Тэма тыдня: Невялікая Беларусь здольна процістаяць самым буйным дзяржавам — Гoлoс Ветковщины | Гoлaс Веткаўшчыны\n30 июня 2022, Четверг, 13:29\nАвтор: vetka\t 2 июня 2022 51\nНа мінулым тыдні Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка прыняў уздел у дзвюх знакавых падзеях для ўнытрыпалітычнага і знешнепалітычнага жыцця краіны. 26 мая ў Міністэрстве абароны прайшла нарада па пытаннях забеспячэння ваеннай бяспекі. А 27 мая кіраўнік дзяржавы прыняў удзел у пасяджэнні Вышэйшага Еўразійскага эканамічнага савета.\nБеларусі давядзецца сутыкнуцца з беспрэцэдэнтным эканамічным, палітычным і ваенным націскам\nНа нарадзе ў Міністэрстве абароны Аляксандр Лукашэнка абазначыў неабходнасць абмеркаваць актуальныя пытанні па карэкціроўцы напрамкаў далейшага развіцця Узброеных Сіл у сучасных умовах. «Падкрэсліваю: карэкціроўцы», — засяродзіў увагу кіраўнік дзяржавы. «Падзеі, якія адбываюцца ў сумежных дзяржавах, сведчаць аб высокай дынаміцы змяненняў пагроз ваеннай бяспецы Беларусі. Трансфармуюцца погляды на прымяненне ваеннай сілы і спосабы ўзброенай барацьбы», — адзначыў беларускі лідар.\n«Пад прыкрыццём абарончай тэматыкі гэтых манёўраў адпрацоўваюць пытанні перакідкі войскаў з Амерыкі, Заходняй Еўропы, стварэння і прымянення груповак. Мы бачым сапраўдныя мэты праводзімых натаўцамі мерапрыемстваў. Па сутнасці, гэта разведка і асваенне магчымага ў будучым тэатра ваенных дзеянняў. Паводле задумы Амерыкі Еўропа і НАТА ўступілі ў глабальнае процістаянне з Расіяй. У гэтай барацьбе Беларусі давядзецца сутыкнуцца з беспрэцэдэнтным і доўгім эканамічным, палітычным і нават ваенным націскам», — заявіў беларускі лідар.\nПаводле слоў Аляксандра Лукашэнкі, ваенны націск будзе аказвацца праз Польшчу, Літву, Латвію і дыслацыраваныя там войскі НАТА, а таксама за кошт падтрымання і эскалацыі баявых дзеянняў ва Украіне. Кіраўнік дзяржавы падкрэсліў, што абстаноўка, якая складваецца, як ніколі патрабуе ад войскаў быць у гатоўнасці ў любую хвіліну, даць адэкватны адказ ваенным замахам у бок Беларусі.\nНа тэрыторыі Беларусі заўсёды сутыкаюцца асноўныя інтарэсы буйных ігракоў, заявіў Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка.\n«Ужо некалькі гадоў таму я аб гэтым гаварыў: наша бяда ў тым, што Гасподзь нас размясціў у цэнтры еўрапейскага кантынента. Што б тут ні адбывалася, заўсёды на тэрыторыі Беларусі сутыкаюцца асноўныя інтарэсы буйных ігракоў. Вось так яно і адбываецца. Дзякуй богу, што пакуль (дай бог, каб гэтага не было) без ваеннага процістаяння, без гарачай вайны», — сказаў кіраўнік дзяржавы.\nПасля падзей ва Украіне мы змянілі падыходы да развіцця сваёй арміі\n«Паглядзіце, мы з вамі, нядаўна сустракаючыся, да ваеннай аперацыі Расіі ва Украіне, зусім інакш разважалі аб далейшым развіцці і мадэрнізацыі нашых Узброеных Сіл. Прайшло тры месяцы процістаяння Украіны і Расіі, гэтай ваеннай аперацыі, мы ўбачылі, што нам не трэба праводзіць такую мадэрнізацыю, як мы тады замахнуліся: вельмі дарагую і для нашай рэспублікі, для нашых умоў наогул непрымальную. Мы зразумелі, якая павінна быць у нас армія», — сказаў Аляксандр Лукашэнка.\nПрэзідэнт упэўнены, што зробленая амаль 10 гадоў таму стаўка на павышэнне мабільнасці Узброеных Сіл Беларусі сябе апраўдала. «Вельмі рухомыя павінны быць часці. І на гэтым трэба сканцэнтравацца. Вядома, і С-400 добра, і суперсучасныя самалёты, і іншае. Але, як бачылі зноў урок, вялікія высокатэхналагічныя сілы, будзе гэта ЗША або НАТА, валодаюць каласальным патэнцыялам, каб за 1–2 гадзіны знішчыць усякія аэрадромы і іншае. І куды вы будзеце саджаць свае самалёты? Больш таго, жывучасць гэтых самалётаў сёння ўсяго нічога. Таму куды ні кінь, усюды мабільнасць, мабільнасць і яшчэ раз мабільнасць», — падкрэсліў кіраўнік дзяржавы.\nЯшчэ адным вынесеным з падзей ва Украіне ўрокам стала неабходнасць забеспячэння надзейнай сувязі. «Вельмі шмат пытанняў было да сродкаў сувязі. Але гэта наша тэма. І не дай бог нават ва ўмовах мірнага часу, на вучэннях або нечакана недзе будуць падняты нашы часці (у нас ёсць і сістэмы падаўлення сувязі), вы страціце сувязь паміж сваімі падраздзяленнямі. Таму паглядзіце на гэта. Без сувязі няма арміі. Не трэба ніякая зброя, нічога не трэба, калі няма сувязі», — адзначыў Аляксандр Лукашэнка.\nЛукашэнка заклікаў краіны ЕАЭС з’яднацца і дзейнічаць адзіным фронтам\nКраіны Еўразійскага эканамічнага саюза проста абавязаны з’яднацца і дзейнічаць адзіным фронтам. Аб гэтым Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка заявіў 27 мая на пасяджэнні Вышэйшага Еўразійскага эканамічнага савета.\n«Наша пасяджэнне праходзіць у няпростых геапалітычных і эканамічных умовах. Але нам удалося паспяхова купіраваць праблемы на валютна-фінансавым рынку. Аднак санкцыйны прэсінг не слабее, а хутчэй, наадварот, узмацняецца», — падкрэсліў Аляксандр Лукашэнка.\nКіраўнік дзяржавы адзначыў, што па прычыне глабальнага характару эканомікі і таго факта, што Расія — буйнейшы гандлёва-эканамічны партнёр для краін ЕАЭС, наступствы санкцый у той ці іншай ступені закрануць усіх членаў саюза.\n«Таму нельга сядзець склаўшы рукі. Гавару гэта зноў тым, хто думае, што ўсё пройдзе само сабой і ўдасца адседзецца. Мы проста абавязаны з’яднацца і дзейнічаць адзіным фронтам. Відавочна, гэта патрэбна ўсім і іншага не дадзена, калі мы хочам захаваць сваю дзяржаўнасць, наш саюз і на самай справе думаем аб карысці сваіх народаў», — заявіў Прэзідэнт.\nПаводле слоў Аляксандра Лукашэнкі, ужо зробленыя краінамі сумесныя крокі — пацвярджэнне таму. Гэта, у прыватнасці, адносіцца да аператыўна прынятых рашэнняў па павышэнні ўстойлівасці эканомік дзяржаў.\nКлятва на верность родине и народу


12.04.2022 / 13:40\nКаталікі і пратэстанты святкуюць сёлета Вялікдзень 17 красавіка, праваслаўныя — 24-га. Каб адчуць напоўніцу атмасферу свята, раім дадаць нешта новае ў велікодную традыцыю — фарбаванне яек. Ёсць шмат спосабаў, як гэта зрабіць.\nВыкарыстоўваем натуральныя фарбы\nПачнем з папулярных сярод беларусаў натуральных фарбавальнікаў. Выбірайце колер — і наперад:\nЧырвоны. Каб яго атрымаць, вазьміце літр вады, дадайце туды 2 сталовыя лыжкі воцату і шалупінне ад 12-15 чырвоных цыбулін. Давядзіце сумесь да кіпення і варыце яе 30 хвілін, потым працадзіце сумесь у міску з нержавеючага матэрыялу (гэты крок можна апусціць). Калі раствор астыне, пералійце яго ў каструлю і пакладзіце туды сырыя яйкі. Давядзіце да кіпення, зменшыце агонь, накрыйце крышкай і варыце яйкі 12-20 хвілін у залежнасці ад таго, наколькі інтэнсіўны колер вы жадаеце атрымаць.\nЖоўты. Змяшайце літр вады, 2 сталовыя лыжкі воцату і 3 сталовыя лыжкі куркумы. Давядзіце да кіпення, знізце агонь і кіпяціце сумесь каля 30 хвілін. Астудзіце яе, потым пакладзіце ў сумесь сырыя яйкі і варыце іх каля 10 хвілін.\nРужовы. Пакіньце на ноч вараныя яйкі ў сумесі з двух шклянак бурачнага соку і дзвюх сталовых лыжак воцату.\nБлакітны. Вазьміце літр вады, дадайце 2 сталовыя лыжкі воцату і нашынкаваную чырвонакачанавую капусту (вам спатрэбяцца 1-2 качаны, якасць і свежасць капусты на вынік не ўплываюць). Давядзіце сумесь да кіпення, зменшыце агонь і кіпяціце сумесь 30 хвілін. Астудзіце, дадайце вараныя яйкі і пакіньце іх у растворы на 30 хвілін, каб атрымаць светла-блакітны колер, і на ноч, каб атрымаць больш цёмнае адценне.\nФіялетавы. Змяшайце шклянку соку чырвонага вінаграду і сталовую лыжку воцату, пакладзіце ў раствор яйкі. Пакіньце на ноч у халадзільніку.\nКарычневы. Замачвайце вараныя яйкі ў растворы з літра крэпкай кавы і 2 сталовых лыжак воцату на працягу 30 хвілін.\nЭксперыментуем з харчовымі фарбавальнікамі\nМожна спрасціць сабе жыццё і набыць у магазіне спецыяльныя харчовыя фарбавальнікі для яек. З іх дапамогай вы атрымаеце яйкі больш яркіх колераў, чым пры ўжыванні натуральных фарбавальнікаў, ды і смецця на кухні будзе менш. Вось як трэба працаваць з харчовымі фарбавальнікамі:\nПерш за ўсё, трэба зварыць яйкі ўкрутую. Для гэтага памясціце іх у каструлю і заліце вадой так, каб над яйкамі было хаця б некалькі сантыметраў вады. Потым давядзіце ваду да кіпення, здыміце каструлю з агню, накрыйце яе і пакіньце на 12-15 хвілін. Потым выліце ваду і астудзіце яйкі — прамыйце іх халоднай вадой.\nДалей падрыхтуем фарбавальнікі. Да кожнага з іх ідзе інструкцыя — прытрымлівайцеся яе. Чым большай будзе канцэнтрацыя фарбавальніка, тым больш яркі колер атрымаюць яйкі. Можна змешваць розныя фарбы: напрыклад, чырвоны і жоўты фарбавальнікі разам дадуць аранжавы колер, чырвоны і блакітны — фіялетавы, жоўты і блакітны — зялёны.\nКалі ўсё гатова, пачынаем фарбаваць яйкі. Засцяліце працоўную зону газетамі ці абрусам, падрыхтуйце папяровыя сурвэткі, каб прыбіраць пырскі вады, і посуд, куды вы пакладзяце фарбаваныя яйкі. З дапамогай лыжкі апускайце яйкі ў ваду з фарбавальнікам і пакідайце там на 5-10 хвілін. Трэба, каб вада цалкам пакрывала яйка, таксама не забывайце яго пераварочваць, каб афарбоўка была раўнамернай.\nВысушыце яйкі на папяровых ручніках.\nПратрыце алеем — яны будуць зіхацець.\nТут і далей: фота craftsbyamanda.com\nКалі жадаеце нешта зусім арыгінальнае — паспрабуйце іншыя варыянты аздаблення яек.\nКаб зрабіць яйкі мармуровымі, вам спатрэбіцца алей, воцат, харчовыя фарбавальнікі, кубкі і лыжкі (па адным кубку і адной лыжцы на кожны колер).\nНаліце ў кожны кубак па сталовай лыжцы алею і столькі ж воцату, дадайце фарбавальнік. Запоўніце тры чвэрці кожнага кубка цёплай вадой. Перамяшайце сумесь (асобнай лыжкай для кожнага кубка!).\nВазьміце варанае яйка ў адну руку, другой рукой перамешвайце сумесь у кубку, пакуль не пабачыце ўзор, падобны да варонкі. Адразу ж дастаньце лыжку з кубку, пакладзіце на яе яйка і памясціце яго ў ваду.\nПалічыце да 5-6 і дастаньце яйка.\nПакіньце яйка на некалькі хвілін на папяровым ручніку, потым можаце памясціць яго ў раствор з іншай фарбай. Калі будзеце задаволеныя вынікам, асцярожна прасушыце яйка папяровым ручніком.\nЯйкі з аптэчнымі гумкамі\nПадрыхтуйце воцат, харчовыя фарбавальнікі, кубкі і сталовыя лыжкі, аптэчныя гумкі.\nАбматайце варанае яйка некалькімі гумкамі.\nАфарбуйце яйка ў харчовым фарбавальніку так, як звычайна. Дайце фарбе высахнуць, потым здыміце гумкі і памясціце яйка ў раствор з іншай фарбай.\nЯйкі з малюнкам па трафарэце\nВазьміце воцат, харчовы фарбавальнік, кубкі і сталовыя лыжкі, а таксама налепкі-стыкеры ці малярную стужку.\nПамясціце на варанае яйка стыкеры ці выражце адпаведныя ўзоры з малярнай стужкі.\nПраверце, каб усе часткі ўзораў былі добра прылепленыя да яйка, потым пафарбуйце яго як звычайна. Пачакайце, пакуль яйка высахне, і здыміце з яго трафарэты.\nЯйкі са сцякаючымі фарбамі\nДля гэтага варыянта вам спатрэбіцца вадкі харчовы фарбавальнік, падстаўка для яек і бутэлька вады з пульверызатарам.\nПамясціце варанае яйка на падстаўку ці ў любы іншы посуд, які дапаможа трымаць яйка вертыкальна. Папырскайце вадой на верхнюю частку яйка.\nВыліце кроплю фарбавальніка на верх яйка. Зноў папырскайце на верх яйка вадой.\nДадайце іншыя фарбавальнікі, калі жадаеце. Пырскайце вадой ці дуйце на яйка, каб атрымаць эфект, які вам спадабаецца.


