Hamar batzorde izango dituzte Bergarako Udalean, eta Barrenetxea sozialista Gobernuan egongo da - Bergara - Goiena.eus\nHamar batzorde izango dituzte Bergarako Udalean, eta Barrenetxea sozialista Gobernuan egongo da\nJulen Iriondo 2015-07-14 15:34\nEkainaren 13an udalbatza berria eratu zenetik, lehen osoko bilkura egin zuten atzo arratsaldean. Alkateak iragarria zuen bezala, ekonomia sustapenerako eta enplegurako batzorde bat eratu dute, turismoarekin batera. EH Bildu eta Irabazi kexu agertu ziren batzordeen gaineko erabakietan parte hartzerik izan ez dutelako, eta gaiak nola banatu dituzten gustatu ez zaielako ere bai.\nPSE-EEk Bergarako udalbatzan duen ordezkaria, Mari Carmen Barrenetxea, Udal Gobernuko kide izango da, EAJko beste bost hautetsirekin batera. Bi alderdien arteko akordio orokorrak Bergaran ere badu isla beraz, adostutako zenbait puntutan oinarrituta: ekonomia sustapena, hondakinen gaia eta gizarte zerbitzuak aipatu zituen alkateak batzarraren bukaeran. Aurrekontuak arazorik gabe onartzea ere ahalbidetuko dio akordioak EAJri.\nUdalean izango dituzten batzordeen berri ere atzo eman zuten; hamar izango dira:\nOgasuna Ander Alberdiren ardura izango da.\nBarne batzordea, alkatearena.\nObra eta Zerbitzuak, Lander Arregirena.\nLurralde Antolamendua, Elena Leterena.\nGizarte Zerbitzuak, Mari Carmen Barrenetxearena.\nAuzoak, Landa Garapena eta Ingurumena, Iñaki Arregirena.\nOndarea, Kultura eta Jaiak, Maite Agirrerena.\nEuskara, Gazteria eta Hezkuntza, Izaskun Labaienena.\nEkonomia Sustapena, Turismoa eta Enplegua, Sabino Azkaraterena; eta baita kirola ere.\nEH Bildu eta Irabazi kexu agertu ziren, ze batzorde eratu eurekin kontsultatu ez dutelako, eta gaiak nola banatu dituzten gustatu ez zaielako.\nAtzoko osoko bilkuran jakinarazi zuten, baita ere, Maite Agirre zinegotziak liberatu gisa jardungo duela udaleko lanetan, eta ohiko osoko bilkurak hileko azken astelehenetan egingo dituztela, 19:30ean.


Ostadar SKTko Erregional Gorena, lehen partidaren zain - Lasarte-oria - Txintxarri.eus\nOstadar SKTko Erregional Gorena, lehen partidaren zain\nTxintxarri Aldizkaria 2021-09-10 11:00\nOstadar SKTko (laranjaz) eta Vasconiako jokalariak, baloiaren jabetza lehiatzen.\nBaloia biraka hasiko da Gipuzkoako futbol zelaietan. 2021-2022 denboraldia hasiko da talde federatuentzat eta Ostadar SKTko hiru taldek euren lehen partida ofiziala jokatuko dute: Erregional Gorenak, Jubenil Ohorezko taldeak eta Kadete Ohorezko taldeak\nKadete Ohorezko Mailako taldea izango da lehena zelaira jauzi egiten. Villabonako Arratzain zelaian etxeko taldea izango du aurrez aurre irailaren 10ean, ostiralarekin.\nJubenilen Ohorezko taldeko kideek Tolosan izango dute denboraldiko lehen aurkari. Hitzordua, irailaren 11n, larunbata, 18:00etan Usabalen (Tolosa).\nErregional Gorengo taldeak, berriz, igandean, irailaren 12an, jokatuko du, etxean. Hernani izango du aurrez aurre, 10:30etik aurrera, Raul Pitu Rodriguezen eta Unai Iribarren taldeak. 2020-2021 denboraldi ezohikoan ez lehiatzea erabaki zuten, Gipuzkoako federazioak antolatutako lagunarteko txapelketari uko eginda. Abuztuaren 9an hasi zituen entrenamenduak.\nTalde urdin-beltzeko muina mantentzen den arren, Ostadar SKTra itzuli edo lehen taldera igo diren jubenilekin osatu du taldea. "Hiru jubenil igo dira. Iaz jokatzerik izan ezin zuten bi fitxaketa ditugu: Iñigo Gonzalez eta Zarauztik etorri zen Andoni Sanchez. Gainera, Pasaian 3. mailan zegoen Julen Campo eta Vasconian zegoen Aitor Igarriz itzuli dira. Jokalari horiek taldea indartu dutela esan daiteke", azaldu du entrenatzaileak.\nEntrenamenduetan gogor lan egiteaz gain, denboraldiaurrean bost lagunarteko jokatu ditu Erregional Gorengoak. "Iaz ez lehiatzea erabaki genuen, eta baloiarekin 'adiskidetzeko,' ahal genituen lagunarteko gehienak jokatzea erabaki nuen", azaldu du Rodriguezek. Landetxa, Dunboa-Eguzki, San Marcial, Axular eta Vasconia izan ditu arerio Ostadarrek.\nErregional Goreneko Vasconiaren aurkako neurketa irailaren 4an, Michelin kirolgunean jokatu zen, eta 3-1 gailendu ziren etxekoak.\nEz da hori irabazi duen partida bakarra izan. Izan ere, norgehiagoka bakarra galdu du taldeak liga prestaketa-lanetan; Dunboa-Eguzkik 3-2 garaitu zuen talde urdin-beltza.\nHorregatik, liga hasteko prest dagoela uste du taldeko entrenatzaile Rodriguezek: "Itxura ona du taldeak".\nHala ere, oraindik hobetzeko gauzak daudela ere jakitun da. "Partidetan taldeak dituen sentsazioen arabera egingo dugu lan denboraldian zehar".\nHorri esker, pausoz pauso, partidaz partida helburua lortzea espero du entrenatzaileak, igoera faserako sailkapena. "Aurten hiru multzotan banatu gaituzte eta bakoitzako lehen lauak sailkatuko dira igoera faserako. Horien artean egotea espero dugu. Eta gero, gerokoak".\nLehen hitzordua Hernaniren aurka du, irailaren 12an, igandez. "B taldea da, beraz, maila handiko jokalariak izango ditu. Nik jokalariei esaten diedan bezala, Gu ez gara Real Madril, eta ez ditugu hiru jokalari partida erabaki ahal dutenak; gu talde batgara eta guztiok batera partidak aurrera atera behar ditugu. Ezin gara arerioez fio", azpimarratu du Erregional Gorengoaren entrenatzaileak.


Aurreko asteko kontrolak errepikatuko dira asteburu honetan Ereagan eta Areetan - Deia\nMaskarak beharrezkoak dira pasalekuetan\nAurreko asteko kontrolak errepikatuko dira asteburu honetan Ereagan eta Areetan\ndeia.eus 25.06.2020 | 15:04\nGETXO. Pasa den astean Ereaga eta Areetako hondartzetarako sarbiderako pasealekuetan egindako maskara erabiltzeko kontrol espezifikoak errepikatu egingo dira asteburu honetan zehar. Helburua erabiltzaileen osasuna bermatzea da, segurtasun neurriak betearaziz.\nUdaltzaingoak ez du utziko maskara gabe pasatzen, baldin eta, gune horietan jendea pilatzen denean, osasun-segurtasuneko distantzia gordetzea ezinezkoa dela uste badu. Kontrolak Poliziak beharrezkotzat jotzen dituen tokietan egingo dira, aipatutako inguruneetako egoera ikusita.\nEra berean, aurreko asteburuetako hondartzetako zirkulazioa eta sarbidea arautzeko neurriei eusten zaie, bai eta hondartza horiek arduraz erabiltzeko gomendioei ere.\nDENBORALDIKO LEHEN ASTEAREN BALANTZEA\nDenboraldiko lehen astea (ekainaren 15etik 21era) gorabeherarik gabe amaitu zen Bizkaiko hondartzetan jende lar pilatzeagatik, nahiz eta igande osoan jende asko egon zen hondartza guztietan, Foru Aldundiak aditzera emandakoaren arabera.\nBandera anbarra jartzeak eta megafonia bidezko abisuek mobilizatu egin zituzten okupazio handieneko momentuetan hondartzetan zeudenak, eta ez zen beharrezkoa izan aparteko neurririk hartzea edukiera-mugak mantentzeko. Ildo horretan, Bizkaiko Foru Aldundiak eskerrak ematen dizkie herritarrei, arduraz jokatu izanagatik hondartzetan pilaketak saihesteko, eta dei egiten die jarrera horri eusteko denboraldi osoan.\nHondartzetara joandakoen kopuruari dagokionez, lehenengo astean, 138.065 pertsona hurbildu ziren Bizkaiko hondartzetara, gehienak asteburuan, eguraldi onagatik. Zehazki, hondartzara joandakoen kopuru handiena igandean izan zen (65.895 lagun) eta gehien bisitatutako hondartzak Gorliz (18.041 pertsona), La Arena (15.036) eta Plentzia (14.864) izan ziren.\nUdalak osasun-krisiaren aurrean egindako kudeaketa gainditu dute barakaldarrek.\nLorezaintzarako kontratazioa onartu du Galdakaok osoko bilkuran.


kritiken hemeroteka » Zer ari zaigu gertatzen?\n« Totalitarismoa, iluntzetara | Gernika: zauria egokituz »\nOraingo gazte eroak / Joxe Azurmendi / Enbolike, 1998\nZer ari zaigu gertatzen? Aritz Galarraga / Argia, 2017-02-26\nMarkos Zapiainen Zenbait terrorista (Txalaparta, 2003) lanean aipatzen zen behin baino gehiagotan: Oraingo gazte eroak (Enbolike, Irun, 1998). Ez Espainolak eta euskaldunak, ez Demokratak eta biolentoak, ez Joxe Azurmendiren bibliografian nabarmendu diren gainerako izenburuak. Oraingo gazte eroak, gauza interesgarriak esateko gainera: “Beharbada Kronos ez da Goyak pintatu duen agure zahar terriblea, umeak jaten, eta bai gazte harro bat agure zahar gaixoak jaten?”, 1955-1965 bueltako gazteek gurean ekarri zuten haustura ilustratzeko. Behin galdetu ahal izan nion Zapiaini, Azurmendiren liburuaz baino, Joxan Elosegirekin batera sortu zuten Enbolike desagertu hartaz: “Euskarazko saiakera eta gogoeta sustatzea zuen helburu. Xoxari ordea ez genion merezi adinako garrantzirik eman eta hondoratu ginen”.\nEmaitza bakar, beraz, Azurmendiren liburua, zeinak Gogoetak ETAren sorrera inguruko kultur giroaz eta gaurkoaz daukan azpititulutzat. Liburua berez hitzaurre bat zen —Nemesio Etxanizen gutunketaren bilduma ireki behar zuena—, “han eta hemen zerbait osatu eta luzatua”. Igartzen zaio hitzaurre zela, ez da erabat garbitu: “Irakurleak laster irakurriko ditu” dio, baina gero ezin irakurri eskutitz trukea. Ez da hil ala bizikoa: testua dugu, bere horretan, irakurlearen jakin-mina asetzeko modukoa. 1955-1965 bueltako garai haren erradiografia zehatz-zehatza delako batez ere —”Batzuetan pentsatzen dut (…) gure arazoa belaunaldi bakarrean lau mende eta hiruzpalau iraultza batera bizi behar izatea dela”—; halaber gurea Europa mailan eztabaidagai zenarekin elkarrizketan jartzen duelako (“Moderniak gure artean erakusten zuen aurpegi —eta arima— erreakzionarioaren aurka izan da, zeren aurka altxatu den gazteria Euskal Herrian ere”); eta hori erreferentziazko autoreak aipatuz egiten delako —”Merleau-Pontyk asko inpresionatu zuen Rikardo Arregi”—.\nETAren sorrera inguruko kultur giroaz, orduan, bai, gaurkoaz aldiz ez da hainbeste luzatzen: “60. urteetara ari gara itzultzen berriro, nik uste. Dena da diferentea, eta dena antzekoa. Establishment kontzientzia on osoaren jabe ikaratu batek, berriz ere gazteria ero bat ezin du ulertu”. Gure esku geratzen da, hartara, 1960ko hamarkadakoa zenbateraino den, ez bakarrik XX. mende bukaerakoa, berdin egungo egoeraren antzekoa. Azurmendiren “Zer ari zaigu gertatzen?” galderak, gaur, jarraitzen du izaten erabat pertinentea. Halere, filosofoaren nahikaritik ez ote gauden sobera urrun oraindik: “Guk ez dugu denok berdin pentsatu, berdin ibili nahi. Euskal Herriak artxipelago bat izaten jarrai dezala nahi genuke, mila unibertso txiki diferente, baina edonondik edonora joatea libre —libre itsasoa—, eta irlen artean dialogoa beti bizi-bizi”.


Laburpena ( 193. zk.), 2021eko irailaren 27a, astelehena\nEBAZPENA, 2021eko uztailaren 19koa, Bizkaiko Industria Administrazioko lurralde-ordezkariarena, zeinaren bidez berritzen baita Auto Industrial Basconia SA sozietatearen baimena, baimendutako profesionalak prestatzeko entitate aintzatetsi gisa.\nIRAGARKIA, honen bidez, Ertzaintzaren zuzendariak eta Segurtasuneko sailburuordeak emandako ebazpenak jakinarazten dira, honako lege hauetan ezarritakoa haustearekin lotuta: Herritarren Segurtasuna Babesteko martxoaren 30eko 4/2015 Lege Organikoa (LO 4/15) eta Segurtasun Pribatuaren apirilaren 4ko 5/2014 Legea (SPL).\nIRAGARKIA, 2021eko irailaren 6koa, Lanbide-Euskal Enplegu Zerbitzuko zuzendari nagusiarena, Diru-sarrerak bermatzeko errenta eta etxebizitzarako prestazio osagarria izapidetzeko prozeduren 4970. zenbakiko jakinarazpenei buruzkoa.\nIRAGARKIA, zeinaren bidez jakinarazten baita Elikagaien Kalitate eta Industriako zuzendariak nekazaritzako produktuak, elikagaiak eta arrantzako eta akuikulturako produktuak eraldatzeko eta merkaturatzeko emandako laguntzak (Lehiatu Berria programa) direla-eta irekitako ez-betetze espedientea ireki dela.\nIRAGARKIA, 2021eko irailaren 2koa, Bizkaiko Etxebizitzako lurralde-ordezkariarena, zeinaren bidez jakinarazten baita etxebizitza ikuskatzeko prozedurako entzunaldi-izapidea.\nIRAGARKIA, 2021eko irailaren 6koa, Arabako Etxebizitzako lurralde-ordezkariarena, zeinaren bidez jakinarazten baitira eraikinak eta etxebizitzak birgaitzeko laguntzei buruzko ebazpenak.\nIRAGARKIA, 2021eko abuztuaren 26koa, Familia eta Haurren zuzendariarena, zeinaren bidez jakinarazten baitira Familia eta lana bateragarri egiteko laguntzei buruzko urriaren 22ko 164/2019 Dekretuan jasotako dirulaguntzen ebazpenak.\nEDIKTUA, 2021eko abuztuaren 26koa, Familia eta Haurren zuzendariarena, Euskal Autonomia Erkidegoko Izatezko Bikoteen Erregistroaren espedienteei buruzko dokumentazio-errekerimenduak jakinaraztekoa.\nEDIKTUA, emandako asistentzia sanitarioarengatik Administrazio Publikoaren ondare-erantzukizunari buruz jarraitutako 80/2018 prozeduraren ondoriozkoa.


