tasa txikitzen denean, azken urtean gertatu den bezala, eragozpenak sortzen dira. Hitz gutxitan esanda, Euriborra jaisten denean sortzen da arazoa. Kasu horretan, hipoteka-klip bat kontratatu duen norbaitek, itundutako interes-tasaren arabera ordainduko du kuota, baina baita Euriborraren benetako balioarekiko aldea ere. Indize hori % 1,50era jaisten bada, bezeroak ohiko % 3,50 ordainduko du, eta, gainera, erakundeari ordainduko dio aldaketa (kasu honetan, % 2).\nJoan hurrengo orrira: Kritikak eta erreklamazioak »\nbezeroak euribor hipotecarios-eu klip kuota


Outlook Web App > Posta elektronikoa > Elementuekin egin daitezkeen beste gauzak >\nLehenespenez, zuri bidalitako mezuak zure sarrerako ontzian gordetzen dira. Baina mezuak karpeta-sistema hierarkikoan antola ditzakezu, eta beharrak aldatzen diren heinean berriro doitu.\nNola sortzen dira karpeta berriak?\nNabigazio-panelan, egin klik Posta botoian, karpeta guztien zerrenda zure sarrerako ontzian ikusteko.\nEgin klik eskuin botoiaz karpeta berria sortu nahi duzun karpetan. Adibidez, Sarrerako ontzian azpikarpeta bat sortzeko, egin klik eskuineko botoiarekin Sarrerako ontzia aukeran. Sarrerako ontziaren maila berean karpeta berria sortzeko, eskuin botoiaz egin klik karpeten zerrendaren goialdean den izenean.\nEgin klik Sortu karpeta berria aukeran.\nIdatzi karpeta berriaren izena.\nSakatu SARTU aldaketak gordetzeko.\nNola sortzen da egutegi-karpeta berri bat?\nNabigazio-panelean, egin klik Egutegian.\nEgin klik Sortu egutegi berria aukeran.\nIdatzi egutegi berriaren izena.\nSakatu INTRO aldaketak gordetzeko.\nNola sortzen da kontaktu-karpeta berri bat?\nNabigazio-panelean, egin klik Kontaktuetan.\nIdatzi kontaktuen karpeta berriaren izena.\nNola sortzen dira zeregin-karpeta berriak?\nNabigazio-panelean, egin klik Zereginetan.\nIdatzi atazen karpeta berriaren izena.\nNola ezabatzen dira karpetak?\nNabigazio-panelean, egin klik Postan, zure postontziko karpeta guztien zerrenda ikusteko.\nEgin klik eskuin-botoiarekin ezabatu nahi duzun karpetan.\nHautatu Ezabatu menuan.\nNola aldatzen zaie izena karpetei?\nEgin klik eskuin botoiarekin izena aldatu nahi diozun karpetan, eta hautatu Izena aldatu.\nKarpetaren izen berria idatzi eta SARTU sakatu.\nNola aldatzen dira lekuz edo kopiatzen dira karpetak?\nBi modu daude karpetak lekuz aldatzeko edo kopiatzeko.\nKarpeta bat lekuz aldatzeko, arrasta ezazu eraman nahi duzun kokalekuraino.\nKarpeta bat kopiatzeko, eduki KTRL tekla sakatuta, karpeta kopiatu nahi duzun kokalekuraino arrastatzen duzun bitartean. Plus zeinua azalduko da erakuslearen ondoan karpeta arrastatzen duzun bitartean.\nEskuineko botoian klik egitean agertzen den menua erabilita\nEgin klik eskuin-botoiarekin lekuz aldatu edo kopiatu nahi duzun karpetan, eta hautatu menuko Eraman karpeta edo Kopiatu karpeta. Lekuz aldatu edo kopia ditzakezun karpetak bistaratzen dituen leiho berria agertuko da. Hautatu lekuz aldatu edo kopiatu nahi duzun karpeta, eta egin klik Lekuz aldatu edo Kopiatu botoian.\nHalaber, karpeta berria sor dezakezu lekuz aldatu edo kopiatu nahi duzun karpeta bertan gordetzeko, Eraman karpetara edo Kopiatu karpetara leihoan Karpeta berria sortu botoian klik eginda.\nZuk sortutako karpetak zure karpeta lehenetsien maila berean egon daitezke (Sarrerako ontziaren edo Bidalitako elementuen karpetaren maila berean, alegia). Edo azpikarpetak sor ditzakezu lehendik dauden posta-karpeten barruan. Adibidez, Postontziaren barruan azpikarpetak sor ditzakezu. Egutegia, Kontaktuak edo Zereginak karpetetan sortzen diren karpetak karpeta gurasoen azpikarpeta gisa sortzen dira. Karpeta gurasoen mota bereko azpikarpetak sortzen dira. Adibidez, Egutegia karpetan azpikarpeta bat sortzen baduzu, karpeta berria ere egutegi-karpeta bat izango da.\nArakatzailea freskatu beharko duzu, oraintxe sortutako karpeta bat karpeta-zerrendan ikusi ahal izateko.\nInformazio pertsonalaren karpeta sortu nahi baduzu posta-karpeta baten azpikarpeta gisa, karpeta sor dezakezu, eta nahi duzun kokalekura eraman. Hainbat karpeta, hala nola Sarrerako ontzia, ezin dira beste kokaleku batera eraman.\nHainbat karpetari, hala nola Sarrerako ontziari, ezin zaie izena aldatu. Karpetari ezin bazaio izena aldatu, Izena aldatu aukera motelduta azalduko da menuan.\nZuk karpeta bat ezabatu ondoren, Ezabatutako elementuak karpetara eramaten da. Karpeta ez da betiko kenduko Ezabatutako elementuen karpeta hustu arte edo karpeta eskuz ezabatu arte Ezabatutako elementuak karpetatik.\nElementuekin egin daitezkeen beste gauzak


EGAB-en Irizpena, krisian dauden enpresen berregituratzeko edo bultzatzeko laguntzak indargabetzeari buruzkoa > CES Vasco\nosteguna, 21 uztailak 2016\nEGABek krisian dauden enpresen berregituratzeko eta bultzatzeko laguntzak indargabetzeko dekretua izapidetzea egokia dela deritzo. Izan ere, aurreko urteko abenduan Europako Batzordearen baimena iraungi egin zen.\nEGABek azpimarratu nahi du indargabetzeak “araudian hutsunea” sortu duela, eta hutsune hori ekiditea bazegoela “Europako Batzordean egindako eta izapidetutako” laguntzen dekretu baten bidez. Horrela, “Bideratu Berria programatik eratorritako laguntza publikoek egun duten ziurgabetasuna saihestuko zatekeen, eta 2016ko ekitaldiari dagokion deialdirako euskarria ziurtatuko”.\nEuskadiko Ekonomia eta Gizarte Arazoetarako Batzordeak egoki ikusi du “krisian dauden enpresak berregituratzeari eta horiei bultzada berria emateari bideratutako laguntzak ezartzen dituen uztailaren 29ko 158/2014 Dekretua Proiektua” izapidetzea, irizpen honetan egin diren gogoetekin bat eginez. Aurreproiektua Eusko Jaurlaritzako Garapen Ekonomiko eta Lehiakortasunaren Sailak aurkeztu du.\nDekretu berriak aurrekoa (158/2014 Dekretua, uztailaren 29ko) indargabetzen du. Dekretuak krisian dauden enpresak bultzatzeko eta berregituratzeko laguntzak arautzen ditu. Laguntza horiek 2000. urtean hasi ziren, eta Europako Batzordeak baimendu zituen. Hala ere, Europako baimen hori 2015eko abenduaren 31an iraungi zen, eta EGABek aitortu du EAEko dekretuaren indargabetzea “saihetsezina eta beharrezkoa” dela, baina indargabetzeak “Bideratu Berria Programaren etorkizunari buruzko hainbat galdera sortzen ditu, baita krisi egoeran dauden eta berregituratzeko eta bultzatzeko neurriak hartzeko finantzaketa-laguntza behar duten enpresei eman beharreko laguntzari buruz ere”.\nZiurgabetasun nagusia aurtengo, 2016. deialdiko laguntzen etorkizunaren gainekoa da, indargabetu eta gero ez baitago araudirik. “Oraingoz ez dago 2014-2016 Industrializazio Planeko Bideratu Berria Programaren helburuak praktikan ezartzeari buruzko araudirik, eta ez dakigu hutsune hori ETEei berregituratzeko eta bultzatzeko laguntza emango dien dekretu berri batekin beteko den. Hori hala balitz ez dakigu noiz egingo den eta 2016ko deialdirako garaiz helduko den" azpimarratu du Euskadiko Ekonomia eta Gizarte Arazoetarako Batzordeak.\nEGABen aburuz ziurgabetasun egoera hau laguntzen dekretu berri batez bidez ekiditea zegoen, horretarako "Europar Batasuneko zuzetarauekin hitzarmen bat egitea zegoen, eta Europako Batzordeko Eskumen Orokorreko Zuendaritzan izapidetzea, azken horri jakinarazteko eta baimen egokia lortzeko". Aholkularitza organoak azpimarratu du era horretan “Bideratu Berria programatik eratorritako laguntza publikoek egun duten ziurgabetasuna saihestuko zatekeen, eta 2016ko ekitaldiari dagokion deialdirako euskarria ziurtatuko”.


«Erreminta oso erabilgarriak ematen ditu antzerkiak»\n03 iraila, 2021 Elkarrizketa 426\nTxiki-txikitan murgildu zen antzerkia munduan Ana Alonso (Beasain, 1977). Duela lau urte, Takolo pailazo ezagunarekin bikote artistikoa osatu eta Pololo pailazoari bizia eman zion. Pailazo lanaz, pertsonaia berri baten sorkuntzaz eta antzerkiaz mintzatu da luze eta zabal.\nDuela lau urte hasi zinen Pololo pailazoaren rolean. Nolatan?\nBeasaingo Igartza auzoko Loinaz festen antolakuntzan lan egiten dute nire familiako kide ugarik, eta bazekiten aspaldi-aspalditik ezagutzen nuela Agustin Mujika Takolo pailazoa… 16 urte Zaldibian egin nituen, eta han ezagutu nuen, eta duela lau urte, Igartzako festetarako haurrentzako ikuskizun bat egitera animatuko ote zen galdetzeko eskatu zidaten. Takolorekin hitz egin nuen, eta hark bazekienez antzerkian ibilitakoa nintzela, baldintza bat jarri zuen; nik ere ikuskizunean parte hartzea. Aurretik ere hainbat ikuskizunetan elkarrekin lan eginda geunden, ederki pasatzen genuen oholtza gainean, eta beraz, ez nuen zalantzarik izan, eta baietz erantzun nion.\nHor sortu zen Pololo?\nBai, hala da! Aurretik ere batera hainbat ikuzkizun eginak baginen ere, zerbait berria ekarri nahi genuen Igartzako festetara, hala, hortxe hasi ginen, Takolo eta Pololo bezala.\nNola hartu zintuzten publikoak?\nOso ongi! Haurrak adi-adi hasieratik bukaerara, eta gurasoak ere antzera, beraz gu ere oso gustura. Oso ongi egituratutako ikuskizuna zen; aspaldiko pailazoen edo hobe esanda clown ikuskizunen modukoa zen. Kontakizun nagusi bat zuen, baina sketch desberdinekin osatzen zen. Simon sabeliztunaren laguntza ere izan genuen.\nEta horren adierazle, oraindik ere Takolo eta Pololo batera ari direla…\nUrte hartan, Igartzako festetako emankizuna egin ostean, beste proposamen batzuk jaso genituen, Euskaraldian parte hartzekoa adibidez. Horrez gain, Mozanbikeko Bilene-Macia barrutian, Goierriko mediku talde bat, Zaldibiako Indarra, Dolle, Kallpa gobernuz kanpoko erakundea eta NerGroup garatzen ari ziren Nwina pediatria eta erizaintza proiektuari laguntzeko elkartasun jaialdia egin genuen, Goierriko hainbat eskoletako ikasleen eta nire antzerki ikasleen laguntzarekin. Lau emankizun antolatu genituen Goierrin: Ordizian, Lazkaon, Zaldibian, eta Beasainen. 2020 urtean izan zen hori, martxo eta apiril bitartean egiteko. Ordiziako emanaldia egin ahal izan genuen, baina ondoren COVID-19aren osasun larrialdia hasi eta ezin izan genituen emanaldi gehiago egin. Beasaingo festetan ere egin genuen zerbait…\nNolakoa da pertsonaia berri bati bizitza emateko prozesua?\nLehenik eta behin, izena zein izango zen erabaki genuen. Takolo izenarekin ondo ematen zuen izena behar zuen izan, belarrira ondo ematen zuen bat, eta gainera nirekin, nire izaerarekin bat zetorrena, ni irudikatzen ninduena,…\nDonejakue bidea egiten ari nintzela zin egin nion nire buruari handik bueltan berriro antzerkian hasiko nintzela\nPoxpolo pentsatu genuen lehenik, pertsona oso mugitua bainaiz; jende gutxik ezagutzen nau Ana Alonso bezala, jende gehienarentzat Anita dinamita naiz. Beraz, ondo zetorkidan Poxpolo, baina buelta batzuk gehiago eman, eta azkenean, Pololo izena aukeratu genuen, ondoren, nola jantzi ere pentsatu behar genuelako, eta Pololok, bidea pixka bat errazten zigun hortan; pololoak eramango baitzituen jantzita. Beraz perfektua zen!\nPertsonaiaren itxura osatzeko, aurpegia nola margotuko nuen pentsatu genuen. Margotzeko moduak ezin du konplikatua izan, kontutan izan behar da, batzuetan emanaldien aurretik ez dela denbora asko izaten. Beste gauza bat ere kontutan izan behar da, aurpegiko margoak beti berdina izan behar duela. Denborarekin gauzatxoren bat alda daiteke, baina jendeak pertsonaia iden tifikatzeko komeni da beti berdina izatea.\nIzena eta itxura pentsatuta, izaera, ahotsa… aldez aurretik pentsatzen dira?\nBai, noski! Aldez aurretik lotzen da guztia; mugitzeko modua, hitz-egiteko modua, ahotsa… Pertsonaiaren ezaugarriak zehazterakoan, oso kontutan izan behar da, emanaldi oso bat –ordubetetik gorakoa izan daiteke– pertsonaia hori izango zarela, horregatik haren mugitzeko eta hitz egiteko moduak, besteak beste, emanaldiak iraun bitartean erraz egiteko modukoak izan behar direla, gorputzeko minez edo ahotsik gabe ez baduzu bukatu nahi behintzat! Esperientziak ere erakusten du hori. Eta aipatutako guztiaz gain, pertsonaiaren magia sentitzea.\nMagia, sudur gorriek dutena?\nEgia da sudur gorriek badutela nolabaiteko magia; sudurrean ipini eta beste batean bihurtzen zarela. Mundua ikusteko modua ere aldatzen da, bizitza kolorez betetzen da… Horregatik beti diot, inork ikusten ez zaituenean jarri behar dela.\nEmanaldietara bueltatuz, irailerako ere bazenuten zerbait prestatuta, ala?\nBai, baina osasun larrialdia dela eta, festak bertan behera geratu dira eta prestatuta genuen emankizuna ere ez dugu egingo. Pena da, baina gauzak horrela dira momentu honetan.\nAzkeneko urte hauetan Takolorekin egindako lanaz gain, clown lanetan ere aritua zara?\nBai, zerbait bai! Clown formakuntzak eginak nituen, eta Hondarribiako Blankotxo pailazoarekin ere aritu nintzen aspaldi.\nGainontzean, antzerkian ibilia zara eta antzerki irakasle lanetan zabiltza.\nTxiki-txikitatik ibili naiz antzerkian. Ondoren, denbora batean utzi nuen baina duela hamar bat urte, Donejakue bidea egiten ari nintzela, handik bueltan berriro antzerkian hasiko nintzela zin egin nion nire buruari. Bidaiaren bueltan, Binahi antzerki eskolan hasi nintzen, Donostian, Marga Altolagirrerekin. Han bukatu eta gutxira, antzerki laborategi bat ireki zuen Altolagirrek eta bertatik ere pasa nintzen.\nAntzerki talde bat ere sortu genuen Beasainen, Hijos de Martin y Loinaz goiburupean, Gorka Zubeldia eta Imanol Aristirekin batera. Ondoren, iritsi zitzaidan Beasaingo Udaletik haurrentzako antzerki tailerrak emateko proposamena.\nBizitza antzerkiari lotua. Zer du antzerkiak zuretzat?\nGuztiz betetzen nau, eta gainera, bizitzan oso erabilgarri diren erremintak eskaintzen ditu; lotsak kentzeko, jendaurrean hitz egiten ikasteko,…Jende guztiari gomendatuko nioke probatzea\n« «Gaitzei ikusgarritasuna ematea da helburua»\nBaserri ta Rock jaialdia, Oiangun »


