Bestelako mundu batekin amesten zuten dozenaka eragile sozial eta ehunka pertsona bildu zituen 2005ean Porto Alegren (Brasil) egindako Munduko V. Gizarte Foroak. Bost egun haietan, 90 bortxaketa salatu zituzten foroan parte hartzen ari ziren emakumeek. Erasook gaitzesteko eta biktimei babesa adierazteko, elkarretaratzeak egin zituzten andreek, baita manifestazio handi bat ere. Baina gizarte mugimenduen komunitateak ez zituen babestu; are, gizonek beste martxa bat antolatu zuten, eta batzuk biluzik atera ziren, Sexu askatasuna lelopean. Isilpean gorde zituzten salaketa haiek: ez zituzten sartu foroaren dokumentazio ofizialean, eta hedabideek ere ez zituzten aipatu.\nHamahiru urte igaro dira gizarte mugimenduen barruko indarkeria matxista lehen aldiz argitara atera zenetik, baina oraindik ikusezinak dira emakumeek militantzia eremuetan jasaten dituzten erasoak. Eta ez dira txikikeria bat. Irailean, Zubietan (Gipuzkoa) Iraultza Txikien Akanpadan landu zuten gaia, eta urte askotan isilpean izan den errealitate bat azaleratu zen: dimentsio handiko arazo bat da kolektibo sozialetan.\n«Kasu asko egon dira azken urteetan. Asko», berretsi dute Haizea Nuñezek, Miren Guillok eta Saioa Iraolak. Bilgune Feministaren izenean mintzatu dira, talde hori arduratu baita azken urteetan salatutako erasoetako asko kudeatzeaz. Nabarmendu dute prozesu «oso konplexuak» direla eta «neke emozional» handia dakartela. Izan ere, abiapuntuan bertan hasten dira oztopoak: erasoak identifikatzeko ez ezik, kolektiboen barruan bortizkeria matxista dagoela onartzeko ere zailtasun handiak daude.\n«Komunitate aktibistetatik kanpo eta barruan gertatzen diren indarkeriak berberak dira; jokalekua aldatzen da», azaldu du Tania Martinez Portugalek. Auzia ikertzen ari da: GKEetan, ezkerreko alderdi politikoetan, autogestio mugimenduan, edota talde antirrazista eta antimilitaristetan parte hartu duten andreen ahotsen bidez, militantzia eremuko bortizkeriari buruzko hainbat azterlan egin ditu. Iruditerian kokatu du identifikaziorako lehen zailtasuna: «Ideal eraldatzaile komun baten alde borroka egiten da kolektiboetan; pentsatzen da bortizkeria matxista eremu horretatik kanpo gertatzen dela. Gainera, komunitate aktibisten diskurtsoa feminismoaren aldekoa izaten da. Jokaleku perbertsoago bat dakar».\nGaztetxeetako botere harremanak ikertu ditu Pili Alvarez Molesek, eta herri mugimenduetakoak aztertzen dihardu egun, Joxemi Zumalabe Fundazioan. Bat etorri da Martinezen diagnostikoarekin: «Talde batzuk —gaztetxeak, ia beti— mehatxatuta daude, kanpoan dute etsaia: husteak, isunak, instituzioekiko konfrontazioa... Horrek talde kohesio oso indartsua eragiten du, konfiantzazko harremanak garatzea. Horregatik dira ezusteko handiak halako erasoak: konfiantza osoko norbaitek egin dituelako».\nHalere, antzeman du gizartean indarkeria matxistaren inguruan dauden aurreiritziek pisua dutela kolektiboetan ere. Adibidez, erasotzaileen eta biktimen inguruko estereotipoek: «Militante perfektua, aktibista konprometitua, ezin da erasotzaile bat izan; eta emakume aktibista batek ezin du eraso bat jasan, are gutxiago feminista bada. Mito horiek oso arriskutsuak dira».\n«Zama handia dauka egun matxista izateak. Nor identifikatuko da erasotzaile gisa irudikatzen diguten munstroarekin?», gaineratu du Jabi Arakamak. Iruñeko Auzoenea zentro komunitarioko Gizonenea taldeko kidea da, eta erasoak egindako gizonekin jardun izan da maskulinitateaz hausnartzen. «Halako espazioetan, historikoki, zapalkuntzen kontra egon gara, gu ginelako zapalduak. Oso zaila da zapaltzailearekin identifikatzea, eta onartzea jendarte honen parte garen heinean berdin sozializatu garela jarrera batzuetan». Emakumeentzat ere haustura handia dakar, Haizea Nuñezen arabera: «Sentitzen dute kolektibo horretan babesgune bat dutela, eta bat-batean konturatzen dira ez dela horrela: espazio segururik gabe geratzen dira, konfiantza izateko gaitasuna hautsi egiten zaie askotan, euren balioak ere kolokan geratzen dira, eta berrasmatu behar dituzte konfiantza egiteko manerak, pentsatu zeintzuk diren benetako lagunak...».\nEz diete sinesten\nSentipen horrek okerrera egin dezake erasoa zalantzan jartzen denean. Eta sarri gertatzen da hori, Martinezek esan duenez: «Nik ezagutu eta ikertu ditudan kasuetan, ez diete sinetsi». Alvarezek gaineratu du beste bortxa salaketetan ez dela halakorik gertatzen: «Militante batek torturak edo polizia abusuak pairatzen dituenean, sinesten diote, babesten dute; ez dago inolako zalantzarik, kuestionamendurik, zurrumurrurik... eta eraso matxistekin, bai». Emakumeen sinesgarritasunean eragina duen faktore bat aipatu du Saioa Iraolak: «Erasoa egin duena nor den, eta erasoa jasan duena nor den. Kolektiboaren barruan zer estatus duen bakoitzak».\nHortaz, erasoa taldean salatu eta gero etorriko den erantzuna erasotzailearen jarreraren araberakoa izaten da maiz: erasoa ukatzen duenean gaiztotzen da auzia. «Prozesu kolektibo bat martxan jartzeko, lehenik onarpen bat egon behar da; bestela, zaila da lan egitea», adierazi du Miren Guillok. Iraolak zehaztu du egoera horietan babes taldeak lortzen dituztela erasotzaileek: «Gizonen arteko konplizitateak eta korridoreetako giroak garrantzi handia dute, eta hori oso lotuta dago gure kultura politikoarekin: hemen gauza asko erabakitzen dira asanbladatik kanpo, konplizitate horietan oinarrituta».\nOrduan hasten dira bi bertsioen arteko gerrak: zurrumurruak, emakumeari behin eta berriro eskatzea kontakizuna errepikatzeko, xehetasunei berebiziko garrantzia ematea... Gizarteko beste esparru batzuetan gertatzen den bezala, salatzailea epaitzen dute. «Taldearen batasuna haustea ere leporatzen zaie emakumeei sarri. Gure kolektiboetan, erasotzailea kanpoan egon da beti, eta ez dugu garatu barne kritika egiteko kultura. Beraz, halako salaketak identitate kolektiboaren aurkako erasotzat hartzen dira», azaldu du Martinezek. Taldeak ardurarik ez hartzeko mekanismo eraginkorra da indarkeria despolitizatzea, haren hitzetan: «Bortizkeria sexista gure espazioetatik kanpo gertatzen den zerbait bada, errazagoa da gertatua ukatzea, edo txikitzea, edo afera pertsonaltzat hartzea, bi pertsonaren arteko gatazkatzat. Azken batean, salaketa sinesteak esan nahi du kolektiboa mugitu behar dela, eta hori oso deserosoa da hainbatentzat».\nOndorioak larriak izan daitezke. Kolektiboa apurtzeko arriskua izaten da, baina, batik bat, erasoa salatzen duten andreek jasotzen dute inpakturik handiena, alde egiteraino. Martinez: «Taldeak eraso eginda sentitzen dira emakumeak, eta erabakitzen dute babestuta sentitzen ez diren espazio batetik aldentzea». Alvarez: «Bandoak sortzen direnean, pazientzia edo indar txikien duenak alde egin behar izaten du; oro har, emakumeak: gehienek ez dute taldean jarraitzen, kuestionatuta ez sentitzeko, deseroso ez egoteko, jendeak haietaz ez hitz egiteko... Gizonek inpunitate handia dute oraindik gure kolektiboetan».\nBaina halako prozesuak ez dira beti okertzen. Kasu batzuetan, salaketari sinesgarritasuna eman diote taldeek, eta erasotzaileak ere onartu du desegoki jardun izana. Alvarezek argi du hasierako urrats horietan pisu handia duela aurrez egindako lanak: «Lehenago ez bada ezer egin, ia-ia seguru zalantzan jarriko da erasoa, eta oso gutxik babestuko dute emakumea. Aurretiazko lanketak ez du prozesua salbatuko, baina gutxieneko kontzientzia bat ekarriko du: taldekideek indarkeriaren logikaren berri izango dute, jakingo dute emakumeek ez dituztela erasoak asmatzen, eta, gainera, jarraibide batzuk izango dituzte erabakiak hartzeko, ez inprobisatzeko».\nKasu horietan, kolektiboan lan egiteko aukera zabaltzen da. Guillok nabarmendu du talde ikuspegi hori oso garrantzitsua dela: «Gure abiapuntua da erasoa jasan duenak zer behar dituen, berrosatzeari begira: entzuna izatea, sinesten dugula sentitzea... Baina, gure ustez, prozesuaren funtsa ez da soilik erasoa pairatu duenarekin eta erasotzailearekin zerbait egitea, baizik eta talde prozesu bat abiatzea, komunitatearena. Izan ere, halako erasoak gertatzen direnean, komunitatean haustura bat gertatzen da: komunitateak ere badauka hori gertatzea ahalbidetu duen testuinguruaren ardura nolabait, eta osatu ere komunitatea osatu behar da».\nIkuspegi hori, gainera, bat dator kolektibo sozial askok eta mugimendu feministak oinarrian duten kezka batekin: justizia sistemak indarrean duen zigor mekanismoen egokitasuna. Epaitegietara jotzeko aukera dute andreek, baina bestelako justizia molde bat lantzen ari dira eragileak. Nuñez: «Zigor sistemaren inguruan falazia handi bat dago. Erantzukizunak indibidualak dira: delitu egileak dauka arazoa, eta pertsona hori gizartetik ateraz eta zulo batean sartuz konpontzen dugu. Baina kartzelak behin eta berriro demostratu du ez duela ezer konpontzen». Premisa horretatik abiatuta egin ditu ondorengo galderak: «Jarraituko dugu paradigma neoliberal honetan, zeinean erasotzailea deabru bat den eta biktima estatuak salbatuko duen? Ikuspegia baldin bada komunitateak izan duela zauri bat eta emakume bati erreparazioa zor zaiola, zigor batek hori konponduko du?».\nPraktikan, ordea, jarrera zigortzaileak agertzen dituzte taldeek: erasotzaileak seinalatzera jotzen dute. Jabi Arakamak azaldu du alde handia dagoela emakumeen eta gizonen erantzunen artean: «Emakumeek berehala esaten dute indarkeria egiturazkoa dela, talde gisa erantzun behar dela, eta proposatzen dute emakumeen talde bat osatzea gaia lantzeko. Gizonekin oso gutxitan gertatzen da: kostatzen zaie onartzea auzi estruktural bat dela; errua erasotzaileari botatzen diote, eta haren kontrako neurri gogorrak eskatzen dituzte, baina ez dira prest agertzen norbere jarrera sexistak auzitan jartzeko».\nGizonek ardura kolektiboa onartu nahi ez izatearekin lotu du hori Nuñezek: «Oso adierazgarria da erasotzailea bestea dela argi uzteko joera hori, eta oso arriskutsua. Denok ditugu jarrera matxistak, arrazistak eta abar; ez onartzea sistemaren barruan gaudela eta halakoak erreproduzitzen ditugula iruditzen zait ariketa faltsua eta zuritzailea».\nBetoa, aldi baterako\nZigor sistema alboratu arren, erasotzaileekin neurri batzuk hartu ohi dituzte kolektiboek. Oro har, betoak ezartzen dizkiete, hau da, gune batzuetan parte hartzea debekatzen diete, batik bat erasoa jasandako andrearekin topo egin ez dezan. «Emakumeak bere inguru militantean lasai jarraitzeko baldintza bat da», zehaztu du Nuñezek. «Beto hori ez da behin betikoa izaten, asmoa gizarteratzea baita; hor dago gizonaren borondatea eta konpromisoa», erantsi du Arakamak. Berme horiekin jardun arren, «heriotza sozialaren» arriskuaz ohartarazi du: «Batzuetan, kolektiboek ematen ahal ditugun erantzunak auzitegi batenak baino gogorragoak izan daitezke: lagunak eta sozializazio espazioak galtzeak oso eragin handia du erasotzaileen bizitzetan».\nEta betoak irauten duen bitartean, zer lan egiten dute gizonek? Arakama egoten da haien alboan. Azaldu du bere funtzioa ez dela terapia egitea; gehienez ere aholku ematen die arreta psikologikoa bilatu nahi dutenei. Egiteko politikoagoa du: «Maskulinitateen inguruko trebakuntza ematen diet. Bakoitzaren problematikan zentratzen naiz, baina gizontasunaren ezaugarriak aztertzen ditugu: arlo femeninoaren desbalorizazioa, maitasun eredu erromantikoa, emozioen kudeaketa, homofobia, boterearen erabilera...». Lan konplexua dela berretsi du: «Benetan kostatzen da pribilegioez ohartzea. Beldurrik ezaz edo espazio publikoaren okupazioaz erraz konturatzen dira, baina hortik aurrera zailagoa da, baita borondate ona dutenei ere».\nLan sakona egin behar da. «Inoiz amaitzen ez dena», zehaztu duenez. «Baina amaiera egun bat jarri behar zaio; denontzat ona da jakitea bukaera bat egongo dela. Noiz? Modu positibo batean landu ditugunean buruan dauzkagun gai guztiak». Bi urte inguruko prozesuak izaten direla argitu du. «Baina ez da gauza bera astero edo hilabetean behin biltzea. Kontuan izan behar da hau ez dugula egiten modu profesional batean: gure militantziaren parte bat da».\nKezka hori bera dute Bilgune Feministakoek: «Esku hartze zehatzez gain, aholkularitza ere eskatzen digute, baina ohartu gara une batzuetan bitartekari lana ere egiten ari ginela, horretarako formakuntzarik eduki gabe». Guillok aitortu du haientzat ere ikasketa prozesu bat izan dela kasuok kudeatzea: «Probatu eta ikusi, probatu eta ikusi ibili gara, eta tartean, hutsuneak ere identifikatu ditugu: hartu edo bultzatu ditugun hainbat erabakirekin ez gaude gustura, egiten joan garen gogoetetatik aztertuz gero. Beraz, ikasketa prozesua ez dago itxita».\nAzken urteetako dinamiken balorazioa egitean, hala ere, esparru guztietan antzeman dituzte hobetu beharreko kontuak. Iraolak nabarmendu du prozesu kolektiboak aurrera ateratzeko traba handiak daudela talde gehienetan: «Egungo mugarik handienetako bat da askotan ez dagoela prozesua kudeatuko duen talde edo egitura bat: pertsona bakarraren esku geratzen da». Horrek dakar prozesurik ez egitea: «Kudeaketa lotzen da momentuan hainbat erabaki eta neurri hartzearekin, eta ez jarraipen bat egitearekin. Neurri bat izan daiteke erasotzailea kanporatzea eremu militantetik, baina noiz arte? Neurri horrek jarraipen bat behar du, baina prozesurik ez badago, jarraipenean ere hutsuneak egongo dira».\nBaldintza eskasetan eraman dituzte hainbat prozesu, eta horrek neke eta zama emozional handia ekarri die Bilgune Feministakoei. Erakundearen lanean ere eragin du: «Leku batzuetan gure talde feministen jarduna kolokan egon da, hain justu, gure erakundetik kanpo dauden eraso horiek kudeatzeak eskatu duen energia, denbora eta lana ikaragarria zelako. Gure agenda propioa ezin aurrera ateratzeraino».\nHortaz, galdera egin dute: nork kudeatu behar ditu militantzia eremuetan gertatzen diren eraso matxistak? Hausnarketa ireki nahi dute gizarte eragileen artean, kontuan izanda lan bolumen handia izango dela arloan. «Aurrerantzean, beharbada, kanpoko bidelaguntza bat beharko da horrelako prozesuetarako. Agian, diziplina askotako profesionalek osatutako taldeak beharko dira, eta horrek baliabideak inbertitzea eskatzen du. Ez dakigu nola, baina herri mugimenduak zerbait sortu behar luke».\nBat datoz eragile guztiak: kolektiboek garrantzi handiagoa eman behar diete barruko eraso eta jardun patriarkalei. Eta dimentsio politikoa eman behar diete. Gaur egun ez baitute ikuspegi hori orokortuta. Alvarez: «Konpromisoa hartu behar dute kolektiboek. Hau lan politiko bat da. Ez badugu lan hori egiten, erasoak legitimatzen arituko gara, eta erasotzaileei espazioa ematen». Martinez: «Talde mistoetan borroken hierarkizazio bat izan da beti, eta emakumeen eta gizonen arteko berdintasuna ez da lehen lerroan egon. Kolektiboetan asko kostatzen da emakumeen kontrako indarkeria beste bortizkeria politikoen maila berean jartzea. Oso erraza da, eta oso konplexua, aldi berean: gakoa da indarkeria politizatzea».\nBERRIAn argitaratua (2018/11/24)


