1. 1900-1939 bizkaiera literatur prosa otx 0023\n¡Ezta ixango etxietan ondamendi makala ainbeste andragaz!.\n2. 1900-1939 sailkatu gabeak astekari eta hamaboskariak basarri 00002\nAinbat kalte ta ondamendiren ixpillu dan guda anker bidegabeko au sortu ziguten egun santu batez.\n3. 1940-1968 bizkaiera liturgia ker salm 0168\nOri ausnartzen niarduan nik,\nbaiña oso gaitz egiten yatan:\nsartu nintzan noizbait Jainkoaren ezkutuan,\neta orduantxe ulertu neban arein ondorena\nEgia da: labanarrian jarten dozuz,\nondamendira jaurtiten dozuz:\nzarrara itzela emoten dabe beingoan,\neta bildur-ikaraz itzungi ziran.\n4. 1940-1968 gipuzkera liturgia d. irigoyen 0036\nOrrelako animak ez du izadigañetiko gauzetan zer-ikusirik, ez du esker donetzalleak ematen duan indar zerutarrik, eta betiko ondamendia merezi du.\n5. 1940-1968 gipuzkera literatur prosa gbarand ilias 0013\n6. 1940-1968 gipuzkera literatur prosa gbarand ilias 0279\nTa Akile'ri eusten ote dion sayatzen da, onek bere lanari utzi dezayon, eta Troar'ak ondamenditik gaizkatzen ote ditun.\n7. 1940-1968 gipuzkera saiakera-artikuluak amez adisk 0020\n8. 1940-1968 gipuzkera saiakera-liburuak f. mendizabal 0008\nEta agurea berengana biurtu zan; begiak drist-egin zioten eta abotsa larritu, eta Mariari begira-begira gelditu zan: Mariaren begi garden aiei begira: Ona, esan zuan Aurraganazuaz, au askoren ondamendi eta osasunerako jarrita dago, eta aurkakeri sortuko duan ezaugarritzarako.\n9. 1940-1968 gipuzkera saiakera-liburuak g. ansola 0079\nSasimarxista batzuk turuta soiñuz aspaldi iragarri zuten Mendebalaldeko xistimaren ondamendia.\n10. 1940-1968 gipuzkera saiakera-artikuluak alt eib 0065\n11. 1940-1968 sailkatu gabeak hilabetekari, noizbehinkariak,..... azkatasuna 1946 00001\nJolas edo dantza loyak, erdel abestiak, ikuskai lotsagarriak, udazalien maltzurkerizko oitura nabarmenak eta abar, gure seme-alabaen ondamendia da.\nEuskeraren galera etzion ark itz-berri-zaleei egozten, gure arteko askotxok egin daroen lez; ez, gure aberri-izkuntzaren galera osoa euskerazko ikastolarik ezari egozten zion; ortik etorkion aren ustez ondamendia eta ortik datorkio oraindik ere, gure ustez.\n13. 1969-1990 bizkaiera antzerkia larrak 0448\nBetozkoagaz alde egin dau nigandik, ondamendia ba'lerioe lez aren begiak: olan begiratuten dau leoi asarreak bera asarratu dauen eiztari azarria: eta gero ezerezturik izten dau.\n15. 1969-1990 bizkaiera literatur prosa zubk 0097\nGero eleiza berbera tatarrez eroango ebela euren ondamendiaren naastean esan eta sinistuten ebenak.\n16. 1969-1990 bizkaiera literatur prosa x. kaltzakorta 0049\n- Hau da gure hondamendia! egin eutsan garrasi Zukutuko zintukedaz! Zure aita etorri eta konponduko zaitu!.\n17. 1969-1990 bizkaiera saiakera-artikuluak aurraitz 0013\n18. 1969-1990 bizkaiera saiakera-artikuluak p. puxana 0005\nOrra adizkion triskantza, orra ondamendia.\n19. 1969-1990 bizkaiera saiakera-artikuluak j. zubikarai 0065\nIkusle batzuk adore-berbak zuzentzen dautsez, baiña beste askok mutillen zorakeriak eta Irlanda'ri erakarriko eutsoen ondamendia arpegira botatzen deutse.\n20. 1969-1990 bizkaiera saiakera-artikuluak j. zubikarai 0067\nLau Ordezkari errukarriak akiturik eta Irlanda ondamendi osotik gaizkatzeko, kuku egin eben.\n21. 1969-1990 bizkaiera saiakera-liburuak b. de arrizabalaga 0032\nLehenengotan errege nafarraren oboan errotua, zeinek Bizkaian bere baitarik ebazan errege-ondasunen banakari lez 36 urtean lagun izan ondoren, Iñigo Lopez-ek egundoko gaitasunez saihestu eban nafar hondamendia, harako 1076 garren urtean errege Santxo IV Gartzes bere anaiek Peñalenen hil ebenean.\n22. 1969-1990 bizkaiera saiakera-liburuak bizkaiko herri iturriak 0055\nIndependentziaren gerreak Bizkaiko herrietara ekarri eban hondamendian aurkitu behar dira zergaitiak.\n23. 1969-1990 bizkaiera saiakera-liburuak zubk itxasa 0015\nOndamendirik asko orrelako arrantza sasoian gertatu izan ziran.\n24. 1969-1990 euskara batua ikasliburuak kristau ikasbidea 1974 0079\n25. 1969-1990 euskara batua ikasliburuak k. igea 0039\nKimika papelerak ibaia hondar industrialen: kolektore bihurtu du; kutsaduraren hondamendiaren eredurik argiena.\n26. 1969-1990 euskara batua ikasliburuak mekanogr 0127\nGu besteen hondamendiaz aberasten ginen, baina horrela zen bizia, bakoitzak tokatzen zitzaiona egin behar zuen.\n27. 1969-1990 euskara batua ikasliburuak mekanogr 0127\nUrte batzu lehenago haien zerbitzuan nintzen eta orain, hondamendira eramateko prest.\n28. 1969-1990 euskara batua ikasliburuak xake 0012\nEgoera horretan aurkitzen zelarik bere ministro Sase-rengana (edo Sisa) jo zuen Esan iezadazu - esan zion hain jakintsua zen gizonari- nola libra naiteke gauza guztiek nahigabea besterik sortzen ez didaten hagoadura eta hondamendi honetatik?.\n29. 1969-1990 euskara batua ikasliburuak histgizarte/ii 0016\nGaizkileek gizonen hondamendirako zikindutako urak osasuntzeko, sendatzeko.\n30. 1969-1990 euskara batua ikasliburuak saioka/7 0140\nHonek hondamendia ekar zezakeen.\n31. 1969-1990 euskara batua ikasliburuak geogr/bbb 0515\nBaina XII. mendeerdialdean Ebro bailaran izandako hondamendiaren ondoren almorabideen inperioa apurtu egin zen.\n32. 1969-1990 euskara batua ikasliburuak geogr/bbb 0515\nHasiera batean almohadeek kristauak egiten ari ziren aurrerapenak gelditu zituzten, baina, kristau errege guztiak elkartu eta gero, Navas de Tolosako hondamendia jasan zuten eta almohadeen agintea desagertu egin zen.\n33. 1969-1990 euskara batua haur-/gazte-literatura j. lizarralde 0111\n34. 1969-1990 euskara batua haur-/gazte-literatura x. gartzia 0116\n- Ofiziale, hondamendira naramazu!.\n35. 1969-1990 euskara batua haur-/gazte-literatura x. mendiguren b. 0111\n36. 1969-1990 euskara batua literatur prosa gte 0010\nHondamendia zirimolaka nire gainean kokatzen ari duk.\nLo gutxi eta arina eginik zen, arropak bere horretantxe erantzi gabe, eta buruko minez eta ahosapaian kobrezko estriboaren sedimentu lirdinga zuela esnatu zen, eta gauerdia jo eta gero arte luzatu zen ezteiondoko parrandaren hondamendi natural bezala interpretau zituen.\n38. 1969-1990 euskara batua literatur prosa j.a. arrieta 0251\n39. 1969-1990 euskara batua literatur prosa x. amuriza 0316\n- Nola hondamendia? Ni ez nauk haitzulotik irtengo.\n40. 1969-1990 euskara batua literatur prosa p. zabaleta 0015\nGu kanpotik ginen bitartean, adierazi ere ezin litezkeen hondamendiak gertatu dira Markan.\n41. 1969-1990 euskara batua saiakera-artikuluak sm 0210\nEtxean gelditu ziren anaiei ihizarako eskopeta eta perdigoi gehitxo aurkitzetik zetorkien oinazea eta hondamendia.\n42. 1969-1990 euskara batua saiakera-artikuluak kulturtekaria 1985 0237\nNere ustez, boluntarismo politikoak eskeintzen digu irtenbide bakarra: hondamendira garamatzan egoera ez da soilki egoera linguistiko hutsa... politika orokor baten atal bat da.\n43. 1969-1990 euskara batua saiakera-artikuluak txill 0059\nErlijio-arazo hau ezagugarri, aurrerazaletasuna, txekotar abertzaletasuna eta Erreforma batetik; eta atzerakeria Biena-ko Inperialismoa eta katolikutasuna bestetik, Hogei-Ta-Hamar Urteetako Gerlak desegin egin zuen Bohemia-Morabia; eta hunen hondamendia orduan hasi zan.\n44. 1969-1990 euskara batua saiakera-liburuak j. arregi 0079\nBigarren mundugudatea ere beharrezkoa izango da burges-idealistaren benetako hondamendia neurtzeko eta bere barruan sortutako joera kontradiktorioen azaltzeko.\n45. 1969-1990 euskara batua saiakera-liburuak j. arregi 0080\nTillichek berriz beste biak baino gehiago bizi izan du kondairaren, kulturaren eta gizonaren hondamendia.\n46. 1969-1990 euskara batua saiakera-liburuak m. onaindia 0100\n1848ez geroztik kontinente osoan hain ondamendi haundia egiten ari den eria, parlamenduko inozokeria alegia, behar zuen jasan, klase gatazkan Parlamendu boterearen kondizio guztiak bere eskuez suntsitu eta desegitera behartuak zirenek oraino beren Parlamenduko garaitiak garaitiatzat hartzeko eta ministroak jotzean Presidenta jotzen zuela uzteko.\n47. 1969-1990 euskara batua saiakera-liburuak kristau bidea 0437\nBibliako lehen orrialdeetako kontakizun handiak giza bizitza osoaren sinbolu dira: desobedientzia (Adan) anai-hiltzailea (Kain), hondamendian onik ateratzea (Noe), egintza handietan sakabanaketa (Babelgo dorrea).\n48. 1969-1990 euskara batua saiakera-liburuak j. agirre 0083\nBaina, gogoratu beharra dago elikagaiak eskasak direnean (gerrateak, gosealdiak, hondamendiak, etab.), eritasunaren intzidentzia asko jaisten dela.\n49. 1969-1990 euskara batua saiakera-artikuluak x. saizar 0127\n- Lehen aipaturiko hondamendia eta eragozpenak gutxi bailiran, 1713an Utrech-ko ituna sinatuz amaitu zen Espainiako errege Carlos II. aren ondokorik gabeko heriotza zela eta, sortu zen gerratea, Espainia eta Frantzia alde batetik eta Ingalaterra, Portugal, Holanda eta Alemania bestetik.\n50. 1969-1990 euskara batua saiakera-artikuluak k. zuazo 0267\nLau dira, gure iduriko, hondamendi horretan zerikusia izan lezaketen arrazoi nagusiak: a) laguntzarik eta babes ofizialik eza, b) hizkuntz eredu hau behar bezain zehatz arautua ez egona, c) literatur tradizioa behar zen neurrian aintzakotzat hartu ez izana eta d) (zenbait) idazle giputzen jarrera txokozalea.\n51. 1969-1990 euskara batua saiakera-liburuak g. nazabal 0027\n52. 1969-1990 euskara batua saiakera-liburuak g. nazabal 0027\n53. 1969-1990 euskara batua saiakera-liburuak h. knô*rr 0018\n54. 1969-1990 euskara batua saiakera-liburuak a. martinez 0225\nDesagertu ziren gure planeta egonkorra ez bait da, eta ziklikoki hondamendi ikaragarriak ematen direlako.\n55. 1969-1990 gipuzkera ikasliburuak jesusen jarraitzaile 1985 0024\nItzegin bear nien guztian, oiu au egin bear nuen: Zigorra! Ondamendia!.\n56. 1969-1990 gipuzkera haur-/gazte-literatura m. ariztia 0012\nBañan, zoritxarrez, ortxen arkitzen du askotan bere ondamendia.\n57. 1969-1990 gipuzkera literatur prosa m. iturbe 0166\nBeretarren bihotzetan lasaitasuna sortu nahiean bezala, hala esan zien: - Zoritxarreko bide madarikatu horrek egingo duen ondamendiaren ondoren, ikulluan ditugun lautatik hiru ganadu kendu beharrean izango naiz.\n58. 1969-1990 gipuzkera literatur prosa jjirazusta 0092\nOndamendi aundiak egiten dizkitek artaldeetan.\n59. 1969-1990 gipuzkera literatur prosa berron kijote 0405\nBaiña esan dizudan guzi au, zure asmo ortatik zu aldaerazteko naikoa ez balitz, beste bitartekoren bat billa zenezake, zure zoritxarreko ondamendi ortarako; ni ez naiz iñolaz-ere izango, orrengatik zure adiskidetasuna galdu bearko banu-ere, eta, auxe litzake nik asma nezaken gauzarik penagarriena.\n60. 1969-1990 gipuzkera saiakera-artikuluak j. gaztañaga 0058\nEta Irlanda`ri dagokionez, zuek ainbeste maite duzutela diozuten Irlanda, ta maite dituzuten Irlanda`ko gauza on jatorrizkoak, ondamendira eramatea besterik ez duzute lortuko indarkeriaren bidez.\n61. 1969-1990 gipuzkera saiakera-artikuluak zeleta 0085\n62. 1969-1990 gipuzkera saiakera-liburuak lab 0092\nTeatroak joera asko izan ditzake, Joerak ordea, nire uste apalez goruntzakoak eta ez beeruntzakoak, amildegira eramango dutenak, ondamendi ta zentzugabekeriara ez beintzat.\n63. 1969-1990 gipuzkera saiakera-liburuak j. gaztañaga 0084\n64. 1969-1990 sailkatu gabeak egunkariak egin 1979 0001\nEfe agentziak zabaldu duenez, Panamak ere laster ezagutu eta onartuko du Kanpucheako Errepublika, zeina eraikiko baita Pol Pot-ek utzi duen hondamendiaren gainean.\n65. 1969-1990 sailkatu gabeak astekari eta hamaboskariak a. lertxundi 0002\nEta lorpenaren ondoren, dirurik ez, etorkizunik ez, hondamendirako nahia. Purifikazioa.\n66. 1969-1990 sailkatu gabeak astekari eta hamaboskariak e. agirretxe 0001\nZergatik eta nundik baserriaren ondamendi au datorren jakin eta pentsatu egin bear genduke.\n67. 1969-1990 sailkatu gabeak astekari eta hamaboskariak goiz-argi 1983 0002\n68. 1969-1990 sailkatu gabeak astekari eta hamaboskariak zer 1985 0001\nOlako ondamendira-bide batzuk Euskalerria galtzeko arerioak asmaturikoak dirala be esaten dabe batzuk.\n69. 1969-1990 sailkatu gabeak hilabetekari, noizbehinkariak,..... unescoalb 1990 0001\n70. 1969-1990 sailkatu gabeak hilabetekari, noizbehinkariak,..... euskadi obrera 1977 0001\n71. 1969-1990 sailkatu gabeak hilabetekari, noizbehinkariak,..... g. ansola 0001\nIndiari, petrolioa garestizeak ondamendia ekarri dio.\n72. 1991> bizkaiera antzerkia larrak 0173\n73. 1991> euskara batua administrazio-idazkiak larrialdilegea 1996 0013\nSistema hori egokia izango da babes zibileko larrialdietarako, hala nola hondamendietarako edo lazerietarako, eta baita larrialdi txikietarako ere, gizartea aztoratu ez arren eta oinarrizko zerbitzuek gainezka egin ez arren, pertsonen bizitza edo osotasuna arriskuan dagoelako arreta koordinatua eta eraginkorra behar duten larrialdietarako alegia.\n74. 1991> euskara batua administrazio-idazkiak larrialdilegea 1996 0013\nArauei dagokienez berritzailea da planteamendu hori, baina, bestalde, gure autonomi elkarteak historian zehar izan duen esperientzia sendotzen du, hondamendi-egoerak izanez gero eguneroko taldeko lanean trebatuak dauden zerbitzuek bat egiten laguntzen du eta hondamendien jatorriari berari erantzuten dio (istripu-egoera moztuz gero hondamendia ekidin daiteke):\n75. 1991> euskara batua administrazio-idazkiak larrialdilegea 1996 0033\ni) Hondamendiko larrialdi-egoeraren aitorpena proposatzea Lehendakariari.\n76. 1991> euskara batua administrazio-idazkiak larrialdilegea 1996 0055\na) Babes Zibilerako Euskadiko Plana edo plan bereziren bat ezartzeko aukera izanez gero.\nb) Lege honen araberako hondamendiko larrialdi-egoera aitortzen denean.\nc) Elkarteaz gaindiko interesa aitortu ondoren, zuzendaritza eta koordinazioa Autonomi Elkarteko organoetara eskuordetzen denean.\n77. 1991> euskara batua administrazio-idazkiak larrialdilegea 1996 0095\nDagokion agintariaren menpe garatuko da babes zibileko boluntarioen lana, istripuak, hondamendiak edo lazeria publikoak izanez gero.\n78. 1991> euskara batua ikasliburuak ingurugiro 1998 00038\nBehealdean, hainbat puntutatik datozen ibaiak elkartzen diren kasuetan, hondamendia izugarria izan daiteke ibaiak urez gainezka datozenean.\n79. 1991> euskara batua haur-/gazte-literatura a. kazabon 00035\nIkastolan ura sartu zen eta hondamendi handiak egin zituen egun bateko uholde txiki hark.\n80. 1991> euskara batua haur-/gazte-literatura g. markuleta 0081\nOraindik ere, gogoratzen zaidanean, ez dakit nola konpondu ahal izan zen kontua hain ondo, hondamendia izango zela ematen zuen eta.\n81. 1991> euskara batua haur-/gazte-literatura j.k. igerabide 0023\n82. 1991> euskara batua haur-/gazte-literatura j.k. igerabide 0023\nJuduen hondamendi planifikatuaren lehen aroan, 1933tik 1938ra, Alemaniako juduei beren eskubide guztiak ukatu zitzaizkien.\n83. 1991> euskara batua liturgia meza liburua 00122\nZintzoen arimak Jainkoaren eskuetan daude,\neta ez zaie inongo oinazerik hurbilduko.\nZoroen begietan hilak zirela ziruditen,\nhaien azkena zoritxartzat zeukaten.\nHondamenditzat zeukaten, haiek guregandik joatea;\nbakean daude haiek, ordea.\nGizon-emakumeen usteetan haiek zigortuak izan arren,\nhilezkor izateko itxaropenez beterik zeuden.\n84. 1991> euskara batua literatur prosa y. arrieta 00147\nHondamendi nabarmenak diruditen arren, gerta daitezke, ezta?\n85. 1991> euskara batua literatur prosa k. perez 0066\nHONDAMENDI ZIREN NAGUSI ORAINDIK GUDU AMAIGABEA ETA EZJAKINTASUNA\n86. 1991> euskara batua literatur prosa lasa denboraldi 0101\n87. 1991> euskara batua saiakera-liburuak erlijioak munduan 00126\nEliza ortodoxoaren antolakuntzak eragin sakonak jasan behar izan ditu bere esparruan izan diren gertaera politikoen arabera: gerra, ezegonkortasuna, inperioen hondamendia (Otomandarra eta Austria-Hungariarra), independentzia nazionalak...\n88. 1991> euskara batua saiakera-liburuak j. sudupe 00058\nEuskal gizarte tradizionala Arkadia zoriontsua da; herri modernoak, berriz, obszenoak eta doilorrak. Kanpotik datorren mehatxua modernitateari bizkarra emateko aitzakitzat erabiltzen da: aurrerapen teknikoek Euskalerriaren hondamendia besterik ez dakarte.\n89. 1991> euskara batua saiakera-liburuak lmuj 00054\nPolbora-usaina itzela zen Easo Plazan; itsasotik eta Urumea ibaian zehar lehorrera sarturiko kresalak ez zuen lortzen erre-kerua itotzen; nik, nola ez, hiri-paisaian geologia gozoagoak atzeman gura nituzkeen jarrera animoko hobeak sortzeko, ze Donostiaren ohiko xarma, tamalez, hondamendizko apoteosi maskalera iraultzera zihoan.\n90. 1991> euskara batua saiakera-liburuak i. aldekoa 00138\nSegur aski, Gerra Zibilarekin gainbehera etorri zen Espainiaren hondamendian aztarka dabil Espainia berriaren aldarria ahotan duela; izan ere, Espainia berri horren haziak edo sustraiak artean gainbehera etorritakoaren errautsetan baitzeuden.\n91. 1991> euskara batua saiakera-liburuak i. aldekoa 00173\n92. 1991> euskara batua saiakera-liburuak p. sudupe 00010\n93. 1991> euskara batua saiakera-liburuak f. rius 00050\nBestalde, hainbat sekuentzia hondamendia pasatu eta sei aste geroago zuzenduko zuen Haykyo no naka (Hondarretan) filmean erabili zituen.\n94. 1991> euskara batua saiakera-liburuak f. rius 00050\nHondamendiak aldaketak ekarri zituen eta Mizoguchi Kiotoko estudioetara eraman zuten, han enkarguzko lan ugari egin behar izan zuelarik.\n95. 1991> euskara batua saiakera-liburuak j. elberdin 00106\nurte bereko apirilean, galerna bortitz batek hamarnaka hil zituen euskal marinelak, eta historiografia lokalaren arabera, Mercader hori, orduan Gipuzkoako Itsas Salbamenduen Elkartearen presidente baitzen, hondamendiaren neurriaz hunkiturik, bapore hori arrantzaleen zerbitzuan jarri zuen.\n96. 1991> euskara batua saiakera-liburuak karne ampamp; klorofila 0030\nAgeri denez ingurunearen hondamendia ia kaotiko izateraino iritsi da.\n97. 1991> euskara batua saiakera-liburuak j.m. irazola 0152\n- Aitak irabazten duena gastatu, golferian ibili eta lanean kolperik ere jo ez etxerako hondamendia da.\n98. 1991> euskara batua saiakera-liburuak i. sarasola 0007\nGoganbehar ezkutu batek adierazten dio hondamendira doala.\n99. 1991> euskara batua saiakera-liburuak i. iñurrieta 0405\n100. 1991> euskara batua saiakera-artikuluak a. azkorbebeitia 00053\n101. 1991> euskara batua saiakera-liburuak j. agirreazkuenaga 0140\nBizkaian behintzat, olak 1850ean beren itzulerarik gabeko azken hondamendian sarturik, gainbehera hasi ziren.\n102. 1991> euskara batua saiakera-liburuak j.r. aizpurua 0194\nHorrela hondamendia saihestu ahal izango da eta Gizateriak bere mundu natural eta artifizial berrietan bizirik iraun ahal izango du.\n103. 1991> gipuzkera bertsoak joxe m. lertxundi 0171\n104. 1991> gipuzkera saiakera-liburuak i. olea 00050\nErropa-garbitzen ere trebea bear du izan, senarraren baldarkeriak eta umeen ondamendiak nolabait estaliko badira.\n105. 1991> sailkatu gabeak egunkariak egunk 1997 0018\nUnio de Pagesos sindikatuaren arabera, txerri guztiak hil beharra izaten bada, hondamendia izango da Lleidako nekazarientzat.\n106. 1991> sailkatu gabeak egunkariak j.a. arrieta 0048\nKontzientziarik gabeko gizartea eta mundua amildegi zulora joan daiteke, hots, arimaren hondamendia eta zibilizazioaren desgizontzea ere bai.\n107. 1991> sailkatu gabeak astekari eta hamaboskariak ttipi-ttapa 1999 00008\n108. 1991> sailkatu gabeak hilabetekari, noizbehinkariak,..... villabona maingua 00008\n109. 1991> sailkatu gabeak hilabetekari, noizbehinkariak,..... unescoalb 1992 0017


