Будзьма беларусамі! » Віктар Марціновіч: Навошта нам паўмільёна камер?\n05.06.2018 | "Культурызм" з Віктарам Марціновічам\nШто вымушае мяне зноў і зноў натапырвацца, калі я чытаю навіны з Беларусі, дык гэта бюджэтаванне. На маю думку, у прыярытэце размеркавання грошай, якія збіраюцца з нашых з вамі падаткаў, а потым аддаюцца дзяржаве для нашай з вамі бяспекі, здароўя і дабрабыту, ёсць сюррэалістычных памераў хіба. Быццам праграму, якая складае пералік сфераў, падлеглых першапачатковаму фінансаванню, пажор вірус. І цяпер яна раскідвае грошы рандомна.\nКалі я пабачыў, што яны збіраюцца ўсталяваць на стадыёне “Дынама” сістэму відэаназірання коштам $4,5 мільёны, мая думка была толькі пра адно: халера, новы апарат МРТ каштуе ў дзесяць разоў менш. На грошы, якія нехта збірацца выдаткаваць, каб падглядаць, як мы з вамі глядзім футбол, можна было набыць дзесяць апаратаў МРТ і раскідаць іх па шпіталях у сталіцы. Калі вы думаеце, што апараты МРТ — штука менш карысная, чым сістэма відэаназірання на стадыёне, дык проста пачакайце, калі які-небудзь ваш родны будзе мець патрэбу ў тым МРТ. Вы адразу даведаецеся шмат цікавага пра беларускую медыцыну. Прычым як пра бясплатную, так і пра платную.\nАле навіна пра абсталяванне стадыёна “Дынама” была толькі пачаткам. Пра 500 тысяч камер, якія неўзабаве з’явяцца на вуліцах, каб кантраляваць нашы перасоўванні, нашы кантакты, тое, як мы кіруем машынамі і нават як мы “бязмэтна бадзяемся ў адным квадраце”, вы, напэўна ж, ужо чыталі. Палова мільёна камер на краіну, у якой жыве 10 мільёнаў. Па адной камеры назірання на дваццаць чалавек. Колькі апаратаў МРТ можна было б набыць за гэтыя грошы, я нават не пытаюся. Многа, бо тыя камеры змогуць яшчэ і “ідэнтыфікаваць любога”, то бок пад гэтую гульку спатрэбіцца яшчэ і софт. І гэта ў дадатак да тых соцень тысяч “вочак”, якія ўжо панатырканыя ля кожнага пад’езда.\nУчора я мяняў грошы ў мінскім абменніку. У ім быў састарэлы прынтар, які стракатаў, бы цвыркун, але над дзяўчынай-касіркай вісела ажно дзве камеры. Дзве, разумееце?! Адна кантралявала яе дзеянні, другая — мае. І яшчэ быў дыктафон, які запіша ўсю нашу камунікацыю “ў мэтах маёй бяспекі”, пра што паслужліва папярэджвала асобная шыльдачка.\nВам не падаецца, што гэта ўсё неяк ужо крыху хваравіта? Вы ніколі не адчувалі сябе героямі рэаліці-шоў, якое ствараюць пра вас усе гэтыя камеры, прычым ствараюць немаведама для каго (і гэта якраз самае трывожнае)? Вы калі-небудзь лічылі колькасць камер, што расстаўленыя на вашай дарозе з працы дадому? У найбліжэйшым да вас пераходзе метро? Уздыміце галаву, калі праходзіце, напрыклад, пад плошчай Перамогі. Уздыміце галаву і проста падлічыце.\nУ мінулую вясну ў цэнтры Цюрыха забілі чалавека. Я даведаўся пра гэта таму, што паліцыя на дзесяць хвілін спыніла рух трамваяў па цэнтры. Я выйшаў і спытаўся ў паліцэйскага: навошта спыняць рух? Той патлумачыў: чатыры вуліцы ачэпленыя, мы вядзём пошук злачынцы. Я здзівіўся: нашто ж прачэсваць завулкі? Можна ж проста зняць відэастрымінг з камер назірання. Але паліцэйскі мяне агаломшыў: у Цюрыху няма відэаназірання за межамі прыватных памяшканняў. У памяшканнях прыватныя асобы могуць запісваць што заўгодна, на вуліцы — не. Ні яны, ні дзяржава. Бо гэта ўмяшанне ў прыватнае быццё грамадзян. Відэаназірання з “вочкамі” на кожным рагу няма ў Вене. Больш за тое, у Вене ўсталяванне відэарэгістратара на машыну забаронена законам. Каб ні адзін сабака не запісаў выпадкова вашы асабістыя справы ў горадзе.\nДарэчы, забойцу знайшлі ўжо ўвечары. Прыкладна ў той жа час у Беларусі праз Тут.бай, усёй краінай, пачалі шукаць чалавека, які панёс з абменніка грошы, не пералічыўшы іх: аказваецца, у Беларусі, калі табе далі болей, чым трэба, кэшу — гэта можа скончыцца крымінальнай справай (не для касіркі, што памылілася, а для кліента, які мусіць дбаць). І ў гэтым камедыйным сюррэальным пошуку скарыстоўваўся якраз партрэт, зроблены без згоды ахвяры і растыражаваны на ўсю краіну.\nВы, напэўна ж, чулі пра рэгламент 2016/679 (“Аб абароне фізічных асоб у дачыненні апрацоўкі персанальных дадзеных”). Згодна з ім ніводны чалавек з 25 траўня гэтага года не мае права сфатаграфаваць вас на вуліцы і выкласці гэта ў свой акаўнт у Інстаграме ці ФБ без вашай папяровай згоды. Прафесіяналы б’юць у званы, бо загінуць могуць цэлыя кірункі ў гарадской партрэтнай фатаграфіі. Я ж, перакрочваючы мяжу з Еўрасаюзам, адчуваю вельмі цікавае пачуццё.\nЯ адчуваю сябе апранутым. Зразумела, што ўсе тыя сотні тысяч камер, што ўжо стаяць, і тыя паўмільёна, што яшчэ з’явяцца, служаць зусім не ахове парадку. Калі б гэтае татальнае назіранне магло нешта прадухіліць, злачыннасць у нас была б нулявой, а па праспектах не лёталі б, плюючы на грамадскі спакой і адміністрацыйны кодэкс, матацыклісты-равуны. Благое ўсё ж здараецца і — як у выпадку з “усенародным” пошукам “абшуканага” ў банку кліента: тыя, хто мае доступ да запісаў з камер, зусім не заўсёды здольныя раскрыць выпадак праз сачэнне. Значыць, сачэнне скіраванае на нешта іншае. Я б сказаў, яно — частка палітычнага клімату. 500 тысяч камер і ніводнай — на выбарчым участку, насупраць урны для галасавання, з магчымасцю падлучыцца любому ахвочаму.\nУлада — у таго, хто назірае. Сачэнне мае сэнс толькі тады, калі грамадства выразна падзеленае на сузіральнікаў і сузіральных. Калі раптам выбудаваную сістэму з 500 тысяч камер нехта хакне і ўсе карыстальнікі мабільных тэлефонаў атрымаюць магчымасць бесперашкодна падлучацца да яе, гэты глабальны вычвар адразу страціць усялякі сэнс. Любы, хто чытаў “Надзіраць і караць” Мішэля Фуко, у гэтым месцы мусіць дакладна зразумець, чаму мы пад увагай. Хто менавіта на нас вытарэшчваецца. І як завуцца тыя, на каго скіраваныя незлічоныя камеры.\nІ ў мяне застаецца толькі адно пытанне: скажыце, за што дакладна нас усіх, такіх складаных, ганарлівых, самаўпэўненых, пакаралі пазбаўленнем асабістай прасторы і privacy? І калі мы гэтае пакаранне нарэшце адбудзем? Так, каб камеры ў грамадскіх месцах выключыліся, а на выбарчых участках уключыліся?


Дайсці да кожнага. Як дапамагаюць дзятлаўчанам? — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\nДайсці да кожнага. Як дапамагаюць дзятлаўчанам?\nУ час рэспіраторных інфекцый пажылым людзям рэкамендавана ўстрымлівацца ад наведвання людных месцаў.\nЗ просьбамі аб дастаўцы прадуктаў і лекаў на дом за ўласныя грошы яны могуць звяртацца ў Цэнтр сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Дзятлаўскага раёна па тэлефонах: 6-11-84, 2-71-54 (у рабочыя дні), 2-67-83 (у выхадныя). Многія ўжо апрабавалі такую паслугу. Каб высветліць, наколькі яна запатрабавана на Дзятлаўшчыне і аб чым найчасцей просяць нашы пажылыя землякі, карэспандэнтка газеты пагутарыла з дырэктарам Цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Таццянай Нікіпорчык.\n– За час функцыянавання гарачай тэлефоннай лініі мы выканалі каля трох дзясяткаў заказаў, у тым ліку ад жыхароў аддаленых вёсак. – тлумачыць Таццяна Нікіпорчык. – Нашы спецыялісты і самі кожную раніцу тэлефануюць пажылым людзям з прапановай дапамагчы. Створана база жыхароў раёна, якія пастаянна або перыядычна маюць патрэбу ў падобнай падтрымцы.\nЯк паказала практыка, найбольш запатрабаванай паслугай з’яўляецца выпіска бясплатных рэцэптаў на лекі для пажылых людзей, якія маюць хранічныя захворванні. Паколькі грошы ў гэтым выпадку не патрэбны, сацработнік выпісвае рэцэпт у паліклініцы і атаварвае яго ў аптэцы. Вельмі ўдзячна намесніку галоўнага доктара Дзятлаўскай ЦРБ Інэсе Гусевай за тое, што ў паліклініцы нашым сацыяльным работнікам не даводзіцца стаяць у чарзе і падвяргаць здароўе рызыцы.\nКалі заказы на бясплатныя лекі паступаюць ад дзятлаўчан, ажыццяўляем іх літаральна за некалькі гадзін. Калі з аддаленай вёскі, шукаем магчымасць перадаць лекі праз медыкаў або работнікаў іншых арганізацый, якія едуць у спадарожным накірунку.\nНярэдка пажылыя дзятлаўчане звяртаюцца ў цэнтр з просьбай набыць для іх харчовыя прадукты і рэчы першай неабходнасці. У такім выпадку сацыяльныя работнікі або валанцёры спачатку прыходзяць па грошы і спіс пакупак. У заказчыка абавязкова\nцікавяцца наконт асаблівых пажаданняў: дзе менавіта ён любіць набываць прадукты, якой тлустасці малако і іншае. Пры пакупцы арыентуемся менавіта на пажаданні і тую суму, якую атрымалі ад пенсіянера.\nНаогул, я заўсёды заклікаю сваіх работнікаў працаваць рацыянальна. Напрыклад, калі развозім інвалідам сродкі рэабілітацыі, то пакідаем тэматычныя памяткі з рэкамендацыямі для пажылых людзей і тэлефонамі гарачай лініі ў сельскіх магазінах, раздаём іх прахожым, цікавімся ў людзей, каму яшчэ ў гэтым населеным пункце неабходна дапамога. Такім чынам нярэдка даведваемся аб адзінокіх людзях, нават ставім некаторых з іх на сацыяльнае абслугоўванне.\nУсе нашы работнікі забяспечаны сродкамі абароны і прытрымліваюцца рабочых інструкцый. Працоўны дзень у Цэнтры пачынаецца з маніторынгу стану здароўя кожнага супрацоўніка: вымяраем тэмпературу, запісваем вынікі ў спецыяльны журнал уліку. Адпаведныя журналы заведзены для запісаў заказаў і пажаданняў, якія паступаюць ад пажылых жыхароў раёна.\nКарэспандэнтка газеты выбрала некалькі запісаў аб выкананых заказах і патэлефанавала людзям, каб пацікавіцца, ці задаволены такой паслугай.\nВалерый Жукоўскі з вёскі Літаварцы:\n– Нумар гарачай лініі даведаўся з артыкула, размешчанага ў “раёнцы”. У мяне праблемы са зрокам, атрымліваю бясплатныя лекі. Па іх перыядычна даводзіцца ехаць аўтобусам у райцэнтр. Дабірацца ў Дзятлава складана, а яшчэ трэба адстаяць чаргу ў паліклініцы і аптэцы. На гэты раз вырашыў звярнуцца па дапамогу. Патэлефанаваў у нядзелю, а ў панядзелак сын забраў лекі ў дварэцкага медработніка і прывёз мне ў Літаварцы. Я ўдзячны сацыяльнай службе за аператыўную дапамогу.\nЯдзвіга Андрукевіч з горада Дзятлава:\n– Аб магчымасці звяртацца па дапамогу даведалася з інфармацыйнай лістоўкі, якую паклалі ў маю паштовую скрыню. Патэлефанаваць на нумар гарачай лініі вырашыла, калі спатрэбіліся лекі, якія атрымліваю бясплатна па рэцэпце. Дачку тады не адпусцілі з работы, муж – інвалід, а я напярэдадні атрымала траўму і не магла дайсці да паліклінікі, ды і мая медыцынская карта знаходзілася дома. Вельмі ўдзячна сацыяльным работнікам, якія літаральна праз пару гадзін вырашылі ўсе праблемы.\nВалянціна Козел з вёскі Івязь:\n– Мой муж на інваліднасці, я таксама амаль нікуды не хаджу. Найчасцей нам дапамагае сын, які жыве ў Круцілавічах. Праўда, дабірацца адтуль нязручна. Сын бывае раз на тыдзень, прыносіць ваду і дровы. У астатні час на нашы просьбы аб дапамозе адгукваецца сацыяльная работніца Святлана Шыбаева, якая абслугоўвае мясцовых бабуляў. Нам таксама рэцэпты выпісвае, калі бывае ў амбулаторыі ў Раготне, і неабходныя пакупкі прывозіць. Дзякуй ёй за гэта вялікі і здароўя моцнага.\nДанута Рудзік з вёскі Івязь:\n– У нас з мужам дзеці бываюць не часта, бо жывуць у Гродне, Мінску, Бераставіцы. Цяпер асцерагаюцца ехаць, каб не рызыкаваць нашым здароўем. Аднак заўсёды цікавіцца, чым дапамагчы, сацыяльная работніца Святлана Шыбаева, за што ёй вельмі ўдзячны. Яна выпісвае неабходныя лекі, калі просім што-небудзь набыць у Дзятлаве – таксама не адмаўляе. Дай ёй Бог здароўя.\nФота прадастаўлены ЦСАН Дзятлаўскага раёна


