Soziolinguistikaz berripaperaren 35. zenbakia / 2012ko urtarrila | Soziolinguistika Klusterra\nAtarikoa » Soziolinguistika Berripapera » Soziolinguistikaz berripaperaren 35. zenbakia / 2012ko urtarrila\nSoziolinguistikaz berripaperaren 35. zenbakia / 2012ko urtarrila\nSoziolinguistika Klusterrak Aldahitz ikerketaren ondorioak kaleratu ditu. Ikerketa 2010 eta 2011. urteetan zehar garatu da, lan munduan, eta tipologia jakin bateko langileen kasuak izan ditu aztergai: heldu zirela euskara ikasi, eta lankideekin euskaraz egiterainoko ohitura finkatu duten langileak.\nIkerketaren ondorioetan, aztertutako kasuetatik orokortu litezkeen joera eta gako nagusiak bildu dira, eta horietako batzuk zalantzan jartzen dituzte oso zabalduta dauden hizkuntzen ikasketa eta erabilera-ohituren gaineko uste batzuk.\nAldahitz Soziolinguistika Klusterraren webgunean\nOndorio nagusien txostena\nV. EUSKAL SOZIOLINGUISTIKA JARDUNALDIA: EGITARAUA ETA IZEN-EMATEKO AUKERA SAREAN\nSoziolinguistika Klusterrak urtero antolatzen duen Euskal Soziolinguistika Jardunaldia bere bosgarren ediziora helduko da 2012an. Otsailaren 24an izango da, Donostiako Eureka! museoan (lehen Zientziaren Kutxagunea zena). Aurtengoan, Kulturgintza euskararen garabidean izenburupean biltzen da hitzaldi eta lan-saioez osatutako egitaraua. Kultur sorkuntzak hizkuntzaren normalkuntza prozesuan betetzen duen lekuaz eta bete lezakeenaz jardungo dugu bertan bilduko garen ikerlari, irakasle, sortzaile eta teknikariek.\nIzen-emateko epea otsailaren 21era arte luzatuko da eta jardunaldiaren webgunetik bideratu daiteke.\nJose Luis Alvarez Enparantza Txillardegi pasa den urtarrilaren 14an hil zen, 82 urte zituela. Soziolinguistika Klusterretik doluminak eman nahi dizkiogu familiari eta haren gertukoenei.\nEuskararen erabilera gizartean orokortzearen helburura bideratuta egon da Txillardegiren ibilbide guztia. Helburu horri erantzuten diote literatura, hizkuntzalaritzan, politikan, soziolinguistikan eta historialaritzan, besteak beste, egin dituen lanek. Txillardegiren ekarpen intelektualek bide berriak irekitzeko balio izan diote askori eta euskararen aldeko mugimenduen oinarri gisa balio izan dute hainbat kasutan. Bere bibliografia argitaratuak 50 urte baino gehiagoko aldia hartzen du. Gainera, bertan ikutzen dituen gaiak oso anitzak dira. Landu dituen alor gehienetan, Txillardegik egindako ekarpenak aitzindariak eta erreferentziazkoak izan dira.\nBeste jakintza-arloetan egindako ekarpenez gain, Soziolinguistika Klusterretik euskal soziolinguistika esparrua zabaltzen Txillardegiren aitzindaritza aldarrikatu nahi dugu. Beste hainbat erakunde eta mugimenduk sortzaile edo aitatzat duten bezala, antzeko sentimendua nagusi da euskal soziolinguistikan dihardugunon artean. Euskararen berreskurapen sozialerako behar-beharrezko ikusten zituen gaiaren azterketa eta lanketa zorrotzak, zientifikoak. Hizkuntza-normalkuntza prozesuen gaineko ikerketa eta dibulgazio lanari hauspoa ematen ahalegindu izan da beti.\nBAT soziolinguistika aldizkaria sortu eta 1989tik 2001era bitartean zuzendu zuen, gaiari buruzko euskal aldizkari zientifiko bakarra. Euskal Herriko Kale Erabileraren Neurketan eta bertan erabiltzen den metodologian parte hartu zuen, funtsezko ekarpena eginez. Munduko hizkuntza gutxiagotuen esperientzietan euskararen kasurako ikasgai baliagarriak bilatzen egindako lana ere bereziki azpimarragarria da.\nBAT aldizkariaren monografikoa: Txillardegiren omenez (71)\nBAT ALDIZKARIAREN 79-80 ZENBAKIA EUSKALTZAINDIAREKIN LANKIDETZAN KALERATU DA.\nSoziolinguistika Klusterrak BAT Soziolinguistika aldizkariaren 79/80 zenbaki bikoitza Euskaltzaindiarekin elkarlanean argitaratu du, eta abenduaren 23an aurkeztu zen Bilboko Euskaltzaindiaren egoitza nagusian.\nBerezia da zenbakia -hitzaurrean eta aurkibidean ikus litekeen moduan- azken urteetan euskal soziolinguistika arloko gai nagusienetako bati heldu baitio Mikel Zalbide euskaltzainak, gai zentral eta monografiko modura lantzeko: Diglosia.\nGainera, txosten horretan planteatzen diren gaiei erantzunez Euskal Herriko zazpi soziolinguistek eman diote erantzuna, artikulu laburren bitartez. Honakoak dira saio honetan parte hartu duten lagunak: Paula Kasares, Iñaki Martinez de Luna, Julen Arexolaleiba, Maria-Jose Azurmendi, Xabier Isasi, Lionel Joly eta Joxe Manuel Odriozola.\nDiglosia terminoaren jatorria eta ibilbidea argitu du Zalbidek txostenean, bere jatorritik 1959ra arteko ibilbidea; Greziatik Ferguson-era, ondoren, Fishman-en ekarpena parez pare ezarriz. Herrialde Katalanetatik datorren Menderatuen diglosiaren bidea ere zehatu du bere indarguneak eta ahuleziak erakutsiz. Azkenik, Euskal Herrian izan duen garapenari begirada oso sakona eskaini dio, tartean, sona handiko beste soziolinguista askoren ekarpenak ere bilduz.\nEUSKARA ENTITATE PUBLIKOETAN JARDUNALDIA IZANGO DA OTSAILAREN 2AN MIÑAON\nEusko Jaurlaritzako Hizkuntza Politikarako Sailburuordetzak (HPS) antolatu dituen jardunaldiok, elkar-lanerako abiapuntu izatea dute helburu. Goiz eta arratsalde bateko lan-saioan, aukera izango da elkar ezagutu, esperientziak partekatu eta arlo honetan gabiltzanon beharrizanak, iritziak, ideiak eta ardurak jasotzeko, aurrerantzean etorriko diren eskakizunei aurre egiteko pausoak zehazten joateko, batez ere datorren plangintzaldiari begira.\nEgitarauak formatu eta eduki anitzeko saioak biltzen ditu. Goizean zehar, HPSko zenbait arduradunen hitzaldi teorikoak eta partaidetzarako aukera emango duen World Kafea burutuko dira. Arratsaldean, berriz, hainbat erakunderen kasuak aurkeztuko dira, esperientzia horietatik ikasgaiak atera ahal izateko.\nTOPAGUNEAREN JARDUNALDIAK: JOLASA BAINO GEHIAGO\nTopagunea euskara elkarteen federazioak jardunaldiak antolatu ditu otsailaren 2an eta 3an Durangoko Landako elkartegian. Jolasa baino gehiago izenburua izango dute eta XXI. mendeko Euskaldunon Elkarteen haur eta gazte esparruaren markoa definitzea dute helburu.\nAlde batetik, Euskaldunon Elkarteen aisialdi jardueren ezaugarri komunak definitzeko beharra dagoelako. Eta bestetik, aisialdiko jardueren bitartez eraginkorragoak izateko.\nHaur eta gazte arloa zergatik, zertarako eta nola landu beharko litzateke?\nZeintzuk dira gazteen partehartzerako aukerak euskaldunon elkarteetan?\nGaldera horiei eta beste batzuei erantzun nahi diete jardunaldiek. Horretarako, erakunde eta elkarte ezberdinetako hizlariak, martxan dauden esperientzia arrakastatsuak eta aurrera begirako estrategiak bilduko dira. Han izango dira besteak beste arloa lantzen duten hainbat Euskaldunon Elkarte, Sorguneak taldeko kideak, Bertsozale Elkartea, EHZ Euskal Herria Zuzenean eta Irrien Lagunak proiektuko kideak. [EGITARAUA]\nSarrera doan izango da. Jardunaldian parte hartzeko, izen-emate fitxa bete behar da urtarrilaren 27a baino lehen.\nEUSKARAZ BIZITZEKO NAHIA FILM LABUR BIHURTZEKO LEHIAKETA ANTOLATU DU KONTSEILUAK\nLehiaketan parte hartzeko, gehienez 10 minutu izango dituen film laburra aurkeztu behar da. Gaia euskaraz bizitzeko nahia da eta hori transmititu beharko luke lehiaketara aurkezten den lan orok.\nMartxoaren 18a bitarteko epea egongo da lanak egiteko. Jarritako baldintzak betetzen dituzten lan guztiak ikusgai egongo dira www.euskarazbizinahidut.org webgunean. Web gune horretan bertan aurkitu ahal izango dira lehiaketan parte hartzeko oinarriak.\nHautaketa-prozesua egiteko, sektoreko profesionalek osatutako epai-mahaia osatu da: Imanol Rayo, Eneko Olasagasti eta Yoli Mazkiaran. Andoaingo bideo eskolak ere parte hartuko du hautaketa prozesuan, Ignacio Zabala Barbé irakaslearen bitartez. Epaimahaiak bi lan sarituko ditu; lehenengo lanak 2.000 euro jasoko ditu eta bigarrenak berriz 1.000. Ekitaldi bat egingo da irabazleak iragartzeko eta bertan proiektatuko dira sei lanik onenak.\nLehiaketak Gasteizko udaleko Kultura Saila eta Euskara batzordeko laguntza jaso du. Eta hori eskertu du prentsaurrekoan Paul Bilbaok.\nEUSKARAZKO SPOT LEHIAKETA ANTOLATU DUTE EUSKARAZKO HIZKUNTZA-OHITURA EGOKIAK SUSTATZEKO\nMondragon Unibertsitateko Huhezi fakultateak, Aretxabaletako Udalak eta Arteman Komunikazioa enpresak Euspot izeneko euskarazko spot lehiaketa jarri dute martxan.\nParte-hartzaileek merkataritzan eta ostalaritzan euskara erabiltzea sustatzeko spot-a aurkeztu beharko dute, lehenengo edizio honetan zabaldu nahi den mezua hurrengo hau da: merkataritza eta ostalaritzan, euskararen balioa erabileran dago.\nParte hartzeko, bideoak Youtubera igo eta formulario hau bete beharko da, apirilaren 11 baino lehen.\nNAFARROAKO HAINBAT ERAGILEK HAURRAK D EREDUAN MATRIKULATZERA ANIMATZEKO KANPAINA ABIATU DUTE\nEuskara Kultur Elkargoak, Ikastolen Elkarteak, Nafarroako Euskara Teknikarien Lanbide Elkarteak, Sortzen Ikasbatuaz taldeak eta Topaguneak sustatu dute ekimena.D eredua hizkuntzen aniztasuna eta orekaren aldeko hautua dela dioen idatzia da kanpainaren oinarrietako bat.\nUEMAK LASTER UDAL GEHIAGO MANKOMUNITATEKO KIDE EGINGO DIRELA IRAGARRI DU\nUEMAren urteko Batzar Nagusia urtarrilaren 14an egin zen Zumaian. Bertan 2012ko egitasmoa eta aurrekontuak onartu ziren. Gainera, 2012ko UEMA eguna Goizuetan izango dela ere iragarri zen. Azkenik, azken hilabeteetan hainbat udalekin izandako harremanak direla eta, 2012an bazkide bazkide beriak hartzea aurreikus daitekeela adierazi zuten UEMAren arduradunek.\nInformazio gehiago :\nOXFORD-EKO UNIBERTSITATEAN EUSKARA ETA EUSKAL KULTURARI BURUZKO PONENTZIAK AURKEZTEKO EPEA OTSAILAREN 3AN AMAITUKO DA\nOxfordeko Unibertsitateak Iberiar Ikasketen XV. Foroa antolatu du, hurrengo ekainaren 20, 21 eta 22rako. Foro horretan lehenbiziko aldiz parte hartuko du euskarak, katalan, galego, portuges eta gaztelaniarekin batera, Etxepare Euskal Institutuaren babesarekin. Paneletako mintzaldietarako euskarari eta euskal kulturari buruzko proposamenak edo ponentziak aurkezteko epea irekita dago, otsailaren 3ra bitartean.\nIkasketa Iberiarren XV. Foroak kultura bizien aldaketez eta bilakaeraz jarduteko lekua eta unea izan nahi du.Elkarrekintza kulturalaren kontzeptua aztertzerakoan, Foroaren asmoa da ikertzea literatur lanek eta ikus-entzunezko adierazpideek nola eratu dituzten nortasun sozial eta artistikoen adierazpen berriak, bazterrean utzi gabe ikus-entzunezkoen eta literaturaren estetikaren, euren mintzairaren eta euren irakurle eta ikus-entzuleekiko konpromisoaren garapena.\nInteresdunek 200-250 hitz inguruko laburpenak bidali behar dituzte fisoxford@gmail.com helbide elektronikora aipatutako data igaro baino lehen.\nIberiar Ikasketen Foroa- Orfordeko Unibertsitatea\nLANGUAGE AND THE CITY SOZIOLINGUISTIKA SIMPOSIUMERAKO PROPOSAMENAK AURKEZTEKO EPEA URTARRILAREN 31AN AMAITUKO DA\n2012ko abuztuaren 22tik 24ra Berlingo Freie Universitätean burutuko da gizartea hizkuntzari buruzko Europako topaketa nagusietakoa. Bi urtean behin antolatzen da nazioarteko simposium hau eta aurtengorako hizkuntza eta hiriaren arteko harremanak hartu dituzte gaitzat.\nFormatu ezberdineko saioak burutuko dira, nazioarteko ikerlari eta aditu ugari bilduko dituen simposiumean. Oraindik (urtarrilaren 31ra arte) aukera dago saioak proposatzeko.\n19th Sociolinguistics Symposium- Language and the city\nS. Castet: "EEP iritsi da bere mugetara" (ARGIA)\nI. Arruti: Lagundromoa eta ñoñostiarkeriak (GipuzkoaEuskara)\nR. Gutierrez: Hizkuntza baliatu (BaiSarean)\nBerripaper honetan toki berezia egin nahi izan diegu Txillardegiren heriotzaren ondotik hedabideetan agertu diren iritzi-adierazpenei. Bilduma osatugabea eta ordenik gabea izan arren irakurleon interesekoa izango delakoan jartzen dugu zuen eskura:\nTxillardegiren heriotzean – iritzi bilduma\n‹ Soziolinguistikaz berripaperaren 36. zenbakia / 2012ko apirila gora Soziolinguistikaz berripaperaren 34. zenbakia / 2011ko abendua ›