Ezagutu Laudio eta bere ingurunea\nUgarte Torre-Etxea, Ugarte auzoan, Laudion eraiki ahal izan ziren hamarretarik gaur egun zutik geratzen den torre-etxe bakarra dugu. XV. mendean eraikia, bi gorputz elkar lotuaz osatua, berauetako bat "jauregia" ezizenez ezaguna. Torreak berak beheko solairua eta hiru planta ditu.\nEremuko Andra Mariaren Santutegia itsasoaren mailarekiko 500 metroko altueran dago, Kamaraka mendiaren magalean, Torrontegieta izeneko muino harritsu batean. Herrian ezaguna da "Santa Luzia" izenez santutegiaren ondoko ermitaren titularra den santaren gur-tzari esker. XV. mendeko estilo gotiko euskaldun aurreratuan eraikia dugu.Azpimarratzekoa da bere portikua eta erretaulako taila eta pinturak. Kanpandorreak italiar kanpanileen antza du eleizatik bereizita baitago.\nIkusgarria da dituen zuhaitzen aberastasun eta ugaritasun handiagatik. Baditu, azpimarragarrienen artean, zedroak, nekosta edo altzifreak, araukariak, ezkiak, magnolioak, izeiak, e.a. Urkijo Markesaren orubeko aspaldiko lorategiak eta jardinak ziren. Gaur egun, Jauregiko etxe eta beste dependentzietan Kultura Etxea dago. Marko paregabe hau osatzeko Kasinoaren eraikina, urmaela eta harlanduz egindako frontoia daude.\nFaltzeseko Markesak eraikitzeko agindua, Martin de Larrea y Leguerzana arkitektoaren esku burutua izan zen, 1741. urtean. Hamar urte lehenago, Antonio de la Vega y Sarabia, kantauriar harginak zubiaren trazak egin zituen. Zubia markesaren torre-etxea, burdinola eta errotarekin bat egiteko eta lotzeko eraiki zen, izan ere, ibaiaren eskuin aldean baitzeuden. Ezker aldean, berriz, jauregia San Migelen ermitarekin. Zubiak 28 metro luze du eta 4,80 metro zabal. Gehien batean kararrizko harlanduz eraikia dago. Zubiaren zuloak 10,50 metroko altuera harzen du. Azpimarratzeko harlanduzko arkoa kalbario batez errematatua.\nXIII. mendearen erdiko bigarren zatian eraikia, sute batek hondatu zuen torre-etxe baten hondakinen gainean. Pedro Antonio de Ugartek eraikitzeko agindua, gailentzen da beronetan harlanduzko aurrekaldeko fatxada. Garai hartan bazuen jauregiak burdinola eta errota.\nLaudio Madrileko meridianoarekiko 0º 43' 3" Ekialde Longitude eta 43º 08' 35" Iparralde Latitudeko koordenaden artean dago. Altitudea aldatzen da itxas-mailaren gainetik Aretako ibarraldean dauden gutxi gorabeherako 120 metrotatik, Herriko Plazan dauden 126 m.ra, Pagolar mendian 718, Zenagortaganen 700 eta Ameztuin 795 metroko altueraraino\nNekazaritza, industria eta merkataritza\nHaranaren orografia eta lurraren jabetzaren egitura kontutan izanda, nekazaritza eta abeltzaintza baserriari lotua eta bizi-iraupenerako ekonomian oinarritutako neurri mugatua izan du. Iharduera hau autokontsumokoa zenez, gehienetan, ez zen dirutan bihurtzen eta merkataritza mundua txikia zen, Urduñatik zehar Bilboko hiria mesetarekin lotzen zuen Jaurerriko errepidea erabiltzen zuten ibiltarien zerbitzuen menpe mugatuta zegoen. Gaur egun, industria garapenaz eta demografia hazkundeaz haranean badago goi mailako merkataritza\nIndustriak, bestalde, mendeetan zehar Burdinola eta Errota oinarri izan zuena, mende honetan bultzada handia hartu zuen, batez ere beira eta siderometalurgia arloetan. Gaur egun harana industria krisialdi larri batetik irten eta industria iharduera maila egokia lortzen ahalegintzen ari da.\nLaudio leku pribilegiatuan dago komunikazioen aldetik. Egoera estrategikoa du oso hurbil baitago portu, aireportu, trenbide eta autopista sareetatik, industria produktibo eta zerbi-tzuetako inbertsoreentzako lehen mailako interesekoa egiten dutelarik.\nGoi ertaroan, X.mendean, agertzen da jada erreferentzia dokumentala non bi anaik Gardeako San Victor monastegiaren dohain-tza egiten dioten Salzedoko Doneztebekoari. XI. Mendean dokumentatuta dago Bizkaiko Jaunaren familiari herria zelan eman zitzaion. Mende honen amaieran bertan San Pedroko eleiza konsagratu orduan lau auzo ziren: Larra, Goienuri, Larrazabal eta Olarte, horiek batu ziren eta Harana izeneko erakunde administratiboa sortu zen.\nBizkaiko Jaunaren familia, Mendozatarrak, Leonor Guzmanekoa eta azkenik aiaratarrak izan dute Haranaren Jaurgoa joan den mendera arte erregimen feudalak zuen bitartean. XIX. mendera arte Bizkaiko Foruaren Legeak, usadio eta ohiturak ziren araua Haranean. Geroago, nahiz eta arabako lurralde barruan egon izaera honekin jarraitzen du, bere ondarretan, Aramaionarekin batera.\nBaserritar eta noblez osatutako gizarte feudalak, Laudion islada eskasa izan bazuen ere, herriko auzotarrentzako nobleziaren izaera juridikoa lortu zuen XVI. mendearen lehenengo laurdenean, Bizkaiko Foruaz arautzeagaitik bere bizkaitar izaeran anparatuz. Zergabilketa eta zigorren ezaugarrietan erregimen feudalean zuen egoera pribilegiatu hau erabilgarritasun handiko izan zen herritik alde egin behar izan zuten herritarrentzako, izan ere, era horretan nobleziarentzako gordetako lanpostuak lortu ahal baitzituzten.\n1491 urtean Arabako ermandadeetan sartzen da herria. XVII. mende amaieran Arabak auzia irabazten du herriaren jabetzaz eta, azkenik, antolaketa administratibo berriarekin eta lehen gerla karlistaren ondoren, Bizkaian egon zeneko hilabete batzuen tarte laburraz, Arabako probintzian oso osoriko sarrerari hasiera ematen dio. Gaur egun Arabako Lurralde Historikoko bigarren populazio gunea dugu.\nLaudioko San Blasak\nLarunbata bada, otsailaren 3an edo bestela aurreko larunbatean. Baserria eta txerria gai arturik, Feria handia. Baserrriko zein eskuz egindako produktuen erakusketa. Txerri-pata lehiaketa gastronomikoa.\nUsadio handikoa laudioaren-tzako, Aste Santua hasi aurretiko barikuan egiten da. Behi, Zaldi eta Ardi gana-duaren Feria-Erakusketa garrantzitsua. Idi-demak, harri narrasketa froga garrantzitsua. Eskualdeko jairik garrantzitsuentzat jo daiteke.\nBerpizkunde Paskuaren bigarren egunean ospatzen da Lujapean, Larrañon dagoen Andre Maria Magdalenaren ermitan.\nArabako Patroia, apirilaren 28an. Danborrada eta marraskiloen lehiaketa.\nMaiatzaren 3an, Gardea auzoan.\nPentecostes Paskuaren bigarren egunean edo Berpizkunde ondorengo zazpigarren astean. Eremuko Andra Mari aldean dagoen ermita ondoko zelaian ospatzen da erromeria garrantzitsua.\nEkainaren 13an. Bere ermitan Santa Apoloniaren adbokazioa ere badago.\nEkainaren 24an, Larrazabal auzoan\nUztailaren 26an, Areta auzoan.\nUztailaren 31an, Ugarte auzoan.\nLaudio herriko Patroia. Abuztuaren 15ean, Jasone egunean, hasten dira bere ohorezko jaiak eta hilabeteko azken igandera arte luzatzen dira. Azken igande honetan, 1599tik honantza San Roke Anaitasuneko anaiarteko bazkaria ospatzen da. Bezperan "Odolosteen eguna" izenez ezagun den jai herritarra ospatzen da.\nLarran santuaren ermitan, abuztuaren 24an.\nLaudioko auzo populatuaren jaiak, irailaren erdian. Laudioko etxe erregionalen jaiak ere animazio handikoak dira.\nAzken 50 urteotan Laudio herriaren ezaugarria izan da bere bokazio industriala. Guardian, Vidrala, Tubacex, Envases, Jez Sistemas Ferroviarios, Lipmesa, e.a. bezalako tamaina handiko enpresek eta beste asko tamaina ertain eta txikikoek lagundu egin dute Laudioren industria aitzinera Aiara eskualdualdean.\nErakundeetatik poligono industrialen garapena bultzatu da. Hasieran, Laudioko Industrialdea eta Laudioko Elkartegia eta, gaur egun, Arza poligonoa eta Santa Gurutze, herrian enpresa berriak finkatu ahal izateko erraztasunak emanez.\nArza industria zonaldea Laudio herrigunetik 2km.tara dago, lehengo errepide orokorretik Amurriora bidean, gaur egungo Gardea kalean. 100.000 metro karratuko azalera du lehen Aceros de Llodio izan zeneko zoruan terreno urbanizatuekin.\nSanta Gurutze industria zonaldea Laudio hirigunetetik km. batera dago Sahiespideko Autobiaren irtenbide baten ondoan. 50.000 metro karratutik gora ditu guztiz urbanizatuta eta okupatzeko prest.