Euskal Editoreen Elkartearen oharra, koronabirusaren krisiak eragindako egoeraren harira | 111 Akademia\nEuskal Editoreen Elkartearen oharra, koronabirusaren krisiak eragindako egoeraren harira\nEUSKAL EDITOREEN ELKARTEAK HONAKO MEZUA KALERATU DU MARTXOAREN 17AN:\n“Pandemiaren eraginez hartutako neurri sanitarioak direla medio, gainerako sektoreak bezala, liburugintzaren kate balore osoa kaltetua aterako da ( sorkuntza, edizioa, inprimaketa, banaketa, liburu-dendak, eta gizartea).\nOndorioz, kate guztia nola geldituko den eta nola aurrera egin daitekeen aztertu beharra dago udaberrian argitaratu asmo ziren liburuetatik hasita, hurrengo ikasturterako behar diren ikasmaterial eta testu liburuen ekoizpena eta hauen ezagutza eta promozioa eta liburugintzaren inguruko ospakizun eta ekitaldietaraino (Sarako Biltzarra, Liburu Eguna, are maiatza ekaineko Iruñeko eta Bilboko liburu-azokak, eta abar), tartean gainerako kate-begi guztiak atzeratuak gelditzen dira. Atzerapen eta galera handiak, bai literatura eta kultura-mailan, bai hezkuntza maila sozio-ekonomikoan.\nHoriek horrela, Euskal Editoreen Elkartean biltzen garen argitaletxeok lanean ari gara, urratsak koordinatuz eta jardunbideak adostuz batetik etxe-barneko egoera aztertuz eta berrantolatzen saiatuz, eta bestetik, Administrazioei eskatuz behar diren irtenbide, neurri eta laguntzak lehenbailehen indarrean ezar ditzaten.\nEuskal Editoreen Elkartean biltzen garen argitaletxeek, euskara eta euskal kultura dauzkagu helburu nagusitzat, bakartzat ez bada. Herri honen garapenerako beharrezkoa, saihetsezina eta aldi berean hauskorra, beti egoera prekarioan. Horrengatik, aurrera begira beharrezkoa izango da berriro ere Euskal Instituzioen eta Euskal Editoreen Elkartearen arteko lankidetza, elkarri esku emanez egoerari irtenbide bat bilatzea.\nGauden egoeran ezinezkoa da taxuzko aurre-plangintza eta egutegi bat eskaintzea, izaera desberdineko faktore asko trabatuta daudelako bertan, eta baldintza eta osagai ezezagun gehiegi airean direlako.\nUrratsak egin eta zehaztu ahala, jarraituko dugu informatzen”.


Ornoetan zementu biologikoa injektatuta, osteoporosiak eragindako minak gainditzen dira. | Consumer\nOrnoetan zementu biologikoa injektatuta, osteoporosiak eragindako minak gainditzen dira.\nErradiologiaren Biltzar Nazionalean bildutako adituen arabera, ornoplastia gaixotasun hori tratatzeko modurik "azkar eta seguruena" da.\nAtzo aurkeztu zen Bilbon egin zen Erradiologia Medikoaren Kongresu Nazionalean osteoporosia tratatzeko modua goitik behera alda dezakeen teknika berri bat, kaltzio faltak eragindako hezurren gaixotasuna. Teknika horren bidez, ornoetan zementu biologikoa injektatzen da, eta, kasuen %90ean gaixotasunak eragiten duen mina ez ezik, hezurraren haustura eragiten duen “arkitektura-akatsa” ere konpontzen da. Adituen iritziz, osteoporosia duten gaixo gehienentzat “oso emaitza onak” lortzeko modurik “azkar eta seguruenetako bat da ornoplastia.\nOsteoporosia dela eta, hezur-masa gero eta porotsuagoa eta, beraz, ahulagoa bihurtzen da. Horren ondorioz, hezurrek kolpeei hobeto eusten diete eta errazago hausten dira. Gaitz honek gehien zigortzen dituen pertsonak emakumeak dira, bereziki menopausiara iristen direnean, gizonezkoen aurrean hiruko proportzioan. Kalkuluen arabera, bi milioi eta erdi emakumek eta 600.000 gizonek dute gaixotasuna Espainian.\nManuel Díaz Curiel espezialistak, Madrilgo Jiménez Díaz Fundazioko Hezurretako Eritasunen Barne Medikuntzako zerbitzuko buruak, arreta berezia jarri zuen prebentzioan, dieta orekatu baten bidez, tabakorik eta alkohol gehiegirik gabe, eta ariketa fisikoa barne hartuta, eta konplikazio larriak saihesteko diagnostiko goiztiarra lortzearen garrantzian.\nDiagnostikoaren arloan, erradiologiak teknika berri bat ekarri du azkenaldian, eta teknika hori “haustura-arriskua aurreikusteko metodorik onena” da, Madrilgo Santa Cristina Unibertsitate Ospitaleko María Alcaraz-ek azaldu zuenez. Dentsitometroa X izpien ekipo bat da, hezur-masaren dentsitatea neurtzeko eta galera jarraitua egiaztatzeko aukera ematen duena. Dentsitometria teknika eraginkorra da, baina baita oso garestia ere; beraz, espezialistek uste dute arrisku-taldeentzat gorde beharko litzatekeela.\nOrain dela lau urte hasi zen ornoplastia aplikatzen, eta tratamendu konbentzionalekin mina izaten jarraitzen duten pazienteen %15entzat gordetzen da. Prozesu honetan, kaltetutako ornoetan zementu biologikoa injektatzen da, bi milimetro lodiko orratz baten bidez. Ziztatu beharreko puntuak aurretik TAC (Ordenagailu bidezko Tomografia Axiala) baten bidez kokatzen dira.\nosteoporosis-eu vertefoplastia zementu


Irekitze eta itxiera ordutegiak\n2010eko Japoniar Jai Kulturalaren egoitza BILBOKO MIRIBILLA KIROLDEGIA,balio anitzeko azpiegitura berria non Jaialdiko aktibitate guztiak aurrera eramango dira.\nJatorria: Andoni Esteban\nBILBOKO MIRIBILLA KIROLDEGIA aldakortasun handiko abangoardiako kirol esparrua da, bere ohiko espazioa alda baitezake grada barneragarrien sistema sofistikatu baten bitartez. Nihon Jaiak espazio erabilgarri osoaren erabilera egingo du, bai aktibitateen ospaketarekin bai Stand-en kokapenarekin.\nBilboko Japoniar Jai Kulturalaren oinarrizko egitura hurrengoa izango da:\nArte Martzialentzako Eszenatokia\nStand-entzako Espazioa (Japoniar Kulturarekin erlazionatutako produktuei eskainitako 50 stand baino gehiago kokatuko dira)\nKiroldegiko ateak 10:00-etan zabalduko dira eta zabalik mantenduko dira egun osoan zehar 20:00-etararte.\nEgun batentzako sarrera: 5€\nBi egunentzako sarrera:8€\n10 urte baino gutxiagoko umeen sarrera: dohainik\nBilbao Turismo Informazio Bulegoak\nOINEZ EDO METROAN\nZabalburutik, Areatzatik, Santutxutik, San Adrianetik eta Iralatik 15 minutu baino gutxiagotan iritsi daiteke oinez Miribillara. Denbora hau murrizten da Alde Zaharretik, non metro geltoki bat dago (1 trenbidea, Alde Zaharra, Unamuno Plaza), edota Bilbo Zaharretik joaten bada Miribillara.\nEzin da ahaztu Bilbobus bus zerbitzua, honek ahalbidetzen baitu Bilbao Arenara joatea bus/tren aldaketen beharrik gabe. Miribilla eta bere inguruneak Bilboko auzo guztietara loturik daude 13 autobus linearen bitartez.\nOlano kaleko geltokiak (Saralegi Plaza alboan), Bilbao Arenatik 300 bat metrotara, Areatzako gunearekin zuzenean lotzen duten Bilbobuseko 8 linea konzentratzen ditu:\n50 Linea(Buia-Plaza Biribila)\n56 Linea(La Peña-Jesusen Bihotza)\n75 Linea(San Adrián-Atxuri)\n77 Linea(Peñascal-Mina del Morro)\n85 Linea(Zazpi Landa-Atxuri)\nRibera-Atxuri gunetik, Kiroldegitik 5 minututara kokatuta, hurrengo Bilbobus lineak irteten dira:\nAzkenik, Bilbao Arena auzoko goialdearekin loturik dago busaren bitartez:\n75 eta 76 lineek geltokiak dituzte San Adrian-en eta Juan de Garay-en, eta 30, 57 eta 71 lineek Jardines de Gernika 23-an hasten dute beraien bidaia.\nBEHERAPENAK RENFEN, HURREKO TRENETAN ETA DISTANTZIA HANDIETAN\nC3 Renfe hurreko trenbideak bere maiztasuna handitzen du Miribilla gunean jendetza orduetan 10 minutuko itxaronaldiak soilik izateko.\nC3 trenbideak Nerbioi harana zeharkatzen du eta aintzineko Bilbao-Tudela trenbidearen parte da. Trenbide honetik hurreneko trenetatik gain Bizkaia lautadarekin komunikatzen duten tren guztiak igarotzen dira, bai merkatal trenak bai distantzia handiko Renfe zerbitzuak.\nHau Bilbora hurbiltzeko era egokia izan daiteke Espainiako beste tokietatik datozenentzat, Renfek deskontuak ematen baititu Nihon Jaiara datozen bisitarientzat.\n%30 Distzantzia Handiko-Abiadura Handiko trenetan\n%30 Distantzia Ertaineko-Abiadura Handiko trenetan\n%30 Hurreneko trenbideetan\n%30 Ohiko Distantzia Ertaineko trenetan\nDeskargatu hemen bete beharreko agiria Renfe-ko deskontuak jaso ahal izateko


