Хто вырашыў, што ў вучобе і на рабоце заўсёды цяжка?\nБагаты ўраджай — узнагарода за шчырую працу\nУмовы, неабходныя для творчасці\n23.08.2012 07:33 Сацыяльны ракурс\nНабліжаецца верасень, а гэта значыць, што ў дзверы жыцця настаўніка стукае новы навучальны год. Надыходзіць час змены настрою з адпускнога на працоўны. Для таго каб гэты працэс прайшоў плаўна і натуральна, будзем разважаць сёння аб некаторых нюансах, тонкасцях, паўтонах нашай педагагічнай работы, якія напаўняюць яе сэнсам і чалавечнасцю. Іншымі словамі, будзем рыхтаваць сваю душу да зносін з дзецьмі, бацькамі, калегамі…\nПерш за ўсё ўспомнім аб тым добрым, радасным, што выклікала станоўчыя эмоцыі, здарылася ў мінулым годзе. Можа, вашы вучні здзяйснялі добрыя ўчынкі, падтрымліваючы вас і аднакласнікаў; вынаходзілі важныя чалавечыя ісціны. А можа, вам пашчасціла пераканацца ва ўласнай педагагічнай мудрасці? Напэўна, вы ўдала выступалі на педагагічным савеце, метадычным аб’яднанні ці бацькоўскім сходзе! Магчыма, вы ўдзельнічалі ў рабоце навукова-практычнай канферэнцыі ці прафесійным конкурсе і знайшлі сяброў ці аднадумцаў. Можа, менавіта вам удалося падарыць свой бясцэнны педагагічны вопыт іншым ці нават стварыць уласны педагагічны праект і абараніць яго. Дастаткова ўспомніць, што да вас з сімпатыяй ставяцца дзеці, бацькі і калегі, як вашы думкі радасна настрояцца на будучую важную і цікавую педагагічную работу.\nНа фоне станоўчых эмоцый задумаемся над наступным: якое месца ў сучаснай культуры займаюць эмоцыі? Беларускі вучоны-псіхолаг І.М.Андрэева адказвае на гэтае пытанне так: “Эмоцыі ў нашым грамадстве апускаюцца ў іерархіі каштоўнасцей усё ніжэй. Яны не патрэбны, таму што перашкаджаюць поспеху. У сучаснай культуры галоўная роля адводзіцца ведам, а праяўленне ўласных пачуццяў разглядаецца як недастатковая выхаванасць, сведчанне нізкага ўзроўню інтэлектуальнага развіцця. У грамадстве штучна ўкараняецца культ рацыянальных адносін да жыцця… У школе навучанне дзяцей зводзіцца да элементарнай пісьменнасці. Эмацыянальнае жыццё дзіцяці вынесена за рамкі педагагічнага працэсу. І настаўнікаў, і бацькоў у першую чаргу цікавіць не тое, што перажыло і адчула дзіця на працягу дня, а атрыманыя ім адзнакі”. Ці пагодзіцеся вы з такімі высновамі? Ці адпавядаюць яны вашым жыццёвым назіранням? Калі справы ў вашай адукацыйнай установе знаходзяцца менавіта ў такім стане, то неабходна зразумець, што ў гэтым выпадку прапускаюцца магчымасці для сапраўды трывалага засваення ведаў.\nАдным з першых у заходняй псіхалогіі на матывацыйную ролю эмоцый указаў Р.У.Ліпер. Ён выказаў меркаванне, што эмоцыі — гэта першапачатковыя матывуючыя фактары, паколькі дазваляюць стымуляваць актыўнасць (у тым ліку і разумовую), падтрымліваць яе і кіраваць ёю. Прамое ўказанне на матывацыйнае значэнне эмоцый зрабіў сусветна прызнаны даследчык эмоцый К.Ізард: “Эмоцыя — гэта нешта, што перажываецца як пачуццё, якое матывуе, арганізоўвае і накіроўвае”. Вучонымі даказана, што ўласныя эмоцыі і эмоцыі навакольных дазваляюць дзіцяці арыентавацца на іншага, усведамляць суб’ектыўнае значэнне падзей, якія адбываюцца. У працэсе выхавання трэба ўлічваць неабходнасць развіцця эмацыянальных здольнасцей дзіцяці для станаўлення яго ўяўленняў аб маралі. Менавіта інтэлектуальная ацэнка эмацыянальнай інфармацыі дазваляе знайсці залатую сярэдзіну паміж “добра” і “дрэнна”. Старажытнагрэчаская мудрасць гаворыць, і мы цалкам згодны з ёй: “Калі чалавек не засвоіў навуку дабра, для яго дарэмная любая іншая навука”.\nНаш дыялог, дарагія чытачы, падвёў нас да тэмы, якую вучоныя-псіхолагі ўсяго свету лічаць найбольш актуальнай для ўдасканалення адукацыйнага працэсу. І не толькі яго, але і якасці чалавечага жыцця ў цэлым у любой краіне. Змест праблемы такі: як захаваць гармонію паміж эмацыянальным і інтэлектуальным светам чалавека. У навуцы з’явіўся нават новы тэрмін — эмацыянальны інтэлект, які абазначае неад’емную сувязь паміж адзначанымі сферамі чалавечай псіхікі. Абагульняючы многія вядомыя вызначэнні, можна сказаць, што людзі з высокім узроўнем развіцця ЭІ валодаюць выяўленымі здольнасцямі да разумення эмоцый (уласных і іншых людзей), выяўлення эмоцый і да кіравання эмацыянальнай сферай, што садзейнічае добрай прыстасаванасці і эфектыўнасці ў зносінах і дзейнасці. Каб чытачы яшчэ лепш прынялі ЭІ, які даўно існуе ў жыцці, але нядаўна стаў прадметам уважлівага вывучэння вучоных, спашлёмся на самае чалавечнае і яркае тлумачэнне сутнасці ЭІ вучоным Н.Е.Насенка. ЭІ — гэта форма выяўлення пазітыўных адносін чалавека да свету (свет, у якім чалавек можа ажыццяўляць паспяховую жыццядзейнасць); да іншых людзей (як да тых, хто заслугоўвае добрых адносін); да сябе (як да здольнага самастойна вызначаць мэты ўласнай жыццядзейнасці, актыўна іх ажыццяўляць і які дастойны самапавагі).\nПедагог з высокаразвітым эмацыянальным інтэлектам разумее: чым больш добрых эмоцый атрымае вучань ад урока, тым больш добрага настрою, ініцыятывы і энтузіязму прынясе на іншы. У дзіцяці ці падлетка будзе больш стымулаў вучыцца далей і выкарыстоўваць у жыцці тое, чаму навучыўся. Эмоцыі — гэта важны фактар матывацыі. Нездарма ў праваслаўнай традыцыі лічыцца важным, каб кантакты з дзецьмі ў працэсе навучання і выхавання былі напоўнены любоўю і цярпеннем. З пункта гледжання псіхалагічнай навукі, здаецца слушным дзяленне адукацыі ў рамках праваслаўнай традыцыі на адукацыю розуму, адукацыю волі, адукацыю сэрца. Адукаванаму педагогу і мудрым бацькам не можа не спадабацца парада з гэтай педагогікі: “Вучыць трэба без раздражнення. Раздражнёны настаўнік не вучыць, а раздражняе”. Важна, калі дзеці на ўроках жывуць не толькі інтэлектуальным жыццём, але і эмацыянальным. Забарона асобных эмоцый, эмацыянальнага жыцця ў цэлым прыводзіць да фізіялагічных і эмацыянальных парушэнняў. Назапашаныя эмоцыі праяўляюць сябе як боль, непрыемныя адчуванні і нават псіхасаматычныя захворванні.\nТой, хто не ўмее разумець, што адчувае, да месца выказваць свае эмоцыі, часцей звяртаецца да насілля як да сродку вырашэння канфліктаў.\nМы ўжо дастаткова матывавалі нашых чытачоў да ўдасканалення свайго эмацыянальнага інтэлекту. Цяпер дарэчы будзе прапанаваць некалькі парад і практыкаванняў, якія дазваляюць удасканаліцца.\n1. Дадайце пахвалы і яркіх фарбаў у навучанне. “Патрэбнасць у прызнанні — адна з тых умоў, на якіх грунтуюцца самыя незвычайныя таленты”, — сказаў Ота фон Бісмарк. Калі мы ад душы хвалім, мы выклікаем у сэрцы дзіцяці і настроі класа радасць, дорым дзецям дадатковую энергію, ствараем свята. А хто вырашыў, што ў вучобе і на працы заўсёды цяжка?\nПрацэс можна фармалізаваць. Напрыклад, самаму яркаму ўдзельніку ўрока прысвойваць званне “Сонейка” і выдаваць медаль ці пасведчанне. Напрыканцы ўрока дзякаваць дзецям за нешта асаблівае, што яны ўнеслі ў работу групы: пытанне, рэпліку, дадатковую інфармацыю, адпаведны прыклад са свайго вопыту, памылку, якая дапамагла ўсяму класу лепш зразумець матэрыял. Гэтае асаблівае заўсёды можна і трэба знайсці. Напрыканцы дня ці ўрока давайце магчымасць вучням зрабіць адно аднаму кампліменты, якія тычацца асобасных праяўленняў, важных для навучання. Папярэдне варта навучыць дзяцей правільна іх фармуляваць, каб не атрымалася антыкамплімента. Аднак самая галоўная ўзнагарода школьніку — гэта пахвала ці камплімент педагога, які шчыра радуецца поспехам сваіх падапечных. Таму прааналізуйце, як часта вы хваліце навакольных. Наколькі вам уласціва праяўляць радасць за поспехі іншых? Як вы гэта робіце? Што вас абмяжоўвае? Што можа вам дапамагчы ў праяўленні радасных эмоцый для падтрымкі сябе і іншых? Успомніце, якія “хвалебныя” словы, практыкаванні ведаеце і можаце выкарыстоўваць для сябе і вучняў у адукацыйным працэсе. Падумайце, як дапоўніць вашу калекцыю новымі знаходкамі.\n2. Педагогі-пачаткоўцы і педагогі з любым іншым стажам работы, не бойцеся памыляцца ці сказаць, што гэтага вы не ведаеце! Ад ТАКОЙ смеласці і шчырасці вы набудзеце больш павагі калег і вучняў, чым нават можаце сабе ўявіць. Дарэчы, і псіхалагічнае, і фізічнае здароўе захаваеце. Вільям Сомерсет Моэм не адразу зразумеў гэтую простую ісціну. Вось што ён напісаў з гэтай нагоды: “Мінула вельмі шмат часу, перш чым я зразумеў, як гэта проста — шчыра прызнацца: “Гэтага я не разумею”.\n3. Не будзьце занадта сур’ёзнымі, хаця педагог і займаецца сур’ёзнымі справамі. Каб быць узброеным, чытайце шмат кніг, збірайце цытаты, выпадкі, гісторыі з сучаснага жыцця і мінулага. Падумайце, якія жарты, байкі, прытчы, афарызмы, цытаты могуць упрыгожыць ваш урок. Якія паняцці можна патлумачыць пры дапамозе гумарыстычных выказванняў? Дзе звычайна ўзнікаюць складаныя моманты і як можна разрадзіць атмасферу? Таму што ўрок — гэта зносіны. Лепш калі яны будуць натуральнымі і выклікаюць станоўчыя эмоцыі. Калі збіраецеся на ўроку выкарыстоўваць што-небудзь вясёлае, майце на ўвазе, што патрабаванні да вясёлага не менш строгія, чым да сур’ёзнага:\n— тлумачыць тое, што мы маем на ўвазе;\n— узмацняць думку;\n— падкрэсліваць галоўнае;\n— падсумоўваць нашы словы;\n— быць зразумелым усім.\n4. Не выкарыстоўвайце натацыі ў сваёй практыцы. Мудрацы кажуць: “Той, хто жадае заслужыць давер, павінен пастаянна імкнуцца да дыялога”. Давер дзяцей і падлеткаў — паветра нашай прафесіі. Таму, настройваючыся на новы навучальны год, адкажам сабе і на пытанні, каб паспяхова замяніць натацыі дыялогам:\n1. Як растлумачыць матэрыял, каб вучні зразумелі і не сумавалі?\n2. Як дабіцца таго, каб падвядзенне вынікаў не стала натацыяй?\n3. Як выказаць сваю думку не пагардліва, а на роўных?\n4. Як падвесці вынік урока, калі вучні ўжо стаміліся?\n5. Як дабіцца свайго, каб вучні не адчулі ціску?\n6. Як паставіць яркую і запамінальную кропку ўрока ва ўмовах цэйтноту?\nРазвіваць эмацыянальны інтэлект дапамогуць практыкаванні, якія дазваляюць канструяваць эмацыянальныя перажыванні.\nУпэўненасць. Прыміце позу ўпэўненага чалавека. Успомніце выпадкі, калі вы адчувалі сябе ўпэўнена і адпаведна сябе паводзілі. Пагаварыце з сабой, нагадайце, што вы ў сабе цэніце. Уявіце, што вы займаецеся нечым незвычайным: узыходзіце на высокую гару, кіруеце самалётам. Выдзеліце ў сітуацыі нешта, у адносінах да чаго вы адчуваеце ўпэўненасць. Адчуйце свой пазваночнік і ўявіце, што ён ператварыўся ў стальны прут. Вызначце для сябе дакладны зыход сітуацыі, якая падразумяваецца. Успомніце любімую мелодыю з тых, якія напаўняюць вас упэўненасцю. Падумайце аб людзях, якія выклікаюць у вас упэўненасць, і ўявіце, што яны паменшыліся, расселіся ў вас на плячах і гавораць вам на вуха.\nСпакойнасць. Уявіце сабе спакойную, ціхую ваду. Уявіце, што вы знаходзіцеся ў японскім садзе. Глыбока ўдыхніце, заплюшчыце вочы і ўладкуйцеся зручней. Прыслухайцеся да павольнай, гарманічнай музыкі, якая гучыць у вас у галаве і заспакойвае. Злучыце кісці рук і падумайце аб гарманічным адзінстве. Павольна палічыце да 10. Спытайце сябе, на якія пытанні вам па-сапраўднаму хочацца атрымаць адказ, асабліва на тыя, якія маюць адносіны да таго, што адбываецца вакол вас цяпер. Задайце пытанні тыпу: “Як вы гэта робіце?” і “Як гэта працуе?”. Змяніце становішча цела так, каб яно больш падавалася наперад, больш настройвалася на тую ці іншую дзейнасць. Падумайце аб атрыманні адказаў на пытанні без таго, каб задаваць апошнія ўслых. Шукайце адказы ў падзеях, якія адбываюцца навокал.\nВесялосць. Уявіце, што вы валодаеце звышнатуральнымі здольнасцямі, але не накіроўваеце іх на простых смяротных. Уявіце сабе якую-небудзь абуральную грубасць, але не агучвайце яе. Прыдумвайце каламбуры, трымайце іх пры сабе ці вымаўляйце ўслых. Шукайце двухсэнсоўнасць у словах навакольных. Уявіце сабе тую ж сітуацыю ў іншых часавых рамках — дзесяццю гадамі раней ці пазней. Уявіце сабе, што зрабіў бы ў гэтай сітуацыі ваш любімы камічны акцёр.\nСпакойная прысутнасць. Паспрабуйце паглядзець на падзею ці сітуацыю збоку, як глядач, які глядзіць фільм. Проста прысутнічайце. Не ацэньвайце, не перажывайце, а назірайце. Няхай пры гэтым цела будзе расслаблена. Звярніце ўвагу на мышцы твару — яны павінны быць расслабленыя. Дыханне захоўвайце роўнае, павольнае. Спакойная прысутнасць — стан, пры якім спалучаецца фізічная расслабленасць і пазіцыя абстрагаванага назіральніка. У такім стане лёгка ўтрымліваць эмацыянальную ціхамірнасць. Карысна штодзённа хаця б пяць хвілін трэніраваць спакойную прысутнасць. Пачніце з лёгкага практыкавання: проста глядзіце на дрэва, ваду, агонь. Няхай цела запамінае гэты спакойны стан. Потым можна паспрабаваць спакойную прысутнасць, калі на вас крычаць. Шум лістоты ці гукавыя хвалі ад чалавека: якая розніца, калі вы вырашылі быць спакойным? Аднак памятайце аб тым, што некаторых людзей ваша эмацыянальная няўразлівасць можа раздражняць.\nЯк супакоіцца ў сітуацыях, якія вы не здольны змяніць? Прадбачыць форс-мажорныя абставіны; прыняць, што азначае — успрыняць без абмеркавання і абурэння; разважаць і дзейнічаць; ставіцца да цяжкасці, якая ўзнікла, як да задачы; планаваць заўсёды два варыянты: план А (усё ідзе добра) і план Б (што можа пайсці не так і што я зраблю ў кожным з гэтых выпадкаў?).\nЗавяршаючы наш дыялог, дарагія чытачы, жадаю вам у новым навучальным годзе прыемнай эмоцыі — перажывання дасягнутага выніку. Італьянскі псіхолаг І.Паджы назваў гэтую эмоцыю fiero. Яна патрабуе наяўнасці цяжкай праблемы і вельмі пазітыўнага ўспрымання сябе ў момант дасягнення мэты. Жаданне адчуць fiero матывуе вялікія намаганні і вялікія здзяйсненні. Жадаю вам fiero ў новым навучальным годзе!\nПедагогі — людзі, якія думаюць, эмацыянальныя. Гэтае гарманічнае спалучэнне проста неабходна ў прафесіі. Калі ў высокім узроўні развіцця сваіх інтэлектуальных здольнасцей звычайна настаўнік ўпэўнены, і, магчыма, нават вымяраў яго пры дапамозе тэстаў, то аб узроўні свайго эмацыянальнага інтэлекту яму, напэўна, даводзіцца толькі здагадвацца. Каб яго ацаніць, прапаноўваем методыку, распрацаваную Н.Холам для выяўлення здольнасці разумець адносіны асобы, прадстаўленыя ў эмоцыях, і кіраваць эмацыянальнай сферай на падставе прыняцця рашэнняў. Яна складаецца з 30 сцвярджэнняў і змяшчае 5 шкал.\nМетодыка ацэнкі эмацыянальнага інтэлекту (апытальнік EQ)\n1. Эмацыянальная дасведчанасць.\n2. Кіраванне сваімі эмоцыямі (эмацыянальная адыходлівасць; эмацыянальная гнуткасць).\n3. Самаматывацыя (адвольнае кіраванне сваімі эмоцыямі; выключаючы пункт 14).\n5. Распазнаванне эмоцый іншых людзей (хутчэй гэта ўменне ўздзейнічаць на эмацыянальны стан іншых людзей).\n(У дужках — удакладненне беларускага вучонага І.М.Андрэевай.)\nІнструкцыя. Ніжэй будуць прапанаваны выказванні, якія так ці інакш адлюстроўваюць розныя бакі вашага жыцця. Напішыце лічбу справа ад кожнага сцвярджэння, зыходзячы з ацэнкі вашых адказаў:\nЦалкам не згодзен — (–3 балы).\nУ асноўным не згодзен — (–2 балы).\nЧасткова не згодзен — (–1 бал).\nЧасткова згодзен — (+1 бал).\nУ асноўным згодзен — (+2 балы).\nЦалкам згодзен — (+3 балы).\n1. Для мяне як адмоўныя, так і станоўчыя эмоцыі служаць крыніцай ведаў, як дзейнічаць у жыцці.\n2. Адмоўныя эмоцыі дапамагаюць мне зразумець, што я павінен змяніць у маім жыцці.\n3. Я спакойны, калі адчуваю ціск збоку.\n4. Я здольны назіраць змену сваіх пачуццяў.\n5. Калі неабходна, я магу быць спакойным і засяроджаным, каб дзейнічаць у адпаведнасці з запытамі жыцця.\n6. Калі неабходна, я магу выклікаць у сябе шырокі спектр станоўчых эмоцый, такіх як весялосць, радасць, унутраны пад’ём і гумар.\n7. Я сачу за тым, як я сябе адчуваю.\n8. Пасля таго як нешта засмуціла мяне, я магу лёгка саўладаць са сваімі пачуццямі.\n9. Я здольны выслухоўваць праблемы іншых людзей.\n10. Я не зацыкліваюся на адмоўных эмоцыях.\n11. Я адчувальны да эмацыянальных патрэб іншых.\n12. Я магу дзейнічаць заспакаяльна на іншых людзей.\n13. Я магу прымусіць сябе зноў і зноў устаць перад тварам перашкод.\n14. Я стараюся падыходзіць творча да жыццёвых праблем.\n15. Я адэкватна рэагую на настрой, імкненні і жаданні іншых людзей.\n16. Я магу лёгка ўваходзіць у стан спакою, гатоўнасці і засяроджанасці.\n17. Калі дазваляе час, я звяртаюся да сваіх негатыўных пачуццяў і разбіраюся, у чым праблема.\n18. Я здольны хутка супакоіцца пасля нечаканага засмучэння.\n19. Веданне маіх сапраўдных пачуццяў важна для падтрымання “добрай формы”.\n20. Я добра разумею эмоцыі іншых людзей, нават калі яны не выяўлены адкрыта.\n21. Я добра магу распазнаваць эмоцыі па выразе твару.\n22. Я магу лёгка адкінуць негатыўныя пачуцці, калі неабходна дзейнічаць.\n23. Я добра ўлоўліваю знакі ў зносінах, якія ўказваюць на тое, у чым іншыя маюць патрэбу.\n24. Людзі лічаць мяне добрым знаўцам перажыванняў іншых.\n25. Людзі, якія ўсведамляюць свае сапраўдныя пачуцці, лепш кіруюць сваім жыццём.\n26. Я здольны палепшыць настрой іншых людзей.\n27. Са мной можна параіцца па пытаннях адносін паміж людзьмі.\n28. Я добра настройваюся на эмоцыі іншых людзей.\n29. Я дапамагаю іншым выкарыстоўваць іх жаданні для дасягнення асабістых мэт.\n30. Я магу лёгка адключыцца ад перажыванняў непрыемнасцей.\nКлюч для дыягностыкі\nШкала “Эмацыянальная дасведчанасць” — пункты 1, 2, 4, 17, 19, 25.\nШкала “Кіраванне сваімі эмоцыямі” — пункты 3, 7, 8, 10, 18, 30.\nШкала “Самаматывацыя” — пункты 5, 6, 13, 14, 16, 22.\nШкала “Эмпатыя” — пункты 9, 11, 20, 21, 23, 28.\nШкала “Распазнаванне эмоцый іншых людзей” — пункты 12, 15, 24, 26, 27, 29.\nПадлік вынікаў. Па кожнай шкале вылічваецца сума балаў з улікам знака адказу (“+” ці “–”). Чым большая плюсавая сума балаў, тым больш адлюстравана гэтае эмацыянальнае праяўленне.\nУзровень эмацыянальнага інтэлекту ў адпаведнасці са знакам вынікаў па кожнай шкале асобна (парцыяльны):\n> 14 і больш — высокі;\n> 8—13 — сярэдні;\n> 7 і менш — нізкі.\nІнтэгратыўны ўзровень (агульны) эмацыянальнага інтэлекту з улікам дамінуючага знака вызначаецца па наступных колькасных паказчыках:\n> 70 і больш — высокі;\n> 40—69 — сярэдні;\n> 39 і менш — нізкі.\nдацэнт кафедры дашкольнай і пачатковай адукацыі МГІРА.\nПсіхалогія для цябе...\nЭкзамен на стрэсаўстойлівасць...\nКарэкцыя трывожнасці ў дзяцей...\nКалі захацець і пастарацца, поспех забяс...