.: Athletic Club Instalazioak :.\nAthletic Club Instalazioak\n1971an inauguratu ziren Lezamako instalazioak, eta Athletic Clubek talde profesionalaren lanerako zentro baten beharrari erantzuten dio, baita Clubaren beste mailetako futbol eskola gisa ere.\nLezama herrian kokatuta daude, Bilbotik 10 bat kilometrora. Instalazio horiek Athletic cluben eta bere filosofiaren oinarria dira; izan ere, bertan dago harrobia fisikoki, eta erakundearen ezaugarrietako bat bertako jokalariak bakarrik izatea da.\nLezaman Athleticen eta Athletic EFT (emakumezkoak) lehen taldeak biltzen dira, eta, horiekin batera, oinarrizko futbolaren hamar talde, lehen mailara iritsi aurretik jokalari batek gainditu beharreko mailak. Bilbao Athletic (Bigarren maila B), emakumezkoa B, Jubenilen bi talde (19 tik 17 urte artekoak), bi kadete (16 eta 16 urtekoak), bi infantil (14 eta 13) eta bi Alebin (txikienak, 12 eta 11 urtekoak) dira Athleticen oinarria osatzen dutenak, talde profesionala osatzen duten jokalariak bertan formatzen dira.\nLezamako instalazioek 14,76 hektarea dituzte guztira, belarrezko lau zelai arauzko neurriekin (horietako bat 1.500 ikuslerentzat tribuna duena) eta belar artifizialeko bi, hauek ere arauzko neurriak dituztenak. Horrez gain, pabiloi estalia, belar artifizialekoa, gimnasioa, frontoia, mediku zentroa, biltegiak eta jokalarientzako egoitza. Era bereanm erabiltzaileek parkinga eta taberna dute.\nInstalazioen azpiegiturari gehitu behar zaizkkio harrobiarekin egiten den Athleticen lana burtuzen duten giza baliabideak. Lezamako giza baliabide horiek honakoek osatzen dituzte: entrenatzaileak, prestatzaile fisikoak, mediku taldea, oinarrizko futboleko jokalarien kirol eta giza formazioa osatu nahi duten pedagogoak eta psikologoak.\nLezaman, taldeekin egindako lana bakarra da eat clubeko tekniko guztiek egiten dute. Jokalaria da oinarrizko elementua, formazio planaren giltzarria, eta jokoa, kontzeptuak barneratzeko oinarrizko bitartekoa. Jokalariaren kirol errendimendu egokiarekin batera, formazio osoa lortu nahi da, eta, horretarako, formazio pertsonala garatzen da. ProzesuarenProzesuaren amaieran Athleticeko jokalariaren giza perfil psikologikoa lortzea da kontua, egungo futbolak eskatzen duenarekin bat etorriko dena eta Clubaren baloreak eta idiosinkrasia izango dituena.\nLezamako ideia instalazioak baino gehiago dira. Athletic Clubek agitura zurigorria osatzen duten cluben lana gainbegiratzen du. Talde horietan nabarmentzen diren mutilak, clubak Euskal Herrian barrena dituen 13 teknifikazio zentroetako batean entrenamenduak burutzen dituzte.\nLezamako instalazioetarako sarrera nagusia\nIRUDIZ IRUDI (1 / 22) 12345678910111213141516171819202122


Gaineko igarobide - Wikipedia, entziklopedia askea.\nGaineko igarobidea, Londres-Gatwick aireportua .\nHiri-ingurune batean, gaineko edo goitiko igarobidea, pasabidea edo pasadizoa, igarobide mota bat da, bi eraikinen artean dagoen barneko edo estalitako zubi bat dena. Igarobide horrek oinezkoak klimatologiatik babesten ditu.\nPasabide horiek, oro har, enpresakoak dira eta, beraz, espazio ez-publikoak dira (espaloiaren aurka). Pasabide altxatuek lurraren mailaren gaineko lehen solairuak lotzen dituzte normalean, baina batzuetan askoz altuagoak dira, Kuala Lumpurreko Petronas dorreetan dagoena bezalakoa. Pasadizoek konektatutako eraikinetako espazioa, askotan, txikizkako merkataritzarako erabiltzen da, eta, beraz, pasabidearen inguruko eremuak merkataritza-gune gisa jardun daitezke. Aldameneko eraikinak dituzten merkataritzakoak ez diren eremuek, hala nola unibertsitate-campusek, eraikinak lotzen dituzten pasabide altuak eta/edo tunelak izan ditzakete.\nMunduko pasabide-sare handiena -Calgaryko (Alberta, Kanada) +15 Walkway- 16 kilometroko luzera du guztira. Hala ere, sistema etena da, eta ez du erdiguneko eraikin bakoitza lotzen. Gaineko pasabideen sare jarraiturik handiena -Minneapolis Skyway sistema- 13 kilometro neurtzen ditu, Minneapoliseko erdiguneko 69 bloke lotzen dituztenak.\nHasperenen zubia, Oxford


Sara galdezka ari da | Erein\nColección: Maleta magikoa, 1\nISBN de la edición en papel: 978-84-9746-225-9\nSarak ahizpatxo bat izan du. Familia guztia poz-pozik dago, baina Sarak ez du ezer ulertzen. Zergatik du hain ile gutxi? Gurasoek gutxiago maitatuko al dute orain bera? Eta, batez ere, nondik atera da?


Sherpa.ai Aizkolari Txapelketa Nagusirako kanporaketea jokatuko dau zapatuan Aitzol Atutxak - Dima - Begitu.eus\nSherpa.ai Aizkolari Txapelketa Nagusirako kanporaketea jokatuko dau zapatuan Aitzol Atutxak\nAsier Abrisketa 2021-10-26 16:40\nZestoako Kiroldegian jokatuko da finalerako pasea lortzeako sailkapen saioa, hamahiru aizkolaritik seik egin ahal izango dabe aurrera. Andren kasuan, bostetik hiru pasauko dira baina hiru bakarrik egongo dira Zestoan.\nSherpa.ai Aizkolari Txapelketa Nagusiko finalerako sailkatuteko kanporaketak hilaren 30ean, zapatua, arrastiko 18:00etan jokatuko dira Zestoan. Hamahiru gizon eta sei andra batuko dira finalerako lehian, Atuxa II.a tartean.\nGizonen kasuan sei enbor zatitu beharko ditue: oinbiko bi (53,1 cm-ko diametroa), 60 ontzako bi (44,3 cm) eta kanaerdiko bi (39,8 cm). Aizkolariak Iker Vicente, Mikel Larrañaga, Eneko Otaño, Yon Irazu, Julen Alberdi (Txikia IV), Aitzol Atutxa (Atutxa II), Jon Rekondo, Ugaitz Mugertza, Jexux Mujika, Julen Larrea (Larrea III), Arkaitz Jauregi, Iñaki Azurmendi eta Eloy Corchero dira, seik lortuko dabe finalera heltzea.\nAndrek barriz, bakotxak 36 zentimetroko diametroa daukien lau enborri egin beharko deutsee aurre. Karmele Gisasola (Zelai III), Garazi Arruti eta Uxue Ansorregi izango dira Zestoan lehiatuko diranak, izan be, beste biak, Maika Ariztegi eta Beatriz Tancok, oin dala aste bi Araian ebatzi ebezan denporak.


Irekia Eusko Jaurlaritza - Gobierno Vasco :: Euskadiko Gazteak Lankidetzan» programaren 2012ko deialdia (2012-03-27(e)ko Kointseiluan hartutako erabakia)\nEuskadiko Gazteak Lankidetzan» programaren…\nGobernu Kontseiluak Euskadiko Gazteak Lankidetzan programaren 2012ko deialdia egiten duen Kulturako sailburuaren Agindua onartu du. Agindu horren bidez, 21 eta 30 urte bitarteko 100 pertsona (gehienez) hainbat herrialdetara joan ahal izango dira lankidetza-proiektuetan parte hartzera. Hautatutako gazteak eta proiektuak Kulturako sailburuak 2011ko abenduaren 13an emandako Aginduaren bitartez aukeratu dira (Kulturako sailburuaren 2011ko abenduaren 13ko Agindua, garapen-lankidetzarako entitateei dei egiten diena Euskadiko Autonomia Erkidegoko Administrazio Orokorraren 2012ko Euskadiko Gazteak Lankidetzan programarako proiektuak aurkezteko).\nProgramaren helburua da Euskadiko gazteen artean elkartasunaren balioa sustatzea eta garapen-lankidetzarako ekintzetan sentsibilizatzea. Hori dela eta, Euskadiko gazteak lankidetzaren kontzeptura hurbiltzeko helburuari eutsiko zaio, bai eta ekintza horiek bertatik bertara ezagutzeko aukerari ere. Esperientzia hori aberasteko eta osatzeko, informazio eta orientazio jardunaldiak antolatuko dira.\nBidaia-gastuetarako eta, hala badagokio, hautatutako pertsonak destinoko herrialdean sartzeko bisaren gastuetarako programa honek 2012ko ekitaldirako guztira duen gehieneko zenbatekoa 155.000 eurokoa da. Zenbateko hori handitu egin ahalko da agindu honen Xedapen Gehigarrian zehaztutakoaren arabera.


Atzera Begirako Artearen erakusketaren mendeurrena - Agenda - Nafarroako Musikaren eta Arte Eszenikoen Artxiboa\nAtzera Begirako Artearen erakusketaren mendeurrena\nAtzera Begirako Artearen Erakusketaren mendeurrena Iruñean (1920) bete den honetan, Nafarroako Errege Artxibo Nagusiak otsaileko erakusketa txikia eskaini du efemeride hori gogoratzeko, hura nafar artelanen erakusketa izugarria izan baitzen, Nafarroako leku guztietatik bildutakoak.\nGarai hartako ikuskerekin bat, jendaurrean erakusteko pieza “artistikoen” artean agiri historikoak ere jarri ziren ikusgai, hala nola Kasedako 1772ko Ordenantzak. Aipatu dokumentua, hain zuzen ere, lehen zenbakiarekin zerrendatu zen behin-behineko katalogoan, gero behin betiko katalogoaren argitalpena etorriko zelakoan. Behin betikoak, ordea, ez zuen argia ikusi, eta Katalogo Aurrerapenarekin inauguratu zen erakusketa, uztailaren 18an. Francisco Bergamín, gobernazio ministroa, etorri zen erakusketa zabaltzera. Erakusketa arrakastatsua izan zen benetan, hala ikusleetan, nola hedabideen aldetik izandako oihartzunean. Atzera Begirako Arte Erakusketa errege Alfontso XIII.ak itxi zuen, 1920ko uztailaren 25ean, hau da, erregeak Nafarroara egindako hirugarren bisitaldi ofizialean.


