Nafarroako Hitza | Ingurunea Archives - Page 9 of 12 - Nafarroako Hitza Ingurunea – Page 9 – Nafarroako Hitza\n05th May | Albisteak, Ekonomia, Ingurunea, nafarroa |\t1155\nMende laurden bete berri du Foresna-Zurgaia Nafarroako baso elkarteak. Herrialdeko baso-jabeak batzeko, eta beren interesak defendatzeko sortu zuten elkartea hainbat baso-jabek. “Nafarroa oso lotua dago nekazaritzarekin, eta badi…\nArnasa hartzeko ebazpenak »\n14th Apr | Albisteak, Gizartea, Ingurunea, nafarroa |\t825\nMahai gainean ziren bi proiektu bazter utzi dituzte. Ingurumenari kalte egiten ziotelako, herritarrek haien kontra egin dute urte luzez, eta lan horrek eman du fruiturik: batetik, Espainiako Auzitegi Gorenak berretsi du Zilbetiko Antzer…\n17th Mar | Aisialdia, Albisteak, Ekonomia, Gizartea, Ingurunea, nafarroa |\t1058\nHautsak harrotu dira »\n10th Mar | Albisteak, Gizartea, Ingurunea, nafarroa |\t950\nLizarraldeko herri txiki bat da Azketa. Ondoan ditu Iguzkitza, Labeaga eta Urbiola. Iguzkitzaibarko herriak dira laurak, eta laurak batu dira Aridos Reciclados de Navarra Arena enpresak eskualdean egin nahi duen lohien tratamendurako pl…\nAitzinera ihes egiteko arriskua »\n03rd Mar | Albisteak, Astekoa, Gizartea, Ingurunea, nafarroa |\t846\nAntonio Aragon izan zen, Nafarroako presidente ohi Gabriel Urralbururekin batera, Itoizko urtegia eta Nafarroako ubidea egiteko proiektuaren bultzatzaile nagusietako bat. 1991ko irailean, Ebroko Ur Konfederazioko presidente izendatu zuten Nafarroako Gobernuko Herrilan kontseilari izan zena. Kargu berritik, ubidearen bigarren fasea “neurrigabea” zela aitortu zuen Aragonek; “neurriz kanpoko” inbertsioak eskatzen zituela. “Nafarroako gobernuek, bideragarria ez dela jakin arren, bigarren fase horren erabilera demagogikoa egin dute 1991tik; okerrena da, ubidearen aitzakiarekin, 30 urte daramatela Erriberan uraren arazoa konpontzeko zain”.\nUrbizi Uraren Kultura Berria fundazioko kide Fito Jimenezenak dira hitzak eta salaketa. Erakunde horrek txosten bat egin du ubidearen bigarren fasea bazter uzteko alternatibak aztertzeko; lehen fasea egina dago, eta lehen fase hori zabaltzeko lanak ere amaitutzat jo dituzte jada; horko lurrek ubideko ura har dezaten prestatzeko obrak amaitzea falta da. Bigarrena egiteko beharrik ez dagoela uste dute Urbiziko kideek, ordea, eta aitzinera ihes egiteko arriskuaz ohartarazi dute. Izan ere, krisi ekonomikoak baztertu egin du, azken urteotan, bigarren fase hori, baina mahai gainean jarri du berriz Uxue Barkos buru duen egungo gobernuak. Bazter utzi du aire zabaleko ubide bat sustatzeko aukera, eta lurpeko hoditeria baten bidez egitekoa hobetsi du; baina proiektua mapan jarri du, berriz ere.\nFito Jimenezek Charo Brinquis Urbiziko kide eta aditua izan du lagun bigarren fasea bazter uzteko alternatibei buruzko txostena osatzeko prozesuan; Brinquisek Itoizko urtegia-Nafarroako ubidea binomioaren errentagarritasunik eza utzi zuen agerian, jada, 2012an egindako lanean. Asteon, Jimenezek eta Brinquisek prestatutako agiria defendatu du jendaurrean erakunde bereko teknikari Julen Mendigurenek. Attac elkarteak Nafarroako ubideari buruz antolatutako mahai inguruan parte hartu du, Nafarroako EHNEko presidente Imanol Iberorekin, Nafarroako Ubideko Ureztatzaileen Komunitate Nagusiko buru Felix Chuecarekin eta Intia (Nekazaritzako Elikagaien Teknologiak eta Azpiegiturak) enpresa publikoko teknikari Idoia Ederrarekin batera. Nork bere ikuspuntutik heldu dio ubidearen auziari.\nBigarren faseari buruzko eztabaida mahai gainean jarri zuen gobernuak 2015eko abenduan. Prozesu bat iragarri zuen orduan, parte hartzea sustatzeko, eta alternatibak lantzeko. Prozesu horren barruan, hain zuzen ere, txosten bat egin du Intiak. Erriberako nekazarien artean inkesta egin dute enpresako kideek, Ederrak azaldu duenez. Bigarren faseko hasierako proiektuak hartuko lukeen eremuaz harago jo dute, eta, denera, ureztatzaileen 53 komunitatetako kideekin egon dira. Intiako kideen helburua da lurrak ureztatzeko dagoen beharra identifikatzea, behar horri erantzun ahal izateko. “Dauden proposamen guztiak aurkeztu nahi dizkiegu, haiek erabaki dezaten”, erran du Intiako teknikariak.\nTxosten horretan, lau proposamen jaso ditu Intiak. Lehena litzateke egungo egoerari eustea. Bigarrenak 15.000 hektarea ureztatu ahal izateko aukera jartzen du mahai gainean, eta, horretarako, beharrezkotzat jotzen du ubidearen bigarren fasea. Hirugarren proposamenak Val urtegiko ura baliatzea aipatzen du, haren bidez 5.000 hektarea ureztatzeko. Hektarea kopuru bera ukituko luke azken proposamenak: Lodosako ubidea baliatuko luke, eta ureztatze sistemak hobetzeko beharra jartzen du mahai gainean, gainera. Datozen hilabeteotan, proposamen horiek guztiak aurkeztuko dizkiete Intiako kideek nekazariei, eta ureztatzaileen komunitateetan bozketak egin beharko dituzte, bat edo bertze aukeratzeko.\nUrbizik ontzat jo du Intiak egindako lana, eta, batez ere, nekazariei parte hartzeko aukera eman izana. Mendiguren kritiko agertu da, ordea, Nafarroako Gobernuarekin. Izan ere, 2015ean iragarritako eztabaida prozesua amaitu baino lehen egin du administrazioak bigarren fasearen alde. “Hainbat proposamen aurkeztu, baina bat hobetsi du jada: ubidea Pitillastik Ablitasera eramateko asmoari eutsi dio gobernuak”. Bigarren fasearen aldeko apustuak “Canasaren tunelean aurrera egitea” ekartzen duela salatu du.\nCanasa Espainiako eta Nafarroako gobernuek osatutako enpresa publikoa da; haren ardura da ubidea egitea. Urbiziko kideen hitzetan, enpresa horren “finantza krisia” estaltzea da, neurri handi batean, bigarren fasearen helburua. “2014. urtean, 8,6 milioi euroren galerak izan zituen, eta 10,5 milioi eurorenak, berriz, 2015. urtean”, aipatu izan du Charo Brinquisek. Haren hitzetan, galera horien atzean dago uste baino diru gutxiago jaso duela ekoizpen hidroelektrikoagatik, uraren kontsumoa ere uste baino txikiagoa izan dela, eta proiektuaren plangintza ekonomikoa, gainera, ez dutela ongi egin. “4-5 milioi euroren gastuak ditu Canasak urtean, mantentze eta ustiatze lanengatik, baina hori ez da inongo paperetan ageri”, erantsi du Brinquisek.\nIntiak egindako txostena ontzat jo du Mendigurenek, baina ez, ordea, Nilsa enpresa publikoak osatutakoa. Intiak ureztatzeko beharrak aztertu ditu; Nilsak, berriz, hornidurarakoak. Etxeetara, zerbitzuetara eta industrietara ailegatzen den urari buruzkoak dira Nilsaren ardurak, hain zuzen ere. Mendigurenek salatu du Nilsak bigarren fasearen alde egin duela bere txostenean, eta zalantzan jarri ditu lan horretan jasotako ur beharrak.\nIruñerriko Mankomunitatearekin alderatu ditu Mendigurenek datu horiek. “2015ean, etxeetan, zerbitzuetan eta industrian 30 hektometro kubo kontsumitu ziren Iruñerrian; 360.000 biztanle ditu. Erriberan 90.000 dira, eta 18,5 hektometro kuboko beharrak jarri ditu Nilsak mahai gainean”. Fito Jimenezek ere zalantzan jarri ditu kopuru horiek, eta uste du ez dutela justifikaziorik. “Iruñerriko kontsumoa halako bi dute Erriberan; kontrolatu gabeko uraren kopurua ere izugarri handia da; urak ihes egiten duela erran nahi du horrek, bertzeak bertze. Beti gertatu da datuak puztu direla ubidea justifikatzeko”, erantsi du Urbiziko kideak.\nGarai batean, adibidez, Nafarroako Gobernuak adierazi zuen Itoizko urtegia eta ubidea egin behar zirela Iruñerriak txorrotako ura behar zuelako. Errealitatea da Iruñerriak gutxitan kontsumitu duela Itoizko ura. “1,1 milioi euro ordaintzen ditu Iruñerriko Mankomunitateak, urtean, erabiltzen ez duen uragatik”, salatu du Mendigurenek. Hau da, kopuru finkoa da hori, ura kontsumitu edo ez ordaindu behar dena. Egoera hori aldatu nahi du mankomunitateak berak, eta, antza, aurten kopuru horren erdia ordaintzeko akordioa egin du.\nDatuen inguruko kezkak agerian utzi ditu Urbizik, baina ez du ukatu Erriberan arazo bat dagoela uraren kalitatearekin, eta konpondu beharra dagoela aitortu du. Zalantzan jarri du, ordea, bigarren fasea gauzatzea aukerarik onena ote den hori egiteko, eta alternatiba gisa aipatu ditu El Ferial urtegia eta Queilesko iturriak.\nGobernuak, oraingoz, ubidearen bigarren fasearen alde egin du horniduraren esparruan dauden arazoak konpontzeko eta lurrak ureztatzeko sistema gisa. Aurreko gobernuek mahai gainean jarritako datuak ez lirateke beteko, hala ere. Bigarren faseak 21.500 hektarea ingururi eraginen ziela erran izan da urte luzez; oraingo gobernuak uste du 15.000 hektarea inguru ureztatzeko gaitasuna duela ubideak, eta, kopuru horretatik abiatuta, 9.000-10.000 hektarea inguruko azalera proposatu du. Lur azpitik obra %40 merkeago izanen litzatekeela erantsi du.\nDatuez eta kopuruez harago, nekazaritzari buruzko ikuspuntu zabalago bati eusteko beharra nabarmendu du, hala ere, Nafarroako EHNEko presidente Imanol Iberok. Urtegiaren eta ubidearen aurka agertu da sindikatu hori hasieratik, eta halako azpiegiturek ekartzen dituzten kalteak berretsi ditu Iberok, berriz ere. Batetik, salatu du ubideari lotutako ereduak bazter uzten dituela nekazari txikiak, eta monolaborantzako lurrak hedatzen dituela. Ubidea nekazarientzat uste zuten baino garestiagoa dela ere salatu du, eta gobernuak proiektua “saldu” egin duela, “zentzuzko plangintza” egin gabe.\nBertzetik, Iberok agerian utzi du ubideak erabat baldintzatzen duela Ingurumeneko, Landa Garapeneko eta Toki Administrazioko Departamentuaren aurrekontua. “Bertzelako laguntzetarako dirurik ez da; aurrekontua 76,7 milioi da, eta 21 zuzenean doaz ubidearentzat”.\nKexa horrekin bat egin du Nafarroako Ubideko Ureztatzaileen Komunitate Nagusiko buru Felix Chuecak; bertze hainbat departamentuk ere gastuaren zati bat hartu beharko luketela uste du; Canasak ureztatzaileei kobratzen dienarekin ere baditu desadostasunak. “Argi dut erabiltzaileok ordaindu behar dugula azpiegituraren zati bat; baina obra guztia egin gabe, orain lanean ari garenok ari gara azpiegitura osoa ordaintzen”. Eta ez du bidezkotzat jo. Ubidearen alde egin du, hala ere, argi eta garbi. Eta nekazari gehienen artean ere jarrera azpiegitura horren aldekoa dela uste du. “Lehen fasean, lurren %12 baino ez dira gelditu proiektutik at”.\nBertze datu bat, Itoizko urtegia-Nafarroako ubidea binomioak eragindako guztien artean. Azpiegitura horien benetako dimentsioari neurria hartzea, hala ere, ez da erraza. Lehen fasea egina da. Bigarrena, oraingoz, mahai gainean. Harekin batera, batzuen kezkak, eta bertzeen itxaropenak. Behar ote den da gakoa.\nOgirik nahi ez duenari, taloa »\n03rd Mar | Albisteak, Gizartea, Ingurunea, nafarroa |\t685\nAutopista Elektrikorik Ez plataformako bozeramaile Alberto Friasek ez du ezkutatu gertatu denak “harritu” egin duela. “Harritu, bai eta haserretu ere”, argi utzi duenez. “Inoizko jokalekurik okerrena dugu aurrez aurre”, nabarmendu du Friasek. Azken asteotan hainbat udaletan jasotako mezuak eragin du egoera hori: Espainiako Gobernuko Ingurumen Ministerioak ezagutarazi die martxan jarri duela Ezkio-Itsaso eta Orkoien arteko 220 kilowatteko linea berrindartzeko proiektua. Ingurumenean izanen lukeen eragina aztertzeko prozesua abiarazi du jada. Proiektu horrek, hala ere, ez du ekarri aurretik mahai gainean zegoena bazter uztea. “Indarrean jarraitzen du Ezkio-Itsaso eta Deikaztelu artean 400 kilowatteko linea egiteko asmoak”, salatu du Friasek. Ogirik nahi ez duenari, beraz, taloa eman nahi dio Espainiako Sare Elektrikoak.\nHemeretzi herritan jaso dute Espainiako Ingurumen Ministerioaren gutuna; haietako hamahiru dira Nafarroakoak. Orkoiengo azpiestazioak bi linea ditu: Altsasu-Orkoien 1 da lehena, eta Altsasu-Orkoien 2, bigarrena. Azken horrek Sakanako herriak zeharkatzen ditu, eta Etzegaratetik ailegatzen da Ezkio-Itsasora. “Hori da berrindartu nahi dutena”, azaldu du Friasek. Hori egiteko, zazpi kilometroko azaleran dauden zuhaitzak moztu nahi dituzte, bertzeak bertze. “Haritzak eta pagoak dira hor dauden gehienak”, zehaztu du Friasek.\nAutopista Elektrikorik Ez plataformako kideak erantsi du linea berrindartzeko erabilitako argudioek agerian uzten dutela Ezkio-Itsaso eta Deikaztelu arteko 400 kilowatteko linea berria ez dela beharrezkoa. “Egungo linea berrindartzeko asmoa saltzeko, aipatu dute hori egiteak ekartzen ahal duela bertze linea berririk ez egitea; onartzen ari dira linea berririk ez dela behar”, azaldu du Friasek.\nEspainiako Sare Elektrikoak, ordea, ez du bertze linea hori egiteko proiektua bazter utzi. Inondik inora. “Aurrera jarraitzen dute”, salatu du Friasek. “Argi dago ingurumenean kalte gutxiago eraginen lukeela jada eginda dagoen linea bat berrindartzeak, bertze berri bat egiteak baino; baina hemen biak egin nahi dituzte, eta hori ezin dugu inolaz ere onartu”, berretsi du proiektuaren aurkako plataformako bozeramaileak.\nEspainiako Gobernuak 2011. urtean jarri zuen martxan 400 kilowatteko linea berri hori egiteko proiektuak ingurumenean eraginen lukeen kalteari buruzko azterketa egiteko prozesua. Behin betiko bidea erabaki eta gero, 2013. urteko udan alegazioak aurkezteko epea zabaldu zuen Espainiako Gobernuak; Nafarroatik eta Gipuzkoatik, hain zuzen ere, 13.000 baino gehiago aurkeztu zituzten. Alegazio horiek ez dute erantzunik jaso, oraindik ere. “Proiektua geldirik dago, baina ez dute bertan behera utzi”, ohartarazi dute plataformako kideek. Ingurumenean eta herritarren osasunean eraginen lituzkeen kalteak nabarmendu ditu Friasek.\nBozeramaileak berretsi du goi tentsioko linea berri horren helburua ere ez dela bertako herriak hornitzea. “Azpiestaziorik ez dute eginen; helburua da argindarra Frantziara eramatea”, azaldu du. Hori bera salatu dute Sustrai Erakuntza fundazioko kideek, behin baino gehiagotan. “Kontsumitzen dugunaren bikoitza ekoizteko gai gara; gisa horretako proiektuen atzean negozioa baino ez dago”, erran du fundazioko kide Martin Zelaiak. Ezkio-Itsaso eta Deikaztelu artekoa, gainera, ez da proiektu bakarra. Sustrai Erakuntzak mahai gainean jarri du, azken hilabeteotan, Europak bertze linea bat bultzatu nahi duela Iruñerritik Landetara, Pirinioak zeharkatuz.\nEspainiako Ingurumen Ministeriotik jasotako mezuari erantzuten hasi dira udalak. “Alegazioak aurkeztuko ditugu”. Alberto Friasek onartu du, hala ere, proiektu berriak “ezustean” harrapatu dituela herri anitz, eta zenbaitetan, segur aski, erantzuteko epez kanpo izanen direla. Amore emateko asmorik ez dute, hala ere.\nPlataformak, hain zuzen ere, Nafarroako Gobernuak duen ardura jarri du mahai gainean. Bozeramaileak erran du jakin badakitela Espainiako Sare Elektrikoko arduradunek bilerak egin dituztela Eusko Jaurlaritzako eta Nafarroako Gobernuko ordezkariekin. “Ez dute hitzik ere erran, ordea”, salatu du Friasek.\nGogoratu du, gainera, plataformak iazko maiatzean eskatu ziola bilera Nafarroako Gobernuko Garapen Ekonomikoko lehendakariorde Manu Aierdiri. “Ez dio erantzunik eman gure eskaerari”. Ondorioz, Nafarroako presidente Uxue Barkosi zuzendu diote, orain, bilera egiteko eskaera. Gobernuko arduradunen “isiltasuna” ez du batere ontzat jo Friasek, eta gogoratu du egungo gobernua babesten duten taldeen arteko akordio programatikoan jaso zela goi tentsioko linearen auzia.\nAkordio horretan aipatu zuten, hain zuzen ere, azterketa bat eginen zutela goi tentsioko beste linea bat beharrezkoa ote zen edo ez zehaztu ahal izateko. Proiektuak kalte egindako herrietako biztanleen iritzia kontuan izanen zutela jaso zuen agiriak, gainera. “Baina ez dute gurekin hitz egin nahi”, salatu du Friasek. Eta kezkagarritzat jo du egungo egoera. Plataforman ez daude prest ogia eta taloa jasotzeko.\nUdaberriak jo du Erronkari »\n24th Feb | Aisialdia, Albisteak, Euskara, Gizartea, Ingurunea, Kultura, nafarroa |\t1140\nEtnografiak eta landareen biologiak bat egin dute Erronkarin, eta elkarlan horren emaitza da Erronkari ibaxako gida etnobotanikoa izenburuko lana. Euskaraz eta gaztelaniaz plazaratu berri du Lamiñarra argitaletxeak. 400 orrialde baino gehiagoko liburua da, eta, 211 fitxaren bidez, 300 landareren baino gehiagoren berri jasotzen du. Udaberriak bertze inon baino lehenago jo du Erronkariko bazterretan.\n300 landare horiek ez dira, inondik inora, Erronkarin dauden guztiak. “Lagin txiki bat besterik ez da”, gidaren egileek nabarmendu dutenez. Gisako lehendabiziko gida da, ordea, eta bide bat zabaltzen duelako badu balio erantsi bat, hain zuzen ere, Pascualek eta Ordunak argi utzi dutenez. Liburuaren bitartez, paisaiaren eta Erronkariko biztanleen arteko harremana jorratu dute. “Paisaiaren eta kulturaren arteko harremana, alegia”, Ordunak zehaztu duenez.\nEtnografoa da Orduna, eta 1998an hasi zen Erronkarin lanean. Lanbideak eman zion Erronkariko herrietako bizilagunek paisaiarekin duten loturaren berri, hain zuzen ere. Orain arte landutako gaiez harago jo nahi zuen, eta horregatik jarri zen harremanetan Virginia Pascualekin. “Gizakiek naturan utzitakoa eta, alderantziz, naturak gizakiengan utzitako hori aztertzeko”. Landareen biologian doktore da Pascual. Malagakoa da (Espainia), eta Lamiñarrak plazaratutako liburuarekin izan du Erronkari aurrenekoz ezagutzeko aukera. “Oro har, etnobotanikako lan gutxi egin dira hemen. Hego Ameriketan ari dira esparru hori lantzen, batez ere”.\nErronkariko landareak aztertzeko, hango herrietan gora eta behera aritu dira Orduna eta Pascual. Batetik, Nafarroako Gobernuaren laguntza jaso dute, Erronkariko lurren %60 inguru babestutako eremua baita. “Gobernuak hasieratik bat egin du gure lanarekin, Erronkariko biodibertsitatea ezagutzeko lagungarria baita; ezer gutxi jorratu denez gaia, guk lortutako datuak Ingurumen Departamentuarentzat ere badira baliagarriak”, azaldu du Pascualek.\nBertzetik, herritarren parte hartzea nabarmendu dute gidaren egileek. Izan ere, herriz herri, Erronkariko biztanleen ahotik jaso dute landare baten eta bertzearen inguruko informazioa. “Landareen izenak eta landare horiek zertarako erabiltzen zituzten azaldu digute, bertzeak bertze”, erantsi du Ordunak.\nEgileek bat egin dute: “Garrantzitsua da herriotako biztanleen ezagutza ez galtzea”. Eta liburua zabaltzeko, hain zuzen ere, erronkariarren eta lurraren arteko lotura agerian uzten duen kopla jaso dute: “Ardantzak/ emoitan dei ardaua/ eta alorrak garia,/ atzeek fruitua eta,/ kartxiriak kaparrona”.\nPascualek eta Ordunak gogoratu dute Nazio Batuek 1992. urtean dibertsitate biologikoari buruz egin zuten hitzarmenean jaso zutela landareei eta beren erabilerari buruzko jakintza tradizionala balio handikoa zela biodibertsitate horri eusteko, hain zuzen. Erronkariko landareen inguruan osatu berri duten gida etnobotanikoa da jakintza horren adibide. Egileek gaztelaniaz eta euskaraz eman dituzte landare horien izenak, eta herriz herri erabili izan dituztenak ere jaso dituzte, kasu anitzetan, Erronkariko euskaraz.\nIzen horien eta landareen marrazkiekin eta argazkiekin batera, herriz herri zituzten erabileren berri jaso dute egileek. Basaporruari, adibidez, auxporru erraten zioten erronkarieraz. Hau da, frantses porrua. Mendian jasotzen zuten, eta jateko erabiltzen zuten. Astigarra, berriz, zuhaixka gogorra zenez, eskailerak egiteko baliatzen zuten, batez ere. Lapabelarra, bertze landare anitz bezala, zauri txikiak sendatzeko erabiltzen ohi zuten. Burgin, halere, lore zurixkako landare igokari bati erraten diote lapa. Hormetan gora gogoz egiten du landare horrek.\nBurgin, hain zuzen, liburuaren lehendabiziko aurkezpena egin dute egileek jada. Herriz herri aurkezteko asmoa badute, hala ere, “jasotakoa itzultzeko”, Ordunaren hitzetan. Berretsi du haiek egindako gida Erronkariko landareak ezagutzeko lehen urratsa baino ez dela, eta beren lanak ekarriko dituela bertze anitz.\n10th Feb | Albisteak, Ekonomia, Gizartea, Ingurunea, nafarroa |\t981\nLurraren babeslea »\n03rd Feb | Albisteak, Gizartea, Ingurunea, nafarroa |\t961\nEta orain zer? Solidarioekin borrokan eta lanean jarraitu”. Horixe erran zuen Iñaki Garcia Koch Itoitzekiko Elkartasuna taldeko kideak, 2004ko abenduan, hirugarren gradua lortu eta gero. Koch izan zen, 1996. urtean, Itoizko urtegia eraikitzeko porlana garraiatzeko kableak moztu zituzten zortzi kideetako bat. Ondorioz, ia lau urte egin zituen espetxe barruan, hagitz baldintza gogorretan: FIES-3ko presotzat jo zuten. Donostian jaio zen, 1963an, eta Agoitzen harrapatu zuen heriotzak, joan den urtarrilaren 4an. Bihar, lagunen eta senideen omenaldi beroa jasoko du.\nArtziko zelaian eginen dute bat, lehendabizi, 12:30ean. 14:00etan, berriz, bazkaria eginen dute, eta, arratsaldez, Agoizko Merkatu plazak hartuko du omenaldia, 19:00etan hasita. Garcia Kochek ingurumenaren eta lurraren alde hartutako konpromisoa gogoratzeko, plaka bat jarriko dute plaza horretan. “Gure bazter hauetan bizi izan da Iñaki azken hogei urteotan; harreman estua zuen gurekin. Agur erran nahi diogu, eta azken agur horretan parte hartu nahi duten guztiak gurekin bat egitera deitu”, erran du David Ardanazek.\nItoizko urtegiaren aurkako borrokak bilakatu zituen bidelagun Ardanaz eta Koch, eskualdeko bertze jende anitz bezala. Azpiegitura horren aurkako lanaren zurrunbiloan murgildu baino lehen, hala ere, hamaika urrats bazituen Kochek eginak desobedientziaren eta intsumisioaren bidean. Eta espetxetik atera zenean ere, konpromiso hori berretsi baino ez zuen egin solidarioak. “Desobedientziak eta intsumisioak indarrean jarraitzen dute”, erran zuen.\nHaurtzaroa eta gaztaroa Donostiako karriketan eman zituen Garcia Kochek, baina Iruñeko Euskal Jai gaztetxearen sorrerak Nafarroako hiriburuan harrapatu zuen jada. Proiektuarekin bat egin zuen, eta Iruñeko gaztetxean sortu zen, hain zuzen ere, Arizkuren herri abandonatua okupatzeko asmoa, Artzibarren. 1995. urtean egin zuten, eta egitasmo horren bultzatzaileetako bat izan zen Garcia Koch.\nGarai berekoa da Itoitzekiko Elkartasuna taldea. Itoizko urtegia egiteko proiektuaren aurkako oposizioaren zama Itoizko Koordinakundeak hartu zuen hasiera batean, eta epaitegien bidetik eraman zuen borroka, batez ere. Epaitegietan, hain zuzen ere, urtegiaren aurkako sententziak lortu zituzten koordinakundeko abokatuek, baina justizia ez zen gai izan sententzia horiek betearazteko. 1995eko ebazpen batek, adibidez, legez kanpokotzat jo zituen urtegia egiteko lanak, baina 24.000 milioi pezetako bermea eskatu zion Itoizko Koordinakundeari, sententzia hori bete, eta lanak bertan behera utzi ahal izateko.\nEpaileen ebazpena alde zuten, baina urtegiko lanek aurrera jarraitzen zuten. Testuinguru horretan sortu zen Itoitzekiko Elkartasuna taldea, eta Iñaki Garcia Koch izan zuen kide. Solidarioek hamaika protesta ekintza egin zuten azpiegituraren aurka, baina porlana garraiatzeko kableak moztu zituena izan zen sonatuena, 1996ko Aste Santuan. Bederatzi hilabetez geldiarazi zituen urtegiko lanak.\nIñaki Garcia Koch izan zen kableak moztu zituztenetako bat. Epaiketa egin, eta lau urte eta hamar hilabeteko espetxe zigorra jaso zuten, bahiketagatik, hainbat minutuz obrak zaintzen zegoen zinpeko guarda lotu zutelako. Epaileen ebazpena jaso eta gero, Europan bira hasi zuten solidarioek, beren egoeraren berri emateko, eta Itoizko urtegiaren auzia nazioartera zabaltzeko.\nGarcia Koch izan zen Itoitzekiko Elkartasuna taldeko kideen artean espetxean sartzen lehena, 2001. urtean. Errepideko kontrol batean harrapatu zuten. Ia lau urte egon zen barruan, eta ezarritako baldintza gogorrek utzi zioten arrastoa. “Erakundeek kartzelan gauzatu dute solidarioak kriminalizatzeko saioa”, salatu zuen Garcia Kochek, hirugarren gradua lortuta, kartzelatik atera eta gero.\nUrtegiko kableak moztu izanaz ez zela damutzen argi utzi zuen espetxetik atera eta gero. “Korrika alde egin ez izanaz, akaso!”, erran zuen BERRIA egunkarian argitaratutako elkarrizketa batean, barrez.\nAgoitz izan du etxe azken urteotan, eta, herri horretan, Itoizko urtegiko hormatik hagitz gertu harrapatu zuen heriotzak, duela hilabete. Maite zituen hango bazterrak, eta hantxe emanen diote azken agurra Iñaki Garcia Koch lurraren babesleari.\nKutsatzen duten tiroak »\n27th Jan | Albisteak, Ingurunea, nafarroa |\t706\nAiegiko Tiro Eremurik Ez plataformako kideek ez dute amore eman nahi, eta Ebroko Ur Konfederazioaren aurrean salatu dute herriko azpiegitura hori. Sustrai Erakuntza eta Uraren Kultura Berria fundazioek babesa eman diote plataformari, et…