Работнікі сельскае гаспадаркі зьвяртаюцца да такіх формаў пратэсту як страйк. Учора мэханізатары калгасу “Дубровы” Сьветлагорскага раёну адмовіліся ехаць на нарыхтоўку кармоў.\nСёньня ў “Дубровах” зноў загрузілі дзьве вялікагрузныя машыны жывёлаю і адправілі на мясакамбінат у Калінкавічы, каб мець грошы на выплату заробку за сакавік. На гэта патрэбна звыш 4 мільёнаў рублёў у новых цэнах. Яшчэ большы доўг – за красавік і травень.\n“Справа ў тым, што звычайна падвышэньне цэнаў на мяса й мясныя прадукты адбываецца 4-га, 5-га, 6-га дня новага месяцу, а зараз – канец чэрвеня, жывёлу збываць няма сэнсу. Мы зноў з гэтай здачаю страцім значныя сумы”, – сказаў спадар Бусел.\nНезважаючы на эканамічныя выгоды, калгасныя кіраўнікі мкнуцца ўсё ж такі любым чынам раздабыць грошы, бо сытуацыя ў вёсках сапраўды напружаная. Па 3-4 месяцы заробак ня плацяць ня толькі ў “Дубровах”, але і ў большасьці калгасаў і саўгасаў вобласьці. Агульная сума запазычанасьцяў вяскоўцам цяпер у сельскай гаспадарцы перавысіла 1,5 мільярды рублёў. Гэта болей, чым у прамысловасьці, будаўніцтве, іншых галінах, разам узятых.


Хобі і забавы | Інтэр'Ерныя Штучкі | be.vmat2.org\nІдэальны падарунак на 14 лютага любімаму\nКожны год усе закаханыя пары святкую незвычайны і рамантычнае свята - Дзень Святога Валянціна. Дзень закаханых адзначаецца 14 лютага ў многіх краінах свету, у тым ліку і ў Расіі. Усе дзяўчаты, жонкі з заміраннем сэрца чакаюць набліжэння свята і пачынаюць выбіраць ідэальны падарунак на 14 лютага каханаму.\nДзень Святога Валянціна асаблівы для ўсіх закаханых. Перад 14 лютага ідэі падарункаў і варыянтаў святкавання дакладна не перашкодзяць, бо вывучыўшы іх, вы зможаце самастойна стварыць для каханага чалавека ідэальнае ўрачыстасць. На жаль, часта здараецца так, што з-за працы і мноства спраў мы забываем казаць прыемныя словы і рабіць рамантычныя ўчынкі дзеля сваіх паловак.\nСМС любімаму чалавеку на 14 лютага\nБудні дзень 14 лютага? - не бяда. Порадуй любімую здалёк. Дзень закаханых сталі адзначаць у нашай краіне параўнальна нядаўна, аднак без віншавальнага смс 14 лютага не абыходзіцца. Гэтае свята хутка прыжыўся сярод маладых пар, але і людзі ва ўзросце ў большасці сваёй ўспрынялі станоўча ідэю вылучыць дадатковы дзень для таго, каб зноў прызнацца ў каханні сваёй другой палоўцы.\nПадарункі на 14 лютага: ад традыцый да крэатыву\nДзень усіх закаханых увайшоў у жыццё расейцаў імкліва і вельмі хутка стаў адным з самых любімых святаў, устаўшы ў адзін шэраг з 8 сакавіка і Новым годам. Гісторыя святара Валянціна, парушаў забарону і праводзіў абрады вянчання, расчуліла мільёны сэрцаў па ўсім свеце. А яго запіска, пасланая каханай з турмы з подпісам "Твой Валянцін", спарадзіла адзін з галоўных сімвалаў свята - паштоўкі-валянцінкі.\nПадарунак на 14 лютага для хлопца сваімі рукамі\n14 лютага - свята асаблівае, калі хочацца прадэманстраваць свайму хлопцу ўсю сілу пачуццяў. Самы прыгожы і дакладны спосаб прадэманстраваць тое, наколькі любімы важны для вас, - гэта змайстраваць падарунак на 14 лютага сваімі рукамі. Некаторыя не ўспрымаюць самаробныя падарункі сур'ёзна, лічачы, што да гэтага спосабу звяртаюцца, калі няма магчымасці купіць нешта асаблівае і дарагое.\nШто можна падарыць на 14 лютага?\nПасля навагодніх святаў надыходзіць вялікі дзень Святога Валянціна, які прымушае многіх людзей ламаць галаву над пытаннем аб тым, што падарыць на 14 лютага сваёй палоўцы. Гэта свята стала настолькі папулярным, што распаўсюдзіўся і на іншыя краіны з сваёй радзімы Паўночнай Амерыкі. Папулярнасць свята не дзіўная, бо ў гэты дзень, нарэшце, з'яўляецца нагода прадэманстраваць сваю любоў другой палоўцы.\nВіншаванні з 14 лютага: выбар падарункаў і арыгінальныя ідэі\nДзень святога Валянціна - гэта падстава павіншаваць не толькі сваю другую палоўку, але і іншых блізкіх людзей. Віншаванне з 14 лютага будзе прыемна пачуць бацькам, сваякам і сябрам, таму не забудзьцеся сказаць ім некалькі прыемных слоў у гэта цудоўнае свята. Калі вы падоўгу прападае на працы і не маеце магчымасці надаць дастатковую колькасць часу сваім блізкім, то ў Дзень усіх закаханых варта асабліва пастарацца.\nНавагоднія елкі 2018 для дзяцей - як арганізаваць свята дзіцяці\nПалепшыць навагоднія вакацыі дапамогуць феерычныя прадстаўлення і займальныя навагоднія елкі Навагоднія ёлкі 2018 - гэта выдатная магчымасць добра адпачыць у коле сям'і, акунуцца ў атмасферу казкі і ашчаслівіць дзетак. У сучасным свеце ў людзей застаецца ўсё менш вольнага часу, таму святочныя дні - гэта выдатны нагода паказаць сваім родным наколькі моцна вы іх любіце і правесці вольны час разам.\nМайструем вырабы на Новы год: 2018-ы ўжо на парозе\nХутка наступіць лепшае свята ў годзе. Куранты праб'юць поўнач, і новы, 2018 год зменіць адыходзячы 2017. У чаканні чароўнай навагодняй ночы, каб дарыла радасць і чаканне цуду, можна заняць сябе рукадзеллем. Вырабы на Новы год (2018 -й ўжо зусім блізка) могуць стаць прыемнымі сюрпрызамі-сувенірамі, прыгожымі аксэсуарамі да падарункаў ці ўвогуле самастойнымі падарункамі.\nНавагодняя падрыхтоўка, або Як сустракаць 2018-ы - год Жоўтай Сабакі па ўсіх правілах\nЗасталося зусім няшмат, і мы ўсе дружным крокам ўступім у новы, 2018 год - год Жоўтай Сабакі. Якім ён будзе, што прынясе з сабой, мы не ведаем. Можам толькі здагадвацца і загадваць жаданні Дзеду Марозу. Выдатную палову чалавецтва ў хуткім часе чакаюць асноўныя клопаты па падрыхтоўцы гэтага ўсімі любімага свята.\nНе так далёка засталося да усімі любімага свята - Новага года. Гэта ўрачыстасць адрозніваецца ад усіх астатніх, бо менавіта ў навагоднюю ноч здараюцца цуды. 2019 - год Жоўтай Земляны Свінні ўжо зусім блізка, таму пачынаць выбіраць падарункі трэба ўжо зараз. Цацка ў выглядзе парсюка - актуальны і запатрабаваны тавар напярэдадні свята.\nРобім арыгінальныя навагоднія вырабы сваімі рукамі да 2019 года\nНавагоднія вырабы, зробленыя сваімі рукамі - гэта заўсёды мілыя сэрцу штучкі Для тых, хто любіць і чакае такі цудоўны і мілы сэрцу свята, як Новы год, калі спраўджваюцца мары, калі вочы ззяюць, а душа радуецца ў поўную моц, прабавіць час да яго чарговай сустрэчы дапаможа на вольным часе па-сапраўднаму творчае справа - навагоднія вырабы сваімі рукамі.\nПеперомия: сыход у хатніх умовах\nІнтэр'ер ваннай пакоі, сумешчанай з туалетам\nМодульныя дома для круглагоднага пражывання\nІнструкцыя як выбраць кованые парэнчы для лесвіц\nПлеценыя кошыкі ў інтэр'еры\nПраект Point Lonsdale House ад InForm\nУкусы насякомых - небяспека і засцярога\nСучасная лофт кватэра ў Генце