Gehiengoaren taldea: 2021eko ekaineko udal aldizkariko zatia - Hendaye\nAskorentzat, uda goxotasun garai bat da eta pandemia kasik ahaztu nahi genuke.\nUda aspalditik prestatzen da. Neurrien errespetuari eta txertaketa-lanari esker, Hendaiako osasun-egoera ez da hain kezkagarria eta babestutako pertsonen %50 baino gehiago dira. Osasun arloko profesionalek, hiriko langileek, GEUZak eta udal erreserbako boluntarioek mobilizatzen segituko dute eta lan horretan parte hartu dutenek gure eskerrak merezi dute.\nUda prestatzen da, sasoiko langileak hartuz zerbitzuak indartzeko eta gure hondartzaren segurtasuna bermatzeko. Baita ere prestatzen da eguneroko bizitza errazten duten hobekuntzekin gure hiria atseginago bihurtzeko. Geltokitik Hendaiara iristearen itxura aldaketak mugikortasun berriak ekarriko ditu. Kanetatik hurbil, zaldainak Bidasoa ibaiertzeko familia-ibilaldiak erraztuko ditu. Hondartzan, etorbidea berritu egin da bi bixkien inguruan, helgarritasuna kontutan hartuz. Bidaiatze molde eztiak txirrindazko pista berrien eta 30 km/orduko gunearen bidez egingodira. Egoeraren arabera, kultura eta festa bizitza, Gaztelu aretoa, ekipamendu berrian kokatzen ahalko Aurten ere, egoerari egokitu beharko gira, baina animazioak egongo dira eta terrazetan ostatuek gauak animatzeko aukera izango dute.\nHalere, Hendaiako bizitza ez da bakarrik udan eta proiektu egituratzaileak programatuak dira. Hiriaren bihotzak, Errepublika Plazatik hasita, aldaketa sakona hasiko du herritarren aditzearekin. «Parte hartze bidezko aurrekontuak» hendaiarren proiektuak gauzatzeko aukera emango du. Etxebizitza sozialen parkea handituko da eta jabetza eskuratzeko aukera berriak emanen dira. Ez dira falta proiektuak…\nUdal Aldizkariko orrialde bat ez da nahikoa gure hiriko bizitza osoa aipatzeko. Webguneek eta sare sozialek informazioa zabaltzen dute, baina eguneroko harremanak eta elkarrizketak falta zaizkigu. Udazkena itxaron beharko da gutxienez auzoko bilkurak berriz egiteko.\nBitartean, kontuz ibili, eta pasatu uda eder bat.


Virtual Studio Technology - Wikipedia, entziklopedia askea.\nVirtual Studio Technology (Estudio Birtualeko Teknologia) edo VST interfaze estandar bat da, Steinbergek garatua, audioaren sintetizadoreak eta efektuen pluginak audioaren editoreetara eta grabazioaren sistemetara konektatzeko. Grabazioaren hardware tradizionala estudio birtual bat software tresnekin ordeztea baimentzen du.\nVST bat softwarearen teknologia hau jasaten duen aplikazio baten bitartez exekutatu behar den programa bat da. Aplikazio horri VST HOST deritzo, haren adibideak Cubase, Fl Studio eta Ableton Live dira.\nVST interfazeek audioa prozesatzeko ( VST efektua deituak) eta sortzeko ( VSTi deitua VST Instrumengatik) gaitasuna dute, baita MIDI interfazeekin elkarri eragiteko ere.\nVST teknologia erabilgarri dago Windows eta Mac OS sistema eragileetarako. Windowsen kasuan VST-ak DLL fitxategiak dira. Horiek fitxategi bitar bat direnez, exekutatzen diren plataformaren menpean daude, eta horregatik VST bat Mac OS-erako konpilatua ez da ibiliko Windowsen, eta alderantziz. Linux sistematan Audacity edizio softwarearen pluginak bezala erabili ahal dira edo bestela instalatu Windowsen bertsioak Winerekin.\nASIO Audio digitalaren transferentziaren protokolo bat aplikazioen artean.\nAudio Units antzeko teknologia Apple Computerrek sortua.\nSteinberg VST SDK VST teknologiaren SDK-a eskuratu ahal den leku ofiziala.\nKVR Audio Komunitate Online, foroekin, irteeren gaineko berrien iragarpenak eta audioaren pluginen datu-base zabal batekin.\nVST-k VST pluginen iturburu-kode mota asko dituen webgunea.\nVST 4 FREE doako VST instrumentuak\nvirtuodrive Doako VST overdrive\nFree VST Instruments & Effects Doako Vst pluginak\nVst Plug-ins - Audacity Wiki Audacity-ko Vst\nMusika interfazea VST eta software musikala deskargatzeko\nOrriaren azken aldaketa: 28 martxoa 2021, 18:52.


Zozoak beleari Apple - Teketen\napirila 30, 2010\nZozoak beleari Apple\nSteve Jobs jaunak Flash teknologia, iPodetan, iPhonetan eta iPadetan ez sartzeko argudioak eman ditu. Horien artean, Flash pribatiboa dela dio. Noski kontutan hartuta bere sistema eragilea eta beste mila gauza pribatiboak direla ezin gehiegi esan. Zozoak beleari ipurbeltz esan dio Flash-i.\nBaina beste gauza garrantzitsu bat ere esan du. Web teknologiak estandarretan oinarritua izan behar duela alegia. HTML5 aipatzen du zehazki eta horiek albiste onak dira. Baina bideoarentzako H.264 kodeka erabiltzen dutela eta hori orokortu nahi dutela ere azaltzen dute. Estandar hori ez da irekia eta Mozilla Firefox bezalako nabigatzaileentzat traba handia suposa dezake. Gainera, badago alternatiba librerik.\nTeknopataren txokoa > Garai txarrak Applerentzat\n[…] ditu Steve Jobsen konpainiak: langileen baldintza kaskarrak eta suizidioak, Adoberekiko tirabirak Flash dela eta , iPhone 4ren antenaren auziak, enpresak erabiltzaileen kexei emandako erantzunak (arazoa ukatuz […]