LEGEZ KANPOKOA - Ursula K. Le Guin\n...Eta musu batek\nEsnatu behar al du etxe isila, txori-kantuen eremu soilak?\nUmea nintzen lehenengoz heskai handira heldu nintzenean. Perretxikoen bila nenbilen, ez dibertitzeko, damek eta zaldunek egiten duten bezala, horrela irakurri izan dut, baizik eta premiagatik. Beharrizanik gabe ehizan aritzea nobleen pribilegioa da, hala diote. Nik esango nuke gizon bat noble bihurtzen duen ekintzetako bat dela, horixe da pribilegioa. Gose zarelako ehizatzea plebeioen halabeharra da. Isil-ehiztari baino ez zaitu bihurtzen. Ni perretxikoen bila nenbilen, legez kanpo, Erregearen Basoan.\nAitak kanpora bidali ninduen goiz hartan otzara batekin eta agindu honekin: "Ez hadi etorri beterik egon arte!". Banekien jo egingo ninduela ez banintzen itzultzen otzara jateko gauzaren batekin beteta zegoela, perretxikoak kasurik onenean, urtearen sasoi honetan, edo leku bakan batzuetan lur hotzetik agertzen ari ziren iratzeen kapituluak. Aitzurraren kirtenarekin edo makila batekin kolpekatzen ninduen sorbaldan, eta ohera afaldu barik bidaltzen ninduen bera gosetuta eta dezepzionatuta zegoelako. Bera baino gosetuago sentiarazten baninduen, eta minberatuta eta lotsatuta, gutxienez beste pertsonaren bat baino hobetoxeago zegoela pentsatzen zuen. Tarte baten ondoren amaordea isil-isilik pasatzen zen txabolako nire bazterretik eta lastairan edo eskuetan uzten zizkidan bere afari eskasetik lortu edo gorde ahal izan zituen hondarrak, ogi-koskorra, ilar-pastelaren zati bat. Haren begiak adierazgarriak ziren: "Ez esan ezer!". Nik ez nuen ezer esaten. Inoiz ez nion eskerrik eman. Ilunetan jaten nuen.\nAitak sarritan jotzen zuen amaordea. Nire patua zen, zorionekoa edo zoritxarrekoa, hura kolpatuta ikustean bera baino hobeto ez sentitzea. Alderantziz, inoiz baino lotsatuago sentitzen nintzen, negarretan eta jipoituta zegoen emakume hura baino txarrago. Ezin zuen ezer egin, eta nik ezin nuen hargatik ezer egin. Behin txabolan ginarra pasatzen ahalegindu nintzen amaordea zelaian lanean ari zen bitartean, gauzak beren lekuan egon zitezen hura bueltatzen zenerako, baina egin nuen gauza bakarra zikinkeria astintzea izan zen. Aitzurrean aritzetik etorri zenean, lohi eta nekatuta, ez zen ezertaz konturatu eta berehala joan zen sua egitera, uraren bila eta beste gauza batzuk egitera, eta aita, emakumea bezain lohi eta nekatuta, txabolako aulki bakarrean eseri zen zizpuru handi batekin. Eta ni haserretu egin nintzen, ez nuelako, azken batean, ezer egin.\nGogoratu nuen aita berarekin ezkondu zenean, ni oso txikia nintzenean, amaordeak beste ume bat bailitzan jolasten zuela nirekin. Labanak jaurtitzeko jokoak zekizkien, eta erakutsi egin zizkidan. Letrak erakutsi zizkidan berak zeukan liburu batekin. Mojekin hazi zen eta bazekien irakurtzen, koitaduak. Aitari bururatu zitzaion irakurtzen ikasten banuen agian fraideen monasterioan sartzen utziko zidatela, eta familia aberastu nezakeela. Hori ezerezean geratu zen, jakina. Amaordea txikia eta ahula zen, eta ez zion lanean laguntzen, amak egiten zuen bezala, eta gauzak ez ziren hobetu guretzat. Irakurtzeko lezioak arin bukatu ziren.\nAmaordea konturatu zen ni ehiztari trebea nintzela eta zer bilatu behar nuen irakatsi zidan: perretxiko urre-kolorekoak eta nabarrak, egurretako perretxikoak eta karraspina horailak eta beste onddo batzuk, basoko ernekatzak, sustraiak, baiak eta arkakaratsak beren sasoietan, berroak ur-korronteetan; berak irakatsi zidan butroiak egiten; aitak untxiak harrapatzeko lakirioak jartzen erakutsi zidan. Berehala jarri zuten nire gain janariaren zati handi bat lortzeko ardura, gure lursailean hazten zen guztia Baroiarengana joaten baitzen, jabea zelako, eta ortu txiki bat lantzen baino ez ziguten uzten, horrek ez gintzan Baroiarentzako lanetik urrundu. Nire ibilaldiez harro nengoen, eta pozik joaten nintzen basora, beldur barik. Ez ginen, bada, basoaren ertz-ertzean bizi, ia-ia bertan? Ez nituen, bada, gure txabolatik kilometro batera zeuden bide eta soilgune eta zuhaizti guztiak ezagutzen? Neure jabetzatzat hartzen nuen. Baina, hala ere, aitak joateko agintzen zidan, goizero, bere agindua beharko banu bezala, eta mesfidantzarekin apaintzen zuen: "Ez hadi etorri otzara beterik egon arte!".\nEz zen hain erraza batzuetan, udaberriaren hasieran, ezer ez denean hazi, heskai handia ikusi nuen lehen egunean bezala. Elur zaharra haritzen itzaletan zegoen oraindik, zikin. Aurrera egin nuen, baina ez nuen perretxiko edo lore-buru bakar bat ere aurkitu. Sasietatik masusta momifikatu batzuk zintzilikatzen ziren, garraztuta. Ez zegoen arrainik sarean, ez untxirik lakirioetan, eta karramarroak lokatzetan ezkutatzen ziren oraindik. Inoiz baino urrunago joan nintzen, iratze berri bat aurkitzeko itxaropenez, edo katamixar baten intxaur-zuzkidura aurkitzeko itxaropenez elur izoztuan eta porotsuan utzitako sidurriak batuz. Nahiko erraz nenbilen orain, ia-ia harbide bat bezain ona zen bidexka bat aurkitu bainuen, baroiaren oinetxera zeraman etorbidea bezalakoa. Eguzkiaren argi hotza albo banatan zeuden pago garaien artetik zetorren. Harbidearen amaieran itxitura moduko zerbait zegoen, baina garaia, hain garaia ze, hasieran hodeiak zirela uste izan bainuen. Basoaren amaiera al zen, munduaren amaiera al zen?\nBegiratzen jarraitu nuen aurrera egiten nuen bitartean, baina ez nintzen gelditu. Zenbat eta gehiago hurbildu, orduan eta harrigarriagoa zen, pago zaharrak baino altuagoa zen heskaia, eta ezkerretara eta eskuinetara ikus nezakeen lekuraino heltzen zen. Edozein itxitura bizitan bezala, zuhaixkak eta zuhaitzak elkarrekin gurutzatu eta kiribildu egiten ziren hazten ziren heinean, baina izugarri altuak ziren, eta trinkoak eta arantzadunak. Urtearen sasoi honetan adarrak beltz eta biluzik zeuden baina inon ezin izan nuen aurkitu zirrikiturik edo zulorik txikiena beste aldera begiratu eta zer zegoen ikusi ahal izateko. Berebiziko sustrai haietatik gorantz, arantzak modu zeharkaezinean zeuden maratuta. Aurpegia haren kontra estutu nuen eta urradura ederrak lortu nituen nire ahaleginen truke, baina enbor begitsu eta adar beldurgarrien anabasa ilun eta amaiezin bat besterik ez nuen ikusi.\nOndo, pentsatu nuen, sasiak badira, masusta piloa aurkitukodut sikeran, udan! Izan ere, janaria besterik ez neukan buruan umea nintzenean. Nire zeregin bakarra eta interes nagusia zen.\nHala ere, ume baten gogoak hegan egiten du. Batzuetan, afaritarako nahikoa jan nuenean, gure su txikiari begira etzaten nintzen, eta arantzen heskai handiaren beste aldean zer ote zegoen galdetzen nion neure buruari.\nHeskaia masusten eta baien altxorra zen, benetan, eta sarritan joaten nintzen udan eta udagoienean. Goizaren erdia behar izaten nuen hara heltzeko, baina heskai handiak fruituak ematen zituenean, otzara eta zakua behingoan betetzen nituen masustekin edo baiekin, eta gero egunaren beste erdia neukan gura nuen moduan igarotzeko, neu bakarrik. Gehienetan egin nahi izaten nuena heskaiaren ertzetik ibiltzea zen, hango eta hemengo masusta beltz fin bat jatea, formarik gabeko ametsak amesten. Ez nekien ipuinik orduan, aitaren, amaordearen eta nire ipuin ikaragarri sinplea baino ez eta, hortaz, nire liluramenduek ez zeukaten itxurarik ez istoriorik. Baina aurrera egiten nuen bitartean, adi nengoen heskaiaren beste aldera joateko balioko lukeen edozein zulo edo irekidura ote zegoen ikusteko. Neure buruari kontatzeko istorio bat baneukan, horixe zen: Heskai handia zeharkatzeko bide bat dago, eta nik aurkitzen dut.\nGainetik igarotzea pentsaezina zen. Inoiz ikusi nuen gauzarik garaiena zen, eta altuera itzel horretan, adarretako arantzak nire atzamarrak bezain luzeak eta jostorratzak bezain zorrotzak ziren. Masustak biltzean ez banenbilen kontuz, nire arropak katigatu eta tarratatu egiten ziren, eta nire besoetan urratu gorrien eta beltzen sare bat agertzen zen uda guztietan.\nBaina hara joatea gustatzen zitzaidan, eta haren ondotik ibiltzea. Uda hasierako egun batean, heskaia lehenengoz aurkitu eta urte batzuetara, bertara joan nintzen. Goizegi zen masustetarako, baina arantzak loratzen zirenean lore-txortak bata bestearen gainetik igotzen ziren hodeiak bezala zeruraino, eta hura ikustea gustatzen zitzaidan, eta haien usaina hartzea, okela edo ogiaren usaina bezain sakona zen, baina gozoa. Eskuinetarantz jo nuen. Erraza zen heskaiaren ondotik ibiltzea, sasoi batean han errepide bat egon izan balitz bezala. Basoko pago zaharren adarrek eguzki-orbanak sortzen zituzten baina ez ziren horma arantzadunera heltzen; lore-sorta garaienak zuhaitzen adaburuak baino askoz altuago zeuden. Gerizpetsu zegoen hormaren azpian, masusten loreen usain sakonarekin eta haizerik gabeko beroarekin. Beti zegoen oso isil han, heskaiaren beste aldetik zetorren isiltasuna.\nAspaldi kargututa nengoen ez nuela inoiz txorien kanturik entzuten beste aldean, nahiz eta udaberriko txorrotxioek basoko igarobide guztietan durundi egin. Noizbait txoriak ikusi nituen heskaiaren gainetik hegan, baina inoiz ez nengoen ziur txori berbera ote zen bueltan etortzen ikusten nuena.\nBeraz, aurrera egin nuen isiltasunean, belar apatzean, nire gogokoenak ziren perretxiko marroi-gorrixka txikien bila, eta gauza arraro bat igartzen hasi nintzen belarrean eta zuhaitzetan eta heskai loretsuan. Uste nuen inoiz ez nintzela horren urrun joan, baina sarritan ikusi izanaren itxura zeukan denak. Ez al nuen ezagutzen urki gazteen multzo hura, haietako bat aurreko neguko elurtzak okertua? Orduan, urkietatik ez oso urrun, bide belartsuaren ondoko arakatz baten azpian ikusi nituen otzara bat eta korapilo batez itxitako zaku bat. Beste norbait zegoen han, inoiz arimarik aurkitu ez nuen lekuan. Norbait lapurretan zebilen nire jabetzako lurretan.\nHerrixkako jendeak beldurra zion basoari. Gure txabola basoko zuhaitzen ia-ia azpian zegoenez gero, jendeak guri zigun beldurra. Ez nuen inoiz ulertu zerk ikaratzen zituen. Otsoei buruz egiten zuten berba. Behin otso baten aztarnak ikusi nituen, eta batzuetan ahots bakartiak entzuten nituen neguko gauetan, baina otsorik ez zen inoiz etxeetara edo zelaietara hurbildu. Jendeak hartzei buruz egiten zuen berba. Gure herrixkako inork ez zuen inoiz hartzik edo hartz baten aztarnarik ikusi. Jendeak basoko arriskuez egiten zuen berba, galzoriez eta xirmi-xarmez, espantuz begiratzen zuten eta marmar egiten zuten, baina nik memelo hutsak zirela pentsatzen nuen. Nik ez nekien ezer aztikeriez. Basoan hara eta hona ibiltzen nintzen eta nire etxeko ortua balitz bezala korritzen nuen, eta ordura arte ez nuen inoiz beldurtzeko ezer aurkitu.\nHorregatik, gure txabola eta herrixkaren artean zegoen kilometro erdia egin eta hara heltzen nintzenean, jendeak errezeloz begiratzen ninduen eta mutil basatia esaten zidaten. Eta ni harro nengoen basatia esaten zidatelako. Agian zoriontsuago izango nintzatekeen irribarre egin izan balidate eta nire izenez deitu izan balidate, baina gauzak horrela, nire harrotasuna neukan, nire jabetzako lurrak, nire eremu basatia, non inor ez zen sartzera ausartzen, ni izan ezik.\nHortaz, ikaraz eta nahigabez begiratu nien arrotz baten, sudurluze baten, aurkari baten seinaleei, poltsa eta otzara haiek nireak zirela konturatu nintzen arte. Heskai handiari buelta eman nion. Biribila zen. Nire basoa kanpoan zegoen. Beste aldea, edozer zela ere, barruan zegoen.\nArratsalde hartatik aurrera, heskai handiaren inguruan neukan jakinmin alferra barrura sartzeko grina eta erabaki bihurtu zen, leku ezkutu hura, sekretu hura barrutik eta nire kabuz ikusteko. Gauean, etzanda, txingarrak begiratzen nituela, heskaia zeharkatzeko zein tresna beharko nituen pentsatu nuen, eta tresna horiek zelan lortuko nituen. Gure zelaia lantzeko erabiltzen genituen aitzur eta pikotxa txikiek ozta-ozta urratuko zituzten enbor eta adar handi haiek. Benetako xafla bat behar nuen, eta harri on bat hura zorrozteko.\nHorrela hasi zen nire lapur ibilbidea.\nHerrixkako egurgin zahar bat hil egin zen; egun berean entzun nuen azokan. Banekien bakarrik bizi izan zela, eta zekena zela esaten zen. Agian berak zeukan nik behar nuena. Gau hartan, aita eta amaordea lo zeudenean, narrasean irten nuen txabolatik eta herrixkara itzuli nintzen, iretargiaren argitan. Etxeko atea zabalik zegoen. Sugarrik gabeko sua zegoen kezuloaren azpian. Etxeko bizilekuan, sutondoaren ezkerretara, emakume pare batek hildakoa jantzi eta etzan zuten. Haren ondoan zeuden eserita, berriketan, eta lantzean behin alarau bat edo bi egiten zituzten, gogoratzen zirenean. Lantegia zegoen aldera joan nintzen, zaratarik egin barik; sua emakumeen eta nire artean zegoen eta ez ninduten ikusi edo entzun. Behia hausnartzen ari zen, katuak begiratu egin ninduen, suaren bestaldeko emakumeak ahapeka eta barreka ari ziren, eta gizon zaharra gogortuta zetzan lastairan, hil-jantzia soinean. Tresnen artean begiratu nuen, isilik, baina presa barik. Han zeuden aizkora on bat, zerra latz bat eta zorroztarri biribila, euskarri eta guzti, altxorra niretzat! Ezin nuen euskarria eraman, baina kirtena alkandoran sartu nuen, tresnak besazpian hartu nituen eta harria esku biekin oratu nuen, eta kanpora irten nuen. "Nor dago hor?" esan zuen emakumeetako batek, interesik gabe, eta ardurabako aiene bat bota zuen.