Argazkigintzaren historia - Wikipedia, entziklopedia askea.\nArgazkigintzaren historia argazki irudiekin lotura duen oro ikertzen duen historiaren alorra da: prozedurak, asmatzaileak, ekoizleak, argazki egileak, argazkien ikuspegi artistiko eta dokumentala, bilakaera teknikoa eta estetikoa, aplikazioak, argazkien merkatuaratzea eta kontsumoa, beste hedabideetan izandako hedapena, eta argazkigintza museoak eta bildumak. Argazkien analisia eta interpretazioaz ere arduratzen da.\nArgazkia irudiak prozesu mekaniko eta kinokoen bidez jaso eta errepikatzeko jakintza tekniko gisa sortu zen. Hasiera-hasieratik grabazio prozesu soiltzat iritzi zitzaion argazkigintzari, baina, hori bai, halako iaiotasun bat behar zen kamera erabiltzeko eta argazkia nola errebelatu jakiteko. Margolariak izan ziren baliabide horrek ingurunea arte adierazpide gisa interpretatzeko zituen aukerei ohartu zitzaizkien lehenak. Hala, XIX. mendeaz geroztik etengabea izan da margolaritzaren eta argazkigintzaren arteko harremana eta eragina.\nKamerek eta optikek izan zuten bilakaera teknikoari esker eta emultsioak hobetu izanari esker, margolaritzak edo grabatuak ezin hauteman zitzaketen egoerak interpretatzeko gauza izan zen argazkigintza : une kritikoa islatzeko gauza, alegia, Cartier-Bresson frantses argazkilariaren hitzetan. Gaitasun horri esker izan du argazkigintzak eragina eguneroko bizitzan. Argazkia asmatu zen arte sekula ez zuen gizonak izan munduko gertaeren begizko lekuko izateko aukerarik, izan gertaera horiek garrantzi handikoak ala hutsalak.\nArgazkigintzak hasieran izan zituen zientzia eta teknika oinarriek indarrean diraute gaur egun ere ; kalite artistiko handiko irudiak hartzeko ez da, bestalde, sofistikazio handiko baliabide teknikoren beharrik.\n1 Argazkigintzaren hastapenak\n1.1 Erretratuak eta paisajeak\n1.2 Kazetaritzako eta dokumentuzko argazkigintza\n1.3 Piktorialismoa eta naturismoa\n1.4 Photo Secession\n1.5 Argazkia mugimenduan\n2 Argazkigintza XX. mendean I\n2.1 Pariseko eskola\n2.2 Estatu Batuetako eskola\n2.3 Alemaniako eskola\n3 Argazkigintza XX. mendean II\n3.1 Kazetaritzako eta dokumentuzko argazkigintzaren urrezko aroa\n3.2 Fotomontajea eta fotograma\n4 Argazkigintza gaur egun\nArgazkigintzaren hastapenak[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nFotografia terminoa John William Herschelek sortu zuen 1836an, argiak (foto-) nitratoaren eta zilar kloruroaren gisako gainalde sentibera jakin batzuetan aztarna (-grafia) bat uzteko zuen gaitasuna izendatzeko. XIX. mende amaierako joera garbizaleen baitan argazki hitza asmatu zuten, argi (= foto), atz (= grafo) eta -ki atzizkia elkartuta. Badago argazkia era honetara definitzea: argiarekiko sentibera den gainalde batean irudibat eratzeko eta finkatzeko antzea. Argazkigintza beraz, bi jakintza desberdin elkartzetik sortu zen: optika eta fotokimika ; kamera beltza eta Zafla sentibera dira optikaren eta fotokimikaren adierazleak.. amera iluna XVI. mendeaz geroztik ezagutzen zen, errazago marrazteko baliabide gisa. Kamera iluna ez zen azken finean barrualdea beltza zuen kutxa bat baizik ; zulo bat egiten zitzaion argia barrura sar zedin, eta zulo horretan bi gainaldeak ganbilak zituen lente bat jartzen zen, hala kanpoaldeko irudiak kutsa barruko atzealdean ispila zitezen. Optikak zenbat eta gehiago aurreratu, orduan eta hobeak ziren kamera ilunak ere, askoz lente hobeak erabiltzen baitzituzten.\nZilar nitratroa antzina-antzinatik erabiltzen zuten zura eta larruak beltzez tindatzeko. 1725ean Johann Heinrich Schulzek sumatu zuen zilar nitratoa belztu egiten zela argitan jarriz gero. Handik hogeita hamar urtera, Beccarius konturatu zen gauza hera gertatzen zela zilar kloruroarekin, eta Scheele suediar kimikariak saioak egin zituen zilar gatzekin emutsionatutako paperekin.\n1801ean Ritter fisiko alemana saiatu zen kamera ilun batekin eta zilar kloruroarekin emultsionatutako paperaz irudi bat hartzen, baina saio hura ustel atera zitzaion, emultsioa ez baitzen behar bezain sentikorra.\nWedgmood-ek eta Davy-k ere saio bera egin zuten zilar nitratoarekin, baina ez zuten ezer lortu. 1816an Nicephore Niepce-k negatibo zurbil batzuk egitea lortu zuen. 1822an Judeako betuna erabiltzen hasi zen negatiboak finkatzeko, eta hala lortu zuen lehenengoargazki iraunkorra. Bestalde, Jacques Mande Daguerre konturatua zen zilar xatla ioduroztatuak sentiberak zirela argiarekiko, eta merkurioaren lurrunek argitan jarritako irudia ikusarazten zutela irudi positibo bikain baten gisara. Horrela jaio zen Dagerrotlpoa (1839), eta horrekin batera argazkia ere bai.\nTeknika horrek irudi harrigarriak sortzen zituen, baina oso neketsua zen, eta oso argialdi luzeak behar izaten zituen.\nGaur egungo argazkigintza William Henri Fox Talbotek (1800-1877) sortu zuen teknikan dago oinarritua; gizon hark azido galikoko soluzio bat erabili zuen zilar gatzak errebelatzeko. Irudiak ezin izan ziren finkatu, harik eta John William Herschelek sodio hiposulfitoak zilar gatzak ondo disolbatzen zituela aurkitu ez zuen arte. Gai hori finkatzaile gisa erabiltzea erabakigarria izan zen Talboten teknikak aurrera egin zezan.\nErretratuak eta paisajeak[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nArgazkigintza industria iraultzarekin batera sortu zen, eta bete-betean erantzuten zien erromantizismoaren ideiei. Lehenengo argazkilariek egia eta izadia islatuko zuten irudiak egin eta gorde nahi zituzten, Friedrich eta beste margolari erromantikoek bezalaxe. Arte erromantikoa burgesiarentzat zegoen egina. Erretratua zen garai hartako genero gogokoena, eta argazkigintzari esker mundu guztiak zeinek bere erretratua eduki ahal izan zuen azkar eta merke.\nMunduan ospe handia izan zuen lehenengo erretratugilea Gaspard-Felix Tournachon izan zen (1820-1910), Nadar ezizenez ezagunagoa. Hasieran pertsonen hazpegiak antzemateko eta litografia moduan karikaturak egiteko bitarteko gisa erabili zuen argazkia, baina berehala konturatu zen kamerak zer nolako aukera handiak ematen zituen erretratuak egiteko. Bere erretratuetan argien eta itzalen arteko kontrakotasuna landu zuen, eta era horretara eskultura baten tankeran irudikatzen zituen erretratatzen zituen pertsonak.\nPaisaje exotikoetarako zaletasuna zen erromantizismoaren beste ezaugarri nagusi bat. 1850etik aurrera argazkilariak beren estudioetatik irten ziren, beren tresna astun eta deserosoak bizkarrean harturik, paisaje urrunenei argazkiak ateratzeko. Paisajeen erretratuak egiten zituztenen artean aipagarria da Estatu Batuetako Timothy O'Sullivan argazkilaria (1841-1882) ; haren argazkiek ez zioten pinturaren tankerako argazki ereduari jarraitzen, aitzitik, argazkigintzari zegokion estetika berezia zuten, argien eta itzalen arteko jokoa landurik irudiaren ehundura nabarmentzen zuena, Chellp-ko Arroila argazki ospetsuan ikusten den bezala.\nKazetaritzako eta dokumentuzko argazkigintza[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nGertaera dramatikoak ahalik eta errealismo handienaz irudilcatu nahia zen erromantizismoaren beste joera nagusi bat.\nAsmo hori bera izan zuen Gericault-ek llarmokarett Baltsa deritzan koadroa margotu zuenean. Tresnak astunak, deserosoak eta motelak izanagatik, argazkilariak berehala egokitu ziren kazetaritzako argazkigintzara ikusleei gertaera jakin baten irudi benetakoa berehala eskaintzeko. Gerrak izan ziren argazkilariek gogokoen izan zuten gaia, gerrako irudiek zirrara eta jakinmin handia sortzen baitzuten. Mathew Brady (1823-1896), Alexander Gardner (1821-1882) eta Timothy O'Sullivanek argazkiak atera zituzten Estatu Batuetako Gerra Zibilean; haien tresnak motelegiak ziren guduetan argazkiak atera ahal izateko, baina bikain adierazi zuten atzegoardiako giroa eta gerraren izugarrikeria gorpuzez betetako gudaleku haien argazkien bidez ; batzuetan haiek berek aldatzen zituzten gorpuak lekuz zirrara handiagoa sor zezaten.\nPrentsak eragin handia izan zuen argazkigintzaren errealismoaren bilakaeran. Argazkigintzak aurkitua zuen pinturak edo marrazkiak leihatzerik ez zuten eremua. Ez zegon argazki on bat bezain irudi egiazkorik . Irudien gordintasunaren bidez argazkilariak bazterkeria eta pobrezia salatzen saiatu ziren, baina haien tresnak hain zuen geldiak non luzaroan eduki behar izaten zituzten pertsonak kameraren aurrean geldirik .\n1880 inguruan magnesiozko flasha asmatu izanak konpondu zuen, aldez bederen, arazo hori. Kamera handia zen hala ere, eta hiru oineko euskarri astun baten gainean zegoen jarrita, baina argialdia flasharen distiraren iraupenera laburtu zen, eta hala lehen planoan zegoena argitzen zuen gutxienez. Teknika horren bidez Jacob Riis (1849-1914) New Yorkeko poliziako argazkilariak hiri hartako auzo behartsuen eta hango biztanleen argazkiak atera zituen, bai errealismo handiz atera ere. Haren argazkiei esker berriz aztertu ziren hirigintza arauak eta laneko legeak.\nPiktorialismoa eta naturismoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nArgazkigintza dokumentalak eta kazetaritzakoak aurrera jarraitzen zuen bitartean, argazkilari gehienek margolariak imitatzenjarraitzen zuten. Victoria erreginaren garaian Ingalaterrako Royal Photograpbic Society elkarteak joera piktorialista bultzatu zuen, XVIII. eta XIX. mendeko margolarien margolan moralistak eta ohiturazkoak imitatzen zituena. Oscar Rejlander (1818-1875) eta Henry Peach Robinson (1830-1901) izan ziren joera horren ordezkari nagusiak. Bi argazkilari horiek eszenografia konplexuak antolatzen zituzten zeinek bere estudioan, eta batzuetan bereiz ateratako argazkiak montatzen zituzten.\nPiktorialistek ez bezala, Peter Henry Ernerson (1856-1936) argazkilariak estudioko lana gaitzesten zuen, eta landako paisajea nahiago zuen, paisajeak margotzen zituzten margolarien imitazioz. Ez zuen behin ere multiesposizioa erabiltzen, eta lentea zertxobait lausotzen zuen, paisajeak errealistagoak izan zitezen. Irudi0\nPhoto Secession[aldatu | aldatu iturburu kodea]\n1893an Linked Ring taldea sortu zen Royal Pbotograpbic Socrety elkartearen kontra. Talde horren jarraitzaileak saiatzen ziren beren argazkiei margolanen itxura ematen, eta era askotako teknikak erabiltzen zituzten positiboa ateratzerakoan : besteak beste, paper bereziak baliatzen zituzten ehundurak nabarmentzeko, eta baita platino gatzak zituzten paperak ere, gris maila gehiago izateko. Linked Ring edo Pboto Secessron taldeak izan zuen jarraitzailerik Estatu Batuetan ; haien artean aipagarria da Edward Steichen (1879-1973), argazkigintzan hasi zen margolari bat. Steichenek zeharo aldatu zuen here estiloa Lehenengo Mundu gerran hegazkin bidezko argazkilari gisa aritu ondoren, harrezkero argazkigintza errealista egin baitzuen . Pboto Secessioti taldeak argazkigintza jakintza artistikotzat ezagutua izan zedila lortu zuen.\nArgazkia mugimenduan[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nEadweard Muybridge (1830-1904), Estatu Batuetara emigratu zuen ingeles argazkilaria, paisajeen argazkilari gisa hasi zen lanean, eta gero argazkigintza industrialean ari izan zen.\n1872an hasi zen zaldi baten lauhazkaren mugimendua irudikatzeko ahaleginean.\n1877an lortu zuen bere helburua, hamabi kamera jarri baitzituen zaldi baten mugimenduaren aldi guztiak irudilcatu ahal izateko.\nArgazki horiek guztiak bata bestearen atzean itsatsi zituen, eta zilindro estroboskopiko baten bidez irudi bizi baten sentipena sortzen zuten. Gerora gizakien mugimenduak aztertzen jardun zuen. Guztira zaldien eta gizakien mugimenduen 100.000 argazki egin zituen. Muybridgeren lanak zinemaren aitzindaritzat jo izan dira. Etienne Marey (1830- 1904) izan zuen Muybridgek jarraitzaile ; hark, argazkietan zientzialari gisa zuen interesaz gainera, gehiago landu zuen alderdi estetikoa.\nArgazkigintza XX. mendean I[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nXX. mendearen hasieran argazkigintza arte jakintza independente gisa onartzen hasia izan zen. Ez zion ordurako pinturari imitatzen, baina izan zuen hala ere pinturaren joera nagusien eraginik: espresionismoarena eta abstrakzioarena. Nolanahi ere, garai hartako argazkia errealista izan zen batik bat, kazetaritzako eta dokumentuzko argazkigintza baitziren argazkilarien zeregin nagusiak.\nKameren aurrerakuntza telatikoek ere eragin handia izan zuten argazkigintzaren bilakaeran, baina ez zuten argazkilarien askatasuna baldintzatu. 1888an George Eastman-ek kamera eraman-erraza asmatu zuen, eta hari esker edonon atera zitezkeen argazkiak .Azkenik, 1924an, 35 milimetroko pelikula asmatu zuten, garraio neurri unibertsala zuena, eta harekin batera Leica kamera ere bai ; hura izan zen lehenengo pelikula estandarra.Argazkilariek bazuten harrezkeroz kamera txiki bat, kalitate optiko onekoa, eta esposizio lastertasun nahikoa zuena kazetaritzako eta dokumentuzko argazkigintzan edozein egoeratan aritzeko.\n1907an kolorezko pelikula negatiboa asmatu izanak ez zituen aldatu, hala ere, argazkilarien ohiturak, zuri-beltzeko argazkiak egiten jarraitu baitzuten. Kodak etxeak 1932an seriean fabrikatuagatik pelikula mota hori, argazkilariek zuri-beltza erabiltzen zuten hala ere, koloreak aldaketa estetiko handia baitzekarren argazkigintzara. Joera horrek gaur egun arte iraun du. Zuri-beltzeko irudiek zirrara handiagoa egiten diote gaur egun ere argazkia ikusten duenari, eta kolorea ez da erabiltzen, ezpada irudiaren esanahirako ezinbesteko ezaugarritzat daukaten alorretan.\nPariseko eskola[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nEugene Atget (1857-1927) hartu izan da lehenengo argazkilari modernotzat. Atget aktore izan zen hasieran, ikasketak hasiak zituen Pariseko Antzerki Kontserbatorioan, baina ez zituen bukatu. Zaletasun hutsez hasi zen antzokian argazkiak ateratzen, eta garai hartako argazki bildumagileak Pariseko irudiak eskatzen zituztenez, Atget argazkiak ateratzen hasi zen bildumagile horiei saltzeko. Bota behar zituzten eraikinen argazkiak atera zituen hasieran, arkitekturako xehetasunenak eta saltzaile ibiltarienak. Gero aldirietan ere jardun zuen, eta, azkenean, gai guztiak jorratu zituen : barrualdeko argazkiak, erakusleihoak eta Pariseko gizajendea, besteak beste. 1920an bere argazki asko Pariseko Arte Ederretako Eskolari saldu zizkion, eta argazki asko atera zituen orobat garai hartako pintore ospetsu askorentzat, Picasso, Braque, Duchamp eta Man Ray-rentzat besteak beste. Atgetek 18 X 24 plakatako bere kamera zallar eta astunarekin lan egin zuen beti, eta uko egin zien 6 X 6ko pelikula zuten tarteko tamainako kamera eraman-errazei. Haren argazkiak oso bikainak dira teknikaren aldetik, eta ahalegin handia egiten zuen ehundurak nabarmentzen. Objekturik arruntenak argazkiko protagonista bihurtzen zituen, ingurutik nabarmentzen baitzituen, eta garrantzia ematen zien horrela, bakardade eta huts sentipen bitxi bat sorrarazirik.Andre Kertesz (1894-1985), Budapesten jaio zen eta gaztetan zaletu zen argazkigintzara . 1915ean hasi zen argazkigintzan betebetean, baina garai hartan atera zituen negatibo gehienak 1918an suntsitu ziren. 1922an Parisa joan zen bizitzera, eta han argazki bakoitza 25 liberatan saldu behar izan zuen bizi ahal izateko. 1925etik aurrera hainbat aldizkaritarako lan egin zuen, eta 1930. urteaz geroztik erreportajeak egiten ari izan zen Leica kamera batekin. 1937an Estatu Batuetara emigratu, eta alclizkari askotarako lan egin zuen. Haren argazkiak iOruraz soilak dira, baina hunkigarriak dira halere.\nBrassai (Gyula Halasz) (1899-1984), Brasso-n jaio zen, Hungarian. Arte Ederren ikasketak egin zituen Budapesten. 1924an Parisa joan zen kazetari, han ezagutu zituen Atget eta Kertesz, eta azken honek kamera bat utzi zion, eta kamera horrexekin egin zituen bere lehenengo argazkiak. Pariseko gau giroan eta barrualcleetan espezializatu zen, argirik eza erronka teknikotzat baitzuen, eta horrexek eragiten zion baldintza haietan lan egitera. 1932. urteaz geroztik Pariseko hormetako graffitiak izan ziren haren argazkietako gai nagusia. 1937tik 1962ra Harper's Bazar aldizkarirako lan egin zuen, artista eta pertsona ospetsuen erretratuak egiten.\nHenri Cartier-Bresson (1908), Pariseko eskolaren azken ordezkaria izan zen, eta beste guztien artean gorena. Pintura eta filosofia ikasketak egin zituen, Mexikora egindako etnologia bidaia batean hasi zen argazkigintzan. Zinemako kameralari ere ari izan zen Jean Renoir, Andre Zvoboda eta jacques Becker filmegileentzat. 1937an film dolarmental bat egin zuen Espainiako gerra zibila bitartean Errepublikaren alderdiko ospitaleei buruz, eta 1945ean beste dokumental bat Alemaniako kontzentrazio esparruetan zigortuta egon ziren deserrituen itzulerari buruz.\n1946ean Magnum ajentzia sortu zuen Robert Laparekin eta beste kide batzuekin batera.\nAgentzia horretako kazetari gisa mundu osoan barrena ibili zen gerra eta gertaera politiko nagusietan argazkiak egiten.\nHaren argazkiek oso gai errealak lantzen dituzten arren, irudien antolamenduak koadro surrealista baten oso antzeko bihurtzen ditu.\nRobert Doisneau (1912-1994), argazkilari autodidakta izan zen. 1934ean hasi zen profesional gisa lanean, Renault lantegian, industria argazkilari gisa kontratatu baitzuten . 1939an hasi zen argazkilari-kazetari, baina gerrara eraman zuten, 1940 arte egon zen frantses gudarostean, eta Erresistentzian gero, gerra bukatu zen arte. 1949an kontratu bat sinatu zuen Voge moda aldizkariarekin, eta horri esker goi mailako frantses gizartean etxekotu zen. Kalean ateratakoumore handiko argazkiei zor die Doisneauk bere ospea, frantses bizimoduaren sinbolotzat hartu izan baitira. Horien artean, Alusua udaletxearen aurrean deritzana du ezagunenetako bat.\nEstatu Batuetako eskola[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nAlfred Stieglitz (1864-1946) izan zen Estatu Batuetan argazkigintza modernoaren sortzailea. Hoboken-en jaio zen, Alemanian, etorkiz judua zen familia aberats batean. Ingeniaritza eta fotokimika ikasketak egin zi- Rten Berlinen, eta horren bidez jo zuen argazkigintzaren alderdi funtzional eta zientifikora . Lehen garai horretako, fotosezesionisten estiloaren baitan sar daitezke haren argazkiak. 1980ean Estatu Batuetara emigratu zuen. New Yorken bizilekua harturik, esposizio eta errebelatzeko metodo berriak ikertzeari lotu zitzaion. 1893an atera zituen paisajeen lehenengo argazkiak, eta 1896an lehenengo gau argazkia. Stieglitzek beti egin zuen argazkiaren alderdi artistikoaren alde, eta haren argazki guztiek helburu estetiko jakin bat zuten. Hala eta guztiz ere, irudiak ikusteko ordu arteko tradizio guztietatik zeharo bereizita zegoen Stieglitzen ikuspegia, eta horrek ukitu guztiz pertsonala ematen die haren argazkiei, eta harridura handia sortzen du ikusleengan. 1905ean arte galeria bat ireki zuen, eta handik aurrera han erakutsi eta saldu zituen bere lanak. 1922an hasi zen hodeien argazkiak egiten ; abstrakzioaren eta espresionismoaren arteko argazki sail hari baliokidetasunak deitu zion.\nEdward Weston (1886-1958), 1902an hasi zen argazkigintzan, aitak kamera batopari zionean. Illinoiseko argazkigintza eskolan egin zituen ikasketak. Gero Los Angelesen hartu zuen bizilekua, eta argazkiei azken ukituak ematen eta laboratorioko laguntzaile gisa lan egin zuen hango argazki estudio batean. 1911n bere kabuz hasi zen lanean Glendalen, eta argazkigintza piktorikoa landu zuen. Hurrengo urteetan sari asko jaso zuen, eta erakusketa askotan parte hartu zuen. Armco burdin oletan egin zituen argazkiak zirela eta, Westonek erro-errotik aldatu zuen bere estiloa. Harrezkero oso argazki zehatzak egin zituen, xehetasun handikoak, oso garbiak, eta ehunduraren sen bikainaz eginak. Estilo berri hori Stieglitz-en eraginak indartu zuen. Stieglitzek bere baliokrdetaszmetan landu zuen kontzeptu hura bera hartu zuen Westonek, egunerokotasuna begirada berri batez ikusi nahian. Piperra eta Aza ostoa argazkietako lehenengo planoek garbi adierazten dute argazkigintza ulertzeko modu berri hori. Westonek esaten zuen bere argazkien oinarria «aurkeztea zela eta ez intdikatzew, errealismoa alegia. Nolanahi ere, interpretaziora bultzatzen dute ikuslea Westonek izadiaz eta gauza naturalez egin zituen konposizioek. 1932anf-64 taldea sortu zuen Ansel Adams eta beste argazkilari batzuekin batera, gerora aigazki zuzena taldearen oinarria bihurtuko zena.\nAnsel Adams (1902-1984), argazkilari naturalista izan zen. Westonekin eta beste argazkilari batzuekin batera f-64 taldea eratu zuen, eremu sakontasunaren eta xehetasunen definizio handiaren alde eta lehenengo planoak hobetsiz, makroargazkiak ere egiteraino. Paisajeen argazki gehienak Estatu Batuetako parke nazionaletan atera zituen Adamsek, eta 24 argazki liburu argitaratu zituen argazki horiekin.\nAlemaniako eskola[aldatu | aldatu iturburu kodea]\n1930eko hamarraldian argazkigintzak aro berri bat bizi izan zuen Alemanian, aldizkari berrien eta 35 milimetroko Leica eta Contax kamera txiki berriak asmatu izanaren eraginez, bi kamera horiek argazkiak egiteko modua aldaRt baitzuten. Bauhaus arte eskolaren printzipio artistikoei jarraituz Alemanian garai hartan egin zen argazkigintzak formen eta egituren argitasuna nabarmentzen zuen.\nHugo Schmolz (1879-1938), hainbat argazki lantegietako laguntzailea izan zen, harik eta 1911n bere estudioa sortu zuen arte, Kolonian. Schmolz arkitekturako argazkietan espezializatu zen, eta garai hartako arkitekto ospetsuenentzat lan egin zuen.\nPrentsarako ere egin zituen argazkiak Haren seme Karlo Hugo Schmolzek aitaren estilo neurritsu eta objektibo berbera landu zuen, eta arkitekturaren alorrean lan egin zuen honek ere.\nAugust Sander (1876-1964), meatzaria izan zen gaztetan. 1901ean eta 1902an pintura ikasketak egin zituen Dresden. 1902an Linzeko argazki estudio batean lan egin zuen, eta 1904an bere argazki eta pintura estudioa sortu zuen. 1910ean estudio berri bat sortu zuen Kolonian, eta han egin zuen bere bizitzako obra nagusia, IY mendeko gizonak, 1950 inguru arte bukatu ez zuena.\nSanderren erretratugileari, oroar, kritika egiten diote Alemaniako gizarteak nazismoaren goraldia bitartean izan zuen jokabideari.\nArgazkigintza XX. mendean II[aldatu | aldatu iturburu kodea]\n1930eko hamarraldian helduarora iritsi zen kazetaritzako eta dokumentuzko argazkigintza . Kamerak txikiak eta lasterrak ziren, eta lenteak onak. Argazkilariek lan gaitza egin zuten gerrako ikaragarrikeriak eta krisi ekonomikoak sortu zuen miseria salatzeko . Argazkigintza eguneroko gauza bihurtu zen, ezinbesteko tresna, eta inork ez zion ukatzen arte adierazpidea zenik.\nKazetaritzako eta dokumentuzko argazkigintzaren urrezko aroa[aldatu | aldatu iturburu kodea]\n1920tik aurrera egunkari guztiek marrazkiak eta grabatuak baztertu zituzten, eta horien ordez argazkia erabiltzen hasi ziren.\nKazetari grafikoak, beren kamera eramanerrazak eskuan, gertaera guztietan egoten ziren, eta bizkor lan egiten zuten gainera, argi gubi zegoenean flasha erabiliz.\nWeegee (Arthur H. Felling) (1899- 1968), jatorriz austriarra zen eta 1910ean New Yorkera emigratu zuen. Umetan eta gaztetan oso bizimodu latza izan zuen.\nHamalau urterekin eskola utzi behar izan zuen bere familia mantentzeko; hasieran gozoki saltzailea izan zen, harik eta argazki denda batean lanpostu finkoa aurkitu zuen arte. Gero nortasun agirietarako argazkiak ateratzea izan zuen bizibidea. 24 urterekin, prentsako argazki ajentzia batean sartu zen laboratorioko langile gisa, baina astialdietan hondamenen eta gaueko gertaeren argazkiak ateratzen zituen. 1935ean kazetari-argazkilari hasi zen beregain lanean . Berehala ospe handia izan zuen New Yorken, lapurretarik, hilketarik edo istripurik zenean berehala hantxe agertzenbaitzen Weegee, poliziarekin zituen harreman estuei esker.\nWeegeeren argazkiek krisi ekonomikoaren eta Bigarren Mundu gerraren garaiko New Yorkeko bizimodua islatzen dute.\nHaren argazkiak oso errealistak dira, eta badute espresionismoaren ukitu bat, flasharen distirak sortua, kontrasteak indartzen baitzituen argiek eta itzalek atzealde ia guztiz ilunean egiten zuten jokoari esker.\nRobert Capa (Andrei Friedman) (1913- 1954). Bere sorterritik, Hungariatik, bota zuten 17 urte zituela, Horthi-ren diktaduraren aurkako ideia politikoak zituelako. Zientzia politikoen ikasketak egin zituen Berlingo unibertsitatean. 1931tik 1933ra laboratorioko laguntzaile eta argazkilari laguntzaile izan zen Dephto ajentzian. 1933an Parisa emigratu zuen naziengandik ihesi, eta han hartu zuen Robert Capa izena. Harrezkero eta hil zen arte etengabe lan egin zuen gerrako kazetari gisa. Haren argazki ospetsuenak -Errepublikako soldadu baten heriotza-, adibidez hark arautzat zuen esaldi honen ondorio dira:: Zure argazkiak ez badira behar bezain onak, behar bezain hurbil ez zaudelako da, Laparen estiloak Cartier-Bressonen eragin handia du, eta harekin batera sortu zuen hain zuzen Magnum agentzia 1947an. Laparen argazki guztiak wne erabakigarria.. bilatu izanaren ondorio dira argi eta garbi.\n1954ko maiatzaren 25ean mina bat zapaldu zuen frantses soldadu talde batekin zihoala Thai-Binh-en, Vietnamen. Laparen azkeneko argazkia, hil aurrekoa, mina hura lehertu baino segundo batzuk lehentxeago hartua, koloretakoa zen, eta soldadu batzuk ageri ziren belar luzeko zelai batean barrena .\nDorothea Lange (1895-1965), erretratugile gisa beregain lan egin zuen San Franciscon zuen estudioan. 1932an bete-betean zirauen 1929ko bat-bateko hondamen ekonomikoak ekarria zuen beheraldia. Lana galdu zuten milaka eta milaka pertsona Kaliforniara joan zen hango eucalde handietan peoi edo besalari gisa lan egitera.\nLangek bere estudioa utzi zuen eta jende hari guztiari argazkiak atera zizkion San Franciscoko kaleetan. 1935ean Farm Security Administration erakundeak kontratatu zuen deserrotu haiei argazkiak ateratzeko, argazkiaz baliatu nahi baitziren jende harentzat dirua biltzeko eta herri iritzia pobreziaren kontra abiarazteko. Auza deserrotua da haren argazki ospetsuena, konpromisoa hartutako argazkigintzaren ikur bihurtua .\n"Eskuak kanpora", zen Langeren ikur; alegia, argazkiaren errealismoa aldatzen zuen laboratorioko edozein manipulazioaren arbuioa.\nFotomontajea eta fotograma[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nLehenengo Mundu gerraren ondoren fotomontajea eta fotograma asmatu zuten dadaistek; hala ere lehenengo argazkilariek erabilia zuten Fotomontajea fotograma anizkunetatik irudiak eratzeko.\nFotomontajeak argazki puskak ebakiz eta berriz konbinatuz sortutako irudi berriak dira.\nNegatibo konposatuak 1870 inguruan erabili izan ziren, baina dadaistek collage kubistaren teknika erabiltzen zuten gizarteko eta estetikako konbentzionalismoei iseka egiteko. Irudi horiek argazkigintza zuzenaren guztiz kontrakoak dira, horietan kamera errealitatea irudikatzeko erabiltzen baitzen.\nFotomontajeak ez dira gehienetan aldez aurretikako ideia baten arabera egiten, gehiago dira zoriaren legeek sortuak. Surrealisten ustean, fotomontajeak idazketa automatiko modu bat ziren, eta ezagueraren isuria irudikatzen zuten. Surrealisten obrak Magrittek argazkigintzarekin egin zituen esperimentuen eragin handia zuen, nahiz haren margolanak naturalistak ziren eta surrealismoaren kontrakoak. Fotomontajeak orobat erabili ziren, erruz erabili gainera, propaganda politikoko afixak egiteko.\nKamerarik erabili gabe irudiak sortzean datza fotograma. Objektuak zuzenean ezartzen dira paper sentiberaren gainean etagero argitan jartzen dira. Nekez jakin daiteke aldez aurretik emaitza nolakoa izango den.\nChristian Schad (1894-1982), hura izan zen fotograma artistikoekin esperimentuak egin zituen lehenengo argazkilaria. 1919an hogeita hamar bat argazki egin zituen, kamerarik gabe, han-hemen aurkitutako objektuak argazki paperen gainean janTiz. Schadograf la deitu zien obra aitzindari haiei.\n1960 arte ez zuen teknika horrekin saiorik egin.\nMan Ray (1890-1976), Estatu Batuetako lehenengoetako margolari abstraktua izan zen, eta harremanetan zegoen Europako abangoardia artistikoekin. 1915etik aurrera argazkigintzan ere hasi zen, eta erretratua eta modako argazkiak landu zituen batez ere. Kamerarik gabeko argazkiekin egin zituen saioei izpigrafo» deitu zien, eta argazki paperaren gainean objektuak zorira utziz egin zituen.\nLaszlo Moholy-Nagy (1845-1946), hungariar artista eta Berlingo Bauhaus eskolako irakaslea, dadaisten eta errusiar konstruktibismoaren eragina izan zuen. Bere fotogramak egiteko, objetiboak kameratik ateratzeko teknika berria erabili zuen. Moholy-Nagyren ustez, pintara koloreari forma emateko bitarteko bat zen, eta argazkia, berriz, argia eta argialdia ikertzeko tresna bat, artearen alor berri bat, alegia.\nArgazkigintza gaur egun[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nBigarren Mundu Gerratik hirurogeiko hamarraldiraino abstrakzioa eta fantasia izan ziren argazkigintza artistikoan nagusitu ziren joerak, espresionismo abstraktua, surrealismoa eta Pop Art pintura joeren eraginez.\n1950eko hamarkadako hamarraldiaz geroztik fantasia nagusitu zitzaien gainerako joera guztiei. Argazkilariek kamera manipulatzen zuten, eta filtro eta lente bereziak erabiltzen zituzten objektuen itxura aldatzeko, azkenerako forma ezin ezagutuzkoak bihurtzen ziren arte. 1970. urteaz geroztik teknika horrek gainbehera egin zuen, eta haren ordez inprimatzeko modu asko eta era askotakoak erabili ziren, bai efektu berri eta harrigarriak lortu ere.\nXX. mendeko azken bi hamarraldietan argazkigintza hartu zuen adierazpidetzat pintore eta eskultore askok, eta askok eta askok ordu arte erabiltzen zituzten arte adierazpideak utzi ere egin zitezen, argazkiak adierazpiderako aukera handiak eskaintzen baititu, eta landu eta jorratu gabeko alor asko ere bai.\nKazetaritzako eta dokumentuzko argazkigintzak indarrean dirau salaketa egiterakoan eta lekukotasuna ematerakoan, nahiz bideoak eta zinemak indar handia hartuduten eta maiz erabili izan diren alor horretan .\nDavid Hockneyk (1937), pintura eta argazkigintza tartekatzen ditu bere lanean.\nArte ikasketak egin zituen Londresen, eta 1963tik aurrera arte irakaslea izan zen Estatu Batuetako hainbat unibertsitatetan. Hura izan zen Pop Art joera Ingalaterran sartu zuenetako bat. Haren argazkigintzan aipagarriak dira igerilekuen argazkiak, Pop Arten eragin handikoak, eta kontraste handia dutenak irudien definizio zehatzaren eta uraren gainaldea kolore bakar baina tonu askotakoan disolbatu izanaren artean. 1982. urteaz geroztik collage handiak egin ditu polaroid kamera batekin, elementu kubistak nagusi direna.\nW. Eugene Smith (1918-1978) da Marc Riboudekin batera XX. mendearen bigarren erdialdeko kazetari-argazkilari nagusia. Argazkigintza ikasketak egin zituen unibertsitatean . 1937an hasi zen Newsweek aldizkarirako kazetari-argazkilari gisa lanean. Gero bere kasa lan egin zuen kazetaritzan, eta baita Life aldizkarirako ere. Bigarren Mundu gerran berriemaile izan zen, eta oso larri zauritu zuten. 1955etik aurrera Magnum ajentziarako lan egin zuen.\nHaren argazki ospetsuenen artean aipagarriak dira 1951n Espainiako herrixka batean egin zituenak. Baditu beste argazki batzuk ere, izugarriak eta bidegabekeriak salatzen dituztenak, adibidez: Tomoko bainuan. Smithek esana da ,Gehiago balio du gizadiak gizadiaren irudi batek baino, irudiak ez baitu gizadia zapaltzeko baizik balio» ; esaldi horrek ondo definitzen du Smithen konpromisoa, nahiz batzuentzat haren argazkiek kutsu errukiorra duten, irudi batzuk dramatikoegiak omen direlako. Kazetaritzako argazkiaz gainera, giro argazkigintza ere landu zuen. Marc Riboud (1923), 14 urterekin hasi zen argazkiak egiten aitak oparitu zion karelera batekin. Bigarren Mundu Gerran Erresistentziaren baitan borroka egin zuen.\n1951n beregain jardun zuen argazkigintzan, 1952an Magnum agentzian sartu zen, eta harrezkero kazetaritzako argazkigintzan ari izan zen. Marc Riboud XX, mendearen bigarren erdialdeko gertaera garrantzitsuenen lekuko izan da. Haren argazkiak kritikoak dira, baina ez beste argazkilari batzuenak bezain dramatikoak.\nArtikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2014-05-24 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.\nMultimedia: History of photography\nOrriaren azken aldaketa: 25 iraila 2021, 19:39.