Гэты артыкул пад назвай “У падлеткаў ёсць генетычна слабую сперму?” была напісана Ханна Девлін, навуковы карэспандэнт, для theguardian.com на сераду лютага 18 2015 06.01 Універсальны Глабальныя ЧАС\nХлопчыкі-падлеткі ўжо ёсць шмат, каб турбавацца аб: плямы, дзяўчыны і памер іх "рэч", Адрыян Моўл маглі б пакласці яго. Ці ёсць праблема з генетычнымі слабы падлеткаў сперму сапраўды павінны быць дададзеныя да гэтага спісу?\nНавукоўцы з Кембрыджскага універсітэта прапанаваў гэтую справу пасля правядзення даследавання з удзелам больш чым 24,000 бацькі і іх дзеці. Аналіз быў засяроджаны на маленькіх генетычных адрозненняў паміж бацькамі і нашчадствам, якія, як мяркуецца, выкліканыя пры капіяванні памылкі ў яйку або народкаў.\nДаследаванне паказвае, што, у сярэднім, бацькі прайсці, па меншай меры ў шэсць разоў, паколькі многія з гэтых мутацый сваім дзецям, як маці. Гэта сведчыць аб тым ДНК народкаў менш верным рэплікацыі генетычнай паслядоўнасці бацькі, верагодна, таму што народкі прайшлі новыя дывізіі, чым жанчыны яйкаклеткі да таго часу, адбываецца зачацце.\nБольш яркім прэтэнзіі - і той, які атрымаў найбольшую ўвагу - гэта тое, што частата памылак у народкаў у хлопчыкаў-падлеткаў складае каля 30% вышэй, чым для маладых мужчын.\nДаследчыкі кажуць, што гэта можа растлумачыць, чаму дзеці бацькоў-падлеткаў маюць больш высокі рызыка для расстройстваў, такіх як аўтызм, шызафрэнія і расшчапленне хрыбетніка.\nАўтар газеты, Піцер Форстэр, сказаў: "Дзеці 15-гадовых хлопчыкаў аб 30% больш мутацый, чым дзеці маладых мужчын. Гэта размеркаванне J-вобразнай ".\nГэта, верагодна, пераведзены на рызыку прыроджаных дэфектаў каля 2% для падлеткаў, у параўнанні з сярэднім рызыкай 1.5%, ён сказаў,.\nФорстэр сказаў: "Гэта можа быць, што ўся сістэма адукацыі спермы больш схільны памылак у пачатку ..., што ён проста яшчэ не аптымізаваны."\nЁн сказаў, што тэорыя нават наштурхнула на думку, іншым журналістам, што калі падлеткі маструрбуюць больш, яны маглі б працаваць свой шлях праз гэта "неаптымальнай" перыяд больш хуткімі тэмпамі,.\nПерад падлеткі прыслухацца да гэтай прапановы (яны не ўжо прысвяціць нямала часу, каб гэтай дзейнасці?), гэта варта глядзець на сама папера, у Royal Society Journal Працы B.\nДзіўна тое, поўная адсутнасць крывой J-вобразны. Вось графік, які выглядае як прамы мне.\nПалавыя STR частоты мутацый для бацькоў і маці. Фотаздымак: Працы Каралеўскага грамадства\nГэта праўда, што кропка дадзеных для хлопчыкаў-падлеткаў можа паказаць трохі большая колькасць мутацый, чым для 20- 30-гадовы узроставай дыяпазон, але гэта ўсё яшчэ, здаецца супадаюць з 95% даверны інтэрвал для лінейнага трэнду. Я не бачу ніякіх прычын, каб заключыць, што "зародкавыя клеткі хлопчыкаў-падлеткаў з'яўляюцца выключэннем старэння правіла", як гэта робяць аўтары.\nКалі вы збіраецеся ісці па гэтым шляху, Вам таксама можа задацца пытаннем, чаму сперма ідзе трохі мудрагелісты на 30, але потым аднаўляецца зноў з надыходам сярэдняга ўзросту, таму што, здаецца, ўсплёск 30-35 катэгорыя. Простае тлумачэнне ў тым, што дадзеныя проста трохі шумна.\nАлан пэйсы, прафесар андрологіі ў Універсітэце Шэфілда, згодны: "Гэта не мае сэнсу для мяне. Я не бачу J-вобразную залежнасць і, з пункту гледжання біялогіі, Я не магу думаць ні пра што, што б растлумачыць гэта ".\nФорстэр паказвае на некалькі папуляцыйных даследаванняў, якія намякаюць, што бацькі-падлеткі могуць быць больш схільныя мець дзяцей з рознымі парушэннямі. Але цяжка сказаць, ці з'яўляецца такія вынікі звязаныя з прамымі генетычнымі прычынамі ці сацыяльных і экалагічных фактараў. Для мяне, Гэта апошняе studydoes не шмат што зрабіць, каб вырашыць гэтую праблему. Як Pacey ставіць яго: "Я не бачу ніякіх вялікую клопат пра падлеткавых тат."\nА для тых, падлеткаў, якія не зьяўляюцца тат, Ёсць, верагодна, і іншыя прычыны, каб чакаць, пакуль іх 20s не ўстаць на бацькоўства.\n← папярэдняе паведамленне Sony SmartWatch 3 Хуткі прагляд [ВІДЭА] →


Філімонаў дзень: часцей умываемся, у хаце прыбіраемсяФілімонаў дзень: часцей умываемся, у хаце прыбіраемся\nТварожная выпечка. Топ-8 простых рэцэптаў\nСлушна — Беларускі код — Сёння – Філімон. Хаты – прыбіраем, сябе – умываем!\nДзень 27 снежня належыць Філімону. І даўней адзначалі яго не застоллем, а хатняй працай. І найперш прыбіралі павуцінне, падмяталі і мылі падлогу, наводзілі парадак. Бо лічылася, што ў адзін з самых цёмных дзён у годзе актывізуецца ўсялякая нечысць!\nКалі на зямлі ўжо ляжыць снег, дык чакай ад яе віхураў ці бураў. А калі штосьці ляпае па дахах ды вокнах хатаў, дык гэта таксама кікімары, ваўкалакі ды падобныя людзей пужаюць. Але не чапаюць тых, у каго кожная рэч ляжыць на сваім месцы, а ў хаце чыста. Так што прыбіраемся, прыбіраемся, сябры! 🙂\nВядома ж, мы як людзі сучасныя ва ўсё гэта не верым, праўда? Ва ўсялякія прымхі, прыкметы да нечысць. Але калі раптам штосьці такое ўсё ж прымроіцца… Лепей папярэдзіць!\nА яшчэ нячыстая сіла ў Філімонаў дзень баіцца вады! Таму нашы продкі стараліся часцей умывацца, а то і пырскаць на сябе святой вадой. Праўда, гісторыя не захавала да нашага часу пэўныя сцверджанні, што гэта дапамагае. Але ж чысціня яшчэ нікому не шкодзіла, ці не так?!\nДа таго ж, умывацца можна (і нават карысна!) не толькі простай вадой, а і мінералкай! Памятаю, неяк улетку практыкавала раз-пораз. Вельмі падабалася! Трэба зноўку ўвесці ў практыку.\nБо спецыялісты сцвярджаюць, што мінеральная вада тыпу «Баржомі» вельмі карысная пры тлустай скуры. І абяцаюць бачны вынік літаральна праз месяц. Маўляў, скура зробіцца больш пругкай, тлусты бляск знікне, а поры звузяцца.\nТаксама можна змяшаць адвары рамонку ці календулы з мінералкай і замарозіць у формачках. Праціранне твару кубікамі лёду, калі няма супрацьпаказанняў, яшчэ больш карыснае для скуры. Таксама калісьці гэтым займалася.\nПрычым адвары рамонку абяцаюць змяншэнне мімічных маршчынаў, мята зробіць твар свежым, а крываўнік скуру – аксамітнай. Бяром на ўзбраенне!\nДарэчы, калі вы збіраецеся ўзяць для ўмывання газаваную мінералку, дык яе трэба патрымаць 30-40 хвілін адчыненай. Мінералкай можна замяніць і спрэі з тэрмальнай вадой, якія прадаюцца ў крамах. Дастаткова пераліць яе ў бутэлечку з насадкай і на працягу дня ўвільгатняць скуру.\nПрычым карысна гэта рабіць не толькі ўлетку, але і ўзімку. Бо падчас ацяпляльнага сезону паветра ў памяшканнях робіцца вельмі сухім. Адпаведна і са скуры знікае вільгаць. А насычаць яе вадой трэба не толькі знутры, але і звонку.\nЗрэшты, адпаведнай інфармацыі ў сеціве мора. А мы вяртаемся да Філімона.\nНашы продкі заўважалі: калі напярэдадні ўвечары з’явіцца шэрань, дык на наступны дзень, 28 снежня, пойдзе снег. Ну-у-у-уу… Мы не супраць і таго, і другога! Абы з’явілася! J А то тая шэрань, якая была ўжо не так даўно, тоненькая якаясьці і кволенькая атрымалася. Асабліва не палюбуешся…\nСёння яшчэ трэба паназіраць за паводзінамі варонаў ды хатніх гусей! Калі першыя каркаюць, а другія махаюць крыламі і падціскаюць лапы, значыць, чакае нас (і іх!) наперадзе мароз.\nАсабліва цікава было б параўнаць даўнія прыкметы з прагнозамі сіноптыкаў. Цікава, хто будзе бліжэй да ісціны?! 🙂\nЗнаёмячыся з разнастайнымі народнымі прыкметамі на розныя дні, усё часцей задумваюся вось пра што. Не было ў нашых продкаў ні гаджэтаў, ні інтэрнэтаў… А інфармацыі ў галаве трымалася, кажучы сучаснай мовай, – на гігабайты і тэрабайты! Гэта столькі трэба было памятаць! Перадаваць з пакалення ў пакаленне. А галоўнае – столькі выконваць!\nНяўжо сапраўды былі такія людзі, якія выконвалі ўсё-ўсё-ўсё ў кожны з адметных у народным календары дзён?! Нават не магу сабе ўявіць… На Мацвееў дзень – хадзіць у госці і прымаць гасцей… На Фядота – прасці ды ткаць, але не вязаць… У Харытонаў дзень – не выходзіць з хаты, не есці ягад… І падгледзець жа не было дзе напярэдадні, як трэба, як правільна…\nА сапраўды, як правільна? Ігнараваць тую духоўную спадчыну, што назапасілі нашыя продкі, бо зараз час зусім іншы? Ці ўсё ж часцей прыслухоўвацца да народнай мудрасці? І будзе нам шчасце?\n276 0 42\nУсе артыкулы раздзела (123)


Хто вінаваты ў некваліфікаванасьці беларускіх кіроўцаў?\n15 жнівень 2007, 22:39\nІгар Карней, Менск Прырост парку легкавых аўтамабіляў за першае паўгодзьдзе 2007-га склаў у Беларусі 40 %. Гэта, паводле кіраўнікоў Дзяржаўтаінспэкцыі, самая значная лічба ў Эўропе – у большасьці эўрапейскіх краінаў аўтамабільны бум суцішыўся яшчэ ў сярэдзіне 1990-х. Між тым, як кажуць супрацоўнікі ДАІ, якасьць падрыхтоўкі новых кіроўцаў у Беларусі амаль “нулявая”, што абарочваецца адным з самых высокіх паказьнікаў аварыйнасьці ў Эўропе. Амаль паўсотні аўташколаў краіны пазбаўленыя ўжо сэртыфікатаў на навучаньне ў аматарскай катэгорыі “Б”. Хто будзе і хто ўмее рыхтаваць кіроўцаў у Беларусі?\nКіраўніцтва ДАІ эўрапейскае лідэрства ў аўтамабілізацыі беларускага насельніцтва ня цешыць. Бальшыня гарадзкіх вуліцаў не прыстасаваная да шматкроць павялічанага патоку, а якасьць падрыхтоўкі кіроўцаў ацэньваецца на “двойку”.\nНяўмелых кіроўцаў паболела напалову\nАд 2006-га адзначаецца істотны рост аварыйнасьці сярод новых удзельнікаў дарожнага руху з стажам да 3 гадоў. Па выніках мінулага году колькасьць дарожна-транспартных здарэньняў зь іх удзелам вырасла амаль на 47%. Сёлета тэндэнцыя захоўваецца.\nДзяржаўтаінспэкцыя аб’явіла пра намер ужо найбліжэйшым часам узмацніць патрабаваньні падчас прыёму практычных іспытаў на атрыманьне пасьведчаньня кіроўцы. Ня меней за паўгадзіны будзе прысьвечана кожнаму кандыдату, каб пераканацца, што ён у экстрэмальных умовах здолее належным чынам зарыентавацца ў сытуацыі. Дзеля гэтага чакаецца чарговая рэвізія праграмаў у аўташколах – нягледзячы на нядаўна ўкаранёныя праграмы, якія прадугледжваюць павелічэньне на 30 % часу практычнага навучаньня. Ад пачатку году ўжо ануляваныя ліцэнзіі ў 44 аўташколаў, праца якіх прызнаная нездавальняльнай. Пад пагрозай закрыцьця дзясяткі іншых.\nРэйтынг аўташколаў: “сэрвэлят” ці “лівэрка”\nЗрэшты, прадстаўнікі аўташколаў не бяруць усёй віны за аварыйную статыстыку на сябе. Як кажуць многія кіраўнікі ўстановаў, зробленая Саветам міністраў “ураўнілаўка” ў аплаце паслугаў за навучальны працэс адбіваецца на заробках супрацоўнікаў, што прывяло да цякучкі кадраў і зьмяншэньня кваліфікацыі інструктараў. З-за адсутнасьці вольных сродкаў да 80 % аўтапарку ўжо даўно выкарысталі свой рэсурс і аўташколы ў любы момант могуць збанкрутаваць.\nЯк кажа дырэктар аўташколы “Атлант-М” Сяргей Шубіч, калі раней за створаныя камфортныя ўмовы камэрсанты маглі браць і больш высокую плату, то сёлета вызначаны аднолькавыя памеры за навучаньне (каля 270 даляраў) незалежна ад формы ўласнасьці:\n“Натуральна і зразумела: калі ў чалавека ёсьць на руках 3 рублі і, прыйшоўшы ў краму, ён бачыць за 3 рублі сэрвэлят і за тыя ж 3 рублі лівэрку, то натуральнае жаданьне чалавека якое? Правільна, купіць сэрвэлят. Так і робяць. Цяпер у нас народ разумны, ніяк ня скажаш, што навокал усе дурні. Цяперашняе пакаленьне і на сайт залезе, паглядзіць, вылічыць рэйтынг. І, натуральна, за тыя ж грошы, што ён плаціць, ён хоча набыць сэрвэлят. Хоча набыць нармальнае навучаньне, езьдзіць на нармальных машынах. Таму што ён ужо ня будзе набываць 20-гадовыя “Жыгулі”. А будзе набываць як мінімум ужываную іншамарку. А ў мяне ўсе новыя машыны. Ну, не зусім новыя, па 3-4 гады, але ў параўнаньні зь іншымі... Таму сапраўды ўжо ў нас не зусім новыя...”\nКаму патрэбна праўда пра тармазны шлях аўтобуса?\nСамі курсанты гэтаксама не ў захапленьні ад новых патрабаваньняў ДАІ да тэорыі і практыкі навучальнага працэсу. Галіна зь Менску кажа, што нават у новай рэдакцыі Правілы дарожнага руху перагружаныя непатрэбнымі зьвесткамі, бязь веданьня якіх іспыты, тым ня меней, здаць нерэальна:\n“Ёсьць такія моманты, якія зусім не патрэбныя будучаму кіроўцу ў практычным жыцьці. Прыкладам, тармазныя шляхі аўтобуса выпуску да 1985 году. У прынцыпе, правілы, вядома, ведаць трэба. Але трэба неяк праграму разумна падаваць і потым пытацца”.\nЦягам многіх гадоў прававую падтрымку ўсім, хто зьвязаны з транспартнай галіной, аказвала Асацыяцыя кіроўцаў і ўладальнікаў аўтатранспарту. Аднак на рашэньне Міністэрства юстыцыі арганізацыя была зьліквідаваная і, як кажа былы кіраўнік арганізацыі Алег Маркевіч, цяпер на аўтамабільным рынку гаспадараць толькі дзяржаўныя цыркуляры:\n“Я не адстаяў Асацыяцыі, таму што вы ж бачыце: маё меркаваньне рэзка адрозьніваецца ад меркаваньня, будзем казаць, кіроўчага рэжыму. А ў нас іншадумства літаральна забароненае і адпаведным чынам караецца. Таму я да гэтага паставіўся нармальна, бо ведаю: мая арганізацыя дзяржаве як костка ў горле была. А гэта ж была адна зь нямногіх праваабарончых арганізацыяў у сфэры аўтабізнэсу! Але рэч у тым, што людзі ж засталіся. Надыдзе час, і мы гэта ўсё адкруцім назад”.\nУ 2006 годзе ў Беларусі зарэгістравана 1 мільён 929 тысяч адзінак легкавога транспарту. Паводле Дзяржаўтаінспэкцыі, у першым паўгодзьдзі 2007-га гэтая лічба перавысіла ўжо 2,5 мільёна легкавікоў. Як удакладнілі ў Дзяржаўным мытным камітэце, у грашовым эквіваленце агульны кошт увезенага сёлета транспарту перавысіў паўмільярда даляраў.


У бліжэйшыя дні – па-асенняму няўстойлівае надвор’е\nУ бліжэйшыя дні чакаецца па-асенняму няўстойлівае надвор’е, у панядзелак праз Беларусь пройдзе цыклон.\nПра гэта распавёў начальнік службы гідраметэаралагічных прагнозаў Рэспубліканскага цэнтру па гідраметэаралогіі, кантролі радыеактыўнага забруджвання і маніторынгу наваколля Мінпрыроды Дзмітрый Рабаў.\n«У найбліжэйшыя дні чакаецца па-асенняму няўстойлівае надворʼе. У панядзелак з Карпат праз Беларусь будзе хутка перамяшчацца цыклон, які прынясе непагодлівае, дажджлівае, а ў дзённыя гадзіны і легкадумнае надворʼе», – адзначыў Дзмітрый Рабаў.\nУ суботу ноччу ўмовы надвор’я на тэрыторыі Беларусі пераважна будзе вызначаць вобласць павышанага атмасфернага ціску, днём адаб’ецца ўплыў франтальнага раздзелу. Будзе воблачна з праясненнямі, ноччу без ападкаў, днём шмат у якіх раёнах краіны пройдуць невялікія дажджы. У ранішнія гадзіны месцамі магчымы слабы туман. Вецер прагназуецца паўднёвы 4-9 м /с, ноччу з парывамі да 14 м /с, у асобных раёнах па Віцебскай вобласці – да 15-18 м /с. Тэмпература паветра ўначы складзе 6-11 градусаў вышэй за нуль, днём – 15-20 градусаў цяпла.\nУ нядзелю надворʼе будуць вызначаць больш актыўныя атмасферныя франты, якія змяшчаюцца з паўднёвага захаду Еўропы. На большай частцы тэрыторыі краіны пройдуць дажджы.\nМесцамі магчымыя навальніцы, днём у асобных раёнах Берасцейскай і Менскай вобласцяў моцныя дажджы. Тэмпература паветра ўначы складзе 9-15 градусаў вышэй за нуль, днём – плюс 14-21. Па паўднёвым усходзе чакаецца кароткачасовы ўсплёск цяпла: там будзе плюс 22-27.\nУ панядзелак уначы найбольш інтэнсіўныя дажджы пройдуць у заходніх і цэнтральных раёнах краіны. Днём на большай частцы тэрыторыі Беларусі чакаюцца кароткачасовыя дажджы. У асобных раёнах магчымы навальніцы.


