Helmuga guztia denean, eta ezer ez\nMugitzera ohituta dagoen artista bat da Alain Urrutia (Bilbo, 1981). Beti ibili da toki batetik bestera, baina orain dela bost urte hasi zuen itzulera txartelik gabeko bidaia bat. Londresera joan zen lehenik, eta Berlinera gero. Ez zuen espero ezer zehatzik aurkitzea hiri horietan, baina aurkitu zituen gauzak. Ez zituen etxean baino aukera gehiago lortu, baina lortu zituen aukerak. Mugitzeak denean eragin zion, baina ezertan ere ez. Izan ere, tokiak garrantzia badu ere, norberaren baitan datza sorkuntzaren eta lanaren norabidea, Urrutiaren ustez.\nBilboko bere estudioan egin du Urrutiak hitzordua BERRIArekin, Berlinen bizi arren, maiz egiten baititu bisitak Euskal Herrira, senitartekoak bisitatzeko, bai eta arte proiektuak gauzatzeko ere. 2014an egin zuen sorterria utzi eta Londresera bizitzera joateko urratsa. Kontatu duenez, alde egiteko gogoa zuen, eta dirua aurreztea eta Madrilgo Casado Santa Pau eta Santanderko (Espainia) Juan Silio galeriekin harremana sendotzea lortu zuenean, aukeren artean aztertu, eta «errazena» hautatu zuen: Ingalaterra. «Ez nuen joan nahi gazteleraz hitz egiten zen toki batera; Londresen artea dago, eta, gainera, gertu dago», azaldu du. Asko dudatu gabe abiatu zen hara, beraz.\nErosotasunak gidatuta aukeratu zuen helmuga, baina ezerosotasunaren bila joan zen: Bilbon zeukan konfort gunea apurtzera. «Hemen oso eroso bizi nintzen, baina ez nuen hori nahi; beste esperientzia batzuk bizi nahi nituen». Alde pertsonalean zein sorkuntzan bilatzen zuen hori; harentzat, lana eta bizitza elkarri eragiten dioten eremu bi baitira; eremu iragazkorrak: «Sorkuntza nigandik abiatzen da; ni zein naizen islatzen da nire lanean: zelan nagoen, nire arazoak...».\nEz zen ezeren bila joan Londresera, baina gauza asko aurkitu ei zituen. Hara heltzean espero zuena topatu ote zuen galdetuta, honela erantzun du: «Bai eta ez». Eta azaldu du: «Gertatu zitzaidana mendira joatea eta bidean zerbait topatzea bezala izan da: ez zoaz ezeren bila, nahi duzulako zoaz, baina hori aurkitzen duzu, eta kito». Artea arrazoien artean egon bazen ere, ziurtatu du ez zela Londresera joan bereziki han ateak zabalduko zitzaizkiolakoan; onartu du, halere, heltzean zenbait aukera sortu zitzaizkiola: galeriekin, kritikariekin, komisarioekin... Baina, ziurtatu duenez, gerora, Londrestik joatean, han sortutako sareek eta harremanek ez diote lan gehiagorik ekarri. «Beraz, ez dakit hango lanak etorri ziren bereziki han egoteagatik, edo beste edonon egonda ere sortuko ziren».\nLondresko bizimoduak aldaketak eragin zituen Urrutiaren sormen lanean. Horretaz ziur dago. Harentzat, izan ere, bizitzaren edozein aldaketak eragiten du lanean: «Kasu honetan, kanpora joan nintzelako sortu ziren aldaketak, munduko arte hiri garrantzitsuenetako batera joan nintzelako, eta, gainera, hiri handi batera». Baina, dioenez, herri txiki batera joan izan balitz ere egongo ziren aldaketak, «nondik eta herri giro horretatik».\nAldaketa horiek «oso sotilak» izan zirela azaldu du Urrutiak: «Kontzeptualak, minimoak; ikuslearentzat, agian, hutsalak». Harentzat, ordea, «oso handiak» izan ziren. Gaiak eta aukeratzen zituen irudiak aldatu ziren batik bat. «Londresen, kontzientzia hartu nuen gaiek zeukaten garrantziaz», adierazi du. Garai hartan, hau da, 2016an egin zuen bere lanean mugarri izandako erakusketa bat, Madrilen: 20 minute of Abstract Thinking. Artelan txikiak jarri zituen oso areto handian, eta ikusleak behartu zituen ibilbide bat osatzera eta lan bakoitzaren aurrean gelditzera. Abiaduraren garaian beren denbora eskatu zien ikusleei.\n«Berlin ez da garai batekoa»\nIaz, Londrestik Berlinera mugitu zen Urrutia. Londresera ezerosotasun bila joan zen, eta Berlinera, hain zuzen, kontrakoagatik abiatu zen: arazoetatik ihesi. Kontatu duenez, egoera konplexu zenbait pilatu zitzaizkion, eta alde egitea erabaki zuen. Jatorriz, bost urterako joana zen Londresera, baina lau urte eta erdiren ostean alde egin zuen. Orduan, Bruselara edo Berlinera joatea pentsatu zuen, hango hizkuntzak ikasteko gogoa zuelako. Bien arteko erabakia asko pentsatu gabe hartu zuen: «Lagun batek deitu zidan esanez Berlinen pisu bat utziko zidala. Nik esan nion uzteko pentsatzen, eta bost kilometro korrika egitera joan nintzen. 34 kilometro egin ondoren, deitu nuen eta esan nion: Berlinera noa». Urtebete igaro da ordutik.\nBerlinen beste bizimodu bat aurkitu du Urrutiak: lehen, sei pertsonarekin eta hiriko erdialdetik ordubetera bizi zen; orain, erdialdetik gertu bizi da, Prenzlauer Berg auzoan, bakarrik, eta etxe azpian du estudioa. «Beste lasaitasun bat dut orain», azaldu du. Berlinera heldu bezain laster hasi zen alemana ikasten, eta horretan dihardu, buru-belarri.\n«Arteari dagokionez, egungo Berlin ez da garai batekoa», haren ustez. «Arte garaikideak badu tokia hirian, eta, alde horretatik, hiriak indarra du, baina ez da lehengo Berlin». Artistentzako beste toki batzuetan baino aukera gehiagorik ote dagoen galdetuta, irmo erantzun du: «Aukerak, berez, ez daude inon». Hiri handi guztietan aukera berdinak daude, haren irudiko: «Asko eta, aldi berean, gutxi». Alde horretatik, artearen munduko desegonkortasuna salatu du: «Ez dago merkaturik; ez da existitzen». Antzeko ikuspegia du erakundeek artearen alde egiten duten lanari buruz. Oro har, beharko luketen baino gutxiago egiten dutela pentsatzen du, «edozein herrialdetan»: «Ez dut uste politikariek artistengan pentsatzen dutenik; tristea da esatea, egongo da egiten duenik, baina, orokorrean, beren burua zuritzeko lan egiten dute».\nBerlinen ere aldaketak izan ditu Urrutiak sormen lanean. «Denbora laburragoan, aldaketa nabarmenagoak», zehaztu duenez. Han daraman bizitzak eragina izan du horretan: espazioak eta denborak. Estudio txikiagoa eta denbora gutxiago izateak aldatu du haren lan egiteko era, «modu naturalean». Gaietan ere aldaketak egon direla dio, baina nabarmenagoak izan zirela lehenbiziko jauzia egin zuenean, Bilbotik Londresera. Orain, 20 minute of Abstract Thinking erakusketan sortutako lan egiteko era erabiltzen du, baina beste formatu bat ematen die lanei: oihal handiak jartzen ditu, eta pintatu gabe doa koadroaren zati handi bat. Modu horretara aurkeztu zuen ekainean W.H. Audenen olerki baten eta Leonard Bernsteinen bigarren sinfoniaren titulua zeraman erakusketa, The Age of Anxiety, Madrilen. Mundu aldakorraren zentzuaren bilakaera etengabeak inspiratu omen zuen Auden poema horretarako, eta, ildo beretik, Urrutiak geldotasuna aldarrikatu zuen bere erakusketarekin.\nErakusketa horretan ez ezik, aurretik ere izan du literatura inspirazio iturri Urrutiak: musikara, literaturara eta zinemara jotzen du sortzerakoan. 20 minute of Abstract Thinking-eko lanei, adibidez, Beethovenen piezen izenak jarri zizkien, eta orain prestatzen ari den erakusketari Robert Walserren liburu baten izena jarriko dio. Izenetan ez ezik, haren lanetako gaietan eta irudien enkoadraketan zein zatikatzean ere nabari dira eragin horiek.\nAzken urteetan, Urrutiaren lanak mundu osoko galerietan izan dira ikusgai: New Yorken, Lisboan, Mexiko Hirian, Sao Paulon, Beijingen, Milanen... Orain, adibidez, Kolonbiarako prestatzen ari da erakusketa bat. Baina, harentzat, horrek ez du zerikusirik bera bi hiri handitan bizi izanarekin: «Dena izan da kasualitatez». Adibide bat jarri du: «Londresen nengoenean lortu nuen erakusketa bat Brasilen, baina New Yorken izan nuen beste bat posta bidez lortu nuen». Gakoa, beraz, norberaren baitan dago, haren iritziz: «Lekuak ez dizu lana emango: zeure esku dago».\nHiri handi batetik bestera mugitu bada ere, ziurtatu du ez dutela bereziki erakartzen hiri handiek: «Zenbatzen ahal ditut Londresen nengoenean erdialdera joan nintzen aldi denak, eta Berlinen ere auzoan egiten dut bizitza». Herri txiki batera ere joango litzatekeela erantsi du: «Ez ditut bilatu hiri handiak». Hori ere kasualitatez heldu da.\nEuskal Herrian duen oihartzunari dagokionez, artistak onartu du beti gogoan duen zerbait dela, baina ziurtatu du ez duela asko kezkatzen: «Ez dut denborarik galdu nahi horretan, ez dagoelako nire esku». Esan duenez, uste du oihartzun handiagoa izan duela Euskal Herrian beste arte adierazpide batzuetan egin dituen proiektuekin, bere sorkuntzarekin baino; zehazki, 2009an Hedoi Etxarterekin batera ondu zuen Ihes ederra nobela grafikoarekin eta aurten Oier Aranzabal eta Mikel Urdangarinekin sortu duen Margolaria filmarekin.\nKanpoan bizi arren, Urrutiak kontaktuan jarraitzen du Euskal Herrian lagun dituen artistekin, eta sare sozialek ematen dituzten erraztasunez baliatzen da harremanetan segitzeko. Oso maiz itzultzen dela dio, senideak eta lagunak ikusteko, baina baita bertako artistekin proiektuak sortzeko ere. Egun, egitasmo bat garatzen ari da zenbait sortzailerekin -Oier Aranzabal, Mikel Urdangarin, Harkaitz Cano, Rafa Rueda...-, eta proiektu esperimental batean ere lanean ari da, Oier Aranzabalekin horretan ere, hamar urte barru argitara aterako dena. Argi adierazi du zer egiten duen herrimina sentitzen duenean: «Hegazkin bat hartu». Bestela, musika entzutea edo lagun bati deitzea dira harentzat aukerarik onenak distantziak laburtzeko. Sorterriaren eta atzerriaren artean bizi den artista bat baita Alain Urrutia.\nBihar: Beatriz Txibite.


The machinist - bizkaie.biz\nZinea IV. urtea // 92. zenbakia\n“The machinist” subkontzientearen boterearen ganeko istorioa da, kontakizunaren protagonista penatuaren adimenetik zehar egiten dan biaje zoragarria, hatan be. Trevor-ek urtebete egin dau begirik batu barik eta etsipenak gura barik eroan dau ondo be ondo igarten dan gainbehera fisiko eta mental gogor batera. Protagonistea loaren eta itzartu-aldiaren arteko egoera bitxi eta lauso batean bizi da eta beraren gomutak eta pertzepzinoak amaiera bako amesgaiztoa dirala emoten dau.\nFilma thriller psikologikoaren generoan sartzen da, bizi izandakoaren eta amestutakoaren arteko bikoiztasunaren ildotik. Ikus-entzuleek errealidadea Trevor-en begietatik bereganatuko dabe; ondorioz, kolokan imini behar izango dabe ikusiko daben guzti-guztia.\nAntzezleen lana aitatzekoa da; Bale-ren jarduna zoragarria da, beti be filma egin ahal izateko hogeita hamar kilo galdu behar izan ebazala bazterrean itxita. Antzezle honek filmaren maila ilun eta bildurgarriari ederto eutsi deutso. Era beratan, Jennifer Jason Leigh-ek lan txukuna egin dau prostituta ulerkorraren zereginean eta Aitana Sánchez-Gijón-ek egiteko garrantzitsua bete dau aireportuko kafetegi bakartian.\n“The machinist” filmak eskaintzen deuskun istorioa beharbada ez da lar originala, baina ederto buztartzen diran osogaiz egindako pelikula adimentsua da. Iluna baizen erakargarria; ez jatzue damutuko.\n- Zuzendaria: Brad Anderson.\n- Iraupena: 102 minutu.\n- Antzezleak: Christian Bale (Trevor), Jennifer Jason Leigh (Stevie), Aitana Sánchez-Gijón (Marie), John Sharian (Iván), Michael Ironside (Miller), Larry Gilliard (Jackson), Reg E. Cathey (Jones), Anna Massey (Shike), James DePaul (Reynolds), Matthew Romero (Nicholas), Craig Stevenson (Tucker), Colin Stinton (Rogers).\n- Gidoia: Scott Kosar.\n- Argazkia: Xavi Giménez.\n- Muntaia: Luis de la Madrid.


Landa-lana (ikerketa) – Gizapedia\nIkerketa arloan, landa-lana edo landa-ikerketa gizakiei edo beste izaki bizidunei buruz euren habitat, giro edo jarduera-eremuetan bertan informazioa jasotzen duen ikerketa-lana da. Gizarte zientziei dagokienean, soziologian, psikologia sozialean, etnologian eta antropologian erabiltzen da berezik. Landa-lanaren abantaila nagusia datuen kalitatea da, ikertzaileek bertatik bertara jasotzen dituztelako, mundu errealean; gainera, sakontasun handiko datuak izaten dira. Oztopoen artean, ikertzaileak egoera erreal horiek interpretatzean izan dezakeen subjektibotasuna (landa-lana metodo interpretatzailea da askotan) eta ikerketaren gehiegizko kostua, behar den denbora luzeegia eta kanpo aldagaiak kontrolatzeko ezintasuna aipa daitezke.\nLanda-lana metodo kualitatibo hauen bitartez garatu daiteke:\nzuzeneko behaketa, ikertzaileak giroan edo egoera sozialean parte hartu gabe, ikusten duena besterik jasotzen ez duenean (adibidez, manifestazio batean ikusten dena jasotzen duen ikertzailea);\nbehaketa partehartzailea, ikertzaileak egoeran partehartze aktiboa duenean, baina aldi berean partehartze aktibo horretatik atera behar denean, ikertzaile rola hartuz (adibidez, bere ikasgelako ikasleei buruzko ikerketa burutu behar duen irakaslea edota tribu indigena baten baitan integratzen den ikertzaile bat);\nelkarrizketa kualitatiboak, pertsona eta taldeei zuzenean galdetzen zaienean.\nLandako ikerketa zuzena eta egokia izan dadin, garrantzitsua ikertzaile-taldea ondo antolatzea, informazio-bilketa homogeneoa izan dadin, eta informazio kontestuala jasotzea, fenomenoa gertatzen den testuinguruari buruzkoa jasotzea, jasotzen diren datuak hobeto interpretatzeko.\nBeste hizkuntzetan: ingelesez, fieldwork; gaztelaniaz, trabajo de campo.


