Deportes archivos - Página 2 de 70 - Txingudi online - Hondarribia, Irun y Hendaia desde otro punto de vista\nAratz Garmendia eta Aitziber Gelbenzu, arte martzial mistoak\nEDURNE IZAGIRRE, Irungo Txirrindulari Elkartearen lehendakari berria\nIrungo Txirrindulari Elkartea denboraldiko txirrindularitza txapelketak antolatzeko eta lehiatzeko prest dago. Otsailaren 18an denboraldiko aurkezpena egin zuen klubak Iñigo Lavado jatetxean, haur, kimu, kadete eta junior mailako txirrindulariak ezagutaraziz. Edurne Izagirre klubeko lehendakari karguan estreinatu zen. Presidente berriak uste du txapelketa gutxiko bi urteren ostean, txirrindularitza elkarte irundarrak aurten ohiko lehiaketa guztietan parte hartzeko aukera […]\nNaroa Garcia, Grappling modalitateko borrokalaria\nNaroa Garcia borrokalari irundarrak urrezko bi domina lortu zituen aurreko urteko Espainiako Grappling Txapelketan. Aurtengo txapelketan bere helburua lortu du: txapelketan hirugarren aldiz txapeldun izatea. Azkenean saririk irabazi ez arren, aurtengo Kirolaren Galako Irundarron Saria jasotzeko izendatua izan zen bere kirol lorpenengatik. García borrokalariak grapplinga praktikatzea nolakoa den azaldu digu.\nAritz Larrarte eta Gorka Pablos – TRIKINKETE\nAritz Larrarte eta Gorka Pablos Espainiako Trinkete txapelketan txapeldunorde izan ziren aurreko denboraldian. Pandemiak entrenamenduak eta txapelketak bertan behera utzi arren, oztopoak gainditu eta txapelketaren finala jokatzera iritsi ziren Ramuntxo Trinketeko jokalariak. Aurreko denboraldia amaituta, Larrarte eta Pablos aurtengo trinkete denboraldiaren prestaketan zentratuta daude.\nMaialen Ramos, Ama Guadalupekoa klubeko judoka\nMaialen Ramos Ama Guadalupekoa Judo Klubeko kirolaria da. 2021ean Espainiako Txapelketan brontzezko domina lortu zuen hirugarren urtez jarraian. Irundarrak judoaren munduarekin loturik dituen proiektuak azaldu ditu.\n2 - 70‹123456›»


Donostia Zinemaldia :: Love is Strange\nAEB 100 m.\nSundanceko eta Berlingo zinema-jaialdietan aurkeztu dute, John Lithgow, Alfred Molina eta Marisa Tomei protagonista dituela. New Yorken sexu bereko pertsonen arteko ezkontza legeztatzean, elkarrekin 39 urte daramatzaten Benek eta Georgek ezkontzea erabakiko dute. Handik gutxira, George musika irakasten duen ikastetxe katolikotik kaleratuko dute, inolako azalpenik eman gabe, eta pisua galduko dute. Banandu eta beste pertsona batzuekin bizi beharra izango dute.\nIra Sachs (AEB)\nParts and Labor Films (AEB)\nJohn Lithgow, Alfred Molina, Marisa Tomei, Charlie Tahan, Cheyenne Jackson


Larunbatean irekiko da ofizialki hondartza denboraldia Hondarribian - Gaurkotasuna - Hondarribia\nLarunbatean irekiko da ofizialki hondartza denboraldia Hondarribian\nEtzi , ekainak 15, hondartzako denboraldia irekiko da ofizialki. Datorren irailaren 15 arte zabalik egongo da beraz Hondarribiko hondartza eta erabilgarriak izango dira aldagelak, Gurutze Gorriaren bigilantzia, eta udan zehar antolatzen diran ekitaldi desberdinak ere.\n“2019 urte honetan hondartza denboraldirako prest dago Hondarribia” esan du Juan Mari Altunak, Zerbitzuetako zinegotziak. “Udalak daukan aurrekontua 230.000 eurokoa da, hondartzaren azalera 80.000 metro karratukoa da, eta este 700 m2 aldagela eta komunetarako”.\n“Lan eta esfortzu handia egiten da hondartza behar moduan egoteko. Eskerrak eman nahi nizkieke hontaz arduratzen diren udal langileei, baita Gipuzkoako Foru Aldundiari eta Gurutze Gorriari ere. Hondarribiarrentzat eta gure artera etortzen direnentzat azpiegitura garrantzitsu bat da eta larunbatetik aurrera erabiltzeko moduan egongo dira”.\nHalaber, aurten Minbiziaren Aurkako Elkartearekin batera, kanpaina bat martxan jarriko da Azaleko mimbizia sahiesteko, uztailean izango da. Hondar Kirolaken barnean, urtero bezala kirol ekintza asko egongo dira denboraldi osoan zehar.\nKomunak: 9.00etatik 20.00etara irekiko dira astelehenetik igandera, eta aldagelak aldiz, 10.00etatik 20.00.\nGurutze Gorria: ekainak 15etik irailak 15era, egunero. Ekainean eta irailean, 11.00tatik 19.00tara lan egiten dute eta uztaila eta abuztuan aldiz, 10.30tatik 20.00ak arte.\nGainera, esandako instalazio hauetatik kanpo, hondartza eta inguruan honako hau topa daiteke: 6 dutxa lau isurikoak, 6 iturri bikoitz eta 5 hankak garbitzeko gune.


