Queerretik Kuiarrera 10 urte | Hitzen uberan\n← Datozen antzerki estreinaldiak\nItsasoaren isiltasuna →\nQueerretik Kuiarrera 10 urte\nPosted on 2018-02-23 by 0_Ibai Atutxa\nLiteratur kritika Desira baino lehen eta gero\nZertan da euskarazko queer literatur kritika? 2010an 2007tik aurrerako lanak bildu zituen Desira Desordenatuak liburuak. Hamarkada igaro da, beraz, queer kritikak gurean indarra hartu zuenetik. Desirako partaideen eskutik, ikerbide horretan urteotan egindakoari erreparatzen dio erreportaje honek.\nQueer desirak euskaraz\nQueerra “errelazionala eta arraroa da”. Hitz labur horietan ulertu zuen, 1993an, Eve K. Sedgwick literaturaren ikerle estatubatuar erreferentzialak, sexu, genero eta sexualitateen sailkapen arautzaile bortitzak zalantzan jartzen dituen jarrera. Queer hitzak Estatu Batuetako herri mugimenduetatik eremu akademikora salto egin berritan idatzi zuen Sedgwickek esaldi hura. Zehaztu zuen askotariko erlazio arraroen antzinatiko korronte etengabe batek, momentu konkretu hartan, queer izena hartzen zuela, eta korronte hura “antiseparatista zen bezala ze[la] antiasimilazionista” –sailkapenari eta normalizazioari egiten ziola aurre.\n“Marko teoriko hotz eta unibertsal gisa baino, Sedgwicken bidetik, askotariko erlazio arraroak pentsatzeko ekarri zuen Desirak queerra euskarara”\nEgin 17 urteko aurrera saltoa. 2010 urtean Utriusque Vasconiae argitaletxearen baitan, Ur Apalategik zuzentzen duen “Kritika literarioa” sailean, eta Ibon Egañak koordinatuta, Desira Desordenatuak: Queer irakurketak (euskal) literaturan liburua irten zen argitara. Sarreran Egañak azaltzen zuenez, “heterosexualitateaz besteko sexualitateen inguruko irakurketak” bildu nahi zirelako aukeratu zen “queer” terminoa. Hortaz, euskaraz ere, queerrak zalantzan jarri nahi zuennormalizazioa eta sailkapena. Erlazionala eta arraroa zenari ematen zion izena. XXI mendeko lehenengo hamarkadaren bukaeran, marko teoriko hotz eta unibertsal gisa baino, Sedgwicken bidetik, askotariko erlazio arraroak pentsatzeko ekarri zuen Desirak queerra euskarara.\nDesirak besteak beste, ordura arteko kritika literario queerra bildu zuen, gehienbat 2007tik aurrerakoa zena –Rikardo Diaz de Herediaren 2001eko hitzaldia bezalako salbuespenekin eta beste testugintza literario eta heterogeneoago bat lagun. Beraz, gutxienez hamarkada da, era kolektiboan, euskal literatur kritikaren alor aski kontserbatzailean, ikuspegi queerrak bere lekua egiteari ekin ziola, era gutxi-asko saretu baten. Erreportaje honetan hamar urteko bideari erreparatu diot –beste hitz batzuetan, queertik kuiarrera egindako bideari.\nHamarkada horretan gertatutako eraldaketez hobeto jabetzeko, Desirako koordinatzaile eta parte hartzaile batzuen iritziak bildu ditut. Solaskide izan ditut Amaia Alvarez Uria, Itxaro Borda, Ibon Egaña, Joseba Gabilondo, Iratxe Retolaza eta Juanjo Olasagarre, eta horien guztien erantzun eskuzabalekin josi dut testuaren zati handi bat. Guztien artean islatu dute bildumaren inguruko historia laburra; haren heterogeneotasuna eta ahotsen aniztasuna.\nHiru galderari erantzungo diot behar bezala jarraitzeko Joseba Gabilondo eta Itxaro Bordaren hasierako ibilbide bakarti eta periferikotik, beranduagoko “kuiar” eta “Trans-” erabileretara, edota Sareinakek datorren 2018ko maiatzerako antolatutako urteurrenera arteko ibilbidea. Lehenengoa, zer izan zen Desira liburua? Bigarrena, zein izan zen Desira baino lehenagoko egoera? Eta azkena, zer etorri da Desiraren ondoren? Hiru galdera horien erantzunetan euskal literaturaren, herri mugimenduen eta eremu akademikoaren arteko harremana azaleratu nahi dut; eta baita genero, sexu eta sexualitateen sailkapen arautzailearen aurka “errelazionalak eta arraroak” direnen ezagutzak euskaraz egin duen bidea ere.\nDesira edo kritika armairutik kanpo\nLiburuaren azalean daude bi gorputz biluzi, elkarren ondoan eserita, ukitzen, zuri-beltzean. Zentroan baino, ezkerretara, eta gorputzetako baten erdia markotik kanpo. Buruak ere eszenaz gaindi. Ez dira gorputz gazteak eta ez daude sasoian. Ezkerrekoak ilea du bular eta sabelean, eskuinekoak aldiz, ez du ilerik gorputzean.\nZein da bien arteko erlazioa? Gizonak dira biak, ala bietako bat emakumea da? Biak emakumeak balira? Eta, besterik gabe, ez balira? Galdetzeak berak jartzen du zalantzan esan gabe doan kontratu heterosexuala eta natural gisa ulertzen diren bi sexu-generoren esleipena. Beste ezer baino lehen, azalak eragiten zituen galderekin egin behar zuen topo Desiraren irakurleak, liburudendan paseoan zebilenak eta metroan, ondokoaren liburuaren portadari begiratzen zionak.\nJarraian, hitzaurrearen goiburuan, aipu bi. Axular euskal klasikoarena bat, Juanjo Olasagarre idazle garaikide eta bildumako partaidearen bestea. Irakurleak ulertzen du lehenengoarekin “desira desordenatuak” adierazpideak inkisizioaren bitartez “haragiaren pekatuari” egiten ziola erreferentzia. Bigarrenak berriz, “gizonezkoen bekatura” egiten zuen dei, “desira, maita eta desorden[era]”. Bien artean azaleratzen zen lau mendez, etenik gabe, askotariko erlazio arraroen antzinatiko korrontea. Batean, bortxazko sailkapen arautzailea ageri zen, bestean ordenarik gabeko erlazioen irekidura. Azaleko irudiarekin eta hasierako aipuekin bakarrik, irakurleak lekua egin behar zion (Sedgwicken antzera) errelazionala eta arraroa zen queer horri.\n“Idazkera ezberdin guztiek batera, orotara, liburu arraroa egin zuten, testuen arteko erlazioan esanahi propioa hartzen zuena. Hala, liburua bera zen aski queerra”\nAukeratutako testuei zegokienez ere, antzera. Desirak ez zuen euskarazko queer literatur kritika bakarrik bildu. Kolekzio gisa, ez zen, zentzu hertsian, produkzio akademikoa. Testugintza heterogeneo eta promiskuoak gurutzatzen zuen liburua. Angel Errok urte batzuk lehenago euskaratutako “Gay poesiaren antologia bat”ek ireki eta manifestu, hitzaldi, itzulpen, eta pentsamendua lantzen zuten lanek osatu zuten Desira, euskarazko queer literatur kritikarekin batera. Kritikagintza literarioaren taldean, lehenago aipatutako Rikardo Diaz de Herediaren testuari jarraitzen zioten, besteak beste, Mikel Ayerberenak, Sareinakeko kideenak (Amaia Alvarez Uria, Gema Lasarte, Josune Muñoz eta Iratxe Retolazarenak), eta Kattalin Minerrenak. Idazkera ezberdin guztiek batera, orotara, liburu arraroa egin zuten, testuen arteko erlazioan esanahi propioa hartzen zuena. Hala, liburua bera zen aski queerra.\nTestuen mihiztadura horretan, literatur kritikak egiteko jakin bat bete zuen. Olasagarreren hitzak ekarriz, “Desirak suposatu zuen armairutik ateratzea. Ez literaturaren [armairua], baina bai kritikarena”. Literaturak egina zuen ordurako, kritikak oraindik egiteko zuen bidea. Desirak sortu zuen kritikak bide hori burutzeko lekua.\nArmairutik irtenda ere, Ibon Egañak arrazoiz dio ordutik hona ez duela “ikusten ikerketa-lerro gisa sendotu denik eta kritika-bide bezala bereziki ibilbide emankorra izan duenik euskal literatur ikasketetan”. Alderantziz, dioenez, “inguru militanteetan (LGTB taldeak, gaztetxeak…) askoz interes handiagoa piztu zue[n] testuinguru akademikoan baino”. Akademiaren eta herri mugimenduen artean, arrakasta ezberdinarekin, Desirak lekua egin zion euskarazko queer literatur kritikari. Hurrengo ataletan bi eremuon artean literatur kritikak egindako bideari jarraituko diot, Desira baino lehen, eta gero.\nDesira baino lehen. Blogak eta saretzeak\nAEBn, 90 hamarkadan, queerrak egin zuen bidea herri mugimenduetatik akademiarakoa izan zen. LGBT aktibismoaren baitan ekintza zuzenerako talde antolakuntzatik, pentsamendu kritikorako tresna eta teoria izatera igaro zen unibertsitatean. Queerra Euskal Herrira hedatu zenean, teoria eta ekintzabide bidaiariek egiten ohi duten eran, ez zuen esanahi politiko finko batekin egin. Bizipen konkretuek inplikazio politiko ezberdinak eman zizkioten, nahitaez, esperientzia akademiko eta aktibista amerikarrari. Horrela, bada, hala Euskal literaturaren unibertsitateko kritikagintzan, nola bertoko herri mugimenduetan harrera gorabeheratsua egin zitzaion queerrari.\nKonpartitzen dudan iritzia da elkarrizketatu batek baino gehiagok adierazitakoa. Hau da, euskal literatur kritikaren espazio akademikoak kontserbatzailetik eta tradizionaletik gehiegi duela botere borrokek eraginda. Sorkuntza literariotik hitz egiten du Itxaro Bordak dioenean “aspalditik gai horiek nire idatziak zeharkatzen [zituzten], baina luzaz nehork ez [zuen] ezer somatu eta somatu baldin ba[zuen] isilik geratu [zen]”. 