Isaba » Albisteak » Hiru Behien Zerga\nHiru Behien Zerga Covid 19ak sortutako egoerara moldatuta ospatu da\nBeste urte batez, Erronkariko Baialarako eta Baretouseko ordezkariak San Martingo Harriaren 262 mugarriaren inguruan elkartu ziren uztailaren 13an, Hiru Behien Zerga zigilatzeko. Diotenez, Europako bake itunik zaharrena da, baina bizi dugun osasun krisiak baldintzatuta garatu zen.\nAlde batetik, bi bailaretako agintariek jendea ez bertaratzea gomendatu zuten. Eta esan beharra dago Izabako Udaletik eskerrak eman nahi dizkiegula gure bizilagunek erakutsi duten erantzukizunagatik eta jokabide arduratsuagatik.\nBaina, gainera, erritualean ere aldaketak izan ziren. Ordezkari guztiek akordioa zigilatzeko esku bat beste baten gainean jartzea ezinezkoa zenez, XX. mendearen hasierara arte erabiltzen zen metodo bat erabili zen. David Baines eta Pierre Casabonne, Izabako eta Aretteko alkateek, akordioa sinatu zuten, mugarriaren alboetan lantza bana sartuz eta era horretan Covid 19.ak agindutako osasun baldintzak betez.\nGogoratu behar da ekitaldi instituzionalez gain ez zela beste jarduerarik egin.


Haurdunaldi anitzak: arriskuak eta zainketak | Consumer\nHaurdunaldi anitzak: arriskuak eta zainketak\nHaurdunaldi anizkoitzek berariazko arrisku batzuk dakartzate, hala nola haurtxoen jaiotza goiztiarra\nEgilea: Cristian Vázquez 2011-ko abenduak 13\nEspainia haurdunaldi anitzeko herrialdea da. Ehunekoak txikia dirudien arren (zenbatespenen arabera, jaiotza guztien %1 eta %2 bitartekoa da), Europako batez bestekoaren oso gainetik dago, eta, hain zuzen, arazo eta eztabaida latzak bihurtu dira, batez ere ongarritze lagunduko espezialisten artean. Hala ere, alderdi horretatik haratago, ez da ahaztu behar kasu bakoitza berezia dela, eta bi haur (edo gehiago) izango dituztela iragartzen zaien bikoteek, baten ordez, aurreikuspen guztiak aldatzen dituztela. Modu berezian prestatu behar da, eta arriskuak kontuan hartu.\nOro har, haurdunaldi anitzak hiru taldetan sailkatzen dira:\nBiki monozigotikoak: bi haurtxo dira, eta zizoto beretik sortzen dira, hau da, espermatozoidea obuluarekin elkartzean sortzen den zelula beretik. Zigotoa bi zati berdinetan banatzen da, eta bi izaki sortzen ditu: sexua, kromosomak, odol-taldea eta ezaugarri fisikoak.\nBiki diziotikoak: kasu honetan, bi haurtxoak bi zifototik aurrera garatzen dira, bi espermatozoidek bi obulu aldi berean ernaltzen baitituzte. Haien arteko antzekotasunak edozein anai-arreba bikoteren artekoak dira (sexu desberdinekoak izan daitezke, odol-taldea ez partekatu, etab.). ). Kasu hau aurrekoa baino ohikoagoa da.\nHirukiak, laukiak, etab. : hiru espermatozoidek edo gehiagok obulu desberdinak ernaltzen dituzte, bikiekin gertatzen den bezala. Naturan, kasu horiek oso arraroak dira, baina azken hamarkadetan asko ugaritu dira, lagundutako ernalketa-tekniken ondorioz. Hori dela eta, gaur egun neurriak hartzen dira kopuru horiek murrizteko.\nHaurdunaldi anizkoitzak murrizteko ahaleginak\nGarai batean, haurdunaldi anizkoitzen tasa asko handitu zen, batez ere bikiena, eta, Isidoro Bruna doktoreak, Madrilgo Montepríncipe Unibertsitate Ospitaleko Ugalketaren Medikuntza Unitateko buruak, dioenez, “1990eko hamarkadaren inguruan, hirukoitzen haurdunaldi-tasa handitu egin zen Espainian. Haurdunaldi anitzen benetako ‘epidemia’ sortuko dugu. Baina, harrezkero, espezialista asko borrokatu gara emakumearen umetokira enbrioi gutxiago transferitzeko”.\n14/2006 Legeak, Ernalketa Lagunduaren Legea izenekoak, hau ezartzen du: “in vitro ernalketaren eta antzeko tekniken kasuan, ugalketa-ziklo bakoitzean gehienez ere hiru aurreenbrioi transferitzea baimentzen da”.\nGaur egun, Brunaren arabera, ziklo bakoitzeko bi enbrioi transferitzea da ohikoena. Pronostiko onekotzat jotzen diren kasuetan (kalitate morfologiko goreneko zenbait enbrioi dituzten emakume gazteak), enbrioi bakar bat transferitzen saiatu behar da; hiru enbrioiren transferentzia, berriz, pronostiko txarreko kasuetan edo emaitza positiborik gabeko zenbait tratamendu egin zaizkien emakumeetan egin behar da.\nBrunak azaldu duenez, azken bosturtekoan, ernalketa lagunduaren bidez Espainian lortzen diren haurdunaldi gehienak haurdunaldi bakarrak dira. “Bikiak dira %20 eta %22 artean, eta hiruko haurdunaldiak nabarmen murriztu dira: gaur egun ez dira guztizkoaren %1 baino gehiago”, erantsi du.\nArriskuak eta prebentzioa\nHaurdunaldi anizkoitzekin lotutako arrisku handienetako bat da erditze goiztiarra izateko probabilitatea handitzea, umetokian haurrek leku gutxiago dutelako. Kalkulatzen da, batez beste, erditze anizkoitzak haurdunaldiko 35. eta 37. asteen artean gertatzen direla (40 izan ordez), eta haur horiek, batez beste, ohi baino 600 gramo gutxiago pisatzen dutela. Gainera, garaiz aurreko jaiotzari dagozkion zailtasunei aurre egiten diete: ikterizia, biriken garapen eskasa, infekzioak, etab.\nBestalde, umetokiaren barruan leku gutxiago egoteak haurtxoak errazago kanporatzea eragiten duen arren, erditze hori luzeagoa izaten da, espazio txiki horrek uzkurdurak eta, ondorioz, dilatazioa zailtzen dituelako. Arriskua areagotzen duen beste kontu bat da bikien kasu askotan zesarea egin behar dela (ez bada biak modu egokian jartzen direla, hau da, burua beherantz dutela, eta hori ez da oso ohikoa), eta ia jaiotza hirukoitz, laukoitz edo haur gehienetan.\nArazo larriagoak ere gerta daitezke, baina medikuntzaren garapen teknologikoak nabarmen jaitsi du eragina. Eragozpen horietako batzuk fetuetako bat hiltzea izan daitezke, bizirik geratu den haurrari eragin baitiezaioke eta adimen-atzerapenen bat, digestio-malformazio bat edo fetu-transfusioaren sindromea eragin baitiezaioke. Kasu horretan, haur batek odol gehiegi jasotzen du, eta besteak oso gutxi. Horren ondorioz, haren garapena eta hazkundea kalte daitezke, nahiz eta arazo horiek gero eta gutxiago gertatzen diren.\nHaurdunaldi anizkoitza duten emakumeek ez dute hartu behar haur bakar baten zain daudenek ez bezalako neurririk, baina neurri batzuk hartu behar dituzte. Bereziki, haien atsedena zaindu behar dute, egoeraren ohiko agortze fisikoa areagotu egiten baita. Gauza bera elikadurarekin: bizitza bat barruan eramateak dieta orekatua eta kalitatezkoa izatea eskatzen du, are gehiago bizpahiru eramaten badira. Funtsezkoa da azido folikoa, kaltzioa, burdina eta C eta D bitaminak hartzea. Baliteke medikuak elikatze naturala osatuko duen konplexu multibitaminiko bat iradokitzea.\nMedikuari dagokionez: kontuan izan behar da haurdunaldi anizkoitz batek espezialistarengana bisita gehiago eska ditzakeela, batez ere, haurdunaldiaren aurreko kontrolak maizago egin behar direlako (bai lehen hiruhilekoan, bai hurrengo bietan), dena amarentzat eta haurrarentzat ondo dagoela bermatzeko eta, arazoren bat atzemanez gero, horren arabera jokatu ahal izateko.\ngemelos-eu haurduntza anizkoitz hirukiak mellizos-eu\nZenbat aukera daude bikiak edo bikiak izateko?\nHaurdun nago bi haur edo gehiago: arriskuak eta aholkuak


Fundación Estadio - Albaina - Okina\nAzken aste hauetan bezala, eguna lainotuta eta hotsa hasi zen. Albainara heltzerakoan, berriz, egun eguzkitsua eta epela izango genuela aurretik iragarri zitzaigun.\nHerriko enparantzatik Parizara doan bidea hartu genuen. Aurreko egunetan egindako euriak eta humeltasunak irristakor utzi zuen biea, hortaz, vuelta txikia eman behar izan genuen bide ona hartzeko. Ayuda ibaiaren haitzartea ikusgai izaten hasi zen guretzat, Parizan ginela.\nOrdu eta erdiko ibilaldia eta gero Sasetara heldu ginen, duela hiru urte hemendik pasa bait ginenez herria ezaguna zen guretzat. Bertako taberna aprobetxatuz, hamaiketakoa egiten dugu berotan eta zeozer bero hartzeko ere aurrera jarraitu aurretik.\nBehin asetutak ginela Okina norabidean jarraitu genuen haitzartea. Bertatik Gasteizko mendien hasiera ikusi ahal izan genuen. Beharrezkoak diren argazkien ostean aurrera jarraitu geuen gure amaierako puntua heldu ginela. Autobusa itxoiten genuen beti bezala Estadiorako buelta gustora egiteko.


Ordenagailuek izan ditzaketen edozein akatsen konponketan adituak gara.\nAcer zerbitzu teknikoa\nHezkuntza zentro, enpresa eta partikularrentzako.\nAcer inzidentzia familiei laguntza\nMatxuratutako ordenagailua jaso\nMatxuratutako ordenagailuaren entregatzea\nNola kudeatu gailu baten intzidentzia?\nFamilientzako eta hezkuntza zentroentzako laguntza.\nIKUSI JARRAITZEKO URRATSAK\nAldez aurreko lanketa\n40 profesional baino gehiago gara zuri zerbitzu onena eskaintzeko\n9 minututan baino gutxiagotan konpontzen dira deien %85 0\nGailuen osagaien %97a berehala lortzeko aukera dugu. 0\nGailuen %90a 3 egunetan konpontzen dira. 0\nEskainitako zerbitzuaren ondoren gure erabiltzaileen %92ak gomendatuko luke. 0\nArreta zerbitzu onenaren saria\nKonponketa zerbitzu hoberena emateko asmoarekin, Astigarragan eta Bartzelonan talde espezializatuak ditugu.\nNola eta zertan laguntzen dizugu?


