Жыхары Болерсвіля тэстуюць кожны новы прадукт, перад тым, як той трапіць на рынак. Яны не толькі ганарацца быць «усярэдненымі», але і робяць усё магчымае, каб заставацца такімі. І калі трэба адправіць усіх бабуль і дзядуляў у дом саста\nКаб быць чужынцам, не абавязкова прыязджаць здалёк. Карл і яго маці разумеюць гэта, калі пераязджаюць c заходняга ўзбярэжжа Даніі ў мультыэтнічны і мульты-рэлігійны квартал Капенгагена. Мусульманка Сасан, новая аднакласніца Карла, спрабуе дапамагч\nНічога не трымае Лілу ў яе школе-інтэрнаце высока ў халодных і імглістых гарах. Гэта 12-гадовая дзяўчынка не ведае, хто яе бацька, але вельмі хоча знайсці яго. Яна адпраўляецца ў няпросты шлях на пошукі праўды.\nЖыген, стары кітайскі фермер, жыве адзін у Пекіне на працягу ўжо больш 20 гадоў пасля таго, як пераехаў у горад, каб дазволіць свайму сыну Чонгуі вучыцца ва ўніверсітэце. Стары вырашае адправіцца з Пекіна ў Яншо, каб выканаць абяцанне, дадзенае св


Сьпіраль маўчаньня: нашыя меркаваньні, якія мы не падзяляем\nУдзельнічаюць: Аляксей Талпыга, Сьвятлана Навумава.\nУ савецкія часы быў такі анэкдот. У чалавека пытаюць: «Як Вы ставіцеся да ўнутранай палітыкі КПСС?» «Падзяляю і падтрымліваю». «А да зьнешняй палітыкі?» «Таксама падзяляю і падтрымліваю». «Слухайце, а асабістае меркаваньне ў Вас ёсьць?» «Зразумела, ёсьць, але я яго не падзяляю і не падтрымліваю».\nНібыта сышоў у нябыт час, калі выказваньне асабістага меркаваньня, адрознага ад меркаваньня уладаў, пагражала вялікімі непрыемнасьцямі. Хаця ў Беларусі ня надта і адышоў: для выказваньня сваёй думкі, часам, патрэбная грамадзянская мужнасьць, гатоўнасьць прайсьці праз зьбіцьцё, звальненьне з працы, а то і вязніцу. Але ёсьць і больш складаныя сацыяльныя мэханізмы, якія прымушаюць чалавека маўчаць, «не падзяляць і не падтрымліваць», як у анэкдоце, уласнае меркаваньне. Гэта ціск атачэньня, страх быць не такім, як усе, адрозьнівацца ад агульнапрынятага.\nНярэдка, прыгадваючы розныя, мякка кажучы, дзіўныя асаблівасьці беларусаў, мы прыгаворваем: «А вось на Захадзе …». Але якраз у дадзеным выпадку па-сутнасьці беларусы і не адрозьніваюцца ад іншых нацыяў.\nУпершыню зьяву, пра якую мы гаворым, у 50-х гадох распачала вывучаць нямецкая дасьледчыца Элізабэт Ноэль Нойман. Падчас перадвыбарчых сацыялягічных дасьледаваньняў разам са звычайным пытаньнем «За каго будзеце галасаваць Вы асабіста?» Ноэль-Нойман пачала задаваць дадатковае «А як Вы лічыце, хто ў рэшце рэшт пераможа, за каго прагаласуе большасьць?». І высьветлілася, што адказы на другое пытаньне вызначаюць тэндэнцыю сапраўдных зьменаў меркаваньняў большасьці: чаканая большасьць робіцца сапраўднай большасьцю. Гэта – агульначалавечая асаблівасьць. Пра падобны прыклад зь нядаўняй палітычнай гісторыі Ўкраіны распавядае супрацоўнік кіеўскага цэнтру палітычных дасьледаваньняў і канфлікталёгіі Аляксей Талпыга.\n(Талпыга: ) «На выбарах прэзыдэнта, якія ў нас адбыліся ў мінулым годзе, доўгі час амаль на адным узроўні паводле рэйтынгаў ішлі два кандыдаты – прэзыдэнт Леанід Кучма і Натальля Вітрэнка. За іх зьбіралася галасаваць амаль аднолькавая колькасьць выбаршчыкаў – прыблізна па 20 %. Але калі задавалі іншае пытаньне: “Хто пераможа на выбарах?”, то палова называла Кучму і толькі 5% – Вітрэнку. У выніку Кучма набраў не 50%, але і не 20%, а 37% у першым туры, а Вітрэнка набрала 10%”.\nНямецкая дасьледчыца Ноэль-Нойман высьветліла цікавую псыхалягічную асаблівасьць: тыя, хто лічаць сябе ў большасьці, не хаваюць свае меркаваньні, публічна выказваюць іх, тыя, хто адчувае сябе ў меншасьці, пераважна маўчаць, ухіляюцца ад дэманстрацыі сваіх поглядаў. І што асабліва важна: чым грамчэй, чым больш гавораць тыя, хто ў большасьці, тым больш больш унушальнай, упэўненай ў сабе робіцца іх перавага. Чым маўклівей тыя, хто ў меншасьці, тым мацней сярод іх ваганьні і сумненьні, тым, так бы мовіць, «меншай меншасьцю» яны робяцца. Першапачатковая сытуацыя паўтараецца на новым, горшым для меншасьці, узроўні. Менавіта гэты мэханізм Ноэль-Нойман і назвала «сьпіральлю маўчаньня».\nГаворыць беларускі дасьледчык, супрацоўнік Міжнароднага інстытуту палітычных дасьледаваньняў Сьвятлана Навумава.\n(Навумава: ) «Сьпіраль маўчаньня” палягае ў тым, што чалавек хоча далучыцца да большасьці. Напрыклад, мы публікуем нейкія сацыялягічныя апытаньні і гаворым, што большасьць людзей думае пэўным чынам. І тады ў астатніх зьяўляецца спакуса думаць дакладна гэтак жа, як большасьць. Гэта просты мэханізм псыхалёгіі чалавека, але ён спрацоўвае кожнага разу з дзіўнай дакладнасьцю. Кажучы наогул, думаць інакш вельмі цяжка, гэта тое ж самае, што плыць супраць плыні. Таму людзі аддаюць перавагу таму, каб думаць як усе”.\nГаварыла беларускі палітоляг Сьвятлана Навумава.\n“Сьпіраль маўчаньня” існавала заўсёды. Але пры зьяўленьні сродкаў масавай інфармацыі яе дзеяньне набыло асаблівую моц. Валоданьне мэдыямі – гэта валоданьне магчымасьцю вызначаць, хто ёсьць большасьць. Публікацыі вынікаў сацыялягічных дасьледаваньняў, пра якія казала спадарыня Навумава – толькі адзін, прычым далека ня самы папулярны, сродак “закручваньня “сьпіралі маўчаньня” мэдыямі. Дарэчы, шмат у якіх краінах за пэўны час да дня выбараў забаронена друкаваць вынікі перадвыбарчых апытаньняў менавіта дзеля таго, каб пазьбегнуць дзеяньня гэтай “сьпіралі”.\nАле ёсьць сродкі больш традыцыйныя. Беларускія дзяржаўныя мэдыі кожны дзень гавораць, што “ўвесь беларускі народ, за выключэньнем невялічкай купкі” хоча аб’яднаньня з Расеяй, падтрымлівае Лукашэнку, і ўсё, што спатрэбіцца. І гэтыя няхітрыя прыёмы дзейнічаюць. Паводле ліпеньскага апытаньня Незалежнага інстытуту сацыяльна-эканамічных і палітычных дасьледаваньняў напярэдадні восеньскіх парлямэнцкіх выбараў колькасьці тых, хто гатовы галасаваць за уладных кандыдатаў, і тых, хто аддае перавагу кандыдатам незалежным ці апазыцыйным, амаль роўныя – прыблізна па 40%. Але ж суадносіны адказаў на пытаньне, за каго ж прагаласуе большасьць, зусім іншыя: ужо каля 60% лічаць, што большасьць аддасьць свае галасы кандыдатам-прыхільнікам Лукашэнкі і “партыі ўлады”, і толькі кожны чацьверты мяркуе, што перавага будзе на баку апазыцыйных і незалежных кандыдатаў. Такая ж карціна, дарэчы, назіраецца і ў меркаваньнях наконт прэзыдэнцкіх выбараў: гатовых галасаваць за Лукашэнку ці за іншага ўладнага кандыдата амаль столькі ж, колькі тых, хто мае намер галасаваць за апазыцыянэра ці незалежнага кандыдата. Але разам з тым прыкладна 60% упэўненыя, што пераможа ўсе ж такі Лукашэнка – гэта амаль удвая больш, чым тых, хто гатовы галасаваць уласна за яго.\nВось дзеяньне “сьпіралі маўчаньня”: прыхільнікі улады ўпэўненыя ў сабе, у тым, што яны складаюць большасьць. Гэтае меркаваньне, якое, як бачым, не адпавядае рэчаіснасьці, падзяляе зь імі і частка тых, каму існуючая улада ўпоперак горла. Цалкам магчыма, што некаторыя зь іх так і прагаласуюць: маўляў, што ж рабіць, альтэрнатывы няма, куды людзі, туды і я. Тыя, хто маўчыць, хто псыхалягічна адчувае сябе меншасьцю, ня ведаюць, што на самой справе ёю ўжо не зьяўляюцца.\nІ што ж з гэтага вынікае? Ці тое, што “сьпіралі маўчаньня” наканавана “скручвацца” далей, а псыхалягічнай, разгубленай меншасьці заставацца фактычнай меншасьцю? Ізноў гаворыць палятоляг Сьвятлана Навумава.\n(Навумава: ) “Заўсёды існуюць асяродкі свабоднай думкі і свабоднага дзеяньня. Да канца гэтая “сьпіраль” ніколі не закручваецца. Каб можна было маніпуляваць усімі і заўсёды – такога ніколі не бывае. У гэтым і шчасьце чалавецтва, чалавека, што ён і паддаецца маніпуляцыі, і супраціўляецца ёй адначасна. Заўсёды ёсьць людзі, якія ня думаюць, як усе і ня робяць, як усе. Ім цяжэй, іх так ці інакш перасьледуюць, але менавіта гэтыя людзі потым “закручваюць” іншую “сьпіраль маўчаньня”.\nГаварыла палітоляг Сьвятлана Навумава.\nУ некаторых краінах межы скручваньня “сьпіралі маўчаньня” вызначаюцца іх палітычнай геаграфіяй: у іх ёсьць регіёны з вызначанымі палітычнымі густамі і прыхільнікі палітычных поглядаў, што складаюць меншасьць у агульнанацыянальным маштабе, могуць адчуваць сябе ўпэўненай большасьцю ў сваім рэгіёне. Ізноў гаворыць наш кіеўскі суразмоўца, палітоляг Аляксей Талпыга.\n(Талпыга: ) “У нас сытуацыя такая, што ёсьць захад Украіны, дзе папулярныя палітыкі нацыянальнага, я б сказаў – нацыяналістычнага напрамку; ёсьць Усход, дзе папулярныя камуністы, ёсьць цэнтральная Ўкраіна, дзе найбольшы “ураджай” зьбіраюць палітыкі больш-менш цэнтрысцкага кірунку. Так што ў нас сапраўды ў кожнага палітыка ёсьць свая “ніша”. Але калі размова ідзе пра прэзыдэнцкія выбары, то тут трэба мець ня 10%, а як мінімум 25% для першага туру”.\nПрыклад цікавы, але Беларусі ён не зусім тычыцца, у нас рэгіянальныя палітычныя адрозьненьні ня вельмі істотныя. Але дадзеныя дасьледаваньняў сьведчаць пра тое, што і ў Беларусі сытуацыя са “сьпіральлю маўчаньня” не такая ўжо і адназначная – існуюць перадумовы “раскручваньня” яе ў супрацьлеглы бок. Сацыёлягі Незалежнага інстытуту сацыяльна-эканамічных і палітычных дасьледаваньняў пры аналізе сваіх апытаньняў вымяраюць групы перакананых прыхільнікаў і праціўнікаў кіраўніка дзяржавы.\nПеракананыя прыхільнікі – гэта тыя, што гатовыя і галасаваць за Лукашэнку, і давяраюць яму, і называюць ідэалам палітыка. А перакананыя праціўнікі па ўсіх гэтых пазыцыях маюць супрацьлеглую думку. Звычайна чалавечым меркаваньням, асабліва ў пытаньнях высокай палітыкі, уласьцівая супярэчлівасьць, і таму колькасьць людзей, якія маюць пасьлядоўныя погляды – вельмі важны паказчык. Дык вось – зьява апошняга часу: рэзкае падзеньне колькасьці перакананых прыхільнікаў Лукашэнкі і рост колькасьці ягоных перакананых праціўнікаў: у ліпені апошнія пераважалі сваіх антаганістаў у 2,5 разы – 30% супраць 13%. Колькасьць гатовых галасаваць за Лукашэнку застаецца вялікаю, але мяняецца якасьць яго электарату, ён робіцца менш упэўненым у сваім куміры. Перакананасьць – гэта ня толькі асабістая якасьць, перакананыя – гэта тыя, хто пераконваюць іншых, тыя, хто гавораць. А раз гавораць, то “сьпіраль маўчаньня” можа “раскруціцца” і ў іншы бок.\nШто можа падвесьці балянс гэтых супярэчлівых тэндэнцыяў? Адказ просты – выбары. Менавіта яны могуць паказаць псыхалягічнай меншасьці, што яна ўжо ня меншасьць. І грамадзскія наступствы гэтага пазытыўнага “шоку” значна пераважаюць арытмэтычную колькасьць абраных палітыкаў.\nУ Польшчы ў 1989 годзе на першых часткова свабодных выбарах «Салідарнасьць» фармальна зусім не атрымала перамогу, толькі праз пэўны час, дзякуючы пагадненьню Валэнсы з партыямі, якія да гэтага былі сатэлітамі кампартыі, «Салідарнасьць» атрымала права фармаваць урад. А прэзыдэнтам Польшчы ажно да пачатку 90-х гадоў заставаўся «бацька» ваеннага становішча, камуніст Ярузэльскі. Але, як заўважыў адзін польскі журналіст, у 1989 годзе ў дзень, калі Польшча даведалася пра вынікі выбараў, яна стала іншай краінай.


Пераказ Максім Багдановіч на беларускай мове | Кароткі змест\nЯк няпроста было Максіму Багдановічу стаць беларускім паэтам! Пачаць хаця б з таго, што сваёй мове ён павінен быў вучыцца, як чужой. Напачатку ён проста не ведаў яе! Не ведаў жывых беларускіх гаворак. Упершыню на радзіму ён прыехаў у дваццаць год. Дваццаць год – гэта многа толькі для Максіма, бо ён ужо вядомы беларускі паэт.\nВялікае відаць на адлегласці, і пісьменнік сваім прыкладам бліскуча пацвердзіў гэта. Усё яго жыццё – гэта подзвіг. Напорыстае, роўнае, але кароткатэрміновае гарэнне адной страсці. Вось чаму яго жыццё нагадвае нам успышку метэора. Вось чаму мы часта і гаворым пра яго менавіта так. Тое, што мы завём подзвігам, для яго натуральная манера мысліць і жыць. I, вядома, тварыць. Паняцце подзвігу ўключае ў сябе нешта такое, што, аддаючы належнае чалавеку, тым часам як бы робіць звышнатуральнай для яго самога яго дзейнасць. Подзвіг? Максім Багдановіч не адчуваў усяго гэтага.