2007ra arte itxaron behar izan zuen erreseinetan Amaia Ezpeldoi protagonista lesbiana zela irakurtzeko. Kritika literarioaren alorrean antzeko gorreria bizi izan zuen Joseba Gabilondok. Azaltzen du, “‘lesbiar/gay/homosexual’ 1994an argitaratutako artikulu batean […] aipatzen nuen”. Euskarazko testuinguru akademikoan argitaratu zen arren, testu hark bigarrenez publikatu arte itxaron behar izan zion euskarazko solaskideari –2006n Nazioaren hondarrak liburuaren baitan berrargitaratu zenean. Ustez, “queer testurik ez zegoenez, euskal kritika ez zen kezkatzen horretaz” baieztatzen du Olasagarrek.\n“Aktibismoarena eta unibertsitatearena, bi eremuak habitatzen zituztenen eskutik hartu zuen forma euskarazko queer kritika literarioak”\nDena dela, eremu akademikoko jarrera nagusi hura ez zen jarrera bakarra. Are gehiago, akademia ez zen espazio erabat hermetikoa. Hau da, bazegoen unibertsitatearen eta herri mugimenduen artean elkarrizketa sortzen zuenik. Iratxe Retolazak gogoratzen duenez, “kritika Feministaren esparrura kritika instituzionalaren bidetik abiatu nintzen, unibertsitateko ikasketen bitartez”. Bestalde, Ibon Egañak LGBT mugimenduaren ekimenetara jo zuen, “Medeak edo EHGAMek antolatutako ekitaldi, hitzaldi eta liburu aurkezpenak izan ziren sarritan bidea Judith Butler, Beatriz Preciado, Itziar Ziga edo Javier Saezen lanen berri izateko”. Aktibismoarena eta unibertsitatearena, bi eremuak habitatzen zituztenen eskutik hartu zuen forma euskarazko queer kritika literarioak.\nSorkuntza lekune zentraletan baino, espazio lateraletan sortu zen euskarazko queer literatur kritika –aldizkarietan baino, blogetan. Desiran parte hartu zuten askok idatzi zuten lehenago Volgako Batelariak eta Sareinak feminismo Literarioak atarietan. Queer-ari erabat dedikatuta ez bazeuden ere, egin zioten lekua ikuskera eta jarrera horri. Sareinaki dagokionez, Retolazak adierazi bezala, atari horri esker “literatur kritika feministari buruz jarduteari ekin genion, egitura instituzional-akademikoez beste”. Amaia Alvarez Uriak eransten duenez, “feminismoa eta queerraren arteko lotura lehen ez zen hain argia euskal literatur sisteman (bai mugimendu feministan)”. Hortaz, instituziotik kanpora, kritika literarioaren, feminismoaren eta queerraren uztarduratik abiatu zen Sareinak.\nBlogak lagun, Desira argitaratu baino lehenagoko urteetan, unibertsitate eta herri mugimenduen arteko euskarazko sare bat eratzen hasi zen. Ibon Egañak azaltzen duenez, ordura arte “queer mugimendu eta teoria gazteleraz mintzo zen gehienbat, baita Euskal Herrian ere.” Desira baino lehenagoko, sinergiek euskarazko queerrari egin zioten lekua. Retolazaren hitzetan, “sarea batik bat idazleekin zein irakurleekin osatu zen garai hartan (LGTB mugimenduko kideekin, mugimendu feministako kideekin, irakurle konplizeekin…)”. Saretze horretan, queerrak uztartu zituen LGBT komunitateak, feminismoa eta euskaltzaletasuna.\nSaretzearen bi emaitza izan ziren, batetik irakurle talde feministak eta mahai-inguruak, eta bestetik, Desira Desordenatuak bera. Alvarez Uriaren hitzetan, irakurle taldeak osatu ziren “euskal literaturako emakumeek idatzitakoak eta teoria feminista berriena elkarrekin irakurri eta komentatzeko”. Desirari dagokionez ere, Alvarez Uriak gogoratzen du Volgako batelariakeko partaideen bitartez iritsi zitzaiela Sareinakekoei gonbita “hor ere hutsune bat betetzea zen helburua eta LGTBQ ikuspegiari leku egitea”. Eta horrela, Egañak liburuaren sarreran aipatu bezala, “heterosexualik ia ez zen pub batean geundela,” hasi ziren forma hartzen bilduma arraroaren ideiak.\nDesira eta gero. Arrastoak\n2018ko maiatzaren 5ean, Gasteizko Oihaneder euskararen etxean ospatuko dute Sareinek urteurrena. Desira sortzera eraman zuten sareetako batzuk oraindik ere bizirik dauden seinale, mahai-ingurua antolatu dute irakurle talde feministei buruz. Haatik, orain dela hamar urte hasitako beste sare batzuk bidea dute egiteko. Elkarrizketatuak ados daude diotenean, oraindik orain, beste geografia batzuetan ez bezala, euskal queer kritika literarioari ez zaiola lekurik egin eremu akademikoan. Desirak utzitako arrastoak gaur egungo arrakastetan eta eginbeharretan jarraitu daitezke.\nLehenengo arrastoa herri mugimenduetan ikusten da. Militantzia ezberdinek beso zabalik hartu zuten Desira. Liburua argitaratu eta gutxira, spin-off gisa funtzionatu zuen Ez dok armairu errezitaldia izan zen horren adibide. Egañak gogoratzen du “errezitaldiak ere interes handia sortu zue[la], gure harridurarako, leku askotan”. Besteak beste, Soraluzeko Komite Arroxak ekarri zuen errezitaldia herriko Gaztetxera, 2011n, Sexu Askapenerako Jardunaldien baitan, eta ekitaldi zati baten grabazioa oraindik dago interneten ikusgai.\nEraginaren bigarren arrastoa, hezkuntza ez-arautuan atzeman da. Retolazaren hitzetan, “batik bat hezkuntza ez-arautu horretan hedatu da Queer Kritika Literarioa (irakurle-taldeetan, jardunaldietan, udako ikastaroetan…)”. Horietan sortzen dira eztabaida eta berrikuntzak. Euskarazko queer literatur kritikaren trebakuntza ere espazio ez-normatiboetan gertatzen da eremu akademiko arautuan baino gehiago. Hor sortzen da, azken batez, queer literatur kritikarien komunitatea, arraroa eta errelazionala.\n“Queerraren ezagutza are gehiago kokatu zen, euskal arraro garaikidearen ikuspuntu bereizia, sortzen duen ezagutza, eta jasaten duen bortxa islatzeko”\nAzkenik, Genero ariketak liburuan sumatzen da Desiraren arrastoa. 2013an, Desiran parte hartu zuten Amaia Alvarez Uria, Kattalin Miner eta Iratxe Retolazak egin zuten lan bilduma hartan. Retolazak koordinatu zuen Isa Castillorekin batera eta EDO! argitaletxeak publikatu zuen.\nTestuak transfeminismora egin zuen jauzi, matxinadari dei eginez, eta Alvarez Uriak “Euskal trans literarioak” landu zituen marko horren baitan. Joseba Gabilondo ere ados dago transfeminismotik ikasi beharra dagoela “neoliberalismoari eta kapitalismoari aurre egiten jaki[teko]”. Gainera, liburu horrekin, queerrak “kuiar”erako transformazioa bizi zuen. Josebe Alkortak erabili zuen “kuiar”, euskarazko ahoskerarekin transkribatuta, Ainhoa Güemesek idatzitako kapitulua itzultzeko. Eraldaketa horrekin, queerraren ezagutza are gehiago kokatu zen, euskal arraro garaikidearen ikuspuntu bereizia, sortzen duen ezagutza, eta jasaten duen bortxa islatzeko. Desira eta Genero ariketak bildumen bitartean beraz, queerretik kuiarrerako eraldaketa gertatu zen.\nDesirako partaide batek baino gehiagok aipatu dit badirudiela kuiar mugimenduak indar kritikoa galdu duela, itzalduta ikusten dutela. Hala ere, Itxaro Bordak bide horretatik dioenean, “Gaur egun sexualitateen gaia hain da normala non ez duen balio aipatzeak ere”, jarraian galdetzen du, “Beste isiltasun txapa bat botako al du eremu horretara normalitateak”. Bordaren galderak Sedgwicken 1993ko definiziora bueltatzen gaitu. Kuiarra bada “antiseparatista bezala antiasimilazionista,” definizioz da mugikorra eta aldakorra. IHESA eta “sexu bereko ezkontza” deiturikoa onartu zirenetik, beraz, asimilazioak asimilazio, kuiarrak ekin egiteko beharraz dihardu; gurean ere genero, sexu eta sexualitateen sailkapenaren biolentzia jasotzen jarraitzen duten horien ikuspegitik eta normakultza salantzan jartzen duen posiziotik ekiteko beharraz. Itzali bada beraz, Desira berreskuratzeak piztu dezala.\nThis entry was posted in ga-Erreportajeak, Gatzetan gordeak, si-Elkarrizketak / Erreportaiak, Sinadurak. Bookmark the permalink.\n«“Basilika” biziki liburu ona da, baina ez nuen nik idatzi behar»\nEtzi hasiko da Durangoko Azoka\nAmaia Apalauzaren apalategian\nAbian da Denbora Muga Barik egitasmoa


Anaka – Irunero\nGizarte Ongizateko arloak jakinarazi duenez, ostiral honetan, hilak 25, ekimen berezi bat egingo da Anaka-Puianako lokalean. Martxoko ekimen handietako bat da, eta udaberriaren iritsierarekin du lotura. 17:30etan hasiko da. Arlotik azaldu dutenez, «Irungo adinekoen espazio sozialen xede nagusia topagune bat izatea da, adinekoen...\nCristina Laborda Obretako ordezkariak eta Mónica Martínez Herritarren Parte-hartzeko ordezkariak Anakako etxeen berrurbanizazioaren ildo nagusiak eta parte hartzeko prozesua jakinarazi dituzte. Proiektua dagoeneko 2020aren hasieran aurkeztu zitzaion auzoari,...


