Cмешнае пекла Наваросіі — у Канах паказалі фільм Сяргея Лазніцы «Данбас»\n10.05.2018 / 06:39\nНа Канскім кінафэстывалі 9 траўня адбылася прэм’ера фільму Сяргея Лазьніцы «Данбас». Рэжысэр даў інтэрвію Радыё Свабода.\nЧатыры гады таму Сяргей Лазьніца здымаў кіеўскі Майдан, а ў «Данбасе» распавядае пра тое, што адбылося на тэрыторыі, якая адпрэчыла рэвалюцыю і пагрузілася ў вайну, прыдуманую ў Маскве. Расейскія вайскоўцы няўмела імітуюць жыхароў Горлаўкі, кудысьці ідуць таварныя вагоны з вугалем, а новыя гаспадары жыцьця — «апалчэнцы» — рабуюць ўсіх запар — ад бедных бабулек да мясцовых багацеяў.\nПэрсанажы «Данбасу» разыгрываюць сапраўдныя сцэны з жыцьця Наваросіі, рэканструюючы сюжэты, якія рэжысёр знайшоў у інтэрнэце. Вось «апалчэнцы» дэманстратыўна караюць сваіх бездапаможных таварышаў, абвінавачаных у крадзяжы тэлефона, а ў саміх маюцца горы нарабаванай тэхнікі… Вось натоўп зьдзекуецца са старога, западозранага ў супрацоўніцтве з украінцамі… А вось пераможцы гуляюць: герой п’есы Гогаля «Жаніцьба» Іван Паўлавіч Яічніца, які ператварыўся ў хліпкага апалчэнца, заключае шлюб зь ня першай маладосьці грамадзянкай Наваросіі.\n«Глядзіш на гэта, і нібыта тое, што адбываецца, ужо нехта зрэжысіраваў, гэта апрацаваны мастацкі матэрыял. Вось гэта надзіва. Менавіта гратэскныя формы, фарс», — казаў Сяргей Лазьніца ў 2015 годзе, калі пачаў працаваць над сцэнарам «Данбаса».\nГэта другая карціна Сяргея Лазьніцы, у якой зьяўляюцца пэрсанажы «рускага сьвету». У дакумэнтальным фільме «Дзень Перамогі» (2018) «начныя ваўкі» і іншыя ура-патрыёты са сьцягамі Наваросіі і георгіеўскімі стужкамі адзначаюць 9 мая ў Бэрліне.\nЗдымаўся «Данбас» у Крывым Рогу, над карцінай працавала вялікая міжнародная каманда, у тым ліку расейцы, але цяжка ўявіць, што фільм выйдзе ў пракат у сучаснай Расеі.\nЯк рэагавалі жыхары Крывога Рога на сьцягі Наваросіі на здымачнай пляцоўцы? На гэта і іншыя пытаньні Дзьмітрыя Волчака Сяргей Лазьніца адказвае пасьля канскай прэм’еры «Данбасу»: фільм адкрыў фэстывальную праграму «Асаблівы погляд».\n— Сяргей, вы працавалі і з прафэсійнымі рэпартажамі, і з аматарскімі запісамі з YouTube і на іх аснове прыдумлялі, рэканструявалі сцэны. Вось, напрыклад, пышнае вясельле палявога камандзіра — гэта знакамітая жаніцьба Матаролы?\n— Не, гэта вясельле апалчэнкі зь мянушкай Лялька і апалчэнца БМВ. У іх было шмат такіх вясельляў. Я ўзяў адно з самых яркіх.\n— Як вы працавалі з гэтым відэаматэрыялам і як ператваралі дакумэнтальныя сцэны ў кіно?\n— Я быў уражаны, наколькі гэтае відэа амбівалентнае. З аднаго боку, трагедыя, з другога — гратэск. Я вырашыў апісаць сытуацыю, у якой усё ператвараецца ў кашмар, у падзеньне і дэструктурызацыю, у поўнае разбурэньне грамадзтва. Абраў характэрныя эпізоды і характэрныя, на мой погляд, гісторыі, а потым паспрабаваў стварыць структуру, дзе гэтыя эпізоды зьвязаны адзін з адным.\nУ мяне ёсьць выдатны рэфэрэнс — «Прывід свабоды» Бунюэля. Там з аднаго эпізоду ў іншы пераходзіў герой папярэдняга эпізоду, потым мы яго гублялі, і новы герой пераходзіў у наступны эпізод. Я абраў такую форму, а далей мы рабілі рэканструкцыю выбраных мной аматарскіх відэасюжэтаў з акторамі. Нешта я перапісваў, паколькі ў жыцьці ніхто не адпавядае з драматургіяй, якую патрабуе экранны час. Але дух ўсё ж атрымалася захаваць.\n— Фільм Бунюэля канчаецца тым, што дэманстранты крычыць «Далоў свабоду!». «Данбас» таксама аб гэтым: і людзі адмовіліся ад свабодаў, і свабода адмовілася ад іх.\n— Так, гэта такая трагічная карціна, але яна трагіфарсавая, там ёсьць эпізоды, дзе нельга ўтрымацца ад сьмеху.\n— Самая сьмешная сцэна — гэта візыт да начальніка (гэта Захарчанка?) віцэ-прэзыдэнта Фонду пакутніка Хвядоса Херсонскага — дамы зь велізарным жабо, якая, зьбіваючыся, нясе ахінею пра мошчы сьвятога Чурылы Плёнкавіча, а насамрэч хоча нешта выцыганіць. Але яна — маленькі прайдзісьвет, а ён — вялікі, і ён яе як прусака зьнішчае. Выдатная акторка!\n— Жанна Лубганэ з драматычнага тэатру ў Даўгаўпілсе. Я ўжо працаваў зь ёй у фільме «Рахманая». А яе партнэр у гэтай сцэне — Вадзім Дубоўскі, які ў мяне здымаўся ў «Рахманай». Ён водзіць грузавікі па Злучаных Штатах Амэрыкі і сьпявае.\n— Так, знакаміты «дальнабойшчык, які сьпявае».\n— Я вельмі хачу, каб ён стаў акторам, ён надзвычайны і харызматычны актор. Але гэта не Захарчанка — гэта хлопец, які кіраваў іншай вобласьцю. Уся гісторыя адбылася насамрэч, я толькі сёе-тое зьмяніў у фінале.\n— У іншай сцэне немагчыма не апазнаць казака Бабая ў чорнай папасе. А вось аднаго пэрсанажа я не пазнаў, хоць напэўна ёсьць прататып, — гэта сьмелая старая, якая стала палявым камандзірам, што абшуквае і прыніжае пасажыраў аўтобуса, кажучы: «У нас ва ўсіх мама хворая».\n— Гэта фантастычная акторка Алена Хіжная з Кіева. А гісторыю мне распавёў фатограф і рэжысэр-дакумэнталіст з Днепрапятроўска Саша Тычынскі: гэта адбылося зь ім і нямецкім журналістам, якога ён суправаджаў ў паездцы на Данбас. Я яго запісаў, а потым падумаў — было б выдатна, каб Саша і сыграў самога сябе. Ён з радасьцю прыехаў, выдатна сыграў.\n— У прынцыпе, ня важна, хто прататып — Захарчанка або Платніцкі, Матарола або Бабай, яны ўсё узаемазаменныя…\n— Гэта сытуацыі тыпалягічныя, яны падобныя. Я думаю, што паўсюль на тэрыторыі, дзе ідзе вайна, пачынаецца такое закісаньне і хаос, грамадзтва практычна зьнікае. Вайна падобная ў любой культуры, у любым асяродзьдзі, у любым соцыюме. Сытуацыя разьвіваецца паводле адных і тых жа законаў, таму што чалавек такі ўжо ад прыроды.\n— Вы здымалі фільм «Данбас» у краіне, дзе вайна працягваецца цяпер, за два крокі ад Данбасу. Зразумела, што ніхто на здымачнай пляцоўцы ня можа ўспрымаць вайну абыякава. Як вы працавалі ў Крывым Рогу, сярод людзей, якія так ці інакш ўцягнутыя ў гэтую трагічную гісторыю?\n— Гэта вельмі блізкае перажываньне для многіх, хто жыве там. У нас шмат непрафэсійных актораў масавых сцэн, якіх мы знайшлі ў Крывым Рогу, каля дзьвюх тысяч чалавек зьняліся ў карціне. Некаторыя часам казалі: «Выбачайце, але я сэпаратыста не магу граць». Я гэта пачуцьцё выдатна разумею. Чалавеку, які жыве там і ў якога, крый Божа, хтосьці загінуў, гэта, вядома, вельмі балюча.\nУ сцэне на блёкпосьце, дзе мужчын распранаюць, каб паглядзець, ваяваў ці не ваяваў, грала шмат малых, якія гэтак жа праходзілі блёкпост. Яны пазьбеглі горшай долі, ім удалося выскачыць. Я чуў вялікую колькасьць трагічных гісторый. Гэта даволі балючы працэс: ты перажываеш і, з другога боку, павінен рабіць фільм, і гэта перажываньне не павінна тваю працу скажаць, трэба старацца ўсё ж быць аб’ектыўным, наколькі гэта магчыма.\n— Ці зьмянілася ваша разуменьне данбаскага канфлікту за час здымак?\n— Не, не зьмянілася. Я сапраўды гэтак жа да яго ставіўся, як і да таго, як туды прыехаў. Я проста там сутыкнуўся непасрэдна зь людзьмі, якія перажылі гэта — гэта зусім іншае адчуваньне. Але што я думаў пра гэта да таго, то і працягваю думаць цяпер.\n— Нямецкі журналіст шукае камандзіра, шукае таго, хто ўсё гэта задумаў. А ўсе ківаюць адзін на аднаго. Мы разумеем, што камандзір насамрэч з Расіі, там гэтыя людзі таксама прысутнічаюць, але адмаўляюцца сябе называць, кажуць, што яны з Горлаўкі…\n— Гэта ўсё падобна на маскарад, дзе маскай спрабуюць прыкрыць тое, што ўсім даўно вядома. Але ў гэтую гульню па нейкай прычыне працягваюць гуляць. А навошта гэта трэба? Бо ўсе ўсё цудоўна разумеюць, але разам з тым для гледачоў і чытачоў яны працягваюць гуляць гэты спэктакль. Такі фэномэн дзіўны. Бо да гэтага часу ўсё не названа так, як павінна быць названа. Нейкая недагаворанасьць прысутнічае.\n— І сутнасьць гэтага працэсу — пераразьмеркаваньне тых нешматлікіх багацьцяў, якія засталіся ў гэтых людзей. У бізнэсмэна адбіраюць джып, у бабулькі кавалак сала, пры гэтым нешта кажучы аб барацьбе з фашызмам. І едуць, і едуць вагоны з вугалем кудысьці.\n— Гэта рабаваньне, гэта проста рабаваньне, якое прыкрытае прыгожымі словамі, жэстамі, сьцягамі. Сутнасьць — гэта карупцыя і рабаваньне, больш нічога, ну яшчэ ўлада, што мае дачыненьне да пераразьмеркаваньня дабротаў, больш ні да чаго.\n— Фільм называецца «Данбас», але ён ня толькі аб гэтай тэрыторыі. Такі Данбас можна зладзіць дзе заўгодна. Нядаўна прайшла прэм’ера вашай дакумэнтальнай стужкі «Дзень Перамогі», зьнятай у Бэрліне. У Трэптаў-парку таксама можна зладзіць Данбас. Гэта агульная гісторыя, гэтыя два фільмы зьвязаныя.\n— Безумоўна, зьвязаныя паміж сабою — пэрсанажамі ва ўсякім выпадку.\n— А пэрсанажы існуюць у расейскай літаратуры. Ваш герой, якога завуць Іван Паўлавіч Яічніца, ён зь п’есы Гогаля «Жаніцьба», раптам апынуўся ў Данецку. А на вуліцы зьяўляецца Дастаеўскі…\n— Так. Зьяўляецца пэрсанаж, які ідзе супраць плыні. Гэта той жа самы Яічніца, толькі яму бараду прыляпілі. Жарт прыхаваны, ён невідавочны, але хто ведае — убачыць.\n— Дастаеўскі выходзіць з натоўпу, які вядзе на расправу чалавека, западозранага ў тым, што ён працаваў на ўкраінцаў. Фактычна гэта эвангельская сцэна — ганьбаваньне Хрыста.\n— Так, але я б не праводзіў такой прамой аналёгіі. Гэтая гісторыя адбылася ў горадзе Зугрэс. Я запісаў сцэну ў сцэнары — пасьлядоўнасьць дзеяньняў, дыялёгі, драматычнае разьвіцьцё — паводле аматарскага відэазапісу. Потым разыграў яе з акторамі. А відэа здымаў нейкі хлопец, які сьмяяўся, кпіў, парады даваў. Яно мяне ўразіла: наколькі можна страціць твар чалавечы.\nГэта нагадвае акцыю Марыны Абрамовіч, калі людзі адчулі, што яны беспакараныя, маюць права рабіць зь яе целам, што ім заманецца, і да чаго гэта дайшло. Так паступова пачынаецца — з жартаў, з сэлфі, з курэньня ў твар, са зьнявагі, а потым пераходзіць да расправы.\nГэта адзін з кульмінацыйных момантаў у карціне: да чаго ўсё можа прывесьці, як гэта ўсё можа скончыцца, разьвіваючыся такім чынам. Уся гэтая хлусьня, уся гэтая карупцыя ў шырокім сэнсе і гэты распад прыводзяць да такой катастрофы, да кашмару.\n— І адразу за гэтай сцэнай вясельле. Пастаянна мяняецца жанр — ад трагедыі да фарсу і назад.\n— Так, кантрасны душ. Мне здаецца, што павінна быць менавіта так. Там зусім іншая інтанацыя, іншая эмоцыя, іншае пачуцьцё выклікае ў гледача. І потым зноў кантрасны душ… Ня будзем расказваць.\n— І проста на вясельлі нагадваюць пра тое, што адбывалася, паказваюць у тэлефоне зьдзек зь няшчаснага старога.\n— Як гэта можа суіснаваць? Дзіўная рэч.\n— Мяне пытаюць вашы прыхільнікі, калі пакажуць фільм у Расеі. Я ім адказваю, што не магу ўявіць гэтую карціну на расейскім экране хоць бы таму, што вашы героі размаўляюць на той мове, на якой яны размаўляюць, а цяпер гэта ў Расеі забаронена Раскамнаглядам. Акрамя таго, мы ведаем, што прыходзяць шалёныя людзі ў кінатэатар, як гэта было на «Артдокфэсьце», і абліваюць экран якой-небудзь дрэньню. Такія фільмы не паказваюць у Расеі па самых розных прычынах…\n— Ня ведаю, пажывём — пабачым. Мне цікава, як фільм будзе ўспрыняты. Таму што адна справа — што я пра гэта думаю, а іншая справа — як гэта ўспрымуць людзі, якія глядзяць на гэта па-свойму. Я стараўся не займаць нічый бок. Дакладней так: я на баку людзей, чалавека. Я кажу пра тое ці паказваю тое, што мяне абурае, дзівіць, тым ня менш, я не хачу дыктаваць сваю пазыцыю гледачу, не хачу адбіраць у яго права на ўласнае меркаваньне.\nГэтага правіла я прытрымліваюся ва ўсіх карцінах. А што тычыцца Раскамнагляду, я проста ігнарую падобныя абмежаваньні, паколькі людзі размаўляюць так, як яны размаўляюць. Раскамнагляд паспрабаваў нешта зрабіць з Telegram, па-мойму, яму ня вельмі ўдалося. Складана забараніць мову, яе немагчыма забараніць — гэта ўсё роўна што сьвежае паветра забараняць.\n— Але яны ўпарта спрабуюць гэта зрабіць.\n— Гэта немагчыма. У рэшце рэшт, людзі ўсё ўбачаць па інтэрнэце.\n— Вы сказалі, што вы на баку людзей. Я думаў, а ці ёсьць ня злыдні ў вашым фільме? Тыя людзі, якія едуць у аўтобусе? І яшчэ маці, якая адмаўляецца выходзіць з хованкі…\n— Так. Ёй сорамна за дачку, якая, мабыць, жыве з заможным кіраўніком гэтай тэрыторыі. І іншым людзям таксама сорамна. Ёсьць там людзі, калі прыгледзецца, але пераважна, вядома, ілоты.\n— Гэты распад, гэтая дэзінтэграцыя, пра якую вы кажаце, калі-небудзь скончыцца ці ўсё зусім безнадзейна?\n— Па вялікім рахунку гэта безнадзейна, паколькі адзінае, што можа спыніць, — гэта выхаваньне, адукацыя, тое, чым менш за ўсё займаюцца. Справа не ў эканоміцы, а ў стане сьвядомасьці. Яна, на жаль, ня вельмі радуе. Што чытаюць людзі, якія прымаюць рашэньні? Нічога не чытаюць. Што для іх зьяўляецца прыярытэтам, што яны паважаюць, чым пагарджаюць? На жаль, гэтым ніхто не займаецца, чым далей, тым больш дзікія, неадукаваныя, нявыхаваныя людзі. Гэта можа спыніць сям’я, школа, культура.\n— Гогаль і Дастаеўскі.\n— Гогаль, Дастаеўскі, Талстой і ўсе астатнія.\n— Яны ж самі зьявіліся з рускай літаратуры, якую не прачыталі. Прыдуманыя гэтымі пісьменьнікамі, але ня ведаюць, што яны ўжо апісаныя.\n— Напрыклад, абэрыуты, Хармс. Я чытаў даносы з Смаленскага архіву, знайшоў такую кніжку выдавецтва «Ардис»: яны перадрукавалі з камэнтарамі даносы, якія людзі пісалі ў 1929-30 гадах у аддзяленьні міліцыі. Гэтыя дакумэнты вывезьлі немцы, калі акупіравалі Смаленск, потым гэта аказалася ў Гувэраўскім архіве. Там мова Хармса. Людзям для таго, каб зьмяніцца ці нешта зрабіць з сабой, неабходна прачытаць і над гэтым падумаць, а ніхто не чытае. Надзвычайны пісьменьнік Ляскоў, не чытаюць у Расеі ніколі. Або Тургенеў — не зразуметы, а там вельмі важныя рэчы.\n— Як ўкраінская дзяржава ўдзельнічала ў падрыхтоўцы фільму? І як да вас ставіліся чыноўнікі ў Крывым Рогу?\n— Дзяржаўны фонд падтрымкі кіно, які ўзначальвае Філіп Ільенка, падтрымаў фільм, вялікі ім дзякуй. Зараз ва Ўкраіне 30-40 карцін у год выходзіць гульнявых, ужо тры-чатыры гады фільмы фінансуюцца. Ёсьць цудоўныя акторы ва Ўкраіне, цудоўныя каманды прафэсіяналаў, рабочыя-пастаноўшчыкі цудоўныя, хлопцы-асьвятляльнікі надзвычайныя.\nАстатняя частка фінансаваньня зь Нямеччыны, Румыніі, Нідэрляндаў і Францыі. У мяне выдатная міжнародная каманда, на пляцоўцы гучала дзесяць моў. Працоўная мова — ангельская. Я заўсёды так працую. Гэта цудоўна, калі ў карціне аб’ядноўваецца вопыт і талент бліскучых прафэсіяналаў з розных культур.\nЗ чыноўнікамі ў Крывым Рогу ніякіх праблем не было, атрымалася ўсім растлумачыць, што мы робім, наколькі гэта важна. Таварыства вэтэранаў АТО нам дапамагала, адміністрацыя мясцовая таксама дапамагала, міліцыя. У нас ёсьць сцэны, дзе носяць каларадзкія стужачкі, дзе трэба было вывешваць сьцяг «Наваросіі». Украінскі капрадусар баяўся, што жыхары гораду будуць неяк абурацца, перашкаджаць здымкам, але не, нічога такога не было.\nНаогул украінцы — народ вельмі артыстычны, як італьянцы ці французы, можна здымаць многіх, не тлумачачы, што неабходна рабіць, усё выдатна самі разумеюць. У некаторых сцэнах непрафэсійныя хлопцы лепш гралі, чым заслужаныя артысты. Многія сцэны вельмі складаныя, мы рэпэціравалі доўга, было два месяцы рэпэтыцый. Самая складаная сцэна — зьбіцьцё, шмат пластоў, шмат узроўняў, шмат актораў, неабходна ўсё гэта паставіць. Вось гэта вельмі цікава: як зрабіць так, каб я, як глядач, апынуўся ўнутры падзеі, якая практычна дакумэнтальна разгортваецца перад маімі вачыма.\n— Што вы, аўтар карціны «Майдан», думаеце пра тое, што адбылося ва Ўкраіне за гэтыя чатыры гады?\n— У мяне ніколі не было вялікіх ілюзій, так што маё стаўленьне да таго, што адбылося, ніколькі не зьмянілася. Украіна як была іншай у дачыненьні да Расеі, так яна і застаецца іншаю. А зьмены, рух у бок, умоўна кажучы, Захаду — працяглы працэс, гэта не адно пакаленьне. Адразу нічога ня будзе, але нейкія зьмены ёсьць, я гэта адчуў. Гэта вельмі доўгі шлях. Чакаць чагосьці ад новай улады, ад людзей, якія зьмянілі рыторыку, але засталіся ў нейкай ступені ранейшымі, я думаю — ілюзія.\n— Прыхільнікаў «Наваросіі» сустракалі там?\n— Сустракаў. Але многія зразумелі, што гэта такое. Існаваньне гэтага анкляву многіх працьверазіла. Стала ясна, што ніякае разьвіцьцё немагчымае ў такіх умовах. Ніхто не хацеў бы сваёй тэрыторыі падобнага гібеньня. Як бы хто ні ставіўся да цяперашняй украінскай улады, паўтарыць шлях Данецку і Луганску ніхто ня хоча.


