Agiri guziak gainean, badaezpada | Euskal Herria | KAZETA\n2020 API. 01 - 07:30h\nAgiri guziak gainean, badaezpada\nIpar eta Hego Euskal Herriaren arteko pasabideak zeharkatu behar dituzten langileek poliziaren kontroletan aldi oroz joan-etorriko agiria eta beste dokumentuak erakutsi behar dituzte. Egoera ez da berdina leku guzietan, baina poliziaren presentzia handia dela erran dute lekuko ezberdinek. Anartean, Frantses Gobernuak frantses hutsez plantan emandako agiri hori euskaratu egin dute.\nSantiago zubia zeharkatu nahi duenak poliziaren kontrol zorrotzak aurkituko ditu. © Foku\nOrain joan-etorriko agiria elebitan ere erabilgarri dute herritarrek, euskaraz eta frantsesez. Ez da frantses Gobernua izan neurria hartu duena, noski. Baiona-Angelu-Biarritz hiriguneko Mintzalasai ekimenak bere web atarian ezarri zuen martxoaren 26an.\nElebitan edo frantses elebakarrez, agiriak aldean eramatea baitezpadakoa da Euskal Herria zatitzen duten mugak zeharkatu behar dituzten herritarrentzat. Euroeskualdeak eginiko azterketa baten arabera, egunero 3.863 pertsonek egin behar dute bidaia hori. Horietarik, 3.212 Ipar Euskal Herrian bizi dira eta hegoaldera joaten dira lanera. 651 langilek kontrako norabidea hartzen dute, 251k Nafarroatik eta 390ek Gipuzkoatik.\nMugak hesteko Gobernuek hartu erabakiek joan-etorri horiek gehiago baldintzatu dituzte, eta gainera, 17 pasabide horietarik, ondoko egunetan 12 hetsi nahi ditu prefetak. Vincent Bru diputatuak bere Facebook konduan jakinarazi duenez, Ibardineko lepoa hetsirik da jadaneko. Ondorioz, Biriatu, Santiago zubia, Somportekoa eta Euskal Herriko beste bi pasabide geldituko lirateke soilik idekirik.\nEgoerak ezberdinak dira Gipuzkoa eta Lapurdiren, Nafarroa eta Baxe Nafarroaren edo Nafarroa eta Lapurdiren arteko pasabideetan. Edozein gisaz, azken egunetan polizia puntu guzietan kokatu da, nahiz eta neurriek leku guzietan zorroztasun bera ez izan. Kontrolak ez dira konparagarriak Hendaian edo Baigorri eta Erratzu lotzen dituen Izpegiko gainean.\nIgnacio Elizondo Auritzen bizi da. Egunero 30 kilometro egiten ditu Donibane Garaziko bere lantokira joateko. Azken egunetan Manex enpresarentzat xerriak garraiatzen egin du lan. Goizaldeko 4.00etan iragaiten da Nafarroaren bi aldeak banatzen dituen pasabidetik.\nArnegin kontrolak ikusteko usaia badu ere, joan den astean jendarmeen eta Guardia Zibilaren presentzia handiagoa izan dela dio auriztarrak. Zubiaren bi aldeak zaintzen dituzte. Goizetan ez dute beti gelditzen baina itzuleran bai. Eguerditan jendarmeek enpresak emandako ziurtagiria galdegiten diote eta baita joan-etorriko ziurtagiria ere. Nafarroa Garaian aski du nortasun agiria erakustearekin. "Egoerak hala eskatzen du", onartu du.\nHendaia eta Irunen artean hertsiago\nHendaian bizi den Dornaku Lanzek Labore Txingudik Irunen kudeatzen duen saltegian egiten du lan. Egunero pasa behar ditu "batere atseginak ez diren kontrolak". Konfinamenduaren lehen egunak "eromena" izan zirela onartu du, jendarmeak aski "galdurik" zeudelako. Galdegiten dituzten agiriak usu aldatu egiten dituzte eta poliziaren arabera ere gauzak ez dira berdinak izaten. "Batzuk agiria eskatzen dute. Besteek, nagusiak izenpeturiko laneko agiria, gure kasuan elkarteko presidentearena. Beste batzuk lan orduak ere!".\nPasabideen hestea Bidasoaren bi aldeak naturalki iragaten dituzten herritarrentzat "ulertezina" dela dio. "Etxeko pasabidea erditik zatitu eta komunera edo sukaldera joan ezin bazenu bezalakoa da". Dioenez, saltegiko bezeroen artean ere eragina izan du mugak hesteko erabakiak, bazkideetako ainitz hendaiarrak baitira. Espainiar nortasun agiririk gabe ezin dute zubia zeharkatu.\nHandik ez oso urrun Irungo bere etxean konfinaturik da Alaitz Irazoki. Biarritzeko Itsas-Argi ikastolako irakaslea da eta azken astean Biriatu eta Hendaian ezarririk diren kontroletara ez da hurbildu ere egin. Mugak hetsi aitzin hartu ahal izan zuen beharrezkoa zuen laneko materiala. Halere, beharrezkoa balitz, kontrolak pasatzeko prestaturik da, laneko eta joan-etorriko ziurtagiriak prest baititu.\nOnartu duenez, Ipar Euskal Herrian konfinamendua ezarri izanak bere egoera normalagoa bilakatu du, hastapenean lekuz kanpo sentitzen baitzen. "Gipuzkoan etxean gelditu behar genuen, baina irakastera eta nire egunerokoa egitera joaten nintzen Biarritzera. Bitxia zen".\n"Pepu" Angelun bizi da. Bere amak zaintza iraunkorra behar du eta larunbatero Debara joan behar du berarekin egotera. Gipuzkoara joateko kontrolak iragan behar izan zituen lehen larunbatean arrangurak zituen. Kontroletara heldu aitzin, agiri guziak ez ezik, bere amaren elbarritasunaren paperak ere inprimatu behar izan zituen, badaezpada.\n"Nora zoaz?". Polizia frantsesak galderak pausatu zizkion bitartean, Guardia Zibilak aski izan zuen espainiar nortasun agiria erakustea arazorik gabe pasatzen uzteko. Igandeko itzuleran lasaiago zegoela dio: "Polizia guziek zituzten maskak eta eskularruak. Paperak ez zituzten ukitu ere egin eta urrunetik behatzen zituzten. Arreta piztu zidan zerbait da". Zalantzarik gabe, ez da osasun krisi honetan hunkituko gaituen gauza bakarra izanen.\nMidi d'Ossau eta Baionako katedrala plano berean\nHetsirik den Izpegiko lepoan mobilizatuko dira baigorriar eta baztandarrak