Europako Batasunak eta Hamabostek Kyotoko Protokoloa ekainaren 1a baino lehen berrestea hitzartu dute | Consumer\nEuropako Batasunak eta Hamabostek Kyotoko Protokoloa ekainaren 1a baino lehen berrestea hitzartu dute\nAkordioak bidea irekitzen dio dokumentua Johannesburg-eko Goi-bilera baino lehen aplikatzeari\nEuropako Batasunak klima-aldaketan eragina duten emisioak murrizteari buruzko Kiotoko Protokoloa berretsiko du ekainaren lehena baino lehen, atzo Ingurumen ministroek Bruselan lortutako akordioaren arabera. Akordioa Europar Batasuneko zenbait hiriburutan egin zen, eta bidea irekitzen dio dokumentua aplikatzeari, bai EB osoak, bai estatu kideek bakarka, abuztuan Johannesburg-en (Hegoafrika) egingo den Lurraren Goi-bilera baino lehen.\nMargot Wallström Ingurumen-komisarioak atzo esan zuen, ministroen akordioarekin, aurten protokoloa berresteko prest dauden nazio industrializatuen kopurua 25 eta 30 artekoa dela. “Argi eta garbi adierazten du, esan bezala, protokoloa, bere egutegia eta legez eska daitezkeen helburuak kontuan hartuta, planetaren berotze globalaren mehatxuari aurre egiteko nazioarteko esparru baliagarri bakarra dela”.\nKyotoko Protokoloa indarrean sar dadin, beharrezkoa da 55 naziok berrestea, eta horien artean egon behar dute 1990ean berotegi-efektua eragiten duten gasen emisioen %55en erantzuleek. Orain arte, 47 herrialdek berretsi dute protokoloa, eta, Batzordearen iturrien arabera, zantzu nahikoak daude ondorio hau ateratzeko: abuztuko goi-bilera baino lehen, EBn sartzeko hautagai diren herrialde guztiek eta Europako Esparru Ekonomikoko kideek ere hala egingo dute, Errusiaz, Japoniaz eta Zeelanda Berriaz gain; beraz, 1990eko emisioen %55eko helburua nabarmen gainditu da.\nHamabostek erabaki zuten, 2012tik aurrera, emisio poluitzaileen murrizketen barne-banaketa -Kiotoko konpromisoak aplikatzeko epea- adostasunez egin beharko dela, 1998an gertatu zen bezala, Hamabosten artean banatu baitzen EBk Kyoton hartutako murrizketa-konpromisoa.\nGainera, erabaki zuten 2006an, Europako Batzordearen proposamen batean oinarrituta, herrialde bakoitzari esleitutako murrizketa-ehunekoak tona karbono dioxidotara itzuliko direla, kuota bakoitzaren kalkuluan elementu berriak sartzeko aukerarekin. Izan ere, batzuetan zaila izaten da Europar Batasuneko erabakien hizkera, eta, hori dela eta, Kontseiluaren iturriek esan zuten Batasunaren barruan emisio kutsatzaileak murrizteko karga komunaren banaketan aldaketaren bat egin daitekeela, “nahiz eta posible izan ez”. Hori izan zen Danimarkak emisio poluitzaile errealen balorazioari eta aplikatu beharreko murrizketari buruz planteatutako arazo teknikoari aurre egiteko modua, bere emisioei buruz egindako kalkuluak ez zirela benetakoak izan azpimarratu ondoren.\nEBren berrespenarekin, estatu kide bakoitzaren bide paraleloa ireki beharko da, eta ekainaren 14a baino lehen egin beharko da, protokoloa indarrean sartu ahal izateko Hegoafrikan abuztuaren amaieran hasiko den Garapen Jasangarriari buruzko Munduko Gailurra baino lehen.\nKiotoko Protokoloa Klima Aldaketaren aurkako NBEren Hitzarmenari 1997an onartu zitzaion, eta herrialde industrializatuak behartuta daude 2008-2012 epean emisio kutsagarrienak murriztera, 1990ean isurtzen zituztenen gainetik. Akordio horren arabera, Hamabostek, oro har, %8 murrizten dituzte gas horien emisioak (kaltegarriena karbono dioxidoa da), nahiz eta barne-banaketa batek gas horiek handitzea ahalbidetzen duen kasuren batean, abiapuntuak askotarikoak baitira Batasunaren barruan. Luxenburgo, Danimarka eta Alemania dira Batasunean murrizketa gogorrenak aplikatu behar dituzten herrialdeak.\nLehen erreakzio batean, Greenpeace talde ekologistak “historikotzat” jo zuen Ministroen Kontseiluaren erabakia. “Munduko herrialde guztiei seinale argia eta behin betikoa bidaltzen die EBk Kyotori buruz duen seriotasunari buruz”, adierazi zuen bozeramaileak.\nakordio berretsi Kyotoko Protokoloa


Irailaren 17an amaituko da Arrigorriagako Udal euskaltegian izena emateko epea | Geuria\nArrigorriagako Udal Euskaltegian urritik 2022ko ekainerako klaseetan izena emateko epea irailaren 17an amaituko da. Aurten euskaltegiak metodologia bi izango dituela iragarri du Udalak webgunean: betiko aurrez-aurreko klaseak eta eta autoikaskuntza metodologia.\nArrigorriagako euskaltegiko ikasleak // Utzitakoa\n“Aurrez-aurreko klaseak euskara maila, asteko ordu kopurua eta ordutegiaren arabera antolatuko dira“, gogoratu du Arrigorriagako Udalak. Autoikaskuntzako metodologiari dagokionez, modalitate honek aurrez-aurreko klaseak eta online formatuko klaseak uztartuko ditu.\nC1: Asteko egun bi, bost ordu astero. 165 orduko ikasturtea. 16:30etatik 19:00ak arte\nA1/A2: Asteko hiru egun, 7,5 ordu astero. 250 orduko ikasturtea. Hiru aukera: 09:30etatik 12:00ak arte, 16:30etatik 19:00ak arte edo 19:00etatik 21:30ak arte.\nB1/B2/C1: Asteko lau egun, 10 ordu astero. 330 orduko ikasturtea. Hiru aukera: 09:30etatik 12:00ak arte, 16:30etatik 19:00ak arte edo 19:00etatik 21:30ak arte.\nArrigorriagako Udal euskaltegiaren ikasgela 2020an // Geuria\nMetodologia hau 190 ordukoa da. Bakarkako lanari dagokionez, BOGA programarekin 5-6 orduko lana egingo du ikasleak aurrez-aurreko klaseetara joan ahal izateko.\nAurrez-aurreko klaseei dagokienez, talde-saioak eta tutoretzak antolatuko dituzte. Talde-saioak astean ordubeteko iraupena duten talde txikiez osatutakoak dira. Tutoretzak, ostera hamabostaldian ordu erdiko iraupena dute eta helburu hirukoitza dute: bakarka egindako lan hori aztertzea, eta epe laburreko helburuak ezartzea zein akatsak zuzentzea da.\nEuskaltegiak hiru matrikula mota eskaintzen dizkio ikasleei:\nBimatrikula: matrikula arrunta baino aukera merkeagoa.\nLangabetuentzako matrikula: doako matrikula.\nEuskaltegiak matrikula epe bitan ordaintzeko aukera emango dio interesdunari.\nBerbalagun programa, urrian\nUrriaren lehen hamabostaldian Berbalagunen izena emateko epea zabalduko du Udal euskaltegiak, euskara maila ertain edo altua duten herritarrei zuzendutako doako programa. Ordubeteko klasea antolatuko dute astero.\nInformazioa handitzeko, Udal euskaltegiko eskuorria eta izen-ematea deskargatu daiteke Arrigorriagako Udalaren webgunetik.\nSailkatuta: Arrigorriaga, Euskaltegia, Euskara, Udal Euskaltegia


Ekainaren 26a, 19:00\nFurtivos, Vicente Paredesen lehen argazki-liburua da, ezkutukoen azpi-mundu barruan sartzen gaitu, inork galdegiten eta nahi ez dituen lur urbanoetako biztanleen eremura, hain zuzen ere. Liburuan, Vicentek gure programa genetikoan doazen portaerei buruz hitz egiten digu. Lurrik egon barik ere, txakurra beti saiatuko da hezurra lurpean sartzen; bere oin azpian metroko tunelak, kristala eta zementua egon arren, gizakiak zulatu egingo ditu hazia ereiteko.\nBilbo industria hiri bilakatu zenean, milaka nekazari etorri ziren fabriketara lan bila. Nekazariak ziren, bai, hemengoen antzekoak; alde bakarra da haiek ezin izan zutela beraien lurrak hona ekarri eta, egun batetik bestera, langile urbano bihurtu behar izan zuten. Baina duela belaunaldi asko, haien identitatean suaz idatzita zegoen agindua: lurra aitzurtu, ureztatu eta belar txarrak apartatuko dituzu.\nBehin-behineko okupek, gune griseko biztanleak, indigenen erara erreserban sartuta, laster ikasi zuten bizirauteko gakoa zein zen: egundo ere detektatuak ez izatea.\nFurtivos liburuan Luis Lopezek idatzitako testuaren laburpena.\nVicente Paredes Orihuelan (Alicante) jaio zen 1972an. 1995ean kazetaritzan lizentziatu zen Euskal Herriko Unibertsitatean eta, hurrengo urtean, argazkilaritza ikasketan egin zituen Londreseko Westminster Collegen. Gaur egun, freelance ari da argazkilari lanak egiten zenbait publizitate enpresarentzat. Informazio zabala www.vicenteparedes.es web gunean.\nFurtivos Fiesta Ediciones, RM eta Univerdidad de C�diz argitaletxeek argitaratu dute.\nCA I�ISIDRET EDICIONS\nAleix Plademunt, Juan Diego Valera eta Roger Guaus\nEkainaren 29a, 19:00\nCa l'Isidret Edicions Aleix Plademunt, Juan Diego Valera eta Roger Guaus-ek sorturiko egitasmoa da euren lanak argitaratzeko. Argitaletxe gazte honek hiru liburu batera aurkeztuko ditu. Hiruak oso egitasmo desberdinetatik sortuak.\nRoger Guausen L�inassolible. Egileak familiako esperientzia erabiltzen du bere aurreko belaunaldiaren balioak agerian uzteko. Halaber, lanaren bidez, bere gurasoak eta haien belaunaldia omendu eta eskerrak ematen die, izan ere, esfortzu handia egin dute beren seme-alabak zoriontsu izan gaitezen. Egilearen aita Manel Guausen "Reflexiones de un padre de cincuenta a�os"liburuan oinarrituta dago.\nMovimientos de suelo. Zertarako balio du hiru argazkilarik Argentinarako bidaia egiteak argazkigintzako asmo zehatz barik? Movimientos de suelo egitasmoaren xedeak argazkiak egiteko bidaiatze hutsean du oinarria, ibilbidean izandako esperientziak eta egoerak bilduz. Egileek uko egin diote banakako autoretzari eta irudiak nahastea erabaki dute, argazki bakoitzaren egilea, inola ere, nor den esan barik.\nHirugarren liburua, hiru egileen izenpean, ez du titulurik. Argazkiak egite hutsari eta argazkiak elkarrekin egiteari buruz hitz egiten du, kasu honetan, Ca l�Isidret inguruan egindakoei buruz, bertan bizi baita argazkilarietako bat, Alt Pened�s eskualdean. Argitaletxeari buruzko informazioa www.calisidretedicions.cat web gunean.\nEkainak 28, 19:00\nAzken urteotan argazki-liburuei ezarri dioten kanonaren eta izandako aldaketa teknologikoren ondorioz, argazkilari askok gogotsu ekin diote liburuak egin eta argitaratzeari, argazkigintzako euren proiektuak hedatzeko baliabide egokia delako uste sendoaz.\nLiburuak egiten� saioan Book in Progress, http://www.bookip.org, plataforma zabalari buruz hitz egingo da. Horren helburua da argazki liburuak sortu, ekoiztu eta hedatzea Espainian. Phre argazkigintza dokumentaletan espezializaturiko argitaletxeari buruz ere hitz egingo da.\nJuan Valbuena (Madril, 1973) Fisika Teorikoan lizentziatu zen Madrileko Unibertsitate Autonomoan. IGA Madrileko Unibertsitate Konplutentsean egin zuen. Argazkigintzako Masterra egin du Madrileko EFTIn.\nNophoto agentzia sortu zuen, www.juanvalbuena.nophoto.org, Proyecta ekimenaren koordinatzailea da, baita irakasle EFTI argazkigintzaren nazioarteko Masterrean ere; Phree, www.phree.es argitaletxeko zuzendaria da.


