Uztailaren 6tik 8ra egingo dute selektibitatearen lehen deialdia - Busturialdeko Hitza : Busturialdeko Hitza\nEspainiako Gobernuaren Hezkuntza sailburu den Isabel Celaagaz bilera telematikoan batu dira gaur autonomia erkidegoetako hezkuntza sailetako ordezkariak, ( tartean Cristina Uriarte Jaurlaritzako Hezkuntza sailburua) eta hezkuntzan egin beharreko hainbat azterketa izan dituzte hizpide. Besteren artean, selektibitatea egiteko datak adostu dituzte. Araba, Bizkai eta Gipuzkoan uztailaren 6tik 8ra izango da unibertsitatera sartzeko probaren lehen deialdia eta bigarren deialdia, berriz, uztailaren 20tik 22ra.\nUnibertsitatera sartzeko probak ekainaren 22tik uztailaren 10era bitartean egingo dituzte autonomia erkidegoetan ohiko deialdian, eta irailaren 10a baino lehen ezohikoan.\nAzterketa eredua salbuespen egoerara egokitzea adostu dute, “horrek ikasleei ez eragiteko”. Espainiako Hezkuntza Ministerioak eman du albistearen berri, ohar batean, eta jakinarazi du Lehen Hezkuntzako hirugarren eta seigarren mailetan eta DBHko laugarren mailan egin ohi diren ebaluazio diagnostikoko probak bertan behera utzi dituztela.\nJaurlaritzatik azaldu dutenez, bere eskumen berezitasunagatik definitutako eskumen eremuan oinarrituta, “Euskadi arduratuko da egungo probak egokitzeaz, ebaluazio irizpideak berrikusteaz edo proba mota malgutzeaz”. Lan hori Euskal Herriko Unibertsitatearekin koordinatuta egingo dute. Uriartek esan du “oso garrantzitsua” dela data zehaztea, hezkuntza komunitateak lanak antolatzeko.


carrere kontalaria: NOLAKO ANTZERKIA NAHI DUGU?\nNOLAKO ANTZERKIA NAHI DUGU?\n“Esanahi zehaztugabe asko ditu Antzerkia hitzak. Munduko alderik gehienetan, antzerkiak ez du leku zehatzik, helburu argirik jendartean, eta zatitan baino ez da existitzen: antzerki batek dirua bilatzen du, beste batek handitasuna, hark politika, besteak dibertsioa”1. Honela idazten zuen Peter Brook-ek antzerkigintzaren klasikoa bihurtu den Espazio hutsa saiakeran. Jakina, proposamen guztiak bezala aldeko, kontrako eta erdibideko iritziak izango ditu, eta defenditu edo arbuiatu beharrean, antzerkigintzan gogoetaren beharra aldarrikatzea baino ez da gure asmoa.\nBaina ez zaio arrazoia falta Brooki; batez ere, antzerkia hitza eta bere bideak anitzak direla aipatzen duenean; beraz, zelako antzerkia egin behar den, zein den egokia, zein den beharrezkoa, egokia edo zuzena eztabaida antzua litzateke, izan ere nor da nor beste bati esateko zer egin behar duen eta nola, azken finean, sormen prozesuak, bateko edo besteko, arrazoi pertsonaletan oinarritzen baitira, direnak direla. Esan nahi al du horrek, ordea, eztabaidak baztertu, saihestu edo alboratu behar direnik? Erlatibismo totalean erori behar al dugu egiten den guztia onartuta, norberak nahi duena egin dezakeela aldarrikatuz? Akritizismoa al da sormena libre izateko baldintza? Ez, alajaina!\nGogoeta gabezia litzateke gaur egun euskal antzerkiaren eritasunik larriena. Honek ez du esan nahi norbanako edo talde txikietan eztabaidatzen edo gogoetarik egiten ez denik, ez dugu uste halakorik erabat desagertu denik; ordea, gabezia gogoeta publikoetan ikusten dugu, eztabaida zabala euskal antzerkigintzan, non era guztietako bideak, iritziak, proposamenak azaltzen diren elkarrekin sozializatuz. Berehalakotasunaren jendarte honetan arnasa hartzeko astia beharrezkoa zaigu, euskal antzerkia non dagoen, nondik heldu den eta norantz abiatu nahi duen argitzeko. Euskal jendartearen ajeek antzerkigintzan ere eragina dutela ez dugu ukatuko; honek, ordea, akuilua beharko luke izan antzerkia ere alde aktiboa izan dadin bizi dugun jendartearen jitean.\nKezkagarria da, baina, Alfonso Sastre bezalako antzerkigile batek horrelakoak idaztea, kasu honetan aktoreez ari dela: “Aktore batzuetatik ezagutzen da bere pentsaera, baina hala izan ohi da bere iritziak halako foro batzuetan azaltzen dituztelako edo bestelako ekintza publikoetan agertzen direlako, kale manifestazioak edo antzeko; baina ez beraiek egin izan dituzten antzerki lanetan ageriko bide bat jarraitu izan dutelako; eta sinesgarriena da pentsatzeko lan hau zuzendari eta ekoizleen gainean utzi izatea, beren interpretazio ahalmenak baliatzen dituztenak.”2Horrela izango ote da? Aktoreek pentsatzeari utzi ote diote euren lanari dagokionean? Ez ote diote garrantzirik emango euren lanaren eraginari edo esanahiari? Nahikoa ote da “lana da behintzat” norbere burua lasaituko duen justifikazioa bilatzeko? Eta azken hau horrela bada, ez ote da ezkutatzen komentario horren atzean aktore lanaren prekarietatea?\nSastrek egiten duen komentarioa zuzena izan ala ez, kezkagarria dena da egia zantzuak badituela; beraz, aktoreak euren lanaz pentsatzen eta gogoeta egiten jartzen ez badira nola agertuko da egile madrildar-hondarribiarrak aipatzen duen “ageriko bide bat”? Baina ez bakarrik aktoreak norbanako hartuta, baizik orokorrean aktore langintzaren bide (edo bideak) jarraituak; euskal aktoregintzaren eboluzio intelektualari zein praktikoari nola egin jarraipen txukuna?\nEz dezagun ordea, aktoreen gainean arduraren zama guztia utz, antzeko kritikak egin baitiezaiekegu antzerkigintzan parte hartzen duten beste hainbat eragileri: ekoizleak, zuzendariak, idazleak, programadoreak… Bakoitzak bere ardura berezkoak izango ditu eta bakoitzari zorroztu beharreko punta kamutsa bila diezaiokegu. Dena dela, orokorreko ikuspegia hartu beharko genuke euskal antzerkigintzaren egoera aztertzerakoan. Ez du balio bakoitzak bere aldea zaintzea (eta maiz bere burua baino ez), norbanako irtenbideek egoera larriagotu baino ez dute egiten. Baina, jakina, merkatuaren legeak ez ditu maite antolatze zirikatzaileak (ez badira, noski, merkatua beraren legeak ezartzen dituztenenak).\nKulturak ez die ihes egiten beste arlo ekonomiko batzuetan ezartzen diren arauei, hau da, etekin ekonomikoak bestelako baloreen gainetik jarriz eta ikerketa zein balorazio kuantitatiboak kualitatiboen gainetik ezarriz. Kulturaren kasuan, eta ondorioz antzerkigintzarenean, arbuiagarriagoa dugu merkatuaren antolatzea, hain zuzen ere, kontratatzaile nagusiena (ia erabatekoa) administrazio publikoa baita.\nSuposatzen da administrazio publikoaren helburua jendartearen bizi kalitatea igotzea eta, kulturari dagokionez, herritarren kultur maila indartzea eta areagotzea dela, horretarako era guztietako ekitaldiak sustatuz eta kultura herritarren esku utziz, ez bakarrik jasotzaile pasibo gisa, baita, eta batez ere, bere kultur kezken eta nahien eragile aktibo moduan, direnak direla. Gertatzen dena da, ordea, gaur egun nagusitzen den bidea pasibotasunarena dela, kultur kontsumo soilarena, beste edozein ekoizpen komertzialen moduan, hori bai, “kulturak libre egiten gaitu” lelo hustua bezain zalantzagarria aldarrikatuz.\nEta, hala ere, leloa egia balitz, nola aska gaitezke kulturak askatasun eredugarri horren nondik norakoak eta uhalak eramateko trabak eta, maiz, debekua ezartzen bazaizkigu? Nola baliarazi kulturak eskaintzen digun ustezko askatasun hori, askatasunik ez badugu gure egitasmoak, desioak, burutazioak eta, zergatik ez, harrikadak aurrera eramateko biderik? Nola aurrera egin, ikertu, bide berriak arakatu kulturaren merkatua balantze ekonomikoen eta politikoen menpe badago? Eta honek guztiak zentsura berri baten aurrean jartzen gaitu: hain zuzen, merkatu horren legeak betetzen ez dituena baztertua, zokoratua, alboratua, eta, askotan, boikoteatua izango baita.\nHau horrela izanik, antzerkiaren zirkuituetan burua sartu nahi duenak (instituzionalak denak, ez dezagun ahaztu) lege horiek jarraitu beharko ditu. Eta eragin nabarmena edukitzen ari da politika instituzional hau, euskal eszenatokietan gero eta ekoizpen mamirik gabeko gehiago erakusten baita. Merkatu horrek ezarritako idatzi gabeko legeetara egokitu beharko dira sortzailea eta ekoizlea beren lanak ikusiak izan daitezen nahi badute. Honek ekarriko du kontatu nahi denari baino kontratatzaileak eskatzen duenari egokitu beharra ekoizpena. Jakina, badira ekoizpenak eta proposamenak hortik kanpo ibili nahi dutenak, halako baldintzarik gabe bestelako antzerki lanak eskaini nahi dituztenak; euren apetei jarraituz; ordea, bazter bideetara izango dira bultzatuak, bigarren mailako zezen plazetara.\nGaur egungo “norberak bere lepoa salba dezala” ideiaren aurrean, euskal teatroa nolabaiteko bertebrazio faltan dago. Kanpoko begirale batek gure antzerkigintza ikusiko balu , segur aski, ez luke inongo berezitasunik sumatuko beste lurralde batzuen aldean; agian hizkuntzarena, baina hori, behar bada, alde artistikotik baino, bitxikeria linguistikotik ikusiko luke. Ez dugu orain eta hemen baieztatuko antzerkia jendartearekin bat etorri behar denik, ezta honen mugimenduekin identifikatu, are gutxiago jendarte horren askatzeko bideak erakustera; ez dugu uste gainera hala izan denik, ezta helburua hori denik ere. Baina bizi den jendartearen arazoen, kezken edo eboluzioen berri edo, behintzat, gogoetak islatzen ez dituen antzerkia kontsumorako ekoizpen soila baino ez da izango, diru laguntzak eta emanaldiak kontrolatzen dituztenen gora beheren menpe egongo dena. Eta antzerkiak, ekintza intelektuala eta artistikoa den aldetik, morrontzetatik ihes egiteko beharra dauka, bere proposamenak aurkeztuz jende aurrean, zintzoak eta humanitatearen alde.\nJakina, esango du norbaitek, baina bizi ere egin behar da, ez gaude iraultzen garaian. Egia da, izan ere antzerkigintzan agertzen diren arazoak ez dira jendartearen bestelako arlotan agertzen direnen aldean oso ezberdinak; baina guk baino hobeto azaltzen du Dario Fo antzerkigile eta aktore italiarrak konpromisoaren gaineko arazoa: “Bueno, arazoa dago hain zuzen okertzeak ez izatean, zure lana zuzen transmititzea… erabilia ez izatea lortzea. Batez ere, zure atzean ate bat zabalik edukitzea ziztuan alde egiteko… engainatzen zaituztela sumatzen duzunean. Gainera, zeure buruarekin, zeure gogoarekin eduki behar duzun etengabeko eztabaida dago, zeure koherentzia eta duintasunarekin; etengabe zeure buruari galdetu: “Zertan ari naiz? Izorra nazaten utziko al diet? Non egin dut atzera?”3.\nAskotan konpromisoarena modu okerrean ulertu izan da, alegia, honako edo halako lerrokatzearekin; baina antzerkiarekiko konpromisoak, gaur egun, Euskal Herrian, esan nahi du gogoeta sakona egin behar dugula daramagun bideaz, aipatu bertebrazio hori nola demontre bideratu daitekeen, edo, nork daki, beharrezkoa ote den; baina, batez ere, geure buruei galdetu beharko diegu ez ote garen izango egun garatzen eta inposatzen ari den kultur eredu baten transmisoreak, edo nahi gabeko laguntzaileak. Gogoeta honetan antzerkigintzaren sektore ezberdinek izango dute zer eskaini, definizio antzuetan erori gabe edo, garai batean bezala, pastelaren zatiak nola banatu eztabaida lukurreruetan jausiz.\nHIKA aldizkarian argitaratua 2008an\n1. Brook, Peter. El espacio vacío. Arte y técnica del teatro. Ediciones Península, Barcelona. 1986.\n2. Sastre, Alfonso. Grandes paradojas del teatro actual. Hiru argitaletxea, Hondarribia, 2007.\n3. Fo, Dario. Manual mínimo del actor.\nPublicado por carrere en 3:10