Перыяд правядзення - з 1 ліпеня 2021 па 30 верасня 2022 года.\nЯк можна скарыстацца спецыяльнай прапановай?\nКаб стаць удзельнікам спецыяльнай прапановы, вам неабходна адкрыць у нашым Банку любы з пералічаных ніжэй укладаў:\n«Бонусны Безадзыўны» ў беларускіх рублях, доларах ЗША, еўра.\n«Бонусны Безадзыўны Анл@йн» у беларускіх рублях, доларах ЗША, еўра.\nна суму не менш за 3000 беларускіх рублёў, 2000 долараў ЗША/еўра.\nПры адкрыцці ўкладу вам прадастаўляецца магчымасць аформіць у адной з устаноў банка:\nміжнародную плацежную карту БЕЛКАРТ-Maestro Pay Pass EMV у рамках Клуба «Шчодры», Masterсard Gold Pay Pass EMV у рамках комплекснага абслугоўвання;\nдагавор добраахвотнага страхавання ад няшчасных выпадкаў і захворванняў па праграме "З клопатам пра блізкіх" са спагнаннем страхавой прэміі, прымяняемага ў рамках спецыяльнай прапановы.\nПоўны тэкст Умоў спецыяльнай прапановы можна паглядзець тут.


Вяртанне палітыкі | Класічныя Вугляводы Велікабрытанія\nКалі ласка, прачытайце гэта ўважліва так што вы разумееце ўсе тонкасці нашай палітыкі зваротаў. Мы лічым, што калі ў вас ёсць якія-небудзь сумневы адносна прыдатнасці элемента для вашай мэты, што перад замовай, вы адпраўляеце нам па электроннай пошце або патэлефануеце нам па тэлефоне.\nПасля атрымання тавару ў вас ёсць 30 дзён, каб вярнуць яго, калі па якіх-небудзь прычынах гэта не тое, што вы хацелі.\nЗвярніце ўвагу: паштовыя выдаткі падлягаюць вяртанню толькі ў выпадку вяртання з-за няспраўнасці тавараў or мы зрабілі памылку.\nКалі вы не задаволены пакупкай, проста вярніце тавар у зыходным стане на працягу 30 дзён з моманту атрымання. Вяртанне рэчаў павінна быць невыкарыстоўваным і павінна быць вернута ў арыгінальнай ўпакоўцы з любой прыкладзенай дакументацыяй.\nМы выдадзім поўны вяртанне на атрыманні, за выключэннем першапачатковай кошту дастаўкі.\nЗ іншага боку, пры жаданні, мы абмяняем дэталь.\nЗвярніце ўвагу: Тавары будуць прыняты для вяртання, калі яны адпраўленыя на працягу 14 дзён з моманту пастаўкі, калі не мы абмяркоўвалі з вамі і апавясцілі вас інакш.\nДэталь вы вяртаеце ваша адказнасць, пакуль яна не даходзіць да нас. Таму для ўласнай абароны мы рэкамендуем вам адправіць пасылку з дапамогай службы дастаўкі, якая страхуе вас ад кошту тавару.\nПлата за дастаўку падлягае вяртанню толькі ў выпадку вяртання з-за няспраўнасці тавару or мы зрабілі памылку.\nНіжняя лінія, мы хочам, каб вы былі шчаслівыя з вашай пакупкай!


Каталіцкі веснік, 9 (114) 2020 - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nНе так даўно адна верніца задала мне пытанне: “Ксёндз Віктар, скажыце, чаму арцыбіскуп Кандрусевіч умешваецца ў палітыку”? Думаю, адказ на гэтае пытанне будзе цікавым і для чытачоў “Каталіцкага Весніка”. Каталіцкім Касцёле, не да канца разумеюць іх місію і заданні. Бачачы біскупа, як той удзяляе сакрамант бежмавання ці наведвае нейкую ўрачыстасць, людзям можа здавацца, што гэта і ёсць асноўная функцыя іерарха – маліцца. На самай справе гэта не так. Так, малітва – вельмі істотны элемент духоўнага жыцця. Гэта тое, што ўмацоўвае нашую сувязь з Айцом Нябесным і дапамагае трываць у святасці. І біскупы, будучы пастырамі Касцёла, павінны самі падаваць прыклад шчырай і трывалай малітвы. Іх задача – быць праваднікамі Божай ласкі, спрыяць асвячэнню Божага народу. Аднак ёсць яшчэ дзве немалаважныя функцыі наступнікаў апосталаў. Адна з іх – гэта адміністраванне ў Касцёле, іншымі словамі, кіраванне Касцёлам, а другая – навучанне Божага народу. Каб не быць тут галаслоўным, прывяду цытату з Дэкрэта пра пастырскае служэнне біскупаў у Касцёле CHRISTUS DOMINUS. [Біскупы] няхай навучаюць таму, як трэба ставіцца, згодна з вучэннем Касцёла, да чалавечай асобы, яе свабоды і самога цялеснага жыцця; да сям’і, яе адзінства і трываласці, да нараджэння і выхавання патомства; да цывілізаванага грамадства, яго законаў і прафесій, працы і адпачынку, мастацтваў і тэхнічных вынаходніцтваў; да беднасці і дастатку, матэрыяльных дабротаў.


Патрабаванні, прад'яўляныя да перакрыццяў\nПеракрыцце складаецца з апорных элементаў (бэлек і пліт) і якія агароджваюць канструкцый (межбалочных запаўненняў, падлог).\nЗ'яўляючыся апорнай і якая агароджвае часткай будынка, перакрыцці павінны адказваць патрабаванням трываласці, калянасці, даўгавечнасці, гука- і цеплаізаляцыі (для паддашкавых перакрыццяў і перакрыццяў над праездамі і лядоўнямі скляпамі) і вогнеўстойлівасці.\nУлічваючы значную ўдзельную вагу кошту перакрыццяў і падлог у агульным кошце будынка (23-26%), да іх прад'яўляюць падвышаныя патрабаванні эканамічнасці і индустриальности. Па матэрыяле апорных канструкцый адрозніваюць перакрыцці па сталёвых і драўляных бэльках і жалезабетонныя.\nПа канструктыўнай схеме перакрыцця можна падпадзяліць на бэлечныя і безбалочные. У бэлечнай схеме з пралётам да 6 м нагрузку ад падлогі і масы межбалочного запаўненні ўспрымаюць бэлькі перакрыцця, якія ўкладваюцца на апорныя сцены з вызначанай адлегласцю (крокам), раўналежна меншаму боку перекрываемого пралёта. Крок бэлек залежыць ад іх матэрыялу і перасекі.\nПры пралётах больш 6 м ужываюць бэлькі буйнейшага перасекі (прагоны). Прагоны абапіраюцца на апорныя сцены або на асобна стаялыя апоры (калоны, слупы). Бэлькі перакрыццяў у гэтым выпадку ўкладваюць на прагоны, утворачы з апошнімі бэлечную клетку. Перакрыцці з пліт, якія ўкладваюцца непасрэдна на апорныя сцены, завуць безбалочными.


