На Беласточыне завяршылася беларускае літаратурнае "Бязмежжа"\nГалоўная » Навіны беларускага замежжа » На Беласточыне завяршылася беларускае літаратурнае "Бязмежжа"\nЗавяршылася літаратурнае "Бязмежжа-2012", якое арганізоўвае Праграмная рада Тыднёвіка “Ніва” і Беларускі Саюз у Польшчы. У штогадовых літаратурных сустрэчах удзельнічаюць каля 30 літаратараў з Беларусі і Польшчы. Цягам трох дзён літаратурнага "Бязмежжа" прайшлі сустрэчы, майстар-класы і семінары ў Беластоку, Гайнаўцы, Новым Ляўкове.\nСярод сёлетніх імпрэзаў - прэзентацыя праектаў, якія цесна звязаныя з літаратурай, напрыклад, прэзентацыя дакументальнага кіно Міколы Ваўранюка пра народнага паэта з Беласточчыны, прэзентацыя новай кнігі даследчыцы беларускай культуры Лены Глагоўскай, прэзентацыя кнігі ўспамінаў Ларысы Геніюш "Птушкі без гнёздаў", якая нядаўна, дзякуючы Беларускаму гістарычнаму таварыству, выйшла ў Польшчы па-польску, бардаўскія прэзентацыі Алеся Камоцкага, Таццяны Беланогай, Эдуарда Акуліна.\nЛітаратурнае "Бязмежжа" завяршылася падсумаваннем 15-га літаратурнага конкурсу “Дэбют”, які праводзіць тыднёвік беларусаў у Польшчы “Ніва”. Першае месца сярод дарослых у катэгорыі проза было прызнанае рэдакцыйнай сяброўцы "Нівы" Улі Шубзде.\nУ сёлетнім конкурсе прыняло ўдзеў 47 асобаў. Першае месца ў катэгорыі пачатковых школаў ды гімназіі было прызнана Лукашу Марчуку з Нараўкі. Сярод дарослых першае месца ў катэгорыі паезіі атрымаў Станіслаў Дамброўскі з Сафіполя ў гміне Гарадок.\nПачалося літаратурнае “Бязмежжа-2012”, якое арганізоўвае праграмная рада Тыднёвіка “Ніва” і Беларускі Саюз у Польшчы. У штогадовых літатурных сустрэчах удзельнічаюць каля 30 літаратараў з Беларусі і Польшчы. Беларускія пісьменнікі на Падляшша прывезлі найлепшае, кажа старшыня Саюза беларускіх пісьменнікаў Барыс Пятровіч.\nЯўген Вапа: Самае галоўнае – гэта беларускія сустрэчы, якія дазваляюць нам беларусам з Беласточчыны, людзям, якія цікавяцца літаратурай, глытануць “свежага паветра”, набраць сілы на ўвесь год. Мы чакаем гэтага прыезду нашых сяброў-пісьменнікаў з Беларусі, як прыезд Святога Мікалая, бо яны не прыязджаюць з пустымі рукамі, яны прывозяць столькі кніжак, што іх хапае, каб чытаць увесь год. Калі я сёння пабачыў гэты мікрааўтобус загружаны кнігамі, то я ўжо жыву ў іншым свеце, думаю, як гэта ўсё прачытаць, і колькі людзей захочуць гэта прачытаць, якія будуць стаяць у чарзе па гэтыя кнігі. “Бязмежжа” дае нам натуральны імпульс, каб чытаць, гаварыць пра гэта, дыскутаваць, абмяркоўваць і быць з людзьмі, якія з’яўляюцца гонарам беларускай нацыі.\nРР: З якім настроем прыязджаюць беларускія пісьменнікі на Падляшша ў гэтыя святочныя дні?\nБарыс Пятровіч: Вельмі файная назва – “Бязмежжа”, мне яна вельмі падабаецца, яна вельмі сімвалічная. Такім чынам сціраюцца межы, якія былі штучна ўтвораныя паміж беларусамі, якія жывуць у Беларусі, а таксама беларусамі, якія жывуць на Падляшшы. Мы з задавальненнем прымаем удзел у гэтых мерапрыемствах, стараемся, каб сюды прыехалі самыя цікавыя, самыя лепшыя беларускія літаратары, самыя папулярныя, тыя хто нейкім чынам вызначыўся за папярэдні год, тыя хто напісаў новы, цікавы твор ці выдаў новы зборнік вершаў. Тут за гэтыя гады перабылі фактычна ўсе самыя цікавыя беларускія літаратары, самы япапулярныя сёння ў Беларусі паэты, празаікі, эсэісты. Вельмі добра, што ёсць магчымасць сустрэцца з беларусамі, якія жывуць на Падляшшы. Можна пачытаць ім свае творы, паслухаць іх творы, набрацца сілаў, здароўя, энтузіязму, натхнення на цэлы год, каб зноў чакаць новай сустрэчы на “Бязмежжы”.