У Беларусі ўступіла ў сілу новая Канстытуцыя | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / У Беларусі ўступіла ў сілу новая Канстытуцыя\nКанстытуцыя РБ / БЕЛТА\nАдно з новаўвядзенняў — адмова ад бяз'ядзернага статусу. Але і агрэсія супраць іншых краін з тэрыторыі РБ цяпер забароненая. ...\nЗ сённяшняга дня ў Беларусі ўступіла ў сілу новая Канстытуцыя. Па збегу абставінаў менавіта 15 сакавіка ў краіне адзначаецца Дзень Канстытуцыі. У гэты дзень у 1994 годзе Вярхоўны Савет зацвердзіў Асноўны закон незалежнай Беларусі.\nУсе наступныя рэдакцыі, аж да апошняй, зацвярджаліся на рэферэндумах. Усе гэтыя рэферэндумы выклікалі ў назіральнікаў мноства пытанняў: у тым ліку да таго, як фармаваліся камісіі і як лічыліся галасы. Таму многія прадстаўнікі грамадзянскай супольнасці лічаць гэтыя змены не працоўнымі, паколькі яны былі прынятыя з парушэннямі працэдуры і закона.\nСамае важнае змяненне, якое было ўнесена ў цяперашнюю Канстытуцыю — гэта адмова ад бяз'ядзернага статусу, казаў у інтэрв'ю Deutsche Welle прадстаўнік Святланы Ціханоўскай па выбарах Аляксандр Шлык.\n"Улічваючы, што з Канстытуцыі прыбіраюць норму аб тым, што Беларусь ставіць мэтай зрабіць сваю тэрыторыю бяз'ядзернай зонай, адразу ж у краіну могуць паставіць ядзерныя боегалоўкі, гэта значыць у нас у краіне можа з'явіцца ядзерная зброя", — адзначыў ён.\nЯшчэ адзін важны момант — у новай рэдакцыі ёсць норма, якая выключае вайсковую агрэсію з тэрыторыі Беларусі ў дачыненні да іншых дзяржаў. Калі прытрымлівацца гэтага закону, то ўдзел Мінска ў ваеннай кампаніі Расіі супраць Украіны становіцца праблематычным. Нагадаем, з тэрыторыі краіны праводзіліся пускі ракет. Аляксандр Лукашэнка гэта пацвярджаў.\nНовая рэдакцыя прадугледжвае і змяненне структуры ўлады. Новым важным органам становіцца Усебеларускі народны сход. Але як гэта будзе працаваць, пакуль да канца незразумела — парлямэнт павінен прыняць закон аб УНС.\n"Па сутнасці, людзі на рэферэндуме галасавалі за ката ў мяшку — што такое УНС, адкуль ён возьмецца і як будзе функцыянаваць, цяпер не ясна, але ёсць год, каб прыняць аб гэтым закон", — кажа Аляксандр Шлык.\nУ палітычным сэнсе да 2024 года, калі павінны прайсці новыя выбары ў мясцовыя Саветы і Палату прадстаўнікоў, у краіне нічога не зменіцца, лічыць палітолаг дырэктар Цэнтра еўрапейскай трансфармацыі Андрэй Ягораў.\n"Парламент і ўрад будуць працаваць па-старому, як раней. І нават калі з'явіцца УНС, гэта нічога не зменіць у бягучай канструкцыі размеркавання паўнамоцтваў, бо Лукашэнка стане яшчэ і старшынёй УНС", — кажа ён.\nАб датэрміновых выбарах у новай Канстытуцыі нічога не гаворыцца. Па плане яны павінны адбыцца ў 2025 годзе. Толькі пасля іх ўступіць у сілу норма аб тым, што прэзідэнт не зможа абірацца на гэты пост больш за два тэрміна запар. Такім чынам, Лукашэнка зможа зноў удзельнічаць у выбарах у 2025 годзе і потым яшчэ два тэрміны заставацца ва ўладзе.\nЯк у новай рэдакцыі Канстытуцыі змяняюцца паўнамоцтвы прэзідэнта Беларусі\nСтаршыня калегіі — пра звольненых адвакатаў: заняліся палітыканствам\nЗа ліст у газету наконт канстытуцыйнай рэформы пенсіянера асудзілі на 8 месяцаў\nУ Казахстане прагаласавалі за новую Канстытуцыю\nПалата прадстаўнікоў прыняла закон пра завочныя суды


Батаўскае паўстанне — Вікіпедыя\n«Змова Юлія Цывіліса», карціна Рэмбранта (1661).\nПаўстанне батаваў — паўстанне германскага племя батаваў пад правадырствам Юлія Цывіліса супраць Рымскай імперыі ў 70 годзе н.э.\nКалі пры імператары Вітэліі сярод батаваў праходзіў набор у армію і пры гэтым здзяйснялася шмат злоўжыванняў, іх падняў на паўстанне нейкі Юлій Цывіліс — чалавек, паводле сведчанняў Тацыта, царскага роду, які быў раней абвінавачаны ў змове і разам з Юліем Паўлам у ланцугах адпраўлены да Нерона.\nПершапачаткова Цывіліс (вызвалены з-пад варты Гальбай) абвясціў, што ён паўстае толькі супраць Вітэлія, а не супраць рымскага валадарства наогул. Магчыма, ён дзейнічаў разам з прыхільнікамі Веспасіяна, якія марылі пра звяржэнне Вітэлія. Даволі хутка ён прыцягнуў да свайго мецяжу таксама канінефатаў і фрызаў.\nЦывіліс напаў на рымскі флот, які стаяў на Рэйне. Матросы батаўскага паходжання перайшлі на яго бок, рымляне былі перабіты, і ўвесь флот у 24 караблі патрапіў у яго рукі. Неўзабаве да паўстання далучыліся германскія плямёны з правага берага Рэйна. Рымляне сталі цярпець паражэнні.\nРуіны рымскага храма ў Ветэры.\nКалі батавы са сваімі саюзнікамі аблажылі Ветэру (Castra Vetera), Цывіліс запатрабаваў ад двух легіёнаў, якія абаранялі яе, прысягнуць Веспасіяну. Аднак неўзабаве прыйшла вестка, што і германскія легіёны абвясцілі Веспасіяна імператарам. Тады Цывіліс абвясціў, што сапраўдная мэта яго — вызваленне германцаў ад рымскага валадарства.\nПерамога рымлян пры Гельдубе прывяла да вызвалення гарнізона Ветэры, які, разам з іншымі войскамі, заняў Навезій. Цывіліс узяў Гельдубу і зноў аблажыў Ветэру. Тады і галы таксама адпалі ад Рыма. Ветэра здалася паўстанцам, услед за ёй — Навезій і Маганцыяк. Было абвешчана стварэнне гальскай дзяржавы.\nВестка пра батаўскае паўстанне выклікала перапалох у Рыме. Рымляне накіравалі вялікія сілы на Рэйн. Цывіліс здзейсніў напад на Трыр; германцы ўварваліся ў рымскі лагер, але атака была адбіта Цэрыялам. Цывіліс вымушаны быў схавацца ў Ветэры, аказваючы ўпартае супраціўленне, але, нарэшце, позняй восенню 70 года здаўся рымлянам. Паўстанне было задушана.\nLivius.org: The Batavian revolt Архівавана 4 мая 2016.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Батаўскае_паўстанне&oldid=4113976"\nВойны I стагоддзя\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 18:15, 5 мая 2022.


Забіты на загад Сталіна. Рэпрэсаванаму пісьменьніку Васілю Кавалю паставілі памятны знак у роднай вёсцы\n30 кастрычнік 2019, 20:57\nПамятны знак Васілю Кавалю\nПамятны знак рэпрэсаванаму ў часы сталінскага тэрору пісьменьніку Васілю Кавалю адкрылі 30 кастрычніка ў ягонай роднай вёсцы Сава, што ў Горацкім раёне на Магілёўшчыне. Ініцыявала мэмарыял вясковая грамадзкасьць, яе падтрымаў сельскі савет.\nВасіля Каваля расстралялі ў ноч з 29 на 30 кастрычніка 1937 году. Адначасова зь ім на загад Сталіна і Молатава супрацоўнікі НКВД забілі больш за 100 прадстаўнікоў беларускай інтэлігенцыі. Забралі Каваля 2 лістапада 1936 году.\nСьцісла пра Васіля Каваля\nНарадзіўся 17 жніўня 1907 году ў сям’і былога царскага ўрадніка.\nВучыўся ў Магілёўскім пэдагагічным тэхнікуме і Беларускім дзяржаўным унівэрсытэце.\nДрукавацца пачаў у 1925 годзе. Дэбютаваў вершамі. Пазьней стаў пісаць прозу.\nУ 1927 годзе выйшла першая кніга — «Як вясну гукалі».\nДа арышту ў 1936-м выдаў яшчэ 4 кніжкі.\nЗаймаўся перакладамі на беларускую мову расейскіх пісьменьнікаў.\nПасьля рэабілітацыі ў 1957 годзе пабачылі сьвет тры зборнікі ягоных твораў.\nУ 1966 годзе ўрывак апавяданьня «Сьледапыт» увайшоў у «Хрэстаматыю па беларускай дзіцячай літаратуры». А ў 1967-м твор «Ілька» — у першы том «Анталёгіі беларускага апавяданьня».\nАпошняя кніга, «Избранное», выйшла на расейскай мове ў 1975 годзе накладам 200 тысяч асобнікаў. Больш ягоных кніжак не друкавалі.\nДачка пісьменьніка: «Калі даведалася, хто мой тата, былі блытаныя пачуцьці»\nПамятны знак Васілю Кавалю паставілі каля мясцовай школы на вуліцы, названай ягоным імем. На адкрыцьцё сабраліся вяскоўцы, кіраўніцтва сельсавету і горацкага райсавету. Зь Менску прыехалі родныя пісьменьніка: дачка Аліна Васільеўна, унукі і праўнукі.\nДачка Васіля Каваля — Аліна\nАліна Васільеўна Таржыцкая ня памятае бацькі. Яго расстралялі, калі ёй было два месяцы. Пра тое, што Васіль Каваль — яе бацька, даведалася пасьля ягонай рэабілітацыі ў 1957 годзе. Як яна кажа, у той жа год пазнаёмілася з родзічамі бацькі.\n«Вядома ж, я лічыла сваімі бацькамі тых, хто мяне выгадаваў як родную, — згадвае Аліна Васільеўна эмоцыі ад той навіны. — Калі даведалася пра тату, то пачуцьці былі блытаныя праз тое, што лёс так склаўся».\nТрагічны лёс бацькі і маці\nДа 20 гадоў Аліна Васільеўна жыла пад прозьвішчам свайго айчыма — Сапетка. Яе маці Паліна Басікевіч, акторка Тэатру юнага гледача, выйшла за Анатоля Сапетку, каб уратавацца ад рэпрэсій.\nЕйны лёс таксама склаўся трагічна. Яна загінула ў менскім гета. Дачку ўратавала жыхарка Менску Алена Смольская, якую ў 1998 годзе ўганаравалі званьнем Праведнік народу сьвету. Па вайне яна выйшла за Анатоля Сапетку. Яны і гадавалі Аліну.\nРодныя Васіля Каваля каля памятнага знаку яму\nАліна Васільеўна скончыла факультэт замежных моў Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту. Выйшла замуж за вайскоўца і «20 гадоў вандравала» зь ім Савецкім Саюзе. У 1983 годзе, як муж дэмабілізаваўся, разам зь ім вярнулася ў Менск. У іх двое дарослых дзяцей, унукі, праўнукі. Сваё жыцьцё прысьвяціла настаўніцтву.\nІніцыятарка ўшанаваньня Васіля Каваля: «Нельга быць бяспамятнымі»\nПа словах жыхароў Савы, вуліцу імем Васіля Каваля назвалі больш за дзесяць гадоў таму. На ёй цяпер школа, а раней стаяла хата бацькоў пісьменьніка.\nЛідэрка ініцыятыўнай групы па ўшанаваньні пісьменьніка Алена Бірчанка кажа, што думка паставіць яму памятны знак зьявілася ў 2012 годзе. Пра Васіля Каваля яна ведала з маленства. А ў школе чытала ягоныя кніжкі.\nЛідэрка ініцыятыўнай групы па ўшанаваньні Васіля Каваля Алена Бірчанка\n14 траўня 2013 году Алена Анатольеўна зьвярнулася да жыхароў Савы са сваёй ідэяй праз абвесткі. Ажыцьцявіць задуманае дапамагаў ёй муж, былы вайсковец, Міхаіл Фёдаравіч.\n«Я тады напісала, — згадвае яна, — што варта ўшанаваць вядомага земляка і што нельга быць бяспамятнымі».\nДасьледчык творчасьці Васіля Каваля: «Прызнаў віну, каб выбавіць ад рэпрэсій жонку і дачку»\nГорацкі краязнаўца Ўладзімер Ліўшыц у 1993 годзе, зьбіраючы матэрыял для сваёй кнігі «Раскопкі каля Горацкага Парнаса», з дазволу кіраўніка КДБ Беларусі пагартаў асабістую справу Васіля Каваля. Па ягоных словах, у ёмістай тэчцы былі ордэр на арышт, пратаколы допытаў, даведка аб расстрэле. Дакумэнту пра месца пахаваньня не было.\nПаводле краязнаўцы, арыштавалі Васіля Каваля 2 лістапада 1936 году. У пастанове гаварылася, што ён «зьяўляецца актыўным удзельнікам контрарэвалюцыйнай арганізацыі, якая ставіла сваёй мэтай адарваньне Беларусі ад Савецкага Саюзу і ўтварэньне буржуазна-дэмакратычнай рэспублікі, таму неабходна правесьці вобшук, арыштаваць і прыцягнуць да судовай адказнасьці».\nНа адкрыцьці памятнага знаку Васілю Кавалю\nУладзімер Ліўшыц кажа, што пратаколы допытаў былі падпісаныя самім пісьменьнікам. На ягоную думку, зьняволены прызнаў віну, каб выбавіць ад рэпрэсіяў жонку Паліну Басікевіч, зь якой ажаніўся ў 1936 годзе.\nКаб уратавацца ад арышту Паліна Басікевіч выраклася мужа, неўзабаве як яго забралі. Уладзімер Ліўшыц кажа, што родная сястра пісьменьніка Марыя апавяла яму, што між братам і Палінай была такая дамоўленасьць, бо ён прадчуваў зьняволеньне і не хацеў праблемаў сям’і.\nЛёс родных Васіля Каваля\nБацьку пісьменьніка Пятра Кліменцьевіча ў 1931 годзе прызналі вінаватым у «шкодніцтве», «развале калгаснага ладу» і далі 5 гадоў. У лістападзе 1937-га расстралялі. Рэабілітавалі толькі ў 1989 годзе.\nМаці Каваля Ўльяна памерла да 1930 году. Яе магілу на вясковых кладах нашчадкі так і не адшукалі.\nМесца, дзе стаяла бацькоўская хата Васіля Каваля\nУ хаце бацькоў пісьменьніка жыла ягоная сястра Марыя. Паводле вяскоўцаў, была яна жанчынай паважанай і інтэлігентнай. На месцы яе хаты цяпер пустка. Яе пабурылі неўзабаве пасьля сьмерці гаспадыні. Памерла яна ў 2005 годзе, пражыўшы 91 год. Пахаваная на могілках роднай вёскі.\nБрат Фадзей загінуў на Другой усясьветнай вайне. Да яе настаўнічаў.\nМагіла сястры Васіля Каваля — Марыі\nІмем Васіля Каваля названая вуліца ў Магілёве. У сельскай бібліятэцы ў Саве зрабілі мэмарыяльны пакой, прысьвечаны ягонаму жыцьцю і творчасьцю пісьменьніка. У 1998 годзе Ўладзімер Ліўшыц выдаў брашуру «Сын вёскі».\nВёска Сава на мапе\nТворы Васіля Каваля на «Беларускай палічцы»\nУ Курапатах прайшла «Ноч расстраляных паэтаў». ВІДЭА


«Быць альбо не быць» — гамлетаўскае пытанне для Беларусі | Новы Час\nСёння можна сказаць дакладна, што для беларускай дзяржаўнасці 25 сакавіка 1918 года вырашалася сапраўды гамлетаўскае пытанне — «быць альбо не быць?» Калі б лідары нацыянальнага руху не пайшлі на абвяшчэнне БНР, невядома, што было б з Беларуссю цяпер.\nНягледзячы на неспрыяльныя варункі, беларуская дзяржаўніцкая ідэя была сфармуляваная. Заява аб дзяржаўных амбіцыях беларускага народа прымусіла ўсіх па-новаму паглядзець на нашае месца ў палітыцы і гісторыі.\nПра ход падзей утварэння першай беларускай дзяржавы напісана шмат. Мы ж спынімся толькі на тых момантах, якія змянілі Беларусь і сталі для нашага пакалення добрым урокам на будучыню.\nУ 1918 годзе адбыўся вялікі зрух у палітычнай геаграфіі нашай краіны: Мінск упершыню быў абвешчаны сталіцай дзяржавы. З таго часу горад зрабіўся цэнтрам фармавання беларускай прасторы, фактычна забраўшы гэтую ролю ў старадаўняй Вільні. Яшчэ два стагоддзі таму Мінск займаў другараднае месца пасля Навагрудка і Мсціслава ў шэрагу павятовых цэнтраў ВКЛ.\nІдэя стварэння беларускай рэспублікі была заканамернай. Абвяшчэнне суверэнітэту Эстоніяй і Украінай натхніла “айцоў” БНР на падобныя дзеянні. Думаецца, што без прыкладу іншых краін яны наўрад ці наважыліся б на такі крок, бо ў тым бурлівым 1917 годзе пытанне незалежнасці не ставілася, а дзяржаўнікі прэтэндавалі максімум на абласную аўтаномію ў складзе Расіі. Можна правесці гістарычную паралель з пачаткам 1990-х: прыняцце Дэкларацыі аб суверэнітэце, рэакцыя на дзеянні ДКНС (ГКЧП), выхад са складу СССР — усё гэта рабілася пасля адпаведных дзеянняў нашых суседзяў з краінаў Балтыі, з Украіны ці Расіі. З пасадай прэзідэнта беларусы таксама не спяшаліся, каб паглядзець, як там выйдзе ў суседзяў…\nБракавала заснавальнікам БНР і досведу жорсткай палітычнай барацьбы, ідэйнай салідарнасці. Разыходжанні былі не тактычнага і нават не стратэгічнага плану, а датычылі пытанняў, якія мусілі не разводзіць палітыкаў па розныя бакі, а аб’ядноўваць. Што такое Беларусь, яе дзяржаўны статус, тэрытарыяльныя межы і іншыя ключавыя пытанні не былі засвоеныя і растлумачаныя нават для сябе.\nДзяржава, на жаль, не існуе без такіх інстытутаў, як войска, паліцыя, служба бяспекі. Яе фармаванне адбываецца не толькі на культурным полі. Усе спробы БНР арганізаваць уласнае баяздольнае войска перапыняліся ўплывовымі вонкавымі сіламі, дый унутраных рэсурсаў для гэтага бракавала. Як вынік БНР не аказала шырокага ваеннага супраціву дзеля абароны сваёй незалежнасці.\nГісторыя БНР сведчыць, што спроба шукаць падтрымкі ў вонкавых сіл без трывалай апоры на ўнутраныя рэсурсы (грамадская думка, войска, фінансы, інтэлектуальны патэнцыял, чыноўніцкі досвед) асуджаная на няўдачу, нават калі гэтая ідэя сустракаецца з прыхільнасцю.\nАднак, слушная ідэя, сфармуляваная і выказаная ў патрэбны час, няхай з малымі шанцамі на жыццё, праб’е сабе дарогу! Заснавальнікі БНР здзейснілі гэты крок — самы важны для Беларусі ў ХХ стагоддзі.


