Удзел у праграме Каліноўскага больш не гарантуе бясплатнай вучобы | euroradio.fm\nГалоўная / Удзел у праграме Каліноўскага больш не гарантуе бясплатнай вучобы\nУдзел у праграме Каліноўскага больш не гарантуе бясплатнай вучобы\nУніверсітэт Адама Міцкевіча ў Познані / eurostudy.info\nБясплатна вучыць беларусаў гатовыя толькі некаторыя ВНУ ў індывідуальным парадку.\nБеларускія студэнты — удзельнікі праграмы Каліноўскага больш не вызваляюцца ад аплаты за навучанне ў польскіх ВНУ. Рашэнне аб стыпендыі, якая пакрывае кошт адукацыі, кожны канкрэтны ўніверсітэт цяпер прымае асобна. Звязана гэта са зменамі ў польскім заканадаўстве аб адукацыі.\nРаней удзельнікі праграмы Каліноўскага маглі вучыцца ў Польшчы бясплатна, атрымліваць стыпендыю і прайсці гадавы бясплатны курс польскай мовы.\n"Фактычна запрашаюць на простую платную вучобу"\n— У 2017-м мяне, як чалавека, адлічанага за арганізацыю і ўдзел у пратэстах, запрасілі ў праграму Каліноўскага. Я пачаў бясплатны гадавы курс польскай мовы ў Любліне. Пасля паступіў у Ягелонскі ўніверсітэт у Кракаве. Але тыдзень таму я атрымаў адмову ад універсітэта наконт аплаты майго навучання, — расказвае Еўрарадыё Крысціян Шынкевіч. — Закон больш не прадугледжвае вызвалення ад платы за навучанне для атрымальнікаў праграмных стыпендый. Цяпер гэты пункт проста прыбралі.\nЁсць яшчэ адна праблема, з якой сутыкаюцца ўдзельнікі праграмы Каліноўскага: калі студэнт атрымлівае стыпендыю — ён не мае права працаваць. Памер стыпендыі — 1250 злотых (900 рублёў) у месяц. Сума зусім невялікая для таго, каб жыць у Польшчы, не кажучы ўжо пра аплату навучання.\nКрысціян Шынкевіч / vk.com\n— Атрымліваецца, праграма Каліноўскага прапануе дапамогу студэнтам з Беларусі, якія былі дэпартаваныя, рэпрэсаваныя і апынуліся ў складанай сітуацыі. Але потым універсітэты адказваюць, што не могуць па законе аплачваць іх вучобу. Проста нават не ва ўсіх універсітэтах статут дае права рэктару гэта зрабіць. Фактычна Польшча кліча на простую платную вучобу, абяцаючы толькі стыпендыю 1250 злотых у месяц. Год вучобы каштуе ў сярэднім 6-8 тысяч злотых, а на медыцынскіх спецыяльнасцях аж да 50 000 злотых, — дадае Крысціян.\nСалідарнасць з беларусамі\nАле некаторыя польскія ўніверсітэты ўжо абвясцілі, што падтрымаюць беларусаў. Напрыклад, беларусы, якіх адлічаць у сувязі з палітычным крызісам, змогуць паступіць на бясплатнае навучанне ва ўніверсітэт імя Адама Міцкевіча ў Познані.\n— Гэта выражэнне салідарнасці акадэмічнай супольнасці з беларускім грамадствам і падтрымка яго барацьбы за свабодную, дэмакратычную, грамадзянскую і законапаслухмяную краіну, — гаворыцца ў паведамленні на сайце ўніверсітэта.\nПра гатоўнасць аплаціць вучобу адлічаных па палітычных прычынах беларусаў заявіў таксама Варшаўскі ўніверсітэт. Беларусы атрымаюць стыпендыі для навучання ў Польшчы, а таксама магчымасць стажыравацца ў Варшаве ў рамках стыпендыяльнай праграмы Каліноўскага.\nАнансаваў дадатковы мэтавы набор для беларускіх студэнтаў Сілезскі ўніверсітэт у Катавіцах. У паведамленні не ідзе гаворкі пра бясплатную вучобу, але беларусам прапануюць бясплатныя заняткі па польскай мове, магчымасць пражываць у інтэрнаце, псіхалагічную, прафесійную і юрыдычную падтрымку.\nРэктарат МДЛУ пакараў "выкладчыка з факамі"


Платформа пераменаў БНК: сем тэзісаў - Беларускі нацыянальны кангрэс\nПлатформа пераменаў БНК: сем тэзісаў\nКаб вырашыць праблемы беларусаў патрэбныя рэальныя рэформы, патрэбныя гарантыі для працоўных і ўласнікаў, неабходная павага да правоў і свабодаў людзей і адкрытасць краіны для свету.\nНас усіх гэта хвалюе:\n— Збядненне людзей, рост цэнаў, беспрацоўе;\n— Карупцыя, свавольства і безадказнасць чыноўнікаў і ўлады;\n— Нашае здароўе і стан навакольнага асяроддзя;\n— Заняпад нацыянальнай культуры і нізкі ўзровень адукацыі;\n— Пагрозы незалежнасці, міру і спакою ў Беларусі\nКожны можа прадоўжыць гэты спіс, але адказ на пытанне «як жыць далей» для ўсіх адзіны.\nЗа 22 гады панавання над Беларуссю Лукашэнка і яго каманда не вырашылі ніводнай істотнай праблемы краіны. Крызіс — вынік гэтага панавання. Ці здольная будзе гэтая ўлада вярнуць тое, што нарабавала, калі застанецца на наступныя тэрміны, якія яна імкнецца для сябе гарантаваць? Адказ ясны.\nКаб жыццё стала лепшым, неабходныя не падачкі ад Расеі, а разумная, адказная і патрыятычная ўлада, якая ведае, што рабіць. Патрэбна ўлада, якой народ можа давяраць і даручыць свой лёс, а калі яна будзе няздольная, — адправіць яе ў адстаўку і паклікаць лепшую.\nТаму мы за перамены.\nТаму мы за свабодныя і справядлівыя выбары ўлады.\nМы гатовыя прапанаваць зразумелую і дакладную праграму, што трэба рабіць, каб вырашаць праблемы па кожным пункце.\nМы радыя супрацоўнічаць з усімі, хто за здаровыя змены і заклікаем да шчырай дыскусіі і супольнай працы.\n7 тэзісаў нашай платформы пераменаў\nСёння краіна Беларусь і беларускае грамадства стаяць перад пагразой разбурэння нацыянальнай ідэнтычнасці і страты незалежнасці. Эканамічны і палітычны крызіс, у які трапіла наша краіна, — таксама вынік антынацыянальнай дзейнасці рэжыма Лукашэнкі. Выратаванне Беларусі — гэта не толькі рэфармаванне эканомікі і аднаўленне дэмакратыі, гэта абарона беларускай мовы, культуры, гісторыі. Гэта адкрытасць цывілізаванаму свету і супрацьстаянне агрэсіі «рускага міру».\nГалоўная мэта эканамічных рэформаў – павышэнне эканамічнай эфектыўнасці і выхад на еўрапейскі ўзровень паводле параметраў якасці жыцця.\nГалоўны рэсурс – чалавечы фактар: свабода прадпрымальніцтва, свабода канкурэнцыі, укараненне апошніх дасягненняў у мэнэджменце і тэхналогіях.\nНайважнейшыя ўмовы — макраэканамічная стабільнасць: бездэфіцытны дзяржбюджэт, ліквіднасць банкаўскай сістэмы, зніжэнне інфляцыі, стабільны валютны курс, нізкі ўзровень беспрацоўя, скарачэнне дзяржаўнага доўга, павышэнне нормы зберажэнняў і інвестыцый.\nКлопат дзяржавы пра людзей — гэта напаўненне рэальным зместам сацыяльных праграмаў, у тым ліку, вяртанне неабходных ільготаў пэўным катэгорыям насельніцтва, справядлівая пенсійная сістэма, ільготныя крэдіты на жыллё, лячэнне, навучанне, істотная дапамога дзецям, сем’ям і непаўнаспраўным. Абавязковыя шырокія праграмы дапамогі моладзі ў атрыманні адукацыі і працы.\n— павелічэнне фінансавання аховы здароўя да паказчыкаў, блізкіх да сярэднееўрапейскіх, стварэнне сістэмы прыярытэтнага фінансавання навуковых даследаванняў у галіне практычнай медыцыны, дыферэнцыяванае павелічэнне выплат медыцынскім работнікам;\n— стварэньне эфектыўнай сістэмы медычнага страхавання;\n— перагляд экалагічных крытэрыяў, а таксама праграмаў эксплуатацыі забруджаных радыяцыяй тэрыторый.\n— Часовае ўвядзенне нормаў Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь 1994 г. з наступным, пасля правядзення выбараў у Парламент Рэспублікі Беларусь, прыняццем новай Канстытуцыі;\n— Паэтапнае абмежаванне паўнамоцтваў Прэзідэнта краіны, перадача часткі паўнамоцтваў сённяшняга прэзідэнта Ураду і Парламенту, іншым органам і службовым асобам, вызначаным канстытуцыяй;\n— Рэформа судовай сістэмы на аснове Канстытуцыі 1994 г.;\n— Рэфармаванне сістэмы кантрольных органаў, устанаўленне іх выключнай падсправаздачнасці Парламенту;\n— Стварэнне сістэмы мясцовага самакіравання, якая не ўваходзіць у сістэму органаў дзяржаўнай улады;\n— Рэфармаванне і скарачэнне праваахоўных структур з улікам досведу еўрапейскіх дзяржаў, ліквідацыю неканстытуцыйных сілавых фармаванняў;\n— Мадэрнізацыю Узброеных сілаў і стварэнне новай ваеннай дактрыны Беларусі, як рэальна без’ядзернай і нейтральнай дзяржавы;\n— Рэформу выбарчай сістэмы, дзеля прадухілення фальсіфікацый і маніпуляцый;\n— Паэтапнае ачышчэнне ўсіх дзяржаўных структураў ад людзей, якія заплямілі сябе парушэннямі законаў і правоў грамадзянаў;\n— Усеахопную праграму барацьбы з карупцыяй і злоўжываннямі чыноўнікаў.\nНеабходна паслядоўнае захаванне прынцыпаў свабоды распаўсюду і атрымання інфармацыі. Дзеля гэтага — стварэнне Парламентам Нацыянальнай Назіральнай рады па СМІ. Адмена дазваляльнага парадку рэгістрацыі СМІ, забарона ўладным структурам засноўваць уласныя СМІ, датаванне з бюджэту ўсіх СМІ згодна з катэгорыямі. Змена парадку акрэдытацыі журналістаў і СМІ. Легалізацыя інстытуту фрылансераў, раздзяржаўленне сістэмы распаўсюду СМІ праз яе дэманапалізацыю.\nАвтор adminОпубликовано 05.05.2016 20.09.2017 Рубрики Навіны\nНазад Предыдущая запись: Конгресс демсил переименован в Белорусский национальный конгресс\nДалее Следующая запись: Бліжэйшая задача Беларускага Нацыянальнага Кангрэса


У 2017 годзе таваразварот Магілёўскай вобласці і Францыі павялічыўся на 40% | Магiлёўскi аблвыканкам\nУ 2017 годзе таваразварот Магілёўскай вобласці і Францыі павялічыўся на 40%\nУ 2017 годзе таваразварот Магілёўскай вобласці і Францыі павялічыўся на 40% у параўнанні з папярэднім годам і перавысіў $ 10 млн. Пра гэта паведаміў намеснік старшыні аблвыканкама Андрэй Кунцэвіч сёння на адкрыцці III Беларуска-французскага бізнес-форуму ў Магілёве.\nФранцыя традыцыйна ўваходзіць у лік стабільных знешнегандлёвых партнёраў Прыдняпроўскага краю. Яе доля ў тавараабароце рэгіёна з краінамі па-за СНД за апошні час прыкметна вырасла і па выніках мінулага года склала 1,3%. Найбольш запатрабаванымі на французскім рынку таварамі сталі мэбля, гародніна, лесаматэрыялы і іншая прадукцыя дрэваапрацоўкі.\n«Сённяшняя сустрэча заклікана ўнесці значны ўклад у развіццё двухбаковых адносін, – адзначыў Андрэй Кунцевіч. – Нашы рэгіёны валодаюць значным эканамічным патэнцыялам, багатым вопытам сумеснай працы ў розных напрамках, таму важна стымуляваць ўзаемныя інвестыцыі, перспектыўныя інавацыйныя праекты, пашыраць магчымасці для прамых кантактаў паміж суб’ектамі гаспадарання».\nНамеснік старшыні выказаў упэўненасць у тым, што форум пройдзе вынікова, а ўсе дыскусіі паміж удзельнікамі будуць садзейнічаць канструктыўнаму дыялогу прадстаўнікоў бізнесу. «Няма сумненняў, што выпрацаваныя тут прапановы і ініцыятывы адкрыюць новыя гарызонты ў развіцці партнёрскіх адносін Магілёўскай вобласці і Францыі», – падкрэсліў ён.\nЗавяршаючы прывітанне, Андрэй Кунцэвіч запрасіў французскіх гасцей прыняць удзел у X Міжнародным інвестыцыйным форуме «Млын поспеху», які пройдзе ў Магілёве 29-30 чэрвеня.\nАб умовах вядзення бізнесу ў рэгіёне і перспектывах супрацоўніцтва расказаў старшыня камітэта эканомікі аблвыканкама Руслан Страхар. Ён паведаміў, што вобласць мае адкрытую мяжу з Расійскай Федэрацыяй. Гэта дае магчымасць прамой пастаўкі прадукцыі на агульны мытны рынак з колькасцю насельніцтва больш за 180 млн. чалавек. Выгаднае размяшчэнне дазваляе Магілёўшчыне стаць лагістычным цэнтрам для пастаўкі тавараў у краіны Еўрапейскага саюза. Прыдняпроўскі край валодае развітай інфраструктурай, шырокай сеткай аўтамабільных дарог міжнароднага ўзроўню, чыгуначным і паветраным паведамленнем, у тым ліку кругласутачным аэрапортам у Магілёве.\nГеаграфія знешнеэканамічнай дзейнасці вобласці ахоплівае больш чым 120 краін свету, сярод якіх Расія, Амерыка, Кітай, Літва, Ізраіль і інш., канстатаваў Руслан Страхар. У год наш рэгіён экспартуе тавараў на суму каля $ 2 млрд. Шырокая геаграфія экспартнай дзейнасці стала магчымай дзякуючы міжрэгіянальным сувязям. На сённяшні дзень заключаны дагаворы аб пабрацімстве або супрацоўніцтве з больш чым 50 дзяржавамі. На тэрыторыі Прыдняпроўскага краю ажыццяўляе дзейнасць 256 кампаній з замежным капіталам у сферы вытворчасці і гандлю. У структуры прамысловасці рэгіёна пераважаюць машынабудаванне, хімічная галіна, дрэваапрацоўка, вытворчасць прадуктаў харчавання.\nПрывабнасць Магілёўшчыны вызначае яшчэ і канкурэнтаздольны інвестыцыйны і падатковы клімат. «У Беларусі сфарміравана лаяльнае стаўленне да інвестара, – заўважыў Руслан Страхар. – Выбудаваны выразныя інструменты падтрымкі, дзейнічаюць СЭЗы, падатковыя льготы ў малых гарадах. Акрамя таго, спецыяльным указам Прэзідэнта Беларусі толькі ў нашай вобласці створана асаблівая эканамічная зона – паўднёва-ўсходні рэгіён, дзе маюцца дадатковыя прэферэнцыі для інвестараў. Так, пры рэалізацыі тут інвестпраектаў дзяржава абавязваецца падвесці ўсю неабходную інфраструктуру за кошт бюджэту. Працуюць яшчэ і дадатковыя ўмовы для работнікаў, якія будуць працаваць на гэтых прадпрыемствах».\nАсобна старшыня камітэта эканомікі спыніўся на нядаўна падпісаным кіраўніком дзяржавы Дэкрэце «Аб развіцці лічбавай эканомікі». «Гэта беспрэцэдэнтныя падатковыя льготы, унікальныя ўмовы для майнінга крыптавалют і блокчэйн-тэхналогій, развіцця кіберспорту, – падкрэсліў ён. – І ў нас у вобласці ёсць інфраструктурныя арганізацыі, якія змогуць дапамагчы сфарміраваць бізнес у гэтай сферы».\nГаворачы аб партнёрстве з Францыяй, Руслан Страхар звярнуў увагу, што цёплыя сяброўскія адносіны дазволілі наладзіць шматгадовае гуманітарнае супрацоўніцтва па лініі адукацыі. Ёсць пэўныя напрацоўкі і ў вытворчай сферы. Так, у лістападзе 2017 года ў горадзе Вільру (рэгіён Латарынгія) адбылася афіцыйная цырымонія закладкі квартала з беларускіх драўляных дамоў вытворчасці шклоўскага філіяла «Домабудаванне» РУП «Завод газетнай паперы». Гэты праект будзе рэалізаваны ў бягучым годзе. Філіялам заключаны кантракт на выраб і пастаўку 26 дамоў на 37 кватэр. Дарэчы, на форуме ў Магілёве прысутнічаў не толькі мэр Вільру Алэн Казоні, але і кіраўнік кампаніі «Logibat», генеральнага забудоўшчыка квартала, Люк Лонгевіль.\nЯк патлумачыў старшы саветнік беларускай амбасады ў Францыі Уладзімір Малевіч, сённяшні праект – гэта толькі пачатак, бо ў Латарынгіі маюць намер супрацоўнічаць з нашай краінай на доўгатэрміновай аснове. У перспектыве на найбліжэйшыя пяць гадоў мяркуецца гэты рэгіён уладкаваць 650 беларускімі дамамі. Таму з мэтай далейшага развіцця партнёрства ў фармаце Беларуска-французкага бізнес-форуму ў шклоўскім філіяле пройдуць перагаворы аб магчымасцях далейшага нарошчвання экспартных паставак дамоў на французскі рынак.\nСёння Магілёўскую вобласць наведвае дэлегацыя французскіх дзелавых колаў. Візіт гасцей пачаўся з горада на Дняпры, дзе на базе БелГПП распачаўся III Беларуска-французскі бізнес-форум. Яго ўдзельнікамі сталі прадстаўнікі выканаўчай улады рэгіёна, СЭЗ «Магілёў», Магілёўскай мытні, кіраўнікі прадпрыемстваў абласнога цэнтра. У склад французскай дэлегацыі ўвайшлі бізнесмены, якія працуюць у розных сферах: дрэваапрацоўка, лёгкая і харчовая прамысловасць, фінансавыя паслугі, будаўніцтва жылля і інш.\nФранцузскім гасцям прэзентавалі эканамічныя магчымасці Магілёўскай вобласці і СЭЗ «Магілёў», яны даведаліся пра ўмовы вядзення бізнесу і мытную палітыку Беларусі, абмеркавалі прапановы па супрацоўніцтве з беларускім бокам. Праграмай візіту таксама было прадугледжана знаёмства з працай акцыянерных таварыстваў «Магатэкс» і «Бабушкина крынка», наведванне ў Шклове філіяла «Домабудаванне» РВУП «Завод газетнай паперы».\n20.03.2019 - 13:19\nФакты парушэння бюджэтнага заканадаўства выяўлены пры праверцы Бялыніцкага лясгаса\n20.03.2019 - 12:05\nАграрыі Магілёўскай вобласці пачалі масавае падсяванне шматгадовых траў\n15.03.2019 - 08:10\nУсе раёны Магілёўскай вобласці пачалі падсеў траў на палях з азімымі культурамі\n12.03.2019 - 10:15\nКДК вобласці выявіў больш за 3 тыс. парушэнняў пры эксплуатацыі жылфонду Магілёва\n11.03.2019 - 13:33\nФіліял «Домабудаванне» Шклоўскага завода газетнай паперы мае намер выйсці на рынак Германіі