У маці, якая выступае супраць завода АКБ у Брэсце, хочуць забраць дзіця | euroradio.fm\nГалоўная / У маці, якая выступае супраць завода АКБ у Брэсце, хочуць забраць дзіця\nУ маці, якая выступае супраць завода АКБ у Брэсце, хочуць забраць дзіця\n11/06/2019 - 16:57\nДа Марыі Галалюк прыйшлі з сацыяльнай апекі. Падставай для праверкі ўмоў пражывання яе сына стала ананімка. ...\nБрастаўчанка Марыя Галалюк выхоўвае сына-інваліда, якому патрэбен практычна кругласутачны догляд. Яны з мужам удзельнічаюць у акцыях пратэсту супраць будаўніцтва ў Брэсце акумулятарнага завода. Пасля выхаду артыкула пра іх у незалежных СМІ ў органы апекі паступіла скарга, што Марыя "кожную ноч пасвіцца з чатырма мужыкамі каля прахадной завода, начуючы ў аўтамабілі разам з імі". Аўтар кляўзы прапанаваў забраць у жанчыны дзіця ў прытулак, і ў сям'ю прыйшла праверка.\nШто ўбачылі дома ў Марыі Галалюк прадстаўнікі органаў апекі, як прайшоў гэты візіт і ці будуць забіраць у брастаўчанкі дзіця-інваліда — у рэпартажы Еўрарадыё.\nБрастаўчаніну Ваню 12 гадоў. У яго рэдкае генетычнае захворванне Галервардэна — Шпатца. Ён прыкаваны да ложка, побач з якім знаходзіцца медыцынскі апарат. Маці Вані Марыя Галалюк падыходзіць да ложка, бярэ ў рукі трубку, далучаную да абсталявання, і падносіць яе да рота сына.\n"Гэтая працэдура называецца санацыя. Гэта калі ў дзіцяці няма глытальнага рэфлексу, яно не можа праглынуць сліну. Па меры таго як яна збіраецца, трэба яе даставаць. Працэдура жыццёва неабходная", — расказвае Марыя.\nПрацэс санацыі пастаянны. Як часта трэба яго праводзіць, залежыць ад розных фактараў: умоў надвор'я, стану дзіцяці. Часам электраадсос даводзіцца выкарыстоўваць раз на 20 хвілін, часам — кожныя 3-4 хвіліны. Выключэнне — ноч, дзіця ў гэты час спакойна спіць. Увесь астатні час бацькам даводзіцца пазменна дзяжурыць каля дзіцяці. Муж Марыі працуе, а на яе саму аформлена дапамога па доглядзе інваліда — ад дзяржавы яна атрымлівае штомесяц 500–600 рублёў. Усяго ж догляд Вані патрабуе каля 1200 рублёў — дапамагаюць дабрачынныя арганізацыі.\nРазам з Марыяй, Ванем і праваабаронцамі мы чакаем камісію ўпраўлення па адукацыі адміністрацыі Маскоўскага раёна Брэста. Па словах жанчыны, іх візіт — вынік яе з мужам удзелу ў акцыях пратэсту супраць будаўніцтва акумулятарнага завода.\n"Усё пачалося, калі выйшаў артыкул на "Салідарнасці" пра тое, як мы дзяжурым каля завода. І прыйшоў нейкі ліст-кляўза, дзе было выліта шмат гадасцяў на мяне і маю сям'ю. Бо я выхоўваю дзіця-інваліда, я маці дваіх дзяцей, сёння да мяне прыйдуць органы апекі, якія хочуць пазнаёміцца з маёй сям'ёй, паглядзець умовы пражывання", — расказвае Марыя.\nКамісія з трох чалавек агледзела кватэру, склала акт абследавання. Да ўмоў, у якіх жыве дзіця, прэтэнзій у іх не аказалася. Супраць прысутнасці ў кватэры журналістаў і праваабаронцаў яны не пярэчылі. Дзяржслужачыя прызналіся, што праверка — вынік ліста, які атрымала іх кіраўніцтва: "А мы — самая нізкая прыступка ў гэтай структуры".\nТая самая кляўза\n"Пазіцыя, якую мы займаем супраць акумулятарнага завода? Любы грамадзянін у горадзе Брэсце павінен трошкі пазмагацца за чыстае паветра, за здаровую нацыю, за здаровую будучыню нашых дзяцей. А тое, што ў маёй сям'і выхоўваецца такое дзіця, гэта не мой мінус, гэта мой плюс", — рэзюмуе Марыя.\nПратэсты ў Брэсце супраць будаўніцтва акумулятарнага завода доўжацца ўжо больш за год. Апошняя акцыя, якая адбылася ў нядзелю, 9 чэрвеня, скончылася сустрэчай пратэстоўцаў з кіраўніком Брэсцкага гарвыканкама Аляксандрам Рагачуком. Ён згадаў заключэнне абласнога прыродаахоўнага камітэта, дзе гаворыцца, што завод перавышае нарматывы дапушчальных выкідаў забруджвальных рэчываў у паветра. Кіраўнік горада прапанаваў аднаму з лідараў пратэстоўцаў Дзям'яну Лепясевічу сабраць групу з 10 чалавек для сустрэчы са старшынёй аблвыканкама Анатолем Лісам. Разам яны абмяркуюць праблему акумулятарнага завода. Плануецца, што сустрэча адбудзецца ў сераду, 12 чэрвеня.\nПрэзідэнт ЗША Дональд Трамп / Reuters\nДзверы аптэкі ў Іўі, 28 траўня 2020 года / Аляксандр Васюковіч / Еўрарадыё\nЗ лякарняў выпісалі больш за 17 тысяч чалавек / Reuters\nУ Беларусі працягнулі забарону на вываз за мяжу медыцынскіх тавараў\nСтудэнтка-медык — пра COVID-19 у Віцебску: паток пацыентаў быў вельмі магутны\nУ Іўі перадумалі ўводзіць абавязковае нашэнне ахоўных масак у грамадскіх месцах\nФельчар хуткай дапамогі: беларусы стаміліся баяцца віруса\nБабарыка падаў на Лукашэнку заяву ў Цэнтрвыбаркам\nЦіханоўскі на адным з пікетаў па зборы подпісаў / svaboda.org\nУ Лідзе 78-гадовая жанчына эмацыйна выступіла ў абарону Ціханоўскага\n847 новых выпадкаў COVID-19 зарэгістравана ў Беларусі\nГамяльчанка адсудзіла ў камунальнікаў 2000 рублёў за зламаную руку\nМікалая Статкевіча асудзілі на 15 сутак


Пракуратура знайшла парушэнні ва ўтрыманні гістарычных будынкаў Чачэрска\nСупрацоўнікі вынеслі папярэджанне старшыні Чачэрскага раёна з патрабаваннем ліквідаваць усе недахопы. 08.01.2019, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 8 сту - Sputnik. Супрацоўнікі пракуратуры Гомельскай вобласці выявілі парушэнні заканадаўства аб ахове гісторыка-культурных каштоўнасцяў адносна некаторых будынкаў Чачэрска і Чачэрскага раёна, паведамляецца на сайце ведамства.Падчас праверкі высветлілася, што не ўсе помнікі ў горадзе і раёне даглядаюцца належным чынам. Напрыклад, у аварыйным стане знаходзіцца будынак палаца графоў Чарнышовых-Круглікавых. Ён з’яўляецца часткай гісторыка-культурнай каштоўнасці і захаваў характэрныя рысы архітэктуры ХІХ стагоддзя.Статус гісторыка-культутнай каштоўнасці мае таксама будынак па вуліцы Савецкай, 19 у Чачэрску. Абмежаванне правоў на гэты будынак не было зарэгістравана ў Адзіным дзяржаўным рэгістры, таму ўласнік прыватызаванага памяшкання аплаціў яго поўны кошт і нават выставіў будынак на продаж. Супрацоўнікі пракуратуры спынілі незаконнае адчужэнне памяшкання.У спіс парушэнняў патрапілі і будынкі па вуліцах Савецкая, 13 і Інтэрнацыянальная, 58. У 2015 і 2016 гадах тут арэндавалі памяшканні 15 суб’ектаў гаспадарання, але адлічэнняў у спецыяльны фонд па падтрымцы культуры і мастацтва арандатары не ажыццяўлялі.Акрамя таго, на брацкай магіле ў населеным пункце Покуць Чачэрскага раёна на пахваннях савецкіх воінаў не было спіса іменаў пахаваных.Па выніках праверкі пракуратура Гомелькай вобласці вынесла старшыні Чачэрскага райвыканкама папярэджанне з патрабаваннем ліквідаваць усе правапарушэнні.\nгенеральная пракуратура беларусі, культура, галоўнае, навіны , спадчына, у беларусі\n© Photo : Генеральная прокуратура БеларусиБудынак палаца графаў Чарнышовых-Круглікавых у Чачэрску\nСупрацоўнікі вынеслі папярэджанне старшыні Чачэрскага раёна з патрабаваннем ліквідаваць усе недахопы.\nМІНСК, 8 сту - Sputnik. Супрацоўнікі пракуратуры Гомельскай вобласці выявілі парушэнні заканадаўства аб ахове гісторыка-культурных каштоўнасцяў адносна некаторых будынкаў Чачэрска і Чачэрскага раёна, паведамляецца на сайце ведамства.\nУ мядзельскім касцёле знайшлі адну з самых старажытных рэліквій Беларусі\n3 студзеня 2019, 14:28\nПадчас праверкі высветлілася, што не ўсе помнікі ў горадзе і раёне даглядаюцца належным чынам. Напрыклад, у аварыйным стане знаходзіцца будынак палаца графоў Чарнышовых-Круглікавых. Ён з’яўляецца часткай гісторыка-культурнай каштоўнасці і захаваў характэрныя рысы архітэктуры ХІХ стагоддзя.\nСтатус гісторыка-культутнай каштоўнасці мае таксама будынак па вуліцы Савецкай, 19 у Чачэрску. Абмежаванне правоў на гэты будынак не было зарэгістравана ў Адзіным дзяржаўным рэгістры, таму ўласнік прыватызаванага памяшкання аплаціў яго поўны кошт і нават выставіў будынак на продаж. Супрацоўнікі пракуратуры спынілі незаконнае адчужэнне памяшкання.\nУ спіс парушэнняў патрапілі і будынкі па вуліцах Савецкая, 13 і Інтэрнацыянальная, 58. У 2015 і 2016 гадах тут арэндавалі памяшканні 15 суб’ектаў гаспадарання, але адлічэнняў у спецыяльны фонд па падтрымцы культуры і мастацтва арандатары не ажыццяўлялі.\nАкрамя таго, на брацкай магіле ў населеным пункце Покуць Чачэрскага раёна на пахваннях савецкіх воінаў не было спіса іменаў пахаваных.\nПа выніках праверкі пракуратура Гомелькай вобласці вынесла старшыні Чачэрскага райвыканкама папярэджанне з патрабаваннем ліквідаваць усе правапарушэнні.


Аляксандр Лукашэнка пра арганізатараў пратэстаў: «майданутых» павыкалупліваць і пакараць\nСкандальны дэкрэт аб «дармаедах» паставілі на паузу. Адпаведнае рашэнне было прынятае на нарадзе па актуальных пытаннях развіцця краіны з удзелам кіраўніка Беларусі. Падчас нарады Аляксандр Лукашэнка назваў удзельнікаў акцыяў пратэстаў «гарматным мясам», а арганізатараў «майданутымі».\n«Ніякай перашкоды нармальна жыць працоўным быць не павінна. Вы ведаеце, што нашы «майданутыя» паехалі ў Кіеў шукаць там «майданутых» арганізатараў. Вы ж разумееце, што гэтыя людзі (якія ўдзельнічаюць у масавых акцыях) будуць гарматным мясам, масоўкай. Яны ж не з палітычнымі лозунгамі туды ідуць. А 300–400 чалавек на чале з нашымі адмарозкамі, якія ў Кіеў ездзілі, – яны будуць правакаваць. Яны знойдуць 10–20 прафесіяналаў, якія ў Кіеве адкрылі стральбу. А калі пральецца кроў, тады ўжо бяда. Таму працаваць трэба на папярэджанне. Я кажу гэта публічна», – сказаў кіраўнік краіны.\n«У краіне павінен быць наведзены ідэальны парадак. Некаторыя заяўляюць: я прыходзіў на плошчу і яшчэ прыйду. На плошчу чалавеку нельга забараніць хадзіць. Падключыцеся да гэтай працы, бо гэтая праца праваленая ў Менску, абласных, буйных гарадах. Вызначце ў гарадах тую плошчу, на якую людзі могуць прыйсці і выказаць сваё меркаванне. Там будуць начальнікі вертыкалі ўлады», – загадаў Аляксандр Лукашэнка падчас нарады ў Менску.\n«Майдану ў Беларусі не будзе. Нават перадумоў да гэтага няма. Але заўсёды трэба працаваць на далёкіх подступах да той ці іншай праблемы», – мяркуе Лукашэнка.\nШто рабіць, калі вы ўжо заплацілі падатак?\nІнтэрнэт пра дэкрэт на паўзе: «Государство немножко “отложило”»\n«Нам трэба, як разынкі з булкі, павыкалупліваць правакатараў. І адказваць яны павінны па ўсёй строгасці закона», – заявіў кіраўнік Беларусі.


