J. A. Bayonak 2019ko Fant zinemaldiaren ohorezko saria jasoko du\nJ. A. Bayonak Fant zinemaldiaren ohorezko saria jasoko du\nAzken eguneratzea: 2019/03/11 11:42 (UTC+1)\nBilboko Zinemaldi Fantastikoaren 25. edizioan, Fantastikoaren Izarra emango diote, “genero horretan erakutsi duen maisutasunarengatik”.\nBayonak itxiera galan jasoko du ohorezko saria. Argazkia: Jose Haro.\nMaiatzaren 2tik 11ra 25. edizioa ospatuko duen Fant Bilboko Zinemaldi Fantastikoak J. A. Bayona kataluniar zuzendariari emango dio FANTastikoaren Izarra saria, fantasiazko generoaren barruan "maisutasuna eta arrakasta lortu dituelako". Jaialdiaren amaiera ekitaldian jasoko du saria Bayonak, maiatzaren 10ean, 20:00etatik aurrera, Guggenheim museoan.\nJuan Antonio Bayona (Bartzelona, 1975) zuzendaritzan graduatu zen ESCACen (Escola Superior de Cinema i Audiovisuals de Catalunya), eta sari asko lortu zituen berehala “Mis vacaciones” (1999) eta “El hombre esponja” (2002) film laburrekin.\n2004an, Bayonak Sergio G. Sánchez ezagutu zuen, eta horrek “El Orfanato” lanaren gidoia eskaini zion. Filma txalo beroz jaso zuten 2007ko Canneseko Zinemaldian, eta kultuko film bilakatu zen berehala.\n2012an, “Lo Imposible” estreinatu zuen, Oscar sarietarako eta Urrezko Globoetarako izendapenak lortu zituen eta zuzendari onenaren Goya saria irabazi zuen.\n2016an, “A monster calls” estreinatu zuen Zinemaldian, 9 Goya sari irabazi zituen, eta 2018an “Jurassic World: Fallen Kingdom” zuzendu.\nFANTen amaiera ekitaldian jasoko du saria Bayonak, maiatzaren 10ean, 20:00etatik aurrera, Guggenheim museoan.


OVERLORD 4. DENBORALDIA ESPERO DA KALERATZE DATA, AKTORE LANAK ETA ZER ESPERO DUZU? - ANIME\nOverlord 4. denboraldia espero da kaleratze data, aktore lanak eta zer espero duzu?\nOverlord 2021eko uztailaren 30ean kaleratutako japoniar serie esanguratsua da. Anime serie hau eleberrian oinarrituta dago.\nOverlord 2021eko uztailaren 30ean kaleratutako japoniar serie esanguratsua da. Anime serie hau izen bereko eleberri sailean oinarrituta dago. Gazte bat bideojoko batean sartu eta han harrapatuta gelditzen denaren istorioa da. Kugane Maruyamak 2010ean eman zituen zirriborro eta istorio aborigenak. Overlord nobela sailean 14 liburuki daude. Maruyamak serieko 17 liburuki argitaratzeko asmoa du.\nHala ere, istorioak nobelaren ospea jarraituko du. Satoshi Oshiok manga serie bat egin zuen nobelaren gainean Hugin Miyamaren laguntzarekin. Madhouse-k hiru denboralditan Anime serieak ekoiztu zituen, bakoitza 13 atalekin osatua.\nOverlord 4. denboraldia berritzeko egoera\nZaleak gogotsu daude beste denboraldi bat noiz gertatuko zain eta hona hemen berri on bat zaleentzat, ikuskizuna dagoeneko beste denboraldi baterako berritu baita. Funtzionarioek maiatzaren 8an baieztatu dute ikuskizunaren berritzea. Hirugarren denboraldia 2018ko urrian amaitu zenez, inork ez zuen beste denboraldi bat espero frankiziatik, baina bi urteren buruan ikuskizunaren frankiziak albiste zoriontsu bat partekatu zuen. Seriea beste denboraldi baterako iragarri zenez anime film bat ere iragarri zen. Beraz, poz bikoitza dago Overlord Series zaleentzat.\nOverlord 4. denboraldia kaleratzeko data\nBi urte igaro dira laugarren denboraldia animaziozko filmik itxaropenenetakoa izan zela. Pandemia dela eta, segurtasun arrazoiengatik dena geldiarazi zen, serieko laugarren denboraldiaren iragarkia 2021eko maiatzaren 8an egin zen. Funtzionarioen arabera, 2021 4. denboraldiko baieztatutako urtea izan daiteke serie honek jada hartu baitu. bi urteko atsedenaldia.\nOverlord 4. denboraldia pertsonaiak\nHona hemen beste denboraldi batean itzul daitezkeen Overlord 4. denboraldiko pertsonaien zerrenda\nLorea, Mare Bello\nOverlord Anime filma\nOverlord 4. denboraldirako berritu zenez, anime film bat ere baieztatu zen frankiziatik. Ez dago estreinaldiaren datari, istorioari, pertsonaiari edo edozeri buruzko berritasun gehiagorik, baina pelikula hau ziur etorriko da.\nOverlord 4. denboraldia\nOverlord frankiziak bi serie liburuki estali ditu denboraldi bakarrean. Hiru denboralditan bederatzi bolumen estali dira, eta bost liburuki bakarrik geratzen dira serieko 14 liburuki bakarrik daudelako. Beraz, 4. denboraldiak 10,11 eta 12 liburukiak ukituko ditu. The Ruler Of Conspiracy da serieko 10. liburukiaren izena.\nAinz serieko pertsonaia nagusiak leku hori lasterketa guztientzako paradisu bihurtzen duen istorioa jarraitzen du. Ainz-ek zeru hau presarik gabe hasi zuen Inperiorantz biratuz Abenturazaleen Kofradia eraikitzeko. Beste herrialde batzuetako buruak Ainz eta berriki aurkitu duten nazioaren aurka egiteko asmoarekin ari dira.\njohnny depp karibeko piratetan egongo da 6\n11. liburukiaren izena The Craftsman Of Dwarf da. Honetan, Ainz Nanoen erreinuko buru da galdutako runien magia aurkitzeko kausa bakarrarekin. Haren bila Shalltear Bloodfallen eta Aura Bella Fiora izan zituen lagun. Erresumara iritsi zenean, Ainz-ek Quagao jatorri humanoide baten erasoan zegoela deskubrituko du. Ainz-ek laguntza ematea erabaki du. Kagoak Azerlisia mendien jatorri suntsiezina dira.\n12. liburukiaren izena The Paladin Of the Holy Kingdom da. Liburu honek Incubus Evil Lord, Jaldabaoth, greba sustatzen du. Era berean, gizakiek Erresuma Santuaren harresia suntsitzea lortzen dute. Harresi Handia Erresuma Santuaren ohorea da. Askapen armadaren errekurtsoaren bidez, Ainz Gownek Erresuma Santua zuzentzen du eta Demonio Enperadorea eta bere indar armatuak eraistera abiatzen da.\nAinz Ooal Gown, Demigure protagonista eta Hilobi Handiak 4. denboraldian paper izugarria izan dezakete.\ngazte justizia 4. denboraldia\nsalto indarreko pertsonaia guztiak\nJulie and the Phantoms filmaren 2. denboraldia egongo da\nabestu kaleratze data usa


Oñatiko Udalak eta Aldundiak bat egingo dute Zubikoa polikiroldegia handitze eta eraberritzen - Artikulua - ORAIN Gipuzkoa\nOñatiko Udalak eta Aldundiak bat egingo dute Zubikoa polikiroldegia handitze eta eraberritzen\nIgerilekuak eta gimnasioak handituko dira eta polikirol osoa berrituko da.\nEgin behar diren lanean artean, hauek daude: igerilekuak eta gimnasioak handitzea; bulegoak, estalkiak, harrera, aldagelak eta sauna berrituko dira; Kostea 5.823.954 eurokoa da eta Aldundiak 453.920 euro jarriko ditu.\nItxaso: “Foru Aldundian adin guztietako, edozein sexuko eta jatorri guztietako herritarrek instalazio egokiak izan ditzaten eta horietara sarbidea izan dezaten nahi dugu, haietan kirola edo gainerako aisialdiko jarduerak egin ahal izateko eta, horrela, haien bizi kalitatea hobetzeko”.\nMikel Biain Oñatiko alkateak eta Denis Itxaso, Kultura eta Kiroleko Diputatuak hitzarmen bat sinatu dute Zubikoa kiroldegiaren handitze eta eraberritzeri ekiteko. Proiektuaren kostea 4.804.000 eurokoa da eta Aldundiak 453.920 euro jarriko ditu.\nOñatiko Zubikoa kirolguneak baditu kirol instalazio handi batzuk, asko erabiltzen direnak ia urte osoan. Instalazio horien puska handi bat 1980an egindako lehen eraikuntzari dagokio, eta harrezkero ez da lan handirik egin; horrek berekin ekarri du denboraren poderioz hondatzea. Horregatik, hainbat lan egingo dira, estalkian ura sartzen ari dela-eta, hori konpontzeko, egiturazko elementuei kalte egiten ari zaielako.\nBai Oñatiko Udalak bai Aldundiak balorazio ona eman diote lankidetzari, eta adierazi dute bizi ditugun garai hauetan inoiz baino beharrezkoagoa dela baliabide publikoak modu eraginkorrean eta jasangarrian erabiltzea, erakundeen arteko lankidetzatik abiatuta.


Urola Kostako HitzaGaiak Archives - Urola Kostako Hitza\nAzkoitiko Udalak prozesu parte-hartzailea hasiko du Adikzioen Prebentzio Komunitarioari buruzko Udal plana eta Osasun Mahai Komunitarioa sortzeko. Horien xedea da “gurasotasun baikorra” lantzea eta herritarrak bizimodu aktibo eta osasuntsuago batera hurbiltzea. Horretarako, adin ezberdinetako herritarrei zuzendutako...\nUdaberrian lesioa izan zuen Gorka Eizmendi Avia taldeko pilotuak, lasterketa batean izandako istripu baten ondorioz. Hiru hilabetez egon behar izan zuen lehiaketetatik kanpo, eta beraz, Espainiako sailkapen orokorrean lehen postua eskuratzeko aukerarik gabe geratu zen. Abenduaren...\nGiza Eskubideen Nazioarteko Eguna eta giza eskubideen aldarrikapenaren 70. urtemuga izan zen atzo, abenduak 10. Urteurrenaren harira, Aniztasunetik Eraikiz programa egin du Gipuzkoako Foru Aldundiak lurraldeko hamar ikastetxetan, eta parte-hartzaileen artean izan da Azpeitiko Ikastola Ikasberri....\nAzpeitiko Ernaik antolatutako Askatasun Bulkaden Topaketen barruan, Borroka feministaren bilakaera izeneko hitzaldia izango da gaur Emakumeen Txokoan, 19:00etan hasita. Azpeitiko eta Euskal Herriko mugimendu feministak izan duen bilakaeraz hitz egingo dute Anne Unanuek eta Nora Alberdik. Biak, Unanue...\nAitor Urrestiren kontrako pintaketak arbuiatu ditu Getariako EH Bilduk\n“Elkartasun eta babes osoa” adierazi diote Urrestiri, eta, bide batez, edonork duela bere proiektu politikoa modu libre eta baketsuan defendatzeko eta herritarren ordezkari publiko izateko eskubidea aldarrikatu dute. Getarian eta Euskal Herrian oinarrizko eskubide guztien defentsa...\nAizarnazabalgo Gaztetxeak postal lehiaketa antolatu du Gabonetarako\nOhi bezala, Aizarnazabalgo Gaztetxeak postal lehiaketa antolatu du Gabonetarako. Aurtengo edizioko gaia honakoa da: Zerk egiten zaitu zoriontsu? Lanak abenduaren 21 baino lehen entregatu beharko dira, Gaztetxeko buzoian. Abenduaren 24ko poteoan, lanak ikusgai izango dira Gaztetxean,...\nBihar zabalduko dute Zestoa eta Endoia arteko bidea\nDuela hilabete batzuk Zestoa eta Endoia lotzen dituen bidean lur-jausia izan zen, eta joan den hilaren 28an hasi ziren hura konpontzen. Ordutik itxita izan da errepidea. Dena den, gaur amaituko dituzte lanak, eta bihartik –asteazkena–...\n1 2 3 … 3.011 Hurrengoa »


2003ko Aberri Eguna - Azpeitia - uztarria.eus\n2003ko Aberri Eguna\nELA eta LAB 2003-04-16 18:04\nLangileei eta, oro har, euskal gizarteari honako agiria dakarkiegu ELAk eta LABek Aberri Eguna dela-eta; agiri honekin sindikalismoak Euskal Herriaren nazio-eraikuntzan bere ekarpena egiteko borondate irmoa adierazi nahi du.\nGure nazio-izaera berresten du urtero Aberri Egunak, baita geroa nazio gisara eratzeko dugun asmoa ere. Oraindik ere aldarrikapen-eguna dugu Aberri Eguna, egungo esparru politikoak estatu frantsesak eta espainiarrak eratuak ukatu egiten baitio Euskal Herriari bere geroaz erabakitzeko eskubidea duen subjektu politiko denik.\nAurtengo Aberri Eguna dela-eta, hausnarketa sakon eta lasaia behar dela deritzogu ELAk eta LABek, gure herriaren egungo bidegurutzea etorkizun-aukera bihur dezagun.\nMaila eta esparru anitzetan erasoa ari dira jotzen estatu espainiarra eta frantsesa, honako helburu honekin: Euskal Herriari printzipio eta eskubide demokratikoak (norbanakoenak zein kolektiboak) oinarri dituen egoera politiko berri batera heltzen ez uztea.\nELAk eta LABek berriro diogu egungo esparru juridiko eta administratiboak erabat agortuta daudela. Gure iritziz, etengabeko gatazka eragiten du esparru honek, etengabekoa baita erakundeei, eragile sozial zein politikoei eta herritarrei eragiten dien inposizioa. Izan ere, lurraldearen zatiketa eta bi estatuen egitura politiko-juridikoen menpe dagoen aldetik badaezpadako deszentralizazio administratiboko eredua ditu oinarri egungo esparruak.\nEgunero ikusten ditugu langileok egoera horren ondorioak gure bizimoduan eta lan-kondizioetan: Madrilek eta Parisek noiznahi ezartzen dizkigute gure esparru instituzional eta sindikaletik at dauden arauak, dekretuak, hitzarmenak... alor soziolaboral eta ekonomikoan. Agindu horien aurkako mobilizazio orokorrak egin izan diren arren (ekainaren 19koa, adibidez), aplikatu egiten dira azken batean, ez baitaukagu babes sozialeko eta lan-harremanetarako bertako esparrurik.\nEzinbestekoa deritzogu ELAk eta LABek gai laboraletan, sozialetan eta ekonomikoetan erabakimena izatea Euskal Herriak, euskal erakundeek eta euskal eragile politiko eta sozialek. Gure ustez, ez dago nazio-eraikuntzarik egiterik justiziarik eta elkartasunik gabe: eduki sozialez betetako nazio-proiektuak bakarrik beregana ditzake bera aurrera eramateko hain beharrezkoak diren atxikimendu eta konpromisoak.\nZiur gara ELA eta LAB badagoela euskal gizartean badagoela euskal gatazka demokratikoki gainditzeko eta Euskal Herri osorako burujabetza-prozesuari ekiteko masa kritikoa. Ziur gara, halaber, gizarteko esparru horrek honakoa eskatzen duela: eztabaida- eta konbergentzia-eremuak zabaltzea, proposamenak, jarduera-metodoak eta ekimenak hitzartu ahal izateko.\nIrizpide horri jarraiki, ELA eta LAB prest gaude negoziazio kolektiboari eta Lan Harremanen Euskal Esparrua erdiesteko elementu nagusiei buruz lortutako batasuna zabaltzen saiatzeko. Hain zuzen, euskal gehiengo sindikalak plazaratu berri duen adierazpenarekin, non Herritar guztiek eskubide guztiak, Euskal Herri osoan aldarrikatzen den, sakondu nahi dugun ildo bat irekitzen da.\nHonenbestez, 2003ko Aberri Eguna laster dugun honetan, berretsi egiten ditugu ELAk eta LABek 1995eko Aberri Egunaren atarian bi erakundeok argitaratu genituen baieztapen eta aldarrikapenak:\nEuskal Herriaren nazio izaera, egungo muga eta zatiketa politikoez gaindi, eta herri honek bere etorkizuna erabakitzeko eskubidea berresten dugu. Ezinbestekoa deritzogu, hortaz, autodeterminazio-eskubidea onartzeari.\nGure herriaren eskubide demokratikoen defentsan euskal erakunde eta alderdi politikoengandik jarrera irmo eta sendoa eskatzen dugu.\nPremiazkoa deritzogu Euskal Herriak egun nozitzen duen gatazka gainditzeko beharrari; horretarako, elkarrizketa eta negoziazio politiko bideei ekitea eskatzen dugu.\nHelburu amankomunak lortzeko lankidetza oinarriak jar ditzaten deitzen diegu erakunde politiko eta sozial abertzaleei. Guk ere gure lan sindikalean norantza hortan lan egingo dugula hitzematen dugu.\nHerri honetako hiritar askoren arazo ekonomiko eta sozialei gobernu politikatan dagokien arreta eskaintzea eskatzen dugu. Lehenbailehen garatu behar da lan harremanetarako euskal esparrua eta espazio sozioekonomiko propioa.\nLangileak eta herri guztia nazio-eraikuntzara, Euskal Herri burujabe, bidezko eta solidario bat eraikitzeko lanera bil daitezen animatzen ditugu.\nGORA EUSKAL HERRI ASKATUA!