Plastiko beltzen atzeko isiltasunak dioena\nIrailak 8 Hondarribian: beste edozein herritan bezala ospatu behar litzatekeen festa bi bandotan zatituta pasako dute herritarrek; 1996an emakume batzuk jai handiko Alardean parte hartzen saiatu zirenetik, eta herritar ugari horren kontra oldartu zenetik, gatazkak ez du konponbiderik, sustraiak botatzen ari da. Zein mekanismok betikotzen dute?\n2015eko irailaren 08a\nEmakumeek Alardean parte hartzearen aurkako protesta astearte goizean Hondarribiko Kale Nagusian (argazkia: @theklaneh bidez).\nHemeretzi urte hauetan emakumeek soldadu bezala desfilatu dezaketen Jaizkibel konpainiak mota askotako boikotak jasan ditu, Kale Nagusiko espaloietan jartzen den plastiko beltza jaietako ikono triste bihurtzeraino. 2015eko goizean, azken urteetan baino lasaitasun handiagoarekin desfilatu ahal izan dute, plastikoak bai, baina konpainia parekidearen kontra ohikoa bihurtua zen irain sorta entzun gabe. Irakurketa baikorrek aurrerapausotzat joko dute hori, lehenbiziko urteetan ez baitzen posible izaten desfilea egitea ere.\nGoizaren balorazio nahiko positiboa egin dute Jaizkibeleko bozeramaileek Hondarribiko Hitzan irakurtzen denez. Baina emakumeek parte hartzearen kontrako protesta mututu den arren, konponbiderik ez da aurreikusten epe laburrean.\nEmakumeak emakumeen kontra?\nBestelako irudiak ere utzi ditu goizak eta gatazka nola egituratu den ulertzeko balio dute. Jaizkibelek kale nagusiko igoera abiatu aurretik egin duen geldialdian, konpainiako kide batek baino gehiagok hitz egin du beste konpainietako gizonekin –momentu horretan emakumeek kantinera gisa bakarrik parte har dezaketen talde batzuk alde zaharraren kanpoaldeko tabernetan zeuden–; argazkiak atera dizkiote elkarri, festez hitz egin dute giro onean.\nIzan ere, proiektatzen den irudi publikoan, gizon gehienak bigarren planoan utzita, Alarde parekidearen aurka gogorren egin dutenak beste emakume batzuk izan dira. Eta ez da erraza horren zergatia esplikatzen: Jaizkibelek desfilea bukatu ondoren, bertan parte hartu duten zenbait emakumek azaldu dutenez, plastiko beltzaren atzeko protestaren bidez hasi dira neska eta emakume asko Alardean “parte hartzen”.\nZentzu bat eman zaio jazarpenari eta jarrera hori ez hartzeak zaildu egiten du herriko emakume askoren ametsa betetzea: gizonak nagusi diren Alardean kantinera izatea. Zenbaiten ustez, ezkontzarekin batera, euren bizitzako egunik inportanteena da. Funtsean, emakume-identitate partikular bat eraiki da azken urteetan desfile parekidearen aurka eta baztertzailearen alde.\nEta identitate hori indartzeko, antolatu egin dira. Urtero, jaien aurretik, irailaren 8a prestatzeko bilerak deitzen ditu Hondarribiko Emakumeok taldeak. Joan den astean Jaizkibel konpainiaren entseguak abiatzen ziren lekuan talde horrek sinatutako pankartak agertu ziren, erdara hutsean, plastiko beltzen defentsa eginez eta Alarde baztertzailearen aldekoek jasaten duten “diskriminazio instituzionala” salatuz –berdintasun legeak eta Arartekoa bezalako erakundeek gaiari buruz argitaratu dituzten oharrak sailkatzen dituzte “diskriminazio” horren barruan, besteak beste–.\nEgoera hori izanda, “betiko” Alardean parte hartzen duten gizonak daude erosoen: gazteenen arteko batzuek elkarrizketa informaletan emakumeek soldadu gisa parte hartzearen aldeko jarrera ere adierazten dute, Jaizkibeleko kideek diotenez. Bitartean, desfile parekidearen aurka egitearen zama nagusia emakumeen esku uzten dute.\nEz Hondarribiko alkateak, ez Gipuzkoako Foru Aldundiak: erakunde publiko horietako ordezkariek ez diote harrerarik egin Alarde parekideari. Hondarribian bertan bizi den Markel Olano Gipuzkoako ahaldun nagusiak (EAJ) argudiatu duenez, bere presentziak “tentsioa” areagotuko zuelako hartu dute erabakia.\nAntzeko jarrera azken hauteskundeetan Olanoren alderdi bereko zerrendan independente gisa lehen postuan joan zen Txomin Sagarzazu alkatearen partetik, nahiz eta Jaizkibelekin bildu den jaien aurretik, konpainiak berak publiko egin duenez. Keinu esanguratsutzat jo daiteke, herria 2006tik 2015era gobernatu duen Aitor Kerejeta jeltzalea ezaguna egin baitzen Alarde parekidearen kontrako adierazpen nabarmenegiak egiteagatik.\nNolanahi, oinarrizko bizikidetza errespetatzen ez den egoera batean, kosta egiten da agintarien uzkurkeria ulertzea. Hain handia ote da Alarde baztertzailearen aldekoek egiten duten lobby lana? Ala agintean den alderdiarentzat konpondu beharreko problema baino, boterean irauteko tresna bihurtu da gatazka hau?\nHauteskunde-analisietan aritzen direnek esan ohi dutenez, bozketa bakoitzak bere gai zentralak ditu eta horietan nagusitasun posizioan kokatzeko gai denak bere irabazteko aukerak biderkatzen ditu. 1996tik herria hainbeste polarizatu duen aferan EAJk hartu duen jarrerak bototan emaitza onak eman dizkio. Are gehiago, iaztik –eta Alardearekin lotutako eztabaida batetik abiatuta–, oposizioko indar nagusia (EH Bildu) bitan zatitu zenetik.\nHauteskundeak botoen %52 baino gehiago lortuta irabazteak asko laguntzen du “tentsioa” jaisten. Irabazlearen tentsioa, batez ere.\nKanal hauetan artxibatua: Hondarribiko alardea | Feminismoa | EAJ | Hondarribia | Sexismoa | Jaiak


La Milagrosa Ikastetxeko ikasleek La Caixak bultzatutako erronka BeCritical lehiaketa irabazi dute | zuIN\nLa Milagrosa Ikastetxeko ikasleek La Caixak bultzatutako erronka BeCritical lehiaketa irabazi dute\n2020ko maiatzaren 22a, ostirala. Nahia Rodríguez, Leire Ortiz, Ane Murga eta Jone Muguruza dira La Caixak antolatutako “Erreto BeCritical” lehiaketa irabazi duen, eta aurten 2000 proiektu baino gehiago aurkeztu diren, Educaixa Erronken parte den taldeko kideak.\nLa Milagrosa ikastetxeko DBHko 4. mailako ikasle hauek “Emprende” erronkan eta “BeCritical” erronkan parte hartu zuten, lehenengoan, TDAH duten haurrei zuzendutako App bat asmatu zuten, eta, BeCriticalen, Fake News ospetsuen aurka borrokatu zuten, iturriko urak maskuriko minbizia eragiten duela gezurtatuz. Epaimahaiak bi proiektu horiek aukeratu zituen bi erronken finaletan parte hartzeko, baina COVID-19ren ondoriozko egoera zela eta, horietako baten artean erabaki behar izan zuten finalean lehiatzeko eta, beraz, BeCritical erronkaren alde egin zuten.\nProiektua prestatzeko hilabeteetan ikasitako guztia eta Campusa bera laburbildu zituzten 4 gazteek bideo batean, eta aditu ospetsuen laguntza izan zuten:\nAtalak/Categorías Bekak, Hezkuntza, Parte-hartzea\n← Laudio HAZIk merkatarientzat, ostalarientzat eta zerbitzuentzat online tailerrak eskaintzen ditu\nLaudiok udal-instalazioak eta zerbitzuak deseskaladaren 2. fasera egokitu ditu →


Heilles - Wikipedia, entziklopedia askea.\n49° 20′ 03″ N, 2° 15′ 43″ E / 49.3342°N,2.2619°E / 49.3342; 2.2619Koordenatuak: 49° 20′ 03″ N, 2° 15′ 43″ E / 49.3342°N,2.2619°E / 49.3342; 2.2619\nSaint-Félix, Hermes, Hondainville, Mouchy-le-Châtel eta Mouy\n624 (2018ko urtarrilaren 1a)\n306 (%49) 317 (%50.8)\nHeilles Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 589 biztanle zituen.\n2007an Heilles udalerrian erroldatutako biztanleak 589 ziren. Familiak 212 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 68 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 92 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.\n2007an 251 etxebizitza zeuden, 219 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 248 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 219 etxebizitza nagusietatik 201 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 33 etxek hiru zituzten, 71 etxek lau zituzten eta 110 etxek bost zituzten. 162 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 59 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 145 etxetan bat baino gehiago zituzten.\nHeilles udalerriko biztanleria-piramidea 2009an .\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 427 ziren, horien artean 308 aktiboak ziren eta 119 inaktiboak ziren. 308 pertsona aktiboetatik 287 lanean zeuden (159 gizon eta 128 emakume) eta 21 langabezian zeuden (9 gizon eta 12 emakume). 119 pertsona inaktiboetatik 43 erretiraturik zeuden, 39 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2009an Heilles udalerrian 224 unitate fiskal zeuden, 622,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.833 euro zen.\n2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.\n2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.\n2000. urtean Heilles udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.\nBNF: 15267545g (data)\nOrriaren azken aldaketa: 17 otsaila 2021, 06:00.


