У Пінску выбралі лепшых Дзеда Мароза і Снягурку – фотарэпартаж – Пинск. Новости Пинска. Пинский вестник. Пiнскi веснiк\n23.12.2016 P-V202088Комментарии on У Пінску выбралі лепшых Дзеда Мароза і Снягурку – фотарэпартаж\nНавагоднія святкаванні прыйшлі нарэшце і ў цэнтр горада. Напярэдадні канікул і свят «запалілі» галоўную елку, а таксама выбралі лепшых Дзеда Мароза і Снягурку.\nДзетвара сабралася на плошчы, каб паглядзець на навагодняга чараўніка. Але перш чым завітаць у госці самому, ён адправіў наперад сваіх памочнікаў: маладых Дзедаў Марозаў, Снягурак і другіх казачных герояў.\nБылі тут і зайчыкі з ваўкамі, і мышкі з кошкамі, і лісічкі з мядзведзямі. Звяртаў на сябе ўвагу і сімвал будучага года – Чырвоны Агністы Певень, які іграў на гармоніку.\nДзедаў Марозаў і Снягурак было так многа, што яны вырашылі пазмагацца, хто з іх лепшы. Такім чынам, Маці Зіма правяла першы гарадскі фестываль-конкурс «Super Дзед Мароз – 2017». Была выбрана лепшая пара навагодніх герояў, а таксама вызначаны некаторыя намінацыі.\nПасля паказаў конкурсных нумароў на свята нарэшце завіталі на сваіх конях галоўныя Дзед Мароз з унучкай Снягуркай. Вось тут і вызначылі лепшых у конкурсе.\nУ выніку ўзнагароду за «Лепшую сюжэтна-гульнявую праграму» атрымалі сярэдняя школа №8 і абласны цэнтр інавацыйнай і тэхнічнай творчасці. «Самымі таленавітымі» сталі прадстаўнікі прафесійна-тэхнічнага каледжа лёгкай прамысловасці, «Адкрыццё года» – цэнтральная паліклініка. У намінацыі «Лепшыя вобразы» перамаглі казачныя героі з каледжа машынабудавання, дарэчы, пеўнік з гармонікам быў менавіта ў іх.\nА самую галоўную ўзнагароду атрымалі навучэнцы Пінскага каледжа УА «Брэсцкі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя А.С.Пушкіна» Ганна Алесюк і Артур Кураш (на фота знізу). Менавіта яны сталі Супер Дзедам Марозам і Снягуркай.\nНапрыканцы Агністая Малпа перадала наказ і права кіраваць годам Чырвонаму Пеўніку, а доўгачаканыя госці адправіліся далей – патрэбна ж яшчэ наведацца да другіх дзяцей. А для пінчукоў былі арганізаваны конкурсы і святочная дыскатэка.


Надпіс па-беларуску на папяровых пакунках для хлеба-булачнай прадукцыі ў крамах "Алмі" паляпшае настрой\nПалепшыць сабе настрой можна не толькі булачкамі, але і душэўным надпісам па-беларуску на папяровых пакунках у супермаркетах "Алмі". Ананімныя аўтары надпіса нагадваюць нам пра дзяцінства і абяцаюць, што "з прадукцыяй "З бабулінай печы" - кожны зноў зможа адчуць сябе любімым унукам".\nАдбылася прэзентацыя новых кніг Алега Трусава, Валянціна Голубева і Паўла Церашковіча\nСёння, 14 кастрычніка а 18:00, у Галерэі “Ў” адбылася прэзентацыя новых навучальных дапаможнікаў для беларускіх школьнікаў і ліцэістаў. Алег Трусаў - аўтар "Гісторыі сярэднявечнай Еўропы", Валянцін Голубеў ("Найноўшая гісторыя Беларусі"), Павел Церашковіч ("Геаграфія Польшчы") распавядалі пра працу над дапаможнікамі, пра свае навуковыя адкрыцці і бачанні. Кнігі падрыхтаваныя ў Навукова-творчай лабараторыі “Беларуская школа ХХІ стагоддзя” Таварыства беларускай школы. Вялі прэзентацыю Лявон Баршчэўскі і Уладзімір Колас.\nПрэзентацыя новых выданняў Алега Трусава, Валянціна Голубева і Паўла Церашковіча\nУ Галерэі “Ў” 14 кастрычніка а 18:00 адбудзецца прэзентацыя новых навучальных дапаможнікаў для беларускіх школ і ліцэяў па Гісторыі сярэднявечнай Еўропы (аўтар – Алег Трусаў), Найноўшай гісторыі Беларусі (аўтар – Валянцін Голубеў), і Геаграфіі Польшчы (аўтар – Павел Церашковіч). Кнігі падрыхтаваныя ў Навукова-творчай лабараторыі “Беларуская школа ХХІ стагоддзя” Таварыства беларускай школы. Запрашаюцца настаўнікі гісторыі і геаграфіі, а тасама – ўсе, хто цікавіцца гісторыяй і геаграфіяй.


16 люты 2020, 11:05\nМіністар абароны ЗША Марк Эспэр заявіў, што Кітай уяўляе для ЗША больш сур'ёзную пагрозу, чым Расея, паведамляе Голас Амэрыкі.\nПа словах Марка Эспэра, Кітай знаходзіцца на чале сьпісу найбольш грозных патэнцыйных супернікаў Пэнтагона. Выступаючы на Мюнхэнскай канфэрэнцыі па бясьпецы, Эспэр сказаў, што Кітай уяўляе сабой найвялікшую пагрозу Захаду, пераўзыходзячы па небясьпецы іншых супернікаў — Расею, «дзяржавы-ізгоі», у тым ліку, Паўночную Карэю і Іран, а таксама экстрэмісцкія групоўкі.\n«Фактычна, пад уладай старшыні Сі Кітайская камуністычная партыя ўсё хутчэй і далей рухаецца ў няправільным кірунку. Больш унутраных рэпрэсій, больш драпежніцкіх эканамічных практык, больш засільля ўлады і, што непакоіць мяне ў асаблівасьці, больш агрэсіўная ваенная дактрына», — адзначыў Эспэр.\nКіраўнік МЗС Кітая Ван І, які таксама прысутнічаў на Мюнхэнскай канфэрэнцыі, назваў абвінавачваньні ЗША ў адрас Кітая «ілжывымі».\n«Карэнная прычына ўсіх гэтых праблем і пытаньняў у тым, што ЗША ня хочуць бачыць хуткае развіцьцё і мадэрнізацыю Кітая, і менш за ўсё яны хочуць прыняць пасьпяховасьць сацыялістычнай краіны», — заявіў Ван І.


Якім будзе «войска альтэрнатыўшчыкаў»?\n14 травень 2015, 17:54\nКаб уступіў у сілу закон аб альтэрнатыўнай службе, які Палата прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу прыняла ў другім чытаньні 13 траўня, засталося дачакацца зацьвярджэньня Савету Рэспублікі і подпісу Аляксандра Лукашэнкі. Якой колькасьці альтэрнатыўшчыкаў варта чакаць штогод гэтага закону?\nПаводле зацьверджанага дэпутатамі законапраекту, падстава для замены тэрміновай вайсковай службы на альтэрнатыўную для прызыўніка будзе толькі адна — рэлігійныя перакананьні. Якія канфэсіі, што дзейнічаюць у Беларусі, забараняюць ці абмяжоўваюць службу ў войску? Ад якой колькасьці вернікаў можна адштурхоўвацца, каб «прыкінуць» магчымы памер «арміі альтэрнатыўшчыкаў»?\nМіністар абароны Беларусі Андрэй Раўкоў ужо заявіў сябрам Палаты, што колькасьць альтэрнатыўшчыкаў «будзе мізэрная». Ці згодныя з гэтай ацэнкай прадстаўнікі канфэсіяў, дзе да службы ў войску ставяцца насьцярожана?\nНайбольшыя ў Беларусі праваслаўная і каталіцкая канфэсіі не патрабуюць ад сваіх вернікаў адмовы ад вайсковай службы. Такога хутчэй варта чакаць ад шматлікіх пратэстанцкіх цэркваў, якія агулам ахопліваюць да 100 тысяч вернікаў. Зь іх толькі гэтак званыя «пяцідзясятнікі», да якіх адносяцца 40–50 тысяч беларускіх хрысьціянаў, ставяцца да вайсковай службы збольшага адмоўна. Менавіта адсюль адмыслоўцы чакаюць асноўны прыток «альтэрнатыўшчыкаў» — гэта ад некалькіх дзясяткаў да сотні маладых людзей прызыўнога ўзросту. Што да астатніх беларускіх пратэстантаў, тут дамінуюць такія настроі: хто як для сябе вырашыць, гэтак і будзе.\nПрыкладам, царква «Новае жыцьцё» адносіцца да хрысьціян поўнага Эвангельля, у Беларусі яна мае 4 прыходы, якія аб’ядноўваюць 5–6 тысяч чалавек. Прадстаўнік менскага прыходу царквы «Новае жыцьцё» Сяргей Луканін гэтак вызначае магчымую колькасьць «альтэрнатыўшчыкаў»-адзінаверцаў:\n«Ад нас, мяркую, такіх увогуле ня будзе. Пакуль, ва ўсякім разе, не было ахвотных. Па-першае, што да забароны браць у рукі зброю. Так, ёсьць пратэстанцкія цэрквы, дзе стаўленьне да прысягі і зброі вельмі жорсткае, там гэта не вітаецца. Ад такіх цэркваў, магчыма, і будуць гэтак званыя альтэрнатыўшчыкі. Але ў нас няма такой жорсткасьці, няма такога вучэньня, што нельга браць у рукі зброю. Наадварот, мы лічым, што калі вораг уварваўся на нашу тэрыторыю, дык ад яго трэба бараніцца з дапамогай зброі. Мы ў гэта верым і ведаем, што ў Бібліі ёсьць гэтаму пацьверджаньне. А другое, калі ёсьць выбар паміж трыма гадамі і паўтара, дык на тры ў нас ніхто не пагодзіцца».\nНекалькі дзясяткаў «альтэрнатыўшчыкаў» штогод — сама больш гэтулькі «альтэрнатыўных» службоўцаў ад супольнасьці цэркваў эвангельскіх хрысьціян-баптыстаў чакае старшыня Саюзу гэтых цэркваў Віктар Круцько.\nА моладзь жа глядзіць, як на тым жа Захадзе, дзе і баптысты шмат дзе ў войску служаць\n«Мы гэтае пытаньне не „праціскаем“, нічога раіць моладзі ня будзем. А моладзь жа глядзіць, як на тым жа Захадзе, дзе і баптысты шмат дзе ў войску служаць. Вось вы амэрыканскае радыё, дык мусіце ведаць, што ў ЗША войска па кантракце і ў ім шмат служаць і баптыстаў. Там няма вайсковай павіннасьці, але ўсё роўна хтосьці служыць і з нашых адзінаверцаў. Таму, мяркую, некалькі дзясяткаў ад нас на альтэрнатыўную службу пойдуць, але сотні пэўна ня будзе. Тры гады таму быў такі малады чалавек, які не хацеў служыць у войску, у выніку яго забралі ў будаўнічы батальён, як рабілі і ў савецкія часы, ды гэтак вырашылі праблему. А цяпер такіх і ня ведаю».\nУсяго ў Беларусі, паводле Віктара Круцько, баптысцкіх прыходаў разам зь незалежнымі ад Саюзу прыходамі — каля 350, яны аб’ядноўваюць да 15 тысяч чалавек. «У нас шмат моладзі, некалькі тысяч, будуць сотні прызыўнікоў», — пацьвердзіў старшыня Саюзу эвангельскіх хрысьціян-баптыстаў.\nПаводле Віктара Круцько, іхняя арганізацыя накіроўвала ў Палату прадстаўнікоў свае прапановы па зьменах у закон аб альтэрнатыўнай службе. У тым ліку яны выказваліся за меншы тэрмін гэтай службы. Тое, што да іх не прыслухаліся, Віктар Круцько не камэнтуе.\nСпадар Круцько сказаў, што яны гатовыя прадстаўляць пэўныя даведкі ў структуры, якія будуць займацца наборам на альтэрнатыўную службу, каб даказаць прыналежнасьць пэўных прызыўнікоў да іхніх цэркваў. Але якая ў рэчаіснасьці будзе працэдура такога пацьверджаньня, прадстаўнік беларускіх баптыстаў ня ведае.\nПраваабаронца «Вясны» Валянцін Стэфановіч мяркуе, што прыняты законапраект аб альтэрнатыўнай службе спародзіць хвалю новых канфліктаў паміж законам і прадстаўнікамі тых цэркваў, якія афіцыйна не зарэгістраваныя ў Беларусі. У каго вернікам гэтых цэркваў браць даведкі і хто іх прызнае? Адказаў на гэтыя пытаньні праваабаронца ў законапраекце не знайшоў. Валянцін Стэфановіч мяркуе, што закон парушае правы і тых, хто не жадае служыць у войску зь іншых, ня толькі рэлігійных прычын.\nПрыкладам, чалавек — пацыфіст. Але як гэта праверыць?\n«Мы з такім вузкім тлумачэньнем „перакананьняў сумленьня“ толькі рэлігійнасьцю катэгарычна ня згодныя. Перакананьні сумленьня могуць быць значна шырэйшыя, пра гэта кажа і Пакт аб грамадзянскіх і палітычных правах, які ў сваім 8-м артыкуле прадугледжвае, што альтэрнатыўная служба можа быць прадстаўленая і зь іншых „палітычных і маральна-этычных меркаваньняў“. Прыкладам, калі чалавек — пацыфіст. Але як гэта праверыць? Шмат у якіх краінах гэта і не правяраюць, гэта вызначаецца на заяўнай падставе».\nНа пачатку 2000-х гадоў адразу некалькі крымінальных спраў было заведзена на прызыўнікоў, якія ўхіляліся ад вайсковай службы, матывуючы гэта правам на альтэрнатыўную службу. Справа дайшла нават да некалькіх абвінаваўчых прысудаў, у тым ліку аднаго з ухілістаў асудзілі да арышту на некалькі месяцаў. «Пазьней гэтыя прысуды былі адмененыя судамі вышэйшай інстанцыі, а Лукашэнка загадаў міністру абароны Мальцаву, што трэба рыхтаваць такі закон аб альтэрнатыўнай службе. Вось нарэшце справа дайшла і да Палаты прадстаўнікоў», — згадаў праваабаронца Валянцін Стэфановіч.\nПадчас другога чытаньня ў праект закону «Аб альтэрнатыўнай службе» былі ўнесеныя пэўныя праўкі. У прыватнасьці, для альтэрнатыўшчыкаў прадугледзелі захаваньне чаргі на кватэру, таксама ім гарантуецца аплата лячэньня ў выпадку хваробы. Грашовае ўтрыманьне для альтэрнатыўшчыкаў будзе большае, чым для ваеннаслужачых тэрміновай службы, бо наймаць жытло і харчавацца альтэрнатыўшчыкі будуць за свой кошт.


