У Наваполацку рэканструююць Лядовы палац «Хімік» | zviazda.by\nХатняя старонка » Спорт » У Наваполацку рэканструююць Лядовы палац «Хімік»\nУ Наваполацку рэканструююць Лядовы палац «Хімік». Здаць яго будаўнікі павінны да канца года\nСпартыўнае збудаванне пабудавалі некалькі дзесяцігоддзяў таму. Зразумела, яно патрабавала капітальнага рамонту. Першая спроба мадэрнізацыі была зроблена ў 2008-м. Але з-за дэфіцыту грошай аказалася няўдалай.\nУ мінулую суботу на аб'екце пабывалі адказныя асобы з Мінска і абласнога выканаўчага камітэта.\nМіністр архітэктуры і будаўніцтва Дзмітрый Мікулёнак агучыў некалькі нараканняў на адрас праекціроўшчыкаў, будаўнікоў, якія, на яго погляд, вінаватыя ў нязладжанасці дзеянняў. Сваімі думкамі падзяліліся і Віталь Воўк, памочнік Прэзідэнта Беларусі — інспектар па Віцебскай вобласці, нядаўна прызначаны на гэтую пасаду, першы намеснік міністра спорту і турызму Вячаслаў Дурноў і іншыя.\nІх у сваю чаргу запэўнілі, што ўсе тры этапы рэканструкцыі завершаць своечасова. У прыватнасці, ужо ў кастрычніку мясцовая каманда «Хімік» зможа трэніравацца ў родных сценах. Пакуль яна робіць гэта ў Оршы ці абласным цэнтры.\nПадчас мадэрнізацыі Лядовага палаца заменяць табло, сістэмы асвятлення і вентыляцыі, месцы для гледачоў (на 1,2 тысячы чалавек) і гэтак далей.\nПільную ўвагу ўдзельнікі камісіі ўдзялілі новаму аб'екту — крытай трэніровачнай пляцоўцы. Металічныя каркасныя канструкцыі заказалі ў Канадзе... Гэты «лёд» неабходны, каб разгрузіць галоўную пляцоўку.\nШмат гараджан і жыхароў суседняга Полацка любяць катацца на каньках круглы год. Таму ў хуткім часе змогуць зрабіць гэта на яшчэ адной пляцоўцы.\nЯк расказаў карэспандэнту «Звязды» Уладзімір Белавус, намеснік старшыні Віцебскага абласнога выканаўчага камітэта, усе арганізацыйныя пытанні (ад распрацоўкі праектна-каштарыснай дакументацыі да заключэння дагавораў падраду) цалкам выкананыя.\nНа месцы «штабы» з удзелам прадстаўнікоў мясцовай улады, праекціроўшчыкаў і будаўнікоў збіраюцца мінімум два разы на тыдзень.\nСтаршыня Наваполацкага гарвыканкама Дзмітрый Дзямідаў дадаў, што, калі спатрэбіцца, будаўнікі будуць працаваць і ў дзве-тры змены для выканання ў тэрмін пастаўленых задач.\nЛядовы комплекс пасля рэканструкцыі стане цудоўным падарункам гараджанам. Ён дазволіць падрыхтаваць яшчэ больш таленавітых гульцоў. Яны годна будуць прадстаўляць родны горад на турнірах у Беларусі і адстойваць гонар краіны на міжнародных спаборніцтвах.\nНаваполацк — Віцебск.\nЗагаловак у газеце: Хакеістам — сучасныя пляцоўкі\n3107 Што будуць рабіць з пустым жыллём у Віцебскай вобласці


Сплоченной командой встречают свой профессиональный праздник сотрудники уголовного розыска Шумилинского РОВД — Шумилино. Новости Шумилино и Шумилинского района. Герой працы. Герой труда. Районная газета\nСплоченной командой встречают свой профессиональный праздник сотрудники уголовного розыска Шумилинского РОВД\nБяспека Главное Общество\n02.03.2020 shumilino852Комментарии on Сплоченной командой встречают свой профессиональный праздник сотрудники уголовного розыска Шумилинского РОВД\nКрымінальны вышук – работа ў камандзе\nСупрацоўнікі крымінальнага вышуку Шумілінскага РАУС:\nАрцём Сяргееў, Мікалай Волкаў, Аляксей Буракевіч, Дзмітрый Касцюк (стаяць), Вадзім Жолудзеў і Руслан Бруеў.\nАдна з асноўных службаў раённага аддзела ўнутраных спраў, ад якой залежаць вынікі работы ўсяго аддзела, – гэта крымінальны вышук.\nУ любы час дня і ночы аператыўнікі гатовы прыбыць на месца злачынства. Яны апытваюць людзей, праводзяць праверку падазроных месцаў і грамадзян.\n– Наша служба – адна з самых цікавых, непрадказальных і захапляльных, – кажа начальнік крымінальнага вышуку капітан міліцыі Руслан Бруеў. – Напэўна, ні пра адну міліцэйскую службу не знята столькі кінафільмаў. Магу з упэўненасцю сказаць: тое, што трапляе на экран тэлевізараў, толькі малая частка таго, чым прыходзіцца займацца на самой справе. Служба ў крымінальным вышуку – гэта безліч думак і ідэй, бясконцая гонка, штодзённы пошук зачэпак. Расследаванне злачынстваў – гэта кожны раз галаваломка, прычым, непадобная адна на адну. Напрыклад, аднаго са злачынцаў мы знайшлі ў Магілёве, можна сказаць, знялі з аўтобуса, які адпраўляўся ў Расійскую Федэрацыю. Калі шукалі забойцу ў казьянскіх лясах, супрацоўнікі аддзялення былі без адпачынку на рабоце трое сутак. Дапамагалі адзін аднаму, падтрымлівалі. Крымінальны вышук – гэта работа ў камандзе. І я ганаруся, што каманда ў нас дружная, надзейная, згуртаваная.