Што прадпрымаецца ў краіне для спынення дэградацыі зямель | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Экалогія » Што прадпрымаецца ў краіне для спынення дэградацыі зямель\nСёння ў многіх пунктах планеты землі імкліва страчваюць сваю прадукцыйнасць. Па ацэнках спецыялістаў, ва ўсім свеце ўжо дэградавала каля двух мільярдаў урадлівых зямель. Даследаванні паказалі: штогадовая страта 75 млрд тон глебы з ворных зямель прывядзе да неатрымання эканамічных выгад у суме 400 млрд долараў ЗША ў год.\nУ Беларусі прыродныя ўмовы выключаюць развіццё апустыньвання ў крайніх формах. Тым не менш барацьба з дэградацыяй зямель — адзін з галоўных кірункаў прыродаахоўнай палітыкі.\nНавуковы погляд на ўрадлівасць\nПаводле даных харчовай і сельскагаспадарчай арганізацыі ФАО (Fооd аnd Аgrісulturе Оrgаnіzаtіоn — арганізацыя ААН, асноўная задача якой — барацьба з голадам. — Зв.), да 2050 года насельніцтва Зямлі павялічыцца да 9 млрд чалавек. У той жа час штогод з сельскагаспадарчага абароту выключаецца каля 50 млн га ўрадлівых зямель. У выніку харчовая бяспека многіх краін свету можа апынуцца пад пагрозай. Менавіта таму вырашэннем пытання захавання глебы сёння займаюцца многія навукоўцы планеты.\nДля Беларусі, па словах дырэктара Інстытута глебазнаўства і аграхіміі НАН Беларусі Віталія Лапы, таксама актуальныя пытанні захавання ўрадлівасці глебаў і абароны ад пяці відаў дэградацыі (фізічнай, профільнай, хімічнай, біялагічнай і ландшафтна-экалагічнай).\n— Фізічная дэградацыя глебаў звязана з пераўшчыльненнем, калі па вільготнай зямлі рухаецца цяжкая колавая тэхніка. У выніку да 30 % глебы пераўшчыльняецца, там зніжаецца натуральны водна-паветраны рэжым, пагаршаюцца ўмовы развіцця і змяншаецца прадукцыйнасць вырошчвання культур. Але профільная дэградацыя больш небяспечная, паколькі адбываецца эрозія глебаў.\nЭрозіі глебы па тэрыторыі краіны адрозніваюцца. Напрыклад, для Беларускага Паазер'я больш характэрная водная эрозія глебаў, паколькі гэта рэгіён з вялікай колькасцю рэк і азёр. Гранічна дапушчальны змыў глебы, пры якім пачынаецца водная эрозія, складае дзве тоны з га. Для вырашэння гэтай праблемы ў краіне рэкамендавана глебаахоўнае земляробства, якое прадугледжвае ўлік водаахоўных зон (недапушчэнне ўзворвання каля самага воднага люстра), правільны падбор культур.\nНавукоўцы падлічылі: калі вырошчваюцца прапашныя культуры, то за год з 1 га зямлі губляецца 240 кг перагною, да 13 кг азоту, 6 кг фосфару, 5 кг калію, якія часта сыходзяць у водныя крыніцы. А падчас вырошчвання шматгадовых траў страты рэзка зніжаюцца: перагною — да 6 кг, азоту — да 0,1 кг, фосфару і калію — да 0,3 і 1 кг з 1 га зямлі.\nДля асушаных раёнаў Беларускага Палесся характэрныя іншыя працэсы. За 40 апошніх гадоў у Беларусі адбылося 350 пыльных бур, з іх 232, ці 66 % ад агульнай колькасці, — у гэтым рэгіёне. Тут таксама распрацавана і рэкамендавана глебаахоўная сістэма, якая прадугледжвае падбор культур, пакіданне ржэўніку для стрымлівання патокаў ветру, стварэнне лесаахоўных палос.\nХімічная дэградацыя — працэс, пры якім запас элементаў харчавання ў глебах можа памяншацца, гэта значыць, адбываецца вычарпанне глебы або паніжаецца яе кіслотнасць. Каб спыніць гэтыя працэсы, уносяцца мінеральныя і арганічныя ўгнаенні. З 2008 года іх аб'ёмы значна павялічыліся і дасягалі 313 кг на 1 га, што супастаўна з еўрапейскім узроўнем. Акрамя таго, у сумарнай колькасці ў сярэднім у Беларусі ўносіцца каля 55 млн тон арганічных угнаенняў.\n— За апошнія 10 гадоў у нас павялічыліся запасы фосфару і калію ў глебах, перагною, — кажа Віталій Лапа. — Сёння сярэдні паказчык кіслотнасці глебаў складае 5,84 рН, які ў прынцыпе задавальняе большасць сельскагаспадарчых культур. Працэс хімічнай дэградацыі глебаў у Беларусі не толькі прыпынены, але і назіраецца выразная тэндэнцыя да павышэння ўрадлівасці.\nПадчас біялагічнай дэградацыі ідзе скарачэнне колькасці відавой разнастайнасці і аптымальных суадносін розных відаў мікраарганізмаў, забруджванне глебы патагеннымі арганізмамі, пагаршэнне санітарна-эпідэміялагічных паказчыкаў. Гэта праблема часцей за ўсё звязаная са сцёкамі з жывёлагадоўчых аб'ектаў.\nКаб беларускія глебы заставаліся ўрадлівымі, у краіне рэалізуецца Нацыянальны план дзеянняў па прадухіленні дэградацыі зямель на 2016—2020 гады, створаны каардынацыйны савет.\nЯк расказаў намеснік начальніка ўпраўлення біялагічнай і ландшафтнай разнастайнасці Мінпрыроды Андрэй Кузьміч, у 2017 годзе большасць запланаваных мерапрыемстваў была выканана ці прадаўжае выконвацца, калі яны разлічаны на доўгі тэрмін. Сёлета ж плануецца правесці рэканструкцыю і аднаўленне ўчасткаў меліярацыйных сістэм на плошчы звыш 34 тысяч га; падтрыманне ўрадлівасці глебаў сельгасземляў праз унясенне арганікі; рэкультывацыю 114 унутрыгаспадарчых кар'ераў; экалагічную рэабілітацыю парушаных балот і тарфянікаў; перавод участкаў зямель, схільных да дэградацыі, у катэгорыю зямель ляснога фонду з лесаразвядзеннем. Працягнуцца работы па ўкараненні тэхналогій мінімальнай апрацоўкі глебы, дакладнага земляробства і інш.\nРашэнне гэтых пытанняў, па словах Андрэя Кузьміча, плануецца за кошт бюджэтных сродкаў, уласных сродкаў землекарыстальнікаў, а таксама праз міжнародную тэхнічную дапамогу.\nСёлета будуць падрыхтаваны навуковыя абгрунтаванні па экалагічнай рэабілітацыі чатырох участкаў неэфектыўна асушаных лясных тарфянікаў у Віцебскай, Мінскай і Гродзенскай абласцях, а ў наступныя гады запланавана непасрэдна правядзенне гэтых работ. Таксама пры падтрымцы Сакратарыята Канвенцыі ААН па барацьбе з апустыньваннем і дэградацыяй зямель прыцягнутыя сродкі міжнароднай тэхнічнай дапамогі на аднаўленне не менш як 1000 га парушаных тарфянікаў Магілёўскай вобласці. Вядзецца таксама і падрыхтоўка праекта Закона Рэспублікі Беларусь «Аб ахове і выкарыстанні балот (тарфянікаў)».\n— Пэўныя неспрыяльныя ці не вельмі характэрныя для нашых шырот прыродныя з'явы часам адзначаюцца, а са змяненнем клімату яны могуць нарастаць, — прагназуе Андрэй Кузьміч. — Таму своечасовая работа па прадухіленні дэградацыі зямель мае вялікае значэнне для экалагічнай раўнавагі і эканамічнага дабрабыту.\nЗагаловак у газеце: Каб зямля не стала пустыняй


Канвертаваць Ardors (ARDR) і Дацкія кроны (DKK) : Калькулятар абменнага курсу\nArdor (ARDR) і Дацкая Крона (DKK) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Ardor і Дацкая Крона пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 9 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Ardor. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Дацкая Крона валюты па змаўчанні. Націсніце на Дацкія кроны або Ardors канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Ardor гэта валюта, у ні ў адной краіне. Дацкая крона гэта валюта, у Данія (Дз.К., ДНК), Фарэрскія выспы, і Грэнландыя (GL, ОСТ). Дацкая крона таксама вядомы як Krones. Сімвал ARDR можа быць запісаная ARDR. Сімвал DKK можа быць запісаная Dkr. Дацкая крона дзеліцца на 100 ore. Абменнага курсу the Ardor Апошняе абнаўленне 9 красавік 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Дацкая крона Апошняе абнаўленне 7 красавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. ARDR каэфіцыент мае 11 ўважаецца лічбаў. DKK каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Напярэдадні апазыцыйнай акцыі "Марш Свабоды – 2" менская міліцыя распачала паляваньне на распаўсюднікаў улётак.\nДа "Маршу Свабоды – 2" засталося два дні. Многія жыхары Менску праз свае паштовыя скрыні атрымалі ўлёткі з заклікам удзельнічаць у маршы.\nА вось распаўсюд улётак на вуліцах сутыкаецца зь перашкодамі з боку ўладаў: праваахоўныя ворганы наладзілі сапраўднае паляваньне на распаўсюднікаў улётак і сымболікі "Маршу Свабоды".\nУ юнакоў, якіх міліцыянты затрымлівалі апошнія тры дні, забіралі ўлёткі, а саміх адпускалі. Пры гэтым супрацоўнікі міліцыі ня склалі аніводнага пратаколу. На пытаньне нашага радыё, чаму зрываюцца ўлёткі з заклікам удзелу ў дазволенай уладамі акцыі, міліцыянты адказалі, што дзейнічаюць згодна з загадам, але што гэта за загад – не ўдакладнілі.\nСупрацоўнікі лінейнага аддзелу міліцыі Менскага мэтрапалітэну таксама спаслаліся на нейкую загадкавую інструкцыю, у адпаведнасьці зь якой яны павінны сачыць, каб у мэтро не было аніякіх улётак і налепак з сымболікаю "Маршу Свабоды".\nУ нядзелю, калі пачаў дзейнічаць гэтак званы рэжым узмацненьня, тэлевядучы праграмы "Рэзананс" Зімоўскі вельмі нэгатыўна пракамэнтаваў маючую адбыцца акцыю апазыцыі, з выкарыстаньнем кадраў Беларускае тэлевізіі пра падзеі 17 кастрычніка.\nСябра аргамітэту, намеснік старшыні Сацыл-дэмакратычнае партыі "Народная Грамада" Аляксей Кароль распавёў "Радыё Свабода":\n(Кароль: ) "9 сакавіка мы атрымалі дазвол і ўзгоднілі маршрут шэсьця пад час Маршу Свабоды-2. Тым ня менш нас непакояць некаторыя дзеяньні ўладаў, міліцыі і прапагандысцкагна апарату. Зрываюцца ўлёткі аб Маршы, на тэлебачаньні нагадалі аб Маршы Свабоды-1 і робяць зь яго страшылку, палохаюць людзей, каб яны не прыйшлі. З боку аргкамітэта маецца цьвёрды намер не мяняць маршрут і не рабіць ніякіх непрадугледжаных акцыяў, вытрымаць усё так, як мы ўзгаднілі. Мы баімся, што такія манэўры, такія правакацыйныя дзеяньні могуць быць з боку ўлады дзеля таго, каб ізноў збэсьціць апазыцыю ў вачах шырокага кола насельніцтва. Спадзяемся, што ўлады ўсё ж такі ўстрымаюцца ад такіх намераў, і 15 сакавіка Марш Свабоды-2 пройдзе ў нармальных рамках".\nГаварыў Аляксей Кароль, намесьнік старшыні Сацыял-дэмакратычнае партыі.\nНя толькі праваахоўныя ворганы змагаюцца з апазыцыйнай сымболікаю. Сёньня адміністрацыя 65-й сярэдняе школы загадала вучням зьняць з ранцаў налепкі з сымболікаю "Маршу Свабоды".


Канвертаваць Джыбуці Франкаў (DJF) і Сан-Томе Dobras (STD) : Калькулятар абменнага курсу\nФранк Джыбуці (DJF) і Сан-Томе Дабра (STD) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Франк Джыбуці і Сан-Томе Дабра пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 29 сакавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Франк Джыбуці. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Сан-Томе Дабра валюты па змаўчанні. Націсніце на Сан-Томе Dobras або Джыбуці Франкаў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nФранк Джыбуці гэта валюта, у Джыбуці (Дыджэй, DJI). Сан-Томе Дабра гэта валюта, у Сан-Томе і Прынсэп (ST, STP). Сімвал DJF можа быць запісаная DF. Сімвал STD можа быць запісаная Db. Франк Джыбуці дзеліцца на 100 centimes. Сан-Томе Дабра дзеліцца на 100 centimos. Абменнага курсу Франк Джыбуці Апошняе абнаўленне 29 сакавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Сан-Томе Дабра Апошняе абнаўленне 29 сакавік 2020 ад Yahoo Finance. DJF каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. STD каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Шэрыя вароны - зімовыя гурманкі | BirdWatch.by\nШэрыя вароны - зімовыя гурманкі\n15.12.2020 - 20:30 | Harrier\nЯк толькі пачаліся маразы і лёд пакрыў 1-2 метра вады ад берага, асабліва паміж раслінамі ці паміж камянямі ў берага, шэрыя вароны (Corvus (corone) cornix) пачалі масавае прачэсванне ўсіх такіх месцаў на Нёмане. Зразумела, што раней яны проста не маглі там знаходзіцца з-за вады. І вось новая ніша стала даступнай:\nШто канкрэтна яны там знаходзяць з ежы, цяжка сказаць, але шукаюць дакладна і спраўна.\nІ вось сёння атрымалася ўбачыць, як чатыры вароны ўжо на набярэжнай разбіраліся з бяззубкамі. Як яны дасталі іх з вады, я не бачыў. Магчыма, што гэта адбылося ўжо пасля таго, як бяззубкі померлі і апынуліся блізка да берага з-за таго, што вада ў апошнія дні ў Нёмане падае. Адбывалася гэта на ўчастку той самай пары, дзе я здымаў ‘узлом’ і паяданне бяззубкі вясной. Таму вельмі магчыма, што гэта зрабілі тыя ж птушкі і іх патомства.\nАдна з варон разбіла ракавіну, кідаючы яе на плітку з трэцяга разу і з невялікай вышыні у 1,5-2 метры, а спачатку спрабавала дастаць з ракавіны праз шчыліну ў ёй.\nДругая адразу пераляцела на траву побач, а потым вышэй, за пагорак і чым там скончылася я не бачыў.\nСамае цікавае адбылося пасля таго, як амаль усё самае смачнае было з'едзена - варона прыхавала невялікі кавалачак у траве побач на будучыню!


Само існаванне Расіі з’яўляецца раздражняльнікам для Захаду – Пяскоў - 17.05.2022, Sputnik Беларусь\nСамо існаванне Расіі з’яўляецца раздражняльнікам для Захаду – Пяскоў\nРасійскі бок спрабаваў данесці да заходніх краін свае прапановы ў сферы бяспекі, але да яго не захацелі прыслухацца. 17.05.2022, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 17 мая – Sputnik. Расію немагчыма ізаляваць ніякім чынам, заявіў прэс-сакратар прэзідэнта РФ Дзмітрый Пяскоў на марафоне "Новые горизонты" таварыства "Знание".Па словах прэс-сакратара Уладзіміра Пуціна, Расія адчувала ў дадзенай сітуацыі небяспеку і таму прапанавала дамовіцца аб прынцыпах бяспекі на кантыненце, каб пазбегнуць, у тым ліку, дыскрымінацыйных мер у эканоміцы і гандлі."Нас не вельмі слухалі, таму што ў свеце вельмі моцная канкурэнцыя. І ў цэлым калектыўны Захад арганізаваны ў выглядзе піраміды, на верхавіне знаходзяцца ЗША, хто б, што б ні казаў. І цэнтр прыняцця рашэнняў знаходзіцца менавіта там", - канстатаваў Дзмітрый Пяскоў.Расія справіццаПяскоў звярнуў увагу, што цяпер "немагчыма адну шостую частку сушы ізаляваць ні палітычна, ні эканамічна, ні дыпламатычна, ні інфармацыйна".Прэс-сакратар Пуціна задаўся рытарычным пытаннем ці зможа Расія зменшыць такі напал і даў канкрэтны адказ: "Так. Адказ адназначны – так".На яго думку, цяпер Расіі неабходна займацца імпартазамяшчэннем, і для гэтага ёсць неабходныя тэхналогіі. Неабходна сканцэнтравацца на развіцці тэлевізійных і інтэрнэт-тэхналогій, уласных сацыяльных сетках.>>> Хочаце яшчэ больш актуальных і цікавых навін – падпісвайцеся на Telegram-канал Sputnik БеларусьЧытайце таксама:\nрасія, дзмітрый пяскоў, захад, прапановы, палітыка, бяспека\n12:08 17.05.2022 (абноўлена: 15:45 28.06.2022)\nРасійскі бок спрабаваў данесці да заходніх краін свае прапановы ў сферы бяспекі, але да яго не захацелі прыслухацца.\nМІНСК, 17 мая – Sputnik. Расію немагчыма ізаляваць ніякім чынам, заявіў прэс-сакратар прэзідэнта РФ Дзмітрый Пяскоў на марафоне "Новые горизонты" таварыства "Знание".\n"Мы спрабавалі дакрычацца да калектыўнага Захаду, мы гаварылі, што нам не падабаецца, калі вашы ракеты і гарматы падступаюць бліжэй да нашых межаў, нам не падабаецца, калі вы пашыраеце НАТА", - адзначыў ён.\nПа словах прэс-сакратара Уладзіміра Пуціна, Расія адчувала ў дадзенай сітуацыі небяспеку і таму прапанавала дамовіцца аб прынцыпах бяспекі на кантыненце, каб пазбегнуць, у тым ліку, дыскрымінацыйных мер у эканоміцы і гандлі.\n"Нас не вельмі слухалі, таму што ў свеце вельмі моцная канкурэнцыя. І ў цэлым калектыўны Захад арганізаваны ў выглядзе піраміды, на верхавіне знаходзяцца ЗША, хто б, што б ні казаў. І цэнтр прыняцця рашэнняў знаходзіцца менавіта там", - канстатаваў Дзмітрый Пяскоў.\nПяскоў звярнуў увагу, што цяпер "немагчыма адну шостую частку сушы ізаляваць ні палітычна, ні эканамічна, ні дыпламатычна, ні інфармацыйна".\n"Часам здаецца, што само існаванне нашай з вамі Расіі з’яўляецца істотным раздражняльнікам для калектыўнага Захаду, і яны гатовы на ўсё, каб не даць нам развівацца так, як мы хочам, і жыць так, як мы хочам", - лічыць ён.\nПрэс-сакратар Пуціна задаўся рытарычным пытаннем ці зможа Расія зменшыць такі напал і даў канкрэтны адказ: "Так. Адказ адназначны – так".\nНа яго думку, цяпер Расіі неабходна займацца імпартазамяшчэннем, і для гэтага ёсць неабходныя тэхналогіі. Неабходна сканцэнтравацца на развіцці тэлевізійных і інтэрнэт-тэхналогій, уласных сацыяльных сетках.\nСК РФ вывучыць дакументы аб планах Кіева напасці на ДНР і Расію\nЗяленскі падпісаў закон аб забароне "прарасійскіх партый" ва Украіне\nУ працы ўкраінскіх біялабараторый удзельнічалі не толькі ЗША – Мінабароны РФ


«Крытычная маса» ў Горадні і Менску\n23.04.2008 / 08:26\n25 красавіка адбудзецца адкрыцьцё сэзону КМ-2008 ў сталіцы. Гарадзенцы ў гэты дзень зладзяць ужо другую сёлетнюю акцыю. А ў мінулую нядзелю, калі адзначаўся Дзень Зямлі, рэкордная па колькасьці ўдзельнікаў, васьмідзесяцітысячная Крытычная маса прайшла ў Будапэшце.\nлягатып сёлетняй Крытычнай масы ў Будапэшце\n25 красавіка адбудзецца адкрыцьцё сэзону КМ-2008 ў сталіцы. Гарадзенцы ў гэты дзень зладзяць ужо другую сёлетнюю акцыю.\nУ Менску КМ распачнецца ад тэатру Музкамэдыі у 19.30. Збор удзельнікаў а 19-й. Маршрут распрацоўваецца.\nУ Горадні акцыя стартуе з Савецкай плошчы а 19-й гадзіне. Маршрут можна пабачыць на блогу s13.ru.\nУ абодвух выпадках плянуецца супрацоўніцтва з ДАІ.\nКрытычная маса — сустрэча ў адным месцы значнай колькасьці роварыстаў, якія арганізавана рухаюцца па горадзе. Першы сумесны заезд быў у 1992 у горадзе Сан-Францыска. З таго часу рух пашырыўся па ўсім сьвеце і зараз такія падзеі адбываюцца больш чым ў 300 гарадах, звычайна ў апошнюю пятніцу кожнага месяца. У мінулую нядзелю, калі адзначаўся Дзень Зямлі, у Будапэшце прайшла самая буйная ў сьвеце Крытычная маса, на якую зьехалася 80 тысяч раварыстаў.\nПадрабязьней пра акцыю распавядае Вікіпэдыя.