Informazio praktikoa eta aholkuak langileria osoarentzat, lanean egon ala ez, inoren kontura edo norberaren kontura eta, batez ere, prekarioen eta isolatuen dauden langileei begira. Gure eskubideak ezagutzea lehen pausoa da defendatu ahal izateko. TELEGRAM KANALA: https://t.me/BizilanEus\nAUTONOMOAK ETA AMATASUNA. PRESTAZIOAK ETA HOBARIAK.\nAmatasun prestazioa (amatasun baja)\nOro har, berezitasun batzuk gorabehera, autonomoek Erregimen Orokorreko langileen eskubide berberak dauzkate gurasotasun prestazioari begira.\nGogoratuko dugu amatasun eta aitatasun bajak 2019tik prestazio bakar batean batu direla: jaiotza eta umearen zaintza izenpean. Baimen berbera da guraso bientzat, hortaz, nahiz eta oraindik ez diren biak guztiz parekatu.\n“Aitatasun” baja deritzona (beste gurasoak disfrutatu ahal duena, alegia) 2020an 12 astekoa da (aste hauek ezin zaizkio amari pasatu, jakina). Datorren urterako 16 astetara parekatzea aurreikusita dago. EAEn falta diren aste horiek osatzeko aukera dago zaintza betebeharrengatiko eszedentziaren bitartez. Aukera hau langile guztiek har dezakete: inoren kontura aritzen direnek zein autonomoek. Nafarroan baimen hau 17 astetara luzatuta dago, baina funtzio publikoan besterik ez.\n“Aitatasun” baimenaren inguruko guztia ondoko artikulu honetan kontsulta daiteke:\nAutonomoek, inoren konturako langileek bezala, 16 asteko amatasun baja hartzeko eskubidea daukate. 16 aste hauek segidan hartu beharko dira eta lehenbiziko 6 asteak amak hartu behar ditu derrigor, beste 10etatik parte bat beste gurasoari pasatu ahal badizkio ere.\n16 asteetako batzuk erditu aurretik har daitezke. Izan ere, posible da lehenagotik lana utzi behar izatea osasun arazoengatik, baina amatasun bajaren asteak gastatzea ez da daukagun aukera bakarra. Amatasun baja jaiotzagatik (edo adopzio edo harreragatik) eta umea zaintzeko disfrutatu beharko litzateke eta ez haurdunaldiarekin lotutako osasun arazoengatik.\nBeraz, gaixotasun arruntagatiko baja edo haurdunaldirako arriskuagatiko baja har genezake.\nGogoratuko ditugu gaixotasun arruntagatiko bajaren nondik norakoak:\n— Lehen egunetik hirugarrenera, ez da ezer kobratzen\n— 4. egunetik 21.era, oinarri arautzailearen %60 jasotzen da\n— 22. egunetik aurrera, oinarri arautzailearen %75\nHaurdunaldirako arriskuagatik ere baja har daiteke, baina hau beti izango da baldin eta gure jarduera arriskutsua bazaigu haurdun gaudenean. Hau da, fetuari edo guri arriskuren bat badakarkigu egiten dugun lanak. INSSek edo mutualitateak eman behar du honen egiaztagiria. Jasotzen den kopurua oinarri arautzailearen %100 da.\nOhiko bete beharreko baldintzen gain (hala nola, Autonomoen Erregimenean eta Ogasunean altan egon eta Gizarte Segurantzan ordainketetan egunean egon), gutxieneko kotizazio batzuk ere izan behar dituzu:\n— 21 urtetik beherakoentzat: ez da gutxieneko kotizaziorik eskatzen.\n— 21 eta 26 urte bitartekoentzat: 90 egun kotizatu behar izan dituzu aurreko zazpi urteetan zehar edo 180 egun bizi laboral osoan zehar.\n— 26 urtetik gorakoentzat: 180 egun aurreko zazpi urteetan edo 360 egun bizi laboral osoan.\nGizarte Segurantzan honako dokumentu hauek aurkeztu behar dituzu (eskaera orriaren amaieran zehazkiago daukazu azalduta aurkeztu beharreko guztia):\n— Eskaera orria (HEMENdik jaitsi dezakezu)\n— NAN edo NIE\n— Familia liburua, datuak erregistro zibilean automatizaturik agertzen ez badira.\n— Ebazpen judiziala, adopzio kasuetan, edo ebazpen administratiboa, harrera izan bada.\n— Jardueraren egoeraren aitorpena.\nPrestazioa erditze (edo adopzio edo harrera) momentutik jasoko da, ez badugu arinagotik eskatu, jakina, eta 15 eguneko tartea daukazu Administrazioari jakinarazteko eta dokumentazioa emateko.\nAurreko 6 hilabeteetako oinarri arautzailearen %100. Beraz, aukeratuta daukazun kotizazioaren araberakoa izango da jasoko duzun prestazioa.\nHau kalkulatzeko, aurreko sei hilabeteetako oinarri arautzailea batuko da. Gero, emaitza hau zati 180 egingo dugu.\nGutxienekoa kotizatzen baduzu, hilabeteko zure oinarri arautzailea 944,40€ dira (2020an). Beraz:\n944,40 X 6 = 5.666,40\n5.666,40 / 180 = 31,48€\nHortaz, prestazioa 31,48 euro eguneko izango litzateke.\nEz badaukazu kotizazio nahikorik amatasun prestazioa jasotzeko, INSSen subsidioa eska zenezake.\nSubsidio honek 42 egun irauten ditu. Hurrengo kasuetan luza litekeen arren:\n— familia ugaria edo guraso bakarrekoa bada\n— erditze anizkoitza izan bada\n— gurasoetako batek %65eko desgaitasuna badauka, gutxienez\nJasotzen den zenbatekoa IPREMaren %100 da\nAutonomoen kuotaren hobaria edo bonifikazioa\nGurasotasun bajan zauden bitartean (amaren zein beste gurasoaren bajaren kasuan) autonomoetan ordaindu beharreko kuota %100 bonifikatuko da, hau da, praktikan, hilabete horietan ez duzu kuotarik ordainduko. Gauza bera gertatzen da haurdunaldirako arriskuagatik baja hartu behar baduzu.\nHobariak lanera itzultzen zarenean\nAmatasunagatik zure jarduera utzi behar izan baduzu (amatasun bajagatik barne) eta ez bada urte bi baino denbora luzeagorik pasatu, lanera itzultzen zarenean, tarifa laua ordaindu ahal izango duzu autonomoen kuotan urtebetez.\n60 euroko tarifa laua ordainduko zenuke, baldin eta aukeratzen duzun oinarria gutxienekoa bada. Oinarri altuagorik aukeratuz gero, %80ko murrizketa aplikatuko litzaizuke.\nEz da beharrezkoa Autonomoen Erregimenean baja eman izana. 2017ko irizpidea hori bazen ere, Gizarte Segurantzak irizpide hau 2019ko urtarriletik aldatu zuen eta.\n• Jaiotza eta umearen zaintza (Gizarte Segurantzaren Lege Orokorra)\n• 6/2017 Legea, Lan Autonomoaren Premiazko Erreformak (6. artikulua)\nAzken albiste, abisu eta eguneraketak mugikorrean jaso ahal dituzu zuzenean!\nHarpidetu gure telegram kanalera eta izan Bizilankidea!\nJatorrizko artikulua HEMEN


DonostiaEuskaraz.eus - Orain arte, kabuxak\nOrain arte, kabuxak\nIntzagarai, RamonAlberdania, 2008\nOrain arte, kabuxak izeneko idazlan-sorta honetan Donostia zaharreko txoko, ohitura eta pertsonaien ikuspegi berezia eskaintzen digu Ramon Intzagaraik. Bere begi zorrotzari esker kaiko arrantzaleen giroa ezin hobeto jasota aurkituko dugu: arrain-saltzaileen arteko lehia, turisten garraioan dabiltzan batelarien komeriak, ekaitzaldiko ikarak, barealdiko poza. Harresi zaharra zutik zegoen garaiko kaletarren gorabeherak ere kontatzen dizkigu, kaleen historia, plaza berriko inauteriak, estropadak, pilota-jokoa...\nHizkuntza egin berriaren usain gozoa dakarkigu, hitzen hotsekin jostatuz, han eta hemen kriskitinak jarriko balitu bezala. Bere idazkeran ez dago erretorika hanpaturik, ezta zintzilikarioz beteriko joskerarik ere. Hizkera aberars eta landua da berea, modernoa, irudimentsua, alaia, tanta umoretsuz zipriztindua, xehetasunez jantzia.\nRAMON INTZAGARAI «ELURMENDI» (1878-1947)\nDonostian munduratu zen, 1878ko otsailaren 21ean. Biharamunean Santa Maria elizan bataiatu zuten Ramon Felix izenez. Gurasoak Jose Intzagarai Arizaga eta Gabriela Basterrarena Olaizola ziren, biak donostiarrak. Lau seme-alaba izan zituzten: zaharrena, Ramon; bigarrena Joaquin, 1879ko martxoan jaioa; hurrena Maria, 1880ko uztailekoa; eta azkenik Maximo Pio, etxeko txikia, 1891n jaioa.\nGasteizen apaiz-ikasketak egin eta 1903an apaiztu zen Ramon Intzagarai. Urte batzuk egin zituen Altzako Mirakruz gaineko mojen kapilau eta gero San Bizentera aldatu. Bertan aritu zen apaiz laguntzaile, bizi guztian, beste inora aldatu gabe. 1947ko azaroaren 29an hil zen, 69 urte zituela.