Ikastola - Auñamendi Eusko Entziklopedia\nEuskara oinarrizko irakaskuntzan tresna-hizkuntza gisa barneratzeko ahaleginak ugariak izan ziren XVIII. mendean, baina XIX. mende bukaera arte ez ziren errealitate zehatzetan gauzatu. Mende honen erdialdean Agustin de Iturriaga pertsonaia nabarmentzen da, irakaskuntzan aritzeaz gain umeei zuzenduriko euskarazko testu liburuak idatzi zituen eta honez gainera, euskal irakaskuntzaren arazoei buruzko hausnarketa interesgarriak aurkeztu zituen estatuko agintarien aurrean. 1897 urtean Sabino Arana Goirik Umiaren lenengo aizkidia argitaratu zuen, garrantzi sinbolikoa duen umeei zuzenduriko liburuxka, proiektu gisa gehiago balio baitu pedagogikoki baino. 1896-1897 urteen bitartean Resurrección M.ª de Azkuek "Ikastechea" fundatu zuen Bilbon, lehen mailako irakaskuntza ematen zuen ikastetxe maskulinoa, umeen artean euskararen ikasketa garatzera zuzendua. Hala ere dirudienez bertan ez zen euskaraz irakasten, ikasle euskaldun eta erdaldunen artean euskararen irakaskuntza eman baizik. 1899 urtean itxi zen "Ikastechea" eta ez zuen 1903 arte jarraitasunik eduki. Hala ere, Azkuek irakaskuntza euskaratzeko beharraren uste osoa zeukan. 1905 eta 1914 urteetan, Azkuek ekin zion bideari jarraituz, Bilbon beste bi euskal eskola inauguratu ziren baina ikaslearen gehiengoak gaztelaniaz soilik hitz egiten zuenez irakaskuntza hizkuntza honetan ematearen erabakia hartu zuten eta euskara irakasgai bihurtu zen.\n1914 urtea berebiziko data da ikastolen historian. Urte honetan Miguel de Muñoak Koru'ko Andre Maria'ren Ikastetxea delako eskola sortu zuen Donostian. Bertako irakaskuntza guztia, bai eskolaurre eta baita lehen mailakoa ere, euskaraz ematen zen. Muñoak izugarrizko arrakasta eskuratu zuen proiektu honekin eta eskolak harrera oso ona eduki zuen, honela 1916an eraikin berri bat erosi eta eskola handitzearen erabakia hartu zuen. 1918an Oñatin ospatu zen Eusko Ikaskuntzaren Lehen Kongresuan Muñoaren lana goraipamenez josi zuten bertan bildutakoek. Kongresu honetan Luis de Elizalde, Eduardo de Landeta, Leoncio Urabayen eta Adelina Mendez de Torre izan ziren Irakaskuntza saileko hizlari arduradunak. euskal irakaskuntzan eragin zuten arazoez gain hitz egin zuten denak, egoera linguistikotik ondorioztaturikoetaz bereziki. Eleizaldek, "Irakaskuntzaren arazoa Euskal Herrian" izeneko hitzaldian, euskal eskolak herrialdeko jendearen sorkuntza izatearen ideia azaldu zuen. Hau da, alemaniar hizkuntza ofizialaren aurrean berezko hizkuntza babesteko sortu ziren txekiar Matitse Skolskaren antzera. Esparru euskaldunetan euskararen irakaskuntza bultzatuko zuten eskolaurreak sortzearen ideia izan zen kongresu honetako ondorioetako bat.\n1920 urtean Bizkaiko Diputazioak Barriadako Eskolak abiarazi zituen, Elizalde eta Landetaren bultzadarekin. Zentro hauek gaizki komunikaturiko herri eta auzoen hezkuntza eta heziketa bultzatu nahi zuten, beti ere, probintziako ezaugarri linguistikoetan oinarrituz. Hala ere, hasierako helburuak urte gutxitan zapuztu ziren eta 1931. urtean Eusko Ikaskuntzak salatu zuenez Barriadako Eskolak euskararen behin betiko suntsiketaren bitarteko eraginkorrenak bihurtu ziren.\n1918 eta 1936 urteen bitartean haur hezkuntzan euskara tresna-hizkuntza gisa erabiltzeko aukera bideratuko zuen gutxienezko azpiegitura bat eskuratzeko izugarrizko lana egin zen SEV-n buruzagitzapean. Eskola testuen sorkuntza bultzatu zen, irakasleen prestaketarako ikastaroak antolatu ziren eta inoiz onartu ez zen eskola-elebitasunaren ezarpena ahalbideratuko zuen lege antolaketa eskuratzen saiatu ziren.\nMuñoaren ikastola eredua jarraituz beste asko zabaldu ziren Euskadin. Honako hauek dira garai honetan inauguraturiko ikastolak: Tolosa (1921), Errenteria (1928), Soraluze (1932), Bergara (1932), Iruñea (1932), Lizarra (1932), Gasteiz (1933) eta Elizondo (1935). Hamarkada honetan Oñati, Segura, Irura eta Andoaingoak ere inauguratu ziren, guztiak Gipuzkoan. 1932an Bilbon Euskal Eskolen Federazioa sortu zen, euskaraz Eusko-Ikastola-Batza deiturikoa, EAJ alderdiko emakumezkoen alderdia eta Eusko Gaztediren babespean, "Euskal Eskolaren egintza handia burutzeko helburua zuen". Federazio honek Bizkaian burutu zuen bere lana eta bere ekintzak 1936 urtera arte garatu zituen. Honako hauek ziren defendatzen zituen ikastola ereduaren oinarrizko ezaugarriak: herrikoia, gizarte-maila guztiei zuzendurikoa, erabat euskalduna, kristaua eta korronte pedagogiko berriei irekia. Honela, mugimendu honetako pertsonalitate esanguratsuenek Decroly eta Montessorik bultzaturiko korronteen berri zuten.\n1936an herrialde guztian hedaturiko eta edonolako zailtasunak gaindituriko instituzioa zen ikastola. Zoritxarrez, gerra zibila eta erregimen diktatorialak erabateko suntsiketa suposatu zuen, guzti honek euskal irakaskuntzaren garapenerako zorigaiztoko ondorioak ekarri zituelarik. Euskal irakaskuntza eta pedagogi alorrean adituak ziren pertsonalitateak -Villalonga, Landeta, M. de Alzo, Miguel de Muñoa adibidez- eta irakaslegoaren gehiengoak atzerrira joan behar izan zuen eta ez ziren inoiz itzuli. Guzti honek izugarrizko galera eragin zuen.\nEzkutuko ikastola : Elvira Zipitria\nElvira Zipitria, Muñoa ikastolako andereñoa izandakoa, Donostiara itzuli zen Sarako (Lapurdi) bere erbestealdiaren ondoren. Izaera kementsua eta ikastola eta irakaskuntzarekin izugarrizko lotura zuen emakumea zen Elvira Zipitria. Guraso talde baten laguntzarekin batera 1943an euskarazko irakaskuntzari ekin zion ekintza honetako partehartzailetako famili baten etxean ikastola txiki bat antolatuz. Ekintza honen klandestinitatea erabatekoa zen guda osteko urteetan baitzeuden. Elvira eta guraso talde honek buruturiko proiektuaren itxurazko xumetasunaren aurrean garrantzi handiko gaiak azaleratu ziren. Lehenik, Elvira Zipitria, 1936 urte aurreko ikastolen mugimenduan pertsonaia esanguratsua izateaz gain, gudaren gorabeheren gainetik ikastolaren garra bizturik mantendu eta guda osteko belaunaldiaren artean zabaldu zuen pertsonaia izan zen. Bigarrenik, gaur egungo ikastolen mugimenduaren hazia garai hartan hasitako lanean dago, nahiz eta egoera zentzu guztietan ezegonkorra izan. Azkenean, Elvira Zipitriak Donostiako Parte Zaharreko bere etxean jarri zuen ikastola eta hain zen zuhur eta soila leku hura ez zirudiela eskolaren egoitza zenik. Elvira andereñoak erabateko diskrezioz garatzen zuen bere lana. Ikasle taldeak hamarrekoak ziren asko jota eta klaseak bi ordutakoak izaten ziren. Gainerako jardunaldia Felitxu Erasok ematen zituen frantsesezko eskola eta beste ekintza aske batzuekin betetzen zuten. 50ko hamarkadan beste andereño batzuk ere ireki zituzten ikastolak Donostian. Aldiz, Bilboko ibilbidea 1957 urtean hasi zen, Iruñakoa 1963an, Gasteizkoa 1966an eta Lapurdikoa 1969an.\nElvira Zipitriak ezarritako arauak ikuspuntu pedagogikotik ikusirik leialki mantendu ziren 60ko hamarkada arte. Azken urte hauetan ikastolaren hedapena izugarrizkoa izan zen eta hori dela eta, antolakuntza, ideologi eta pedagogia mailan garrantzizko aldaketa eman ziren. Elvira Zipitriak erabiltzen zuen metodologiari buruz ez zuen ezer idatzirik utzi, ezta inspiratzen zioten autore eta materialei buruz ere. Bera hil ondoren metodologia hau berreraikitzeko ahalik eta material gehiena bildu eta antolatu behar izan da. Guzti horretarako bere inguruan trebatu ziren andereño, ikasle, hauen guraso eta berarekin harreman estua eduki zuten euskal kulturako pertsonalitateen oroipen, bizipen, oharrak, gutunak, lan liburuxkak... bildu behar izan dira. Bere liburutegi pertsonalaren azterketaren bidez bere inspirazio iturriak ezagutu ditugu, bai "txotxa" bidez eginiko irakurketa-idazkera ikasketa sistemarako erabilitakoak eta baita matematiken irakaskuntzan jarraitzen zuen sistemarakoak. Bi sistema hauek hemen erabat originalak eta eraginkorrak izan ziren. Eskola edukiak lau sail handitan biltzen ziren: euskara, matematika, erlijioa eta esperientziak. Hizkuntza herri-folkloko edo "Orixe" eta "Lizardi" bezalako idazleen lanetatik aukeraturiko abesti, olerki, ipuin eta alegien... bidez lantzen zen. Matematikak aurrerago aipaturiko metodologiaren bidez lantzen ziren eta esperientzia saila aldiz, umearen bizi eta inguruan oinarrituz. Ikasleen erlijio heziketak arreta berezia merezi zuen atala zen. Elvira Zipitriaren ideietan pentsaezina zen sail hau jasoko ez zuen ikastola. Elvira Zipitriak argi eta garbi zeukan bere buru eta bihotzean ikastolak, herri euskaldunaren eskola gisa, izan behar zuenaren ikuskera. Hala ere, bere ideiak garaiko aldaketen arabera garatu ziren. Esan beharra dago Elvira Zipitriaren nortasun eta lanak beti gogoangarriak izango direla herri honetako Pedagogiaren Historian.\nIkastola fenomenoaren berpizkunde eta hedakuntza\n1960 eta 1976 urteen bitartean ikastolaren hedapena izan zen Euskal Herrian. Fenomeno hau garai horretan euskal gizarteak bizi zuen garapen sozio-politikoarekin erabat lotua dago eta industrializazio eta urbanizazio prozesu garrantzitsu eta kontzientzia politiko batean murgildua. Ikastola oinarrizko bi zutabeetan oinarrituko da: gurasoak, bere semeentzako euskal eskola lortzeko abenturan barneratuak, eta irakasleak, euskararen irakaskuntzarekin erabat konprometituak, lan kondizio larri eta eskasean. Duela gutxi arte ikastolak ez du inoiz instituzioen laguntzarik jaso, une larrietan jaso duen elizaren laguntza izan ezik. Gipuzkoa eta Bizkaia probintzietan, hurrenez hurren, ikastolen mugimendua berebiziko indar eta azkartasunarekin garatu da beste probintziekin alderatuz. Gizarteak bizi izan duen egoera ekonomikoaren ondorio izan da hau, krisi garaia iritsi arte behintzat, honela ikastetxeen finantziazioak sortarazitako gastuei aurre egiteko aukera baitzegoen. Bi probintzi hauek gainera, euskaldun multzo garrantzitsuak dituzte eta bertan nazionalismoa erabat sendotua dago. Hiru elementu hauen bat-etortzeak, hizkuntza, kontzientzia nazionalista eta bitarteko ekonomikoak, beharrezkoak izan dira ikastolen hedakuntzarako.\nHerrietan sorturiko ikastolak hirietan zeudenen luzapenak ote ziren galdetu beharko ginateke. Galderaren erantzuna baiezkoa izango litzateke ikastolaren kontzeptuan oinarrituz. Aldiz, ezezkoa izango litzateke ikastolen sorreran oinarritzen bagara, herriko ikastolak hirietakoekin inongo akordio eta plangintza loturarik eduki gabe sortu baitziren. Herriko estamentu guztiak bildu eta bertan berebiziko partehartzea duten giza euskarri sendo batean oinarritzen dira. Kandestinitatea desafidatuz antolatzen dira eta lege barruko eskolaren ezaugarri guztiak betetzen dituzte ikasle kopurua eta ordutegiari dagokionez baina ez, ikastetxeen kokapena, irakaslegoaren titulazio, programazio eta finantziazio gaiei dagokionez.\nIkasleen bilakaera ikasturteen arabera\nIturria: Siadeco: 1964-65 a 1974-75.Ikastolen Federazioa: 1975-76 a 1981-82.\n22 520 - 54 - 596\n171 5.770 348 1.958 8 8.255\n334 8.181 765 2.591 14 11.885\n376 10.673 950 3.157 47 15.203\n486 13.245 1.377 3.755 101 18.964\n677 15.272 1.631 4.938 175 22.693\n1.026 17.971 1.892 5.822 225 26.936\n1.429 21.325 2.158 8.634 305 33.851\n1.812 25.314 2.621 10.977 341 41.065\n2.654 29.652 3.094 13.422 382 49.204\n3.293 31.423 3.744 14.875 390 53.809\n4.277 34.733 4.909 16.136 474 60.529\n5.086 37.145 5.369 17.157 516 65.273\n5.509 39.128 5.727 19.107 564 69.935\nEuskadi eta Nafarroan ikasle kopuruaren erabateko hazkundea honako hau izan zen: 1969 eta 1973 urte bitartean 3.000 baina gehiagokoa, 1974-1975 ikasturtean 4.000 ikasletakoa eta 1975-1976 urte bitartean 7.000ko kopurura iritsi zen.\nSexuaren araberako banaketari dagokionez, gurasoek beraien semeak ikastolara bidaltzeko unean diskriminazio faktorerik ez zegoela ziurtatu daiteke, mutilentzako ikastetxe egokia baina alabentzako (edo eta alderantziz) desegokia delako pentsakera adibidez. Ezin daiteke ahaztu ikastolak hezkuntza mistoaren alde egindako izugarrizko lana.\nIkastolen hedakuntza garai honetan, baina batez ere 60ko hamarkadaren bukaeran, aurrerakoitasunaren etiketapean mozorroturiko sektore publiko batzuek burgestzat jo zituzten ikastolak. 1977ko ikasleen gurasoen kategoria profesionalen inguruko datuak ondorengo banaketa azaltzen zuten Euskadiko ikastolen multzorako, handitik txikira: langile gaituak, langileak, dendari txiki eta ertainak, langile ez gaituak eta azkenik, nekazari eta arrantzaleak. Honela, herri-mailako klaseak dira irudikatuenak, hala ere, banaketa honek aldaketak jasan ditzake eskualdearen arabera. Gurasoen gehiengoa jatorriz bertakoak da, kanpoan jaiotako gurasoen portzentaia ondorengoa delarik :\nEuskadiko bataz bestekoa\n16,5% 7,6% 8,1% 10,2% 10,6%\n17,8% 7,2% 8,4% 10,7% 11,2%\nNahiz eta gurasoen gehiengoa jatorriz euskalduna izan guztiak ez dira euskal hiztunak, honek semeen inguruko jakintza linguistikoetan eragin zuzena duelarik. Hauek dira gurasoen euskararen ezagutza mailak:\nIturria: SIADECO. A = Araba / B = Bizkaia / G = Gipuzkoa / N = Nafarroa\n61,4 30,9 15,3 64,6 14,8 3 - 2,3\n64,7 32,9 14,0 64,0 13,5 4 - 2,3\nOro har, familia euskalduna Gipuzkoan aurkitzen da. Aldiz, guraso euskal hiztunen portzentaia txikiena Araban aurkitzen dugu,%20ko portzentaiara apenas iristen delarik. Gipuzkoan hizkuntza mantentzeko oinarrizko faktorea da ikastola eta Araban ordea, berreskurapen funtzioa betetzen du. Nafarroako guraso euskal hiztunen portzentaiak Arabakoak baino handiagoak dira baina era berean, probintzi honetan aurkitzen dugu berreskuratze linguistikoa eskuratu nahi duten erdaldunen sektore batzuen kontzientzia linguistiko handiena, nahiz eta euskal nekazal zona batzuetan interes hau ez eduki. Bizkaiak, alde batetik Gipuzkoaren eta bestetik Araba eta Nafarroaren artean kokatzen dituen ezaugarriak dauzka. Probintzi hauetan mantentze eta berreskuratzearen tendentziak argiak dira.\nAurkezturiko portzentaiaren azterketak, aiten%51,9 eta amen%51k euskaraz mintzatzen direla adierazten du. Ikastetxeetan linguistika arloko politikaren ildoak ezartzeko orduan berebiziko garrantzia dauka familietako menperatze linguistikoak nahiz eta denbora luzez alderdi hau nahiko baztertua egon den ikastoletan.\nIkastetxeen hedapen handieneko garaietan irakasleen egoera nahiko zaila izan zen, maisu kopurua ez baitzen nahikoa batzuetan, ezinbesteko beharrak betetzeko ere ez zegoelarik. Guzti hau zela eta "andereño laguntzaile" izeneko postua sortu zen; emakume gaztea, eskolaurreko umeekin lan egiteko gaitasunarekin, euskal hiztuna, irakasle titulu gabea, orokorrean ikastola ireki behar zen herrikoa bertakoa eta tituludun andereño baten zuzendaritzapean denboraldi batez praktikak egin ondoren eskolaurreko adinean zeuden ikasleen gaineko ardura hartzen zuena. Honek, jakina, ez zuen ikastolen legalizazioaren bidea batere errazten baina dudarik gabe garai honetan erabaki hau hartzeko ausardia ez bazuten eduki ikastolen mugimendua zailtasunez garatuko zen.\nHala ere, irakasleen prestakuntzan oso garapen baikorra nabari da 1975 urtetik aurrera. Honela aipagarria da gizonezko langileen etengabeko gehitzea, 1975 urtean Gipuzkoan kopuru osoaren herena zirelarik. Hasierako urteetan ikastoletako irakaslegoak bilduko zituen elkarte edo eta sindikatu gabe egin zuten lan. 1966 urtean prestakuntza eta pedagogi arloko helburuak zituen "Gordailu" taldea sortu zuen irakasle talde batek. 1968 urtean, Ikastolen Federazioaren sorreraren ondoren, Ikastoletako Irakasleen Elkartea eratu zuten irakasleek, sindikatu, pedagogia eta irakasleen prestakuntza alorrak jorratuko zituztenak. Hala ere, 1982tik bere ekintza eremua irakasleen prestakuntzara eta izaera pedagogikoko ekimenak bultzatzera mugatu da, alderdi sindikala sindikatu ezberdinek bereganatu baitute.\nArazo ekonomikoa ikastolen mugimenduari oso loturik joan den kontua izan da beti. Elvira Zipitria eta bere inguruan trebatu ziren andereño taldeak zuzenduriko lehenengo ikastola haietan, gurasoek kuota bat ordaintzen zuten umeak klaseak jasotzen zituen hilabete bakoitzeko, ez oso handia egia esan. Hori dela eta, gurasoek oporraldietako hilabeteetan ez zuten ezer ordaintzen eta andereñoak ez zeukan soldatarik. Ez zegoen inolako diru-laguntzarik eta ikastola kokatua zegoen gela alokatua zen kasuetan andereñoak berak bere patrikatik ordaindu beharra zeukan. Bestalde, ez zeukaten gizarte-segurantzarik eta beraz andereñoen egoera benetan eskasa zen. Gizarte-segurantzaren arazoa ez zen 60ko hamarkada arte behar bezala konpondu ia inongo ikastoletan.\nIkastetxeen hedapenarekin batera finantza-arazoak ere handitzen joan ziren. Gurasoen hileroko ordainketatik eskuraturiko baliabideak urriak ziren eta era guztietako diru-laguntzak bilatu behar izan zituzten: herri ekarpenak, kredituak, subentzioak. Herri ekarpenak, aurreko urteetan ere mantendu zirenak nahiz eta egoera hain larria ez izan, era ezberdinetan egiten ziren. Beharrezkoa zen momentutan ezagutza profesionalak era desinteresatuan eskaini zuten pertsonen kopurua kontaezina izan zen. Arotz, igeltsero, abokatu, kontulari, aparejadore, margolariek... beraien arloetatik habiatuz guztiek lagundu zuten beharrezko zen azpiegitura eraikitzeko. Ikastetxe bakoitzeko bazkideek kuota batzuen bidez ordurartekoa mantentzeko sostengua ematen zuten, nahiz eta jakin luzaturiko laguntzak ez zietela etekin ekonomikorik eskainiko. Honez gainera urte askotan, jaialdi, zozketa, taberna, merkatu txiki, erakusketa artistikoak... bezalako ekintzak antolatu behar izan ziren aurrekontu ekonomikoak orekatu ahal izateko baliabideak eskuratzeko.\nEgia esan, kilometro batzuetako ibilaldi batean adin guztietako milaka eta milaka pertsona egun guztian zehar ibiltzea agian berezia sortarazi dakioke kanpotar bati, eta gainera horretarako ordainduz. Euskadin ekitaldi hau urtean bost aldiz errepikatzen zen, geroz eta arrakasta handiagoarekin. Ekintza honen ospea deialdiaren arrazoian datza; ikastolarentzat dirua bildu baina bereziki, euskara jai giro batean aldarrikatzea. Hasierako antolatzaileak, egia esan, izugarrizko irudimena erakutsi zuten horrelako ekitaldi bat sortzean eta Californian egin zen martxa batean inspiratu zirela onartuz, hasiera batean ezin zuten pentsatu ere egin ideia honek horrelako harrera edukiko zuenik. Ibilaldi hau lehen aldiz Beasainen, 10.000 biztanleetako industria giroko herri gipuzkoarra, ospatu zen 1977ko urriaren 16an ospatu zen Kilometroak izenpean eta 15.000 ibiltariekin. Jose Miguel Barandiaran nazioarteko etnografo ospetsuak zabaldu zuen ibilaldia eta zirkuituak zituen sei kilometroak egin zituen zuen adinarekin. Egun hau erabateko festan bihurtu zen eta zirkuituko ibilaldi guztian zehar janari eta edanarekin ongi hornituriko tabernak, kirol eta musika ikuskizunak... aurki zitezkeen. Bildutako diruarekin -partaide bakoitzak ibilaldian kilometroko diru kopuru bat ordaintzen zuen, ohikoa zelarik finantza eta industri entitateen aldetik kirol eta kultura munduko pertsonaien laguntza- lekuko ikastolaren defizita arindu zuen. 1977tik aurrera Gipuzkoako eskualde ezberdinetan antolatu da Kilometroak festa, eta urteroko edizioak aurrekoa gainditzen du. Horregatik, ideia Euskal Herriko beste herrialdetara zabaldu da eta honela, Bizkaian Ibilaldia, Nafarroan Nafarroa Oinez, Araban Araba Euskaraz eta Iparraldean Herri Urrats (1984ko maiatzean lehen aldiz) aurki daitezke. Eskualde bakoitzeko Ikastolen Federazioa egiten da deialdiaren kargu. Ibilaldi guzti hauek, jai eta aldarrikapen izaeraz gain, gizartearen sektore harberen artean euskararen eta bere irakaskuntzaren arazoa islatu eta mamitzeko egin duten ahaleginean bat datoz. Honen erakusgarri da era guztietako politikari, intelektual, artista, kirolariek... urtetik urtera edizio guztietan egiten duten partehartzea. Gipuzkoako antolatzaile batek zionez, ikastolen arazo ekonomikoa gaindituta ere ekintza hau beti ospatu beharko litzateke euskararen festa handi gisa.\nKreditu eta diru-laguntzen atalari dagokionez, kredituak beharrezkoak izan dira pentsaturiko proiektuen finantzaketarako. Bizkaia, Gipuzkoa, Araba eta Nafarroa probintziek, ordena honetan, Aurrezki-Kutxa eta Euskadiko Kutxak luzaturiko kredituak erabili dituzte. Diru-laguntzen artean estatu-mailakoak eta estatu-mailakoak ez zirenen arteko bereizketa egin behar da. Lehenak, ikastetxe berriak eraikitzeko eta irakaskuntzaren dohatasunerako erabiltzen ziren, nahiz eta inoiz nahikoak ez izan. 1975. urtean, ikastolen hedapena maila gorenetara iritsi zenean, honako hau izan zen Madrilen diru-laguntzak eskuratzeko eginiko kudeaketen ondorioak: ikastetxeen eraiketak burutzeko eskaturiko 27 dirulaguntzetatik 4 eman zituzten; irakaskuntzaren dohatasunean laguntzeko eskaturiko 52tik 26 eman zituzten. Estatu-mailakoak ez ziren diru-laguntzak gehienetan esku partikularretatik zetozen. Azpimarratzekoak dira Gipuzkoan enpresek luzatzen zituzten diru-laguntzak, Bizkaian aldiz nahiz eta garrantzi industriala eduki, ez ziren eman. Araba eta Nafarroan bertako Diputazioek eskaini dituzte diru-laguntzak. Hala ere, ikastolek zeuzkaten arazo ekonomikoen ideia egiteko interesgarria litzateke Gipuzkoako 1974-75 ikasturteko datuak ikustea: gastuak denera 180.100.000 pezetetakoak ziren eta estatuaren diru-laguntza 49.745.000 pezetetako izan zen. Falta zen kopurua aurrerago aipatu dugun metodoen bidez berdindu zen. Ikastoletako langileek ere lagundu zuten defizita kitatzen urteetan zehar legeak ezartzen zituen gutxienezko soldata baina txikiagoak kobratzen eta gizarte-segurantza alde batera utziz. Gaur egun egoera hau erabat gainditua dago.\nIruñeko eta Gasteizko Gobernu Autonomoen sorrera aurreko garaian Ikastolek (EGB) jaso zituzten diru-laguntza ofizialak, Bizkaiko Ikastolen Federazioko datuen arabera.\n(1) Gutxi gorabeherako kopurua. Guztira ateratako kopurua zuzena da.\n(2) 1978ko aurre ikusiriko diru-laguntzak.\nBizkaiko Ikastolen Elkarteak luzaturiko datuak.\n289 100% 193.000.000 356 100% 284.000.000\n67 68% 30.450.000 23 50% 9.200.000\n23 36,8% 5.511.000 - - -\n22 36,8% 5.271.000 22 50% 8.800.000\n39 100% 25.000.000 91 100% 72.900.000\n52 68% 23.000.000 58 50% 23.200.000\n58 36,8% 13.900.000 - - -\n15 36,8% 3.594.000 15 50% 6.000.000\n565 - 300.844.600 565 - 404.800.000\nIkastolen legalizazio prozesua historikoki Madrileko Gobernu Zentralak euskararen irakaskuntzaren kontuetan erakutsi duenaren islada argia da. Ikastolak frankismo garaian garatu ziren alde batetik errepresio giro batean eta bestetik nolabaiteko tolerantzi giro batean. 1965 urtean itxaronaldi luze baten ondoren eta asko tematu ondoren Bilbon kokaturiko "Resurrección María de Azkue" ikastola legeztatu zen. Euskaltzaindiak bermatu zuen honetarako aurkeztu behar izan zen dokumentazioa. Hala ere legeztapen hau salbuespen bat izan zen eta burokrazia frankistaren funtzionamendua ezagutuz soilik ulertu daitekeena.\n1966 eta 1967an Bilboko ikastolaren legalizazioak susperturik Euskaltzaindiak Hezkuntza eta Zientzia Ministroaren aurrean hizkuntzaren etorkizunari buruzko kezka azaldu zuen eta ikastetxetan barneratzeko estutu zuen. Hasierako ministroaren hitz onak eta gero 1968ko uztailak 19ko gutun batean Gipuzkoako Gobernadore Zibilak, ikastola hitza aipatu gabe ere, "baimenik gabeko hainbat ikastetxetan inskribaturiko umeak" eta "edozein kontroletik at zeuden ikastetxetara joaten ziren milaka ume" zeudela ohartarazi zuen. Gobernadore Zibila are eta urrutiago doa eta egoera ez okertzeko neurri batzuk hartu zituen:\n1. Baimenik gabe ikastetxeak irekitzearen debekua eta alkateei neurri hau betetzeko eskakizuna.\n2. Baimenik gabeko ikastetxeetako arduradunak legeztapen eskaerak eperik laburrenean aurkeztu beharra.\n3. Gobernadore Zibilak dioenez ikastetxeen legapzazioa 1945ko azaroaren 15ko O.M. bidez arautua dago.\nEgoera larri honen aurrean ikastolek irtenbide bat aurkitu ziren. Legezkotasunetik at jarraituz gero, hau posible izango balitz, ikasleek ez zuten Eskola-Ziurtagiria eskuratuko eta dokumentu hau beharrezkoa zen erdi eta goi-mailako ikasketak burutzeko. Gurasoak erabat kezkatzen zituen gaia zen hau eta egoera honen aurrean Gurasoen Biltzarra Diozesiar Elizara zuzendu zen, honek bere ikastetxeak legalizatzeko beste gaitasun juridikoa baitzeukan. Honela, lekuko elizak bere laguntasuna eskaini zien eta Gipuzkoako ikastola gehienak legeztatuak izan ziren parroki eta erlijio-ordena batzuen erantzukizunpean Lehen Mailako Diozesiar Ikastetxe gisa. Beste ikastola batzuk ikastetxe pribatu gisa legeztatu zituzten, Lehen Mailako Heziketa Legearen 27. artikulua jarraituz, eta beste batzuk Sozietate Anonimo edo Kooperatiba gisa. 1969ko Gobernadore Zibilaren beste zirkular batean eskolaurreen itxiera agintzen zuen. Ikastetxe hauek Elizaren Katekesi Zentro izendatuz eskuratu zuten legeztapena. Urte berean Gurasoen Biltzarra eta Diozesiak Ikastolen Federazio Diozesiarra sortzeko akordioa sinatu zuten. Akordio honek 1978 urtera arte iraun zuen, ikuspuntu politiko berrien aurrean Gipuzkoako Federazioak elizaren babesa alde batera utzi eta Instituzio Zibil bihurtu zen arte.\nIkastolen heldutasun krisia\n1968 urteak ikastolen mugimenduan garai garrantzitsu baten hasiera suposatu zuela azpimarratu behar da. Heldutasun krisi bezala izendatu daitekeen epealdiaren hasiera izan zen, garai honetan ikastolaren proiektuaren inguruko eztabaida gogor eta neketsu, zurruna batzutan, sineskorra eta mingarria hasi baitzen. Ikastolaren proiektuaren inguruko benetako eztabaida edo eta guzti hau katalizatzaile ideologiko bat ote zenaren zalantza gelditzen zaigu. Eztabaida bizia izan zen eta erabaki ugari hartu ziren, legeztapena, euskara batua, ikasleen erlijio-heziketa, ikastetxeen oinarri pedagogiko eta irakasleen aukera politikoen inguruan. Esperientzi eta ardura berrien garai aberatsa izan zen. Hauen artean batzuk benetan interesgarriak izan ziren, eta beste batzuk aldiz, ganora gutxikoak eta anakroniko samarrak. Guraso eta irakasleen artean sortarazi ziren eztabaidak, batzuk nahiko serioak, euskal gizarte beraren ordena ideologikoaren arazoen isla dira. Ikastolak frankismo garaian bilgune eta era berean gatazka gune izan ziren. Guzti honek argi azaltzen du eskola antolakuntza gainditzearen xedea eta euskal bizitza soziokulturalaren ezinbesteko bihurtzearen zergatia.\nHaur erdaldunaren euskalduntzea\n70ko hamarkadan eman zen ikastetxe kopuru eta baita ikasleen aparteko hazkundeak fenomeno berri eta garrantzitsu bat sorrarazi zuen: gaztelania ama-hizkuntzatzat zuten ume elebakarren eta gaztelaniaren joera garbia zuten ume elebidunen gehitze jendetsua. Gertaera hau oso positiboa da hiritarren berreskurapen linguistikoaren inguruko interesa eta beraien semeentzat ikastola ikastetxe egoki zenaren adeitasuna erakusten duelako. Hala ere, ikasleen joera linguistikoen inguruko ikaragarrizko aldaketa honek irakasleek era egokian erantzuten saiatzen ziren egoera berri bat eragin zuen psikolinguistika eta psikopedagogia arloetan. Honen azterketak ondorengoa erakusten digu:\n1.- Ikastolen kokapena ez da Euskadi euskaldunera soilik mugatzen, mantentze linguistikoko instituzio soila ez dela, baizik eta berreskurapenerakoa, argi uzten du.\n2.- Ikastolara joaten diren umeen erdiak dauka soilik euskara ama-hizkuntzatzat.\n3.- Ikasle gehienen inguru sozio-linguistikoa erdalduna da. Euskararekin duten kontaktu bakarra ikastolako irakaslearen bidez eskuratzen dutena da muturreko kasuetan.\n4.- Hala ere, ikastolen testuinguru sozio-linguistiko anitzaz hitz egin daiteke eta hitz egin behar dugu. Ikastola ezberdinen tipologia linguistikoen deskribapena eta gutxienezko jokaera kriterio batzuk ezartzea beharrezkoa izan da.\n5.- Ikastola ez da bertakoentzat bakarrik gorderik dagoen ghettoa. Inmigranteen partaidetza poliki baina etengabe gehitzen doa. Partehartze honen helburua jaso dituen herrian integratzeko saiakera sakona egitea da.\nIkastolaren ezarpena Iparraldean\nEuskadi hegoaldeko ikastolaren unerik gorenarekin batera Iparraldean ezarpenaren lanari ekiten diote. 1969an Baionan antolaturiko lau edo bost umetako hasierako gune txiki bat izan zen abiapuntua. Urte honetako apirilaren 30an Seaska elkartea jaio zen, Iparraldean sortu ziren ikastola guztiak biltzen zituelarik. Euskarazko irakaskuntza Iparraldeko probintzietan poliki baina tinko ezartzen zihoan errealitate bilakatu zen, beti ere frantses zentralismoaren oztopoak gaindituz. 1983-1984 ikasturtean 699 ikasle zeuden eskolaurrean eta lehen mailako ikasketen bukaera arte eta 73 soldatapeko. 1982ko urtarrilaren 24ko ohiz kanpoko batzar batean bildurik alkate, sindikatu eta alderdi ezberdinen zortzi mila sinaduren babesarekin ekintza multzo batzuk aurrera eramatea erabaki zuen. 1983ko irailean Seaska eta Frantziako Hezkuntza Ministerio Nazionalaren artean hitzarmen bat sinatzea lortu zen. Seaskaren hitzetan, "Iparraldeko irakaskuntzaren berezitasunera egokitzen zen irakaskuntza sistema bat sortzeko aurrerapausoa zen" (itzulpena gazteleratik moldatua).\nIkastolen onarpen ofiziala\n1978ko Konstituzioaren bidez lorturiko Frankismoko legeditik Konstituziozko legedira arteko igarotzeak Araba, Bizkaia, Gipuzkoa eta Nafarroako ikastoletako garapenean ondorio sakoneko denboraldiari hasiera ematen dio. Euskadiko Autonomia Erkidegoaren eta Nafarroako Foru Erkidegoaren sorreraren ondoren, Autonomia Estatutua (Araba, Bizkaia eta Gipuzkoan 1979an onartua) eta 1982an onarturiko Nafarroako Hobekuntza Forala bezalako lege organikoen bidez bereziki. Espainiako Estatuan garai berri honen zabaltzera arte Ikastolek bi solaskideren aurrean kudeatu behar zituzten beraien harreman administratiboak eta erabat ezberdinak ziren bi testuingurutan, Pariseko eta Madrilgo botere zentralen aurrean hain zuzen. Espainiako aldaketa politiko eta ondorengo Gasteizko Eusko Jaurlaritza eta Iruñeko Nafarroako Gobernua sorrarazi zituen aldatze administratiboak, ezaugarri bereziko hiru alor juridiko-politiko osatzen dituzte. Honela Ikastolak onarpen ofizialarekiko zuen planteamendua moldatu behar izan zuen. Hiru eremu administratibo, alderdi politiko ezberdinen sentsibilitate eta indar politikoen korrelazioz osatua.\nLapurdi, Behe Nafarroa eta Zuberoako ikastolak, Seaska elkarte/federazioan bildurik, bi elementuren inguruan kudeatu dute beraien onarpena, XX mendearen azken bi hamarkada eta XXI mendeko lehenengo hamarkada guztian zehar: alde batetik, lan-kostuen (irakasleen postuak), mantentze eta funtzionamendu finantzaketan eta bestetik, "ikastola"ko hezkuntza ereduaren onarpena, linguistika-murgiltze eredu gisa. Finantzaketa publiko eta murgiltze eredu ardatzen inguruan akordio zehatz, partzial eta orokorrak garatu dira ondorengo hauekin: Pariseko Administrazio zentrala; Bordele, Pau eta Baionako akademiko eta eskualdeko administrazioak; Iparraldeko hiru lurraldeetako udaletxetako administrazioak eta azkenik, l"Office Public de la Langue Basque administrazioarekin, 1982ko lehen akordiotik, ondorengo 1983ko hitzarmenera, 1989ko hitzarmena eta ondorengo berriztapenekin azkeneko 2009ko hitzarmenerarte. Euskara hizkuntza ofizial gisa ez onartzearen testuinguru politiko-linguistiko batean Seaskako ikastolak bere finantziazio publikoaren kudeaketa arrakastatsua eta berebiziko ereduaren onarpena garatu dute. XXI. mende hasieratik Eusko Jaurlaritzaren sostengu ekonomikoa dute sortzen diren ikastola berriek eta jadanik daudenen azpiegitura hobekuntzetarako.\nNafarroako ikastolak, NIEra elkartuak (Nafarroako Ikastolen Elkartea), Nafarroako Foru Erkidegoaren administrazio eremuan daude eta bere kudeaketa baldintzatu duen baldintza batekin egin dute topo, modu berezi batean eta beste lurralde administratiboetako ikastoletatik bereizten dituenak: 1986ko Euskararen Foru Legea. Nafarroa Garaiaren zatiketa hiru zonaldetan (euskalduna, mistoa eta ez-euskalduna) Euskararen Legeak ezarriak, legea ezarri aurretik Nafarroan zeuden ikastoletan eta ondoren sortutako ikastoletan (batez ere zonalde ez-euskaldunekoan) beren hezkuntza-jardueran egoera oso desberdinak bizitzera eraman dituzte. NIE-k, Nafarroako Ikastolen Elkartea, talde-interesak lau ekintza-lerrotan kudeatu ditu: ikastolen legeztatzea eta finantziaketa publikoa zonalde euskalduna eta mistoan normalizatu; ikastolen desagerpena txikiagotua, ahal den neurrian (Leitza, Aoiz, Hiruherri Ikastola, Iruñeako udal ikastolak, eta abar) Nafarroako Gobernuak hauek publiko bihurtzeko duen nahiarengatik; Bigarren Hezkuntzako heziketa hezkuntza zabaltzea eta finantzaketa publikoa legeztatu; eta zonalde ez-euskalduneko ikastoletako tratamendu normalizatu bat adostu. Testuinguru juridiko-legal kontrakoan eta indar politiko kaltegarriaren korrelazioan, Nafarroako ikastolek iraupenerako eta hazkunderako oreka lortu dute, baina ikastola batetik bestera desoreka handiekin, zonalde linguistiko batetik bestera, kasu batzuetan oso ezegonkorra gertatzen dena.\nAraba, Bizkaia eta Gipuzkoako ikastolak dira, lurraldetako federakunde (AIF, BIE y GIE) eta autonomikoaren bitartez (Partaide), beren aktibitatean gehien hedatu direnak onarpen ofizialaren arabera. Autonomia aurreko erakundearen (Euskal Kontseilu Orokorra) urteak (1978 eta 1979) eta euskal jaurlaritzaren hasierako urteak (1980 eta 1981) bi ekintzengatik nabarmentzen dira: alde batetik ikastola kopuru handi bat publiko egin ziren, batez ere estatu eskola (oraindik Eusko Jaurlaritzara transferitu gabea) ikastolarekin bat egin zen herri haietan, honek ikastolen desagerpena ekarri zuena kasu gehienetan, eta ikastoletako ikasleak Estatu eskoletara leku aldatzea. Hala gertatu zen Araban Araia, Dulantzi eta beste ikastola batzuekin; Bizkaian Arratia eta Aulesti bezalako ikastolekin; eta Gipuzkoan Antzuola, Elgeta, Zegama, Segura, Idiazabal, Ataun, Ormaiztegi, Itsasondo, Legorreta, Asteasu eta Lizartzako ikastolekin. Bestalde, 1979an zehar, Espainiako Estatuarekin negoziatu zen ikastolak status berezi batekin onartzeko ikastolen Titulartasun Ofizialaren Araudia izenekoaren bidez lortu zen, 1980an estatuko gobernua eta eratu berria zen Eusko Jaurlaritzaren artean sinatutakoa. Honen bidez ikastolak "euskal eremuko zentro publikoak" (Itzulpena gazteleratik moldatua) zirela onartzen zuen, ikastoletako eskolatze maila guztien legeztatze eta finantziaketari ateak irekitzen zizkion eta hirugarren hezkuntza sare bat onartzen zuen, ikastolen erregistro ofizial baten bitartez. Lorpen honek Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako ikastolek hurrengo hiru hamarkadetan hedatu zituzten ekintza-lerroak ezarri zituen. Zehazki, Autonomia Erkidego honetako ikastolek euskal zentro publikoaren izaera aldarrikatu dute eta Estatuak Euskal Autonomia Erkidegoari transferitutako gainontzeko zentro publikoen finantziaketa berarerekin parekatzea.\nBeste lurralde administratiboekin alderatuz (Estatu frantsesa eta Nafarroako Foru Erkidegoa), Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako ikastolek indar politikoen laguntza jaso dute (EAJ-PNV euskal gobernuan egon da 1980tik 2009 arte, bakarrik edo koalizioan gobernatuz) eta instituzio egitura batekin (Eusko Jaurlaritza eta Foru Aldundiak) eta Iparraldekoak eta Nafarroako ikastolak baino ikastolen nahietara hurbiltzen den araudi batekin. Egoera hauek saiakera ezberdinak ahalbideratu dituzte, beste bi lurralde administratiboetan pentsaezinak izango liratekeena, "ikastola" markaren errekonozimendu ofiziala eta status juridiko propioa lortzeko helburuarekin. Lehenengoa 1980an zehaztu bazen aipatutako ikastoletako Titulartasun Ofizialaren Araudiaren bidez, bigarrenak lege maila izan zuen 1983an Eusko Legebiltzarrean onartutakoarekin etorri zen: Euskal Ikastolen Erakundearen (EIKE) sorrerarekin. Lehen saiakera hauen inguruko eztabaidek, ikastolen barnean nahiz Legebiltzarrean ordezkaritza zeukaten alderdi eta euskal botere publikoa eta zentralaren artean, ikastolen errekonozimendu ofiziala fondo-kontua zela argi geratu zen, eztabaida eskola zentroen normalizaziotik harantzago zioan eta eztabaida politikoa Euskal Autonomia Erkidegoko heziketa sistemaren ereduan sortzen da.\nEAJ-PNV-ren zatiketa, 1986 eta 1990eko euskal gobernuan abertzaleen jarreren ahultzea eta Espainiako estatuari indar abertzaleen ordezko heziketa sistema eredu baten faltak, Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako ikastolak 1980an hasitako harreman ona, beharrezko oinarri politikorik gabe gelditu ziren. 1987an ikastola eta Eusko Jaurlaritzako EAJ-EAS koalizioaren arteko hitzarmenak, euskal eskola publikoen sare berri bat ekiteko esperantza zuen, transferitutako estatu-eskolen eta ikastolen arteko bateratzearen fruitua izango zena eta Eskola Publiko Berria emango zuena. Testuinguru honetan, ikastolen lehen Konfederazio juridikoa sortu zen eta gain-egitura honetatik Euskal Eskolaren proposamenari trinkotasuna eta barne legitimitatea eman zitzaion, hezkuntza sistema propioa bezala ulertua eta ikastolen lehen Batzarreko bi bilkuretan onartua (1989ko abendua Donostian eta 1990eko urtarrila Iruñean). Onartutako Euskal Eskolaren diseinuan eskola publiko berri baten eredua agertzen da, txosten juridiko independente batek babestua, bi urte geroago erredakzio formala edukiko duena eta Euskal Eskola Publikoaren Legearen proiektuan antolatua egongo dena eta ikastolek Eusko Jaurlaritza, eragile politiko, sindikal eta hezigarri eta sozietate osoaren eskura jarriko duena. Ikastoletan dinamismo handiko urteak bizi dira, finantziaketa publiko batek bere gastu errealen kargu egiten zena eta barneko talde-bultzada batek ikastoletan zeuden sentsibilitate ezberdinen aurrean batasuna eta integrazioa adierazten zutena.\nEAJ-EAS koalizioaren arteko hitzarmenaren berritzea, EE-ren gehitzearekin, 1991ko urte bukaeran, hezkuntza arloko itun bat ekarri zuen, ikastolen interesetatik oso urruti zegoena, Eskola Publikoaren Legea aurrikusten zuen, euskal eskola publiko berriaren ikuspegitik erabat kontrakoa zena. Guzti honek 1993an Eusko Legebiltzarrean onartu ziren bi legetan amaitu ziren (Euskal Eskola Publikoaren Legea eta Ikasleen Kidegoen Legea) estatuko eskolaren irudira eginiko eskola publiko bat diseinatzen eta ikastolak zentro publikoen sarean integratzea aztertzen zuen. Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako ikastolak ikastetxe publiko edo itunpeko ikastetxe pribatu izatera aukeratu behar zuten, 1980tik zeukaten hirugarren sareko errekonozimendua galdu zutelarik. Ikasle eta gelak zenbatuta, ikastolen %65ak beren jatorrizko izaera mantentzea erabaki zuten eta gainontzeko %35ak titularitate publikoko ikastetxetan bihurtu ziren. 60ko hamarkada bukaeratik, erregimen frankistak sortutako ikastetxeak ixteko mehatxua egin zuenean, euskal ikastetxeek ez zuten halako egoera larri eta traumatikorik ezagutu.\n"Ikastola" markak errekonozimendu ofiziala galdu ondoren, Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako ikastolek beren ekintza-lerro historikoak bi ataletan zentratu zituzten: zentro guztien iraunkortasunean alde ekonomiko-lan ikuspuntutik eta "ikastola"-ren hezkuntza ereduaren I+D+i, bere alderdi guztietan (euskal Curriculum-a, materialen argitarapena, Prestakuntza eta Ebaluazioa). Norabide honetan ikastolen III, IV eta V Biltzarrak ospatu ziren eta XX. mendeko azken hamarkadetan hasitako dinamismoa berreskuratzeko, ikastolen federazio eta Konfederazioen egitura profesionala indartu eta berriz ere ikastetxe hauek hezkuntzaren berrikuntzaren abangoardian kokatzeko balio izan zuten. Era berean, ikastolen publiko eta pribatuaren arteko kontzeptuetan politikariek zeukaten berrikustearen testuinguruan, ikastolak XX. mende bukaeran "hezkuntza zerbitzu publikoaren" diskurtso berritua eratzen hasi ziren. Honekin, hezkuntza sistema berri baten ardura lortzea espero zutena eta akordio sozial berria bat lagunduko zuena.\nIkastolen VI. Biltzarra, hiru bilkuretan ospatu zen (2008ko iraila, 2009ko urtarrila eta 2009ko ekaina) eta epe luzerako estrategia bat onartu zen "Ikastola 2020" izenekoa. Estrategia hau hezkuntza proiektuaren elementu guztiez osaturik dago, kurrikulumetati hasi eta antolakuntzararte. XXI. mendeko bigarren ikastolen mugimendurako nabigaziorako gutun bat izan nahi du, Euskal Herriko kudeaketa globala eta lurralde administratibo bakoitzeko kudeaketa partziala, (Estatu frantsesa, Nafarroako foru Erkidegoa, Euskal Autonomia Erkidegoa) orain arte bezala, momentu oro Euskal Herrian bereizten diren instituzioen errealitate desberdin eta konplexuen aldaketa politiko eta indar politikoen erlazioen menpe egongo dena.\nARPAL, J. et al. Educación y Sociedad en el País Vasco. Txertoa, Donostia, 1982.\nARRIEN, G. La generación del exilio. Génesis de las escuelas vascas y las colonias escolares (1932-40), onura, 1983.\nElebitasunaren auzia ikastoletan, Jakin, 19/20, 1981.\nESTORNÉS LASA, Bernardo. Bilingüismo, Enciclopedia General Ilustrada del País Vasco, Donostia, Auñamendi, V. t.\nESTORNÉS ZUBIZARRETA, Idoia. La Sociedad de Estudios Vascos, Eusko Ikaskuntza, Donostia, 1983.\nGure ikastola. Jakin sorta, 6, Oñati, 1972.\nHizkuntz normalizazioa. Elebitasuna, Jakin, 32, 1984.\nIkastolatik eskola publikora, Jakin, 28, 1983..\nLASA APAÑATEGUI, José. Euskal Erria eta ikastola. Zarautz, Edili, 1971, 199or.\nSiadeco: Las ikastolas,Euskararen Ikerketa Sozio-linguistikoaren III. libk., VII. t.\nSIGUAN, M. Lenguas y educación en el ámbito del Estado Español, Ediciones de la Universidad de Barcelona, Bartzelona, 1983.\nSIGUAN, M. Adquisición precoz de una segunda lengua, Ediciones de la Universitat de Barcelona, Bartzelona, 1984.\nVV. AA. Problemas del bilingüismo en el Estado Español, I.C.E. de la Universidad del País Vasco, Leiona, 1980.\nGarmendia Lasa, María Carmen (ES)\nEtxezarreta Alberdi, J. Iñaki (ES)\nGarmendia Lasa, María Carmen (EU)\nEtxezarreta Alberdi, J. Iñaki (EU)