SEMANA DEL LIBRO.Cuentos sobre Africa. – Eguzkilore\nSEMANA DEL LIBRO.Cuentos sobre Africa.\npor Liburutegi | 30/04/2017\nComo ya sabeis, este año los alumnos han participado muy activamente en la Semana del LIbro.\nUna de las tareas era crear un cuento colectivo sobre Africa ( primaria).\nA todas las clases participantes se les hizo entrega de un diploma .\nAquí teneis todas las historias.\nDISFRUTAD DE SU LECTURA …\nBaziren behin bi esploratzaile Aitor eta Nerea, munduari buelta ematen ari zirenak. Bakarrik Afrikara joatera falta zitzaien.\nHegazkina hartu zuten Egiptora joateko. Baina ailegatzen ari zirenean istripu bat izan zuten eta Gizako piramidearen kontra jo zuten. Bizirik atera arren hegazkina sutan hasi zen eta piramidea suntsituta geratu zen. Orduan Aitor eta Nerea handik korrika ihes egin zuten.\nIzerditan blai zeuden uda zelako eta basamortu batean zeudelako.\nHil zorian zeuden baina, bat-batean, nomada batzuk ikusi zituzten. Nomadek lagundu zieten indarberritzeko. Denak lagunak egin ziren eta nomadek Afrika erakutsi zieten.\nBazen behin, Nilo ibaiaren ondoan faraoi bat bizi zen.\nFaraoia, Afrikan zehar bidai bat egin nahi zuen eta momiari esan zion. Hurrengo egunean bidaia hasi zuten. Basamortu batetik pasatu ziren eta gamelu bat aurkitu zuten eta bidaian eraman zuten.\nIbili eta ibili ziren faraoia, momia eta gamelua. Azkenean uda hasi zen eta faraoia, momia eta gamelua izerdi-patzetan hasi ziren.\nUrrun zegoen gauza berde bat ikusi zuten eta laster konturatu ziren sabana zela eta hara joan ziren. Sabanara ailegatu zirenean lehoi handi eta iletsu bat ikusi zuten. Asko beldurtu ziren eta laster lagunak egin ziren. Bidaia lehoiarekin jarraitu zuten.\nNakura aintzinara ailegatu ziren. Han kokodrilo bat ikusi zuten igeri egiten. Kokodriloak bainu bat hartzera gonbidatu zituen. Oso gustura egon ziren faraoia, momia, gamelua, lehoia eta kokodriloa. Azkenean, lagunak egin ziren eta kokodriloarekin bidaia jarraitu zuten.\nIbili eta ibili zuten eta azkenean pirámide bat ikusi zuten. Konturatu ziren Giza piramidea zela. Lehoia, gamelua eta kokodriloa Egipton geratu ziren.\nHorrela bukatu da historioa !!\nAMIN ETA SAFIRA SABANAN\nBazen behin Safira izeneko neska polit bat. Afrikako sabanan bizi zen. Egun batean Amin izeneko mutil bat ezagutu zuen. Aminek tximino bat zeukan eta jolasten ari ziren bitartean, sabanako landareen atzean lehoikume bat ikusi zuten. Safira asko beldurtuta zen baina lehoikumearengana hurbiltzean konturatu zen lehoikumeak hanka batean mina zuela. Amin gerturatu zen, eta lagundu zion hanka sartuta zeukan makiltxoa ateratzen.\nMomento hartan, gorila handi eta indartsu bat agertu zen. Amin eta Safirak lehoikumea besoetan hartu eta etxera bueltatu ziren. Beraien etxe txikia lastoz eta harriz egindakoa zen. Etxean kuskus goxo bat prestatu zuten bazkaltzeko. Lehoikumeari ere eman zioten probatzeko eta asko gustatu zitzaion. Bero asko egiten zuenez zuhaitzean zeukaten sokazko hamakan siesta egitea erabaki zuten.\nHandik aurrera oso zoriontsu bizi izan ziren beraien tximino eta lehoiarekin\nBESEILAREN BIDAI ZORAGARRIA\nBazen behin 1699.urtean momia bat Gizako piramidean bizi zena. Momia hori Beseila faraoia zen. Udako egun batean, bat-batean esnatu eta bakarrik sentitu zen.Orduan idei bat bururatu zitzaion: Afrikan zehar bidaiatzea eta lagunak egitea.\nHorretarako, maletak egin zituen behar zituen gauzekin: benda berriak, dirua, argazki kamara, eguzkitako bat, txapela, eguzkitako betaurrekoak, mapa bat eta brújula.\nNilo ibaian txalupa bat lortu eta bidaiatzen hasi zen. Bere lehendabiziko geldialdia, Victoria ur-jauziak izan ziren.Hor, Luis kokodriloa ezagutu zuen. Leku izugarri polita zen. Arrantza egin zuten eta Luisek Beseilari arrain batekin argazki bat atera zion. Elkar agurtzeko momentua iritsi zen eta bidaiarekin jarraitu zuen.\nTxalupa berriz hartu eta Alberto Lakura iritsi zen. Han, Agustina eta Pako flamenkoekin topo egin zuen.\n– Kaixo lagunak! Ni Beseila faraoia naiz eta Afrikan zehar bidaiatzen ari naiz lagun berriak egiteko.\n– Eta hori ?\n– Nire piramidean oso bakarti sentitzen nintzelako.\n– Ba gu zure lagunak izango gara.\n– Benetan ? – galdetu zuen momiak.\n– Bai, bai !!\n– Argazki bat aterako zenukete nirekin?\n– Noski !-erantzun zuten flamenkoek.\n– Milesker lagunak. Beste bat arte !!\nBidaian aurrera jarraitu eta ezusteko bat izan zuen. Txalupan zulo bat agertu zen eta laguntza eske joan zen. Sabanatik ordu bat ibiltzen egon ondoren, elefante talde batekin topatu zen, haien izenak: Florentzio, Josefina,Ginibu, Ana Maria de los Jesuses eta Kinbundo ziren.\n– Hau al da zure txalupa?\n– Bai, lagundu ahal didazue konpontzen?\n– Jakina, ahal dugun guztia egingo dugu.\n– Bikainak zarete!! Milesker benetan.\nIbaian berriz sartuta bazkaltzeko ordua iritsi zen. Piknik bat antolatu zuen bidetik jasotako janariarekin: platanoak, kebak, kuskus, tea, kafea eta ananak. Janari usain goxoa jarraituz, zebra familia bat agertu zen ibai ertzera: amak Mek izena zuen, aitak Karlos Alberto izena zuen, alabak Gloria Maria de los Rosarios eta ume txikiak Makkulele Kumbakumba izena zuen.\n– Kaixo lagunak!! Nola zaudete?\n– Gose gara, ahal dugu zurekin jan?\n– Noski, janari pilo bat daukat eta.\nOrdu erdi beranduago …\n– Guztia gozo-gozoa zegoen.\n– Beno, joateko ordua da, bidaiarekin jarraitu behar dut.\n– Argazki bat aterako dugu elkarrekin? Selfie bat?\n– Beste bat arte, aio!!!\nBeseilak bere bidaia amaitu zuen. Ateratako argazki guztiekin álbum bat egin zuen eta piramideko logelan gorde zuen berriz bakarrik ez sentitzeko\nRIAD ETA LEHOIA\nOrain dela urte asko, udako egun batean, Riad izeneko mutiko bat, Saharan zehar janaria bilatzen ari zen bere senideei emateko.\nRiad 14 urteko mutiko nomada zen. Saharan bere anaiekin bizi zen lastozko txabola batean. Bere anaiak txikiagoak zirenez, beraientzat janaria bilatu behar zuen.\nEgun batean, egunero bezala, Riad janaria bilatzera joan zen. Bat-batean, lehoi bat ageru zitzaion. Riad korrika hasi zen eta esfinge bat ikusi zuenez, han eskalatu eta bertan babestu zen. Urrutian Riadek bost ehiztari ikusi zituen. Ehiztariek lehoia ehizatu nahi zuten, baina Riadi pena eman zionez, lehoiari ehiztariengandik eskutatzen lagundu zion.\nBere txabolan ezkutatu zuen. Bere anaiak txabolan datilak jaten zeuden eta lehoia ikustean, beldurtu egin ziren, baina Riadekin zetorrela ikusirik, lasaitu egin ziren.\nAzkenean bost ehiztariak joan zirenean lehoia txabolatik irten zen.\nHandik Aurrera, Riad eta bere anaiak eta lehoia lagunak egin ziren eta lehoiak janaria bilatzen laguntzen zien.\nKROKODRILO JAUNA ETA BERE LAGUNAK\nEgun batean, Sabanan hiru perstona paseatzen ari ziren eta ikusi zituzten tximino bat eta krokodrilo bat. Bat-batean, izuturik korrika egiten hasi ziren, eta korrika batean joan ziren. Korrika, korrika eta Nilo ibaira heldu ziren. Baina ez ziren konturatu bertan krokodilo pilo bat bizi zirela.\nKrokodiloak amore eman eta bere etxera bueltau zen, eta hara non eta paseatzen ari ziren hiru pertsonak bere sukaldeko mahaian eserita zeuden. Krokodiloak kus-kusa eskaini zien. Bitartean, krokodriloak pentsatu eta pentsatu ari zen – “ nola libratuko naiz ni persona hauengandik? “-\nGure lagunak kus-kusa jan eta jan ari ziren bitartean, krokodilo jauna janaria eta janaria eskaini zien. Eta bat-batean hainbeste jan ondoren, mahai gainean lokartzen hasi ziren. Orduan, krokodiloak bizi-bizi ibili eta banan-banan jan zituen gure lagunak.\nBaziren behin gorila eta elefante bat Madagaskarren bizi zirenak, baina Egiptora joateko ametsa zuten. Egun batean gau zela sabanara joan ziren lo egitera. Hurrengo egunean sabanatik ibiltzen lehoia, krokodriloa eta gazela topatu zituzten eta galdetu zieten ia beraiek bazekiten Egiptora joaten. Haiek baietz esan zuten eta esan zieten itsasontziz joan behar zutela eta Egiptorako bidea hartu zuten. Nilo ibaira ailegatu ziren eta itsasontziak harri baten kontra jo zuen eta animaliak itsasontzitik jeitsi behar izan zuten eta bidaia oinez jarraitu behar izan zuten.\nKrokodriloa txikitan Nilon bere familiarekin bizi zen baina ehiztari batek harrapatu zuen. Bidaian animaliei esan zien bere familiak Gizako piramideetako plano bat gordetzen zuela eta faltan botatzen zuela. Ailegatu zirenean krokodriloaren familiari planoa eskatu zioten eta familiak festa bat egin zuen, datilak eta kuskusa jan zituzten eta familiak bidairako te botila bat eman zien. Krokodriloa bere familiakoekin geratu zen.\nUdaberria iritsi zen eta Saharako basamortura abiatu ziren eta basamortuan oasis ikusi zuten eta bainu bat hartzera joan ziren, baina bi pertsonen ahotsak entzun zituzten eta haiek entzutera eta ikustera joan ziren, orduan kontutatu ziren momia eta faraoi zirela eta Gizako piramideetaraino jarraitu zituzten.\nAnimaliek Gizako piramideetako altxorra hartu nahi zuten baina faraoiak eta momiak ikusi zituzten eta tranpak aktibatu zituzten, baina animaliek eskapatzea lortu zuten.\nUDAKO OPOR MAGIKOAK\nOrain dela mila milioi urte Afrikako Nilo ibaiaren inguruan Franki izeneko momia bizi zen. Franki oso momia dibertigarria eta jatorra zenez lagun asko zeuzkan. Bere lagunik onenak King Kong tximinoa eta Doraemon katua ziren. Elkarrekin primeran pasatzen zuten. King Kong oso indartsua zen, Doraemon, berriz, oso katu berezia zen. KATU KOSMIKOA ZEN !!\nUdako arratsalde eguzkitsu batean, Nilo ibaiaren barne igeri egiten zeuden bitartean…zerbait arraro nabaritu zuten. Haizea gogor jotzen hasi zen eta ura hozten hasi zen:\n– Ene! Zer hotza!!!- esan zuen Frankik.\n– Lasai, nik badakit zer egin- esan zion Doraemonek.\nOrduan Doraemonek, bere botereak erabiliz, ate magikoa zabaldu zuen.\n– UUUU!!!! Zelako ideia ona!!! Goazen barrura- esan zuen King Kong-ek.\nEzetz asmatu non agertu ziren hiru hauek? NON ETA MARRUEKOSEN!!! MAROKON!!!\nHango azokako jatetxe batean agertu ziren kuskusa jaten. Poz-pozik zeuden. Hor lurrean eserita zeudela..\n– Fatema!!! Aspaldiko!!! Baina zer egiten ari zara hemen!- galdetu zion Doraemonek.\n– Zer sorpresa!! Eta zuok? Nik txanklak saltzen ditut, erosiko dizkidazue?\n– Txanklak? Baina zertarako nahi ditugu guk?- galdetu zion harrituta Frankik.\n– Hemen txankla hauek oso ospetsuak dira, tradizio handikoak dira.\n– Fatema, utzi hori eta eseri gurekin kuskusa jaten- esan zion Doraemonek.\nDenak elkarrekin lasai eta zoriontsu egon ziren, arratsalde osoa eman zuten. Halako batean:\n– Ez duzue jakingo. Ama naiz. Hamza eta biok seme bat daukagu, Abdula izenekoa. Dagoeneko hamabi urte dauzka, oso mutil jatorra da…eta bihurria, oso bihurria.\nHau entzutean gure lagunek Abdula ezagutzeko gogoa zeukaten:\n– Goazen Abdula ezagutzera!!\nAzkenean Hamza eta Fatemaren etxera joan ziren. Etxea zoragarria zenez hor udako oporrak pasatzea erabaki zuten. Euren bizitzako oporrik dibertigarrienak izan ziren.\nHALA BAZAN EZ BAZAN KUSKUSA JAN ETA KOMUNERA JOAN!!!\nLEHOIA ETA FARAOIA\nUdaberriko egun batean, lehoi bat Egiptoko piramide baten barruan, orro eta koxka egiten zebilen. Bat batean, faraoia agertu zen bere ondoan eta konturatzerakoan lehoia ezin zela handik atera, kalera irtetzen lagundu zion.\nUne hartan, momia hurbildu zitzaien nahiko haserre:\nAizue, joan zaitezte hemendik! Hau nire etxea da eta zarata hoiekin ezin dut lokuluxka bota.\nLehoia eta faraoia alde egin zuten eta momiak jarraitu zuen lo egiten. Orduan, faraoia eta lehoia elkarrekin zerbait jatea erabaki zuten.\n-Ummm! Arraina kuskusarekin eta kafea hartuko dugu!- esan zuten bi lagunek.\nArratsaldea ailegatu zenean, eguzkia nola sartzen zen ikustera aintzirara hurbildu ziren.\nUr pixka bat edaten ari zirenean, flamenko bat etorri zen lehoiarekin dantza egitera.\nAizu lehoi, dantza egin nahi duzu nirekin?\nFaraoiak triste jarri zen, berak ere dantza egin nahi zuelako. Orduan, beste flamenko bat agertu zen eta faraoiarekin dantzatzen hasi zen.\nZoritxarrez, lehoiak, nahi gabe, flamenkoaren hanka zapaldu zion. Hainbeste haserretu zen flamenkoak, faraoia eta lehoia korrika joan zirela ziztu bizian.\nItzuli ziren piramidera eta aurkitutako baloi batekin futbolean, esku pilotan eta harrapaketan elkarrekin jolastu zuten.\nAzkenean, Nilo ibaian eztarria busti ondoren, guztiak beraien etceetara joan ziren lo egitera.\n* Ipuin hau asmatu dute 1.Bko umeek esaldi bana esanez.\nSAFARI BAT LAGUNEKIN\nUda zen eta opor moduan safari bat egitea pentsatu zuten 8 lagunok, Asier, Hodei, Gabi, Ugaitz, Kunda, Nahikari, Julen eta Oier. Nilora joan nahi zuten. Orduan, astebete pasa eta gero, Afrikara joan ziren.\nAilegatu ondoren, Nilora abiatu ziren. Gose ziren eta jatetxe batera joan ziren.\nJatetxean kus-kusa jaten ari ziren eta bat-batean, krokodilo bat eta lehoi bat gerturatzen ari ziren.\nKus-kusa oso ona zegoen eta ondo usaintzen zuen eta krokodiloa eta lehoia borrokatzen hasi ziren kukusagatik. Borroka oso berdinduta zegoen eta erabaki zuten tauletan uztea, inork ez egiteko mina.\nLagunaek jan zuten kus-kusa eta astebete pasa eta gero Gasteizera itzuli ziren.\nOrduan momia bat agertu zen, lagunok asko beldurtu ziren. Kafetegi batean ezkutatu ziren.\nKafe bat hartu zuten behingoz, bat batean, momia agertu zen kafearen truke bizitzarrekin segitu zuten. Gainera kus-kusarekin afaldu zuen. Eta denok pozik egon ziren.\nMOMIA ETA TXIMINO LAPURRA\nUdazkeneko egun eguzkitsu batean, Kimu tximua oso aspertuta zegoen eta sabana exploratzea erabaki zuen. Oso-oso urrun joan egin zen eta bat-batean basamortuaren ertzean piramide erraldoi bat ikusi zuen, hurbildu zen …goraino igo zen eta … ikusita ez zeukan zulo batetik barruraino erori zen. Zelako kolpea !!!\nOso ilun zegoen baina berehala hasi zen zerbait ikusten … Faraoiaren hilobian zegoen!!! Eta faraoiaren sarkofagoa hor zegoen. Poliki-poliki hurbildu zen, belarria jarri zuen baina ez zen ezer entzuten. Jakinminez zegoen eta tapa irekitzen hasi zen eta krasss!!! Tapa erabat ireki zen eta momia bat atera zen barrutik.\nZein sustoa !!! Hasi zen korrika egiten baina momia bere atzetik joaten zen, azkarrago egin behar zuen … eta bat-batean zulo txiki bat ikusi zuen horma batean. Hortik sartu zen momiatik ihes egin nahian eta… SORPRESA!!! Altxorraren gela zen eta bitxiz beteta zegoen. Zenbat gauza polita zeuden hor !!!\nKimuri gehien gustatu zitzaiona esmeralda lepoko bat izan zen, zein polita gelditzen zen bere lepoan!!!\nBaina hasi zen zaratak entzuten… momia zen eta hasi zen berriro korrika egiten nora zihoan jakin barik. Konturatu gabe txirrista batean zegoen, oso azkar jaisten zen eta kalera ailegatu zen. Uff!! Zein ondo!!!\nBaina momia ere agertu zen. Gehiegi pentsatu gabe korrika hasi zen sabanaratz eskutatzeko leku baten bila. Hor txaboletako herrixka bat zegoen. Jendea suaren inguruan zegoen kafea edaten eta kuskusa jaten. Inor konturatu gabe txabola batean izkutatu zen.\nMomia herrixkara ailegatzerakoan harrituta eta pixkat izututa gelditu ziren amona batek ezagutu arte: EGUZKI faraoia zen, beti gauza onak ekartzen zituena herrira norbaitek esnatzen zuenenean.\nPozik joan ziren momiari harrera egitera baina momia ez zegoen oso alai. Tximino baten bila zebilen bere lepoko magikoa lapurtu egin ziolako.\nHortik begiratzen zeudenean, distira batzuk ikusi zituzten txabola batean. Zarata egin gabe hurbildu ziren eta … hor zegoen tximinoa lepoko eta guzti. Momia hurbildu zitzaion eta lepokoa eskatu zion eta lasaitasunez azaldu zion lepoko hori oso berezia zela eta bueltatu behar zuela. Kimuk itzuli egin zion.\nEguzki faraoiaren momia, jendea eta Kimu suaren inguruan eseri ziren eta aintzinako istoriak kontatzen hasi zen momiak.\nBerandu egin zitzaien baina lagunak egin ziren. Momia bere piramidera itzuli zen baina Kimu askotan joaten zen bisita egitera eta istorioak entzutera.\nEta horrela amaitzen da Kimu eta Eguzki faraoiaren istorioa.\nZERGATIK LEHOIAK EZ ZUEN GAZELA JAN\nAfrikako ibaia da Nilo ibaia. Hori orain denok dakigu, baina garai batean Nilo ibaia faraoien ibaia ezagutzen zuten. Guk bereberrek udaberria eta uda bitarteko garaian bakarrik ikusten dugun arren, istorio batzuk kafea eta datilak jaten dugun bitartean ezagutzen zutenean, bazen gazela bat egunero ibai ertzera azaltzen zena.\nUraren korronteak jaki puskak uzten zituen ibai ertzean, horregatik azaltzen zen han gazela.\nBaina Nilo ibaian lehoia zen jaun eta jabe.\nEta lehoiak ere gosea izaten zuen.\n– Ai, neba maitea! Ez nazazu jan!\nLehoia harriturik geratu zen hura entzunda, eta bakean utzi zuen gazela.\n– “Neba esan dit, nire arreba balitz bezala!” zioen lehoiak bere artean.\nEgun gutxi barru, gazela azaldu zen berriro ibai ertzean.\nEta lehoiak jauzi egin zuen Nilo ibaiaren erditik, gazela irensteko asmoz.\nEta lehoia, guztiz harriturik, joan zen ostera.\n– “Neba esan dit, nire arreba balitz bezala!” zioen lehoiak, “baina gazela lehorrean bizi da, eta ni uretan!”\nKezka harekin ezin bizirik, lehoiak faraoia bisitatzera joatea erabaki zuen.\n– Nora zoaz, lehoi laguna?\n– Faraoiarengana noa, galdera bat daukat hari egiteko.\n– Zer galdera? Arazoak dauzkazu?\n– Gazela jan nahi nuke, baina ahoa zabaltzen dudanean, “Ai, neba maitea! Ez nazazu jan!” esaten dit. Zergatik ote da? Ni oasi batean bizi naiz, eta bera lehorrean. Nola izango da nire arreba?\n– Lehoi laguna, ez zaitez ergela izan. Halako galdera egiten badiozu faraoiari,barregarri geratuko zara. Zer ardura du gazela lehorrean bizitzea eta zu oasian? Ahateak eta dordokak uretan bizi dira, eta arrautzak erruten dituzte. Eta lehoiak ez.\n– Bai …- erantzun zion lehoiak, lotsak gorrituta.\n– Gazela zure arreba da! – argitu zion muskerrak.\nHorra zergatik lehoiak ez duen gazela jan.\n← Colonias de verano colonias de verano 2017 →


Iparra bilatzen... Paristik barrena - Jesuitak Donostia\nAutorea: Itxaso Aramburu\nAbenduko zubia zubi berezia izan da lehenengo batxilergoko ikasleentzat. San Ignacio de Loyolaren pausuak jarraituz Parisko bidaian esperientzia interesgarri zein aberasgarriak bizi ditugu.\nParis ezagutzen ez dutenek, ikusi dute argiz betetako hiria dela, kultura aldetik aberastasun izugarria duen hiriburua. Gure esperientziaren 3 egunetako lehenengoa, Louvre museoa bisitatuz. Bertan, herrialde eta garai desberdinetako margo eta eskulturak ikusi genituen. Arratsaldean eguzkia lagun genuela erdialdea bisitatuz Notre Dame katedralera ere egin genuen bisita. Konturatzerako, jada gaua da eta ohartu gara Parisen eguna Donostian baina motzagoa dela. Eguneko gogoetak partekatu eta hurrengo egunerako prest!\nBigarren eguna iritsi da eta gure fundatzailearen pausuak jarraitu eta, bere bizian Pariseko egonaldia oso garrantzitsua izan zela konturatu gara. Sorbonako unibertsitateko ikasle ilustreen artean bere izena aurkitu eta Monmartrera bidean jarri gara. Auzo txiki eta erakargarri honetan erosketaren bat egin eta ezin izan dugucrêpe gozoren bat ere erosteko tentaziotik aldendu. Ilunabarra aprobetxatuz, bisitatzea ezinbestekoa den Eiffel dorrera joan gara. Bidean, Saint Denis-eko kriptan une esanguratsua bizi izan dugu, San Ignacioren bertako bilera gogoratuz, orduan hartutako konpromezuari keinu bat eginez.\nAzken egunean, Pariseko kontrasteak ikusteko aprobetxatu dugu. Bisitatzeke dugun Arc du Triomphen hasi dugu gure ibilbidea, Champs Elyssées-etatik jaitsiz. Kalea oso lasai dago, ematen duenez astelehen goiza ez da luxuzko erosketak egiteko ordu aukeratua. Horrek denda artean lasai paseatzeko aukera eman digu, erakuslehioetan dauden zenbaki potoloak gehiegi begiratu gabe, badaezpada. Behin luxuzko gunea pasata, gabonetarako prestatutako gunea izan dugu, Concorderaino.\nGoizaren zati honetan ikusitakoaz gogoeta egin ostean, iparraldera joan gara, Saint Denis-eko basilika aldera. Metrotik atera eta Paris cosmopolita bat ikusi dugu, baina honek ez du baldosarik metroko paretetan, mundu guztiko dendak dauzka baina prezioak ohikoak baino bajuagoak dira. Paris honetako markak, bakoitzaren bihotzean dauden zauriak izan daitezke, errealitate gordin ezkutu batean, ikustezin mantentzen diren egunerokotasuneko zaltasunek sortuak.\nHau izan da agian, gure bizitzaren ipar-orratza nora zuzendu behar dugunaren gogoeta egiteko indarra eman diguna. Begiak ireki eta itzul gaitezen egunerokotasunera, errealitatearen itzal eta argiak kontuan hartuz.