Nazio kontakizun berri bat aldarrikatu du Hasier Arraizek argitaratu duen saiakeran – KULTUR SHAREA\nMaitasun keinu bat besterik ez izeneko saiakera argitaratu du Hasier Arraizek (Gasteiz, 1973) Erein argitaletxearen eskutik.\nGasteizko idazleak duela hiru urte utzi zuen politikako lehen lerroa eta beste hainbat konturen artean, idazten ibili da. Horren emaitza dugu eskuartean dugun Maitasun keinu bat besterik ez izeneko saiakera. “Politikan nengoenean ere, literatura nire babesgune pertsonala izan zen, egunerokotasun politiko horretatik aldentzeko bide bat”. Arraizentzat bai politika, eta bai literatura pasio bat izan dira betidanik, “nire bi pasiotako batean eten bat egon zenean, politikarena, hain zuzen ere, beste pasio hori garatzeko aukera ikusi nuen”.\nSaiakeraren izenburua Kirmen Uriberen poema batean oinarrituta dago, izan ere, euskaraz sortutako kulturari maitasun keinu bat da, baina ez da, poemak dion bezala, “promesik edo damurik duen keinu bat, baizik eta aurrerantz begiratu nahi duen maitasun keinua”. Hortik dator ere liburuaren ideia. “Aurrekoek egindako guztiagatik, honaino heldu garela iruditzen zait”.\nLiburuan politika eta literatura elkar gurutzatzen diren arren, Arraizek bi zatitan banatu du lana; alde batetik bere belaunaldiko euskal idazleen lanak aztertu ditu, “euskal narratiba garaikidean oso une oparoan eta onean gaude, aurreko guztiek idazten eta argitaratzen jarraitzen dutelako, eta beste batzuk nabarmentzeko belaunaldi bat osatzen dutelako”. Horixe bera da, hain zuzen ere, Arraizen belaunaldia, 70. hamarkadan eta 80. hamarkadaren hasieran jaiotako idazleena: “Harkaitz Cano, Eider Rodriguez, Ixiar Rozas, Kirmen Uribe… belaunaldi honek bidea irekitzen dio atzetik datozenei”. Bere aburuz gainera, “euskal ikuspegi batetik, belaunaldi literario honen ekarpen nagusia da topatu duen paradigma literarioa auzitan eta eraldatzen ari dela”. Arraizentzat paradigma literario hori postmodernismoa izango litzateke, neoliberalismoa ulertarazten saiatu den korrontea, alegia, eta belaunaldi horretako idazle horiek, munduan beste batzuk bezala, zalantzan jartzen ari dira errealitate hori, hain zuzen ere, mundua bera aldatzen ari delako. Saiakera honekin “askatasuna eman diot nire buruari hau guztia aztertzeko”, aitortu du.\nBigarren zatian berriz, proposamenak biltzen ditu egileak, “filosofia politikoa hor dago eta ez dut ukatuko nire espazio sozio politikotik egiten ditudala ekarpen hauek”. Zentzu horretan, Arraizek euskal nazio gisa ulertu duguna, beste modu baten kontatzea planteatzen du, “kontakizun berriak sortu behar ditugu”. Lehenengo eta behin, hainbeste aldatzen ari den mundu honetan, gure tokia bilatzea planteatzen du idazleak, “euskal ikuspegi batetik adierazi behar dugu mundu hau eta bide horretan ezin diogu gure iraganari bizkarra eman. Denok dakigu hemen gertatutako indarkeriek zubi pilo bat hautsi dutela eta pentsatzen dut autokritika eta enpatia tresna nagusiak izan behar direla zubi horiek berriro eraikitzeko eta euskal komunitatea osatzen hasteko. Gerraren ilogika horretan egon garen guztiok egin behar dugu autokritika. Zentzu horretan gainera, narratibak bere zeregina duela uste dut”.\nArgazkia eta bideoa: Erein.eus atariaren bidez