Euskal Herria Bildu - Politika orokorra: Ingurumena\nPolitika orokorra: Ingurumena\nZuetako batzuk kariño berezia diozue Ingurumen departamenduari. Itsu kritikatzen duzue, egurra noiznahi banatzen, egiten duelako edota ez duelako egiten. Baina, mesedez, burua altxa, arnasa hartu eta jakizue Ingurumen departamenduan hondakinez gain, beste hainbat gaia garrantzitsu ere jorratzen direla:\n-Gipuzkoak lehen energia plana izango du: urtea bukatu baino lehen aurkeztuko du Foru Aldundiak.\n-Zergatik? Izugarrizko mendekotasun energetikoa dugulako, eta oso urrun gaudelako sistema energetiko iraunkor bat izatetik. Hain zuzen ere: Gipuzkoan kontsumitzen dugun energiaren %94 kanpoan sortutakoa da; gure mendekotasun energetikoa %94koa da eta energia berriztagarrien presentzia oso eskasa da: %6.\nEgoera horri buelta eman behar zaio: energia iraunkortasunerantz joateko neurri zehatzak eta eraginkorrak hartu behar dira:\nsorkuntza modu iraunkorrak sustatzeko,\nkontsumo eraginkorrak lortzeko\nPlanak erakunde publikoentzako eta pribatuentzako ekimen sorta zabala jasoko du. Tresna aitzindaria izango da, alde horretatik. Honako honetaz hitz egingo dugu, beraz:\nEraikin publikoen isolamendu termikoa,\nGure kaleetako eta errepideetako argiztapena,\nEnergia berrien sustapena\nEnpresetan energia aurrezteko egitasmoak,\nGipuzkoako Foru Aldundiaren kontsumoak kontrolatzea,\nIndustrialdeetan eguzki energita fotovoltaikoa ezartzea\nEnergiarekin arazo larria dago:\ngero eta garestiagoa da energia\ngero eta kalte handiagoa egin naturari energia lortzeko\ndatozen belaunaldien etorkizuna hipotekatzen ari gara\nHORI MUNDU OSOAN, BAITA GIPUZKOAN ERE\nEgoera hori irauli dugu, pausoak eman energia iraunkortasunerantz, eta horregatik ENERGIA LEHENTASUN BIHURTUKO DA ALDUNDIARENTZAT INGURUMEN ALORREAN.\nKonpromiso horren seinale, aurten, energia iraunkortasunarekin lotutako proiektuetara 700.000 euroko dirulaguntza bideratu du Aldundiak.\nEta hondakinetaz ere jardungo dugu, bai. Hondakinena gai polemikoa da, gai polemiko bihurtu duzue alderdkeriaz, desgasterako erabiltzen duzue, baina errealitatea beste bat da: errealitatea da, hondakinen arazoan, kontzientzia izugarri zabaldu dela eta zero zabor norabidean, eta ahalik eta gehien birziklatzeko, urrats sendoak ematen ari direla Gipuzkoan. Aurrera goaz, polemika eta titular interesatuen gainetik".\n-Hondakinen tratamendua arazoa da. Baina ez soilik Gipuzkoan: mendabalde osoan da arazo. Batzuek arazo horren aurrean, ezikusiarena egiten dute, nahiago izaten dute arazoa ezkutatu: Gipuzkoan ez. Gipuzkoan, zezenari adarretatik heltzea erabaki dugu: nola egingo dugu zabor gutxiago sortzeko? Nola egingo dugu ahalik eta gehien birziklatzeko? Zer egingo dugu gehiago konpostatzeko?\nGaur egun, ez dago birziklapenaren proposamen zehatzak egiten ez dituen inor. Herritarren, gizarte eragileen, alderdi politikoen, instituzioen,... kontzientziazioa izugarri handitu da. Polemikez hitz egiten dugu maiz, titular katastrofikoak irakurtzen ditugu, baina errealitatea da hobera egin dugula: kontzientzia handitu dugula.\n-Emaitzetan ere hobera egin dugu. Zenbat herrik birziklatzen zuten Gipuzkoan duela hamabost, hamar, bost urte... %50etik gora? Gaur egun, Gipuzkoako herri asko %70etik gora birziklatzen ari dira: Hernani, Usurbil, Astigarraga, Lezo, Oñati, Antzuola, Villabona, Zizurkil, Ordizia, Legorreta... Eta hori ona da. Ona da ingurumenarentzat eta ona da Gipuzkoarentzat. Hobera egin dugu. Eta Europan ere txalotu egin dituzte emaitza hauek, eta interesa azaldu dute.\n-Baina hobetu beharra dugu. Izan ere, iaz hondakinen heren bat, %33, bakarrik birziklatu genuen. Europako eskualde askotan %70etik gora dabiltza. Hobetu beharra dugu.\n-Eta zero zabor filosofia zabaltzeko, hitzarmenak egiten ari gara.\n-Basque Culinary Center bezalako erakundeetan zero zabor filosofia hedatzen eta praktikara eramaten ari dira.\n-Gauza bera egiten dute Kilometroak bezalako jaiek: festa erreferentzialak dira, eta oihartzun handia dute jendartean. Haietan praktika onak sustatzeak ondorio positiboak izaten ditu.\n-Eta gure haurrak birziklatzen eta konpostatzen ikasten ari dira eskoletan, eskolan bertan konpostatzen dute, ikastolekin, Aranzadi zientzia elkartearekin eta Kristau Eskolarekin egin dugun hitzarmenari esker.\n-Eta hau dena are gehiago zabalduko dugu. Zero Zabor norabidea esparru ekonomikora, kiroletara, bizitzaren beste arlo batzuetara eramango dugu. Hitzarmen berriak etorriko dira, jendea gero eta kontzientziatuago dagoelako eta Foru Aldundi honek apustu hori egin duelako.\n-Diru-laguntzak ere handitu ditugu: aurten, Foru Aldundiak %72 igo ditu hondakinen sorrera prebenitzeko eta birziklapena sustatzeko diru-laguntzak. Hazkunde, nabarmena.\n-Hobera egin dugu, batzuek irudikatu nahi duten argazkia ez da erreala: ados gaude hondakinen %60 birziklatu behar dugula, eta birzikla dezakegula, 2016rako.\nGipuzkoa iraunkor baten aldeko apustuan denok bat egiten dugunez, erronka zail bezain erakargarria dugu denok, gobernuak eta oposizioa osatzen duzuen alderdiok:\nJakina da Gipuzkoa urrats emankorrak egiten ari dela hondakinen inguruko kudeaketa egoki eta iraunkorraren bidean. Horretan, zero zabor filosofiarekin bat birziklapenaren Gipuzkoa eraikitzen ari gara.\nBirziklapenaren Gipuzkoa eraikitzeko hondakinen hierarkia hartu behar dugu iparrorratz. Hierarkia honekin Europako Batasunak direktiba bidez ezarri du lehentasunen zerrenda eta guk berau betetzeko konpromiso irmoa dugu.\nHierarkia honetan, hondakinen sorrera gutxitzea da lehen pausoa, eta horretan azken urteetan pauso nabarmenak eman dira, urtez urte beherako tendentzia hau nabaria baita.\nHorren segidan balorizazio materiala, edo beste era batera esanda, berrerabilpena eta birziklatzea ditugu urrats garrantzitsuak. Arlo honetan ere pauso handiak ematen ari da Gipuzkoa, gaikako bilketaren kopurua goraka baitoa etengabe. Bi pauso hauen ondorio, bilakaera nabarmena eman da zabortegietan. 2007an 276 mila tona baziren zabortegietara isurtzen zirenak 2012an 209 mila tona izan ziren eta 2013ko aurreikuspena 190-195 mila tona inguru da. Hau da, sei urtetan %30 jaitsi da zabortegietan isurtzen den tona kopurua.\nDatozen urteetarako apustua ere garbia da, gaikako bilketan urrats nabarmena ematea Europako hainbat herrialdeetan ematen den mailetara iristeko. Horrela, 2016rako %60ko gaikako bilketa maila lortzeko erronka dugu aurrean. Bide hau denon artean egin behar dugu, mankomunitate, udal zein alderdi politiko eta sozial desberdinen arteko elkarlanean.\nErronka honek hondakinen birziklapena lortzeko azpiegitura sorta egokia eraikitzea ere eskatzen digu.\nUrgentzia handiena gero eta gehiago birziklatzen dugun organikoaren tratamendurako azpiegiturak eraikitzea delarik.\nGuzti honen ondoren, %60ko gaikako bilketa eta tratamendu planta hauek eraikita hain zuzen, 125 mila tona inguru geratuko zaizkigu errefus moduan. Jakinekoa da geratzen den errefusarekin zer egin desberdintasuk handiak ditugula gure artean. Baina gaur ez dut nahi desberdintasun hauek blokeora eramaterik beste lanketa guztia.\nIzan ere Batzar Nagusi hauetan onartutako plangintzan (PIGRUG) badaude hainbat helburu denok babesten ditugunak. Helburu horiek aurrera ateratzeko eskua luzatu nahi dut gaur.\nHelburu hauek egikaritzeko ez du inork bere posiziorik alboratu beharrik, ez du inork amore eman beharrik, ez du inork "harakiririk" egin beharrik. Borondate pixkat besterik ez da behar.\nJakinekoa da zuek Zubietako erraustegiaren inguruan egiten duzuen apustua. Gurea beste bat da. Baina badaude eztabaida horren aurretik bete beharreko hainbat\nurrats hondakinen hierarkiak argiki sailkatzen dituenak. Urrats horiek tratamenduan oinarritzen dira eta PIGRUG bertan ere argiki proposatzen dira.\nOrganikoaren tratamendua. Gaika biltzen den organikoarentzat bi tratamendu mota planteatzen dira, konpostaguneak eta biometanizazio planta bat Gipuzkoarako.\nHiru konpostagune agertzen dira PIGRUGean, Lapatxekoa Azpeitian (eginda dagoena), Epelekoa Bergaran eta Sasietakoa Goierrin. Biometanizazio planta berriz Zubietan bertan egitea proposatzen da, SanMarko mankomunitateko materia organikoarekin balorizazio energetikoa lortuko delarik. Azpiegitura hauekin gaika biltzen dugun organikoa tratatzeko azpiegitura sorta nahikoa izango dugu datozen urteetarako.\nErrefusaren tratamendua. Geratuko zaigun errefus zatikiarentzat ezinbestekoa dugu tratamendua ematea, hain zuzen tratamendu mekanikoa eta tratamendu biologikoa. Hain zuzen horretarako TMBa, tratamendu mekaniko-biologikorako planta proposatzen da, Zubietako eremuan eraikiko dena eta\nPIGRUGean agertzen dena. Tratamendu mekanikoan errefusean geratutako materia birziklagarria berreskuratzen da proportzio batean. Materia birziklagarria mekanikoki bereizi egiten da gainontzeko materialetatik, %35rainoko bereiztea lortzen ari delarik gaur egun honelako plantetan. Tratamendu biologikoarekin berriz errefusean aurkitzen den materia organikoa egonkortzea (inertizatzea) lortzen da planta hauetan. Honela errefusaren %15 gutxitzea lortzen da bere bolumenari dagokionean, materia hau konpostatzen denean jakinekoa baita bere bolumena asko murrizten dela. Gainera materia organikoa egonkortu ondoren bere usteltze prozesua ekiditen da. Guztira TMB plantarekin errefus zatikia %50 murriztea lortuko dugu.\nGuzti honekin 2007an genuen 276 mila tonako arazo potoloa 62,5 mila tonetako arazora gutxitu dezakegu 2016an, gaikako bilketan eta hondakinen tratamendurako azpiegitura sorta hau eraikitzen badugu. Ia bost aldiz gutxiago izango den errefus zatikia izango genuke. Aurrerapauso handia benetan.\n62,5 mila tona horiekin zer egin katramilatuta segi dezakegu, baina egia dena da PIGRUGean bertan agertzen diren urrats eta azpiegiturak eraikitzen baditugu arazoaren %80ari irtenbide egokia eman diezaiokegula. Lehendik martxan ditugun azpiegiturei hauek gehitzen badizkiegu, PIGRUGa errespetatuz, eta gaikako bilketa ambizioso batekin (helburu hau ere PIGRUG bertan agertzen da) arazoaren %80ari aurre egingo genioke.\nGaur gaurkoz ez gara ados jartzen beste %20 horretan. Ados. Baina ezin dugu horregatik beste guztian elkarlana baztertu. Eta horretarako adostasunak topatu nahi ditugu. Ez dizuegu eskatzen errausketari muzin egiteko. Eskatzen dizuegun bakarra zuek onartutako PIGRUGean agertzen diren urrats eta azpiegiturak eraikitzeko bidaia lagun izatea. Hemen etxe honetan, mankomunitateetan, udaletan.\nGipuzkoarrek eskertuko digute. Gipuzkoarrek hala eskatzen digute. Ahal den neurrian eraikitzaileak izan gaitezen eta ahal den neurriraino aurrera egin dezagun elkarlanean.\nHemen dugu ba aukera. Horrela, aldundiak elkarlana sustatzeko harreman dinamika bat abiatuko du urte honen bukaera bitarte. Aipatu ditugun helburuetan eta inori printzipiorik alboratzeko eskatu gabe elkarlan giro bat sortu nahi dugu. Ados gauden gauzetan elkarlanik ezin egitea haundia litzateke gero, gipuzkoarrek ez dute hori merezi.\nAdos gaude birziklapenaren Gipuzkoa eraiki behar dugula. Ados dago Gipuzkoako jendartea ere. Europan erreferente izango den lurraldea eraikitzeko aukera dugu. 2014an ados gauden %80 hori eraikitzeko parada dugu 2013ko azken hilabeteotan elkarlanerako urratsak emanaz. Horretan buru-belarri arituko gera zuokin helburu honetan bidailagun izan gaitezen. Heldu diezaiegun gipuzkoarren interesei, herrigintza egin dezagun, alderdikeria behingoz baztertzen.


“Kulturaren hiriburuak” bi herritar hil ditu + Esna harrapa gaitzala! | Borroka Garaia da!\n“Kulturaren hiriburuak” bi herritar hil ditu + Esna harrapa gaitzala!\nPosted by saretik 22/01/2016\nKaleetan danbor hotsa. Musika, alaitasuna, festa giroa. Gaueko 12ak jo eta jai herrikoiari kutsu europeista eman behar izan zion PNVk. Herritarren txistu hotsa nabari Eneko Goiaren irribarre faltsuaren aurrean. Goizeko orduak arte luzatu zen jaia, beste askorentzat zertxobait gehiago. Bitartean inor gutxi ohartu zen gertatutakoaz, kulturaren hiriburuak bi herritar hil zituen.\nDonostia kapitalaren kultur eskaparate bihurtu dute gorbatadun euzkal jauntxoek. Europako ereserki eta banderekin apainduz hiria, turista guztiak ohartu daitezen San Sebastianen handitasunaz. Eslogan ponposo horien azpian ordea, Kortxoenea itxi ziguten. Gazteon borroka gune izatetik aparte, eskaparatetan kabitzen ez den kulturaren etxea.\n2016.urteak kulturaren hiriburua izatetik haratago, bi herri ereduen arteko talka argi geratuko den urtea izan behar du. Hau ezin da gure kultura izan: bizitza erdigunean jarriko duen eredua sustatu behar dugu, kapitalismoa errotik eraldatuko duena. Adierazpen edo azaleko neurriak ez dira nahiko. Etxebizitza eskubidea, eskubidea bada, pertsona guztiak bermatua izan behar dugu. Hori gazteok ongi dakigu. Etxebizitza duina eskuratzeko aukerarik ez eta sortzen diren alternatiba desberdinek erantzun bakarra izan ohi dute, kasko gorriak.\nKaleetan herritarrak hiltzen dituen kultura europearrarekin bukatu behar dugu. Gorbatadunak langileon kontura gero eta aberatsago biziko diren europa gelditu dezagun. Herri burujabea izateko bidea egin behar dugu, soilik horela bermatuko baitugu kapitalaren logika gainditu eta pertsona askeen herri askea lortzea.\nTroika go home, gora herrien europa!\nEsna harrapa gaitzala!\nErnai – Aintzina\nEzin gara etorkizunaren zain egon, gazteok oraina gara etorkizunak esna harrapatzeko, adi, prest. Gurea eraikitzeko, eraldaketa emateko, urratsez urrats egin behar dugu bidea. Esparru ezberdinetan gazteok autogestioaren alde egiten dugun apustuaren isla izango da Gazte Danbada, aisialdia eta borroka uztartuko dituen jaialdia. Gazteok gazteontzak egindako topalekua. Elkarrekin hausnartu, sortu eta hazteko gunea martxoaren 25, 26, 27 eta 28an, Laudion.\nErnai eta Aitzina Gazte Antolakundeak elkarlanean antolatuko dugu Gazte Danbada topagunea bestelako herri eredu baten aldeko borroka hauspotzeko. Egun gazteok bizi dugun egoera prekarioan, esna egotea ezinbestekoa da, horregatik esaten dugu “Esna harrapa gaitzala”; orain eta bihar gazteok gure lekua izateko, bizitza duina izateko. Aisialdia eta borroka uztartzeko planteamendua egingo dugu lau egunez. Edukien lanketari, hots, tailer, hitzaldi eta eztabaidei behar besteko pisua emanez baina aisialdirako eskaintza oparoa ere eginez. Horrez gain, iraultza gure baitan hasten dela sinisten dugulako, jaialdiaren antolakuntza osoa ahalik eta burujabeena izateko apustu sendoa egingo dugu: bertan kontsumituko ditugun jakiak inguruko nekazarienak izanik, entzungo dugun musikan talde gazteak protagonista izanik, lanean izango garenon zaintzari garrantzia emanez, gazteon parte hartzea lehenetsiz…\nAisialdia eta borroka uztartzeko planteamendua egingo dugu lau egunez. Edukien lanketari, hots, tailer, hitzaldi eta eztabaidei behar besteko pisua emanez baina ondo pasatzeko eskaintza oparoa ere eginez. Horretarako, goiz eta arratsaldean lanketa politiko lehenetsi eta iluntzetik aurrera aisialdiko eskaintza nagusituko da.\nEskaintzari (politikoa, aisialdia, otorduak, ondakinak..) eta antolaketari dagokionean, aldarrikatzen dugun ereduarekin ahalik eta koherenteena izaten saiatuko gara; burujabetza aldarrikatzetik edukiz jantzi eta praktikara eramanez.\nAURTEN 3 ALOR BEREZIKI\nBereziki hiru alor nagusitan emango ditugu aldaketa sakonak; antolaketa, musika eta elikadura. Antolaketa ereduaren inguruan hausnarketak eman eta eraginkortzeaz aparte, zaintza erdigunean jartzeko esfortzu berezia egingo dugu aurten. Elikadurari dagokionez, bertoko produktuak jan eta edango ditugu, teoria eta praktikaren arteko koherentzian pausu txiki bat gehiago emateko. Urrats txikiak emanaz baina norabide argi batean.\nAzkenik, musika arloan ere jauzi kualitatiboa eman eta panorama musikala astintzera goaz iragan urteko Gazte Martxan egin bezala. Berrikuntza nagusia izango da izena ematen duen talde orok izango duela Danbadan jotzeko aukera. Topatu.eus gazte atari digitalean izango duzue informazio guztia, eta baita ere izena emateko aukera urtarrilaren 31 baino lehen.\nLehen 15 taldeek gune handi batean kontzertu osoa eskaintzeko aukera izango dute, 5 taldek gau bakoitzeko.\nGainerako guztiek herrian zehar jarriko ditugun gune eta eszenatoki desberdinetan joko dute.\nHautatutako lehen 3 taldeek zuzeneko 3 abesti grabatzeko aukera izango dute Haizebazterrak eta Topaturen eskutik. Abesti horiekin zuzeneko ikus-entzunezko bat sortuko dute, eta Gazte Danbada aurretik publikatuko dituzte hiruak.\nEuskal Herri osoko musikari ezberdinek eta gazte mugimendu hainbat kidek osatutako lantalde baten epaiarekin eta Internet bidez publikoak emandako bozkekin hautatuko dira taldeak.\nOtsailaren 18an aurkeztuko dugu publikoki egitarau osoa. Sarrerak ere egun horretan jarriko dira salgai Euskal Herriko txoko desberdinetan. Informazio guztia Gaztedanbada16.info webgunean egongo da ikusgai.\nPosted in: Euskal HerriaTagged: Esna harrapa gaitzala!, Kulturaren hiriburuaPermalinkUtzi iruzkina\n← 5 urte eta gero… bide berean aurrera\nLa amnistía a debate →