PSORILAX in Valverde erosi batetik 39€\nPsorilax in Valverde\nKrema Psorilax batetik psoriasia erosi in Valverde\nArrakastatsua izateko Psorilax in Valverde, izan behar du:\nNon erosi in Valverde Psorilax\nBete eskaera orria erosi eraginkorra krema psoriasia Psorilax in Valverde prezio merkean. Deitu dut Kudeatzailea zure ordena krema PsorilaxKudeatzailea deituko etorkizun hurbilean. Zure eskaera jaso ondoren, gai izango duzu ordaindu in Valverde.\nKrema psoriasia Psorilax berezia da, in Valverde. Ez da, besterik gabe, laguntzen zenbatekoa murrizteko arazoa arlo, eta eramaten epe luzeko remission horretan gaixoaren da, ia-ia pertsona osasuntsu. Garrantzitsua ez ahaztu prebentzioa erabiliz Psorilax.\nNon erosi krema Psorilax in Valverde\nNahi baduzu Psorilax 50% deskontua in Valverde (Espainia), bete eskaera-orria, sartu Zure telefono-zenbakia eta izena, orduko epean izango duzu, jarri harremanetan Kudeatzailea dizu Psorilax antolatu eta azkar entrega. Ordaindu courier edo postetxean bakarrik bakailao on partzelaren. Bidalketa kostua Psorilax mezulari bidez zehaztutako helbide arabera alda daiteke hiria Espainia, jakiteko prezioa Kudeatzailea sortu ondoren , ordena krema Psorilax batetik psoriasia web-orri ofiziala.\nDieta psoriasia: printzipioak eta abantailak\nZientzialariek diotenez, azken urteotan psoriasia da gorputz gehiago ohikoa baino.\nOrdena in Valverde Psorilax


Jatunkeria, bekatu izatetik gaixotasun izatera • ZUZEU\nJatunkeria, bekatu izatetik gaixotasun izatera –\nBizi ditugun eredu estetikoen bultzadaz —batez ere emakumeei ezarri zaizkien mehetasunaren kanonei esker—, JATUNKERIAK bekatu izateari utzi dio aspaldi. Bekatu txikiak sortzen dituen bekatu-iturri handiaren izaera abandonatu eta alde batera laga du horrela infernurako autopista azkarra izatearen kontua. Izan ere, JATUNKERIA gaur ez da bekatu, gaur gaixotasun da, beste gaixotasun batzuen sorburu beldurgarria.\nHala da, zinez. Inork ez du uste JATUNKERIA garaikidea bekatu denik. Ezin dut inor irudikatu bekatu hori apaiz bati konfesategian aitortzen: “Aita, Jaungoikoaren aurka egin dut bekatu gaur eguerdian…” Ez eta apaiza bera ere: “Anaia, Jaungoikoaren kontra egin nuen bart gaueko afaritan”.\nRabelaisen Gargantua – Gustavo Doréren grabatutik\nJATUNKERIA gaur ez da Jaungoikoaren kontra egindako bekatua. Beste zerbait da, askozaz ere konplikatuagoa eta gaitzagoa. Infernurako kondena beharrean, zigor automatiko zabala dakar JATUNKERIAK: edertasun eta osasun patroien aurkako zerbait da, gainerakoengan errukia, atsekabea edo higuina pizten duen zerbait. Izan ere, JATUNKERIAK ageriko sintomak ditu, ezin ezkutatzeko modukoak.\nHori ez da gertatzen beste Bekatu Nagusi batzuekin. Esaterako, ALFERKERIAREKIN. Zu izan zaitezke guztiz alferra eta, horregatik, kalean txistuka paseatzen ibili lasai asko. Inor ez da konturatuko zure benetako izaeraz eta bekatuaren baitako duzun bizimoduaz. JATUNKERIAk jota bazaude, ostera, arau estetikoak pitzatuko dituzu eta infernua gutxi da, eraman beharko duzun penitentziarekin alderatuta: mespretxu soziala.\nLehengo batean ikusi nuen Frantziako telebistan ordubeteko dokumental ikaragarri bat: lana aurkitu eta normal bizitzeko zelako ezintasunak dituzten aitortzen zuten gorputz lodiko gizen morbidoek. Haietako batek, hala ere, Rabelaisen espiritua gordetzen zuen eta Parisen atsekabez begiratzen ziotela eta, ahal zuen guztietan hartzen zuen abioia Indiara oporretan joateko. Bi txartel ordainarazten zizkion, gainera, Air Francek, eserleku bakarrean sartzen ez eta.\nIndian, antza, jainkotiartzat eta fortunaren gauzatzat dute gizentasuna eta etxean baino hobeto hartzen dituzte gizon eta emakume borobilak. Jakina, badira salbuespen fortunadunak ere, JATUNKERIAn bizi arren, sekula borobiltzen ez diren horietakoak eta gorputzari lerden eusten diotenak, baina gutxienak izateaz gain, loteria genetiko moduko bat egokitu zaie halakoei. Bejondeiela.\nEsan bezala, orden gabe eta neurriaren gainetik jatea eta edatea da, beraz, JATUNKERIA eta bekatu honetan bizi denak gizartearen gaitzespena jaso ohi du, gehienetan. Erdi Aroko kondaira baten arabera, Juan de Beverley izeneko padar edo eremita bati aingeru bat agertu zitzaion. Aingeru gaiztoa, antza denez, ezen behartu baitzuen hiru bekatu larriren artetik bat hautatzera. Bat zen horditzea edo mozkortzea, bigarrena bortxaketa bat egitea eta hirugarrena, inguruko baten bat asasinatzea. Hiruetatik bat hautatu behar zuen derrigorrez.\nZein hautatuko zenuen zeu? Geratu irakurketa eta pentsatu une batez. Zein da hiruretan arinena zure iritzian? Asmatu duzu, Juan de Beverley-k bezalaxe: hiruretan arinena mozkortzea da. Halaxe egin zuen, ba, eremitak: mozkortu arte edan zuen.\nLastima izan zen, mozkortu ondoren arreba bortxatu eta asasinatu izana. Lasai, hala ere, kondaira honek ez dauka irakaspen argirik, baldin eta ez bada ondo jarrita dagoela JATUNKERIA Bekatuen artean, alegia, beste bekatu batzuk dakartzan bekatua dela berez.


Errusiaren gaineko zigorrak ez dira mahai gainean jarri behar\nMendebaldeko zigorrak gutxiagotzeak Vladimir Putin eta bere erregimenari bakarrik egingo lioke onura. Ez du negoziatzeko umorerik.\nErrusiak maiz esan du Mendebaldeko zigorren xedea, bereziki Estatu Batuentzat, Errusiaren erregimena aldatzea dela. Baina bere erregimenaren etorkizuna zalantzan jarri duten Vladimir Putin presidentearen porrotak dira, ez Mendebaldeko konspirazioak. Mendebaldean inork ez du Errusiaren hauskortasun politikoaren berezko arriskuei aurre egin nahi, Errusiaren gaineko zigorren presioa arintzea Ukrainan krisiaren gainetik ez baduzu arinduko.\nPutinek eta bere lankideek Errusiako ekonomia edo sistema politikorako erreformak baztertzeko erabakia dute. Ukrainiaren aurkako ekintza oldarkorrak baina gaizki pentsatuak etxean errepresioaren bere senak dauzka. Errusiako emakida, banku eta publikoki aintzatetsitako zigorrik ez edukitzeak Putinek eta bere lankide batzuek ongietorriak izan ditzakete, baina Errusiari kalte egingo lioke, gero eta gehiago, arau despotikoak baino zerbait hobea mereziko lukeen Errusiari.\nAEBek atzera botatzeko prest dagoen iradokizunik eman ez den arren, hainbat arrazoirengatik eztabaidatu da EBko zigorrak arintzea edo are gehiago uztea: geroko larritasunetik pixkanaka atzera egitea bultzatuko luke Putinek aurrera joateko. negoziatu den irtenbidea; Errusiaren gaineko agintea Errusiaren gaineko agintaritzaren aitortza tacit edo are esplizitua Ukrainako ekialdetik Errusiako erretiro baterako truke egokia izango litzateke; Mendebaldeko konpromiso sinesgarri eta iraunkorra Ukraina NATOko kide izateagatik baztertzeko, edo ustez EBn sartzea, justifikatuta egongo litzatekeela; eta EBko zigorrek Errusiako ekonomia mehatxatzen duten krisi ekonomikoa areagotzen dutela eta, beraz, erregimena ezartzeko arriskua areagotzea edo oraindik ere oldarkorragoa bilakatzea.\nProposamen horien atzean dauden hipotesiak honako hauek dira: EBrentzat, Ukrainak bigarren mailako garrantzia duela Errusiarentzat, ezin baita erreformarik egin eta horren arabera tratatu beharko litzateke; EBko hainbat herrialdetarako zehapen ekonomikoak oso handiak direla; Errusiaren aurkakoa hori probokatzea da, horrek dakartzan arrisku guztiekin; eta Putinen erregimena hain sendatuta dagoela, mendebaldea estutzeko saiakerak alferrikakoak direla.\nKremlinek, printzipioz, Putinek eta bere kohorteak konbentzitu beharko lukete oraindik zer egin dezaketen Ukrainan lortzeko eta Errusiaren barne arazoei aurre egiteko. Beren Krimeako abenturaren kostua nahiko handia da Ukrainako ekialdean enklabu bat gehitu gabe. Moskuk Ukraina alderdien arteko gerraren arteko negoziazio bat bilatzen duen alderdi desinteresatua balitz bezala kokatzen da, baina oso inplikatuta dago, noski. Bere proxyek lurraldea galduko lukete Errusiako dirua, hornikuntzak eta gizonak gabe. Moskuk Donetskeko eta Luhanseko zenbait lekutan «gatazka izoztuak» ezartzea lortu bazuen ere, horiek ekonomikoki iraunkorrak izatearen zama izango lukete. Ukraina arerio bihurtu da. Mendebaldea alienatu egin da. Putinek aurreikusitako Eurasiako Batasuna arriskuan jarri da.\nHala ere, maniobra taktiko batzuk izan arren, Putinek Ukrainen aurkako politiken bultzada ez da aldatu, eta Errusiaren kritikapean egongo den klima sortu du orain babesa lortuz gero. Uste dezake EBko ebazpena ahuldu egingo dela, eta, beraz, aldeak handitu daitezkeela EBren eta Estatu Batuen artean. Zalantzarik gabe kalkulatzen du Kyiv-ek ezingo duela bere etxeko arazoak konpontzeko dirua edo dirua deitu. Sinetsi daiteke Errusiako Ukrainako agenteak oraindik ere Ukraina errusiar hiztunen mugimendu ezagun baten ardatz bihur daitekeela, agian indarkeria sustatzen ari direnetik harago. Errusiak haientzako laguntza handitu du Minskeko hitzarmenean atzerriko laguntza kentzeko konpromisoa hartu duen arren, eta badirudi ekintza militar gehiago lortzeko prestatzen ari dela. Putinek Ukraina bere borondatera makurtzeko helburu nagusia agerian geratzen da, eta Kremlinen politikak oportunistak izaten jarraitu dute, gezurrek ilunduta eta ez dutela batere garbi artikulatu edo egonkorrik.\nMendebaldearekin eta Ukrainarekin negoziatzea ahalbidetuko zuen Errusiako politikaren aldaketaren benetako aukera itxiera segurua izango da, Errusia / Ukraina mugak, tropak, armak eta mugimenduak gaur egun huts egin duen Minsk akordioan aurreikusitakoa. beste hornikuntza batzuk Donetskeko eta Luhanskko militanteei. Segurtasun hori gabe, AEBetako edo EBko zigorrak arintzeak esanahi bakarra izan dezake - Mendebaldeak prest dago Moskuk Ukraina bere borondatearen menpe tratatzeko duen eskubidea aitortzeko. Egia da Putin ez dela, orain arte behintzat, prest egongo Ukrainarekin edo bere buruarekin iraungo lukeen inolako akordiorik negoziatzeko.\nGai erlazionatuak:bankableErrusiari zigorrak arintzeaezaugarrifull-imageNATOpublikoki aitortuapullbackErrusiako emakidaknabarmenak