STEAM tailerrak — Zientzia azoka Online\nSTEAM tailerrak https://zientzia-azoka.elhuyar.eus/eu/zientzia-azoka-online/tailerrak/steam-online-tailerrak https://zientzia-azoka.elhuyar.eus/@@site-logo/logoa.gif\nEgiturak eta fisika: Nola egin zubi bat makilatxoekin?\nGizakiok eskeletoa edo hezurdura ditugun bezala, edozein eraikuntzak ere badu bere eskeletoa: egitura deitzen zaio. Zubiei, eraikinei, garabiei eta abarri eusteko, ezinbestekoa da egitura. Egiturak bere berezko pisua, erabilerakargak (pertsonak, zamak…) eta natura-kargak (ekaitzak, elurra…) jasan behar ditu. Zer egitura-mota ezagutzen dituzu? Zein da kasu bakoitzean egiturarik onena? Har itzazu 150 zotz eta plastilina pixka bat, eta… izan gaitezen ingeniariak!\nIkusten ez den zientzia: uhinak\nGutako gehienok izan dugu esperientziarik uhinekin; harri bat putzu batera botatzen dugunean, esaterako. Harriak eragindako perturbazioak uhinak sortzen ditu ur azalean, harria erori zen puntutik kanpo mugitzen direnak. Natura uhin-ezaugarriak dituzten fenomeno fisikoz beteta dago. Izan ere, ingurunetik jasotzen dugun informazio gehiena uhinen bidez jasotzen dugu, argia eta soinua uhinen bidez transmititzen baitira.\nTailer horretan, uhinekin lan egingo dugu hainbat erronka gainditzeko. Hiru dimentsiotako irudi bat proiektatzeko gai izango gara? Soinu-uhinak ikusteko gai izango gara? Tailerran, galdera horiei eta beste batzuei erantzuten saiatuko gara, zenbait esperimenturen bitartez argi- eta soinu-uhinekin erlazionatutako kontzeptuak landuz.\nArnas gutxiegitasuna da COVID-19arekin gaixotzen diren eta sintomak garatzen dituztenen ondorio larrienetako bat. Horregatik, arrisku-faktoreetako bat erretzaile izatea da. Tailerrean giza arnasaren sistemaren maketa egingo da, eta birikak nola betetzen eta husten diren ikusiko da. Gainera, tabakoak biriketan dituen ondorioak ere ezagutu ahal izango dira.\nSukaldeko zientzia - esferifikazioak