azaroa 2020 - Otamotz : Otamotz\nAsteburuan zortzi positibo egon dira Zumarragan eta bi Urretxun\nAzken 24 orduetan, aspaldiko partez, ez da koronabirus kasurik atzeman Urretxu eta Zumarragan\nKoronabirusari aurre egiteko hartutako neurriek teknologia berrien garrantzia areagotu dute. IKT On kooperatibako adituek gaiari buruz hitz egin dute.\nHiru positibo bakarrik: bi Urretxun eta bat Zumarragan\nZumarragak 573,36 kasu izan ditu 100.000 biztanleko azken 14 egunetan eta Urretxuk 514,55\nJulita mertzeria Zumarragako denda zaharrenetako bat da. Julita Telleriak ireki zuen, 1943an. Nerea Mendizabal, Julitaren anai baten biloba da egun nagusia. Zaharberritu egin du eta larunbatean irekiko du.\nGaur kontzentrazioa egin dute Urretxuko udaletxearen aurrean\nAdin guztietako ehunka lagunek parte hartu dute\nSutobal enpresak Piedad 1, Kalebarren 2 eta Kalebarren 4ko etxeak bota behar ditu udaberrian eta gaur lagin batzuk analizatu ditu


Azterlan baten arabera, britainiarrek bikoiztu egin zituzten 2003an Internet bidezko erosketak | Consumer\nAzterlan baten arabera, britainiarrek bikoiztu egin zituzten 2003an Internet bidezko erosketak\nHazkundeak mesede egin die, batez ere, elikagaien, liburuen, musikaren eta bidaien sektoreei\narabera: Igandea, 2004ko maiatzaren 30a\nBritainiarrek bikoiztu baino gehiago egin zuten iaz Internet bidez gastatzen duten diru-kopurua; izan ere, herritarrek inoiz baino gehiago egiten dituzte ohiko lanak, hala nola elikagaiak erostea edo sarearen bidez fakturak ordaintzea.\nVisa kreditu-txartelen hornitzaileak ostiralean argitaratutako azterlan batean jakinarazi zuen txartel horien erabiltzaile britainiarrek 2.400 milioi libera (3.596 milioi euro) baino gehiago gastatu zituztela Interneten urteko lehen hiruhilekoan, eta iaz baino %123 gehiago.\nElikagaien eta edarien industria izan zen onuradun handienetako bat; izan ere, hiru halako baino gehiago saldu zituzten “on line” supermerkatuko erosketen “hazkunde handiari” esker, esan zuten Visak. Liburuen eta musikaren salmentak ere igo egin ziren, eta %116 hazi ziren lehen hiruhilekoan. Bestalde, bidaia-salmentek %159ko hazkundea izan zuten urte berean.\nbritainiarrak erosketak Internet-eu


Seyches - Wikipedia, entziklopedia askea.\nKantonamendu canton of Seyches\nPeyrière, Escassefort, Lachapelle, Miramont-de-Guyenne, Montignac-Toupinerie, Puymiclan eta Virazeil\n532 (%50.6) 518 (%49.2)\nSeyches (frantsesez eta ofizialki: Seyches) Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot eta Garona departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an 977 biztanle zituen.\n2007an Seyches udalerrian erroldatutako biztanleak 977 ziren. Familiak 415 ziren, horien artean 122 pertsona bakarrekoak ziren (51 bakarrik bizi ziren gizonak eta 71 bakarrik bizi ziren emakumeak), 162 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 99 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.\n2007an 487 etxebizitza zeuden, 422 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 38 hutsik zeuden. 439 etxeak ziren eta 48 apartamentuak ziren. 422 etxebizitza nagusietatik 278 bere jabearen bizilekua ziren, 130 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 26 etxek bi zituzten, 87 etxek hiru zituzten, 148 etxek lau zituzten eta 156 etxek bost zituzten. 255 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 220 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 162 etxetan bat baino gehiago zituzten.\nSeyches udalerriko biztanleria-piramidea 2009an .\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 598 ziren, horien artean 441 aktiboak ziren eta 157 inaktiboak ziren. 441 pertsona aktiboetatik 402 lanean zeuden (207 gizon eta 195 emakume) eta 39 langabezian zeuden (22 gizon eta 17 emakume). 157 pertsona inaktiboetatik 68 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 55 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2009an Seyches udalerrian 437 unitate fiskal zeuden, 989,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.557 euro zen.\n2007an zeuden 39 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 11 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.\n2009an zeuden norbanakoentzako 19 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 5 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak eta 2 jatetxeak.\n2000. urtean Seyches udalerrian 45 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.876 hektarea erabiltzen.\nPeyrière (3,0 km)\nMontignac-Toupinerie (3,5 km)\nLachapelle (4,3 km)\nPuymiclan (4,5 km)\nCambes (5,0 km)\nEscassefort (5,3 km)\nPuysserampion (5,7 km)\nBNF: 152613800 (data)


Menifee konderria (Kentucky) - Wikipedia, entziklopedia askea.\nMenifee konderria (Kentucky)\nMenifee konderriaren kokapena AEBtan\n527,28 km2 (%98.86)\n6,09 km2 (%1.14)\nMenifee konderria (ingelesez: Menifee County) Kentuckyko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Frenchburg da. 2010eko zentsuaren arabera 6.306 biztanle zituen, Menifee kilometro koadroko azaleran.\nMenifee konderriak 533,37 kilometro koadro ditu. Horietatik 6,09 ura dira. Beste 527,28 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 11,82 da.\n2010eko zentsoan bizi ziren 6.306 pertsonetatik 6.107 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 51 dira. 112 beltzak edo afroamerikarrak. 6 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 7 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 5 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 69 pertsonek kokatzen zuten.


Natura-baliabideen kudeaketa/erabilera jasangarria, klima-aldaketaren arriskuak gutxitzeko eta ingurumena zaintzeko Pocoatan | Tau Fundazioa\n25.000 biztanle baino gehiago dituen Pocoata udalerriak Boliviako nekazari komunitate pobretuenak ditu, non %98,3 pobrezian bizi diren, Boliviako GIDH baxuena lortuz 0.423rekin. GGI baxu horrek giza baliabidearen narriadura larria erakusten du, batez ere 5 urtetik beherako haurrena, haurdun dauden emakumeena eta ugaltzeko adinean daudenena. Arrazoi nagusietako bat elikagaien segurtasunik eza da, elikaduraren kalitateak ez baititu betetzen gomendatutako gutxieneko eskakizunak.\nNekazari-familia horien elikadura tokiko ekoizpenaren% 90en mende dago, eta hori ez da nahikoa baliabide naturalak pixkanaka hondatzen ari direlako, nekazari-familiak modu irrazionalean ustiatzen ari direlako, klima-aldaketaren eraginez, eta horrek nekazaritza- eta abeltzaintza-ekoizpen txikia dakarrelako.\nGainera, oinarrizko gizarte-erakundeen ahultasuna dago (batez ere emakumeena), eta haien arteko erlazio eskasa, bai eta elikadura- eta nutrizio-jardunbide desegokiak ere, elikadura-ohitura eta ezagutza eskasak direla eta.\nProposamena hausnarketa- eta eztabaida-prozesu parte-hartzaile baten emaitza da, eta bertako biztanleek, tokiko erakundeek eta inguruko agintari zibilek berek parte hartu dute bertan.\nPotosi/Chayanta probintzia, Pocoata udalerria\nHelburu orokorra: Pocoata udalerriko landa-biztanleriaren pobrezia- eta bazterketa-egoera murrizten laguntzea Potosi departamentuan.\nHelburu espezifikoa: Pocoata udalerriko komunitate pobreetan elikagaien segurtasuna hobetzen, klima-aldaketari aurre egiten eta gure ingurumena berreskuratzen laguntzea, emakumeen arazoei eta eskubideei arreta berezia eskainiz.\n(198 emakume eta 192 gizon)\nTAU eta Nafarroako Gobernua\nProiektua gizarteratzea eta hedatzea.\nPlangintza komunala, familiakoa eta oinarrizko lerroaren altxamendua.\nNekazaritzako eta abeltzaintzako tekniketan trebatzeko tailerrak garatzea.\nHazkuntza tradizionalak eta alternatiboak teknologia egokiarekin ekoiztea.\nBarazkien ekoizpena baratzeetan.\nArtalde kriolloaren maneiua (animalien osasun-kanpainak, bazka-hazien datazioa).\nEmakumeen eta gizonen elikadura-heziketan (NHP) eta bizimodu osasungarrietan trebatzeko eta nutrizio-praktikak egiteko tailerrak garatzea, genero-ikuspegiarekin.\nEkoizleak klima-aldaketari, ingurumenari eta natura-baliabideen kontserbazioari buruz gaitzeko tailerrak garatzea.\nLurzorua berreskuratzeko eta maneiatzeko obrak eraikitzea (prestakuntza geldoko eta bankuko terrazak, karkabak kontrolatzeko dikeak, ongarri organikoa sartzea).\nLandare-estaldura berrezartzeko eta maneiatzeko laguntza eta laguntza teknikoa (hesi biziekin babestutako lurzatiak, ibaiertzetan babesa duten lurzatiak, baso-espezie exotiko-natiboen plantinen ekoizpena).\nUr-baliabidea behar bezala erabiltzen laguntzea eta aholkuak ematea (lursailetako iragazketa-zangak, animaliak ureztatzeko eta kontsumitzeko familia-gordailuak), emakumeen lan-gainkarga murrizten baitu.\nEmakumeek aktiboki parte hartzen duten nekazaritzako eta abeltzaintzako ekoizleen esperientziak trukatzea.\nIngurumenaren erabilerari eta klima-aldaketari buruzko sentsibilizazio- eta kontzientziazio-tailerrak garatzea agintari publikoentzat eta herri-agintarientzat.\nSustatzaileei prestakuntza eta gaikuntza ematea.\nElikagaien segurtasunari, baliabide naturalei, ingurumenari eta klima-aldaketari buruzko gaien dibulgazio-materiala lantzea eta masiboki zabaltzea.\nHerritarrak klima-aldaketaren eta ingurumenaren ondorioei buruz kontzientziatzeko eta sentsibilizatzeko ekitaldiak antolatzen eta horietan parte hartzen laguntzea.\nProiektuko ekintzei laguntza ematea eta jarraipena egitea.


Guztion Astigarraga egitasmoa, hutsik dauden lokalak dinamizatzeko - Albisteak - Astigarraga\n2019an hasi zen Udala jarduerarik gabeko merkataritza lokalen aktibazioa lantzen eta hainbat jaberekin harremanetan jartzen. Interesa adierazi zuten jabe horien lokaletan azterketa lanak egin ziren eta jabeek lokalaren diagnosia eta planoa jaso zuten.Aurten ere lokalen ezaugarriak biltzeko bisita bat egingo du Guztion egitasmoko udal-teknikariak.\nHorrez gain, lokal hutsen poltsa publikoa jasoko duen webgunea zabalduko da laster. Hitzartutako lokalak promozionatzea izango da webgune horren helburua. Negozio bat irekitzeko lokal bila dabilen ekintzailearekin zubilanak egingo ditu Udalak, lokala eskaintzen eta bilatzen dutenen artean harremana bultzatuz.\nIldo beretik, ekintzaileei zuzendutako dirulaguntza lerro bat lantzen ari da Udala. Nagusiki, lokalaren alokairu gastua babestuko duena.\nHonen guztiaren inguruko azalpenak eman eta zalantzak argitzeko bilera bat egingo da:\nEguna: otsailaren 20a\nLekua: Astigarragako Kultur Etxean.


