C.Салаш: “Зьменяцца пакаленьні, пакуль у гарадох пачнуць жыць гараджане”\n12 верасень 2008, 22:22\nНа гэтым тыдні нашым грамадзкім рэдактарам быў дырэктар інфармацыйна-аналітычнага агенцтва “Эўрапейская хваля”, барысавец Сяржук Салаш. Яму 34 гады, сябра Партыі БНФ. Ішоў на парлямэнцкія выбары, аднак зноў – як спачатку ў 2003 і 2004-м, а затым і ў 2007-м гадах – сустрэў супраціў з боку выбарчай камісіі.\nКалі чатыры гады таму праз ЦВК Сяржук здолеў дамагчыся рэгістрацыі, дык падчас мінулай кампаніі быў наагул арыштаваны зь іхняй падачы. Сёлета таксама зьнялі з выбарчага маратону: даўнія “сябры” – сакратарка выбарчай камісіі № 62 спн.Стасава і намесьніца старшыні райвыканкаму спн.Шутко абвінавацілі яго нібыта ў паклёпе. Днямі адбыўся суд. Ён узяў бок прадстаўніц вэртыкалі.\nАднак Сяржук Салаш замовіў нашым карэспандэнтам падрыхтаваць перадачу зусім не на гарачую выбарчую тэматыку. Хоць менавіта ўдзел у выбарах – практыка агітацыі па прынцыпу “ад дзьвярэй да дзьвярэй” падказалі яму тэму: “Беларусы ў шматпавярховіках: эстэтыка жыцьця і побыту”.\n– Я ўсё жыцьцё пражыў у шматпавярховіках, і толькі ўлетку разам з бацькамі езьдзіў у заходнебеларускую вёсачку да сваіх дзядоў і бабуляў. І назаўсёды захаваў моцнае ўражаньне: вёска – гэта найперш такое неверагоднае пачуцьцё свабоды й прасторы.\nІ вось гэтага якраз і найбольш не хапае сёньняшняму жыхару мікрараёнаў, былому вяскоўцу. Калі дадаць яшчэ, што гарады засяляліся вяскоўцамі з ужо вытручаным пачуцьцём уласнасьці і недафармаваным пачуцьцём прыгажосьці, то перастаеш зьдзіўляцца ня толькі выгляду гарадзкіх раёнаў, двароў, але й пад’ездаў, паштовых скрыняў…\nВалянцін Акудовіч: “Вёска са сваім калгасным ладам жыцьця і мысьленьня стала гаспадаром гораду”\nПаводле гісторыкаў, да вайны ў беларускіх гарадах жыло толькі 17% этнічных беларусаў. Бальшыню гараджанаў складалі габрэі – каля 50%, потым па колькасьці ішлі расейцы, палякі. Зараз бальшыню беларускіх гарадоў складаюць этнічныя беларусы. Пра тое, што з гэтага вынікае, разважае філёзаф Валянцін Акудовіч:\n“З чаго раптам адбылася такая перамена? Натуральна, з таго, што вёска ладнай сваёй часткай пераехала ў горад. Гэта здарылася пасьля другой усясьветнай вайны і літаральна за некалькі дзесяцігодзьдзяў. Таму сёньня мы павінны гаварыць не пра сьляды вёскі ў горадзе, а пра акупацыю нашых беларускіх гарадоў беларускай вёскай. Гэта добра і ня надта.\nБо пакуль горад ня стаўся беларускім, не магло быць размовы пра пабудову паўнавартаснай беларускай нацыі. А нядобра таму, што вёска са сваім калгасным ладам жыцьця і мысьленьня стала гаспадаром гораду. З гэтага мы маем безьліч праблемаў – ад палітычных і сацыяльных да культурных і побытавых. Бо бальшыня насельніцтва жыве ў гарадах, а мэнтальнасьць і лад жыцьця ў іх вясковы. Адным словам, сена на асфальце, як пісаў калісьці наш цудоўны празаік Міхась Стральцоў”.\nШто адбываецца з чалавекам, які адрываецца ад сваіх каранёў, ад векавой традыцыйнай культурнай тканкі, у якой ўсё пасьлядоўна, лягічна і непарушна, і ўнікае ў сьвет чужы, незнаёмы, скіраваны на ўніфікацыю асобы? З чалавекам адбываецца па праўдзе бяда. Ён губляе сябе, лічыць этнакультуроляг Антаніна Хатэнка:\n“Перасяліўшыся ў гарады, якія ўніфікавалі абсалютна ўсё ў кожнай асобе, мы ня здолелі захаваць а нічога, што прывезьлі зь вёскі. Нейкія асобныя этнічныя прыкметы – гэта, хутчэй, экзотыка, чым лад мысьленьня і жыцьця, Бо ўсё, што ёсьць этнічна характэрнага для кожнага народу, ведама, гняздуе ў вёсцы, а мы вёску занядбалі.\nДык што мы стварылі ў гарадох, што перанесьлі і што захавалі? А нічога. Таму што горад сам па сабе стварае культуру масавую, бязьлікую, безаблічную. А мы мелі колісь культуру вясковую і культуру местачковую. Местачковая культура была культурай жывой, яна была скіраваная на індывідум, яна гаварыла з чалавекам. Гэтакім чынам, што ў горадзе ёсьць адметнага, сапраўднага, нашага, ад вытокаў? Нічога. На сёньня мы ня маем ні гарадзкой, ні вясковай культуры, а гэта павінна быць адзіным цэлым. Значыць, ня маем культуры наагул. Маем успамін, што колісь было. Мы жывем рэтраспэктыўна, не эвалюцыйна. Хутчэй – інвалюцыйна”.\nКамэнтуе Сяржук Салаш:\n– Калі каля ўваходных дзьвярэй на лесьвічнай пляцоўцы вы ўбачыце вялікую скрыню, запоўненую бульбай і зачыненую на замок, то будзьце абсалютна ўпэўненыя: уладальнік гэтай скрыні – вясковы гараджанін.\nНяхай тая скрыня абсалютна не адпавядае санітарным нормам, у той гнілізьне заводзіцца нейкая жамяра, гаспадар усё роўна шчасьліўчык – ён адваяваў у дзяржавы некалькі квадратных мэтраў дадатковай прасторы.\nКалі вы заўважыце ў пад’езьдзе наклейкі-рэпрадукцыі ці выцінанкі, то ведайце – гэта ўжо справа рук гарадзкога вяскоўца ў другім пакаленьні. Максымум ягоных эстэтычных здольнасьцяў – выцягнуць з кватэры абсалютна непатрэбныя яму рэчы, якія проста выкінуць рука не падымаецца. Напрыклад, нейкія старыя гаршкі пад кветкі. І яго не цікавіць, што некаторыя суседзі могуць быць супраць такога ўпрыгожаньня…\nЦяжка ўявіць сабе такія пад’езды ў эўрапейцаў. Зрэшты, як і самі гэтыя шматпавярховыя трушчобы.\nІ павінна зьмяніцца некалькі пакаленьняў да таго часу, пакуль мы перастанем адчуваць у сваіх пад’ездах пах падгнілай бульбы. Тады толькі можна ўпэўніцца, што ў гарадах жывуць гараджане, а не вяскоўцы.\nВіктар Шалкевіч: “Раней мы былі прыблізна аднолькавыя ў гэтых дамах, а цяпер адбылося расслаеньне людзей”\nСпальныя раёны — гэта своеасаблівыя гета для насельніцтва гарадоў, ці месца для больш-менш нармальнага жыцьця?\nКалі ўзяць да прыкладу Горадню, то стары цэнтар адносна невялікі, жыхароў няшмат, прычым нярэдка дамы ня маюць патрэбных выгодаў і людзі гатовыя зьехаць у любы мікрараён, абы мець дома гарачую ваду і ўнітаз. Вядомы бард і актор Віктар Шалкевіч жыве ў мікрараёне Дзевятоўка. Што ён думае пра спальныя раёны?\n“Той, хто ніколі ня жыў у інтэрнаце, чатыры ці шэсьць чалавек у пакоі, той ня ведае, што такое напраўду ўласны кут, а тым больш уласная кватэра ў доме. Ня важна, дзе яна ёсьць, галоўнае, каб яна была. Чалавек, мне здаецца, не зважае, на якім паверсе жыве, ён прыцягвае туды свае кніжкі, кружэлкі – карацей тое, што дапамагае яму камфортна жыць. Гэта самае галоўнае.\nПа-рознаму жывецца ў тых спальных раёнах. Калі людзі сяліліся ў адным пад’езьдзе ў каапэратыўным доме, яны былі аднолькавыя. Потым наступілі крышку іншыя часы. Нехта заўчасна памёр, як у нас тут, нехта сьпіўся, а нехта пачаў нармальна жыць. Па-рознаму ўсё. Проста раней людзі былі прыблізна аднолькавыя ў гэтых шматпа’ездных, шматкватэрных дамах, а цяпер адбылося расслаеньне людзей.\nЦяжка сказаць наконт таго, што спальны ён ці няспальны. Сапраўды, калі я дзесьці працую, то ў сябе я толькі сплю і адпачываю, каб потым зноўку набрацца сілаў і працаваць, вось і ўсё”.\nУ Дзевятоўцы няма кінатэатру, палацу культуры, але будуецца касьцёл, а адносна нядаўна асьвяцілі камень у падмурку царквы. Ці мае гэта значэньне для Віктара Шалкевіча?\n“Касьцёл пачаў будавацца вельмі даўно, і будоўля ніяк ня можа скончыцца, а царква ў нас дастаткова сьціплая, маленькая і непрыкметная. Можна нават сказаць – не царква, а вагончык. Касьцёл, ясна, вялікі, прычым гэта дамінанта ў нашым мікрараёне. Гэта справа ксяндзоў: калі яны хочуць працаваць з душамі, зь людзьмі, яны павінны людзей кудысьці прыцягваць. Цэнтар гораду ў нас перанагружаны касьцёламі, а на пэрыфэрыі амаль няма, хаця таксама будуюцца. Але мы па старой звычцы сям’ёю заўсёды езьдзім на набажэнства ў Фарны касьцёл, таму што мы да яго прывыклі і нам заўсёды там прыемна”.\nАб жыцьці ў спальным раёне зараз разважае журналіст польскай “Газэты Выборчай” гарадзенец Андрэй Пачобут.\n“Усё залежыць ад таго, пра каго мы гаворым. Чалавек можа жыць у спальным раёне і будзе адчуваць сябе шчасьлівым, на сваім месцы. Іншы чалавек будзе ў такім раёне абсалютна нешчасьлівы і загублены ў гэтай архітэктуры савецкай, задаўлены чалавек. Усё залежыць ад чалавека. Спальныя раёны зьявіліся, калі пачалося разьвіцьцё гарадоў, прыток працоўных, і трэба было дзяржаве вырашыць праблему з жытлом. Гэта ня толькі Савецкі Саюз такім шляхам пайшоў, а практычна ўсе краіны. Але паўсюдна такія раёны, яны лічацца дрэннымі. Людзі, якія маюць трошку больш грошай, у той жа Польшчы, яны будуюць сабе ўласныя дамы. Чаму? Чалавек у сваім доме, ён – гаспадар. Суседзі дастаткова далёка, гэта ня тое, што ў гэтай шпакоўні, дзе зьверху могуць слухаць музыку, збоку – сварыцца з жонкай, і ўсё будзеш чуць”.\nЦі правамерна вызначаць, якія спальныя раёны Горадні лепшыя, а якія –горшыя?\n“Калі казаць пра Горадню, то самы найгоршы раён, мне падаецца, гэта Пярэселка. Ня ледзячы на тое, што там шмат асобных дамоў старых, драўляных. Я калісьці рабіў рэпартаж і сутыкнуўся з тым, у якіх умовах там жывуць людзі, бо Пярэселка – фактычна вёска ў цэнтры гораду”.\nКарацей, сапраўды лепей мець кватэру ў спальным раёне, мяркуе Андрэй Пачобут. А раён такі – праз вуліцу ад прыватных дамоў, і яго, між іншым, назвалі дзякуючы гэтай вёсцы, што калісьці была за гарадзкой ускрайнай – Пярэселкай.\n– Многія спальныя мікрараёны паўставалі не як месцы для камфортнага адпачынку, а – своеасаблівымі гета пры буйных прадпрыемствах.\nІ жыцьцёвая траекторыя многіх насельнікаў як бы не сягае далей за дзьве асноўныя каардынаты: завод, дзе працуеш, і раён, дзе сьпіш.\nСёньня, канечне, іх сацыяльны склад мяняецца. Аднак у прынцыпе яны такі засталіся зонай, гета на адной лесьвічнай пляцоўцы могуць пражываць і звычайны працаўнік, і ягоны высокі кіраўнік. У выніку працоўныя герархічныя адносіны пераносяцца і на прыватнае жыцьцё.\nЧалавек папросту ня можа нармальна разьняволіцца. Аднак калі ў яго няма такой магчымасьці, то зьяўляюцца розныя стрэсы. Тым больш мікрараёны нашыя ў такім паўзаняпалым з гледзішча інфраструктуры стане…\nЛюдзі нэрвуюцца, жывуць у псыхалягічнай напрузе. Старэйшыя бачаць выйсьце ў гарэлцы, а маладзейшыя ў наркаце.\nІ гэтую сытуацыю неяк трэба мяняць.\nВалянціна Гвазьдзёва: “Вясковец тут пакутуе ад адзіноты. Бо ў калгасе гэта адчуваецца меней. А ў горадзе не хапае месцаў для ўзаемінаў”\nЦяпер, калі сьвет па той бок Буга адкрыўся для шмат каго зь беларусаў, стала зразумелым: беларуская вёска мае вялікія праблемы з эстэтыкай побыту й асяродзьдзя. А як уплывае на колішніх вяскоўцаў горад зь яго новымі сацыяльнымі ўмовамі? Ці, наадварот, іхняя традыцыйная плянка спажывецкіх запатрабаваньняў у пэўнай ступені закансэрвавала разьвіцьцё гарадзкой прасторы?\nНайперш, што думаюць, напрыклад, магілёўцы пра сваё жыцьцё ў горадзе, чым яно, на іхнюю думку адрозьніваецца ад вясковага?\nСпадар: “Камфорту ў горадзе больш, выгод, больш спакусаў. На сяле іх неяк паменш”.\nСпадарыня: “У горадзе больш падзеяў. Нават кудысьці пайсьці ўвечары, у горадзе не адзін жа клюб. Ёсьць магчымасьць выбару”.\nСпадар: “Напэўна там усё нашмат прасьцей. У горадзе нейкая гарадзкая мітусьня. Пастаянна праблемы”.\nСпадарыня: “Тут болей сацыяльны ўзровень. Узаемадносіны ў людзей больш на значна вышэйшым узроўні”.\nДа сярэдзіны сямідзесятых гадоў мінулага стагодзьдзя насельніцтва Магілёва было ня большым за дзьвесьце тысяч. Па пабудове аднаго з найбуйнейшых прадпрыемстваў у Эўропе аб’яднаньня “Хімвалакно”, колькасьць насельніцтва тут вырасла амаль ў паўтара разу. Цяпер магілёўцаў 380 тысяч.\nСтаршыня няўрадавай арганізацыі “Жаночы цэнтар падтрымкі й самаадукацыі” Валянціна Гвазьдзёва памятае тыя часы, калі Магілёў быў адносна невялікім. Памятае яна й час, калі магілёўскае Задняпроўе засялілі ўчорашнія вяскоўцы. У Магілёве, лічыць яна, яшчэ замала жыхароў, якія адчуваюць сябе напоўніцу гараджанамі:\n“Беларускім гарадам чым складана адчуваць сябе горадам зь яго гісторыяй, культурай, бо яны ж усе былі разбураныя. Яны ж наноў ствараліся людзьмі, якія прыехалі зь вёскі. Яны там жылі ў абсалютна іншым соцыюме. Там не паўставала пытаньне, што не стае ўзаемінаў, што чалавек пакутуе ад адзіноты. На вёсцы гэта адчуваецца меней. У горадзе не хапае месцаў для ўзаемінаў”.\nЛюдзі, якія працяглы час не былі ў Магілёве, кажуць, што ён стаў больш чыстым і дагледжаным.\nБылы кіраўнік шклоўскай жыльлёва-камунальнай гаспадаркі Рыгор Кастусёў на гэта аднак зазначае, што за “чысьцінёй й парадкам” улада найчасьцей хавае сваю няздатнасьць вырашаць куды больш важныя праблемы, якія ёй падаюцца другаснымі:\n“Гэта нашмат прасьцей чым насадзіць культуру мовы, культуру гістарычных каштоўнасьцяў. А тут насаджацца адна рэч “чыста альбо ня чыста”. Разумееце на побытавым узроўні гэта “культура чаркі і шкваркі”. Людзі думаюць, што раз шкварка ёсьць, чарка ёсьць, значыцца мы добра жывём. Вось да чаго зводзіцца замбаваньне нашых людзей. Гэта дзяржаўная ідэалёгія такая”.\nРыгор Кастусёў адзначае, што на жаль гэтая ідэалёгія дае свой плён. Беларусы, якія ўбачылі на вуліцах замежных гарадоў сьмецьце, кажуць, што там адзін бруд, а тое, што ў нас яго ня менш, пра тое ня згадваюць. Зьменіць сытуацыю, паводле спадара Кастусёва не ідэоляг, але прафэсіянал, для якога няма дробязяў.\nМагілёўскі журналіст Алесь Буракоў лічыць: сёньняшняя моладзь гэта першае пакаленьне, якое абсалютна ня ведае, чым жыве вёска, горад аднак для іх пакуль яшчэ ня стаў нечым вытлумачальным:\n“Што яны ўкладаюць у панятак “горад”, думаю, самі пра тое ня ведаюць. І горад для іх, скажам так, – атмасфэра, дзе яны жывуць”.\n– Пакаленьнямі нашых людзей вучылі абыходзіцца малым. І як мне падаецца, наагул у беларусаў ня надта высокая плянка спажывецкіх запатрабаваньняў. Да таго ж у нас дзесяцігодзьдзямі вытручвалі пачуцьцё гаспадара.\nУ выніку чалавек перастаў адчуваць свой уплыў на навакольнае асяродзьдзе, на сваё жыцьцё і ўрэшце перастаў верыць у свае магчымасьці.\nРазуменьне прыгажосьці цалкам “прыватызаванае” ўладамі, які цалкам у палоне безгустоўнасьці. Адсюль у нас у горадзе аднастайныя бэтонныя платы ўздоўж дарог… Або ёсьць у Барысаве рэстарацыя “Каралеўскае паляваньне”, прызнаная лепшай у Беларусі. Дык там любіць адпачываць мясцовае чынавенства – “бамонд”… Дзіўлюся: абсалютная адсутнасьць эстэтыкі і густу. На сьценах чырвона-зялёныя плякаты “За Беларусь!”, а побач шкуры і галовы з разяўленымі пашчамі забітых ваўкоў і мядзьведзяў. Па-мойму, пік безгустоўнасьці.\nДзе выратаваньне? У руцэ прыватніка, у прыватнай ініцыятыве. Прыкладам чаго тут, у Барысаве, зьяўляецца новы будаўнічы рынак, што цалкам паўстаў за прыватныя грошы. У гэтым накірунку і трэба рухацца.\nЖана Міцкевіч: “Прыгажосьць наагул уплывае пазытыўна, прынамсі, яна прымушае чалавека цаніць эстэтыку, ставіцца да яе з павагай”\nШто значыць вуліца, пад’езд аддаленага спальнага мікрараёну для дзяцей? Ці можна абысьці ўплыў дваровага асяродку ў выхаваньні асобы? Альбо менавіта гэты асяродак і ёсьць адным з выхаваўчых момантаў?\nПра значнасьць двара як асяродка дзяцінства асобы сьведчыць наяўнасьць гэткага музычнага жанру, як дваровыя песьні. Словы іх могуць крыху розьніцца, як ва ўсёй народнай творчасьці, музычнае суправаджэньне ў большасьці – гітара, мэлёдыка таксама праектуецца ў адпаведнасьці з выканаўцам і ягоным дваром. Нехта ў двары вучыцца піць і паліць, нехта – граць на гітары і гуляць у футбол. На думку псыхолягаў, двор можа сапсаваць чалавека, а можа – выхаваць. Слова – псыхолягу Жане Міцкевіч:\n“Асяродзьдзе мае вялікае значэньне. Гэта асяродзьдзе школы, асяродзьдзе садка, але разам з тым – і асяродзьдзе двара. У залежнасьці ад таго, сярод якіх дзяцей знаходзіцца дзіця, – можа быць той ці іншы ўплыў. Нездарма часта прыходзяць бацькі і скардзяцца: ён зьвязаўся з дрэннай кампаніяй. Дваровая кампанія – гэта не абавязкова, -ага!!! – тут адны рабочыя жывуць,значыць нашыя дзеці будуць мець дрэнную дваровую кампанію. Нельга такія высновы рабіць. Дзеці акадэмікаў, ці рабочых, кампанія можа аказацца рознай. І ўсё найбольш залежыць ад таго, якое выхаваньне дзіця мае ў сям’і, які ён сам”!...\nБацькам цяжка выбраць слушную тактыку і стратэгію дзецям, якія бачаць, што жыцьцёвыя каштоўнасьці, якія дэкляруюць у сям’і, кардынальна разыходзяцца з тым, што дзіця бачыць у двары. Распавядае рэдактар сайту dzetki.org Хрысьціна Вітушка:\n“У маёй бацькоўскай практыцы быў выпадак: мой сын вельмі моцна ўразіўся, калі пабачыў, як маці ў двары лупцуе сына. Хлопчык плакаў, прасіў маму супакоіцца, але яна працягвала так званае выхаваньне. Сын ня мог заснуць цягам тыдня. І мне было вельмі цяжка патлумачыць, чаму чыясьці мама гэтак паводзіла сябе з уласным дзіцем. Таму што я ў хаце закладаю яму іншыя зусім каштоўнасьці: што біцца нельга, што крыкам вырашаць нічога нельга”...\nЗ такіх вось супярэчлівасьцяў выхаваньня вынікае патэнцыйны плюс дваровага асяродку, кажуць псыхолягі. Бо гэта – красамоўны ўзор таго, што сьвет – розны, людзі ў ім – таксама розныя. Але кожны робіць уласны выбар. Вось што трэба тлумачыць дзецям, падкрэсьлівае Жана Міцкевіч:\n“Ён многае зразумее, многае ўбачыць, – жыцьцё, так, як яно ёсьць без ружовых акуляраў, але разам з тым зможа захаваць сваю індывідуальнасьць і вырашыць: гэта я прымаю, гэта я не прымаю для сябе”...\nСупрацоўніца рыэлтэрскай фірмы Тацяна – маці 16-гадовай дачкі. Тацьцяна лічыць, што двор – гэта фактар рызыкі для добрага выхаваньня, – маўляў, адтуль усе шкодныя звычкі. Але забараняць дзіцяці кантактаваць з тымі, з кім ён хоча, нельга – бо забароненае становіцца прывабным. Таму, на думку Тацяны, павінен быць разумны кантроль:\n“Двор – гэта ж бліжэйшае атачэньне, суседзі. З сябрамі Веры па двары я заўсёды была ў цесным кантакце. Ня тое, каб там былі такія ўжо супэрсем’і. Але мне галоўнае быць зь імі ў зьвязку, – каб мы разам разумелі, што адбываецца, хто, дзе і гэтак далей”.\nАпроч маральнага боку выхаваньня двару, ёсьць яшчэ так званага гарадзкая эстэтыка. Якая таксама вельмі ўплывае на станаўленьне асобы, кажа Жана Міцкевіч:\n“Усе дзіцячыя пляцоўкі, калі яны добра аздоблены, – безумоўна, гэта на лепшы бок. Прыгажосьць наагул уплывае пазытыўна, прынамсі, яна прымушае чалавека цаніць прыгажосьць, ставіцца да яе з павагай. Канешне, калі ўсе пляцоўкі будуць абсталяваныя, добра выглядаць, але пры гэтым і жыхары дамоў, найперш дзеці, будуць самі ўдзельнічаць у аздабленьні двара, то будзе выхоўвацца культура на раньніх стадыях станаўленьня асобы, і тады гэта будзе мець вялікі плён!”\n– Асабліва балюча назіраць за нашымі дзяцьмі, якія першыя – дашкольныя гады свайго жыцьця мусяць праводзіць са сваімі мамамі ля пад’ездаў сваіх дамоў.\nУ гэтых дварах няма нармальна абсталяваных дзіцячых пляцовак, спартовых гарадкоў, час бавіцца ў вытаптаных пясочніцах…\nІ для маленькіх барысаўцаў, валожынцаў, чэрыкаўцаў, лоеўцаў, пінчукоў выезд у менскі “Макдональдс” – гэта падзея, якая запамінаецца на ўсё жыцьцё.\nМая дачка дагэтуль згадвае адну зь дзіцячых пляцовак у дварох каля плошчы Перамогі – там і дамкі, і горкі, і драбіны, і лябірынты ўсялякія… Кожны раз, калі чуе, што еду ў Менск, то з поўнымі спадзеву вачыма просіць: “Тата, татак, вазьмі мяне з сабой, на горкі!”\nЗдавалася б, простае і зразумелае жаданьне для дзяцей, але ў нас у Барысаве рэалізаваць яго немагчыма.\nУ выніку нашыя дзеці пачынаюць моцна адставаць ад сваіх аднагодкаў з цывілізаваных краінаў. І менавіта на гэтых этапах у іх закладаецца ўстаноўка задавальняцца тым, што ёсьць – абы-чым… Такую сытуацыю неабходна карэнным чынам зьмяняць.\nНаагул, зьмяніць сытуацыю ў краіне можна зьменай нашага стаўленьня да дзяцінства. З дзяцей нашых трэба ўсё пачынаць.