\nSan Bizenteko betebeharrek uzten zioten neurrian, euskara eta Donostiako historia ikertzen aritzen zen, liburuetan nahiz Donostiako kaleetan barrena, begiak erne eta belarriak ondo luzaturik. Garai hartan, Gipuzkoa plazako liburutegiak ba omen zituen bi erabiltzaile finko samarrak: Julio Urkixo eta Ramon Intzagarai bera. Irakurle jakin-nahi porrokatua zen, Augustin Anabitarteren hitzetan esateko, eta asko irakurria dela antzeman daiteke bere idatzietan, darabilen idazkeragatik baita egiten dituen aipamenengatik ere.\nDonostia bere herriko euskaratik abiatu eta hura osatuz eta aberastuz eraiki zuen bere idazkera. Esan liteke «gipuzkera osotuaz» idazten zuela, Azkuek kontzeptua formulatu baino askoz lehenagotik.\nDonostiako kaian txikitan ikasitako euskara adierazkorra zen abiapuntua. Eta horri erantsi zizkion beste ezaugarri batzuk, euskara garbiago batean idazteko helburuz. Baina zentzuzko garbizaletasuna zen berea, ia neologismorik gabea. Nahiago zuen Azkueren hiztegitik nahiz beste iturrietatik ikasitako hitzak sartu, asmatutako hitz berrietara jo baino. Ez zen, ordea, asmo estetiko edo higieniko hutsa berea, baizik eta irakurleei euskara aberatsago eta zehatzagoa eskaintzea, bide batez, ohartu gabe barneratu zezaten. Honelaxe dio Argia asterokoaren lehenbiziko alean (1921-04-24):\nOrain arteñoko euskerazko lan ederrak, irabazi duen toki garayean begoz; gure lana beragokoa da; lurraren axalean ibilli nai giñake, oraindik ortxen daude ta euskaldunen abarka ta mantarrak; bañan astero-astero irakurri ezkero gure papertxo au, gure irakurle maiteak asko ikasi dezakete, uste gabeka ta pittin pittinka eragin oi diralako nagusi izena daramaten gizarteko jakinbide guzik.\nLortu nahi duen zehaztasunaren agergarri, ikus bedi berak idatzitako esaldi hau: «euskera ikasi nai ez duen euskal erritarra, etxekalte». Horra ustez laurogei urte beranduago ?aurkitutako? izendapen bat («euskal herritarra»), XX. mende hasieran ezin hobeto adierazia.\nAsmo pedagogikoa bere idazkeraren beste hainbat alderditan ageri da: nolako gaiak aukeratzen dituen, gai horien tratamenduan, nolako ondorio jarri nahi dituen agerian, eta abar. Ordura arte ia apaizik gabeko literatura zen Donostiakoa: zapatari eta iturginek eta gisa horretako ogibideak zituztenen eskuetan zegoen, eta batez ere barre algarak eragitea zuen helburu. Bestelako literatura dakarkigu Intzagaraik, jostalari eta alai izateari utzi gabe, bide zuzena zein den erakutsi nahi duena. Izan ere, betiko balioak —euskara barne— galzorian dauzkan gizarte baten erdian bizi da eta bere iritziz balio horiek salbatu beharra dago.\nBere lanetan ageri den beste ezaugarri bat bere donostiartasuna da. Esan dut bertako hizkera hartu zuela oinarri eta harrobi, baina hizkeran ez ezik beste mila xehetasunetan jartzen digu Donostia agerian: bertako kaia, arrantzaleak, arrain-saltzaileak, kaleak, iturriak? hainbat eta hainbat kontu eder. Donostiarekiko bere maitasuna argi ikusten da Azkueren esaldi honetan: «Nok atara Intzagarai Donostiatik?». Izan ere, idazle gutxik eramango dio Donostiari zion maitasunean, eta ez bakarrik sentimenduz, presentziaz baizik. Hala ere, maitasun hori hiri historikoarentzat da, ez zati berriarentzat; bulebarretik hegoaldera, bere hitzetan esateko, «euskara arrunt hil da», eta ez du interesik batere euskara gabeko Donostiaz. Beste behin esango du: «Euskal Herria da nire etxea», hau da, euskaraz mintzo den herria. Azken batean, Donostiako gaztelupean berak maite dituen gauza guztiak eskueran dauzka: Jainkoaren etxea, Donostia eta euskara. Zertarako atera bertatik?\nEuskararekiko maitasun hori dela medio, gerra aurreko eta ondoko euskal idazle donostiarrentzat ezinbesteko erreferentzia izango da: Dunixi, Anabitarte, Jesus Maria Arozamena, Joxe Artetxe... denak eskerronez mintzo dira Ramon Intzagaraiz, denek dute hitz xamurren bat berarentzat: apaiz on-ona, gizon isil eta leiala, euskaltzale bikain eta burutsua, atsegina, argia, apala, gizartekoa. Hori guzia baldin bazen, ez da harritzekoa hain maitea izatea.\nBere umoreak aparteko aipamena merezi duela uste dut. Beti ba omen zuen zerbait kontu barregarri kontatzeko.\nEzaguna da, adibidez, behin aitorlekuan gertatua. Arrantzale bat inguratu zaio eta honela dio don Ramonek:\n—Zenbat denbora etzerala konfesatu?\n—Zazpi urte? Nun ibilli aiz bada?\n—Zazpi urte itsasoan? Legatza al zera?\nEta barre algara egin omen zuen apaizak, aitorpenarekin jarraitu aurretik.\nAnizeto Zugastik beste baten berri ematen digu:\n«Behin batean bi gazte ba omen zihoazen kostako trenean. Gelditu omen zen trena eta Patxik galde Pellori:\n—Pello, nun gaudek?\n—Etzekiat, baño laxter ikusiko diat. «Retrete»n gaudek.\n—E! Mokaru bat artu bear diat!»\nEta Intzagaraik bere barre algara luzea eginez alde egiten omen zuen.\nUmore horren zertzeladak non-nahi agertzen dira bere idatzietan. Gertatu zitzaion, ordea, gerra ondorena pairatu beharra, eta azken urte haietako bere lagun Joxe Artetxek zioenez, ordurako umorea zeharo galdua zeukan. Eta azkenean tristurak hil omen zen.\nGazterik hasi zen euskaraz idazten. Bere lehenbiziko idazlana 1893an argitaratu zuen, 15 urterekin, Donostiako Euskal Erria aldizkarian. «Galdeera polita» du izena eta ahapaldi bakarreko bertso bat da, oso egokia adin horrekin idatzia izateko. Horren ondoren idazlan asko eta asko etorri ziren, horietako asko neurtitzetan, baina askoz gehiago hitz lauz. Era batera zein bestera, hainbat sari eskuratu zituen euskarazko lore jokoetan. Ondoko izangoiti hauek erabili zituen: R. I. Basterrarena, Donosti, E. I. eta Elurmendi. Azken hori erabili zuen Argia asterokoan eta bera zen ezagunena. Bada gabon-kanta bat, denok inoiz kantatu duguna, berak jarritako hitzak dituena: «Gabeko izar argitsuena». Beharbada berak idatzitakoen artean famatuena.\nIrakaskuntzan ere aritu zen, Círculo Integrista-n euskara irakasle jardun zuen eta Arozamenak dioenez, latina irakasten ere aritu zen.\n1919an izendatu zuten euskaltzain, eta akademian idazkari kargua bete zuen. Gerra ondoren, 1941ean Euskaltzaindia berriz bildu zenean, hiru lagun baino ez ziren gelditzen gerra aurrekoetatik: Azkue, Urkixo eta Intzagarai bera. Hil zenean bere lekua Manuel Lekuonak hartu zuen. Gaur egun Bernardo Atxagak betetzen du, Juan Mari Lekuonaren lekukoa hartu ondoren. Ez da segida txarra. Ez dut uste horretan kexurik izango duenik.\nBaina bere euskal lanetan nahitaez nabarmendu beharrekoa da Argia asterokoa. Argia aldizkaria sortu zuten sei lagunetako bat izan zen eta hasieratik egokitu zitzaion «Astea» sailaren ardura, Gregorio Mujika Jemerekin txandaka. Urteak aurrera egin ahala murriztuz joan zen hasierako gizatalde hura, eta azkenerako bera bakarrik gelditu zen. Honelaxe dio berak:\n?Len bagiñan amaika: andik laxter sei; gaur bakar-bakarrik nabil, ta atzerritar satsua bezela auzo-biltzarrak narabilte??\nLankideak aienatu ahala, argitalpenean ardura gehiago hartuz joan zen Intzagarai, eta, tamalez, kazetari ardurek gaina hartu zioten bestelako zaletasunei eta ondorioz bere idazlan literarioagoak-edo bakanduz joan ziren.\nDudarik gabe, Ramon Intzagarai da Argia asterokoaren haria, lehenbiziko zenbakiko «Agur!» izeneko artikulutik hasi eta azken zenbakian, 1936ko uztailaren 19an, argitaratu zuen bere azken Asteko kronikara. Bere estilo nabarrean denetik kabitzen zen: ipuina, alegoria, kritika, omenaldia, kronika, olerkia... Testu berean erregistroa aldatzen zalea zen, irakurketa arintzeko baliabide gisa, noski. Kazetari ona zen bezala, oso sintaxia erraza zerabilen. Horren emaitza bere idazlan atseginak dira.