Elena Ramirez izendatu dute Trebiñuko alkate berria - Alea.eus\nErnesto Argotek dimisioa eman ostean, Elena Ramirez izendatu dute Trebiñuko alkate berria. Ignacio Portillak ere dimisioa eman du.\nCiudadanos del Condado, Agrupación Electoral Independiente, EAJ eta EH Bildu talde politikoen botoekin izendatu dute Elena Ramirez Trebiñuko alkate berria. Iragan astean alkatea izan den Ernesto Argotek dimisioa eman zuen, Trebiñuko Udalak erakunde nagusiagoen aldetik bizi duen "utzikeria" salatzeko helburuarekin.\nArrazoi berdinak argudiatuta osteguneko udalbatzan dimisioa eman zuen ere Ignacio Portilla, talde independientearen zinegotziak eta Trebiñu Araban sartzeko Batzordearen lehendakariak. Burgosko Gobernuak eta Arabako Aldundiak joan den astean hasitako elkarrizketetan "lurraldetasuna" eztabaidagai izan ez dutela eta, dimisioa ematea erabaki dute Argotek eta Portillak. "Guretzat ezinbesteko gaia zen hori, eta ez dute mahai gainean jarri; Arabara batzearena da Udaleko alderdi guztiak bat gatozen ideia bakarra". Lurraldetasunaren auzia "osotasunean" eztabaidagai ez izatea egotzi diete Arabako Aldundia eta Gaztela eta Leongo Gobernuari, eta "adabakiak" jarri izana.\nErantzunak: 1 (ibaiuda)\nArgazkian agertzen den emakumea ez da alkate berria. Zuzendu mesedez


"Preso nago", kartzelatik egindako komikia — Eibar.ORG | Eibarko peoria\nHemen zaude: Hasiera / Blogak / e-gorblog / "Preso nago", kartzelatik egindako komikia\n"Preso nago", kartzelatik egindako komikia\ne-gor 2010/12/13 19:35\nAtaramiñe-ren eskutik argitaratu du komikia Mikel Orbegozo euskal presoak\nIrudia: Mikel Orbegozo\nEuskal preso eta errepresaliatuen lanak kaleratzen dituen Ataramiñe argitaletxeak Mikel Orbegozo presoaren Preso nago komikia atera du.\nKartzelan bertan egina, kartzelako bizimodua du gaitzat. Gai gogorra izanagatik, umoretik lantzen du Mikelek, biñeta, lerro edo orri bateko istorio laburren bidez. Berak dioen moduan, "ezkutatu nahi den errealitate gordin honen aurrean, bizitzari irrifar batekin aurre egiteak apur bat libreago bihurtzen gaitu".\nKomikia euskaraz egina dago baina gaztelaniak ere badu tokirik bertan, kartzelako benetako bizimodua islatuz.\nAtaramiñek komikiaren promozioko bideo bat ere atera du.\netiketak: Ataramiñe, komikiak, Preso nago


Tigrayn giza laguntza sartzeko beharra nabarmendu du Unicefek | Mundua | Berria\nTigraytik ihes egindako herritarrak, Um Rakuba kanpalekuan, Sudanen. ALA KHEIR / EFE Tamaina handiagoan ikusi\nEtiopiako Gobernuaren eta TPLF Tigray Askatzeko Herri Frontearen arteko gatazkari amaiera emateko, Etxe Zuriak «premiazkotzat» jo du lehenbailehen su-eten bat adostea, laguntza humanitarioa eskualdera irits dadin. Izan ere, Unicef Nazio Batuen Haurren Laguntzarako Funtsaren arabera, ehun mila umek baino gehiagok datozen hilabeteetan malnutrizioa sufritzeko arriskua dute. Gerrak, ordea, kontrako noranzkoa hartu du, eta mugakide diren Amhara eta Afar eskualdeetara zabaldu da.\nTigrayko gatazkak eskualdeko biztanleengan utzitako ondorioak agerikoak dira. Iazko azaroan borrokak hasi zirenetik, milaka lagun hil dituzte, eta bi milioi herritarrek beren etxebizitza utzi dute; 75.000 inguruk Sudanera ihes egin dute. Laguntza humanitarioa eremura bidaltzeko zailtasunak ere handiak dira, NBE Nazio Batuen Erakundearen arabera: apenas ailegatu den elikagairik eta sendagairik; beharrezko horniduren hamarren bat, erakundearen hitzetan. Hala, 5,2 milioi biztanleko eremuan, herritarren %90 inguruk laguntza humanitarioaren beharra dute.\nNazioarteko erakundeek ez dute eskualdeko herritarren egoera zehatzaren berri izan azken hilabetera arte, Addis Abebak ekainaren 28an alde bakarreko su-etena ezarri zuen arte. «Azken hilabeteetan helezinak izan diren eremuetara iritsi ahala, gure beldurrik handienak baieztatu egin dira», azaldu du Unicefeko eledun Marixie Mercadok, eta gaineratu egoerak hobera egin duen arren Tigrayn sartzea «oso zaila» dela oraindik ere.\nHoriek hala, AEBek eta NBEren mendeko erakundeek «elektrizitatea, telekomunikazioak eta banku zerbitzuak berrezartzea» jo dute lehentasuntzat, laguntza humanitarioa iristeko ezinbesteko elementuak direla argudiatuta. Hori bakarrik ez, gerra eremuetan dauden hiri eta herrietara «sarbide mugagabea» izatea ere eskatu du Unicefek. NBEren arabera, 150 kamioi blokeatuta egon dira azken astean, Semeran, Afar eskualdeko hiriburuan. Aurrez, uztailaren 18an, hornigaiak garraiatzen ari zen konboi bati eraso egin zioten.\n«Tigrayko eta inguruko eskualdeetako elikagai krisi lazgarria gatazka armatuaren ondorio da, eta gatazkaren parte diren aldeek soilik konpon dezakete», adierazi du Mercadok, Addis Abebari eta TPLFri erreferentzia eginez. Horri bide emateko, «baldintzarik gabeko» eta «berehalako» su-eten bat eskatu du AEBetako Estatu Departamentuko bozeramaile Ned Pricek, «elkarrizketa politiko inklusibo bat» hasteko: «Elkarrizketak dira bide egokia, ez indar militarra».\nTPLFk ere aipatu du egunotan su-eten bat lortzeko negoziazioaren bidea, baina «trantsiziorako prozesu politiko inklusibo bat» eskatu du horretarako. Hau da, «legitimotasuna galdu duen gobernua» aldatzea du helburu, Getachew Reda bozeramailearen esanetan.\nEtiopiako Atzerri ministro Demeke Mekonnenek, berriz, TPLFren gain jarri du egungo egoeraren ardura guztia, eta Addis Abebak ezarritako su-etena baztertu izanaz akusatu du. «Bakea lortzeko aukerari muzin egin diote», azaldu du Demekek, eta nabarmendu talde armatu subiranista dela «korridore humanitarioak blokeatu» dituena. Horrez gain, gatazka Afar eta Amhara eskualdeetara zabaldu izana ere leporatu dio.\nIzan ere, azken bi asteetan, TPLFk indar hartu du Tigrayko mendebaldean eta hegoaldean irekita dauden fronteetan, eta aipatutako bi eskualdeetara ere iritsi dira liskarrak. Orain arte, Afarko eta Amharako indar armatuek Etiopiako armadaren alde egin dute, eta azken horiek ez dituzte beren tropak gatazka eremutik mugitu, Addis Abebak su-etena ezarri arren. Kontrara, herritarrei armak hartzeko deia egin diete. Hala, Amharako indar armatuen kokapena baliatuta, Etiopiako armada beste oldarraldi bat prestatzen ari da. Afarren, berriz, 54.000 lagun baino gehiago desplazatu dira, eskualdeko eta TPLFko milizianoen arteko borrokak direla medio.\nEtiopiako armadaren eta TPLFren arteko gatazkak ez dira berriak, baina tentsioak nabarmen egin zuen gora iazko azaroan, gatazka armatu bat lehertzeraino. Addis Abebak Mekeleko, Tigrayko hiriburuko, base militarrari erasotzeaz akusatu zuen alderdi subiranista, eta hilaren 4an ofentsiba militarrari ekitea erabaki zuen. Armadak Mekele bereganatu zuen hilabete haren amaieran, eta gerra irabazitzat jotzera ere ausartu zen Etiopiako lehen ministro Abiy Ahmed. Errealitatea, baina, bestelakoa izan da. TPLFk oldarraldiari eutsi, eta, Mekele soilik ez, Adwa, Shire, Axum eta Adigrat hiriak ere bereganatu zituen. Gainera, armada atzera egitera behartu zuen, eta Addis Abeba «aldebakarreko su-eten humanitarioa» ezartzera.\nHasieran, su-etena laguntza humanitarioa iristeko beharrarekin lotu zuen gobernuak. Gero, baina, luzea izan zen ustezko arrazoien zerrenda: hala nola Mekelek «garrantzi militarra» galdu izana, soldaduen «mendeku nahia» etetea eta «atzerriko beste mehatxu batzuei» erantzun beharra aipatu zituzten gobernukoek.\nGatazkak iraun bitartean, gainera, nazioarteko hainbat erakundek «gerra krimenak» egiteaz akusatu dituzte Etiopiako eta Eritreako armadak —Addis Abebari laguntzen ari da—. Besteak beste, gatazka hasi zenetik, 1.600 sexu eraso baino gehiago salatu dituzte.


Ezkontza desegiteek % 3,1 egin dute gora 2019ko lehen hiruhilekoan EAEn - Justizia Administrazioa Euskadin\n2019ko lehen hiruhilekoan, 2018ko datuekin alderatuz gero, ezkontza desegite, banantze eta dibortzio eskaerek % 3,1 egin dute gora EAEn, Botere Judizialaren Kontseilu Nagusiaren (BJKN) Estatistika Zerbitzuak jasotako datuen arabera.\nHorrela, 2018ko lehen hiruhilekoan 1.142 eskaera erregistratu ziren, eta aurten epe berdinean, aldiz, 1.178.\nEstatuko datuen arabera, ezkontza desegiteek %1,2 egin dute gora. Ildo horretan, banantzeak –adostutakoak zein adostasunik gabekoak-, dibortzioak -elkar-adostutakoak zein gabekoak- 2018ko hiruhileko berdinean beste hazi dira.\nEzkontza desegiteak 2019ko urtarrilaren 1eko populazioarekin alderatuz gero, 10.000 biztanleko demanda kopurua handiena Aragoin, Kanarietan eta Valentzian egon da, hurrenez hurren (6,9ko tasa). Beste muturrean daude Gaztela-Leon (4,9), EAE (5,3) eta Extremadura (5,7).