Harrizkoa zara, baina...\nHARRIZKOA ZARA, BAINA\nzure harrian bada\nairezko lora bat lez–\nparirri zahar eder bat.\nLurrezkoak gara, baina\ngure lurrean bada\nuren ondakin bat lez–,\nsinismen-erlus zahar bat.\n“Harrizkoa zara!” egin zuen oihu Bitoriano Gandiagak, garai bateko zilar distiratsuzko eta ispilu argitsuzko kamarin hartan, mantu brodatuz gain-jantzita ikusten zuen Arantzazuko Ama Birjina zerutiar haren azpian, jatorrizko irudi txiki xume aurkitu zuenean. Harrizkoa zara! Halaxe kantatu zuen bere olerkitan, behin eta berriro, aurkikuntzaren zoramenak harrituta, eta Arantzazuren ezkutuko jatorrira iritsia zela iritzita.\nHortik abiatu behar zuen, Arantzazuren misterioa ulertu eta kantatzeko. Eta harrizko irudiaren sublimazio traszendentala beraren irribarre ederrean ikusi zuen, elorriondoaren “airezko lorearen” antzeko.\nEta giza bizitzako esperientziaren paradigma aurkitu uste izan zuen Andre Mariaren harrizko irri hartan. Haren antzera, gizon-emakumeen lurrezko izaeratik harantz traszendentziaren txispa aurkitu zuen Gandiagak: giza lurrezkoaren baitan joranez dagoen sinesmen-erlusa.