Ruper Ordorika: Â«Kanta ez da musika soila, ez poesia soila... eta badu guztietarikÂ»\nHiru kantagile gai bakarrean: Kanta\nBada nik beti kanta bakarra entzuten dut. Esan nahi dizut, ez dudala uste ezberdintasun handirik dagoeneik, ezberdintasun formalak bai baina ekimena bera... modu bakarra ikusten dut munduan zehar. Kanta niretzako oso gauza primitiboa da, munduko herri guztiek egiten dute, gizaki guztiek. Gehiago esango dizut, ahotsarekin eta hitzarekin lotua dagoen heinean gizakiaren ezaugarri bat da, primijenioa.\nMunduan kanta bakarra dagoela esaten dut, nork bere aldaerak egiten dituela bere gorabeheren arabera. Formalki ezberdintasun handiak egongo dira batzuetan, kanta genero bat baita bere horretan: kanta ez da musika soila, ez da literatura soila, ez da poesia... eta badu guztietarik. Hain da primitiboa ezen oso zaila baita zehazten, horregatik. Zer da ahotsa?\nHemen beste alor batean sartzen gara: kantagintzara emana dagoenaren alorrean. Baina gizaki orok kantatzen du, ondo zein gaizki, munduan zehar. Beste batzuk dira “kantu ontzaile” Etxahunek esango zukeen moduan, hor langintzaz ari gara, ofizioaz, eta hor ikasi egiten da. Hor ezin dut esan kantak egiteko modua aldatu ez denik, nire kasuan edo besterenean. Baina funtsean, kantuaren arketipoari begira, ez da aldatzen. Zure jarrera aldatzen da, zure teknika, zure errejistroak, zure gaiak, zure sonoritatea...\nBaina kanta berez nik esango nuke ez ote dagoen oso lotua beharrarekin. Joxanton Artzek bere denboretan esaten zuen, Mikel Laboaren hitzaurre batean edo, Mikelek kantatzen zuela txoriek bezala behar zuelako, ezaugarri bat zeukalako kantatzea. Horretan ez da aldatzen, ezaugarri hori daukana. Beste batzuek egiten dute besteekin egoteko, afari baten ostean edo edozein erritualetan.\nEzin daiteke esan modu orokorrean. Seguru badirela milaka arrazoi. Gure ofiziotik begiratuta, zenbaitek dirua irabaztearren egingo du, beste batzuek bere eginkizuna hori delako, lan hori hartu duelako. Baina askotan galdetzen diot nire buruari, gure alorrera begiratuz, zergatik kantatuko ote zuten Aita Donostiak Hazparnen edo bestetan elkarrizketatzen zituen agure haiek? Zergatik kantatzen zituzten kanta haiek? Nondik nora? Zein behar dago?\nHoriek nahi zutena bera da nik nahi dudana. Baina ez da erraz zehazten, ni gainera aipatu dugun “kantu ontzaileetakoa” naizelako, eta hor jada sartzen dira beste faktore asko: badaukazu entzulearekiko harreman horren berri... Horrek denak informazioa helarazten dio zure kantari. Gero, bazaude mando zaharra bezala, joerak hartuta.\nBaina funtsean hori da, nik nahi nuke nire baitatik atera, nik asko lotzen dut nire kantatzea behar batekin, zentzu fisikoan, ordenatu beharra, sortzaile guztietan dagoen gauzak moldatu behar hori. Gauza bitxia, zeren eta batzuetan egin ditut batere ordenamendurik gabeko kantuak. Baina joera horretan dago sormenaren gatazka guztia. Ekialdeko erlisioneetan esaten den bezala, mugak moldatzen du espazioa. Ia-ia joango ginateke Oteizarengana. Limitazio horiek... Eman dezagun errima bat, edo neurria, edo bertsomolde bat, muga horrek, gaindi ezinezko limite horrek ematen dizu bidea forma bat emateko. Entzuleak hitzarmena onartuz gero, horrek ematen dio balioa kantuari.\nKanta ez da, lehen esan dut, ez da musika eta ez poesia. Kantak eman dezagun hiru osagai dituela: bata da hitza, bestea doinua eta hirugarrena da nik “oihartzuna” deitzen diodana. Oihartzun hori lortzen denean, orduan kantak zeozer lortu du, ontzea lortu du.\nDenok dauzkagu gogoan hitzak sekula gogoan edukiko ez genituzkeenak melodia batekin emanak izan ez balira. Eta alderantziz, denok dauzkagu melodiak gogoan edukiko ez genituzkeenak berekin daramatzaten hitzak ez baleuzkate. Hor sortzen da zerbait. Batzuetan narrazio sinple batean irringarri edo absurdoak liratekeen berbak doinu batekin guztiz bestela hartzen dira, kantak badu magia hori. Oso gauza primitiboa da.\nDoinu bati zer eskatzen diozu? Burura asko etorriko zaizkizu, batzuk gordeko dituzu, besteak\nEzin nezake esan hori. Niretzako prozedura erabat intuitiboa da. Ez daukat araudirik. Hasteko, testu on batek ez du beti egiten kanta on bat. Kantak behar ditu poesia batek ez dituen euskarriak, nolabait esateko. Alderantziz, doinu on batek niri ez dit derrigorrez zerbait komunikatzen kanta bilakatu denean. Agian niretzako inportanteagoa da kantariaren abotsa bera, fisikoki; beste batentzako izango da afinazioa, edo zernahi.\nEsango nuke agian sasoi batean gehiago kezkatzen nintzela niretzako muga batetik aurrera negatibo izan daitekeen kontsiderazio batekin: originaltasunarekin. Badut uste egile batzuek errefusatzen dituztela ateratzen zaizkien zenbait gauza, iruditzen zaielako ez direla behar bezain original. Baina originaltasunaren ideiarekin kontu handiz ibili behar da. Norbera sartzen ahal delako ofizioak ematen dizkion tresnekin tranpetan: “sekuentzia hau aldatuko dut iruditzen zaidalako baduela antzik ez dakit zerekin”. Hori zilegi da, baina ez dut uste interesgarria denik. Kantuak egiteko beti melodiatik abiatzen naiz...\nEz, baina beti egin izan dut poema bat edo beste musikatu, gero eta gutxiagotan. Poema bat irakurriz gero benetan gustatzen zaidana, oso-oso zailtasun gutxi izaten ditut hori musikaz emateko. Nire modura. Ez dakit zergatik. Baina behar du izan gauza berezi bat, buruan gelditzen zaidana. Zaletasun handia dut poesia irakurtzeko eta asko maite ditudan poemak badira sekula burutik pasatu ez zaidana musikatzerik. Aldiz, beste batzuk irakurri orduko pentsatzen dut “hau kantuan eman beharko nuke” eta askotan ez direnez sortuak izan kantatuak izateko, niri aukera ematen didate libreago izateko.\nAskotan mugak libertatea ematen dizu, muga da testua bere horretan eman behar dela eta horri jarraiki batzuetan iristen zara kantu molde ortodoxoetatik alde egitera. Baina azken urte luzeetan egin ditudan kanta gehienak musikatik abiatuta egin ditut.\n... tonua bera ere bai: kanta bera oso tonu ezberdin batean jende askok ez luke ezagutu ere egingo. Gauza bitxia da, zeren eta zu kantuaz ari zara kanta oso gauza fisikoa balitz bezala, baina kantak libertate guztia ematen dizu. Jendeak kontuan eduki ditzake alde tekniko horiek, armoniak, tesiturak eta beste, eta modu berean entzuten duzu ez dakit... Etxahunen kanta bat eta flipatu egiten duzu, nola liteke hau hain zehatz esan izana, bere denboran eduki zuen oihartzun hura... Nire kasuan hau da oso gai intuitiboa. Horretaz asko hitz egin genezake.\nNi hasieratik ibili naiz taldeekin eta oso inportanteak iruditzen zaizkit alde tinbrikoa eta hori guztia. Baina hori niretzako jada ez da kanta, hor beste erreferente batzuk daude, guztiz inportanteak direnak baina erabat belaunaldi bati lotuak eta abar.\nZaila da oso... Dena hartu behar da kontuan. “A capella” kantatu behar duenak jendearen aurrean beste ornamentazio bat erabiliko du, edo instrumentu batekin jotzen duenak. Mundu tradizionalean oso bistakoa da hori: soinujoleak modu batez kantatu behar du daukan tresna ahotsarekin gainditzeko, entzun dadin. Oso mediotik kantatzen dute, oso ozenki. Gitarrarekin kantatzen duenak nonbait kokatzen du bere ahotsa entzun dadin. “A capella” kantatzen duenak askoz gehiago ornamentatu behar du ahotsa, bukaeretan eta abar, amaiera goxo bat eduki dezan, goxoa edo garratza, baina instrumentuak ez baitio emango errejistro hori.\nGaur egungo kantaerak, oro har... begira zer nolako jeneralizazioa, baina esan dezagun horrela... gaur egungoak eta mikroa azaldu aurreko kantakerak ez daukate zerikusirik. Konbo elektriko batekin kantatzen baduzu, bateria, baxu, gitarra eta abar, gehienetan kantatzeko beste jarrera bat beharko duzu. Bestela ez du funtzionatzen. Tresna guztiek begiratu behar diote kantuari.\nBaina kantua bera besterik da. Kantaren egitura... Hartzen ahal duzu lieder aleman bat eta zure gitarrarekin eta armoniekin emanda, beste alor batera ekarri duzu. Hartu blues klasiko bat, askoz arinago kantatu eta hor daukazu Elvis, horri deitzen zaio rocka, eta kantu bera da. Kanta bera, tempo batekin eman edo bestearekin, bluesa da edo rocka. Kanta bat maiorrean eman eta ondoren minorrean, eta beste kanta da.\nArrazoi duzula uste dut. Lehen mundua... Oroitzen naiz, kanta zaharrekiko nire zaletasuna dela eta, zinta batzuk entzuten ari nintzela Bizkaiko mugetakoak, Orozkokoak eta erdal mugetakoak. Hor baziren adin handiko pertsonak “Ez dok amairu” erromantzea kantatzen zutenak goitik behera. Euskaldun puru-puruak. Gerta zitekeen horietakoren batzuk euskaldun petoak izan eta aldiz auzokoa erdalduna izatea, baina ez kanpotik etorria, bertako erdaldundua baizik. Testuinguru horretan bati galdetu zioten “eta zergatik ahaztu ziren kanta zaharrak”, eta adineko gizon honek: “Radixoarekin”.\nHorrekin nola noan? Mikrofonoa baino lehenagoko jende horiek ez zeukaten kantak errepikatzeko beste biderik, bat-batean ikasi behar ziren. Zuk entzuten ahal dituzu doinu militarrak Zuberoako pastoraletan, eta horren esplikazioa erreza da: gaztea lehenbizikoz Eskiulatik irteten zen soldaduskara joateko, eta han hiru urtez entzuten zituen doinuak horiexek ziren. Guztiz beste harremanetan oinarritutako gizarte batean, kantuak eta musikak orohar ikaragarrizko balioa zeukan, liturgikoa ere bai esango nuke. Musika zenean, ospakizuna zen. Baten bat hila zelako, baten bat sortua zelako, herriko festetan... Hori oraintsu arte.\nGrabatzen ahal denetik musikaren muina erabat aldatu da. Orain ikusi dezakezu flamenkoaren alorrean “Canto de las Minas” jaialdi famatua Miguel Poveda bezalako katalan batek irabazten duela. Aurki japoniar batek. Poveda andaluzen semea da, eta Sabadellen edo beste edonon sortua izanagatik, aitak etxean flamenkozko diskoak jartzen dituelako, berak umetatik harrapatu ditu maisuen zera horiek etxean. Ijitoa, andaluza eta hori guztia izan gabe, “cante”aren ezaugarriak barruan daramatza.\nBai. Baina musikaren papera entzulearen aldetik ere aldatu da. Gure mutiko denboretan tabernetan kantatu egiten zen. Orain ez. Aldiz, orain ez dago isiltasunik, musika nonnahi dago, kafea hartzera sartu eta musika, taxian sartu, musika, autobusa hartu, musika... Jendeak mp3an dauzka bizi osoan entzungo ez lituzkeen kantak. Musika ez da jadanik ospakizunetarako derrigor, izaten ahal da aurretik pasa zaizula auto bat bolumena ozen ipinita. Kantaren funtzio soziala aldatu da.\nJendea ez da sentitzen egile, hori hasteko. Oso jende gutxik hartuko luke, nahiz eta bost kalimotxo edan, tabernan kantatzeko ausardia. Hasteko, ezin lezake, zeren eta bafleak ziurrenik a tope egongo dira musika jarrita. Kantuan aritzeko nolabaiteko isiltasuna behar da. Bestetik, ohitura galdu delako. Orain dela hogeita hamar urte ezinezkoa zen ondo afaldu eta ez kantatzea. Eta hori ez zegoelarik kantari profesionalik. Edozer baina kantatu, “Hara nun diran” edo “Tengo una vaca lechera”.\nNik sinesten dut artisautza eginkizun horretan, funtzionalitate batean. Kantuak ondu zerbait konformatzeko, zerbait egituratzeko, nire barrutik ateratzeko. Kuestioa da hortik aurrera teknika bide batean sartzen zarela. Eta honek denbora asko ematen du.\nTeknika menderatu beharra dago. Kanta sortze beretik, grabatu behar duzunean, zer medio dituzun... Izugarri markatzen du geroko dena. Hasierako arnas hori, kanta ontzera bultzatu zaituena, galdu ez dadin bidean. Saiatzen naiz lehenbiziko arnasa asko errespetatzen. Gero horri emango genioke beste orrazketa bat, eta hor sartzen da langintza, ofizioa, egin nahi duzunari buruzko aburuak, zure esperientzia, ezaguerak, erreferentziak... Baina lehenbizikoa saiatzen naiz ahal bezain libre atera dadin. Gero, hori nola harrapatu estudioan? Honetaz luze mintza zaitezke musikariekin, batzuek modu traumatikoagoan bizitzen dute grabaketa, beste batzuek alaiki egiten dute. Niretzako grabatzea eta produzitzea mundu bat da bere horretan: zer lortu nahi den, zein simulakro bide egin behar den. Azkenean teknika bati buruz ari gara, giro bat erreproduzitzea eta abar. Gero sartzen gara disketxeetan...\nEz da gai hutsala. Gerta liteke zuk egitea kanta bat zutaz kanpo jendeak nekez errepikatu ahal izango duena, edo zure errejistroa oso berezia delako, edo gaia oso berezia delako edo bihurria delako melodia... Jendeak behar ditu errimak, errefrauak, kantaren ezaugarri kanoniko horiek, jendeak gogoan gordetzeko behar dituen gakoak. Batzuetan jendeak gogoan hartzen ditu pentsa ezinezko kantak, beren barruan halako oihartzuna utzi dielako. Buelta emaiozu: jendeak kanta ditzake arbuiagarri zaizkionak, buruan gelditu zaizkiolako. Hori ere gertatzen da.\nGaldetzen duzunari buruz ez daukat irizpide bat, baina bai segurantza hori: zenbait kasutan badakit kantua hor dagoela, neure alorrera ekarri dudanean, nire kontsideratzen dudanean. Segurantza badut baina ezin nezake esan zergatik. Bitxia da baina gure eginkizunetan dago. Lehengo arotzak bezala, bazekien noiz zegoen aulki egin berria ondo egina, une hartan eta ez beste bi ordu gehiagoz atalen bat gehiago landuta. Edo pintore batek noiz kontsideratzen duen bere margoa bukatutzat, orain eta ez bihar, nahiz eta hodeia horrela geratu, harentzako horrela da. Beste eginkizun askotan, artistikoak ez direnetan ere, horrela da. Noiz pentsatzen duzu zuk artikulu bat hor dagoela?\nBueno, formalki erabat aldatu da, erabat, nahiz eta kantuak hor dirauen. Jendeak kanta on bat entzuten duenean, edo ontzat daukana, ez dio horri begiratzen. Baina kuestioa ez da hori, kuestioa da jendeak ez duela entzun nahi hori, jendeak nahikoa lan badauka egunean eguneko kantuekin eta hiperrinformazio horrekin. Bada belaunaldi bat oraindik oroiminez gogoratzen dituena garai bateko zenbait kantari edo zenbait kanta. Euskal munduan oso hurbiletik ikus daiteke, gutxi garelako.\nBaina eguneroko bizitza beste leku batetik doa, eta hori kontsumitzaileetan oso argi ikusten da. Euskaldun gazte askok ez dituzte beren buruak behartuta ikusten euskal gauzak kontsumitzeko. Euskaraz ari dira-edo, baina kontsumitzaile bezala ez dira hor kokatzen. Jarraitzen dituzte gauzak, edo nirea, edo zurea, baina horrela daude gauzak, eta ezin dugu hitz egin duela hogeita hamar urte bezala.\nSasoi hartan hemengo jende askok euskaraz ateratzen ziren disko guztiak erosten zituela esango nuke, hori ezagutu izan dugu. Alde horretatik, normala topatzen dut kantua garaian garaiko ispilu izatea. Gure kasuan, gure txikitasunean aniztasun izugarri baten ispilua, non jende gutxi kontsideratzen den egile eta jende asko eta asko kontsumitzaile.\nBai, berria da: lehen baziren kontsumitzaileak baina ez zen produkturik. Kanta ez zen kontsideratzen produktu bat, transmisio modu bat kontsideratzen zen... eta maitatzen zen, maitatzen zen bezala horretan ziharduena guztiz modu aprofesional batean edo antzera. Hori aldatu da alor guztietan. Jendeak baditu ohitura batzuk, behar batzuk, ase beharreko minimo batzuk, ezin direnak kantatzearen poderioz berdindu. Jendearentzako gaur kanta polit bat ematea ez da aski, behar duzu parafernalia oso bat, ebidenteak diren gauzengatik...\nBaina kantuak hor dirau. Gizakiak beti menderatu du teknika musika egin ahal izateko. Gitarra elektrikoa azaldu zenean munduaren bukaera zela zirudien, eta dagoeneko gitarra elektrikoa tresna folk bat da, bakarrik entxufatu egin behar dela. Pentsa, entxufatzea, zer atzerapena... Dena oso arin baitoa. Esaten dutenez munduan dantzatzen den musikaren %80 makinekin egina da, eta hortik sortuko da beste ezaugarri batzuk dituen musika, ez daukat dudarik.\nZibernetika sartu zenetik dauden aldaketak izugarriak dira, eta oraindik ezin pentsatuzkoak. Oraindik ari gara makinekin ezintasun horretan, haurrak bezala programatzen kantuak, konpasak... Hortik sortuko da estetika berri bat. Zineak antzerkia jan zuen bezala. Horren hastapenetan gaude, ez dugu ikusten ahal, sortzaile bezala, baina kantak egiteko nahiak hor dirau. Eta nagusituko da, horrela izan da mendeetan zehar, nahiz eta aldaketa tekniko izugarriak gertatu.\nBehin batek honetaz galdetu zidan ekonomiaren eta musikaren arteko harremanez egon ziren jardunaldi batzuen haritik. Harremanik nola ez da, bada, egongo. Baina nik ekonomiari baino garrantzia handiagoa ematen diot teknologiaren aldaketari. Rock-and-rollaren iraultza ezinezkoa da gitarra elektrikoa gabe: igo eta gitarra entxufatu lehenik, gero bateria, gero mikroak... horrek ikaragarrizko aldaketa ekarri zuen. Gaua eta eguna. Horrekin batera, grabatzearena. Horrela sortu zen star systema, eta beste. Orain berriz hori dena ezabatzen ari dela dirudi, eta dena berfundatu beharra dagoela.\nKantuak iraungo duela esateak eman lezake bolondresaren itxaropena dela. Baina ni erabat seguru naiz, ez dut zalantzarik. Pasatzen dena da ez dugula imajinatzen ahal nola gauzatuko den. Edo honek ekarriko ote duen hastapenetara itzultzeko nahi bat, jendeak batere teknologiarik gabe aritzearena, leku txikietan jotzea komunikazio handiagoa egon dadin... Ala kontrakoa, zeren eta orain ematen du beste bide bat nahiago dela, ugaltzen ari dira 40.000 lagunentzako festibalak berriro, duela hogeita hamar urte bezala, hamabost talde musika jotzen eten gabe, eta non pelikula musikaz haratago doan. Baina klubak ere hor daude.\nDena dela, hori da alde soziologikoa. Sortzaile bezala, iruditzen zait jendeak entzuten dituenean gu hunkitzen gintuzten kantak haiek ere modu berean hunkitzen dituztela. Arazoa da ez direla horraino ailegatzen.


Urola bailararen erdialdean, eskualdeko gune monumental garrantzitsuenetariko bat topatzen da, Loiola. Monumentu erlijioso eta zibilak batzen ditu, Loiolako San Inazio ospetsua bertan jaio baitzen oinaztar familia noblearen dorretxean.\nDorretxean, Santa Casa bezala ere ezaguna, 1491n San Inazio jaio zen, Jesusen Lagundiaren sortzailea. Haurtzaroa bertan eman zuen, Loiolako familia nobleko benjamin gisa. Soldadu gaztea, gerran zaurituta erori zen, eta jaioterrira eraman zuten 1521ean. Bere gaixoaldian, liburu elizkoiak irakurri zituen, eta santuak imitatzea erabaki zuen. Une horretan, bere konbertsioa gertatzen da, bere burua Jainkoari entregatzeko eta kristau on bezala zerbitzatzeko erabakia hartuz. Gaur egun ere, erabaki garrantzitsu hori hartu zuen logela kontserbatzen da, Konbertsioaren Kapera bihurtuta. Dorrearen gainerako zatiak Erdi Aroko egitura gordetzen du, Loiolatarren boterearen sinboloa Erdi Aro urrunean.\nSantutegiaren erdian, Basilika ederra kokatzen da, 1681ean eraikia, Espainiako erregina ama zen Austriako Mariana andreak San Inazioren jaiotetxearen ondoan Ikastetxe eta Basilika bat sortzeko borondatea erakutsi ostean. Horretarako, Oropesako markesei, garai hartan dorretxearen jabe zirenei, jabetza emateko iradoki zien, ondoren Jesusen Lagundiari emanez.\nLoiolatarren ondasunak eskuratu ostean, arkitekto bat bilatzen hasi ziren, obra berriaren neurrikoa. Lan handia diseinatzeko Carlo Fontana (1638-1714) erromatarra aukeratu zuten, Berniniren ikasle leiala.\n1682an Jesuita talde bat bertara etorri zen bizitzera eta 1688an Martin Zaldua hargin maisuak zuzendutako zabalgune eta zimendatze lanak hasi ziren. Italiar eragina, batez ere, Izarraitzeko harrobietako harriarekin egindako kupula ikusgarrian nabarmentzen da, 1735ean amaitua Ignacio Iberoren zuzendaritzapean.\nElizpea, Churriguera anaien estiloan inspiratua dago, Salamancako Plaza Nagusiko beste obra batzuk bezala. Bere forma obalatuarekin, bi fatxaden zuzentasuna hausten du. Felipe V.aren armarriak koroatzen du, Carrarako marmolean zizelkatua. Bere amaieran, 1738an, Basilika sagaratua geratu zen.\nElizaren azken elementu nagusia erretaula nagusi bikaina da, Inazio Iberoren obrarik esanguratsuena. 1750eko hamarkadan eraiki zen, zutabe salomonikoak eta marmolezko eta agatozko apaingarriak nabarmentzen direlarik. Santuaren estatua erretaularen gainean jarri zuten 1758an. Zilarrez egina eta arranoz apaindua, Caracasko Real Compañía Guipuzcoanaren dohaintza izan zen, 4.000 pesotan tasatua izan zelarik. Erretaula amaitu ondoren, Iberok erretaula txikiak eta pulpitu urreztatuak diseinatu zituen.\nLoiolako Santutegiaren webgunea\nAukeratu zure neurrirako plana!