Luzapena eta malgutasuna - Alphatox Premium Fitness Teak\nLuzatzea eta malgutasuna\nBatzuetan eskaeren artean zaila da gimnasiora joateko eta entrenamendu osoa lortzeko denbora topatzea. Gimnasioko saio on bat galtzen ari zaren arren, partzialki luzatu ahal izango duzu. Ba al zenekien egunero 10 minutu luzatzeak osasunerako onura ugari izan ditzakeela?\nEntrenamendu hobea eta lesio gutxiago\nEgia da! Luzatzeak zure entrenamenduen kalitatea hobe dezake zure gorputza malguago bihurtuz. Horrek lesio arriskua murriztea ahalbidetzen du. Nola eskatzen diozu lan honi? Nahiko erraza da! Luzatzen ari zaren bitartean zure gorputzen mugimendu-maila hobetzen ari zara, horrek esan nahi du zure gorputza entrenamendu bat egiten ari zarenean energia gutxiago behar duela lehen bezalako mugimendu berdinak egiteko. Juntura malguak edukitzeak entrenamendu batean zehar lesioren bat jasateko aukerak murrizten ditu.\nJarrera hobetua eta bizkarreko mina murriztua\nIkerketek erakutsi dutenez, luzatzeak muskuluen mina murriztu dezake ariketa egin ondoren. Zure muskuluak egun osoan zehar erabiltzen ari direnez, horrek estresa sor dezake eta, beraz, mina sor dezakezu. Malgua izatean eta luzaketak praktikatuz zure bizkarreko estresa murrizten lagun dezakezu.\nGihar oreka hobetzen ari zara aktiboki luzatzeak, eta horrek zure gihar oreka eta zure jarrera hobetzen duzu atseden bitartean.\nOsasun orokorra hobea\nLuzapen batzuk egin ondoren, entrenamenduetan errendimendu orokorra hobetu duzula ohartuko zara. Ikusi beharko zenuke aldian-aldian sentitzen zenituen ohiko min eta minak arindu edo erabat desagertzen direla!\nGoji baiaBerriro albisteetaraDietarako aholkuak


Gizakiak - Guggenheim Bilbao Museoa\nChristian Boltanski 1960ko hamarkadaren amaieratik ohiko iturrietatik hartutako argazkiak lantzen aritu da, errealitatetik ezin bereiz daitekeen artea sortzeko. Asmo horren inguruan honakoa esan du: "Niretzat, unerik zirraragarrienak gertatu egiten dira ikusleek aurrean dutena artea dela jakin baino lehen; lotura hori ahalik eta beranduen egin dezaten lortzen badut, hobe". Horretarako, beste batzuen argazkiak, hortaz, oroitzapenak, bereganatzean ditu eta arte testuinguru batean jartzen. Hartara, argazkigintzak duen ahalmen bat aztertzen du Boltanskik; hain zuzen, norbanakoen identitateaz haraindi joateko eta taldean bizitako errituen eta partekatzen ditugun gogoramen kulturalen lekuko izateko ahalmena.\nGizakiak (Humans) lanak gai pertsonalak zein unibertsalak aipatzen ditu. Artistak hildakoen gorazarrean egindako tamaina handiko konposizioetako bat da, eta Holokaustoa gogora ekartzen du, esplizituki aipatzen ez badu ere. Tamaina eta tonua dela eta, antzoki baten edo gurtzarako leku baten hausnarketarako giroa gogora ekartzen digu instalazioak. Mila ehun argazkik gora osatzen dute, eta beste batek aurrez egindako beste hainbeste irudiren fotoak dira; bestela esateko, eskola urtekarirako argazkiei, egunkarietan agertu ziren argazkiei, familia-albumen eta polizia-fitxen argazkiei berriro egindako fotoak dira. Irudiok argitzen dituzte, baita aldi berean ezkutatu ere, sabaitik zintzilik dauden bonbilla biluziek, eta antolaerak ez digu arrasto gehiegirik ematen: ezin jakin dezakegu nor ziren horietan agertzen diren izen gabeko pertsonak, ez gara gai bizidunak eta hildakoak bereizteko, eta ez dakigu nor izan zen biktima eta nor gaizkile. Are gehiago, Boltanskik, pertsonok ezagut ez ditzagun eta, halaber, guztien arteko berdintasuna iradokitzearren, argazkiak tamaina jakin batera murriztu zituen; bada, irudikatzen duten pertsonaren bizitzaren aztarna dira argazkiak. Horrez gain, irudien bilduma ausaz instalatzen da, eta, hartara, ez dago modu bakarrean interpretatzerik, ez dago narrazio bakar bat gailentzerik. Ingurune asaldagarri horretan, Boltanskik emozioak eta historia uztartzen ditu eta alboz albo jartzen ditu errugabea eta erruduna, egiazkoa dena eta atsekabea eragiten duena, minberatasuna eta sakontasuna.


Munduak itzulika jarraitzen duen artean, konflikto basikoenak entretenituz, gorgoina aulki batean jarririk dago neska tipi bat.\nBost urte betetzen ditu gaur Maikak eta bilintxi-balantxa dabil baratze zolan, zangoak ahal bezainbat luzatuz. Orain arte saiatu da nola edo hala oldarra hartzen, pusaka eta gorputza balantzaka, abiadura hartzeak eta egoeraren menperatze eskasak kilikak eragiten dizkio sabelean. Ez du deus gehiagoren beharrik, dena badu neska tipi horrek: hain da erraza. Dilin-dalan darabiltza zangoak eta gorputz gainaldea, batean gorago heldu nahian, bestean, atzeraka urrunago joan beharrean, berriro ere aurrera abiatzeko, adatsa airean.\n— Hala! Bat, bi, hiru, lau!...\nBelardiaren beste puntan, etxeko atarian agertu da osaba aldean duela lehengusina handia:\n— Zatoz, Maika! Oraintxe abiatuko dugu marrazki biziduna. Denak jarriak gara eta zure zain!\nNoizbehinka neskatoari ziztu biziak barna iraultzen dionean oldarra doitzen du. Laster gaina harturik, lorietan berriz ere gorputza orekaren mugetaraino makurtuz kementsu ekingo dio.\nLibre da Maika. Segitzeaz edo gelditzeaz, nahi duenaz, eta horri ez dio lotsarik, bai kuraia bere izariko dozenaren heinean. Haize ufada bakoitzean askatasuna besarkatzen du, arnasaldi bakoitzean heltzen dio eta irensten erraietan oratzeko. Ez dio axola oinak lurrean herrestan minduko ote dituen, ez dio inporta saihetsetik edo gibeletik oldarra ematen dionak huts eginen ote dion, ez dabil galdezka sokei nahiko azkar heltzen ote dien, goregi ez doa sekulan eta gibelera egiteak ez dio axola, ingurukoen begi onaz axolarik gabe. Irabazteko ausardia. Galtzeko arrangurarik ez. Zentimetroak hartu arau lapurtuko dioten libertatea.\nGoizetik arrats arituko litzateke bilintxi-balantxa, bizia gozagarriagoa egiten dion artean, aspertu arte, orduan neholako abisurik gabe hortxe berean abandonatuko bailuke gorgoina, irringarriagoko zerbaiten menturan.\nHorrela segituz gero oin puntekin zerua hunkiko du laster eta ortzimuga jan lezake: xantza.\n— Bat, bi, hiru, lau!...


Salvador, Jon Pirmin, Celia, beste guztiak, gaur egun bizirik egon zitezkeen begiak itxi nahi izan zituen gizartea izan ez balitz eta soilik ero batzuen buruan tokia izan zezakeen estrategia errepresibo basati, klandestino eta koldarra burutzeko prest egon zen jendea izan ez balitz. Gizarteak bestaldera begiratu zuen ordea, oso gutxik atera zuten hitzik. Militarrak azkarrak izan ziren: desagerpenarekin senideak ere zotz eta mutu gelditzen ziren, ez hara ez hona, edozein galdera, edozein mugimendu, atxilotuta zegoenaren kalterako izan zitekeelakoan.\nBatzorde Militarreko buruek agindu zuten bidea ez zen orijinala izan. Brasil, Txile, El Salvador, Guatemala... Hego Amerikako herrialde askotan zeuden desagertutakoak, baina, dudarik ez da, Argentinak marka guztiak hautsi zituen.\nLehen atxilotze zentro klandestinoa Tucumango eskualdean ireki zen, 1975eko hasieran. Demokrazia garaian beraz. Bigarrena Cordoban —Argentinako bigarren hirian—, urte berean. Han 600 gazte desagertu ziren.\nDiktadura militarrarekin estrategia bazter guztietara zabaldu zen: La Ribera, La Cueva, Pozo de Banfield, Campo de Mayo, Esma... eraikin militar eta polizialak kontzentrazio esparruen gisara erabili zituzten, torturaren bidez lortutako informazioarekin atxiloketa eta bahiketa gehiago egitearren. Esman bakarrik 4.500 lagun hil ziren.\nZenbait kalkuluren arabera, 1.200 inguru izan daitezke krimenotan ardura izan zutenak. Atxilotutako ohiek emaniko lekukotasunetan bostehunetik gora izen agertzen dira. Horien artean 62 euskal jatorrikoak.\nOrobat, Adolfo Scilingo kapitainak Baltasar Garzon epaile espainiarrari eman zion zerrendako —Esmako torturatzaileena— 120 izenen artean zazpi dira euskaldunak: Luis Maria Mendia almirantea, Horacio Zaratiegui, Guillermo Arguedas eta Hugo Eguillor kapitainak, Alfredo Astiz eta Vasco Bengoechea tenienteak eta Omar Eyzaguirre Sagua kaboa.\nHona hemen bakar batzuen merituak. Ezagunenak dira akaso. Denak izan ziren epaituak, baina denak gelditu ziren libre, zenbaitetan zigorraren zati txiki bat bete ondoren.\nFragata-tenientea. Nafar baten semea, Mar de Platan hasi zituen ikasketa militarrak, eta 1975ean Estatu Batuetan aritu zen terrorismoaren kontrako borrokan trebatzen. 1976an Esman zen jada, Buenos Airesen. Montoneroak atxilotzeko ekintza ugari zuzendu ondoren, 1977an Maiatza Plazako Amen barruan infiltratzeko lana agindu zioten Esman. Astiz urte hartako martxoan joan zen lehen aldiz plazara. Amei azaldu zien anaia nagusia zuela desagertua, eta berarekin zetorren neska ilehori eta polit hura arreba zela. Senideek gezurra irentsi zuten: inoiz ez zuten ezer susmatu. Gustavo Niñok —Astizek ezizen hori erabiltzen zuen— eta bere arrebak —Silvina Labayru militante montoneroa, lau hilabete lehenago atxilotua eta alaba jaio berria militarren eskuetan zuena— ama guztien estima lortu zuten. Urte hartan taldeak antolatu zituen bilera eta ekintza guztietan parte hartu zuen bikoteak.\nAmen artean eginiko espioitza lan honi esker 1977ko abenduaren 8an talde honetako hamabi lagun atxilotuak izan ziren. Horien artean zeuden Alice Domon eta Leonie Duquet moja frantziarrak eta Azucena Villaflor Amen fundatzailea. Esman torturatuak izan ondoren, denak desagertu ziren. Abenduaren 10ean, taldeak publizitate orria sartu zuen egunkari batean, atxilotutako guztien alde. Eskaera sinatzen zutenen artean Gustavo Niñoren izena zegoen.\n1978an Parisera bidali zuten Alfredo Astiz, han ere infiltrazio lana egin zezan erbesteratutakoen artean. Manifestazio batean Esman egondako atxilotu ohi batek ezagutu zuen marinoa, baina Astizek hanka egin ahal izan zuen Polizia iritsi baino lehen. Trenez etorri zen Euskal Herriraino, eta Pirinioak oinez zeharkatu ondoren, Espainiako Guardia Zibilaren zaintza postu batean bere burua aurkeztu zuen. Argentinara itzuli ahal izan zuen inolako arazorik gabe.\nMalvinetako Gudan berak sinatu zuen Argentinako indarren errendizioa, HMS Plymouth itsasontzian, agindupean zituen soldaduek tiro bakar bat ere bota gabe armak entregatu ondoren. Argazki harengatik desagertutakoen senitarteko askok ezagutu zuten Amen konfiantza osoa eskuratu zuen gazte gisakoaren benetako nortasuna. Britainia Handian preso zegoela, Margaret Thatcherren gobernuak presio handiak izan zituen Frantziara estradita zezan, baina honek, entzungor, libre utzi eta etxera bidali zuen marinoa.\n1986an epaitua izan zen Argentinan. Derrigorrezko obedientzia legeari esker, kargurik gabe kalera atera zen. Bi mojen kasuarengatik Frantzian egin zen epaiketan zigortua izan zen, eta geroztik bilatze eta atxilotze agindua du bere aurka. Ezin du, beraz, Argentinatik atera, Interpolek atxilotu lezakeelako.\nErreserban egon da 1998ra arte. Elkarrizketa batean esandakoarengatik —diktaduraren metodoen justifikazioa, besteak beste— egotzi zuten Armadatik.\nBuenos Airesko Probintziako Poliziaren komisario nagusia. Ramon Camps Buenos Airesko harakina-ren konfiantzakoa, bere agindupean antolatu zuen Etchecolatzek indar honen inteligentzia zerbitzua, errepresiorako poliziaren baliabide guztiak baliatu zituena. Pozo de Quilmes, Pozo de Banfield, Puesto Vasco edo Arana bezalako atxilotze zentro klandestinoetan ehundaka desagertutako izan ziren, horietako asko ikasleak.\nALBANO JORGE HARGUINDEGUY\nJenerala. Barne ministroa Batzorde Militarren garaian. Harguindeguyk zeharo burugabetu zuen botere judiziala, bere aldeko militarrak paratuaz postu garrantzitsuenetan. Horrela, desagertutakoen senitartekoen eskaera judizial gehienek bidea itxita izan zuten beti.\nAmak oraindik antolatzen ari zirelarik, egun batez hiru ordezkari jaso zituen bere bulegoan. Han erakutsi zien libreta txiki bat, non desagertutako batzuen izenak apuntatuak zituen, gehienak militarren senideak.\n— Ezin kontrola ditzakegun bandak egiten ari dira hau guztia —esan zien Amei.\n— Baina jauna —galdetu zion, haserre, ama batek—, zuk, Barne ministro horrek, ezin baduzu kontrolatu, zer egiten ari zara gobernuan?\n— Zuek ez zenuten inoiz pentsatu semeak putaxkaren batekin joan zitzaizkizuela? —bota zien, irrikor, ministroak.\n— Ez jauna, zuek dituzue gure semeak, zuek bahitu dituzuelako.\nHarguindeguyk ezin izan zien amen begiradei eutsi.\n— Bukatu da audientzia! —moztu zuen, mahaian ukabilkada emanez.\nBeste behin, militar batzuekin batera, eztabaidan aritu zen Buenos Airesko artzapezpikuarekin, errepresioaz. Ministroak tortura justifikatu nahi zuen. Eta jarri zuen adibidea: gerrillari batek leherkaria jarri du etxebizitza batean; eztanda eginez gero berrehun lagun hilko lirateke. Galdetu zion gero elizgizonari ea zilegi al zen gerrillaria torturatzea bizitza horiek guztiak salbatzearren. «Ez», erantzun zuen artzapezpikuak, «helburuak ez ditu bide guztiak ametitzen».\n1997ko irailean galdetu zioten lasai bizi ote zen. «Ez dut pilula bakarra ere hartzen lo egiteko. Epai atzeraezin bakarra Jainkoarena eta nor bere kontzientziarena da, eta nik lasai asko lo egiten dut».\nJenerala. Armadako komandantea. Leopoldo Galtieriren bigarrena. Honek pentsaturiko Mexiko Operazioa —herri horretan ezkutatzen zen Montoneroen buruzagitza osoa atxilotzeko ekintza— ez zuen begi onez ikusi, eta Armadarekin kolaboratzeko prest zeuden gerrillariak fusilatzearen alde egin zuen. Galdu zuen.\n1978an, Esman atxilotuta zegoen Jaime Dri diputatu peronistarekin izaniko elkarrizketa batean, Lurreko Armadaren sentimendu antimarxista azaleratu zitzaion barru-barrutik. Dri esposaturik zen, kaputxatuta, eta torturaren ondorioz jasandako zauriak sendatu gabeak zituen oraindik. Aulki batean eserita, entzun zuen jeneralak bere laguntzaileei esan ziena:\n— Jende honekin ez dago hitz egiterik. Jendilaje hau akabatu beharra dago. Minbizia dira eta minbiziarekin ez dago hitz egiterik, erauzi egin beharra dago!\nAlmirantea. Itsas-Ekintzetarako komandantea. Emilio Eduardo Massera Itsas Armadako buruaren laguntzailea. 1976ko martxoaren 10ean, subertsioa akabatzeko armadetako buruek prestaturiko egitasmoaren lerro nagusiak berak jakinarazi zituen. Buenos Aires ondoko Puerto Belgrano itsas gunean izan zen, ofizial eta agintari militar guztien aitzinean. Horrela aletu zituen Mendiak estrategiaren ildo nagusiak: ekintzak bizkorrak izango ziren, eta zibilez jantzitako agenteek eginak; informazioa lortzeko itaunketa trinkoak eta torturak erabiliko ziren, eta, atxilotutakoak desagertarazteko, hegaldien sistema, «heriotza kristaua ziurtatzeko». Almiranteak, bere diskurtsoan, nabarmendu zuen gaizkileen kontra gogor aritu beharra zegoela, «herri ezberdina, baketsua, lasaia eta ekonomikoki paregabea» lortu nahi bazuten.\nHamahiru egun geroago, kolpe militarraren egun berean hain zuzen ere —1976ko martxoaren 23an—, Mendiak jakinarazi zien gradu goreneko ofizialei, Itsas Armadak parte hartze zuzena izango zuela errepresioan, eta gogor jazarriko zutela mendebaldeko ideologia kristauaren aurka erabiltzen zen guztia. Mendiak komunismoa errotik erauzteko militarrek pentsaturiko beste metodoa ere jakinarazi zien marinoei: subertsiboen haurren bahiketa. Horretarako, haurdun zeuden atxilotutakoak bizirik eduki behar zituzten atxilotze zentroetan, erditu arte. Ama desagertarazi ondoren, haurrak militarren familietan banatuko ziren, Esman bertan antolatuko zen zerrendaren ordenaren arabera. Adopzio sistema bitxi honen bidez, belaunaldi berria gurasoen eragin txarretatik libre utzi nahi zuten militarrek. Eskaera handia zegoen, nonbait, ofizialen artean.\nBaltasar Garzon Madrilgo epaileak bilaketa eta atxilotze agindua erabaki du bere kontra.\nJenerala. Campo de la Ribera (Cordoba) izeneko presondegi militarreko komandantea. Egiazki atxilotze zentro klandestino gogorrenetakoa izan zen honetan Sasiain torturen eta hilketen arduradun zuzena gertatu zen, horien artean Amelia Neliza Inzaurralde gaztearena. Geroago Argentinako Polizia Federaleko burua izendatu zuten. 1976ko apirilaren 10ean, La Nación kazetari emaniko elkarrizketa batean, Sasiainek zioen: «Armadak badaki gizakia baloratzen, Armada kristaua da-eta». Zuritasuna, eskuindartasuna, nazionalismoa eta erlijio kristaua goraipatu egin zituen beti.\nBatzorde Militarreko arduradunei eginiko epaiketetan kartzela zigorrera kondenatu zuten, baina zati txiki bat besterik ez zuen bete, militarren presioengatik. Akusatuta dago Italiako justiziak herri honetako desagertutako batzuen aferak argitzeko zabaldu duen auzian.