BIZKAIKO LIGA BEREZIAK: Bigarren jardunaldia eta dagoeneko talde batzuk nabarmentzen hasiak dira | Federación Vizcaína de Baloncesto – Bizkaiko Saskibaloi Federazioa | Todas las informaciones del baloncesto vizcaíno federado y escolar. Bizkaiko Saskibaloi federatuaren eta eskolaren berri guztiak hemen\nHome » Berriak, Nagusiak » BIZKAIKO LIGA BEREZIAK: Bigarren jardunaldia eta dagoeneko talde...\nBIZKAIKO LIGA BEREZIAK: Bigarren jardunaldia eta dagoeneko talde batzuk nabarmentzen hasiak dira\n(ARGAZKIA: Iñaki Calvo)\nKadete eta Junior mailetako Bizkaiko Liga Bereziak martxan dira eta bigarren jardunaldia ospatu ostean, Euskal Ligarako igoera lortzeko kruzeak lortzea helburu duten talde asko nabarmentzen hasi dira. Hona hemen astero burutzen dugun laburpena, Gizonezkoen Kadete mailako Santurtzi-Leioa nabarmenduz.\nBigarren jardunaldiko norgehiagoka nagusia kadeteen B multzoan ospatu zen,Santurtzi eta Leioaren aurkako partiduarekin. Talde biek partidu bikaina eskaini zien Mikel Trueba kiroldegira hurbildutakoei.\nIñaki Sedanoren mutilek joko alaia erakutsi zuten. Nagusi izan ziren hasieran, batez ere Unai Barruetari esker. Zuriek 17 puntu arteko abantaila izatera iritsi ziren baina atsedenaldira 27-36 iritsi ziren.\nAtsedenaldiaren ondoren, moreek intentsitate gehiago erakutsi zuten, defentsa lanetan hobeto aritu zirelarik. Horrela emaitzari buelta eman eta 7 puntu arteko abantailak lortu zituzten. Partidua azken unean erabaki zen, etxeko taldea nagusitu zelarik 57-55.\nB multzoko gainontzeko partiduetan, Paulesek garaipen argia lortu zuen Berrio Otxoaren aurka 29-129 eta multzoko lider izaten jarraitzen du Tabirakorekin berdinduta. Durangarrek garaipen argia lortu zuten Arrigorriagan. Liderraren atzetik aurkitzen dira Leioa eta Santurtzi, batean kale bestean alde talde bakoitzarentzat.\nGainera A multzoan Zornotzak bere multzoan nagusi dela erakusten jarraitzen du, Maristas taldeari 50-87 irabazita. Loiola Indautxu eta Getxok bere aldetik Unamuno eta La Salleri irabazi zioten.\nA multzoan, Durango eta Escolapioseko neskek partidu biak irabazi dituzte eta sailkapenaren buruan dira, Unamunok eta Aguilas Salesianosek hurbiletik jarraitzen diotelarik. Azken postuan daude Gernika KESB eta Zornotza oraindik garaipenik lortu gabe daudelarik, Unamuno eta Escolapiosen aurka galdu ondoren.\nTabirakok Kadeteetan duen beste taldea mailako talde faboritoa da. Paulesi 50 puntu inguruko aldearekin irabazi zion eta igoera faseko kruzeetarako bide zuzena hartu du. Askartza Durangarren atzetik da partidurik galdu gabe,Santutxun azken unean irabazita.Azkenik, Getxok 38-41 irabazi zion Laurori.\nA multzoan, Unamuno da bere partidu guztiak irabaztea lortu duen talde bakarra, Santurtziri 82-63 irabazi ondoren. Dosa Salesianosek etxean bere maila erakutsi zuen Padurari irabazteko. Berrio Otxoako gazte mailakoek lehendabiziko garaipena lortu dute eta Mungia azken postuan aurkitzen da.\nB multzoan, La Salle eta Loiolak irabazi egin zuten eta sailkapenaren buruan bukatzeko hautagai nagusiak direla erakutsi dute. Hauen atzean aurkitzen dira Leioa eta Ibaizabal garaipen batekin. Askartzak eta Zornotzak ez dute oraindik garaipena ezagutzen.\nA multzoan, Zornotzak bere nagusitasuna erakusten jarraitzen du, oraingoan Laurori 52 puntuko aldearekin irabazi ostean.Mungia ere bi garaipenekin aurkitzen da. La Salle eta Salesianosek garaipen bakarra dute eta Escolapios eta Laurok ez dute garaipenik ezagutzen.\nB multzoan eskuinaldekoak dira nagusi. Getxo eta Askartza buruan dira, Leioa eta La Salle atzetik dituztelarik. Unamunok eta Ibaizabalek ez dute oraindik garaipenik lortu.\nBizkaiko selekzioek lan gehiago izango dute igande honetan Hurrengo sarrera :\nLointek Gernika Bizkaiak Eurocup txapelketarako sarrerak oparituko ditu 14 urte baino gutxiago dutenen artean\n(Castellano) LIGAS ESPECIALES BIZKAINAS: Primera jornada marcada por la contundencia de...\n31/12/2014 • Berriak, Nagusiak\n(Castellano) Imanol Adán: “La plaza para el Campeonato de España debe...\n23/02/2016 • Berriak, Nagusiak\n(Castellano) Una pirámide con buenos cimientos\n03/04/2020 • Berriak, Nagusiak\n28/04/2014 • Galeria


Hodeiertzari begira egoten naun. Udazkena heldu dun, hoztu din eguraldiak, atzean gelditu ditun udako egun sargoriak. Tapaki bat jarri ohi zidan Veroniquek belaunetan. Ez naizela hotz esaten diodan arren, ez zien jaramonik egiten nire purrustadei, esaten zidan hotzeria harrapatuko dudala kasu egiten ez badut.\nFredek dio agure baten antz gero eta handiagoa dudala. Hala da, zahartuta ikusten dut neure burua ispiluan. Aktibitate fisikorik ezak gorputza ez ezik burmuinak ere herdoiltzen dizkidala iruditzen zait. Kartzelaren hormetako porlana nire zainetan hedatzen ariko balitzait bezala.\nIsiltasunean egotea maite dut. Ez dut lehen bezala musikarik entzuten. Nahiago dut kaletik iristen zaizkidan hotsak entzutea (oihu bat, Poliziaren sirena, autoen burrundara, haizea), hots bakoitzak atxikita daraman bizitza irudikatuz. Entzuten ez ditudan hotsei ere adi egoten naiz. Hemen ez ditut Naonedeko isolamenduko etxarte txikian bezala kaleko zarata hurbil-hurbilak entzuten. Orduan, kartzelako hormaren ondotik igaroz eskolatik etxera zihoazen haurren jolasak entzuten nituen, erosketen gurditxoarekin zihoazen etxekoandreen urrats presatuak. Camembert-ean luzeak egiten nituen bitartean, urratsen eta ahotsen jabeen bizitzak irudikatzen nituen, haien buruhauste, zalantza eta pozak.\n— Erabakiak hartzen ikasten dugunerako ohartzen gara, bizitzan gero eta aurrerago orduan eta murritzagoa dela dugun hautua —esan zidan behin Xabierrek.\nBesaulkian jarrita, eskuak belaunburuetan pausatuta, bizkarra xut, begirada inon, hausnarketa sakonetarako eguna zuela nabaritu nion jarreran.\n— Hasieran, denok gara itsasoan bukatuko duten euri tantak. Zein ubidetik egingo dugun bidaia izaten da kontua. Mendian beherago eta orduan eta hautu gutxiago. Azkenerako, uren banalerroek, errekastoek, bailarek, errekek, ibaiek, bokaleek taxutzen dute gure bizitza, gure bizileku eta bidaideak nortzuk izango diren baldintzatuz.\n— Ez gara ur tanta hutsak —esan niezaiokeen—, aurrean duen ibilbideari baietz edo ezetz esateko aukera duten izakiak baizik.\nOrdukoan ez nintzen eztabaidan korapilatu ordea, berarekin ados ez nengoen arren. Nire ustez ez baitago inon idatzia zein itsasotan emango dugun azken hatsa, eta egingo dugunaren edo egingo ez dugunaren baitan ere badago gure etorkizunaren norabidea erabakitzerik, aldatzerik. Jaiotzen garen unetik hiltzen garen arte.\nGurasoek sortu gintuzten unetik, gure birikak lehen aldiz arnasez betetzen diren bederatzi hiletako tarte luzean izan ezik —orduan ez baikara gure buruaren jabe—, bizitza ia osoan dugu gure ibilbidea hautatzeko aukera.\nJaiotzea ez dago gure esku. Gurasoen proiektua edo ustekabea besterik ez gara eskuarki.\nErnaltzea ustekabekoa den kasuetan, babarruntxoa haur jaioberri bihurtu arte dagoen prozesua borondatezko haurdunaldiaren oso bestelakoa da. Batzuetan bikoteak azkar onartuko du haurra mundura ekarri eta guraso bihurtzea. Gerta daiteke emakumeak bere amatasunaren deiari erantzun nahi izatea baina gizonak haurrik nahi ez izatea. Alderantziz ere gertatzen da. Gizonak aita izateko irrika izan baina emakumea amatasuna onartzeko prest ez egotea, arrazoi ugari direla medio. Adibidez, ohekide (edo larrekide) izandako gizona bere haurraren aitatzat nahi ez izatea. Gerta daiteke ere, Veroniquek egin asmo zuen bezala, amatasuna onartu bai baina aitarik (ezta osabarik) gabe.\nBazakinat ez direla bikote aukerak horretan ahitzen, bi arrek edo bi emek osatutako bikoteek ere izaten ditizten haurrak. Gerta daiteken baita ere izugarrikeria baten ondorioz egotea haurdun emakumea. Orduan ez zagon hirukirik. Biren arteko harremana dun. Tartean sufrimenduaren lainoa dagoela, oihuak, mina, fisikoa eta garunak erdibitzen dituen beste min hori, tximista batek ezkerreko begia zulatuko baligu bezala sortzen den min zital hori, sudur-zuloetan barrena, eztarria urratu eta bihotza, birikak, sabela, bularra, bagina zartatzen duen mina. Agian, gutxika-gutxika, maitasunak desagerraraziko duen samina. Bortxatzaileak desegindako bizitzari emango ote dio haurrak zentzu berria?\nEdonola izanda ere, gure esku ez dauden halabehar ugariren gurutzaketaren ondorioz gaitun mundu honetakoak. Jaiotzen garen unetik aurrera, aldiz, neurri handi batean gure esku zagon gure bizitzaren gobernua eta amaiera.\n«Jaio nintzen» esaten dinagu «jaio ninduten» zuzenagoaren ordez. Baina ez dinagu inoiz «hil nintzen» esango, ezta «hil ninduten» ere.


Posts Tagged ‘kulturgunea’\nJake E. Lee & Red Dragon Cartel. Ostiral gaueko planak\ncategories: argazkilaritza_fotografía, kontzertuak_conciertos\nOstiral gaua. Herri guztia Jake E. Lee eta bere Red Dragon Cartel bandaren kontzertuko kartel erraldoiz josia. Eta han nintzen ni, (más…)\nZea Mays “DA”, handia da!\n“Izan ala ez izan, hor dago koxka” zioen Shakespearek. Talde bizkaitarraren diska berriaren izenak dioen bezala, Zea Mays “DA”, eta zin egin dezaket, hizki larriekin gainera: Zea Mays handia DA!\nAstebete igaro da iada Zea Maysek kontzertua eman zuela Sanagustin Kulturgunean, baina nik oraindik momentu hartako adrenalina eta irrika berarekin jarraitzen dut. Lehenengo abestitik Aioraren ahotsa errainetaraino sartu zitzaidan eta bertaratu ginenok momentu ahaztezinak bizi ahal izan genituen, momentu hunkigarriak, ederrak, indarrez beteak. Zaila zait sentipen hauek guztiak hitzekin azaltzea!\nEa hitzek azaldu ezin dutena, argazkiek erakusten duten!