У Мінску аплачаную маёмасць не аддаюць ва ўласнасць, а прадаюць з аўкцыёну | zviazda.by\nХатняя старонка » Эканоміка » У Мінску аплачаную маёмасць не аддаюць ва ўласнасць, а прадаюць з аўкцыёну\nЮлія марыла пра краму кветак, Ігар хацеў адкрыць піцэрыю, Вольга — наладзіць гандаль оптыкай. Сваю справу яны, як і яшчэ некалькі бізнесменаў, меліся весці ва ўласных павільёнах. Для гэтага і ўклалі сродкі (ад 80 да 300 тысяч долараў) у будаўніцтва шматпавярховага жылога дома з убудаванымі ў яго адміністрацыйнымі памяшканнямі, дзе павінны былі размясціцца іх офісы. Поўнасцю разлічыліся бізнесмены за будучую ўласнасць яшчэ ў 2012-м. Аднак атрымаць яе не могуць дагэтуль. Памяшканні не здадзеныя ў эксплуатацыю, забудоўшчык аб'явіў аб банкруцтве, а антыкрызісны кіраўнік прапануе дольшчыкам набыць ужо аплачаную імі маёмасць праз аўкцыён або заключыць міравое пагадненне і ўкласці яшчэ два мільёны долараў, каб давесці памяшканні і тэрыторыю вакол дома да належнага стану. Ці могуць бізнесмены спадзявацца на вяртанне грошай або ўласнасці, высвятляла карэспандэнт «Звязды».\nБыло — ваша, стала — забудоўшчыка-банкрута\nФутбольны клуб «Сквіч» у 2012 годзе надумаўся стаць забудоўшчыкам і ўзвесці дом. Дольшчыкі адміністрацыйнай часткі будынка заключылі дагаворы з клубам і ў той жа год поўнасцю ўнеслі грошы на будаўніцтва. Дом узводзіўся, мяняліся генеральныя падрадчыкі. Жылую частку здалі 31 снежня 2014 года, хоць планавалася скончыць увесь аб'ект у 2013-м. Другі пускавы комплекс — частку пад адміністрацыйную нерухомасць — не дарабілі і дагэтуль.\nКалі і ў 2015-м справа не зрушылася, дольшчыкі пачалі пісаць лісты ў Мінгарвыканкам, каб ім замянілі забудоўшчыка, абапіраючыся на Палажэнне аб парадку замены забудоўшчыка, распрацаванае Саветам Міністраў. Атрымалі адказ: маўляў, гэта немэтазгодна, не перажывайце, усё дабудуецца.\nУ 2016 годзе кіраўніка клуба «Сквіч» арыштавалі, і дольшчыкі звярнуліся ў суд Фрунзенскага раёна сталіцы, каб заявіць свае правы. Да таго ж бізнесменам даводзіцца адстойваць права ўласнасці менавіта на матэрыялы, а не на само памяшканне, паколькі аб'ект нерухомасці незарэгістраваны.\nБізнесмены атрымалі дзевяць завочных (без прысутнасці другога боку — кіраўніка «Сквіч») рашэнняў суда. У дакументах прызнавалася права ўласнасці дольшчыкаў на будаўнічыя матэрыялы, а таксама факт гатоўнасці памяшканняў да эксплуатацыі. Суд прызнаў за бізнесменамі і права на ўвядзенне аб'ектаў у эксплуатацыю і абавязаў Мінскае гарадское агенцтва па дзяржаўнай рэгістрацыі і зямельным кадастры зарэгістраваць памяшканні з указаннем уладальнікаў.\nУ гэты час генпадрадчык, будаўнічы трэст № 7, абвясціў аб банкруцтве забудоўшчыка. І антыкрызісны кіраўнік Павел БУХВАЛАЎ падаў патрабаванне аб адмене рашэнняў суда, матывуючы гэта тым, што суд праходзіў без прысутнасці адказчыка, патрабаванні на права ўласнасці дольшчыкамі неабгрунтаваныя, а маёмасць — неідэнтыфікаваная. Ён пісьмова папярэдзіў дольшчыкаў, што адмаўляецца ад выканання абавязкаў перад бізнесменамі, якія ўзяў на сябе «Сквіч».\n— Скасаваць дагавор у аднабаковым парадку нельга, а нашай згоды на гэта не было, — запэўніваюць дольшчыкі.\n— Рашэнне прымалася завочна, без адказчыка. Як адказчык з'явіўся (у асобе антыкрызіснага кіраўніка. — Аўт.), пастанову і адмянілі. Тым больш што нельга зарэгістраваць пабудову без яе канчатковай рэалізацыі. Бо заяву на рэгістрацыю павінен падаваць забудоўшчык, — адказвае антыкрызісны кіраўнік.\n— Згодна з пунктам 1 артыкула 130 Грамадзянскага кодэкса, да нерухомай маёмасці адносяцца сярод іншых і незавершаныя будаўніцтвы, закансерваваныя капітальныя пабудовы. А Палажэнне аб долевым будаўніцтве і заканадаўства не змяшчаюць забароны на прызнанне правоў уласнасці на незавершаны будаўніцтвам аб'ект, — не пагаджаюцца з такім меркаваннем у адвакацкім бюро «ПРЫНЦЭПСКАНСАЛТ», якое вядзе справы дольшчыкаў.\nТым не менш усе рашэнні, што прызнавалі права дольшчыкаў на будматэрыялы, з якіх складзена нерухомасць, той жа суд Фрунзенскага раёна адмяніў.\nПрадаць нельга аддаць\nЦяпер бізнесмены намагаюцца выключыць сваю нерухомасць са складу маёмасці даўжніка і даказаць, што яна ўвогуле ім належыць, аднак зрабіць гэта ніяк не атрымліваецца. Дольшчыкаў вымушаюць прызнаць сябе не ўласнікамі памяшканняў, а крэдыторамі (што аўтаматычна пазбавіць іх права прэтэндаваць на маёмасць, якую яны аплацілі). Людзям прапануюць пачакаць, пакуль маёмасць прададуць і ім вернуць грошы. Аднак гэта будуць зусім не тыя сумы, якія яны ўнеслі, бо крэдытораў у «Сквіч» хапае і без падманутых бізнесменаў.\n— Крэдытораў назбіралася на 16 мільёнаў рублёў, а на аўкцыёне за маёмасць просяць 12, — кажа Ігар СТАНКЕВІЧ, адзін з дольшчыкаў. — На ўсе даўгі грошай ужо не хопіць.\nКаб адстаяць свае правы, дольшчыкі пачалі пісаць у розныя інстанцыі.\n— Ва ўпраўленні па санацыі і банкруцтве Міністэрства эканомікі нам параілі стаць крэдыторамі і напісалі, што антыкрызісны кіраўнік усё робіць правільна, згодна з законам аб банкруцтве. А пра Указ Прэзідэнта № 263 «Аб долевым будаўніцтве аб'ектаў у Рэспубліцы Беларусь», які фактычна вышэйшы за закон і які фактычна абараняе нашы правы, не было ні слова, — гаворыць Юлія ФРОЛКІНА, адна з дольшчыкаў.\n— Нас падводзяць пад закон аб банкруцтве, згодна з якім наша маёмасць будзе пушчана з аўкцыёна, хоць мы абаронены ўказам Прэзідэнта. Чаму гэты ўказ выконваюць толькі простыя людзі, а дзяржаўныя інстанцыі ігнаруюць? — задаецца пытаннем Ігар Станкевіч. — Мы нічога не просім у дзяржавы, гатовыя за свае сродкі дарабіць унутраную частку памяшканняў, будаўніцтва якіх мы ўжо аплацілі. Нашы офісы гатовыя больш як на 80 %, проста аддайце іх нам ва ўласнасць.\nЗаплаціць — не значыць атрымаць ва ўласнасць?\nСуд Фрунзенскага раёна пакінуў частку патрабаванняў дольшчыкаў без разгляду, па некаторых — спыніў выкананне, матывуючы гэта тым, што яны яму не падведамасныя, заўважаюць адвакаты. Эканамічны суд разгледзеў патрабаванні дольшчыкаў па сутнасці, аднак не задаволіў іск, нягледзячы на прадстаўленыя імі заключэнні кампаніі «Судова-экспертная калегія». Рабіліся экспертызы, кожная з якіх абышлася істцам у больш як 2000 рублёў, каб пацвердзіць, што ім належаць будматэрыялы.\nАле суд вынес рашэнне: «Колькасны склад, дакладнае найменне, іншыя характарыстыкі маёмасці, якая падлягае выключэнню, ісцец не ўказаў, паколькі пералік маёмасці, што падлягае выключэнню, указаны зыходзячы з атрыманага істцом заключэння экспертызы...»\nАтрымліваецца, пералік матэрыялаў, прадстаўлены экспертызай, недакладны, бо ў ім не падлічана дакладная колькасць цаглінак і кубаметраў бетону, што пайшлі на будоўлю сцен, якія аплацілі дольшчыкі. Больш за тое, ім паведамілі, што довад істца пра наяўнасць заключэння камісіі ўвогуле «не прымаецца судом пад увагу», паколькі «не паўплывае на прынятае судом рашэнне».\nДалей — болей. Суд піша, што «прадстаўленыя істцом дагавор стварэння аб'екта долевага будаўніцтва, плацежныя дакументы аб пералічэнні дольшчыкам грашовых сродкаў па дагаворы, даведка, на думку прадстаўніка адказчыка, не сведчаць аб узнікненні права ўласнасці на ўказаныя будаўнічыя матэрыялы». Атрымліваецца юрыдычны казус: тыя, хто заплаціў грошы за будматэрыялы, не з'яўляюцца ўласнікамі гэтых самых матэрыялаў.\n— Матэрыялы, на якія прэтэндуюць дольшчыкі, складаюць першы паверх высотнага будынка. Як вызначыць у апорнай сцяне, якія цагліны ў ёй належаць дольшчыкам, а якія — будынку? Камунікацыі таксама агульныя ў доме. Якая частка з іх належыць бізнесменам? — адстойвае сваю пазіцыю Павел Бухвалаў.\nМіравое пагадненне за два мільёны долараў\nАнтыкрызісны кіраўнік прапануе дольшчыкам вырашыць канфлікт мірам.\n— Я аддаю ім увесь адміністрацыйны комплекс будынка, яны здымаюць патрабаванні да «Сквіча» і за свае сродкі дабудоўваюць памяшканні, — кажа ён. — Для поўнага завяршэння аб'екта патрэбна каля двух мільёнаў долараў. Хай дольшчыкі дакладваюць свае сродкі, дабудоўваюць і забіраюць усё сабе. Горад не вырашыць іх праблемы. І я не маю права аддаваць перавагу гэтым бізнесменам са шкодай для іншых крэдытораў.\nЧамусьці ў нас лічыцца, што ў бізнесменаў грошы заўсёды ёсць і калі яны збудавалі адзін раз — зробяць гэта яшчэ...\n— Я прадала кватэру ў Расіі і з сям'ёй пераехала сюды. Усе грошы ўклала ў гэтае памяшканне. Я нават уявіць не магла, што можна здаць дом у эксплуатацыю, не дарабіўшы першы паверх, — гаворыць Юлія Фролкіна.\n— Я хацела збудаваць менавіта сваё маленькае памяшканне для гандлю оптыкай, каб не арандаваць яго, бо гэта таксама вялікія грошы, — расказвае Вольга ГОЛУБ, яшчэ адна дольшчыца. — Я шмат гадоў не ездзіла ў адпачынак, усе грошы сюды аддала. Лепш бы ўжо кватэру набыла ў гэтым жа доме. А то мне кажуць, што я не маю тут ніводнай цаглінкі.\nА цяпер гэтым людзям прапануюць шукаць агулам яшчэ два мільёны долараў і дабудоўваць да канца ўвесь дом, а не толькі свае памяшканні...\n— Магчыма, у міравым пагадненні нехта пагодзіцца знізіць свае патрабаванні. І такія людзі, якія ўжо бачаць, што не вернуць усю ўкладзеную суму, ёсць. Яны згодны атрымаць напалову менш і прадаць сваю долю астатнім крэдыторам, — дадае Павел Бухвалаў. — Я бачу толькі такое выйсце.\nПершыя таргі, дарэчы, прайшлі 9 ліпеня, і, як і меркавалася, ахвотнікаў вылажыць такую суму не знайшлося. Дольшчыкаў чакаюць чарговыя сустрэчы з даўжніком і прапановы магчымасцяў дамовіцца.\n«Звязда» працягне сачыць за развіццём падзей.\nЗагаловак у газеце: Замураваныя сродкі і спадзяванні\n2957 Вядомыя спартсмены заклікаюць падтрымаць мір і стабільнасць у Беларусі\n1836 Іна Карабан, начальнік аддзела гігіены, эпідэміялогіі і прафілактыкі Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь


Праз усё жыццё — Березино. Березинский район. Березинская панорама\nПраз усё жыццё\n5 ноября 2018 3005 berezinskaya_panorama Комментариев нет\nМАРЫНА АДАМАЎНА МУРАЧ:\n— Сябрую з раёнкай з 1983 года. Менавіта ў гэты час маладым спецыялістам прыехала ў Бярэзінскі раён па размеркаванні. Па першым часе газета была для мяне сапраўдным даведнікам. Паколькі я не мясцовая, родам з Гомельскай вобласці, то дзякуючы раённаму выданню, паступова знаёмілася з невядомым раней месцам, у якім давялося жыць і працаваць, кіраўніцтвам раёна, з нумара ў нумар шмат новай і цікавай інфармацыі даведвалася пра бярэзінцаў.\nНадоўга застаўся ў памяці і ўласны першы артыкул на старонках газеты. Ён меў назву “Тыя незабыўныя дні” і расказваў пра падзеі ХІІ Сусветнага фестывалю моладзі і студэнтаў, удзел у якім прыняла і я будучы сакратаром камсамольскай арганізацыі райпрамкамбіната. А пачалося маё супрацоўніцтва з рэдакцыяй яшчэ раней, калі сама аднойчы стала галоўнай гераіняй інтэрв’ю. Творчае гарэнне не пакідала і пасля. У сваіх матэрыялах, што друкаваліся ў раёнцы, асвятляла насычанае грамадскае жыццё калектыву былой швейнай фабрыкі і дзейнасць маладзёжнага актыву прадпрыемства.\nСярод мноства іншых газет, раёнка заўсёды займала пачэснае месца ў нашай сям’і. Дарэчы, менавіта дзякуючы ёй, першыя крокі ў журналістыку рабіла мая дачка. Неаднойчы на старонках газеты адзначаліся і працоўныя дасягненні мужа.\nДухоўная сувязь з раёнкай захоўваецца і сёння. З нецярпеннем чакаю свежы нумар любімай газеты кожныя сераду і суботу. Яна дапамагае мне быць у курсе падзей раённага, абласнога і рэспубліканскага значэння. Ніколі не пакідаюць раўнадушнай перапетыі людскіх лёсаў. Не застаюцца па-за ўвагай матэрыялы ў рубрыках “Прадпрымальніцтва”, “У райвыканкаме”, “Адзіны дзень інфармавання” і змешчаная на старонках газеты нарматыўна-прававая інфармацыя.\nЗаўсёды раю раённае выданне знаёмым і родным. Лічу, што “Бярэзінская панарама” павінна быць у кожным доме. Бо раёнка — люстэрка жыцця нашага роднага краю.\n← Экзамен вытрыманы дастойна\nБудьте осторожны на осенней дороге! →\nІ Ў ІНТЭРНЭЦЕ БАЦЬКОЎСКІ КАНТРОЛЬ