Наступныя Цэнтральны лесанарыхтоўкі | Science education blog\n« Астатнія тэхнічныя праблемы па дасягненню Пазіцыйная алмазоиды Малекулярная Вытворчасць і алмазоиды нанофабрики\nСовершенно секретно разведкі Дасье »\nНаступныя Цэнтральны лесанарыхтоўкі\nРэакцыя на мой пост Цэнтральнай Logging быў значна больш і больш пазітыўным, чым я мог чакаць, таму я хацеў, каб рэзюмаваць некаторыя з размовы, што з гэтага выйшла. Я прыемна здзіўлены большасць каментароў на Hacker News Тэма. Такім чынам, вось рэальная хуткае паўтарэнне адказаў, якія я атрымаў. Я буду працягваць гэтую серыю ў гэтыя выходныя з больш падрабязнай тэхнічнай інфармацыі.\nДык вось некаторыя разважанні аб зваротнай сувязі да гэтага часу.\nІншы варыянт: ELSA\nspazm рэкамендуецца праверыць ELSA. Не ў адзіночку, как_viq echo’d @ Spazm-х прапанове. Гэтая тэндэнцыя захавалася і на HackerNews з другога рэкамендацыі для ELSA ад яйкаклетак. Я лічыў, што гэта апраўдана расследаванне. На жаль, у мяне не было шанцу пагуляць з ELSA яшчэ.\nЯ чытаў праз дакументацыі і выявілі, што гэта з дапамогай Sphinx, як пошук інтэрфейсе. З майго беглы даследаванні, асноўныя адрозненні паміж ElasticSearch і сфінкса, здаецца, прастата ў канфігурацыі і налады кластараў з ElasticSearch перамогу. Тым не менш, Сфінкс, здаецца, раздушыць ElasticSearch на асобных магчымасцяў пошуку вузла. Гэта заснавана на абмежаванай інфармацыі я мог знайсці на працягу некалькіх хвілін мне прыйшлося выдаткаваць на вывучэнне яго.\nЯ буду марнаваць некаторы час на вывучэнне ELSA, так як гэта праект Perl. Я прысоскі для Perl прыкладанняў!\nШэраг людзей у цяперашні час удзельнічаюць у ацэнцы каротажа. Я быў крыху збянтэжаны колькасці людзей, якія лічаць пракаткі самастойна. У той час як я люблю ідэю вынаходзіць кола і зрабілі так шмат, шмат разоў, я павінен пагадзіцца з Маркусам Ranum. Вядзенне цяжка, і вы, верагодна, над галавой.\nЯ заклікаю тых, хто збіраецца на гэты шлях, каб даследаваць ўклад у Open Source Software ўжо ў гэтай прасторы. Калі б мы маглі ўмацаваць некалькі праектаў у гэтай сферы, а не толькі пастаянна будаваць больш аднаразовыя дыскі, усе мы перамагчы. Зноў жа, паверце мне, я шчыра разумею, што вы хочаце пабудаваць свой уласны, аднак, гэта складаней, чым вы можаце сабе ўявіць. Чаму я гэта ведаю? Таму што я пабудаваў мае ўласныя колы ў гэтай прасторы, як добра!\nSplunk супраць. ???\nЯ выпадкова запытаць зваротную сувязь ад каго-небудзь, хто меў досвед працы з Splunk. Цяпер я разумею, што мне сапраўды трэба, каб напісаць-і скрыншот магчымасці ў / Kibana / ўстаноўкі Графіт Logstash. Я планую рабіць што пазней на гэтым тыдні, так што да таго часу я буду несці адказнасць за дрэннай зваротнай сувязі ў гэтай галіне. Я прачытаў Hacker News каментары і склалася ўражанне, што вы альбо не выкарыстоўваць Splunk і ніколі не выкарыстоўваць што-небудзь яшчэ раз ці вы думаеце, Splunk занадта дорага. Абедзве пазіцыі маюць пасведчання і строгасць, я шукаў, каб выявіць, але зноў жа, мая віна.\nВялікі дзякуй усім, хто займаецца абмеркаваннем або дапамог распаўсюдзіць слова. Я быў здзіўлены дзіўнай адказ.\nThis entry was posted on Friday, September 11th, 2015 at 9:53 pm and is filed under Uncategorized.\tYou can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.


«J:морс» сыграе «Таемны канцэрт» | zviazda.by\nХатняя старонка » Адпачынак » «J:морс» сыграе «Таемны канцэрт»\n«J:морс» сыграе «Таемны канцэрт»\nГурт вырашыў адзначыць выхад новага альбома «Паветра» незвычайнай акцыяй — 10 лістапада музыкі сыграюць у Мінску гэты самы «Таемны канцэрт», на які змогуць трапіць па адмысловых запрашэннях усяго 100 прыхільнікаў.\nЗапрашальнікі можна атрымаць двума спосабамі. Па-першае, выйграць у эфіры радыё Unіstar кожны працоўны дзень да 10 лістапада. Па-другое, атрымаць разам з першымі 50 экзэмплярамі CD «Паветра», які паступіць у продаж сёння праз інтэрнэт-краму OZ.by. Пра месца правядзення канцэрта яго наведвальнікі даведаюцца раніцай у дзень мерапрыемства.\n— Мы зрабілі вялікі перапынак у студыйнай працы. Гэты альбом, першы за пяць гадоў, даўся няпроста, гэта вельмі важны момант для гурта. Мы маем шмат планаў наперадзе, у тым ліку вялікую прэзентацыю ў лютым. Але цяпер ёсць жаданне адсвяткаваць выхад дыска ў коле сяброў і найбольш актыўных слухачоў у якой-небудзь невялічкай зале, дзе гледачы знаходзяцца на адлегласці выцягнутай рукі. Проста падзяліцца сваім настроем і сказаць усім дзякуй, — расказаў лідар гурта Уладзімір Пугач.\nКанцэртная прэзентацыя альбома «Паветра» для шырокай публікі адбудзецца 13 лютага 2016 года ў Prіme Hall.\n6075 Лукашэнка: «Галоўным крытэрыем для супрацоўніка КДБ з'яўляецца патрыятызм, недапушчэнне любых праяў карупцыі, а асабліва здрады»\n2674 Урач — пра тое, як цяпер праяўляе сябе каранавірус


Версія ад 22:53, 6 ліпеня 2020\n6 байтаў дададзена , 2 месяцы таму\nарфаграфія, перанесена: Французк → французск (2) з дапамогай AWB\nВерсія ад 17:41, 19 чэрвеня 2020 (правіць)\nВерсія ад 22:53, 6 ліпеня 2020 (правіць) (адкат)\nдр (арфаграфія, перанесена: Французк → французск (2) з дапамогай AWB)\nУ верасні саюзнікі правялі новую [[Трэцяя бітва пры Артуа|наступальную аперацыю]], французы атакавалі Шампань, брытанцы Лоас. ФранцузкаеФранцузскае камандваннекамандаванне амаль на працягу ўсяго лета рыхтавалася да наступу, пры гэтым брытанцы занялі абарончую пазіцыю на доўгім прамежку фронта, імкнучыся прапусціць французаў наперад. Артылерыйскі абстрэл нямецкіх пазіцый распачаўся 22 верасня. Галоўны ўдар быў прызначаны на 25 верасня. Немцы прадбачылі сцэнарый наступу і былі гатовыя да атакі праціўніка: за галоўнай лініяй акопаў былі пабудаваны дадатковыя абарончыя пазіцыі, што дасягалі трох кіламетраў у глыбіню абароны. Гэта дазволіла ім затрымаць французаў, якія імкнуліся аднавіць атаку да лістапада. Таксама 25 верасня, пачалася атака брытанцаў на Лоас, якая галоўным чынам мела на мэце падтрымку наступу французаў. Брытанскай атацы папярэднічала чатырохдзённая артылерыйская выведка агнём, пад час якой было скарыстана 250000 снарадаў і больш за 5000 капсул з хлорам. Галоўныя ўдарныя сілы наступу складаліся з двух корпусаў і двух дадатковых корпусаў, якія імітавалі наступленне на Іпр. Брытанцы, распачаўшы наступленне, панеслі тут вялікія страты, дасягнуўшы нязначнага поспеху. Гэта было абумоўлена ўдалым размяшчэннем нямецкіх кулямётных разлікаў. Аднак новая атака 13 кастрычніка прынесла больш плёну.\n=== 1916 год — вайна на знясіленне ===\nЛюдэндорф імкнуўся найперш ударыць па брытанскім пазіцыям, каб адцясніць іх ад французкіхфранцузскіх войскаў і парушыць сувязь саюзнікаў з марскімі партамі на поўначы, адкуль прыходзіла амерыканская дапамога. Наступленне ўзначалілі штурмавікі, падмацаваныя шматлікай артылерыяй і авіяцыяй. Таксама быў ужыты атрутны газ. Агулам на працягу 8-мі дзён немцы вымусілі брытанскія і французскія сілы адыйсці далёка на захад. Аперацыя, названая імем Міхаэль, перанесла лінію фронту амаль на 100 км і дазволіла немцам упершыню, пасля 1914 года, бамбардраваць Парыж.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/wiki/Адмысловае:MobileDiff/3663243"


Севярынцы адчынілі беларускую хрысціянскую інтэрнэт-краму “KROPLIA.BY”\nГалоўная » Абвесткі » Севярынцы адчынілі беларускую хрысціянскую інтэрнэт-краму “KROPLIA.BY”\nУ “Kroplia.by” можна набыць цішоткі, нататнікі, кубкі, завушніцы, гадзіннікі з цытатамі з Бібліі па-беларуску, вышыванкі, торбы з беларускай хрысціянскай сімволікай. Таксама “Kroplia.by” плануе прадаваць кнігі (Біблію і Новы Запавет у беларускім перакладзе, “Беларускую хрысціянскую азбуку”, “Хронікі Нарніі”, энцыклапедыю “Люблю Беларусь”, “Беларусалім” ды іншыя), і дыскі серыі “Беларускі хрысціянскі хіт”.\n– Зараз у Беларусі амаль уся сувенірная прадукцыя і большасць кнігаў для цэркваў ідзе з Расеі, радзей з Польшчы. Беларускамоўнае даводзіцца збіраць па каліўцы. Мы вырашылі распрацоўваць адмысловы дызайн, замаўляць нашым рамеснікам аўтарскія рэчы з беларускай і хрысціянскай сімволікай, каб у вернікаў усё-такі была магчымасць выбраць сваё. Кропля камень точыць.\n– Беларусі вельмі патрэбны такі хрысціянскі “Сымбаль.бай” – цэнтр дызайнерскіх распрацовак, які паспрыяе беларусізацыі цэркваў, – кажа Павел Севярынец. – Таму для нас “Kroplia.by” – хутчэй не камерцыйны, а дабрачынны праект. Менавіта праз яго мы хочам падтрымаць партал “Krynica.info”.\nНаведаць новую беларускую інтэрнэт-краму можна па адрасе http://kroplia.by/


«Белнафтахім» расказаў, як ў 2021 годзе будзе змяняцца цана на аўтамабільнае паліва | zviazda.by\nХатняя старонка » Эканоміка » «Белнафтахім» расказаў, як ў 2021 годзе будзе змяняцца цана на аўтамабільнае паліва\nСтаршыня канцэрна «Белнафтахім» Андрэй Рыбакоў распавёў у інтэрв’ю часопісу «Веснік «Белнафтахіма» аб тым, як у 2021 годзе будзе змяняцца цана на аўтамабільнае паліва для насельніцтва, паведамляе БЕЛТА.\n«Мы не плануем мяняць правераны часам і ў асноўным станоўча ўспрыняты насельніцтвам і бізнесам падыход да цэнаўтварэння. У залежнасці ад змянення кошту нафты з улікам комплекснай ацэнкі дзейнасці нафтаперапрацоўчых заводаў рух цэн будзе адбывацца ў бок як павелічэння, так і зніжэння не больш чым на 1 капейку за літр у тыдзень», - сказаў Андрэй Рыбакоў.\nУ адказ на пытанне, ці застаецца актуальнай ў 2021 годзе дыверсіфікацыя паставак нафты, старшыня канцэрна падкрэсліў, што гэта не самамэта, а рэаліі сучаснага рынку нафты і нафтапрадуктаў.\n«У цяперашніх умовах заклад стабільнай працы ўсяго нафтахімічнага комплексу — гэта магчымасьць манеўру. Набыты на працягу 2020 года вопыт, несумненна, будзе карысны ў перспектыве. Нашы заводы паспрабавалі новыя гатункі і міксы нафты, адпрацавалі новую лагістыку, супрацоўнічаючы з сусветнымі трэйдарамі. На наступным этапе мы абкатаем іншыя варыянты паставак прадукцыі, паколькі перад намі адкрываюцца новыя магчымасці расійскіх партоў. Зараз мы над гэтым актыўна працуем», - адзначыў ён.\nАндрэй Рыбакоў таксама падвёў вынікі мінулага года. Валавы аб’ём здабычы беларускай нафты за 11 месяцаў склаў 1,564 млн тон. На НПЗ перапрацавана 14,687 млн т нафты. Глыбіня перапрацоўкі павялічана на 3 працэнтныя пункты ў параўнанні з аналагічным перыядам мінулага года да 79,3%, адбор светлых нафтапрадуктаў вырас амаль да 61%. Прадукцыю галіны за 11 месяцаў экспартавалі ў 95 краін свету на суму $ 4,2 млрд.