Прыфронтавы дзённік. Частка 5. “ЛНР, як яна ёсць. Vox populi” | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАбрэвіятуры з трох літар “ЛНР” ці “ДНР” асацыююцца ў нашай свядомасці выключна з вайною, сепаратызмам і ўцекачамі, у тым ліку і ў Беларусь. Інфармацыі пра тое, як тое, як насамрэч жывуць людзі ў той жа непрызнанай ЛНР, у нас вобмаль. Калі мы пра тую Луганшчыну што і ведаем – то толькі з расейскіх тэлеканалаў.\nСтаніца Луганская – рэаліі\nГлавные новости приходят с Донбасса. Украинские сепаратисты, называющие себя националистами, окончательно отделяют его. Сколько раз они визжали о «русском агрессоре», сколько людей арестовали за одну только мысль, что и народ, даже на Донбассе, имеет столько же прав, сколько и майданная толпа! Зато пенсии и пособия в Донецк и Луганск из Киева никто не присылает уже третий год!..\n(Анатоль Васерман, перадача “Адкрытым тэкстам”)\nАдзінае месца на лініі размежавання паміж Луганшчынай, падкантрольнай Украіне, і Луганшчыне непадкантрольнай, дзе можна легальна перайсці з адной Луганшчыны ў другую – пункт пропуска ў Станіцы Луганская. Чэргі тут даўжэзныя, прытым большасць людзей – “з таго боку”, якія акурат і прыехалі па пенсіі і грашовую дапамогу з Кіева. Толькі ў Севераданецку ўкраінскую пенсію атрымліваюць каля 50 тысяч жыхароў ЛНР.\nАлена Мікалаеўна, пенсіянерка з Луганска: Пенсіі людзі атрымліваюць тыя, якія ў свой час зарабілі працай ва Украіне. Усё выплачваецца стабільна… А тое, што дае ЛНР – дзякуй ім, але то ж не пенсіі.\nЯк жывуць людзі ў ЛНР? Чаму вязуць у Луганск столькі прадуктаў? Ці хапае ім пенсіі, якую атрымліваюць у тым жа Севераданецку?\nПенсіянеркі з Луганска: Выжываем. Гэта не жыццё, а здзек! Усё задорага – не па нашых пенсіях.\nАле пенсіянеры, як не дзіўна – самыя заможныя людзі ў ЛНР. А як жывуць астатнія? Якія зарплаты, ці ёсць беспрацоўе?\nЖыццё працягваецца: для дзетак зладзілі Масленіцу\nРаспавядае Валерый Ганчароў, былы рабочы Луганскага цеплавозабудаўнічага завода:\nКалі да вайны я працаваў на заводзе, у нас была каля васьмі з паловай тысяч грыўняў. Але ж там шалёнае беспрацоўе. На маім участку было каля 160 чалавек, а засталося 15. Куды падзеліся астатнія? Выкінулі… За што людзі жывуць? За што змагаліся, тое і атрымалі…\nХадзіць тут катэгарычна забаронена: “расцяжкі” і расейскія снарады, якія неразарваліся! На заднем плане – тэрыторыя ЛНР\nАд Луганска да лініі фронта – каля дзесяці кіламетраў. Ці адчуваецца там вайна?:\nАляксандр Мальцаў, кіроўца аўтобуса, жыхар мікрараёна на ўскраіне:\nНа вуліцах іх няшмат – прынамсі, у маім раёне. Калі людзі ў камуфляжах, якія ездзяць на машынах без нумароў, прытым машыны тыя відавочна крадзеныя, і калі тьакія людзі паводзяць сябе адпаведным чынам – гэта відавочна з “ЛНР”. Ну, вы разумееце, пра што я, не буду расказваць. У маім мікрараёне ёсць паліклініка, дык там стаіць “Град” і ўвесь час страляе. Побач – радзільня. Вы ўяўляеце, які там жах, калі жанчыны нараджаюць?\nАле ж калі задаю пытанне – “ці падабаецца вам цяперашняя луганская ўлада?”, людзі адразу замыкаюцца.\nТаццяна Паўлаўна, жыхарка Луганска: А якая менавіта ўлада – украінская ці расейская? Мне ўсё адно, якая тут будзе ўлада… Абы не было вайны!\nЁсць, праўда, і іншыя меркаванні. Наталля Журпенка была змушаная ўцячы з Луганска ў далёкім ужо 2014 годзе. Але ж пра жыццё ў ЛНР ведае добра: у горадзе засталіся яе сваякі і сябры.\nЧаму з’ехала? Нам прыставілі аўтаматныя ствалы да жыватоў і сказалі: маеце колькі гадзінаў, каб адсюль з’ехаць. То бок, дзякуй яшчэ, што тыя колькі гадзінаў нам далі. З’ехала я, што называецца, “у чым была”, ніякіх рэчаў з сабой узяць не дазволілі. А я тады год прабыла ў ложку, быў пералом пазваночніка, і толькі-толькі пачала хадзіць. З’ехаць я змагла толькі ў Станіцу Луганская – проста фізічна не магла ехаць куды далей. Як там цяпер жывуць? Сярод маіх луганскіх сяброў засталіся толькі тыя, хто не здрадзіў Украіне. Тыя, якія сядзяць і чакаюць, калі туды прыйдзе ўкраінская армія. І такіх у Луганску, паверце, вельмі і вельмі багата, куды больш, чым тут думаюць. Як жывецца? Вельмі і вельмі цяжка. Майго добрага прыяцеля забралі на “падвал”… “Падвал” – гэта месца, дзе катуюць людзей. Займаецца гэтым мясцовае Міністэрства Дзяржаўнай Бяспекі. А забралі за праўкраінскую пазіцыю. Катавалі яго доўга, потым паказалі па Луганскай тэлевізіі – маўляў, кіеўскі карнік і тэрарыст. Але ж хлопец той паводзіў сябе і тады вельмі годна, хаця і выглядаў пагана. Якія яшчэ суды? Там няма судоў, няма адвакатуры, няма таго, што адрознівае цывілізаваную краіну ад нецывілізаванай… То бок, на паперы ўсё гэта ёсць. Але ўсё гэта не працуе, гэта фікцыя…\nПункт пропуска паміж Луганшчынай, падкантрольнай Украіне, і Луганшчынай, падкантрольнай сепаратыстам\nПакуль замірэнне паміж Украінай і непрызнанай ЛНР чыста фармальнае. З абодвух бакоў страляе артылерыя, б’юць мінамёты, але ж людзі з Луганска па-ранейшаму едуць у Севераданецк, Запарожжа, Кіеў і Днепр. І пункт пропуска ў Станіцы Луганская – адзінае месца, якое звязвае Украіну з прывідным і пачварным залюстроўем, якое вядомае нам, як “Луганская Народная Рэспубліка”.\nПаміж пасёлкам Шчасце і Станіцай Луганская. Ці не самы лепшы ўчастак дарогі.\nУ кожны аўторак і чацьвер на хвалях Беларускага Радыё Рацыя ў 08:50 і 17:50 (паводле беларускага часу) слухайце расповеды Уладзіслава Ахроменкі прысведчаны падзеям на Усходзе Украіны.У наступнай перадачы вы дазнаецеся, як праходзіць дзень у тыповай прыфронтавай вёсцы на Луганшчыне.\nКолькасць галасоў: 419


Bielarus.net › Беларуская Салідарнасьць » 2020 » Ліпень\nУ сувязі з гэтым адзначаем, што Расея засьведчыла сябе як непрыяцельская дзяржава ў дачыненьні да Беларусі.\nЗянон ПАЗЬНЯК: РАЗЬВІТАНЬНЕ ЗЬ МІФАМ\n(Пазыцыя кандыдыта на прэзыдэнта і сацыяльная эйфарыя)\nУсе перадвыбарчыя пікеты і мітынгі з ўдзелам штабістак і Ціханоўскай (гэтак жа як і сустрэчы з выбаршчыкамі ў Лукашэнкі) праходзяць з ігнараваньнем эпідэмічнай сітуацыі. Ніхто (ні штабісткі, ні Ціханоўская ні абсурдная іхняя “ахова”), ніхто ня думае пра людзей, не карыстаецца засьцерагальнымі медыцынскімі маскамі, дызэнфэктарамі і пальчаткамі.\n30/7/2020 › Навіны, Зянон Пазьняк\nНавошта гнаць людзей на фальшывае галасаваньне супраць ўсіх, калі там галасоў ня лічаць? Лагічна якраз праігнараваць такое галасаваньне, зафіксаваць няяўку, падаць дакуманты ў ЦВК і Пракуратуру ды законна запатрабаваць новыя выбары з новымі кандыдатамі. Навошта так упарта пры любых абставінах хочуць загнаць людзей галасаваць? Вынік жа такога галасаваньня вядомы — трыюмф Лукашэнкі.\n28/7/2020 › Навіны\nЗянон ПЗЬНЯК: НЯ ЙДЗІЦЕ ГАЛАСАВАЦЬ НА ФАЛЬШЫВЫЯ ВЫБАРЫ!\nГэты мой зварот да ўсіх людзей, што падтрымалі рух “Стоп, таракан!” і стаялі ў чэргах падпісацца за Ціханоўскую.\nВыбараў у Беларусі няма. Як лічацца галасы — ніхто ня ведае. Пратаколы галасаваньня падпісваюцца ў адміністрацыі. Там “малююць” галасы, якія патрэбныя Лукашэнку. Таму хадзіць на такія выбары і галасаваць — гэта значыць сябе не паважаць.\n20/7/2020 › Навіны, Зянон Пазьняк\nНІХТО — НА ФАЛЬШЫВЫЯ ВЫБАРЫ!\nНе хадзіце на фальшывыя выбары! Не галасуйце! Выбараў няма!\nКандыдаты ў прэзыдэнты, здымайцеся з фальшывых выбараў!\nНегаласаваньне народа засьведчыць узурпацыю ўлады Лукашэнкам. Ён будзе арыштаваны і адхілены ад улады пад ціскам грамадзтва воляй народа.\nЯНУ ДЗЯРЖАЎЦАВУ — 70 ГОД\nАд душы віншуем сп. Яна Дзяржаўцава зь юбілеем!\nНа такіх людзях, як спадар Ян, трымаецца справа нашага нацыянальнага адраджэньня на Віцебшчыне. Сябра КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”, ён на працягу доўгіх гадоў аддае ўсе сілы, ўсю сваю творчую энэргію для працы на беларускай ніве.\n7/7/2020 › Навіны


11 чэрвень 2014, 11:18\nУкраіна адмовілася ад зьніжкі цаны газу на 100 даляраў за тысячу кубамэтраў, прапанаваную Расеяй у ходзе перамоваў у Брусэлі. Кіеў працягвае настойваць на падпісаньні новага кантракту і ўсталяваньні рынкавай цаны энэрганосьбітаў.\nПра гэта прэм’ер-міністар Украіны Арсень Яцанюк заявіў, адкрываючы пасяджэньне ўраду.\nРасея напярэдадні ў трэці раз перанесла ўвядзеньне для Ўкраіны перадаплаты ў газавых разьліках.\nКіраўнік «Газпрома» Аляксей Мілер паведаміў на сустрэчы з эўракамісарам па энэргетыцы Гюнтэрам Этынгерам, што новай датай для ўвядзеньня такой сыстэмы зьяўляецца 16 чэрвеня. Раней Расея анансавала пераход на перадаплату 2, 9 і 10 чэрвеня.\nУкраіна і Расія адновяць газавыя перамовы 11 чэрвеня ў Бруселі, паведамляе Эўрапейская камісія. «Газпром» настойвае на выплаце Ўкраінай доўгу за газ, пастаўлены ў канцы 2013 года яшчэ пры Януковічы. У кампаніі лічаць, што Кіеў завінаваціўся за гэты пэрыяд амаль паўтара мільярда даляраў. «Газпром» таксама настойвае на выплаце паўмільярда даляраў за пастаўкі ў красавіку і траўні 2014 года.\nУкраіна і Расея не дамовіліся пра газ\nУкраіна і Расея зноў правядуць перамовы па цане на газ


П’яны мужчына спрабаваў сарваць сустрэчу Пятра Папраўкі і Ганны Канапацкай з выбаршчыкамі » Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД)\nГалоўная старонка » Галоўныя навіны » П’яны мужчына спрабаваў сарваць сустрэчу Пятра Папраўкі і Ганны Канапацкай з выбаршчыкамі\nП’яны мужчына спрабаваў сарваць сустрэчу Пятра Папраўкі і Ганны Канапацкай з выбаршчыкамі\n27.01.2018, 15:02 | Галоўныя навіны, Палітыка\nУ Менску 27 студзеня прайшла сустрэча кандыдата ў дэпутаты ад Беларускай хрысціянскай дэмакратыі ў Менгарсавет па Курасоўшчынскай выбарчай акрузе № 16 Пятра Папраўкі з выбаршчыкамі. У сустрэчы таксама ўдзельнічалі дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Ганна Канапацкая, сустаршыня БХД Віталь Рымашэўскі, адказны сакратар БХД Дзяніс Садоўскі і іншыя.\nАгулам у сустрэчы ўдзельнічала каля 30 чалавек – як моладзі, так і людзі сярэдняга і сталага веку. Абмяркоўвалася вельмі шырокае кола пытанняў: ад асвятлення праездаў у дварах да вяртання страчаных савецкіх унёскаў і пенсінай рэформы.\n“Сустрэча прайшла ў вельмі пазітыўнай атмасферы. Многія з яе ўдзельнікаў пакінулі свае кантакты, каб далучыцца да назірання і да БХД. Падобныя сустрэчы на акрузе Пятра Папраўкі будуць праходзіць штотыдзень. Таксама штодня запланаваныя пікеты”, - заявіў Дзяніс Садоўскі.\nРазам з тым варта адзначыць, што сустрэчу спрабаваў сараваць невядомы п’яны мужчына. Паводле яго, яго папрасілі словах. Ён спрабаваў сарваць сустрэчу, прабіцца да сцэны, але хрысціянскія дэмакраты вывелі яго з залі і папрасілі пакінуць мерапрыемства.\nАктыўна праводзяць свае кампаніі і іншыя прамоўцы ад БХД у Менску. У бліжэйшы час пачнуць праводзіць свае пікеты і Галіна Каржанеўская, і Ева Сапрыгіна і іншыя кандыдаты.\nПётр Папраўка: прыйшоў час адстойваць права выбару (відэа)\nКандыдат ад Беларускай хрысціянскай дэмакратыі ў Менгарсавет па Курасоўшчынскай акрузе Пётр…


Калі мы вернемся да гісторыі, што скажуць людзі пра коронавірус, COVID-19? 03-2020\nКалі мы вернемся да гісторыі, што скажуць людзі пра коронавірус, COVID-19?\nЛюдзі назавуць яго, сярод іншага, "хваробай, якая абудзіла Амерыку". Кнігі будуць напісаны пра тысячы людзей, якія загінулі з-за камерцыйнай сістэмы аховы здароўя ў Амерыцы. Пра адміністрацыю, якая не клапацілася пра бедных, якія не маглі знайсці бальнічную ложак, калі яны мелі патрэбу, і пра іх абураныя сем'і, якія нарэшце прывялі да парушэння сістэмы.\nСто гадоў таму ад грыпу памерла каля 18 мільёнаў чалавек, пераважна ў Еўропе, але таксама і некаторыя амерыканцы. Ніхто не памятае. Я нарадзіўся каля 60 гадоў таму ў Еўропе, каля 40 гадоў пасля гэтай пандэміі, і нават тады ніхто не ўзгадваў пра гэта ў Еўропе і тут. Гэты вірус кароны падобны на дзіця, якое гуляе з цацкай-чале-выбарам у параўнанні з той. Я б сказаў, ніхто не запомніць яго да 2023 года.\nЯ думаю, што свет успрымае гэта як момант, калі Кітай праявіў лідарства і гераічна выйграў бітву з вірусам, у той час як былы сусветны лідэр ЗША пайшоў у хаосе і ў вялікіх маштабах, пакутуючы з-за непрацуючага ўрада.\nКолькасць загінулых у Кітаі была вялікая, і жыхары Кітая пацярпелі шмат, але я думаю, што колькасць смерцяў і маштабы пакут у ЗША будуць значна большымі і сапраўды жудаснымі.\nСвет да гэтага часу ў асноўным назіраецца ўтаймаванне ўспышкі ў Ухань. Свет будзе бачыць шэраг неўтаймаваных выбліскаў, як у Іране і ЗША. Успышка Ухана здавалася дрэннай. Але гэта будзе нішто ў параўнанні з тым, што прыйдзе.\nКалі вы будзеце шукаць на YouTube апошнія відэаролікі пра сітуацыю ў Куме, вы ўбачыце відэа пра брацкія магілы.\nАстатняя частка майго паведамлення прывяла да згортвання, але вы можаце прачытаць яго далей\nабнаўленне 6 сакавіка: гэты адказ быў згорнуты, і я павінен быў абскардзіць яго. Атрымлівайце асалоду ад гэтага, пакуль гэта яшчэ бачна :)\nКалі б ЗША прызналі вінаватым за смяротную ўспышку коронавіруса ў Кітаі, якая была б рэакцыя кітайцаў? Ці ёсць на падставе папярэдніх выбліскаў доказаў таго, што закрыццё і адмена з-за коронавіруса Covid-19 наогул аказваюць уплыў на распаўсюджванне віруса? Ці спынялі мы калі-небудзь падобную ўспышку?Чаму Кітай не змог бы спыніць коронавирус раней, папярэджваючы медыцынскія эксперты? Які статус каранавіруса ў Кітаі зараз? Ці працуюць фільтры класа 5N11 N95 для паловы маскі для асобы, гэтак жа, як маскі для N95 для прадухілення ўзнікнення коронавірусу?