\nГалоўныя памочнікі Руслана Васільевіча – старшыя оперупаўнаважаныя Вадзім Жолудзеў і Дзмітрый Касцюк. Дарэчы, Дзмітрый мае самы вялікі стаж у крымінальным вышуку – сёлета спаўняецца дваццаць гадоў. Працуюць у вышуку оперупаўнаважаныя Аляксей Буракевіч, які перайшоў з участковых, Арцём Сяргееў і Мікалай Волкаў. Арцём і Мікалай – маладыя спецыялісты, яны прыйшлі на службу ў РАУС у мінулым годзе. Мікалай закончыў Акадэмію МУС Рэспублікі Беларусь у Мінску, а Арцём – Інстытут МУС у Магілёве. «Служба цяжкая, але вельмі цікавая, – кажуць хлопцы. – Жывая работа – гэта не тое, што лекцыі і практычныя. Тут прыходзіцца быць і юрыстам, і псіхолагам з развітай інтуіцыяй. Многа чаму мы вучымся ў сваіх старэйшых таварышаў, а правільна афармляць дакументы, уважліва і скрупулёзна працаваць нацэльвае наш начальнік Руслан Васільевіч». Супрацоўнікі крымінальнага вышуку даходзяць да кожнага пацярпелага грамадзяніна, каб яму дапамагчы знайсці прапаўшыя рэчы, выявіць грабежніка, раскрыць цяжкое злачынства.\nДзякуючы прафесіяналізму, старанням супрацоўнікаў, за работу ў мінулым годзе ёсць нядрэнныя вынікі, кажа першы намеснік начальніка РАУС Уладзімір Петухоў. «Усяго за мінулы год па лініі крымінальнага вышуку зарэгістравана 121 злачынства, – удакладняе Уладзімір Сямёнавіч. – Па 89 злачынствам (73,6%) устаноўлены падазроныя. Параўнаем: па вобласці раскрыццё склала 67,5%, па рэспубліцы – 59,2%. Цяжкіх і асабліва цяжкіх злачынстваў летась было зарэгістравана 13, 11 з іх (84,6%) раскрыта. Таксама раскрыты ўсе тры забойствы, усе грабяжы (іх зарэгістравана 2). Летась было зарэгістравана 79 крадзяжоў, па большасці з іх (62,5%) злодзеі знойдзены і прыцягнуты да адказнасці.\nСёлета супрацоўнікі крымінальнага вышуку ўшчыльную працуюць па раскрыцці ўсіх відаў злачынстваў, асаблівую ўвагу надаюць прафілактыцы веласіпедных крадзяжоў і крадзяжоў з дач».\nУ сваёй службе работнікі крымінальнага вышуку выкарыстоўваюць розныя тэхнічныя сродкі, праводзяць спецаперацыі, часта начамі сядзяць у засадах. Іх служба – гэта штодзённая рызыка, адказнасць за кожны крок, за людзей, якіх абараняюць ад злачынстваў.\nІ каманду крымінальнага вышуку не пужаюць пастаянныя стрэсы, фізічныя нагрузкі і маральнае напружанне. Усё гэта прывычная справа, і на яе оперупаўнаважаныя аптымістычна адказваюць словамі з вядомай песні: «Прарвёмся, апера!»\nАпублікавана ў №17 ад 030.03.2020 г.\nЖКХ: про долги и обращения населения\nАнтон Параскевин в соавторстве с Фридрихом Оноприенко издал книгу «Богатыри Приобольского края»\nВсё о местном сборе за пересечение Государственной границы


Главная - Новости - Новости региона - Амаль 15 гадоў працуе механізатарам у ААТ...\nАмаль 15 гадоў працуе механізатарам у ААТ “Бялынічы” Дзмітрый КІРЫЛЕНКА. Пайшоў па слядах бацькоў, якія ўсё жыццё прысвяцілі працы ў сельскай гаспадарцы. Адразу ж пасля тэрміновай службы ў войску Дзмітрый уладкаваўся на працу ў тадышні СВК “Кудзін”.\n— Заўсёды падабалася працаваць на трактары, таму доўга не раздумваў з жыццёвай сцяжынай, — успамінае механізатар. — Не палохала, што вясну, лета і большую частку восені давядзецца працаваць з раніцы да позняга вечара і амаль без выхадных. Зямля прыцягвае да сябе.\nІ шлюб Дзмітрый Кірыленка стварыў з мясцовай дзяўчынай Святланай. Нарадзіліся дзве дачушкі – Аляксандра і Алена. Адміністрацыя сельгас-таварыства выдзеліла маладой сям’і жыллё з усімі камунальнымі выгодамі ў Малым Кудзіне.\nВынікі старанняў руплівага механізатара не аднойчы адзначаліся на раённым узроўні. Некалькі гадоў запар Дзмітрый Васільевіч займае высокія прызавыя месцы ў працоўных спаборніцтвах сярод работнікаў галіны АПК раёна па правядзенні вясенне-палявых работ і нарыхтоўцы кармоў. Неаднаразова сядаў і за штурвал камбайна, дасягаў тысячы тон намалочанага збожжа. Але ўсе сельскагаспадарчыя работы, жартуе, ахапіць цяжка. Лепш рабіць нешта адно, але рабіць гэта добра.\nЗа Дзмітрыем у таварыстве замацаваны дзве адзінкі энерганасычанай тэхнікі: трактар МТЗ-3022 і кормаўборачны камбайн “Біг-Х”. На першым ён уздымае зябліва, сее зерневыя культуры і кукурузу, на другім — працуе падчас гарачай пары нарыхтоўкі кармоў. Сёлета ён ужо падабраў і здрабніў больш за 10 тысяч тон травяной масы.\n— Дзмітрый Кірыленка – адзін з лепшых механізатараў у нашым сельгаставарыстве, — адзначае галоўны аграном ААТ “Бялынічы” Раман КАЛЫВАНАЎ. — З таго, як ён адказна адносіцца да пастаўленых задач, трэба многім браць прыклад.\nШмат цёплых водгукаў у адрас Дзмітрыя пачула аўтар гэтага артыкула і ад яго родных:\n— Выдатны сем’янін, цудоўны муж і бацька, гаспадар, працаўнік!\nСапраўды, такія словы нельга заслужыць за адзін дзень. Усе свае лепшыя якасці Дзмітрый Кірыленка рэалізуе ў працы. Дзеля шчасця блізкіх. І на роднай зямлі.