Знакамітыя людзі культуры Іўеўшчыны - Редакция газеты "Iуеускi Край"\nЗнакамітыя людзі культуры Іўеўшчыны\nГісторыя прыгожага краю, які мы, іўяўчане, называем сваёй малой радзімай, стваралася на працягу некалькіх стагоддзяў, і цяпер мы ствараем яе - літаральна ў гэтую хвіліну.\nЛепшыя прадстаўнікі кожнага пакалення зямлі іўеўскай, што тут нараджаліся і жылі, пакідалі свой значны і добры след, таму яна такая прыгожая – наша малая радзіма! Чыесьці імёны, на жаль, незваротна згублены ў мінулым. А вось у наш век інфарматызацыіі і прагрэсіўных тэхналогій не цяжка зберагчы для нашчадкаў тое, што яшчэ магчыма, што ім будзе патрэбна для нармальнага існавання і як надзейны падмурак у гістарычнай памяці. Дарэчы, думаецца, яны таксама ацэняць прыгажосць роднай прыроды і населеных пунктаў, прыгажосць нашых суседскіх зносін і, безумоўна, сапраўдны талент, увасоблены ў мастацкіх вырабах, карцінах, песнях, вершах.\nДумаецца, яны будуць памятаць тыя імёны, якія мы для іх захаваем, калі самі іх не страцім.\nЯк паведаміла выконваючая абавязкі начальніка аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Іўеўскага райвыканкама Святлана Кішкель, менавіта з мэтай папулярызацыі культурнай спадчыны рэгіёну, азнаямлення насельніцтва з гістарычнымі фактамі развіцця культуры Іўеўскага раёна і ў рамках абласнога праекта “Наша культурная спадчына” работнікамі ўстаноў культуры быў падрыхтаваны і праведзены напярэдадні тыдзень «Знакамітыя людзі культуры Іўеўшчыны».\nАдкрыла мерапрыемства літаратурная гасцёўня па кнізе “Іўеўшчына літаратурная”, якая адбылася ў Іўеўскай раённай бібліятэцы на пачатку мінулага тыдня. На яе запрашаліся самадзейныя паэты і пісьменнікі, чые творы можна пачытаць у выпушчаным у 2014 годдзе бібліятэкай зборніку, а таксама блізкія людзі творцаў, якіх ужо няма з намі. Сваімі поглядамі і меркаваннямі наконт творчасці, духоўнага сэнсу жыцця з прысутнымі ахвотна падзяліліся Алена Смалянічэнка, Алена Карпыза, Леанід Трафімчык. Вельмі\nэмацыянальным атрымалася і дэкламацыя асабістых вершаў. І не менш кранальнымі былі ўспаміны блізкіх людзей і проста знаёмых пра тых, хто ўжо ніколі не зможа расказаць чытачу, як нараджаецца верш ці апавяданне… З цеплынёй успомнілі імёны таленавітых землякоў Васіля Горбача, Яніны Халява, Ліліі Свякла, Генадзя Магільніцкага і іншых.\nВельмі зразумела, што прыгажосць іўеўскай зямлі натхняе не толькі мастакоў слова, але і майстроў фарбаў і алоўка. У рамках тыдня Іўеўскі музей нацыянальных культур запрасіў на знаёмства з творчасцю мастака Івана Струкава. Усе жадаючыя змаглі наведаць выставу работ пад назвай “Союз воды и земли”.\nВечар-успамін “Усё жыццё ў песні” быў прысвечаны Іосіфу Януковічу -былому мастацкаму кіраўніку Іўеўскага народнага хору.\nНа вечары прысутнічалі ўдзельнікі былога саставу калектыву, работнікі культуры і госці. Успамінамі аб заснавальніку народнага хору, яго творчай, таленавітай асобе, а таксама аб канцэртных выступленнях, паездках і гастролях разам з хорам падзяліліся Яніна Зянюк і Ян Пашэль. Усе прысутныя і госці вечара ўшанавалі памяць Іосіфа Валяр’янавіча хвілінай маўчання.\nПадчас мерапрыемства гучалі песні ў выкананні народнага хору ў новым складзе, якім сёння кіруе Вольга Аўдзевіч.\nТыдзень «Знакамітыя людзі культуры Іўеўшчыны» прадоўжыўся вечарам-партрэтам “Чабарок,чабарок, ды каля дарожкі”, які быў прысвечаны былому дырэктару Іўеўскай дзіцячай школы мастацтваў, мастацкаму кіраўніку народнага ансамбля беларуской музыкі “Чабарок” Івану Чарняку. Мерапрыемства адбылося ў Іўеўскай дзіцячай школе мастацтваў.\nАб жыцці і творчым шляху расказала дырэктар установы Іна Шукава, якая помніць Івана Паўлавіча не толькі як удзельніца ансамбля, а таксама як былая вучаніца гэтай установы.\nСваімі ўспамінамі пра Івана Паўлавіча падзяліўся Леанід Журко, які з’ўляецца прадаўжальнікам традыцый народнага ансамбля беларускай музыкі “Чабарок” і мастацкім кіраўніком калектыву.\nЗ канцэртнымі нумарамі ў апрацоўцы Івана Чарняка і Леаніда Журко выступіў знакаміты і любімы мастацкі калектыў – народны ансамбль беларускай музыкі “Чабарок” Іўеўскага цэнтра культуры і вольнага часу.\nІ зноў цікавых і неабыякавых да мастацтва людзей запрасіла гасцёўня, на гэты раз не толькі літаратурная, але і музычная, таму што чалавек, творчасці якога прысвячалася, з’яўляецца і паэтам, і кампазітарам. Гаворка ідзе пра нашага таленавітага земляка, вершы якога ўпрыгожваюць час ад часу старонкі рэгіянальнай прэсы на Іўеўшчыне і на Стаўбцоўшчыне, дзе жыве наш зямляк, а песні гучаць у выкананні мастацкіх калектываў, - Яўгена Вікенцьевіча Карпуця. На сустрэчу запрасілі ўсіх жадаючых работнікі Іўеўскай раённай бібліятэкі.\nЗаключным мерапрыемствам тыдня стала свята песні «Паляцела птушкай у вырай песнь яго аб роднай ніве» у гонар яшчэ аднаго нашага слаўнага земляка - Віктара Канстанцінавіча Шарэцкага. Свята адбылося ў весцы Барава. Тут жыў і працаваў заслужаны работнік культуры Рэспублікі Беларусь, былы мастацкі кіраўнік Бараўскага народнага хору.\nНа свяце, прысвечаным памяці беларускага дзеяча самадзейнага мастацтва, харавога дырыжора, землякі ўзгадалі жыццёвы і творчы шлях Віктара Канстанцінавіча. Уважліва слухалі прысутныя дачку Віктара Шарэцкага – Веру Віктараўну Гулідаву, былую ўдзельніцу Бараўскага народнага хору Веру Паўлаўну Чурэйна, якая да таго ж выканала некалькі песень з рэпертуара хору.\nНастрой гасцям свята стваралі народны ансамбль народнай песні “Спадчына” аддзела культурна-масавай і асветніцкай работы аг.Лаздуны 1, індывідуальныя выканаўцы сектара культурна-масавай і асветніцкай работы аг.Лелюкі, народны ансамбль беларускай музыкі “Чабарок” Іўеўскага цэнтра культуры і вольнага часу.\nЯк заўважыла пры закрыцці тыдня «Знакамітыя людзі культуры Іўеўшчыны» Святлана Кішкель, падобныя мерапрыемствы будуць праводзіцца і далей, таму што яшчэ ёсць імёны, якія нельга пакінуць без увагі ці забыць.\nСкарбонка творчасці нашых землякоў невычэрпная… Таму і мы павінны памятаць і шанаваць тых людзей, якія бераглі і берагуць нашу беларускую культуру і традыцыі.\nПадрыхтавала Т. БОЛАТАВА.