Catholic.by - У Эстоніі здзівіліся візіту папы Францішка ў іх краіну\nУ Эстоніі здзівіліся візіту папы Францішка ў іх краіну\n16.03.2018 10:22 Беларуская рэдакцыя Ватыканскага радыё\nДля многіх эстонцаў стала сюрпрызам навіна пра візіт Папы Рымскага ў іх невялікую краіну, паколькі Пантыфік дагэтуль не наведаў значна больш важныя месцы, такія, як Францыя ці Аргенціна. Пра гэта паведаміў Апостальскі адміністратар Эстоніі біскуп Філіп Жардан.\nІерарх адзначыў, што жыхары краіны чакаюць ад Пантыфіка паслання міру і надзеі. Талін стане апошнім месцам, якое Святы Айцец наведае у рамках сваёй «балтыйскай» пілігрымкі ў верасні.\n«Наша грамадства мае патрэбу ў ін’екцыі духу. Католікі тут складаюць менш за 1 працэнт насельніцтва. Аж 75 працэнтаў эстонцаў лічаць сябе „людзьмі без веры“. Мы адчуваем сябе ўсё больш і больш бяспечнымі матэрыяльна і ўсё больш і больш згубленымі духоўна», — падкрэсліў 57-гадовы іерарх, які паходзіць з Францыі і належыць да Прэлатуры Opus Dei.\nЁн адзначыў, што менавіта па гэтай прычыне дэвізам папскай пілігрымкі былі абраныя словы з папулярнай эстонскай народнай песні «Прачніся, маё сэрца».\nСёлета спаўняецца 25 гадоў з часу Апостальскага падарожжа Яна Паўла II у тры краіны Балтыі: Літву, Латвію і Эстонію. Пантыфік наведаў іх 4–10 верасня 1993 года.\nПапа Францішак прыедзе сюды таксама ва ўзгаданым месяцы — 22–25 верасня 2018 года. Як чвэрць стагоддзя таму, Эстонія стане апошнім і самым кароткім этапам праграмы.\nАбноўлена 16.03.2018 11:51\n#Папскія падарожжы (81)


Валянцін Акудовіч. Вайна культураў, альбо Піраміда Хеопсу за мурам Мірскага замку\nНе заўсёды і зусім неабавязкова чужая культура прыносіцца на штыках і штыкамі ўсталёўваецца. Да прыкладу расейская культура з уласнае волі да панаваньня зьнішчыла іншых культураў нашмат больш, чым усе войскі Расейскай імпэрыі зьнішчылі іншых войскаў. (У Расеі сталася амаль ідэаматычным выказваньне: на прасторах нашай краіны жыве больш за сто народаў і народнасьцяў. Ня будзем зьвяртаць увагі на тое, што дакладную колькасьць народаў і народнасьцяў ніхто і ніколі ў Расеі нават не зьбіраўся лічыць. Зьвернем толькі ўвагу на тое, што для гэтых «больш за сто народаў і народнасьцяў» дамінуючай, а пераважна і адзінай культурай зьяўляецца расейская).\nДык вось, калі запытацца чаму сёньня большасьць беларусаў не ідэнтыфікуе сябе зь беларускаю культураю, то адказ будзе наступным: таму што ўжо безьліч гадоў ні на хвіліну не спыняецца вайна расейскай культуры зь беларускай, у выніку якой апошняя апынулася амаль усьцяж пераможанаю. І, бадай, найтрагічным у гэтай паразе была параза беларускай мовы.\nУласна, толькі цяпер, згадаўшы пра «касьмічны холад мэтакультуры», мы падыходзім да той праблемы, дзеля якой і ствараўся гэты тэкст. Сфармулюем праблему наступным чынам: камунікатыўна адкрытае грамадзтва існуе як рэальная пагроза незавершаным у сваім фармаваньні нацыянальным культурам. Падкрэсьлім: не асобныя фрагмэнты, функцыянаваньня грамадзтва камунікацыяў, а яно само, цалкам, як падзея сучаснай цывілізацыі. Гэта і ёсьць найактуальная і найдраматычная праблема культуры.\nВідавочна, што сёньня за найвыразны сымболь і атрыбут камунікатыўна адкрытага грамадзтва выступае інтэрнэт. Але інтэрнэт — гэта пакуль толькі адна з найноўшых формаў зьмяншэньня дыстанцыі паміх чалавекам і падзеяй быцьця ва ўсіх верагоднамагчымых прасторах (улучна зь віртуальнай). Распачыналася гэта з паравозу і чыгункі, а працягвалі сьціскаць прастору — тэлеграф, аўтамабіль, тэлефон, самалёт, радыё, тэлевізар, кампутар і шмат што яшчэ.\nПраз усё гэта разам узятае прастора перастала разьядноўваць суб'екта з аб'ектамі падзеяў быцьця, яна зрабілася тым, што яднае іх, яна сама ператварылася ў суцэльны сродак камунікацыі, настолькі татальны, што нават таталітарныя і дыктатарскія сыстэмы ўжо ня могуць засьцерагчыся ад гэтай татальнасьці шчыльна закрытымі межамі.\nАдным словам, жадае таго грамадзтва ці не, але яно робіцца празрыстым для інфармацыйнага і ўвогуле камунікатыўнага нашэсьця з усіх чатырох бакоў сьвету. Што з гэтага мае непасрэдна культура і як гэтая рашучая транфармацыя зносінаў паміж суб'ектам і аб'ектам падзеі ўплывае на працэсы культурнай ідэнтыфікацыі? Папярэдзім адказ на гэтае пытаньне яшчэ адным, на першы погляд, бадай, нават недарэчным запытам: чаму ў клясычныя эпохі ангелец карыстаўся пераважна знакамі і атрыбутамі ангельскай культуры, паляк — польскай, француз — францускай і г.д. Натуральна, найперш таму, што яны свае, родныя, звыклыя, што менавіта яны выразьнілі з чалавека ўвогуле — ангельца, француза, паляка і г.д. Але не ў меншай меры яшчэ і таму, што гэтыя знакі і атрыбуты культуры былі бліжэй да яго, побач, што за імі ня трэба было некуды хадзіць, недзе іх адшукваць.\nКардынальна адрозная сытуацыя пачынае складвацца цяпер, калі анулюецца дыстанцыя паміж роднай і іншымі культурамі. На жаль, многія ўсё яшчэ працягваюць праецыраваць традыцыйную схему зь лінейнай сытуацыі вайны культураў на нелінейную сытуацыю камунікатыўна адкрытага грамадзтва, і адпаведна той, ужо выпрацаванай і зусім неэфэктыўнай у новых варунках схеме, спрабуюць абараняць свае культуры. Да прыкладу, у 1994 годзе міністр культуры Францыі абвясьціў, што з-за інтэрнэту Францыя апынулася перад пагрозаю новай формы каляніялізму. З таго ж шэрагу і бясконцыя скаргі на амэрыканізацыю культуры, якія няспынна гучаць ня толькі ў Эўропе, але і ва ўсім сьвеце, на францускую інтэлектуальную экспансію, урэшце, на сьветапоглядную інтэрэвэнцыю Ўсходу.\nАсноўная характарыстыка традыцыйнага культурнага знаку палягае на яго трывалай зафіксаванасьці ў кантэксьце нацыянальнай ці сусьветнай культуры. У адрозьненьне ад традыцыйных знакаў культуры, знакі мэтакультуры пазбаўленыя трывалай фіксацыі і нечым апрычонага кантэксту (хаця кожны зь іх мае свой «адрас» і свой «атэстат»), бо ў сытуацыі камунікатыўна адкрытага грамадзтва ўсе культурныя прасторы, праз разгалінаваныя і эфэктыўныя камунікатыўныя сродкі, зыходзяцца ў адзін кантынуум. І разам з культурнымі прасторамі ў гэтую яміну кантынууму скочваюцца ўсе знакі ўсіх культураў, ды яшчэ з такой хуткасьцю, што іх цяжка адрасна разрозьніць, зрэшты і няма ў гэтым сэнсу, бо пакуль будзеш кадыфікаваць адзін зь іх, яго заслоняць дзясяткі іншых.\nЗрэшты, калі наканавана такому здарыцца, то тут, як кажуць, і казаць няма пра што. Культура перастане быць культураю, і ідэнтыфікаваць сябе чалавек (і супольнасьць) будзе не з нацыянальнаю культурай ці культурай пэўнага рэгіёну, а зь нечым зусім іншым. Аднак, магчыма, гэтыя мае футурулягічныя трызьненьні ёсьць толькі штучнай унівэрсалізацыяй патэнцыйна лякальнай падзеі, прэвэнтыўным перапалохам ад зруху ў прасторы, якая раптам бязьмежна расхінулася ва ўсе бакі ад нечаканага выбуху камунікацыяў. Паспрабуем пагадзіцца, што гэта насамрэч так, і сытуацыя камунікатыўна адкрытага грамадзтва кардынальна ня зьменіць адвечнай сутнасьці чалавека, які і надалей будзе шукаць і знаходзіць свае асновапалеглыя праекцыі ў нацыянальным культурным кодзе. Але якраз у гэтым выпадку мы і маем драматычную праблему, дзеля актуалізацыі якой прапануецца гэты тэкст. Бо нават калі мы бязьмежна перабольшваем тую радыкальную навізну культурнай сытуацыі, якую нясе з сабою камунікатыўна адкрытае гармадзтва, то ўсё роўна ня зможам зусім адмаўляць, што многія тут згаданыя працэсы (натуральна, невымерна больш іх засталося за кантэкстам гаворкі) маюць месца ўжо цяпер і, відавочна, будуць інтэнсыўна разгортвацца ў недалёкай будучыні. А гэта азначае, што да звыклай вайны культураў дадаецца яшчэ адзін актыўны і пагрозьлівы для кожнай культуры дзейнік — татальная камунікацыя. Яна небясьпечная для ўсіх.культураў, але гэтая небясьпека не для ўсіх аднолькавая. Для тых культураў (напрыклад, італійскай, нямецкай), якія даўно і цалкам сфармаваліся, трывала ўгрунтаваліся ў сацыяльныя інстытуты, індывідуальную мэнтальнасьць, штодзённы побыт — гэта толькі магчымая небясьпека, пакудь больш гіпатэтычная, чым рэальная. А вось для тых культураў (найперш маю на ўвазе беларускую), працэс фармаваньня якіх яшчэ не завершаны, у якіх ледзьве хапае сілаў трымаць апошнія межы абароны ў вайне з больш магутнымі культурамі, гэты нечаканы вораг за сьпіною робіцца ўжо сёньня рэальнай і звышнебясьпечнай пагрозай.