Hedabideak | Euskara eta Publizitatea\nEuskarazko hedabideak eta publizitatea\nBat Soziolinguistika aldizkariaren arduradunek gai hori proposatu zidatenean, berehala aurrekari bila hasi banintzen ere, hausnarketa oso gutxi topatu dut haren inguruan*. Nik neuk behintzat ez dut inon gaiari buruzko hausnarketa gehiago irakurri edo entzun, ez bada Euskarazko Kazetaritzaren I. Kongresuan, “Publizitatea: Diru iturria eta sormen lana” izenburupean antolatu zen mahai-inguruan, orain dela hiruzpalau urte.\nMahai inguru hari, nik dakidala, Berriak bakarrik eman zion oihartzuna. Honako izenburuarekin: “Iragarki kopurua handitzeko bideak aztertu dituzte”. Izenburu zeharo mugatzailea iruditu zitzaidan, eta horixe idatzi nuen nire blogean egun hartan bertan, ondotxo bainekien zein gai jorratu ziren mahai-inguru hartan, hiru parte-hartzaileetako bat izan nintzenez.\n(Esan dezadan, bidenabar, kazetariak albistea hasteko erabili zuen Joseba Sarrionandiaren aipua nik neuk bota nuela han, eta memoria on samarra dudan arren, oraindik ez nagoela ziur benetakoa den ala apokrifoa, –nik asmatutakoa. Horrela bota nuen: “Joseba Sarrionandiak idatzita utzi zuenez, sistema kapitalistaren poesia da publizitatea”).\nEdozein kasutan, albiste eta hausnarketa gutxi argitaratu da azken urteotan “euskarazko hedabideak eta publizitatea” gaiaren inguruan. Ez al da hori, bere horretantxe, nahikoa esanguratsua? Gaiaren garrantziak ez al du eskatzen plaza publikoan eskaini zaion baino hausnarketa gehiago eta sakonagorik? Etsi egin al dute euskarazko hedabideek?\nBestalde, ez dakit zenbateraino nahita edo nahi gabe, baina Kazetaritza Kongresuaren antolatzaileek mahai-inguruaren izenburuan “Dirua” jarri zuten, aurrena eta letra larriz; eta, gero, “sormena”. Ez al da hori ere nahikoa adierazgarria? Izenburu hori ez al da anekdota hutsa baino gehiago?\nArgitaratu berri den Euskal Herriko IV. Inkesta Soziolinguistikoaren arabera, 665.700 biztanle euskaldun dago Euskal Herrian. Eta bai EGMren eta bai CIESen audientzia neurketek adierazten dutenez, ez dago –ez da inoiz izan– euskarazko telebista saio, irratsaio, egunkari, aldizkari edo webgunerik 100.000 ikusle, entzule edo irakurle lortu duenik (ETB1ean emandako futbol partidak, pilota finalak eta halako beste salbuespenak albora utzita, jakina).\nWazemank telebista saio arrakastatsuak, esate baterako, %2´5ko raiting-a izan zuen astero joan den urtean batezbesteko; hau da, 50.000 ikusentzule gutxigorabehera. Kutsidazu bidea Ixabel filmaren telebistarako bost atal arrakastatsuek %4ko rating-a izan zuten; hau da, 80.000 ikusentzule gutxi gorabehera.\n100.000 bat pertsonek kontsumitzen dute ETB1. Gutxiagok Euskadi Irratia. Gutxiagok Hitza. Gutxiagok Berria… Eta zer esanik ez, askoz gutxiagok kontsumitzen dituzte gainontzeko euskarazko telebista, irrati, aldizkari eta webguneak.\n“Zenbat gara? Nik teoria daukat 100.000 garela euskaldunak”, dio Anjel Alkainek EiTBk sormenari buruzko elkarrizketekin joan den urtean argitaratu zuen DVDan. “Bat datoz kopuruak: Kilometroak, Ibilaldia… beti gara 100.000. Egiten duzu antzerki lan bat, guk Kutsidazu bidea Ixabelekin egin genuena adibidez, eta 100.000 joan ziren ikustera, bi urtetan, baina 100.000; Aupa Etxebeste ikustera ere 100.000 joan ziren; Wazemanken ere 100.000 gara topera iritsiz gero. 700.000 izango gara euskaraz dakigunak, badago euskaraz bizi den jendea, baina asko dira euskararen garrantziaz hausnartu ez dutenak. Azkenean konturatzen zara 100.000 garela euskaraz, euskararen alde-edo, zerbait egin behar dugula hausnartu dugunak. Horrek kastratu egiten zaitu, publiko mugatua daukazulako, ezin duzulako inbertsio handitan sartu…”\nEuskarazko produktu guztiek (liburuek, diskoek, jolasek, filmeek, hitzaldiek, antzerki lanek…) zailtasun handiak dituzte kontsumitzaileak erakartzeko, eta euskarazko hedabideak ez dira horretan salbuespen. Zergatik? Zeintzuk dira euskarazko hedabideen hazkundea eragozten duten arrazoiak?\nBatetik, sektoreak bere-bereak dituenak: eskaintza zabala, lehiakortasun handia, audientziaren fideltasunik eza,… Eta bestetik, euskararen egoera konplexutik eratortzen direnak: hizkuntza gutxitua da euskara; gutxi dira euskaldun heldu alfabetatuak; zailtasun handiak ditu hezkuntza sistemak haur eta gazteak euskalduntzeko; ez dago (hedabideak, liburuak, zinea…) euskaraz kontsumitzeko ohiturarik…\nHoriek guztiak egia izanda ere, aitortu beharra dago euskarazko hedabideak, produktu gisa, pobre samarrak direla askotan, duinak edo onak soilik gehienetan, eta oso-oso gutxitan direla bikainak.\nEmaten du, gainera, hain eskaintza zabala dagoen lekuan ez dela nahikoa produktu ona eskainita. Produktu bikain bat eduki gabe zaila dago audientzia lortzen. Audientziarik gabe ezin da publizitate inbertsio zabalik erakarri. Eta baliabide ekonomiko sendorik gabe ezin produktua hobetu. Sorgin-gurpil horretan harrapatuta daude euskarazko hedabideak.\nEdonola ere, bi hamarkada baino gehiago daramatzagu euskarazko hedabideak lantzen eta eskaintzen, eta galdetu behar genioke geure buruari: zer hedabide, formato, gehigarri, saio,… asmatu dugu? Izan al gara zer edo zertan originalak, berritzaileak? Askotan? Ahal eta behar genukeen neurrian erabili al dugu sormena? Publizistek soilik erabiltzeko al da sormena?\nEuskarazko hedabideek ez daukate, oro har, baliabide ekonomiko sendorik produktuaren hobekuntzan inbertitzeko. Premia handia dute, ordea, berritzaileak izateko. Are gehiago, esango nuke euskarazko hedabideak behartuta daudela sortzaile izatera.\nEuskaldun guzti-guztiak erdaldunak ere bagarenez gaur egun, ikaragarria da euskarazko hedabideek duten konpetentzia (ugaria, nonahikoa, indartsua). Eta ondorioz, gutxiengoa gara euskal hiztunen komunitatean euskarazko hedabideak kontsumitzeko joera dugunak: 100.000 lagun baino gutxiago.\nHorregatik guztiagatik dute euskarazko hedabideek, beste inork baino gehiago, sormena baliatzeko eta produktu ezberdinak eskaintzeko premia.\nInpresioa daukat euskarazko hedabideek ezingo dutela inoiz lehiakorrak izan erdaraz eskura daitezkeen eduki eta formatoen kalko, ordezko edo produktu antzekoegiak eskainita. Kopiaren eta originalaren artean, originala nahi izaten dugu gehien-gehienok (salneurrian alde handiegirik ez dagoenean behintzat, eta hori da kasua).\nDenok onartzen dugu, esate baterako, hemen egindako albistegi batek ezin duela izan beste herrialde batean egindakoa bezalakoxea. Modu berean ulertu behar genuke euskarazko albistegi batek ez lukeela hemen erdaraz egindako beste baten berdin-berdina izan behar, lehiakorra izateko.\nBatetik, hizkuntza bakoitzak bere unibertsoa duelako (sinistu dezagun hori ondorio guztiekin); eta bestetik, euskarazko hedabideek balio erantsiren bat eskaini behar dutelako erdarazkoen aldean. Zergatik kontsumitu bestela euskarazko hedabideak? Zertara hurbilduko dira euskarazko hedabideetara, euskaraz jakin arren hedabideak erdaraz kontsumitzeko joera dutenak?\nElebidunak gara euskaldunak oro, ele bietan (gutxienez) kontsumitzen ditugu medioak, eta osagarritasuna bilatzen dugu, nahita edo nahigabe, bateko eta besteko edukien artean.\nEuskarazko hedabideek erdarazkoek eskaintzen duten berbera eskaintzen badute, non dute erakargarritasuna? Non dago euskara dakitenak euskarazko hedabideetara erakartzeko arrazoia? Hizkuntzan bertan? 100.000 baino askoz gutxiago gara hori benetan estimatzen dugun euskaldunak (“euskaldun patetikoak”, Atxagaren terminologian esanda). Non dago euskarazko hedabideek pertsona elebidunari eskaintzen dioten balio erantsia?\nSormena landu eta esploratu gabeko bideak ibiltzea beste erremediorik ez dago berritzaileak izaten saiatzeko.\nEta batzuei paradoxikoa irudituko bazaie ere, hizkuntzak berak duen balio erantsian, euskararen munduan lur eremu zabala dago oraindik deskubritzeke. Gainontzeko hizkuntza guztiek bezala, euskarak bere-berea duen unibertsoan eta mundu ikuskeran egon daiteke produktu berritzaileak sortzeko lurzoru emankorrena.\nAgian ez dugu baliabide nahikorik edo gaitasunik izango formatu berriak asmatzeko, baina mundu propioa eskaintzen digu euskarak berak edukietan, hizkeran, umore motan, estiloan, tonuan… Formatu aldetik berritzailea ez den arren, erdaraz topa daitekeen beste edukiren baten kopia al da Mihiluze? Eta Wazemank? Eta Kutsidazu bidea Ixabel?\nEta argitu dezagun lehenbailehen, badaezpada ere: horrek ez du esan nahi euskarazko hedabideek balio erantsia eskaintzeko ghettoan espezializatu behar dutenik. Ezta hurrik eman ere. Hizkuntza batek bere-berea duen unibertsoan eta mundu ikuskeran ez sinistea edo haren ikuspegi oso mugatua edukitzea litzateke hori.\nHemengo eta hango kontuak, kultura euskaldunari lotutakoak, munduko gainontzeko leku guztietakoak, atzokoak eta biharkoak, zaharrak eta berriak, guztiak eskaini behar dituzte euskarazko hedabideek, euskaldunen artean dauden ikuspegi eta ideologia guztietatik emanak gainera. Baina hanka bat euskararen munduan eta beste bat erdararenean jarria daukaten pertsonei balio erantsia eskaintzeko beti ere, euskararen bidean urrats gehiago eman ditzaten.\nKike Amonarrizek antzeko zerbait idatzi du berriki: “Euskarazko sorkuntzan edo hedabideetan gabiltzanok ederki asko dakigu estandarra (edozein hizkuntza komunitatek funtsezko duen “iruditeria” partekatua) finkatzeko erreferente komun horien lanketa eta sozializazioa funtsezkoa dela. Baina hori guztia lortzeko, gure harreman sistema, gure mundu kontzeptuala eta gure diskurtsoak doitu, aberastu, berritu, findu eta elikatu egin behar ditugu, erreferentzia mundu tradizionala gaindituz eta abertzaletasunera mugatutako sistema erreferentziala zabalduz. Erreferentzia-sistema hori gure tradiziotik bezainbat elikatu beharko da beste kulturetako eta nazioarteko joera nagusietatik, baina, ikuspegi beregain batetik, beti ere”.\nEuskarazko hedabideek ez daukate, oro har, baliabide ekonomiko sendorik produktuaren hobekuntzan inbertitzeko. Era berean, euskarazko hedabideek ez daukate, ezta ere, sustapenean edo publizitatean behar adina inbertitzeko ere.\nBerriak dira, bart gauekoak, euskarazko hedabideetan marketina eta komunikazioa irizpide profesionalekin lantzeko ahaleginak.\nEz da hain harritzekoa, oraindik oso gutxi dira eta, edozein sektoretan, marketinaren eta komunikazioaren eremuan egindako lan onagatik nabarmendu diren profesional euskaldunak. (Argitu dezagun badaezpada ere: euskara dutenak dira euskaldunak. “Etimológicamente es ello lo que significa la palabra euskaldun, poseedor del vascuence, igual que bizardun es poseedor de una barba y dirudun poseedor de dinero”. Gabriel Aresti).\nEuskaldun gutxi dago publizitate agentzia onetan eta enpresetako komunikazio departamentuetan. Eta era berean, oraindik ere marketinean eta komunikazio korporatiboan aditu gutxi dago euskarazko hedabideetan.\nMarketinaren eta komunikazioaren kudeaketarako profesional hasi berriak eta komertzialak dituzte euskarazko hedabide gehienek, marketinean eta komunikazioan aritu eta adituak baino gehiago. Eta azkenean, baliabide ekonomiko urriek eta marketin ikuspegi garatu gabeak ezin dute dena baino lehiakorrago bihurtu ona “soilik” den produktua.\nEuskarazko hedabideek, oro har, ez dute marka lantzen, ez dute komunikazio korporatiboan gehiegi inbertitzen. Publizitate gutxi egiten dute, eta gehienek eskasa, erakargarritasun eta eraginkortasun gutxikoa. Sustapen ekintzak eta fidelizazio kanpainak egiten dituzte batik bat: autopromozioak nork bere hedabidean, oparien zozketak kupoien truke, zozketak harpidedunen artean…\nJakina denez, promozioek epe motzean emaitza onak eman ditzaketen arren, markaren irudi eskas samarra ematen dute epe luzera, behin eta berriz erabiliz gero. Euskarazko hedabide batzuk doan eskaintzen dira, batzuek harpidetzak zozketatzen dituzte, salneurrian beherapenak eskaintzen dituzte beste batzuek… Eta dirulaguntza publikoak jasotzen dituzte guztiek. Azkenean, arrisku handia dago aditzera emateko pobre samarrak direla euskarazko hedabideak, eta ez txikiak direlako eta baliabide ekonomiko sendorik ez dutelako soilik, baizik eta, ia-ia oparitu egiten direla ematen duenez, halamoduzkoak, produktu eskasak izango direla interpreta dezakeelako audientzia potentzialaren zati batek, euskarazko hedabideak kontsumitzeko ohitura gutxi edo batere ez duenak hain justu.\nGaur egun, ba al da produkturik, marketinaren kudeaketa eraginkor baten laguntzarik gabe, arraskasta lortu dezakeenik?\n“Bizi garen munduan gauza guztiek dute marketinaren eta komunikazio egoki baten beharra. Are gehiago, txikiek dute tresna horien beharrik handiena, txikiek behar dute izan tresna horiek erabiltzen beste inor baino ausartago eta trebeago. «Txikiak handia benzi leidi, asmoz eta jakitez». Hobe genuke, madarikatu ordez, serio helduko bagenio marketinari, zereginik ez zaigu-eta falta”.\nOrain dela bi urte Argia idatzi nituen hitz horiei honakoa gaineratuko nioke hemen: Sormena behar dugu, noiznahi eta nonahi: finantziazioa erdiesteko, produktu erakargarriak sortzeko, dauzkagun produktuak hobetzeko, markak landu eta erakargarriagoak suerta daitezen lortzeko, komunikazioa eraginkortasunez kudeatu eta audientzia zabalagoetara heltzeko,… Denerako behar da sormena, gero publizitatea “Diru iturria” izan dadin letra larriz.n\nKulturala da euskaldunok marketinarekin eta komunikazioarekin dugun arazoa.\nAutentikoak gara euskaldunak, puruak, oso azkarrak gainera, inor baino zorrotzago eta kritikoago. Eta, onenean, arinkeria, kosmetika, iruditzen zaigu marketina; txarrenean, berriz, gezurra, amarrua, jukutria.\nUnibertsitatean hasieratik ahalegin handiak egin ditugu kazetari euskaldunak hezteko. Marketinaren eta publizitatearen eremuan, aldiz, ez dugu antzeko ez interesik ez gaitasunik erakutsi. Kazetaritza hil edo bizikoa zelako euskararentzat, estrategikoa; eta bigarrena, berriz, biologia edo fisika euskaraz ikasi ahal izatearen pareko. Hala uste zuten gurean, eta askok hala pentsatzen segitzen dutela ematen du, zenbait aurrerapauso egiten hasi garen arren.\nHala ere, nire unibertsitate-ikasle garaian, orain dela ez hainbeste (zazpi bat urte), aurreneko bi urtetan elkarrekin egiten genituen ikasketak lizentziatu ostean kazetari izango zirenek eta publizitatean jardun nahi genuenok. Gai biak ez daude elkarrengandik hain urrun, beraz, unibertsitateetako planifikatzaile, irakasle eta adituen arabera, ezta komunikazioaren ikuspegi zabal samarra duen edonorentzat ere, diziplina bakoitzak bere berezitasun eta teknikak dituen arren, jakina.\nEmaten du, ordea, kazetari batzuen marketinarekiko jarrera ikusita, lizentziaturaren azken bi urteetan egiaren bidea hartzen dutela batzuek, objektibitatearena, seriotasunarena, gizarte erantzukizunarena; eta beste batzuek, aldiz, gezurrarena, sormenaren mundu irristakorrarena, iruzurrarena, engainuarena.\nEuskalduna urruti baldin badago marketinaren mundutik, are urrutiago dago kazetari euskalduna. Ondorioz, euskarazko hedabideek, oro har, diru iturri gisa baizik ez dute ikusten publizitatea. Marketinaren mundua diru iturri hutsa da euskarazko hedabideentzat, eta ez hainbeste enpresak kudeatzeko lanabes estrategikoa.\nApur bat dramatizatzea zilegi bazait, zera esan nahi dutela egingo nuke: “Laugarren boterea gara gu. Guk markatzen dugu agenda. Guk erabakitzen dugu zer noiz eta noiz zer den albiste. Guk erabakitzen dugu, neurriren batean, nor den nor euskal gizartean. Gauza potolotan gabiltza gu, politika baldintzatzen, gizartean eragiten, historia egiten. Zuek, marketinekoek, publizistek, guk egindako produktua apaindu, makillatu eta saltzeko ahalegina baino ez duzue egin behar”.\nKarikatura moduan laburtu dudan ikuspegi hori gaitz larria da, nire iritziz, gaur egungo gizartean. Eta minbizia, eskaintzeko produktu bikainik ez duenarentzat. Izan ere, sormenak ekarpen handia egin baitiezaioke hedabideei, eta marketin eta komunikazio estrategia sendoak sortzeko gaitasunak ibili gabeko bide berriak ireki baitiezazkie euskarazko hedabideei.\nKazetari askok uste du gezurretik hurbil dagoela marketina. “Hori marketin hutsa da” esaten dute maiz, marketina gezurrak esateko tresna miresgarri bat izango balitz bezala. Gainditu beharreko aurrejuzku zahar eta antzuak dira horiek guztiak, lanabes indartsua delako marketina, ez arina edo azaleko aldaketak eragiten dituena preseski; eta edozertarako erabil daitekeelako marketina, gezurrak hauspotzeko zein egiak zabaltzeko. Kazetaritza bera bezala.\n(Bide batez, eta artikulu honen izenburuak proposatzen duen gaitik zertxobait aterata, hausnarketa bat proposatu nahi nuke parentesi artean).\nBatzuk oraindik ohartu ez direla dirudien arren, herritarrok, gehien-gehienok, aspaldi galdu genuen hedabideenganako xalotasun inozoa.\nHamarkadak daramatzagu dagoeneko hedabideekin batera bizitzen, mota guztietako hedabideak, albisteak eta mezuak kontsumitzen, eta dagoeneko badakigu informazioa hamaika modutara eman daitekeela, eta hamaika modutara ematen dela egunero; eta politikariek bezainbeste egia eta gezur esaten dituztela hedabideek, guztiek.\nHainbeste hedabide kontsumitu ostean badakigu, baita ere, produktuak/markak/ideiak saltzeko egiten dela publizitatea, eta horretarako, baliabide poetiko erretorikoak baliatuz –hiperboleak, metaforak, metonimiak…– publizitateak jolas egiten duela gurekin, beti produktuaren alde onenak agertzeko.\nTeoriak dio informatu egiten gaituztela hedabideek, eta seduzitu publizitateak. Gutako bakoitzaren kontsumo esperientzia zabalak erakusten digu, ordea, publizitatea bezain pertsuasiboa dela “informazioa”. (Ikusi besterik ez dago kazetariak izan ohi diren “analista politikoek” zein diskurtso zeharo politikoak zabaltzen dituzten hedabide guztietan, hedabideek zeinen posizionamendu nabarmenak hartzen dituzten pisuzko gaien inguruan edo hausteskunde kanpaina garaietan).\nPolitikariak hedabideekin obsesionatuta bizi dira. Hedabideak, baina, hedabideekin obsesionatuta bizi dira, zeinek zer argitaratuko, nork lehenago, hark esandakoa nondik “orekatuko”,… Informazioa transmititzea baino gehiago, iritzi giroak sortzea edo behintzat iritzi publikoan eragitea dute helburu nagusi gaur hedabideek. Nahas-mahas dago haien ildo editoriala botere guneen estrategiekin. Eta gizartean eragiteko lan egiten duten heinean, makina pertsuasiboak dira hedabideak.\nKontua da, baina, informazio objektibo gisa saldu nahi digutela beren jarduna. Gizakioi gustatu egiten zaigu gu seduzitzeko ahaleginetan ari direnek gurekin nola jokatzen duten ikustea, tarteka-marteka besterik ez da izango beharbada, baina jakinmin moduko batez eskaintzen diegu arreta. Ez zaizkigu fidagarri gertatzen, ordea, informatzen ari zaizkigula esan, baina beste asmo batzuekin zuzentzen zaizkigunak.\nAzkenean, belaunaldi batzuen buruan, herritarrak ez al du nahiago izango “nik produktu hau saldu nahi dizut eta ea lortzen dudan” esan eta jolas seduzitzaile bat proposatzen dion publizitatea, modu arras interesatuan “informatzen” duten hedabideak baino?\nHain da nabarmena, hain dago gero eta ageriago hedabideen joko bikoitza…\nEsate baterako: hedabide askok, egunkariek batik bat, dirua lortzeko helburu ia bakarra izaten duten edukiak argitaratzen dituzte tarteka. Gehigarri berezi asko egiten dira publizitatea, dirua, lortzeko. Halakoetan, hedabideek enpresei erreportaiak, elkarrizketak edo dena delakoak eskaintzen dizkiete informazio orrialdeetan, bertan publizitatea kontratatzearen truke.\nOhikoa bihurtzen ari zaigu enpresa baten inguruko erreportaia edo elkarrizketa ikusi, eta aldamenean, inolako disimulurik gabe, haren ordaina, enpresa beraren publizitatea ikustea.\nEz al da gero eta malguago “informazioaren” eta publizitatearen arteko muga? Zer sinisgarritasun ematen diote halako elkartrukeek hedabide horiei? Halakoak ez al dira kaltegarriak hedabideentzako, eta batez ere halakoekin panfleto itxura hartzen duten hedabide txikientzako?\nNolako publizitatea, halako enpresa. Bi zentzutan da baieztapen hori egia hedabideen kasuan.\n1) Nekez suerta daiteke erakargarri publizitate erakargarria egiten ez duen hedabidea.\nIrudi lehorra eskaintzen duen enpresa lehortzat jotzen dugu, diskurtso atsegina eskaintzen digun marka atsegina suertatzen zaigu, publizitatean aspertu egiten gaituen iragarlea aspergarritzat hartzen dugu…\nEuskarazko hedabide gehienek beren burua eta produktuak sustatzeko egiten dituzten iragarkiak pobreak dira oso, objektiboki, gaur egun publizitatean erabiltzen diren mezu mota, estilo grafiko eta gainontzeko irizpide estandarrekin alderatuta. Izan daiteke ez dutelako diru baliabiderik publizitate agentzia onak kontratatzeko eta enpresa barruan ez dituztelako publizitatean adituak; baina, azken batean, publizitateari garrantziarik ematen ez diotelako gertatzen zaie, diru iturri soil gisa ikusi dutelako publizitatea atzo goizera arte.\nEuskarazko publizitatea estrategikoa da, ordea, euskararen normalizaziorako. Nonahi dagoenez eta une oro, eta gainera hizkuntzarekin jolas eta egitura berriak egiten saiatzen denez, euskara zuzen, jator eta egokia gizarteratzeko euskarri ezin egokiagoa izan daiteke publizitatea. Euskararen normalizaziorako estrategikoak diren aldetik, euskarazko hedabideek ez al lukete euskarazko publizitate eraginkorra egin behar, etsenplu emateko besterik ez bada ere?\n2) Guztiok igartzen dugu hedabide batean agertzen diren iragarki eta iragarleen mailak hedabidearen beraren maila uzten dutela agerian.\nSarritan iragarki bakar bat ikusita nahikoa izaten dugu herri telebista bat ikusten ari garela jakiteko. Aldizkari edo agerkari bat irakurtzerakoan, iragarkiak begiratuta, hedabide horren maila, tirada, garrantzia, inferitzen dugu irakurleok nahi gabe.\nEuskarazko hedabideetan topatzen ditugun iragarkiei erreparatuz gero, bi gauzek ematen digute arreta: bat, erakundeek jarritako iragarki portzentaje handia dute gehienek; eta bi, dezente dira, baita ere, hedabideak bere enpresaren beste produktu batzuk iragartzeko egiten dituzten iragarkiak, hau da, hedabideek dagoeneko badauzkaten irakurle, entzule edo ikusentzuleei produktu gehiago saltzeko asmoz zuzendutakoak (haiengan bertikalizatzen saiatzeko, marketin-terminologian esanda). Lan-modu zeharo ohikoa da hau gainontzeko hedabideetan ere.\nBeste hedabideetan ikustera hain ohituta ez gaudena zera da, enpresa talde berekoak ez diren hedabideek beren artean publizitate elkartrukeak egitea. Argiaren iragarkia Berrian, Berriarena Argian eta Elhuyarren, Elhuyarrena Gaztezulon,…\nEraginkortasunik ba al dute iragarki horiek? Ez al dute euskarazko hedabideen sektorearen irudi monolitikoa ematen? Euskarazko hedabideak ez al dira elkarren konpetentzia?\nPublizitatea diru-iturri huts gisa ikusten denean, egoera bitxiak eta kaltegarriak sortzen dira batzuetan.\nHedabidearen urtemuga jakin bat ospatzeko zenbaki berezia aterako dutelako, urtekaria argitaratzera doazelako, euskararen inguruko jaialdiren baten gaineko gehigarri berezia egin behar dutelako, edo beste aitzakiaren bat dela medio, ohikoa dena baino publizitate, diru, gehiago biltzea lortzen dute noizbehinka euskarazko hedabideek.\nHalakoetan, euskararen aldeko aldarriak baino ez dituzte argitaratzen sarri askotan iragarleek. Euskararen aldeko iragarkiak ez al daude lekuz kanpo euskarazko hedabideetan? Euskarazko hedabideetan publizitatea egiteak, horrek berak bakarrik, ez al du euskararen aldeko jarrera erakusten?\nEnpresek eta erakundeek euskarazko hedabideetan euskarararen alde daudela esateko bakarrik egiten dituzten iragarkiek ez al dute azken batean aditzera ematen iragarle horiek ez dutela sinisten kontratatutako publizitate tarte horiek beste ezertarako balio dezaketenik?\nEuskarazko hedabideetako iragarkiei erreparatuz gero, arreta ematen duen lehendabiziko gauza da publizitate gutxi ekartzen dutela gehienek. Nabarmena da zailtasunak dituztela euskarazko hedabideek behar beste iragarle erakartzeko (iragarle handiak batez ere).\nAudientzia oso mugatuak dituztelako soilik? Ez al dago modurik, duten audientziarekin, publizitate gehiago lortzeko? Zein argudio erabiltzen dituzte euskarazko hedabideetako komertzialek iragarleen aurrean, publizitate agentzietan eta media zentraletan, publizitatea lortzeko?\nPentsatzen dut hedabide bakoitzak bere audientzia aipatuko duela. (Datuak puztea, bide batez esanda, ez da marketina egitea, interpretazio interesatu bat egitea edo gezurra esatea baizik). Audientziaren profila ere jakinaraziko dute ziurrenik (gizonezkoa, gipuzkoarra, eros-ahalmen ertain edo ertain-altukoa…). Eta horrez gainera, mota honetako argudioak ere emango dituzte seguru asko: “publizitatea egin behar zenuke euskarazko hedabideetan, euskararen alde, euskarazko hedabideak laguntzeko, zure bezero izan daitezkeen euskaltzaleengana iristeko…”. Eman al daiteke bestelako argudiorik euskarazko hedabideetarako publizitate gehiago lortzeko?\nBehin irakurri nuen ikerketa baten arabera, esate baterako, hizkuntza bera hitz egiteak batzen ditu gehien bi pertsona ezezagun. Ez omen dago beste zerarik bi pertsona ezezagunen arteko identifikazioa gehiago estutzen duenik. Litekeena da gainera, hizkuntza gutxituek identifikazio maila are handiagoa eskaintzea hartan hitz egiten dutenen artean… Marka baten eta kontsumitzaile baten arteko lotura ahalik eta handiena erdiesteko edozein bide lantzeko prest dagoen mundu batean, ez da datu makala hori. Oraindik inork ez dio, ordea, halako kontuak ikertzeari serio heldu.\nEuskaldunok ez al gara publizitatea euskaraz egiten duten markengandik hurbilago sentitzen? Argi dago lagungarria gertatuko litzatekeela euskararen “publizitate balioa”, euskarak marka sortzeko duen balio kualitatiboa, neurtu eta erakustea.\nKonpetentziarik ba al dago euskarazko hedabideen artean?\nSektore guztietako enpresen artean gertatu ohi denez, hamaika gorabehera izango da ziurrenik euskarazko hedabideen artean ere. Korporatibismo maila bat ere bada, ordea, haien artean. Logikoa da hori, jakina: sektore berekoak direlako, batetik –sektore korporatibista samarra izateko ospea du gainera kazetaritzak–; eta bestetik, hizkuntza gutxitu berarekin lan egitearen ajeak konpartitzen dituztelako. Baina konpetentzia al dira euskarazko hedabideak?\nNik Berriaren harpidetza egiten badut, edo Argiarena, egingo al dut Hitzarena edo Elhuyar aldizkariarena? Entzun aldizkariarena egiten baldin badut, egingo al dut Gaztezulorena? Ez al dugu euskaldun gehienok –baita euskaldun patetikoon artean gehienok ere– psikologikoki diru kopuru mugatua “euskararako”?\nHizkuntza normalizatze aldera, euskarazko hedabide gehiago behar dira seguru asko; baina audientzia zabalago batera iristeko ez al litzateke hobe, hedabide txiki asko edukitzea baino, hedabide gutxiago baina sendoagoak edukitzea?\nOso urriak dira marka sendoak euskarazko hedabideen sektorean. Inpresioa dut indar dibertsifikazioak ez diela mesederik egiten audientzia euskarara erakartzeko ahaleginei.\nEmaten du euskarazko hedabide guztiak euskaldun patetiko berberen atzetik dabiltzala. Hau da, euskarazko hedabide bat edo batzuk kontsumitzen dituzten euskaldunoi hedabide gehiago saltzen saiatzera bideratzen dituztela ahaleginak hedabide gehienek. Jende multzo askoz zabalagoa osatzen dute, ordea, euskaraz jakin arren euskarazko hedabideak kontsumitzeko ohiturarik ez dutenek. Zaila da azken xede-talde zabal horretan arrantza egitea, baina posible da, ez behintzat ezinezkoa.\nAhaleginak egin beharko dira euskarazko hedabideak egunetik egunera gehiago kontsumitzen dituen giza-multzo gero eta zabalago bat erakarri eta fidelizatuz sektorearen etorkizunerako oinarri sendoago bat bermatzeko. Saiakera gehiago eta are handiagoak eskatzen dituzte, ordea, betiko publiko hori gainditu, eta audientzia euskaldun zabalago batengana iristeko gai izan daitezkeen egitasmoek.\nZorte pixka batekin Euskarazko Kazetaritzaren Bigarren Kongresuan publizitatearen inguruan antolatuko den mahai-inguruak “Publizitatea: sormen lana eta diru iturria” izango du izenburua; edo are hobeto, “Marketin estrategia berriak euskarazko hedabideentzat: produktua, salneurria, banaketa eta publizitatea”. Edo, areago, agian mahai-inguru bat baino gehiago eskainiko die publizitateari, sustapenari, sormenari eta berrikuntzari.\nSeguru dena da hori errazagoa izango dela Euskarazko Publizitatearen I. Kongresua ikustea baino… Urte asko, hamarkadak agian, beharko dira horretarako oraindik, zoritxarrez.\nArtikulu hau irakurri ostean uste baduzu marketina eta sormena proposatzen ditudala arazo guztien irtenbide gisa, ez naiz behar bezain argi aritu, ez baitzen hori nire asmoa. Marketinaren eta komunikazioaren kudeaketa eraginkor batek mesede nabarmena egingo lukeela adieraztea zen asmoa, ez gehiago.\nBestalde, barkatu orokortasunak, euskarazko hedabide guztiak poltsa berean sartu baititut baieztapen askotan, ondotxo dakidan arren ñabardura asko eta asko daudela haien artean.\nArazo edo erronka potolo baten aurrean gaude. Jakitun naiz gaiak duen zailtasunaz, horregatik azaleratu ditut hainbeste galdera, eta horregatik saiatu naiz nire aletxoa jartzeko argudioak ematen.\nEz dakit zenbat garen gaur euskaldunak. Ez dakit gutxi, oso gutxi edo gutxiegi ote garen. Ez dakit, ezta ere, horietatik zenbat garen baikor, zenbat ezkor, zenbat eszeptiko. Zenbat dauden nekatuta, zenbat gogoz…\nEgoera ez da bereziki motibatzailea, hori argi dago. Asko eta asko dira euskaldun patetikook bizitza osoan zehar, euskararen erruz eta euskarari esker, bizitzen ditugun gorabeherak. Ez dezagun, ordea, etsi.\nAlferrek etsi ohi dute, nekeak hartuta daudenek, ezkorrek, koldarrek, itxaropen guztiak galduak dituztenek. Ez dakit euskaldunen artean gehiengoa edo gutxiengoa osatzen duten horiek. Batzuek baina, ezin dugu, zorionez edo zoritxarrez, etsi. Eta gainera, ez dugu nahi.\nBehin eta berriz saiatzea, ahaleginak egitea, ez dago beste erremediorik. Eta ibilbide horretan aurrerapausoak egiteko saiakera bat baizik ez zuen izan nahi artikulu honek.\n.- 1991. urteko Publizkuntza Kongresua: 1, 2, 3, 4.\n.- 2003. urtean egin ziren “Euskarazko publizitatea eta herri komunikabideak –Jardunaldiak”: 1, 2.\n.- Gaiarekin zerikusiren bat izan dezaketen artikulu solte batzuk: 1, 2, 3.\nEuskarazko publizitatea, Hedabideak-n argitaratua | 2 Comments »