«LANDETA» 18. Hirigintza-Eremuko «18.4 Urbitatxo Alde» Azpieremuari dagokion Urbanizaketa Jarduketa Programa - Azpeitiko Udala\n«LANDETA» 18. Hirigintza-Eremuko «18.4 Urbitatxo Alde» Azpieremuari dagokion Urbanizaketa Jarduketa Programa\nAlkatetzak 2018ko urtarrilaren 17an emandako Ebazpenaren bidez, behin betiko onarpena eman zitzaion ekimen pribatuak bultzatuta idatzi den Azpeitiko Hiri Antolamenduaren Plangintza Orokorreko “Landeta” 18. H.E. eremuan 18.4 “Urbitatxo alde” azpieremurako Urbanizatzeko Jarduketa-Programari. Dokumentu hori MUNO S.A.k sustatu du, eta Estanislao eta Gorka Narbaiza Zubizarreta ingeniariek eta Álvaro Ruiz del Cerro Díez abokatuak idatzi dute.\nDagokigun Urbanizatzeko Jarduketa Programaren xedea da industria-garapen berri bat egitea aurreikusita dagoen “Urbitatxo alde”* azpieremuan egin beharreko jarduketa integratuen garapena eta egikaritzea arautzea eta antolatzea. Azpieremu horren azalera 4.434,00 m²koa da.\nUrbanizatzeko Jarduketa Programa honetan jasoak dauden zehaztapen guztiek errespetatu egiten dituzte, bere osotasunean, dagokion planeamenduan –Azpeitiko Hiri Antolamenduaren Plan Orokorra– zehaztuak datozen antolamendu estrukturala eta antolamendu xehatua, ezarriak dauden terminoetan mantenduz Egikaritze Unitatearen mugapena eta bere eduki eta zehaztapenetan Lurrari eta Hirigintzari buruzko 2006ko ekainaren 30eko 2/2006 Legearen 143. eta 154. artikuluetan xedatua datorrena.\nAipatutako Lurrari eta Hirigintzari buruzko Legearen 156.5 artikuluan xedatua datorrenaren arabera, ondorengo edukiak dituen laburpen bat argitaratzen da:\na) Eremuaren identifikazioa:\n“Urbitatxo alde” azpieremu hori Landeta auzoan dago kokatua, GI-2634 (edo Landeta hiribidea) errepidearen ondoan, eta honek mugatzen du iparreko aldetik, Errezil ibaiaren erroak hegoaldetik, Urbitatxo baserriak ekialdetik eta Antzibarrena kaleak mendebaldetik.\n— “Landeta” 18. H.E.aren “Urbitatxo alde” 18. 4 azpieremua mugatzen da egikaritze unitatean, guztira, 4.434,00 m²ko azalerarekin.\n— Sailkapena: Hiri-lur finkatugabea.\n— Kalifikazioa: Industriakoa.\n— Eraikitzeko baldintzak:\n- Azpieremuaren azalera osoaren banaketa: 4.434,00 m².\n- Partzela pribatu eraikigarria sestra gainean: 1.691,50 m².\n- Zor publikoa duen partzela pribatua: 643,98 m².\n- Herri-erabilera eta zorraren lagapena: 2.099,52 m².\n— Jarduketa-sistema: Hitzarmen sistema.\n— Urbanizazio Jarduketa Programa onartu ondoreneko 6 hilabeteko epean Birpartzelazio Proiektua aurkeztuko beharko da.\n— Eraikitze Proiektuaren aurkezpena, bere urbanizazioarekin: 3 hilabete Birpartzelazio Proiektua onartzen denetik. Eraikitze pribatuaren lanak egiteko, bere urbanizazio osagarriarekin, 2 urteko epe bat aurreikusten da, dagokion lizentzia ematen denetik hasita.\n— Ez dago beste bizitegirik bilatzeko programarik ezarri beharrik.\n— Hirigintza jarduketa horrek sortutako gainbalioetan Erkidegoak izan beharreko parte hartzeari dagokionez, horren balioa eskudirutan egindako ordainketa batekin gauzatuko da. Zenbateko hori Birpartzelazio Proiektuan zehaztuko da.\n— Bideragarritasun ekonomiko-finantzarioko azterlana jasotzen du azterketak. Eraginaren azterketaren ondorioz, urbanizatutako lurzoruaren kostua 100 €/plantan okupatutako m²ko (jasanarazitako BEZik ez).\nAkordio honekin amaiera ematen zaio administrazio bideari. Erabaki honen aurka Administrazioarekiko auzi-errekurtsoa jarri ahal izango duzu Administrazioarekiko Auzietarako Epaitegian, eta, horretarako, bi hilabeteko epea duzu, iragarki hau Gipuzkoako Aldizkari Ofizialean argitaratutako egunaren biharamunetik hasita.\nNolanahi ere, hala nahi izanez gero, eta aurreko idatz-zatian adierazitako administrazioarekiko auzi-errekurtsoaren aurretik, argitaratzen den ebazpenaren aurka berraztertze errekurtsoa aurkeztu ahal izango duzu erabakia eman duen organoaren beraren aurrean, eta, horretarako, hilabeteko epea duzu iragarkia argitaratzen den egunaren biharamunetik hasita.\nEta hori guztia, egoki irizten diozun beste edozein errekurtso jartzeko duzun eskubidearen kalterik gabe.