\nHarriaren pisuaren pisuaz, besoak ia-ia errotik atera zitzaizkidan gure txabolara heldu baino lehen. Bertan ezkutatu nuen, eta tresnak eta kirtena basora eraman nituen eta sastrakartean gorde nituen. Leihorik gabeko txabolako iluntasunera itzuli nintzen eta ukituka joan nintzen nire lastairara, sua amatatuta baitzegoen. Luzaroan egon nintzen etzanda, bihotza taupada azkarretan, nire istorioa kontatzen: Armak ostu nituen, orain heskai arantzadun handia setiatuko nuen. Baina ez nituen berba horiek erabili. Ez nekien ezer setioei, gerrei, garaipenei edo historia handiaren kontuei buruz. Nire istorioa baino ez nekien.\nOso aspergarria izango litzateke liburu batean irakurtzeko. Ezin dut askorik kontatu. Uda oso hartan, eta udagoienean, neguan eta udaberrian, eta hurrengo udan, eta hurrengo udagoienean, eta hurrengo neguan, nire gerra egin nuen, nire setioa jarri nuen: moztu eta ebaki eta zulatu egin nuen sasien eta arantzen txaraka. Enbor lodi eta gogor bat ebaki nuen, baina ezin izan nuen atera bere adarrekin katigatutako beste berrogeita hamar adar moztu arte. Askatu nuenean kanpora atera nuen eta gero hurrengo enbor lodia ebakitzen hasi nintzen. Nire aizkora txikia mila bider kamustu zen. Euskarri bat egin nion zorroztarriari, eta bertan zorroztu nuen aizkora mila bider, masaila metalaren lodieran higatu eta ahorik eduki ezin zuen arte. Lehen neguan, zerra txikitu egin zen tximistarria bezain gogorra zen aieta baten kontra. Bigarren udan, aizkora handi bat eta zerrote bat ostu nion basoan, Baroiaren oinetxera zeraman errepidetik gertu, kanpatuta zegoen egurgile talde bati. Basoan, nire jabetzan, egurra osten ari ziren. Ordainetan, lanabesak ostu nizkien. Bidezko tratua zela pentsatu nuen.\nAitak erremuskada egiten zuen luzaroan egoten nintzelako kanpoan, baina sartu-irtenekin jarraitu nuen, eta hainbeste lakio neuzkan nahi beste alditan jaten baikenuen untxia. Hala ere, orain ez zen ni jotzera ausartzen. Hamasei edo hamazazpi urte neuzkan, uste dut, eta ondo helduta egon ez arren, edo altua edo oso indartsua izan ez arren, bera baino indartsuagoa nintzen, berrogei urteko edo gehiagoko gizon zahar eta akitua zen-eta. Amaordea nahi beste bider jotzen zuen. Amaordea emakume txikia eta zaharra, haginbakoa eta begi gorriduna zen orain. Oso gutxitan egiten zuen berba. Hitz egiten zuenean, aitak zaplaztekoa ematen zion, andrazkoen berriketa eta zinkurinengatik ekinean. "Ez al haiz inoiz isilduko?", oihukatzen zuen, eta amaordea uzkurtu egiten zen, burua makurtutako sorbalden artean ezkutatuz, dortoka bat bezala. Eta, hala ere, batzuetan, gauean zapi batekin eta txingarretan berotutako ur-ontzi batekin garbitzen zenean, tapakiak irrist egiten zion eta azal fineko gorputza ikusten nion, bular leunak eta mokor biribilak, suaren argitan zehaztubakoak. Buelta ematen nuen, ikaratuta eta lotsatuta zegoelako hari begira nengoela ikusten zuenean. "Seme" esaten zidan, bere semea ez nintzen arren. Lehen, aspaldi-aspaldian nire izenez deitzen zidan.\nBehin jaten ari nintzela begira neukala konturatu nintzen. Uzta ona izan zen lehen udagoien hartan, eta negu osoan eduki genituen arbiak. Aurpegian begirada bitxia zeukan, eta banekien orduantxe galdetu nahi zidala, aita etxetik kanpo zegoen bitartean, zer egiten nuen egun osoan basoan, zergatik nire alkandora eta gerruntzea eta prakak beti zeuden urratuta eta zati-zati eginda, zergatik neuzkan maskurrak esku azpietan eta eskugainak mila ebakirekin zergatik zeuden marratuta. Galdetu izan balit esango niokeen. Baina ez zuen galdetu. Itzaletara bueltatu zuen aurpegia, isilik.\nItzalek eta isiltasunak betetzen zuten heskai handian ireki nuen pasabidea. Zuhaitz arantzadunak hain garaiak ziren eta adarrak hain zarratuta zeuden haien artetik ez zela inolako argirik igarotzen.\nLehen urtea bukatu zenean pasabide bat ebaki eta zerratu eta moztu nuen hesian, gutxi gorabehera nire altuerakoa eta nire neurriaren bikoitza luzeran. Aurretik beti bezain zeharkaezina zen, beste aldean egon zitekeenaren aztarnarik edo adarren korapiloa mehatsagoa izan zitekeen zantzurik eman barik. Gauetan, sarritan egoten nintzen etzanda eta aitaren zurrungak entzuten, eta neure buruari esaten nion bera bezain zaharra nintzenean azken adarra moztuko nuela eta berriro aterako nintzela basora. Bizitza emango nuen sasi-sail handi eta biribil batean tunela egiten, barruan beste ezer ez zegoelarik. Amaiera hori kontatu nuen nire istoriorako, baina ez nuen sinesten. Beste amaiera batzuk kontatzen ahalegindu nintzen. Esan nuen, zelai berde bat aurkituko dut hesiaren barruan... Herri bat... Fraide-etxe bat... Oinetxe bat... Harriz betetako zelai bat... Ez nekien zer gehiago aurki zitekeen. Baina amaiera horiek ez zuten nire irudimena luzaroan pausatzen; berehala ari nintzen pentsatzen zelan moztuko nuen nire bidean zegoen hurrengo enbor lodia. Nire istorioa adar arantzadunen sasitza amaigabe batean bidea zabaltzearena zen, eta ez beste ezer. Eta hori kontatzeko, egiteko bezain beste denbora beharko nuen.\nEgun batean, neguaren amaiera gertu zegoenean, negua ez dela inoiz bukatuko pentsarazten duen egun horietako batean, egun hotz, heze, ilun, gogaikarri, goseti batean, egurginen zerrarekin ari nintzen elorri zuri begitsu eta korapilatsu bat ebakitzen; nire aldaka bezain lodia eta altzairua bezain gogorra zen. Erabil nezakeen leku urrian kukulumuxu jarri nintzen eta zerrari eragin nion, buruan zerratzea baino ez neukalarik.\nHeskaia arin hazten zen, arinegi, sasoian eta sasoiz kanpo; negu gorrian ere kimu lodi eta zurbilak hazten ziren nire pasabidean, eta udan egunero eman behar nuen denbora apur bat aldakaitz berriak garbitzen, izerdi erresumingarriz betetako txorta berde arantzadunak. Nire pasabide edo tunelak bost metro inguru zeuzkan orain, baina metro erdiko garaiera baino ez zeukan, amaiera-amaieran izan ezik. Herrestan sartzen ikasi nuen eta amaieran baino ez nuen mantentzen pasabidea gizon baten altueran, aizkora edo zerra erabiltzeko leku nahikoa izan behar nuen-eta. Makurtu egiten nintzen lanerako, zutik egotearen erosotasunari uko egiteko pozik, horren truke aurrera egiten bainuen.\nElorri zuriaren enborra zatitu egin zen ustekabean, sasitza hartako zuhaitzek zeukaten modu eragozgarri eta zital hartan. Zerra airean joan zen eta ia izterrean jo zidan, eta zuhaitza berarekin katigatuta zeuden beste batzuen gainean jausi zenean adar luze batek aurpegian astindu ninduen. Arantzek betazalak eta bekokia zarrastatu zizkidaten. Odolak itsututa, begiak zauritu nituela pentsatu nuen. Belaunikatu egin nintzen eta nekearengatik eta ezusteko istripuarengatik dardakadan neuzkan eskuekin kendu nuen odola. Azkenean begi bat argitu zitzaidan, eta gero bestea eta, kliska eginez eta begiratuz, argia ikusi nuen nire aurrean.\nErortzean, elorri zuriak hutsune bat utzi zuen, eta adar beltzen labirinto eta elkarloturan hutsune hura espazio txiki eta ireki bat zen, eta handik barrena ikusi egin zitekeen, hormako arrakala bat balitz bezala: eta espazio txiki argi hartan gaztelua ikusi nuen.\nOrain badakit zelan deitu. Orduan ez neukan izenik ikusi nuen gauza hartarako. Eguzkia ikusi nuen harri beilegizko horma batean. Gertuagotik begiratuta, horman ate bat zegoela ikusi nuen. Atearen ondoan figura batzuk zeuden, zutunik, gizonak agian, gerizpetan, geldi; tarte baten ondoren harrian zizelkatutako figurak zirela pentsatu nuen, fraideen elizako ateetan ikusi izan nituenak bezalakoak. Ezin nuen beste ezer ikusi: eguzkiaren argia, harri distiratsua, atea, zehaztugabeko figurak. Gainerako lekuetan, heskaiko adarrak eta enborrak eta hosto maskalak nire aurrean metatzen ziren aurreko urte bietan egin zuten moduan, ilun eta zeharkaezin.\nPentsatu nuen, sugea banintz zulo hori herrestan igaro nezake! Baina ez nintzen sugea, eta lanari ekin nion zuloa handitzeko. Eskuek dar-dar egiten zuten oraindik, baina aizkora hartu eta adar metatu eta gurutzatuak jo eta jo egin nituen. Orain banekien zein adar moztu, zein zurtoin pikatu: nire begien eta urre-koloreko horma haren artean, atearen artean zegoen edozein. Ez ninduen arduratzen pasabidearen altuerak edo zabalerak indarrez egin ahal banuen aurrera, besoetako eta aurpegiko eta arropetako urratuei kasurik egin barik. Nire aizkora kamutsa hain indartsu astintzen nuen adarrek hegan egiten zutela nire aurrean; eta bidea egiten nuen heinean heskaiko adarrak eta enborrak gero eta finagoak eta ahulagoak ziren. Argiak zeharkatu egiten zituen. Neguak belztuta eta gogortuta egotetik berde eta samur izatera pasatu ziren nik aurrerantz ebakitzen nuen heinean, eskuarekin albora egiteko gai izan nintzen arte. Azken geruza kendu nuen eta lautxakur irten nuen belar distiratsuko zelai batera.\nGoian, zeruak uda hasierako urdin argia erakusten zuen. Nire aurrean, heskaitik distantzia gutxira, aldats behera, harri beilegizko etxea zegoen, gaztelua erretenean. Banderak geldi zintzilikatzen ziren dorre zorrotzetatik. Airea bare eta epel zegoen. Ez zen ezer mugitzen.\nHan makurtu nintzen, gainerako beste gauzak bezain geldirik, nire arnasa izan ezik, luzaroan zaratatsu eta estu atera baitzitzaidan. Nire esku izerditsu eta odolez marratutakoaren ondoan erle txiki bat hirusta-lore batean zegoen, mugitu barik, eztiz hordituta.\nBelaunikatu egin nintzen eta ingurura begiratu nuen, arretatsu. Banekien hori oinetxe bat izango zela, herriaren gainean zegoen Baroiaren oinetxearen modukoa eta, hortaz, arriskutsua izango zela bertan bizi ez edo bertan lan egiten ez zuen edonorentzat. Baroiaren oinetxea baino askoz handiagoa eta finagoa zen, eta ikaragarri ederragoa; fraideen eliza baino ere handiagoa eta ederragoa. Horma beilegiekin eta teilatu gorriekin lorea ematen zuela pentsatu nuen. Ez nuen beste gauza askorik ezagutzen harekin alderatzeko. Baroiaren oinetxea dorre zaparro bat zen eta inguruan txabola eta ukuiluen lerro lausotu bat zeukan; eliza grisa eta goibela zen, eta atearen ondoan zizelkatutako figurek aurpegia galdu zuten denboraren poderioz. Etxe hau, edozer zela ere, dotorea eta ederra eta freskoa zen. Gainean jotzen zuen eguzkiak gogora ekarri zidan suaren argia, nire amaordearen bularretan.\nErretenera zeraman aldats zabal eta belartsuaren erdibidean, behi batzuk etzanda zeuden eguerdiko lozorroan, buruak gorantz, begiak itxita; hausnartu ere ez zuten egiten. Urruneko aldapan artalde bat sakabanatuta zegoen, eta sagasti bateko azken loreak erortzen ari ziren.\nAirea oso beroa zen. Alkandora eta jaka urratuta eta apurtuta neuzkan eta izerdia soinean hoztean dardakadan egongo nintzatekeen heskaiaren beste aldean, negua baitzen han. Hemen jaka erantzi nuen. Urradura guztietako odola sikatzen ari zen, horrek azala luzatu zidan eta azkura eman zidan, eta erreteneko ura irrikaz begiratzen hasi nintzen. Urdina zen, ispilu baten antzekoa, kilikagarria benetan. Egarri ere banintzen. Nire ur-botila pasabidean geratu zen, ia hutsik. Hartaz gogoratu nintzen, baina ez nuen burua jiratu atzerantz begiratzeko.\nInor ez zen mugitu zelaietan edo etxearen inguruko lorategietan edo erretenaren gaineko zubian heskai handiaren gerizpetan belauniko egon nintzen denbora guztian, nahikotu arte begiratzen. Behiak harrien modura zeutzan, baina lantzean behin ikusten nuen mehaka marroi bat astindu egiten zela euli bat uxatzeko, edo buztan baten punta nagikeriaz kizkurtzen zela. Beherantz begiratu nuenean erle txikia hirusta-lorean zegoen oraindik. Hegoa ukitu nion ikusminez, hilda ote zegoen jakin nahian. Bere adarrek dardara txiki bat egin zuten, baina ez zen mugitu. Etxerantz begiratu nuen berriro, leihoetara eta adarren artetik lehenengo aldi hartan ikusi nuen atera —alboko ate bat zen—. Konturatu nintzen, une bat behar izan nuen, atearen ondoan zizelkatuta zeuden figura biak gizon bizidunak zirela. Atearen albo banatan zeuden, prest lorategietatik edo ukuiluetatik norbait etorriko balitz ere. Batek makila bat zeukan eskuetan, besteak pika bat; eta biak zeuden hormaren kontra jarrita, luze eta zabal lo.\nEz ninduen harritu. Lo daude, pentsatu nuen. Ohikoa zirudien, hemen. Uste dut orduan konturatu nintzela nora nintzen etorria.\nEz dut esan nahi istorioa ezagutzen nuenik, zuk ezagutzen duzun moduan. Ez nekien zergatik zeuden lo, zer gertatu zen haiek lo egoteko. Ez nekien zein zen haien istorioaren hasiera, ez amaiera. Ez nekien nor zegoen gazteluan. Baina banekien denak zeudela lo. Oso arraroa zen, eta beldurra izan behar nukeela pentsatu nuen; baina ezin nuen beldurrik sentitu.