Канвертаваць MaxCoins (MAX) і Франкаў Руанды (RWF) : Калькулятар абменнага курсу\nMaxCoin (MAX) і Франк Руанды (RWF) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта MaxCoin і Франк Руанды пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 6 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад MaxCoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Франк Руанды валюты па змаўчанні. Націсніце на Франкаў Руанды або MaxCoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe MaxCoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Франк Руанды гэта валюта, у Руанда (RW, RWA). Сімвал MAX можа быць запісаная MAX. Сімвал RWF можа быць запісаная RF. Франк Руанды дзеліцца на 100 centimes. Абменнага курсу the MaxCoin Апошняе абнаўленне 4 снежань 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Франк Руанды Апошняе абнаўленне 6 красавік 2020 ад Yahoo Finance. MAX каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. RWF каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


Віды бетоназмяшальнікаў: прынцып працы гравітацыйных, - Блог пра рамонт\nКалі вы вырашылі задумаць невялікае будаўніцтва, вы можаце абысціся ёмістасцю для раствора і лапатай. Іншая справа, калі мяркуецца ўзвесці гаспадарчыя пабудовы або жылы дом. У дадзеным выпадку не абысціся без бетаназмешвальніка, які істотна палегчыць працэс.\nКанструкцыя ў яго дастаткова простая - бочка з прывараны ўнутры лопасцямі, па якіх сцякае раствор падчас мяшання, і матор рэдуктар або рухавік з раменнай перадачай. У адрозненне ад іх, растворосмесители іх не маюць, а ў класічных бетонамяшалкі вонкавы корпус застаецца на месцы, а ўсе працы вырабляюцца лопасцямі ўнутры яго.\nАб'ёмы абсталявання бываюць рознымі, напрыклад, мінімальны для прыватнага падворка 0,25 м3, Кошт якіх невялікая. Прамысловыя ўзоры адрозніваюцца абсталяваннем і дадатковымі прыстасаваннямі. Пра іх і пагаворым у дадзеным артыкуле.\nПа тыпу працы бетоназмяшальнікі можна падзяліць на:\nбесперапынныя У дадзеным выпадку маецца на ўвазе поўны набор тэхналагічных працэсаў, сярод якога: · загрузка інгрэдыентаў; · змешванне; · выгрузка з устройства.Для гэтага апараты абсталёўваюць неабходным абсталяваннем вытворчасці і контроля.1. Іх таксама ўжываюць у тым выпадку, калі неабходна прыгатаваць бетонны раствор у вялікіх аб'ёмах, напрыклад, для падставы дарожнага палатна.\n2. Выкарыстоўваюць абсталяванне і для вытворчасці цвёрдых бетонаў.\nТакія бетоназмяшальнікі падпадзяляюць на:\n· Гравітацыйныя, калі кручэнне барабана адбываецца на ролікавым механізме, а выманне сумесі вырабляецца па спецыяльным латка для бетонных вырабаў;\n· З прымусовым мяшаннем - змешванне інгрэдыентаў бетоннага раствора адбываецца дзякуючы верціцца ўнутры корпуса лопасцяў, а сам корпус застаецца нерухомым.\nцыклічныя Дадзенае абсталяванне дазваляе атрымліваць гатовы бетон порцыямі, пасля заканчэння чарговага цыкла працэсу. Яго галоўная характарыстыка - аб'ём бетоннага раствора за гадзіну цыклічна работы.Чаще за ўсё іх ужываюць пры заліванні канструкцый, дзе прадугледжана падача сумесі невялікімі партыямі. Праца адбываецца наступным чынам: · загрузка кампанентаў; · іх перамешванне; · выгрузка.Затем пачынаецца новы цыкл.\nІнгрэдыенты можна падаваць сваімі рукамі ці выкарыстоўваючы дазатары. У апошнім выпадку ўжываюць адмысловую электронна-вылічальную тэхніку. Інгрэдыенты адмервалі з дапамогай кампутара па зададзеных параметрах.\nКалі ж загрузка вырабляецца аператарам, ён абавязаны адсочваць правільнасць працэнтных суадносін кампанентаў у гатовай бетоннай сумесі. Цыклічныя бетоназмяшальнікі па прынцыпе дзеяння дзеляць на:\nУ такіх бетаназмешвальніка выкарыстоўваюць прынцып сілы цяжару. Іх канструкцыя складаецца з:\nпрымача для кампанентаў;\nбарабана з лопасцямі;\nВывадны латка для здабывання гатовай сумесі.\nІнгрэдыенты змешваюцца ў гарызантальнай плоскасці або пад нахілам.\nКручэнне барабана ажыццяўляе электрычны або дызельны рухавік. Размешчаныя ў ім лопасці падхопліваюць кампаненты, а за кошт сілы цяжару яны падаюць ўніз, што і забяспечвае нармальнае іх перамешванне.\nУсталёўваюць барабан на нерухомай рамы, а абароты ажыццяўляюцца за кошт ролікавага механізму. Хуткасць разлічваюць з улікам якія ўзнікаюць у працэсе лішніх цэнтрабежных сіл, так як яны могуць папсаваць якасць раствора і нават нанесці шкоду дэталяў механізму.\nСавет: у такім абсталяванні звычайна падрыхтоўваюць сумесі аб'ёмам не больш за 1 м3.\nРаспрацаваныя мабільныя ўстаноўкі без праблем могуць быць перамешчаныя на патрэбны ўчастак работ. Перасоўны бетоназмяшальнікі (автобетономешалку) таксама адносяць да дадзенага тыпу.\nЯны характарызуюцца гарызантальным размяшчэннем валаў, а перамешванне інгрэдыентаў адбываецца лопасцямі. Кампаненты загружаюцца ў барабан, а затым яны пачынаюць круціцца, змешваючы іх да аднароднай масы.\nУ дадзенай канструкцыі ёсць маса пераваг перад папярэднімі прыладамі, напрыклад, па якасці гатовай сумесі. Між іншым, бетоны, у якіх прадугледжана вялікая колькасць розных дабавак, атрымліваюць толькі ў такіх бетоназмяшальнікі.\nКанструкцыя зведала змены і ўяўляе карыта з падшыпнікамі ў тарцах. Яны дазваляюць утрымліваць гарызантальныя валы, на якіх прымацаваныя лопасці.\nРада: прымусовыя бетоназмяшальнікі выкарыстоўваюць для працы з невялікімі і аднароднымі інгрэдыентамі, для вялікіх кампанентаў яны не падыходзяць.\nУ дадзеным выпадку валы размешчаны вертыкальна ў нерухомым цыліндрычным корпусе.\nЗагрузка ў яго адбываецца зверху, а выгрузка - знізу.\nУ цыліндрычным корпусе ёсць адборны цыліндр, які абараняе ёмістасць ад таго, каб сумесь не запасіліся па краях. Усярэдзіне яго ўсталяваныя 4 стойкі з лопасцямі.\nЛопасці падзяляюцца на адборныя і змешваюць.\nУ стоек можа быць розная даўжыня, дзякуючы чаму сумесь пры мяшанні трапляе з адных лапатак на суседнія. Такім чынам, атрымоўваецца атрымаць аднастайнасць сумесі і яе высокую якасць.\nКропка выгрузкі размешчана значна вышэй, чым у бетоназмяшальнікаў з гарызантальнымі валамі.\nНадзейнасць дадзенага абсталявання значна вышэй папярэдняга варыянту. Таму яно з'яўляецца самым папулярным на прамысловых растворна-цэментных вузлах і заводах. Адзіны недахоп - для працы патрабуецца магутная крыніца харчавання.\nДадзеныя апараты па сваёй канструкцыі адносяцца таксама да прымусовым бетоназмяшальнікі. Перамешванне бетоннага раствора ажыццяўляецца дзякуючы кручэнню механізму з лопасцямі. Абсталяванне характарызуецца выкарыстаннем новых тэхналогій, якія дазваляюць дамагчыся неабходных выніковых вынікаў.\nНазва прылады атрымалі дзякуючы планетарнага рэдуктара ў канструкцыі. Ён складаецца з некалькіх планетарных шасцярэнек, якія круцяцца вакол асноўнай цэнтральнай шасцярні.\nДля працы выкарыстоўваецца электрарухавік, які перадае круцільныя момант на цэнтральную зорачку, якая верціцца пасля змешвальныя лапаткі. Такая схема выключае адукацыю «мёртвых зон» і павышае якасць і хуткасць падрыхтоўкі бетону.\nСкладаецца прылада з рамы з нерухомай ёмістасці змешвальнай камеры. На апошняй размешчаны змяшальным вал, а на ім - змешвальныя лапаткі. Ць працэсе іх кручэння утвараюцца 2 прасторавыя полуспирали, якія рухаюцца насустрач. Пры гэтым лапаткі перакрываюць адзін аднаго і абараняюць прастору ад магчымых «мёртвых зон».\nДзякуючы бакавым скрабкі, атрымоўваецца аўтаматычна чысціць бакавыя паверхні апарата. Колькасць лапатак напрамую залежыць ад класа і кошту одновальным бетаназмешвальніка.\nГоднасць апарата ў тым, што ён можа гарантаваць якаснае перамешванне кампанентаў за мінімальны час. Але, па дадзеным паказчыку планетарны і двухвальный бетоназмяшальнікі яго пераўзыходзяць.\nЭлектрычную схему, якая складаецца з абароны і пуску матора, зможа паправіць нават непрафесіянал.\nСтавяцца да механізмаў прымусовага тыпу і характарызуюцца бесперапынным дзеяннем. Зручныя і надзейныя апараты даюць магчымасць рыхтаваць якасныя бетонныя растворы ў вялікіх аб'ёмах і любой складанасці.\nКорпус вырабляюць з высокатрывалага чыгуну, надзейна абароненага ад вібрацый і зносу. Абсталяванне дазваляе замяняць рухаюцца дэталі прама ў працэсе працы.\nАпарат абсталяваны затамкавым вузлавых злучэннем, якія дазваляюць падоўжыць перыяд эксплуатацыі вузлоў прылады. Датчыкі даюць магчымасць рэгуляваць падачу алею ў аўтаматычным рэжыме, з-за чаго яго расход зніжаецца.\nІнструкцыя прадугледжвае падачу кампанентаў бетоннай сумесі адмысловымі дазатарамі, размешчанымі ў верхняй частцы прылады. У змешваюцца барабане размешчана 2 вала, на кожным з якіх ёсць 5 лапатак. Пры кручэнні валаў сумесь рухаецца ў гарызантальнай і вертыкальнай плоскасці.\nРада: двухвальной абсталяванне для мяшання з'яўляецца ідэальным варыянтам для вытворчасці будаўнічых сумесяў і вырабу таварных бетонаў. З іх дапамогай ўдаецца ствараць высокатрывалыя жалезабетонныя канструкцыі.\nЦяжка ўявіць будаўнічыя працы без бетону. Яго выкарыстоўваюць для падмурка, сцен, падлог і перакрыццяў.\nДля яго падрыхтоўкі неабходна правільна і якасна змешваць інгрэдыенты не ўручную, а ў спецыяльных бетоназмяшальнікі. Аб відах апошніх і была прысвечана дадзены артыкул. Відэа ў гэтым артыкуле дапаможа знайсці вам дадатковую інфармацыю па гэтай тэматыцы.\nСледующаяПлот каля дома: асаблівасці ўзвядзення і віды


Яланта Гадэк: Працягваем супрацу з гарадзенскай бібліятэкай імя Карскага | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСучасная бібліятэчная сітэма, павінна даць магчымасць абсугоўвання без дапамогі бібліятэкара. Гэта адна з навінак, якія ўводзіць „Падляшская ксёнжніца” ў Беластоку. Дадаткова бібліятэка ўводзіць да 26 кастрычніка звальненне ад штрафу для ўсіх тых, хто пратэрміноўвае кніжкі. „Падляшская ксёнжніца” надалей будзе супрацоўнічаць з іншымі бібліятэкамі, у тым ліку і з Гародні, – кажа яе дырэктарка Яланта Гадэк.\n– Пацвердзілі далейшую супрацу з гарадзенскай бібліятэкай імя Карскага. Я была там у чэрвені. А таксама з бібліятэкай Урублеўскага ў Літве. З імі таксама працягвае супрацоўнічаць. Плануем супольныя публікацыі, бярэм супольны ўдзел у канферэнцыях.\nПаводле Яланты Гадэк, „Падляшская ксёнжніца” як раней будзе арганізаваць сустрэчы з беларускімі аўтарамі ў межах цыклу “Літаратурных серадаў”. Яшчэ у лістападзе бібліятэка зладзіць сустрэчу з былым амбасадарам Польшчы ў Беларусі Лешкам Шарэпкам якога кніжка “Аблічча Беларусі. Запіскі амбасадара” мае сёння сваю прэм’еру.\nУ бібліятэку – за пісанкамі і буслінымі лапкамі\nУ Бельску-Падляшскім музеі знаёміліся з традыцыйнымі макаткамі\nРаспачынаецца трэці сезон «Жывой бібліятэкі»\nЧые імёны ў бібліятэк Гарадзеншчыны і Берасцейшчыны


Liebstoeckel - Любіста\nТравы і спецыі Нямецкія Асновы прыгатавання ежы\nШто такое Liebstoeckel?\nЯкія адносяцца да морквы, кропу і кмену, лісця, каранёў і насення любистка (Levisticum лекавы) выкарыстоўваюцца ў многіх еўрапейскіх і міжземнаморскай кухні.\nУ Нямеччыне яго называюць Liebstöckel або Maggikraut. Яго паходжанне незразумела, хоць, хутчэй за ўсё, родам з Блізкага Усходу і Паўднёвай Еўропы. Яна любіць цёплае надвор'е, але добра расце як шматгадовая расліна ў хатніх садах, дзе падабраны з красавіка па восені.\nКамерцыйна, любіста ў асноўным вырошчваецца ў Цюрынгіі і паўднёвай Германіі.\nЛісце падобныя на плоскай пятрушкі і насенне падобныя на кмен або насенне кмена. Яны могуць быць выкарыстаны ў рыбных і мясных страў, нарэзанага у салаты, прыгатаваныя ў супах і змешваюць на Kraeuterquark , у той час як насенне часам сустракаюцца ў рагу, гарачае і нават у хлебе і некаторых сыроў. Маладыя сцеблы і лісце могуць парыцца як гародніна.\nЯго густ і пах вельмі падобныя на салера , але трохі вастрэй і больш горкія.\nЛюбіста называецца Maggikraut з прыправы соус, Maggi Wuerze , моцна пахне любіста. Любіста з'яўляецца інгрэдыентам у Maggi салата пырскае, але яна не паказаная на вадкаснай бутэльцы прыправы. Магчыма Liebstöckel хаваецца за словам «густамі» ў спісе інгрэдыентаў.\nВыкарыстоўвайце свежыя лісце Liebstöckel ў якасці гарніру на ячмень суп або суп з сачавіцы або рыхтаваць з гароднінай , калі вы робіце бульбяны суп або Kurbissuppe (шынкі суп).\nАбо пасыпаць высушаную траву сумесь па фокаччу або « Fladenbrot » перад выпечкай, якая ўключае ў сябе любую з наступных дзеянняў ; любіста, базілік, орегано, чабор, пятрушку і маяран .\nВымаўленне: LEEP - shtuck - эль\nТаксама вядомы як: дэр Liebstöckel, Lebensstock, Leberstock, Maggikraut\nАльтэрнатыўныя Правапіс: Liebstoeckel\nЯк Ці Кмен і кмен розныя?\nЗрабіць Традыцыйныя пластовае цеста дома - Лёгкі Рэцэпт Цеста пластовае цеста\nТры перцу і карычневы цукар BBQ руб\nСмажаны ласось з падліўкай з кропу Цытрынавы\nSkate Крыло з Браўн Butter Рэцэпт\nЯк прыгатаваць традыцыйны японскі сняданак\nVegan сняданак Лебяда\nMasterBuilt 30-цалевы электрычны вяндлярні Курэц\nСардэчны British Winter Root Рэцэпт Супу