MAIKA JURADO - Ttipia\nAktorea, bakarrizketaria eta, gainera, baratxuri arriero izugarri bat egiten du.\n20 urte eman eta gero Donostiarra hau nazio-mailako emakumeen komediaren erreferenteetako bat bihurtu da. Duela gutxi Marie Claire aldizkariak esaten zuen: Maika jurado “Komedia hutsa da”. Gaur egun, bere monologoa Madrilgo karteldegian dagoen baloratuenetako bat da eta berarekin hainbat sari lortu ditu, besteak beste, Cadena Ser saria, edo EITB 2019.urteko monologoen publikoaren saria.\nTelebista nazionalera salto egin zuen “El comisario”, “Super Charlie”, “Centro Medico”etba… “Chiquito de la Calzada” mitikoarekin batera, “El Ataque”, eta beste hainbat telesailetan ikusi ahal izan dugu.\n100 antzezlan baino gehiagotan parte hartu du, besteak beste, Tete Delgado eta Ana Obregón aktoreekin batera, “miraria Lopezen etxean”, Nuria Gonzalezekin eta Nacho Guerrerosekin batera “la que se avecina” telesaioko Coque famatuarekin batera.\nEuskadira itzuli eta berehala EITBko “Y PUNTO” telesaioko kolaboratzaile gisa egon da eta TIPPIAren eskutik bere bakarrizketarekin gira eta biraka hasi da.


Bilbao-Bilbao martxa zikloturistaren 31. edizioa domekan egingo da - Deia\nBilbao-Bilbao martxa zikloturistaren 31. edizioa domekan egingo da\nBilbao-Bilbao martxa zikloturistaren 31. edizioa igandean izango da.\ndeia.eus 08.02.2020 | 21:54\n30 edición de la 'Marcha Ciclista Bilbao-Bilbao' Oskar González\n30 edición de la 'Marcha Ciclista Bilbao-Bilbao'\nBILBO. Bizkaiko hiriburuaren erdialdeko kale batzuk itxi eta beste batzuetan zirkulazioa murriztuko da. Horren ondorioz, zirkulazioa murriztuko da hiriko hainbat kaletan. Gainera, Bilbobus eta Bizkaibuseko linea batzuek ibilbidea aldatuko dute, proba egiten den bitartean.\nKale hauek zarratuko dira: Rekalde zumarkalea, Moyua plaza, Deustuko zubia, Orixe kalea eta On Diego Lopez Harokoaren Kale Nagusia. Udaltzainak eta antolaketako langileak bertan egongo dira une oro.\n06:45etik 10:00etara, gutxi gorabehera, Deustuko zubia zarratuko da, bertatik abiatuko baita martxa. 08:00etatik 09:15era, gutxi gorabehera, Orixe kalea une zehatzetan itxiko da. Udaltzainek edo/eta antolaketako langileek arautuko dituzte garajeetako sarrera irteerak.\nGero, 11:45ak eta 14:30ak bitartean, Recalde zumarkalea itxiko da, Salbe zubia eta Moyua plazaren artean. Ordutegi berean zarratuko da Moyua plaza, Gobernuaren Ordezkariordetzako eraikinaren eta Elcano kalearen artean (plazako hegoaldean).\nRekalde zumarkaleko garajeetako sarrera-irteerak, Plaza Biribiletik gertuen dagoen inguruan, Albia Lorategietatik egingo da. Jesusen Bihotza plazatik gertuen daudenak, Euskadi plazatik sartuko dira.\nAzkenik, probak gutxi gorabehera 09:30etik 15:30etara iraungo duela kontuan hartuta, On Diego Lopez Harokoaren Kale Nagusia itxi egingo da, helmuga Moyua plaza eta Urkixo zumarkalearen artean jarriko baita.\nGainera, Bilbobus eta Bizkaibuseko linea batzuek ibilbidea aldatuko dute, proba egiten den bitartean. Bilbobuseko aldaketen informazioa www.bilbao.eus webgunean eta markesinetan ikus daiteke.


Euroeskualdeko unibertsitate lankidetzareko estrategia pentsatuko duen gidaritza batzordearen abiatzea - Eurorégion Nouvelle-Aquitaine, Euskadi, Navarre\nAccueil Berriak Artikuluak Euroeskualdea Euroeskualdeko unibertsitate lankidetzareko estrategia pentsatuko duen gidaritza batzordearen abiatzea\nEkainaren 30ean, unibertsitate politika beregain duten Akitania-Berriko, Euskadiko eta Nafarroako ordezkariak Euroeskualdeko egoitzan bildu ziren, Hendaian, unibertsitate lankidetzareko estrategia lagunduko duen gidaritza batzordea antolatzeko. Hiru lurraldeentzat iniziatiba aintzindaria da.\nEuroeskualdeak “mugaz gabeko” formakuntza eta ikerkuntzaren alde lan egiten du, euroeskualdeko ikasle, doktoregai eta irakasleen mugikortasuna lagunduz, mugazgaindiko elkarlana sustengatuz eta ikastetxeetako mugazgaindiko ekintzak argitan ezarriz.\nEuroeskualdeko unibertsitateetan “mugazgaindiko kultura” bat azaleratu behar da. Horrek eleaniztasuna erraztu lezake eta ikasleak zein doktoregaiak lan munduarekiko presta ditzake.\nHorretarako, LLET-ak, besteak beste, unibertsitateen arteko lankidetza, ikasleen mugikortasuna eta titulu-bikoitzak mamitu nahi ditu Euroeskualdeko unibertsitate estrategia bat plantan ezarriz. Idatziko den estrategiaren helburua ordezkari politikoek eta euroeskualdeko unibertsitatek amankomunean dituzten lehentasunak mugatzea da.\nEstrategia 2021ko urtarrilean argitaratu nahi litaike.


The String Quartet’s Guide to Sex and Anxiety ikuskizuna ekainean dator Arriagara. Deia, Noticias de Bizkaia\nCalixto Bieitok zuzendutako lana\nThe String Quartet’s Guide to Sex and Anxiety ikuskizuna ekainean dator Arriagara\nLanak antsietateak sexuarekin edo artearekin duen erlazioaren gaia lantzen du\ndeia - 2018(e)ko maiatzaren 24a, osteguna - 11:51etan eguneratua\nThe String Quartet’s Guide to Sex and Ansiety ikuskizuna ekainean etorriko da Arriagara. (Robert Day)\nJohannes Passion lanaren eszenifikazio bikainak oraindik ere ikus-entzuleen oroitzapenean jarraitzen duenean, Arriaga Antzokia, laster, Calixto Bieitoren zigilua daraman eta inolako zalantza barik, aho zapore bikaina utziko duen beste lan bat jasotzeko prest dago. Hori da The String Quartet’s Guide to Sex and Anxiety ikuskizunetik itxaron dezakeguna, maiatzaren 12an izandako estreinalditik Birmingham Repertory Theatrek (REP ospetsuak) jaso dituen 7 emanaldietan, eta bart gauean, Brighton Theatre Royal zutik jarri eta artistei txalo zaparrada luzea zelan eskaintzen zien ikusi zuen Brighton Festivalean gertatutakoa ikusi ondoren.\nBILBO. Gaur gauean eskainiko da bigarren emanaldia Brightonen, eta datorren astean Luxenburgora joango da, Arriaga Antzokira heldu aurretik. Bertan egingo da Estatuko estreinaldia, ekainaren 8an eta 9an, Un cuarteto de cuerda: ansiedad y sexo (The String Quartet’s Guide to Sex and Anxiety) izenburupean. Ikuskizuna jatorrizko ingeleseko bertsioan eskainiko da, euskarazko eta gaztelaniazko gain-tituluekin.\nThe String Quartet’s Guide to Sex and Ansiety Birmingham Repertory Theatreren ekoizpen lana da, Brighton Dome &Festivalarekin, Les Théâtres de la Ville de Luxembourgekin eta Holland Festivalarekin lankidetzan. Beraz, Europako kulturgune eta jaialdi garrantzitsuenetako batzuen kalitate bermea duen lana da. Arriaga Antzokiak Espainian egingo diren emanaldi bakarrak jasotzeak argi erakusten du, berriro ere, Arriagak nazioarte mailan duen izen ona, kontinente zaharreko antzoki eta lirika zirkuituaren barruan.\nOso ikuskizun pertsonala\nCalixto Bieitorentzat, ikuskizun hau ez da bere ibilbideko beste bat. Bieito ezaguna da, batez ere, klasikoen eszenan jartze argiak eta esanguratsuak direla eta. The String Quartet's Guide To Sex And Anxiety, berriz, oso sorkuntza lan propio pertsonala da. Lanak antsietateak sexuarekin edo artearekin, musikarekin batez ere, duen erlazio asaldatsuaren gaia jorratzen du. Calixto Bieitok behin baino gehiagotan adierazi du Antsietate Desordena jasaten duela ume zenetik, heldu izan arte jakin izan ez zuen arren. Beraz, zuzenean ezagutzen duen gaia izanik, ikuskizunaren prestakuntza osoa, eta bertan, modu batera edo bestera, islatuta agertzen diren musikaren eta egileen aukeraketa, oso pertsonala izan da. Eskenatokiaren diseinua ere Bieitok berak koordinatu du Annemarie Bullarekin batera (jantziez ere arduratu den sortzailea).\nMusikari dagokionez, Bieitok Ligetiren “antzerkirako eta atmosferetarako oso egokiak diren melodiekin”, bere esanetan, eta 17 urte zituenetik entzuten duen eta “itxaropen handia ematen duten” Beethovenen laukoteak aukeratu ditu. Izan ere, ikuskizunaren bitartez duen helburu xumea hori da: itxaropena ematea, pertsona guztiei eta, batez ere, berak bezala, antsietatearen ondoriozko arazoak dituztenei. Izan ere, azken finean, antsietatea unibertsala da… musikak eta arteak sendatzeko duten gaitasuna unibertsala den bezala.\nIkuskizunean zehar, Robert Burtonek 1621ean argitaratu zuen osasun egutegi, entziklopedia eta anekdota konbinazioa den Anatomía de la Melancolía lanaren eragina nabarmentzen da. Baita Byung-Chul Hanen La sociedad del cansancio lana, kontsumo gizarte lehiakor batek gure ongizate psikologikoan sortzen duen sufrimenduari buruzko 2015eko azterlana ere. Horrez gain, Bieitok, David Foster Wallace eleberrigile amerikarraren eta Stig Dagerman idazle existentzialista suediarraren materialak ere gertu izan ditu. Eta baita WH Audenen La edad de la ansiedad, New Yorkeko taberna batean, gizarte industrialeko bizitzari begiratzen dioten bi bikoteri buruzko poema luzea, ere. Azken horretatik atera zuen zuzendariak ikuskizunaren hezurdurarako ideia.\nPrimerako laukote musikala eta Mona Lisako antzezlea\nCalixto Bieitoren zuzendaritzaz eta musika bikainaz gain, The String Quartet's Guide To Sex And Anxiety lanak badu zalantzan jarri ezin daitekeen beste elementu erakargarri bat: artistak. The Heath Quartet hari laukotearen maila bikaina da. Ingalaterrako kamera talde ezagunenetakoa da, nazioartean ospe handia duena. Biolinak jotzen dituzten Oliver Heathek eta Sara Wolstenholmek, biola jotzen duen Gary Pomeroyk eta txeloarekin aritzen den Chris Murrayk, mugak gainditzen dituen aintzatespena lortu dute 16 urteko ibilbidean. Horri esker, mundu osoan aritzen dira.\nHorrez gain, “hitzen laukotea” eta eszena osatzen duten bi emakume eta bi gizon antzezleak (Bieitoren estiloarekin bat etorriz, musikariek ere antzezpenean parte hartzen duten arren, ez dira musika jotzera mugatzen), lehen mailakoak dira. Hasteko, Cathy Tyson. Antzezle britainiar handia ezaguna da, batez ere, Mona Lisa filmean egin zuen lanarengatik, Michael Cainen eta Bob Hoskinsen ondoan, 1986an. 90eko hamarkadaren erdialdean ere arrakasta handia lortu zuen telebistan, Band of gold serieari esker. Baina, ezer baino gehiago, eszenako antzezle bikaina da, ibilbide luzekoa, eta denbora gutxi barru, ekainaren 8an eta 9an, Arriagako agertokian ikusi ahal izango dugu. Berarekin batera, beste hiru antzezle britainiar bikain: Nick Harris, Miltos Yerolemou eta Mairead McKinley.