Pabiloi txikiz inguratutako eraikuntza zahar eta handi bat zen, hormetan bentiladore erraldoiak zituena, uralita beltz koskaduna gainean; hari erantsita, brikez eginiko bloke berriago bat zegoen, gainean lore-potoz apainduriko terraza bat zuena. Bloke hartan zegoen enpresako sarrera: ate sinple bat, gainean: Olabe, burdinazko letrez.\nKorridore luzean, emakume gazte bat lurra garbitzen ari zen. Handia, ile-beltza, birristi-barrasta, brioz, apur bat lardaskan lan egiten zuen. Xanen atzean atea itxi zelarik, Xan une batez hantxe, lur fregatu berria zapaldu nahi gabe, aterkia non utzi, nora jo ez zekiela gelditu baitzen, emakumeak begiratu egin zion eta, esku-seinale bat eginik: “Pasa, pasa”, esan zion.\nKontuz-kontuz, ertzetik korridorea aldez alde ibili, fondoan, goranzko eskailera bat eta edari-makina baten aurrean, kristalezko kabina ez oso txiki bat zegoen; barruan gizon fin, bata urdinez jantziriko bat telefonoz ari zen; hark eskuaz itxoitekoa egin eta, kableko solasa amaitu zuelarik, atea ireki egin zuen eta: “Kaixo”, esan zion; “lanagatik al zatoz?”; ja eskailera seinalatzen ari zitzaion. “Gariren bila nator”, esan zuen Xanek. “Gari?”, harritu zen atezaina; “hemen ez dago Garirik”. “Hemen lan egiten duela esan didate ba... mutil txiki bat...”. “A, Garijo izango da, mantenimendukoa. Pasa, pasa... hotza sartu gabe”; atzean atea itxi eta; “abisua pasatuko diot; nola zara zu?”. “Ez”, esan zuen Xanek, “berak ez nau ezagutzen”. Atezainak telefonoz hitz egin zuen; gero: “Ahal baduzu itxoin... Oraintxe ezin dela etorri”, esan zion Xani; “nahi baduzu eseri”; Xan aulki batean jarri zen; berriz ere telefonora: “bai...? Sí, espera que te paso”; aparatuan tekla batzuk sakatu, gero eskegi eta, metalezko mahaian zabalduta zeukan egunkariaren orrialde bat pasatu zuen; berehala beste bat, arin-arin, halako umore kritikoz oro pasatu zituen; amaitutakoan: “nahi?”, eskaini zion Xani; Xanek hartu zuen; berriz ere telefonora, hark: “bai... Oui... Oui... Non, c’est pas ici... Non, appelez l’autre numéro... oui, voilà”. Orain, eskegitakoan, Xani zerbait esateko bezala itzuli zen; ordea une hartan, eskaileratik jaitsita, traje eta korbataz jantziriko gizon bi agertu ziren; atezaina paper batzuen gainean aplikatu zen, oso lanpetuta egoteko itxurapenak eginez. Gizon haiek, edari-makinatik kafe bana ateraz, kontu kontari, irri egiten zuten. Xanek egunkariko lehenengo orrialdeari behako bat eman zion. Titular handiak, euskaraz, bonbardatze batzuen berri ematen zuen; zehaztu ere egiten zuen bonbak non jausi ziren; ordea, leku-izen hura ez zuen Xanek behin ere aditu; fonetika, hala ere, ezaguna zitzaion. Osterantzean, notizia haren azpian, hizki txikiagoetan, beste titular batek honela zioen: “Poliziak beste arma-biltegi bat atzeman du”; eta, haren azpian: “Gobernuak arma guztien ematea exigitzen du”. “Gobernuak”, zioen informazioak, parrafo batean, “albistea pozarren hartu badu ere, erakundearekin edozertaz mintzatzen hasi aitzin, aurre-kondizio ezinbesteko gisa, behin-betiko su-etena eta arma guztien ematea exigitzen ditu”. Atezainak eten egin zion: “Sartzeko, esan du”, esan zuen; “bulegoan itxoiteko”. “Aterkia...?”, esan zuen Xanek. “Utzi nahi baduzu hortxe”, esan zuen atezainak; “ez dut uste gaur ahaztuko zaizunik”. “Ez... Hemendik al da?”. “Bai; segi ezazu fletxa”.\nBulegoko sarreran, Xan zalantzakor gelditu zen. Hainbat bulegari, zein bere mahaian, bere ordenadorean, zein bere zereginari itsatsita zeuden. Batek edo bestek begiak apur bat jaso zituen, Xani begiratu distraituak, agian jakinmin pixka batekoak emanez. Neska bat etorri zitzaion: panpina aurpegia zuena, ile tente batzuk, zango luze bi gona laburretatik behera. “Aber, eseri hortxe”, esan zion, eztabaidarik onartzen ez zuen doinu halaz ere arruntaz; Xanek kasu egiten ziola, bera berriz, bulegotik irten egin zen. Han-hemen beste zenbait ate-joko izan zen. Xan paretari begira gelditu zen. Laster neska etorri zen, mahaiaz beste aldean, bere aurrean jarri, inprimaki batean zerbait izkribaturik: “Zure izen-abizenak?”, galdetu zion. Xanek harrituta begiratu zion. Agian formalitate bat zen, enpresan sartzen ziren orok bete beharrekoa. Agian enpresa hartan, Etxezurian bezala, edozein galdekizunek, bai berea bezalako xinple, ez-ofizialenak ere, bide jakin, bide luze bati jarraitu behar zion. Zena zela ere Xanek haiek esan, neskak akats bat, gero beste bat egin zuenez, Xanek zuzenarazi zion. “Helbidea?”, galdetu zion neskak. “Oraingoz ez dut”, esan zuen Xanek. Neska zen orain harrituta zegoena. “Telefonoren bat?”. “Ez, ez”, esan zuen Xanek. Neskak paperean marra bi egin zituen. Gero: “Zein da zure espezialitatea?”, galdetu zion. Xanek barrendu egin zuen: noski neskak ere pentsatu zuen lan bila joana zela hara, hargatik galdezka ari zitzaion. Edozertara ere, lan bat eskainiz gero, berak ez zuen ezetzik esango. Lana behar zuen, sosik gabe zenez, hirian ustez puska baterako gelditzekoa zenez. Hortakoz, keinu anbiguo bat eginez: “Ez daukat”, esan zuen, “halako espezialitaterik”. Neska, harritu baino, erantzun hark pixka bat dibertitu egiten zuela zirudien. Argi-ta-garbi: “Zu zertara etorri zara?”, galdetu zion. “Lagun bat ikustera etorri naiz”, aitortu zuen Xanek; “...hala ere”, erantsi zuen, “hemen nagoela, zerbait izanez gero...”. Noski, desorduko gogokeriak ziren: zein lan egin zezakeen berak, zein izan zitekeen bere funtzioa han, enpresaren jardunbidea zein zen ere ez zekien-eta?; hala ere neskak: “Lana nahi duzu”, galdetu zion; baldin bazegoen, adierazi zuen Xanek; “eta, zer dakizu egiten edo...?”. “Ez dakit... Edozer egingo nuke”. Neskak zerbait izkribatu zuen. “Bale”, esan zuen. “Orduan...”, esan zuen Xanek, “agian...?”. Neskak irribarre samur egin zuen. “Zure lana”, esan zuen, “(lan bat izatera, garbi hitz eginda, inprobablea dena), seguru aski, mezuak eramatea izango litzateke”. “Mezuak?”, galdetu zuen Xanek. “Hortik hasi dira asko”, esan zuen neskak; hain inprezisoa zen, hain ezin-halakoa; eta hala ere, satisfazio txiki bat zen bere izena paper hartan ikustea: gero batere lanik izango ez baldin bazuen ere.\nGizon gazte, txiki, musu gorri, sudur zapaleko bat inguratu zitzaien; zigarroa eskuan zuela: “Barkatu”, esan zuen, “zu izango zara nire bila dabilena?”. “Gari?”. “Bai”; Xan zutitu egin zen; “barkatu pixka bat itxoinarazi badizut”, esan zuen Garik, “sabaian itaxur batzuk atera dira-ta... Eta, zer nahi zenuen edo...?”. Xanek, diskretuki: “Xan naiz”, esan zuen; eta, izen hark Gari erreakzionarazten ez zuenez: “Henriren laguna...”. Garik, zigarrotik errez, duda-mudan begiratu zion. Belarri batean zintzilikario bat zeukan. Xan saiatu zen gogoratzen; ez zitzaion, ordea, adin ezin zehaztuzko aurpegi haren atzean, aurpegi gazteago bat gomutara etorri. Une bateko isila hautsiz: “Goazemak”, esan zuen Garik, “toki lasaiago batera”.\nBulegoa zeharkatu, eskailera kiribilkatsu batzuetatik barrena, pabiloi handi batera iritsi ziren; zementuzko zorua, forma eta tamaina guztietako kaja eta paketeak apaletan lerrokatuta, edo lurrean, elkarren gainean jarrita zeuden. Zenbait gizonek fardel boluminoso batzuk garraiatzen zituzten; urrunkara motor baten azantza adi zitekeen. Fenwich baten atzean, txoko gorde samar batean gelditu ziren. “Orduan”, esan zuen Garik, zigarroari azken zupako bat eman eta lurraren kontra zapalduz, “Henri ezagutzen duk?”. “Aldi batez... harekin ibili ninduan”, esan zuen Xanek; pausalditxo bat egin zuen eta: “gero ni atzeman egin ninditean eta... orain atera nauk”. Datu hark apur bat lasaitu zuen Gari; emeki-emeki zalantzatik errekonozimendura igaro zen haren espresioa. Kaja baten gainean jarri zen, eskuarekin Xani beste batean jartzeko adieraziz: “Hi... noiz atzeman hinduten, ba?”. “Kasernan, gogoan izango duk, bonba bat jarri zitean ba...”. “A bai”, esan zuen Garik; “su-etena hautsi zuena... Henrik geroxeago aldegin zian; hik Pitita, ezagutuko duk”. Xanek ezpainak tinkatu zituen. “Izen horrekin...”. Berari zorrozki begira, beste zerbait gogoratu nahiz bezala gelditu zen Gari. Apur batean isilik egon ziren. Bazuketen zerbait elkarrekiko, bazekiteken zerbait, nekez aipa zezaketena. Ez zen Henri bakarrik. Beren historia ere bazen. Historia bat, hain segur, isildu behar zena. “Eta, orain atera haiz e?”. Xanek barre samur, enigmatiko bat egin zuen. “Egun bi zeramaat hemen”, esan zuen; “bart Etxartenean izan ninduan... Esan zidatean Henri eta biok han izan zinetela...”. Garik ezpainak ertirekita entzuten zion; begiak dizdizka, kontu zahar haiek gogoratzen ariko balitz legez. “Bai”, esan zuen, “behin edo bitan hara lagundu nioan”. Beste xehetasunik ematen ez zuenez: “Gero...?”, galdetu zion Xanek. “Gero? Bai; aldi batez ikusten segitu nian. Orduan lana ere utzi egin zian baina, auzoko etxe batean gordeta egon zuan”. “Hik ba al dakik”, galdetu zuen Xanek, “Henrik Etxarten utzi zuen pakete baten berri?”. “Pakete bat?”, esan zuen Garik, kokotsa luzatuz; “ideiarik ez”; gozo-gozo buruari eraginez, apenasko irribarre batez: “nik gauza horietaz ezer ez jakitea nahiago nian. Nik Henri, bera lana zela-ta auzora etorri eta, bertatik ezagutzen nian. Gero, auzoko mobida batzuetan ibili gintuan... Bestela zer zebilen nik ez nekian ezer; zerbait ote zebilen... baina nondik-nora, ez jakitea hobe... Bera gainera gauza horietarako oso reserbatua zuan. Baina bai, gorde eta gero ere ikusi izan nian; beti etxean, hori bai; ez zian handik irten nahi izaten; eta hala ere, etxean ere bijilatuta zegoela susmoa zian. Behin leihotik begira-begira gelditu zuan eta: Ez al duk ikusi?, esan zidaan. Zein?, galdetu nioan. Ile txuriko hori..., esan zidaan. Neuk begiratu eta... inor ez zegoan!”. Garik besoei kartsuki eraginez, adorez hitz egiten zuen; “ez zuan askoz geroago izan”, segitu zuen, “kontzejal hura pinu-kaja batean eraman baitzuten. Orduan badakik: kaleak bete egin zituan kontra zegoen jendez. Auzoan gure jendea potortuta zegoan. Nora gindoazen? Inork ez zekian. Goian batzuek jakingo zitean... guk ez behintzat”; ilunki gogoratzen zituen Xanek gertakizun haiek; Garik beste zigarro bat piztu zuen; “hura izan eta handik egun gutxira Henrirekin eztabaida izan nian. Berak esaten zian, egurra ematen segitu behar zela, eta aldi berean gure aldera indarrak bildu. Nik kristoren kontradikzioa ikusten nian horretan”. Xan izu-larri zegoen. “Arestian gertatuak uste nituen gauza batzuk”, esan zuen, “nonbait oso aspaldi gertatu zituan”. Garik txundituta begiratu zion. “Batzuetan”, onartu zuen, “lehenean gehiago pentsatu, eta gehiago nahasten dituk gauzak”. Pausa bat izan zen. “Orduan hik”, saiatu zen Xan, “Henri azkenekoz noiz ikusi huen?”. “Ostiral batean hona deitu zidaan”, esan zuen Garik: “igandean mendira zihoala-ta, aber posible nuen berarekin joatea. Zerbait bazela konprenitu nian. Muga ondoko borda bateraino lagundu nian. Elurra ari zian, dena zuri-zuri zegoan. Han lagun bat zian zain: Pitita, nik lehenbizikoz eta azkenekoz orduan ikusi nian. Elkarrekin egin genian hamaiketakoa, gero ni jaitsi, haiek arratsaldean segitzekotan han gelditu zituan... Harrezkeroztik... esamesa franko: Henri hemen, Henri han, Henri ez zakiat non... Aspaldi ez dela, lagun batek seguru esan zidaan, auzoan ikusi zuela; zitekeena, noski. Ihesi dabilela: horixe gauza seguru bakarra. Orain hik, beharra baduk, hura atzematea behintzat, gatxa ikusten diat... Anaiarekin hitz eginda, igual... Haren helbidea emango diat... Ez zagok hemendik urruti”.\nGari isildu egin zen. Tipo potolo, bizar-gorri bat pasatu zen. Elkar saludatu zuten. Garik erre zuen. “Henrik hemen lan egiten zian”, esan zuen. “Hemen?”, galdetu zuen Xanek. “Paketeak ekarri eta eraman; hori egiten zian. Askotan kanpoan, hemen ez zuan askotan ikusten”. “Ez zen ba... mezularia izango?”, galdetu zuen Xanek. “Ez. Bera garraiozalea zuan, furgonetarekin ibiltzen zuan. Mezulariak motoarekin ibiltzen dituk. Beste kategoria bat duk. Zer ba?”. “Ez-eta, atenditu nauen neska horrek esan zidak balitekeela enpresan mezulari gisa lana izatea niretzat”. “Mezulari gisa?”, harritu zen Gari; “ahal baduk, beste zerbait bila ezak”. “Zer ba?”. “Penagarri pagatua duk. Kontraturik gabe ari dituk gainera”. “Eta... ez al dute protestatzen?”. Garik irri meharra egin zuen; noski drole zitzaion Xanen ezjakina; ulerkor hala ere: “Gauzak asko kanbiatu dituk. Orain, esan ezak zerbait; kalea hor duk, esango diate”. Xan pentsakor gelditu zen; gero: “Hori al da legea?”, galdetu zuen. “Legea, dagoena duk”, esan zuen Garik. Xan zurpaila zegoen. “Ezer ez bagina bezala duk”, esan zuen. “Ezer ez gaituk”, esan zuen Garik; intrigaturik begiratzen zion Xani; agian lagundu nahi zion; bere mundua, ordea, hain aparte zegoen. “Beldurra ematen zidak”, esan zuen Xanek. “Beldurra?”; Garik ez zuen ulertzen. “Izan nahi dudana ezin izateko... izan nahi ez dudana izateko beldurra. Beldurra... ez izateko”. Garik stupefakto begiratu zion. “Hemen denborarekin”, esan zuen, “nork bere txokoa bilatzen dik; nork bere taldea. Taldeak babestu egiten dik”. Xanek irribarre goibel bat egin zuen. “Hi ere”, esan zuen, “bahaiz, beraz, talde batekoa”. “Noski”, esan zuen Garik; “zein taldetakoa, ordea, inork ez zakik”; zigarrokina lurrera bota zuelarik, Xan pixka batean hura zelan kontsumitzen zen begira egon zen; pi-pi-pi bat aditu zen; Garik gerrian zuen mobila zen; nonbaitetik erreklamatzen zutela-ta, jaiki eta: “etorri”, esan zion Xani; ironia aire batez: “Bonifazio ezagutuko duk”.\nZenbait langile makina handi baten inguruan, beste zenbait hor eta han lanean ari ziren tailer ilun batera ailegatu ziren. Baziren makina-hotsak, baziren boz etenak. Trajedun gizon burusoil batekin elkartu ziren. “Non sartu zarete?”, galdetu zien hark. Bera aintzat hartzeak apur bat harritu, apur bat harrotu zuen Xan; hala ere, Gari eta burusoila kalapitan hasi zirenez, Xan han ziren langileei begira gelditu zen. Bi gizon sabaiko zulo batetik kable batzuk ateratzen ari ziren. Makina handian ari zirenek berriz, ernerik, ardura handiz lan egiten zuten. Makina berria zatekeen, langileek eurek zorrozki, harriduraz begiratu, kontuz ukitzen zuten-eta. Langile zahar bat, makinapean kukubilduta, hipaka ari zen. Agian mozkortuta zegoen; hori zen seguru aski besteek pentsatzen zutena, horrexegatik mespretxatzen zuten, ederki ikusiagatik inor ez zen-eta hartaz axolatzen. Guztiarekin, probableagoa zen negarrez ari zedin. Xanek, ez urruti zegoen-eta, hitzen bat esango zion; hark berriz, ustekabeko konplikazioetara eraman zezakeen; eutsi egin behar zion hala ere bere balizko posizioari, bestalde hain dudagarria zena. Gaineratikoan, hiru-lau mutil zebiltzan tailerrean uxkurka: zeregin fijo bat gabe, morroi-lanak edo behintzat, ez hain lan inpreszindibleak eginez; beharbada berak mutil haiek bezala bukatuko zuen; bazitekeen hura izatea bere sinoa; eta, hala bazen, isilik onartuko zuen. Handia zen bere diru-beharra; handia, baita, bere bakardadea. Eta hala ere, bere lanak hain azpikoa izan behar bazuen, bere zereginak horren ezereza, asmatuko zuen, asmatuko zuenez, ihesbide bat: besterik ez bada eskailerape hartan, edo biltegiko pakete-lerro, kajatzar haien atzean, tarte-bitarteka ezkutatzen, Etxezurian usaia zuen bezala, eta bestalde, bertan beste langile batzuek, batzuk han, besteak hemen, disimulo handiz, egiten zutela iruditu zitzaionez.\nKomunera joateko premiaz, seinale bat egin zion Gariri. Garik begia kinatu zion: misteriosoa zena edo, behintzat, era batera baino gehiagotara interpreta zitekeena. Pareta higatua, matxuratua zuen korridore ilun batean ibili zen. Komunean, kanpoan, hiru lagun zeuden, erretzen; barruan berriz, emakume garbitzailea, lehen ezagutu zuena, bere fregonarekin, eta beste tipo bat, lababo bateko xukabidea askatu eta garbitzen ari bide zena. Xan, txiza egiten ari zela, une batez gizon haren zapo-aurpegiari begira egon zen. Gero, ja bragetako botoiak lotzen, itzuli zelarik, emakume garbitzailea bazterretik, errezeloz txizontziari begira zegoela ikusi zuen. Xani, linterneroari begira zegoela, txiza xorta bat ixuri egin baitzitzaion txizontzitik kanpo. Diskulpazko hitz batzuk esango zizkion emakumeari; hala ere, gizon hura han zenez, lotsakizunez, saiatu zen besterik gabe joaten. Alabaina, emakume garbitzaileak: “Hori da kuxidadea”, marmarkatu zuen, zorrozki. “Barkatu”, esan zuen Xanek, “ezin izan dut...”. “Ezin?”, esan zen emakumeak; “oker al duzu ba?”. Xan tieso gelditu zen. Emakumea korridorera irten zelarik, linterneroak, Xani zeharka begira: zer egingo diogu!, esan nahizko aurpegia paratu zion. Xanek, eskuak garbitu eta aurpegia freskatu beharrez, keinu batez hari, beste lababoa erabiltzea ote zuen galdetu zion. “Bai bai”, esan zuen linterneroak; ura, ordea, zikina zetorren; “auzo guztian da”, esan zuen linterneroak; “ura: atzo ezkeroz auzo guztian heldu da zikina”. Xanek hala ere xapa-xapa busti zuen aurpegia. “Ez da edatekoa izango”, galdetu zuen. “Ez dakit edatekoa den”, esan zuen linterneroak; “guk botila horietakoak erosten ditugu”. Paperezko toailen ontzia bere aldean zuenez, haietako bat luzatu zion Xani. Xanek aurpegia lehortu, irten egin zen. Istant hartan bazetorren Gari korridorean; erreminta-kaja zeramala, larritxo zirudien. “Ba al hator?”, esan zion; “joder, ez diat nire jefea aurkitzen...”; gero, korridorean zebiltzala: “teilatutik ura sartzen ari duk”, esan zuen. Beste korridore bat, eskailera estu batzuetatik gora jo zuten. Eskailera haien buruan lore-poto batzuk zeuden, eta ate bi parez pare: bat zurezkoa, erdian eguzki-lore bat zuena, bestea metalezkoa, bastoa. Garik gako batekin bigarren ate hura zabaldu, azoteara irten ziren biak. Euria gogotik ari zuela, matxura ikusi zuten: haizeak uralita bat altxa, uralitak teila batzuk lekuz mugitu zituen. Gari eskailera-zulora sartu, zurezko ateko txirrina jo zuen. Handik pixka batera emakume batek ireki zion: emakume heldu samar bat, txandaleko galtzak, jertse batekin jantzia. Garik situazioa azaldu, eskailera luze bat eskatu zion.\nAzotean Xanek eskailerari eutsi, Gari igo, zenbait minutuz han aritu zen, giltza ingelesarekin uralita tinkatzen. Xan egurra txukun-txukun pilatuta zegoen estalpe txiki batetik begira zegoen. Gero, nonbait mobiletik beste dei bat izan zuen eta, teilatutik zalu-zalu jaitsi zen Gari. “Hi, behera joan behar diat”, esan zuen, “biltegian ura sartzen ari duk-eta; hik jarriko al dituk teilak...?”. “Nire kontu”. Gari bazihoala, Xan teilatura igo, teilak nola-hala paratzen hasi zen. Teila zaharrak, zanpatutakoan bat apurtu zuen. Izkina batean teila berri meta txiki bat ikusiz, harantza zihoala, irrist egin zuen; oso gutxi egin zuen, ez baitzen amilka karrikaraino jausi. Euria bestalde, biziago ari zuen. Xanek alde guztietara ura besterik ez zuen ikusten; kalea, handik antzeman zitekeenez, aintzira bat zen. Tximista bat izan zen, oso segidan trumoi bat, Xanek dardar egin zuen.\nEskailera ematekotan, bere atera deitu eta, emakumeak, ikusi zuelarik: “O la la!”, esklamatu zuen; Xan, ura goian-behean xurrupitan, zurrun eta zozotuta zegoen; “utzi hortxe”, esan zion emakumeak; “nora zoaz?; sartu, sartu, pixka bat lehortuko zara”; azentu arraroa zuen, frantsesa zen agian. Xanek ez zuen etxea busti nahi, emakumeak ordea, insistitu egin zuen. Komunera lagundu zion, besoan zauri bat zuela ikusi zion. Noski hura garbitu behar zuen... Aurrena baina, lehortu behar zuen, ezin zen arropa haiekin egon...\nKomunetik kamiseta eta galtza garbi, lasa samarrekin, etxeko zapatillak jantzita irten zenean, salan, aulki batean jarrita, zain zeukan emakumea. “Sutondoan zabaldu dizkizut arropak”, esan zuen; “berehala lehortuko dira; jarri, jarri; tori”; kafe antosin bat eskuratu zion; Xan sofan jarri zelarik, emakumeak lanpara bat piztu zuen; giro gozoa zegoen; leiho zabalaz hara berriz, euria txurrustaka ari zuen; emakumeak diskretuki begiratu zion; “uste dut”, esan zuen, “ez zintudala inoiz ikusi”. “Probableena da”. “Nola duzu izena?”. “Xan”; ez zen bera galdetzera ausartu; alabaina, hark: “Ni Raissa naiz”; bat-batean besoko zauria gogoratu zitzaion, ikusi nahi zuen; marruskatze bat zen, aski zabala, ez ordea batere sakona; odol-ttantta batzuk ageri ziren; “mina emango dizu”. “Pixka bat... ez da ezer”, esan zuen Xanek, serbilleta batekin odol-ttanttak xukatuz; Raissak ez zuen insistitu; Xanek, kanpora begira: “urak bazterrak hartuko ditu”, esan zuen. “Hartuko ditu”, esan zuen Raissak; “hona behinik-behin, ez ahal da sartuko; iaz teilatu berria paratu genuen”. “Ohartu naiz, bai, alde hau berrituta zegoela”. Xanek zurrut ttiki bat egin zuen, antosina mahai gainean uztean, bertan zen burdinazko dortoka bat ukitu zuen; hark segurtasun pixka bat eman zion, nahiz berehala zalantza pittin bat eragin. “Zer zaude, tailerrean?”, galdetu zion Raissak. Xanek barreazala egin zuen. “Oraindik ez dakit... lana izango dudan ere”; Raissak jakinminez begiratu zion; Xan aise mintzatu zen orain: “nire lagun batek lan egiten zuen hemen... Zuk agian ezagutuko zenuen... Henri”. “Henri?”, esan zuen Raissak; “bai, noski. Aspaldi joan zen. Esan zuten... ihes egin zuela. Laguna zenuen?”; Xanek baiezkoa egin zuen; Raissaren begirada kristaletatik hara, euritan galdu zen; “mutil guapoa zen”, esan zuen; “haren neska ere oso guapa zen”; haren ezpainetan irriño bat zen; ezaxola irudiz: “oso... lagunak zineten?”. “Baginen... lagunak”, esan zuen Xanek, isildu egin zen; Raissak gehiago jakin nahi zukeen, Xanek ordea ez zuen besterik esan; kanpora begira, sor-sor gelditu zen; samurtu egiten zuen euriaren hotsak; salako koloreek, Raissak ere samurtu egiten zuen; bere begiak hezetu ziren; Raissak agian nabaritu zuen, hasperen egin zuen; bera ere samurtuxe zegoen, eta hori agian beragatik zen, Xan apur bat aztoratu egiten zuena; halako kuraiaz: “etxe ederra duzu”, esan zuen. “Nire bizitza dut hemen”, esan zuen Raissak; isilaldi baten ondoren, oroiminez: “sofa horretan hil zen gure aitatxi”. “Hemen?”. “Bai; hor hil zen”; Xan, artega, sofan remobitu zen; “noski”, esan zuen Raissak, oroitzapen tristea burutik uxatuz, “nire seme-alabak ere badira; nagusia ja lanean hasi da, bestea txikitxoa da oraindik...”. Raissak neskatila xalo, zimurtu samar bat ematen zuen. Xanek alboan zuen kojina ferekatu zuen.\nAte baten ireki-itxi hotsa, pasiloan neskato baten boz alaia aditu zen: “Ama, ama!”. Raissa jaiki, salako atean besarkatu zuen. “O la la!”, esan zuen, “nola zatozen...!”: urez blai-blai eginda zetorren. Raissak berokia erantzi, besoetan hartu, musu eman zion. Gizon zahar bat agertu zen atean. “Eskerrak botak genituen”, esan zuen hark, “sartzeko komediak ibili ditugunak!”; Xan ikusi zuelarik: “Fabrikako teilatua konpontzen aritu da”, esan zion Raissak. Xan pixka bat jaiki, agian beharrezkoa ez zena, zaharrari eskua xokatu zion. “Errekak gain egin du”, esan zuen zaharrak, eta Xani: “uholde izugarria zatorrek!”. Raissak neskatila Xanen ondoan jarrarazi, botak erantzi, bera atera zelarik, hala neskatila, lotsagabe, nola zaharra, disimulo gehiagoz, Xani begira gelditu ziren. Zaharra betosko zegoen; noski Xanek jantzita zeuzkan arropak ikusi zituen, harrituta zegoen. Raissak, heldu zelarik: “Kendu bota horiek”, esan zion zaharrari, “dena bustitzen ari zara-ta”; alabatxoari galtzerdi lehorrak, gero zapatillak, janzten ari zela, eskolari buruzko galdera batzuk egin zizkion. Alabak labur-labur arrapostu; zapatillak jantzi bezain fite, lasterka joan zen salatik hara; segituan bueltan zen, zurezko zalditxo batekin. Alfonbran jarri, harekin jolas egiten zuela, tarteka Xani begiratzen zion, jolas haren funtsa zein zen konprenitzen ote zuen. Xanek, isilka, konprenitu egiten zuela adierazi zion. Neskatila moko-meharra, ile beltza, haren belarriak, fijatu zen Xan, parpailarik gabekoak ziren: Raissarenak ez bezalakoak, fijatu zen; bereak, Xanenak bezalakoak, bestalde. Raissa etorri, Xanen aldamenean jartzera zihoala, alabatxoak: “Ura”, eskatu zuen. Raissa berriz ere atera, baso erdi-betea ekarri zion, orain bai Xanen aldamenean jarri zen. Alabatxoak esku biez basoari eutsiz, zurru-zurru edan zuen; ura, arintxo edan zuen eta, aho ertzetatik isuri, kokotsetik behera ttanttaka zihoan; nahita egin zuen noski: basoa musutik apartatuz, Xani so, barre egiten zuen. “Etorri zikin hori”, esan zion amak; musua painuelo batekin garbitu zion, alaba magalean hartzeko hankak zabaltzearekin, bere izterraz Xanen izterra tinki ukitu zuen. Ama-alabek elkarri zenbait mimo egin zizkioten; gero neskatilak, eskua luzatuz, Xani besoko zauria ukitu zion; Xanek eskua hartu ziolarik, neskatila, harroturik, enborra okertu eta, jolasguran, bere gainean luzatu zen; hatz bihurri batez petxua korritu zion. “Sorgina”, esan zion amak, “sorgina zara-ta...”. Orain besoa ere besoaren kontra jarrita zeuden.\nPasiloan zaharra kantu kantari zetorrela adituz, Xanek mugimendu txiki bat egin zuen Raissagandik bereizteko; Raissak ordea, bere alabatxoari buruan laztan eginez, naturaltasunez, apur bat gehixeago hurreratu zitzaion. Zaharra, dagoeneko atean, betiere kantari, beraiei begira, harrituta zegoen; ez sobera ere, kantatzeari pixkanaka utziz irribarre amultsu, eta hala ere oker samar bat egiten zienez. “Hau ez da igual bazkaltzera etorriko”, esan zuen, azkenean; Raissak ez zuen berehalaxe erantzun; alabatxoari kasu egiten zion, bidenabar, beharbada, Xani; zaharrak, egonarriz: “eltzea jartzeko sutan”, esan zuen. “Badago denbora”, esan zuen Raissak, axolagabe. Zaharra beraiei begira, Xan larritxo zegoen; pixka bat titubeatu eta gero: “Ze kanta zen?”, galdetu zion. “E?”, esan zuen zaharrak. “Kanta...”, esan zuen Xanek. “A... ba!”, esan zuen zaharrak. Raissak barre egin zuen. Zaharrari buru soila pixka bat gorritu zitzaion. Agian lotsa, agian haserre; seguru aski ozpinduta zegoen, Xanek hain denbora gutxian, etxean halako posizioa hartu zuelako; eta Raissari, galde-keinu bat eginez, hala nola: hau nondik atera duzu? esan nahiz bezala. Baiki, keinu hura Xanentzat ofentsiboa zitekeen; Xanek ordea apal hartu zuen. Dudagabe zaharrak bere etxean permititzea zeukan horrelako desaireak. Alabatxoa, Xanen magalean, bakar-kontuak esaten ari zela, Raissak: “Idorra zara”, esan zion zaharrari. “Ba!”, esan zuen zaharrak; besterik gabe joan zen pasilotik hara. “Haserre dago?”, galdetu zuen Xanek. “O! Pasako zaio”, esan zuen Raissak eta, alabatxoaren atzetik, honek ikusi gabe, Xani zerbait kentzeko bezala, masailean laztan txiki bat egin zion. Bat-batean jaiki, atera egin zen. Xan, neskatila gainean zuela, konfuso zegoen. Neskatilak zurezko zalditxoaren isatsa erakutsi zion, zerda gogorrez egina; bere besoen artean katutxo bat bezalakoxea zen, soil-soilik ron-ron egitea falta zitzaion. Laster Raissa etorri zen atzera. Azal koloretua zeukan; aztoratuxe agian: “Zoaz, maitea”, esan zion alabari; “eskuak garbitu, laster bazkaldu behar dugu-ta”; neskatilak obeditu zuen; orduan Raissak, Xanen aurrean zutik, begiak distiratsu zeuzkala, bere esku bat hartuz, hatz muturrak estutu zizkion; Xanek begiak haren begietan atxikita zeuzkan; Raissak, pixka bat aldenduz: “ez”, esan zuen, “ridikuloa da”. “Ez!”, esan zuen Xanek, haren gerria besarkatuz; hura zatekeen Raissak espero zuen hitza, desio zuen tendresiazko laztana; une hartan, hain bolublea zirudien; Xan sukartuta zegoen; “Raissa...”, xuxurlatu zuen; baina ja Raissa apur bat urrundu zen, ja bereizi zen, ja bazihoan bere besoen artetik. “Ez”, esan zuen Raissak, irribarre maxkal bat eginez; ja suak utzi zuen, ja baretu zen; aldi berean triste eta alegera zegoen; “ezin dut”, esan zuen. “Zergatik...?”, esan zuen Xanek, desesperazioz. Raissak irribarre mikaitz bat egin zuen. Pasilotik alabatxoa zetorren. Raissak, Xani eskuan azken laztantxo bat eginez: “Orain joan egin behar duzu”, esan zuen.\nXanek, bere arropa oraindik ere hezeak kamiseta gainean jantzita, dagoeneko pasiloan, bertako leihotik kanpora, eztikiago ari zuen euriari begira zegoen zaharrari, albotik pasatzean, sorbalda pixka bat ukituz: “Gero arte”, esan zion. Hitz haiek zaharra pixka bat hunkitu zuten. Jiratu zen, bere begietatik lanbroak pixka bat airatu ziren, Xani beso bietatik heldu, goitik behera begiratu zion. “Gero arte, bai”. Eskrutagaitzak ziren haren pentsamenduak. Amaren besoetan, neskatilak esku potoloaz agur egin zion, Xan eskailerako zuloan ezkutatu zen arte.\nEskailera ilun zegoen, elektrizitateak joan behar izan zuen. Erdiko pisuan, korridorean, emakume garbitzailea lurra fregatzen ari zela, Xanek, ohartu gabe, zoru bustia zapaldu zuen. Emakumeak bizkar ematen ziola, ez zuelarik beraz ikusi, eta susmatuta noski, ikusiz gero nekez zuela berriz ere barkatuko, Xan zenbait segundoz kortina lodi baten atzean egon zen. Ordea, bi tipo behetik heldu eta une batez korridorearen erdian gelditu zirela, eta emakumeak, ikusiagatik, ez baitzien haiei erremuskarik egin, eta bestalde, bera gordean atzemanez gero askoz ere okerrago, edo behintzat oso trago txarra izango zela pentsatuz, Xan kortina atzetik atera zen. Emakumeak ikusi egin zuen; ez zen, izan ere, oraingoan haserretu, baina ezta harritu ere, Xan han zelako. Zeren, nahiz eta egiten ari zen lanerako Xan, eta beste bi tipo haiek, oztopo ez baziren, ernegagarriak bederen izan, bazuten, onartzen zuen isilik, beren eskubidea edo arrazoia ere, bertan ibili, bertan egoteko. Eta gainera: bi sujeto haiek, katiuskak jantzita, bulego handira sartu zirelarik, lurra dezente basitu zuten. Horregatik: “Segi, segi”, esan zion emakumeak Xani; eta Xan, hala ere, hanka puntetan zihoala: “lasai”, esan zuen emakumeak, “arrasto bat gorabehera”. Esan zuen bezala, situazioa behean, ura zela-ta, larria behar zuela ulertu zuen Xanek. Eta halaz eta guztiz, Xan pasa eta gero ere, emakumeak fregonarekin bere aztarnak ezabatu zituen.\nBulego handian jende asko zegoen: leihoaren ondoan, kanpora begira edo talde txikitan, solas animatuan. Estoldek, aditu zuen Xanek, gain egin zuten, poligono guztia urpetuta zegoen. Bertako biltegian urak metro bateko altura hartu zuen eta bonberoei hots egin zieten. Xan leiho batera arrimatu zen. Berarekin hiru-lau bulegari zeuden: espektakulu festibo batean legez, zuhaitz-adarrak eta era guztietako zaborrak zeramatzan uholde azkarrari begira. Kaleaz bestaldean, mendikume batean, lagun talde bat zegoen. Beste lagun batzuek enpresa txiki batetik makina bat ateratzeko ahaleginak egiten zituzten. Gizon bat, kaleko pobre bat akaso, galtza motzetan, makila batekin ur-lohiari eragiten zion, zerbait ere bila. Leihotik berriz, bulegariek tipo hartaz, edozertaz barre egiten zuten. Bazen hondamenarekiko halako kezka-eza, halako distantzia. Zenbait lagun hala ere: agerrituenak, edo espreski misio hura zutenak, bazihoazen enpresa barrenera, katiuskak jantzita, braboki. Haiek balizko soluzioak aportatzen zituzten, komentario ausarditsuak egiten. Xanek kontsideratu zuen, ez ote zen hura bere egitekoa ere izango. Erabat ez zen saiatuko noski: momentuz bere interesak enpresan hain txikiak izanik; segurki hala ere jefeek, ikusiz gero beharrean, bere enpeinua kontuan hartuko zuten, gerora begira. Alta, inork ez zituen ustezko operazio haiek dirijitzen, eta bera zen aldean inork ez zuen halako grinarik azaltzen.\nBonberoak heldu zirenean, leihoetatik emakume arraituek eupaka hartu zituzten. Xanen ondoan, aulki banatan jarrita bi langile, euren artean gailegoz ari eta, bera bertan zenez zahatoa eskaini zioten, Xanek, ez hartu arren, estimatu ziena. Orain bulegora atezaina sartu zen: alda-maldaka, belaunetaraino bustita, izerdi zuritan, koadro handi bat ekarki: bibote zuri luzeko gizon ahaltsu, aspaldiko baten erretratua zen. Kontuz-kontuz hura paretaren kontra laga eta, arnas-estuka: “Behera joateko”, esan zuen; “Bonifaziok esan du”. Engoiti bulegoan zirenak, banaka edo talde txikitan, erdi etsian, erdi dibertiturik, hasi ziren erreskadan bulegotik irteten. Xan ere bazihoala, ba, eskailera-buruan, botak lokaztuta baina arropak lehorrik zituela Gari ikusi zuen. Garik besotik atxiki eta: “Nora hoa?”, galdetu zion. “Behera...”. Garik ordea, keinu batez isilarazi, izan ere lepo-zuri bat beren aldamenetik igaro zen, gero: “Behera? Laga itzak”, esan zuen; “hiri zer dik horrek? Ez duk hire afera”; Xan zalantzan gelditu zen; egia zen, hura bere afera ez zela; hala ere, bere balizko inserzioari begira, zerbait egin zezan lagungarria zitekeen. Hori ordea ez zuen Garik ikusten; hark dudagabe problema garratzagoak zituen; izan ere: “situazioa”, xuxurlatu zuen, “oso gaiztotuta zagok”; prezisatu zuenez: “lepoa moztuko zigutek”; Xanek perplejitatez begiratu ziola, Garik, beti boz-apalki: “mantenimendukoak responsabilizatu nahi gaitiztek orain, gertatu denaz; eta Leo, gure jefea, ez zakiat non deabru sartu den... Hi berriz, arropak ez dituk oso bustiak, nora sartu haiz?”. “Goian bizi den emakume horren etxean, hain zuzen arropak pixka bat lehortu bitartean...”. “Raissaren etxean?”, harritu zen Gari; “harekin egon haiz...? Badakik nor den ezta?”; Xanek ez zekiela eta: “Bonifazioren emaztea duk... Lehen tailerrean aritu naizen trajedun burusoil harro hori... Enkargatua duk bera”. Garik burua kordokatu zuen; agian grazia egiten zion Xan han egon izana; agian, bere lehengo kezketara itzuli zen. Han ziren behintzat biak, estai beretik zein goikotik beherantza zihoazenei begira, haiek ere eurak ikus zitzaketela. Guztiaz ere, beren egotemodu hura ez zitzaion Xani egokia iruditzen: zer esan behar zuten besteek, eurak hantxe geldirik, txutxumutxuka ari zirela ikusita? Gari belarrian ari zitzaion: hain gertutik, kasik inpudikoa zen. “Ez al gara joango?”, galdetu zuen Xanek. “Horren perrakeriak entzuteko?”, esan zuen Garik; “ni ez noak; hik nahi duana egin ezak”; baina, Xanek inorakorik egiten ez zuenez, berriz ere besotik atxikiz, pieza handi batera eraman zuen; “hemen egongo gaituk”, esan zuen, “erauntsia pasatu bitartean”.\nPieza iluna oso, hala ere mahai luze batzuk suma zitezkeen, zenbait makina, egur handi batzuk. Gari mahai haietako baten ondoan, lurrean jarri eta, zigarro bat piztu zuen. Xanek berriz, apenas jartzea egin zuen eta, piezara tipo batzuk sartu zirela aditu zuen. Garik zigarroa lurrean itzali zuen, biek arnasari eutsi; zeuden hartatik ez zitzaketen sartu zirenak ikusi. Nonbait piezaren fondorantza joan, aulki batzuk lekuz aldatu zituzten. “Lababoa ataskatuta zegoen...”, esan zuen boz kejati batek. “Ostias, Leo”, xuxurlatu zuen Garik. “Potrojorran zegoan”, esan zuen beste boz, boz erlats batek. “Eta ez haiz noski ezertaz enteratu”, esan zuen hirugarren bozak. “Bonifazio”, xuxurlatu zion Garik Xani, besoan kolpetxo bat jo, ate alderantza irristatzen hasi zen; hain isilik, hain azkar, narrasti bat bezalaxe zihoan. Xan ez zen istantean deziditu; gero, ikusiz-eta Gari ateaz hara zela, bera ere etzan, emeki-emeki herrestaka hasi zen... “Hireak egin dik”, esaten ari zitzaion Bonifazio Leori. “Baina ni...”, kejatu zen Leo. “Urrutira joan beharrik ez daukak”, esan zuen Bonifaziok, “aski duk hona berriz ez azaltzea”. “Eta nora joango naiz?”, esan zuen Leok. “Orain ez haiz negarrez hasiko”, esan zuen boz erlatsak. Krak bat aditu zen. Xan zen. Laster zuen bere gainean tipo hura: korbata luzea, foka aurpegi bat. “Hik zer egiten duk hor?”, galdetu zion; saihetsean ostiko-puntako bat jo, jaikiarazi zuen; Xani hankak huts egin zion, erori zen, berriz ere jaiki; “honek ere ez dik bere larrua berton utzi nahi izango”, esan zuen. Bonifaziok, ikusi zuelarik: “Hago”, esan zuen; “hi ez al haiz lehenago Garijorekin zebilena?”; Xan akongojatuta zegoen; bitartean Leok mukiak zurrupatu zituen; bistan da biktima bakarra ez izateak kontsolatu egiten zuela; “okupa hadi horretaz”, esan zion Bonifaziok bere lagunari, eta Xani: “hi etorri nirekin”.\nBulego batera eraman zuen. Bera jarri, Xan zutik zegoela: “Nola duk izena?”, galdetu zion; buru soil hanpatu eta misformea, bibote mehea, begirada ankerra zuen. “Ez”, esan zuen Xanek, “ni ez naiz... berez ni... ez naiz lanean ari”. “Baina hik lehenago ez al duk izena eman...?”. “Bai, neska batek galdetu dit...”, esan zuen Xanek. “Hori ba”, esan zuen Bonifaziok; bere perspikaziaz harro, irribarre egin zuen, hortz zuri-zuriak erakutsiz; Xani begira, esku bateko hatzekin bibotexkak lixatzen zituela, pentsakor gelditu zen; haren kopetan zimur batzuk agertu ziren; sudurretatik hats-aldi bat botaz, interpretatzen gaitza zena: “nik hi... lehendik ezagutzen haut, ezta?”, galdetu zion; Xanek lepoa apur bat luzatu, sorbaldak apur bat kixkurtu zituen; “hi ez al hintzen hemen aritu... denbora batean?”, galdetu zion; Xanek ezezkoa egin zuen; Bonifazio purutxo bat piztuz entretenitu zen; haren eskuan eraztun batek diz-diz egin zuen; Xani Raissa gogoratu zitzaion; ez ote zuen hura zela-ta Bonifaziok hara eraman; inondik inora jakin ote zuen, bere etxean izan zela?; ez zen probablea; eta, Bonifazio hori jakin gabe zegoela, Xan lasaiago zegoen: nahiz hura enpresako buruzagietarik izan, eta nahiz bera orain, era batera, haren menekoa zen, haren emaztea... nolabait, une batez, berea izan zuen; “eta”, esan zuen Bonifaziok, “hire lehenbiziko egunaz zer balantze egiten duk?”. Xanek, ustez-eta aukera bat zuela: “Nik... ba, honekin... Bo, ez dut ezer askorik egin”, esan zuen; ez zuen Gari, ez zuen teilatuko matxura ere aipatu nahi izan. Bonifaziok, Xani tinki begira, bere nahasiarekin gozatu egiten zuela zirudien. Trataera behintzat, batez ere Xanen errugabetasuna kontuan izanda, ez zen begirune handikoa. “Noski”, esan zuen Bonifaziok, “ez duk berebiziko balantzea”; nahigabezko hasperen bat egin eta: “ez hintzen”, esan zuen, “behar zen garaian, behar zen tokian”. “Niri”, saiatu zen Xan, “inork ez dit esan... nik... toki jakinik ez nuen...”; argudio haiek ordea, hain ziren ahulak, hain ziren lekuz kanpokoak, Xanen boza motelduz joan baitzen, azken hitzak berak ere apenas entzun ahal izateraino. Ez zuen behinik-behin Bonifazio komentzitu. “Agian alferra izango haiz”, esan zuen hark, “edo agian babua; kezkatu egiten naik”, erantsi zuen, “hire nortasunaren alderdi horrek”. Xanen begi ertzean malko bat ageri zen: samin handikoa, suminezkoa ere bai. “Zuk”, ekin zion, “zer dakizu nitaz?”. Bonifaziok ostera, jaramonik egiteke: “Puntu bat galdu duk”, esan zuen; horrek Xan inpresionatu zuen; dardar egin zuen; puntu batto... zenbatetarik?; bazituen, hala ere, puntu batzuk oraindik?; “dena dela”, esan zuen Bonifaziok, “puntu hori dezisiboa zuan. Printzipio kuestio bat duk”; berak, Xanek, ez baitzuen, bistan da, printzipiorik; “eta orain, hoa hemendik!”, bota zion Bonifaziok.