Parisko aldirietako ikasle batzuk kamera aurrean 60ko eta 70eko hamarkadako zine militanteko eszenak interpretatzen. Gazte horiek berak, jokatu berri dutenari buruzko galderak erantzuten. Eta bi egoeren artean, hutsune bat: iraganeko borroka politikoen memoria, gazteentzat ulertezina dirudiena. Langile klasearen porrotari buruzko filma izan zitekeen Jean-Gabriel Périoten Nos défaites. Hori baino gehiago da: politikaren berragerpenaz eta diskurtsotik ekintzara dagoen tarteaz gogoeta egitera gonbidatzen duen artefaktu bat. Donostiako Zinemaldian izan zela baliatu dugu zuzendariarekin hitz egiteko.\nNos défaites filmaren abiapuntua ezusteko enkontru bat da: Ivry-sur-Seineko institutu batera iritsi zinen, Parisko periferian, ikasle talde batekin zine tailer bat egiteko.\nInstitutura iritsi nintzenean ideia bakarra neukan: hitzarekin lan egitea, hitza hartzeari buruzko eszenekin. Proiektua existitzen hasi zen ikasleei pelikula asko erakutsi nizkienean, herrialde eta garai diferenteetakoak, jasotzen zituztenak bizitzako egoera ugari, eta hitzen arrastoak. Une batean Medvekin Taldeen pelikula obreristetara iritsi ginen. Ez neukan horiekin bereziki lan egiteko asmorik, baina ikasleen erreakzioak ikusi nituenean ulertu nuen zerbait egin beharra zegoela. Batetik, harrituta zeuden langile klaseari buruzko pelikulak egin zitezkeela ikusita, gainera energiaz eta borrokaz gainezka egiten ari zen momentu batean. Bestetik, ez zuten ezer ulertzen. Ez zuten 68a ezagutzen, ezta politika ere; zerbait oso-oso urruna iruditzen zitzaien. Hortik aurrera asko hitz egin genuen. Eta ondorioztatu nuen, [zine militanteko] zatiak aztertzeko egin genezakeen gauzarik onena zela berauek erreproduzitzea, ulertuz nola dauden filmatuta, non zegoen mikrofonoa, zer esaten den. Hor hasi zen pelikula.\nArtxibo-irudiak berriz antzezteko proposamen horrekin erantzun egin nahi zenion 68ari buruz daukagun ulerkera, nolabait, telebisibo bati? 2018ko 50. urteurrenean asko errepikatu ziren garai hartako irudiak...\nTragikoena izan zen konturatu nintzela 68a –niretzat historia garaikidea dena, mugimendu iraultzaile bat eta politika pentsatzeko nire moduan oraindik zentrala den zerbait–, ikasleentzat historia dela eta puntu, Karlomagno bezala. Nire intentzioa zen film zati horiek erreproduzituz eta filmatuz aukera ematea gaur egunean berriz agertzeko, beraien orainaldian. Muntaia-film bat egiten dudanean bezala da: artxibo-irudiak ikuslearen orainaldira ekartzea da kontua. Hemen ere gauza bera da, baina gorputzetik pasaz. Nire buruari galdetzen nion: historia hau izan daiteke beraientzat historia hila ez den zerbait? Berriz jokatu ote dezakegu orainaldian?\nFilmean doitze falta deigarria ikusten dugu ikasleek film zati horiekin egiten duten birsorkuntza ia perfektuaren eta haien benetako ezagutza politikoen artean –badirudi ez dutela ulertzen erabateko prezisioz esaten dituzten hitzen esanahia–. Nola negoziatu zenuen tentsio hori errodatzen ari zinenean?\nPelikularen prozesuan ez nekien zein izango zen emaitza. Sei hilabete pasa nituen beraiekin eta ez nekien pelikularik baneukan ere. Dena joan zen sortzen errodatzen ari ginen bitartean. Oso ongi interpretatzen zituzten film zatiak: txunditu ninduen beraien inplikazioak, eszenak ederrak ziren, oso ederrak. “Remake” bakoitzaren ostean elkarrizketak egiten nizkien. Momentu horietan konturatzen nintzen, egiazki, ez zituztela ulertzen interpretatu berri zituzten hitzak. Eta horrek pedagogiari buruzko galderak planetatzen ditu. Garbi zegoen ni nintzela gauza hain bakan hauei buruz hitz egin zien bakarra. Zalantzarik gabe, eskolan ikasi ez zuten zerbait zen. Beraien gurasoek ere ez zieten kontatu. Ez dago prentsan, ezta telebistan ere. Transmisio problema izugarria dago. Horrek zirrara eragin zidan, errodatzen ari ginela ikasi nuen, ez lehenago.\n"Ezin dituzu pobreei buruzko pelikulak egin pobre batek bere bizitza guztian kobratuko duena baino gehiago irabazten duen jendearekin"\nMantes-la-Jolieko irudiek [poliziek hainbat ikasle belauniko jarrarazi eta tratu bortitza eman zieten; bideoak iritzi publikoa asaldatu zuen] erabateko aldaketa sartzen dute pelikulan, epilogo gisa. Zein izan zen hori filmean islatzearen inpaktua taldekideengan?\nEkainean errodatu genuen eta urrian muntaia itxi nuen epilogorik gabe. Orduan hasi ziren Jaka Horiak, ikasleen manifestazioak eta, bat-batean, Mantes-la-Jolie. Irudi onartezinak dira. Gazte talde bati eragiten ziotenez, Ivryko ikasleei galdetu nien gertaera horiei buruz. Orduan esplikatu zidaten beraien institutua okupatu berri zutela protesta gisa, pintaketa batzuk egin zituzten ikaskide batzuen aurkako errepresioaren aurrean, alegia, Mantes-la-Jolietik hain urrun ez dagoen zerbait. Momentu horretan, pelikularekin jarraitzea erabaki nuen eta azken sekuentzia hori egitea beraiekin. Asko harritu ninduen ikusteak nola hazi ziren hain denbora gutxian. Eta batez ere aukera eman zidan gai eternal batean esploratzeko: diskurtsotik ekintzara dagoen urratsa.\nAurretik irudi militanteekin egindako lanak politizazio prozesu azkar horretan garrantzirik izan zuela uste duzu?\nEz zehatz-mehatz. Beraiekin prozesuari buruz hitz egitean, denek erantzun zuten gauza bera. Esan zidaten pelikula egiten ari ginenean ez zutela ulertzen egiten ari ginen ezer. Nik ere ez. Ariketa moduko bat zen, gustatzen zitzaien, baina denok ulertu genuen egiten ari ginena beraiek institutua okupatzen hasi zirenean. Hainbeste zalantza, hainbeste galdera, dena lehertzen den arte eta benetan greba egiten duzun arte. Horrek eman zien aukera aurretik errodatutakoa ulertzeko. Pelikularen hasieran egunero piketeetara joaten den neska hura ikusten dugunean, konturatzen gara zerbait mugitu dela. Pelikulak ez zituen konprometituago egin, baina agian lagundu zien ulertzen zenbait egoera, a posteriori bakarrik konpreni daitekeen zerbait. Hala ere, zoritxarrez, zentzu literalago batean, uste dut errepresio poliziala izan zela azkar hazi arazi zituena.\nPelikulak ukitzen ditu zenbait gai Frantzian delikatuak direnak: hezkuntza nazionalaren paradigma auzitan jartzea, errepresio poliziala... Nolako harrera izaten ari da?\nKontraste handiko erreakzioak eragin ditu. Pelikula oso ongi ulertzen dutenak daude, debateetan auzi asko irekitzen dira. Baina badaude erreakzio oso-oso biolentoak ere. Bada jendea akusatzen nauena ikasleekin aitakeriaz jokatzeaz, esaten dute tontoak edo ergelak balira bezala aurkezten ditudala. Oso bortitza iruditzen zait, jende hori bera baita gazte hauek tontotzat edo ergeltzat dauzkana. Ez dira gai ulertzeko haien hizkera mugatua gorabehera, pentsatzen, erreakzionatzen eta aurrera egiten ikusten ditugula. Helduok hor gauden arren, formazio falta hor dagoen arren, hitz egiten dute beraien buruak politizatzeko, greba egiteko eta une jakin batean beraien borrokan lotzen dira. Eta “gaizki” hitz egiten badute, hori da ez dizkiegulako gakoak eta hizkera eman. Azken batean, begiradari buruzko historia bat da zeinak, ororen buru, klasearen ideia batera garamatzan. Ezkerreko ikusle burgesak beti ikusi nahi du berak benetan pentsatzen duena. Hortaz, gazteek, eta bereziki aldirietako gazteek, zailtasunei aurre egiten dieten pertsonak izan behar dute, energiaz beteak eta behar den bezala hitz egiteko gai. Zerbaitek ez badu eskema horrekin bat egiten, mesfidantzak pizten dira. Biolentoa da, klase-begirada traizionatzen duelako. Pobreek, beltzek, maritxuek... estereotipo izan behar dute. Hori gainditzen badute, transgresiboa da.\nEz da zure pelikulek desjabetuen inguruko estereotipoak antzaldatzen dituzten lehenbiziko aldia. Adibidez, kartzeletan errodatutako pelikulak datozkit burura.\nBai, adibidez Le jour a vaincu la nuit pelikularengatik presoez barre egitea leporatu zidaten. Gaizki hitz egiten dute frantsesez, ez dira guapoak, gaizki kantatzen dute. Desjabetuek jendaurrean aurkezteko modukoak izan behar dute, Molièren hizkuntza ongi ezagutu, akatsik gabe adierazi... Hau bereziki terriblea da kartzelan, sarritan “frantses ona” hitz egiten ez duen jendea edo “ongi janzten” ez dena izaten delako kartzelan bukatzen duena, abokatu on bat ordaindu ezin duen arrazoi berberagatik. Nos défaites-en gazteek ez dauzkate adierazteko hitz egokiak eta batzuei iristen zaiena da beraietaz barre egiten dugula inozoak direlako. Ez dute batere ahaleginik egiten haiei entzuteko.\nLan formala beti da hil ala bizikoa zure pelikuletan. Horrek ere talka egiten du zinema konprometituaren tradizio “onbera” samar batekin, Ken Loach-etik hasi eta telebistako lengoaiarekin egindako zenbait dokumental “politiko”-taraino. Badago bataila politiko bat forman ere?\nNiretzat, logikoki, bai. Diskurtsoa eraikitzean etsaiaren armak erabiltzen baditugu, galdu dugu. Gai politikoekin ikusleengana iristeko zine klasikoa egin behar bada, ikuslearen ohiturak zalantzan ez jarri, orduan, beti geratuko gara erdibidean. Telebistaren lengoaia bere egiten duten pelikulak edo aurreikusten erraza den forma bat dutenak, dekoratiboak iruditzen zaizkit, horri kritiko deitzea ez dago ongi. Begira pobre hauek nola egiten duten aurrera, suntsitzen duten basoa, zaindu birziklapena. Zentro-ezkerreko pelikulak, Alain Brossatek “kontsolamendu pelikula” deitzen dituenak. Alegia, atseginak zaizkigu, emozionatu gaitezke jende pobrea ikusiz eta gure buruei esanez “bai, ezkerrekoa naiz”. Sarritan, hortik harago doazen pelikulak forma lantzen ahalegintzen direnak izaten dira. Kontua honakoa esatea da: adi, hemen posizio-hartze bat ikusten duzue, hitza hartzeko modu bat desberdin espresatzen dena. Azken finean, argi utzi behar da erakusten duzun errealitatean beti daudela erabaki formal kontzienteak. Beste proposamen hau, nirea ere badena: inoiz ez saiatu ikuslearen ohiturentzat atsegina izaten.\n"Ezin ditugu kontra-historiak egin historia ofizialari aurre egiteko: inork ez dauzka bitartekoak"\nSarritan aipatu izan duzu erreferentzia gisa Dziga Vertov taldearen 1970eko manifestua eta haren lema: “Politikoki egin behar dira pelikula politikoak”. Alegia, lan prozesuak politizatzeari garrantzia ematea, eduki politikoak dauzkaten irudiak ekoiztearen aurretik. Nola egin gaur egun politikoki pelikula politikoak?\nEra askotara egin daitekeela uste dut. Baina badago zerbait niretzat baitezpadakoa izaten hasi dena: inoiz ez da ekonomia galdekatzen zine politikoarekin. Frantzian maiz estreinatzen dira sentimendu onez eta aurrekontu handiz eginiko filmak. Beti pobreak diren pelikulak, 4.000 edo 5.000 euro kobratzen duten aktoreekin eta lau, bost edo sei milioi euroko aurrekontuekin. Zer zentzu dauka horrek? Zer zentzu dauka politikoki? Ezin dituzu pobreei buruzko pelikulak egin pobre batek bere bizitza guztian kobratuko duena baino gehiago irabazten duen jendearekin. Produkzio terminoetan, badago zerbait guztiz ilogikoa dena. Hori ez da pelikulan ikusten, baina badago diruaren etika bat, sarritan diru publikoarena: ez gastatu behar ez duzuna, baita horren ondorioz kamerarik onena edukiko ez baduzu ere. Oso kontuan dudan zerbait da. Formalki oso urrun banago ere, 60ko eta 70eko hamarkadetako Chris Markerrez akordatzen naiz askotan. Fabriketara joaten zen, bere denbora ematen zien teknikariei, beste zuzendariei. Niretzat hori da politikoa, pelikulak politikoki egitearen zentzuan. Militantea izatea, zeren sarritan militante izateak esan nahi du gauza batzuk egitea ez dutenak zertan irabazirik eman. Nos défaites bezalako pelikula baten aurrekontu osoa 35.000 eurokoa da. Zenbait debatetan burgestzat hartzen nautenean begirada paternalista daukadalako... Tira, ekarri niri 35.000 eurorekin pelikulak egiten dituzten zuzendariak! Eta ez nuen gehiago behar! Diruari dagokionez, zuzen jokatu behar duzu egiten duzunarekin. Eta hori ikusezina da. Niretzat, ekoizpena problema inportante eta konkretua da eguneroko praktikan. Diruarekin egiten dudanagatik kontzientzia txarrik ez edukitzeak asko laguntzen dit zutik eusten.\nZinemaren ekonomia politikoarekin daukazun kezka horrek ba al du zerikusirik zure ezohiko ibilbide zinematografikoarekin? Zuzendari lanetara muntatzaile lanetik iritsi zinen...\nEz. Zerikusia dauka langile klaseko familia batetik etortzearekin. Beti izan ditugu problemak hilabete amaierara iristeko. Profesio honetan sartu nintzenean eta nire pelikulak egiten hasi nintzenean diru pixka batekin, beti kobratu izan dut SMICa [gutxieneko soldata Frantziako Estatuan]. Beti esaten diot nire buruari: hara, hau langile baten edo zerbitzari baten hiru hilabeteko lana kostatzen da. Noski, inbertitu behar da kameretan eta ongi ordaindu behar zaio zurekin lan egiten duen jendeari. Baina horrek alertan egoten laguntzen dizu. Soldatatan kontatzen hasten zarenean, dena iruditzen zaizu izugarri garestia. Baita pelikula merke bat ere. Une jeunesse allemande: 800.000 euro. Horrek galdera-zaku oso handia ekarri dit. Pelikula hau hainbeste diru kostatzeko bezain inportantea da?\nBaina hamar urtez lan egin zenuen proiektu horretan...\nBai, baina horrek ez du problema aldatzen. 800.000 euroak batez ere irudiak erosteko ziren. Kasu horretan soldata ez zen garestiena. Adibidez, artxibo-irudien zati bat 15.000 euro kostatzen da, alegia, zati batek balio du norbaitentzat soldata izugarri batek adina. Hau benetan beharrezkoa da? Jatorri sozialarekin lotutako problema da. Iruditzen zait zinegile gehienak familia onetatik datozela eta bestelako harremana dutela diruarekin; eta haientzat hori ez da problema: inoiz ez dute aski. Niretzat, problema gehiegi edukitzea da.\nArtxibo-irudien merkantilizazio hori bereziki absurdua da ezker erradikalaren irudiez ari garenean. Nola eragin dio horrek zure lanari, historiaren berridazketan hainbesteko kezka edukita?\nSekulako problema da. Ezin ditugu kontra-historiak egin edo idatzi historia ofizialari aurre egiteko. Arrazoi sinple batengatik: inork ez dauzka bitartekoak. Artxiboetara lasai ederrean sar daitezkeen bakarrak telebistak dira edo BBCren tankerako superprodukzioak. Eta noski, idazkera ofizialaren ildoan kontatuko dituzte historiak. Hortaz, kontra-historiak kontatzeko daukagun modu bakarra lapurtzea da. Debordek esaten zuen! Problema hor zegoen ordurako. Salbuespen oso arraroak badira eta hori da Une jeunesse allemande egitera bultzatu ninduen energia. Nire buruari esan nion egoskorra izan behar nuela kontra-historia saiakera bat egiteko punturaino. Eta horretarako jokoan sartu behar zen: dirua lortu eta gainontzeko guztia. Hori zen modu bakarra kontatzen diren gertakariekin fidela izango zen pelikula bat egiteko baina nahiko agresiboa izanez. Baina salbuespen gisa geratzen da.\nBehin zinemaren gaitasun politikoaz esaldi eder bat idatzi zenuen: “Gure errealitatean zulo txikiak egiten dituen erreminta, esperantza guztiz ez galtzen laguntzen diguna eta, batzuetan, mirakuluen antzeko modu batean, borrokatzen jarraitzeko gogoa ematen diguna”. Utopiaren garra piztuta mantentzea da zinemaren azken ardura politikoa?\nZinema politikoaz edo militanteaz hitz egiten hasten garenean, arazoa, nire ustez, umiltasun falta izaten da. Zuzendariez ari naiz batez ere. Une jeunesse allemande-n nire buruari planteatzen nion problema hori zen: pentsatzen dute pelikulak eginez iraultza egiten ari direla eta puntu horretan frakasatzen dute. Eta jende asko dago zinemari fede ia magikoa diona. Artista guztiek uste dute politika egiten dutela, baita egiten ez dutenean ere, garaiaren espiritua da: badirudi artista izate hutsak errealitatean eragitea dakarrela. Proiekzio moduko bat dago, asumitzen duena zinema zerbait aktiboa izango litzatekeela, zerbait benetan politikoa, ekintza bat bezala. Iruditzen zait oso-oso umila izan behar dela. Zinema, artea orokorrean bezala, bitarteko bat besterik ez da, tarteka konturatzeko ez gaudela bakarrik, pelikula bat ikusten dudanean beste zuzendari batzuk edo beste pertsona batzuk daudela publikoan elkarrekin egoteko premia dutenak; eta horrek adorea ematen digu, indarra. Baina beste gauza askoren artean dagoen zerbait da, eta nolanahi ere, pelikula bat inoiz ez da aski izango. Bizirauten laguntzen diguten elementuetako bat da eta, niretzat, hori bera ez dago batere gaizki. Askotan, eztabaidetan esaten da, kontrara, zine politikoaren gaitasunaz zalantza egiten baduzu horrek esan nahi duela zineak ez duela ezertarako balio. Eta ez! Zinemak ezin du gauza handirik egin, baina ezinbestekoa da.\nKanal hauetan artxibatua: Zinema | Frantzia | Donostiako Zinemaldia | Ezkerreko pentsamendua | Zinema artxiboak