Larraitz Ugarte: «Gehiengoak euskal estatuaren ideia bere egitea posible da» | Politika | Berria\nLarraitz Ugarte. EH Bilduko Estatugintza idazkaria\n«Gehiengoak euskal estatuaren ideia bere egitea posible da»\nEH Bilduk 'Euskal estatuaren bidean: erronkak eta aukerak' izeneko jardunaldiak egingo ditu Bilbon gaur eta bihar; euskal estatua «helburu lorgarria» dela ikusarazi nahi dute, Ugartek dioenez.\nGaur hasiko dira Bilbon Euskal estatuaren bidean: erronkak eta aukerak jardunaldiak, EH Bilduk antolatuak. Euskal Herriak estatu bilakatzeko zer oztopo gainditu beharko lukeen eta nolako aukerak aurkezten zaizkion aztertuko dituzte hainbat adituk gaur eta bihar. Koalizioaren Estatugintza idazkari Larraitz Ugarteren ustez (Oñati, Gipuzkoa, 1972), euskal estatua, «desiragarria» ez ezik, helburu lorgarria ere bada.\nZer helburu dute jardunaldi hauek?\nOraintxe bertan, Ciudadanosen mehatxua baliatuta, autonomismoa saiatzen ari da Gernikako estatutua, kontzertua eta [Nafarroako] itun ekonomikoa balioesten: tresna garrantzitsuak direla, Europan parekorik ez duen autogobernua dugula, eta abar. Diskurtso hori areagotu egin da azken bolada honetan. EH Bildun horren inguruko kezka piztu da, batik bat ikusita Eusko Legebiltzarrean ere estatus berriaren inguruko eztabaida dagoela.\nHorregatik, zera pentsatu genuen: eguneroko errealitateari erantzuteaz gain, gizartean lan pedagogikoa egin behar genuela, eta azaldu zergatik egiten dugun estatuaren aldeko apustua, bai eta posible dela estatu libre batean gaur baino hobeto bizitzea.\nBatzuek esaten dute ez duela zentzurik XXI. mendean estatua eraiki nahi izateak, estatu guztiak boterearen zati bat estatuen gaineko egituren esku uzten ari diren honetan.\nEz dugu ezagutzen estatu izateari uko egin dion estaturik. Alderantziz: estatu berriak sortzen ari dira aldiro-aldiro, eta estaturik gabeko nazioak horren bila ari dira. Egia da gaur egun botere guztia ez dagoela estatuaren esku, baina estatu bat edukitzeak ematen ditu subiranotasun tresna gorenak. Autogestio eta autoerregulazio mekanismo gorena estatu libre independentea da. Estatu librea izatea ezinbestekoa da erabaki ahal izateko zure ahalmen hori partekatu nahi duzun Europarekin edo sor litezkeen beste entitate batzuekin.\nEstatuaren beharraz arituko zarete jardunaldietan, baina aukerez ere bai. Aukera errealak ikusten dituzue Euskal Herriak estatua eraikitzeko?\nAukera errealak daude estatu bat eraikitzeko, herri honen gehiengoak hala nahiko balu. Botere guneetatik eta Espainiako eta Frantziako hedabideetatik behin eta berriro saiatzen dira sinetsarazten helburu hori ez dela lorgarria. Jendeari azaldu behar diogun lehenengo gauza da estatuak jaio egiten direla, jaiotzen ari direla estatu berriak etengabe, eta gure kasuan ere aukerak daudela, Katalunian eta Eskozian badauden moduan.\nEstatugintzaz ari zaretela, ekonomia eta azpiegiturak ere izango dituzue aztergai. Zergatik?\nGaiak ez ditugu kasualitatez aukeratu. Estatugintzak baditu hainbat zutabe, eta horietako batzuetan diskurtso independentista indartsuagoa da, hizkuntzan, esaterako. Baina uste dugu beste zutabe batzuetan txertatu egin behar dela diskurtso independentista, egiten den diskurtsoa ez baitago estatu bat sortzeari begira. Azpiegiturak, esaterako, ingurumenaren ikuspegitik lantzen dira, edo ekonomiatik, edo errentagarritasun sozialaren ikuspegitik, baina ez estatu baten beharrizanenetik. Guk ikuspegi hori eman nahi izan diogu.\nHorrekin, kontzertu ekonomikoaren ustezko dohainen mito hori desmuntatu nahi izan dugu. Zerga sistemaren arloan, ezkerreko eskaintza independentista egin nahi dugu. Berdin gertatzen da feminismoarekin: azken bolada honetan feminismoaren goraldi handia egon da, baina askotan horren parametroak Espainiako Estatuarenak dira, eta, hain zuzen, parekidetasuna lortzeko bermeak estatu batek dituen eskumenetatik datoz.\nNazioarteko egoera ere aztertuko duzue jardunaldietan.\nSaioetako bat da Europako Batasunaren argi-ilunak deitu duguna. Jakitun gara ez gaudela soilik Espainiaren eta Frantziaren menpe, Europako Batasunean gaudela, eta horrek muga batzuk ekartzen dizkigula, baina aukerak ere bai. Horretaz gogoeta egin nahi dugu.\nEstatuaren aldeko hautua alderdi politiko zehatz batena da, edo herri gisa egin beharreko apustua?\nHori agerian utzi nahi izan dugu jardunaldi hauetan: ez dira EH Bilduko barne kontsumorako jardunaldi batzuk, baizik eta aukera paregabea estatuaren hautua planteatzen duen edozeinentzat jakiteko estatuaren gaia nola lantzen ari den akademian, ekonomian, politikan eta abarretan. Gonbidatuetako askok ez dute inolako loturarik EH Bildurekin. Ideologikoki ere, aldeak daude EH Bilduk defendatzen duenarekin: adibidez, gonbidatuetako bat Sjudur Skaale diputatua da, Faroe uharteen prozesua azalduko duena, baina Faroe uharteetan egiten den planteamendua ez da sezesionista; Flandriatik etorriko dena, Bart Maddens, liberala da, ez ezkertiarra, baina pentsatu dugu ikuspegi horien berri ere izatea interesgarria dela.\nUste dugu inportantea dela garapen ideologikoa ez egitea aurreiritzietatik edo guk ditugun iritzietatik, eta beste ekarpen eta ikuspegi batzuekin osatu behar dugula, benetan pentsatzen dugulako posible dela Euskal Herrian gehiengo handi batek bere egitea euskal estatuaren ideia, EH Bilduz harago. Helburua da euskal estatuaren ideia desiragarri eta erakargarri bihurtzea herritar gehienentzat. Herritar batzuk independentismora iritsi dira bide batzuetatik, baina bide gehiago egon daitezke, Katalunian ikusi den bezala. Batzuk abertzaletasunetik iritsi dira, baina beste batzuk planteamendu ekonomikoetatik edo Espainiako Estatuan konfiantza galduta.\nBi egun, gogoeta egiteko zazpi arlo, eta aditu ugari


kritiken hemeroteka » Aurkikuntza\n« Lagun baten gonbidapena | Zentzu komuna »\nEz dut askotan aukeratzen eleberri beltza, oso bakanetan, egiari zor. Aitortu beharrean nago, halaber, Bill S. Ballinger ez zela nire idazle kuttunen zerrendetan agertzen, are, izen hori ez zen nire burmuineko sare korapilatuko gune bakar batean ere agertzen. Hemendik aurrera, ordea, bere tokia izango du, ez bere liburu hau irakurri dudalako, baizik eta liburu hau gozatu egin dudalako.\nMiaketan ibili naiz eta dirudienez, B.S. Sanborn eta Frederic Fryer izenak ere erabiltzen zituen bere lanak sinatzeko XX. mendeko hastapenean jaiotako idazle estatubatuarrak, alferrik ordea, horiek ere ezezagunak niretzat.\nLiburu hau ere ez nuen izenburua ezagutzen nuelako aukeratu, nire gogoa behartu nuen eleberri beltza irakurtzera, Igelako Sail Beltza aproposa iruditu zitzaidan, eta bete-betean asmatu dudala esango nuke. Polizia liburu gehienetan bezala, hilketa bat da ardatza. Haren itzalpean ordea ezinbesteko osagaiak, lapurreta, mendekotasuna, mehatxuak, iruzurrak eta gorpu gehiago. Liburua irakurri hala, irakurlea detektibe bihurtzen da, ni behintzat egoera horretan jarri naiz, liburuaren atzeko azala itxi arte ez baita kasua argitzen eta nahiko buruhauste izan ditut nork zer egin duen eta zerk nor harrapatu duen asmatzeko, edo asmatzen ahalegintzeko, aitortu behar baitut detektibe modura etorkizun oparorik ez nukeela izango.\nHogeita hamalau atal ditu liburuak eta bitan banatzen da kontakizuna. Zenbaki bakoitietan protagonista agertzen zaigu, ospitale bateko ohe batean etzanda, hara eraman duen gertaerak oroimena galarazi dio eta nor den ere ez daki, hori asmatu nahian ibiliko zaigu orrialde guztietan eta irakurlea adi, bere mugimendu oro zelatatzen, erabakigarria baita kasua argitzeko. Zenbaki bikoitietan hilketa baten hari guztiak bere tokian jarri ezinik dauden poliziak dauzkagu. Protagonista lehen pertsonan irakurtzen dugu, gu izango bagina moduan, poliziak hirugarren pertsonan aditzen ditugu, norbaitek haien gorabeherak belarrira xuxurlatuko balizkigu bezala. Bakoiti eta bikoiti, banaka hartuta, bi istorio ditugu, eta sumatzen da elkarren artean badutela loturarik, elkartuz gero berresten dugu susmoa, zer oso baten bi geruza ezberdin balira bezala ekartzen dira, ezkutuan dagoena agerraraziz.\nIntriga hitza izan daiteke aproposena nik zer sentitu dudan adierazteko, protagonista bera, bi mundutan nahasturik dabil, alde batetik, ospitaleko ohetik altxatzen denean aurrez aurre duena, bere nortasun berriak eskaintzen diona eta, beste alde batetik, atzean ezkutatzen dena, tarteka amesgaiztoetan ikus dezakeena, lausoa izanagatik iluntasuna sortzen duten kolore guztiak dituena.\nIntriga azken orrialdeko azken lerroan hiltzen da, edo hor hiltzen da nire moduko detektibe txarren kasuan, hala ere, postura egingo nuke zuek ere irakurtzen jarriz gero askoz lehenago ez diozuela antzik hartuko egiari. Bada esango nuke, nor zein den asmatzeaz gain, Ballinger ere aurkitu dudala eta, arestian esan bezala, badu bere tokia nire gustukoen apalean.\nAzkenik adierazteko modukoa iruditzen zait Xabier Olarrak egindako itzulpena; paregabea iruditu zait, ez dago esaldi korapilatsurik, ez egitura beharturik, ez hitzez hitzezko trazaren arrastorik, euskaraz irakurtzeko parada eman digu eta, egiaz, badirudi euskaraz sortua dela.


Mantentze-lan zuzentzailea Mantentze Lan Zuzentzailea - Instalación, Mantenimiento, Rehabilitación y Sustitución de ascensores\nEnpresak deiei egunean bertan arreta emateko zerbitzu bat dauka. Horrela, urteko 365 egunetan edozein ordutan egiten diren deiak hartu daitezke. Matxuren inguruko abisua ematen den egunean bertan emango da zerbitzua, ahalik eta arinen. Horretarako, gure esku ditugun baliabide guztiak erabiliko ditugu.\nZerbitzu hori eman ahal izateko, enpresak langile kualifikatuak eta beharrezko azpiegitura material osoa dauka.\nIbilgailuetan ordezko pieza asko daude eta biltegian ere jasogailu guztietarako osagaiak ditugu.


‘Napardeath’ filma GazteleKUn – KKinZona\n‘Napardeath’ filma GazteleKUn\n10 ekaina, 2019 InAlbisteak\nLehen lehendakari ez-nazionalista izendatzean berpiztu zen Zumalakarregi zonbia, eta Eusko Alderdi Banpiroa garaitu behar izan zuen gero. Ataun of the Dead eta Joxean’s Hil Eben filmen ondoren, trilogia itxi du Katihotsak logiak. Pertsonaia bat gehiago batu da Nafarroako Erresumako tronuaren demara: Antso Azkarra momia berpiztu du Ezker Abertzaleak, Napardeath pelikulan.\nAurreko bi filmen moduan, Urretxu-Zumarragako gaztetxean aurkeztuko du Katihotsakek Napardeath lana. Bihar izango da emanaldia, ekainaren 11n (asteartea), 20:00etan. Logiako kideek filma aurkeztu eta proiektatu ondoren, mokadutxo bat jateko aukera egongo da.\nEmanaldirako prestatzeko, trilogiako lehen bi filmak proiektatuko dira gaztetxean gaur arratsaldean: Ataun of the Dead eta Joxean’s Hil Eben, 19:00etatik aurrera. Dena den, bi maisulanak sarean daude ikusgai:


Lekeitioko Udala - Lekeitiok aurkeztu ditu bere aratusteak!\nLekeitiok aurkeztu ditu bere aratusteak!\nLekeitioko Udalak egitarau betea aurkeztu du aurtengo aratusteetarako. Beste behin ere jai horien ospakizuna herriko kultur taldeekin elkarlanean eramango du aurrera udalak. Lekeition kultur eskaintza zabala dugu. Aurten kalejirez beteta dator egitaraua, kalerik kale musika eta dantzaren bitartez giroan hobeto sar gaitezen.\nOtsailaren 27an hasiko dira ospakizunak, Sasi-koipetsu egunean. Egun horretan arratsaldeko 20:30 inguruan kalejira izango da Aittitta Makurra taldeko txikirri-txikirriekin.\nMartxoaren 1ean berriz, zapatuz, Kalderero eguna ospatuko dugu. Goizeko 10:30ean Aratuste Alai estudiantinaren kalejirarekin emango zaio hasiera egunari, eta Isidro Salinas enparantzan bigarren eskuko azoka solidarioa egingo da. Plaza berean kaldereroen kanpamenduaren zabaltzeari ekingo zaio 12:30ean, eta sasi-koipetsua egin. Bitartean, Nautika aurrean Lekitto musika bandaren eskutik kontzertua izango da. Ondoren, tradizioari keinu bat eginda, Aratuste Alai estudiantinak Aratusteetako abesti zaharrak kantatuko dituzte.\nEstudiantinak berriro ere hasiera emango die ospakizunei 18:30ean, eta Eusebio Maria Azkue kaletik hasita, herri guztia musikaz beteko dute. Ordu berean Etorkizuna dantza taldearen ikuskizuna hasiko da, Aittitta Makurra txarangak lagunduta. Bigarren urtez joaldunen laguntza izango dute jaia girotzeko.\nAittitta Makurra txarangak animatuta, kaldereroen kalejira hasiko da berriro 20.30ean Isidro Salinas enparantzatik limoiondoetaraino. Jarraian eta gauera arte Aratuste Alai estudiantinak eta Aittitta Makurra txarangak musika soinuez jantziko dituzte bazter guztiak.\nAratuste egunean, martxoak 2, domeka, goizean izango dira ikuskizunak. Alde batetik 12.30ean Eguzkilore jubilatuen abesbatzak kontzertuak emango ditu Marina eta Baserri tabernetan. Bestetik, Aittitta Makurra taldeko txikirri-txikirriekin kalejira izango da13:00etatik 15:00etara.\nAstelehenean, aldiz, ikuskizun bakarra izango dugu: Itxaropena txistularien kalejira19:30ean.\nOtsailaren 12a lekeitiarrok gogo handiz ospatzen dugun eguna da. Turuturu egun horretan goizeko 10.30ean Atea kalean hasi eta plazan amaituko den ikastola eta eskolako ikasleen kalejira koloretsua izango da. Ondoren, arratsaldeko 17.00etan Galaktika haur berbena izango da plazan, eta 18:00etan txokolatada, txosna batzordearen eskutik. Tratutala perkusio taldeak hartuko ditu kaleak 19:00etan gabeko 21:00ak arte. Herri guztia mozorrotuta eta festarako gonbitea eginda, Aittitta Makurraren kalejira izango dugu.\nGogora ekarri ere, martxoaren 15ean, zapatuz, 18:30ean kalejira izango dela Etorkizuna dantza taldeko Inude eta Artzainena.


