«Бульба — гэта такі беларускі даляр. Стабільны: ні расце, ні падае»-Салідарнасць .\nПавел Печанько, фота аўтара\n«Бульба — гэта такі беларускі даляр. Стабільны: ні расце, ні падае»\nНа некалькіх пляцоўках сталіцы ўжо трэція выходныя праходзіць сезонны сельскагаспадарчы кірмаш. Пра кошты на садавіну-гародніну і атмасферу — у фотарэпартажы «Салідарнасці».\nШтогадовы сельскагаспадарчы кірмаш у сталічнай Чыжоўцы традыцыйна збірае вялікія натоўпы ахвочых закупіцца на зіму гароднінай і садавіной. Стаянка побач з «Чыжоўка-Арэнай» забітая пад завязку. Крайняя правая паласа ад заапарка да гатэля «Арэна» таксама застаўленая аўтамабілямі.\nНа падыходзе да кірмаша дзве маладыя сям’і абмяркоўваюць кошты. Маўляў, які ж гэта кірмаш, калі на той жа Камароўцы ўсё тое самае, і каштуе аднолькава. Побач пенсіянеры бурчаць, што трэба было бульбу набываць учора, бо сёння яна ўжо даражэйшая. Што праўда, бульба сапраўды падаражэла на капеек 10-12.\nТым часам на сцэне выступае чарговы вакальны калектыў з Гарадзеншчыны з песняй пра галоўны беларускі дэлікатэс. Не, не пра бульбу – пра сала. На словах пра кабанчыка, які рохкае ў хляве, бабуля на лавачцы ўздыхае: «Дзе зараз ужо тыя кабанчыкі?»\nНа кірмашы самыя заўважныя і галасістыя прадаўцы бульбы. «Другога хлеба» тут навалам, таму даводзіцца прыцягваць увагу. Шмат хто звяртаецца да пакупнікоў па-беларуску.\n– Какой это у вас сорт картошки? – пытаецца ў гандляра жанчына сталага веку.\nГандляр адразу бярэ быка за рогі:\n– Смачны! Бярыце, бярыце. Дома зварыце, пакаштуеце і падумаеце: «Чаму ж я больш не купіла»?\nПобач сямейная пара прыглядаецца да бульбы ў сетках:\n– Вроде чистая она у вас… А проволочника в ней нет?\n– Такой жывёлы не трымаем! Сам правяраў!\nЦётка пачынае жартаваць у адказ:\n– А грузчика своего вы кормите?\nГрузчык, сын прадаўца, на выгляд школьнік, бурчыць сабе пад нос:\n– Ага, бульбай и кормят. И сала иногда кусочек дают.\nАмаль у кожнага гандляра ёсць невялікі вазок, які даюць пакупнікам на пракат, каб давезьці да аўто мяхі з бульбай. Кошты на бульбу не мяняюцца апошнія гады чатыры. Сёлета яна каштуе ад 28 капеек да 40 за кг. На пытанне, чаму гадамі не мяняюцца кошты, адзін з прадаўцоў паціснуў плячыма, а пасля выдаў з гумарам: «Бульба – гэта такі беларускі даляр. Стабільны: ні расце, ні падае. Праўда, скупляюць яе масава толькі раз на год».\nІншая гародніна ад году ў год патроху даражэе. Садавіна падаражэла больш істотна. Некаторыя гатункі яблыкаў прадаюць за 2 – 2,20 рублі за кг. У 2014-м самыя дарагія яблыкі прадавалі за 15000 рублёў. Грушы ад 1,80 да 2,50 руб. Праўда, сёлета на кірмашы вельмі шмат яблыкаў не вельмі таварнага выгляду, для хуткага спажывання, а не для захоўвання. Адпаведна і каштуюць яны значна танней.\nЛюдзі сталага веку набываюць найперш бульбу, моркву, буракі і цыбулю. Шмат пенсіянераў і каля намётаў з мяснымі прадуктамі. У гэтыя выходныя кірмаш акупавалі прадстаўнікі Гарадзеншчыны — былі заўважаныя гандлёвыя кропкі Слонімскага, Ваўкавыскага, Шчучынскага і Гарадзенскага мясакамбінатаў.\nДаўжэзная чарга стаяла па яйкі — дзесятак прадавалі за адзін рубель. У чарзе стаялі і маладыя, і старыя. Традыцыйныя чэргі збіраліся і каля цыстэрнаў з жывой рыбай. Паміж намётамі з садавіной і гароднінай прыстройваюцца гандляры з рознай зусім не сельскагаспадарчай драбязой — канцыялярскімі таварамі, ліхтарыкамі і сумнеўнай якасці цацкамі.\nМужчына перадпенсійнага вегу з сеткай перцаў у адной руцэ і з сеткай цыбулі ў другой раздражнёна пытаецца ў жонкі, навошта яна купіла парасон. Тая вінавата апраўдваецца, маўляў, унуку ў школу хадзіць.\nЗрэшты, кірмаш такая справа, што выправіўшыся туды выключна за парай галовак капусты і кілаграмам цыбулі, цяжка вярнуцца дахаты без паловы кавуна, кіслых агуркоў з бочкі і вось таго лаўровага «веніка».\nСредний балл - 4.4 (оценок:17)


Гурт «Крама» сустракае вясну вялікім канцэртам і прэзентуе DVD «Крама — 25 гадоў»!\n15.02.2018 / 15:57\n4 сакавіка ў мінскім рэстаране-піваварні «Друзья» адбудзецца вялікі веснавы канцэрт гурта «Крама» з презентацыяй новага DVD-альбома «Крама — 25 гадоў». Гэта здымкі канцэрта, што адбыўся ў Мінску 12 лістапада 2016-га года ў «Prime Hall» і быў прысвечаны 25-гадоваму юбілею групы. «Крама» яшчэ ў 1994-м годзе была пераможцай самай першай «Рок-каранацыі», і працягвае славіць беларускі блюз праз чвэрцьстагоддзя. Юбілейная праграма складалася са славутых хітоў, у тым ліку прагучала нямала песень, якія калектыў ужо не выконвае на сваіх шараговых канцэртах — «Стары сабака», «Доўгія ногі», «Ім не трэба твой блюз», «Чакай» у новых аранжыроўках.\n4-га сакавіка, акрамя прэзентацыі канцэртнага DVD, адбудзецца прэм'ера новай версіі песні на верш Міхала Анемпадыстава. Ігар Варашкевіч з музыкантамі вырашылі даць другое жыццё даўняй кампазіцыі гурта «Бонда» «Да неба» (1986) з тэкстам Анемпадыстава і першае выкананне 4 сакавіка прысвяціць памяці паэта і мастака.\nІгар Варашкевіч успамінае гісторыю песні: «У групе «Бонда» асноўным паэтам быў барабаншчык Сяргей Кныш. Аднак акрамя яго тэксты пісалі — ці спрабавалі пісаць — і іншыя. Фелікс Аксёнцаў, напрыклад, які потым ажыццявіў свае задумы з гуртом «Ulis», Федзя Кашкурэвіч напісаў на адну песню тэкст. І Міхал Анемпадыстаў таксама напісаў тэкст. І было гэта, наколькі я памятаю, у 1986-м годзе. Сяргей Кныш пайшоў у армію, ён адсутнічаў два гады. А з Міхалам мы пазнаёміліся, думаю, праз Сяргея Краўчанку, яны сябравалі. Саму песню, музыку мы напісалі, калі былі на студэнцкай «халтуры» ў Ніжнявартаўску. Бо амаль усе вучыліся ў тэатральна-мастацкім інстытуце. Я дакладна памятаю, як я нават проста без гітары хадзіў па вуліцах і напяваў гэтую мелодыю. А як вярнуліся дадому, Міхал і напісаў тэкст, які нам падышоў. Атрымалася песня «Да неба».\nПотым, калі ўжо была «Крама», я неаднаразова прапаноўваў Міхалу напісаць нам які тэкст, але ён увесь час неяк так ветліва знаходзіў прычыны для адмовы. То ў яго нейкая іншая тэрміновая справа, то натхненне не прыйшло. Але ніякай крыўды ў мяне, натуральна, не было, і тым больш — няма зараз. Проста тады яго ідэі, магчыма, больш супадалі з іншымі музыкамі. Напрыклад, з Касяй Камоцкай. Гэта я толькі нядаўна зразумеў, задумаўся ўжо пасля смерці Міхала — што з Касяй Камоцкай ён увасобіў у жыццё сваю любоў да польскай групы «Maanam». Я, дарэчы, гэты калектыў любіў не менш за Міхала. Але з-за таго, што я хлопчык, мой вобраз не падыходзіў. А вось у Касі Камоцкай ён нешта такое ўбачыў, адчуў. Таму і атрымалася так многа выдатных песень.\nСвой веснавы канцэрт на пачатку сакавіка мы пачалі планаваць яшчэ восенню, ужо была дата. А пасля трагічнага сыходу Міхала з’явілася ідэя адрадзіць песню, даць ёй новае жыццё. І так атрымліваецца, што менавіта 4-га сакавіка будзе 40 дзён з дня смерці Міхала Анемпадыстава. І яго памяці мы прысвяцім гэтую кампазіцыю — «Да неба».\nУ найбліжэйшы час «Крама» плануе вярнуцца ў студыю гуказапісу і неўзабаве выдаць максі-сінгл з трох песень, які стане першай ластаўкай будучага новага альбома. (Апошняя па часе пласцінка «Белая вада» выходзіла ў 2014-м годзе.) У новы максі-сінгл увойдуць кавер на песню «Бонды» «Да неба», студыйны запіс новай песні «Стэфка праз 30 год» («Стэфка-3»), якая дагэтуль мела толькі канцэртную версію, і абсалютна новая кампазіцыя на верш даўняга калегі «Крамы» па напісанні песень Зміцера Лукашука. Акрамя таго, у планах здымкі кліпа на песню «Стэфка праз 30 год», які таксама ўвойдзе ў максі-сінгл.\nМіж іншым, песні «Крамы» падабаюцца не толькі беларусам. Яны прыйшліся даспадобы і кітайскім аматарам музыкі. Пра гэта паклапаціўся гітарыст з першага, залатога складу «Крамы» Ілья Шэўчык, які 15 гадоў паспяхова працуе ў Кітаі і стаў там прызнаным музыкам. Ён часта выступае на тэлебачанні, супрацоўнічае з мясцовымі артыстамі. На пачатку гэтага года Ілья з кітайскімі калегамі пераклалі на кітайскую мову і запісалі адзін з найвялікшых хітоў «Крамы» «Выпі са мной да дна». Акрамя таго, гэты блюз на кітайскай мове Ілья Шэўчык часта выконвае на канцэртах і сведчыць, што кітайцам падабаецца мелодыка «Крамы». Ёсць планы перакласці і запісаць яшчэ не адну песню нашага беларускага гурта і, магчыма, нават выдаць паўнавартасны альбом. Калі прыхільнікаў «Крамы» ў Кітаі стане многа, Ілья марыць арганізаваць для роднай беларускай групы кітайскі гастрольны тур.\nСустракайце вясну разам з гуртом «Крама»!\n4 сакавіка «Крама» запрашае ўсіх прыхільнікаў на прэзентацыю канцэртнага DVD са свайго 25-годдзя ў рэстарацыю «Друзья» (Кульман, 40).\nВас чакаюць: найлепшы беларускі рок, добрае піва і выдатны настрой!\nПачатак а 20-й.\nКвіткі ўжо ў продажы.\nЯкія краіны разам з Беларуссю галасавалі ў ААН супраць рэзалюцыі па Крыме 4\n«Ток» з Золатавай і Леўшынай: пра «справу БелТА», цэнзуру і агентуру ВІДЭА 10\n27-гадовы брамнік ФК «Віцебск» з жонкай і малым сынам загінулі ў жорсткай аварыі 2\nПерамовы па кампенсацыі падатковага манеўру заглухлі ў верасні-кастрычніку па ініцыятыве Расіі\nЛявон Вольскі прэзентаваў новы кліп: «Аперацыя адукацыя» ВІДЭА 2\nРэдактар «Эха Москвы» Венядзіктаў назваў Дзмітрыя Кісялёва «смярдзючай мярзотай» 5\nЛаўроў патлумачыў, чаму Расія не прызнае «ДНР» і «ЛНР» 3\nУ ЗША не прызналі рашэнне беларускага суда па «справе сына Азаранка»\nЛукашэнка заявіў, што спорт — гэта вайна, і патлумачыў чаму\n«Манчэстэр Юнайтэд» звольніў Жазэ Маўрынью\nЛукашэнка: Мне брыдка глядзець на гульню і мінскага «Дынама», і зборных 2\nЖырыноўскі: Большасць беларусаў падтрымала б на рэферэндуме вяртанне ў склад Расіі 42\n18.12.2018 / 13:10\nНе скрепно. Только блины и только с лопаты.Когда в стране есть л…\n18.12.2018 / 13:02\nВ хорошей компании оказались. Поздравляю.…\n18.12.2018 / 12:47\n"«Синод уволил с руководства епархией и запретил священнослуже…\n18.12.2018 / 12:46\n>> Трэба перамагаць! Народ стаміўся чакаць вынікаў у гэтай…\n18.12.2018 / 12:45\nПлохая работа организации сверху, в частности, президента НОК, п…


Пастаўшчык моставых кранаў FEM | Эканамічна эфектыўна | DFHOIST\nДадому > Маставыя краны\nУ адпаведнасці з міжнародным стандартам: DIN (Германія), FEM (Еўропа) і ISO (міжнародны), моставы кран dfhoist выкарыстоўвае найноўшыя тэхналогіі (пераўтварэнне частоты, PLC, кантроль бяспекі, дыстанцыйнае кіраванне і г.д.), каб значна павысіць бяспеку і эфектыўнасць вытворчасці для нашых кліентаў. DFhoist імкнецца абслугоўваць прамысловых кліентаў ва ўсім свеце, і наш разумны кран ўяўляе сабой першакласны стандарт сучаснага рынку з пункту гледжання функцыянальнасці. У нас ёсць 0,5т ~ 500т розных стандартных мастовых кранаў, якія таксама могуць даць вам лепшыя кранавыя рашэнні ў адпаведнасці з вашымі патрабаваннямі.\nЗгодна з міжнароднымі стандартамі.\nУсе дробеструйная апрацоўка пласцін сталёвай канструкцыі, шурпатасць паверхні можа дасягаць класа Sa2.\nУ зварцы выкарыстоўваецца газавая абарона альбо дуговая зварка. І зварачны шво зробіць выпрабаванне UT.\nАфарбоўка ў два разы багатай цынкам эпаксіднай смалы, якія маюць добры знешні выгляд і тонкі бляск.\nУсе электрычныя пад'ёмнікі правяраюцца перад пастаўкай. Дынамічная нагрузка 1,1x / статычная нагрузка 1,25x.\nЗапуск кантролю пераўтварэнні частоты.\nСтандартны кантроль бяспекі, паўаўтаматычнае / аўтаматычнае кіраванне PLC неабавязкова.\nГэта можа зэканоміць спажыванне энергіі і знізіць кошт будаўніцтва будынка завода, калі адпавядаць бягучаму выкарыстанню.\nАўтамабільны кран, таксама вядомы як мастовы кран EOT, - гэта кранавае абсталяванне, якое ўсталёўваецца ў цэху, складзе і двары для ўздыму матэрыялу. Два канцы крана сядзяць на высокіх бетонных слупах або металічных апорах, па форме нагадваюць масты. 39/5000\nКран рухаецца вертыкальна ўздоўж двух бакоў высокай дарогі, а воз - гарызантальна ўздоўж моста. Яны ўтвараюць прастакутны дыяпазон для працы, які можа ў поўнай меры выкарыстаць прастору пад мостам для транспарціроўкі матэрыялаў, не перашкаджаючы наземнаму абсталяванню. Такім чынам, гэта адзін з найбольш распаўсюджаных відаў пад'ёмных машын.\nЭлектрычнае кіраванне Tellgent