Donostia Zinemaldia :: The Climb\nPerlak - Klausurako filma Lehiaketatik kanpo\nKyle eta Mike oso harreman estua duten bi lagun min dira, harik eta Mike Kyleren andregaiarekin oheratzen den arte. The Climb-ek bi gizonen arteko harreman tirabiratsu baina iraunkorra kontatuko digu, barrez, oinazez eta haserrez jositako urteetan zehar. Haien arteko lotura estua lagun on guztien artean dauden (edo falta diren) mugei buruzko film aberats, bihozbera eta sarri barregarria bihurtu duten benetako adiskide batzuen istorioa ere bada.\nMichael Angelo Covino (????) zinema-zuzendaria, ekoizlea eta aktorea da. One Night Stand (2007), The Liberation of Teddy Wendin (2008), Surprise Surprise (2010) eta The Climb (2018) film laburrak zuzendu ditu. Azken hori, izen bereko film luzea oinarritu duen lana, Sundance zinema-jaialdian estreinatu zuen. 2017an Hunter Gather ekoitzi zuen; harekin, Epaimahaiaren Sari Berezia irabazi zuen South by Soutwest zinema-jaialdian, baita Cassavetes sarirako hautagaitza lortu ere. Beste lan aipagarri batzuk ere ekoitzi ditu: Keep in Touch-en (2015), ekoizle ez ezik, antzezle eta idazkide izan zen; Babysitter (2015) South by Southwest-en proiektatu zen; eta Kicks Tribecako zinema-jaialdian estreinatu zen, 2016an. The Climb Cannesko zinema-jaialdiko Un Certain Regard sailean aurkeztu da aurten.\nNoah Lang, Michael Angelo Covino, Kyle Marvine\nWatch This Ready\nMemento Films International (MFI)\nMartin Mabz, Jon Natchez\nMichael Angelo Covino, Kyle Marvin, Gayle Rankin


Colegio El Regato Ikastetxea - Familia, ikasle eta ikastetxearen artean komunikazio ona egotearen garrantzia\n« Eskola materiala partekatzearen garrantzia\tHeldu dira Alemaniako ikasleak! »\nAstelehena, 25 Iraila 2017 15:46\nZelan hitz egin nerabe batekin? Zelan jardun nerabea den ikasle batekin gatazkatsua den egoera bat sortzen bada? Zer esan familiari? Era hauetako galderak dira nerabeekin lan egiten duten irakasleek erantzun behar dituztenak. Jakin badakigu aldi oso zaila dela, umeak izatetik pasatzen zarelako nagusi izaten hasteko, eta bakoitzak bere nortasuna bilatu behar duelako. Honen aurrean erantzun egoki bat, ikastetxe eta familiaren arteko elkarlana… ezinbestekoak bihurtzen dira.\nEta egoera hauen aurrean erantzuten ikasteko, DBH eta Batxilergoko tutoreak formakuntza bat jaso dute familia eta irakasleen arteko elkarlana optimizatzearen garrantziaz, Barakaldoko Udalak sustatzen duen AIZU! drogodependentziaren erakundeak eman diena.\nTailer honetan ikasi dute zein den hezitzailea eta ikastetxearen rola, zein den familiaren rola, elkarrizketaren faktore garrantzitsuak (zer egin, zelan prestatu eta egin elkarrizketa…), zeintzuk diren ulermenari laguntzen dioten komunikazio gaitasunak, familia bakoitza erantzun bat behar duela, egoerak ezberdinak proposatu zaie hauei aurre egiteko, roll playing egin dute… Hau guztia familiaren inplikazioa eta elkarlana hobetu eta sustatzeko helburuarekin.


Apirilak 24, 25 eta 26ean bi bertso barnetegi antolatu ditu Arabako Bertsozale Elkarteak Gorbeialdea eta Aiaraldeko haurrentzat — Bertsozale Elkartea\nApirilak 24, 25 eta 26ean bi bertso barnetegi antolatu ditu Arabako Bertsozale Elkarteak Gorbeialdea eta Aiaraldeko haurrentzat\nOporraldian bertso giroan gozatu eta euskaraz sortuz ongi pasatzea izango da barnetegi hauen helburu nagusia Inguruko bertso-eskolaren laguntzaz gain, aisia eta astialdian eta bertso-munduan trebatutako begirale martxoso eta jatorrak izango dira gidari, eta ez da aspertzeko tarterik aurreikusten.\nAzken urteetako tradizioari eutsiz, Aiaraldeko barnetegia Espejon izango da, 8 urtetik 11 urtera bitarteko haurrentzat. Gorbeialdekoa aldiz Gorbeia magalean bertan, Manurgan izango da, 10 urtetik 13 urtera bitarteko haurrentzat.\nAurreiz izen eatea martxoaren 14 baino lehen egin beharko da Aiaraldea eta Gorbeialdeko udaletan (Urduña, Amurrio, Laudio, Artziniega, Aiara, Izarra, Zuia, Zigoitia, Legutio, Aramaio eta Arrazua-Ubarrundia)\nUdalerri hauetan erroldatu gabeko haurrek ere izango dute izena emateko aukera martxoaren 14tik martxoaren 21era plaza hutsik izatekotan\nEpe hau amaituta onartutako parte hartzaileek ordainketa egin eta dokumentazioa entregatu beharko dute udaletan. bakoitzak dagokion udalerrian izena emateko fitxa beteta eta sinatuta eraman beharko du Apirilaren 7a baino lehen, bankuko ordainagiria eta haurraren osasun txartelaren fotokopiarekin batera.\nEskuorriak hemen deskargatu ditzakezue.


PABLO FERMIN IRIGARAI GOIZUETA, LARREKO | elinberri\n2017. azaroak 3 Albisteak, Sendagintza-Larreko\nHondar guda karlista baino lehenxeago, 1869ko urtarrilaren 25ean Pablo Fermin Irigarai Goizueta, “Larreko“, Auritzen jaio zen. Aita bertakoa eta ama doneztebearra. Biak nafarrak, biak euskaldunak. Bere herria, Auritz, euskalduna zen oraindik. Bada, aita herriko handikia zuenez, tikitandik gaztelaniaren eragina nagusi senditu bide zuen, gure hizkuntzaren kalterakotz. Bere idazlanak irakurririk, berriz, aurkakoa erranen genuke, eguraldiaren berri ematerakoan idatzirikoa lekuko: “Baño: zer beroak, bero sapa, beti izerditan eta edaten! Iragan igande arratsaldean bi erauntsi eder bota zituen, arri pikor zenbeit ere ba, euriaikin batio, baño ez kalterik egiteko“.\n55 urte zuelarik: “euskararen alderat ene biotzean ernatzen ari zen landarea bear nuen alatu (…) zaartuxe naiz, baño kolkoa bero dut orañik euskeraz ikasteko“. Garai hartako Iruñeko hainbat jaunttoen artean pizturiko nolabaiteko giro euskaltzalean ere lekuko dugu: “Iruñe untan ere, euskararen alde, zerbeit ari dire (…) Ongi ala, ongi: Nafarroako euskaldunek zerbeiten bearra baginuen!“. Irigarai jaunak, baina, irizpide modernoagoak erabiltzen zituen: “Erdaratik euskararat itzulikatzeko lanaz mintzo delarik; adiaraztera ematen digu, noraraño argituak bear diren ortaratzen direnak. Bi itzkuntzetan nagusi direlarik, euskar lanen gaia ere, barnedanik ongi miatua eta ikasia bear dutela. Bertzeenaz euskararentzat kalte ditekela, lan orietan eskuak sartzea, baldin ezpadazki ongi jakin bear dituenak“. 1925ean idatzirik.\nUmore finakoa, bazterrak ongi nahastea zuen gustukoa. Izan ere, urtebete beranduago, Mussolini eta italiar faxistez mintzatzen ari zelarik, “azkenik ikasi dugu, Mussolinik bere lantegian begien aitzinean omen dauka Julio Cesarren iduria (…) Bearrik, euskaraz jakinen ez dutela, bertzeenaz salatuak gindezke“. Honen inguruan gobernadore zibilak zuen iritzia ezezaguna zaigu. Beharbada artikulu hau, gehienak bezala, Lapurdin argitaratzeak Larrekori arazorik ez izaten lagundu zion. Ildo honetatik, “Eskualduna” berean baina 1927an Nafarroako gobernadore ohiari euskararen etsaia izatea leporatu zion, ironiaz jantzirik: “Gure mintzoera ez bide zitzaion goxo“.\n1916ko hitzak, “Napartarra” izenekoan argitaraturik: “Betidanik uste izan dut, euskarari buruz ez ginezakela aurrerapen aundirik egin, baldin ezpadugu euskel ikastolik. Gure Euskalerria il urran ikusita, epe labur baten bizitza baizik ezpadiogu atzemaiten, gure erria ala ikusi, ta gu geldirik, ixilik egoten lotsa gabeko egotea eta biotz gabeko ixiltasuna!“. Ziur gaude hitz hauek berberak Auritzetik urrun gelditzen ez zen Urepeleko Ferrando Airek sinaturen zituela bertso ederretan, bizitokiak eta mintzairak hain hurbil, mende erdia igaro arren: “ni euskarari nago bihotzez eta gogoz, ez ederraren gatik bakarrik, bainan gurea delakotz“. Abertzale izatearen aitormen zintzoak biak, Larreko zein Xalbadorrenak.\nEta Nafarroa? 1918ko artikulu batean ihardespena utzi zigun: “Naparrako nagusiak otz dagozi, naiago dute euskeldunekin baño Madrid aldeko eta Aragoa aldekoekin kidetu; orrek adiarazi nai du ez dutela bere biotzetan ezagutu nai angotarrengandik berexteko motarik. Ori ala baldin bada, ez dira Naparraren lege bereziaren aldeko, ez dira lege zaintzale, eta gutiago oraindik euskeraren zale. Mota oriek guziak bai dira Naparra, Españako bertze errialdetarik berexten dutena, berextaxunik nai ezpadute agur lege zarrari eta agur gure izaiteari“.\nSendagilea izanik, orduko goi mailako profesional aparta, populu xumearen osasunaz hagitz kezkaturik zegoen, “La Voz de Navarra” Iruñeko egunkarian argitaraturikoa aztertu, bertzenaz. Errate baterako, umeak: “Ama batek bere bularreko esnearekin bakarrik (…) Garbitu aurra egunero (…) Jana bezain bear du aurrak aize garbi eta sanoan atsartu (…) Aur bat xertatu bear litzake iru illabetetan -biruela, tifus…-“. Alkoholari loturik zegoenaz ere ohartarazten zuen, era bortitzean: “Ardo eta edari xuriari emana den aren azken etxea izaten da presondegia, erotegia edo eritegia (…) mozkorkeria nagazten eta errekaratzen ditu familiak, berekin ditu alferkeria, bearkundea edo miseria“. “Napartarra” zelakoan ere etxean erabiltzekotz errezeta moduko pasarteak azaldu zituen, lehenagoko sendakintzari lotuak. Halere: “Sendagile basa unen erranak onesten ezpadituzu utzi eta zure etxeko sendagilea deitu, unek argituko datzu“.\n36ko estatu kolpea baino hilabete guti lehenago, 1935eko urrian, lerro hauek sinatu zituen: “San Kristobal delako gazteluan -Ia Iruñean bertan dagoen Ezkaba mendiko eraikuntza militar espainiarraz ari zen, hain zuzen-, jadanik urte bat badu, ainbeste gizon giltzaperaturik daudela; gaztelua ez dela ortarako, eta leen bai leen bearko dela etsi edo bear bezala egin. Gaztelu ortan, bat zendu delakotz langileak bere asarrea agertu dute egun bat, ortzirala, lanik egin gabe (…) Adiarazi nai izan dute, gazteluak osasungarrizko bear dituen baldintzak ez dituela eta orgatik il dela. Egia errateko, San Kristobal, gudularien gerizatzeko egina dago eta ez gaxoak an idukitzeko ez eta iñor giltzaperaturik an idukitzeko“.\n1936ko uztailaren 18an Iruñeko karriketan euskara desagerrarazi zuten, tiroketen hots beldurgarrien oihartzunean. Hau dela eta, Larreko idazlea ere ezkutatu zen. Beharbada horregatik ez dugu hemen aipatu “Gerla urte gezur urte” izena daraman egunkaria. Zuri utziren dizugu, irakurle, interesa piztu bazaizu, lagun hau pertsonaren gisa gehiago ezagutu nahi baduzu. 1948an, ia laurogei urte zuela, honela sinatu zuen: Nafarroako euskaldun xahar batek. 1949an hil zen.