Новая мутацыя каранавіруса — нігерыйскі штам — знойдзеная на поўначы Італіі, у Брэшыі.\nНовая мутацыя каранавіруса — нігерыйскі штам — знойдзеная на поўначы Італіі, у Брэшыі. Як паведамляе агенцтва ANSA, прэзідэнт Італьянскага таварыства вірусолагаў і дырэктар мікрабіялагічнай лабараторыі Арнальда Каруза, які заявіў аб яго выяўленні, лічыць, што наяўныя вакцыны могуць быць неэфектыўныя супраць гэтага штаму, піша ТАСС.\n«Упершыню ў Італіі мы вылучылі штам (нігерыйскі), адзначаны мутацыямі, супраць якіх цяперашнія вакцыны могуць быць неэфектыўныя», — прыводзіць словы эксперта агенцтва. Пры гэтым падрабязнасцяў пра асаблівасці штаму не падаецца.\nУ раёне Брэшыі, дастаткова закранутай пандэміяй вясной мінулага года, зноў расце колькасць заражэнняў, што вядзе да ўзмацнення жорсткасці каранцінных мер.\nНа цяперашні момант брытанскі штам, які лічыцца больш заразным, пераважае на 54-64% у краіне. У пачатку лютага яго пашырэнне сярод інфікаваных было менш за 20%.\nСпецыялісты ў Італіі на фоне новага росту колькасці заражэнняў кажуць пра наступ «трэцяй хвалі» пандэміі. Урад прыняў рашэнне зачыняць усе школы і дзіцячыя сады ў «чырвоных» зонах з найбольш неспрыяльнай эпідэміялагічнай сітуацыяй, дзе на 100 тысяч насельніцтва прыпадае больш за 200-250 інфікаваных. Дагэтуль малодшая школа і дзіцячыя сады працавалі нават ва ўмовах міні-лакдаўну.\nКолькасць інфікаваных ад пачатку пандэміі ў Італіі набліжаецца да 3 млн, больш за 98 тыс. памерлі ад наступстваў каранавіруса. За апошнія суткі колькасць інфікаваных у краіне вырасла на 17 тысяч, смяротных зыходаў — на 343.


Адзенне HONAR: СВАЕ: месцы і паслугі па-беларуску\nГалоўная > Бізнесы і паслугі > Гандаль > Адзенне ў нацыянальным стылі\nhonar.adziennie honar.adziennie honaradziennie\nМенск, вул. Куйбышава, 22 корпус 6, памяшканне 106\n+37529 628 38 73\nаўторак-пятніца 12.00-20.00, субота 12.00-17.00\nУсё пачыналася як маленькае атэлье, а сёння Honar – гэта вытворца са сваёй інтэрнэт-крамай. Тут прадаюцца жаночае і мужчынскае адзенне, аксэсуары ды сувеніры з беларускім нацыянальным арнаментам.\nmarketing.by: Брэнд HONAR прэзентаваў адзенне з матывамі слуцкіх паясоў (16.05.2017)\nvtrende.by: HONAR выпускае новыя мужчынскія кашулі і анансуе пачатак продажаў у Гародні (17.05.2016)\nmarketing.by: HONAR хоча апрануць гарадскіх жанчын у “Валошкі” (04.05.2016)\nbudzma.by: Кашуля з арнаментам: Гонар на манжэтах (15.05.2014)\nМая першая вопратка з "Гонару" - баваўняная сукенка з серыі "Персіяна", набытая на Каляды. У краме можна лёгка агледзець асартымент і прымерыць (кабінка даволі вялікая). Гандляр падкажа з памерам. Адзін світшот мне не спадабаўся па колеры, дык мне прапанавалі пачакаць з гадзінку і зрабіць улюбаваны ўзор на світшоце з іншага колеру. Дзейнічае зніжка на другую пакупку. Асартымент рэгулярна абнаўляецца. Сачу за навінкамі праз сайт.\nХачу выказаць падзяку за вашы мадэлі адзення ў беларускім стылі. Вельмі падабаецца! Асабліва мужчынскія кашулі. Усе мужчыны маёй сямьі апрануты ў вашы кашулі. Пасля таго як я змясціла на сваёй старонцы ў фэйсбуку фатаграфіі з мадэлямі адзення НОNАR, мае сябры з Францыі папрасілі прывезці ім упадабаныя мадэлі. У наступную паездку ў Францыю ў мяне не было праблемаў з выбарам падарункаў. Гэта была вопратка брэнда НОNАR!\nДарагія сябры! З надыходзячымі Калядамі і Новым Годам! Поспехаў вам і росквіту ў вашай працы! Дабрабыту ў жыцці!\nЗамаўляла ў краме honar.by сабе манетніцу і дачцэ упрыгожванне для валасоў, чым з задавальненнем карыстаемся. Спадабалася хуткасць выканання замовы, якую забірала самавывазам, якаснасць рэчаў. А пазітыў і прыемны інтэрʼер у шоу-руме пакінулі жаданне наведаць краму яшчэ і не раз.


https://spring96.org/be/news/82000 2016 2016-01-25T13:00:00+0300 2016-01-25T13:00:00+0300 2016-01-25T15:25:47+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/valadarka-3-1.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nАпошні прытулак смяротнікаў\nСІЗА №1 альбо Валадарка, дзе чакаюць расстрэлу асуджаныя да смяротнага пакарання, месціўся раней ў старым Пішчалаўскім замку. Падрабязнае апісанне гэтага месца падаецца ў кнізе Славаміра Антановіча «Вязні Пішчалава замка». Раней смяротнікаў утрымлівалі ў самім замку, на першым паверсе. Там да гэтага часу бачныя адпаведныя акенцы, якія пачынаюцца ад самой зямлі. Зараз дзверы ў гэтую частку замка завараныя, а тое крыло закансерваванае. Адметна, што на рэдкіх фотаздымках Пішчалаўскага замка, якія можна знайсці ў вольным доступе, бачна якраз гэтая частка замка. На іх відаць камеры і ўсе яны двухмесныя, афарбаваныя ў цёмна-зялёных колерах. Гэта і ёсць былыя камеры смяротнікаў.\nКамера смяротнікаў у старым корпусе. Фота з тэлесюжэта канала “Беларусь-1” “Гісторыя адной турмы”.\nАдзін з крымінальнікаў-рэцыдывістаў М., які змяшчаўся на Валадарку некалькі разоў, эмацыйна перадае псіхалагічны стан ад убачанага ў тым спецкалідоры:\n“У старым спецкалідоры, дзе я быў пры Алкаеве і пасля яго, атмасфера больш змрочная. Там такое адчуванне, што калі дзверы адчыніць сам Сталін – нічога дзіўнага не здарыцца. Атмасфера настолькі прапітаная эмоцыямі смерці, што прысутнічае амаль асязальнае адчуванне метафізічных варот у апраметную”.\nКамера смяротнікаў у старым корпусе.\nАднак тыя камеры засталіся ў мінулым. Зараз у самім замку вязні не змяшчаюцца. У ягонае дзейнічаючае крыло водзяць толькі да следчых на дазнанне. І там жа знаходзяцца прагулачныя дворыкі. Прычым, усе перамяшчэнні зняволеных у СІЗА №1 адбываюцца пад зямлёй. Толькі зняволеныя жаночага корпуса часткова праходзяць дваром па шляху на прагулку.\nНовы корпус, дзе ўтрымліваюцца падследныя, зняволеныя і смяротнікі, размясціўся на месцы былой стайні, да аднаго крыла якой надбудавалі другі паверх.\nСведчыць адзін з супрацоўнікаў СІЗА:\n“У спецкалідоры новага корпуса для смяротнікаў прадугледжаныя тры камеры. Яны маюць нумары: 102,103 і 104. Памеры камер, як і большасці на Валадарцы, 6 на 3 метры. Усе яны аснашчаныя прыборамі відэаназірання, каб пастаянна сачыць за вязнямі. Гэта адзінае месца на Валадарцы, дзе камеры відэаназірання размешчаныя ў камерах у зняволеных. Усе астатнія “вочкі” вісяць толькі на калідорах. У любы час дня і ночы ля камер смяротнікаў знаходзіцца пост, які сочыць за маніторам.\nЯк выглядаюць новыя камеры? Дзве траціны сцяны пафарбаваны ў бэжавы колер, а столь і верхняя частка – белыя.\nТуалет уяўляе сабой, прыкладна як у цягніках, гэткую лузу, Ён адгарожаны недзе па плячо, але відэакамера паказвае толькі частку цела. Побач – ракавіна.\nУ столь, якая вышынёй прыкладна 5 метраў, умураваная электралямпа. Святло заўсёды аднолькавае, белае і гарыць пастаянна. Электраразеткі ў камерах смяротнікаў адключаюць па рэжыме. Ёсць радыёкропка, якая працуе ўвесь дзень.\nЛаўка і стол прывараныя да падлогі. Над сталом знаходзіцца палічка, дзе ляжаць толькі іх лісты і матэрыялы справы. Нары размешчаныя вельмі нізка, прыкладна 15 см ад падлогі.\nАсабістыя рэчы, сродкі гігіены, кнігі і дазволеныя прадукты размяшчаюцца ў агульнай тумбачцы на калідоры. Калі смяротнікам трэба пачытаць або пакурыць, яны просяць у паставога і той выдае ім праз кармушку цыгарэты, кнігі з адмысловай тумбачкі ў калідоры.\nУ камерах заўсёды цёпла, таму што побач знаходзіцца бойлер. Гэта як раз месца, адкуль прасцей за ўсё збегчы, але вязні пра гэта не ведаюць. Самы стары будынак, самае сырое і вільготнае месца. Варта раз ударыць нагой і, здаецца, гэтыя сцены разваляцца.\nНа дзвярах у смяротнікаў напісаны прозвішча, імя, артыкулы».\nДарэчы, цікавымі разважаннямі пра бэжавы колер камер падзяліўся адзін з падследных С., які некаторы час там знаходзіўся, і нават звяртаўся на Валадарцы з гэтым пытаннем да псіхіятра:\n“Прашу вас вывучыць і выказаць сваё меркаванне пра уплыў на псіхалагічны стан чалавека палітры колераў у замкнёнай прасторы, якая складаецца з 50% бэжавага з яркай перавагай жоўтага, 40% белага і 10 адсоткаў шэрага колераў”.\nШтрафны ізалятар на Валадарцы. Фота з тэлесюжэта канала “Беларусь-1” “Гісторыя адной турмы”.\nІншы сведка К. падрабязна апісвае вокны ў камерах смяротнікаў:\n“З боку камеры вісяць частыя краты, каб зняволеныя не маглі дацягнуцца да шкла. За шклом знаходзяцца гэтак званыя раснічкі, якія з вуліцы прыкрытыя дробнай сеткай рабіцай. Па цьмяным святле з вакна вязні могуць вызначыць, дзень зараз альбо ноч. Вокны гэтых камер выходзяць на Пішчалаўскі замак”.\nКалі адчыняюцца дзверы ў камеру…\nНа асуджаных да смяротнага пакарання, якія ўтрымліваюцца ў СІЗА №1, распаўсюджваюцца правілы асобага рэжыму і абмежаванні, звязаныя з імі.\nРаспавядае былы супрацоўнік СІЗА:\n“У іх рэжым адразу асобы даюць. Не напісана, што ён асобы, але па факце адзін у адзін з асобым. Ім даюць паласу [Асаблівая пазнака. Рэд.] ў справу: схільны да ўцёкаў, нападу на адміністрацыю, да суіцыду. З-за гэтага да іх пільная ўвага. Асобы рэжым адрозніваецца тым, што з 6-й раніцы да 10 вечара ім забаронена знаходзіцца на нарах. Звычайна яны ходзяць па камеры цэлы дзень туды-сюды. У камерах смяротнікі знаходзяцца ў спецвопратцы пастаянна. Калі смяротнікі спяць, яны павінны трымаць рукі над коўдрай, незалежна як яны ляжаць: на спіне, альбо на жываце.\nСмяротнікаў на шпацыр наогул не водзяць. У іх законам забароненыя прагулкі. Але існуе адзін дворык у гэтым корпусе (новым). Звычайна пасля абеду смяротнікаў выводзяць туды на некаторы час па чарзе, паколькі ў гэты час іхнія камеры прастукваюць драўлянымі малаткамі. Часам іх могуць завесці ў душ, але часцей ўсё ж у дворык. Кожны выхад смяротнікаў з камеры, напрыклад у іншы корпус, дадаткова забяспечваецца аховай старажавых сабак. Пры гэтым патрэбна прысутнасць альбо распараджэнне начальніка СІЗА.\nПрагулачны дворык. Фота з тэлесюжэта канала “Беларусь-1” “Гісторыя адной турмы”.\nПерасоўванне ў адпаведнасці з правіламі рэжыму ажыццяўляецца таксама, як і ў пажыццёва зняволеных і смяротнікаў - ва ўсіх, у каго асобы рэжым. У іх рукі павінны быць вышэй галавы, паколькі іх вядуць галавой ўніз і рукі вышэй галавы.\nДзверы ў гэтых камерах бэжавага колеру з вочкам і кармушкай. Дзверы адчыняюць толькі ў прысутнасці начальніка СІЗА або асобы, якая яго замяшчае. Вельмі рэдка бывае такое, што нехта акрамя начальніка СІЗА прысутнічае пры адкрыцці дзвярэй».\n[У наступных частках гэтага артыкула мы распавядзем пра тое, як з-за гэтай складанай працэдуры ледзь не скончыў самагубствам асуджаны да смяротнага пакарання Аляксандр Груноў. Рэд.]\nГэтае сведчанне падцвярджае і былы начальнік СІЗА №1 Алег Алкаеў у інтэрвью “Забойства – гэта заўсёды забойства, нават калі па прысудзе” з кнігі “Смяротнае пакаранне ў Беларусі”.\n“Каб адчыніць дзверы камеры смяротніка, патрэбна прысутнасць начальніка абавязкова. Без яго каманды камера не адчыніцца. У прысутнасці начальніка нікога ніколі не білі. Начальнік – гэта я. Каб вывесці з камеры, патрэбна распараджэнне начальніка. У астатнія ўсе моманты адчыняецца толькі “кармушка”. Праз “кармушку” нікога не паб’еш, не заб’еш. Адзінае, яшчэ камера адчыняецца падчас правядзення там тэхагляду: заходзяць кантралёры з драўлянымі малаткамі, дубінкамі. Гэта кожны дзень рабілася з гадзіны да дзвюх па распараджэнні начальніка. Дзверы адчыняюць, каб ісці ў лазню, а таксама для выканання прысуду, бывае яшчэ, што пад канвоем вядуць на спатканне. Пра спатканне ён ведае, як правіла, яму паведамляюць папярэдне, што спатканне адбудзецца, да адваката ён таксама піша і ведае. А ўсе іншыя, непрадугледжаныя рэгламентам працэдуры, выклікаюць жах”.\nУ 1998 годзе праваабаронцам “Вясны” перадалі лісты Івана Фаміна, якія былі напісаныя ў камеры смяротнікаў і трапілі на волю праз “турэмную пошту”. Ён таксама даволі падрабязна апісваў умовы ўтрымання ў камеры смяротнікаў: “Тут натуральнае Пекла… б’юць літаральна за ўсё… Б’юць за тое, что пішаш заявы ў медчастку і каб прыйшоў святар для споведзі. І б’юць яшчэ проста так, калі ў іх няма настрою”.\nХарчаванне ў смяротнікаў нічым не адрозніваецца ад іншых зняволеных. Ежу падаюць смяротнікам праз “кармушку”. Харчаванне раздае сам кантралёр-паставы. Увесь посуд у іх пластыкавы, аранжавага колеру, такія ж аранжавыя кубак і лыжка. Посуд яны мыюць самі. Астатні час паміж прыёмамі ежы, гэты посуд захоўваецца на спецыяльнай паліцы на калідоры каля паставога.\n25.01.2016 Тэгі: сьмяротнае пакараньне