Txetxu Urteaga, deportazioaren biktima - Azkoitia - Maxixatzen.eus\nTxetxu Urteaga, deportazioaren biktima\nMaxixatzen.eus 2020-05-30 12:20\nTxetxu Urteaga. (Argazkiak: utzitakoak)\nApirilaren 2an, Venezuelatik iritsi zen berria: Jesus Ricardo Urteaga Txetxu euskal deportatua hil zen, gaixotasun baten ondorioz. Urteaga Bilbon sortu zen, 1958an, baina urte erdi bat zuenean Azkoitira etorri zen bizitzera haren familia; lau anai-arrebetan zaharrena zen hura. Haren heriotzak ustekabean harrapatu zituen azkoitiar asko. Batzuk, gazteenak, ez zekitelako herritar bat Venezuelan deportatuta zegoenik ere; beste batzuk, aspaldian ez zutelako haren berririk. Maiatzeko Maxixatzen aldizkarirako egindako erreportajea.\nKepa Garmendiaren (Azkoitia, 1957) hitzetan, "normala da, urte asko direlako herritik alde egin zuela". 20 urterekin ihes egin zuen eta 62 urterekin hil da. 42 urte egin ditu erbestean; horietatik 36, Venezuelan, deportatuta. "Haren argazkia taberna batzuetan egoten zen, eta interesa dutenek badakite zeintzuk diren kanpoan daudenak eta gutxi gorabehera zer egoeratan dauden, baina harritu ere ez nau egiten askok haren berririk ez izateak", jarraitu du Garmendiak. "60 urtetik gorakoek bai, horiek jakingo dute zein zen, zer egin zituen eta zeintzuk diren haren familiakoak eta lagunak". Horietako bat da bera.\nUrteagak eta Garmendiak gazteak zirela ezagutu zuten elkar, 16-17 bat urte zituztela. Ez ziren kuadrilla berekoak, baina lagunarte bera zuten biek. "Lana ere alboan egiten genuen; hura Muruan tornulari jarduten zen, eta ni ondoko tailerrean aritzen nintzen. Giro berean mugitzen ginen biok eta bolada batean dezenteko harremana izan genuen". Mutil "jatorra eta oso argia" zela dio, lagunarte ona zuela eta jendearekin ondo konpontzen zela. Hala gogoratzen du Luxiano Aranbarrik (Azkoitia, 1953) ere. "Kalean ezagutu ginen; nik 23 bat urte izango nituen orduan eta Txetxuk bost gutxiago. Gogoan dut oso mutil bizia zela eta jendearekin harreman ona zuela. Herrian ezaguna zen".\nOrduko kaleko giroa aipatu dute biek. "Franko bizi zen artean, eta kalean mugimendu handia zegoen, alde batekoa eta bestekoa", esan du Aranbarrik. Gazte mugimenduak zuen indarra nabarmendu du Garmendiak. "Talde asko zeuden eta LAB sindikatua ere orduan sortu zuten. Uste dut haren inguruan ibili zela Txetxu". Greba eta manifestazio ugari izaten zela adierazi dute biek, eta haietan parte hartzen zutela. Garmendia: "Frankoren kontrako pintaketak egiteko-eta elkartzen ginen, eta baita propaganda egiteko eta banatzeko ere. Gauza horiek legez kanpokoak ziren garai hartan, baina beti zegoen zerbait egiteko. Era horretako kontuetan elkarrekin ibiltzen ginen, gu biok eta beste jende mordo bat ere bai".\nGaztetatik hasi zen militatzen Urteaga eta, besteak beste, zentral nuklearraren aurkako mugimenduetan hartu zuen parte. ETApm-n ibili zen, gero KAA Komando Autonomo Antikapitalistetan, eta hango kidea zela, 1979an, sasira jo zuen, Aranbarrirekin batera. "Herritik batera alde egin genuen Endaizpe-k, Txetxuk eta hirurok. Endaizpe eta biok batera etorri ginen Ipar Euskal Herrira eta handik gutxira etorri zen Txetxu. Hemen elkartu ginen bi edo hiru aldiz, baina gogoan dut hemendik ere berehala alde egin zuela, Baionara-edo, eta gero bakoitzak bere bidea hartu genuen, geure bizia egin genuen, eta harrezkero ez nuen harekin egoteko aukerarik izan". Handik pare bat urtera bide bera hartu behar izan zuen Garmendiak ere.\nHark ere ez zuen berriz Urteaga ikusi; bai, ordea, Antton Agirrek (Azpeitia, 1959). "Nik hura ezagutu nuen Iparraldera etorri nintzenean, 1981ean edo. Ordurako hemen bizi zen hura, Hendaian, Pasaian hil zuten Pelitxo azpeitiarrarekin batera. Tarteka txikiteora-eta elkarrekin irteten ginen eta oso mutil alaia zen". Gogoan du neska lagunarekin ere orduantxe hasi zela. "Hasi berriak ziren, eta gurekin ere irteten ziren arren, biak ibiltzen ziren gehiago". Urte hartan atxilotu egin zuten Urteaga, Espainiako Gobernuaren estradizio eskaera bat zela eta, baina Parisek ez zuen Espainiaratu.\nAgirrek eta Urteagak Hendaian bizi ziren bitartean izan zuten harremana, "urtebeteren batean-edo". Gero, 1982an edo 1983an, Bordelera (Frantzia) joan zen Agirre. "Harrezkero ez nuen ikusi eta haren berri ere gutxi jakin dut. Galdetzen nuen, baina inork ez zekien gauza handirik". 1984ko martxoan berriro atzeman zuten Urteaga, eta espetxeratu egin zuten; handik bi hilabetera, Venezuelara deportatu zuten. Frantziako Poliziak lagundu zion Caracaseko aireporturaino eta han Venezuelaren esku utzi zuen. Epaiketarik egin gabe, bizitza guztirako zigorra jarri zioten horrela, ezingo baitzuen berriz etxera bueltatu.\nTratua honakoa zen: Venezuelak Euskal Herriko militanteak hartuko zituen, eta trukean, Espainiak babes ekonomikoa emango zion herrialde horri. Garai hartan Carlos Andres Perez zen Venezuelako gobernuburua eta Felipe Gonzalez Espainiakoa. Venezuelarekin egindako akordio bera beste hainbat herrialderekin ere egin zuen Espainiak. Ondorioz, 1970eko hamarkadaz geroztik, 74 euskal herritar izan dira Afrika eta Amerikako herrialdeetan deportaziora kondenatuak. Horietako bat zen Urteaga.\nGarai hartan, Venezuelako giroa ez zen batere atsegina. Krisi politiko, ekonomiko eta sozialean barneratuta zegoen herrialdea eta Caracazo esaten zaion sarraskia izan zen krisi horren ondorioa, 1989ko otsailaren 27an hasi eta martxoko hainbat egunez orduko gobernuak egin zuen indar erakustaldia. Militarrek 267 lagun hil zituzten, bertsio ofizialaren arabera, eta datu ez ofizialetan 3.000 hildako inguru agertzen dira. Hori bertatik bertara bizitzea egokitu zitzaion Urteagari.\nIraultza Bolivartarraren garaipenak beste garai bati hasiera eman zion Venezuelan, eta harekin, Urteagak ere urte lasaiagoak pasatzeko aukera izan zuen, herrigintzan aritzekoa. Baina, harrezkero haren inguruko berri gutxi izan dute haren gaztetako lagunek, Aranbarrik hala dio: "Nik ondo ezagutzen dudana da bere bikote izandakoa, Hendaiako Pausukoa, eta baita haren ama ere. Dakidana da umeak Venezuelan izan zituztela, oker ez banago, seme-alabak".\nOrdutik urte asko pasatu dira, eta Venezuelatik iritsitako azken berriak ez dira onak izan. Aranbarriri esan diotenaren arabera, iaz "dezenteko" istripua izan zuen motorrean, eta ospitalean egon behar izan zuen egun batzuez. "Etxera bidali omen zuten, baina handik hamar bat egunera edo, gaizki sentitzen zela eta, berriz ospitalera eraman omen zuten, eta orduan diagnostikatu omen zioten minbizia". Urte honen hasieran izan zen hori. Garunean oso garatuta zeuzkan tumore batzuk atzeman zizkioten, eta horien ondorioz hil zen apirilaren 2an. Haren heriotzaren berria "penaz" hartu dutela aitortu dute hirurek. Garmendiak hil bezperan jakin zuen ospitalean "larri" zegoela, eta hurrengo egunean esan zioten hil zela. "Kolpea hartu nuen. Mutil ona zen eta bizimodu hori eman behar izan zuen, garaiko egoerak bultzatuta". Agirrek ere "belarrondokoa" hartu zuen haren argazkia egunkarietan ikusi zuenean. "Nik lehengo Txetxu nuen gogoan, mutil guapoa, alaia, txima luzearekin... Argazkia ikusi nuenean, begiratua berea zen, baina oso aldatuta ikusi nuen".\nTxetxu, Garmendia, Aranbarri eta Agirreren belaunaldia, asko borrokatu duen belaunaldia da. "Beste garai batzuk ziren eta orduko egoerak bultzatu gintuen erabaki hori eta bide hori hartzera, eta asko izan ginen", adierazi du Garmendiak. "Orduan elkarrekin ibiltzen ginen lagunetako asko ihesean ibilitakoak eta barruan egondakoak gara, eta beste asko bidean gelditu dira: Peru Iparraldean hil zuten buruan tiroa jota; Txipi Mexikon hil zuten...". Eurek ere badakite zer diren ihesean ibiltzea, kartzela eta deportazioa. Egun, Garmendia Azkoitian bizi da, bereak pasatuta, eta Aranbarri eta Agirre Iparraldean bizi dira, Ziburun eta Azkainen, hurrenez hurren.\nEtxera itzultzeko deia\nIpar Euskal Herrian iheslari politikoek gatazkaren konponbidean eragile aktibo izateko borondatea adierazi zuten 2013ko ekainaren 16an, Miarritzeko Irati gelan egin zuten agerraldian. Ordutik, hainbat izan dira erbestetik Euskal Herrira itzuli diren iheslari eta deportatuak, baina ez denak. Kolektibo horrek emandako datuen arabera, oraindik orain, 70 bat iheslari eta zortzi deportatu daude. Urteagaren heriotzaren ondorioz, euskal deportatu bat dago Venezuelan; Kuban hiru daude; eta Cabo Verden, lau. Deportazioan, Urteaga ere kontatuta, hamabi euskal herritar hil dira. "Nik ez dakit Txetxu zergatik ez zen itzuliko, baina neurri batean ulertzen dut han gelditu izana ere", esan du Aranbarrik. "Horrenbeste denboran han bizita, bertako eginda egongo zen. Kontuan izan 20 urte zituela herritik alde egin zuenean eta harrezkero 40 urte baino gehiago pasatu direla. Guri hori gertatzen zaigu, horrenbeste urte eta gero, orain Azkoitira joanez gero, hor ia hutsetik hasi beharko genukeela. Anai-arrebek eta lagunek bakoitzak beren bizitzak dituzte, eta guk, berriz, hemen daukagu gurea; familia, lagunak, seme- alabak, lana... Beraz, bakoitzak ikusi behar du zein den bere egoera, baina ez da erraza berriz jaioterrira itzultzeko erabakia hartzea ere".\nHori ulergarria iruditzen zaio Asier Altuna Lapatza-ri (Azkoitia, 1974), baina haren ustetan, "militante batek sekula ez du galtzen herrimina, eta bene- benetan galdetuz gero, gehientsuenak itzuliko lirateke etxera". Altunaren esanetan, Miarritzeko adierazpena egin zutenean, bide horretatik zihoan iheslari, deportatu eta erbesteratuen kolektiboaren hausnarketa ere. "Adierazi zuten gatazka konpontzeko eta bakea eraikitzeko prozesuan, euren ekarpenik onena izango litzatekeela sumario guztiak itxita dituzten eta herriratzeko aukera duten guztiak etxera itzultzea, horrek, modu batean, azken hamar urteetan geldirik dagoen presoen auzia mahai gainean jarriko lukeelako".\nAltunaren arabera, "gatazka bat konpontzeko eta bakea eraikitzeko, ezinbestekoa da gatazkaren ondorio eta biktima guztiak mahai gainean jartzea, eta bada horretarako garaia. Hamar urte baino gehiago dira estrategia aldaketa egin eta erakundeak behin betiko su-etena eman zuela, bi urte dira erakundea desagertu zela, eta arazoak oraindik hor jarraitzen du. Presoak eta iheslariak ere etxean nahi ditugu, eta gatazka behin betiko ixteko bide horretan, herritarren parte hartzea ezinbestekoa dugu".