\nNondik nora Orain arte, kabuxak izena Intzagarairen bilduma hau izendatzeko?\n—I, Tutulux, ezer arrapatu al dek?\n—Orain arte kabuxak! Lupiyak ere etorriko dituk!\nKabuxak balio gutxiko arrainak dira, sukaldean bat ere estimurik ez dutenak. Lupiak, berriz, arrain zaporetsuak dira, baina harrapatzen zailagoak. Intzagarairen metafora horretan arrainak irakurleak dira. Kexu da euskarak irakurle gutxi dituela, baina aldi berean itxaropentsu agertzen da egunen batean arrain handiagoak harrapatuko dituelakoan:\nNekazariyak ez du, batebatean, uzta jasotzen; aldi askotan arrantzaleak saskiyak utsik dakarzki; bañan bata ta bestearentzat urrengo txandako itxaropena argi-argitan dago. Argirik ez danean, oro illun.\nItxaropenik ez balitz, indar ta kemenak agortuko lirake, naimen guziyak urtu ta joan, ta egun bateko langille besterik ez giñake izango.\nRamon Intzagarairen idazlan-bilduma hau ikustean burura datozen ideien artean bat nagusitzen da ezinbestean. Izan ere, bere azken urteetan idatzi zuen Historia eclesiástica de San Sebastián liburuagatik da ezagun, neurri batean bederen. Euskaraz ehunka —milaka ez esateagatik— orrialde idatzi eta gero (liburutxo bat ere argitaratu zioten, 1922an, Ipuiak izenburuarekin), euskararen alde hain sutsu, hain eskuzabal aritu ondoren, idazkera aberats, zaindu eta zehatza landu ondoren, gogorra da ikustea inor gutxi oroitzen dela euskaraz egindako lan eskerga hartaz.\nNoizbait iritsi behar zaio lupia-garaia eta oraingo hau aukera on bat izan daiteke horretarako. Berak uste ez zuena da orduan botatako amuarekin gaurko arrainak harrapatzeko moduan egon zitekeenik.\nIdazlan bilduma honetan 1910etik 1931ra bitarteko hainbat idazlan jasota daude. Garai horretakoak izanda sartzerik izan ez duten testuen artean ondoko hauek aipatuko genituzke, nahi duenaren jakingarri:\nItxaso barrenean, Aterik ate, Udare txustarra, Erri doatsua, Etxekalte berriz, Negua, Gorra, Gure izarra, Itxua, Urte berri, Txanbolin, Txalogarri, Urtamu, Beti bezala, Ase ote zan?, Mendiko jaya, Sasoya, Arroxko, Alpertxulo, Gabiltzanak, Txipiroi xaltxa, Begi-zulotik malkoa, Gure eskolak.\nGure itxaso baztarretan, arranduna arrantzalea bezin ezaguna da. Arrantzaleak ekarri, onek eraman. Arrek atxi, onek zabaldu.\nItxasoko arazoak neketsuak dira, bañan arrandunarenak ez dira ariñagoak. Goiz jaiki, zalantzan egon, luzaroan itxo egin, itxaso zabalean begiyak maiz erabilli, txalupak non ote dabiltzan jakin nairik. Txango luzeak egiten ditu arrandunak arrantzaleen zai. Ez da bakar izaten ez, bañan naiz bi edo iru izan zai daudenak, zaitzako txangoa motel-xamarra izan oi da tartekako berritsuketak ez bada. Arrandunak ordea, geienak erautsiyan ondo dakite.\n—Aizan, Ixabel, atzoko tramana non saldu unan?\n—Txarramiyolako etxekoandriak artu zidanan...\n—Tramana aundi ura guziya?\n—Guziya! Etxean langille asko zeuzkan. Jende asko dan tokiyan, danik tramanena ere, errex irentzen diten...\n—Nik beintzat, naiko lan izan niñan nere otarratxua saltzen?\n—Arrai zakarra niñan-da.\n—Zer unan bada?\n—Kolaio, pinpiño, xapo, tatxuela ta bi txautxa aundi.\n—Zakar ta guzi ordea, ik diru ona atera...\n—Baita nekatu ere. Lenbizi Urdanurin, gero Solaxtiarren, azkenean Unbulategin? Emen, erri maite ontan, guziya saldu niñan.\n—Unbulategin oso arraitzaleak ditun. Jango liteken panela zar bar ere, gatzaz ondo estali ezkero... Solaxtiarren ordea... ua! ua!... Ango Joxepa Beltxaran arrek bazekin arraien berri... Ez diyon berialakoan xiriyik sartuko... Beti marruaz, beti erriyetan... beti arrai zakarra eramaten zionagula!\n—Emen den!... emen den!... Arraia! arraia!... Goazen aguro!...\n-Zeñena da? Karrakillona, e?... Goazen, aidean... Karrakillo!\nEmakume aiek kai-muturrean daude. Arrantzaleak arraia badakarte, ta asti gutxi barru, arrai-motak, kaieko arri gañean, azaltzen dira. Arraien-inguru jende asko bildu da: arrantzaleen emazteak, txalupa-nagusi edo etxekoandreak, arrandunak, ta beste gizon ta emakume asko zeregiñik gabe, ikusi-murriyaz bakarrik. Ontan, emakume sendokote batek zintzarri aundi bat jotzen du. Ixo! ... Ixo! ... Salketa oraintxe da.\nSalneurri bar aboz oiutu du emakume sendoak. Oste ari geiegi iduritu zaio. Salneurriya jetxi ta jetxi dijoa, ta azkenean, apain jantzita dagon emakume batek arrai guziya beretzat artu du. Beretzat ez, bere erritarrentzat, bai!... Iñork eztaki noraño joango dan arrai aien ixaxka. Emakume aiek berritsuketan daude. Eroslearen maxiantzan.\n—Arrane! ... arrane!... Nik orrek aña diru banu!... Ta beti orrentzat!... Ta guk ez aldegu bizi bear!. . .\n—Ixillik agonan!... Etorriko den gure txanda ere!\n—Berriz ere arrai zakarra salduko diñagu! Berriz ere, Solaxtiarko musu zikin arrek esango zigun, iñork nai ez diñan arraia eramaten zionagula!...\n—Begira e! —diyo saltzalleak—. Nik nai diyodanari salduko diyot... zu ixo!\n—Zu ixillik, zu!... Tramana, alen tramana!...\nMototsetatik tinkaka asiko ziran... Badator ordea beste arrantzale ontzi eder bat. Onek, besteak baño arrai geiago dakar. Kai-muturrera eldu daneko, kai-gañean dauden emakume guziyak pozaldi baten xarraxtak alai-alai biurtu ditu. Ugari dakar; guziyentzat izango da noski.\nLeporaño beteta dator ontzi aberats ori. Itxasoaren emaitzik bikañena berorrek dakar. An dauden erosle ta saltzalleak salneurritan errez bateratu dira... Alde guzitatik otarra badator... Bete, bete!...\nIxabel, Mamerta ta Teolima, Urdanuri, Solaxtiar ta Unbulategiko bidean dijoaz.\nIxabelek ala diyo:\n—A zer zakarra gaur Joxepa Beltxaranak!... Abo zulo-zulotik, txardiñik ederrenak sartuko zizkiñonat. la, bein ixiltzen diñadan!... Beti arrai zakarra!...\nIpuiyakEneko Deunaren Irarkola, 1922\nKontxesi ta PetratxoEuskal-Erria, 1918


Chamoux - Wikipedia, entziklopedia askea.\nCanton of Vézelay (en)\n47° 27′ 24″ N, 3° 39′ 44″ E / 47.4567°N,3.6622°E / 47.4567; 3.6622Koordenatuak: 47° 27′ 24″ N, 3° 39′ 44″ E / 47.4567°N,3.6622°E / 47.4567; 3.6622\nAsnières-sous-Bois, Brèves, La Maison-Dieu eta Vézelay\n101 (2017ko urtarrilaren 1a)\n49 (%48.5) 52 (%51.5)\nChamoux Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 86 biztanle zituen.\n2007an Chamoux udalerrian erroldatutako biztanleak 86 ziren. Familiak 54 ziren, horien artean 25 pertsona bakarrekoak ziren (17 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 25 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.\n2007an 106 etxebizitza zeuden, 53 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 46 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 104 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 53 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 34 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 14 etxetan bat baino gehiago zituzten.\nChamoux udalerriko biztanleria-piramidea 2009an .\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 47 ziren, horien artean 30 aktiboak ziren eta 17 inaktiboak ziren. 30 pertsona aktiboetatik 23 lanean zeuden (15 gizon eta 8 emakume) eta 6 langabezian zeuden (5 gizon eta 1 emakume). 17 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2009an Chamoux udalerrian 51 unitate fiskal zeuden, 92 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.905 euro zen.\n2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.\nAsnières-sous-Bois (3,0 km)\nLa Maison-Dieu (4,9 km)\nBrèves (6,0 km)\nVézelay (6,1 km)\nDornecy (6,1 km)\nFontenay-près-Vézelay (7,4 km)\nMetz-le-Comte (7,4 km)\nAsquins (7,5 km)\nLichères-sur-Yonne (7,6 km)\nSaint-Père (7,8 km)\nBNF: 15279522h (data)\nOrriaren azken aldaketa: 10 azaroa 2020, 12:14.