\nHalandaze orduan ere, zutundu nintzenean eta belardi eguzkitsutik behera astiro-astiro erretenaren ondoko saratsetara joan nintzenean, tipi-tapa joan nintzen, ez amets batean banengo bezala, ezpada ni neu amets bat banintz bezala. Ez nekien nor zegoen ni amesten, neu ez banintzen, baina ez zeukan lebarik. Saratsen gerizpetan belaunikatu nintzen eta esku minberatuak erreteneko ur hotzetan sartu nituen. Eskuaren helmenetik apur bat harago urre-koloreko pikardadun zamo bat zegoen ur gainean, lo. Zapatari bat geldi-geldi sostengatzen zen ur-azalean lau elutxa ñimiñoren gainean. Zubiaren azpian elai bat eta bere txitak lo zeuden lokatzezko habian. Leiho bat zabalik zegoen gazteluaren goiko aldean; zeta-itxurako adats beltz bat ikusi nuen beso potolo baten gainean etzanda, leiho-ertzean.\nArropak erantzi nituen, geldo eta isilik nire mugimendu onirikoetan, eta uretan sartu nintzen. Igerian jakin ez arren, sarritan bainatu izan nintzen sakonera txikiko erreketan, basoan. Erretena sakona zen, baina horma-txapelari heldu nion; gero harrien artetik agertzen zen sarats-sustrai bat aurkitu nuen. Burua uretatik kanpo neukala eser nintekeen, eta ur garden eta itzaltsuan zegoen urre-koloreko pikardadun zamoa ikus nezakeen.\nAzkenean irten nuen, freskatuta eta garbi. Nire alkandora eta prakak garbitu nituen harriekin igurtziz, neguko zikinkeria eta izerdia kentzeko, eta eguzkitan lehortzeko zabaldu nituen belarretan, saratsak baino harago. Jaka eta txokolo mardul eta lastoz betetakoak heskaiaren azpian neuzkan. Alkandora eta prakak erdi lehortuta zeudenean jantzi egin nituen, fresko eta busti-usain gozoarekin, eta atzamarrekin orraztu nuen ilea. Gero zutitu egin nintzen eta zubi altxagarriaren muturrera joan nintzen.\nGurutzatu egin nuen, geldiro eta isilik, beldurrik edo presarik gabe.\nAtezain zaharra gazteluko ate handiaren ondoan zegoen eserita, kokotsa bularrean. Zurrunga luze eta leunak egiten zituen.\nHaritzezko ate altu eta burdinazko tatxetekin apaindutakoari bultza egin nion. Krakada txiki batekin ireki zen. Ehiza-txakur bi, itzelak, harlauzazko lurrean zeuden, luze eta zabal lo. Bat "ehizan" zebilen ametsetan, hanka handiak astintzen, eta gero geldi geratu zen berriro. Gazteluaren barruko airea barea eta itzaltsua zen, kanpoko airea barea eta distiratsua zen bezala. Ez zen ezer entzuten, ez barruan, ez kanpoan. Txoriek ez zuten kantatzen, emakumeek ere ez; ahotsek ez zuten berbarik egiten, oinak ez ziren mugitzen, eta kanpaiek ez zuten ordua ematen. Sukaldariak lapikoen gainean zeuden lo sukaldean, neskameak garbiketa- eta joste-lanen gainean zeuden lo, erregea eta bere zaldizainak lo zeuden zalditegiko patioan loak hartutako zaldien ondoan, eta erregina bere damen artean zegoen lo bordatzeko euskarriaren aurrean. Katua lo zegoen sagu-zuloaren ondoan, eta saguak hormen artean zeuden lo. Sitsa artilezko arropen artean zegoen lo, eta musika juglarearen arparen harien artean zegoen lo. Ez zegoen ordurik. Eguzkiak zeru urdinean egiten zuen lo, eta saratsek uretan egiten zituzten gerizak ez ziren inoiz mugitzen.\nBadakit, badakit ez zela nire aztikeria. Nik bidea urratu, moztu, ebaki, indarrez zabaldu nuen hara barruraino. Badakit legez kanpokoa naizela. Inoiz ez nuen ikasi beste ezer izaten. Nire basoa ere, nik nire jabetzatzat neukana, inoiz ez zen nirea izan. Erregearen Basoa zen, eta erregea lo zegoen hemen bere gazteluan, bere basoaren bihotzean. Baina aspaldi-aspalditik inork ez zuen erregeari buruz berbarik egiten. Baroi zekenek basoaren inguru osoa menderatzen zuten, egurginek egurra osten zuten, nekazarien umeek untxiak harrapatzen zituzten; galdutako printzeak lantzean behin pasatzen ziren handik, agian oreinak ehizatzen, jabetza pribatu batean sartzen ari zirela jakin barik.\nNik banekien jabetza pribatua zela, baina horretan ez nuen kalterik ikusten. Jakina, bertako janaria jan nuen. Sukaldari nagusiak labetik atera berri zuen orein-pastelak hain usain zoragarria zeukan pertsona gosetu batek ezin baitzion eutsi. Sukaldari nagusia jarrera erosoago batean ipini nuen sukaldeko arbelezko zoruan, txanoa buruazpiko modura tximurtuta; eta orduan pastel handi hari ekin nion, eskuekin mutur bat kendu nion eta ahoa bete nuen. Oraindik epel zegoen, gozo, zaporetsu. Nahikotu arte jan nuen. Sukaldera joan nintzen hurrengoan, pastela osorik zegoen, ukitu gabe. Aztikeriak eutsi egiten zuen. Ametsa zelarik, ezin al nuen loaren errealitate sakon hartako ezer aldatu? Zenbat-gura jaten nuen, eta zopa-lapikoa beti zegoen berriro beterik eta ogi-xerrak beti zeuden despentsan, azal marroiak oso-osorik. Ardo beltzak gainez egiten zuen seneskalaren eskuaren ondoko kopan, nik hamaika bider altxatu, eskerrak emanez diosala egin eta edan arren.\nGaztelua eta inguruko lorategiak eta eraikinak aztertzen nituela —beti ere presa barik, gela batetik bestera, sarritan geldituz, sarritan luzatuz eszena pintatu baten edo itzelezko tapiz baten aurrean, edo eskulangintza fineko tresnen edo apaingarrien edo altzarien aurrean, sarritan gortinadun ohe eroso batean edo lorategiko bazter belartsu batean lo egiteko etzanez (hemen ez zegoelako gaurik, eta nekatuta nengoenean egiten nuen lo eta atseden hartu ondoren esnatzen nintzen)— gela eta bulego eta soto eta korridore eta ukuilu eta zerbitzarien gela guztietatik nenbilela, han eta hemen lo zeuden pertsonak ezagutu nituen, zerbaiten gainean bermatuta edo eserita edo etzanda, ia-ia haiek ere altzariak balira bezala, aztikeria gainera erori zitzaienean eta begiak ezin zituztenean zabalik eduki, arnasa lasaitu zitzaienean, besoak eta hankak erlaxatu eta gelditu zitzaizkienean zeuden modu-moduan. Artzain bat, muinoan, marraskari baten zuloan txiza egiten aritu izan zen; lurreraino irrist egin zuen eta lo zegoen, pozik, zalantza barik marraskaria lur azpian zegoen bezalaxe. Sukaldari nagusia, esan dudan moduan, lurrean zegoen eta bazirudien tximista batek gogoz kontra suntsitu zuela bere artearen unerik gorenean, eta hamaika bider ahalegindu nintzen arren burua ondo jartzen eta besoak eta hankak erosoago ipintzen, beti jartzen zuen bekoki iluna, "Ez egin enbarazurik orain, lanpetuta nago!" esaten ari balitz bezala. Sagasti zaharreko goiko aldean maitale-bikote bat zegoen, nire moduko nekazariak. Mutila, praka baldarrak jaitsita, neskarengandik atera zen moduan zegoen, aurpegia lorez betetako belarretan, loan eta asetasunean murgilduta. Neska, emakume gaztea, garaiera txikikoa eta bular handikoa, masail eta titiburu gorri-gorrikoa, etzanda zegoen, gonak gerriraino altxatuta, izterrak zabalik eta besoak luze, ametsetan irribarrez. Berriro ere, pertsona gosetu batek eutsi zezakeena baino gehiago zen. Neskaren gainean etzan nintzen, kontuz, titiburu gorrietan musu eman nion eta bere gozotasun eztian sartu nintzen. Ametsetan irribarre egiten zuen berriro, egiten nuen bakoitzean, eta batzuetan plazer-urrumada txiki bat egiten zuen. Gero haren ondoan etzaten nintzen, beste aldean zeukan lagunaren kide izateko, eta lo-kuku bat egiten nuen, eta sagarrondoen adarretako azken loreak ez zirela erortzen ikusteko esnatzen nintzen. Han, heskai handiaren barruan lo egiten nuenean, inoiz ez nuen ametsetan egiten.\nZeri buruz egin behar nuen ametsetan? Zalantza barik, desiratu nezakeen guztia neukan. Hala ere, igarotzen ez zen denbora igarotzen zen bitartean, bakardadera ohituta egon arren, bakarrik sentitzen hasi nintzen; lotan zeudenen konpainia kantsagarria egiten zitzaidan. Baketsuak eta kaltebakoak izan arren, eta euren artean bizi nintzen neurrian haietako asko niretzat kuttunak bilakatu arren, ez ziren ume baten egurrezko jostailuak baino lagun hobeak niretzat, umeak bere ahotsa eta arima eman behar baitizkie. Lana bilatu nuen, ez bakarrik jatekoa eta ohea ordaintzeko, azken finean behar egitera ohituta nengoelako baizik. Zilarreria garbitu nuen, zoruetan behin eta berriro pasatu nuen erratza, hautsa hain geldo zegoen-eta, lotan zeuden zaldi guztiak eskuilarekin garbitu nituen, apaletako liburuak arteztu nituen. Eta horrek eraman ninduen liburu bat irekitzera, alfertasun hutsean, eta hango berbei turdiduta begiratzera.\nEz nuen eskuetan liburu bat eduki amaordearen abeze hartatik, eta elizako abadearen liburua besterik ez nuen ikusi, gabonetan mezatara joaten ginenean. Hasieran irudiak baino ez nituen begiratzen, zoragarriak ziren eta asko entretenitzen ninduten. Baina hitzek irudiei buruz esaten zutena jakiteko nahia etorri zitzaidan. Letren formak aztertzeari ekin nionean, gogoratzen hasi nintzen: a eseritako katua bezalakoa, b eta d tripa-handiak, t arotzaren eskuaira, eta abar. Eta e-z "ez" zen, eta k-a-t-u "katu" zen, eta abar. Eta irakurtzen ikasteko nahiko denbora, nahiko denbora eta nahikoa baino gehiago, ni geldoa izan arren. Horrela ikasi nuen irakurtzen, lehenik erreginaren geletan, lehenengoz irakurtzen hasi nintzen lekuan, bertan zeuden erromantzeak eta istorioak, eta gero erregearen liburutegian gerrei eta erresumei eta bidaiei eta gizon ospetsuei buruz zeuden liburuak, eta azkenik printzesaren ipuin-liburuak. Horrela dakit nik orain zer den gaztelu bat, eta errege bat, eta seneskal bat, eta istorio bat, eta neure istorioa idatz dezaket.\nBaina inoiz ez zitzaidan gustatu dorreko gelara sartzea, non ipuinak zeuden. Lehen aldian sartu nintzen; lehen aldi horren ostean, atearen ondoko apalean zeuden liburuen bila besterik ez nintzen joaten. Liburu bat hartzen nuen, apalera soilik begiratuz, eta alde egiten nuen segituan eskailera kiribiletik behera. Behin baino ez nion printzesari begiratu, lehen aldian, aldi bakarra.\nBakarrik zegoen bere gelan. Eserita zegoen leihotik gertu, bizkarralde artezeko aulki txiki batean. Iruten ari zen haria altzoan zeukan eta lurreraino zintzilikatzen zen. Haria zuria zen; bere soinekoa zuria eta berdea zen. Ardatza bere esku irekian zegoen. Orkoroa sastatu zion, eta punta oraindik ageri zen hatz-koskor txikiaren gainean. Bere eskuak txikiak eta delikatuak ziren. Ni hona etorri nintzenean nintzena baino gazteagoa zen, nekez umea baino gehiago, eta inoiz ez zuen lan gogorrik egin. Argi zegoen hori. Euretako edozeinek baino lo gozoagoa zeukan, beso potolo eta zeta-itxurako iledun neskameak baino gehiago, atezainaren etxeko kuman zegoen umetxo musu-gorriak baino gehiago, bai eta hegoaldeko gelan zegoen amamak baino, huraxe maite bainuen gehien. Amamarekin hitz egin ohi nuen, bakarrik sentitzen nintzenean. Geldi zegoen, leihotik begiratzen ari balitz bezala, eta erraza zen sinestea niri entzuten ari zela eta erantzun baino lehen pentsatzen ari zela.\nBaina printzesaren loa hura baino ere gozoagoa zen. Tximeleta baten loa bezalakoa zen.\nJakin nuen, bere gelan sartu nintzen bezain laster jakin nuen; lehen aldi horretan, aldi bakar horretan, bera ikusi bezain laster jakin nuen bera, bera bakarrik gaztelu osoan, esna zitekeela edozein unetan. Jakin nuen bera, haien artean, gu guztion artean, bera bakarrik, ari zela ametsetan. Jakin nuen dorreko gela hartan hitz egiten banuen entzun egingo zidala: agian ez zen esnatuko, baina bere loan entzungo zidan, eta bere ametsak aldatu egingo lirateke. Jakin nuen ukitzen banuen edo beste barik beregana hurbiltzen banintzen bere ametsak aztoratuko nituzkeela. Ardatz hura ukitu besterik ez banuen egiten ere, orkoroa ez sastatzeko mugitzen banuen —eta hori egiteko irrikan nengoen, ikusteko mingarria zelako, baina hori egiten banuen, ardatza mugitzen banuen, odol gorriko tanta bat aterako litzateke astiro hatz-koskorraren gaineko mami delikatuan. Eta bere begiak ireki egingo lirateke. Bere begiak geldiro zabalduko lirateke; niri begiratuko lidake. Eta aztikeria desegin egingo litzateke, ametsa bukatu egingo litzateke.\nHemen, heskai handiaren barruan bizi izan naiz nire aita inoiz izan zena baino zaharragoa izan arte. Hegoaldeko gelan dagoen amama bezain zaharra naiz, nire ilea urdindu egin da. Urte askotan ez dut eskailera kiribila igo. Orain ez ditut ipuin-liburuak irakurtzen, ez naiz ortu gozora joaten. Lorategian esertzen naiz, eguzkitan. Printzea zaldi-gainean datorrenean, eta hesi arantzadunean barrena bidea zabaltzen duenean —nire urte biko lana— bere ezpata pribilegiatu eta distiratsuaren zartada batekin, eskailera kiribila oinkada luzeekin igotzen duenean dorreko gelara joateko, printzesari musu emateko makurtzen denean, eta ardatza haren eskutik erortzen denean, eta odol-tanta bat errubi txiki baten moduan agertzen denean bere azal zurian, printzesak begiak astiro zabaltzen dituenean eta aharrausi egiten duenean, printzeari begiratuko dio. Gaztelua astintzen hasten denean, lore-hostoak jausten hasten direnean, erle txikia mugitzen eta burrunba egiten hasten denean hirusta-lorearen gainean, printzesak printzeari begiratuko dio ametsaren lainoen eta hondarren artean, mendebeteko ametsen artean; eta zalantza daukat, une batez printzesak ez ote du pentsatuko: "Hau al da ikusten nuela amestu nuen aurpegia?". Baina ordurako kanpoan egongo naiz, simaur-piloan, eurak inoiz egon diren baino lo sakonagoan.