Будзьма беларусамі! » Віктар Марціновіч: Законы беларускага гандлю\nКліент павінен чакаць. Да касаў мусяць быць чэргі. Калі да касаў няма чаргі, аб’ект буйнога гандлю працуе неэфектыўна, а ягоныя ўладальнікі цярпяць страты. У выпадку адсутнасці чаргі менеджар залы павінен закрыць частку касаў ажно да стварэння натоўпу перад касамі, што працуюць. Гэта дазваляе эканоміць на заробках касірак нават лепей за штрафы, якія ў касірак вылічваюцца за парушэнні.\nЧарга ў аб’екце гандлю павінная складацца як найменей з пяці, як найболей — з дваццаці чалавек. Пасля гэтай мяжы пакупнікі з кошыкамі пачынаюць злавацца і сыходзіць, пакідаючы замарожаныя прадукты раставаць і псавацца проста ў зале. Гэта вядзе да стратаў уладальнікаў гандлёвай сеткі. Уладальнік заўсёды мае рацыю.\nТут гандлююць тым, што гандлюецца. Беларусь — краіна тавараў шырокага спажывання. Тэлефон у цябе мусіць быць Samsung, машына — KIА, ноутбук — Lenovo (ці Asus, ці Apple, што ў сэнсе распаўсюджанасці — адна трасца). І не дай табе Божа захацець нечага “не як ва ўсіх”. Для навушнікаў Sennheiser HD 579 мне спатрэбіўся кабель з пераходнікам міні-джэк (3,5 мм) — мікра-джэк (2,5 мм), бо ўвесь час насіць у кішэні з тэлефонам канцэртны важкі штэкер некамфортна. Месцаў, у якіх гандлююць правадамі, у тым ліку для аўдыёпрыладаў, да халеры, спецыялізаваных крамаў у горадзе і ў інтэрнэце — бы міліцыі на канцэрце. Але ўсе яны прапануюць стандартны провад з выхадамі 3,5 мм на 3,5 мм. Патрэбнае нешта нестандартнае? Можам вам прапанаваць провад 3,5 мм на 3,5 мм ружовага колеру са стразамі. Вам патрэбная hi-end гарнітура для Sennheiser? “Ідзіце на ебэй”!\nПастаўшчык павінен быць адзін. Калі вы ходзіце па рынку і шукаеце смажаны кеш’ю, а на першай кропцы вам кажуць, што смажанага кеш’ю ім сёння не завезлі і што наогул гэта шкодная для здароўя рэч, бо смажанне забівае ўсё карыснае ў арэхах, утвараючы канцэрагены, але пасля пропаведзі вам усё роўна хочацца смажанага кеш’ю — забудзьцеся на смажаны кеш’ю! Ва ўсіх астатніх месцах, дзе прадаюць разынкі, курагу і арэхі, гандляры рознай нацыянальнасці з розным акцэнтам будуць паўтараць вам тую самую гісторыю, што кеш’ю не завезлі, што ён шкодны, а вось вазьміце ж лепей зефіру на агар-агары. З’ехаць з Мінска на рынак горада-сатэліта не дапаможа. Лепей адразу ідзіце на ебэй!\nТое ж тычыцца інтэрнэту. Калі па першай аб’яве вам сказалі, што абраны вамі тэлефон BlackBerry існуе толькі з амерыканскім зарадным прыстасаваннем, да якога прылеплены манструозны адаптар да беларускай разеткі — роўна тое самае вам скажуць яшчэ ў 17 месцах, куды вы надумаеце пазваніць. У кожнага з 17 будзе асобны рэйтынг на Анлайнеры, асобны пук добрых і дрэнных каментаў, пяць сотавых нумароў, на кожным з якіх будзе сядзець ветлівы ды бадзёры аператар. Але насамрэч уся гэтая хрэнь існуе толькі каб замаскіраваць просты адказ: кеш’ю сёння не завезлі, ідзіце на ебэй.\nГалоўны чалавек у любым беларускім гіпермаркеце — ахоўнік. Ды што я вам кажу, вы самі чыталі навіны. Ахоўнік галоўны, бо, па-першае, ён носіць пінжак і мае навушнік у вуху, што робіць яго падобным да агента Сміта з “Матрыцы” (так падаецца самому ахоўніку). Па-другое, ахоўнік бароніць прыватныя маёмасныя інтарэсы ўласнікаў і таму з’яўляецца іх асабістым васалам. У феадальных сістэмах (а любы буйны беларускі гіпермаркет — гэта менавіта феадальнае каралеўства) прыватная гвардыя караля — найбольш магутная сіла. Ахоўнік можа дагледзець вашу сумку. Ахоўнік можа выклікаць міліцыю. Вы, здавалася б, таксама можаце выклікаць міліцыю, але ахоўнік у пінжаку і ў яго ёсць навушнік у вуху. То бок ён сам ужо напалову міліцыя. Так што прызвычайцеся да думкі, што ахоўнік тут галоўны, вы — бяспраўная моль. Get your shit and get out.\nЗ пакецікаў, якія напіхваюць у валізы хуткай дастаўкі службы, што працуюць па развозе прадуктаў праз інтэрнэт, можна збудаваць вялізны цэлафанавы палац на гарадской сметніцы. Экалогія, тэрмін раскладання таго цэлафану, выгляд гораду праз 20 гадоў дастаўшчыкаў не цікавяць. У той жа Італіі ўсе прадукты пакуюць у папяровыя абгорткі. Але папера даражэйшая, а сабекошт мусіць быць нізенькі, інакш не будзе звышпрыбыткаў.\nВойны на стаянцы. Значная частка гандлёвых цэнтраў у Мінску і абласных цэнтрах мае стаянкі, якія значна меншыя за пікавую колькасць машын у 19.00 працоўнага дня. Зрабіць нармальную стаянку замінаюць роўна тыя ж прычыны, што вызначаюць матывы ў пункце нумар адзін: дзе пакупнік пакіне тачылу — ягоная праблема, галоўнае мінімізаваць выдаткі на ўвод аб’екта ў эксплуатацыю. Наогул, чым больш знерваваным і паспешлівым кліент будзе ў гандлёвай зале — тым лепей. Бобік, які пакінуў тачку пад знакам, будзе прымаць рашэнні спехам і, такім чынам, з большай доляй імавернасці падзе ахвярай агрэсіўнага беларускага мэрчандайзу, пра які варта будзе неяк скласці асобную паэму. Стаянкі перад гіперамі звычайна пакрытыя супярэчлівымі стрэлачкамі, забараняльнымі знакамі (куды ж без іх!), прычым часцяком у два слоі, бо танная фарба на асфальце больш за два сезоны не трывае. І — самае галоўнае — на стаянцы, недзе ўбачку, раз-пораз убачыш затоеную машыну ДАІ, якая адсочвае ахвяр дрэннай паркоўкі і з асалодай іх штрафуе. Вось гэтая дэталька, ДАІ на паркоўцы ў месцы, куды людзі прыязджаюць траціць свае грошы, — гэта вельмі па-беларуску!\nКандыцыянер у гіпермаркетах мае тую ж функцыю, што і чырвоны колер лагатыпаў сетак хуткага харчавання. Ён мусіць херачыць пакупнікам проста ў галовы, так, каб яны міжволі рухаліся і шопіліся хутка-хуценька. Крышачку запаволіўся ля вітрыны, задумаўся, якую рыбіну браць, — атрымаў неўралгію трайнічнага нерва. Чым халадней у зале — тым лепей для ўсіх. Вось і прадукты на паліцах зберагаюцца лепей. Пазбягайце сетак, у якіх касіркі летам сядзяць у футраных камізэльках — уладальнікі гэтых крам думаюць пра вас вельмі дрэнна.\nВыява прадуктаў на сайце электроннай дастаўкі адыгрывае ролю іканічнага знака (Ч. Пірс). Яна не ўказвае, як будуць выглядаць прадукты, якія вам прывязе абгорнутымі ў мільён цэлафанавых пакетаў кур’ер. Гэтая выява-іконка намякае на ўласцівасці, характэрныя для ўсёй групы аб’ектаў, што называюцца, напрыклад, словам “банан” ці выразам “прадукт вэнджана-вараны з кураціны”. Несупадзенне таго, што вам прывезлі, і таго, што вы чакалі, што вам прывязуць, з’яўляецца выключна вашай праблемай і паходзіць з дрэннага ведання вамі, пакупнік, семіётыкі Ч. Пірса.\nШто б мы з вамі ні думалі з нагоды законаў, якія руляць беларускім гандлем, іншага гандлю ў гэтай краіны для нас няма. Усе незадаволеныя ідуць на ебэй.