Dallas, 1947ko irailaren 27a\nNashville, 2022ko urtarrilaren 20a (74 urte)\nDeborah Gillespie (en) (2007 - 2022)\naktorea, musikaria, egile abeslaria, disko-ekoizlea, gitarra-jotzailea eta rock musician (en)\nNeverland Express (en)\nMarvin Lee Aday, izen artistikoa Meat Loaf (Dallas, Texas, 1947ko irailaren 27a - Nashville, 2022ko urtarrilaren 20a), estatubatuar antzezle eta abeslaria izan zen.\n1966an Kaliforniara joan zen, eta zenbait musika-taldetan abestu zuen, The Rocky Horror Picture Show (1975, Jim Sherman) filmean parte hartzeaz gainera. Jim Steinman musikagilearekin batera, Bat Out Of Hell disko ospetsua kaleratu zuen. Diskoan musika klasikoan inspiratutako musika jasoa heavy metaleko elementuekin nahasi zuen. Izugarrizko arrakasta izan zuen, eta 400 astez egon zen disko salduenen zerrendan. Hurrengo diskoak, Dead Ringer (1981), aurrekoaren ezaugarri berak zituen, eta Meat Loafen rock gotiko sintetikoak onarpen zabala zuela frogatu zuen.\nGeroago, ahotsarekin arazoak zituela eta, zineman lan egiten hasi zen. Nolanahi dela ere, 1993an, Back Into Hell diskoa kaleratu zuen, bere lehen Bat Out Of Hell haren jarraipen gisa edo, eta izugarrizko arrakasta izan zuen harekin ere. Arrakasta horren ondoren, munduan zehar bira bat eginda, beste disko bat kaleratu zuen 1995ean, "Welcome To The Neighbourhood", baina ez zuen espero izandako arrakastarik lortu, eta diskoak ekoizteari utzi zion. Garai hartan, aktore-lanei ekin zien, kontzertuak ere eman bazituen ere. 2003an Couldn't Have Said It Better diskoa atera zuen, eta 2006an Bat Out Of Hell III: The Monster Is Loose.\nOrriaren azken aldaketa: 21 urtarrila 2022, 14:13.


Unai Ziarreta: «Erne gaude EAJ eta PSEren aliantza posible baten aurrean» | EA - Eusko Alkartasuna\nHasiera » Gaurkotasuna » Unai Ziarreta: «Erne gaude EAJ eta PSEren aliantza posible baten aurrean»\nUnai Ziarreta: «Erne gaude EAJ eta PSEren aliantza posible baten aurrean»\nArgitaratua honek egina: Prentsa Bulegoa data Api 26, 2004 honetan: Gaurkotasuna\nElkarrizketa EAko Idazkari Nagusiarekin ARGIA aldizkarian\nMungiakoa da. 34 urte ditu. 1998an afiliatu zen Eusko Alkartasunan (EA). V. Biltzar Nagusian Begoña Errazti lehendakariaren zerrendan izaki, EAko idazkari nagusi aukeratua izan zen. Mungian zinegotzi da, halaber. 2001ean iritsi zen Eusko Jaurlaritzara, Sabin Intxaurragaren eskutik. Anjeles Iztuetaren sailean aritu da alderdiaren idazkaritzara iritsi arte. Bizitzaren patuak hartaratua, nonbait.\nAberri Egunaren ondoko egunean elkarrizketatu dugu Unai Ziarreta. Aberri Eguna berezia izan zen berarentzat, bere jendearen aurreko lehen agerraldia ondo burutzeko arduratua baitzegoen. Gaineratikoan, horra Aberri Egunari buruzko bere ikuspuntua: «Alderdiek elkartu gabe, bakoitzak bere modura ospatzea ez da larria. Hori bai, hobe bake eta egoera politiko normal batean bada, jakina».\nPolitikarako bokaziorik ez duela aitortu digu Unai Ziarretak. Horregatik, eta EAko idazkari nagusi ´horren denbora laburrean´ izatera iritsi delako, honela itaundu dugu: kargua egokitu izana zer da, orduan, «marroi» bat?: «Bizitzaren patua, besterik ez», erantzun digu.\nIldo kritikoan lerrokatua baina lehen lerroan aritu gabea izateak bere izendapena erraztu ote zuen aipatu diogu: «Erraztu, batez ere publikoki ezezaguna eta alderdian horren seinalatua ez izateak erraztu du. Baina ez nago sektore kritikoan. EAn ez dago sektorerik, sentsibilitate ezberdinak baizik».\nAlderdiaren estrategian adostasuna lortu zutela, baina kohesiorik gabe, azaldu diogu, halaber: «Hori ez da adierazgarria alderdi batean. Zuzendaritza hautatzean aukera ezberdinak izan dira, baina politikoki eta estrategikoki ez da alde handirik. EA alderdi irekia eta demokratikoa da. Kongresuko ponentzia politikoa %90ak onartu zuen. Berau kudeatzeko ikuspuntu diferenteak daudela? Demokrazian hori normala da, ezta?».\nGorka Knörren lekua hartu zuen alderdian, kongresu gorabeheratsu baten ostean: «Karguak denboraldi baterako dira. Bat doa eta beste bat dator. Horrela ulertu behar da. Jendea berritzea ona da. Bestalde, gure kongresuak hiru egunetan burutu eta erabaki ohi dira. Gorabeheratsuak direla? Kongresuak zabalik egiten ditugu, hedabideentzat barne. Hori da demokraziaren funtsa. Gaizki egiten ote dugu? Ez dut uste. Demokraziaren gardentasuna erakusten dugu, beste alderdiek ez dute horrenbesteko argitasunik eskaintzen».\nEspainiako hauteskundeen zurrunbiloa pasa da. Zein da EAren egoera uneon?\nEAren egoera ona da. Hauteskundeetara bakarrik aurkeztu ginen eta haien ostean EAko kideek ilusioa berreskuratu dute. Lan handia egin dugu eta hauteskundeak pizgarri izan dira guretzat. EAJrekin koalizioan aurkeztu izan gara lau urtez. Orain, berriz, geure ezaugarrietan sakondu nahi dugu eta EAJren alternatiba izan.\nBegoña Lasagabaster hautatua ez izateak EAren geroan eragingo zuela antzeman zen kanpainan. Zure alderdiaren egoera hauteskundeen lorpen bakarraren arabera izateak bitxia edo paradoxikoa ematen du.\nMadrilen diputatu baten ahotsa izatea inportantea da. Azken lau urteetan EAJrekin aurkeztu gara koalizioan, eta hauteskunde hauek gainera plebiszitu modukoak izaten dira. Gu gure kideen erantzunaz ziur ginen, baina Madrilgo diputatua lortzeko herritarren boto asko behar da. Madrilen gure etorkizuna jokoan zegoen, nolabait. Horrek eta aldi berean Eusko Jaurlaritzaren inkestak eman zituen emaitzek ´oso arraroak eta bitxiak izan zirenak´ nolabaiteko zalantza eta urduritasuna sorrarazi zituzten. Inkestak EA eta Aralarren hautagaiak lehian jarri zituen. Aralarrek aurreko hauteskundeetan atera zuen boto kopurua %300ean hazi behar zuen. Horregatik guztiarengatik, bai inkestarekin zein hedabideek inkestaz egin zuten manipulazioarekin ez gaude batere ados, ezta pozik ere.\nEA ezker abertzaleko aukera gisa azaldu da azkenaldian. Zein esparrutan dago EA?\nGu abertzaleak eta ezkerrekoak gara; aurrerazaleak. Euskal sozialdemokrazia garatu nahi dugu: enpleguaren aukera berdinak, etxebizitza eta ingurumen gaiak oso garrantzitsuak dira guretzat. Esparru horien kudeaketan ez dugu inondik ere eskuindarren joerekin bat egiten. Ezker abertzalea terminoak oso konnotazio politiko seinalatua dauka, ordea. Herri honetako bizitza indarkeriaren eraginpean dago eta horrek errealitate soziala eta politikoa distortsionatzen ditu. Mendebaldeko herrialdeetan bi aukera daude: eskuina eta ezkerra. Gurean eskuina EAJk ordezkatzen du. Beste aukerak aurrerazaleak dira, gurea barne.\nEA EAJren alternatiba izatea, bakarka zaila da.\nGure lehen helburua geure esparrua indartzea da, herri honetako sektore oso handi baten erreferente izateko. Gu zabalik gaude ekarpenak jasotzeko eta gureak eskaintzeko. Indarkeriaren arazoa gainditu ostean esparru horretako beste aukerekin sakon hitz egingo dugu. Eskuinean aukera bat dago eta ezkerrean beste bat sortu behar da, aukera sendoa. EA horretan izango da, ziur.\nBestalde, ERC alderdia EAren alderdikide naturaltzat jotzen da. Zertan laguntzen du izaera horrek?\nERC tira handiko alderdia da. Azken hauteskundeetako indar politiko ´garaile´ bezala ikusi du jendeak. EA ERCren alderdikide da Euskal Herrian. Europako hauteskundeetan elkarrekin aurkeztuko gara. Baina hau ez da berria. Orain lau urte ERCk diputatu bat bakarrik zeukan, orain zortzi. ERCk Kataluniako gizartean zer lan egin duen ikusi nahi dugu, eta neurri batean, euren politika egiteko modutik ikasi. ERC elkarrizketaren alde dago, baita ETArekin hitz egitearen alde ere. Gu, ERC bezala, elkarrizketa landu behar delakoan gaude.\nMartxoaren 11ko sarraskiak eta 14ko hauteskundeetako emaitzek zein alderditan eragingo du modu zuzenean?\nAlderdi eta sektore guztietan berdin samar. Hemen ez dago ezer berririk. 200 hildako izan dira, bakar batera ekarrita ere, berdin gaude. Tiroz hildakoaren familia, mehatxatuaren familia edo torturatuaren familiarentzat, bakarra izanda ere, min bera da. Egia da, oraingoan 200 hildako eta 1000 zaurituen familiak lur jota daude, kolpe bakar batean egindako mina handiagoa izan da. Baina indarkeriari buruzko gogoeta bera da. Gogoeta berria erakunde publikoetako alderdiek edota boterean daudenek indarkeriaz egin duten erabilpenari buruzko da, gertatutakoari buruz eskaini den informazioaren tratamendua. Hori da datu esanguratsua.\nTestuinguru horretan nola ikusten duzu PSOE? Zer jarrera hartu behar luke euskal gatazkarekiko?\nPSOEk aukera historikoa dauka gure herriko indar politikoekin batera, eta argi eta garbi utziz ETA ez dela aukera politiko bat gatazkari behin betiko irtenbide bat aurkitzeko. Lehen urte honetan bertan hasi behar du urratsak ematen. EAn itxaropentsu gaude, baina etxafuegoak botatzen hasi gabe. PSOE lehenago Gobernuan egon zen eta orduan GAL eta ustelkeria kasuak izan ziren. Aldaketa bat eman da, ordea, eta itxaropenari leiho bat ireki behar zaio.\nBien bitartean, Ibarretxe Plana eztabaidatzen hasi da Eusko Jaurlaritzan.\nIbarretxeren planaren bilakabidearekin erne gaude. Guk planaren geure testua dugu, berau garatzea eta betetzea nahi dugu. Izan ere, hauteskundeetako emaitzek aliantza berriak egiteko aukerak zabaldu ditzakete, bereziki EAJren eta PSOEren artean. Guretzat testuaren garrantzizkoena edukia da, Ibarretxe Plana deitu edo bestela deitu. EA eduki horretan aurreikusia dagoena bermatzeaz arduratuko da. Gainera testua guretzat ez da behin betikoa, bidean aurrera pauso bat baino ez da. Gure nahia pausoz pauso joatea da, baina aurrera beti. Gure helburua Europan estatu independentea izatea baita. Ibarretxe Plana norabide horretan ikusten dugu.\nEAJren eta PSOEren arteko balizko akordioez hitz egiten da. Nola ikusten dituzu EAJ eta PSE-EEren arteko harremanak garai berri honetan?\nPSE-EEk, neurri batean, Kataluniako PSCk egingo duenaren arabera jokatuko du hemen. Katalunian Konstituzioa eta Estatutuaren erreforma hobesteak Euskal Herrian eragingo du. Hauteskundeetako emaitzak PSEko sektore espainolistarenarentzat oso kolpe gogorra izan dira; Aski da! taldean ari direnentzat, alegia. Talde horrek pisua galdu du PSEn. Baina PSEren zuzendaritzaren jarrera oso urrun dago alderdi abertzaleen jarreretatik. PSEk asko aldatu behar du. Kontua da EAJk zer jarrera hartuko duen PSErekiko, etor litezkeen aliantzen aurrean. Aliantza politika ezberdinak jokoan jartzen badira, adibidez, hurrengo Eusko Jaurlaritza, Foru Aldundiak eta abar, eta EAJ jarduera gozo horretan sartzen bada, Ibarretxe Plana bera barne, bide arriskutsuan sartuko litzateke. EAJk joko horretan aurrera eginez gero planaren edukia husteko tentazioan eror liteke. Horregatik EA erne egongo da jokabide hori salatzeko eta plana babesteko.\nEkaineko Europako hauteskundeetara Europako Aliantza Libre koalizioan (EAL) aurkeztuko zarete. Zer espero duzue?\nHasteko ERCrekin joango gara. Bi eurodiputatu lortu ditzakegu. Hautagaiak oraindik ez daude izendatuta.\nAralarrek Euskal Herriari Bai proposamena egin du. Nola ikusi duzue berau?\nForma kontuan txarto jokatu dute. Ez dugu prentsan azaldutakoa baino ezagutzen. Egun berean Iñaki Irazabalbeitiak deitu zigun proposamena prentsaurreko bidez jakinaraziko zutela esanez. Modua ez da egokia izan. Gu prest gaude hitz egiteko, baina hasteko ERCrekin joango gara. Beste hainbat naziotako alderdi abertzaleekin joanen gara, halaber. Hori bai, alderdi horiek ezkerrekoak dira, ez gara eskuineko alderdiekin batera aurkeztuko inola ere.\nAzkenik, nola ikusten duzu Nazio Eztabaidagunea? Zerbait berria ekar dezake euskal gatazkaren ebazpenean?\nOndo ikusten dut. Gu lanean ari gara beharrezkoak ikusten ditugun gune guztietan. Nazio Eztabaidagunean gaude eta Udalbiltzan. Udalbiltzan, arrazoiak arrazoi, EAJrekin eta Nazio Eztabaidagunean Batasuneko munduarekin, besteren artean. Sektore ezberdinen jokabideak hurbiltzearen aldekoak gara. Nahiz eta batzutan gure larrua urratu behar dugun, horretan ahalegindu behar dugu, nork bere zilborrari begiratu gabe. Gu sektore ezberdinen arteko zubi lana egiten ari gara, nolabait. Herri honetan sentsibilitate ezberdinak daude eta horiek batu behar ditugu. Udalbiltza bakarra eta batua nahi dugu. Gauza objektibo bat dago: jendea gure esparrura bide egiten ari da.


