Auzoak – Gure Lurra Elkartea\nNahiz eta Zorrotzan jaio ginen eta esku-hartze gehiena han egiten dugun, abian ditugun programa batzuk-Zorrotzan gauzatzen badira ere- ez daude soilik bertan bizi diren pertsonei zuzenduta, akzio eremua barrutiko beste auzoetara hedatzen baita. Gainera, azken urteotan barrutiko beste elkarte batzuekin elkarlanean aritu gara eta animazio soziokulturalarekin eta herritarren parte-hartzearekin lotura duten ekimenak abian jarri ditugu.\nZentzu honetan, gure jarduera Bilboko 8. Barrutira mugatzen dugu guretzat tamainak garrantzia baduelako… Gertutasunean, entzutean eta erlazioan oinarritutako komunitatearen esku-hartze soziala egiteko, tamaina, populazio maila eta Erakundeak komunitatean duen inplikazioa garrantzitsuak direla uste dugu.\nBilboko 8. Barrutia eta Gure Lurra Elkartearen Gizarte Garapeneko esku-hartze eremua ezaugarri ezberdinak dituzten sei auzok osatzen dute. Aipatutako auzoak hauek dira: Basurtu, Zorrotza, Olabeaga, Altamira, Masustegi eta Mintegitxueta. Barruti honek 7,09 km2ko azalera dauka eta Bilboko mendebaldean dago. Barrutia Barakaldoko udalak (Burtzeñak eta Lutxanak) eta 1. Barrutiak (Deustuk), 6. Barrutiak (Abandok) eta 7. barrutiak (Errekaldek) mugatzen dute. Gaur egun, Barrutiak guztira 31.942 biztanle ditu, horrek esan nahi du km2 bakoitzeko 4.505 biztanleko dentsitatea duela.\nAuzoen sakabanatzea dela eta, Barrutiak lurralde zailtasunak ditu. Zorrotzako auzoa, adibidez, Burtzeña eta Lutxana auzoetatik (Barakaldoko udalekoak direnak) Olabeaga edo Mintegitxuetatik baino gertuago dago. Gainera, aurreko taulan ikus daitekeenaren arabera, biztanleria indizeari dagokionez, auzoen artean ezberdintasun handiak daude. Olabeaga, Altamira, Masustegi eta Mintegitxueta auzoek Basurtu eta Zorrotza baino biztanleria gutxiago dute.\nGeografikoki, hiriko erdialdetik urrutiago dagoena da eta hiru gune nagusitan zati dezakegu, mugak arkitektura-oztopoz markatuta eta era negatiboan indartuta, daudelarik. Muga hauek FEVEko edo Renfeko trenbideak eta A-8 autobidea dira eta auzo honetako lotura fisikoa eta soziala oztopatzen dute.\nGune horietako lehenengoa Zazpi Landa da, hemen ez dago merkatal jarduerarik eta bizitegi-gune bat da, bertan pasaden mendearen erdian industrian lan egiten zuten pertsonentzat eraikitako etxebizitzak daude eta apurka-apurka jendea bertatik alde egiten ari da. Kobeta mendiaren azpian dago eta A-8 autobideak eta FEVEko trenbideek mugatzen dute. Bigarren gunea erdigunean dago eta kale nagusia Fray Juan da. Gune honetan merkatal jarduera gehiengoa metatzen da eta zerbitzu gehiago eta garraio publikoko komunikazio hobeak daude. Azkenik, El Puntal aurki dezakegu, Barinaga esponente nagusia delarik, Renfeko trenbideen bestaldean dagoena eta auzoko gunerik andeatuta dena. Gune honek, hiriaren azkeneko aukera eremuetako bat denak, 315.000 m2ko azalera dauka eta, azkeneko informazioen arabera, 2.100 etxebizitza berri, balio erantsi altuko enpresa garbiak, gizarte hezkuntza-ekipamenduak, aisialdirako eremuak eta berdeguneak egongo dira.\nZorrotzaren ezaugarririk nagusiena izaera langilea da. Zorrotza Bilboko erdigunetik aldenduta dago eta metroa gehien erabiltzen den garraiobidea bilakatzerakoan bere isolamendua areagotu egin da, izan ere, metroak ez dauka geltokirik auzo honetan. Lurralde egoera honek identitate propio oso nabarmena eman dio auzoari eta, hori dela eta, antolatutako gizarte mugimendu handia dago.\nBiztanle kopuruari dagokionez, Basurtu barruti honetako lehenengo auzoa da. Auzo honek azken urteotan hiri aldaketa handiak izan ditu. Beste ekimen batzuen artean, Sabino Aranako bidezubia desagertu da, libre geratu den orube handi batean etxebizitza ugari eraiki dira, San Mames berria egin dute eta, hurrengo urteotan, oraingo Termibus (Ibilbide Luzeko Autob us Terminala) lurperatu eta modernizatuko dute. Auzoan Basurtuko Unibertsitate Ospitalea, Euskal Herriko Unibertsitateko Ingeniaritza Goi Eskola Teknikoa eta Euskal Irrati Telebistaren egoitza nagusia daude baita ere. Gainera, baliteke EHUko Medikuntza Fakultatea gune honetara mugitzea. Barruti Kontseiluko osoko bilkurak auzo honetako\nUdal Zentroan, orain dela gutxi eraikita, egiten dira eta baita Udaletxeak eta Auzokide Elkarteek antolatutako beste jarduera batzuk baita ere. Basurtuko Auzokide Elkartearen jarduera nabarmena izan da eta bai auzoan eta bai Bilbo osoan erreferente garrantzitsu bat da gaur egun.\nOlabeaga 1.200 biztanle inguru duen auzoa da eta bere historian zehar auzokideen eta antzineko denboretatik auzoan ertzeratzen zuten atzerriko marinelen abentura ugari dago. Izan ere, Olabeagari Norvegia ere deitzen zaio, Norvegiatik zetozen bakailao-ontzi ugarik ezin zutelako Bilboko kaietara heldu bere sakonera zela eta.\nBeraz, Olabeaga itsas-izaera nabarmena izan duen auzoa izan da eta bertako biztanleek nabigazioarekin lotutako zereginak egiten zituzten. Olabeagan beti marinelak egoten zirenez, sarri gorabeherak egoten ziren.\nAuzo hau Zorrotzarekin lotzen duen 2010. urtean zabaldutako pasealekua, auzoaren birgaitzerako Udaletxeak abian jarri duen Plan Berezia eta Bilbora sartzeko eraiki diren bide berriak auzoaren azken urteetako historia markatu duten jazoerak izan dira. Halaber, azkeneko hileotan, bai Udaletxeak bai auzoko gizarte erakundeek Sustapen Ministerioaren Planaren aurka daudela adierazi dute, izan ere, Plan honen asmoa Trenbidearen Hego-saihesbidearen zati bat auzoko erdigunetik pasatzea da.\nMerkatal mugimendu handirik ez badago ere, auzo honekgiro handia dauka. Erretiratuen Elkartea, Olabeaga Bizirik plataforma, dantza taldea… Auzo Etxetik mugitzen dira auzokideen bizi kalitatea hobetzen laguntzeko asmoarekin. Auzoak kontsultategi bat ere badu, eta nahiz eta astean bi aldiz baino ez duen arreta ematen, auzokideek sarritan ez dute Iparraldeko Osasun Zentrora joateko beharrik izaten.\nAltamira auzoa Kobetas mendiaren magalean dago. Bilboko 2014ko datuen arabera, 1.716 biztanle dago.\nAuzoa, 60ko hamarkadan jaio zena, lasaia da eta ia ez du izaten segurtasun arazorik, merkatal-jarduera gutxi dauka eta bere bizitza soziala Auzo Etxearen, umeentzako kulunken eta frontoiaren inguruan gertatzen da. Nahiz eta auzora Bilbobuseko bi linea heltzen diren, auzokideek auzoak duen arazorik nagusiena komunikazioa dela nabarmentzen dute. Izan ere, Atxuritik auzora autobusez heltzeko ordu bete behar izaten dute. Oinezkoentzako irisgarritasuna arazo larria da baita ere pertsona nagusientzat, desgaitasunak dituzten pertsonentzat… Altamirako kale nagusiaren eta Bilboko gainerako guneen artean malda handia dagoelako (Landako Eskailerak deitzen direnak).\nAuzo Etxeak, Arestizabala Eskola Publiko berrituan dagoena, erabilera anitzeko gela bat, ludoteka, gimnasioa, liburutegia eta eskulanak eta taldeko jarduerak egiteko hainbat gela ditu. Gizarte-mugimenduari dagokionez, Kobeta Mendi konpartsa (duela gutxi Konpartsen Federazioa utzi duena), Txatxangorri Guraso Elkartea eta auzoko jai batzordea nabarmendu ditzakegu.\nAuzokideek auzoan lortu duten guztia borraka bidez lortu dutela diote. Oraindik gauzak nahiko hobetu behar badira ere, azkeneko urteotan auzoak bilakaera handia izan duela aitortzen dute eta etorkizunarekiko baikor agertzen dira.\nMasustegi, baita Korea edo Brasil izenez ezaguna ere hango fabelekin duen antz handiagatik, 4.000 biztanle inguru duen auzoa da. Estatuko parte ezberdinetatik,batez ere Galiziatik, lan bila Bilbora etortzen ziren etorkinen etxebizitza beharrak zirela eta, 60ko hamarkadan sortu zen auzoa. Mendi-hegalean dago eta Miguel de la Víaren jabego industriala izan zen, honek harrobi bat ustiatzeko lurrak erosi eta gero. Ahoz ahozkoa erabakigarria izan zen etorkin askok Masustegin finkatzea erabakitzeko.\nAuzoa hormak eta teilatua zuen edozein eraikin eraistea galarazten zuen frankismoaren lege baten babesari esker jaio zen. Heldu berriek gauean zehar etxeen zatiak eraikitzen zituzten eta egunean zehar auzoko apaizak etxebizitza horiek existitzen zirela ziurtatzen zuen.\nAuzokideek eraikitako auzoa da, ur-sarea beraiek ere instalatu zuten, eta 2011. urtera arte ordenaziotik kanpo egon zen. Auzokideen hitzetan, auzo lasaia da eta bista onak ditu. Azkeneko urteotan asko hobetu bada ere, irisgarritasun arazo handiak ditu oraindik, kaleak estuak dira, hirigintzak ez dauka ordena gehiegirik eta denda gutxi ditu.\nMasustegi ondoan dagoen auzo txikia da eta ekialdean Betolazak eta Errekaldeko Inguraketak mugatzen dute. Nekazal gune batean dauden etxebizitza gutxi batzuk dira. Udaletxeak auzo osoa berriztatu zuen, autobusetarako sarbide berria eraiki zuen eta kanpoaldeko hiru aparkaleku erabiltzeko prestatu zituen.\nGainera, zenbait bidetan zoladura jarri zen, eskailerak, barandak, eta horma berriak jarri ziren…, argiztapena guztiz hobetu zen segurtasuna areagotzeko eta etxebizitzak gasez hornitu ziren.


Arranerreka - Kilimon — Debabarrena turismo\nHemen zaude: Hasiera › Zer ikusi? › Mendialdea › Arranerreka - Kilimon\nKilimon izenarekin ere ezagutzen den Aranerrekako bailara Mendaron dago eta Izarraitzeko mendigunearen hegomendebaldean kokatzen da. Bailara honek Aranerreka ubidearen izen bera du. Madariaren inguruan jaio eta bailara zeharkatzen du; bere urak lurzoru karstikoetatik agertzen eta desagertzen dira, Deba ibaian hiltzen den arte.\nLeize eta koba guztiak direla eta Aranerrekako bailara, espeologiaren pradisutzat jotzen da. Bestalde euskal geografiako barruti natural interesgarrienetakoa da.Paisaia ederra izateaz gain, flora,fauna eta geologia oparoa ditu, baita, ondare etnografiko eta historikoa ere.\nBailarako paisaia ,flora eta faunak naturaren ikuspuntutik balio handia badute ere, batzuen ustez barruan dauden toki ikustezinak balio eransgarri bat izaten dute. Kasu honetan, eremuaren lur-azpia benetako labirinto bat da, leize,koba eta iturburu asko dituena.\nMendarotik, Garagartza auzoan,herriguneko irteerara joan Lasaldeko dorretxera, eta uren araztegira eramaten gaituen hegoaldeko pista erabili.