\nРР: Я прыгадаў традыцыю чальцоў Саюза пісьменнікаў Беларусі, якія ездзяць па прадпрыемствах, па калектывах, дзе шукаюць свае вобразы, тэмы. Вашае падарожжа – гэта нешта падобнае?\nБарыс Пятровіч: Я б не параўноўваў з гэтым, там абсалютна іншыя задачы. У нас няма ніякай ідэалогіі, у нас ёсць сяброўства і ўзаемадачыненні, найперш гэта. Натхненне – вядома. Калі мы пабывалі ў Гайнаўскім і Бельскім ліцэі, сустрэліся з вучнямі, пагаманілі з імі, пабачылі, як афармляюцца залы. Калі ўваходзіш у Гайнаўскі ліцэй, адразу душа радуецца, калі бачыш родныя колеры, родныя сімвалы. На жаль, мы не так часта бачым гэта ў Беларусі, але вельмі радыя, што тут гэта захоўваецца. Пабачыўшы ўсё гэта, мы прасякаемся верай, што не так далёка час, калі ўсё гэта будзе і ў нас.\nРР: Распавядзіце, калі ласка, дзе можна будзе сустрэць пісьменнікаў, і хто з іх прыехаў?\nЯўген Вапа: З самай раніцы я меў магчымасць паслухаць цікавую музыку, запісаную Эдуардам Акуліным, які прыязджае сюды, каб прадставіць новы кампакт-дыск са сваімі аўтарскімі песнямі і кнігу. Завітае да нас і старшыня СБП Барыс Пятровіч Сачанка, які распавядзе пра саюз, пра выданні, пра свае творчыя пошукі. Алесь Пашкевіч, які выдаў новую кнігу прозы. Будзем прэзентаваць кампанію “Будзьма беларусамі”. Алесь Плотка выступіць не толькі як каардынатар гэтай кампаніі, але і як паэт. Будуць празаікі з Гродна, сярод якіх Віктар Сазонаў, Уладзімір Хільмановіч.\nМы таксама будзем прэзентаваць маладых беларусаў з Падляшша. У гэтым годзе - чатыры новыя асобы, якія з нашага асяроддзя беларусаў Беласточчыны. Я думаю, для іх будзе гонар выступіць перад такімі знакамітымі аўтарамі, яны хацелі паслухаць і павучыцца ў майстроў. Мы будзем з візітам у Гайнаўцы, у рэдакцыі “Нівы”. Трэба сказаць, што арганізатарм “Бязмежжа” з’яўляецца праграмная рада тыднёвіка “Ніва”, Беларускі саюз у Польшчы. Будзе паездка ў Беларускі ліцэй у Гайнаўцы. У нядзелю завяршаецца і адбудзецца падсумаванне юбілейнага 15-га конкурса “Дэбют”, які арганізаваны рэдакцыяй “Нівы” і Беларускім саюзам. Гэта конкурс для маладых людзей і дарослых, якія не з’яўляюцца сябрамі прафесійных творчых літаратурных калектываў. Гэта шанец для пачаткоўцаў незалежна ад узросту, якія пішуць. Дзякуючы гэтаму конкурсу, гэтае маладое пакаленне, якое ўжо піша і з’яўляюцца сябрамі літаратурнага аб’яднання “Белавежа”, якое адзначыць у наступным годзе 55-годдзе. Дзякуючы гэтаму конкурсу яны ўвайшлі, папоўнілі гэтае творчае аб’яднанне.\nПра тое, чым з’яўляецца беларуская літаратура ў Польшчы, як яна ўспрымаецца ў Беларусі, пра гэта напярэдадні юбілею будзе распавядаць Ала Петрушкевіч з Гродна. Яна займаецца гэтай тэмай прафесійна, яна таксама выступіць на “Бязмежжы”. З нашага боку будзе Алена Глагоўская, якая будзе казаць пра польска-беларускія культурныя дачыненні ў кантэксце працы, якая выйшла. Найбольшая ўвага будзе нададзена пытанню, як гэта выглядала ў літаратуры. Я думаю, што тэмаў для натхнення і пошукаў на 2013 год будзе шмат. Нам трэба арганізацаь адно моцнае, вялікае мерапремства, дзе будуць адбывацца прэзентацыі беларускай літаратуры, якое будзе арганізавана самімі беларусамі. Мерапрыемства, на якім штогод будуць адбывацца прэзентацыі, літаратурныя чытанні, выданні беларускай літаратуры. Гэта добрая нагода, каб аб’яднаць беларусаў з іншых краінаў. Мы павінны самі зрабіць такое свята беларускай літаратуры – гэта будзе выклік нашай самастойнасці, бо калі гэта пачынае рабіцца ўказамі прэзідэнта ці міністра, такія фестывалі будуць праходзіць, але яны не будць мець душы. Літаратура патрабуе душы – гэта самае галоўнае. Мы падумаем пра нешта такое.