Як працуе круцейшы праект пра мінскі раён «Серабранка»\nНе паверыш, але бывае і так: гарадскія ўлады ідуць насустрач актывістам і агульнымі намаганнямі апгрэйдзяць цэлы мікрараён. Праект «Серабранка. Мой спальны» – лепшае таму пацверджанне. Мы пагаварылі з яго стваральніцамі Агніяй Асановіч і Надзеяй Царанок пра тое, як зацікавіць чыноўнікаў і жыхароў раёна з дурной рэпутацыяй.\n«Серабранка. Мой спальны» – лагічны працяг пілотнага праекта «Альтэрнатыўны двор: Серабранка», які быў запушчаны ў 2016 годзе. Першы праект вырашыў праблемы з адсутнасцю пляцовак і лавак і ў цэлым быў накіраваны на развіццё інфраструктуры раёна. З 2018 года апгрэйд міждваровых прастор працягваецца ўжо пад новым «лэйблам» і ўключае ў сябе не адзін двор, а цэлыя грамадскія прасторы Серабранкі – 2, 3 і 4. Цяпер каманда працуе над стварэннем гіда-комікса па Серабранцы і маштабнага арт-аб'екта.\nУ нас ужо быў досвед з дваровай тэрыторыяй на Аўтазаводзе, але праца з дваром у Серабранцы была больш маштабнай і паслядоўнай. Мы даследавалі сітуацыю, працавалі з жыхарамі, каб разумець іх запыты на выкарыстанне гарадской прасторы. Потым мы адрэфлексавалі праект, і стала зразумела, што працаваць з кожным дваром не зусім мэтазгодна. Эканамічна выгадна развіваць сетку міждваровых прастор. Калі двор утвораны толькі двума дамамі, то ён з'яўляецца паўпрыватнай зонай і працуе толькі на жыхароў гэтых дамоў. Калі ж двор адзіны на 5-6 дамоў, то ў ім зацікаўлены ўвесь мікрараён і спальны раён у цэлым.\nТаксама мы хацелі, каб жыхары больш уключаліся ва ўдасканаленне агульнай тэрыторыі, таму што вельмі важна фармаваць адказнасць за месца, у якім жывеш. Зона камфорту не павінна заканчвацца за дзвярыма кватэры.\nУвагі заслугоўваюць усе спальныя раёны, і наш праект накіраваны таксама на тое, каб змяніць стаўленне да спальных раёнаў наогул.\nУспрыманне публічнай прасторы як транзітнай альбо як «зоны для сну» замацоўваецца гістарычна, таму важна пераасэнсаваць, што такое спальны раён, і даказаць, што яго жыхары вартыя большага. Тут пражывае каля 80% актыўнага працоўнага насельніцтва розных узростаў і прафесій, аднак усе гэтыя людзі вымушаныя выкарыстоўваць раёны монафункцыянальна.\nМы паэтапна і комплексна працуем з гэтым успрыманнем на розных узроўнях. «Серабранка. Мой спальны» падымае пытанне ідэнтычнасці раёна, бо без ведаў аб яго гісторыі і яго сучаснасці ты не можаш адчуваць з ім сувязь і бачыць сябе там у будучыні.\nНадзея: Серабранку першапачаткова лічылі небяспечным раёнам. Гэта стэрэатып, які ідзе з тых старых часоў. Насамрэч усё не так. Да таго ж мікрараён вельмі зялёны, і ў яго проста неверагодныя перавагі.\nАгнія: Хтосьці з нашай каманды жыве ў Серабранцы, хтосьці жыве ў іншым спальным раёне. Але матывацыя кожнага зразумелая: зробім у Серабранцы – значыць, зробім і ў сваім спальніку. Хочацца, каб прастора спальнага раёна працавала на цябе – на жыхара, была камфортнай і бяспечнай, прыемнай і даступнай для ўсіх.\n«Калі я пераехала ў Серабранку, для мяне мінімальным запытам было схадзіць з дзіцём у кавярню, але такой магчымасці, на жаль, няма»\nНадзея: Важна разумець, што мэта праекта – яшчэ і перамяшчэнне фокусу з развіцця цэнтра горада на развіццё спальных раёнаў. Гараджане вымушаныя ездзіць у цэнтр, таму што ў спальніку няма той разнастайнасці, функцыянальнасці і вялікай колькасці добраўпарадкаваных рэкрэацыйных зон, якія дае цэнтр. Калі браць усю Серабранку, то гэта 100 тысяч чалавек, гэта практычна горад. І ў гэтым горадзе амаль няма «трэціх месцаў»: напрыклад, кавярань, дзе можна бавіць час. Калі я пераехала ў Серабранку, для мяне мінімальным запытам было схадзіць з дзіцём у кавярню, але такой магчымасці, на жаль, няма.\n«Важна пераасэнсаваць, што такое спальны раён, і даказаць, што яго жыхары вартыя большага»\nЯк даведацца, чаго хочуць 30 тысяч чалавек?\nАгнія: Важную частку праекта займае даследаванне. Сёлета зімой і ў траўні Беларуская федэрацыя беспілотнай авіяцыі цалкам адздымала беспілотнікам мікрараён. Мы вельмі шмат часу праводзілі ў самой Серабранцы, хадзілі, глядзелі, якія месцы абжываюць мясцовыя жыхары. У новым праекце мы працуем з міждваровымі прасторамі, таму спыніліся на сямі месцах. Студэнты-архітэктары шостага курса ў рамках сваіх курсавых праектаў пад кіраўніцтвам экспертаў будуць распрацоўваць архітэктурна-ландшафтныя эскізы.\nТут адразу ж узнікае пытанне: як мы гутарым з людзьмі? Улічваючы, што забяспечыць удзел 30 тысяч жыхароў [насельніцтва мікрараёнаў Серабранка-2, 3, 4. – заўв. 34], ладзячы толькі майстар-класы ў раёне, вельмі складана, мы стварылі сайт праекта serabranka.by, дзе ў канцы верасня запусцім тэст, з дапамогай якога і даведаемся ад жыхароў, якімі яны хацелі б бачыць гэтыя прасторы і чым бы жадалі там займацца, а яны даведаюцца, чаго ад тых жа прастор хацелі б іх суседзі.\nНадзея: Як правіла, людзі ўспрымаюць гарадскую прастору толькі ў фокусе сваіх патрэбаў: «У мяне сабака, і мне трэба выгуляць яго перад пад'ездам», «У мяне машына, і я пастаўлю яе перад пад'ездам, а ўсе астатнія выпадаюць з майго поля зроку». З іншага боку, ёсць бабуля Маша, якой трэба пасядзець перад пад'ездам і якой патрэбныя лаўкі па дарозе ў паліклініку, каб яна магла дабрацца да яе, перыядычна адпачываючы. Ёсць падлеткі, якім неабходна праводзіць час на вуліцы. Дык вось, гэтая стадыя анлайн-праекта дазволіць удзельнікам убачыць, што выбіраюць суседзі, і гэта такі адукацыйны кампанент, які фарміруе разуменне, што гарадское асяроддзе абмежаванае, а запыты на яго выкарыстанне разнастайныя. Гэтага разумення сёння ў гараджан няма, і яго трэба развіваць.\nЯк наладзіць сувязь паміж уладамі і людзьмі?\nАгнія: Агульнае праектаванне, то-бок пастаянная актыўная праца з усімі зацікаўленымі бакамі: жыхарамі, бізнэсам, дзяржаўнымі арганізацыямі, адміністрацыяй горада, – вельмі складаны працэс. Але займацца ўрбаністыкай, развіццём гарадской прасторы мае сэнс, толькі калі ў гэтым удзельнічаюць усе зацікаўленыя бакі.\nКалі ў розных удзельнікаў працэсу не хапае інфармацыі, то камунікаваць складана. Таму адзін з узроўняў, на якім мы працуем, – гэта адвакатаванне. Мы залучаем экспертаў і прадстаўляем праект адміністрацыі Ленінскага раёна, ДАІ, Камітэту архітэктуры і горадабудаўніцтва, Беларускаму саюзу архітэктараў і гэтак далей, каб расказаць пра магчымасці, звязаныя з праектам.\nНаогул чыноўнікі зацікаўленыя ў павышэнні якасці жыцця ў спальным раёне: яны бачаць, што не толькі ЖЭС і адміністрацыя павінны вырашаць пытанні, якія тычацца агульнага месца пражывання, і чакаюць удзелу жыхароў. Пры гэтым яны адчуваюць недахоп у метадалогіі і інструментах, таму адкрыты супрацоўніцтву з урбаністамі, мастакамі і плэйсмейкерамі.\n«Ёсць бабуля Маша, якой трэба пасядзець перад пад'ездам. Ёсць падлеткі, якім неабходна бавіць час на вуліцы, камунікаваць»\nнамеснік старшыні Камітэта архітэктуры і горадабудаўніцтва Мінгарвыканкама\nПраект «Серабранка. Мой спальны» значны не толькі для развіцця публічнай прасторы ў спальным раёне Серабранка, але стане важным крокам па паляпшэнні гарадскога асяроддзя ў спальных раёнах усяго горада. Мяркую, што прынцыпы ўдзелу, інклюзіі, камфорту і бяспекі, якія характарызуюць праект «Серабранка. Мой спальны», стануць асноўнымі пры рэканструкцыі і новым праектаванні жылой забудовы горада Мінска.\nАгнія: ...Пасля афіцыйных сустрэч здымаеш пінжак і едзеш у Серабранку, бярэш у рукі пілу і шліфмашынку, каб змайстраваць вулічную DIY-мэблю для «галодных» грамадскіх прастор, або надзімаеш шарыкі да свята разам з жыхарамі раёна.\nЭтапы праекта «Серабранка. Мой спальны»:\nДаследаванне сямі абраных месцаў для разумення іх пераваг і недахопаў.\nАналіз вынікаў тэсту, які даследуе інтарэсы жыхароў, на сайце www.serabranka.by.\nРаспрацоўка ландшафтна-архітэктурных эскізаў.\nАбмеркаванне эскізаў на сайце. Жыхары раёна змогуць ранжыраваць праекты па прыярытэтнасці, выставіўшы ад 1 да 7 балаў. Праект, які набярэ максімальную колькасць балаў, будзе прадстаўлены да рэалізацыі.\nАгнія: Мы выдатна разумеем, што рэалізацыя можа каштаваць 60-80 тысяч рублёў, і гэта вельмі вялікая сума. Таму кожны праект будзе распрацоўвацца так, каб можна было падзяліць яго на 3-4 часткі, і адна чацвёртая ці адна трэцяя маглі б быць самастойна рэалізаванымі і пры гэтым выглядалі самадастаткова. Часткова або цалкам, але мы рэалізуем эскізны праект прасторы ў скончаным выглядзе.\n«Нават самы лепшы прататып не ўкараняецца, калі няма матывацыі ў мясцовай супольнасці»\nШто можаш зрабіць для свайго раёна ты?\nНадзея: У нас ёсць група ў Facebook і ВКонтакте. І людзі там пішуць, чым могуць дапамагчы: напрыклад, «Я фатограф» ці «У мяне ёсць машына». Мы рады ўдзелу, бо калі людзі бяруць удзел – гэта гарантыя таго, што створаны аб'ект будзе выкарыстоўвацца акуратна і праслужыць доўгі час. Людзі самі паклапоцяцца пра яго. Так атрымалася на Аўтазаводзе, дзе мы зрабілі вялікую дзіцячую пясочніцу з дзвюма зручнымі лаўкамі. Першапачаткова жыхары казалі: «Рабяты, тут больш за два тыдні нічога не пратрымаецца». Але не, стаіць ужо трэці год. Таму што, калі хтосьці прыходзіць, жыхары кажуць: «Мы ў гэта ўклалі грошы і сваю працу. Тут відэаназіранне. Калі нешта здарыцца, вы будзеце пакараныя».\nКалі ў жыхароў адсутнічаюць цікавасць і матывацыя, то рана ці позна праца прафесіяналаў сканчаецца. Нават самы лепшы прататып не ўкараняецца, калі няма суаўтарства і матывацыі ў мясцовай супольнасці.\nІ калі ў раёне з'яўляюцца спецыялісты, гатовыя дзяліцца ідэямі і дапамагаць у развіцці гарадской прасторы, трэба скочыць у гэты вагон: прафесіяналы сышлі, а ў цябе застаўся вопыт, сетка кантактаў іншых актыўных жыхароў, якія ідэнтыфікавалі сябе ў рамках праекта і раскрылі свой арганізатарскі або творчы патэнцыял; у цябе засталіся прасторы, якія сталі прыносіць карысць і задавальненне; і ты адчуваеш гонар, таму што прыняў удзел у іх праектаванні.\nКаб прасторы, фестывалі, святы, майстэрні і пленэры не засталіся толькі ў тваіх успамінах – працягвай разам з суседзямі па раёне сабе на карысць, таму што ты ўжо не адзін і ведаеш, як можа быць.\nФота: Alexandra Kononchenko\nCharlie | 25.09.2018 05:39


07.12.2019 / 20:27 13\nКіраўнік Хрысціянскіх дэмакратаў Павел Севярынец заклікаў людзей працягнуць пратэсты. На думку палітыка, супраць «паглыбленай інтэграцыі» трэба пратэставаць да, а не пасля, і настойліва.\nУ суботу на плошчу ў Мінску выйшла каля тысячы чалавек. Хоць акцыя і не была санкцыянаваная, яна прайшла спакойна і мірна, калі не лічыць інцыдэнта з п'яным правакатарам, якога скруцілі дэманстранты. Маніфестанты прайшлі шэсцем праспектам Незалежнасці і вуліцамі старога горада. Сілавыя структуры маніфестантам не перашкаджалі.\nСевярынца падтрымалі актывісты іншых нацыянальных ініцыятыў і палітычных сіл, якія выступілі ў суботу. Яны спадзяюцца, што ў нядзелю пратэст збярэ больш людзей і гэта стане сігналам аб пазіцыі беларускага грамадства як для ўладаў Беларусі, так і для свету.\nЗаклікі да новай акцыі пратэсту ў нядзелю распаўсюджваюцца таксама ў тэлеграм-каналах, у фэйсбуку, інстаграме і ўкантакце. Людзі дзеляцца сваімі фотамі і відэа з сённяшняга паходу.\nВідэастрымы з суботняй акцыі пратэсту за няпоўныя восем гадзін сабралі ўжо больш за 200 тысяч праглядаў. Журналісты абяцаюць асвятляць і заўтрашнюю акцыю.


Уладзімер Шаблінскі: жыць будучыняй! | pARTisan — cучасная беларуская культура | contemporary belarusian culture\nАўтар: pARTisan, 04/02/2013 | асоба МУЗЫКА\nУладзімер Шаблінскі: жыць будучыняй!\n«Вольнае паветра» \_ 2012\n«Пікнік.by» \_ 2012\n«Шаманы Шаблі» \_ 2012\n«Троіца» на «Вольным паветры» \_ 2012\n«Паехалі ў Шаблі!» — сталася ўжо мантрай беларускіх прыхільнікаў альтэрнатыўных канцэртаў фармату openair. Не палохаюць іх ні адлегласьць (каля 80 кілямэтраў ад Менску), ні зьменлівае надвор’е. Справа ня толькі ў месцы ці ўнікальных музычных праграмах (тут сапраўды ўдаецца зьбіраць, бадай, найлепшых альтэрнатыўных беларускіх музыкаў). Але галоўнае, што вабіць, — людзі, дзякуючы якім і ўзьнікае тая непаўторная атмасфэра сапраўднага сьвята й вольнага паветра. Шаблі сталіся ня проста фэстам, але — стылем, прыхільнікі якога пазнаюць адзін аднаго адразу — па вачах.\nЯк узьнік хутар, чым ён жыве й у якім напрамку плянуе разьвівацца, распавядае заснавальнік канцэртнай агенцыі «Шаблі» Ўладзімер Шаблінскі.\n— Хутар Шаблі вы набылі, здаецца, дзевяць гадоў таму. А калі ўзьнікла ідэя адкрытай канцэртнай пляцоўкі?\nУладзімер Шаблінскі: Мне заўсёды хочацца весьці гэты адлік з моманту зьяўленьня хутару. Але ў сапраўднасьці трохі інакш. У 1996 годзе я звольніўся з «Радыё Бі-Эй» і праз год заснаваў агенцыю «Лінія гуку», якая юрыдычна існуе й дагэтуль, але паўнавартасна не працуе. Мне гэта ўжо не цікава, маю на ўвазе — працаваць у гарадзкой прасторы.\nДзевяць гадоў таму, сапраўды, зьявіўся хутар — месца, куды можна было разам зь сям’ёй зьбегчы з гораду. Пачалі прыяжджаць сябры, сярод якіх шмат музыкаў, распачаліся канцэрты «на траве» для сваіх. Калі стала цесна ў сарайчыку, мы выйшлі на пляцоўку ў двары, людзей усё прыбывала, і я зразумеў, што трэба нейкім чынам гэта ўпарадкаваць.\nТак хутар атрымаў статус аграсядзібы, было зарэгістравана прыватнае прадпрыемства «Шаблі». Я нават прапісаўся там, бо маральна мне прыемней плаціць падаткі ў раён.\n— Розныя канцэрты вы ладзілі й раней, але, падаецца, што менавіта мінулым летам «Шаблі» сталіся зьяваю, пра якую можна было пачуць ад розных людзей.\nУ. Ш.: Мне насамрэч складана гэта зразумець. Я не лічу, што хутар — гэта фэномэн. Шкада, што мы адны, я б хацеў, каб такіх хутароў было болей. У тым жа Валожынскім раёне — 100, а па ўсёй краіне — 500, альбо нават 1000. Тут увогуле ўключаецца мая філязофія бачаньня будучага разьвіцьця краіны.\nМне падаецца, што пэрспэктыва прыйдзе з рэгіёнаў, і разумныя энэргічныя людзі павінны перасяляцца туды, не канцэнтравацца ў межах мэгаполісу, а раўнамерна разьмяркоўвацца па ўсёй краіне.\nКалісьці я прачытаў у польскай газэце пра тое, як разьвівалася Польшча пасьля распаду СССР. Краіна была разбураная, і ўсе асноўныя ініцыятывы канцэнтраваліся ў буйных гарадах. Але статусныя месьцічы пачалі ўкладаць свае грошы й веды ў сельскую мясцовасьць, перасяляцца за горад, і сёньня мы бачым разьвітую сельскагаспадарчую краіну з адладжанай грамадзянскай супольнасьцю.\nШмат маіх сяброў зараз набылі ўжо свае хутары, таму маю спадзеў, што такія рознага кшталту сялянскія фэсты будуць узьнікаць далей. Я спрабую гэты працэс папулярызаваць, калі мяне запрашаюць на сэмінары, распавядаю пра свой уласны досьвед.\n— Тым ня менш дагэтуль вы застаецеся адны. Чаму?\nУ. Ш.: Тут, вядома, павінна супасьці шмат чаго. У Беларусі ў музычнай сфэры мала таленавітых адміністратараў, многія зьехалі з краіны. Мы дагэтуль застаемся маленькай сельскагаспадарчай дзяржавай, таму амбітным людзям тут проста няма чаго рабіць.\nЯ не лічу сябе канцэртным арганізатарам — проста раблю тое, што падабаецца. Хутчэй, я агратурыст. Камусьці гэта таксама блізка, ён далучаецца. Так узьнікае культурная супольнасьць — мастакоў, музыкаў, праграмістаў, нават зубных дактароў.\nКалі задаюць пытаньне, хто робіць гэтыя фэсты, я адказваю, што гэта 40–100 чалавек — валянтэры й сябры. Агенцыя «Шаблі» — гэта толькі чатыры чалавекі, якія, зразумела, самі такія фэсты зрабіць не змаглі б. Таму я б сказаў, што мы ўнікальныя, бо гэта ўсё ладзіць не камэрцыйнае прадпрыемства, а супольнасьць аднадумцаў, якім падабаецца разам пад музыку бавіць летні час і разумець сваё дачыненьне да гэтай зьявы.\n— Як вы ацэньваеце тое, што адбылося мінулым летам? Чым задаволеныя? Магчыма, штосьці не атрымалася?\nУ. Ш.: Стратэгічна я цалкам задаволены. Вядома, мне хацелася б, каб камэрцыйныя вынікі былі лепшыя. Але тут уключаецца маральны аспэкт. Я не хачу быць падобным да тых акулаў нашага шоў-бізнэсу, зь якімі працаваў раней. «Шаблі» зараз займаюць сваю маленькую нішу, і нам гэтага дастаткова. Тое, што атрымоўваем, спрабуем інвэставаць у будучыню. Спадзяюся, праз гадоў 10 мы зможам больш ганарыццца нашымі дасягненьнямі.\nА што сапраўды трохі хвалявала, — кепскае надвор’е, празь якое шмат людзей не змагло прыехаць і пачуць унікальную музыку. Напрыклад, фэст «Шаманы Шаблі», фармат, які мы будзем прасоўваць і далей. Я разумею, што мы прывозім «Samosad Bend» ці «Vejam Kabata» ў першы й апошні раз. Ніхто ў здаровым розуме ня зробіць гэтага, бо гэта абсалютна не камэрцыйны праект, а элітарнае мастацтва. А шмат хто менавіта з прычыны надвор’я не прыехаў. Таму шкада нават не за тое, што мы ня здолелі акупіць фэст, але што людзі не пабачылі той магіі, якая адбывалася.\n— А што запомнілася з падзеяў мінулага лета?\nУ. Ш.: Насамрэч шмат чаго. Напрыклад, калі тыдзень да фэсту ішоў дождж, а ў дзень канцэрту нябёсы раптам раскрываюцца, і над Шаблі сьвеціць яркае сонца. Але галоўнае — унікальныя людзі, і гэта сапраўды нашая адметнасьць. Я нават адчуваю гонар за людзей, якія да нас прыяжджаюць. За дзевяць гадоў тут узьніклі сем’і: пары, якія сустрэліся менавіта тут і зараз прыяжджаюць ужо зь дзецьмі.\nТак утвараецца дзіўная атмасфэра дабра й узаемалюбові, якая, на маю думку, павінна пашырыцца на ўсю краіну. Уся Беларусь павінна быць, як Шаблі.\n— Але вернемся ў горад. Зараз у розных супольнасьцях актыўна абмяркоўваецца тэма гарадзкой прасторы, права асобы на горад, на розныя ягоныя праявы, у тым ліку нефармальныя. Вы калісьці адзначалі праблему таго, што Менску, напрыклад, не хапае гэткіх месцаў, як клюб «Графіці», які на сёньняшні дзень такі амаль адзіны.\nУ. Ш.: Так, пагаджуся. У Менску ўсё болей становіцца офісаў, розных іншых бізнэсовых установаў, і ў гэтым пляне Менск становіцца сучасным горадам. Ён паварочваецца ў бок прамысловасьці, бізнэсу, якія да душы маюць мінімальнае дачыненьне. Людзі закрываюцца ў сваіх каробках, становяцца абыякавымі адзін да аднаго.\nАле зьвесьці ўсё да «грошы ці інтэрнэт — зло» было б банальна. Няправільнае выкарыстаньне чалавекам дабротаў цывілізацыі — гэта зло, і яно нас накрыла. Гэта ўвогуле глябальная праблема, але, магчыма, у нас яна больш балючая.\n— Але ў іншых эўрапейскіх гарадах, у той жа Вільні — іншая сытуацыя.\nУ. Ш.: Магчыма, літоўцы ня так былі пашкоджаныя савецкай сыстэмай, у іх пераход да сучаснай сытуацыі заняў менш часу, чым у нас. Калі вярнуцца да праблемы месцаў «з душой», у мяне ёсьць сябры, якія валодаюць у Вільні кавярнямі. Але, нягледзячы на тое, што справы ідуць добра й яны маглі б жыць ужо ў іншай эўрапейскай краіне, кантралюючы свой бізнэс адтуль, яны самі стаяць за плітамі, выходзяць у залю, таму што гэта іхнае жыцьцё.\nМне падаецца, так і павінна быць. Ты павінен у сваю справу ўкладаць сябе. Магчыма, хутар мае душу, таму што, па-першае, для мяне гэта дом. Я ўпэўнены, што для Маторына «Графіці» — таксама дом. Людзі, вядома, гэта адчуваюць.\n— Напрыканцы мінулага году легендарнаму праекту «Народны альбом» споўнілася 15 гадоў. Ці плянуеце зладзіць такі канцэрт або аднавіць той жа «Я нарадзіўся тут», які дасюль многія прыгадваюць з захапленьнем.\nУ. Ш.: Магчыма. Імкненьне прывозіць новыя музычныя праекты ўвесь час спрачаецца з жаданьнем узнаўляць і успамінаць тую энэргетыку, што была тады. З аднаго боку, шмат чаго залежыць ад музыкаў, шляхі некаторых сёньня кардынальна разыйшліся. Мне складана ўявіць, напрыклад, што N.R.M. пагодзяцца выступіць на адной пляцоўцы. Але, зь іншага боку, я лічу, што трэба рухацца далей.\nБеларусь шмат жыве мінулым, асабліва савецкім. Так, трэба згадваць, памятаць гісторыю. Але сучасную прастору трэба ў першую чаргу напаўняць ужо новымі энэргіямі. Мы павінны перастаць жыць мінулым, трэба жыць сучаснасьцю, а лепей — будучыняй.\n— Каго б вы хацелі прывезьці ў Беларусь, калі б былі ўсе магчымасьці?\nУ. Ш.: Нікога з тых, хто вядомы шырокаму колу гледачоў. Калісьці я быў фанатам цяжкога року, панку, але «Sex Pistols», калі б вакалісты былі жывыя, не прывёз бы, Мадона на хутары мне таксама ня трэба.\nХочацца прывозіць невядомыя, але ўнікальныя імёны, якія вось толькі пачынаюць узьлятаць, але яшчэ не сапсаваныя мільённымі ганарарамі. Разнастайныя электронныя, традыцыйна гітарныя групы — тая актуальная сучасная сусьветная музыка, што павінна гучаць з кожнай радыёкропкі. А ў нас дагэтуль пануе савецкі нафталін.\n— Магчыма, трэба рабіць сваю радыёхвалю?\nУ. Ш.: Такая ідэя ў нас ёсьць. Паспрабуем рэалізаваць яе ў бліжэйшыя гады: накрыем нашыя ўзгоркі wi-fi і створым сваю інтэрнэт-радыёстанцыю.\n— Якія чаканьні ад гэтага году?\nУ. Ш.: Год вельмі пазытыўна распачаўся. Упершыню за многія гады мы сустрэлі яго ў горадзе разам з бабулямі. Сёньня сярэдзіна студзеня, але навіны працягваюць цешыць. Для мяне гэта добры знак.\nЧакаю, вядома, цёплага лета, заплянаваных «Канцэрту на траве», «Пікнік.by» нашых сяброў «Графіці», «Шаманаў Шаблі», ну і, зразумела, «Вольнага паветра». Я вырашыў не пашырацца, чатыры буйныя фэсты, што могуць прыняць 1,5–2 тысячы чалавек, — гэтага для хутару дастаткова.\n— А колькі максымальна можа прыняць хутар?\nУ. Ш.: На адным зь мінулых «Вольных паветраў» было 2600 чалавек. А ўвогуле, мы нядаўна палічылі: за гады існаваньня Шаблі тут пабывала каля 20 тысячаў чалавек.\n— Раскажыце пра фэст «RAZMAROZKA», што адбудзецца ў Вільні 2 і 3 сакавіка.\nУ. Ш.: «RAZMAROZKA» — наш чарговы фэст з сэрыі канцэртаў, умоўна кажучы, «не на нашай тэрыторыі». Гэты 2-дзённы фэстываль ініцыявалі нашыя літоўскія партнэры. Першы дзень будзе баявы — з «Крамбамбуляй» і дыджэй-дуэтам «Xara Fedotova feat Karina Krysko» пад заслону.\nДругі — больш спакойны: нашыя «Партманэ», якія многім запомніліся сумесным выступам з украінскай «ДахайБрахай» на апошнім «Вольным паветры», а таксама літоўскі «шаман» Саўлюс Пятрэйкіс. Шмат гледачоў едуць менавіта на другі дзень, бо памятаюць той цуд, што адбыўся на «Шаманах Шаблі» ўлетку.\n— За «Крамбамбулю» многія скажуць вам дзякуй.\nУ. Ш.: Так, калі яны ня могуць выступаць тут, значыць, будзем шукаць выхад і прапаноўваць беларусам выяжджаць за мяжу. Добра, што Вільня недалёка. Тым больш, дзякуючы нашым літоўскім партнэрам і традыцыйнай падтрымцы Літоўскай амбасады візы для нашых гледачоў бясплатныя. Зразумела, калі б ня гэта, шмат моладзі не змагло б прыехаць.\n2 і 3 сакавіка ў Вільні адбудзецца двухдзённы фэстываль «RAZMAROZKA» з удзелам музыкаў зь Беларусі й Літвы. Дзякуючы падтрымцы Амбасады Літоўскай Рэспублікі ў Рэспубліцы Беларусьуваходныя квіткі на гэтыя канцэрты для беларусаў забясьпечаныя бясплатнымі візамі. Амбасада прымае дакумэнты на выдачу візаў з 14 студзеня па 22 лютага 2013 году.\nФатаграфіі © Аляксандр Ждановіч, budzma.org\nТэгі: беларускі арт-рок, Уладзімер Шаблінскі, Шаблі