Zine zikloa: Mary Shelley FANT25ekin lankidetza | BilbaoArte\nZine zikloa: Mary Shelley FANT25ekin lankidetza\n2019ko martxoaren 28tik apirilaren 16ra, FANT25en lankidetzari esker, Mary Shelley idazleari eskaintzen zaio zine ziklo bat BilbaoArteko Art House Zineman. Frankenstein munstro fantastikoari buruzko sei filma izango dira.\nZiklo honez gainera, Mary Shelleyri buruzko erakusketa bat inauguratuko da Kristalezko Patioan martxoaren 21ean, 19:00etan. Geroago, 19:30ean, «Percy vs. Mary o Shelley contra Shelley» mintzaldia izango dugu Iria Barro Vale eta Jesús Palaciosekin.\nAzkenik, martxoaren 22an, 18:00etan, fantasia eta terrorezko liburu biren aurkezpena izango dugu Kristalezko Patioan: Satori Edicionesen “Eroguro” eta Editorial Valdemaren “TerrorVisión”.\nJarduera guztiak sarrera librearekin aretoak bete arte.\nZine zikloa: «Mary Shelley» (Martxoaren 28tik apirilaren 16ra)\nMunstroaren hondora bidaia\nFrankenstein eta bere munstroaren lehen agerpen zinematografikoa 1910ekoa da, zinemak nekez kontakizunak zizakatzen zituen garaikoa. Hala ere, hamabost minututan, libreki eta zehaztasun eskasarekin, Mary Shelleyren kontakizuna irudikatu zen, Prometeo moderno horrek ezinezkoa lortzen zuenaren hipotesia: bizitza sortzea.\nBere aldetik, Shelleyren eleberri gotikoa sustatu zuten mailegu, erantzun eta eraginak amaigabeak bilakatu dira. Bere eleberrian, besteak beste, Esquilo, Esiodo edo Ovidioren aztarnak ikusten dira, Prometeo eta Pigmalionen mitoen artean gurutzeen inguruan hitz egiten da, lehen gizakiaren sorkuntza biblikoa ere, Adan, atzealdean azaleratzen da.\nBaina gauza bat eleberriaren idazlea bultzatu zuen sua da eta bestea bi mendetan zehar Frankensteinen munstroaren historiak imajinario herrikoiarentzat eskuratzen joan den askotariko geruzak eta aztarnak. Gaur egun, hau biltzen duen guztiak barne hartu ezinezkoa dirudi.\nDena dela, The Munstersetik Addams Familiara; El espíritu de la colmenatik Splicera; Golemetik Ghost in the Shellera, mito “moderno” honen itzalak, bihotz gotikoa eta natura erromantikoa duena, bere erreinua eta deia denbora eta espazioan zehar zabaltzen du hamaika testu zinematografiko eta literatur lanetan. Arte plastiko eta arte eszenikoek ere Prometeo moderno honi ohore egin diote.\nHitzordu honek, beste gauza batzuen artean, jatorriko kontakizunaren aitatasuna/amatasunaren duelu erretoriko bat, Mary Shelleyren mundua eta egoeraren inguruko erakusketa bat eta sei pelikulen proiekzioa jasotzen ditu.\nFANTaren 25. urtemuga ospatzeko motibazioarekin, Bilbao Arte Fundazioak Frankie zaharraren unibertsoan sakontzeko elkargune bilakatzen da, munstroaren bihotzera gerturatzeko proposamenarekin.\nBelaunaldi osoak daramatzagu doktore kutuna eta bere atsekabetutako izakiaren berri izanez, bere gorabehera eta penekin; eta orain zuzenean bere iturrietatik edan duten sei titulu enblematikoetan zehar nabigatzea dugu helburu. 80 urte igarotzen dira sei pelikula hauen bitartez, genero ezberdinak, (beldurretik komediara); herrialde ezberdinak, (mendebaldetik ekialdera); autoretza ezberdinak eta irakurketa bereziak. Denak, zentzu gehiago edo gutxiagorekin, arte ekintzaren eztabaida nuklear bat adierazten dute: gizakiak denboraz gain edo harago bizi eta hau gainditzeko duen gaitasuna (edo gaitasun eza).\nMartxoak 28, 19:30:\nApirilak 2, 19:30:\nApirilak 4, 19:00:\nApirilak 9, 19:00:\nApirilak 11, 19:00:\nApirilak 16, 19:00:


Arrain gorria | Kultura | Berria\nGasteizen bizi da, Euskal Filologiako ikasketak amaitu zituenetik. Helduentzat idatzi du —Joan, Hiru gutun Iruñetik, 50—, baita gazte eta haurrentzat ere —Eztia eta ozpina, Usoa, Xia Tenzinen bidaia miresgarria—, eta itzultzailea ere bada —Mirarien kalezuloa, Printze txikia, Mila gau eta bat gehiago—.\nBabilonia konkistatu eta gero, Eszitia ere bereganatu nahian, Pertsiako errege Dariok estepan barrena abiarazi zuen bere armada gaitza, hain zuzen ere Napoleonek hogeita lau mende geroago egingo zuen bezala. Baina estepak amaierarik izan ez, han arimarik ere agertzen ez… Halako batean, mezulari baten bitartez, eszitiarrek Dariori txori bat, arratoi bat, igel bat eta bost gezi helarazi zizkioten.\nErregearen ustetan, argi zegoen mezuak eszitiarren menpekotasuna erakusten zuela: txoriak zerua sinbolizatzen zuen; arratoiak lurra ematen zuen aditzera, eta ura igelak, hori guztia eskaintzen zioten, antza, eta gezien boterea eta ahala. Gobriasek, kontrara, bestelako zentzua nabarmendu zuen: «Zuek, pertsiarrak, hemendik txorien pare hegaldatu ezean, arratoien antzera lurpean ezkutatzen ez bazarete edo igelak bezala osinean urperatzen, ez duzue etxera itzultzerik izango: gezi hauexek zeharkatuko zaituztete».\nErrealitatea dezifratu beharreko seinale konstelazio baten antzera zabaltzen zaigu, baina herri eta pertsona bakoitzak bere kode propioak izaki, sarri interpretazio okerrak pizten dira. Zalantza egin zuen Dariok eta, maila apalago batean, zalantzaz beterik nago ni: errealitateko zeinuen irakurketa magikoaren aurrean, analfabeto semiotikoa naiz, hizkuntza irakaslea izan arren. Testu baten iruzkinean egitura edota baliabideen azterketa xehea egin dezaket, baina interpretazioaren orduan kale nik.\nHizkuntza irakaslea naizen aldetik gonbidatu ninduten, preseski, Biarritzeko biltzarrera: «Ama hizkuntzak eta hizkuntzaren alabak». Hala bada, otsailaren 21ean mundu osotik etorritako hamaika partaide bildu ginen, eta azterketa burutsuen artean, bakoitzak sehaska kantu bat, jolas errepika bat, eresi bat edo antzeko zerbait errezitatu edo kantatzen ahal zuen.\nIle eta arropa kolore, hizketa molde, jarrera eta manera arragoaren aurrean liluraturik, ostegun goizeko lehen saioa konturatu gabe igaro zitzaidan, baina ni batik bat Aregash etiopiarrak xarmatu ninduen. Amharera hutsez jardun zuen, ingeleseko argibiderik gabe, eta nire interpretazio ezina gorabehera, argi geratu zitzaidan emakumea noiz ari zen jostatzen edo josten, noiz sehaskari eragiten edo amodio minez kantatzen.\nEguerdian, Saran eskaini ziguten otorduan beraren alboan egokiturik, amodio poema errepikatzeko eskatu nion:\nene jainko, bai atsegina\naintziran zure aitzinean\nblaituriko tunika fin honetan\nuretara jaitsi ondoan,\narrain gorri miresgarri\neta bularraldean kokatuko\nInterpretazioak interpretazio, Aregashek mihia arratoi baten antzera zerabilen, ahoan kuku-gordeka, beraren hitzek txorien hegalak zeuzkaten, eta bihotzera jauzi egin zidaten, eta baita gezien antzera zeharkatu ere. «Baina nik ez dakit igerian!», aitortu zigun amaieran, irriz karkailaka.\nGuztiarekin, plazeraren ondotik lotsa ere sentitu genuen —eta nuen— Hendaiako Abadia gaztelua ezagutzera eraman gintuztenean. Bisitak misterioa eta miresmena piztu zizkigun, baina jauntxo eruditoari oparitu zioten esklabo etiopiarraren eskultura hantxe zegoen —eta dago…, Gasteizko Zulueta jauregi ederra bezalaxe egia esan, esklabismoaren irabaziekin eraikia.\nZorigaitzez, Aregashek ez zekien igerian, baina ezin uko egin bakarren batek hondartzara jaisteko egin zuen proposamenari. Zorigaitzez, ezin izan zen biluztu Itxaro Bordak «Ezetz bainatu!» erronka jo zuenean —giro apartak otsailean geundela ahantzarazia zigun—, baina itsas bazterrean ibiltzeko galtza barrenak jaso zituenean, oinak bustitzen zizkioten uhinen bekaitz izan nintzen, imajinatu nahian gorputzari zerion kaobaren usaina, imajinatu nahian gorputzaren egur dasta.\nZorionez, afaritan berriro ere hurbil samar egokitu ginen eta Maite Gonzalez Esnal idazleak esan zuen biltzarrak gehiago irautera, hobeki ezagutuko genuela Bidasoaren lurraldea. «Biriatu herrixka bera zoragarria da». Eta biltzarra biharamun eguerdian amaitzekoa zenez, Maitek arratsaldea hara joateko baliatzeko proposatu zigun, agindu kasik. Aregash baiezkoarekin aurreratu zitzaidan —hegazkina larunbat eguerdian zuen berak—, eta nik ere pozarren onartu nuen —gau bat gehiago, etxekoentzako aitzakiarik asmatuko nuen nik.\nBiltzarreko azken goiza artega igaro nuen, kontzentratu ezinik, apenas plazerik hartu gabe. Baina saioan zehar Aregash alboan izan nuen, eta beso gihartsua pausalekuan baitzeukan, ezin miresteari utzi atzazalak nola mila sorgin egokitzen zitzaizkion atzamar amaierako muttur leunetan, ezin aspertu atzazaletako marfil koloreko lunulen forma delikatuak ederresteaz. Ile llaburreko esfinge bat zitzaidan, hazpegi fin iharrekikoa.\nOstiral arratsaldean, beti buxadurarekin eta trafiko gorabeherekin lotu izan dudan Biriatu zinez ezuste handia gertatu zitzaigun, herri xarmangarri miniaturazkoa. Luze gabe lainoa delikatuki jabetu zen paisaia uhintsuaz, Aregashen presentzia nitaz bezalaxe, eta hozten hasia nintzela esatearekin batera, berak poltsotik xal bat atera, eta kontu handiz egokitu zidan sorbaldan. Zetazkoa zen, baina kolore uniformerik gabe, tonalitatea aldatu egiten zitzaion argitasunaren arabera. Orduan eskatu nion poema hirugarrengoz neuretzat errezitatzeko.\nAlabaina, gure eder mina pizten hasia baino ez zen han, izan ere gero Bera eta Lesakaraino ere inguratu baikinen, eta Hondarribiara ororen buru. Ez genuen taxuzko afari legerik egin eta soil-soilik mokaduren bat hartu genuen bi kopa lagun; honetaz eta hartaz mintzatu ginen, baina gure bizitzetan gehiegi sakondu gabe, eta nik nahitara ez nituen hizpidera ekarri senarra eta alaba.\nDenbora arin igaro zitzaigun —bazirudien orenek ez gintuztela kolpatzen, laztantzen baizik—, eta konturatzerako Biarritzeko ostatura bidean geunden. Harrera gelan helbide trukean ari ginela, nik berriro ere erreparatu nion haren esku kaobazkoari eta, lotsagabeago, goragoko bular errekari; eta manerak bat-batean galdurik, neurritasuna ahantzirik, musu eman nion, musu egarritua ezpain desiratuetan.\nDiotenez, noizbait ere Dario eta eszitiarrak aurrez aurre egokitu ziren —armada beldurgarria pertsiarrena, eta apal sakabanatua eszitiarrena—, baina erasoa jo aurretik erbi bat igaro omen zen bi gudarosteen erditik, eta eszitiarrak haren atzetik abiatu. Orduan, Dariok: «Huskeria batekin arduratzen badira, parez pare sekulako armada izanik, ez dira gure beldur, goazen hemendik… Gobriasek arrazoi». Eta Pertsiako soldaduak erretiratu egin ziren. Eta ni neu ere erretiratu nintzen. Lotsatua. Azpiratua. Aregashek zapuzkeriazko imintzioa egin baitzuen. Atzeraka. Berriro ere interpretazioetan kale nik.\nDenbora nahi baino arinago igaro da harrezkero, xalaren kolore aldakorrek soilik alaitzen duten egunerokotasun grisean, poema bat gogoan. Eta orain ez dakit nola interpretatu Samuel senarrak eskuratu berri didan zorrotxoa: «Mezulariak ekarri du». Begirik kendu gabe eduki dut zorroa zabaldu bitartean, eta nirea lako harriduraz ikusi nau apaingarri bat ateratzen, arrain gorri baten formarekin. «Biarritzeko biltzarrean ezagutu nuen emakume etiopiar batek bidali dit…». Eta Aregash izena ahoskatze hutsarekin azala pinportu zait eta bihotza erdiratu. «Datorren hilean Gasteizen emango duen hitzaldi baterako gonbita da», zezelkatu ahal izan diot.