Noaingo Txapelketa, aurpegi berriekin – Euskal Heriko XISTERA Kluben Kluba\nBihar 17:00etatik aurrera finalaurrekoak jokatuko dira Bidezarra frontoian\nXistera zirkuitua asteburu honetan helduko da Noainera. 17:00etatik aurrera txapelketako finalaurrekoak jokatuko dira eta ikuskizun ederra bermatuko duten aurpegi berriak ikusteko aukera egongo da.\nGauzak horrela, jokoan sartuko diren pilotarien artean nagusi mailako Jon Delgado, Uriel Arellano eta Óscar Del Río, eta gazte mailako Jon Iparragirre aurkituko ditugu. Horrez gain, ikusleek etxeko pilotarien presentziaz gozatzeko aukera izango dute, Iñaki Bailok eta Óscar Aguasek jokatuko baitute. Nafarroatik beste partaide batzuk ere egongo dira, Berriozarreko Eneko Gamarra eta Cabanillaseko Uriel Arellano, Mario Alonso, Jesús Rodríguez, Asier Antón eta Mario Labiano, hain zuzen ere.\nJaialdiak, hamabost tantoko bi kiniela izango ditu, bat nagusi mailakoa eta beste bat gazte mailakoa. Maila bakoitzeko lehen bi sailkatuak hilaren 29 ostegunean jokatuko den finaletara sailkatuko dira.\nNafarroan abuztuaren 6 eta 7an Cabanillasen izandako hitzordua arrakastatsua izan zela ikusita, publikoaren erantzuna ona izatea eta jaialdi polit bat eskaintzea espero da.


Informazio praktikoa | Onkologikoa\nEzagutu Onkologikoari buruzko informaziorik praktikoena. Arretarako ordutegiak, nola iritsi, nola eskatu ordua edo nola funtzionatzen duen bigarren iritzirako eskaerak.\nOnkologikoa eguneko 24 orduetan dago zabalik. Bisitetarako, ez da gomendagarria bi lagun baino gehiago egotea batera bisitan paziente bera bisitatzen, eguneko ordutegian (08:00-22:00). Gaua batek baino ezingo du igaro pazientearekin.\nDonostiako leku estrategiko batean dago, eta errepide nagusiekin eta beste garraiobide batzuekin konektatuta.\nAurrez ordua eskatzea\nOrdua aurrez eskatu dezakezu +34 943 32 80 02 telefonora deituz edo gure galdetegia betez.\nAurretiko ordua hartu\nInstitutu Onkologikoan gaixotasunaren diziplina askoko azterketa eskaintzen dugu, eta horren ondoren kasuan kasuko unitate funtzionalak gomendatutako terapia ematen dugu. Gomendio terapeutiko hori artatuko zaituen espezialistak emango dizu\nBigarren iritzia eskatu\nOnkologiako Ospitaleratze Unitateko profesionalek nahi dugu ospitalean zauden bitartean ondo artatua egotea. Ospitalean sartzean identifikaziorako eskumutur bat jarriko dizute, zure segurtasunerako.\nPlantako langileek artatzea behar baduzu, sakatu, mesedez, gelan eskura duzun txirrina. Profesional bakoitza identifikatuta dago, bere kategoria profesionalari dagokion uniformearekin eta izenarekin. Edozein zalantza argitzeko, galdetu langileei.


Donostia Zinemaldia :: Zinema Ikasleen Nazioarteko XVI. Topaketa\nHemen zaude: Lehen orrialdea > 65. Edizioa 2017 > Berriak > Zinema Ikasleen Nazioarteko XVI. Topaketa\nZinema Ikasleen Nazioarteko XVI. Topaketako epaimahaia honako herrialde hauetako eskoletako ikasleek osatzen dute: Alemania, Argentina, Belgika, Kroazia, Estatu Batuak, Frantzia, Israel, Mexiko, Portugal, Txekiar Errepublika eta Errusia. Epaimahaiaren burua José Luis Torres Leiva da eta denen artean, honako sari hauek ematea erabaki dute:\nZirraran eta tonuan erabilitako zehaztasunagatik, interpretazioan erabilitako aberastasunagatik, eta zuzendaritzan erabilitako indarragatik, tragedia eta umorea partekatuz, lan zinematografiko unibertsal bat eragiten.\nAipamen nominal berezia:\nZeit Der Unruhe / News 23/06/2016, Elsa Rosengren\nAlbistegi baten autoritatearen dekonstrukzioa satira eta interpretazio teknika berritzaileen bitartez lortzegatik.


Historiaurretik gaur egunera - Saint Pierre d'Irube\nArgi da giza bizileku bat bazela hor Madeleine aldian, orain dela 100 000 urte inguru. XIX. mendean eta XX. mendearen erdialdean egin zenbait aurkikuntza eta indusketek argitara eman zuten zenbait material, silex landu, karrakagailu, zizel…\nZorigaitzez, desagertu dira gizaki horiek gure herrian aritu zirela erakusten zuten gauza horiek. Bilduma horiek sakabanaturik dira orain, jatorritik urrun, Baionako eta Saint-Germain en Laye-ko museoetan, Biarritzeko itsasoaren museoan, Bordeleko Zientzia Fakultatean eta beste bilduma pribatu zenbaitetan.\nGauza bakar batzuk gelditu zaizkigu barreiatu gabe, desagertu zaigun ondarearen azken aztarna eskasak ditugu.\nErdi Aroan zehar, idatziz adierazia izan den lehen populazioa Iruber izenarekin ageri da. 1122an, Gilen IX Akitaniako dukeak Raymond de Martres apezpikuari baimena eman zion, Lapurdin laborantza etxeak sor zitzan, Bertrand bizkondearen laguntzaz. Badirudi orduan sortu zela Iruber izeneko lehen populazioa.\nIruber populazio horretako lehen jaunak hainbat aldiz aipatuak dira Baionako Urrezko Liburuan eta katedralaren kartularioan. Aipu horiek hor izanik ere, zaila da Iruberko jaunen genealogiaren zehaztea. Halere, argi da jaun horiek XIII. mendetik jadanik eman ziotela izena beren etxeari (Lizaga).\nLehen baroi horiek batez ere hamarrenaren bitartez biltzen zituzten beren baliabideak eta ez ziren baliabide oparoak. Iruber 1249 urteaz geroztik ageri da parrokia bezala; 1400. urtearen inguruan bilakatu zen Saint-Pierre d’Irube, eta 1605etik goiti ageri da Hiriburu.\nGarai horretan ageri zaigu Hiribururen lehen erroldaren kopurua. Salvat de Lespès de Hureaux, Landetako Seneskalaren gai zibil eta krimenetakoen lotinanta Baionan zenak eman zuen 1718. urtean. 480 biztanle ziren, 80 etxetan. Herriak baserrialdeko lau auzo zituen, oraino dituena: Ametzondo, Karrika, Mizpirabakoitz, Baratahegi.\nMousserolles auzoa, Baionako hiri bazterrean, luzaz izan zen Hiriburu eta Baionaren arteko liskar baten gertalekua, lau mendez aritu baitziren bi hiriak haren jurisdikzioa kontrolatu nahiz. Gatazka behin betiko konpondu zen, prefetaren 1832ko urtarrilaren 17ko agindu batek Mousserolles Baionara lotu zuenean.\nIraultzatik gaur egunera\nIraultzak, Izu garaiak, uzta txarrek eta goseteak herria ekonomiazko egoera ezin txarragoan utzi zuten XVIII. mendearen hondarrean. Biztanleen behartasun egoera hori eta Herriko Etxeak biltzen zituen diru kopuru xumeak XIX. mendearen lehen hamarkadetaraino luzatu ziren. Egoera are eta txarragoa egin zuten tropak hiria erregularki zeharkatu eta bertan kokatzeak eta Napoleon-en eta Wellington-en armaden arteko 1813ko borrokek.\nBost egunez luzatu zen eta egun latzena 1813ko abenduaren 13a izan zen. Soult marexalak goizeko 8:30ean eraso egin zuen, artilleriako hogeita bi piezen laguntzaz. Eraso horrek aliatuak kordokarazi zituen; goizaren azken tenorean egoera larrian zirela zirudien. Wellington-ek Errobiren ezkerraldetik indar berriak ekarri zituen berehala. 70.000-80.000 bat gizon aritu ziren borrokan, Larralditik Mugerrerainoko gudu zelaian.\nLekuaren erliebeak eta eguraldi txarrak eragotzi zioten Soult marexalari bere tropak behar bezala mugiarazten. Frantsesek Mousserolles-eko gibeleko kanpamendura gibelka egin behar ukan zuten. Borrokek erabat suntsitu zituzten Karrika eta Mizpirabakoitz auzoak, bai eta, zati batean, Ametzondo eta Baratahegi auzoak ere. Borrokaldi hori bereziki hiltzaile gertatu zen: 11 200 bat soldadu hil omen ziren (5 300 aliatuen artean eta 5 900 frantsesetan). Gaiari buruz gehiago jakin nahi baduzu, baduzu F. Gaudeul jeneralaren lan hau: «La bataille de Saint Pierre d’Irube»; Baionako Zientzia, Letra eta Arteen Sozietatearen agerkariaren 135. zenbakian (1979).\nHerriak ez zuen inoiz kalte-ordainik jaso eta erregularki jasan zituen, XIX. eta XX. mendeetan, maniobrak egiten zituzten erregimentuak, bertan geldituak baitziren. Lekuen hartze horiek 1944ko agorrilean bururatu ziren, alemaniar tropa okupatzaileek alde egin zutenean, ordura arte herrian kokatuak baitziren, hala villa Quiéta etxean nola Lizaga Ttipian, Perlan, Urruzpurun, Tichené-n eta Oihartzabalen


Karmele Jaiok euskal literatura ordezkatuko du, gaurtik aurrera, Mexikoko Guadalajarako FIL azokan, Iberoamerikako liburu azoka garrantzitsuenean. Gaur goizean Escuela nº 11 Cuautitlan Izcalli...\nAbenduaren 3ko Euskararen Nazioarteko Eguna dela eta Kinku Zinkunegik, HABEko "Euskara Munduan" programako arduradunak, "Hizkuntza politikak Euskal Herrian 1982-2011" izeneko hitzaldia eman zuen Le...\nEuskal liburuek zeresana izango dute aurten ere FIL Mexikoko Guadalajarako Nazioarteko Liburu Azokan: euskal editoreen elkarteekstanda jarri dute ferian; Etxepare Euskal Institutua ere sustapen lan...\nFenêtre Ouverte sur le Pays Basque programa amaierara iristen ari da. Gaur, Euskararen Egunean, Aurelia Arkotxa idazle, irakasle eta euskaltzainak euskarari eta euskal literaturari buruzko so...\nOstiral gauean Bruselako La Tentation aretoan bildu ziren ikusleak ez zuten sekula horrelakorik entzun: Xabi Payak bertsotan eman zien ongi etorria, euskaraz noski, baina baita gaztelaniaz, frantse...\nBruselako Grand-Place plazak kolore euskalduna hartu zuen atzo eguerdian. Aurrena Bruselako Euskal Etxeko "Txalaparta" korua eta "Coral Camerata Auriense" abesbatzek emanaldiak eskaini zituzten. Se...


Euskal Ikusizko Arteak - Etxepare Euskal Institutua\nEstanpa irudi-genero anakronikoa da, baita hari lotzen zaion kostunbrismoa izeneko literatur estiloa ere. XIX. mendearen erdialdean eta XX. mendearen hasieran, estanpa kostunbristek ia gizarte osoaren eguneroko erretratua egin zuten. Modernitatearen auzia alde batera utzita, nahiz eta nolabait eztabaida horretan sartu ere ez ziren egin, aipatutako erretratuen baitan ziren, gurutzaturik, positibismoaren deskripziorako zehaztasuna edo eszena pintoresko atseginetarako gustu burgesa.\nEuskal Herrian agerikoa da estanpak bat egin zuela orotariko teknikekin. Hala agertzen dute, esaterako, Eulalia Abaituaren (1853-1943) xaflek (Abaitua argazkilari afizionatua zen, gizon-emakumeak eguneroko egitekoetan erretratatzen zituena), Víctor Patricio de Landaluzeren (1827-1889) akuarelek (Los tipos y costumbres de la isla de Cubakoekin, euskal pintore horrek Kubako gizartearen herri-arketipoen galeria finkatu zuen), edo Pío Barojaren (1872-1956) Fantasías vascas nekazaritza-giroko ipuinen bildumak.\n"Fantasiak" izenburuaren bidez, 98ko hamarkadako eleberrigileak izen bereko musika molde erromantikoaren adierazpen-askatasuna dakar gogora. Forma gutxituak izaki, estanpa eta fantasia modernitatearen ordezkari ziren, nolabait XIX. mendeko forma burges handiak -eleberria, opera, sinfonia- izan ez zitezkeen gisan. Nagusi zen ordena berronesteaz gainera, potentzial kritikoz beterik dago estanpa, eta jasotzen dituen eguneroko kontuak baino gehiago, arrazoi teknikoak dira ezegonkortzerako duen potentziala ematen diotenak. Hala, estanparen zentzu literala zera da: irudiak, pinturak eta argazkiak erreproduzitzen dituen euskarria. Hainbat kopiatan erreproduzitzeko gaitasuna izateaz gainera, estanpa ez da bakarturik agertu ohi, ez bada osotasun gisa, era askotara ordena daitekeen osotasun gisa, alegia.\nHistoriaz pentsatzea norbanakoaren memoriaren eta intersubjektibotasun historikoaren gurutzaketa egitea da, eta norberarena eta besterena gisa hautemandako horretatik urruntzeko, hurbiltzeko eta hura faltan izateko etengabeko ariketak eskatzen ditu, kanpoalderik gabeko denboran. Kultura “adierazi beharraren fruitu” gisa ulertuz gero, artearen lengoaiaren ataza artearen itzulgarritasunera heltzea da, bai eta nolabaiteko izaera unibertsalera ere.\nGoikoa, “Estanpa bilduma” liburuaren hitzaurrea da, liburua osoa hemen irakur dezakezu:\nJaio, Miren, Estanpa bilduma / Colección de estampas / A collection of prints, Donostia – San Sebastián: Etxepare Euskal Institutua, 2012.


Hameln-Pyrmont barrutia - Wikipedia, entziklopedia askea.\n796,14 km² (2014-12-31)\n147.813 biztanle (2014-12-31)\nHameln-Pyrmont barrutia (alemanez Landkreis Hameln-Pyrmont) Alemaniako Saxonia Beherea estatuko barrutia da. Hiriburua Hamelin ezaguna da.\nHamelin 1885ean Prusiako Hannover probintzian sartu zen. Bad Pyrmontek, Waldeck-Pyrmont printzerrian zegoenak, huteskunde bidez 1922an Prusiarekin bat egitea erabaki zuen eta Hamelin eta Pyrmont elkarrekin gelditu ziren. Bad Münder (1974ean) eta Hessisch-Oldendorf (1977an) gehitu zitzaizkien.\nEskualdeak 4 hiri eta 4 udalerri hartzen ditu.\nSaxonia Behereko barrutiak\nOrriaren azken aldaketa: 7 urtarrila 2020, 16:19.