Irekia Eusko Jaurlaritza - Gobierno Vasco :: Ekonomiaz-Euskal Ekonomia Aldizkariaren 94. zenbakiaren aurkezpena: "Lanbide Heziketa eta Espezializazio Adimenduneko Estrategiak"\nEkonomiaz-Euskal Ekonomia Aldizkariaren 94.…\nDSCF8017.jpg Iturria: Irekia\nDSCF8025.jpg Iturria: Irekia\nDSCF8034.jpg Iturria: Irekia\nDSCF8077.jpg Iturria: Irekia\nOGASUN ETA EKONOMIA SAILAK EKONOMIAZ ALDIZKARIAREN 94 ZENBAKIA AURKEZTU DU: “LANBIDE HEZIKETA ETA ESPEZIALIZAZIO ADIMENTSURAKO ESTRATEGIA”\nEkonomiaz aldizkariaren 94 zenbakian, Lanbide Heziketako zentroek berrikuntza-sistemetan zenbait ikuspegitatik duten eginkizunari buruzko ikerketako hamaika artikulu jaso dira.\nOgasun eta Ekonomia Sailak Ekonomiaz aldizkariaren 94 zenbakia argitaratu du, LHk eskualdeetako berrikuntza-sistemetan eta horietarako garatzen diren espezializazio adimentsurako estrategiaren barruan betetzen duen edo bete dezakeen eginkizuna aztertzeko eta ulertzeko.\nMonografiko honetan, LHk eskualdeetako berrikuntza-sistemetan duen eginkizunaren azterlana eragile horietako baten azterketan baino ez da zentratzen: LHko ikastetxeak. Horiek dira gazteentzako LHren eragile hornitzaile nagusia. Horien eginkizuna enplegurako LHren sisteman, hala ere, askoz ere txikiagoa izaten da. LHko ikastetxe askok ez dute hornitzen, edo beren jarduera nagusiaren –hastapeneko LH– osagarri gisa egiten dute.\nIa herrialde guztietan, LHko ikastetxeek enplegurako ematen duten LHren pisua askoz ere txikiagoa da beste eragile-mota batzuek ematen dutena baino. Horrela, bada, monografiko hau LHko ikastetxeek eskualdeetako berrikuntza-sistemetan eta horietarako diseinatzen diren espezializazio adimentsurako estrategiaren barruan betetzen duten eginkizunean zentratzen da.\nEkonomiaz aldizkariaren azken zenbakia Tknika - Euskadiko LHko Ikerketa eta Berrikuntza Aplikatuko Zentroan aurkeztu da jendaurrean, Errenterian (Gipuzkoa). Bertan, honako hauek parte hartu dute: Jose Ignacio Jaca, Ogasun eta Ekonomia Saileko Ekonomia eta Plangintza zuzendaritzatik; Mikel Navarro Ekonomiaz 94-ko koordinatzailea eta Jorge Arévalo Lanbide Heziketako sailburuordea.\nMonografiko honetan, Lanbide Heziketako zentroek berrikuntza-sistemetan zenbait ikuspegitatik duten eginkizunari buruzko ikerketako hamaika artikulu jaso dira.\nLehen bi artikuluek, Mikel Navarrorenak eta Jabier Retegi eta Igone Porto eta David Doloreuxenak, aurkezpen teorikoagoak egiten dituzte. Lehenengoek, eskualdeetako berrikuntza-sistemen politiken eta literaturaren eta espezializazio adimentsurako estrategien eta horietan LHko zentroek duten eginkizunaren irakurketa kritikoa egin ondoren, sistema horietan zentroek bete behar dituzten egitekoak azaltzen dituzte, eta LHko literaturaren barruan ikastetxe horiek unitarioak izatearen (alegia, funtzio bakarra betetzeko espezializatuta egon daitezen: gazteentzako LH ematea) edo funtzio anitzekoak izatearen inguruan sortu den eztabaida ere azaltzen dute. Eta esparru analitikoa irudikatzeko, Nafarroako Foru Erkidegoaren kasua aztertzen dute: zer funtzio bete duten Nafarroako LHko zentroek eta zer faktorek izan duten horretan eragina.\nIgone Portoren eta David Doloreuxen artikulua dela eta, helburua, analisi bibliometrikotik abiatuta, eskualdeetako berrikuntza-sistemetako ustezko eragileek (besteak beste, LHko zentroak) Scopus datu-base bibliografikoan indexatutako aldizkarietan argitaratu diren arlo horren inguruko artikulu akademikoetan izan duten presentzia aztertzea da, bai eta presentzia hori denboran zehar nola aldatu den ikustea ere.\nZenbakiak bigarren lantaldearekin jarraitzen du, eta hura hiru artikuluk eratzen dute: alde batetik, LHren egoera aurkezten du eredu anglosaxoian (Stuart Rosenfeld-en artikulua, AEBren ingurukoa, eta Andrew Westwood-ena, Ingalaterrari buruzkoa) eta, bestetik, Alemaniako ereduan (Knut Koschatzky eta Joost Heijs).\nNolanahi ere, hiru artikulu horiek herrialde horietan gertatzen ari diren fenomeno berriak aztertzen dituzte, horietan nagusi den zentroaren eredu tradizionalean zentratu gabe. Horrela, Stuart Rosenfelden artikulua, “karreren eta hezkuntza teknikoaren” ingurukoa (AEBn termino hori erabiltzen da lanbide-heziketa izendatzeko, “vocational education and training” terminoak han konnotazio negatiboa du eta), ez da zentratzen Ameriketako Estatu Batuetako hezkuntza tertziario “community colleges” ezagunetan, baizik eta LHren erreforman bigarren hezkuntzako eskola publikoetan. Era berean, Andrew Westwood-en artikuluak ez du prestakuntza osagarriko zentro entzutetsuez hitz egiten (“further colleges”), baizik eta hezkuntza tertziarioko erakunde-mota berri batez, teknologia-institutuez (“institutes of technology”); horiek, gaur egun, Ingalaterran sustatu nahi dira, LHren eremuan.\nHorren bidez, bigarren hezkuntzaren ondoko LHko zentroak, azken hamarkadetan Europako hainbat herrialdetan sortu direnak, berdindu nahi dira, ahalik eta maila altueneko LH emateko, bai eta ikerketa aplikatuko eta berrikuntzako jarduketak ere. Azkenik, Knut Koschatzkyren eta Joost Heijsen artikuluak ez du Alemaniako LH dual tradizionalaz eta bertan parte hartzen duten ikastetxeez hitz egiten, baizik eta transferentzia teknologikoaz eta, bereziki, herrialde horretako bigarren hezkuntzaren ondoko LHko erakunde nagusietatik enpresa txikietarantz transferentzia teknologikoa nola egiten den: zientzia aplikatuen unibertsitateak.\nBeste bloke batean Espainiako LHren bi funtsezko alderdi aztertzen dira. Benito Echeverríak eta Pilar Martínezek LH duala ezartzeko asmoa aztertzen dute, krisialdian lan-merkatuak eta herrialde horretako enplegagarritasunak dakartzaten arazoei eta, ordea, urte horietan Alemaniako lan-merkatuak dituen emaitza bikainei erantzuteko –zati batean bertan nagusi den LH dualeko sistemari egozten zaio–.\nMercedes Chacónek eta Mónica Moso-Díezek, bestalde, Espainiako gazteek orientazio orokorreko hezkuntzari (Batxilergoa), lanbide-heziketaren kalterako, ematen dioten lehentasunean zer faktore ari diren eragina izaten aztertu dute; hautaketa horren ondorioz, Espainia Europan bigarren hezkuntzako maila altuko LHn eskolatze-tasa txikienak dituen herrialdeetako bat da, tituludun horiek laneratze handiagoa badute ere.\nGainerako artikuluek LH eskualdeko edo tokiko ikuspegiarekin aztertzen dute, eta bakoitzak alderdi batetik heltzen dio; zalantzarik gabe, LHko eskualdeko sistema estatuko aurreratuena da.\nIñaki Mujikak eta Kike Intxaustik euskal LHko sisteman erantzukizun-postu desberdinak eta garrantzitsuak bete dituzte, eta sistema horrek izandako eraldaketaz hitz egiten dute, izan ere, funtzio anitzeko eta euskal lehiakortasun-estrategian integratutako sistemarantz egin du: eraldaketa horrek zer eremu nagusitan izan duen eragina, zein izan diren fase nagusiak eta zer faktore egon diren aurrerapenen atzean.\nJoxean Egañaren, Ixaka Egurbideren eta Jesús M.Valdalisoren artikuluak Elgoibarko Makina Erremintaren Institutuaren historia eta eginkizunak aurkezten ditu; beharbada, estatu osoko zentro integratuko eta funtzio anitzeko zentroko adibide nabarmenetako bat. Halaber, haren bilakaeran eragina izan duten faktoreak ere aurkezten ditu.\nMiren Estensororen artikuluaren bidez, LHko zentroek tokiko garapenerako bide ematen duten zentro gisa zer eginkizun duten ikusten da. Egileak horren inguruko kasu aurreratuenetako bat aurkezten du: Goierri Eskolakoa, Goierri (Gipuzkoa) eskualdean.\nAzkenik, Beatriz Oteroren, Mikel Olazaranen, Eneka Albizuren eta Cristina Lavíaren artikuluak LHko titulazioa duten langileek euskal ETE industrialetan duten presentzia aztertzen du, eta, zehatzago esateko, ebidentzia enpiriko gutxiko gai batez dihardu, nahiz eta LHri buruzko literatura sarritan horretan posizionatu den, alegia, langile horiek beren enpresen posizio lehiakorrari egiten dioten ekarpenaz.\nJose Ignacio Jaca, Ogasun eta Ekonomia Saileko Ekonomia eta Plangintza zuzendaritzatik