Gure Hizkuntza Autobiografia\nErdara dut ama-hizkuntza: amaren bularretan nengoela, gaztelania eztitsua aditzen nuen, hain beharrezko eta hain gozo hartzen nuen esnearekin batean. Bitxia da, halarik ere: ez ama, ez aita, ez ziren gaztelaniaz mintzatu txikitan. Amak, bere arbasoek bezala, galizieraz erran zituen lehen hitzak. Aitak, antzinako ahaideei segika, euskaraz bota zituen bereak.\nParisen ezagutu zuten elkar aitak eta amak, 1960ko hamarkadan, biak frantsesez mintzo zirela. Hantxe jaio zen nik baino hamar urte gehiago dituen anaia, Berako aitona-amonekin hiru urte izan arte euskara hutsean hezitakoa. Egun, frantsesez eta gaztelaniaz mintzo den euskaldun zaharra.\nInoiz pentsatu dut xelebrea dela hizkuntzen afera hau, nahiko nukeela zehaztu zenbateko eragina izan duen honek guztiak nire bizian: pertsona bera izango nintzateke hizkuntza bakarreko familian sortu izatera? Zer sentituko luke Avilako batek bere ama-hizkuntza eta bere gurasoenak hiru diferente balira?\nAitor dut, gauza bitxia izanagatik ere: ama-hizkuntza ez dudan euskara maite dut. Horregatik izanen da, agian, unibertsitatean euskaraz irakastearena, euskaraz idaztearena, edota, bakarrik nagoela, euskaraz pentsatzearena.\nEdu Zelaietak Argia aldizkarian 2010eko otsailaren 14an argitaratutako artikulua\nSekuentzia didaktiko honekin hasi aurretik, irakur dezagun euskal idazlea eta Euska Herriko Unibertsitateko irakaslea den Edu Zelaietaren artikulu hau. Bertan hizkuntzek bere bizitzan izan duten garrantziaz hitz egiten digu, eta bere ama hizkuntza ez den euskararengan duen loturaz.\nTxikiak Handi egitasmo honetan munduko bazter ezberdinetako ikasleak bildu gara, eta bakoitzaren hizkuntza autobiografia elkarri konpartitzea oso aberasgarria litzateke. Noizbait pentsatu duzue zuen hizkuntzak edo hizkuntzek zer nolako garrantzia duen/duten zeuen bizitzan? Zein dan zuen ama hizkuntza? Zein izan zen zuen arbasoena? Etorkizunean ama edo aita izaten bazarete, zein izanen da zuen seme-alabena? Galdera hauei eta beste batzuei erantzuna ematen saiatuko gara hurrengo jardueretan.\nJarduera guztiak egin ondoren, bakoitzak bere autobiografiaren aurkezpena grabatuko du eta gure artean elkar trukatuko ditugu Txikiak Handi webgunearen bitartez.\nItzuli 1. Jarduera


Santa Kostantza (Erroma) - Wikipedia, entziklopedia askea.\nSanta Kostantza (Erroma)\nSanta Konstantzaren mausoleoa kanpotik.\nSanta Kostantzaren mausoleoa Erroman kokatzen da Santa Ines basilikaren alboan. bertan Konstantina, Konstantino I.aren alaba dago hilobiratua. IV. mendean eraiki zuten mausoleo gisa eta gaur egun eliz bezala daukate Konstantina bera saindu kontsideratzen baitute.\nHarresiz kanpo zegoen basilika bati atxikia zegoen, basilika honek, martyrium zentzua zuen lurrazpian zituen katakonbatan Santa Inesen gorpua gordetzen baitzen. Gaur egun basilika desagertua dago, mausoleo exentoa bakarrik ikus daiteke.\nOinplanoa zentralizatua zen eta basilikarekin komunikatzeko balio zuen zeharkako gunea dauka. Aukeratutako oinplanoaren jatorria Hilobi santua da. Kupulaz estalitako nukleo bat ikus daiteke eta honen inguruan kanoi gangaz (eraztun ganga) estalitako deanbulategia. Hormetan nitxoak daude eta kupulak binaka jarrita dauden pilareetan deskantsatzen du. Material nagusia adreilua da.\nBarnekaldea, binakako pilareak eta hauen gainean entaulamendua\nPilareak granitozkoak dira eta binaka kokaturik daude. Hauek bi espazio banatzen dituzte: sarkofagoaren gunea eta deanbulategia. Hauen gainean eta altuera gehituz entaulamendu bat kokatzen da.\nDenbulategiko gangako mosaikoak bakarrik iritsi zaizkigu. Hala ere kupulakoak ezagutzen ditugu XVII. mendeko marrazki batzuei esker. Kupula hamabi zatitan zegoen banatuta eta bakoitzean Ordo commendationis animae-rekin lotutako eszena bat azaltzen zen.\nEranztun gangan gai kristau zein paganoak nahasten dira. Tramu batean, puttiek egindako mahats bilketa errepresentatzen da. Zentzu eukaristikoa izan arren festa bakikoekin ere lotu daiteke. Orokorrean hegaztiak, paumak, palmerak, tresnak, landare motiboak,... agertzen dira zentzu dekoratiboan.\nBi nitxoetako mosaikoak bakarrik iritsi zaizkigu, ez dakigu besteak ere berdin apaindurik egongo ziren. Lehenegoan Jesus gaztea azaltzen da mendi baten gainean eta bertatik lau ibai sortzen dira: paradisuaren irudikapena. Bere inguruan San Petri, San Paulo eta lau ardi (lau ebanjelisten errepresentazioa) ditu. Bigarren nitxoko gaia dudagarria bere interpretazioa. Espazioa eta denbora ez dira irudikatzen, sakratuak bilakatuz. Bi gizon daude, eta bi interpretazio izan ditzake, alde batetik Itun Zaharreko Jainkoa izan daiteke Moisesi legeak ematen, beste alde batetik Itun Berriko Jesus izan daiteke San Petriri paradisuko giltzak ematen.\nDeanbulategiko eraztun ganga mosaikoz dekoraturik\nNitxo bateko mosaikoa, Jesus, Petri eta Paulo\nGala Plazidia mausoleoa\n(Italieraz) Il Mausoleo di S. Costanza\n(Ingelesez) Santa Costanza\n(Ingelesez) Gallery of Santa Constanza\nOrriaren azken aldaketa: 4 martxoa 2021, 09:46.