Тысяча подпісаў за наданне менскай вуліцы імя Ларысы Геніюш | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nМоладзь БНФ за месяц сабрала больш за тысячу подпісаў за наданне адной з вуліц у горадзе Менску імя Ларысы Геніюш. Сёння гэтыя подпісы будуць перададзены ў Менскі гарадскі Савет дэпутатаў.\n“Больш за тысячу подпісаў было сабрана фактычна за 5-6 выхадаў на вуліцу, бо за адзін вечар можна было лёгка назбіраць 200-250 подпісаў. Людзі сапраўды ахвотна падпісваліся. Сярод іх былі як моладзь, так і сталыя людзі. На жаль, шмат хто не ведаў, хто такая Ларыса Геніюш, але ў такіх выпадках мы распавядалі пра яе жыццёвы шлях і творчасць”, – кажа актывіст менскай гарадской арганізацыі Мікалай Логвінаў.\n“Гэта працяг нашай кампаніі #Геніюш2016. Пакуль нам адмовілі ў рэабілітацыі Ларысы Антонаўны, але мы, нягледзячы ні на што, працягваем гэтую кампанію. На дадзеным этапе мы папулярызуем творчаць Ларысы Геніюш, гісторыю яе грамадскай дзейнасці. Я лічу, такія акцыі сапраўды важныя і патрэбныя, бо, на жаль, пра адну з самых выбітных паэтак Беларусі не даведаешся з падручнікаў. Мы працягваем сваю працу і спадзяёмся на яшчэ большую грамадскую падтрымку кампаніі”, – кажа актывістка менскай гарадской арганізацыі Ганна Смілевіч.\nСёння подпісы будуць перададзены у Менскі гарадскі Савет дэпутатаў. Невядома, што адкажуць народныя абраннікі, і ці не праігнаруюць голас больш чым за 1000 грамадзян Рэспублікі Беларусь. Моладзь БНФ личыць, што гэта ўнікальная магчымасць паказаць адносіны мясцовай улады да голасу сваіх выбаршчыкаў, а таксама паказаць сваё стаўленне да беларушчыны. Будзе вельмі сорамна для гарадскіх улад, калі ў Менску існуюць вуліцы ў гонар бязлікай колькасці камуністычных дзеячаў, а вуліцы для ўшанавання памяці выбітнай паэткі не знойдзецца.\n“Нягледзячы на тое, які будзе адказ, кампанія будзе працягвацца. Ужо зараз пачнецца збор подпісаў нашымі актывістамі за вуліцу імя Ларысы Геніюш у Зэльве. Таксама зараз ідзе распрацоўка конкурсу для маладых паэтаў імя Ларысы Геніюш, плануецца пленэр мастакоў на радзіме паэткі і моладзевы летнік для творчай моладзі ў Зэльве. Разам з тым, мы працягваем пошук варыянтаў для рэабілітацыі Ларысы Антонаўны”, – кажа Дзяніс Мандзік, які выконвае абавязкі намесніка старшыні Моладзі БНФ.\n“Зразумела, што гэтая рэабілітацыя ўжо не патрэбна Ларысе Антонаўне. Гэтая рэабілітацыя патрэбна ўладзе, бо ў яе ёсць унікальная магчымасць пакаяцца за сталінскія рэпрэсіі. Для нас жа гэтая кампанія стала справай прынцыпу і годнасці. Мы будзем працягваць яе пакуль не дасягнём канчатковай місіі. Ларыса Антонаўна – цудоўны прыклад змагання. Нягледзячы на ўсе выпрабаванні, цяжкасці, яна з годнасцю пражыла сваё жыццё і пакінула нам надзею на тое, што аднойчы мы зможам прачнуцца ў той краіне, пра якую мы ўсе марым. Ёсць адны цудоўныя словы, якія б я хацеў працытаваць і якія вельмі добра апісваюць вартасць гэтай кампаніі і ўвогуле нашага агульнага змагання: «Спачатку яны цябе не заўважаюць, потым смяюцца над табой, потым змагаюцца з табой. А потым ты перамагаеш», – кажа кіраўнік Моладзі БНФ Юрась Лукашэвіч.\nЦі з’явіцца вуліца Міндоўга ў Менску і Наваградку?


Размоўнае: накіруйце службу падтрымкі кліентаў у сацыяльных сетках | Martech Zone\nРазмоўнае: накіруйце службу падтрымкі кліентаў у сацыяльных сетках\nПятніца, Травень 10, 2013 Нядзелю, Кастрычнік 4, 2015 Douglas Karr\nЗанадта шмат кампаній запускаюць свае сацыяльныя ініцыятывы са свайго аддзела маркетынгу, не складаючы плана па пытаннях абслугоўвання кліентаў. Спажыўцам усё роўна, што вы ідзеце ў сацыяльных сетках дзеля маркетынгу ... яны проста хочуць, каб іх праблемы з абслугоўваннем кліентаў клапаціліся. Іронія ў тым, што слабая рэакцыя на абслугоўванне кліентаў увогуле разбурыць намаганні маркетынгу ў сацыяльных сетках.\nСупольны прызначана для сацыяльнага абслугоўвання кліентаў, забяспечваючы бесперабойны працоўны працэс з надзейнымі і мэтанакіраванымі функцыямі.\nІнтэлектуальная расстаноўка прыярытэтаў - Механізм прыярытэтных размоваў у першую чаргу выкарыстоўвае апрацоўку натуральнай мовы і аналіз гістарычных адказаў, каб гарантаваць, што вы зможаце мець справу з тым, што важна для вашых кліентаў, у першую чаргу.\nАктыўныя каналы абслугоўвання кліентаў - звяртацца да кожнай праблемы кліента, якая развіваецца. Conversocial злучае вас з брандмаўэрам Twitter, забяспечваючы мэтавыя дадзеныя, якія цалкам інтэграваны ў бясшвоўны, прыярытэтны працоўны працэс.\nЭфектыўны працоўны працэс - Conversocial надае структуру кіраванню сацыяльнымі сеткамі з прыярытэтнай паштовай скрыняй для важных паведамленняў. Хуткая і простая апрацоўка паведамленняў азначае, што, хоць бачыцца кожнае ўзаемадзеянне, час не губляецца.\nГісторыя размоў - Падтрымлівайце размовы гладка, з поўнай гісторыяй узаемадзеяння для кожнага з вашых прыхільнікаў і паслядоўнікаў. Незалежна ад таго, хто бярэцца за праблему, поўны кантэкст тут.\nСумесная маршрутызацыя - Працэс сумеснай працы дазваляе хутка абменьвацца інфармацыяй і ствараць задачы для іншых. Звяжыце кліента з патрэбным чалавекам і правільнай інфармацыяй.\nДзякуючы высокі мінімум за публікацыю пра Curalate на сваім паведамленні, Фотавыя лічбавыя інструменты патрэбныя кожнаму прадаўцу.\nКлючавыя словы: абслугоўванне кліентаўfacebookсацыяльныя медыяМаркетынг ў сацыяльных медыяTwitter\nРасшыфроўка Google Analytics


Забойства Рамана Бандарэнкі нібы ўзялі на кантроль, але злачынцы і па сёння застаюцца непакараныя.\n«Адзінае дастойнае рэагаванне – меней шуму вакол гэтага». Вось так бачыць сітуацыю пасля смерці Рамана Бандарэнкі памочнік Лукашэнкі па Гарадзенскай вобласці ды былы міністр унутраных справаў Юрый Караеў. Між тым, раней Лукашэнка казаў, што ўзяў гэтую справу на свой кантроль. Потым абяцаў расказаць шмат цікавага.\nЛукашэнка інтрыгі не раскрыў, а Міністэрства ўнутраных справаў не распачало ніводнай крымінальнай справы аб забітых падчас пратэстаў беларусаў. Замест гэтага ўзяліся за журналістку Кацярыну Барысевіч і лекара Арцёма Сарокіна. Афіцыйна – за распаўсюд медычнай таямніцы.\nАгулам паводле праваабарончага цэнтру «Вясна» з пачатку пратэстаў супраць беларусаў завялі больш за 900 крымінальных справаў. Загінулых непасрэдна падчас пратэстаў – прынамсі чатыры асобы: Аляксандр Тарайкоўскі, Аляксандр Віхор, Генадзь Шутаў, Раман Бандарэнка. Усе выпадкі міліцэйскага ґвалту фіксуюцца ў Адзінай кнізе рэгістрацыі злачынстваў.\n«Усе выканаўцы, вінаватыя ў злачынствах супраць мірных беларусаў, будуць пакараныя. Пакаранне наступіць. Калі мы кажам пра сённяшні заклік, гэта для нас вельмі важны праект з пункту гледжання назапашвання інфармацыі аб тых злачынствах, якія былі здзейсненыя, аб асобах, датычных да гэтых злачынстваў, аб сведках, якія мелі інфармацыю ці бачылі злачынствы, якія адбываюцца, на жаль, у нашых гарадах Беларусі», – распавядае кіраўнік народнага антыкрызіснага кіраўніцтва, сябра прэзідыуму каардынацыйнай рады Павел Латушка.\nПерш за ўсё трэба будзе змяніць судовую сістэму, лічыць палітолаг Вольга Харламава.\n«Прыклад Украіны для нас у гэтым плане мусіць быць паказальным. Не змяніўшы своечасова, не прайшоўшы атэстацыю судовай сістэмы, можна цалкам заваліць любыя самыя лепшыя намеры і самую лепшую працу іншых структураў і іншых органаў», – кажа адмыслоўца.\nПадобна, што ўлады мінусаў сістэмы не бачаць увогуле. Караеў распавёў каналу СТВ, як на трэці дзень працы ў Горадні да яго падышлі невядомыя і падзякавалі яму ды ўсяму міністэрству за ўратаванне краіны.\nНекаторыя гарадзенцы сцвярджаюць гэта.\n«Гэта мой саслужыўца. Такой жа, як і я. Толькі я з ім не служыў ніколі. Таму не трэба мне. Падыдзіце да яго, ён вам сам усё раскажа».\nПаводле праваабарончага цэнтру «Вясна» толькі на ўчорашнім Маршы волі затрымалі больш за 300 асобаў.\nТэгі: Аляксадр Лукашэнка Вольга Харламава Павел Латушка Раман Бандарэнка Юрый Караеў


Манахіня на каньках зацікавіла славацкіх гледачоў | Каталіцкі Веснік\nЗаконная сястра, чыё выступленне нядаўна так зацікавіла славацкіх гледачоў, у мінулым — прафесійная фігурыстка, і канькі яна «прамяняла» на Бога, паведамляе партал Credo.\nЯе нядаўняе выступленне на катку ў цэнтры Браціславы прыцягнуў увагу многіх. Ніхто нават не здагадваўся, што сястра Марыя Паўла Гудачкова з Ордэна сясцёр святой Уршулі Рымскай Уніі — былая прафесійная фігурыстка.\nНі апладысменты, ні поспех, якім яна атрымлівала асалоду ад дзякуючы ўдзелу ў мюзіклах, не далі ёй таго, што ёй даў Бог, таму яна і вырашыла прысвяціць Яму ўсё сваё жыццё.\n«Магчымасць выказаць сваімі рухамі музыку прыносіла мне радасць. Я вельмі любіла танцаваць. Мне не падабаліся спаборніцтвы, але вельмі я любіла выступаць, таму танчыла ў мюзіклах. Радасць, якую я атрымлівала ад спорту, я адразу бачыла ў вачах гледачоў», — распавядае сястра Марыя.\n«Спорт быў адным з прыярытэтаў у нашай сям’і: узімку мы ездзілі на каньках, летам гулялі ў тэніс. Мы не мелі часу займацца глупствам, а спорт паўплываў і на маё дзяцінства, і на пераходны ўзрост, менавіта тады я паступіла ў спартыўную гімназію ў Кошыцэ. Я магла быць сярод людзей, карыстацца поспехам і славай, але гэта не тое, што напаўняе маё сэрца», — працягвае сястра.\nСёння с. Марыя Паўла працуе настаўніцай матэматыкі і інфарматыкі ў пачатковай школе св. Уршулі ў Браціславе, таксама вядзе і медыйны гурток. Акрамя школы, дзе яе вельмі любяць, сястра тут таксама «на поўную» займаецца падрыхтоўкай да Сусветных дзён моладзі ў Кракаве, дзе будзе дастаткова і сясцёр св. Уршулі са Славакіі.\nзаконніца манахіня Славакія спорт\t2016-01-13


Агляд прэсы: выпадковыя сувязі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАгляд прэсы: выпадковыя сувязі\nКіраўнік НАТА: Дзеянні Беларусі павінны мець наступствы. Нетаньяху – голы кароль Ізраіля. Крымінальныя разборкі: уся Грэцыя ў шоку. Падрабязнасці свежых матэрыялаў замежнай прэсы даведаемся ў аглядзе Вольгі Сямашкі.\n«Перахоп Беларуссю камерцыйнага рэйсу для арышту апазіцыйнага актывіста і журналіста павінна мець наступствы», – цытуе генеральнага сакратара НАТА Енса Столтэнберга амерыканскае выданне The Hill.\nВыданне падкрэслівае, што такім чынам НАТА рашуча асудзіла інцыдэнт ад 23 траўня. У адказ на мінулым тыдні Злучаныя Штаты абвясцілі аб поўным увядзені санкцый супраць дзевяці дзяржаўных прадпрыемстваў Беларусі. Вашынгтон таксама гатовы ўвесці новыя санкцыі ў супрацы з Еўрапейскім звязам.\nГрамадзянскі кіраўнік НАТА таксама спыніўся на цесных сувязях Расеі з Беларуссю, адзначыўшы, што гэтыя дзве краіны вельмі цесна інтэграваныя.\n«Расея не асудзіла Лукашэнку, а спрабавала зрабіць наадварот, каб апраўдаць і растлумачыць такія абуральныя дзеянні. Аднак чакаецца, што Байдэн сутыкнецца з Пуціным за яго ролю ў тым, калі Лукашэнка атрымаў магчымасць правесці жорсткія рэпрэсіі супраць іншадумцаў, паколькі ён падманным шляхам заявіў аб перамозе на прэзідэнцкіх выбарах у жніўні», – падсумоўвае амерыканскае выданне.\nThe Hill падкрэслівае, што хоць Беларусь не з’яўляецца сябрам НАТА, яна падтрымлівае дыпламатычную місію ў альянсе з 1998 года і мае сувязі з ваенным бокам НАТА з 1992 года.\n«Ізраіль перажывае рэвалюцыю. Пасля 30 гадоў кіравання правых, якія ў прынцыпе дамінуюць у краіне пасля паразы ў Вайне Суднага дня ў 1973 годзе, прэм’ер-міністр Біньямін Нетаньяху зараз бліжэй да сыходу, чым калі-небудзь раней. Мала таго, што рэлігійныя правыя сышлі ад яго без папярэджання, каб аб’яднацца з левацэнтрыстамі, дык яшчэ і разбурэнне саюзу яго пакінутых прыхільнікаў адбываецца ўжо ўнутры самой партыі «Лікуд», – піша швейцарскае газета Le Temps.\nВыданне адзначае, што напружанасць будзе ўзмацняцца да таго часу, пакуль парламент не прагаласуе за склад ураду на працягу тыдня.\n«Дэлегітымізацыя, напад, раз’яднанне – вось што робіць Біньямін Нетаньяху. Стаць халіфам замест халіфа няпроста, у той час, калі Нетаньяху, ганарыўся сваім фенаменальным палітычным даўгалеццем і да гэтага часу лічыцца выратавальнікам краіны», – піша Le Temps.\nЗ красавіка месяца гэтага года ў Грэцыі было здзейснена ўжо пяць заказных забойстваў, за якімі стаіць мафія і арганізаваная злачыннасць. Міністр грамадзянскай абароны Міхаліс Хрыохаідыс абвясціў вайну арганізаванай злачыннасці і паабяцаў аднавіць у краіне парадак і бяспеку. СМІ асцерагаюцца, што цягнік ужо сышоў.\n«Злачыннасць даўно працяла ўсю поры нашага грамадства», – піша грэцкая гахета Kathimerini.\n«Па словах экспертаў, маштабы арганізаванай злачыннасці нашмат перавышаюць магчымасці праваахоўных органаў ёй супрацьстаяць. Злачынным групоўкам атрымалася пракрасціся ў сферу прадпрымальніцтва і атрымаць доступ таксама да легальных крыніц даходу. Злачыннасць пашырылася і ў геаграфічным плане. Яна спрабуе паставіць пад свой кантроль найпапулярныя турыстычныя рэгіёны. На думку спецыялістаў, сведчаннем падобнага пераходу як раз і з’яўляецца лавінападобны рост колькасці забойстваў. Крымінальныя супольнасці прамцваюць мяжы іншых крымінальных груповак, але не толькі: яны правяраюць і рэакцыю дзяржавы», – папярэджвае грэцкае выданне.\nУ многіх еўрапейскіх краінах праходзяць ажыўленыя дыскусіі аб тым, як ліквідаваць прабелы і адставанні ў сферы адукацыі, якія ўзніклі з прычыны пераходу на хатняе навучанне падчас пандэміі. У Вялікабрытаніі ў адстаўку падаў упаўнаважаны па пытаннях санацыі адукацыйных устаноў Кеван Колінз, пасля таго, як замест запатрабаваных ім 15 мільярдаў фунтаў стэрлінгаў ўрад пагадзіўся вылучыць толькі 1,4 мільярды. Мясцовая прэса таксама не абмінула гэтае пытанне. У Нідэрляндах, наадварот, раздаюцца галасы, што гэта занадта шчодрае фінансаванне.\nПрынамсі нідэрландскае выданне Handelsblad адзначае наступнае:\n«Школам ў першую чаргу трэба больш настаўнікаў; неабходна скарачэнне колькасці навучэнцаў у класах, а таксама больш увагі і падтрымкі кожнаму дзіцяці. Для гэтага неабходныя структурныя рашэнні. Прафесія настаўніка павінна зноў стаць больш прэстыжнай, каб заахвоціць больш людзей ісці працаваць у школу, а не, да прыкладу, у бізнэс. Паводле апошніх падлікаў, праз сем гадоў у пачатковых школах будзе не хапаць каля 10 тысяч настаўнікаў. У апошнія дзесяцігоддзі школы пастаянна станавіліся ахвярамі палітыкі памяншэння сродкаў і сутаргавага латання дзірак».