Denboraldi berriari ekin dio Baztandarra Txirrindulari Elkarteak - Baztan - Erran.eus\nDenboraldi berriari ekin dio Baztandarra Txirrindulari Elkarteak\nTtipi-Ttapa 2019-10-03 12:00\nBaztandarra Txirrindulari Elkarteko gaztetxo batzuk konpetitzen ere hasiak dira.\nAsteartero 60 neska-mutiko elkartzen dira Lekarozen eta batzuk konpetizioan ere hasiak dira\nAzken hilabeteotan arrakastatsuak izan dira Bidasoaldean egin diren txirrindulari gaztetxoen topaketak. Baztandarra Txirrindulari Elkarteak Lekarozko kanpusean asteartero eskaintzen ditu entrenamenduak eta udazkenean ere lan horretan segituko dute. 60 bat neska-mutiko elkartzen dira. Haur horietako batzuk, gainera, Open Diario de Navarra BTT lehiaketan parte hartzen hasiak dira.\nJoan den igandean, lehiaketa honetako bigarren proba puntuagarria jokatu zen. Iturengo Asier eta Ander Telletxea anaiek eta Arizkungo Julen Valerrek debuta egin zuten eta beraiekin batera, lehendik ere esperientzia bazuen Iratxe Ibañez iruritarra ere ibili zen. Alebinetan, hamahirugarren postuan sailkatu zen Ander Telletxea. Oihan Aleman eta Oier Ibañez iruritarrak 19. eta 21. postuetan sailkatu ziren.\nInfantiletan, Ivan Villoria iruritarra seigarren izan zen sprintean eta Eneit Bertiz sunbildarra bederatzigarren. Ivan Villoria hirugarren da Openeko sailkapen orokorrean.\nDenboraldi berrirako lanean ari den Baztandarra Txirrindulari Elkartea eta zenbait babesleren laguntza lortu ondotik, taldeki ekipazio berriak egiten ari dira. Elizondoko Malmöenea estudioko Juan Angel Perotxenak egin du diseinua, musutruk.


ARRATE EGAÃ‘A IDAZLEAK DINAMIZATUKO DU IRAKURLEEN TXOKOAREN ETAPA BERRIA URRIAREN 19tik AURRERA\nBermeoko Udal Liburutegiak eta Euskera Sailak antolatzen duten irakurleen txokoak urriaren 19tik aurrera etapa berri bati ekingo dio, eta Arrate Egaña idazlea izango da irakurle txokoaren dinamizatzailea.\nJuan Karlos Agirrek, Bermeoko Euskara zinegotziak; Maite Alvarezek, Bermeoko Udaleko Euskara teknikariak; eta Arrate Egañak berak, aurkeztu dute gaur irakurle txokoaren etapa berria Bermeoko udal liburutegian egindako prentsaurrekoan.\nAgirrek gogoratu duenez, irakurleen txokoaren bitartez, hilean behin, interesa duten pertsonak biltzen dira eta euskarazko liburu bati buruz hitz egiten dute. Horretarako, dinamizatzaile baten laguntza izaten du taldeak eta partaide bakoitzak liburu horri buruzko iritzia azaltzen du. “Oraingoan, Arrate Egaña idazlea izango dugu dinamizatzaile lanetan”, azpimarratu du.\n‘Irakurleen txokoa’ etapa berri honetan, taldea, hilero, hileko hirugarren eguenean batuko da 18:30etik 20:00etara; horrela, urriaren 19an, eguenean, hasiko da.\nIrakurleen txokoaren ibilbidea 2011n hasi zela gogoratu du Euskara teknikariak eta ikasturteka batu izan dela. “Ikasturte bakoitzean zortzi liburu irakurri eta horiei buruz berba egin dugu”, aipatu du. Bere esanetan, “15-20 pertsona inguruko talde egonkorra da, baina taldea zabalik dago jende berria hartzeko; hortaz, interesa duten herritarrak animatu nahi ditugu Irakurleen txokoan parte hartzera”.\nMaite Alvarezek azaldu duenez, irakurle txokoaren helburuak izango dira etapa berri honetan ere bai “euskarazko literaturaren irakurzaletasuna sustatzea, euskaraz idazten duten idazleak ezagutzera ematea eta guztiok gustura egotea, eta partaideen eta dinamizatzaileen arteko konfiantza giroa sortzea”.\nBere aldetik, Arrate Egañak irakurle txokoa gidatzea berarentzat “erronka garrantzitsua” dela eta saioak “atseginak eta parte hartzaileak” izatea direla bere helburuak azpimarratu du.\nHorrela, adierazi duenez, “urriaren 19an, eguenean, irakurle txokoaren etapa berri bati hasiera emango diogu”. “Lehenengo saio horretan ipuin labur bat irakurri eta komentatuko dugu, eta, ondoren, ikasturtean zehar irakurriko eta komentatuko ditugun liburuak erabakiko ditugu taldeko partaide guztion artean”, adierazi du. Ildo horretan, zehaztu duenez, “nik zerrenda bat prestatu dut euskaraz jatorriz sortutako zein itzulitako liburuekin, eta xedea da, liburu horien artean, taldeko kideek dituzten gustu eta interesen arabera, ikasturte honetan irakurriko ditugun liburuak aukeratzea”, azaldu du.\n“Ilusioz beteta hasten dut ‘Irakurle txokoaren’ etapa berri hau, eta espero dut parte hartzaile guztiok literaturarekin euskaraz gozatzea”, azpimarratu du.\nArgazkia (2,9 Mb. irudia)