azaroa 2012 – Oronozko Eskolako Bloga\nAzaroaren 28an Itsasneren urtebetetzea izan zen. Asteazkenean autobusean kantatu genion eta Iruritan bere klasekoek ere kantatu zioten. 29an gure eskolan ospatu genuen berak ekarritako pastak eta zukua jaten. Itsasnek 10urte bete ditu. Larunbatean bere familiarekin ospatu behar du.\nArgitaratze-data 2012-11-30 Egilea eskolaKategoriak General10 iruzkin ZORIONAK ITSASNE sarreran\nBilboko itsasontzi bat Pakea Bizkaia izenekoa Antartikara joateko asmoa du. Oronozko eskolakoek, 5 eta 6 urtekoek beraien gelako paretan Pakea Bizkaiaren ibilbidea eta non dagoen jakiteko mapa bat egin zuten. Gainera, toki bakoitzeko animaliak marraztu eta itsasontzia ere egin dute, mapan itsatsi dituzte.\nPakea Bizkaiaren ibilbidea: Bilbotik atera zen Kanariar uharteetara, Caboverdera, Brasilera, Argentina eta azkenik Antartikara. Orain Brasilera ailegatzen ari da.\n5 eta 6 urtekoek Olentzerorendako Antartikari buruz ipuin bat egiten ari dira. Xabi, izeneko mutiko bat telebistako kamararekin joango da barkora eta hori aprobetxatuz marrazkiak eta eskutitzak emango dizkiete.\nIkusi nahi baduzue informazio gehiago www.pakeabizkaia.com orrialdean izanen duzue.\nLeyre eta Itsasne\nArgitaratze-data 2012-11-30 2012-12-03 Egilea eskolaKategoriak EskolaEtiketak Baidaiak7 iruzkin PAKEA BIZKAIA sarreran\nURDAZUBI-ZUGARRAMURDI ETA BAZTANGO HERRIETAKO ELKARRETARATZEAK\nAzaroan, murrizketaren kontrako elkarretaratzean izan ziren Urdazubi-Zugarramurdi eta Baztango herrietan. Murrizketa aunitz egin dute, adibidez: eskolako materialarendako diru gutxiago eman dute, kanpaldiendako dirurik ez,maisu maistra aunitz bota dituzte…\nLehenengo elkarretaratzea Gartzainen izan zen, hurrengoa Iruritan, gero Oronozen eta hurrengoa Zigan. Oraindik herri batzuk falta dira. Elkarretaratzeak ostegunero izanen dira.\nMaider, Joanes eta Ane\nArgitaratze-data 2012-11-30 Egilea eskolaKategoriak Eskola, OrokorraEtiketak Murrizketak2 iruzkin URDAZUBI-ZUGARRAMURDI ETA BAZTANGO HERRIETAKO ELKARRETARATZEAK sarreran\nOronozko eskolan, gauza aunitz hondatuak daude, horregatik, auzolan bat egitea erabaki dugu eta eskola guztiak lan egin behar du. Lehenengo egunean inkesta bat prestatu genuen gela bakoitzendako. Josefaren gelakoek, gure laguntzarekin egin zuten inkesta. Eskolari buelta eman genion txikiak gauza aunitz hautsiak daudela konturatzeko. Batzuetan konturatu egiten ziren eta bertzeetan, ez zirenean konturatzen guk pistak ematen genien eta orduan ongi erraten zuten.\nGaizki dauden gauza batzuk hauek dira:\nEskola haurreko bi zakarrontziak ez daude.\nPatioan harri pila bat daude.\nPatioko kolunpioen azpian pila bat harri daude eta zuloak badira.\nFrontoiko farolak hautsita daude.\nEskola atariko buzoia hautsita dago.\nEskola atariko argiak hautsita daude.\nEta askoz gauza gehiago daude gaizki.\nAne, Maider eta Joanes\nArgitaratze-data 2012-11-13 2012-11-13 Egilea eskolaKategoriak Eskola, HerriaEtiketak Auzolana9 iruzkin Eskolako Auzolana sarreran\nGuk, handien gelakoek ttikiei eta koxkorrei ipuinak irakurriko dizkiegu. Ortziralero arratsaldeko azkeneko hogei minutuetan eginen dugu.\nLehenengo, zozketa egin genuen bakoitzari zer ttiki edo koxkor tokatuko zitzaigun jakiteko. Baina ez zaigu beti haur berdinak tokatuko. Gero, bakoitzari irakurtzeko ipuin bat aukeratu genuen. Liburuak etxetik ekarri genituen. Eskolan libre zeuden gelak erabili genituen eta bakoitzak bere txokoa bilatu zuen ttikiei ipuina irakurtzeko. Azkenik, ipuinak irakurri eta marrazkiekin jostatu genuen, denbora akitu arte. Horrela kurtso osoko ortziral guztietan eginen dugu.\nArgitaratze-data 2012-11-06 2012-11-09 Egilea eskolaKategoriak EskolaEtiketak Ipuingintza4 iruzkin Eskolan ipuingintza sarreran