08 верасень 2008, 20:57\nСёньня А.Лукашэнка правёў шостую па ліку прэсавую канфэрэнцыю для журналістаў расейскіх СМІ. Прэс-канфэрэнцыяй завяршыўся чарговы тур па Беларусі 84 карэспандэнтаў з 44 рэгіёнаў Расеі.\nПадсумоўваючы сваю размову з расейскімі журналістамі, А.Лукашэнка зазначыў, што ён імкнуўся данесьці ім “больш пачуцьці, чым інфармацыю”.\nГэтым разам, сапраўды, зь ягоных вуснаў гучала больш развагаў, чым заяваў і крытыкі. А.Лукашэнка ўсяляк імкнуўся абмінуць вострыя вуглы ў адносінах Беларусі як з Расеяй, гэтак і з Захадам.\nАдным зь першых прагучала пытаньне А.Лукашэнку аб прызнаньні Беларусьсю незалежнасьці Паўднёвай Асэтыі і Абхазіі, на чым настойвае Масква. Канкрэтнага адказу і сёньня дадзена не было:\n“Прыйдзе час, і мы разгледзім гэтае пытаньне ў Беларусі, напэўна, гэтаксама, як разглядала Расейская Фэдэрацыя — у парлямэнце. У нас выбары празь некалькі дзён, вы гэта ведаеце, прыйдзе парлямэнт, новы, і я думаю, што нашыя дэпутаты зьвернуцца да гэтага пытаньня”.\nА.Лукашэнка зазначыў пры гэтым, што нельга прызнаваць “натоўпам”, пад ціскам з Масквы, бо потым хтосьці можа сказаць, што калі б Расея не націснула, то ні Абхазіі, ні Паўднёвай Асэтыі і не прызнавалі б. Апрача таго, паводле А.Лукашэнкі, у Беларусі складаюцца свае ўласныя адносіны з гэтымі сэпаратысцкімі рэгіёнамі Грузіі. Ён даў таксама зразумець, што перш чым ціснуць у гэтым пытаньні, Расея магла б лепей падтрымліваць Беларусь як свайго саюзьніка. У якасьці прыкладу ён прывёў нядаўняе выдзяленьне ЗША свайму саюзьніку — Грузіі — аднаго мільярда даляраў.\nНа пытаньне пра рэакцыю Менску на разьмяшчэньне ля беларускіх межаў элемэнтаў амэрыканскай супрацьпаветранай абароны расейскія журналісты таксама не атрымалі канкрэтнага адказу. А.Лукашэнка абмежаваўся агульнымі фармулёўкамі:\n“Мы будзем з расейцамі рабіць усё, каб гарантаваць бясьпеку нашых беларусаў і нашых расейцаў... Мы павінны быць гатовыя да ўсяго. І я тут не выступаю як ястраб, і хай Захад у гэтых адносінах не палохаецца, яны розныя варыянты будуюць, пачынаючы ад таго, што мы разьмесьцім сучасныя сродкі супрацьпаветранай абароны ў Беларусі ажно да ядзернай зброі. Ніхто пра гэта гаворкі не вядзе. У нас і так дастаткова сучасныя сродкі супрацьпаветранай абароны”.\nНаконт магчымага прыходу расейскага бізнэсу ў Беларусь у выніку маштабнай прыватызацыі А.Лукашэнка не пакінуў нейкіх асаблівых ілюзіяў:\n“Мяне крытыкуюць, што я няўступлівы і не хачу прадаваць дзяржаўную ўласнасьць расейскім кампаніям. Для прыходу ў краіну салідных інвэстараў дзьверы адкрытыя. Стварайце новыя вытворчасьці, валодайце імі, атрымлівайце прыбытак, плаціце падаткі. У нас прыватны бізнэс вітаецца. Але прыватызаваць, прадаць за бесцань высокарэнтабэльны завод — для нас гэта пакуль нявыгадна. Ніякай карысьці ад гэтага народ і дзяржава не атрымае”.\nПры гэтым А.Лукашэнка прызнаў, што “саюзнае будаўніцтва цяпер знаходзіцца на замарожаным этапе” і што ён ня супраць карэктаваньня саюзнай дамовы.\nАпрача таго, ён заявіў, што Захад прад’яўляе непрапарцыйныя патрабаваньні Беларусі наконт выбараў і што ён хацеў бы, каб АДКБ стала такой жа абарончай арганізацыяй, як НАТО.\nЯ.Раманчук: “Альбо інвэстыцыі, альбо кантроль”\nВашая рэакцыя на заявы Лукашэнкі


Заснаваная ў Taiwan, UD INFO CORP., Прафесійны вытворца, пастаўшчык 2,5-цалевы SSD мае шырокі спектр прадуктовых лінеек. Мы паспяхова прадаецца і экспартуем нашу прадукцыю за мяжой. Мы па-ранейшаму значныя інвестыцыі ў даследаванні і распрацоўкі для вытворчасці прадукцыі на самых высокіх стандартаў якасці і эфектыўнасці. Гэта будзе ваш выбар мудрасць супрацоўнічаць бізнес з намі. Мы шчыра спадзяемся, што ваш лепшы партнёр у бізнэсе. Не саромейцеся і звязацца з намі як толькі вы можаце!\nмадэль - HF3-25US,HF3-25UA,HF3-25UB,HF3-25UF,HF3-25DC,HF3-25MD\n999999999 http://schema.org/InStock USD 2020-12-31 https://www.ssdindustrial.com/be/25-inch-ssd.html


Канвертаваць Ethereums (ETH) і Македоніі дынар (MKD) : Калькулятар абменнага курсу\nEthereum (ETH) і Македоніі Denar (MKD) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Ethereum і Македоніі Denar пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 21 люты 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Ethereum. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Македоніі Denar валюты па змаўчанні. Націсніце на Македоніі дынар або Ethereums канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Ethereum гэта валюта, у ні ў адной краіне. Македоніі Denar гэта валюта, у Македоніі (Былая югаслаўская Рэспубліка, MK, MKD). Сімвал ETH можа быць запісаная ETH. Сімвал MKD можа быць запісаная MKD. Македоніі Denar дзеліцца на 100 deni. Абменнага курсу the Ethereum Апошняе абнаўленне 21 люты 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Македоніі Denar Апошняе абнаўленне 21 люты 2020 ад Yahoo Finance. ETH каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. MKD каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


У Гомелі з аншлагам стартавалі бясплатныя курсы ўкраінскай мовы | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nКаля 30 гамельчукоў завіталі на першыя заняткі, каб пачуць украінскае слова і азнаёміцца з культурай суседняй краіны. Памяшканне для заняткаў прадаставіла Гомельская філія Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны. Кіраўнік гомельскага ТБМ Алеся Аўласевіч адзначае, што не чакала ўбачыць такой вялікай колькасці жадаючых вывучаць украінскую мову.\n— Курсы ўкраінскай мовы — гэта для нас такая сяброўская ініцыятыва. У прынцыпе, беларуская і ўкраінская маюць 80 адсоткаў аднолькавай лексікі. Разам з гарадской Радай ТБМ мы прынялі рашэнне, што былі б рады бачыць такую ініцыятыву ў нашым Цэнтры (беларускай мовы).\nВядоўца моўных курсаў Надія Дрозд жыве ў Беларусі практычна ўсё жыццё. Але яе сувязі з Украінай ніколі не перарываліся.\n— Тут свая доля: дзеці, муж беларус. А з Украінай сувязі не перарываліся ніколі, і з украінскай мовай тым больш. У нас тут ужо чвэрць стагоддзя хоць і невялікае, але аб’яднанне украінцаў і мы трымаемся разам.\nУ Гомелі жыве даволі вялікая дыяспара ўкраінцаў. Паводле афіцыйных дадзеных, колькасць грамадзян украінскага паходжання ў горадзе над Сожам можа дасягаць 15 тысяч чалавек. Большасць з іх пераехалі ў Беларусь яшчэ ў савецкі час у пошуках працы і па размеркаванні.


Завушніцы з тапазамі ў срэбры - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nЗавушніцы з тапазамі ў срэбры\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ Завушніцы з тапазамі ў срэбры\nХрызаліт - гэта сапраўды унікальны камень, які здаўна шанаваўся ювелірамі за выключную прыгажосць. У перакладзе з грэцкай мовы слова «хрызаліт» пазначае «залатой камень», што, зрэшты, некалькі памылкова. На самай справе залацісты адценне ў гэтага Самацветы сустракаецца даволі рэдка ў прыродзе гэты мінерал па колеры нагадвае плод алею. Магчыма, таму за самацветамі замацавалася назва «оливин».\nКамень знайшоў шырокае распаўсюджванне ў ювелірным мастацтве. Калье, бранзалеты і кулоны, упрыгожаныя каменем прыемнага зялёнага адцення, падкрэсліваюць свежасць асобы і натуральную прыгажосць дзяўчат. Вельмі стыльна выглядаюць і завушніцы з тапазамі ў срэбры. Іх галоўная вартасць і адметная асаблівасць - гэта гарманічнае спалучэнне серабрыстага металу і зялёнага каменя. Хрызаліт на фоне белага гладкага металу становіцца ярчэй і цікавей, а срэбра яшчэ больш урачыста. Завушніцы срэбра упрыгожаныя тапазамі ніколі не будуць банальнымі, так як яны нададуць вонкавым выглядзе дзяўчыны вытанчанасць і адметнасць.\nСярэбраныя завушніцы з тапазамі - разнастайнасць відаў\nСёння завушніцы з срэбра з тапазамі можна знайсці ў кожнага ювелірнага брэнда. Асаблівай папулярнасцю карыстаюцца такія мадэлі:\nмадэлі з ангельскай і французскай замкам\nКаму падыдзе завушніцы з тапазамі ў срэбры?\nКожная з гэтых мадэляў знайшла сваіх прыхільніц ў выглядзе дарослых жанчын або зусім юных дзяўчат. Тым, хто хоча падкрэсліць рамантычны стыль, падыдуць мадэлі, выкананыя ў выглядзе кветак ці матылькоў з адным-двума камянямі ў цэнтры. Для паўсядзённай шкарпэткі ідэальна падыдуць завушніцы пусеты выкананы з срэбра з тапазамі.\nПаколькі хрызаліт мае зялёны колер, ён больш за ўсё падыдзе рыжавалосым і зялёнавокі дзяўчатам, якія адносяцца да цветотипу восень. Тым не менш пры ўдалым падборы адзення і спадарожных аксесуараў насіць яго можна і бландзінка, і брунэткі.\nGotan Project - Santa Maria (Del Buen Ayre) (HD) Відэа.\nПапярэдні Тэкст Абутак Columbia з падагрэвам\nКраіна аленевая: LES 'by Lesia Paramonova восень-зіма 2014-2015\nПрычоска Бабетта: пакрокавая інструкцыя з фота і відэа\nВясельныя прычоскі на кароткія валасы\nПраца і асабістае жыццё: выконваем баланс\nЛячэнне бранхіту ў дзяцей