\nБарыс Пятровіч: Мы таксама набліжаліся да гэтага, таксама прыехалі з нейкімі прапановамі, таму ў нас будзе магчымасць паразмаўляць. Падобныя фестывалі, семінары ладзяцца ў Беларусі. Мы апошнім часам арганізавалі некалькі паэтычных фестываляў, цяпер думаем пра наступны фестываль, прысвечаны памяці вядомага беларускага паэта Міхася Стральцова. Летась мы правялі такі фестываль, сёлета і на наступны год таксама. Важна, каб на падобных мерапрыемствах прысутнічалі нашыя калегі, літаратары з Беласточчыны. Што тычыцца вялікага фестывалю беларускай літаратуры сёння ў Беларусі, на жаль, не ўдасца гэтага арганізаваць. Калі да гэтай справы падключыцца беластоцкі бок, то мы будзем толькі радыя. Мы падтрымаем падобнае мерапрыемства не толькі на ўзроўні ідэі, арганізацыі, але ўсімі магчымымі сродкамі. Калі б гэта атрымалася, гэта была б вельмі файная справа – гэта дазволіла б нейкім чынам прапагандаваць беларускую літаратуру не толькі ў Беларусі і Польшчы, але і ва ўсім свеце.\nПаціху, патроху беларуская літаратура ажывае. Пачаў выдавацца новы часопіс “Беларус”, вакол якога гуртуюцца тыя беларусы, якія з’ехалі з нашай краіны, якія жывуць сёння па ўсім свеце. Яны робяць вельмі важную справу, добра было б, каб яны таксама далучыліся да вось гэтага фестывалю, які, дасць Бог, удасца арганізаваць. Чаго я чакаю ад “Бязмежжа”? Найперш – гэта сустрэчы з беларускімі літаратарамі, якія жывуць у Польшчы. Хацелася б паслухаць іх новыя творы, тое, што ім удалося зрабіць за гэты час. Таксама вельмі цікавіць моладзь, беластоцкая, падляшская, якая падрастае. Пачуць іх, пабачыць – гэта тое, што можа быць для нас стымулам у далейшай працы.\nЯўген Вапа: Адметнасцю “Бязмежжа” ўжо некалькі гадоў з’яўляецца спалучэнне некалькіх жанраў культуры, якія маюць літаратурную аснову. У гэтым годзе таксама будзем прэзентаваць дакументальнае кіно, якое звязана з людзьмі літаратуры, з тымі тэмамі, праблемамі беларусаў Беласточчыны. Напрыклад - гэта тое, чым з’яўляецца беларуская падляшская гісторыя. Каб нашыя сябры з Беларусі пабачылі, што для нас з’яўляецца гістарычнай памяццю, што для нас з’яўляецца сілай і адначасна цяжарам, з якім мы павінны змірыцца. Дакументальнае кіно будзе прадстаўляць Мікола Ваўранюк. Будзе паказаны спектакль, які звязаны з нашай мінуўшчынай “Ой, даўно-даўно”. Таксама выступяць выканаўцы бардаўскай песні, у гэтым годзе іх ажно тры: Таццяна Беланогая, Алесь Камоцкі і Эдуард Акулін, які прэзентуе новы кампакт-дыск, выдадзены дзякуючы Беларускаму Радыё Рацыя.\nЛітаратурныя сустрэчы ўжо маюць гісторыю і сталі традыцыйнымі – дадае старшыня праграмнай рады Тыднёвіка “Ніва” і Беларускага Саюза ў Польшчы Яўген Вапа і падкрэслівае, што нарадзілася ідэя пераўтварыць іх у беларускі літаратурны фестываль.\nЦягам трох дзён літаратурнага «Бязмежжа» прайшлі сустрэчы, майстар-класы і семінары ў Беластоку, Гайнаўцы, Новым Ляўкове. Сярод сёлетніх імпрэзаў таксама - прэзентацыя праектаў, якія цесна звязаны з літаратурай, напрыклад, прэзентацыя дакументальнага кіно Міколы Ваўранюка пра народнага паэта з Беласточчыны, бардаўскія прэзентацыі Алеся Камоцкага, Таццяны Беланогай, Эдуарда Акуліна, падсумаванне 15-га літаратурнага конкурсу “Дэбют”, які праводзіць Тыднёвік беларусаў у Польшчы “Ніва”.