Усе мы ведаем пра карысці пярловай кашы. Аднак рыхтаваць яе атрымліваецца не заўсёды, так як гэты працэс патрабуе досыць шмат часу і пэўных уменняў. Сучасная ж тэхніка ў выглядзе кухоннай памочніцы мультиварки дазваляе хутка і лёгка радаваць сваіх блізкіх самымі разнастайнымі стравамі, у тым ліку і пярловай кашай. Прапануем вашай увазе некалькі спосабаў прыгатавання гэтай стравы з тушонкай. Такі варыянт выдатна падыдзе для абеду ці вячэры.\nЯк прыгатаваць пярлоўку з тушонкай у мультиварке\nКалі вы хочаце хутка збудаваць з прадуктаў, якія знаходзяцца пад рукой, смачны і сытны абед, то скарыстайцеся нашым рэцэптам. Пярлоўка з тушонкай у мультиварке па працэсе падрыхтоўкі падобная з пловам і рыхтуецца ў тым жа рэжыме.\nДля пачатку нам неабходна падрыхтаваць наступныя прадукты: 200 грамаў пярловай крупы, цыбуліна, банка тушонкі, тры мультисткана вады, перчык і соль па гусце.\nПярлоўку старанна прамываем праточнай вадой. Цыбуліну чысцім ад лупіны, дробна сячэм і складаем ў чару мультиварки. Алей не выкарыстоўваем, так як тушонка сама па сабе з'яўляецца дастаткова тоўсты. Дадаем мяса з банкі. Высыпаем ў чару мультиварки пярлоўку, кладзём спецыі, солім і заліваем вадой. Рыхтуем наша страва ў рэжыме «Плоў». Пасля гэтага змесціва чары добранька змешваем і падаем на стол. Пярлоўка з тушонкай у мультиварке атрымліваецца вельмі смачнай, сытнай і карыснай. Дзякуючы таму, што рыхтаваць яе такім чынам даволі хутка і не клапотна, гэта страва абавязкова зойме пастаяннае месца на вашым абеднай стале. Прыемнага апетыту!\nЯк варыць пярлоўку з тушонкай: яшчэ адзін рэцэпт\nДля таго каб прыгатаваць гэта страва, нам неабходна паклапаціцца аб наяўнасці наступных інгрэдыентаў: два шклянкі пярлоўкі, банка тушонкі, цыбуліна, моркву, памідор, пяць шклянак вады, трохі алею, а таксама соль і перчык да спадобы.\nІнструкцыя па падрыхтоўцы\nСтаранна прамываем груцу у праточнай вадзе. Чысцім і маім гародніна. Лук дробна сячэм, памідор наразаем на невялікія кавалачкі. Моркву здрабняем на тарцы. Выкладваем лук і моркву ў чару мультиварки, дадаем крыху алею. Абсмажваем гародніна ў рэжыме «Выпечка» да адукацыі залацістага адцення.\nАдкрываем слоік з тушонкай і выкладваем яе змесціва да абсмажанай гародніне. Высыпаем прамытую пярлоўку. Старанна змешваем, дадаваны соль, па жаданні спецыі. Заліваем змесціва чары мультиварки вадой. Ўключаем праграму «Плоў» і рыхтуем, пакуль не пачуем гукавы сігнал. Пасля гэтага адразу не адкрываем крышку, а даём кашы трохі настаяцца. Затым раскладваем змесціва чары па парцыённых талерках і падаем на стол. Пярлоўка з тушонкай, у мультиварке прыгатаваная, выдатна падыдзе як для абедзеннай, так і для вячэрняй трапезы. Гэта страва пышна спалучаецца з разнастайнымі салатамі з свежай гародніны. Прыемнага апетыту!\nРыхтуем пярловую кашу з тушонкай і часнаком ў мультиварке\nКалі вы любіце не толькі пярлоўку, але і часнык, то гэта страва абавязкова прыйдзецца вам па густу. Для яго прыгатавання неабходна ўзяць наступныя прадукты: паўкіло тушонкі (можна выкарыстоўваць і любыя іншыя мясныя кансервы на ваш густ), два мультистакана пярловай крупы, звычайная вада - пяць мультистаканов, часнык - 4-5 зубчыкаў, адна гарбатная лыжка солі, палова чайнай лыжкі спецый на ваш густ, пучок свежай зеляніны пятрушкі або кропу.\nПераходзім да працэсу прыгатавання стравы\nПрамываем груцу і выкладваем яе ў чару мультиварки. Ўліваем ваду, дадаем тушонку, соль, спецыі па гусце. Запускаем рэжым «Плоў» і рыхтуем на працягу гадзіны. Пасля гэтага змешваем змесціва чары мультиварки. Ўключаем рэжым "Падагрэў" і даводзім страву да гатоўнасці яшчэ на працягу 20 хвілін. Пасля гукавога сігналу раскладваем гарачую кашу па талерках, упрыгожваем галінкай зеляніны і падаем на стол. Пярлоўка з тушонкай у мультиварке атрымліваецца вельмі смачнай, сытнай і духмянай. Да гэтай стравы можна дадаць нарэзаныя свежыя гародніна або салата з іх. Прыемнага апетыту!\nЯк бачым, падрыхтоўка пярлоўкі ў мультиварке з тушонкай з'яўляецца зусім ня складаным і хуткім працэсам. Калі вы з'яўляецеся шчаслівым уладальнікам такой кухоннай памочніцы, то абавязкова скарыстайцеся адным з нашых рэцэптаў, каб папесціць вашых дамачадцаў вельмі смачным, простым і карысным стравай. Дарэчы, гэтая каша была адным з любімых страў самога Пятра I, які, як вядома, быў знатаком практычных рэчаў, што ставілася і да ежы. У савецкі ж час пярлоўку як толькі не называлі: і кирзухой, і шрапнеллю, і іншымі вельмі непахвальнымі эпітэтамі. Аднак, хутчэй за ўсё, гэта зыходзіла ад людзей, якія проста не ўмелі яе правільна рыхтаваць. Сучасным жа гаспадыням, якія маюць у сваім распараджэнні мультиварки, з падобнай праблемай сутыкацца не выпадае, бо яны без асаблівых высілкаў могуць прыгатаваць гэтую смачную і карысную кашу.\nБрынза - рэцэпты прыгатавання\nЯк рыхтаваць бурачнік - халодны суп для гарачай пары?\nХинкали - гэта што за страва і як яго прыгатаваць?\nКурыца, запечаная ў рукаве. Універсальны рэцэпт прыгатавання гусака і бараніны\nСмачныя хатнія нарыхтоўкі. Варым сіроп з чарнаплоднай рабіны: рэцэпт па рэцэпт\nГатэль "Барселона" (Нячанг, В'етнам): водгукі. Barcelona Hotel 3 *\nЛічбавы фотаапарат Fujifilm X30: водгукі, інструкцыя, прыклады фота\nРасліна цыкорый звычайны: апісанне і лячэбныя ўласцівасці\nЯк прыгатаваць Заварное цеста?\n"Пратэін плюс": інструкцыя па ўжыванні і водгукі\nВязанне рукавіц спіцамі для пачаткоўцаў майстрых\nСліва Еўразія: апісанне гатунку, яго вартасці. Пасадка і сыход


Ідэальнае рызота з грыбамі: рэцэпт з некалькімі хітрыкамі\n12.01.2019 / 13:55 Ідэальнае рызота з грыбамі: рэцэпт з некалькімі хітрыкамі16\nЗдаецца, ужо столькі зімаў пражыта, але я ўсё ніяк не магу звыкнуцца з маразамі. Увесь час хочацца хутацца, піць гарачае і не выходзіць з хаты.\nДа ежы ў мяне ў гэты час таксама асаблівае стаўленне — хочацца нечага цёплага, сытнага і духмянага. І рызота падыходзіць пад гэтае апісанне ідэальна. Не бойцеся яго рабіць — гэта не настолькі доўга і складана, як часам кажуць. Але ў любым выпадку трэба ведаць некаторыя хітрыкі:\nвялікая частка поспеху — гэта правільны рыс, лепш за усё выкарыстоўваць коратка-крупчасты рыс сорта Арборыа, Карнаролі, Рома ці Балдо;\nтэмпература булёна павінна быць досыць высокая (нельга дадаваць булён, які па тэмпературы ніжэйшы, чым рыс);\nдадаткі (грыбы, курыца, агародніна) лепей дадаваць напрыканцы ўжо згатаванымі.\n1 шклянка рысу арборыа\n30 гр. сухіх грыбоў\n150 гр. свежых шампіньёнаў\n150 мл вяршкоў 20%\n60 гр. сыру пармезан\n0,5 ч.л. чабару.\nтруфельны алей (па жаданні)\nСпачатку прыгатуем грыбны булён. Сухія грыбы заліваем 800 мл вады, дадаём соль і спецыі, даём паварыцца на маленькім агні хвілін 20. Па жаданні, можна зрабіць булён з агароднінай, дадаўшы да яго вельмі дробна парэзаную моркву і сельдэрэй. Грыбы дастаём, рэжам на маленькія кавалачкі. Булён выкарыстоўваем для рызота.\nЦыбулю і шампіньёны наразаем кубікамі і смажым на патэльні на аліўкавым алеі да мяккасці, дадаём грыбы з булёну. Смажым да мяккасці і не даём моцна астыць.\nУ рондаль насыпаем рыс і даём хвілінку падсмажыцца. Наліваем чарпак булёну, добра мяшаем і варым, перамешваючы, пакуль вадкасць не выпарыцца. Дадаём наступны чарпак булёна. Працягваем таксама, пакуль рыс не ўбярэ ўвесь булён. Апошнім дадаём грыбы з цыбуляй і вяршкі (падагрэтыя), масла і 1/3 ч.л. труфельнага алею. Перамешваем, выключаем агонь, накрываем накрыўкай і пакідаем хвілін на 5.\nПерад падачай пасыпаем пармезанам. Па жаданні, можна яшчэ пасыпаць нарэзанай пятрушкай. Смачна есці!\nЖвір / Адказаць 12.01.2019 / 16:46\nІдэальнае рызота ! Вы сьмяецеся ? Гэтая страва ідэальнай не бывае. Каб запэўніцца ў гэтым, я адмыслова замовіў быў яго ў Мілане (гэта ж ці не "радзіма" рызота?). І ў Мілане яно фігня, скажу я вам...\nЗiма / Адказаць 12.01.2019 / 17:07\nЯ дык самагонкай дый салам ратуюсь ад маразоу.\nЖвір / Адказаць 12.01.2019 / 17:36\nЗiма ,<самагонкай дый салам ратуюсь ад маразоу><-------------А ці не спрабавалі Вы замест сала сёмгу ці стронгу ? Калі спрабавалі, дык як Вам гэта прыйшлося ?


Гомалагічная рэкамбінацыя\nГамалагічная рэкамбінацыя - распаўсюджаны тып генетычнай рэкамбінацыі, працэс фізічнага перабудовы фрагментаў паміж двума ланцужкамі ДНК. Гамалагічная рэкамбінацыя ўключае гібрыдызацыю гамалагічных паслядоўнасцей, скрыжаванне паміж гэтымі ланцужкамі ДНК, разрыў і аднаўленне ДНК. Адбываецца натуральным шляхам пры палавым размнажэнні ўсіх палавых органаў. Акрамя таго, гамалагічная рэкамбінацыя выкарыстоўваецца ў малекулярнай біялогіі, каб наўмысна ўнесці змены ў арганізм. Гэта недапісаны артыкул малекулярнай біялогіі. Вы можаце дапамагчы палепшыць гэты артыкул, падаўшы спасылкі на надзейныя крыніцы. Матэрыял без крыніц можна паставіць пад сумнеў і выдаліць. (Люты 2014 г.)


16:22 20.03.2021 (абноўлена 20:45 19.03.2021)\nЭлементарныя рэкамендацыі па сезоннай апрацоўцы дрэў у садзе ў самыя кароткія тэрміны - у спецыяльнай даведцы Sputnik.\nНабліжаецца дачны сезон, а гэта значыць, што ўсе зацятыя садоўнікі і аматары пачнуць наводзіць парадак на сваіх дачных участках.\nАсаблівую ўвагу вопытныя спецыялісты раяць надаваць якасці апрацоўкі дрэў, бо ад гэтага залежыць будучы вынік. Як абразаць і апрацоўваць дрэвы ў садзе, каб не нашкодзіць будучаму ўраджаю, папярэдзіць нашэсце шкоднікаў і атрымаць задавальненне ад праведзенай працы, чытайце ў рэкамендацыях Sputnik.\nПростыя парады як апрацоўваць дрэвы ўвесну:\nапырскваць дрэвы трэба ў пачатку веснавога сезона, калі ўсталюецца плюсавая тэмпература. Гэта дапаможа пазбегнуць хвароб і нападак шкоднікаў;\nперш за ўсё варта зразаць старыя галінкі і кару пасля чаго апрацаваць ствалы спецыяльным адварам і пабяліць медным купарвасам;\nспаліць старыя галіны, сухую кару і іншыя "рэшткі";\nпершы раз апырскваць дрэвы трэба да моманту, калі набухнуць першыя пупышкі. У другі раз - падчас набракання, у трэці - калі з'явяцца бутоны раслін, у чацвёрты - калі паспеюць першыя плады (з гарошыну);\nдля працы ў садзе спатрэбяцца: пальчаткі, рэспіратар, ахоўная адзенне і акуляры.\nЧым апырскваць дрэвы вясной?\nАпырскванне дрэў у вясновы перыяд робіцца для таго, каб яны былі абаронены ад хвароб і розных шкоднікаў. Ранняя апрацоўка дапамагае знішчыць большую частку шкоднікаў.\nДля апырсквання могуць выкарыстоўваць розныя хімічныя сродкі, аднак цяпер садоўнікі і дачнікі пачынаюць актыўна ўжываць натуральныя прэпараты: раствор з часнаку, адвар з гарчыцы і цыбульнай шалупіны.\nАпырскванне рэкамендуюць праводзіць з самых першых дзён, калі слупок тэрмометра перавальвае нулявую адзнаку. Вытворцы розных прэпаратаў рэкамендуюць пачынаць веснавую апрацоўку дрэў пры тэмпературы ад плюс трох да плюс пяці градусаў.\nПрыступаць да апырсквання варта ранняй раніцай ці познім вечарам (без дажджу і ветру). Памятайце, што трэба надаць увагу і прыствольнаму кругу і апрацаваць яго.\nДля дачных патрэб падыходзіць распыляльнік на пяць літраў, а для садовых - 15-літровая мадэль.\nсад, вясна, парады для дачніка