Перадвыбарчая праца ў Магілёўскай вобласці ідзе актыўна, без залішняга палітычнага і арганізацыйнага напружання – Валерый Берастаў | Магiлёўскi аблвыканкам\nПаводле яго слоў, выбарчая кампанія ў рэгіёне праходзіць у строгай адпаведнасці з Канстытуцыяй Рэспублікі Беларусь, Указам Прэзідэнта №410, Выбарчым кодэксам і каляндарным планам, прынятым Цэнтральнай выбарчай камісіяй.\nУ Магілёўскай вобласці ўжо ўтвораны 176 тэрытарыяльных выбарчых камісій агульнай колькасцю 1414 чалавек: 1 абласная, 2 гарадскія (Магілёў і Бабруйск), 21 раённая і 152 сельскія. Акрамя таго, ўтворана 55 акруговых выбаркамаў па выбарах дэпутатаў абласнога Савета дэпутатаў колькасцю 605 чалавек.\nУ складзе тэрытарыяльных выбаркамаў дзяржаўныя служачыя складаюць 11,5%, акруговых – крыху больш за 13%. Удзельная вага дзяржслужачых у выбаркамах у параўнанні з мінулымі мясцовымі выбарамі ніжэйшая, чым калі-небудзь, адзначыў Валерый Берастаў. Прадстаўнікоў палітычных партый і грамадскіх аб’яднанняў у тэрытарыяльных выбарчых камісіях амаль 38%, у акруговых – 51,9%. У тэрытарыяльныя выбаркамы таксама ўключаны трое грамадзян Расійскай Федэрацыі. Старшыня абласной камісіі па выбарах падкрэсліў, што расіяне, якія пастаянна пражываюць у Беларусі і маюць від на жыхарства, на мясцовых выбарах валодаюць выбарчым правам.\nЖанчын у складзе выбарчых камісій – пятая частка. «На далікатных плячах трымаецца многае, у тым ліку выбарчы працэс, – заўважыў Валерый Берастаў. – Тут патрэбна скрупулёзнасць, уважлівасць, – тыя якасці, якія ўласцівы нашым жанчынам».\nХлопцы і дзяўчаты ва ўзросце да 30 гадоў фарміруюць 9% тэрытарыяльных камісій і 5,5% – акруговых. «Важна, каб маладыя людзі падключаліся да выбараў нароўні з тымі, хто мае вопыт правядзення выбарчай кампаніі, паколькі рана ці позна ім прымаць эстафету».\nУ Магілёўскай вобласці ўтворана 55 выбарчых акругаў па выбарах дэпутатаў у абласны Савет дэпутатаў, 80 – у гарадскія (па 40 у Магілёве і Бабруйску), 675 – у раённыя і 1746 – у сельскія Саветы дэпутатаў. «Мы мяркуем і спадзяёмся, што столькі ж будзе абрана дэпутатаў у адпаведныя Саветы», – канстатаваў старшыня абласной камісіі па выбарах.\nЁн нагадаў, што акруговыя і тэрытарыяльныя выбарчыя камісіі ўжо прымаюць заявы аб рэгістрацыі ініцыятыўных групаў па зборы подпісаў выбаршчыкаў у падтрымку кандыдатаў у дэпутаты. Тэрмін падачы – да 14 снежня ўключна, пасля чаго на працягу пяці дзён ідзе разгляд дакументаў на адпаведнасць патрабаванням выбарчага заканадаўства.\nДля вылучэння ў абласны Савет дэпутатаў ініцыятыўная група павінна сабраць не менш за 150 подпісаў, у гарадскі і раённы – не менш за 75, у сельскі – не менш за 20. Узначальваць ініцыятыўную групу можа любы яе член, у тым ліку сам кандыдат у дэпутаты.\nВылучэнне кандыдатаў у дэпутаты можа праводзіцца не толькі шляхам збору подпісаў, дадаў Валерый Берастаў. Сваіх прадстаўнікоў могуць вылучыць працоўныя калектывы і палітычныя партыі. Вылучэнне кандыдатаў у дэпутаты пройдзе з 10 снежня 2017 года па 8 студзеня 2018 года.\nВалерый Берастаў падкрэсліў, што вопыт папярэдніх выбарчых кампаній паказвае вялікую ўвагу да выбараў з боку назіральнікаў. Найбольшая іх колькасць звычайна прысутнічае на пасяджэннях участковых выбарчых камісіях, якія будуць створаны за 45 дзён да выбараў. На сённяшні дзень у абласной выбарчай камісіі акрэдытаваны толькі два прадстаўнікі – гэта вылучэнцы ад РПГА «Беларускі Хельсінкскі Камітэт» і ГА «Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі».