Topa Egunean aurkeztuko du Jon Sarasuak azken liburua - Goiena.eus\nTopa Egunean aurkeztuko du Jon Sarasuak azken liburua\nAzken urteotan euskalgintzaren gainean egin dituen hausnarketak batu ditu liburu batean Jon Sarasuak eta liburu hori zapatuan aurkeztuko du Soraluzen, Topa Egunean. Hiztunpolisa, Euskaltasunaren norabideaz apunteak (Pamiela) da izenburua. Elkarrizketa egin diogu eta liburuaren gaineko zehaztasunak eman dizkigu. "Ez ditut ideiak ezkutatu nahi izan lagunen arteko bakeagatik" dio. Biharko Goiena paperekoan irakurri ahal izango da eta baita Goiena.net.en ere. Hemen, aurrerapen bat…\nGatibuko Alex Sarduik eskatuta, Izaroren 'Astelehenak' bideoklipa\nSiroka taldeak Hutsaren 'Amnesia' bideoklipa eskatu du\nSkakeitan taldekoek eskatuta Neighbor taldearen 'Hau'\nGarilak 26 taldeak eskatuta, Zea Mays-en 'Orain'\nXabier Euzkitze: "Bertsolaritzak nazionala izan behar badu, ideologia orotarikoa ere beharko du"\nXabier Ulazia: "Espaloia kafe antzokian kultura ekintzak antolatzea da gure asmorik nagusiena"\nEspaloia kafe antzokiak badu kudeatzaile berria\nJosu Billelabeitia (Belako): "Bira Euskal Herrian amaitu nahi izan dugu, gertukoekin"\nDurangoko Azokaren azken txanpa\nRuper Ordorika: "Disko honetan sentitu dut halako zorabio bat, zorionez"\nBarikuan Herrixa Dantzan berezia Escamot Catalá taldearen zuzeneko musikarekin


Puerto Operazioa | Auzipetu eta nahastutakoen zerrenda\nPuerto Operazioko akusatuak\nAzken eguneratzea: 2013/01/27 14:37 (UTC+1)\nFuentes, Merino Batres, Saiz, Labarta Barrera, Vicente Belda eya Yolanda Fuentes deitu ditu epaileak.\nEufemiano Fuentes, Merino Batres, Manolo Saiz, José Ignacio Labarta, Vicente Belda y Yolanda Fuentes\nArmstrong: 'Ezinezkoa da zazpi Tour dopatu gabe irabaztea'\nEUFEMIANO FUENTES (Las Palmas, 58 urte)\n"Asterix" ezizenarekin ezagutzen dute eta bera da Puerto Operazioaren burua. Lance Armstrongen kasuan, Michele Ferrari medikuaren papera beteko luke Fuentesek.\n2006. urteko maiatzaren 23an atxilotu zuen Guardia Zibilak. Ondoren egindako miaketatan, dopinerako plan zehatzak eta pertsonalak aurkitu zituzten eta baita odol eta plasma poltsak ere.\nJOSE LUIS MERINO BATRES (72 urte)\nMadrilgo La Princesa Ospitaleko Hematologia zuzendari ohia eta Fuentesen laguntzailea. Horregatik hartu zuen "Obelix" ezizena. Fuentesek lan egiten zuen laborategiaren jabea zen Merino, eta bertan kirolariak hartzen omen zituzten. Epaileak haren kontrako auzia artxibatu du gaixorik dagoelako.\nMANOLO SAIZ (Torrelavega, Kantabria, 53 urte)\nONCE eta Liberty taldeetako zuzendari ohia izan zen UCI ProTour eta Txirrindulari Talde Profesionalen Nazioarteko Elkarteko (AIGCP) bultzatzaile nagusietako bat. Atxilotu zuten unean, 60.000 euro zeramatzan, maleta batean, eta legez kanpoko substantziak.\nJOSE IGNACIO LABARTA BARRERA (Zaragoza, 56 urte)\n"Macario" edo "Bigotes". Comunitat Valenciana taldeko kirol zuzendaria zen, eta bere etxean legez kanpoko substantziak aurkitu zituzten. Dopin sarearen parte-hartzailea eta bezeroa izatea leporatzen diote.\nVICENTE BELDA (Cocentaina, Alacant, 59 urte)\nKelmeko zuzendari ohiaren auzia artxibatu zuen epaileak, baina AMAk, UCIk, Italiako Nazioarteko Komiteak eta Espainiako Txirrindularitza Federazioak aurkeztutako helegiteen ondorioz, berriro deitzea erabaki zuen Madrilgo Entzutegi Probintzialak.\nYOLANDA FUENTES (Las Palmas, 54 urte)\nEufemianoren arreba Kelme taldeko zuzendari medikoa izan zen.\n"Tourmaleta ez da haragi-xerrakin eta entsaladekin igotzen", esan zuen elkarrizketa batean.


Pobreak tontoak dira • ZUZEU\nPobreak tontoak dira\nEz haserretu nirekin, esaldia borobilegia da neurea izateko. Coluche handiaren lanetako batzuk biltzen dituen azken liburutik hartu dut: Les pauvres sont des cons.\nEz nekien xuxen nola itzuli: “Pobreak tontoak ere badira”, “Pobreak dira tontoak”, “Tontoak dira pobreak”… baina iruditu zait Coluchek esan nahi zuena esateko, bere horretan zela onena: “Pobreak tontoak dira”. Eta kitxo, sinetsita bainago, gainera, horrelaxe dela hori, pobreak direla (edo garela), tontoak. Benetako tontomontoak.\nGauzak asko sinplifikatuta esateko, bankuek dirua irabazteko zabor-kontu hipotekadunak saldu zituzten urteetan zehar. Euren arteko salerosketarako erabili zituzten batez ere bankuek kontuok: norbanakoei eta enpresei merke utzi dirua, eta paketetan jarri ostean, merkatu finantzieroan saldu urtu eta desgertzen ziren arte. Baina halako batean argitu zen injinaritza teoriko huts baizik ez zela hura guztia, eta ke hutsa zela egiazko ondare beharrean. Jakina, benetako dirua da bankuek maite dutena, birtuala bainoago. Funts haiei toxiko adjektiboa jarri eta, aitzina!, estatuei eskatu zieten bankuek dirua, baldin eta sistima finantzieroa suntsi zedin nahi ez bazen. Horrela, hiru aldiz irabazi izan dute dirua: edonori zabor kontua saltzean, paketeak euren arteko merkatuan saltzean, eta desager ez daitezen estatuek erreskatatu dituztenean. Batzuek ederra eduki dute pagotxa pare bat hamarkadatan.\nOrain, ostera, estatuak dira zorretan daudenak eta bankuek diote estatuek nahitaez berdindu behar dituztela egindako zuloak, baita horretarako herritarrek galdu behar badituzte ere urteetako borrokekin irabazitako lorpen sozial guztiak. Berriro irabazten dute bankuek dirua, estatuen interesak espekulazio-dantza geraezinean mugituz, eurak baitira orain estatuei dirua alokatzen dietenak… Eromena da, eta gu trenari begira. Gizateriaren historian, sekula ez ei da dirua horren bildua egon, hain jende gutxiren eskutan.\nEta halatan, iritsi gara Colucheren baieztapenera: Pobreak tontoak dira. Edo gara. Ezen dirua dagoen lekuan baizik ez dago eta hobeto banatu nahi bada, dagoen tokitik hartu eta ez dagoen lekuan zabaldu baizik ezin da egin. Ez dago beste dirurik eta ondasunik munduan, dagoenaz besterik. Dagoena bakarrik bana daiteke eta dagoen tokian dago dagoena. Gure katuak ere badaki hori.\nBaina hemen ezin da inor mugitu, gaizto, terrorista edo deabru ez bada. Krisi hitzaren izuak bizi gaitu. Begiratu bestela ingurura eta ikusi zer ari den gertatzen, Europa Batuaren izenean, sistemaren izenean, etorkizun posible bakarraren izenean, demokraziaren izenean… Bai, Pobreak tontoak dira, hori guztia sinesten dutenean, ezen, zein demokrazia motak ekarri ditu Italia eta Greziako presidenteak, esaterako. Noiz egin da horretarako galdeketa? Nortzuk dira gizon horiek, eta Europako diru elkarte handienetako arduradunak banku handietako zuzendari ohiak ez badira?\nAgian Coluche bazterrean utzi eta iritsiak gara Andersen handiaren ipuin ezagunera, badakizu “Errege biluzia” moduan ezagutzen dugun hartara. Ipuineko umearen beharretan gara, gauzak diren bezala ikusi eta aldarrika dezan: “Zer Demokrazia eta zer demonio, horko hori larru gorritan doa!”\n(Britainiar ultraeskuindar liberal bat ezin izan daiteke sekula nire gustuko arraina, baina gauzak diren bezala esan behar badira, duela hilabeteak sarean dantzan dabilen Nigel Farae-ren bideoan, egia borobilak jaurtitzen dira. Bai horixe).\nEuskal Herrian bada zer entzun\nZinema euskaraz doan sarean...


TAILERRA: JAI-EREDUA BIRPENTSATZEN – ITAIA\nPosted on 2019 uztaila 08 2019 iraila 22 by ITAIA\nTailer honek jai eredu kapitalistaren inguruan hausnartu eta honek neska gazte langileon subjektibitatean duen eragina zein langile klase osoarentzat eta beraz gure askapenerako dituen ondorioak aztertzea du xede. Horrekin batera, ospakizun eredu proletarioaren nolakatsunaz pentsatzen hasi eta aurrean ditugun erronkak mahaigaineratu nahi dira eztabaida honen bitartez.\nJai-eredua atalean dauden artikuluetan oinarritzen da tailer honetan eztabaidatuko den edukia, beraz tailer hau dinamizatu baino lehen, jai ereduaren inguruan idatzi diren artikuluak irakurri eta lantzea gomendatzen diogu dinamizatzaileari, talde handian ematen diren eztabaiden nundik norakoa kudeatzeko eta zer eduki azpimarratu jakiteko besteak beste .\nHemen artikuluen estekak:\nDrogak, gaztetxeak eta borroka komunitatea\n1) NOLAKOA DA GAUR EGUNGO JAI EREDUA?\nHelburuak: Jai eredu kapitalista kontsumitzera garamatzaten arrazoiak identifikatu eta hau ezaugarritzea.\nDinamika: Talde txikietan banatuko gara eta galdera hauei erantzungo diegu:\nZerk bultzatzen gaitu parrandan ateratzera?\nGure helburuak betetzen ote ditugu parrandan?\nZe paper jokatzen du drogak guzti honetan?\nOndoren, jai eredu kapitalistaren bost ezaugarri ematen saiatuko gara bakoitza post-it batean idatziz. Talde handian elkatu eta lehenik hasierako hausnarketak plazaratuko ditugu, gero, ezaugarrien hautua justifikatu ondoren, kartulina handi batean kokatuko ditugu, beti ere, ordena logiko batekin. Talde txiki bakoitzak bere eztabidak elkar banatu ondoren kartulina handiari erreparatuko diogu denok, eta jai eredu kapitalistaren nolakotasunari buruz ondorio batzuk ateratzen saiatuko gara.\nDenbora: 40 minutu, talde txikian 20 eta handian 15.\nMateriala: Kartulina handi bat, post-itak eta idaztekoa.\n2) ZER ONDORIO DITU JAI EREDU HONEK?\nHelburuak: Jai eredu kapitalistak dituen ondorioen gaineko gogoeta egitea.\nDinamika: Talde txikietan jarri eta jai eredu kapitalistaren ondorioei erreparatuko diegu. Horretarako, bi oinarri hartuko ditugu:\nOharra: lehen atalean nahikoa sakondu ez dela ikusten bada edo bestela ere nahi bada, emakume langilearen subjektibitatean dituen ondorioei buruz hitz egin daiteke espezifikoki, jai eredu kapitalistan muturrera eramaten den hipersexualizazioa kontutan hartuta.\nTalde txikietan ematen diren eztabaidak talde handian elkarbanatuko dira ondotik.\nDenbora: 30 minutu, 20 talde txikitan 10 handian.\nMateriala: Ez da ezer berezirik behar.\n3) NOLAKOA IZAN BEHAR DA OSPAKIZUN EREDU PROLETARIOA?\nHelburuak: Ospakizun eredu proletarioaren nolakotasuna definitzen saiatu eta hau emateko hartu beharreko neurri eta erronkez gogoetatu.\nDinamika: Talde txikian jai eredu proletarioak bete beharko lituzkeen bost ezaugarri emango ditugu bakoitza post-it batean idatziz. Talde handian elkatu eta lehenik hasierako hausnarketak plazaratuko ditugu, gero, ezaugarrien hautua justifikatu ondoren, kartulina handi batean kokatuko ditugu, beti ere, ordena logiko batekin. Talde txiki bakoitzak bere eztabidak elkar banatu ondoren kartulina handiari erreparatuko diogu denok.\nDinamika honen bigarren parte batean, gaur egungo egoera kontutan hartu eta ospakizun eredu proletarioari begira hartu beharreko neurrien inguruan eztabaidatuko dugu talde txikian.\nJai eredu kapitalistari erreparatuta zein neurri hartu genezake gaurdanik?\nNeurriak eta erronkak kolektiboak ala pertsonalak ote dira?\nZein mekanismo jarri dezakegu martxan gure asanbladan, lagun taldean…?\nDenbora: 45 minutu. Lehen partean, 15 minutu talde txikian, 10 minutu talde handian. Bigarren partean, 15 minutu talde txikian, 5-10 talde handian.\nThis entry was posted in Dinamikak and tagged Jai-eredua. Bookmark the permalink.\nHIPERSEXUALITATEAREN SORGIN GURPILA →


Pornopolitika | Azkena | GARA\nEz dakit zuei gertatzen zaizuen, baina telebistari soinua kentzen diodanean ez ditut futbolariak, telebista izarrak eta politikariak bereizten. Denak dira gazteak, denek daukate ilea gominaz betea, denak dira iragarkietako gizasemeen tankera gihartsukoak. Dena da ilusioa, eta ilusionista izateko, ororen aurretik, eder izan behar duzu. Politika eta erotismoa gurutzatzen diren lekuan gaude, derrigor. Lehendakaria Jaurlaritzako korridorean barna ikusten dut une honetan, bere jantzi beltz plantxatuegian tente, eta ez dakit zinez ez ote naizen Eguberrietako lurrin iragarki bat ikusten ari. Ez dakit botoa eman behar diodan, edota zapatak miazkatzera belaunikatu behar ote nukeen, amets erotiko perbertsoenetan bezala. Macron, Macri, Casado, Arrimadas: denak atera dira maniki faktoria beretik, eta ez dute zertan gizatasunik erakutsi. Aitzitik, hotzak eta urrunekoak izan behar dute euren perlazko irribarre zuri itsugarrietan. Garai bateko erregeen gisara, odolak bereizten ditu, leinuak: Jainkoaren bedeinkazioa eta zilegitasuna dute, eta edozer egiteko kapaz dira. Haien oinpean geratuko gara mitxelinez betetako izaki bizidun arruntok, berdin Parisen, Carabanchelen edo Altsasun. Ez kexa zu zapaltzera etortzen badira, Jainkoaren oina da zure bizkar gainean dagoena. Ongi etorri pornopolitikara, showa hasi da, eta gaizki amaituko da.