БелаПАН. Прыярытэт сербскага старшынства ў АБСЕ — урэгуляванне сітуацыі ва Украіне\nАдрас старонкі: https://by.belapan.by/archive/2015/01/01/750424_750425/\nДата раздрукоўкі: 11.08.2020 15:19\n01.01.2015 16:20 Палітыка\nПрыярытэт сербскага старшынства ў АБСЕ — урэгуляванне сітуацыі ва Украіне\nМінск, 1 студзеня. Прыярытэтам для Сербіі як старшыні АБСЕ ў 2015 годзе будзе ўрэгуляванне сітуацыі ва Украіне, заявіў у чацвер міністр замежных спраў краіны Івіца Дачыч.\nПаводле яго слоў, якія прыводзіць прэс-служба АБСЕ, Сербія, якая прыняла старшынства ад Швейцарыі, мае вопыт урэгулявання зацяжных канфліктаў, паколькі сама была бокам зацяжнога канфлікту на Балканах і пачала рух да дэмакратыі. Дачыч падкрэсліў, што пры наяўнасці палітычнай волі АБСЕ ў стане выкарыстаць свае перавагі і значнасць у сістэме рэгіянальнай бяспекі.\nАБСЕ з`яўляецца ўдзельнікам трохбаковай кантактнай групы па ўрэгуляванні сітуацыі на Данбасе. У яе ўваходзяць таксама прадстаўнікі Украіны і Расіі. Перамовы праходзяць з удзелам лідараў данецкіх і луганскіх сепаратыстаў. У верасні мiнулага года ў Мінску адбыліся два пасяджэнні групы, па выніках якіх былі падпісаныя пратакол і мемарандум, што прадугледжваюць, у прыватнасці, поўнае спыненне агню, абмен палоннымі, адвод войскаў і цяжкага ўзбраення. Палажэнні дакументаў да канца не рэалізаваныя. 24 снежня ў беларускай сталіцы адбылася яшчэ адна сустрэча, дзе была дасягнутая дамоўленасць аб абмене чарговымі групамі палонных.\nАўторак, 11 Жнівень 2020, 15:19


Як стварыць свой гурт і дадаць аўдыё ў каталог. / BelMetal / BelMetal.org\nАпублікавана 7 жніўня 2011, 23:28 у BelMetal\nВітаю. Зараз паспрабую раскрыць тэму аб невялікай частцы працы сайта, якая тычыцца каталога гуртоў. Спадзяюся, што інфармацыя будзе цікавай.\nПа-першае, для таго, каб дадацца ў каталог БелМетал, неабходна прайсці рэгістрацыю. Калі ўзнікнуць нейкія праблемы, то крычаць можна сюды.\nДалей перайсці ў раздзел гурты; і клікнуць па кнопцы стварыць. Ці другі варыянт: Праз галоўную кнопку "Далучыць" пункт "Зарэгістраваць гурт" На дадзены момант гэтая функцыя даступная любому карыстальніку. Пазней для гэтага прыйдзецца набраць пэўную колькасць рэйтынгу. (Гл. арт. Рэйтынг)\nЗапаўняеце неабходную інфу.\nВіншуем! Цяпер запіс аб вас ёсць у базах сайта БелМетал. На сайце ўключана прэмадэрацыя гуртоў. Для таго, каб прайсці яе як мага хутчэй, лепш за ўсё напісаць у прыват аднаму з адмінаў — раз і два.\nПасля таго, як вы стварылі свой гурт, ў яго з'явіцца свой блог для публікацый. Гэтак жа вы аўтаматычна становіцеся адміністратарам старонкі гурта. Гэта значыць, што вы можаце самастойна рэдагаваць дадзеныя аб сваім гурце і пісаць у блог нейкія цікавыя навіны. Таксама да кожнага гурта могуць быць далучаныя яго актыўныя ўдзельнікі: мадэратары або карыстальнікі — гэтыя людзі таксама могуць дадаваць запісы ў блог гурта ці рэдагаваць іх (мадэратары, адміністратары). Гэтак жа ў гурта могуць быць свае прыхільнікі. Прыхільнікі — гэта людзі, якім падабаецца творчасть таго ці іншага гурта, і яны жадаюць падкрэсліць гэта, альбо атрымліваць спам ад гэтага гурта на сваю электронную пошту (гэта нейкі аналаг удзельнікаў суполак укантакце, якія нічога не робяць, але падтрымліваюць гурт).\nДзеля таго, каб дадаць новага ўдзельніка гурта, трэба перайсці на старонку профіля гурта, націснуць кнопку рэдагаваць гурт ды перайсці ва ўкладку карыстальнікі (акрамя таго, для таго, каб даць чалавеку адміністратара, мадэратара або удзельніка гурта, ён павінен быць запісаны ў ягоныя прыхільнікі).\nБо на сайце ўсё загорнута на блогах, дадаць новы запіс аб жыцці гурта (дадаць аўдыё, фота), можна толькі стварыўшы асобны аўдыё топік і размясціўшы яго ў блог гурта. Для фатаздымкаў ёсць асобны тып топіка званы «фотарэпартаж».\n(!) Тут варта адзначыць, што мы спрабуем зрабіць якасны і зручны ў выкарыстанні рэсурс. Таму не лянуйцеся заліваць аўдыё на сайт, а не кідаць голыя спасылкі на цэлыя альбомы праз файлаабменнікі, на якіх прымушаюць па 10 хвілін глядзець парнуху, а потым кажуць, што файл не знойдзены. Калі ў вас ёсць праблемы з інтэрнэтам, то можаце зрабіць «голы альбом» і напісаць у лічку аднаму з адмінаў (а можна адразу абодвум, стварыўшы канферэнцыю) спасылку «што-дзе-запампаваць і куды заліць».\nЖадаю поспехаў, спадзяюся, што вам спадабаецца гэты рэсурс. Калі ёсць нейкія пытанні ці прапановы — пішыце ў каменты.\nВыправіў сваю памылку, цяпер заліваць аўдыё могуць усё ў каго рэйтынг вышэй -1, а не 4, як было раней.\nметал в беларуси\nметал у беларусі\n11 жніўня 2011, 13:38\nВось зараз прамотваў уніз старонку, адным вокам зачапіўся за банэр, неяк заблытаўся, ды так удала, што замест «металічны партал» прачытаў «паралічны метал». Во як здараецца.


28 верасень 2017, 16:18\nНа 1 верасьня раённым прадпрыемствам камунальных паслугаў Менску грамадзяне былі вінныя 4,92 млн беларускіх рублёў, заявіла агенцтву «Менск-навіны» прадстаўніца Адзінага разьлікова-даведкавага цэнтру Менску Юлія Агеева. Завінавачанасьць знайшлі на 49 263 рахунках — 7,2% ад усіх менскіх асабовых рахункаў.\nПаводле Агеевай, больш за 41 тысячу няплатнікаў — «кароткатэрміновыя», іхная запазычанасьць мае даўнасьць ня больш за тры месяцы. На іх прыпадае палова нясплачаных грошай — 2,73 млн рублёў.\nБольш за тры тысячы рахункаў маюць завінавачанасьць ужо 3–6 месяцаў, яны вінныя 747 тысяч рублёў.\nАмаль 4,8 тысячы рахункаў маюць завінавачанасьць 6–12 месяцаў, і яны вінныя амаль тры мільёны рублёў.\nЁсьць і такія, хто плаціць бягучыя плацяжы, але ня плаціць доўг за папярэднія месяцы.\nНа няплатнікаў афармляюць выканаўчыя надпісы (іх за студзень-жнівень аформілі больш за 7,6 тысячы на суму 1,4 млн рублёў), падаюць пазовы на сплату доўгу (за той жа пэрыяд — 398 пазоваў на больш як 120 тысяч рублёў), перастаюць прадстаўляць ім камунальныя паслугі, падаюць пазовы на высяленьне і пазбаўленьне жытла (колькі разоў ужываліся тры апошнія захады, невядома).\nКолькі складае завінавачанасьць за камунальныя паслугі па ўсёй Беларусі, не паведамляецца.\nПытаньнямі камунальных паслугаў у Беларусі цяпер займаецца ня толькі адпаведнае міністэрства, але і Камітэт дзяржаўнага кантролю, і нават прэм’ер-міністар. І хоць Дзяржкантроль абяцаў, што тарыфы на ЖКГ не павысяцца да канца году, зь верасьня павышэньне адбылося.\nПадвышэньне кампэнсацыі за паслугі ЖКГ было адным з патрабаваньняў Міжнароднага валютнага фонду, каб Беларусь магла атрымаць крэдыт. Як выявілася на канфэрэнцыі ў чэрвені, Міністэрства жыльлёва-камунальнай гаспадаркі і Рэспубліканскае таварыства ўласьнікаў жыльля зацікаўленыя ў рэформе ЖКГ, але дэпутаты Палаты прадстаўнікоў канфэрэнцыю праігнаравалі, з чаго арганізатар — кампанія «Гавары праўду» — зрабіў выснову, што і рэформа ЖКГ дэпутатам не патрэбная.