Sexu-erasoen inguruko saio berezia 'Faktoria'n, 2018ko abuztuaren 27a\n'Lau salaketa izan dira, baina 13 kasuren berri daukagu'\nSexu-erasoen inguruko saio berezia egin du 'Faktoria' saioak. Amaia Oulad, Amaia Zufia, Ziortza Karranza psikologoa, Ane Damiano, Irati Leon eta Joana Barbier izan dira parte-hartzaileak.\nBilboko sexu-erasoen aurkako elkarretaratzea\nAtzo, abuztuaren 26an, amaitu zen Bilboko Aste Nagusia. Guztira lau salaketa erregistratu dira festa hauetan. Hala ere, lehenago, Iruñeko, Donostiako, Gasteizko eta Baionako jaietan ere, hainbat emakumek sexu-eraso salaketak jarri zituzten.\nHorren harira, tarte berezi bat eskaini dio 'Faktoria'k sexu-erasoen gaiari. Bertan parte-hartu dute Amaia Ouladek (Donostiako Zigari elkartea), Amaia Zufiak (Iruñeko Bilgune Feminista), Ziortza Karranza psikologoak, Ane Damianok (Bilboko Konpartsakidea), Irati Leon (Gasteizko Bilgune Feminista) eta Joana Barbierrek (Baionako Aitzina talde feminista).\nGuztiek argi daukate, salaketa kopuruak eduki arren, salatu gabe geratzen diren kasuak asko direla. Emakumeak askotan, bilgune feminista eta Konpartsetetara joaten dira horiek salatu dezaten.\nBilboko Konpartsako kide den Ane Damiano izan da saioan. Jende asko Konpartsetara hurbildu dela aurreratu du: "Lau salaketa izan dira, baina 13 kasuren berri daukagu". Konpartsek erasoen aurkako protokolo bat dute: Konpartsetan egiten ari diren aktibitatea (txosnak barte) geratu egiten da 15 minutuz. Aurtengo Bilboko Aste Nagusian hiru aldiz jarri dute martxan protokolo hori.\nIruñeko Bilgune Feministako kide den Amaia Zufiak, datu positibotzat jo du aurtengo sanferminetako salaketa kopurua, pasaden urteko kopuruarekin alderatuz, erdira jaitsi izana. Hala ere, salaketa ofizialetaz gain, lau dei eta e-posta bat jaso dituzte. "Muga kolektiboa haustea " lortu dutela uste du, jada ez baita borroka feministan geratzen: "herritarrek, txostek, udalek... hartzen dute parte". Iruñeko Bilgune Feministak etxera joateko laguntzak eskaini ditu 2018ko sanferminetan.\nGasteizko Irati Leonek argi du ez dela zenbakietan erreparatu behar, askok ez baitute salatzen. Baionako Aitzina bilgune feministako Joana Barbier ados agertu da horrekin, baina kontuan izan du emakume kazetariek jasaten dituzten erasoak. Horregatik, kazetarien erasoen aurkako protokoloa prestatu dute.\nAzkenik, Ziortza Karranzaren hitzak ere izan ditugu. Kontuan izan du, gaur egun, kontzientziazio altua dagoela, gizarteak erasoei aurre egite horri positiboki erantzuten baitio.


Alkandora hawaiarrak bai, Boogaloo mugimendua ez\nJoan den astean, UEUko uda ikastaroen irekiera birtualean, Koldo Garcia genetistak sarrera hitzaldia egin zuen. Alkandora koloretsua zeraman Garciak, eta bere aurkezle Xabier Landabidea Deustuko irakasleak nabamendu zuen bazegoela intentzio bat horretan, aldarri bat kolore hauez jabetu diren Boogaloo mugimenduen kontrakoa. Beste txiolari bati ere ikusi nion, Beñat Irasuegiri, agerpen bat Twitterren ildo beretik: jantzi ditzagun koloreak alkandoretan, ez dezagun onar ultraeskuin arrazistaren apropiazio kultural hau gertatzen. Nik ere lagun hauekin bat egiten dut, apur bat harriturik Bogaloo delako tribuaren hautu estetikoarekin... Kontuak azalpen bat behar duelakoan, lerrotxo batzuk jarraian..\nLaburki: Boogaloo mugimendua Estatu Batutako eskuin mutur supremazista, macho-itxurako eta milizian baten eran armatutakoaren azken adierazpen kulturala da. Trump presidentearen aldeko sutsuak, besteak beste Koronabirusaren itxialdia salatzera dedikatu dira, askatasunaren kontra doalako...\nBaina mugimenduaren estetikan badago nahaste arrari bat, kamuflajea, arma automatikoak eta alkandora hawaiarrak nahasten dituena... eta azken horrek barrena ukitzen digu arropa-pieza bitxi eta koloretsu hauen zaletuoi. Ez gara asko alkandora hawaiarren zaletu euskaldunak, eta Leire Narbaiza blogaria beti kontra izango dugu, baina hala ere, protesta egiteko eskubidea dugu.\nKontua, nola iritsi dira faxista horiek alkandora hauetara? Interneteko subkultura eta memeen eboluzioaren kasu bitxi bat dago hemen jokoan, hortik irakurritakotik laburtzen saiatuko naizena:\n1). 1984ko film txar txar bat, Breakin' delako break-dance filmaren partea, zeinak izenburu hau izan zuen: Breakin' 2: Electric Boogaloo.\n2). Harrezkero, zenbait zirkulotan, edozein gairen jarraipen edo bigarren parteari, "electric boogaloo" luzapena jartzen zitzaion.\n3). 2012tik aurrrera, Interneteko zirkulo supremazistetan, AEBetako gerra zibilaren edo Sezesio gerraren bigarren edizio bat gertatu beharko dela komentatzen hasten dira. Esklabistek galdu zutenaren jarraipena, bigarren partea... Hau da, Civil War 2: Electric Boogaloo.\n4) Laburturik, gerra horren premia edo ezinbestekotasuna aldarrikatzen dutenak dira Boogaloo mugimendua.\n6) Txantxa-egia dikotomia hori indartzeko, beste elementu arin, txantxa-itxurakoak eta parodikoak sartzen dira komunikazioan. Ultraeskuin berriaren ikonoetako bat Pepe Igela da, adibidez, kirtenkeriak esaten dituen marrazki bat.\n7) Txantxa estetiko horren ondorio dira, halaber, Boogaloo hitzaren aldaera fonetiko batzuk. Berez bugalú ahoskatzen da, eta aldaera ikoniko batzuk dira "Big igloo" forma (eta hortaz, igluen marrazkiak mugimenduaren ikur dira) eta baita 'Big luau' delakoa. Luau bat festa hawaiar tradizional bat da, askotan turistentzat berregiten dena espektakuluetan, eta Luau handi bat, hortaz, Boogaloo delakoaren beste aldaera bat da. Alkandora hawaiarrak beraz, big luau hori ospatzeko dira.\n8) Baina dena ez da txantxa... Txantxaren elementuak apropos lantzen dira, baina egiazkotasunaren, mehatxuaren eta indarkeriaren sinboloak ere espresuki nahasten dira taldearen agerpenetan. Alkandora hawaiarrak bai, baina arma automatikoak ere bai.\nEta horixe da, bada, disparate hau. Igluak, igelak, luauak eta alkandorak... ez da posible guztiak sinbolo gorrotagarri bilakatzea. Ezin dugu utzi esvastiken pareko bihur daitezen. Txotxolo horientzat izango dira bai, esvastikaren eta bandera konfederatuaren osagarriak, baina guretzat ez.


“Etorkizuneko enpresaren erronkak”. Kudeaketa Aurreratuaren Europako astearen inaugurazio ekitaldia Euskadin - SPRI\nGrupo SPRI » “Etorkizuneko enpresaren erronkak”. Kudeaketa Aurreratuaren Europako astearen inaugurazio ekitaldia Euskadin\n“Etorkizuneko enpresaren erronkak”. Kudeaketa Aurreratuaren Europako astearen inaugurazio ekitaldia Euskadin\nKudeaketa Aurreratuaren Europako Asteak bere 23. edizioa egingo du Euskadin, azaroaren 6tik 17ra. Inaugurazio ekitaldi batekin hasiko da eta egitarau zabala eskainiko du, bat datorrena aurtengo edizioko leloarekin: “Etorkizuneko mundua eta Kudeaketa Aurreratua”.\nInaugurazio jardunaldi horretan aurkeztuko dira Kudeaketa Aurreratuaren Europako Astearen edizio berria, Eusko Jaurlaritzaren INNOBIDEAK Estrategia eta 2013an martxan jarri zenetik estrategia horren barnean funtzionatzen duten programak: Kudeabide, Lehiabide, Pertsonak eta Prestakuntza. Era berean, Kudeaketa Aurreratuak etorkizuneko enpresetan duen garrantziari buruzko gogoetak eta iritziak partekatuko dira.\nBestalde, beren proiektuak Innobideak Estrategiaren barnean garatu dituzten euskal enpresek beren esperientzia kontatuko dute eta honelako galderei erantzungo diete:\nZein erronka gainditu behar dira, eta nola, antolakunde hierarkikoetatik langileen benetako parte-hartzea sustatzen duten antolakundeetara igarotzeko?\nZein praktika aplikatu behar lituzkete euskal enpresa industrialek bezeroen eta hornitzaileen kudeaketa hobetzeko?\nZer egin beharko litzateke startup berriak sor daitezen lehendik existitzen diren enpresa industrialen barnean?\nNola aurre egiten diete hezkuntza- eta prestakuntza-erakundeek enpresen etorkizuneko berrikuntza arloko erronkei, kontuan izanik horietako batzuk dagoeneko hemen direla, besteak beste, berrikuntza, nazioartekotzea eta barnekintzailetza?


Gasteizko Ironman proba atzeratu egin da | EHK\nUztailaren 12an Gasteizko Ironmaneko bigarren edizioa jokatu behar zen, baina koronabirusaren eragina dela eta data berria bilatzen ari dira antolatzaileak\nAntolakuntzak ateratako oharrean dioenez, gure komunitatearen osasuna eta segurtasuna lehenetsiz, eta Espainiako Gobernuak Covid-19aren pandemiari buruz iragarritako jarraibideetan oinarrituta, ezin izango da Gasteizko Ironmana egin aldez aurretik ezarritako datan.\nOraindik ez dute balizko data berriaren inguruko xehetasunik eman, baina zehaztuta dagoenean parte hartzaile guztiei jakinaraziko dietela iragarri dute. Asmoa da urte honetan bertan lehiatzeko dataren bat topatzea eta bestela jada hurrengo urtean egitea, hori bai azken erabakia ekainaren 4a baino lehen emango dute jakitera.\nIzena eman duten kirolari guztiei helarazten joango zaie unean-uneko informazioa eta dena den, norbaitek edozein zalantza edo iradokizun antolakuntzarekin partekatu nahi izanez gero vitoria@ironman.com posta elektronikoa baliatuta egin dezake.\nAurtengo ediziorako izen-emateak azaroa aldera agortu ziren jadanik, iazko marka (2100 kirolari) hobetuz, eta emakumeen parte hartzea biderkatuz.