Шакуючая фатаграфія, якая можа змяніць стаўленне Еўропы да мігрантаў\n03.09.2015 / 17:14\nШакуючая фатаграфія, якая можа змяніць стаўленне Еўропы да мігрантаў 57\nЛёгка сказаць «не пускаць!» А што рабіць? Тапіць караблі, страляць у людзей, якія хочуць прытулку ў мірнай, працавітай Еўропе?\nУ чацвер, 3 верасня, былі апублікаваныя па-сапраўднаму шакуючыя фатаграфіі. На самай першай відаць, што на пляжы недалёка ад фешэнэбельнага турэцкага курорта Бодрум ляжыць цела маленькага хлопчыка. Ён быў адным з 12 сірыйскіх бежанцаў, якія спрабавалі дабрацца да грэчаскай выспы Кос.\nНа другой фатаграфіі паказаны турэцкі паліцэйскі, які на руках нясе цела таго самага хлопчыка, апранутага ў чырвоную футболку і шорты. Турэцкія сродкі масавай інфармацыі назвалі імя загінулага дзіцяці — гэта трохгадовы Айлан Курдзі.\nЯго пяцігадовы брат, па паведамленнях турэцкіх СМІ, таксама патануў, яго цела было выкінута на бераг.\nКурдзі, яго брат і іншыя сірыйскія бежанцы спрабавалі пакінуць горад Кабані, які знаходзіцца ў паўночнай Сірыі. У ім праходзяць жорсткія баі паміж «Ісламскай дзяржавай» і курдскімі паўстанцамі.\nСамае страшнае заключаецца ў тым, што Курдзі і яго брат — толькі дзве смерці з многіх соцень.\nМігранты гатовыя на любую рызыку, каб пакінуць краіну, у якой ідзе грамадзянская вайна. На мінулым тыдні паліцэйскія ў Аўстрыі знайшлі фургон, у якім было больш за 70 цел бежанцаў. Потым зноў знайшлі грузавік з бежанцамі — у Вене паліцыя знайшла на шашы машыну, дзе былі 24 афганскія мігранты. Кузаў быў зачынены звонку і знутры, людзі ўнутры ледзь не задыхнуліся.\nПаводле дадзеных агенцтва ААН па ўцекачах, за мінулае лета пры спробах трапіць у Еўропу загінулі больш за 2500 чалавек. Усяго ж Міжземнае мора з пачатку года перасеклі больш трохсот тысяч сірыйцаў.\nЗ-за наплыву мігрантаў еўрапейскім краінам прыйшлося неадкладна рэагаваць. Венгрыя пабудавала на мяжы з Сербіяй сцяну з калючага дроту, у Нідэрландах урад анансаваў змены заканадаўства — калі папраўкі прымуць, то ў выпадку адмовы кандыдатам на палітычны прытулак ім перастануць прадастаўляць ежу і месца для пражывання ўжо праз некалькі тыдняў.\nНезадаволеныя ўцекачы таксама вырашылі даць адпор еўрапейскім уладам. Так, да прыкладу, у Будапешце яны ўжо некалькі дзён пратэстуюць на вакзале. Венгрыя спрабуе забараніць ім выехаць у Нямеччыну, дзе мігранты спадзяюцца атрымаць прытулак.\nМагчыма, фатаграфія з загінулым Айланам Курдзі сапраўды прымусіць перагледзець стаўленне еўрапейскіх уладаў да праблемы бежанцаў. The Independent ужо папрасіла брытанскага прэм'ер-міністра Дэвіда Кэмерана пракаментаваць інфармацыю, якая з'явілася на фатаграфіі. Палітык распавёў, што фота сапраўды з'яўляюцца шакуючымі, аднак, па яго словах, Вялікабрытанія робіць дастаткова намаганняў для прадухілення вайны ў Сірыі.\nАйяйяй / Адказаць\nА чаму яны не ўцякаюць у арабскія краіны з высокім узроўнем жыцця? Чаму іх аднаверцы мусульмане з Аб,яднаных Арабскіх Эміратаў ці,напрыклад,Кувейта не хочуць ім дапамагчы?\nUsio heta tak, alie čamu staulieņnie da biežancau pavinna pierahliadac Europa ? Čamu nie Saudauskaja Arabija, nie AAE, nie Katar, Bachrejn, Kuwait, Iran ?...Čamu jany biahuc mienavita u Europu, a nie da svaich bratou. I čamu braty stajac u baku ad prabliemy ???\nЮм юм / Адказаць\n03.09.2015 / 17:38\nчто самое интересное,все они бегут , в "загнивающию " Европу, и ни кто из них почему то ,не едет в "стабильную и мирную " Беларусь и встающию с колен россию. Странно почему же.


Галоўная ➠ Лячыць ➠ Ангельскія спецыялісты навучыліся лячыць рак грудзей\nНавуковыя работнікі распавялі аб прынцыпе працы дадзенага новаўвядзенні. На думку лекараў, самым небяспечным момантаў у развіцці анкалогіі лічыцца з'яўленне метастазаў, якія з'яўляюцца прадвеснікамі немінучай смерці. Дзеянне «Эрибулина» накіравана, перш за ўсё, на падаўжэнне тэрміну жыццядзейнасці органаў і лячэнне злаякасных утварэнняў.\nСпецыялісты сцвярджаюць, што стварэнне дадзенага сродкі наблізіць экспертаў да доўгачаканага поспеху ў сферы вытворчасці лекаў, якія спрыяюць паўнавартаснаму акрыяння пацыентаў і збавення хворых ад падступнага хваробы. Новая панацэя зможа спыніць рост шкодных клетак. Акрамя таго, у кожнага чалавека з'явіцца шанец пачаць тэрапію нават на позніх стадыях праявы хваробы.\nНа сённяшні дзень, медыкі ажыццяўляюць канчатковыя лабараторныя і клінічныя выпрабаванні, якія стануць падставай для прасоўвання прэпарата на рынкі збыту. Па словах распрацоўшчыкаў, лекі здольна падоўжыць жыццё хворых на 2 месяцы. Медыкі ўпэўненыя, што гэтага часу дастаткова для поўнага выздараўлення.


Выбіраць ці забараняць | Новы Час\nМінск +8℃ +9℃ +6℃ +6℃\nВіцебск +6℃ +10℃ +9℃ +8℃\nГомель +8℃ +11℃ +9℃ +8℃\nВыбіраць ці забараняць\nПравыя радыкальныя партыі прайгралі выбары ў Бундэстаг, аднак нямецкая грамадскасць патрабуе іх поўнай забароны.\n(На здымку: Правыя радыкалы ўвайшлі ў парламент яшчэ аднаго нямецкага рэгіёна — зямлі Мекленбург Пярэдняя Памеранія)\nПравыя радыкалы, прадстаўленыя ў Германіі Нацыянал-дэмакратычнай партыяй (NDP), Народным саюзам (DU), рэспубліканцамі і Народнай ініцыятывай, выступілі, на першы погляд, вельмі слаба. Ні адна з партый не наблізілася да пяці працэнтаў, што гарантуюць праходжанне ў парламент. Увогуле, найлепшы паказчык неанацысцкіх партый на федэральных выбарах у нацыянал-дэмакратаў — 4,7 (1969 год). А ў 1989-м за рэспубліканцаў на выбарах у Еўрапарламент аддалі галасы 7 працэнтаў немцаў.\nАднак разглядаць неанацыстаў як статыстаў на апошніх выбарах было б няправільна. На хвалі крызісу даверу да старых партый у атмасферы нестабільнасці, выкліканай глабальнай рэцэсіяй, нацыяналістычныя пасланні сталі знаходзяць свайго адрасата.\nІлюстрацыя зменаў настрояў — феномен зямлі Саксонія, якую правыя за апошнія дзесяць гадоў ператварылі ў свой электаральны бастыён. У мясцовым зямельным парламенце ўжо другі раз прысутнічае фракцыя NDP. Гэта, дарэчы, гістарычны прэцэдэнт. Камунальныя выбары вясной гэтага года паказалі, што нацыянал-дэмакраты маюць сваю сацыяльную базу на месцах. У сярэднім у кожнай камуне за іх галасавала 5,6 працэнта. У Дрэздэне нават дзейнічае нацысцкі аналітычны цэнтр, так званая Дрэздэнская школа.\nПоспех на апошніх зямельных выбарах у Саксоніі (жнівень 2009 года) выклікаў не толькі фурор сярод актыву NDP, але і жаданне перанесці саксонскую мадэль выбарчых кампаній на федэральны ўзровень.\nСамі саксонцы поспех тлумачылі тым, што арыентуюцца на больш шырокія колы грамадства, далёкія ад лозунгаў адраджэння Трэцяга Рэйху і праблемаў расавай чысціні. На першае месца выходзяць сацыяльныя пытанні. «Праца — сям’я — радзіма!» — такім быў лозунг саксонскіх нацыянал-дэмакратаў на апошніх выбарах. Важная складовая кампаніі — персанальная крытыка праціўніка, а не партыі. Уся кампанія была накіравана супраць главы адміністрацыі.\nДарэчы, такі падыход выклікаў крытыку з боку лідэра NDP Уда Войгта. Ён прапанаваў сваю канцэпцыю кампаніі пад назвай «Нямецкі шлях». Намер за кошт сацыяльнага папулізму замацавацца ў больш шырокіх сацыяльных групах ён назваў «апартунізмам». На яго думку, у правых радыкалаў павінна быць выключна нацыянал-кансерватыўная лінія. На самай справе, нацыянал-дэмакраты ніколі не думалі цалкам адмаўляцца ад кантактаў са скінхедамі. Па падліках паліцыі, яны падтрымліваюць актыўныя кантакты са ста дзесяццю так званымі Freie Kameradenschaten (Вольнымі таварыствамі) — лакальнымі групоўкамі скінхедаў, аматарамі нацысцкага року і г.д.\nТак ці інакш, менавіта прыёмы саксонцаў былі ўжытыя NDP на апошніх федэральных выбарах. Кампанія нацыянал-дэмакратаў праходзіла пад лозунгам «Працоўныя месцы для немцаў». «Смяротнае пакаранне для забойцаў дзяцей», «Радзіма! Родная мова! Шчасце дзіцяці!» Тэма нацыяналізму, расізму прысутнічала ў выбарчых буклетах, аднак у абмежаваным выглядзе.\nУвогуле, неанацысты прызнавалі, што прарвацца ў Бундэстаг яны наўрад ці змогуць. Галоўная стаўка рабілася на выбары ў парламент зямлі Брандэнбург. Гэта частка былой ГДР, для якой характэрныя высокі ўзровень беспрацоўя, сацыяльная дэзінтэграцыя, палітычная апатыя.\nВыбары 28 верасня прадэманстравалі, што Брандэнбург стаў сімвалам перамогі не правых, а левых. Тут з трыумфам перамаглі сацыял-дэмакраты. Нацыянал-дэмакраты ледзь набралі два працэнта.\nАднак пагроза прыходу неанацыстаў у вялікую палітыку застаецца вельмі актуальнай. Як дэманструюць вынікі выбараў, разам ультраправыя маглі б мець як мінімум 4 працэнты.\nТут, на думку спецыялістаў, у чарговы раз дапамагла супярэчлівая прырода аматараў Трэцяга Рэйху, занадта вялікія амбіцыі іх лідэраў, адсутнасць кампрамісу ў тактычных пытаннях. Напярэдадні выбараў у Бундэстаг раскалоўся так званы «Нямецкі пакт» — альянс нацыянал-дэмакратаў і народнікаў. Прычынай стала чарговая спрэчка правадыроў. Аналітыкі кажуць, што ў выпадку саюзу правых яны мелі б шансы паспрабаваць узяць пяціпрацэнтны бар’ер у Брандэнбургу.\nТаксама выклікаюць занепакоенасць так званыя U–18 Wahl — выбары сярод тых, каму няма 18-ці гадоў. Звычайна напярэдадні федэральных многія школы арганізуюць свае сімвалічныя выбары. Пасля падводзяцца вынікі галасавання па ўсёй краіне. Партыі вельмі ўважліва ставяцца да U–18 Wahl, паколькі галасуюць на іх тыя, хто праз пару гадоў стане сапраўдным выбаршчыкам. У гэтым годзе нацыянал-дэмакраты атрымалі сярод дзяцей 4,6 працэнта. Адным з самых «карычневых» рэгіёнаў стаў Брандэнбург, дзе NDP набрала 7 працэнтаў.\nМіж тым, хутка нацыянал-дэмакратам можа быць не да выбараў. У сакавіку Аддзел абароны канстытуцыі апублікаваў даклад, зроблены на аснове дадзеных інфарматараў, якія тайна працуюць у партыі. Калі верыць дакладу, кіраўнікі нацыянал-дэмакратаў на прыватных сустрэчах мэтай сваёй дзейнасці лічаць падтрымку правага вулічнага экстрэмізму і нацыяналістычнай варожасці. Іх лаяльнасць закону і канстытуцыі — выключна гульня на публіку. Даклад выклікаў палеміку наконт забароны нацыянал-дэмакратаў. Цяпер амаль кожная партыя вядзе дыскусію пра гэта. Аднак старт працэсу забароны NDP можа даць выключна міністр унутраных спраў, імя якога будзе вядома пасля заканчэння фармавання новай урадавай кааліцыі хрысціянскіх дэмакратаў і лібералаў.


На працягу свайго жыцця чалавек спрабуе спазнаць усе, што яго акружае, чаму радавацца, а чаго баяцца. Штодня сустракаючыся з незнаёмай сітуацыяй або прадметамі, ён сутыкаецца з дылемай, як сябе паводзіць, як разабрацца і ўсё зразумець. Недастаткова дасканалыя веды і немагчымасць тлумачэння таго і іншага з'явы прымушаюць нас спасцігаць новае і нязведанае. З прычыны гэтага чалавек стараецца ўспрымаць усё вакол з пазіцыі атрыманых новых ведаў.\nДык што ж такое чалавечае ўспрыманне? Якія віды ўспрымання існуюць? Па сцвярджэнні псіхолагаў, гэта адлюстраванне навакольнага свету ў выглядзе цэласнага ладу. А таксама гэта комплекс адчуванняў, якія валодаюць новымі, раней незнаёмымі ўласцівасцямі. Калі разглядаць ўспрыманне ў развіцці, то ланцужок будзе выглядаць наступным чынам: адчуванне, затым ўспрыманне, далей мысленне. Чалавечае ўспрыманне ўяўляе сабой адзінства лагічнага, пачуццёвага і сэнсавага. Успрымаючы, чалавек не толькі глядзіць, але і бачыць, не толькі слухае, але і чуе, разглядае, углядаецца, прыслухоўваецца.\nІснуе класіфікацыя відаў ўспрымання. У дадзеным працэсе бывае задзейнічаны ў большай ступені якой-небудзь аналізатар, які гуляе асноўную ролю ва ўспрыманні. Гэта можа быць орган слыху, зроку, нюху або дотыку.\nЎспрыманне падзяляецца на дзве формы: міжвольнае, якое не звязана з напругай волі; і адвольнае, інакш кажучы, наўмыснае. Кожная форма ўспрымання, у сваю чаргу, падзяляецца на простыя віды (па мадальнасці): слыхавое, глядзельнае, датыкальнае, нюхальныя, смакавае.\nПсіхолагі вылучаюць чатыры ўзроўню дадзенага працэсу. Па-першае, гэта сэнсарнае ўспрыманне, як пачатковы ўзровень, з дапамогай якога ахопліваецца аб'ект, які трапіў у поле зроку чалавека. Па-другое, перцэпцыйных ўзровень - працэс асэнсавання убачанага, вызначэнне яго класа і катэгорыі. Па-трэцяе, аператыўны ўзровень, што спрыяе ахопу пэўнай функцыі або боку прадмета або аб'екта. Па-чацвёртае, гэта дзейны ўзровень, які спрыяе ўзаемадзеянню з прадметам або аб'ектам, як мэтай дзейнасці.\nВіды ўспрымання ў псіхалогіі класіфікуюцца з улікам спецыфікі прадмета або аб'екта (гаворка чалавека з інтанацыямі, мастацкі твор). Ўспрыманне можа быць як самастойным працэсам, так і уключаным у якую-небудзь дзейнасць.\nСпецыяльна арганізаванае планавае ўспрыманне, якое будзе з'яўляцца спосабам вырашэння якой-небудзь праблемы, называецца назіраннем. Усё гэта простыя формы ўспрымання. Да складаных форм ўспрымання чалавека ставяцца цэласнасць прадмета або падзеі, структурнай, прадметнасць, константного, Аперцэпцыя, асэнсаванасць, ілюзія, выбіральнасць.\nУспрымаючы асобныя прадметы, мы стараемся вылучыць у іх прыкметы, ўласцівасці і імкнемся ўбачыць усё ў цэлым. Дзякуючы гэтаму мы ўяўляем цэласны вобраз.\nВелізарную ролю ў дзейнасці чалавека гуляюць больш складаныя па псіхалагічнай структуры віды ўспрымання, такія як ўспрыманне прасторы, часу і руху.\nУ аснове прасторавага ўспрымання ляжаць рухальныя, глядзельныя, вестыбюлярныя і скурныя адчуванні. У адзіным комплексе яны дазваляюць чалавеку своечасова вызначаць яго становішча ў прасторы і адлегласць ад пэўнага прадмета або аб'екта.\nСкладаныя формы ўспрымання падпадзяляюцца на такія як:\n- ілюзіі, выкліканыя фізічнымі, псіхалагічнымі або фізіялагічнымі прычынамі;\n- выяўленне аб'екта, якое вызначаецца па яго кантраснасці і форме;\n- ўспрыманне аб'екта вызначаецца па колеры і памеры самога аб'екта;\n- ўспрыманне часу - гэта шэраг адчуванняў, якія абагульняюць сігналы галаўнога мозгу аб дзейнасці, хуткасці і паслядоўнасці ўсіх падзей навакольнага свету, а таксама ўнутранага рытму чалавека;\n- асноўнай характарыстыкай ўспрымання руху з'яўляецца хуткасць і кірунак, назіранне і назіральнасць. Гэта адвольная дзейнасць з наўмыснымі дзеяннямі. Чалавек у працэсе назірання вылучае пэўныя дэталі, прыкметы і ўласцівасці прадмета або аб'екта.\nЎспрыманне - гэта перапрацоўка якая паступіла з дапамогай органаў пачуццяў пэўнай інфармацыі, працэс фарміравання цэласнасці вобраза. Розныя віды ўспрымання спрыяюць больш канкрэтнаму бачання вобразаў. Ўспрыманне залежыць ад набытага вопыту. Існуючы вакол свет успрымаецца намі не толькі як структурны і арганізаваны, але і як ўстойлівы і пастаянны.\nСуцяжніцтва як якасць асобы\nЛічыце сябе разумным чалавекам? Вось спіс рэчаў, якіх вы не павінны рабіць\nХандра - гэта смутак або апатыя?\nЭксцэнтрычны чалавек - гэта той, хто бачыць свет інакш\nШто такое аблігацыя: асноўныя моманты\nКоды для дамафонаў - сродак абароны\nПрэпарат «Эреспал» (сіроп): інструкцыя па ўжыванні. Для дзяцей, часта хварэюць інфекцыйнымі захворваннямі дыхальных шляхоў\nСпіс антіарітміческое прэпаратаў і іх класіфікацыя\nШампунь без сульфатаў: спіс. Дзіцячыя шампуні без сульфатаў\nЦікавы рэцэпт прасянай кашы\nНавучанне на ФДА РЭУ ім. Пляханава