Euskara hobetu / ikasi gura? Eman izena euskaltegian! – Egizu elkartea\nEuskara hobetu / ikasi gura? Eman izena euskaltegian!\nEman izena Getxoko euskaltegietan!\nEskaintza zabala da Getxoko euskaltegiek, euskara ikasi nahi duten getxotarrentzat prestatu dutena. Ohiko ikastaroekin batera euskaltegiek gogor egin dute lan getxotar guztien beharrak eta nahiak asebetetzeko: modulu txikiak, HABEren mailak prestatzeko ikastaroak, autoikaskuntza ikastaroak… baina baita titulurik ateratzeko presiorik gabe, plazer hutsagatik, euskara ikasi nahi dutenentzako ikastaroak ere. Eskaintza borobiltzeko oinarrizko ikastaroak dendari zein etorkinentzat.\nMatrikula egiteko epea irailean egongo da zabalik eta interesatuek aukeratutako zentrora jo beharko dute.\nLope de Vega Kalea, 12, 48930 Getxo\n94 464 62 99 // euskaltegi@getxo.net\nIparbide kalea, 6, 48991 Getxo\n94 430 47 34 // lauaxeta@aek.org\nAlgortako etorbidea, 104, 48991 Getxo\n94 460 66 71 // j.a.agirre@euskalnet.net\ngarazi2014-09-08T15:31:02+02:002014-09-08|agenda, egizu, gurasolagunak, kultura|0 Comments


Tau 85-Unicaja 56 | erbinnuriaren aztarnak\nTau 85-Unicaja 56\nmartxoa 5, 2007 in batzuk\nHorixe izan zen nire bizitzan zuzenean ikusi dudan lehen saskibaloi partidaren emaitza, nire gozamenerako. Institutura joaten nintzen garaitik gustatzen zait saskibaloia; goizeko ordu txikietan Canal Plusen NBAko partidetan ikusten nituen Jordan, Magic Johnson, Bird eta koadrila guztiarekin ederki pasatzen nuen.\nDuela bi hilabete, hego haize bolararen batek bultzatuta edo TAU zuzenean ikusteko kapritxoa sartu zitzaidan, eta ordutik herenegun arte data eta aurkari egokia topatzen aritu gara i eme eta biok. Egun pasa dotorea egin genuen Gasteizen. Bazkari ederra, parte zaharretik bueltatxoa (Santa Maria Katedrala bisitatzeko gogoekin geratu ginen), argazki batzuk atera eta hortxe goaz Araba pabiloira.\nGaraiz iritsi gara, parking erraldoia ia hutsik dago. Hirugarren ateruntz goaz, internet bidez ateratako sarrerak poltsan bilatzen ditudan bitartean. Ea ez diguten timatu… Primeran; aknea aurpegitik kendu ezinik dauden bi gaztetxok sartzeko baimena ematen digute, eta aurrez-aurre pabiloiaren erdian dagoen markagailu erraldoiarekin topatzen gara. Bonboi kutxa batean nagoela dirudi. Kili-kili bat nabarmentzen dut.\nGure eserlekuen bila hasten gara. 102 sektoreko 2 eta 3 ahulkiak dira. Galdetu eta a zer nolako sorpresa, lehenengo errenkadan gaude! Hemendik jokalarien izerdia usaitzeko aukera izango dugu, aupa testosterona! Dagoeneko TAUko jokalariak berotzen dabiltza. Gauden tokitik, nahiz eta nahikoa gertu egon, ez dute hain handiak ematen. Soilik Natxo Lezkanok banan-bana eskua ematen dienean konturatzen gara benetan altuak direla tipo hauek. Faltan botatzen da Perasovic.\nSergio Scariolok bere gomina paseatzera atera bezain pronto bertan gauden ia 8.000 zaleek txistukada handi batez egiten diote agur. Berari bost; elegante, bere tokira doa. Txislidersak hortxe agertzen dira, alai, pinpirin. Gaztetxoegiak iruditu zaizkit. Epaileak kantxaren erdira. Denak prest dago.\nAzkar joaten dira lau laurdenak. Zuzenekoak hori dauka, intentsitate handiagoz bizi duzula dena. Garraisiak, txaloak, txistuak, txaranga… dena nahasten da ordu eta berrogei minututan. Eskertzekoa goialdean etengabe animatzen dagoen peña. Scola flojotxo, eta Splitter ederki. Housen pare bat matek guztiok zutik jartzen gaitu; nolakoak garen, gero ipar amerikarrengatik hitz egingo dugu. 20 puntuko tartea ateratzen diegu eta atzean eserita dagoen tipoa bronkaka ari zaio TAUri (bere taldea), epaileari (nahiz eta arrazoia eduki), Scariolori eta azken batean, aurrean harrapatzen duen edozeini. Etxeko maskotari adarretatik heltzeko gogoa ematen dit, urduri jartzen ari nau eta. Azken segunduak falta direla, pozak eztanda egiten du.\nProzesioan abiatzen gara beteta dagoen aparkalekura; 8.000 inurri. Gasteiztik ateratzea kosta zaigu, baina pozik gaude, merezi izan du.\nmartxoa 6, 2007 at 1:36 pm\nKomentario txiki eta garrantzi handirik gabekoa…\nLotsagarria edo ridikulua (ez dakit nola klasifikatu) TAUko Txislidersak. ACBko talde profesional batek nola eduki dezake horrelako Txislidersak. Umeak dira. Lehen aldia da ACBko partidu batera joaten naizela baña ez zuten zerikusirik normalean TVn ikusten diren emakume ederrei (mesedez ez hartu hau komentario matxistataz, ez noa hortik).\nEdo agian hauek ordezko aulkitik atera ziren?\n« Coca-Colak, etxebizitza bat zozketatuko du


Fundación Estadio - Psikologia zerbitzua\nNola pentsatzen dugun aldatzea bide arin eta praktikoa da geu nola sentitzen garen aldatzeko. Hau da, geure burua kontrolatzen ikasiz gero, geure bizitza kontrolatzen ikasten dugula.\nGure gaur egungo bizimodua ikusita, esan dezakegu ze noizbait denok jasan dugula estresa eta baditugula hori hitzez adierazteko moduak. “Oso estresaturik nago” edo “estres handi dut” bezalako esaldiak oso ezagunak ditugu eta ia beti bizipen ezatseginen bat islatzen dute.\nNorbanakoengan estres-erantzun bat sortzen duten gertaerei estresatzaileak esaten zaie. Gure bizitzan zehar estrasatzaile horietako asko daude; adibidez, ingurunea, familia, lana, denboraren joana, edo are, geure gorputza ere estres-iturri bat izan daiteke.\nEz da harritzekoa, bada, estresaturik edo hertsaturik gaudenean, ohikoa baino gehiago erretzea, azkarrago eta txarrago jatea eta ondo lo ez egitea. Ezta ez da harritzekoa ere, atsegingarri ditugun jarduera guztiak bertan behera uztea; beharbada, apatiak berak ariketarik ez egitera eraman gaitzake, geure zaletasunak alde batera uztera eta geure gizarte-harremanak urritzera.\nEstresari aurre egiteko terapiaren oinarria ezagutza eta portaerazko orientazio bat ematea da. Nola pentsatzen dugun aldatzea bide arin eta praktikoa da geu nola sentitzen garen aldatzeko. Hau da, geure burua kontrolatzen ikasiz gero, geure bizitza kontrolatzen ikasten dugula.\n• Norbanakako psikoterapia (nerabeak eta helduak)\no Herstura edo antsietatea, depresioa, loaren nahasmenduak, estresa .....\no Gure terapia laburrekin (8-10 bat saio) zeure burua heziko duzu ongizatea berreskuratzeko.\n• Aholkularitza, edozein arazo psikologikorako (norbanakoarena, familiakoa, harremanetakoa.....)\n• Kirolarientzat baita eskaintzen dugu ere kirol-psikologia, haiei euren trebetasun psikologikoak hobetzea ahalbidetuz, kirol-errendimendua hobetzeko.\no Kirolariarentzako prestakuntza psikologikoa. Aholkularitza, entrenatzaileentzat, gurasoentzat.....\nPrezioa ordubeteko saio bakoitzeko, 40 €. Saioak asteazkenetan izango dira, 7:00etatik 10.00etara eta 18:00etatik 21:00etara. Erreserbak, 657712466 telefonoan –Idoia.


Mikrodermabrasio Aurreratua Iragazgaitza Aurpegiko Garbiketa Eskuila Ezarri 3 Eskuila Esfoliatzaile Buruekin - Aurpegi Bainuetxe Sistema Osoa | Beautyshop.ie\nHasiera / Edertasunik gabeko edertasuna / Mikrodermabrasio Aurreratua Iragazgaitza Aurpegiko Garbiketa Biratzeko Eskuila Set 3 Eskuila Esfoliatzaile Buruekin - Aurpegi Bainuetxea Sistema Osoa\nAqua blush Usoa\nYoung Exfoliation Looking for Secret azala gazte eta distiratsua agerian uzteko gakoa da. Aurpegia garbitzeko sistema profesionalki diseinatuta dago, frogatutako emaitzak emateko. Makillaje eta zikinkeria poroetatik leunki esfoliatu eta garbitu egiten ditu, zure aurpegia leuna eta freskatua sentituz. Esperientzia garbiketa baino% 500 hobea da ...\nYoung Looking for sekretua\nEsfoliazioa da azala gazte eta distiratsua agerian uzteko gakoa. Aurpegia garbitzeko sistema profesionalki diseinatuta dago, frogatutako emaitzak emateko. Makillaje eta zikinkeria poroetatik leunki esfoliatu eta garbitu egiten du, zure aurpegia leuna eta freskatua sentituz. Eskuekin garbiketa baino% 500 hobea izan eskuineko garbiketa baino, azalaren tonu argiagoa eta uniformeagoa lortzeko.\nTrinko eta eramangarria\nBateriak eragindako aurpegiko eskuila hau poltsan edo poltsan erraz sartzen da. Ekarri zure bizimodu lanpetuak eramaten zaituen lekura. Bidaiarako prest dagoen maleta trinkoarekin dator.\nIPX6 urarekiko erresistentea ezin hobea da bainuan edo dutxan erabiltzeko.\n3 eskuila birakariak:\nEguneroko garbiketa aurpegiko eskuila: nylonezko zurda ultra bigunekin egina, eguneroko garbiketa leuna egiteko.\nAurpegiko eskuila esfoliatzailea: nylonezko zurda iraunkorrez egina, garbiketa sakonerako aproposa. Helburuzko poroak estalita daude eta hausturak murrizten laguntzen dute.\nSilikonazko Aurpegi Eskuila: Leunagoa larruazal sentikorra duten pertsonentzat.\n1 * Aurpegia garbitzeko gailu elektrikoa\n3 * Eskuila Buru desberdinak\n1 * Bidaia Maleta\nKezkarik gabeko Bermea\nFancii-n gure produktuetan sinesten dugu. Horregatik, guztiei 24 hilabeteko bermea ematen diegu eta eskuratzeko laguntza erraza eta atsegina eskaintzen dugu.\n3 eskuila buru (silikonazko buru 1 barne) eta babes-maleta bat, aurpegia garbitzeko beharrizan guztiak asetzeko.\nIPX6 ura erresistentea bainuan edo dutxan. Haririk gabeko aurpegiko biraketa eskuila, 2 AA bateriekin (ez daude barne).\n2 abiadurako doikuntzak biraketa birakari indartsua dutenekin - aukeratu eguneroko garbiketa sakona eta esfoliazio leuna.\nMikrodermabrasioaren sasiak egiteko sistema aurreratuak poroetatik makillajea, zikinkeria eta olioa kentzen ditu; lerro finak eta zimurrak murrizten ditu; puntu beltzak garbitu eta aknea ekiditen du; larruazalaren ehundura berritzen du.\nNylonezko zurda leunak leunak dira zure aurpegian. Egokia larruazal mota guztietarako: normala, lehorra, koipetsua, sentikorra.