Gaitasun handia izan, baina ezin bideratu | Bizigiro | Berria\nIrene Arrizurieta -\n2014ko abenduak 13 - Iruñea\nZer da adimen handia izatea? Eskola curriculuma bikain betetzea eta karrera bikain bat izatea? Ez du zertan bata edo bestea izan. Gaitasun handia izatea besterik da. Zientzialarien arabera, populazioaren %2 gaitasun handikoa da, baina horietatik %1 baino gutxiago detektatzen dira. Gainerako pertsona guztiekin gertatzen den bezala, heterogeneotasun handia dago adimen handiko haurren artean, «izaerari, garapen abiadurari, interesei, zaletasunei eta abarrei dagokienez», dio Izaskun Etxebarria EHUko Irakasle Eskolako irakasle eta gaitasun handiko ikasleetan adituak.\nDena dela, hainbat ezaugarri komun dituzte: burmuinaren aktibitate etengabea, sentiberatasun emozionala, ikasteko erraztasun eta abiadura handia, lanean luze aritzeko gaitasuna eta sormen handia. Ezaugarri horiek batera izaten dituzte, eta gai dira, gainera, haien artean elkarrekintzak egiteko. «Mundua ulertzeko beste era bat dute; beste inteligentzia bat dute. Beste bide batzuk erabiltzen dituzte arazoak konpontzeko, ikusteko eta enfokatzeko». Gaitasun handiko lagunek badute beste ezaugarri bat ere: barne motibazio oso handia. Ikasteko premia handia dute, eta jakin-min handia txiki-txikitatik. Horretaz gain, «pertsona oso sentiberak dira, enpatia handikoak, eta justiziaren eta adiskidetasunaren oso kontzeptu argia dute».\nBaina horrek ez du esan nahi gaitasun handiko haur guztiek eskolan arazorik ez dutenik. «Adimen handiko haurren inguruan dauden estereotipoetako bat da hori, ikasle perfektuak direla pentsatzea», azaldu du Begoña Suarezek, Aupatuz adimen gaitasun handiko haurrak dituzten Arabako, Bizkaiko eta Gipuzkoako guraso elkarteko kideak. Batzuek bat egiten dute portaera horrekin, baina beste batzuek askoz sormen handiagoa dute, eta bestela ebazten dituzte egin beharrekoak. Gure hezkuntza sistema «zurruna eta homogeneoa denez, ez dute lekurik izaten beren sormena eta jakin-mina asetzeko», dio Erika Rabadan musika irakasleak eta gaitasun handia identifikatzen eta kudeatzen masterdunak. Egoera horrek jokabide arazoak izatea ekartzen du zenbaitetan: «Ez dute motibaziorik izaten testuliburuen bidez ikasteko, arreta galtzen dute, ezinegona izaten dute». Ezaugarri berezi horiek eta haiei lotutako arazoak oso nabarmenak dira kasu batzuetan. Haien ezaugarrietako bat aktibazioa da, buruarena eta gorputzarena —hau da, mugitzeko premia dute—, baina horrek ez du esan nahi hiperaktiboak direnik. Hiperaktiboak ez bezala, ume horiek gai direlako gai batean luzaro kontzentratuta egoteko.\nIzan ditzaketen heziketa premiak argitzeko, adimen handiko umeak identifikatzea da egin beharreko lehenengo lana. «Gehien erabiltzen den proba WISC delakoa da», dio Etxebarriak. Baina test horrek adimen mota jakin batzuk soilik aztertzen ditu. David Wechsler psikologoak 1949. urtean garatutako adimen test bat da, haurrek zer adimen koziente duten jakiteko. Adimen handiko pertsonak aipatzean, adimen kozientearen kontzeptua agertzen da. Munduko Osasun Erakundeak honela definitzen du adimen handia: adimen kozientea 130 baino handiagoa izatea. Profesional askok, ordea, ez dute nahikotzat jotzen zenbaki bat lortzea, eta, gaitasun handiko haurrak identifikatzeko, beste proba batzuk egitea eta gaian aditua den psikologo klinikoren batek egitea proposatzen dute. Hori eginda eta gurasoek horrela eskatzen badute, ikastetxeko orientatzaileak baloratuko ditu haren gaitasuna eta heziketa beharrak. «Ikastetxe bakoitzak dituen baliabideen arabera erantzuten du. Batzuetan egokitu egiten dira edukiak, eta, nahikoa ez denean, neurri bereziak hartzen dira: mailaz igotzea, adibidez», dio Elena Agilena Nafarroako Gobernuko Gaitasun Handiko Taldeko buruak.\nLan asko egiteko\nBaina maiz ez da erraza izaten haur horien premiak asetzea eskolan: baliabideak falta dira, eta irakasleak ez daude prestatuta. Gainera, gela batetik bestera alde handia dago. «Hogeita bost ume badituzu gelan, bakoitzak bere zailtasunak eta bere aberastasunak ditu. Askotan ume hauek uzten ditugu pentsatuz aurrera egingo dutela, baina askotan ez dute aurrera egiten», dio Rabadanek. Errealitatea da ume horiei arreta berezia eskaini ahal zaiela eskolan: edukien curriculuma egokitu edo mailaz igo. «Guretzat lan handiagoa da, eta jada lanez gainezka gaude. Baliabideak falta dira».\nIrakasleei baliabideak ematen saiatzen da Yolanda Olasagarre Nafarroako Gobernuaren Euskararen Irakaskuntzarako Baliabide Zentroko (EIBZ) irakaslea. Iaz hasi zen gaitasun handiko ikasleei eskolan arreta nola eskaini irakasteko ikastaro bat eskaintzen, on line eta euskaraz. Irakasleak egoerari nola aurre egin jakiteko prestatzea du helburua. «Irakasleak erne egon daitezen, jakiteko nora jo eta nola lagundu ikaslea». Ikasleen ezaugarriak, interesak, motibazioak, alde emozionalean izan ditzaketen ezaugarriak irakasten dira. Irakasleak zer egiteko izan beharko lukeen ere aztertzen da. Olasagarrek dio irakasleak egokitu egin behar duela bere egitekoa. «Irekia egon behar du, eta malgutasuna izan behar du. Ausarta izan behar du, gauza berriak probatzeko, betiere albo ondoriorik ez dela sortuko ziurtatuz». Gurasoekin komunikatzea eta ikaslea behatzea ere ezinbestekotzat ditu. Bestalde, «aurreiritziak desikastea» proposatzen du, horrek mugatu dezakeelako beste guztia. «Ikasle batek gaitasun handiak dituela diogunean, ez dugu esaten besteak baino eskubide gehiago dituenik. Ezberdina da, eta beste behar batzuk ditu».\nIrakasleak desikasi behar du gaitasun handia izanda ere ikaslea bakarrik moldatuko dela. «Ezin dugu hori aurreikusi. Gaitasun handia dutelako ez du esan nahi ez dutenik laguntza behar». Generoaren ikuspegia ere lantzen du Olasagarrek, gaitasun handiko neska gutxiago daudela ikusi baita. Adimen handiko hamar umetik zazpi mutilak dira, eta hiru, neskak. «Gelan ez dute arazorik ematen, diziplina arazo gutxiago dutelako eta isilagoak direlako». Begoña Suarezek haien izaera ere aipatu du arrazoi gisa. «Neskek gorde egiten dute azkartasuna. Beldur diote berekin neurri bereziak hartzeari. Ez dute taldearen aldean ezberdin izan nahi». Ikastetxean eta gela barruko lanean irakasleek babesa behar dutela dio Olasagarrek. «Babesa, eta zerbait behar dutenean norbait izatea atzean aholkua eta laguntza emateko, erreferentzia bat». Baina egoera oso ezberdinak daude; badira taldeak hogei ikaslekoak, hamabostekoak eta hogeita hamarrekoak. «Irakaslearen egitekoak malgua izan behar du. Ikasleari kasu eginez, oro har ongi erantzungo du».\nBidean hobetzen jarraitzeko, «jarraipena eta sistematizazioa ziurtatzea» proposatzen du Olasagarrek. «Ez da hutsetik hasiko, eta bada modua aurrera egiteko. Egiten dugun lana metatuz eta transmitituz joan behar dugu». Egiteko asko dagoela uste du Etxeberriak. «Lan asko dago egiteko, nahiz eta Jaurlaritzak adimen gaitasun handiarentzat oso lagungarria izan daitekeen dokumentu bat argitaratu duen eta sentsibilitate bideak ireki dituen».\n«Ordu asko pasatzen dituzte eskolan, eta ez dugu nahi asteburuan eskolan ikasi ez dutena ikastaro batean ikastea ere», dio Suarezek. Uste du eskolan nola artatu behar dituzten jakitera bideratu behar dela haien lana. «Eragin behar da eskolan, hor ditugulako ikasleak hainbat ordutan». Oraindik ere gaitasun handiko haurren gainean aurreiritzi asko daudela uste du Jakesek. Baionan bizi da. Asmatutako izena da, ez baitu berea eman nahi izan, ezta bere haurrena ere. Bi haur ditu: 13 urteko mutiko bat eta 10 urteko neskato bat. Biak ala biak gaitasun handikoak dira, eta berak eta emazteak ere ezaugarri horiek dituztela ohartu dira. Lehena eskolan detektatu zuten. «Klasean biziki ongi zen, baina batzuetan ez zen kontzentratzen, eta arreta galtzen zuen. Arrapostuak biziki ongi ziren; helduen antzera erantzuten zuen». Lehen haurrarekin jakinaren gainean egonda, bigarrenarekin gauzak errazagoak izan dira. «Lagunekin ez zuen ongi pasatzen, eta nahi zuen jakin zer gertatzen zitzaion. Orain biziki ongi da elkar ulertzeko eta zer gertatzen zaigun jakiteko». Orain kolegioan daude biak; semea, hirugarren mailan. «Gustura dago gelan». Alaba berriz, lehen mailan dago. Aukera dute haien curriculuma aberasteko laguntza izateko, baina ez dute izan nahi. «Irakasleek ez dakite gure haurren gaitasunen berri. Ez da arazorik, eta arazoren bat gertatzen bada, erranen diegu. Normaltasuna nahi dugu. Haurrak zoriontsuak izatea nahi dugu».


AHTren amesgaiztoa | Angelu itsua\nHasiera » Azpiegiturak » AHTren amesgaiztoa\nAHTren obrek ezkutaturik aurkitu dugu Gure Ametsa izeneko etxea, Hernani eta Urnieta artean\nUrnieta eta Hernaniko mugan gaude, eta hantxe, trenbidearen biaduktua izango denaren zutabeek harrapatua, etxetxo bat begiztatu dugu. Haraino iristeko hormigoi zatarrez egindako malda piko eta artifiziala igotzea beste erremediorik ez dago. Izerdi tantak kopetan iritsi gara muinora. “Ze, paisajea ikustera?” galdegin digu amona batek berehala. Gure Ametsa etxearen ataritik ari da. Ez dakigu ametsetan edo benetan ilargian ote gauden: bertatik ikus daiteke AHTren bideak Martuteneko erriberaraino mendian egin duen zauri zuzen eta sakona. Dena hankaz gora dago, dena da lurra, hormigoia eta harria.\nGaldetu diogu amonari eta hasi da hitz egiten. Hasieran etxea bota behar zutela, hustu ere egin zutela, baina gero ezetz, eta orain euren logelatik hogei metro eskasera igaroko zaie gau eta egun ziztu bizian doan munstroa. Amonak esan digu firmak biltzen aritu zirela, pareko menditik datorren tunela beste aldetik zulatzen hastea lortu zutela, dinamitaren eztandek 2 kilometrora ere bidal ditzaketela harriak… Abenduan iritsiko dira tunelaren alde hontara. Sumatuko dute.\nUrnieta eta Hernani arteko tunela urte amaieran zulatuko omen dute guztiz.\nBi urtetan jasan dituzte obrak, baina orain geldirik daude, amaitu gabe: “Uste duzue hormigoi horrek 2018 arte agoantatuko duela? Aurtengo udaberria bezalakoak egiten baditu ez behintzat!”. Kamioiak eta hondeamakinak etorri bezala ospa egiten omen zuten enpresak ordaintzen ez zielako. 1.000 euro baino gutxiago kobratzen zuten langileak bota eta are gutxiago kobratzen dutenak hartu omen zituzten, badakigu zein baldintzatan lan egiten duten…\nEtxearen inguruan dena da grisa, hortaz kexa da amona, belar gune bakarra trenbideko hesiaren bestaldean jarri diete: “Zertara sartuko gara horra? Trenean doazenei agur egitera?”, eta lur jaleek utzi dioten baratze apurretik piperrak eta bainak biltzera joan da lugina.\nAldapa ikaraturik jaitsi dugu bueltan, amonak esandakoa gogora etorri zaigu: kasik hilero todoterrenoaren pneumatikoak aldatu behar izaten dituzte porlanezko bideak izorratzen dizkielako.


Bangbros iragarkiek oparitutako morea jaten eta bere pussy suntsitzen | Emakume biluzia - Emakume biluziak - Amateur argazkiak [TOP 10 2021]\nBangbros iragarkiak amateur puta beroarena pro gizonezkoarekin dildo handiarekin ematen duena. Aurretik, putakume berria ezin da oparitutakoaren oilarra xurgatzen egon, uso lodia bere ahoan sartzen ez delako. Modu bihurri sutsu hau peladinha da eta saiatu picona osoa ukabilkada estuarekin ukitzen. Hala ere, jatekoaren oilar handia ezer baino handiagoa eta lodiagoa da eta benetako putakume honen pussy sartu zen.\nTags bangbros pussy jaten dela suntsitzen talentu handiko morena\n"Bangbros iragarkiak oparitutako morea jaten eta bere pussy suntsitzen" erlazionatutako mezuak\nSampa pornoaren argazki berriak\nPussy estu berria\nBiluzik dauden emakume biluzien irudiak


NATO-nto-EN herrian | Ruben Sánchez Bakaikoa\nHasiera > gora herriak!\t> NATO-nto-EN herrian\nmartxoa 17, 2014 arlotea\tUtzi iruzkina Go to comments\nNATOren barruan gaude lagun euskaldun hori, izan iparraldeko, izan hegoaldeko. Hegoaldekoei NATOn egotearen gaineko boto emateko aukera eman zietenean, gehienek ezetz bozkatu bazuten ere.\nNATO, gaur egun 28 estatu inperialistak osatzen dute: ospe txarreko USA edo Turkiatik, ospe guayeko Noruega edo Islandiaraino, eta Europa mendebaldeko estatu gehienak barne hartzen dituelarik. Latinoamerikako herrialderik ez (Kolonbiarekin negoziatzen ari badira ere), Afrikako herrialderik ez, Asiakorik ez, islamiarrik ez (Turkia salbu).\nNATOren azalpen bakartzat eman da “gerra hotza” eta sasoi bateko Sobiet Batasuna eta estatu komunisten aurreko erantzun gisa sortu zela. Baina 20 urte pasatxo joan da bloke komunista “erori” zela, eta hor dirau NATOk jo eta su: Jugoslavia ohia (1999), Iraq (1991 eta 2003), Afganistan (2001) eta Libia (2011). Eta auskalo zenbat aitortu gabeko “ekintza”.\nNATOren modus operandi aski ezaguna bada ere, -herrialde bat gaizto batek gobernatua, gure bizimodua arriskuan jartzen duena eta bla, bla-, nago nahiko ondo sartu digutela denoi barruan mousntro antimusulmana, antilatinoamerikarra, antierrusiarra… NATOk -gure hobe beharrez eta gure segurtasunagatik- mundua baketzeko egiten dituen “esku-hartzeak” ulergarri egiten dizkiguna.\nGauzak horrela, gure izenean eta gure zergen diruarekin hurrengo txikizioa egiten dutenean, guk gaizkilea eta bere herri gaiztotuari buruz hitz egingo dugu. Izan ere, gu oso aurreratuta gaude eta paradisu demokratiko batean bizi gara, gure agintariak zuzenak eta jatorrak dira eta horregatik, gure etxe azpian pintada bat egitea biolentoa eta jasanezina da, baina beste herrialde batean pertsonak (pertsonak al dira?) hiltzea normala.\nAgian horregatik esaten dudanean amesten dudala Euskal Herri bat, NATOn ez dagoena, inozo bat banintz bezala begiratzen naute askok.\nMailak:gora herriak! Etiketak: antiinperialismoa, inperialismoa, internazionalismoa, nato\nZerri horiek leherraraziko dute mundua! Ukraina gure sofatik


69. Gabon Abesti Sariketa – Zumarte Usurbilgo Musika Eskola\nTag: 69. Gabon Abesti Sariketa\nZilarrezko domina Zumarte Abesbatzarentzat!\nAtzo Errenterian ospatu zen 69. Gabon Abesti Sariketan, Zumarte Abesbatzak zilarrezko domina lortu zuen. Azkenengo hilabeteak gogorrak izan dira Zumarte Abesbatzako kideentzat, entsaioa luzeak… kantak ikasi… baino azkenean, lanak bere fruitua eman du eta zilarrezko dominarekin bueltatu dira etxera! Zorionak denei egindako lanarengatik eta lortutako emaitzaregatik!\n69. Gabon Abesti Sariketa\nLarunbata honetan abenduak 26, Zumarte Abesbatzak Errenteriako 69. Gabon Abesti Sariketan hartuko du parte. Aste batzuk daramatza abesbatza entsaiatzen eta gogotsu eta animo askorekin agertuko dira abeslariak Errenteriako Udal Polikiroldegian. Aurten berrikuntza batekin dator sariketa, abesbatza guztiak arratsaldez arituko dira, txapelketa 16:30etan hasiko da. Zorte on gazteak eta ondo pasa!