Скандал! Гурт Askiepak адмовіўся выходзіць на адну сцэну з гуртом Zatoczka. Тузін Гітоў. Слушны музычны партал Menu\nМузычныя навіны 4629 / 0 27.08.2014\nМузыкі не пажадалі дзяліць сцэну з гуртом празь іх сумнеўную рэпутацыю. Zatoczka пярэчыць: мы нацыяналісты, а не нацысты. Між камандамі разгарэлася вайна кампраматаў. Askiepak і Zatoczka былі заяўленыя ў межах аднаго фэстывалю, які мае прайсьці 28 верасьня. Але музыкі з аднаго гурта, пабачыўшы ў сьпісе выступоўцаў другіх, зьвярнуліся да арганізатараў з просьбай прыбраць тых другіх празь іх сумнеўную рэпутацыю. Пэўны час Zatoczka сапраўды не фігуравала ў ліку ўдзельнікаў канцэрту, але потым была вернутая на афішы. Тады Askiepak афіцыйна заявіў на сваёй старонцы: «Мы адмаўляемся браць удзел у менскім „Tatoo Fest“. Sapienti sat». Цікава, што аналягічная сытуацыя была на канцэрце ў Слуцку, тады Askiepak дамогся таго, што Zatoczka ня выйшла на сцэну. Tuzin.fm зьвярнуўся да ўсіх удзельнікаў гэтага канфлікту. Askiepak — зусім малады гурт. Ён грае у стылі гард-кор і сьпявае выключна па-беларуску. Сёлета музыкі прэзэнтавалі дэбютны EP. Песьні зь яго якраз меркавалі сыграць на сваім сэце на «Тату-фэсьце», аднак калі дазналіся, што ў ім заяўленая Zatoczka, адразу ж зьвярнуліся да арганізатараў мерапрыемства: «Мы сказалі, што не хацелі б выступаць разам і што гэты гурт мае даволі ладны нэгатыўны багаж. Пра тое, што самі ўдзельнікі гурта „фашысты“ сказана не было ані разу, было сказана пра тое, што яны падтрымліваюць нездаровыя карычневыя зьявы і пра тое, што мы ігнараваць ня будзем гэтыя відавочныя рэчы. Папрасілі проста ня ўпісваць нас у афішу і адмовіліся ад удзелу», — распавёў Tuzin.fm адзін з удзельнікаў гурта. На пытаньне да чаго выяўляць такую пільнасьць у адносінах да сваіх калегаў і наогул з чаго яны ўзялі, што Zatoczka мае сумнеўную рэпутацыю, музыкі зазначылі: «Што мае рабіць сумленны і адказны чалавек, калі ў залі людзі пачынаюць ускідаць правыя рукі ў вітаньнях? Ня проста „кідаць казу“ ці раскідвацца абедзьвюма рукамі, а выразна дэманстраваць гэты жэст? У нас ёсьць вялікая колькасьць фактаў, якія не надаюць жаданьня дзяліць зь імі сцэну».\nНа фота: гурт Askiepak\nZatoczka толькі-толькі зрабіла рэбрэндынг ды прадставіла новую песьню. Лідэр каманды Макс Астравухаў як пачуў пра чарговыя праблемы з выступам у Менску, абурыўся: «Я не разумею чаму такое стаўленьне да нас. Мы пасьпяхова выступаем на „Басовішчы“ ды іншых фэстах у Польшчы, „Бандэрштаце“ ва Ўкраіне, атрымліваем шмат прапановаў сыграць адтуль, а ў роднай краіне арганізатары глядзяць на нас з засьцярогай, таму што некаму мы не падабаемся». Музыка не хаваў сваёй радасьці, калі Zatoczka была вернутая ў лік удзельнікаў фэсту 28 верасьня і паабяцаў нават адмыслова не выконваць «футбольных тэмаў», каб нікога не правакаваць. Што да сытуацыі з гуртом Askiepak, то Макс кажа, што іх вакаліст яшчэ ў першым сваім гурце «Down the Tyrant» дазваляў сабе выказваньні, якія таксама можна трактаваць неадназначна.\nНа фота: Zatoczka\nZatoczka пэрыядычна сутыкаецца з праблемамі з-за таго, што набліжаная да кола футбольных фанатаў, што адбіваецца на тэматыцы іх некаторых песень («Хуліганы», «Футбол без мусароў» ды іншыя), але ўсялякую прыналежнасьць да нэанацыстаў ці нейкіх іншых ідэалягічных плыняў заўжды абвяргае. Першы скандал адбыўся ў 2007 годзе, калі гурт удзельнічаў у адборы на «Басовішчы», куды заявіўся зь песьняй з тэкстам: «Жры какосы, жры бананы, ды вяртайся ў Іраны, альбо зьнішчаны ты будзеш тут футбольным хуліганам». Тады музыкі сказалі, што яны наогул апалітычная банда. Цяпер гурт пазыцыянуе сябе так: «Мы нацыяналісты, але не нацысты. Гэта розныя паняцьці. І мы наогул супраць таго, каб дзяліць музычныя гурты на правых і левых». Арганізатар «Tatoo Fest» Алесь Таболіч распавёў Tuzin.fm, што сапраўды спачатку выключыў гурт Zatoczka зь ліку выступоўцаў, але потым узяў іх бок: «Я ведаю гэты гурт ды іх вакаліста. Вёў канцэрт, на якім яны выступалі разам зь „Ляпісам Трубяцкім“. Ніхто там не зігаваў і падставаў лічыць сябе фашыстам не даваў і наогул ніякага экстрэмізму ў іх творчасьці ня бачна. Хоць сапраўды ў Беларусі ёсьць такія гурты, але на адну сцэну зь „Ляпісамі“ яны ніколі ня выйдуць. Да фашыстаў я сам вельмі дрэнна стаўлюся, для мяне важныя нацыянальныя і патрыятычныя прыярытэты. Думаю, што для гэтых абедзьвюх камандаў таксама. Але непаразуменьняў паміж правымі і левымі не пазьбегнуць». Цікава, што пры ўсіх непаразуменьнях, Askiepak і Zatoczka выказалі нядаўна не згаворварваючыся публічны рэспэкт гурту Dzieciuki, які займае выразную пазыцыю ў азначанай тэме і заяўляе, што не пяе для «камуняк, фашні і паган-фрыкаў».\nТэгi: Askiepak, Zatoczka Твитнуть\nDzieciuki. Як гукнеш, так і адгукнецца (прэм’ера альбому!)\t8467 / 2\t10.03.2016\tШансанье Качаткоў: «Бог ня фраер — усё бачыць» (аўдыёпрэм’ера)\t1579 / 0\t29.01.2014\t«Пудынг»: «Мы верым у тое, што будзем пачутыя»\t1300 / 0\t09.03.2015\tRe1ikt выступіць разам зь фіналістамі «Засьпявай 3.0»\t1098 / 0\t22.07.2016\tКАМЕНТАВАЦЬ


Абрад «Закліканне дажджу» са Старога Дзедзіна Клімавіцкага раёна летась трапіў Дзяржспіс аб’ектаў нематэрыяльнай гісторыка-культурнай спадчыны Беларусі\nДождж са Старога Дзедзіна\nОпубликовано: 17.07.2017 20:21:35\nРаней удзельнічаць у абрадзе дазвалялася толькі ўдовам, бо іх сям’ям без кармільца было асабліва цяжка. Зараз яго здзяйсняюць жанчыны і маладыя дзяўчаты. Ідуць да ракі Асцёр, там і адбываецца рытуал: чытаюць малітву, заходзяць у змялелую раку і пад абрадавыя спевы і замовы тры разы праводзяць плугам па дне. Дзве цягнуць плуг, следам адна — «арэ», другая — лазовым дубцом паганяе.\nПраўда, у далёкія часы выконвалі абрад крыху інакш. Зазывальніцы дажджу дамаўляліся пра свае намеры паціху, каб ніхто пра тое не ведаў і самога дзейства не бачыў, а ў раку заходзілі галышом.\nСённяшнія старадзедзінскія жанчыны заходзяць у ваду ў белых вышываных сарочках, і гледачоў на абрад збіраецца многа — прыязджаюць і з іншых раёнаў, і з Расіі, яна тут зусім побач. Але — усё роўна дзейнічае! Ёсць таму многа сведак. Яшчэ расказваюць: у розны час здымалі абрад для тэлебачання і дождж сапраўды пачынаўся. Але і іншае прагаворваюць: маўляў, выклікаюць дождж без патрэбы, для тэлекамер — вось і няма лета цёплага.


15 сьнежань 2010, 19:28\nПаводле індэксу дэмакратыі, які складае аналітычны аддзел брытанскага часопісу Economist (Economist Intelligence Unit), Беларусь знаходзіцца на 130 месцы з канца сярод 167 краінаў сьвету. У рэйтынгу Беларусь аднесеная да катэгорыі краінаў, якія характарызуюцца, як “аўтарытарныя рэжымы”.\nУ 2006 годзе Беларусь займала 128 месца, у 2008 – 132 месца паводле рэйтынгу Economist Intelligence Unit.\nСуседнія з Беларусьсю Літва (41), Латвія (48), Польшча (48) і Ўкраіна (67) аднесеныя да катэгорыі “дэмакратыі з недахопамі”, а Расея (107) да катэгорыі “гібрыдны рэжым”.\nНа першым месцы паводле індэксу дэмакратыі – Нарвэгія, на апошнім – Паўночная Карэя.\nГэта ўжо трэці індэкс дэмакратыі, які робіць аналітычная група часопісу Economist. Ён адлюстроўвае сытуацыю па стане на лістапад 2010 году. Індэкс характарызуе стан дэмакратыі ва 167 дзяржавах, і ахоплівае практычна ўсё насельніцтва сьвету.\nІндэкс дэмакратыі Economist Intelligence Unit заснаваны на пяці катэгорыях: выбарчы працэс і плюралізм, грамадзянскія свабоды, дзейнасьць ураду, ўдзел у палітычным жыцьці і палітычная культура. Краіны адносяць да аднаго з чатырох тыпаў рэжымаў: поўная дэмакратыя, дэмакратыя з недахопамі, гібрыдныя рэжымы, і аўтарытарныя рэжымы.


“Тут край мой, выток мой, дарога мая” | Бешенковичская центральная районная библиотека\n“Тут край мой, выток мой, дарога мая”\nДля кожнага жыхара нашай краіны першая нядзеля верасня - асаблівая, святочная. У шумлівыя спантанныя размовы уключаецца важкае, выверанае стагоддзямі, поўнае мудрасці і стваральнай энергіі Роднае слова. Менавіта ў першыя восеньскія дні у нашай рэспубліцы, пачынаючы з 1994 года, праводзяцца Тыдні беларускага пісьменства.\nГісторыя свята пісьменства мае добрую традыцыю - праводзіцца ў розных гарадах і вёсках Беларусі, звязаных з асветай і адраджэннем пісьменства. Нагадаем, што свята адзначаецца у нашай краіне ў 27 раз. Упершыню яго святкаванне адбылося у старажытным Полацку.\nЧалавек і час. Імгненне і бясконцасць. Сучаснасць і гісторыя. Мы ганарымся слаўнай гісторыяй нашага пісьменства, бо кожны куточак Беларусі звязаны з высокай духоўнасцю чалавека, з кнігаю, са Словам. І як тут не ўспомніць крылатае выказванне з Бібліі – Кнігі ўсіх кніг – “Спачатку было слова...”.\nСапраўды, хто мы без песні, без казкі, што мама распавядае зімовымі ці летнімі вечарамі, без роднага слова? І гэтае Слова неслі ў народ сусветна вядомыя імёны, якія сёння мы вымаўляем з вялікім гонарам: Ефрасіння Полацкая, Францыск Скарына, Сімяон Полацкі, Сымон Будны….\nПрыемна, што праз стагоддзі пра родную культуру і пісьменства прымушае нас задумацца вялікі шэраг сапраўдных патрыётаў Бацькаўшчыны: Францішак Багушэвіч, Цётка, Максім Багдановіч, Пімен Панчанка, Ніл Гілевіч, Максім Танк, Уладзімір Дубоўка, Пятрусь Броўка, Кузьма Чорны, Іван Мележ, Уладзімір Караткевіч, Васіль Быкаў – дзесяткі і дзесяткі знакамітых зорак нашай літаратуры.\nБешанковіцкая зямля - як разгорнутая кніга. У яе палёў- лясоў пазычылі сілы творчыя, таленавітыя людзі. Яны пішуць кнігу нашай роднай зямлі, кожная старонка якой для нас - адкрыццё і ўрок сумленнага служэння слову, адукацыі, нацыянальнай культуры. Праз усё сённяшняе шматгалоссе новых паэтычных рытмаў, сугучных новаму часу і новым падзеям, як крыштальны звон, прабіваецца строгая музыка вершаў нашых паэтаў - землякоў.\nНа мерапрыемства запрошаны член Саюза пісьменнікаў Беларусі Алесь Бабаед і Уладзімір Асокін.\nСловамі павагі успомнілі вядомага земляка Б.П.Беляжэнка, уражэнца Бачэйкаўскай зямлі. На жаль яго няма з намі, але літаратурная спадчына пісьменніка застанецца назаўсёды .\nСустрэча атрымалася цёплай, лірычнай. Гучалі добрыя вершы, прысвечаныя роднай зямлі, роднай мове, бацькам.