Навуковая школа для настаўнікаў фізікі ў CERN\n16.01.2018 10:50 Навіны рэгіёнаў\n“Памяць Перамогі”, “Цягнік памяці”, “Лэпбук — дзецям сябра”, “Мы выбіраем зялёны колер” — гэтыя сацыяльныя праекты члены маладзёжнага парламента пры Навагрудскім раённым Савеце дэпутатаў будуць ажыццяўляць сёлета. Размова пра планы маладых актывістаў на 2018 год ішла на традыцыйнай сустрэчы з кіраўніцтвам раёна. Маладзёжны парламент дзейнічае на Навагрудчыне з 2012 года. Аб справах арганізацыі мы гутарым з куратарам маладзёжнага парламента пры Навагрудскім раённым Савеце дэпутатаў загадчыкам вучэбна-метадычнага кабінета Навагрудскага раённага цэнтра творчасці дзяцей і моладзі С.В.КРЫНСКАЙ.\n— Святлана Вячаславаўна, у тым, што Навагрудак атрымаў у мінулым годзе сертыфікат ЮНІСЕФ “Горад, дружалюбны да дзяцей”, ёсць заслуга і моладзі. Як маладзёжны парламент уключаны ў гэтую дзейнасць, як дапамагае Навагрудку падтрымліваць такі высокі і ў той жа час вельмі адказны статус?\n— Моладзь Навагрудскага раёна з’яўляецца ініцыятарам шматлікіх ідэй, акцый і праектаў, накіраваных на стварэнне ўмоў для самарэалізацыі, творчага развіцця, забеспячэння якаснай адукацыі. Ініцыятыва ЮНІСЕФ прадугледжвае актыўнае ўключэнне моладзі ў жыццё рэгіёна, сацыяльна значную дзейнасць, улік яе ініцыятыў, запатрабаванняў. За пяць гадоў моладзь Навагрудчыны прадэманстравала пазітыўную актыўнасць у розных відах дзейнасці. Добрай пляцоўкай для дыялогу дзяцей і дарослых стала арганізацыя штогадовых сустрэч членаў маладзёжнага парламента пры раённым Савеце дэпутатаў з кіраўніцтвам раёна.\nСярод першых была ініцыятыва “Адпачывай актыўна”. Юныя парламентарыі ўзнялі праблему недахопу месцаў для правядзення вольнага часу, культурнага адпачынку. У выніку пры падтрымцы адміністрацыі горада на стадыёнах сярэдніх школ № 5 і № 7 з’явіліся дзве хакейныя пляцоўкі, у гімназіі № 1 пабудавана міні-футбольная пляцоўка, якая працуе круглы год.\n— Ці адчувае моладзь гістарычную значнасць Навагрудчыны, як захоўвае памяць, фарміруе новыя традыцыі?\n— Багатая культурна-гістарычная спадчына нашага рэгіёна дазваляе далучаць вучняў да раённых праектаў “Навагрудак. Гісторыя і сучаснасць” (стварэнне летапісу свайго горада для вывучэння на ўроках, класных гадзінах і ў пазакласнай дзейнасці), “Я гэтым горадам ахоўны” (вывучэнне гістарычных аб’ектаў). Сацыяльнымі партнёрамі гэтых праектаў выступілі Дом-музей Адама Міцкевіча, Навагрудскі гісторыка-краязнаўчы музей, раённая бібліятэка, Навагрудскі РАУС.\nРэалізоўваюцца праекты “Прыязджай да нас у Навагрудак” (распрацоўка экскурсійных маршрутаў па горадзе і раёне, у якіх экскурсаводамі з’яўляюцца навучэнцы), “Па родным краі” (арганізацыя і правядзенне катэгарыйных водных паходаў).\n— Сёння членамі маладзёжнага парламента з’яўляецца 31 чалавек, і гэта самыя дастойныя, актыўныя члены вучнёўскіх калектываў, якія даюць прыклад і ў вучобе, і ў грамадскіх справах.\n— І гэта відаць на прыкладзе іх удзелу у акцыі “Місія жыць”. Вакол актывістаў фарміруецца вялікі калектыў аднадумцаў. У Навагрудскім раёне дзейнічаюць 19 антынаркатычных атрадаў, якія аб’ядноўваюць амаль 230 чалавек. Хлопцы і дзяўчаты праводзяць адзіныя дні інтэрактыву, раздаюць лістоўкі, буклеты на вуліцах горада. Падчас летніх канікул выязджаюць у аздараўленчы лагер “Свіцязь” з прафілактычным дэсантам. Антынаркатычныя эмблемы руху “ВЕК” размяшчаюцца ў сацыяльных сетках дэпутатаў маладзёжнага парламента.\nУ 2015/2016 навучальным годзе пачалася рэалізацыя праекта “Здаровае пакаленне” ў рамках дзейнасці “роўны навучае роўнага”. Члены маладзёжнага парламента з’яўляюцца валанцёрамі-інструктарамі “роўнага навучання”, праводзяць інтэрактыўныя заняткі з элементамі трэнінгу па здаровым ладзе жыцця, камп’ютарнай залежнасці.\n— Як ажыццяўляецца супрацоўніцтва маладзёжнага парламента з кіраўніцтвам раёна?\n— З пачатку дзейнасці маладзёжнага парламента яму ўдзяляецца вялікая ўвага з боку органаў кіравання Навагрудскага раёна, аддзела адукацыі, спорту і турызму Навагрудскага райвыканкама. Пастаянна праходзяць сустрэчы з кіраўніцтвам, дзе адбываецца дыялог аб шляхах развіцця маладзёжнага руху, удзеле моладзі ў грамадскім жыцці раёна. Парламентарыі даведваюцца аб развіцці рэгіёна, яго патрэбах і поспехах і прадстаўляюць сваё бачанне ўдзелу у гэтых працэсах.\nТакія сустрэчы сталі традыцыйнымі. Гэта і штогадовыя перагаворныя пляцоўкі са старшынёй Навагрудскага райвыканкама, дыскусійная пляцоўка “Сучасны погляд на сям’ю”, сустрэчы “Дыялог з уладай”, перагаворная пляцоўка “Маладзёжнай ініцыятыве —“ так!”, раённы марафон сацыяльных ініцыятыў. За час работы маладзёжнага парламента многія ідэі былі пачуты і ўвасоблены ў жыццё.\nТолькі ў мінулым навучальным годзе чатыры сацыяльныя праекты — “Яны прайшлі фашысцкае пекла”, “Стоп кадр”, “Квартал, дружалюбны да дзяцей”, “Альтэрнатыўная бібліятэка: домік для кніг”” — былі прадстаўлены на сустрэчы маладзёжнага парламента і вучнёўскага самакіравання з кіраўніцтвам раёна “Маладзёжнай ініцыятыве — “так!”. Праекты атрымалі адабрэнне і былі рэалізаваны.\nПраект “Яны прайшлі фашысцкае пекла” дазволіў сабраць і перадаць у гісторыка-краязнаўчы музей успаміны ўдзельнікаў і відавочцаў Вялікай Айчыннай вайны. Гэтыя матэрыялы папоўнілі экспазіцыі школьных музеяў і музейных пакояў. Завяршыўся праект удзелам дэпутатаў маладзёжнага парламента ў складзе дэлегацыі прадстаўнікоў Навагрудскага райвыканкама, раённага Савета ветэранаў у раённай эстафеце “Паклонімся вялікім тым гадам”, прысвечанай Дню Перамогі.\nПа сацыяльным праекце “Стоп кадр” зняты і размешчаны ў групе маладзёжнага парламента сацыяльныя ролікі на тэмы, якія хвалююць моладзь горада: выбар прафесіі, здаровы лад жыцця, вольны час і іншыя.\nСацыяльны праект “Квартал, дружалюбны да дзяцей” прадугледжвае сумесную дзейнасць дзяцей-інвалідаў і парламентарыяў. Праект “Альтэрнатыўная бібліятэка: домік для кніг” аб’яднаў дзяцей і дарослых у імкненні прыцягнуць жыхароў горада да чытання. Праведзены раённы конкурс эскізаў “Хатка для кніг”. У выніку выраблены і ўстаноўлены дзве “хаткі для кніг” — у гарадскім скверы і каля раённай бібліятэкі.\nЧарговая сустрэча членаў маладзёжнага парламента з кіраўніцтвам раёна “Маладзёжныя ініцыятывы — роднаму гораду” адбылася ў канцы мінулага года. У ёй прынялі ўдзел старшыня Навагрудскага раённага Савета дэпутатаў Сяргей Васільевіч Мішарын, намеснікі старшыні Навагрудскага райвыканкама Алена Леанідаўна Сялевіч, Аляксандр Мікалаевіч Грыц і Святлана Мікалаеўна Каралько, кіраўнікі аддзелаў райвыканкама, раённай арганізацыі ГА “БРСМ”, устаноў і прадпрыемстваў раёна, а таксама актывісты раённай піянерскай арганізацыі і навучэнцы прававых класаў сярэдняй школы № 3. Сустрэча прайшла ў форме адкрытага дыялогу, падчас якога быў абмеркаваны шэраг новых сацыяльных ініцыятыў маладых парламентарыяў.\nМы ганарымся, што справы маладзёжнага парламента заўсёды знаходзяць падтрымку і адзначаюцца: у раённую кнігу “Дасягненні” штогод уносяцца імёны лідараў, членаў грамадскіх дзіцячых і маладзёжных арганізацый, вучнёўскага самакіравання, членаў маладзёжнага парламента. На сёння гэта 68 чалавек.\nДля навучэнцаў маладзёжны парламент стаў школай лідарства, кіравання і жыццёвага самавызначэння. Яны вучацца быць карыснымі грамадству, бачыць праблемы людзей і ў цесным супрацоўніцтве з кіраўніцтвам Навагрудскага раёна знаходзіць шляхі іх вырашэння.\nмаладзёжны парламентНавагрудскі раённы цэнтр творчасці дзяцей і моладзіСвятлана Вячаславаўна Крынская


05.01.2017 15:35 Нам пішуць, Рознае\nНавагодняе свята — адно з самых любімых і запамінальных. Яно аб’ядноўвае і настаўнікаў, і бацькоў, і дзяцей. Гэта не толькі новая дата ў новенькім календары, але і новыя мэты, чаканні, уражанні. Навагодняе свята дае магчымасть кожнаму дзіцяці паверыць у цуды і казку, спадзявацца і верыць у самае лепшае. Яго немагчыма ўявіць без зялёнай пыгажуні-ёлкі, навагодніх падарункаў і сувеніраў.\nУ нашай установе адукацыі падрыхтоўка да навагодніх свят пачынаецца загадзя. На занятках аб’яднанняў па інтарэсах “ Прыгажосць сваімі рукамі”, “Млын моды” навучэнцамі ствараюцца сняжынкі, ёлачные цацкі, ліхтарыкі, выцінанкі, якімі потым упрыгожваюць фае школы, класы, вокны, ёлку. Ствараюцца віншавальныя паштоўкі і сувеніры для родных і сяброў.\nСвяточны настрой пануе на працягу ўсёй падрыхтоўкі да свята. Па ўсходнім календары, 2017 год — год Пеўня. Традыцыйна мы вырабляем вялікія і маленькія цацкі сімвала года. Маленькія выхаванцы ведаюць і вераць: перад тым, як павесіць пеўніка на смалістую галінку ёлкі, трэба абавязкова загадаць жаданне, а цацку вешаць на тое месца, якое больш падабаецца. Як кажуць, куды душа папросіць. І тады яно абавязкова збудзецца.\nМашканскі дзіцячы сад — сярэдняя школа імя А.К.ГараўцаНовы годсвята


Стадыён "Дынама". Менавіта адгэтуль будзем асвятляць усе ключавыя падзеі II Еўрапейскіх гульняў!\nДа ўрачыстай цырымоніі адкрыцця застаецца ледзь менш за тыдзень, і самы час, што завецца, раскласці па палічках - а ці гатовая Беларусь да гэткага магутнага спартыўнага форуму? Бо гэта цэлы спектр пытанняў.\nІ найважнейшае з іх - бяспека. Ідэальныя меры бяспекі на такіх мерапрыемствах - тыя, якія непрыметныя, але эфектыўныя. На Гульнях чакаецца мноства гасцей, у тым ліку спартсменаў. Беларусь заўсёды гасцінная - адгэтуль і патрабаванні Прэзідэнта да Міністэрства ўнутраных спраў.\nАгароджы па ўсім горадзе не патрэбныя. У сталіцы нармальнае становішча, а наша краіна ўваходзіць у лік самых спакойных у Еўропе. Таму прыярытэт для ведамства - дапамагчы беларусам і гасцям краіны падчас Гульняў, а не праводзіць іх праз бясконцыя кардоны.\nДарэчы, да Гульняў яшчэ пяць дзён, а балельшчыкі ўжо актыўна прыбываюць у Беларусь. Больш за тое, днямі чакаем і галоўных удзельнікаў спартыўнага форуму - атлетаў. А іх, нагадаем, прыедзе чатыры тысячы - змагацца за медалі самай вышэйшай пробы.\nВыданне "Традыцыйны беларускі касцюм" знаёміць з этнічнай культурай беларусаў\nАб візіце Аляксандра Лукашэнкі на найбуйнейшы трактарны холдынг у Еўропе


Пастанавілі, брат, даць ходу мліну і прадпісалі сельсавету, каб вылучыў цябе гэту справу ўладваць... Адпускаем на першую рату трыста рублёў.\n— Малавата, таварыш Платовіч...\n— Ленш, як нічога... Фінансы ўгінаюшіа... Бюджэт не дазваляе болей... Затое даём дапамогу вось чым: давыбарам тых рэчаў, якіх не хопіць, у Долінскім мліне, а таксама адпускаем пяць хвой...\n— Але, таварыш Платовіч, я маю на воку не толькі млін, a і лесапілку, і...\n— Чакай, чакан, чакай! — замахаў рукою Платовіч.— Спраўся наперад з адным, а пасля пяройдзем да другога... А то бывае, што ў муку насыплецца пілавін і... першы блш выйдзе каыяком...\n— Так,— паправіўся Платовіч,— гэта між іншым... А цябе трэба прывітаць: чаго дамагаўся — таго і дамогся...\n— Вы думаеце — для сябе, таварыш Платовіч? Дарэмна,— для справы... Паверце, для справы... Для сябе — адно: уцеха, што хоць малое, нязначнае, а сумеў зрабіць... Бо нельга ж толькі гутарыць ды планаваць, а павінна рабіць. Савецкая ўлада, па-моему,— гэта жывая творчасць, несціханая чыннасць... Ад малога да вялікага і ад вялікага да малога яна ўсё-ўсенькае павінна перабудаваць, падстроіць... I дух будаўніцтва мусіць прасякнуць усё насельніцтва нашае рэспублікі, бо нічога няма харошага, калі яно нерухомае, нежывое...\n—; Бадай што, ты праўду кажаш... Ну, рухай жа далей... Прыеду на блінцы — пачастуеш?..\n— Паведамляй, як ісціме праца.\n— Не забывайце аб чарговых ратах, таварыш Платовіч...— дабрадушна напомніў Вінцусь Шавель і накіраваў да дзвярэй. Але раптам адвярнуўся і праказаў да Платовіча: — Выбачайце... Папрашу ў вас запіскі на грошы і распараджэння на выдачу мандату...\n— Звярніся да таварыша Віхляя, той табе зробіць... Бывай... Вінцусь Шавель нізенька схіліўся і выйшаў з кабінета. За дзвярыма яго пільнаваў сакратар, Банэдысь Віхляй.\n— Дагаварыўся, а? — запытаў ён Вінцуся Шавеля.\n— Амаль што поўнасцю... Цяпер вось да вас...\nЕн падаў сакратару дзве маленькія паперачкі, кожная з трыма радкамі, Платовічавы рэзалюцыі, і палрасіў:\n— Дапамажэце... калі ласка.\nБанэдысь Віхляй забраў ад Вінцуся Шавеля абедзве запіскі і хутка выбег з пакоя. Вінцусь Шавель астаўся адзін, бадзёры і ўвераны ў сябе і ў сваю справу, якая так трудна давалася і якая, Дзякуючы гэтай труднасці, захалляла ўсю яго істоту.\n«Ад малога дойдзем да вялікага. Нельга пабудаваць вялікага. дзе не пабудована малога»,— мільганула перад ім ісціна, у якую ён верыў, як у цудоўную сілу.