Epaileak auzi ekonomikoa artxibatu du, ustezko delituak preskribatuta daudelako | Politika | Berria\nEpaileak auzi ekonomikoa artxibatu du, ustezko delituak preskribatuta daudelako\nCarmen Zubimendi Donostiako Zigor Auzitegiko epailearen erabakiari helegitea edo apelazioa aurkezteko bost eguneko epea du Fiskaltzak; aurretiazko saioan zigor eskaerei eutsi zien. Diru laguntza publikoen iruzurra eta diru kontuak faltsutzea egozten die akusazioak. 2003ko urrian izan zen operazioa; zortzi hilabete lehenago, euskarazko kazeta itxi zuen Espainiako Auzitegi Nazionalak.\n2014ko ekainak 4 07:20\nJoan den apirilaren 7an Egunkaria-ren auzi ekonomikoaren aurretiazko saioa egin zuten, Donostian. Kasua artxibatzeko eskatu zuten defentsak, auzia preskribatuta dagoela esanez. Aldiz, Fiskaltzak zigor eskaerei eutsi zien, eta ahozko epaiketa egiteko eskatu zuen. Carmen Zubimendi Donostiako Zigor Auzitegiko epaileak auzia artxibatu duela jakinarazi du gaur, ustezko delituak —diru laguntza publikoen iruzurra eta diru kontuak faltsutzea— preskribatuta daudela iritzita.\nFiskaltzak orain gehienez bost eguneko epea dauka erreforma helegitea edo apelazioa aurkezteko. Bi modu ditu: batetik, erreforma errekurtsoa eta, aldi berean, hura onartuko ez balute ere apelazioa aurkeztea —hiru eguneko epea du helegitea soilik aurkezten badu, eta bostekoa, helegiteaz gain apelazio aurkezten badu—, eta, bestetik, apelazioa aurkeztea —bost eguneko epea—.\nGipuzkoako Lurralde Auzitegian aurkeztu beharko ditu Fiskaltzak bere eskaerak. Erreforma helegitea aurkezten badu, Lurralde Auzitegiak Zubimendiren esku utziko du erabakia. Apelazioa bada kasua, Iñaki Subijana Gipuzkoako Lurralde Auzitegiko presidenteak hiru epaileko mahai bat osatuko du erabakia hartzeko.\nJoxe Mari Sors, Mikel Sorozabal, Fernando Furundarena, Ainhoa Albisu, Begoña Zubeltzu, Joan Mari Torrealdai, Iñaki Uria eta Txema Auzmendi akusatuentzat 128 urteko espetxealdia —9 eta 18 urte artekoak— eta 221 milioi euroko isunak eskatu zituen Fiskaltzak aurretiazko saioan.\nZubimendi epaileak joan den maiatzaren 23an idatzi zuen notifikazio agiria, eta gaur jakinarazi du.\nFiskaltzak dio zortzi akusatuek Egunkaria-ren 1998, 1999, 2000 eta 2001eko diru kontuak faltsutu zituztela eta diru laguntza publikoak eskuratzeko iruzurra egin zutela. Dena dela, Gipuzkoako Diputazioak txosten batean aitortua zuen Egunkaria-k ez zuela zerga iruzurrik egin, eta Jaurlaritzak bi txostenetan esan izan du laguntzak legezkoak zirela.\nDuela lau urte, Egunkaria-ko sumario nagusiaren absoluzioaren ondoren, auzi ekonomikoa Donostiako Zigor Auzitegira pasatu zuen Espainiako Auzitegi Nazionalak, eta geroago auzitik kanpo utzi zuten Dignidad y Justicia elkartea. Fiskaltza geratu zen akusazio bakar gisa.\n2003ko urriaren 16an izan zen auziko ekonomikoko operazioa, Juan del Olmo Auzitegi Nazionaleko epaileak aginduta. Urte bereko otsailaren 20an itxi zuen Del Olmok euskarazko egunkaria. Kazetaren itxieran epaiketa egin zuten, Auzitegi Nazionalean, eta 2010eko apirilean absoluzioa eman zuten. Dena dela, auzi ekonomikoak aurrera jarraitu zuen.\nEH Bilduk Segurtasun Saila interpelatu du 'Larrion auzian' izandako filtrazioengatik azalpenak eman ditzan\nArabako EH Bilduk berretsi du hartu beharreko neurriak «azkar, erantzukizunez, koherentziaz eta proportzioz» hartu dituela, eta eskatu dio Segurtasun Sailari Ertzaintzak bakarrik daukan sekretupeko ikerketa baten gaineko informazioa nola zabaldu den azaltzeko\nEskumen transferentziaren akordioa lotzean informazioa parlamentura bidaltzea babestu dute EAJk, PSE-EEk, EP-IUk eta EH Bilduk. Erkoreka eta Grande-Marlaska gaur bilduko dira\nManifestazio bat eginen dute Iruñean, tortura iker dadin galdegiteko\nMartxoaren 6rako egin dute deia. Zabalzaren kasua ikertzeko eskatu diote Espainiako fiskalari\nM-3 elkartea: «Ez dugu justiziarik lortu, baina ez dugu ahaztu»\nMartxoaren 3aren ingururako hamaika ekitaldi antolatu dituzte Gasteizen, 1976an hildako bortz langileak oroitu eta gertatua salatzeko\nGaritano: "Agerian geratu da ez zegoela inolako frogarik 'Egunkaria' ixteko"\nElkarretaratzea ostiralean, Martin Ugalde parkean\nElkarrizketa aurrerapena. Uria: "Herri bezala heldutasuna erakutsi dugu"\n'Egunkaria'-ko auzi ekonomikoaren kronologia\nEpailearen jakinarazpen agiria


José García Azurza\n1934ko azaroan Ceutako Itsas konpainian sartu zen, bere kinta lerroetara deitu zutenean. Handik urtebetera, soldadutza-denbora bete zuenean, ziurrenik Azpeitira itzuliko zen. Edonola ere, 1938 arte ez dugu [...]\nRamón Garmendia Arteche\nOinatz auzoko Atxubiaga baserrikoa zen. Azpeitiarra zen, eta lanik gabe zeuden langileen hainbat zerrendatan eman zuen izena 1935ean, 26 urterekin. Gero, ziurrenik Itxarkundia batailoiaren lerroetan ibiliko zen [...]\nLeonardo Goenaga Echeverria\nMatxinatutako tropak Azpeitian sartu baino lehentxeago Bizkaira ihes egin zuen. Itxuraz, Markinako frontean zegoela etxera oinez mendia gurutzatuta itzultzea erabaki zuen, eta itzulerako bidean Mutrikuko baserri batean [...]\nGregorio Goenaga Iturzaeta\nGregoriok bizikletak alokatzeko negozioa zuen eta gidaria zen lanbidez, bai errepublika-garaian, bai gero. Gerran bi bandoetako batean ere parte hartu zuenik ageri ez den arren, 1938 amaieran [...]\nBienvenido Juan Gurruchaga Echeverria\nJuanek Urolako trenbideko faktore gisa lan egin zuen 1936ko irailaren 20an altxatutako tropak sartu bezperatan Azpeititik ihes egin zuen arte. Sindicato Nacional Ferroviario sindikatuko afiliatua, 1934an soldata [...]\nFrancisco errepublika-garaian eta 1936ko irailaren 19ra arte Azpeitiko batzokiko atezaina izan zen. EAJko afiliatua eta lanbidez tailugilea, alde egin zuen beste azpeitiar askok bezala, altxatutako tropak sartzear [...]\nRoque Iraola Goicoechea\nRoque zurgina zen eta Jose Iturzaeta enpresan lan egin zuen errepublika garaian. Abertzaleen aldekoa, gerra hasitakoan Donostiako errepidean armak hartuta zaintzaldiak egin zituen. Gero Bilbora ihes egin [...]\nSantos Iriarte Echaniz\n1912an Errekartetxo baserrian jaioa, Santos arotza izan zen lanbidez, eta joan den mendeko 40ko hamarkadan probintziako harrijasotzaile ezagunenetako bat. Aurretik, 1936an eta 1937 hasieran altxatutako armadak mobilizatu [...]\nJuan José Iriarte Odriozola\n1931ko apirilaren 17an eratu zen Udalbatzako kidea zen gutxiengo karlistako partaide gisa. 1933ko udal-hauteskundeetan hautagai tradizionalista izan zen, baina ez zuen ordezkaritzarik lortu. Gobernadore zibilak 1934ko irailaren [...]\nAzpeitiko Iturralde Bereciartua anaietako gazteenak oraindik ez zituen 18ak beteta 1936an Gerra Zibila lehertu zenean. Loyola batailoiko gudari ziren anaiekin batera abiatuta, Jose Gernikan errefuxiatuta geratu zen [...]\nAguirre Hermanos altzari-enpresan aritu zen lanean errepublika-garaian. “Txandramie” esaten zioten urrestildar honek altzarien sektorekoek 1936ko uztailean gerra lehertu baino lehentxeago egindako greban parte hartu zuen. Protesta haietan [...]\n“Anttonbeltz”-en seme zaharrena, Unión Republicana alderdiko militante eta UGTko afiliatua izan zen errepublika-garaian. Lanbidez zurgina, gerra lehertu zenean lan egiten zuen fabrika partzialki itxi ostean, armak hartuta [...]


30 urteren ostean, kartzelaldi luzeagoa | Iritzia | Berria\n30 urteren ostean, kartzelaldi luzeagoa\nXixtor Haranburu euskal presoa baldintzapean aske uztea onartu zuen Zigorrak Ezartzeko Frantziako Auzitegiak joan den uztailean. Fiskaltzak helegitea ezarri zion erabakiari, eta, orain, auzitegiak arrazoia eman dio. Hau da, 30 urte preso egon ostean, eta osasun arazoak eduki arren, espetxean jarraitu behar du Haranburuk. Auzitegiak aipatu dituen argudioak «beste garai batekoak» iruditu zaizkio Haranbururen abokatuari. Izan ere, auzitegiak argudiatu du Haranburu aske uzteak ordena publikoa «trabatuko» lukeela eta delitu berean aritzeko «arriskua» egon litekeela ETAk armak berriz hartuko balitu.\nArmagabetuta eta bere egiturak deseginda, desagertuta dago ETA, ia hamarkada batez jarduerarik gabe egon ostean. Horregatik, 30 urte preso pasatu dituen bati halako ur baldekada hotz bat botatzeak argi erakusten du euskal presoei ezarritako espetxe politikaren ankerra. Aurpegi bikoitzarekin ari da Paris. Batetik, presoak gerturatu ditu, eta elkarrizketa ildo bat martxan du Ipar Euskal Herriko ordezkaritza batekin. Bestetik, zirkinik egin gabe aplikatzen ditu zigorrik zorrotzenak. Madrilek eskatuta izan, edo bere kasa izan, funtsean berdin da, emaitza bera baita: «etsigarria eta mingarria», Haranbururen abokatuaren hitzak erabiltzearren.