Laura Mintegi. Idazlea: Askotan, sufritu egiten da idaztean, norberaren barnea arakatu behar delako eta gauza mingarriak topatzen direlako - Euskonews\n“Nik neuk soilik egin ditzakedan gauzak egiteko denbora bila nabil”, aitortu digu Laura Mintegik. Azken hilabeteotan iraultza txiki bat egon da aspaldi Bizkairatutako idazle nafar honen bizitzan. Komunikabideetan artikuluak idazteari utzi dio, eta baita hitzaldiak emateari (hitza aurrez emanda zeukan kasuetan izan ezik) eta literatur lehiaketetako epaimahai izateari ere (Joseba Jaka bekan izan ezik). Eta zer da Laura Mintegik ez beste inork egin ezin dezakeena? Batetik, bere umeen ama izatea. Bestetik, EHUn daukan irakasle lanbidea –“nire saileko burua naiz, eta pare bat urtean hori ere uzteko asmoa daukat”-. Hirugarren, bere nobelak. Oraingoa arazo franko ematen ari zaio, eta denbora eta lasaitasuna nahi ditu behar bezala heltzeko. Dena dela, bada idazleak momentuz utzi ez duen beste ardura bat: Euskal PEN Klubeko presidente izatea. Baina horrek apur bat itxaron beharko du; sehaska-umea bailitzan –sei hilabete besterik ez du, izan ere- oraindik Mintegiren beharra dauka Euskal PEN Klubak mundu honetan aurrera egin nahi badu, benetako ama batek bezala Lizarrakoak zeresan handia eduki du-eta haren sortzean.\nBetidanik. Coca-colak antolatu egiten zuen erredakzio lehiaketa bat ni eskola garaian nengoela. Eta irabazi egin nuen txapelketa hura. Coca-cola mordoa, ez dakit zenbat liburu, lapitzak gordetzeko zorroa eta bidaia txiki bat eman zizkidaten. Ez dakit zenbat urte nituen, baina ez nituen izango zortzi edo bederatzi baino gehiago. Eta idazlea izan nahi nuen ordurako. Gero, hamabost urtetik aurrera-edo poemak idazten hasi nintzen, oso poema tontoleszenteak eta oso txarrak. Oraindik ere idazten ditut horrelakoak. Baina gero, tarte batean, ez nuen ezer idatzi euskara ikasi arte. Erabaki egin nuen idazlea izango banintz euskal idazlea izango nintzela, eta ez idazle baskoa. Hamazazpi urterekin hasi nintzen euskara ikasten eta hemeretzirekin euskaraz idazten. Trakets, gaizki, baina euskaraz.\nEta zerk eragin zizun halako erabakia hartzea?\nHamabost edo hamasei urterekin gauza askorenganako kontzientzia piztu zitzaidan; oso urte erabakigarriak izan ziren niretzat. Nire bizitzako erabakirik garrantzitsuenak orduan hartu nituela uste dut, eta ondoren egin dudan guztia horren emaitza izan da. Galderari erantzunez, kontraesan ikaragarria iruditzen zitzaidan euskal sentimendua izatea, nire aberria Euskal Herria zela sentitzea, eta euskaraz ez jakitea. Koherentzia kontua izan zen batez ere.\nEta zer idazten zenuen hemeretzi urterekin?\nBada, lehengo poema txar berberak. Prosa, ezer gutxi. Koadernoak eta koadernoak betetzen nituen, baina ez nuen argitaratzeko asmorik. Agian, katarsia 80an etorri zen. Afrikara joan nintzen urtebetez, eta itzulitakoan ero baten gisa idazten hasi nintzen.\nZertaz idazten zenuen, orduan?\nBeti izan da gauza bera: obsesionatzen nauten gauzak. Oro har -gerora konturatu naiz, momentuan ez zara ohartzen-, muturreko egoeretan bizi den jendea izan dira nire hizpidea. Elementu politikoak sartu dira batzutan, bestetan amodiozkoak -maitasunak ere eraman baizazitzake muturreko egoera bizitzera-, eta beti hori da: nolako erreakzioak ditugun gizakiok zirt ala zart egin beharreko egoera baten aurrean.\nZer eboluzio eduki du zure literaturak? Eduki badu…\nBai, eduki du. Hasieran zaila da nora zoazen ikustea, baina orain ibilbide bat dudala esango nuke. Eta eutsi egiten diot ibilbide horri, baina gero eta gehiago arriskatuz, kontzienteki gainera. Orain daukadan trauma hori da: ondo joan zaidanez aurreko liburuekin, batekin izan ezik, goranzko eboluzioa izan dut, eta momentu honetan gero eta gehiago eskatzen diot neure buruari, ez naiz edozerekin konformatzen. Eta gero eta zailago suertatzen zait idaztea. Ez idaztea, baizik eta asmatzea. Gero eta dema zailagoak ipintzen dizkiot neure buruari. Momentu honetan ipini dudana zailegia da agian, eta horregatik nago trabatuta, ezin aurrera eta ezin atzera. Bi urte dira trabatuta nagoela, eta kezkatuta nago horrekin. Edozer idatz nezake zulotik ateratzeko, baina ez dut nahi. Egitekotan, nahi dudana egin nahi dut.\nOrduan, eboluzioa egon da baina, bestetik, eta ez dudanez ateratzen guztiz betetzen ez nauen ezer, ez dut egindakoaz ernegatzen. Jakin badakit nire nobeletako bat ez dela ona, eta banekien ere atera nuen garaian, baina banekien, aldi berean, atera egin behar nuela aurrera egiteko, hurrengo pausua emateko. Bestela, orain dela 21 urte argitaratutako liburua irakurtzen badut, pozik nago. Ez dut esaten “hau lotsa!”.\nHainbat sari irabazi duzu. Zer iruditzen zaizu Planeta saria irabazi eta 100 milioi pezeta –zergatan ordainduko duena kenduta- poltsikoratzea idazle batek? Inbidia ematen dizu?\nInbidia ez, berehala ikusten dudalako ordaina zein den. Diru horrek morrontza handia badakar, inolako inbidiarik ez…\nNik uste dut baietz, neurri handi batean. Planeta saria ez dut bereziki ondo ezagutzen, baina badaude morrontza sortzen duten sariak. Euskal Herrian bertan. Ni Joseba Jaka bekaren epaimahaian nago, eta hor badago dirutza. Idazleak diru dezente jasotzen du, eta gainera ez egindako lan batengatik, baizik eta proiektu batengatik. Orduan, horrek ez dakar morrontzarik –edo oso txikia-, idazlearen zerbitzura dago: dirua ematen zaio lan bat egin dezan. Ondo ikusten dut, eta horregatik nago epaimahaian. Beste formula batzuk, aldiz… Ez dut Espainia aldekoa ezagutzen, besteek bezala irakurtzen dudana baino ez: interes politikoak daudela tartean, eta abar. Gainera, 100 milioiena ez da guztiz egiazkoa, gero etorriko diren egile-eskubideen aurrerapena direlako. Hemengoari dagokionez, aitortu behar dut kontraesan izugarria dudala sariekiko. Alde batetik, onartu behar dut nagoen lekuan baldin banago sariei esker izan dela neurri batean. Sariek bultzatu egin naute, eta ni bezala beste asko. Bestetik, kritikatzeko modukoak dira antolatzailearen sustapenerako baino egiten ez diren sariketa batzuk. Eta hori herri honetan askotan gertatu da. Saritu egiten da, baina argitalpen ziztrin bat ateratzen da, eta lurperatu egiten da banketxe bateko sotoetan.\nDurangoko azokaren menpe bizi gara hemen, edo bizi zarete idazleak behintzat?\nBaietz uste dut. Argitaletxeak bai behinik behin, eta irakurleok ere bai. Guretzat, alde komertzialetik kanpo, badauka zerbait fenizio, ezta? Hau da, montajea eta beste gauza asko fenizioak dira, baina hori ere beharrezkoa da. Hemen, industria ekonomikoki sendoa ez bada sortzen, gureak egin du. Bestalde, Durangok badauka erlijio kutsu nabarmena ere, meka bat da euskaldunontzat. Eta erlijio kutsua esaten dudanean, zentzurik iraingarrienean ere ari naiz esaten, baina hori ere beharrezkoa da. Alde txar guztiak hartuta ere –salmentari begiratzea gehiago irakurzaletasunari baino, ezinbestean bertan agertu behar izatea “existitu” ahal izateko…-, beharrezkoa eta onuragarria da. Nik ez nuke baztertuko. Onartu behar zaio daukan garrantzia.\n“Best seller-nobela ona” dikotomiaz -edo antagoniaz- zer uste duzu? Gauza biak aldi berean izatea ezinezkoa omen da, askoren aburuz…\nUste dut oso gauza diferenteak direla nobela ona eta best seller-a, eta batzutan bat datoz eta beste batzutan ez. Ez daukate zerikusirik. Noiz dakigu best seller-a nobela ona ere badela? Denborak esaten du normalean. Baina egia esan, best seller gehienek ez dute historian lekurik berenganatu.\nZuk zeuk irakurlearen entretenimendua bilatzen duzu?\nEz, entretenimendua ez. Pentsaraztea bilatzen dut, nik neure buruari egiten dizkiodan galderak irakurleari helaraztea, berak ere, egin nahi baditu, egin ditzan. Ni neure erantzunak bilatzen ahalegintzen naiz, eta berak bila ditzala bereak. Nire ardurak partekatu nahi ditut, oso aberasgarria iruditzen zaidalako; idazten dudanean, hazi egiten naiz pertsona gisa, eta beharrezkoa dut hori partekatzea. Normalean, gustatzen zait edozein arlotan gertatzen zaidan guztia partekatzea. Kotxe berria erosi dudala, adibidez. (Ez zait urte mordoan gertatu hori, baina…). Pozik banago, besteek ere goza dezatela nirekin. Eta literaturarekin berdin.\nZein motatako literatura duzu gustoko?\nUste dut literaturan dagoen guztia egia izan behar dela, nahiz eta fikzioa izan. Edozer idatzi ahal duzu, baina inoiz ez da gezurra izan behar, edo ez behintzat itxurakeria. Idazten dena zintzoa izan behar da, nahiz eta mingarria izan. Askotan, sufritu egiten da idaztean, norberaren barnea arakatu behar delako eta gauza mingarriak topatzen direlako. Zaila da norberari zenbait gauza aitortzea. Egunero gezur txikiak esaten dizkiogu geure buruari, eta horrek lasaitu egiten gaitu. Baina idaztean ezin zaio norberaren buruari gezurrik esan; egiak esan behar dira, fikzioa idaztean ere, eta ez egin plantarik. Irakurleak nabaritu egiten du hori. Nola sinistarazi zerbait norbaiti, aurretik bizi izan gabe? Inork ez du biziko egoera bat nik ez badut aurretik bizi izan.\nBaina zuk ez dituzu zure liburuetako egoera guztiak bizi izan…\nErrealitatean ez, baina fikzioan bai. Behartuta nago egoera horiek irudimenean bizitzera. Eta egoera ikaragarriak bizi izan ditut irudimenean; hainbeste bizi ditut, bete-betean sufritzen eta gozatzen dudala, eta ez da arraroa izaten idazten nagoela zoro baten moduan negarrez edo barrezka hastea. Niri ez zait inoiz gertatu familia utzi eta amorantearekin Amerikara alde egitea, baina kontatu egin dut, eta norbaitek esan zidan: nik badakit zer den hori, eta kontatzen duzun moduan bizi izan dut. Niretzat hori ikaragarria izan da. Inoiz ez dut egin, eta egingo ere ez, nire ustez izan beharko litzatekeena idaztea. Hara, behin egin nuen, eta horregatik ez zen ondo atera. Hain zuzen ere, torturari buruz idatzi nuenean gertatu zitzaidan hori, ez nuelako torturatzaile sentitzea lortu, itzelezko ahaleginak egin arren. Orduan, nire ustez izan beharko litzatekeena idatzi nuen, eta ez nuen asmatu. Ez da egin behar hori.\nIdazle askok beren unibertsoa sortzen dute. Horren bila zaude zu ere, edo hori berez -edo beharbada kasualitatez- etortzen da?\nIdazle guztiok gabiltza horren bila, ahots propio baten bila. Egia esan, pertsona guztiok daukagu kosmogonia bat, ez bakarrik idazleok. Batzuek maileguz hartutako ikusmoldea dute, botereek edo gizarteak emanda, eta lan gutxi egin dute beren kosmogonia sortzen. Beste batzuek lan handiagoa egin dute. Idazleek ez dute halabeharrez landuta. Batzuek bai eta besteek ez. Hitzen problema da denok dauzkagula berberak eta edozertarako erabiltzen ditugula, oso erabilita daudela. Orduan, oso zaila da hitz bakoitzari norberak nahi duen zentzua ematea. Lewis Carrolek esaten zuen, bere pertsonaia baten bitartez: “Hitz batek nik esatea nahi dudana esan nahi du”. Eta Aliciak erantzuten zion: “Ez, hitz batek botereak agintzen duena esan nahi du”. Hitzek badute sema bat, esangura alegia, eta idazleak bilatu behar du hitz horiek berak nahi duen esangura edukitzea. Hori da zailena. Baina zintzoa bazara zure buruarekin, urtetan lan eginez, lor daiteke.\nEmakume literatura bezalako etiketei zer deritzezu?\nHor ere kontraesan ikaragarriak ditut. Egunaren eta are orduaren arabera ere, pentsa dezaket emakume literaturarik ez dagoela edo badagoela. Beti pentsatu izan dut printzipioz ez dela bereizi behar, badagoela idazle bakoitzaren literatura, nork bere baldintzapean idazten duena: emakume, edo euskaldun, edo ingurune sozial batekoa… Baina egia esan, literatura asko aztertu eta gero, aitortu egin behar dut badaudela elementu komun batzuk emakumeek egindako literaturan, eta hori oso lotuta dago aurreko erantzunarekin, kosmogoniarekin. Nahi ala nahi ez, emakumeok badugu mundua ikusteko modu bat. Gauza batzuetan bat etor daiteke gizon batzuekin, baina beste gauza askotan berdintasun ikaragarria dago beste emakumeekin. Ez dira baldintza sozial berdinak bakarrik, psikologikoki ere hala da. Munduari begiratzeko beste molde bat da, eta ezagutu egin daiteke emakumeek idatzitako literaturan.\nGizon literatura ere egongo da, orduan…\nBai, noski. Txarrena da hori neutrotzat agertzen dela, ez-markatutzat, gizarteak hala erabaki duelako nahiz eta gezurra izan. Eta neutrotzat agertzen den horren desberdina denari ipintzen zaizkio etiketak.\nApirilean aurkeztu zenuten Euskal PEN Kluba, zu zeu zarela presidentea gainera. Zer da, zehazki, PEN Kluba?\n1921ean idazle talde batek sortutako nazioarteko elkartea. Lehen Mundu Gerra amaitu berri zegoela, muturreko jarrerak zeudela somatu zuten, eta elkar ulermenerako gune baten beharra zegoela pentsatu zuten. PEN Kluba adierazpen askatasunaren aldeko eta zentsuraren aurkako mugimendua da. Oso garrantzitsutzat jo zen ideologia, erlijio, arraza eta nazioen arteko elkar ulermenerako erakunde bat sortzea. Izena, askok pen hitzetik (bolaluma, alegia) datorrela uste badute ere, “poeta, saiakeragile, nobelagile” hirukotearen siglak dira, ingelesez. Geroago, kazetariak, kantagileak eta argitaratzaileak ere gehitu zitzaizkion. Oro har, hitzarekin zer ikusia daukatenak.\n1921ean sortu bazen, zeozer lortuko zuen honezkero…\nHala uste dut. Jende askok ez du ezagutzen PEN Kluba, eta hasieratik azaldu behar zaie zer den. Baina beste zenbait eremutan ez da ezer azaldu behar. Estatuek, batez ere, badakite zer den. Nabaritu egiten dute presioa. PEN Klubak ospea dauka nazioartean, eta horrek min handia ematen dio zenbait estaturi. Kontuan hartu klubean lan handia egiten dutela oso idazle ezagunek: Saramago, Gunther Grass, Susan Sontag, Mario Vargas Llosa… Kultur arloan, ez dago zalantzarik klubak daukan eraginaz. Esate baterako, Literatur Nobel Saria nori eman erabakitzeko kontuan hartzen den iturrietako bat da PEN Kluba. Sarritan, beraien herrialdeetan oso deserosoak diren idazleei ematen zaie sari hori, eta erabaki horren atzean PEN Kluba egoten da.\nHelburua elkar ulermena sustatzea duzue beraz. Baina, zergatik idazleak?\nIdazleon lanabesa hitza da, eta hitza da elkar ulertzeko tresna bakarra. Gauzarik gogorrena esanda ere, beti izango da onargarriagoa beste edozein bitarteko baino. Gu hitzaren profesionalak gara eta horretan sinisten dugu. Bestalde, zenbait sinismen handi gainbehera daude. Gizarteak, gauzak ulertu ahal izateko, ez du jotzen, beste garai batzuetan bezala, aztiarengana, apaizarengana edo filosofoarengana. Askotan, idazleoi ipintzen digute mikrofonoa aurrean, munduan gertatzen dena geuk azal dezagun. Badakigu ardura hori dugula, literatura ez delako edergarri hutsa. Literaturaren bidez giza harremanak leuntzen lagundu daiteke.\nGero eta gutxiago irakurtzen omen da, ordea… Egia da, baina sarritan transmisioa ez da zuzenekoa, zeharkakoa baizik. Gutxik irakurri dute Kafka, baina edonork daki egoera kafkiano bat zer den. Eta gutxik irakurri dute Orwell, baina edonork daki Anaia Nagusia zer den. Ideologiaren transmisioa ez dator zuzenean liburuetatik, beste modu askotan baizik, eta ideia horien sorreran idazle bat egon da inoiz. Laura Mintegi Lakarra (Lizarra, 1955) Hilabete eskas zeukala eraman zuten Lizarratik Venezuelara, baina bi urterekin itzuli zen sorterrira. Ez luzerako ordea. Beste bi urteren buruan Bilbora joan zen Laura Mintegiren familia, eta harrezkeroztik Bizkaian eduki du bizilekua. Hiriburuan lehenik, eta Algortan 1973tik. Hala ere, ez du erroekiko harremana galdu: “Nire bizitzako asteburu eta opor gehienak Lizarran eman ditut, eta hamazazpi urte bete arte Lizarran egiten nuen bizitza, Bilbon bizi arren”. Kazetaritza ikasi nahi zuen, baina artean ez zegoen hartarako betarik Euskal Herrian, Nafarroako unibertsitatean ez bazen –“Opus nahikoa ezagutzen nuen ordurako, haiekin ez nuela nahi jakiteko”-, eta azkenik Historia hautatu zuen. Deustuko unibertsitatean lizentziatura eskuratu eta Portugaleteko Asti-Leku ikastolan hasi zen lanean. 1980an Afrikara joan zen. Nigeriako Biafra eskualdera, hain zuzen. “Adin batekoek ondo ulertuko dute zer den hori, nire belaunaldikoontzat sinbolo bat baitzen Biafra, gerokoentzat Etiopia izan zen bezala. Gerra, gosea…”. Gerra amaitu eta hamar urtera ailegatu zen Mintegi Biafrara, hango agintari nagusiaren pedagogia-aholkulari gisa jarduteko. Urtebete iraun zuen bertan, eta itzulitakoan buru-belarri hasi zen idazten. Laster etorri ziren sariak. Lehena, Donostia Hiria, Sator zuloa izeneko ipuin batengatik. Horrek ateak ireki zizkion: “Niretzat oso erraza da izan da beti argitaratzea. Ez dut inoiz argitaletxeetara jo behar zian. Ipuin bakar batekin saria irabazi eta berehala etorri zitzaidan ipuin bilduma idazteko eskaintza”. 1986an, eleberriranzko urratsa eman zuen Mintegik, arrakastaz hori ere. Bai… baina ez lehen nobelari esker Azkue irabazi zuen, gaur denok ezagutzen dugun ibilbideari hasiera ezin hobea emanez. Gaur egun (1981etik, izan ere) EHUko irakaslea da Mintegi. Hain justu, euskara eta euskal literatura irakasten ditu Magisteritza Eskolan. Laura Mintegiren lan batzuk: Bai… baina ez (1986, eleberria, Azkue saria) Julene Azpeitia (1988, saiakera) Legez kanpo (1991, eleberria, Jon Mirande sarian akzesita) Nerea eta biok (1994, eleberria) Ilusioaren ordaina (1999, ipuin bilduma) Sisifo maiteminez (2001, eleberria)