Вадзяной цёплая падлога самому - Падручнік сантэхніка\nКожны чалавек імкнецца абставіць жыллё усімі неабходнымі рэчамі і скарыстацца новымі тэхналогіямі, якія ствараюць жаданую атмасферу і ўтульнасць. Немалаважным фактарам у дадзеным пытанні з'яўляецца ацяпленне, якое абагравае ўсе памяшканні ў халодны час года. Калі раней было прынята ўсталёўваць стандартнае ацяпленне з жалезнымі трубамі і чыгуннымі батарэямі, то на сённяшні дзень можна знайсці мноства альтэрнатыўных варыянтаў.\nАдным з такіх з'яўляецца падлогу з абаграваннем, па якім не толькі прыемна хадзіць, але які таксама вылучае дастатковую колькасць цяпла для падтрымання аптымальнай тэмпературы ў пакоі. Ёсць некалькі варыянтаў ўладкавання цёплай падлогі, але найбольш распаўсюджанай і даступнай з'яўляецца вадзяная сістэма. Уладкаваць вадзяной цёплая падлога не моцна складана. У гэтым артыкуле мы распавядзем як зрабіць вадзяной цёплая падлога сваімі рукамі ў прыватным доме, дамо паэтапную інструкцыю па мантажы і кладцы.\nЯк вядома, самая камфортная тэмпература для чалавека лічыцца +18? С. Яе падтрыманне можна забяспечыць і звычайнай сістэмай ацяплення, але калі гаворка ідзе пра падлогавае пакрыццё, якое можа быць вельмі халодным з-за прамога кантакту з падмуркам, то тут патрэбныя больш высокія паказчыкі. Дзякуючы сістэме вадзянога падлогі унізе паветра прагрэецца да +22? С. Акрамя гэтага, можна назваць і іншыя перавагі, якія атрымае карыстач пры выкарыстанні сучаснай тэхналогіі:\nАдсутнасць цыркуляцыі пылу.\nЗніжэнне верагоднасці адукацыі грыбка ў кутах.\nНармалізацыя вільготнасці паветра.\nЗручнасць эксплуатацыі і догляду.\nСумяшчальнасць з рознымі відамі ацяплення.\nВажкім аргументам, які размаўляе на карысць цёплага полу, з'яўляецца адсутнасць прамога і візуальнага кантакту з ацяпляльным прыборам, што дазваляе вольна планаваць інтэр'ер памяшкання.\nАсноўныя схемы кладкі і віды труб\nКаб цяпло раўнамерна размяркоўвалася па ўсёй паверхні, неабходна правільна падабраць спосаб кладкі. Так як вада будзе паступова астываць, то мантаж неабходна пачаць ад сцен і рухацца па абранай схеме. Для арганізацыі цёплай падлогі можна выкарыстоўваць такія схемы:\nзмейка - абыход перыметра пакоя хвалістай лініяй ад вонкавай сцяны да наступнай сценкі.\nслімак - увесь час ідзе па перыметры, рухаючыся да цэнтра, кожны новы круг будзе менш папярэдняга.\nкамбінаваная - уключае ў сябе адначасова абодва варыянты кладкі.\nВывучаючы розныя варыянты мантажу, кожны сутыкаецца з праблемай выбару выгляду трубаправода. На сённяшні дзень можна выкарыстоўваць такія варыянты труб:\nСтавяцца да дарагім матэрыялам. Пры ўладкаванні цёплай падлогі неабходна хаваць іх, так як сцяжка можа згубна на іх паўплываць. Пракладка труб патрабуе наяўнасці спецыяльнага абсталявання і ведаў у гэтай галіне, таму пачатковец не зможа справіцца з пастаўленымі задачамі.\nМеталлопластіковые трубы часта выкарыстоўваюцца пры мантажы цёплай падлогі, так як матэрыял досыць трывалы, ён атрымлівае розную форму. Яны лёгка мантуюцца. Таксама ў спіс пераваг адносяць ўстойлівасць да нагрузак. Пасля згінання незалежна ад тэмпературы теплопроводника форма не змяняецца.\nУ гэтым выпадку разглядаецца пашыты поліэтылен (шчыльнасць сшыўкі можа быць рознай), які не баіцца прамярзання. Пры гэтым варта памятаць, што пры высокіх тэмпературах трубы будуць выпроствацца. Злучэнне труб паміж сабой не займае шмат часу.\nНа сённяшні дзень вырабы з пластыка карыстаюцца вялікай папулярнасцю ў розных галінах. Поліпрапіленавыя трубы дастаткова часта ўжываюць у сучасных сістэмах ацяплення, але для падлог гэты варыянт практычна не падыходзіць з-за вялікага радыусу выгібу.\nСказаць вызначана, якія трубы лепш, нельга. Важна ўсё загадзя разлічыць, каб вызначыцца і закупіць неабходны матэрыял.\nПадрыхтоўчы этап мантажу сістэмы\nВывучаць інфармацыю, як самастойна зрабіць цёплы падлогу, неабходна па парадку і ў першую чаргу варта азнаёміцца з падрыхтоўчымі работамі. На першым этапе падрыхтоўваецца паверхню:\nКалі падлога будзе мантавацца ў жылым памяшканні, тады выносіцца ўся мэбля.\nУ выпадку калі насціл яшчэ будзе выкарыстоўвацца, яго неабходна дэмантаваць акуратна.\nКаб выканаць тэхналогію, неабходна каб трубы былі выкладзеныя на дастатковую глыбіню. Гэтага можна дамагчыся пры дапамозе частковай або поўнай выемкі старой сцяжкі. Для ажыццяўлення гэтых работ спатрэбіцца магутны перфаратар або электрычны адбойны малаток. Перад пачаткам прац неабходна даведацца, да якога ўзроўню можна будзе прасоўвацца. Для гэтага выбіваецца невялікі пласт паверхні і аглядаецца адлегласць да бетонных пліт (калі гаворка ідзе пра кватэру). У прыватным доме пры невялікай таўшчыні залівання сцяжкі, магчыма, прыйдзецца прыбраць яе цалкам і выдаліць частка падсыпкі.\nПасля таго як зробленая якая пакладзена выманне, уся прастора агаляючы пліт старанна прыбіраецца. Рабіць гэта лепш пры дапамозе адмысловага будаўнічага пыласоса. Калі мантаж адбываецца ў прыватным доме і давялося прыбраць частка падсыпкі пад сцяжкай, тады трэба добра ўтрамбаваць падставу. Гэта ажыццяўляецца самаробным інструментам (яго можна сабраць з дошкі 20? 20 см, да падставы мацуецца штанга з бруса 50? 50 мм і папярочная дзяржальня) або вібратрамбаванні. Апошнія бываюць як бензінавыя, так і электрычныя. Для якія пражываюць у кватэры, патрэбныя больш зберагалыя метады шлягі, інакш пацерпіць столь суседзяў знізу.\nДля наступнага этапу спатрэбіцца металічная арматура дыяметрам 8? 10 мм. З яе трэба вырабіць лачанне. Калі вышыня будучай сцяжкі будзе да 10 см, тады будзе дастаткова аднаго ўзроўню, пры ўздыме на 20 см і больш, лепш зрабіць яе ў некалькі ўзроўняў. Для гэтага вырабляюцца дзве аднолькавыя плоскасці, ўнутры выкладваецца рашотка з крокам падоўжных і папярочных дубцоў у 40 см. Рашоткі злучаюцца паміж сабой распоркамі неабходнай даўжыні. Усе дзеянні можна выконваць пры дапамозе вязальнага дроту. У некаторых выпадках, калі дзеянні вырабляюцца ў кватэры і чарнавая сцяжка будзе да 10 см, тады па ўзроўні выстаўляюцца металічныя маякі і аснова заліваецца без выкарыстання лачання. Пры дапамозе правілы раствор выраўноўваецца і выводзіцца плоскасць.\nНа працягу трох тыдняў трэба даць залітаму пласту выдужацца, каб ён добра сябе адчуваў і не плыў падчас выканання далейшых работ.\nКалі ў кватэры не плануецца выдаленне старой сцяжкі, але падлогу ўсё-такі неабходна выраўнаваць, тады можна ўжываць самовыравнивающиеся сумесі. Для правядзення работ з імі важна выконваць рэкамендуемыя вытворцам суадносін складнікаў. Калі прастора больш паказанай на пакаванні, тады тэрыторыю неабходна падзяліць на ўчасткі. Аддзяліць іх можна пры дапамозе мантажнай пены, за яе раствор выцякаць не будзе. Пасля залівання па плошчы важна прайсціся пры дапамозе ігольчастага валіка, каб выдаліць рэшткі паветра для паляпшэння адгезіі.\nАсноўны этап працы\nПасля правядзення падрыхтоўчых работ можна прыступаць да непасрэднага мантажу.\nВырабляем ўборку. Застылую i памацнела сцяжку лепш за ўсё пакрыць пры дапамозе грунтоўкі. Зрабіць гэта можна ў адзін пласт. Гэта дазволіць выдаліць непатрэбную пыл і ўмацуе паверхню.\nУся тэрыторыя засцілаецца гідраізаляцыяй. Для гэтага ўжываецца поліэтыленавая плёнка з таўшчынёй у 200 мк. Палатна ўкладваюцца внахлест, ён павінен складаць не менш за 10 см. Швы праклейваюцца звычайным скотчам. На сцены робяцца подворотен на 5 см.\nПа перыметры наляпляецца дэмпфернае стужка. Яе вышыня павінна быць такі, каб яна выступала за пласт будучай сцяжкі з уцяпляльнікам. Выраблена яна з успененага паліурэтана і неабходная для таго, каб кампенсаваць пашырэння бетону пры награванні.\nНаступным пластом ідзе ўцяпляльнік. Для гэтых мэтаў прымяняецца пенапласт або Пеноплекс. Іх мінімальная таўшчыня павінна быць 3 см. Калі гэты ўзровень плануецца таўшчынёй ад 6 см і больш, тады лепш рабіць кладку ў некалькі пластоў. Пры гэтым размяшчаць іх неабходна так, каб швы перапляталіся і ня накладваліся. Гэта важна, т. К. Яны не будуць разыходзіцца пры нагрузцы фінішнай сцяжкі.\nДля большай зручнасці лепш выкарыстоўваць верхнюю праслойку ўцяпляльніка з бобышку (спецыяльныя пластыкавыя выступы, паміж якімі ўкладваецца труба). Калі такой магчымасці няма, тады падыдзе металічная рашотка з крокам у 10? 15 см. У першым выпадку труба добра прыціскаецца дзякуючы канструктыўных асаблівасцях, а павароты замацоўваюцца пластыкавымі клямарамі. У другім - ужываецца дрот для фіксацыі.\nДалей усталёўваецца коллекторный шафу. Для таго каб ён займаў менш месцы, яго звычайна утапливают ў сцяну. Ніша вырабляецца пры дапамозе перфаратар з зубілам. Для фіксацыі самога бокса свідруюцца адтуліны, у іх ўстаўляюцца дзюбеля і саморезы вырабляецца прыціск.\nЎнутры устаноўленага шафы мантуецца два калектара (адзін які падае, іншы для зваротнага току). Для больш простага наступнага абслугоўвання пры куплі Савет, каб вентылі былі разборнымі. Таксама прадугледзіце магчымасць дадання дадатковых контураў, магчыма, гэта спатрэбіцца ў будучыні. Да разветвителю робіцца падводка асноўнага контуру ад катла.\nТрубы ўкладваюцца па абранай раней схеме. Пачынаць варта ад калектара і далей ад вонкавай сцяны да сярэдзіны (пры кладцы слімаком). Важна, каб на падыходзе да разветвителю ўсе патрубкі знаходзіліся ў цеплаізаляцыі. Гэта дазволіць выключыць празмернае пераграванне пэўных участкаў.\nПлошча аднаго контуру не павінна перавышаць 40 м2, у выпадку, калі пакой больш, тады яе трэба падзяліць на некалькі контураў.\nДаўжыня трубы ў адным контуры не павінна перавышаць 80 м пры дыяметры 16 мм і 120 м пры дыяметры ў 20 мм. Абумоўлена гэта тым, што могуць быць вялікія перапады ціску і тэмпературы.\nНе дапускаюцца злучэння труб на ўчастку. Калі ўсё ж такая патрэба ўзнікае, то зрабіць іх лепш метадам апрасоўкі. Для разборных злучэнняў прыйдзецца пакінуць рэвізійнае акенца для абслугоўвання ў выпадку паломкі.\nПасля кладкі трубы вырабляецца апрасоўка ўсёй сістэмы. Для гэтага яна напаўняецца паветрам ці вадой. Ціск наганяецца да значэння, якое ў 8? 10 разоў перавышае намінальнае працоўнае. У такім стане сістэма пакідаецца на суткі. Падзенне павінна быць нязначным - яно дапускаецца на пашырэнне трубы. Правяраецца ўся працягласць трубаправода на элемент пашкоджанні.\nРыхтуецца раствор для сцяжкі. У яго абавязкова трэба будзе дадаць пластыфікатар. Гэта зробіць сумесь больш эластычнай. Суадносіны цэменту і пяску будзе розным для канкрэтнай маркі, звычайна яно паказваецца на пакаванні. Пластыфікатару спатрэбіцца з разліку 1 л на 1 м2.\nЗаліванне вырабляецца так, каб трубы заставаліся пад ціскам. Падчас працы можна выпадкова пашкодзіць контур нейкім інструментам. Гэта лепш выявіць цяпер, чым пасля таго, як усе застыгне.\nПоўнае даспявання бетоннай сцяжкі займае 28 дзён.\nПасля высыхання можна зрэзаць лішкі дэмпфернае стужкі і ажыццявіць кладку пліткі.\nКрок кладкі вызначаецца ў залежнасці ад прызначэння цёплай падлогі. Калі гэта адзіная крыніца ацяплення, то крок павінен быць у 15 см, а калі дапаможны - да 30 см. У выпадку, калі было прадугледжана некалькі контураў, паміж імі таксама ў сцяжцы павінна быць выкладзена дэмпфернае стужка.\nАкрамя цэментавага спосабу кладкі, сёння атрымалі распаўсюджванне таксама кладка трубаправода на полистирольном і драўлянай падставе. Агульны прынцып заключаецца ў тым, што няма неабходнасці ў заліванні фінішнай сцяжкі. У першым выпадку пліты ўцяпляльніка таксама служаць арыенцірам для кладкі труб, для гэтага прадугледжаны спецыяльныя каналы.\nПерад кладкай контуру расстаўляюцца адмысловыя металічныя пласціны, якія будуць павялічваць плошчу цеплааддачы. У другім варыянце уцяпляльнік мантуецца паміж лагамі. Зверху засцілаюцца лісты ДСП, у якіх гэтак жа, як і ў першым варыянце выразаныя канаўкі для правадыра. Такім жа чынам мантуюцца металічныя пласціны. Зверху ўсё засцілаецца фінішным пакрыццём, у ролі якога можа выступаць ламінат ці іншы матэрыял.\nПеравагай гэтых варыянтаў з'яўляецца тое, што яны не аказваюць дадатковага ціску на перакрыцця. Напрыклад, яго можна прымяняць на другім паверсе драўлянай хаты.\nПадвядзем вынікі. Зрабіць вадзяной цёплая падлога сваімі сіламі магчыма. Неабходна ўсё разлічыць, падабраць схему кладкі труб і пракансультавацца са спецыялістамі. Пры правільным мантажы і захавання ўсёй тэхналогіі цёплае паветра будзе раўнамерна размяркоўвацца не толькі па пакоі, але і ў суседніх пакоях, пачынаючы з ніжніх слаёў.\nУ якасці папаўнення базы ведаў і пашырэння кругагляду, прапануем вам прачытаць артыкул "Як правільна ўкладваць цёплая падлога пад плітку"\nПаглядзіце відэа пра мантаж металлопластіковых труб для ўладкавання цёплай падлогі:\nУ гэтым відэа вы зможаце ўбачыць працэс мантажу цёплай падлогі з дапамогай поліпрапіленавай трубы:\nПредыдущаяЖолабы для адводу вады з даху\nВодазабеспячэнне дома з свідравіны: выбар і ўладкаванне