Zelanda Berria Apirilaren 1etik 11ra Christchurch – Te Anau – 1000 milla\nZelanda Berria Apirilaren 1etik 11ra Christchurch – Te Anau\nElorrixotik 16925 Km\nSalto handia egin dogu oinguan be. Gainera aireportuan betiko moduan komeriak, ez dogu bisaturik biher baina beti demostrau biher lurralde horretatik 90 egun baino lehenau irtengo garela, ke pesaus! Bueno moldatu ginen eta azkenien heldu ga Zelanda Berrira. Mapa ondo begiratu ezkero… txo, lekutan gauz, je je.\nAireportutik irten eta han aurkitu genduzen gure zain Iker eta Maite (bertan bizi dien Euskal herriko lagun bi), beraz ezin hobeto hasi gara hemen be bai. Eurekin egon ga lehen lau egunak , furgoneta bat hartuta, lurralde berri hau ikusteko asmuakin. Aoraki mendia eta bertako glaziarrekin hasi ginen, oso paraje menditsua eta edarra. Bertatik kostaldera hurbildu ginen ordu pare batien (furgonetan mugitzean gauzak askoz hurbilau dauz, je je) eta bertan paisaia aldaketa handia topau gendun, hondartzan itsas leoiak eta pinguinoak ikusi genduzen!\nHeldu zan eguna lagunak agurtu eta berriz be gure marraskilo abiadurakin aurrera egiteko. Oso gogorra aurkitu dogu bidia, menditsua oso eta egun osua bizikletan egin behar helburuetara heltzeko. Bestalde, bertako jentia oso atsegina eta esku zabala da eta laster eskeini dozkue etxeko logela bat eta afari bero bat edo etxe alboko jardinien denda jartzeko aukera. Hemen udazkenien gauz, negura bidien, eta egia esan hotz asko eiten dau, iluntzetan beraz ordu batzu su epel baten inguruen emotie asko eskertzen dogu.\nOin Te Anau herrian jarri dogu denda egun batzuetarako bertako Kanping baten. Baina zelako kanpina! sukaldea, egongela, telebista eta guzti! Kiwi hauei (Zelanda Berriko jentia) asko gustatzen jake karabanakin oporraldiak egitea eta beraz herrialde hau kanping-a egiteko oso oso prestauta dau. Luxua guretzako! Bestalde, te Anau herria Fiorland Parke Naturalien dau kokatuta, inguruen dana da fiordua, mendia, eta ura eta konbinazioa oso guapua da. Hemen be mendi buelta ugari ein ahal die, guk egin doguna goroldio eta kriston zuhaitzez osotutako basotik izen da, ikusgarria!\nLaster ordea berriz bizikletan jarri biher, km asko nahi doguz ein lurralde honetan, gauza asko dauz ikusteko eta edozein izkinatan dau postaletarako ezkenatokin bat. Beraz, pilak ondo kargau eta mendebaldeko kostaldera arrimatuko ga laster.\nBeste barik jarraituko dogu kontaktuan!\nBy Urdin Ugarte|2021-06-08T19:44:10+00:002010/04/11|Munduari bira|Comments Off on Zelanda Berria Apirilaren 1etik 11ra Christchurch – Te Anau


Alkohol, tabako eta joko gehiegi | EIBZko liburutegia\nEAE Business School-ek ‘El gasto en tabaco y alcohol y juego 2016’ izeneko azterlanaren emaitzak aurkeztu berri ditu. Bertan, Estatuan zein munduko herrialde garatuenetan ematen den hiru elementu horien kontsumoak aztertzen dira eta, Estatuari dagokionez, emaitzak autonomia erkidegoka ere aztertzen ditu. Datu horiek guztiak Instituto Nacional de Estadísticak (INE) burutzen ohi duen ‘Encuesta de Presupuestos Familiares’ delakoaren azken emaitzetan oinarritzen dira.\nAlkoholaren kontsumoari dagokionez, Espainiako biztanleek, batez beste, 709,49€ gastatu zituzten alkohola erosten. Aurreko urteko datuarekin alderatuta gastua % 20an hazi dela azpimarratu behar da. Munduko beste herrialdeekin alderatuta, Espainia alkohol gehien edaten dutenen sailkapenaren erdialdean aurkituko litzateke, batez beste 102 litro kontsumitzen direlarik, hots, astero 1,96 litro.\nEuskal Autonomia Erkidegoari dagokionez, bertako biztanleak alkohol gehien kontsumitzen dituztenen artean aurkitzen dira (79,42€ pertsona bakoitzeko). Bere aurretik, balearrak (93,27€), galiziarrak (86,21€), katalanak (84,45€) eta asturiarrak (80,34€) soilik aurkituko lirateke. Nafarroako Foru Erkidegoan, berriz, kontsumoa baxuagoa da (61,7€). Gainera, Nafarren kasuan, azpimarratzekoa da kontsumoa azken hamabi hilabeteetan % 10,42an jaitsi dela, Estatuan izan den beherakadarik handiena.\nTabakoaren kontsumoari dagokionez, azken urtean, batez beste, espainiarrek 353,81€ gastatu dituzte. Kasu honetan ere, % 20ko igoera eman da aurreko urteko datuarekin (294,64€) alderatuta. Modu horretan, tabakoaren kontsumoa Espainian 2010ean zen kontsumoa baino handiagoa da une honetan. Espainia tabako gehien kontsumitzen duen munduko hamar herrialdeen artean aurkitzen da (1046 zigarro pertsona bakoitzeko urtean, hau da, 52,3 pakete edo 2,86 zigarro egunean).\nTabakoaren kontsumoari dagokionez Nafarroak nahiko emaitza onak azaltzen ditu. Izan ere, Nafarrak tabako gutxien kontsumitzen dituztenen artean aurkitzen dira (104,68€) eta soilik kanariarrek gastatzen dute gutxiago (74,64€). Gainera, tabakoaren kontsumoan gastatutakoa % 22,01ean jaitsi da Nafarroan azken hamabi hilabeteetan.\nEuskal Autonomia Erkidegoari dagokionez, batez besteko gastua tabakoan 149,22 eurotakoa izango litzateke, aurreko urtean baino % 7,56 gehiago. Bakarrik Kantabrian eta Extremaduran izan dute igoera handiagoa.\nIkerketak aztertu duen hirugarren aldagaia jokoarena izan da. Kasu horretan, aurreko bi kasuetan ez bezala, igoera nabarmena izan da Nafarroan (% 10,2). Ikerketaren arabera, beraz, nafarrek, batez beste, 61,50 euro gastatzen dituzte jokoan. Azterlanak ez du azken urteko EAEaren inguruko datuak ematen baina 2014. urtean euskaldunek jokoan gastatutakoa 66,58 euro izan ziren.\nAzterlanak azpimarratzen duenez, Estatuan alkohol edaleen batez besteko profila goi-mailako unibertsitate ikasketak dituen 65 urtetik gorako gizonezkoa da. Tabakoaren kasuan, berriz, batez besteko erretzailearen profila lehen zikloko bigarren hezkuntza mailako ikasketak dituen 16 eta 29 urte bitarteko gizon gaztea da.\nEstatuko datuak ez ezik, EAE Business Schoolek egindako azterlanak herrialde desberdinetako datuak ere konparatzen ditu. Tabako kontsumoaren kasuan, gehien gastatzen duten biztanleak Suedia (830€), Irlanda (540€), Alemania (480€) eta Greziakoak (474€) dira, hurrenez hurren. Tabakoan gutxien gastatzen dituztenak, berriz, Brasil (71€), Mexiko (94€), Errumania (130€) eta Poloniako (218€) biztanleak izango lirateke. Erretzen den zigarro kopurua aintzat hartzen bada, gehien erretzen dituzten biztanleak Txekiar Errepublikakoak izango lirateke (1836).\nAlkohol kontsumoan ere txekiarrak dira gehien kontsumitzen dutenak (169 litro). Jarraian, Alemania (144), Errumania (138) eta Irlanda (137) aurkituko lirateke. Alkohol gutxien kontsumitzen dutenak India (5), Txina (53), Grezia (53) eta Mexiko (61) lirateke.\nKategoria Azalpen testua, D eredua, DBH 3. eta 4. mailak, Etika eta Filosofia, Euskara, Gazteberri, Gizarte Zientziak, Gizartea, Tutoretza, etiketak Alkohola, EAE Business School, Jokoa, Kontsumoa, Tabakoa by liburutegia. Gorde lotura.


Gasteizek sorkuntza sustatzeko Gazte Sortzaileak bekak euskarara egindako itzulpenik hoberentzako sariak deituko ditu . El Correo\nUrtaranen gobernuak iragarri duenez, Gasteizek 39.000 euro inbertituko ditu hirian gazteek sortutako kultura eta euskararen erabilera indartzeko xedea duten bi ildo estrategiko berritan. Hain zuzen ere, Tokiko Gobernu Batzarrak “Gazte Sortzaileak” beken hirugarren ediziorako deialdia onetsi du, bai eta haur eta gazte literaturaren alorrean euskarara egindako itzulpenik hoberentzako sarien deialdia ere.\nUdalak gazteek sortutako kultur proiektuetarako “Gazte Sortzaileak” beken edizio berrirako deialdia egin du, Euskara eta Gazteria zerbitzuen ekimenez. Lehiaketaren hirugarren edizioak orotara 21.000 euroko aurrekontua du, eta Aldundiko Euskara Zerbitzuaren eta Oihaneder Euskararen Etxearen lankidetza izango du. Gorka Urtaran alkateak gaur goizean azaldu duenez, helburu hauek ditu ekimenak: “euskarazko kultur sorkuntza sustatzea, gazteei sormena garatzeko espazioak eskaintzea, eta gure hizkuntzak Gasteizko kultur programazioan pisu handiagoa izan dezan laguntzea”.\nGasteizko Udalaren deialdia 16 eta 35 urte bitarteko pertsonei zuzenduta dago, eta euskarazko kultur ekimen originalak sustatu nahi ditu, tamaina txikikoak, eta bereziki ahozkotasunarekin lotuak: antzerkia, bakarrizketa, poesia, musika, bertsolaritza, ikus-entzunezkoak edo genero horien arteko nahasketak. Orobat, alderdi hauek hartuko dira aintzat: aurkeztutako ideien originaltasuna, proiektuen betekizun tekniko eta ekonomikoak, genero-berdintasuna sustatzea eta tolerantzia eta kultura aniztasuna bultzatzea.\nAzken edizioan hiru lan hautatu ziren, eta laster ikusi ahalko dira emaitzak: martxoaren 23an, Beñat Gotillaren ‘Izturitzetik Etiopian barrena’ aurkeztuko da, Oihanederreko Ortuño aretoan, 19.30ean; martxoaren 26an, Marina Suárezen ‘Jainko bat’ lana eskainiko da Baratza aretoan, 19.00etan; azkenik, apirilaren 6an, Iñaki Landak Gasteizko kultura alternatiboari buruzko ‘story map’ bat aurkeztuko du Oihanederreko klaustroan, 19.30ean.\nBestetik, Tokiko Gobernu Batzarrak haur eta gazte literaturaren alorrean euskarara egindako itzulpenik hoberenak saritzeko “Vitoria-Gasteiz” sarien 14. deialdia onetsi du. Lehiaketa 2002an hasi zen egiten, Euskararen Erabilera Normalizatzeko Planen barruan. Izan ere, euskarazko produktuen merkatuari laguntzeko beharra jasotzen da agiri horretan, kultura sorkuntza bultzatuz. Sarietan guztira 18.000 euro emango dira, 9.000 euro kategoria bakoitzean.\nIaz 19 lan aurkeztu ziren: 16 haurren kategorian eta 3 gazteen kategorian. Irabazleak Patxi Zubizarreta eta Koro Navarro izan ziren, lan hauengatik, hurrenez hurren: ‘Dalai Lamaren zaldiak’ (Pablo Zapataren ‘Los caballos del Dalai Lama’ lanaren itzulpena) eta ‘Katu beltza eta izumenezko beste ipuin batzuk’ (Edgar Allan Poeren ‘The black cat and other writtings’ lanaren itzulpena).\nGazteen aisialdirako proposamenentzako laguntzak\nUdal gobernuak, halaber, ontzat eman ditu ideia gazteen 2017ko Haziak lehiaketaren oinarriak, gazteentzako aisialdi eta partaidetza proposamenei laguntzeko. Udalak 22.000 euro jarriko ditu aurten 14 eta 30 urte bitarteko gazte taldeek (gutxienez hiru pertsonak osatuak) aurkezten dituzten proiektuetarako. Eskabideak aurkezteko epea maiatzaren 2an amaituko da.