Клешчавы энцэфаліт. Асаблівасці дыягностыкі. ЛячэннеКлешчавы энцэфаліт. Асаблівасці дыягностыкі. Лячэнне\nСлушна — Здароўе — Хваробы ад А да Я — Будзь напагатове. Клешчавы энцэфаліт. Першыя прыкметы і асаблівасці цячэння\nНа тэрыторыі Беларусі выпадкі заражэння клешчавым энцэфалітам рэгіструюцца значна радзей за хваробу Лайма. Разам з тым, клешчавы энцэфаліт можа працякаць даволі цяжка – з ліхаманкай, інтаксікацыяй і сімптомамі паражэння нервовай сістэмы. Захворванне не мае спецыфічных прыкметаў і з-за гэтага нярэдка дыягнастуецца несвоечасова.\nПра тое, па якіх сімптомах можна западозрыць клешчавы энцэфаліт, а таксама пра асаблівасці яго лячэння інфармацыйнаму парталу Здаровыя людзі распавёў дацэнт кафедры інфекцыйных хвароб Беларускага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта, к.м.н., галоўны пазаштатны інфекцыяніст Камітэта па ахове здароўя Мінгарвыканкама Мікіта Салавей.\nПершыя прыкметы клешчавога энцэфаліту\nНа жаль, спецыфічных сімптомаў, напрыклад, як для Лайм-барэліёзу – мігруючая эрытэма, для клешчавога энцэфаліту на самай ранняй стадыі няма. Многія пацыенты ўжо потым, калі хвароба знаходзіцца на сваім піку, адзначалі, што праз нейкі час пасля ўкусу кляшча ў іх падымалася тэмпература, іх ліхаманіла, увогуле, былі прыкметы грыпападобнай інфекцыі.\nІнкубацыйны перыяд клешчавога энцэфаліту складае ад 4 да 28 дзён (у сярэднім, 8 дзён). Менавіта ў гэты час у большасці людзей з'яўляюцца першыя прыкметы захворвання.\nІснуе некалькі клінічных формаў клешчавога энцэфаліту, аднак у Беларусі найбольш распаўсюджаны дзве – ліхаманкавая, якая па сімптомах падобная да вострых рэспіраторных вірусных захворванняў, а таксама больш цяжкая – серозны менінгіт, стан, пры якім інфекцыяй пашкоджваюцца абалонкі галаўнога мозгу.\nДацэнт кафедры інфекцыйных хвароб Беларускага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта, к.м.н., галоўны пазаштатны інфекцыяніст Камітэта па ахове здароўя Мінгарвыканкама\nПры ліхаманкавай форме клешчавога энцэфаліту пацыенты часцей за ўсё да ўрача не даходзяць. Перахадзіў на нагах, прапіў гарачкапаніжальнае, часам і антыбіётык, які ніяк не ўплывае на цячэнне захворвання, бо гэта вірусная інфекцыя, і ўсё прайшло. Клешчавы энцэфаліт у выглядзе менінгіту працякае больш цяжка, чым, скажам, энтэравірусны менінгіт, які пацыент можа перанесці, нават не звяртаючыся па медыцынскую дапамогу. Спецыфічнага лячэння менінгіту, выкліканага клешчавым энцэфалітам, няма. Мы ўхіляем сімптомы, палягчаючы стан пацыента. У некаторых выпадках (да 2% ад усіх формаў клешчавога энцэфаліту) можа развівацца менінгаэнцэфалітычная форма. Яна працякае больш цяжка і характэрная для аслабленых і ўзроставых пацыентаў.\nЛячэнне менінгіту, выкліканага вірусам клешчавога энцэфаліту, складае ў стацыянары ў сярэднім 10-14 дзён, дадаў Мікіта Салавей. Пры развіцці менінгаэнцэфаліту такой жа этыялогіі – 3-4 тыдні.\nАсаблівасці цячэння клешчавога энцэфаліту\nПры паражэнні цэнтральнай нервовай сістэмы вірусам клешчавога энцэфаліту ёсць адна асаблівасць. Яна заключаецца ў тым, што для гэтага захворвання практычна заўсёды характэрна так званае двуххвалевае цячэнне.\nПершая хваля. Праходзіць у выглядзе грыпападобнага сіндрому. Гэта можа быць ліхаманка, стамляльнасць, невялікі галаўны боль, ламота ў мышцах і суставах, пакашліванне і пяршэнне ў горле. Тэмпература звычайна павышаецца да субфебрыльных значэнняў – не вышэй за 38,0°С.\nДоўжыцца такі стан, як правіла, не больш за тры-пяць дзён, потым самаадчуванне пацыента паляпшаецца, тэмпература цалкам нармалізуецца. Сур'ёзных наступстваў для здароўя чалавека гэтая фаза захворвання не нясе.\nДругая хваля. Пасля адноснага «зацішша» захворвання, калі чалавек сябе добра адчувае, надыходзіць другая хваля хваробы, падчас якой вірус пашкоджвае нервовую сістэму.\nТэмпература падымаецца да больш высокіх значэнняў – 38-39°С, з'яўляецца клініка менінгіту ў выглядзе нарастаючага галаўнога болю, які дрэнна адказвае на прыём анальгетыкаў, часам з млоснасцю і ванітамі.\nПры больш цяжкім працягу захворвання ў форме менінгаэнцэфаліту магчымае развіццё прыгнёту свядомасці, калі чалавек робіцца санлівым, затарможаным, дэзарыентаваным. Часта з'яўляюцца парушэнні каардынацыі (пацыент скардзіцца на галавакружэнні, хістаецца пры стаянні, хадзе, няўпэўнена выконвае руцінныя бытавыя дзеянні).\nТакім чынам, абавязкова трэба звярнуцца па дапамогу да ўрача, калі пасля прысмоктвання кляшча:\nна працягу 4-28 дзён у вас з'явіліся прыкметы вострай рэспіраторнай інфекцыі (павысілася тэмпература, з'явіліся слабасць, патлівасць, ламота ў мышцах і суставах і г.д.), і прыкладна праз 3-5 дзён гэты стан прайшоў;\nпраз некаторы час павысілася тэмпература да 38-39°С, з'явіўся галаўны боль, які не праходзіць пасля прыёму абязбольвальных сродкаў, што звычайна вам дапамагаюць; млоснасць і ваніты, якія паўтараюцца, але не прыносяць палёгкі.\nЗападозрыць клешчавы энцэфаліт можна менавіта дзякуючы такому двуххвалеваму цячэнню захворвання.\nПацвердзіць хваробу лабараторна можна і падчас першай, і падчас другой хвалі, аднак метады дыягностыкі пры гэтым выкарыстоўваюцца розныя.\nТак, у першую хвалю, калі вірус у вялікай колькасці маецца ў крыві пацыента, аптымальна выканаць палімеразную ланцуговую рэакцыю (ПЛР) крыві, якая дазваляе выявіць генетычны матэрыял узбуджальніка.\nА вось у другую хвалю найлепшы метад дыягностыкі – вызначэнне ў крыві антыцелаў класаў IgM і IgG да віруса. Гэта звязана з тым, што антыцелы ў крыві чалавека выпрацоўваюцца ў дастатковай для дыягностыкі колькасці толькі ў другой фазе клешчавога энцэфаліту.\nНа жаль, у часткі пацыентаў пасля першай хвалі захворвання можа развіцца і другая. Вы павінны абавязкова звярнуцца да ўрача пры ўзнікненні галаўнога болю ці іншай сімптаматыкі. Эфектыўных метадаў лячэння, якія дазваляюць нам абарваць развіццё другой хвалі захворвання пры з'яўленні ў чалавека сімптомаў першай хвалі не існуе.\nСпецыфічнага лячэння, г.зн. такога, якое ўплывае на сам узбуджальнік, пры клешчавым энцэфаліце няма.\nКалі пры Лайм-барэліёзе ў нас маюцца антыбіётыкі, якія дзейнічаюць на ўзбуджальнік, дык тут існуе толькі магчымасць памяншаць галаўны боль, купіруючы павышаны ўнутрачарапны ціск (супрацьацёкавая тэрапія), прызначаючы анальгетыкі, гарачкапаніжальныя, праводзіць дэзінтаксікацыйнае лячэнне. Гэта так званыя патагенетычная і сімптаматычная тэрапія. Існуючы цяпер у распараджэнні медыкаў супрацьклешчавы імунаглабулін паказвае не вельмі высокую клінічную эфектыўнасць і выкарыстоўваецца толькі ў якасці дадатковага лячэння ў цяжкіх пацыентаў. Непасрэдна з узбуджальнікам – вірусам клешчавага энцэфаліту – арганізм спраўляецца самастойна.\nНе варта забывацца, што заразіцца клешчавым энцэфалітам можна не толькі праз прысмоктванне інфіцыраванага кляшча. Шляхам перадачы з'яўляецца і ўжыванне непастэрызаванага казінага малака. Вірус клешчавога энцэфаліту адчувальны да фактараў знешняга асяроддзя і гіне пры кіпячэнні на працягу 2 хвілін або праз 10-20 хвілін пры награванні да 60°С.\nАкрамя гэтага, «падхапіць» інфекцыю можна ў выпадку, калі вы выдаляеце кляшчоў, напрыклад, з хатніх жывёл. Пры гэтых маніпуляцыях абавязкова варта апранаць пальчаткі або выкарыстоўваць пінцэт ці адмысловую прыладу. Выпадкова раздавіўшы кляшча пальцамі, вы можаце заразіцца – вірус клешчавога энцэфаліту здольны пранікаць нават праз не траўмаваную скуру і слізістыя.\nПадчас паходаў у лес варта карыстацца рэпелентамі (хімічнымі рэчывамі, здольнымі адпужваць кляшчоў і іншых членістаногіх), часта праводзіць сама- і ўзаемаагляды.\nПры выманні кляшча нельга выкарыстоўваць розныя алеі, спіртавыя растворы, крэмы. Гэта прыводзіць да асфіксіі членістаногага, правакуе рэфлекторнае скарачэнне слінных залоз (узбуджальнікі клешчавога энцэфаліту і Лайм-барэліёзу змяшчаюцца ў сліне кляшча), а значыць, павялічвае шанцы інфіцыравацца.\nВымярэнне глюкозы і вядзенне дзённіка. Навошта патрэбны самакантроль


Уладзімір Сцяпан: “ Веру, што нават маленькая сям’я большая за Радзіму”\n13 лістапад 2006, 10:24\nРадыё Свабода Уладзімер Сьцяпан – удзельнік перадачы “Ў што я веру”\nВедаю, што гэта ня так, але веру – лета карацейшае за зіму.\nВеру, што мама заўсёды мяне любіла, любіць і будзе любіць... На сьвяты яна ходзіць у царкву. Да царквы далекавата, а мама састарэла, і дужа баляць ногі, заўважна кульгае. Ёй цяжка ісьці. Яна купляе танныя сьвечкі, ставіць іх пад абразы, глядзіць на агеньчыкі і засяроджана моліцца. Яна сама прыдумала тую малітву. Мама моліцца за мяне-небараку, за брата-п’янтоса, за маю жонку і нашу дачку, яе ўнучку. Я веру, што яе словы нас ратуюць і дапамагаюць пражываць цяжкія дні.\nВеру, што калі мне давядзецца выбіраць паміж Радзімай і Мамай – я выберу Маму.\nУ дзяцінстве верыў, што дзень заўсёды карацейшы за ноч.\nВеру, што чалавек памірае, а дух яго, словы і ўчынкі працягваюць жыць.\nВеру, калі іду да блізкай ці далёкай ракі, што абавязкова пашанцуе, і зловіцца мая залатая рыбіна... А як жа бязь веры ў такой справе?\nВеру, што мастацтва для жывых, памерлым яно ня трэба.\nВеру, што для таго каб пісаць, трэба любіць. Але ў гэта веру ня я адзін.\nВеру, што будаваць цяжэй, чым руйнаваць.\nВеру, што сьвятары не абавязкова служаць Богу.\nВеру, што Бог не заўсёды зазірае ў пабудаваны ў яго гонар храм. Як птушкі, не заўсёды займаюць пабудаваныя ім дамкі.\nВеру, што вада смачнейшая за віно.\nВеру, што дачка будзе шчасьлівейшая за мяне.\nВеру, што нават маленькая сям’я большая за Радзіму.\nВеру, што побач са мной амаль трыццаць гадоў жыве анёл. Імя анёла – Алена. Веру, што яна ў тысячы разоў лепшая за мяне. Веру, што ніколі не змагу адзьдзячыць ёй за прыгажосьць, цярплівасьць, і кожны міг, які пражываю пад яе апекай. Не разумею толькі, за што мне такі падарунак.\nВеру ў тоё, што не абавязкова, не заўсёды, і ня ўсім трэба верыць.\nУладзімер Сьцяпан – літаратар, мастак. Нарадзіўся ў гарадзкім пасёлку Касьцюкоўка на Гомельшчыне. Скончыў мастацкую вучэльню і тэатральна-мастацкі інстытут. Аўтар дзьвюх кніг прозы, а таксама некалькіх дзесяткаў сцэнароў дакумэнтальных і мастацкіх кінастужак і шматлікіх камэрцыйных раманаў. Друкуецца паўсюль, дзе ёсьць папера. Любіць сваю сям’ю, сяброў і каву. Жыве ў Менску.


Warning: session_start(): open(/home/admin/tmp/sess_25eiu30tgastrjjhhjmn64i23f, O_RDWR) failed: Permission denied (13) in /home/admin/web/beltamogproekt.by/public_html/wp-content/plugins/wpgrabber/init.php on line 13\nУ Нямеччыне змяняецца парадак аплаты дарожнага збору - Белтаможпроект\nЦяпер у Германіі будзе спаганяцца плата за праезд па ўсіх дарогах федэральнага значэння (раней яна бралася за праезд па магістралях і некаторых дарогах федэральнага значэння). Плата будзе абавязковай для ўсіх грузавікоў агульная маса якіх больш за 7,5 тон.\nНагадаем, што да гэтага часу грузавыя транспартныя сродкі падпадзяляліся на дзве катэгорыі:\nбясплатную (у яе ўваходзілі камерцыйныя транспартныя сродкі з агульнай масай не больш за 7,5 тон);\nплатную (у яе ўваходзілі транспартныя сродкі з агульнай масай больш за 7,5 тон).\nПа інфармацыі «Toll Collect», гэтыя дзве катэгорыі ў працягу некаторага часу (пакуль рынак не прыстасавацца да новых патрабаванням) яшчэ застануцца, за памылковы выбар і ўстаноўку вагавой катэгорыі транспартнага сродку пакаранняў не будзе. Як і раней, перавозчыкі будуць абавязаны дэклараваць колькасць восяў ў транспартных сродках.\nЗ інфармацыяй аб платных магістралях у Германіі можна азнаёміцца тут, а з інфармацыяй аб платных дарогах федэральнага прызначэння – тут.