Atxik Berrituz: April 2015\nFrantziako Apezpikuen Batzordea Euskal Herriko bake prozesuaz jakinean - La Conférence des Évêques de France informée du processus de paix au Pays Basque\nAtxik Berrituz taldeak Frantziako apezpikuen atea behin eta berriz jo ondoan irekitzea kausitu zuen joan den otsailaren 11an. Egun hartan biltzar nagusia egiten zuen Frantziako apezpikuen "Justice et Paix" Batzordeak errezibitu zituen Atxik Berrituz elkarteko bi kide : Mikel Epalza eta Gabi Mouesca. Oren eta erdiko solasaldia bururatzean Batzordeak bi orrialde eskaini zizkion Atxik Berrituzi, hilabetero ateratzen duen aldizkarian. Aldizkari horren apirileko edizioa kausituko duzue loturiK hitza emanez : Amaia Aseginolasa, Gabriel Mouesca, Jean-Pierre Marin eta Mikel Epalzari.\nL'association "Atxik Berrituz" (tenir en se renouvelant) qui regroupe des chrétiens qui veulent accompagner le processus de paix en Pays Basque, a pu rencontrer la Commission justice et paix de la Conférence des Évêques de France, lors de sa réunion générale le 11 février dernier à Paris. La Commission a proposé aux deux représentants Gabriel Mouesca et Mikel Epalza de présenter la thématique de la paix en pays basque sur les deux pages centrales de sa revue mensuelle du mois d’avril 2015 avec témoignages de Amaia Aseginolasa, femme de détenu basque, Jean-Pierre Marin, victime d'un attentat d'Iparretarrak.\nArtikuluen itzulpena :\nJustizia & Bakearen gutuna apirila 2015\nEuskal Herria Bakean bide bat zaila eta ezin saihestuzkoa\nMikel Epalza aitarekin eta Gabriel Mouescarekin bildu ondoan justizia&bakeak hitza ematen die.\nLau urte atentaturik gabe\n1959an hegoaldeko (Espainia) abertzale batzuek erakunde armatu bat sortzen dute, ETA Euskadi ta Askatasuna deitzen dena. 1936an J.A. Aguirrek zuzentzen zuen euskal gobernuaren eta Euskal Herriaren eskubideak zaindu zituzten euskal soldaduen semeak dira ETAren sortzaileak. 2011an, jendartearen ahotsari jaramon emanez, ETAk behin betiko ezetz erran dio bortizkeriari, eta baietz elkarrizketari. Keinu bat burutu du indartsua eta unilaterala, eta zain dago Euskal Herria zuzentzen duten bi gobernuetatik batek (Espainia, Frantzia) bere armak errezibi ditzan. Euro-parlamentuak, ONU nazio Batuen Erakundeak, nazioarteko adituek, bake Nobel sariek sinesgarritasun osoa eman diote Euskal Herrian abiatua den bake bideari, hala nola Donostia-Aieten 2011ko urriaren 11an iragan zen nazioarteko konferentzian. Badu hamar urte pasa Iparretarrak, borroka armatua utzia duela iparraldean (Frantzia).\nBaionatik Gernikara, mobilizazioak ez dira falta. 2014ean 150 000 presuna bildu zituen giza-kate bat osatu zen 120 kilometroko luzetasunean, bakearen eta erabakitzeko eskubidearen alde. Bortizkeriak sortzen duen ekintza/errepresioa/ekintza gurpil zoroaren ondotik, hona ziklo berri bat abiatzen dela : biziaren errespetua, aniztasun demokratikoaren onespena, begirunea biktima guztientzat. Falta dena da boteredunek parada hori eskutan har dezaten bake prozesua ontzat emanez argi eta garbiak diren keinuen bidez. Paradoxikoki Madril eta Paris ez dira mugitzen.\nSufrimenduak oro kontuan hartu\n1960etik 2013raino euskal gatazkak 1061 hil eragin ditu, 817 hildako eta zaurituak 2300 eta 2600 artean ETAren eskutik, 94 hildako eta 746 zauritu segurtasun indarren eskutik. Euskaldunen kontra aritu diren indar paramilitarrek (bereziki Frantzian, Batallon vasco-espagnol eta GAL) 73 hildako eta 426 zauritu eragin dituzte. Horri gehitu behar zaizkio 77 erailketa noren eskutik diren ez baita ezaguna. Hor dira ere Espainiako segurtasun indarrek burutu tortura kasuak, 5000 eta 10 000 artean. Erronka ez da txikia, aiherkundeak gainditu elkarrekin bizitzeko.\n480 euskal preso politiko\nHorietan 97 Frantzian. Gutxiz gehienak etxetik 800 kilometro baino urrunago dira. Errana dute, bederazka bai eta euskal preso politikoen kolektiboak ere, deliberatuak direla ez-bortizkeria aktiboaren bidean aurrera joatera. Euro justizia gorteak oroitarazten du preso edonori giza eskubideak bete behar zaizkiola. Bide horretan bakeak behar du ere presondegietan sartu : presoak etxera hurbildu, eritasun handia jasaten dutenak eta gaztigua betea dutenak askatu, presondegien kudeaketan gizalegeak sartu.\nBakea ez da bortizkeriaren gelditzea bakarrik\nJendarte berri bat eraikitzea da kontua, non biktimak eta alde guztietako bortizkerien egileak elkar-bizitza berriaren protagonista izanen dituena. Hori da bake prozesuaren erronka nagusia, biktimen zauriak eztitu, historia irakurri giza eskubideak eta herri bakoitzarenak begien aurrean edukiz, , presoei justizia trantsizionala bermatu. Sufrimendu oro behar da landu, erantzukizunak ezagutu, aurrera-pausoak egiaztatu.\nDeia kargudun politikoei eta Elizari\nBideragarri izateko bake-prozesu horrek ez du alde batean geratu behar. Frantses eta Espainol gobernuek logiziala aldatu behar dute. Lehenagoko terrorismoaren logizialaren arabera ez da terroristekin mintzatu behar ! bakearen logizialarekin “terrorista” horiek onartuak dira bake bideratzaile bezala. horrela ekarriak izan ziren bezala denboran, Nelson Mandela hego Afrikan, Gerry Adams Irlandan ; bake logizial horretan atzoko etsaiak elkarrekin hitz egitera deituak dira, bidean berriz elkarrekin ibiltzea pentsatzen hasteko.\nKristauak erregularki elkartzen dira euskal elizbarrutietan, hala nola Baionakoan, bake prozesua bultzatzeko, otoitzaldiak eta ere, biktimen eta atentatu egileen topaketak antolatzeko. Gizatasun kontuetan aditua den Eliza ez da taula gainean kokatua den irakaspen emailea, bere baitan dauka gatazka hori bete betean, eta bake bideratzaileen aldean ba dabil, indar kolektibo horri bere partea ekarriz. Sentsu horretan da euskal ordezkaritza bat Frantziako Justizia&bakea batzordean errezibitua izan.. Euskal jendarteak sustapen keinuak igurikitzen ditu Elizen partetik, espero du ere Vatikanoaren esku-sartze bat gobernu zibilak parada historiko horretaz jabetu daitezen.\nAtxik Berrituz taldeko Mikel Epalza\nAmaia Aseguinolaza, euskal preso baten andrea, Baionan katekista.\n"Nere lehen sineste sendoa da sortu naizen lurrekoa eta alderdietarik haratago batzen gaituen hizkuntzakoa naizelako sentimendua. Familia da lehen. Frankismoaren ondorioak ezagutu ditut: hortik sortu injustiziek asaldatu naute eta nehoren ganik agindurik hartu gabe mobilizatzera lehiatu naute. Bizitzaren nahigabeek adikortasuna, partaliertasuna, MAITASUNAren eta DOHAINTASUNAren aldeko sentiberatasuna erakatsi dautate. Erbesteratua izan naiz, preso sartua. Preso baten andrea naiz eta preso baten haurren ama. Ezin suntsituzko fedeaz beterik nago, otoitzaz hazi su sakratuaz, nere baitako jainkozko egongiaren pozaz. Fede horrek nere haurrak hazten lagundu nau beren aitaren duintasunaren aldeko errespetua komunikatuz, berdin beren askatasun propioaren aldeko errespetua.\nNere bizi ibilbidean ikasi dut gizon-emazteek behar dutela elgar aditu, elgar ezagutu eta elgarren artean bakea egin. Nere izaite osoaz engaiatu naiz askatasuna haragitzera, arrazakeriari, harrokeriari, botere-goseari, bekaizkeriari, mendekueri uko eginez. Euskal herrian sortu emazte gisa engaiaturik nago kolektibo gizakor hortan, sinesten dut bake prozesuak bideratu nahi duen ELKARKIDETZAn."\nGabriel Mouesca, Iparretarrak erakundeko kide ohia.\nNere gaztaroan, Iparretarrak erakunde politiko-militarraren kide izan naiz. Bortizkeria erabili dut. Horregatik nere biziko 17 urte presondegian eraman ditut. Gaur egun, historiaren haizeak Euskal Herriko gatazkaren konponbidearen alde jotzen du. Oro deituak gira bake prozesuaren eragile izaitera, bakotxaren iragana dena delakoa izanik, etiketa politiko guzien gainetik. Urte bat du neskatto baten aita naizela: nere begiak haren gainean pausatzen diren aldi oro, ezinbestez opa diot bortizkeriarik gabeko mundu batean bizitzea. Izan ere indarkeria ezagutu dut, sortutako indarkeria edota jasana. Nere haragian bizi izan dut haurridetasun urratuaren esperientzia adierazkaitza. Gaur egun, harreman bortitzeri uko egiten dion etorkizuna bideratzeko xede bizia dut. Hori zor diotet – diotegu – ondoko belaunaldieri. Horregatik Giza eskubideen errespetuaren alde lehiatzen naiz, hauetan barne direlarik euskal presoen eskubide guziak; ahalegintzen naiz ere Euskal herriarekiko zerbait lokarri duten presunak bake bide hori sustenga dezaten.\nJean-Pierre Marin, atentatu baten biktima.\nEuskalduna naiz, arrantzale familia batean sortua, Ondarribiatik Sokoara etorria. Iparretarrakeko norbaitek erabaki du, abisurik eta auzirik gabe, gaztigatua izan behar nintzela. Zertaz gaztigatua ? Golfeko lehiaketak antolatzeagatik eta kanpotar jende bati Euskal Herria ezagutarazteagatik ? 1992ko apirilean, goizeko hiruretan, lehergailu batek eztanda egin zuen nere etxean, 10 urte azpitiko lau haur, nere andrea eta nihaur etxean ginaudelarik. Mirakuilua da hilik ez baita izan. Kalte handiak bai, eta lau haur beldurrez orroaz, traumatizatuak. Haurren gurasoeri esker, bereziki errienta eta haren andreari esker, gau hartako oroitzapenak nola edo hala haizatu dituzte.\nHogoi urte geroago, historia ber-azaleratzen da gogo oneko presuna zonbaitek antolatu elgarretaratze baten bidez. Hor, lehergailuak jarri izan dituen mutil baten ezagutza egiten dut, eta hainbat urte presondegi egin dituen beste batena ere. Luzaz elgarren artean hitzegin dugu; ez gaude denetan ados. Zer erran hogoi urte geroago ? Sekula ez da ahanzten, soilik memoria xoko batean gordetzen dira gauza horiek, ez idekitzea artoski saihesten den tiraderetan. Tiradera elgarretaratze egun hortan ber-idekia izan da. Atentatu bat jasan duten presunentzat, hiru aukera daude. Mendekioa: bainan ez du azkenik eta beti berriz haste da. Ezaxoltasuna. Elkarrizketaren bidez gauzatzen den konponketa baten bilaketa, eta, beharbada, barkamenaren bidez: hunek ondoko belaunaldientzat arazoa ezabatzeko abaintaila du. Aterabide hunen aldeko apustua egin dut alderdi biak zintzoak izaitekotan, nehoiz ahantzi gabe hizketatzeko bi izan behar direla.\nMikel Epalza, Baionako elizbarruriko apeza.\nBake prozesua bizi dut gizartearentzat eta presunentzat erronka nagusi bat bezala, bihotzak eta eskuak desarmatzeko dei bat bezala, Ebanjelioa bizitzeko aukera bat bezala ! Nere lau aitaxi-amatxiak euskal errefuxiatu politikoak ziren eta Baiona ondoan ehortziak izan dira beren herria berrikusi gabe. Nere aita Franco-k hiltzera kondenatu zuen eta azkenean askatu. 42 urte huntan apez izanik, mugaz bi aldetako hainbat euskal militante belaunaldi lagundu ditut. Hainbeste urtetako sufrimendua jasanik, uros gaude, euskal elizbarrutietako hainbat laiko eta apezekin, egun berri hau altxarazteagatik, duintasuna, justizia, gizatasun, adiskidetze hitzez bakea idazten den eguna. Jarrai dezagun hain igurikatua dagon Jesu Kristo guzien haurrideari leial dagon Elizaren orrialde hori idazten !\nKofi Anann, Gerry Adams, Pierre Joxe. Aieteko Adierazpena, 2011ko urriaren 11an.\n"Gure esperientziak erakatsi dauku bakearen aldeko zinezko parada bat sortzen denean, huni lotu behar dela. Herri huntako kideen eta beraien ordezkari politikoen artean euskal gatazka elkarrizketa bidez eta indarkeriari uko ekinez konpontzeko xedea handituz joan ondoan, parada sortu da. Sinesten dugu 50 urtez goragoko indarkeriari bukaera emaiteko parada badagola gaur egun, bake zuzen eta iraunkorra bideratzeko."\nPublié par Atxik Berrituz à 11:44:00 iruzkinik ez: Liens vers cet article\n2015(e)ko apirilaren 9(a), osteguna\n2015. Presoekin elkartasunez Uztaritzen\nPresoekin elkartasunez iragan da Uztaritzen Lapurdi gelan 2015. martxoaren 27an.\nPublié par Atxik Berrituz à 23:22:00 iruzkinik ez: Liens vers cet article\nFrantziako Apezpikuen Batzordea Euskal Herriko bak...


Txina Die casting fabrikatzaileak eta hornitzaileak | P&Q\nP & Q jabetzako galdaketa-lantegia Haining-en (Zhejiang, Txina) dago.\nISO 9001: 2015 ziurtagiria duen aluminiozko galdaketaren fabrikatzailea gara, eta mundu osoko industria eta konpainia nagusientzako galdaketa-zerbitzuetan espezializatuta dago.\nDie toneratzeko makina 200 tonatik ~ 800 tonara. Etengabe ekipo berrietan inbertitzen dugu etengabeko hobekuntzaren erronkari arrakastaz aurre egiteko eta beti gure bezeroen behar bakoitzerako irtenbide egokienak emateko.\nLote txiki-ertainetan espezialistak gara tresneria aldaketa azkarreko esperientziari esker. Zure behar malguak estaltzen dituzten irtenbideak eman ditzakegu. Urtze-ahalmena 2000 Kg / h arte. Ez dago arazorik aleazio ezberdinekin batera lan egiteko.\nP&Q-k produkzioaren balio-kate osoa kudeatzen du eta horri esker, bezeroei pieza guztiz amaituak eskaintzen dizkiegu, azken produktuarekin integratzeko prest.\n2005etik P&Q-k Lean Manufacturing tresnak eta filosofia biltzen ditu prozesuetan eta emaitzetan etengabeko hobekuntza lortzeko.\nAbantailak Die Casting\nDie galdaketak forma konplexuak dituzten metalezko piezak sor ditzake eta masa produkzioko beste prozesu askok baino tolerantzia estuagoekin egin.\nDie casting-ak ekoizpen-tasa altuak ematen ditu, mekanizazio gutxi edo batere behar ez duten piezekin.\nDie galdaketak iraunkorrak, dimentsioz egonkorrak eta kalitatearen itxura eta itxura proiektatzen dituzten piezak lortzen ditu.\nDie galdatutako piezak plastikozko injekzio moldurak baino indartsuagoak dira, dimentsio antzeko zehaztasuna eskaintzen baitute. Hormako galdaketa beste galdaketa prozesu batzuekin baino sendoagoak eta arinagoak dira.\nDie casting-ak zehaztasun handia eta konplexutasun eta xehetasun maila desberdineko diseinuen errepikapen errepikagarria ditu.\nOrokorrean, galdaketarako prozesuak kostu murriztuak izaten ditu prozesu batetik eta produkzio pauso desberdinak eskatzen dituen prozesutik. Dirua aurreztu dezake hondakin materialak eta txatarrak murriztuz.\nDie casting-ak ekoizpen abiadura edo abiadura azkarragoak izan ohi ditu.\nAurreko: LED kale argia-PQSL003\nHurrengoa: Plastiko injekzioa\nPresio altuko galdaketa\nPlastiko bidezko injekzio piezak\nPresiozko Die Casting


[IRITZIA] Aisialdikoak - Aiaraldea - Aiaraldea.eus\nHaizea Paris 2019-05-10 12:00\nArgazkia: Kirikiño Aisialdi Taldea\nNorbaitek "aisialdi" hitza ahoskatzen duenean, ume garaian ikasi nuen hierarkia hitza datorkit burura. Baina hierarkia aipatzen dudanean ez naiz ari heldua haurra edo gaztearen gainetik jartzearen botere harremanaz, ez. Hemen aipatu nahi dudan hierarkia ditxosozko hori hezkuntzan ari garen helduon artean ematen dena da. Hau da, aisialdiko langileak hezkuntzaren esparruan azken mailan, beheko aldean, daudela. Hau dela eta, euren profesionaltasuna gutxiesten da egunero, momentu oro. Irakasle, andereño, hezitzaile, laguntzaile eta abarren ostean aisialdikoak daude. Baina zintzoa izanda, duela gutxira arte neu nintzen aisialdiko langileak baloratzen ez zituen lehena, nire ikasketez harro.\nDena den, Haur edo Lehen Hezkuntzako ikasketak izan arren, horrek ez gaitu irakasle bihurtzen edo, bestela esanda, monitoretzako titulua izateak ez gaitu aisialdiko profesionalak bihurtzen. Argi izan beharko genuke tituluek ez gaituztela profesional bihurtzen, ateak zabaldu eta aukerak probesteko eskaintza baino ez digute ematen. Titulurik gabeko irakasle ederrak ezagutu ditut bizitza honetan.\nAisialdian lan egiten dudanetik, burua galdera eta zalantzaz beterik dut. Zerk du garrantzia handiagoa, idazten ikasteak ala lengoaia musikala menperatzeak? Algebra ezagutzeak ala gorputzaren bitartez mundua aztertzea eta ezagutzeak? Zein da hezkuntza eta aisialdiaren arteko muga? Ez al dute biek behar bera asetzen, ongizate eta hazkuntza ahalbidetzea? Eta noren beharrak asetzen ditugu, haur eta gazteenak ala familienak?\nLanbide honetan gero eta gehiago ibiltzean zalantzak handituz joan arren, benetan zorionekoa sentitzen naiz. Izan ere, aisialdia errespetatzen ikasi dut, ez bakarrik ulertzen. Gure lanari dagokion garrantzia eman behar zaio, haur eta gazteek aisialdian ere aske gozatu eta aske ikasten dutelako. Aspaldi irakurri nuen bezala, haur eta gazteek ez dute egiten nahi duten guztia, baina egiten duten guztia egin nahi dute.\nBegirale, bidelagun ala hezitzailetzat jo dezakezu zure burua, bakoitzari etiketak jartzeko ardura norbanakoarena da. Baina ez ahaztu, begirada, sostengua eta hazkuntzarekiko ardura dagokion lekuan eta momentuan jartzen.\nElkarrekin “gozikasi” dezagun.\nGora bizitza! Gora aisialdia!