Covid-19a: iraultzaren akuilu? • ZUZEU\nOso presente segitzen du gure bizitzetan birus malapartatuenak -gainerako birusek, gripearenak eta beste, ez gaituzte kezkatzen-, eta hausnarketa koxkor bat eskaini nahi diot pandemiaren azken hilabeteetako bilakaerari gurean, jakinik ez dudala gaitzaren sorrerari buruzko konplotik argituko, ez eta txerto eraginkorra edo txertoak lortzeko zenbat itxaron beharko dugun ezagutzera emango ere -Errusiak erregistratu du lehena, baina oraingoz OMSk baliozkotu gabea!-.\nIragan martxotik ekainera bitartean, inoiz bizi izan gabeko egoeran bizi izan gara. Gure ekonomia eta lana, eta gure kontsumo- eta bidaia-gizartea eta gure harreman sozialak-eta bat-batean gelditu egin ziren, ospitaleek gainezka egin zuten, eta harreman digitaletara murriztu beharrean gertatu ginen.\nEzin etxetik atera kasik, ezin aldameneko herrira joan, are gutxiago ondoko lurraldera, ezinago atzerrira. Egoera guztiz ezohiko horren aurrean esaten genuen: honek derrigor ekarri behar ditu aldaketak, eta oroz lehen, geu aldatuko gara geure ohitura eta balio eta lehentasunetan-eta.\nIkasi genuen horrelako larrialdi egoera batean, estatuak hartzen dituela agintearen brida guztiak, eta Espainiako estatuan autonomi erkidegoak Alemanian landerrek dituzten eskumenen azpitik gelditzen direla, EAE eta Nafarroa barne -Frantzian zer esanik ez-. Balio izan digu administrazioan euskarak bizi duen egoera kaskarraren berri izateko ere, goi karguetatik hasita: gaztelaniaz bakarrik edo gehiena gaztelaniaz, eta euskaraz hitz-totelka.\nEkainetik uztailera gauzak normaltzen bezala hasi ziren, salbu eta maskaren erabilera gero eta unibertsalagoa, normaltasun ezaren eta elkartasun beharraren seinale, eta halaber, polemika sortzaile. Euskadiko Biologoen Elkarteko dekanoaren iritziz, gurean pandemia garaitzeko hartu diren neurriak ez dira egokiak, batez ere aire libreko maskaren erabilera dela eta. Espainian bakarrik da derrigorrezkoa musukoa barruan, eta kanpoan; eta, halere, gaitzaren eragina Europako handienetakoa da.\nAbuztu honetan, berriz ere, bigarren olatuaz mintzatzen hasi gara eta atzerapauso eta atzeraldien beldurra gailentzen ari da. Ziurgabetasun handiko egoera honek iraultza sozial eta politikoari bultzada emango ote dio?\nGlobalizazioagatik izugarri azkar zabaldu den eta zabaltzen diharduen covid-19ak ekarri dizkigun ondorio kaltegarriei begira jarrita, lehenbizi kutsatuen eta gaixotuen taldea dago, eta haien artaz arduratu behar duten osasun-langileak, bi hitzetan esanda: estres egoera orokortuan. Zahar egoitzak direla, ospitaletako ZIUak…Mediku eta zientzialariek herritarrok erlaxatzen ari garela eta lasaitzeko arrazoirik ez dagoela behin eta berriz gogorarazten digute, eta biologoek, aldiz, beste modu batera egin behar dela birusaren aurkako borroka. Nolanahi ere, orain arte baino baliabide gehiago bideratu behar lirateke osasungintza publikora; hori behintzat garbi dago.\nBigarren talde handi batean lana kaskartu zaienak, eta are galdu dutenak daude. Denok dakigu zenbat industri arlo eta ekoizpen sail zigortu dituen gogor pandemiak. Lanpostu galera handi horrek protesta itzelak sorturik, bizi dugun eta bizi gaituen sistema kapitalista hondoratuko du ala erreforma batzuk eginda laster itzuliko gara betiko moduko bizimodura?\nAdierazgarria iruditzen zait Siemens Gamesa multinazionalak Agoitzen duen fabrikan gertaturikoa. Dakizuen bezala, fabrika itxiko du enpresa multinazionalak, eta langileek onartu dute batzarrean, enpresako zuzendaritzaren proposamena (148 aldeko eta 37 aurkako). ELAk eta LABek kritikatu dute enpresaren jokaera -enpresaren irabaziak eta jasotako diru publikoa, eta aukeraturiko urte sasoia-, eta administrazioaren portaera itxiera ez eragozteagatik, baina multinazionala berearekin atera da, langileek patronalaren proposamena onarturik. Hori izango da lan-gatazken patroi orokorra?\nPandemiak ekonomikoki gogor kolpatutako arlo jakin batzuetan egingo dira mobilizazioak, baina ez da uste izatekoa jipoitutako sailen arteko koordinaziorik gertatuko denik. Azken urteotan bezala, mobilizazio foku jakinak izango dira, gizarte osora zabaldu gabekoak, baina aspaldiko garai haietan, kasu, Franco hil aurretxoan eta hil berritan gertatu ohi zirenetik urrun, segur aski. Horrek, jakina, ez garamatza iraultza sozialistara, baizik eta sistema kapitalistaren beste doikuntza batera.\nNola banatuko da Europatik etorriko den dirua? Nago dirutza hori zentralismoa sendotzera helduko dela. Europar Batzordeak estatuei emango die, eta estatuak bere irizpideen arabera erkidegoei, eta EAEn, esaterako, gobernu koalizioak kudeatuko du oposizioari benetako kasurik egin gabe, Madrilek proposaturikoari egingo dizkioten aldaketatxoren batzuk gorabehera.\nEuskararen aurrerapenari dagokionez, ematen du hezkuntzan, esaterako, online lanak egin dezakeela aurrera, eta horrek euskarari kaltea gehiago ekarriko dio mesedea baino.\nGizartera etorrita, nik uste harreman sozialak murriztera garamatzala pandemia honek eta kostatuko zaigula lehengora itzultzen, baina alde honetatik baikorra naiz, denbora kontua izango da ohiko harremanetara itzultzea.\nEz dugu berehalakoan ahaztuko, eta segur aski bizitzan lehentasuna zerk duen kontzienteago egingo gaitu birus bolada honek. Sistema kapitalistak eutsiko dio, egoerara birmoldaturik, baina baliteke elkartasunean eta geure bizitzari buruzko autokontzientzian pixkatxo bat irabaztea, eta klima aldaketarekiko sentiberago bihurtzea.\n9 pentsamendu “Covid-19a: iraultzaren akuilu?”-ri buruz\nSantxotena 2020-08-17 10:30\nBabes ditzagun Euskal Herria eta euskal herritar guztiak iraultza sozialista batetik. Babes gaitezen bai COVID-19 birusetik, baita komunismoaren birusetik ere. Hala bedi.\nBenat Castorene 2020-08-17 16:17\nOngi deritzot ekonomia mailan iragan berriaz eta datozen perspektibetaz zure deskribapen prudenta. baina azkenean ez dakigu nora goazen eta inkasean ez dugun gure burua txarrenari preparatu behar. Txarrena aukera ere izan daitekeela esan ohi da. Espero baietz.\nZure konklusioa ere aproposa eta zintzoa zait.\nKonklusio horren haritik, iradokizun bat:\nEz da gauza berria gure zibilazioan baina osasun krisi honen kariaz partikulazki batzuek sentitu dugun inpresio bat partekatu nahi nuke zurekin.\nApropos “dugu” diot zeren ez bainaiz isolatua. Izan ere iragan larunbatean Pasaia donibanen ( egun sinbolikoa zen EH guzian) justu horretaz mintzatu baiginen lagun serio batzuen artean zeinetarik hiruk bederen industriako enpresa tipi eta handietan diharduten edo ziharduten eta beste bat Fisikan erakasten arizana duela guti arte.\nZakarki erranda konfinamenduari buruzko debateek eta portaerek erakutsi berretsi dizkigute gizartearen parte handi batean lanaren zentzuaren galera eta haren alderako interes- eza edo gustu- eza. Ez da gauza berria, baina betidanikakoa dea? betierekoa dea? Espero ezetz.\nEzagutzen dugun ( orain arte behintza!) kontsumoaren garapen honetan eta zientzia eta teknologia guzien posibiltateen gatik ere lanaren zentzua eta ezinbestekotasuna hain guti partekatua izaitea da berez frakaso sozial bat eta arazo filosofiko erabakigarria zeinaren kontuan hartzeak ondorio handiak sortuko bailituzkeen mundu hau sakonean eraldatzeko eta bizigarriagoa egiteko.\nEz ote litzateke hor borrokarako inspirazio baketsu bat gure gazteentzat?\nNeu 2020-08-17 17:04\nAzalduko zenidake zergatik edo zer esan nahi duzun “gainerako birusek, gripearenak eta beste, ez gaituzte kezkatzen-, eta ” zehaztapenarekin?\nPatxi 2020-08-17 19:54\nBeñat: ez dakit ziur zer esan. Pentsatzen dut, erabat harturik, enpresetan autogestioa faltako dela. Multinazional anonimo-urrunek dute erruaren parte gehiena?, langileen langiletasun faltak, oro har? Bietarik? Eta beste hainbat zerak…Gai handiegia nire ahalmen eta eskarmentuarentzat.\nNeu: horren atzean, Mike Davis estatubatuarraren “Llega el monstruo: covid-19, gripe aviar y las plagas del capitalismo” liburua dago. Hor coronabirus familiari buruzko informazio ugari dago. Birusak, gripearen birtusa, covid-19aren mutazioak…; hortik esaldi hori, baina ez du axola handirik.\nBenat Castorene 2020-08-17 22:08\nArrazoi on batzu bilatzen eta proposatzen ditutzunez geroz ondoriozta ote nezake zuk ere sentitu edo sumatu duzula lanaren alderako desafekzio hura gailentzen konfinamenduari eta ekonomiari buruzko debateen azpitik?\nHerriaren askapena interesa lezakeen pentsakera korrente batek dio nekez kritika eta gaindi daitekeela ekonomia kapitalista edo globalizazioa horretaz konturatu gabe biek ez baitute bakarrik natura eta biodibertsitatea izorratzen, baina lana instrumentalisatzen dutela interes arrunta, egoista eta epe laburreko interesen zerbitzura, desbideratzen dutela lana bere oinarrizko esanguratik, hots gizona eta bere herria arteko lokarria bera izorratzen dutela. Gure pasibitatea edo axolagabekiarekin…\nIduritzen zait badela hor kapitalismoaren baita sozialismo errealaren eraso edoataka angulu erradikala ere herriko ekonomia pentsatzeko.\nDatorren krisialdi gogor probable honi esker hori zuzentzen hasten bagina bederen …\nPatxi 2020-08-18 09:04\nOsasunari dagokionez, Zubia Donostia Ospitaleko ZIUko medikuari sinesten diot. Covid-19ak %95 kasutan sintoma arinak baino ez ditu sortzen, baina beste %5ean ospitaleratzeak ekartzen ditu, eta %1ean heriotzak. Frogatua omen dago bestalde, asintomatikoek ere kutsatzen dutela. Hori bere ezagutzatik eta oso inportantea, esperientzia klinikotik dio, eta sinesten diot. .\nBeraz, astakeria da esatea egungo prebentzio neurriak burugabeak direla.\nxan 2020-08-22 11:55\nlanari buruz egiten duzun oharrari buruz galderaño bat: “lana” balorearen gutieste bat badela diozularik, zer definizo emaiten diozu “lana”ri?\nSoldatapeko lana? Hots kapitalismoak finkatutako estrukturetan egiten dena? (batzuek alienazioa deituko luketena)\nGiza aktibitatea orohar? Hots bizirik irauteko aktibatzea?\nLaburki erranda, “lana” balorea peko errekan dela erraiteak, zehaztu gabe lanaren definizioa, kanpotik ohar “petainista” dirudi. Eta, hainbatetan zure iruzkinak irakurrieta, badakit ez zirela hala!\nBenat Castorene 2020-08-22 19:51\nXan hona jadanik duela zenbait urteko azalpen kaskar bat\n“Lana eta komunitatea”izenekoa nun definizio sinple aurreratzen dutan banan ez da oso originala izanen.\nLana betidanikakoa da. Lan egiten zen lehen komunitatea sortu zenetik, eta pentsa daiteke hominizazio prozezuaren motor inportanteenetarik izan zela.\nEzin da lanaren jatorrizko zentzua ulertu bereizten badugu hasieran komunitatearen beraren errealitatearekin zaukan erlazio nabarmena.\nGizakiak izaera soziala du. Izan ere, ezin du luzaz biziraun eta are gutiago ondo bizi komunitate batean baizik. Beraz, bera ere zuzenean interesatua dago, komunitate horren biziraupenean. Lana da, bere, komunitateak materialki eta ezpiritualki biziraun ahal izan dezan, beste kideekin batera nahita egin behar duen esforzu fisikoaren eta intelektualaren partea.\nEgiazko komunitaterik ez badago, lana beti beharrezkoa egon daiteke norbanakoarentzat bainan bere zentzuaren parte esanguratsuena galtzen du.\nHarrigarria bada ere, ekonomistek ez diote gutitan baizik lanari definizio zehatzik emaiten.\nOrduan, gu ausartatuko bagine, lehen hurbilketa batean, erran ginezake lana dela pertsonak edo taldeak egiten duen aktibitate fisikoa eta intelektuala bere komunitatearen bizitza materiala, intelektuala eta morala sortzeko, hobetzeko edo edertzeko.\nIzan daiteke ordaindua ala ez, fisikoa edo burukoa, konplikatua edo erraza, goiko definizioarekin egokitzen bada, lana da. Bakoitzak badu bere inportantzia eta bere duintasuna; nekezariarenak, industriako torneroarenak edo injeneriarenak, irakaslearenak, erizainarenak, artistarenak, edo beste askorenak ere.\nAldiz, badira orai prestigioa duten aktibitate batzu, lanaren izena merezi ez dutenak ere.\nAdibidez, diru asko irabazten duten arren, Wall streeteko espekulatzaileek ez dute lan egiten, beren aktibitateak gizarteari ez dioelako ezer onik ekartzen, kalte ezin barkatuzkoak baizik: herri eta familia hondamen, desterratze, suizidio…\nDrogaren trafikoaren inguruan dauden aktibitate guziek ez dute lanaren izena merezi.\nIzan ere, lanaren itxura izan arren, aktibitate batek emaitza kaltegarria edo inutila baldinbadu besteentzat, ezin dugu nehundik ere lantzat hartu.\nEzdakit lerro hauek argituko dizuen orduan lanari emaiten nioen zentzua.\nBenat Castorene 2020-08-23 10:00\nXan, zer nahi galdera interegarri bazen zure iruzkinean ian piskabat gehiago erantzuteko gai naizen.\nAise ulertzen da zergatik gaurko egunean anitzen buruan lana ez den komunitatearen alderako eginbehar ezinbestekoa eta esplotazioarekin erruz berdintzen dituzten.\nAlta esplotazioa beti danik lanaren alboko arriskua izan arren, eta egiaz anitzetan biak sinonimo bilakatu izan arren, funtsean biak fenomeno erabat desberdinak dira eta izatez mendeetan eta herrietan zehar laborari edo abere hazle tipien ekonomia librea kasik orokortua zen, parasitoren batzuk baldin baziren ere uztetarik haien kenketa bortxaz egiteko prest.\nHainbat filosofoek pentsatzen dute etorkizuneko erronka izanen dela lana esplotazioetarik libratzea, komunitate bakoitzak lan modu eta baldintzak asmatzea eta orduan lana komunitatearen zentroan jartzea. (Marx gaztea, Simone Weil, Martine Verlhac, Thomas Coutrot, Bernard Stiegler…)\nBaina iduritzen zait gu ez garela sekula lanetik libratuko ez behar ere…\nArtikuluaren gaira bueltatuz,lanaren kontzeptzio baikorragoa baginu ez ginuen konfinamenduaren lan eten orokorra sentituko posibilitate arrazoigarri eta desiragarria bezala.