Ezkerraldeko berbalagunak: Katilinarenak-kronika\nXabier Etxaniz idazleak gomendatuta, Santurtziko Irakurzale Klubak Amélie Nothomb idazlearen “Katilinarenak” liburua irakurtzea erabaki zuen.\nIstorio bitxia da, are bitxiagoak diren pertsonaiak dituena. Txikitatik, erretiratu berri den bikote batek “paradisuaren bila” baso ondoko etxe bakartu batera joateko erabakia hartu du. Baina paradisuan sugea ere badago, aldamenean duten etxeko auzokidea. Baso ondoan beraien eta auzokidearen etxeak besterik ez dago.\nEzin amestutako bakardadeaz gozatu! Egunero, arratsaldeko 16:00etatik 18:00etara izaten baitute apenas hitz egiten ez duen eta nazkagarria zaien auzokidearen bisita. Azkenean, eguneroko bisita hauek obsesio bihurtu dira bikotearentzat.\nEgun batez, auzokidea eta bere emaztea afaltzera gonbidatu dituzte. Egoera benetan kafkianoa! Hortik aurrerakoak are zentzugabeago eta muturrekoago bihurtzen dira... Hainbat ondorio atera daitezke, baina horien artean hauxe: ez dugu geure burua ezagutzen.\nUrtxintxa tailerraren kronika\n20. Korrikari buruzko balorazioa Barakaldotik\nPop up 3D liburu tailerra umeentzat Barakaldon\nUmeentzako estanpazio tailerra\nLutxanako jaiak ate joka ditugu\nItzalpeko argiak bisita gidatua\nKm 0 bisita gidatua\nMaiatzeko euskara agenda!!\nMago Oliver Sestaon\nLabur bira Sestaon\nBarakaldoko berbalagunek Parke Botanikoa bisitatuk...\nBirziklatzen ikasteko tailerra datorren igandean\nLiburuzaina estu eta larri antzezlana Gurutzetan\n"Los Lekthor" umeentzako jokoa Barakaldoko Hitza 2...\nWhatsAppen II. lehiaketa abian jarri da Barakaldok...\nSukaldaritza artistiko tailerra izango dugu Santur...\nKORRIKA 20 Portugaleten\nKorrika 20 Barakaldon. HerriKoloreren grabazioa\nKorrika 20: Barakaldoko Korrika Txikia irudietan\nLarrain dantza ikasteko aukera Hala Dzipori esker\nBagatza antzerki jaialdia asteburu honetan\nEuritakoak margotzeko tailerra-kronika\nSestaoko mintzodromoa. Kronika\nSanturtziko KORRIKA ibilbidea eta lekuko eramaleak...\nZuazo-Arteagabeitia Korrika kulturalean murgilduta...\nFakiu antzezlana Bagatzako antzerki jaialdian\nKorrika txikia Mukusuluba, Arteagabeitia, Zuazo et...\nSormenezko argazki lehiaketa Barakaldoko CIHMAren ...


ikasbil.eus: Dokuteka: Osoko ogia: Dena egia al da?\nOgi horiek, berez, nagusiki irin finduekin eginak egoten dira (gari irinarekin edo besteren batekin) eta gehigarriak erabiltzen dituzte ilundu eta "osokoaren" itxura emateko. Hori, jakina, kontsumitzaileari iruzur egitea da.\nKontsumitzaileak askotan ez dira ohartu ere egiten, baina bitxia da, zeren ogi horien kolorea ere ez baita osokoarena: "Osoko ogi baten kolorea zuritik beixerakoa izaten da. Erne, ez baita izaten marroi iluna. Malta txigortua edo melaza eransten diote kolore hori har dezan, jendeak uste baitu marroia osokoa dela, eta ez da hala", adierazi du Iban Yarza, kazetaria eta idazlea (elikagai estimatu honen inguruko hiru libururen egilea da).\nOsoko aletik datorren irina baino ez\nLaster onartuko duten Errege Dekretuak bukarazi egin beharko lituzke orain arteko jardunbide desegoki horiek: araudi berriaren arabera, osoko ogi gisa saldu ahal izateko (edo "ogi % 100 osokoa" izenarekin), osoko irinarekin bakarrik egina izan beharko du (berdin du gari irina den, zekale irina edo beste zereal batena). Eta portzentajea txikiagoa denean, esan egin beharko du zein ehunekotan duen osoko alearen irina (eta produktua izendatzeko darabilen letra mota berarekin egin beharko du, eta lodiera eta kolorea berberak izan beharko ditu); segidan, ogia egiteko erabili duen zerealaren izenak agertu beharko du ("osoko ogia % 80an, % 60an...").\nOsoko irinak, bestalde, alearen hiru zatiak eduki beharko ditu: zahia, endospermoa eta hozia, eta ez lehenbiziko biak bakarrik, gaur egun ohikoa den bezala. Zahia kanpoko geruza izaten da (alearen % 13 inguru hartzen du, eta ugari ematen du zuntza); endospermoak, berriz (% 85 inguru), almidoia biltzen du eta, ondorioz, glukosarik gehiena ere han izaten da. Hoziak izaten ditu mantenugairik eta mineralik gehienak (haziaren ernamuina da, eta % 2-3 hartzen du): B eta E bitaminak, kaltzioa, fosforoa, potasioa, magnesioa eta Omega-3, besteak beste. Hori hala izanik ere, gehienetan kendu egiten diote, errentagarritasun kontuengatik beti: igo egiten du ogiaren prezioa, eta lehenago iraungitzera eramaten du irina (hilabete batzuetan), nahiz eta egiaz -bitxia da hori- osoko ogiak luzaroago irauten duen fresko.\nNahiz eta orokortua dagoen, esan liteke iruzur bat eta engainu bat dagoela etiketan", nabarmendu du Enrique Garciak, OCU Kontsumitzaileen eta Erabiltzaileen Elkarteko bozeramaileak. "Egungo araudiak esaten badu osoko irinaren ezaugarria dela gari hozia edukitzea, osoko ogiak eduki egin behar luke. Eta ez badauka, ez dezake izen hori hartu".\nAdituen esanetan, guk jaten dugun irinik gehiena ekoizten duten lantegiak irin zuria lortzeko diseinatuta daude, eta hortxe dago arazoa. "Horrek esan nahi du, prozesuaren hasieran, bereizi egiten dituztela alearen hiru zatiak, kendu egiten dutela hozia eta berriz konbinatzen dituztela; horrela lortzen da guk erabiltzen dugun gezurrezko irin zuri hori, eta han eta hemen gehien zabaldu dena ere horixe da", azaldu du Yarzak. Garai batean (eta egun ere bai leku bakan batzuetan), bi errotarriren artean zapaltzen zuten zereala, eta irinak berekin izaten zituen bere osagai eta propietate guztiak.\nwww.revista.consumer.es web ataritik hartutako testua.


Mintzalasai | Berriak | Euskararen berriak | Bertsolari baino, bertsofriki nahiago\nBertsolari baino, bertsofriki nahiago\nLur Renteria (1996, Baiona) eskolaz eskola dabil Lapurdin gaindi, Bertso eskolarekin, haurrei hitzekin eta euskaraz nola jolasten den erakusten. Uda ate joka delarik, agenda betetzen du EHZ festibaleko laguntzaile gisa dituen hitzorduekin eta militante gisa sortzen zaizkion beste hamaika zereginekin.\n2022ko Ekainaren 17a | | ± 06min 16s\nZure izena web bilatzailean idatzi eta mikro baten atzean ikusi zaitugu.\nBertsolari gisa ibili izan naiz oholtza gainean garai batean, hortik argazki horiek. Baina ez naiz gehiago mikro baten atzean ezartzen momentuz, ez dut sobera maite hori. Bertso irakasle naiz gaur egun, bertsoaren beste aurpegi bat lantzen dut eta transmisioan lan egiten dut. Horrez gain, beste proiektu anitzetan inplikatua naiz, adibidez EHZ festibalean, erasoen kontrako brigadetan ari naiz eta Kontseilu Sozialistan ere ari naiz.\nNola izan da zure ibilbidea bertso eskolan hasi aitzin?\nNi Baionan sortu eta hemen handitu naiz eta Baionako ikastolan egon nintzen ikasten. Gero Gasteizera joan nintzen irakaskuntza arloko ikasketak segitzera. Diploma eskutan, Baionara itzuli eta laster hasi nintzen Bertso eskolan. Klaseak Baiona, Angelu eta Miarritzen ematen ditut bereziki eta horrez gain, Uztaritze, Kanbo, Basusarri eta inguruko beste herri batzuetan ere ari naiz.\nKontaiguzu nola iragaten den bertso klase bat.\nBi klase mota eskaintzen ditugu, batetik ikastetxeetara goaz eta kurtso denboran bertsoak erakasten ditugu astean behin: bestalde, bertso eskolako saioak ematen dugu kurtsoetatik a parte. Bi formatuetan, bertsoak zer diren, nola osatzen diren azaltzen dugu, jokoak prestatzen eta gai ezberdinak lantzen ditugu, helburua delarik haurrak hitzekin jolastea eta bertsotan aritzea. Bertso eskola denboran, agian interes gehiago duten haurrak hurbiltzen dira, hor errimekin jolasten gira, bat-batean ari gira eta gauzak sakonago lantzen ditugu agian.\nLau irakasle gira klaseak ematen ipar Euskal Herrian, batek Xiberoa eta Baxe Nafarroaren parte batean ematen ditu klaseak, beste batek Lapurdi barnealde eta Baxe Nafarroako herri batzuetan, eta beste biak Lapurdi kostaldean ari gara.\nZer behar da bertsolari ona izateko?\nEnbeia inportanteena da, dudarik gabe, enbeia baldin baduzu zernahi lor dezakezu, eta hizkuntzarekin jostatzeko gogoa ere.\nBertsotan nun duzu gehien gozatzen, jende aitzinean edo ikasleen aitzinean?\nEz dut sekulan gozatu mikroaren gibel hori, ez dut maite jende aitzinean kantatzea, nahiago dut arratsetan ostatuaren inguruan, lagunen artean kantatzea. Momentuko hasteko, gaizki pasatzen dut orduan hori aldatzen ez deno, ez naiz oholtzetan ibiliko. Ikasleen aitzinean aldiz, irakasle papera hartu eta pailazokeria eta ariketa ezberdinen bidez errazago pasatzen da eta gozatzea lortzen da, ez du ezer ikustekorik.\nBertsolari baino, bertsofriki kontsideratzen duzu zure burua omen?\nBai ez dut dudarik bertsozaleago naizela bertsolari baino. Anitz maite ditut bertsoak, bertsoez mintzatzea, bertso saioak ikustea, lagunekin bertsoak komentatzea, partekatzea maite dut; orduan, bai bertso friki naiz.\nBaduzu bereziki gustatzen zaizun bertsolari bat?\nBereziki maite ditudan bi bertsolari ditut, Elixabet Etxandi da lehena, Izpurakoa, momentu huntan ez da ari txapelketetan baina espero dut berriz hastea izan ere biziki maite dut bere bertsokera zuzena da eta puntx anitz badu, bertsolari berezia da guztiz. Bigarrena Aitor Bizkarra da, Bizkaiko txapelketan parte hartu du aurten eta biziki maite ditut bere finezia eta bere bertsokera.\nBertsolariak baino, rap kantariak izaten dira gazteak erakartzen dituzten sortzaile berriak...lotura ikusten duzu zuk ere bien artean?\nBai uste dut biek elkar laguntzen ahal dutela errimarekin, neurriekin, baina bere denboran elkar oztopatzen ahal dute izan ere, bertsotan 7/6 – 7/6 ari gira beti eta rapak aldiz, askatasun handiagoa ematen duela errango nuke. Baina uste dut osagarriak direla biak, Odei Barrosok adibidez euskararekin jolasteko duen modua zinez gozatzen dugu, bere hitz jokoak, ideiak adierazteko moduak, bai sentsibilitate bat badugu raparekiko.\n"Enbeia inportanteena da, dudarik gabe, enbeia baldin baduzu zernahi lor dezakezu."\nBidaiari ere bazira?\nAukera eduki nuen Erasmus programarekin Argentinara joateko sei hilabetez, baina horrez gain ez dut anitz bidaiatu. Nire agendak uzten didanean, espero dut bidaiatzeko aukera edukitzea, izan ere gustatzen zait leku berriak ezagutzea, bertako historia edo mugimendua ezagutzea.\nEuskara ttikitatik dakizu?\nBai, ama hizkuntza dut euskara, gero ikastolan ibilia, lagunekin eta etxean ere euskaraz ari naiz, orduan bai, euskaraz bizi naizela erran dezaket.\nEHZ festibaleko laguntzailea zara, hitzordu inportantea da zuretzat?\nIrisarriko hitzordua ate joka dugu bai eta jotake ari gira azken gauzak prestatzen.\nEgia da hitzordu inportantea dela, gazte anitz elkarrekin lan egiteko edo elkar ezagutzeko parada eskaintzen duelako, inguru berekoak ez diren gazteak gurutzatzea ahalbidetzen duelako. Gero gogoetak elkarrekin eramateko aukera ematen digu ere bai, erasoen inguruan, nahi dugun egitarauaren inguruan eta festibaletik at parte diren beste gaiak aipatzeko denbora badugu hiru ere egunez eta festa giroan.\nZein da euskaraz goxo ari zaren lekua?\nEgia erran joaten naizen leku gehienetan euskaraz ari naiz, baina nire etxean biziki maite dut jendea, lagunak nire etxera etortzen direlarik, kalaka goxoak terrazan partekatzea.\nEuskal Herriko leku kuttun bat?\nLeku ainitz badira biziki ederrak gure Herrian. Bat azpimarratzekotan, Lapurdiko kostaldea, Angeluko itsas bazterreko ibilbidea egiteagustuko dut biziki. Ikasle garaiengatik agian, Bilbo zaharreko plaza biziki maite dut ere, plaza polita da eta hango giroa biziki gozatu dut. Zoriontsu izan naiz bertan.\nGaixtokeria errango nuke\nPortretakXabier Parrilla Etchart\nGorbata kendu eta zapi gorria janzteko gogoz\nYogalaia, bateratze zoriontsurako gomita\nGurpilen gainean ere euskaraz!\nMilitantzia, euskaldunen ADNaren osagaia da\nAnimazio + / pantaila - !\nAngeluko azokan Aldudeko xingar erosle jarraikiena naiz!\nBaionarra da bihotzez eta zinezko musikazalea. Xabier Parrilla Etchartekin (Baiona, 1978ko urtarrila) elkartu gara Baionako Herriko Etxean, besteak beste, hautetsi gisa duen egunerokoa aipatzeko. Hizkuntza politikaz eta musikaz hitz egin dugu, Leon erregearen balkoiko bistaz gozatu bitartean.\nHimalaian bidaiatzen ari zela, taxi gidari batek errepide bazterrean utzi ondoren hasi zen Léa Etchegoyhen (1985) Yoga praktikatzen. Nahigabeko geldialdi horrek, bere bizi bidea noraino inarrosiko zuen ohartu zen Euskal Herrira itzultzean. Aldaketak piztu ditzakeen beldurrak baztertu, bulego lanak atzean utzi ondoren, Baiona erdian klaseak eskaintzen dituen Yoga Baiona elkartearen estudioan errezibitu gaitu Xiberotar neska argiak.\nLagun arteko denbora pasa izatetik, Skatea zaletasun handia eta ogibide izatera pasa da Xan Beheran (Donibane Lohitzune, 1987) Lapurtarrarentzat. Biarritzeko Skate Parkean lanean ari da orain eta proiektu ederra badu, euskara gurpil gainean jartzeko.\nIparraldeko gazte anitz bezala, Baionako Santa Espiritu auzoa hautatu du bizileku gisa Ihintza Irungarai (Baiona 1991) Itsasuarrak. Geltoki ondoko ostatu goxo batean jarri digu hitzordua, dantzari eta euskaldun gisa, agenda betetzen dizkioten jarduerak eta beste erronkak aipatzeko.\nBaionako Eztitxu Robles kolegioan, txapela buruan eta baloi bat eskuan harrapatu dugu Jon Laplace (Baiona, 1987) ikastetxeko hezitzailea. Nerabe zein helduekin harremanak bultzatzeko, ulermena indartzeko animazioaren garrantziaz aritu zaigu luzaz, Baiona Futbol Club taldean bizi dituen momentu gozagarriez bezainbat...\nAldudeko sortetxea uztean, Patxika Alfarok (1943 Aldude) ez zuen imaginatzen gaztetan zokoratu zuen euskarak irekiko zion bizi bidea. Lagun talde apartaz, lanaz, kantagintzaz, familiaz eta beste hamaika bizipenez aritu zaigu Angeluko euskaltzalea.\nA.B eta O.M artean? Gora xuri ta urdinak!\nKirolarien arteko lehian, partiduen ondoko giroa lehenesten du Anthony Michel kazetari gazteak. Marseillako Kalankak atzean utzi eta lanerako etorri zen Baionara lehen aldiz, gero maitemindu zelakoan hasi zen euskara ikasten. Orain euskaraz entzun dezakezue egunero France Bleu irratiko uhinetan.