Pawet: № 32 (1495)\n№ 32 (1495)\nНАША СЛОВА № 32 (1495), 12 жніўня 2020 г.\n6 жніўня 1517 года - пачатак беларускага кнігадрукавання\nВяртальны шлях Скарыны\nШлях нашых продкаў -\nнад ноччу маёй вартоўнай.\nСлухаю вейкамі, вуснамі.\nЧас пазнаю навобмацак…\nўчора збірала гатоўна\nдзіўнага госця ў дарогу\nдалёкую - у Полацак.\nДбайна рыпелі вазы,\nугінаючы землі Еўропы.\nІ падпадалі пад колы\nвячэрнія цені і золакі.\nХутка я з Прагі\nвярнуся дадому таропка\nз кладам, каштоўней\nкупецкага срэбра і золата.\nКнігі пачнуць перапісваць,\nа дзесьці - панішчаць.\nМяне ўзнагародзяць чужыя,\nганьбіць пачнуць суродзічы.\nНа Старамесцкія шпілі\nмой Ветах стагоддзі наніжа:\nз герба на неба\nкрывіцкае сонца выводзячы.\nНе чуюцца шоргаты кніжак.\nЗ ночы вартоўнай\nціхутка вярнуся да хаты я.\nВільню і Полацак\nбачу з-пад промняў увішных…\nБібліі шлях - даўні шлях\nнашых продкаў нагадвае.\nУ КОЖНАГА СВАЯ КНІГА\nДзень беларускага кнігадрукавання ці беларускага першадруку, Дзень беларускай Бібліі… Па-рознаму называюць шосты дзень жніўня 1517 года, калі ў чэшскай Празе запрацаваў друкарскі станок Францішка Скарыны. Назвы не мяняюць сутнасць найвялікшай падзеі ў культурным лёсе нашага народа.\nВядома, ёсць штогадовае Свята беларускага пісьменства і друку, але і гэты, шосты жнівеньскі дзень, павінен мець свае святочныя акцэнты. Прынамсі, так лічаць сябры ТБМ з Нясвіжчыны. Трэці год запар па іх ініцыятыве ля помніка прадаўжальніку скарынаўскай справы Сымону Буднаму збіраецца зацікаўленая грамада. Сёлета кожны прыйшоў сюды са сваёй, самай неабходнай, самай цікавай, самай любімай кнігай. Шчыры хрысціянін, сябар Саюза беларускіх пісьменнікаў Уладзімір Бруй нікога не здзівіў сваім выбарам: кожны, хто яго ведае, разумеў, што спадар Уладзімір прынясе Біблію - кнігу кнігаў, якую "праз жыццё дзень у дзень належыць чытаць, перачытваць, спасцігаць, каб набірацца духоўнай моцы". Развагі пра Біблію, варыянты яе перакладаў прадоўжыў арганіст касцёла Божага цела, арганізатар мясцовых курсаў "Мова нанова" Дзяніс Каўшар. Кнігі свайго мужа прынесла Ніла Бруй. " У іх таксама біблейныя ісціны, - кажа яна, - толькі сцвярджаюцца яны праз мясцовыя выпадкі і здарэнні, жыццёвыя лёсы землякоў, родных, сяброў".\nСамую вялікую кніжку прынёс самы маленькі ўдзельнік сяброўскай сустрэчы ля Буднага. Яраслаў Еўдакімаў, як сапраўдны асветнік, распавёў грамадзе пра тое, што напісана ў энцыклапедыі(!) пра Месяц, пра сілу прыцягнення на спадарожніку Зямлі ды тыя дзівосы, якія чакаюць там касмічнага вандроўніка. У Станіславы Вальчык, бабулі Яраслава, старшыні Карцэвіцкай суполкі, іншыя прыцягненні. Яе клопат, каб не згубілася ніводнае роднае слоўка. Таму з пашанай прынесла яна змагарную кнігу Валерыя Дранчука "Гавязна". Гэтым выданнем аўтар працягвае шматгадовую барацьбу за вяртанне на карту Беларусі і ў паўсядзённае жыццё землякоў пракаветнага тапоніма.\nНе змагла прыехаць на сустрэчу Валянціна Холадава, старшыня Новасвержанскай суполкі, але зборнічак паэзіі ад яе ўсё ж лёг на п'едэстал як удзячнасць пачынальнікам друкарскай справы. Спадарыня Валянціна перадала кніжачку паэзіі яе добрых знаёмцаў - Міколы, Генрыха і Галіны Кутас "У храме дзён". Ёсць жа такія, з творчым імпэтам сем'і! Нялёгкія жыццёвыя дарогі прывялі на пэўны час у наш горад Міколу Кутаса. Нясвіжу прысвяціў ён нямала ўдзячных радкоў. Напісаў нават верш-гімн у гонар яго. Але працытаваць хочацца радкі яго сына:\nТак, мы з палёў\nЖывыя, антырозуму назло.\nзламаўшы лёсу дзіды,\nКаб запаліць сваё святло.\nІ ўжо цяпер\nгэты белы свет,\nПаўсталі ў думках велічных,\nКаб не згубіць свой\nНаталля Плакса прынесла дзве актуальныя на яе пагляд кнігі - краязнаўчы сказ Станіслава Судніка "Пілігрымка дадому" і зборнік вершаў паэта-земляка Уладзіміра Жылкі, нагадаўшы, што гэты год сябры ТБМ з Нясвіжчыны аб'явілі Годам Жылкі.\nЗавяршыў кніжны парад Міхась Асмыковіч. "На сёння гэта самая свежая мая кніга, нядаўна з выдавецтва, а таму і самая цікавая для мяне, " - сказаў спадар Міхась пра кнігу Алеся Краўцэвіча "Дзяржава волатаў. Альгерд і Кейстут".\n- Мяне заўсёды цікавілі гістарычныя кнігі, новыя даследаванні пра велічныя постаці з нашай мінуўшчыны. Таму і паўдзельнічаў у кніжнай талацэ ды маю вось такі, шчодра ілюстраваны і вельмі цікавы фаліянт".\n…А поруч на гранітным пастаменце з годнасцю і ўцехай узнімаў сваю першую кнігу Сымон Будны.\nСправаздачна-выбарчая канферэнцыя Менскай гарадской арганізацыі Грамадскага аб'яднання "Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны" Справаздача старшыні Менскай гарадской арганізацыі Грамадскага аб'яднання "Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны" за перыяд з 24.09.2017-28.07.2020\nУвесь справаздачны перыяд:\n1. Выдаецца газета "Новы час".\n2. Удзел у кіруючых органах Рэспубліканскай арганізацыі ТБМ (сакратарыят, рада, з'езд).\n3. Цягам 9 гадоў, што сераду (акрамя летніх месцаў), праводзіліся сустрэчы клуба "ПраМова".\n4. Выставы мастакоў у сядзібе ТБМ.\n5. Адзначаліся Дні роднай мовы 21 лютага і ладзіліся агульнанацыянальныя дыктоўкі.\nУ 2020 годзе:\n6. Накіраваны 650 назіральнікаў на выбарчыя ўчасткі г. Менска 2020 г.\n7. Наведвалі 12 сакавіка 2020 Музей гісторыі беларускага кіно дзе глядзелі фільм "Кастусь Каліноўскі" 1927 г. і дакументальныя нарысы пра яго лёс.\n8. Вечарына памяці публіцыста, эколага, празаіка, грамадскага дзеяча Васіля Цімафеевіча Якавенкі 29 студзеня 2020.\nУ 2019 годзе:\n9. Удзел у выбарчай кампаніі 2019 г.\n10. Сустрэча з паэткай і этнакультуролагам Антанінай Хатэнка і яе сябрамі, 11 снежня 2019 г.\n11. Сустрэча з паэтам і бардам Валерыям Пазнякевічам, 20 лістапада 2019 г.\n12. Сустрэча з пісьменнікам Віктарам Карамазавым, 9 кастрычніка 2019 г.\n13. Удзел у праграме Глеба Лабадзенкі на канале "Белсат", прысвечанай перапісу насельніцтва.\n14. Святкаванне 30-годдзя ТБМ экскурсіяй "Да 200-годдзя С. Манюшкі" з Аляксеем Фраловым, 20 ліпеня 2019 г.\n15. Святкаванне 30-годдзя ТБМ, чэрвень 2019 г.\n16. Удзел у VIII Кангрэсе Асамблеі НДА і Форуму няўрадавых арганізацый Беларусі, 1 кастрычніка 2019 г.\n17. Наведванне выставы ў гонар Івана Луцкевіча, жнівень 2019 г.\n18. Сустрэча з паэтэсай і мастачкай Святланы Раманавай, 15 траўня 2019 г.\n19. Сустрэча з паэтам, сябрам Саюза беларускіх пісьменнікаў Святланай Багданкевіч, 27 сакавіка 2019 г.\n20. Сустрэча з Віктарам Шалкевічам, 22 лютага 2019 г.\n21. "Беларуская мова 1918-2018: на прыкладзе друку і адукацыі". Аўтар і выступоўца: культуразнаўца Андрэй Расінскі.\nДаследаванне выканана ў Беларускім інстытуце стратэгічных даследаванняў (BISS), дырэктар - Пётр Рудкоўскі, 13 лютага 2019 г.\n22. Сустрэча з паэтам і празаікам Уладзімірам Някляевым, 6 лютага 2019 г.\n23. Удзел у семінары-кансультацыі "Як зарэгістраваць грамадскае аб'яднанне, установу, фонд: выбар арганізацыйнай формы і алгарытм дзеянняў", 22 снежня 2018 г.\n24. Лекцыя "Мікраарганізмы ўнутры чалавека: добрыя суседзі ці галоўныя жыхары?" навуковага супрацоўніка Інстытута мікрабіялогіі НАНБ Ганны Барэйкі, 12 снежня 2018 г.\n25. Сустрэча з паэтам, празаікам і перакладчыкам Віктарам Шніпам, 21 лістапада 2018 г.\n26. Прэзентацыя кнігі "Гісторыя Расіі", 7 лістапада 2018 г.\n27. Сустрэча з Францішкам Жылкам, фундатар, сябар Беларускага геаграфічнага таварыства, дырэктар стаматалагічнай лякарні з беларускай мовай абслугоўвання, 17 кастрычніка 2018 г.\n28. Прэзентацыя 2-ой часткі кнігі "Словы і вобразы" з удзелам Лявона Баршчэўскага, Зміцера Коласа і Пятра Васючэнкі, 3 кастрычніка 2018 г.\n29. Прэзентацыя першага глянцавага нумара часопіса ARCHE, 19 верасня 2018 г.\n30. Прагляд хронікі-экскурсіі пісьменніка Сяргея Грахоўскага па Вайсковых могілках у Менску (запіс 1992 года) з выступам Таццяны Грахоўскай, 26 ліпеня 2018 г.\n31. Збор сродкаў на рамонт сядзібы ТБМ, 2018 г.\n32. Вандроўка на радзіму братоў Гарэцкіх: Княжыцы - Магілёў - Малая Багацькаўка - Мсціслаў з Алегам Дзячковым, чэрвень 2018 г.\n33. Экскурсія па г. Менску "Таямніцы Аляксандраўскага скверу", 16 траўня 2018 з Паўлам Мезаўцовым.\n34. Удзел ў трэнінгу "Распрацоўка праектных заявак і асноўныя аспекты праектнага менеджменту", які праходзіў у красавіку-траўні 2018, у Беларускім доме правоў чалавека імя Б. Звозскава.\n35. Сустрэча з паэтам Яўгенам Гучком, 25 красавіка 2018 г.\n36. Сустрэча з паэтэсай, пісьменніцай і літаратурным крытыкам Людмілай Рублеўскай, 28 сакавіка 2018 г.\n37. Святкаванне 100-годдзя БНР, 25 сакавіка 2018 г.\n38. Экскурсія да 100-годдя БНР па г. Менску з Паўлам Мезаўцовым, 24 сакавіка 2018 г.\n39. Сустрэча з доктарам гістарычных навук Л.М. Лычом "Слова гісторыка пра 100-годдзе БНР", 21 сакавіка 2018 г.\n40. Створана маладзёвая суполка ТБМ "Маладняк", старшыня - Данііл Каролька, 17 сакавіка 2018 г.\n41. Сустрэча з паэтэсай Аляксанрай Грыцкевіч, 28 лютага 2018 г.\n42. Прэзентацыя кнігі Васіля Герасімчыка "Канстанцін Каліноўскі: асоба і легенда", 14 лютага 2018 г.\n43. Прэзентацыя найлепшых з 33-х кніг серыі "Паэты планеты" з удзелам выдаўца Зміцера Коласа і перакладчыкаў Андрэя Хадановіча і Лявона Баршчэўскага, 7 лютага 2018 г.\nУ 2017 годзе:\n44. Сустрэча з бардам, паэтам і перакладчыкам Аляксеем Жбанавым "Песні філаматаў і філарэтаў", 29 лістапада 2017 г.\n45. Экскурсія па Нацыянальнай бібліятэцы Рэспублікі Беларусь, 25 лістапада 2017 г.\n46. Экскурсія ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь на выставу да 210 гадоў Напалеона Орды "Напалеон Орда. Ілюстраваная энцыклапедыя краіны", 17 лістапада 2017 г.\n47. Сустрэча з паэтам, эсэістам, крытыкам, перакладчыкам, даследчыкам жыцця і творчасці Ларысы Геніюш - Міхасём Скоблам. Прэзентацыя кніг "Гісторыя Сапегаў" і "Высьпятак ад Скарыны", 18 кастрычніка 2017 г.\n48. Экскурсія ў музей Янкі Купалы, 28 верасня 2017 г.\nАбвесткі пра вышэй згаданыя мерапрыемствы размяшчаліся на:\n1. www.tbm-mova.by - сайт ГА "ТБМ імя Ф. Скарыны";\n2. www.afisha.tut.by - партал навін;\n3. www.afisha.nn.by - партал навін;\n4. У суполках клуба "ПраМова" на facebook.com і vk.com;\n5. Праз паштовыя рассылкі партала groups.google.com;\n6. У газетах "Наша слова" і "Новы Час".\nУ справаздачны перыяд сваю дзейнасць праводзілі раённыя арганізацыі Менскай гарадской арганізацыі ТБМ:\n1. Фрунзенская, старшыня - Чайкоўскі Павел;\n2. Кастрычніцкая, старшыня - Зміцер Марчук;\n3. Савецкая, старшыня - Галіч Аляксей;\n4. Цэнтральная, старшыня - Мухіна Леанарда;\n5. Партызанская, старшыня - Цыркуноў Алесь;\n6. Ленінская, старшыня - Мудрачэнка Сяргей.\nСтаршыня Менскай гарадской арганізацыі Грамадскага аб'яднання\n"Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны" А.А. Давідовіч.\nНовае кіраўніцтва Менскай гарадской арганізацыі\nНа справаздачна-выбарчай канферэнцыі Менскай гарадской арганізацыі Грамадскага аб'яднання "Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны", якая ладзілася 28 лістапада 2020 г., было абрана новае кіраўніцтва:\nСтаршыня Менскай гарадской арганізацыі - Дзмітрый Марчук.\nНамеснікі старшыні Менскай гарадской арганізацыі - Оліна Эла і Чэчат Алесь.\nУ працэсе аналізу "Народнай газеты" высветлілася, што большая частка прааналізаваных матэрыялаў (71,4%), як і ў "Літаратуры і мастацтве", таксама прысвечана пытанням культуры. Гэта, у асноўным, - (63,7%) каменціраваныя матэрыялы, у 32,6% выпадкаў невялікія нататкі без каментарыяў, сустракаюцца таксама архіўныя матэрыялы і афіцыйныя дакументы. Сярод матэрыялаў "Народнай газеты" больш дыскусійных артыкулаў, чым у "Літаратуры і мастацтве": у 21,7% матэрыялаў выказваецца некалькі кантрастных пунктаў гледжання на апісваную праблему, у "Літаратуры і мастацтве" такіх матэрыялаў набралася толькі 3,0%. З матэрыялаў, што тычацца культуры, большая колькасць асвятляе праблемы беларускай мовы - 24,4%, адукацыі - 13,0%, музыкі - 11,4%. Сярод тэм па культуры асноўнае месца займаюць сучасныя мерапрыемствы ў гэтай сферы - 38,7%, 33,5% прысвечаны дзяржаўнаму кіраўніцтву культурай і 13,0% - матэрыяльнаму боку культуры.\nШто тычыцца студэнцкай моладзі, то яна (як бачым у табліцах I, II, III) займала, займае і будзе займаць пэўнае месца ў справе нацыянальнага адраджэння, і гэта знайшло сваё адлюстраванне ў прэсе. Надзея на студэнтаў (выказаная ў прэсе), як на адзін з суб'ектаў ў развіцці культуры, не дазволіць студэнтам думаць, што ад іх нічога не залежыць. Да таго ж яны ў бліжэйшы час папоўняць шэрагі беларускай інтэлігенцыі, якой надаецца адна з галоўных роляў у гзтай справе. Гэта ўстаноўка станоўча можа паўплываць на свядомасць студэнтаў, на іх актыўнасць. Але тое, як мы ўжо падкрэслівалі, што аўтары большасці матэрыялаў памяншаюць ролю "простага народа", можа адмоўна паўплываць на свядомасць, і яны не даацэняць таго культурнага асяроддзя, на якое яны змогуць абаперціся ў справе адраджэння беларускай культуры. Асаблівую цікавасць пры аналізе прэсы ўяўляе пытанне аб тым, хто з'яўляецца "героем" матэрыялаў, каму ў асноўным прысвечаны матэрыялы. Вынікі даследавання па гэтым пытанні прыведзены ў табліцы IV.\nХто нібы "адкасіў" ад рабства,\nЗ рабоў выходзяць добрыя\nУ кожнага раба\nсвае ёсць незвычайныя рабы,\nДа якіх яны надта жорсткія...\nІмя ім - сумленне і годнасць.\nСлоў аб свабодзе многа гаварыць,\nі аднаго слова аб рабстве.\nІ нават калі ты умоўна свабодны,\nТо ва ўмовах дыктатуры\nЎсяроўна ты - раб.\nНацягалі рабы галінак\nІ ў венік звязалі іх,\nІ самі пад той венік залезлі.\nСвабоду ад сябе\nХто арганізаваў і паспяшаўся\nНа Хадынку, былую Балванаўку?\nЛепей бяздомным сабакам\nУ залатой будцы,\nшто стаіць на слязах.\nРаб хутчэй не прыме\nЧымся ад рабства адмовіцца.\nРаб не ўпусціць мажлівасць\nШто ён - усё-такі раб.\nРабы з нянавісцю\nАдзін ў аднаго ўглядаюцца\nкаб для свабоды аб'яднацца.\nРабства не трэба прапагандаваць,\nЯно само сябе\nІ ідэёлагі рабства\nХто каго перахлусіць.\nНа слова праўды\nАмаль што вушы затыкае раб,\nА то й даносам пагражае.\nДругі нібыта і не раб,\nА часам "косіць" пад\nЁсць не проста рабы,\nА рабы, нібы нарыхтоўкі\nІ пазначаны яны\nВыжываюць рабы, выжываюць...\nТыя, што носяць шоры,\nшто ў камплект уваходзяць\nяшчэ і аброць, і бізун.\nСтаніслаў Ежы Ленц.\nКалі конь склаў панегірык\nу гонар аброці,\nпрыгледзься як мага лепей:\nці конь гэта.\nВялікаму каню - вялікі хамут.\nБеларускі народны афарызм.\nДля раба -\nХлусіць - брахаць -\nбрахаць - пляткарыць.\nРаб хай сабе і галасуе,\nАле голасу ў яго\nПодла-ціхуткая хітрасць -\nІ гавораць, і робяць усё,\nКаб множыць рабоў-драбніц.\nУ сем'ях рабоў\nІ тэлевізар -\nРаб поўны і цэльны заўжды.\nНа полі футбольным рабы,\nРабамі трыбуны запоўнены,\nІ мяч там галоўны раб.\nДва рабы ў машыне едуць:\nНачальнік - адзін,\nА другі - вадзіла.\nНа каго б і на што б\nНі глянуў раб,\nПозірк яго юдзін.\nКалі сябруюць два рабы,\nЯны сябруюць супраць\nРабства не памірае,\nЗ фізічнага ў духоўнае і наадварот.\nСвабодны чалавек - не раб\nНе стане красці, дзе б там ні было,\nТым болей на Радзіме ў сябе.\n"Заўжды гатовы!", -\nРаб - падначалены\nРабу - начальніку.\nРабы, як правіла,\nАдзін аднаго замбіруюць\nАдзін аднаму пярэчаць,\nА потым абменьваюцца\nІ так да бясконца.\nП'янства - таксама\nМэта раба -\nПератварыць у да сябе падобных.\nУрачыстыя падзеі ў рабоў\nПерарастаюць у глыбейшае\nМае віншаванні Алегу Трусаву з днём народзінаў.\n"Усялякае Слова, Богам натхнёнае, - карысна!\nЯно вучыць, выкрывае, выпраўляе і карае!".\nЗ прадмовы Францішка\nСкарыны да "Псалтыры".\nПайду, падумаю... Паеду...\nНа час няўродны адлучуся.\nХай Беларусь - Каханка-Веда -\nпаверыць, што і я вучуся\nу Празе, Кракаве, у Львове,\nрадню шукаю ля Таронта...\n...Крутыя ў нас шляхі любові,\nліхія думаў гарызонты.\nБыла спагада для Майсея:\nмаца, разлом вады, скрыжалі...\n...Мой продак то араў, то сеяў...\nПажытак свой мы паважалі.\nА сталі з кнігамі вітрыны\nпадкрылкамі для Беларусі?\nПайду, падумаю... Вярнуся,\nАдкрыю Біблію Скарыны.\nПакуль у Слова не ўвапруся,\nНе нажыву сваёй краіны.\nСустрэчы з гісторыкамі і літаратарамі працягваюцца\nДоктар гістарычных навук, прафесар Алесь Краўцэвіч прэзентаваў свае кнігі "Дзяржава волатаў" і "Стварэнне Вялікага Княства Літоўскага" ў менскай краме "Мой модны кут". На сустрэчу прыйшлі ўсе, хто цікавіцца айчыннай гісторыяй, сочыць за новымі навуковымі публікацыямі і мастацкімі творамі, якія выходзяць з друку.\nЧытачы былі рады сустрэцца з шаноўным гісторыкам. Удзельнікі сустрэчы падзякавалі Алесю Краўцэвічу за змястоўныя лекцыі і відэафільмы з цыкла "Загадкі беларускай гісторыі", якія можна было праглядаць падчас самаізаляцыі. Студэнтка 1 курс гістфака БДУ Алена Афанасенка глыбока вывучае навуковыя працы Алеся Краўцэвіча, які даследуе беларускае Сярэднявечча і палітычную гісторыю Вялікага Княства Літоўскага.\nПад уплывам навукоўца дзяўчына абрала кірунак студый і падрыхтавала рэферат пра яго дзейнасць і даследванні. Алесь Канстанцінавіч распавёў пра новыя выданні, падзяліўся думкамі пра менталітэт і традыцыі беларусаў і ўспамінамі свайго юнацтва.\nУ гарадзенскім выдавецтве "ЮрСаПрынт" свет пабачыла новая кніга даследчыка нашай літаратуры са Слоніма Сяргея Чыгрына "Вяртанне да Ларысы Геніюш". Кніга складаецца з літаратурна-краязнаўчых артыкулаў, прысвечаных жыццю і творчасці вялікай беларускай паэткі Ларысы Геніюш (1910-1983), якая прайшла сталінскія лагеры, вярнулася на Бацькаўшчыну і жыла ў Зэльве. У кнізе аўтар прыгадвае знаёмых і сяброў Ларысы і Янкі Геніюшаў, з якімі паэтка знаходзілася ў выгнанні, а потым падтрымлівала сувязі на волі. Сярод знаёмых Ларысы Геніюш аўтар распавядае пра Васіля Супруна, Яўгенію Урублеўскую, Віталя Губарэвіча, Міколу Канаша, Андрэя Вайтовіча і іншых. Даведаюцца чытачы з кнігі пра настаўніка Пятра Марціноўскага, які выдаў некалі кніжачку-згадку "Наша Лорка", пра Вячаслава Берастоўскага, які са Слоніма вазіў у Зэльву ў 1960-1970-х гадах ёй дапамогу, якую перадавалі з Польшчы яе сябры, і пра іншых асобаў. У кнігу аўтар ўключыў свае артыкулы-рэцэнзіі пра кнігі, прысвечаныя Ларысе Геніюш і яе сына Юркі Геніюша. Распавядае Сяргей Чыгрын і пра прэзідэнта Беларускай Народнай Рэспублікі Васіля Захарку і яго сваякоў з вёскі Дабрасельцы Зэльвенскага раёна, з якімі сябравала і была знаёмая Ларыса Геніюш… Прэзентацыя кнігі адбудзецца ў суботу 15 жніўня ў Зэльве ў царкоўным доме каля Свята-Троіцкай царквы, падчас ушанавання 110-годдзя Ларысы Геніюш.\nАксана Шпак, Беларускае Радыё Рацыя.\nВарта было чакаць, што падчас цяперашніх урачыстасцяў шмат хто жартам будзе праводзіць паралелі паміж CDU і КПСС, без якой уявіць той жа СССР немагчыма. Нейкая глеба для параўнанняў сапраўды існуе. Вельмі шмат элементаў цяперашняй мадэлі непадзельныя ад CDU: сацыяльная рынкавая гаспадарка, еўрапейская інтэграцыя, нямецкае адзінства і гэтак далей. Таму адзін з мясцовых гісторыкаў дазволіў сабе ахарактарызаваць юбіляра як "неафіцыйную федэральную дзяржаўную партыю".\nДыфірамбы сапраўды дарэчныя, калі ўзгадаць, што сабой уяўляла партыя 75 гадоў таму. Гэта быў кангламерат гурткоў, як правіла, ветэранаў каталіцкай партыі "Цэнтр", што існавала ў часы Веймару. Яны марылі пра адраджэнне старога партыйнага праекту, аднак заходнія саюзнікі, якія курыравалі мясцовы палітычны працэс, глядзелі на рэчы больш маштабна. Яшчэ ў сакавіку 1945-га амерыканскія аналітыкі задумаліся пра стварэнне ў пасляваеннай Германіі моцнай цэнтрысцкай партыі, актыў якой складаўся б як з каталікоў, так і з пратэстантаў.\nТак ці інакш, партыйнае будаўніцтва стартавала, і на працягу лета 1945 года, нягледзячы на татальны пасляваенны хаос, фундамент новай арганізацыі фактычна быў закладзены. Няма сумневаў, што гэта была няпростая працэдура. Напрыклад, таму, што амаль усе немцы мелі нацысцкае мінулае. Напэўна таму першым старшынём стаў Андрэс Гермес - удзельнік замаху на Гітлера ў ліпені 1944-га. Ад смяротнага пакарання яго выратаваў толькі нечаканы ўваход савецкіх войскаў у Берлін.\nУвогуле, саюзнікі ў сваіх акупаваных зонах паступова дазволілі дзейнасць шматлікіх арганізацый, аднак у выніку самым паспяховым аказаўся праект Конрада Адэнаўэра - лідара Хрысціянска-дэмакратычнага саюза і першага канцлера ФРГ. Пад яго кіраўніцтвам партыя дзяжурна перамагала з 1950-га да 1966-га года, а яе правадыр у якасці выбарчай праграмы нават абяцаў не дапусціць любых эксперыментаў.\nБезумоўна, фурор хрысціянскіх дэмакратаў тлумачыцца так званым "нямецкім эканамічным цудам", калі ФРГ ужо ў 1953-м вярнулася на даваенны ўзровень жыцця. Такім поспехам краіны спрыяў і шырокі спектр дыскусій унутры CDU. Кансерватыўнага аксакала Адэнаўэра не палохала прысутнасць у складзе кабінету больш ліберальнага міністра эканомікі Людвіга Эгхарда, які лічыцца бацькам "цуду".\nПасля сыходу Адэнаўэра партыі спатрэбілася больш за дзесяць гадоў, каб атрымаць наступнага харызматычнага лідара ў асобе Гельмута Коля. Ён не толькі зрабіў Хрысціянска-дэмакратычны саюз урадавай партыяй, аднак і дамогся адзінства краіны. Важна адзначыць, што Гельмут Коль моцна мадэрнізаваў партыю і абнавіў яе імідж, пазбавіўшы анахранізмаў пачатку "халоднай вайны". Нагадаем, што вельмі доўга хрысціянскія дэмакраты не прызнавалі пасляваенную ўсходнюю мяжу Германіі, патрабуючы вярнуць Гданьск, Уроцлаў, Калінінград і іншыя тэрыторыі.\nЯшчэ будучы канцлерам, Гельмут Коль выступіў негалосным пратэжэ Ангелы Меркель, якая хутка ператварылася з усходненямецкай грамадскай актывісткі ў выбітнага партыйнага функцыянера, а з часам - і ў добрага канцлера. Прынамсі, ёю быў пабіты рэкорд знаходжання ў крэсле кіраўніка ўраду ФРГ: Меркель не пакідае яго аж з 2005 года.\nЦяпер партыя ўпэўнена крочыць у чарговы этап сваёй гісторыі. Прынамсі, так пішуць афіляваныя з ёй медыя і каментатары са спасылкай на розныя лічбы. Напрыклад, кіраўніком кожнай трэцяй адміністрацыі ў краіне з'яўляецца хрысціянскі дэмакрат.\nУ апазіцыйных выданнях левай арыентацыі вы знойдзеце іншы, больш мінорны погляд на перспектывы CDU. Сцвярджаецца, што партыю Адэнаўэра-Коля-Меркель чакае непазбежны калапс. Такі палітычны суб'ект, як буйная "народная партыя", не адпавядае, маўляў, духу нашага часу, якому ўласцівая сегментацыя і сінгулярнасць. Як вынік, неўзабаве мусіць паўтарыцца феномен канца 1960-х, калі на фоне культурнай моладзевай рэвалюцыі Хрысціянска-дэмакратычны саюз прайграў дзве выбарчыя кампаніі запар.\nДля выяўлення пераможцы ў спрэчцы, ці выжыве Хрысціянска-дэмакратычны саюз, вельмі шмат будзе залежаць ад фігуры, якая прыйдзе на змену "Матулі" (мянушка Ангелы Меркель). У тым ліку таму, што за яе часы партыя пасунулася ў ідэалагічных каардынатах да цэнтра. Некаторым аднапартыйцам такі трэнд не падабаецца - гучаць заклікі вярнуць партыю ў звыклую кансерватыўную нішу або нават стварыць партыю больш правую за CDU. Ці будзе здольная партыя з сыходам Меркель захаваць рэпутацыю і сімпатыі розных сацыяльных груп, якія сёння галасуюць за яе кандыдатаў?\nУ любым выпадку, пасля 15 гадоў кіравання Меркель для партыі скончыўся асобны этап. Сёння Хрысціянска-дэмакратычны саюз распачынае новы раўнд сваёй партыйнай гісторыі.\nВасіль Сухамлінскі: стварэнне чалавека\n(Да 50-й гадавіны памяці пра Настаўніка)\nЛетам 1979 года я, на той час малады настаўнік маленькай васьмігодкі, слухаў у падвальным памяшканні Данецкай школы № 89 лекцыю настаўніка рускай славеснасці Міхаіла Урына пра Васіля Сухамлінскага. Хто такі В. Сухамлінскі, сёння, мабыць, тлумачыць не трэба, хаця вялікія педагогі не так знакамітыя, як вялікія спевакі, акторы ці пісьменнікі. Сухамлінскі быў камуністам і, натуральна, пісаў пра камуністычнае выхаванне дзяцей. Але яго камуністычнае выхаванне ніяк не ўкладвалася ў "Тэорыю камуністычнага выхавання", распрацаваную апалагетамі партыйнай вярхушкі. В. Сухамлінскі казаў пра выхаванне ЧАЛАВЕКА, а яму казалі, што трэба выхоўваць не абстрактнага чалавека, а камуніста, класавага змагара. Тыя спрэчкі і нападкі дорага каштавалі Настаўніку, у грудзях якога засталіся асколкі з часоў вайны. Ён не дажыў некалькі дзён да сваёй 52-й гадавіны. Сёння, праз 50 гадоў пасля яго смерці, відавочна, што ідэі В. Сухамлінскага перамаглі вычварэнствы партыйных чыноўнікаў. Выдадзены яго кнігі, якія можна чытаць і наталяцца вялікай чалавечай мудрасцю аўтара, яго настаўніцкім досведам, набытым за час працы ў Паўлышскай сярэдняй школе, дзе ён з 1948 года і да канца жыцця быў дырэктарам.\nНа той час мы, настаўнікі, мала што ведалі пра гэтага Настаўніка. І вось - сустрэча з чалавекам, які паклаў жыццё на папулярызацыю творчасці В. Сухамлінскага. Лекцыя праходзіла ў памяшканні музея В. Сухамлінскага, створанага ў школьным лёху намаганнямі М. Урына і яго вучняў. Калі запланаваныя на лекцыю дзве гадзіны скончыліся, прысутныя папрасілі працягваць далей. Дзякаваць Богу, са мной быў магнітафон, на стужцы якога засталіся тыя чатыры гадзіны голасу М. Урына. Я спісаў іх на паперу.\nКалі Міхаіла Барысавіча Урына не стала, музей у школе знік. Пра яго (і пра чалавека, і пра музей) нават няма звестак у інтэрнэце. І мы блізкія да таго, каб страціць разуменне ідэяў В. Сухамлінскага, якое набыў М. Урын цягам многіх гадоў свайго далучэння да гэтай постаці, свайго паглыблення ў яго творчасць.\nМяркую, што перакладзены мною тэкст той лекцыі стане цікавым і карысным не толькі настаўнікам. Пераклад зрабіў адмыслова для "Нашага слова".\nНекалькі год я прапагандую творчасць Васіля Сухамлінскага, спрабуючы даказаць, што Сухамлінскі - гэта лепшае, найсумленнейшае, што ёсць у нас, настаўніках.\nЧым жа гэты чалавек прыцягнуў маю настаўніцкую ўвагу? Напачатку я адчуў у ім журналіста, пісьменніка-педагога. Які ні адкрыеш орган друку, там яго артыкул. Шмат. Часта. Тое, што закранаецца ў артыкулах, блізка. Пра гэта і я думаў, думала мая сям'я, мае знаёмыя. Далей - болей. Неяк сустрэўся з былой рэдактаркай часопіса "Смена" Любоўю Івановай. Праз яе рукі часта праходзілі рукапісы Сухамлінскага - і ў газетах, і ў часопісах. Яна казала: "Нас не здзіўляла колькасць; графаманаў заўсёды хапала. Нас здзіўляла энергія думкі. Новая бандэроль - новая праблема, новыя думкі, новыя задачы. Нібыта вядомыя, але паказаныя з іншага боку, яркага, выразнага. І ў цэнтры ўсіх праблем - дзіця, чалавек."\nДзеці, школа, сям'я - гэтыя тры кіты сцэментаваныя ў яго педагагічную сістэму, народжаную з улікам досведу лепшай педагогікі, як айчыннай, так і ўсясветнай. Сухамлінскі вельмі любіў Януша Корчака, шанаваў яго, любіў, пакланяўся яму. Вельмі любіў паўтараць такую яго думку: "Некаторыя лічаць, што педагогіка - гэта навука пра дзяцей. Гэта не так. Педагогіка - навука пра чалавека." Шырэй трэба глядзець на гэтую навуку. І бачыць у дзіцяці не будучага грамадзяніна, не будучую асобу, а асобу сённяшнюю ў дыялектычным развіцці.\nСухамлінскі быў практыкам, які ўвайшоў у навуку. Як настаўнік ён быў надзелены шматлікімі ўзнагародамі. Але гэты навуковец, пісьменнік, аўтар дзясяткаў кніг, надрукаваных і ненадрукаваных, яшчэ незавершаных, ад практыкі не адарваўся. У гэтым, магчыма, і заключаецца яго феномен. Таму што ні адзін вялікі педагог мінуўшчыны не мог сказаць пра сябе, што ён даў столькі ўрокаў, што ён столькі кантактаваў з дзецьмі, колькі Сухамлінскі. Адпрацаваўшы ў школе больш за 30 год, ён выкладаў практычна ўсе школьныя дысцыпліны, акрамя фізкультуры і чарчэння. Выкладаў не па патрэбе матэрыяльнай, а па патрэбе метадычнай. Яго "Сто практычных парад настаўніку" нарадзіліся на ўроках, у жывой практыцы. І калі б нічога не напісаў, акрамя гэтай кніжкі, ён і тады ўвайшоў бы ў гісторыю педагогікі.\nСярод шматлікай педагагічнай спадчыны Сухамлінскага асобнае месца займае яго "Хрэстаматыя па этыцы". Ён працаваў над яе стварэннем практычна ўсё свядомае жыццё. Закончанага выгляду хрэстаматыя не мае. У мемарыяльным педагагічным музеі В. Сухамлінскага наведвальнікам прапануюць пяць тамоў. У тамах маюцца паўторы. Гэтыя тамы змяшчаюць больш за дзвесце старонак, на якіх змешчаны расповяды, выпадкі, легенды, прыпавесці, эпізоды з жыцця. І кожная старонка нясе ў сабе этычную, маральнасную задачу, развязак якой амаль ніколі не ляжыць на паверхні. Усяго ж такіх старонак у Сухамлінскага больш за тысячу, чытачам вядомыя пакуль каля сотні, яны надрукаваныя ў беларускіх, украінскіх, расійскіх дзіцячых газетах, часопісах, кніжках для дзяцей. [ Частку апавяданняў і казак В. Сухамлінскага пераклаў на беларускую мову Васіль Вітка, яны змешчаны ў кнізе "Блакітныя жураўлі" - М.Б.]\nМяне, настаўніка мовы і літаратуры, у тых старонках спачатку зацікавіў матэрыял для развіцця маўлення. Ёмістыя маленькія тэксты, гучаць паўтары-дзве хвіліны. Я магу напрыканцы ўрока расказаць вучням з заданнем: раскажаш дома маме, тату, дзядулю, бабулі, цётцы, дзядзьку, суседу; а потым раскажаш мне, што яны сказалі наконт таго ці іншага выпадку. Я праз Сухамлінскага звязваў дзяцей з бацькамі, з дарослымі, я пасылаў іх да мудрасці дарослых. І дзеці прыносілі мне тое, што пачулі ў сваёй сям'і.\nАднойчы мяне папракнулі: маўляў, дзеці бяруць напракат бацькоўскія думкі і выдаюць за свае. Але ж гэта лепш, чым калі б яны бралі напракат брудныя словы. Ёсць жа такія сем'і, дзе зусім няма духоўнага яднання. Не таму, што кепскія бацькі, а таму, што бацькі так выхаваныя, яны не ўсвядомілі сваёй місіі; яны добрыя, сумленныя, але духоўна не багатыя і не лічаць свае духоўныя кантакты з дзецьмі істотнымі.\nІ дзеці тут болей размаўляюць сваімі словамі (не тое, што прачытаў і пераказаў), і тут не будзе ніякага спісвання ці падглядвання. А паколькі гэта літаратура, то і адназначнага чагосьці быць не можа; у літаратуры ўсё залежыць ад таго, як я да гэтага стаўлюся. Скажам, сцэна дуэлі Анегіна з Ленскім у аднаго выклікае глыбокі роздум аб сэнсе жыцця, яго гэта хвалюе, другога гэта ніяк не зачэпіць, а трэці кіне рэпліку: падумаеш, адзін раз не патанцавала з ім - і з-за гэтага страляцца.\nЗа некалькі год напрацаваныя некаторыя правілы падачы такіх старонак. Напрыклад, загалоўкі мы дзецям не паведамляем, таму што загалоўкі часта апераджаюць ідэю. З'яўляецца дадатковае заданне: дзеці самі прыдумваюць загалоўкі, калі-нікалі ўгадваючы аўтарскія.\nВосем хлопчыкаў, выхавальнікаў школы-інтэрната толькі што атрымалі новую форму і пайшлі пагуляць. Адзенне і фуражкі ўва ўсіх аднолькавыя, нават пазнакі не паспелі нашыць, і памеры аднолькавыя. Вышлі на бераг Дняпра, склалі фуражкі на беразе і вырашылі пабегаць. А адзін з іх, Віця, сеў чытаць кнігу. Наляцеў віхор, завярцеў, закруціў, раскідаў фуражкі, а адну падхапіў і занёс у Днепр, яна паплыла па цячэнні. Усё гэта адбылося на вачах дзяцей, і ўсе сямёра кінуліся па фуражкі, разумеючы, што адной фуражкі камусьці не хопіць. Дабеглі, пахапалі, напялілі, глядзяць: Віця сядзіць і чытае кнігу. Падышлі яны да яго і…\n… Дзеці падышлі да Віці і спыталі: "А ты чаму не пабег па шапку?" Віця сказаў: "Я ўсё адно вас не перагнаў бы."\n… Хлопцы спыталі: "А дзе твая шапка?" - "Там, дзе ўсе," - сказаў Віця. "Ну, ідзі вазьмі," - засмяяліся яны.\n… падышлі да Віці і адзін сказаў: "Чытака які!" І павярнуліся сыйсці…\n… і сказалі: "Ты, Віця, не перажывай. Мы скажам выхавацельніцы, як было, каб табе не папала."\nБацька аднаго з пяцікласнікаў, калі сын перадаў яму гэтую гісторыю, сказаў: "Мне здаецца, што апавяданне павінна заканчвацца так: хлопчыкі падышлі да Віці, паглядзелі на яго і кожны адчуў, што ў яго на галаве Віціна фуражка."\nГэтую размову можна перанесці ў іншае рэчышча. Заканчваецца ўрок. Клас ідзе ў сталоўку паснедаць. Прыбеглі: відэльцаў на стале няма. Адзін пабег і ўзяў сабе відэлец. Сабе! Хлеб скончыўся - пайшоў, узяў сабе лустачку. І мы атрымліваем магчымасць дапамагчы дзецям практычна ўсвядоміць: здарылася такое - вазьмі для ўсіх відэльцы, усім прынясі хлеб. Умей бачыць людзей вакол сябе!\nМаленькая старонка паварочваецца да дзяцей практычным бокам. "Этыка - гэта практычная педагогіка," - любіў паўтараць В. Сухамлінскі. А мы нярэдка разумеем этыку як свайго роду маралізатарства, чытанне натацый.\nУ Сухамлінскага гэтая гісторыя мае такую канцоўку: "… Падышлі хлопчыкі да Віці іўбачылі, што ён сядзіць і ўсміхаецца, захоплены чытаннем. Дзеці моўчкі спыніліся каля яго, і ўсім стала сорамна. І тое добра."\nЯ не магу сказаць, для якога ўзросту прыгодная тая ці іншая старонка. Іх можна выкарыстоўваць у розных класах. Некаторыя з іх я расказваў і абмяркоўваў у лячэбна-працоўным прафілакторыі для алкаголікаў. Застаўся запіс аднаго такога дзіўнага абмеркавання. Калі-нікалі на семінарах я пракручваю яго, не кажучы, дзе запісана, а потым раскрываю сакрэт. Бо там мы чуем разважлівыя галасы. Гэтыя людзі - нашы людзі. Цяпер яны, магчыма, ізгоі, але ж яны вернуцца да нас. Дык вось, можна ў іх абуджаць чалавечае і такім спосабам.\nМама пасылае сваіх сямігадовых блізняткаў Алега і Рамана наведаць дзядулю ў суседняй вёсцы. Дзеці абрадаваліся. У дзядулі заўсёды шмат цікавага, смачныя яблыкі, мёд. Панеслі яны дзядулю кашулю, адмыслова вышытую мамай. Дзядуля іх ветліва сустрэў, пусціў у сад, ядуць - не наядуцца, на кожнай яблыні яблыкі ўсё смачнейшыя. Потым пачаставаў мёдам. З'елі адну-другую лыжачку, больш не хочуць. "А вось гэты слоік мёду занясіце маме," - сказаў дзед. Пайшлі дзеці дадому. Па дарозе захацелася мёду. Спыніліся, з'елі трошкі і пайшлі далей. Потым яшчэ некалькі разоў спыняліся. Здаецца, і патрошку елі, а мёду засталося на донцы. Яшчэ раз спыніліся - і той даелі. Прышлі дадому, селі на ганку і плачуць. Выйшла маці, пытаецца: "Чаму вы плачаце, дзеці?" Яны распавялі, як усё было. Маці засмяялася. "Чаму вы радуецеся, мама?" - спыталі дзеці…\n… "Я смяюся таму, што вы такія брудныя, у мёдзе вымазаныя," - сказала мама.\n… "Я радуюся таму, што мёд з'елі вы, а не хто іншы," - адказала мама.\n… "Я рада, што вы ў мяне такія сумленныя, прызналіся," - сказала мама.\n… "Для мяне галоўнае, каб вы былі наетыя, а мёд у нас дома ёсць," - сказала мама.\nАдна дзяўчынка нават пракаментавала: "Мама не магла сказаць інакш, таму што ўсе мамы нічога для сваіх дзяцей не шкадуюць, усё ім аддаюць."\nТады я вырашыў пажартаваць. "Выбачайце, дзеці, я памыліўся. У апавяданні ўсё не так. Не дзеці хадзілі да дзядулі, а маці пайшла да свайго бацькі. Там яна яблыкаў і мёду наелася, і ён даў ёй слоік мёду, каб яна прынесла ўнукам. А па дарозе яна захацела мёду, адкрыла слоік…". І тут пачаўся такі рогат! Крычаць: "Не можа такога быць! Не бывае так!" - "Як жа, - кажу, - не бывае? Яны маглі, а яна не?.." І вось вам завязка сур'ёзнай размовы.\nБылі ўсё ж і адказы, блізкія да аўтарскага: "Я радуюся таму, што вы плачаце", - адказала маці.\nПогляд на Магілёў з вышыні ратушы\nЛюбіць і добра ведае свой горад старшыня Магілёўскага ТБМ Алег Дзьякоў. Пастаянна ён ладзіць пешыя і роварныя беларускамоўныя экскурсіі па горадзе для сяброў арганізацыі і ўсіх ахвотных.\nУ перыяд, калі вандроўкі часова спынены, папулярызатар гісторыі, роднай мовы і культуры пагадзіўся правесці экскурсію для карэспандэнта "Нашага слова".\nЗа некалькі гадзін мы прайшліся па старажытных вуліцах Магілёва Першамайскай (Вялікай Шклоўскай) і Ленінскай ( Вялікай Садовай), наведалі касцёл св. Станіслава і будынак ратушы, завіталі ў музей вядомага пейзажыста Вітольда Бялыніцкага-Бірулі.\n- А ведаеце, які твор прысвяціў Магілёву Максім Багдановіч? -запытаўся гід. - Гэта верш "Летапісец".\nІ пільна летапіс\nдругі ўжо год пішу:\nІ спісваю ўсё ад слова і да слова\nпра долю Магілёва…"\nЦярністым і шматпакутным быў больш, чым 750-гадовы шлях старажытнага паселішча над Дняпром. Гордымі і свабодалюбівымі былі яго жыхары, якім было ўласціва даўгацярпенне, самааданасць, таленавітасць, пачуццё здаровага аптымізму ў спалучэнні з міласэрнасцю, кансерватызмам і наіўнасцю. Гасціннасць, гумар, народная сметлівасць, вера і надзея заўсёды дапамагалі ім з гонарам выйсці са складаных сітуацый. Магілёў заўсёды славіўся сваімі майстрамі - збраярамі, ювелірамі, ганчарамі, цагельнікамі, ткачамі.\nНекалі заможны і самастойны горад з замкавымі ўмацаваннямі і валамі, размяшчаўся вышэй навакольнай мясцовасці. З аднаго боку яго акружаў Днепр, а з другога - Дубровенка. А якія цудоўныя перазвоны ладзіліся на вежах цэркваў: Спаса, Іллі, Успення, Міколы, Тройцы, Раства Багародзіцы, Узнясення Гасподняга, Казьмы і Дзям'яна! Чым толькі не гандляваў Магілёў, які меў прывілеі ад каралёў! Кіеў, Канеў і Чаркасы, Торунь, Гданьск і Кёнігсберг атрымлівалі выдатны мёд, воск, сала, алей і іншыя рэчы з Магілёва.\nАдкуль пайшла назва горада? Згодна з легендай, на Дняпроўскіх кручах жыў некалі разбойнік Машэка, моцны, як леў, які рабаваў багатых, але абараняў бедных і прыгнечаных. Ён быў пахаваны над Дняпром, над яго магілай быў насыпаны курган. Гэта месца назвалі Магілай Льва. Цяпер ў горадзе існуе стылізаваны помнік Машэку.\n- Помнік разбойніку? - разважае экскурсавод. - Калі мы прызнаём брытанскага Робін Гуда, героя балад, то можам прызнаць і свайго Машэку!". Янка Купала напісаў паводле легенды паэму "Магіла Льва", а Уладзімір Караткевіч прысвяціў Магілёву верш "Машэка". Іншая версія назвы горада звязана з імем галіцкага князя Льва Данілавіча Могія. Магілёўскі замак упершыню ўзгадваецца ў летапісе ў 1267 годзе.\nСамым цікавым пунктам нашай экскурсіі была ратуша і яе музей. Кароль Рэчы Паспалітай Стэфан Баторый выдаў Магілёву прывілей на Магдэбурскае права 28 студзеня 1577 года. Горад займеў герб і дазвол на пабудову ратушы. Першы будынак яе быў драўляным. Ратуша не аднойчы гарэла, месцазнаходжанне яе мянялася. (Падчас Паўночнай вайны Пётр I загадаў спаліць горад, каб ён не дастаўся шведам.)\n- Мураваная ратуша стала цэнтрам гарадскога жыцця, - распавёў Алег Дзьячкоў. - У ёй публічна агалошвалі дзяржаўныя ўказы, зачытвалі прывілеі і судовыя выракі. Тут існавала вялікая зала для прыёму гасцей, засядаў магістрат, праходзілі выбары гарадской рады, сустрэчы важных персон.\n- Ратушу знеслі ў 1957 годзе, - пракаментаваў экскурсавод. У 1979 годзе кандыдат гістарычных навук Алег Анатольевіч Трусаў даследваў яе падмуркі. (Дарэчы, менавіта ён выдаў ў 2008 годзе сумесна з А.А. Агеевым цікавую кнігу "Магілёўская ратуша"). У 2008 годзе будынак ратушы аднавілі па фота і архіўных дакументах.\nЗараз адноўленую залу для пасяджэнняў, якая ўражвае сваёй ўрачыстасцю, упрыгожваюць партрэты выбітных магілёўцаў, якія праявілі сябе ў гісторыі горада. Тут знаходзіцца партрэт магілёўскага храніста і сябра магістрата Трафіма Сурты, выява Спірыдона Собаля, які працаваў у Багаяўленскім манастыры, і выдаў "Буквар". Упрыгожваюць залу партрэты праваслаўнага епіскапа Георгія Каніскага і першага каталіцкага мітрапаліта Богуш-Сестранцевіча, які пражыў 95 гадоў, ведаў 20 замежных моваў.\nПад патранажам праваслаўнага епіскапа Г. Каніскага, асветніка і навукоўца, які ачольваў Магілёўскую епархію, у горадзе быў пабудаваны помнік позняга барока - Спаская царква і адчынена праваслаўная семінарыя, у якой вучыліся Іван Насовіч, Іван Грыгаровіч, Усевалад Ігнатоўкі і іншыя…\n- Інтэр'ер ратушы выдатна дапаўняе карціна "Наданне Магілёву Магдэбурскага права". "За апошнія некалькі гадоў тут выступалі ганаровы старшыня ТБМ Алег Трусаў, вядоўца тэлепраграм Юры Жыгамонт, - нагадвае Алег Дзьячкоў. - Тут адбывалася сустрэча прэм'ер-міністраў Андрэя Кабякова і Дзмітрыя Мядзведзева.\nА ў суседняй зале дэманструюцца васковыя фігуры войта горада і яго памочнікаў.\nПасля першага падзелу Рэчы Паспалітай у 1772 годзе Магілёў увайшоў у склад Расійскай імперыі і стаў губернскім горадам. У 1775 годзе горад быў пазбаўлены Магдэбургскага права, для кіравання гаспадарчым жыццём пачала абірацца гарадская дума. На гандлёвай плошчы быў пабудаваны палац губернатара.\n- У траўні 1780 года ў Магілёве праходзіла сустрэча Кацярыны II і аўстрыйскага імператара Франца Іосіфа, - працягнуў аповед Алег Дзьячкоў.- Імператар прыбыў у Расію пад іменем графа Фалкенштэйна. 27 траўня 1780 года Кацярына II у суправаджэнні графа аглядала Губернатарскую плошчу і ратушу, наведвала касцёл святога Станіслава, пабудаваны ў стылі барока.\nАглядалі горад і любаваліся ратушай у іншыя часы розныя расійскія імператары: Павел I, Аляксандр I, Мікалай I, Аляксандр II, Мікалай II. Наведвалі горад расійскія і ўкраінскія пісьменнікі Гаўрыла Дзяржавін, Тарас Шаўчэнка, Мікалай Гогаль.\nПра што цікавае яшчэ давялося даведацца падчас экскурсіі па горадзе? Што тут існаваў губернскі сад Дамбавецкага, які ў савецкія часы пачаў насіць назву парка імя Максіма Горкага.\n- Найвялікшы росквіт горада прыпаў на час кіравання Магілёўскай губерніяй Аляксандра Дамбавецкага, - піша ў кнізе гісторык Аляксандр Агееў, суаўтар Алега Трусава. - За 21 год дзейнасці губернатара (1872 - 1893) горад атрымаў Магілёўскую фельчарскую школу ( 1875 ) і Магілёўскае рэальнае вучылішча (1885), адметныя будынкі гарадскога тэатра (1888) і жаночай гімназіі, вадаправод і першыя тэлефоны. Ён спрыяў правядзенню археалагічных даследванняў і станаўленню першага музея. Пры ім з 1883 года пачаў выходзіць часопіс "Магілёўскія гарадскія ведамасці".\nПра знакамітых магілёўцаў давялося пачуць з вуснаў Алега Дзьячкова ля будынка былой мужчынскай гімназіі. Яна была адчынена 15 верасня 1809 года. З яе сцен выйшлі такія выбітныя асобы, як Кандрат Грум-Гржымайла, лекар, выдавец медыцынскай газеты "Сябар здароўя", выдаўцы энцыклапедычнага слоўніка ў 58 тамоў браты Аляксандр і Ігнат Гранаты, географ, даследчык Поўначы Ота Шмідт. Тут вучыўся Мікалай Судзілоўскі, навуковец, энтнограф і географ, які стаў першым прэзідэнтам сената Тэрыторыі Гаваяў.\nВялікі пажар ахапіў горад у 1910 годзе, у ім згарэлі 624 жылыя дамы. А праз чатыры гады разгарэўся іншы пажар - Першая сусветная вайна. За год да вайны ў Магілёве адбылося пампезнае святкаванне 300-годдзя дынастыі Раманавых. Мала хто мог уявіць, што адна з самых моцных у свеце манархій праіснуе менш, чым чатыры гады. Летам, па ўступленні ў Першую сусветную вайну Магілёў апынуўся ў самым цэнтры падзей планетарнага маштабу. З 1915 па 1918 год у горадзе знаходзілася стаўка Галоўнага камандуючага расійскай арміі.\nЗ 23 жніўня 2015 года абавязкі галоўнакамандуючага прыняў на сябе імператар Мікалай II, і губернскі горад ператварыўся ў царскую рэзідэнцыю і ваенную сталіцу імперыі. У пазнейшы час у горадзе жылі альбо бывалі з візітамі кіраўнік часовага ўраду А. Керанскі, генералы Л. Карнілаў, А. Дзянікін. Лічыцца, што антыбальшавіцкі "белы рух" задумваўся і пачынаўся ў Магілёве. А ў гасцініцы "Метраполь" генералы склалі план узброенага змагання з рэвалюцыяй.\n- Мая прабабуля бачыла цара Мікалая II, які спакойна прагульваўся па горадзе, - распавёў Алег Дзьячкоў.\nСлавіцца сваёй гісторыяй драматычны тэатр Магілёва, які існуе з 1888 года. У будынку Магілёўскага драмтэатра выступаў Сяргей Рахманінаў, Вера Камісаржэўская, жонка А. Блока - Любоў Мендзялеева-Блок. На пастаноўкі тэатра прыязджалі Я. Купала і Я. Колас. Рэжысёр Валерый Маслюк у 80-я гады паставіў тут "Тутэйшых".\nА яшчэ ў Магілёве нарадзіўся савецкі кампазітар Эдуард Калманоўскі, аўтар музыкі песень: "Я люблю тебя жизнь", "Алёша", "Люди в белых халатах".\nЗ 90-тых гадоў ХХ стагоддзя ў касцёле святога Станіслава ладзіўся кожныя два гады міжнародны фестываль духоўнай музыкі "Магутны Божа". У рэстаўрацыі касцёла ўдзельнічалі Фелікс Янушкевіч, Алесь Пушкін, Рыгор Таболіч. Тут вянчаўся Зянок Пазняк у 1995 годзе.\nА ў савецкія часы, перад Другой сусветнай вайной, калі ў Магілёў планавалася перанесці сталіцу БССР, у горадзе быў пабудаваны Дом ураду па праекце архітэктара Іосіфа Лангбарда, з'явіліся дом Леніна, дом Сталіна, дом Будзёнага, працаваў кінатэатр "Чырвоная зорка".\nПадзяліўся экскурсавод гісторыяй сваёй сям'і. Бабулі Алега Дзьячкова Яўгеніі Фёдараўне - 93 гады. Яна паходзіць па маці з каталіцкага шляхецкага роду Савіцкіх, а па бацьку - з праваслаўнага дваранскага роду Хлусовічаў. Яўгенія Фёдараўна перажыла акупацыю Магілёва, працавала санітаркай у шпіталі і там сустрэла будучага мужа. У сужанцаў нарадзілася чацвёра дзяцей (3 дачкі і сын). Калі муж памёр, Яўгенія Фёдараўна пайшла працаваць на завод, трымала гаспадарку. Жанчына здолела адна выхаваць дзяцей, усе яны выраслі і сталі годнымі і добрымі людзьмі, сёння яна мае 8 унукаў. Вось такі яскравы прыклад стойкасці, аптымізму і даўгажыхарства, які сведчыць пра характар магілёўцаў. Вельмі хацелася сустрэцца з ёй, але сям'я засцерагаецца карана-вірусу.\nМагілёў стаў для мяне яшчэ больш цікавым, а магілёўскія ТБМ-аўцы - роднымі! Прыйдзе час, і вандроўкі па краіне Магілёўскай філіі ТБМ з яе нястомным экскурсаводам працягнуцца!\nПаглыбіць свае веды пра горад давялося ўжо ў Менску, зазіраючы ў матэрыялы ХІ Міжнароднай навуковай канферэнцыі "Гісторыя Магілёва: мінулае і сучаснасць", якая праходзіла ў 2019 годзе.\n"За мінулыя два гады ў горадзе адбыўся шэраг грамадскіх і культурніцкіх падзей, якія, застануцца ў гісторыі Магілёва. Да іх варта аднесці святкаванні 300-годдзя з дня нараджэння Георгія Каніскага і 100-годдзе з пачатку дзейнасці Магілёўскага гарадскога савета дэпутатаў.\nУ горадзе з'явіліся памятная дошка ў гонар вучонага-краязнаўцы П. Лярскага, а таксама памятныя знакі "Магілёўскі замак" (парк М. Горкага) і прысвечаны знаходжанню ў Магілёве Стаўкі галоўнага камандуючага пад час Першай сусветнай вайны.\nМагілёўскія медыкі ўпершыню зрабілі перасадку ныркі, работнікі харчавання парадавалі магілёўцаў і гасцей горада першым беларускім марозівам чорнага колеру, будаўнікі завяршылі доўгачаканае будаўніцтва корпуса Беларуска-Расійскага ўніверсітэта, адбылося адкрыццё пасля пяцігадовай рэканструкцыі музея В. К. Бялыніцкага-Бірулі.\nУ магілёўскім касцёле Успення Маці Божай і Святога Станіслава ўпершыню за 60 год загучаў электрапнеўматычны арган, ён з'явіўся замест электрычнага, які амаль трыццаць год замяняў арган, знішчаны савецкаю ўладаю. Былі рэалізаваны грамадскія праекты"Вершы на сценах" і стварэнне "лесвіцы-вышыванкі". Актыўна ўключыўся ў мастацкі і творчы працэс калектыў музея гісторыі Магілёва, узяўшы на сябе функцыі арганізатара Міжнароднага арт-праекта "Магілёў вачыма гасцей", а таксама ажыццявіўшы мастацкія роспісы на гістарычную тэматыку на розных будынках горада - на будынку музея па вул. Ленінскай, 5а і на будынку музея этнаграфіі па вул. Першамайскай. Вялікую цікавасць у гараджан выклікалі выставы музея, і ў першую чаргу - серыя "Невядомы Магілёў".\n1. Алег Дзьячкоў у касцёле св. Станіслава; 2. Будынак Магілёўскага драматычнага тэатра; 3. Старшыня магілёўскага ТБМ ля будынка ратушы.\nВосенню 1912 г. за гістарычным столікам ў Зялёным Штралі, дзе кожны дзень збіраліся дэмакраты ўсіх народаў краю, паўстала думка стварэння польскай газеты, якая пашырала бы ідэі дэмакратыі і краёвасці. На гэтым паразумеліся палякі і беларусы. З польскага боку ў рэалізацыі гэтай думкі чынны ўдзел прымалі др. Юлій Сумарок, Юзаф Букоўскі і папулярны мастак Каміл Мацкевіч (Camillus). З беларускага - Іван і Антон Луцкевічы. Быў арганізаваны камітэт, які пачаў шукаць прыхільнікаў будучай газеты, гатовых дапамагчы грашыма. Хутка сабралі неабходную суму грошай, якіх ужо хапала, каб пачаць выдаваць газету з назвай "Краёвы Кур'ер" (Kurjer Krajowy). Скарбнікам абралі др. Юлія Сумарока, які праз пэўны час пачаў падпісваць газету як рэдактар і выдавец. Галоўным рэдактарам стаў Юзаф Манкоўскі, яму дапамагалі супрацоўнікі ў Вільні і правінцыі, якія часцей за ўсё, працавалі не за грошы. Палітычныя артыкулы пераважна пісаў Антон Луцкевіч. Хронікай займаўся Францішак Аляхновіч. Каміл Мацкевіч маляваў цікавыя карыкатуры на віленскіх дзеячаў, яго карыкатуры значна падвышалі папулярнасць газеты.\nAf [Антон Луцкевіч]. Nieznany szczegol // Preglad Wilenski. 1938, № 4-5.