0 Infekzioa Kontrol Archives - brnskll.com\n11 Jakin behar duzu gauzak piercings buruz\n“Soinu informazio batzuk aurkezten artikulu honetan, baina ez da oraindik askoz ere gehiago jakin. Noiz piercings trebatutako profesional batek egiten dira ekipamendu antzua eta kalitate handiko bitxiak erabiliz, eta aftercare egokiak jarraitu da, arriskuak erabat txikitzean.” - Elayne Angel, APP presidentea\nUr distilatu vs. gatz busti; bilduta multzo malkoz; instrumentuak mantenduz irekiak garbitzeko\nAbenduaren 2013 – CS Solutions. Infekzio kontrol galderak erantzun gehiago insightful Ray T-tik. Surgical instruments should not be soaked in …\nEn infekzio kontrol behiak sakratuak\nSSI Prebentzio: Evidence-Based Praktika Ordeztu Lingering “Behiak sakratuak’ duen ala\nTxosten honen gune kirurgiko infekzioak prebentzioa esploratzen (SSIs) ebidentzian oinarritutako praktika ordezkatuz testuinguruan “behiak sakratuak” operazio-gela. Zentratzen ile-kentzea preoperative kritikoa praktika on.\nNoiz Thomas Paine adierazi en 1776 duten, “Luze eta ohitura ez da gauza bat gaizki pentsatzen, ematen dio eskubidea izatearen itxura azaleko,” ezin zuen imajinatu zuen, gaur egungo sokatira-gerra piztu dela oraindik badago deskribatzen eragilea gela batzuk, gaur egun,.\nJatorrizko artikulu: Researchers Develop Off-Grid Sterilization with Solar Steam. Copyright 2013 by Virgo Publishing http://www.infectioncontroltoday.com/ Posted on: 07/22/2013 Rice University graduate student …\nStylets eta orratz segurtasuna\nSharps lesioa saihestuz kortxoa hodi bat edo gabe, modu erraz eta eraginkor bat.


Hamaika bide gailur ospetsura igotzeko\nBeriain mendiaren inguruak\nNafarroako lau eskualde lotzen ditu Beriain mendiak: Sakana, Ollo, Goñi eta Urbasa-Andia. Era guztietako ibilbideak egiteko parada eskaintzen du inguruak. Oinez edo bizikletaz egitekoak, gogorrak edo errazak, eskaladarako aukerak... Menu zabal horren hiru adibide ekarri ditugu orrialdeotara, bi oinez egitekoak, eta beste bat bizikletaz. Horiek asetzen ez bazaituztete, gehiago aurkituko dituzue berriki argitaratutako Beriain, 19+2 gidan (www.beriainmendia.com).\nBeriainen ikuspegia, Trekutik.\nDorrao (620) - Peña Blanca (1.235) - Beriain (1.492)\nPeña Blanca, bi gurpiletan\nLuzera: 16,4 km.\nIgoeraren denbora: 3-5 ordu.\nDesnibela: 872 m.\nLeziza ibai ondotik igotzen den bidetik joanda, Peña Blanca eta bere ingurua ezagutuko ditugu, bizikletaz egindako ibilbidean. Itzal nahikoa dago, horregatik udan egiteko oso gomendagarria da.\nDorrao herrian San Pedrora joaten den pista hartuko dugu. Beti horri segituko diogu, borda baten ondoan bukatu arte (4,39 kilometro). Pista bukatzen den tokian, porta langa batetik pasatzen den bide batetik igoko gara.\nEskuin aldera egiten duen kurba batean bidegurutzea ikusiko dugu; gu eskuinaldera, kurba hartuta igoko gara. Berehala belardi batera iritsiko gara (6,40 kilometro), eta eskuinean ikusiko dugun sendatik igoko gara. Bidea zabalago egingo da. Hortik jarraituz basotik atera eta hesi batera iritsiko gara.\nHesia ahal den bezala pasatu ostean aurrean dugun leporantz joango gara. Behin hara iritsita, zuzen jaitsi aurretik, nahi izanez gero eskuinera jo dezakegu, bost minutuko ibilbidetxoa eginda Peña Blancara iristeko. Bestela, zuzen behera eginen dugu bide batekin topo egin arte. Hortik eskuinera joanda Fuente fría-ko baltsaren ondotik pasa eta Lizarragako mendatetik datorren pistan sartuko gara. Ezkerrera egin eta aldapa batzuk igo ondoren mendebaldera bira eginen dugu. Hemen pista bukatu eta bizikletarako bide erraz batean sartuko gara. Azkeneko partean, Beriainera igo aurretik, aldapa gogor batzuk igo beharko ditugu. Osotara 16,44 kilometro.\nMunarriz – Treku (1.265) – Beriain (1.492)\nPaisaia ederrak bide errazean\nIrteera: Munarriz (910 m).\nDesnibela: 355 metro Trekura eta 582 Berianera.\nIraupena: 2h 20’ Trekura eta 5h Beriainera.\nMunarrizetik datorren bidea luzea da, baina ez dago malda handirik. Hainbat paisaiaz gozatu ahal izango dugu egin beharreko ibilbide honetan, gero eta politagoak.\nHerriaren goiko partean hilerriaren ondotik pasatzen den pista bat hartu eta berehala porta langa bat pasatuko dugu. Pistatik jarraitu eta goiko aldean, beste porta langa baten ondoren, pista bukatuko da (30 minutu). Eskuinera doan bide batetik segituko dugu beste porta langa bateraino iritsi arte. Hura gainditu eta eskuinaldera doan bidea hartuz, hamar minutura, ezkerretara bira egin eta Urdanozetik datorren pistara aterako gara. Ezkerretara eginen dugu orduan.\nPistan, Erna baltsa aldera 40 metroz jaitsiko gara, eta eskuin aldean langa baten ondoren dagoen senda hartuko dugu. Senda pagadi baten goiko aldetik doa; tarteka desagertzen da, baina beti norabide bera darama. Pistatik hamar minutura Goñiko harrizko mugarekin topo eginen dugu. Bertan, mugan dagoen porta langa bilatu eta pasatu behar dugu. Ondoren, zuzen segituko dugu bide zabal bat aurkitu arte. Ezkerrera joko dugu bide zabal horretan. Baltsa baten ondoren, gurutze bat aurkituko dugu; eskuinera egin dugu eta berehala San Miguel baselizan egonen gara.\nBaselizara heldu eta ezkerretara joz, hamar minuturen ondoren langa bat pasako dugu eta bertan adierazita dagoen bezala eskuinaldera jo behar dugu. Hasieran langaren ondotik joango gara eta gero pagadiaren artean aldapatxo batetik jaitsiko gara. Beheko aldean zuzen segituta, harrien artean, gora doan senda hartuko dugu. Berehala animalientzako bi aska dituen pista batean sartuko gara, baltsa bat duen belardi batera eramanen gaituena. Porta langa pasa eta goiko askaren eta baltsaren arteko bidetik, ertzera igoko gara. Ertz erraz eta polit horretatik jarraituz, Trekura igoko gara (2 ordu eta 20 minutu).\nTrekutik argi ikusiko dugu Lizarraga mendatetik Beriain aldera doan pista. Beriainera iristeko, pista horren goiko partetik jo behar dugu. Ertzaren beste aldera joan ostean, iparralderantz, langa pasatu eta jaisten hasiko gara. Hasieran langaren ondotik, eta gero harri-piloek ongi adierazten duten bezala, poliki-poliki ezkerretara joanez. Deabruaren Pasabidetik igaroko gara eta Trekutik ikusten genuen pistara iritsiko gara. 2 ordu eta 35 minutu.\nPista horrek mendebaldera bira egiten du eta bide goxo bihurtzen da. 25 minutuan Euskal Herriko erdigunera iritsiko gara, eta handik, beste ordubetean, Beriainen gailurrera (1.492 m) iritsiko gara. Osotara bost ordu.\nIhabar - Idoitxiki (1.255) - Beriain (1.492)\nIrañetako portu zaharretik\nIrteera: Ihabar (445 m).\nDesnibela: 810 metro Idoitxikira eta 1.047 metro Beriainera.\nZailtasuna: Erraza, oso bide argia.\nIgoera: 1h 35’ Idoitxikira eta 2h 30’ Beriainera.\nAutoa: Herrian edo pistan, baina pistan leku gutxi dago.\nIrañetako mendatea Beriainera igotzeko bide erreza eta polita dugu. Pagadi zoragarri batetik pasatzen da eta benetan ederra irudituko zaigu goiko partean.\nIhabarretik aterata, trenbidea eta autobiaren beheko tuneletik pasatuta dagoen gurutzean Camino de Zalduondo dioen seinale bat ikusiko dugu. Hark adierazitako bidetik joanen gara.\nBerehala asfaltoa bukatu eta pista batean sartuko gara. Pista hasi bezain pronto, hiru norabideko gurutze bat ikusiko dugu. Zuzen segituko dugu, eta luze gabe ur-andela baten ondotik pasatuko gara.\nHerritik hamar minutura bidegurutze batera iritsiko gara. Han bizpahiru auto aparkatzeko tokia dago. Guk eskuinera eginen dugu, pistatik, eta bertatik beste hogei minutu jarraituko dugu oinez.\nAbiatu eta 30 minutura, gutxi gorabehera, beste bidegurutze bat aurkituko dugu; bide handietatik segituko dugu guk, berriz eskuinera eginez, eta beste hamabost minutuz pistatik joanen gara.\nEzkerrerantz doan bihurgune batean bide zabala abiatzen da zuzen eta gora, eta hori hartuko dugu. Berehala estutuko da eta eskuinera joan ahala basabide bihurtuko da. Langa bat gurutzatu eta Irañetatik datorren bidearekin bat eginen dugu.\nOngi adierazitako bidean gora eginez, Idoitxiki lepoan egonen gara hiru ordu laurdenen bueltan. Lepoaren ezkerreko aldean Idoitxiki mendia (1.255) dago. Beriainera joateko, berriz, eskuinera egingo dugu, mendi bizkarretik. Bi ordu eta 30 minutuko ibilbidea eginen dugu osotara.


Udalekuak hizkuntza indigenen alde - Azkue Fundazioa- Euskara sustatzen\nHasiera • Euskararen Etxea • Hizkuntza Gutxituak • Berriak • Udalekuak hizkuntza indigenen alde\nUdalekuak hizkuntza indigenen alde\n2019ko uztailean 7 eta 8 urte bitarteko 20 umek Hoopa Valley erreserba indiarreko udalekuan parte-hartuko dute Kalifornia Iparraldeko estatuan (EEBB). Udalekuaren berezitasuna hupa hizkuntzan gauzatzea izango da.\nHupa hizkuntza edo na:tinixwe mixine:whe Hoopa haraneko 4 mila kide inguruko tribuan hitz egiten da. Kide horiei hupa edo hoopa izena eman zitzaien, baina na:tinixwe da haien burua izendatzeko erabiltzen dutena.\n1850eko hamarkadan urrearen aurkikuntzak jende zuria erakarri zuen Hoopa haranera eta haiekin batera, kolonizazioa. 1893an Hoopa haraneko eskola indiarra sortu zuten kolonizatzaileek. Eskola horietan bertakoen arropa tradizionalak erre, izenak aldatu, eta hizkuntza debekatu egiten ziren.\nHainbeste mendetako egoera kolonial horren ostean, azkenik, hupa hizkuntza irakasten hasi ziren eskoletan, baina ez zen nahikoa izan hiztun jariotsuak lortzeko. Gaur egun, 20 pertsona inguruk erabili dezakete hupa hizkuntza jariotasunez gero besteei irakasteko edo transmititzeko. Hiztun berriak lortu behar diren egoera batean, murgilketarekin errazago lortzen da.\nMurgilketaren ideiarekin, Sara Chase, na:tinixwe kidea dena, 2017an hasi zen udalekuen proiektuarekin Running Strong for American Indian Youth erakundetik 10.000 dolarreko diru-laguntza jaso zuenean. Chase 2014an graduatu zen Columbiako Unibertsitatean hizkuntzalaritza eta natiboamerikar ikasketetan.\n2017ko lehen udalekuetan 15 ume hartu zituen 4 egunez, 2018an 20 umek parte-hartu zuten eta 5 egunez egon ziren udalekuetan. Aurtengo uztailean berriro antolatuko ditu udalekuak, baina bere ametsa noizbaiten bere eskola sortzea da.\nChasek egin duen esfortzu honen bezalako adibide ugari daude, eta eragin handia dute horrelako ekimen txikiek.\n7 urteko Grace Kane haurra, udalekuen arrakastaren adibidea da. Gracek hupa hizkuntzan abesten du, txakurrari hupaz egiten dio eta bere ahizpa nagusiari irakasten dizkio hitz eta esaldi solteak. Gracen amaren esanetan, Gracentzat dibertigarria da, baina berarentzat hizkuntza salbatu ahal delaren itxaropena da.