Résumé de Moodle-ren itxura hobetzeko trikimailuak\nMoodle-ren erabilera ikaragarri handitu da. Hezkuntza-esparru guztietan ez ezik hainbat eta hainbat enpresa eremutan ere ari da erabiltzen ikasteko ingurune birtual hau. Moodle-k oinarrian duen ikuspegi soziokonstruktibista kontuan hartuta, Moodle-ren beraren helburua ikas-prozesua garatzea da. Baina askotan ahaztu egiten zaigu itxurak ere berebiziko garrantzia duela zeregin horretan: ondo eta garbi adierazitako ikas-jarduerek ikas-helburuak lortzea ahalbidetu dezakete, itxura atsegina duen ikastaroak errazago erakarriko ditu ikasleak... Izan ere, itxura txukuna eduki txukunaren jantzia da.\nIkastaro honetan Moodle-ren itxura hobetzeko hainbat diseinu-trikimailu eskainiko ditugu, beti ere ikas-helburuak lortzera bideratuak. Ikasteko ingurune birtualen diseinurako irizpide nagusiak aztertu eta gero, jarduera didaktikoen itxura hobetzeko aribideak aztertu eta praktikan jarriko dira.\nIkastaroa Moodle erabiltzen duten irakasleei zuzenduta dago\nEuskal Filologian lizentziatua. Santurtziko Udal Euskaltegiko irakaslea. UEUkidea.\nPsikopedagogian lizentziatua. Santurtziko Udal Euskaltegiko zuzendaria.\nIkasteko inguru birtualen diseinu orokorraz hausnarketa egitea.\nItxuraren funtzioa aztertu eta itxura eta edukia lotzea.\nMoodle-k eskaintzen dituen tresnak itxuraren zerbitzura jartzea.\nIkastaroaren hasiera-orria hobetzeko aribideak.\nIkastaroaren gaiak edo atalak hobetzeko aribideak.\nHainbat baliabide eta jarduera-moduluren diseinua hobetzeko aribideak (orria, galdetegia, zeregina eta ikasgaia).\nSarrera labur baten ondoren, itxurari gehiegi begiratu gabe diseinatutako ikastaro arrunt baten analisia egingo dugu. Gero ikastaro horri hainbat moldaketa egiteko moduak aztertuko ditugu, eta azkenik, ikasleek ikastaroa berregin beharko dute, itxuraren aldagaiari jarraiki. Moldaketa hori egiteko erabiliko diren irizpideak ikastaroan zehar aztertu eta adostuko dira partaideekin.\nDagoeneko Moodle-ren erabileran eskarmentua duten irakasleak.\nTutorea: Abel Camacho\nTutorea: Pedro Lonbide


Euskerabili: PUNTU PUNTUAN\nOrdena eta denborarekin maniatikoa naiz. Apur bat obsesiboa, batez ere, loa eta otorduekin. Berdin da zer egun den edo non nagoen. Hamabietan oheratu eta zortzietan altxatzen naiz. Zortziak eta bostean gosaldu, ordu bietan bazkaldu eta hamar eta erdietan afaltzen dut. Nire gorputza erloju suitzar bat da eta burmuinak baino hobeto daki lehen aipatutako orduetan zer egin behar dudan.\nJai egunetan ez dago jairik eta oporretan banoa, lekuak baino garrantzia handiagoa nire ordulariak du. Atzerrira noanean jai dut jet lag-arekin eta ordutegi aldaketarekin, nire erloju suitzarrak txinoetan erositako kopia merke bat ematen du, ez dakit atzera ala aurrera dabilen. Desordena totala da.\nBatzuek hain ordenatua izateak bizitzari grazia kentzen diola diote, baina bizitzaren grazia horretan datza, ordu bakoitzean egin behar dena egitean. Ez da erraza. Oso zaila da ordutegi hau eramatea. Por zierto, hamabiak bost gutxiago dira, pijama janzteko ordua. GABON!!!\nDenborarekin maniatikoak al zarete? Baduzue derrigorrez bete behar den ordutegirik? Zertarako? Oporretan ordutegia aldatzen duzue? Zer ondorio dakar horrek? Kontatu ordutegi aldaketa dela kausa gertatu zaizuen zerbait.\nEgilea: EUSKERABILI EUSKAL ordua: 19:27\nNiri ordutegi zehatz bat eramatea gustatzen zait.Hau egiteak siutasun ematen dit nire eguneroko bizitza ondo eramateko.Oporretan nagoenean,aldiz,ez dut hain metodikoa izaten eta ezan behar dut lehenengo egunetan pixka bat galduta sentitzen naizela.\nNire ustez ordutegi on bat eramatea puntualitatearekin lotuta dago eta ni oso puntuala naiz.Hau ere zerbait adierazten du,heziketa hain zuzen ere.\nBatzuek esango dute honela bizitzea aspergarria dela baina nik ezin nuke beste era batean bizi,hau da,ordutegirik gabe.\nGai horretan ez daukat maniarik eta ordua ez ezik ordena ere berdin dit. Aitortu behar dut gai horrekin nahiko txarra naizela. Orain txandakak lan egin ohi ditudanez nire ordutegiak zeharo aldakorrak dira. Egunaren arabera otordu desberdinak dauzkat. Agian, gaur hamaiketan bazkaldu dut eta bihar, aldiz, bostetan bazkaldu beharko dut. Gainera, asteburuetan ere lan egin ahal dut. Beraz, nire otorduak aldatzen doaz eta otorduekin ez ezik lo egiteko orduarekin ere gauza bera gertatzen zait. Laneko ordutegiaren arabera berandu edo laster oheratu behar dut baina, normalean hamabiak inguru oheratzen naiz, ahalik eta ordu gehien lo egitea gustatzen baitzait.\nAskotan horrek arazoak sortarazi dizkit. Kontuz eduki behar dut iratzargailua ipintzeko orduarekin. Bestela, lotan geratzen naiz eta berandu heltzen naiz lanera eta hori egun bat baino gehiago gertatu zait. Horrez gain, egunero ikusi behar dut laneko ordutegia. Noizean behin ez dut ikusten eta konturatu orduko ordu gehiago lan egin dut eta denbora hori galduta dago, ezin dut berreskuratu eta. Horregatik, beti laneko ordutegia itsatsita egoten naiz, badaezpada! Bai etxean bai poltsoan ordutegia eramateko ohitura daukat eta askotan begiratzen dut arazoak saihesteko.\nLan egin ezean, ordutegiak berdin zaizkit. Aisialdia daukadanez erlojua ahazten eta ahal beste lo egiten saiatzen naiz. Oporretan berdin dit zein ordutan bazkalduko dudan, egun osoa baitauka. Berdin da hirurak edo laurak jatea. Horretarako dira oporrak! Atzerriran egoten naizenean gauza bera da. Jet-lag pixka bat nabaritzen banaiz ere, nire gorputza laster ohituta dago, urtean zehar ordutegiak aldatzeko ohitura daukadalako.\nAhal dudanean,ordutegiak betetzea gustatzen zait eta oporretan egon arren,normalean,otorduak mantentzen ditut eta ez zait batere kostatzen egitea.\nEz dut uste ordutegiak betetzeak bizitzari grazia kentzen dionik.Nik gauza gehiago egin ahal dut ordena daukadanean,bestela,lurra eginda nago.\nBaina,denborarekin erlazionatuta mania bat daukat,hau da,puntualitatea.Uste dut,denbora aprobetxatzea oso gauza garrantzitsua dela eta berandu heltzen zarenean,beste pertsona denbora galtzera behartzen duzu eta hori errespetu falta da.\nNiretzat oso inportantea da ordutegi bat edukitzea edozer egiteko,batez ere,lo egiteko\norduan edo jateko orduan.Medikuek esaten dute,gure osasunarako ona dela, ondo lo egin eta ondo jan , janariko kalitatea ez ezik janariko ordutegia ere eduki behar dugu gure gorputza ondo egon dadin.\nNire kasuan adibidez,beti ez da posible ordutegi bat edukitzea,txandaka lan egiten dudalako,ordutegiaren ondorioz asko sufritzen ditut jan edo lo egin aldaketekin ,esate baterako;txarto lo egiten dut,txarto jaten dut askotan goserik gabe jan behar baitut.Ikusita dago,ordutegi batekin hobeto funtzionatzen dugula\nBeste egoera da oporretan gaudenean,nik inoiz ez dut erabiltzen erlojurik oporretan,bestela lanatik edo errutinatik deskonektatzea inposiblea da.Esatera ausatzen naiz,gure gorputzako ez ezik gure bururako ere oso ondo dela atseden bat edukitzea,lanean edo errutinan pentsatu gabe.laburbilduz,bizitza ona daramateko beharrezkoa da ordena edukitzea,baina gauza guztietan\nbezala,noizbeinka ordenako ahaztu behar dugu.\nNire bizitzan ordutegi bat eramatea oso inportantea da. Normalean , astelehenetik ostiralera denbora gutxi daukat eta horregatik oso metodikoa eta puntuala izan behar naiz. Ez zait ezer guztatzen ordutegiak aldatzea. Ordutegiak aldatzen dutenean beti urduri nago. asteburuetan gauzak aldatzen dira eta lasaiagoa nago.Asteburua arlaxatzeko denbora dela uste dut.\nNormalean asko gustatzen zait putual izatea ez dudalako problemarik edukitzea nahi.\nAstelehenatik ostiralera beti altzatzen naiz hordu berberetan (goizeko sei terdietan) gero joaten naiz lanera. Asteburuero, jakina! beste osdutegi daukat ez dut lanera joan behar eta ez daukat ordutegitik altzatzeko.\nNeguan, niretzat oso erresa dela ordutegi bat edukitzea baskaltzeko edo afaltzeko uste dut baina nire kasuan, udan ordutegia ez da neguan bezalakoa asko gustazen zaidalako baskadu eta gero hondartzara joatea gainera arratzeladero ez dut lan behar.\nEz naiz batere maniatikoa denborarekin, egun bakoitzean ordu desberdinetan egiten ditut gauzak eta ez zait axola. Egia esan, otorduekin saiatzen naiz gutxi gora behera ordu berberetan egiten, baina lanaren ordutegiarekin gehienetan ezinezkoa da, batez ere eguerdian.\nBestalde, ez daukat ere derrigorrezko oheratzeko ordurik. Astean zehar, lana egin behar dudanean, saiatzen naiz ahalik eta lasterren oheratzen, baina asteburuetan askoz beranduago oheratzen naiz eta, ondoioz, beranduago esnatzen naiz. Oporretan joaten naizenean ordutegia egunaren planaren arabera antolatzen dut eta lasaitasunez hartzen dut denboraren kontua, oporrak horretarako direla pentsatzen dut eta.\nNire ustez, artikuluak esaten duen bezala ordutegi bat modu maniatikoan jarraitzea ez da osasuntsua, oso estresantea baizik. Egia da otorduak eta lo egiteko orduak kotrolatzea eta zaintzea ona dela , baina obsesionatu gabe, noski.\nDenok, gure barruan, erloju biologikoa daukagu. Erloju honek gure bizitza antolatzen du; zein ordutan jan behar duzu, zein ordutan lo egin behar duzu eta abar, baina funtsean anarkistak gara eta ordena ez zaizkigu gustatzen, horregatik oporrak heltzen direnean, erloju hau pikutara bidaltzen dugu eta ohitura guztiak aldatzen ditugu.\nOrduan erloju honek mendeku hartzen du eta jet lag, tripakomina daukagu, ezin dugu lo egin...\nOraintxe bertan Jaungoiko edo Deeabruri esker langabezian nagoenez denborarekin ez daukat maniarik. Baina lan egiten nuenean, goizeko bostetan altxatzen nintzenez, bi esnagailu edukitzen nituen esnatzeko.\nOrain ez dut erlojurik eramaten eta ez da ezer pasatzen, baina lehen neraman eta egun osoan ordua begiratzen ari nintzen.\nNire ustez, erlojua tabakoa bezalakoa da, aspertuta zaudenean, erlojua bada begiratzen duzu eta tabakoa bada erretzen duzu.\nAstegunetan, ni bezala bazaude,ia ia guztia begiekin itxita egin ahal duzu, normalean ordu berberetan gauza berberak egiten baitituzu.\nOporretan, ordea, beste herrialde batera joanez gero, beste gauza bat da, behintzat, otorduetan.\nBehin oporretan astebete bat Iparraldean egon nintzen eta Euskal Herria den arren, beste otordu batzuk dauzkate. Baina ordutegia ez nuenez aldatu, gosaltzeko eta askaltzeko bakarrik denbora neukan, nahiz eta haiek askariari afaria deitzen zioten.\nNiri gustatuko litzaidake ordutegi bat eramatea, baina nire kasuan oso zaila da, lanean otordu arraroak dauzkadalako. Baina ahal badut, nahiago dut astero ordutegi bat izatea, hobeto lo egiteko eta denbora ez galtzeko. Gainera, garraio publikoak erabiltzen ditudanez, kontuan izan behar dut ordua, autobusa edo trena ez galtzeko, eta ordutegi finkoa badaramat, errezagoa da korrika ez ibiltzea.\nDena den, nohizean behin ez naiz oso puntuala izaten, nahiz eta beti erojuari begira egon, etxetik irten baino lehen beti zerbait ahazten zaidalako.\nOporretan, berriz, erlojua armairu barruan uzten dut eta ordutegi gabe ibiltzen naiz poz-pozik.