Ідэолаг не пусціла журналістаў на адкрыццё дзіцячай бальніцы ў Бабруйску | baj.by\nНа экскурсію па бальніцы пасля цэрымоніі адкрыцця запрасілі ўсіх прысутных. Але калі разам з усімі ў будынак хацелі прайсці карэспандэнты “Бабруйского курьера”, у дзвярах з’явілася ідэолаг Тацяна Гарбачова і сказала, што далей іх не прапусціць.\n“У вас няма акрэдытацыі, вы не маеце права ўвайсці, — так чыноўніца патлумачыла сваю забарону. — Тут праводзіцца мерапрыемства для кіраўніцтва і акрэдытаваных журналістаў”.\nЖурналістка “БК” запыталася, ці можа яна ў такім выпадку прайсці ў бальніцу як жыхарка Бабруйска. Гэтага Гарбачова таксама не дазволіла, сказаўшы, што бальніца — закрыты аб’ект.\n“Вы хварэеце, што вам так трэба ў бальніцу? Запішыцеся на прыём, тады і прыйдзеце, а пакуль што, будзьце так ласкавы, не стварайце тут перашкодаў, скандалаў і паважайце іншых”, — заявіла ў адказ ідэолаг.\nПры гэтым на экскурсію прапусцілі журналістаў дзяржаўных СМІ, а таксама карэспандэнтаў некаторых прыватных бабруйскіх медыяў, якія маюць акрэдытацыю пры гарвыканкаме.\nУ рэдакцыі “Бабруйского курьера” ўзнікла пытанне: што ж мясцовыя ўлады хочуць схаваць у дзіцячай бальніцы ад вачэй незалежных журналістаў?\nГалоўны рэдактар “БК” Анатоль Санаценка ў сувязі з гэтым інцыдэнтам звяртае ўвагу на тое, што існуючы парадак акрэдытацыі пры выканкамах абмяжоўвае свабоду слова і пярэчыць Канстытуцыі Беларусі.\n“У адпаведнасці з заканадаўствам аб СМІ, акрэдытацыя толькі пацвярджае права асвятляць падзеі, але не пазбаўляе яго, — кажа спадар Санаценка. — Акрамя таго, дадзены пункт Закона аб СМІ ўступае ў юрыдычную супярэчнасць з арт. 34 Канстытуцыі Беларусі, які гарантуе права грамадзян на атрыманне, захоўванне і распаўсюд поўнай, дакладнай і своечасовай інфармацыі пра дзейнасць дзяржаўных органаў. А ў выпадку разыходжання закона, дэкрэта ці ўказа з Канстытуцыяй — дзейнічае Канстытуцыя, пра што кажа арт. 137 Асноўнага закона”.\nНачальніца аддзела ідэалагічнай працы і па справах моладзі Бабруйскага гарвыканкама Таццяна Гарбачова ў ліпені патрабавала ад “Бабруйского курьера” выдаліць з сайта відэаінтэрв’ю з гараджанамі на тэму выбараў. Чыноўніца прыраўняла відэасюжэты да сацыялагічнага даследавання грамадскай думкі і назвала іх выраб і размяшчэнне на сайце незаконным. Яна пагражала выданню адміністрацыйным працэсам.\nАнатоль Санаценка накіраваў запыт у Акадэмію навук Беларусі з пытаннем, ці можна відэаролікі на сайце лічыць сацыялагічным даследаваннем. Інстытут сацыялогіі НАН даслаў адказ, што такіх прыкмет у прыведзеных сюжэтах адмыслоўцы не знайшлі.\nБабруйскую дзіцячую бальніцу, пабудаваную ў 1963 годзе, закрылі на рэканструкцыю ў канцы 2018 года. Бальніца была ў вельмі дрэнным стане, і жыхары горада дамагаліся рамонту шмат гадоў.\nУ 2017 годзе гарадскія ўлады разам з ураджэнцам Бабруйска, спеваком Русланам Аляхно абвесцілі дабрачынны марафон па збору сродкаў на рэканструкцыю бальніцы — бюджэтных грошай не хапала. У выніку марафона сабралі 115 тысяч рублёў. Агулам рэканструкцыя каштавала 10 мільёнаў 800 тысяч рублёў, рамонт фінансаваўся з абласнога бюджэту.