МАЛОЕ ГАРАДЗІШЧА – вёска ў Альхоўскім с/с, за 16 км на ПдЗ ад горада і чыг. ст. Ляхавічы, на аўтадарозе Малое Гарадзішча–Альхоўцы, за 2 км ад аўтадарогі Брэст–Слуцк. 115 гаспадарак, 300 жыхароў (2005).\nУ 1789 г. Малое Гарадзішча — вёска ў Навагрудскім пав., у складзе маёнтка Гарадзішча (іншыя назвы Гарадзішча-Алдавіцкае, Вялікае Гарадзішча), уладанне Бухавецкіх. Пасля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай (1793) у Рас. імперыі, у Навагрудскім пав. Слонімскай, з 1797 г. Літоўскай, з 1801 г. Гродзенскай, з 1842 г. Мінскай губерняў. У 1870 г. вёска ў Крывошынскай вол., 42 рэвізскія душы. У 1897 г. у вёсцы 23 двары, 158 жыхароў. У 1909 г. — 39 двароў, 250 жыхароў, школа. З 1921 г. у складзе Польшчы, вёска ў Крывошынскай гміне Баранавіцкага пав. Навагрудскага ваяв., 19 двароў, 132 жыхары (1921). З 1939 г. у БССР, з 15.1.1940 г. у Ляхавіцкім p-не Баранавіцкай вобл. З 12.10.1940 г. вёска — цэнтр Малагарадзішчанскага с/с. З 8.1.1954 г. у Брэсцкай вобл. У 1940 г. вёска, 132 двары, 484 жыхары, пач. школа, паравы млын, гандлёвая кропка. У Вял. Айч. вайну з чэрв. 1941 г. да ліп. 1944 г. акупіравана ням.-фаш. захопнікамі. У 1949 г. вяскоўцы аб’ядналіся ў калгас імя Свярдлова. У 1959 г. было 332, у 1970 г. 292 жыхары. У 1980-я г. з’яўлялася цэнтрам саўгаса «Малагарадзішчанскі» (раней эксперыментальная база з той жа назвай). З 15.5.1998 г. у Альхоўскім с/с. У 2002 г. 122 двары, 320 жыхароў, цэнтр камунальнага ўнітарнага с.-г. прадпрыемства «Малагарадзішча» (аб’ядноўвае 10 вёсак). Працуюць дзіцячы сад, аддз. сувязі, сярэдняя школа, б-ка, Дом культуры, магазін. Планіровачна складаецца з прамалінейнай вуліцы, арыентаванай з ПдЗ на ПнУ, да цэнтра якой далучаюцца два завулкі.\nМалое Гарадзішча // Гарады і вёскі Беларусі: энцыкл. Т. 4, кн. 2: Брэсцкая вобласць. – Мінск: БелЭН, 2007. – С. 289.\nУ госці да добрых людзей. Малое Гарадзішча\nГісторыя кожнай вёскі выткана, бы абрус, з людскіх лёсаў – складаных, цікавых, непаўторных. Пацягнеш за нітку – пазнаеш у іх землякоў, родных, сваякоў. У аграгарадку Малое Гарадзішча сёння пражывае 311 чалавек, з якіх 60 – дашкольнікі і школьнікі. Не пералічыць тых, каму гэтыя маляўнічыя мясціны дарагія, мілыя і любыя сэрцу.\nЖыццё населенага пункта толькі на першы погляд цячэ запаволена. На самай справе Малое Гарадзішча жыве актыўна і паўнакроўна, будні чаргуюцца са святамі, штодзённы расклад – з працоўнымі перамогамі і дасягненнямі.\nМясцовыя школьнікі вызначаюцца не толькі ў вучобе. Напрыклад, некалькі гадоў назад імёны старшакласнікаў Аляксандра Карповіча і Андрэя Плескацэвіча гучалі на рэспубліканскім узроўні па інфарматыцы. Абодва яны вучні педагога Аляксандра Касабуцкага. Сёлета футбольная каманда Малагарадзішчанскай школы заняла другое месца ў вобласці. А вучаніцы Яна Саўчык, Міра Карповіч і Марыя Наскавец – члены абласной зборнай па футболе.\nВа ўтульнай і прасторнай школе (нядаўна, дарэчы, тут старыя вокны замянілі на сучасныя пластыкавыя, паставілі новыя дзверы) створаны ўсе ўмовы не толькі для атрымання трывалых ведаў, але і для творчага развіцця дзяцей.\nМногае можа згадаць пра былыя дні навучальнай установы, расказаць пра перажытае Надзея Карпейчык, якая некалі тут настаўнічала. Па жыцці настаўніцы рускай мовы і літаратуры, якая каля 4 дзесяцігоддзяў прывівала любоў да слова хлопчыкам і дзяўчынкам, можна вывучаць старонкі гісторыі. На долю яе пакалення выпалі цяжкія гады ваеннага ліхалецця, нястачы і голаду. У вайну немцы аблюбавалі іх дом, і сям’і давялося жыць на гарышчы. Ад бамбёжак хаваліся ў склепе. Сястру ад вывазу ў Германіі выратаваў хутаранін. Пасля заканчэння школы Надзея паступіла ў Баранавіцкі настаўніцкі інстытут і ніколі аб гэтым не пашкадавала.\n– Цяжкія былі гады, – уздыхае Надзея Якаўлеўна. – Але верылі ў лепшае, працавалі, не пакладаючы рук, гэтаму вучылі і дзяцей.\nМая суразмоўца на момант замаўкае і працягвае:\n– Было гэта ў 60-я гады. Старшакласнікі рыхтавалі ўрачысты вечар да ўступлення ў камсамол. Адна дзяўчынка захварэла але, нягледзячы на высокую тэмпературу, прыйшла ў школу. Кажу: Жанна, ты ж хворая. А яна адказвае, маўляў, як жа магу прапусціць такую падзею! Вучыліся пры газоўках. Дзеткі былі дысцыплінаваныя. Такая была прага да ведаў! – расказвае Надзея Карпейчык.\nНастаўніцамі сталі сястра Надзеі Якаўлеўны, дачка, пляменніца. Пасля выхаду на пенсію вяскоўка не сядзіць без справы, завіхаецца ў агародзе. Сын Валянцін жыве недалёка ад маці, працуе ў сельскай гаспадарцы. Яго жонка Людміла – загадчыца мясцовай фермы. Радасць бабулі – шасцёра ўнукаў і два праўнукі.\nЯўгенію Кудзін засталі за вясновымі клопатамі – правядзеннем “рэвізіі” ў дамашніх запасах насення. Абаяльная і энергічная, Яўгенія Пятроўна зусім не выглядае на свае паважаныя гады. У яе жыцці перапляталіся і боль, і радасць, яна не скарылася цяжкасцям. У светлым і ўтульным доме становіцца яшчэ больш сонечна і цёпла, калі прыязджаюць дзеці з сем’ямі.\nПеражыўшы горыч ваенных гадоў, ведае цану міру і згодзе. Бацьку забралі на фронт, пецярым дзецям разам з маці давялося апынуцца ў канцлагеры ў Слуцку. Назаўсёды засталіся перад вачамі твары загінуўшых аднакласнікаў. Усіх хлопцаў ворагі лічылі камсамольцамі.\nПашчасціла вырвацца з фашысцкага пекла толькі праз год і 3 месяцы – дзякуючы добрым людзям. Нейкі час хаваліся ў лесе, на хутары каля Шчэрбава. Так сям’я апынулася ў Малым Гарадзішчы. Месца жыхарства мяняць не сталі і тады, калі з вайны вярнуўся бацька.\n– Жыццё паступова наладжвалася, працавалі, вучыліся, тата ўзначальваў цагляны завод. Труба ад печы, якую некалі ён узводзіў, умацоўваючы спецыяльным растворам, і сёння стаіць, – з гонарам зазначае жанчына. На яе грудзях зіхацяць медалі. Ёсць сярод іх і за выдатную працу – 48 гадоў Яўгенія Пятроўна адпрацавала ў гандлі.\nЖыццё яе не песціла. Рана засталася ўдавой, але ўсё ўмела рабіць сама. Касцюм пашые – ні адна швачка не дакажа, карціну выш’е – залюбуешся. Дзеці, унукі, праўнукі заўсёды спяшаюцца да любімай мамы і бабулі.\nЯўгенія Пятроўна чакае цяпло, калі прырода ажывае, расцвітае сад, двор патанае ў кветках. Яна шчыруе на градках, шые для родных.\n– Жыццё зараз прыгожае і шчаслівае. Толькі жыві, – адзначае Яўгенія Кудзін.\nПрацоўную эстафету ў Мала-гарадзішчанскім магазіне Яўгенія Пятроўна перадала Галіне Варвашэвіч. Галіна Дзмітрыеўна – выдатная гаспадыня. Любіць частаваць мужа, дзяцей, унукаў. Упэўнена, што з самых простых прадуктаў можна прыгатаваць арыгінальную страву.\nВясковы магазін – месца сустрэчы землякоў. Галіна Варвашэвіч і яе напарніца Яніна Хвайніцкая прыветна і ўсмешліва сустракаюць іх у магазіне. Прафесійная выкладка, разнастайны тавар – прадаўшчыцы ведаюць, як дагадзіць пакупніку.\nМясцовыя жыхары ўмоўна падзялілі аграгарадок на старую і новую вёскі. Новая – цагляная, газіфікаваная, дзе роўным строем выстраіліся дамы, узведзеныя па дзяржаўнай праграме адраджэння вёскі.\nУ адным з такіх дамоў па вуліцы Камсамольскай жыве мнагадзетная сям’я Наталлі і Міхаіла Саўчыкаў. Дзень, калі атрымалі ўласнае добраўпарадкаванае жыллё, лічаць адным з самых радасных. У новым доме нарадзіўся малодшы сын Сярожка. У дружнай сям’і не дзеляць абавязкі на мужчынскія і жаночыя, усё робяць разам. Раніцай у 6 гадзін маці спяшаецца на дойку – па гаспадарцы спраўляецца бацька, дапамагаюць і рабяты. У адзінаццацікласніка Вані зараз адказная пара – ён выпускнік. Шаснаццацігадовая Яна займаецца футболам і турызмам, пачатковец Сярожа аддае перавагу фізкультуры і матэматыцы.\nЯшчэ адзін лёс, яшчэ адна гісторыя сям’і – Нілы і Івана Віхноўскіх. Ніла Уладзіміраўна каля двух дзесяцігоддзяў у мясцовай бытоўцы працавала закройшчыцай, Іван Іванавіч – бухгалтарам гаспадаркі, зараз перакваліфікаваўся ў школьнага лабаранта. Вырасцілі трох дачок, дзве з іх сталі настаўніцамі, малодшая пайшла ў медыцыну. Гонар сям’і – дзядуля Іван Сцяпанавіч, ветэран Вялікай Айчыннай вайны. На зіму ён перабіраецца да дачкі на Пружаншчыну, а як толькі прыходзіць вясна, зноў вяртаецца на родны хутар.\nДвор Аліны Багушэвіч населены хатняй птушкай – індыкамі і качкамі. У свае 67 гадоў жанчына актыўная і поўная планаў. Трымае вялікую гаспадарку, працягвае працаваць. Дзеці выраслі працавітымі і добрымі. Усіх семярых вырасціла адна. Яны – яе радасць і ўцеха.\nНераўнадушныя, адкрытыя, шчырыя і творчыя людзі жывуць у Малым Гарадзішчы. Шмат цікавых гісторый могуць расказаць пра сваіх землякоў Валянціна і Міхаіл Карповічы. Пра вяскоўцаў яны гавораць цёпла, ад душы. І ў бібліятэцы, дзе Валянціна Іванаўна гаспадыняй амаль тры дзесяцігоддзі, і ў сельскім Доме культуры, дзе дырэктарствуе Міхаіл Іванавіч, сабраны цікавыя звесткі пра тутэйшых людзей і пра мясцовасць. Такі творчы сямейны дуэт нарадзіўся 35 гадоў назад у сёмы сакавіцкі дзень. З тых часоў муж і жонка – падтрымка адзін аднаму. Валянціна Іванаўна пачынала некалі кінамеханікам, а Міхаіл Іванавіч, перш чым прыйсці ў культуру, працаваў у міліцыі. Таленавітыя і энергічныя Карповічы прыўносяць у жыццё аграгарадка ноткі свята. Валянціна па сумяшчальніцтве вясковы стараста, ні адну просьбу землякоў не пакідае без увагі. Дапамагае бацькам і сын, які ў Малым Гарадзішчы ўчастковы інспектар.\n…Асабліва прыгожыя малагарадзішчанскія вуліцы летам – калі рознага колеру кветкі буяюць ля сядзіб, у садах гудуць пчолы і вуліцы звіняць ад дзіцячых галасоў.\nАпавядаць пра людзей, што ствараюць сённяшні дзень аграгарадка, можна бясконца. Кожны з іх піша сваю старонку ў гісторыі роднага краю.\nПерапечка, Н. У госці да добрых людзей / Наталля Перапечка // Ляхавіцкі веснік. – 2016. – 16 сакавіка. – С. 4.\nМалое Гарадзішча – вёска Альхоўскага сельсавета. У ёй пражывае 306 чалавек, 177 – людзі працаздольнага ўзросту. Дзяцей, якія не дасягнулі 18 гадоў, у вёсцы – 61, а 68 жыхароў знаходзяцца на заслужаным адпачынку. Сямей тут налічваецца 116, з якіх 77 трымаюць кароў. Ва ўласнасці кожнай восьмай сям’і ў Малым Гарадзішчы маецца конь.\nГістарычная тэрыторыя, дзе ў сучасны час размешчана Малое Гарадзішча, бярэ свой пачатак з канца 15 стагоддзя. Першыя звесткі кароткія: усё больш пра князёў, магнатаў, вялікіх чыноўнікаў, духавенства. Але адно з мясцовых паданняў гаворыць, што першапачатковыя пасяленні людзей узніклі на месцы Вялікага Гарадзішча. Калі іх колькасць павялічылася настолькі, што ўжо не хапала больш абробленых, прыгодных для жыцця зямель, частка жыхароў аддзялілася ад пасялення Вялікае Гарадзішча і пасялілася асобна ў 2-3 кіламетрах, назваўшы сваё пасяленне Малым Гарадзішчам. Вёска ўспамінаецца на старажытных картах у 1589 годзе. Перад адменай прыгоннага права належала памешчыку Бухавецкаму.\nПасля рэвалюцыі 1905 года ў Малым Гарадзішчы была адчынена царкоўна-прыхадская школа. У час Першай сусветнай вайны частка жыхароў была выселена ў Расію. Да 1939 года тэрыторыя пасялковага Савета, на якім знаходзілася Малое Гарадзішча, уваходзіла ў склад Польшчы (Навагрудскі павет). У канцы 1940 года ўтварыўся Малагарадзішчанскі пасялковы Савет.\nУ час Вялікай Айчыннай вайны большая частка мужчынскага насельніцтва вёскі пайшла на фронт. 126 з іх не вярнуліся.\nДоўгачаканае вызваленне прыйшло на беларускую зямлю. Ні маштабы аднаўлення разбуранага, ні галодныя гады не маглі стрымаць нястрымнай прагі людзей да адбудовы свайго роднага краю. У 1949 годзе быў створаны калгас імя Свярдлова. Першы старшыня – Малафей Якаў Іванавіч. У калгас уступалі ўсе сем’і і аднагалосна. У арганізацыі калгаса удзел прымалі прадстаўнікі раёна Жукаў і Шпакоўскі. Вялікія цяжкасці перажываў калгас у першыя гады. У людзей былі забраны коні, вазы, плугі, бораны, для пасева не хапала насення. Сабіралі яго па хатах. З развіццём калгаса стварылася птушкаферма. Былі пабудаваны канюшня і цялятнік. Дзейнічаў калгас да верасня 1951 года.\nУ верасні 1951 года калгас імя Свярдлова перайменавалі ў калгас імя Калініна, з цэнтрам у вёсцы Малое Гарадзішча. Старшынёй калгаса быў выбраны Лабун Сяргей Іванавіч. На першым годзе ўтварыліся камсамольская і партыйная арганізацыі. Першымі камсамольцамі былі Півавар Ганна Іосіфаўна, Вярбіла Эмілія Вікенцьеўна. У 1951 годзе зямлі было 1100 га, а ўзарана ўсяго 400 га. На адзін працадзень калгаснік атрымліваў 700 г зерня.\nУ 1961 годзе калгас імя Калініна ўвайшоў у склад саўгаса “Ганчароўскі”.\nУ 1963 годзе створаны саўгас “Малагарадзішчанскі”. Пазней гаспадарка была пераіменована ў эксперыментальную базу “Малагарадзішчанская”. З 1988 года кіраўніком яе быў Новік Уладзімір Уладзіміравіч, а з 1994 года – Станкевіч Казімір Іванавіч.\nСучасная вёска мае даволі развітую інфраструктуру. На яе тэрыторыі рамешчаны сталовая, сярэдняя школа і філіял музычнай школы, дзіцячы сад, магазін, ФАП, лазня, Дом культуры з бібліятэкай, ашчадная каса і пошта. У цэнтры вёскі пабудаваны двухпавярховыя катэджы, у якіх пражываюць у асноўным маладыя сем’і. Вуліцы ў ёй (а іх тры: Камсамольская, Савецкая і Новая) заасфальтаваны. У 2002 годзе вёска была газафікавана.\nГарадзішча. Гарадзішча - рэшткі старажытнага ўмацаванага паселішча. Іх з’яўленне - вынік недаўгавечнасці невялікіх старажытных гарадкоў, разбураных войнамі і заняпалых па розных іншых прычынах. На месцах гарадзішчаў або па суседству з імі звычайна ўзніклі сельскія паселішчы з аднайменнымі назвамі. Першыя ўпамінанні пра іх ў асноўным абдносяцца да XVI ст., калі распачаўся строгі ўлік абшчынных і прыватных зямельных уладанняў.\nГарадзішча. Гарадскі пасёлак Брэсцкай вобласці і некалькі вёсак такой жа назвы ў розных частках БССР. Першапачатковы сэнс назвы паселішча на месцы нейкай гарадзьбы, горада. Такія назвы часта сведчаць аб даўніх дагістарычных паселішчах і таму вельмі важныя для археалагічных даследаванняў.\nЖучкевіч, В. А. Чаму так названа.- Мн., 1969. – С. 40.