Як беларусы Дзяды дзедуюць, або "Не ад нас тое пайшло й не на нас яно кончыцца" - 06.11.2021, Sputnik Беларусь\nЯк беларусы Дзяды дзедуюць, або "Не ад нас тое пайшло й не на нас яно кончыцца"\nЭтнограф Ларыса Мятлеўская распавядае, як правільна правесці Хаўтуры, і тлумачыць, што такое "Дзедаўская міска". 06.11.2021, Sputnik Беларусь\nЁсць увосень дзень, калі душа перапаўняецца сумам. У шэрым небе гагочуць, адлятаючы на чужбіну, гусі. Кажуць, што гэта душы памерлых падымаюцца на неба па "гусінай дарозе". Клін хутка знікае, і сэрца запаланяе шкадаванне аб згаслым леце. Паўстае вострае адчуванне хутка бягучага часу. Здаецца, яшчэ ўчора грукаліся ў дзверы калядоўшчыкі, рагатала Масленіца, углядалася ў глыбіню бягучых вод Купалле… і вось ужо шапаціць апалым лісцем вецер, нагадваючы пра Дзяды.Дзяды не адзначаюць, а дзедуюцьДзяды – свята беларускага народнага календара, звязанае з ушанаваннем продкаў ("дзядоў") – не толькі памерлых бацькоў, але і ўсіх родзічаў. Нашы продкі верылі, што нябожчык ператвараецца ў духа-продка, якога блізкія яму людзі імкнуліся задобрыць, таму што лічылі яго магутным, здольным уплываць на жывых. Адсюль такое трапяткое стаўленне да памінальных дзён. Дарэчы ў славянскай міфалогіі дзядамі называюць не толькі продкаў але і іх душы.Напрацягу года свята Дзяды адзначаюць некалькі разоў на год: перад Масленым тыднем, на Радаўніцу, перад Троіцай, Пятровіцай і на Асяніны.Восеньскія Дзяды – іх яшчэ называюць Змітраўскія, Вялікія, Асяніны, Хаўтуры– самыя значныя. У розных рэгіёнах Беларусі ў залежнасці ад канфесійнай прыналежнасці вернікаў тэрмін правядзення свята прыпадае на розныя дні ад другой паловы кастрычніка да лістапада. Існавала ўстойлівае выслоў’е ў дачыненні да правядзення абраду. Звычайна казалі не "адзначыць або святкаваць Дзяды", а "Дзяды дзедаваць".У цэнтры абраду: "Тоўстая вячэра"Беларускі археолаг Людзміла Дучыц лічыць, што рытуал Дзяды ў найбольш архаічнай форме захаваўся толькі ў беларусаў. Адбываліся Дзяды наступным чынам."Тоўстая вячэра" была абстаўлена асабліва ўрачыста. Напярэдадні свята прыбіралі хату і гаспадарчыя пабудовы. Затым, непасрэдна ў святочны дзень да абеду хатнія мыліся ў лазні, пакідаючы крыху вады і венік для "дзядоў". Не шкадуючы прыпасаў, гатавалі смачныя стравы і пітво для ўрачыстай вячэры. Пра багаты, шчодры стол, застаўлены стравамі, казалі:Рабілася гэта для таго, каб задаволіць душы продкаў, якія нябачна бы прысутнічалі на агульным застоллі.Вакол святочнага стала збіралася ўся сям’я. Гаспадар, які кіраваў абрадам, пасля малітвы паіменна звяртаўся да ўсіх памерлых продкаў, запрашаючы іх прыняць удзел у агульнай вячэры:абоПры гэтым на кароткі час адчынялі дзверы і вокны, а в’юшку ў печы ўвогуле не зачынялі ўсю ноч, паколькі лічылася што менавіта гэтым шляхам душы продкаў да раніцы пакінуць хату.На стол ставілі так званую "Дзедаўскую чарку" і "Дзедаўскую міску", куды кожны з прысутных адліваў напоі і адкладаў ежу. У розных мясцінах на стол ставілі розную колькасць страў, дзе цотную, дзе няцотную (сем, адзінаццаць, дванаццаць). Але, негледзячы на вялікую колькасць страў, у некаторых вёсках дазвалялася з’есці толькі тры стравы і выпіць тры чаркі.Падчас урачыстай святочнай вячэры дазвалялася гаварыць толькі аб дзядах – іх жыцці, асобных выпадках і рысах характару. Узгадваліся іх словы і настаўленні, мудрыя парады і добрыя ўчынкі.Святочны вечар быў напоўнены добрым настроем і таямніцай. Дазвалялася спяваць, граць на музычных інструментах, скакаць, пераапранацца ў касцюмы з маскамі. Так паводзілі сябе таму, што продкаў трэба было не толькі добра пачаставаць, але і павесяліць. Лічылася, што тады яны будуць спрыяць у жыццёвых справах сям’і.У нашай вёсцы, як і ў многіх мясцінах па Беларусі, на стале і цяпер пакідаюць рэшткі страў, бо лічыцца, што душы продкаў будуць частавацца яшчэ да раніцы."Дзяды вячэраюць"Вера пра тое, што продкі прыходзяць у госці да жывых, існуе і сёння. Ад Палесся да Паазер’я не раз даводзілася чуць фантастычныя гісторыі аб гэтых сустрэчах.Так, у 2009 годзе жыхарка вёскі Цераблічы Марыя Іванаўна Пашкевіч распавядала мне, што аднойчы, яе свякроў, перад тым, як паставіць у печ куццю – рытуальную кашу з ячменных круп, выйшла ў сенцы, дзе, быцццам бы пабачыла памерлых родзічаў мужа, сярод якіх былі і вядомыя ёй.Чула і такі аповед, калі жанчына, забыўшыся на свята, цэлы дзень працавала. Увечары, падпаліўшы ў грубцы, злавіла сябе на думцы, што бакавым зрокам бачыць памерлага бацьку, які топчацца каля яе, незадаволена паглядаючы на пусты стол. Як ні гнала жанчына з галавы думкі аб бацьку, праз час гэты вобраз зноў вяртаўся. Каб не нудзіцца, узгадваючы продкаў, жанчына ўключыла радыё. У навінах распавядалі аб падзеях у свеце, аб адкрыцці новай станцыі метро ў Мінску і аб тым, што вернікі святкуюць Дзяды. Тут жанчына і здагадалася, чаго "прыйшоў бацька". Хутка зварыла куццю, накрыла на стол з усяго, што мела, запаліла свечку і шчыра памалілася. Але дзівосы на гэтым не завершыліся. Па традыцыі, каб "пачаставаць дзядоў", жанчына пакінула ежу на стале, накрыла талерку сурвэткай і лягла спаць. Раніцай, прыбіраючы са стала, падняла сурвэтку, а талерка аказалася пустая! Жанчына схамянулася, але, перахрысціўшыся, падзякавала дзядоў за тое, што прыходзілі ў госці, і сказала: "Чакайце нас доўга".Гэтыя былічкі яскравы прыклад народных перакананняў у тым, што душы памерлых недзе побач. Напрыклад, калі падчас вячэры, са стала скідаецца які небудзь прадмет, сталовыя прыборы і ежа, то іх не трэба падымаць да раніцы. Асобай прыкметай прысутнасці душаў продкаў лічыцца наяўнасць насякомых вакол стала. Іх ні ў якім разе не можна зганяць з ежы, бо гэта – "дзяды вячэраюць". Такое давялося чуць пад Полацкам.Гатуем на ДзядыПра бесклапотнае жыццё казалі: "Жыць, як баран да Дзядоў", паколькі перад святам было прынята рэзаць барана, каб прыгатаваць стравы з варанага і смажанага мяса. Таксама пяклі бліны, варылі клёцкі "з душамі", кісель, гарох з макавым малаком, крупнік з грыбамі або рыбай, верашчаку з каўбасой і г.д.Клёцкі "з душамі"З чаго гатаваць:Як гатаваць. У мясны фарш дадаць дробна насечаную цыбулю і часнок, пасаліць, дадаць прыправу, усё добра памяшаць і скатаць шарыкі. Старкаваць бульбу, як для дранікаў, добра яе адціснуць праз марлю або трохкутны мяшэчак-клінок для вырабу клінковага сыру ў які-небудзь посуд (дарэчы такую бульбу называюць "клінкаванай"). Праз 15 хвілін крухмал асядзе на дно і сок можна выліць або выпіць, бо гэта вельмі каштоўна для страўніка. Далей, у адціснутую бульбу дадаць яйцо, соль, крухмал і ўсё перамяшаць. Атрымаецца бульбянае цеста, якое трэба раздзяліць на часткі – па колькасці мясных шарыкаў. Як будзеце дзяліць, памятайце, што клёцкі ў вас павінны атрымацца велічынёй з мячык для жангліравання або як далікатны жаночы кулачок. Цяпер фарш трэба загарнуць у цеста з бульбы. Атрыманыя клёцкі асцярожна апусціць у падсоленую кіпячую ваду. Але вада пры гэтым не павінна моцна кіпець! Варыць іх трэба 30-40 хв на слабым агні, не закрываючы каструлю вечкам. Вынуць клёцкі шумоўкай і пакласці іх па адной у талеркі з загадзя звараным мясным булёнам. У кожную талерку ўсыпце крыху сечанага зялёнага кропу, калі яго няма, то і так будзе смачна. Можна клёцкі падаваць без булёна, проста выкласці іх на талерку і паліць смятанай, але з булёнам… вельмі смачна!У маёй сям’і Дзяды спрадвеку найважнейшае свята. Акрамя прыбірання ў хаце і прыгатавання страў да святочнай вячэры, абавязкова стараюся наведаць могілкі, каб навесці там парадак. З малых гадоў прывучыла да гэтай работы сына, які вырас у шанаванні памяці продкаў.А маладым бацькам хачу параіць, часцей расказваць сваім дзецям аб вашых блізкіх і іх добрых учынках. Шчыра ганарыцеся імі самі – і тады вашым дзецям захочацца таксама быць у чымсьці падобнымі да іх і рабіць добрае.Са святам!Чытайце таксама:\nдзяды, ларыса мятлеўская, свята, могілкі, беларусы, этнограф, народныя традыцыі, спадчына: традыцыі і вераванні нашых продкаў, традыцыі і абрады, традыцыйная кухня\n11:32 06.11.2021 (абноўлена: 12:32 06.11.2021)\nЭтнограф Ларыса Мятлеўская распавядае, як правільна правесці Хаўтуры, і тлумачыць, што такое "Дзедаўская міска".\nЁсць увосень дзень, калі душа перапаўняецца сумам. У шэрым небе гагочуць, адлятаючы на чужбіну, гусі. Кажуць, што гэта душы памерлых падымаюцца на неба па "гусінай дарозе". Клін хутка знікае, і сэрца запаланяе шкадаванне аб згаслым леце. Паўстае вострае адчуванне хутка бягучага часу. Здаецца, яшчэ ўчора грукаліся ў дзверы калядоўшчыкі, рагатала Масленіца, углядалася ў глыбіню бягучых вод Купалле… і вось ужо шапаціць апалым лісцем вецер, нагадваючы пра Дзяды.\nДзяды не адзначаюць, а дзедуюць\nДзяды – свята беларускага народнага календара, звязанае з ушанаваннем продкаў ("дзядоў") – не толькі памерлых бацькоў, але і ўсіх родзічаў. Нашы продкі верылі, што нябожчык ператвараецца ў духа-продка, якога блізкія яму людзі імкнуліся задобрыць, таму што лічылі яго магутным, здольным уплываць на жывых. Адсюль такое трапяткое стаўленне да памінальных дзён. Дарэчы ў славянскай міфалогіі дзядамі называюць не толькі продкаў але і іх душы.\nНапрацягу года свята Дзяды адзначаюць некалькі разоў на год: перад Масленым тыднем, на Радаўніцу, перад Троіцай, Пятровіцай і на Асяніны.\nТрадыцыя памінання продкаў настолькі трывалая, што аб ёй склалі цэлы шэраг прымавак: "Заўсягды, як на Дзяды", "Як рабілі нашы дзеды, так і нам трэба ўступіць у іх следы", "Не ад нас так заведзена", "Не ад нас тое пайшло й не на нас яно кончыцца", "Яды, як на Дзяды, а работы, як у нядзелю", "З добрым рабіць, як Дзяды дзедаваць".\nВосеньскія Дзяды – іх яшчэ называюць Змітраўскія, Вялікія, Асяніны, Хаўтуры– самыя значныя. У розных рэгіёнах Беларусі ў залежнасці ад канфесійнай прыналежнасці вернікаў тэрмін правядзення свята прыпадае на розныя дні ад другой паловы кастрычніка да лістапада. Існавала ўстойлівае выслоў’е ў дачыненні да правядзення абраду. Звычайна казалі не "адзначыць або святкаваць Дзяды", а "Дзяды дзедаваць".\nУ цэнтры абраду: "Тоўстая вячэра"\nБеларускі археолаг Людзміла Дучыц лічыць, што рытуал Дзяды ў найбольш архаічнай форме захаваўся толькі ў беларусаў. Адбываліся Дзяды наступным чынам.\n"Тоўстая вячэра" была абстаўлена асабліва ўрачыста. Напярэдадні свята прыбіралі хату і гаспадарчыя пабудовы. Затым, непасрэдна ў святочны дзень да абеду хатнія мыліся ў лазні, пакідаючы крыху вады і венік для "дзядоў". Не шкадуючы прыпасаў, гатавалі смачныя стравы і пітво для ўрачыстай вячэры. Пра багаты, шчодры стол, застаўлены стравамі, казалі:\n– Яды, як на Дзяды.\n– На стале як на Дзяды.\n– Наесціся, як на Дзядэ.\nРабілася гэта для таго, каб задаволіць душы продкаў, якія нябачна бы прысутнічалі на агульным застоллі.\nВакол святочнага стала збіралася ўся сям’я. Гаспадар, які кіраваў абрадам, пасля малітвы паіменна звяртаўся да ўсіх памерлых продкаў, запрашаючы іх прыняць удзел у агульнай вячэры:\n"Святыя Дзяды, просім за пачэсны стол!"\n"Дзяды-радзіцелі, хадзіце да нас!".\nПры гэтым на кароткі час адчынялі дзверы і вокны, а в’юшку ў печы ўвогуле не зачынялі ўсю ноч, паколькі лічылася што менавіта гэтым шляхам душы продкаў да раніцы пакінуць хату.\nНа стол ставілі так званую "Дзедаўскую чарку" і "Дзедаўскую міску", куды кожны з прысутных адліваў напоі і адкладаў ежу. У розных мясцінах на стол ставілі розную колькасць страў, дзе цотную, дзе няцотную (сем, адзінаццаць, дванаццаць). Але, негледзячы на вялікую колькасць страў, у некаторых вёсках дазвалялася з’есці толькі тры стравы і выпіць тры чаркі.\nПадчас урачыстай святочнай вячэры дазвалялася гаварыць толькі аб дзядах – іх жыцці, асобных выпадках і рысах характару. Узгадваліся іх словы і настаўленні, мудрыя парады і добрыя ўчынкі.\nСвяточны вечар быў напоўнены добрым настроем і таямніцай. Дазвалялася спяваць, граць на музычных інструментах, скакаць, пераапранацца ў касцюмы з маскамі. Так паводзілі сябе таму, што продкаў трэба было не толькі добра пачаставаць, але і павесяліць. Лічылася, што тады яны будуць спрыяць у жыццёвых справах сям’і.\nПасля вячэры гаспадар казаў: "Святыя дзяды, вы сюды прыляцелі, пілі, елі, ляціце ж цяпер да сябе!".\nУ нашай вёсцы, як і ў многіх мясцінах па Беларусі, на стале і цяпер пакідаюць рэшткі страў, бо лічыцца, што душы продкаў будуць частавацца яшчэ да раніцы.\nВера пра тое, што продкі прыходзяць у госці да жывых, існуе і сёння. Ад Палесся да Паазер’я не раз даводзілася чуць фантастычныя гісторыі аб гэтых сустрэчах.\nТак, у 2009 годзе жыхарка вёскі Цераблічы Марыя Іванаўна Пашкевіч распавядала мне, што аднойчы, яе свякроў, перад тым, як паставіць у печ куццю – рытуальную кашу з ячменных круп, выйшла ў сенцы, дзе, быцццам бы пабачыла памерлых родзічаў мужа, сярод якіх былі і вядомыя ёй.\nЧула і такі аповед, калі жанчына, забыўшыся на свята, цэлы дзень працавала. Увечары, падпаліўшы ў грубцы, злавіла сябе на думцы, што бакавым зрокам бачыць памерлага бацьку, які топчацца каля яе, незадаволена паглядаючы на пусты стол. Як ні гнала жанчына з галавы думкі аб бацьку, праз час гэты вобраз зноў вяртаўся. Каб не нудзіцца, узгадваючы продкаў, жанчына ўключыла радыё. У навінах распавядалі аб падзеях у свеце, аб адкрыцці новай станцыі метро ў Мінску і аб тым, што вернікі святкуюць Дзяды. Тут жанчына і здагадалася, чаго "прыйшоў бацька". Хутка зварыла куццю, накрыла на стол з усяго, што мела, запаліла свечку і шчыра памалілася. Але дзівосы на гэтым не завершыліся. Па традыцыі, каб "пачаставаць дзядоў", жанчына пакінула ежу на стале, накрыла талерку сурвэткай і лягла спаць. Раніцай, прыбіраючы са стала, падняла сурвэтку, а талерка аказалася пустая! Жанчына схамянулася, але, перахрысціўшыся, падзякавала дзядоў за тое, што прыходзілі ў госці, і сказала: "Чакайце нас доўга".\nГэтыя былічкі яскравы прыклад народных перакананняў у тым, што душы памерлых недзе побач. Напрыклад, калі падчас вячэры, са стала скідаецца які небудзь прадмет, сталовыя прыборы і ежа, то іх не трэба падымаць да раніцы. Асобай прыкметай прысутнасці душаў продкаў лічыцца наяўнасць насякомых вакол стала. Іх ні ў якім разе не можна зганяць з ежы, бо гэта – "дзяды вячэраюць". Такое давялося чуць пад Полацкам.\nГатуем на Дзяды\nПра бесклапотнае жыццё казалі: "Жыць, як баран да Дзядоў", паколькі перад святам было прынята рэзаць барана, каб прыгатаваць стравы з варанага і смажанага мяса. Таксама пяклі бліны, варылі клёцкі "з душамі", кісель, гарох з макавым малаком, крупнік з грыбамі або рыбай, верашчаку з каўбасой і г.д.\n© Photo : Ларыса МятлеўскаяКлёцкі з душамі\n1,5 кг бульбы,\n2 зубкі часнаку,\n400 г свінога фаршу,\nперац або каляндра,\nЯк гатаваць. У мясны фарш дадаць дробна насечаную цыбулю і часнок, пасаліць, дадаць прыправу, усё добра памяшаць і скатаць шарыкі. Старкаваць бульбу, як для дранікаў, добра яе адціснуць праз марлю або трохкутны мяшэчак-клінок для вырабу клінковага сыру ў які-небудзь посуд (дарэчы такую бульбу называюць "клінкаванай"). Праз 15 хвілін крухмал асядзе на дно і сок можна выліць або выпіць, бо гэта вельмі каштоўна для страўніка. Далей, у адціснутую бульбу дадаць яйцо, соль, крухмал і ўсё перамяшаць. Атрымаецца бульбянае цеста, якое трэба раздзяліць на часткі – па колькасці мясных шарыкаў. Як будзеце дзяліць, памятайце, што клёцкі ў вас павінны атрымацца велічынёй з мячык для жангліравання або як далікатны жаночы кулачок. Цяпер фарш трэба загарнуць у цеста з бульбы. Атрыманыя клёцкі асцярожна апусціць у падсоленую кіпячую ваду. Але вада пры гэтым не павінна моцна кіпець! Варыць іх трэба 30-40 хв на слабым агні, не закрываючы каструлю вечкам. Вынуць клёцкі шумоўкай і пакласці іх па адной у талеркі з загадзя звараным мясным булёнам. У кожную талерку ўсыпце крыху сечанага зялёнага кропу, калі яго няма, то і так будзе смачна. Можна клёцкі падаваць без булёна, проста выкласці іх на талерку і паліць смятанай, але з булёнам… вельмі смачна!\nУ маёй сям’і Дзяды спрадвеку найважнейшае свята. Акрамя прыбірання ў хаце і прыгатавання страў да святочнай вячэры, абавязкова стараюся наведаць могілкі, каб навесці там парадак. З малых гадоў прывучыла да гэтай работы сына, які вырас у шанаванні памяці продкаў.\nА маладым бацькам хачу параіць, часцей расказваць сваім дзецям аб вашых блізкіх і іх добрых учынках. Шчыра ганарыцеся імі самі – і тады вашым дзецям захочацца таксама быць у чымсьці падобнымі да іх і рабіць добрае.\n2 лістапада, 17:08