Doctor jokoak - play free joko - joko on\nziur jokoak free online medikuak, non pertsonen eta animalien mediku bat ikusteko asmoz etorri gozatu ahal izango duzu dut. Bakoitzak bere arazoa hortzak tratatzeko, josi sortu zauria, tiro bat dauka, eta norbaitek eragiketa bat behar. Jakina, jolasten eta benetako medikua & ndash izan behar du; bi gauza desberdinak dira, baina, nahiz eta jokatzeko gorputzari buruzko ezagutza batzuk eskaintzen ditu, eta berari zer gertatzen arazoak. Gaixoen artean ez ospetsuk edo munstro batzuk ere badaude. Laguntza behar, nahiz eta izaki hala nola minions bezala, eta gai eza kategoria honetan ez dute.\nGames Doctor kategoriaren arabera:\nGames Treat hortzak\nOnena Doctor jokoak\nTom kirurgia hizketan\nFuntzionatzeko orain: Belaun Kirurgia\nTo Pretty Ugly etik\nTom hizketan lesioa ondoren\nAngela haurra jaiotzean\nPeppa Pig zirujau\nFuntzionatzeko orain Oreja Kirurgia\nBarbie medikua at\nLittle Pig. Dentista bisita\nHand kirurgia 2\nLittle Pig zauritu\nTwilight: Haurdun Pony\nDoc McStuffins: Mahai-tenisa\nLittle Pig zirujau\nLittle Pig Nose Doctor\nMetroa surflari: Eragiketa\nMedikuak tratatzen Plush Doll\nAngela Urdaileko Kirurgia\nSpongeBob: erredurak tratamendua\nMetroa Surflariak Foot Doctor 2\nFrozen Elsa Brain Kirurgia\nIltze Kirurgia Foot Spa\nFuntzionatzeko orain hortz kirurgia\nBarbie Pet Doctor janzten\nMetroa surflari: Tratamendu hanka\nBaby Monster Hortz arazoak\nAngela Baby Larrialdietarako\nMetroa Surflariak Hand Doctor\nPou lortu Varicella\nSpongeBob SquarePants Zaurituak\nKonpondu izozkiak autoa\nDoc McStuffins Lambi Fixing\nCabvey Cerf: boy tratamendua\nGinger arreta hizketan\nFuntzionatzeko orain eranskinean kirurgia\nDentista at patroi\nAngela lehen laguntzak hizketan\nPou dentista at\nAngela hitz: joatean dentista\nMetroa Surflariak Hortz arazoak\nDogg zesarea Jaiotza\nSanta Claus Dentista at\nMinion Hortz arazoak\nMonster High: Abbey Bominable Dentista At\nAzken Doctor jokoak\nIzotz erreginaren bizkarreko tratamendua\nSirena printzesa istripua ER\nOspitaleko Mediku Larrialdietarako Gela\nSudurra dibertigarria kirurgia\nPrintzesa hizkuntza hizkuntza exotikoa\nEllie Toddler Txertoak\nPuntukako Anbulantzia Superheroirako\nPixie Lips injekzioak\nNeska bizkarrezurreko tratamendua\nHizkuntza Mini Doctor\nPuntuz betetako neska azala doktorea\nSuper Doll Mission Istripua Er\nEllie Etxea berreskuratzea\nBeauty Mommy Istripua Er\nEztarria Kirurgiko Kirurgikoa\nSuper Doll bikiak Jaiotza\nMediku bat izatea ez da erraza\nGames Online Guztiak Doctor jokoak\nmedikuek All the Zin Hipokratikoa, horrek ez du kalterik eragingo, lortu gaitzak eta minak jasaten, enpatia izan horiek kentzeko lagunduko du eman.\nVirtual Clinic Doctor partidak\nOrain mantal batez eta doakoak dira beren esperimentuak jarri gaixoekin. Ospitalean ondoren, nork lerrokatuak ilaran gaixoen hartuko duzu. Zerbait ere horietako askok, seguruenik, berriro esnatu epidemia. Beno, ez da ezer, orain azkar diagnostikatu eta aitortu nori, ospitalean, eta harekin eta prestakuntzarako ez luke minik itzultzeko. Azkar lan egiteko, klinika medikuek txiki bezain daukagu, eta jendea etorriko dira. Begira, badira dagoeneko ospatzen zenbait azken arnasa & ndash on; Beren osasun arriskutsuen eskala marka gorri erori zen.\nRomance langileak mediku\nMedikuek eta erizainek zu eta ni bezalako gizaki dira. Bizitza normal bat bizi dute, eta ez da ezer pasatzen giza haiek. Jakina, hasteko lanean amodioa ez da gomendagarria, baina zer bada sentimendua du bere burua bat-batean eta modu ankerrean eroria? Erabaki dugu bulegoan amodioa on bada, ez ireki. Paziente nahi eta agintariek ikusi ere bai? Izan xume eta euren berriz, bat gogoko arreta.\ngo laborategian, non zure sendabiderik sor dezakezu gaixotasun guztiak behar duzu. Eta gainera, ez da tratatu bat bada, ondoren, aurrerapauso bat egin duzu, eta mundu zure oinak at erori. Laborategi berean mikroskopio baten azpian birusa aztertu eta zer gaixotasun-mota zehazteko. Mikrobiologia – Liderra medikuntzan joera bat eta orain fitxatu duzula.\nsistema eragilea birtuala\npilulak, injekzioak – hori guztia oso erraza da. Hemen zirujau & ndash du; bai, indarrean da! Egia profesional bat da, eta pertsona bere osasuna berreskuratu. Egindako lan egin nahi duzu? Ondoren joko ongi etorria eragiketa egin.\neusten zerbait errazagoa hasteko:\nbihotzeko transplante bat;\nJakina, joked dugu. Besterik gabe, – hautsi gorputzadarrak tratatzeko, josi sortu zauria.\nVeterinaria – Medikuntza, ere,\nOro har, kirurgia ez da bihotzaren apal, eta zauden odol beldur, hobeto tratatu untxiak, hegaztiak, puppies eta hamsters bada. Beraiek ere, laguntza behar du eta, zergatik ez, albaitari bat bihurtu da eta ez du gure anaia gazteenak mesede? Hau ohoragarria da interesgarria.