Catholic.by - Папа Францішак: пажылыя могуць навучыць моладзь паслядоўнасці ў веры\n05.05.2022 12:10 Паводле: Vatican News\nЯк паведамляе Беларуская рэдакцыя парталу Vatican News, Святы Айцец прысвяціў катэхезу прыкладу біблійнага старца Элеязара, які «дае нам сведчанне асаблівых адносін, што існуюць паміж старэчай вернасцю і шанаваннем веры». «Я хацеў бы паразмаўляць менавіта пра шанаванне веры, не толькі пра паслядоўнасць, абвяшчэнне і супраціў ёй.\nШанаванне веры перыядычна падвяргаецца ціску, нават жорсткаму, з боку пануючай культуры, якая намагаецца прынізіць яе, разглядаючы як археалагічную знаходку, старажытны забабон, анахранічную ўпартасць», — сказаў Пантыфік.\nЁн нагадаў біблійную гісторыю пра тое, як юдэяў пад страхам смерці прымушалі выракацца веры і спажываць мяса, прынесенае ў ахвяру ідалам. Элеязару параілі толькі зрабіць выгляд, што ён есць гэта мяса, каб такім «малым, нязначным жэстам», уратаваць сабе жыццё. Але ён адмовіўся, падкрэсліўшы важнасць сведчання веры, якое перадаецца наступным пакаленням.\n«Старац, які паслядоўна жыў сваёй верай на працягу ўсяго жыцця, а цяпер зрабіў бы выгляд, што выракся яе, асудзіў бы новае пакаленне на думку, што ўся яго вера была толькі фікцыяй, вонкавай абгорткай, ад якой можна адмовіцца, мяркуючы, што веру магчыма захаваць і ўнутры. Элеязар кажа: гэта не так. Такія паводзіны не робяць гонару веры, нават перад Богам. І наступства гэтай знешняй баналізацыі будзе разбуральным для духоўнага свету моладзі», — папярэдзіў Святы Айцец.\nЁн заўважыў, што ў гэтым біблійным урыўку «менавіта старасць паказваецца як вырашальная і незаменная прастора для сведчання».\n«Стары, які б з-за сваёй слабасці пагадзіўся, што практыкаванне веры з’яўляецца чымсьці нязначным, прымусіў бы маладых людзей лічыць, быццам вера не мае рэальнай сувязі з жыццём. Вера — ад самага пачатку — уяўлялася б імі як збор мадэляў паводзінаў, якія, пры неабходнасці, можна сімуляваць ці хаваць, бо ніводная з іх не з’яўляецца важнай для жыцця», — дадаў пастыр паўсюднага Касцёла.\nЁн нагадаў пра старажытную гнастычную ерась, згодна з якой вера датычыцца духоўнасці, а не практыкі; сілы розуму, а не формы жыцця. «Паводле гэтай ерасі, вернасць і шанаванне веры не маюць нічога супольнага з жыццёвымі паводзінамі, з грамадскімі ўстановамі і сімвалічнымі жэстамі.\nСпакуса такой перспектывы дагэтуль моцная, бо яна па-свойму тлумачыць бясспрэчную праўду: веру ніколі нельга зводзіць да збору правіл харчавання ці сацыяльных звычаяў», — сказаў Святы Айцец.\nЁн заўважыў, што ў сучасным грамадстве «практыкаванне веры прадстаўляецца адмоўным чынам, часам у форме культурнай іроніі, а часам са схаванай маргіналізацыяй». «Практыкаванне веры разглядаецца як бескарысны і нават шкодны вонкавы элемент, як перажытак старажытнасці, як замаскіраваны забабон: іншымі словамі, як штосьці для старых. Пры гэтым ціск, які гэтая неразборлівая крытыка аказвае на маладое пакаленне, вельмі моцны», — сказаў Пантыфік, заклікаючы пажылых людзей вярнуць пашану да веры.\n«Вера заслугоўвае шанавання і павагі да самага канца: яна змяніла наша жыццё, ачысціла розум, навучыла ўшаноўваць Бога і любіць бліжняга. Вера — гэта благаслаўленне для ўсіх; уся вера, а не яе частка. Давайце не будзем мяняць веру на некалькі спакойных дзён, наследуючы прыклад Элеязара, які быў паслядоўным да канца і пайшоў на мучаніцтва.\nДавайце менавіта ў старасці з усёй пакорай і рашучасцю пакажам, што вера — гэта не штосьці „для старых“, а наадварот, што яна — для жыцця. А Святы Дух, які абнаўляе ўсё, нам ахвотна дапаможа», — запэўніў Пантыфік.\nНа заканчэнне катэхезы Папа Францішак нагадаў, што маладыя людзі ўглядаюцца ў прыклад старэйшых, якія сваёй паслядоўнасцю могуць адкрыць ім шлях прыгожага жыцця, а крывадушнасцю зрабіць вялікую шкоду.


Тысячы армян выйшлі на мітынг за адстаўку Пашыняна\n20.02.2021 / 19:17\nАпазіцыя ў Арменіі заявіла пра гатоўнасць пратэставаць у рэжыме нон-стоп, піша DW.\nПратэсты ў Ерэване 20 лютага.\n«Мы заклікаем кожны дзень праводзіць акцыі пратэсту, мітынгі, забастоўкі, аўтапрабегі — горад павінен быць паралізаваны», — заявіў на мітынгу ў Ерэване кандыдат на пасаду прэм'ера ад апазіцыі Вазген Манукян.\nНягледзячы на снегапад, у суботу, 20 лютага, на заклік аб'яднанай апазіцыі і «Руху за выратаванне радзімы» на плошчу Свабоды ў Ерэване прыйшлі, паводле дадзеных арганізатараў, ад 15 да 18 тысяч чалавек. З заклікамі выйсці на вуліцы ўпершыню звярнуліся да сваіх прыхільнікаў экс-прэзідэнты Арменіі Роберт Качаран і Серж Саргсян.\nЗ 9 лістапада, калі прэм'ер-міністр Арменіі падпісаў сумесную з Азербайджанам і Расіяй заяву аб спыненні баявых дзеянняў у Нагорным Карабаху, людзі дамагаюцца адстаўкі Нікола Пашыняна і ягонага ўрада. Яны і сёння лічаць, што гэта было здрадай і патрабуюць не толькі адстаўкі ўрада, але і прыцягнення Пашыняна да крымінальнай адказнасці за «дзяржаўную здраду». «Арменія без Нікола!», «Нікол-здраднік!» — скандуюць людзі, якія сабраліся на плошчы.\nВазген Манукян заявіў, што ў першую чаргу неабходна «зламаць апору» цяперашняга ўрада — сілавыя структуры і парламент, а таксама пераканаць частку грамадства, якая падтрымлівае Пашыняна, у тым, што «ўлады вядуць краіну да прорвы».\nАпазіцыя абвясціла пра сваю рашучасць дамагчыся адстаўкі ўрада і правядзення пазачарговых выбараў у парламент. Па словах аднаго з яе лідараў Ішхана Сагатэляна, «мы не спынімся, з сённяшняга дня Нікол Пашынян і яго ўлада забудуць пра спакой».\nУ сваю чаргу, улады не лічаць пратэсты ў краіне «крытычнымі» і працягваюць працаваць над «дарожнай картай» Пашыняна «па пераадольванні сітуацыі, якая стварылася ў краіне, усталяванню стабільнасці і бяспекі». У чэрвені гэтага года прэм'ер збіраецца выступіць са справаздачай аб праведзенай працы і толькі тады, з улікам грамадскай думкі, вырашыць, што рабіць далей.\nСілы правапарадку ўзялі будынкі ўрада і парламента пад узмоцненую ахову. У цэнтр горада сцягнутыя некалькі дзясяткаў аўтобусаў з паліцэйскімі і спецназам, спецтэхніка.\nПасля мітынгу ўдзельнікі акцыі падзяліліся і шэсцем пайшлі блакаваць цэнтр сталіцы. На шэрагу кірункаў, у прыватнасці на праспектах Маштоца і Баграмяна, людзям удалося перакрыць рух транспарту, ён тут цалкам паралізаваны. З надыходам цемры пратэстоўцы перакрылі рух на плошчы Рэспублікі, дзе размешчаны будынак урада. Рэзідэнцыя прэм'ер-міністра ўзятая пад трайное кальцо аховы.\nЧас ад часу паліцыя патрабуе ад маніфестантаў спыніць блакаванне вуліц і аднавіць рух транспарту. Аднак людзі не разыходзяцца. Іх колькасць на вуліцах расце.\nНе абышлося без боек з паліцыяй. Непадалёк ад плошчы Свабоды паміж удзельнікамі акцыі і прыхільнікамі Пашыняна адбылася бойка, аднак паліцыі ўдалося развесці завадатараў. Паводле звестак на 19.00 па мясцовым часе, затрыманыя да сарака пратэстоўцаў.


Танныя кухні эканом класа\nКухні эканом-класа: нядорага, але стылёва— гэта магчыма!\nРолю кухні даўно ўжо перайшла межы застольнага кута для падрыхтоўкі ежы. У любым сучасным доме гэтай частцы памяшкання адведзена роля месца сямейнага зносін або сяброўскіх вячорак. Сціснутыя кухонныя плошчы некаторых кватэр немэтазгодна абсталяваць дарагімі гарнітурамі і аксэсуарамі. Для гэтага выпадку дастасавальныя кухні эканом класа.\nКухня эканом-класа кажа сама за сябе\nЗ чаго робяць недарагія кухні?\nАсобна пра стальніцах\nШто яшчэ важна: некалькі саветаў па выбары бюджэтнага гарнітура\nЦяперашняя недарагая мэбля для кухні прадстаўлена у разнастайных стылях і каляровай гаме. Кухонны гарнітур эканом класа вырабляецца з танных матэрыялаў, але гэта не абазначае недаўгавечнасць або непрактычнай. Вытворцы мэблі навучыліся ствараць недарагія асобнікі, якія адказваюць патрабаванням цяперашняга часу. танныя кухонныя гарнітуры эканом класа абсталяваны неабходнымі палічкамі, высоўнымі скрынямі, прыдатнай фурнітурай.\nперавагі, якімі надзелены танныя кухні:\nНевялікая цана пры дастатковай якасным узроўні - значнае годнасць для сем'яў з сярэднім дастаткам.\nНедарагія кутнія кухні эканом класа - ідэальная абстаноўка для маленькіх «хрушчоўскіх» кватэр.\nЛёгкія канструкцыі даюць патэнцыял для вырабу мэблі пад заказ для нестандартных памяшканняў.\nТанны сучасны матэрыял адказвае ўсім патрабаванням даўгавечнай службы кухоннай мэблі. Такая мэбля ўстойлівая да ўздзеяння перападаў тэмператур, залішняй вільготнасці, дазваляе выкарыстанне розных сродкаў па догляду.\nМінусам кухні эканом можна назваць мінімальныя габарыты, невялікія абедзенныя столікі. але гэтая мэбля ў асноўным і прызначана для эканоміі прасторы, ствараючы пры гэтым максімум выгод. Танныя кухні і няякасныя, недаўгавечныя кухні - гэта далёка не адно і тое ж!\nДсп павінен быць заўсёды пакрыты чымсьці інакш расслаіўся ад вады\nМоднае захапленне прагрэсіўнымі дасягненнямі навукі паступова змяняецца іншай модай - выкарыстоўваць усе натуральнае. Ці так ужо апраўдана гэта імкненне у частцы матэрыялаў для абсталявання кухні? Кухонныя гарнітуры з натуральнай дошкі таннымі не назавеш, а вось іх даўгавечнасць выклікае сумнеў. Для захавання эксплуатацыйных якасцяў ва ўмовах своеасаблівай кухоннай атмасферы драўніну неабходна старанна апрацоўваць і прамакаць усё тымі ж хімічнымі прэпаратамі. Гэтыя дзеянні памяншаюць яе экалагічныя характарыстыкі і дадаюць кошт.\nТанныя кухні эканом класа вырабляюць з матэрыялаў, створаных штучным шляхам. У якасці асновы для сцен і перагародак выкарыстоўваюць кампазітныя склады рознай якасці.\nДраўняна - стружкавыя пліты або ДСП. Пліты вырабляюць метадам прэсавання драўнянай габлюшкі з даданнем сінтэтычных смол. Гэты выгляд матэрыялу самы даступны і самы танны. Падыходзіць для стварэння мэблевых карпусоў і фасадаў.\nДраўняна - кудзелістыя пліты або ДВП. Тэхналогія вырабу гэтага віду матэрыялу амаль тая ж, што і для ДВП, але сам матэрыял танчэй і лягчэй. У мэблевай вытворчасці з яго робяць заднія сценкі і перагародкі шаф і скрынь.\nпліты, спрасаваныя з драўнянай пылу - МДФ. Бюджэтныя кухні эканом класа з гэтага матэрыялу карыстаюцца найбольшай папулярнасцю. Гэта выклікана некалькімі прычынамі: па-першае: нізкае ўтрыманне смол робіць МДФ параўнальна чыстымі ў плане экалогіі; па-другое: апрацоўка фрэзераваннем надае плітах выгляд драўлянай разьбы; і па - трэцяе: гэтая разнавіднасць прэсаванай пліты валодае ўласцівасцю прымаць розныя выгібы, што важна для мэблі нестандартнай канфігурацыі.\nСамі па сабе пліты з прэсаванай драўніны маюць друзлую структуру. Для паўнавартаснага функцыянавання ў якасці мэблі яны праходзяць аздабленне рознымі штучнымі матэрыяламі.\nПрасаваная драўніна - танны і вельмі папулярны варыянт\nФізіка - хімічная працэдура, пад назвай «ламінація» ператварае ДСП у ЛДСП. Драўняна - стружкавая пліта пры гэтым пакрываецца тонкім пластом спецыяльнай ахоўнай плёнкі. Самыя танныя кухні эканом класа вырабляюцца менавіта з ЛДСП. недахопы: нізкая вільгацятрываласць і, як вынік, нядоўгі тэрмін службы - гэта раз, высокае ўтрыманне фармальдэгідаў ў плёнцы - гэта два.\nСавет: недарагія кухні з ЛДСП падыходзяць для аснашчэння нячаста наведвальных памяшканняў. Гэта можа быць рэдка выкарыстоўваецца дачны домік, кватэра для часовага пражывання, дапаможнае памяшканне.\nПакрыццё з плёнкі ПВХ ператварае прэсаваць пліту ў мэблевы элемент, значней ўстойлівы да ўсіх кухонным непрыемнасцяў, за якім лёгка даглядаць і лёгка ствараць мноства разнавіднасцяў афарбоўкі і тэкстуры. Поливинилхлоридная плёнка лепіцца да МДФ або ДСП спецыяльным клеем, яна тонкая, падатная да выгібам. Тэхналогія плёнкавага пакрыцця на кошт мэблі ўплывае нязначна. недахоп: з часам можа выгараць на сонцы, баіцца кантакту з вельмі гарачымі паверхнямі.\nМэбля для кухні эканом, фасад якой аздоблены прылепленым пластыкам, самая зручная ў сыходзе, хоць і параўнальна больш дарагая з гэтай серыі. Пластык устойлівы да высокіх тэмператур, не выгарае на сонца, непаражальны перад ўдарамі, carapinami Сколе. Недахоп гэтай недарагі мэблі - гэта адбіткі пальцаў, якія пластык лёгка захоўвае.\nСтальніца важная частка гарнітура, Звярніце ўвагу\nпарэзы, тоўстыя плямы, ўдары, кантакты з гарачай посудам, вадкасцямі - усе гэтыя любаты кухоннай жыцця больш за ўсіх прымае на сябе стальніца. натуральны камень, звышмоцнае шкло, кераміка - гэтыя матэрыялы для кухонных паверхняў у разрад эканом не ўваходзяць. Недарагія кухні эканом класа абыходзяцца менш дарагімі, але не менш трывалымі разнавіднасцямі стальніц.\nDSP, ламінаваныя пластыкам. Плаўна закругленая пліта, кантавыя частцы якой апрацаваны тым жа пластыкам, што і верх называецца - постформинг. Такая пліта пры акуратным сыходзе паслужыць доўга.\nфанера, аздобленая штучным каменем - такая стальніца складае годную канкурэнцыю аналагічным натуральным узорам. Акрамя выгоды ў выкарыстанні, гэты матэрыял прыйшоўся па душы шматлікім дзякуючы ўласцівасці пакрываць паверхні без стыкаў. Па меншай меры, бачных. Танная мэбля для кухні, якая аформлена стальніцай са штучнага каменя зрокава ператвараецца ў дарагую і стыльную.\nСтальніцы з нержавеючай сталі вельмі практычныя ў выкарыстанні, але больш выкарыстоўваюцца на прафесійных кухнях, так як не кожны інтэр'ер яны могуць упрыгожыць. І ўсё ж, як варыянт, часам могуць стварыць минималистический сучаснае аблічча.\nНават эканом клас можа быць прыгожым\nУвага:Для аматараў крэатыўных ідэй: паспрабуйце стварыць арыгінальную стальніцу з абломкаў рознакаляровага кафлі: нядорага і эксклюзіўна. напрыклад, вось так:\nНа гэтым эканоміць нельга:\nМаленькія кухонныя гарнітуры эканом класа, нягледзячы на кошт, могуць стварыць асаблівы клімат. Важна правільна спалучаць іх з вонкавым афармленнем, дапоўніць неабходнымі аксэсуарамі.\nФурнітура - немалаважная дэталь кухні. Танныя алюмініевыя ручкі вельмі ўжо недаўгавечныя і ненадзейныя. Перавагу аддайце нержавеючай сталі або латуні.\nЯкасць злучальных завес, высоўных механізмаў і іншых камплектуючых павінна быць бясспрэчным.\nМесцы злучэння стальніц, фасадаў не павінны прапускаць вільгаць і волкасць, інакш яны разбухнуть і страцяць форму.\nпамятаеце: «Эканом» не значыць «халтурна»!