Культура - Наш Цэнтр у Варшаве\nЦэнтр размясціўся ў раёне Вілянаў, непадалёк ад беларускага Пасольства. Нагадаем, у Вілянаўскім музеі-палацы літаральна колькі тыдняў таму, пры фінансавай падтрымцы Міністэрства культуры нашай краіны, была адкрыта выстаўка, прысвечаная М.К. Агінскаму.\nШто да Беларускага культурнага цэнтра, то цягам трох гадоў установа паспяхова працавала ў Беластоку, дзе яна была выпрабавана як пляцоўка для правядзення дзясяткаў культурных мерапрыемстваў, у тым ліку - беларусаў Польшчы. Прадстаўнікі дыяспары прынялі ўдзел і ва ўрачыстым адкрыцці ўстановы ў Варшаве.\nСвята адбылося з удзелам Надзвычайнага і Паўнамоцнага Пасла Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Польшча Віктара Гайсёнка, акрэдытаваных у Варшаве замежных дыпламатаў, прадстаўнікоў грамадскіх арганізацый дзвюх краін. Гэтым днём у Беларускім культурным цэнтры прайшло адкрыццё фотавыстаўкі БелТА пад назвай "Незвычайная Беларусь", а таксама - канцэрт гурта "Купалінка" Беларускай дзяржаўнай філармоніі.\nНагадаем, Міністэрства культуры ўжо неаднойчы агучвала неабходнасць стварэння падобных культурных устаноў у замежных краінах. Так, цэнтры па вывучэнні беларускай мовы і культуры ўжо плённа працуюць у Кіеве, Баку, падобны мяркуецца стварыць і ў Кішынёве.


TimeAct – Нават самую вялікую гісторыю ствараюць простыя людзі\nГлавная Новости МАЛЕНЬКАЕ АКЕНЦА Ў ВЯЛІКУЮ ГІСТОРЫЮ\n12.11.2018 | 339 | 0\nУ гэтыя дні, калі чалавецтва адзначае 100-годдзе завяршэння Першай сусветнай вайны, у нашай сям’і ёсць свая нагода паразважаць пра гэтую падзею.\nНягледзячы на полымя і віхуры дзвюх страшэнных войнаў, дзікунскія, безчалавечныя рэпрэсіі бальшавіцкага рэжыму супраць сваіх суграмадзян, у нашай сям’і захавалася рэдкая фатаграфія. Здымку – 100 гадоў, і гэта не адзіная ўнікальная акалічнасць, з ім звязаная. Сёння – гэта яшчэ і рэдкая магчымасць зазірнуць у гісторыю нашай сям’і, а разам з тым таксама паспрабаваць асэнсаваць некаторыя грамадскія плыні.\nНа фота ў цэнтры, па маім меркаванні, мая бабуля – Ганна Усцінаўна Завадская, у дзявоцтве – Барткевіч, якая нарадзілася ў вёсцы Лісіцы цяперашняга Глыбоцкага раёна. (Сям’я дзядулі, дарэчы, паходзіць з вёскі Юркава, што недалёка ад Лісіц). Калі згадзіцца, што здымак зроблены ў 1918-м годзе (аб гэтым ніжэй), то Ганне Усцінаўне тут 26 гадоў. На здымку Ганна Усцінаўна трымае за плячо свайго старэйшага і на той час адзінага сына Людвіга, які нарадзіўся ў 1913-м.\nНа здымку побач з Завадскімі - родная сястра майго дзядулі Мальвіна Людвігаўна і яе муж Цэзар Канстанцінавіч Казлоўскі. Як відаць, Мальвіна Людвігаўна і Ганна Усцінаўна вельмі падобныя адна на адну, амаль як блізняты, ды яшчэ і аднолькава апранутыя. Менавіта таму я і не магу ўпэўнена сцвярджаць, хто з іх мая бабуля, а хто сястра дзядулі, а спытаць ужо няма ў каго… Ну, але мяркую, што майго дзядзю Людвіга трымае за плячо менавіта яго мама.\nА цяпер давайце зазірнём на зваротны бок фатаграфіі. Тут – яго асноўная ўнікальнасць!\nАказваецца, гэта не проста здымак, гэта – паштовая картка! І была яна накіраваная з Віцебска ажно ў Нямеччыну, дзе ў лагеры ваеннапалонных знаходзіўся мой дзядуля Іван Людвігавіч Завадскі. Адрас пазначаны такі (на расейскай мове): В Германию. Лагерь военнопленных № 81(?), рота № 11. Ивану Завадскому.\nНа картцы маюцца яшчэ такія пазнакі: “Вскрыто военной цензурой. Витебский военный цензор № 6”. На расейскай мове і па-нямецку напісана: Лаг. Коттбус і L. Cottbus, Iwan Zawadski, пазначаны нейкія нумары. Маюцца паштовыя штэмпелі – нямецкі чытаецца нядрэнна, а вось па-расейску здолеў прачытаць толькі “…ловщина Вит», што, на вялікі мой жаль, не дае магчымасці вызначыць, з якога паштовага аддзялення была адпраўленая гэтая паштоўка.\nДзякуй Богу, тэкст на паштоўцы захаваўся добра. На дзіва, ён выглядае нейкім сухім: “Высылаем вам фотографическую карточку но очень плохо вышло извесно Ясидовская работа у нас в Витебски все фотографы Ясиды». Мяркую, фотаздымак быў дадаткам да ліста, чым і тлумачыцца такая лаканічнасць і аповед пра нейкага Ясіду замест чаканых у такіх выпадках прывітанняў ад родных. Вось жа, здавалася б, – ну якая розніца была дзядулю, хто там рабіў гэты здамак? А разам з тым мы цяпер ведаем пра віцебскага Ясіду-фатографа.\nВідавочна, што гэтую картку дзядуля не толькі атрымаў у Нямеччыне, але здолеў захаваць і прывезці назад на радзіму, калі вярнуўся з палону! Можна толькі ўявіць сабе, якой жа каштоўнай і цёплай была для яго гэтая вестачка з далёкай бацькаўшчыны, гэтыя твары любай жонкі, малога сына, дарагіх сястры і швагра…\nУ гэтай сувязі міжволі ўзгадваюцца і сучасныя аналогіі. Стагоддзе назад ішла жорсткая вайна, Расійская імперыя і Германія былі непрымірымымі ворагамі, але пошта, лісты і фотаздымкі ўсё ж перасылаліся цераз межы і лінію фронту, дастаўляліся ў лагеры ваеннапалонных. Зразумела, лісты даходзілі і ў адваротным накірунку - інакш адкуль бы бабуля ведала адрас! І як жа часта мы чуем зараз, што сённяшнія вязні беларускіх лагераў пазбаўляюцца магчымасці адпраўляць і атрымліваць лісты! Але гэта асобная тэма.