(laiak Jung doktorearen liburu eta idatziak ditu esku artean. Noizbehinka buruz esaten ditu hitzak, eta beste batzuetan aldiz, orrietatik zuzenean irakur ditzake pasarteren batzuk.)\nlaia: Emakumearen gorputza eta bere pentsamenduaren erretzearekin, inkontzientea, indar naturalak, intuizioa, magia eta hainbat kontzeptu erre nahi izan ziren. Beste guztiaren gainetik zientzia eta arrazionaltasuna ezarriz.\nJung doktoreak Gizona eta bere sinboloak liburuan azaltzen duen bezala, nahiz eta gaur egungo gizartea sinesmenetatik aldentzen saiatzen den, ezinezkoa zaio jainko berriei ihes egitea. Sinesmen berriek gidatzen dituzte gure bizitzak, gu geu konturatu ala ez. Gaur egungo jainko ahalguztiduna arrazionaltasuna dela.\nSinetsita gaude arrazionaltasunaren jainko horrek ahalmen mugagabeak dituela. Haren bidez natura, inkontzientea, gaizkia eta nahi dugun guztia gainditu dezakegula.\nBaina jainko berri hori ilusio bat besterik ez da, orain arteko beste jainko guztiak bezala.\nBestalde, argi ikus dezakegu ezagutza zientifikoa gehituz joan den heinean, munduaren deshumanizazioa ere tamainan hasi dela. Gizakiak kosmosetik bananduta sentitzen dira, dagoeneko naturarekiko harremana ia guztiz galdu dutela. Inkontzientea eta gertakari naturalekiko emozio gaitasunak bidean utzi dituzte. Gure intelektuak natura beregain hartzen duten makinez osatutako mundu bat sortu du, zeinean ezinezko zaigun haiekiko dependentzia kudeatzea.\nEra berean, gizaki arrazionalaren jenioak gero eta arriskutsuagoak diren gauzak asmatzeko joera erakusten du behin eta berriz. Suizidio kolektiborako geroz eta egokiagoak eta eraginkorragoak diren gailuak sortuz, hain zuzen ere.


Zoritxarrez, nahi nukeen adina datu ez dut Hego Euskal Herriko lau delegazioei buruz. Alcaláko artxibotan informazio solteak aurkitu ditut. Lanean zehar azalduko dira han-hemenka, eta atal honetan pertsonalari buruzko informazioari lotuko natzaio.\nDelegatu guztien izenak emateko biderik ez du oraingoz ikerketak. Gehienak bildu ditudalakoan nago. Eta hauen artean, hori seguru, inportanteenak. Nabarmenenak, gogorrenak izan direlako, edo luzaroen lanpostuari eutsi diotelako, lau dira, lurraldeko bana: Araban, Victoriano Enrique Chávarri Peñalver; Bizkaian, José Antonio Zarzalejos; Gipuzkoan, Felipe Ugarte; eta Nafarroan, Jaime del Burgo.\nOndoko zerrenda kronologikoa ez da osoa, berriz diot. Baina oraingoz egin daitekeen hurbiltzapenik handiena da.\nZerrenda horretan, delegatu bakoitzaren ondoan urtea ageri da. Kasu gutxi batzuetan, badakit noiz hasi eta noiz bukatu zen delegatuaren agintealdia. Hastapeneko eta bukaerako urteak ematen ditut bi kasu horietan. Urtea soilik agertzen denean esan nahi du aipatu urte horretako dokumentu batean agertzen dela delegatua bere ofizioan. Kasu batean edo bestean, badakit noiz hasi edo noiz bukatu zuen, eta horrelaxe jartzen dut, noiz hasi zen edo noiz arte iraun zuen.\nJorge Claramunt (1938)\nJulián del Valle (1942)\nBernardo Bureba Muro (1964)\nJosé Antonio Zarzalejos Altares (1965etik)\nFaustino Ramos Díez (1972)\nAntonio López (1974)\nLuis Martínez. Garnica (1976)\nClemente Ríos Rico (1981)\nManuel Fernández Cuesta (1938)\nFernando Urrutia (1942)\nF. de Ocio (1946)\nLuis Dotres (1951)\nFelipe Ugarte y Lambert de Sainte Croix (1953-1963)\nJosé Ramón Aparicio Muñoz (1964)\nIgnacio Ochoa de Olza (1965)\nFrancisco Javier Ortiz Felipe (1969)\nAlberto Clavería Donazar (1971; 1976)\nFaustino Corella Estella (1942)\nJaime del Burgo (1943-1966)\nFrancisco Javier Ortiz Felipe (1967)\nOscar Núñez Mayo (1974)\nHilario Catón (1942 arte)\nVictoriano Enrique Chávarri Peñalver (1942tik)\nSantiago Corredoira Casares (1969)


Emakumeak baino, gizonezko gehiago geratu da langabezian - Arrasate - Goiena.eus\nEmakumeak baino, gizonezko gehiago geratu da langabezian\nUbane Madera 2010-03-15 10:38\nAzken urteotako tendentzia apurtu eta langabe gehienak emakumezkoak diren arren (populazio aktibo txikiagoa delako), langabezia kopurua gizonezkoen artean igo da gehiago. Azken datuen arabera, langabeen %53,42 gizonak ziren eta %46,58 emakumeak.\nIgoera horren, "arrazoia da gizonezkoen edo sektore maskulinoan jo duela gogorren, hemengo sektore fuerteenetan: industrian eta eraikuntzan", azaldu du Marga Garmendiak, Udal Enplegu Saileko teknikariak.\nKrisi ekonomikoa lehertu (2008ko irailean) eta berehala sumatu zuten langabe kopuruak gora egin zuela: "Momenturik ikusgarriena urrian-azaroan-abenduan izan zen, baina ez da jaitsi, eta horrekin batera lan eskaintzen gutxitzea etorri zen", dio udal teknikariak.\nLan eskaintza oso gutxi\nOkerrena da, baina, lan eskaintzari dagokionez ez dela egoera aldatu: "Zerbitzu sektoreak hartu du mugimendu apurtxo bat berriro. Ikusten gabiltzan lan eskaintzak dira ia %100ean zerbitzu arlokoak (erizainak, denda saltzaileak, hizkuntza irakasleak, ile-apaindegietarako langileak…); industriatik modu puntualean etorri izan da zerbait, baina oso-oso gutxi. Kontuan hartuta tradizionalki eskualde honen ekonomia industrian oinarritu dela modu oso nabarmenenetan, oso kezkagarria da", dio Garmendiak.\nLangabe kopuruari dagokionez ere egoera ez da aldatu; bai, ordea, langabeen profilari dagokiona; izan ere, krisiaren aurretik langabe gehienak ziren "formazio akademiko gutxikoa, prestakuntza profesional berezi bakoak"; orain, berriz, kualifikazioa dutenen etorrera ere sumatu dute Udalean: "Eta hori berria da, urteetan ez da halakorik egon".\nUdal Enplegu Sailak BAZen du harrera egiteko bulegoa (goiz eta arratsalde). Enplegu eskaintzen berri emateaz gain, doako formazioaren gaineko informazioa eta orientazio zerbitzua ere badu.


Covid-19ak oposizioekiko eta funtzionario izateko interesa areagotu du Araban - Diario de Noticias de Alava\nCovid-19ak oposizioekiko eta funtzionario izateko interesa areagotu du Araban\nPandemia hasi zenetik, funtzionario izateko prestatzen ari diren akademietako inskripzioak %10 inguru igo dira\neunate f. domínguez 09.05.2021 | 23:47\nPablo, Opebask oposizio akademiako kidea. Argazkia: Alex Larretxi / Josu Chavarri\nPablo, Opebask oposizio akademiako kidea.\nErtzaintzaren bi polizien artxiboko-irudia, Gasteizen.Argazkia: Alex Larretxi / Josu Chavarri\nKoronabirusaren pandemiak utzi duen ziurgabetasun ekonomikoaren eta lan egoeraren aurrean, arabar asko oposizioren bat egiteko eta funtzionario bihurtzeko prestatzen ari dira. Izan ere, pandemia hasi zenetik gora egin dute akademietako inskripzioek. Opebask akademian, adibidez, matrikulazioak %10era igo dira iaztik, bereziki, poliziaren oposizioetan.\n"Pandemia hasi zenetik, igo egin dira matrikulazioak. Pandemia baino lehen ere gora jo zuten, azken urteotan hasi diren oposizioen kopurua dela eta. Baina koronabirusak gehiago areagotu ditu", dio bertako kide den Pablok, egunkari honetan. Hala, udaltzain izatea edo Ertzaintzaren taldeko kidea izatea oposizio bakoitzerako prestatzen diren bost mila euskaldun ingururen nahia da. "Udaltzaingoaren eta Ertzaintzaren oposizioak dira interes gehien pizten dutenak". Hori horrela da oposizio asko zabaltzen ari direlako eta plaza asko eskain-tzen ari direlako, jakinarazi duenez. Hain zuzen, 2017-2018 urtera arte bi urtean behin edo urtean behin egiten ziren deialdiak, baina gehienez 300 plaza eskaintzen ziren. Baina, akademia horretatik azaltzen dutenez, 2018tik aurrera plaza gehiago eskaintzen ari dira: "700 plaza inguru eskaintzen dituzte, plazen bolumena masifikatu egin da", dio. Azterketa horietarako izena ematen duten bost mila ikasle baino gehiagoren interesari erantzungo lioke horrek. "Kasu honetan plaza izateko aukera handiagoa da eta jendea polizia izateko prestatzera animatzen da", gehitu du. Poliziaz gain, administrazio-oposizioak ere herritarren interesa pizten du. Hain zuzen ere, aurten azterketa egongo da Gasteizko Udalararen funtzionario izateko, iaz egin baitzen deialdia, eta Osakidetzatik berriro zabaltzeko zain daude, 2018an atera baitziren azkenak. Gainera, Eusko Jaurlaritzak "hitzarmen bidez aurten deialdia egin beharko luke, hamar urte baitaramatzate oposiziorik gabe". "Gasteizko Udaleko oposizioak interes handia piztu du, deitu duten bakarra delako da. Besteek ere arrakasta dute, hala ere", azaldu du Pablok.\nIkasteko behar den denbora Oposizioa gainditu eta lanpostua lor-tzea ez da lan erraza, akademiatik azaldu dutenez, baina bai posible. Are gehiago, astean 16 ordu ingururekin eta irakasleen laguntzarekin, Pablok azaldu du posible litzatekeela oposizio bat gainditzea. Azterketetarako prestatu behar den denborari dagokionez, bi taldetan bana-tzen dute: C taldeko kategoriako azterketak egin nahi dituzten pertsonek, batxilergoa edo ikasketa baliokideak dituzten pertsonentzat, urtebeteko prestakuntza gomendatzen zaie. A1 edo A2 taldeko azterketetarako prestatuz gero (unibertsitateko karreretarako), urte bat eta erdi edo bi urte bitartean gomendatzen da, gaia luzeagoa delako. "Oposizio bakoitzerako hilero 12 ordu inguru ematen ditugu ikasten klasean, eta etxean, hemen egiten den guztia indartu egin behar da. Baina, hilean 20 ordu edo gutxiagorekin, oposizioa gainditu daiteke; izan ere, klasean legeak azaltzen ditugu, errepaso-tesiak egiten ditugu eta azterketak ondo prestatzen ditugu; hala ere, hemen egiten den guztia etxean errepasatu behar da, noski", erantsi du. Hala ere, oposizioaren azterketa gainditzeak ez du esan nahi lanpostu finkoa lortu denik, baina bai administrazioko lan-poltsan sar-tzea. "Orokorrean, oposizio bat egiteko azterketetara ondo prestatuta doazenek nota onarekin gainditu dezakete, baina horrek ez du esan nahi plaza lortzen denik. Plaza ateratzea konplexuagoa da, azterketa gainditzeak ez duelako balio, baizik eta intirenotasuna eta puntuak bezalako faktoreak hartzen direlako kontutan. Askotan gehiago baloratzen dira lortutako puntuak azterketan ateratzen den nota baino", dio. "Baina, normalean, gainditzen duten ikasleen kopurua handia da", gaineratu du. "Ikasle asko oposizioetarako prestatzen dira, adibidez, Eusko Jaurlaritzaren lan-poltsetan sar-tzeko, baina ez plaza finko bat ateratzeko, punturik ez dutelako", ondorioztatu du.\nMatrikulazioak. Koronabirusaren pandemiak utzi duen ziurgabetasun ekonomikoaren eta lan egoeraren aurrean, arabar asko oposizioren bat egiteko eta funtzionario bihurtzeko prestatzen ari dira. Izan ere, pandemia hasi zenetik gora egin dute akademietako inskripzioek. Opebask akademian, adibidez, matrikulazioak %10era igo dira iaztik, bereziki, poliziaren oposizioetan.\nInteresa. Hala, udaltzain izatea edo Ertzaintzaren taldeko kidea izatea oposizio bakoitzerako prestatzen diren bost mila euskaldun ingururen nahia da. "Udaltzaingoaren eta Ertzain-tzaren oposizioak dira interes gehien pizten dutenak". Hori horrela da oposizio asko zabaltzen ari direlako eta plaza asko eskaintzen ari direlako, jakinarazi duenez. Hain zuzen, 2017-2018 urtera arte bi urtean behin edo urtean behin egiten ziren deialdiak, baina gehienez 300 plaza eskaintzen ziren. Baina, akademia horretatik azaltzen dutenez, 2018tik aurrera plaza gehiago eskain-tzen ari dira .\nPablo "Matrikulazioak gora jo dute"\n"Pandemia hasi zenetik, gure akademian igo egin dira matrikulazioak. Pandemia baino lehen ere gora jo zuten, azken urteotan hasi diren oposizioen kopurua dela eta. Baina koronabirusak gehiago areagotu ditu".\n"Nota onarekin gainditzeko aukera"\n"Orokorrean, oposizio bat egiteko azterketetara ondo prestatuta doazenek nota onarekin gainditu dezakete, baina horrek ez du esan nahi plaza lortzen denik. Plaza ateratzea konplexuagoa da, azterketa gainditzeak ez duelako balio, baizik eta intirenotasuna eta puntuak bezalako faktoreak hartzen direlako kontutan. Askotan gehiago baloratzen dira lortutako puntuak azterketan ateratzen den nota baino", dio. "Baina, normalean, gainditzen duten ikasleen kopurua handia da", gaineratu du. "Ikasle asko oposizioetarako prestatzen dira, adibidez, Eusko Jaurlaritzaren lan-poltsetan sartzeko, baina ez plaza finko bat ateratzeko, punturik ez dutelako", ondorioztatu du .\n"etxean, hemen ikasitakoa, errepasatu behar da"\n"Oposizio bakoitzerako hilero 12 ordu inguru ematen ditugu ikasten klasean, eta etxean, hemen egiten den guztia indartu egin behar da, noski".\n"Koronabirusaren pandemia hasi zenetik, gure akademian igo egin dira matrikulazioak"\nIkasleen profil desberdinak.