Прэзідэнт уручыў прэміі "За духоўнае адраджэнне" і спецпрэміі дзеячам культуры і мастацтва\nПачнем мы сёння з падзеі ўрачыстай і сімвалічнай - цырымоніі ўручэння прэмій "За духоўнае адраджэнне" і спецыяльных прэмій Прэзідэнта дзеячам культуры і мастацтва. Традыцыя добрая і шматгадовая - у калядныя дні адзначаць на вышэйшым узроўні ўклад беларусаў у развіццё і духоўнае ўзбагачэнне нашай краіны. У Палацы Рэспублікі сёння сабралася творчая эліта, а таксама тыя, хто сваёй працай і адданым стаўленнем да справы забяспечвае ўсім нам шчаслівае жыццё: гэта ўрачы, настаўнікі, святары і прадстаўнікі дабрачынных арганізацый. Прызнанне іх заслуг не патрабуе доказаў. Яны беражліва захоўваюць і развіваюць тое самае дарагое, што ёсць у народа: духоўнасць, культуру і гісторыю. Такіх людзей Кіраўнік дзяржавы ўзнагароджвае асабіста. Убачыць цырымонію змогуць і тэлегледачы - адразу пасля "Панарамы" ў эфір выйдзе тэлеверсія ўзнагароджання. Са святочнай урачыстасці - Вольга Макей.\nГэта цэнтр рэабілітацыі для дзяцей-інвалідаў у Мінску. Мікіта першы раз сюды патрапіў на мамчыных руках, зараз можа самастойна стаяць. Усё дзякуючы новаму апарату, якіх у краіне пакуль два. Дзецям з парушэннямі апорна-рухальнага апарату ён літаральна дапамагае станавіцца на ногі.\nТут малышам, якіх прывыклі зваць асаблівымі, дапамагаюць стаць звычайнымі. Для гэтага цэлы спектр працэдур: ад цепла- і водалячэння да заняткаў на спецыяльных трэнажорах на развіццё маторыкі і каардынацыі. На час рэабілітацыі цэнтр, па сутнасці, становіцца домам для малышоў і іх мам.\nДырэктар цэнтра Людміла Кандрашова, калі размаўляе са здымачнай групай, часцей за ўсё гаворыць слова "мы". Бо дапамагчы аднаму дзіцяці - справа дзясятка спецыялістаў. За сваю штодзённую цяжкую працу, якая сотням дзетак дае не толькі надзею і веру ва ўласныя сілы, але і бачны вынік, увесь калектыў рэабілітацыйнага цэнтра стаў лаўрэатам прэміі "За духоўнае адраджэнне". Сёння дырэктар цэнтра ненадоўга пакіне рабочае месца, каб вярнуцца сюды ўжо з заслужанай узнагародай.\nУ холе Палаца Рэспублікі шматлюдна. І хоць галоўных прэмій пяць, за тымі, хто выйдзе на сцэну, вялізныя калектывы і, вядома, родныя і блізкія. Без іх падтрымкі часам так цяжка ўвасобіць добрыя і патрэбныя ідэі. Госці цырымоніі, нягледзячы на марознае надвор'е, імкнуцца захоўваць святочны дрэс-код. Тут сабраліся дзеячы культуры, мастацтва, педагогі, журналісты, гісторыкі, музыканты, артысты. Для кожнага з іх узнагарода стане яшчэ і падарункам у гэтыя калядныя дні. Сімвалічна, бо менавіта духоўна і маральна гэтыя людзі робяць нашу краіну багацейшай.\nУручаць прэмію "За духоўнае адраджэнне" менавіта ў святочным студзені - традыцыя, якой Прэзідэнт прытрымліваецца з года ў год. У гэтыя няпростыя часы, калі свету неабходныя гуманнасць і літасць, так важна быць удзячнымі тым, хто сваёй працай паказвае прыклад і пакідае духоўную спадчыну цэлым пакаленням.\nДля ігумена Яўсевія, які атрымае ўзнагароду першым, апладысменты і авацыі нязвыклыя. Яго праца, як і манастыр, у якім ён служыць, схаваныя ад шырокай публікі.\nСёння Свята-Елісееўскі Лаўрышаўскі мужчынскі манастыр - адзін з духоўных цэнтраў Гродзенскай вобласці. З ХІІІ стагоддзя яго не раз руйнавалі і адбудоўвалі зноў. 10 гадоў таму за аднаўленне святыні ўзяўся ігумен Яўсевій. Сёння ў манастыры жывуць 30 чалавек. І хоць комплекс яшчэ дабудоўваюць, тут галоўнае, падаецца, не сцены, а менавіта малітва і вера, здольныя на адраджэнне духоўнае. Тыя, хто апынуўся ў цяжкай сітуацыі, менавіта тут знаходзяць правільныя жыццёвыя арыентыры.\nПакінуць спадчыну будучым пакаленням - архітэктурную і гістарычную. Напэўна, такую задачу сабе паставіў Сяргей Сергачоў, калі ўзяўся за стварэнне кнігі "Народнае дойлідства Беларусі. Гісторыя і сучаснасць". Яна стане адзінай у сваім родзе.\nЁн разгледзеў у будаўніцтве не проста мастацтва, а ўклад у культуру. У кнізе - і здымкі, зробленыя аўтарам амаль 50 гадоў таму, гэтай працы Сяргей Сергачоў прысвяціў усё жыццё. Па сутнасці, на паўтысячы старонак ён паспрабаваў не толькі апісаць, але і прааналізаваць нацыянальныя асаблівасці беларускай архітэктуры.\nСярод прадстаўнікоў сферы адукацыі на сцэне і калектыў педагагічнага ўніверсітэта. Дзякуючы гэтай ВНУ не толькі падрыхтаваныя тысячы настаўнікаў, але і створаны маштабны добраахвотніцкі рух. Кожны год студэнты праводзяць больш як восемсот акцый, канцэртаў і святочных праграм для выхаванцаў дзіцячых дамоў, школ-інтэрнатаў. Такія паказы бачылі і дзеці з Рэспубліканскага рэабілітацыйнага цэнтра для дзяцей-інвалідаў. Калектыву цэнтра, які прысвяціў сябе тым, каму ў гэтым жыцці даводзіцца нялёгка, сёння таксама ўзнагарода з рук Прэзідэнта.\nПрэмія за "Духоўнае адраджэнне" і тым, хто ў прамым сэнсе адрадзіў духоўную рэліквію. Курган Славы для беларусаў - гэта памяць аб гераізме тых, хто абараніў родную зямлю ў часы Вялікай Айчыннай вайны. За рэканструкцыю комплексу да 70-годдзя Перамогі ўзнагарода Федэрацыі прафсаюзаў.\nЗнакавыя аб'екты Беларусі сталі асновай тэлевізійнага праекта "Мы зрабілі гэта разам". Ролікі, якія калектыў Белтэлерадыёкампаніі здымаў на працягу некалькіх тэлесезонаў, удастоеныя спецпрэміі Прэзідэнта.\nУ аб'ектывы творчай групы трапіла і адноўленая культурная спадчына, і самыя сучасныя аб'екты. Больш за 30 серый на трох мовах аб дасягненнях суверэннай Беларусі.\nЯкой стала Беларусь за апошнія 20 гадоў, паказалі і калегі па журналісцкім цэху - фотакарэспандэнты БелТА. Праект "Суверэнная Беларусь: эпоха дасягненняў" адзначаны спецпрэміяй Прэзідэнта. Лаўрэатам стаў і калектыў газеты "Голас Радзiмы" за прафесійнае асвятленне пытанняў міжкультурнага дыялогу.\nПрэстыжныя ўзнагароды сёння атрымліваюць прадстаўнікі самых розных сфер. Каб зразумець, наколькі духоўна багатая Беларусь, дастаткова зазірнуць на гэтую выставу ў холе Палаца Рэспублікі. Тут сабраны працы лаўрэатаў прэмій. Сярод іх і вось такія вырабы студыі дэкаратыўна-прыкладнага мастацтва "Беларускі сувенір". Традыцыйныя працы з саломкі ўпрыгожваюць інтэр'еры і за межамі краіны. А гэта карціны беларускага мастака Канстанціна Вашчанкі. Ён удастоены спецпрэміі Прэзідэнта за афармленне факсімільнага выдання "Кніжная спадчына Францыска Скарыны".\nТворчасць, якую можна не толькі ўбачыць, але і пачуць, сёння таксама адзначылі. Лаўрэатам спецпрэміі стаў калектыў дзіцячай музычнай школы мастацтваў імя Глебава. Сярод вядомых выпускнікоў нават народны артыст Саюза - Лучанок.\nТут займаліся і трыумфатары дзіцячага "Еўрабачання" Сітнік і Кунец. Поспехам вучняў апладзіруюць у свеце, а выкладчыкі часцей застаюцца за кадрам. Але іх талент не пакінулі без увагі.\nІх спектаклі калісьці глядзеў сам Купала, а апладысменты падчас іх пастановак гучаць ужо 97-ы сезон. Калектыў, у якім служаць дынастыямі, а рэпертуар - беларуская класіка. Менавіта са сцэны Купалаўскага калісьці пачалося беларускае тэатральнае жыццё. Сёння гэта самы сучасны і абсталяваны тэатр, якому зайздросцяць еўрапейскія калектывы. А як прызнанне ў Беларусі - спецпрэмія за ўклад у развіццё нацыянальнага тэатральнага мастацтва.\nГанарыцца сваімі магчымасцямі і прэстыжнай узнагародай могуць і рэгіёны. Спецпрэмія Прэзідэнта ўжо сёння паедзе ў Гомель. За развіццё мастацтва, правядзенне дабрачынных паказаў адзначылі гомельскі цырк. А вось Маладзечна будзе віншаваць з прысуджэннем спецпрэміі работнікаў Палаца культуры. Узнагарода і калектыву музея-сядзібы Агінскага за папулярызацыю спадчыны кампазітара.\nАляксандр Лукашэнка сёння ўручае і тры спецыяльныя прэміі "Беларускі спартыўны Алімп". Іх атрымлівае рэдактар "Спортивной панорамы" Руслан Васільеў, пераможца моладзевага чэмпіянату свету па лёгкай атлетыцы Эльвіра Герман і трэнер па баскетболе з Гродна Аляксандр Шымкавяк. Звяртаючыся да творчай інтэлігенцыі, якая сабралася ў Палацы Рэспублікі, Прэзідэнт скажа, што заяўляць аб сваёй творчасці і поспехах варта без сарамлівасці. Бо тыя, хто ўносіць важкі ўклад у духоўнае адраджэнне Беларусі, не павінны застацца без увагі.\nПрэмія "За духоўнае адраджэнне" ўручаецца ўжо 20 гадоў. За гэты час лаўрэатамі сталі сотні таленавітых і адданых сваёй справе беларусаў. Справе, дзякуючы якой Беларусь гучыць далёка за яе межамі. Культура, спорт, навука, мастацтва, адукацыя, гісторыя…. Вынік працы гэтых людзей - не толькі нацыянальная спадчына, але і тая самая духоўная дыпламатыя, якой часам так не хапае ў сучасным свеце.\nМінскія хлебазаводы рыхтуюць святочныя тарты да Дня горада\nЗборная Беларусі выйшла у другі этап чэмпіянату Еўропы па баскетболе


Культура - “Летапіс” асабістай зоны\nУ турнэ па Беларусі\nНа гэтым тыдні ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь завяршыла сваю працу прадстаўнічая выстаўка — арт-праект "Мастакі Парыжскай школы з Беларусі. З калекцыі "Белгазпрамбанка", музейных і прыватных збораў".\n"Да комплекснага захавання традыцый мы яшчэ не прыйшлі"\nЯк у Азербайджане рэарганізуюць сетку клубных устаноў\n“Летапіс” асабістай зоны\nХаця студыя “Летапіс” даўно не з’яўляецца адзіным месцам у нашай краіне, дзе займаюцца неігравым кіно, само паняцце “кінадакументалістыка” і сёння звязваецца з гэтым знакамітым падраздзяленнем “Беларусьфільма”. Цягам мінулага года яго супрацоўнікі стварылі 24 стужкі, многія з якіх сапраўды маюць права на ўвагу шырокай аўдыторыі. Большая частка новай прадукцыі “Летапісу” — фільмы-партрэты нашых сучаснікаў і выбітных дзеячаў мінулага. Засяроджанне на асобе — прыкмета аўтарскага почырку цяперашняга “Летапісу”, якая не можа застацца па-за ўвагай.\nА ў вас ёсць экспрэс-торбы з кнігамі?\nРэйтынг ідэй з інтэрнэт-прасторы / Колькі старонак "Вялікага Гэтсбі" прагучыць за адну мілю?\n“Гарбузікі” для калядоўшчыкаў\nТрадыцыі захаваліся, а чаму моладзі не цікава?\nБілет да... ваўкалака, дэкор — "дым" і смала\nНефармат альбо нестандартны падыход да напаўнення раённага музея?\n№ 3 (1077) 19.01.2013 - 25.01.2013 г\nДакументалістыка паспяхова вытрымлівае канкурэнцыю з боку тэлебачання і ніколі не будзе мець альтэрнатывы ў якасці сродку мастацкага асэнсавання рэчаіснасці — менавіта такую выснову можна зрабіць пасля прагляду новых фільмаў “Летапісу”. Засяродзіўшыся на асобе і яе непасрэдным атачэнні, беларускія дакументалісты, тым не менш, распавядаюць пра грамадства і акаляючы свет куды больш і глыбей, чым самыя падрабязныя навуковыя даследаванні і статыстычныя абагульненні. У часы культу індывідуальнасці, засяроджанасці чалавека на асабістых праблемах, буйны план і назіранне як асноўныя мастацкія прыёмы аказаліся ці не самымі эфектыўнымі.\nУ “Печніку” Алы Вольскай, “Забраным краі” Юрыя Цімафеева, “Залатым вяселлі” Уладзіміра Дашука адлегласць паміж камерай і героем — мінімальная. Дакументалісты здолелі ўвайсці ў інтымную зону нашых сучаснікаў і, кожны — з розным вынікам, распавесці іх асабістыя гісторыі. Лепш за іншых гэта атрымалася ва Уладзіміра Дашука. Яго партрэт гаспадара хутара, які змяніў тлумны горад на памяркоўнае вясковае жыццё, нечакана ператвараецца ў драматычную гісторыю мужчыны і жанчыны. Цікавы ўнутраны канфлікт і вылучае “Залатое вяселле” сярод фільмаў-партрэтаў “Летапісу”.\nУ “Варвараўскай свечцы” Вольгі Дашук ніякага канфлікту, нібыта, няма. Ёсць просты па форме аповед пра народны абрад у вёсцы Басценавічы Мсціслаўскага раёна, што не так даўно быў унесены ў Спіс нематэрыяльных каштоўнасцей Беларусі. Але аўтару ўдалося перадаць трапяткую далікатнасць унікальнага абраду, памяць пра які падтрымлівае толькі некалькі жанчын сталага веку.\nМенавіта ўменне знайсці драматычны канфлікт у будзённым жыцці вылучае найбольш удалыя дакументальныя стужкі. Зразумела, задача стваральнікаў фільма значна палягчаецца, калі герой назірання нечым адрозніваецца ад звычайных членаў грамадства. Сярод новых карцін “Летапісу” пра “незвычайных” трэба вылучыць работы Кацярыны Махавай. Яе героі — людзі з абмежаванымі магчымасцямі. У “Гісторыі Лёшы Крэчата” паказаны цалкам сляпы малады чалавек, які, аднак, вядзе практычна паўнавартаснае жыццё. У стужцы “Асобы тэатр. Пошукі шчасця” камера назірае за гастролямі аматарскай трупы, акцёры якой маюць асаблівасці псіхічнага развіцця. Дакументалісту ўдалося не проста паказаць людзей, што звычайна знаходзяцца па-за ўвагай грамадства, але і перадаць драматызм іх існавання.\nТое, што здолела зрабіць рэжысёр, якая не так даўно хадзіла ў пачаткоўцах, не ўдалося яе больш сталым калегам. “Неверагодная Бенька” Галіны Адамовіч і “Мікалай Пінігін. Мяне няма” Віктара Аслюка — фільмы-партрэты салісткі папулярнага гурта “Сярэбранае вяселле” і мастацкага кіраўніка Купалаўскага тэатра. Метад назірання ў дадзеных выпадках не спрацаваў: нічога істотна новага ні пра Святлану Бень, ні пра Мікалая Пінігіна ў стужках няма. Аўтары разглядаюць гэтых цікавых творцаў як асоб, не спрабуючы асэнсаваць тыя мастацкія з’явы, якія яны з сябе ўяўляюць. Куды больш удалым у Галіны Адамовіч атрымаўся фільм “Першы” — пра галоўнага трэнера Нацыянальнай зборнай па веславанні на байдарках і каноэ Уладзіміра Шантаровіча. У дадзеным выпадку поспеху карціны спрыяла і эмацыйная харызматычнасць удала абранага галоўнага героя.\nСярод новых партрэтаў “Летапісу” шмат аповедаў пра творчых асоб. Цікавай падаецца стужка “Прастора Яўгена Лысіка” Наталлі Жамойдзік, што апавядае пра знакамітага сцэнографа, паўнавартаснага сааўтара шэдэўраў Валянціна Елізар’ева. Традыцыйныя для біяграфічнага фільма інтэрв’ю ўдала ўпісаліся ў кантэкст падрыхтоўкі сцэны да новага спектакля. Такім чынам, у стужцы ёсць не толькі інфармацыя пра творчасць выбітнага тэатральнага мастака, але і адчуванне атмасферы, у якой той працаваў.\nКінапартрэты кампазітара Андрэя Мдзівані, галоўнага мастака Дзяржаўнага беларускага тэатра лялек Валерыя Рачкоўскага і прымы Вялікага тэатра Аксаны Волкавай атрымаліся больш рэпартажнымі. Гэта зразумела, бо галоўныя героі стужак асабіста прысутнічаюць у кадры. Тым не менш, карыфею “Летапісу” Міхаілу Жданоўскаму ў карціне “Семдзесят пятая восень Андрэя Мдзівані” ўдалося добра перадаць рысы характару знакамітага кампазітара. А Ірына Волах і Наталля Жамойдзік здолелі, кожная — у сваёй стужцы, зафіксаваць чалавечае абаянне ды прафесійнае майстэрства асоб, пра якіх вялі аповед.\nСустрэцца асабіста з гістарычнымі персанажамі беларускай культуры, зразумела, немагчыма. Таму жыццё Людвіка Кандратовіча і Ігната Канчэўскага ў кароткім, але годным пераказе Яўгена Сяцько (“Вандроўкі пана Кандратовіча”) і Ірыны Волах (“Адвечным шляхам”) грунтуецца на вытрымках з дакументаў, кінахроніцы і фотаздымках.\nБольшасць створаных у мінулым годзе стужак “Летапісу” адрознівае невялікая працягласць: да 15 хвілін. Падаецца, менавіта гэтая акалічнасць ідзе на карысць некаторым з іх. Больш працяглым карцінам, перанасычаным інфармацыяй, кшталту мантажнага фільма Яўгена Сяцько і Уладзіміра Мароза “Беларусь. 4 гады вайны” і дакументальнага дэтэктыву Анатоля Алая “Без тэрміну даўнасці. Бумеранг-2”, відавочна бракуе драматургічнай логікі, хоць іх аўтары апрацавалі неверагодную колькасць архіўнага матэрыялу і зрабілі вялікі ўклад у лепшае разуменне самых цяжкіх старонак нашага мінулага.\nЗрэшты, моц аўтарскіх выказванняў сучаснага “Летапісу” грунтуецца на кароткіх, “уключаных” назіраннях. Такіх, як “Доктар клоўн” Юрыя Цімафеева — вельмі эмацыйная замалёўка пра вандроўных артыстаў, якія прыходзяць на дапамогу хворым дзеткам. У дадзеным выпадку дакументаліст выступае ў ролі не толькі летапісца ды старонняга назіральніка, але і чалавека, які спачувае. Прынамсі, менавіта такая дакументалістыка падаецца нам самай каштоўнай.