«Кантузы розныя, аркасы і блямасы», або Шляхецкі банкет сваімі рукамі | Столичное телевидение - СТВ\nРаніца… Сонечныя зайчыкі абудзіліся і ўжо скочуць па сценах і падлозе. У маіх руках «Пан Тадэвуш» Адама Міцкевіча. Дакладней, кніжка ў адной руцэ, а ў другой – філіжанка свежазаваранай кавы. Духмяны пах напою, у якім змяшаліся ноткі карыцы і гваздікі, напаўняе ўвесь пакой. Я разгортваю томік і радкі паэмы міжволі зацягваюць у вандроўку\nпа старонках смачнай класікі.\nПрашу ласкава выправіцца ў падарожжа разам са мной!\nА побач – дробныя гарнушкі для смятанкі.\nУ дробненькі прыгожы посуд філігранны –\nПагадзіцеся, нашы продкі вельмі сур’ёзна падыходзілі да прыгатвання кавы. Так што не дайце сябе падмануць, нібыта даўней беларусы пілі адно бярозавы сок. Кава на нашых землях здабыла папулярнасць яшчэ ў далёкім ХVІІІ стагоддзі.\nВось, дарэчы, адзін са старадаўніх рэцэптаў, які і сёння падорыць асалоду.\n3 лыжкі дробна змеленай кавы\n¼ лыжкі меленай карыцы\n¼ лыжкі меленай гваздзікі\n3 лыжкі цукровай пудры\n2 шклянкі кіпячонай вады\nЗмеленую каву перамяшаць у рондліку з гваздзікай, карыцай і цукровай пудрай. Заліць халоднай кіпячонай вадой ды падагрэць на невялікім агні аж да моманту кіпення. Зняць з агню, некалькі разоў перамяшаць, прыкрыць на хвіліну, затым разліць ў падагрэтыя філіжанкі.\nАле ж кавай сыты не будзеш! Як казаў даўней адзін дасціпны чалавек: сем бліноў мазаных, сем нямазаных, сем сухама – збольшага перакусіў. Рушым услед жыццёвай мудрасці і пацешым свае жываты. А паколькі бліны мы з вамі ўжо рабілі, прапаную пад’есці чым-небудзь іншым, больш сытным. Напрыклад, бігасам.\nТут без Адама Міцкевіча не абысціся ніяк.\nЗдаровым трэба быць, вяртацца трэ’ з аблавы.\nІ не напоўніцца паветра араматам.\nБігос гатоў. Стральцы бягуць і зухавата\nЗ бадзёрасцю штурмуюць лыжкамі начынне.\nМедзь звоніць, і бігос, як камфара, ўміг гіне.\nЗнік, паляцеў. І толькі пара ў нетрах чанаў\nБурліць, нібы ў патухшых кратарах вулканаў.\nЯк па мне, дык дастаткова прамовіць чароўныя словы «квашаная капуста» – слінкі цякуць, як рэкі. А пасля такога смачнага апісання, здаецца, нават адчуваеш у роце смак гэтага тлусценькага бігаса. Бягом на кухню гатаваць! Патрэбны рэцэпт? Калі ласка!\nКіслая або свежая капуста\nВэнджаны кумпяк або каўбаса\nКавалкі дзічыны, косці заліць невялікай колькасцю вады і зварыць на густое варыва. Укінуць туды выціснутую з соку кіслую капусту альбо свежую – абвараную і скрышаную. Потым дадаць кавалак вэнджанага кумпяка альбо каўбасы, падсмажанага з цыбуляй сала, перац, лаўровы ліст, соль паводле густу. Тушыць, памешваючы, аж пакуль капуста не будзе мяккай.\nПад’еўшы бігасу, можна пазнаёміцца і з апісаннем шляхецкага банкету, што ладзілі на Наваградчыне ў пачатку ХІХ стагоддзя, бо на галодны страўнік чытаць такое – толькі здароўю шкодзіць.\nЎваходзяць парамі лакеі, на падносах\nТрымаюць пачастункі: боршч, што царскім звецца,\nЗа ім расольнік старапольскі падаецца,\nЎ які пан Войскі, маючы свае сакрэты,\nУкінуў колькі перлаў і са дзве манеты\n(Такі расольнік чысціць кроў, здароўю служыць).\nЗапомніць невядомыя ўжо ў нашы часы\nКалі вы заблыталіся ў гэтых кулінарных назвах, спяшаюся на дапамогу. Кантузы – гэта сальцісон, аркасы – сцюдзёная страва з жаўткоў яек і смятаны, бляманш – студзень з міндалю, помухлі – ментузападобная рыба з рознымі прыправамі, фігатэлі – фаршы, драганты – здроблены цукар.\nАднак колькі не кажы «цукар», у роце салодка не стане. Лепш прыгатуем што-небудзь з пералічаных страў. Напрыклад, сальцісон.\nКаровіны ці тоўстыя свіныя кішкі\nАд цэлай свіной тушы ўзяць падбрушша, галавізну і лёгкія, заліць вадой і паставіць на агонь гадзіны на паўтары. Потым кінуць туды печань і яшчэ паўгадзіны гатаваць. Пасля печань і лёгкія пакрышыць як мага танчэй, а падбрушша і галавізну парэзаць на кубікі, дабавіць конаўку солі, лот (11,71 грама) простага перцу і чвэрць лота (2,93 грама) англійскага (духмянага). Можна таксама дадаць маяран. Акрамя таго, уліць прыблізна кварту расцёртай крыві, прычым абавязкова сачыць, каб фарш зрабіўся ад гэтага вадкаватым, а не згушчаным. Перамяшаўшы найлепшым чынам, начыніць фаршам дзве часткі каровіных кішок ці тоўстых свіных. Пры адсутнасці іх льга выкарыстоўваць добра ачышчаны страўнік.\nЗвязаныя і зараўняныя кішкі варыць у вадзе паўгадзіны. Калі пасля праколу відэльцам з каўбасы сочыцца толькі тлушч, а не кроў, значыць, яна згатавалася. Тады каўбасы абмыць халоднай вадой, пакласці на стол, прыціснуць на дзве гадзіны дошкай, каб спляскаліся, а потым вынесці на холад.\nЧасам гатуюць сальцісон толькі з печані, лёгкіх і падбрушша, без галавізны.\nАд сябе дадам, што ў нашай сям’і сальцісон робяць без крыві. І мушу вас запэўніць: атрымліваецца не горш, а, можа, нават і лепш.\nАбавязкова паспрабуйце прыгатаваць якую-небудзь спрадвечную беларускую страву. Вы абавязкова атрымаеце асалоду,\nадчуеце сябе шляхтай\nі, магчыма, у вашай сям’і з’явіцца новая традыцыя.\nНе спатолілі літаратурна-кулінарную прагу? Прачытайце «Абы наесціся багата», альбо Чым ласаваліся беларусы даўней


Бастунец: Адметна, што першыя месцы ў рэйтынгу займаюць тры краіны, якія абралі шлях еўраінтэграцыі\nhttp://spring96.org/be/news/73446 2014 2014-10-02T10:58:52+0300 2014-10-02T10:58:52+0300 2014-10-02T10:58:52+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/2014_10_01-press-conference_eap-2_general.jpg\nПрэс-канферэнцыя БАЖ з нагоды выхаду пятага па ліку Індэкса свабоды медыя ў краінах Усходняга партнёрства\nНягледзячы на неспрыяльныя для журналістаў падзеі ва Украіне і Азербайджане, нашай краіне не ўдалося пакінуць апошняй прыступкі ў Індэксе. (Падрабязнасці – ТУТ.)\nНамеснік старшыні ГА “БАЖ” Андрэй Бастунец тлумачыць гэта тым, што многія пазіцыі, паводле якіх эксперты ацэньваюць сітуацыю, з’яўляюцца стабільна “пройгрышнымі” для Беларусі: у прыватнасці, недасканалае заканадаўства аб СМІ, адсутнасць грамадскага тэлебачання ў нашай краіне і г.д.\n“Адметна, што першыя месцы ў рэйтынгу займаюць тры краіны, якія абралі шлях еўраінтэграцыі, – Грузія, Малдова і Украіна. Тыя, хто абраў еўраазіяцкі шлях, – у другой палове спісу. І гэта дае падставы для пэўных высноў”, – зазначыў А. Бастунец.\nСябра Праўлення ГА “БАЖ” Міхась Янчук мяркуе, што на сёння сітуацыя са свабодай выказвання ў Азербайджане ўсё ж горшая за нашу, і заклікаў калег да ўсіх магчымых праяваў салідарнасці з прафесійнай супольнасцю гэтай краіны. Разам з тым, і беларуская сітуацыя пасля “адносна спакойнага перыяду” ў апошнія месяцы стала імкліва пагаршацца, адзначыў журналіст.\n“Асабліва трэба звярнуць увагу на артыкул 22.9 ч.2 КаАП, які раптам пачаў масава прымяняцца супраць фрылансераў. Гэты артыкул, хутчэй, задумваўся для спынення незаконнага друку газет, вяшчання радыё, але ніяк не супраць асобных журналістаў. І гэта нашы калегі і іх адвакаты намагаюцца даводзіць у судах”, – кажа журналіст.\n“Я б хацеў падкрэсліць небяспеку апошніх падзеяў, – адзначыў Андрэй Бастунец. – У выпадку з Аляксандрам Бураковым “агляд памяшкання” і адміністрацыйная справаўзніклі на падставе факту размяшчэння на сайце “Нямецкай хвалі” матэрыялаў за яго подпісам. Калі за размяшчэнне артыкула ў інтэрнэце можна будзе ўжываць такія санкцыі, пад гэта можа трапіць літаральна кожны журналіст!”\nНа думку Міхася Янчука, пра самадзейнасць міліцыі ў пэўным беларускім рэгіёне гаворкі ўжо не вядзецца: “Пасля з’яўлення доказаў таго, што матэрыялы справы гродзенца Алеся Залеўскага былі перададзеныя ў Бабруйск, каб асудзілі Марыну Маўчанаву, стала ясна, што гэта – частка агульнадзяржаўнай палітыкі. Дэ-факта гэта выглядае як увядзенне “дзяржаўнай пошліны” на права беларусаў карыстацца сваімі канстытуцыйнымі правамі атрымліваць і распаўсюджваць інфармацыю. Гэта жарт, але дастаткова сумны. І я спадзяюся, што ў супрацы з міжнароднымі арганізацыямі нам удасца гэтую тэндэнцыю пераламіць”.\nАндрэй Бастунец нагадаў пра заяву ГА “БАЖ”, прынятую ў канцы мінулага тыдня і дасланую ў шэраг дзяржаўных ведамстваў з патрабаваннем адрэагаваць на сітуацыю. Адказаў пакуль няма.\n02.10.2014 Тэгі: свабода слова


Маліна U-Піка ў Tome Berry Farms\nЗлучаныя Штаты Нью-Мексіка Альбукерке\nФаліянт Berry Farm\nby Эйлін O'Catherine\nШэрагі маліны на Tome Berry Farm. Эйлін O'Catherine\nПадчас збору ўраджаю восенню сезону, маліна з'яўляюцца вялікім крыніцай аматараў U-Піка ў раёне Альбукерке. І хоць Хайдзі прама па дарозе, Tome Berry Farm ў Tome з'яўляецца альтэрнатыўным месцам, дзе вы можаце атрымаць ягады, трэба на працягу сезона. Ферма прапануе наведвальнікам магчымасць выбраць чырвоныя каштоўныя камяні, або для тых, у каго няма ні часу, ні жадання, магчымасць забраць іх ужо ў скрынку і ўзяць іх дадому.\nНам пашанцавала сустрэцца з Майкам Конантом, адзін з уладальнікаў, на наступны дзень мы пайшлі, каб атрымаць плён. Ён сказаў, што кусты былі ўведзеныя прыкладна чатыры гады да гэтага, у 2011 годзе, і яны квітнеюць да гэтага часу.\nСвежыя садавіна і гародніна для продажу\nФаліянт Berry Farm прапануе садавіна і гародніна. Эйлін O'Catherine\nФерма мае амаль адзін акр пасаджана ў маліне, тры гатункі, ні адзін з якіх спадчына, разнастайнасць знайшлі на ферме Хайдзі . Кожны гатунак смачна. За малінніку на ўсход з'яўляецца ажына патч, і фруктовы сад.\nПадцягванне на ферму, вы зможаце знайсці грузавік, які служыць у якасці грашовага рэгістра вобласці, а таксама месцы, каб забраць іншыя прадметы, выгадаваныя на ферме. Падчас збору ўраджаю, вы, верагодна, знайсці баклажаны, шынкі, салодкі перац розных колераў, памідоры черрі, памідоры, буракі і многае іншае. Veggies прадаюцца пунктам або фунт, у залежнасці ад таго, што вы выбіраеце. Падчас нашага візіту былі баклажаны, многія віды перцу ўключаць чылі і памідоры. Раней у летні час, вы знойдзеце чарніцу, калі гэта было свайго роду год для плёну.\nНевялікі farmstand таксама прадае спакаваныя гарбата, гарачы Choclate, ваду ў бутэльках, кава і кактэйлі сумесі. Іншы пункт прадаецца мёд.\nМаліна ў Tome Berry Farm. Эйлін O'Catherine\nПа большай частцы, людзі прыходзяць, каб забраць ягады, і на наступны дзень мы пайшлі ў канцы лета, там было шмат з іх. Вазьміце вядро і пабадзяцца уверх і ўніз па радках, каб атрымаць некаторыя з пладоў. Шэрагі дагледжаныя і ёсць шмат прасторы паміж кустамі, так што нават калі натоўп ёсць, вы будзеце мець пакой, каб забраць.\nМаліна вы выбіраеце самі $ 7 за фунт. Тыя выбралі для вас $ 9 за фунт. Раскладныя ягады (2 кубкі або 8 унцый.) Складае $ 4,50.\nЯгады пестыцыд бясплатна. Ідучы уверх і ўніз па шэрагах, вы можаце ўбачыць памылку пасткі, якія былі патушыць, каб захаваць ад неабходнасці спрэй для памылак. Я ўдзячная атрымліваць ягады, якія ня палівалі хімікатамі, паколькі ягады маюць схільнасць прымаць хімічныя рэчывы ў, што робіць яго практычна немагчыма змыць іх. Я аддаю перавагу не мець хімічных рэчываў у маіх садавіны і джэмаў, ці не так?\nФерма з'яўляецца выдатным месцам, каб прыняць дзіця, якія могуць атрымліваць асалоду ад працэсам збору і дэгустацыі, і навучання, дзе іх ежа прыходзіць.\nПчолы на Tome Berry Farm. Aileeen O'Catherine\nДля тых , хто любіць пчол , або мёду яны робяць, ферма мае пчальнік у спіне , якая падтрымліваецца прафесійным пчаляром. Для тых, хто не знаёмы з пчоламі, гэта інфарматыўна, каб мець вуллі ў межах адлегласці прагляду, каб убачыць, што яны могуць выглядаць. Там былі тры Лангстрот вулляў там дзень мы наведалі, і пчолы былі занятыя і шчаслівыя. Тыя, алергія на ўкусы пчол маглі б хацець застацца далей ад вулля, але пчолы ў вуллі выглядалі вельмі паслухмянымі.\nМёд прадаецца на ферме за 9 $ за невялікую банку, або $ 12 за адзін вялікі.\nЗрабіце раніцай наведванне фермы, або заняць некалькі гадзін у дзень, каб наведаць прыгожы сельскагаспадарчы раён Валенсію акругі, які Tome. Для тых, хто без дзяцей на буксіры, разгледзець магчымасць наведвання Camino Real Winery крыху далей на поўнач па той жа дарозе.\nАльбукерке Luminarias Свята падзей\nКукурузны лабірынт ў Рыа-Грандэ Community Farm\n10 Выбараў для Трымаючы Дзіця Астудзіць у Альбукерке\nНью-Мексіка State Fair Спецыяльныя тэматычныя дні\nНізкі кошт і Шпай кастрат для жывёл у Альбукерке\nАльбукерке Родны горад каманды\nГалоўныя Рэчы, каб ведаць аб Bedford Stuyvesant Калі вы пераязджае ў Бруклін\nНаведванне і Гуляць Hilton Chicago Oak Brook Hills Resort\nПаўднёва-Усходняя Азія Падарожжа - Куды пайсці?\nСтудэнт Кіраўніцтва да жыцця ў Нью-Йоркскага універсітэта\nСэнт-Луіс Лепшыя дысплеі Святло Раства\nХейлі цэнтр тэатра ў Gilbert\n10 Бюджэтныя гасцініцы Хостелы ў Старым Манаеў і\nАнціб на Блакітным беразе на поўдні Францыі\nАоста і Валле д'Аоста - Італія\nЯк доўга гэта цыкл Prospect Park?\n6 Прыватныя выспы Вы можаце арандаваць\nМузей мастацтваў і рамёстваў, Белу-Арызонце, Бразілія