Bera Bera bisitatuz ekingo dio bigarren itzuliari Kanpanzar Arrasatek – Arrasate Rugby Taldea\nBera Bera bisitatuz ekingo dio bigarren itzuliari Kanpanzar Arrasatek\nPublicado por aurrerabegira en 21 de enero de 2022 21 de enero de 2022\nEuskal Ligako 1. Mailako bigarren itzulia martxan jarriko da asteburu honetan eta, 10. jardunaldiaren baitan, Arrasate Errugbi Taldeko seniorrak Donostiara joango dira. Sailkapen buruko aurkari zuzenen kontra jasotako azken bi porroten ostean Julen Barrutiaren mutilak norabidea zuzentzen ahaleginduko dira eta, horretarako, sailkapen zuloan sartutako dagoen Bera Berari egingo diote bisita. Norgehiagoka zapatuan izango da, 14:30ean hasita.\nEsan bezala, jokatutako azken bi partiduak galdu ditu Kanpanzar Arrasatek: orain direla 15 egun La Unicaren kontrakoa Mojategin (13-42), eta pasa den asteburuan Elorrion jokatutakoa (24-19), azken hau bere garaian, Covid-19 kasuak tarteko, atzeratutakoa. Gauzak horrela, bi porrot hauekin Barrutiaren mutilak nolabait aldendu egin dira lehen bi sailkatuetatik. Elorrio da une honetan liderra 40 punturekin, hori bai, bigarren sailkatu La Unicak baino partidu bat gehiago jokatuta. Nafarrek 39 puntu dituzten bitartean, Kanpanzar Arrasate 28rekin dago, Errioxak eta Uni Bilbok baino sei gehiago, laugarren eta bosgarren sailkatuak, hurrenez hurren.\nOnbidera itzultzeko aurkari aproposa dirudi asteburu honetan Barrutiaren mutilek aurrean edukiko dutena, zazpi punturekin azkenaurreko sailkatua baita Bera Bera. Jokatutako bederatzi partiduetatik bakarra irabazi dute donostiarrek, eurek baino erregistro kaskarragoak eta puntu bakarra duen Txingudiren kontra jokatutakoa, hain justu ere.\nLehen itzulian, Mojategin jokatutako partiduan, arrasatearren eta donostiarren arteko lehian zuri-moreak izan ziren nagusi 66-7ko emaitzarekin. Gauzak horrela, eta aurreneko 9 partidu hauetan gertatutakoa ikusirik, oraingoan ere faborito izango da Kanpanzar Arrasate. Zalantza izpirik gabe Donostiatik garaipena ekartzeak mesede egingo dio Barrutiaren taldeari, garaipenaren bidera itzuli eta konfiantza berreskuratzeko.\nOrain direla hiru denboraldi Bera Berak Mojategira egindako bisita.\nART-ko sortzaileek ohorezko sakea egingo dute zapatuan\nISEI BARBERO / Argazkiak: artxiboa Arrasate Errugbi Taldeko 50. urteurreneko egitarauaren baitan, klub zuri-moreak ekimen berri bat abiaraziko du asteburu honetatik aurrera. Honen baitan, senior mailako taldeek Mojategin jokatzen dituzten partiduetan ohorezko sakeak burutuko dira, Leer más…\nBultza Ligara begira daude Arrasateko errugbilariak ere\nUxue Igarza Loiola - Goiena.eus Arrasateko errugbi talde inklusiboak topaketak egin ditu gaur Mojategin, eta Gaztediko eta Hernaniko taldeak gonbidatu ditu. Entrenamendua egin dute denek batera, eta ondoren, Gaztedi eta Hernanik partida jokatu dute. Errugbi Leer más…\nAGT izango da ART-ko emakumezkoen taldeko babesle ofiziala datozen bi denboraldietan\nISEI BARBERO / Argazkiak: ART - AGT AGT Zerbitzu Osagarri Integralak eta Arrasate Errugbi Taldeak elkarkidetza hitzarmena sinatu berri dute eta, honen baitan, kooperatiba arrasatearra klub zuri-moreko emakumezkoen taldeko babesle ofiziala izango da datozen bi Leer más…


Film Onenaren Urrezko Maskorra: Magical Girl\nZuzendari Onenaren Zilarrezko Maskorra: Carlos Vermut, Magical Girl\nFilm Onenaren Urrezko Maskorra: Magical Girl, Pedro Hernández Santos\nCarlos Vermut (Zuzendaria) José Sacristán (Aktorea) Luis Bermejo (Aktorea) Lucía Pollán (Aktorea) Pedro Hernandez (Ekoizlea)\nPrentsaurrekoa ''Magical Girl'' (S.O) (es)\nPrentsaurrekoa ''Magical Girl'' (S.O) (in)\nAlfonbra gorria: ''Magical Girl'' (S.O) (v.o. )\n''Magical girl''-en eguna (v.o. )\nCarlos Vermutek komiki arloko Injuve saria irabazi zuen 2006an, eta handik gutxira, bakarrik egindako lehenengo komika kaleratu zuen, El banyán rojo. 2008an, TVEko Jelly Jamm telesailaren sortzaile gisa lan egin zuen, eta hurrengo urtean, VII. Notodofilmfest irabazi zuen, Maquetas izeneko lehenengo film laburrarekin. Urte horretan bertan, bigarrena egin zuen, Michirones. 2011n, Psicosoda Films ekoizpen-etxea sortu eta Diamond Flash bere lehenengo film luzea zabaldu zuen, modu independentean, Filmin izeneko online zinema-plataformaren bidez. 2012an, Don Pepe Popi film laburra idatzi eta zuzendu zuen eta Cosmic Dragon komikia kaleratu zuen.


Amezketa Etorkizun taldeak herritarrekin partekatu ditu proposamenak - Amezketa - Tolosaldeko ataria\nAmezketa Etorkizun taldeak herritarrekin partekatu ditu proposamenak\nTolosaldeko Ataria 2019-05-23 18:35\nHerritarren aurrean aurkeztu zuen, atzo, Amezketa Etorkizun taldeak udal hauteskundeetarako osatu duten programa. Legealdi amaierarekin, Amezketan hainbat aldaketa egiteko unea dela dio taldeak.\nAldaketa horretan lehena berdintasun alorrean eman nahi du Amezketa Etorkizunek: "Herrian lehen aldiz alkatea emakumea izateko proposamena egin dugu, berdintasuna bultzatuz". "Herriaren etorkizuna bermatzeko gazteentzako etxebizitzak eta industria sustatuko dituela", nabarmendu du Ainhoa Zuriarrain buru duen taldeak. "Herriko gazteak Amezketan geratzea da helburua, gazteak direlako herriaren etorkizuna".\nAmezketan ordezkaritza duten edo izan dezaketen sektore guztien berrikuntza eta sustapen ekonomikoa bultzatzeko egitasmoak ere landuko dituztela azpimarratu zuten: industria, egurgintza, eraikuntza, elikagaien alorra...\nEta bost proiektu "garrantzitsu" ere zerrendatu zituzten: eskolak; baserriak; Larrondo eta Aralar; gizarte laguntzak eta Ugarte auzoa.\nEskolari dagokionean, "egungo kokapena sendotuko da, eskola ondoan dauden bi lursailak erosi eta aparkalekuak sortzeko". Baserrien kasuan: "Herri erdigunetik baserrietara doazen bideak konponduko dira irisgarritasuna bermatzeko. Horrez gain, baserrietan bi etxebizitza baino gehiago izateko aukera emango da".\nLarrondo eta Aralar mendiei erreferentzia eginez: "Enirio Aralar Mankomunitatearekin elkarlanean abeltzaintza, ikerketa, kirola, turismoa... sustatuko dira. Basoen eta natura ingurunearen kontserbazioa bermatuko du eta Infernu errekako basoak kudeatuko dira".


Jesusen Egiazko Eliza - Wikipedia, entziklopedia askea.\nJesusen Egiazko Eliza\nKristau-sinesbidea eta erlijio-erakundea\nJesusen Egiazko Eliza (txinera tradizionalez: 真耶穌教會; txinera sinplifikatuz: 真耶稣教会; pinyinez: Zhēn Yēsū Jiàohuì) sinesbiderik bako eliza bat da, Beijingen (Txinan) ezarria 1917. urtean.\nGaur egun, batzar honen lehendakari hautatua Yung-Ji Lin predikaria da. Gutxi gorabehera 1,5 milioi kide ditu, sei kontinentetan banatuta. Eliza XX. mendearen hasieran sortu zen, eta kristautasunaren adar mendekostearraren kimuetako bat da. Eliza hau mendekostismo bakartarraren teologiari ere erantsia dago.\nElizaren sinesmen eta doktrina nagusiak[aldatu | aldatu iturburu kodea]\n"Espiritu Santua egiaz hartu izana hizkuntza ezezagunak hitz egiteko gai izatean ageri da, eta zeruan oinordekotza izatea bermatzen du."\n"Uretako bataioa bekatuen barkamenerako eta bizitza berriztatzeko sakramentua da. Bataioa ur bizian egin behar da, hau da, erreka, itsaso edo iturri batean. Bataiatzaileak (aurrez urez eta Espiritu Santuz bataiatua izan behar da) Jesu Kristo Jaunaren izenean gidatzen du bataioa. Bataiatu beharrekoa uretan gorputz osoz sartu behar da, burua makurtuta eta behera begira."\n"Oinak garbitzeko sakramentuak fededunari Jesus Jaunarengan parte izatea bideratzen dio. Era berean, maitasun, santutasun, umiltasun, barkamen eta zerbitzu betebeharrak gogorarazteko balio du. Uretako bataioa hartu duen orok Jesu Kristoren izenean oinak garbitzeko sakramentua hartu behar du; elkarri oinak garbitzea egoki den guztietan egin beharreko zerbaita."\n"Jaunartze santua Jesu Kristo gure Jaunaren heriotza gogorarazten digun sakramentua da. Jaunaren gorputz eta odolean parte izatea bideratzen du, berarekin batuta iraun eta azken egunean betiko bizitza eduki eta berpizteko. Ahal den guztietan burutu behar da sakramentu hau, legamia gabeko ogia eta mahatsaren zukua erabiliz."\n"Atseden-eguna, asteko zazpigarren eguna (eliz honen arabera larunbata), egun santua da, Jaungoikoak bedeinkatua eta santifikatua. Errespetatua izan behar da Jaunaren aintzapean, Jaungoikoaren sorrera eta salbazioa gogoratzeko eta etorriko den bizitzan edukiko dugun betiereko atsedenaren zain."\n"Jesukristo, hitza haragi egina, gurutzean hil zen bekatariak berrerosteko, hirugarren egunean berpiztu eta zerura igo zen. Bera da gizateriaren askatzaile bakarra, zeruen eta lurraren sortzailea eta benetako Jainko bakarra."\n"Biblia santua, itun zaharra eta itun berriaz osatua, Jainkoarengan inspiratua dago, idatzitako egia bakarra, eta kristau bizitza baterako estandarra da."\n"Salbazioa Jainkoaren graziak ematen du fedearen bitartez. Fededunek Espiritu Santuaz fido behar dira santutasuna lortzeko, Jainkoa ohoratzeko eta gizateria maitatzeko."\n"Jesu Kristo gure Jaunak ezarritako Eliza, Espiritu Santuaren bidez "Euri hondarren" garaian, apostoluen garaiko egiazko eliza berrezarria da."\n"Jaunaren Bigarren Etorrera Azken egunean izango da, mundua epaitzeko zerutik jaitsiko denean. Bidezkoek betiereko bizitza lortuko dute, baina erlijiogabekoek betiereko gaitzespena".\nMultimedia: True Jesus Church\nOrriaren azken aldaketa: 15 abendua 2021, 22:14.


Errudunak - Irutxuloko Hitza : Irutxuloko Hitza\nUdako oporrekin amesten hasi bazarete, sentitzen dut, zuentzat etxeko lanekin nator eta. Lehenik, galdera bat egin behar diozue zuen buruari; urtean, astean, egunero, zenbat aldiz kexatu zarete? Berdin dio zuen haserrea piztu duen gaia; ekonomia, ingurugiroa, politika, lana, indarkeria… Bigarren galdera; nor bilakatu duzue gaitz horien errudun? Eta hirugarrena; zer egin duzue bidegabekeria hori konpontzeko?\nEz nator inor epaitzera; norbere ideia eta sinismenekin erabat koherentea izatea lortu duenak bota dezala lehen harria. Inurriak gara erraldoien erreinuan; ez dugu munduko gaitz guztiak sendatzeko botere magikorik. Ados. Internetek eta sare sozialek lau haizetara zabaldutako globalizazioak munduaren zama jarri digu sorbaldetan; antsietateak jota bizi gara, guztia amaitzera doala iradokitzen digutelako albistegiek egunero. Eta ez, munduari gertatzen zaion guztia ez da gure errua; ala bai?\nZer egin du gutako bakoitzak mundu hau leku kaskarragoan bilakatzeko? Galdera hau ere, uda honetako oporraldian zuen buruari egitea eskatuko nizueke. Sakon hausnartu; zein punturaino gara egunero lagun eta senideekin partekatzen ditugun kexa eta haserre horien arduradun? Izan ere, egunak, asteak, urteak igaro ditzakegu errua besteei botatzen. Bankuei, politikariei, enpresariei, dirudunei eta munduko gaizto guztei. Gertatzen zaizkigun gauzen errudun bilakatzen ditugu mundu globalizatu honetan topatu ditzakegun mamu erraldoi guztiak, batez ere, ukiezinak diruditen horiek. Geroz eta mamu handiagoak, orduan eta errudunagoak. Munduko sufrimendu guztia gurekin zer ikusirik izango ez balute bezala.\nBaina gu ez gara inurriak. Borondate askoz ere handiagoa dute inurriek. Denbora luzeegiz interpretatu dugu izaki kaxkar, babesgabe eta inuzenteen rola. Gutako bakoitzaren barruan, bertuteak eta miseriak aurkitu daitezke. Ez gara izaki perfektuak; gizakiak gara. Hipokresian eta koldarkerian erortzen gara, akatsak egiten ditugu etengabe, eta ez dugu haietaz ikasten. Ez gara egia absolutuen jabeak. Ez ditugu arazo guztien konponbideak ezagutzen. Iritzi kontrajarriak ditugu. Baina oraindik badugu erabakiak hartzeko ahalmena, borrokatzeko aukera. Horregatik, uda honetan kexuren bat egiteko tentazioa sentitzen baduzue, egin zuen buruari azken galdera hau; egoera aldatzeko zerbait egiteko prest ote nago, ekintza hori inurri baten tamainakoa bada ere?