Xabier Euzkitze: "Bertsolaritzak nazionala izan behar badu, ideologia orotarikoa ere beharko du" - Debagoiena - Goiena.eus\nJulen Iriondo 2016-12-26 06:00\nEgun, Miren Azkarateren euskara eta hezkuntza alorretako aholkulari Donostiako Udalean; bestela, komunikatzaile; eta bertsolari. Bertsolari beti, eta betiko; plazak utzi zituela hemezortzi urte bete diren arren; nahiz eta entzule gisa ere, "semeak eramanda", saio gutxi batzuetara baino joan ez.\n1982an Eskolarteko Txapelketa irabazteko zoria izan nuen, eta berehala hasi nintzen bertsolari sentitzen: “Nik bertsolari izan nahi diat”. Eta horri eman nion lehentasuna. Eta bai, 15-16 urterekin bertsolari sentitzen hasi, eta iruditzen zait sentipen horrekin hilko naizela. Bertsolari izatea sentimendu bat da, nortasun zeinu bat; ni bertsolaria naiz, edozein egoeratan bertsoa kantatzeko kapaz naizelako, hasteko. Eta beste alde batetik, hainbat egoeratan, oraindik ere, bertsoak irteten zaizkidalako, eta nire adierazpide artistiko nagusia bertsoa delako; eta neure baitan bakarrizketan ari naizenean askotan bertsotan ari izaten naizelako: autoan orain ere kilometro asko egiten ditut; lehengo astean egin nizkion 100.000, eta oraindik bi urte pasatxo ditu. 100.000 horietatik bakarrik egindako milaka kilometrotan joan naiz bertsotan. Eta, horrez gain, gure seme-alabetako zaharrena oso-oso bertsozalea da, eta hark ere txiki-txikitatik eman dizkit horretarako bideak eta erraztasunak; elkarrekin pilota partidetara gindoazela, autoan sartu orduko: “Aitta, jarri puntua!”. Eta lagun artean, ospakizunetan-eta ere kantatzen dut. Plazak... aurten egin ditut hiru edo lau, baina normalean plaza bakarra egiten dut. Baina bertsolari sentitzen naiz, bertsolaria naiz. Zalantzarik gabe.\nEz, ez, ez. Nik oso garbi esan izan dut, horrelako saioak egiten ditudanean, salbuespen saioak direla, eta hau ere horrela izan zen. Apotzagako sanmigeldarrak, bizpahiru anaia, ari zitzaizkidan duela pare bat urtetik: “Hi, hainbeste urte dituk Apotzagara etorri ez haizela eta... Erretiratuta egongo haiz, baina han giro ederra egoten duk eta, etorriko al hintzateke bertso-afari batera?”. Eta nik: “Hitz egingo diagu, hitz egingo diagu, egunen baten zergatik ez!”. Beti gerorako kontuak aipatzen nizkien, baina aurten, San Migel egunez, normalean urtean egiten dudan saio bakarrean, haiek agertu ziren Zumaiako Artadi auzoan. Amets eta biok izan ginen aurten ere, han agertu ziren Apotzagako hiru sanmigeldar, emaztearekin pare bat eta alabarekin bestea: “Zer arraio egiten duzue zuek honaino etorrita?”, galdegin nien. “Ba, heu fitxatzera etorri gaituk! Hik jarri eguna, bertso-laguna... baina bertso-afari batera etorri behar duk!”. Eta halaxe. Sebastian Lizasorekin joatea pentsatu nuen; beti izan dut oso-oso bertso-lagun kuttuna, bertsotan erraz egiten du, baina egiteko bidea ere beti uzten du, beti oso erraz moldatu izan naiz harekin eta uste dut bikote gisa oso ondo funtzionatu izan dugula, eta hala izan ginen Apotzagan, bai.\nBai, bai. Nire zenbait egun historikotan ageri da bailara hori, bai. Ederki gogoratzen dut, gainera, Arrasateko bat-bateko lehenengo saio hura, hainbat gauzarengatik: hasteko zain geundela, Joxe Mari Mujika Anatx, orduan gurekin txapelketetan eta saioetan-eta nahikotxo ibili zen mutil bat, hasi zitzaidan esaten: “Hi, Euzkitze, hik azkena pentsatzen al duk?”. Eta esan nion: “Azkena pentsatu?”. Eta hark: “Bai, ez al dakik hori? Bertsolariak azkeneko puntua aurretik pentsatuta hasten dituk”. Pentsa, nik hori jakin gabe irten behar nuen plaza hartara; guk ez genuen ez bertso-eskolarik eta ez bestelakorik izan, bertsoak zertxobait landu genituen ikastetxean, baina oinarri handirik gabe joan nintzen hara, bistan denez. Hori esan zidanean, berehala pentsatu nuen: “Dedio, sekulako abantaila duk azkena pentsatzea!”. Eta saio hartan bertan hasi nintzen hori praktikan jartzen. Eta oso emaitza onak eman zizkidan, lehenengo finalaurreko hura oso gustura bukatu nuen; orduan gustura geratzea mutututa ez geratzea zen, bertso guztiak bukatzea. Hori lortzeaz gain, uste dut nahikoa txukun aritu nintzela. Saioa bukatu eta berehala, ezagutzen ez nuen gizon bat, Juanito Akizu, etorri zitzaidan. Patxi Goikolearekin eta Xanti Iparragirrerekin batera Almengo bertso eskolan irakasle ibiltzen zen Juanito, eta esan zidan: “Ez jakixat nundik urten doken, baina baxak materixala, baxak materixala, segi bertsuetan!”. Sekulako animoak eman zizkidan hark, asko estimatu nuen babes hura; lehenengo saio hori beti izaten da gogoangarria, eta, gero, berehala harreman estuak egin nituen Almengo bertso eskolako gazteekin. Nik ingururik ez nuen; helduetan bai, ikaragarria: Lazkano, Lizaso aita-semeak, Agirre, Gorrotxategi, Larrañaga... horiek guztiak herrian bertan nituen, eta, alde horretatik, banuen ingurua, baina nire adinekoetan ez nuen batere ingururik, eta bolada batean joera handia izan nuen harako; gehienbat, Sarasua familiarekin adiskidetasun handia izan nuelako –eta badut oraindik ere–; gogoratzen naiz haiengana, bai Aretxabaletara eta gero Oriora ere bai, askotan joan izan nintzela, egunak pasatzera ere bai; bizikletan ere joan izan nintzen Aretxabaletaraino, haiekin egun batzuk pasa eta buelta, eta Oriora ere bai joan-etorria bizikletan. Niretzat, giro hori aurkitzea eta nire adineko gazteekin partekatzea-eta oso garrantzitsua izan zen, eta oso ondo gordeta ditut horiek buruan.\nEta Almengo zazpirekin finala eta zeuk irabazi...\nLehen aipatutako Arrasateko hura izan zen lehen finalaurrekoa, eta bigarrena Hernanin egin genuen. Esan zutenean finalisten zerrenda, zazpi ziren Almengoak eta neu zortzigarrena. Almenekoak ziren: hiru anaia, Iñaki, Jon eta Aitor Sarasua; Felix Iñurrategi; Arantzazu Loidi; Jon Iñaki Izarzelaia eta Mikel Uribetxebarria. Eta, bai, niretzat, sekulako inbidia zen haiek zuten giro hori; gogoratzen naiz pare bat autobuskada joan zirela Almen eskolatik, pankarta eta guzti, eta neu ere autobusean joan nintzen, baina Guipuzcoana-n, neu bakarrik, eta gero zer da eta, egun ona egokitu, gaiak ere nahikoa egokiak, eta txapela neuk irabazi. Orain ere badu bere sona Eskolarteko Txapelketak, baina orduan, lehen edizioak zirenez, komunikabideetan-eta izugarrizko eragina izaten zuen. Hura irabazi eta, batez ere Jon Sarasua eta biok, berehalaxe hasi ginen garaiko bertsolari onenekin kantatzen, guk miresten genituen bertsolari haiekin: Lasarte, Lazkao Txiki, Agirre, Lizaso zaharra, Lazkano, Lizaso gaztea, Azpillaga, Etxeberria, Garmendia, Peña, Murua, Mendizabal, Amuritza, Lopategi... horiekin denekin ibiltzen hasi ginen 16-17 urterako. Eta hori zorte handia izan zen.\nEta sarasuatarrekin Urepelera joan zinetenekoa...\nEskolarteko Txapelketan parte hartu genuenean, gogoan dut aukeran eman zizkigutela hiru liburu, bat aukera genezan: Uztapiderena, Lasarterena eta Xalbadorrena. Nik ez nituen asko ezagutzen ez bata, ez bestea, ez hirugarrena, oinarri txikia bainuen. Baina Xalbadorren liburua hartu nuen eskuetan, eta hura gainbegiratzen ari nintzela, bertso batzuk irakurri eta asko gustatzen hasi, etorri zitzaidan Urrestillako Zumeta, esanez: “Xalbadorrekin zer ari haiz?! Horri ez zaiok ezer entenditzen, motel! Hartu ezak Uztapide edo Lasarte!” Kontra egin nion: “Ez zaiola ezer ulertzen? Ni gustura ari nauk ba honekin!”. Eta Xalbadorrena hartu nuen. Eta Xalbadorren Odolaren mintzoa ordutik daukat gau-mahaiaren gainean, eta Xalbadorrekiko ikaragarrizko miresmena izan dut beti. Sarasuatarren etxean-eta ere han zegoen Odolaren mintzoa; haiek gitarra hartzen zuten eta bertsoak kantatzen genituen. Xalbadorrek itzal handia zuen gugan. Ni Lekarozen ikasle nintzela, 83-84 ikasturtean, elkarrekin hitz egiten genuenean-eta, aipatzen genuen egunen batean joan behar genuela Urepelera, eta halaxe, esan nien: “Hi, hara Elizondotik oinez joateko bidea nondik den jakingo diat, eta horixe egin behar diagu”. Eta uste dut Aste Santuko oporralditxoa aprobetxatuz egin genuela. Donostian hartu genuen autobusa Elizondorako, eta autobus hartan zein tokatuko eta, Ramon Saizarbitoria: “Hori ez al da Ramon Saizarbitoria? Bera izango duk, gainera! Baduk, ez duk... Galdetu egin behar zioagu!”. Eta hirurotan lotsagabeena, Aitor Sarasua, joan zitzaion galdetzera, hika, gainera: “Hi Saizarbitoria al haiz?”. Eta sekulako poza hartu zuen Saizarbitoriak adin horretako mutiko batzuek euskal idazle bat hala ezagutu izanagatik, bere obra ere pixka bat ezagutzen baikenuen. Iritsi ginen Elizondora, eta abiatu ginen Urepelerantz; lau bat orduan han izateko moduan. Bidean galdu, eta ilunabarrean iritsi ginen: “Eta guk orain non jarri behar dugu kanpina?”. Belardi bat ikusi genuen, jabeari baimena eskatu eta han jarri genuen kanpina; hurrengo egunean Xalbadorrenera joan eta hantxe egon ginen sekula ahaztuko ez zaigun oporralditxo laburra pasatzen. Gainera, Jon Sarasuari, belardi hartan zerbait frijitzen ari zela olioa gainera erori zitzaion, eta herriko erizain batek egin zizkion sendaketa lanak; ez zigun kobratu. Mutiko jatorrak omen ginen, eta euskaldunak, gainera! Eskerrak emateko bertso bat bota genion eta denok pozik.\nNi euskalkiez erabat maiteminduta nago, eta beti saiatzen naiz, nabilen lekuan nabilela, belarriak beti adi izaten eta ahal den guztia ikasten eta ahalik eta etekinik handiena ateratzen alde horretatik. Bizkaian denbora luzez lan egin izan dut, bizkaitar askorekin eduki dut igurtzia, eta bizkaiera da, beharbada, niretzat hurbilenekoa, gure gipuzkerak bizkaieraren ukitu nabarmen samarrak dituelako ere bai, eta... Gainerakoan, nafarrerarekin ere harreman luzarokoa izan dut, besteak beste, Lekarozko eskolari esker Baztan alde hori asko ezagutu dudalako, han lagun asko ditudalako; Baztan, Malerreka, Bortziriak, inguru hori. Eta gero, Iparralderako ere joera handia izan dut beti, eta, gehienbat, Nafarroa Beherean ibili izan naiz; eta, horrez gain, behe-nafarrera, esango nuke, Nafarroa Beherean adina ikasi izan dudala, edo gehiago, Ameriketako Estatu Batuetan (AEB); izan ere, AEBetan badut lagun bat, kasik bigarren anaia, eta harreman horri esker hogeita pare bat aldiz-edo joan naiz AEBetara, ia beti Kaliforniara, jatorri baxenafarra duten euskaldunen artera. Eta han ere, beti bezala, belarriak adi eta zentzumenak erne, zer ikasiko. Eta behin, Wyomingen bizi den Martin Goikoetxea gorritiarrak eta biok euskal festa batera joan behar genuen Buffalora. Nik ezagutzen nuen herri hura aurretik, eta banekien han baxenafarrak bakarrik daudela, eta, gainera, euskara batuarekin batere harremanik izan ez dutenak, euskara batua eraikitzen hasi aurretik joandako jendea zelako, euskal telebistarik, euskal irratirik, euskarazko komunikabiderik ezagutu gabeko jendea, eta, orduan, beraien euskara besterik ezagutzen ez zutenak. Eta aurreko hilabeteetan buruan nerabilen: “Kapaz izan behar diat nire mezua helarazteko, nire bertsoak uler ditzaten”. Eta, bai, lan handia egin nuen; gauzak asko aldatzen dira, ez bakarrik hiztegia, neurriak-eta ere aldatu egiten dira: gipuzkeraz zidazun esaten duguna, batuan zenidan eta behe-nafarreraz zenirautan; hor neurriak ere aldatu egiten dira, silaba bat gehiago da, eta, orduan, dena da zailagoa. Baina, bueno, lehenengo saio nagusia bukatu genuen, eta etorri zitzaidan baigorriar bat eta esan zidan: “Nongoa zira zu?” Eta nik: “Gipuzkoarra”. Eta hark: “Gezurra duzu”. Nik: “Ez, egia duzu”. Eta hark berriz ere ezetz, eta nik baietz, eta esan zidan: “Arras gure eskuara duzu!”. Eta pentsatu nuen: “Hau, behintzat, engainatu diat! Hura poza!”. Iruditu zitzaidan lortu nuela hein batean, behintzat, nire bertsoak ulertaraztea. Apustu ederra izan zen; horrelako gauzek beti asko ase eta poztu izan naute, motibazio handia eragiten didate, eta, bai, hura ere polita izan zen.\nBai, ni euskalkien maitale naiz, eta haiek beraien lekua behar dutela iruditzen zait. Nola ez! Ibon Sarasolak berriki esandako kontu horrekin, euskalkiek desagertu egin beharko luketela, ni ez nator horretan inola ere bat; iruditzen zait dagokien lekua izan behar dutela, eta indarra eman behar zaiela, gainera, baina ez dugu asmatzen eremuak bereizteko garaian, eta komunikabide nazionaletan, Euskal Telebistan, Euskadi Irratian, Berria-n... komunikabide nazional batean euskara batuaren aldeko apusturik ez egitea eta ez konturatzea ni azpeitiarra izan arren, Euskal Telebistaz ari naizenean ez naizela azpeitiarrentzat ari, ez naizela gipuzkoarrentzat ari, eta edozein lekutan ulertu behar dutela nire euskara; horretaz ez konturatzea eta horretarako ahaleginik ez egitea, estrategia bateratu bat ez lantzea barkaezina litzatekeela iruditzen zait. Eta oso jarrera atzerakoia, modernotasunetik oso-oso urrutikoa eta, gainera, herri ikuspegirik batere erakusten ez duena. Horregatik esaten dut: “Euskalkiak, bai, nola ez; baina bakoitza bere lekuan”. Neuk ikusi dut telebistako saioen hizkuntz ereduak saio horretako jendearen esku geratzen direla, eta ez da asmatzearen kontua bakarrik, batere hausnarketarik egin gabe hartzen dira zenbait bide.\nDena dela, diskurtso nahikoa hedatua da batuak ez duela balio goxotasun hori transmititzeko, sentimenduak...; euskalkiak direla ñabardura horietarako aukera ematen dutenak.\nHori esaten duenak egin al du ahaleginik? Goenkale-k ez al zituen horiek guztiak txukun transmititu? Goenkale-ren hizkuntza ahaleginarekin, Andu Lertxundi atzean zegoela –eta asko antzematen zen, gainera, Anduren eskua–, ez al zuten, benetan, bide eder bat egin? Nire ustez bai. Eta han denetik zegoen: dramak, umorea, amodio gorabeherak, gazteen eta zaharren hizkuntz erregistroak... Guk, esaterako, Senegalgo mutiko bat izan dugu bi urtean, orain dela gutxira arte, gure etxean, eta hark komunikabideak euskarazkoak bakarrik kontsumitzen zituen eta, nagusiki, euskara batua izan da haren euskara, eta guk harekin harreman afektibo harrigarria eraiki dugu, eta batuan eraikitakoa izan da. Niri sekulako tristura ematen dit, eta, gainera, normalean, ahaleginik egin ez duen jendearen arrazoibidea izaten da.\nSabino Aranak esana da: “Aquí padecemos muy mucho cuando (...) oímos hablar nuestra lengua a un cochero riojano, a un liencero pasiego o a un gitano”. Zorionez, gaur ez da horrela, zenbat eta gehiagok eta desberdinagook euskaraz egin, hobeto.\nSabino Aranaren aurreko esaldi hari erdiko zatia kendu diot; berez, esan zuen: “Aquí padecemos muy mucho cuando vemos la firma de un Pérez al pie de unos versos euzkéricos, oímos (...)”.\nETBko esketx bat bada PPko bertsolariarena; ez dakit halako egoera batera iritsi behar genukeen, irits gaitezkeen, egoki litzatekeen iristea edo...\nBueno, egunen batean iritsiko balitz, gauzak nahikotxo aldatu diren seinale izango litzateke. Ez du oso logikoa ematen... Bueno, nik ezagutzen ditut pentsaeraz eta oso-oso PPkoak direnak eta bertsozale porrokatuak direnak. Gehienbat, tradizio karlistako jendea eta; bertsozaleak, baina ideologiarekin lotzen ez dutenak, gaur egungo bertso munduarekin-eta oso urruti sentitzen direnak, gaur egungo joerengatik eta testuinguruagatik-eta, baina, berez, oso-oso bertsozaleak direnak eta bertsoen tradizioa eta garai bateko bertso zahar pila bat buruz dakizkitenak-eta... Nik, horrelakoak, ez bat eta bi, asko ezagutzen ditut, uste dut denok ezagutzen ditugula. Gero, gaur egun PPk euskararekiko zer-nolako jokabidea duen ikusita eta euskaraz funtzionatu nahi duten udalei helegiteak jartzen dizkiela Espainiako Gobernuaren Gasteizko ordezkariak eta... Horiek denak kontuan hartuta, ez du oso erraza ematen PPko bertsolari bat irteteak, ezta? Baina, hemendik 20-25 urtera, beste testuinguru batean eta beste bilakaera eta garapen baten ondoren horretara iritsiko bagina, nik pentsatzen dut seinale ona izango litzatekeela. Azkenean, euskarak gaur egun dituen eremuak baino gehiago irabazi beharra ditu. Gure seme-alabak euskal eskola publikoan dabiltza, eta orain dela zortzi bat urte-edo emazteak esan zidan: “Aizu, uste dut Jenniferren aita guardia zibila dela”. Jennifer gure Anerren gelako neskatxa bat. Eta, bat-batean, halako hotzikara bat eman zidan. “Bai? Zergatik duzu susmo hori?”. Eta emazteak: “Gaur lehenengo aldiz hizketan hasi zait, eta esan dizkidan gauzengatik... eta gero pentsatzen aritu naiz eta nik uste dut guardia zibila izan behar duela gizon horrek”. Hasi gintzaizkion pixka bat erreparatzen, eta bai izan ere! Eta halako batean Anerri esan nion: “Hi, Aner, zer moduzko neska da Jennifer?”. Eta: “Jatorra, bai, neska jatorra dek”. Eta nik: “A, bai? Eta nola hitz egiten duzue elkarrekin?”. Semeak: “Nola nola hitz egin?”. Nik: “Ba, ze hizkuntzatan?”. Begiratu zidan erabateko harridura aurpegiaz eta erantzun zidan: “Aitta! Euskaraz!”. Alegia, galderak ere harritu egin zuen. Azkenean, hori ere irabazitako eremu bat da, naturaltasunez irabazitako eremu bat, eta ez al ditugu horrelako urratsak behar?\nIdoia Mendia bera ikastolan ikasitakoa da eta euskaraz hitz egiten du; oraindik landu beharrekoa du, askoz gehiago landu beharrekoa, baina, bai, euskaraz egiten du; nik asko estimatzen dut hori eta poz handia ematen dit, baina euskararen kontrako mezu hori zabaltzea benetan mingarria izan da, oso-oso mingarria. Nik ez nuen ulertu, iraingarria iruditu zitzaidan, euskaldunok ondo dakigulako hemen inork diskriminaziorik jasaten badu, inork bazterturik sentitzeko motiborik badu, gu garela, euskal hiztunak. Izan ere, euskararekin hainbat eta hainbat lekutan motz geratzen gara, mostradorearen edo leihatilaren bestaldean artatu behar zaituen horrek askotan izaten baitu euskararen muga hori. Erdararekin, aldiz, edozein lekutara joateko ez dago inolako arazorik. Eta, gaur egun, administrazioan lan egin behar duen batek euskaraz jakiteko betebeharra izateagatik diskriminatuta dagoela sentitzea eta mezu hori zabaltzea gizarteari... Niri, benetan tristea iruditu zitzaidan eta mezu horren guztiz kontra nago, eta iruditzen zait mingarria eta iraingarria dela.\nBai, zalantzarik ez dago oso-oso mesedegarri litzatekeela. Joseba Goikoetxearen omenaldian izan zen bertsolari hark berak urtarrilaren 14rako beste konpromiso bat hartua du, beste urraketa batzuk salatzera Bilbora joateko konpromisoa. Josebarenean bakarrik ari behar izan zuen. Egun dagoen bertsolari saldoarekin denak kolore bereko izatea ezinezkoa da. Beraz, faktoreren batzuk badaude ekitaldi batzuetarako nahi adina eta beste batzuetarako inor izan ez dadin. Entzuleen artean ere islatzen dira aipatu dizkizudan faktoreak. Adibide bat jarriko dizut. Nik ETB1eko gaueko albistegia aurkezten nuenean bakarkako gai hau jarri zidaten –uste dut Aretxabaletan izan zela eta Nikolas [Segurola] handia zela gai-jartzaile–: “Xabier, astelehen iluntzeko albistegian ze hiru berri eman nahiko zenituzke?”. Orduan Ortega Lara bahituta zegoen, eta nik lehenengo bertsoan esan nuen haren askapenaren berri eman nahiko nukeela. Zuk badakizu bertsorik txarrenari ere txaloak jotzen zaizkiola. Bada, nik bertso hori bota nuen, pasatu ziren bizpahiru segundo eta... txalorik ez. Halako batean, bat hasi zen txaloak jotzen, eta sekulako txalo zaparrada izan zen ondoren. Asko eta asko horri txalo jotzeko irrikaz zeuden, baina... Horregatik diot, nahiz eta azken bost-hamar urteotan gauzak asko aldatu, oraindik ere, nire ustez, askoz errazagoa dela gauza batzuk esatea besteak baino.\nBai, egin beharko lukete. Esate baterako, Bertsozale Elkarteak, orain dela urte gutxi, bertsolaritza fenomeno sozial gisa eremu erdaldunetara zabaltzeko ahalegina egin zuen. Beste eremu ideologiko batzuetara zabaltzeko ahalegin handirik nik ez dut sumatu, ordea. Eta ni neu erretiratu nintzenean ere, pentsa liteke... ba, bueno, babesa eman edo: “Hartu itzak hilabete batzuk eta beste era batera ikusiko dituk gauzak. Aurki haiz berriz gure artean” edo. Ez, nik ez dut horrelakorik izan. Maila pertsonalean bakarren batek esan dit, baina, azkenean, irudipena geratzen zaizu askok lasaitu galanta hartu zutela erretiratu izanarekin. Juan Luis Zabala idazleak idatzi zuen honi buruz behin Berria-n: beharbada, zenbaiti eroso ibiltzen uzten ez zion hartxintxarra zapatatik atera zutela, baina, azkenean, horrek zer panorama dakarren, zer mapa dakarren, zer islatzen duen. Eta nik uste dut bertsolaritzak hitzaren kirol nazional izan nahi badu, nazio horren adierazpen ideologiko guztietara iritsi behar duela, eta, gaur egun, iruditzen zait asko falta zaiola horretarako. Esango dizute: “Ez, ez, kolore guztietakoak daude!”. Ez dut zalantzarik, baina kanporatu bakarra egiten da.\nZer esango dizut, bada. Ni neu ez nau batere erakartzen. Aurkezle bikain bat dauka, beste mila gauzatan lan ederra egin dezakeena; atzean profesional talde bikain bat dago... Emaitza, helburuak... ez dakit zer esan. Ni neu ez nau batere erakartzen, baina ez da ni erakartzeko egindakoa. Aldiz, ikusten dut, gure etxean, seme-alabek, batez ere, alabak asko jotzen duela saio horretara, eta aurreko batean Lander Garro idazleak ere idatzi zuen Facebooken horri buruzko iruzkin bat, esanez saioak gazte jendea erakartzeko erakutsi duen trebeziarekin eta izan dituen dohainekin-eta ez duela hain gaizki ikusten. Niri zalantza handiak eragiten dizkit, baina, azkenean, Euskal Telebistak ezin du uharte bat izan. Gaur egun, gazteek zer kontsumitzen dute? Gazteek kontsumitzen dutena, askotan, txorakeria irudituko zaigu, baina La2-eko dokumentalekin gertatzen dena gertatzen da, zoragarriak dira, denek goraipatzen dituzte, baina inork ez ditu ikusten. Euskal Telebistan saio bikainak badaude, eta egon behar dute dauden horietako batzuek, baina, aldi beran, jendearengana iritsi ere egin behar dute. Eta gazteengana iristeko bideak-eta ez dira errazak, ni ez naiz aditua horretan, eta ETBko zuzendari banintz ez dakit zer egingo nukeen. Dena den, oso garbi daukat egingo nituzkeen gauzetako bat, behintzat: iruditzen zait Euskal Telebistaren lehen kateak bere zuzendaria behar duela. Ez da onargarria mundu mailan benetan albiste den zerbaiti buruz hitz egiteko ETB2k programazioa eten eta saio berezi bat martxan jartzea eta ETB1en, berriz, ezer gertatu ez balitz bezala, hara baliabiderik bideratu nahi ez delako, programazioak normal-normal jarraitzea. Horrek euskara eta euskaldunak bigarren mailako bihurtzen gaitu.\nEz dakit zenbateraino... Pentsatzen dudana esatea gustatzen zait, baina horrek ekarri ditzake arazoak ere. Adibidez, Miren Azkarateren lantaldean nago ni orain, eta lantalde horretan alderdi batek jarri nau, eta alderdi hori da Donostiako Udalean zamarik handiena eta erantzukizun handienak dauzkana, eta batzuetan sortzen dira kontraesanak eta... beharbada, orain, ikusten dut, zenbait gauza esatea-eta, zenbait lekutan egonda, ez dela hain erraza ere, baina nik ezin diot utzi naizen bezalakoa izateari, horixe litzateke azkena. Eta begirunez –horretan uste dut ez dudala beti asmatu izan, gauzak esateko moduan– eta eraikitzeko asmoz baldin bada, iruditzen zait pentsatzen duguna esaten jarraitu egin behar dugula.\nNork nahiko nukeen ezin esango dizut...