Шчасце ў кропельках расы і промнях сонца — Новости Кличевщины\nШчасце ў кропельках расы і промнях сонца\nЛюдмила Прокопович 31.12.2011\tNo Comments\nНа парозе зноў Новы год. Гады і нават дзесяцігоддзі пралятаюць, як імгненні, і чым далей, тым хутчэй, толькі паспявай за бегам часу.\nГэта ў дзяцінстве ды юнацтве здаецца, што жыццё вялікае і ўсё яшчэ наперадзе: і дзень доўжыцца бясконца, і сонейка па небе занадта павольна коціцца, і ноч марудна цягнецца. І толькі пасталеўшы пачынаеш разумець, што пражытае і перажытае ўжо не вярнуць, а гады пралятаюць з хуткасцю бліскавіцы, пакідаючы ў памяці прыемныя і не вельмі ўспаміны. Нават калі жыццё па лёсе на баране праехала, калі кроваточаць нясцерпна балючыя раны, калі за турботамі і справамі прасвету не відаць, жыццё – цудоўнае: напоўненае бясконцымі клопатамі, працай, будзённай руцінай, непрыемнасцямі, усё роўна гэта шчасце – жыць і любіць, пакутаваць і радавацца, плакаць і смяяцца, сумаваць і весяліцца, спачуваць і саромецца, працаваць і адпаачываць. Усяму свой час….\nРана ці позна кожны разважае і аналізуе пражыты дзень, пэўна ж, задумваецца: што такое жыццё, для чаго прыйшоў у гэты свет, чаму вакол менавіта гэтыя людзі? З Божае ласкі большасць з нас надзелена зрокам, здароўем, здольнасцямі. Хіба гэта не шчасце?\nСям’я, дзеці, унукі, працяг і пачатак – таксама шчасце. У рэшце рэшт кожны сам вырашае, што ёсць шчасце, а ў тым, што яно сапраўды ёсць, хто б сумняваўся…\nПерад Новым годам асабліва хочацца паразважаць аб адвечных каштоўнасцях. На мой погляд, шчасце – як кропелька расы на сцяблінцы, празрыстае і вельмі кволае, таму яго неабходна берагчы, ашчадна захоўваць. Шчасце грэе нашы душы, як промні сонейка, яно\nмацуе і ўпрыгожвае нашы будні, бурштынавымі самацветамі зіхаціць і множыцца ад людскога цяпла і дабрыні.\nPrevious Previous post: А 2011-ы год увойдзе ў гісторыю іх роду як самы шчаслівы\nNext Next post: Новогодняя ностальгия


Дызайн жоўтай кухні (рэальныя фота) - Блог аб дызайне\nЖоўты колер асацыюецца з сонцам, цеплынёй і радасцю - таму многія задумваюцца аб яго выкарыстанні пры афармленні інтэр'еру кватэры. Ці падыходзіць ён для кухні, а таксама якія прапорцыі і спалучэння з'яўляюцца найбольш ўдалымі - разбярэмся ў вырашэнні самых важных задач, якія стаяць перад дызайнерам.\nПеравагі і недахопы жоўтай кухні\nстымулюе апетыт, Што для кухні, несумненна, галоўны плюс. Жоўтая кухня будзе спрыяць паляпшэнню стрававання ўсіх дамачадцаў.\nПадымае настрой, стымулюе інтэлектуальную дзейнасць, надае бадзёрасць - усё гэта ідэальна падыдзе для сняданку перад працоўным днём.\nАсвятляе памяшканне і напаўняе цеплынёй - гэта ўласцівасць асабліва актуальна для цёмных кухняў на паўночным баку. Добра будзе на такой кухні і ў халодныя зімовыя вечары.\nСветлыя адценні здольныя візуальна пашыраць прастору.\nЖоўты робіць прадметы інтэр'еру аб'ёмней, але не абцяжарвае іх.\nНедахопаў у гэтага колеру няшмат:\nЗанадта яркія, неонавыя або кіслотныя адценні хутка надакучаюць, Таму трэба з асцярожнасцю ставіцца да выбару тоны.\nУ невялікіх кухнях таксама не варта эксперыментаваць з каляровай гамай - багацце жоўтых адценняў можа выклікаць раздражненне, зрабіць памяшканне занадта буйным і нават даўкім, Таму афармленне інтэр'еру павінна адпавядаць прынцыпу рацыянальнасці.\nЯкія адценні жоўтага колеру пераважныя для кухні?\nУмоўна ўсе адценні жоўтага можна падпадзяліць на наступныя групы:\nКласічныя або умераныя адценні: гарчычны, пясочны, саламяны і інш. Такія тоны падыдуць для класічнай кухні, акрамя таго, іх выкарыстанне ў вялікай колькасці часцей за ўсё не выклікае «пабочных эфектаў» у выглядзе раздражнення.\nЯркія адценні: цытрынавы, колер яечнага жаўтка, кары і інш. Яны падыходзяць выключна для афармлення дэталяў інтэр'еру, так як багацце такіх тонаў можа стаць сапраўдным галаўным болем для гаспадароў кухні.\nСветлыя адценні: пастэльны, шампань, колер заварного крэму і інш. У адрозненне ад ўмераных, дадзеныя тоны будуць дарэчныя пры любым стылі - як класічным, так і сучасным або мінімалістычны. Такія адценні практычна не здольныя надакучыць.\nГэта толькі магчымая класіфікацыя адценняў жоўтага, іх можна таксама падпадзяляць на цёплыя, халодныя, мяккія і г.д. Аднак для непрафесіяналаў дастаткова будзе і прыведзеных вышэй класіфікацыйных груп, а далей мы разгледзім іх спалучальнасць з іншымі адценнямі каляровай палітры.\nКолькі жоўтага павінна быць на кухні?\nАдказ на гэтае пытанне крыецца ў раней прыведзеных апісаннях адценняў. Яркія тоны як кары можна выкарыстоўваць у вельмі ўмераных колькасцях - да прыкладу, для афармлення такіх дэталяў, як шторы або кухонны фартух.\nЖоўты і белы\nСпалучэнне дадзеных кветак з'яўляецца традыцыйным: белы ўраўнаважвае цеплыню і жыццерадаснасць жоўтага, дадаючы інтэр'еру свежасць і свячэнне.\nЧасцей за ўсё жоўта-белая кухня афармляецца ў класічным стылі, таксама яна ўдала падыдзе для мадэрна і любых іншых сучасных стыляў. Словам, са стылістычнай пункту гледжання такая кухня адрозніваецца універсальнасцю.\nБелы можна спалучаць з любымі адценнямі жоўтага, аднак ад апошніх залежыць прапарцыйнае суадносіны кветак у інтэр'еры. Калі прытрымлівацца ўмераных і светлых адценняў, то жоўтага і белага ў інтэр'еры можа быць прыкладна пароўну.\nЯркія тоны, як ужо згадвалася раней, павінны выступаць у якасці акцэнтаў, але ў дадзеным выпадку лепш дадаць яшчэ пару кветак - да прыкладу, шэры або цёмна-сіні.\nЖоўты белы і чорны\nАсаблівасць жоўтага у тым, што ён аднолькава добра глядзіцца і з цёплымі, і з лядоўнямі адценнямі, таму такая ахраматычныя палітра стане выдатным рашэннем для кухоннага дизайна.Черно-бела-жоўтая кухня больш за ўсё падыходзіць для сучаснага стылістычнага афармлення.\nЧорны і белы занадта спрашчае ўспрыманне кухоннага памяшкання, таму акцэнтаў павінна быць задаволенага шмат. У дадзеным выпадку гаворка ідзе менавіта пра кантрасных акцэнтах - светлыя адценні не вельмі гарманічна спалучаюцца з чорна-белай гамай.\nЦікавым рашэннем будзе таксама дапоўніць палітру фарбаў на кухні іншымі менш значнымі яркімі дэталямі - напрыклад, чырвонымі сурвэткамі або абрусам.\nЖоўты і чорны\nУ адрозненне ад апісанага вышэй варыянту, чорны і жоўты - гэта больш моцнае спалучэнне. Аднак яно цягне за сабой рызыка перагружанасці прасторы, таму выбіраць дэталі інтэр'еру трэба з асаблівай ўважлівасць. Дадзеныя колеру часцей за ўсё з'яўляюцца часткай мінімалістычны дызайну.\nКаб захаваць цеплыню і лёгкасць, жоўты павінен пераважаць. Лепш за ўсё аформіць сцены ў спакойныя адценні жоўтага, а чорны выкарыстоўваць як колер кухоннага гарнітура.\nПажадана разбавіць «чарноцце» памяркоўнымі тонамі - шэры ў гэтым выпадку будзе самым лепшым суседам чорна-жоўтай гамы. Магчымыя і іншыя варыянты - галоўнае, захаваць перавага сонечных адценняў, а чорнаму адвесці ролю дадатковага колеру.\nЖоўты і карычневы\nПа ўніверсальнасці карычневы можа спрачацца нават з белым: практычна да любога адценні жоўтага можна падабраць падыходны адценне карычневага.\nПеравага дадзенага спалучэння і ў тым, што яно «падгледзеўшы» у прыроды: прыватны выпадак карычневага - гэта колер дрэва, які з'яўляецца ідэальным кампаньёнам ўмераных тонаў.\nЧасцей за ўсё дадзенае спалучэнне выкарыстоўваецца для стварэння арыстакратычнай ці класічнай кухні, аднак пры выкарыстанні яркіх фарбаў можна прэтэндаваць і на сучасны дызайн.\nПрапарцыйнае суадносіны знаходзіцца ў прамой залежнасці ад выкарыстоўваных адценняў. Яркі жоўты зноў жа лепш пакінуць для дэталяў, а вось умераныя могуць нават пераважаць над карычневым.\nДобры кампаньён для жоўта-карычневай гамы - беж, акрамя таго, можна дадаць белы і шэры колеру, якія толькі паляпшае ўспрыманне інтэр'еру.\nЖоўты і шэры\nДадзеныя колеру з'яўляецца прызнанымі стымулятарамі разумовай дзейнасці. У сувязі з гэтым, жоўта-шэрая кухня часцей за ўсё з'яўляецца прыкметай тонкага густу гаспадароў, а вось стылістычнае прызначэнне інтэр'еру можа быць любым.\nПры выкарыстанні прыглушаных адценняў гэта будзе класіка, цёмна-шэрага і кары - мадэрн або мінімалізм.\nШэры ў інтэр'еры таксама валодае здольнасцю прыглушыць залішні аптымізм і яркасць жоўтага. Апошні, у сваю чаргу, пазбаўляе «шэрасць» ад змрочнасці.\nПры выкарыстанні дадзенага спалучэнні трэба не забываць аб памерах памяшкання - для маленькай кухні трэба прытрымлівацца толькі светлых адценняў, візуальна пашыраюць прастору. Тое ж правілы, дарэчы, тычыцца чорна-жоўтага і карычнева-жоўтага спалучэнняў.\nЖоўты і зялёны\nУ адрозненне ад прыведзеных вышэй спалучэнняў, жоўта-зялёная кухня наўрад ці зможа існаваць сама па сабе: абодва колеру даволі насычаныя і самабытныя, таму ў хуткім часе такое памяшканне пачне ціснуць на дамачадцаў.\nЛепш абодва колеру пакінуць для афармлення акцэнтаў. Пры гэтым спалучэнне яркіх адценняў больш падыдзе для сучаснага стылю, а ўмераных - напрыклад, пшанічнага і аліўкавага - стане выдатнай асновай для класічнай кухні.\nДапоўніць жоўты і зялёны змогуць белы, шэры і карычневы колеру. Пры правільным падборы тонаў такая сталовая будзе глядзецца стыльна і прыгожа.\nЖоўты і сіні\nСіні, а таксама блакітны колеры таксама будуць добрым дадаткам жоўтага. Такое спалучэнне часта сустракаецца ў прыродзе - яркі прыклад гэта сонца на блакітным небе.\nТаксама, як і ў папярэднім выпадку, дадзеныя колеру лепш не пакідаць у адзіноце. У якасці асноўнага можна выбраць белы або больш цёплы бэжавы - у залежнасці ад таго, які стыль вы хочаце стварыць.\nПадводзячы вынік, можна зрабіць наступную выснову: для кухоннага памяшкання жоўты колер будзе добрым рашэннем па-за залежнасці ад таго, з чым і як яго спалучаць.\nАднак для найлепшага эфекту трэба прытрымлівацца апісаных вышэй правілаў прымянення колеру, а таксама асаблівасцяў яго спалучэння з іншымі элементамі палітры.\nПредыдущаяКутняя кухонная мыйка - выбар і ўстаноўка