Burujabetzara bidean: Gatazka eta agenda — Manu Robles Arangiz Fundazioa\nHedoi Etxarte, Katakrak-eko kidea (testu hau "Ekonomia Sozial Eraldatzailea eta burujabetza(k)" mintegian emandako hitzaldiaren laburpena da)\nSubirautza nondik eraiki\nIntuitiboki eta egunerokotik, kooperatiba bat muntatzea, lan mundua artikulatu nahi izatea, bada subirautza ariketa bat. Oso ariketa zaila da, zeren gu jaio gara eta ikasi dugu sistema jakin batean, eta sistema horretan ulertu dugu lana mundu produktibo huts gisa, ez dugu pentsatu lan munduaren alor erreproduktiboan, adibidez. Segitzen dugu pentsatzen jendeak jarraitzen duela langile eta nagusiaren eskeman. Baina langileen kooperatiba batean, gurean esaterako ez daukagu bazkide kapitalistarik, gertatu daiteke hilabete bukaera iristea eta ez dirurik izatea soldatak ordaintzeko. Hor, pertsona batzuek aktibatzen duten mekanismoa da nagusiak egongo balira bezala jokatzea: kobratu nahi dut. Baina jarrera hori ez da nahikoa langileen kooperatiba batean, kooperatibak aurrera egingo du baldin eta bazkide gehienek «nola egiten dugu makina honek funtziona dezan» mentalitatea baldin badute. Bestela, kooperatibak bihur daitezke miseria banatzeko tresna batean, batez ere egun bizi garena bezalako eskasia ziklo batean gaudenean.\nNiri bururatzen zaidan subirautza ariketa bat, boteretzearen zentzuan, kooperatibak egitea da\nGure baitan alerta asko edukitzea garrantzitsua da. Alerta bat produkzioari lotua egon behar da: ofizioari garrantzia eman behar dio, gauzak ongi egiteari, lankideekiko kidetasunari... Baina jarrera erreproduktiboa ere behar da, enpresariek ez dutena, ze enpresariak etekinak besterik ez ditu bilatzen, etekina berarentzat besteen kaltetan. Eta behar da ere jarrera klasiko bat, hau guztia egin ondoren galdetuko duena zer baldintza material objektibo dauzkan bertan lanean ari denak. Alegia: zenbat ordu lan egiten zen gure proiektuan duela 6 urte, duela 4 eta gaur egun. Ala, zenbat baliabide dauzkagun amatasun eta aitatasun aldiak luzatzeko, eta abar.\nNiri bururatzen zaidan subirautza ariketa bat, boteretzearen zentzuan, kooperatibak egitea da. Zertan da interesgarria? Zer ekarpen egin dezake? Argitaletxe bat muntatzeak, adibidez? Ez bagina kooperatiba izango ezingo genuke argitaletxe bat muntatu guk egin dugun bezala, argitaletxe baten ziklo ekonomikoa oso luzea baita.\nBigarren tresna sindikatuak dira eta hedaduraz mugimendu sozialak. Sindikatuek ekarpen handi bat egiten diote subirautzari eta boteretzeari: indibidualismoaren kontra borrokatzen dute. Oso garrantzitsua da. Nafarroan populazioaren laurdena bakarrik bizi da. Ez da berdina bakarrik bizitzea eta bi hilean behin Alda aldizkaria jasotzea ala ez jasotzea.\nSindikatuek ekarpen handi bat egiten diote subirautzari eta boteretzeari: indibidualismoaren kontra borrokatzen dute\nIvan Gimenezek Landeiatik Aldara pasatzeko aldaketak azaldu zizkidanean nik esan nion nik jakin nahi dudala aldizkaria irakurri aurretik ezagutzen ez dudan enpresa horretan zergatik ari diren borrokan. Ze uste dut hori ekarpen neurtezin bat dela. Halako enpresa batean ez dakit zeren alde ari dira borrokan... gaur egun sufritzen ari garen informazio uholdearen aurrean, hori arma bat da, borroka sindikalen inguruko informazioa subirautza ariketa etengabe bat da. Ze aldizkari hori irakurriko duenak edukiko du lehengusina bat, lagun bat, antzeko sektore batean, eta galde diezaioke eta zuek nola zaudete? Beraz informazio aldetik, diziplina aldetik, zentzu onean eta indibidualismoaren kontra sindikatuak tresna bat dira. Horregatik daude alderdi politiko batzuen begi puntuan behin eta berriro. Sindikatuek miseria material zuzena, identifikagarria, eraldatzeko aukera dutelako.\nEzin dugu sinetsi kupoaren afera autogobernuarena bulego batean lortuko dela\nNabarmenduko nukeen hirugarren tresna da hezkuntza. Hezkuntzak badauka mundua eraldatzeko ala mundua dagoen modu basatian uzteko gaitasuna. Hezkuntzak ematen dizkigu sloganak, teoria, abagunea irakurtzeko moduak, hizkuntza bat, gogoetarako tresnak. Hezkuntza arautua amaitzean jendeak hezkuntzarekin jarraitzen du, egunkaria irakurriz, irakurle taldeetara joanez, zenbait publikazioetako harpide izanez... hezkuntza eta jakintzarako pasio kolektiboa tresna funtsezko bat da.\nLaugarren puntua da estatuekin eta administrazioarekin zerikusia duena. Zer egin estatuarekin? Nola baliatu estatuak kapitalaren basakeria hori gelditzeko eta aberastasuna banatzeko? Zentzu horretan esan ohi da politikoak eta sindikatuak errepikapen batean bizi direla (kanpainak, hauteskundeak, betetzen ez diren programak). Baina ziklo horren problema ez da errepikapena bera, baizik eta errepikapenean ez dugula gaitasunik merkatuak jartzen dizkigun mugak identifikatzeko. Hezkuntza edo gaurkoa bezalako mintegiak egitea bada modu bat arrakalak sortzeko, epe ertainak irakurtzen ahalegintzeko. Hori behar dugu nabarmen: zikloak identifikatzea gainditu ahal izateko.\nAsko gustatzen zait Maria Pazosek Contra el patriarcado (Katakrak 2018) liburuan dioena: mugimendu sozialak asko egoten dira kexan. Baina behar duguna da erreibindikazioak eta agenda bat. Sindikalismo klasikoak bere agendan izan zuen bezala 40 orduko lan astea. Edo fiskalitatean: duela bi hauteskunde Frantzian Melenchon hasi zen esaten «diru sarrera batetik aurrera guztia hartuko dugu errenta aitorpenean». Esloganak fetitxe bezala ulertzen dira, baina zer arazo dago? 35 orduko lan astea oso ongi ulertzen da. Eta ulertzen denez gauza gehiago esplika daitezke. Bestela, adibidez, pentsa dezakegu EAEn ongizate estatu batean bizi garela, hau Alemania dela, berez paradisu fiskal bat denean, laguntza sozial batzuekin.\nSuedian duela 40 urtetik dituzten neurri batzuk aipatuko ditut:\n- Etxe berean bizita, erabaki zuten norbanako bezala tributatzea. Elkarrekin tributatzeari uztea.\n- Amatasun baimena desagertzea. Baimen berdinak gizon eta emakumeentzat, eta transferibleak ez izatea.\n- Hezkuntza sistema publikoa zero urtetatik, unibertsala.\n- Menpekotasuna duten pertsonentzako zerbitzu publikoa.\n- Senideei ematen zaizkien laguntza ekonomikoak kentzea (prekarizatzeko eta emakumeak lan egonkorretatik aldentzeko modua baita).\nHauek bezalako neurriak proposatzen ditu Pazosek liburuan.\nBeste gai batzuk ere har ditzakegu. Afera ez delako jada «AHT ez» esatea, esan beharko dugu zer garraio publiko nahi dugun, ze bestela ikusten duzue, Nafarroa erabat desartikulatutako lurralde bat da. Ez dakit 78tik aurrera erabaki kontziente ala inkontziente bat izan den, gobernu berriarekin aldatu ez dena, baina Nafarroako hainbat tokitan bizi bazara bigarren mailako nafarra zara. Zuk badituzu tokiak Nafarroan, zure etxea sutan jartzen bada, suhiltzaileei ia ordu bat kostatzen zaiena iristen. Eta ez dugu hitz egingo osasungintzaz... ulertzen dut ezin dela egon campus bat zortzi tokitan Nafarroan, baina osasunari eta suhiltzaileei dagokienean bestela antola daitezke gauzak. Euskara bezalako altxorra. Aberastasun hori ez da banatu nahi ala ez da aberastasun gisa ikusten? Katalunian oso bestela funtzionatu du helduen hizkuntza ikasketak: doan izan da.\nEzin dugu sinetsi kupoaren afera autogobernuarena bulego batean lortuko dela. Historialariek kontatzen digute 70eko hamarkadan Euskal Herria zela estatuari erabat eskapatzen zitzaion leku bat, erakunde mordo bat ari zirelako mila gauza egiten, fabrikaz fabrika, eskolak sortuz, eskolak okupatuz, emakumearen gorputzaz arduratzen ziren zentroak zabalduz, nuklearren kontrako mugimenduak sortuz... testuinguru horretan pentsatzea subirautza dela bulego batean dauden lau pertsonek lortzen duten zerbait... tira... agian hori izan daiteke historia liburu erreakzionarioek jasoko dutena, baina gertatu zena askoz konplexuagoa izan zen, askoz populatuagoa, intentsitate askoz handiagokoa. Lurralde batean bizi den jendea soberanoa izateko, jendeak ongizatea eta ekitatea izateko, ezinbestekoak dira gatazka eta agenda.


Txirrindularitza Abuztuan Junior mailako Gipuzkoa klasika jokatuko da\nOstirala, 2020.eko Maiatzak 22\nUCI Nazioarteko Txirrindularitza Elkarteak bere egutegiko junior mailako lasterketen berri eman du. Tartean da abuztuaren 30ean Beasainen egitekoa den Gipuzkoa Klasikoa. Hasiera batean, aipatu proba Urretxun jokatzekoa zen apirilaren 19an, baina COVID 19aren eraginez, Gipuzkoako Federazioak data aldaketa eskatu zuen.\nFederaziotik pozik gaudela adierazi nahi dugu, UCI-k gugan erakutsitako konfiantza dela eta. Konfiantza hori data aldaketan islatu da. Horrek erakusten du joan den urtean Donostiako Egia auzoan eginiko lasterketako kide guzti-guztiek eginiko lana -proba hura ere UCIren egutegiaren barruanez dela oharkabe pasatu.\nAbuztuaren 29an Gipuzkoako egutegiko Ibarrako lasterketa egitekoa denez, Gipuzkoako federazioak kanpoko taldeei gonbidapena luzatuko die Ibarran ere aritu daitezen. Horrela, bi egunerako ostatua eskainiko zaie.