Будзьма беларусамі! » Вясна-красна! Martin S. i IQ48 у «Жывым Тузіне»\nВясна-красна! Martin S. i IQ48 у «Жывым Тузіне»\n(Мінск, вул.П.Броўкі, 22)\nКошт: 80 000\nГурт IQ48 дае вясновы канцэрт, на якім збіраецца паказаць рэшту з свайго будучага новага альбому. Музыкі кажуць, што гэта будзе іх апошні выступ у гэтым сезоне, бо яны збіраюцца шчыльна засесці за працу ў студыі. Разам з «здаровымі ласямі» на сцэну Loft cafe 14 сакавіка з поўнавартасным сэтам выйдуць яркія дэбютанты 2012 году – гурт Martin S.\nIQ48 упершыню засьвяціліся ў «тузіноўскіх» імпрэзах яшчэ ў 2004 годзе, калі гурт выступіў у межах святкавання гадавіны парталу «Тузін Гітоў» у Палацы рэспублікі. Некалькі добразнаёмых нумароў з тых часоў музыкі згадаюць падчас свайго канцэрту у Loft cafe. Аднак, стаўка ўсё ж будзе зроблена на новыя песні. «Ніколі не было, каб мы ціхарылі новыя творы да рэлізу альбому. Усё адрэпетаванае новае адразу імкнемся паказаць публіцы, – кажа гітарыст гурта Яўген Бузоўскі. – Зараз у нас у рэпертуары ўжо каля паловы будучага альбому. Дакладна пару тройку новых песень зайграем на гэтым канцэрце, можа нават болей! Будзе таксама найлепшае з нашых усіх выдадзеных альбомаў, натуральна з папраўкай на наш адносна новы гітарны саўнд». Музыкі папярэджваюць, што іх выступ 14 сакавіка можа стаць апошнім у гэтым музычным сезоне. Увесь свой час яны збіраюцца прысвяціць запісу новага альбому.\nПа добрай традыцыі падвоеных канцэртаў да IQ48 у гэты вечар далучыцца яшчэ адна вартая ўвагі беларуская каманда – Martin S. Гэты гурт з’явіўся на незалежнай беларускай сцэне толькі год таму, але робіць усё магчымае, каб застацца на музычным небасхіле надоўга. Пра гэта сьведчыць хоць бы тое, что за такі невялікі час свайго існавання Martin S. даў шэраг канцэртаў, выходзіў у фінал на некалькіх фэстах, а на рок-фэсце «Такія пернікі-2012» атрымаў перамогу. А яшчэ двойчы ўдзельнічаў у нацыянальным адборы на «Еўрабачанне» і выдаў дэбютны альбом, песні з якога можна пачуць у эфіры беларусскіх і ўкраінскіх FM-радыёстанцый. «У сакавіку нам якраз спаўняецца год, так што для нас і нашых прыхільнікаў выступ у «Жывым Тузіне» будзе асаблівым. Рыхтуем адмысловую праграму, дзе будзе нямала сюрпрызаў», – кажуць музыкі.\nВесці канцэрт «Жывы Тузін» па традыцыі будзе Алег Хаменка, музыкант і нязменны вядучы радыёверсіі хіт-параду «Тузін Гітоў». Не абыйдзецца справа без падарункаў ад сяброў «Тузіна Гітоў» — кампаніі «Будзьма беларусамі».\n14 сакавіка (чацьвер). 19.00. Loft cafе (вул.П.Броўкі, 22).\nMartin S.: вясновы поп-рок ад яркіх дэбютантаў 2012 году!\nIQ48: экспрэсіўны сэт ад заслужанай рэп-фанк-хард-панк фармацыі «здаровых лосяў»!\nКошт квітка – 80 000 руб. З флаерам на ўваходзе на 12% танней!\nКвіткі можна набыць у касах KVITKI BY і непасрэдна ў клюбе перад канцэртам\nЗамовіць столік : +375 29 38 000 10.


Як стаць валанцёрам у Італіі - 24.06.2015, Sputnik Беларусь\nЯк стаць валанцёрам у Італіі\nАпынуцца ў новым асяродку, убачыць, як жывуць італьянскія сем'і, павандраваць і вывучыць мову – усё гэта магчыма для беларусаў-валанцёраў, якія накіруюцца ў... 24.06.2015, Sputnik Беларусь\nу беларусі, навіны , стыль жыцця, увесь свет, еўропа, італія\n© Sputnik Евгений АнисимовКраявіды Італіі\n© Sputnik Евгений Анисимов\nАпынуцца ў новым асяродку, убачыць, як жывуць італьянскія сем'і, павандраваць і вывучыць мову – усё гэта магчыма для беларусаў-валанцёраў, якія накіруюцца ў Італію.\nАляксандра Грэчка, Sputnik\nНа вечарыне "Італія-паці" сабралі людзей, якія маюць непасрэднае дачыненне да Італіі: вучыліся, валанцёрылі ці працавалі там — і гатовыя падзяліцца сваім досведам з іншымі. Адна з іх — Юлія Люляк, якая летась правяла 11 месяцаў у Рыме па праграме Еўрапейскай валанцёрскай службы.\n"Я працавала ў арганізацыі Servizio civile internazionale: дапамагала арганізатарам валанцёрскіх праектаў, была адказная за валанцёрскія летнікі ў Італіі. Я лічу, што гэтым досведам важна дзяліцца з іншымі, бо такія магчымасці — валанцёрства, жыцця ў новай краіне — неабходныя беларускай моладзі, а многія пра іх проста не ведаюць", — расказала Люляк.\nІснуе некалькі праграм, паводле якіх грамадзянам Беларусі можна стаць міжнароднымі валанцёрамі:\nEVS (European Voluntary Service);\nLTV (Long Term Volunteering);\nВаланцёрскія летнікі (Voluntary camps);\nEVS падтрымлівае ўдзел маладых валанцёраў у розных відах некамерцыйнай грамадскай карыснай дзейнасці ў краінах, якія не з'яўляюцца краінамі пражывання валанцёраў. Такі праект можна рэалізаваць толькі адзін раз у жыцці, калі вам ад 18 да 30 гадоў, і толькі ў краіне Еўрапейскага Саюза.\n2 тыдні — 1 год\nкампенсацыя выдаткаў на дарогу да EVS лакацыіі назад, пражыванне, харчаванне, страхоўка, кішэнныя грошы, моўныя курсы\nЯк знайсці праект:\nшукаць самастойна ў базе ЕВС праектаў;\nпраз беларускае моладзевае грамадскае аб'яднанне New Faces;\nпраз грамадскую арганізацыю "Моладзевы адукацыйны цэнтр "Фиальта";\nпраз прыватную асветніцкую ўстанову "Офіс прасоўвання ініцыятыў";\nпраз рэспубліканскую моладзевую грамадскую арганізацыю "Ліга добраахвотнай працы моладзі".\nLTV (Long Term Volunteering)\nLTV — гэта праграма абмену валанцёраў паміж галінамі Service Civil International (ці арганізацыямі-партнёрамі) працягласцю больш за месяц. Яна адкрыта для любога валанцёра без абмежавання ўзросту.\nабмежаванняў няма (але мінімум — 18 гадоў)\n1 месяц —1 год\n1) унёсак у мясцовую арганізацыю SCI (картка сябра арганізацыі + плата за апрацоўку аплікацыі);\n2) плата за праезд да лакацыі LTV і назад;\n3) магчымы ўнёсак у hosting organization (у залежнасці ад праекта).\nУ базе доўгатэрміновых валанцёрскіх праектаў арганізацыі Service Civil International;\nпраз мясцовую аргазізацыю SCI —SCI Belarus.\nВаланцёрскія летнікі (Voluntary camps)\nВаланцёрскі летнік — гэта сацыяльны праект, працягласцю ў 2-4 тыдні. Прымаюць максімум двух валанцёраў з адной краіны. Гэта трэба для таго, каб валанцёры мелі магчымасць практыкаваць мову (англійскую альбо мову краіны).\nПраца ў валанцёрскім лагеры можа быць рознай, адзіная ўмова — сацыяльная накіраванасць. Самыя распаўсюджаныя гэта рэстаўрацыйныя і экалагічныя праекты, бываюць праекты з дзецьмі, людзьмі з інваліднасцю, культурныя, фестывальныя, археалагічныя, гістарычныя і іншыя.\nПраца — важная частка лагера, але трэба дакладна разумець розніцу паміж валанцёрствам і турыстычнай паездкай. Удзельнікі таксама павінны разумець каштоўнасць сваёй працы: гэта не «плата» за пражыванне і таннае падарожжа, а каштоўны ўклад у жыццё іншых людзей.\nу базе кароткатэрміновых валанцёрскіх праектаў арганізацыі Service Civil International;\nна сайце Лігі добраахвотнай працы моладзі.\nГэта міжнародны валанцёрскі праект, які спрыяе культурнаму абмену паміж бюджэтнымі падарожнікамі, якія вывучаюць мовы і цікавяцца іншымі культурамі, звычайнымі людзьмі, сем'ямі і арганізацыямі. Валанцёр працуе ад 2 да 5 гадзін на дзень у абмен на ежу, жыллё і магчымасць адчуць на сабе лад жыцця ў іншай краіне.\nУ базе праекта — 15 000 хостаў у больш чым 130 краінах свету. У Італіі можна знайсці валанцёрскія праекты ва ўсіх рэгіёнах, апроч Малізэ. Больш за ўсё іх прадстаўлена ў Таскане, манш за ўсё — ў Вале-д'Аоста і Трэнціна-Альта-Адыджэ.\nСферы, у якіх можна валанцёрыць:\n— прыгатаванне ежы і пакупка прадуктаў;\n— праца з турыстамі;\n— дагляд за дзецьмі;\n— праца на ферме;\n— моўная практыка;\n— экалагічныя і дабрачынныя праекты;\n— тэхнічная падтрымка;\nвіза і дарога аплочваюцца валанцёрам;\nпраца не аплочваецца;\nбяспека сайта будуецца на водгуках;\nзвязвацца з хастамі лепш загадзя і абмяркоўваць дэталі пражывання.\nТаксама можна паехаць у Італію ў якасці суправаджальніка групы дзяцей.\nШто для гэтага трэба:\n— дасягнуць ўзросту 21 года;\n— валодаць італьянскай мовай на дастатковым узроўні;\n— з'яўляцца педагогам, каб быць не проста перакладчыкам, але і суправаджальнікам (у такіх людзей больш шанцаў паехаць у Італію);\n— выбраць дабрачынную арганізацыю;\n— пачаць супрацоўнічаць з абранай арганізацыяй;\n— падрыхтаваць дакументы для групы дзяцей.\nЧасцей за ўсё паездкі прыпадаюць на лета — пачатак верасня, на зімовыя вакацыі або Вялікдзень. Віза выдаецца бясплатна на дадзены перыяд. Суправаджальнікі могуць жыць асобна ў кватэры ці доме альбо з якой-небудзь італьянскай сям'ёй пад адным дахам. Італьянскі прымаючы бок дае ім грошы на ежу, а таксама свайго роду заробак.\nНюансы, якія варта ведаць\n— вы павінны несці адказнасць за дзяцей (не варта ўспрымаць вопыт суправаджэння дзяцей як суцэльны адпачынак);\n— вам у любы момант могуць патэлефанаваць і папрасіць аб дапамозе (калі нешта здараецца з дзіцем, яго раптам трэба адвезці да лекара — вы павінны быць побач у гэты момант);\n— прыйдзецца займацца падрыхтоўкай дакументаў, мець зносіны з бацькамі, апекунамі, хадзіць не раз у амбасаду;\n— варта ўлічваць, што вы можаце патрапіць як у вялікі горад, так і маленькі, дзе не будзе шмат забаў;\n— шмат у чым камфортнасць вашага знаходжання ў Італіі будзе залежаць ад кіраўніцтва на месцы, ад таго, якія адносіны ў вас складуцца, як яны вам будуць давяраць.\nАле ў любым выпадку — вопыт валанцёрства дае вам поўнае апусканне ў новы асяродак, хуткае знікненне моўных бар'ераў, магчымасць убачыць, як жывуць італьянскія сем'і. Гэта таксама шанец павандраваць і цалкам вывучыць той рэгіён, у якім будзеце жыць.\nЗладзілі імпрэзу "Італія-паці" стваральнікі праекта Adukacyja.info разам з клубам "Pugliesi nel Mondo" i суполкай "Minsk parla italiano". Гэта не першая культурна-асветніцкая вечарына, якую праводзіць Adukacyja.info: нядаўна ў межах праекта "Веды-паці" праходзіла імпрэза, прысвечаная культуры Швецыі. Плануюць ладзіць такія мерапрыемствы і далей.