Адкуль я ўзяўся, або Як адказаць, каб не пакрыўдзіць | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Адкуль я ўзяўся, або Як адказаць, каб не пакрыўдзіць\nпагражаць, палохаць дзяўчынку цяжарнасцю, маўляў, пасля гэтага нават у дом цябе не пушчу. Узаемаадносіны з супрацьлеглым полам рана ці позна ўсё роўна здарацца, і пытанне толькі ў тым, як падлеткі будуць адчуваць сябе ў іх. Нашы дзеці павінны разумець, што маюць права адмовіцца, калі не гатовыя да такога адказнага кроку, і іх зразумеюць, калі сапраўды кахаюць. На практыцы назіраю часам, што дзяўчаты не ведаюць, як сказаць «не», бо прысутнічае страх, што тады з табой не будуць працягваць адносіны, — зазначае спецыяліст. — Сама па сабе тэма палавой прыналежнасці, узаемаадносін полаў і яе абмеркаванне фарміруюць стаўленне дзіцяці да гэтых пытанняў. Калі бацькі гавораць пра ўсё спакойна, то і для дзяцей гэта становіцца нормай. І ў будучыні такое стаўленне павышае гарантыю, што з любой важнай тэмай сын альбо дачка прыйдуць менавіта да вас, бо давяраюць. Закрананне вышэйакрэсленай тэмы — гэта свайго кшталту яшчэ і прафілактыка сексуаль-\nнай эксплуатацыі дзяцей, якая ёсць у грамадстве, але часта замоўчваецца. Бывае, што першы вопыт здараецца траўміруючым: пазней выяўляецца, што дзяўчына не можа давяраць мужчынам ці ўзнікаюць праблемы з цяжарнасцю. Іншымі словамі, усё, што адбываецца, нават калі ў дзяцінстве здаецца нязначным, потым можа адгукнуцца. Таму, дарагія бацькі, імкніцеся своечасова пачуць сваіх дзяцей і з павагай і мудрасцю стаўцеся да ўсяго, што з імі адбываецца.


Ганак з полікарбаната сваімі рукамі: робім правільна - Блог пра рамонт\nГанак з полікарбаната ўсё часцей можна бачыць пры афармленні будынкаў. Гэта прыгожы і лёгкі матэрыял. Яго даўгавечнасці хопіць на гады жыцця. Валодае высокай пластычнасцю, таму ёсць магчымасць надаць любую форму прыдуманаму ганка.\nВыраб будзе не дарагім і вельмі практычным. Лёгка мантуецца. Ёсць магчымасць яго зрабіць кожнаму чалавеку, які захоча ўвасобіць сваю фантазію ў жыццё.\nДля вырабу досыць мець стандартны інструмент, які ёсць практычна ў любой гаспадарцы:\nШуруповерт і асадку на саморезов;\nЗварачны апарат на 220В.\nКупляем профіль металічны: квадрат або прастакутнік, залежыць ад асабістых пераваг. Прыкладна падлічыце, колькі снегу можа апынуцца на ганку і якое значэнне вытрымае абраны профіль.\nУвага: Трэба браць профіль з запасам, каб пры вырабе дугі не зладзілася памер менш задуманага.\nДля крапяжу полікарбаната вазьміце саморезы і не забудзьцеся ўзяць термошайбы да іх (каб на месцы мацавання не праступала вада).\nПатрэбна стужка для полікарбаната і профіль для тарца (каб абараніць ўнутраную паражніну ліста ад траплення казурак і пылу).\nДля металу патрабуецца набыць обезжириватель, грунтоўку і фарбу.\nПолікарбанат, таўшчыня не менш 6-8 мм.\nРобім дугу з профілю\nЗамацоўваем профіль на роўнай паверхні. Выразаем невялікія вострыя куты. Майстры раяць зрабіць спачатку куты невялікія і сагнуць трубу. Калі ўбачыце, што радыус малы, павялічце кут надрэзу (не рабіце адразу вялікі, каб не прыйшлося прыварваюць потым накладак).\nНадрэзы робім праз кожныя 4-5 см. (Вызначыце самі, залежыць ад радыусу дугі).\nНе спяшаючыся згінаем профіль, Выгіб пакажа, калі трэба павялічыць кут надрэзу.\nУвага: Каб дуга была роўнай, прыгнётам трымаючы за два краю трубы. Не рабіце выгіб па асобных участках, не будзе вытрыманы раўнамерны радыус.\nКолькасць арак робім у залежнасці ад доўгія ганка. Каб адлегласць паміж імі было каля 70 см. Нарыхтоўку згінаем не спяшаючыся, прыкладаем да першага вырабу і звяраем ідэнтычнасць.\nМесца разрэзаў зварваць і зачышчаем ад наплываў балгаркай.\nКраю гатовай дугі злучаем ідэнтычнай трубой і зварваюцца.