«Белая муха, забойца мужчын» Альгерд Бахарэвіч набыць кнiгу у Мiнску — Кніжная крама OZ.by\nМягкая обложка14,00 руб. Белая муха, убийца мужчин Альгерд Бахарэвіч, 2017 14,00 руб.\nПожалуй, самый захватывающий романа Альгерда Бахаревича, мог бы стать основой для настоящего боевика :)\noz8044630 оставила отзыв и 5 человек ее поддержали\nУ Краіне Замкаў пярэпалах. Славуты помнік архітэктуры - у руках таямнічай жаночай банды. Чым скончыцца супрацьстаянне грамадства і "дзевак без цара ў галаве"? Новая кніга Бахарэвіча - раман пра "людзей і жанчын", каханне і помсту, прыгнёт і змаганне. Гісторыя нязгодных нягодніц, якія замахнуліся на самае святое...


Гравіроўка складаецца ў тым, што вельмі тонкі верхні пласт драўніны або нанесенага на яе пакрыцця здымаецца разцом і такім чынам утворыцца рэльефны малюнак.\nРаспаўсюджанае гравіраванне па паліраванай паверхні, калі вузкім разцом на лакавай плёнцы робяць тонкія і неглыбокія рыскі па загадзя нанесенаму контуру. Малюнак апыняецца матавым і вылучаецца на люстраной роўнядзі паверхні. .\nСпосаб просты, але патрабуе вялікага навыку, бо адным неасцярожным рухам разца можна сапсаваць увесь малюнак. Мясцовае выпраўленне практычна немагчыма. Малюнак спачатку робяць на лісце паперы. Паперу крухмальным клейстером прыляпляюць да паліраванай паверхні выраба. Контур малюнка прышпільваюць тонкай іголкай. . Затым паперу здымаюць, а па наколотому контуру разцом асцярожна соскабливают пласт лаку, але толькі самы верхні, каб не агаліць светлую драўніну.\nЗвычайна паўкруглае або плоскае лязо разца мае шырыню меней міліметра. Прылада ўтрымліваюць паказальным і вялікім пальцамі, абапіраючы пэндзаль рукі на сярэдняе палец. Соскабливание вырабляюць рухамі ад сябе. Якая ўтвараецца габлюшку выдаляюць мяккай шчоткай або проста здзімаюць.


Нацыянальны Акадэмічны Вялікі Тэатр оперы і балета Рэспублікі Беларусь - Лятучы галандзец\nЧт | 14 сакавiка 2019|19:00\nЛібрэта – Рыхард Вагнер\nМастак-пастаноўшчык – заслужаны дзеяч мастацтваў Расіі Віктар Вольскі\nМастак па касцюмах – Марыя Вольская\nМастак па святлу – Алена Капунова\nКамп’ютарная графіка – Алена Ахрэменка\nДырыжоры – заслужаны артыст Украіны Віктар Пласкіна, Алег Лясун\nПрацягласць – 3 гадзіны 5 хвілін з двума антрактамі\nПрэм'ера – 10 снежня 2013 года\nПадчас страшнай буры каманду нарвежскага марака Даланда закідвае ў бухту ля скалістых берагоў. Раптам удалечыні паказваецца таямнічы карабель — "Лятучы галандзец". На бераг павольна спускаецца яго капVтан, пракляты за гардыню і асуджаны на вечныя вандраванні. Кожныя сем гадоў сыходзіць ён на зямлю ў пошуках той, чые каханне вызваліць яго ад праклёну. Але дарэмна — нідзе не знаходзіць ён вернага сэрца, і зноў падымае ветразі яго прывідны карабель. Ні на зямлі, ні ў акіяне Галандцу не знайсці збавення.\nНезнаёмы просіць прытулку ў Даланда, прапаноўваючы яму незлічоныя скарбы. Той рады нагоды разбагацець і ахвотна згаджаецца выдаць за марака сваю дачку Сэнту. Надзея загараецца ў душы Галандца — можа быць, каханне гэтай дзяўчыны дасць яму жаданы спакой. Радасна вітаючы спадарожны вецер, нарвежскія матросы рыхтуюцца да адплыцця. Галандзец накіроўваецца за імі.\nУ доме Даланда сяброўкі Сэнты весела чакаюць вяртання карабля. Сэнта ж захоплена думкамі пра Галандца, з дзяцVнства ёй у душу запала легенда пра таямнічы карабель праклятага капітана. Ахопленая парывам, яна горача жадае сустрэчы з Галандцам і клянецца зняць з яго заклён.\nЗ'яўляецца Эрык з навіной аб прыбыцці карабля Даланда. Эрык закаханы ў Сэнту і чакае ад яе згоды выйсці за яго замуж. Уражаны ўсхваляванымі словамі Сэнты, ён распавядае пра свой злавесны сон — аднойчы ў іх бухту прычаліў чужой карабель, з якога сышлі на бераг двое –– Даланд і незнаёмы. Сэнта выбегла ім насустрач і горача абняла незнаёмца. Цяпер дзяўчына ўпэўнена, што яе чакае сустрэча з Галандцам. Эрык адчайна спрабуе заклікаць да розуму Сэнты і абяцае ажаніцца на ёй, але ўсе яе думкі толькі пра капітана праклятага карабля.\nГутарку Сэнты і Эрыка перапыняе прыход Даланда і Галандца. Бацька радасна распавядае пра свае планы выдаць Сэнту замуж за госця: ён не пашкадуе для яе падарункаў і будзе добрым мужам. Скамянелыя Сэнта і Галандзец ня зводзяць вачэй адзін з аднаго. Пасля гарачага прызнання ў каханні Даланд бласлаўляе пару.\nНарвежскія маракі святкуюць паспяховае вяртанне. Некалькі разоў яны спрабуюць зазваць да сябе каманду галандскага карабля, але запрашэнні застаюцца без адказу. Матросы Даланда смяюцца з таямнічага экіпажа і палохаюць дзяўчат апавяданнямі пра "Лятучага галандца". Раптам на моры пачынаецца бура, і з палубы прывіднага карабля даносяцца дзікія спевы. Нарвежцы беспаспяхова імкнуцца заглушыць яго вясёлай песняй, затым у страху разбягаюцца.\nЭрык, які даведаўся пра заручыны, моліць Сэнту адмовіцца ад яе гарачага захаплення і адказаць на яго каханне. Але дзяўчына не слухае яго: яна дала клятву, яе кліча вышэйшы абавязак. Тады Эрык нагадвае ёй пра дні, праведзеныя разам, пра ўзаемныя прызнанні. Іх размову чуе Галандзец. Ён прыходзіць у лютасць — значыць, Сэнта, як і ўсе іншыя жанчыны, няверная і яму не знайсці спакою! Нягледзячы на ўсе яе просьбы, Галандзец загадвае сваім матросам рыхтавацца да адплыцця і падымаецца на борт карабля, каб зноў адправіцца ў бясконцыя вандраванні. Але Сэнта цвёрдая ў сваім рашэнні выратаваць таго, каму паклялася ў вернасці. Яе каханне збаўляе Галандца ад праклёну.


Інфармацыйная гадзіна: Інфармацыя і прапаганда ў сацыяльнай рэкламе пра каранавірус | Інфармацыйна-метадычны партал для настаўнікаў\nПрапануйце вучням паглядзець 2 відэа сацыяльнай рэкламы з аднолькавым пасылам: засцерагчы людзей ад распаўсюду каранавірусу. Скажыце, што адзін ролік - прыклад інфармавання, а другі - прыклад прапаганды. Але не агучвайце, якое відэа да якога тыпу адносіцца. Вучні павінны самі гэта вызначыць.\nПапрасіце вучняў абмеркаваць у парах (30 секунд) і выказацца, які ролік яны лічаць інфармацыйным, а які - прапагандай і чаму. Пацвердзіце, што яны вызначыліся верна. (Звярніце ўвагу на тое, ці захоўваюцца этычныя нормы ў роліках, ці не імкнуцца стваральнікі выклікаць занадта моцныя эмоцыі, каб знізіць крытычнасць мыслення).\nАб'яднайце вучняў у групы па 4-7 чалавек. Раздайце вучням карткі з словамі:\nУздзейнічае на эмоцыі,\nНамаўляе (дзейнічаць пэўным чынам, дае гатовыя рашэнні)\nПапрасіце іх вызначыць, якія паняцці больш адпавядаюць інфармаванню, а якія - прапагандзе.\nГрупы наклейваюць стыкеры са словамі на дошку.\nКалі ўзнікнуць спрэчныя моманты - настаўнік тлумачыць, што, напрыклад, інфармаванне сустракаецца і ў інфармацыйным і ў прапагандысцкім роліку, але інфармацыя падаецца па-рознаму. У інфармацыйным - праз перакананне і тлумачэнне, а ў прапагандысцкім - праз маніпуляванне (эмоцыямі, лічбамі, "экспертным" меркаваннем...).\nІнфармацыйны ролік - інфармуе, тлумачыць і вучыць\nПрапагандысцкі - інфармуе і дае гатовае рашэнне.\nНастаўнік зачытвае азначэнне, што такое сацыяльная рэклама:\nСацыяльная рэклама - від некамерцыйнай рэкламы, скіраванай на змену грамадскіх паводзін і прыцягнення ўвагі да праблем грамадства.\nНастаўнік просіць групы прыдумаць сцэнар сацыяльнай рэкламы. Прычым адны групы будуць рабіць сцэнар прапагандысцкага роліка, а іншыя - інфармацыйнага. (Гэта заданне можа быць дадзена ў якасці дамашняга, калі час не дазваляе зрабіць гэта ў класе).\nКрытэрыі ацэнкі працы груп:\n- Ці была выбрана праблема, сапраўды важная для грамадства\n- Ці патлумачаны метады, якія выбраны для пераканання важнасці гэтай праблемы\nАрыгінал практыкавання на медыятулкіце.


Малейкаўскі сельсавет — Вікіпедыя\nМале́йкаўскі сельсавет (руск.: Малейковский сельсовет) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Брагінскага раёна Гомельскай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок (да 2011 г. вёска) Малейкі. Знаходзіцца на паўночным усходзе раёна.\nПасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Брагінскага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаваных Новамакрэцкага і Сялецкага сельсаветаў. Пасля скасавання акруговага падзелу 26 ліпеня 1930 года ў складзе Брагінскага раёна БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 26 сакавіка 1987 года ў склад сельсавета з Крыўчанскага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (вёскі Гарадок, Зарэчча, Сцежарнае і пасёлак Сцежарнае). 17 лістапада 2005 года скасаваны пасёлак Сцежарнае. 20 жніўня 2008 года была ліквідавана вёска Гарадок. 25 сакавіка 2011 года скасавана вёска Гарадзішча (далучана да вёскі Сялец).\nНасельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1239 чалавек, з іх 95,4 % — беларусы, 3,5 % — рускія.\n↑ Решение Брагинского районного Совета депутатов от 25 марта 2011 г. № 46 О некоторых вопросах административно-территориального устройства Малейковского сельсовета(недаступная спасылка)\nМалейкаўскі сельсавет у картатэцы Фондавага каталога дзяржаўных архіваў Рэспублікі Беларусь\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Малейкаўскі_сельсавет&oldid=4120764"\nАпошнія змены 15 мая 2022 а 11:49\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 11:49, 15 мая 2022.


> Перамога Настассі Кавальчук\nВыхаванка вакальнай студыі “Акцэнт” Цэнтра творчасці дзяцей і моладзі Навабеліцкага раёна Гомеля Настасся Кавальчук атрымала перамогу на Міжнародным фестывалі-конкурсе “Творчасць без межаў”, арганізатарамі якога выступаюць Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь і Нацыянальны цэнтр мастацкай творчасці дзяцей і моладзі.\nНастасся займаецца акадэмічнымі спевамі з кіраўніком вакальнай студыі “Акцэнт” Марыяй Уладзіміраўнай Вярбіцкай ужо некалькі гадоў. Менавіта ў гэтым жанры дзяўчынка прадстаўляла Гомельскую вобласць на конкурсе. На суд журы — твор італьянскага кампазітара Луіджы Дэнца Funiculi, funicula.\nВарта адзначыць, што ў склад журы ўвайшлі не толькі музычныя дзеячы Беларусі, але і прадстаўнікі з Германіі і Італіі. Майстэрства педагога і талент навучэнкі прынеслі ў скарбонку Цэнтра творчасці яшчэ адну перамогу Міжнароднага ўзроўню — дыплом І ступені.\nзагадчык вучэбна-метадычнага кабінета Цэнтра творчасці дзяцей і моладзі Навабеліцкага раёна Гомеля.


Медыкі назвалі галоўны прадукт надыходзячай зімы - 22.11.2020, Sputnik Беларусь\nСпойлер для ўсіх, хто сочыць за здароўем і сітуацыяй з пандэміяй каронавіруса - недарагі прадукт багаты "сонечным" вітамінам D і яго заўсёды можна знайсці ў... 22.11.2020, Sputnik Беларусь\nСпойлер для ўсіх, хто сочыць за здароўем і сітуацыяй з пандэміяй каронавіруса - недарагі прадукт багаты "сонечным" вітамінам D і яго заўсёды можна знайсці ў краме.\nАмерыканскі доктар медыцынскіх навук Ларэн Паўэл назвала галоўны "зімовы прадукт": умацаваць імунітэт і абараніцца ад вірусаў дапаможа звычайная капуста.\nНадыходзячай зімой кожнаму прыйдзецца больш уважліва паставіцца да свайго самаадчування і прыкласці максімальныя намаганні, каб абараніць сябе ад каронавіруса. І хоць ёсць нямала спосабаў падтрымаць імунітэт, пальма першынства застаецца за вітамінавай і пажыўнай ежай.\nЯк паведаміла выданне EatThis, амерыканскі доктар Ларэн Паўэл склала спіс прыярытэтных прадуктаў халоднага сезона. Галоўным прадуктам зімы медык назвала капусту.\n"Калі справа даходзіць да капусты, вы даяце вялікі бонус здароўю. Справа ў тым, што яна - крыніца антыаксідантаў, вітамінаў С, А і D, а таксама карыснай фалійнай кіслатой, жалеза і мінералаў, прадухіляюць шматлікія праблемы са здароўем", - адзначыла Паўэл.\nВітаміны C і D - сапраўдныя абаронцы імунітэту: і калі першы абараняе клеткі ад вірусаў, то яго "сонечны сабрат" падтрымлівае арганізм у пахмурны час года.\nАкрамя капусты, спецыяліст рэкамендуе есці чырвоную рыбу, таму што яна ўтрымлівае прыстойную дозу вітаміна D, а таксама грыбы, яйкі і сардзіны.