Euskal kantua eta musikari buruzko baliabide batzuk.\nBadok.eus: euskal kantagintzaren ataria\nBerria egunkariaren euskal musikaren ataria.\nEuskal Herrian iragaiten diren kontzertuen datak, albisteak, kronikak\nEresbil: musikaren euskal artxiboa\nERESBIL euskal musikaren zerbitzura dagoen erakunde dokumentala da. Euskal Herriko musika ondarea biltzeko, zaintzeko eta zabaltzeko sortutakoa da eta arreta berezia eskaintzen dio euskal konpositoreen ekoizpenari.\nEntzun! euskara hutsean idatzitako lehen aldizkari musikala da. Gaur egun, bi euskarri komunikatibo desberdin baina bateragarri biltzen ditu bere baitara: entzun.com atari musikala eta Entzun! disko-liburua.\nHerri Musikaren Txokoa herri musikaren inguruko topaleku eta dokumentazio zentroa da.\nIpar Euskal Herriko abesbatzen federazioaren webgunea (koruen zerrenda, kantaldien egutegiak...).\nEuskal Herriko Abesbatzen elkartea.\nMusikagileak - Euskal Herriko Musikagileen Elkartea\nEuskal Konposizioaren Sustapenerako Kultura Erakundea (Euskal Herriko Musikagileen Elkartea), zeina MUSIKAGILEAK akronimoaren bitartez ezagutarazten baita, irabazi asmorik gabeko erakunde bat da, eta garai guztietako euskal musika sustatzea eta indartzea du xede nagusia, gaur egungo sortzaileen obraren zabalkundeari arreta berezia emanez.\nZuzeneko musika antolatzen duten Euskadiko eta Nafarroako Areto pribatuen elkartearen webgunea.\nMUSIKARI, Euskal Herriko musikariak biltzen dituen irabazi-asmorik gabeko elkartea da.\nTxistu, Silbote eta beste euskal instrumentu partiturak.\nPrimaderan 2022 2022/05/20\nKolegioak Kantuz 2022/05/20


Peru Abarrategi: "Kirolak direla eta, futbola, saskibaloia... pixkanaka jendeak alde batera uzten dio bertsoak egiteari" - Aramaio - Goiena.eus\nPeru Abarrategi: "Kirolak direla eta, futbola, saskibaloia... pixkanaka jendeak alde batera uzten dio bertsoak egiteari"\nAndoni Muxika 2014-11-01 00:00\nPeru Abarrategi, Aramaioko bertso eskola kanpoan.\nPeru Abarrategi (1997, Aramaio) 5. mailan zegoela hasi zen bertsolaritzan. Geroztik, hainbat sari irabazi ditu; 2013ko eta 2014ko Arabako Bertso Eskolarteko Txapelketak, besteak beste. Aramaioko gazte hau bere herriko bertso eskolan ari da ikasle, eta, horretaz gain, institutuan jarraitzen du, lehentasuna ikasketei emanda. Gainera, Arrasateko futbol taldean jarduteko ere ateratzen du denbora. Jardun horien guztien artean, Goienari tartetxo bat eskaini dio.\nAramaiotik bertsolari handiak irten dira. Bat dator bertsolaria izatea aramaioarra izatearekin?\nBai. Nik uste dut Aramaion betidanik egon dela zaletasuna. Egia esanda, horregatik erakarri ninduen bertsolaritzak. Gainera, txikitatik Aramaioko eskolan bertsotan aritzeko klase bat sortu zutenez, gustura sartu nintzen mundu honetan.\nGaztea izan arren esperientzia polita duzu dagoeneko bertsolaritzan. Nondik dator bertsolari izateko sentimendu hori?\nEz dakit nondik hartu dudan sentimendu hori. Agian, 5. mailan, bertso klaseak hasi genituenean, orain dela sei-zazpi urte. Hasieran, oso gustura sentitu nintzen. Gainera, zorionez, jende asko apuntatu ginen. Baina urteak pasa ahala, kirolak direla eta, futbola, saskibaloia... pixkanaka jendeak alde batera uzten dio bertsoak egiteari.\nPoliki-poliki bertsolaritza munduan ospea hartzen zoaz, Arabako Eskolarteko Txapelketak irabazi ondoren, batez ere. Nola daramazu hori? Aldaketarik sumatu duzu zure egunerokoan?\nNire egunerokotasunean ez dut sentitu inolako aldaketarik. Berdin-berdin entrenatzen naiz eta lehen egiten nituen gauzak egiten ditut. Oraingoz, ez dut igartzen sari horiek irabazteak ospea eman didanik; oraingoz, behintzat. Beraz, ez diot garrantzi handirik ematen izan ahal dudan ospeari.\nManex Agirre, Idoia Beitia eta halako irakasleekin, asko ikasiko duzu, ezta?\nOso gustura egon naiz haiekin, asko erakutsi didate. Aramaioko bertso eskolan, Idoia Beitia eta Garazi Erizekin hasi nintzen. Ondoren, Xabi Igoa izan zen nire irakaslea, hura izan da urte gehienetan nire irakaslea. Baita ere Manex Agirre irakasle bezala eduki nuenean. Azken finean, kantatzen dudana haiengatik izan da; izan ere, oso ondo irakatsi didate denek.\nNola entrenatzen da bertsolari bat?\nErritmoak lantzen ditugu, doinu berriak... Horren ondoren, ikasitako guztia praktikatzen dugu. Horrela, gero eta errazago irteten dira bertsoak. Horretarako, astean behin bakarrik elkartzen gara gutxi batzuk Aramaioko bertso eskolan, eta bertan ordubeteko klaseak egiten ditugu. Joan den urtean lau lagun ginen gure bertso eskolan. Izan ere, Aramaion bertso eskola desberdinak daude, taldeka eta adinka banatuta daudenak. Gurean, bereziki, aurten ez dakit zenbat izango garen, klaseak ez direlako oraindik hasi.\nHorretaz gain, baduzu bestelako zaletasunik?\nBai. Futbola asko gustatzen zait. Arrasateko gazteen taldean nabil.\nNola bateratzen dituzu horrenbeste gauza? Bertsolaritza, ikasketak, futbola...\nIkasketak obligazio bezala ikusten ditut; horrela hartzen ditut, behintzat. Bertsolaritza eta futbola, berriz, denbora-pasa bezala; hau da, zaletasun moduan ikusten ditut.\nEtorkizunerako, ze plan dituzu? Gustatuko litzaizuke bertsolaritza ogibide izatea?\nEz dut uste. Ez dut uste ogibide bezala bertsolaritza izateko aukerarik izango dudanik. Oraingoz, bertsolaritzan jarraitzea gustatuko litzaidake. Poliki-poliki, saiorik saio eta irteten dena. Gustatzen zaidan bitartean bertsolaritzan jarraituko dut.\nBertsolari gustukoena: Igor Elortza.\nTalde gustukoena: Arkada Social.\nAbeslari gustukoena: Fito & Fitipaldis.\nToki gustukoena: Aramaio.\nJanari gustukoena: Arrautza frijituak.\nPelikula gustukoena: Imparable (2010, Tony Scott).\nAmets bat: Futbolari izatea.


Eskola segregazioa eta hauteskunde-kanpaina. – Euskal Eskola Publikoaren Aldeko Plataforma\nHauteskunde-kanpainaren zurrunbiloan gaude eta gai ezberdinei buruzko iritzi politikoak agertu egin dira. Alderdi politiko guztiek erakusten dute hezkuntzarekiko interesa gizarte justuago bat eraikitzeko oinarria bezala aurkeztuz, baina hamarkadak daramatzagu hezkuntza-sistemaren kudeaketa teknokratikoa jasaten, inoiz iristen ez den bikaintasuna lortzearren, eskola eta institutu asko segregazio egoera jasanezinetara zigortzen dituena. Egia da udal hauteskundeak direla eta hezkuntza sistema Eusko Jaurlaritzaren eskumena dela, baina Udalek zer esateko asko eta eragin-eremu handia dute beren ikastetxeetan gertatzen denaren inguruan.\nEskola segregazioa egongelan dugun elefante horixe izan da, beste alde batera begiratu eta existituko ez balitz bezala, ikusi nahi izan ez dena. Hortaz, itunpeko sare pribatuaren zati handi batek duen pribilegio egoera ez da zalantzan jarri orain arte. Baina Gasteizko Eskola Publikoaren aldeko Plataformak, beste eragile batzuekin batera, eskola publikoaren defentsa, hezkuntza-sistemaren pribatizazioaren salaketa eta eskola-segregazioaren auzia jarri ditu eztabaidaren erdigunean. Orain, inork ez du zalantzan jartzen eskola-segregazioa lotuta dagoela zuzenean hezkuntza-sailek hezkuntza pribatu-itunduaren alde egin duten apustuarekin, honen ondorioz, publikoaren estigmatizazioa ekarri duena.\nEgungo egoera politikoa etsigarria da. Gogoratu dezagun duela hilabete gutxi EAJk, PSEk eta PPk bat egin zutela Eusko Legebiltzarrean 17.000 sinadurek babesten zuten eskola-segregazioari aurre egiteko Herri Ekimen Legegile (HEL) bat atzera botatzeko.\nEta Euskadik hondoa jo du. Hezkuntza-sisteman, eskola-segregaziorik handiena duen Europako eskualdeetako bat gara eta, ez ahaztu, segregazioaz hitz egiten dugunean, umeen giza eskubideen urraketaz ari garela. Bada garaia ideologia neoliberalaz betetako errezeta antisozialak baztertzeko, ekitatearen eta publikoaren aldeko apustua egiten duen sistema bati ekiteko.\nEuskal Eskola Publikoaren aldeko Plataformatik hezkuntzak dituen sakoneko gaiei buruzko jarrera politiko argia eskatzen dugu, hau da: kalitatezko hezkuntza publikoa euskal hezkuntza-sistemaren ardatz egituratzailearen alde egin behar den apostuaren inguruan; eskola-segregazioaren aurrean, hezkuntza-sare ezberdinek hartu duten ardura edo ardura-ezaren inguruan (sare publikoa harro dago atzerritar jatorriko eta baliabide ekonomiko eskaseko umeak jasoz, egiten duen inklusibitate funtzioarekin); sare kontzertatuak, administrazioaren konplizitate isilarekin, ordainarazten dituen legez kanpoko kuoten inguruan; ikastetxe horiek egiten duten umeen ezkutuko aukeraketaren inguruan; edo familia asko eta askorentzat “ikastetxea aukeratzeko askatasun” delakoak dakarren gezur mingarriaren inguruan. Azken batean, alderdi politikoei galdetu nahi diegu eskola-segregazioaren arazoa zer den haientzat, toki zehatz baten arazoa baino ez, zirkunstantziala eta «makillaje» geruza batekin ezkutatu daitekeena, edo errealitateak erakusten duen bezala, arazo sistemiko eta sakona. Egungo egoera aldatzeko neurri eraginkorrak proposatuko dituzten jakin nahi dugu. Argi eta garbi erantzun behar zaio galdera zehatz batzuei: zein da alderdi bakoitzak eskola-segregazioaren aurrean duen posizionamendua? Zeintzuk neurri proposatzen dituzte horri aurre egiteko? Eta, jakina, zer leku izan behar du hezkuntza publikoak hezkuntza sistemaren barruan?\npreviousGobernua, eskola eta herriko desoreken bultzatzaile?\nnextSegregación escolar y campaña electoral.