«Erreparoa ematen du zure burua erakustea ergelarena egiten, jolasari hain emana» | Eguneko gaiak | GARA Euskal Herriko egunkaria\n«JOEMAK ETA POLASAK», HAUR ETA GAZTE LITERATURAKO EUSKADI SARIA\n«Erreparoa ematen du zure burua erakustea ergelarena egiten, jolasari hain emana»\nJolasaren aldeko manifestu bikaina da «Joemak eta polasak», Iñigo Astiz eta Maite Mutuberriak elkarlanean osatu dutena. Jolasa abiapuntu eta helmugatzat hartuta, irudimen eta dibertimentuzko mundua eraiki dute, lehenari Euskadi Saria ekarri diona. Poeta ultzamarrak ez du baztertzen bigarren alea sortzerik: «Herriak behar duenean, hor egongo gara», dio, jostalari.\n«Errezeloa dut ‘kultura segurua da’ eta ‘kulturak salbatu gaitu’ mantren atzean ez dagoela lehendik ere gaizki zeuden gauza horiei aurre egiteko borondaterik. Beste mantu moduko bat da ‘kulturak salbatu gaitu’ hori»\n«Bideoak iritsi zaizkit, lagunen umeenak liburua irakurtzen eta barrez, eta poemek nola funtzionatzen duten ikustea, hor dago niretzat errekonozimendua»\n«Lerro hau irakurri baduzu,/ seinale ez zarela ohartu zu./ Sentitzen ditugu eragozpenak./ Poema dago margotu berria/ eta poesiaz bete dizu begia». Tonu zirikatzailea, dibertigarria, gertukoa, originala, samurra eta batzuetan bihurria ere badute Iñigo Astizek “Joemak eta polasak” (Elkar) liburura eraman dituen poemek. Beste horrenbeste, ispiluaren beste aldetik, Maite Mutuberriak osatu dituen ilustrazioek. Jolasa izan dute abiapuntu eta helmuga, haur eta gazte literaturako Euskadi Saria eskuratu berri duen lan aparta osatzeko. 0tik 100 urtera bitarteko haur guztientzat jolaserako material bikaina.\nLiteratura jolasa ere badela aldarrikatzen du liburuak. Zer ideia dago «Joemak eta polasak», lan berezi honen atzean?\nNik liburuak ez ditut pentsatzen: agertu egiten zaizkit. Banoa nik “tailerra” deitzen dudan horretan piezak sortzen eta, denborarekin, mota bateko pilatxo baten atzean liburu bat egon daitekeela hasten naiz sumatzen. Poema hauek jolasteko sortu ziren, hori da duten ezaugarri komuna, jolasa; jolas horrek eman dio forma liburuari.\nJolasetik sortua eta helburua jolasa duena, beraz. Zer garrantzia du jolasak gure bizitzetan?\nPentsatzen nabil eten moduko bat badagoela haurtzarotik helduarorako fase horretan, jolasetik jokora pasatzen baikara eta jolasak galdu egiten baitu balioa. Edozein pedagogiatan ezagutzarako tresna hartzen den hori, ikerketarako tresna bikaintzat eta jakintza motak irabazteko modutzat hartzen duguna, bat-batean denbora galtzea bilakatzen da, eta hori oso kuriosoa egiten zait. Ez dakit adin zehatz batekin lotua ote dagoen. Maite Mutuberriak ideia polit bat du horren inguruan. Galdetuko dizut: zuk, txikitan, marrazten zenuen, ezta?\nEta, orain, marrazten duzu?\nTarteka, orrialde bazterren batean... baina ezer gutxi, bai.\nEta badakizu noiz utzi zenion marrazteari? Ez, noski. Hor badago momentu bat, pasatzen garena marraztetik marrazten ikustera, eta gutxi batzuek jarraitzen dute marrazten. Hor zerbait gertatzen da. Uste dut jolasari ez zaiola garrantzirik ematen, eta literatura berez jolas bat da, ez besterik. Kontua da jolas horren emaitza izan daitekeela serioa edo umoretsua, baina hitzen jolaste batetik sortzen da literatura, punturik mingarrienean ere, oinazetik egindakoa izanda ere, beti du jolas maila txiki bat. Sorkuntzarekin oso lotua dago jolasa.\nAlde horretatik, poesia bera ulertezina, iluna, serioa den generotzat du askok. Horri buelta ematen diozue.\nArazoa da poesia den itsaso zabal horri begiratzen diogula oso estua den zirrikitu batetik, solemnitatetik, seriotasunetik, aitortzatik, baina poesia oso zabala da. Hor dago Nicanor Parra, bromak eginez, Sylvia Plath suizidioari buruz gogoetatzen edo kopla zaharrak, bromak egiten tonu sexual horrekin. Hala ere, uste dut estereotipo horrek kasu honetan gure alde jokatzen duela, ze jendeari esaten diozunean poesia idazten duzula irudikatzen zaituzte antzara luma batekin gauez ilargiari begira idazten. Oso jende arrunta gara poetok, baina jendeak ez du espero ondo pasatzea poema batekin eta, beraz, irribarre horrek doble balio du.\nHaur literaturako Euskadi Saria eman dizuete, baina heldu batzuk ikusi ditut nik liburu honekin aski dibertitzen…\nPozten naiz ikusi badituzu, nik ere bai [barreak]. Liburua ateraz geroztik dakit nik umeek ere ongi pasatzen dutela. Banekien helduek, edo heldu batzuk, ongi pasatzen zutela, baina umeak eta gazteak, niretzat erabat ezezaguna zen publiko mota hori. Nik egin dudana da poemen atea ahalik eta zabalen ireki, hau da, ez aipatu “sozialdemokrazia” hitza eta bai giltzak, autoak, arkakusoak, gauza konprobagarriak, hiztegi aldetik trabarik ez jartzeko. Hori da egin dudana jende gazteagoari poema hauetan sartzen uzteko. Baina inportanteena sarbidea pasa ostean aurkitzen duzuna da, poema ona izan dadila, eta nik hor jarri dut indarra.\nIlustrazioak sintonian daude poemekin, jolasak dituzte euren barnean, poesia ere bai... Hor bi egileen arteko komunikazioa nabari da.\nMaite eta biok elkarrekin egon gara eskolan 6 urtetik 15era bitartean, ezagutzen genuen elkarren barruan bizi den umea. Nik Maite ikusten dut heldu, profesional, lan egiten oso zorrotz, baina badakit barruan duela umetan izan zen neskato lotsati eta dibertigarri hori, eta berak badaki nik egiten dudan lan serio guztiaren atzean dagoela umetako Iñigo ero samar hori. Orduan, oso erraz konektatu dugu, eta ume horietatik sortu ditugu poemak eta ilustrazioak.\nMaitek berak esana du helburua ez zela «ondo» marraztea izan, baizik eta «pozik» marraztea. Bizi filosofia bat izan daiteke hori, bide batez esanda, praktikara eramatea dezente kosta ohi zaiguna…\nIdeia zoragarri bat da, bai. Liburuaren aurkezpenean hori esan zuenean “ba bai, horixe da egin duguna” pentsatu nuen. Ni poema hauekin asko dibertitu naiz baina erreparoa ematen du zure burua erakustea ergelarena egiten edo jolasari hain emana. Biluzik agertzen zara, eta jendeak pentsa dezake “tipo honek badirudi ez-dakit-zer eta begira ze txotxolokeriak egiten dituen”, ezta? Maitek lehen zirriborroak bidali zizkidanean, jakinda zein zorrotza den eta nola borobiltzen duen lan bakoitza, ikusi nuen hain biluzik bera ere, jolaste huts horretan hain sartuta, berehala deitu niola: «Segi hortik mesedez, ez borobildu ertzak, segi koloreekin jolasten, utzi gauzak bukatu gabe: hori da behar dugun izpiritua» esan nion, berdin jarraitzera animatzeko. Inportantea izan zen zirriborrotasun horri eustea.\nJolaserako izpiritu hori liburu guztira eraman duzue, baita aurkibidera ere.\n[Barreak] Irakurri duzu aurkibidea orduan! Jende guztiak ez du aurkitzen eta hori da ni gehien dibertitzen nauena, tranparen tranpa da! Liburua argitaratu zenean konturatu ginen bizkarra bakarrik utzi genuela jolasik gabe. Azala, aurkibidea, biografiak... boikotatu genituen eta bizkarra errespetatu egin genuen. Beraz, esperantza dugu hurrengo bat ateratzen badugu hor ere tranpa egitekoa.\nEz duzue baztertzen, beraz, bigarren alerik sortzea.\n[Isilunea] Herriak behar duenean hor egongo gara [barreak].\n[Barreak] Ados. Aipatu duzu lehen, zure sortze prozesua intuitiboa dela, horrek badu lotura deskubritzeko nahiarekin. Kazetaria, idazlea, itzultzailea zara… Zer garrantzia du zure bizitzan gauza berrietan murgiltze horrek, deskubritzeak?\nKazetariaren ofizioa jakin-minaren ofizioa eta, aldi berean, jakin-min gabeko poeta bat ez dakit zer izango litzatekeen. Ni saiatzen naiz jakin-mina ahalik eta gehien entrenatzen.\nLan honek Euskadi Saria irabaztera eraman zaitu, edo zaituzte. Zer esanahi du horrek zuretzat?\nPozgarria, besteak beste sos mordoxka bat delako: 18.000 euro eta 4.000 gehiago inork itzuliz gero. Baditu bere zergak ere, eta horietako bat da saria nik jasotzen dudala, baina liburua Maite eta biona da izatez. Hori gainditua dugu, bikote bezala jarraitzen dugu [barreak], baina sentsazio arraroa uzten dizu. Berak irabazi balu ilustrazioan, berdin poztuko nintzake.\nSariekin ez dut oso harreman orekatua. Ez dut sekula literatur sariketa bat irabazi. Umetan aurkeztu nintzen batzuetara, eta ez banuen irabazten pentsatzen nuen edo erratu zirela edo ni erratu nintzela, eta ez zitzaidan gustatzen sentsazio hori. Nire sorkuntza gunetik atera egiten naute. Hau Euskadi Saria da, ez naiz ni bila joan, eta etorri egin den neurrian, ni pozik.\nAgian liburuak oro har izan duen harrerak beteko zaitu gehiago.\nBa... tira, flipatu xamar geratuko da, baina esan egingo dizut: kalean lagun batek honi buruz galdetuta, esan nion baietz, oso pozik nengoela, baina ordurako errekonozitua sentitzen nintzela. Begiratu zidan “baina hau ze fantasma klase da?” esanez bezala. Helduentzako poema liburu bi idatzi ditut, kronika liburu bat, erreportajeekin beste bat... Egin ditut lan batzuk, baina honek nabarmen gainditu du beste horien harrera. Bideoak iritsi zaizkit, lagunen umeenak liburua irakurtzen eta barrez, eta poemak nola funtzionatzen duten ikustea, hor dago niretzat errekonozimendua. Sari handi bat jaso dudala sentitzen dut.\nSortzaile izateaz gainera kultur kazetaria ere bazara. Asko ari gara hitz egiten kulturaz, ea ez ote den ari ematen duena baino gutxiago jasotzen... Ze irakurketa egiten duzu zuk?\nUste dut maskara erori egin dela eta urte luzez prekario izaten utzi zaion sektore bat agertu dela, jendeak ikusi duela zein den sortzaile gehienen bizi baldintza orokorra. Baita inguruko sektorekoena ere, soinu teknikariak, argi teknikariak, zuzeneko arteetan mugitzen direnak geratu direlako ezer gabe. Baina uste dut ere bai hori bagenekiela denok, hori horrela izan zedin utzi dugula eta orain erruduntasun sentsazioa konpentsatzeko espantuka gabiltzala, “nola da posible?” esanez. Arazoari aurre egiten bazaio beti izango da garaiz, baina errezeloa dut “kultura segurua da” eta “kulturak salbatu gaitu” mantren atzean ez dagoela lehendik ere gaizki zeuden gauzei aurre egiteko borondaterik. Beste mantu moduko bat da “kulturak salbatu gaitu” hori. Hor bada zerbait ezinegon handia sortzen didana.\nHoni buruzko guztia: «JOEMAK ETA POLASAK», HAUR ETA GAZTE LITERATURAKO EUSKADI SARIA


Mundakako Udala - Mundakako udalak ikasketak eta dibertsioa eskeiniko dau ingleseko udalekuetan\nMundakako udalak ikasketak eta dibertsioa eskeiniko dau ingleseko udalekuetan\nMundakako Udalak, Urremendi elkartearekin lankidetzan, udarako herriko 6 eta 14 urte bitarteko gazteentzako ingelesezko auzolandegiak antolatu dauz beste urte batez. Auzolandegiek ingelesaren ikasketa eta dibertimendua konbinatzea da ekimenaren helburua baita umeen oporraldietan aisialdiko jarduerak eskeintzea be. Izen emotea maiatzaren 15erarte egongo da zabalik.\nAuzolandegiak uztailean zehar emango dira, goizeko ordutegian. Bi txanda egongo dira: uztailaren 3tik 14ra 2009 eta 2011 urteen bitartean jaiotako umeentzat (urte biak barne), 8,7 eta 6 urtekoentzako. Eta bigarren txanda, uztailaren 17tik 28ra 2003 eta 2008 urteen bitartean jaiotakoentzat (urte biak barne), 9 eta 14 urte bitartekoentzat. "Udan herriko familei seme-alaben aisialdirako aukerak eskeintzea gura dogu. Gainera, ingelesa ikasi eta hobetuteko aukerak eskeintzen doguz, tresna nagusia dibertsinoa izanik", azaldu dau Mundakako Alkateak, Aitor Egurrolak.\nFamilia erroldatuentzako edo Mundakako Eskolako ikasleentzako prezioa familia bakoitzatik apuntatzen diren seme-alaben kopuruaren arabera izango da. Seme-alaba bakarrak izena emoten badau, prezioa 65 eurokoa izango da. Bi seme-alaba apuntatzen badira, ume bakoitzak 55 euro ordainduko ditu eta hiru seme-alaba edo gehiagok parte hartzen badute, bakoitzarentzako prezioa 45 eurokoa izango da. Ez erroldatuentzako prezioa 125 eurokoa da seme-alaba bakoitzagatik.\nPlaza mugatuak dira, eta izena ematerakoan, lehentasuna izango dute herrian erroldatutakoek.Izena eman gura dauenak Mundakako Turismo Bulegora jo beharko du maiatzaren 15a baino lehen, egueztenetik astelehenera goizeko ordutegian (martitzenetan itxita).\nIzen emote orriagaz batera haurraren Gizarte Segurantzako txartelaren fotokopia eta ordainagiria entregatu beharko da.