Дзіцячая бібліятэка імя М. Астроўскага — Вікіпедыя\nЦэнтральная дзіцячая бібліятэка імя М. Астроўскага — дзіцячая бібліятэка, якая ўваходзіць у Цэнтралізаваную сістэму дзіцячых бібліятэк г. Мінска. Штогод абслугоўвае больш за 18 тысяч карыстальнікаў.\n3 Месца знаходжання\nГісторыя Цэнтральнай дзіцячай бібліятэкі пачынаецца з 1924 года. Гэтая дата пацвярджаецца дакументамі, знойдзенымі ў Нацыянальным архіве Рэспублікі Беларусь. Размяшчалася на вуліцы Леніна. З 1936 года пераехала на вуліцу Камсамольская, там цяпер знаходзіцца клуб імя Дзяржынскага. У 1939 годзе пастановай ЦВК БССР бібліятэцы было прысвоена імя Мікалая Астроўскага. У гады Вялікай Айчыннай вайны бібліятэка і яе фонд цалкам знішчаны.\nПаваенная дзейнасць бібліятэкі пачалася з 1946 года. Выканаўчы камітэт Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў працоўных ў 1946 годзе прыняў рашэнне № 2224 аб адкрыцці дзіцячай бібліятэкі і ёй было выдзелена памяшканне ў ацалелым доме № 6 па вуліцы Астроўскага (цяпер вуліцы Ракаўская). У 1946 годзе ў адрас бібліятэкі прыбыла з Лондана бандэроль, на канверце надпіс: «Расія, Мінск , дзіцячая бібліятэка імя Астроўскага». З канверта дасталі кнігу Гарбунова «Гісторыя БССР», на тытульным лісце якой стаяў штамп авальнай формы і на ім надпіс: «Мінская дзіцячая бібліятэка імя Астроўскага», інв. № 12244. Як меркаваў першы пасляваенны дырэктар бібліятэкі Ханун Гарэнка, гэты факт сведчыць, што такая бібліятэка існавала ў Мінску да Вялікай Айчыннай вайны, і што гітлераўцы вывезлі з бібліятэкі шмат кніг у Германію. Напэўна, гэтая кніга была захоплена ў ліку іншых трафеяў англійскімі часткамі. А пасля вайны сумленны англічанін згодна з штампу на кнізе адправіў яе па адрасе.\nУ першыя пасляваенныя гады калектыў бібліятэкі паспяхова займаўся пытаннямі камплектавання фонду. Некаторая колькасць кніг атрымалі з Дзяржаўнай бібліятэкі БССР, вялікую партыю кніг закупілі ў Ленінградзе. Толькі за адзін год набылі звыш 10000 асобнікаў кніг, абслужылі 2455 чытачоў: штодзённая наведвальнасць у чытальнай зале складала 120-150 дзяцей. Папулярнасць бібліятэкі хутка расла. Яна стала першым у горадзе цэнтрам культуры і адпачынку для дзяцей і юнацтва, актыўна праводзіліся масавыя мерапрыемствы па прапагандзе дзіцячай і юнацкай літаратуры: сустрэчы з беларускімі пісьменнікамі, чытацкія канферэнцыі, ранішнікі і дыспуты.\nАмаль адразу паўстала задача набліжэння кнігі да месца жыхарства і адпачынку дзяцей. Быў створаны перасоўны фонд, на базе якога фармаваліся пункты выдачы ў школах, дзіцячых садках, піянерскіх лагерах, парках, кінатэатрах, на дзіцячай чыгунцы. У 1955 годзе фонд бібліятэкі ўжо складаў 43 тыс. асобнікаў. З вялікай цяжкасцю і дзякуючы велізарным намаганням дырэктара Х. Гарэнка ў 1958 годзе бібліятэка пераехала ў новае памяшканне па вуліцы Пашкевіч, 9/2 агульнай плошчай 320 кв.м. з двума чытальнымі заламі і двума абанементамі. У 1958 чытачамі бібліятэкі сталі 5311 дзяцей. У тым жа годзе ўпершыню пачалі дыферэнцыяванае абслугоўванне чытачоў. Дзейнасць Цэнтральнай дзіцячай бібліятэкі становіцца прыкметнай не толькі ў сталіцы, але і ў рэспубліцы. Бібліятэку наведваюць амерыканская дэлегацыя работнікаў культуры, албанская дэлегацыя, група бібліятэчных работнікаў Эстоніі і Літвы, Тулы і Калугі, Разані і Смаленска, Валгаграда і Кірава, Грузіі і Украіны.\nУ 1960 годзе бібліятэка адна з першых у рэспубліцы арганізавала абслугоўванне чытачоў з дапамогай адкрытага доступу да кніжнага фонду. Дзякуючы высокапрафесійнай дзейнасці і актыўнага ўдзелу супрацоўнікаў у грамадскім жыцці ў 1964 годзе Цэнтральная дзіцячая бібліятэка стала «Бібліятэкай выдатнай працы».\nУ 1979 годзе была створана Цэнтралізаваная сістэма дзіцячых бібліятэк г. Мінска на чале з Цэнтральнай дзіцячай бібліятэкай. Сістэму ўзначаліла сістэму Ліна Міхайлаўна Сачко - першы і адзіны бібліятэкар Беларусі, узнагароджаны ордэнам Францыска Скарыны. Больш за 15 гадоў таму бібліятэка ўпершыню правяла Дні культуры замежных краін, наладзіла цесныя кантакты з пасольствамі і да гэтага часу ажыццяўляе разнастайныя сумесныя праекты.\nУ сваёй структуры бібліятэка мае аддзелы: маркетынгу, даведкава-бібліяграфічны аддзел, аддзел камплектавання, апрацоўкі і аддзел аўтаматызацыі.\nЗ'яўляецца цэнтральнай бібліятэкай у Цэнтралізаванай сістэме дзіцячых бібліятэк г. Мінска для ўсіх дзіцячых бібліятэк-філіялаў\nПраект 2008 года — адкрыццё інтэрактыўнай выставы «Карлсан на даху» з Пасольствам Швецыі і Шведскім інстытутам у Стакгольме. Працуючы над праектам «Дзеці. Грамадства. Чытанне», у 2007 годзе ўпершыню праведзены фестываль дзіцячага чытання і тэатралізаванае шэсце беларускіх літаратурных герояў па вуліцах Мінска. У тым жа годзе арганізаваны конкурс «Лепшыя беларускія пісьменнікі вачыма чытачоў — дзяцей».\nБібліятэка падтрымліве партнёрскія сувязі з цэнтрам творчасці дзяцей і моладзі Маскоўскага раёна “Ранак”, Маскоўскім аддзелам культуры, Упраўленнем адукацыі Маскоўскага раёна. Таксама каардынуе работу з бібліятэкамі і педагагічнымі калектывамі сярэдніх школ і гімназій раёна.\nУ бібліятэцы створаны нефармальны адукацыйны цэнтр "Лесвіца", у якім работа ідзе па некалькім напрамкам:\nНямецкая мова для маленькіх і цікаўных «Мова “з нуля” – весела і проста!» (раз на тыдзень)\nАб'яднанне «RU-off»: teach-in (дыспут-семінар для падлеткаў раз на тыдзень\nМафія-клуб - раз у месяц\n«Бібліятэкі йдуць!»: заняткі з элементамі трэнінгу для бібліятэкараў\nДні сямейнага чытання (па суботах)\nУ 2013 годзе бібліятэка далучылася да "Фэст экскурсаводаў", які праходзіў у Беларусі ў 5 раз.\nУ бібліятэцы існуе палічка буккросінга.\nМесца знаходжання[правіць | правіць зыходнік]\nРэспубліка Беларусь, г. Мінск, праспект газеты "Праўда", 20\nБлог Цэнтральнай гарадской дзіцячай бібліятэкі імя М. Астроўскага\nІнфармацыя пра бібліятэку на сайце памяці М. Астроўскага\n↑ http://childlib.by/history/ Сайт Цэнтралізаванай сістэмы дзіцячых бібліятэк г. Мінска\n↑ http://blog.childlib.by/category/lestnitsa/ Блог дзіцячых бібліятэк г. Мінска\n↑ http://childlibcentral-minsk.blogspot.com/2013/05/blog-post.html Блог Цэнтральнай дзіцячай бібліятэкі імя М.Астроўскага\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Дзіцячая_бібліятэка_імя_М._Астроўскага&oldid=3113815"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 00:21, 20 сакавіка 2018.


Найлепшы Карта памяці CFast -Для пошуку найлепшага якасці Карта памяці CFast ад вытворцы, пастаўшчыка, аптавіка, дыстрыбутара і фабрыкі\nМы з\_'яўляемся тэхнічным Taiwan Карта памяці CFast вытворца , завод , пастаўшчык і экспарцёр. У залежнасці ад стабільных інвестыцый, начальнік кампетэнтнасць і добрае пасляпродажным абслугоўванне, мы зрабілі нас адным з вядучых вытворцаў і экспарцёраў у гэтай галіне. Мы гарантуем якасць прадукцыі і канкурэнтаздольныя цэны і своечасовую дастаўку для Вас. Мы ўсталяванне доўгатэрміновых дзелавых з нашымі кліентамі. Калі вы зацікаўлены ў любой мадэлі нашай прадукцыі, калі ласка, будзьце вольныя звязацца з намі.\nмадэль - CFS-24UB\nСумяшчальнасць з формай-фактарам CFast\n999999999 http://schema.org/InStock USD 2020-12-31 https://www.ssdindustrial.com/be/cfast-memory-card.html\nКаб знайсці і набыць лепшае Карта памяці CFast, вам трэба ведаць аб найвышэйшай якасці Карта памяці CFast вытворцы, пастаўшчыка, аптавіка, дыстрыбутара, OEM і ODM ад фабрыка ў Taiwan


02 красавік 2014, 19:54\nГенэральны сакратар НАТО Андэрс Фог Расмусэн лічыць, што Расея зробіць «гістарычную памылку», калі пасьля анэксіі Крыму працягне ўмешвацца ў справы Ўкраіны.\nРасмусэн заявіў пра гэта сёньня пасьля завяршэньня сустрэчы міністраў замежных спраў краін-членаў Паўночнаатлянтычнага альянсу, якая праходзіла ў Брусэлі на працягу двух дзён. Паводле Расмусэна, інфармацыя аб нарошчваньні расейскіх войскаў на мяжы з Украінай працягвае выклікаць «сур’ёзную заклапочанасьць».\nУ аўторак НАТА абвясьціла пра спыненьне ваеннага супрацоўніцтва з Расеяй з-за анэксіі Масквой Крыму. Міністры таксама дамовіліся выпрацаваць захады па ўмацаваньні бясьпекі ўдзельнікаў НАТА на ўсходзе Эўропы.\nМіністар замежных спраў Расеі Сяргей Лаўроў у размове з дзяржсакратаром ЗША Джонам Кэры выказаў занепакоенасьць у сувязі з апошнімі рашэньнямі НАТА. Афіцыйны прадстаўнік расейскага МЗС Аляксандар Лукашэвіч адзначыў, што заявы НАТА нагадваюць «пікіроўкі эпохі халоднай вайны».\nНАТО дапаможа Ўкраіне ў абароне стратэгічных аб’ектаў