San Fermin 2015: Kartel finalistak | Exprai - Marrazkilaria · Dibujante · Illustrator\n1. La despedida de los gigantes. Aspaldiko partez, erraldoien konpartsa osoa daukagu protagonista. Goitik ikusita eta jirabiran ari diren bitartean sortzen dituzten biribilen abstrakzioa. Iruindarrontzat erakargarria izan daiteke, ziur. Aldi berean, festa hauen nazioartekotasuna aintzat hartuta, askok pentsatuko dute horrek ez dituela sanferminak behar bezala irudikatzen (zerk eta erraldoien konpartsak, mundua irudikatzeko sortu zena). Estetikoki gustatzen zait, baina apur bat motz geratu ere. Akaso tipografikoki landu gabe iruditzen zaidalako? Hala ere, ausardia onartu behar zaio. Kolore berriak ekarri ditu imajinariora eta ikuspegi familiarrago bat. Ez dut uste irabazkiko duenik, baina goiko postuetan egon daiteke.\n2. San Fermin Pamplona Lovers. Diseinuzko kartela ingelesezko izenburuarekin. Urtero horrelako bat sartzen da finalisten artean, eta oraindik ez dut ulertzen aukeraketa hauen logika. Ildo honetakoen antzera, irudi zentral bat aurkezten du –santua, kasu honetan– baina bere eskolakoen modura, kartela baino logotipoa dirudi. Diamante antza hartzen diot oso egitura klasiko –koloreen erabilera barne– eta simetrikoa duen honi. Ez nau behar bezala asetzen eta ez dut uste ibilbide luzerik izango duenik. Bitxia da, hala ere, nola uztartzen dituen santuaren ikonoa eta Iruñeko gotorlekuaren egitura, baluarteetako bat mitra bihurtuz. Akaso hortik datorkio izenburua. Honek urteroko kritika errazei bidea emango die. Sinpletasuna ez da beti ongi ulertzen.\n3. Kilikón. Aurtengo piktorikoa. Azpisail honek urtero dauka ordezkariren bat, eta bere publikoa ere bozkatzerakoan. Ez dakit proportzioak zaindu gabe dauden, perspektibak huts egiten duen edo –pentsatzekoa da– bilatzen duen efektua ikusten dugun hau den. Konposizioaz aparte, gustatzen zait botereari irri egiteko duen irakurketagatik. Badakit kilikien izaeran dagoen zerbait dela, baina kartel batean horren agerian ikusteak grazia egin dit. Caravinagre eskerroneko ikonoa da egileentzat eta hiritarrontzat. Honek hainbat bozka ekarri ahal dizkio, baina ez dut uste horiekin nahikoa izango duenik.\n4 Ciudad abierta / Hiria zabalik. Beste kartel sinple bat, sinplea ezer txarra izan gabe; oso naïf egituran, koloreen hautaketan eta bere fakturan. Baina honen sinpletasunak nortasuna badu. Sinpatikoa gerta daiteke hainbat jenderentzat. Tipografia oso ongi lotzen du irudiarekin, baina adar-besoetan bilatzen duen joko grafiko horri arrisku bat ikusten diot: oreina ezin dut bistatik kendu eta horrek efektu txarra eragiten dit. Ez dakit beste inori ere gertatuko zaion. Artifiziorik gabeko kartela da. Ohartxo bat. Izenburua euskaratzeko detailea izan du, izenburua tramite hutsa bada ere.\n5. Urdin gorri. Honen konposizioa eta trazoa asko gustatu zait. Estilo retro hau beti izan dut gustuko eta betiko koloreekin jokatzeaz gain, laugarren kolore bat gehitu dio egileak. Bereziki sanfermineroa ez den kolore bat, gainera. Urdinak nortasun berezi bat ematen dio. Tipografikoki ere oso koherentea da marrazkiarekin eta eromena eta kaosa ongi isladatzen dituela iruditzen zait. Jendea, zezenak eta kilikiak nahasten ditu eta emaitza oso orekatua iruditzen zait, bere nahasmen horretan. Nire gogokoena da. Zuzena, ausardia punttu batekin (pasatu gabe), freskoa, animatua eta dibertigarria. Fotokopiadora batekin egindakoa ematen du eta horrek ere oso kutsu underground goxoa ematen dio. Aurrekoarekin lotutako oharra: Izenburu euskaldun elebakarra duen kartela.\n6. 8 días de rojo y blanco. Kartel itzela iruditzen zait. Den-dena bere tokian ikusten dut, eta gris hori ere oso era finean sartu duela uste dut, betiko hirukoarekin uztartzeko. Emakumeek ere presentzia dute kartel honetan, ohikoa ez den bezala. Amorrua ematen dit gai klasiko eta errepikakorra erabiltzea, baina hori da festa hauetan daukaguna. Zaila da horri ihes egitea, baina ikusten ari garenez ez da ezinezkoa. Kartelari bueltatuz, zurrunbiloa oso ongi antolatuta ikusten dut, baina ez da faltako hori bere ilobak egiten duela esaten duenaren marmarra. Txukuna, baina oso ohikoa izan daitekeena.\n7. Mogollón. Kartela. Kartel lehiaketa bada, hau da nire ustez bere osotasunean kartela dena. Irudi nagusia eta informazioa biltzen duen borobil parea ezin hobeki uztartu ditu egileak. Besteek ez bezala, lasai asko begiratzeko gonbidapena egiten duen bakarra. Arreta deitzeaz gain, ñabardura guztietan murgiltzeko aitzakia ematen digu eta bada zer irakurri istorio txikiz jositako irudi honetan. Publiko guztiak bildu ditzake kartelaren inguruan, kartelaren baitan biltzen saiatu den bezala. Ez da festa –bere esanahi zabalenean– irudikatzen duen kartela, baina bai jende andana biltzen duen ekitaldi nagusietako bat jasotzen duena. Horren izaera erlijiosoak botoak kendu ahal dizkio segun eta ze jenderen artean, baina Iruñean, Sevillan bezala, debozioak gutxien espero duzun tokietan agertzen ahal dira. Agian horregatik gustatzen zait ere koloreen erabilera, osotasunari sepia antza duen ukitu bat ematen diolako. Gaiak ez asetu arren, gehien gustatzen zaidan kartela da. Marrazkia eder asko iruditzen zait, estilo atseginez egindakoa eta oso jatorra. 5.aren ondoren nire beste gogokoena.\n8. Estallido y recompensa. Izenburua ez dut ulertzen: Leherketa bai, baina ez saria. Buztana da saria? Izenburu administratibo batek kutsatu eta nahastu gabe, esango dut hau dela gutxien bete nauen kartela. Kartel moduan, beti ere. Bai, txupinazoa eta zezena. Bai, baina… Eta onartu behar dut konposizioa ongi ikusten dudala. Oso dinamikoa, elementuen kokapena oso ongi aztertua, tipografien erabilera… Pega gutxi ikusten dizkiot, baina bada zerbait bere osotasunean ez nauena konbentzitzen. Akaso osagaien eta koloreen hautaketa ezagunegia egiten zaidalako.\nEta honaino aurtengoa. Berdin dio nik esandakoa, inoiz ez dut asmatzen eta aurten ez naiz horretan sartuko. Izan ere, bozka ematen dutenek dute azken hitza. Seguruenik, onartu behar dut ere, bihar idatziko banu gaur botatako purrustada hau agian beste zerbait zeharo desberdina esango nuke. Ez dugu inoiz jakingo hori. Bai eskertuko nituzke, ordea, zuen iritziak iruzkin moduan jasotzea.


bultzatuta — BIDAIA LEE - gune ofiziala\nEra berean, ezin duzu Lil Wayne bezalako artistek buruz hitz. Badira rapero batzuk besterik nahi ospetsua izan eta dirua. Ez Lil Wayne. garai guztietako handiena izan nahi du. He jaten, Plazas, eta bere musika arnasten. entzun egiten zuen bere baitan. bizi estudio batean He. Zuen ziurrenik ahaztuta errimak gehiago rapero gehien idatzi dute baino. Bere gogoan, ez dun ezer Garai guztietako handiena baino gutxiago konformatu ahal. Zergatik? zuen sakon nahia bultzatutako delako onena izan da.\nNormalean pertsona ari bultzatutako buruz hitz egin denean, honen antzeko zerbait esan nahi dute. karrera orientatuta daude pertsona joan ziren aipatuz ari, edo zehazten beren esparru batean arrakasta. Baina hor dago gehiago ari kristauarentzat bultzatutako? Zer egingo dugu bultzatuta eta bultzatuta? Zer den Christian gidatzeko behar eta non egon behar digu gidatzeko? Beno, erromatarrek ere galdera honi erantzuna aurkitu ahal izango dugula uste dut 12.\nsakon ezarri Ebanjelioaren doktrina erromatarrek ondoren 1-11, Paul bihurtzen digute nola orain bizi behar dugu. Lehenengo hamaika kapitulu dute zer sinetsi behar dugu, garai haietan, nola salbatu ari gara, zer Jainkoak Kristoren egin du, Jainkoak zer Kristo egin, etc. Orain kapituluan 12, Paul shift guztira kontatzen digu, zer egin behar dugu egiten. Paul ek hau Ephesians eta Kolosarrei gehiegi.\nBeraz, aukera ematen digu pasarte honetan begiratu nahi dut, eta hiru gauzak begiratu behar zer Jainkoak agerian utzi du hemen argitan egiten dugu.\nzeuri dut, beraz,, anaiak, Iaincoaren misericordién arabera, zure gorputzak aurkeztea bizi sakrifizio gisa, santu eta Jainkoaren onargarria, horrek berorrek espirituala da. Ez da conforma mundu huni, baina transforma zure burua berritzeko arabera, probatzen zer Jainkoaren borondatea da hauteman ahal izango duzu, zer den ona, onargarria, eta perfektua. (erromatarrek 12:1-2)\nI. Be bultzatuta Mercy By\nBeraz, Paul aldaketa hau egiten, errekurtsoak zaukun. Serio pleads, agintzen insta modu jakin batean bizi gaituen zuen. Baina begiratu dugu aurretik zer zuen bultzatzen gaitu egin, bidean errekurtsoak zigun begiratu nahi dut.\nzeuri dut, beraz,, anaiak, Iaincoaren misericordién arabera… (erromatarrek 12:1a)\nkontatu digu nola bizi behar dugu Paul ez du esan modu jakin batean bizi behar dugulako "handienetako edo santuena izan nahi dugu,"Edo" hau da upstanding gizarteko kideen nola bizi behar,"edo, "Gure amak irakatsi baino hobea dela gurekin,"Edo are, "Beraz, Jainkoak nahi du." Ez dago, Gurekin ezberdinak motibazio mota bat ematen zuen.\nEz dago zer mundu bultzatuta arteko aldea handia da, eta zer den bultzatutako behar dugu arabera. Berriki hitz egin emakume bat izan zen parte negozioaren jabea duela zenbait urte zuen eta bere bazkide hasi nahi dut. Esan zidan zuen enpresa buruz eta nola gogor lan egin zuen. Orduan esan zidan haurrek guztiei buruz izan zuen, eta zenbat maite zuen. Eta bere bizitza hartan izugarrizko negozioa hasi zen eta bere seme-alabak buruz esan zuen. Eta adierazi du, bere amodio lehen bezala dutenei zuen, eta bere egiten zuen hori guztia egiten motibazioa.\nOrain, badirudi gauza ederra bezala esatea. Bere seme-alabak eta bere lana maite zuen. Baina Christian dela zerbait sakonagoa motibaturik, jakin nahi dut. Christian egiteko gure motibazioa inoiz ezer gelditzen mundu honetan. Beraz dugu beharko lukete maite eta gure seme-alabek ematen eta gogor lan egin behar dugu, eta are bilatu behar dugu, lan egiten dugu gozamenerako. Baina horiek ez gure final motibazioa izan behar. horiek ez dena gidatzen gaituen gauza nagusia izan beharko luke.\nHemen Paul geure burua kanpo zerbait seinalatzen eta gure lurreko motibazioa bizi. errekurtsoak digu zuen, Ez besteentzat zer egin dezakegun arabera, baina zer Jainkoaren dagoeneko Gurekin egin ditu. errekurtsoak digu zuen Iaincoaren misericordién arabera.\nBeraz, Paul esaten duenean Iaincoaren misericordién, zer izan kontuan izan zuen?\nPaul behar gloriosa Gospel Jainkoak agian pentsatzen eman digu. delako 1:16, Paul dio Gospel hau da, "Jainkoaren boterea salbazioa, Juduak lehenengo, eta, ondoren, Greziako. "\nEdo lau kapitulu izango zuen agian pentsatzen, non dio, "Zorionekoak direnentzat Lawless eskriturak Barkatuak, eta ceinén bekatuac estali dira; bedeinkatua gizona aurka Jaunak ez kontatzea bere bekatua da. "\nEdo agian bost kapitulu buruz ari zen pentsatzen non dio, "Jainkoak bere maitasuna erakusten digu berriz ari ginen oraindik bekatari, Kristo guretzat hil da."\nEdo zortzi kapitulu non kontatzen digu hori izango zuela pentsatzen ahal izan, "Jainkoak, egina zer ahuldu haraguiaz legea ezin egin. bere semea bidaliz…"\nEdo bederatzi kapituluaren izango zelakoan ezin asmatu dut, non kontatzen digu "salbazioa ez duela giza exertion mendekoak, baina Jainkoak on erruki ditu "\nPaul duten egiak eder horiek guztiak Jainkoaren erruki buruzko Gogoan hemen uste dut.\nJainkoak eman digu erruki, zuen erruki emango digu, eta ematen diguten izango zuen erruki. motibatuta behar dugu, ez bakarrik erruki gabiltza dagoeneko jaso dut, baina erruki arabera jasoko dugu.\nEta Paul dago erruki hori argi esanez, Hemen da nola bizi duzu. motibatuta gaude, bultzatuta erruki arabera.\nBeraz, gose gara bultzatutako jan, eta batzuk nahia bultzatutako handia inor baino gogorrago lan egiteko izan. Beraz, Christian da Iaincoaren misericordién bultzatuta egon bada, zer behar errukitsu horiek horiek gidatzeko?\nII. Be bultzatuta Kultu\nAurkeztu zure gorputzak bizi sakrifizio gisa, santu eta Jainkoaren onargarria, horrek berorrek espirituala da. (erromatarrek 12:1b-d)\nOrain Pablok esaten erromatarrek euren gorputzak sakrifizio gisa aurkeztea, Erabiltzen hizkuntza ekarri atzera horiek seinalatu Itun Zaharreko gurtza eta sakrifizio sistema. Hargatik hitz laburki buruz utzi\na. Itun Zaharreko Aurrekariak\nJainko santua da. Man ez da. Man ez du merezi, Jainkoaren presentzia izan edo hura hurbiltzen modurik, baina Jainkoaren gracious nahikoa bekatarien talde bat erdiestea zen, Israelek, eta berarekin harreman izan diezazkioten. Baina santua da, eta baita bekatorén ari dira, ezin izan zuten onartuko besterik hurbildu zion edozein bide zaharra. Ezin zuten gurtzen beregan idolo eta jainko faltsuak zuten gurtza ziren bezala dute. dute ziren Jainkoa gurtzen joan bada bere terminoetan izan behar izan da. bakarrik izan zuten hurbildu zion bidea ezarri zuen eta onartzen.