Judizioa: Adostasunik gabeko 593/11 dibortzioa.\nDemandatzailea: Ursule Aurelien Sossa.\nAbokatua: Gemma Lomba Sorrondegui.\nDemandatua: Annie Toffohossou.\nGaia: adostasunik gabeko dibortzio-demanda.\n2012-03-7an epaia eman da aipatu judizioan, zeinen xedapenezko zatia honako hauxe baita:\nOsorik baiesten dut Beatriz Lezaun Abad epaitegietako prokuradoreak Urzule Aurelien Sossa jaunaren izenean eta ordezkaritzan aurkeztu duen demanda, Annie Toffohossou andrearen aurkakoa. Horrenbestez,\nUrzule Aurelien Sossa jaunaren eta Annie Toffohossou andrearen arteko ezkontza –2006ko maiatzaren 23an Maine de Cotonou-n (Beningo Errepublika) burututakoa– dibortzio bidez desegindakotzat deklaratzen dut. Legezko ondorio guztiak izango ditu horrek, epai hau irmo bihurtzen denetik aurrera, baina ez du fede oneko hirugarrenik kaltetuko, harik eta Erregistro Zibilean inskribatzen den arte.\nAuzialdi honetan sortutako kostuak ez zaizkio berariaz inori ezartzen.\nEpai hau irmo bihurtzen denean, Idazkaritza Judizialak erabakiko du Erregistro Zibilari ofizioz jakinaraz dakiola, dagozkion idazpenak egin daitezen (Prozedura Zibileko Legearen 755. artikulua).\nAurkaratzeko modua: apelazio-errekurtsoa aurkeztuz, Gipuzkoako Probintzia Auzitegiari zuzendua (PZLb, 455. artikulua). Errekurtsoa prestatzeko, idazkia aurkeztu behar da epaitegi honetan, ebazpena jakinarazi eta biharamunetik aurrera hogei egun balioduneko epean. Idazki horretan, bestalde, honako hauek adieraziko dira: aurkaratzea zein alegaziotan oinarritzen den, eta zein diren apelatutako ebazpena eta aurkaratutako erabakia (PZLb, 458.2 artikulua).\nAnnie Toffohossou demandatuaren egungo helbidea ezezaguna denez, aipatutako ebazpena Euskal Herriko Agintaritzaren Aldizkarian argitaratutako ediktu bidez jakinaraztea erabaki da, Prozedura Zibilaren 1/2000 Legearen 497.2 artikuluaren arabera (PZLb).\nAipatu ebazpenaren aurka epaiaren xedapen-zatian jasotzen den errekurtsoa jarri ahalko du ihesean den demandatuak.\nDonostia-San Sebastián, 2012ko martxoaren 7a.


Foro Sozialak uste du legealdi berriak «bizikidetza demokratikoarena» izan behar duela | Politika | Berria\nForo Sozialak uste du legealdi berriak «bizikidetza demokratikoarena» izan behar duela\nAzterketa batean, ondorioztatu dute EAJ, EH Bildu, PSE-EE eta Elkarrekin Podemosen artean %75ekoa dela adostasun maila bizikidetzaren arloan.\nTeresa Toda, Agus Hernan eta Tasio Arrizabalaga. / BERRIA Tamaina handiagoan ikusi\nForo Sozial Iraunkorrak agerraldi bat egin du Donostiako Miramar jauregian, legealdi berrirako erronkak ezarri eta alderdi politikoek alor horretan dituzten programei eta adostasun puntuei buruzko azterketa konparatibo bat aurkezteko. Azterlan horren ondorio nagusia da abiatu berri den legealdiak «bizikidetza demokratikoarena izateko baldintzak» dituela: «Legealdi honek behar adina baldintza betetzen ditu adostasun zabalez aurre egiteko korapilatuta dirauten erronka nagusiak askatzen hasteari». Izan ere, antzeman dute EAJ, EH Bildu, PSE-EE eta Elkarrekin Podemosen artean %75ekoa dela adostasun maila bizikidetzaren arloan. Indar politiko horiek legebiltzarraren %90 ordezkatzen dute.\nZehazki, Foro Sozial Iraunkorrak ondorioztatu duenez, Eusko Legebiltzarrean ordezkaritzat duten indar politiko gehienek -«garaileen eta garaituen posizioetan jarraitzen duten gutxi batzuk salbu»-, bat datoz ETAren armagabetzearen eta desegitearen ondoren Euskal Herrian zabaldutako «bake eszenatokia sendotzeko eta euskal gizartearen etorkizuneko bizikidetzari ekarpena egiteko premian». Gainera, «ñabardurak ñabardura», alderdi horiek uste dute beharrezkoa dela konpontzeke dauden hiru gai nagusiri aurre egitea, eta alor horietan hiru erronka ezarri ditu foroak. Biktimen alorrean, premiazkotzat jo du «biktimen tipologien artean dagoen diskriminazioa behin betiko gainditzea», eta, horretarako, «biktima guztientzako egia, justizia eta erreparazioa bermatzeko mekanismoak» finkatu behar direla uste du.\nHorrez gain, presoen eremuan pozik azaldu dira Agus Hernan, Teresa Toda eta Tasio Arrizabalaga bozeramaileak, «ikasturte hasiera honetan, eztabaida politikoan aritzen diren eragile gehienek Foro Sozialak aspalditik sustatu dituen kontzeptuak integratu dituztelako». Kontzeptu horiek dira espetxe politika «modu normalizatuan» aplikatzea «eta bere garaian terrorismoaren aurkako borrokarako diseinaturiko politika gainditzea», zigorrak betetzeko orduan presoen «errotze sozialaren garrantzia» aintzat hartzea eta, beraz, Zaballako, Iruñeko, Basauriko eta Martuteneko kartzeletara lekualdatzeko beharra.\nHorrez gain, bestelako espetxe politika bat «eremu humanitario hutsean» kokatu behar dela nabarmendu dute, eta garrantzia eman diote espetxeen eskumena «ahalik eta azkarren» eskualdatzeari. Gernikako Estatutua osatzeko Espainiako Gobernuak eta Eusko Jaurlaritzak prestatutako egutegian jasota dago espexe eskumenaren transferentzia: «Presoen gaian, adostasun posible guztiak eraikita daude. Orain, premiaz, ekintza plan bat jarri behar da abian, gai honi konponbide integrala emateko».\n«Memoria kritiko inklusiboa» ere erronken artean kokatu du Foro Sozial Iraunkorrak, uste baitu «zailtasun gehien» dituen gaia dela, «kontakizunaren bataila delakoak» baldintzatzen duelako arlo hori. Todaren esanetan, gizartea «politikarien aurretik» doa alor horretan, eta horren adibide jarri ditu «ibilbide desberdinak dituzten pertsonen artean aurrera eraman diren esperientzia eta lankidetza ugari». Aldiz, esparru instituzionalean dagoen «blokeoak gizartearen desatxikimendua edo gogaitzea» eragin duela uste du, eta arriskutzat jo du «gertatutakoaren orria azkar pasatu nahi izatea eta ondorio kritikoak ez ateratzea».\nMemoria ponentzia, etenda\nTodak aparteko aipamena egin dio Eusko Legebiltzarreko Memoria eta Bizikidetza Ponentzia martxan ez jartzeko erabakiari: «Horrelako erabaki batek ere nolabaiteko porrota adierazten du». Aurreko legealdian, ponentziak «azken 100 metroetan porrot» egin zuela uste du Foro Sozial Iraunkorrak, «kontakizunaren borrokak hor jarraitzen duelako». «Pena ematen digu, pena handia, hauteskunde arrazoiengatik akordioak desadostasunen aurretik lehenetsi ez izanak», erantsi du.\nIldo horretan, Todak azaldu du ez dagokiola foroari adieraztea ponentzia beharrezkoa den edo ez, baina beharrezko jo du «adostasun politiko berriak» lortzea. Horretan «energia asko» jarriko duela azaldu dute Foro Sozial Iraunkorreko bozeramaileek: «Gizarte zibila gai honetan ere motorra izatea nahi dugu. Ezin dugu politikarien esku bakarrik utzi bakean bizitzeko nahiaren kudeaketa». Horren harira, alderdiei eskatu diete kontuan hartzeko ez dutela hauteskunderik izango datozen hiru urteetan.