Tolosaldeko ESIaren Ibarrako Lehen Mailako Arretako unitateburu lanpostua hutsik dago. Hori dela-eta, Euskadiko Antolamendu Sanitarioari buruzko ekainaren 26ko 8/1997 Legearen 28. artikuluaren hirugarren arau komunean, Osakidetzaren lanpostu funtzionalak arautzen dituen uztailaren 19ko 186/2005 Dekretuan eta azaroaren 11ko 255/1997 Dekretuan ezartzen denaren arabera, lanpostu hori izendapen askez eta uztailaren 3ko 100/2018 Dekretuaren bidez (Osakidetza-Euskal osasun zerbitzua ente publikoaren erakunde sanitario integratuei buruzkoa) betetzeko deialdi publikoa iragartzea erabaki du Zuzendaritza Gerentzia honek, honako oinarrien arabera\na) Osakidetzako edozein zerbitzu-erakundetako langile finkoa izatea (estatutupekoa, funtzionarioa edo lan-kontratuduna) eta lanpostua jabetzan edukitzea A1/A1 lanbide-taldean.\n– b.1 Medikuntzako eta Kirurgiako lizentzia, Familiako eta Komunitateko Medikuntzako espezialitatean, edo, Osakidetza Ente Publikoaren lanpostu funtzionalak arautzen dituen uztailaren 19ko 186/2005 Dekretuaren I. eranskinak ezarritakoaren arabera, Medikuntza Orokorreko mediku eginkizunak betetzeko ezarritako titulu, ziurtagiri edo diplometatik bat edukitzea; edo Pediatriako espezialitatean.\n– b.2 OLTko titulazioa edo Erizaintzako Unibertsitate Diplomatura, edota Erizaintzako Gradua, Hezkuntza eta Zientzia Ministerioak emandakoa, Osakidetza Ente Publikoaren lanpostu funtzionalak arautzen dituen uztailaren 19ko 186/2005 Dekretuaren I. eranskinak ezarritakoaren arabera.\nc) Hizkuntza-eskakizuna: 2. hizkuntza-eskakizuna eta 2005-06-01 derrigortasun-data.\nd) Lan-esperientzia: gutxienez 4 urteko esperientzia izan beharko dute, A1/B1 lanbide-taldeetako zereginetan.\nLehen Mailako Arretako Unitatea kudeatzeko Memoria Proiektua baloratuko da.\nInteresdunek Osakidetzako Tolosaldeko ESIko Langileen Zuzendaritzan aurkeztu beharko dituzte eskabideak (helbidea: San Esteban auzoa z.g., 20400 Tolosa). Horretarako, 15 egun balioduneko epea izango dute, Ebazpen hau EHAAn argitaratu eta hurrengo egunetik aurrera. Aurkeztu ahal izango dira, halaber, Administrazio Publikoen Administrazio Prozedura Erkidearen urriaren 1eko 39/2015 Legearen 16. 4. artikuluan ezarritako eran.\nInteresdunek Tolosaldeko ESIko langileen Zuzendaritzara bidali behar dute eskabidea (helbidea: San Esteban auzoa z.g., 20400 Tolosa), beren datu pertsonal guztiak eta curriculum vitae dokumentatuarekin batera. Dokumentazio hau aurkeztu beharko da:\nBaldintzak betetzen dituela egiaztatzen duen dokumentazioaren fotokopia konpultsatua.\nLehen Mailako Arretako Unitateko Memoria Proiektua.\nHonen bidez hasitako prozedurari amaiera emango zaio (lanpostua esleitzea edo betetzeke uztea) Osakidetzako Tolosaldeko ESIko zuzendari gerentearen ebazpenaren bidez, eta Euskal Herriko Agintaritzaren Aldizkarian argitaratuko da.\nEbazpen horrek ondorioak izango ditu EHAAn argitaratzen den egunetik aurrera, bertan besterik xedatu ezean behintzat.\nTolosa, 2020ko irailaren 11.\nTolosaldeko ESIko zuzendari gerentea,


Arman (Jaiotza-izena: Arman Pierre Fernandez ; Niza, 1928ko azaroaren 17a - New York, 2005eko urriaren 22a) frantziar artista izan zen, errealismo berriaren sortzaileetako bat. Nizako Dekorazio Arteen Eskola Nazionalean ikasi zuen. 1947an Yves Klein eta Claude Pascal ezagutu zituen Nizako judo-eskola batean. Antzeko afizioak zituzten: budismo zena, rosacruzak, Gurdieff eta astrologia. 1949an arkeologia eta ekialdeko artea ikasi zituen Louvreko Eskolan. 1953an pintura abstraktuaz interesatzen hasi zen, eta zenbait ekintza eta happeningetan parte hartu zuen Yves Kleinekin batera. 1954an Schwittersen eta Pollocken lanak ezagutu zituen, eta eragin sakona izan zuten beragan. 1960an, Kleinekin eta Restanyrekin batera, Errealista Berriak izeneko taldea osatu zuen. Forma eta konbinaketa guztietan\nArman (Jaiotza-izena: Arman Pierre Fernandez ; Niza, 1928ko azaroaren 17a - New York, 2005eko urriaren 22a) frantziar artista izan zen, errealismo berriaren sortzaileetako bat. Nizako Dekorazio Arteen Eskola Nazionalean ikasi zuen. 1947an Yves Klein eta Claude Pascal ezagutu zituen Nizako judo-eskola batean. Antzeko afizioak zituzten: budismo zena, rosacruzak, Gurdieff eta astrologia. 1949an arkeologia eta ekialdeko artea ikasi zituen Louvreko Eskolan. 1953an pintura abstraktuaz interesatzen hasi zen, eta zenbait ekintza eta happeningetan parte hartu zuen Yves Kleinekin batera. 1954an Schwittersen eta Pollocken lanak ezagutu zituen, eta eragin sakona izan zuten beragan. 1960an, Kleinekin eta Restanyrekin batera, Errealista Berriak izeneko taldea osatu zuen. Forma eta konbinaketa guztietan pilatutako eguneroko objektuak eta moztutako kontrabaxuekin egindako eskulturak dira bere lanaren osagai nagusiak. 1970ean estudio bat alokatu zuen New Yorkeko Sohon, eta Europa eta Amerika artean bizi izan zen. 80ko hamarraldian bidaia eta erakusketa ugari egin zituen. 1984an Frantziako Iraultzaren bigarren mendeurrena gogoratzeko eskultura bat egin zezan agindu zioten, eta brontzezko eta marmolezko metaketa bat egin zuen Eliseoko Jauregirako. (eu)\nArman (Jaiotza-izena: Arman Pierre Fernandez ; Niza, 1928ko azaroaren 17a - New York, 2005eko urriaren 22a) frantziar artista izan zen, errealismo berriaren sortzaileetako bat. Nizako Dekorazio Arteen Eskola Nazionalean ikasi zuen. 1947an Yves Klein eta Claude Pascal ezagutu zituen Nizako judo-eskola batean. Antzeko afizioak zituzten: budismo zena, rosacruzak, Gurdieff eta astrologia. 1949an arkeologia eta ekialdeko artea ikasi zituen Louvreko Eskolan. 1953an pintura abstraktuaz interesatzen hasi zen, eta zenbait ekintza eta happeningetan parte hartu zuen Yves Kleinekin batera. 1954an Schwittersen eta Pollocken lanak ezagutu zituen, eta eragin sakona izan zuten beragan. 1960an, Kleinekin eta Restanyrekin batera, Errealista Berriak izeneko taldea osatu zuen. Forma eta konbinaketa guztietan (eu)


Haurdunaldia eta lana | BBVA\nHaurdunaldia eta lana\nHaurdunek eskubide batzuk dituzte lanean beren osasuna eta datorren haurtxoarena babesteko\nHaurdunaldia ez da gaixotasun bat, baina bai, ordea, amaren eta datorren haurtxoaren osasuna babesteko bereziki zaindu beharreko egoera berezi bat. Horregatik, lanean babes berezia du, hasieratik amaierara arte.\nNoiz jakinarazi behar da haurdunaldia?\nErabaki pertsonala da, legeak ez duelako eskatzen haurdunaldiaren berri ematea, ezta laneko elkarrizketan ere, eta ez du jakinarazteko mugaegunik ezartzen.\nHaurdunaldiagatik kaleratzea baliogabetzat hartzen da (kaleratzen badute, lan egindako urteko 45 eguneko kalte-ordaina jasotzea edo berehala berriz laneratzea aukeratu dezake langileak). Kontratua mugagabea bada, mesedegarria izan daiteke lehenbailehen jakinaraztea; horrela, lanorduetan sendagilearengana joan behar bada probak egiteko, lanera zergatik joan ez den justifika daiteke.\nKontratua aldi baterakoa bada, jakinaraztearen edo ezer ez esatearen erabakiak etikarekin du zerikusia. Kontratu berria sinatu arte itxaron daiteke, edo norberak egokitzat jotzen duenean esan (amatasun bajak ez du kosturik enpresarentzat). Hala ere, lanpostua arriskutsua bada haurdunaldirako, lehenbailehen esatea komeni da; izan ere, hala izanez gero, haurduna lanpostu seguru batean jarri behar dela ezartzen du legeak, eta, ezin ez bada, baja berezi bat aurreikusten du.\nLanorduetan sendagilearengana joan daiteke?\nBai. Lan Arriskuen Prebentzioari buruzko Legearen 26.5. artikuluaren arabera, «Haurdun dauden langileek lanean absente izateko eskubidea izango dute, seme-alabak jaio aurreko azterketak eta erditzea prestatzeko teknikak egin daitezen; horretarako, enpresaburuari aurreabisua emango zaio, eta justifikatu egingo da halakoak lanaldian gauzatu beharra».\nLegeak haurduna babesten du lana beraren edo espero den haurtxoaren osasunerako kaltegarria izan badaiteke. Lan batzuk zuzenean bateraezinak dira haurdunaldiarekin: adibidez, agente kimiko edo biologiko batzuekin kontaktua dakarten lanbideak, edo fetuari kalte egin diezaioketen erradiazioen eraginpean jartzen dutenak.\nLaneko jarduera arriskutsua denean haurdunarentzat edo fetuarentzat, legeak lanpostuaren baldintzak aldatzera behartzen du enpresa, arrisku horiek ekiditeko.\nEzin badira aldatu lanpostuaren baldintzak edo ezin bada beste lanpostu batean birkokatu, haurdunak sendagilearen baja jasoko du, eta oinarri arautzailearen % 100eko arrisku prestazioa jasoko du haurdunaldian (atxikipenak egin aurreko soldata 30 egunez zatituta lortzen den eguneroko kopuru bat da).\nHorregatik, ginekologora lehenengo bisita egitean, sendagileak laneko baldintzei buruz galdetzen dio amari, zer edo zer kaltegarria izan daitekeen eta aldatu behar den jakiteko.\nAdibidez, haurdunak gaueko lana badu, txanda aldatzeko eskatzea plantea dezake, gauez lan egitea haurdunaldirako arriskutsua dela adierazten duen egiaztagiri mediko batez. Laneko Arriskuen Prebentzioari buruzko Legearen 26.1 artikuluak gaueko lana eta txandetako lana jasotzen ditu haurdunaldirako arriskutsuak izan daitezkeen baldintzen artean.\nLana arriskutsua izan badaiteke haurdunaldiarentzat edo umekiarentzat, enpresak beste postu batean birkokatu beharko du. Ezin bada, sendagilearen baja jaso dezake\nAmaieraraino lan egin daiteke?\nHasiera batean, guztia ondo badoa eta lanaren eta ordutegiaren arabera, haurdunak azken egunera arte lan egin dezake; dena dela, azken asteetan aldi baterako ezintasunagatik baja ematen du sendagileak batzuetan (ez da amatasun baimenetik kentzen), laneko joan-etorriak eta estresak batzuetan eragiten duten nekea saihesteko, batez ere, denbora luzez jarrera berean egotea eskatzen duten lanetan.\nBajan zehar, Gizarte Segurantzak aldi baterako ezintasunagatik prestazio bat ordaintzen du: bajaren 4. egunetik 20. egunera, oinarri arautzailearen % 60koa da, eta 21. egunetik aurrera, berriz, % 75ekoa da. Hala ere, hitzarmen askotan ezartzen da enpresak % 100era arte osatuko duela ehuneko hori.\nOro har, lan egiteak ez du arriskurik haurdunaldirako, baina badira zaindu beharreko kontu batzuk:\nEz da komeni ahalegin handiak egitea eta zamarik hartzea.\nEz da gehiegizko beroaren edo hotzaren, makinen bibrazioen eta giro zaratatsuen eraginpean egon behar.\nEz da presaka ibili behar. Ez da komeni irtetear dagoen trena edo autobusa hartzeko lasterka ibiltzea.\nGidatu behar bada, gutxienez 25 cm-ko distantzia utzi behar da bularraren eta bolantearen artean. Segurtasun-uhala jartzeko, azpiko uhala sabelaren azpitik jarri behar da, eta goikoa, berriz bular artean eta sorbalda bat zeharkatuz.\nHirugarren hiruhilekoaren amaieran, sabela oso handituta dagoenean, baliteke ginekologoak ez gidatzeko gomendioa egitea.\nHaurdunaldian, maiz eta gutxi jatea komeni da. Horregatik, gomendagarria da lanera mokaduren bat eramatea (fruta, zukuak edo jogurta), eta jateko zenbait atsedenaldi egitea.\nOrdu asko eman behar badira zutik, konpresioko galtzerdiak erabil daitezke odolaren zirkulazioa hobetzeko. Orduro zenbait minutuz esertzea komeni da. Ahal bada, hankak jasota atseden hartzea gomendatzen da.\nLan sedentarioetan, garrantzitsua da altuera egokitzeko aukera ematen duen aulki bat erabiltzea, eta bizkarraldeak bizkarraren beheko aldeari ongi euts diezaiola. Oinak aulki txiki batean bermatzea eta orduro apur bat mugitzea komeni da: ibilaldi txiki bat egitea edo, gutxienez, zutik jartzea eta beso eta hankak luzatzea.\nKontuz ibili behar da estresarekin, haurtxoa goiz jaiotzeko arrisku faktore bat baita. Lanak estres handia eragiten badu, sendagileari adierazi behar zaio, balorazioa egin dezan.