Егаис алкаголь гарачая лінія\nГлавная / Алко / Егаис алкаголь гарачая лінія\nЕГАИС ў рэстаранах Усерасійская гарачая лінія\nЕГАИС ў рэстаранах 8-800-505-809-7\nМы ва ФРИО стараемся дапамагаць не толькі сябрам нашай асацыяцыі, але і ўсім рэстаратара.\nМы сабралі асноўную інфармацыю аб ЕГАИС на гэтым сайце і прыцягнулі самых дасведчаных экспертаў для адказаў на вашыя пытанні. Задавайце іх.\nЕГАИС: c 2017/01/01 рэстаран павінен спісваць алкаголь у ЕГАИС штодня\nУсе рэстараны і іншыя прадпрыемствы грамадскага харчавання, якія ажыццяўляюць рэалізацыю маркіраванай алкагольнай прадукцыі, абавязаны да 2017/01/01 прывесці інфармацыю аб астатках гэтай прадукцыі ў сістэме ЕГАИС ў адпаведнасць з фактычнымі рэшткамі на складзе.\nЗ гэтага моманту вы абавязаны на штодзённай аснове актуалізаваць інфармацыю аб астатках алкагольнай прадукцыі ў ЕГАИС.\nЗ 2017/01/01 ФС РАР пачне ажыццяўляць кантроль над карэктнасцю вядзення рэшткаў ў ЕГАИС і будзе ўведзена адказнасць за невыкананне гэтых патрабаванняў.\nЦі трэба падключаць ЕГАИС грамхарчу? Ці можна выкарыстоўваць у ЕГАИС Кэп, набытую для сістэмы ЦентрИнформ або для падпісання дэкларацый у ФСРАР?\nТак, падлучацца трэба. З 2017/01/01 ў частцы адлюстравання факту закупкі і спісання. Неабходна набыць Кэп спецыяльна інтэграваную для сістэмы ЕГАИС. Ніякая іншая Кэп не падыйдзе.\nЯ — рэстаран, ці трэба мне рэгістраваць спісання ў ЕГАИС?\nТак, патрабаванні былі змененыя. З 2017/01/01 рэстараны прыроўненыя да розніцы: трэба зрабіць інвентарызацыі і падтрымліваць актуальныя рэшткі ў ЕГАИС. Г.зн. штодня спісваць акцызную прадукцыю па факце выкрыцця бутэлькі.\nШто рабіць з прадукцыяй атрыманай раней ўвядзення ЕГАИСа?\nЯе неабходна паставіць на баланс. Або прадаць да 2016/12/31.\n31 снежня ці трэба здымаць рэшткі наяўнай прадукцыі ў рэстаране?\nУлічваючы, што прадпрыемствы рэстараннага бізнесу продаж алкагольнай прадукцыі не будуць ажыццяўляць праз сістэму ЕГАИС (у адрозненне ад розніцы), рэшткі здымаць і ўносіць у сістэму ЕГАИС ня трэба.\nПытанне: Ці можна ў праграму уліку занасіць накладныя ўручную? Праз ЕГАИС толькі пацверджанне?\nТТН ўручную занасіць у уліковы сістэму нельга. Запыт на пацвярджэнне ТТН будзе прыходзіць у уліковы праграму праз сістэму ЕГАИС, пасля пацверджання якой дадзеныя аўтаматычна трапяць у праграму ўліку.\nКалі ІП разлівае піўныя напоі, але зарэгістраваныя як грамадскае харчаванне, для іх усё тое ж самае па ЕГАИС?\nНе зусім. Калі ІП зарэгістраваны як грамадскае харчаванне, неабходна Прыёмка алкагольнай прадукцыі вестак у сістэме ЕГАИС і весці Часопіс ўліку аб’ёму продажу алкагольнай прадукцыі. Спісанне ў ЕГАИС для піва адлюстроўваць не трэба (у адрозненні ад акцызнай прадукцыі).\nПытанне: Кэп патрэбен на кожны кампутар або на 1 лакальную сетку?\nКэп патрэбен на 1 кампутар для кожнай кропкі продажу алкагольнай прадукцыі. Калі ў Вас сетку рэстаранаў, кожны рэстаран павінен быць падлучаны да сістэмы ЕГАИС.\nАдпраўка і атрыманне ТТН ажыццяўляецца праз ЕГАИС?\nНакладная прыходзіць да пакупніка з ЕГАИС ў выглядзе «запыту на прыёмку». У залежнасці ад адпаведнасці фактычнага прыходу тавару папяровай ТТН, пакупнік можа:\n— пацвердзіць прыняцце накладной,\n— адмовіцца ад яе,\n— аформіць АКТ разыходжанняў.\nКалi сапраўдны прыход перавышае дадзеныя ў электроннай накладной ў ЕГАИС, і пакупнік гатовы прыняць тавар, то пастаўшчык фармуе дадатковую накладную і накіроўвае яе праз ЕГАИС пакупніку.\nКалі зараз сваёй ліцэнзіі няма, выкарыстоўваецца ліцэнзія кампаніі пастаўшчыка, варта іх каса?\nУ такім выпадку пастаўшчык павінен арганізаваць на базе вашага рэстарана Прыёмка алкагольнай прадукцыі ў сістэме ЕГАИС.\nЦі можна рэстарана закупляць алкаголь у рознічнага сеткі?\nПрадпрыемствам грамадскага харчавання неабходна фіксаваць Прыёмка алкагольнай прадукцыі праз сістэму ЕГАИС. Калі Вы закупіце алкаголь у рознічнай сеткі, то дадзеная прадукцыя будзе лічыцца кантрафактнай.\nЦі трэба будзе здаваць штоквартальна алкагольныя дэкларацыі, ці ўсё будзе аўтаматычна?\nТак, алкагольныя дэкларацыі неабходна здаваць па той жа схеме, што і раней. Аўтаматычнай перадачы дадзеных на бягучы момант не прадугледжана ў сістэме ЕГАИС.\nКалі ўся алкагольная прадукцыя будзе праходзіць праз ЕГАИС, ці трэба будзе захоўваць сертыфікаты?\nТак, усе сертыфікаты трэба захоўваць. Заканадаўствам яны не адменены.\nЦі трэба пры адлюстраванні закупіў правяраць кожную бутэльку ад пастаўшчыкоў на прадмет яе легальнасці з дапамогай 2D сканэра?\nДля пацверджання ТТН ў сістэме ЕГАИС досыць праверыць партыю па дакументах і пацвердзіць у праграме Прыёмка, тавар будзе апрыходаванай. Адказнасць за нелегальнасць алкагольнай прадукцыі нясе кожны, мы рэкамендуем праробліваць хоць бы выбарачную праверку пастаўленай алкагольнай прадукцыі.\nЯк быць з пратэрмінаванай прадукцыяй?\nУ выпадку, калі пастаўшчык даставіў пакупніку пратэрмінаваную прадукцыю, пакупніку неабходна адмовіць у прыёмцы ТТН. Калі пакупнік прыме пратэрмінаваную алкагольную прадукцыю ў сістэме ЕГАИС, дадзеная аперацыя будзе лічыцца змовай пакупніка з пастаўшчыкамі. Кожны падобны выпадак будзе разбірацца ФСРАР.\nУ нас на кампутары ўсталяваная уліковы праграма, ці можна туды ўсталяваць ЕГАИС альбо калі трэба купляць асобны ПК?\nПа патрабаванні ФСРАР на кампутар з усталяванай сістэмай ЕГАИС не рэкамендуецца ўсталёўваць іншыя праграмы, бо яны могуць супярэчыць працы УТМ, і адказнасць за падобныя выпадкі ляжыць на вас.\nПры закупцы алкаголю ў якім месцы павінен стаяць кампутар з УТМ? Рэстаран па адным адрасе, а склад / бухгалтэрыя па іншаму.\nКампутар з УТМ павінен знаходзіцца на месцы прыёмкі алкагольнай прадукцыяй. «Часопіс ўліку аб’ёму продажу алкагольнай прадукцыі» вядзецца ў самым установе рэстараннага бізнесу.\nЦі можна весці дзве розныя арганізацыі (калі я бухгалтар ў гэтых двух арганізацыях) на адным кампутары?\nПа патрабаванні ФСРАР для кожнага адасобленага падраздзялення павінен быць асобны кампутар з сістэмай ЕГАИС.\nКалі прыязджае машына з алкаголем, ці ёсць нейкая колькасць часу для праверкі кожнай бутэлькі для таго, каб быць упэўненым цалкам, што ўсе бутэлькі легальныя?\nКалі машына спяшаецца, а вам неабходна праверыць алкаголь на легальнасць, вы ў працоўным рэжыме правяраеце кожную бутэльку (або выбарачна) з дапамогай сканэра. І толькі потым пацвярджаеце або адмаўляецеся ад прыёмкі ТТН ў сістэме ЕГАИС. Пастаўшчыку ў выпадку адхіленні ТТН неабходна забраць алкагольную прадукцыю.\nКалі быў частковы зварот алкагольнай прадукцыі, як адбываецца працэдура?\nУ выпадку, калi сапраўдны прыход алкагольнай прадукцыі не адпавядае ТТН, неабходна ў уліковым сістэме скласці акт разыходжанні з выпраўленым колькасцю. Акт разыходжанняў праз УТМ трапляе да адпраўніку прадукцыі, пры гэтым адпраўнік можа пагадзіцца з актам. У гэтым выпадку з астатку адпраўніка будзе спісаны толькі ўзгоднены з атрымальнікам аб’ём. У выпадку нязгоды адпраўніка з актам разыходжанняў, ён адмаўляе акт і тады ўся накладная адмаўляецца і ўвесь аб’ём застаецца на рэштках адпраўніка.\nЯк будзе фармавацца дэкларацыя ф.11 і ф.12?\nЗмяненняў у фарміраванні дэкларацый ф.11 і ф.12 не адбылося.\nЦі плануецца адмена дэкларавання?\nАдмена дэкларавання абмяркоўвалася і плануецца пасля таго, як усе ўдзельнікі пройдуць цалкам этап падлучэння (не раней 07.2018).\nКуды неабходна здаваць часопіс? Калі часопіс будзе згублены? (База зляцела, пк зламаўся і г.д.)?\nЗдаваць «Часопіс ўліку аб’ёму продажу алкагольнай прадукцыі» не трэба. У выпадку праверкі Вам неабходна падаць яго ў раздрукаваным выглядзе ўпаўнаважаным органам. Захоўваць часопіс неабходна на працягу 5 гадоў. Для таго, каб часопіс ня быў згублены, мы рэкамендуем рабіць архіўныя копіі базы дадзеных вашага ўліковага сістэмы (у якой вядзецца «Часопіс ўліку аб’ёму продажу алкагольнай прадукцыі»).\nЯк у часопісе будуць ўлічвацца лішкі і нястачы?\nУ «Часопісе уліку аб’ёму продажу алкагольнай прадукцыі» для прадпрыемстваў грамадскага харчавання ўлічваюцца толькі продажу алкагольнай прадукцыі.\nЯк павінны адлюстроўвацца бой тавару або крадзеж у сістэме ЕГАИС?\nУ сістэме ЕГАИС гэта неабходна адлюстроўваць актамі спісання з адпаведным тыпам.\nЧасцяком пастаўшчыкі прапануюць акцыі з алкаголем з бонуснымі бутэлькамі, як іх улічваць?\nБонусныя бутэлькі алкаголю па акцыі гэтак жа неабходна прымаць праз сістэму ЕГАИС. Пастаўшчык проста паказвае нулявую кошт гэтай прадукцыі.\nА калі пастаўшчык не пацверджаны ў ЕГАИС?\nЗ 1 студзеня 2016 года пакупнік можа набываць алкагольную прадукцыю толькі праз сістэму ЕГАИС. Калі пастаўшчык не падлучаны да сістэмы ЕГАИС, Вы не можаце набываць алкагольную прадукцыю ў дадзенага пастаўшчыка, дадзеная продаж будзе лічыцца кантрафактнай.\nЯкая мадэль сканара рэкамендавана на Прыёмка?\nІснуе мноства марак 2D сканараў, але толькі адзінкі з іх адаптаваныя пад ЕГАИС. На гэта неабходна звяртаць увагу пры куплі.\nЯкія тэрміны пацверджання пастаўкі ў ЕГАИС?\nНа сённяшні дзень тэрмін пацверджання пастаўкі ЕГАИС — 1 суткі.\nПадкажыце, як будзе адбывацца перасоўванне тавару ў рамках аднаго юр. асобы паміж рознымі падраздзяленнямі (кпп разные)?\nКожнае падраздзяленне аднаго юрыдычнай асобы асобна павінна быць падключана да сістэмы ЕГАИС. Перасоўванне алкагольнай прадукцыі паміж гэтымі падраздзяленнямі павінна праходзіць праз сістэму ЕГАИС і толькі ў тым выпадку, калі падраздзяленне-пастаўшчык мае ліцэнзію на дадзеную аперацыю.\nКалі мы будзем купляць алкаголь зрэдку для падрыхтоўкі страў і кандытарскіх вырабаў у рознічным краме — таксама праз ЕГАИС праводзіць?\nКалі ваша падраздзяленне не мае ліцэнзіі на продаж алкаголю, то і Прыёмка алкагольнай прадукцыі для падрыхтоўкі страў не трэба праводзіць праз сістэму ЕГАИС.\nПаважаныя кліенты! На сайце EGAIS.CENTER-INFORM.RU вы можаце хутка і нядорага замовіць ключ для ЕГАИС.\nТэлефон дзяжурнай службы ЕГАИС: 8 (499) 250-03-73\nАдрас электроннай пошты Гарачай лініі: [email protected]\nПарадак рэгістрацыі зваротаў па тэлефоне і электроннай пошце:\n1. Прадстаўнік арганізацыі паведамляе найменне арганізацыі, ІНАЎ, КПП, адрас месцазнаходжання, кантактныя дадзеныя прадстаўніка арганізацыі, а таксама ўтрыманне пытання да дзяжурныя службы.\n3. Спецыяліст дзяжурныя службы прадастаўляе прадстаўніку арганізацыі звесткі па вырашэнні пытання, зафіксаванага ў заяўцы.\n4. Калі дазвол складанага пытання па заяўцы патрабуе дадатковага збору звестак, спецыяліст рэкамендуе прадстаўніку арганізацыі патэлефанаваць у дзяжурную службу пазней і паведамляе, які час патрабуецца для дазволу складанага пытання.\n5. Пры паўторным зносінах па заяўцы, рашэнне па якой не было знойдзена адразу, прадстаўніку арганізацыі неабходна паведаміць дату гэтай заяўкі для таго каб спецыяліст дзяжурныя службы змог працягнуць прадастаўленне звестак па нявырашаных пытаннях.