Musikari, soinu teknikari eta ekoizlea da Kaki Arkarazo (Lazkao, Gipuzkoa, 1961). 80ko hamarkadaren hasieratik euskal musika, eta rocka bereziki, barru-barrutik ezagutu du Arkarazok. Laket, M-ak, Kortatu, Negu Gorriak eta Nacion Reixa taldeetako kidea izan da, eta soinu teknikari zein ekoizle gisa ehunka disko grabatu ditu. Hainbat urtez IZ estudioan aritu zen, baina gaur egun bere estudioan egiten du lan, Andoaingo Garate Studiosen.\nIraupena: 34' 32"\nArgi kodea: IZ-249\n1987 - IZ\nO Pello Pello(Herrikoia)\nItsaso gorria(Kaki Arkarazo)\nMatxinadak 1, 2, 3(Kaki Arkarazo)\nBuenos Aires(Kaki Arkarazo)\nDetroit 1(Kaki Arkarazo)\nDetroit 2(Kaki Arkarazo)\nIbilaldi luzea(Kaki Arkarazo)\nKaki Arkarazoren musika ibilbidea, soinu teknikari zein gitarrista gisa, Jokin eta Josu bikotearen eskutik hasi zen, 1977an, baina ordurako euskarazko irakaskuntza zuen lanbide. Bilbon hasitako Soziologia ikasketak utzi eta gero, HABEko barnetegi batean aritu zen lanean urtebetez, Hondarribian (Gipuzkoa), eta han Berako (Nafarroa) hainbat lagun ezagutu zituen: Fernan Irazoki, Mikel Artieda, Javier Perez Azpeitia, Irantzu Silva… Haiekin Laket plaza taldea eratu zuen. Plaza taldeen ohiko errepertorioaz gain (fandangoak, euskal folk kantuak…), nazioarteko rock artista garaikideen kantuak jotzen zituzten (David Bowie, The Pretenders, Laurie Anderson, The Clash, Eric Clapton…), baita taldeak berak sortutakoak ere. 1982an Gipuzkoako Diputazioak antolatutako rock talde berrien lehiaketako finalera sailkatu ondoren, “Gau hotza” kantua grabatu zuen Gipuzkoa Star 82 disko kolektiborako.\nOrdurako estudio txiki bat osatzeko tresneria -lau pistako grabagailua, pianoa eta bateria- erosia zeukan Arkarazok, eta hasia zen lehen grabazioak egiten etxean. 1982an Donostiara lekualdatu zen, eta musikarekiko interes bera zuen lagun talde batekin harremandu zen. Haien artean zeuden, besteak beste, Xabier Montoia Hertzainak taldeko kantari ohia, Jose Joaquin Forcada Forki kazetaria, Eneko Olasagasti antzezlea… Angel Gonzalez Katarainekin zuen adiskidetasunari esker, IZ estudioaren ingurura bildu zen Arkarazo, eta laster hasi zen bertan soinu teknikari lanak egiten. Garai hartan, 80ko hamarkadaren erdialdera, nazioarteko musika joera berriak ezagutarazteko gogoak bultzatuta, komunikabideetan sartu zen, disko kritikak idatziz Argia astekarian eta musika saioak zuzenduz eta aurkeztuz Euskadi Irratian (“KakiRock“) eta Euskal Telebistan (“Popazoro“).\nAndoaingo Garate estudioan. (Jon Urbe / Argazki Press)\nHaatik, Arkarazok gehien maite zuena jotzea zen, eta 1983an M-ak jarri zuen martxan. Nazioarteko musikatik hainbat urtetan barneratutako eraginak bildu zituen Arkarazok talde horretan, Euskal Herrian guztiz berritzailea eta ausarta zen proposamena eskainiz.\nAldi berean, Sarako Denbora izeneko bikotea osatu zuen Mikel Andonegi pianistarekin (Poetic Babies). Maketa bat grabatu zuten 1984an (1). Halaber, M-ak taldetik aparte bakarkako lan bat kaleratu zuen Arkarazok, Matxinadak-1 (IZ, 1987). Angel Katarainekin estudioan landutako lan esperimentala izan zen, herri musikan oinarritua, ia guztiz instrumentala eta minimalista. Arkarazo bera arduratu zen tresna guztiak jotzeaz.\nKortaturen Kolpez kolpe (Oihuka, 1988) diskoa ekoitzi ostean, taldea lagundu zuen hura aurkezteko biran, gitarra joz. Fermin eta Iñigo Muguruzarekin sortutako adiskidantzak eta bat-etortze musikalak Negu Gorriak-en sorrera ekarri zuen urtebete geroago. Garai hartan M-akek azken diskoa kaleratu zuen, Gor(IZ, 1990), eta Galiziako Os Resentidos taldearekin emandako kontzertuetan aurkeztu zuen Euskal Herrian zehar. Urte batzuk geroago, Os Resentidoseko abeslari Anton Reixak eta Kaki Arkarazok Nacion Reixa osatu zuten. Reixak galegoz idatzitako hitzak eta Arkarazok sortutako musika batzen ziren Nacion Reixan: funk musika, sanplerrak, hip hopa… Nacion Reixak bi disko grabatu zituen, Alivio rápido (Dro, 1995) eta Safari mental (Esan Ozenki-Gora Herriak, 1997).\nGeroztik, soinu teknikari eta ekoizle lanetan aritu da Arkarazo, eta 2000. urtean bere estudioa zabaldu zuen Andoainen (Gipuzkoa): Garate Studios. Ehunka lan grabatu ditu Arkarazok hogei urtetik gorako ibilbidean, estilo guztietakoak, Euskal Herriko zein atzerriko kantari eta taldeenak, eta Banda Basotti, Betagarri, Bide Ertzean eta Manta Ray taldeen zuzeneko soinu teknikaria izan da, beste askoren artean.\nBere azken sorkuntza lanetako bat Munduaren bira, doan! (2009) animazio filmerako soinu banda izan da. 2010ean zuzenekoetara itzuli zen, Amparo Sanchez kantari espainiarraren taldeko gitarrista gisa.\n(1) “Sarako Denbora, edo elektronika abanguardista apasionatuaren unea”, Muskaria, 22. zenbakia, 1984ko azaroa-abendua


Bidean ikasia (1993-2016) - Wikipedia, entziklopedia askea.\nBidean ikasia (1993-2016) Arantxa Urretabizkaiak 2016an argitaratutako liburua da. 2017an Euskadi Literatura Saria jaso zuen, euskarazko saiakera kategorian.\nLiburu honetan egileak azaltzen diguna, 1993tik 2016 arte Hondarribian bizi izan den alardearen inguruko gatazka da, hau da, emakumeen aldarrikapena alardearen festan era aktiboagoan parte hartzeko eskaera. Arantza Urretabizkaiak gertaera horietaz itxuraz kronika bat idatzi du, batzuetan lehen pertsonan, bestetan herriko pertsona desberdinen ikuspuntutik. Baina idazlea ez da kronika hutsean gelditu: gertaera horietatik hausnarketa desberdinak garatu ditu. Beldurraren mekanismoak, gehiengoen presio-mekanismoak gutxiengo gainean, gorrotoaren sortzea, zurrumurruen oinarriak eta aldaketak, tradizioaren moldaketak... Orokorrean, liburua alardetik haratago doa, gizakiei eta gizarte bati buruzko erradiografia azaltzeko.\nIrizpide horiekin, maila pertsonaleko bizipenak eta biografia herriaren historiarekin nahasten da. Esaterako, idazleak azalduko digu zergatik erabaki zuen Jaizkibel konpainian sartzea eta horren ondorioz ze arazo pertsonalak jasan behar izan zituen erabaki hori hartzeagatik, nola bizi izan zituen alarde tradizionalaren aldeko jendetzak haien aurka jotzen zuenean edota kalean iraindua izatearen sentimenduak eta horren aurrean garatutako defentsa-mekanismoak. Baina baita ere kantinera baten iritziak, beste bizilagunen iritziak edo gertaeren aurrean kanpotik etorritako kazetari baten harridura ezagutaraziko dizkigu. Hau guztia oso estilo gertuan eta zuzena, kapitulu laburren bitartez.\nOrokorrean, Hondarribiko historia txikiaren gertaera batzuk ezagutuko ditugu, gehienetan idazle feminista baten ikuspuntutik.\nRoberto Mosoren komentarioa liburuari buruz El Correo egunkarian.\nLiburuaren aurkezpena YouTuben.


| Ez dut ezkondu nahi: umea naiz! (II)euskaljakintza\nBy eagirresarobe on 2009(e)ko urtarrilak 27 in denetarik\nEzkontza behartuen arrazoiak askotarikoak dira. Zio tradizionalen artean, ondorengoak dira ohikoenak: familiarteko loturak indartzea, familiaren ondasunak bertan gera daitezen ziurtatzea, ideia kultural eta erlijiozkoak babestea, iraganeko betebehar edo promesak zertzea, familiako beste kide batekiko eragina izatea, neskek mutil-lagunik izan ez dezaten lortzea, immigrazio “erraza” erdiestea… Bestelako arrazoiren bat ere aipa daiteke, esaterako, neskak goiz ezkontzea hiesa izan ez dezaten. Gainera, lurralde batzuetan, hiesdun gizonek neska birjinekin harremanak izanez gero gaixotasuna deuseztatuko dutela pentsatzen da; gaixo daudenek, beraz, neska ahalik eta gazteenekin harremanak eduki nahi izaten dituzte. Beste zonalde batzuetan, erlijioarekin lotzen dituzte bortxazko ezkontzak. Indian, besteen artean, umeak bertako jainkoekin ezkontzen dituzte haiek familia bedeinkatuko dutela pentsatuz. Errealitatea, ordea, oso bestelakoa da, ume horiek burdeletan amaitzen baitute. Egipton, bitartekariek petrolioa duten lurraldeetako aberatsekin ezkontzen dituzte haurrak. Iraken, herrialdeari ezarritako zigor ekonomikoak sortutako pobrezia dela medio, gorantz doa ezkontza goiztiarren kopurua. Ugandan, Jaunaren Erresistentziaren Ejertzitoa deituriko gerrillako buruzagiekin ezkontzen dituzte bahituriko haurrak eta ekintza horrengatik soldaduek saria jasotzen dute. Somalian, familiek umeak militarrekin ezkontzen dituzte babesa lortzearren. Tamalez, lurralde eta kasu asko eta askoz jardun dezakegu modu honetan.\nEztei behartuen ondorioak ere ez dira zenbagarriak. Beste askoren artean, hezkuntzarako aukerarik ez izatea dugu; esan gura da, nerabeak behin ezkonduta daudenean, eskolara ez joatera egiten dutela. Ez hori bakarrik, kasurik mukerrenetan, gaztetxoek organo trafikoaren, emakume eta neskatilen komertzioaren eta haur-prostituzioaren zati izaten amaitzen dute. Negozio anker horiek guztiek kudeatzen dituzten sare delitugileak urteko milaka milioi dolarrekin hornitzen dituzte. Hori guztia gutxi balitz, ezkontza behartuek osasunean eragiten diete, ez bakarrik haurdun geratzen diren haurrei, baita euren seme-alabei ere, eta hiesaren aurrean zaurkor egiten dituzte.\nHaurdunaldien hariari jarraiki, garbi dago ezkontza goiztiar batek haurdunaldi goiztiarra dakarrela berarekin. Kontuan hartu behar da, gainera, 15 eta 19 urte bitarteko emazteen artean %17k baino ez duela antisorgailurik erabiltzen. Horren emaitzak argi erakusten digu: urtero 14 milioi umek erditzen du eta horietako asko haurra izatean hiltzen da. Jaiotakoek ere hiltzeko aukera handia dute; izan ere, 18 urtetik beherakoen haurtxoek hiltzeko %60 aukera gehiago baitituzte euren bizitzaren lehen urtean adinez nagusikoek izandako umetxoekin alderatzen baditugu. Kontuan izan bestetik, munduan jazotzen diren hamar erditzeetatik bat ume batek jasandakoa dela. Hori horrela delarik, 15-19 urte bitartekoek 20-29 urte bitartekoek baino bi aldiz aukera gehiago dituzte erditzean zentzeko.\nArestian esan bezala, ume askok pairatzen dute ezkontzera behartuak izatea. Nolanahi ere, badira horretara ukatzen diren gutxi batzuk. Horietako gehienak familiako kideek zigortu edo erailtzen dituzte, eta “ohorezko heriotza” izena ematen diote hilketari. Beste batzuek suizidioa ikusten dute irtenbide gisa. Horixe da Kapisan, Kabuleko iparraldean, gertaturikoa. Bertan, 18 urteko neska gazte batek bere buruaz beste egin zuen, tiro batez, bere familiak ez zuelako hiru urte lehenago ezkondu zuen drogazalearekin ospatutako ezteia desegiteko asmorik. Beste biktima batzuek, baina, drogetara edo prostituziora jotzen dute irtenbide bila.\nUsantza honen bidegabetasuna ikusirik sortu da SPIOR iniziatiba. Ekimen honen jomuga islamismoaren barrutik horrelako ekintzak erraietatik moztea da. Ideiaren sortzaileek adierazi dute elkarketa horiek erlijioaren izenean burutzea ezin dutela onartu, islamismoaren zati ez denean.. Gaineratu dute biktimek horrela izan behar duela pentsatzen dutenez, ez direla ukatzen. Horregatik, barrutik pentsaera aldatu behar dela diote, gazte horiek jakin dezaten ezetz esateko eskubidea dutela.\nHarrigarria da orain arte Norvegiak soilik jarri duela bortxazko ezkontzak jarraitzen dituen lege espezifiko bat. Zer esanik ez, prozesamendu bakar bat egon dela arrazoi hori dela medio. Horrek agerian uzten du legearen baliogabetasuna. Lege horiek ez dituzte ezkontzen arrazoiak ezabatuko eta arrazoi horiek hor dirauten bitartean, arazoak bere horretan jarraituko du. Ezkontzen zergati nagusia arazo ekonomikoak dira eta legeek ez diote txiroari jaten emango, ez diote lanik emango, ez diote segurtasunik bermatuko… Azken finean, aberats eta txiroen arteko harresia da familia batek seme-alabekin horrelako gehiegikeriak egitera bultzatzen duena.