IGERILARIA - John Cheever\nUdako domeka tipiko bat zen, mundu guztia eseri eta esaten duenean, “Gehiegi edan nuen bart”. Entzun zenezakeen elizatik ateratzen zirenek horixe xuxurlatzen, entzun zenezakeen apaizaren beraren ezpainetan, sotanarekin borrokan ari zela arropategian, entzun zenezakeen golf-zelaietan eta tenis-kantxetan, entzun zenezakeen erreserba naturalean, non Audubon taldeko buruak biharamun itzela zeukan. “Gehiegi edan nuen”, esan zuen Donald Westerhazyk. “Denok edan genuen gehiegi”, esan zuen Lucinda Merrill-ek. “Ardoa izango zen”, esan zuen Helen Westerhazy-k. “Ardo gorri gehiegi edan nuen”.\nHori Westerhazytarren igerilekuaren ertzean zen. Burdina-eduki handia zeukan putzu artesiar batek hornitzen zuen igerilekua eta berde argia zen. Ederra zen eguna. Mendebaldean kumulu-hodeien multzo handi bat zegoen, distantziatik —gerturatzen ari den itsasontzi baten brankatik— ikusten den hiri baten hain antzekoa ezen izena ere izan zezakeen. Lisboa, Hackensack. Berotu egiten zuen eguzkiak. Neddy Merrill ur berdearen ondoan eseri zen, esku bat uretan, baso bat ginebra bestean. Gizon lerdena zen —bazirudien gaztaroko lerdentasun berezia zeukala— eta gaztea izan ez arren goiz hartan barandaren gainean irrist egin zuen behera jaisteko eta ipurdiko bat eman zion sarrerako mahai gaineko brontzezko Afroditari, eta gero jangelatik zetorren kafe usainerantz joan zen. Udako egun batekin aldera zitekeen gizon hura, batez ere eguneko azken orduekin, eta tenis-erraketarik edo marinel-poltsarik ez bazeukan ere, ematen zuen irudia benetan gaztearena, kirolarena eta eguraldi barearena zen. Igerian ibili zen eta orain arnas estua eta sakona zeukan, birikekin une horretako osagai guztiak, eguzkiaren berotasuna, bere plazeraren intentsitatea, irentsi balitzake bezala. Bazirudien dena isurtzen zela bere bularrean. Bullet Park-en zegoen haren etxea, hamahiru kilometro hegoaldera; bertan egongo ziren bere lau alaba politak, bazkaltzen eta agian tenisean jokatzen. Orduan otu zitzaion hego-mendebalderantz eginez uretatik hel zitekeela etxera.\nEz zuen sentitzen bere bizitzak giltzaperatzen zuenik eta ohar horretan hartu zuen atsegina ezin zen azaldu iradokitzen zuen ihesarekin. Bazirudien kartografo baten begiekin ikusten zuela igerilekuen lerro hura, konderrian zehar okertzen zen ia-lurrazpiko korronte hura. Aurkikuntza bat egin zuen, geografia modernorako ekarpena; korronteari Lucinda izena ipiniko zion, emaztea bezala. Ez zen txantxazalea eta ez zen inozoa, baina originala eta ausarta zen, eta bera figura entzutetsua zelako ideia lauso eta apala zeukan. Eguna ederra zen eta iruditu zitzaion igeriketa luze batek edertasun hura handitu eta ospatu zezakeela.\nSorbalden gainean zintzilik zeukan jertsea kendu eta uretan sartu zen. Mespretxu ulergaitza sentitzen zuen igerilekuetan salto egiten ez zuten gizonengatik. Crawl zakarrean egiten zuen igeri, besakada bakoitzean edo lau besakadaz behin arnasa hartuz eta bere buruko leku sakonen batean bat-bi bat-bi kontatuz, zangoen oldarrarekin batera. Ez zen distantzia luzeetarako besakada erabilgarria, baina igeriketa etxekotu zenean zenbait ohituraz bete zen kirol hori eta munduaren alde honetan crawla ohitura zen. Ur berde argiak norbera besarkatzea eta sostengatzea ez zen, antza denez, egoera naturalera itzultzea bezain atsegingarria, eta nahiago izango zukeen bainujantzi barik igerian egitea, baina hori ezinezkoa zen, bere proiektua kontuan hartuta. Beste aldeko ertzera igo eta irten zuen —ez zuen inoiz eskailera erabiltzen— eta soropilean abiatu zen. Lucindak nora zihoan galdetu zionean etxeraino igeri egingo zuela esan zion.\nGida modura zeuzkan mapa eta plano bakarrak gogoan zituen edo irudizkoak ziren, baina aski argiak. Lehenengo zeuden Grahamdarrak, Hammertarrak, Leartarrak, Howlandtarrak eta Crosscuptarrak. Ditmar kalea gurutzatuko zuen Bunkertarren etxera joateko eta gero, bidearen zati labur bat oinez egin ondoren, Levytarrak, Welchertarrak eta Lancasterreko igerileku publikoa. Gero Hallorandarrak, Sachstarrak, Biswangertarrak, Shirley Adams, Gilmartindarrak eta Clydetarrak. Eguna ederra zen, eta urez hain eskuzabal hornitutako mundu batean bizitzeak bihozberatasuna, onginahia zirudien. Bere bihotza asaldatuta zegoen eta belarretan egin zuen lasterka. Etxera ezohiko bidetik joateak erromesa izatearen sentsazioa eman zion, esploratzailea, patua zeukan gizona, eta bazekien lagunak aurkituko zituela bide osoan; lagunek beteko zituzten Lucinda ibaiaren ertzak.\nWesterhazytarren lurrak eta Grahamdarrenak banatzen zituen hesia zeharkatu zuen, sagarrondo loratu batzuen azpitik pasatu zen, punpa eta iragazkia gordetzeko etxola igaro zuen, eta Grahamdarren igerilekuan agertu zen. “Aupa, Neddy”, esan zuen Graham andreak, “hau bai sorpresa bikaina. Zuri telefonoz deitzen ibili naiz goiz osoan. Zaude, edari bat ekarriko dizut”. Orduan ikusi zuen, edozein esploratzailek bezala, bertakoen ohitura eta tradizio abegitsuei diplomaziarekin egin beharko ziela aurre inoiz helmugara iritsi nahi bazuen. Ez zituen Grahamdarrak nahastu nahi edo haiekin lotsagabea izan nahi, baina ez zeukan han luzatzeko astirik. Igerilekua luzetara zeharkatu zuen eta haien ondora joan zen, eguzkitan; minutu batzuk geroago, Connecticut-eko lagunez beteta zetozen auto bik erreskatatu zuten. Ihes egin ahal izan zuen pertsona-multzo zaratatsuetatik. Grahamdarren etxearen aurreko aldetik egin zuen alde, heskai arantzadun baten gainetik igaro zen, eta orube huts bat zeharkatu zuen Hammertarreneraino. Hammer andrea, bere larrosetatik burua altxatuz, igerian egiten ikusi zuen, baina ez zegoen oso seguru nor ote zen. Leartarrek egongelako leiho irekien azpitik zipli-zapla pasatzen entzun zuten. Howlandtarrak eta Crosscuptarrak ez zeuden etxean. Howlandtarren etxetik irten zuenean, Ditmar kalea gurutzatu eta Bunkertarren etxerako bidea hartu zuen; urruntxo egon arren, jai baten zarata entzuten zuen bertan.\nUrak ahotsen eta barreen soinua errefraktatzen zuen eta airearen erdian eskegitzen zituela zirudien. Bunkertarren igerilekua muino batean zegoen eta eskailera batzuk igo zituen terraza bateraino; bertan edaten ari ziren hogeita hamar edo hogeita hamabost andre-gizon. Uretan zegoen pertsona bakarra Rusty Towers zen, gomazko koltxoneta baten gainean. Ai, zeinen ederrak eta oparoak ziren Lucinda ibaiko ur-bazterrak! Gizon eta emakume dirudunak zafiro koloreko uren ondoan biltzen ziren eta jaka zuridun zerbitzariek ginebra hotza ateratzen zieten. Zeruan, de Haviland markako hegazkin bat, entrenatzeko modelo gorri bat, bueltaka eta bueltaka zebilen, ume batek txinbo batean daukan pozaren antzeko zerbait erakutsiz. Ned-ek maitasun iragankorra sentitu zuen eszena horren inguruan, bildutakoenganako samurtasuna, ukitu zezakeen gauza bat balitz bezala. Urrunean trumoia entzun zuen. Enid Bunkerrek ikusi bezain laster, txilioka hasi zen: “Oh, begira nor dagoen hemen! Hau bai sorpresa maitagarria! Lucindak esan zuenean ezin zinela etorri, hil egingo nintzela pentsatu nuen”. Jendearen artetik egin zuen bidea beregana heltzeko, eta musuak ematen bukatu zutenean andreak barrara eraman zuen, baina astiro joan behar izan zuten, zortzi edo hamar emakumeri musu ematen eta beste horrenbeste gizoni eskua ematen geratu baitzen. Hamaika jaitan ikusia zuen tabernari irribarretsu batek gin-tonic bat eman zion eta barran geratu zen une batean, bere bidaia atzera zezaketen elkarrizketetan ez nahasteko kezkarekin. Jendeak inguratu egingo zuela zirudienean igerilekura salto egin eta ertzetik gertu joan zen, Rustyren koltxonetarekin topo ez egiteko. Igerilekuaren beste aldean Tomlinsondarren ondotik igaro zen irribarre handi batekin eta lorategiko bidexkatik joan zen korrika. Harri-kirriek oinak zauritzen zizkioten baina horixe zen gauza desatsegin bakarra. Festa igerilekuan zen, eta etxera hurbildu ahala ahotsen soinu distiratsua eta urtsua ahuldu egin zen, eta Bunkertarren sukaldetik zetorren irrati baten zarata entzun zuen; baten bat baseball partida entzuten ari zen. Domeka arratsaldea. Aparkatutako autoen artetik igaro eta sarrerako bidexkaren ertz belartsutik joan zen Alewives kalera. Ez zuen nahi inork errepidean bainujantziarekin ikusterik, baina ez zebilen autorik eta Levitarren sarreraraino zegoen distantzia laburra egin zuen. JABETZA PRIBATUA zioen seinale bat eta The New York Times uzteko tutu berde bat zegoen. Etxe handiko ate eta leiho guztiak zabalik zeuden baina ez zegoen inoren seinalerik; txakurrik ere ez zen zaunkaka entzuten. Etxea inguratu zuen igerilekura joateko eta ikusi zuen Levitarrak zuela gutxi joan zirela. Edalontziak eta botilak eta fruitu lehorrez betetako platerak zeuden mahai baten gainean, sakonean; etxola edo estalpe batean Japoniako kriseiluak zintzilikatzen ziren. Igerilekuan igeri egin ondoren edalontzi bat hartu eta edari bat atera zuen. Laugarren edo bosgarren kopa zen eta Lucinda ibaiaren ia erdia egina zuen. Nekatuta, garbi sentitu zen, eta une hartan bakarrik egoteaz pozik; denarekin zegoen pozik.\nEkaitza zekarren. Kumuluen multzoa —hiri hura— altuago eta beltzago zegoen, eta bera han eserita zegoen bitartean trumoiaren perkusio-hotsa entzun zuen berriro. Artean zeruan bueltaka ari zen de Haviland entrenamendurako hegazkina eta Ned-i iruditu zitzaion ia-ia pilotua entzun zezakeela barreka, pozik arratsaldean; baina beste trumoi bat entzun zenean etxerantz abiatu zen. Tren baten txilibituak jo zuen eta zer ordu ote zen galdetu zion bere buruari. Lauak? Bostak? Probintziako geltokia etorri zitzaion burura, ordu horretan zerbitzari bat, esmokina gabardina baten azpian ezkutatuta, ipotx bat egunkarian bildutako lore batzuekin, eta negarrez aritu izandako emakume bat aldiriko trenaren zain egongo ziren. Bat-batean iluntzen ari zen; une horretan badirudi txori kokoloek kantua antolatzen dutela ekaitzaren hurbiltasunaren onarpen zoli eta jakintsu moduko batean. Gero uhaldi baten zarata ahul bat izan zen, atzean zeukan haritz baten adaburutik, txorrota bat zabaldu izan balitz bezala. Orduan, ur-zorrotaden zarata zuhaitz handi guztien adaburuetatik etorri zen. Zergatik maite zituen ekaitzak, zein zen bere zirrararen esanahia atea brastakoan zabaltzen zenean eta euri haizea eskaileretan gora zihoanean itsumustuan, zergatik zirudien egokia eta presazkoa etxe zahar bateko leihoak zarratzeko ataza sinpleak, zergatik ekaitz haizearen lehen nota urtsuek albiste onen, poztasunaren, berri alaien soinu berezia zeukaten berarentzat? Gero eztanda bat etorri zen, bolboraren usaina, eta euriak kriseilu japoniarrak astindu zituen, Levy andreak urtebete lehenago erosi zituenak, ala urte bi lehenago izan zen?\nLevytarren estalpean geratu zen ekaitza igaro arte. Euriak airea freskatu zuen eta dardaraka zegoen. Euriaren indarrak hosto gorri-beilegiak kendu zizkion astigar bati eta belarraren eta uraren gainean sakabanatu zituen. Uda bete-betea zenez gero, zuhaitzak zimelduta egon behar zuen, eta hala ere tristura bitxia sentitu zuen udagoienaren seinale haren aurrean. Besoak flexionatu, edalontzia hustu eta Welchertarren igerilekurantz abiatu zen. Horrek esan nahi zuen Lindleytarren ekitazio-pista gurutzatzea eta harrituta geratu zen belarrez beteta eta salto egiteko hesiak desarmatuta aurkitu zituenean. Lindleytarrek zaldiak saldu ote zituzten edo udarako alde egin eta norabait eraman ote zituzten galdetu zion bere buruari. Lindleytarrei eta euren zaldiei buruz gauzaren bat entzun izana gogoratu zuen, baina oroimena ez zen argia. Aurrera egin zuen, oinutsik belar bustiaren gainetik, Welchertarrenera; han, igerilekuak ez zeukan urik.\nBere ur-katearen huts hark etsipen absurdoa ekarri zion, eta esploradore baten moduan sentitu zen, iturburu oparo baten bila dabilenean eta korronte lehorra aurkitzen duenean. Desengainatuta eta dudatsu zegoen. Oso ohikoa zen udan alde egitea baina inork ez zuen igerilekua husten. Argi zegoen Welchertarrek alde egin zutela. Igerilekuko altzariak plegatuta, pilatuta eta olana batekin estalita zeuden. Aldatzeko etxolako atea giltzaz itxita zegoen. Etxeko leiho guztiak zarratuta zeuden, eta aurreko sarrerako bidexkara joan zenean SALGAI zioen kartela ikusi zuen zuhaitz bati iltzatuta. Noiz entzun zuen azkenengoz Welchertarrei buruz hitz egiten —hau da, noiz bota zuten azkenengoz atzera berak eta Lucindak haiekin afaltzeko gonbidapen bat?—. Bazirudien zuela astebete-edo izan zela. Bere oroimena huts egiten ari zen ala oroimen hori hainbeste trebatu zuen gertakari gogaikarriak itotzeko egiaren zentzua ere hondatu egin zuela? Orduan, tenis-partida baten soinua entzun zuen urrunean. Horrek poztu egin zuen, bere beldur guztiak ezabatu zituen eta ardurarik gabe begiratu ahal izan zion zeru goibelari eta aire freskoari. Neddy Merrill konderria igerian gurutzatzen ari zen eguna zen. Egun horixe! Bidearen zatirik zailenari ekin zion.\nDomeka horretan, arratsaldean paseo bat ematera irten bazina, han ikusteko aukera izango zenukeen, ia-ia biluzik, 424 errepideko bazterbidean zutunik, gurutzatzeko unearen zain. Galdetu zenezakeen broma gaizto baten biktima ote zen, bere autoa hondatu egin ote zen edo, beste barik, zoroa ote zen. Oinutsik errepidearen zakar-multzoen gainean —garagardo latak, trapuak eta gurpil lehertuak— mota guztietako isekak jasotzeko moduan, errukarria zen. Hasi zenean bazekien hori ibilbidearen zati bat zela —bere mapetan zegoen— baina autoek udako argian zeharka-meharka egiten zituzten joan-etorrien aurrean, ez zegoela prest konturatu zen. Barre egin zioten, oihu egin zioten, garagardo lata bat jaurti zioten, eta ez zuen eduki duintasunik edo umorerik egoera hari aurre egiteko. Atzera egin zezakeen, Westerhazytarrengana joan, han egongo zen Lucinda oraindik eguzkitan. Ez zuen ezer sinatu, ezer zin egin, ez zuen ezertarako hitzik eman, ez eta bere buruari ere. Zergatik, gizakiaren burugogortasunaren era guztiek zentzura etortzeko joera zeukatela sinesten baitzuen, zergatik zitzaion ezinezkoa atzera egitea? Zergatik tematu zen bere bidaia bukatzen nahiz eta bere bizitza arriskatu? Zein puntutan bihurtu zen gauza serioa bihurrikeria hau, broma hau, txorakeria hau? Ezin zuen atzera egin, Westerhazytarren igerilekuko ur berdexka, eguneko osagarriak arnastearen sentsazioa, gehiegi edan zutela esaten zuten ahots adiskidetsu eta erlaxatuak ere ezin zituen argi gogoratu. Ordubetean, apur bat gorabehera, egin zuen distantzia kontuan hartuta, ezinezkoa zen itzultzea.\nAgure zahar batek, autobidetik orduko hogeita bost kilometroko abiaduran zetorrena, errepidearen erdira joaten utzi zion; belarra zegoen erdibitzailean. Han, iparralderantz zihoazen autoen isekak aurkitu zituen, baina hamar edo hamabost minutu geroago bidea gurutzatu ahal izan zuen. Handik Lancaster herriko kanpoaldean zegoen Jolas Zentrotik tarte laburra baino ez zeukan, non eskubaloi pistak eta igerileku publikoa zeuden.\nUraren eragina ahotsetan, distiraren eta ziurgabetasunaren ilusioa, berdinak ziren hemen eta Bunkertarren etxean, baina hemengo soinuak nabarmenagoak, zakarragoak eta sarkorragoak ziren, eta jendez betetako esparruan sartu bezain laster arauekin egin zuen topo. “IGERILARI GUZTIEK DUTXATU EGIN BEHAR DUTE IGERILEKURA SARTU BAINO LEHEN. IGERILARI GUZTIEK OINAK GARBITU BEHAR DITUZTE. IGERILARI GUZTIEK IDENTIFIKAZIO PLAKA ERAMAN BEHAR DUTE”. Dutxatu egin zen, oinak disoluzio arre eta mingots batean garbitu zituen, eta ur bazterrerantz joan zen. Kloroaren kiratsa zeukan eta harraska baten itxura hartu zion. Sorosle bik, dorretxo banatan, polizia-txilibituak jotzen zituzten, tarte erregularretan antza zenez, eta igerilariak iraintzen zituzten bozgorailuetatik. Neddyk Bunkertarren igerilekuko zafiro koloreko ura gogoratu zuen nostalgiaz eta pentsatu zuen ilunbeltz hartan egiten bazuen igerian kutsatu egin zitekeela —bere arrakasta eta xarma kaltetu—, baina bere buruari gogorarazi zion bera esploratzailea zela, erromesa, eta hura ur geldien bihurgune bat besterik ez zela Lucinda ibaian. Ur kloratuan salto egin zuen, bekokia ilun nazkarekin, eta burua uraren gainean zeukala egin behar izan zuen igerian, talkak ekiditeko, baina hala ere jendeak tupust egin zuen berarekin, zipriztindu egin zuten eta bultza egin zioten. Sakonera gutxieneko ertzera heldu zenean sorosle biak zeuzkan oihuka: “Eh, zu, identifikazio plaka ez daukana, irten uretatik”. Irten zen, baina ezin izan zioten jarraitu eta eguzkitarako krema eta kloroaren kiratsa zeharkatu zuen, burdinazko hesia igaro eta eskubaloi-pistak atzean utzi zituen. Errepidea gurutzatu zuenean Hallorandarren jabetzako arboladian sartu zen. Ez zituzten sasiak kendu, eta oinez joatea arriskutsua eta zaila izan zen, soropilera eta igerilekua inguratzen zuen pago moztuen heskaira heldu zen arte.\nHallorandarrak lagunak ziren, adineko bikotea, oso aberatsa, eta gozatu egiten zuten komunistak izan zitezkeenaren susmoarekin. Erreformista gogotsuak ziren, eta ez komunistak, baina subertsioa leporatzen zietenean, hala gertatzen zen batzuetan, bazirudien poza hartzen zutela eta zirrara eragiten ziela. Euren pago-heskaia beilegi zegoen eta zimeldu egin zela pentsatu zuen, Levytarren astigarra bezala. “Kaixo, kaixo” esan zuen, Hallorandarrei hurbiltzen ari zela abisatzeko, euren intimitatearen inbasioa arintzeko. Hallorandarrek, inoiz azaldu ez zizkioten arrazoiengatik, ez zuten bainujantzirik erabiltzen. Egia esan, ez zen azalpenik behar. Euren biluztasuna erreformarako zeukaten grina zorrotzaren zantzua zen eta, gizalegez, Neddyk bainujantzia kendu zuen heskaiaren irekigunetik igaro baino lehen.\nHalloran andrea, emakume sendoa, ile zuri eta aurpegi eztiarekin, The Times egunkaria irakurtzen ari zen. Halloran jauna pago-hostoak uretatik ateratzen ari zen pala batekin. Ez ziruditen harrituta edo haserre bera ikustean. Euren igerilekua inguruko zaharrena izango zen, harlauzaz egindako laukizuzen bat, errekasto batek hornituta. Ez zeukan iragazkirik edo punparik, eta bere urak errekako urre kolore opakua zeukan.\n“Konderria zeharkatzen ari naiz igerian”, esan zuen Ned-ek.\n“Hara, ez nekien hori egin zitekeenik”, egin zuen oihu Halloran andreak.\n“Bai, Westerhazytarrenetik nator”, esan zuen Ned-ek. “Sei kilometro izango dira, apur bat gorabehera”.\nBainujantzia sakonera handieneko ertzean utzi zuen, sakonera gutxieneko aldera joan zen oinez, eta tarte hori igerian egin zuen. Uretatik irteten ari zela, Halloran andrea entzun zuen, “Asko sentitu dugu zure zoritxarra, Neddy”.\n“Nire zoritxarra?”, galdetu zuen Ned-ek. “Ez dakit zer esan gura duzun”.\n“Bai, etxea saldu zenuela entzun genuen eta zure ume koittaduak...”.\n“Ez dut gogoratzen etxea saldu dudanik”, esan zuen Ned-ek, “eta neskatoak han daude”.\n“Bai”, Halloran andreak zizpuru egin zuen. “Bai...”. Emakumearen ahotsak airea bete zuen tristura desegoki batekin eta Ned-ek zakar esan zuen: “Eskerrik asko igerialdiagatik”.\n“Tira, ondo joan”, esan zuen Halloran andreak.\nHeskaitik harago jantzi zuen bainujantzia eta lotu egin zuen. Laxo sentitzen zuen eta bere buruari galdetu zion arratsalde bakar batean pisu apur bat galduko ote zuen. Hotza zeukan eta nekatuta zegoen, eta Hallorandar biluziek eta euren ur arreak nahigabetu egin zuten. Igerialdia gehiegi zen bere indarretarako, baina zelan susmatuko zuen hori, goiz hartan barandatik jaitsiz eta eguzkitan eserita Westerhazytarrenean? Bere besoak ezinduta zeuden. Zangoak gomaren moduan zeuzkan eta min zeukan artikulazioetan. Txarrena zen hotza zeukala hezurretan eta inoiz ez zela berriro berotuko sentitzen zuela. Hostoak erortzen ari ziren bere inguruan eta egurraren kearen usaina etorri zitzaion haizean. Nor ote zebilen egurra erretzen urtearen sasoi honetan?\nEdateko gauzaren bat behar zuen. Whiskyak berotu egingo zuen, bizkortu egingo zuen, bere bidaiaren azken zatian eramango zuen, konderria igerian zeharkatzea originala eta ausarta zela berriro sentitzen lagunduko zion. Kanala zeharkatzen zuten igerilariek koñaka edaten zuten. Suspergarri bat behar zuen. Hallorandarren etxearen aurreko zelaia gurutzatu eta bide estu batetik joan zen Helen euren alaba bakarrarentzat eta Eric Sachs senarrarentzat etxea egin zuten lekuraino. Sachstarren igerilekua txikia zen eta bertan aurkitu zituen Helen eta senarra.\n“Oh, Neddy”, esan zuen Helenek. “Amaren etxean bazkaldu duzu?”.\n“Ez, egia esan”, esan zuen Ned-ek. “Baina ikusi ditut zure gurasoak”. Azalpen hori nahikoa zela iruditu zitzaion. “Asko sentitzen dut zuen etxean horrela sartu izana baina hoztu egin naiz. Edateko zerbait emango zenidakete?”.\n“Bai, nahi nuke”, esan zuen Helenek, “baina Eric operatu zutenetik ez daukagu edateko ezer etxean. Badira hiru urte”.\nOroimena galtzen ari zen, gertakari mingarriak ezkutatzeko bere gaitasunak ahaztarazi zion etxea saldu zuela, bere umeek arazoak zeuzkatela, eta bere laguna gaixorik egon zela? Begiak Eric-en aurpegitik sabelera joan ziren, non hiru sutura-orban zurbil ikusi zituen, horietatik bik hogeita hamar zentimetro zeuzkaten gutxienez. Ez zegoen zilborrik eta zer, pentsatu zuen Neddyk, zer egingo zuen esku noragabeak, goizaldeko hiruretan norbere dohainak ikuskatzean, zilborrik gabeko, jaiotzarekin loturarik gabeko tripa batekin, zer egingo zuen oinordetzaren urradura harekin?\n“Ziur nago Biswangertarrenean emango dizutela edaria”, esan zuen Helenek. “Festa itzela daukate. Hemendik entzun dezakezu. Aditu!”.\nHelenek burua altxatu zuen eta errepidearen, zelaien, lorategien, basoen, lursailen beste aldetik Neddyk berriro entzun zuen uraren gaineko ahotsen soinu distiratsua. “Tira, busti egingo naiz”, esan zuen, oraindik ere bidaiatzeko baliabideak aukeratzeko askatasunik ez edukitzearen sentsazioaz. Sachstarren ur hotzetara salto egin eta, arnasestuka, ia itota, igerilekuaren alde batetik bestera joan zen. “Lucindak eta biok zuekin egon nahi dugu, benetan”, esan zuen sorbaldaren gainetik, aurpegia Biswangertarren etxerantz bueltatuta. “Asko sentitzen dugu hainbeste denbora pasatu delako eta laster deituko dizuegu”.\nZelai batzuk zeharkatu zituen Biswangertarren etxeraino eta bertako parrandaren soinuetaraino. Ohorea izango zen haientzat berari edari bat ematea, pozik egongo ziren edari bat emateko. Biswangertarrek urtean lau bider gonbidatzen zituzten afaltzera Lucinda eta bera, sei aste lehenago abisatuz. Beti esaten zieten ezetz baina gonbidapenak bidaltzen jarraitzen zuten, euren gizartearen errealitate zurrun eta antidemokratikoak ulertzeko gogo barik. Jende-mota hark kokteletan hitz egiten zuen gauzen prezioari buruz, afarietan dendei buruzko aholkuak ematen zituzten, eta afaldu ondoren txiste gordinak kontatzen zizkieten sexu bietako entzuleei. Ez ziren Neddyren taldekoak, ez zeuden Lucindak gabonetako postalak bidaltzeko erabiltzen zuen zerrendan ere. Biswangertarren igerilekurantz abiatu zen arduragabetasun, erruki eta nolabaiteko egonezinezko sentimenduekin, iluntzen ari zela zirudielako, eta haiek urteko egunik luzeenak ziren. Heldu zenean festa zaratatsua eta handia zen. Optikaria, albaitaria, higiezinen agentziako jabea eta dentista gonbidatzen zituen anfitrioia zen Grace Biswanger. Ez zegoen inor igerian eta iluntzeak, igerilekuko uretan islatuta, neguko bristada bat zeukan. Barra bat zegoen eta harantz joan zen. Grace Biswangerrek ikusi zuenean berarengana hurbildu zen, ez modu atseginean, hala itxaroteko eskubidea eduki arren, ezpada liskarti.\n“Tira, festa honek denetarik dauka”, esan zuen ozen, “ezkutuan sartzen diren pertsonak barne”.\nEzin zion sozialki kalterik egin, ez zegoen zalantzarik, eta Neddy ez zen larritu. “Ezkutuan sartzen den pertsona naizenez”, galdetu zuen gizabidetsu, “merezi al dut edari bat?”.\n“Egin nahi duzuna”, esan zuen emakumeak. “Badirudi ez diezula gonbidapenei kasu handirik egiten”.\nJiratu egin zen eta gonbidatu batzuengana joan zen, eta Neddy barrara joan eta whisky bat eskatu zuen. Zerbitzariak atera egin zion, baina modu zakarrean. Neddyren munduan zerbitzariek gizartearen egoera mantentzen zuten, eta orduka lan egiten zuen tabernari batek bera gutxiesteak esan nahi zuen gizartearen estimazio apur bat galdu zuela. Edo agian gizon hura berria zen eta ez zekien ezer berari buruz. Orduan Grace entzun zuen bere atzean: “Egun batetik bestera geratu ziren ezer barik —irabazten dutena baino ez daukate—, eta gizona domeka batean etorri zen, mozkortuta, eta bost mila dolar uzteko eskatu zigun...”. Emakume hura beti zegoen diruari buruz hitz egiten. Ilarrak aiztoarekin jatea baino txarragoa zen. Salto egin zuen igerilekura, alde batetik bestera igeri egin eta alde egin zuen.\nBere zerrendako hurrengo igerilekua, azken hirugarrena, antzinako bere maitalearena zen, Shirley Adamsena. Biswangertarren etxean zauritu egin bazuten, hemen sendatuko zen. Maitasuna —liskar sexuala, egia esan— elixir gorena zen, mina kentzekoa, bere pausura adorea eta bere bihotzera bizitzeko poza berriro ekarriko zuen pilula koloretsua. Afera izan zuten aurreko astean, aurreko hilean, aurreko urtean. Ezin zuen gogoratu. Neddyk utzi zuen harremana, bera nagusitu zen, eta bera sartu zen emakumearen igerilekua inguratzen zuen hormako atetik bere buruarenganako konfiantza besterik ez zeukala. Neurri batean, bazirudien bere igerilekua zela, zeren maitaleak, batez ere legez kanpoko maitaleak, emakumezko ohelagunaren ondasunez gozatzen baitu ezkontza sakratuan ez dagoen agintearekin. Emakumea han zegoen, ilea brontze kolorekoa, baina haren figurak, ur argitsu eta zeru kolorekoaren ertzean, ez zion oroitzapen sakonik ekarri. Ez zen afera serioa izan, pentsatu zuen, baina emakumeak negar egin zuen berak kontua bukatu zuenean. Emakumeak harrituta zirudien ikusi zuenean eta Neddyk bere buruari galdetu zion artean minduta ote zegoen. Jainkoak gorde dezala, berriro negar egingo ote zuen?\n“Zer gura duzu?”, galdetu zuen.\n“Konderria igerian zeharkatzen ari naiz”.\n“Jainkoarren. Helduko zara noiz edo noiz?”.\n“Zer gertatzen da?”.\n“Diru bila etorri bazara”, esan zuen emakumeak, “ez dizut zentimo bat gehiago ere emango”.\n“Edari bat eman diezadakezu”.\n“Egin nezake, baina ez dut egingo. Ez nago bakarrik”.\n“Ondo da, banoa”.\nUretan murgildu eta igerilekuaren luzera egin zuen, baina ertzaren gainetik irteten ahalegindu zenean konturatu zen ez zeukala indarrik besoetan eta sorbaldetan, eta eskailerara zipli-zapla joan zen eta gora egin zuen. Sorbaldaren gainetik begiratuz, gizon gazte bat ikusi zuen argiz betetako aldagelan. Zelai ilunera heldu zenean urrelilien edo ilenen usaina hartu zuen —udagoieneko lurrin tematsua— gaueko airean, gasa bezain sendoa. Gora begiratu zuen eta izarrak agerian zeudela ikusi zuen, baina zergatik ikusten zituen Andromeda, Cepheus eta Cassiopeia? Zer gertatu zitzaien uda erdiko konstelazioei? Negarrez hasi zen.\nSeguruenik, heldua zenetik negar egiten zuen lehen aldia izango zen eta, benetan, bere bizitzan hain triste, hotz, nekatuta eta durduzatuta zegoen lehen aldia. Ezin zuen ulertu zerbitzariaren zakartasuna edo beregana belauniko joan eta prakak malkoekin busti zizkion maitale baten zakartasuna. Luzaroegian egin zuen igeri, luzaroegian egon zen uretan, eta sudurra eta eztarria urratuta zeuzkan. Orduantxe behar zuena edari bat zen, lagunartea, eta arropa garbi eta lehorrak, eta errepidea gurutzatuz zuzenean joan zitekeen arren etxera, Gilmartindarren igerilekura joan zen. Han, bizitzan lehenengoz, salto egin beharrean, eskaileratik jaitsita sartu zen ur izoztuan, eta agian gaztetxoa zenean ikasitako beso-erdiko besakada itxurabakoak egin zituen. Nekatuta, albo-alboka joan zen Clydetarren etxera eta haien igerilekuaren luzera zipli-zapla egin zuen, behin eta berriro atseden hartzeko geratuz, eskua ertzean jarrita. Eskailera igo zuen eta bere buruari galdetu zion etxera heltzeko indarrik ba ote zuen edo ez. Nahi zuena egin zuen, konderrian zehar egin zuen igeri, baina hain nahastuta zegoen akidurarekin, lausoa baitzirudien bere arrakastak. Okertuta, hesiko zutoinei oratuta, bere etxeko sarrerako bidean gora joan zen.\nLekua ilun zegoen. Hain berandu zen ohean zeudela denak? Westerhazytarren etxean geratu ote zen Lucinda afaltzera? Neskatoak amarekin joan ziren ala beste norabait joan ote ziren? Ez zituzten, domeketan egin ohi zuten moduan, gonbidapen guztiak atzera bota eta etxean geratu? Garajeko atea zabaltzen eta barruan zein auto zeuden ikusten ahalegindu zen, baina giltzaz zarratuta zeuden ateak eta ugerra zeriela zeuden heldulekuak eta eskuak zikindu zituen. Etxerantz zihoala, ekaitz baten indarrak teilatu-hodietako bat askatu zuela ikusi zuen. Ate nagusiaren gainean zegoen zintzilik, guardasol baten hagatxo baten moduan, baina konpon zitekeen goizean. Etxea giltzaz zarratuta zegoen, eta pentsatu zuen sukaldari kokoloak edo neskame memelak giltzaz itxiko zuela dena, gogoratu zuen arte aspaldian ez zeukatela neskamerik edo sukaldaririk. Oihu egin zuen, atea apurtu beharrean jo zuen, sorbaldarekin zabaltzen saiatu zen, eta orduan, leihoetatik barrura begiratuz ikusi zuen hutsik zegoela lekua.