\nУвага: Трубу, якой будзеце мацаваць краю аркі, спачатку рыхтуюць. Пры куплі пракат мае выгіб. Пасля мацавання канструкцыі гэта зрабіць цяжка, не пашкодзіўшы радыус канструкцыі.\nАдразае і ўварваецца перамычкі паміж злучальнай трубой і радыусам дугі.\nСпачатку ставім дзве крайнія аркі і зварваюць іх профілем на даўжыню ганка (ніжнія куты, а не радыус). Зафіксавалі. Выстаўляем перпендыкуляр арак адвесам. Выставілі. Фіксуем папярочнымі профілямі дугі.\nАбястлушчваем пераўтваральнікам іржы (Гэта створыць і ахоўны пласт металу), пасля высыхання праціраем ўтварыўся налёт сухім рыззём.\nкаркас гатовы. Грунтуем, красим.\nМацуем на слупкі ганка і да сцяны дома (Гл. Як прыбудаваць да дома ганак правільна).\nКалі задуманая канструкцыя будзе мець вялікія памеры, Зварачныя працы варта праводзіць на месцы зборкі.\nУвага: Загадзя вырашыце, як і чым, будзе рабіцца крепеж ганка да сцяны дома і слупках\nПравільна мацуем полікарбанат\nРэбры калянасці размяшчаюцца ў Полікарбанат па даўжыні. Ўстаноўку праводзіце, каб які сабраўся кандэнсат меў свабодны выхад ўздоўж унутраных каналаў.\nПры размяшчэнні матэрыялу вертыкальна, рэбры калянасці павінны знаходзіцца, вертыкальна да зямлі. Па дузе ўкладваем, пры арачнай канструкцыі. Абавязкова ўлічвайце выгіб, для гэтага патрабуецца дадатковая колькасць матэрыялу.\nПры куплі полікарбаната звярніце ўвагу, каб ён абараняў ад УФ прамянёў. У ім з аднаго боку ёсць спецыяльная ахоўная плёнка. Каб пазбегнуць памылкі, мантаж лістоў праводзіце з ахоўным пакрыццём (размяшчэнне павінна быць зверху), выдаленне праводзіцца пасля ўстаноўкі.\nПры арачнай ўсталёўцы, радыус ня варта рабіць больш паказанай вытворцам.\nМантаваны полікарбанат правільна\nУвага: Не мацуеце моцна жорстка панэлі полікарбаната. Не выкарыстоўвайце ў крапяжу цвікі, шайбы якія не падыходзяць, заклёпкі. Ня пераціскае саморезы.\nПолікарбанат варта мацаваць бокам, якая абараняе ад УФ-выпраменьвання. Як правіла, гэты бок пакрыта плёнкай.\nЛісты варта мацаваць вертыкальна ў адносінах да рэбраў дугі.\nКалі доўгія ліста не хапае для пакрыцця аркі цалкам, кладзем два ліста. Але спачатку іх шчыльна злучаем на вяршыні аркі і мацуем, пачынаючы з вяршыні да нізу. Лішкі абразаем.\nАдкрытую абзу закрываем адмысловым профілем або ліпкі алюмініевай стужкай.\nДля крапяжу ўжываем шрубы, шпількі, у камплекце з якімі ідуць пракладка і шырокая шайба.\nУвага: Пры нагрэве полікарбанат пашыраецца. Пры мантажы ўлічыце цеплавой люфт ў крапеж. Адтуліны рабіце на падлогу дыяметра шпількі Ці самореза.\nПры мацаванні выкарыстоўвайце пракладкі таўшчынёй 4 мм. Пазбягайце кантакту полікарбанат з металам.\nКаб не дапусціць перагрэву ад сонечных прамянёў, варта апорныя канструкцыі фарбаваць у белы колер.\nЎхіл пліт павінен складаць не менш за 15 *, але пераважней ўхіл рабіць больш.\nМінімальны радыус для апорных перакрыццяў павінен складаць не менш Rmin = 150, d таўшчыня пліты.\nЛепш выкарыстоўваць дошкі для кладкі пліт шырынёй 40 см. Для бяспечнага перамяшчэння па полікарбанатной плітах.\nПлёнку з пліт зніміце адразу пасля ўстаноўкі, так як пазней яе вельмі цяжка будзе зняць.\nНе варта мыць полікарбанат растворамі, якія маюць у сваім складзе шчолач. У выніку могуць ўтварыцца трэшчыны.\nУжывайце толькі нейтральны сілікон для герметызацыі пліт, каб ён не утрымліваў шкодных для полікарбаната рэчываў.\nТарэц панэлі павінен быць правільна зачынены. Пры мацаванні вертыкальна і нахільным верхні тарэц старанна герметызуюць стужкай самаклейная алюмініевай. Унізе, стужкай перфараванай, гэта прадухіліць трапленне пылу і забяспечыць бесперашкодны праход кандэнсату.\nПры канструкцыі аркай, перфараванай стужкай апрацоўваюць абодва канца, яны шчыльна фіксуюцца на канцах полікарбаната. У профілі прасвідруйце некалькі невялікіх адтулін, для забеспячэння свабоднага адводу кандэнсату.\nУвага: Не варта тарцы полікарбаната пакідаць адкрытымі. Ня заляпляюць тарцы скотчам. Не закрывайце герметычна ніжні тарэц.\nПредыдущаяЭкобрус: вартасці і недахопы\nСледующаяКладка ламінату ў дзвярным праёме самому\nЯк выбраць бетонамяшалку\nКроквенная сістэма двухсхільным даху сваімі рукамі - прылада\nДраўляныя платы - элемент да любога ландшафтным дызайне\nЯк зрабіць апалубку для лесвіцы