Gorputza ezkutuko kode modura - bizkaie.biz\nEretxia I. urtea // 2. zenbakia - 2002ko maiatzaren 15a - Hamaboskaria\nHatz marka, iris edo ahots irakurgailuek, hau da, biometriaren teknologiak, epe laburrean ordeztu leikiez banku txartel, telefono edo ordenagailuen ezkutuko kodeak.\nTeknologia barrien eta enpresen gaur egungo errealidadeak beharrezko daukaz oraindino be lortu ez diran segurtasun mailak. Sarritan hainbat sistema informatikoren segurtasuna jaiotze egun, txakur izen edo gustoko zenbakietan oinarritzen da, bai eta posta elektronikoaz ailegetan jakun guztia onartzeko dogun ausarkerian be.\nBiometriak persona baten nortasuna egiaztatzen dau gizabanako horrek berezko dituan hainbat ezaugarri morfologikoren erispideak oinarri hartuz. Hau da, biometriaren bitartez, persona baten ezaugarri berezi baten ganeko informazinoa batzen dogu, geroago lagin hori une horretan jasotako beste bategaz alderatu eta bardinak diran ala ez jakin ahal izateko.\nBiometria 'estatikoak' personearen anatomiaren barri emongo deusku. Gure hatz markea, gure gorputzearen tenperatura aldaketak eta gure arpegiaren, irisaren edo betseinaren geometria aztertu ahal izango ditu. Biometria 'dinamikoak', ostera, personen jokabide batzuk neurtu ahal izango ditu, berbarako gure ahots, sinadura, ibilkera edo idazkerearen aldaketak.\nUne honetan badira teknologia honetan oinarritzen diran hainbat aplikazino, esate baterako ordenagailu eroangarriei hatz markak ezagutzeko ipinitako irakurgailuak, ezkutuko kodearen babesa ordezten dabenak.\nPanasonic enpreseak irisak edo hatz markak identifiketako azken aldion merkaturatu dituan irakurgailuak hainbat instalazinotara sartzeko kontrol sistemetan erabili ohi dira.\nHatz marka edo ahotsen irakurgailuek eskuko telefonoen PINak edo autoetako giltzak ordeztu ahal izango dabez epe ertainean.\nBiometriaren oinarriak eta erronkak\nBiometria betidanik erabili izan dogu eta, egia esan, egunean-egunean sarri erabilten dogu teknika hori, ia konturatu barik. Kasu baterako, telefonoa hartu eta hariz bestaldekoaren ahotsa entzuten dogunean, gure garuna topetan ahalegintzen da ia ahots horrek gure oroimenean bildutakoen antza dauen ala ez. Gure garunak metatutako oroitzapenen eta entzuten dabilen ahotsaren arteko antzekotasunen bat topetan badau, orduan jakingo dogu nor dan dei egin deuskun personea. Osterantzean, ezagutzen ez dogun laguna dala esango deusku.\nAmimaliek be halantxe ezagutzen dabez ganerako animaliak, bai eta gizakiak be, hau da, ezaugarri biometrikoak erabilten dabez, berbarako usaina eta berbotsa.\nBiometrietan oinarritzen diran arkitekturen erronkea horretan datza, egin-eginean be, makinek eragiketa horreek burutzeko ahalmena eskuratzean. Eta hori guztiori modu bizkorrean eta segurtasun osoz.\nBeste giza gaitasun batzuekaz pasetan dan legez, makinei berbetea ezagutzeko moduko ahalmen biometrikoa emotea zeregin gatx-gatxa da. Edozelan be, urteetako ikerketa lanen ostean, hatz markak ezagutzeko irakurgailuak eta irisen scannerrek zientzia fikzinoko filmetan ikustetik produktore askoren katalogoetan topetako aukerea izatera pasau gara.\nHorretarako, behar-beharrezkoa da zehaztutea zeintzuk diran persona bakotxa zalantza barik identifiketako ezaugarriak; izan be, hatz markea, betseina edo ahotsa persona bakotxaren berezko ezaugarriak dira eta guztiz baliogarriak baimen biometrikoak emon ahal izateko.\nBeste bereizgarri batzuk arpegikerea, eskuaren itxurea edo erretinearen zantxuak izan leitekez, baina gaur egun sano korapilatsua da irakurgailuek horreek ezagutzeko ahalmena garatzea.\nBiometriak kontuan hartu behar ditu personak bereizteko baliogarriak diran baina denporearen puruz aldaketarik ez daben ezaugarriak; beraz, ezin izango dira erabili zahartzearen edo gorputz masea mutatzearen ondorioz aldatzen diran bereizgarriak.\nTeknologia honen abantailak eta etorkizunerako aurreikuspenak\nBiometria oso baliogarria da sarbidea emoteko kontrolei jagokenez (identifikazino txartelak, giltzak, gakoak, etab.). Sarritan ahaztuten jakuz, esaterako, sarbidea baimentzeko ezkutuko kodeak. Hori ebitau guran, ezkutuko kodeok agendetan edo oharretan apuntau ohi doguz, eta, gako horreek halantxe galdu ohi dabe isilpekotasuna.\nIdentifikazino biometrikoaren bitartez, galarazotako lekuetan sartzeko baimenik ez daben lagunek leku horreetarako sarbidea lortu, inoren nortasuna ordeztu edo guzurrezko sinadura baten bitartez erregistroak faltsutzeko aukerea saihestuten da.\nFrost&Sullivan enpresa taldearen azterlan batek aitatzen dau konpainia biometrikoek 281 miloe dolarretik gorako balioa izango daben produktuak salduko dituela 2005. urterako. Sareko hainbat orrialdetan sartzea galarazoten dauen Net Nanny Sofware Internacional Inc. enpresa ezagunak gitxi barru merkaturatuko dau identifiketako segurtasun sistema bat, erabiltzaileak tekladuan idazteko dauen erritmoa ezagutzeko gauza dana.\nIntimidaderako oinarrizko eskubidea kolokan\nEdozein kasutan be, norberaren pribatutasunaren aldekoak bildur dira teknologia biometrikoak herritarren oinarrizko eskubidea dan intimidadea ez ete dauen urratuko. Identifikazino txartelak irakurri edo gobernu baimenak emoteko, biometria erabili gura daben gobernuek beharrezko neurriak hartu beharko dabez datu horreek beste helburu batzuetarako erabili ez daitezan, bai eta estaduko beste agentzia publiko edo pribatu batzuk horreetaz baliatu ez daitezan be.\nProgramak egiten dituen konpainiek euren segurtasun neurriak zorroztu beharko dabez ordenadoreetan batu edo sarearen bitartez bialdutako datuak 'pirata' modernoen eskuetara ailegau ez daitezan.\nHolan egin ezean, nortasunak ostu eta ordeztuteko aukerea egon leiteke. Hori egiteko gai dan personeak edo erakundeak itzelezko boterea izango leuke esku-eskura. Izan be, herritarra neurri baten 'txartel ibiltari adimentsua' izango da eta bere ezaugarri fisikoak (eskua, betseina, ahotsa...) aurkeztu baino ez dau egin behar segurtasunaren inguruko edozein kontrol gainditzeko.\nTeknologia hau guztiz praktiko eta erabilerraza da, baina, era berean, sano arriskutsua. Izan be, gaur egungo nortasun zedulek, kreditu edo osasun txartelek zein ezkutuko kodeek daben informazinoa nahikoa mugatua izan arren, sistema biometrikoak datu base batzuekaz batera erabilten badira, norberaren intimidade eskubideak errazago urratu leitekez.