...proposatu nahi dizkizuet, ez txantxa edo jolas gisa, baizik eta zuek egiazki lagunduko nauzuelakoan. Adibidez, ez baitut afera ongi konprenitzen, zer dela eta zer dela mendebaldeko gobernuek biltzen dituzten gorpuak euren bandera nazionalekin, gerretara bidalitako soldadu hilak ekialdetik bueltan ekartzen dituztenean; identitate nazionalek –bereziki etnikotzat jotzen direnek– ezinbestean desagertzera jo behar dutela behin eta berriz oroitarazten diguten mundu global honetan.\nHalaber, albiste bilakatu zen Parisko Eguberrietako argiak nork piztu zituen eta, batez ere, aurtengo kolore nagusia: morea, krisialdian kolore honek gugan esperantza sortzeko omen duen gaitasunagatik. Ez zuten deus ere aipatu, ordea, zer dela eta zer dela Eguberrietako apaingarriak piztuta egongo diren azarotik urtarrila arte, 45 egunez. Krisiagatik ote?\nAurten bete ditudan 36 urteek, bizpahiru asmakizunez gainera, hauxe ekarri didate opari: dagoeneko hurbilago nago 40etatik 30etatik baino, 50etatik 20etatik baino. Aitzitik, zer dela eta zer dela, helduon hitzezko jolasak asmatzeko sekulako lanak izaten ditut oraindik.