\nBeraz, pertsona horiek entregatu ondoren, Jainkoak eman zien komandoak eta gurtzarako jarraibide zorrotzak eman zien. Jainkoak esan zien sagrario bat eraikitzeko eta sakrifizio sistema eman zuen. Eman zuen nola Bera eta ministro gurtzen izan zuten beregan dagoen agindu zorrotzak. sarraskia eta animaliak hiltzean Itun Zaharreko gurtza zati handi bat izan zen. Jainkoaren pertsona guztiak aginduetara ziren sakrifizio hauek burutu ahal izateko, Jainkoaren hurbiltzeko.\nsakrifizio horiek beren bekatua aitortu dute, eta barkamena behar eta sakrifizio gogorarazi zien Jainkoaren santutasun. Animalia hauek ekarri direnean sin duten pertsonen erakusteko, heriotza zigorra da. Animaliak hil horien ordez. sakrifizio ziren ekarri obedientzia bizi ziren Jainkoari bizitza baten zati izateko.\nBeraz lekua dutela Jainkoarekin elkartu ahal izan zen tabernaklea (karpa txiki bat non Jainkoaren dwelled) eta geroago tenpluan. Jakina, Jainkoa da nonahi, baina hau da, zer zuen instituted. Esan zien me gurtzen daiteke, bide honetatik, leku honetan. Beraz, Paul dio gure Jainkoari gorputzak aurkeztea bizi sakrifizio gisa garen, sakrifizio sistema honetan gogora ekarri behar da.\nBeno NT argi uzten duen, sakrifizio horiek zutela inoiz iraunkorra izan. ekarri dute azken sakrifizio seinalatu, Jesus. animaliak antzekoa, hori garbi izan behar du, Jesus gure bekatuak ezin hobea izan zen. Hebrews esaten digu azken sakrifizio hori izan zen behin-for-all. Inoiz ez da errepikatu behar den. koa izan gure lekuan zuen, eta ordez hil zen gurekin. Baina sakrifikatu animaliak ez bezala, Jesus grazia igo hiru egun geroago, Gure etsaiak garaitu. Beraz, Jesusen etorrerarekin batera, sakrifizio sistema zahar hau desagertu da.\nJesusen datozen Jainkoaren gurtza zeharo aldatuko. Nire honen adibide gogoko bat John kapituluan lau urtean da ondo emakumea batera.\nOrduan, emakumeak esan zion, "Sir, profeta zarela ikusten dut. Gure aitéc mendi hunetan adoratu, baina esan duzu Ierusalemen dela lekua non pertsona behar gurtzen da. "Jesus esan zion, "Emakumea, sinistu nazazu, ordua, ez mendi honetan, ez Jerusalemen izango duzu gurtzen Aita datozen. zer ez dakizu gurtzen duzu; zer dakigu gurtzen dugu, salbamenerako Iuduetaric da. Baina ordu da datozen, eta orain hemen, egiazko adoraturen baitute Aita spirituz eta eguiaz:, Aitari da, pertsona horiek bera gurtzeko bila. Jainkoa da, eta hura adoratzen dutenek behar espiritua eta egia gurtzen. " (John 4:19-24)\nEmakume honek bere gain hartu zuen Jesus judu bat zen, zeren, Bere Jerusalemen gurtzen tenpluan nahi zuen. Tenplua zen, orain, lekua non Jainkoak onartzen bere jendea berarengana hurreratu. Beno Jesus argi uzten duen bere heriotza dela, Garai berri bat da, datozen.\nJada ezin dugu Jainkoarekin elkartu leku jakin batean animalia jakin batekin sakrifikatu. Jainkoarekin elkartu ahal dugu edozein tokitan! Jesus hil orduko, sakrifizio horiek egin dira kanpoan. Jesus ez da soilik sakrifizioa, baina tenplu berria non sakrifizioa gertatzen da. Lekuan Jainkoa Kristorengan gurtzen behar dugu. sakrifizioa izateaz gain, eta tenpluan, Jesus gure apaiz altua da. gure Jainkoaren modu da.\nBeraz, ez duzu apaiz bat behar, edo animalia bat, edo eraikin bat Jainkoa gurtzen. Behar duzun guztia Jesus! Hemen duzu gaur eta ez dakizu Jesus, Damutzera eta uste sustatu nahi dut.\n-Gure bodiesThe bertso dio gure gorputzak aurkeztu dugu. Orain ez dut uste hori Jainkoa bakarrik gurtzen dugu gure gorputz fisikoarekin. Uste dut Paul esanahi du,, Ez dira gure parte eskaintzen dugu, baina gure dimentsio osoan Jainkoari eman. Gure auto osoa sakrifizioa eskaini ahal izango dugu. gure bizitza aurkeztea gara, gure izatearen, gure Jainkoari guztiak.\nBadira opariak mota ezberdinak. y'all batzuk agian graduatu duela gutxi eta graduazio opariak lortu. ematen dira opari batzuk dira berenez xede gisa, jostailuak. norbaiti emanez puntu osoa jostailu bat da, beraz dute jostailu jolastu ahal.\nOrduan ez opari bigarren mota bat da. Opari hauek beste zerbait bide gisa ematen dira. Beraz, ez dira zuk batzuk hemen ere hori besterik graduatu eta diru asko opari gisa lortu. orain, zer diru-opariak horiek amaiera bezala tratatzen duzu bada beraiek ere? Zer txekeak eta cash wallpaper gisa erabiltzen baduzu? Hori denbora izango litzateke eta giver haserre izango litzateke.\nZure bizitza da hori opari bigarren mota. Ekarri da Jainkoaren gurtza amaieran bide bat izan nahi du.\nKristau gisa, ez dira inoiz emandako opari lehenengo mota. Bakoitza opari bakar lortuko duzu, ondorioz, beste xede bat bezala erabili ahal. end Hori dela Jainkoa gurtzen litzateke duzu zure bizitzarekin.\nb. Santua eta Jainkoaren onargarria\nPaul dio bizi sakrifizio horiek direla santu eta Jainkoaren onargarria izan. Zer esan nahi du? Itun Zaharreko sakrifizio With, Jainkoaren jarraibide zehatzak izan. sakrifizioa For animalia garbi bat izan behar zuen, pertsonaren izan barkamen eta Jainkoari men egiteko prest egon behar, etc.\nBeraz, guretzat, geure eskaintzen ari gara bizi sakrifizio gisa. Beraz, nola geure ematen dugu? Jainkoaren jarraibideak eman du nola Christian da gaur bizitzeko. He esan zigun bizimodua mota hori beregan atsegina izango. begiratzen dugu oso kapitulu honen gainerako at bada, ikusiko dugu Paul hasten finkatzeko zer itxura.\nbertsoak 3-8 espirituala opariak erabiliz gorputz guztia onerako buruz hitz egiten zuen. Eta bertsoak 9-21 Erromatarrek bultzatzen zuen beste bat maitatzen, eta jarraian horiek nola dira ere, oro har, elkarren artean elkarreragin.\nEre ikusi dugu hau Ephesians 4 Paul karga-mota hori bera ematen. doktrina planoan zuen Ephesians 1-3, eta gero kapituluan 4 gauza bera ez zuen. horiek kontatzea nola bizi dira hasiko da.\nKontatzen zuen batasuna lortzeko ahaleginak eta horiek bultzatzen zuen Jainko hori hainbat opari eman horiek eraikinaren gorputz-up the mesedetan. Eta gorputza batean lan egiten zuen beste bat eraikitzeko sortu.\nErkidegoko. Ezin dut lagundu, baina konturatu bai erromatarrak eta Ephesians, Paul hasten gorputzaren bizitza hitz eginez. Ezin duzu zure bizitza eskaini sakrifizio gisa behar bezala, bakarturik bizi bitartean. Jainkoaren eliza ezikusteko da Jainkoaren borondatea batetara utzi zure bizitza da.\nEgiten zuen bertso 17-29 horiek sustatzeko modu bat dela akordio dago zer haiek ditut irakatsi eta Zuk dute barkatuko gisa barkatzen bizi. Eta on eta on doa zuen kapituluan 5.\nJainkoak deitzen zigula zion bezala, horrek esan nahi du, santutasun. He esan zigun "izan santua naiz santu gisa." Baina, beraz, sarritan gure bizitza begiratu santua kontrakoa. Baina zuretzat animoak batzuk ditut…\n"Hori dela eta, edonork Kristo bada, sorkuntza berri da. Zaharrak zendu; huná, berria iritsi da. " (2 Corinthians 5:17)\nZer egingo zenuke haurtxo bat ikusi duzu bere guraso zaizkizu zer egin bada? etxe baten inguruan arakatzen beren gurasoak inguruan ordenatzen? Uste zoro ziren! Zergatik? guraso direlako, baina dute umea bezala jarduten dira. Tristea da denean zenbait pertsona boterea dute, pribilegioak baina uko horietan ibili. are eroago for Christian bat sin bizi da. Jainkoak salbatu gintuen, birsortzen ari ginen. Jainkoak egin gurekin marka berria izaki. hau besarkatu behar dugu. Gutako askok oraindik geure uste besterik bekatorén gisa. bekatorén gara, baina bekatari baino gehiago gara. Bidea duzu baino gehiago ikusiko Biblia deitzen digu bekatari, Biblia ikusiko duzu deitu santu eta Jainkoaren seme-alaba eta errege-eta justifikatuta.\nPekatu, Ez zara nor zaren orain izateaz. atzera zoaz nor izan erabiltzen duzun. Itun Berria gutunak irakurri nahi izanez gero, nabarituko Apostoluen dira beti kristauen kontatzea atzera joan bere bide zaharra gelditzeko dituzu. gogoraraziz dira, eta hori ez da nor gehiago dira.\nBeraz, ez dago gela honetan benetan uko euren gurasoei obeditzen den norbait izan daiteke. Jainkoak deitzen horiek errespetatu eta horiek aurkeztu. Ez dago norbaiti pentsamenduak lustful asko ditu izan daiteke. Jainkoak deitzen den hori eta txanda izan kontuan purua. Ez dago norbait benetan haserre pertsona bat dago, izan daiteke. Jainkoak deitzen maitekorra eta gracious eta barkatzea izan behar da. Ez da aski elizara etortzen. Jainkoak deitzen den Kristo bezalakoa izan.\nEta Jainkoaren ahalmena ematen du gurekin bizitzak mota horiek bizitzea.\nc. Arrazoizko Zerbitzua\nEta Paul arabera, gurtza mota hau gure raçoinezcoa. Ikusi al duzu inoiz film horiek non norbaitek beste pertsona baten bizitza salbatzen eta horren ondoren jarraitu besterik ez dute horiek egun osoan egunero? Matrix Like 2. Beno, gure Jainkoaren errukia erantzun erradikal eta muturreko izan behar baita.\nematen didazu dolar bat bada, agian irribarre I, ematen didazu kamiseta berria bada ziurrenik dut astindu zure eskua, dizkidazu liburu berria bada Hallelujah garrasi daiteke I. Baina ni libratu duzu nire bekatuak bada eta agintzen dit sortzeko dauden betiereko bizitza, du erantzun arrazionala bakarrik duzu nire bizitza osoa eskainiko da. Hori da nire raçoinezcoa.\nd. Life guztiak\nBeraz, hau da, zer behar dugu bultzatutako behar. Gure bizitza osoan bizi sakrifizio hau eskaini Jainkoari izan behar.\nGutako batzuk dira, hitzaren zentzu tradizionalean bultzatuta. arrakasta nahi dugu; Eskaileran gora igo nahi dugu. Eta hori gauza ona da. Baina ziur bezala ehotzeko ari zarela egin behar duzu. Are zure arrakasta eta egoerarekin kezkatuta duzu? Edo Jainkoaren gurtza kezkatuta duzu?\nEta nori ari ehotzeko duzu? Gutako batzuk lan oso gogorra, eta ari gara bultzatuta, gure gurasoek onartua izateko beharra batek. Edo gutako batzuk ehotzeko beraz, gure lagun ona begiratu dugu. Eta gutako batzuk lan hain zaila besterik buruey complacitu. Baina, itxura ez da ehotzeko behar dugu eta gure ehotzeko sortu eskainiz gure familia, edo gure elizan, edo geure. Jainkoaren ehotzeko dugu. Gure zerbitzua eman eskaintzen ari gara Harekin. Zure zerbitzua eman bada eskainiz nagusiki Jainkoak ez beste inori, Zara idolatria errudun. Kultu Jainkoak, ez gizon edo ezer eman ahal zen.\nWhatever baduzu, lan gauza-, Jauna da eta ez gizonentzat, Jaunak egin du hori zure saria herentzia jasoko duzu jakitea. Kristo Jauna zerbitzatu ari zara. (Kolosarrei 3:23)\nEta noski, eskaintza hau motibazioa Iaincoaren misericordién da. Hirugarren gauza ikusi dugu pasarte honetan da dugun eraldatu behar da.\na. Ez izan conforme\nSenideok izan dugu izeneko mundu honetan. Noiz Paul "mundu" hemen buruz hitz egiten du, Zuen munduko modu earthly eta gaiztoak bizi garen aipatuz. He eragiketa modua bekatari dela gure inguruan ikusten dugu erabiltzen ari buruz hitz egiten. Beste itzulpenak esan du "gaur adina".\nGaur egungo adina bizi dugun Jainkoaren bidean matxinatu da. Gutako askok oraindik mundu honetan gure lagun gisa besterik ez duten laguntza batzuk uste. Inolaz ere ez. adin honetako bidearen gure etsaia izan, kontuan hartu behar dugu. Eta direla Jainkoaren pertsona gisa mundu hau eta bere modu argi izan behar dugu kontutan hartu behar dugu, eta gauden Berri Ona hori gordetzen du proclaimers izan.\nEz dugu ordena saiatu munduan eragina. gertatzen da. Gure pentsamendu dute eragina gurekin dastatu gabe. Horren adibide ona A homosexualitatea bezalako gaiak beroa da. Egunero begiratzen dugu egoera beste bat da, gay ezkontza ahalbidetuz. Eta komunikabideak, eta intelektualen, eta pentsamendu liderrak dira guztiak homosexualitatea onartzeko bultzaka. dira guztiak presionatzen gaituzte haiekin ados eta gure jarrera moral hondatu. Eta guri buruz hitz egingo dute, irrigarri gurekin, eta tratatzeko gurekin bigots bezala ados gaude arte. Munduko bultzada indartsua da. Egungo oso indartsua da. Baina ez dugu nahi Egungo batera flotatzen. Jainkoak, korrontearen kontra joatea deitzen digu.\nHomosexualitatea erraza bat da. Zer selfishness buruz, edo gutizia, edo harrotasuna? Horiek dira munduko bide du, Ez Jainkoaren. Eta gu ezin da munduko conforme.\nIkus dezagun Kolosarrei begirada bat 3. Hau beste liburu non Paul planoan Gospel doktrina da, gero dabilen eta kontatzen digu nola erabiltzen argitan bizi behar dugu. Beraz, lehen bi kapituluak Paul sakona stuff azaltzen, eta, ondoren, nola gurekin eragina izan behar da kontatzen digu.\nb. Baina transforma Zure adimenduaren arramberritzez\nHorren ordez, mundu zer egiten ari da conforma of, eraldatu behar dugu. Eta bide hori eraldatu ari gara gure adimenduaren arramberritzez da.