ХХIV свята мастацтваў «Музы Нясвіжа – 2019» прадоўжыцца да 25 мая | zviazda.by\nХХIV свята мастацтваў «Музы Нясвіжа – 2019» прадоўжыцца да 25 мая\nЗ 23 па 25 мая ў Нясвіжы праходзіць ХХIV свята мастацтваў «Музы Нясвіжа – 2019», арганізатарам якога з’яўляюцца Міністэрства культуры, Мінскі абласны выканаўчы камітэт, Нясвіжскі раённы выканаўчы камітэт і Заслужаны калектыў «Нацыянальны акадэмічны канцэртны аркестр Беларусі».\nНа працягу 24-х гадоў мастацкія фэсты ў Нясвіжы застаюцца адной з самых адметных падзей у культурным жыцці Беларусі. Штогод гэтыя інавацыйныя праекты яднаюць айчынную музыку розных эпох і жанраў, мастацкія выставы і тэатральныя паказы. З моманту свайго заснавання і да сённяшняга дня яны сталі сімвалам узнаўлення і адраджэння гісторыі айчыннага мастацтва, перш за ўсё – музычнага.\nАсноўныя мерапрыемствы сёлетняга свята прысвечаны 200-годдзю знакамітага кампазітара Станіслава Манюшкі. Таму своеасаблівым музычным прынашэннем юбіляру ад усіх аматараў і знаўцаў яго творчасці стане вялікі канцэрт акадэмічнай музыкі «Нясвіж – крыніца натхнення Станіслава Манюшкі і яго аднадумцаў». Падрыхтаваны ён творчымі калектывамі Нацыянальнага акадэмічнага канцэртнага аркестра Беларусі пад кіраўніцтвам народнага артыста Беларусі, прафесара Міхаіла Фінберга. У межах мерапрыемства адбудзецца творчая сустрэча маэстра Фінберга і канцэрт «Год юбілею Станіслава Манюшкі».\nТворчыя калектывы Нацыянальнага акадэмічнага канцэртнага аркестра Беларусі прадставяць свае новыя праграмы, у якіх прагучаць лепшыя ўзоры беларускай музыкі з ХІІ па ХХІ стагоддзе. Канцэрт «Рэлігійныя творы айчынных майстроў» адбудзецца ў Нясвіжскім Касцёле Божага Цела, канцэрт «Музыка беларускіх палацаў» – у Тэатральнай зале Палацавага ансамбля Нясвіжа.\nУ раённым цэнтры культуры адкрыецца мастацкая выстава работ з фонду Міжнароднага конкурсу-пленэру юных мастакоў імя Міхаіла Сеўрука «Краявіды Нясвіжа вачыма дзяцей».\nПа традыцыі, упершы дзень нясвіжскай імпрэзы Заслужаны аматарскі калектыў Рэспублікі Беларусь тэатра імя Уршулі Радзівіл Цэнтра культуры пакажа камедыю па п’есе Жана Батыста Мальера «Ён мужык, а яна паненка» (рэжысёр Яўген Валабоеў).\nЗавяршыцца музычная акцыя гала-канцэртам «Новае ў Нясвіжы» ў выкананні Заслужанага калектыву «Нацыянальны акадэмічны канцэртны аркестр Беларусі» .\nСтраты 2019 года\nВалянціна Шчарбакова з Нясвіжа: Бібліятэкар у невялікім горадзе — і культработнік, і крыніца інфармацыі, і псіхолаг\nМіншчына ўрачыста адкрывае Рэспубліканскі тыдзень устаноў адукацыі дзяцей і моладзі\nУ 2019 годзе плануецца пабудаваць 4 млн м² жылля\n20:40 У Шатландыі юным футбалістам забаранілі наносіць удары па мячы галавой\n18:37 У Іспаніі банкір асуджаны на 18 месяцаў за спробу вывезці сваю ж карціну Пікаса\n18:28 У Беларусі зноў павышаюцца кошты на паліва\n17:30 Прыбіральні для сабак пачалі працаваць у аэрапорце ў Хельсінкі\n16:27 Кітаец спрабаваў вывезці са Шры-Ланкі ў багажы 200 атрутных скарпіёнаў\n14:21 Toyota інвестуе каля $400 млн у развіццё тэхналогій вытворчасці лятучых таксі\n13:52 У мінулым годзе наймальнікаў аштрафавалі на $400 тыc. за затрымкі заробку\n12:44 У Брэсце царква зноў прынцыпова не стане асвячаць купелі на Вадохрышча\n4327 Sex-балясы. Пра патаемнае\n2719 Жыхар Ганцавіцкага раёна знайшоў міну і панёс яе ў лес\n1404 Як у Кобрынскім раёне жыве сельсавет памерам у адну вёску\n752 Разважанні 16-гадовай пісьменніцы Сафіі Ворсы пра бяздушнасць узорнай сістэмы\n510 Жураўлі вярнуліся. Зімы не будзе?\n497 Беларускі народны каляндар на 2020 год\n444 Усё, што трэба ведаць пра падачу дэкларацыі аб даходах за мінулы год\n338 Ці можна выхоўваць дзіця ў сацыяльных сетках?\n337 Хто ідзе ў сучасныя батлеечнікі


Аб удзеле ў міжнароднай аграпрамысловай выставе - Генеральнае консульства Рэспублікі Беларусь у Дубаі\nАб удзеле ў міжнароднай аграпрамысловай выставе\nУ перыяд з 3 па 5 верасня 2021 года ў г.Мохали, штат Пенджаб, адбылася другая міжнародная аграпрамысловая выстава «AGRI PROGRESS EXPO 2021». Галоўным партнёрам выставы выступіла індыйская кампанія «Erisha Agritech Private Limited».\nГенеральны дырэктар «Erisha Agritech Private Limited» Даршан Рана прадставіў на стэндзе беларускія трактары Belarus-622 і Belarus-920.4 вытворчасці ААТ «Менскі трактарны завод», якія былі высока ацэнены дылерамі і дыстрыбутарамі аграпрамысловага сектара. Акрамя таго, асобна быў прэзентаваны збожжаўборачны камбайн GS575 вытворчасці ААТ «Гомсельмаш», а з прадукцыяй «Кіруючая кампанія «Бабруйскаграмаш », ААТ«Кіруючая кампанія холдынгу «Лідсельмаш» ўдзельнікі выставы змаглі азнаёміцца на відэа-стэндзе.\nНа стэндзе таксама было прадстаўлена навясное абсталяванне, выпушчанае на сумесным прадпрыемстве «Gomselmash India Private Limited», маторны культыватар брэнда Darsh Optima, ротаватар, сеялка брэнда Darsh Palesse і іншая прадукцыя.\nЗ беларускага боку ў выставе прынялі ўдзел прадстаўнікі ААТ «Гомсельмаш» і «Кіруючая кампанія холдынгу «Бабруйскаграмаш», а таксама Пасольства Беларусі ў Індыі.\nДырэктар па маркетынгу «Кіруючая кампанія холдынгу «Бабруйскаграмаш» П.Драгун ўрачыста ўручыў Д.Ране дылерскі сертыфікат.\nУ мерапрыемстве прынялі ўдзел каля 14 тыс. фермераў, больш за 1721 дылераў, а таксама звыш 118 экспанентаў.\nУдзел у гэтым маштабным мерапрыемстве дазволіць надаць новы імпульс у развіцці двухбаковага ўзаемавыгаднага супрацоўніцтва ў аграпрамысловым сектары паміж Беларуссю і Індыяй.


Skilsmissepilot - Юрысты Даніі. Усе адвакаты Онлайн\nГэта тэма, яны пакутуюць ад гэтага, па сутнасці, цяжка гаварыць - для каго яны кажуць\nЧытаць астатняе прыкладна роўнае клопат аб іх разводзе з дапамогай skilsmisseadvokat як рабіць гэта самастойна. Вы зрабілі вашу нерухомасць, даведацца, як вы стаіце з шлюбны дагавор вы заключылі і мець магчымасць скласці новае завяшчанне.\nАгульнай эканамічнай сітуацыі, адвакат можа толькі ў меншай ступені дапамагчы. Чытаць усе астатняе, каб быць у разводзе-гэта ўжо вялае справа, калі абодва бакі згодныя, па большай частцы.\nРаздзел маёмасці можа ажыццяўляцца ў адносна кароткія тэрміны, калі бакі дамовяцца, хоць гэта можна зрабіць за некалькі гадоў і быць дарагім справай, калі два бакі не могуць пагадзіцца на гэта па меншай меры.\nПрачытаць астатнюю частку шлюбны дагавор з'яўляецца юрыдычным дакументам, які дазваляе ствараць адасобленае маёмасць у шлюбе. З асобнай долі маёмасці не абавязкова адны і тыя ж аб'екты ў роўнай ступені, так як у адваротным выпадку адпраўная кропка, калі вы калі-небудзь развесціся або памерці.\nЧытаць усе астатняе, што цягне час разводу і робіць яго адным з многіх вельмі сумны вопыт-гэта падзел маёмасці. Наша воля Твая і мая, і ўсе каштоўнасці павінны быць агульнымі Падзел маёмасці пры разводзе можа быць вельмі жорсткім і дастаўшы з доўгага, калі не абодва жонка з самага пачатку ўсталяваць, каб справіцца як мага хутчэй з rigors і kompromisvillige.\nПрачытаць астатнюю частку разводаў з'яўляецца не правам, акрамя пяці канкрэтных выпадках. Ва ўсіх астатніх выпадках патрабуецца пачатковае падзел паўгода, калі бакі згодныя на развод і аднаго года, калі не. Чытаць астатнія.


03 сьнежань 2021, 16:07\nАфганская жанчына каля ўваходу ў салён прыгажосьці.\nУ Афганістане рух «Талібан», які прыйшоў да ўлады летам 2021 году, выдаў указ аб правах жанчын.\nДакумэнт заклікае лідэраў афганскага грамадзтва — знаўцаў рэлігіі і старэйшынаў — зрабіць сур’ёзныя захады дзеля абароны правоў жанчын. Згодна з указам, афганак, у тым ліку ўдоваў, нельга прымушаць да замужжа. Пры гэтым у выпадку паўторнага шлюбу ўдава мае права на атрыманьне пасагу ад свайго новага мужа.\n«Жанчына — гэта ня ўласнасьць, а высакародны і свабодны чалавек», — гаворыцца ў дакумэнце.\nМіністэрству ў справах хаджу і Міністэрству інфармацыі і культуры даручана прапаведаваць правы жанчын. Вярхоўны суд павінен даць указаньне судам разглядаць пэтыцыі жанчын.\nУ дакумэнце няма згадак пра шлюбы непаўналетніх, працаўладкаваньне і доступ да адукацыі для жанчын. Гэтыя пытаньні выклікаюць сур’ёзную заклапочанасьць праваабаронцаў.\nТалібы захапілі ўладу ў Афганістане ў жніўні на фоне вываду з краіны амэрыканскіх вайскоўцаў. Неўзабаве пасьля ўсталяваньня кантролю над краінай «Талібан» увёў цьвёрдыя абмежаваньні, большасьць зь якіх закранулі дзяўчат і жанчын. У прыватнасьці, ім сур’ёзна абмежавалі доступ да адукацыі, забаранілі займацца спортам, прымусілі насіць нікаб.\nЖурналістак абавязалі надзяваць хіджаб для правядзеньня эфіраў. Акрамя таго, супрацоўніцам СМІ цяпер нельга знаходзіцца ў месцах, дзе шмат людзей, і весьці рэпартажы зь месцаў падзей.\nУ пэрыяд свайго папярэдняга кіраваньня ў Афганістане, з 1996 па 2001 год, «Талібан» прытрымліваўся строгай вэрсіі шарыяту. У краіне былі абмежаваныя многія палітычныя правы, асноўныя свабоды, перш за ўсё жорсткія правілы дзейнічалі ў адносінах да жанчын і дзяўчат.\nЦяпер талібы заяўляюць, што будуць захоўваць правы чалавека, але многія афганцы кажуць, што давяраць ісламістам нельга.


Якія фасады для кухні лепш (60 фота)\nЛепшыя фасады для кухні: агляд варыянтаў\nКухонная мэбля - твар вашай кухні, то, што першае кідаецца ў вочы, служыць залогам выгоды і камфорту. заказваючы гарнітур, важна вызначыцца не толькі ў каляровых і стылістычных перавагах, але і старанна вывучыць практычную бок праблемы выбару прадметаў становішча. А менавіта эксплуатацыйныя характарыстыкі матэрыялаў, з якіх вырабляюцца стальніцы, вечка, дзверцы скрынь і шаф - фасады. Сёння мы пагаворым аб тым, якія фасады для кухні лепш.\nФасады могуць быць вельмі разнастайныя ва ўсіх адносінах\nВыбар кухонных фасадаў\nНайбольш распаўсюджаныя тыпы фасадаў: фасады з дрэва і не толькі\nЗусім дарма шматлікія гора-гаспадары не вывучаюць даступныя варыянты фасадаў кухні, ня узважваюць вартасці і недахопы матэрыялаў, служачых асновай для вырабу мэблі. Памыліцца з выбарам, зэканоміўшы, не там, дзе варта было, вы цалкам верагодна ўжо ў хуткім часе сутыкнецеся з неабходнасцю замены ўсяго гарнітура або асобных яго элементаў. так адбываецца, таму што пастаянныя спадарожнікі любой кухні - тлушч, каламином, кроплі вады, плямы ад разлітых страў абсоўваюцца на мэблі і стальніцы, глыбока ўядаецца ў іх, пакідаючы бесстароннія сляды, а рэгулярныя перапады тэмператур і падвышаная вільготнасць паступова псуюць ня прыстасаваныя да такіх умоў прадметы абстаноўкі.\nГэты артыкул змяшчае вялікі аб'ём карыснай інфармацыі, закліканай дапамагчы правільна расставіць прыярытэты і выбраць фасад для кухні, які будзе вас радаваць не толькі прыгажосцю і арыгінальнасцю, але і даўгавечнасцю.\nКухонны гарнітур павінен быць максімальна практычны і зручны ва ўборцы\nПатрабаванні пры выбары\nПакліканне кухонных фасадаў - схаваць ад цікаўных вачэй ўнутранае напаўненне шафак і паліц, але ў той жа час з іх дапамогай мы імкнемся стварыць на сваіх кухнях гармонію і ўтульнасць. Знешні аблічча гэтага прадмета інтэр'еру залежыць ад густаў гаспадароў, плошчы, асветленасці памяшкання і агульнага стылістычнага напрамку.\nЯк жа вызначыць добры ці фасад у кухні? любыя, нават самыя якасныя, стыльныя і лепшыя фасады для кухні павінны адказваць шэрагу патрабаванняў:\nНа працягу доўгага часу не губляць знешнюю прывабнасць;\nрамантавацца, рэстаўравацца альбо замяняюцца новымі пры паломцы без якіх-небудзь складанасцяў;\nСлаба паддавацца разнастайным забруджванням;\nДастаткова проста ачышчацца ад тлушчу, пырскаў і плям;\nСупрацьстаяць перападаў тэмператур, механічным пашкоджанні і умовам падвышанай вільготнасці;\nЎстойлівасць да правісанню;\nНе захоўваць сляды ад адбіткаў пальцаў, potekov пар, разводаў;\nМець прэзентабельны вонкавы выгляд пры ўмераным кошце.\nМожна знайсці недарагія, але вельмі стыльныя фасады\nпрадукцыя, прадстаўленая на мэблевым рынку, радуе разнастайнасцю і дазваляе рабіць нічым не абмежаваны выбар. таму вырашаючы, какой фасад лепш выбраць для кухні неабходна вельмі дакладна прааналізаваць даступныя варыянты.\nЗыходзячы з канструктыўных асаблівасцяў, адрозніваюць наступныя тыпы фасадаў для кухні:\nрамачныя, складаюцца з філёнгі і рамкі. Падобны тып канструкцыі мае складаную структуру, дазваляе сумяшчаць некалькі відаў матэрыялаў.\nшкляныя безрамочные, для вырабу якіх прымяняецца загартаванае па спецыяльнай тэхналогіі тоўстае шкло або трыплекс.\nПрактычна ўсе спажыўцы аднадушна сыходзяцца ў меркаванне, што выбіраць лепш фасады для кухні, якія камфортныя і практычныя ў эксплуатацыі. Распаўсюджаныя матэрыялы для вырабу асобы кухні:\nпластык, акрыл і шпон;\nАлюміній больш падыдзе да футурыстычнай хай-тэк\nКожны з пералічаных матэрыялаў мае дастатковую колькасць добрых якасцяў і недахопаў. Які ж фасад кухні лепш выбраць? Каб у вас не разбягаліся вочы ад шыраты асартыменту, зніклі апошнія сумневы, і перастала па начах сніцца дылема «масіў або мдф», крыху ніжэй прыведзена апісанне самых распаўсюджаных тыпаў асабовых частак кухонных гарнітураў.\nШто можа быць высакародней і натуральней чым натуральная драўніна? Яна проста-такі дыхае сілай, цяплом і надзейнасцю, прыемная навобмацак, не выходзіць з моды, але і варта адпаведна. Затое пры правільным сыходзе падобная мэбля гатовая праслужыць стагоддзя. Матэрыялы для вытворчасці фасадаў з дрэва - клён, алешына, бяроза, дуб, бук, хвоя. Паколькі драўніна валодае ўласцівасцю ўбіраць вільгаць і пахі для прадухілення набракання яе пакрываюць лакам і ахоўнымі складамі.\nДа недахопаў фасадаў з масіва адносяць:\nКошт на 25-30% вышэй вырабаў з МДФ;\nПад уздзеянне прамых сонечных прамянёў цьмянее;\nУ перыяд адаптацыі магчыма невялікае усыханне.\nДрэва гэта выдатна, але ёсць свае нюансы\nА цяпер давайце паспрабуем разабрацца, што ж лепш мдф або масіў для кухні. Бо гэта даволі надзённае пытанне, цікавіць будучых пакупнікоў.\nФасады на аснове МДФ\nКалі вы не размяшчаеце дастатковай колькасцю сродкаў для куплі гарнітура з натуральнай драўніны, але жадаеце атрымаць якасную мэблю з натуральных матэрыялаў, раім выбраць фасады для кухні са МДФ.\nПа сутнасці МДФ - матэрыял, атрыманы шляхам прасавання пад ціскам мелкодісперсного драўнянай габлюшкі. Ён на парадак танней натуральнага дрэва, але пры гэтым захоўвае экалагічную чысціню, бо ў працэсе вытворчасці выкарыстоўваюцца натуральныя клейкія рэчывы, у адрозненне ад ДСП. Таксама да пераваг МДФ ставіцца ўстойлівасць тэмпературных перападаў і вільгаці, трываласць і даўгавечнасць, вялікая, у параўнанні з масівам, пластычнасць. Апошняе дазваляе вырабляць складаныя канструкцыі.\nНедахопам МДФ лічыцца схільнасць механічных пашкоджанняў, каб зберагчы ад сколаў, расколін і драпін, аснову пакрываюць лакам, плёнкай ПВХ, шпонам, фарбай.\nПапулярнасць набылі гарнітуры, «Твар» якіх складае рамка для фасадаў мдф, а запоўненая ротанга, шклом, пластыкам і т. п.\nФасады ў рамках з алюмініевага профілю\nФасады з алюмініевага профілю для кухні ўжываюцца ў асноўным пры вырабе шкляных фасадаў. Ўсталёўваюцца часцей яны на верхні ярус, дзе меншая верагоднасць пашкоджанняў. Падобная мэбля напоўніць памяшканне цяплом і святлом, адбіваецца ад празрыстых паверхняў. Гарманічна глядзіцца ў хай-тэк і мадэрн інтэр'ерах.\nДа недахопаў адносяць адчувальнасць алюмініевай рамы да механічных пашкоджанняў і агрэсіўным мыйным сродкам.