Рэальныя заробкі будуць змяншацца\nСёлета даходы насельніцтва ў Беларусі ў намінальным выражэнні вырастуць нязначна, а ў рэальным – знізяцца, прагназуюць прадстаўнікі бізнесу.\n«Дзяржава, хутчэй за ўсё, будзе арыентавацца на мінімальнае павышэнне даходаў насельніцтва, гэта будзе трэнд 2015 года», – зазначыў старшыня Беларускай навукова-прамысловай асацыяцыі Аляксандр Швец, каментуючы дынаміку даходаў насельніцтва ў першыя месяцы гэтага года.\nПадобны да гэтага пункт гледжання выказваюць і аналітыкі беларускіх кампаній. На іх думку, дзяржава сёлета не будзе істотна павышаць намінальную зарплату, паколькі яе значны рост непазбежна прывядзе да павелічэння попыту на замежную валюту і павышэння націску на курс беларускага рубля. «Таму рост заробкаў у намінальным выражэнні сёлета будзе мінімальным, а ў рэальным выражэнні адбудзецца істотнае зніжэнне даходаў насельніцтва», – выказаў меркаванне фінансавы аналітык буйной кампаніі.\nПаводле звестак афіцыйнай статыстыкі, у лютым 2015 года сярэдняя зарплата ў Беларусі склала 6 млн. 129,1 тыс. рублёў і ў параўнанні з сярэдзінай 2014-га ў намінальным выражэнні практычна не змянілася. У доларавым выражэнні сярэдняя зарплата ў лютым склала 406 долараў. У параўнанні са студзенем яна знізілася на 13 долараў, а ў параўнанні з лютым 2014-га – амаль на 150 долараў.\nУ канцы 2014 — пачатку 2015 года ў Беларусі адбылася дэвальвацыя беларускага рубля, у выніку чаго курс долара вырас прыкладна на 40%. Каб не дапусціць рэзкага зніжэння пакупніцкай здольнасці насельніцтва, урад у снежні «замарозіў» цэны на спажывецкім рынку.\nСнежаньская пастанова аб дзяржрэгуляванні цэн працягвае дзейнічаць. Інфляцыя, якая разлічваецца афіцыйна, у студзені—лютым 2015 года склала 4,1%.


Апісанне гатунку, які вас ніколі не расчаруе - тамат «Маскоўскія Зоркі» F1 | Часопіс Жоўты Хлеб\nУсім знатакам класічных таматаў сярэдняга памеру спадабаецца перспектыўны расійскі гібрыд Маскоўскія Зоркі.\nНекрупные, ідэальна круглыя плады маюць прыемны густ і радуюць багатым ураджаем пры мінімуме працавыдаткаў.\nТамат Маскоўскія Зоркі F1: апісанне гатунку\nГэты тамат - папулярны ультраранний гібрыд F1, прыдатны для вырошчвання ў цяпліцы або ў адкрытым грунце. куст детерминантный, Кампактны, плён сабраны ў пэндзаль па 10-20 штук. Вышыня куста 45-60 см, не штамбовые, не мае патрэбы ў пасынковании. гатунак устойлівы да хвароб, Непатрабавальны да агратэхніцы. Вельмі ўраджай.\nПлён круглявыя, шчыльныя, вельмі сакавітыя. сярэдні вага тамата - 100-110 г. Невялікія ўнутраныя камеры, шчыльная скурка, высокая цукрыстасць. У цёплым клімаце таматы набываюць больш насычаны саладкавы густ.\nСярод асноўных пераваг гібрыд:\nмагчымасць вырошчвання ў адкрытым або закрытым грунце;\nад пасеву насення да збору пладоў праходзіць 75-95 дзён;\nўстойлівасць да захворванняў і шкоднікаў;\nадсутнасць неабходнасці подвязывания і пасынкования.\nДаведка: Недахопаў у гатунку практычна няма. Аднак некаторыя агароднікі адзначаюць павышаную патрабавальнасць да паліванню і якасці падкормак. Часам нараканні выклікае ўсходжасць насення (каля 80%).\nПаходжанне і ўжыванне\nГібрыд выведзены ў Расіі, прызначаны для грунтавога вырошчвання пад плёнкай або высаджвання ў цяпліцы. У рэгіёнах з гарачым доўгім летам магчыма вырошчванне ў грунце без хованкі. Ўраджайнасць высокая, невялікія кусты ўтвараюць некалькі буйных пэндзляў. Таматы на пэндзля спеюць дружна, прыдатныя да збору ў стадыі тэхналагічнай ці фізіялагічнай спеласці. Хутка дозревают пры пакаёвай тэмпературы.\nплён універсальныя, Падыходзяць для салат, супаў, гарніраў, а таксама для кансервавання і падрыхтоўкі сокаў. Пераважна цельноплодное кансерваванне, якое захоўвае прыгожую форму таматаў. Саспелыя плады рэкамендаваны для дзіцячага і дыетычнага харчавання.\nІншыя сталовыя гатункі тамата, прадстаўленыя на нашым сайце: Альфа, вяльможа, Гонар Сібіры, Гейша, Дзікае Ружа, Залатая рыбка, Ільіч, Купалы Расіі, Кумато, Манастырская трапеза, Ружовы скарб, Спрут, Северенок, Тоўсты боцман, Ураган, Фінікіі Чырвоны, фінік Жоўты, Кнігаўка.\nУльтраранние таматы высейваюць на расаду ў канцы сакавіка - пачатку красавіка.Насенне сеюць у заглыбленнем у 1,5 см, пажадана прарошчванне пад плёнкай. Грунт лёгкі, з прымешкай перагною, торфу або пяску. Важная нейтральная кіслотнасць глебы і наяўнасць комплексных мінеральных падкормаў (калійных і фосфарных).\nНа стадыі двух сапраўдных лісткоў праводзіцца пікіравання. Да перасадкі на пастаяннае месца жыхарства расаду трэба 1-2 разы падкарміць комплексным мінеральным угнаеннем.\nУ цяпліцу або пад плёнку расада высаджваецца ў другой палове траўня, да моманту перасадкі глеба павінна цалкам прагрэцца. Пасадкі патрабуюць багатага паліву цёплай вадой 1 раз у 5-6 дзён. Некалькі разоў на сезон патрабуецца падкормка водным растворам дзіванны ці птушынага памёту, а таксама комплекснымі мінеральнымі ўгнаеннямі.\nПасынковать кампактныя кусты не трэба, падвязка патрабуецца толькі ў адкрытым грунце. Для паскарэння паспявання цяплічных таматаў побач з кустамі можна ўсталяваць ёмістасці з разведзеным коровяком. Збіраюць таматы цэлымі галінкамі ці паасобку, па меры паспявання. Перыяд плоданашэння ў обогреваемой цяпліцы істотна вышэй.\nЯк правільна падвязаць таматы глядзіце на відэа ніжэй:\nШкоднікі і хваробы: як з імі змагацца\nГібрыды F1 ўстойлівыя да асноўных захворванняў пасленовых і таматы Маскоўская Зорка - не выключэнне.\nВажна! Для прафілактыкі фітафтарозу, прыкаранёвай і шэрай гнілі рэкамендуецца праліванні глебы абеззаражвальнымі растворамі перад высадкай расады.\nгрунт трэба рыхляць не радзей разу ў тыдзень, У засушлівае надвор'е яго лепш замульчировать торфам, саломай або шалупінай насення сланечніка. Пры завяданні лісця дапамагае апырскванне медесодержащими прэпаратамі. Падраслі таматы трэба берагчы ад смаўжоў, тлі і іншых садовых шкоднікаў. Выявіўшы насякомых і іх лічынкі, можна правесці апырскванне пасадак разведзеным у вадзе нашатырным спіртам. Каларадскіх жукоў і смаўжоў з раслін прыбіраюць ўручную.\nПамідоры Маскоўскія Зоркі - выдатны выбар для вопытных і пачынаючых агароднікаў. Пры захаванні правіл паліву і своечасовым унясенні угнаенняў гэты гібрыд ніколі не расчаруе. Лепшыя вынікі дае вырошчванне ў цяпліцы або пад плёнкай, можна эксперыментаваць, высаджваючы кампактныя кусцікі ў вазоны і гаршкі.\nЛячэнне і барацьба з монилиозом абрыкоса\nАпісанне, фота, асаблівасці жыццёвага цыкла белалобага гуся\nАпісанне метадаў вырошчвання агуркоў у шкляначках на расаду, у пластыкавых бутэльках, мяшках і нават у шкарлупіне яйкі\nЛячэнне пастереллеза у хатніх курэй\nСучасныя тэхналогіі: галандскія цяпліцы - перавагі і недахопы, асаблівасці, фота\nДалікатэсная тамат «Салодкае цуд»: апісанне гатунку і сакрэты вырошчвання\nЯкія клематисы падыдуць для вырошчвання ў Падмаскоўі\nПапулярныя віды шматгадовых флоксов з апісаннем і фота\nСамыя лепшыя гатункі ўкраінскіх дынь\nПеравагі выкарыстання стымулятара плодаўтварэння "Завязь"\nЦеплалюбны гібрыд і яго фота - тамат «Ружовы кароль» F1: характарыстыка і апісанне гатунку