Haurren loria | Bizigiro | Berria\nHaurrek izan dute zer gozatua euren egunean: entzierroa, Leon erregearen iratzartzea, herri kirolak.... Jendea Poterne parkera sartzeko, segurtasun neurriak hartu dituzte\nEntzierro txikian, haurrek korrika saio ederra egin zuten. ISABELLE MIQUELESTORENA\nHaurrak izan ziren atzo protagonista, eta haientzat propio prestaturiko ekitaldiak izan ziren nagusi. Goizean goizetik, haur andana zebilen kalean, erraldoien atzetik dantzan eta erraldoiekin argazkiak ateratzen. Haur batzuek, ordea, ez zuten nahi: «Sobera handiak dira!». Baina gurasoek, ohi bezala, oroigarri nahi dituzte irudiak, eta atera egin behar. Handik ez oso urrun, Jacques Laffite kalean, haurren danborrada hasteko prest zen, dultzainen, txistularien eta musika bandarekin batera. Donostiako martxa-rekin hasi zuten, eta kalez kale ibili ziren bazterrak alaitzen; merkatura ere sartu ziren, eta ustekabean hartu zituzten han zirenak.\nBitartean, haurren eguneko ekitaldi arrakastatsuenetako bat abiatzekotan zen: entzierroa. Animatzaileak, guztia frantsesez, musikarekin laguntzarekin beroketa ariketak egiteko proposatu zien korrikalari txikiei. Zangoa gora, behera, jauziak... Ehunka haur zeuden zezenen aurrean lasterka egiteko prest. «Zezenak, zezenak!», oihukatzen zuten denek batera. Haurrak bakarrik ez uzteko eskatu zuen antolatzaile batek, batez ere 10 urte baino gutxiagokoak. Antza, beste urteetan galdu izan da haurrik. Hala, ongi berotuta, atzerako kontaketa egin, eta unibertsitateko maldatik behera zezenak jaisten hasi ziren, denen emozioak azaleratuta. Haur batzuk urduritasun aurpegiarekin, eta txikienak negarrez. «Beldur naiz», adierazi zien haur batek aita-amei. Eta haiek, lasai egoteko, ez zirela egiazko zezenak, kartoizkoak zirela. Korrika saio ederra egin zuten denek, eta hasierako urduritasuna barreek ordezkatu zuten, konfiantza hartutakoan haurrak baitziren zezenak zirikatzen zituztenak.\nEguerditan, familia gehienak Askatasunaren plazara joan ziren, Leon erregearen iratzartzera. «Erregea lo dago, eta isil zaitezte», esan zuen bozgorailu batetik irtendako ahots batek, horrek ere frantsesez. Oihu artean erantzun zuten haurrek, «iratzarriko dugu!» esanez. Erregearen zurrungak ere entzun ahal ziren bitarte horretan.\n«Leon, Leon!», haurrek, baina deus ere ez. Azkenean, herriko etxeko erlojuak hamabiak zirela esan zuenean, hara non agertu zen Leon erregea; iratzarri zen azkenean. Herriko hainbat kirolarik hiru giltza bota zituzten balkoitik, haurrentzat ere bestak ofizialki hasi zirela adierazteko.\nDenak gosetuta, urtero gisa, Poterne parkera joan ziren familiak piknika egitera. Iaz bezala, parkera sartzeko segurtasun neurriak jarriak zeuden, eta segurtasun lanean zebiltzanek zakuak miatzen zituzten. «Aurten, hala ere, lasaiago dabiltza. Iaz segurtasun neurri zorrotzak ezarri zituzten: haurrei eurei ere miatzen zieten; gehiegizkoa zen», adierazi zuen bi haurrekin zegoen ama batek. Beste taldetxo bat ere bazen segurtasun neurrien gaia komentatzen: «Niri ongi iruditzen zait; seguruago sentiarazten nau. Denentzat onuragarria dela pentsatzen dut».\nAdos izan ala ez, ordea, gunera sartzeko pasatu beharreko baldintza bat da kontrolarena.\nBehin barruan, familia asko eta asko sartu, eta berehala dagoen postura joan ziren. Haurrei eskumuturrekoa jartzeko aukera zegoen han, eta gehienek nahiago izan zuten seme-alabei ezarri. «Iaz alaba galdu genuen, eta momentu biziki txarra pasatu genuen. Orduan ez genion eskumuturrekoa jarri; ez genuen pentsatu ere egiten begi bistatik galduko genuenik, baina, gutxien espero duzunean, haur hauek lasterka joaten zaizkizu! Aurten, espero dut ez dela galduko, baina, badaezpada ere, eskumuturrekoa ezarriko diogu», esan zion aita batek bertako laguntzaileari, haurraren izena eta telefono zenbakia jartzen zituen bitartean.\nEgun bakarrean irekitzen dute Poterneko parkea, haurren egunean soilik. Jolasteko txoko bat egotearekin batera, Idokik bere txokoa du, Miam Idoki izenekoa. Txoko horren bidez, haurrei eta familiei etxeko ekoizpenak ezagutarazten dizkie urtero, «tokian bertan kalitatezko janari anitz eskura daitezkeela erakusteko». Barazkiak, matahamiak, izozkiak, edariak... denetarik zerbitzatu zuten han lanean aritu ziren 40 laborari inguruk. Horrez gain, Sarde-Sardexka elkarteak haurrentzako tailer pedagogiko eta ludikoak zuzendu zituen egunean zehar.\nPatxa plazan, herri kirolak egin zituzten, eta haur andanak parte hartu zuen. Gaia elkartea aritu zen animatzaile lanetan, eta aurten bigarren urtea zuten Patxa plazan. Iaz jendea gustura egon zela-eta, antolatzaileek berriz ere errepikatzea erabaki dute, eta, berriz ere, jendeak ongi erantzun du. Gaia elkartea Arberoan (Nafarroa Beherea) dago, eta bisitatzen dituen herrietan pedagogia egiten saiatzen dira. Atzo ere ikusi zen, herri kirol bakoitzaren ondoan herri kirol hori zer den eta haren historia laburra azaltzen duten panelak baitzeuden, euskaraz eta frantsesez. Hizkuntza aldetik ere, parte hartzaileak gutxienez euskarazko hitz batzuk esatera animatzen zituzten.\nLasto botatzean, arpana edo trontzan, lasto altxatzean, sokatiran, tokan eta lokotx biltzean aritzeko aukera izan zuten bertaratutakoek, haur zein heldu.\nArpanak arrakasta handia izan zuen; egur xafla nork azkarren moztuko ibili ziren. «Gure lagunek 33 segundoan moztu dute; guk, beraz, hori baino gutxiagoan moztu behar dugu», esan zuen parte hartzaile batek. Bi segundorengatik, baina lortu zuten. Ondoan arpana txiki bat ere bazegoen; hortxe jarri ziren Damian eta Ibai mutikoak. Xafla 27 segundoan moztea lortu zuten haiek.