Txina ahots bidezko laguntza Robot zoru garbitzaileen fabrikatzaileak eta hornitzaileak - Ningbo Klinsmann Intelligent Technology Co., Ltd.\nHasiera > > Gyroscope Navigation Robot aspirateur > Ahots-laguntza Robotatzeko zoru garbitzailea\nMakina funtzionatzen duen bitartean garbiketa eremuaren mapa eraikitzen duen giroskopio bat dago. Aplikazioan mapa ikus dezakezu. Gailua non garbitu den ikusteko eta garbitzeko mapa aplikazio mugikorrean bistaratzen lagunduko dizu.\nahots bidezko laguntza robotak zoru garbitzailea\n* Klinsmann K185 robot-xurgagailua\nThis ahots bidezko laguntza robotak zoru garbitzailea is equipped with a gyroscope that builds the map of cleaning area while the machine is working. You can see the map on the app,It helps you to see where the device has cleaned and the cleaning map will displayed on mobile app.\nGyroscope nabigazio robot xurgagailuak garbiketa modu ugari onartzen ditu\n1. Auto moduan ï¼ˆmachine estaldura handiko garbiketa hasteko. Kargatzeko estaziora itzuliko da behin amaituta ¼ ‰\nkuxin bigun kolpeak, saihestu oztopoak eta babestu zure altzariak.\nondo banatutako ura barneratzea. Ur deposituak robotak gelditu edo auto kargatu ahala botatzen du.\nahots bidezko laguntza robotak zoru garbitzailea with our strict quality test and control.\nahots bidezko laguntza robotak zoru garbitzailea packing list\nHot Tags: Ahots bidezko laguntza Robot solairuen garbigailua, Txina, Fabrikatzaileak, Hornitzaileak, Fabrika, Txinan egina, Handizkako, Erosi, Pertsonalizatua, Stock, Bulkatua, Doako lagina, Merkeak, Deskontua, Prezioa, Prezio baxua, Erosi deskontua, Zerrenda zerrenda, Aurrekontua\nUr depositua Robot Aspiratzailea\nAhotsaren bateragarritasuna robot kargatzaile garbitzailea\nNabigazio adimenduna Roller bikoitzeko eskuila aurrez garbitzeko robota\nKontrol elektrikoa Ur depositua garbitzaile automatikoa\nEtxeko ahots bidezko laguntza Robot solairua garbitzeko


Amonio sulfatoaren fabrika, hornitzaileak | Txinako amonio sulfatoaren fabrikatzaileak\nAmonio sulfatoa Capro kalifikazioa\nAmonio sulfatoa nitrogeno ongarri ona da (normalean ongarri soro hautsa), egokia da lurzoru orokorrean eta laborantzetan, adarrak eta hostoak biziki haz ditzake, frutaren kalitatea eta errendimendua hobetu, laborantzek hondamendien aurrean duten erresistentzia hobetu, oinarri gisa erabil daiteke. ongarriak, topdressing ongarriak eta hazien ongarriak. Lur arraroak meatzea, amonio sulfatoa lehengai gisa ustiatzea, ioi trukaketa forma erabiliz lur arraroen elementuak mineraletik trukatzeko.\nAmonio sulfatoa nitrogeno ongarri bikaina da, nahiko egokia da laborantza orokorretarako, oinarrizko ongarri gisa erabil daiteke, adarrak eta hostoak hazten dira, frutaren kalitatea eta etekina hobetzen du, laboreen erresistentzia hobetzen du. ongarri konposatuen ekoizpena, BB ongarria\nHauts amonio sulfatoa\nAmonio sulfatoa nitrogeno ongarri bikaina da, nahiko egokia da laborantza orokorretarako, oinarrizko ongarri gisa erabil daiteke, adarrak eta hostoak hazten dira, frutaren kalitatea eta etekina hobetzen du, laboreen erresistentzia hobetzen du. ongarri konposatuen ekoizpena, BB ongarria.


Euskal enpresek 4.0 industria proiektuen aholkularitzarako laguntzak eska ditzakete irailaren 30ra arte - SPRI\nEuskal enpresek 4.0 industria proiektuen aholkularitzarako laguntzak eska ditzakete irailaren 30ra arte\nActiva programa Gobernu zentralak sustatzen du Eusko Jaurlaritzaren laguntzarekin eta irailaren 30ra arte egongo da zabalik.\nEuskal enpresek 4.0 industria proiektuen aholkularitzarako laguntza jaso dezakete Activa programaren bidez. Aholkularitza espezializatu eta pertsonalizatu bat da eta Gobernu zentralak sustatzen du Eusko Jaurlaritzaren eta Espainiako gainerako autonomia erkidegoen laguntzarekin. Laguntzak eskatzeko epea irailaren 16ra arte dago zabalik.\nZerbitzu honen bidez, industriei euren egungo egoerari buruzko diagnostiko bat egiteko aukera ematen zaie; halaber, eraldaketa-plan bat ere egiten da, eraldaketa-prozesuan lehentasuna duten jarduketak identifikatzeko eta, ondoren, horiek ezartzeko bide-orria definitzeko. Zerbitzuak 10.400 euroko kostua dauka, baina enpresak gehienez ere heren bat ordainduko du, hau da, 3.465 euro.\nAholkularitza profesionala 4.0 industria proiektuen ezarpenean esperientzia duten erakunde ziurtatuek eskainiko dute.\nGobernu zentralak sustatutako eta SPRI Taldeak, enpresa-garapenerako euskal agentziak, lagundutako programen baitan euskal industriak 615 milioi euro ditu eskura proiektuentzako maileguetan. Lehiakortasun industrialari dagokion mailegua da nagusiena: urtean 400 milioi euroko zuzkidura izaten du eta dagoeneko hogei urte daramatza martxan.\nFinantzaketa-laguntza huts horiez gain, aholkularitza-zerbitzuak ere eskaintzen dira Activa eta Finanza Industria programen bidez. Azken horren xedea enpresek finantzaketa publikoa jasotzeko dituzten aukerak handitzea da.


Ziaboga musika zikloa egingo dute abuztuaren 2tik 25era - Orio - Karkara.eus\nZiaboga musika zikloa egingo dute abuztuaren 2tik 25era\nKarkara 2019-07-23 15:20\nEzkerretik hasita, Makala, Hugo Silveira, Anuska Esnal, Xabier Ibarguren eta Jose Javier Gomez de Segura (Onintza Lete Arrieta)\nLau kontzertu antolatu ditu Enbor Akzio Kulturalak abuzturako Orioko Udalaren laguntzarekin, bi herriko plazan, eta beste bi hondartzan, Mola-mola atzeko belardian. Hugo Silveira musikari brasildarraren doinuekin hasi eta amaitu dute prentsaurrekoa, gaur eguerdian Antilla hondartzan.\n"Abuztuaren 2a, 11, 16a eta 25a gorriz markatu beharreko egunak izango dira oriotar eta inguruko musikazale guztientzat, aurrenekoz Ziaboga musika zikloak hartuko duelako Orio", Xabier Ibarguren Kultura zinegotziak nabarmendu duenez. Lau kontzertu izango dira, eta azaldu du ohiko agertokietatik atera nahi izan dutela musika, eta horregatik plazan eta hondartza gunean eskainiko dituztela saioak. Guztiak ordu berean hasiko dira: 19:30ean.\nEmanaldi bakoitzari buruzko xehetasunak azaldu ditu, berriz, Mikel Unzurrunzaga, Makala, musikari zarauztarrak. Enbor Akzio Kulturala elkarteko kidea da, eta elkarte horren antolatu du musika zikloa, udalaren laguntzarekin.\nAbuztuaren 2an hasiko da musika zikloa, eta Makalak azaldu duenez, jazz eta swing estiloak ekarriko ditu Broken Brothers Brass Band taldeak. Iruindarrak dira, eta kontzertuaren aurretik kalejira egingo dute. "Kontzertu dibertigarria" izango dela ziurtatu du Makalak.\nAbuztuaren 11n, berriz, doinu brasildarrak entzun ahal izango dira hondartza gunean. Sambastian taldea ariko da. Hain zuzen, talde horretako Hugo Silveira izan da gaur prentsaurrekoan, eta musika sentsuala eskaini du hitzorduari hasiera nahiz amaiera emateko. "Roda do samba egingo dute, hau da, mahai baten bueltan esertzen dira, eta jotzen dute perkusioa, kitarra... Giro berezia sortzen dute, jendeak beraien alboan egiten baitu dantza. Gauza oso berezia eta polita da, oso interesgarria".\nAbuztuaren 16an izango da hirugarren kontzertua, plazan. Blues musika joko dute Paul San Martin eta Denis Agenet musikariek. "San Martinek Jazzaldian ere joko du aste honetan, eta ibilbide oparoa du. Frantzia aldean ibiltzen da asko, eta hain zuzen, A French Session izeneko diskoa kaleratu du aurten. Primizian emango du Orion ere, eta Agenet bateriajolearekin etorriko da kontzertu horretara".\nAbuztuaren 25ean, azkenik, Korrontzi taldearen emankizuna izango da plazan. "Euskal musika tradizionalarekin amaituko dugu zikloa. Musika eta dantza nahasten ditu, eta aski ezagunak dira Euskal Herrian eta mundu mailan, beraiek direlako euskal musikaren enbaxadoreak. Agenda oso estua izan arren, tarte bat egin dute, eta esan digute gogoa dutela Orioko aurreneko ziklo honetan aritzeko. Luxua da beraiekin ixtea ziklora".\n"Aurrera, egin gaituenari bizkarrik eman gabe"\nMakalak Orioko Udalari eskerrak ere eman dizkio, "apustu hau egiteagatik". Musika ziklo hau "zapore anitzeko doinu emaria" dela uste du Makalak. Musika zikloa definitu du "euskara eta euskal kultura munduko doinuekin batuko dituen publiko guztientzako proposamena" bezala.\nJorge Oteiza artista oriotarraren hitzak ere erabili ditu musikari zarauztarrak, musika zikloaz antolatzaileek duten kontzeptua azaltzeko: "Oteizak zioen arraunlariek aurrera egiten zutela baina atzera begira, iraganarekiko erreferentzia galdu gabe, funtsean, sustraiak non ditugun argi eta garbi izanda. Eta, Ziaboga jaialdian ere, aurrerantz egiteko prest gaude, egin gaituenari bizkarrik eman gabe".\nAbuztua, "ekitaldiz beteta"\nIbargurenek, amaitzeko, gogorarazi du abuztuan bestelako ekitaldiak ere izango direla herrian, eta "ekitaldiz beteta" datorrela hilabete hori Oriora. Gure Zirkua aipatu du, zeina Orion egongo baita abuztuaren 2tik 18ra, eta baita zinema saioak ere, bi astetik behin emankizunak egongo baitira aire zabalean. Hurrengoa, ostiral honetan bertan.\nZiaboga zikloa antolatzeagatik eskerrak eman dizkie Makalari eta gainerako antolatzaileei, eta herritarrak eta inguruko bizilagunak gonbidatu ditu Orioko udako kultur ekitaldietan parte hartzera.


4.0 Logistikan eta 4.0 Higikortasunean heziketa beharren ikerketa - Eusko Jaurlaritza - Euskadi.eus\n2016an jada, Eusko Jaurlaritzaren Garraio Sailburuordetzak eskatuta, irakaskuntza (institutuak eta unibertsitateak) eta profesional (Euskadiko Mugikortasun eta Logistika Klusterrak eta Mugikortasun Iraunkorra eta Logistikako Euskal Erakundeak) eremuetako agente publiko nahiz pribatuek “Logistikari buruzko hezkuntza-eskaintzaren antolaketa eta aukera berrien inguruko azterketa” ikerketa landu zuten. Euskadiko Logistikaren eremuan zegoen heziketa eskaintza antolatzeko eta aukera berriak identifikatzeko helburuekin.\nIkerketa honek 457 eskaintza zehatz argitu zuen, hornikuntza-katearen areak eta banaketa multimodalekoak eskaintzaren % 90 baino gehiago bereganatzen zituzten, logistikaren eremuan zeuden aukeren artean.\n2018an, 4.0 Industria, 4.0 Logistika eta 4.0 Higikortasun kontzeptuak gero eta erabiliagoak dira digitalizazio eta automatizatze prozesuak aipatzeko, beraz, garatzeko agente berak elkartu gara, “4.0 Logistikan eta 4.0 Higikortasunean heziketa beharren ikerketa” berria egiteko.\nLan honek aurrez ikusitako joerak, 4.0 Logistikan eta Higikortasunean ikertzeko helburua du, sektorearen enpresek behar duten irakaskuntzaren eskaintza eta ahalmenei buruzko informazioa lortzeko, eta hori guztia kontuan hartuta, unibertsitateko zentroek bere irakaskuntza eskaintzara gehi dezaten\nIkerketa hau Euskadi Mugikortasun eta Logistika Kluster, UPV-EHU, Mondragon Goi Eskola Politekniko, Deustuko Unibertsitate, CIFP Repélega, IVL-LEE eta Teknodidaktikaren laguntzarekin egin da.\nGai hauek planteatzen zuten garrantziagatik agenteen borondatea izan zen 4.0 INDUSTRIAKO LOGISTIKA-ri buruzko tailerra garatzea, bertara enpresa industrialak, salgaien garraioaren operadoreak eta banatzaileak, bidaiarien operadoreak, eta teknologiarekin lotuta dauden erakunde eta enpresak joan ziren, erronkak lehenetsi zituzten, bere ezarpenaren zailsasunak aztertu ziren eta apuntatu zituzten behar diren hezigarriak horiek burutzeko.\nEtorkizuneko logistika eta mugikortasunaren profesionalen esperientzia laboralaren aurreko etapa hezigarrian eragiten hasi izana espero dugu, trebetasun eta ahalmen handiagoak lor ditzaten gero inplementatu ahal izateko eta, halaber, konpetentzia berriak lortu nahi dituzten pertsonek hobekuntza jarraitua izan dezaten