09:29 10.07.2018 (абноўлена 09:37 10.07.2018)\nБольш за 50 прадметаў мастацтва былі схаваныя ў фуры з Літвы сярод іншага тавару.\nМІНСК, 10 ліп — Sputnik. Віцебскія мытнікі затрымалі дарагія прадметы мастацтва агульным коштам 73 тысячы рублёў (каля 36,5 тысяч долараў), паведамілі ў прэс-службе Дзяржаўнага мытнага камітэта (ДМК) Беларусі.\n© Photo: Дзяржаўны мытны камітэт Беларусі\n"Віцебскія мытнікі спынілі спробу перамяшчэння праз пункт пропуску "Урбаны" на тэрыторыю Еўразійскага эканамічнага саюза дарагіх прадметаў мастацтва без суправаджальных дакументаў", — распавялі ў ДМК.\nПартыя сучасных постэраў, рознапамерных фота і мэблі кантрабандай ехала з Літвы ў Латвію праз Беларусь.\nМытнікі ўстанавілі, што ў грузавым адсеку акрамя заяўленых у дакументах тавараў — карціны, аб'ёмныя інсталяцыі з кардона і фанеры, а таксама столевыя металічныя свяцільні. Усяго было схавана 54 прадмета.\n"Агульны кошт незадэклараваных прадметаў мастацтва склаў больш за 73 тысячы беларускіх рублёў", — праінфармавалі ў ДМК.\nВіцебская мытня пачала адміністрацыйны працэс па ч. 2 арт. 14.1 КаАП. Парушальніку пагражае штраф да 30 базавых велічынь (735 рублёў) з канфіскацыяй тавару, які ён перавозіў незаконна, або без яе — гэта як вырашыць суд.\nкарціны, Мытня, Віцебск, Беларусь\nАбсталяванне для майнінга на больш чым $55 тысяч канфіскавалі мытнікі


Л. Вольскі: “Апроч “Будзьма!” беларускай культурай па-сапраўднаму ніхто не займаецца”.\nГалоўная » Навіны ЗБС "Бацькаўшчына" » Л. Вольскі: “Апроч “Будзьма!” беларускай культурай па-сапраўднаму ніхто не займаецца”.\n“Белая яблыня грому” – назва новага сольнага праекту Лявона Вольскага. Праект будзе прэзэнтавацца ў Тэатры імя Янкі Купалы ў Менску 23 сакавіка. На дыску, які ўбачыў свет дзякуючы падтрымцы МГА "Згуртаванне беларусаў свету "Бацькаўшчына", 12 песень, напісаных на вершы розных клясыкаў XIX-XX стагоддзяў.\n“Белая яблыня грому” – назва новага сольнага праекту Лявона Вольскага. Праект будзе прэзэнтавацца ў Тэатры імя Янкі Купалы ў Менску 23 сакавіка. На дыску, які ўбачыў свет дзякуючы падтрымцы МГА "Згуртаванне беларусаў свету "Бацькаўшчына", 12 песень, напісаных на вершы розных клясыкаў XIX-XX стагоддзяў. Зь Лявонам Вольскім гутарыць карэспандэнт “Будзьма разам!” Антось Качулка.\n– Сучасная сыстэма адукацыі ў многіх адбівае ахвоту да беларускай паэзіі савецкага і дасавецкага пэрыяду. У прыватнасьці паэзія азначанага часу многімі ўспрымаецца як архаічная, малаактуальная. Ваш новы праект – спроба рэабілітацыі беларускай культурнай спадчыны?\nУ праекце песьні Яна Чачота, Адама Міцкевіча, Францішка Багушэвіча, Янкі Купалы, Якуба Коласа (дарэвалюцыйныя вершы). Да таго ж беларуская савецкая паэзія не вымагае аніякае рэабілітацыі. Ёсьць вершы таленавітыя і сакавітыя, а ёсьць напісаныя паводле замовы, шэрыя, нецікавыя. У большасьці аўтараў савецкага часу можна знайсьці і тыя, і іншыя. Але на халеру зараз выцягваць гвалтам пісаныя творы пра Леніна й партыю? Ня толькі ж пра гэта пісалася.\nЗрэшты, цягам кожнага гістарычнага пэрыяду паэты ды іншыя творчыя людзі мусілі вытрымліваць розныя правілы гульні. За царом — адныя, за саветамі – іншыя. Цяпер – сучасныя. Ці атрымаць грант альбо стыпэндыю ад замежнай краіны (Польшчы, Швэцыі, напрыклад) на напісаньне кнігі, ці пайсьці здацца ў афіцыйны Саюз пісьменьнікаў… Трэба сказаць, што ў “саўку” было прасьцей. Бо не было аніякае альтэрнатывы. Хіба дысыдэнцтва, але ў Беларусі яго амаль што не было.\nА праект – хутчэй спроба рэабілітацыі наогул беларускае паэзіі, бо ў школе сапраўды адбіваюць ахвоту да беларускае літаратуры, культуры і ўсяго беларускага.\n– Што новага, на ваш погляд, можа знайсьці, убачыць і адкрыць для сабе ў вершах клясыкаў савецкага часу сучасны малады беларус?\nПа-першае, пэўную клясу пісаньня. Майстэрства. Па-другое (і для мяне гэта было дзіўна, бо я й сам даўно не разгортваў кнігі беларускіх паэтаў), наколькі зараз сьвежа ды актуальна гучаць радкі Панчанкі ці Барадуліна, напісаныя ў 70-я! А ўжо вершы пра каханьне – дык сапраўды вечныя.\n– Сёньня большасьць цікавага і сучаснага ў беларускай культуры існуе нібы ў паралельнай прасторы, амаль невядомае шырокім масам. Праблема ў слабой інфармацыйнай раскрутцы ці ў малой колькасьці якасных культурных прадуктаў?\nНа маю думку, гэта комплексная праблема. Паводле ідэі, папулярызацыяй, мэнэджмэнтам культуры мусіць займацца дзяржава. Як ва ўсіх нармальных краінах. У нас жа склалася гэтак, што ёсьць нешта афіцыйнае – музыка, літаратура – і ёсьць незалежнае. Незалежнае – масава непажаданае (проста нават праз гэтую сваю незалежнасьць). Дый гэтыя індэпэндэнт-творцы прызвычаіліся да сваёй паўпадпольнасьці за гэтыя часы.\nТымчасам народ адчувае, што яму падсоўваюць нешта “ня тое” і не купляе кружэлкі афіцыйных выканаўцаў, ня думаю, што й кнігі афіцыйных пісьменьнікаў карыстаюцца шалёным попытам… Між іншага, за савецкім часам літаратары былі ў пашане сярод народных масаў. Іх цытавалі, паважалі, любілі. Бо камуністы сарамліва прапагандавалі беларускую літаратуру. За гэта пісьменьнікам даводзілася плаціць. Вершамі. Крывадушшам. Жыцьцём… Але, калі ў Беларусь прыйдзе цывілізацыя, дапамогай у зьдзяйсьненьні культурніцкіх праектаў будзе, безумоўна, займацца дзяржава. У тым ліку і падтрымліваць незалежных творцаў. Ну, і, безумоўна, тут мусяць дзейнічаць розныя іншыя фундацыі, якія будуць падтрымліваць беларускую культуру.\n– Вы неаднойчы бралі ўдзел у культурніцкіх акцыях кампаніі “Будзьма беларусамі!”. Кампанія намагаецца папулярызаваць сучасную беларускую культуру, аб’яднаць беларусаў на глебе павагі да сваёй культуры. Як вы ўспрымаеце кампанію? Як бачыце ейнае разьвіцьцё?\nЯ вельмі станоўча ўспрымаю кампанію. Бо яна займаецца беларускай культурай. А ў Беларусі беларускай культурай па-сапраўднаму сур’ёзна болей ніхто і не займаецца. Я не бяру да ўвагі мерапрыемствы для галачкі, “Эўравізію” і ўсё зь ёй зьвязанае, ды іншыя “славянскія базары”. Спадзяюся, “Будзьма!” будзе разьвівацца, і, калі трэба, гатовы, чым магу, дапамагчы ў гэтым разьвіцьці.\n– Галоўны рухавік кампаніі – Міжнароднае грамадзкае аб’яднаньне “Згуртаваньне беларусаў сьвету “Бацькаўшчына”, якое імкнецца яднаць беларусаў замежжа і метраполіі. Пры якіх умовах беларусы за мяжой могуць аб’яднацца ў моцныя дыяспары? А ўсе разам – дапамагаць Беларусі?\nВось тут акурат варта зноўку ўзгадаць пра культуру. Шмат што ў сьвеце зьдзяйсьнялася праз пэўныя мастацкія творы, праз тых, хто іх стварыў. Напрыклад, першым яскравым выразьнікам беларускае ідэі, бадай, быў Францішак Багушэвіч. Ён напісаў першыя маніфэсты-прадмовы да сваіх кнігаў, а таксама вершы-маніфэсты, вакол ідэяў якіх пачалі гуртавацца людзі. Дзеля аб’яднаньня беларусаў замежжа ў моцныя дыяспары (як гэта было па вайне) трэба распрацоўваць адмысловую праграму. Сюды могуць уваходзіць мерапрыемствы шырокага спэктру — напрыклад, канцэрты беларускіх выканаўцаў (паводле майго досьведу, моладзь зьяжджаецца на цікавы беларускі канцэрт з усіх Злучаных Штатаў)…\nТрэба, каб нехта гэтым пачаў сур’ёзна займацца, бо за мяжою безьліч нашых суайчыньнікаў, раскіданых і разьяднаных. Якія ўрэшце прыбіваюцца да “рускае тусоўкі”. Бо расейцы маюць свае дыскатэкі, канцэрты, выставы… З гэтых дыскатэкаў, канцэртаў, выставаў і іншых цікавых для чалавека рэчаў, падаецца, і трэба пачынаць.\nАнтось Качулка, budzma.org


Як беларусы пераплачваюць тысячы даляраў за бясплатныя аперацыі ў дзяржаўных клініках-Салідарнасць .\nАрцём Гарбацэвiч, Наша Ніва\nЯк беларусы пераплачваюць тысячы даляраў за бясплатныя аперацыі ў дзяржаўных клініках\nТак можа выглядаць пастаўлены пратэз\nВыглядае, што той, хто афармляў пасведчанне, нават правільна спісаць не здолеў — там ёсць элементарныя памылкі, як «Standard» i «Standart»\nЛюдзі, бывае, залазяць у вялізныя крэдыты, каб мець магчымасць аплаціць пратэз — цана на імпартныя пачынаецца, звычайна, ад $ 1500 і даходзіць да $ 3500.\nА вось выйграны «ДэОстам» у 2016 годзе тэндар на пастаўку такіх пратэзаў у бальніцу Барнаула: цана на ножку SL-Plus — 882 беларускіх рублі ў эквіваленце (27 100 расійскіх рублёў).\n«У іншай краіне такія пратэзы каштуюць па 1000 еўра, а я плаціў $ 3500»\n«Мяне аперавалі ў 6-й бальніцы Мінска. Якую марку пратэза паставілі? Я не ведаю, па шчырасці, у дакументах гэтага не напісана (яму паставілі пратэз вытворчасці фірмы Medacta — гэта «Наша Ніва» высветліла, прааналізаваўшы ягоную дамову, дзе насамрэч няма назвы фірмы). Думаў, пасля трох месяцаў на агляд прыйду, і там назву дадуць, але не далі, а я яшчэ ў такім стане быў, што і не спытаў… А як я дайшоў да імпартнага? Ну мне сказалі, што ніякага выйсця няма — толькі пратэзаванне. Вельмі цяжка было…\nУ кансультатыўным аддзеле ў бальніцы мне сказалі, што чарга будзе — гады тры! Сказалі падысці да загадчыка аддзялення артапедыі, каб даведацца, ці можна платна зрабіць. Ну канечне, я пайшоў, а што рабіць. Ён мне на паперцы напісаў назвы фірмаў, я толькі ў інтэрнэце чытаў, абраў нейкі швейцарскі. Што ўразіла — мне спачатку сказалі, што пратэз будзе каштаваць $ 3000, а як лёг у бальніцу — ужо $ 3500.\nЦі дорага? Я ведаў, што пераплачваю, бо мой знаёмы кандыдат навук робіць такія аперацыі ў іншай краіне. Дык ён казаў, што там такія пратэзы па тысячы еўра каштуюць. Але я сам — галоўны бухгалтар, я разумею, што тут бессэнсоўна спрачацца — або пагаджаешся на існуючыя ўмовы, або не. Я ж не павязу з іншай краіны пратэз — яго мне не паставяць проста, як я зразумеў», — расказаў нам кліент.


Гэта не Якуція і не Луганск. Гэта вуліца ў Ждановічах, якая вядзе да школы-інтэрната ФОТЫ\n27.02.2019 / 12:48\nГэта не Якуція і не Луганск. Гэта вуліца ў Ждановічах, якая вядзе да школы-інтэрната ФОТЫ 8\n«Я папрасіў сына сфатаграфаваць нашы вуліцы і паслаць у інтэрнэт, — піша нам Аляксандр Астроўскі са Ждановіч Мінскага раёна. — Вы чулі пра Ждановічы — гэта ў лесе каля нас пабудавалі новую, суперсучасную прэзідэнцкую клініку. Там усё на найвыйшэйшым узроўні. Але варта вам перайсці чыгунку, і вы трапляеце ў іншую рэальнасць.\nЯ папрасіў сфатаграфаваць «цэнтральныя», можна так сказаць, вуліцы Танкістаў і Шырокую. Цэнтральнымі я іх называю, бо па іх ідзе найбольшы транспартны паток і тут жа ходзяць людзі на станцыю, у цэнтр аграгарадка, дзеці ў школу, бацькі з дзецьмі — у садкі. Тратуараў няма. Асфальт разбіты настолькі, што машыны ціснуцца да агароджаў, каб не разбіць падвеску. І тут жа, сярод ям, каля агароджаў, ціснуцца людзі.\nБольш за тое, гэта вуліца, па якой на электрычку і з электрычкі, на аўтобус і з аўтобуса, у магазін і на пошту ходзяць педагогі і вучні школы-інтэрната для дзяцей з парушэннямі слыху.\nГэта кепска скончыцца: скончыцца аварыяй, трагедыяй. Няўжо трэба трагедыя, каб пабудаваць элементарныя тратуары на асноўных вуліцах ад станцыі да школы-інтэрната для глухіх дзяцей?\nВуліцы — гэта наша ганьба. Я кажу сыну: будуць Еўрапейскія гульні, сустрэнеш турыстаў, прывязі іх і пакажы ім, як мы жывём. Якія ў нас «чысціня і парадак» нават у цэнтры краіны.\nЖдановіцкі сельвыканкам адпісвае: грошай няма. «Мінскі рамаўтадар» штогод мне піша адпіскі: «Ваша вуліца ў план асфальтавання не ўключаная. А на вуліцах такіх і такіх ажыццёўлены ямачны рамонт». Яны, сапраўды, два разы на год ставяць латкі. Праз месяц тыя латкі зноў рассыпаюцца, бо прыдарожныя канаўкі або водаадвядзенне адсутнічае, мароз і вада хутка разбураюць пакрыццё. Патрэбны капітальны рамонт. І яшчэ раз паўтаруся: на такіх вузкіх вуліцах, як наша, дзе ходзяць школьнікі, патрэбныя тратуары!\nА ў іх «сродкаў няма», я не веру. «Няма сродкаў» на вуліцы, дзе жывуць людзі і ходзяць дзеці. Але сродкі знайшліся на пад'езд да прэзідэнцкай лячэбніцы», — пішуць нам са Ждановіч Мінскага раёна.\nУ кожным горадзе ў нас такое. Я жыву і ведаю вуліцу якую ўжо дакладна латаюць 20 гадоў !!!!!!!!! і ніводнага разу не мянялі пакрыцьце. Дарога зараз - яма на яміне. Вось трохі падсохне і пачнуць латаць. Ужо не дарога а ласкутовая коўдра. І такіх не адна. Неаднойчы пытаўся - каму ў кішэню плоцім дарожны падатак. Канкрэтна - У ЧЫЮ КІШЭНЮ ????\n27.02.2019 / 13:08\nасталось залить гауном и катацца!! усе буде як на вяликай Радзиме!) не далека адышли\n27.02.2019 / 13:18\nВот результат правления Лукашенко. Причем во всем