У Вялікі чацвер распачынаецца Святы Пасхальны Трыдуум | Каталіцкі Веснік\nУ Вялікі чацвер заканчваецца перыяд Вялікага посту і распачынаецца Святы Пасхальны Трыдуум. Гэта тры этапы адзінай збаўчай падзеі Вялікадня Хрыста. Завяршаецца Пасхальны Трыдуум у Велікодную нядзелю.\nРаніцай Вялікага чацвярга ў катэдральных касцёлах адпраўляецца св. Імша Хрызма, падчас якой бласлаўляецца алей. Яе цэлебруюць біскупы і прэзбітэры дыяцэзіі. Святары абнаўляюць абяцанні, якія давалі пры пасвячэнні. Увечары цэлебруецца св. Імша ва ўспамін Апошняй вячэры. На ёй заключны раз перад Пасхальнай Вігіліяй гучаць званы. Яны змаўкаюць пасля гімна “Хвала на вышынях Богу”. На гэтай св. Імшы святары здзяйсняюць абрад абмывання ног парафіянам (у перыяд пандэміі адменены гэты абрад). Гэта робіцца ў знак пакоры і памяці аб тым, як Езус абмываў ногі сваім вучням. Працэсія з Найсвяцейшым Сакрамантам пераносіць Цела і Кроў Хрыста з галоўнага табэрнакулюма ў бакавы, гэтак званую “вязніцу”. Гэта сімвалічна адлюстроўвае арышт і заключэнне Езуса пад варту. Пасля вернікі некаторы час моляцца ў цішыні. Гасяцца лампады і свяцільні, не гучаць музычныя інструменты. З алтара здымаюцца ўсе пакровы, а крыжы завешваюцца тканінай, што сімвалізуе зняцце вопраткі з Езуса, Яго абсалютную неабароненасць.\nУ Вялікі чацвер былі ўстаноўлены сакраманты Эўхарыстыі і святарства. Заахвочваем да малітвы за святароў і ў інтэнцыі новых пакліканняў. Адкрываемся на сакрамант Эўхарыстыі як на хлеб жыцця, які неабходны чалавеку для выратавання душы. Нанова перажываем прыняцце св. Камуніі, якая дае магчымасць з’яднацца з Усявышнім. Па ўзору Хрыста, які прынізіў сябе, імкнёмся старанна служыць у братняй любові бліжняму.\nВялікдзень Вялікі Чацвер Пасхальны Трыдуум\t2021-04-01


Беларусь можа сэканоміць на імпарце карысных выкапняў 90-100 млн даляраў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБеларусь можа сэканоміць на імпарце карысных выкапняў прыблізна 90-100 млн даляраў, паведаміў на прэс-канферэнцыі ў Менску 29 ліпеня намеснік міністра прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Андрэй Хмель.\n„Мы летась рабілі аналітыку па імпарце карысных выкапняў. Пастаўленая задача па імпартазамяшчэнні. Мы гэтую працу будзем рабіць разам з зацікаўленымі, Мінбудархітэктуры. Асноўная задача — аб’ектыўна ацаніць нашы магчымасці”, — падкрэсліў чыноўнік.\nПаводле яго слоў, „на здзіўленне, у Беларусі ёсць і імпарт граніту, хоць мы валодаем значнымі ўласнымі рэсурсамі. Кажуць, што гэта рээкспарт, але ў статыстыцы ён ёсць”. „Акрамя гэтага, у нас невычэрпныя запасы каменнай солі, але мы яе таксама пастаўляем з Украіны. Акрамя таго, пастаўляюцца кварцавыя пяскі, базальты, якія выкарыстоўваюцца для вытворчасці каменнай ваты”, — сказаў Хмель.\nАле, заўважыў ён, пры імпартазамяшчэнні трэба ўлічваць эканамічную мэтазгоднасць, якая павінна „вывучацца даволі глыбока”. „Сёння казаць, што мы можам замяніць сваімі базальтамі імпартную сыравіну, нават калі яна будзе блізкая па якасці, складана. Калі яна будзе ў два-тры разы даражэйшай. Тое ж самае кварцавыя пяскі”, — адзначыў намеснік міністра.\nПаводле яго слоў, „неабходны пільны аналіз, каб з зацікаўленымі вызначыць, па якіх напрамках варта працаваць”. „Калі мы зацікаўленыя ў выкарыстанні базальтаў, але ніхто не дасць гарантыю, што мы зможам увесці іх у тэхналогію прадпрыемства „Гомельбудматэрыялы”, — адзначыў Хмель.