ЦВК: праз эпідсітуацыю колькасць назіральнікаў на выбарчых участках паменшаць\nПраз эпідэміялагічную сітуацыю колькасць назіральнікаў падчас цяперашняй выбарчай кампаніі на ўчастках для галасавання паменшаць. Такая пастанова прынята сёння на пасяджэнні ЦВК.\nВечар памяці Уладзіміра Высоцкага ў Бабруйску\nВечар памяці Уладзіміра Высоцкага пройдзе ў Магілёўскім абласным тэатры драмы і камедыі імя В. І. Дуніна-Марцінкевіча (г. Бабруйск) 25 ліпеня.\n25 ліпеня будзе 40 гадоў з дня смерці Уладзіміра Высоцкага. Да гэтай даты падрыхтавалі мерапрыемства, прысвечанае памяці паэта, выканаўцы аўтарскай песні, акцёра тэатра і кіно. Бабруйскія акцёры будуць чытаць яго вершы, спяваць песні і расказваць аб жыцці гэтага дзіўнага чалавека. Па задумцы, вечар павінен быць біяграфічным.\nЛеанід Заяц прадставіў новага намесніка старшыні і кіраўніка справамі Магілёўскага аблвыканкама\nСёння старшыня Магілёўскага абласнога выканаўчага камітэта Леанід Заяц прадставіў новага намесніка старшыні аблвыканкама Сяргея Маслава, які раней працаваў дырэктарам камунальнага ўнітарнага прадпрыемства па праектаванні, рамонце і будаўніцтве дарог «Магілёўаблдарбуд».\nМагілёўскі аблвыканкам вывучыў меркаванне насельніцтва аб вытворчасці і рэалізацыі сельскагаспадарчай прадукцыі ў прыватных асоб, якія вядуць асабістую падсобную гаспадарку\nВынікі суботняй прамой тэлефоннай лініі. 18 ліпеня 2020 года.