\negiteko horiek modu desberdinean bizi argudiatzen zuen, oinarritutako zer Jainkoak egin ditu on…\nJainkoaren nahi gurekin eraldatu ahal izateko. Eta hau da eraldaketa hori itxura. itxura heriotza jarriz bezala da zer da earthly gugan, eta Jainkoaren ezaugarri jarri.\nc. Your Mind berritzea\nBaina nola eraldatu eta ezaugarri Godly gainean jarri behar dugu. Paul dio argi eta garbi, "By the çuen adimenduaren arramberritzez."\nEz dugu gustuko gauzak entzuten honelako. Baina gure adimenak ez behar berritu behar dira. Gure pentsamendu gure kulpa gidatzen, eta gure pentsamendua aldatu behar. Ez dut esaten duzunean bezala esan, "Ez omen naiz egiteko eskubidea ezagutzen dut, baina…"Ez dagoela pentsamendu bekatari aldatu behar dela. Gure haragizko egungo batera joan aldera leans eta aukerak bekatu egiteko itxura du. Eta zure haragia bakarrik elikatutako mundua eta deabruak.\nGure adimenak bakar egunero berritu behar. Nola egiten dugu? gure adimenak berritu dugu etengabe Jainkoaren pentsaera mantenduz gure aurrean arabera. Eguneroko gezur gezur ondoren entzuten dugu gure bihotza gezur ondoren, eta munduko, eta deabrua. etsipenez behar dugu Jainkoaren egia gezur horiek aurre egiteko.\nd. Jainkoaren Will discerning\neraldaketa honen helburua da Jainkoaren borondatea discerning gai izatea. Jainkoaren borondatea eta Jainkoaren borondatea bakarrik eramango bizitza bat hori zion atsegina bizi den. Jainkoaren borondatea deskribatzen zuen ona eta onargarria eta perfektu bezala ikusten duzu. zure burua berritzen duzun bezala, eta esperientzia eraldatu bizitza, Jainkoaren Hitza bondad ikusi ahal izango duzu. Eta zuk eramaten dela bizitza eta bizitza bat pleases beregan ikusi ahal izango duzu.\nlehen aldiz Word hit me gogoratzen dut. Inoiz ez dut gauza bera baitira.\nBeraz, ez dira gurekin batzuk dira mingotsak eta unforgiving. Hori da worldly. munduko bide Zaude egokitua. Badira gutako batzuk duten lizunkeria beteta daude eta lizunkeria ere parte. Hori da worldly. munduko bide Zaude egokitua. Badira oraindik gutako batzuk dira isolatuak. Ez gara eliza baten zati, beraz, gure opariak mantenduz ari ginen eta ez gora eraikitzeko gorputzean. Horren ordez bakarrik eraikitzen dugu geure burua gora. Hori da worldly.\nworldly modu horiek hitza eman behar dugu, eta transforma gure adimenduaren arramberritzez. Eta guk eraldatu behar izanez gero, Jainkoaren borondatea bondad ikusiko dugu.\nKristauak iristeko aukera izango dugu saskibaloi jokalari handia izan, edo handia politikariak, edo handia rapero. Baina beraiek ere gauza horiek ezin izango da zer gidatzen gurekin, eta ez, azken finean, zer bultzatuta behar dugu dira. lurreko gauzak eta lurreko arrakasta ari bada erakunde, baxua zauden erakunde.\nEz gara bultzatutako Jainkoaren erruki arabera, bultzatuta Jainkoa gurtzen, eta Bere Word arabera eraldatu egingo gara. Dezagun otoitz.\nPhillipBavilla • Apirila 16, 2014 Etxean 3:11 pm • Erantzun\nsermoia hori besterik ez duzu izan gustuko dut, edo egin edo, betiere, egia hitz egiten duzu. i irakurtzen zen bezala, i gauza anitz i kinda ikusi ditut egiten ikusi, baina inoiz ez nintzen egiten alone, Kristo bera da bidea, John bezala 14:6, eta, betiere, arazoak etorriko inguruan, Kristo dela inoiz behar dut indar bakarra da, Paul Philipians aipatu bezala 4:13. baina i zertxobait kinda got Gospel Rap stuff hau da gauza bat, eta i am ari Kristo bultzatuta beregan lodia izan edozein egoera, munduan bere ala, edo bere Jainkoaren etxea izaki sermoia edo debozio bat egiten ote. ausardiaz otoitz dut, eta im nire onena egiten pazientzia izan.\nLiam • abuztua 19, 2014 Etxean 7:14 pm • Erantzun\nawesome, awesome post bidaia. Jarrai em datozen eta disko berria ponpatzen\nlawrence • abuztua 27, 2017 Etxean 8:42 pm • Erantzun\nAlways challenged. Eskerrik asko.


Kapritxo osasuntsua | Kimubat\nTestua: Aitziber Otegi\nBetidanik ikusi ditugu baratzeak Euskal Herrian. Alde guztietan. Mendira zoaz eta baserri ondoetan baratzeak. Kaletik zoaz eta elkarri atxikitako etxeetako lorategietan baratzeak. Trenean zoaz eta ezker-eskuin daude baratzeak trenbide inguruak inbadituz. Batzuetan, metro karratu askotakoak izaten dira, baina, orokorrean, baratze txikitxoak ikusi ohi ditugu. Asko eta asko, oso bereziak. Lursail bateko metro karratu bakoitza milimetrora aprobetxatuz, maldan gora, maldan behera, guztia tetrix bat izango balitz bezala antolatuta... gerra garaia etorrita ere barazki falta ez dezagun izan!\nHala eta guztiz ere, orain arte, behintzat, bizirauteko zer edo zer bezala ulertu ditugu baratzeak; baserritarrek edo etorkinek egiten zituztenak. Inoiz ez gazteen kontua edo denbora-pasa bat; lan gogorra eta gutxiren gustukoa!\nHorrela izanik, baratzeetan ez da estetika begiratu. Porrua modu honetan landatuko dut, tomatea horrela eta lekak beste modu honetan. Praktikoena delako. Ez zaio garrantzirik eman baratze polit bat edukitzeari. Gainera, beharrezkoa den kasuetan, baratzea plastikoz edo txapaz betetzen da, hain beharrezkoa den ura lortzeko edo lanabesak gordetzeko txoko bat izateko. Badakizue, txabolismoaren joera...\nIrakurri artikulu osoa hemen 'Kapritxo osasuntsua'\nBihur ditzagun gure baratzeak lorategi biziak, koloretsuak eta zaporez beteak!


Interland, haurrak Interneten segurtasunez aritzeko jolasa - Debagoiena - Goiena.eus\nInterland, haurrak Interneten segurtasunez aritzeko jolasa\nJokin Guridi 2017-06-09 14:13\nGoogle enpresak garatu duen Be Internet Awesome proiektuaren parte da Interland, Interneten era egokian aritzen ikasteko garatutako jolasa. Honekin batera ikasgelan erabili daitezkeen materialak ere garatu dituzte.\nHaurrek txikitatik ikasten dute gailu desberdinen bitartez sarera sartzen. Askotan, gurasoak baino azkarrago joaten dira eta gurasoengan kezkak sortzen dituzte, non dabiltzan eta zer egiten duten bertan jakiten ez delako. Hau ekiditeko modu bat sistema eragileek eta nabigatzaileek izaten duten aplikazioak eta edukien sarrera mugatzeko aukerak dira, baina Google haratago joan da eta hezkuntzatik heldu dio kezka hauei.\nBe Internet Awesome proiektua garatu du haurrei Interneten egiten duten nabigazioaren inguruko praktika onak eta arriskuak erakusteko. Family Online Safety Institute, Internet Keep Safe Coalition eta ConnectSafely bezalako erakundeekin elkarlanean garatu du proiektua eta bost ikasgaitan banatu du programa osoa. Ikasgai hauek Interland izeneko jolasaren bitartez garatzen dira eta gurasoentzat eta hezitzaileentzat zuzendutako unitate didaktikoez osatzen dira. Interland izeneko mundu birtual honetan, haurrek hackerrak zer diren ikasiko dute, phishing saiakerak saihestuko dituzte, non eta nola partekatu edukiak ikasiko dute eta bullying egoerak identifikatu eta ekiditen trebatuko dira.\nBe Internet Smart izeneko atalean, edukiak nola partekatu ikasiko dute haurrek, pribatutasunaren beharra eta egokitasuna bezalako kontzeptuak barneratuz. Pribatutasunaren inguruan ere Be Internet Strong atala dute, norberaren datuak eta hauen segurtasuna bermatzen ikasteko. Be Internet Alert atalean berriz, profil eta mezu faltsuak ezagutzen ikasiko dute, erreala denaren eta ez denaren artean desberdintzeko. Azkenik, Be Internet Kind atalean jarrera negatiboak eta positiboak desberdintzen trebatuko dira. Honetaz gain, prozesu osoan zeharkako ikasgai bat ere egongo da, Be Internet Brave izenekoa, edozein zalantzen aurrean galdetzeko jarrera izateko eta helduekin sarean ikusten dutenaren inguruan hitz egiteko ohitura hartzeko.\nMaterial guztia, jolasa barne, doanekoa da eta momentuz ingelesez bakarrik dago.


Letra identitariok rap identitarioa egiteko - Nontzeberri\nHasiera/MUSIKA/Letra identitariok rap identitarioa egiteko\nLetra identitariok rap identitarioa egiteko\nKulto Kultibo taldearen hirugarren diskoa La esencia da, eta gaur berton aurkeztu dute Baga-Bigako ordezkariekin batera.\nKulto Kultibo taldearen rapa xumea da, zuzenekoetan haizatzen den bezala grabatu du. Hala adierazi du Ritxi Aipuru adituak: “Letra identitariok baliatzen ditu rap identitarioa egiteko, entzulea gertu eduki nahi du taldeak, eta distrakziorik gabeko testuetan bilatuko du mesfidantza sorraraztea botere guztien aurrean. Zupada eta zupada artean, eta funtsean, esentzia edo zerizana da raparen kultura aldarrikatzea. Musika eta rapa erabiliko du Kulto Kultibo taldeak sistemari kalteak eragiteko, ez du gogoko sistema menderatzailea betikotzen den eredua, filosofia horren defendatzailea da”.\nKulto Kultibo taldea (Irun, Gipuzkoa) 2008an sortu zen rap-reggaea sustatzeko, abesteko eta kontzertuak eskaintzeko. Peca (mc), Samu (mc), Seta (dj) eta Aimar (soinu teknikaria) dira kultibotarrak. 2008an estreinako maketa grabatu zuen taldeak. 2013ko abenduan autogestionatutako Ahora o nunca diskoa kaleratu zen. 2016an, La maceta izenburukoak argia ikusi zuen. 2018an 17 abesti igo zituzten on-line euskarrira, eta La esencia CD bilakatu dute orain.\nKulto Kultibo taldeak “sona erruz irabazi du raparen eremuan eta estatuan erreferente bilakatu dira”.\n“Umore Azoka Leioak” ia berrogeita hamar konpainia aukeratu ditu\nDonostiako Tabakaleran indarkeria matxista hizpide, "Ateak" erakusketan


Euskara ikasteko, hobetzeko eta, batik bat, hiztun aktibo izateko mezua zabaldu du AEK-k - Uriola.eus\nEuskara ikasteko, hobetzeko eta, batik bat, hiztun aktibo izateko mezua zabaldu du AEK-k\nuriola.eus 2017-09-08 14:05 Euskara Bilbo\n%100 afektiboa lelopean aurkeztu dute gaur AEK-ko ordezkariek 2017/18 ikasturteko matrikulazio kanpaina. Eskaintza zabala da "erabileran oinarritutako metedologiaren bitartez, bizi-esperientzia aparta bizitzeko". Euskaltegietan izena ematen dutenek, besteak beste, "etxeko eta inguruko harremanak euskaraz izatea, lan-egoera hobetzea edota bilatzen ari diren euskara maila eskuratzea" lortuko dute.\nAurreko astean AEK-ko euskaltegiak zabaldu zituztenetik lagun asko pasa dira AEK-k Euskal Herri osoan dituen euskaltegietatik. "Mugimendu handia dago", AEK-ko koordinatzaile nagusi Mertxe Mujikaren esanetan. Baikorrak dira, hortaz, eta baikortasun horrek aurreko ikasturteko 12.000 ikasleko kopurua 2017/18 ikasturte berrian handituko dela pentsaraztera eraman ditu. "Posible dela" uste dute AEKn. "Datuak hobetu daitezke", nabarmendu du Mujikak.\nEmotikonoen irudia baliatu dute matrikulazio kanpainan euskara ikasi eta hobetu nahi duten lagunak matrikulatzera animatzeko. Horiei euskara modu "afektiboan eta efektiboan" ikasteko aukera zabala eskainiko die AEK-k: eskolak euskaltegietan, autoikaskuntza, on-line ikastaroak, barnetegiak, mintzapraktika taldeak eta jarduerak, normalizazio planak, itzulpen-zuzenketa zerbitzua edota Aizu! aldizkaria, besteak beste.\nErabilerak egiten gaitu euskaldun\nGaurko agerraldian euskararen erabilerari aparteko garrantzia eman diote AEK-ko lagunek. Euskara ikasleak "hiztun aktiboak" izan daitezen. "Denon artean lortuko dugu", gaineratu du Mujikak.\nEuskara ikasleak ikertu ditu Jone Goirigolzarri Deustuko Unibertsitateko irakasleak. Bera izan da "euskal hiztun berrien 10 irakaspen" labur azaldu dituena, Zergatik ikasi euskara eta nola iritsi euskaldun izatera? izeneko dekalogoaren bitartez. Hamar puntutan bere ikerketan elkarrizketatu dituen euskara ikasleen kezka eta ardurak aurkeztu eta berehala uxatu ditu hainbat azalpenekin. Berak ere modu "kontziente" eta "proaktiboan" euskara ikasi eta erabiltzera animatu ditu heritarrak, eta euskaldunen arteko sailkapenak baztertu ditu: "Euskaraz hitz egiten dugun guztiok gara euskaldunak, den-denok 'benetako euskaldunak'".\nDekalogoa: Zergatik ikasi euskara eta nola iritsi euskaldun izatera?\n1. Euskara ikasteak poztasuna eta harrotasuna dakartza. Euskara ikasteak sari ugari eta askotarikoak eskaini dizkie euskaldun direnei.\n5. Euskaraz komunikatzeko orduan, eta oraindik ikasten ari garela, baliagarria izan daiteke elkarrizketan hizkuntzak tartekatzea (erdarazko hitzak edo esaerak ere baliatzea).\n6. Batua eta euskalkiak, denak dira euskara. Euskara batua oso euskara jatorra da, eta, era aberean, erraza da tokian tokiko euskalkien ezagugarri batzuk bereganatzea, hiztunak gustura egon daitezen erabiliko duten hizkuntzarekin.\n7. Testuinguru erdaldunetan ere, posible da euskara erabiltzea, zenbait estrategia garatuz gero.\n8. Posible da ingurukoekin hizkuntza-ohiturak aldatzea, alegia, beti erdaraz besterik egin beharrean, euskaraz (ere) egiten hastea.\n9. Euskara errepertorio linguistiko aktiboan sartzeko, lagun berriak edo jarduera berriak egiteko uneak baliau behar dira.\n10. Jarrera proaktiboa izanda askoz euskara gehiago erabil daiteke. Era berean, kontzientzia hartzea oso-oso garrantzitsua da urratsa eman dutenentzat.