У Чарнавіцкай вобласці круглы стол на тэму дзіцячага дарожна-транспартнага траўматызму\nАктуальны прафілактычнае мерапрыемства напярэдадні вясновых школьных канікул арганізавалі работнікі ДАІ Букавіны. У мерапрыемстве ўзялі ўдзел кіраўнікі адукацыйных устаноў Чарнаўцоў, прадстаўнікі сродкаў масавай інфармацыі. Спецыяліст па пытаннях прафілактычнай працы УДАІ РОЗУМВС Украіны ў Чарнавіцкай вобласці Іван Дабравольскі праінфармаваў аб дарожна-транспартных здарэннях у вобласці, у якіх пацярпелі непаўналетнія, прааналізаваў прычыны, якія прывялі да траўматызму і гібелі дзяцей. З пачатку гэтага года ў вобласці адбыліся дзве трагічныя аварыі, у якіх загінулі дзеці. 9 непаўналетніх траўмаваныя. Звернута слухаючыгу на сістэмнасць прафілактычных мерапрыемстваў у сферы бяспекі дарожнага руху, аб'яднання намаганняў ДАІ і педагогаў ў папярэджанні магчымых рызык на дарогах і вуліцах, прыцягненне да гэтай працы бацькоў, грамадскасці. Асобна гаварылася аб правілах карыстання роварамі, мапедамі, скутэрамі, выканання патрабаванняў бяспекі пры эксплуатацыі транспартных сродкаў, папулярних сярод дзяцей. Па выніках круглага стала вырашана правесці адпаведныя інструктажы ва ўсіх навучальных установах горада, давесці карысную інфармацыю бацькам на агульнашкольных бацькоўскіх сходах. Абмеркаваны таксама пытанні дарожнай інфраструктуры паблізу навучальных устаноў, вызначаны месцы, дзе трэба аднавіць пешаходныя «зебры», або ликвидуваты стыхійнае паркоўкі. У кожная навучальная ўстанова горада работнікі ДАІ перадалі «Куткі бяспекі дарожнага руху» для выкарыстання нагляднасці ў выхаваўчым працэсе. Важныя акцэнты былі расстаўленыя і ў інтэрв'ю сродках масавай інфармацыі, з дапамогай якіх Дзяржаўтаінспекцыя Букавіны заклікала грамадзян выконваць транспартнай дысцыпліны ва ўсіхяе аспектах і пры пешаходным руху, і за рулём, што павінен быць прыкладам для дзяцей, спрыяць фарміраванню ў іх павагі да правілаў дарожнага руху. Прэс-служба УДАІ УМВД Украіны ў Чарнавіцкай вобласці\n← Тэрнопальская вобласць:... Чарнігаў: Змены закрануць... →


Выпуск 40 (359) ( 3 сьнежня 2009 г.)\nСпампаваць 90.06 Kb.\nПамер 90.06 Kb.\nВыпуск 40 (359)\n( 3 сьнежня 2009 г.)\nМаладзёны нелегальна абдымаліся на вуліцы Савецкай 2\nГародня ў Праграме транспамежнага супрацоўніцтва 2\nЗварот у абарону Новага Сьвету 3\nНавукова-практычная канфэрэнцыя па мясцовым разьвіцьці 4\nІніцыятыва “Вольная Беларусь” шукае валянтэраў 4\nВакансіі ў праекце ААН 5\nАдукацыйны візыт у Польшчу для студэнтаў 5\nАдукацыйны праект “Моладзевая акцыя мультымедыя” 6\nНавучаньне для маладых лідэраў экалагічных арганізацый 6\nУ нядзелю ўвечары маладыя актывісты “Free Hugs”, якія каардынуюцца “У кантакце”, паспрабавалі зьдзейсьніць у Гародні акцыю “Давайце абдымацца!”.\nСабраўшыся ў цэнтры горада і ўзброіўшыся плакатамі з надпісамі “Давайце абдымацца” ці “Free hugs”, каля дзесяці хлопцаў і дзяўчат накіраваліся на вуліцу Савецкую. Яны прапаноўвалі мінакам шчырыя і бясплатныя абдымкі.\nЯк распавяла ўдзельніца і арганізатарка акцыі Тацьцяна, першай рэакцыяй быў шок, але пасьля людзі абдымаліся і сапраўды радаваліся. Некаторыя з іх акурат у той дзень сьвяткавалі Дзень народзінаў, таму падарунак ў выглядзе нечаканых абдымкаў быў вельмі дарэчы. Вядома, на прапанову абняцца адгукаліся ў асноўным маладыя хлопцы і дзяўчаты.\nНе пасьпелі “Free Hugs” ашчасьлівіць два дзесяткі чалавек, як прыйшлі тыя, хто быў цалкам супраць такой зьявы як абдымкі. Гэта былі міліцыянты. У ня надта ветлівай форме яны паведамілі арганізатарам акцыі, што на такую справу ў іх няма дазволу, таму трэба “згортваць лавачку”.\nТацьцяна і каманія былі вельмі непрыемна ўражаныя непрыязнымі паводзінамі міліцыянтаў. Таму на будучыню такіх акцый не плануюць, прынамсі, ня ў цэнтры горада.\nПершая ў сьвеце акцыя пад назвай “Free Hugs” адбылася ў Сіднэе, калі адзін чалавек, Жуан Ман, быў у адчаі і ня меў ніякай падтрымкі. Ён выйшаў з такой шыльдачкай “Free Hugs” (“Абдымкі - бясплатна”) на скрыжаваньне. Там ён напаткаў людзей, якім таксама было цяжка і адзінока, яны абдымаліся і на іх вуснах зьяўлялася ўсмешка.\nГародня ў Праграме транспамежнага супрацоўніцтва\nУ Гародні распачалося паседжаньне Сумеснага камітэта маніторынгу Праграмы транспамежнага супрацоўніцтва “Латвія-Літва-Беларусь”, якая фінансуецца Эўразьвязам.\nГэта ўжо трэцяе паседжаньне камітэту маніторынгу Праграмы транспамежнага супрацоўніцтва і ладзіцца яно цягам двух дзён, паведамляе Радыё Рацыя.\nУ нарадзе прымаюць удзел высокапастаўленыя чыноўнікі Міністэрстваў замежных спраў, Міністэрстваў унутраных спраў Літвы і Беларусі, а таксама Міністэрства рэгіянальнага разьвіцьця і мясцовых самаўправаў Латвіі, прадстаўнікі Эўракамісіі ды Каардынацыйнага бюро Праграмы ТАСІС Эўразьвязу ў Рэспубліцы Беларусь.\nМэтай праграмы зьяўляецца паляпшэньне тэрытарыяльнай шчыльнасьці латвійскага, літоўскага і беларускага памежнага рэгіёнаў, гарантаваньне высокага ўзроўню аховы навакольнага асяроддзя, забесьпячэньне сацыяльнага дабрабыту, а таксама садзеяньне міжкультурнаму дыялогу.\nДа 2013 году на рэалізацыю Праграмы мае быць выдаткавана больш за 37 міліёнаў эўра.\nУ лік стратэгічных праектаў праграмы “Латвія-Літва-Беларусь” уваходзіць будаўніцтва сучаснага памежнага пераходу каля Гародні “Прывалка-Швэндубрэ”, які да 2012 году будзе цалкам рэканструяваны. На гэта ЭЗ выдаткоўвае 2,5 міліёны эўра.\nГарадзеншчына на ўдзел у праграме транспамежнага супрацоўніцтва прадставіць каля 20 праектаў экалагічнай і медычнай скіраванасьці. Прыкладны іх кошт - ад 300 тысяч да 1,5 мільёна эўра.\nУ прыватнасьці, Гарадзенскі медычны ўнівэрсытэт сумесна з Латвійскім дзяржаўным інстытутам хіміі драўніны маюць намер распрацаваць і ўкараніць спосаб карэкцыі парушэньняў здароўя, выкліканых хранічным алкагалізмам.\nГарадзенскія медыкі прапаноўваюць стварыць уніфікаваную транснацыянальную сістэму хуткай медычнай дапамогі ў памежных раёнах на выпадак надзвычайных здарэньняў.\nГарадзеншчына прадставіць і шэраг малых праектаў па падтрымцы ўстановаў культуры і адукацыі, разьвіцьці турызма, супрацоўніцтва паміж ВНУ ў сфэры лазернай фізікі.\nЗварот у абарону Новага Сьвету\nПланы гарадзенскіх уладаў па зьнішчэньні гістарычнай забудовы ў раёне Новы Сьвет сталі падставай для звароту, які дэпутат польскага Сойму Артур Гурскі перадаў у МЗС Польшчы.\n– Я пытаю нашыя ўлады, ці маюць яны намер размаўляць з беларускімі ўладамі ў справе захаваньня з мэтай уратаваць гэтую нашую супольную архітэктурную спадчыну. Я разумею, што нашае міністэртва ня ў стане правесьці рамонт 200 будынкаў.\nМы ведаем, што вельмі складана размаўляць з уладамі Беларусі. Але калі польскі бок, польскі МЗС …сапраўды заангажуюцца ў абарону Гародні, дык беларускія ўлады будуць вымушаныя неяк зарэагаваць, яны будуць вымушаныя неяк адказаць.\nНовы Сьвет — былое прадмесьце Гародні, што стваралася з канца ХІХ стагоддзя, і якое сёньня знаходзіцца побач з гістарычнай забудовай. Аднак Новы Сьвет не з'яўляецца ахоўнай зонай.\nЯе мэтай зьяўляецца комплекснае абмеркаваньне мясцовага разьвіцьця як аб’екта мысьленьня, дасьледваньня і кіраваньня.\nУ межах канфэрэнцыі плануецца тры блокі выступаў і дыскусій:\n-Мясцовае разьвіцьцё ў дасьледваньнях: палітыка-прававыя, эканамічныя, сацыяльныя, экалагічныя, культуралагічныя і іншыя асьпекты мясцовага разьвіцьця. Вопыт і вынікі дасьледваньняў гарадоў, рэгіёнаў, сельскіх паселішчаў і мясцовых супольнасьцяў.\n-Кіраваньне раьзвіцьцём: аналіз праграм і стратэгій разьвіцьця, праектнай і праграмнай дзейнасьці. Мажлівасьці ацэнкі і крытэрыі эфектыўнасьці рэалізацыі праграм. Аналіз практыкі рэалізацыі.\n-Міждысцыплінарнае ўзаемадзеяньне і кааперацыя суб’ектаў у арганізацыі мясцовага разьвіцьця: падыходы і прынцыпы арганізацыі ўзаемадзеяньня розных суб’ектаў, якія ўключаны ў мясцовае разьвіцьцё, аналіз практыкі.\n-Дасьледчыкі рэгіёнаў, гарадоў, мясцовых супольнасьцяў і г.д. (эканамісты, палітолагі, прававеды, сацыёлагі, сацыяльныя псіхолагі, культуролагі і .г.д.);\n-Распрацоўшчыкі, арганізатары і мэнэджеры праграм разьвіцьця, эксперты па разьвіцьці.\nДля ўдзелу ў канферэнцыі неабходна даслаць заяўку (у вольнай форме), падаўшы прозьвішча, імя, імя па бацьку аўтара/суаўтараў, статус (пасада, навуковая ступень/званьне, поўная назва арганізацыі), кантактную інфармацыю (тэлефон, e-mail).\nДля выступу з дакладам дадаткова неабходна прадставіць тэзісы выступу.\nАсноўныя патрабаваньні да тэзісаў:\nАпошні тэрмін падачы тэзісаў - да 31 сьнежня.\nАпошні тэрмін падачы заявак – да 15 студзеня 2010 года.\nТэксты тэзісаў і заяўкі на ўдзел прымаюцца па эл. пошце: shkolacsi@gmail.com\nІніцыятыва “Вольная Беларусь” шукае валянтэраў\nІніцыятыва "Вольная Беларусь", Варшава, шукае валянтэраў-перакладчыкаў, якія гатовыя дапамагчы весьці ангельскую ды беларускую вэрсіі вэб-пляцоўкі www.wolnabialorus.pl\nВалянтэр мусіць перакладаць тэксты зь беларускіх ды польскіх інфармацыйных парталаў памерам ад 0,5 да 1 старонкі з польскай на беларускую і/альбо ангельскую, а таксама з беларускай на польскую і/альбо ангельскую.\nКолькасьць тэкстаў: 2-3 на месяц, у залежнасьці ад колькасьці перакладчыкаў.\nСупрацоўніцтва будзе праходзіць выключна праз інтэрнэт.\nАрганізатары гарантуюць атрыманьне даведкі аб валянтэрстве.\nЗ пытаньнямі зьвяртайцеся па адрасе: m.kaluzynska@wolnabialorus.pl, тэл. (+48) 790 024 102. Адрас: Варшава, вул. Кошыкава 10/5.\nВакансіі ў праекце ААН\nПраграма разьвіцьця ААН і Эўразьвязу абвяшчае спабор кандыдатаў на вакансіі Тэматычнага каардынатара і Адміністратыўнага і фінансавага памочніка ў новы праект “Павышэньне экалагічнай інфармаванасьці моладзі праз стварэньне і разьвіцьцё Зялёных школ у Беларусі”.\nВалоданьне ангельскай мовай абавязковае.\nАпошні тэрмін падачы заявак – 13 сьнежня.\nБольш падрабязная інфармацыя пра патрабаваньні да кандыдатаў і фармуляр для ан-лайн заяўкі – на вэб-пляцоўцы па адрасе http://undp.by/ru/undp/vacancies/\nАдукацыйны візыт у Польшчу для студэнтаў\nПольска-амерыканскі Фонд Свабоды, Фонд “Барусія”, Калегіўм Усходняй Эўропы імя Яна Новака-Язеранскага, Фонд Адукацыя для Дэмакратыі запрашаюць актыўных студэнтаў з Беларусі на навучальныя візыты ў Польшчу.\nАпошні тэрмін падачы заявак – 15 сьнежня.\nhttp://www.borussia.pl/strony/aktualnosci/aktualnosci.html, эл.адрас: nabor2010@studytours.pl\n“Моладзевая акцыя мультымедыяў” базуецца на партале http://www.mammedia.org, ахоплівае Польшчу, Беларусь, Украіну і разлічана на школьную і студэнцкую моладзь з мэтай навучыць яе праз журналісцкую дзейнасьць выпрацоўваць, фармуляваць і абараняць сваю грамадзкую пазыцыю, а таксама ўплываць на сьвет вакол сябе.\nПартал http://www.mammedia.org праекту МАМ рыхтуе разнастайныя спаборы з узнагародамі для лепшых.\nПершы спабор для рэдакцый распачаўся 16 лістапада.\nНавучаньне для маладых лідэраў экалагічных арганізацый\nEarthCorps прымае заяўкі на ўдзел у 6-месячнай экалагічнай навучальнай праграме для лідэраў экалагічных арганізацый, якая адбудзецца ў Сіэтле (ЗША, штат Вашынгтон).\nАпошні тэрмін падачы заявак – 29 студзеня 2010 года.\nІнфармацыю пра тое, як падаць заяўку можна знайсьці на вэб-пляцоўцы Earth Corps па адрасе: http://www.earthcorps.org/join_international.php.