13/10/21 - 14:05 Actualizado: 23/01/22 - 14:44\nLana eskatu edo eskaintzeko iragarkiak argitaratu daitezke www.beharsarea.eus webgunean\nWebgunean erraz publikatu ahal izango duzu zeure iragarkia, lana euskaraz eskaini edo eskatu nahi baduzu\nBeharsarea lana eskaini eta eskatzeko tresna sinple eta eraginkorra da. Izan ere, www.beharsarea.eus webgunean sartuta, erraz erraz sareratu ahal izango duzu zeure lan eskaintza edo eskaera.\nBeharsareak bitartekari lana egiten du langile euskaldunak behar dituztenen eta lan egin nahi duten herritarren artean. Herritarrek bidaltzen dituzten iragarkiak argitaratzen ditu eta erabiltzaileen arteko harremana bideratzen du, besterik gabe. Ez du erabiltzaileen nortasuna egiaztatzen, eta ezin du bermatu erabiltzaileek emandako datuak egiazkoak diren ala ez. Beharsarea ez da erabiltzaileek emandako informazioen erantzule izango, eta ez du erantzukizunik hartuko, argitaratuko informazioak edo horren erabilerak ekar lezakeen edozelako kalteren inguruan.\nBeharsarean iragarkia publikatu ahal izateko, baldintza bi besterik ez duzu bete behar: batetik, lanak euskaraz egitea eta bestetik, lanak baldintza duinetan egitea.\nBeharasarea doakoa da, Portugaleteko Udalak gastu guztiak bere gain hartzen baititu. Erabiltzaileak ez du erregistratu behar; helbide elektronikoa ematea nahikoa da erantzunak helbide horretan jasotzeko.\nLanak hainbat kategoriatan\nsailkatuta egonik, nagusiak zain-\ntzaileak, begiraleak, merkataritza, ostalaritza eta eskola-laguntza dira. Dena den, “Bestelakoak” izeneko atal bat ere dagoelarik, esan dezakegu lan mota guztiak bideratzeko balio duela Beharsareak eta lan partzialak zein lan profesionalak eskaini eta eskatu daitezkeela zerbitzu honen bidez.\nBizkaiko Foru Aldundiaren ekimenez sortu zen Beharsarea eta Bizkaiko beste udalerri batzuek ere (Basauri, Erandio, Galdakao, Getxo eta Urduña) parte hartzen dute proiektuan. Portugaleteko atala maiatzean hasi zen martxan eta berehala izan zuen arrakasta: handik gutxira ugaldu ziren iragarkiak, gehienbat lana eskatzekoak, eskaintzaren bat ere tarteko.


Gizona ez da emakume hiltzen\nEsan bazuen, esan zuen, Parisko Simonek, emakumea ez dela emakume jaiotzen!\nIrakurtzen dugu Lizeoko lehen mailako Sciences de la vie et de la terre liburuan (merci, Nancy Huston): “Ez gara gizon edo emakume jaiotzen; norberaren hautua da, bata izatea edo bestea”.\nEta, esan du norbaitek irratian: “Sexua norberarena da. Giza-espeziean ez da sexu bi”.\nSexu bi ez? –mutur mozka, nik–. Arrak eta emeak: bi besterik ez, geure portamenari buruz aurre-disponitzen gaituztenak; noski sozietateak edo norberak moldatzen ahal ditu disposizio horiek: oso landuak dira gure sexu-identitateak.\n“Berezko portamena, tu parles! Dena da fabrikatua! Generoak esplikatzen du guztia!”.\nInteresantea da sexua eta generoa bereiztea. Generoak matizatu, finkatu, areagotu, gozatu egiten du sexu-diferentzia.\nSexu-diferentzietarik: gizonok, zenbait aldiz, mina izaten dugu urdail aldean, ezin larru jorik –antza emakumeek bestela bizi dute gauza–.\nHaratago: sexu-diferentzia basikoen ondorioa izaten ahal da emakume gutxi bide-peoitzan ari izatea, edo preso gehienak gizonak izatea –arlo horietan, eta beharrik, inork ez du parekotasuna defenditzen–.\nOrobat, sexu-diferentzia basikoen (basikoak, baina premiaz landu beharrekoen!) ondorioa izaten ahal da, euren jolasetan mutil koskor gehienek armak, eta neska koskor gehienek panpinak nahiago izatea.\nBidezkoa da gure haurrak igualdadean hazi nahi izatea. Bidegabea da, aldiz, biologiaren indiferentzian hazi nahi izatea –berdinen arteko diferentzian haz litezkeelarik alabaina–.\nIgualdadearen kontrakoa ez da diferentzia, desigualdadea baizik. Igualdadeak ez ditu diferentziak ukatzen; justiziaren aurrean edo soldatetan edo tratuan, injustizia-eza esan nahi du.\nEkibokatua egonen naiz baina, emakume baten ipurdiari jarraitzen dion gizon-begiradaren atzean (barrabil, prostata, zakil) sexu-aparatu bat ikusten dut nik, eta, emakumearen eder agertu nahiaren atzean, umetoki bat ikusten dut –eder agertu nahia ez da milurteetako sexismoaren ondorio; sexismoak, zinemak edo kosmetikako publizitateak haizematu, itxuragabetu, degradatu egiten dute baina–.\nSexua eta generoa bereizten saiatzen garenez gero, saia gaitezke, bidenabar, bereizten berezko eder agertu nahia: emakume baten garboak adierazi dezakeena, eta ezarritakoa: emakume baten ileen eta zimurren kontrako ekinaldiak adierazi dezakeena.\nSexu-diferentziak ezkutatzen dituen sozietate batean gara, aldi berean, edertasunaren eta pornografiaren industriei esker, diferentzia horiek ero-moduan handitzen dituena.\nGure amatxiren panpina: bere aitak egin ziona, trapuzkoa, beretzat lagun on, edo haur, edo gure amatxik berak nahi zuena izan zitekeena.\nHarrezkero, panpina suerte bi: haurrarengan “ama instintua” pizten duena, bata, eta Barbie, bestea, “sedukzio instintua” pizten duena. Biak ala biak dira, azken batean, alienanteak. Zernahi gisa, mendebaldeak bigarrena hautatu du; bizi-zikloan, neska koskor panpinzaleen eredutako, aldi bat hautatu du: emakumea, eder eta desiragarria izanik, oraindik ama ez den aldia.\nEder eta desiragarria: partikulazki, gizonen begietara.\nGizonen begiradara sakrifikatzen den emakume bat ikus daiteke, emakume ilefobo bakoitzaren atzean.\nGizonen desiretara plegatzen den emakume bat, puta bakoitzaren atzean.\nEta emakumeen begiradak? Haien izateko, elkarrekin izateko, haien nahiak, gauzak egiteko manerak... ez dira, inondik ere, berdintasunari edo desiragarriei buruzko eztabaidetan agertzen.\nEmakumeen izatea gutxietsia den, eta, inork egiten dituela ere, etxe aldeko lanak, haurrekin egotea barne, desestimatuak diren bitartean... ez du balio berdintasunaz ari izatea.\nEmakumeen begirada diferenteak behar ditugu –batez ere, gizonok–.\n“Igualdaderik ez den bitartean, tratu txarrak izanen dira”. Igualdadea: zer esan nahi da? Tratu justoagoa? Gizonak etxe aldeko lanetan gehiago (ez dirudi inoren lehentasunetarik denik) eta emakumeak kanpo-lanetan gehiago aritzea (bera bai, askoren lehentasuna)?\nNik ulertzen dut: “Arrak eta emeak dauden bitartean, tratu txarrak izanen dira”. Harro egin du balantzea ministroak: “Hamar urte hauetan (Espainian genero-biolentziari buruzko legea dekretatu zenetik) milioi bat baino gehiago gizon izan da tratu txarrengatik prozesatua”.\nNik ulertzen dut: “Gizonek tratu txarrak ematen dituzte”. Tratu txarrak ematea gizon izateari lotuta dago; estatuak, zorionez, zuzenduko duen akatsa.\nEz dut nik ukatuko (bestenaz, inork ez du argi eta garbi deklaratzen) gizonen biolentzia biologiari lotuta egon daitekeenik; alabaina: ez ote du, biolentzia horrek sozietatean gertatzen ari denarekin zerbait loturarik? Haur denborako tratu txarrekin? –tratu txarrak: kolpeak eta abarrak ez ezik, abandono lasterrak: eskoletan, pantailetan, inon ere abandonatutako haurrak; nondik nora ez handian hazten direnak...–\nZertako galdezka hasi, badugularik soluzioa: kartzela.\nIgualdadearen ideia, ez da jende naturalaren ideia; aspaldi mendebaldeko gizon aberatsek aldarrikatua, gizon haien aldarriari begira jarri ditu pobreak, emakumeak... Igualdadearen ideiak sorrarazi ditu sexuen arteko gatazka berriak.\nEuskaraz, bereizten ahal genuke: berdintasuna (etxe aldekoa: berdintasuna diferentzian) eta igualdadea (“gizon aberatsen igualak” izateko nahia).\nIgualdadearen bidetik heldu da parekotasuna: balizko problema bat konpontzeko, emakume batzuek botereguneetan toki bat izan dezaten instituzioek sortutako mekanismoa.\n* Pablo Sastrek Erredakziora bidalitako artikulua.\nKanal hauetan artxibatua: Iritzia | Umorea | Generoa


Euskal Herriko bidaia-gida/Ibilbideak/Peña del Mororen edertasuna — Wikibooks\nEuskal Herriko bidaia-gida/Ibilbideak/Peña del Mororen edertasuna\nLanestosa, Kobenkoba, Peña del Moro, 'Coto Txomin' meatze gunea\n9,5 km. 2 ordu eta 45 mn.\nUbal mendilerroaren iparraldean kare haitzezko mendi tontor malkartsuak gailentzen dira. 'Peña del Moro' izenekoa da haien artean ikusgarriena. \nBizkaiaren eta Euskal Herriaren mendebalde muturrean dagoen Ubal mendilerroa ezezaguna da Euskal Herriko biztanle askorentzat. Karrantza eta Ason (Kantabria) ibaien artean mugatua, mendilerro txikia da: hegoaldean, nekazaritzarako belardien mendiguneak erliebe leuna erakusten du, baina, iparraldean, kare haitzezko mendi tontor malkartsuak gailentzen dira, Bizkai eta Kantabriako muga lerroan. Peña del Moro da ikusgarriena (818 metro).\nIbilaldiaren abiapuntua Euskal Herriaren mendebaldeko muturrean dagoen Lanestosa herria da; Kantabriako muga metro batzuetara baino ez dago. Probintziako herririk txikienetakoa ere bada, 1,2 kilometro karratuko hedadura baino ez baitu. Haran estuan kokaturik, Kalera ibaiak herriaren erdigunetik zeharkatzen du. Antzinako herria ere bada. 1287ko ekainaren 6an Bizkaiko lehenengoetariko hiribildu titulua jaso zuen. Bizkaiko jaunaren asmoa zen Gaztelatik itsasorako merkataritzako bidean herria sortu eta sendotzea. Erdi Aroko hirigunea garai batean zen modukoa mantentzea lortu du gaur egungo Lanestosak. Bost kale baino ez ditu, denak estuak eta harrizkoak. Kaleotan, XVII. eta XVIII. mendeko hainbat jauregi eta eraikin daude.\nLanestosako erdigunean hasi, eta lehen pausoak Kalera ibairantz eman behar dira. Zubia zeharkatu, eta BI-3622 errepidean metro batzuk baino ez dira ibili behar Karrantzarantz, Kobenkobarako kartela aurkitu aurretik. Ezkerreko bideari jarraikiz, zementuzko bidezidorra harrizko eskailera bihurtzen da, Juduen Kobaren lautadatxoraino igo ahal izateko. Koba hori meategia izan zen erromatarren garaitik XX. mendera arte, eta, haren barruan, Kobenkoba izeneko Paleolitoko labar artearen Europako lehenengo interpretazio zentroa ikuskatu daiteke. Ehun edo berrehun metro gorago, bidegurutzean, ezkerrerantz egingo behar da, bide berari jarraikiz. Bide horrek beherantz egiten du sarritan, eta igotako metro asko jaitsi behar dira. Ez urduritu. Pago basoan sartu eta berehala, bidegurutzean, kairn batek eskuinerantz bideratzen du mendizalea, aldapan gora. Mendian sufritzea gustuko dutenek hortxe gozatuko dute, pago basoaren barreneko aldapa pikoan gora. Zuriz margotutako geziak dira gidari bidegurutzeetan. Dezente igo ondoren, ikusmen panoramikoak sekulako gozaldia dakarkio ibiltariari, Kantabria aldera zabaltzen den bailara eta kare haitz paisaiari so, eta baita izua ere, Mororen amilburuak gainean dituelako. Haietara jo behar da, kare haitzeko korridore zorabiagarrian sartzeko. Baina lasai: egurrezko barandari esker, arriskurik ez dago. Azkenik, kanal estu bateko eskaileretatik goi lautadara heltzen da: zinka eta beruna ustiatzeko Coto Txomin meatze gunera.\nMoro bizkarrean izanik jarraitu behar da, baina berehala bide zabala utzi eta ezkerrera (ekialdera) egin behar da muinoan gora, Sustapen Ministerioaren estazio sismikoraino. Antzinako meatze bidea hasten da han, ingurune karstiko horretako harriekin eraikia. Moro gailurraren oinetaraino. Bizkaiko biraren GR-123arekin bat egiten duenez, marka zuri eta gorriek bihurguneak adierazten dituzte. Maldan gora bihurka doa. Kartel batek bidea noiz utzi adierazten du. Azken malda gainditzea baino ez da geratzen, belartsua baina aski aldapatsua, Mororen (818 metro) bi gailurren arteko leporaino. Ezkerraldekoa omen da benetakoa. Bizkai eta Kantabria arteko muga lerroan, ikuspegia egundokoa da: Rozas eta Hornijo mendikateak, Ordunte, Castro Valnera eta Santoña.\nMeatze bidean atzera egin behar da goi lautada gainditu den lekurantz. Bada beste aukera bat: meatze bidearen ezkerrera (ekialdera) dagoen sakonunearen ekialdetik jaistea, baserri baten belardiraino. Jarraian, hego-mendebalderantz joan behar da aurretik aipatutako pistaraino heltzeko. Gero hego-ekialderantz egin behar da, eta pista hori porlanezko bihurtuko da laster. Beherago, eukalipto batzuen ondoan, porlanezko bidea utzi eta ezkerrera agertzen den belarrezko senda hartu behar da. Erlauntza kaxa batzuen ondotik pasatu ondoren, eukalipto basoa pinu basora aldatzen den lekuan, ezkerretik azaltzen den pistara okertu behar da, ekialderantz alegia. Hurrengo bidegurutzean porlanezko pista utzi eta eskuinera okertu behar da, gaztainondo arteko xendan barrena. Xenda hori edateko uren araztegiraino heltzen da. Ondotik pasatu eta bost bat minutura, Lanestosan bukatzen da mendebaldeko ibilaldi hau.