\nМожа, гэтаму фотаздымку-паштоўцы і не роўна 100 гадоў – можа быць, 99 ці 101. Гэта не так істотна – галоўнае, ён захаваўся, “жыве” і сёння…\nШто ж да лёсаў маіх родных, якія ўглядаюцца ў нас праз стагоддзе:\nГанна Усцінаўна памерла у 1932-м годзе ад запалення лёгкіх, пакінуўшы дзядулю пецярых сыноў. Мой тата быў малодшым, ва ўзросце 4 гадоў.\nЛейтэнант Людвіг Іванавіч Завадскі загінуў ў 1943-м годзе на Курскай дузе.\nЦэзару і Мальвіне Казлоўскім “пашанцавала” – у 1933-м іх “усяго толькі” раскулачылі ды саслалі ў Тамбоўскую губернію. Пра іх далейшы лёс амаль нічога не вядома.\nМой жа дзядуля Іван Людвігавіч Завадскі, “калгаснік калгаса імя Карла Маркса”, як сказана ў даведцы аб рэабілітацыі, быў закатаваны (расстраляны) ў Полацку 25 лістапада 1937 года як польскі шпіён.\nЯ здолеў дабіцца, атрымаў з архіваў КДБ і прачытаў яго справу – у ёй усяго з дзясятак пажаўцелых лістоў, якія літаральна ўголас крычаць жудасцю і жахамі катаванняў…\nГэтая справа, як і здымак, захавалася.\nУ нас збольшага ўмеюць берагчы дакументы.\nНе так – з людзьмі…\nОТКУДА ДУЕТ ВЕТЕР В ПАРУСА ГАЛЕР?\nКАКИЕ МОРЯ, ТАКИЕ И КОРАБЛИ


15 лістапад 2013, 12:15\nПраваабаронцы заяўляюць, што катаваньні ў Расеі сталі рутыннай зьявай.\nДа такой высновы прыйшлі аўтары дакладу «Катаваньні ў розных асобах», падрыхтаванага францускай Асацыяцыяй хрысьціян за адмену катаваньняў у супрацоўніцтве з «Камітэтам супраць катаваньняў» і фондам «Грамадзкі вэрдыкт», паведамляе «Лента.ру».\nУ ім, у прыватнасьці, адзначаецца сыстэмны характар катаваньняў у паліцыі. Паводле зьвестак праваабаронцаў, арыштаваных і падазраваных катуюць, часта без усялякіх падстаў, каб дамагчыся прызнаньня і палепшыць статыстычныя паказчыкі паліцыі.\nУ калёніях і турмах гвалт ужываецца як з боку адміністрацыі ў выглядзе дысцыплінарных спагнаньняў або «карных працэдур», так і з боку сукамэрнікаў зьняволеных, якія робяць гэта са згоды або на патрабаваньне кіраўніцтва пэнітэнцыярных устаноў, гаворыцца ў дакладзе.\nАсобна праваабаронцы спыніліся на катаваньнях у Чачні, у прыватнасьці, у адносінах да маладых людзей, якіх паліцыя падазрае ў сымпатыях да баявікоў. Узровень беспакаранасьці ў Чачні стварае ўражаньне, што законы ў рэгіёне «не працуюць у прынцыпе», гаворыцца ў дакладзе.\nПраваабаронцы адзначаюць, што ахвярам катаваньняў вельмі рэдка ўдаецца дамагчыся справядлівасьці ў судзе. Калі ж такія справы даходзяць да суду, вінаватым у катаваньнях звычайна выносяцца вельмі лёгкія пакараньні.\nКатаваньні ў ПКТ Магілёўскай калёніі


30 лістапад 2009, 19:46 абноўлена 30 лістапад 2009, 21:24\nУ рэзыдэнцыі прэзыдэнта перамовы Лукашэнкі і Бэрлюсконі прайшлі спачатку ў вузкім складзе.\nСыльвіё Бэрлюсконі заявіў Аляксандру Лукашэнку:\n«Мы можам зрабіць у нашых адносінах нашмат, нашмат болей». У прыватнасьці Італія магла б стварыць місію сваіх прадпрымальнікаў у Беларусі і магла б падзяліцца тэхналёгіямі хуткага домабудаўніцтва. Місію прадпрымальнікаў гатовы ўзначаліць сам Бэрлюсконі.\nЛукашэнка выказаў спадзеў на ўзмацненьне супрацоўніцтва не толькі між дзяржавамі, але і кампаніямі.\nПазьней у часе перамоў у пашыраным складзе Аляксандар Лукашэнка заявіў:\n«Мы ўспрымаем прыезд кіраўніка ўраду Італіі як вельмі красамоўны жэст падтрымкі Беларусі на міжнароднай арэне». Паводле ягоных словаў, Італія стала для Беларусі значным палітычным і эканамічным, «прывілеяваным» партнэрам.\nБеларусь гатовая да сур’ёзнай працы па разьвіцьці ўзаемадзеяньня зь Італіяй ва ўсіх сфэрах гандлёва-эканамічнай, крэдытна-інвэстыцыйнай, банкаўскай, транспартна-лягістычнай, навукова-тэхнічнай, адукацыйнай і культурнай, — заявіў Лукашэнка.\nБэрлюсконі ў адказ канстатаваў, што адносіны Італіі зь Беларусьсю знаходзяцца ніжэй плянкі існуючых магчымасьцяў, зазначыўшы, што ягоная краіна знаходзіцца толькі на 15-м месцы па інвэстыцыях у беларускую эканоміку.\nУрад Беларусі і італьянская кампанія «Фінмэканіка» падпісалі мэмарандум аб супрацоўніцтве ў сфэры транспарту, энэргетыкі , космасу, бясьпекі.\nЦырымонія адбылася пасьля завяршэньня перамоваў Лукашэнкі і Бэрлюсконі. Пра гэта паведаміла БЕЛТА. Апрача таго ўрады падпісалі пагадненьне аб эканамічным супрацоўніцтве і аб супрацоўніцтве ў галіне вэтэрынарыі.\nПасьля двухбаковых перамоваў кіраўнік Беларусі і прэм’ер Італіі выступілі з заявамі для прэсы.\n«Ваш народ вас любіць, аб чым сьведчаць вынікі выбараў», — сказаў Сыльвіё Бэрлюсконі Аляксандру Лукашэнку пасьля завяршэньня перамоваў.\nЛукашэнка заявіў, што Беларусь і Італія адкрылі новы этап партнэрства, «фундамэнтам якога зьяўляецца ўзаемапаважлівы, шчыры і зацікаўлены дыялёг».