Добра, пагода, светла...\nЛя хаты ардынарац Селязнёў падаваў камандзіру каня і нечым не дагадзіў. Камандзір тыцнуў яму ў грудзі кулаком і нервовым голасам крыкнуў: «Ёлуп!»\nКапітан Смірноў кажа малодшым афіцэрам: «Дарма ноч не спалі... Вораг спалохаўся і ўцёк».\nРанне робіцца яшчэ прыгажэйшае. Зараз будзем выязджаць далей у дарогу. А начою быў страшэнны холад, на небе ззялі зоркі. Я начаваў у пуні, на ячменных снапах, пакалоўся асцюлькамі, спаў мала і трывожна.\nВідаць, пойдзем у наступленне за граніцу, бо афіцэры кажуць нам, каб нічога нямецкага не елі: можа быць атручанае.\nДзесь далёка-далёка чуваць гарматныя стрэлы. Страляюць, мабыць, немцы. Перад намі на сінюсенькім краі неба хораша расплываюцца дымныя клубочкі: ірвуцца шрапнелі. Настрой падвышаецца.\nПраскакаў міма нас казацкі генерал-маёр. «Гэта распуста! Тут плетухаецца гэты абоз!» — крыкнуў на ўсім скаку. А дзе гэты абоз — хто яго ведае...\nПаехалі і мы.\nЕдзем паціху, часта спыняемся. Уздоўж усяе дарогі пяхотны ардынарац бегае, шукае нейкага батальённага.\nМы сталі з боку дарогі. Міма нас ідзе пяхота — без концу, без концу... Я ўзлез на двухколку, падняўся, паглядзеў. Штыкі, як шчэць бліскучая, даўгой змяёю ўкрылі ўсю дарогу. Там далей, наперадзе, зварочваюць убок, на поле, сыплюцца ротамі, узводамі...\nЦюхае на малой кабылцы той шуканы батальённы, несамавіты пяхотны служака. Глядзіць у планы. Шрапнелі паказаліся значна бліжэй — цяпер відаць, што нямецкія. Дык зараз бой, бой!..\nНедзе з бакоў патроху тахаюць вінтоўкі.\nВось першы кулямёт: тук тук-тук-тук!\n«Наш, — кажа мімаезны казак, — нямецкі б'е часцей».\nРаптам — наша каманда, і батарэя рухава зварухнулася і з дарогі мякка пакацілася па чорнай раллі да нейкіх кустоў. Прымчаліся к глыбачэннаму і яшчэ болей шырокаму рову. Гэта граніца: з аднаго боку стоўп з расійскім арлом і табліцаю «Расея», з другога — з нямецкім арлом і табліцаю «Нямеччына». З'ехалі ўніз, на зялёную тэрасу. Батарэя строіцца ў баявы парадак...\n1 гадзіна 15 мінут дня, зараз будзем паліць «па наступаючым праціўніку»...\nЯк тут зацішна і прыгожа на ўлонні ў прыроды: лог, травы, кусты, ручай. Берагі рову хаваюць нас ад вока з бакоў, над намі — сіняе жнівеньскае неба. Але зараз — бой! Таварышам маім, тэлефаністам, прыкра, што я ў такі момант запісваю ў сваю кніжку. Не лайцеся, чорт вас дзяры!\n5 жніўня, ранне.\nІзноў ранне, ізноў дзень... Мы наступілі і адступілі. Крыўда і здзіўленне. Ах, як ірваліся снарады па баках таго рову! Раненыя пехацінцы паўзлі а паўзлі з кустоў к ручаю. «Паганая вайна!» — з адчаем стогне адзін. «Чаму? Што ты?» — пытаецца другі з абпэцканаю ў кроў шапкаю. «Як жа, калі наша артылерыя з левага флангу палажыла сваіх казакоў і пяхоту».— «Няпраўда... Не кажы так», — сцішаў яго наш артылерыст.