Irakaskuntza-ikerketa arloko irakasle kopurua indartzea eskatu du Etchegarayk\nHaritz LARRAÑAGA | 0 commment\nMattin Irigoien: "Libertimendua egitea anakronismo bat da kontsumo gizarte batean bizi baikara"\nXan Idiart | 0 commment\nEHKOlektiboa egonkortzeko nahian\nEuskal Herriko laborari eta herritar agroekologikoen kolektiboaren biltzar nagusia iragan da otsailaren 17an Uztaritzen. 2017. urteko bilana egiteaz gain, heldu den urterako erronkak finkatu dituzte.\nGaur bete dira 15 urte Auzitegi Nazionaleko Juan del Olmo epailearen aginduz Guardia Zibilak ‘Euskaldunon Egunkaria’ itxi zuela. Ekitaldi jendetsua egin dute horren karira Andoaingo Martin Ugalde Kultur Parkean. ‘Egunkaria’tik ‘Berria’ra katea ez dela eten adierazi dute.\nForo bat antolatu dute armagabetzearen lehen urtemugarako\nETAren armagabetzearen lehen urtemugan foro bat antolatu dute Bake Bideak eta Bakegileek apirilaren 6 eta 7rako. Bilan bat egiteko parada.\n"Michel le Basque" izengoitiarekin ezaguna den pirata donibandarraren istorioa kontatzen du aste honetako eleka sailean Joseba Aurkenerenak.\nIdoia ERASO 0 commment\nBaionan autoaren erabilera saihesteko helburua duen elkartea sortu dute: "Goazen bizikletaz, goazen oinez". Bizikletaren erabilera sustatzeko politika aldarrikatu du erakundeak.\nVietnam oroitzapenak saltzeko merkatua\nMikel Epaltza Itsasoari lotua\nAkkrako zabor biltzaileak Bizitza berri bat\nKubako erlijio gutxituak Fedea eta laizismoa\nDuela 8.000 urteko Euskal Herrira bidaia\nPaleolito garaitik bizi izan da gizakia Jaizkibelen, lurrak eta itsasoak emandakoaz elikatuta. Arkeologoek bazekiten euskal kostaldearen eremu honetan aztarna ugari dagoela, eta orain arteko aurkikuntzarik harrigarrienaren zati bat erakutsi dute gaur Hondarribian: duela 8.000 lurperatutako gizonaren hezur bat, hain zuzen ere.\nInmigranteak, elurretan Alpeetan barrena\nMaria Mendizabal - Francesco Carvelli 7K\nGehienek milaka kilometro egin dituzte Europara iritsi aurretik; makina bat ezin eta zailtasun pasatuz. Hori dela eta, ez ditu kezkatzen bide luzeari jarraitu eta mendia eta hotza gainditu beharrak. Italiatik Estatu frantseserako mugak itxita dituzten mendian barna egiten dute saiakera. Inoiz elurrik ikusi gabeak eta behar den jantzi eta oinetakorik gabe, galdu eta bizia galtzeko arriskuari egiten diote aurre.\nItzuli dira maskaradak Muskildira\nBruno ekaitzak utzitako irudiak\nParisko mobilizazioa, euskal preso ohi baten ikuspuntutik\nOngi etorri, Aratz!\nKalaka auzia, hamar urteko zauria idekirik\nEuskal Herriko parajeak: Ori\n"Gaixo ni, besta fini"\nEuskal Elkargoko presidentearen hautaketa\nAitzinako gazteen ekintza Parisen\nBaionako manifestazioa, mobilizazio bat baino gehiago\nIntza Oxandabaratz eta Julen Mujikaren bideoa\nBiarritz: aparkatze politika berriaren kontra, mobilizatzen segitzeko prest\nEuskaraz egindako hitz hartzeak eztabaida piztu du Uztaritzeko herriko etxean\nPierre Suescun Bildoze-Onizepiako auzapeza zendu da\nBarkoxeko ahate hazlea bigarren aldiz galdezkatu dute jendarmeek\nKabaret gau bat Lurzaindiaren alde\nHandia : talentuaren hizkera\nIpar Euskal Herrira filmatzera etortzeko\nTxomin Pellen: Sinisten dut gu erdi aingeru eta erdi deabru garela


Aiete pasealekuko abiadura gehiago mugatzea eskatu dute auzotarrek trafiko istripu baten harira : Irutxuloko Hitza\nAiete pasealekuko abiadura gehiago mugatzea eskatu dute auzotarrek trafiko istripu baten harira\nIstripua Aiete pasealekuko bidegurutze batean gertatu zen. (Argazkia: Aieteko Bizilagunen Elkartea)\nAieteko Bizilagunen Elkarteak Aiete pasealekuko abiadura-maximoa orduko 30 kilometrora mugatzea eskatu du, ostiral arratsaldean auto batek eta motor batek izandako istripuaren harira. Motor-gidaria anbulantzian eraman behar izan zuten osasun zerbitzuek, eta gertaturikoa zonaldearen arriskugarritasuna nabarmentzeko baliatu dute auzotarrek.\nAntza denez, auzo elkarteak hainbatetan salatu du Aieteko jauregiaren loretegien alboko errepidean doazen autoek sarritan abiadura handia hartzen dutela.\nUdalak bidegorri berri baten proiektua onartu du pasealekurako, eta abiadura moteltzen lagundu dezaketen hainbat neurri aurreikusten ditu hor: semaforoak, autobus geltokiak, estuguneak… Obra datorren hilabetean hasiko dela iragarri die udalak auzotarrei


sinpatia / sinpatizante\nsinpatiko 1 izond sinpatia pizten duena. (pertsonez)\nHorrek ez dio eragozten neska ona eta sinpatikoa izatea. Edorta Jimenez «Hemingway eta euskaldunak zerbitzu sekretuetan» - 118. orr.\nHori ez da arazoa, neska! -moztu zuen potolo sinpatikoak-. Jon Arretxe «Larunbatak» - 61. orr.\nBikiak sinpatikoak ziren, jardun eta jardun ari zitzaizkidan. Joxean Sagaztizabal «Kutsidazu bidea Ixabel» - 13. orr.\nSinpatiko samarra da nirekin. Anjel Lertxundi «Zorion perfektua» - 96. orr.\nOso itsusia iruditu zitzaigun hiruroi: sinpatikoa, baina itsusia. Iban Zaldua «Itzalak» - 127. orr.\nOso tipo sinpatikoa zen, asko maite ninduen. Mikel Hernandez Abaitua «Ohe bat ozeanoaren erdian» - 65. orr.\nAdin ederreko bikote sinpatikoa. Piarres Aintziart «Santiago oinez» - 161. orr.\nBeharbada ez da hori Marcos komandanteordea sinpatikoago gertatzearen arrazoia. Joxerra Garzia «Itsasoan euri» - 155. orr.\nAhoa sinpatikoa iruditzen zait oraindik ere, ez dakit zergatik, ahoa eta begiak ere bai. Joxe Austin Arrieta «Homo Faber» - Max Frisch - 259. orr.\nBegietsi nuen berriro argazkiko Joachimen aurpegia, gizonezko-aurpegi sinpatikoa, Baina hain ziren erleak sinpatikoak eta adiskidetasunera emanak. Joxe Austin Arrieta «Homo Faber» - Max Frisch - 225. orr.\n2004ko urtarrilaren 20an pare bat solidariok beste ekintza sinpatiko bat egin zuten. Txema Ramirez de la Piscina «Ikus gaitzazuen» - 74. orr.\nEztabaida bitxia, bere barregarrian sinpatikoa begitantzen zaidana urteen buruan, batez ere anarkismoaren nahiz komunismoaren paradero beltzari erreparatuz gero. Xabier Mendiguren Elizegi «Nerabearen biluzia» - 36. orr.\nIrribarre sinpatiko eta urrikalkor bat. Piarres Aintziart «Santiago oinez» - 94. orr.\nLogela ttipi sinpatiko bat eta kanpoan baratzea. Piarres Aintziart «Santiago oinez» - 135. orr.\nSinpatikoak dira untxi-zapatilak, kolore bizikoak. Iban Zaldua «Etorkizuna» - 22. orr.\nEz dun ezer gertatzen esan dio modu sinpatikoan. Eider Rodriguez «Eta handik gutxira gaur» - 148. orr.\n3 sinpatiaz (laugarren adieran) gertatzen dena.\nAzal gazteago baten igurtziaz zeuen ximurrak suntsituko direlakoan, magia sinpatikoz edo? Xabier Mendiguren Elizegi «Arima enkoniatuak» - 31. orr.\nMusika-tresna horren tonu xarmangarria hainbat hari sinpatikok eragiten dute, hari nagusietariko batean nota ozen bat jotzen denean hasten baitira bibratzen hariok. Irene Aldasoro «Giza gorputza lanean» - John Lenihan - 117. orr.\n4 nerbio sistemaz mintzatuz, sistema horren zatia, zenbait organoren funtzionamendua borondateak parte hartu gabe zuzentzen duena.\nHox direlako geneon arabera kokatzen dira ornoak, saihetsak, giharrak, nerbio-sistema zentral eta sinpatikoaren egiturak. Juan Garzia «Sagua, eulia, eta gizakia» - François Jacob - 125. orr.\n5 tintaz mintzatuz, ikusten ez dena, harik eta erreaktibo egokia ezartzen zaion arte.\nGiua kimikoa da, badaki nola egiten den tinta sinpatikoa! Fernando Rey «Gure etxeko kontuak» - Natalia Ginzburg - 137. orr.\nGiuatarren etxean tinta sinpatikoaz idatzitako gutun batzuk aurkitu zituztela. Fernando Rey «Gure etxeko kontuak» - Natalia Ginzburg - 137. orr.\nTinta sinpatikoaren aukera bururatu zaizu, baina mundu honetan ez dago hori sinistuko duenik. Rafa Egiguren «Mentxakaren aitorpena» - Jose Ramon Goikoetxea - 92. orr.\n6 sinpatikoa egin sinpatikoa gertatu.\nMarcos komandanteordea sinpatikoago egiten zait, baina ez dakit ziur zergatik. Joxerra Garzia «Itsasoan euri» - 154. orr.\nEsan beharra dut Pertiren bizimodua ez zitzaidala oso sinpatikoa egiten. Anjel Lertxundi «Zorion perfektua» - 139. orr.\n7 sinpatikoarena egin\nSinpatikoarena egiten ez badu, ez du bezerorik izango. Juan Kruz Igerabide «Txoria» - Oh Jung-hi - 67. orr.\nUste dut beldur ziola bakardadeari, hortik beti sinpatikoarena egiten ibili beharra. Anjel Lertxundi «Zorion perfektua» - 153. orr.\nEta irrati esatariak orduan: «Potolitoaren beste gol bat», barrez, sinpatikoarena egiten. Berria - Kirola 2004-01-27\nsinpatikoarena egiten (4)


Sasoia puri-purian zaharrentzat | Revista\nHirugarren adinean bidaiak egitea : Sasoia puri-purian zaharrentzat\nUrte-sasoia –norbaiten iritziz, agian– ez da egokia. Beste batzuek, uda baino nahiago dute sasoi hauxe. Nolanahi ere, jubilatuak oraintxe du aukera Imserso-k diruz lagunduriko bidaiak egiteko. Behe-sasoian, hirurogei urtez gorako turista ugariren etorrera dela medio, Estatuko hiri turistikoenetako hotel eta bestelako azpiegiturek arrunt prezio apalak eskain ditzakete, udazkeneko okupazio honi esker, berebiziko diru-sarrerak atzematen ez badira ere, instalazioek eta pertsonal finkoak iraun dezaketelako.\nAurtengoan, 390.000 jubilatuk –iazkoak baino %6 gehiago, beraz–, 15 egun eman ahal izango dituzte Espainia edo Portugalgo itsasertzetako guneren batean, Imsersok diruz lagunduriko bidaia eginez. Beste zenbaitek diputazio, kontseilaritza, udal edota era askotako elkarte nahiz kreditu-erakundeek eginiko eskaintzak nahiago izango dituzte. Aukerak, ugari izan arren, ez dira behar bezainbeste: aspaldiko ohiturei helduta, pertsona batzuek bidaia turistikoak arazotzat (bidaia edo lojamendu deserosoak, janari txarra, osasun-asistentzia eskasa, etab.) edo nolabaiteko fribolitate gisa jotzen badituzte ere, geroz eta ugariago dira sasoi hauetan lekuz aldatzen diren zaharrak. Behingoz, bederen, bizitza gozatu, ilusioari heldu eta egunerokotasun hitsari alde egin nahi diotelako. Seme-alaba eta bilobengandik urruti, beraien oporraldia gestionatu nahi dute, adina dela bide, arazo eta zaletasun amankomunak dituzten pertsonekin bizi ahal izateko. Harrera egiten dieten tokian tokiko (Benidorm, Torremolinos, etab.) hoteletan dena prest dute giro erlaxatuan egon edo bizi-bizian aritzeko, nor bere nahiaren arabera. Dantzaldiak, hitzaldiak, bisita kulturalak, petanka, musa, gimnasia, nahi den oro, hitz batez: dena dute gogotsuenek aisia eta astiaren betegarri. Paseoak, solasaldi luzeak, biagoak, telebista eta irakurketa lasaia izango dira egonkorrenen pausaleku atsegina.\nNaturgune eder baten magalean sarri, estazio termalak oporraldi osasuntsuetarako egiazko gune bilakatu dira. Oraindik orain eginiko ikerketa batean, tratamendu termala hartu duten zaharren %76ak bere osasun-egoera hobeturik hauteman du; hobekuntza honek, beste aldetik, botiken kontsumoaren beherakada ekarri du. Farmazi gaietako aurrezkia %40ra iristen omen da produktu antirreumatikoetan, susperketa-indizerik garaiena lokomozio-aparatuan gaitzak nozitzen dituzten pertsonek agertzen baitute. “Oporraldi osasuntsuak” gozatzeko aukerarik merkeena, erakunde publikoek diruz lagundu eta babesturiko Termalismo Sozialeko programak dira. Bere burua gobernatzeko gauza den zeinahi jubilatu edo pentsionistak, gaitz psikiko larriak edo gaixotasun infekto-kutsagarriak jota ez badago, programetan esku har dezakeen arren, Imserso erakundeak xedatua du onuradunak tratamendu termala beharrezkoa duela sendagileak egiaztatu behar izatea, bete beharreko baldintza gisa. Ia 70.000 pertsonak erdietsiko dituzte diru-laguntzak aurtengoan eta, horrela, 13.000 pezetatik 88.000 bitarte (bainuetxeen, denboraldiaren eta erakunde antolatzaileen arabera), hamabost egunez ur termalen onura terapeutikoak gozatuko dituzte. Laguntzarik lortu ez dutenek edo bere kontura joatea nahiago dutenek, bi aste hauetako egonaldia 85.000tik 156.000 pezeta bitartean ordaindu beharko dute.\nHoteleko zerbitzuen prezioek harrera-gunean eta geletan agertu behar dute. Egiaztatu fakturan sartu dizkizuten “estrak” zuk erabili dituzula.\nEgokitu ariketa –eta dibertsioa, oro har– zeure ahalbide fisiko eta osasun-arazoen arabera. Hobe, hauetan, motz geratzea. Datorren urtean eta hurrengoan ere, ongi bizi behar dugu eta.