Aste Nagusia 2016: azken orduan jakinaraziko dute surik ez badago | Bilboko Aste Nagusia | EITB\nAbuztuaren 20tik 28ra\nUdalak azken orduan jakinaraziko du su artifizialak jaurtiko diren\nBilboko Udalak ikuskizun piroteknikoa hasi baino hamar minutu lehenago jakinaraziko du haize-boladak direla-eta su artifizialak jaurtitzerik ez dagoen.\nBilboko Aste Nagusiko su artifizialak. Argazkia: EFE (Artxiboko argazkia).\nBilboko Aste Nagusiko kale antzezlanak, egunez egun\nBilboko Aste Nagusiko su festak\nBilboko Udalak aldaketa batzuk egin ditu piroteknia-gaiei eta kartutxoei eragiten dien araudian, eta su artifizialak bota ahal izateko gehienez ere egon daitekeen haizearen abiadura gutxitu du. Horrenbestez, haizeak orduko 36 kilometrotik gorako indarrez jotzen badu, baliteke Aste Nagusiko gauren batean surik ez botatzea.\nOrain arte, orduko 54 kilometrokoa zen su artifizialak jaurtitzeko haizeak gehienez ere izan zezakeen abiadura, baina azken hamar urteotan haizeak ez du inoiz orduko 54 kilometrotik gorako abiadurarik izan. Ondorioz, ez dira inoiz bertan behera utzi.\nSu artifizialak botatzerik ez badago, hainbat modutan jakinaraziko zaie herritarrei, ikuskizun piroteknikoa hasi baino hamar minutu lehenago. Batetik, ez da ikuskizun piroteknikoaren hasiera iragarri ohi duen bolanderarik botako, eta, bestetik, ez da piztuko suak jaurtitzeko lekuan dagoen publizitate-kartela (Euskaltel). Halaber, su artifizialik ez dela egongo adieraziko duten argiak ikusi ahal izango dira zeruan.\nAzkenik, honela jakinaraziko dute jai-eremuan jarritako megafoniaren bidez: “Entzun arretaz, mesedez. Bilboko Udalak jakinarazten du jaurtiketa eremuko haize-boladak direla-eta gaur gaueko su artifizialen ikuskizuna bertan behera gelditzen dela. Barkatu eragozpenak”.\nUdalaren arabera, ikuskizun piroteknikoa bertan behera geratzeko “aukera gutxi” dauden arren, azken unera arte ez dago jakiterik su artifizialak botako diren ala ez. Legeak agintzen duenez, haizearen indarra lurraren mailan neurtu behar da suak botatzeko unean eta lekuan.\nBestalde, ikuskizun piroteknikoa ikusteko lekurik onena itsasadarraren ezkerraldea (Nafarroa kaletik Uribitarte pasealekuraino) dela iragarri du Udalak. Beste zonalde apropos batzuk Arriaga plaza, Areatzako zenbait zonalde, Ernesto Erkoreka plaza, Campo Volantin pasealekua, Etxebarria parkea eta Uribitarte kalea (Zubizuri eta Gugenheim artean) izango lirateke. Areatzako, Udaletxeko eta Zubizuri zubiak, berriz, ez dira horren leku egokiak suak ikusteko, Udalaren arabera.\nEra berean, suak direla-eta, 22:30ean hasi eta 23:30 arte, ezingo da ez ibilgailurik ez oinezkorik pasatu Zingira kalearen eta Estufa zeharbidearen artean. Halaber, Gas plazaren eta Etxebarria parkearen arteko oinezkoen tartea itxi egingo da 22:15 eta 23:45 bitartean.\nGamesaren akzio guztiak erosiko dituela iragarri du Siemens Energyk\nSIEMENSEN EEP-A GAMESAREKIKO\nLangileek ohartarazi dutenez, "konpainiak sinergia aipatzen duenean, kaleratzeak etorri ohi dira"