Ongintzazko ohiko kontzertua, San Ignacio de Moxosen haur eta gazteen mesedetan. » Gipuzkoa Kutxa Solidarioa\nOngintzazko ohiko kontzertua, San Ignacio de Moxosen haur eta gazteen mesedetan.\nAbenduak 30 (19:00) - Amaia Antzokia\nIker Sánchezen zuzendaritzapean, Oihana Jiménez (flauta) eta Maddi Sanz (harpa) bakarlarien interpretazioaz gain, María Martin soprano irundarraren esku-hartzea ere izango da\n2018an izango da Taupadak orkestra sinfonikoaren elkartasunezko kontzertuaren zortzigarren edizioa. Musikaren profesional batzuek musika eta elkartasuna bateratzeko zuten asmotik sortu zen proiektua. Ildo horretatik, Taupadak GKEk Boliviako San Ignacio de Moxosen 2003tik defendatzen duen "biolinak amnesiaren aurka" proiektuak primeran laburbiltzen zituen sentimendu horik guztiak. 2001etik, Bidas...\n2018an izango da Taupadak orkestra sinfonikoaren elkartasunezko kontzertuaren zortzigarren edizioa. Musikaren profesional batzuek musika eta elkartasuna bateratzeko zuten asmotik sortu zen proiektua. Ildo horretatik, Taupadak GKEk Boliviako San Ignacio de Moxosen 2003tik defendatzen duen "biolinak amnesiaren aurka" proiektuak primeran laburbiltzen zituen sentimendu horik guztiak. 2001etik, Bidasoa eskualdeko 60 musikari, guztiak profesionalak, biltzen dira kalitatea eta elkartasuna eskaintzen dituen kontzertu bat emateko. Atertzen den diru guztia San Ignacio de Moxoseko musika eskolarako erabiliko da.\nAurreko edizioetan maila bikaineko profesionalek hartu dute parte: hala nola Carmen Becerra gitarra-jotzailea, Josetxo Silguero saxofonista, Almudena Ortega sopranoa, Juan Mari Ruiz oboe jotzailea eta Raffaela Acella bera. Oraingo honetan, rol hori Oihana Jiménezek (flauta) eta Maddi Sanzek (harpa) jokatuko dute. Gainera, emanaldian María Martin soprano irundarraren parte-hartzea ere izango da.\n- Irungo Turismo Bulegoan, Luis Mariano plaza.\nPrezioa: 10,90 euro\nTaupadak. 727 J’aime. ONG que trabaja por los pueblos indígenas de la Amazonia boliviana, reclamando para ellos territorio y dignidad a través de proyectos de desarrollo.\nHasiera: igandea, 2018 abendua 30, 19:00\nBukaera: igandea, 2018 abendua 30, 20:00


Ilusioaren semeak - Uztarria (Azpeitia)\n2019ko ira. 5a, 08:31\nIagomago, Julenmago eta Txisteratik Egun Magikoa; esan beharrik ez Azpeitian ilusioak baduela indarra. Horretaz aritu dira Azkue eta Revuelta Ihintza Elustondo kazetariarekin, 2019ko abuztuko Uztarria aldizkarian.\nJulen Revuelta eta Iago Azkue, Erdikaleko estolda ezagunaren parean. (Ihintza Elustondo) Ikusi haundiago | Argazki originala\nBeste lekuetan ezin jakin ilusioak hainbeste indar ote duen, ezin jakin inguruko herrietan magorik ba ote den, baina Azpeitian bada zerbait. Iagomago batetik, Julenmago bestetik; bi badira, behintzat, ilusioaren arteak harrapatu dituen herritarrak. Gazteak izanagatik, biek ala biek ametsez gainezka dute txistera.\nHistoria errepikatu egiten dela diote, eta magoen kasuan ere berberak dira istorioak: Magia Borras kutxa batekin hasi zen guztia bi ilusiogileen ibilbidean. Iago Azkue (Azpeitia, 2003) duela zazpi urte hasi zen magiaren munduan murgiltzen. "Magia Borras kutxa bat oparitu zidaten, eta gustatu egin zitzaidan. Ordutik, urtero oparitu izan didate kutxa berri bat, oraintxe arte". Julen Revueltak (Azpeitia, 2004), berriz, aurrez beste afizio batzuk zituen: dantzatzea; umeak entretenitzeko, pailazoarena egitea... "Eta urtebetetze egun batean Magia Borras kutxa oparitu zidaten". Halaxe aldatu zen haren ibilbidea ere: probatu, eta ezin utzi.\nBien kasuan, beraz, bat izan dira probatzea eta gustatzea. Halaxe jakin zuten magiaren munduan sakontzea nahi zutela. Zer du, baina, magiak harrapatzen duena? Revueltak argi du: "Gauza zirraragarri bat da, jendea txundituta uzteko sekulako ahalmena du".\nIlusiogile bilakatzeko, aurrez beste batzuek harritu zituzten azpeitiar gazteak. "Niri, adibidez, osabak txiki-txikitatik transmititu dit magiarekiko zaletasuna. Osabaren lagun batek magia egiten zidan, eta irakatsi ere bai. Horrek ere izan du eragina", dio Azkuek. Revueltari ere haurra zenetik gustatu izan zaio mundu hori.\nPixkanaka-pixkanaka, etxean jolas modura hasi zena jendaurrean erakustera animatu dira bi magoak. Besteak beste, duela gutxi Ipurtargi Festen aritu ziren trikimailuak egiten eta herritarrak aho zabalik uzten. Dena den, emanaldi gehiago ere eskaini izan dituzte biek: Azkue duela hiru urte hasi zen zeregin horretan, eta Revuelta iaz.\nMagia egiteko modu asko daude, eta Azkuek eta Revueltak "pixka bat denetarik" egiten dute. Azkueri, batez ere, agertoki gainean egiten diren ikuskizunak gustatzen zaizkio: "Gauza txikiak baino nahiago ditut oholtza gaineko emanaldiak". Pertsona bat desagerraraztea ere ohikoa da magoen artean. "Hori ea hemendik pixka batera egiteko gai garen", dio hark umoretsu.\nBeste gauza askotan bezala, magiak ere ez du sekretu handirik: aritu egin behar da ikasteko. "Ispilu aurrean denbora pasatu behar da, orduak. Egin eta egin aritu behar da egunero, harik eta ondo ateratzen zaizula ikusten duzun arte", azaldu du Azkuek. Revueltak grabatu ere egiten du bere burua, trikimailuak funtzionatzen ote duen ikusteko. Dena den, kamera baino begi hobea dutenak ere badituzte etxean. "Gurasoak, familiakoak eta lagunak ere egoten dira guri begira, aspertu arte".\nEgun, lehen ez bezala, Interneti esker, esku-eskura dute magiari buruzko informazioa. Biek azaldu dute sareak trebakuntzarako "erraztasunak" eman dizkiela. Dena den, Revueltak dio lehen gehiago jotzen zuela Internetera; Azkuek, berriz, DVDak ikustea atsegin du. "Liburuak irakurtzea ez zait gustatzen. Nahiago dut beste magoen ikuskizunen grabazioak ikustea eta haien azalpenak entzutea".\nMagia ikasteko, ikusi ere egin behar da; horretan bat datoz bi gazteak. "Ideiak hartzeko balio du magia jaialdiak ikustera joateak", azaldu du Revueltak. Azkueren erreferentea Jorge Blass da. "Ez da izugarrizko atentzioa ematen duen mago bat, baina asmatzen dituen jokoak oso berritzaileak iruditzen zaizkit", dio. Revueltaren gogokoena, berriz, Mago Pop [Antonio Diaz] da; hurrengo urtean, Hollywooden (AEB) aritzeko aukera izango du mago ezagunak.\nMagiak badu zerbait, magoek egiten dutena baina inor ohartzen ez dena, denak liluratuta uzten dituena. Horretan zailena zer den galdetuta, ez dakite zer erantzun bi magoek. Zerbait gaizki ateraz gero ere, badute irtenbidea. "Margolaria baldin bazara eta koadroa gaizki ateratzen bazaizu, ez dago atzera bueltarik. Magiaren kasuan, ordea, jendeak ez daki zer gertatuko den, beraz, disimulatu dezakezu. Hori da alde ona", adierazi du Azkuek.\nHori bai, trikimailuez gain, mingaina trebatzea ere garrantzitsua dela uste dute. "Mago asko, agian, ez dira oso onak izaten joko aldetik, baina komiko onak izaten dira, eta horrek asko balio du", azaldu du Azkuek. Beraiek ere zenbat eta gehiago aritu, publikoaren aurrean lasaiago aritzen direla nabarmendu dute. "Denborarekin lortuko dugu hobetzea".\nTxisteratik Egun Magikoa, urrian\nEzin jakin kasualitatea den edo ez, baina herrian bi mago gazte izateaz gain, magiaren eguna ere badu Azpeitiak: Txisteratik Egun Magikoa. Urriaren 5ean ospatuko dute datorren edizioa, eta ohi bezala, egun osoan zehar, magiak hartuko ditu herriko txokoak. Bi gazteak egitasmoaren antolaketa taldean daude, eta gainera, biek emanaldiak eskainiko dituzte egun horretan. Revueltak gertuko magia egingo du aurrenekoz, eta Azkuek galan parte hartuko du aurten lehen aldiz.\nBiak daude gogotsu egun handirako, herritarren aurrean beren abileziak erakusteko aukera izango dutelako. Azkuerentzat "pauso garrantzitsua" da galan parte hartzea. "Gainera, aurten Miguel Muñoz munduko txapelduna dator Azpeitira. Magiaren olinpiaden gisakoak egiten dira hiru urtean behin, eta duela bi urte berak irabazi zuen txapelketa", azaldu du Azkuek. Aurten, beraz, harekin oholtza partekatzeko aukera izango du. "Erronka handia" da hori harentzat, eta dioenez, buru-belarri ari da ikuskizun horretarako entrenatzen. Revueltaren asmoa ere gertuko magia ahalik eta ondoen egitea da, eta hura ere ari da orduak sartzen trikimailuak ahalik eta ondoen prestatzeko.\nAfizoak elkartu ditu bi gazteen bideak, eta gainera, herrian magia eguna izateak indarra eman die gustatzen zaien horretan saiatzen jarraitzeko. "Garrantzitsua iruditzen zait Txisteratik bezalako egunak antolatzea herrian magia bultzatzeko. Aukera bat eman digu egitasmo horrek", adierazi du Azkuek.\nTxistera barruan gordeta dituzten ametsez galdetuta, ez zaie zer kontaturik falta. Azkueren nahirik handiena Las Vegasen (AEB) magia egiteko aukera izatea da. "Han aritzen dira David Copperfield –Askatasunaren Estatua desagerrarazi zuena–, Penn & Teller... Mago oso onek eskaintzen dituzte ikuskizunak han, eta haiekin batera aritu nahi nuke". Revueltak, berriz, magia atsegin duen arren, ez du hain argi hori ote den bere bidea; bai, ordea, "artista" izatea nahi duela.\nBiek dute ikuskizunetarako zaletasuna, eta zailena egin dute: pausoa ematea. Orain, ispiluaren aurrean orduak sartzea tokatzen zaie, ingurukoen ahoak zabaltzen jarraitzeko. Urrian dute hurrengo hitzordua, eta ordura arte, badute entrenatzeko denbora. Ea gogoak, zorteak, hitz magikoek edo dena delakoak ametsak betetzen laguntzen dien.


TXOPINONDO SAGARNOTEGIAk bere sagardo botilak isteko sistema beri baten aldeko apustua egin du. - Sagardoaren Lurraldea\nTXOPINONDO SAGARNOTEGIAk bere sagardo botilak isteko sistema beri baten aldeko apustua egin du.\nApi 11, 2011 Sailkatu gabea 0 comments\nAzkaingo Txopinondo Sagarnotegian sagardoaren kalitatea mantentzea, produktua beraren kalitatea bezain garrantzitsua dela pentsatzen dute. Hala, Irungo Irundin enpresareki batera, sagardo botilak tapatzeko sistema berria habian jarri dute: roska bidezko kapsula metalikoa. Sagardoa ontziratzeko erabilitako modeloa kolore berdeko Rhin botila motza da, roskako ahoa duena eta kapsulak aluminiozkoak dira, bi urterarteko itxiera hermetikoa bermatuz.\nKortxo bidezko itxiera klasikoarekin alderatuz, kapsulak dituen abantailak ugariak dira: usainen, zaporeen, presioaren eta beraz, txinpartaren mantentze hobea. Botilen garraioan edozein tenperatura onar dezake kapsulak, kortxoa ateratzeko arriskurik gabe. Zerbitzatzeko garaian higienikoagoa da, kapsulak botilaren aho inguruko kutsaduratik babesten baitu sagardoa botatzerakoan. Irekitzeko errazagoa da, ez baitu kortxo-kentzekorik behar, eta isteko ere arrazagoa da, kapsula zapaltzea nahikoa baita.\nKapsula bidezko lehendabiziko botilak Txopinondo Sagarnotegiko on-line dendan eskura daitezke.\nEa nork bilatzen dizkion abantaila edo aragozpen gehiago!


Hartu ala harrapatu? . diariovasco.com\nHartu ala harrapatu?\nTilda Swinton, Agurea 'Dr. Strange' filmean.\nAspaldiko eta oraindik soluzionatu gabeko auzia zabaldu da berriro paperetan sarean bezala, 'kultur eskuratzea, bidegabeko jabetzea' esaldian laburtua. Norenak dira istorioak?\n6 noviembre 201615:12\nAintzat hartzeko modukoa den Scott Derricksonen 'Doctor Strange' filmean, Marvel etxeko komikian Tibeteko semea zen 'Agurea' izeneko pertsonaiarena egiten du Tilda Swinton aktore emakume fin eskoziar jatorrikoak. Estatu Batuetan bizi diren hainbat eta hainbat ekintzaile asiar kexu eta minduta agertu dira. Haien esanetan, printzipioz, euren arrazako, leinuko edo jatorriko gizonezko aktore bati zegokion pertsonaia lapurtu diete. Haien ustez, bai zuzendariak bai ekoizleek baita gidoigileak ere horrela jokatu dute filma takillan eta Mendebaldeko ikusleen aurrean atseginagoa eta errazagoa egiteko asmotan. Tilda bertan izatea bidegabeko jabetzetzat salatu dute.\nKomikietako Agurea. / MARVEL.COM\nVirgina Woolfen Orlando izan zen Swintonek berak eta irudimen handiko pelikula arras psikodelikoa burutu duen Derricksonek gogor defenditu dute egindako hautua . «Ez duzue pentsatzen Steve Dtikok 60. hamarkadan idatziriko komikian agertzen zen Agure tibetarra nahikotxo iraingarria zenik? Europarrek sorturiko orientalismoaren ezaugarriak betetzen zituen banan-banan: itxura fisiko aldetik, portaera aldetik; hitzegiteko eran ere. Gainera, bere jakinduria osoak ez zuen ezertarako balio gizon zuriak bereganatu arte... Bai, Ekialdeko neska gazte batek antzez zezan pentsatu genuen, baina horrela beste klixe batean eroriko ginen, 'dragoi neska'-renean, hots». Horrexegatik, emakume edadetu eta zeltiar batentzat berridatzi zuten personaia.\nAntza, film horren auzia bertan behera utzi zuten batzuk eta besteek. Baina galderak hor dirau: non dago kultur estimuaren eta bidegabeko kultur jabetzearen arteko muga? Erreklamazioa ere ez da batere baretu; gaur egungo gutxiengoek presentzia handiagoa nahi dute zineman zein telebistan. Eta ez preseski zine eta telebista kate independiente eta aurrerakoienetan, ikusleak milioika dituzten horietan baizik.\nKexa ez da gaurkoa. Merkatua dute beti helburu ekoizleek, eta gutxiengo horiek sarrera erosteko dirurik ez duten bitartean, botere politikoa eskuratzen ez duten arte, ez Hollywoodek ez besteek ez diete jaramonik egingo. Horrelaxe pasa zen Estatu Batuetako beltzekin, homosexualekin eta, inkluso, emakumeekin. Baina orain besteak daude borrokan: latinoak, asiar jatorrikoak, transexualak…\nEddie Redmayne 'La chica danesa' filmean.\nErantzunik gabeko galdera: 'La chica danesa' pelikulan Danimarkako lehendabiziko transexuala antzezteagatik Eddie Redmayne gizonezko aktore heterosexualak lortu zuen Oskarra bereganatuko zukeen benetan transexuala zen aktore batek? Kasu honetan errepusta zalantzazkoa izan daiteke, egun personaia eta aktore transexualek eragin eta indar handia baitute ikus-entzunezko hedabideetan (akorda zaitezte Laverne Coxekin, gogora ezazue 'Orange is The New Black' telesaila…). Orain arte planeta osoko milioika pantailetan zabaltzen diren transexualdun pelikulak direla eta, errealitatea ezin da ukatu: ohikoa da transexual horrena egiten duen antzezle heteroak egindako esfortzua garaikur batez saritzea.\nAferak baditu ordea beste hamaika aurpegi, alde, bidexka, eta erreza da oso barregarri geratzea sesioan. Batzuk eta besteak. Non dago itzulerarik gabeko unea? Non bukatzen da bestearen kulturarekiko estimua eta non hasi beste horren kulturaren harrapaketa?\nZer egin zuen Madonnak txapela buruan zuela, Kalakan hirukotearen konpainian 'Aldapako sagarraren puntaren puntan' ehundaka, milaka milioika ikusle-entzule-zale amorratu eta leial dituen ikuskizunean sartu zuenean? Zer zen hura? Eztimazio froga ala…? Ez ahaztu argentinar askok oraindik ez diotela barkatu Eva Duarte Peronena egin izana 'Evita' musikal miresgarrian non, nahiz eta benetako bizitzan ez ziren sekula elkartu, Che Gevara zen kontalaria….\nBaina horri guztiari gogor, hertsi, kupidagabe helduz gero, noraino irits gaitezke? Kontu jakina da Spike Lee zinegileak aspaldi urrun batean lagun izan zuen Tarantinori kasik bere filmetan pertsonaia beltzak erabiltzeko debekua jarri ziola. Beste bide batetik aferari serioski kaso eginez, Flaubertek bazuen eskubidea 'Madame Bovary c´est moi' esateko ala, gizonezkoa izanik, Rodolphe Boulangerregana edo Bovary jaunarengana baino ez luke arrimatzerik izango?\nZilegi zaigu Mendebaldeko zuri hiritarroi moda etnikoa jaztea? Jamaikako rastak erabiltzea gure buru-apainduretan?\nAuzia ez da itxi. Inolaz ere ez. Askok diotenez, gutxiengoek exigitu behar dute presentzia handiagoa pantailetan. Baina besteen filtrorik gabeko presentzia egiazkoa. Berariek sortutakoa. Orduan, ikerketa sakon eta primerakoa eginda ere, idazle mendebaldetarrak ez du Hego Korean kokaturiko istorio fikziozkoa idazteko baimenik?\nTony Morrison sortzaile emakume beltzak La Vanguardian esana da: «Izendatzeko ahalmena nahi izan dute beti, mundu osoa euren erara definitzeko aukera, parada eta armak zituzten horiek. Orain, berriz, argi ikusten dute izendatu zituzten horiek ahalmen preziatua kenduko dietela».\nBaina definizioa bera baino haratago doa kontua. María-Paz López soziologoaren aburuz, bai, izendatzeko modua itxuraldatu dute dagoenekoz menpekoek. Izan ere, ez zara 'beltza', ez zara 'larru gorria', afroamerikarra edo sorterriko amerikarra baizik… Orain, besteek nahi zuten moduan izendatuak izan ziren horiek euren inguruko kontakizuna (besteek kontatua izan dena) aldatzeko borrokan, lehian daude.