Kalimotxoa nahikoa ez denean | EIBZko liburutegia\nKalimotxoa nahikoa ez denean\n2014/01/20 -n liburutegia-kargitaratuta\nHasier Rekondo / 2014-01-19 / 472 hitz\nIzenburua: 60 ordu zoologikoan\nEgilea: Gorka Etxeberria\nArgitaratzailea: Gorka Etxeberria (egile editore)\nMaite zaitut, kalimotxo». Gorka Etxeberriaren (Pasaia, 1985) lerro horri erreparatuz gero, poesia punkaren eta naifaren arteko liburu txundigarri baten aurrean gaudela irudika liteke. Aurrerago, berriro aipatuko du kalimotxoa, askaturiko aingura existentzial gisara aipatu ere: «…kalimotxotik haratago luzatu dugu begirada». Tamalez, asmo onez zizelkatutako hibrido hutsal baten aurrean gaudela esan genezake. Izan ere, heterodoxia sustraietan tatuatuta duen 60 ordu Zoologikoan (Auto-edizioa, 2013) honek asteburu zoro baten kronika poetikoa izan nahi badu ere, xede onak ez dira nahikoak izaten literatura ona sortu ahal izateko. Eta liburuak zerbait baldin badu, asmo onen eta lagunen arteko konfiantzan eraikitako sinbiosia da. Hegaldi poetikoa tantaka besterik ez da ageri. Poesia punkaren ardatza ez dela hegaldi poetikoa esango didate akaso, baina hegaldi poetikorik gabe eta prosodia landu gaberik ez dagoela poesiarik erantzungo nik. Egileak ez duela poesia jasoa egin nahi izan gaztigatuko didate beste zenbaitzuek. Euskal Herrian gertatzen den irakurle/idazle batez besteko desorekatua aipa dezaket nik.\nFredi Paia bertsolariak ondu du liburuaren hitzaurrea. Horrela dio: «Arabiarrek esaten duten legetxe, edertasuna soilik baitago hura ikusi dezaketen begietan». Zin dagit, saiatu naizen arren, ez dudala edertasunik aurkitu liburu labur honetan, baina nire begien kontua ere izan daiteke, berriki, distantzia laburrerako betaurrekoak jarri behar izan baititut letren atzetik bizi izan garenon dekadentziaren seinale. Hala ere, Joseph Brodskyk esaten zuen gisara, edertasunak tinko dirau gu aldatzen garen bitartean.\nLiburuak asteburu zoro baten berri ematen du. Egile-protagonistak lehen pertsonan ibilitako egunerokoaren berri eman nahi digu, modu oso pertsonalean eman ere, ostiral arrunt bateko iluntzeko 19:00etan abiatuta. Euskal Herriko edozein gaztek bizi ditzakeen esperientziak era zatikatuan, epatatzeko xede trinkoarekin, ematen zaizkigu. Eta hori du ahulezia nagusia liburuak: ez duela txunditzen, txunditzeko ahalegin apurtzaileak etengabeak diren arren. Asteburu horretan zehar, alkohola, sexua (ordaindutakoa eta bestelakoa), presoen egoera, ametsak, futbola, sukaldaritza, lana, kartzela existentziala… jorratuko ditu egileak. Hain erabiliak izanagatik ez lirateke oztopo izan beharko tentuzko zerbait idazteko. Baina ez da horrelakorik gertatzen.\n«Alde onak eta txarrak ditu / oraingo momentuak, / ez dakit nire buruak / asteburua bukatzea nahi duen./ Ez dakit». Izanak sortzen dituen zalantzak lar xaloki adierazten direla esango nuke. Aurreko iruzkin batean aitatzen nuen irudi trinkoz eraikitzen den emozioa dela poesia, pentsamenduaren eta irudiaren artean eraikitako erresuma zakarra, talenturik ezean. Apika, gizakiok egunero bizi dugun zoologikoaren eta kaiolaren arteko metafora izan daiteke, bere gardentasunean, liburuak duen gauzarik landuena, errealitatearen eta erresistentziaren arteko dikotomia hori.\nHibridotasun horren baitan, aste buru zoro horren epilogo gisara, zenbait lagunen lankidetza izan zuen egileak, asteburua luzatu ezinik edo. Horrela bada, gaien arteko anabasa alaian Eñaut Gantxegi, Mikel Astarloza txirrindularia, Ion Olano Carlos eta Ibon Apezetxea Goñiren idatziekin amaitzen da liburua. Asteburua, desfasea, laguntasuna eta futbola dituzte hizpide. Originaltasunak ez du leku askorik hartzen izkribuotan, halere, liburu guztian gertatu gisara, asmo onez beterik daude. Baina, esan bezala, literatura ona egiteko kalimotxoz blaitutako asmo onak ez dira nahiko.\nKategoria Berria egunkaria, Liburua, etiketak 2014, Berria, Gorka Etxeberria, Hasier Rekondo, Liburua, Poesia by liburutegia. Gorde lotura.