Getaiko euskera - Aukeran, nahiago ez\n2017/10/16 11:31:13.097 GMT+2\nGetariako hizkera eta ahozko ondarea biltzen dituen GETARIAKO AHOTSAK egitasmoaren emaitza da GETAIKO EUSKERA liburua.\nHainbat herritarrekin eginiko elkarrizketen bidez, Getariako euskara, ohiturak eta bizimodua jaso zituen Ahotsak taldekoek, tartean, Asier Sarasuak, duela urte batzuk, azken 50 urtetan hainbeste aldatu diren eta oraindik ere elkarrizketatuen oroimenean zeuden hainbat pasarte jasoz.\nLana hiru fasetan burutu da. Lehenik eta behin, elkarrizketak egin ziren; gero, bertako hizkeraren ezaugarriak jaso; eta azkenik, grabazioak landu, editatu eta bideoa osatu. Elkarrizketa guztiak ikusgai daude interneten, https://ahotsak.eus/getaria/ helbidean.\nLiburu honetan, haien adierazpenak eta hizkeraren xehetasunak jaso dira. Hala, amaitutzat eman da 2017an, 2008an hasitako lana.\nNork: marije.2017/10/16 11:31:13.097 GMT+2


Joan Mari Torrealdai: «Politikaren munduak gutxiegi ezagutzen du kulturaren mundua»\nAldizkariaren erraietara jotzeko aitzakia. Jakinen sinonimoa garraiatu dugu mahaira, ito zorian. Urteurrenaren karietara antolatutako ekimen eta ekitaldiak ditu batean. Bestean, Egunkaria auziak bidean jarritako behaztopa-harri izu-laborriak. Egunkaria kasua, eskizofrenia eta paranoia, estatuaren zapalkuntza aterrunerik gabea. Ezinbestean, haizea dakiten orrietan da libre Joan Mari Torrealdai. Han, babes.\n50 urte Jakinek. Gure gizartearen makurra, zenbaki biribil hutsalak ospatu beharra. Haatik, pozik egingo dugu oraingo honetan. Ospa dezagun Jakin.\nOspakizuna? Ez dakit ba... Esan dezagun baietz. Ospakizun urtea da, eta ez hutsala. Guk iraganari begiratzen diogu atzeko ispilutik, baina aurrera daramagu autoa. Hori da gure jarrera. Iraganari begira, omenaldi apala egin genien Jakinen sortzaileei, eta gure esker ona adierazi hainbeste lan doan, musu truk eta debalde, borondatetsu egindako hainbeste jenderi. Arantzazun egin genuen ekitaldi hori, udaberrian. Aldizkaria Arantzazun sortu zenez, hantxe omenaldia, han behar zuen omenaldiak. Baina, ekitaldia ez genuen Arantzazu zaharrean egin, berrian baizik, Gandiaga gunean.\nEtorkizuneko proiektua duen tokian. Horrezaz gainera, iragana, gure artxiboa, etorkizunerako aktibo bihurtu dugu: irakurlearen eskuetan utzi dugu 50 urteko historia, Jakinen idatzi den guztia, DVD dotorean. Haizea dakiten orriak du izena. Sarean ere jarri dugu, 50. urteurrenaren kariaz.\nHaizea dakiten orriak. Izenaren ederra.\nHaizearen berri ez baduzu haizeak eramaten zaitu.\nHoriek, atzera begira egindako ekitaldiak.\nBaina horiekin batera, iragana aztertzeko asmoa dugu. Urteurrenaren aitzakian mahai-inguruak egingo ditugu Donostiako Koldo Mitxelena kulturunean. Izan ere, 50eko hamarkada hori, euskalgintzaren baitan, erliebe gabea dela ematen du. Badirudi gure kultura berri hau 60ko hamarkadan sortu zela baina gu ez gatoz bat horrekin: uste dugu abiatu, 50eko hamarkadan abiatu zela. Ondorioz, garai hura ikuspegi desberdinetatik aztertuko dugu mahai-inguru bidez, politika, ekonomia, kultura eta hizkuntzatik. Bestalde, Euskadi Irratian hamar bat saiotan Jakinen ibilbide osoaren berri emango dugu, aldizkaria 50 urteotako ibilbide orri bezala hartuz. Azkenik, ekitaldi instituzionala egingo dugu Miramar jauregian, azaroaren 16an.\nGeroari begira ari zarete, hala ere, esan duzunez.\nIraganak gutxi balio du etorkizunik ez bada. Eta aurrera begira ari garenez, bi ahalegin gauzatuko ditugu: bata, harpidetza kanpaina; urrian hasiko gara horretan. Horri dagokionez, esan nahi dut oso pozik gaudela euskal prentsak egin digun harreragatik eta eman digun laguntzagatik. Harpidetza kanpaina girotzen eta egiten lagunduko digute.\nHarpidedun berrien beharrean zaudete, beraz.\nAurrera egiteko harpidedunak behar ditugu. Sostengu ekonomikoa eman behar diogu Jakini. Bestalde, produktuari buruz ere gogoeta egin nahi dugu. Mundua asko aldatu da. Mundu berri honi nola erantzun behar diogu?\nHori dela eta jaso du hainbat lagunek aldizkariari buruzko gogoeta egiteko gonbita.\nBai. Soziologo talde bati agindu geniezaiokeen inkesta, baina ez zaigu egoki iruditu. Aldiz, Jakinekiko hurbiltasuna dutenengana jo dugu, aldizkaria ezagutzen dutenengana... eta galdetu egin diegu: «Nola baloratzen duzu orain artean egindakoa? Nora jo beharko genukeela uste duzu?». Ea denon artean bidea egiten dugun!\nAzkena jasotako zenbakia daukat eskuartean. Joxe Azurmendiren «Agurra» dut irakurgai. «Jakin, Lizardiren deiari jarraiki, euskara kultur-yoera ta kultur-ats guzi-guzietan murgilarazteko xedearekin sortu zen».\nLehenengo zenbakitik hartua du aipua Joxek. Nik uste Iñaki Bastarrikaren uztakoa dugula esan hori. Garai hartan bi mundutxo zeuden euskalgintzaren barruan. Gramatikariek osatzen zuten bata, eta literatura zaleek, berriz, bestea. Hori zen errealitate guztia. Baina ez zen kultura lantzen, zientzia, jakituria. Horixe izan zen gazte haiek ekarri zuten nobedadea. Eta, guk, Jakinen esparru bera jorratu dugu geroztik, ez dugu literatur lanik argitaratu, literaturari buruzkoak bai. Ez dugu euskara filologia edo linguistikaren ikuspegitik lantzen. Kultur aldizkaria da Jakin, giza eta gizarte zientzien aldizkaria. Ordutik hona edukiak aldatu dira, bistan da, baina ez ildo edo joera nagusi hori. Gaur egun ebidentea ematen du gai horiek tratatzeak, baina orduan berritasuna zen.\nLehenengo zenbakira joan eta Orixe miresten zuen orduko Yakinek. Horixe irakurri dugu.\nJakin hasi zenean, Orixe zen maisua. Orixe miretsiz hasi zen Yakin. Baina urte gutxitara erreferentziak guztiz aldatu zituen aldizkariak, Mitxelena eta Txillardegiren aldera lerratuz.\nSeminarioetako apaiz eta fraide gai gazteek abiarazi zuten Jakin. Proiektuak aurrera segitzen du, baina beste norabide batean...\nGarai haiek bere testuinguruan irakurri behar dira. Jakinek asko bultzatu du euskara batua, hori ezaguna da. Baina horren aurretik euskara jasoaren premia aldarrikatu zuen, euskara kultua, landua. Kulturari dagokionez, berriz, ikuspuntu multidiziplinarra baliatu ohi dugu, gaia ikuspuntu ezberdinetatik aztertuz. Ikuspegi aniztasuna, alegia. Horrek gaur egun ere balio du. Gaiak aldatu egin dira, baina ez haietara hurbiltzeko modua. Gaur informazioaren gaineko gogoeta egin behar da. Informazioa informazioaren gainean da gurean, batak bestea estaltzen du, ez dakigu zerk iraungo duen. Aldizkaria sortu zenean, aldiz, ez zegoen informaziorik, frankismo garaia zen, baina gaur, globalizazioaren garaian, horixe da premia handienetako bat: informazio gogoetatua eskaintzea. Pentsamendu bakarraren garai honetan, askotariko gogoeta planteatu behar da. Guk zer egin handia daukagu: nola geureganatu kanpoko mundua, eta nola kanporatu geurea. Hori ere gure egitekoen artean da. Ez dago hausturarik Jakineko sortzaileen eta gure artean: garapena, bai, dudarik gabe. Haizea dakiten orriak gara, azken finean, egunean egunekoak.\n«Bilaketa historikoa» dio Joxe Azurmendik.\nEta are, gure herrian. Gure herri txiki honetan. Eta txikitasuna ez da datu estatistiko soila, jokaera modu jakin batzuk ere eragiten ditu horrek. Guk, esate baterako, beti eduki dugu oso garbi kulturaren autonomia, ezin ginela talde baten eskuetan erori, joera batzuetan lotu, ez eta sektakeriaz jokatu. Ikuspegi aniztasuna izan da gure ezaugarria, eta irekitasuna, jende modu oso diferentearekin lan egin dugu, leial eta libre.\nKultur autonomiaren defentsa, horixe egin eta praktikatu nahi izan duzue.\nDudarik ez. Esan eta egin. Ez al dugu ba esaten euskarak hautu eta jardun politiko eta alderdikoietatik aparte behar duela?\n1956an sortu zen Jakin. Arestian, 50eko hamarkadaren garrantziaz ohar egin diguzu. Bada 56ko paradigmaz hitz egiten duenik.\nUrte giltzarria da 1956 hori, ez Jakin sortu zelako. Jakinez gain beste batzuk ere sortu ziren, Euskera, Olerti... Urte horretakoa da Euskaltzaindiaren gerraosteko lehen bilera Arantzazun, Mundu Kongresua Parisen. Zaitegi Biarritzera dator bere Euzko Gogoarekin. Gertakari hauek aldaketa sakonagoen adierazle dira. Aranismoaren hizkuntz eredua ere auzitan jarria zegoen. Labur esanda, diaspora indarra galtzen hasten da, eta barrua indartzen. Borrokagunea aldatu egiten da: kanpotik barrura, diasporatik Euskal Herrira, eta neurri on batean politikatik kulturara. Barne exilioan eragitea gero eta posibleago da.\nEgokiera horretan sortu zen Jakin.\nHumus horretan. Jakin sortu zutenek, adibidez, posibilismoaren barruan jokatzeko jarrera zuten, zirrikiturik txikienak baliatuz. Belaunaldi berria zen, gerra egin ez zuena, traumarik ez daukana, belaunaldi autonomoa... Orixe zuten erreferentzia, baina Orixe ez zegoen taldean. Sortzaile haiek gazte ziren, autonomo. Planteamendu irekia egin zuten, seminario guztietako jendeak hartu zuen parte Jakinen, denak gazte-gazteak. Unibertsitateko fakultateen arteko aldizkaria izango balitz bezala.\nFernando Mendizabal, Iñaki Bereziartua, Iñaki Bastarrika... fraide gai gazteak, Yakin asmatzen...\nArantzazu habia berezi bat zen, Katalunian Montserrat bezala. Jende asko joaten zen hara, ustez gogoeta egitera, baina ez horretara bakarrik. Intelektual asko izaten zen han, Aresti bera ere askotan zen han, hainbat profesio liberaletako jendea, ezkertiarrak, abertzaleak, beren gogoa beste inon adierazi ezin zutenak. Artistak, Oteiza bera ere bai. Horrelako jende askok bisitatzen zuen Arantzazu... Hortaz, ez da kasualitatea Jakin Arantzazun sortzea. Tradiziotxoa ere bazegoen, Salbatore Mitxelenaren bidez heldutakoa, Arantzazu Euskal Herriko talaiatzat hartzekoa.\nGaur egun trantsizioan al dago Jakin? «Modan dago orain bigarren trantsizioaz hitz egitea», dio Joxe Azurmendik arestian aipatutako artikuluan.\nEuskal Herria, euskal kultura dago trantsizioan. Beti birpentsatu behar da egoera. Inertzia askorekin gaude. Garai batean erakundeak abian jarri zirenean, gauzak egiteko eredu jakin bat hartu zen eta horretan segitzen dugu.\nUtzidazu Azurmendirekin segitzen: «Agian ez letorke gaizki birpentsaketa bat goitik behera euskararen lehenengo trantsizioaz ere, antolaera politikotik linguistikoraino. Franco hil eta, formula batzuk inprobisatu ziren. Urteok ikusita, gobernamenduan euskararentzat lekurik aproposena museoen eta orkestraren ondoan al da? Ez ote du bere leku propioa aparte behar? Are, irudikatu ezinezkoa ote da hizkuntza politika bat instantzia ezalderditar batek diseinatua, Jaurlaritza batez ere exekutibo dela?». Eta galdera gehiago segidan.\nJoxek adierazten duen bidetik, agian trantsizioko eredua agortu xamarra dago. Gainera politikaren dependentzia gehiegi ote dugun nago. Kulturak autonomoa behar duela defendatzen badugu, utopia ote da Joxek dioena, instantzia ezalderditar batek diseinatzea euskararen politika? Utopia al da Euskaltzaindiari egiteko hori ematea? Nahi badugu eta ez, instantzia politikoek beste logika bat dute, beste erritmo bat, beste eta bestelako lehentasunak, helburuak. Arazo horretan sakontzeko gogoa dugu hurrengo urteetan.