patent Інфекцыя альтэрнатыўнасці\nПастаноўка харэографа і выканаўцы Карела Ванека (Германія) «Зманлівая свабода» цікавы прыклад таго, што ў праграмме фестываля пазначаецца, як пластычны спектакль. Праца артыстаў пабудавана на тэхніцы кантактнай імправізацыі. Карел Ванек спрабуе зразумець меру свабоды сучаснага чалавека і «невыносную легкасць быцця» праз невялікія гісторіі з жыцця хлопчыка, апасрэдаванна звязаныя з сацыяльнымі і палітычнымі падзеямі XX века. Тэкст, які вымаўляецца ад першай асобы, як стрыжань, падтрымлівае сэнсавую сувязь танцаў, якія, дарэчы, звязаны даволі ўмоўна. Пастаноўка нагадвае формулу складання: ад змены месцаў складнікаў сума не змяняецца — танцы, здаецца, можна было б раскласці ў любым парадку. У гэтай асаблівасці ёсць тлумачэнне: харэаграфія ў спектаклі не складае самастойную гісторыю, хутчэй застаецца танцевальнай лексікай, прафесійна і цікава абыграннай у спалучэнні са словам, светам і музыкай. Але ж на то яно і выратавальнае вызначэнне: «пластычны» спектакль.\nЗусім іншая сітуацыя склалася з пастаноўкай «Пустата сярод людзей» (Чэхія), дзе мы сутыкнуліся менавіта з мадэрн-балетам. Спектакль пра адзіноту, сярод узнікшай пустаты, ці то вакол, ці то ўнутры героеў, пра прыглушаны страх, які прымушае строіць паміж людзьмі замест мастоў сцены, пра адчайную барацьбу за захаванне сябе, нават калі той, хто побач сябр, а не вораг, увогуле, пра складаныя адносіны Яго і Яе, напоўненыя жаданнем нежнасці і страхам даверу. Два героя размаўляюць адзін з адным сродкамі мадэрна і кантактнай імправізацыі, нараджая драматургічную аснову. У спектакле няма фармальных канцэптуальных кропак, выразнасць ідзе ад градуса перажывання і эмацыйнай напоўненнасці.\nБеларускія пластычныя спектаклі, як то феерычны і непрадказальны «Доступ к целу» тэатра «ІнЖэст», канцэптуаль і жорсткі праект Яўгена Карняга «Не Танцы» задавалі тонус усяму фестывалю, як і два вечары сучаснай харэаграфіі, прадстаўленыя тэатрамі танца «D.O.Z.S.K.I» і «Каракулі». Кожны з гэтых калектываў — безумоўная з’ява ў сучаснай беларускай тэаральнай прасторы. На іх прафесійны ўзровень можна было б раўняцца, складаючы праграму «Таго самага». Тым не менш, у той момант, калі агульная фестывальная канцэпцыя альтэрнатыўнага некласічнага тэатральнага руху была вытрымана, шкала прафесійнасці ня рэдка набліжалася да лініі аматарства.\nМоцным бокам фестываля з’явіліся майстар-класы. Тэхнікай стварэння драматургіі тэатра імправізацыі падзялілася дырэктар тэатра «ARTіШОК» (Казахстан) Вераніка Насальская. Нараджэнне і складанне гісторый адбываецца непасрэдна на рэпетыцыях ва ўмовах жывога імправізацыонага працэсу. Вызваленне творчай свабоды, праца з асабістымі асацыяцыямі і развіцце дзеяння згодна логікі ўзнікшага вобразнага рада — такія прынцыпы працы нараджаюць жывой тэатральны матэрыял, трэніруюць акцёрскую прыроду, канцэнтруюць увагу. Тэхніка падобна на больш звыклы нам эцюдны метад працы над спектаклем. Розніца ў тым, што драматургія тэатра імправізацыі — самадастатковы напрамак сучаснага тэатральнага руху, які мае прафесійную школу, адпаведныя калектывы, фестывалі і конкурсы.\nМайстар-клас па танцу Буто (ЗША), а таксама клас па тэхніке стварэння з асабістых гісторый тэатральныя (Германія), як і іншыя сустрэчы на фестывале, атрымаліся цікавым вандраваннем на іншыя тэатральныя планеты. Так на майстар-класе па кантактнай імправізацыі Карел Ванек з Германіі даў асновы пластычнага кантакта, пошуку целеснага баланса і даверу партнеру. А вось вулічны тэатр акрамя шматлікіх удзельнікаў сваіх майстар-класаў заражаў пазітыўнай інфекцыяй гледачоў спектакля і проста шакіраваных прахожых і аўтамабілістаў. Асобае бунтарска розавае асяродзе ўварвалася на вуліцы Мінска. Тры цудоўныя розавыя істоты з’явіліся ў дворыку Акадэміі мастацтваў, даследуя наш мір і ўступаючы ў кантакт з Чалавекам. Далей перфоманс пацянуўся на праспект Незалежнасці, дзе акцеры тэатра са Славеніі тварылі бяскрыўдныя шаленствы, варваўшыся ў звыклы рытм горада, а беларуская група падтрымкі, заразіўшыся інфекцыяй вулічнага вар’яцтва і існуючы ва ўмовах новаадкрытай планеты свайго ўяўлення, абмалёўвала трапіўшых на шляху розавымі фарбамі.\nСпроба арганізаванага альтэрнатыўнага прарыва ў беларускай тэатральнай прасторы рознабакова прадставіла сучасны тэатр , пазнаёміўшы з такімі напрамкамі як тэатр буто, новая драма, вулічны тэатр, мадэрн-харэаграфія, паказала моц пластычных праектаў Мінска, заразіла прыемнай інфекцыяй свабоды самавыяўлення і прынесла тэатральнай вясне яркасці і радасці. Застаецца спадзявацца, што інфекцыя гэта не будзе падаўлена імунітэтам дэпрэсіўнага арганізма, а распаўсюдзіцца па беларускай тэатральнай планеце, даўшы імпульс да пашырэння і прафесіяналізацыі альтэрнатыўнага асяродзя.\nАвтор: Sveta, 05.05.2011\nДобры артыкул) Дзякуй Вам!


Тэма: Падагульненне і сістэматызацыя вывучанага па тэме\nСпампаваць 55.44 Kb.\nПамер 55.44 Kb.\nАрганізацыйны момант Матывацыйна-прадметны этап\nА) Дадзены 2 рамонкі, на пялёстках якіх размешчаны катэгорыі і ўласцівасці розных часцін мовы. Вучні павінны зняць лішнія пялёсткі, пакінуць толькі тыя, якія маюць дачыненне да назоўніка.\nБ) Фармулёўка задач урока вучнямі.\n3.Матывацыйна-эмацыянальны этап . Працу нашу я хачу пачаць з прытчы (настаўнік чытае прытчу).\n4.Матывацыйна-перспектыўны этап Настаўнік Я нездарма прачытала вам гэту прытчу. Звярніце ўвагу на дошку. Там запісана дамашняе заданне на наступны ўрок\nДадатак. Ітак, пачынаем . І помніце – усе ў вашых руках! 5.Трэніровачна-карэкцыйны этап\n) вызначыць скланенне назоўнікаў у дужках Б) вызначыць аснову і яе тып В) раскрыць дужкі і паставіць назоўнікі ў патрэбным склоне\n4.Заданне ад «Бусліка» 1. У якім сказе няма арфаграфічных памылак\n2.Значэнне якіх слоў з прыведзеных змяняецца са зменай месца націску\n6. Кантрольна-рэфлексійны этап\nТэма: Падагульненне і сістэматызацыя вывучанага\nпа тэме «Назоўнік».\nМэты: стварыць умовы для падагульнення і сістэматызацыі ведаў па тэме\n«Назоўнік»; садзейнічаць развіццю камунікатыўных здольнасцей вучняў,\nвыпрацоўваць уменне ўдзельнічаць у лінгвістычных гульнях, павышаць\nмоўны кругагляд вучняў; абуджаць цікавасць да вывучэння прадмета.\nАбсталяванне: тлумачальныя слоўнікі; асабістыя карткі кантролю вучняў; рамонак “Назоўнік”; камп ютарная праграма “Юнісофт. Беларуская мова”.\nНекалькі ўрокаў мы з вамі вывучалі тэму назоўнік і яго катэгорыі\nТэма нашага сённяшняга ўрока - “Падагульненне і сістэматызацыя вывучанага па тэме “Назоўнік”.\nАле перш, чым прыступіць да падагульнення тэмы, я прапаную вам выканаць заданне:\n1 рамонак: род, лік, арфаграфія, склон, трыванне, зборны, рэчыўны, які? Якая? Ступень параўнання;\n2 рамонак: скланенне, ніякі род, прадмет, хто? Што?Што рабіць? Спражэнне, адносны, зборны, аснова\nЗыходзячы з таго, што засталося ў рамонках, давайце сфармулюем задачы нашага ўрока: мы павінны паўтарыць і замацаваць веды па наступных катэгорыях: (вучні самастойна прагаворваюць задачы ўрока) род, лік, склон, скланенне, правапіс назоўнікаў, тыпы асноў назоўнікаў, разрады назоўнікаў.\nДаўным-даўно дзесьці на Палессі жыў мудры старац. Многія людзі да яго звярталіся за парадай і дапамогай у цяжкіх жыццёвых абставінах, і нікому ён не адмовіў, усім дапамог. Але знайшоўся чалавек, які не паверыў старому і вырашыў даказаць усім, што стары - звычайны хлус. Ён злавіў матылька і вырашыў спытацца ў старога, жывы матылёк у яго руцэ ці не. А сам для сябе рашыў: калі стары скажа, што матылёк жывы, то ён тут жа задавіць яго і пакажа ўсім, што мудрэц усіх падманвае. Так ён і зрабіў. І калі спытаўся ў старца ці жывы матылёк, той змераў яго поглядам і адказаў: “Усё ў тваіх руках”.\nНастаўнік Я нездарма прачытала вам гэту прытчу. Звярніце ўвагу на дошку. Там запісана дамашняе заданне на наступны ўрок:\n1 варыянт: выпісаць тэкст навуковага стылю, аргументаваць свой выбар, выпісаць з яго ўсе абстрактныя назоўнікі і вызначыць іх скланенне.\n2 варыянт: выпісаць тэкст мастацкага стылю, аргументаваць свой выбар, выпісаць з яго ўсе канкрэтныя назоўнікі і вызначыць іх скланенне.\nНастаўнік Заданне складанае. Але кожны з вас можа быць вызвалены ад яго выканання, калі выканае пэўныя ўмовы: актыўная праца на ўроку, правільнае выкананне тэставых заданняў ( не больш за 2 памылкі ў тэсце). Кожны з вас будзе атрымліваць балы за кожны правільны адказ на ўроку, гэта вы самастойна будзеце фіксаваць у асабістых картках кантролю. У канцы ўрока будзе падлічаны вынік (суседам па парце), вызначаны пераможцы. (вучні атрымліваюць карткі кантролю). Дадатак.\nІтак, пачынаем. І помніце – усе ў вашых руках!\n1. “Апрані слова”\n1 варыянт – абозня\n2 варыянт – фарбавар\n3 варыянт – павільён\nзнайсці ў слоўніках лексічнае значэнне слоў;\nразабраць па марфемах;\nвызначыць катэгорыі назоўніка;\n2. “Карэктар “ вучні павінны выправіць памылкі ў напісанні назоўнікаў:\nНе барака, невораг, а сябр; не людзь; пальчык, каменчык, нянавісць, сарафанчык, агурочык, фантаньчык, барочак.\n3. Комплекснае заданне (пасля выканання вучні па прынцыпу ўзаемаправеркі звяраюць правільнасць па адказах, змешчаных на дошцы)\nА) вызначыць скланенне назоўнікаў у дужках\nБ) вызначыць аснову і яе тып\nВ) раскрыць дужкі і паставіць назоўнікі ў патрэбным склоне\nПабываць у гэтай (акруга)\nМыцца ў (лазня)\nПадарыць кветкі (дачка)\nЦеста ў (дзяжа)\nГняздо на (вярба)\nМару аб (зямля)\nГ) Вызначце памылкі ў дапасаванні прыметніка да назоўніка\nМаленькі качаня Моцная боль\nЗалатая медаль італьянская жывапісь\nПаляўнічая сабака татаў подпіс\nШырокі стэп горкая палын\nД) Пастаўце назоўнікі ў форму адзіночнага ліку.\n4.Заданне ад «Бусліка»\n1. У якім сказе няма арфаграфічных памылак?\nА) Дзядуля аддаў яблык унучцы Ніні.\nБ) Дзядуля адаў яблык унучцы Ніне.\nВ) Дзядуля адаў яблык унучцэ Ніне.\nГ) Дядуля аддаў яблык унучцэ Ніні.\nД) Дзядуля аддаў яблык унучцы Ніне.\n2.Значэнне якіх слоў з прыведзеных змяняецца са зменай месца\nПаўза, кара, цэгла, каса, жыта, каралі.\n3.Вызначце лішняе слова і растлумачце свой выбар.\nАвёс, валошка, проса, пшаніца, ячмень;\nВішня, дзяўчынка, кніга, тэлевізар, канапа;\nКарова, свіння, конь, воўк, кот.\nВыкананне тэставых заданняў на камп ютары (праграма “Юнісофт. Беларуская мова” раздзел “Назоўнік”).\nПадвядзенне вынікаў урока кожным вучнем (вучні падлічваюць свае балы за ўрок, вызначаюцца 3 пераможцы, якія не будуць выконваць дамашняе заданне) 7.Дамашняе заданне\n3 варыянт : выпісаць 20 назоўнікаў, вызначыць іх род.\nЦі карысным быў для вас сённяшні ўрок?\nЦі трэба вывучаць мову?\nПрывядзіце па некалькі прыкладаў адказаў на пытанні:\nШто здарыцца, калі я не буду вывучаць мову, не буду пісаць граматна?\nЧаго не здарыцца, калі я буду вывучаць мову і пісаць граматна?\n9. Тлумачэнне адзнак\nЗаданне ад “Бусліка”\nНяма памылак – 5балаў\n2 памылкі – 4 балы\n4 памылкі – 2 балы\nТэставыя заданні “Юнісофт”


Замежнікі змогуць прыехаць у Беларусь без візы\nТакая магчымасць будзе ў гледачоў чэмпіянату свету па хакеі, які пройдзе ў 2014 годзе.\nПра гэта паведаміла Алена Брок, намесніца дырэктара дзяржаўнай установы «Цэнтркурорт», афіцыйнага тураператара ЧС-2014. Паводле яе, наяўнасць любога квітка на матч – электроннага або арыгінальнага – дасць права бязвізавага ўезду на тэрыторыю Беларусі ў перыяд правядзення хакейнага чэмпіянату. Праўда, кошт квіткоў пакуль невядомы.\n«Цяпер у нас вельмі шмат часу і фінансаў укладаецца ў рэкламаванне чэмпіянату свету па хакеі, – распавяла Алена Брок на III Міжнародным форуме «Імідж Рэспублікі Беларусь: час дзеяць». – На выставу ў Лондане мы падрыхтавалі вялікую прэзентацыю, рэкламныя каталогі на англійскай і расейскай мовах, іншую прадукцыю пра Менск і Беларусь, якую раздалі наведнікам. Цяпер рыхтуемся да берлінскай выставы, дзе адбудуцца прэзентацыйныя выступы, сустрэчы з тураператарамі. Асноўная праца пачнецца пасля таго, як стане вядомы кошт квіткоў».