Уаз 3160 - Агляды лепшых аўтамабіляў\nМадэль УАЗ 3160 (Simbir) - гэта грузапасажырскі паўнапрывадны аўтамабіль, які быў упершыню прадстаўлены расійскай аўтамабільнай кампаніяй УАЗ ў 1998 годзе.\nУаз 3160 поўная версія, горад\nЯго асноўным прызначэннем з'яўлялася перавозка людзей і грузаў па розных відах дарог і бездарожжы, але пры гэтым у адрозненне ад сваіх субратаў валодаў досыць высокім узроўнем камфорту. Кузаў пазадарожніка быў 5-дверный суцэльнаметалічны тыпу універсал. Варта адзначыць і якасную афарбоўку кузава аўтамабіля, у шэрагу такіх перавагамі, як люк у даху, сучасная святлатэхніка, ахоўныя дугі (кенгурин), парогі, радыяльная гума і выдатны агляд.\nДля аўтамабіля УАЗ 3160 вытворцам прапаноўвалася некалькі варыянтаў сілавых агрэгатаў: карбюратарны рухавік УМЗ-421.10 аб'ёмам 2.9 літра, магутнасць якога складала 115 л.з. (Версія УАЗ 31601); рухавік ЗМЗ-4092.10 аб'ёмам 2.7 літра з мікрапрацэсарнай сістэмай кіравання упырскам паліва, магутнасцю 132,6 л.з. (Версія УАЗ 31602); 119-моцны рухавік УМЗ-4213.10 аб'ёмам 2.9 літра з мікрапрацэсарнай сістэмай кіравання упырскам паліва (версія УАЗ 31605); італьянскі дызельны сілавы агрэгат вытворчасці фірмы "VM Motori" аб'ёмам 2.5 літра і магутнасцю 106 л.з. (Версія УАЗ 31604). Што тычыцца трансмісіі, то ўсе версіі аўтамабіля абсталёўваліся пяціступеністай сінхранізаванай каробкай перадач і мадэрнізаванай 2-ступеністай раздатачнай скрынкай, якая забяспечвала пераключэнне перадач і ўключэнне пярэдняга моста з дапамогай аднаго рычага кіравання.\nПярэдняя падвеска пазадарожніка УАЗ 3160 была спружыннай са стабілізатарам папярочнай устойлівасці, а задняя грунтавалася на малолистовых рысорах. Такое спалучэнне забяспечвала камфортнае перамяшчэнне па дарогах з цвёрдым пакрыццём. Тармазная сістэма ўключала ў сябе пярэднія дыскавыя і заднія барабанныя тормазы.\nСалон УАЗ 3160 валодае высокім узроўнем камфорту, у якім могуць размясціцца сем пасажыраў. Для гэтага ўнутры прадугледжана пяць камфартабельных рэгуляваных сядзенняў з падгалоўнікамі і два адкідных месцы ў грузавым адсеку. Заднія сядзенні, як і пярэднія, былі абсталяваны рамянямі бяспекі інэрцыйнага тыпу.\nУАЗ 3160 Каратыш\nАкрамя камфартабельнасці салон быў яшчэ і універсальным. Абодва сядзенні ў грузавым адсеку лёгка дэмантуюцца пры неабходнасці перавозкі грузаў. Задняе трохмясцовая сядзенне, з падзеленай на дзве часткі складваецца спінкай, мае магчымасць складвацца для павелічэння пляцоўкі для грузу. Разам з гэтым задняе сядзенне сумесна з пярэднімі могуць раскладацца ў спальны варыянт. Кузаў аўтамабіля валодае добрай шумаізаляцыяй, а таксама абсталяваны сістэмай вентыляцыі і ацяплення з паветраводамі да ног задніх пасажыраў. Аўтамабіль таксама атрымаў сучасную панэль прыбораў, поўную абіўку усяго салона, якая рэгулюецца па куце нахілу рулявую калонку.\nВытворчасць мадэлі УАЗ 3160 Simbir было спынена ў 2003 годзе. Заўважым, што ў 2000 годзе была выпушчаная вельмі падобная на Simbir версія, з павялічанай на 360 мм колавай базай, пад назвай УАЗ 3162. Яе выпуск працягваўся аж да 2005 года, калі на змену прыйшла новая мадэль пад назвай УАЗ 3163 Patriot.


«Цяжка будавалі, усё ж пабудавалі». У Салігорску адбылося ўрачыстае адкрыццё маналітнага дома • Слуцк • Газета «Інфа-Кур’ер»\nНовы дом. Фотаздымкі: Уладзімір Амяльчэня\n«Цяжка будавалі, усё ж пабудавалі». У Салігорску адбылося ўрачыстае адкрыццё маналітнага дома\nДоўгачаканае свята для многіх салігарчан адбылося 27 ліпеня, калі афіцыйна абвесцілі, што дом на 322 кватэры для працаўнікоў «Беларускалій» пабудаваны.\n«Гэта быў першы вопыт будаўніцтва такіх дамоў. А ўсё новае даецца не проста, таму трошкі спазніліся са святам», — прыкладна так сказаў Іван Галаваты, Генеральны дырэктар «Беларускалія».\nНа свяце прысутнічаў Сяргей Лапановіч, загадчык Упраўлення Міністэрства надзвычайных спраў Мінскай вобласці, які аб’явіў, што дарыць гораду новую аўтавышку, у якой даўно была патрэба. «Галоўная бяспека жыхароў высотнага дома залежыць ад вас, жыхары», — сказаў ён пры гэтым.\nПа такой лесвіцы можна абыйсці вакол дома\nНовая культура вакол бакаў са смеццем\nПа ключы ад кватэры на самакаце\n«У гэтым доме будуць жыць нашы ўнукі», — кажуць дзед Мікалай і бабуля Святлана, у якіх сын працуе на 4 РУ\nПа гэтым пандусе можна а’ехаць на аўто вакол дома\nАпошнія прыгатаванні да свята\nБудучыя жыхары новага дома Алена і Віталій Здрок, які працуе на «Блеаруськаліі» горным майстрам\nГосці свята: начальнік Упраўлення Мінскай вобласці Міністэрства надзвычайнай сітуацыі Сяргей Лапановіч, Генеральны дырэктар “Беларуськалія” Іван Галаваты, Генеральны дырэктар будаўнічага трэста №3 Сяргей Драждзянюк\nБудучыя шахцёры, жыхары новых кватэр\nГенеральны дырэктар будаўнічага трэста №3 у Салігорску Сяргей Драждзянюк: «Цяжка будавалі, усё ж пабудавалі»\nКлюч ад дому прымае дырэктар “Беларуськалія” і перадае дзецям — будучым жыхарам новага дому\nВось той момант, калі дом пабудаваны


Станкевіч Ян, Гісторыя беларускага языка - Belarusian Internet Library Kamunikat.org\nГісторыя беларускага языка\nCategory: History; Belarusian Language\nЯн (Янка) Станкевіч (26 лістапада 1891, в. Арляняты, Ашмянскі павет — 16 ліпеня 1976; Псеўданімы: Брачыслаў Скарыніч) — беларускі мовазнавец, гісторык, палітычны дзеяч. Доктар славянскай гісторыі і філалогіі (1926). У 1-ю сусветную вайну ў дзеючай расійскай арміі. Удзельнік з'езда беларускіх нацыянальных арганізацый у Мінску (сакавік 1917), з'езда настаўнікаў Мінскай губерніі (май 1917). З снежня 1917 у Вільні, удзельнік стварэння Беларускага навуковага таварыства, у студзені 1918 абраны ў склад Віленскай беларускай рады, удзельнічаў у сесіі Рады БНР у Мінску (24-25.3.1918). У лістападзе 1918 кааптаваны ў склад Літоўскай Тарыбы. Пасля прыходу ў Вільню Чырвонай Арміі працаваў у літаратурна-выдавецкім аддзеле Наркамасветы Літоўска-Беларускай ССР, загадваў беларускім выдавецтвам «Веда». У час польска-савецкай вайны 1919—1920 гадоў член Цэнтральнай беларускай рады Віленшчыны і Гродзеншчыны, прэзідыума Беларускай цэнтральнай школьнай рады.\nУ гэтым выданьні зьмешчаныя выбраныя працы вядомага беларускага нацыянальнага дзеяча Яна Станкевіча (1891—1976), якія ў 1910—1970-я гг. друкаваліся на старонках беларускага пэрыядычнага і непэрыядычнага друку як у Беларусі, так і за яе межамі. Друкаваныя працы надзвычай разнастайныя як паводле жанраў, так і паводле тэматыкі. More »\nУ том увайшлі гістарычныя творы Яна Станкевіча (1891—1976),напісаныя паміж 1930 і 1976 гадамі. Пераважная бальшыня апублікаваных твораў была раней недаступная беларускаму чытачу. У працэсе падрыхтоўкі тэкстаў да друку былі выяўленыя артаграфічныя разыходжаньні ў напісаньні адных і тых жа слоў у межах адной і той жа публікацыі. Дзеля гэтага было вырашана правесьці ўніфікацыю варыянтных напісаньняў на карысьць больш частотных варыянтаў у ... More »\nУ другі том Збору твораў выдатнага беларускага моваведа Яна Станкевіча (1891-1976) увайшлі працы, напісаныя паміж 1951 і 1973 гадамі. Пераважная большасць апублікаваных твораў была раней недаступная беларускаму чытачу. More »\nУ першы том Збору твораў выдатнага беларускага моваведа Яна Станкевіча (1891-1976) увайшлі працы, напісаныя паміж 1918 і 1951 гадамі. Пераважная большасць апублікаваных твораў была раней недаступная беларускаму чытачу. More »\nЯНКА СТАНКЕВІЧ Выдатны беларускі грамадскі дзеяч, лінгвіст і перакладчык Бібліі на беларускую мову Янка Станкевіч (1891-1976) быў адной з фігураў, што спрычыніліся да павелічэньня й умацаваньня беларускай грамады Амэрыкі ў 1940-я-- 1960-я гады. Супрацоўнік газэты "Наша Ніва", яшчэ ў 1918 г. ён выдаў разам з нямецкім мовазнаўцам Р. Абіхтам лемантар (падручнік-буквар) "Просты спосаб стацца ў кароткім часе граматным". 25 Сакавіка 1918 г. Я... More »\nАўтар "Нарысаў Гісторы Вялікалітвы-Беларусі" мае наўвеце гістору краю й народу вялікалітоўскага, як у порах, калі ён быў гаспадарствавы, так і ў порах, калі народ гэты быў спабыты свае гаспадарствавасьці. Таксама этнографна-вялікалітоўскія часьці Вялікалітвы, рана адарваныя ад свае цэласьці ад гаспадарства вялікалітоўскага, адарваныя тады, як яно яшчэ далей існавала, маюць быць абняты гістораю народу вялікалітоўскага. Вялікаліцьвіны зем... More »\nАрхеолеґія, гідроніма, топоніма, антрополёгія а этнографа выразьліва сьветчаць, што народ вялікалітоўскі схармаваўся ізь зьліцьця часьці Славян із часьцю Балтаў. Давялі гэта чысьленыя наўчоныя ў менаваных галінах веды. У вапошняй працы В. Седава зроблена падсумаваньне ўсяго дагэтулешняга дасьледаваньня паходжаньня народу вялікалітоўскага, вылічаны аўтары й працы іхныя. Затым можна спадзявацца, што адбіцьцё балцкага субстрату зьдзеялася ... More »\nЦяпер, калі Расія усімі сяродкамі русыфікуе і на'т фізычна нішча наш народ, ё справаю вялікае вагі, як ставяцца да нас іншыя суседзі нашыя. Вось. Украіна. На ўсіх нашых адправах, як угодкі і інш., заступнікі Украінцаў пэўняць нас у сваім вялікім да нас прыязьньстве. Паглядзім, як ё запраўды. More »\nГэта паданы разгляд Др. Я.Станкевіча дзьвюх працаў, каторых тэмаю ёсьць русыфікацыя Беларусі. Праца А.Пушкарэвіча беларускім чытачом мала прыступная, а другая вялікая (340 бач.) праца Александры Цьвікевіча зусім няпрыступная; часьць яе была надрукаваная ў менскім часапісе "Полымя", а цэласьць вышла ў 1929 годзе ў Менску асобнай кнігаю пад назовам "Западно-руссизм". Кніга, адразу па надрукаваньню, была сканфіскаваная і цяпер ёсьць вяліка... More »\nІнстытут Гісторыі Акадэміі Навук Беларускай ССР выдаў у 1954 г. "Историю Белорусской ССР" /парасейску/. Праца гэта зборная. Здавалася-б, што калі Акадэмія Навук Беларусі выдае працу зь гісторыі Беларусі, дык найадпавяднейшымі аўтарамі да апрацаваньня яе былі-б беларускія гісторыкі. Але спаміж аўтараў менаванае кнігі мы не знаходзім ніводнага ведамага беларускага гісторыка. А зь ведамых іншых беларускіх вучоных аўтарам толькі часткі перш... More »


Radix аб'ядноўваецца з гігантамі прамысловасці, каб павялічыць DeFi да 100 мільёнаў | BitcoinEthereumNews.com\nRadix аб'ядноўваецца з гігантамі прамысловасці, каб давесці DeFi да 100 мільёнаў\nЗа апошні год дэцэнтралізаваныя фінансавыя дадаткі значна павялічыліся, і ў цяперашні час яны захоўваюць больш чым у 50 разоў большую каштоўнасць, чым у пачатку 2020 г. Падарожжа DeFi, магчыма, толькі пачынаецца, паколькі Radix супрацоўнічае з некалькімі найбольш вядомымі імёнамі ў крыптаграфіі, каб запусціць Альянс Goodfi, ініцыятыва росту DeFi. У супрацоўніцтве з AAVE, Chainlink, Messari Capital і mStable дынамічная група будзе працаваць над тым, каб 100 мільёнаў чалавек па ўсім свеце ўклалі не менш за 1 долар у дадаткі DeFi на працягу наступных чатырох гадоў.\nУлада для людзей - 100 мільёнаў іх\nGoodfi - гэта некамерцыйны саюз, створаны і запушчаны кампаніяй падстава сістэмы злічэння, пратакол аднаго блокчейна, распрацаваны спецыяльна для прыкладанняў DeFi. Дзякуючы гэтай ініцыятыве, Goodfi спадзяецца на далейшую адукацыю, даследаванні і выкарыстанне ў галіне, якая мае магчымасць непасрэдна пашырыць магчымасці мільёнаў. Дэцэнтралізаванае фінансаванне дазваляе без дазволу, без межаў і просты доступ да фінансавых рынкаў, што раней было недаступна для шырокіх слаёў грамадства. DeFi ідзе далей, даючы магчымасць пазыкі або атрымання пазыкі, дэпазітных актываў, каб набраць працэнты, заключыць або паставіць страхаванне і паставіць лічбавыя актывы для атрымання прыбытку.\nУсе гэтыя магчымасці даступныя са смартфонам і доступам у Інтэрнэт, прычым абодва становяцца больш таннымі і даступнымі, асабліва ў раёнах, якія традыцыйна лічацца фінансава найбольш выключанымі. Для многіх DeFi стане першым доступам да фінансавых паслуг, бо мільярды людзей застаюцца без банкаў з-за неадпаведнага карпаратыўнага стымулявання. Гэта забяспечыць ім жыццёва важныя паслугі, якія дадуць ім магчымасць захаваць сваё багацце супраць інфляцыі і атрымаць пасіўны прыбытак з дапамогай фінансавых аперацый.\nЯк Goodfi дасягне сваіх мэтаў\nКаманды, якія стаяць за альянсам Goodfi, разумеюць, што ў цяперашні час шматлікія перашкоды перашкаджаюць звычайным карыстальнікам атрымліваць доступ да паслуг DeFi, але яны плануюць вырашыць гэтую праблему. Goodfi засяродзіцца на адукацыі, даследаваннях і інфармаванасці з мэтай прасоўвання Defi для больш шырокай базы карыстальнікаў. Goodfi і яго члены разумеюць, што карыстальнікі маюць патрэбу ў дапамозе пры куплі першых лічбавых актываў і выкарыстанні dApps, таму яны будуць выпускаць адукацыйны кантэнт, які з'яўляецца агностычным для любой канкрэтнай ланцужкі, тлумачачы працэс DeFi у цэлым. Яны таксама створаць дадатковыя матэрыялы, каб карыстальнікі маглі лепш зразумець рызыкі і магчымасці, якія прадстаўляе DeFi, а таксама тое, як арыентавацца ў экасістэме ў цэлым.\nМногія людзі, якія чытаюць гэта, будуць мець шматгадовы досвед працы ў криптовалютной прасторы, паставіўшы іх на некалькі гадоў наперад ад тых, хто раней нават не чуў паняцця "дэцэнтралізаваныя фінансы". Больш дасканалыя даследаванні таксама стануць лепшымі для DeFine, а таксама аспрэчаць здагадкі, якія ў цяперашні час атачаюць эканоміку DeFi.\nЗаключным аспектам стратэгіі распаўсюджвання дадзеных Goodfi з'яўляецца садзейнічанне шырокаму інфармаванню. Рознічных інвестараў, якія ўдзельнічаюць у традыцыйных рынках, нядаўна ўзрушыла патэнцыйная змова з удзелам багатых хедж-фондаў і цэнтралізаваных аператараў рынку, што імгненна абгрунтавала DeFi. Больш людзей павінны разумець, што існуе альтэрнатыва, якой не можна кіраваць, і якая лёгка даступная ў DeFi, якая дазваляе атрымліваць роўныя магчымасці незалежна ад статусу і багацця. Goodfi плануе прасоўваць галіну і прыцягваць больш шырокую базу карыстальнікаў з усіх сфер і сектараў.\nПакой для росту\nГэта толькі пачатак для Goodfi, калі да яго далучыцца больш кампаній і арганізацый, якія рэалізуюць свае агульныя мэты ў космасе. Пры наяўнасці багатых рэсурсаў у выглядзе часу і грошай, а таксама накіраванасці на актыўныя намаганні ўсіх кампаній-удзельніц і будучых кампаній, Гудфі у рухавіку шмат газу. Яны плануюць расці, што будзе ўключаць у сябе лепшае разуменне мэтавай аўдыторыі гэтых прыкладанняў і падкрэсліванне важнасці вывучэння і выкарыстання прыкладанняў DeFi.\nАдмова ад адказнасці: Інфармацыя, прадстаўленая тут, не з'яўляецца інвестыцыйным саветам і прапановай інвеставаць. Заявы, погляды і меркаванні, выказаныя ў гэтым артыкуле, з'яўляюцца выключна меркаваннямі аўтара / кампаніі і не прадстаўляюць выказванняў Bitcoinist. Мы настойліва раім нашым чытачам DYOR перад тым, як інвеставаць у любыя криптовалюты, блокчейн-праекты ці ICO, асабліва ў тыя, якія гарантуюць прыбытак. Акрамя таго, Bitcoinist не гарантуе і не мае на ўвазе, што апублікаваныя криптовалюты або праекты з'яўляюцца законнымі ў любым канкрэтным чытацкім месцы. На чытача абавязаны ведаць законы, якія тычацца криптовалют і ICO ў сваёй краіне.\nКрыніца: https://bitcoinist.com/radix-teams-up-with-industry-giants-to-bring-defi-to-100-million/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=radix-teams-up-with-industry -гіганты-да-дэфі-да-100-мільёнаў\nКлючавыя словы: прыносіць, Defi, Гіганты, Прамысловасць, мільёна, падстава сістэмы злічэння, каманды\nМіністр фінансаў ЗША Джанет Йеллен называе біткойны "надзвычай неэфектыўнымі", кошт BTC зніжаецца ніжэй за 50 тысяч долараў