Historia ez dadin amaitu | Iritzia | Berria\nHistoria ez dadin amaitu\nXabier Lasa Arrizabalaga - Askapenako kidea\nMamu bat dabil Europan barrena: komunismoaren mamua. Horrela hasten da duela 174 urte idatzitako Manifestu Komunista. Sozialismo zientifikoaren bidea arakatzen hasi ziren Marx eta Engels. eta 1871ko martxoa izan zen, hain zuzen ere, lehen langile programarekin ereindako matxinada. Orduko Vive la Commune! leloaren atzean, jendarte berri baten aldarria ezkutatzen zen; eta, aldarriaz harago, gorpuztu ere egin zen ideia. Mahai gainean jarri zen langileon boterea artikulatu zuen lehenetariko esperientzia, burgesiaren estatua komunarengatik aldatu zutenean. Langileriak bere interesak defendatuko zituen programa eta egitura formak loratu zituen.\nKapitalismoa bere fase gorenera iritsita zegoen ordurako, fase inperialistara, eta hala iritsi zen Lehen Mundu Gerra, munduko potentzia handien arteko gerra interburgesa. Kapitalismoak goia jotzen duenean, krisitik ateratzeko duen aukera bakarra izan ohi da gerra.\nBitartean, sozialdemokraziaren barruan eztabaidak areagotu ziren. Hainbat faktorek erreformismoari ateak ireki zizkioten Europako alderdi gehienetan, besteak beste, Europako parlamentarismoak, kolonietako sarraskien aurrean izandako arduragabekeriak eta nazionalismoaren gorakadak. Eztabaida teorikoak bezain praktikoak; eraginkorrak bezain tragikoak. Milioika langilek galdu zuten bizia Gerra Handian langile klasea burgesia nazionalen esku uzteagatik, nahiz eta 1917ko iraultzarako oinarriak jarri ziren bertan eta klase gudatik herrion bakera kontsigna praktikara eraman.\nIzan ere, XX. mendea iraultza sozialisten mendea izan zen Europan. Sobietar Iraultzaren ostean, mendearen lehen erdialdean, iraultza saiakerak biderkatu egin ziren Europako herrialde gehienetan. Kooperatibismoaren, kontzejismoaren eta iraultza saiakeren hamarkadak izan ziren, baina baita horiekiko erreakzioarenak ere. Faxismoaren gorakadak eta erreformismoaren traizioak 30eko hamarkadarako gerrara bidean jarri zuten berriro ere Europa, eta askotariko faxismoen aurkako bataila odoltsuari aurre egin behar izan zitzaion.\nErresistentzia handia izan zen, ordea: Brigada Internazionalak, makiak, partisanoak, Armada Gorria... Eta 1945eko maiatzaren 9ko garaipenean gorpuztu zen epika iraultzailea, ekialdeko herri errepublikei bide eman ziena. Deskolonizazio prozesuak azkartu zituen eta nazio askapen prozesuentzat bultzada izan zen.\nEsperientzia hark aukera eman zuen arlo ugaritan esperimentatzeko, bai kulturan, bai ekonomian, baita pertsonen arteko harremanetan ere.\nOrduko hainbat gertaerak eman zioten gaur egungo fase historikoari hasiera: besteak beste, petrolioaren krisiak, Margaret Thatcherren There is no alternative ideiak, Sobietar Batasunaren erortzeak eta Europako Batasunaren eraketak. Horren guztiaren ondorioz, ofentsiba kapitalista ekonomiko, politiko, militar eta kulturalak inoiz baino bortitzago jo zuen langileria, eta langile antolaketak birrindu zituen. Historiaren amaiera ote?\nBaina errealitateak behin eta berriro azaleratzen du boteredunek ezkutatu nahi dutena: dominazio sistema kapitalistaren baitan, bizitza ez dagoela inolaz ere ziurtatua. Gerrak, pandemiak, gosea, hondamendi ekologikoa... sistema honek sortzen dituen ondorioak dira.\nBeraz, ezinbestekoa da kapitalismoa gaindituko duen sistema eraikitzea, espezie bezala bizirik iraun nahi badugu; eta oraindik eraikitzeko dagoen historia da sozialismoarena. Izandako esperientziek erakusten digute jendartea antola daitekeela beste modu batzuetan, eta aurretik izandako akatsak zuzentzeko aukera ere ematen digute esperientzia horiek.\nHorrenbestez, gaur-gaurkoz, guri dagokigu porrotetik ikasi eta sozialismoaren eraikuntza historikoarekin bat egitea. Aurreko belaunaldiek egin zuten bezala, bandera gorriaren azpian, burgesia langileon interesetara makurraraziko duen jendarte eredu bat egingarri bihurtzea. Euskal Herritik hasita, beste nazio zapalduekin batera, langileon proiektua gorpuztu arte. Historia ez dadin amaitu, jarrai dezagun borrokan.


Aparkalekua Barcelona-NN Valencia 2-n\nSarbidea hemendik Carrer de València, 245, 08007 Barcelona, España\nParking ezin hobe Eixample auzoan dago. Inguruko Paseo de Gracia, Diagonal, Rambla Catalunya Avenue de, Casa Batlló, Antoni Tapies Fundazioak, geltokia Paseo de Gracia eta Gran Via de las Cortes Catalanes da.\nAparkaleku honetan Up Plaza Catalunya iritsiko dezakezu 15 minutu baino gutxiago. ere bisita dezakezu Unibertsitatearen eta Palau de la Música Catalana, edo museo bertan arlo honetan Kultura Garaikidearen Bartzelonako Zentroan eta Museu d'Art Contemporani de Barcelona gisa daude bat.\nBeharrezkoa da, giltzak uzteko aparkalekua da. Ikusi gutxiago\nAparkaleku honetan Up Plaza Catalunya iritsiko dezakezu 15 minutu baino gutxiago. ere bisita dezakezu Unibertsitatearen eta Palau de la Música Catalana, edo museo bertan arlo honetan Kultura Garaikidearen Bartzelonako Zentroan eta Museu d'A Ikusi gehiago\nGehienezko neurriak 4,5m x 2,2m. Altuera 2,0m\nAparkaleku guztiak Barcelona NN Valencia 2


referentziak: Eragozpenak an systema postpositivoa (edo atzerakarga sobera handia)\nEragozpenak an systema postpositivoa (edo atzerakarga sobera handia)\nZeozer redaktatzen bada linealki edo diskursivoki edo esateko beste hitz batzuekin segmentalki baina kin kontinuitate logikoa inter sekuentziak da hori textua ulertzen errazago ezi osterantzean redaktatua. Phrase baten esaten bazait “… esperantza du, …” itxaroten egoten gara -konszienteki edo inkonszienteki- ea zertarako esperantzea daukan, baina sartzen badugu lehenago ze zertarako esperantzea daukan eta utzirik azkenerako esperantzearen zertarakoa (momentu hontan dena importanteena) diot berriz ezen tartean sartzen badugu informatioa batzutan dena ere nahiko luzea edo izanik ere laburra da geratzen etenik bezala relatioa inter esperantza du eta zertarako esperantza du.\nHalaxe noiz irakurri dut , Gara (maiatza 02 astelehena 2005) an lehenengo paginea: “GARAk egindako elkarrizketa batean, Salmond-ek esan du hautesleek ordaina eskatuko diotela Blair-i engainatu eta Irakeko gerran sartzeagatik. Osteguneko hauteskundeetan Laboristen gainetik gelditzeko esperantza du, Eskoziako Gobernua 2007an eskuetatik kendu ahal izateko”. Gure exemplu hontan hor dugu “… esperantza du, … kendu ahal izateko”.\nBaina hau textua litzateke redaktua gehi lineal, gehi diskursivo edo gehi segmentalki baina kin kontinuitate logikoa inter sekuentziak baldin sartu izan ez balitz tartean deus eta utzi izan balitz hori informatioa geroko, nola honelatsu “… esperantza du, kendu ahal izateko eskuetatik Eskoziako Gobernua 2007an”. Hemen, nola ikusi ahal da klarki, doaz elkarren segituan esperantza du eta kendu ahal izateko eta da irakurtzen, ulertzen errezago edo gehi erraza. Da indiskutiblea, ¿ala ez?\nLekeitio, maiatza 02 astelehena, 2005.\nPosted by Erramun Gerrikagoitia at 13:45


Gaztetxokoko eskaintza, gazteen proposamenekin osatutakoa - Antzuola - Goiena.eus\nGaztetxokoko eskaintza, gazteen proposamenekin osatutakoa\nAitziber Aranburuzabala 2016-11-06 19:32\nAntzuolako gaztetxoko ateak zabaldu dituzte asteburuan; aurrerantzean, Apirila bitartean, zapatuetan 17:00tik 21:00era, eta domekatan 17:00tik 20:00era herriko gazteek elkarrekin askotariko ekimenak proposatu eta egiteko aterpea izango dute.\nHiru hezitzailek eta koordinatzaile batek jarduten dute 12 eta 14 urte bitartekoekin gaztetxokoan lanean. "Aurten bereziki eurei eskaini gura diegu programazioa antolatzeko aukera, eta horretarako batzarrak egingo ditugu hilabete bakoitzaren hasieran", azaldu du Itsaso Garmendiak koordinatzaileak, eta zera gaineratu du Andoni Zabalo dinamizatzaileak: "Ekintzen zerrenda gazteekin osatzeaz gainera, gaztetxokoa eurena dela sentitzea gura dugu, eta horretarako lokalean aldaketak egiteko aukera ere eskaini nahi diegu: paretak margotu, altzariak aldatu, material berria erosi...".\nMendi irteerak, tailerrak eta bestelakoak\nGazteek ondo hartu dute batzar bidez euren ekimenak antolatzeko proposamena. "Lan egiteko modu aberasgarria da guztiontzako. Iaz egin genituen irteera batzuk berriz egiteko ideiak bota dituzte, baina, baita bestelako proposamen berri eta interesgarriak ere: herria eta inguruak hobeto ezagutzeko irteerak; askotariko tailerrak; pin-pon, futbolin, billar eta bestelako txapelketak, musikariak gonbidatzea... Gauzatzeko zailagoak diren beste batzuk ere egin dituzte, eta saiatuko gara ahal diren guztiak aprobetxatzen. Momentuz erabaki dugu, asteburu osoko irteera bat egitea laster, eta ikasturte amaieran beste bat, datozen asteotan musikari bat ere ekarriko dugu... Hilabete hasiera guztietan adostu dugu batzarra egitea hilabete horretan egingo ditugun ekintzak guztion artean proposatzeko", gaineratu du Zabalok.\nAntzuolako gaztetxokoan hasi da ikasturtea\nAitziber Aranburuzabala 2016 aza 06 Antzuola\nAntzuolako gaztetxoko ateak zabaldu dituzte asteburuan; aurrerantzean, Apirila bitartean, zapatuetan 17:00tik 21:00era, eta domekatan 17:00tik 20:0...