Markina-Xemeingo Udalak aurrekontuak aztertzeko auzo batzarrak egingo ditu - Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza : Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza\nMarkina-Xemeingo Udalak aurrekontuak aztertzeko auzo batzarrak egingo ditu\nUrtero egin modura, aurten ere 2017ko aurrekontuak aztertzeko auzo batzarrak egingo dituztela jakitera eman du udalak. Hona hemen data guztiak:\nOtsailak 4 (zapatua):\nInpernusierra: 12:00etan, ermitan.\nAntxondoa: 12:00etan, Axpe sagardotegian.\nOtsailak 5 (domeka):\nIturreta: 12:00etan, elkartean.\nAmallo: 12:30ean, elkartean.\nOtsailak 12 (domeka):\nLarruskain: 12:30ean, elkartean.\nOtsailak 18 (zapatua):\nIruzubieta: 12:00etan, Zubi Ondo jatetxean.\nSantutxu: 12:00etan, Satzu landetxean.\nMeabe: 17:00etan, ermitan.\nArretxinaga: 17:00etan, Xemeingo udaletxe zaharrean.\nOtsailak 19 (domeka):\nBarinaga: 12:50ean, abadetxean.


Kobazulotik irten da Numen, akelarrea egiteko - Arrasate - Goiena.eus\nKobazulotik irten da Numen, akelarrea egiteko\nArantzazu Ezkibel Galdos 2018-10-26 11:30\nArgazkia: Oihana Raven.\nArrasateko Numen musika taldekoak bueltan dira berriro ere. Bost urteko geldialdiaren ondoren Azpeitin jo dute arrasatearrek. Black metal doinuak egiten dituen taldeak, gainera, disko berria grabatu berri du.\nGeldialdi luze baten ondoren, Numen taldeko kideak oholtzara igo dira berriro ere; hain zuzen, Azpeitiko Sanagustin kulturgunean egin zuten akelarrea Extinction eta Necros Christos taldeekin. "Bost urte luze pasa dira azkenekoz Euskal Herrian jo genuenetik", azaldu du Numen taldeko Jabok.\nBeste talde batzuekin lanean\nDenbora tarte honetan geldi ez direla egon azaldu du Jabok: "Diskoa prestatzen ibili gara. Gertatzen dena da beste talde batzuekin ere jotzen dugula eta ezin garela egon %100ean proiektu honetan. Hala, luzatu egin da disko berriaren prestaketa". Iaz, Zaragozako jaialdi batean jotzeko eskatu zieten eta hara joan ziren; aurten, aldiz, Azpeitiko aukera ez dute alferrik galdu: "Azkeneko momentura arte, dudan izan ginen; izan ere, Xabi gitarra jolea lesionatu egin zen eta zalantzan izan ginen bakarrarekin joan edo ez. Azkenean, jotzea erabaki genuen. Kontzertu polita izan zen: areto handia da, eta jende asko elkartu zen".\nDisko berria prest dute\nZortzi abestiz osatutako lana egin dute; horietatik zazpi abestiak izango dira eta beste bat lan instrumentala\nIrailean bukatu zituzten disko berriko grabaketa lanak. "Diskoa grabatuta dugu, baina, oraindik, ez dugu diskoetxerik; hortaz, hainbat detaile erabaki barik ditugu oraindik", azaldu du Numen taldeko gitarra joleak. Zortzi abestiz osatutako lana egin dute; horietatik zazpi abestiak izango dira eta beste bat lan instrumentala. Hainbat estudiotan ibili dira grabaketa lanak egiten: Aretxabaletako Aurym Studios-en baxua eta ahotsak grabatu dituzte; Eibarko Legarre Studios-en bateriak eta abesti instrumentala; Arrasateko Basoak Studios-en gitarrak, teklatuak eta sanplerrak; eta nahasketak eta masterizazioa Ekaitz Garmendiak egin ditu Karrantzako Black Storm Studios -en. Goi Music diskoetxearekin argitaratu izan dituzte diskoak; Numen diskoaren bigarren edizioa Ladlo Productions etxearekin egin zuten.\nEtxean jotzeko gogoz\nDisko berria argitaratzeko gogoz daudela dio Jabok, eta gustura joko luketela Arrasaten: "Azkeneko aldiz 2003an jo genuen". Ondoren, bateria jole barik geratu ziren; eta, SAko Alfred Berengena hartu zuten zuzeneko kontzertuetarako. Orain, taldea osatu dute eta bateria jole bat hartu dute, Eihar eibartarra. Taldea osatzen duten gainerako kideak dira: Aritz, ahotsa; Jabo, gitarra; Xabi, gitarra; Lander, baxua; Eöl, teklatua eta intziriak.


Amorebieta-Etxanoko euskaltegien 2019-2020 ikasturteko matrikula-aldiaren hasiera — Amorebieta-Etxanoko Udala\nAmorebieta-Etxanoko euskaltegien 2019-2020 ikasturteko matrikula-aldiaren hasiera\n•\tHelburu nagusia zornotzar guztiei euskara ikasteko aukera ematea da. •\tAmorebieta-Etxanoko Udalak udalerrian erroldatuta dauden euskara ikasleentzako diru-laguntzak ematen ditu.\nAmorebieta-Etxano, 2019ko irailaren 4a. Amorebieta-Etxanoko Udalak, Zornotza Udal Euskaltegiak, AEK-k eta Zornotzako Barnetegiak hasiera eman diote 2019-2020 ikasturteko matrikula-aldiari.\nAmaia Aurrekoetxeak, Amorebieta-Etxanoko Udaleko euskara zinegotziak; Idoia Zuloagak, Zornotza Udal Euskaltegiaren zuzendariak; Maribi Zubiagak, Zornotzako Barnetegiaren zuzendariak eta AEK-ko udalerriko arduraduna den Igor Landalucek, zornotzar guztiak deitu nahi dituzte aurtengo ikastaroetan matrikulatzera.


Sare sozialen eragina merkataritzan | Martech Zone\nOstirala, uztaila 12, 2013 Igandea, urria 4, 2015 Douglas Karr\nAtzo, instalatu nuen Belkin F9K1106 Dual Band Range Extender nire gurasoen etxean, gonbidatuen gelan seinale bat jasotzen saiatzeko. Iritzi guztiak sarean irakurri nituen eta ezagutzen ditudan pare batzuekin eztabaidatu nuen. Ezin nuen behin betiko iritzia zuen inor aurkitu eta iritziak nahastu ziren; beraz, niretzat probatu besterik ez nuen egin behar. Zoritxarrez, hedatzaileak ez zuen seinalea behar bezala jaso eta anplifikatu. Hala ere, nire gurasoek ethernet saltokiak dituztenez (nire aitak duela 20 urte instalatu zuen etxea eraiki zuenean!), Hedatzailea horman konektatu ahal izan nuen, beraien bideratzailera itzuli eta trikimailua egin zuen.\nHori guztia nire eztabaidetan gertatu zen Twitter, Facebook Google+... konponbideak erosketa egin ahal izateko itxaropen askorekin. Sare sozialek merkataritza bultzatzen dute!\nDenek dakiten moduan sare sozialen plataformen erabilera erritmo esponentzialean hazten ari da. Zehazki, azken 7 zazpi urteetan sare sozialen erabilera ehuneko 365 hazi da. Egunero milioika eta milioika pertsona ari dira produktu eta zerbitzuen inguruko sentimenduak eta esperientziak adierazten sare sozialen bidez. Hori dela eta, enpresa askok merkataritza sozialera bideratzen dute arreta.\nInfografia hau, Merkataritza sozialaren gorakada Australiakoa Fedeltako salmenta puntua, irudi orokorra ematen du.


Jarduerak. Urdaibai, Laida Kanoak. Turismo aktiboa Urdaibain - Bizkaia, Euskal Herria\nUrdaibai, Laida Kanoak. Turismo aktiboa Urdaibain - Bizkaia, Euskal Herria\nUrdaibaitik jaitsiera eta itsas-bidaiak piragua eta kanoetan. Laida Kanoak.\nGure jardueren denboraldia martxoa eta urria bitartean burutzen da.\nLaida Kanoakek prezio eta ekintza bereziak eskaintzen ditu ikastetxe, talde edo ezkondu aurreko agur festentzat.\nPiragua eta kanoa mota ezberdinak eskaintzen dizkizugu, punta-puntako markadunak eta adin eta egoera tekniko guztietako pertsonei egokituak.\nKanoa edo piraguaren bat erostea interesatzen baldin bazaizu, Laida Kanoakek egoera onean dagoen puntako materiala eskaintzen dizu.\nEguraldiaren iragarpena eta itsasaldi taulen berri ematen dizugu.\nGazte Txartelarekin %10eko deskontua izango duzu Laida Kanoakek eskaintzen dizkizun jarduera guztietan.\nLaida Kanoakek Gernikako itsasadarrean zeharreko jaitsierak eta itsasoan barreneko osterak bezalako ur-ekintzak eskaintzen ditu. Jarduerak, edozein adin eta egoera fisiko duenarentzat dira aproposak. Baldintza bakarra igeri egiten jakitea da.\nParte-hartzaileen erosotasun eta segurtasunerako ur-ekintza biak daude horniturik:\nIstripu eta erantzukizun zibilaren aseguruak.\nGarraioa, piraguak, berez husten diren kanoa bikoitz urperaezinak, bi orridun palak, bizkarraldeak, bidoi itxiak eta jarduerak burutu ahal izateko beharrezkoak diren ekipamendu guztiak (salbamendu-txalekoak, neoprenozko jantziak eta zirak).\nZailtasun gabeko ibilbidea da, ahalegin gutxi egitekoa, 2 edo 3 ordukoa Gernikako itsasadar osoan zehar. Urdaibai Biosfera Erreserbako ingurune zoragarri eta pribilegiatuaz lehengoan inoiz ez bezala gozatzeko aukera paregabea.\nEnpresako ibilgailuek Laidako hondartzan jaso eta Gernikako itsasadarraren goiko aldera eramango zaituztete, Gautegiz Arteagako udalerrira, bertan, uretara sartu baino lehen, txalekoak banatu eta, arraunean ibiltzeko oinarrizko ariketa batzuk egin ahal izateko.\nGernikako itsasadarrean zeharreko jaitsieren ordutegia mareen araberakoa izango da, beraz, behar-beharrezkoa da gurekin aurretiaz harremanetan jartzea, aukeratutako egunari dagokion ordua zehazteko.\nEzaugarriak eta baldintzak:\nGernikako itsasadarraren jaitsiera bakarka edo taldeka egin daiteke.\nMarearen norabidearen arabera, ibilbidea noranzko batean edo bestean egiten da: itsasadarraren jaitsiera edo igoera.\nSalneurri bereziak daude: talde handiak, kurtso bukaerako txangoak, udalekuetakoak, ezkondu aurreko agur festak… 60 pertsona arte.\nKanoak oso egonkorrak dira, hori dela eta, ez dute aurretiko esperientziarik eskatzen eurak maneiatzeko.\nGernikako itsasadarretik zeharreko jaitsierak Urdaibai Biosfera Erreserba ezin hobeto ezagutzen duten tituludun gidariekin ala hauek gabe egin daitezke.\nBeharrezkoa da gutxienez 12 urte izatea. 12 urtetik beherakoek lagun heldu batekin joan beharko dute nahitaez.\n%10eko deskontua Gazte Txartelarekin.\nBi ordu edo egun erdiko ibilbidea da, Urdaibai Biosfera Erreserbatik hurbil dagoen itsasertzetik zehar. Zeharkaldia Laidako hondartzan hasiko litzateke, gero Mundakatik pasatuz, Antxoraztik, Lagako hondartzatik eta Ogoño lurmuturretik eta azkenik Elantxobeko udalerrian amaituko litzateke, hortik, Laida Kanoaken ibilgailuetan berriz ere ibilbidearen hasierara bueltatzeko.\nLAIDA KANOAK, Laidako Hondartza :: Antzora, 24 :: 48311 Ibarrangelu (Bizkaia) :: info@laidakanoak.com :: Tel.: 94 627 65 15\nwww.laidakanoak.com | www.urdaibai.eu\n(CC) Creative Commons. Baldintza Orokorrak.


Gure bizitzen alde, u30 sakana grebara! - Sakana - Guaixe.eus\nGure bizitzen alde, u30 sakana grebara!\nUnai Razkin Iriarte, Sorturen izenean 2020-01-24 08:11\nPribatua ala publikoa. Patronalaren irabaziak ala langileon eskubideak. Kapitala ala bizitza.\nHeldu den urtarrilaren 30ean herri sektore eta langile eskubideen alde gaudenok kalera aterako gara, LAN-PENTSIO-BIZITZA duina aldarrikatzen duen Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak deituta. Bizitza erdigunean jarriko duen eredu sozial baten eraikuntzan pauso bat emango dugu aurrera.\nSistema kapitalista eragiten ari den lan eta bizi baldintzen prekarizazioaren aurrean, bizitza duina izateko eskubidea errespetatzea exijituko dugu. Izan ere, gaur gaurkoz lana izateak ere ez du bermatzen bizitza duina izatea. Asko dira miseria gorrian bizi diren langileak. Sakanan, Euskal Herri osoan bezala, nabariak dira prekarietatea eta lan eta bizi baldintzen okertzea, esaterako:\nAzken bost urteetan Altsasuko enplegu bulegoan 34.591 kontratu sinatu dira. Horietatik %93,2 behin behinekoak izan dira. Hau da, 32.228 aldi baterako kontratu sinatu dira 20.000 biztanle inguruko eskualdean.\nGaur egun Nafarroan emakumeen lanaldi partzial tasa %28,53 da. Gizonen lanaldi partzial tasa aldiz % 5,62 da. Zaintza lanak eta jardunaldi partzial inposatua jasaten dute emakumeek.\nSoldatak oro har aurreko hamarkadan baino kaxkarragoak dira. Adibide argia dugu Irurtzungo HYDRO enpresan langileek soldata arrakalaren kontra egindako borroka. Izan ere, lan berdina egitegatik langileen arteko soldata desberdintasuna urtean 5.000€ izatera heldu daiteke.\nLangile, gazte, pentsionista eta abarren eros ahalmena gero eta murritzagoa da.\nUrtarrilaren 30eko Greba Orokorrak sistema aldatzeko beste pauso bat izan behar du. Azken hamarkadetako prekarizazio prozesua geldiarazi eta herritarron gutxieneko eskubideen aldeko mugarri izan behar du. Gure bizitzen gainean erabakitzeko eskubidea geureganatu behar dugu.\nGure bizitzen alde, U30ean sakandarrok kalera!