Пад Менскам зьбіраюцца зьнесьці новыя катэджы\n04 сакавік 2010, 21:44\nНа месцы вёскі Копішча, што побач са сталічным мікрараёнам Уручча-6, плянуецца будоўля вялікага мікрараёну. Пяць шматпавярховікаў побач зь лясным масівам ужо будуюцца. Але некалькі гадоў таму людзі на законных падставах пабудавалі тут сучасны катэджны пасёлак. Зараз гэтыя катэджы пагражаюць зьнесьці разам са старымі вясковымі дамамі.\nВёска Копішча выглядае даволі страката: побач зь мікрараёнам — старыя трухлявыя хаты, а бліжэй да Баравой і Валяр’янава — дыхтоўныя сучасныя катэджы. Карэнныя жыхары прадчувалі, што горад будзе наступаць, іх зьнясуць, таму асабліва не сьпяшаліся будавацца, рамантавацца. Але на пачатку дзесяцігодзьдзя на ўскрайку лесу, а таксама побач з аэраклюбам «Баравая» пачалося будаўніцтва сучасных катэджаў. Прычым цалкам на законнай падставе. Распавядае ўладальніца аднаго з катэджаў Сьвятлана:\n«Мы купілі ўчастак зямлі. 10 сьнежня 2002 году была заключана дамова куплі-продажу, і 12 сьнежня 2002 году было распараджэньне на дазвол будаўніцтва дома. Адразу ж мы пачалі яго будаваць, і 23 лістапада 2003 году па дакумэнтах дом уведзены ў эксплюатацыю. Усе дакумэнты, тэхпашпарт ёсьць».\nУсе дазволы, дакумэнты на будоўлю маюць і ўладальнікі яшчэ амаль трох дзясяткаў катэджаў. У 2007 годзе жыхары катэджнага пасёлку правялі рэканструкцыю сетак электразабесьпячэньня. Жыхары за свой кошт пабудавалі і ўзаконілі каналізацыйную сетку.\nА ўлетку 2008 году даведаліся, што ёсьць даручэньне прэзыдэнта № 09/03 ад 12 чэрвеня 2008 году пра наданьне «Прыорбанку» і фірме «Этэрыка» права на забудову тэрыторыі мікрараёна «Копішча» без правядзеньня аўкцыёну, і ёсьць адпаведнае рашэньне Менскага райвыканкаму. Натуральна, гэта выклікала занепакоенасьць жыхароў.\nСьвятлана: «Мы пайшлі даведацца ў „Мінскграда“, і яны паказалі нам папярэднюю дэталёвую пляніроўку, дзе дарога праходзіць проста па нашым доме. „Ой, вы так нядобра туды ўпісаліся!“ Маўляў, гэта яшчэ папярэдні праект, яшчэ не зацьверджаны, можа, будзе перарабляцца. Ну, быццам бы на некаторы час усё і заціхла».\nУладальнікаў катэджаў суцяшалі, што ў мікрараёне можа быць так званая «зьмяшаная забудова» з жытлом розных тыпаў: мала-, сярэдне- і шматпавярховай забудовы. А летась жыхары атрымалі копію дакумэнта «Заданьне на карэктыроўку праекта дэталёвай пляніроўкі жылога мікрараёну «Копішча», зацьверджанае гарадзкімі і абласнымі ўладамі. Там чорным па белым напісана, што «праектаваная тэрыторыя адносіцца да зоны шматпавярховай забудовы». А гэта азначае, што двухпавярховым катэджам там ня будзе месца, кажа спадарыня Сьвятлана.\n«У лістападзе 2009 году наш сусед паехаў па нейкіх сваіх справах у „Менскграда“, і там вісіць вялізны плякат пэрспэктыўнай забудовы Менску. І там Копішча цалкам пад знос ідзе. Ён запытаўся: „А што з намі будзе? Нас куды?“ — „А вас проста парэжуць“, — менавіта такімі словамі адказалі».\nГаспадар аднаго з катэджаў спадар Мурат: «Літаральна на мінулым тыдні зноў узьнікла пытаньне наконт вёскі Копішча. Тут ужо нам дакладна сказалі ў сельсавеце, у прыватнасьці, старшыня Бараўлянскага сельсавету, што ўсе дамы зносяцца ў вёсцы Копішча».\nЖыхары напісалі звароты ва ўсе інстанцыі, у тым ліку і ліст на імя Аляксандра Лукашэнкі. Адказ, падпісаны намесьнікам старшыні Менскага аблвыканкаму Мірчуком, складаецца з агульных фразаў, што «карэктыроўка пляну дэталёвай пляніроўкі была выкананая згодна з генэральным плянам Менску».\nУ чацьвер увечары пройдзе грамадзкае абмеркаваньне гэтай карэктыроўкі ПДП. Туды запрасілі і некаторых жыхароў вёскі Копішча.


21 ліпеня ў парафіі св. Францішка Асізскага ў Мінску брат Ян Садоўскі прынёс вечныя манаскія абяцанні\nАпублікавана 21 Ліпень 2018\nСтворана 21 Ліпень 2018\n21 ліпеня ў мінскай супольнасці Меншых братоў капуцынаў, якія нясуць служэнне ў сталічнай парафіі св. Францішка Асізскага ў мікрарёне Уручча (Копішча), вечныя манаскія абяцанні прынёс брат Ян Садоўскі.\nЁн назаўсёды прысвяціў сябе Богу праз абяцанні да смерці жыць паводле евангельскіх парадаў чыстасці, убогасці і паслухмянасці па прыкладзе Хрыста ў супольнасці, заснаванай святым Францішкам з Асізі. Брат Ян прынёс свае вечныя манаскія абяцанні ў прысутнасці кусташа Беларускай кустодыі меншых братоў капуцынаў брата Алега Шэнды OFMCap, братоў, родных і гасцей, якія прыбылі на гэтую ўрачыстую падзею з Беларусі і з-за мяжы.\nБрату Яну Садоўскаму 28 гадоў. Ён паходзіць з маладзечанскай парафіі св. Казіміра, якой духоўна апякуюцца браты капуцыны.\nПасля школы Ян паступіў на фізічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Правучыўшыся два гады ў гэтай вышэйшай навучальнай установе, юнак вырашыў пайсці за голасам Хрыста, які клікаў яго прысвяціць сябе служэнню Богу і бліжнім у манаскім жыцці.\nУ гаміліі айцец Алег Шэнда звярнуў увагу на тое, што «у нейкім сэнсе кожны хрысціянін жыве каб памерці – памерці для граху».\nКалі мы даведваемся, што нейкі малады хлопец ці дзяўчына выбіраюць дарогу жыцця прысвечанага Богу, гэта можа нас здзівіць. Яны гатовыя паміраць для дабра іншага чалавека\nПерад тым, як прынесці вечныя манаскія абяцанні, брат Ян Садоўскі праходзіў неабходную манаскую фармацыю ў супольнасцях меншых братоў капуцынаў у Польшчы і ў Італіі.\nСёння капуцыны з’яўляюцца ў Беларусі самай вялікай манаскай супольнасцю, якая дынамічна развіваецца і расце духоўна і колькасна.\nМожна ўбачыць відэа віншаванні на старонцы facebook у брата Франца Бука


У Віцебску адзначылі 7 лістапада дзвюма «масавымі» акцыямі. Нікога не затрымлівалі - Віцебская вясна\nПадчас акцыі партыі «Справядлівы Свет»\nБліжэй да 11.00 на плошчы пачалі з'яўляцца прыхільнікі партыі «Справядлівы Свет» і людзі, якія не падтрымліваюць сённяшнюю ўладу. Хуткая дапамога да гэтага часу ўжо зʼехала. Засталіся дзяжурыць на плошчы адно міліцыянты і людзі ў цывільным. Па словах сябры партыі «Справядлівы свет» Вадзіма Кузьміна, заяўка на правядзенне мітынгу таксама падавалася, але афіцыйнай паперы з дазволам, як звычайна, яны не атрымалі. «Дык калі будуць арыштоўваць – нічога дзіўнага», – папярэдзіў. Але абышлося без затрыманняў.\nЯшчэ ў гэтым разьдзеле: « Павел Левінаў: праўладныя арганізацыі правялі мітынг з парушэннем закону\tКамітэт супраць катаванняў: бацька і сын Кузнечыкі павінны заставацца пад абаронай урада Швецыі »


Тэг: хэштэгі » Martech Zone\nЧас чытання: 2 пратакол Маё меркаванне пра сацыяльныя сеткі часта адрозніваецца ад меркавання ў маёй індустрыі. Тэарэтычна я люблю сацыяльныя сеткі і магчымасці, якія яны прадастаўляюць бізнесу, каб дасягнуць кліентаў і перспектыў на асабістым узроўні. Рэчаіснасць была зусім іншай. Я назіраў, як прадпрыемствы спрабуюць выкарыстоўваць сацыяльныя сеткі гэтак жа, як іншыя маркетынгавыя каналы. У некаторых сітуацыях гэта прыводзіла да неверагоднага збянтэжанасці ... рабатызаваныя адказы, зробленыя публічна кемлівым карыстальнікам сацыяльных сетак\nЧас чытання: 2 пратакол Калі вы некаторы час чытаеце гэтую публікацыю, вы ведаеце, наколькі я пагарджаю электроннай поштай у параўнанні з аргументамі ў сацыяльных сетках. Каб раскрыць увесь патэнцыял любой маркетынгавай стратэгіі, выраўноўванне гэтых кампаній па розных каналах палепшыць вашыя вынікі. Гэта не пытанне супраць, гэта пытанне і. З кожнай кампаніяй на кожным канале, як вы можаце забяспечыць павелічэнне колькасці адказаў на кожным даступным канале. Электронная пошта? Сацыяльны? Альбо\nАсновы Twitter: Як карыстацца Twitter (для пачаткоўцаў)\nЧас чытання: 4 пратакол Яшчэ занадта рана называць гібель Twitter, хаця асабіста я адчуваю, што яны працягваюць рабіць абнаўленні, якія не паляпшаюць і не ўмацоўваюць платформу. Зусім нядаўна яны выдалілі бачны лік, даступны праз свае сацыяльныя кнопкі на сайтах. Я не ўяўляю, чаму, і здаецца, што гэта можа аказаць негатыўны ўплыў на агульную актыўнасць, калі вы паглядзіце на трафік Twitter на ключавых сайтах вымярэнняў. Хопіць скардзіцца ... паглядзім добрае\nІнструменты даследавання і кіравання хэштэгамі\nЧацвер, Травень 28, 2015 Нядзеля, люты 5, 2017 Douglas Karr\nЧас чытання: 4 пратакол Хэштэг быў словам года ў 2013 годзе, там быў дзіця па імені Хэштэг, і гэта слова было забаронена ў Францыі (mot-dièse). Хэштэгі працягваюць прыносіць велізарныя перавагі пры належным выкарыстанні ў сацыяльных сетках - тым больш, што іх выкарыстанне пашырылася за межы Twitter і Facebook. Калі вы хочаце атрымаць асновы хэштэгаў, глядзіце апублікаванае намі кіраўніцтва па хэштэгах. Вы таксама можаце прачытаць наш пост пра пошук лепшых хэштэгаў для кожнага сацыяльнага абнаўлення.\nЧас чытання: <1 хвілін Акрамя адаптыўных шаблонаў электроннай пошты, тэхналогія, якая ляжыць у аснове электроннай пошты, не моцна змянілася за апошняе дзесяцігоддзе. Аднак, як адна з самых моцных аддач ад маркетынгавых інвестыцый, маркетолагі бачаць большую аддачу, калі яны поўнасцю выкарыстоўваюць тэхналогіі ў нагу з паведамленнямі, якія яны распаўсюджваюць. Вось 14 дасягненняў у галіне тэхналогій, якія ўплываюць на маркетынг электроннай пошты Персаналізацыя ў рэжыме рэальнага часу на аснове міжканальных дадзеных. Вялікія крыніцы дадзеных будуць падаваць прагназацыйны і кантэкстны змест у электроннай пошце. Звязаныя паведамленні


01 верасень 2012, 12:41\nАдкрыцьцё шыльды было прымеркавана да Дня беларускага пісьменства і друку, які адзначаецца сёлета ў Глыбокім 2 верасьня. Паводле праграмы сьвяткаваньняў, адкрыцьцё мусіла адбыцца 1 верасьня, але чамусьці гэта здарылася напярэдадні, 31 жніўня.\nМэмарыяльная шыльда з партрэтам Клаўдзія Дуж-Душэўскага зьявілася на доме № 22 па вуліцы Горкага. Дом, дзе ў 1891 годзе нарадзіўся Клаўдзій Дуж-Душэўскі, стаяў побач з гэтым будынкам.\nНа адкрыцьцё шмат хто з ахвотных ня трапіў, бо пра перанос падзеі на іншы час мала хто ведаў.\n«Верагодна, гэта зроблена знарок. Каб тут не было магчымасьці сабрацца разам сьвядомым беларусам», — мяркуе незалежны журналіст Кастусь Шыталь.\nДарэчы, мэмарыяльная дошка ў гонар Клаўдзія Дуж-Душэўскага, які лічыцца стваральнікам бел-чырвона-белага сьцяга, зьявілася ўжо не ўпершыню. Чатыры гады таму, 23 сакавіка 2008 году, напярэдадні 90-х угодкаў абвяшчэньня БНР, шыльду з партрэтам беларускага грамадзкага дзеяча і надпісам «Клаўдзій Дуж-Душэўскі. Палітык. Асьветнік. Дойлід» усталявалі мясцовыя актывісты.\nГаспадар таго самага дому № 22 па вуліцы Горкага Раймунд Салодкі ня меў нічога супраць. Але запратэставалі мясцовыя ўлады. Праз два дні пасьля адкрыцьця шыльда зьнікла, а аўтараў ініцыятывы ўшанаваньня памяці земляка выклікалі «на размову» ў міліцыю.\nЧатыры гады таму шыльду ў гонар Клаўдзія Дуж-Душэўскага зьнялі паводле распараджэньня Глыбоцкага райвыканкаму. Цяпер на тым самым доме, ужо са згоды ўладаў, зьявілася іншая шыльда. Праўда, яе адкрыцьцё усё ж вырашылі «прыхаваць» ад грамадзкасьці.\nКлаўдзій Дуж-Душэўскі (27.03 (паводле іншых зьвестак 13(26).4.1891), мястэчка Глыбокае Дзісенскага павету Віленскай губэрні — 25.2.1959, Вільня) — палітычны дзяяч, дыплямат, архітэктар, рэдактар, пэдагог. У 1912 скончыў Віленскую рэальную вучэльню, дзе далучыўся да беларускага руху, у 1912–1918 вучыўся ў Пецярбурскім горным інстытуце. Удзельнічаў у выданьні часопісу «Раніца». Стварыў эскіз бел-чырвона-белага сьцяга. Ухваліў абвяшчэньне Беларускай Народнай Рэспублікі, з восені 1919 быў дыпляматычным прадстаўніком ураду БНР у дзяржавах Балтыі. Выкладаў у Віленскай беларускай гімназіі і на беларускіх настаўніцкіх курсах. У 1927 скончыў Літоўскі ўнівэрсытэт (Коўна). Рэдагаваў часопіс «Беларускі сьцяг» (1922), браў удзел у выданьні часопісу «Крывіч» (1923–1926), рэдагаваў часопіс «Беларускі асяродак» (1933). Перакладаў на беларускую мову падручнікі для сярэдніх школ.\nНекалькі разоў арыштоўваўся польскімі, нямецкімі і савецкімі ўладамі, у лютым 1952 асуджаны на 25 гадоў зьняволеньня як беларускі нацыяналіст. Вызвалены ў красавіку 1955. Працаваў у інстытуце «Літбудпраект». Пахаваны ў Коўне.\nВячаслаў Ракіцкі: «Маркса, 38 — адрас свабоды»\n«Журавы і журавіны». Фэст у Мёрах, які мог бы стаць нацыянальным брэндам


Публікацыі па тэме «Дуда» | Новы Час\nМінскі магазін «Акадэмкніга» адмовіўся ад продажу часопісаў «Наша гісторыя», «Асцярожна: дзеці!» і «Дуду». Пра гэта паведаміў выдавец гэтых СМІ.\nСёння адбылася тэлефонная размова кіраўнікоў МЗС Беларусі і Фінляндыі Уладзіміра Макея і Пекі Хаавіста, паведамляе прэс-служба беларускага знешнепалітычнага ведамства.\nДударскі клуб (суполка аматараў беларускай дуды) 22 кастрычніка распачаў новы сезон танцавальных вечарын. Глядзіце, як весела прайшла першая сустрэча!\n«Дударскі клуб» запрашае на апошнюю вечарыну гэтага года\n"Дударскі клуб" запрашае 12 снежня на апошнюю вечарыну гэтага года. У праграме гурт Lity Taler і сярэднявечная дыскатэка.\nДуда ў Беларусі — больш, чым дуда\nУ мінскай кавярні «Грай» 28 лістапада прайшла чарговая танцавальная вечарына Дударскага клуба. Акрамя музыкаў, што часта граюць, выступіла студыя «Варгін». Глядзіце прыгожыя фота і чытайце, чаму дуда — гэта не проста музычны інструмент.\nУ кавярні «Грай» 17 кастрычніка адбылася першая вечарына новага сезона Дударскага клуба. Да вясны імпрэзы будуць праходзіць праз сераду.\nУ Мінску адзначаць «Міжнародны дзень жанчын з дудамі»\nБеларускі «Дударскі клюб» вырашыў сумясціць два святы, паведамляе "Радыё Свабода".