Erizainek ohartarazi dute akatsak daudela oheak korridoreetan badaude | Consumer\nErizainek ohartarazi dute akatsak daudela oheak korridoreetan badaude\narabera: Larunbata, 2002ko martxoaren 09a\n“Pasilloetan oheak jartzen direnean, gaixoa bakarrik dago eta ez dago tinbrerik langileei abisatzeko; izan ere, nahi gabeko zabarkeria egin daiteke”. Atzo, Alacanteko Erizaintzako Sindikatuaren (SATSE) idazkari nagusiak ohartarazi zuen, Francisco Cazorla Alacanteko Erizaintzako Sistema Publikoa kudeatzen saiatzen delako. Sindikalistaren iritziz, plantilla ordezkatzeko aurreikuspen falta da arreta emateko arrazoietako bat. Erizainek lehenengo unetik jasotzen dute pazientea, eta medikazioa eta pazientearen tratamendua kontrolatu behar dituzte. Baina “okerrera doa hain langile gutxirekin, eta gero eta gehiago erabiltzen hasi da erabiltzaileengan”, esan zuen. Baliabide falta horrek ere eragina du laneko bajetan. Erizaintzako kolektiboa da baja-kopuru handiena duten osasun-langileen zerrenda. Orain arte, eraikitzaileen atzetik zeuden -bigarren posizioan, kontraktura muskular eta hernia diskalen ondoriozko gaixotasunetan-, pazienteak mobilizatzearen aurrean, eta haien lana ezin da zeladoreen laguntzarik eduki erritmo frenetiko bera sufritzean. Hala ere, estresa eta langilearen sindromea “erreta” hasi dira sailkapenean. Gainera, ondoeza lehen mailako arretan eta espezializatuan erregistratzen da.\nPazienteak berehalako arreta nahi du, eta Larrialdietako ateetara joan da. Hala ere, itxaron egin behar du, eta “kritikak entzutea eta hitzezko erasoak jasotzea dagokigun lehena da”. Eta bajak gertatu dira, baina ez ordezkapenak, “esku gutxiagorekin gaixo kopuru bera artatu behar da”.\nAsistentzia-igoera hori adinekoen eskutik etorri da. Ongizatea hobetzeak gizartea zahartu egin du. Hori dela eta, erizaindegira egindako presio-salaketa horiek osasun-zentroetan errepikatzen dira, eta bertan ere etxeko asistentziak sartu behar dira. Nahiz eta asistentzia-hazkundea udako garai jakin batzuekin lotuta egon, Cazorla iritziz, “oso bitarteko doiekin lan egiten dugu, eta Administrazioak langabezian dauden erizainak baditu ere, ez ditu baliabideak planifikatzen, eta, beraz, ez du plan bat jasotzen sortzen diren ordezkapenak betetzeko” ‘.\nerizainak hospitales-eu Pasillo-eu


Mundukidek 2018-21 epealdian kooperazioa biderkatu nahi du\nAbian da TEP programaren hirugarren edizioa, Leartiker-ek eta Lea Artibai ikastetxeak sustatuta\nBATZ, Cikautxo, Maier eta Eikak Ohorezko Lauaxeta Saria jaso dute\nSari honekin, lan munduan euskararen erabilera areagotzeko egiten duten lana aitortu zaie.\nMundukidek Brasilgo proiektua koordinatzeko pertsona bat behar du\nMundukide Fundazioak eta Lanki Ikertegiak Brasilen MSTrekin elkarlanean bultzatzen duten Garapen Sozioekonomikorako Programaren koordinazio orokorra eramatea izango da pertsonaren egitekoa. Kurrikulumak bidaltzeko epea irekita dago irailaren 30a bitartean.\nMAIERek nazioarteko lehiaketaren diseinu sariak banatu ditu\nAurkeztutako proiektuak 2030. urteko ibilgailu autonomoaren diseinuari lotuta egon dira, bai estiloaren ikuspegitik bai Colour & Trim-aren ikuspegitik, azken horrek aipamen egiten diolarik ibilgailua apaintzeko kolore, material eta testuren diseinuari. Edizio honetan 15.000 euro banatu dira sariketaren irabazleen artean. Guztira hainbat herrialdetako 114 proiektu aurkeztu dira, horien artean AEB, Frantzia, Alemania, Erresuma Batua, Italia, Espainia, Txina, India eta Brasil.\nMaierrek pintura instalazio berri bat inauguratu du\nInstalazioak 15 milioi euro baino gehiagoko inbertsioa eragin du, eta Maierren jardueraren zutabe garrantzitsua da.\nElhuyarren aipamena jaso dute Maier eta Cikautxo kooperatibek\nEuskara planak duela 25 urte txertatu zirenetik enpresetan euskara sustatzen dabiltzanen lana ikustarazteko, bederatzi enpresetako ordezkariek jaso dute aipamena.


topic_facet:"Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila" topic_facet:"Automatizazioa eta robotika industriala (Heziketa Zikloa). Goi maila" topic_facet:"Lanbide Heziketa" topic_facet:"Sistema Elektrikoaren eta Elektronikoaren Muntaia eta Mantentze Lanak (Modulua)" topic_facet:"Galdaketa eta pulbimetalurgiaren bidezko produkzioa (Heziketa Zikloa). Goi maila" topic_facet:"Mekatronika Industriala (Heziketa Zikloa). Goi maila" topic_facet:"Elektrizitatea eta automatismo elektrikoak (Modulua)"\nProposatutako gaia: Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila Proposatutako gaia: Automatizazioa eta robotika industriala (Heziketa Zikloa). Goi maila Proposatutako gaia: Lanbide Heziketa Proposatutako gaia: Sistema Elektrikoaren eta Elektronikoaren Muntaia eta Mantentze Lanak (Modulua) Proposatutako gaia: Galdaketa eta pulbimetalurgiaren bidezko produkzioa (Heziketa Zikloa). Goi maila Proposatutako gaia: Mekatronika Industriala (Heziketa Zikloa). Goi maila Proposatutako gaia: Elektrizitatea eta automatismo elektrikoak (Modulua)\nAutomatizazioa eta robotika industriala (Heziketa Zikloa). Goi maila 1 Elektrizitatea eta Elektronika (Lanbide Arloa) Elektrizitatea eta automatismo elektrikoak (Modulua) 1 Fabrikazio Mekanikoa (Lanbide Arloa) 1 Fabrikazio Mekanikoko Sistema Automatikoen Programazioa (Modulua) 1 Fabrikazio mekanikoko produkzioaren programazioa (Heziketa Zikloa). Goi maila Gehiago ... 1 Fabrikazioaren Automatizazioa (Modulua) Galdaketa eta pulbimetalurgiaren bidezko produkzioa (Heziketa Zikloa). Goi maila 1 Industria-robotika (Modulua) 1 Instalazioa eta mantenimendua (Lanbide Arloa) 1 Lan giroko harremanak (Zeharkako Ikasgaia) Lanbide Heziketa 1 Linea Automatizatuen Eroapena eta Mantentze Lanak (Modulua) 1 Mantentze-lan elektromekanikoa (Heziketa Zikloa). Erdi maila Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila Mekatronika Industriala (Heziketa Zikloa). Goi maila 1 Muntaia- eta mantentze-lan elektriko/elektronikoak (Modulua) 1 Produkzioko Sistema Automatikoen Muntaia eta Mantentze Lanak (Modulua) Sistema Elektrikoaren eta Elektronikoaren Muntaia eta Mantentze Lanak (Modulua) 1 Sistema Hidraulikoaren eta Pneumatikoaren Muntaia eta Mantentze Lanak (Modulua) 1 Sistema automatizatuak (Modulua) Guztiak ikusi ... gutxiago ...