Pasaiako EH Bilduk Udaltzaingoen Batzarrak egindako komunikatua babesten du, PSE-EE eta EAJri EH Bilduk egoera hau iragarri zuela gogoraraziz\nPasaiako Udaltzaingoen Batzarrak deitutako elkarretaratze bat.\n| 2019-12-16 13:00:00\nUdaltzaingoaren langile batzordeak bidalitako oharra eta PSE-EE eta PNVk hainbat komunikabideetan emandako erantzuna ikusita, EH Bilduk gaiaren inguruan duen iritzia helarazi nahi die Pasaitarrei.\nLehenik eta behin, gure babes osoa adieraz nahi diogu Udaltzaingoari, eta euren lana egiten jarraitzera animatu nahi ditugu, pasaitar guztion segurtasuna eta ongizatea bermaturik egon daitezen.\nJarraitzeko, PSE-PNVk osatutako bikote honen eraginkortasun eza salatu nahi dugu, pasaitarron zein udalak berak dituen antolakuntza eta gestio gaietan ez baitute beharrezko maila erakusten. Beste behin ere, lehengo legealdian ohiko bihurtu zen bezala, inprobisazioz jokatu dute; programarik ez dutela agerian utziz, hau da adibide argia.\nEz da lehenengo aldia Pasaiako EH Bilduk Udaltzaingoaren LPEaren inguruko aferak salatzen dituela, plenoan zein dagokion batzordean. Hasieratik, Bilduren jarrera LPE bateratuaren kontrakoa izan da, ez baikenuen nahi herrian bertan kudeatu genezakeen lan-poltsa bat ARKAUTEk kudeatzea, herritik kanpo. Denboraren poderioz, argi ikusi da EH Bilduk berriro ere arrazoia zuela.\nPSE-PNVk sustatutako lan-poltsak:\nEz zituen lanpostuak sustatzen gure inguruko zonaldean.\nEz zuen hautaketa prozesuen kontrola baimentzen. Ezta ere ARKAUTEtik zuzenean iristen ziren pertsonena.\nUdalaren eskumen propio bat ARKAUTERI ematen zion, berez, eraginkorragoa zelako.\nEz zuen udalak gestionatuko zuen lan-poltsarik sortzen.\nEuskal Autonomia Erkidego osora irekitako hautaketa prozesuak izanik, sarrera ekonomiko kopurua negatiboa eragin du beti. Hautagaiek nahiz eta Pasaian plaza atera, erkidegoko beste toki batzuetakoak izan zitezkeen, eta ondorioz, gero mugikortasuna eska zezaketen euren bizilekuetara hurbiltzen joateko.\nEta horrela, beste hamaika motibo...\nAurretik aipatutako guzti honek Udaltzaingoaren lan-poltsaren hustuketa besterik ez du suposatu, eta honek, egon diren bajak kontutan hartuta, Udaltzaingoaren plantilla dardarka utzi du. Ondorioz, pasaitarron eta agenteen segurtasuna arriskuan jarriz, polizien kolektiboak salatu duen bezalaxe.\nEgun, EH Bilduren kezka nagusia egoerari lehenbailehen buelta ematea da. PSE-PNVk osatutako gobernuari beharrezkoak diren kontu guztiak ahalik eta azkarren konpontzeko eskatu nahi diogu, udaltzain kolektiboarekin eta beste talde politikookin elkarlanean.\nBestalde, behingoz, gobernu programa bat plantea dezatela eskatu nahi dugu berriro ere. Inprobisazioak eta petatxuak ikusteaz nekatuta gaude, eta orain gertatu den hau antolakuntza gaitasun ezaren beste fruitu bat besterik ez da.\nBukatzeko, EH Bilduren ateak zabalik darraiela gogorarazi nahi dugu berriro ere, eta hainbatetan aipatu dugun bezala, elkarlanerako prest jarraitzen dugula; PNV-PSErekin eta baita Udaltzaingoaren ordezkariekin ere. Ekin diezaiogun behingoz denon artean arazoak konpondu eta beharrezko neurriak ezartzeari.


Eskualdeko lanbide hezkuntza zentroa egiteko lurren kalifikazio aldaketa onartu du Baztango Udalak - Baztan - Erran.eus\nTtipi-Ttapa 2019-03-29 12:44\nOronoz-Mugairiko bidezainen gibeleko aldeko lurren kalifikazio aldaketa onartu du Balleko Etxeak. Argazkia: Juan Mari Ondikol\nOronoz-Mugairiko bidezainen gibeleko aldeko 27.000 metro koadro dira\nBaztan-Bidasoko lanbide eskola berria egin ahal izateko Oronoz-Mugairiko bidezainen gibeleko aldeko lurren kalifikazio aldaketari behin behineko onespena eman dio Baztango Udalak. Martxoaren 28an egindako osoko bilkuran 27.000 metro koadro hartzen duten UE-3, UE-5 eta AR-1 lursailak zerbitzu publikoetarako zuzkidura-lurzoru gisa, hau da, dotaziotarako kalifikatzea onartu zuen, orain artio kontsolidatu gabeko hiri-lurrak eta lurzoru urbanizagarriak baitziren. Orain, Nafarroako Gobernuari dagokio behin-betiko onespena ematea, horrela, 2018ko martxoan hasitako espedientea akituz.\nOrtzeguneko batzarrean onartutako txostenean aipatzen denez eskola berriak eraikitako bolumenaren erdia behekoa solairua gehi bi izanen du eta gainerakoan behekoa gehi bat. Lehenengo kasuan teilatuaren hegalera gehienez 10 metroko altuera izanen du eta bigarrenean 7. Bertzalde teilatuak maldan izanen ditu, bertako ohiko ereduari jarraikiz.\nAipatu lurren jabea Nafarroako Gobernua da, nahiz usufruktua artzapezpikuarena izan. Hortaz, eskualdeko lanbide heziketa eskola berriaren proiektuarekin aitzinerat egiteko, lurren kalifikazio aldaketa onartuta artzapezpikuari lur horien usufruktu eskubidea desjabetu beharko dio gobernuak.


Atenasera bidaiatuko du "Munduko Plazan" saioak ostegun honetan, irailak 30\nAtenasera bidaiatuko du gaur gauean "Munduko Plazan" saioak\nHibai Arbide, Mikel Garcia Abad, Eneko Perkaz, Ane Lopez eta Xabier Palacios izango ditu bidelagun Leire Palaciosek Greziako hirian barrena.\nAtenas erakutsiko digu Leire Palaciosek gaur ''Munduko Plazan'' saioan\nAtal honetan, munduko plaza askoren jatorrira egingo du salto Leire Palaciosek. Izan ere, agoraren sorlekua izango da protagonista: Atenas hiria.\nAtenas bisitatzeko, hiria barru-barrutik bizi duen kazetaria ezagutuko dugu: Hibai Arbide. Barakaldokoa jaiotzez, baina 7 urte daramatza errepublika heleniarrean. Europaren harrera krisia Grezian lehertu zen urtean heldu zen bertara eta ahotsa jarri die bere begiekin ikusitako istorioei: errefuxiatuen egoerari batetik, eta eskuin muturraren gorakadari, bestetik. Pertsonen mugimendu askatasuna aldarrikatzen du Hibaik eta bere auzotik abiatuko dira Atenasen mosaikoa ulertzen hasteko.\nBegirada gaztea Mikel Garcia Abadek eta Eneko Perkazek eskainiko dute. Erasmus ikasleak dira eta, arkitektura fakultatean ezagutuko ditu Leirek, gazte mugimenduaren ikur nagusia den Tzavella kalera joan aurretik.\nAne Lopez arrasatearrarekin Exarchia auzoko Navarinou parkean elkartuko da Leire. Parke autogestionatuarekin batera, Embros antzokia ere erakutsiko dio, Atenasen mugimendu anarkistak daukan boterearen ikur. Itzultzailea da ikasketaz eta, Alemanian bizi zela, Greziarekin maitemindu zen bidaia batean. Geroztik, "siga-siga" bizitzea erabaki du: atenastarrek "lasai-lasai" ibiltzeko duten modua. Anafiotika auzora ere joango dira: akropoliaren azpian izanda ere, oasi txikia da turistengandik libre.\nAtenas ezagutzen amaitzeko, Xabier Palaciosekin elkartuko da. Xabier gasteiztarra Global Training beka batekin iritsi zen Greziara Microsoften lan egiteko. Eta lanaz harago, topatu du zer maitatua: olibak, tomatea eta feta. Atenaseko gastronomiaren oinarriak azalduko ditu Xabierrek.\n"Munduko Plazan" ostegunetan izaten da ikusgai, 22:30ean, ETB1en eta eitb.eus-en.