Адкрываецца аўтобусны рэйс Гродна-Каўнас. Скарыстацца ім можна ўжо ў красавіку\n3 красавіка 2019, 12:40\nЗ 12 красавіка адкрываецца прамы рэгулярны рэйс Гродна — Каўнас — Гродна. Выязджаюць з аўтавакзала Гродне ў 07:40, з Каўнаса ў 16:15. Маршрут праходзіць праз Друскінінкай, Алітус, аэрапорт Каўнаса, паведамляе taf.by.\nРэгулярны рэйс Гродна — Каўнас праз Алітус выконваецца 19-мясцовым мікрааўтобусам. У мікрааўтобусе ўстаноўлены wi-fi. Інтэрнэт на тэрыторыі Літвы бясплатны. Аўтобус не спыняецца для афармлення TAX FREE.\nДля аматараў шопінгу ў Каўнасе ёсць «Acropolis». На чатырох паверхах — каля 300 крам (у тым ліку Zara, Geox і Salamander) і рэстараны. Ён пабудаваны прама вакол будынка старой ткацкай фабрыкі, які захаваўся. Або «Mega» — другі па папулярнасці гандлёвы цэнтр на адной з галоўных гандлёвых вуліц горада.\nТурыстам спадабаецца стары горад, музей М. К. Чурлёніса. знакаміты музей чарцей, Ковенскі замак, ратуша, сабор, базіліка, царква і інш. У горадзе працуе два фунікулёра ў раёнах Жалякальніс і Аляксотас. Больш падрабязна пра рэйс тут.\n« На вуліцы Дарвіна адкрыецца кавярня з відамі на гістарычны цэнтр


Гарэцкі Максім. Дзве душы | Prastora.by - iнтэрнэт-крама кнiгаў на беларускай мове. Вялiкi выбар мастацкай i навукова-папулярнай лiтаратуры. Таксама ў продажы аўдыёкнiгi, музычныя кампакт-дыскi, вiдэа, сувэнiры ды iншае. Даступныя цэны.\nМінск: Мастацкая літаратура, 2008. – 109 с.\nЗаможны памешчык Абдзіраловіч, аўдавелы пасля трагічнага выпадку, давярае свайго малога Ігналіка карміліцы. А тая, жадаючы лепшай долі свайму дзіцяці, пераменьвае немаўлят. Пасля абодва – Ігнат і Васіль – праходзяць праз рэвалюцыю, Грамадзянскую вайну. Пры гэтым асаблівая аўтарская ўвага скіраваная на светабачанне Ігната Абдзіраловіча, які пакутуе ад раздваення душы – у рэчах, простых на першы погляд, бачыць палярныя бакі і разрываецца паміж процілегласцямі, не ведаючы, да якога берага прыстаць.\nГлядзі таксама Гарэцкі Максім. Дзве душы (аўдыёкніга).


Эль -Сальвадор купляе падзенне, калі ўспышка коштаў на біткойны ўпала да 42.9 тысячы долараў - 1234 інфармацый\nВы знаходзіцеся ў:Галоўная » Эль -Сальвадор купляе падзенне, бо ўспышка коштаў на біткойны падае да 42.9 тысячы долараў\nЭль -Сальвадор купляе падзенне, бо ўспышка коштаў на біткойны падае да 42.9 тысячы долараў\nТрымальнікі біткойнаў (BTC) атрымалі прыбытак у аўторак, як толькі Сальвадор перайшоў да прызнання лічбавай валюты законным плацежным сродкам у знакавым кроку, які можа мець значныя наступствы для глабальнага прыняцця.\nПасля дасягнення ў панядзелак мясцовых максімумаў на поўнач ад 52,800 42,900 долараў, кошт біткойна апусцілася да 19 24 долараў у аўторак, паведамляе Cointelegraph Markets Pro. Пік да мінімуму, флагманская криптовалюта патаннела амаль на XNUMX% за папярэднія XNUMX гадзіны.\nПрэзідэнт Сальвадоры Найбік Букеле пацвердзіў, што яго ўрад купіў падзенне, вырваўшы 150 BTC падчас глыбіні распродажу. Як паведамляў Cointelegraph, Сальвадор зрабіў першую куплю BTC у панядзелак напярэдадні ўступлення ў сілу закона аб біткойнах. Першапачатковая купля 200 BTC ацэньвалася прыкладна ў 10.4 мільёна долараў.\nДададзена 150 новых манет. #BitcoinDay #BTC - Найбік Букеле (@nayibbukele) 7 верасня 2021 г.\nМенш чым праз пяць хвілін пасля першапачатковага твіта Bukele сказаў што «зніжка сканчаецца» для биткойнов. Ён таксама падзякаваў Міжнароднаму валютнаму фонду (МВФ) за дапамогу яго краіне "зэканоміць мільён на друкаванай паперы" на куплі біткойнамі свайго ўрада. Для кантэксту, МВФ выступіў супраць набегу біткойнаў у Сальвадоры. Яго папярэджанні аб прыняцці краінай крыптаграфіі, магчыма, спрыялі нядаўняму прыступу зменлівасці рынку.\nЗараз у Сальвадора знаходзіцца 550 BTC, кошт якіх складае прыкладна 28.8 млн. Долараў ЗША ў бягучых цэнах.\nЗдаецца, зніжка заканчваецца\nДзякуй за апусканне @IMFNews. Мы зэканомілі мільён на друкаванай паперы.\nУ Сальвадоры цяпер знаходзіцца 550 біткойнаў. #BitcoinDay #BTC - Найбік Букеле (@nayibbukele) 7 верасня 2021 г.\nПа тэме: Банк Амерыкі акрэслівае 4 патэнцыйныя перавагі біткойн -стратэгіі Сальвадора\nВалацільнасць не з'яўляецца чымсьці новым для рынку криптовалют. Калектыўная рынкавая капіталізацыя ўсіх манет была зніжана напалову ў перыяд з мая па ліпень у выніку спалучэння тэхнічных таргоў, атрымання прыбытку і выклікаючых страх загалоўкі біткойна з высокага ўзроўню каля 65,000 29,000 долараў аж да 50,000 4,000 долараў. За апошні месяц рынак правёў уражлівае аднаўленне: біткойн вярнуў сабе 2.4 XNUMX долараў, эфір (ETH) дасягнуў XNUMX XNUMX долараў, а агульная рынкавая капіталізацыя паднялася вышэй за XNUMX трыльёна долараў.


11 лістапад 2008, 17:36\nУ эфіры “Званкі на Свабоду”. Выбары прэзыдэнта ЗША, становішча беларускай мовы ў Беларусі, а таксама іншыя тэмы — у сёньняшніх тэлефанаваньнях на “Свабоду”.\nАбраньне новага прэзыдэнта Злучаных штатаў Амэрыкі, якім стаў Барак Абама — адна з тэмаў, якую працягваюць камэнтаваць слухачы “Свабоды”.\nВалер Курневіч, гарадок Печы, Барысаў: “Пра выбары ў Штатах. Некалі Маркс, які стварыў “Капітал”, пад Штаты яму капаў, дзівіўся іх дынамізму і патрыятызму. І тая сыстэма была здольная перамагаць перашкоды, пачынаючы ад Аўраама Лінкальна. А 4 лістапада 2008 году, запомніць трэба дату гэтую, ЗША далі ўзор надзеі і дэмакратыі”.\nУ наступных тэлефанаваньнях слухачы абмяркоўваюць ініцыятыву чыноўнікаў Берасьцейскага аблвыканкаму пра ўвядзеньне “Дня роднай мовы”.\nІльля Копыл: “Вось кіраўніцтва Берасьця абвясьціла пра намер адзін дзень на тыдзень размаўляць на беларускай мове, і ўжо мы радуемся. Кіраўнікі іншых абласьцей краіны пакуль што маўчаць. Закрыцьцё па ўсёй краіне беларускіх школ і перавод выкладаньня ў іх на мову суседняй краіны не кампэнсуеш адным днём на тыдзень”.\nСпадар: “Размаўляць па-беларуску павінны не адзін дзень, а тры з паловай дні на тыдзень, таму што на рэфэрэндуме 1996 народ прагаласаваў за роўны статус беларускай і рускай моваў”.\nЛапацін: “Пачуў, што Глеб Лабадзенка зьбірае сродкі на лячэньне дзядзькі Рыгора, шаноўнага спадара Барадуліна. Падкажыце, калі ласка, як зьвязацца з Глебам?”\nНа пытаньне адказвае Глеб Лабадзенка:\n“Найперш я хачу шчыра падзякаваць усім, хто адгукнуўся. На сёньня дзядзька Рыгор падпісаў каля 400 кніг. На гэты момант акцыю даводзіцца сканчаць з тае прычыны, што скончыліся кнігі. Дзядзька Рыгор таксама перадае ўсім шчырыя падзякі. Зараз ён яшчэ ў шпіталі, але на гэтым тыдні яго павінны выпісаць”.\nЗ прычыны хваробы сэрца ў шпіталі знаходзіцца і вядомы беларускі пісьменьнік Уладзімер Арлоў. Наступныя выказваньні на ягоны адрас:\nМікола Корбут, в. Міхалёва, Бабруйскі раён: “Дазвольце праз ваша радыё знакамітаму сыну нашай Бацькаўшчыны Ўладзімеру Арлову пажадаць хутчэйшага выздараўленьня. Набірайцеся сіл, дарагі наш чалавек!”\nЮры Васілеўскі, Менск: “Даведаўся, што спадар Уладзімер Арлоў знаходзіцца ў лякарні. Хачу пажадаць яму хутчэйшага выздараўленьня. Наперадзе ў яго яшчэ шмат спраў. Беларуская гістарыяграфія патрабуе такіх вось апантаных людзей, як спадар Арлоў”.\nВасіль Сільвестр, ліквідатар аварыі на ЧАЭС, Калінкавічы: “Чаму дзяржава ня дбае пра наступствы радыяцыі на Беларусі? Дакладна ведаю, што ўзровень забруджаньня зямлі і прадуктаў харчаваньня на Ўкраіне і ў Расеі меншы, чым у нас у краіне. Таму і прапаную Цэнтру падтрымкі чарнобыльскіх ініцыятыў стварыць аргкамітэт па падрыхтоўцы і правядзеньні зьезду ўдзельнікаў ліквідацыі чарнобыльскай катастрофы і пацярпелых жыхароў Беларусі”.\nСпадар: “Яшчэ ва ўсіх на слыху зварот Мядзьведзева да расейскага народу. Галоўнай каштоўнасьцю ў краіне расейскай зьяўляецца чалавек. Але што ж я бачу: пасьля авіякатастрофы ў Пермі выплацілі па 2 мільёны расейскіх рублёў за кожную ахвяру. А за тых, хто загінуў на падлодцы “Нерпа”, усяго па 100 тысяч”.\nАнастас Семяновіч: “Я і мае сябры хочам выказаць падзяку спадару дырэктару Аляксандру Лукашуку, супрацоўнікам Дракахрусту і Максімюку за абмеркаваньне пытаньняў на “Белсаце”. Вечары, калі вы абмяркоўваеце тыя ці іншыя пытаньні на “Белсаце”, для мяне і маіх сяброў — сьвята. Дзякуй за вашу цяжкую працу на карысьць Беларусі. Жыве родная Беларусь!!!”


Справа Фаміных: сведкі абвінавачання мяняюць паказанні - Віцебская вясна\nСёння адбывалася апытанне сведкаў: жонкі і бацькоў міліцыянта Іванова, а таксама суседзяў і выпадковых мінакоў. Найбольш пытанняў выклікаў удзел і роля Анастасіі ў бойцы, а таксама штыкеціна з цвіком, якую яна нібыта выдрала з плоту, каб, маўляў, біць ёй пацярпелага. Кавалак плоту у руках Фаміной бачылі толькі родныя Іванова, іншыя сведкі ўдзел Анастасіі ў бойцы ўвогуле не падцвярджаюць. Таксама у сведак абвінавачання змянілася паказанні па гэтых пытаннях ў параўнанні з пазіцыяй на следстве. Цяпер яны за выключэннем жонкі Іванова альбо не бачылі, альбо не памятаюць, што дакладна адбывалася са штыкецінай.\nКрыніца: Справа Фаміных: сведкі абвінавачання мяняюць паказанні


Па-за мовай, мы не славяне, а нашымі продкамі былі балты - як гэта ўплывае на нашу мэнтальнасьць - Nacyjanalny Intares\nПа-за мовай, мы не славяне, а нашымі продкамі былі балты – як гэта ўплывае на нашу мэнтальнасьць\nУ пэрыяд Расейскай Імпэрыі і СССР вядомая канцэпцыя аб “трыадзінстве рускага народу”, які меўся складацца з вялікаросаў, беларусаў і маларусаў, не падлягала пераацэнцы. Таксама мала хто сумняваўся ў славянскасьці беларусаў, хаця мова не адзіная прыкмета паходжаньня.\nНа пачатку трэба вызначыцца, якія фактары ўплываюць на фармаваньне нацыянальнага характару. Тое, што мова ня можа быць адзіным такім фактарам добра сьведчыць і прыклад сёньняшніх беларусаў, якія хаця і ў масе сваёй, размаўляюць па руску, тым ня менш расейцамі не становяцца. Вядома, заняпад беларускай мовы нясе небясьпекі культурнага і палітычнага пляну, але зараз не пра гэта гаворка.\nНацыянальны характар любога народу фармуецца таксама і традыцыямі ды звычаямі, у якія ўключаюцца сьпеўная і танцавальная культура, гаспадарка і кухня, строі і ўпрыгожваньні, дапасаваныя да антрапалягічнага выгляду.\nНіжэй мы спэцыяльна не азначаем ілюстрацыяў, каб паказаць, наколькі цяжка адрозьніць так званы “беларускі” строй ад так званага “літоўскага”:\nСправа не датычыць толькі строяў, але і звычаяў. Традыцыі ўшанаваньня памерлых, апісаныя Адамам Міцкевічам у паэме “Дзяды”, народзіны і вясельлі – усё гэта нашая супольная спадчына.\nАгульнасьць пацьвярджаецца архэалягічнымі досьледамі, вынікі якіх пачалі разбураць агульнаславянскія міфы. Першапраходцам стаў сьвятой памяці Валянцін Сядоў, расейскі архэоляг, які абгрунтаваў ідэю балцкага субстрату ў этнагенэзе беларусаў.\nУ інтэрвію газэце Літаратура і мастацтва ў 1993 г. Валянцін Сядоў казаў:\n– У аспіранцкія гады я працаваў над тэмай «крывічы і саславяне», і мне выпала займацца курганамі. З вынікаў раскопаў у Беларусі і Смаленшчыне відаць, што гэтыя землі адрозніваюцца ад Кіеўшчыны, Ноўгарадчыны, Валыні, Польшчы асобным тыпам упрыгожанняў, якія можна супаставіць са старажытналітоўскімі і старажытналатышскімі тыпамі (нагрудныя, гарлавыя каралі, грыўні на шыю, культавыя змеі).\nНа падставе археалагічных дадзеных можна сцвярджаць, што ў канцы бронзавага і ў жалезным веку на тэрыторыі паўднёва-ўсходняга ўзбярэжжа Балтыйскага мора да вярхоўяў Дона, уключаючы ўвесь басейн Акі, і ад Падняпроўя да Кіеўшчыны жылі балты. Спачатку яны паслугоўваліся адзінымі балцкімі гаворкамі. Потым гэты арэал распаўся на тры часткі: Заходнія, Усходнія й Дняпроўскія балты.\nЗ сярэдзіны I тысячагоддзя пачынаецца моцная міграцыя славян. Узнікае пытанне: ці пасунулі славяне балтаў? Курганныя матэрыялы сведчаць, што не. Балты ўдзельнічалі ў этнагенезе гэтых славянскіх плямёнаў, увайшлі ў іх склад, прынялі мову, а дакладней, яе розныя дыялекты.\nБалцкія элементы ў Беларусі і Смаленшчыне выяўляюцца найперш у гідраніміцы і дыялекталогіі, а таксама ў палеантрапалогіі. Пасля Беларусь склала аснову Вялікага Княства Літоўскага і такім чынам адасобілася ад пскоўскіх, ноўгарадскіх ды маскоўскіх земляў. І фармаванне беларусаў праходзіла на аснове балцкага субстрату. Археалагічна гэта лёгка прасачыць. (канец цытаты)\nНаша мова таксама захавала масу сьведчаньняў у выглядзе балтызмаў кшталту: кішеня, гутарка, вопратка, пуня, сьвіран, балбатун і інш. Усё гэта фармавала мэнтальнасьць нашага народу, якая адрозьніваецца замілаваньнем да парадку, спакою, разважнасьці і адказнасьці.\nУ сёньняшні час існуе нямала ўплываў і небясьпекаў для разбурэньня гэтага апрычонага сьвету. Дынамізм глябалізацыі вымушае больш хуткую рэакцыю. Тым ня меней трэба старацца і надалей захоўваць наш парадак, які павінен нас адрозьніць ад так званага “рускага міру”.\nКаталіцкі Касцёл у Беларусі праяўляе актыўнасьць. Ці дастатковую? – піша каталіцкі блогер з Параф’янава Кастусь Шыталь