Euskal herritarrek 6,4ko nota jartzen diote beren bizitza sexualari | Euskal Herria | Naiz\n2020 ABEN. 11 - 12:35h\nEuskal herritarrek 6,4ko nota jartzen diote beren bizitza sexualari\nEuskal herritarron harreman afektibo eta sexualei buruzko ikerketa egin du Kaixomaitia.eus euskaldunon harremanetarako guneak bigarrenez. Lehen ikerketa 2016. urtean egin zuen eta bigarren honetarako datuak aurtengo otsaila eta martxoa bitartean bildu zituzten, itxialdia baino lehen.\nKaixomaitia.eus guneak bigarrenez egin du sexu inkesta.\nEuskaldun gehienek –%36,8– astean behin edo bitan izaten dituzte sexu harremanak. Astean behin baino gutxiagotan, %25,7k eta astean hirutan edo gehiagotan, %12,1ek. Hori da errealitatea. Nahia, berriz, bestelakoa da. Erantzun dutenen %44k astean hirutan edo gehiagotan nahiko lituzkete sexu harremanak.\nKaixomaitia.eus guneak bigarrenez egin du sexu inkesta, lehena 2016an egin baitzuen. ‘Euskal herritarron harreman afektibo eta sexualei buruzko ikerketa’ egiteko Aztiker Soziologia Ikergunea izan du bidelagun eta datuak aurtengo otsaila eta martxoa bitartean bildu zituzten. Zenbait galdera erantzutea izan du helburu ikerketak: Zoriontsuak ote dira euskal herritarrak maila afektiboan? Zer moduzko bizitza sexuala daukate? Nola ikusten dituzte Internet bidezko harremanak? Zeri ematen diote balioa harreman batean?\nMaiztasun sexuala, nahia vs. errealitatea\nJasotako datuek erakusten dutenez, euskal herritarrek 6,4ko nota jartzen diote beren bizitza sexualari. Zoriontasun maila afektibo edo emozionalari, berriz, 7,4ko nota. Bi kasuetan zoriontasun maila igo egin da 2016ko datuekin konparatuz gero. 2016an zoriontasun maila sexuala 5,79koa zen eta zoriontasun maila emozionala 6,9koa. Aldiz, sexu harremanen kopuruak behera egin du. 2016an astean 1,15ean kokatu zen maiztasun sexuala eta 2020an, astean 0,97an.\nEuskaldun gehienek –%36,8– astean behin edo bitan izaten dituzte sexu harremanak. Astean behin baino gutxiagotan, %25,7k eta astean hirutan edo gehiagotan, %12,1ek. Hori da errealitatea. Nahia, berriz, bestelakoa da. Erantzun dutenen %44k astean hirutan edo gehiagotan nahiko lituzkete sexu harremanak. Eta bitxia dena da bi inkestetan puntu berean kokatu dela maiztasun sexualaren nahia; 2,97 aldiz astean.\n«Zenbat maite duzu zure bikotekidea?» galderari gehienek «asko edo izugarri» erantzuten dute. Batez bestekoa hamarretik 8,8 puntukoa da. Joera hori nabarmena da 18-29 urte bitartekoen artean (%97) eta apalagoa 45-64 urte bitartekoen artean (%90). Une honetan maiteminduta daudela aitortu dute %61ek eta ez daude maiteminduta %32. Bikotekidea dutenen artean, %14 inguru ez dago maiteminduta. Harreman batean zer bilatzen ote duten galdetuta, «konfiantza eta zintzotasuna» dira gehiengoaren nahiak, %78,4. Segidan doaz elkarrekiko maitasuna (%68,3), adiskidetasuna eta ondo pasatzea (%58,9) eta sexua (%47,2).\nLagunartea eta parranda dira bikotekidea topatzeko biderik ohikoenak euskal herritarren artean; %35,3k lagunartean ezagutu du bikotekidea eta %27,8k, parrandan. Joera hori aldatu egiten da homosexualen artean, Internetek pisua hartzen baitu; %38,5ek Interneten ezagutu dute bikotekidea.\nHarreman irekien gaia ere jarri du mahai gainean sexu inkestak. Euskal herritarren %16ak harreman irekiak izan ditu eta %84ak ez. 2016ko emaitzekin konparatuz, %5 behera egin dute harreman irekiek. Harreman irekiak izan dituztela esan duten gehienak 18-29 adin tartean kokatzen dira. Beren harremana irekitzeko aukeraren inguruan, %20ak harreman irekia du edo izan nahiko luke. Aldiz, %64ak ez luke ireki nahi. Datu hau dezente jaitsi da 2016ko ikerketaz geroztik, %5 hain justu. Beraz, harreman irekiak jaitsi egin dira eta baita harreman irekien aldeko jarrera ere. Orokorrean gizonezkoek emakumezkoek baino jarrera irekiagoa dute harreman irekien inguruan. Joera sexualari erreparatuta, bisexualak dira harreman irekiak bizi dituzten gehienak.


Doraemon eta zazpi magoak, Doraemon beste dbd eta euskararekin. - Irudi Txokoa\nDoraemon eta zazpi magoak, Doraemon beste dbd eta euskararekin.\nIrudi Txokoa | 2008-11-26 10:12\nDoraemon-ek 30 zine filmatik gora darama bere bizkar gainean, eta urtero beste bat gehitzen du. Badira urte batzuk LukTV, Doraemon-en telebistako banatzailea, pertsonaiaren arrakasta ikusirik, zinetarako banaketara itzuli zen. Ordutik hona, urtero Doraemon-en zine filma bat ekarri ohi digu, eta geroxeago Shin-Chan batu zitzaion planari.\nZine estreinaldiak hasieran izango zuten erantzuna ez zuten garbi izan, baina argi geratuaz batera, LukTV filma guztiak espainiako hizkuntz gehienetara itzultzen ditu, naiz zinerako, naiz dbb-rako. Horrela guztietan izango dugu gaztelera, katalana, euskera eta galiziarra. Balentziarra da kanpo geratzen dena, oraingoz inork kasu egin izan ahal ez diolarik. Hori dela eta, Doraemon-en lehen bi filmak espainian ez daukate ez zinean ez dbd-ean euskarazko bikoizketarik, ETB-ek beranduago bikoiztu bai zituen.\nBaina filma estreinaldiak japoniarekin aldaratuz, filme atzeratu asko zeunden. Eta japoniarren abiada berean, atzerapena hortan jarraituko zuen. Zineman bi filma ezin estreinatu urtero, eta hori dela eta, LukTV urtero zinetan Doraemon-en filme bat estreinatzeaz gain, dbd-rako zuzenerako beste bat kaleratuko zuen, urtero bi filma ateraz merkatuan. Shin-Chan-ekin berdintsu, atzerapena ia ez dagoelarik pertsonai modernagoa izanda.\nKomentatu beharra dago ere, Doraemon-en zinemetako iazko filmak, aro berri bat ireki zuela sailari, pertsonaien marrazki modeloak eraberrituz. Horregatik telebistan ikustera ohituta gaudenen Doraemon-en antza ez du filme honek, ezta aurrerago etorriko direnak. Era berri honek dakartzan filmak, aurreko sailean eginikoen eguneratzeak dira kronologikoki. Horrela ba, gaur kaleratzen den filma, 1984-koaren eguneratzea da.\nLukTV ohikoa duenez azken aldian, bi diska darabil edizioarako, hizkuntz kopuruak eta filmeen luzeerak galerazten duelako extrak diska berean joatea. Hortaz probetxu hartuz, extretan pertsonaiaren motzmetraiak sartzen dituzte, hauek hizkuntz guztietara bikoiztuak daudelarik.\nBereziki azpimagarria, duela filma batzutik hona, LukTV-ren dbd guztiak ikusmen arazoak pairatzen dituztenentzat prestaturik datozela, gaztelerazko audionabegazioa eta filma audiodeskribapenez ikusi daitekeelarik. Hau, ez da batere ohikoa dbd edizioatan, zail izanda osora horrela editatua dauden filmak 20-tik gora izatea.\nFilme honek, zihurrenez, ez du inongo berrikuntzarik suposatuko. Doraemon-en saila, oso jakina da nondik doan, nolakoak dituen pertsonaiak eta nolako istoriak darabiltzan. Produktu duin bat da, umeentzako oso egokia, eta aldi berean irudimen haundikoa da.\nPozgarria da, seriotasunez jokatuz, sailaren filmak bata bestearen atzetik bikoiztuak ikustea, umeek pertsonaia euskararekin erlaziona ahal dezaten eta beti euskaraz ikusi ahalko dutela ohituz.\nHemen ikus dezakezue telebistarako Doraemon-en azken irikieretariko bat, marrazki itxura berriarekin.


Kutxa Kultur zirkuitua sortu dute — Gaztezulo\nKutxa Kultur zirkuitua sortu dute\nKutxa Kultur zirkuitua sortu dute https://www.gaztezulo.eus/albisteak/kutxa-kultur-zirkuitua-sortu-dute https://www.gaztezulo.eus/albisteak/kutxa-kultur-zirkuitua-sortu-dute/@@download/image/20103254315Fito.jpg\nIrunen, Tolosan eta Zarautzen zenbait kultur jarduera egingo dituzte apirilean, maiatzean eta ekainean, hurrenez hurren.Udara ostean, besteak beste, Donostiara iritsiko da ekimena.\nApirilaren 16an, gazteentzako bideo jaialdia egingo dute Irunen, eta hurrengo egunean, Fito y Fitipaldis eta La Cabra Mecanica taldeek kontzertua emango dute Ficobaren kanpoaldeko aparkalekuan. Apirilaren 17an, bestalde, Yllana Teatro taldeak Amaya kultur etxean 'Hermanos de baile' antzezlana taularatuko du.\nMaiatzari dagokionez, 7an, Nacho Vegasek eta Derivasek kontzertua emango dute Leidor aretoan. Maiatzaren 8an, larunbata, Tolosako Desordutan eta Peachy Joke taldeek joko dute kultur etxean. Kutxa Kultur zirkuitua Tolosatik joan aurretik, maiatzaren 9an, Kimuak bildumako film laburren emanaldia izango da Topicen.\nEkainean, zinema eta musika izango dira Zarautzen. Hilaren 24an, San Juan egunean, zinema izango da atari zabalean, eta hilaren 26an Louise Michelek (Zarautz), Buffalok (Zarautz), Clem Snidek (New York) eta Makala Dj-ak jarriko dute jendea dantzan.\nUdara ostean ekingo diote berriro ere zirkuituari eta, esaterako, urrian Donostiara iritsiko da.


Aplikazio baterako ematea lortzeko eskabideak npbren (Nekazaritza Politika Bateratua) eta aragoiko urruneko zerbitzuak prevalidación koherentzia eta SIGPAC aurkezpen telematikoa (npb Informatika-sistema Geografikoa).\nZerbitzuen ikuskapen Orokorra\nNekazaritzako erakunde ordaintzailearen Fondoak aragoiko autonomia erkidegoan urtero egiteko programa bat du aita PAC 57.000 eskaerak 15 orrialde ditu, eta horietako bakoitzak, batez beste, eta erakunde Batzuek duten informazioa eta eskabideak egiteko dirulaguntzen onuradunek KAP.\nArau bidez betebeharra, izapidetze elektronikoa sartu behar da. irudian, prozedura horrek eragin zuen ekimena.\nAplikazio baterako ematea lortzeko eskabideak npbren (Nekazaritza Politika Bateratua) aragoiko zerbitzuak prevalidación eta aurkezpen telematikoa koherentzia eta urruneko SIGPAC (npb Informatika-sistema Geografikoa).\nUrteko programa eta jarduera tradizionalak egiturari eustea dagoeneko onartuta duten entitateek eskaerak diseinatzeko prozesuan.\nErabilera sustatzea banakako programa (nekazari eta abeltzainentzat.\nPapera aurreztea eta pertsonalak. .\nLegezko alderdiak argitzeko legezko ordezkaritza duten erakundeek duten nekazariek eta abeltzainek beraien eskaerak aurkezteko ekitaldian.\nAlderdi teknikoak eta integrazioa de la aplicación con los sistemas externos (registro telemático, verificador de firma electrónica, gestor documental).\nSistemak integratzea eta koordinatzea, aplikazio informatikoa eta grafikoak kudeaketa alfanumeriko.


Hilaren 19ko Osoko Bilkuraren laburpena - Soraluze - Plaentxia.eus\nHilaren 19ko Osoko Bilkuraren laburpena\nplaentxia_com 2009-01-21 21:04\nAstelehenean, hilaren 19an, burutu zen azken osoko bilkuran hainbat mozio aurkeztu zituzten Udaleko alderdi ezberdinek.\nGuztira 4 izan ziren aurkeztutakoak eta hiru onartu ziren.\n1- Udal gobernu taldeak aurkeztutako lehenengo mozioan, egungo krisi egoeragaitik, Udaleko kargu publikoen irabazien %10eko jeitsiera proposatu zuen. Opozizioko alderdiek ezezko bozka eman zuten eta mozioak ez zuen aurrera egin; aldeko 5 bozka eta kontrako 6 izan zituelako.\n2- EAJ alderdiak berriz, Udaleko kargu publikoen soldaten izozketa eskatu zuen beste mozio baten bitartez. Honek ordea, aurrera egitea lortu zuen; 6 aldeko bozka eta 5 kontran izan zituen eta.\n3- PSE-EE alderdiak, bere aldetik, elebitasuna errespetatzea eta herriko errotuluak eta zerbitzuen seinale guztiak elebietan jartzeko konpromisoa eskatu zion Udal gobernu taldeari; hau ere mozio baten bitartez. Mozioak aurrera egin zuenkontrako 5 bozka eta aldeko 6 izan zituelako.\n4- Udal gobernu taldearen bigarren mozioak, Nafarroaren konkistak 500 urte bete dituela salatzen du. Hau, EA, EAJ eta ANV alderdien aldeko 8 bozkarengaitik onartu zen. PSE-EE eta PP alderdiek ezezkoa bozkatu zuten.


Berme aldian zegoen ordenagailua konpon dezaten bi hilabete itxaron behar | Revista\n: Berme aldian zegoen ordenagailua konpon dezaten bi hilabete itxaron behar\nAzalera handi batean ordenagailu eramangarria erosi nuen. Handik bi hilabetera abiatu egiten ez zenez, erositako establezimendura eraman nuen. Agiri bat eman zidaten eta aparatua Madrilera, zerbitzu teknikora, eramango zutela esan zidaten. Orduaz geroztik bi hilabete eta erdi pasatu dira eta ordenagailuaren berririk ez dut oraino. Dendakoek itxaroteko esaten didate. Zer egin dezaket?\n/imgs/20070401/img.consultorio.02.jpg Berme-aldian dagoen aparatu baten konpontze-lanak justifikaziorik gabe atzeratzeagatik kalteturik gertatzen den kontsumitzaileak buro-fax bitartez erreklamazioa aurkeztu edo establezimendura joan eta bertan erreklamazio-orria bete behar du; izan ere, bi hilabete eta erdia epe luzeegia da, berme-aldiko konpontze-lan bat egiteko.\nOndasun Higigarrien Bermeen Legeak kontsumitzaileari aitortzen dio bere eskubidea, produktu akastuna erosi duenean, hori konpon dakion edo horren ordez beste bat, berria, eman dakion. Tramite hori zentzuzko epean bete beharra dago, bezeroari eragozpen berezirik sortarazi gabe. Horrela ez izatekotan, kontsumitzaileak produktua aldatzea erabaki ahal izango du, aldaketa hori egitea ezinezkoa balitz edo zentzuzkoa dena baino gehiago itxaron beharko balu, emaniko dirua itzul dakion eskubide osoa duela kontuan izaki.\nEskuan dauzkan frogek erakusten omen dutenez, eraginiko bezero horrek, auzitara joko balu, aurrera egiteko aukera handiak izango lituzke. Nolanahi ere, produktua aldatu edo ordaindutakoa itzul dakion eskatu behar du lehendabizi, bermeen Legeak dioena argudiatuz. Erreklamazioa aintzat joko ez balitz, eragindako kontsumitzaileak epaitegietara jo ahal izango luke. Eskakizunaren edukia 900 euro baino handiagoa izatearren abokatuaren zerbitzuak kontratatu behar izanez gero, hoberena idatzizko aurrekontua eskatzea da; dena den, oso litekeena da zuk ordainduko dituzun lansari horiek berreskuratzea, "estimaziozko epaia, kostuak kondenaturik" ematen badute. Era berean, erreklamazioa aurkeztera eta, zure kasuan, saltzailearen kontrako zehapen-prozesuari ekin dakion eskatzera zure udalerri edo lurraldeko Kontsumo Zerbitzuetara ere jo dezakezu.