Цібо II Шампанскі — Вікіпедыя\nЦібо II Шампанскі\n(Пасля перасылкі з Ціба II Шампанскі)\nУ Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых людзей з імем Цібо II.\nУ Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых людзей з імем Цібо дэ Блуа.\nЦібо II Вялікі\nфр.: Thibaut IV le Grand\n1102 — 1152\n(пад імем Цібо IV)\nЭцьен II дэ Блуа\nЦібо V Добры\n1125 — 1152\n(пад імем Цібо II)\nГуга I Шампанскі\nГенрых I Шампанскі\n1093 ці 1090\nБлуа, дэпартамент Луар і Шэр, рэгіён Цэнтр — Даліна Луары, Францыя\n10 студзеня 1152\nГенрых I Шампанскі, Цібо V дэ Блуа[d], Адэль Шампанская, Гільём Белыя Рукі[d], Стэфан I[d], Мары Шампанская[d], Агнес дэ Блуа[d] і Мацільда дэ Блуа-Шампанская[d]\nЦібо II Вялікі на Вікісховішчы\nГерб графаў Блуа\nЦібо IV Вялікі дэ Блуа (фр.: Thibaut IV le Grand), таксама вядомы як Цібо II Шампанскі (фр.: Thibaut II de Champagne, 1093—1152) — граф Блуа (Цібо IV, з 1102), граф Шартра (з 1102), граф Мо, Шатадзёна і Сансера, граф Шампані і Труа (Цібо II, з 1125). Сын Эцьена II, графа Блуа і Адэль Нармандскай, дачкі Вільгельма Заваёўніка.\nНарадзіўся ў 1093 годзе ў Блуа. Стаў спадчыннікам свайго бацькі ў 1102 годзе. У 1125 годзе яго дзядзька Гуга I Шампанскі ўступае ў рыцарскі ордэн Тампліераў і адмаўляецца ад графства Труа і тытула графа Шампані на карысць Цібо IV.\nГерб графаў Шампані\nУ 1135 годзе яго брат Эцьен дэ Блуа становіцца каралём Англіі. Дзякуючы ўзросшаму ўплыву і свайму спрыту, Цібо ўдаецца распаўсюдзіць маленькае графства Труа на ўсю Шампань. Ён становіцца сюзерэнам 5 васалаў архібіскупа Рэймскага, 5 васалаў біскупа Лангрскага і некалькіх — герцага Бургундыі (у прыватнасці, графа Жуаньі). Такім чынам, Цібо становіцца кіраўніком буйной феадальнай дзяржавы, сталіцай якой ён робіць Труа. З гэтага моманту Цібо — адзін з галоўных васалаў кароны, пфальцграф і пэр Францыі.\nПамёр 8 кастрычніка 1152 у Ліньі.\nСям'я і дзеці[правіць | правіць зыходнік]\nЖонка: (з 1123) Мацільда Карынтыйская (1108—1160), дачка Энгельберта II фон Спонхейм, герцага Карынтыі і Юты фон Пасау. Мелі 11 дзяцей, у тым ліку:\nГенрых I Шчодры (1127—1181), граф Шампані і Бры;\nМарыя, м- Эд II, герцаг Бургундыі;\nЦібо V Добры (1130—1191), граф Блуа і Шартра, сенешаль Францыі;\nІзабела (1130-?), м1 — Ражэр III, герцаг Апуліі, м2 — Гильеом дэ Монмирай\nСтэфан I (Эцьен, фр.), граф дэ Сансер;\nГільём Белыя Рукі, архібіскуп Рэймскі, кардынал і папскі легат;\nХ'юга дэ Блуа, абат\nМацільда (пам. 1184), м- Ратру IV (пам. 1191), граф дзю Перш\nАгнэс, м- Рэно II, граф дэ Бар;\nАдэль (1140—1206), м- Людовік VII, кароль Францыі;\nМаргарыта, манашка ў Фантэўро.\n↑ па іншых даных у 1090 г.\n↑ у сутнасці гэта быў толькі тытул, за якім не стаялі ўладанні\n↑ па іншых даных 9 студзеня ці 10 красавіка 1152 года\nГуга I Шампанскі Граф Шампанскі\n1125 — 1152 Пераемнік:\nЭцьен II дэ Блуа Граф Блуа\n1102 — 1152 Пераемнік:\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Цібо_II_Шампанскі&oldid=2954939"\nНарадзіліся ў 1093 годзе\nНарадзіліся ў 1090 годзе\nНарадзіліся ў Блуа\nПамерлі 10 студзеня\nПамерлі ў 1152 годзе\nДом дэ Блуа-Шампань\nПостаці французскай гісторыі\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 22:17, 18 кастрычніка 2017.


Коста-Рыка зараз патрабуе доказы вакцынацыі супраць COVID-19\nГалоўная » Артыкулы апошніх навін » Апошнія міжнародныя навіны » Апошнія навіны Коста -Рыкі » Коста-Рыка зараз патрабуе доказы вакцынацыі супраць COVID-19\nАпошнія міжнародныя навіны • Галоўныя навіны падарожжаў • Дзелавыя падарожжы • Апошнія навіны Коста -Рыкі • Урадавыя навіны • навіны здароўя • індустрыя гасціннасці • Гасцініцы і курорты • навіны • Людзі • Перабудова • Адказны • Бяспека • турызм • Навіны турыстычнага провада • актуальныя\nУсе камерцыйныя ўстановы ў Коста-Рыцы будуць патрабаваць доказы вакцынацыі супраць COVID-19, каб абараніць мясцовых жыхароў і гасцей краіны, пачынаючы з 8 студзеня 2022 года.\nУсім наведвальнікам, незалежна ад узросту і статусу прышчэпак, неабходна запоўніць электронную форму эпідэміялагічнай АБСОЛЮТНАГА ЗДАРОЎЯ не менш чым за 72 гадзіны да паездкі.\nТыя, хто прышчэплены, павінны прыкласці да формы сваю «карту вакцынацыі супраць COVID-19» і атрымаць пэўны QR-код, які яны могуць выкарыстоўваць для ўваходу ў камерцыйныя ўстановы ў краіне.\nЗ 1 снежня 2021 года па 7 студзеня 2022 года будзе дзейнічаць пераходны перыяд, калі камерцыйныя ўстановы могуць прымаць асоб без поўных графікаў вакцынацыі пры ўмове, што яны працуюць на 50% магутнасці.\nПачынаючы з 8 студзеня 2022 г. усе гандлёвыя ўстановы ў г Коста-Рыка спатрэбіцца доказ вакцынацыі супраць COVID-19, каб абараніць мясцовых жыхароў і гасцей краіны. Пацвярджэнне вакцынацыі павінна быць праверана з дапамогай QR-кода або «Карты вакцынацыі супраць COVID-19» і будзе распаўсюджвацца на ўсіх асоб ва ўзросце ад 12 гадоў і старэй. Камерцыйныя ўстановы ўключаюць гасцініцы і курорты, рэстараны і бары, паслугі прыгодніцкага турызму, казіно, крамы, музеі, гімназіі, а таксама акадэміі мастацтваў і танцаў. Асноўныя службы, такія як прадуктовыя крамы і аптэкі, не патрабуюць пацверджання вакцынацыі супраць COVID-19.\nЗ 1 снежня 2021 года па 7 студзеня 2022 года будзе дзейнічаць пераходны перыяд, калі камерцыйныя ўстановы могуць прымаць асоб без поўных графікаў вакцынацыі пры ўмове, што яны працуюць на 50% магутнасці. Установы, якія вырашылі працаваць на 100% магутнасці, павінны патрабаваць доказы вакцынацыі супраць COVID-19.\nКоста-РыкаПатрабаванні да ўступлення застаюцца наступнымі:\nУсе наведвальнікі, незалежна ад узросту і статусу прышчэпак, павінны запоўніць электронную эпідэміялагічную форму HEALPASS не менш чым за 72 гадзіны да паездкі. Тыя, хто прышчэплены, павінны прыкласці да формы сваю «карту вакцынацыі супраць COVID-19» і атрымаць пэўны QR-код, які яны могуць выкарыстоўваць для ўваходу ў камерцыйныя ўстановы ў краіне.\nНаведвальнікі, якія прайшлі поўную вакцынацыю супраць COVID-19, і непаўналетнія ва ўзросце да 18 гадоў могуць уязджаць у краіну без поліса турыстычнага страхавання да 7 студзеня 2022 года. Пачынаючы з 8 студзеня, выключэнне паліса турыстычнага страхавання будзе распаўсюджвацца толькі на прышчэпленых наведвальнікаў і непаўналетніх ва ўзросце да 12 гадоў. Тыя, хто не прайшлі поўную вакцынацыю, павінны набыць паліс мясцовага або міжнароднага страхавання падарожжаў, які пакрывае выдаткі на COVID-19 і карантын, калі гэта неабходна.


Народныя сходы: заўтра, на тых жа месцах, у той жа час — Говори правду!\nНародныя сходы рыхтуюць запасныя сцэнары\nАрганізатары Народных сходаў гатовыя да брутальных дзеянняў спецслужбаў напярэдадні акцыі, запланаванай на 8 кастрычніка. Кожны з сябраў аргкамітэта рыхтуе сабе дубль – на выпадак блакіроўкі ці прэвентыўнага затрымання, а месцы правядзення сходаў таксама маюць сваіх “двайнікоў”.\nУжо заўтра. Грамадскія слуханні: Дэкрэт № 3 павінны быць адменены!\n7 лютага «Гавары праўду» правядзе адмысловы «сход дармаедаў» у гатэлі «Манастырскі» у сталіцы\nЛiтаратар Квяткоўскi раiць «Як стаць беларусам». Заўтра адбудзецца прэзентацыя\n«Як стаць беларусам. Сто гісторый» — новая кніга Севярына Квяткоўскага.


12 лістапад 2012, 14:24\nПасьля выбуху на сьвяткаваньні Дня Рэспублікі, 2008\nКрасавік 1997 - у ноч на 1 красавіка будынак амбасады Расеі было абстраляны з аўтамата Калашнікава. Сьляды ад куль былі знойдзеныя на сценах як самога амбасады, так і суседняга жылога дома. Побач з месцам здарэння быў знойдзены кінуты аўтамат і стрэляныя гільзы. Ніхто не пацярпеў.\nКрасавік 1997 - выбух на газакампрэсарнай станцыі Крупкі. Пашкоджаная газавая труба. Пацярпелых няма.\nКрасавіка 1997 - выбух на газаправодзе Таржок-Менск-Івацэвічы. Пашкоджаная газавая труба. Пацярпелых няма.\nВерасень 1997 - Выбухам самаробнай бомбы магутнасьцю 400 грам у трацілавым эквіваленце пашкоджаныя будынкі судоў Савецкага раёна г. Менску і Менскага раёну і г. Заслаўя. Пацярпелых няма.\nКастрычніка 1997 – у Магілеве ў пад'ездзе свайго дома з дапамогай радыекіраванага выбуховага прыстасаваньня падарваны старшыня дзяржаўнага кантролю па Магілёўскай вобласьці Яўген Мікалуцкі.\nЧэрвень 2001 - У ноч на 1 чэрвеня на тэрыторыю амбасады Расеі невядомыя кінулі выбухоўку. Была пашкоджана агароджа, ніхто не пацярпеў. Інфармацыйныя агенцтвы паведамлялі пра выбух гранаты РГД-5, супрацоўнікі амбасады - пра выбуховыя. Адказнасьць за выбух пазьней узяў на сябе Славамір Адамовіч.\nВерасень 2005 --Выбухі ў Віцебску. Першы выбух адбыўся ўвечары 14 верасьня, побач з прыпынкам грамадзкага транспарту ў кветкавай клюмбе спрацавала самаробнае выбуховае прыстасаваньне ў выглядзе мэталічнай банкі, начыненай гайкамі і шрубамі. У выніку гэтага выбуху былі параненыя два чалавекі. Другі выбух прагучаў праз тыдзень - 22 верасьня. Праз дарогу ад ратушы, паміж кафэ і фантанам выбухнула бомба аналягічная папярэдняй - бляшаная банка з-пад піва, начыненая цьвікамі і шрубамі. Пацярпелі больш за 50 чалавек, 39 з іх шпіталізавалі.\nЛіпень 2008 – Выбух у Менск на сьвяткаваньні Дня Рэспублікі. У выніку выбуху 54 чалавекі зьвярнуліся па мэдычную дапамогу, 47 чалавек былі шпіталізаваныя. Выбухнула самаробная выбуховая прылада, начыненая мэталічнымі гайкамі і цьвікамі.\nЖнівень 2010 -У ноч на 31 жніўня на тэрыторыю расійскага пасольства былі кінутыя бутэлькі з запальнай сумесьсю. У выніку нападу быў падпалены аўтамабіль амбасады Mazda 3. Ніхто з супрацоўнікаў амбасады не пацярпеў. Неўзабаве па справе аб нападзе былі затрыманыя і асуджаныя на розныя тэрміны зьняволеньня анархісты Ігар Аліневіч, Мікалай Дзядок, Аляксандр Францкевіч і Максім Веткін.\nКрасавік 2011 – тэракт у менскім мэтро, 14 загіблых, дзесяткі параненых, абвінавачаныя ў тэракце Дзьмітры Канавалаў і Ўладзіслаў Кавалёў асуджаныя і расстраляныя.\nКастрычнік 2010 - спроба падпалу будынку ўправы КДБ у Бабруйск. Неўзабаве па справе аб спробе падпалу былі затрыманыя і асуджаныя на розныя тэрміны зьняволеньня анархісты Яўген Васьковіч, Павал Сырамалотаў і Арцём Пракапенка.\nЛістапад 2012 - Позна ўвечары 6 лістапада невядомыя кінулі на тэрыторыю амбасады Літвы дзьве бутэлькі з «кактэйлем Молатава». Ніхто не пацярпеў. Распачаты пажар патушылі літоўскія паліцыянты з аховы амбасады.


“Наша беларускае слова – сонца, якое не закоціцца.” На філфаку БДУ зладзілі Тыдзень роднай мовы — Унiверсiтэт\nЯк вядома, 21 лютага адзначаецца міжнароднае свята роднай мовы. Менавіта таму ў гэты дзень распачаўся Тыдзень роднай мовы на філалагічным факультэце. Лагічнасць адзначэння гэтага свята ў яго сцянах падкрэсліў і дэкан факультэта Іван Роўда. Выступілі таксама і нашыя паважаныя госці: прарэктар БДУ па вучэбнай рабоце і інтэрнацыяналізацыі адукацыі Сяргей Ходзін, дацэнт кафедры прыватных методык Інстытута павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі БДПУ імя Максіма Танка Вольга Зелянко, намеснік начальніка ўпраўлення друкаваных СМІ і знешніх сувязей Міністэрства інфармацыі Беларусі Галіна Гусакова, намеснік начальніка ваеннага факультэта па ідэалагічнай рабоце Анатоль Ермаловіч, галоўны спецыяліст упраўлення агульнай сярэдняй адукацыяй Міністэрства адукацыі Беларусь Ірына Булаўкіна і беларускі пісьменнік і перакладчык, галоўны рэдактар выдавецтва “Мастацкая літаратура” Віктар Шніп.\nК ожны з выступоўцаў па-рознаму выказаўся пра неабходнасць развіцця і выкарыстання роднага слова, але пры гэтым усе засталіся перакананыя, што яно павінна заўсёды быць у нашым сэрцы. Трапна падкрэсліў гэтую думку Сяргей Ходзін: “Мова пранікла ў нашыя сэрцы, і супыніць гэты працэс немагчыма.” А Віктар Шніп прачытаў свае надзвычай кранальныя вершы, прысвечаныя матчынай мове і Айчыне.\nВыказванні паважаных гасцей можна смела аднесці да крылатых выразаў. На ўплыў, які здольная зрабіць мова на чалавека, звярнула ўвагу Гусакова Галіна: “Калі вы звяртаецеся да чалавека на яго роднай мове, то звяртаецеся адразу да яго сэрца”.\nДругая частка мерапрыемства – гэта канцэрт, тэма якога – “Ад слова вырастаюць крылы…”. Свае творчыя здольнасці прадэманстравалі курсанты ваеннага факультэта Беларускай дзяржаўнай акадэміі авіяцыі, ансамбль “Жалейка”, прадстаўнікі Рэспубліканскай гімназіі-каледжа пры Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі.\nФілалагічны факультэт, несумненна, таксама прыняў удзел у імпрэзе. Студэнты прадставілі 14 моў свету ў песнях, вершах і творах у прозе. А замежныя студэнты ўсцешылі слухачоў чытаннем верша Петруся Броўкі “Пахне чабор”.\nВыступленні нашых паважаных гасцей і студэнтаў перанеслі нас у чароўны свет, у якім можна было дакрануцца да культуры і скарбаў не толькі беларускага, але і іншых народаў.\nІрына Булаўкіна падкрэсліла, што калі ёсць моладзь, якая цягнецца да роднага слова, то мова не знікне. І хацелася б, каб сенняшнія словы госця-паэта сталі сапраўдным дэвізам нашага народа: “Наша беларускае слова – сонца, якое не закоціцца.”\nФота Анастасiі Шпартавай\nНаступны Студэнцкія арганізацыі павіншавалі БДУ з Днём абаронцаў Айчыны\nРанейшы Ёркшырскі тэр’ер замест аўчаркі? У БДУ завітала кіналагічная служба мытні «Мінск-2»