HDTV — Вікіпэдыя\nHDTV (па-ангельску: High definition television, па-беларуску: Тэлебачаньне высокай выразнасьці) — міжнародны лічбавы стандарт, які апісвае якасьць карцiнкі. HDTV прапаноўвае разрозьненьне ў 1920×1080 кропак. Частата абнаўленьня карцiнкі ў HDTV можа дасягаць 60 кадраў у сэкунду, тады як у стандартным тэлебачаньні — да 30 кадраў. Высокай тэхнічнай якасьці карцiнкі HDTV адпавядае й больш дасканалая якасьць гуку. Гук перадаецца ў фармаце Dolby Digital 5.1. Дзякуючы гэтаму пры праглядзе HDTV ствараецца поўны «эфэкт прысутнасьці».\nВяшчаньне фільмаў і тэлеперадач у стандарце HDTV на захадзе (ЗША, Японія, Эўропа) вядзецца ўжо некалькі гадоў, па платных кабэльных і спадарожнікавых каналах. Для прагляду такога HDTV сыгналу патрабуецца: спэцыяльны HDTV-цюнэр, плазьменная або LCD-панэль з разрозьненьнем HDTV, і аплата паказу сыгналу.\nЗусім нядаўна на захадзе быў пачаты выпуск і продаж кружэлак і плэераў зь фільмамі HDTV, прычым у двух канкуруючых і несумяшчальных адзін з адным стандартах: HD-DVD і Blu-Ray, па якасьці яны аднолькавыя, адрозьніваюцца толькі ёмістасьцю кружэлак і прынцыпам іх працы.\nУ чым адрозьненьне паміж відэа ў стандарце HDTV і звычайным DVD або сыгналам са звычайнага тэлевізара? Розніца ў асноўным толькі ў разрозьненьні, выразнасьці (колькасьці радкоў па гарызанталі й вэртыкалі) і ў суадносінах даўжыні старон экрана:\nзвычайны ЭПТ-тэлевізар (любой дыяганалі): 640×480 (максымум, рэальна яшчэ менш), суадносіны бакоў кадра 4:3;\nсыгнал відэа з DVD-плэера: 720×576 (PAL) або 720×480 (NTSC), суадносіны бакоў кадра 5:4 або 3:2;\nсыгнал HDTV стандарту 720p: 1280×720, прагрэсіўная разгортка, суадносіны бакоў кадра 16:9;\nсыгнал HDTV стандарту 1080i: 1920×1080, празрадковая разгортка (інтэрлэйсны рэжым), суадносіны бакоў кадра 16:9;\nсыгнал HDTV стандарту 1080p: 1920×1080, прагрэсіўная разгортка, суадносіны бакоў кадра 16:9.\nЧым вышэй разрозьненьне фільму — тым больш дэталізацыя й відовішчнасьць падзеяў, тым больш уражвае прагляд такога фільму. За 2005 год у Эўропе было прададзена каля 18 млн HDTV-дысплэяў.\nРазрозьненьня звычайнага тэлевізара не хапае для якаснага адлюстраваньня відэа з DVD-плэера, а стандарт HDTV значна пераўзыходзіць якасьць сучаснай DVD-карцінкі, акрамя таго, у звычайных ЭПТ-тэлевізарах няма інтэрфэйсу HDMI або DVI, таму на яго немагчымая перадача сыгналу з разрозьненьнем HDTV.\nУ 2006 годзе сталі даступныя сямейныя HDTV-плэеры (фарматы HD-DVD або Blu-ray), таксама даступныя фільмы на такіх кружэлках, па кошце ў некалькі разоў даражэй DVD. Агульнапрынятым кодэкам для відэа высокага разрозьненьня (вяшчаньня й запісу) лічыцца H.264. Таксама распаўсюджанымі зьяўляюцца фільмы высокага разрозьненьня, сьціснутыя да аб’ёму аднаго або двух DVD (4.5 або 9 Gb) і прызначаныя для прагляду на кампутары. Агульнапрынятага кодэка ў гэтым выпадку няма, разрозьненьне, як правіла, 720p (1280×720, прагрэсіўная разгортка), гук AC3 (5.1). Гэта дазваляе некалькі падвысіць якасьць карцінкі ў параўнаньні з DVD, аднак не зьяўляецца паўнавартасным HDTV-відэа.\nАб’ём сусьветнага рынку HDTV у 2006 годзе склаў $26 млрд.\nHDTV — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=HDTV&oldid=1541598»\nАпошняе рэдагаваньне ў 20:25 8 сакавіка 2013\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 8 сакавіка 2013 году ў 20:25.


Новае здарэнне на Астравецкай АЭС. Мінэнерга пацвердзіла чуткі\nПаводле апазіцыйнага актывіста Мікалая Уласевіча, «апошнія тыдні ў Астравецкім раёне цыркулююць чуткі» пра сурʼёсную аварыю на будаўнічай пляцоўцы БелАЭС. Пра гэта Уласевіч напісаў у сваім «Facebookʼу».\nЗ яго допісу ў сацсетцы вынікае, што падчас мантажу з вышыні 2 – 4 метраў на зямлю абрынуўся корпус будучага рэактара. Здарэнне магло адбыцца 10 ліпеня.\n«На самой справе, паводле генеральнага падрадчыка АТ «Атамбудэкспарт» (АО «АСЭ»), пазаштатная сітуацыя адбылася на пляцоўцы захоўвання корпусу рэактару падчас яго перамяшчэння ў гарызантальнай плоскасці», – гаворыцца ў паведамленні Мінэнерга.\nРэспубліканскае ўнітарнае прадпрыемства «Беларуская АЭС» якое зʼяўляецца заказчыкам праекту, «неадкладна запатрабавала ў генеральнага падрадчыка ўсе неабходныя дакументы і звесткі. Аналіз гэтай сітуацыі працягваецца», – адзначаецца ў каментары ведамства.\nНекалькімі гадзінамі раней прэс-офіс групы кампаніяў «АСЭ» назваў інфармацыю аб падзенні рэактару няпраўдай.\nПаводле Уласевіча, месца здарэння ўжо два тыдні ачэпленае «людзьмі ў чорным».\nТэгі: аварыя, Астравецкая АЭС


У Нідэрландах вугальныя электрастанцыі могуць зноў запрацаваць на поўную моц - Беларуская Служба - polskieradio.pl\nУ Нідэрландах вугальныя электрастанцыі могуць зноў запрацаваць на поўную моц\nДзякуючы аднаўленню працы вугальных электрастанцый, Нідэрланды будуць эканоміць у год два мільярды кубаметраў газу.\nWęgiel wraca do łaskshutterstock/ Artur_Nyk\n«Урад абвясціў аб павелічэнні вытворчасці энергіі на вугальных электрастанцыях, каб гарантаваць бяспеку паставак у будучую зіму», – надоечы заявіў міністр энергетыкі і клімату Нідэрландаў Роб Джэтэн, а яго словы цытуе польскі партал energetyka24.\n«У сувязі з вайной ва Украіне неабходныя надзвычайныя захады», – казаў на прэс-канферэнцыі міністр Джэтэн, анансуючы, што вугальныя электрастанцыі змогуць «працаваць на поўную магутнасць» да 2024 года.\nГэта кардынальная змена папярэдняй палітыкі ўрада. Раней дзейнасць трох электрастанцый, якія вырабляюць энергію з вугалю, была абмежаваная да 35% ад іх магутнасцяў.\n«Расія выкарыстоўвае газ як своеасаблівую зброю і з'яўляецца цалкам ненадзейным партнёрам», – заявіў журналістам міністр энергетыкі і клімату Нідэрландаў. Пры гэтым ён запэўніў, што краіне не хапае газу і рашэнне ўрада носіць прэвентыўны характар. Пра становішча на энергетычным рынку Галандыі пісаў польскі партал energetyka24.\nПольскія ўлады падрыхтавалі пакет падтрымкі для грамадзян, якія абаграваюць дамы вугалем\nУнутраная здабыча энергетычнага вугалю ў Польшчы сёлета павінна павялічыцца, прыкладна, на 1,5 мільёна тон, запэўніваюць улады.\nВугальFoto: pxhere.com/CC0 Domena publiczna\nУпаўнаважаны міністра клімату па справах энергетычнай бяспекі Войцех Краўчык (Wojciech Krawczyk) заявіў, што ўрад, створыць лепшыя ўмовы для закупкі вугалю для індывідуальных спажыўцоў, то бок механізм падтрымкі грамадзян, якія абаграваюць свае дамы вугалем:\n- Мы падрыхтавалі механізм, які павінен прычыніцца да таго, што кампаніі, якія гандлююць вугалем і будуць прадаваць яго індывідуальным спажыўцам па каля тысячу злотых ( каля 216 еўра) за тону, змогуць выступаць за кампенсацыю ў памеры каля 750 злотых(больш за 163 еўра) ад кожнай тоны. Дзякуючы гэтаму канчатковы спажывец павінен купіць вугаль па прымальнай цане.\nУрадавы план прадугледжвае, між іншым, што продаж вугалю возьмуць на сябе дзяржаўныя кампаніі, што павінна прывесці да падзення яго коштаў на 30-50 працэнтаў. Урад таксама абвясціў аб павелічэнні здабычы вугалю ў польскіх шахтах і закупцы сыравіны за мяжой.\nНа рост цэнаў на вугаль уплывае, між іншым, забарона на імпарт гэтай сыравіны з Расіі ў сувязі з вайной ва Украіне. Прадстаўнікі ўраду запэўнілі, што ўнутраная здабыча энергетычнага вугалю сёлета павінна павялічыцца прыкладна на 1,5 мільёна тон, а заблакаваны імпарт вугалю з Расіі будзе кампенсаваны імпартам з іншых кірункаў.\nКоксавы завод у Валбжыху, нягледзячы на санкцыі, прадае ў Беларусь кокс\nЗгодна з інфармацыяй, атрыманай выданнем «Gazeta Wyborcza», Валбжыхскі коксавы завод «Вікторыя» (WZK Victoria) гандлюе з беларускім заводам.\nЗгодна з інфармацыяй, атрыманай выданнем «Gazeta Wyborcza», Валбжыхскі коксавы завод «Вікторыя» (WZK Victoria) гандлюе з беларускім заводам, які з'яўляецца «візітнай карткай беларускага ваенна-прамысловага комплексу», унесеным у спіс кампаній, якія падпадаюць пад санкцыі Еўрасаюза, ЗША і Вялікабрытанія.\nВалбжыхскі коксавы завод прадае ў Беларусь металургічны кокс. «Wyborcza» атрымала інфармацыю ад супрацоўнікаў завод «Вікторыя», што частка коксу, які вырабляюць на заводзе, адпраўляецца на Беларускі Мінскі завод колавых цягачоў. Як паведамілі супрацоўнікі прадпрыемства, якія папрасілі не называць іх імёны, тэма павінна была абмяркоўвацца назіральным саветам.\nНекалькі дзён таму пра гэты выпадак напісаў сябра незалежнага самакіравання Патрык Вільд. Ён паведаміў у Twitter: «А вы ведаеце, што Валбжыхскі коксавы завод прадае ў Беларусь металургічны кокс? (...) І самае лепшае, што гэта нібыта законна. Тады, расійска-беларускі дзяржаўны ВПК не павінен хвалявацца, што ў яго скончыцца сыравіна.\nЗША на Мінскім трактарным заводзе: вырабляе шасі для расійскага абароннага сектара.\nМінскі завод колавых цягачоў – прадпрыемства, якое падпадае пад санкцыі з боку органаў Еўрапейскага саюза, Мінфіна ЗША і ўрада Вялікабрытаніі. Яго ўнеслі ў санкцыйны спіс з-за вядучай ролі ў сектары прадпрыемстваў ваеннай прамысловасці Беларусі.\nНа думку ЗША, Мінскі завод колавых цягачоў лічыцца «сімвалам беларускага ВПК». «Ён прадае сваю прадукцыю па ўсім свеце ад імя рэжыму Лукашэнкі, у тым ліку аўтамабільныя шасі, якія экспартуюцца ў Іран і Расію, а апошняя рэгулярна робіць заказы на МЗКТ для выкарыстання ў абаронным сектары Расіі».


Кластар па касмічнай галіне будзе створаны ў Беларусі. Пра гэта паведаміў сёння Старшыня Прэзідыума НАН Беларусі, кіраўнік Агенцтва па касмічных даследаваннях НАН Беларусі Уладзімір Гусакоў на нарадзе па пытаннях касмічнай дзейнасці, якая адбылася ў Акадэміі навук. “Сёння ў краіне трэба фарміраваць кластар па касмічнай галіне на чале з Агенцтвам па касмічных даследаваннях, прадпрыемствам “Геаінфармацыйныя сістэмы” і Аб’яднаным інстытутам праблем інфарматыкі Акадэміі навук. У кластар павінны ўвайсці не толькі арганізацыі НАН Беларусі, але і прадпрыемствы, вышэйшыя навучальныя ўстановы краіны, дзе вядуцца даследаванні па дадзенай тэматыцы - БДУ, БДУІР і іншыя. НАН Беларусі павінна стаць пляцоўкай для аб’яднання інтэлекту”, - падкрэсліў кіраўнік НАН Беларусі.\n15 лютага ў НАН Беларусі адбылася нарада па пытаннях касмічнай дзейнасці. У яе рабоце прынялі ўдзел прадстаўнікі Агенцтва па касмічных даследаваннях НАН Беларусі, УП “Геаінфармацыйныя сістэмы”, Аб’яднанага інстытута праблем інфарматыкі НАН Беларусі, Інстытута цепла- і масаабмену імя А.В.Лыкава НАН Беларусі, Інстытута фізікі імя Б.І. Сцяпанава, Інстытута матэматыкі, рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства “Навукова-вытворчы цэнтр шматфункцыянальных беспілотных комплексаў” НАН Беларусі. Былі разгледжаны мерапрыемствы Агенцтва па касмічных даследаваннях у 2017 годзе па рэалізацыі ўскладзеных задач і функцый у галіне касмічнай дзейнасці ў маштабах НАН Беларусі на рэспубліканскім, міждзяржаўным і міжнародным узроўнях; структура і змест падпраграмы 7 “Даследаванне і выкарыстанне касмічнай прасторы ў мірных мэтах” Дзяржаўнай праграмы “Навукаёмістыя тэхналогіі і тэхніка на 2016-2020 гады”, падрыхтоўка да выдання беларускай часткі кнігі з рабочай назвай “Саюзная дзяржава. Супрацоўніцтва Расіі і Беларусі ў космасе”. Была заслухана інфармацыя аб стварэнні і развіцці шматузроўневай Беларускай касмічнай сістэмы дыстанцыйнага зандзіравання Зямлі з выкарыстаннем касмічных, авіяцыйных і наземных сродкаў дыстанцыйнага зандзіравання Зямлі і тэхналогій іх прымянення, эксплуатацыі Беларускай касмічнай сістэмы дыстанцыйнага зандзіравання Зямлі, у тым ліку правядзенню работ па прадаўжэнні рэсурсу дзеючага прыёмнага наземнага комплексу.\nПадрабязна абмеркаваны пытанні ходу выканання праграмы Саюзнай дзяржавы па касмічнай тэматыцы “Маніторынг – СД”; праграмы Саюзнай дзяржавы па касмічнай тэматыцы “Тэхналогія – СД”, падрыхтоўка да правядзення ў 2017 годзе VII Беларускага касмічнага кангрэса.\nАсаблівая ўвага была ўдзелена пытанням стварэння і запуску новага Беларускага касмічнага апарата (БКА), уключаючы неабходную мадэрнізацыю наземнай інфраструктуры. Як падкрэсліў, выступаючы на нарадзе, дырэктар УП “Геаінфармацыйныя сістэмы” НАН Беларусі, галоўны канструктар Беларускай касмічнай сістэмы дыстанцыйнага зандзіравання Зямлі Сяргей Залатой: “Новы касмічны апарат, валодаючы ўнікальнымі магчымасцямі, будзе накіраваны на рашэнне многіх задач у інтарэсах заказчыкаў як унутры краіны, так і за яе межамі”.