Matute:Madrilen ahots ozena izateak Euskal Herri berria ekarriko du\nNormalizazio politikoa inoiz baino gertuago dagoela uste du Alternatibak, batzuen immobilismoaz gain\nMadrilen ahots indartsu bat izateak Euskal Herri ezberdin bat eraikitzeko erronkara hurbilduko gaitu, esan du Alternatibak. Amaiur, aldeen batuketa baino gehiago izango dela adierazi du.\nVII. Batzar Nazionala egin dute larunbat honetan Bilbon, datozen hilabeteetarako estrategia finkatzeko.\nOskar Matute eta Ana Etxarte bozeramaileek esan dutenez, datozen hauteskundeetarako zitari inoiz baino indar eta gogo handiagorekin egiten dio aurre Alternatibak, Euskal Herri ezberdina eraikitzeko, erabat ezberdina den mundu batean, eta horretarako Madrilen ahots indartsu bat izateak erronkara hurbilduko gaitu.\nBerriz ere aldeen batuketa baino gehiago izango gara, pertsona oso ezberdinen konfiantza izango dugulako, eta horien esanetara jarriko dugu gure borroka, ilusioa eta itxaropena, adierazi dute.\nJoan den maiatzaren 22ko hauteskundeek testuinguru politikoan mugarri bat ezarri dute, EAEko eta Nafarroako erakundeetan Bilduk izan duen sartze arrakastatsuarekin\nAzken hilabeteetan langileen, langabetuen eta pentsiodunen aurkako eraso gehiago egon direla salatu dute. Europako lan eskubideen murrizketa handienak onartu dira Espainian, esan dute, hainbat agenteen onespenarekin, besteak beste EAJrenarekin.\nBestalde,Euskal Herriko normalizazio politikoa geroz eta gertuago dagoela esan dute, nahiz eta batzuk ez diren mugitu ere egiten, gaineratu dute.\nHorregatik, ETAren su-etenak, egiaztatze prozesuak, Gernikako Akordioarekin bat egiteak, Ekinen desegiteak eta indarkeriaren ezak, Gobernu batzuren egoskorkeriarekin topatzen dira, eskubide politikoen urraketarekin eta Bateragune bezalako epaiekin.\nInformazio gehiago:Eitb: Matute:Madrilen ahots ozena izateak Euskal Herri berria ekarriko du


Maskuriko minbizia prebenitzeko, aldatu zure ohiturak (eta edan iturriko ura) | Consumer\nTumore honen kausarik argiena tabakoa da. Txorrotako ur-kontsumoaren eta maskuriko minbiziaren arteko lotura, duela gutxi egindako azterketa batean aztertua, ez da benetako osasun-arazoa.\narabera: Osteguna, 2020ko urtarrilaren 16a\nEz kezkatu iturriko uraz, eta bai zure dietaz eta zure osasun-ohiturez. Duela gutxi egindako ikerketa batek maskuri-minbizia iturriko ur-kontsumoarekin erlazionatzean gorputzean beldurra sartu ondoren, ondorio horretara irits gaitezke. Izan ere, lan honen letra txikia aztertzen badugu, alerta funsgabea dela ikus dezakegu; hain zuzen, azterlanaren egileek El Mundo egunkariko adierazpenetan adierazten duten bezala, “iturriko ura edangarria da eta edan daiteke”.\nBaina lehenik eta behin, azaldu dezagun nondik datorren alarma. Argitaratu berri da ‘Environmental Health Perspectives’ aldizkarian Bartzelonako Osasun Globaleko Institutuak (ISGlobal) egindako azterlan hau. Bertan, ondorio hau ateratzen da: “edateko uretan dauden kimikarien eraginpean egotea Europako urteko maskuri-minbiziaren % 5ekin lotzen da”. Ehuneko hori urtean 6.500 kasu ingurukoa da, eta kopuru hori, egileen arabera, murriztu egin daiteke uraren tratamendua eta desinfekzioa optimizatzeko neurri jakin batzuk aplikatuz.\nUraren tratamendua, funtsezkoa\nHain zuzen ere, uraren tratamenduan dago gai honen giltzarria, eta, hain zuzen ere, ikerketaren abiapuntua da: “edateko ura desinfektatzea funtsezkoa da urak kutsatzen dituen kutsaduretatik osasun publikoa babesteko”. Arazoa da, oraindik ere, autoreek desinfekzio-azpiproduktuak (DBP) sortzen direla prozesu horretan, eta nahi ez den ondorio gisa. “Ehunka kimikoren nahasketa konplexua da, eta herrialde garatuetako ia biztanle guztiek jasaten dute irentsiz, arnastuz edo azala xurgatuz gero, udal-iturriko ura edatean edo erabiltzean, eta igerilekuetan ezer egin gabe”. Hau da, edateko ura tratatzen dugunean, zenbait konposatu toxiko sortzea onartzen ari gara.\nBeldurtu egiten gaitu? Askoz okerragoa litzateke ura ez kloratzea. Javier Puente San Carlos Ospitale Klinikoko Onkologia Institutuko zuzendariak eta tumore urologikoetan adituak azaltzen duenez, “kontsumitzen dugun ura gure osasunari eragin diezaiokeen edozein mikroorganismo kentzeko prozesatuta dago. Pentsa dezagun euriaren edo iturburuen ura ez dagoela arriskutik salbuetsita (parasitoak, bakterioak, birusak…); beraz, edateko ur bihurtzeko tratatu egin behar da”.\nGehien erabiltzen dugun metodoa kloro bidezko desinfekzioa da. Konposatu hori, dosi jakin batzuetatik abiatuta, toxikoa da organismoarentzat. Egoera normalean, kloro hori uretan dagoen materia organiko jakin batekin konbinatzen denean, beste konposatu toxiko batzuk sor daitezke, aipatu ditugun DBP horiek. Horien artean, kontzentrazio altuenetan eratzen diren konposatuetako bat trihalometanoak (THM) dira. Eta hauek dira istorio honetako gaizkileak: egindako ikerketaren arabera, Europan urtean egiten diren 6.500 maskuri-minbizi kasu horiek “edateko uretan THMren eraginpean egoteari egotz dakizkioke”.\nArriskuak murrizteko mugak\nEgia esan, atzealdea ez da berria. Izan ere, lehenago egindako azterlan batzuen arabera, epe luzeko esposizioa maskuriko minbizia izateko arrisku handiagoarekin lotu da. Eta, hain zuzen, THMak potentzialki kantzerigenoak direla dakigulako, legeriak muga batzuk ezarri ditu izan ditzaketen arriskuak murrizteko. Hala, giza kontsumorako uretan egon daitekeen gehienezko THM kantitatea 100 mikrogramo/litro da Europako araudiaren arabera. Bada, ikerketan egiaztatu da “herrialde guztietako edateko uraren batez besteko THM maila Europako araudi-mugaren azpitik zegoela”. Espainian, maila horiek 28 mikrogramo/litrokoak dira, eta Europako batezbestekoa, berriz, 11,7 da; hau da, araudia betetzen dugu.\nAlde horretatik, Espainiako Ur Hornikuntzen eta Saneamenduaren Elkarteak jakinarazpen bat egin du, eta bertan azpimarratu dute “Espainian hornitutako kontsumo-urek, GAI direnez, Espainiako legediaren araudi zorrotza betetzen dutela, EBko legerian oinarritua”, eta gogorarazi dute “dagokion giza kontsumorako uraren kontrola (herritarrentzat edateko agintaritza deritzona) bermatuta dagoela”.\nMaskuriko minbiziaren arrisku-faktoreak\nNola ezkontzen da hori guztia maskuriko minbiziarekin? Puente doktoreak azaldu duenez, “azterturiko uretan aurkitu duten kontzentrazioaren arabera, urtero diagnostikatzen diren urotelioko minbizien artean zenbat izan daitezkeen uraren substantzia kimiko horiei egotz dakizkiekeenak. Azterketa interesgarria da, baina baita ausarta ere, onartzen baitute substantzia horiek baldintzatuko dituztela minbizia, ez dakigunean ziur. Beste faktore batzuk ere izan daitezke, hala nola familia-aurrekariak, dieta…\nAlde horretatik, komeni da minbizi-mota horren kausa nagusiak zein diren jakitea, munduko ohikoenetakoa baita, batez ere herrialde garatuenetan. “Kausarik argiena tabakismoa da —dio Puente doktoreak—. Maskurikoa, biriketako, buruko eta lepoko tumoreekin batera, tabako-kontsumoaren eta minbiziaren garapenaren arteko erlazioa argien ikusten den tumoreetako bat da”. American Cancer Society-ren arabera, “erretzeko ohiturak maskuri-minbizi guztien erdia inguru eragiten du; erretzaileek maskuri-minbizia garatzeko duten probabilitatea ez-erretzaileek dutenaren hirukoitza da, gutxienez”.\nBeste arrisku-faktore batzuk dira adina —ez da ohikoa 50 urtetik behera—, sexua —askoz ohikoagoa da gizonetan emakumeetan baino—, infekzio kroniko jakin batzuk eta substantzia kimikoen eraginpean egotea: tinduak, kautxuak, pinturak…\nEta iturriko urarekin, zer egingo dugu? Julio Basulto dietista-nutrizionista ez dator bat bere blogeko artikulu honetan sortutako alarmarekin: “Ez gaude gizarte-alarma justifikatzen duen edo herritarrei alerta-mezuak bidaltzera behartzen gaituen froga sendo baten aurrean. Maskuriko minbiziak kezkatzen bazaitu, utzi erretzeari, ez iturriko ura edateari”. Eta Miguel Ángel Lurueña Elikagaien Zientzian eta Teknologian doktoreak dioenez, “garrantzitsua da jendea ohartzea minbiziarekin zerikusia duten faktore askoz garrantzitsuagoak daudela (tabakoa, alkohola, sedentarismoa, dieta txarra…), ura arazorik gabe edatea eta kloroa erabiltzeak ekar ditzakeen arriskuak aise gainditzen dituela”.\nUr gogorra, ur gordina eta bestelako mitoak\nBizitzaren oinarria da, eta arnasa hartzea bezala behar dugu. Horregatik ez da harritzekoa uraren segurtasunarekin zerikusia duen edozein berri deigarri izatea, eta horren inguruan hainbeste mito eta gezur sortzea. Azken erreklamoetako bat Silicon Valleytik etorri zitzaigun: planetako exekutibo coolenek esan ziguten “ur gordina” edan behar genukeela, hau da, iturburu batetik ateratzen den ura, eta edangarri bihurtzeko inolako tratamendurik jaso gabe eta kalitate- eta segurtasun-kontrolik edo -iragazkirik gabe merkaturatzen da. Kontuz: arazoa ez da soilik laurdenak ateratzea —botilak 10 dolar baino gehiagoan saltzen ziren—, baizik eta praktika horrek sustoa eman diezaguke: “Ur gordina arriskutsua izan daiteke osasunerako, eta bertan edozer aurki dezakegu —dio Miguel Angel Lurueñak—, hasi artsenikotik eta mindek, pestizidek, E. colik… eragindako kutsaduraraino”. Joan eta etorri diren joera horietatik haratago, ura inguratzen duten beste mito batzuen helburua edateko ura botilako uraren alde deskreditatzea da. Horietako bat da uraren gogortasuna osasunerako izan ditzakeen kalteekin lotuta dagoela, gure urdaila garbigailu baten danborra balitz bezala. Alde horretatik, Julio Basultok artikulu hau azaldu zuen: ‘Agua dura, ¿agua más sana?’ Munduko Osasun Erakundeak (OME) egindako txostenetako bakar batek ere ez duela “froga zientifiko sinesgarririk aurkitu uraren gogortasunak gizakiengan ondorio kaltegarriak dituela”.\nUr gogorra, ur osasuntsuagoa?


Mobilizazioa egin dugu Azken Ikutun, langileei egiten ari zaien lapurreta salatzeko\n2018/09/20 :: 6:36\nHemen zaude: FEDERAZIOAK INDUSTRIA Industria Kimikoa Mobilizazioa egin dugu Azken Ikutun, langileei egiten ari zaien lapurreta salatzeko\n2017/07/11\tIndustria\t- Industria Kimikoa\nLABek Lea Artibain kimikako sektorean gertatzen ari diren irregulartasunen salaketa publikoa egin du gaur. Hain zuzen ere, Berriatuakoa Azken Ikutu enpresaren aurrean elkarretaratze bat egin dugu, enpresa hori ez baitago kimikako hitzarmen kolektiboa betetzen ari. Langileak hitzarmenak esaten duena baino 600 euro gutxiagoko soldatak jasotzera iristen dira.\nLangileei lapurreta egiten zaie modu lotsagabean.\nJai egun bezperetan, zubietan, etab. kaleratu egiten dituzte langileak, hurrengo lan egunean berriz altan emateko, ABLEek duten prekarietate mailara helduz.\nGainera orain, LABen presioaren ondorioz, soldatetan irregulartasunak onartzen ditu zuzendaritzak, baina hurrengo urtera arte erregularizatuko ez dituela esanez. Hau da, lapurretan ari direla onartzen dute, baina hurrengo urtera arte lapurtzen jarraituko dutela. Enpresari hauen lotsagabekeriak ez du mugarik, langileoi soldatak eta eskubideak lapurtzea da hauen funtzionatzeko modua.\nJakin badakigu, gaur egun, Azken Ikutu ez dela hitzarmena betetzen ez duen enpresa bakarra. Ibai Aurrez enpresari ere salaketa jarri diogu. Argi utzi nahi dugu, ez dugula inola ere, gure eskualdean esklabutza egoerarik onartuko. Enpresariek jakin dezatela, LABek dituen baliabide eta energia guztiak erabiliko dituela horretarako.\nDagoeneko, zenbait salaketa jarriak ditugu epaitegian, eta enpresa hauetan dagoen arazoen berri eman diogu, azpikontrata guzti hauen arduradun den Cikautxo S. Coop enpresari ere. Hala ere, arazo honekin jarraitzen badugu, prest gaude harago joateko, eta ez dugu baztertzen mota ezberdinetako salaketa judizial edo sozial gehiago egitea, edo beharrezko ikusten dugun ekintza sindikalaa egitea.\nBeste enpresa batzuetan aurrera pausu handiak eta egoera hauekin bukatzea lortu da. Gogoratu nahi dugu pasa den urteko udan ROAL enpresako langileek lorturiko garaipena, langileen antolakuntza eta borrokarekin lortu al diren eskubideen eredu. Baina badakigu bide luzea dugula egiteko oraindik.\nCikautxo S. Coop-i eskakizun publikoa egin nahi diogu, mota honetako enpresetan gertatzen ari dena ez bultzatzeko eta hitzarmena betetzen duten enpresekin lan egiteko. Honela, denon artean, azpikontratetako langileen eskubideak errespetatzen dituen kalitatezko kimikako sektorea lortuz, azpikontrata, haundiago, indartsuago eta espezializatuagoak izateko. Jarraitu beharreko bidea hori dela uste dugu.