Заняткі 1 “Звіні, мая светлая родная мова!”\nДругі этап. “ Роднага слова гаючая сіла ”\nТрэці этап. “Волаты слова народнага”\nЧацвёрты этап. “Беларускае слова” Праводзіцца гульня “Назаві слова”. Вядоўца.\nПяты этап. “Ты мой боль святы, Беларусь мая” Чытаюцца ўрыўкі з вершаў аб Беларусі, аб яе мове Г. Бураўкіна, Л. Геніюш, X. Чэрні. 1-ы чытальнік.\nЗаняткі 2. Чароўны куфэрак Заданы\nПершы этап. “Легенды і паданні” Вядоўца.\nДругі этап. “Жарты, анекдоты, гумарэскі” Вядоўца.\nЯшчэ не выпілі Маці.\nЧацвёрты этап. “Забаўлянкі”\nПяты этап. “Загадкі-жарты”\nШосты этап. “Прыказкі і прымаўкі”\nСёмы этап. “Вітанкі і зычэнні”\nДзевяты этап. “Матуліна казка”\nЗаняткі 3. Па гарадах Беларусі Задачы\nПершы этап. “Рэбусны прыпынак”\nДругі этап. “Берасцейшчына”\nЧацвёрты этап. “На крылах фантазіі”\nПяты этап. “Ты – мне, я – табе”\nМ. П. ОСІПАВА\n“Звіні, мая светлая родная мова!”\nЗаданы далучаць дзяцей да духоўных скарбаў свайго народа; фарміраваць цікавасць і павагу да роднага слова, беларускай мовы як актыўнага сродку патрыятычнага і нацыянальнага выхавання.\nПадрыхтоўчая работа. Вучні падбіраюць вершы, апавяданні, легенды, прыказкі аб мове.\nПрыкладныя этапы літаратурна-музычнай кампазіцыі\nПершы этап. “Рэспубліка Беларусь”\nДзеці адказваюць на пытанні як называюць нашу краіну, яе жыхароў? Чым славіцца Рэспубліка Беларусь? Затым вучні чытаюць верш М. Пазнякова “Беларусь”.\nНарач, Свіслач, Снуды, Свір...\nСлаўны трактар "Беларусь".\nТут сыны ляцяцьу космас,\nПесні матчыны пяюць.\nНастаўнік нагадвае некаторыя гістарычныя звесткі аб мове: беларуская мова, як і мова суседзяў — украінцаў і рускіх, пачала складвацца яшчэ ў XIII стагоддзі. У Вялікім княстве Літоўскім (XV–XVI стст.) беларуская мова была дзяржаўнай. На ей вяліся справаводства, судаводства, дыпламатычная перапіска і да т. п.\nДругі этап. “Роднага слова гаючая сіла”\nГучыць песня “У бацькоўскім кутку” (словы Н. Плевіча, музыка I. Лучанка).\nВучні абмяркоўваюць адказы на пытанні.\nЧаму мову называюць душой народа, найвялікшым нацыянальным скарбам?\nЯк разумець выраз “пакуль жыве мова, жыве і народ”?\nЦі можна пагадзіцца з меркаваннем Л. М. Талстога "Мова – гэта сродак мыслення. Абыходзіца з мовай абы-як – значыць і мысліць абы-як недакладна, прыблізна, няправільна”?\nЯк вы ставіцеся да наказу Цёткі (Э. Пашкевіч) "На вас – моладзі – ляжыць вялікая павіннасць развіваць далей родную мову”? Адказы каментуюцца.\nНастаўнік прадстаўляе літаратуру аб нашых вядомых паэтах і пісьменніках, такіх, як Я. Купала, Я. Колас, К. Крапіва, М. Лынькоў і інш., і іхтворы. Дзеці расказваюць аб гэтых пісьменніках, іх стаўленні да мовы. Напрыклад Якуб Колас “Роднае слова – гэта першая крыніца, праз якую мы пазнаем жыццё і навакольны свет. Вось чаму нам неабходна так старанна вывучаць сваю родную мову, ведаць і любіць лепшыя творы беларускай літаратуры”.\nАх, якія словы "Калі ласка!.."\nПраз усё жыццё ідуць са мною...\n– Калі ласка! – нашай роднай мовы\nЧацвёрты этап. “Беларускае слова”\nПраводзіцца гульня “Назаві слова”.\nЯк цудоўна гэта, дзеці,\nШто ёсць літары на свеце –\nДа адной адну дадаць –\nМожна словы з іх складаць –\nСлова – ты,\nСлова – я,\nВучань, на якога паказаў Вядоўца, называе слова, наступны вучань называе слова, што пачынаецца з літары, якой заканчваецца папярэдняе. I г. д.\nПяты этап. “Ты мой боль святы, Беларусь мая”\nЧытаюцца ўрыўкі з вершаў аб Беларусі, аб яе мове Г. Бураўкіна, Л. Геніюш, X. Чэрні.\nМова продкаў нашых\nі нашчадкаў –\nВучаць у школе замежныя мовы\nДзеці. А я з хваляваннем жыву\nЯк бы яны не забыліся словы\nТыя, што родную зораць канву.\nI сэрца мне не задрыжыць!\nЯк жыць – дык жыць для Беларусі,\nГучыць песня “Мой родны кут” (сл. Я. Коласа, муз. I. Лучанка).\nМаксімальна ўключыце дзяцей у падрыхтоўку літаратурна-музычнай кампазіцыі.\nЗ мэтай актывізацыі маўленчай дзейнасці размяркуйце матэрыял так, каб кожны з вучняў пабываў у ролі чытальніка.\nПравядзіце падрыхтоўчую работу так, каб вучні зразумелі, што мова – гэта духоўны скарб народа.\nЗаняткі 2. Чароўны куфэрак\nЗаданы дапамагаць дзецям у спасціжэнні светапогляду і душы народа, яго гумару, таленавітасці і майстэрства; выхоўваць патрыятызм.\nПадрыхтоўчая работа. Клас дзеліцца натворчыя мікракалектывы. Кожнаму з іх даручаецца даследаваць выслоўі, скорагаворкі, загадкі-жарты, забаўлянкі, прымаўкі і прыказкі, загадкі і г. д.\nПрыкладныя этапы заняткаў\nПершы этап. “Легенды і паданні”\nВядоўца. Увага! Знойдзены чароўны куфэрак! У куфэрку забытыя паданні, казкі, розныя пацешкі, забаўлянкі, народныя гульні, жарты і г. д. Ці адкрываць куфэрак?\nВядоўца. А з чаго пачынаць?\nВучань. З легенд і паданняў!\nДаецца слова мікракалектыву, які рыхтаваў легенды і паданні. Дзеці ўзгадваюць адну-дзве легенды пра паходжанне бусла, зязюлькі; расказваюць, адкуль пайшлі беларусы і інш.\nДругі этап. “Жарты, анекдоты, гумарэскі”\nВядоўца. Беларусь! – народ кемлівы, таленавіты, які любіць і цэніць гумар. Не верыце? Слухайце.\nДаецца слова мікракалектыву, які знаёміць дзяцей з сабранымі гумарэскамі-жартамі. Напрыклад\n– Калі быў залаты век?\n– Тады, калі людзі не ведалі золата.\n– Гэта дзіва, як тыя вучоныя ўсё ведаюць, нават зацьменне сонца могуць прадказаць.\n– Вось дзіва! Гэтак і я патраплю, бо пра зацьменні з кожнага календара можна даведацца.\nЯшчэ не выпілі\nМаці. Ты змяніла ваду рыбкам у акварыуме?\nДачка. Не, яны яшчэ не выпілі тую, што я ім учора наліла. I г. д.\nТрэці этап. “Скорагаворкі”\nПраводзіцца конкурс “Лепшы гаварун”, удзельнікі якога чытаюць скорагаворкі тыпу\nПекар Пётр пёк пірагі.\nТкач тчэ тканіну на хустку Антаніне.\nНе любіла Міла мыла, мама Мілу мыла мылам.\nЕхаў грэка цераз рэку,\nбачыць грэка — ў рацэ рак,\nўсунуў грэка руку ў рэку,\nрак за руку грэку — цап!\nВядоўца. Да скорагаворак блізкія выслоўі. Нагадайце, калі ласка, іх нам!\nАднак жа, як свінню ні кліч,\nЯе заўсёды выдасць лыч.\nНе можаш памагчы, дык лепей памаўчы.\nВучні знаёмяць прысутных з забаўлянкамі, якія сабралі. Напрыклад:\nІшоў бай пасцяне\nУ чырвоным каптане.\nНёс ён торбу на спіне.\nШто у торбе, тое мне.\nПаедзем ў дарожку,\nЗачапілася за пень,\nПрастаяла цэлы дзень. I інш.\nМікракалектыў знаёміць з загадкамі-жартамі, запрашае прысутных пры-няць удзел у іх адгадванні\nНа якое пытанне нельга даць сцвярджальны адказ? (Ты спіш?)\nСын майго бацькі, але мне не брат. (Ты сам.)\nШто знаходзіцца пасярэдзіне Волгі? (Літара"л".)\nУ бацькі тры сыны. А ў кожнага сына — сястра. Колькі ў бацькі дзяцей? (Чацвёра.)\nЯкое ласкавае імя хлопчыка расце ў жыце? (Васілёк.)\nЧатырма літарамі напішы выраз “сухая трава”. (Сена.)\nУдзельнікі творчай групы нагадваюць прыказкі і прымаўкі, а заканчваць іх даюць магчымасць дзецям. Напрыклад\nРодная зямелька як зморанаму... (пасцелька).\nРодная зямля мякчэйшая за чужую... (пярыну).\nНяма смачнейшай вадзіцы, як з роднай... (крыніцы).\nУсюды добра, а дома... (найлепш).\nУдзельнікі творчых труп звяртаюцца адзін да аднаго са словамі вітання і зычання на роднай мове. Напрыклад, “Добры дзень вам!”, “Дзень добры ў хату!”, “Добрага ранку!”, “З панядзелкам вас (аўторкам і г. д.)!”, “Здаро-венькі былі!”, “Мае вам шанаванне!”, “Будзьце жывы, здаровы!”, “Жывіце з богам”, “Будзьце жывенькі, здаро-венькі!”, “Каб вам вялося!”, “Лавіся, рыбка, малая і вялікая!”, “Сакалінага лёту!”, “У добры час!”, “Удачы!”, “Шчасліва!”, “Час добры на дарогу!”, “У добры час кажучы” і інш.\nВосьмы этап. “Гульні”\nВядоўца абвяшчае, што ў куфэрку засталіся народныя гульні. Звяртаецца да класа з пытаннем хто ведае, у якія гульні гулялі бабулі, дзядулі, а то і прабабулі, і прадзядулі? Прапануе арганізаваць гульню. Калі нічога не атрымліваецца, арганізуе сам. Гэта могуць быць гульні “У краскі”, “Сляпы музыка” і інш.\nНа гэтым этапе кожны з вучняў павінен успомніць беларускую казку, якую яму расказвалі ў дзяцінстве. Мікрака-лектыў, члены якога рыхтавалі казкі, могуць прачытаць адну з іх па ролях ці падрыхтаваць інсцэніроўку беларус-кай казкі, напрыклад, "Лёгкі хлеб".\nПравядзіце заняткі так, каб дзеці зразумелі, што паданні, забаўлянкі, жарты і да т. п. – духоўны скарб народа.\nЗаняткі правядзіце няспешна, размеркаваўшы матэрыял на некалькі дзён.\nДа падрыхтоўкі заняткаў абавязкова падключыце бацькоў.\nЗаняткі 3. Па гарадах Беларусі\nЗадачы выхоўваць пачуццё любові да родных мясцін, гордасць за сваю Айчыну.\nПадрыхтоўчая работа. Вучні разам з бацькамі шукаюць матэрыялы аб гарадах Беларусі, паданні аб іх назвах.\nПрыкладныя этапы вандроўкі\nНастаўнік прапануе дзецям ад-правіцца ў вандроўку па гарадах краіны. Першы прыпынак – “Рэбусы”.\nНа дошцы вісіць карта Беларусі. Педагог паказвае карткі з зашыфраванымі назвамі гарадоў (Мінск, Брэст, Бяроза і інш.). Вучні вызначаюць, назва якога горада зашыфравана на картцы, паказваюць тэты горад на карце, адказваюць на пытанні што вы ведаеце аб горадзе? Гэта абласны ці раённы цэнтр, як называюць яго жыхароў? Якія гістарычныя помнікі знаходзяцца там? Ці былі вы ў гэтым горадзе? Што бачылі?\nНа прыпынку пад назвай “Берасцейшчына” дзеці расказваюць пра Брэст і Брэстчыну.\nНастаўнік абагульняе звесткі школьнікаў: Берасцейшчына з’яўляецца адной з найцікавейшых мясцін Беларусі. Займаючы 15,6 % плошчы Рэспублікі Беларусь, Берасцейшчына ўвабрала ўсе асноўныя прыродныя характарыстыкі нашай краіны. Яе можна назваць краем азёр, шумлівых рэк, бясконцых лясоў.\nАб паходжанні назвы горада ў сярэдзіне мінулага стагоддзя этнограф П. М. Шпілеўскі запісаў легенду, паводле якой купец, прабіраючыся з абозам цераз балота, вымасціў дарогу бярозавай карой. Вяртаючыся назад, ён пабудаваў капліцу, ля якой вырас горад, што і атрымаў назву ад бярозавай кары – Бярэсце. Ёсць меркаванні аб паходжанні назвы горада і ад назвы дрэва – бераст, і ад імя асабовага – Бераст. Апошняй версіі прытрымліваўся і паэт М. Рудкоўскі, калі пісаў “Берасцейскую быліну”.\nСтарадаўняя Берасцейшчына — заходнія вароты краіны...\nА колькі славутых імён, якія ўвайшлі ў скарбніцу нацыянальнай і сусветнай культуры, свята шануе яна! Тут жылі і працавалі Т. Касцюшка, А. Грыбаедаў, П. Чаадаеў, К. Каліноўскі, А. Блок, Я. Колас, К. Лышчынскі і інш.\nНа Берасцейшчыне нарадзіліся польска-беларускі паэт Адам Міцкевіч і кіраўнік нацыянальна-вызваленчага руху 1794 года Тадэвуш Касцюшка.\nТрэці этап. “Віктарына”\nНа трэцім прыпынку вучням прапануецца назваць\nГорад Беларусі, які носіць жаночае імя. (Ліда.)\nГорад, у якім схавалася слова “слон”. (Слонім.)\nГорад, які першым прыняўбой у гады Вялікай Айчыннай вайны. (Брэст.)\nГорад, які мае пушыстае імя. (Пухавічы.)\nГорад, назва якога звязана з назвай пушнога звярка, які водзіцца ў Беларусі. (Бабруйск.)\nГорад, які мае мужчынскае імя. (Барысаў.)\nПарады, назвы якіх адрозніваюцца толькі адной літарай. (Мінск, Пінск.)\nАдзін з самых старажытных гарадоў рэспублікі. (Полацк.)\nГорад, у гонар якога Сімяон Полацкі ўзяў сабе прозвішча. (Полацк. Там ён нарадзіўся.)\nСтаражытны горад, у якім нарадзіўся Францішак Скарына. (Полацк.)\nСталіцу Рэспублікі Беларусь. (Мінск.)\nДля выканання заданняў на прыпынку “На крылах фантазіі” клас дзеліцца на каманды. За 10 хвілін кожная каманда павінна падрыхтаваць эмблему горада Мінска, расказаць аб сталіцы Рэспублікі Беларусь. Наладжваецца абарона, адзначаюцца лепшыя працы.\nКаманды абменьваюцца ўражаннямі аб вандроўцы і задаюць адна адной пытанні аб гарадах рэспублікі. Напрыклад назвы якіх населеных пунктаў пачынаюцца з літары “С”? (Смаргонь, Слуцк, Слонім, Салігорск і г. д.)\nПажадана звярнуць увагу дзяцей на тыя гарады, якія з’яўляюцца малой радзімай знакамітых людзей Беларусі ці звязаны з гістарычнымі падзеямі.\nПры падрыхтоўцы да падарожжа карыстайцеся падручнікамі, даведнікамі. Рэкамендуйце дзецям канкрэтны матэрыял.\n3. Запрасіце да ўдзелу ў падарожжы бацькоў, асабліва тых, якія могуць расказаць нешта цікавае пра Беларусь.\nМ. П. ОСІПАВА,\nЗ. М. ПАНАСЕВІЧ,\nБрэсцкі дзяржаўны універсітэт імя А. С. Пушкіна.\nПачатковая школа 6.2003