Euskadiko Orkestra Sinfonikoa distiratsu aritu zen Istanbulen | Euskadiko Orkestra Sinfonikoa\nAsteartea 10 Martxoa, 2020\nEuskadiko Orkestra Sinfonikoa distiratsu aritu zen Istanbulen\nAtzo Orkestrak Istanbulen emandako kontzertua arrakastatsua izan zen, ez bakarrik publikoak harrera bikaina egin zuelako, baizik eta Orkestrako musikariek hainbat zailtasunen aurrean emanaldi sendoa eskaini zutelako. Instrumentuen bidalketan zenbait atzerapen pilatu ostean, musikariek programaren lehen zatia eurenak ez ziren instrumentuekin jo behar izan zuten, eta bigarrenean berreskuratu zituzten eurenak.\n‹08 Martxoa, 2020Istanbul: Euskadiko Orkestraren nazioarteko bigarren norakoa 2020an\n›11 Martxoa, 2020Bertan behera martxoaren 18ko kontzertua Gasteizen\nNazioarteko bira guztiek beren ezaugarri propioak dituzte, eta Istanbulerako irteera hau ez zegoen haietatik salbuetsita. A priori, Bosforoaren ertzean, Europa eta Asia arteko mugan, dagoen turkiar hirian, munduko orkestra handiak barne hartzen dituen musika zirkuitu berri batean sartzeko interesa zuen Euskadiko Orkestrak. Atzo Orkestrak eszenatoki paregabe batean aparteko kontzertu bati aurre egin behar izan zion, bai aurre egin ere, ezohiko eta aparteko baldintzekin. Eta, horren guztiaren aurrean, arrazoi askorengatik distiraz agertu zen Orkestra.\nLehenik eta behin, hainbatetan esan izan dugu euskal formazioa une musikal bikainean dagoela, eta errepertorio unibertsaleko obra handiekin nazioartean aurkeztu ahal izateko moduan dagoela. Anton Brucknerren Bederatzigarren Sinfonia musikagile austriarraren maisulanetako bat da, konplexua eta zorrotza, Hans Graf buru izanik orkestrako musikari guztiek maisutasunez eta segurtasunez defendatu zutena. Kontzertuaren benetako ardatz nagusia izan zen obra hau, eta haren interpretazioak interes handia sustatu zuen. Izan ere, Cem Mansurrek, Cemal Resit Rey Konser Salonu aretoko zuzendariak, kontzertuaren aurretik hitzaldi bat eskaini baitzuen programazioan konpositore austriarraren obra handia interpretatzeko Bask Ulusal Orkestrasi (Istanbulen Euskadiko Orkestrari hala deitu zioten) bezalako orkestra europar bat izateak daukan interesari buruz. Brucknerren aurretik, lehen zatian Max Bruchen Biolin eta orkestrarako 1. kontzertua izan zen protagonista. Alena Baevaren bakarlari gisa egindako parte-hartzea indartsua eta distiratsua izan zen, eta hasieratik ikusi zen publikoak, aretoa betetzen zuenak, oso harrera ona egingo zuela gau osoan zehar. Bakarlariaren eskutik iritsi zen lehen errepikapena. Paganiniren 1. Kapritxoa eskaini zuen txalo artean. Brucknerren obra bikainaren ondoren, kontzertu berezi honen bigarren zatia osatuz, gaualdia txalo-zaparrada handi batekin itxi zen, eta publikoaren aldetik bikain hartutakoa, Guridiren "Amorosa", Bosforoaren ertzean lehendabizikoz entzun zena.\nBigarrenik, kontzertua salbuespenezko baldintza batzuetan egin behar izan zen, zeren, instrumentuak kontzertu-aretora iristea atzeratu egin baitzen eta, ondorioz, zailtasun ugariri aurre egin behar izan zien Orkestrak. Musikariak eta Orkestraren administrazio-taldeko langile batzuk Istanbulera joan ziren igandean arazorik gabe, ez ordea instrumentuak; izan ere, asteburuan Madriletik bidaltzeko prest zegoen 1.000 kiloko kargak atzerapen ugari izan zituen eta astelehenera arte ez zen ontziratu. Garaiz helmugara iristearen kezka logikoak ahaleginak bikoiztera behartu zituen langileak, eta kontzertua egiteko norberarenak ordezkatu zitzaketen tresnak bilatu behar izan zituzten. Istanbulgo Orkestra Sinfonikoaren eta hiriko beste orkestra baten eskuzabaltasun- eta lankidetza-ariketa handi batean, lehen zatiaren —Bruchen Kontzertuaren— interpretazioa bermatzeko behar adina tresna biltzea lortu zen, eta bigarren zatirako programatutakoa baino orkestra-formazio txikiagoko beste obra baten interpretazioa prestatzea ere erabaki zen. Instrumentu propioak kontzertua hasi eta gero iritsi ziren antzokira, eta musikariek une horietan eskatzen den arintasuna eta maisutasuna izan zuten obra baten interpretazioari ekin ahal izateko, Brucknerren Bederatzigarren sinfoniari, alegia, proba akustikoan haiekin entseatzeko aukerarik izan gabe. Hiriko musikarien erantzun apartak bakarrik ahalbidetu zuen Euskadiko Orkestrak bere programa betetzea, lehen zatia instrumentu turkiarrekin eta bigarrena instrumentu propioekin. Istanbul hiria, bi kontinenteren arteko zubia, metafora perfektua izan zen, musikaren bidez, denbora luzez bizkarra eman dioten kulturen eta zibilizazioen arteko lotunea.\nHirugarrenik, kontzertua aparta izateak ikusleen sentimenduarekin eta begirada europeista garatzeko irrikarekin ere badu zerikusia. Oriol Roch Orkestrako zuzendari nagusiak azpimarratu duenez, "Orkestra mendebalderantz begira zegoen kontzertu batean, Europako lehen mailako orkestrak programatu nahi dituen gizarte turkiar baten irrikan, bere burua irudikatuko duen ispilu batean begiratzea izan da helburua. Eta sentsazio horrek askotariko publikoarekin, gazteekin, ezberdintasun kultural askorekin eta grina handiarekin, ikasgai bat eman digu guztioi”.\nOrdezkaritza instituzional zabala\nArrakastaren beste adibide bat izan zen kontzertuan erakunde eta enpresa ordezkaritza nabarmen bat egon zela, besteak beste, Espainiako Kontsul Nagusia Istanbulen, Alvaro de la Riva Guzman donostiarra; Gonzalo Manglano Istanbulgo Cervantes Institutuko zuzendaria; Carmen Uriarte Turkiako Ohorezko Kontsula Bilbon; Javier Bernal BBVAko ordezkaria; Banco Sabadellen ordezkari Vicente Balbín; Caixabanken ordezkari Marta García; EFEk Istanbulen duen berriemailea, Ilya Topper; La Vanguardiak Istanbulen duen berriemailea, Jordi Joan; eta El Paisek Istanbulen duen berriemailea, Andrés Mourenza.\nBruchen 'Biolinerako 1. kontzertua', Alena Baevarekin (.jpg)Brucknerren 'Bederatzigarrena' Hans Grafekin 1 (.jpg)Brucknerren 'Bederatzigarrena' Hans Grafekin 2 (.jpg)\n24 apirila, 2020 Ostirala, 20:00 h.\nAbonu Denboraldia Urrezko araua Robert Trevino Vitoria/Gasteiz Sarrerak erosi\n25 apirila, 2020 Larunbata, 11:00 h.\nMiramongo Matinéeak 13. Matinéea: Cuivres en Pays Basque Donostia / San Sebastián Sarrerak erosi\n13. Matinéea: Cuivres en Pays Basque\n27 apirila, 2020 Astelehena, 20:00 h.\nAbonu Denboraldia Urrezko araua Robert Trevino Donostia / San Sebastián Sarrerak erosi\n28 apirila, 2020 Asteartea, 20:00 h.\nAbonu Denboraldia Urrezko araua Robert Trevino Pamplona/Iruña Sarrerak erosi\n29 apirila, 2020 Asteazkena, 20:00 h.\nAbonu Denboraldia Urrezko araua Robert Trevino Bilbao/Bilbo Sarrerak erosi\n30 apirila, 2020 Osteguna, 20:00 h.\nMiramongo MatinéeakEuskadiko Orkestra Sinfonikoak toki berezia eskaintzen dio programazioan ganbera-musikari dagoeneko 28 urte bete dituen Miramongo MatinéeeInformazio gehiago\nMusika GelaEuskadiko Orkestra Sinfonikoaren hezkuntza-ziklo Musika Gelaren baitan lau produkzio propio aurkezten ditugu Denboraldi honetan: Mozart, Nannerl eta lagunak;...Informazio gehiago\nAbonu Denboraldia"Ontziratu zaitez Denboraldi honetan egingo ditugun bidaia ugarietan.Informazio gehiago\n02 apirila, 2020 Osteguna, 20:00 h. Abonu Denboraldia Sheherazade Mei-Ann Chen Vitoria-Gasteiz\n04 apirila, 2020 Larunbata, 11:00 h. Miramongo Matinéeak 12. Matinéea: Haizea eta pianoa Donostia / San Sebastián\n24 apirila, 2020 Ostirala, 20:00 h. Abonu Denboraldia Urrezko araua Robert Trevino Vitoria-Gasteiz Sarrerak erosi\nklasesInithtml not-front not-logged-in no-sidebars page-node page-node- page-node-52102 node-type-noticia i18n-eu lang-eu section-berriakklasesFin