Nerabezaroko espiritua berreskuratzeko asmoz, zale uholdea Kobetamendin - GARA\nA. BILBAO| BILBO\nLerro hauek irakurtzen dituzuenerako Pearl Jamen jarduna atzean utzia izango dugu, eta dena ondo joanez gero, oroimenean iltzatua. Kantu sorta zoragarria duen boskote gogoangarria baita Seattlekoa, egun grunge musikan irauten dutenen artean erregea.\nEta ostegunak 24.000 lagunetik gora bildu bazituen -antolatzaileen arabera-, gaurko ilara etengabeak ikusita, aise gaindituko da kopurua, 30.000 lagunetik gora egin eta jaialdiaren gailurrera -Metallicak lortua- hurbiltzeraino. Autobusen joan-etorria etengabekoa da arrastiko lehen orduetatik, taxiak ere badabiltza, eta oraindik gutxi diren arren, badira oinez animatzen direnak ere, gero eta gehiago. Egia esateko, oinezko txangoa behera egiteko probesten du gehiago jendeak, talde nagusiak jo ostean ilara handiak sortzen direlako, eta, oinez ordu erdi eskas eginda, Bilbo zapal dezakezulako.\nEguna askozaz aurretik hasi zen baina, aurreko egunean baino giro atseginagoa zela. Haize fina zebilen Kobetamendin arrastian, eta iluntzerako ekaitz arriskuak irauten bazuen ere -Rammsteinek jo bitartean bota zuen bart-, atzokoaren aldean urriagoa zen arriskua.\nMusikari dagokionez, oholtza gainera igotzen aurrenekoa Capsula Buenos Airesko bilbotarrak izan genituen. «Rising Mountains» indartsuarekin Ameriketako Estatu Batuetako jaialdietan ere aho zabalik utzia dute rockzale bat baino gehiago, eta egun prestatzen ari diren lanaren aurrerapena ematekoak ziren Bilbon, hirukote berrituan. Ordurako baina, isiltasuna hautsia zen aspalditik, jendearen berbaro, algara eta garrasiak etengabeak baitziren.\nJaialdizaleez ari gara, hemen ugariak dira eta. Musika festibal erraldoietan zehar erromesaldian ibili ohi dira, eta sarritan, bertan nork jotzen duen ere bigarren mailako kontutzat dute. Azken finean, bosgarren urtea du izena eta izana egina duen Bilbao BBK Live jaialdiak, eta paraje zoragarrian gauzatzen da. Beraz, oholtzaz oholtza taldeei adi-adi so, belarriak erne direnez gain, makina bat koadrila han-hemenka dabil, zelaietan piknik giroan, Vodafone karpan rock izarrez mozorrotuta, gitarra dirdiratsuak eskuan argazkiak egiten, Volcom etxeak bertan paratu jolasetan parte hartzen... Batzuk, gainera, Kobetamendira igo eta sarrera erosteko ardurarik gabe jaialdi eremuko atarian bildu dira, zerbait entzuten dela eta, garagardo eta kalimotxo fardelez hornituak, festagiro alaian.\nBerriro musikaren haria hartu eta oholtzara begira, Wild Beasts izan da agertzen bigarrena, eta harridura sortu dute, onerako, «Two dancers» aurkeztuta. Batzuk diotenez, etorkizunean kasu egin beharreko taldea da Ingalaterratik datorrena.\nOholtza nagusian estreinako taldea ikusita, Gomez prest zen bigarrenean. Aurrekoak baino eskarmentu handiagoa dute, eta hauek ere ondo bete dute lana, boskotean. Biffy Clyro agertzerako jende andana dabil jaialdian, sakabanatuak dabiltza baina, eta ez dira horrenbeste oholtza nagusiaren parean direnak. Akaso horregatik, entzuten duguna interesgarri egin zaigun arren, bular bistan eta tatuaiaz jositako taldearen jarduna mingarria egin zaigu belarrietan, gorputza astintzerainoko bolumen ozena dute-eta.\nCoheed and Cambria metal taldeak hartu die txanda gero -herenegungo egitaraurako aproposagoak, Gogol Bordeloren festa zoro eta dantzagarriari bidea egiteko. Paul Wellerrez bihar hitz egingo dugu, zirraraz.\nGaur jaialdiak hirugarren eta azken eguna jasoko du, aurreko biak baino lasaiagoa. Lasaiagoa aurreikuspenez, Rammstein eta Pearl Jam taldeen moduko erakarpen indarra izan dezaketen taldeak falta dituelako. Alta, musikazalea denak aurkituko du zer gozatua, eta jaialdizale direnek, argi utzi dutenez, ez dute talde esanguratsurik behar festa luzatzeko, nahikoa dute jende andana bildu eta edozein hotsen erritmora salto saltoka aritzea.\nJarduna, aurreko bi egunetan legez, etxeko talde batek hasiko du, Berrizko Lain laukoteak, 16.30ean eta oholtza txikian. Hardcore melodikoa maite dute eta Gaztea irratian irabazi zuten Bilbao BBK Liven parte hartzeko aukera.\nBand of Skulls hirukotearen txanda dugu jarraian (17.10, Stage 1). Gazteak dira, britainiarrak, «Baby Darling Doll Face Honey» debutarekin arreta lortu dute eta «Crepusculo: Luna nueva» filmeko soinu bandan lan egin ostean, gehiago. Arratsak The Maccabeesekin egingo du aurrera (17.50, Stage 2). Ingelesak hauek ere, Artic Monkeysen zuzenekoak ireki dituzte eta «Wall of Arms» da aurkezgai duten lana.\nIrla beretik hurbilduko zaigu hurrengo taldea ere, Galeseko Los Campesinos!. Seikoteak oso zuzeneko dibertigarria omen du, eta jotzen dutenerako girotua izango dute Kobetamendiko zelai nagusia (18.35).\nTalde ezagunagoen tartea Jeff Tweedyk irekiko du (19.25, oholtza txikia). Illinoisko mutiko lotsatia Wilco talde loriatuaren konposatzaile eta gidaria dugu, egun musikazale amorratuenentzat boga-bogan dagoena. Ikusteko dago bakarka edo laguntzarekin joko duen, baina Tweedyk emandako zuzeneko akustikoen oihartzun bikaina jaso dugu kritika bidez.\nThe Soundtrack of Our Lives suediarrak ere ezagunak ditugu gurean. Makina bat aldiz jo izan dute Euskal Herrian, Bilboko Kafe Antzokian esaterako, eta zalego zabala dute, zuzenean ase utzi dutena. Rock indartsu eta klasikoa jorratzen dute, gitarra zorrotz eta psikodelia ukituekin. Agertoki nagusia hartuko dute, 20.35etik aurrera. Gero, atsedenik hartzeko betarik gabe, Feeder hirukoteak joko du (21.40, Stage 2). Soinuari eta ospeari dagokionez Pixies ezinbestekoen itzalean jaioak, «Renegades» lana aurkeztuko dute, argitaratzear dutena.\nBehin ilunduta, larunbateko talde nagusiak entzungo ditugu errenkadan. Hirukotea Manic Street Preachersek irekiko du (22.50, Stage 1). Pop soinu finak lantzen dituzte eta gomendagarriak dira oso. «Journal For Plague Lovers» dute zuzenean emango duten lana. Gaueko izarren txanda 0.50ean gauzatuko da, oholtza nagusian. Faith No More taldeari buruz ari gara. Pearl Jam eta Alice In Chainsen garaikide, adinez eta soinuz, urteetan isilik izan ostean berriro elkartu eta plazan dira.\nHasi eta 30 taldera, Jet australiarrek itxiko dute aurtengo Bilbao BBK Live jaialdi erraldoia. Melbourneko rockzale amorratuak mundu mailako sona lortu zuten «Are you gonna be my girl» hit biziarekin eta «Shacka Rock» dute lan berria.\nAurreko egunean baino giro freskoagoarekin, arrastirako jendetza zegoen Kobetamendiko zelaietan jesarrita, piknik lasaian, Pearl Jam jaialdiko izar nagusiak noiz entzungo.


HABE IKASBIL: Amazonen irria, geurea ere ba ote?\nAmazon bere produktu eskaintza gero eta zabalagoa bihurtzeko gai izan da, sortu zenetik daraman enpresa-estrategiari esker. Izan ere, enpresaren berezitasuna bere epe luzeko begiradan aurkitu izan da beti. Hasieratik, bere irabazien zati ikaragarriak berrinbertitu izan ditu bere zerbitzuak hobetzeko, unean uneko mozkinak sakrifikatuz enpresaren hazkundearen mesedetan. «Get big now, profit later» (hazi orain, irabazi gero) lelopean, konpainiak etengabe handitu ditu bere webgunearen gaitasunak, zerbitzariak eta gune logistikoak, merkatuari aurre hartuz eta erabiltzaileari Internet bidez erosteko esperientzia gero eta erakargarriagoa eskainiz. Horri esker, Amazonek produktu eta zerbitzu oso merkeak eskaintzen ditu, eta bezeroek klik batekin etxean bertan jaso ditzakete eskaerak, egun edo ordu gutxiren buruan. Hori lortzeko, Bezos sektoreka inbertituz joan da, banan-banan merkatuak bereganatuz. Eskaintzen duen produktu eta zerbitzuen zerrenda amaigabea da, eta hazkunde horrek unibertso digitalean soilik izaten den elur bola efektu (sareko efektua) delakoa oparitu dio: zenbat eta erosle gehiago izan, orduan eta enpresa gehiagok saldu nahiko dute Amazonen, eta horrek aldi berean bezero gehiago erakartzen ditu, amaigabea den zirkuitu hedakor bat martxan jarriz.\nHorrela, ingelesez ezaguna den «the winner takes all» (irabazleak guztia eskuratzen du) formula betetzen da. Modu horretan, garai berri batean murgilduz goaz, zeinetan enpresa teknologikoek gero eta alor gehiagotan joko-arauak ezartzeko gaitasuna duten. Enpresa handiegiak dira, askotan erregulatuak izateko konplexuegiak, eta zailtasun nabariak daude euren fakturazioaren arabera bidezkoak liratekeen zerga-aitorpenak lortzeko, sortzen dituzten lanpostuek dituzten lan baldintza prekarioak ahaztu gabe.\nGarai bateko dendak\nGoogle: gure bizitzaren jaun eta jabe\nNork ez du gaur egun Google bilatzailea erabiltzen? Gure bizitzan premiazkoa bihurtu da eta botere ikaragarria lortu du. Baina ba al dakizu noiz eta nola sortu zen bilatzaile hau?\nAuthor: Elena Martinez Tola, Ekonomian doktorea EHUn\nNumber of visits: 682


EBn larruazala zuritzeko krema kosmetikoak kentzeko agintzen dute | Consumer\nEBn larruazala zuritzeko krema kosmetikoak kentzeko agintzen dute\nEdertasunean debekatutako substantzia bat dutela ikusi da\narabera: Asteartea, 2003ko otsailaren 25a\nEuropako Batasunak (EB) larruazala zuritzeko krema kosmetiko batzuk kentzeko agindu zuen atzo, formulazioan “hidrokinona% 2” konposatua zutela ikusi ondoren. Konposatu hori Europako agintariek debekatu zuten iaz edertasunean erabiltzeko, Kontsumoko Institutu Nazionalak (INC) jakinarazi zuenez.\nZehazki, Alemaniak hamahiru jakinarazpen egin ditu guztira, eta horietako batek Espainiako enpresa batek egindako krema bati eragiten dio. Frantzia, Erresuma Batua, Italia, Belgika eta Estatu Batuetatik datozen kremak ere aurkitu dira. Hidrokinona argazkigintzan errebelatzaile gisa erabiltzen den solido kristalinoa da. Antioxidatzaile eta polimerizazio-inhibitzaile gisa ere erabil daiteke (bi molekula edo gehiago beste bat eratzeko konbinatzen diren erreakzio kimikoa). Espainiaren kasuan, “Niuma Lightening Cream” izeneko krema da, Niuma Bella enpresak egina.\nHala ere, enpresa horretako iturriek diote produktua formulaz aldatu zela 2000ko abuztuan. Alde horretatik, INCk aztertzen du atzemandako kremak establezimendu batean biltegiratuta dauden hondakin-izakinak izan ote daitezkeen.\nkosmetikoak kremak Zuritzea