Як прапусціць вельмі вялікую рэкламу на Youtube? ▷ ➡ Паслядоўнікі ▷ ➡\nСёння мы прапануем вам выдатны фокус З дапамогай якога вы зможаце прапусціць рэкламу на платформе YouTube. Адзін з самых простых спосабаў зрабіць гэта - адмяніць падпіску на YouTube Premium, аднак ёсць яшчэ адзін бясплатны спосаб яе дасягнуць.\nНі для каго не сакрэт, што адна з самых непрыемных рэчаў, якая можа адбыцца падчас прайгравання любога відэа на YouTube, - гэта тое, што з'яўляецца адна са шматлікіх рэклам, запушчаных платформай. На шчасце ёсць спосаб пазбегнуць іх, і сёння мы хочам паказаць вам гэта.\nПазбягайце доўгіх рэклам на YouTube\nВы хочаце, каб прыкладанне ўвесь час перастала паказваць вам рэкламу? Канчатковым рашэннем гэтага было б падпісацца на Youtube Premium, платную версію вядомай платформы для струменевага відэа. Але ёсць і іншы спосаб цалкам пазбегнуць бачання доўгіх рэкламных аб'яў, якія з'яўляюцца перад відэа на YouTube.\nПершае, што трэба ўдакладніць - гэта YouTube мае некалькі спосабаў продажу рэкламы, але адзін з найбольш эфектыўных і перыядычных - гэта рэклама перад і пасля відэа.\nХоць гэты тып рэкламных стратэгій працуе і на YouTube, праўда ў гэтым для карыстальнікаў гэта не ўяўляе чагосьці прыемнага. Прагляд відэа і з'яўленне нечаканай рэкламы выклікае непрыемнасць у любога чалавека. На сённяшні дзень важна навучыцца прапускаць вельмі доўгую рэкламу на YouTube.\nКароткая рэклама супраць доўгай\nНа YouTube ёсць два тыпы рэкламы. З аднаго боку, мы знаходзім тыя кароткія рэкламы, якія доўжацца некалькі секунд і звычайна не настолькі інвазіўныя. Аднак часта з'яўляюцца і доўгія рэкламы, у якіх секунда, здаецца, ператвараецца ў гадзіны.\nРэклама, якая з'яўляецца да і пасля відэа на YouTube, не абавязкова павінна быць кароткай. Ёсць такія, якія могуць доўжыцца некалькі хвілін, і ў гэтых выпадках вельмі важна навучыцца іх скакаць, каб не марнаваць шмат часу на платформе.\nНе абавязкова глядзець поўную рэкламу. Існуе вельмі просты спосаб абыйсці рэкламу праз некалькі секунд. Гэты фокус працуе толькі ў тых выпадках, калі агульная працягласць рэкламы перавышае 30 секунд, інакш нам прыйдзецца цалкам праглядзець рэкламу.\nХітрасць, каб прапусціць доўгія рэкламы на YouTube\nЗараз мы ідзем з доўгачаканым прыёмам, які дапаможа вам прапусціць гэтыя вельмі доўгія аб'явы якія звычайна з'яўляюцца на платформе YouTube. Праўда, прапусціць доўгую рэкламу зусім не складаная задача.\nУсё, што нам трэба зрабіць у гэтым выпадку - націснуць кнопку "Прапусціць рэкламу”Гэта з'явіцца ў правым баку акна прайгравання адразу пасля таго, як пройдзе першыя 5 секунд рэкламы.\nІснуе таксама іншы спосаб прапусціць доўгія рэкламы на Youtube. Вы можаце паспрабаваць закрыць відэа, якое вы прайграваеце і адкрыйце яшчэ два разы. З трэцяй спробы відэа больш не будзе пачынацца з гэтай рэкламы.\n1 Пазбягайце доўгіх рэклам на YouTube\n2 Кароткая рэклама супраць доўгай\n3 Хітрасць, каб прапусціць доўгія рэкламы на YouTube