Haizeder Arguiz Ipuruako gimnasta Espainiako txapelketan izango da - etakitto.eus\nHaizeder Arguiz Ipuruako gimnasta Espainiako txapelketan izango da\nCovid-19 birusaren krisiak kirol guztiei eragin dienez, ezin gutxiago izan gimnasia erritmikoan ere. Hori dela-eta, maila guztietako lehiaketak bertan behera geratu badira ere, aurreko asteetan Ipuruako gimnastek egindako lan onak izan du bere saria. Horrela, Azpeitian jokatutako Euskal Ligako lehen faseko emaitzek, beste lehiaketak jokatuko ez direnez, Espainiako txapelketarako zuzeneko txartelak eskainiko dituzte: hirugarrena izan zen Haizeder Arguiz Espainiakoetan izango da, beraz.\nBestalde, martxoaren 7 eta 8ko asteburuan jokatutako torneoetan Ipuruakoek ezin hobeto moldatu ziren. Zapatuan Gasteizen jokatutako Oskitxo torneoan amateur mailako bi gimnasta eta infantil oinarrizko beste bat izan zen Eibarko ordezkari: Naroa Garcia txapeldun izan zen aroarekin eta Maddi Oregik brontzea lortu zuen mazekin kadete B mailan, Haizeder Arguiz bigarren sailkatu zen bitartean pilotarekin infantil mailan. Domekan Leioan jokatutako Sakonetan torneoan Arguizek txapela jantzi zuen eta June Araujok urrezkoa lortu zuen mazekin kadete A mailan.\nHurrengo asteetarako antolatuta zeuden txapelketa guztiak bertan behera geratu dira, tartean Iruñean jokatzekoak ziren Espainiako txapelketak.\n#gimnasiaHaizeder ArguizIpuruaIpurua Gimnasia\n« Egoitz Elduayen, mendizalea: “Mendian, sortzen den adiskidantza da garrantzitsuena” Atten2 Eibarko enpresak “etorkizuneko fabrikarako talde industrial onenaren” saria jaso du »


Udaberriko azken azoka: zer dakarkigu udak? - Tolosako Azoka\nUdaberriko azken azoka: zer dakarkigu udak?\n#Azoka lagunak #Baratza #Errezetak #Ikastaroak #Produktuak\nUrtaro aldaketarekin batera, iristen ari dira dagoeneko uda guztian zehar Tolosako Azokan aurkitu ahal izango ditugun produktu berriak. Era askotariko letxugak, leka/bainak, tomateak, patata berriak, uda garaiko fruituak… Zerkausiko, Berdura plazako zein Euskal Herria plazako postuetan aurkitu ahal izango dituzue.\nLarunbat honetakoa udaberriko azken azoka izango dugu Tolosan, eta Azoka Lagunak ekimena martxan jarri genuenetik gure laugarren urtaroan sartuko gara astelehenean. Bai, hiru urtaro igaro ditugu jadanik, eta eskerrak eman nahi dizkizuegu udazken, negu eta udaberri gurekin jarraitzeagatik; eta batez ere, Tolosako Azoka sustatu eta indartzen jarraitzeagatik.\nUdazkenean garaiko produktu ugari ezagutu genituen. Babarrunak, orburuak, kalabaza, kakiak, perretxikoak… asko izan ziren ostegunero-ostegunero gure newsletterrean proposatzen genizkizuen produktuak. Sekulako arrakasta izan zuten, eta zuetako askok bidali zenizkiguzuen azokan erosi berri zenituzten barazki horien argazkiak! 😍 Hor hasi ginen gure ikastaroekin, Sonia Tapiak Xabier Goikoetxearekin batera babarrunak nola kozinatzen diren erakutsi baitzigun.\nNegu garaian berriz, garaian-garaiko tenperatura eta klimak baldintzatuta, beste primerako produktu batzuk topatu ahal izan genituen azokako mahaietan: azalorea, azenarioak, errefaua, kalea edota baratxuri freskoak izan ziren azokako protagonistak. Hain justu, azokatik lortu genitzazkeen produktuekin gabonetako menua osatzeko ikastaroa eskaini ziguten AMA tabernako kideek, Tolosako Kultur Etxean.\nUdaberrian ilarrak, babak, zainzuriak, udaberriko xixak, kimuak, mugurdiak edota loreak izan ditugu garaiko-produktu nagusi; baita Aste Santuan hain bereziak diren karakolak ere (animali hauen haztegia ezagutzeaz gain, nola kozinatu daitezkeen kontatu ziguten Txemari Esteban eta Peio Doyharzabalek). Tenperatura epelek eta eguraldi eguzkitsuagoak zuhaitzen loratzea ahalbidetu dute gainera, datorren hilabeteetan jango ditugun fruituen hazkundea hasiz.\nBide batez: zer moduz doaz etxean jarritako zuen baratze txikiak? Ikastaroa egin ondoren askok bidali dizkiguzue argazkiak. Online ikastarorako garaiz iritsi ez bazinen, oraindik ere gure emaila idatzi diezagukezu eta saio guztiak bidaliko dizkizugu bideoz 😊\nEta udan zer? Lasai, Tolosako Azokako ekoizleek eta Tolosako Azoka Lagunon elkartea osatzen dugunok lanean jarraituko baitugu astero-astero gure inguruetako baratzetan hazitako kalitatezko produktu freskoak ezagutu ditzazuen eta azokan eskuragarri izan ditzazuen.\nIristen hasi dira dagoeneko datorren hilabeteetan dastatuko dituzuen udako produktuak. Duela pare bat aste Aritzeta Barazkiak-eko baratzera egindako bisitan aurreratu genizuen bezala, era guztitako letxugak (kukulu-letxugak, haritz-hosto letxugak, leka/baina berriak, udako tomateak, patata berriak eta bestelako hainbat fruituk egin dute dagoeneko euren lehen agerraldia azokan, eta hasi besterik ez dira egin, produktu horiei guztiei udako beste produktu askok jarraituko baitie.\nHainbat ikastaro iritsiko dira gainera, udako arratsalde beroak arindu eta azokako produktuen inguruan gehiago ikasi dezazuen. Lehena gaur arratsaldean bertan, Gozona gozotegiaren eskutik fruitu gorriekin gozoak egiten ikasteko. Gehiago ere iristear daude, beraz:\nAdi! Iritsi baita uda Tolosako Azokara. Eta animatu itzazu zure lagunak ere gure komunitatera harpidetzera! (Oraindik Azoka Lagunen poltsak ditugu oparitzeko eta)


Lanerako Oporrak Visa Kanadan | Kanadako Visa Ofiziala Linean\nLanerako oporretarako Visa Kanadarako\nLaneko Oporrak Visa International Experience Canada (IEC) programaren barruan\nZer da Kanadako Lan Oporretako Visa\nLanerako Visa Kanadarako atzerrira lan egiteko eta bidaiatzeko aukera zirraragarria eskaintzen du. Lanaldi partzialean lan egin dezakezu, Iparralde Zuri Handia esploratu eta munduko hiri onenetako batzuetan bizi zaitezke Montreal, Toronto Vancouver. Nazioarteko Esperientzia Kanada (IEC) gazteei beren curriculuma nazioarteko lan eta bidaia esperientzia eta gogoratzeko esperientzia eskaintzen die.\nWorking Holiday Visa Kanadako enpresariek nazioarteko langileak aldi baterako kontratatzea ahalbidetzen duen Nazioarteko Mugikortasun Programaren parte da. Working Holiday Visa programen moduan, Working Holiday Canada Visa da aldi baterako lan baimen irekia Horrek esan nahi du\nez duzu aurretik lan eskaintzarik behar bisatua eskatzeko\nenplegatzaile batekin baino gehiagorekin lan egin dezakezu\nBisa hau oso ezaguna da bidaiari gazteen artean eta 18-35 urte izan behar dituzu Working Visa Holiday Canada-n parte hartu ahal izateko.\nOHARRA: Herrialde jakin batzuetarako adina 30 urtekoa da.\nNork eska dezake Laneko Oporrak Visa Kanadan?\nHonako hauek dira gutxieneko baldintzak.\nHautagai den herrialde bateko baliozko pasaportea\nArteko adina 18 35-urte (mozketa 30 urtekoa da zenbait herrialdetan)\n2 500 $ hasierako gastuei aurre egiteko\nJoan-etorriko txartela edo bat estaltzeko adina diru\nOsasun-aseguru egonaldiak irauten duen bitartean\nKontuan izan goian hautatzeko gutxieneko baldintzak direla eta ez duela ziurtatzen Kanadako Laneko Oporrak Visa eskatzera gonbidatuko zaituztenik.\nAustralia, Austria, Frantzia, Irlanda, Herbehereak eta Erresuma Batua bezalako herrialde askok hitzarmenak dituzte Kanadarekin Nazioarteko Mugikortasun Programaren arabera. Ondorengo herrialdeetako pasaporteen titularrek International Experience Canada (IEC) programan parte har dezakete.\nNola eskatu Laneko Oporrak Visa Kanadan\nKanadako Laneko Oporrak Visa oso bisa ezaguna da bidaiari gazteen artean eta herrialde bakoitzeko kuota finkoa du urtean. Hautagarritasuna bete duzula suposatuz, urrats hauek egin behar dituzu:\n1. Urratsa: Sortu lineako profila eta bertan hautagarritasunean oinarritutako galderak egingo zaizkizu. Profila bidali ondoren, igerileku batean egongo zara zure herrialdeko beste hautagai batzuekin.\n2. urratsa: ondoren zozketa egingo da eta eskaera egiteko gonbidapena (ITA) itxarongo duzu. ITA jaso ondoren zorte apur batekin, profila 10 egunetan osatu behar duzu.\n3. urratsa: Azkenean, Kanadako Laneko Visa eskaera aurkeztu behar duzu ITAtik 20 eguneko epean.\nBadagoenez herrialde gehienentzako kuota zorrotza eta mugatua, ezinbestekoa da zure profila lehenbailehen bidaltzea. Adibidez, Erresuma Batuak 5000 kuota ditu 2021erako eta aurkezten duzunerako 4000 leku bakarrik egongo dira erabilgarri. Australia bezalako Mankomunitateko herrialde ohietako pasaporteak baldin badituzu, zorionekoak izango zara, ez baitago kuotarik edo mugarik.\nZiurtatu zure mezu elektronikoak maiz egiaztatzen dituzula jakiteko eskaera egiteko gonbidapena jaso duzun ala ez, eskaera aurkezteko egun kopuru finkoa besterik ez baitaukazu.\nBisa eskatzeko beharrezko agiriak eta frogak\nKanadako Lan Oporrak Visa nahiko erraza da beste bisatu batzuekin alderatuta.\neskatzen zaizu argazki bat igo\nhornitu polizia ziurtagiriak 6 urte bete zenituenetik 18 hilabete baino gehiago eman dituzun herrialde guztietatik\nere eman beharko duzu datu biometrikoak, hatz-marka elektronikoak barne zure herrialdeko kokapen jakin batean\nKanadara etortzea laneko oporretako bisarekin\nZure Visa eskaeraren emaitza jaso beharko zenuke bidali eta 4-6 asteko epean. Visa jaso ondoren eta Kanadara etorri aurretik, garrantzitsua da ondorengo dokumentuak ondo gordetzea\nInprimatu Visa baieztatzeko gutuna - inprimatu beharko zenuke zure profila sortu zenuen webgunetik\nOsasun aseguruaren egiaztagiria eta egonaldiaren iraupen osoa izan behar du\nPolizia ziurtagirien kopia originalak\nZure burua sostengatu ahal izateko funtsen egiaztagiria\nJoan-etorriko txartela edo nahikoa fondo erosi ahal izateko\nOro har, gorde ezazu Lan Oporrak Visa eskaera aurkezteko beharrezkoak ziren dokumentu guztien kopia.\nNon lan egin dezaket Kanadan, laneko oporretako bisarekin?\nWorking Holiday Visa laneko baimen irekia denez, libre zaude Kanadako edozein enpresarirentzat lan egiteko. Kanada herrialde handia da eta urteko garaiaren arabera, sasoiko lan asko dago Kanadan eskualdeetan. Udako hilabeteetan, kanpoko estazio handietan aldi baterako langileek baldintza ugari dituzte udako ekintzetarako. Adibidez, udalekuetako gidak eta begiraleak.\nNeguan, Eski estazioak jardueren meka dira eta begirale postuak edo hoteleko lanak eskaintzen dituzte;\nEdo udazkenean, uzta masiboa gertatzen ari da Ontario bezalako eskualdeetako ustiategi eta ganadutegietan, fruta hazteko industriak dituztenak.\nKanadako Eguraldi Gida bisitarientzat.\nNoiz arte balio du Laneko Oporrak Visa?\nLaneko oporretako bisak 12 eta 24 hilabete bitarteko balioa du (23 hilabete Mankomunitateko herrialde ohietan).\nLaneko Visa ez baduzu eta Kanadan bidaiatzea besterik ez baduzu bilatzen, orduan izango duzu eTA Canada Visa eskatu behar duzu. Irakurri dezakezu Kanada eTA motak hemen.\nBegiratu zure eTA Kanada Visa izateko eskubidea eta eskatu eTA Canada Visa 72 hegaldi baino lehenago zure hegaldira. Britainiar herritarrak, Australiako herritarrak, Frantziako herritarrak, eta Suitzako herritarrak linean eska dezake eTA Kanadako Bisa. Laguntzarik behar izanez gero edo argibiderik behar izanez gero, jarri gurekin harremanetan helpdesk laguntza eta orientaziorako.