Несвижская ЦБС - Нясумны вечар у бібліятэцы\nНясумны вечар у бібліятэцы\nУ сучасных умовах, калі адбываецца працэс станаўлення ідэалогіі беларускай дзяржавы і вызначэння яе нацыянальнай ідэі, краязнаўства выступае эфектыўным сродкам выхавання пачуцця патрыятызму, уплывае на фарміраванне грама-дзянскай пазіцыі, светапогляду, дапамагае ў засваенні і захаванні гісторыка-культурных, духоўных традыцый. Важную ролю ў гэтым адыгрывае бібліятэка. Бібліятэкары імкнуцца захаваць і памнажаць здабыткі, выхоўваць павагу да гісторыі.\nУ адзін з дзён апошняга месяца зімы супрацоўнікі раённай бібліятэкі, сумесна з Ланскімі сельскай бібліятэкай і сельскім домам культуры, запрасілі гасцей на вячоркі (фота 1). Канферэнц-зала на час мерапрыемства ператварылася ў традыцыйную беларускую хату. Тут былі прадстаўлены вышыванкі і прылады сялянскай працы.\nСвята было прысвечана традыцыйнай беларускай культуры: музыцы, фальклору, гісторыі, традыцыям, абрадам і мела назву “Запрашаем на вячоркі”. Для сваіх гасцей бібліятэкары і работнікі Ланскага СДК падрыхтавалі цікавую і насычаную праграму. Гучалі беларускія песні, гумарэскі і гісторыі з жыцця нашага краю. Была прадстаўлена і традыцыйная беларуская кухня. Гасцямі свята сталі як нашы чытачы, так і госці з замежжа — сябры ГА “Несвіжане” (Польшча) (фота 2), якія для прысутных падрыхтавалі прыемны сюрпрыз — традыцыйны польскі хлеб.\nНе будзем забываць, што мы жывём у час адраджэння беларускай гісторыі, культуры, мовы. Адраджаецца цікавасць да мінулага, да сваіх каранёў. Памяць аб гістарычным мінулым — гэта ўласцівасць душы чалавека. Да мінулага людзі звяртаюцца не дзеля простай цікаўнасці, а каб лепш зразумець нашу сучаснасць.\nзагадчык аддзела абслугоўвання\nі інфармацыі Нясвіжскай цэнтральнай\nраённай бібліятэкі імя П. Пранузы.\nФота Наталлі Ермашэнка і Вольгі Марчанка.


Манікюр для вясны з кветкамі: модныя тэндэнцыі і навінкі афармлення - Confetissimo - жаночы блог\nЛюбую пару года ўносіць свае карэктывы ў наш настрой і жаданні, таму жанчыны рэгулярна абнаўляюць сваё гардэроб і змяняюць знешнасць. Сезоннасць ўплывае не толькі на выгляд адзення, але і на колеру аксесуараў і іншыя дробязі. І такая дэталь жаночага вобраза як манікюр, найбольш адчувальная да уплывам тэндэнцый.\nУ летні перыяд для стварэння дызайну пазногцяў модніцы аддаюць перавагу яркім і насычаным адценням лаку, якія ў поўнай меры перадаюць фруктова-ягадную сакавітасць. Для восені характэрна выкарыстанне больш спакойных і глыбокіх кветак з акцэнтам на фарбы, якія сустракаюцца ў гэты час года ў прыродзе. Зімой у дызайне пазногцяў кожнай паненкі прысутнічаюць разнастайныя малюнкі на навагоднюю тэматыку і дэталі, характэрныя для стварэння манікюру ў стылі «снежнай каралевы». А з прыходам цёплых вясновых дзён так хочацца дапоўніць вобраз ноткамі рамантыкі, лёгкасці і пяшчоты, таму жанчыны перадаюць свой настрой не толькі пры дапамозе адпаведных адценняў лаку, але і дзякуючы рознаму дызайне.\nМодны вясновы манікюр з кветкамі - гэта найбольш удалае рашэнне для тых, хто жадае не толькі ўнесці змены ў свой лад, але і адпавядаць модным павевы гэтага сезону. Пра тое, якія адценні лаку варта выкарыстоўваць для стварэння кветкавага манікюру, і якія тэхнікі афармлення пазногцяў пазначыліся ў спісе трэндаў, вы даведаецеся далей.\nМанікюр для вясны з кветкамі - модныя тэндэнцыі\nКожны навамодны сезон дыктуе свае правілы, і вясна таксама не стала выключэннем. Галоўнай адметнасцю вясновага манікюру з'яўляюцца разнастайныя выявы кветак, якія можна размясціць на пазногцях рознымі спосабамі і абыграць пры дапамозе многіх тэхнік. Такі дызайн дазволіць асвяжыць і змяніць увесь лад, падкрэсліць жаноцкасць, пяшчота і індывідуальнасць кожнай модніцы.\nРаім прачытаць: Блакітны манікюр - модныя тэндэнцыі на кароткіх і доўгіх пазногцях\nПры гэтым не варта забываць, што стварэнне падобных кампазіцый працэс досыць карпатлівая, і акрамя абавязковага валодання мастацкімі навыкамі і вопыту ў маляванні, варта дакладна прадумаць спосаб і стыль нанясення кветкавых ўзораў.\nУ такім манікюр ўсё павінна быць заснавана на вясновай свежасці і лёгкасці, таму вельмі важна не перагрузіць ногцевыя пласціны багаццем малюнкаў і дэкору. Ідэальны варыянт - сціплыя і някідкія кветачкі ў чыгуне або бутоны, выкананыя тонкімі рыскамі на некалькіх пазногцях, якія па жаданні могуць дапаўняцца бліскаўкамі Глітэра або парай бліскучых камянёў.\nНе менш актуальныя ў гэтым выпадку мініяцюрныя кветкавыя кампазіцыі і фрагментное размяшчэнне малюнка, што мае на ўвазе нанясенне меркаванага выявы з расьцяжкай на некалькіх ногцевых пласцінах па тыпу модульнай карціны.\nТакія прапановы выдатна спалучаюцца з класічным французскім манікюрам, аднатоннымі пакрыццямі, светлым манікюрам з ўцірання пудры і многімі іншымі тэхнікамі. Пры гэтым кветкі варта наносіць, выкарыстоўваючы правіла «залатога сячэння", зрушыўшы ўзор трохі лявей ці правей ад цэнтра.\nІ самае галоўнае - для натхнення можна выкарыстоўваць любы выгляд кветак, які, на вашу думку, найбольш цесна асацыюецца з прыходам вясны.\nМодныя колеру вясновага манікюру з кветкамі\nХарактарызуючы каляровае выкананне моднага вясновага манікюру, можна сказаць, што вяршэнства ў гэтым сезоне аддадзена далікатным і стрыманым адценням лаку. Аднак дадзены факт зусім не азначае, што вас чакае нешта сумнае і нецікавае.\nДзякуючы разнастайнасці каляровай палітры, модны вясновы манікюр з кветкамі можа гуляць абсалютна рознымі фарбамі, а наадварот расліна мяняць свой прыродны колер на самыя фантастычныя расфарбоўкі.\nДля кожнай дзяўчыны ці жанчыны надыход вясны адбываецца па-свойму. Для адных - гэта феерыя пачуццяў, эмоцый і яркіх фарбаў. Для іншых - лёгкае подых ветрыка, пяшчота і рамантыка. Таму разам са светлым ружовым, блакітным, фіялкавы, бэзавым, мятным, зялёным, аліўкавым, або цытрынавым адценнем з пастэльнай гамы, а таксама бэжавым, малочным альбо карамельных з нюдовой, вы можаце смела выкарыстоўваць больш яркія пакрыцця, якія асабліва актуальныя для нанясення кветкавых малюнкаў . Галоўнае правільна размясціць акцэнты і не занадта захапляцца бліскучым або аб'ёмным дэкорам.\nРаім прачытаць: Модны французскі манікюр зімы 2020\nКветкавы французскі манікюр вясна\nАналізуючы варыяцыі моднага манікюру для гэтага вясновага сезону, прапанаваныя дызайнерамі, мы выдзелілі ў асобную тэму класічны французскі манікюр, які ў спалучэнні з рознымі кветкавымі малюнкамі і кампазіцыямі здольны заваяваць любое жаночае сэрца.\nСярод актуальных варыянтаў элегантны і лаканічны французскі манікюр з беласнежнай усмешкай на нюдовом альбо празрыстым падставе, упрыгожаны россыпам далікатных бутонаў на пары пазногцяў.\nФранцузскі манікюр, у якім на кончык ногцевай пласціны наносіцца мініяцюрная кветкавая кампазіцыя, якая імітуе ўсмешку або дызайн з аб'ёмнымі кветкамі. А таксама манікюр з яркімі каляровымі малюнкамі, французскі манікюр з нестандартнай двайны, трохкутнай або скошанай «усмешкай», якая дапаўняецца кветкавымі малюнкамі і іншыя прыклады. Пры гэтым можна дадаткова асвяжаць ўзоры рознымі відамі блёсток або камянямі.\nНавінкі манікюру з кветкамі вясна\nУ кожным навамодным сезоне спіс папулярных і правераных часам варыянтаў дызайна папаўняецца свежымі навінкамі, якія больш-менш становяцца папулярнымі і выкарыстоўваюцца модніцамі для дадатку розных вобразаў.\nДля вясновага сезона ў гэтым годзе дызайнеры таксама прапанавалі дзіўныя ідэі, на якія варта абавязкова звярнуць увагу, бо вясна - перыяд абнаўлення! А так, як асноўнай «разыначкай» манікюру вясна з'яўляюцца разнастайныя кветкавыя малюнкі, то і новаўвядзенні будуць грунтавацца менавіта на спосабах іх нанясення.\nСёння мы прапануем вашай увазе шыкоўныя малюнкі, выкананыя пры дапамозе кітайскай роспісу, кветкі, намаляваныя ў тэхніцы акварэль, кветкавы дызайн з дроту і манікюр з арыгінальнай назвай «sweet bloom».\nДля нанясення акварэльных узораў спатрэбіцца фарба, тонкая пэндзлік, талент мастака і шмат цярпення, але вынік вас прыемна ўразіць. Кітайская роспіс наносіцца пры дапамозе дастаткова шырокай пэндзлікі, і ў гэтым выпадку асаблівую ўвагу трэба надаць менавіта малюнках з галінкамі квітнеючай сакуры.\nРаім прачытаць: 100 эфектных ідэй чорнага манікюру з кветкамі\nМанікюр з ўзорамі ў стылі «sweet bloom», мае на ўвазе нанясенне кампазіцый на падставу ногцевай пласціны, іх акуратная прамалёўка тонкімі чорнымі лініямі і накладанне на падрыхтаваныя малюнка сумесі з лаку патрэбнага адцення і акрылавага пяску. Атрымліваецца пяшчота і аб'ём «у адным флаконе».\nШто тычыцца аб'ёмнага манікюру, то ў аснове стварэння кветкавых ўзораў, як вы здагадаліся, ляжыць выкарыстанне гатовай лепкі. Вам застаецца толькі стварыць з матэрыялу жаданы элемент фларыстыкі і прымацаваць яго да падставы пазногця пры дапамозе манікюрнага клею або звычайнага празрыстага гель-лаку. Незвычайна, модна і вельмі прыгожа.\nКветкавыя малюнкі на пазногцях заўсёды жаноцкі, міла і пяшчотна глядзіцца. Пры гэтым, як мы ўжо казалі, зусім не абавязкова абмяжоўвацца светлымі і лаканічнымі адценнямі для іх стварэння. Натхняйцеся нашымі ідэямі і ўвасабляюць у рэальнасць свае жаданні. Вясна - гэта цудоўны час для эксперыментаў!\nЦудоўныя ідэі манікюру ў чорна-белых колерах: модны агляд 2021\nКантрасны дуэт чорнага і белага колераў паўсюдна сустракаецца ў дызайнерскіх калекцыях аксесуараў, моднай вопраткі\nМодная форма і даўжыня пазногцяў на ўсе выпадкі жыцця\nКожная модніца ведае, што дагледжаныя рукі і прыгожы манікюр з'яўляюцца завяршальнай дэталлю любога жаночага\nМодныя тэндэнцыі манікюру шеллак\nПрыгожыя і дагледжаныя пазногці заўсёды з'яўляліся упрыгожваннем любой дзяўчыны. Яшчэ са старажытных часоў дзяўчыны\nДызайн педыкюру - самыя прыгожыя ідэі афармлення\nПа-за залежнасці ад пары года кожнай дзяўчыне неабходна даглядаць за пазногцямі, бо прыгожы манікюр\nДызайн пазногцяў са слайдэр - фота, ідэі, трэнды\nПрыгожы дызайн пазногцяў стане лепшым дадаткам да вашым самым цудоўным вобразам і outfit'ам, цудоўна\nДзіўны манікюр nude - ідэі і фота\nРазглядаючы трэнды манікюрнага мастацтва, можна з упэўненасцю сцвярджаць, што топавыя навінкі дызайну пазногцяў вызначаюцца