Arabako Bertsolari Txapelketako finala – Está pasando en Gasteiz\nGasteizko Printzipal Antzokian izango da final handia eta Karla Santistebanek jantziko dio txapela irabazleari\nSei bertsolari leihatuko dira gaur, apirilak 1, Gasteizko Printzipal Antzokian Arabako Bertsolari Txapelketaren finalean. 17:30 hasiko da ekitaldia eta Karla Santistebanek jantziko dio txapela irabazleari.\nManez Agirre (Aramaio), Iñaki Viñaspre (Abetxuko), Oihane Perea (Zalduondo), Serapio Lopez (Baranbio), Xabi Igoa (Aramaio) eta Asier Otamendi (Gasteiz) dira finalera heldu diren bertsolariak.\nKarla Santistebanek jantziko dio txapela irabazleari. Arabako Bertsozale Elkarteak Karlak, urte askotan, egindako lan isila eskertu nahi du. 1946an jaioa Arabako bertsolaritzaren sustatzailea izan da, 1982an Arabako lehenengo bertso-eskola sortu zuen, Aiaraldekoa. Geroztik antolatzailea, gai-jartzailea eta epailea izan da.\nFinalerako sarrerak erosteko Printzipal antzokiaren ohiko bideetatik eskuratu ahal dira: takilan, telefonoz eta antzokiaren web gunean.\nPrevious Previous post: Araski – Quesos El Pastor\nNext Next post: VII Mercado Napoleónico


» 2012 » Uztaila Zumaiako Arraun Elkartea\nArchive for Uztaila, 2012\tGerta zitekeen, eta gertatu egin da\nPublished 2012(e)ko Uztailak 31\tSailkatugabeak\nLeave a Comment\tZumaia Altuna Uriak eta Zumaia Salegi Jatetxeak ez dute egunik onena izan gaur, Euskadiko traineru txapelketan. Gizonezkoak azkena izan dira, zortzigarren, eta emakumezkoek brontzezko domina lortu badute ere, oso atzean ibili dira.\nEz dira emaitza harrigarriak izan. Gerta zitekeen, asteburu gogorra izan dutelako arraunlariek, eta egun gutxira jokatu delako txapelketa. Ez dira ondorio negatiboak atera behar gaurkoagatik.\nZumaia Altuna Uriak lehen txandan egin du arraun, Gipuzkoako eta Bizkaiko txapelketetan hirugarren eta laugarren izan ziren ontziak bildu dituen laukoan. San Pedro, Portugalete eta Santurtzi lehiakide. Eta laugarren kalean, denetan txarrenean, zumaiarrak. Hasieratik geratu dira atzean, eta horrela joan dira gauzak gero ere.\nTxanda nagusian, Kaikuk irabazi die Urdaibai, Hondarribia eta San Juani, eta txapelketa hara joan da.\nAsteburuan, Zumaia Altuna Uriak jai izango du lehiari dagokionez, San Miguel ligak atsedena duelako, Espainiako txapelketa delako Castron (Espainia).\nZumaia Salegi Jatetxea, burua galdu gabe\nLehen luzean lehian ibili dira zumaiarrak, Getaria-Tolosarekin batera eta San Juanen aurretik, baina ziabogan eta handik ateratzean, atzean geratu dira. Hortik aurrera, ikusirik ezinezkoa zela getariarren eta sanjuandarren ingurura gerturatzea, bere estropada egitera joan dira zumaiarrak, burua galdu gabe. Estropada garrantzitsua datoz hurrengo asteetan.\nDatorren larunbatean, Gipuzkoako ligako bosgarren estropada dute, gaur bezala, Orion (16:30).\nJubenilak hirugarren atzo, Loiolan\nPublished 2012(e)ko Uztailak 30\tSailkatugabeak\nLeave a Comment\tJubenil mutilek batel estropada izan zuten atzo, Donostiako Loiola auzoko Saninazio jaiak direla eta. Hirugarren izan ziren. Hauxe sailkapena:\n1. San Pedro 8.01,14\n2. Ilunbe 2,26ra\n3. Zumaia 8,54ra\n4. Zarautz 23,67ra\nEz jaisteko kanporaketari ihes egitetik oso gertu\nPublished 2012(e)ko Uztailak 29\tSailkatugabeak\nLeave a Comment\tLatza izan da Zumaia Altuna Uriak gaur egin duen estropada. Zazpigarren izan da Getxon, San Miguel ligako hamargarren estropadan, eta sailkapen nagusian, hiru puntura jarri da Pedreña eta Astillerotik (azken-hirugarrena eta azken-laugarrena). Ez jaisteko kanporaketari ihes egitea oso zail ikusten zen ostiralean, baina atzoko eta gaurko emaitzekin, hiru puntura dago zerua (ostiralean 6ra zegoen).\nAtzoko lan onari esker, bigarren txandan aritu da Zumaia Altuna Uria, eta ahoa bete hortz utzi ditu zale guztiak. San Juan, San Pedro eta Portugalete izan ditu aurkari, eta hirugarren bukatu du. Bi pasaitarrek gainditu dute, eta oso aldea txikia aterata: San Juanek 4 , eta San Pedrok 3. Zumaiarrek Portugaleteri 2 segundo atera dizkio. Lan handia irudikatzeko eta gehiago nabarmentzeko, datu hau: azken ziaboga eman eta gero, lehen arraun kolpeetan, 10 segundo ateratzen zizkion aurrenekoak.\nZumaia Altuna Uriak lehen txandako lau ontzien denbora onena du.\nBandera Kaikuk irabazi du, eta lider jarri da ligan.\nEtzi, Euskadiko txapelketa eta asteburuan, ligarik ez\nZumaia Altuna Uria Euskadiko txapelketan izango da, etzi, Orion (12:30). Gipuzkoako txapelketan hirugarren egin zuen, eta horrek eman dio aukera Euskadikoan izateko.\nLehen txandan joango da, San Pedro, Santurtzi eta Portugaleterekin batera. Bigarrengoan, Hondarribia, San Juan, Kaiku eta Urdaibai lehiatuko dira. Zortzi traineruek dute bandera irabazteko aukera.\nIrabazi eta irabazi\nLeave a Comment\tZumaia Salegi Jatetxeak beste bandera bat lortu du gaur eguerdian. Euskotren ligako bosgarren estropadan izan da, Getxon.\nEstu joan dira gauzak gaur ere, baina ez atzo bezain estu. Bi segundo eta erdira geratu da Galizia, eta ia hirura Getaria-Tolosa. Ziabogan ere zumaiarrak ziren aurretik, gero bukaeran izan den alde berarekin. San Juan atzerago sartu da, 18 segundora.\nAzken luzean erabaki da estropada, eta hor, zumaiarrak argi ibili dira. Getaria-Tolosa eta Galizia lehen kalean ziren, nor baino nor, eta elkarren arteko borrokatik pixka bat aurrerago, Zumaiak bere lana bete du, dotore. Berea egin eta aurkariekin itsutu gabe.\nHiru estropada falta dira liga amaitzeko, eta bi puntu ateratzen dizkio Zumaia Salegi Jatetxeak Galiziari.\nEtzi, Euskadiko txapelketa\nHan izango da Zumaia Salegi Jatetxea. Orion da estropada (12:00), eta ikusi egin beharko da nekeak zenbateko eragina duen talde guztietako arraunlariengan, asteburuko lan gogorrak bere onera ekartzeko ia astirik ez dutelako izango.\nBeste bandera bat\nPublished 2012(e)ko Uztailak 28\tSailkatugabeak\nLeave a Comment\tZumaia Salegi Jatetxea bide paregabean sartuta dabil, eta gaur ere bandera atera du, Pasaian. Gipuzkoako ligako laugarren estropada izan da.\nEstu joan da estropada, erlojuaren aurka, zumaiarrak, Getaria-Tolosa eta San Juan. 26 ehunen egon da aurrenekotik hirugarrenera.\nZumaia lau segundo aurretik zen ziabogan, baina barruranzkoan, hobeto moldatu dira beste biak.\nLigan, lehen postuan segitzen du Zumaia Salegi Jatetxeak.\nBihar ere estropada izango da. Euskotren ligakoa. Getxon izango da (12:00), eta gaurko lehen hiru sailkatuez gain, Galizia ere ariko da. Hor ere lehen postuan da Zumaia Salegi Jatetxea.\nAspaldiko sailkapenik onena: zortzigarren\nLeave a Comment\tZumaia Altuna Uriak lan ederra egin du gaur Pasaian, San Miguel ligako bederatzigarren estropadan. Zortzigarren izan da, aspaldiko emaitza onena lortuz. Eta beste emaitzak ere aldeko izan dira; Pedreñarena, kasu. Hiru puntu jan zaizkie espainiarrei, eta 6 puntura murriztu da haiek aldeko duten tartea.\nErlojuaren aurka aritu dira traineruak, eta bere txandan, zumaiarrek bigarren egin dute. Portugaletek irabazi die, eta gureek Pedreña eta Zierbena gainditu dituzte. Gero, bigarren txandako Astillerok eta Castrok ez dute hobeto Telmo Deunen denbora.\nBandera Kaikuk irabazi du.\nBihar, Getxon jokatuko dute hamargarren estropada, eta gaurko sailkapena hartuko denez kontuan, Zumaia Altuna Uria bigarren txandan joango da, Portugalete, San Pedro eta San Juanekin batera.\nBina estropada asteburuan\nPublished 2012(e)ko Uztailak 27\tSailkatugabeak\nLeave a Comment\tZumaia Altuna Uriak eta Zumaia Salegi Jatetxeak bina estropada izango dituzte asteburuan.\nBihar, Pasaian ariko dira, erlojuaren aurka. Zumaia Altuna Uriak San Miguel ligako bederatzigarren estropada izango du (18:30), eta lehen txandan ariko da, Zierbena, Portugalete eta Pedreñarekin; minutuko tartearekin aterako dira laurak.\nHiru ziaboga eta lau luze egin beharko dituzte.\nLigako sailkapenean, Zumaia azken-aurreko da.\nZumaia Salegi Jatetxeak Gipuzkoako ligako estropada izango du, laugarrena (18:00). Getaria-Tolosa, Orio, Hibaika, San Juan eta Hondarribia izango ditu arerio. Minutuko tartean aterako dira denak.\nZiaboga bat eta bi luze osatu beharko dituzte.\nSailkapenean, lider da Zumaia.\nEtzi, Getxon izango dira bi traineruak. Gizonezkoek San Miguel ligako hamargarren estropada jokatuko dute, ohiko ereduan (ez erlojuaren aurka), biharko emaitzen arabera osatuz txandak (12:30).\nEmakumezkoek Euskotren ligako bosgarren estropada izango dute (12:00). Lider dira zumaiarrak hor ere.\nBandera azken txanpan\nPublished 2012(e)ko Uztailak 22\tSailkatugabeak\nLeave a Comment\tHandia egin du gaur Zumaia Salegi Jatetxeak Pasai San Pedrok. Irabaztea bera ez da harrigarria, irabazteko modua baizik. Azkeneko txanpan erabaki da zumaiarren eta galiziarren arteko lehia, eta zumaiarrak nagusi, 28 ehunen tarteko. San Juan izan da hirugarren, eta Getaria-Tolosa laugarren.\nEuskotren ligan aurten irabazi duten bigarren trapua da, lau estropada jokatu eta gero. Lehen postuan da Zumaia Salegi Jatetxea.\nZumaia Altuna Uriak estropada ona, baina sari txikia\nLeave a Comment\tBederatzigarren sailkatu da Pasai San Pedrok antolatu duen estropadan, San Miguel ligako zortzigarren jardunaldian.\nBerezia zen eremua, motza, eta bost ziabogatara. Ez zen, itxuraz, zumaiarren aldeko lekua, baina egundoko lana egin dute Xanti Zabaletaren arraunlariek. Lehen txandan, Pedreña, Portugalete eta Zumaia segundo pasatxoan sartu dira, eta hirugarren bukatu dute zumaiarrek. Lan onari ezin emaitza hobea jarri.\nSailkapen nagusian, azken-aurreko segitzen du, jaitsierako kanporaketako lekuan, eta 6 puntura du hurrengoa, Portugalete.\nBandera Hondarribiak irabazi du, eta ligako lider segitzen du.\nBi domina Gipuzkoako txapelketan\nPublished 2012(e)ko Uztailak 18\tSailkatugabeak\nLeave a Comment\tGipuzkoako txapelketa handia egin dute Zumaia Altuna Uriak eta Zumaia Salegi Jatetxeak. Hirugarren eta bigarren izan dira, gaur Donostian, eta biak ariko dira Euskadiko txapelketan, hilaren 31n, Orion.\nZumaia Altuna Uriak poparean egin ditu ikusgarrizko lanak. Brankaz galdu duen denbora berreskuratu ahal izan du horrela. Datu hau argigarria da oso: beraiena izan da denborarik onena azken luzean parte-hartzaile denen artean.\nLehen txandan aritu da, eta hirugarren egin du, Hondarribia eta San Juanen atzetik. 12 segundo atera dizkio Gipuzkoako txapeldun izan den Hondarribiak, eta 7 San Juanek. Zumaiak San Pedrori 10 atera dizkio, eta Oriori (azkeneko txandan joan da) beste horrenbeste. Azken luzean, olatu bat ikusgarri hartu dute zumaiarrek, ikusleak ahoa bete hortz utziz.\nZumaiarrekin batera, Hondarribia, San Juan eta San Pedro ariko dira Euskadiko txapelketan, Bizkaiko txapelketako lau onenekin batera (datorren asteazkenean da, Lekeition).\nZumaia Salegi Jatetxea bigarren izan da. San Juanek irabazi dio, 10 segundoko tartearekin. Zumaiarrek 9 atera dizkiote Getaria-Tolosari. Txanda berean joan dira hirurak. Bi luzetara egin dute lan, eta San Juan izan da azkarrena ziabogan; 3 segundora ziren zumaiarrak, baina poparean tartea handitu egin da.\nIdoia(e)k Emakumezkoei arraunean hasteko deialdia bidalketankudeatzailea(e)k Bazkide egiteko aukera, opariak… bidalketanGalderak(e)k Bazkide egiteko aukera, opariak… bidalketaniel(e)k “Estropada latza” bidalketanitzurun(e)k Zumaia dotore Camargon: seigarren bidalketan 2012(e)ko Uztaila