Протаіерэй Сергій Лепін: Любіце Беларусь у сваім бліжнім | Krynica.info\n25 сакавіка 2018 года на плошчы перад мінскім Оперным тэатрам (на гістарычнай Траецкай гары) адбылося святкаванне 100-годдзя абвяшчэння Беларускай Народнай Рэспублікі. Сход і канцэрт, прысвечаныя юбілею, наведаў старшыня Сінадальнага інфармацыйнага аддзела Беларускай Праваслаўнай Царквы, доктар тэалогіі протаіерэй Сергій Лепін. Святар звярнуўся да ўдзельнікаў святочнай акцыі з пастырскім словам:\n— Дарагія браты і сёстры!\nСто гадоў таму беларусы прадпрынялі спробу стварэння сваёй першай нацыянальнай дзяржавы. Напэўна, гісторыкі яшчэ доўга будуць спрачацца наконт вынікаў гэтага кроку ў цэлым, але мы ўжо сёння добра ведаем, што кіраўнікі БНР сваімі ініцыятывамі змагаліся супраць акупантаў і патрабавалі свабоды для многіх тысяч беларусаў, якія пакутавалі ў турмах. Яны хацелі палажыць канец дзяльбе зямель з пераважным беларускім насельніцтвам паміж сумежнымі дзяржавамі, спрабавалі спыніць падзел і асіміляцыю беларусаў, выказваліся супраць прыгнёту праваслаўных. У вытокаў БНР стаялі энтузіясты, якія імкнуліся да адраджэння беларускай гісторыі і культуры, бачылі беларускую дзяржаву і як прадаўжальніцу традыцый старажытнарускай дзяржаўнасці, і як спадчынніцу Вялікага Княства Літоўскага. Менавіта дзякуючыабвяшчэнню БНР у будучыні стала магчымым з’яўленне БССР — у межах якой пасля распаду Савецкага Саюза і была створана незалежная Рэспубліка Беларусь. Як мы бачым, абвяшчэнне БНР з’яўляецца важным эпізодам у гісторыі фарміравання ідэі беларускай дзяржавы, а таму не павінна застацца без увагі — асабліва ў такую значную юбілейную дату.\nМы шчыра віншуем усіх, хто адзначае 100-годдзе абвяшчэння БНР і хто проста неабыякавы да гісторыі сваёй краіны. Мы малітоўна жадаем дапамогі Божай ураду Беларусі, яе войску, урачам, настаўнікам, навукощцам, дзеячам культуры, рабочым фабрык і заводаў, сельскім працаўнікам і ўсім тым, хто сваёй верай і справамі стаіць на варце нашай незалежнасці і робіць свой рэальны ўнёсак у будучыню нашай краіны.\nРазам з тым мы лічым важным нагадаць, што сапраўдны патрыятызм — гэта любоў да свайго народа, а не нянавісць да яго суседзяў. Калі наш патрыятызм уяўляе толькінабор нейкіх ідэалагічных схем і інтэрпрэтацый, то гэта ілжэпатрыятызм. Не бывае сапраўднай любові да Радзімы без любові да народа. А любоў да народа — гэта не любоў да нейкай ідэальнай выдуманай існасці, якую кожны інтэрпрэтуе на свой уласнылад. Гэта любоў да бліжняга — да сукупнасці людзей, якія рэальна акружаюць нас! Ва ўсёй разнастайнасці іх канфесійнай прыналежнасці, нацыянальнасцей, палітычных поглядаў, матэрыяльнага дабрабыту і сацыяльнага статусу, узроўню адукацыі, культуры і нават маральных вартасцей. Шануйце Вобраз Божы ў кожным чалавеку і любіце Беларусь перадусім у сваім бліжнім.\nІ, канешне ж, мы не можам не нагадаць пра тое, што тэма свабоды і незалежнасці — гэта не толькі палітыка-адміністратыўнае пытанне. Мяжа паміж свабодай і несвабодай праходзіць па сэрцу кожнага чалавека. Не шмат карысці са знешняй свабоды здолее здабыць той, хто з’яўляецца рабом сваіх страстцей, чыя душа поўная нянавісці, ілжы, паклёпу, зайздрасці, сквапнасці, злосці і прагі разбурэння. У дні Вялікага посту будзе дарэчы ўспомніць аб двух фрагментах Свяшчэннага Пісання. Першы — гэта словы Госпада нашага Іісуса Хрыста: “Калі застаняцеся ў слове Маім, то — кажа Гасподзь, — спазнаеце ісціну, і ісціна вызваліць вас” (Ін. 8: 31-33). А другі фрагмент — словы апостала Паўла: “Дзе Дух Гасподні, там свабода” (2 Кар. 3: 17).\nНяхай благаславіць Гасподзь Беларусь і няхай даруе ўсім нам мір, любоў, цяпло і пазнанне ісціны.\nСлава Хрысту! Жыве Беларусь!\nНагадаем, што 21 студзеня 1921 года урад БНР накіраваў Свяцейшаму Патрыярху Маскоўскаму Ціхану зварот («Мемарыял»), у якім выказвалася надзея на прызначэнне ў Беларусь епіскапаў-беларусаў, выкарыстанне беларускай мовы ў пропаведзі, выданне Новага Запавету і малітваў на беларускай мове. У сваім адказе свяціцель Ціхан, ухваліўшы ў цэлым ініцыятыву лідэраў БНР, заклікаў благаславенне Божае на ўвесь беларускі народ і на дзейнасць урада Беларускай Народнай Рэспублікі.\n25.03.2018 Грамадства| Тэгі: БНР100, Навіна дня, праваслаўныя\nПротаіерэй Лепін: БПЦ не плануе адзначаць 100-годдзе БНР\nРасійскія шавіністы накінуліся на прэс-сакратара БПЦ\nСлужачы Богу і Беларусі. Протаіерэй Стэфан Кульчыцкі


Апытанне: жыхары Горак – пра бардак перад «Дажынкамі»\nРыхтаванне да «Дажынак» ідзе ў аўральным рэжыме. Горад перанасычаны рабочымі, што праводзяць рамонтныя і будаўнічыя працы адначасова. Цяпер уся ўвага тут надаецца тэрмінам. Якасць – на другім плане, не кажучы ўжо пра ўмовы працы ды правілы бяспекі.\nЗа апошнія месяцы на будоўлях, якія рыхтуюць Горкі да «Дажынак», адбылося 7 няшчасных выпадкаў, два з іх – з цяжкімі наступствамі.\nМеркаванні саміх жыхароў адносна грандыёзнага рамонту раздзяліліся: адныя наракаюць на нязручнасці, іншыя згодныя цярпець дзеля таго, каб горад зрабіўся прыгажэйшым. Пра бяспеку ж будаўнікоў асабліва ніхто і не задумваецца.


Святлана Алексіевіч узначальвае лонг-ліст прэстыжнай прэміі ў Брытаніі - ЕвроБеларусь\nКніга беларускай Нобэлеўскай лаўрэаткі «Час сэканд-хэнд» ачоліла доўгі спіс прэтэндэнтаў на прэмію «Baillie Gifford», грашовы памер якой – 30 тысячаў фунтаў (каля 39 тыс. долараў), паведамляе "Белсат" са спасылкаю на theguardian.com.\nУсяго ў спісе 10 прозвішчаў, у тым ліку гэта аўтары з Вялікай Брытаніі, ЗША ды Лівіі. Кароткі спіс прэтэндэнтаў на ўзнагароду агучаць 17 кастрычніка, а пераможцу назавуць 15 лістапада.\nСвятлана Алексіевіч атрымала Нобэлеўскую прэмію па літаратуры ў 2015 годзе за ейную «шматгалосую творчасць – помнік пакутам і мужнасці ў наш час».\nНагадаем, Святлана Алексіевіч — ганаровы сябра Беларускай асацыяцыі журналістаў. Такое рашэнне 9 верасня прыняла Рада журналісцкага аб’яднання.


Ярмошына: скарга студэнткі на Лукашэнку — гэта сцёб | euroradio.fm\nГалоўная / Ярмошына: скарга студэнткі на Лукашэнку — гэта сцёб\nЯрмошына: скарга студэнткі на Лукашэнку — гэта сцёб\nЛідзія Ярмошына / Раман Пратасевіч, Еўрарадыё\nКіраўніца ЦВК Беларусі вітае ініцыятыўных маладых людзей.\nКіраўніца Цэнтрвыбаркама Беларусі Лідзія Ярмошына на прэс-канферэнцыі 14 жніўня назвала сцёбам скаргу 20-гадовай беларускай студэнткі на Аляксандра Лукашэнку. Кіраўніца ЦВК нагадала, што і сама дзяўчына называе сваю скаргу ў суд перфомансам. "Яна ж і кажа, што гэта перфоманс, так што, як кажа моладзь, гэта сцёб", — сказала Ярмошына.\n"Яна выдатна разумела, што абскардзіць гэты ўказ [аб прызначэнні парламенцкіх выбараў на лістапад. — Еўрарадыё] немагчыма. І гэта сапраўды не прадугледжана заканадаўствам. Ну, прарэкламавала сябе", — лічыць кіраўнік Цэнтрвыбаркама.\nУ цэлым да такіх ініцыятываў маладых людзей Ярмошына ставіцца пазітыўна. "Добра, калі маладыя людзі праяўляюць цікавасць да палітыкі. Значна горш, калі яны абыякавыя", — заявіла яна.\n20-гадовая студэнтка падала скаргу ў суд на Аляксандра Лукашэнку\nЯк паведамляла Еўрарадыё, 20-гадовая студэнтка з Мінска паспрабавала абскардзіць указ Лукашэнкі аб правядзенні парламенцкіх выбараў, прызначаных на лістапад. Выбары пройдуць на 10 месяцаў раней за заканчэнне тэрміну паўнамоцтваў дзейнга парламента. Дзяўчына ў сваёй скарзе сцвярджала: указ пазбаўляе яе магчымасці балатавацца ў дэпутаты, таму што праз рашэнне кiраўнiка дзяржавы выбары адбудуцца да таго, як ёй споўніцца 21 год, што дало б ёй права вылучаць сваю кандыдатуру. Суд адмовіўся разглядаць скаргу студэнткі на Аляксандра Лукашэнку.


Канвертаваць Либерийским даляраў (LRD) і Перуанскія Падэшвы Nuevos (PEN) : Калькулятар абменнага курсу\nЛиберийский даляр (LRD) і Перуанскія Nuevo Sol (PEN) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Либерийский даляр і Перуанскія Nuevo Sol пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 6 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Либерийский даляр. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Перуанскія Nuevo Sol валюты па змаўчанні. Націсніце на Перуанскія Падэшвы Nuevos або Либерийским даляраў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nДаляр либерийским гэта валюта, у Ліберыя (LR, LBR). Перуанскай Нуэва-Соль гэта валюта, у Перу (PE, PER). Сімвал LRD можа быць запісаная $. Сімвал PEN можа быць запісаная S. Даляр либерийским дзеліцца на 100 cents. Перуанскай Нуэва-Соль дзеліцца на 100 centimos. Абменнага курсу Даляр либерийским Апошняе абнаўленне 6 красавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу перуанскай Нуэва-Соль Апошняе абнаўленне 6 красавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. LRD каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. PEN каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Памёр чалавек, які прыдумаў «сьлімака» і электронную пошту\n08 сакавік 2016, 18:00\nУ амэрыканскім штаце Масачусэтс на 75-м годзе жыцьця памёр праграміст Рэйманд Томлінсан, які ў 1971 годзе прыдумаў прататып сучаснай электроннай пошты.\nУ канцы 1960-х і на пачатку 1970-х Томлінсан працаваў у амэрыканскай кампаніі Bolt, Beranek and Newman, якая займалася праектамі для Arpanet. Гэтая сыстэма, створаная на замову Міністэрства абароны ЗША, была папярэдніцай сучаснага інтэрнэту.\nКампанія распрацавала праграму Sndmsg, якая дазваляла розным карыстальнікам, якія працавалі на адным кампутары пасылаць паведамленьні адно аднаму. Але гэтая праграма была абмежаваная адным кампутарам, а Томлінсан, скарыстаўшыся ўласнаручна распрацаванай праграмай перадачы файлаў Cpynet, зрабіў мадыфікацыі ў Sndmsg, якія дазволілі перасылаць паведамленьні з аднаго кампутара на іншы ў межах сыстэмы Arpanet. Каб аддзяліць імя карыстальніка ад адрасу паведамленьня, Томлінсан скарыстаў значок @ — гэты сымбаль не ўжываўся ў імёнах і ня меў ніякага значэньня ў праграме TENEX, якой карысталіся кампутары ў сыстэме. Пазьней ў розных мовах ён атрымаў розныя назвы — у беларускай прыжылася назва «сьлімак».\nУ 2010 годзе Музэй сучаснага мастацтва ў Нью-Ёрку ўключыў @ у сваю архітэктурна-дызайнэрскую калекцыю, назваўшы яго «вызначальным сымбалем кампутарнай эпохі».\nАмэрыканскае выданьне The New York Times цытуе фармулёўку, якую скарыстала Таварыства Інтэрнэту ў Жэнэве, калі ў 2012 годзе увяло Томлінсана ў сваю новаствораную Інтэрнэт-Залю Славы: Ён «зрабіў поўную рэвалюцыю, грунтоўна зьмяніўшы спосаб, якім камунікуюць людзі».\nКалі Томлінсан прымаў гэтую ўзнагароду, ён сказаў: «Мяне часта пытаюць, ці разумеў я, што рабіў? І адказ: „Так“, я дакладна ведаў, што я рабіў. Я проста зусім ня меў разуменьня, якім у выніку будзе канчатковы ўплыў гэтага. Я даваў людзям спосаб камунікаваць зь іншымі людзьмі».


Масленічны тыдзень падыходзіць да завяршэння. Калі вы думаеце, як здзівіць сваіх блізкіх незвычайнымі блінамі, то выбірайце рэцэпты з ніжэй прапанаваных. Іх нам даслалі падпісчыкі раённай газеты «Родны край» і нашы сябры ў сацыяльных сетках.\nСачавічныя бліны ад педагога-псіхолага з Лагойска Вольгі Дуброўскай. Трэба ўзяць адну частку сачавіцы («чечевицы») і дзве часткі вады, напрыклад, 150/300 мл. Замачыць на 3 гадзіны, потым здрабніць блендэрам да аднароднасці, дадаць соль, прыправы на смак. Смажыць на сухой або змазанай алеем патэльні. Сачавіцу можна браць чырвоную ці жоўтую. Такія бліны выдатна падаваць на стол у якасці гарніру да мяса або рыбы.\nБліны на піве ад журналіста з Мінска Тамары Вяцкай. Яйка ўзбіваем з соллю і драбком соды, дадаём 2 вялікія лыжкі смятаны, банку лёгкага піва і патроху – муку. Можна яшчэ падліць крыху алею і выпякаць на патэльні.\nБліны са шпінату ад пенсіянеркі з Лагойска Валянціны Загорскай. Размарожаны шпінат здрабняем пры дапамозе блендэра. Робім цеста для тонкіх блінчыкаў: 3 яйкі ўзбіваем, дадаём паўшклянкі малака, драбок солі, шклянку мукі і даліваем яшчэ малака да стану вадкага цеста. Дадаём шпінат. Выпякаем.\nДля начынкі чырвоную рыбу рэжам на маленькія кавалачкі, якія выкладваем на блінчыкі, змазаныя сметанковым сырам. Перад падачай на стол наразаем блінчыкі на кавалачкі.


Понедельник, 24 Август 2020 11:37\nВернікі розных хрысціянскіх канфесій са святымі выявамі і Бібліямі ў руках стаялі ў ціхай малітве поплеч: праваслаўныя, католікі, пратэстанты… Да іх далучаліся таксама тыя, хто толькі шукае свой шлях да Бога — адзінай крыніцы жыцця, любові і сапраўднага шчасця.\nШлях да Бога вядзе праз пакаянне і прабачэнне. Каючыся ў грахах мінулых і сённяшніх, прабачаючы, бачачы ў іншых людзях сваіх братоў і сясцёр, мы, беларусы, разам з уваскрослым Хрыстом перамагаем зло, аддаляемся ад яго і набліжаемся да Бога.\nТолькі ў Ім, Стварыцелю і Збаўцы чалавека, мы вяртаем сабе сваю сапраўдную годнасць — найвышэйшую годнасць Божых дзяцей, растаптаць якую не ў сілах ніякі ўціск і пераслед.\nКалі Бог з намі, хто супраць нас?!\nФотарэпартаж глядзець тут