\nGaldera egingo dizut, gordin. Erreta zaude politikari jendearekin?\nErreta ez. Nekatuta, agian. Ikusi izan dudanetik, salbuespenak salbuespen, politikaren munduak gutxiegi ezagutzen du kulturaren mundua, kanpotik begiratzen dio. Eta euskararen mundua are urrutiago ikusten dute, arretarik ez diote jartzen, aintzat hartu ere ez askotan, ia-ia bazter fenomenotzat daukate. Ematen du ez direla ohartu euskal kulturak izan duen garapena zein handia izan den. Dibertsifikatu egin da, aberastu, eta indartu, sendotu. Eusko Jaurlaritzako Sail batean kokatzen dute «kultura» edo «euskara», eta kitto, arazo sektorial hutsa bailitzan. Erakundeak martxan jarri zireneko errezeta zaharrekin jarraitzen dugulakoan nago. Euskal kultura, euskara ez da Sail baten ardura bakarrik, ez luke behar. Industria bezalako sailek ere parte hartu beharko lukete. Eta bestalde, diru-laguntza sistema ez da aski gaurko garapenari erantzuteko.\n«Behar duzu informatu, galdetu, eta jakin». Garai batean Jakinekin batera zetorren leloa. Galdua da leloa aldizkarian. Zer esan, gaur egun, haren esanahiaren gainean?\nAxularrek arrazoi. Baina promozio-lelo gisa ez omen da egokia. Tira, euskal kulturak «Jakin» behar du? Behar, behar... pretentziosoegia da, baina Jakin ez bada, Jakin bezalako bat behar du, gogoeta egiteko, planteamenduak asmatzeko, euskal kulturgintzaren baitatik sorturiko ikuspegiak plazaratzeko... Baina «behar» horretan, bizi ere behar du Jakinek, eta bizitzeko baldintza ekonomiko egokiak behar ditugu, eta hor dauzkagu guk arazoak, lanak.\nZuek, eta gainerako euskarazko aldizkari guztiek.\nGuztiona da. Gure produktuak birplanteatu beharko ditugu seguru, baina seguru-seguru aztertu beharko duguna da jende berriarengana nola iritsi, belaunaldi berriak nola erakarri.\nEuskarazko agerkari guztien problema. Gero eta produktu hobeak egiten, azalez eta mamiz... baina modurik ez, ezin zabaldu. Nondik sortu harpidedun berriak? Nola ekarri euskalduna euskarazko produktuetara, irakurzale ez bada? Nola egin lagundu dezan?\nEz duzu arrazoi faltarik. Nik galdera horiek berak eta bat edo beste gehiago ere baditut. Nik uste bi «etsai» ditugula, edo gainditu beharreko bi oztopo zail. Bata, idatziaren kulturaren eta kontsumoaren goitik beherakoa. Gaurko gazteriak beste euskarri batzuetan kontsumitzen du. Bestea, globalizazioaren aroan, gure mundua (euskara eta euskal kultura) ur-tanta bat itsasoan bezala da. Lirikarako garaiak ez dira. Pentsamendurako garaiak ez dira. Gogoan dut Karlos Santamariarekin hitz egiten -haren azken fasean-, eta esan zidala: «La historia está en un momento tonto!». Hori da: ideologiarik ez dago, heldulekurik ez dago, erreferenterik ez dago... Nik uste Jakinek hor egiteko bat baduela.\nAre gehiago, lehen baino egiteko handiagoa daukala.\nDesideologizazioaren garaian, globalizazioaren garaian, pentsamendu bakarraren garaian... nik uste egiteko handia duela Jakinek. Kontua da egin eta inorengana iristen ez bada, alferrik dela. Horregatik diot produktuari laguntzeko sistemak aldatu behar duela. Euskal kulturak gaur duen arazorik handiena ez da produkzioa bera, hori irakurlearengana behar bezala bideratzea baizik. Hori da lehentasuna. Horri dagokion planteamendua egin beharra dago. Atzeraka egin dugu neurri batean. Aldizkariok ETBrekin truke-sistema bat genuen eta horri esker ETBk gure berri ematen zuen. Gaur ez dago horrelakorik. Hara, euskal telebista ikusita inork ez daki Jakin badagoenik, ez daki ARGIA dagoenik, ez daki zer produzitzen den euskaraz, zertan den liburugintza... Jarrerak aldatzen ez badira, jai dugu.\nJoan Mari Torrealdai Nabea (Forua, 1942). Mosone baserrian jaiorikoa frantziskotar izan zen Arantzazun. Foruan, Erriberrin eta Arantzazun ikasi zuen erbestean baino lehen. Egonaldi luzea egin zuen Frantzian, Teologia ikasketak Okzitaniako Tolosan eta Soziologia ikasketak burutu zituen Parisen. Euskal Herrira itzuli eta laster argitaratu zuen lan mardulak erabateko aipu eta sona eman zion: Euskal Idazleak Gaur (1977). Anaitasuna aldizkariaren zuzendari izan zen aldi bateko, eta Jakinen zuzendari da 1977tik hona. Bizitza oso bat Jakini loturik, hari emana: 34 urtez zuzendari. Soziologian doktore da Deustuko Unibertsitatean, kazetaritza lizentziaduna EHUn, eta ondo idazle zaildua: Euskal kultura gaur (1997), XX. mendeko euskal liburuen katalogoa (1983), Martin Ugalde: Andoaindik Hondarribira Caracasetik barrena (1998), Artaziak, euskal liburuak eta Francoren zentsura 1936-1983 (2000)... ditu lan argitaratuetako batzuk. Egunkaria auzian inputaturik dago. Inkomunikazioa, tratu txarrak eta tortura. Energia galera ikaragarria Jakin, kultura eta gu denontzat.\n«Jakinen promozio kanpaina dela eta ez dela, lan txiki asko dago egin beharra. Gure azpiegitura, berriz, oso txikia da. Aldizkaria ateratzen segitu behar dugu eta, bestetik, kanpora begirako lan gehientxoena nire eskuetatik pasatzen da, lan guztia nik egiten ez badut ere. Hori nahiko karga da hogeita bost urteko pertsonarentzat eta zer esanik ez nire adineko batentzako. Gu ekonomikoki ondo bageunde, pertsona batek zuzenduko luke kanpaina hau, oso-osorik, erabat liberatuta. Bateko omenaldia, besteko harpidetza kanpaina, promozioa, Euskadi Irratiko saioak, ekitaldiak, entrebistak… Lanaren handiak ez nau nekatzen, arnasaldi luzekoa naiz. Besterik da batetik bestera saltaka ibili behar denean, bileratik telefonora eta telefonotik auskalo nora. Horren ondorioz, neure lan propioak, Martin Ugalderen azterketa dela, edo liburugintza dela, utzi gabe ere, bigarren mailan geratu dira. Bestalde, hor dago egokitu zaigun zama hori, Damoklesen ezpata gisa. Egunkaria auzia dela eta, esku bete lan dugu udazken honetan».\nDamoklesen ezpata (I)\n«Sukalde handia eskatzen du harrapatu gaituen auziak. Batetik bestera ibili beharra. Eta egiten dugu, diskrezio osoz. Udazkenean oso momentu inportantea helduko da guretzat. Kasua aretora igaro da. Aretoak epaiketaren erabakia hartu behar du. Hor ikusiko dugu fiskaltzak zer jarrera hartzen duen. Kontua ez da agian epaiketara joan ala ez »eman diren pausoak emanda, epaiketara joango gara», baizik eta eskaera handi ala txikiarekin joan, zernolako zigorra eskatzen den. Hor, Espainiako Gobernuaren jarrera da koxka. Oraindik posible da gure auzia epaiketa gabe bideratzea. Bidegabekeria hau zuzendu nahi duen ororen laguntza eskatu behar dugu».\nDamoklesen ezpata (II)\n«Gobernuaren eta epaileen jarrera edozein delarik ere, guk beti eskatuko dugu gure kasuaren artxiboa, hori delako justizia egiteko modu bakarra. Gurekin batera bertan behera uztea eskatu dutenak asko dira, asko eta ez edozein. Guk indarrak metatzen jarraitu nahi dugu. Udazken honetan ekitaldi potoloa egingo dugu Deustuko Unibertsitatean, Nazioarteko Konferentzia, nazioarteko jende garrantzitsua bilduko dugu terrorismoa eta adierazpen askatasunaz gogoeta egitera».\nEuskal Herriko talaia. Nik handik ezagutu nuen Euskal Herria.\nEsker oneko gatzaizkie. Meritu handiko lana egin zuten.\nEuskal kulturako erreferentzia, baina ez nirea. Ni gerokoa naiz, Txillardegi, Mitxelena eta beste izan ziren nire erreferenteak.\nJoxe Azurmendi, Joseba Intxausti, Paulo Agirrebaltzategi, Joan Mari Torrealdai\nMunduko talaia. Parisen bidez deskubritu nuen mundua. Gaur egun debekatuta daukat hara joatea.\nEuskal Idazleak gaur\nEuskal Kultura zabaltzen lagundu zuena. Nire poz handia.\nEntziklopedia txiki bat, ustiatu gabe pasa dena.\nEuskara eta euskaldunok\nEuskara da nire aberria.\nEuskal Herria 1956 - 2006\nIa-ia nire bizialdia, eta neure bizitza.\n«Behar duzu informatu, galdetu, eta jakin».\nHaizea dakiten orriak\nHaizea dakitelako Jakinen orriak ez ditu haizeak eramango.\n2022-01-30 | Iñigo Basaguren-Duarte\nLeku bat ezin da koordenatu batzuetara mugatu. Leku bat ezin da soilik mapa bateko puntu bat izan, ezta horma-irudi bat ere. Mapa batek ezin izango du inoiz lurraldea zehatz-mehatz irudikatu, leku fisiko bat baino askoz gehiago baita. Horma-irudi batek errealitatea mugatuko du... [+]


Hamazazpi antigorputz berri eta indartsu aurkitu dituzte, eta horrek bidea ireki dio hiesaren aurkako txertoari | Consumer\nHamazazpi antigorputz berri eta indartsu aurkitu dituzte, eta horrek bidea ireki dio hiesaren aurkako txertoari\nGIBaren aldaera ugari blokeatzeko gai dira\narabera: Igandea, 2011ko abuztuaren 21a\n17 antigorputz berri aurkitzeak itxaropenak ematen ditu hiesaren aurkako txerto bat garatzeko. Aurkikuntzaren garrantzia antigorputz horien ahalmenean datza, GIBaren birusaren aldaera ugari neutralizatzeko gai baitira.\n“GIBaren aldakortasun handia dela eta, txerto eraginkor batek antigorputz guztiz neutralizatzaileak eragin beharko ditu”, azaldu du Dennis Burtonek, ikerketaren egileak. Oro har, hiesaren birusak kutsatutako biztanleriak ez du halako antigorputz indartsurik sortzen gaixotasuna harrapatu ondoren. Hala ere, animaliei buruzko zenbait ikerketak adierazten dute antigorputzak gai izango liratekeela infekzioa blokeatzeko, GIBaren birusa hartu aurretik gorputzean baleude.\nEspektro zabaleko antigorputz horiek, bNAbs izenekoak, lau GIB emaile positiboren odol-laginen bidez isolatu ziren. Hiesaren aurkako Txertoaren aldeko Nazioarteko Ekimenak (IAVI) sustatu du ikerketa, eta gaixotasun horri aurre egiteko garatu den garrantzitsuenetakoa da. Garatzen ari diren herrialdeetan dauden GIBaren aldaeren ekintza blokeatzen duten antigorputzak identifikatzen ahalegindu da.\n“Aspaldi iritsi zen IAVI ondorio honetara: bNAbetan bildutako informazioa desblokeatzea funtsezkoa izango zela planteatutako helburuak lortzeko”, dio Wayne Koft IAVIko zuzendari zientifikoak. Horregatik, txertoen diseinuan parte hartzen duten laborategiak gonbidatzen ditu antigorputzen konbinazio berriak ikertzera, GIBaren aurkako babes orokorra emateko gai diren immunogenikoak eraikiko dituztenak.\nantigorputzak birus GIB inmunogénicos-eu txerto


Blefuscu - Wikipedia, entziklopedia askea.\nLilliput eta Blefuscuko mapa (Hermann Molletek egina, 1726 urtea baino lehen)\nBlefuscu fikziozko uharte bat da, Jonathan Swiften Gulliver-en bidaiak liburua agertzen dena. Bere biztanleak oso txikiak ziren, "ez sei hazbete baino altuagoak". Zortziehun yardako kanal batek banatzen du Blefuscu Lilliput uhartetik.\nBlefuscu eta Lilliput etsaiak ziren arrautza egosiak nola kraskatzen ziren arrazoiagatik. Blefuscutarrak alde zabaletik kraskatzearen aldekoak ziren (muturzabalzaleak) eta liliputarrak, alde estutik (muturestuzaleak).\nIstorioa Ingalaterra eta Frantziaren arteko ezinikusiaren parodia zen, biak etengabeko gerran zeudelako arrazoi hutsalengatik. Arrautzen liskarra Eliza Katolikoaren eta Protestanteen arteko liskarren isla zen (konsubstantziazioa eta transubstantziazioa).