25 жнівень 2009, 14:31\nГомельскі маладафронтавец Андрусь Цянюта застаецца пад надзвычай пільнай апекай гарадзкога ваенкамату. Сёньня ўранку ваенкамат выклікаў яго на апошнюю мэдкамісію перад прызывам у войска, а пасьля абеду ён мусіць зьявіцца ў суд Савецкага раёну.\nАдміністрацыйны пратакол аб правапарушэньні склаў на Цянюту 10 жніўня намесьнік начальніка аддзяленьня прызыву гарадзкога ваенкамата маёр Сяргей Самафалаў. Як пазначана ў пратаколе, за “няяўку 24 ліпеня без паважнай прычыны на мерапрыемствы прызыву на вайсковую службу паводле позвы ваеннага камісарыяту”. Апрача таго, ваенкамат сваім рашэньнем абмежаваў выезд актывіста за межы Беларусі.\n“На мэдкамісію зранку я пайсьці не змагу, — кажа спадар Цянюта, — бо знаходжуся зараз на дзённым стацыянары ў шпіталі хуткай мэдычнай дапамогі. 14 жніўня ваенкамат мяне абавязаў прайсьці да сёньняшняга дня шэраг даследаваньняў. Лекары выявілі праблемы з хрыбетнікам, таму зараз я й знаходжуся ў шпіталі на дзённым стацыянары. У суд змагу прыехаць, калі да 15-й гадзіны вызвалюся са шпіталю”.\nАндрусь Цянюта меў права на адтэрміноўку ад войска. Пасьля заканчэньня тэхнікуму ён стаў вучыцца завочна ў Бранскай сельгасакадэміі. Увесну яго перавялі на 3 курс. Аднак нядаўна ён атрымаў з акадэміі дзіўны загад на адлічэньне. Пад загадам няма подпісаў ні рэктара, ні дэкана. Падпісала яго загадчыца канцылярыі спадарыня Салдаценка. Няма на загадзе й гербавай пячаткі навучальнай установы.\nГэты “дакумэнт” і стаў для ваенкамата падставай, каб прызваць актывіста на вайсковую службу. Вайскоўцы ня сталі чакаць, пакуль Андрусь разьбярэцца ў акадэміі й расейскім Міністэрстве адукацыі, адлічаны ён ці не.


Нобелеўская прамова Святланы Алексіевіч: што мы хочам пачуць? | Новы Час\nНобелеўская прамова Святланы Алексіевіч: што мы хочам пачуць?\nЯк вядома, сёння, 7 снежня, у Стакгольме адбдзецца нобелеўская лекцыя Святланы Алексіевіч, у якой па пратаколе прынята казаць пра творчую лабараторыю пісьменніка. Але існуе так званая Банкетная лекцыя, пасля ўручэння прэміі, дзе лаўрэат у сваёй прамове можа надаць увагі праблемам ды радасцям яго краіны і нацыі. Цікава, ці спраўдзяцца чаканні вядомых беларусаў ад гэтай лекцыі Святланы Алексіевіч?\n— Думаю, што лаўрэат прыцягне ўвагу да нашых праблем, напрыклад, у галіне культуры. У сэнсе, што гэтая галіна культуры цалкам адсутнічае ці то падмяняецца нейкім пластыкава-гумовым сурагатам. А ўсё натуральнае, сапраўднае замоўчваецца і нібыта не існуе. Ясна, што Святлана абсалютна абазнаная ў гэтай сітуацыі і, я спадзяюся, будзе пра гэта гаварыць.\nДумаю, прамова будзе па-руску. Бо для Святланы гэтак зручней. І ў гэтым я не адчуваю дыскамфорту. Усё мусіць быць натуральна.\n— Я б хацеў пачуць прамову пра літаратуру. Пра тое, як дакументальная літаратура ўпісана ў сучасны кантэкст; як яна ўплывае на фарміраванне магістральнага напрамку развіцця літаратуры і якія яе перспектывы. Мне б вельмі хацелася той глыбіні, якую ў сваіх нобелеўскіх прамовах прадэманстравалі Гаральд Пінтэр і Іосіф Бродскі. Менш за ўсё хацелася б павярхоўнага размовы пра штоімгненныя рэчы.\nМне б вельмі хацелася, каб прамова была сказана па-беларуску, але хочацца, каб гучанне мовы было арганічным. Я не стаўлюся драматычна да гэтага пытання, бо разумею, што калі аўтар ўсё жыццё піша на рускай і карыстаецца ў побыце толькі ёй, беларуская можа гучаць не вельмі арганічна. Мне здаецца, што змякчыць сітуацыю мог бы сінтэз трох моў, да якіх Святлана ў сваім жыцці была датычная.\n— Людзям, нацыям, дзяржавам уласціва марыць. Ёсць “руская мара” — ляжаць на печцы і чакаць, што табе дастанецца багатая прынцэса-нявеста. Ёсць “амерыканская мара” — прыехаць у ЗША з адным доларам у кішэні і стаць мільянерам. Ёсць мара яўрэйскага народа аб зямлі, абяцанай Богам. Марам уласціва спраўджвацца. Таму я б хацела пачуць ад Святланы Алексіевіч разважанні пра беларускую мару, якой пакуль няма, але якая павінна быць.\nВыбар мовы, на якой будзе гучаць прамова першага беларускага Нобелеўскага лаўрэата, мне падаецца не важнай. Але хацелася б, каб хаця б пару беларускіх слоў прагучала. Гэта нібы кінуць манетку ў фантан у горадзе, у які хочаш вярнуцца. Я хачу, каб Святлана Алексіевіч была першай, але не апошняй набеліяткай-беларускай. Каб мы ў Каралеўскі палац вярнуліся за новымі Нобелямі.\nПа вялікім рахунку, нацыя мае права на існаванне толькі тады, калі робіць свой унёсак у інтэлектуальную скарбніцу чалавецтва. Нобелеўская прэмія Святлана Алексіевіч — гэта сусветнае прызнанне таго факта, што беларусы свой унёсак зрабілі. Вялікі унёсак! Значны ўнёсак! Я ганаруся за нашу нацыю і за нашу краіну. Я шчаслівая. Я хачу спяваць.\n— Я б хацеў, каб прагучала на ўвесь свет, што Беларусь цудоўная краіна, дзе жывуць выдатныя пісьменнікі, таленавітыя творцы, сумленныя і працавітыя людзі, адкуль паходзяць геніі, дзе нараджаюцца ідэі. Што мы не горшая нацыя сярод іншых, але і не лепшая. Я б хацеў, каб прагучала праўда пра нашу краіну і нацыю. Пра тое, то мы маем, чым ганарыцца і ў мінулым, і у сучаснасці, але, як і кожны народ маем і падставы для сораму.\nЯ б хацеў, каб увесь свет ведаў, што Беларусь — гэта не толькі апошняя дыктатура ў Еўропе, а патэнцыйная нацыя, якая, пазбавіўшыся часовай дыктатуры, стане на ўзровень з іншымі еўрапейскімі народамі, каб разам з імі будаваць супольную будучыню.\nЯ б хацеў, каб свет усвядоміў, што беларусы і дыктатура гэта не адно і тое ж. Што мы пакуль пакутуем ад дыктатуры, але яна небяспечная і для іншых народаў, што гэта наша супольна-еўрапейская праблема. Як нашу супольную будучыню нам будаваць разам, так і ад таталітарнай заразы трэба пазбаўляцца разам. Мы тут зноў не лепшыя, але і не горшыя.\nНаконт мовы — то хоць на шведскай, неістотна. Але было б добра, каб з нобелеўскай кафедры ўпершыню прагучала б беларуская мова.\n— Я б хацела пачуць, пра тое, як Святлана Алексіевіч бачыць сучаснасць і будучыню Беларусі і чалавецтва; хацела б пачуць заклік да аб'яднання сіл інтэлектуалаў свету супраць тэрарызму — і не толькі фізічнага, але і духоўнага (у тым ліку — зварот да інтэлектуалаў Расіі); хацела б пачуць разважанні пра тое, што інтэлектуал можа зрабіць для сацыяльна загнанага грамадства.\nДумаю, што яна будзе выступаць па-руску. Наколькі мне вядома, яна вывучала нямецкую, а не англійскую, таму магчымасць яе выкарыстання для мяне сумніўная. Мяркую, што некалькі гадоў пражыўшы ў Швецыі, Святлана ведае шведскі на базавым узроўні, але не ў той меры, каб прамаўляць на ім настолькі важную прамову. Што тычыцца беларускай мовы, яна неаднаразова прызнавалася, што валодае ёй у яе сучасным варыянце недастаткова, каб на ім пісаць, не зніжаючы творчай планкі. Пры гэтым яна заўсёды дэманстравала цікавасць да сучаснай беларускай літаратуры і добрае яе веданне. Думаю, што ў такой адказнай прамове ёй будзе важна сказаць пра набалелае, а пра яго прасцей гаварыць на той мове, якой чалавек прывык карыстацца. Для мяне важна, што яна скажа, як яна скажа — і як гэта зможа паўплываць на культурную і сацыяльную сітуацыю ў нашай краіне, у Расіі, ва Украіне, у Еўропе, у свеце.\n— Спадзяюся, што прамова Святланы Алексіевіч будзе перадусім прысвечана літаратуры і культуры, а не палітыцы. А таксама спадзяюся, што пісьменніца прадэманструе ў сваім выступе выключную дыпламатыю і паліткарэктнасць. У апошні час вельмі востра паўстала пытанне міжнацыянальных адносін, адносін да гісторыі і культурнай спадчыны іншых народаў. Літаратура, мастацтва, гуманітарныя навукі — гэта, несумненна, магутнейшыя сродкі этычнага, эстэтычнага і інтэлектуальнага ўплыву на грамадства. Таму я ўпэўнена, што гаворка пра сусветную і нацыянальную культуру мае нашмат больш карысці, чым, напрыклад, крытыка ўлады.\nДумаю, што Святлана Алексіевіч будзе выступаць па-руску. І не бачу ў гэтым крамолы.\n— Мне цікава пачуць развагі чалавека, пісьменніка. Якія аспекты і ў якім кантэксце будуць закранутыя — гэта тэма для наступных разваг.\nЯ думаю прамова будзе па-руску, але я буду прыемна здзіўлены, калі памылюся. Выбар мовы для пісьменніка заўжды паказальны.\n— Я думаю, што яе выступ будзе сугучны з яе кнігамі, што гаворка будзе ісці пра чалавека, чалавека, які прайшоў праз катастрофы, што скаланалі нашу частку свету ў ХХ стагоддзі, пра няспраўджаныя чаканні і зламаныя лёсы, пра тое, якія пагрозы нясе таталітарызм, пра вялікую ману і несвабоду, у якой мы жылі столькі гадоў, і як цяжка пазбавіцца гэтай атруты. Пра тое, што яшчэ не зробленая праца над памылкамі, і ўсе гэтыя беды і жахі не сышлі беззваротна ў гісторыю: яны могуць паўтарыцца зноў, калі мы не зменімся. Пра тое, што насамрэч у кожным з нас, у нашым грамадстве яшчэ так шмат савецкага, і што свой шлях да свабоды мы толькі пачалі, а ён доўгі і складаны.\nІ, канечне ж, хацелася б, каб на такім высокім узроўні прагучала пра нашу краіну, пра Беларусь, якая, нягледзячы на вялікія страты і ахвяры за апошнія стагоддзі, здабыла незалежнасць, захавалася сама і захавала сваю адметнасць і сваю культуру. Пра гістарычна еўрапейскі беларускі народ, які насуперак таму, што яго столькі адрывалі ад сваёй ідэнтычнасці, цяпер адбудоўваецца менавіта дзякуючы ёй, таму пераасэнсоўвае сваю гісторыю, вучыцца любіць сваю культуру і мову. Важна, каб прагучала і пра тое, што беларусам нельга скідваць з рахункаў суседства і залішнюю прывязку да краіны, якая чарговы раз перажывае сваю імперскую ломку. І калі мы не будзем імкнуцца ў гістарычна родную еўрапейскую прастору, мы зноў можам быць адкінутыя ў мінулае, з сілкоў якога так цяжка вырывацца без страт. Хацелася б пачуць з вуснаў першага беларускага набеліята пра нашу літаратуру, пра тых беларускіх пісьменнікаў, якіх Святлана Алексіевіч лічыць сваімі настаўнікамі, — Васіля Быкава і Алеся Адамовіча.\nСвятлана Алексіевіч — беларускі аўтар, і, натуральна, было б сімвалічна, калі б яна зрабіла ці распачала сваю прамову па-беларуску, тым самым аказаўшы беларускай мове важную падтрымку ў сённяшніх складаных варунках, прадэманстраваўшы яе каштоўнасць кожнаму беларусу. Але калі яна абярэ, напрыклад, міжнародную англійскую — кепскага ў гэтым нічога не будзе. Нам трэба навучыцца разбураць муры паміж намі, а не будаваць новыя.\nНагадаем, 10 снежня, у Дзень правоў чалавека, беларуска Святлана Алексіевіч у Стакгольме атрымае Нобелеўскую прэмію ў галіне літаратуры “за шматгалосае гучанне прозы і ўвекавечанне пакуты і мужнасці”. Як падказаў аташэ ад Нобелеўскага Камітэта Стэфан Эрыксан, нобелеўскую цырымонію можна будзе паглядзець у сеціве (Nobel ceremony: https://youtu.be/9Sy3Vp7DNpE). А таксама трансляцыю ўрачыстай цырымоніі ўзнагарожання плануе ажыццявіць незалежны тэлеканал “Белсат”. Сама цырымонія распачнецца 10 снежня ў 18.30 па мінскім часе. Дзяржаўныя тэлеканалы Беларусі пад рознымі падставамі адмовіліся трансляваць мерапрыемствы ў сваім эфіры.\nДобрая ідэя, цікавыя адказы: )\nАртыкул згаданы тут: belisrael.info/?p=5523\nДзякуй за спасылку.