Saint-Léger-Vauban - Wikipedia, entziklopedia askea.\nSaint-Léger-Vauban Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 424 biztanle zituen.\nKantonamendu canton of Quarré-les-Tombes\n47° 23′ 13″ N, 4° 02′ 27″ E / 47.3869°N,4.0408°E / 47.3869; 4.0408Koordenatuak: 47° 23′ 13″ N, 4° 02′ 27″ E / 47.3869°N,4.0408°E / 47.3869; 4.0408\nBussières, Saint-Andeux, Saint-Germain-de-Modéon, Saint-Agnan, Beauvilliers eta Quarré-les-Tombes\n169 (%47.2) 191 (%53.4)\n2007an Saint-Léger-Vauban udalerrian erroldatutako biztanleak 424 ziren. Familiak 164 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (44 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.\n2007an 291 etxebizitza zeuden, 165 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 115 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 286 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 165 etxebizitza nagusietatik 142 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 90 etxek bost zituzten. 74 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 96 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 51 etxetan bat baino gehiago zituzten.\nSaint-Léger-Vauban udalerriko biztanleria-piramidea 2009an .\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 216 ziren, horien artean 156 aktiboak ziren eta 60 inaktiboak ziren. 156 pertsona aktiboetatik 142 lanean zeuden (95 gizon eta 47 emakume) eta 14 langabezian zeuden (8 gizon eta 6 emakume). 60 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2009an Saint-Léger-Vauban udalerrian 161 unitate fiskal zeuden, 363 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.286 euro zen.\n2007an zeuden 25 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 3 zerbitzu enpresak ziren.\n2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 higiezinen agentzia.\n2000. urtean Saint-Léger-Vauban udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 833 hektarea erabiltzen.\nAzken aldaketa 16 martxoa 2021(e)an, 18:21(e)tan\nOrriaren azken aldaketa: 16 martxoa 2021, 18:21.


Nafarroako Justizia Auzitegi Nagusiak ez du kautela neurri bezala Mendigorriko haurrak aurtengo ikasturtean D ereduan hastea onartu. Ondorioz, 2020-2021 ikasturteari A ereduan edo Garesen ekitea beste aukerarik ez dute izan Mendigorriko haurrek, gurasoen nahi eta borondatearen aurka\nAuzibideak beste bidegurutze bat bizi izan du berriki; Nafarroako Gobernua eskatutako kautelazko neurriak hartzearen aurka azaldu ondoren, Nafarroako Justizia Auzitegi Nagusiak ez du onartu behin-behineko neurririk aplikatzea. Ezezko honek, baina, ez du Mendigorrian D eredua ezartzearen prozedura ixten. Auzia hasi besterik ez da egin, eta ondorioz, auziaren mamiaren inguruko epairik ez da eman, oraindik ez baita epaiketa gauzatu. Agurne Gaubeka Hizkuntz Eskubideen Behatokiko zuzendariak adierazi duen gisan: <<prozedura kontuengatik aurtengo ikasturterako kautelazko neurriak onartu ez diren arren, auzibideak aurrera darrai>>. Finean, eta azken epaiari begira, <<Mendigorriko D ereduarekin Hezkuntza Departamentuak erabakitakoa legezkoa izan zen edo ez erabakitzea Nafarroako Justizia Auzitegi Nagusiaren eskuetan baitago>>.\nMendigorrian epaitegietako bidea urratzen aritu arren, Nafarroako hizkuntza eskubideak bermatu beharko lituzkeen araudiak dituen gabezien erakusle bilakatu da kasu hau. Gaubekaren hitzetan, <<afera hau, egungo marko juridikotik haragokoa dela uste dugu, Nafarroako egungo araudiak ez baititu behar bezala bermatzen euskaraz ikasi eta bizi nahi duten pertsonen eskubideak>>.\nHalaber, Nafarroako Gobernuak herritarren eskubideak baztertu eta interesen araberako jokaera duela gehitu du Hizkuntz Eskubideen Behatokiko zuzendariak: <<Nafarroako Gobernuak herritarren hizkuntza eskubideak bermatzen direnaren zaintzaile izan beharko luke, baina departamendu ezberdinetan hartzen diren neurri eta erabakiek herritarren hizkuntza eskubideak bestelako interesen azpian jartzen dituzte>>. Hezkuntza Departamendua da horren adierazle, <<euskara sustatu eta beharrezko ekitate neurriak hartu beharrean, Nafarroako euskararen biziberritzean oztopoak jartzen ari baitira>>.\nEgoera aintzat hartuta, hastear den ikasturtean ez dute beste irtenbiderik izan, eta Gaubekak azaldu bezala, <<familia bakoitzak bizi duen errealitatearen araberako erabakia hartu behar izan du, beti ere, bere borondatearen aurka>>. Baina gurasoen hautua dena delakoa izanda ere, bi aukerek ondorio kaltegarriak dakartzate: <<Mendigorriko herriarentzat eta haur hauentzat izugarrizko kaltea da, haur batzuei euskararekin kontaktua izan ahalko zuten gune bakarra ukatzen baitzaie [Mendigorrian A eredua aukeratu behar izan dutenei] eta besteak, euskarazko eredua aukeratzeagatik, beraien inguru sozialetik ateratzen baitituzte [Garesen D eredua]>>.


Futbolaren joan-etorriak – Taxoareko Hitza\n9 urria, 2015 10 urria, 2015 Taxoareko Hitza\nAlaves-Osasuna| Denboraldiko lehen euskal derbia jokatuko dute zapatu honetan babazorro eta gorritxoek. Harmailetan festa giroa nagusi izango den bitartean –5.000 osasunazale inguruk bidaiatuko dute Gasteizera–, berdegunean partida oso lehiatua ikustea espero da. Osasunari dagokionez, hiru puntuak eskuratu eta lidertzari beste jardunaldi batez eustea bilatuko du. Euren arteko azken norgehiagoka aurtengo martxoan jokatu zen, zeinetan nafarrek 3-0 galdu zuten guztiz nagusi izan zen Alavesen aurka.\nFutbolaren joan-etorriak zer diren. Denbora tarte labur batean, atsekabea euforia bilaka daiteke. Osasunari begiratu bat ematea besterik ez dago: hilabete batzuen buruan, depresio egoera etengabean egotetik, olatuaren gandorrean egotera igaro da. Gorritxoak uneon Bigarren Mailako liderrak dira. “Ilusioa” da Sadar aldean gehien errepikatzen den hitza.\nBaina duela zazpi hilabete, Osasunak Alavesen aurka azkenekoz jokatu zuenean, nafarrak egoera zeharo desberdinean zeuden; igoerarekin amets egiten egon beharrean, jaitsieraren amesgaiztoa ekiditean zeuden zentraturik. Osasuna depresio egoeran iritsi zen Mendizorrotzako partidara, azken sei partidetatik bost galdu, eta aulkiko maizterra aldatuta –Urban kargugabetu ondoren Mateo izendatu zuten entrenatzaile–. Horrela, bada, berdegunean Alavesek ez zuen gupidarik izan: nafarrak 3-0 jipoitu zituen, Mateok zuzentzen zuen taldea lur jota (izenburu horixe ipini genion egun hartako kronikari) utziz.\nGeroztik, baina, euri asko egin du, eta badirudi urek Osasunaren nahigabe guztiak berekin eraman dituztela. Izan ere, iragan denboraldiko sufrimendu guztien ostean, talde nafarra aspaldiko garairik onenak ari da igarotzen. Zaleen gozamenerako, taldearen hezurdura –azkenean!– haztegiko jokalariek osatzen dute eta, hori gutxi balitz, 7 jardunaldiren ostean sailkapeneko lehen postuan dira, merezimendu osoz gainera.\nEgoera horretan, zazpi hilabete hauetan gertatu den guztiaren ostean, Osasunak berriz ere Gasteizera bidaiatuko du; oraingoan, egin beharrekoak garbi dituela, eta moralez gainezka. Gorritxoek aurrean aurkari gogor bat izanen dute, joko fisikoan oinarritu eta etxean garaitzen oso zaila dena. Bordalasen taldeak horrelakoak baitira; joko gutxi eta intentsitate asko. Beraz, Martinen jokalariak euren bertsiorik onenean aritu beharko dira babazorroen defentsa amarauna apurtu eta hiru puntuak patrikaratu nahi badituzte.\nTalde gasteiztarrari dagokionez, martxoan jokatu zen partidara behetik gorako bidea egiten ari zela iritsi zen. Biharkora, aitzitik, aurkako sentsazioekin ailegatuko da: denboraldiko lehen bi partidak irabazi ostean, behera egin du taldearen errendimenduak –ondorengo bost neurketetatik bakarra irabazi dute–, eta Bordalas jadanik kritikak jasotzen hasia da –batik bat, azken partidetan erasoan antzu ibili direlako– . Hortaz, biharko neurketak berebiziko garrantzia dauka babazorroentzat. Hiru puntuak erdiesteak egonkortasun dosi handi bat ekarriko luke; porrotak, ordea, artegatasuna –eta haserre puntu bat ere bai–.\nDeialdia: Enrike Martinek jokalari guztiak deitu ditu\nOhi bezala, Arrizabalagakoak eskuragarri dituen jokalari guztiak sartu ditu deialdian. Horrela, min hartutako Alex Sanchez eta Milic salbu, gainontzeko guztiak Gasteizen egonen dira. Loties eta Martinsek oraindik ez dute alta jaso, baina bidaiatu behintzat bidaiatuko dute. Hegalari portugaldarrak dagoeneko 6 aste daramatza zelaietatik kanpo, eta oraindik ez da guztiz osatu. Zernahi ere, pare bat astean jokatzeko prest egotea espero da. Horrela, badirudi Osasunaren lesioen izurritea piskanaka amaituz doala.\nHamaikakoari dagokionez, aldaketa gutxi espero dira. Atepean Nauzet higiezina da, eta defentsako bostkotea ere nahiko garbi dago zein izanen den (Oier, Miguel Flaño, David García, Unai García eta Javier Flaño). Zelaierdian, ordea, pare bat aldaketa egon daitezke. Alde batetik, Mesak Merinoren lekua har lezake. Izan ere, nafarrak iztarrean min izaten jarraitzen du, eta agian Martinek nahiago izango du arriskurik ez hartzea. Honen ausentzia ez litzateke sekulako buruhaustea, Maikel Mesa, jokatu duenean, oso ongi aritu baita.\nBestalde, Torresekin batera aurrelarien atzetik ibiltzeko bi hautagai daude: Olavide eta Berenguer. Lehenengoa titular bezala aritu da azken aldian, baina azken partidan desagertu samar ibili zen. Horrela, bere lekua Alex Berenguerrek har lezake. Lugoren aurkako norgehiagokan ez zen hasierako hamaikakoan izan, baina bigarren zatian taldeko jokalaririk nabarmenetarikoa izan zen. Beraz, gerta liteke Martinek honen aldeko apustua egitea. Eta aurreko lerroan zalantzarik ez; Pucko eta historia egingo duen Nino. Almeriakoa jada Bigarren Mailako historian gol gehien sartu dituen jokalaria da, eta biharko norgehiagoka jokatu ezkero beste errekor bat eskuratuko luke: kategoria honetan partida gehien jokatu dituen jokalariarena, hain zuzen.\nDerbiak festa direnean: 5.000 gorritxo inguruk bidaiatuko dute Gasteizera\nZelaian gertatuko dena oraindik ezin daiteke jakin; karrika zein harmailetan, ordea, festa giroa ziurra da. 5.000 osasunazale inguru izango dira Gasteizen, euren bihotzeko taldea hauspotzeko asmoz. Bi afizioen arteko harremana ezinhobea da, beraz, emaitzak emaitzak, denek zein denek gozatzeko eguna izango dute. Biolentziaren Aurkako Batzordekoek, ordea, ez dute hala ikusten, eta biharko neurketa arrisku handikotzat jo dute. Bien bitartean, nafar eta arabarren arteko derbia, beste behin ere, festa bilakatuko da.\nLaburpen hitzak Adelante Liga,Alaves,Osasuna\nPrevious postHitzometroa| Osasuna-Lugo\nNext postAlaves-Osasuna| Balizko hamaikakoak