Babestu zaitez hotzetik Ternua etxearen AUNRET txanoarekin. Merino artilez eta akrilikoz egina, eta barrualdean zerrenda polar bat duelarik, epeltasun handia ematen du eta txano egokia da bloke-eskaladako eta elurretako eta mendiko jardueretarako.\nMerino artilez eta akrilikoz eginiko txanoa; zerrenda polar bat du barnealdean, aire zabaleko jardueretarako. Egokitu daitekeen patroia. Grafiko apaingarria· Forru polarrez egindako zerrenda barnealdean. · Puntu erdiko hariak · Irudi apaingarria


Obra Gonbidatua Amaituta 03|11|12 • 04|02|22\nAntonio López García Tomelloson jaio zen, Ciudad Realen, 1936an. Bere osabak, Antonio López Torres margolariak, garaiz hasi zuen lanbidean. Hamahiru urte bakarrik zituela, Madrilera joan eta Arte Ederren Eskolan sartzeko prestatu zen, aldi berean Erreprodukzio Artistikoen Museora eta Arteen eta Lanbideen Eskolara maiz joaten zelarik. 1950-1955 bitartean, pintura-ikasketak burutu zituen Madrilgo San Fernando Arte Ederren Goi Eskolan.\nIkasketak amaitu eta berehala Italiara eta Greziara joan zen, eta han txundituta geratu zen Treceto-ko eta Quattrocento-ko margolariekin, baina batez ere, Piero della Francescaren lanarekin. Tomelloson eta Madrilen egin zuen lan 1960ra arte. 1961ean, ezkondu egin zen María Morenorekin; hura ere margolaria zen. 1964-1969 bitartean, irakasle-lanak egin zituen San Fernando Arte Ederren Goi Eskolan, Koloreak Prestatzeko Katedraren arduradun gisa. 1992an, Víctor Erice zuzendariak Irasagarraren eguzkia luzemetraia egin zuen, Antonio Lópezen sorbidean oinarritua, eta urte hartan bertan Cannes-eko Zinemaldian Nazioarteko Kritikaren saria irabazi zuen. 1993ko urtarrilean, San Fernando Arte Ederren Errege Akademiako zenbakizko kide izendatu zuten. Gaur egun, bizi eta lan Madrilen egiten du.\n"Errealismo madrildarra" izenekoari lotua, Antonio López gerra zibilaren ondorengoko eszenategi espainiarreko artistarik pertsonalenetako bat da. Berrogeita hamargarren hamarkadatik, marrazkia, grabatua eta eskultura landu ditu, eta kutsu intenporala eta birtuosismo tekniko handia duen lana sortu du, izakiak eta objektuak modu errealistan islatuz. Bere errepertorio ikonografikoa ikusmenezko errealitatetik abiatzen da eta intimitateko espazioen eta kanpoko handitasunaren artean ibiltzen da (erretratuak, natura hilak, barnealdeak eta etxeko objektuak, eta panorama handiak).\nOntzitegia (ohol gaineango oleoa, 200 x 100 cm), 1963an margotua, Antonio Lópezen lan enblematikoenetako bat da. Teknika aldetik, margoa trinkoa da eta margolariak surrealismoko eta informalismoko hainbat baliabide sartzen dizkio (orbanak, urradurak eta baita materia-gehitzeak: marmol-hautsa sartu zen, eta gero erre egin zen hautsa). Jardunbide horren bidez, oleoko aglutinatzailea (olioa) desagertu edo urritu egiten da eta pintura, oholean aplikatua, itxura lehorra eta zimurra hartzen du; batzuetan, horma-pinturaren antzekoa da.\nBere gaia eta baliabideak kontuan harturik, fantasia eta afektibitatea egunero agertzen diren lanen multzoan kokatzen da; batzuetan, surrealista samarrak ere kalifikatu izan dira. Errealitatea irudikatzeko gustuari -altzari baten gainean erabiltzen diren objektuen multzoa- hausnarketara bultzatzen gaituen presentzia eta objektu kezkagarriak gehitu behar zaizkio. Hala, emakumezko baten bustoa ezkerraldeko goi-angeluan zintzilik -berez, bere emaztearen erretratua- presentzia babesle gisa ageri da, tradizio klasikoan edo zinopari herrikoietan bezala, etxeko mikrokosmosaren kaosa babestuz. Piztutako kandela -hau ere airean esekia- esanahi hori indartu egiten du eta iheskortasun kutsu bat gehitzen dio; hori loreetan eta fruituetan ere ageri da.\nEgunerokotasunaren naturaz gaindikotasunari esker obra hauek espainiar barrokoarekin lotzen ditu eta, Sánchez Cotán-en natura hiletan bezala, margolariak objektuengan ipintzen duen begirada biziak eta kontzentratuak obrari naturaz gaindiko kutsua ematen dio obrari eta ikuslea bere baitan eta hausnartuz kontenplatzera bultzatzen du. Amets metafisikozko kutsu honi, begi-bistakoaren bidez ikusi ezin dena iradokitzen duen kutsu honi argiaren erabilerak (edo hobeto esanda, ilunantzak) asko laguntzen dio, objektuak ukitzen dituelako eta isiltasunaren eta denbora-ezaren sentsazioa indartu egiten duelako; sentsazio hori maiz ageri da Antonio Lópezen lanetan.


Euskal Zinema eta ETBren Gala, irailaren 26an, zuzenean | EITB telebista\nEuskal Zinema eta ETBren Gala, gaur, zuzenean\nRicardo Darin aktoreari Donostia saria emateko ekitaldia ere zuzenean eskainiko da.\nRicardo Darin: 'Donostia saria nire bizitzako garrantzitsuena da'\nDonostia Zinemaldia, eitb.eus-en\nDonostia Zinemaldiaren leihoa zabalduko dute ETB4k eta eitb.eus-ek gaur. Lehendabizi, Euskal Zinema eta ETBren Gala eskainiko da, 20:00etan, eta, ondoren, Ricardo Darin aktoreari Donostia saria emateko ekitaldia, 22:00etan.\nVictoria Eugenia antzokian ospatuko den Euskal Zinema eta ETBren Galan, Elkarrekin-Together dokumentala proiektatuko da. Pablo Iraburu, Migueltxo Molina eta Igor Otxoaren zuzendaritzapean, euskal arkeologo talde batek AEBko urrutiko uharte batera egiten duen bidaia du ardatz.\nEkitaldi berean, Julia Juaniz zuzendari eta muntatzaile nafarrak Zinemira saria jasoko du. Donostia Zinemaldiak eta EPE eta IBAIA ekoizle elkarteek ematen dute ohorezko sari hori, euskal zinemagintzaren alorreko pertsona ospetsu baten ibilbidea aitortzeko.\nKursaal Jauregian egingo da aurtengo bigarren Donostia saria emateko ekitaldia. La cordillera Santiago Mitreren filma aurkeztera datorren Ricardo Darin aktorearen ibilbidea nabarmenduko du zinema jaialdiak bertan. Duela bi urte, aktore onenaren Zilarrezko Maskorra irabazi zuen argentinarrak, Javier Camara espainiarrarekin batera Truman filmean egindako lanagatik.


Gabonetako bigarren "Atrápame Si Puedes" saio berezia, urtarrilaren 5ean\nGabonetako bigarren "Atrápame Si Puedes" saio berezia, gaur gauean\nPatxi Alonsok aurkeztutako saioak "El Conquistador" saioko Julian Iantzi, David Seco eta Juanito Oiarzabal; eta Sara Gandara eta Nerea Alias ETBko aurkezleak bilduko ditu.\n"Atrápame si puedes" saioren irudia.\n"Atrápame si puedes" saioaren webgunea\nGabonetako bereziak EITB Nahieranen\nGaur, Errege gauean, "Atrápame si Puedes" saioak Gabonetako bigarren saio berezia eskainiko du, EITB Maratoiarekin bat eginez. Helburua Alzheimerraren ikerkuntzara bideratzeko dirua biltzea da, eta irabazleak lortuko dituen 3.000 euroak EITB Maratoiara bideratuko dira. Joan zen asteko Gabonetako saio bereziaren emanaldiaren ondoren, guztira, 6.000 euro emango ditu "Atrapame Si Puedes"ek Alzheimerraren ikerkuntzan laguntzeko.\nPatxi Alonsok aurkeztuko du "ASP Christmas Edition" saio berezia eta ETBko audientziak ondo ezagutzen dituen gonbidatuak izango ditu: "El Conquistador" saioko Julian Iantzi, David Seco eta Juanito Oiarzabal; eta Sara Gandara eta Nerea Alias ETBko aurkezleak batuko dira saio berezian.\nBestalde, "Atrápame si Puedes" saioaren eguerdiko emanaldietarako, une ahaztezinez beteriko Gabonak prestatu ditu lehiaketak: irakasleei eskainitako saioak, eta lehiakide dibertigarri eta ospetsuenak zein "El Conquistador"eko lehiakideak bildu dituzten saioak ere.\n"Atrápame si Puedes" saio berezia gaur gauean izango da ikusgai, 22:30ean, ETB2n eta eitb.eus-en.


Herritarren segurtasunako isunak edota zehapenak - Eusko Jaurlaritza - Euskadi.eus\nAzaroaren 30eko 4/2015 Lege Organikoak, herritarren segurtasuna babesteari buruzkoak (HSBLO), V. Kapituluan zehapen-araubidea ezartzen du. Horretan arau-haustetzat jotzen diren jokabideak (35-37 art.) tipifikatzen dira eta horiei dagozkien zehapenak. Zehapen horiek ezartzeko, Administrazio Publikoen Administrazio Prozedura Erkidearen urriaren 1eko 39/2015 Legearen prozedurari jarraitzen zaio, HSBLOn bertan arautzen diren berezitasunak kontuan hartuta (44-54. art.).\n4/2015 Lege Organikoa, martxoaren 30ekoa, herritarren segurtasuna babesteari buruzkoa (HSBLO). 39/2015 Legea, urriaren 1ekoa, Administrazio Publikoen Administrazio Prozedura Erkidearena (APAPEL). 40/2015 Legea, urriaren 1ekoa, Sektore Publikoaren Araubide Juridikoarena (SPAJL). 15/2012 Legea, ekainaren 28koa, Euskadiko Segurtasun Publikoaren Sistema Antolatzekoa. 83/2017 DEKRETUA, apirilaren 11koa, Segurtasun Sailaren egitura organikoa eta funtzionala ezartzen duena. 137/1993 Errege Dekretua, urtarrilaren 29koa, armei buruzko Erregelamendua onesten duena. AGINDUA, 2012ko maiatzaren 18koa, Herrizaingoko sailburuarena, turismo-ostatuko enpresek Ertzaintzari eman beharreko erregistro- eta informazio-betebeharrak nola gauzatu behar dituzten azaltzekoa. AGINDUA, 2012ko maiatzaren 18koa, Herrizaingoko sailburuarena, osagaien artean metal preziatuak dituzten objektuak merkaturatzen eta birziklatzen jarduten dutenek Ertzaintzari eman beharreko erregistro- eta informazio-betebeharrak nola gauzatu behar dituzten azaltzeko dena. AGINDUA, 2012ko ekainaren 8koa, Herrizaingoko sailburuarena, handizkako txatarra eta beste hondakin-produktu batzuen komertzioak direla-eta Ertzaintzarentzako erregistro- eta informazio-obligazioak betetzeko era garatzeko dena.\nEspedientea hasteko eta instruitzeko organo eskuduna Segurtasuna Koordinatzeko zuzendaria da (Segurtasun Sailaren egitura organikoa eta funtzionala ezartzen duen apirilaren 11ko 83/2017 Dekretuaren 19 art.).\nEspedientea ebazteko organo eskuduna Ertzaintzaren zuzendaria, Segurtasun Saileko beste organo batzuk edo Gobernu Kontseilua dira, isunaren zenbatekoaren arabera (herritarren segurtasuna babesteari buruzko martxoaren 30eko 4/2015 Lege organikoaren 5. art; Euskadiko Segurtasun Publikoaren Sistema Antolatzekoa den ekainaren 28ko 15/2012 Legearen Hirugarren Xedapen Gehigarria; Segurtasun Sailaren egitura organikoa eta funtzionala ezartzen duen apirilaren 11ko 83/2017 Dekretuaren 18 art.)\nIsunaren zenbatekoa % 50 murriztuko da


Gabonetarako hortzetako osasunaren dekalogoa - Clínica Ortiz-Vigón\nClínica Ortiz-Vigón > Blog > Gabonetarako hortzetako osasunaren dekalogoa\nGabonetarako hortzetako osasunaren dekalogoa\nZure hortzetako osasuna: erraza da zaintzea oinarrizko gomendio batzuk jarraituz\nKonturatu barik, beste urte bati agurra emateko prestatzen hasiak gara. Hirietako argiak, promozio bereziak, merkatal-guneak gainezka… gabonetako kanpaina orain dela egun batzuk hasi da. Batzuek ospakizun handiak aukeratutko dituzte, beste batzuek ordea, festa intimoagoak aukeratuko dituzte egun hauek pasatzeko. Baina gutariko gehienok elkarretaratzeen, bazkarien eta afarien zurrunbilo batean sartuko gara (ez bagaude jadanik sartuta 🙄 ). Ospakizun hauek guztiek gure ohiturak aldatuko dituzte eta gure ongizatean eragina edukiko dute. Gure hortzetako osasuna Gabonetan aldaketak jasango ditu. Egun hauetaz goza dezazun nahi dugu. Eta batez ere, Gabonetaz goza dezazun nahi dugu, Bilbon edo munduko edozein lekutan, beti ere zure hortzetako osasunaren zainketa ahaztu gabe:\nBilbon edo edozein tokitan, kontuan hartzeko:\nPostrea: turroi bigunen edo txokolatezko turroiekin alderatuz, turroi gogorrak azukre gutxiago dauka. Turroi gogorraren konposizioaren gehiengoa almendraz, eztiz, zuringoz eta azukre portzentai txikiaz osaturik dago. Txokolatea jaten badugu, hobe beltza bada. Azukre gutxiago dauka eta propietate antioxidatzaile eta kardiobabesleak ere ditu.\nElikagai gorrak: turroi gogorra gomendatzen dugu postre bezala… baina hgainekin zatitu? Ezta pentsatu ere! Hori egiten badugu, gure hortzak kaltetzeko arrisku handia dago. Berdin gertatzen da itsaskiekin. Zertarako ditugu orduan sukaldeko tresnak?\nAzukredun edariak: azukredun edariak gehiegi kontsumitzen baditugu gure esmaltea kaltetu dezakegu. Gainera, egiaztatuta dago azukreek harreman zuzena daukatela txantxarren agerpenarekin. Halere, kontu handia eduki behar da “azukrerik gabeko” edo light deritzen edariekin, fruktosa edo glukosa eduki baitezakete eta hauek ere gure esmalteari kalte egin diezaiokete.\nAlkohola eta edari karbonatatuak: hobe da ardo beltza edatea ardo zuria edo xanpaina baino. Ardo beltzak kalte txikiagoa egiten dio haginen esmalteari, nahiz eta kolorea gehiago tintatu. Edari karbonatatuei dagokienez, hobe da neurrian edatea gure esmaltea kaltetzen duten osagai azidoak dituztelako.\nOliba olio apur batekin: ez dizugu eskatuko familia arteko edo lagun arteko ospakizunetan zure plater nagusia entsalada bat izatea. Hala ere, komenigarria izango litzateke opor egunen arteko tartean oliba olio pittin bat duen entsaladatxoren bat sartze gure menuan. Hortzetako higaduraren eta txantxarren aurrean babasten gaitu oliba olioak.\nLitxarreriak: arreta berezia eduki behar da litxarreri bigun eta itsaskorrekin. Hortz-oien hantura eragin dezakete, baita ortodontzian erantsita geratu ere.\nKontuz tenperatura itsumutuko aldaketekin: saldatik xanapainera… elikagaietako tenperaturaren aldaketa handiek sentsibilitatearen areagotzea eragiten dute.\nBestelako elikagaiekin konpentsatu gehiegikoeriak: kaltzioak (esnea, yogurrak, gaztak), fluorrak (izokina, sardinak, bakailaoa), proteinek eta A,C,D eta K bitaminek gure hortzak sendotzen laguntzen dute.\nAzukrerik gabeko txikleak: batez ere jan ondoren, listuaren produkzioa sustatzeko. Listuak efektu babaslea dauka haginetan, elikagaien garraztasuna indargabetzen duelako.\nEz dadila neurria aitzakia bihurtu: gure ohiko hortzetako eskuila poltsoan edo poltsikoan sartzeko deserosoa izan badaiteke ere, bestelako aukera bat ere badago: bidaietara eramaten diren hortzetako eskuila txikiak. Gomendagarriak batez ere egunotan etxteik kanpo ordu asko emnago dituztenentzat.