Hitz gakoen bidez / Mots clés : gerediaga\nJon Gerediaga idazle bikoitza da. Alde batetik, poesian eta bestalde, antzerkigintzan. Poesia, bakarlari gisa hartzen duen plazer bat da. Antzerkiak idaztea aldiz, talde lana gustukoa bait du. Ander Lipusek zuzentzen duen Antzerkiola Imaginarioaren azken obra prestatzen aurkitu dugu Jon. Gibeleko soinua:...


Ene txalet maitea, belardi ertzean… Negar egiten duzu euskara entzutean | Euskal Herria | GARA Euskal Herriko egunkaria\n2015 AZA. 27\nHIRIGINTZA ETA EUSKARA AZTERGAI UZTARITZEN\nEne txalet maitea, belardi ertzean… Negar egiten duzu euskara entzutean\nIkusmina sortua zuen Unai Fernandez de Betoño arkitektoak Uztaritzen asteartean eman zuen hitzaldiak: euskara eta hirigintza? Landareria aniztasun handiena dagoen eremuan, tropikoetan, dago hizkuntza aniztasunik handiena. Loturaren bat bada hortaz… zer paisaiak nola eragiten dio euskarari?\nIgela babesteko hirigintza planak aldatzen dira. Oso ondo. Eta hizkuntza komunitate bat babesteko, ez?\nBarrenean zen giro astearte gauean. Epelaren akuilu beharrik gabe bertaratu zen baina entzule sorta UEUko kidearen gogoeta aditzera euskara kinkan den herrialdean. Uztaritzeko Udalaren bultzadaz bigarren aldiz, euskara eta hizkuntza politikak aztergai antolatu duten UztaHitzan gogoeta astearen irekiera hitzaldia zen: hirigintza eta euskara. Alkate makila duen Uztaritze Bai taldeko hautetsi ugari ziren entzuleen artean, belarriak txorrotx.\nKonstatazio batekin ekin zion Fernandez de Betoño gasteiztarrak tesia harilkatzeari: «Lurra mugatua da, eta lurrik onenak okupatuta daude, edo nork okupatu borrokan gabiltza». Geografiaren gain «botere harreman bat» ezarria dagoela erakutsi nahi zuen. Badagoela «segregazio espazial» bat ekonomian, jendartean, islatzen dena, eta baduela horrek ere isla hizkuntzetan.\nAzken bi hamarkadetan indartu den herri ereduarekin kritiko agertu zen Fernandez de Betoño. Jakina da «suburbanizazioak», hiriaren antolaketa sakabanatuak alegia, txalet ereduak, badituela «eragozpen galantak ingurugiro aldetik». Autoa oinarri duen mugikortasuna eskatzen du, eta noranahi errepideak egin beharra. AEBen eredu horrekin «zinez kezkatuta» dabiltzala aipatu zuen, petrolio gabeziako arorako mantenezina delako. Beste eragozpen bat ere gehitu zion baina: eredu «hipermugikor» horrek kalte egiten dio minorizazio egoeran dagoen hizkuntza komunitateari.\nSuburbanizazio prozesu horretan urrunen joan den euskal lurraldeko, Lapurdiko, adibideak atera zituen mahai gainera: Donibane Lohizuneko Alturan auzo ekologikoa, Senpereko lakuaren inguruan eraiki dena, edota Basusarriko golfaren ingurukoa. Guztiak ere, erdiguneetatik zinez aparte direnak.\nHari horri tiraka, entzule eta hizlariaren arteko puntu-saioan, hara gogoeta: hirigintza eredu horrek «ahozkotasuna kaltetu» eta erdarak jaun eta jabe diren teknologia berrien bidezko nahiz mass medien bidezko sozializazioa indartzen du. Hirigintza politikek gure komunikazio ohituretan eragina dutela konturatzea nahi zuen Betoñok. Paralelismoa trazatu zuen ideia argitzeko: ikasgela batean aulkien kokapenak eragin zuzena du bertan sortuko den giroan. Berdin hirigintzarekin.\nEuskararen egoera oso ezberdina dela tokian toki esan zuen Betoñok: «Batzuetan hizkuntza nagusia da, beste batzuetan ez du ia presentziarik». Eta punturik beltzenak hiriak dira. Eta hirigune horietako hizkuntza komunitateak, erdal elebakarrak, euskararen «arnasguneak» diren gune euskaldunagoetara zabaltzen ari dira, suburbanizazio prozesuaren ondorioz. Ipar Euskal Herriko bi mapa gainjarri zituen: herriz herri euskararen ezagutza adierazten duena bata, eta suburbanizazio mailaren arabera Ipar Euskal Herrian era litezkeen lau esparruak trazatzen dituena bestea: bat zetozen biak. Suburbanizazioak aurrera, euskarak atzera. Bizkaiko adibidea ere jarri zuen: Durangaldean, Lea-Artibain eta Mungia aldean euskarak nabarmen atzera egin du. Hain justu, azken urteotan, AP-8a eta autobide berriak baliatuz, suburbanizazioa ezagutu dute eskualde horiek.\n«Erreserbak» sortzerik ez zuela nahi argi utzi zuen. Batetik ezinezkoa delako, bestetik ez delako zuzena. Hainbat gauzari muga jarri behar zaiola argi dugula zioen: finantza munduari esaterako, edo lantegien kutsadurari. Ez al da hori ere hizkuntza komunitatera eramatea komeni?\nEuropar Batasuneko uhartedi baten kasua aipatu zuen: Aland uharteena, Suedia eta Finlandia artean. Estatus berezia du eta baldintza oso jakinak eskatzen zaizkio, hizkuntza babeste aldera, hara joan nahi duenari: hizkuntza jakitea, negozio bat sortzeko aurretik han bizi beharra… EBk ontzat emana du eredu hori. Euskararen arnasguneak babesteko, ez al da hirigune handiak zentrotzat dituen garapen eredutik zentro anitzeko beste batera pasatu behar? Ez al du euskarak arnasgune geografikorik behar hizkuntza nagusi bihurtuko bada? Galdera horiek luzatu zituen Fernandez de Betoñok. Gogoeta hasita dago.\nHoni buruzko guztia: HIRIGINTZA ETA EUSKARA AZTERGAI UZTARITZEN


Ordainsariak - Correos\nCorreos Gardentasuna Ordainsariak\nOrdainsariak, kalte-ordainak, eta bateragarritasunak\nGoi-erantzuleentzako ordainsariak eta kalte-ordainak\nApirilaren 10eko 5/2006 Legeari, Gobernuko kideen eta Estatuko Administrazio Orokorreko goi-karguen interes-gatazkak arautzeari buruzkoa, jarraituz, goi-kargu bakarra, konpainiaren goi-erantzulearekin bat datorrena, Presidentea da.\nOrdainsariak martxoaren 5eko 451/2012 Errege Dekretuak arautzen ditu, enpresa-sektore publikoko eta beste entitate batzuetako arduradun eta zuzendari nagusien ordainsari-sistema arautzen baitu, eta Ogasun eta Administrazio Publikoen Ministerioaren 2012ko martxoaren 30ko Aginduak, hori garatzen duena.\nCorreos-eko presidenteak 2018an jaso zituen urteko ordainsari gordinak 67.508,14 eurotakoak izan ziren, konpainian sartu zenetik, hau da, uztailaren 20tik, abenduaren 31ra arte. Halaber, 2018ko urtarrilaren 1etik uztailaren 20ra arte, aurreko Presidenteak kargua utzi zuenean, hark 132.618,32 eurotako ordainsari gordinak jaso zituen.\n2018an, aurreko Presidentearen aldeko 24.615,86 eurotako kalte-ordaina ordaindu zen.\nBateraezintasun erregimena abenduaren 26ko 53/1984 Legeak, Administrazio Publikoen zerbitzuko langileen bateraezintasunen araubideari buruzkoa, arautzen du, baita apirilaren 30eko 598/1985 Errege Dekretuak ere, Estatuko Administrazioaren, Gizarte Segurantzaren, eta horien menpe dauden Erakundeen eta Enpresen zerbitzuko langileen bateraezintasunei buruzkoa.\nBateragarritasun-ebazpenei buruzko informazioa Estatuko Administrazio Orokorraren Gardentasun-atarian kontsultatu ahal izango da.


Cintruenigoko La Paz institututan photocalla jarri dute Hizkuntzen Europako Eguna ospatzeko - Cintruenigoko La Paz institututan photocalla jarri dute Hizkuntzen Europako Eguna ospatzeko - Dpto - Educación\nCintruenigoko La Paz institututan photocalla jarri dute Hizkuntzen Europako Eguna ospatzeko\nCintruenigoko La Paz institututan photocalla jarri dute Hizkuntzen Europako Eguna ospatzeko - Cintruenigoko La Paz institututan photocalla jarri dute Hizkuntzen Europako Eguna ospatzeko - Dpto\nangle-left Cintruenigoko La Paz institututan photocalla jarri dute Hizkuntzen Europako Eguna ospatzeko\nIrailaren 26arekin egitaraua prestatu zuten Cintruenigoko institutuan Hizkuntzen Europako Egunarekin bat egiteko.\nHizkuntzen Europako Eguna IESO La Paz zentroan\nEkimen honekin Europako Batzordeak eleaniztasuna bultzatu asmo duenez egunarekin bat egin zuen ikastetxeak irailaren 26an. Egitarau betea prestatu zuen La Paz, Cintruenigoko zentroak Hizkuntzen Europako eguna ospatzeko. Ikasleek ingelesez, frantsesez, euskaraz, arabiarrez eta gaztelanaiaz irakurri zituzten testuak.\nAzkenik photocall deritzon horma-irudiaren aurrean egin zituzten argazkiak, eskuartean hizkuntza askotariko afixak zituztelarik. Ikasturtea eta zuzendaritza berria estreinatu zuten horrela Cintruenigo zentroan.