Пашыраную версію выстаўкі ікон у Музеях Ватыкана прадставіць мастацкі музей Беларусі | Афіцыйныя прэс-рэлізы, Беларусь\n28 верасня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Выстаўка ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі "Свет нябесны на зямлі" стане пашыранай версіяй выстаўкі ікон, якая экспанавалася ў Музеях Ватыкана з 18 мая па 25 ліпеня гэтага года, паведамілі карэспандэнту БЕЛТА ў музеі.\nВыстаўка "Свет нябесны на зямлі", дзе будуць прадстаўлены творы царкоўнага мастацтва XVII-XXI стагоддзяў, пачне працаваць 30 верасня. У экспазіцыю ўвайшлі праваслаўныя, каталіцкія, уніяцкія іконы і алтарныя карціны, мастацкае ткацтва, прадметы літургіі. Гэта творы са збору Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь і іконы сучасных іканапісцаў, якія прадаўжаюць старажытныя традыцыі Візантыі і краін Балканскага рэгіёна.\nАрганізатары праекта імкнуліся на прыкладзе мастацкіх помнікаў розных канфесій прадэманстраваць падабенства і адрозненне ў трактоўках рэлігійных сюжэтаў, а таксама акцэнтаваць увагу гледача на галоўным пастулаце - адзінай крыніцы фарміравання хрысціянскай культуры.\nАдметная асаблівасць выстаўкі ў тым, што ў яе склад увайшлі многія іконы, якія былі паказаны ў Музеях Ватыкана гэтым летам. Міжнародны выставачны праект стаў буйнейшай падзеяй у гісторыі беларускай культуры. Увагу гледачоў прыцягне раздзел, прысвечаны дзейнасці рэстаўратараў музея. Дзякуючы карпатлівай рабоце гэтых спецыялістаў адраджаюцца сапраўдныя шэдэўры нацыянальнага мастацтва, якія знаходзяцца на мяжы знікнення.\nВыстаўка будзе працаваць па 30 студзеня 2017 года.


«Акадэмічная кніга» (пр.Незалежнасці, 72). Пачатак аўтограф-сесіі а 18.00.\nКніга прысвечана 210-годдзю беларускага класіка і змяшчае новыыя і малавядомыя факты з яго біяграфіі, а таксама звесткі пра яго родных і блізкіх ды іх час. Але гэта і кніга пра Беларусь — пра нашу гісторыю, напісаная беларусам для беларусаў.\nКніга ўводзіць у навуковы зварот дзясяткі новых фактаў і дакументаў з жыцця «самага вывучанага беларускага класіка», шмат з іх (з архіваў Беларусі, Польшчы, Літвы і Расіі) апублікаваныя ў «Таямніцах…» упершыню.\nАўтар руйнуе многія міфы, створаныя яшчэ пад уплывам савецкай ідэалогіі. Аспрэчвае ці ўдакладняе звесткі, якія ўжо трапілі ў энцыклапедыі і падручнікі. Значна пашырае геаграфію, звязаную з сям’ёй Марцінкевічаў: Вільня, Глуск, Слуцк, Слонім…\nЧытач «Таямніц…» атрымае адказы на пытанні, якія стагоддзе не мелі адказаў. Ці быў Марцінкевіч «Дуніным»? Ці былі яго продкі датчанамі? Ці можна верыць ягонаму і ўвогуле любому дваранскаму радаводу? Як, калі і за што ён трапляў у турму? Ці выкрадаў ён сваю няпоўнагадовую нявесту?…\nАдказы на гэтыя пытанні, а таксама новыя факты і дакументы ствараюць зусім новы, значна больш сучасны, цікавы і аб’ектыўны вобраз В. Дуніна-Марцінкевіча.


Кітай забараніў уезд замежных грамадзян\n28.03.2020 / 13:07\nГэты крок мае прадухіліць рызыку занясення каранавіруса з-за мяжы.\nЗ 28 сакавіка Кітай забараніў замежным грамадзянам з візамі ці дазволам на жыхарства ўязджаць у краіну і рэзка абмежаваў авіязлучэнне з замежжам.\nПандэмія каранавіруса пачалася з Кітая ў снежні, але краіне ўдалося спыніць яго распаўсюд, практычна спыніўшы эканамічнае жыццё ў многіх рэгіёнах краіны з 24 студзеня да сакавіка. Паводле ацэнак экспертаў, валавы эканамічны прадукт краіны ў першым квартале можа скараціцца нават на 10-11 працэнтаў.\nУ інтэрв'ю часопісу Science Джордж Гао, генеральны дырэктар Кітайскага цэнтра кантролю і прафілактыкі хвароб, заклікаў людзей масава насіць маскі, каб спыніць распаўсюд віруса.\n«Вялікая памылка ЗША і Еўропы, на маю думку, што людзі не носяць масак, — сказаў Гао. — Многія людзі могуць быць бессімптомнымі ці прэсімптомнымі носьбітамі інфекцыі. Калі б яны насілі маскі, кропелькі з вірусам не разляталіся б вакол іх і вірус не заражаў бы іншых».\nАпошнія дні ўсе выяўленыя выпадкі каранавіруса ў Кітаі былі звязаныя з людзьмі, якія вярнуліся з-за мяжы. У апошні час у Паднябеснай штодзень рэгіструюцца па 30-75 выпадкаў інфекцыі. І працягваюць паміраць людзі, якія заразіліся падчас першай хвалі пандэміі.\nУсяго ў свеце колькасць ахвяр каранавіруса перавысіла 27 тысяч чалавек.