gazte literatura: 612 EURO\nToure lapurreta bitxi baten argiketari egingo dio aurre oraingoan, Bizkaiko azken meatzariaz ezkonduta dagoen Marisari bere jostailutxoa eta hortzordeak ohostu baitizkiote. Ustegabean familiakoak izango ditu lapurra –Cisse– eta haren semea. Ustezko\nNekane T. 4B (2013-14)\nLiburu hau oso interesgarria iruditu zait.Toure izeneko Afrikar bat Bilbon bizi da, baina egun batean gizon bat etortzen zaio ume batekin eta esaten dio bere anaia dela, baina behin ere ez dutela elkar ikusi, hala eta guztiz ere etxean hartzen ditu Tourek. Etxean hartu ondoren bizia erabat korapilduko zaio. Nahiko liburu luzea izan arren erraz irakurtzen da. Edozeini gomendatuko nihoke liburu hau, animatu eta irakurri!\nNik “612euro” liburua irakurri dut, Jon Arretxeren liburu honetan, Bilboko San Frantzisko kalean bizi den afrikar baten bizipenak kontatzen dizkigu, bere izena Mamou da, baina denek Toure deitzen diote. Ustekabeko egun batean, bere etxeko atean bi afrikar azaltzen zaizkio bere anaia eta iloba direla esanez, Tourek susmo txarra hartzen die. Liburuak aurrera egin ahala Toure hainbat kontu ilunetan sartzen da, hainbat bizipen biziko ditu, hilketa bat, droga kontuak, emakumeekin gorabeherak, lapurretak, ikertzaile lana ere egin beharko ditu.\nOso liburu interesgarria da eta edozeini gomendatuko nioke, hasiera batean luzea eman arren, oso erraz irakurtzen da eta gainera gaur eguneko arazoak ere islatzen ditu, anima zaitez!!\nMaite T. (2013-14) 4A\nNik “612 euro” liburua irakurri dut, eta irakurketa oso interesgarria eta erraza egin zait, hasiera aspergarri xamarra iruditu zaidan arren. Marisak, egin dioten lapurreta bitxia Toure-ri argitzeko eskatzen dionetik, istorioa ezin entretenigarriagoa egin zait, bisitan etorri zaion sasi-anaiaren erruz arazo larrietan ere sartuko baita. Liburua, nobela poliziakoak gustatzen zaizkigunontzat egokiagoa izan arren, edonori gusta dakiokeela uste dut. Beraz, anima zaitez!\nNiri “ 612 euro” izeneko liburua ikaragarri gustatu zait. Liburua errez irakurtzen da nahiz eta pixka bat luzea izan aria hartzen badiozu segituan irakurtzen da. Liburu honek afrikar baten istorioa kontatzen du, ez da ikerlari profesionala baina ikerlari lanetan aritzen da. Liburuan ijito eta beltzenganako bazterkeria azaltzen da, eta hori errealitatearekin bat datorrela iruditzen zait. Nik edozein irakurleri gomendatuko nioke liburua. Anima zaitez irakurtzera!\n“612 euro” liburua oso atsegina eta irakurterraza egin zait. Istorioak Toure afrikarraren gorabeherak kontatzen dizkigu. Toure Bilboko San Frantzisko kalean bizi da, ikertzaile modura lapurreta bat argitzen hasiko da eta bere anaia eta iloba lapurretan ibili ohi direla konturatuko da. Bere anaia droga munduan sarturik hil egingo dute eta bere bizitzaren parte hartuko du bere iloba Garanek. Liburu hau edonori gomendatuko nioke irakurtzea.\nJonl L. 4A (2013-14)\nNiri “612 euro” liburua asko gustatu zait. Bertan, izatez Burkina Fasotarra den Toure da protagonista. Toure, Bilboko San Frantzisko kalean bizi da eta detektibe berezi antzeko bat da. Egun batean, bere ustezko anaiaren eta ilobaren bisita jasoko du eta handik gutxira, bere ustezko anaia hilko dute. Hau ikertu nahi du Tourek baina istorioan zehar dirua lortzeko beste gauza batzuk ere egingo ditu: suzko zezen izan, emakume zahar batentzako detektibe lanak egin… Hauek guztiek nik irakurri dudan liburu hau oso interesgarri eta entretenigarria egiten dute eta irakurtzera animatzen zaituztet.\n612 euro liburua asko gustatu zait. Toure izeneko detektibe baten istorioa kontatzen du bertan. Bilbon dagoenean ustezko anaia eta bere semea azaltzen dira bere etxera eta errukiz etxera gonbidatzen ditu. Ustezko anaiak hainbat arazo sortuko dizkio eta azkenean drogaren munduko batzuek hil egingo dute. liburu oso intrigatsua eta entretenigarria da. Horrenbestez liburu hau edozeini gomendatuko nioke irakurtzea eta animatu zaitezte!\nLiburua ez zait gehiegi gustatu . Nahiz eta asieran oso astuna iruditu zaidan bukaera interesgarria du. Cisseren ilketak eta drogen salmentak toke espeziala ematen dio. Baina liburuak ez du gai bat ukitzen konkretuki eta gaien erabateko aldaketa nahastu egin zaitzake. Historia ahul samarra da. Berriz ere esango dut liburua ez zaidala gehiegi gustatu.\n"612 euro" liburua irakurri dut, Jon Arretxek idatziriko liurua ez zait asko gustatu. Bertan lapurreta bitxi bat gertatzen da beste hainbat eta hainbat gertakariekin batera.\nNik 612 euro liburua irakurri dut, egia esan hasiera batean pisu samarra egin zait, hala ere amaierarako gustatu zait. Liburu honetako protagonista Toure izeneko afrikar bat da, Bilboko San Frantzisko kalean bizi dena, bere bizipenak eta hainbat gorabehera kontatuko dizkigu, besteak beste, lapurreta bat, emakumeekin edukitako esperientziak... Liburu hau edonori gomendatuko nioke, ulerterraza eta interesgarria delako, animatu!!\nLeire U. (2013-14) 4A\nNik “612€” liburua irakurri dut. Asko gustatu zait eta erraz irakurtzen den liburua da. Toure izeneko afrikar bat Bilboko San Franzisko kalean bizi da. Egun batean bere sasianaia eta sasiloba etortzen zaizkio etxera eta bere sasianaia droga kontuan sartuta zebilen. Egun batean hil egin zuten eta bere sasiloba berak zaindu bear izaten du. Liburu hau edonori gomendatuko nioke. ANIMA ZAITEZ!!!\n"612 €URO" liburua asko gustatu zait. Hasieran ez zidan batere engantxatu eta istoria ez zitzaidan oso interesgarria iruditu, baina, kapituluak aurrera joan bezala, gustu handia hartu diot. Toure izeneko Afrikar baten bizitza kontatzen du, guztia Bilbon gertatzen da, eta Tourek bizitzeko behar duen dirua nola ateratzen duen kontatzen du.. Buruhaundi gisa, Koruan Kantatuz eta azkenean Detektibe bezala.. Horretaz gain badaude amodioak, lagunak eta Parisen antzeko egoeran dagoen bere alabaren bizitza azaltzen diren pasarteak ere. Mota honetako istoriak gustatzen bazaizkizu ez pentsatu bi aldiz eta irakur ezazu liburu bikain hau!\nLiburu hau oso interesgarria eta atsegina iruditu zait. Liburuko protagonista Toure detektibea da eta lapurreteen kontuak argitzen ibiltzen da. Oso azkar irakurtzen da liburua eta errex ulertzen da. Entretenigarria ere bada Toureren detektibe lanen gaitik. Liburua irakurtzea aholkatuko nizueke interesgarria eta entretenigarria delako.\nUxer M. 4B (2013-2014)\nNiretzat liburua ez da kizkitzagarria, misteriozko nobelak ez dira nire kuttunenak. Nobela hau, Bilboko auzo batean bizi diren beltzen istorioa da, protagonistari ezagutzen ez duen anaia bat agertu zaio, seme eta guzti, egun batetik bestera. Gizon berezi eta arraroa iruditu zaion arren, etxean hartu du. Egun batzuen buruan anaiaren benetako aldea ezagutuko du eta hau hilda agertuko da, anaiaren istorioaz aparte bere detektibe lanak eta maitasun zatiak izango ditu. Liburua oso errealista dela aitortu behar dut, baina Toureren anaia hil eta torturatzen duten zatia oso gogorra iruditu zait. Jon Arretxek, liburuan, erakutsi nahi izan duen mezua berezia iruditu zait, agian egia izan daiteke Afrika ezagutzeko ez dagoela haraino joan beharrik. Esan bezala, ez zait gehiegi gustatu baina hala ere ez zait astunegia egin, misteriozko liburuak atsegin dituztenei gomendatuko nieke.\n4B Aralar BHI(2013-14)\nLiburu erraza egin zait irakurtzeko eta ulertzeko. Liburua amaitzean iruditu zait gaur egun teleberrietan ematen dituzten hainbat albisteen batura dela. Dena Paristik Bilbora iritsi den autobus batean hasten da, aita Cisse eta semeak, Garanek lapurreta egiteko erabiltzen duten metodoaz. Bilbon, Cissek anaia aurkitzen du Touran, honen pisukide bihurtzen dira. Tourani bere arazoaz gaiz arazo gehiago pilatzen hasten zaizkio. Bere anaiak eta ilobak gauez lapurretak egiten zituzten eta horrez gain anaia drogekin nahastuta zegoen.Egun gutxitara anaia hilik agertzen da eta Touran bere iloba Garanen zaintzaile bihurtzen da bere sasi detektibe lanaz gain. Amaieran kilo bat droga entregatzeko garaian hainbat ezusteko lagun atxilotzen ditu ertzaintzak eta lan eskasiaren ondorioz Touran eta Garan Irunaratz abiatzen diran lan bila.\nLIburu hau edonori gomendatuko nioke irakiur dezan.\nANDER Z. 4A (2013-14)\nNiri liburu hau ez zait batere gustatu.Toure San Frantziskoko detectibe nagusia bueltan da. Mutil hau bizilagun Afrikarrentzat agurgarria da eta neskentzako desiragarria eta polizientzako oso mespretxagarria da. Bolada txar batetik pasatzen ari den momentuan ustezko anaia baten bisita jasoko du eta lekua egingo dio bere etxean. Erabaki horri erruz arazo larriak sortuko zaizkio, lapurreta, droga kasuetan eta hilketatan sartuko dutena.\nJon Arretxeren liburu honek Toure izeneko Burkina Fasotar baten pasadizoak kontatzen ditu. Toure, Bilboko San Frantzisko auzoan bizi da patera-pisu batean eta, nahiz eta berez detektibe lanetan aritu diru pixka bat lortzeko edozer gauza egiteko prest egongo da. Lehendik bere lantxoetan nahiko lanpetuta badabil ere, bere “anaia” eta “iloba” etorriko zaizkio bisitan eta gauzak erabat nahastuko zaizkio.\nLiburu honek Bilbo Zuriaren eta San Frantzisko auzoaren arteko desberdintasun nabarmenak erakusten dizkigu, eta baita auzoko biztanleen bizimodu kaxkarra ere. Niri gehien gustatu zaidan pasartea Toureren eta agure txapeldunaren arteko hizketaldia izan da lehengo San Frantzisko oraingoarekin konparatzen dituelako. Gure adineko edozeini gomendatuko nioke liburu hau irakurtzeko gogoa pizten duelako.\n“612 euro” liburua asko gustatu zait oso entretenigarria izateaz gain,erraz irakurtzen delako. Toure izeneko gizon afrikar bat da protagonista eta istorio honetan lan ezberdinak egin behar izaten ditu,hala nola,ikerketa lanak,koruan kantatu… Afrikan daukan familiari lagundu eta bizimodua aurrera atera ahal izateko. Horrez gain, hainbat gorabehera ezberdin ere pasatzen dira: hiketa eta lapurreta kasuak … eta horiek guztiak irakurketan murgilarazi naute. Gainera, liburu honek bizi ahal izateko ahaleginetan diharduen jendearen eguneroko errealitatea erakusten digu,pobrezian bizi den jendea irudikatuz. Beraz, liburu hau izugarri gustatu zaidanez, edozeini gomendatuko nioke irakurtzea. Anima zaitez! Alazne G. 4.A (2013-14)\nLiburua irakurtzen hasi nintzanean hasieran asko aspertu nintzen baina irakurtzen segiz geihago gustatu zitzaidan ala etaguztiz ere ezait oso atxegingarria egin.Liburua astuna egin zait, naiz eta atal politenbat edukin.