Bilaketarako optimizatutako bloga sortzeko 9 urratseko gida Martech Zone\nBilaketarako optimizatutako bloga sortzeko 9 urratseko gida\nLarunbata, abenduaren 13, 2014 Igandea, urria 4, 2015 Douglas Karr\nIdatzi genuen arren Blog korporatiboa manikientzat duela 5 urte inguru, oso gutxi aldatu da edukien marketinaren estrategia orokorra zure blog korporatiboaren bidez.\nIkerketaren arabera, blogeko 24 mezu baino gehiago idazten dituzunean, blogen trafikoaren sorrera% 30eraino handitzen da!\nInfografia hau Sortu Zubia bilaketak egiteko zure bloga optimizatzeko zenbait praktika onetatik ibiltzen da. Ez dut saltzen azken gida dela ... baina nahiko ona da.\nHasieran faltan botatzen duten oinarria idazten ari zarela ziurtatzea da bilaketarako optimizatutako edukien kudeaketa sistema motorrak. Edukia plataforma estandar batean idaztea denbora galtzea da eta arazoa izango da zein ondo idazten duzun.\nInfografian duten lehen aholkua honakoa da kalitatezko edukia idatzi eta ondo idatzi. Hori bakarrik ez zaitu bilatzaileen emaitzetan aurkitzen. Aginpidea eraiki behar duzu denboran zehar eta zure edukia ona baino hobea izan behar da - nabarmena izan behar du. nabarmenak edukia partekatzen da - eta partekatutako edukia sailkatzen da! Bilaketaren emaitzetan ezin da aurkitu ondo idatzitako eduki on ugari.\nInfografiak gutxienez eduki beharko zenukeela ere adierazten du 2,000 hitz mezu bakoitzeko. Ez nago ados bihotzez, zenbaki hau ez da araua eta kausalitatearen gaineko korrelazioaren adibide bikaina da. Zure mezuko hitz kopuruak ez zaitu inoiz sailkatuko. Gure mezu gehienak 2,000 hitz baino gutxiagokoak dira eta oso lehiakorrak diren baldintzetan sailkatzen gara.\nUste dut ikerketa eta plangintza asko egiten duten jendeak hori dela mezu integral batean nabarmenak eduki hori partekatu eta sailkatzeko aukera hobeak izan ditzake. Luzera ez da hor sailkatzeko gidaria, edukiaren kalitatea da. Argitalpen laburragoak aukeratuko nituzke sarritan; ez duzu laburki idatzi nahi duzun lekuan.\nGainerako aholkuak sendoak dira: diseinua, abiadura, sentikortasuna, komunikabideen erabilera, izenburuen etiketak, posta elektroniko bidezko harpidetzak, promozio soziala ... guztiak aholku sendoak. Akats ortografikoei eta gramatika akatsei dagokienez. Eskerrak nire irakurleek barkatzen didatelako. Eta infografiaren egileak arreta handiz begiratuko balu, gaizki idatzita aurkituko lukete beren izenburuetako batean!\nAzkenean, zure blogaren arrakasta gauza bakar baten mende dago: Ikusleei balioa ematen ari zaren edo ez. Hala bazara, zure bloga hazten eta loratzen ikusiko duzu zure enpresarako sarrerako marketin baliabide bikaina bihurtuz - batez ere bilatzaileen bidez. Balioa ematen ez baduzu, huts egingo duzu. Blog bat idazteko modu okerra edo zuzena zure publikoaren esku dago, ez infografia hau!\nTags: blogaren gramatika akatsakblogen ortografia okerrakblogaren optimizazioanegozioentzako blogaknegozio blogakchantelle flanneryEdukia Marketingblog korporatiboablog korporatiboadummiesentzako blog korporatiboazubia sortudouglas karrInfografiabilaketa-motorea optimizatusare sozialen sustapenahitzak blogeko mezua\nSalmenten lehentasuna erabiltzeak irteerako salmenten bihurketak bikoizten ditu\nDec 14, 2014 at 1: 17 AM\nMezu bikaina Mezu hau gustatzen zait.\nDec 30, 2014 at 10: 06 AM\nArgazki bikaina irudi bikainekin. ez dakit non aurkitu zenituen, baina primeran moldatzen dira! Lan polita


2018an erretiroa hartu du hainbat kargu eta langintzatik: Torinoko Museo della Montagnako Zuzendaria izan da 1978tik, IAMF-International Alliance for Mountain Film-eko sortzaile eta koordinatzaileetako bat 2000 urteaz geroztik, eta IMMA-International Mountain Museums Alliance-eko koordinatzaileetako bat 2015etik. Gaur egun Trento Film Festivaleko antolakuntza taldeko kide da.\nMendiko kulturaren dibulgazioa izan da haren ipar-orratza, hainbat eta hainbat ekintza sortu eta bultzatu ditu xede horrekin, berdin Museo della Montagnatik nahiz mundu osoan dituen kontaktuen bidez. 700 erakusketa baino gehiago antolatu ditu Italian eta mundu osoan, baita era guztietako ikuskizunak, ekitaldiak eta ikerketa proiektuak ere. Eta denbora izan du Museo della Montagna goitik behera bitan berritzeko. Mendiko zinemagintzarentzat hainbat modutan egin du lan: haren ikonografia esploratuz; Luis Trenker eta Bergfilm ikertuz; 4000 titulu baino gehiago dituen mendiko filmen lehen hiztegia landuz; Terre Magellaniche (A.M. De Agostini, 1933) filmaren zaharberritzean parte hartuz, zeina Europa, Iparramerika eta Hegoamerikako hogeita bederatzi agertoki desberdinetan aurkeztu izan den zuzeneko musikaz lagunduta.\nMuseo della Montagnaren Zine Historiako Liburutegiaren sortzailea da, eta era desberdinetan Europako telebista kate askorekin aritu izan da elkarlanean, eta baita Museomontagnaren ekoizpenetan ere. IAMF-International Alliance for Mountain Film-eko 24 jaialdietatik 21etan parte hartu izan du, eta 15etan Epaimahaiko kide izan da, maiz Presidente.\nEmi Ueyama, Japonia\nJaponiako finantza egunkari handiena den Nikkei-ko edizio laguntzailea izan zen hamar urtez Iparramerika eta Hegoamerikako egoitzan. Zinemagintza munduan 2000ko hamarkada hasieran murgildu zen, filma idazle eta elkarrizketatzaile bezala New Yorken, eta Torontoko (Kanada) Sinsedai Cinema Festival-eko programatzailea lanean ere bai.\nEgun, eta sorterrira itzulita, Tokyo International Film Festivaleko aurre-hautaketa saileko programatzailea da 2014az geroztik. 2015ean ARTicle Films ekoiztetxea sortu zuen, Japoniako dokumental independenteak nazioartean sustatu eta saltzeko xedez.\nBeste hainbat arrakasten artean, Tadasuke Kotani zuzendariaren The Legacy of Frida Kahlo koproduzitu du. Mundu mailan ezaguna den Miyako Ishiuchi argazkilariak Frida Khalo artistaren hainbat objektu pertsonal erretratatu zituen, 58 urtez inork ikusi gabeak, eta lan hori erakusten du filmak. Japonian 25 antzoki baino gehiagotan proiektatu da filma, eta mundu zabalean ere bai nazioarteko jaialdietan, Kanadako Hot Docs International Documentary Festival, Hego Koreako Jeonju International Film Festival edota Mexikoko Guadalajara International Film Festival kasu.\n2015ean ARTicle Films-ek sari asko jasotako filma eta dokumental zenbait beregain hartu zituen mundu osoko zinemaldietan zabaltzeko eta saltzeko, hala nola: Kenji Yamahuchiren At The Terrace, Hirobumi Watanaberen Poolsideman, Yujiro Harumotoren Going the Distance, edota Shigeru Kobayashiren Dryads in a Snow Valley.\nEkoizle bezala, Emi Ueyamak 6 proiektu berri ditu eskuartean, tartean Yujiro Harumotoren hurrengo luzemetraia, A Balance, Tetsuichiro Tsutaren Black Cattle, eta Bastian Meiresonneren An Amazing Story: Masahiro’s Journey dokumentala.\nJim Herrington, Amerikar Estatu Batuak\nArgazkilaria, hainbat pertsona ospetsu erretratatu dituena: Benny Goodman, Willie Nelson, The Rolling Stones, Cormac McCarthy, Morgan Freeman, Dolly Parton,… Haien argazkiak hiru hamarkadaz argitaratu izan dira Vanity Fair, Rolling Stone, Esquire, GQ, Outside edota The New York Times-en tankerakoetan, eta baita dozenaka album azaletan ere. Nazioarteko iragarki kanpainetarako ere lan asko egin izan du, haren bezeroen artean daude Thule, Trek Bikes, Gibson Guitars edota Wild Turkey Bourbon.\nIa hogei urtez, eta hamar herrialdetara bidaiatuz, Herringtonek mendi munduko alpinista handiak erretratatu zituen, XX. mende hasiera eta erdi partekoak, The Climbers sortzeko, zuri-beltzeko 60 argazkiz osatutako bilduma, mendi gailurretan zaildutako pertsonaia hauen barrenak erakusten dituena, tartean Kurt Diemberger, Royal Robbins, Reinhold Messner, Yvon Chouinard eta Riccardo Cassin. 1920 eta 1970 artean, muturreko baldintzetan doitutako gizon-emakume hauek tresna eta teknika primitiboak uztartu zituzten talentu, argitasun eta sendotasunarekin, mundu osoan eskalatu gabe zeuden gailurretara iristeko. Irudi hauetan, Herringtonek haien gizatasuna, obsesioa, adimena eta hauskortasuna jaso zituen.\nLiburuak Kanadako Banff Film & Book Festivaleko Sari Nagusia eta Alpinismoaren Historia Saria irabazi zituen 2017an.\nHerringtonek HBO/Cinemax-entzat Jerry Lee Lewisen atalaren ekoizpenean parte hartu zuen, 2017ko irailean estreinatu zen Mike Judge Presents: Tales from the Tour Bus.\nHerringtonen argazkiak hainbat hiritako galerietako erakusketetan egon dira, New York, Los Angeles, Washington DC, Nashville, Milwaukee edota Charlotte kasu, eta bilduma pribatu askotan ere badaude.\nSuzan Beraza, Amerikar Estatu Batuak\nKariben jaio eta bizitakoa da Suzan Beraza. PBS, National Public Television, Outside TV, Documentary Channel, edota Lincoln Center-ean proiektatu dira haren filmak, eta mundu osoko zinemaldietan 30 saritik gora jaso dituzte. Bere lehen filmak, Bag It, Britdoc Impact saria jaso zuen Berlinen, eta 30 herrialde baino gehiagotako telebistetan eman da. Bere azken proiektua, Uranium Drive-In, Sundance Institute-k babestu zuen, Zinema munduko Emakume Kazetarien Elkargoak-AWFJ bikaintasun dokumentala saria eman dio, eta Independent Lens-en boa dute. Uranium Drive-In American Film Showcase-eko parte da, Estatu Batuetako zinemagile independenteei beren lanak munduan barrena aurkezteko aukera ematen dien programa, eta horrela, Suzanek, Mongolia, Errusia eta Dominikar Errepublikara joateko aukera izan zuen besteak beste.\nEgun, Massacre River filmaren produkzioan ari da buru-belarri, ITVS-rekin elkarlanean. Telluride-eko (AEB, Colorado) Mountainfilm jaialdiko zuzendaria da.\nJuanjo San Sebastian, Espainia\nMendiko espedizioetan alturako espezialista eta kameralaria, eta dokumentalgilea. Espainiako goi mendiko gidarien lehenengo eskola-tailerren zuzendari teknikoa izan zen, eta 15 urte baino gehiagoz TVE-ko Al Filo de lo Imposible saioarekin kolaboratu zuen. Euskal Telebistan arrakastaz emititutako hainbat dokumentalen gidoilari eta zuzendari ere izan zen, hainbat lehiaketetan sariak lortutako lanak.\nKutxabankeko Marketing sailean aritu izan da lanean luzaz. 20 urte baino gehiagoan hainbat proiektu sortu ditu, hala nola Pagasarri Martxa, jada 27 edizio bete dituena, noiz edo noiz 10.000 lagun bilduz; mendi jardunaldiak, batez ere Bilbon, baina baita Iruñan, Santanderren, Bartzelonan, Madrilen,… 20 edizio baino gehiago iraun zuten jardunaldi horien lekukoa hartu zuen Mendi Film Festivalek Bilbon; Bizkaian baso berritzeak, mendia eta naturari buruzko literatura lehiaketak, abentura bidaietako bekak,…\nGaur egun gertutik jarraitzen ditu mendiko espedizioak eta haien inguruko ikus-entzunezko mundua, eta hitzaldiak ematen ditu, bai mendi klubetan eta, baita instituzio eta enpresetan ere.


2017an KILOMETROAK jaia Oñatin ospatuko da — Oñatiko udala\n2017an KILOMETROAK jaia Oñatin ospatuko da\nZita, 2017ko urriaren 1ean izango da\nGipuzkoako Ikastolen Lurralde Batzarrak atzo hartu zuen erabakia. Erabakia dena den, behin behinekoa da oraingoz. Baina okerrik ezean, abenduan behin betiko erabaki bihurtuko da. Txantxiku Ikastolako arduradunek oso pozik hartu dute erabakia.\nTxantxiku Ikastolak berak egin zuen 2017ko Kilometroak jaia antolatzeko eskaera, instalazioak berritu eta erronka pedagogiko berriei aurre egiteko beharrak eraginda. Oñatikoarekin batera, beste hiru ikastolen eskaera zegoen mahai gainean: Urretxu-Zumarraga, Oiartzun eta Billabona-Zizurkilgo ikastolena, baina hartarako izendatuta dagoen batzordeak Txantxiku ikastolaren eskaera lehenetsi du.\nAipagarria da, Kilometroaren ospakizunak ikastolaren 50. urteurrenarekin bat egingo duela, urrezko ezteiak 2016-2017 ikasturtean beteko baitira. Alde horretatik, Kilometroak jaiaren antolakuntza 50. urteurreneko ekintzen baitan kokatzen dute ikastolako arduradunek. Baina hasi dira lan batzuk aurreratzen. Kilometroak Oñatin ospatu zedin aurkeztu beharreko eskaera txostenean balizko ibilbide edo zirkuito bat zehaztu behar zen eta hori egin da. Bere horretan gauzatuko den ala ez ikusteke dago oraindik, segurtasun aldetik duen egokitasuna Herrizaingo Sailarekin kontrastatu behar baita. Baina horretarako eta beste mila xehetasun lotzeko denbora dago, Kilometroak jaia bi urte barru ospatuko baita Oñatin.\nGipuzkoako ikastolen aldeko jaia gurean ospatzen den bigarren aldia izango da. Eta kasualitatez, 1989an bezala, urriaren lehenean izango da berriro. Orain 26 urte gertatu bezala, 2017ko herriko jaixak ere bereziak izango dira, San Migel eta Errosarixo jaixei Kilometroak jaia batuko baitzaie. Jaiegun guztiak segidan izango dira, hasi irailaren 28 ilunkaratik eta urriaren 2ko Errosarixo Bixamon bitartean.\nAipagarria da bestalde, 2016an ere Kilometroak jaia Debagoienean ospatuko dela, Bergaran hain zuzen. Aurten, Usurbilen izango da.\n1989an ospatu zen Kilometroak jaiko anagrama