Zer da TopTrannyPornGames?\nTopTrannyPornGames handienetako bat da, play free porn jokoak inguruan onenetako bat, jolas-komunitate abiarazi! Egunero, milaka pertsona etorri TopTrannyPornGames arakatzeko, gure hainbat agertoki, pertsonalizatu beren sexu pertsonaia eta saiatu guztiak bete gure free sexy bilaketak.\nEz dut ordaindu play TopTrannyPornGames?\nTopTrannyPornGames free to play da, eta beti izango da. Gure taldeak konpromisoa hartu du bermatuz gure izenburua da erabat gaiaren inguruan freemium eredua, baina erosketa guztiak izatea erabat aukerakoa. Beraz, laburbilduz, ez duzu behar ezer erosi, baina ezin duzu laguntza gurekin nahi baduzu.\nGaude behartuta hainbat joko lizentzien gorputzak mundu osoko bakarrik ematen gure joko duten pertsonak dira, 18 urtetik gorako. Aurre egiteko adingabe gizabanako sartzeko saiatzen TopTrannyPornGames, dugu erabilera berezia kreditu-txartela autentifikazio-sistema egiaztatzeko adina jokalari guztiak.\nBa al dago benetako jokalari barruan TopTrannyPornGames?\nJolastu ahal izango duzu TopTrannyPornGames bai askorentzako eta jokalari bakarreko formatua! Gehienak gure arreta ordaindu behar da, jokalari bakarreko esperientzia, baina ari gara plangintza oharra mordo bat ezaugarri berriak eta tresnak hobetzeko askorentzako jokatzeko ez oso etorkizun hurbilean, – stay sintonizatuta!\nBai. Baita laguntza iOS eta Mac, TopTrannyPornGames ere gaitasuna du pertsona Android gailuetan erreproduzitzeko. Beraz, betiere sarbidea izango duzu Chrome, Safari, Firefox edo, izango duzu ez gai gora kargatzen TopTrannyPornGames erabiliz edozein gailu, beraz, nahi duzun. Fantasiazko da gauza – benetan!\nGoian aipatu bezala, TopTrannyPornGames gaur egun edonork aukera ematen konektatzeko jokoa bada izan dute, Firefox, Safari eta Chrome edo edozein gailu.\nBai. Konexio TopTrannyPornGames eskaintzen da, HTTPS bidez. Dugu, halaber, bakarrik mantendu zure e-posta helbidea, erabiltzaile-izena eta pasahitza hash erregistro – hori da.\nEz dut ezer instalatu behar play TopTrannyPornGames?\nEz. Betiere, izan duzun bezala, Firefox, Safari edo Chrome nabigatzailea, ahal izango duzu play TopTrannyPornGames deskargatu gabe ezer zure gailua.


Kortxoenea gaztetxea | DONOSTIAKO UDAL GOBERNUAK LEHENTASUNA EMANGO DIO ZEMORIAN F.P. BAT JARTZEARI\n« Otsailak 26 ostirala ASANBLADA\nErresistentzia juridikoa okupazioetan »\nDONOSTIAKO UDAL GOBERNUAK LEHENTASUNA EMANGO DIO ZEMORIAN F.P. BAT JARTZEARI\nAzken hilabeteotan Donostiako Udal Gobernuarekin izan ditugun bilkuren berri eman eta balorazio bat egin asmoz egin deitu dugu prentsaurreko hau.\nJakina den moduan, irailaren 4an izan genuen lehenengo desalojo saiakera, eta gertaera honen aurretik gurekin biltzeko inolako interesik azaldu ez bazuten ere, mobilizazio eta protesta ekimenak indartzen hasi hala, Udalak gurekin biltzea onartu zuen.\nUdalari berehala aurkeztu genion Kortxoeneako proiektuak bizirauteko alternatiba erreal eta bakarra, ikasturte honen amaieran hutsik geratuko den Zemoria kaleko eraikina hain zuzen ere. Eraikin honek eskaintzen dituen aukeren jakitun, bere kudeaketarako parte hartze prozesu bat garatzea proposatu genuen, honek ateak zabalduko baitzizkien Donostian lokal bila dabiltzan eragile kultural, sozial eta herritarrei.\nDesalojo saiakeratik igaro diren 6 hilabete hautan 7 bilera egin ditugu gaia aztertzeko, eta gaur da eguna non Udal Gobernuaren borondate faltaren ondorioz, bilkura hauen antzutasuna salatu nahi dugun.\nBorondate eza hitz politekin makilatu nahi izan dute momenturo, baina argi esan digute Zemoriako eraikinaren kudeaketarako guk proposatutako parte hartze prozesua begi onez ikusten badute ere, ez direla eraikin hori herritarroi zabaltzera konprometituko.\nEzkutatzen saiatu diren harren, guk bagenekien ekainetik aurrera Zemoria kaleko eraikina hutsik geratuko zela, eta orain bertan F.P. kurtso batzuk jartzeari lehentasuna emango diotela esan digute.\nHonekin batera ezin aipatu gabe utzi Txantxarrekakoek egun bizi duten egoera. Udalaren aldetik jasandako ordutegi eta erabilera murrizketak zirela batetik, eta Kortxoenearen desalojo eta eraisketan Udaletxeak jokatu zuen paperak bultzatuta bestetik, Villa Alegria eraikinaren esleipen kontratuaren luzapena ez sinatzea erabaki zuten, proiektuaren biziraupena kolokan dutelarik.\nBaina urrutira joan gabe, Euskal Herriko beste bi hiriburuk erakutsi digute arazoei irtenbidea bilatzeko borondatea dagoenean, alternatibak egon badaudela. Iruñean ikusi dugu nola Compañia kaleko okupazioaren ondotik, gaztetxeko asanbladak Udalak proposatutako eraikinetako bat onartzea erabaki du, bertan gaztetxearen proiektua kokatzeko asmoz. Caparrosoko txaletean izango da, hain zuzen ere.\nBaionan berriz urtarrilaren 23an ateak ireki zituen Zizpa gaztetxeak, modu autogestionatuan kudeatuko dute eraikin berria Herriko Etxearekin akordio bat lortu ondoren. Jean Rene Etxegarai auzapeza bera irekiera ekitaldian izan zen akordioaren erakusgarri bezala.\nHau da Europako Kultur Hiriburuak herritarrei eskaintzen dien “elkarbizitzarako kultura”? Honek agerian uzten du zein den gobernatzen gaituzten handiusteko politikariek ezarri nahi diguten kultur eredua, 660.000 euroko gastua duen aurkezpenaren gisako ekimenak bultzatzen duen kapitalaren kultura; herritarrok ikusle gisa nahi gaituen kapitalaren kultura, herritarron parte hartzeari ateak ixten dizkion kapitalaren kultura; kultur sorkuntza herritarraren aurrean, kultur eredu elitista bultzatzen duen kultura, euskara baztertzen duen kapitalaren kultura… Horri guztiari kultura deitu badiezaiokegu behinik behin.\nPuntu honetara iritsirik, argi esan nahi dugu herritarrona dena herritarrei eskaintzeko hautua egina dugula aspalditik, eta kapitalaren kulturaren aurrean herritarrok eraikitako Donostia berri baten alde lanean jarraituko dugula adierazi nahi dugu. Eta bide batez Elebeltzen desalojo arriskua salatzeko 8etan Lasarteko Okendo plazatik abiatuko den manifestaziorako deia zabaldu nahi dugu.\nIzango duzue gure berri, kalean ikusiko dugu elkar.\nIrutxuloko Hitzaren bideoa:\nThis entry was posted by baratzekopikuak on 2016(e)ko otsailak 25 at 12:26, and is filed under ekintzak. Follow any responses to this post through RSS 2.0. Both comments and pings are currently closed.\nKortxoenea: “Borondate eza hitz politekin makilatu nahi du Udalak” | Donostiaren 2016 ertzak (2 urte)\n[…] gaztetxeko kideek prentsaurrekoa eman dute, adierazteko Udalarekin egiten ari diren bilerak “antzuak” direla. Grosen eraitsi zuten […]


Zerukoa auzoko eskailera mekanikoak ordezkatuko ditu Ermuko Udalak - Deia\nZerukoa auzoko eskailera mekanikoak ordezkatuko ditu Ermuko Udalak\ndeia.eus | durangaldea 11.05.2022 | 16:01\nUdalerriko hainbat gunetan irisgarritasuna hobetzeko helburuarekin darrai Ermuko Udalak. Oraingo honetan, inbertsio handia egingo du Zerukoa auzoko 3., 4. eta 5. eskailera mekanikoak ordezkatzeko.\nAzken urteotan hainbat matxura izan dira instalazio horietan, eta konponketa-denborak luzatu egin dira askotan, ordezko piezak eskuratzeko zailtasunagatik. Beraz, mantentze-kostu handiak eta itxarote-denbora luzeak saihesteko, eskailerak berritzea erabaki da. Instalazio berri eta moderno horiek, gainera, denbora errealean haien egoeraren berri emateko sistema izango dute txertatuta.\nRosa María Cid Ermuko Udaleko Zerbitzu zinegotziak Informazio Batzordean azaldu duenez, hiru eskailera mekaniko horiek ordezkatzeko enpresa esleipenduna TK Elevadores da, guztira 373.051,47 euroko kostuarekin. Ekainaren lehenengo hamabostalditik aurrera eskailerak erabiltzeko moduan egongo direla aurreikusten da.\nEskailerak ordezteko lanek eragin zuzena izango dute Zerukoa auzoko trafikoan, ibilgailu astunak eta garabiak sartuko baitira egunotan, pieza guztiak garraiatzeko. Obren enpresa esleipendunak aurreikusitako planaren arabera, maiatzaren 11n eta 19an Zerukoa 3 kalera igarotzea debekatuko da 4. eta 5. eskailerak aldatu ahal izateko. Bestalde, maiatzaren 12an eta 18an, kaltetutako kalea Zerukoa 2 izango da, 3. eskaileragatik.\n24 ordu lehenago, enpresak informazioa emango du obrako ibilgailuei pasatzen uzteko aparkatzerik ez dagoen lekuei buruz, garajeetan eta kaltetutako eremuetan oharrak eginez.\nDatozen asteetan egingo diren ordezkapenekin, Zerukoa auzoaren irisgarritasuna hobetu nahi da, matxurengatik geldialdiak saihesteko.


Igandean amaiera emango diote aurtengo Girabirari : Bidasoko Hitza\nHilaren 13ra atzeratu dute azken Girabira\nLaugarren eta azken geltokia izango du Girabirak Mendibil parkean.\nKontzertuez gain, igandean ere tailer ugari izango dira.\nHiriko zenbait puntutatik tour-a egin ostean, Girabira egitasmoak laugarren eta azken saioa egingo du datorren igandean (hilak 13) Mendibil parkean. Aurreko astebururako iragarri arren, eguraldi txarragatik bertan behera utzi zuen udalak. Bada, 12:30ean hasiko dute Irungo Udalak, Txikis del Bidasoa eta Ezmugak kolektiboek antolatutako Txikimusika saio berezia.\nLas Kasettes eta Dr Maha´s Miracle Tonic taldeek emango diote hasiera egunari. Ondoren, 14:30ean, tailer ezberdinak eskainiko dituzte parkean bertan. Horietan, dantzatzeko, abesteko eta musika instrumentu bat sortzeko aukera izango dute etxeko txikienek. Era berea, 8 urtetik gorakoek break dance.an lehen pausuak egiteko ikastaroa ere eskainiko dute.\nAntolatzaileek gogoratu dutenez, piknik egiteko aukera izango da parkean. Bestela, pintxoak eta edariak erosteko postutxo bat ere egongo dela jakinarazi dute.