12 парад, каб атрымаць больш паслядоўнікаў у Instagram 2020\n12 парад, каб атрымаць больш паслядоўнікаў у Instagram\nВы напэўна ведаеце, што Instagram як канал сувязі становіцца ўсё больш папулярным сярод прыватных асоб і кампаній, якія жадаюць развіваць свой імідж брэнда.\nInstagram асабліва цікавы для ўвасаблення брэнда, прыцягнення супрацоўнікаў, прасоўвання прадукцыі ці яе карпаратыўнай культуры і прыцягнення новых кліентаў. Аднак можа быць складана сабраць вялікую колькасць паслядоўнікаў у Instagram.\nПарада: разведаць сайт для таго, каб купіць паслядоўнікаў у Instagram? Што мы можам прапанаваць, акрамя танных коштаў, імгненнай дастаўкі і цалкам бяспечнай пакупкі?\nДля большасці людзей і прадпрыемстваў стварэнне супольнасці падпісчыкаў патрабуе штодзённых намаганняў.\nЯк атрымаць больш паслядоўнікаў у Instagram?\nНа шчасце, ёсць і іншыя простыя ў рэалізацыі рашэнні для аб'яднання першых 1000 якасных падпісчыкаў з вашым асабістым або прафесійным профілем у Instagram. Пытанне ў тое, куды ўкладваць свой час і энергію.\n1- Стварыць і аптымізаваць свой профіль\nПа-першае, вам трэба наладзіць свой Instagram-профіль, каб кінуцца ў вочы, прадставіць сябе сваім патэнцыйным падпісчыкам і прымусіць іх захацець сачыць за вамі.\nПачніце з праверкі таго, што ваша імя карыстальніка дакладна ідэнтыфікуецца і лёгка знайсці: выкарыстоўвайце, напрыклад, назву вашай кампаніі. Калі гэтае імя недаступна, па магчымасці выкарыстоўвайце першы тэрмін вашага імя карыстальніка, каб дапамагчы карыстальнікам знайсці вас лёгка. Напрыклад, імя карыстальніка Fnac у Instagram - гэта @fnac_officiel.\nЗаўвага: Абавязкова ўвядзіце поўнае імя вашай кампаніі ў поле Імя ў раздзеле Параметры пад значком шасцярні на iOS або пад трыма кропкамі на Android. Гэта імя з'явіцца пад вашай выявай профілю і вашым імем карыстальніка ў выніках пошуку.\nЗатым пераканайцеся, што ваш профіль адкрыты. Каб зрабіць свой профіль адкрытым, перайдзіце ў меню Налады Instagram і пераканайцеся, што параметр "Асабісты рахунак" адключаны.\nВыберыце малюнак профілю, які адпавядае малюнку вашага брэнда ў іншых сацыяльных сетках, напрыклад, з вашым лагатыпам.\nУ полі Бія падайце пераканаўчую, канкрэтную і карысную інфармацыю пра ваш брэнд. Ваша біяграфія павінна дазволіць карыстальнікам пазнаваць вас і пераканаць іх ісці за вамі. Апішыце, хто вы і чым займаецеся, выказваючы сваю індывідуальнасць. Вось натхненне, вось некалькі прыкладаў:\n@SNCF: "SNCF вядзе вас у падарожжа па сусвеце: нашы паслугі, нашы мерапрыемствы, дзеянні нашых каманд ... прывітанне!"\n@BlaBlaCarFR: "Падзяліцеся сваім аўтамабілем, выдаткамі і добрымі часамі на аўтабазе! Падарожнічайце ўпэўнена з BlaBlaCar. "\n@paulboulangerie: "Пол, французская пякарня і кандытарскія вырабы з 1889 года."\nУключыце спасылку на вашу біяграфію, каб дазволіць карыстальнікам непасрэдна атрымліваць доступ да вашага сайта з Instagram. Поле URL з'яўляецца адзіным, якое можа ўтрымліваць спасылку, на якую можна звяртацца, таму не забудзьцеся выкарыстоўваць гэтую магчымасць з розумам. Каб заахвочваць клікі, выкарыстоўвайце персаналізаваны ярлык.\nНарэшце, уключыце апавяшчэнне аб паведамленнях, калі карыстальнікі дзеляцца альбо каментуюць вашыя фатаграфіі. Вы будзеце больш спагадлівымі, як гэта ўжо адбываецца ў многіх кампаніях на твітэры. Каб уключыць апавяшчэнні, перайдзіце ў "Параметры", а затым націсніце "Параметры апавяшчэнняў". Для кожнай катэгорыі апавяшчэнняў абярыце ўсіх.\nНе рэкамендуецца сінхранізаваць свой уліковы запіс Instagram з уліковымі запісамі Facebook і Twitter, каб аўтаматычна размяшчаць паведамленні ў Instagram у гэтых сетках. На самай справе, тыпы паведамленняў, якія рэкамендуюцца, характэрныя для кожнай платформы.\n2- Абярыце менеджэр аўтарскіх змесціва\nЯк і ў іншых уліковых запісах сацыяльных медыя, уліковым запісам Instagram павінен кіраваць адзін чалавек (магчыма, два). Па магчымасці выбірайце члена вашай каманды, які разумее дух платформы і ведае ўсе яе асаблівасці.\nКалі вы працуеце ў буйной арганізацыі, шмат хто можа захацець зрабіць свой кантэнт. У гэтым выпадку можа быць карысным напісаць даведачны дакумент. У гэтым дакуменце павінна быць вызначана працэдура запыту публікацыі ў Instagram, а таксама ўказана, калі і навошта публікаваць.\n3– Ўдасканіце свае навыкі ў здымках і рэтушы фота\nУ Instagram якасць паведамленняў абсалютна важна. У Twitter дрэнны твіт хутка забываецца. Аднак няма магчымасці публікаваць непрывабныя фатаграфіі ў Instagram.\nНе трэба браць на працу прафесійнага фатографа ці трэніравацца на працягу некалькіх месяцаў, перш чым пачаць. Некалькі асноўных парад па здымках і рэдагаванні фота павінна быць дастаткова.\nПаколькі Instagram - гэта мабільнае прыкладанне, большасць апублікаваных фотаздымкаў, верагодна, будуць зроблены з дапамогай мабільнага. Некаторыя брэнды выкарыстоўваюць прылады прафесійнай якасці для свайго ўліковага запісу Instagram, але большасць задавальняе смартфоны, што цалкам адпавядае духу платформы.\nВось некалькі ключавых момантаў:\n· Засяродзьцеся на адной тэме\n· Гуляць з адмоўнай прасторай\n· Адкрыйце для сябе цікавыя перспектывы\n· Шукайце сіметрыю\n· Захоп дэталяў\n· Смяшайце падпісчыкаў\nНавыкі рэдагавання фатаграфій\nInstagram прапануе некалькі асноўных функцый рэдагавання, але іх можа быць недастаткова. Большасць вашых фотаздымкаў пройдуць праз адно ці два прыкладанні для аднаўлення перад адкрыццём у Instagram.\nГэтыя прыкладанні дазваляюць разнастайныя мадыфікацыі: узмацніць рэзкасць пэўных элементаў, палегчыць пэўныя тоны для асвятлення вашай фатаграфіі і г.д.\n4- Пачніце публікаваць паведамленні\nПасля таго, як ваш профіль будзе створаны і аптымізаваны, прызначаны менеджэр змесціва і вашыя абноўленыя навыкі фатаграфіі і рэдагавання фатаграфій, прыйшоў час пачаць публікаваць.\nМы рэкамендуем вам пакінуць як мінімум 15 паведамленняў, перш чым пачаць актыўна ўзаемадзейнічаць з іншымі карыстальнікамі і перайсці да наступных этапаў. Такім чынам, калі карыстальнікі ўбачаць ваш профіль, іх экран будзе поўны фатаграфій, і яны будуць чакаць, што вы будзеце рэгулярна бачыць захапляльны кантэнт.\nЗ цягам часу вы пачнеце назапашваць даступныя выявы, напрыклад, фотаздымкі выхадных і адпачынкаў.\nНеабходна адаптаваць расклад публікацый да вашай мэтавай асобы. Частата і час публікацыі вар'іруюцца ў залежнасці ад вашай мэтавай аўдыторыі (асабліва ў выпадку адставання). Калі вы яшчэ гэтага не зрабілі, запампуйце гэты бясплатны шаблон, каб стварыць свае ўласныя персанажы.\nАптымізацыя графіка для вашай аўдыторыі патрабуе часу. Нашы даследаванні паказваюць, што лепш за ўсё публікаваць свае Instagram-паведамленні з панядзелка па чацвер у выбраны вамі час, за выключэннем паміж 15:00 і 16:00, звяртаючы ўвагу на гадзінны пояс вашай мэтавай персоны.\nПаколькі прыкладанне Instagram у першую чаргу для мабільнага карыстання, карыстальнікі ўваходзяць у любы час, але яны імкнуцца ўзаемадзейнічаць са зместам у вольны час, а не ў працоўны час. Праверце розны час, каб даведацца, што падыходзіць вашай аўдыторыі.\n5- Збяры змест\nХоць лепш за ўсё адзін ці два чалавекі кіраваць сваім уліковым запісам максімум, гэтыя людзі не могуць быць усюды адразу, каб знайсці ўвесь кантэнт, які варта апублікаваць, таму запрасіце калег забраць іх. Каб даслаць вам фотаздымкі іх сустрэч, страў ці якіх-небудзь іншых заняткаў паўсядзённай працы.\nМагчымасці шматлікія. Вы можаце стварыць адрас электроннай пошты для гэтай мэты і прапанаваць камандам адпраўляць фатаграфіі, відэаролікі, гіперлапсы і г.д. Проста прапануйце ім апісаць змест у тэме, каб лёгка адсартаваць атрыманыя лісты. Электронная пошта - не самы просты спосаб цэнтралізаваць фатаграфіі, але для каманд гэта самы просты спосаб, і чым прасцей адпраўляць вам кантэнт, тым больш вы атрымаеце.\nКалі ў вашай каманды ёсць уліковы запіс Dropbox, вы таксама можаце стварыць агульную тэчку, у якую можна загружаць фатаграфіі і відэа. Гэта працэдура, аднак, больш карпатлівая, і ў кожнага няма прыкладання на мабільны.\n6- Напішыце захапляльныя подпісы, каб заахвоціць карыстальнікаў падзяліцца сваімі публікацыямі\nНягледзячы на тое, што фатаграфіі і відэа з'яўляюцца сутнасцю Instagram, не забудзьцеся прапускаць подпісы. Яркія подпісы ўвасабляюць ваш брэнд, прыцягваюць падпісчыкаў і заахвочваюць іх дзяліцца вашым змесцівам, дапамагаючы тым самым павысіць дасведчанасць вашага брэнда.\nВы можаце стварыць узаемадзеянне, задаючы пытанні альбо ўстаўляючы заклікі да дзеяння ў подпісы. Напрыклад, яны прапануюць карыстальнікам выбар, такі як "Двойчы пстрыкніце, калі вы смяяцеся" ці "Падзяліцеся сваім досведам у каментарах".\n7- Выкарыстоўвайце адпаведныя хэштэгі\nДавайце паглядзім на хэштэгі: у Instagram выкарыстоўваецца хэштэг, каб звязаць размовы розных карыстальнікаў у адзін паток. Выкарыстоўваючы адпаведныя хэштэгі, вы можаце пашырыць сваю аўдыторыю за межамі падпісчыкаў і карыстальнікаў, якія вас ужо ведаюць.\nАбавязкова выкарыстоўвайце хэштэгі з вытанчанасцю і ўмеранасцю. Абмяжуйцеся прыблізна трыма хэштэгамі за легенду. Нельга згадваць розныя версіі аднаго і таго ж хэштэга, напрыклад, #memehashtag або #memeshashtags. Гэтая сырая тактыка прынясе вам абанентаў нізкай якасці.\nКаб знайсці хэштэгі, якія могуць спадабацца вашай аўдыторыі, знайдзіце сваю нішу або галіну. Самы просты спосаб - праглядаць прыкладанне Instagram непасрэдна на ўкладцы Правадыр (значок павелічальнага шкла).\nПры пошуку хэштэгу ўверсе экрана з'явіцца спіс звязаных хэштэгаў. Напрыклад, пры пошуку #inboundmarketing ў Instagram, мы знайшлі хэштэгі, такія як #onlinemarketing, #contentmarketing і гэтак далей.\nКаб узаемадзейнічаць з падпісчыкамі на больш асабістым узроўні, вы можаце павесіць на модныя хэштэгі, такія як #MotivationMonday або любы іншы папулярны хэштэг.\nПасля таго, як вашы падпісчыкі будуць лаяльнымі, вы можаце запускаць свае ўласныя хэштэгі, напрыклад, захапіўшы назву вашай кампаніі або адпаведны слоган. Гэта эфектыўны спосаб павысіць дасведчанасць гандлёвай маркі на платформе і развіваць паслядоўнае прысутнасць.\n8- Узаемадзейнічайце з іншымі карыстальнікамі, уключаючы падпісчыкаў\nInstagram - гэта супольнасць, таму не саромейцеся шукаць карыстальнікаў, якія публікуюць цікавыя фатаграфіі, сочыце за іх уліковым запісам і ўзаемадзейнічайце з іх зместам. Гэта самы натуральны спосаб прыцягнуць увагу да ўласнага ўліковага запісу, знаходзячы месца ў грамадстве, і атрымаць натхненне.\nГэты тып узаемадзеяння мае два наступствы: па-першае, калі карыстальнік атрымлівае апавяшчэнне, што вы сочыце за ім, ён, верагодна, будзе праглядаць ваш уліковы запіс і, магчыма, сочыць за вамі. Таму важна накарміць свой уліковы запіс змесцівам, перш чым пачаць узаемадзейнічаць з іншымі карыстальнікамі.\nПа-другое, апошнія паведамленні з уліковых запісаў, якія вы прачытаеце, з'явяцца ў стужцы вашых навін, і пры жаданні вы можаце лёгка адказаць на іх.\nКалі вы збіраецеся падпісчыкаў, праявіце ім удзячнасць, адказваючы на іх каментарыі, сочачы за іх уліковым запісам і адказваючы на іх публікацыі.\n9 - Усталюйце сінэргію з карыстальнікамі, якія арыентуюцца на аўдыторыю, падобную на вашу\nПасля таго, як вы ўсталюеце добрыя адносіны з карыстальнікамі з аўдыторыяй, падобнай на вашу, вы можаце прапанаваць ім прасоўваць адзін аднаго.\nУ зваротных рэкламных паведамленнях старайцеся быць максімальна натуральнымі (асабліва ў подпісах), каб не выглядаць як спам. Лепш трымацца выбарачна, таму не злоўжывайце працэсам.\n10- Арганізуйце конкурсы Instagram\nЯшчэ адзін спосаб пашырыць сваю дасяжнасць падчас фарміравання ўдзелу - абвясціць конкурс, папрасіўшы карыстальнікаў сачыць за вашым уліковым запісам, падабацца вашай фатаграфіі ці каментаваць яе для ўдзелу.\nВы таксама можаце ўстаўляць звыклы для карыстальніка кантэнт у свой конкурс, напрыклад, просячы людзей размясціць фатаграфію з зададзеным хэштэгам і адсочваць ваш уліковы запіс.\n11- Падзяліцеся гісторыямі Instagram і відэа ў прамым эфіры\nЗ моманту свайго стварэння, Instagram прапануе вам магчымасць публікаваць старанна дагледжаныя фатаграфіі, каб прадставіць свой брэнд. З запускам Stories ў Instagram вы можаце таксама самаадвольна дзяліцца эксклюзіўнымі малюнкамі, якія будуць знаходзіцца ў Інтэрнэце толькі 24 гадзіны.\nГэтыя часта менш апрацаваныя выявы надаюць вашай прысутнасці на платформе індывідуальнасць. Велізарны поспех Snapchat паказаў, што карыстальнікі сацыяльных сетак зацікаўлены ў эфемерным абмену фатаграфіямі і відэа. Instagram Stories дазваляюць брэндам развіваць сваю прывабнасць і ўтрымліваць карыстальнікаў.\nГісторыі таксама дазваляюць карыстальнікам дзяліцца відэа ў прамым эфіры, моднай катэгорыі сацыяльнага зместу. Што робіць канкрэтныя відэа ў прамым эфіры ў Instagram? Яны знікаюць, як толькі карыстальнік перастае здымаць. Гэты сапраўдны вопыт дазваляе брэндам дзяліцца нечаканымі і спантаннымі момантамі і надаваць больш чалавечы бок вельмі роўнай атмасферы платформы.\nВось некалькі парад па выкарыстанні Instagram Stories для вашага бізнесу:\nБудзь ваша навіна смешная, сумная ці нечаканая, пераканайцеся, што вы захоўваеце сапраўднасць. Забяспечце найбольш папулярны кантэнт у галерэі фотаздымкаў. Гэты фармат распрацаваны, каб дазволіць спантанна жывыя ўзаемадзеянні без рэтушы. Скарыстайцеся магчымасцю падзяліцца за кулісамі ў эксклюзіўнасці. Вы прыводзіце хатніх жывёл на працу? Вашы каманды паспрабавалі Model Challenge? Здымайце гэтыя моманты, каб раскрыць чалавечы бок вашага брэнда.\nРаскрыйце другі бок карціны. Гэты тып зместу, безумоўна, найбольш прыдатны для эфемернага абмену відэа. Запрасіце падпісчыкаў сачыць за падрыхтоўкай падзеі альбо запускам прадукту і не ўспрымайце сябе занадта сур'ёзна. Вашы абаненты з задавальненнем ўваходзяць у давер. З дапамогай Stories вы можаце наладзіць праграму лаяльнасці, каб узнагародзіць тых, хто праглядае ваш кантэнт.\nТрансляцыя ў прамым эфіры. Відэа ў прамым эфіры - гэта дынаміка росту ў многіх сацыяльных сетках, таму, калі што-небудзь адбываецца, здымайце. Няхай гэта будзе дзень нараджэння, сустрэча ці мілае хатняе жывёла, вашы самыя адданыя падпісчыкі любяць падзяліцца сваім днём. Станьце прафесіяналам, трансляваўшы іх у рэжыме рэальнага часу (і паведамляючы ў Twitter і Facebook, каб запрасіць падпісчыкаў далучыцца да вас).\nВесяліцеся з эфемерным змесцівам у прамым эфіры, каб прыцягнуць новых падпісчыкаў і павысіць узаемадзеянне вакол вашага брэнда.\n12- Зрабіце ваш профіль лёгка знайсці і прытрымлівацца\nУключыце кнопку "Сачыць" на вашай хатняй старонцы, старонцы "Аб" і іншых старонках вашага сайта. На гэтай старонцы вы можаце згенераваць кнопку значка, падлучаны да вашага ўліковага запісу Instagram. Перад стварэннем кнопкі не забудзьцеся праверыць, ці падлучаны вы да правільнага ўліковага запісу.\nКалі ў вас ёсць крама, вы можаце раздрукаваць плакат у сваім офісе, каб папярэдзіць кліентаў, што вы ў Instagram, і запрасіць іх ісці за вамі.\nТаксама не забудзьцеся прасоўваць свой уліковы запіс Instagram у іншых сацыяльных сетках, дзе вы актыўныя. Верагодна, што вашы паслядоўнікі ў Facebook і Twitter таксама будуць сачыць за вамі ў Instagram. Дайце ім ведаць, што вы прысутнічаеце на платформе, і рэкамендуйце ім сачыць за вамі, уключыўшы спасылку на свой уліковы запіс у Instagram на вашу біяграфію ці паведамленні ў іншых сацыяльных сетках.\nЗараз самы час рэалізаваць тое, што вы даведаліся на практыцы, стварыўшы профіль і пачаць публікаваць, тэставаць, адаптаваць і прасоўваць свой уліковы запіс. Ваша супольнасць у Instagram не будзе пабудавана за дзень, але майце на ўвазе, што моцны якар у вашай нішы ў Instagram прывабіць кваліфікаваных падпісчыкаў.\nЯкія ідэі прыкладанняў, такія як Instagram, Snapchat, Vine, WhatsApp і г.д.?Як купіць мэтавыя прагляды Instagram па таннай цане?Як я магу падзяліцца статусам WhatsApp аднаго з іншым чалавекам?Як атрымаць файл ключа KeysApp без укаранення?Мая сястра блакуе мяне на WhatsApp, і яна не бярэ мой тэлефон, што мне рабіць?Як вы можаце даведацца, ці быў профіль Instagram закрытым або адкрытым пасля яго?Як схаваць гісторыю ў Instagram ад пэўных паслядоўнікаў?Ці можа салдат выкарыстоўваць WhatsApp, калі ён праходзіць службу ў Афганістане?\nсуправаджэнне атэнаў, растлумачанае ў Instagram PhotosРаскрываючы Instagram, частка 1:Сомы ў Моры ТындэрTinder Bender - смажаная курыца ў КентукіКупляйце паслядоўнікі Instagram хутка3 паспяховыя стратэгіі маркетынгу ў Instagram для бізнесуЧаму и как улучшить вашу хэштэгскую стратегию Instagram - Топ-трэнд хэштэгаў 2019Як выкарыстоўваць Instagram у сваіх інтарэсах і зарабіць больш кантактаў і больш грошай.