Пераможца «Басовішча» .К: «Мяне цікавяць памежныя станы» (+відэа выступу). Тузін Гітоў. Слушны музычны партал\nБеларускамоўны рэпэртуар заўжды быў галоўным крытэрам, па якім гурты траплялі ў конкурсную частку фэстывалю «Басовішча». Аднак сёлетні конкурс парушыў гэтую традыцыю: на сцэну выйшлі дзьве беларускамоўныя каманды — M.G. ды Haina, два дзьвюхмоўныя праекты — Intelligency ды .K ды наогул інструмэнталісты — The Glitchhh. На гэтым сюрпрызы ня скончыліся: пры ўсёй разнастайнасьці творчых манер канкурсантаў пераможцам стаў праект .К, а дакладней — адзін Яўген Кучмейна з акустычнай гітарай у руках.\nНягледзячы на тое, што нядаўна сольны праект Яўгена Кучмейны .К ператварыўся ў гурт, яму ўсё ж давялося выступаць самому. Празь візавыя пытаньні бубнач Ігар Волгін ня змог прыехаць, таму і басіст Арцём Германовіч назіраў за выступам у якасьці гледача. Аднак і адзін Яўген змог зайграць настолькі пераканаўча, што журы назвала яго фаварытам. Абраць пераможцу сябрам журы сёлета было вельмі складана, бо фіналісты былі надзвычай моцныя. Абралі .К, бо палічылі вартай увагі канцэпцыю яго творчасьці. Гарэцкі пісаў пра дзьве душы беларусаў. І ў Яўгена выходзіць арганічна спалучаць іх у сваіх песьнях. Ён адчувае дваістасьць нашага сьвету і прымае яго, падарожнічае па мяжы сустрэчы гэтых дзьвюх душ, патаемнымі сьцежкамі заглыбляецца ў іх ды чуе там песьні, якія і трансьлюе нам. Адсюль і спалучэньне моваў, і экспрэсіўная падача. Да таго ж адметнае гучаньне: у Яўгена з дапамогай вакалу і гітары атрымалася шчыльна напоўніць гукам фэстывальную прастору ды трымаць увагу слухачоў ад першай да апошняй хвіліны выступу. Гэта дарагога варта.\nНа другі дзень фэстывалю, перад выступам .К ужо ў якасьці пераможцы конкурсу, мы сустрэліся зь Яўгенам Кучмейнам, каб паразважаць пра музыку, мову, памежныя станы і новы альбом.\nТГ: Ці гатовы ты быў да перамогі?\n— Мне заўжды здавалася: ну як я магу падысьці? Фэст усё ж пэўным чынам зьвязаны з палітыкаю. Зараз патлумачу. Вось я перамог — гэта значыць, што мяне будуць падтрымліваць цэлы год (ну, вядома, ня кожны дзень грудзьмі карміць, але тым ня менш). Нібыта кажуць: «Вось, ён прадстаўнік беларускай авангарднай музыкі, музыкі, на якую можна спадзявацца». І ў мяне быў стэрэатып, што «Басовішча» ўскладае надзеі на людзей ці гурты, якія гатовыя на музыкальным фронце весьці барацьбу, у палітычным рэчышчы. А я ніколі ня мог сябе знайсьці ў палітыцы — я дыстанцуюся ў бок анарха, то бок асабістай свабоды перш за ўсё. Можна і трэба сьпяваць пра аб’яднаньне людзей вакол ідэяў свабоды, роўнасьці, бацькаўшчыны, але я найперш зьвяртаюся асабіста да чалавека, каб ён знайшоў радзіму ў сабе і прыйшоў дамоў не са зьнешняга боку, а зь сярэдзіны. Вось, таму мне было дзіўна, што мяне выбралі. Але канечне, я вельмі рады, бо гэта значыць, што і мая схема працуе, што людзям трэба часам паглыбляцца ў сябе, а ў мяне выходзіць ім у гэтым дапамагчы.\nТГ: Шмат пытаньняў было да мовы тваіх песень. Чаму твая праграма ня цалкам беларускамоўная?\n— Бо ў маёй музыцы мова ня можа быць наперадзе. Я нават яе не выбіраю, яна сама выбіраецца: некаторыя песьні цякуць на пэўнай мове, а нейкія — не. Вось у «Птица С». беларускамоўная частка вырасла абсалютна натуральна, як дрэва, праз тры гады пасьля напісаньня песьні.\nЯ карыстаюся некалькімі мовамі — беларускай, расейскай, гаворкай. І не хачу сабе супярэчыць, мовы ў маёй галаве пераходзяць адна ў адну ды накладаюцца на музычную думку. І мяне не спыняе, што ў адной песьні мяжуюць дзьве мовы. Галоўнае — данесьці да чалавека думку. Аднак ёсьць у мяне такія песьні, якія рацыянальна зразумець цяжка, бо гэта абстракцыя. Тады мая думка ў тым, каб перадаць гэты стан. І гэта для мяне каштоўна. Ты знайшоў гэты стан, ты яго адчуў — гэта значыць, што ты ўжо прачнуўся дзесьці, у гэтым старым сабе пачаў жыць.\nТГ: Але ж ты сьпяваеш ня толькі чыстымі мовамі — зьяўляюцца і плыні сьвядомасьці.\n— Гэта можна называць па-рознаму: плыньню сьвядомасьці, як ты сказала, ці тарабаршчынай, як на адным беларускім сайце напісалі, ці мовай рыбы, як часьцей за ўсё называю я. Наогул, усё гэта пачалося даўно. Я быў і ёсьць фанатам разнастайнай музыкі і з Захаду і з Усходу. Пачаў граць, пераігрываць 200, 300, 400 песень, я запісваў іх на мікрафончык, баяўся забыць, хацеў усе вывучыць. У нейкі момант пачаў рабіць свае песьні. Ангельскай мовы я ня ведаю, але вось гэтая падача, уласьцівая маім улюбёным гуртам і вельмі блізкая мне, дала штуршок для нараджэньня тарабаршчыны. А яшчэ я ад самага пачатку не сабраў сталы калектыў, ня склалася. Потым аказаўся ў Суботніках, дзе ў мяне не было нават пульта, каб спалучыць адначасова голас і гітару. І я ўключыў гітарную прымочку ў вакал — тады пачаўся абсалютна новы гук і мова рыбы загучала па-іншаму. Тэкст жа прыходзіць пасьля, а спачатку — музыка. Я прыдумляю вакальную партыю, падачу, хоць яшчэ й ня знаю, аб чым буду пець, ня бачу тэмы. На некаторыя песьні тэкст не кладзецца наогул, ці кладзецца, але песьня пачынае быць васьмібітнай — ніякай тайны, ніякай казкі, яна робіцца вужэйшай. Тады я проста пакідаю рыбу — вакал тады ператвараецца ў сола-інструмэнт. Я добра ўмею гэтым кіраваць, мне вельмі камфортна, і эмацыйны выхад адбываецца і ён набагата большы, чым калі б я саліраваў на гітары.\nТГ: Усе, хто бачыў твае жывыя выступы, ведаюць пра надзвычаную эмацыйнасьць падачы, нібыта ты ўваходзіш у першабытны транс. Ты сьвядома гэта робіш?\n— Я для гэтага і сьпяваю, каб чалавек прыгадаў гэты чысты, старажытны стан, як у далёкім дзяцінстве. Усё, пра што я сьпяваю, калі ўскрываюся, — людзі адчувалі ў гэтых станах. Але потым ты жывеш, ты працуеш, у цябе пачынаюцца адны і тыя ж калідоры па жыцьці, аднолькавыя маршруты — і жыцьцё робіцца такім, нібыта ты яго ўжо ведаеш. Але насамрэч ты нічога ня знаеш — гэта такі лябірынт, чарговая схема ў мазгах, праграма, якая добра працуе. Кажуць жа, што дзеці бліжэй да бога, бо ў іх мазгі незасьмечаныя. Мы можам толькі уяўляць, які стан быў у дзяцінстве, а прыгадваць з гадамі ўсё цяжэй і цяжэй. Брэдбэры добра апісвае гэта, але ў тэкставай форме, а я хачу ў музычнай. Памежныя станы страху і жаху, жарсьці і каханьня, энэргіі і хуткасьці.\nТГ: Складаецца ўражаньне, што ты балянсуеш на мяжы. Адкуль гэта?\nЯ з памежжа. З аднаго боку ў гэтым можна бачыць нешта аб’ектыўнае, простае фізычнае разьдзяленьне краін, але адначасова — гэта і сымболіка, гэта энэргія, што ходзіць вакол нас. Ды й наогул перабываю на памежжы — памежжы псыха і прытомнасьці. Мне і сны такія сьняцца, што межы раптам зачыняюцца ці, наадварот, пад суседзкім домам адчыняецца праход у іншы сьвет. Усё гэта зьмешваецца з вобразамі маёй дзіцячай вёскі — гэта мая зямля, мая радзіма, куды я хачу прыйсьці і дзе я хачу быць. Містыцызм, калі ён ува мне ёсьць, то ён адтуль, для мяне гэтыя сны самыя галоўныя.\nТГ: Адсюль і адчуваньне памежжа сну і рэчаіснасьці ў альбоме «УніСон»?\n— Так, але ён памежны яшчэ і па іншай прычыне. Мне давялося самому рабіць у ім усё. А так нельга: кожны мае рабіць сваю справу, трэба максымальна падключаць людзей. Іншае пытаньне, што не заўсёды іх можна знайсьці ў патрэбны момант, а я не магу жыць, не ўвасобіўшы думкі ў песьні, гэта як маё дзіця. Я не імкнуся цяпер да сям’і, для мяне песьні як дзеці.\nТГ: Ці ня шлях гэта да шызафрэніі, калі ўсё робіш сам?\n— Шлях да шызы — адназначна. У Суботніках я прыйшоў да высновы, што калі шмат на сябе бярэш, то адназначна станеш шызікам. Але мне аднаму атрымалася лягчэй дамовіцца з самім сабою, зразумець, што я хачу, і гэта сабе патлумачыць. Былі людзі, якія прапаноўвалі запісаць мяне бясплатна на студыі, і я спрабаваў зь імі працаваць. Але яны ў іншых аспэктах не ідуць на кампрамісы, адмаўляюцца ўспрымаць маё бачаньне матэрыялу.\nТГ: Нядаўна да цябе далучыліся басіст і бубнач. Як працуецца не аднаму?\n— Не лягчэй, але ня так шызафрэнічна. Калі я зусім вар’яцею, то яны яшчэ не настолькі і могуць сказаць, што ня так. І наадварот. Адзін аднаго падштурхоўваем, трымаемся за плечы. Усё свабодна, няма цэнзуры.\nТГ: Вы цяпер працуеце над трэцім альбомам. Зьяўленьне паплечнікаў адбілася на характары новага матэрыялу?\n— .К — праект акустычны і ў гэтым яго каштоўнасьць. І я імкнуся гэта ўтрымаць, хай гэта ўжо й цэлы гурт. Бас па партыях мусіць выходзіць з акустычнай гітары. Зрэшты, ён у ёй ужо быў, я чую яго і выцягваю адтуль, каб ён падтрымаў акустычную гітару ці быў самастойным, калі ён варты таго, каб вылучыцца. І з барабанамі ў нас спэцыфічная схема. Я зрабіў бібліятэку сэмплаў Ігара і пачаў выстаўляць некаторыя партыі, а ён потым павінны іх пералабаць. Але так, як сыграў комп, яму цяжка зрабіць, бо ў яго іншыя схемы ў галаве. Па выніку атрымоўваецца дзіўны гук. Але зноў жа, будуць у новым альбоме песьні, дзе барабаншчык так уваліў, што перавёў усё на сябе. Я такое прымаю, бо галоўнае, каб песьня жыла. Падчас запісу я проста он-лайн накладаў эфэкты і плыньню, адным дублем запісваў песьні, каб увайсьці ў правільны стан, каб зьявілася энэргія. Калі я спыняюся на першым куплеце, а потым асобна пішу рэфрэн, то ператвараюся на машыну. І мы ўсе трое гэта разумеем. Карацей, мараль у тым, што трэба шукаць сяброў па сьветапоглядзе.\nТГ: Дзіўна чуць ад цябе такое. Па папярэдніх альбомах у цябе склаўся вобраз адзіночкі.\n— Вось табе і памежжа. У папярэдніх альбомах я ўсё адзін рабіў — пісаў тэкст, музыку, граў гэта, выстаўляў мікрафоны, запісваў, заганяў у комп, звадзіў, рабіў майстэрнг. Гэта адзін бок. А з другога боку я і кроку ня мог зрабіць, не параіўшыся зь сябрамі. Я ўвесь час дасылаў ім варыянты, якіх былі сотні, бо сам ня мог адэкватна ўспрымаць матэрыял.\nТГ: А як ты ўспрымаеш тое, што ствараюць беларускія музыкі?\n— Вельмі радуе, што саўнд палепшыўся. Радуе, што беларусы граюць у разнастайныя стылях. І ня варта спрабаваць за некім угнацца. Культуры, вядома, трэба міксаваць, але трэба сябе не забываць. Вось гэты стрыжань захаваць, які ў табе першапачаткова закладзены, бо ты яго найлепш ведаеш і ён будзе непадобным ні на што. Тут ты альбо на фольк, этніку, традыцыю абапіраесься, альбо лезеш глыбока ў сябе і ўскрываеш рэчы, якія можаш пабачыць толькі ты. Кожны з нас — непаўторны мутант і ў ім ёсьць, што браць, і гэта будзе каштоўнасьцю, калі ты зможаш яе неяк перадаць людзям. І гэта будзе добра для ўсяго чалавецтва, бо такім чынам ствараюцца новыя каштоўнасьці, а патрэбныя заўжды новыя каштоўнасьці, бо бязь іх грамадзтва будзе засыхаць, як дрэва без вады. Чаму ж вы сабралі такі склад гуртоў на конкурс? Пэўна, таму што за гэтыя гады прыйшло адчуваньне, што трэба пераглядаць крытэры і ацэнкі. Чаму мы так хочам новых людзей і новую музыку? Бо надзея патрэбна. І мы шукаем.\nРазмаўляла Хрысьціна Дарапей, Tuzin.fm, фота Аляксея Сіпачова\nБасовішча, .К, Яўген Кучмейна\n6686 / 4\n9134 / 1\n!OUT: Назад у БССР (6 рарытэтных відэа ад Менскага рок-клюбу)\n4739 / 6\n3029 / 0\n1641 / 0\n15705 / 1\n8222 / 0\n7518 / 0\n6137 / 1\n53843 / 16\n51982 / 3\n49660 / 34\n33065 / 0\n16842 / 0\n13454 / 0\n12667 / 0\n12247 / 0\n11535 / 1\n11263 / 0\n50969 / 26\n47158 / 1\n45932 / 14\n26659 / 2\n26286 / 0\n1847 / 0\n18039 / 0\n17873 / 0\n17663 / 0\n16321 / 0\n16061 / 0\n44076 / 2\n40396 / 0\n38714 / 0\n26791 / 0\n26737 / 0