VI URTEA - N.º 56\nUrtarrilla (1) 1959\nTestamentu Zarreko Libru santuetan ba-da istoria ederrik asko. Nok eztaki buruz Babiloniako erregearen amesarena? Nabukodonosor erregeak amesetan egin ei eban bein. Begitandu yakon irudi edo estatua itzal bat eukola begien aurrean. Galanta zan, bildurgarria eta distira aundikoa. Irudi onen burua urregorri utsa ei zan, bularra ta besoak urrezurizkoak, sabela ta istarrak burdin oriz egiñak; bemak eta oiñak, zatika, erdia burdiñezkoa, eta beste erdia baseagaz egiñikoa. Alako baten, ara zer ikusten daben: mendikanetik arri txikitxu bat datorrela goitik bera, arin-aringa, iñok bota barik. Eta arrikirri txatxar onek irudia oiñetan jo eta ankaz gora bota dau. Bereala basea, burdiñea ta urrea, danak apurtu, txikitu ta birrindu egin zirean eta aizeak eroan zituan, agotza baiño ariñago. Irudi garratzaren arrastorik etzan geiago iñundik agiri. Eta bitartean, mendiganetik jausiriko arri xumea, geroago ta andiagoa egiñaz joan zan, eta azkenean mendi itzala biurtu zan, mundu guztia estalduteko modukoa.\nAuxe izan zan Nabukodonosor erregeak amesetan ikusi ebana. Eta Daniel profeteak agertu eutsan erregeari bere ames onen esangura ezkutua. Lau zati ezbardiñekaz egiñikako irudiak zera adierazo gura eban: lurrean lau erreinu egongo zireala, zein baiño zein ospetsuagoak eta bildurgarriagoak. Eta erreinu orreen ostean, Jaun zerukoak sortuko ebala beste erreinu bat, iñoiz ondatuko eztana, akaberarik ezagutuko eztabena, eta mundu guztira zabalduko dana. Ain zuzen be, zeruko erreinu ori esan gura eban arri txiki, mendi biurtuak.\nOna emen ederto adierazota Jesukristoren Eleizea zer dan. Mundu onetako erreinu eta Estadu guztien ganetik jarri eban Kristok bere Eleizea, gizonen arimak zainduteko. Zeruko erreinu onek eztau mugarik, errialde eta lur-alde, danak, arraza guztiak, berbeta ta kolore guztietako gizakumeak besarkatu nai ditu. Bere besoen artean danak artzen eta sartzen ditu. Eleizea da, ain zuzen be, Jesusek ipiñi daben etxea, gaisorik eta jausita dagoan gizona osatuteko. Ebanjelioak esaten deusku Jesus errukitu egiten zala, bere inguruko jentea ikustean. Artzain bageko ardiak iruditu yakozan, jausita, miñez, gatxak jota. Egoera negargarri onek min emoten eutsan Jesusi, eta gure gatxen osagarritzat sortu eban Berak Eleizea. Samariar errukitsuaren antzera jokatu eban Jesusek. Bide-bazterrean etzunda, zauriz josirik dagoan gizona jaso, ardaoaz ta orioaz bere zauriak garbitu ta igurtzi, astoganean gizon ori ipiñi, ta ostatura eroan eban. Eleizea da gure ostatu ori. Gizonari zeru-bideko gauzetan argi ta indar emoteko, Jesusek ipiñi daben etxe-ostatua.\nKristoren Eleiza onek fede bardiña erakusten dau leku danetan. Agindu bardiñak, dotriña bardiña eta sakramentu bardiñak daukoz danontzat. Eta agirizko Buru bat eta bakarra mundu guztian: Erromako Aita Santua. Batasun eta bardintasun sendo au urratu eziñezkoa da. Baiña zoritxarrez, ba-dira batasun onetatik kanpoan bizi direan kristiñauak. Oneek dira protestanteak eta zismatikuak. Orain dala milla urte, Zismatikuak, Erromako Aita Santuari zor yakon menpetasuna ukatuaz, egiazko Eleiza bakarretik urrundu egin zirean. Protestanteak be bardin; lareun urte baiño geiago dala, kristiñau fedea apurtu egin eben, zati bat artu eta bestea itziaz. Bai batak eta bai besteak kristiñau izena daroe, baiña Kristok jarritako Eleizatik kanpoan bizi dira, ardi galduak legez, Eta gu benetako kristiñauak galduak legez. Eta gu benetako kristiñauak ba-gara, ezin egon geinke nasai arik eta orreek danak egiazko Eleizearen barruan ikusi artean.\nOrixe da Aita Santuak bere gabonetako berbaldian gogoratu deuskuna. Urteoro, urtarrillean, 18-tik 25-era, zortziurren bat egiten da, kristiñau guztien batasuna eskatuteko. Eta erreguok egiten dituez bai katolikuak eta bai protestanteak eurak be. Asmo ederra benetan auxe. Kristiñau izena daroagun guztiok otoitzean ikustea, danon batasun ori ainbat ariñen lortu daiten.\nNok daki batasun ori, guk uste baiño urreago ez ete dan egongo? Jaungoikoaren eta Kristoren arerio amorratuak erlijioa su ta gar ondatu naiez dabizenean, ba-dirudi ba-datorrela danok bat egiteko sasoia. Gure aldetik beintzat alegiñak egin daiguzan alan jazo daiten. Gure erreguak eskeiñi daioguzan Jaungoikoari, erlojuak batasunaren ordua jo dagian.\nGeldi egon eziña\nGaur egunean mundua orain urte batzuk baino txikiago egin da, ta geroago ta txikiago egiñez doa. Bideak, naiz auzorako, naiz erbesterako, laburtu ta ugaritu egin dira. Orain ez dago urruntasunik. Emendik sartu yako gaurko gizonari geldi egon ezin bat, orain arte iñoiz ez bezelakoa. Urten, urten egin gura dau bere aranetik, bere mendi artetik, bere itxas ertzetik, eta joan. Nora? Edonora. Eta zori onak irribarre egiten badeutso, arin dirua poltsaratu. Zori txarrak ziñu egiten badeutso, lengo irabasiak-bere galdu, zorraren azpian bizkarra makurtu ta gorputz eta arimako osasuna ondatu.\nOrrenbestegaz ikaratu barik, asmo barriak artzen ditu beste leku baterako, ta itxaropenari barruan sustraiak sakon bota erazo ta, badoa, badoa, gizajoa, ontzi baten erraietan, edo avioi baten egoetan itxasoaren andiko aldera, bere bizitzeari zumo guztia atara arte.\nZer ikusteko ete dagoz gaurko gazteak? Atarako dabe inventuren bat Igetargira edo Martera, edo, nok daki nora joateko, zorion egarri, an txakurrak eurak, kate ordez, lukainkaz lotuta dabiltzalakoan.\nGaurko gizonaren geldi egon eziñak arduraz beterik dauko Eleizea. Eleizea ez da gizonari eskuak eta oiñak lotuteko sortua. Ez da kate zale.\nArean-bere, Eleizearen lenengo ardurea arimen salvaziñoa da, ez emengo aberastasunen ardurea. Baiña nok ez daki? Munduko ta zeruko arazoak naastean ibilten dira ez gitxitan, eta gauza bakotxa bere lekuan ipiñi gura badogu, sekulan ez dogu aaztu bearko, emen, teillatuen azpiko ondasunak-bere, ondasunak direala, ta Jainkoak emonak. Baiña gauza bat dago emen gaurko gizonak ikasi ez dauana: ondasunak bakotxa bere maillan ipinten. Arimakoak bere maillan, mundukoak bere maillan. Emen beko jaioterria beste aberrirako bidea da, emengo aberastasunak goikoak irabasteko. Bai, baiña esango deustazu au ez dala sermoiak egiteko sasoia. Egia, baiña alantxe da, ta esan egin bear da. Oraingo gizonari, Jaioterria ta Eleizearen gerizpean ikasiriko ekandu garbiak eta gurasoen irakatsiak aaztu egiten yakoz etsetik erbestera urteikeran. Sarritan Fedea galdu, edo ez gitxitan epeldu. Orixe da Eleizeak gura ez leukeana. Ortik Eleizearen ardurea erbestera doazanakaz. Orregaitik, oraitsu lurperatu dan Aita Santu Pio XII, aaztu eziñak, «Exul Familia» deritxon Konstituziño Apostolikuan garbi ipiñi izan ditu eleizgizonen eginbear guztiak erbestera doazaneri laguntzeko, prestaerak egitean, bidean, eta biziteko aukeratu daben aberri barrian, eguneroko ogia, dala arimearena, dala gorputzarena, falta ez dakioen.\nEsan daigun emen zelan 1922 urtean sortu zan Glasgow, Ezkoziako urian, katolikuen artean Apostolatus Maris deritxon instituziño bat. Bere izena Ingeles Apostleship of the Sea, Erderaz Apostolado del Mar, Euskeraz Itxas Apostolutza.\nEuskalerriko itxas gizonak ondo dakie zelako mesedeak egiten dituen euren artean Apostolutza onek, ez bakarrik gauza espiritualetan, bai ta mundu onetako bizitzeari dagokiozan arazoetan bere.\nOrain naziñoetako gobernuak kontuan jausi dira, nunbaitean be, erbesteera doan personeari lagun egitea mesedegarri dala, ez bakarrik personeari laguntzearren, bai ta gobernueri eureri buruausterik asko kendu ta urruneratuteko bere. Orretarako sortu da ia Europako naziño guztietan laburkiro C. I. M. E. deritxon organismu bat. Bere izen osoa onantxe da erderaz: Comité Intergubernamental para las Migraciones Europeas.\nEzin esan leiteke berba gitxitan zelako laguntzea emon deutson CIME-k erbesteratu bateri, joateko prestaerak egiten asten daneko ta gero.\nBeste batzuen artean onexek dira CIME-k erbesteratuen alde egiten dituen lanak:\n1) Dirua aurreratu interes barik.\n2) Lana billatu ta emon erbestean.\n3) Familiak alkartu.\n4) Galduta dagozan familiakoak billatu edo billatzen lagundu.\n5) Familien barriak jakin erazo.\n6) Erbesteratzeak dakarzan problemak —gatxak sarri askotan—, bapeztu, argitu, errazagotu.\nANAITASUNA-ren irakurle guztiak ez dabe jakingo, seguru, zelako ta zeinbat buruauste ta joanetorri ekarten dituezan emen aipatu doguzan arazoak. Etxetik kampora urteteko prestaerak egiten asi direanak, edo urten dabenak, bai, ontzian kabina baten jabe egin orduko egin bear direan kastuak eta igaro bear direan sufrimentuak zelakoak izaten direan. Bidean igaro bear direanak ez daiguzan aintzat artu. Andiko itxas ertzean, moille ganean oiña jarri bezin laster asten da kalvario barri bat onako konsuladutik arako ministeriora, orain iru foto bear direala, gero bost, orain hostatua billatu, gero taillara ta ugazaga, askenik poltxikua utzitu, gogoa nekatu ta burua zoratu. Onelan, edo antzera, izaten dira erbesteratuen lenengo pausuak, arako prestaerak ondo egiten ez direanean. Baiña CIME-k bere kontura artzen ditu onetariko tramiterik asko, organismu onen laguntzea eskatu ta beste barik.\nNaziño batzuetan CIME-k bere eskubiderik asko, edo geienak, edo guztiak Eleizeari emon deutsoz. Eta, esan bearrik ez Eleizeak pozik artu dauala bere kontura misiño ain ederra: gizonari bere munduko pausuetan laguntzea, bide batez, arimeri justiziazko bideetan ibilten lagun egiteko.\nEspaiñian Gobernua ta Eleizea batera dabiltz onetariko lanetan. Eleizeak, edo bere izenean Episkopaduak sortu izan dau Comisión Católica de Migración, eta Gobernuak bere aldetik Instituto Español de Emigración. Bat onek eta beste orrek, biok alkar artuta, lan ederra dabela eskuartean, eta euren egotekoa ondo egiten dabela autortu bear da.\nBiak egin daben lana zeinbateraiñokoa izan dan emen esateko ez daukat ganorazko estadistikarik. Baina jakitekoa da Espaiñia guztian 67 ofiziña dagozala beste orrenbeste Diozesietan, eta beste 8, itxasorate portu, (au da puertos de embarque) izentaduetan, onetariko laneri arpegi emoteko.\nComisión Católica onek Espaiñiatik Amerikara edo andik ona, familiak osotu ta alkartuteko eroan edo ekarri dituan personak 22.000-tik gora dira. Lan ederra!\nMONTSERRAT ontzian nabil kapellau. Ingelaterra, España, Canarias, Venezuela, Port of Spain, Barbados, St. Kitts, ara ta ona, da gure ibiltea. CIME-ren ardurapean datorren andra batek seintxu eder bat ekarri dau mundura. Egun artan bertan bateatu zan barruan. Eleizkizun eder bat, sermoi ta guztikoa. Kapitana aitabitxi, senide arteko bat amabitxi, Umetxuaren izena MARIA MONTSERRAT. Ni bateatzaille.\nIrakurle, ba-zan ordua eta banatortxu. Aspalditik neukan berbatxo bi esateko gogoa. Etzaitut aspertu gura; labur berba egingo deutsut.\nAu leidutean errebista bat daukozu zure eskuetan. Ba-dakizu zein dan: ANAITASUNA! Bost urte dira illero-illero errebistatxo au bere irakurleen eskuetara eltzen asi zala. Bost urte!\nBa-dakit nik, zuk errebista aundiagoa, ederragoa, kolore askotakoa gure zeunkena. Bai eta guk be. Eta iñoiz agertu deutsuguz gure asmoak.\nZeri begira gagoz ba?\nBarkatu, baiña negarra yatort begietara: gitxik, oso gitxik, irakurten dabe errebistatxo au.\nEta guk orixe gura: irakurleak, lektoreak, ugaritzea, geitzea.\nEta errebista aundiago ta ederrago bat atarateko orixe bearreko: irakurleak ugaritu. Esate baterako: ANAITASUNA-ren irakurleak ogei millara eldu ditezela, eta munduan danik eta errebistarik onenaren inbidi barik agertuko da gure errebistatxoa, eta oso merke.\nGaurkoz, ba, auxe bakarrik esan gura deutsut: Urte barri ontan zear, 1959'garren urte ontan ez dozu zeuk, bai zeuk, orritxu au irakurten zagozan orrek: zeuk, ba, ez deuskuzuz lektore bat edo bi aurkituko, topauko? Ai! danak auxe egingo bazendue! Orduan bai denpora gitxi barru gure errebistatxoa polito jantzita agertuko litzakela. Ez litzakez orain legez bi edo iru izango bertan idatziko leukeenak, ez; amar, ogei... eta geiago. Irakurleak eurak be euren txokoa, lekua, eukiko leukie.\nAgertu dautsut ba, nere biotza. Ez dozu guraritxo auxe beteko? Euskeraren izenean da.\nBai, bakoitzak: bat, bi, iru... suskritore ANAITASUNA'rako! ESKERRIK ASKO!!!\nOr goian berba batzuen azkenean esan deutsut eskerrik asko! Orain aurretik esan bearra baiño ez daukot.\nZuk derrigor ezagutu bear dozu Bizkaiko euskeran agertzen dan Arantzazu Amaren Egutegia. Ezta? Jakiña! Eta ni eskerrak emoten natortxu. Zergaitik? Aurten asko saldu diralako, bai asko: 8.000.\nEgi onek, errealidade onek, gauza asko esan gura dauz nere ustez: euskera zaletasuna gure eskatzetan ba-doala sartzen, euskeraz leiduteko gogoa be geitzen doala.\nDatorren urtean be sasoian elduko da Egutegi polit ori. Etzara damutuko bera artzeaz. Gauza asko erakutsiko dautsuz, bai; liburutxo lodia da izan be! 365 orri daukoz.\nDatorren urtean bear bada geiago atarako doguz; baiña goizetik ibilli, aurten be asko gelditu dira bape barik-eta. Errebistatxo onek abisauko deutsue noiz saltzeko prest dagon.