AERNNOVA | Tecnalia\n“TECNALIAren laguntzari esker, bezeroei eskaintzeko behar bezainbat ‘helduak’ ez ziren teknologia batzuk garatu ahal izan ditugu; horrez gain, unibertsitateetako funtsezko ikerketarako zubi-lana ere egin dugu”.\nAERNNOVAko Garapen teknologikoko zuzendar\n“Aeroegituren diseinua eta fabrikazioa“\nAERNNOVA enpresak aeroegitura txertatuak diseinatzen eta fabrikatzen ditu; besteak beste, hegoak, egonkortzaileak eta fuselajeak munduko hegazkin- eta helikoptero-fabrikatzaile nagusientzat.\nEuskadin sortu zen enpresa, duela 30 urte; harrezkeroztik, aeronautikaren sektorerako diseinatzen eta fabrikatzen jardun du, kalitate-eskakizun zorrotzenen arabera, mundu osoko bezeroentzat.\nLan horri esker, bezero- eta programa-zorro bikainak lortu ditu, sektorean beste inork ez bezala. Espainian ez ezik, Mexikon, AEBn, Brasilen eta Errumanian ere baditu lantegiak, eta bezeroen artean ditu Airbus, The Boeing Company, Bombardier eta Embraer.\nI+G+B-arekiko konpromisoa bereizgarri\nHona AERNNOVAk bezeroei egiten dien balio-ekarpen handia: soluzio teknikorik eraginkorrenak, produktuen kalitaterik gorena eta entregen fidagarritasuna.\nAhalegin horrekin batera, konpromiso jarraitua eta sendoa du konpainiak I+G+Baren alorrarekin, sektore aeronautikoak azken urteotan izan dituen aurrerapen teknologikoen lehen mailara iristeko.\n“Gure ustean, hazten eta balioa sortzen jarraitzeko, oinarri teknologikoko berrikuntza behar dugu, gure lehiatzeko abantailari eusteko eta areagotzeko; hartara, handitu egingo da bezeroak erakartzeko gure ahalmena ere”, dio Miguel Ángel Castillok, AERNNOVAko Garapen Teknologikoko zuzendariak.\nEnpresa teknologiko hedatua\n“Enpresa teknologiko hedatuaren kontzeptua sortu du AERNNOVAk, eta bazkide teknologiko funtsezkoa du TECNALIA lankidetza-eremu horretan”, gaineratu du Castillok.\nAERNNOVAren eta TECNALIAren arteko lankidetza\nHamabost urte baino gehiago daramatzate elkarlanean AERNNOVAk eta TECNALIAk zenbait alorretan:\n“TECNALIA izan dugu sustatzaile Europako beste bazkide batzuekiko elkarlanean, bai eta material eta osagai berritzailez egindako egituren garapenean eta robotika arinean ere”, esan du Castillok.\nAERNNOVAren Miñaoko egoitzaren kanpoaldea.\nAERNNOVAko langileak osagai aeronautiko berri bat diseinatzen.\nInprimaketa funtzionala, etorkizuneko erronkei erantzuteko\nHEGAN elkartearen Batzordea TECNALIAn elkartu da\nMugikortasun jasangarri eta soziala: Menorca 20 minutuan gurutzatzea\nErlazionatutako inspiring story-ak


Ikuskizun bateratua eskaini dute Laudioko dantza taldeek, Korrontziren erritmora - Laudio - Aiaraldea.eus\nIkuskizun bateratua eskaini dute Laudioko dantza taldeek, Korrontziren erritmora\nTxabi Alvarado Bañares 2022-01-02 23:31\nItxarkundia, Andere, Untzueta eta Akelarre dantza taldeetako kideak igo dira kiroldegian atondutako oholtzara, Aitor Aspuru trikitilari amurrioarrarekin batera.\nKontzertu berezia eskaini du Korrontzik gaur Laudion. Berezia, 2022ko lehena izan delako; baina, batez ere, Laudioko dozenaka dantzari igo direlako oholtzara trikitiaren erritmora dantzatzera.\nItxarkundia, Andere, Untzueta eta Akelarre dantza taldeetako kideek hilabeteak eman dituzte gaurko emanaldia prestatzen, Izaskun Iturri irakaslearen esanetara.\nAgus Barandiaranek zehaztu duenez, Laudion jotzen duten bosgarren aldia izan da aurtengoa. “Aurrekoa kontzertu berezia izan zen, Itxarkundia taldeko kideak igo zirelako gurekin oholtzara”, oroitu du Korrontziko trikitilari eta abeslariak, “baina aurtengoa are bereziagoa da, Laudioko dantza talde guztiak batu baititugu”.\nDantzariak ez dira izan oholtzara igo diren aiaraldear bakarrak. Barandiaranek Aitor Aspururi luzatu dio oholtzara igotzeko gonbita, emanaldiaren erdian. Xabier Berasaluze 'Leturia'-ren eserlekua hartu du musikari amurrioarrak abesti batean.\nDantzari guztiak igo dira oholtzara emanaldiaren amaieran, bertaratutako ehunka ikusleen txaloen artean. Bideo honetan ikusi daiteke une hori, kontzertuko azken abestiarekin batera:


Peruk presidentea aukeratuko du berdintsu dauden 5 hautagaien artean\nEz da espero hautagaietako inork presindete izateko beharrezkoa den % 50 lortzea (gutxienezkoa), beraz, bigarren itzui bat egin beharko dute, ekainaren 5ean. 20 milioi peruar inguruk bozkatuko dute.\nPeruarrek hautesontzietara joko dute Alan Garcia egungo presidentea ordezkatuko duen pertsona aukeratzeko. Historian izandako hauteskunderik orekatuenak dira, izan ere, bost hautagaik daukate presidentetzarako giltza, kanpaina osoan inkestetan aurrea eta atzera ibili ostean.\n19,9 milioi peruar baino gehiagok bozkatuko dute presidentea, bi presidenteordeak, 130 biltzarkideak eta parlamentuko 15 ordezkariak aukeratzeko. Perun bozkatzea derrigorrezkoa da eta, boza eman ezean, isunak jasotzen dituzte.\nOllanta Humala nazionalistak, Gana Peru alderdikoak, lehenengo postura salto egin zuen duela aste gutxi. Keiko Fujimori biltzarkidea (Alberto Fujimori presidente ohiaren alaba) norgehiagokan mantendu da eta, azkeneko monentuan, bigarren postuan hartu du lekua.\nHala ere, seguruenik, hautagaietako inork ez du lortuko presindete izateko beharrezkoa den % 50 (gutxienezkoa), beraz, bigarren itzui bat egin beharko dute, ekainaren 5erako aurrikusita dagoena.\nInformazio gehiago:Eitb: Peruk presidentea aukeratuko du berdintsu dauden 5 hautagaien artean


Kontseilu Sozialista Bidasoa aurkeztu dute – Irunero\nPosted on 2021(e)ko maiatzak 7 2021(e)ko maiatzak 7 by Irunero\nSare sozialetan ohar baten bidez argitara eman duten moduan, Kontseilu Sozialista Bidasoaren sorrera publiko egin dute.\nZiurgabetasun handiko garaiak bizi ditugula adierazi dute: birusaren hedapenazgain, biztanleriaren egoera ekonomiko eta laborala zalantzaz beterikoa da. Are, Covid-19aren hedapenak “lan eta bizi baldintzen proletarizazioa areagotu” duela adierazi dute antolakundeko kideek, aurretik zetorren krisi kapitalista abiaraziz.\nSistema kapitalistan langileek inolako botere politikorik ez dutela salatu dute, baita alarma-egoeran zehar “klase jabedunak” hartu dituen neurriek bere boterea betikotzea izan dutela xede ere, “proletalgoari biltze, manifestazio eta mugikortasun eskubideak ukatu zaizkion” bitartean. Ondorioz, oposizio politikorako aukerak desagertu direla aldarrikatu dute Kontseiluko kideek.\nBeste alde batetik, burgesiaren botere osoa mantentzeko eta betikotzeko estatuak eta bertan integratutako alderdiengan jarri dute jo-puntua. Izan ere, haien iritziz alderdiok “ez dute langileriaren ziurgabetasun egoera gainditzeko ez borondaterik ez gaitasunik”. Ondorioz, klaserik gabeko gizartea eraikitzeko langile-klasea instituzio burgesekiko erabateko independentziaz antolatzea ezinbestekotzat\nBide horretan, egungo gaitasunetatik abiatuta, belaunaldi eta lan esparru ezberdinen arteko elkarlana bidez Kontseilu Sozialistaren helburua antolakuntza komunista lurralde guztietara hedatzen jarraitzea izango da.\nKontseilu Sozialista Bidasoaren sare sozialak:\nPosted in LABURREANTagged Antolakuntza, irun, irunero, komunista, Kontzeilu, Sozialista\nBidasoa ibaiaren ertza migratzaileentzako hilerri bihurtzearen aurka agertu dira hiritarrak


Soinu-tresna hau, euskal herri musikan erabiltzen den hiru zuloko flauta zuzen motako aldaeretako bat da. Aita Donostiak euskal soinu-tresnei buruz id(...)Artikulua irakurri\nTxirula, FlautieAereofonoen motako soinu-tresnetako bat da. Tutu edo ontzi batean egindako hertz baten kontra putz eginez aire zutabe bat bideratuta h(...)Artikulua irakurri\nMusika tresna.Euskal Herrian alboka noizkoa, nondik edo nola sortua den esatea oso zaila da. Aita Donostiak euskal soinu-tresnei buruz idatzi zuen lib(...)Artikulua irakurri\nTxalaparta, Toberak, KirikoketaGipuzkoako eta Nafarroako eskualde batzuetako baserritar eta nekazari giroan mantendu da txalaparta izenarekin ezagutze(...)Artikulua irakurri\nHau da, Euskal Herrian ezagutzen diren mihi bikoitzeko (oboe motako) soinu-tresnen artean, eboluzionatuena eta ezagunena. Mota honen barruan, gure her(...)Artikulua irakurri\nPandero, Panderue, Pandereta, Panderetatxo, AtanboraMundu zabalean jotzen da kantu eta dantza doinuen erritmoa markatzeko perkusiozko soinu-tresna mot(...)Artikulua irakurri\nAtabala, TabalaAtabala euskal herri musika talde mota ezberdinetan erabiltzen den danbor bat da. Batzuetan dultzaina eta bestelako musika taldeetan ag(...)Artikulua irakurri\nBeltran Argiñena, Juan Mari (Instrumentugilea)\nMusikaria, musika egile eta herri-musikan jolea, ikertzailea eta irakaslea. Donostian jaioa 1947an. Gaztetatik herri musikan murgildurik izan dugu, 11(...)Artikulua irakurri\nMusika tresna.Euskal Herrian ezagutzen diren aerofono motako eta oboe tipotako (mihi bikoitzekoa) soinu-tresnetako bat txanbela da. Ezagutzen dugun du(...)Artikulua irakurri\nTronpeta, turutaKorneta, tronpeta eta turuta bezalako beste izendapenekin ezagutzen dira mihi bakuna eta batiente duten fita batekin egindako hots-tre(...)Artikulua irakurri\nSunpriñua, Sunprinua (Kontzeptua)\nEuskal Herrian erabili izan dira "oboe" motako soinu-tresnen artean, badira soinu-tresna hauen bilakabide prozesuaren hasiera erakusten diguten landar(...)Artikulua irakurri\nKastainetak, Kaskañuelak, Kriskitinak, Kraxkillonak, ArxaluakPerkusiozko soinu-tresna hau nagusiki dantzariek erabiltzen dute herri ospakizunetako ze(...)Artikulua irakurri\nGaita, BotaEuskal Herrian XX. mende hasieratik jotzen ez badira ere, dokumentazioa eta ikonografia zaharrean oinarriturik, zalantzarik gabe esan daite(...)Artikulua irakurri\nDanbolinteroak, esku batekin flauta jotzen du eta bestearekin danbolina izeneko danborra. Soinu-tresna hau eta bere musika garrantzitsuak izan direla,(...)Artikulua irakurri\nEuropako ia herri guztietan aspaldidanik erabili izan da halako biolin mekanikoa. Euskal Herrian ere, XIX. mendera arte agertzen da dokumentu zaharret(...)Artikulua irakurri\nTxanbela (Musika taldeak)\nMusika taldea.Donostiako Argia dantza taldean (1966-1971), Euskal soinu-tresnen "Sustraiak" (1971-1974), Donostiako Txantxangorri (1973-1980) eta Azal(...)Artikulua irakurri\nTronpa, Tronpia, Mosugitarra, MosumusikaEuskarri bati loturik duten mihi bat behatzekin eraginez dardaratzen dutela, eta idiofono malguen taldekoak di(...)Artikulua irakurri\nBere izenak adierazten duen bezala, abereen adarrez egindako hots-tresna bat da. Euskal Herrian ezagutzen dena nagusiki idi-adarrez egindakoa da. Adar(...)Artikulua irakurri