Proiektuaren gaurkotasuna - Irungo Udala\nIrungo geltoki berria izango dena, gertuago\nAtzo, Irungo trenbide eremuan hiria berroneratzeko eta garatzeko jarraipen batzordeak beste bilera bat egin du. 2019ko urtarrilaren 16an sinatutako erakunde arteko hitzarmenetik sortu zen organo hori, eta proiektuan aurrera egitea du helburu. Alkatea du buru, eta hitzarmenean parte hartzen duen erakunde bakoitzeko ordezkariek osatzen dute:\nAlkateak Matilde Ucelay saria jaso du Vía Irun proiektuarengatik\nIrungo alkate José Antonio Santano Madrilen izan da, Gobernuko presidenteordea Carmen Calvo eta Garraioko, Mugikortasuneko eta Hiri Agendako ministro José Luis Ábalosek Matilde Urcelay saria jasotzeko Vía Irun proiektuarengatik.\nMatilde Urcelay saria jaso du Via Irunek\nProiektuen kategorian Matilde Urcelay saria emanda, Garraio, Mugikortasun eta Hiri Agenda Ministerioak aintzatetsi egin du Vía Irun. Ministerioak ematen du sari hori, garraioaren, mugikortasunaren eta hiri-agendaren arloetan berdintasunaren alde lan egiten duten pertsonei edo entitateei aitorpena eskaintzeko. Sariek, gainera, ibilbide pertsonalak ere aintzatesten dituzte, eta Ines Sánchez de Madariagak jaso du oraingoan. Arkitekto hirigile honek prestatu zuen, hain zuzen, Irungo Zainketen Mugikortasun Plana genero-ikuspegia sartuta, eta trenbide-eremuaren Hirigintza Planean lan egiten duen taldeko kidea da, Irungo Udalak hartarako hautagai izateko aurkeztu eta abalatuta. Entitateen kategorian, "Ellas Vuelan Alto" elkarteak jasoko du saria. Elkarte horrek sektore aeroespazialean emakumeak agerikotasuna izan dezaten lan egiten du.\nAdifek Irungo geltokirako proiektua aurkeztu du trenbide eremuaren jarraipena egiteko batzordearen aurreran\nGaur goizean, Irungo trenbide eremuan hiria berroneratzeko eta garatzeko hitzarmenaren jarraipena egiteko batzordeak beste bilera bat egin du.\nIrungo trenbide-eremuan hiria berroneratzeko eta garatzeko jarraipen-batzordea\nDatorren asteartean, otsailaren 23an, Irungo trenbide-eremuan hiria berroneratzeko eta garatzeko Jarraipen Mahaia bilduko da, eta hori izan du hizpide asteazken honetan Jose Antonio Santano Irungo alkateak.\nAldundiak 75.000 euro bideratu ditu hiri-berroneratzeko Vía Irun proiektura\nDirulaguntza aldez aurreko antolamendu- eta berrurbanizazio-azterketak egiteko erabiliko da, horiek ahalbidetuko baitute trenbide-eremu zaharra eraldatzea hirirako motor ekonomiko eta sozial bihurtzeko.\nVíaIrun kudeatzeko helburu soziala zabaltzea berretsi du Zaisak\nAbenduan, Akziodunen Ezohiko Batzar Nagusian, Zaisak behin betiko onetsi du Sozietatearen Estatutuak aldatzea, horrela behingoz VíaIrun proiektua kudeatzen has daitezen.\nPlan Orokorra aldatzeko irizpideak eta helburuak zehazten ditu Vía Irunek\nJose Antonio Santano Irungo alkateak ostegun honetan jakitera eman duenez, dagoeneko zirriborro bat idatzi dute Vía Irun proiektuaren irizpide eta helburuekin. Dokumentuak lotura du Hiri Antolamendurako Plan Orokorraren (HAPO) aldaketarekin, eta beharrezko urratsa da hiriko trenbide-eremua eraberritzen hasteko.\nVía Irun berrikuntza-eredu bat da hirigintzan eta mugikortasunean\nUrbanbatfest jaialdian da hiriko trenbide-eremua berroneratzeko proiektua; MUGAK Euskadiko II. Nazioarteko Arkitektura Bienalaren esparruko ekimen bat da jaialdi hori.