Культура - “Ён дораг нам, як першае каханне…”\nАдзін з першых крокаў для ўшанавання памяці Міцкевіча быў зроблены ў Навагрудку ў 1903 годзе. Па словах дырэктара музея Мікалая Гайбы, дачка пісьменніка Марыя Гарэцкая-Міцкевіч прывезла з Варшавы мармуровую шыльду з бюстам класіка, якую ўсталявалі ў касцёле Святога Міхаіла Арханёла. Што ж тычыцца самога дома Міцкевічаў, то хоць ён і згарэў у пажары ў 1881 годзе, але неўзабаве быў адноўлены на тым самым месцы. Будынак адыгрываў у жыцці мястэчка нешараговую ролю — аж да пачатку ХХ стагоддзя тут жылі маршалкі павятовай шляхты.\nПачатак доўгага шляху\nІдэя мемарыялізацыі гэтага дома, звязанага з імем літаратурнага генія, нечаканым чынам з’явілася акурат у бурлівыя гады рэвалюцыйных падзей і грамадзянскай ды савецка-польскай войн. У той час, калі Навагрудак некалькі разоў пераходзіў з рук у рукі ад савецкай улады да польскай. З чарговым прыходам Чырвонай арміі, якая заняла Навагрудак 19 ліпеня 1920 года, павятовы рэвалюцыйны камітэт і выдаў загад за нумарам 40, датаваны 16 верасня:\n“А) В городе Новогрудке жил когда-то известный всему миру польский писатель и поэт Адам Мицкевич. После него остался дом, библиотека и прочее.\nБ) Советская власть, являясь носителем культуры и света, помнит о тех, кто на этом поприще трудился, и память о них увековечивает, соблюдает и оберегает, вследствие чего приказывается:\n§ 1. Дом, в котором жил Адам Мицкевич, со всей обстановкой и библиотекой, немедленно очистить от проживающей в нём публики и передать в ведение уездного отдела народного образования.\n§ 2. Жилищному отделу в срочном порядке предоставить квартиры выселяемым из бывшего дома Мицкевича.\n§ 3. Отделу народного образования немедленно приступить к организации в этом доме народного музея и библиотеки имени Мицкевича.\n§ 4. Собрать все имеющиеся в уезде книги и прочие памятки про Мицкевича, и включить их в музей или библиотеку.\nПримечание к § 1. Мебель и прочая обстановка, находящаяся в доме, поставленная туда после прихода наших войск, а равно и прочее, не имеющее отношения к Мицкевичу, может быть убрана”.\nАдметна, што загад гэты быў падпісаны старшынёй Навагрудскага рэўкама Станіславам Мертэнсам-Скульскім, які пазней зрабіўся першым мужам знакамітай Веры Харужай. Аднак вайна працягвалася, і 1 кастрычніка 1920 года ў Навагрудак зноў увайшлі польскія войскі — горад амаль на два дзесяцігоддзі апынуўся ў складзе адноўленай польскай дзяржавы. Справа арганізацыі музея прыпынілася — але толькі да часу.\nУ міжваенныя гады мясцовая грамадскасць Навагрудка таксама прадпрымала пэўныя захады па стварэнні ў доме Міцкевіча музейнага асяродку. У 1922 годзе сюды прыязджаў старэйшы сын пісьменніка Уладзіслаў, і з гэтай нагоды ў горадзе быў створаны Камітэт увекавечання памяці Адама Міцкевіча. Гэта было добраахвотнае навуковае таварыства, якое ўзначальваў мясцовы ваявода. Менавіта яно ў 1930 годзе прыняла рашэнне аб стварэнні музея і з 1936-га прыступіла да працы па яго рэалізацыі,. 11 верасня 1938-га года музей нарэшце быў урачыста адкрыты. Таму, так ці іначай, гэтая ўстанова сёння можа прэтэндаваць на званне найстарэйшага літаратурнага музея краіны.\nНа цырымоніі адкрыцця, між іншым, прысутнічала ўнучка Марылі Верашчакі — каханай Міцкевіча. Адметна, што акрамя дома-музея, памяць Міцкевіча ў міжваенным Навагрудку была ўвекавечаная таксама насыпаннем кургана ў гонар літаратурнага класіка. Курган быў створаны ў 1924 — 1931 гадах, а ў яго аснове быў закладзены акт са зваротам да нашчадкаў. Дарэчы, курган гэты і сёння застаецца адзіным у Беларусі, насыпаным у памяць аб канкрэтным чалавеку.\nНа жаль, адноўлены пасля пажару 1881 года дом Міцкевічаў таксама загінуў — падчас страшэннай нямецкай бамбардзіроўкі Навагрудка ў першыя дні Вялікай Айчыннай вайны, у чэрвені 1941 года, ад якой моцна пацярпела ўся цэнтральная частка мястэчка. Сёння дом-музей стаіць у невялікім скверыку — да вайны ж тут была шчыльная забудова вуліцы Адама Міцкевіча. Калі ў 1948 годзе прымалася рашэнне аб аднаўленні дома, яго вырашылі адбудаваць такім, як ён выглядаў пры жыцці пісьменніка. У 1955-м, да 150-годдзя з дня смерці Міцкевіча, будынак быў узведзены, і распачалася яго музеіфікацыя. У 1990 годзе, падчас рэканструкцыі, яму быў вернуты выгляд, вядомы па старых фотаздымках і малюнках — дом зноў займеў калоны і драўляны дах. Таксама на прылеглай тэрыторыі з’явіліся флігель, свіран, альтанка і студня — дом і яго наваколле набылі звыклы выгляд шляхецкай сядзібы.\n“З маленства палюбілі мясцовы народ…”\nСёння знаёмства з домам-музеем Міцкевіча ў Навагрудку распачынаецца акурат расповедам аб гісторыі самога будынка. Яшчэ адна адметная частка экспазіцыі размяшчаецца ў цокальных памяшканнях — тут можна пабачыць этнаграфічную выставу “Малюнкі сельскага жыцця”, якая змяшчае прадметы вясковага побыту. Яе ідэю добра перадае цытата з успамінаў сябра Міцкевіча Ігнацыя Дамейкі: “Два вучні нашай навагрудскай школы, Адам Міцкевіч і Ян Чачот, з маленства палюбілі мясцовы народ, часта разам хадзілі на сельскія вяселлі, на хаўтуры, на дажынкі, на кірмашы. Менавіта бедная страха і народная песня распалілі ў іх грудзях першыя паэтычныя імкненні”. Побач — выстава “Свет кухні Адама Міцкевіча”, якая распавядае, між іншага, аб няньцы пісьменніка Ганне Гансеўскай, якая ведала шмат народных песняў, паданняў, казак і перадавала свае веды будучаму класіку.\nГадзіннік з віленскага пакоя Міцкевіча\nВядома, што Адам Міцкевіч нарадзіўся не ў Навагрудку, а ў сядзібе ў Завоссі, якая аддаленая ад мястэчка амаль на пяцьдзясят кіламетраў. Бацькі будучага пісьменніка на Каляды 1798 года паехалі, паводле святочнай традыцыі, з Навагрудка да сваякоў, і менавіта ў іх доме з’явіўся на свет маленькі Адам. Хрысцілі яго ўжо ў Навагрудку, у фарным касцёле ў лютым 1799-га, а прыкладна праз паўгода ранейшы ўладальнік Завосся памёр, і маёнтак гэты перайшоў у спадчыну да бацькі Адама Мікалая Міцкевіча, які аддаў яго сваякам у арэнду. Сам жа Адам школьнікам часта прыязджаў туды пагасцяваць на канікулах.\nЦокальныя памяшканні галоўнага будынка музея злучаюцца з флігелем падземнага перахода — тут размешчаная выставачная галерэя, дзе амаль штомесяц адбываюцца часовыя экспазіцыі. У флігелі ж знаходзіцца літаратурна-музычны салон, у якім сёння можна пабачыць тую самую мемарыяльную шыльду, прывезеную некалі ў Навагрудак дачкой нашага выдатнага зямляка.\nУ родным гняздзе\nАсноўная экспазіцыя дома-музея адкрываецца дзіцячым пакоем Міцкевічаў. Інтэр’еры адноўленыя паводле ўспамінаў малодшага брата Міцкевіча, Аляксандра. Тут на паліцах шафаў можна пабачыць старадаўнія кнігі, сярод якіх найстарэйшай з’яўляецца падручнік па матэматыцы 1772 года. Агулам жа ў калекцыі музея знаходзяцца 120 старадрукаваных кніг, сярод якіх — дзевяць прыжыццёвых выданняў класіка.\nВыгляд дома Міцкевіча ў 1830-я гады.\nНайбольш каштоўныя экспанаты размешчаныя ў гасцёўні: перад камінам можна пабачыць экран-загарадку з палаца Храптовічаў у Шчорсах, а на каміне — гадзіннік з віленскага пакоя Міцкевіча, дзе класік жыў у 1822 годзе. Побач — крэсла і два столікі з маёнтка ў Туганавічах - там калісьці жыла тая самая каханая Міцкевіча Марыля Верашчака. Сядзіба была разбураная падчас Першай сусветнай вайны, але мясцовыя жыхары дбалі пра памяць яе колішніх гаспадароў, захавалі мэблю і пасля Вялікай Айчыннай вайны перадалі яе ў дом-музей. Таксама тут можна пабачыць акуляры, падараваныя Міцкевічу сям’ёй Варанцовых падчас гасцявання ў Маскве — іх перадалі ў музей нашчадкі.\nНа дарогах выгнання\nНаступны пакой прысвечаны знаходжанню Міцкевіча ў цэнтральнай Расіі, у якім адноўленая атмасфера свецкіх салонаў Масквы і Санкт-Пецярбурга. Асобная тэма — сяброўства Міцкевіча з Пушкіным. Тут можна пабачыць перададзеныя з маскоўскага музея копіі чарнавікоў Пушкіна, на адным з якіх класік рускай літаратуры намаляваў партрэт Адама, а на другім — выявіў сябе разам з Міцкевічам у авечай скуры. Заключная частка экспазіцыі, прысвечаная замежным блуканням паэта. На чужыне ён быў выкладчыкам двух універсітэтаў: год чытаў лекцыі па лаціне ў Лазанскім універсітэце ў Швейцарыі, а пасля ў Парыжы для яго, на прапанову міністра асветы, адмыслова была створаная кафедра славянскай літаратуры ў Калеж дэ Франс.\nЗабудова вуліцы Міцкевіча ў міжваенным Навагрудку.\nАдзіны экспанат, які захаваўся з даваеннага музея — бронзавая мадэль помніка Міцкевічу ў Парыжы, створанага скульптарам Антуанам Бурдэлем. Скульптура была ўсталяваная ў французскай сталіцы ў 1929 годзе, вышыня яе складае пятнаццаць метраў. У 1937 годзе навагрудчане сабралі грошы і за пятнаццаць тысяч франкаў набылі мадэль помніка ва ўдавы скульптара. Пасля бамбардзіроўкі ў 1941 годзе непашкоджаную бронзавую фігуру ўдалося адшукаць у завалах. Такім чынам музей атрымаў унікальны экспанат, які завяршае знаёмства з экспазіцыяй, але адначасова з’яўляецца і першым музейным прадметам па часе паступлення.\nНа працягу апошніх пяці гадоў колькасць наведванняў дома-музея ўзрастала, і летась дасягнула трыццаці тысяч, прычым, шэсцьдзясят працэнтаў з іх прыпадае на долю замежных турыстаў, збольшага з Польшчы альбо Расіі. Першыя два месяцы сёлета такая тэндэнцыя захоўвалася, але, вядома, пандэмічная сітуацыя не магла не паўплываць на гэтую статыстыку. Тым не менш, музей імкнецца зацікавіць не толькі турыстаў, але і мясцовых наведвальнікаў, ужо знаёмых з асноўнай экспазіцыяй. Для іх праводзяцца выставы, найноўшая з якіх прысвечаная помнікам Міцкевічу ў свеце — іх налічваецца семдзясят два. Таксама працуе кіналекторый, дзе можна пабачыць фільмы, звязаныя з жыццём і творчасцю класіка.\nАдкрыццё адноўленага дома-музея ў 1955 годзе.\nДырэктар дома-музея Мікалай Гайба з’яўляецца, бадай, адным з найбольш вядомых навагрудскіх краязнаўцаў. Летам у серыі “Падарожжа па родным краі”, якую выпускае выдавецтва “Беларусь”, пабачыла свет яго чарговая кніга — “Сем вежаў Навагрудка”. Выданне змяшчае тры дзясяткі артыкулаў па гісторыі мястэчка ад старажытнасці і да нашых дзён, а таксама аб выдатных дзеячах літаратуры і мастацтва, чые лёсы звязаныя з Навагрудчынай — ад Янкі Купалы, які быў тут некалі памочнікам упраўляючага ў маёнтку, да Язэпа Драздовіча, які выкладаў у мясцовай гімназіі, і Уладзіміра Высоцкага, які наведваў гэтыя мясціны падчас здымак фільма “Сыновья уходят в бой” і напісаў тут цыкл ваенных песень.\nСядзіба на здымку канца ХІХ стагоддзя.\nЗямля навагрудская захоўвае багата цікавостак і таямніц, з якімі, бадай, варта пазнаёміцца кожнаму беларусу. Ці не найлепшы спосаб зрабіць гэта — наведаць дом-музей Міцкевіча, тым больш — у год яго стагадовага юбілею.


Машина Победы — легендарный танк «Т-34» — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\nМашина Победы — легендарный танк «Т-34»\n03.07.2018 03.07.2018 Автор: Admin1\nПа ўсёй Беларусі ўстаноўлены помнікі з бранятэхнікай — усяго 43 танкі і 6 самаходак. Стаіць Т‑34 і ў Ружанах, на скрыжаванні дарог Зеляневічы-Паперня. Увайшлі ў гісторыю гэтыя машыны, але не ўсе ведаюць гісторыю стварэння машын-«франтавікоў», якія стаяць на пастаментах.\n«Танк» — слова англійскае. Першыя ў свеце танкі выйшлі на поле бітвы 15 верасня 1916 года падчас Першай сусветнай вайны, калі англійскія войскі атакавалі нямецкія пазіцыі на рацэ Соме. Рыхтуючыся да наступлення, англічане стараліся захаваць да пэўнага часу тайну сваёй новай зброі і, каб падмануць варожых лазутчыкаў, далі першай баявой машыне зашыфраваную назву «танк», што ў перакладзе азначае цалкам мірнае «бак», «кацёл». У сваіх тэлеграмах, данясеннях яны так і паведамлялі: «Высылаем столькі бакаў (танкаў)» або «Цягнік з катламі (танкамі) прыбыў да месца назначэння». Паспрабуй, вораг, здагадайся, што хутка гэтыя «бакі» папаўзуць па палях баёў. З тых часоў і пайшло: танкі ды танкі, хаця цяпер усе ведаюць, што гэта грозныя баявыя машыны.\nПершы савецкі танк быў сабраны рабочымі Сормаўскага завода, калі ішла грамадзянская вайна.\nТанк Т‑34, прызнаны шэдэўрам сусветнага танкабудавання, быў створаны ў канцы 1930-х гадоў.\n19 снежня 1939 года танк з таўшчынёй брані 45 мм і пушкай 76,2 мм быў прыняты на ўзбраенне Чырвонай Арміі пад пазначэннем Т‑34. Новы танк важыў 26,3 тоны. Экіпаж складаўся з 4 чалавек: механіка-вадзіцеля і стралка, а таксама зараджальнага і камандзіра, які адначасова выконваў абавязкі стралка-наводчыка.\n31 сакавіка 1940 года Камітэт абароны прыняў пастанову аб серыйнай вытворчасці Т‑34.\nНа пачатак вайны на ўзбраенні Чырвонай Арміі знаходілася звыш тысячы Т‑34.\nЛюдзі памятаюць тыя баі\nУ ваколіцах Ружан у 1941 і 1944 гадах ішлі жорсткія баі з ворагам. Пасёлак быў заняты 47-м нямецкім механізаваным корпусам арміі Гудэрыяна 23 чэрвеня.\nПра першыя дні вайны расказана ў кнізе ўспамінаў «Перажытае» генерал-палкоўнікам Л. М. Сандалавым, які ў той час быў начальнікам штаба 4-й арміі. Ён піша, што, пачынаючы з 24 чэрвеня 1941 года, у раёне Ружан вяла баі 22‑я танкавая дывізія. Да пачатку вайны гэтае воінскае злучэнне дыслацыравалася на поўдзень ад Брэста, за 3–4 кіламетры ад граніцы.\nАдначасова з боку Беластока адступалі часці 10-й арміі, яны адыходзілі на ўсход. І 22‑я танкавая дывізія з-пад Брэста, і часці 10-й арміі з боку Беластока прабіваліся да фронту, каб злучыцца з іншымі часцямі. Да іх далучыліся часці 3-й арміі, якія адыходзілі ад Гродна на ўсход.\nШлях адступлення воінскіх злучэнняў быў нялёгкім. Прыгранічныя раёны — Ружаны, Слонім — ужо былі заняты немцамі. Разрозненыя воінскія часці змяшаліся па берагах р. Зяльвянкі. Вось што расказвалі пра першы дзень вайны відавочцы — жыхары размешчаных побач вёсак Славацічы і Заполле.\nС. С. Крэчка: «У першы дзень вайны ў нашу вёску Славацічы з боку Ружан прыехаў нямецкі бронетранспарцёр, наблізіўся да магазіна, які тады называўся кааператывам. Немцы спыніліся, пакапаліся ў маторы і паехалі назад. Зрабілі акопы на гары. Праз некаторы час з боку Зэльвы паказаўся савецкі бензавоз, які ішоў у накірунку да Ружан. Мужчыны, якія стаялі каля кааператыва, спынілі машыну і папярэдзілі вадзіцеля, што далей ехаць нельга: на гары немцы. Бензавоз развярнуўся і паехаў у бок вёскі Паўлавічы. Немцы пачалі страляць з бронетранспарцёра. Бензавоз загарэўся і ўзарваўся. У канцы вёскі пачаўся пажар. Людзі ўзяліся выносіць з дамоў рэчы.\nПраз некаторы час на Ружаны ішла новая машына, а за ёй — мноства тэхнікі. Пачалося масавае адступленне ад Зэльвы на Ружаны.\nСтарыя людзі расказвалі, што ў Славацічах пры гэтым горкім адступленні перад байцамі ўзяла слова раненая жанчына, якая заклікала ісці на прарыў. Яе падтрымалі камандзіры. З адным з іх была маленькая дачка, маці якой загінула. Камандзір пасадзіў дзяўчынку пад дрэвам і папрасіў, каб людзі далі ёй прытулак, а сам паабяцаў, што, калі застанецца жывы, абавязкова вернецца па дачку. Сям’я Гойка ўзяла дзяўчынку, якую назвалі Верай. На жаль, яе бацька так і не вярнуўся.\nПотым, пасля бою пад Ружанамі, некаторыя армейцы вярталіся і, не знаходзячы для сябе выйсця, губілі ўласныя жыцці: каб не здавацца, кідаліся ў калодзежы. Быў выпадак, калі, седзячы ў крэсле, застрэліўся афіцэр».\nЯ. І. Гардзей: «Пасля цяжкіх трохдзённых баёў вёска Заполле ператварылася ў руіны, была «закатавана» танкамі, машынамі. Усюды былі бачныя варонкі ад бомбаў і артылерыйскіх снарадаў. З 59 хат засталося 3. У вёсцы, у лесе, на дарогах была разбітая тэхніка: і савецкая, і нямецкая».\nЛ. М. Дурэйка і А. М. Рошчанка (відавочцы, якія ў той час знаходзіліся ў пасёлку) расказвалі: «25 чэрвеня 1941 года нашы войскі накіраваліся ў Ружаны, і немцы былі выгнаны з пасёлка. Яны паспешліва адступалі. Праціўнік панёс страты, таму вымушаны быў спыніць атакі. Адразу за горадам яны размясціліся на ўзвышшах». Там былі ўстаноўлены гучнагаварыцелі, і над ружанскай зямлёй раздавалася мелодыя песні «Раскинулось море широко». «Напрасно старушка ждёт сына домой» — гэтая фраза паўтаралася некалькі разоў. Дайграе песня — і кулямётная чарга. Зноў тыя ж песенныя словы — і зноў стральба.\nПранікалі ў пасёлак і нямецкія лістоўкі-пропускі з такім зместам: «Таварышы чырвонаармейцы! Вы акружаны з усіх бакоў! Ваша становішча безнадзейнае! Любое супраціўленне бессэнсоўнае». У цэнтры лістоўкі — карта, на якой абазначана наша мясцовасць і адлюстравана схематычная выява акружаных войскаў, і далей тэкст: «Навошта вам праліваць вашу кроў? Няпраўда, што немцы мучаць ці нават забіваюць палонных! Гэта нахабная хлусня! Нямецкія салдаты добра ставяцца да палонных!»\nНа адваротным баку — тэкст пропуска: «Прад’яўнік гэтага, не жадаючы бессэнсоўнага кровапраліцця, добраахвотна пакідае Чырвоную Армію і пераходзіць да немцаў у цвёрдай упэўненасці, што яго чакае добрае абыходжанне».\n25 чэрвеня чырвонаармейскія войскі яшчэ прарываліся з акружэння да пінскіх балот. І нямала фашыстаў знайшло сабе магілы на ружанскай зямлі.\nВорагу не хапала сіл\nРаней у СШ № 1 г. Пружаны быў змястоўны музей баявой славы. Там захоўваўся фотаздымак ваеннага часу, дасланы настаўніку гісторыі М. А. Шульману маршалам К. К. Ракасоўскім. На тым здымку адлюстраваны могілкі салдат і афіцэраў вермахта, якія загінулі ў Ружанах у першыя дні вайны: вялікая колькасць крыжоў на ўзбочыне дарогі на Слонім, каля ружанскага касцёла. Усцілаючы сваімі трупамі пасёлак, праціўнік цвёрда стрымліваў напор чырвонаармейцаў.\nВядома, што на трэці дзень вайны Гітлеру паведамілі пра два захопленыя танкі — КВ і Т‑34. Ён быў у вялікім здзіўленні: ніхто ў ваенным кіраўніцтве рэйха не ведаў пра іх існаванне. І фюрар заявіў сваім генералам: «Калі б мне было вядома пра такія танкі ў рускіх, магчыма, я не пачаў бы гэтую вайну».\n26 чэрвеня 1941 года баі насілі ачаговы характар. 27 чэрвеня танкі Гудэрыяна пасля значных страт занялі пасёлак. У гэты дзень Гудэрыян звязваўся са штабам 4-ай арміі і паведамляў пра недапушчальную сітуацыю і недахоп сіл.\n29 чэрвеня Гудэрыян у тэлефоннай размове зноў настойліва патрабаваў неадкладна ўмацаваць сілы 29-й мотадывізіяй, 5‑м кулямётным батальёнам і часцямі 10-й танкавай дывізіі. Закончыў ён сваё патрабаванне словамі: «Гэта павінна абавязкова адбыцца сёння».\nУ гэты ж дзень 29‑я мотадывізія атрымала заданне блакіраваць спробы праціўніка прарвацца на ўчастку Слонім-Зэльва-Ружаны.\n29–30 чэрвеня — менавіта ў гэтыя дні нашы салдаты прынялі на сябе жахлівы ўдар браніраванай варожай арміі. Пра асуджанасць гэтых баёў лаканічна гаворыць даведка з «Гісторыі Вялікай Айчыннай вайны Савецкага Саюза 1941–1945»: «За першыя чатыры дні ваенных дзеянняў боепрыпасы, якія былі ў войскаў, гаручае і большая частка харчу былі расходаваны».\nНа бяду, і тут у танках закончылася гаручае, не хапала снарадаў…\n30 чэрвеня блакітнае неба несла смерць. Нямецкія «Юнкеры» выходзілі з боку сонца і на брыючым палёце расстрэльвалі з кулямётаў чырвонаармейцаў. Агню і страт было шмат. Гудзела і калацілася зямля.\nНапора не сдержали наши танки,\nБыл сокрушён наш броневой оплот.\nОт танков — только жалкие останки\nЧадили среди зельвенских болот…\nПа ўспамінах відавочцаў, калі баі скончыліся — а яны былі асабліва жорсткія на ўскраіне Ружан каля Паперні, — паўсюль ляжалі целы байцоў, месцамі яны былі раздушаны гусеніцамі танкаў. Бачылі людзі і абвугленага байца ў абгарэлым танку, яго рукі і ногі былі на рычагах і педалях: ён змагаўся да апошняга. Ён ішоў наперад. Чаму? Проста ведаў: без танкіста не будзе перамогі.\nЛюдзі не бачылі, каб нехта з салдат узнімаў рукі перад гітлераўцамі. Тыя, хто застаўся жывым, апынуліся ў палоне па злой волі — у бездапаможным стане, пусціўшы ў ворага апошні патрон або страціўшы прытомнасць пасля ранення… У «Ваенным дзённіку» (29 чэрвеня 1941 г.) генерал-палкоўніка Франца Гальдэра, начальніка штаба сухапутных войскаў Германіі, ёсць таму сведчанне: «Рускія ўсюды змагаюцца да апошняга чалавека…, змагаюцца, пакуль іх не заб’юць; іншыя бягуць, скідваючы з сябе форменнае абмундзіраванне, і спрабуюць выйсці з акружэння пад выглядам сялян».\nТак было і на Ружаншчыне.\nЁсць што даследаваць і шанаваць\nСтаіць на месцы самых жорсткіх баёў Курган Славы. Спачатку тут быў пастаўлены драўляны абеліск. Пасля ў кастрычніку 1966 года ўся Ружаншчына насыпала курган і абкладвала яго дзёрнам, а ў 1967 годзе курган стаў такім, які ён цяпер.\nУ гэтай брацкай магіле ў 60-я гады былі перапахаваны 56 чырвонаармейцаў, у тым ліку 3 жанчыны — работнікі ваенна-медыцынскай службы.\nУ матэрыялах раённага савета ветэранаў «Да мінулага — з павагай, да будучага — з надзеяй» (2005 г., ст. 13) чытаем: «Сёлета на Пружаншчыне было знойдзена два месцы гібелі чырвонаармейцаў: шэсць чалавек пад Ружанамі…»\nУ тым жа 2005 годзе газета «Заря» паведамляла, што ў ваколіцах Ружан вяліся раскопкі і былі выяўлены астанкі трох чалавек. Таксама былі знойдзены фрагменты адзення часоў вайны. Аднак засталося невядомым, чые гэта салдаты. Для правядзення экспертызы з Германіі прыехаў спецыяліст службы перапахавання Х. Вінтэрфельд, які разам з нашымі экспертамі вызначыў, што загінулыя — чырвонаармейцы.\nПошукі і даследаванні працягваюцца. 21 красавіка 2018 г. «Раённыя будні» паведамілі чытачам, што з Мінска прыехала група даследчыкаў музея гісторыі Вялікай Айчыннай вайны, якая будзе працягваць пошукавыя работы на тэрыторыі Ружаншчыны да канца года.\nНямала лёсаў загубіла вайна. Сціплыя звесткі пра загінулых данёс да нас час.\nПобач з Курганам Славы на п’едэстале стаіць танк Т‑34, які патануў у Зяльвянцы ў 1941 годзе. Тут жа былі знойдзены астанкі чатырох абаронцаў родных межаў. Разам з імі — танкавы кулямёт, дзве дзесяцізарадкі, адна трохлінейная вінтоўка старога ўзору, афіцэрскі рэмень, компас.\nХто яны, гэтыя байцы, што загінулі ля скрыжавання дарог? Знойдзена было два жэтоны, аднак адзін з іх быў пусты. Па другім удалося высветліць, што яго ўладальнік — Мікалай Ільіч Дзьякаў, сяржант, ураджэнец Сталінградскай вобласці.\nТ‑34 выцягнулі на бераг, адрамантавалі, браню пафарбавалі ў традыцыйны зялёны колер. Танк замацавалі на пастаменце, зрабіўшы помнікам воінам-танкістам, якія тут змагаліся.\nБольшасць танкаў, якія стаяць на месцах бітваў, выпушчана ў пасляваенныя гады. Ружанскі танк — з баявой гісторыяй, ён — сапраўдны франтавік, ён — рэдкасць.\nТанкі «трыццацічацвёркі», распрацаваныя Міхаілам Кошкіным, прайшлі праз агонь да Берліна, ваявалі пад Масквой і Ленінградам, яны праявілі сябе пад Прохараўкай, на палях паміж Белгарадам і Арлом, у баі за Днепр…\nВа ўпартым пераможным баі за вызваленне Ружан таксама ўдзельнічалі Т‑34. Ружаны былі вызвалены 12 ліпеня 1944 года часцямі 69-й, 15-й, 37-й стралковых дывізій, якія ўваходзілі ў склад 18-ага стралковага корпуса 65-й Арміі (камандаваў войскамі Арміі П. І. Батаў). Асабліва вызначылася стралковая рота лейтэнанта Абрамава.\nУ 1945 годзе, падводзячы вынікі Другой сусветнай вайны, прэм’ер-міністр Вялікабрытаніі Уінстан Чэрчыль на пытанне пра самую лепшую зброю адказаў так: «Тры. Англійская пушка, нямецкі самалёт «Месершміт», рускі танк Т‑34. Аднак калі ў першых двух выпадках мне зразумела, як гэта было зроблена, то я зусім не разумею, як з’явіўся такі танк…»\nТанк Т‑34 стаў самым масавым танкам у свеце, ён стаяў на ўзбраенні ў 46 дзяржавах і паспяхова прымяняўся ўсюды — ад Запаляр’я да Паўднёвай Афрыкі. Нават зараз у першым радку топ-рэйтынгаў лепшай баявой тэхнікі ўсіх часоў і народаў застаецца легендарны Т‑34.\n…Ружанскі танк горда стаіць на пастаменце, нагадваючы пра адвагу воінаў брацтва народаў у ваеннае ліхалецце. Бязмежная ўдзячнасць вядзе да гэтага святога месца людзей, якія нясуць сюды кветкі. Хлопчыкі, калі бываюць тут, спрабуюць праз шчыліны разгледзець, што ў танка ўнутры. Хтосьці на памяць тут фатаграфуецца. Сюды прыходзяць, каб натхніцца прыкладам годных учынкаў. Сюды прыходзяць, каб пакланіцца героям.\nКатегория Актуально, Великая Победа, Ружанские мотивы\nПредыдущая записьПрограмма празднования Дня Независимости в г. Пружаны\nСледующая записьПод счастливой звездой: В Пружанах в 10-й раз прошла акция «Белая Русь» — с любовью к детям»