Ідзі і не вяртайся | Газета Слонімская\n13:103 августа 2020\nАліна Валькова вярталася з санаторыя такой вясёлай, якой была хіба толькі ў маладосці. Яна пазнаёмілася з мужчынам, і ён прапанаваў жыць разам.\n— Пераязджай да мяне ў аграгарадок. У вялікім доме я адзін, жонкі не стала дванаццаць гадоў назад, а дзеці дарослыя, даўно параз`язджаліся па гарадах. Будзем трымаць гаспадарку, бо што нам рабіць на пенсіі. — Высокі, таўсматы, ад яго веяла здароўем.\n— Добра, Алеська! — радавалася шчасцю, што нечакана на яе звалілася. — Будзе ўсё, як ты скажаш. Мне ж дома месца няма, сын з нявесткай, што жывуць у маёй кватэры, проста ядуць поедам, хочуць аформіць у дом састарэлых. А мы ж з мужам-нябожчыкам самі ўсё нажывалі, столькі гадочкаў на заводзе адпрацаваўшы. Ды навошта мне той дом састарэлых, у шэсцьдзясят пяць гадоў садзіцца некаму на шыю. Я ж сама магу ўсё рабіць, бо здароўе маю — дай Бог кожнаму. Я ж, Алеська, родам з вёскі, гэта потым у Мінск пераехала. Сельскае жыццё і работа мне не ў навіну.\nЯны дамовіліся, што Аліна возьме з дому самыя неабходныя рэчы, вопратку і пераедзе ў ягоныя Шальпукі.\nСын з нявесткай былі здзіўлены, што маці вызваляе ім кватэру.\n— Я магу цябе на машыне завезці ў тыя Шальпукі, — радасна прапанаваў сын.\n— Не, Васілька, на станцыі будзе сустракаць мой чалавек, то навошта табе машыну гнаць у такую далечыню.\nГаспадарка, якую пакідаў на суседку, у Алеся Бабновіча была вялікая: карова, двое свіней, свінаматка, хатняя птушка. А тут і вясна падкаціла, бульбу і грады трэба было садзіць, даглядаць.\nАліна з ахвотай узялася за работу. Было радасна, што ніхто яе не грызе, не папракае, што не так зрабіла, не так сказала.\n— Дзе ты такую ўдалую гаспадыню знайшоў? — спытала аднойчы суседка Ванда. — У санаторыі пазнаёміліся?\n— Будзеш шмат ведаць, хутка састарэеш, а ты і так старая, — буркнуў Алесь. — Дзе ўзяў, там ужо няма.\nЛетам, калі ў недалёкім лесе паспелі чарніцы, Аліна амаль кожны дзень назбірвала поўнае дзесяцілітровае вядро і здавала нарыхтоўшчыку, які прыязджаў у вёску.\nАлесь, пераклаўшы ўсю гаспадарку на плечы кабеты, так бы мовіць, расслабіўся, працаваў праз пень-калоду. Ён часта сядзеў на беразе возера, лавіў рыбу. Хоць дадому рэдка калі прынясе дробнага карася, але хадзіў, лавіў. Аліна не пярэчыла. Яна была рада бясконцым вясковым клопатам: і пра дровы на зіму, і пра сена для каровы. Дроў з лесу не цягала, купіла ў райпаліўзбыце. Секчы прыйшлося самой. Сена калгас выдзеліў Алесю як ветэрану працы, але яго трэба было дасушыць на лузе, а потым прывезці. Ды клопат невялікі, калі ў гаспадарцы столькі тэхнікі. Трэба толькі парупіцца ды трактар выпісаць.\nЗімой, незадоўга да Каляд, Алесь з Алінай закалолі парсюка.\n— Вялікі вырас! — задаволена сказаў Алесь. —Трэба маім дзецям пазваніць, няхай едуць па свежаніну і сын, і дачка.\n— Можа, і майму сыну крышку выдзелім? — нясмела спытала кабета. — Усё ж я таксама працу ўклала.\n— З якой гэта рацыі твайму?! — незалюбіў Алесь. — Тут мая гаспадарка, значыць усё маё. А твой сын цябе з хаты, можна сказаць, выжыў, а ты яшчэ пра яго клапоцішся…\n— Дык я ж маці…\n— Усё, размова скончана!\nНічога больш не сказала Аліна, толькі вочы напоўніліся слязамі.\nНягледзячы на крыўду, яна не стала менш працаваць па гаспадарцы, завіхалася, як магла.\nНапрадвесні, калі яны рэзалі карове сечку, Аліне ў грудзях так забалела, што перацяла дыханне. Яна пакрылася халодным потам і апусцілася на салому.\n— Ну што? Чаму не круціш кола? — незадаволена спытаў Алесь.\n— Сэрца баліць… — ледзь вымавіла.\n— Знайшла, калі хварэць. Неўзабаве карова ацеліцца, свінаматка апаросіцца. І гэта ўсё на мае рукі?! Вазьмі ў суседкі сардэчных кропель, у яе ёсць, выпі і пройдзе. Я да сямідзесяці гадоў дажыў і не ведаю, дзе тое сэрца знаходзіцца, а ты ж маладзейшая.\nКроплі не памаглі. Назаўтра прыйшлося выклікаць хуткую дапамогу, і доктар забраў хворую ў бальніцу.\nЗа два тыдні, што ляжала там, Алесь ні разу не праведаў і не пацікавіўся, лепш ёй стала ці горш. Нават не пазваніў ні разу.\nВярнулася белая, як палатно, нібы з яе выцекла ўся кроў.\n— Ну, вылежалася?! — сустрэў на падворку.\n— Не дай Бог такога вылежвання нікому… Дактары сказалі, што мне нельга цяжка працаваць, нават падымаць цяжкога нельга…\n— Ах, нельга?! То навошта ты тут патрэбна?! Есці ды пад акном сядзець? Збірай манаткі і ідзі туды, адкуль прыйшла. Ідзі і не вяртайся! Сёння можаш пераначаваць, а заўтра з раніцы і шуруй.\nЯна не стала чакаць раніцы. Паклала ў сумку свае небагатыя пажыткі і паволі пайшла на станцыю.\nУ горадзе села на аўтобус, лічы, апошні, бо транспарт ужо перастаў хадзіць, даехала да свайго дома. На ліфце паднялася на шосты паверх. Ногі дрыжалі і ад слабасці, і ад страху, што яе і адсюль пагоняць прэч. Невысокага росту, худзенькая, з упалымі вачыма, белым, як мел, тварам, яна стаяла на лесвічнай пляцоўцы і некалькі разоў падносіла руку да званка, і ўсё ніяк не магла асмеліцца націснуць на кнопачку.\nПрыхілілася да сцяны, бо не трымалі ногі.\nНарэшце пазваніла. Дзверы адчыніла нявестка.\n— Чаго ж цябе прыперла нанач гледзячы?! Хіба прагналі адтуль? Ну і тут табе месца няма!\nДзверы з ляскатам зачыніліся. Аліна чула, як сын спытаў:\n— Нейкая бамжыха-папрашайка.\n— То трэба было турнуць адсюль!\n— Я так і зрабіла.\n— Сынок, гэта я… — Аліне здавалася, што яна крычыць, але сілы хапіла толькі на шэпат. — Гэта я… — казала з адчаем, спаўзаючы долу.\nАліну ўбачыў сусед, які вяртаўся з вячэрняй змены. Выклікаў хуткую, але ёй ужо нічога не было патрэбна…\nБалада пра Дзярэчынскі кірмаш\nТэги:Ідзі і не вяртайся


Кавалер ордена Александра Невского из Лепельского района | Лепель. Лепельский край. Районная газета\n10.03.2020 34 Лепельскi край Комментариев нет\nОрдэн Аляксандра Неўскага быў малодшым з палкаводчых ордэнаў і не меў ступеняў. Ім узнагароджвалі камандзіраў ад узвода да палка, якія праявілі асабістую адвагу, мужнасць і ўмелым кіраваннем забяспечылі паспяховыя дзеянні сваіх падраздзяленняў. Вядомы прозвішчы сямнаццаці ўраджэнцаў Лепельшчыны, якія ўзнагароджаны ордэнам Аляксандра Неўскага.\nАдным з першых ордэна быў удастоены лепяльчанін Міхаіл Фралоў. На працягу трох месяцаў, з лютага па красавік 1943 года, маёр Фралоў умела кіраваў стралковым батальёнам. 15 лютага ў начным баі адбіў атаку праціўніка. Наступнай раніцай немцы тройчы беспаспяхова атакавалі пазіцыі, якія займаў батальён Фралова. Камбат быў паранены, але працягваў кіраваць боем. Асабліва вызначыўся яго батальён у красавіку 1943 года, падчас наступлення пад Славянскам, калі байцы ўмелымі дзеяннямі прарвалі абарону праціўніка. Маёра Фралова прадставілі да ордэна Кутузава ІІІ ступені, але ўзнагародзілі ніжэйшым па рангу ордэнам Аляксандра Неўскага.\nУ верасні 1943 года падчас бою намеснік танкавага батальёна старшы лейтэнант Мікалай Шнітко на падбітым танку здолеў наладзіць сувязь з камандаваннем батальёна. Пры гэтым яму даводзілася адбівацца ад нямецкай пяхоты, якая наступала. Пасля смерці камбата Мікалай прыняў камандаванне батальёнам. Арганізаваў паўторную атаку на хутар Хмяльніцкі — танкісты ва ўзаемадзеянні з пяхотай здолелі захапіць населены пункт. 8 верасня 1943 года М. Шнітко каардынаваў наступленне батальёна на Мамаеў Курган. З баямі танкісты прайшлі больш за чатырыста кіламетраў. У кастрычніку 1943 года ўраджэнец вёскі Кісцялёва Мікалай Шнітко быў узнагароджаны ордэнам Аляксандра Неўскага.\nЯгор Геут (на здымку) з Новых Валосавічаў у 1939 годзе быў прызваны ў Чырвоную армію, дзе яго і застала вайна. Пра баявы шлях Ягора вядома няшмат. Згодна з даступнымі звесткамі, у 1942 годзе ён меў званне старшага лейтэнанта — займаў камандныя пасады ў мінамётным батальёне. Двойчы ўзнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі. У другой палове 1944 года стралковы батальён пад камандаваннем капітана Геута вёў цяжкія баі на тэрыторыі Польшчы. 26 ліпеня 1944 года стралкі паспяхова фарсіравалі раку Кшну. З цяжкасцю пераадольваючы забалочаную мясцовасць, батальён Геута пад моцным артылерыйска-мінамётным агнём, несучы страты, замацаваўся на заходнім беразе ракі. Падчас бою мужны камбат быў цяжка паранены і 29 ліпеня памёр ад атрыманых раненняў. Пахаваны на могілках хутара Вітаронь Радзімінскага ваяводства. Пасмяротна быў прадстаўлены да ордэна Айчыннай вайны І ступені. Акрамя гэтага камандзір 125 армейскага корпуса генерал-маёр Кузьмін на ўзнагародным лісце капітана Геута пакінуў рэзалюцыю: “Дастойны ўзнагароджання ордэнам Багдана Хмяльніцкага ІІІ ступені.” Аднак апошняе слова было за начальнікам аддзела кадраў 47-й арміі — вайсковым загадам ад 22 жніўня 1944 года Ягор Геут пасмяротна ўзнагароджаны ордэнам Аляксандра Неўскага.\nТребования к гражданам, не занятым в экономике →


1000 даляр ЗША у CHF\n1000 USD у CHF - даляр ЗША у швейцарскі франк канвэртар валют\nНашы даляр ЗША да швейцарскі франк канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 30.10.2020. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад даляр ЗША. Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць швейцарскі франк валюту па змаўчанні. Націсніце на швейцарскі франк або даляр ЗША, каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКурсы валют Абноўлена: 30.10.2020 16:10\n915,52600 CHF (CHF)\n1 USD = 0,915526 CHF\n1,092268 USD = 1 CHF\nВы выбралі зыходную валюту USD і мэтавую валюту швейцарскі франк з сумай 1000 USD. Вы можаце выбраць абменныя курсы ў двух спісах для больш чым 160 міжнародных валют. Абменныя курсы абнаўляюцца з рэгулярнымі інтэрваламі і ў звычайнай колькасці прадстаўлены ў таблічнай форме. Вы таксама можаце ўбачыць гістарычныя курсы іншых наведвальнікаў.\nдаляр ЗША валюта ў усходні Тымор, Эквадор, Сальвадор, Маршалавы выспы, Мікранезія, Palau, Злучаныя Штаты, Зімбабвэ. швейцарскі франк валюта ў Ліхтэнштэйн, Швейцарыя. Сімвал USD з'яўляецца $. Сімвал CHF з'яўляецца CHF. Абменны курс для даляр ЗША быў актуалізаваны Oktober 30, 2020. Абменны курс валюты для швейцарскі франк быў актуалізаваны Oktober 30, 2020. Каэфіцыент USD мае 5 ўважаецца лічбаў. Каэфіцыент CHF мае 5 ўважаецца лічбаў.\n$ 100 CHF 91.55\n$ 250 CHF 228.88\n$ 500 CHF 457.76\n$ 1000 CHF 915.53\nCHF 100 $ 109.23\nCHF 250 $ 273.07\nCHF 500 $ 546.13\nCHF 1000 $ 1,092.27\nUSD у AUDUSD у BRLUSD у CADUSD у GBPUSD у HKDUSD у KRWUSD у MXNUSD у NZDUSD у UAHUSD у VND


Пад Верхнядзвінскам знайшлі кераміку, датаваную I-IV стагоддзем н.э\nПадчас археалагічных раскопак у вёсцы Цясты Верхнядзвінскага раёна (Віцебская вобласць) было знойдзена больш за 5 тыс. артэфактаў. Рыбалоўныя кручкі, нажы, сякеры і іншыя прадметы побыту і ўзбраення дапамогуць навукоўцам даведацца больш пра жыццё плямёнаў балтаў.\nНавукоўцы паведамілі, што нядаўна была знойдзена вялікая колькасць керамічных вырабаў. Частка знойдзеных прадметаў ставіцца да днепра-дзвінскай археалагічнай культуры і датуецца прыкладна I-IV стагоддзем н.э. Сярод знаходак ёсць і пазнейшыя керамічныя вырабы, паходжанне і прыналежнасць групе насельніцтва якіх пакуль не ўсталявана.