Paretak hizketan | EIBZko liburutegia\n2016/05/18 -n liburutegia-kargitaratuta\nIpar Irlandako gatazkan, 1981a urte kritikoa izan zen. Preso zeuden ekintzaile errepublikanoek gose greba abiatu zuten, estatus politikoa aldarrikatzeko. Maiatzaren 5ean, orain dela 35 urte, Bobby Sands hil zen, kartzelan. Beste bederatzi kide hilko ziren urrira bitartean. Larrialdiak suspertu zituen komunitate nazionalista eta errepublikanoa. Mobilizazio orokorraren barruan, protestak hormetara iritsi ziren. Muralak margotzeari ekin zioten gazte errepublikanoek. Paretak hitz egiten hasi ziren, eta ez dira gaurdaino isildu, Irlandako irudi bereizgarri bihurtuta.\n«Jakinaren gainean hartutako aukera izan zen, protestatzen ari ziren presoei sostengua adierazteko», adierazi du Bill Rolstonek. Justizia Trantsizionaleko irakasle emeritua da Rolston Ulsterko Unibertsitatean. Bizitza osoa darama muralen gaia aztertzen, eta liburu ugari idatzi ditu.\nMuralismoa zabaltzeari ekin zioten errepublikanoek. 1980ko hamarkadaren hasieran, Sinn Fein alderdiarentzat publizista aritu zen Danny Devenny irudigilea. «Urtero, egutegi bat ekoizten genuen. 1982an hamabi hilabeteak muralekin irudikatzea erabaki genuen. Salmentak hirukoiztu ziren. Hor jabetu nintzen muralen indarraz». Gaur egun, muralgile ezagunenetako bat da Devenny. Harena da Bobby Sandsen muralaren irudi gaurkotua, Falls auzo nazionalistaren sarreran.\nKomunikazioaren erabilerak aparteko garrantzia du edozein gatazkatan. Horma irudiak borroka ideologikorako tresnak ziren, eta abantailak ematen zituzten. «Irudi batekin mila afixa ateratzea 300 libera kostatzen zitzaigun, eta mural bat margotzeko, berriz, ia ez genuen batere gastatzen: ideia pentsatu, pareta egokia aukeratu, pintura bildu, eta aurrera», dio Devennyk.\nKomunikazio zuzena azpimarratu du Rollstonek: «Hedabide handien monopolioa hausteko eta protestaren mezua gizarteratzeko bide bihurtu ziren». Hedabideetatik kanpo ikusten zuen bere burua mugimendu errepublikanoak, baina, muralen bidez, haiek baliatzeko gai izan ziren, Devenny irudigilearen ustez. «Milioika lagunek ikustea lortu genuen». Milioika? Erantzuna justifikatu du segidan. «Hedabideen albisteak irudikatzeko elementu bihurtu ziren. Telebistako berriemaileak muralen aurrean agertzen hasi ziren. Irudiok mundu osora hedatuko ziren gero».\nHastapenetako muralgintza horren arrastoren bat aurki liteke oraindik Belfast mendebaldean. Clowney kalean, Falls Road nagusitik hurbil, orain dela 35 urte margotutako irudi bat bere hartan dago oraindik, noizean behin txukunduta. Margolan xumea da. Fenix hegaztia —IRAren ikurra— ageri da, eta Irlandako probintzietako armarriak. Idatzitako leloak orduko lekukotza ematen du: «Maggie [Margaret] Thatcher pentsatu berriro, ez utzi gure gizon adoretsuak alferrik hiltzen».\nBitxia bada ere, Ipar Irlandako beste tradizio politiko handian, unionismoan, aurretik bazen horma irudiak egiteko ohitura. 1908. urtera arte jarraitu dio arrastoa Rolstonek. Nagusiki, Ingalaterrako eta Irlandako William III.a erregearen —King Billy esaten zaiona— irudiak izaten ziren. James II.a errege katolikoa azpiratu, eta monarkia aurrerantzean ere protestantea izango zela bermatuko zuen garaipen militar horrek. Erresuma Batuari lotuta segitu nahi dutenentzat ikur handia da oraindik ere King Billy. Hala ere, 1970eko hamarkadarako gainbehera argian zegoen irudiak margotzeko tradizio hura.\nUnionismoaren erreakzioa ez zen berehala iritsi. Beste akuilu bat behar izan zuen hormak bilatzen hasteko. Aitzakia eman zion 1985. urteko azaroan Erresuma Batuko eta Irlandako gobernuek sinatu zuten akordio Anglo-irlandarrak. Itun horretan, irlandar dimentsioa aitortzen zitzaion gatazkari, besteak beste.\nIrlandako Errepublikari gatazkan hitza eskaintzeak unionismoa sutan jarri zuen, eta komunitatearen sektore armatuak, lealismoak, nola erreakzionatu zuen gogoan du Bill Rolstonek. «Ituna sinatu osteko udan, komandante loialistek euren auzoetako hormen kontrola hartu zuten, eta margotzeari ekin zioten funtsean euren erakunde paramilitarrentzako iragarkiak zirenak». UDA-UFF, UVF eta Red Hand Commandos ziren erakunde horiek.\nMuralgintzaren benetako eztanda gertatu zen orduan, Belfast hiriburuan, batez ere, baina laster beste hirietara edo herrietara hedatuko zena, betiere langile klaseko auzoetan, hiriguneetatik at. Borroka politiko, ideologiko, militar, kultural eta sozial baterako euskarri bilakatu ziren hormak.\nDevenny bera hasi zen paretak margotzen 1980ko hamarkadaren amaieran. Ordura arte, diseinuak egiten zituen, eta ia hasieratik lankide izan duen Marty Lyons muralgileak eramaten zituen hormetara. «Ziur aski, etsipenaren ondorioz hartutako erabakia izan zen», dio ironiaz. «Diseinatzen ari nintzen gauza batzuk ez zirela gero ondo egiten iruditzen zitzaidan, eta hor hasi nintzen ni neu paretak margotzen».\nZergatik Irlandan? Gaia gehien aztertu duen irakasleak ere ez dio aurkitu azalpen borobil bat. «Ia lau hamarkada pasatu ditut nazioarteko muralak aztertzen, eta ez naiz erantzun garbi batera hurbildu. Esan dezaket behin muralgintzak funtzionatzen duela ikusita joera indartsua egoten dela fenomenoa iraunarazteko».\nGatazka amaitu, muralak ez\nAzkenean, 1990. urtearen bigarren erdian bake prozesu batek bidea ireki zuen bortizkeriari amaiera jartzeko. 1998ko udaberrian sinatu zen Ostiral Santuko akordioa. Normalizazio politikoak ia hamar urte gehiago beharko zituen —2007. urtean, elkarrekin gobernatzea adostu zuten Sinn Feinek eta Ian Paisley unionista erradikalaren DUPek—. Armak isildu ziren, baina normalizazio soziala beste kontu bat da: banatuta segitzen dute komunitateek, baita fisikoki ere horietako batzuk, bake lerro izen eufemistikoa duten harresi metaliko garaiekin.\nPentsa liteke bake prozesuaren ondoren irudigintza politikoak gain behera egingo zuela. Ez da halakorik gertatu, eta oso bizirik jarraitzen du. Belfasteko eta Ipar Irlandako paretetan zer gertatzen ari den ikusteko aukera ematen dute Extramural activity webgunean Seosamh eta Cathan Mac Coille aita-semeek.\nMezu politiko-militarrak desagertuko ziren pertzepzioa egon izan zela diote webguneko kudeatzaileek: «Batzuen ustez, iragan itsusi baten oroitzapena ziren, ez zuten tokirik garai modernoetan, eta inolako meritu artistikorik ez zitzaien aitortzen».\nHala ere, eutsi zaio margotzeari. Hainbat arrazoi daude, maccoilletarren ustez. Talde paramilitarren ondarea dago, eta badira bake prozesuarekin ados ez daudenak ere. Horrekin batera, komunitate bakoitzaren identitatea eta ideologia finkatzeko bitartekoak dira. Kezka sozialak eta ekonomikoak ere handitu dira, eta lekua hartu dute irudietan.\nKanpoko beste elementu bat ere jokoan sartu da: dirua. Erakunde publikoek milioika euro jarri dituzte Komunitateak berrirudikatu izeneko programan. Mural «iraingarriak» kendu, eta irudi «positiboa» ematen dutenekin ordezkatzea erraztu dute; bereziki, auzo loialistetan. Kontu polemikoa da, eta eztabaida franko eragiten du oraindik. «Badira kendu nahi ez dituzten auzotarrak, talde armatuen parte izan gabe ere ez baitute uste iraingarriak direnik», nabarmendu du Rollston irakasleak. Iragana zuritu nahi den susmoa ere badago.\nEgon dira aldaketak gatazka amaitu ondoren. Mugimendu errepublikanoak erabaki zuen 1998. urtean arma garaikideak desagertuko zirela hormetatik. Agertzen badira, gertakari historikoei edo hildakoen memorialei lotuta izan behar du. Ez da gauza bera gertatu talde loialistekin.\nOroitzapena eta historia muralgintzaren elementu zentral bihurtu dira orain. 1912-1922 bitarteko urteak benetan mugituak izan ziren Irlandan. Esaterako, aurten ehun urte bere dira Irlandako independentzia aldarrikatu zuen Pazko altxamendu errepublikanotik, baina, era berean, Sommeko batailaren ehungarren urtemuga da. Ipar Irlandatik joandako milaka boluntario hil ziren borroka horretan; ia guztiak, protestanteak. Uneotan, biek isla zabala dute horma irudietan.\nDevennyk ez du uste muralak egiteko modua aldatu duenik denboraren poderioz. «Gure komunitatean dauden ideiak edo gogoetak baino ez ditugu islatzen; giza fotokopiagailuen antzeko zerbait gara», aldarrikatu du.\nAdierazpen aldakor eta galkor izateak —«hauek ez dira freskoak» ohartarazi dute maccoilletarrek— egiten ditu berezi muralak. «Iraupen txikia dutenek ere garai jakin batean jende ezberdinak dituen kezkak eta identitateak islatzen dituzte, eta interpretatu behar dira. Horregatik merezi du biltzea». Entzuteko prest daudenentzat, Irlandako paretek hizketan jarraituko dute.\nKategoria Batxilergoa, Berria egunkaria, D eredua, Etika eta Filosofia, Euskara, Gizarte Zientziak, Mundua, etiketak Belfast (Ipar Irlanda), Bobby Sands, Danny Devenny, IRA, Ivan Santamaria, Muralak by liburutegia. Gorde lotura.


Ana Cristina Porras López – Mapa del terror\nAtentatuaren data: 29/05/1991\nAtentatuaren lekua: Vic\n1991ko maiatzaren 29ko 19.05ak aldera, ETAk Vic hiriko Guardia Zibilaren kasernaren kontra bonba-auto bat bidali zuen.Kotxearen barruan 12 bonbona sartu zituzten. Bakoitzak 18 kilo amonal zituen. Arratsaldeko ordu horretan, agenteen senideak kasernaren etxebizitzetan zeuden eta haien seme-alabak, patioan jolasten.\nBonba-autoak atzera-martxa blokeatuta zeukan. Behin kasernaren barruan zegoenenan, Juan Carlos Monteagudo terroristak urrunetik aktibatu zuen lehergailua. Eztanda gogorrak bederatzi pertsona erail zituen. Haietako bost adin txikikoak ziren. Vic-ko ospitaleak zailtasunak izan zituen biktima guztiak hartzeko eta batzuk Bartzelonara eraman behar izan zituzten helikopteroz.\nBederatzi biktimen artean Ana Cristina Porras López zegoen. Patioan jolasten ari zen bi lagunekin. Berehala hil ziren hirurak. Ana Cristinaren ahizpa, Isabel Porras López, larriki zauritu zuen eztandak. Ezkerreko hanka ebaki behar izan zioten. Nesken aita Teodoro Porras agentea zen.


Okerragoa izan zitekeen | Iritzia | Berria\nEspainiako Gorteetarako bozak. IRITZIA\nOkerragoa izan zitekeen\nPertsona bat, botoa aukeratzen, apirilaren 28ko hauteskundeetan, Valentzian. BIEL ALIÑO / EFE Tamaina handiagoan ikusi\nEmaitza hobeak espero zituztenek premisa okerretan oinarritu dute beren espektatiba. Lehenik, hauteskunde espainiarren errepikapenaren zergatia aztertu behar da: gobernabiderik eza da zergatia. Schumpeterrek, Dahlek eta Sartorik askotan aipatu izan dute parlamentu zatituen arazoa, Weberrek eta Schmittek ere luze hitz egin zuten Weimar Errepublikako gobernabiderik ezaz, baina blokeen zatiketa eta alderdien ugaritzea sistema parlamentarioaren minbizi bilakatuko ote den, edo kontrara, zatiketa horrek koalizio demokratikoagoetara eramango ote duen jakiteko, gizartearen polarizazio maila eta boterearen egiturazko produkzioa eta banaketa aztertu behar dira; ez alderdi eta hauteskunde sistemak bakarrik. Mundu mailako elite finantzarioek, monopolio korporatiboek eta estaturik indartsuenen exekutiboek gobernatzen gaituzte. Aspaldi sartu ginen neoliberalismo autoritarioaren fasean, baina ez dakigu autoritarismo horrek XX. mendeko nazional-sozialismoaren (nazismoaren) ezaugarriak izango ote dituen, edo anarkismotik ezer ez duen anarko-kapitalismo moduko bat izango ote den (izena desegokia da, baina jakin horrela izendatzen duela bere burua establishment-aren zati handi batek). Estatu espainiarrean botere (politiko eta ekonomikoaren) egituraketan eta soziologian datza arazoa. Egiatan, arazoa humanitatea da, gizateriak elkar menderatu gabe bizitzeko duen ez-gaitasuna, eta hori humanitatea akabatuz konpontzen da, baina, tira, nire xedea askoz ere hutsalagoa da, hauteskunde analisi bat egitea.\nBadakizue absolutuki baikorra naizela, uste baitut denak (emaitzak barne) okerrera egin dezakeela beti, batez ere kontuan hartuta espainiar soziologian errotutako eskuinaren portzentajea eta independentisten noraeza. Hala ere, 1930eko hamarkadatik lehen aldia da Katalunian ERCk espainiar hauteskundeak irabazten dituela. Bestalde, EAEn PPk, C'sek eta Voxek ez dute ordezkaritzarik lortu, baina patriarkatuak irabazi du berriro, eskuinekoak gainera. Nafarroako erkidegoan ultraeskuinak bi ordezkari atera ditu, nahiz eta ezker independentismoak datuak hobetu dituen hego Euskal Herri osoan. Estatuan errepikatu den joera bat dago oinarrian: jende asko estatu mailako alderdi bat bozkatzetik (ohikoena estatu hauteskundeetan), alderdi nazional bat bozkatzera igaro da. Horrek guztiak ondorio bat izan du, oharkabean pasatu den kategorizazio baten jaiotza, estatuan oso irakurriak diren egunkari bik bere taxonomia biopolitikoa aldatu baitute, eta PSOEk gobernatzeko dituen aukeretan lau jarri dituzte: bakardadean aritu; Ciudadanosekin elkartu; Podemosekin gehi «independentistak ez direnekin» edo aurrekoak gehi «independentistak». Hau da, cleavage-ak edo ardatz gatazkatsuak berrizendatu dituzte, behingoz. Orain, Espainian ez daude nazionalistak (periferiako tribuak); kosmopolitak (nazionalista espainolak) eta ultraeskuina (fatxak). Orain, neutroak (espainolak), ez-independentistak eta independentistak ditugu estatuan, eta EAJ ez dago independentisten artean katalogatua: huskeria mediatikoa behar bada, baina aurrerapausuohandia independentistentzako marko diskurtsibo hori mantentzeko gai badira eta Espainiatik azkar-azkar alde egiteko erabiltzen badute. Azkar-azkar diot, ez baitu askorako balioko faxistek boterea hartzen dutenean hemendik bi urtera (gehienez) egingo diren espainiar hauteskundeetan. Orain ateratzen den PSOEren gobernuak ez baitu iraungo gehiago, berdin du bakarrik, ez-independentistekin edo independentistekin joanda ere (asmatzen ez badut, afaria nire kontu). Espainiaren gobernabiderik eza egiturazkoa baita fase autoritario honetan. Laugarren aldiz bozkatzen baldin bada, orduan (ultra) eskuinak gobernatuko du. Eta orain bezain zatituta baldin badago, ez dute legealdi oso bat iraungo. Ezta ere. Orduan, elite ekonomiko europarrek esplizituki aukeratutako teknokrata bat jarriko dute, eta XXI. mendeko patriarkatu autoritario eta neoliberalaren eredu bilakatuko da espainiar estatua, berriro ere.\nOndorioz, emaitzak okerragoak izan zitezkeen.\nKontua ez baita gerran gauden edo ez, baizik eta gerran gaudelarik nola ez galdu bataila guztiak.