"Апазыцыі падкінулі цацку ў выглядзе перайменаваньня праспэктаў"\n17 травень 2005, 22:54\nRFE/RL Званок на Свабоду. Водгукі слухачоў – 17 траўня. Кожны дзень з 21:00 вечара да 09:00 раніцы вы можаце затэлефанаваць на менскі нумар 290-39-52 і пакінуць свой водгук на нашым аўтаадказьніку. Рэдакцыя Радыё Свабода не нясе адказнасьць за выказваньні слухачоў.\n(Сьвятлана: ) “Я лічу, што з боку эўрапейскіх краін ёсьць пагроза, таму што Амэрыцы не падабаецца ўлада Беларусі. А эўрапейскія краіны яе, канечне, падтрымліваюць”.\n(Міхіл Леках: ) “Хачу закрануць тэму гуманітарнага ўнівэрсытэту ЭГУ, бо працаваў там па сумяшчальніцтве. Справа ў тым, што гэты ўнівэрсытэт ня меў ліцэнзіі ня толькі беларускай, але нідзе ня быў прызнаны на Захадзе. У той жа час кіраўніцтва-рэктарат заяўлялі, што іхны дыплём прызнаны ў Эўропе. Гэта шарлатаны, злачынцы, бо бралі грошы за дакумэнт, які ня мае ніякай юрыдычнай сілы. Закрылі – і правільна зрабілі! Даўно трэба было ўжо гэта зрабіць. І таксама трэба прад’явіць іск рэктару і ягонай кампашцы. І сорам беларускай Свабодзе выстаўляць гэтую шарлатанскую кантору як ахвяру. Сорамна! Вывучыце пытаньне, а потым перадавайце!”\n(Спадар: ) “Сёньня пачуў па тэлебачаньні і пачуў па радыё, як знайшлі кантэйнэр з радыеактыўнымі адыходамі на былой вайсковай частцы. І згадаў, як на пачатку 90-х гадоў у пасёлку Целяханы можна было ў звычайнай краме набыць бытавы індывідуальны дазымэтар. І каштаваў ён танна. Цяпер жа, калі нашая дзяржава выбрала шлях замоўчваньня сапраўдных вынікаў чарнобыльскай аварыі і наступстваў, то гэта зрабіць амаль што немагчыма. Мы ня маем дазымэтраў, ніякіх індывідуальных прыбораў, каб кожны грамадзянін меў магчымасьць самастойна кантраляваць сытуацыю.\nІ я ўжо вам казаў, як у мінулым годзе Аляксандар Лукашэнка, калі прылятаў да нас у Пінск, загадаў перарабіць былы дыягнастычны цэнтар імя Воўкава ў звычайную паліклініку. Маўляў, радыяцыі з кожным годам усё меней і меней, а людзей палохаць такой назвай ня трэба. Ну што ж… Няхай ён толькі скажа, ад чаго дзеці хварэюць, паміраюць і чаму нашае насельніцтва ўсё больш і больш хворым робіцца”.\n(Спадарыня: ) “Хачу выказаць сваю думку аб сытуацыі, якая склалася вакол газэты “Народная Воля”.\nКалі я прачытала першыя надрукаваныя сьпісы, то падумала: нейкая дзіцячая гульня. Няўжо людзі не разумеюць, што ўлада вядзе справу, не гульню, падкрэсьліваю, а справу бяз правіл і маральных абмежаваньняў? Гэтай бадай што адна з самых галоўных прыкмет усіх таталітарных рэжымаў. А нашай апазыцыі падкінуць цацку, напрыклад, у выглядзе перайменаваньня праспэктаў, і яны ў чарговы раз пачынаюць змагацца зь ветранымі млынамі.\nНазавіце мне хоць адну ўдалую кампанію апазыцыі ці хоць адну перамогу. Ды няма іх і ня будзе! Бо ў нас не апазыцыя, а паўсотні клонаў пад рознымі назвамі накшталт “Воля народа”. Вось чым у выніку і газэту падставілі. Ці, дакладней, сама сябе падставіла. А наш суд прысудзе, не сумнявайцеся, нават болей, чым пакрыўджаныя просяць.\nШаноўная апазыцыя! Узгадайце, якой магутнай сілай быў рух БНФ да таго, як яго раскалолі. Трэба вярнуцца да вытокаў і ўспомніць слаўны досьвед беларускіх партызанаў ды падпольшчыкаў. Бо самае галоўнае зараз – праўдзівая інфармацыя, якая магла б супрацьстаяць замбіраваньню дзяржаўнымі СМІ ўсяго народу. Ад гэтай хлусьні большасьць беларусаў прышчэпкі ня мае. Аб’ядноўвйцеся, калі хто з вас думае пра бацькаўшчыну! Толькі ў такім разе за вамі пойдуць людзі. І сьпісаў складаць для гэтага ня трэба. Не падстаўляйце і людзей, і сябе. Вопыт па зьнішчэньню іншадумства ў сталінскіх нашчадкаў вялікі. І гледзячы на вашыя дзеяньні, клоны-апазыцыянэры, узьнікае думка, што вы дзейнічаеце не на карысьць радзіме, а на карысьць уладзе”.\n(Уладзімер: ) “Паводле перадачы “Праскі акцэнт” наконт рэфэрэндуму. Некалькі аспэктаў.\nПа-першае. Я быў назіральнікам у 1995 годзе на адным з выбарчых участкаў у Менску. На пытаньні многія адказвалі “так” на карысьць прэзыдэнта.\nПа-другое. Улічваючы тое, што наш народ абыякава адносіцца ды сымболікі, можа стацца так, што прыйдзе новы ўладар і будзе новая сымболіка, таксама часовая. А потым яшчэ часовая і г.д.\nІ трэці аспэкт датычыцца нашага прыватнага кола. Так прынцыпова падыйсьці да загартоўкі, як гэта зрабілі мы, магчыма толькі пры дапамозе ўплыву нашых старажытных сымбаляў: бел-чырвона-белага сьцягу і Пагоні. Гэта нашыя продкі нам дапамагаюць дабыць такую моц. А цяпер невялікі верш.\nКаб жыць у радасьці і шчасьці Патрэбна над сабою працаваць, Штодзённа целы і душы закаляць. І не шкадаваць іх і ня песьціць, А штодзённа закаляць і нават крыху катаваць.\nА ранкам хочацца паспаці, У цёплым ложку паляжаці, Папесьціцца пад тоўстай коўдрай, Падтрымаць – прыемнае асалодзе.\nАле прэч коўдры адкідаем, Целы цалкам агаляем, На двор хуценька выбягаем.\nІ сябе мы не шкадуем, Штодзённа мы сябе муштруем. Марозам целы апякаем, Пагонкі заўжды не абмінаем І сьнегам бялюткім абціраем.\n(Алесь Харытон: ) “Добры дзень, шаноўныя! Хачу выказаць падзяку за перадачу Дубаўца пра Анатоля Сыса. Вялікае яму дзякуй.\nЯ памятаю ў вас, недзе год таму, была перадача з удзелам Сыса. І мяне вельмі ўразіў у канцы гэтай перадачы ягоны верш, адрасаваны маці, “Ты павінна ганарыцца, бо ня кожная маці можа нарадзіць такога сына, як я”. Было б цудоўна, каб вы нешта паўтарылі з той перадачы.\nІ яшчэ. Па першаму музычнаму балтыйскаму тэлеканалу ўжо трэці месяц запар у дзесятку ўваходзіць кліп “Чорны бумер” Сярогі. Як я даведаўся, Сярога – сьпявак з Гомеля. Але што цікава. Ён у гэтым кліпе і ў іншых выпадках, дзе ён паяўляецца ў тэлеэфіры, дэманструе на левай руцэ бел-чырвона-белую павязку і таксама выступае ў такіх жа колерах на тэлеэкране. Можа гэта цікавая форма пратэсту і цікавае выкарыстаньне нацыянальнай сымболікі? Можа вы са мной пагадзіцеся?”\n(Мікола Саскевіч: ) “Дзень добры, шаноўнае панства! Хачу вам сказаць, што я вельмі ўважліва слухаю ўсе вашыя праграмы. Сёньня раніцай я слухаў нашага лідэра Зянона Станіслававіча Пазьняка. І хачу яшчэ раз сказаць, што толькі ён варты быць нашым беларускім прэзыдэнтам Беларусі! Больш пакуль у нас няма нікога”.


Місько Павел. Грот афаліны | Prastora.by - iнтэрнэт-крама кнiгаў на беларускай мове. Вялiкi выбар мастацкай i навукова-папулярнай лiтаратуры. Таксама ў продажы аўдыёкнiгi, музычныя кампакт-дыскi, вiдэа, сувэнiры ды iншае. Даступныя цэны.\nМісько Павел. Грот афаліны\nАповесць. – Мінск: Мастацкая літаратура, 2009. – 510 с. – (Бібліятэка школьніка).\nДзесьці ў акіяне раскінуліся астравы і атолы архіпелага, празванага Вясёлым. Ёсць там нават востраў Рай. Для багачоў, якія з'язджаюцца сюды з усіх куткоў свету і хочуць пазабавіцца, архіпелаг сапраўды здаецца вясёлым, а жыццё – райскім. Але не для карэнных жыхароў… Падзеі адбываюцца на зямлі і пад зямлёй, на вадзе і пад вадой. Героі – не толькі людзі, але і дэльфіны. Адзінаццацігадовы Янг, яго старэйшы брат Радж і іх сябры часта трапляюць у вельмі небяспечныя сітуацыі.\nЧастка першая. Вясёлы архіпелаг\nЧастка другая. Калі плачуць дэльфіны\nЧастка трэцяя. Грот афаліны\nЧастка першая. Вясёлы архіпелаг (урывак)\nЧуткі пацвердзіліся: султан Муту (каб яму жыць яшчэ сто гадоў і ўсе сто ракам поўзаць!) прадаў іх востраў, іх любімы Біргус, амерыканцам за паўмільёна долараў. Казалі, быццам султану не хапала грошай на новыя ножны для крыса. А ножны не простыя – адлітыя з золата і ўпрыгожаныя брыльянтамі. Такі крыс – сімвал Вярхоўнай улады. Падобныя крысы ёсць толькі ў раджы Яго Вялікасці Вярхоўнага Правіцеля Малайзіі і ў брунейскага султана. Далёка Малайзія і Бруней, не адна тысяча кіламетраў. Той-сёй называў іншую прычыну продажу: любіў Муту наладжваць пышныя шэсці і прадстаўленні, вельмі падабалася, як неслі яго расквечаныя партрэты, вадзілі двух купленых для такіх урачыстасцей белых сланоў. Дык дзіва што будзе пустая казна!\nЛюдзі сядзелі пад баньянам, Дрэвам Сходаў. Прыйшлі нават жанчыны і дзеці, хоць іх ніколі сюды не пускалі. Немаўляты і гадавалыя малышы былі ў мацярок на руках, гучна смакталі грудзі і зіркалі вачанятамі на людзей. На добры лад, то хіба тут месца жанчынам і дзецям? Тут толькі старэйшым мужчынам дазвалялася мудра маршчыніць ілбы і чухаць патыліцы.\nЗноў і зноў змушалі хадакоў расказваць, як усё было на Галоўным востраве, у Свійттаўне, як іх прынялі ў султанавым палацы, што гаварылі. Ні стараста Ганеш, ні дзед Амос, ні дзядзька Амат не маглі нічога дадаць да свайго расказу. Усё здавалася дужа неймаверным, неверагодным, і ў людзей адымала мову. Зусім нядаўна англійская каралева падаравала архіпелагу самастойнасць. Утварыўся султанат, архіпелагам стаў кіраваць султан, а не англійскі губернатар. Але ж хіба для таго займеў султан уладу, каб распрадаваць архіпелаг па частках?! Хоць і многа ў ім астравоў, а з атоламі і атольчыкамі не адна сотня набярэцца, але ж куды дзецца людзям?\nЯнг чуў, як горача дыхае яму ў голыя плечы маці, гладзіць яго па галаве, супакойвае. А як ты супакоішся, калі і моладзь хвалюецца? Стаяць юнакі і дзяўчаты, падпёршы плечукамі карані-ствалы баньяна, і гудуць, гудуць...\n–...Я чую, што вы зноў нам не верыце! – падслепаваты Ганеш загарачыўся, шапялявячы, запырскаў чырвонаю ад бетэлевай жвачкі слінаю. (Янгу здалося, што Ганешу яшчэ там, на Галоўным, стукнулі кулаком у зубы, і ён дасюль сыходзіць крывёю.) – Забіце мяне тут, пад гэтым дрэвам, калі не верыце! Я хачу памерці на сваёй зямлі... Хіба вы сталі сляпыя і глухія? Хіба вам зацягло бельмамі вочы, як мне? Няхай я ўжо кепска бачу, але ж затое добра чую і нюх маю. Паслухайце і вы! Паслухайце!..– Ганеш, ацішваючы людзей, падняў угору скурчаны палец, знявечаны некалі ўкусам змеепадобнай рыбы мурэны.\nНе трэба было і сцішвацца. Ужо трэція суткі дзень і ноч, у некалькі змен вішчалі лябёдкі, раўлі і грукалі маторы, чуліся выкрыкі-каманды на англійскай мове. У бухце, якую стварыла лагуна іх вострава-атола, выгружалі ўсякія скрыні і скрынкі, а таксама вялізныя часткі машын, абабітыя з усіх бакоў дошкамі. Паўзлі бульдозеры, падобныя на танкі без вежаў і гармат, з велізарнымі адваламі-нажамі, скрэперы і экскаватары-пагрузчыкі, машыны-самазвалы. Скрыні і скрынкі згружалі з мотаботаў, розныя машыны – з матарызаваных пантонаў-пляцовак. Бульдозеры спаўзалі на бераг сваім ходам, ледзь толькі салдаты паспявалі замацаваць пантоны ды пакласці шырокія пандусы-з'езды. А на рэйдзе, за ўваходам у лагуну, стаяла самаходная аграмадзіна баржа, у карме яе адкінулася, як пад'ёмны мост, сценка, зеўрала цёмная чатырохкантовая дзіра. 3 палубы баржы і з яе бяздоннага чэрава і браліся ўся гэтая тэхніка і скрыні. Чужынцы спяшаліся, мо баяліся, каб султан не перадумаў, не пачаў патрабаваць назад купчую паперу.\nПавел Місько – беларускі пісьменнік, празаік, паэт, публіцыст. Нарадзіўся ў сялянскай сям'і. Скончыў філалагічны факультэт БДУ (1955). Працаваў адказным сакратаром, намеснікам рэдактара давыд-гарадоцкай раённай газеты "Сцяг Леніна". У 1959-64 – уласны карэспандэнт газеты "Звязда" па Гродзенскай вобласці, у 1964-67 – літсупрацоўнік "Сельской газеты", у 1967-71 – загадчык аддзела культуры рэдакцыі штотыднёвіка "Літаратура і мастацтва", у 1971-72 – загадчык аддзела навукі і мастацтва часопіса "Полымя". З 1972 – загадчык рэдакцыі прозы, у 1976-80 – намеснік галоўнага рэдактара выдавецтва "Мастацкая літаратура".\nУ кнігу ўвайшлі выбраныя творы беларускага фантаста Сержа Мінcкевіча. Раман “Сад Замкненых Гор”, які даў назву кнізе, складаецца з дзвюх частак — аднайменнага квазі-фэнтэзі і касмічнага фэнтэзі “Забаўкі для малодшых”, у якіх, безумоўна, захоўваецца стрыжань прыгодніцкага рамана з элементамі баявой фантастыкі.