Gobernu Kontseilua: RPTko lanpostu-aldaketa - STEILAS UNIBERTSITATEASTEILAS UNIBERTSITATEA | UPV/EHUko langileen sindikatua\nGobernu Kontseilua: RPTko lanpostu-aldaketa\nSubmitted by admin on 2015-07-13 – 10:03 AMNo Comment\nJoan den ostegunean, hilak 9, ospatu zen Gobernu Kontseiluan AZPri zagozkien gai batzuk jorratu ziren.\nHauetariko bat RPTko lanpostu-aldaketaren proposamena eta Liburutegiaren Zerbitzuan eragiten duena, hain zuzen. Liburutegiko langileek, gaizki tratatua izan direnak betidanik, zerbitzuari beste 5 lanpostu gehiago kendu nahi dizkiotela ikusi behar dute orain, inolako azalpenik gabe.\nSteilaseko ordezkariak salatu egin du erabaki hau Gobernu Kontseiluan. Bere hitzaldian adierazi zuen bezala: (…)“amortizatzeko hamar lanpostuetatik bost Biblioteka Zerbitzukoak dira. Langile kopuru aldetik defizita nabarmena duen zerbitzu batean bost lanpostu kendu nahi dituzue, bost langile gutxiago zerbitzuan. Justifikaziorik eman al diguzue? Argudioren bat? Ez, bat bera ere ez.”\nSteilaseko ordezkariak amortizazio horiek justifikatzen dituzten txostenak eskatu zizkion Administrazioari duela astebete, informazio hori ematea derrigorrezkoa bada ere ez du erantzunik jaso.\nBai 2008ko “Documento de síntesis de la Plantilla de Referencia” dokumentuan bai “Propuesta para un nuevo modelo organizativo de la Biblioteca Universitaria” delakoan proposamen batzuk aurreratzen ziren zerbitzua hobetzeko: 26 plaza berri sortu, 9 langile Bibliotekako administrari laguntzaileak direnak, Teknikari Laguntzaile bihurtzea, etab.\nSteilaseko kideak proposamenaren zuzenketa eskatu zuen eta, ez bazen kentzen, Gobernu Kontseiluko kideei dokumentuaren kontra bozkatzea eskatu zien.\nAzkenean, proposamena aurrera atera zen: 19 alde, 12 kontra eta 4 abstentzio.


Sei herrialdetan, 2,7 milioi haurrek ez dute inoiz polioaren aurkako txertorik jaso. | Consumer\nSei herrialdetan, 2,7 milioi haurrek ez dute inoiz polioaren aurkako txertorik jaso.\nHaur horiek gatazkako gune ezegonkorretan bizi dira. Horregatik, UNICEFek gune humanitario babestu bat eskatu du, poliomielitisaren aurkako kanpainak egiteko.\nSei herrialdetako 2,7 milioi haurrek ez dute inoiz poliomielitisaren aurkako txertorik jaso, Ikuskapen Batzorde Independenteak jakinarazi duenez, poliomielitisaren mundu-erauzketaren aurrerapenei buruz. Datu horren aurrean, UNICEFek haur hauengana iristeko behar diren ahalegin guztiak egiteko eskatu du. Anthony Lake UNICEFeko zuzendari exekutiboak adierazi duenez, “milioika haur horiek ez dute inoiz polioaren aurkako txertorik hartu, eta horietako askok ez dituzte ohiko immunizazioaren onurak jaso”.\nTxertatu gabeko haur horietako asko gatazka-eremu ezegonkorretan bizi dira, hala nola Kongoko Errepublika Demokratikoko ekialdeko zati batzuetan (Borno, Nigeriako iparraldean) eta Pakistango ipar-mendebaldeko eskualdean. Lakek eskatzen du espazio humanitarioak beti babestuta eta babestuta egon behar duela, poliomielitisaren aurkako kanpainetako partaideek -boluntarioak, txertatzaileak eta mobilizatzaile sozialak- umeentzako erabateko sarbidea izan dezaten. Gainera, Lakek ohartarazi du poliomielitisaren aurkako kanpaina “baliabiderik eza arriskuan dagoela”.\nNBEko agentziako zuzendari exekutiboak azaldu duenez, bere aliatuekin konpromisoa hartu dute Gainbegiratze Batzorde Independentearen txostenean egindako gomendioak abian jartzeko, hala nola, poliomielitisaren aurkako txertaketa-ekimenak erabiltzea osasun publikoko kanpaina integratuetan, higiene eta nutrizio onaren garrantzia sustatzea, mobilizazio sozialeko jarduerak zabaltzea, erkidegoak osasun-kanpaina berritzaileenetara irits daitezen.\ninmunización-eu polio-eu poliomielitis-eu txertaketa unicef


Arrigorriagako Udala - Bidaiateka\nPertsona bidaiari independenteei laguntza emateko zerbitzu integrala da Bidaiateka. Zerbitzu honen bidez, aholkularitza eta laguntza globala eman nahi da edozein modutara egingo den bidaia bat prestatzeko: asteburuko ibilbide bat, mendi baterako igoera, Interrailez egin beharreko bidaia, hilabete bateko oporrak Asiako herrialde batean…).\nZein baliabide ditu?\nBidaiatzeko ia 400 gidaliburu ditugu, kontinente guztietakoak, eta herrialde, eskualde eta hiriei buruzkoak.\nGidaliburuak eta aldizkariak 15 egunerako uzten dira maileguan, eta ondoren, beste 15 egunerako berritu daiteke mailegua.\nHizketan aritzea laguntzeko hiztegiak, 20 hizkuntzatan.\nMendiko gaietan espezializatuta dauden aldizkarien eta liburuen artxibo handi bat: oinez egiteko ibilaldiak, igoerak, Donejakue bidea, alojamenduak, Euskal Herriko mendiak, Pirinioak, Alpeak, bizikletaz egiteko ibilaldiak, mendi ibilaldiak…\nMunduko herrialde askotako enbaxadetatik eta kontsulatuetatik jasotako informazioa. Eskupaperak, liburuxkak, mapak… ditugu, ibilbideen informazioa, alojamenduena, ikusteko gauza interesgarriena, ostalaritzakoa, monumentuena, jaiena eta abarrena emateko.\nEspainiar Estatuko probintzietako eta autonomia erkidegoetako bulego turismoek emandako informazioa.\nBeraz, badakizu, gogoko baduzu bidaiatzea, hau duzu gune egokia. Animatu eta erabili BIDAIATEKA.\nGai honekin lotuta, Arrigorriagako gazteengan bidaiatu eta beste toki batzuk ezagutzeko nahia piztu nahi da. Horretarako, beste pertsona batzuen esperientzien berri emango da (mendizaleak, bidaia bitxiak egindakoak…), eta bidaiatzeko beste modu batzuk eta diru gutxi gastatuta egindakoak ezagutaraziko dira (low cost bidaien gaineko hitzaldiak…).Eta Bidaiateka zerbitzuan funtsezkoa den zerbait: bidaiatzen dugunean ezagutu behar dugunari buruzko informazioa ematea. Jendaurrean dugun jokaerari eragin diezaioketen legeak, eskuarki gertatzen diren arazoak, ohiturak...\nHelburu honekin, urtero oporretako azoka antolatzen dugu, eta azoka horretan informatzeko 4 txoko aurkituko dituzu:


The Matrix Reloaded, ikuskizuna pantailaratzeko prest - bizkaie.biz\nZinea II. urtea // 26. zenbakia - 2003ko maiatzaren 15a\nMatrix filma eta ganerako produktuak\nEdozelan be, Reloaded eta Revolution ez dira izango produktu honen emoitza bakarrak; izan be, datorren urtearen hasikeran DVDan pantailaratuko jaku Matrix-en unibersoan girotutako kontakizun laburrek osotzen daben Animatrix animazino-film japoniarra. Ganera, daborduko Matrix-en ganeko bideo joko barri bat be aurkeztu dabe eta, jakin ahal izan dogunez, The Matrix Reloaded estreineteagaz batera jarriko da salgai. Dana dala, idazki txiki hau zuen jakingurea asetzeko adinakoa izan ez bada, The Matrix-en web orri ofizialetik osteratxu bat egin eta filmean oinarrituriko on-line komikiak be topau ahal izango dozuez.\nPelikulea ona ala txarra izanagaitik be, argi dago estilo eta itxura honetako film luzeak ezin hobeak dirala produktoreen patrikak diruz beteteko; izan be, filmek eskuratuko daben dirutzeari gehitu behar jakoz bestelako produktu osogarrien bitartez (bideo jokoak, komikiak, iragarkiak, animazinoak...) atarako dabezan mozkin handiak; beraz, patxadaz hartu, Matrix edonon agertuko jaku eta.\nEz dakit Joel Silver, Matrix-en lehenengo produktorea, diruz josita dagoan ala ez, baina, sano dirutsua ez bada be, argi dago 2004an jubiletako moduan izango dana, Star Wars-en antzera planifikautako trilogia hau aurten diru gehien batuko dauen pelikulea izango dala aurreikusten dalako. Saga honetako hurrengo atalak, The Matrix Reloaded eta The Matrix Revolutions, amaituta dagoz; bien errodajea batera egin da Australian (Jaunaren Eraztunak jorratutako estiloari jarraituz) eta aurtengo maiatzean eta zemendian estreinauko dira, hurranez hurran.\nBaina, zein da Matrix-en saga honen atal barri bien argumentua? Kasu honeetan ohikoa izaten dan legez, produkzino-etxeak isilpean gorde dau informazinorik gehiena. Jakin ahal izan dogun apurraren arabera, The Matrix Reloaded filmaren kontakizuna Matrix-en barruan garatuko ei da, lehenengo atalean kontautako jazoeretatik sei hilebete geroago. Bien bitartean, Neok ahalmen barriak eskuratu ditu prozesu informatikoen maila desbardinez jaubetu ahal izateko. Guztiagaz be, egoerea apur bat nahastau egingo da askatu barri dituen gizakietariko batzuk kolokan jarten hasten diranean Neok buruzagi aukeratu modura beteten dauen zeregina. Filma efektu berezi ikusgarriez horniduta egongo da goitik behera, eta ez dau amaiera argirik iznago, helburua guztiok zinematik atzazalei haginka egiten urtetea dalako, zemendian hirugarren atalerako sarrerea erosi daigun. Antza danez, azken atala gehiago garatuko da benetako planoan, hau da, matxinaturiko gizakien urian, Zion-en.\nGai honen inguruko argibide gehiago gura badozue, Keanu Reeves-ek trilogiaren ganean aitatutako esaldi misteriotsu honegaz konformau beharko dozue: 'lehenengo filma jaiotzearen ganekoa zan. Bigarrena bizitzearen ganekoa. Eta hirugarrena heriotzearen ganekoa'. Apur bat gehiago sakonduz, Reeves-ek ondokoa adierazo dau: 'Orakuluak Neori esan deutso gizakien arrazaren biziraupena bermatzeko erabagi gogorrak hartu beharko dituala. Neo, Trinity, Mofeo eta Smith agentearen arteko hartu-emonak estutuko dira eta, era berean, nire pertsonaiak heroe modura jorratzen dauen ibilbidea agiri-agirian geratuko da. Daborduko ez da jaiotzearen inguruan berba egingo. Neok jakin gura eban non egoan. Eta orain badaki. Edo badakiala pentsetan dau.'\nEzin da askoz gehiago esan pelikulearen ganean, beharbada, aurreratu deuskuezan irudietan agertzen dana, besterik ez, eta hori ez da oso esanguratsua: auto-jazarpen ikusgarriak eta airean egiten diran burruka ezinezkoak.\nAntzezleak eta zoritxarreko ezustekoak\nPelikula honeetako antzezleei jagokenez, Keanu Reeves alde batera itxita, ez dira faltan izango Lawrence Fishburne, Morfeo enigmatiko modura, eta Carrie Anne Moss, Trinity burrukalari gogor eta trebe modura. Harrigarriagoa da Hugo Weaving aktorea Smith agente geldiezina ostera be ikustea, lehenengo filmaren amaieran hil ebela emoten ebalako. Zoritxarrez, Joe Pantolianok antzezten eban Cifra traidorearen lanagaz ezin izango dogu gozau, aktore hau benetan hil dalako.\nEra berean, arpegi barriak ikusiko doguz. Jada Pinkett-Smith (Vill Smith-en andrea), Morfeoren maitalearen rola betez agertuko jaku; Monica Belucci be izango da, baina ez deuskue zehaztu zein eginkizun beteko dauen eta Nona Gaye (Ali), Morfeoren errekluta barri legez azalduko da. Azken antzezle honen kasuan, aitatu behar da Aalivah kantari ezagunak bete beharreko lana ordezkatuko dauela, errodajea egin bitartean, ezbeharra izan eta hil zalako. Egia esan, eten bako zoritxarrak jarraitu deutsie Matrix-en antzezleei; izan be, Orakulua antzezten eban aktorea be orain dala gitxi hil da, kasu honetan Reloads-en eszena guztiak amaituta zituan arren.