Gaztelania nagusi da hiriko erdiguneko geltokietako iragarkietan : Irutxuloko Hitza\nBagera Euskalzaleen Elkarteak behaketa bat egin du Donostiako erdiguneko kale nagusietan, autobus eta taxi geltokietako iragarkietan zein hizkuntza erabiltzen den jakiteko. Guztira 48 iragarki aztertu dituzte, erakunde publikoenak zein pribatuenak, Bulebarrean, Okendo kalean eta Askatasunaren hiribidean, eta jasotako emaitzen arabera, gaztelania nabarmen gailentzen da horietan.\nHain zuzen, uztailaren 5ean, kontaketaren egunean, 48 iragarkietatik 28 gaztelania hutsean zeuden (%58,33), eta euskarazkoak, berriz, hamabi besterik ez ziren (%25). Soilik lau zeuden elebitan (%8,33), eta horiez gain, hizkuntza edukirik gabeko beste lau iragarki ere identifikatu zituzten.\nArlo pribatuko iragarkiei dagokienez (enpresak eta GKE-ak), 22 iragarkitik, hamalau gaztelaniaz (%63,64) jarri zituztela jakinarazi du Bagerak, euskaraz soilik hiru (%13,64) eta elebitan bakarra (%4,55) jarri zituzten bitartean. Publikoetan, berriz, 26 iragarkitik, hamalau gaztelaniaz zeuden (%53,85), bederatzi euskaraz (%34,62) eta hiru elebitan (%11,54).\nDatuekin batera aurkezturiko oharrean, Bagerak azpimarratu du publizitatea “hiriko kaleetako hizkuntza-paisaiako elementu esanguratsu bat” dela, eta ondorioz, hizkuntzen erabileran eragin zuzena duela: “Paisaia horrek transmititu nahi duen mezuaren tratamendu estetiko, formal eta linguistikoek, ikus entzunezko estimulu bat sortzen dute eta zentzumenen bidez, hizkuntzaren pertzepzioan eta hizkuntzarekiko motibazioetan eragina du”.


Artaldea, goitik behera | Bizigiro | Berria\nArtzain Eguna dute gaur Legazpin (Gipuzkoa). Urteroko ohiturari jarraituz, artzain mundua menditik eta baserritik herrira jaitsiko da; artzaintzarekin lotutako erakusketak, lehiaketak eta dastaketak egingo dituzte egun guztian.\nUrtero zenbait artzain omentzen dituzte Legazpin. Aurten, Ignacio Artano Sagastume amezketarra eta Angel Errasti Oinederra azpeitiarra izango dira, Ameriketan lanean aritu ziren artzainekin batera. Feli Arrese olatzagutiarrak, eta Begoña Galarraga eta Jose Manuel Agirretxe errezildarrek ere aipamen berezia izango dute, egindako lan handiagatik; ekitaldia 13:00etan izango da.\nGaur, Legazpin (Gipuzkoa).\nMendiko aterpearen urteurren doinuak\nKulturaz eta ohituraz betetako herria


patriarkalismoa | Gorri-beltzean\npatriarkalismoa -en artxiboa\nPosted in Anarkismoa, Erlijioa, Gizartea, Ironia, Politika with tags Anarkismoa, demokrazia, Erlijioa, Estatua, Gizartea, jainkoa, patriarkalismoa, Politika on 2009/10/14 by aselluzarraga\nAzken egunotan lagun on batekin gurutzatutako mezuek berria ez den hausnarketatxo hau ekarri dit. Nondik dator egun daukagun Estatuaren eredua? Azalpentxo bat (eman daitezkeen guztien artean arrazoibide xume bat baino ez dena) ematen ahaleginduko naiz. Kontua Aita-semea, Jainkoa-sinestuna, Estatua-herritarra paralelismoan dago, ikusiko dugunez.\nMunduko familia ereduak jatorriz matriarkalak zein patriarkalak izan, ados egongo gara egun eta aspalditik nagusi den eredua patriarkala dela, baita gure Euskal Herrian ere, hortzetatik kanpora matriarkala izan zela aldarrikatzea gogoko daukagun arren (beste kontu bat da gizon euskaldunen hortzetatik barrura nagusitzen den ideia eta, benetan inoiz hala izan bazen, noiztik utzi zion matriarkala izateari). Zelakoa da eredu patriarkal hori? Figura nagusia, zereginik garrantzitsuena daukana, gizona da, Aita, zehatzagoak izateko. Hark “zaintzen du” (eta aditz hori oso garrantzitsua da) familiaren ongizatea, hark jartzen du hazia emakumearen baitan, hark dauka indarra eta hark egiten ditu arauak. Besteei betetzea baino ez zaie geratzen, “euren onerako” baita Aita ahalguztidunak erabakitzen duena. Aita horrek, ordea, ondo daki ez dela hain ahalguztidun. Semeak izugarri maite ditu (bai, semeak, ez eme-alabak), aske nahi ditu, baina ez da guztiz fio: beharbada seme horiek ez dira bera bezain gai eta jakintsu. Beraz, estu lotzen ditu, agintea berak daukala inoiz ahaztu ez ditzaten, eta euren buruaren aurka babesteko (beste aditz garrantzitsua), arauz betetzen ditu semeen bizimoduak (are gehiago alabenak, haiek are ahulagoak izaki). Indartu daitezen, ikas dezaten, euren buruari kalterik egin ez diezaioten, familia beste familiak baino indartsuagoa izan dadin… Okertzen diren semeentzat (alabak, ahulagoak izanagatik, ez dira horretatik salbatzen) zigorrak daude (fisikoak, maskulinoagoak direlako, edo batzuetan psikologikoagoak, besteek huts egiten badute).\nEredu patriarkal horrek, bere garapenaren une batean, beharbada Aitaren nagusitasuna nahikoa ez zelakoan, batez ere Aita ahalguztidun horiek beste Aita ahalguztidun batzuekin topo egin eta lehiatu behar zutenean nabarmena zelako hain ahalguztidunak ez zirela, Jainkoa behar izan zuten, Aiten arteko arauak finkatzeko. Beraz, euren eredura egindako Jainkoa egin behar zuten, baina haiek baino are bikainagoa, haien akatsik gabea (azken finean, asmatua zen, beraz, eredua hobetzeko aukera zegoen). Akats horietako bat semeak ekartzeko (alabak, argi dago, istripuak baino ez ziren, Biblian, esaterako, aipatu ere ez baitira egiten) ama, emakumezkoa, behar izatea zen. Beraz, Jainko bakar horrek gizonezkoa izan behar, baina emakumerik behar ez zuena. Noranahikoa izanik, bere burua baino ez zuen behar bere semea sortzeko. Zoritxarrez, bere sorkuntza ez zen nahi bezain bikaina, eta alaba ere sortu behar izan zuen, semea ugal zedin (azken finean, Aita horiek ama behar zutela onartu behar zuten, nahitanahiez). Jainkoak bere irudira sortu zuen semea (alaba politagoa atera zitzaion, baina tira). Hala ere, ez zegoen semearen gaitasunez guztiz seguru (alabaren gaitasunak zein ziren ere ez zion lar ardura) eta, aske sortu bazuen ere, seme ahul horren onerako, debekuak…, pekatua, alegia, sortu zuen. Semeak bere buruari egin ziezazkiokeen kalteez babesteko, “zaintzeko”, noski. Eta debekuak errespetatuko zituen oso seguru ez zegoenez, zigorraren mehatxua ere ezarri zion: zure bizitza labur eta ezdeus horretan bekatua egiten baduzu, beti-betiko eta sekulako pairamena, kondena, sufrimendua izango duzu. Azkenean, sinestuna sortu zuen, harro. Argi dago ez zuela fede handirik berak sortutako sinestun horrengan. Jainko babeslea daukagu, Aita babeslea bezalakoa, baina zigortzeko ahalmen are handiagoa daukana.\nHasierako komunitate patriarkal horiek, euren Jainkoaren babespean, zaintzapean, lar hasi ziren ugaltzen. Haiek denak kontrolatzeko zerutik begiratzen duen Jainkoaren ardura ez zen nahikoa. Arerioak ere, beste komunitateak, beste motatako sinestunak, alegia, gero eta indartsu eta jendetsuagoak ziren. Beraz, komunitateen “seme” horiek zaintzeko, Jainkoaren lurreko ordezkoa behar zen: Estatua. Monarkia primitiboetatik egungo Estatu modernora iritsi gara baina, funtsean, zer aldatu da? Ezer gutxi. Estatua Jainkoa da, Jainkoa Aita da, Estatua, beraz, Aita da. Aita horren, Jainko horren, eredu eta ikuspegiaren arabera asmatu zen Estatua. Estatuak sortzen ditu bere herritarrak (hark erabakitzen du bere “semea”, hots, herritarra izateko behar diren paperak nori eman, nori ez, eta jaio garenetik herritar gisa ez gara sortuko Estatu horren erregistroetan izena emanda egon arte). Estatu horrek, Jainko eta Aita horiek bezalaxe, ez du fede handirik bere herritarrengan (are gutxiago, alabei gertatu legez, istripuz eta nahi barik agertzen zaizkionengan: etorkinengan). Estatuarentzat herritarrak ez dira arduratsuak, ez daukate bere kasa erabaki onik hartzeko gaitasunik. Estatuak esan behar dio zer dagoen ondo eta zer txarto. Estatuak herritarra “zaindu” behar du bere buruari kalterik egin ez diezaion. Beraz, legeak sortzen ditu etengabe, herritarrari bide zuzena erakusteko (zuzena norentzat? Aitarentzat, Jainkoarentzat, hots, Estatuarentzat), eta legeak beteko ez dituela eta, beraz, herritarrak bere buruari kalte eragingo diola (koitadua erdi leloa delako) jakitun, gizontasuna atera eta indar erakustaldia egiten du “semea”, herritarra, artez eta zintzo ibil dadin: poliziak, izunak, kartzelak, tortura eta, Estaturik koldarrenen kasuan, heriotza zigorra. Zeresanik ez, istripuz agertutako alabentzat, etorkinentzat, are estuagoak legeak, gogorragoak zigorrak.\nEz zegoen beste emaitzarik lortzerik. Aita koldarrek Jainko koldarra baino ezin dute asmatu. Aita koldar berberek Jainko koldarra ordezkatzeko Estatu koldarra baino ezin dute asmatu.\nEta ezin zen beste ondorio batera iritsi: semeengan federik ez daukaten Aita koldarrek seme arduragabeak, segurtasunik gabeak, esanekoak, koldarrak baino ezin zituzten sortu; bere sinestunengan federik ez zeukan Jainko koldarrak sinestun arduragabeak, segurtasunik gabeak, esanekoak, koldarrak baino ezin zituen sortu; bere herritarrengan federik ez daukan Estatuak herritar arduragabeak, segurtasunik gabeak, esanekoak, koldarrak baino ezin ditu sortu.\nFamilia patriarkal horretako Aita beldur zen egunen batean semea Aita behar ez zuela ohartuko ote zen, eta zaharrenganako gurtza ezarri zuen. Erlijio patriarkal horretako Jainkoa beldur zen egunen batean sinestuna Jainkoa behar ez zuela ohartuko ote zen, eta “mirariak”, “agerpenak”, apezpikuak eta Aita Santua sortu zituen; Estatu patriarkala beldur da egunen batean herritarra Estatua behar ez duela ohartuko ote den, eta TELEBISTA asmatu zuen.