Алмазнай свердзел па бетоне - выбар і выкарыстанне - Блог пра рамонт\nАлмазнай свердзел па бетоне - выбар і выкарыстанне\nДля апрацоўкі бетону найбольш эфектыўным з'яўляецца алмазны інструмент. Да прыкладу, шырокае распаўсюджванне атрымала алмазная рэзка і свідраванне бетона.Единственное, інструмент у гэтым выпадку павінен быць максімальна якасным і адпаведны пастаўленым перад ім задачам, таму ў дадзеным артыкуле мы разгледзім, як абраць свердзел (каронку) па бетоне і з якім абсталяваннем яго можна выкарыстоўваць.\nАлмазнай свердзел гэта не што іншае, як каронка для бурэння. Вонкава яна ўяўляе сабой полую трубку.С адной яе боку размешчана рабочая частка з наплавленного сегментамі, а з другога боку знаходзіцца крапежны механізм (фланец з хваставік).\nПры дапамозе дадзенага інструмента можна атрымаць круглыя адтуліны розных дыяметраў і глыбінёй да паўтары метраў. Трэба сказаць, што каронкі існуюць для апрацоўкі розных будаўнічых матэрыялаў, у тым ліку для працы па цагліне, жалезабетонны ці нават прыроднаму каменю.\nЯк правіла, алмазнай свідраванне адтулін у бетоне асабліва актуальна ў наступных выпадках:\nПры пракладцы інжынерных камунікацый;\nПры мантажы ацяпляльнага або сантэхнічнага абсталявання;\nПракладцы кабеляў, падаўжальнікаў і г.д.\nТрэба сказаць, што алмазнай свідраванне бетону можна выкарыстоўваць не толькі ў прамысловых, але і бытавых мэтах. Да прыкладу, дадзеная працэдура можа выкарыстоўвацца для ўстаноўкі ўнутраных разетак у бетонных сценах, размеркавальных скрынак і г.д.\nДля некаторых каронак не патрабуецца спецыяльнае прафесійнае оборудование.Их можна выкарыстоўваць з звычайнай бытавой электродрелью або перфаратарам.\nСярод вартасцяў разгляданай тэхналогіі можна вылучыць наступныя моманты:\nАлмазнай свідраванне адтулін у бетоне выконваецца з высокай хуткасцю і прадукцыйнасцю.\nАдтуліны атрымліваюцца з роўнай паверхняй і дакладнымі памерамі, Што выключае патрэба ў дадатковай апрацоўцы.\nНізкі ўзровень вібрацыі і адсутнасць запыленасці (Пры працы з прафесійным інструментам).\nМагчымасць працаваць у цесных памяшканнях або цяжкадаступных месцах. У прыватнасці, працу можна праводзіць ўшчыльную да паверхні падлогі, сцен, столі або пад вуглом да апрацоўванай паверхні.\nБурэнне не прычыняе шкоду апорнай канструкцыі, У прыватнасці, не прыводзіць да з'яўлення сколаў і расколін.\nТакім чынам, калі неабходна выканаць адтуліну, прымяненне дадзенай тэхналогіі ў шэрагу выпадкаў з'яўляецца найбольш мэтазгодным рашэннем.\nПры выбары свідра неабходна звяртаць увагу на шэраг фактараў. У першую чаргу, вядома, гэта яго дыяметр. Ён павінен адпавядаць неабходнаму дыяметру адтуліны. Да прыкладу, калі трэба ўсталяваць сваімі рукамі разетку, то, адпаведна, каронка павінна адпавядаць дыяметру яе крапежнага механізму.\nАкрамя таго, неабходна звярнуць увагу на:\nМатэрыял, які падлягае апрацоўцы. Да прыкладу, гэта можа быць звычайны бетон або армаваны. Таксама ён можа быць дробназярністым, альбо мець у сваім складзе жвір.\nКрапежны механізм - каронка павінна падыходзіць да прылады без люфта.\nМагутнасць, на якую разлічана каронка - павінна адпавядаць магутнасці электраінструмента.\nХуткасць свідравання, на якую разлічана - як правіла, знаходзіцца ў межах 10 мм / мін - 60 мм / мін.\nМагчымасць аднаўлення - калі асадку можна аднаўляць, то гэта дазволіць скараціць выдаткі, так як кошт якаснага вырабы даволі высокая.\nЗвярніце ўвагу! У працэсе свідравання, алмазныя каронкі для свідравання бетону паступова сціраюцца. Таму дыяметр свідра павінен быць трохі больш, чым дыяметр трубы, якая будзе заводзіцца ў адтуліну.\nАле самае галоўнае, каб свідраванне бетону алмазнымі каронкамі было эфектыўным і бяспечным, насадка павінна быць надзейнай і якаснай, адпаведнай заяўленым вытворцам характарыстыках. Таму набываць прадукцыю неабходна ад вядомых, правераных вытворцаў.\nЯк ужо было сказана вышэй, каронкі пасля працяглага выкарыстання могуць аднаўляцца. Для гэтага існуюць спецыяльныя рамонтныя службы. Рэстаўрацыя інструмента адбываецца ў некалькі этапаў.\nУ першую чаргу спецыялісты вызначаюць, наколькі моцна зношаны свідар і ці можна яго наогул аднавіць. Калі пасля дэталёвага вывучэння высвятляецца, што корпус не мае гарызантальнага біцця і ў цэлым інструмент у нармальным стане, то выконваецца напайка рабочых сегментаў.\nКаб інструмент падлягаў аднаўленню, у працэсе эксплуатацыі павінна выконвацца інструкцыя. Акрамя таго, неабходна сачыць, каб ён не пераграваўся.\nЗвярніце ўвагу! Акрамя бурэння, можа спатрэбіцца рэзка жалезабетону алмазнымі коламі. У гэтым выпадку таксама неабходна выкарыстоўваць спецыяльны інструмент, які адпавядае вызначаным умовам.\nАбсталяванне для свідравання\nЯк ужо было сказана вышэй, выканаць невялікія адтуліны можна бытавымі інструментамі. Аднак, калі трэба атрымаць адтуліны вялікіх дыяметраў, да прыкладу, у жалезабетоннай канструкцыі, неабходна выкарыстоўваць спецыяльнае абсталяванне для алмазнага свідравання адтулін у бетоне.\nУсе існуючыя ўстаноўкі адрозніваюцца па наступных прыкметах:\nМагутнасці рухавіка -ад гэтага паказчыку залежыць працягласць бесперапыннай працы прылады. Акрамя таго, магутнасць рухавіка ўзаемазлучаная з вагой абсталявання і кампактнасцю, чым яна больш, тым адпаведна, больш і вага апарата.\nСпосаб мацавання станіны (апорнай стойкі рухавіка) -па спосабу мацавання, існуючыя ўстаноўкі бываюць двух тыпаў:\nЗамацоўваем пры дапамозе анкераў. Такое мацаванне патрабуе выканання ў сцяне дадатковых адтулін.\nЗамацоўваем пры дапамозе распорной штангі, якая ўпіраецца ў падлогу і столь.\nДадатковая аснастка -профессиональный інструмент для алмазнага свідравання адтулін у бетоне можа быць абсталяваны сістэмай падачы вады на каронку, што дазваляе астужать працоўную паверхню прама ў працэсе працы. Акрамя таго, часцяком апараты маюць сістэму пылезабора, што дазваляе выконваць алмазнай свідраванне жалезабетону без моцнага запыленыя навакольнага асяроддзя.\nУлічваючы ўсе гэтыя моманты, выбіраць станок для алмазнага свідравання адтулін у бетоне неабходна ў адпаведнасці з умовамі і тыпам прац, якія будуць выконвацца.\nВыкарыстанне алмазнага свердзела з'яўляецца найбольш эфектыўным спосабам бурэння жалезабетону і іншых трывалых будаўнічых матэрыялаў. Адзінае, неабходна правільна падабраць інструмент, каб яго характарыстыкі адпавядалі умовам працы.\nАкрамя таго, варта выконваць некаторыя правілы эксплуатацыі, што дазволіць у будучыні аднавіць сцёрты инструмент.Из відэа ў гэтым артыкуле вы можаце атрымаць дадатковую інфармацыю па гэтай тэме.\nПредыдущаяСтыль вінтаж ў інтэр'еры\nСледующаяПенополистиролбетон - асноўныя ўласцівасці, характарыстыкі і\nЯк візуальна павялічыць пакой\nЎваходныя металічныя дзверы сваімі рукамі - рэальнасць ці\nБетонныя калодзежныя кольцы - тэхналогія, правераная часам\nКут нахілу даху для сходу снега - аптымальны і мінімальны\nАзеляненне ўчастка перад домам