\nEskerrik asko, ba, aurten arrera ona agin deutsazuelako, eta eskatu datorren urtean be.\nGaxo txar bat [Bertsoak]\nZer dot ikusten negargarrizko\nEnda, aberri, uri ospetsu,\nAundi eta txikietan...?\nZer dot ikusten gure baserri\nDeun ta maitagarrietan...?\nZer... Kurutz Deuna jarririk dauken\nZeru urdiñaren agindu danak\nAusi ta oinperaturik,\nLasai ta barrez gizadi gaixo,\nNor gara, baiña, gu, bizitzeko\nLege onek apurturik...?\nEz ete dogu gaizki egiñen\nKezka, ez Jaunan bildurrik...?\nGaurko kristauak ardura gitxi\nGogoatzaz dogu jarten;\nNaikoa lanik dauku gorputzak\nMargoztu eta apaintzen.\nAi, giza-gaixo...! Zer dogu egin\nLudi oso geuganatzen...\nBetiko bizi daukan gogoa\nGorputzaz badogu galtzen...?\nGorputz lizuna erdi billoizik\nArritu zaitez!... Laiter yatortxu\nIsaias'ek dirautsu argi\nZein dan onentzaz saria:\n«Usain garratz ta ulea moztu\nTa saku zar bat jantzia».\nAi, ene gazte! Aragi usain\ndeabruaren sare artera\nZoaz olan jarraituta.\nBuru bakoen bide galgarri\nZer billatzen dok? Atsegintxu bat\nZeru ederra galdu-ta...?\nEstaldu zaitez emakumia...\nGazte maitia!... aitortu,\nGaldu zenduan Jaungoiko onaz\nBarriz egiñaz alkartu.\nAu egiñagaz ludiko bake\nTa zoruna daigun lortu...\nKarmen'go Ama, maitasun kutxa,\nZeure babesian artu...!\nBertso zale amorratuak gara gu euskaldunok. Izan be gure odolean barruan daroagu bertsolaritasun au. Baiña zer da bertsolari izatea? Ala olako bertso batzuk egitea? Nik ez dakit, baiña begira Lekuona jaunak zer diñoan:\n«Txoriak ba-daki kantari: baiña ez daki zelan kantatzen dauan. Zuk be ba-dakizu bertsoak egiten; zuk be ba-dakizu koplak botatzen. Baiña kopla-muiña, bertso orren guna ta eztia zertan eta nun dagoan badakizu? Neronek al dakidan diñozu? Baserritar olerki orren guna ta eztia zertan dagon bai al dakidan? Oba bai neronek be baneki!... Egunoro dagiot Jaungoikoari eskerrik asko, baserritar egin nindualako: eskerrik asko bai, beste batzueri ez legez, neuri, kopla baten jario garratza gustatzeko emon deustan ago-gozoaren alde. Baiña neronek be, —ibilli asko egin ondoren— ez dakit, egia esateko, ezertxo garbi gai zoragarri orretzaz».\nEta ori Jakitun batek, bertsoak dirala-ta ainbat ikasi dauan batek. Zer dogu bat bertso orreri darien aitu ezin ori?\nNik be ezin esan, baiña gauzatxo bat bai, lengo batean neuri bertsolari batek esan eustana adierazteko: bertsolariak dagozan bitartean Euskalerriak be iraungo duala eta Euskalerria altxatzeko erarik egokiena bertsolariak ugaritzea dala. Bai eta egi aundia izan be. Egin daigun gure aldetik dagona.\nBeiñola, Jesuseri gazte bat aurreratu yakon preguntaz: «Irakasle on, zer egin bear dot zeruetako erreiñuan sartu nadiñ?» Jesusek maitekiro begiratuz: «Oso osoa izan gura badozu, zoaz, saldu daukozun guztia, banatu beartsuen artean, etorri eta jarraitu eidazu».\n«Etorri eta jarraitu eidazu». Orra or erlijiosotarako bokaziñoa. Ori egitea bokaziñoa betetzea da.\nBa-dakizu zer egin eban Ebanjelioko gazteak: atzera, bildurtu egin zan. Orain be Jesus deika dabil. Askotxok gazte arek egiña egiten dautse. Baiña, beste askok, «jarraituko deutsut» eta jarraitu egiten deutse. Baiña Jesuseri jarraitzea edonori on egitea da. Bai al dakizu zer diñoan Ebanjelioak Jesusek barri ona zabaltzen igaro ebazan urte aregaitik? «Edonun on egiñaz pasau zan». Orra Jesusek egiña. Orixe bera egiten ikasi bear bere bokaziñoa bete gura dauan gazteak. On egin danari: batzuk gaixoen artean; Mixiñoi lurraldeetan askok kristiñautasuna sortu edo berbiztuten, Txina, Japon, Kuba, Bolibia..., eta beste lurraldeetan bizia emoten ari diran erlijioso bikain aren antzera.\nAskotan abade eta prailleak ejerzizioak edo Mixiñoiak emoten ikusiko dozuz edo eskolatan erakusten, gaztediak zuzentzen, aldaretan Jainkoa gureganatzen, aitorlekuan pekatuak parkatzen. Abade-prailleak beti gizonari on egiten.\nAuxe bai, irakurle, gogoan ondo euki bear geunkela! Abadea, praillea, daukan, euki dauan edo euki leikean guztia: etxe, emazte, seme... guztia animakaitik itxi dauan gizona da. Au bear dan lez aitzeko aiña fede bagendu!\nAbadea zuretzako da. Ez esan iñoiz be: «Nik ez daukat zer ikusirik aren formaziñoarekin». Zer ikusi aundia daukozu eta lagundu bearrean zagoz zure otoitz eta limosnatxoakin. Zertan obeto gastau zure dirua abade ta praille gaieri laguntzen baiño? Abadegai bat, meza emotera eroatearekin egiten doguna aituko bagendu!...\nGizona ogi utsez ez...\nGizona ogi utsez ez da bizi, bai ta edertasun, argi, durundi ta gauzen alkartasun, egia ta ondasun, lan ta olgeta, lagun-egarri ta adiskidetasun, gurari ta auspaztasunez be.\nOgi utsez ez, bai ta arkaitzak apurtuz datorren itxaso indartsu, oxin ur-geldiko illargiaren dardara, mendiak beera zapartaka doan errekatxu argi, edur matazen ertz polit-ugari ta asmugiñen asmuekaz be.\nOgi utsez ez, bai ta zeruaren gabetako argitasun, egun-sentiaren bizitasun, illuntzearen itzaltasun, arbola loretsuen edertasun eta mendien aunditasunez be.\nOgi utsez ez, bai ta urretxindorraren abesti atsegingarri, aizearen irristada, arrabotearen soiñu zoragarri ta argi-erdiz argitutako eliza aundiaren bikaintasunez be.\nOgi utsez ez, bai ta larrosen lurrin, sagar-loren atson, bedar ebagi-barrien usain, adiskideen esku-estutze ta amaren laztanen samurtasunez be.\nOgi utsez ez, bai ta irudimenaren irudi, jakitunen zurtasun, santuen goi-poztasun, ta gizon aundien bizikeraz be.\nOgi utsez ez, bai ta lagun-arte ta urtentasun jator, billatu ta topau, ar-emonak euki ta maitatu ta maitatu izateaz be.\nGizona ogi utsez ez da bizi, bai ta zintzotasunez otoitz egin, Espiritu Santuaren eragitez zuzendu ta Jainkoaren borondate santua orain eta betiraun guztian billatu ta egiteaz be.\nATASIO, geure erriko gizon motz-motz, itxusi-itxusi bat zan: begi bakarra, beste begia erdi kiñuka beti eukana; bekoki malletua eta zapala, eta aurpegi enparaua larraskaz (surcos) bete-betea. ¡Benetako barregarrija!\nBaña, aor ba, eldu zan bein errira bixarkentzalle atserritar bat itxusitasunean «bereak» eukazana, eta txiki, txatxar ezerreza, ganera.\nEtorri ta laster, Kataliñ'en trabenan alkar-ikusi eben eta atserritarrak, poz-pozik eta algaraz, esan eutsan ATASIO'ri:\n— Jaungoikuari eskarrak, noiz edo noiz neu baño gizon itxusiago bat ikusi yoat. ¡Ator ona, adizkidea, eta baso bete ardao pozik ordainduko uat».\n«Lora» oneik gora-bere, etzan ATASIO asarratu; eskiñi eutsan ardaoa edan eta... arrezkero adizkide onak izan zirean.\nGerra-osteko salvakondutoak-eta erabilli bear izaten zirean garaya zan. Eta beste askoren artean. Bilbo'tik Donostirako bultzian niñoyan.\nERMUA erritxua igaro ta berialaxe, agertu zan geure burdian (kotxean) «Poliziako agente» gazte bat, eta esan euskun:\n— Egun on jaunak: zeuen «paperak» mesedez... Guztiok erakutsi geuntzazan geureak. Irurogei urte inguruko gizontxu bat baña, beretzat ezer etzoyalakoan-edo, geldirik egoan, jaramonik egin barik.\nGuztion «paperok» ikusi zituzanean, esan eutsan «agenteak» gizonari:\n— Zeure salvakondutoa, mesedez, jauna. Eta txake-solapea jasoaz polizi orreek ezaugarritzat eroaten daben «plakea» erakutsi eutsan...\nGizontxua, orduan, jaso zan jesarrita egoan lekutik, txapela kendu eta lotsa andiaz plakeari mun emon eutsan! Domiña'ren bat zala uste eban, antza...\nGuztiok barreari emon geuntsan, eta «polizia» bere irribarreka aldendu zan.\nZer-egingo eutsan ba? Ori egiten ebana, ezin leikean gizon txarra izan...\n«Ume-errubakoan» eguna, Abendu edo Lotazilla'ren 28'garrena, egun pozkarri eta alaitsua izaten zan, geure umearoan batez bere.\nGoizetik gabera or ibilten giñan nork-nori «iñusente» egin: lepotik dingillizka paper barregarriak eskegi nairik eta «zer jausi yatzu lurrera», «Ene, or paparrian zer daroazu?» eta abar, edozeñi itanduaz.\nEta zaarrak bere, euren illuntzetako tertulietan naboz egindako kandela zuriak biztu-erazo nairik; serrautza barruan eukan txokolate katillotxua edo arbizko tostadak azkaritzat eskiñiaz...\nOnelakoxe egun bat zan, orain berrogetamar bat urte...\nNeure aitita gero izango zanak, Atxirika jostunak; ikasle-mutil, aprendiz, gazte bat eukan.\nEgunoro lez, goizeko zortziretan lanera etorri zanean, arnasarik artzeko bere aztirik emon barik, agindu eutsan:\n— Joadi, txotxo, Barrenkaleko Larrea sastreagana eta jostorratzak zorroztuteko arria mesedez emoteko esayok, «zeregiña bete ondoren berialaxe eroango eutsakala-ta...».\nJoan zan azkar, ariñeketan mutilla agindua betetan... eta Larrea sastriak (¡a beste bat!) bere adiskidiaren eskaria entzun ebanian laster konturatu zan Atxirika'ren asmoa zer zan eta ikasle-mutilla etxe atzean eukan baratz txikira eroanaz, lurrean egoan arri landu andi bat erakutsiaz, esan eutsan:\n— Artuik mutill arri ori lepoan, bizkarrean, eta eroan akiyok eure ugazabari... eta len-bai-len biurtu dagiztala, esayok».\nEta gure gazte gaxoa berrogetamar kilo inguruko arria ganian ebala izerdiz, nekatuta eta arnasestuka eldu zan bere nagosiaren dendara.\nAtxirika'k, tayu aretan ikusi ebanian, irri-barrez eta erdi-ixekaz esan eutsan:\n— Jaurtik, txotxo, arri ori or barreneko kortan... Oingoan jausi az... baña espabillau egin biarko dok mutill, espabillau... ¡¡Iñusente!! Eztakik gaur ze-egun dan, ala?\nIkasle-mutill ori, urteak joan eta urteak etorri, ugazaba'ren alaba gazteenegaz eskondu zan eta geure aita izan zan.\n¡¡Zenbat aldiz, bere aotik entzun gendun, an geure eskaratz zarreko sutondo inguruan jesarrita, iñusente egun bateko jazoeratxu, edesti, polit au...\nBELU - Gernika\nGizonaren egarria ez da asetzekoa. Orain urte ta erdi asi yakuzan, Igetargira joan bear dala-ta lenengo ensayoak egiten. Aurtengo Urtarrillaren lenengo zapatuan jaurti dabe rusoak satelite edo deritxakon orrelako bat. Ezta lenengoa ez: ba-dakigu lendik be ainbat jaurti dabezala bai amerikanoak eta bai rusoak eurak be; baiña oraingo au aunditxoegia da ixillik eukiteko. 1467 killo pisetan dauz. Norarte joan da? 500.000 kilometro bakarrik!! Igetargia bera baiño askoz gorago. Ez da barriro lurrera jausiko. Mundu guztia, batez be amerikanuak, ikaratuta dagoz orrenbesteko pisua zelan ararte bialdu al izan daben jakin eziñik. Amerikanuenak ez dira 38 killotik gora igon. Txarto ibilli bear dogu eurak lenengoz Igetarira sartzen bayakuz. Gero nor urreratu ara! An be jarriko deuskue «telón de acero», edo orrelakoen bat, eta kittu!! Eta gabaz Igetargiak emoten deuskun argi apurragaitik kontribuziñoa eskatzen badeuskue...?\n* Aspalditxo ontan Cuba aldera begira bizi izan gara, ango gerrie zelan amaituko ete zan. Azkenean, Batista'k bere lagunakin iges egin eban, eta andik bi egunera Fidel Castro'k artu eban falta yakona eta bera zan Cuba'ko nagusi. Baiña, berak esan eban lez, bera ez ei da beste Cuba'tar edozein beste baiño, eta ez ei da din bere erriaren presidente izateko. Orretako balio dauana Urrutia dala, eta Urrutia jarri dau, gauzak baketu eta elekziñoak egin arteko denpora ontan Cuba'ko Presidente. Urrutia au (apelliduz euskalduna), juez bat zan lenago: oraiñarte Batistak kanpora atara-ta, Ipar Amerikan bizi izan da.\n* Batistaren semetxoak Ipar ameriketara joan dira, New York'era. Abiotik jatxikeran au egozan Cuba'tarren batzuk burlaz eta zantzoz ebezan. Ze erru ete eukeen umetxo arek? Orain Hotel baten dagoz, Amerikako poliziak zaintzen dituala.\n* Naguib Generala il da. Bera izan da munduko monarkiarik zaarrena, Egiptokoa lurreratu ebana. 1952'garrenean Nasser'ek jaurti eban tronotik Europaren ain lagun aundia zan Naguib General aundia. Beste estaduen batzuk edo lagundu baleutsen gaurko egunean Egipto eta Afrika'ko erri asko etziran ainbestean Rusiagana beratuko, ez. Irurogeta amazazpi urte eukozan Nasser'ek gobiernua kendu eutsanean.\n* Lourdes. Izen gozo ta eztitsu onek ainbat biotz poztutzen dauz. Igaztik aurtengo Otsaillera dogu bertako Urte Santua. Ba-dakizue zelan urte onen asikeran, Martiaren 25'an zabaldu ta bedeinkatu zan lurpean egindako eleiz barria. Pio X'garrenari eskeiñia dago. Luzeran 200 metro ta zabaleran 50 ditu. Eleiz ederra eta gaurko eleiz barrien itxurakoa. Ez gaitezen aztu, gure zeruetako Amagatik zerbait egin barik geratu; gogoratu gaitezen amaitzeko dagoan urte santu onen azkenengo egunetan besterik ezpada. Ainbeste mirari egin dauz oraintxe be gure Ama onak Massabielle'ko zulora benetako siñismenakin joan diranengan; eta milloika joan be eginda gero jentea!\n* Telefonoak: Telefonorik geien daokozan lurraldea Ipar Amerika, Estados Unidos, da: 63.621.000; gero Inglaterra: 7.354.000; Canada: 4.816.000; Alemania: 4.731.945; Yapon: 3.886.327; eta Rusia: 3.558.000. Amerikanuen estadistika batek diñoanez 117.800.000 telefono dagoz munduan; au da, igaz baiño zortzi milloa geiago. New York'ek bakarrik Prantzi guztiak baiño telefono geiago daukoz: 4.204.007; Londres dator urrengo urietan: 2.149.000. Baiña Washington, eun laguneko 70 telefonokin, munduko erririk telefonistena dogu.\n* Naparroan, Printzipe de Biana deritxon Ikastetxekoak eta abar, euskerari indarra emoteko asmo zintzoz dabiltza. Erriko eskoletan irakasten asiko ei dira. Asmo ta barri txalogarriak!