Xose Humberto Baenaren azken gutun-egunak | Bizigiro | Berria\nXose Humberto Baenaren azken gutun-egunak\n1975eko irailaren 27an fusilatu zituzten bost milianteetako bat zen Xose Humberto Baena Alonso (Vigo, 1950 Madril, 1975). Itzalaz bestaldera baino lehen zenbait gutun idatzi zituen, familiari bezainbat munduari azken adio eginez. Baenaren boza da, eta, hein berean, Sanchez-Bravo, Garcia Sanz, Txiki, Otaegi eta haiekin batera epaitu zituzten burkideena.\nVigoko hilerrian irailaren 27arekin urtero egin ohi den omenaldiaren irudia, bost fusilatuak gogoan. INFO.NODO50.ORG Tamaina handiagoan ikusi\nMiel A. Elustondo - Zaldi Ero -\nCARABANCHEL, 1975EKO IRAILAK 18\nEman berri dizkidate boligrafoa eta nahi beste paper. Eman didaten orduko hasi natzaizue idazten zeren, nahiz ez dudan kontatzeko berririk, idazteak berak barnea husten laguntzen nau, eta zuen aurrean eta zuekin hitz egiten ariko banintz bezala ari naiz idazten.\nGoizean, ziega barnean erretzeko baimena eman didate, baina lastaira kanpora aterarik. Asko erretzen dut, nahizu. Ez kalean libre nintzenean bezainbat, baina hor nonbait. Zigarroa piztu behar dudanero funtzionarioa deitu behar dut, pospolorik ez baitut, eta bataren zuztarrarekin pizten dut hurrengoa. Hiruzpalau zigarro erre bata bestearen ondotik, eta tarte bat hartzen dut, atseden. Erretzeak ez dit plazer ematen, bai, aldiz, zigarroaren kontaktuak eskuan. Ez da gauza ikaragarria, baina xigarro bat, edo liburu bat, lagungarri zaizkio orduak eta orduak bakarturik eman behar dituenari. Eta, izan, horixe da nire kasua.\nAbokatuaren bisitarik ez dut jaso. Eri dela badakit, igandean ezongia eginik zegoela esan baitzidan. Alabaina, ordezko abokatua etorraraziko zuela esan zidan. Baliteke gaur ilunarekin etortzea, baina ez dakit, bada. Oker nengoen zera esan nizuenean, gure kasua datorren ostiraleko ministro kontseiluan, hilaren 19koan, aztertuko zutela. Oraindik orain epaitu dituzte nire hiru kide, eta larunbata edo astelehena arte ez dute abokatuek errekurtsorik ezarriko; alegia, gauza albait gehien luzatzen saiatuko direla abokatu horiek. Nik dakidala, hurrengo ostirala arte, hilak 26, ministro kontseilu hark ez du ezer erabakiko, aurretik ezohiko bilkurarik egiten ez badu, bederen. Inondik ere, batera ikusi nahiko dituzte Garmendia eta Otaegiren kasua, gurea, eta besteena, azkenak epaitu dituztenena; haien artean da Jose Luis Sanchez-Bravo izeneko bat, Vigokoa hura ere. Ez zait iruditzen astean-astean banaka hil nahiko gaituztenik. Nahiago izango dute dena egun berean egin.\nKartzelan nagoenetik, asko irakurtzen ari naiz. Senderren La llave irakurri dut; Pabellón de reposo, Camilo Jose Celarena; Blas de Oteroren eta Leon Feliperen poesiak; Munthe izeneko Suediako sendagile baten autobiografia; Clarines de miedo, Angel Maria Lerarena. Orain Indiako ozeanoan egiten den arrantzari buruzko batekin ari naiz. Blas de Oteroren poesiak ezagunak zitzaizkidan lehendik, baina bigarren irakurraldi honetan guztiz hunkitu ninduen batek. Paco Ibañezek kantatzen duena da: «Si he perdido la vida... me queda la palabra». (Bizia galdu badut... hitza gelditzen zait)\nIdazle horiek guztiok, aldez edo moldez, heriotzaz ari dira. Diotenez, hiltzera doana, izan dadin bortxaz, izan dadin modu naturalean eta halabeharrez, etsiak hartzen du, garrasi egiten du, zoriaren kontra errebelatzen da. Haatik, ez da egia. Heriotzaren eraginpetik ihes egiterik ez dagoela eta haren kontra saiatzea alferrikako gauza dela jabetzen zarenean, guztia etsitzat utzi eta azken ordua etorri zain jartzen zara. Are, azken ordu hori hel dadin nahi duzu. Urduri nago, zerbait berri ezagutzera zoazenean bezala, baina beldurrik ez dut. Garaia heltzen denean baliteke negar egitea, baina ez diot garrasika erasoko. Negar egiten badut, isilik egingo dut, eta neure buruarentzat baino, zuentzat eta munduan uzten dudan guztiarentzat isuriko ditut malkoak.\nEguna egunaren ondotik!\nEz dut kontatzeko berririk, hemen ez baita ezer gertatzen.\nAma beti kezka bizitan denez, jaten dudan, ez dudan, jakin beza kartzelan ematen digutenaz gainera, botila bat esne, txokolatea eta gailetak jaten ditudala egunero; ekonomatotik ekartzen dizkidate. Bego ama lasai, ongi zaintzen naute.\nGaur goizean abokatua etorri omen da. Baina ni mintzalekura eramaten luzetsi dira, nonbait ere, eta ni ikusi gabe alde egin du. Mintzalekura eraman nauteneko, joana zen. Luzaroago egon beharko zukeen zain. Bilorik gabe esan nion abokatuari, ez nuela defendatzailerik behar, kasua galduta zegoela, baina pertsona bat behar nuela, baten bat norekin hitz egin, lagun bat, eta are premia handiagoa dut orain, epaiketaren aurretik baino. Zer egingo diogu, bada!\nBukatu dut Arrantza Indiako ozeanoan liburua. Astun samarra zen, baina huraxe eman zidaten. Eta, bestalde, hemen, ABC eta Ya egunkarietako iragarki labur guztiak ere irakurriko nituzkeen banan-banan.\nIgandea. Eta igandea dela dakit, kontuak ateratzen ditudalako —nahiz eta batzuetan oker atera—, eta asteguneroko kafesnea gabe, txokolatea ekarri digutelako gosaltzeko. Orobat, eguerdian izozkia emango digute azkenburu, jai-egunetan ohi dutenez.\nKartzela barreneko ziegetan, optimismo ttantta batekin esanik, ez gaude gaizki ere. FRAPeko kideak eta delitu arruntak egindako jendea gauzkate hemen. Esan zenidaten Fernando [anaia gehiena] guztiz doluturik dagoela nire heriotza zigorrarengatik, ez zela lanera ere joaten, sendagilearenean zela beti. Adoretu ezazue, eman bihotz, esan ez uzteko lanari. Nirea jakinekoa zen, eta, berak, aldiz, jaten eman behar die emazteari eta bi haurrei. Ez da egoera bera, badakit, baina harro nago, ez bainuen inoiz lanegunik galdu Proasan eta, nahitaez, bat bakarra Fumensan.\nMaiz kara oroitzen naiz hala Fumensaz nola hara aurretik egin nuen bizialdiaz. Goizean goizik, seietan bizkor-bizkor jaiki eta Casteloko malkarretan behera amiltzen nintzen, kirol poltsa aldean beti. Aldi batzuetan, Fandiñokoaren bide zaharretik barna hartzen nuen. Bestetzuetan, bide berritik, eta, apaiztegiaren parean, Sardomako edo Bembriveko dozena erdi neska zuztar minekin egiten nuen bat beti. Porriñora eramango zituen autobusaren zain ziren, Dreslok lantokira joateko. Bazen, ni besterik, haiek ikusteaz atsegiten zenik. Apaiztegian diren apaiz bakanen leihoak ere argiz beterik ageri ziren, goizean goizik ere. Ni arin batean beti eta, denbora nuenean, Raviso auzora sartu eta ogi labetik atera berria erosten nuen; hain egin berria ogia, eskuak erretzen baitzizkidan. Atso gorraizeak jotako batek ematen zidan. Ez dakit Picho eta Lolitaren askazi den, edo bertako langilea, besterik gabe. Amak jakingo du.\nEnpresan lanean hasi baino lehen sirenaren adar hots luzea entzuten nuen. Otsoaren ulua iduri zuen, nahiz nik filmetarik baizik ez dudan otsoa ezagutzen, bizian inoiz ez baitzait lupurik aurrean gertatu; lau hankakorik, behinik behin. Lantokiko adarrak ez zion jotzeari uzten eta, langileok, banan-banan, atetzarra igarotzen genuen, arrain gaixoak baleatzar handiaren aho guztiz irekian ezinbestean sartzen diren gisara. Enpresara sartu orduko, lehenbiziko gauza, txartela zulatzea zen. Aldageletara igo eta lohihartzekoa janzten genuen, eta, egiaz eta begiaz zen lohia hartzekoa. Ondoren, makurka eta mantsoki, urratsez urrats, «geure» makinara zuzentzen genituen pausoak, edo «geure» orgatxoa hartzen genuen, edo «geure» pala, eta eguneroko lan nekeari lotzen gintzaizkion.\nEz, haatik, bururik jaso gabe.\nLanean ari, batzuek kantatzen zuten, bestetzuek ilargi-eguzkiak eta sortu ziren eguna madarikatzen zituzten. Halakok irribarre egiten zuen, baina A Raposeirako behiaren begiraldi ilun eta melankolikoa ageri zuela. Halakok, garabia ibiltzen zuen zaharrak, esate batera, bata bestearen atzetik edaten zituen garagardoak, lansariaren 9.000 pezetak xahutu arte. Bost hilabete igaro dira harrezkero eta, inondik ere, igoa izango dute garagardoaren prezioa. Ez, hala ere, soldatarena. Lankideok eztabaida bizian ginen beti, zirela A Coruña eta Vigoko futbolak, lan-hitzarmena, neskak edo ugazaba. Ongi moldatzen ginen, dena den. Puntuan ezagutu genizkion bata besteari bertute txikiak, eta, oroz gain, akats larriak. Familiatzar handi bateko kideek bezainbat maite genuen elkar eta, egiaz, han ez zen ugazaba beste arrotzik.\nArratsaldeko hiruretan, lanetik irteteko adarrak jotzen zuelarik eta, zinez eta minez, ez zuen goizeko sirena bera iduri, irteerara abiatzen ginen denok harrapataka, ardiak otsoari ihes gaizto egiten dion modura, hatsanka. Batzuek beren 600 autoa hartzen zuten. Bestetzuk, korrika eta presaka ibiliagatik ere, doi heltzen ziren Puxeiroseko autobusa hartzera; aski hurrean bizi ginenok, berriz, Los Manuelesera sartu eta eztarrian metatua genuen hautsa garbitzen genuen, garagardo freskoa edanez. Hori egin ondotik, goizeko sei eta erdietan jaitsiak nituen malkarrak igo behar izaten nituen, mantso-mantso, nekez eta pekez, goseak hilik.\nEz ahal da hau idatziko dizuedan azken gutuna izango! Ongi dakit, hala ere, berehalaxe dugula ostirala, hilak 26, ministroen kontseilua, eta hantxe hartuko dutela azken erabakia. Berriz idazteko aukera baldin badut, lantokiko berri gehiago kontatuko dizuet. Ibiltzen genituen makinen eta gertatu ohi ziren istripuen berri emango dizuet. Eta lankideak ere deskribatuko dizkizuet, morroi interesgarri asko, eta era askotakoak, baikinen elkarren ondoan, egunak egunen ondotik lanean. Baten batzuen gertatuak ere kontatuko dizkizuet. Ez sinestekoak irudituko zaizkizue bat baino gehiago, baina egiazkoak dira denak, baitakizue gutxitan ibiltzen dudala gezurra nik.\nAbokatua ez da etorri oraindik. Ez dut hilaren 14az gero ikusi. Azken adioa egitera etorriko ahal zait, behintzat!\nBesterik ez. Besarkada handi batean bildu nahiko zintuzteket denok —Mary, Fernando, izekoak, umetxoak, adiskideak...—, baina ni hain iharra, eta zuek, aldiz, hainbeste jende, nekez hartuko zintuzteket denok nire besarkadarekin. Horren ordez, besarkada bero handi bat bidaltzen dizuet gutun honen bidez, iritzi diozuen modura zeuen denon artean bana dezazuen. Hara hor, joan da besarkada!\nGero arte, edo adio sekulako. Hori ez dago nire esku.\nCARABANCHEL, 1975, IRAILAK 26\nBihar goizean egunsentiarekin hilko naute. Bihotz eman nahi dizuet. Ni hilko naiz, baina aurrera doa bizia. Azken bisitan aitak esan zidan adore eta bihotz handia izateko, galego jatorrari dagokionez. Eta halaxe izan dut, duda gabe. Bihar fusilatzen nautenean begirik ez estaltzeko aginduko diet, heriotzari aurrez aurre begira diezaiodan.\nHandia da nire mina, esan nahi eta esan ezina. Nire mina da zuek utzi beharra. Nire mina da zuek zaharrak izatea eta ni asko baino gehiago maitatzea, nik zuek maite zaituztedan bezainbat. Baina kontsolatu beharra daukazue, eta seme-alaba asko dituzuela pentsatu, jada herri osoa baituzue seme-alaba. Horixe eskatzen dizuet.\nOroitzen epaiketan esan nuenaz? «Bedi nire heriotzaren epaia auzitegi militar batek emango duen azkena». Horixe zen nire gogoa, baina segur naiz heriotza gehiago ere izango direla. Zorigaitzez!\nNire mina da zuek azkeneko aldiz ezin besarkatua, baina ez estutu: nire anaia Fernando besarkatzen duzuenean, edo arreba Maryren haurtxoa, edo nire adiskide min Manolo... Jakin ezazue haien baitan irauten dudala. Gainera, beti izango nauzue zeuekin, bai zierto. Beste aste bat gehiago eta hogeita bost urte beteko nituzkeen. Gazterik hilko naiz, baina pozik nago, eta konbentziturik.\nEgin itzazue eginahalak, eta eraman ni Vigora. Familiaren hilobia beterik dagoenez, ehortz nazazue, ahal bada, hilerri zibilean, Ricardo Mellaren [idazle eta intelektuala] tonbaren ondoan. Baina zuen eskuetan uzten dut hori.\nBesterik ez, besarkada gogor bat, azkena.\nAdios aita, adios ama.