Archivo de la categoría: Ospakizunak\nIrakurleak eraikitzen / Construyendo lectoras y lectores.\nPublicado el 26 marzo, 2018 por gabihernandez2014\nApirilaren 2an Umeen Liburuaren Nazioarteko eguna ospatzen da; Bizkaiko Foru Aldundia duela lau urte hasi zen efemeride hori ospatzen IRAKURLEAK ERAIKITZEN / CONSTRUYENDO LECTORAS Y LECTORES jardunaldiekin. Jardunaldi hauen helburua umeen artean irakurzaletasuna sustatzea da.\nEl 2 de abril se conmemora el Día internacional del libro infantil, una efeméride que la Diputación Foral de Bizkaia viene celebrando desde hace cuatro años con las Jornadas IRAKURLEAK ERAIKITZEN / CONSTRUYENDO LECTORAS Y LECTORES con el propósito de incentivar la lectura infantil.\nIRAKURLEAK ERAIKITZEN Emozioak eta literatura.Haurrentzako poesia\n18:45. Irakurketa: Munduko umeentzako mezua (Madeleine Perfecta & Markel Bárcena). Elebiduna.\n19:00. Hitzaldia: Irakurketaren bidezko heziketa emozionala (Begoña Ibarrola).Gazteleraz.\n19:00.Emanaldia: Haurrentzako poesia, emozioen bidez lantzen. Elebiduna.\nPoesia errezitaldia. (Madeleine Perfecta, Markel Bárcena, Miguel González).Elebiduna.\nTokia: Foru Liburutegia (Hitzaldi Aretoa).Diputazio kalea, 7-2.solairua. Bilbo.\nPrograma deskargatzeko, klikatu hemen. Doako sarrera, edukiera osatu arte (50 pertsona).\nForu Liburutegira sartzeko NANa, pasaportea edota Bizkaiko Liburutegiko Txartela aurkeztu behar da.\nApirilaren 2 a, Haur eta gazte liburuaren Nazioarteko eguna.\n1967. urtetik, apirilaren 2an, Hans Christian Andersen danimarkar idazlearen jaiotegunean hain zuzen, IBBYk( Haurrentzako eta gazteentzako nazioarteko elkartea) Haur Liburuaren Nazioarteko Eguna ospatzen du, haur eta gazteentzako kalitatezko liburuak bultzatzeko, eta gazteenen artean irakurtzeko zaletasuna sustatzeko.\nUrtero,eguna ospatzeko, herrialde bateko idazle bat eta ilustratzaile ezagun bat hautatuak izaten dira mundu osoko haurrei bidaltzen zaien mezua eta kartela egin dezaten.\nIdazlea Inese Zandere /Itzulpena: Iñaki Mendiguren /Ilustrazioa Reinis Pētersons\nJendeak erritmo eta erregulartasunerako joera du, fisikako esperimentu batean energia magnetikoak metal-txirbilak antolatzen dituen bezalaxe, elur-malutak uretatik kristalak sortzen dituen bezalaxe. Maitagarrien ipuin edo olerki batean, haurrek atsegin dituzte errepikapena, leloak eta motibo unibertsalak, aldi bakoitzean berriro ezagut daitezkeelako; erregulartasuna ematen diote testuari. Horrela, ordena ederra lortzen du munduak. Oraindik gogoan dut umetan neure buruarekin borrokatzen nintzela zuzentasun eta simetriagatik, ezkerrarentzat eta eskuinarentzat eskubide berberengatik: mahaian erritmo bat markatzen banuen hatz-muturrez, hatz bakoitzak zenbat aldiz jotzen zuen zenbatzen nuen, besteak irainduta ez sentitzeko. Txalo egiteko eskuin eskua ezkerraz jo ohi nuen, baina gero bidegabea zela pentsatu nuen eta beste aldera egiten ikasi nuen: ezkerra eskuinaz jota. Orekarako berezko joera hori bitxia da, noski, baina munduari okertzen ez uzteko premia erakusten du. Eta guztia orekaturik egoteko erantzukizuna nirea zela sentitzen nuen.\nMusika eta dantzak aurtengo inauterietako erreginak.\nPublicado el 14 febrero, 2018 por gabihernandez2014\n“Belarrietatik zuzen bihotzeraino doan arte liluragarrienetarikoa dugu musika”\nMagdalena Martínez- Flauta jotzaile.\nMusika izan da aurtengo karnabalerako gaia. Mailaz maila, lehenengotik seigarrenera, musika mota-estilo-mugimendu bat aukeratu izan da eta horren arabera mozorratu egin dira eta, nola ez, ikuskizunerako dantza prestatu egin dute gure neska mutilek.\nAratuste garaian gaudenez ezinbestekoa zen Brasilgo herri kulturan errotutako sambagaz hastea. Lehenengo mailakoek, maraka zaraten erritmoagaz, Rio de Janeirora eraman gaituzte. Une batez, Gandasegiko patio “sambodromo” txiki bat bilakatu zaigu. Samba, samba, samba lele!, Samba, samba, samba lele!\nSamba, Reggae, Rock and Roll-a, Gospell-a eta bukatzeko musika klasika eta ballet dantzariak izan ditugu gure artean. Lan polita egin duguna ikasleok eta irakasleok. Gogoratu eta goza dezagun bideoak ikusten.\nBrasiletik, atsedenik hartu gabe, Jamaika aldera jo egin genuen . Bertan Bob Marley-ren jarraitzaileekin topa egin genuen eta suabe -suabe eta gozo-gozo “reggae” abesten eta dantzatzen hasi ginen. Bigarren mailako reggae zaleekin egin dezagun dantza!\nBertoko musika genero ezberdinak nahastuz jaio omen zen Rock and Roll-a Estatu Batuetan. Laster Mundu osora eta hizkuntza guztietara barreiatu egin zen gazte musikazaleak zoratuz. Euskal Herrira ere heldu zitzaigun rock-a. Rock talde anitz sortu ziren eta izugarrizko kantak entzun ahal izan ditugu euskaraz. “Euskadin Rock and Roll-ak ez du inoiz dirurik emanen. Inun baino alaiago izanen da … ta zer ez da berdin”– zioen Hertzainak taldearen kanta famatuak. Hona hemen hirugarren mailako rockeroak!\nLaugarren mailako rappero euskaldunak patioa hartu zuten. “Lau, lau, laugarren, mai, mai,mailako, lau, lau, rapp, rapp, rapp- eroak, rapperoak, gara. Rapp, pe, rapp, pe, rappero, eus, eus, euskal,euskal, kaldunak. Eus, eus, euskara, euskara, bi,hotz, bi,hotz, bihotzean duguna”.\nBosgarren mailakoen “Góspel” koroak “oh happy day” kanta abestera gonbidatzen gaitu. Kanta eta dantza dezagun batera!\n“Oh happy day, oh happy day!. Dantza dezagun herriz herri. kanta dezagun denok elkarrekin. Oh happy day”. “Oh happy day, oh happy day! Iritsi da eguna, eguna alaia. Eguna alaia, zatoz nirekin, zatoz abestera, abestera. Oh happy day!\nEta… ez galdu prestatu zuten sorpresa!\nHarrigarria bada ere orkestra bat agertu zitzaigun patioan. Bibolinak, biolontxelo, tronpak, flautak, …, eta pianoa! Seigarren mailako orkestra sinfonikoak, Pedro Von Karajan zuzendaritzapean, kontzertu ederra eskaini zigun.\nGandasegiko Sinfonikoa, Pedro Von Karajan zuzendaria dela, kontzertua hasteko prest.\nkontzertua “Toreadorearen abestia” Bizet-en Carmen operaren aria ospetsuarekin hasi zen. Tchaikovsky-ren “Beltxargen aintzira” lehenengo akordeak entzutean beltxarga saldo bat agertu zen, gure patio-aintziran, dantza egiteko prest. Dantza bukatzean zorabiatu edo lokartuta gelditu ziren zoluan. Orkestrakoek, beltxargak esnatzeko, Nikolai Rimsky-korsakov-en “Kotxorroaren hegalaldia” jo zuten. Esnatu ondoren ikusi zer gertatu zen:\nArchivado bajo Eskola 17/18 ikasturtea, Ospakizunak |\t1 comentario\nOstegun gizena, Txitxiburduntzi eguna Gandasegi Eskolan.\nPublicado el 9 febrero, 2018 por gabihernandez2014\nInauteri aurreko astean (igandean edo ostegun gizenean) ospatu egiten da “Txitxiburduntzi” eguna Euskal Herriko hainbat herritan. Ohitura zaharrari jarraituz familiak, lagun taldeak mendira joaten dira, sua prestatu eta makilatxo baten (burruntzia) txerrikiak (txorizoa, txistorra,…) sustaturik sutan erre eta , jai giroan, jan egiten dira.\nTxerri hilketarekin lotutako ohitura hori gure herrietan bizirik dago gaur egun ere. Eskolan, ohitura zaharrari eutsiz, atzokoan ospatuko genuen Txitxiburduntzi eguna. Ospakizun horrek izen ezberdinak ditu: Txitxiburduntzi ,Kanporamartxo, Sasimartxo ,Basokoipets, Kanpamartxo,Txitxiburruntzi ,Sasikoipetsu ,Basatoste , Basaratoste , Basaratuste ,Sarteneko,…\nDía de Txitxiburduntzi es una antigua tradición del Pais Vasco. Esta celebración se llevaba a cabo en numerosos pueblos antes de la Cuaresma, el domingo anterior al domingo de Carnaval o en el llamado “Jueves gordo”. Este día se iba al monte, se preparaba una hoguera, y allí se asaban al fuego carne (“txitxi”), chorizo, chistorra y otros productos de la matanza, ensartados en un palo (“burduntzi” o “burruntzi”). En la actualidad, y aunque ya no se realice la matanza, esta tradición se mantiene viva en diferentes pueblos de nuestro entorno. En nuestra escuela ayer celebramos el “Txitxiburduntzi eguna”.\nEuskara edan nahi dugu iturri berrian.\nPublicado el 17 noviembre, 2017 por gabihernandez2014\nBadator, badator euskararen eguna. Bi aste baino ez dira falta abenduaren 3rako. Igandea denez eskolan astelehenean ospatuko dugu. Aurreko urteotan bezala Gandasegiko patioan elkartuko gara abesteko. Hauek dira abestuko ditugun kantak:\nAhoa bizi,belarriak prest\nTA EUSKARAZ EMAN\nEUSKARA EDAN NAHI DUGU ITURRI BERRIAN !!\nBehin betiko … Euskaraz nahi dugu bizi !\nGandasegiko mozoilo kumeak euskararen alde KORRIKAn.\nPublicado el 7 abril, 2017 por gabihernandez2014\nHizkuntzaren malabaristak, akrobatak , trapezistak, herri honen ilusionistak … bidera atera gara, mundura atera gara, herriz herri igaroko gara!\nBat, izan bat, egin bat … egin dezagun bat euskararen alde.\nGandasegiko kumeak bidera atera gara, herrira atera gara, bat izan gara … euskararen alde!


Turismoaren segurtasunari eta segurtasunari buruz ikasi?\nHasiera » Azken albisteak » Topaketa Industriaren Albisteak » Turismoaren segurtasunari eta segurtasunari buruz ikasi?\nAirlines • Aireportuko • Nazioarteko Azken Albisteak • Azken Bidaia Albisteak • Crimen • Gobernuko berriak • Inbertsioak • LGBTQ • Topaketa Industriaren Albisteak • Topaketak • Berriak • Pertsonak • Prentsa Iragarkiak • Turismo • Bidaiaren helmuga eguneratzea • Bidaia Wire Albisteak • USA Azken Albisteak • Hainbat Albiste\nUrtarrilaren 10, 2020\nPeter Tarlow doktorea, safertourism.com-eko nazioarteko bidaietan eta segurtasunean aditua\nTurismoaren Segurtasun eta Segurtasuneko Profesionalen Nazioarteko Elkartearekin (IATSSP) lankidetzan, Turismo Segurtasuneko Segurtasuneko Segurtasuneko Profesionalen Biltzarra babesleak Las Vegas Convention eta Bisitarien Agintaritza ezinbestekoa da bisitarien ongizatea eta industria global honen segurtasuna eta oparotasuna zaintzen duen edonor ekitaldira joateko.\nLas Vegaseko Turismo Segurtasuneko eta Segurtasuneko Nazioarteko Profesionalen Konferentziak legea betearazteko, segurtasuneko adituak eta ostalaritzako, abiazioko eta bidaietako merkataritzako kide nagusiak elkartuko ditu ikasteko eta eztabaidatzeko eta bidaiak jarduera seguruagoa eta errentagarriagoa izan dadin.\nTOPPS ziurtagiria ikastaroa apirilaren 26an eta 27an burutzen duen edonorentzat lor daiteke.\nSaio Orokorrak apirilaren 28tik 29ra bitartean antolatu dituzte sari bazkaria eta ikasle ohien ospakizuna.\nJardunaldi honen 27. edizioa da Peter Tarlow doktorearen, Turismo eta More eta presidentearen gidaritzapean Turismo Seguruagoa.\nLekua Las Vegas Convention Center da. Mundu mailako aditu eta hizlari talde bat agenda betean egongo da.\nIazko parte hartzaileak 40 herrialde baino gehiagokoak ziren.\nErabakigarria, diziplinatua eta pean dagoena, Glenn Simpson, Operazio Bereziko zuzendariaren aurkezpena izango da Las Vegas Route 92 Harvest Festivaleko filmazio masiboko lehen erantzun baten esperientziaz hitz egiten.\nTurismo Segurtasuneko eta Segurtasuneko Profesionalak (TSSP) 2020 segurtasun turistikoaren alderdi guztietara bideratutako nazioarteko konferentzia nagusia da. Profesionalen sare horretan Medikuntza, Segurtasun eta Turismo sektoreetako eta Gobernuko erakundeetako ehunka profesional biltzen dira. Urtero talde hau elkarren artean elkartzen da eta mundu osoko turismoaren segurtasuna hobetzen duten metodologia eta estrategia berri eta probatuetan lankidetzan aritzen da. Bertaratzen direnei aukeratutako gai ugaritan hezteko aukera eskaintzen zaie, baita beren esperientziak besteekin partekatzeko ere, guztien onura kolektiboan.\nEspazioa beti mugatua da normalean agortutako ekitaldi honetan. Early Bird txartelak eskuragarri daude orain $ 499.00 truke. Egin klik hemen informazio gehiago jasotzeko.