Чаму суд над палітвязнем Жамчужным зрабілі закрытым? – Свабоду палітвязьням!\nЧаму суд над палітвязнем Жамчужным зрабілі закрытым?\n06.03.2017 Апублікавана ў Навіны\n2 сакавіка суд Барысаўскага раёна разглядаў справу па накіраванні заснавальніка “Платформ інавэйшн” Міхаіла Жамчужнага з папраўчай калоніі №14 ў турму. Прынята рашэнне перанесці судовае паседжанне на 23 сакавіка, паколькі не ўсе скаргі палітвязня на вынесеныя адміністрацыяй калоніі спагнанні, разгледжаны у судовым парадку.\nСудовы працэс праходзіў на тэрыторыі калоніі №14, дзе адбывае пакаранне Жамчужны, але прадстаўнікоў грамадскасці на суд не дапусцілі.\nНягледзячы на тое, што праваабаронцы своечасова напісалі пісьмовыя заявы адносна магчымасці прысутнічаць на судовым паседжанні, якія накіравалі ў суд Барысаўскага раёна, ім было ў гэтым адмоўлена. Сакратарка суда паведаміла, што, маўляў, за дазволам трэба звяртацца ў Дэпартамент выканання пакарання.\n“Мне падаецца, што ў гэтым выпадку суддзя зрабіў памылку, – кажа праваабаронца Таццяна Рэвяка. – Проста гэтае пытанне настолькі рэдка падымаецца і такія выпадкі настолькі выключныя, што суддзі не ведаюць, які неабходны алгарытм дзеянняў. Па аналагічнай справе ў нас ёсць адказ ад намесніка старшыні Вярхоўнага суда, калі ў 2015 годзе не пусцілі нашых калег на суд над Мікалай Статкевічам. У лісце чорным па беламу напісана, што “ў адпаведнасці з артыкулам 281 КПК рашэнне пытанняў пра месца і час судовага разбору, арганізацыі судовага пасяджэння адносіцца да выключнай кампетэнцыі суддзі, у вытворчасці якога знаходзіцца справа”.\nЗараз праваабаронцы будуць звяртацца ў Дэпартамент выканання пакарання, хаця сітуацыя атрымліваецца дзіўная. Прадстаўнікі грамадскасці просяць дапусціць іх не блукаць па тэрыторыі калоніі, а патрапіць на звычайны суд.\n“Усё, што датычыцца судовага працэса павінен арганізоўваць суддзя, а не Дэпартамент выканання пакарання, – дадае Таццяна Рэвяка. – І я спадзяюся, што гэты выпадак адмовы, які мы абавязкова абскардзім, будзе даведзены і да іншых судоў, якія робяць выязныя пасяджэнні. Трэба, каб усім было зразумела, які насамрэч павінен быць парадак, каб прысутнічаць на адкрытых судах, якія праводзяцца ў месцах пазбаўлення волі. Для нас гэта зараз – стратэгічная справа”.\nПа словах праваабаронцы, яны будуць рабіць усё магчымае, каб ужо наступнае пасяджэнне па “справе Жамчужнага”, якое адбудзецца 23 сакавіка, было адкрытым.\n“Будзем чакаць адказаў з Вярхоўнага суда і Дэпартамента выканання пакарання, бо тэма, магчыма, будзе актуальная і па “справе Андрэя Бандарэнкі”, – кажа Таццяна Рэвяка. – Не выключана, што Бандарэнку могуць таксама судзіць на тэрыторыі турмы”.