Веданне тэрмапары і ахоўнага электрамагнітнага клапана газавай пліты - Навіны - Ningbo Aokai Security Technology Co., Ltd\nВеданне тэрмапары і ахоўнага электрамагнітнага клапана газавай пліты\nЗлучэнне (галоўка) тэрмапары змяшчаецца ў высокатэмпературнае полымя, і ствараемая электрарухаючая сіла дадаецца да шпулькі ахоўнага электрамагнітнага клапана, усталяванага на газавым клапане, праз два драты. Сіла ўсмоктвання, якую стварае электрамагнітны клапан, паглынае арматуру ў электрамагнітным клапане, так што газ паступае да сопла праз газавы клапан.\nКалі полымя згасае па выпадковых прычынах, электрарухаючая сіла, створаная тэрмапарай, знікае або амаль знікае. Таксама знікае або моцна слабее ўсмоктванне электрамагнітнага клапана, арматура пад дзеяннем спружыны вызваляецца, гумовы блок, усталяваны на яго галоўцы, перакрывае газавую адтуліну ў газавым клапане, і газавы клапан зачыняецца.\nПаколькі электрарухаючая сіла, якую стварае тэрмапара, адносна слабая (усяго некалькі мілівольт), а ток адносна малы (усяго дзесяткі міліампер), усмоктванне шпулькі ахоўнага электрамагнітнага клапана абмежавана. Такім чынам, у момант узгарання вал газавага клапана павінен быць націснуты, каб аказаць на арматуру знешняе высілак па восевым кірунку, каб арматура магла паглынацца.\nНовы нацыянальны стандарт прадугледжвае, што час адкрыцця ахоўнага электрамагнітнага клапана складае â‰¤ 15 с, але звычайна кантралюецца вытворцамі ў межах 3 ~ 5 с. Час адключэння ахоўнага электрамагнітнага клапана знаходзіцца ў межах 60 секунд у адпаведнасці з нацыянальным стандартам, але звычайна кантралюецца вытворцам у межах 10 ~ 20 секунд.\nІснуе таксама так званая прылада запальвання «нулявой секунды», якая ў асноўным прымае ахоўны электрамагнітны клапан з двума шпулькамі, а нядаўна дададзеная шпулька падключаецца да ланцуга затрымкі. Падчас запальвання ланцуг затрымкі генеруе ток, каб трымаць электрамагнітны клапан у закрытым стане на працягу некалькіх секунд. Такім чынам, нават калі карыстальнік адразу ж адпусціць руку, полымя не згасне. І звычайна спадзяюцца на іншую шпульку для бяспекі.\nМесца ўстаноўкі тэрмапары таксама вельмі важна, так што полымя можа добра прыпякаць да галоўкі тэрмапары падчас гарэння. У адваротным выпадку тэрмаэлектрычнай ЭРС, якую генеруе тэрмапара, недастаткова, усмоктванне шпулькі ахоўнага электрамагнітнага клапана занадта малое, і якар не можа быць паглынуты. Адлегласць паміж галоўкай тэрмапары і пажарнай вечкам звычайна складае 3 ~ 4 мм.\nпапярэдні:Як абслугоўваць газавы электрамагнітны клапан?


Семья Шилковых из Докшиц — лауреат третьей премии — Докшицы Бегомль Официальная газета Докшицкого района Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах Услуги в Докшицах Объявления в Докшицах\n02.11.2012 169 Родныя вытокi Комментариев нет\n«Сузор’е сямейных талентаў» — пад такой назвай у мінулыя выхадныя ў Доме культуры Арэхаўска Аршанскага раёна праходзіла абласное свята-конкурс сямейнай творчасці, у якім прынялі ўдзел 13 раёнаў Віцебскай вобласці.\nГонар нашага раёна абараняла сям’я Шылковых з Докшыц. Павел і Вольга паехалі на конкурс не адны: падтрымаць і паўдзельнічаць у праграме з радасцю згадзіліся іх дзеці – Маша і Аляксандр, а таксама цесць Паўла – Дзмітрый Кабяк і свякроў Вольгі – Ніна Шылкова. Іх дружная, згуртаваная каманда спадабалася не толькі гледачам, але і журы, якое высока ацаніла іх выступленне.\nКонкурсная праграма была прадстаўлена сямю намінацыямі: сямейнае песеннае майстэрства; сямейная сцэнічная творчасць; аматарскі відэафільм; лепшая аўтарская песня; незвычайнае сямейнае хобі; дэкаратыўна-прыкладное і пекарскае мастацтва. Ужо ў першай намінацыі, якая называлася “Хай льецца песня і прыпеўка”, Шылковы паказалі свой талент, за што і атрымалі дыплом лаўрэата 3-й ступені.\nДа намінацыі на лепшы аўтарскі твор сям’я падышла вельмі адказна: Павел сам напісаў верш “Гісторыя нашага кахання” і на адным дыханні прачытаў яго са сцэны пад лірычную музыку. За гэта атрымаў яшчэ адну ўзнагароду – званне лаўрэата.\nБагата на свяце было прадстаўлена вырабаў з саломкі і бісеру, знайшлося месца вышыўцы і вязаным кручком сурвэткам.\nРыхтуючыся да намінацыі пекарскага мастацтва “Сямейны каравай”, Вольга і Павел вырашылі не абыходзіцца толькі адной выпечкай, а паказаць усё, на што здатныя. Дома гатавалі ледзь не да раніцы, таму стол на свяце “ламаўся” ад прысмак. Быў і фаршыраваны шчупак, і запечаныя рабчыкі. Хапала і выпечкі – торты, пірожныя, труфелі. Гаспадыня Вольга не абмежавалася толькі адным караваем, а дапоўніла яго яшчэ дамашнім хлебам, які сама выпекла ў печы. У гэтым конкурсе Шылковы-кулінары сталі дыпламантамі 1-й ступені.\nЗапамінальным і яскравым стала выступленне дзяцей – Машы і Аляксандра, якія ў адно імгненне заваявалі сімпатыю гледачоў, выканаўшы прыпеўкі і песню “Запрагайце сівых коней”.\n– Дадому ўсе вярталіся з выдатным настроем, – гаварыла метадыст раённага метадычнага цэнтра аддзела культуры райвыканкама Вольга Пракаповіч, якая суправаджала і падтрымлівала маральна ў час правядзення конкурсу сям’ю Вольгі і Паўла Шылковых. – Нам вельмі прыемна, што ў нашым раёне жывуць такія таленавітыя, працавітыя і поўныя новых ідэй людзі, якія ў любую хвіліну могуць узняць настрой і сагрэць сэрца душэўнай песняй.\nНА ЗДЫМКУ: сям’я Шылковых у час абласнога свята-конкурсу.\n← Докшицкий хлеб в Минске и Мяделе\nДокшицкие агроусадьбы пользуются спросом →


Instytuty Polskie > Instytut Polski w Mińsku > Падзея > Мастацтва > Выстава “Акадэмія 100 плакатаў”\n8.06.2018 - 24.06.2018 Мастацтва\nВыстава “Акадэмія 100 плакатаў”\nса збору Акадэміі мастацтваў у Катавіцах\nГенеральнае консульства РП у Брэсце, Польскі Інстытут у Мінску і ДзУК “Брэсцкі абласны грамадска-культурны цэнтр” запрашаюць 8 чэрвеня, 16:30 на выставу “Акадэмія 100 плакатаў” (18+) са збору Акадэміі мастацтваў у Катавіцах у выставачнай зале Брэсцкага абласнога грамадска-культурнага цэнтра.\n“Акадэмія 100 плакатаў”\nАкадэмія Мастацтваў у Катавіцах выгадавалася на плакаце. Гісторыя навучальнай установы бярэ пачатак у сярэдзіне мінулага стагоддзя. Цягам доўгага часу вучэльня функцыянавала як Іншагародні факультэт прапагандысцкай графікі кракаўскай Акадэміі мастацтваў, і гэта значыць, што плакат з самага пачатку быў тым вызначальным кірункам, які старанна развівалі ў мурах установы.\nПлакат – гэта мастацтва. Гэта насычаны дыялог творцы і адрасата. А яшчэ гэта мастацтва вуліцы, якое сёння аздабляе сцены галерэй па ўсім свеце. Выстава пад назвай “Акадэмія 100 плакатаў” – гэта рэтраспектывы, своеасаблівае сентыментальнае падарожжа, якое прадстаўляе творцаў, трэнды, з’явы, што фарміруюцца ўжо цягам некалькіх дзесяцігоддзяў. Мы пакажам плакаты майстроў, педагогаў і студэнтаў. Гэта працы, створаныя за апошнія 40 гадоў. Выстава ахоплівае як плакаты, зробленыя па замове, так і ўратаваныя ад забыцця працы, створаныя ў майстэрнях. Гэта так званая “Шафа прафесара Тадэвуша Грабоўскага”, ён цягам доўгага часу кіраваў майстэрняй праектавання плаката катавіцкай акадэміі яшчэ ў дакамп’ютарную пару. Прынагодна мы даведваемся, з якімі тэмамі сутыкаліся маладыя творцы амаль 40 гадоў таму. Асаблівай увагі заслугоўваюць тэмы “Жывёла” і “Партрэт педагога”, у якіх мы з радасцю пазнаем дасканала вядомыя абліччы нашых паважаных прафесараў.\nВыпускнікі Акадэміі мастацтваў у Катавіцах – гэта вядомыя і прызнаныя па ўсім свеце творцы. Нашы архівы захоўваюць шмат перлінаў, і адзінае, што абмяжоўвае нас, – гэта прастора, якой заўжды не хапае, каб прадставіць усе скарбы (а іх больш за дзвесце) на адной выставе. З вялікай радасцю мы прэзентавалі гэтыя працы падчас інаўгурацыі навучальнага года ў новым будынку нашай акадэміі і сустрэліся з хваляй сапраўднага зацікаўлення як з боку студэнтаў, так і з боку гасцей вучэльні. У гасцінным і любімым нашымі творцамі Брэсце мы прадстаўляем толькі 60 прац. Сардэчна запрашаем паглядзець на кавалак нашай гісторыі, адлюстраваны на гэтых аркушах.\nдоктар Моніка Старовіч\nfrom 8 чэрвеня 2018 to 24 чэрвеня 2018\nВыбітныя полькі 🗓\n19 05.2021 Гісторыя, Літаратура, Мастацтва, Навіны, Падзея\nКалекцыя фатаграфій Уршулі Чартарыйскай 🗓\n14 05.2021 ВІРТУАЛЬНАЯ ГАЛЕРЭЯ МАСТАЦТВА, Мастацтва, Падзея


Ці адбудзецца міжнародная выстава ў Белавежскай пушчы? - Новости - Туризм и Отдых\nДва гады Нацыянальны парк «Белавежская пушча» трымаў экспазіцыі да першай у Беларусі Міжнароднай выставы малых форм графікі ды экслібрыса. Свае працы ў Брэст даслалі графікі з розных краін свету, але толькі цяпер справа з выставай рушыла з месца. Ініцыятыву прапанавалі брэсцкія мастакі. Напачатку кіраўніцтва парка ўзялося за арганізацыю выставы, але пазней усё спынілася, а працы мастакам не вярталі. Справу паабяцалі завершыць абласныя ўлады. Мастак Аляксандр Грыгор’еў кажа, што неабходна разумець маштаб выставы: – Адгукнулася 310 чалавек з 45 краін. Выстава перавысіла нават самыя буйныя, якія праводзяцца ў Польшчы ў Глівіцах. Усё гэта закрылася, магчыма, ад недахопу сродкаў на правядзенне. Усё гэта застапарылася да нейкага нявызначанага часу. У той час мянялася кіраўніцтва, чакалі, што прыйдзе новы начальнік. Час ішоў. Завяршыць праект не адмаўляліся. Увесь час гаварылася, што трэба пачакаць, бо праект варты таго. Плануецца, што выставу ўнясуць у план мерапрыемстваў на наступны год, каб атрымаець на яе дзяржаўнае фінансаванне. Зміцер Кісель


От экономики к здоровью » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nАд эканомікі да здароўя\nУ аўторак, 24 верасня, дзень інфармавання праведзены ў працоўных калектывах райцэнтра. На сустрэчы з рабочымі і служачымі выехала 20 інфармацыйна-прапагандысцкіх груп райвыканкама. Яны вялі размову аб сацыяльна-эканамічным развіцці раёна, укараненні здаровага ладу жыцця, прафілактыцы супрацьпраўных дзеянняў і загаранняў. Але ў склад груп уваходзілі не толькі медыцынскія работнікі і прадстаўнікі праваахоўных органаў, таму ў час выступленняў закрануты многія пытанні жыццядзейнасці насельніцтва.\nНапрыклад, у калектыве УП ЖКГ старшыня раённага Савета дэпутатаў Р. В. Парфёненка гаварыла пра неабходнасць выканання ўсіх прагнозных паказчыкаў, бо менавіта з павышэннем прадукцыйнасці працы звязаны рост заробкаў. І для раёна гэта актуальна, хаця на Міёршчыне складваецца станоўчая дынаміка ў павелічэнні экспартных паслуг, інвестыцыйных укладанняў і выпуску інавацыйнай прадукцыі. Але больш напружана неабходна працаваць па іншых напрамках.\nУрач Т.Б.Міхеенка гаварыла аб дэмаграфічных праблемах. На жаль, з-за суіцыдаў, траўм і атручвання алкаголем, сардэчна-сасудзістых захворванняў і анкалогіі памірае шмат людзей у працаздольным узросце. А гэта патрабуе большай увагі да асабістага здароўя пры штогадовых медыцынскіх аглядах і вядзення здаровага ладу жыцця.\nПра фінансавую граматнасць насельніцтва і пашырэнне банкаўскіх паслуг гаварыла кіраўнік ЦБП "Беларусбанка" А.М.Юшкевіч. На жывых прыкладах яна паказала, што ашчаднымі карткамі, а іх у раёне ў абароце больш за 9 тысяч, карыстацца выгадна, пэўную зручнасць забяспечваюць безнаяўныя плацяжы і паслугі інфакіёскаў. У якасці заахвочвання безнаяўных пералічэнняў "Беларусбанк" бясплатна выдае міжнародныя карткі тым, хто актыўна карыстаецца безналам. Сярод работнікаў камунальнай службы такіх аказалася 17 чалавек.\nЧлены інфармацыйных груп адказалі на канкрэтныя пытанні аўдыторыі.\nНа здымку: у час выступлення інфармацыйна-прапагандысцкай групы ва УП ЖКГ.