Manuel R. Lorenzo: bederatzi hilabete zituela jaio zen Ourensen (Paradisuaren zokondotxo batean). Asmatzailea eta abentura asko eta askoren protagonista eta protagonistakide izan zen, harik eta bederatzi urte zituenean formalagoa izatea erabaki eta gogorki ikasteari ekin arte, Umezain profesionala izate aldera.\nZaletasunak: anitz zaletasun ditu, baina gehienak aitorrezinak. Anbizioak: lurrean sustrai sakonak izango dituen liburua landatzea eta bizitzaren zuhaitzean seme-alabek gogoratuko duten esaldi zorrotz argia idaztea.\nBernardo Erlich (Tucumán, 1963) diseinatzailea eta umorista grafikoa da. Tucumanen bizi da, eta han jarduten du lanean; horrezaz gainera, irakaslea ere bada ‘Santo Tomas Akinokoa’ Iparreko Unibertsitatean, Diseinu Grafikoari dagokion Lizentziaturan.\n1990. urtean gomendio-saria irabazi zuen Coca Cola Bienalean, Arte eta Zientzia arloan; epaimahaia Quinok, Caloik eta Jorge Guinzburg-ek osatzen zuten.\nUmore grafikoaren alorrean egin dituen lanak Erlichen web orrialdean daude ikusgai.\nHorrezaz gainera, material grafikoa eta idatzizko testuak ere argitaratu ditu ‘La Semana de Tucumán’ izeneko astekarian eta ‘Página12’ Egunkariaren ‘Sátira/12’ gehigarrian; era berean, bakarkako eta taldekako erakusketak ere aurkeztu ditu, Sábat, Rep, Garaycoechea eta Sendrarekin batera, besteak beste, eta duela gutxi Hernán Casciariren “Más respeto que soy tu madre” deritzon eleberrirako irudiak egin ditu.\nInterneten, ‘Una mujer Gorda eta tsuvenires Rudy'rentzat. Weblogerako irudiak egiten ditu. ¡Por Dios!, Jainkotiar Hitzaren bloga eta ¡Mi querido tato!, Tato Boresi egiten dion omenaldia, idazten eta marrazten ditu, eta ‘La Estrella del Norte’ren arduraduna ere bada.


txintxarri.eus: Martxoaren 8ko kartelen lehiaketa martxan\nMartxoaren 8ko kartelen lehiaketa martxan\nLasarte-Oriako Udalak martxoaren 8, Emakumeen Nazioarteko eguneko kartel lehiaketako oinarriak argitaratu ditu. Gazteei zuzendutako lehiaketa da eta otsailaren 19tik martxoaren 2ra aurkeztu ahalko dira lanak\nMartxoaren 8ko kontzentrazioa.\nTxintxarri 2018/02/14 11:00\nEmakumeen Nazioarteko eguneko kartel lehiaketan 12 eta 17 urte bitarteko gazteek parte hartuko dute. Gazteek nahi adina proposamen aurkeztu ahalko dituzte, beti ere, jatorrizkoak eta beste lehiaketetan saritu gabeak badira. Kartela lantzeko teknika erabat librea eta “Martxoak 8 de Marzo. Emakumeen Nazioarteko Eguna, Día Internacional de las Mujeres” goiburua izango du. Kartel guztia edo haren zati bat osatzen duten irudien jabetza egilearena ez bada, ezin da kartela aurkeztu.\nProposamenak otsailaren 19tik martxoaren 2ra aurkeztuko dira. Lanak formatu digitalean nahiz fisikoan aurkeztu ahal dira. Izenburu batekin identifikatuko dira, ez egilearen izenarekin.\nKartela formatu digitalean aurkeztu nahi dutenek, emakumezentroa@gmail.com helbidera bidali behar dute. Lanak jpg formatuan aurkeztu behar dira, 50x70 cm-takoa eta 300 pixel hazbeteko izan behar du. Artxiboaren izena izenburutzat hartuko da. Mezuari atxikita testuzko dokumentu bat bidaliko da, egilearen datu pertsonalekin eta harremanetarako datuekin.\nFormatu fisikoan aurkeztuz gero, kartela Emakumeen Zentroan entregatu behar da, astelehenetik ostegunera 9:30etik 13:30era eta 15:30etik 19:30era. Ostiraletan goizez soilik aurkeztu daitezke. Kartelaren tamaina 50x70 cm-takoa izan behar du. Atzealdean izenburua idatzi behar da. Lanarekin batera gutun-azal itxi bat ere aurkeztuko da, bertan egilearen datu pertsonalak eta harremanetarako datuak agertuko dira.\nKartel guztiak www.lasarteoriasarean.eus webgunean izango dira ikusgai. Era berean, Emakumeen Zentroan erakutsiko dira martxoaren 5etik 8ra. Bertan lanak bozkatu ahal izango dira. Herritarren iritzia kontuan izango da kartel irabazlea hautatzerakoan.\nAurkezten diren kartelen artean hiru aukeratuko dira. Irabazlea Lasarte-Oriako berdintasun teknikariek eta gizarte zerbitzuetako langileek aukeratuko dute. Erabakia apelaezina izango da. Sariei dagokionez, irabazleak 150 euro jasoko ditu, bigarrenak 120 euro eta hirugarrenak aldiz 90 euro.\nKartel irabazlearen egileak lana erreproduzitzeko eskubide guztiak emango dizkio udalari. Era berean, udalak aldaketak egiteko eskubidea izango du, beti ere, lanaren esentzia errespetatuz. Lehiaketa honetan parte hartzeak oinarriak onartzea dakar.


260 kilo inguru ditu 'Xanti Smith' aurtengo txerriak - Arrasate - Goiena.eus\n260 kilo inguru ditu 'Xanti Smith' aurtengo txerriak\nImanol Beloki 2019-12-12 15:54\n'Xanti Smith' aurtengo santamasetako txerria Ibai Alberdi jabearekin.\nZaloña Aurrekoa baserriko Xanti Smith txerria izango da aurtengo santamasetako protagonista; hala ere, Arrasateko zenbait kultura taldek, Udalak eta Santamas Komisiñuek egitarau betea antolatu dute jaietarako, egubakoitzetik hasita.\nSantamasetan egiten den azokaz eta ekitaldiez aparte, eguneko protagonista nagusia txerria izan ohi da urtero. Aurtengoaren izena Xanti Smith da, pietrain arrazakoa, eta 260 kilo inguru dituen sekulako urdea Aretxabaletako Galartza auzoko Zaloña Aurrekoa baserritik eroango dute Arrasatera. Laugarren urtez izango da baserri horretako txerria, eta bere aurkezpena abenduaren 21ean egingo dute, arratsaldeko zazpietan, Herriko Plazan. Horrekin batera, txerria ezagutzera eta txartelak erostera gonbidatu ditu herritarrak Santamas Komisiñuek.\nXanti Smith txerria pentsua jaten.\nArtisautza tailerrak zapatuan\nEuskal kulturaren parte garrantzitsua den nekazari mundua gertutik ezagutzeko aukera ere izango da beste urte batez, eta hala, izango da zer ikusi Jokin Zaitegi eta Biteri etorbidean izango den artisauen azokan, –guztira, 34 postu izango dira–. Honekin lotuta, motorrak berotzen joateko, zapatu honetan, Sandra Clivillek Kulturateko klaustroan eskainiko duen Artiletik Harira tailerra (10:00-14:00) eta Imanol Aranburuk Kulturateko Loramendi gelan eskainitako zeramika tailerrak (10:30-12:30) izango dira.\nAzokaz gain, dantza nagusi\nSeber Altube plazan ere izango da, beti bezala, fruten, barazkien eta herriko saltokien erakusketa eta lehiaketa; Arizmendiarrieta plazan, ganadu eta hegazti feria, eta dantzek ere protagonismo handia izango dute aurtengo jaietan. Izan ere, santamas egueneko herriko dantza taldeek eskainiko dituzten erakustaldiez gain, nahi dutenek dantzara irteteko aukera izango dute zapatu honetan, 13:00etan, Lore Gazteak eta Txikitxu taldeek antolatu duten borobileko dantza saio parte-hartzailean.\nEgitarauko beste ekintzetako bat Miren Amurizarekin abenduaren 17an, martitzenean, izango den solasaldia da. Basa eleberriaren buruzko solasaldia eskainiko du, Ane Zuazubiskarrek gidatuta, eta Kulturateko areto nagusian izango da.\nAbenduak 13, egubakoitza\n• 18:00 Plazan, umeentzako herri kirol jolasak.\n• 19:00 Uarkapen, Santamas Pilota Txapelketako finalak.\n• 10:00-14:00 Kulturateko klaustroan, Artiletik harira tailerra.\n• 10:30-12:30 Kulturateko Loramendi gelan zeramika tailerra Imanol Aranbururekin.\n• 13:00 Herriko Plazan, borobileko dantza saio parte-hartzailea, Lore Gazteak eta Txikitxu taldeen eskutik. Ostean, Olentzeroren gutun banaketa.\n• 19:30 Kajoi tabernan, Trikitixa Eskolako ikasleen ikuskizuna.\nAbenduak 15, domeka\n• 09:30 Musakolako kiroldegian, Santamasetako Padel Txapelketako finalak.\n•11:00 Herriko kaleetan zehar, haurren santamas krosa.\n• 12:30 Kuadrillen Arteko Santamas Krosa.\n• 12:30 San Frantzisko elizan, Txorbela otxotearen kontzertua.\n• 19:30 Amaia antzokian, Tanttakaren Utzi zure mezua seinalearen ondoren antzerkia.\nAbenduak 17, martitzena\n• 18:30 Kulturateko areto nagusian, Miren Amurizaren Basa liburuaren inguruko solasaldia, Ane Zuazubiskarrek gidatuta.\n• 20:30 Amaia antzokian, Ozenki elkarteak antolatutako gala lirikoa.\nAbenduak 20, egubakoitza\n• 17:00 Erakusleiho lehiaketaren sari banaketa. •\n19:00 Portaloitik hasita, Kantu Gira.\n• 22:00 Gaztetxean, kontzertu akustikoak: Ekiñe Casado, Idoia Asurmendi, eta Lierni eta Asier.\nAbenduak 21, zapatua\n• 10:00 Corazon de Encina kultura zentroan, 31. Santamas Xake Txapelketa.\n• 18:00 Seber Altuben, Herrixa Dantzan taldearen ikuskizuna.\n• 18:30 Etxafuegoak.\n• 19:00 Herriko Plazan, Xanti Smith txerriaren aurkezpena.\n• 19:00 Arrasateko Erraldoi eta Kilikien Konpartsa.\n• 19:30 Irurtzungo pertsonaia mitologikoen kalejira.\n• 20:00 Amaia antzokian, bertso-saioa. Bertsolariak: Ane Labaka, Maialen Lujanbio, Amaia Agirre, Julio Soto, Jon Maia eta Arkaitz Estiballes. Gai jartzailea: Maite Berriozabal. AEDk antolatuta.\n• 22:30 Gaztetxean, herriko taldeen kontzertuak: Bloom, Libertad Condicional eta Rebel Noise.\nAbenduak 22, domeka\n• 09:00 Etxafuegoak.\n• 09:30 Udalaxpe txistulari taldearekin diana.\n• 10:00 Jose Maria Arizmendiarrieta plazan ganadu eta hegazti feria.\n• 10:00 Seber Altuben, fruta, barazki eta herriko saltokien erakusketa eta lehiaketa.\n• 11:00-20:00 San Frantzisko elizan, Izartsua Arrasateko Belenzaleen Elkarteak antolatuta, jaiotzen erakustaldia.\n• 10:00 Portaloian, Xanti Smith txerriaren aurkezpena.\n• 10:30 Jokin Zaitegi plazan eta Biteri etorbidean, artisau feria.\n• 11:00 Herriko Plazan, taloak eta Aramaioko sagardogileak.\n• 11:30 Kalejira: Arrostaitz eta Lore Gazteak dantza taldeak.\n• 11:30 Iturengo joaldunak.\n• 11:30 Incansables txaranga.\n• 11:30 Plazan, Arrasateko trikitilarien saioa.\n• 12:00 Plazan, fruta eta barazki lehiaketaren sari banaketa.\n• 12:10 Plazan, Lore Gazteak dantza taldearen saioa.\n• 12:30 Zerkaostetan, Lore Gazteak beteranoen dantza saioa.\n• 12:30 Zaldibarren, herri kirolak.\n• 12:50 Herriko Plazan, Arrostaitz dantza taldearen saioa.\n• 13:00 Seber Altuben, Lore Gazteak beteranoen dantza saioa.\n• 13:45 Herriko plazan, txerri dantza herrikoia.\n• 14:45 Musakolako kiroldegian, herri bazkaria. Ostean, AZ Gaubelak-en eskutik dantzaldia.\n• 17:00 Uarkapen, profesional mailako pilota partiduak: Ezkurdia/Martija - Artola/Imaz.\n• 19:00 Arbolapetatik hasita, Batzen dantza herrikoiak.\n• 19:30 Plazan, txerri dantza herrikoia.\n• 19:30 Plazan, larrain dantza.\n• 20:00 Plazan, txerri zozketa.\n• 20:00 Plazan, Ilargi Beltza taldearen dantzaldia.\n• 23:00 Gaztetxean, Virgin Mari DJ-SET.