Мы самі вырашаем, якой будзе наша будучыня\n09:48 05 Июля’22\nГлавнаяНовостиВластьМестное управление и самоуправлениеМы самі вырашаем, якой будзе наша будучыня\n11:30 16 Ноября’19\nУ раёне працягваюцца сустрэчы прадстаўнікоў мясцовай улады з працоўнымі калектывамі і вясковымі жыхарамі.\nУ сераду намеснік старшыні райвыканкама Юрый Кулікоў сустрэўся з калектывам Поразаўскага ўчастка РУП ЖКГ. Канешне, у цэнтры ўвагі былі пытанні самай значнай палітычнай падзеі, якая зараз праходзіць у краіне, – выбараў дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь сёмага склікання, а таксама датэрміновага галасавання. Прыняць удзел у выбарах – наш агульны абавязак, бо сёння тым самым мы вырашаем, якой будзе наша будучыня. Усіх прысутных Юрый Валянцінавіч запрасіў знайсці час і прагаласаваць.\nТаксама намеснік старшыні расказаў камунальнікам аб сацыяльна-эканамічным развіцці нашага раёна. У сваім выступленні ён звярнуў увагу на пытанні сельскай гаспадаркі, сацыяльнага абслугоўвання, адукацыі, дэмаграфіі, занятасці насельніцтва. Цікава было паслухаць і аб перспектывах раёна, якія звязаныя з функцыянаваннем свабоднай эканамічнай зоны.\nУ канцы сустрэчы прысутныя маглі задаць хвалюючыя пытанні і абмеркаваць разгледжаныя тэмы.


8 Урок. Расліннасць Глыбоцкага раёна - Артыкулы - Каталог Артыкулаў - Мой родны край Глыбоччына\n8 Урок. Расліннасць Глыбоцкага раёна\nГлыбоцкі раён размешчаны ў падзоне змешаных лясоў Еўрапейска-Сібірскай фларыстычнай падвобласці. Сучаснае расліннае покрыва яго прадстаўлена лясамі, лугавой і балотнай расліннасцю. Значная частка тэрыторыі ўзарана і занята культурнымі раслінамі.\nЛясы на тэрыторыі раёна ў асноўным прадстаўлены хваёвымі пародамі: сасной, елкай. На паніжаных участках рэльефу з забалочанымі глебамі растуць вольха, асіна, бяроза. З шыракалісцёвых парод у раёне сустракаюцца дуб, клён. дзікія яблыні і грушы. Невялікімі астраўкамі па ўсім раёне распаўсюджаны шэраальховыя лясы з прымессю бярозы, крушыны, рабіны.\nЛясны фітацэноз раёна складаецца з некалькіх ярусаў расліннасці, якія ўтвараюць дрэвастой, падлесак, падрост, надглебавае покрыва. Найбольш распаўсюджаным з’яўляецца фітацэноз, які складаецца з аднаго драўніннага яруса і надглебавага покрыва. Драўнінны ярус прадстаўлены адной або некалькімі пародамі і мае розную гушчыню. Падлесак утварае самастойны ярус, які складаецца з хмызнякоў. Найбольш распаўсюджаны ў падлеску ляшчына, крушына ломкая, ядловец, чаромха і вольха. Надглебавае покрыва лесу складаецца з травяных раслін, паўхмызнякоў, хмызнякоў і мхоў. Звычайна надглебавае покрыва ўтварае да трох самастойных ярусаў расліннасці. Апрача таго, у лясах часта сустракаецца іншая расліннасць, прадстаўленая лішайнікамі, якія растуць на дрэвах, і хмелем. Сярод лясной расліннасці шмат харчовых, лекавых і тэхнічных раслін.\nПлошча дзяржлясфонду тэрыторыі раёна займае 71876 га, у тым ліку пакрыта лесам 62228 га. Лясы распаўсюджаны пераважна ў цэнтральнай, паўночна-усходняй, паўднёва-усходняй і паўднёвай частках раёна. Самыя вялікія лясныя масівы знаходзяцца на поўдні і паўднёвым захадзе.Прыкладна 4/5 хваёвых лясоў прыпадае на сасновыя бары.\nЛясістасць тэрыторыі – гэта суадносіна плошчы пакрытай лесам да агульнай плошчы, выражаная ў працэнтах. Лясістасць у Рэспубліцы Беларусь складае 38 %, Глыбоцкага раёна - 24%. Глыбоцкі раён адносіцца да тэрыторыі з умеранай лясістасцю. Лясы захаваліся ля вытокаў і ўздоўж рэк, на схілах і на пясках іх плошчы расшыраюцца. У паўднёва-усходняй раёна размешчаны буйны прыродны лясны масіў - Галубіцкая пушча.\nЛугамі называюцца участкі сушы, занятыя шматгадовай травяністай расліннасцю. Лугі класіфікуюцца як кармавыя сельскагаспадарчыя ўгоддзі, а па ступені выкарыстання дзеляцца на пашы і сенакосы.\nУ залежнасці ад комплексу прыродных умоў - ступені і характару ўвільгатнення, багацця глебы мінеральнымі рэчывамі і мікраэлементамі, тэмпературнага, воднага і паветранага рэжыму - фарміруюцца лугі з крайне разнастайным травастоем.\nСухадольныя лугі займаюць нязначныя плошчы ў раёне і прымеркаваны да ўзвышаных элементаў рэльефу. Гэтыя лугі ўвільгатняюцца ў асноўным за кошт атмасферных ападкаў; аснову травастою сухадольнага лугу складае разнатраўе і часткова злакі. Першы ярус прадстаўлены звычайна аўсяніцай і мятліцай лугавой, якія растуць ў вялікай колькасці, другі — асакой, трыпутнікам, адуванчыкам, трэці — канюшынай белай і чырвонай, якія растуць рассеяна.\nНізінныя лугі займаюць паніжаныя месцы, праточныя лажбіны, яры. На нізінных лугах у вялікай колькасці сустракаюцца асокі, сітнік. З разнатраўя шмат вільгацелюбівых: гравілат рачны, тавалга вязалістая, чына лугавая. Да нізінных адносяцца поймавыя лугі, якія выцягнуты ўздоўж рэк Мнюта, Шоша, Авута, Бярозаўка. Гэта ўчасткі сушы, пакрытыя шматгадовай травяністай расліннасцю, якая не спыняе свайго росту на працягу ўсяго вегетацыйнага перыяду. Першы ярус прадстаўляюць мятлік лугавы, цімафееўка, лісахвост, асака вострая (якой расце вельмі шмат) і шчаўе. Другі ярус прадстаўлены чаротам і незабудкай. Трэці — белавусам, чацвёрты — гусінай лапкай, якія растуць рассеяна. Па прадукцыйнасці нізінныя лугі больш урадлівыя, чым сухадольныя.\nБалоты з’яўляюцца элементамі геаграфічнага ландшафту. Яны ўтвараюцца пад уздзеяннем шчодрага ўвільгатнення гідрафільнай расліннасці, якая абумовіла торфаўтварэнне. У залежнасці ад воднага рэжыму тэрыторыі, складу і будовы раслінных супольніцтваў балоты раёна, як і іншыя тэрыторыі, падзяляюцца на нізінныя, пераходныя і верхавыя.\nНізінныя балоты маюць моцную абводненасць, вялікую відавую разнастайнасць расліннасці з перавагай травяністай, надмохавай і іншых раслінных супольніцтваў. Найбольш тыповымі для нізінных балот з’яўляюцца асокавагіпнавыя асацыяцыі, дзе пануючае становішча займаюць асокі, некаторыя віды злакаў, разнатраўе. На іх растуць асака вострая і ніткавідная, вейнік ланцэтны, макнік наплываючы, палявіца звычайная. Да разнатраўя прымешваюцца вахта трохлістая, сабельнік балотны, лотаць балотная, зялёныя мхі. Сустракаецца дрэвавая расліннасць, прадстаўленая найбольш распаўсюджанымі відамі бярозы, попельнай вярбой, чорнай вольхай. Нізінныя балоты жывяцца грунтовымі водамі. Рэшткі раслін гэтых балот, змешваючыся з глеем, які прыносіцца вадой у час разліву, утвараюць глеяватабалотную глебу. З накопленых рэшткаў раслін утвараецца торф, які ўтрымлівае шмат глею і як паліва непрыдатны. Ён эфектыўны толькі ў якасці ўгнаення, бо ўтрымлівае кальцый, азот, фосфар і іншыя пажыўныя рэчывы. Пасля асушэння такіх балот на іх месцы атрымліваюць высокія ўраджаі. Нізінныя балоты па меры назапашвання торфу паступова становяцца вышэйшымі, страчваюць сувязь з грунтовымі водамі і ператвараюцца ў верхавыя.\nВерхавыя балоты ўтварыліся на забалочаных водападзелах, часам на месцы забалочаных лясоў, а ў нізінах — на месцы былых азёр або рачных далін, атрымліваючы жыўленне за кошт атмасферных ападкаў. Глебы такіх балот тарфянабалотныя. Яны ўтрымліваюць невялікую колькасць пажыўных рэчываў і шмат кіслот. Адмерлы сфагнавы мох і іншыя расліны ўтвараюць якасны торф, які пры спальванні дае мала попелу. Верхавому балоту ўласцівы сфагнавыя і іншыя мхі, хмызнячкі, таксама багун балотны, мірт балотны, падбел, буякі, журавіны, нізкарослыя сасна і бяроза. З асаковых растуць падвей, асака драбнацветная, расянка круглалістая. Балоты верхавога тыпу пераважаюць у раёне.\nПераходныя балоты займаюць нязначныя тэрыторыі на паўднёвым усходзе раёна. Яны больш разнастайныя па складзе, чым верхавыя. Для іх характэрны асокі, розныя мхі. Пры назапашванні асаковага торфу асокі страчваюць сувязі з мінеральным грунтам і адміраюць. Іх месца займаюць параснікі з чорнай вольхі, пушыстай бярозы, сасны і асіны. Радзей сустракаюцца злакі і балотнае разнатраўе.


Тролль Гнёт Ель у Менску (рэцэнзія) / Рэцэнзіі / BelMetal.org\nАпублікавана 5 лютага 2013, 11:35 у Рэцэнзіі\nУ пятніцу горад Менск, а дакладней Rocker Bar, наведаў адзін з найлепшых, на маю зусім ня сьціплую думку, расейскіх beer-folk гуртоў «Тролль Гнёт Ель».\nВыступаць на разагрэве ў гэтых піўных монстраў давялося нашаму гомельскаму гурту «Трактиръ».\nУжо за паўгадзіны да канцэрта каля дзьвярэй клюбу сабралося мноства аматараў піўнога фольку, і чым менш заставалася часу да пачатку дзейства, тым імклівей расла і колькасьць фэнаў.\nСтоячы перад дзьвярыма клуба, часам можна было пачуць, як музыкі наладжваюцца, і адхапіць некаторыя урыўкі знаёмых мелодый.\nІ вось, зойдучы ў клюб я раптоўна ўбачыў, што колькасьць столікаў бачна скарацілася, і цяпер Rocker Bar насамрэч стаў больш падобны на сапраўдную канцэртную пляцоўку.\nПасьпеўшы адхапіць свабоднае месца за столікам, я падрыхтаваўся да пачатку выступу. На разагрэве, як я ўжо казаў раней, выступаў наш беларускі гурт «Трактиръ». Выйдучы на сцэну, хлопцы нядоўга думаючы пачалі сваю праграму з завадной песьні «Баня».\nТак ужо склалася, што «Трактиръ» я чуў раней, але было ўсё гэта даволі даўно, і шчыра кажучы, я быў крыху зьдзіўлены, таму як хлопцы за гэты час выйшлі зусім на іншы ўзровень. Не разагрэты натоўп ўсё ж адразу сабраўся ля сцэны, і, мяркуючы па ўхваляльным кіўкам, гурт заваёўваў усё больш глядацкіх сімпатый.\nВыступ гурта «Трактиръ» быў жывым, суладным і якасным, нават ня гледзячы на непаладкі з гукам на сцэне, хлопцы адыгралі выдатна.\nЯк толькі першы гурт пакінуў сцэну, я адправіўся папаліць. Дарэчы, паленьне ў клюбе гэтым вечарам было забаронена, і за захаваньнем правілаў сачылі асабліва злыя ахоўнікі.\nІ вось, пасьля нядоўгага перакуру на сцэне пад бурныя авацыі зьявіліся і хэдлайнеры канцэрту. Пасьля кароткага маналогу, музыкі пачалі сваю піўную праграму, і падагрэтыя фэны пусьціліся танчыць зь першай жа песьні.\nМесца Джэтры (сьпеў, віслы), якая адсутнічала з прычыны народзінаў дзіцяці (гэтая вестка таксама была сустрэтая гучнымі воплескамі) часова заняла юная Яўгена, у якой у гэты ж дзень быў і дзень народзінаў\nПрацягваючы свой выступ, у дадатак да старых хітоў «Тролль Гнёт Ель» выканалі таксама некалькі песьняў з новай праграмы, сярод якіх «Bierleichen», «День Святого Патрика», і яшчэ адна кампазіцыя, назву якой я, нажаль, не разабраў.\nЗ пазітыўных момантаў канцэрту варта гэтак жа адзначыць выдатны гук для Rocker Bar'а, што мяне асабліва ўзрадавала.\nЦудоўны выступ «Тролль Гнёт Ель» праляцеў зусім непрыкметна нягледзячы на тое, што праграма ў музыкаў была не такая ўжо і маленькая.\nУ цэлым, канцэрт атрымаўся выдатны і хацелася б выказаць велізарную падзяку гурту «Трактиръ» за выдатны разагрэў, «Тролль Гнёт Ель» за цудоўны выступ і выдатны фальклорна-піўной чад, а так жа, безумоўна, арганізатарам дадзенага мерапрыемства.\nMetal Evening VI\nПіўны вечар з Тролль Гнёт Ель i Trollwald\nАгляд: Тролль Гнёт Ель і сябры, 19 снежня Re:public\n4 ліпеня 2019, 14:18


Як схуднець без шкоды для здароўя | Карысная інфармацыя для ўсіх\nапублікавана 11.01.2021 02.02.2021\nЯк схуднець без шкоды для здароўя\nАрганізм чалавека - гнуткая сістэма, якая маментальна рэагуе на любыя змены ў звыклым ладзе жыцця. Каб схуднець без шкоды для здароўя, чалавеку трэба прытрымлівацца некаторых простых правіл.\nЯк схуднець без шкоды для арганізма?\nДля гэтага трэба выконваць некалькі правілаў:\nБагатае пітво. У першую чаргу трэба забяспечыць арганізм дастатковай колькасцю вады, якую варта піць у чыстым выглядзе, а не ўжываць сокі, кава і напоі.\n2. Фізічная актыўнасць. Каб пазбавіцца ад лішняга вагі і не атрымаць у выніку абвіслыя скуру, чалавеку неабходна займацца нейкім відам спорту. Не абавязкова хадзіць у залу, рабіць складаныя практыкаванні, бо цалкам дастаткова будзе рабіць простую зарадку і лёгкую прабежку.\n3. Правільнае харчаванне. Пазбавіцца ад лішняга вагі будзе вельмі цяжка, калі чалавек не зменіць свой штодзённы рацыён. Развітацца з лішнім вагой вельмі проста, для гэтага трэба толькі выключыць з рацыёну смажаную, вэнджаная і тлустую ежу.\n4. Вітаміны і мінералы. Трэба ёсць дастатковую колькасць свежых гародніны і садавіны, асабліва карыснымі прадуктамі для пахудання лічацца: яблыкі, салера, моркву, брокалі, буракі, гарбуз, вінаград, гранат, бананы і некаторыя іншыя гародніна і садавіна.\nНе трэба цалкам адмаўляцца ад ежы, вымотваць сябе знясільваючымі трэніроўкамі і дыетамі. Усе гэтыя дзеянні часцяком не прыводзяць да доўгачаканага выніку, а бываюць і выпадкі, што ад такіх знясільваючых дыет і трэніровак могуць узнікнуць праблемы са здароўем.\nБег для пахудання - відэа\n64 запытаў у БД, сгенерилось за 0,368 секунд.