Cohesión territorial - Plan Reactivar - navarra.es\nCohesión territorial - Plan Reactivar\nEstrategia de Cohesión Territorial y Social\nLurralde eta Gizarte Kohesioaren Estrategia Nafarroako Gobernuko departamentu guztien arteko adostasunetik sortu da, gizarte kohesionatuagoa, orekatuagoa eta oparoagoa lortze aldera aurrera egiteko. Estrategia honek, batetik, lurralde-alderdia batzen du, eta hor Foru Komunitateko zona ezberdinak bultzatzea izango da helburua, despopulazioa arinduaz; eta, bestetik, alderdi soziala, pobreziari eta desberdintasunei aurre egiteko eta biztanleria osoaren ongizatea lortzeko bidean aurrera egiteko.\nLurralde eta Gizarte Kohesioaren Estrategian 49 proiektu jasotzen dira, hamar bat departamentu buru dituztela, eta, horretarako, 1.500 milioi eurotik gorako inbertsioa egingo da:\n✔ Lurralde Kohesioa\nZazpi proiektu zuzenduko ditu, 850 milioi euro inguruko aurrekontuarekin. Tartean nabarmentzekoak dira NAVanza Plana, herri eta hiri erresilienteak eraikitzeko, eta Nafarroaren garapenerako funtsezkoak diren hainbat azpiegitura; esate baterako, Nafarroako Kanala eta N-121-A errepidearen hobekuntza, Iruña Behobiarekin lotzen duena.\nOsasun-arloan lau proiektu nagusi aurreikusi dira, 240 milioi euroren truke, eta tartean nabarmentzekoa da ospitaleko osasun-laguntzako zerbitzuak, osasun mentalekoak eta osasun publikokoak gehitzea.\n✔ Garapen Ekonomikoa eta Enpresariala\n100 milioi euro aurreikusi dira Nafarroara enpresa berriak erakartzera eta ekintzailetza bultzatzera bideratutako zazpi proiektutarako.\nKontuan izanik Hezkuntza funtsezkoa dela elementu integratzaile moduan, Kohesioaren Estrategiak 183 milioi erabiltzea aurreikusi du hezkuntzako azpiegiturak hobetzeko eta erreminta digitalak sustatzeko.\n✔ Eskubide Sozialak\n89 milioi euro erabiliko dira iraupen luzeko zaintzak birbideratzeko, biztanleriaren zahartze-joera kontuan hartuta, eta horrekin batera, gizarte-zerbitzuak indartzea eta Historia Sozial Elektroniko Bakarra jartzea bultzatuko da.\n✔ Lehendakaritza, Berdintasun, Funtzio Publiko eta Barne Departamentua\nEstrategian 37 milioi euro aurreikusi dira autonomia erkidegoen sarea abian jartzeko, emakumeen aurkako indarkeriari, pertsonen salerosketari eta sexu-esplotazioari aurre egite aldera. Horrez gain, harrerako baliabide berriak bultzatu nahi dira.\n✔ Kultura eta Kirola\nNafarroako Kulturaren ikus-entzunezko Hub bat eta Gune Teknikoa abian jartzea dira Kultura eta Kirol Departamentuak zuzenduko dituen bi proiektu handi, eta, horiek finantzatzeko, 33 milioi euro izango ditu.\n✔ Lurraldearen Antolamendua, Etxebizitza, Paisaia eta Proiektu Estrategikoak\nDepartamentu honek jorratuko dituen kohesio-ekimenen artean aipatzekoak dira Nafarroako iparraldeko zona bultzatzea, Pirinioetarako Planaren bitartez, eta Artzibarko Jauregia birgaitzea. Gainera, iraunkortasuna sustatu nahi da Allotzen eta landa-inguruneko mugikortasunean. Hori guztia 17 milioi euro inguruko aurrekontuarekin egingo da.\n✔ Herritarrekiko Harremanak\n16 milioi euro inguruko inbertsioarekin, Nafarroako Bizikidetzaren Plan Estrategikoa eta Euskararen II. Plan Estrategikoa abian jartzea aurreikusten da. Halaber, Rozalejoko Markesaren Jauregia birgaitu nahi da, Nafarroako Memoriaren Institutuaren egoitza gisa.\n✔ Migrazio Politikak eta Justizia\nKohesio Estrategiaren barnean, Arrazakeriaren eta Xenofobiaren aurka Borrokatzeko Plana landuko da, etorkinen artean Nafarroako hizkuntza ofizialak ikastea sustatuko da, eta zigorrak betearazteko eredu berria ezarriko da Foru Komunitatean. Horretarako aurreikusitako aurrekontua 4 milioi eurotik gorakoa da.


Altzak ez du bihotzik: enero 2012\nJean Battista Elizanburu, idazlea.\nOrain duela gutxi abesti zaharrak entzuten ari nintzela eta hortik bat Solferinoko itsua agertu zen (Nik jarri dizkizuet Enarak taldearen bertsio zaharra). Betidanik txundituta utzi nau abesti horrek. Nola zen posible izatea urrutiko gerla buruz konposatuta baitzen. Etxeko liburu zahar batean agertzen zen letra, partitura eta egilea, bera, Jean Battista Elizanburu, saratarra.\nElizanburu, normalki Elissanburu idatzita agertzen omen dela, Saran, Lapurdin jaio zen 1828.en urtean. Salamankarat abestian bezalaxe, gurasoek Larrensoro apaitzegira bidali zioten. Hor ikasketetan ezagutu zuen Gracien Aldema Zaldubi eta lagun minak izan ziren betirako. Elizanburuk ez zuen bere gogoen artean apaiza bihurzeko asmoa. Apaitzegia utzi eta Frantziako armadan sartu zen. Polliki, polliki ofizialtasuneraino iritsi zen eta kapitaina bezala utzi zituen armak. Napoleon III.aren urteetan Frantzia eta Austria ertean lisker ugari izandu zirela, eta, horrela, seguraski Elizanburu Solferinoko batailan egondu omen zen.\nElizanburu olerkari eta bertsolari gisa agertu da gurera. Beren obren artean nabaritu dezakegu Gazte hiltzera doana edota ikusten duzu goizean. Fama asko izandu ziren gero Euskal Herri osoan. Elizanburu, jada erretiratuta, idazten aritu zela eta sari ugari irabazi zituen d'Abaddietarren eskutik.\nBatzuen ustez Elizanburuk idatzi omen zuela lehendabiziko euskarazko eleberria, Piarres Adame deituta. Istori laburra lapurditarrez solastua. Piarres Adame agure mihiarinadun bat da eta Saratik Olhetako bestetara doa, bideko hasieran Pello gatzekin elkartu eta biok hasten dira ibiltzen. Piarresek beren abenturak solasten dizkio eta pasadizo batzuk ere gertatzen zaiela. Amaitugabeko eleberria, ze gure Elizanburu hil omen zela bukatu gabe.\nBlog interesgarri -eta erdi hila- batean aurkitu nuen bere hilobiaren erreberentzia.\nHemen dituzue link interesgarri batzuk:\nPublicado por Ekhieder en 12:24 No hay comentarios:


Bergarako eskaladoriak: febrero 2015\nBergarako eskaladorien blogga da hau. Gure kezka, jarduera eta rokodromoaren inguruko gaiak azaltzeko erabiliko duguna.\nROKODROMOAREN INGURUKO BERRIAK\n1-Rokodromoaren erabiltzaileei jakinarazi nahi diegu rokodromoaren inguruan aurrerapausuak emateko eginiko azken asanbladan, ordezkari talde berri bat osatu dela. Dagoeneko talde berri hontako kideak elkartu dira udaletxeko kirol teknikari eta kontzejalarekin, beraz jakinaren gainean daude gaur egungo arazoaren inguruan. Asanblada hortan argi gelditu zen Bergarako Eskaladoriak rokodromo berri baten aldeko apustua egingo dugula eta bide zaila izango dela, beraz ezinbestekoa izango da rokodromoko erabiltzaileen kolaborazioa eta partehartzea.\n2- Gogoratu nahi dizuegu oraindik bazkide txartela egin ez duzuenoi, rokodromoan erabilerarako eskalada txartela beharrezkoa dela, txartela lortzeko piszinako karneta daukatenek ez daukate ezer ordaindu beharko besteek ordea 25 euro/urteko kuota ordainduz lortuko duzue, Pol-Pol M.T-ko kontura sartuz. Jakin arazi nahi dizuegu eskalatzaileok ordaintzen dugun kuota hori rokodromoaren mantenimendurako erabiliko dela.\nBestalde, giltza eskatu gabe atea gainetik salto eginez sartzen diren guzti hoiei esan nahi dizuegu, boikot jarrera horrek atzerapausoak bakarrik ekarriko dituela eskalatzaile eta udaletxearen arteko harremanetan, beraz, mesedez jarrera horrekin amaitzera animatzen zaituztegu.\n3. 2015. urterako helduleku berri partida on bat sartuko da, eskaladoriak ipini dugun kuota hoietatik noski.\nPublicado por eskaladoriak en 12:42 No hay comentarios:


1 ariketa - Fraktala - Ikasgela Fiskala Nafarroa\nBatxilergoa eta LH Unitatea – 16 urte\nBa al dakizue zer den erromaneskoa?\nErromaneskoa barazki bat da.\nErromaneskoak egitura fraktala du.\nBa al dakizu zer den fraktal bat?\nHona hemen definizioa.\nFRAKTALA: Fraktalak objektu geometriko konplexuak dira, geometrikoki sinpleak diren objektuekin –kubo batekin edo esfera batekin– alderatuta irregularregiak, eta euren oinarrizko egitura errepikatu egiten da hainbat eskalatan. Nolakotasun hori dela eta, autoantzekoa dela esaten da, hau da, objektu osoak duen forma bera duten zati txikiagoz osatuta dago.\nArgitzeko, «¿Qué son los fractales?» bideoa ikus dezakezue ikasgelan, denek batera:\nAipatu harrigarriak iruditzen zaizkizuen hiru fraktal:\nDefinituko al zenukete orain fraktal hitza, zuen modura?\nOrain, jauzi bat egingo dugu. Gogoan al duzue zer den metafora bat? Figura literario bat da: errealitate bat haren antzeko beste baten izenarekin izendatzean datza. Adibidez, pertsona bat oso langilea eta zuhurra denean inurritxo bat dela esaten dugu, edo norbait oldarkorra bada eta bere buruaren interesei baino ez badie erreparatzen, marrazo esaten diogu...\nBururatzen al zaizue beste adibiderik?\nBadakigu, jada, zer diren fraktal naturalak; orain, fraktal hitzaren esanahia erabil dezakegu pertsona moduan, talde sozial moduan, gizarte moduan funtzionatzen dugunean, betiere maila handian gertatzen dena maila txikiagoetan errepikatzen dela ulertuz eta metafora sozialak eginez.\nErdi Aroa eta feudalismoa ikasiko zenituzten, ezta? Egitura fraktalaren adibide ona da hori: errege-erreginek goi-nobleziaren leialtasun-hitza jasotzen zuten; goi-nobleek noble txikien hitza jasotzen zuten, eta horrela behin eta berriz. Alegia, leialtasunaren balioa eta, babesaren truke, kategoria sozial handiagoko jauntxo batekiko lotura errepikatu egiten ziren gizartearen eskala guztietan.\nZer gertatuko litzateke baldin eta, adibidez, gizarte batean irudi erakargarria izateari balioa emango balitzaio?\nZer egingo luke boteredun batek irudi erakargarria izateko?\nEta baliabide gutxiago dituen norbaitek?\nEta naturaren hondamendiak jasan dituztenei laguntzea baloratuko balitz?\nZer egingo luke boteredun batek laguntza hori emateko?\nGizartean funtzionamendu fraktalak ditugula dioen metaforak horixe esan nahi du, balioak, portaerak, jarrerak, lehentasunak eta abar errepikatu egiten direla hainbat eskalatan, lagun-taldetan eta familietan, ikastetxe eta kirol-zentroetan, enpresetan, komunikabideetan, politikan eta gizarte-arazoetan jarduten dutenen kezkak eta lanak eta abar. Ziur pentsatzen ari zaretela pertsona guztiak interes, balio eta ideia desberdinak izaten ditugula eta, horregatik, gizartean ikuspegi eta jarrera desberdinak aurki ditzakegu batera. Alabaina, horrek ez dio interesa kentzen fraktalaren metaforari; besterik gabe, portaera fraktal desberdinak daudela esateko aukera ematen digu.\nIdentifika al ditzakezue hainbat giza talde, ideia, balio eta portaera jakin batzuk partekatzen dituztenak eta elementu horiek taldetzat identifikatzeaz gain, beste giza taldeengandik bereizten dituztenak? Aipatu desberdintasun horren arrazoia.\nBateratze-lana animatzeko, honako galdera hauek baliagarriak izan daitezke:\nZer ikasi dugu eta zer geratu zaigu argi?\nZein zalantza eta galdera sortu zaizkigu?