Каменная Горка: ад «каменных» часоў і да нашых дзён | Минская урбанистическая платформа\nКаменная Горка: ад «каменных» часоў і да нашых дзён\n|In наследие, участие, комфортная среда, удобный город\nСёння мікрараён Каменная Горка з’яўляецца адным з найбольш вялізных і ў нейкай ступені ўнікальных жытлова-будаўнічых праектаў у гісторыі сучаснай Беларусі. Гэта вялізны па плошчы і ахопленым насельніцтве праект, ажыццяўлёны з чыстага аркуша фактычна ў полі і ў даволі сціслыя тэрміны, за пяць год. Пры гэтым за апошні час раён набыў імя намінальнае для месца з вялізнай колькасцю гіпермаркетаў і суцэльных бетонных канструкцый. Каменная Горка мае імідж месца, пабудаванага для незаможных катэгорый насельніцтва, а таксама раёна з высокай злачыннасцю і ўзроўнем алкагалізма.\nЯк выглядала Каменная Горка да будаўніцтва, чым адметны гэты горадабудаўнічы праект, і наколькі сённяшнія стэрэятыпы пра раён адпавядаюць рэчаіснасці? Чытайце ў гэтым артыкуле.\nЧастка першая. Пачатак.\nЖыхары старапабудоў прылеглых да «Каменкі» раёнаў распавядалі, як у канцы 90-х – пачатку 2000-х даведаліся пра праект будаўніцтва цэлай маштабнай часткі горада на месцы пусткі, што нават не ўваходзіла ў межы Мінска. Яны спачатку не верылі гэтаму і спрыймалі навіну хутчэй як жарт. Але калі ў 2004 годзе Каменную Горку афіцыйна ўключылі ў межы горада, што фактычна было адпраўным пунктам для будаўніцтва раёна, жарты саступілі месца чаканню і назіранню. Сёння старыя здымкі КМ да пачатку паўнамаштабнага будаўніцтва глядзець ужо дзіўна.\nВуліца Кунцаўшчына: прыблізна пачатак канец 90-х – пачатак 2000-х.Крыніца — супольнасць МИНСК ФОТО ИСТОРИЯ НОВОСТИ\nБудаўніцтва станцыі метро «Каменная Горка» і таксама будовы «старой Каменкі».Крыніца https://vk.com/minskphotohistorynews\nВядомая ўсім «каменнагорцам» 26-я паліклініка. Тое, што за ёй неўзабаве павінна было стаць найбольшым мікрараёнам Беларусі.Крыніца https://vk.com/minskphotohistorynews\nПасля 2004 году на тэрыторыі пусткі пачалося будаўніцтва, асноўная частка якога была завершана ў 2009 годзе, хаця асобныя часткі мікрараёна дабудоўваліся пазней.\nБудаўніцтва мікрараёна ў пачатку 2000-х.Крыніца https://vk.com/minskphotohistorynews\nПлошча Каменнай Горкі складае 4,5 км2 — гэта прыблізна 630 футбольных палёў, а насельніцтва каля 70-120 тысяч чалавек — гэта больш, чым у Оршы і Барысаве.\nА хто жыве ў Каменнай Горцы? Па-першае, гэта так званыя «чаргавікі» — тыя, хто чакаюць на атрыманне жылля ў чарзе Мінгарвыканкама. Калі казаць пра Каменную Горку, то ідзецца пра «першачаргавікоў» — шматдзетныя сем’і, сем’і з дзецьмі-інвалідамі, удзельнікі вайны з пералікам Міністэрства аховы здароўя, вайсковаслужбоўцы і гэтак далей. Ім надаюцца ўмовы ільготнага крэдытавання.\nАкрамя дзяржаўнага сацыяльнага жылля, тут ствараюцца прыватныя жылыя комплексы ці асобныя жытлавыя дамы, якія архітэктурна ўжо адрозніваюцца ад «дзяржаўных» дамоў.\nПлошча Каменнай Горкі на карце. Умоўна мы будзем адносіць да КМ ближэйшыя будаўнічыя праекты — Дамброўку і будаўніцтва ў Кунцаўшчыне.Крыніца https://domovita.by/wiki/term/mikrorajon-kamennaa-gorka-v-minske\nТыповыя прыклады навабудаў раёна:\nЖыццё ў Каменнай Горцы: мінусы і плюсы\nПачнем з таго, што прынята лічыць мінусамі.\nАрхітэктурная аднабаковасць. Пры поглядзе на гэтыя шматпавярховыя будынкі, згадваюцца першыя кадры хвіліны фільма «Іронія лёсу», дзе камерай аглядаецца чарада практычна аднолькавых абрысаў. Так і ў Каменнай Горцы — розніца паміж дамамі (между асобнымі часткамі мікрараёна — КМ1, КМ2 і гэтак далей) можа назірацца толькі ў змене колера або ў нязначнай варыяцыі знешняга плану. Магчыма, гэта падабаецца аматарам савецкай архитэктуры, ці задавальняе жыхароў «Каменкі» і менчукоў увогуле, але ж, як мне падаецца, крыху разнастайнасці Каменнай Горцы зусім не перашкодзiла б. Аднабаковасць і вялікая колькасць дамоў нагадвае назву кнігі-антыўтопіі Аляксандра Зіноўева «Глабальны чалавейнік» (добра, што пакуль не яе змест).\nАдсутнасць расліннасці. Менавіта ў плане расліннасці назва мікрараёна адпавядае яго выгляду: лясных і паркавых зон, ды і дрэваў увогуле тут бракуе. Гэта асобная тэма для размовы, паколькі глеба, на якой знаходзяцца аб’екты КМ — гліняная, таму часта можна ўбачыць тое, як вясною, пры пасадцы, большая частка дрэваў не прымаюцца і гінуць. Паясненне гэтаму можна знайсці таксама калі ў канцы лістапада — напачатку снежня бачыш як працаўнікі ЖКГ пачынаюць саджаць дрэвы, пры мінусавай тэмпературы і снезе.\nПусткі, у якія не ўваходзілі жытловыя комплексы, часцей за ўсё аддаваліся пад будаўніцтва розных гандлева-забаўляльных комплексаў, яскравы прыклад чаго — ГЦ «Green». Ад жыхароў Каменкі часта можна пачуць пра адсутнасць лесапаркавай зоны для адпачынку. Напрыклад, побач з «Грынам» знаходзілася невялікая сажалка, куды дзеці з бацькамі часта прыходзілі паглядзець на качак — пакуль яе не знішчылі будаўнікі. Мне згадваецца гісторыя маіх бацькоў, якія бачылі ў НДР у канцы 1970-х, што пры будаўніцтве аб’ектаў найблізкія лясныя зоны або нават асобныя дрэвы спецыяльна агароджваліся, каб не былі закранутыя пры будаўніцтве. Чаму так не адбываецца ў КГ? Самотная выспа зеляніны ў Каменнай Горцы — парк імя Уга Чавеса, які дзеліць мікрараён напалову. У парку, таксама як і ва ўсёй Каменнай Горцы, большасць пасаджаных дрэваў не прымаюцца. Яшчэ побач можна знайсьці тую ў Чырвоным бару і пры выездзе на МКАД (магістраль М9), аднак тут праблема — забруджанасць з-за тых, хто часцяком сюды прыходзіць ужываць алкагольныя напоі.\nЗлачыннасць і алкагалізм. Калі мне даводзіцца чуць, дзе ў Менску найбольшы ўзровень злачыннасці па раёнах, на ўзроўні з «легендарнымі» Шабанамі, Чыжоўкай, Ангарскай, таксама ўзгадваецца і Каменная Горка. Ці адпавядаюць гэтыя выказванні рэчаіснасці, і наколькі злачыннасць у Каменнай Горцы адрозніваецца ад іншых раёнаў, у тым ліку і названых вышэй?\nНа крымінальнай мапе Мінска, што доўгі час абмяркоўвалася ў інтэрнэце, Каменная Горка мае ўзровень злачыннасці вышэйшы за сярэдні, але не большы, чым у традыцыйна крымінальных Шабанах і на Ангарскай. Больш крымінальнымі з’яўляюцца памежныя з Каменкай мікрараёны — Кунцаўшчына і Масюкоўшчына.\nКарта, якая адлюстроўвае колькасць злачынстваў у залежнасці ад раёна Мінска, Каменная Горка — крайняя праваруч.Крыніца https://42.tut.by/464397\nУ чым прычыны гэткіх лічбаў і чутак а таксама незайздроснай рэпутацыі Каменнай Горкі? Часта іх аргументуюць яе «сацыяльнасцю» — раён меркаваўся як прызначаны для беднага сегмента насельніцтва. Пераважна гэта шматдзетныя сем’і, альбо малазабяспечаныя сем’і з розных рэгіёнаў Беларусі (стаўленне да такіх катэгорыі насельніцтва ў сталіцы — асобная тэма для размовы). Калі казаць пра ўжыванне спіртнога, на якое спасылаюцца менчукі — асобную статыстыку па раёнах наўрад ці можна знайсьці. Часта мы можам убачыць гэта — каля крамаў, на дзіцячых майданчыках, у парку, аднак ці моцна Горка адрозніваецца ў гэтым ад іншых раёнаў Мінска?\nАбслугоўванне насельніцтва. Першапачаткова мікрараён будаваўся такім чынам: спачатку шматкватэрныя будынкі, пасля — школы, дзіцячыя сады, паліклінікі. Пры засяленні людзі часта сутыкаліся з праблемай аддаць дзяцей у школу ці дзіцячы сад, бо іх колькасць у старой Каменцы была даволі абмежаваная, і некаторым дзецям патрэбна было дабірацца да школы далёка, часам у месца свайго старога пражывання (у выпадку тых, хто пераехалі з другога раёна). З часам, праўда, гэтая праблема часткова вырашылася, аднак і цяпер даводзіцца сутыкацца з вялікай колькасцю вучняў у адной школе. Як прыклад — гімназія №43 (раней школа №2), дзе сярэдняя колькасць вучняў складае да 2100 чалавек.\nЗ паліклінікамі яшчэ праблемней. За ўвесь час будаўніцтва праекта на тэрыторыі Каменнай Горкі з’явілася толькі адна паліклініка. Можна было б і разважаць наконт мэтазгоднасці дзвюх паліклінік палічыўшы 26-ую дарослую, аднак апошняя выглядае крытычна перагружанай. Спробы вырашыць праблему праз ўсталяванне электронных талонаў маюць толькі частковы поспех, судзячы па водгуках пацыентаў паліклінікі пра стаўленне персанала і доўгія чаргі — пацвярджэнне гэтаму. З банкамі і паштовыми аддзяленнямі сітуацыя падобная.\nПра стаўленне персанала і доўгія чэргі.\nКолькасць гандлёва-забаўляльных цэнтраў. Ад дробных магазінаў накшталт «Азарэння» да ГЦ Алмі, Bonus і гэтак далей — Каменная Горка «усеяная» рознымі супермаркетамі. Пра іх сувязь з недахопам расліннасці я ўжо згадаў; а яшчэ адно пытанне — гэта навошта іх будаваць у такой колькасці, калі на скрыжаванні вуліцы Прытыцкага і Кунцаўшчыны з чатырох бакоў стаяць гандлёвыя цэнтры: Алмі, Мацерык і Green, а таксама магазіны MartInn і Суседзі… Гэтыя, збольшага прадуктовыя, магазіны займаюць вялізную плошчу, на якой маглі б знаходзіцца, напрыклад, скверы.\nБракуе месца і для стаянкі — гэта лёгка заўважыць, калі прайсціся па дварах Каменкі. Часта даводзіцца бачыць, як цяжкасці ўзнікаюць ня толькі пры выездзе і паркаванні аўтамабіляў, але і пры праездзе машын хуткай дапамогі і камунальных службаў. Іншая праблема для Каменнай Горкі, як і для шмат іншых новых раёнаў ці нават гарадоў — адсутнасць культурна-гістарычнай сваеасаблівасці: розных архітэктурных, культурных помнікаў, што зрабілі б Каменную Горку не менш цікавай за Цэнтр часткай горада.\nТэкст, але ж, не мае на мэце паказаць Каменную Горку як месца дзе ўсё беспрасветна дрэнна. Далей пераходзім да таго, што ў Каменнай Горцы ёсць добрага.\nЧто станоўчага ў Каменнай Горцы?\nТранспартная сістэма. Варта адзначыць добра развітую на тэрыторыі мікрараёна сістэму транспарту і ў першую чаргу сувязь Каменнай Горкі з астатнімі часткамі Мінска. Станцыя метро Каменная Горка, адчыненая ў 2005 годзе, штодзён абслугоўвае да 117 тысяч чалавек, што робіць яе самай загружанай у горадзе; пры гэтым на метро можна дабрацца да цэнтра горада за 15 хвілін. Акрамя таго, у бок цэнтральнай часткі горада таксама няблага ходзіць наземны транспарт, аднак, па маіх назіраннях, жыхары аддаюць большую перавагу метро.\nСтанцыя метро Каменная Горка.Крыніца http://belaruscity.net/karta-metro-minska/kamennaya-gorka.html\nНяблага ў Каменнай Горцы з сеткай аўтамабільных дарог, дастаткова шырокіх і якасных, а таксама дапоўненых вялікай колькасцю роварных дарожак. Апошнія часта прыстасаваныя і для людзей з абмежаванымі магчымасцямі праз усталяванне для іх асобнага пераходу па светлафорах і пешаходных зебрах.\nУрэшце, унутры раёна пракладзена досыць маршрутаў аўтобуса і тралейбуса, якім шырыня дарог дазваляе хадзіць па графіку (не тое, што ў цэнтры).\nАдна з каменнагорскіх дарог.Крыніца http://gdekompot.by/gorod/kamennaia/\nДругая перавага Каменнай Горкі — адносна прасторнае размяшчэнне жылых дамоў і іншых аб’ектаў. Іншымі словамі, нягледзячы на вялікую колькасць дамоў, і адпаведна, жыхароў, дзякуючы абмежаванай шчыльнасці не ўзнікае адчыванне таго, што ты жывеш у вялізным, перагружаным людзьмі раёне. Мітусню можна адчуць хіба што ў гадзіну-пік, але гэта тыпова і для іншых раёнаў Мінска.\nЯк ні дзіўна, мноства гандлёвых цэнтраў можна занесці не толькі ў спіс недахопов, але і прылічыць да плюсаў: усё-ткі яны даюць людзям доступ да шырокага асартыменту тавараў, фірмовых крам, рэстаранаў і, фастфуда, выступаюць месцам адпачынку ў халодны сезон, нарэшце, ствараюць немалую колькасць працоўных месцаў.\nПраз гэтую блізасць месцаў пражывання і спажывецтва, да рэчы, Каменная Горка — вельмі добрае месца для стварэння розных офісаў. Прыклад — шматпавярховы офіс Green City побач з аднайменным гандлёвым цэнтрам, а таксама меншы па памеры офіс «Каменнагорскі».\nБізнэс-цэнтр «Каменнагорскі».Крыніца https://bckamennogorsky.domovita.by/\nКаменная Горка мае сваю перавагу папросту праз тое, што яна новая — нядаўна пабудаваныя дамы, крамы, іншыя аб’екты радуюць многіх, падахвочваюць да актыўнасці, усяляюць аптымізм. У асаблівасці гэта тычыцца тых жыхароў, якія атрымалі ўласнае жыллё, раней маючы ў ім патрэбу.\nНедахопы «Каменкі» пераадольваюцца ў тым ліку і супольнымі намаганнямі жыхароў раёна, ці ўвогуле неабыякавых грамадзян. Напрыклад, сёлета вясною я заўважыў, як у адным з «каменнагорскіх» двароў мясцовыя ратавалі толькі што пасаджаныя дрэвы ад пасухі, паліваючы іх са шланга. Гэта яскравы прыклад таго, як жыхары могуць узяць у свае рукі больш чым звыклі.\nЦікавосткі Каменнай Горкі\nКаменная Горка вядомая тымі з’явамі, якія наўрад ці можна назіраць ў іншым раёне.\nПершае, што кідаецца ў вочы, калі прыязджаеш сюды — вялікая колькасць падлеткаў, якая амаль кожны вечар збіраецца каля фастфудаў ля ўваходу ў метро. Каменнагорскія падлеткі вядомыя сваімі высвятленнямі адносін, бойкамі, гульнямі ў футбол на пляцоўцы прама перад гандлёвым цэнтрам Green, а таксама асобнымі супольнасцямі ў сацыяльных сетках.\nЖыхары Каменнай Горкі любяць бавіць час, «накрываючы стол» прама на дзіцячых пляцоўках ці ў парку. Таму, праходзячы поўз паркавую зону або пляцоўку, не варта дзівіцца разведзеным вогнішчам, шашлыкам і вясёлым кампаніям да раніцы.\nПадземны пераход станцыі метро Каменная Горка — месца актыўнага гандлю. Тут ня толькі крамы і фастфуд, размешчаныя па ўсім перыметры пераходу, а і тыя, хто прадае самыя розныя тавары — ад цацак да кветак і ваўняных вырабаў. Такой колькасці пунктаў продажу не ўбачыш больш ні на адной станцыі метро, а на выхадзе ў бок супермаркета «Мацярык» увогуле разгарнулася штосьці накшталт міні-рынка. Праўда, часам супрацоўнікі міліцыі і нават АМАП намагаюцца выгнаць гэтых гандляроў з перахода, аднак, з часам тыя ізноў вяртаюцца на свае месцы.\nТаксама ў пераходзе станцыі метро можна ўбачыць вялікую, як нідзе, колькасць музыкаў: ад выканаўцаў чужых ці нават сваіх песень, да тых хто грае кампазіцыі класічнай музыкі, нярэдка выступаюць цэлымі гуртамі. Апошнія часта збіраюць вакол сябе ў пераходзе целый натоўп з мінакоў.\nА што жыхары Каменнай Горкі хацелі б убачыць у сваім раёне?\nДаволі часта я камунікую з жыхарамі Каменнай Горкі, з людзьмі рознага ўзросту і розных родаў заняткаў — урачамі, вайскоўцамі, студэнтамі, хатнімі гаспадынямі і многімі іншымі. Усе яны жывуць тут з часу здачы дамоў у эксплуатацыю, агулам маюць сходнае ўяўленне наконт станоўчых і адмоўных працэсаў у мікрараёне, а таксама таго, чаго менавіта ім не хапае ў Каменнай Горцы, каб зрабіць яе лепей і камфортней для жыцця. Вось асноўныя прыклады таго, што, на думку жыхароў, патрэбна Каменнай Горцы:\n1. Месцы, дзе ёсць больш магчымасцяў бавіць час разам з дзецьмі — напрыклад, дзіцячыя пляцоўкі пакуль што «бедныя» у плане гульняў і непрыстасаваныя для вялікай адначасовай колькасці дзятвы да дзіцячых кафэ.\n2. Азеляненне: нястача дрэваў і зялёных зон — недахоп, узгаданы ўсімі ўдзельнікамі размоў пра раён.\n3. Чысціня: яе падтрыманне, як не дзіўна, таксама гучала ў спісе праблемаў. Хаця камунальныя службы ў цэлым даюць рады прыбіранню, асноўную ўвагу мае суразмоўцы звяртаюць на тое, што многія мясцовыя не прыбіраюць смецця за сабой, асабліва пры выгуле сабак. Таму, многія казалі пра неабходнасць змены ўласнага стаўлення людзей да адкідаў і чысціні.\n4. Шэрасць і аднатыпнасць раёна: мясцовыя часта наракаюць што яму не хапае нейкага «упрыгожвання». Мабыць, у Каменнай Горцы быў бы да рэчы праект накшталт «Майго спальнага», што праводзіцца ў Серабранцы.\nРазам з пажаданнямі, жыхары і жыхаркі Каменнай Горкі маюць страхі і засцярогі, наконт магчымых далейшых зменаў у раёне, напрыклад, его далейшай і шчыльнейшай забудовы з адпаведным змяншэннем «зялёнай зоны», без таго маленькай; павялічэння нагрузкі на інфраструктуру і колькасці людзей вакол. Як і ў шматлікіх іншых мікрараёнах Беларусі людзі баяцца не быць пачутым, але і баяцца выказацца ды з-за гэтага згубіць тое, што ў іх на цяперашні момант ёсць.\nНа галоўным фота — сажанцы на фоне Каменнай Горкі.


Топонимика | Сем вежаў Навагрудка (Падарожжа па родным краі)\nСем вежаў Навагрудка (Падарожжа па родным краі)\nГайба, М. П.\nНавагрудак — гэта першая сталіца Вялікага Княства Літоўскага і адзін з самых старажытных гарадоў Беларусі. Тут захавалася вельмі шмат ар- хітэктурных помнікаў і найважнейшых славутасцей. Сярод іх Навагрудскі замак', які існаваў ужо ў XI стагоддзі. Ён быў рэзідэнцыяй вялікіх князёў ВКЛ. Выдатнымі помнікамі Навагрудка з'яўляюцца некалькі старажыт- ных храмаў з вельмі багатай гісторыяй. Першы з іх — Фарны касцёл. У старым будынку гэтага касцёла адбыўся гістарычны шлюб Ягайлы і Соф’і Гальшанскай. Касцёл Святога Міхаіла Архангела — таксама гістарычная каштоўнасць і славутасць Беларусі. У школе пры кляштары гэтага касцёла з 1807 па 1815 год вучыўся Адам Міцкевіч.\nУ Навагрудку дзейнічае выдатны Дом-музей Адама Міцкевіча.\nГістарычна-краязнаўчыя нарысы пазнаёмяць чытача з гэтымі і іншымі славутасцямі горада.


Эксперыментальны шматкватэрны дом для мінчан узвядуць у Смалявічах | zviazda.by\nЭксперыментальны шматкватэрны дом для мінчан узвядуць у Смалявічах\nУ Смалявічах плануюць пабудаваць для маючых патрэбу мінчан яшчэ адзін шматкватэрны дом, які стане эксперыментальным па прынцыпе фарміравання спісаў будучых жыхароў, паведаміў начальнік упраўлення жыллёвай палітыкі Мінбудархітэктуры Аляксандр Аўраменка.\n- Фарміраваць спісы будуць з маючых патрэбу мінчан, якія напішуць заяву на будаўніцтва. Сярод іх вызначаць тых, хто даўжэй за ўсё стаіць у чарзе на паляпшэнне жыллёвых умоў, - удакладніў Аляксандр Аўраменка. - Раней па заканадаўстве было інакш: удзельнічаць у будаўніцтве можна было, толькі калі падышла твая чарга. У свой час пры фарміраванні спісаў для першага дома ў Смалявічах мы апыталі ў сталіцы каля 20 тыс. чалавек, каб знайсці тых, хто гатовы ехаць жыць у горад-спадарожнік. На гэта сышло шмат часу і рэсурсаў.\nЯк дадаў начальнік упраўлення, праект указа ўжо падрыхтаваны. Калі яго прымуць, то выбіраць людзей будуць не з усёй чарзе, а толькі з тых, хто ўжо напісаў заяву. Гэта нашмат спросціць працэдуру фарміравання спісаў удзельнікаў будаўніцтва. Такі вопыт пасля можна распаўсюдзіць і на іншыя гарады-спадарожнікі.