Чаму чухаецца цела пры цяжарнасці - Прыгажосць 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nЧаму чухаецца цела пры цяжарнасці\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Прыгажосць 2017 ⇒ Чаму чухаецца цела пры цяжарнасці\nЦяжарнасць можа суправаджацца свербам скуры па ўсім целе. Часцей за ўсё гэта адбываецца пасля 6-га месяца, гэта значыць з пачаткам трэцяга трыместра. Сверб можа стаць настолькі дакучлівым і невыносным, што мімаволі ўзнікае гэтак жа дакучлівы пытанне - чаму? Чухаецца пры цяжарнасці па розных прычынах.\nСверб цела можа быць сімптомам панкрэатыту, гепатыту, халецыстыту, то ёсць прыкметай парушэнні працы ўнутраных органаў. Прычына гэтага - зменены гарманальны фон падчас цяжарнасці, цалкам зразумела і чакана.\nАдна з прычын свербу звязаная з парушэннямі ў рабоце печані. «Пячоначных сверб» (халестазу цяжарных) суправаджаецца паленнем, часцей праяўляе сябе ў начны час, прыводзіць да паразы скуры нават на ступнях і пэндзлях.\nГэты від раздражнення скуры характэрны для жанчын, якія раней перанеслі, або схільныя да такога захворвання як гепатыт А, желчекаменная хвароба, халецыстыт. Да гэтай групы рызыкі ставяцца шматплоднай цяжарнасці і жанчыны пасля 35 гадоў.\nГарманальныя ж прычына гэтага заключаюцца ў наступным: жаночыя гармоны - эстрагены, якія вырабляліся ў лішку, які ўяўляе сабой абсалютную норму пры цяжарнасці, пачынаюць душыць актыўнасць ферментаў печані. Гэта прыводзіць да парушэння сувязі білірубіну крыві з глюкуроновой кіслатой. У выніку адбываецца застой жоўці, у крыві павялічваецца ўтрыманне жоўцевых кіслот. Кіслаты ў сваю чаргу паступаюць у падскурную тлушчавую абалоніну, раздражняючы нервовыя канчаткі, якія выклікаюць моцны сверб скуры.\nЗмагацца з такім выглядам свербу досыць складана, так як ён з’яўляецца сімптомам, то ёсць следствам і сведчаннем парушэння працы іншага ўнутранага органа - печані. Менавіта печані і трэба дапамагчы спраўляцца ў поўнай меры са сваёй задачай. Пачаць неабходна з пячоначных пробаў, біяхімічнага аналізу крыві, УГД брушной поласці. А далей дзейнічаць па радзе лекара.\nНепрыемныя адчуванні, выкліканыя свербам, пажадана вынесці, памяншаючы іх сілу ужываннем актываванага вугалю ці лячэннем холестирамином (толькі па прызначэнні лекара), а таксама мясцовай апрацоўкі здзіўленых участкаў скуры лёгкімі противозудными мазямі з кампанентам ментола. Карысна скарыстацца простым у вырабе народным сродкам для прыёму ўнутр па паўшклянкі пасля ежы 2 разы на дзень: сумесь траў па 5 г (календула, рамонак, трыпутнік, меліса, крываўнік, крапіва сабачая) заліць 1 літрам кіпеню, кіпяціць 5 хвілін, настаяць 1: 00.\nЧарнасліў і курага\nВарта перагледзець свой рацыён на карысць прадуктаў, якія не будуць ствараць надзвычайны нагрузку на печань.\nНеабходна забыцца пра смажаным, салёным, вэнджаным, палюбіць курагу, чарнасліў, дабратворна ўплываюць на перыстальтыку. І памятаць пра тое, што непрыемныя адчуванні абавязкова спыняцца адразу пасля родаў.\nІснуюць і іншыя характэрныя прычыны, якія выклікаюць сверб розных участкаў цела.\nУ сувязі з павелічэннем плёну ва ўлонні маці жывот цяжарнай жанчыны павялічваецца, а, значыць, скура на жываце расцягваецца. Яе расцяжэнне, якое ў медыцыне называюць «паліморфны дерматоза цяжарных» (ПДБ), суправаджаецца свербам. Гэта можа назірацца ў пачатку другога трыместра.\nПасля родаў праблема фізіялагічнага свербу знікае канчаткова, таму хваляванняў тут не месца, калі выключыць той факт, што расцяжкі на скуры жывата, ног, сцёгнаў і грудзі могуць застацца назаўжды.\nДля мінімізацыі праявы расцяжак рэкамендуецца з пачатку другога трыместра прымяняць спецыяльныя сродкі ад расцяжак. Гэта могуць быць гатовыя крэмы для цяжарных ці крэмы, вырабленыя самастойна. Гэта досыць проста зрабіць: змяшаць 10 г мёду, 10 г соку кветкі каланхоэ, 30 г алею эўкаліпта і 1 чайную лыжку яблычнага воцату. Сумесь захоўваць у цёмнай шкляной посудзе ў халадзільніку, а ўжываць для змазвання зудящих участкаў скуры і месцаў з прыкметамі расьцяжак.\nПаліморфны дерматоза (расцяжкі скуры) па зразумелых прычынах характэрны для жанчын, якія значна набіраюць вагу, а таксама для цяжарных, якія выношваюць двайнят або трайнят.\nКожнай жанчыне вядома, што такое малочніца. У арганізме любога чалавека нармальная мікрафлора паражніны рота, кішачніка, похвы змяшчае мікраарганізмы - дрожжеподобные грыбы Candida. Пры зніжэнні імунітэту, як агульнага, так і мясцовага (напрыклад, у похве), гэтыя грыбы вырабляюцца ў вялікіх колькасцях, чым трэба, што і завецца малочніцай (інфекцыяй палавых шляхоў). Яна становіцца прычынай моцнага свербу ў пахвіне і ў вобласці палавых органаў. Як змагацца з малочніцай? Вярнуць раўнавагу складу мікрафлоры не складае вялікай працы, для гэтага ўжываюцца лекавыя прэпараты. Але праблема заключаецца ў тым, што ў перыяд цяжарнасці забаронена (!) Прымаць супрацьгрыбковыя прэпараты. Цяжарнай жанчыне рэкамендуецца ўжываць слабы раствор соды для рэгулярнага подмывания.\nДа прычынах сверб скуры цела цяжарнай можна аднесці алергічную рэакцыю на прадукты і прадметы побыту, ад якіх адразу трэба пазбавіцца. Варта пазбягаць душных памяшканняў і экзатычных месцаў пад сонцам, карыстацца вычышчанай вадой, прымаць ванны з даданнем адвара аўсяных шматкоў або статка, дабратворна ўплывае на скуру дзякуючы свайму соку, нагадвае ёдавую раствор.\nБольш дакладна даследаваць і ўсталяваць прычыну, чаму чухаецца цела пры цяжарнасці, безумоўна, зможа толькі лекар. Толькі спецыяліст здольны выключыць вялікую групу скурных захворванняў, у лік якіх уваходзяць розныя дерматозы цяжарных - папулезная дэрматыт цяжарных, пруриго, герпетиформное імпетыга. Толькі пасля ўзгаднення з лекарам можна ўжываць тыя ці іншыя лекавыя сродкі.\nКрэмы ад расцяжак\nСкурны сверб - не самы распаўсюджаны з’ява ў перыяд цяжарнасці. Аднак пры яго праяве, што нагадвае наступствы камарыных укусаў, дыскамфорт забяспечаны. Сверб часцей ўзмацняецца ў вячэрні час, перад сном. Але сон з такімі сімптомамі парушаецца да рэгулярнага з’яўлення бессані, зніжаецца агульны тонус, пагаршаецца настрой жанчыны. Гэтая сумная карціна не павінна прыводзіць у адчай, па-першае, таму што раздражненне скуры - гэта не назаўжды, па-другое, яно не можа нашкодзіць дзіцяці ва ўлонні, па-трэцяе, няма нічога такога, што можна было б змяніць. Гінеколаг і дэрматолаг - вашы першыя памочнікі на шляху да акрыяння.\nПапярэдні Тэкст Як правільна фарбаваць вочы алоўкам?\nНаступная Артыкул Што такое шеллак для пазногцяў\nФутляр для ачкоў\nЯк зрабіць сэрца з гумак - пакрокавыя інструкцыі і схемы пляцення на станку, відэльцу, кручку і пальцах