Яркі пачатак лета на дзіцячай магістралі - Беларуская чыгунка\nЯркі пачатак лета на дзіцячай магістралі\nМалюнкі на асфальце — таксама мастацтва.\nУ дзень адкрыцця II Еўрапейскіх гульняў на Дзіцячай чыгунцы ім. К. С. Заслонава прайшоў конкурс малюнкаў на асфальце сярод юных чыгуначнікаў.\nНа святочна ўпрыгожанай станцыі Сасновы бор юныя таленты дзіцячай магістралі малявалі каляровымі крэйдамі. Платформа зазіхацела цудоўнымі і дзіўнымі кампазіцыямі, кожная з якіх сімвалізавала II Еўрапейскія гульні. Гэта і талісман гульняў Лісяня Лесік, і лагатып гульняў папараць-кветка, а таксама спартыўныя піктаграмы. Але галоўным шэдэўрам конкурсу стала кампазіцыя «Лісяня Лесік ў цягніку», якой высокую адзнаку далі нават пасажыры, якія прыбылі ў Сасновы бор на цягніку дзіцячай дарогі.\nУсе атрымалі масу станоўчых эмоцый і зарад бадзёрасці на цэлы дзень.\nНапярэдадні святкавання 75-годдзя вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў юныя чыгуначнікі Дзіцячай чыгункі ім. К. С. Заслонава наведалі Дзяржаўны музей ваеннай гісторыі. Дзеці пазнаёміліся з багатай экспазіцыяй музея, якая адлюстроўвае гісторыю узброеных сіл нашай краіны, пачынаючы з VI стагоддзя да нашых дзён. Асаблівая ўвага была ўдзелена экспазіцыям, прысвечаным Вялікай Айчыннай вайне. Выхаванцы малой Беларускай з цікавасцю разглядалі прылады, мадэлі ваеннай тэхнікі, ўзнагароды.\nЮныя чыгуначнікі прынялі ўдзел ва ўрачыстым адкрыцці стэнда з інфармацыяй пра генерал-маёра Маркіана Пагрэбняка, пра якога прысутным расказала яго дачка. Затаіўшы дыханне, юныя чыгуначнікі слухалі аповяд пра легендарнага чалавека, савецкага военачальніка, героя вайны. Маркіан Пятровіч — кавалер васьмі ордэнаў Леніна, пяці ордэнаў Чырвонага Сцяга, ордэна Суворава 3-й ступені і ордэна Кутузава 2-й ступені, а таксама шматлікіх медалёў, уключаючы, «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.» і «За ўзяцце Кёнігсберга».\nЮныя чыгуначнікі падзякавалі дырэктара музея Азаронка Сяргея Іванавіча за цікавую, займальную экскурсію і за унікальную магчымасць далучыцца да гераічнага мінулага нашага народа.\nБыць нашчадкамі Вялікай Перамогі для маладога покалення- гэта высокі гонар.\nЭкскурсія на Мінскі вагонарамонтны завод.\nУ мэтах прафесійнай арыентацыі выхаванцы Дзіцячай чыгункі наведалі Мінскі вагонарамонтны завод ім. А. Ф. Мяснікова. Юных чыгуначнікаў азнаёмілі з асноўнымі напрамкамі дзейнасці аднаго з найстарэйшых прадпрыемстваў на Беларускай чыгунцы. З вялікай цікавасцю дзеці слухалі аповяд пра гісторыю стварэння завода і пра тое, як вырабляўся рамонт рухомага саставу ў той час. У ходзе экскурсіі юных чыгуначнікаў правялі па цэхах завода. Хлопчыкі і дзяўчынкі ўбачылі, як праводзіцца рамонт вагонаў і якімі яны становяцца пасля капітальна-аднаўленчага рамонту: мадэрнізаванымі, надзейнымі і камфартабельнымі. Падчас кожнага наведвання юныя чыгуначнікі заўсёды пазнаюць цікавую інфармацыю аб інавацыях і новых тэхналогіях у чыгуначнай галіне. На гэты раз дзецям паказалі новый сучасны салон плацкартнага вагона, мадэрнізаванага на заводе па заказу чыгункі Рэспублікі Казахстан. Нароўні з сучаснасцю захоплівае дух пры выглядзе чыгуначных рарытэтаў. З вялікай цікавасцю разглядалі юныя чыгуначнікі рэтра-вагон, які выпускаўся ў Германскай Дэмакратычнай Рэспубліцы заводам Аммендорф і савецкі паштовы вагон, якія размешчаны на тэрыторыі завода.\nУ ногу са спортам вышэйшага класа.\nСярод трывала ўсталяваных традыцый на Дзіцячай чыгунцы ёсць спартыўная - гэта футбол. У дні правядзення II Еўрапейскіх гульняў на малой магістралі адбыўся футбольны турнір сярод змен юных чыгуначнікаў. З 26 па 28 чэрвеня, захопленыя самым папулярным у нашай краіне відам спорту, хлопчыкі змагаліся за прызавы кубак футбольнага турніру. Усе каманды гулялі дастойна, дэманструючы свае спартыўныя навыкі і ўменні. На футбольным полі панаваў здаровы спартыўны азарт, заўзятары актыўна падтрымлівалі свае каманды. Па выніках турніру пераможцам стала каманда змены № 4 (інструктар Марутка Святлана Уладзіміраўна).


Упершыню за 30 гадоў у Менску ня будзе «Чарнобыльскага шляху» - Салiдарнасць\nАрганізатары традыцыйнага шэсьця — Чарнобыльскага шляху — сабралі журналістаў на прэс-канфэрэнцыю 25 красавіка, за дзень да меркаванай даты акцыі, пiша Радыё Свабода.\nI паведамілі, што вырашылі адмовіцца ад традыцыйнага шэсьця і мітынгу.\nСустаршыня Беларускай хрысьціянскай дэмакратыі Вольга Кавалькова адзначыла, што на Чарнобыльскі шлях падавалі заяўку, бо «калі не змагацца, нічога ня будзе». Але, як адзначылі арганізатары, улады спазьніліся з адказам на заяўку і не прадставілі дамову — «зрабілі ўсё, каб сарваць акцыю».\nАле арганізатары заявілі, што ня маюць грошай на аплату паслугаў міліцыі. Паводле нядаўняга закону, арганізатары мусяць сплаціць праваахоўнікам 7500 рублёў. Арганізатары прапаноўвалі зладзіць ахову самастойна (тым больш, да аховы Дня Волі былі прэтэнзіі праз выкраданьні ўдзельнікаў «людзьмі ў цывільным»), улады не пагадзіліся. Правілы яны называюць «сэгрэгацыяй па маёмасным прынцыпе».\nПраваахоўнікі назвалі нават крыху меншую суму , чым чакалі арганізатары: 5737 рублёў. Прадстаўнік ГУУС адзначыў, што зусім вызваліць ад сплаты за ахову яны ня могуць.\nАрганізатары не падпісалі дамову. Згодна заканадаўству, міліцыя ўсё роўна выставіць арганізатарам рахунак, плюс могуць аштрафаваць арганізатараў або пасадзіць на суткі за «парушэньне парадку арганізацыі масавага мерапрыемства».\nАрганізатары дапускалі, што праз пытаньне з аплатай міліцыі давядзецца адмовіцца ад шэсьця або правесьці мерапрыемства ў іншым фармаце.