Час набываць зялёнае | zviazda.by\nБеларусь.Belarus » Партнёрства » Час набываць зялёнае\nЧас набываць зялёнае\nПраект ПРААН выпускае першы ў Беларусі метадычны дапаможнік па «зялёных» закупках\nЛюбая мэта ўстойлівага развіцця звязана з тымі ці іншымі таварамі, працамі ці паслугамі. Таму пры іх дасягненні нам спатрэбяцца прынцыпы «зялёных» закупак. У гэтым упэўненая Юлія Амяльчэня, кандыдат юрыдычных навук, нацыянальны кансультант праекта ПРААН «Зялёныя гарады». Юлія Амяльчэня — аўтар «Метадычных рэкамендацый па арганізацыі і правядзенні закупак тавараў (работ, паслуг) з выкарыстаннем прынцыпаў «зялёных» закупак». Дакумент быў распрацаваны ў рамках праекта і з’яўляецца першым практычным дапаможнікам на дадзеную тэму, выпушчаным у Беларусі.\nКраіна ў апошнія гады дэманструе ўпэўненую цікавасць да «зялёнага» росту ва ўсіх сектарах. У прыватнасці, Нацыянальная стратэгія ўстойлівага развіцця (да 2030 года) уключае пытанні ўкаранення «зялёных» прынцыпаў у эканоміку. Нездарма ў заканадаўстве тэрмін «зялёныя закупкі» ўпершыню з’явіўся ў палажэннях Нацыянальнага плана дзеянняў па развіцці «зялёнай» эканомікі ў Рэспубліцы Беларусь да 2020 года.\n— Устойлівае развіццё можа быць забяспечана з дапамогай «зялёных» закупак, якія ажыццяўляюцца з розных фінансавых крыніц, — кажа Юлія Амяльчэня. — У цэлым прымяненне прынцыпаў «зялёных» закупак дазволіць палепшыць якасць жыцця насельніцтва і захаваць навакольнае асяроддзе, атрымаць выгаду: дзякуючы эканоміі рэсурсаў, укараненню інавацый, узмацненню канкурэнцыі. Акрамя таго, дзякуючы «зялёным» закупкам павышаецца эфектыўнасць выкарыстання бюджэтных сродкаў і сродкаў дзяржаўных пазабюджэтных фондаў.\nНа думку Юліі Амяльчэні, прынцыпы «зялёных» закупак несумненна паспрыяюць зніжэнню адмоўнага ўздзеяння на навакольнае асяроддзе, будуць стымуляваць актыўнае ўкараненне інавацый на рынку, выкарыстанне энергаэфектыўнага абсталявання і альтэрнатыўных крыніц энергіі.\nСёння ў большасці выпадкаў асноўным крытэрыем пры закупках энергаэфектыўнага абсталявання па-ранейшаму з’яўляецца кошт. Пасля таго, як абсталяванне ўстаноўлена і зманціравана, пытанні, звязаныя з выдаткамі на яго эксплуатацыю, практычна ніколі не ўлічваюцца. ПРААН у Беларусі адыходзіць ад такой практыкі і дэманструе іншыя прыклады падыходу да закупак. Так, праектам «Зялёныя гарады» пры выбары пастаўшчыкоў «разумнага» энергаэфектыўнага вулічнага асвятлення для горада Навагрудка ўлічваўся не толькі кошт абсталявання, але і яго энергаспажыванне, іншыя выдаткі. Нават кошт утылізацыі. І такі падыход сапраўды дапамог выбраць найлепшае тэхнічнае рашэнне.\nПрынцыпы «зялёных» закупак выкарыстоўваліся і ў іншых праектах ПРААН у Беларусі. Гэта, напрыклад, цеплатэхнічная мадэрнізацыя школы ў Дзяржынску (праект ЕС — ПРААН «Энергаэфектыўнасць у школах»), арганізацыя вытворчасці офіснай паперы з другасных рэсурсаў на папяровай фабрыцы ў Барысаве (праект ЕС — ПРААН «Садзеянне пераходу Рэспублікі Беларусь да зялёнай эканомікі»).\n— Што тычыцца метадычных рэкамендацый, то гэта першая спроба ў Беларусі сістэматызаваць масіў заканадаўства аб закупках, вызначыць праблемныя моманты і аспекты, дзе трэба сцерагчыся парушэнняў, вылучыць групы патрабаванняў да ўмоў ажыццяўлення закупак, у рамках якіх мы можам іх практыкаваць, — распавядае Юлія Амяльчэня. — Яны распрацаваныя ў адпаведнасці з нацыянальным заканадаўствам аб закупках тавараў, работ або паслуг, антыманапольным заканадаўствам, заканадаўствам аб тэхнічным нармаванні і стандартызацыі, а таксама з улікам патрабаванняў наднацыянальных актаў, у прыватнасці, Дагавора аб Еўразійскім эканамічным саюзе.\nЮлія Амяльчэня заклікае не забываць пра канчатковага спажыўца, з пазіцыі якога «зялёныя» закупкі ўяўляюць непасрэдны ўдзел у дасягненні экалагічных мэтаў дзяржавы, паколькі гаворка ідзе пра засваенне бюджэтных сродкаў. З іншага боку, дзякуючы набыццю тавараў, работ, паслуг на прынцыпах «зялёных» закупак паляпшаецца якасць жыцця насельніцтва, у тым ліку за кошт зніжэння шкоднага ўздзеяння на навакольнае асяроддзе, паляпшэння здароўя грамадзян і ўмоў іх працы.\n1069 Магілёўскія пошукавікі знайшлі пад Слаўгарадам поле бою\n613 У свае 78 гадоў вясковая жанчына ўпраўляецца з трактарам «Беларус»


Культура - Як я стаў дударом\nДосвед асваення традыцыйнага інструмента\nБазіс: прадуктыўны і не\nМой папярэдні вопыт — музычная школа па фартэпіяна і кларнеце, а таксама тры гады працы касцёлным арганістам. Магу сказаць, што ў кантэксце дуды такі досвед малакарысны. Знаёмства з фартэпіяна хіба дапаможа лепш засвоіць настройку інструмента, а ўменне ігры на духавых паспрыяе вывучэнню тэхнікі надзьмування меха. (Прынамсі, дзьмуць шчокі, як гэта робяць пачаткоўцы, не станеце.) Астатнія аспекты класічнай музычнай адукацыі, апрача, вядома, агульнага адчування рытмікі і гэтак далей, у кантэксце дуды часам нават контрпрадуктыўныя. Вынікае гэта з таго, што дуда і яе гучанне належаць да эпохі іншага тыпу музычнасці, істотна адрозніваючыся ад “правільнага” гучання сучасных інструментаў.\nПадаецца, такой сітуацыі пасуе тэорыя пра музычнае перапраграмаванне сучаснага чалавека на іншы лад/строй/гук. Беларуская дуда вымагае акту адмаўлення ад сучаснай музычнасці з мэтай перанясення ў музычнасць архаічную. А гэта, у сваю чаргу, — дасканалага вывучэння не толькі традыцыйнай тэхнікі ігры, але і традыцыі дударства на нашых землях. І апошняя захапляльная ў кантэксце літаратуры, выяўленчага мастацтва, гісторыі і культуры ў цэлым. Іншымі словамі, навука ігры на дудзе павінна быць не толькі забавай, але таксама сур’ёзнай працай, прычым у непасрэдным кантакце з вопытным дударом.\nМайстры і фонасфера\nСваю першую дуду я замовіў у найбольш вядомага беларускага дудара з самым доўгім стажам — Алеся Лася. Інструмент не з танных, паколькі вымагае працяглай, карпатлівай мастацка-рамесніцкай працы. Тут ашчаджаць не варта: добры майстар зробіць сапраўдны аб’ект мастацкай вартасці. (Прыстойны інструмент, у залежнасці ад аздобы, можна набыць ужо ў межах эквіваленту 500 у.а.) Шанаваных жа майстроў-дудароў небагата: дзеляцца яны ўмоўна (не столькі паводле ўзросту, колькі па паслядоўнасці пераймання вопыту) на два пакаленні: Алесь Лось, Тодар Кашкурэвіч як пачынальнікі адраджэння беларускай дуды, а Юрась Панкевіч, Алесь Сурба, Дзяніс Сухі і Сяргей Чубрык — іх вучні або пераемнікі. Усіх іх лёгка знайсці праз тэматычныя суполкі ў сацыяльных сетках.\nПерад замовай уласнага інструмента абавязкова трэба пазнаёміцца з тэкстамі па традыцыях (такіх багата ў Сеціве). Вядома, трэба наслухацца і гучання розных тыпаў дудаў (скажам, праз знаёмства з творамі шматлікіх беларускіх гуртоў). Паколькі я трымаюся традыцыі, з майго пункта гледжання найбольш традыцыйным тыпам як па гучанні, так і па эстэтычным выглядзе з’яўляецца так званая лепельская дуда (ці проста беларуская, як яе называюць некаторыя даследчыкі). Можа падацца, што іншыя традыцыйныя і эксперыментальныя тыпы, а таксама замежныя інструменты гучаць трохі больш прывабна, але знаёмства з нацыянальнай школай варта, мяркую, пачынаць з вытокаў.\nУ каго вучыцца?\nУрэшце, усё згаданае — толькі пачатак прыгод. Усім, хто хоча пачаць вучыцца, раю звяртацца да прафесіяналаў. І той, хто мае сур’ёзныя намеры, мусіць і высілкі ў пошуку кіраўніка прыкласці. Але перад тым, як вы навучыцеся граць самую простую мелодыю, давядзецца навучыцца настройваць гэты нялёгкі, а часам капрызлівы інструмент. Гэта не акардэон, які вы берацё і пачынаеце развучваць мелодыі. У выпадку з дудой давядзецца навучыцца разбіраць дуду, падстройваць пішчык, мяняць танальнасці, фактычна, працаваць над гучаннем ледзь не кожнай асобнай дзірачкі. Усё гэта без пільнага назірання з боку дудара-настаўніка, можна сказаць, не па сіле амаль нікому. Таму давядзецца інвеставаць у навучанне пэўныя сродкі (гадзіна заняткаў каштуе прыкладна столькі ж, як якасная гадзіна заняткаў англійскай мовай у Мінску). Але тая інвестыцыя вернецца да вас заашчаджаным часам страчаным на самавуцтва, спакойнымі нервамі і пазбегнутым расчараваннем.\nПерш чым пачаць займацца пад кіраўніцтвам Юрася Панкевіча з гурта “PAWA”, я паўгода “праседзеў” на самавуцтве. Цяпер разумею: тое аказалася стратай часу. Адзінае, што дае самотнае працяглае дудзенне, дык гэта больш-менш прыстойнае азнаямленне з інструментам, асабліва з механікай меха і тэхнікай дыхання. А пастаноўцы пальцаў, паставе, пераходам з ноты на ноту, закрытай/адкрытай манеры грання давядзецца перавучвацца. Прычым настаўнік-дудар павінен дапільнаваць, каб перад тым, як зайграеце асноўную мелодыю беларускіх дудароў — цяцерку, вы дасканала вывучылі хвалю (гаму), завучылі пэўныя характэрныя для нашай традыцыі пераходы і пачалі асацыяваць канкрэтную дзірачку на жалейцы з пэўнай нотай. А таксама дудар навучыць вас працаваць з цюнарам, прыладай, якая паказвае, які гук вы трымаеце, і, што самае асноўнае, — як строіць дуду перад пачаткам ігры. З уласнага досведу магу сказаць, што тыдзень заняткаў пад кіраўніцтвам Юрася Панкевіча быў больш плённым, чым паўгода пошукаў саматугам.\nЯшчэ адна праблема пачаткоўцаў-энтузіястаў: нягледзячы на поспехі ў вывучэнні традыцыі інструмента і шматлікія канферэнцыі, у нас на сёння амаль не існуе карысных тэарэтычных матэрыялаў, дапаможнікаў, відэаносьбітаў па тэме. І менавіта таму непасрэднае навучанне ў дудара мае такое каласальнае значэнне. Падручнікі, відэаматэрыялы і альбомы для навукі ігры (над якімі, дарэчы, працуе Юрась Панкевіч) распрацоўваюцца і, будзем спадзявацца, неўзабаве ўбачаць свет. Але як педагог магу ўпэўнена сказаць: ніякія відэаматэрыялы і дапаможнікі не заменяць жывога кантакту ў працэсе вывучэння чаго заўгодна, асабліва музычнага майстэрства.\nКаб традыцыя беларускай дуды доўжылася, падаецца, патрэбна вывучэнне традыцыйнага рэпертуару, асучасніванне дуды і выкарыстанне яе ў шматлікіх гуртах у розных жанрах, а таксама, што немалаважна, кампанаванне новай (у тым ліку імправізацыйнай), аўтарскай музыкі адмыслова для гэтага інструмента. Усё гэта, вядома, мае адбыцца на глебе выдатнага валодання традыцыйным рэпертуарам. Гэты трэці, апошні аспект, напэўна, і з’яўляецца найбольш занядбаным. Але каб традыцыя была жывой, трэба каб дуда сталася сапраўды нацыянальным інструментам, а да справы далучаліся новыя людзі, асабліва моладзь. Усё гэта магчымае пры ўмове дэтальнай распрацоўкі сваёй школы навучання, з тыпам “майстар - вучань” у аснове.


Аб'ектыў\t16.03.2017 Пратэсты недармаедаў і… фактар Крамля\nПаводле некаторых прадстаўнікоў апазіцыі дыялог вельмі патрэбны прынамсі для абароны незалежнасці Беларусі. Таму, заклікаюць, давайце святкаваць разам Дзень Волі. Пра важнасць суверэнітэту зрэшты кажуць і дзяржаўнае тэлебачанне, і Лукашэнка. Штопраўда падводзяць да зусім іншых высноваў: мірныя пратэсты, маўляў, небяспечныя для незалежнасці. Ці будуць яднацца на гэтай глебе?\nХто разгойдвае сітуацыю?\nХто вінаваты ў масавых акцыях пратэсту рэдкага для Беларусі маштабу? На сёння дзяржаўныя ідэолагі даюць два варыянты адказу. Тым, хто верыць тэлевізару, паказваюць страшных украінскіх баевікоў.\nДля апазіцыі транслюецца тэорыя аб расейскіх агентах-сілавіках у атачэнні Лукашэнкі, якія наўмысна праводзяць жорсткія рэпрэсіі, каб спыніць умоўную лібералізацыю і дыялог з Захадам. Гучыць больш сурʼёзна. Ды пасля махінацыяў на Майдане Масква насамрэч спрабавала выкарыстоўваць беларускія акцыі пратэсту для ціску на Лукашэнку.\nЗа незалежнасць? Так пакажыце гэта!\nКалі лукашэнкаўская вертыкаль бароніць незалежнасць ад Захаду ці Ўсходу, то хай пакажа гэта на Дзень Волі! З такой думкай гомельскія апазіцыйныя актывісты сёння занеслі адмысловы зварот у аблвыканкам.\nАпазіцыйныя актывісты напісалі заяву на імя абласнога старшыні з прапановай правесці 25-га сакавіка ў Гомлі і райцэнтрах масавыя мерапрыемствы ў падтрымку непадзельнасці Беларусі.\n«Мы запрасілі ўлады, каб яны прынялі ўдзел у мірным сходзе, які адбудзецца 25-га сакавіка, таму што лёс Беларусі – гэта нашая агульная справа», зазначыў Васіль Палякоў, намеснік старшыні Абʼяднанай грамадзянскай партыі.\nРасейскія медыі падбухторваюць беларусаў да сепаратызму\nПаводле заявы, гібрыднае свядома-вертыкальнае святкаванне мусіць стаць адказам на пагрозлівыя публікацыі ў расейскіх медыях. Напрыклад, нацысцкі рэсурс «Спутнік і погром»прапаноўвае на хвалі сацыяльных пратэстаў стварыць Віцебскую, Магілёўскую і Гомельскую народную рэспубліку.\nЯк лукашэнкаўскія чыноўнікі насамрэч супрацьстаяць расейскай агентуры?\nСамая вядомая на сёння справа – арышты аўтараў агенцтва «Рэгнум» у Беларусі, і затрыманне шэф-рэдактара «Рэгнума» ў Маскве, паводле запыту Менску. Усё гэта за распальванне варожасці да беларусаў у медыях. Юрый Баранчык, каб яго не выдалі за родныя краты, напярэдадні папрасіў у Пуціна палітычны прытулак у Расеі. Сёння прадстаўнік камітэту Дзярждумы ў справах СНД Канстанцін Затулін заклікаў калегаў-едінороссов падпісаць хадайніцтва аб невыдаванні Баранчыка. Як адкажа Менск? Ці абарона незалежнасці – гэта толькі прыкрыццё?\nЯраслаў Сцешык, «Белсат», фота: Stringer / Reuters / Forum\nТэгі: #янедармаед! #янетунеядец!, акцыі пратэсту, беларускія сепаратысты, дармаеды, дэкрэт №3 аб дармаедах, дэкрэт аб дармаедах, Марш дармаедаў, Марш недармаедаў, недармаеды, падатак на дармаедства, пратэст, пратэстоўцы, пратэсты, расейскі свет, рускі мір, рускі свет, сепаратысты