Donostia Zinemaldia :: Bolante baten historia\nBortxazko desagerpen batek ez du soilik desagertuaren bizitzarekin amaitzen, uretara botatako harri batek sortzen dituen uhinen antzera, orbain emozional bat uzten du familia eta gizartearengan. 80ko hamarkadaren hasieran, Komando Autonomo Antikapitalistetako kidea zen José Miguel Etxeberria Álvarez, Naparra, desagerrarazi zuten. Gurutzatutako komunikatu, erreibindikazio desberdin eta axolagabekeri judizialaren artean, familiak desagerpenari erantzun bat ematen saiatu zen. Anaiaren desagerpenak irekitako zauria sendatzeko asmoz, Eneko da berrogei urte baino gehiago iraun duen bilaketaren lekukoa hartu duena.\nIñaki Alforja (Espainia), Iban Toledo (Espainia)\nIñaki Alforja Sagone (Espainia)\nOn produkzioak (Espainia)\nVrai Vrai films (Frantzia)\nespainiera / gaztelania , euskara , frantsesa


Adierazi dugunez, euskal jantzi tradizionalak egiten ditu, eta egungo aukerez baliatzen da antzinako ezaugarri, itxura, marrazki, kolore eta materialetan ahalik eta zehatzena izateko.\nBere jantzien % 70 dantza-taldeentzat izaten dira, eta gainerako % 30 partikularrentzako arropa tradizionalak, euskal jai, erromeria edo antzeko ospakizunetan erabiltzeko.\nBestalde, antzinako arropak jantzita ezkontzea modan jarri da. Ezkongaiak ez ezik, gonbidatuak ere lehengo erara jantzita daudela, elizkizuna baselizaren batean egin eta menu tradizionala jaten dute: babak, bildotsa, etab.\nVitoria-Gasteizko janzkiak (Araba). XIX. mendea.\nOlaizola-enea (Agustinak auzoa).\nRamónek dioenez, “Kontua ez da mozorrotzea, gure arbasoak oroitzea eta gogoratzea baizik, begirunez eta errespetuz”.\nIldo horretan, aipatzekoa da antzina ezkongai askok ezkontza-egunean arropak estreinatzen zituztela, baina gero betiko, edo urte askotan behintzat, erabiltzeko asmoz egiten zituztela. Jendeak bi arropa-joko zituen (ez era guztietako jantzi piloa, gaur egun bezala): arropa onak (ezkontza-egunekoak) jai-egunetan janzten zituzten, eta zaharrak lan-egunetan.\nEnkarguak zuzenean egiten dizkiote, partikularrei bakarrik saltzen baitie, eta ez dendei.\nDantza-taldeek 8 edo 10 bat dantzari-bikote izaten dituzte. Orokorrean, 16 dantzariz (8 bikote) osatutako taldeek 20 arropa-joko eskatzen dizkiote: erdia mutilentzat eta beste erdia neskentzat, 16 dantzarientzat eta 4 ordezko. Hiru tailatako arropak egiten ditu.\nZuberoako janzkiak, XIX. mende amaierako eta XX. mende hasierakoak.\nDantza-taldeen jantziak taldearenak izaten dira. Gordeta egoten dira, eta dantzariek dantzarako hartzen dituzte. Beraz, taldea uzten duten dantzariek ez dute jantzirik eramaten.\nHona hemen emaztegaiaren ezkontza-jantziaren osagaiak, barrutik kanpora:\nPololoak (egungo kuleroen parekoak). Askok ez dituzte enkargatzen, ez direlako ikusten.\nLepoko zapia edo xala.\nBerez horiek dira jantziaren osagai guztiak, baina emaztegai batzuek baten bat edo hainbat ez eramatea erabakitzen dute.\nSenargaiak honako arropa hauek eramaten ditu soinean:\nOinetakoak larruzkoak edo abarketak izaten ziren, arroparen kalitatearen arabera. Oinetako beltzak eta galtzerdi zuriak eramatea gomendatzen du gure artisauak.\nAzken 9 pastoraletako parte-hartzaile guztien jantziak egin ditu.\nZuberoara joan eta emakume-taldeak osatzen ditu, berak zuzenduta jantziak egin ditzaten.\nGaur egun, euskal jantzi tradizionaletan benetako burugabekeriak egiten direla salatzen du gure artisauak: “Ágata Ruiz de la Prada asko daude euskal jantzi tradizionalen diseinatzaileen artean. Edozer egin daitekeela uste dute batzuek, eta hori oso arriskutsua da”. Ramónen ustez, aipatutako jokabideak bi sorburu ditu: batetik, jantziak egiten dituztenek ez dute prestakuntza historikorik, eta bestetik, “zenbaiten helburu bakarra oso arropa politak egitea da, jatortasuna ezertarako ere kontuan hartu gabe”.


Lege oharra - Iraola Gestoria Billabona Billabona Gipuzkoa Guipuzcoa\nHauek › Lege oharra\nKale Nagusia, 37 - Bajo · 20150 Billabona (Gipuzkoa)\nTelefonoa: 943 692 763\nWebgune honen helburua Iraola Gestores S.L.-ren zerbitzuetaz berri ematea da eta baita bisitariari enpresaren zerbitzuetaz informazio eskaerak egiteko aukera ematen du, kontsultetaz aparte.\nwww.gestoriairaola.com en dauden loturak, beste webgune batzuetara eraman ahal zaitu. Beste webgune hauen kontrolik ez dauka Iraola Gestores S.L. enpresak, beraz ez dauka erantzunkizunik. Beraz erabiltzailearen erantzukizunean sartzen da hauetako webgune batetan sartzea.\nIraola Gestores S.L.-k ez du bermatzen webgunean dagoen edukiaren zehaztasuna. Ez da izango inoiz webgune honen informazioak, sortu daitezkeen kalteen eta aurreiritzien arduradun. Gainera Iraola Gestores S.L. ez da arduradun izango, erabiltzaileren bati virus bat sartu ezkero, hauen webgunean nabigatzen ari den bitartean.\nEdozein informazio, pertsonala kontsideratzen ez dena eta internet bidez boluntarioki Iraola Gestores S.L. ri bidalitakoa (edozein behaketa, ideia, grafiko, etab.), esklusiboki Iraola Gestores S.L. ren jabetzakoa bihurtuko dira, horregatik inorrentzako ordainsaririk eskuratu gabe. Informazio hau ez da izango konfidentziala. Iraola Gestores S.L. k eskubidea du edozein momentutan, webgunean nahi bezain beste aldaketa egiteko, edukia gehitu, kendu edo aldatu, bai hauen forma edo kokalekua web orrian.


Lehengo usina bat, kulturgune bat egiteko | Lehengo usina bat, kulturgune bat egiteko – iparraldekohitza\nLehengo usina bat, kulturgune bat egiteko\nMauleko Zinka ostatuaren eta eraikin berean diren apartamentuen jabe da Etxalde elkartea. Eraikin horren gibeleko partean gordetzen den lehengo usina edo fabrikaren jabea, berriz, Baionako Kutx Ala Pil elkartea da; badira hamarkadak gunea hutsik dela eta jabeek Zuberoako elkarteei euro sinboliko baten truk proposatzen dietela, baina egin beharreko lanek beldurra eragiten zuten. Badira aste batzuk orain, hamar bat laguneko taldea astez aste obrak egiten ari dela.\nPrentsan jadanik aipatu bada ere, ez da deus finkatua. Jabea Kutx Ala Pil elkartea da oraino, eta barneko antolaketaz gogoetan ari dira zenbait partaide: Etxalde elkartea, Zinka ostatuko kideak, gaztetxe bat egin nahi luketenak, Xiberoots taldea eta entsegu gela bat nahi lukeen dantza taldea. Gogoetan eta obretan, bietan ari dira aldi berean, lan batzuk presaka egin behar baitziren.\n900 metro koadroko eraikina publikoari itxia izan da azken urteetan, “lanjera” iragartzen zuten afixa batzuk iltzatuak zirela ate nagusian. “Lehen galdera zen eraikina hartu behar genuenetz edo utzi lurrera erortzera, abiatua zen bezala”, oroitzen du Beñat Etxebestek, Etxalde elkarteko kideak, 2021eko apirilean hasi gogoetaren berri ematean. Zinka ostatuko Joel Arla ere hastapenetik ari da xede horretan: “Gero joanen gara instituzioengana, zeren dirua problema bat izanen da. Hor, obrak badira, baina, gero, dena hutsa da barnean”, dio. Zinkak logela kolektibo bat plantan ezarri nahi luke, besteak beste Hego Euskal Herriko taldeak baldintza onetan errezibitzeko.\nGaztetxe baten mentura\nHamar bat dira asteburuez lanera doazenak; horietan, kuriositatez hurbildu ziren gazteak azkenean espazio bat irekitzen ari dira gaztetxe bat egiteko menturan. Argi Uthurriaga lagun batzuekin agertu zen hasieran, “laguntzera”: “Aipatu zuten gaztetxearentzako egoitza bat izaten ahal dela; beraz, han ginenak interesatuak ginen, baina anitz aipatu gabe, ez baikara deusez segur oraino”. Ez dira formalki bildu; elkarte gisa antolatuko dira lehenik, Uthurriagak erran duenez: “Biltzar nagusiaren ondotik interesatuak diren oro gomitatuko ditugu. Haboro izanen garelarik, egiazki lanean hasiko gara, zinez gaztetxearen izenean”.\nGaztetxe bakoitzak bere historia, egiteko manera eta antolaketa baditu ere, Donapaleukoa adibide bat izan daiteke zuberotarrentzat, Joel Arlaren ustez: “Duela zenbait urte Donapaleun gaztetxe bat ukan genuen, eta Amikuzeko Herri Elkargoak pagatzen zituen alokairua, ura, argindarra… Orain Euskal Elkargoak pagatzen du”.\nGaztetxea nahi dutenek bezala, kudeaketaz interesatuak diren beste taldeek ere argi dute instituzioengana joko dutela aitzinago, diru laguntza eske. Oraingoz, obrak aitzinatzeko behar diren materialentzat adibidez, diru bilketa bat abiatu du Etxalde elkarteak Interneten. Lehentasuna gaztetxean ezarri dute, baina, Etxebestek esplikatu duenez, “normak oro errespetatuz” irekiko dute, eta, horretarako, profesional batzuen lana ezinbestekoa da. Horretarako ere gastuak izan dira, bistakoa denez. Haien esku dena, berriz, haiek egiteko xedea dutela dio Etxaldeko kideak: “Bada autonomia ideia bat ere, obrak egiten ikasten baita hemen”.\nBakoitzak berea, taldean\nBarne antolaketarako egituratzen ari diren arren, interesatuak direnek beren xokoa antolatzeko planak badituzte: Zinkak, logela; Xiberoots taldeak, entsegu gela berria eta grabaketa estudioa; dantza entseguetarako gunea, eta gaztetxea. Etxaldek jabegoa hartuko duelarik, gastuak partaideen artean banatzea da ideia, Etxebestek dioenez: “Ez da alokairu bat. Kalkulatu dugu zergak eta asurantzak 2.000 euro direla urtean; horien berreskuratzea galdetzen dugu”.\nEtxalde elkarteko kideak beste xede bat ere badu epe luzeagoan: gune bat erostea. “Berantago, ontsa litzateke elkarte horrek bil dezan sos beste gune bat erosteko Zuberoan edo Euskal Herrian, Etxalde elkartearen logikan”, dio, eraikinen jabegoa eta gozamena bereiziz.\n“Ikusi nizun maskaradek ez zutela dantza berririk behar”\nHegazti gripearen kontrako neurriak Lohitzüne-Oihergin


Udal talde politikoen eta zinegotzien ordainsariak onartu ditu udalbatzak | EHBildu Usurbil\nCastellano\tUdal talde politikoen eta zinegotzien ordainsariak onartu ditu udalbatzak\tPublished on Osteguna, 29 Iraila 2011 15:16\nIrailaren 27ko osoko ohiko bilkuran gehiengo osoz erabakita, zinegotzi bakoitzeko udal talde politikoek 1.200€ eta beste 3.000€ko kopuru finkoa jasoko dute legegintzaldi honetan. Usurbilgo udal ordezkari guztiek (Bildu, Aralar, EAJ eta PSOE) babestu zuten proposamena, Hamaikabat udal taldekoak izan ezik, abstenitu baitziren. Era berean, osoko bilkura, Gobernu Batzar eta Batzorde Informatzaileetako bileretara joateagatik, dedikaziorik ez duen zinegotzi bakoitzak 25 €ko ordainsaria jasoko du. Ordainsarion zenbatekoa udalbatza eratu zen egunetik, ekainaren 11tik indarrean daudela kontsideratzen da.\nThis entry was posted\ton Osteguna, Iraila 29th, 2011 at 15:16\tand is filed under Albisteak.


Enpresa txikiaren kudeaketa. Egilea(k) GONZALEZ DE MENDIVIL ALZOLA, M. Itziar. , LANEKI 2018 (2)\n1. Idorki, S.L. enpresak ile-lehorgailuak merkaturatzen ditu. Apirile...\nIdorki hartu nuen lausengua. Gero eta gutiago gustatzen zitzaidan ...