\nБатарэя, пастраляўшы з рову, пераязджала потым на другую пазіцыю. Няслася па нямецкай зямлі наўскачка. Я бег, бег — і застаўся. Цагляныя хаты і будынкі нямецкіх хутароў, брукаваныя, абсаджаныя дрэвамі дарогі, напісы на ростанях кінуліся мне ў вочы як нешта дзіўнае, панскае. Бягу шыбчэй: збоку ад дарогі рвуцца чорным смярдзючым дымам гранаты. Спярша я не чуў страху. Джжж!!! — над самым вухам асколак. Тады я надта спужаўся, упацеў, ногі саслаблі. Прытуліўся ў канаўцы. Заўважыў у траве курапатку. Узяў яе ў рукі, бо яна не ўцякала. Сэрца яе тукае на ўсю сілу, воле цяжкое, бы камень. Здалёк прабеглі два зайчыкі. А высака-высака круціўся бусел і нічога не баяўся. Я знайшоў батарэю, калі страляніна сціхла. Ніхто не ведаў, што я быў застаўся; думалі, што я ўвесь час быў з усімі разам. Калі я сказаў, агледзеліся, што няма яшчэ двух тэлефаністаў. Неўзабаве батарэя знялася з гэтае пазіцыі, выехала на дарогу і пацягнулася назад, на граніцу. Паказалася ля нас разбітая, маленькая рота; я думаў: адзін узвод. Людзі\nзасмучоныя, змораныя, запэцканыя. Доўга-доўга едзем назад, але ўсё яшчэ па нямецкай зямлі, — мусіць, убок куды-небудзь. Не, во той гранічны роў. Знаёмы пераезд. Ізноў у Расіі. Лягчэй зрабілася на сэрцы. Але што гэта: незадача? Адступаем?\n«Тады лічыць мы сталі раны...» У нашай батарэі ўсе цэлы, толькі адзін конь падбіт — яго павялі ў роў прыстраліць. Шкада яго, як чалавека. У другіх батарэях ёсць забітыя і раненыя.\nБыў позны вечар, калі мы вярнуліся на ранейшую стаянку. Гаспадар вярнуўся таксама. «Хай заб'юць усіх, нікуды не выеду», — бурчыць гэты ўпорчывы жмогус.\nАфіцэры ўжо вячэраюць. «Дай каньяку!» — чуем мы скрозь акно іхную гутарку. «Калі ласка», — адказвае капітан Смірноў; потым нездаволена некаму даводзіць: «Няможна ж без патрэбы пасылаць людзей на смерць». Голасу камандзіра не чутно; ён, пэўна, маўчыць і думае сам сабе.\nВячэра наша... Порцый не хапіла. Запаснікі бурчаць, абураны. Галодны Яхімчык злосна калоціць па рэбрах свайго тэлефоннага каня і ўспамінае на прыстрэленага: «Такій гарный буў коняка, а ты... шоб ты околіў!»\nІзноў начлег на ячменных асцюльках. Сцюдзёна было страшэнна. Устаўшы яшчэ ўдосвета, я калаціўся, як у трасцы; зубы: тр-тр-тр...\nБалазе ізноў вось сонейка, цеплыня, светла, прыгожа. Напіўся гарбаты і пішу. Учорашні дзень, наш першы бой — як ува сне, як у тумане.\nДумкі ляцяць дамоў, да родных. А перад боем я сніў сон... Нейкія столікі, палаткі, людзі, падводы, коні. Мама крышыць мяса дробнае, чырвонае, сырое — і з гурком. I я хачу адысці ўбок і купіць ёй гуркоў. Не купіў... Не купіў дзеля свае прост недараванае неадважнасці. Мама кажа некаму: «Хваліць бога, прыждала ўжо і я помачы ад дзетак». А мне сорамна-сорамна і жаль жаль. Паводле нашых народных забабонаў, сніць сырое мяса і гуркі — дужа дрэнны знак. I я думаю: як незразумела сплятаецца ў чалавеку гэтая спадчына вякоў, перажыванні многіх пакаленняў.\n5 жніўня па абедзе.\nАбедалі хапаўшыся і зараз выступілі, каля першае гадзіны, у паход. 3 намі і першая батарэя ідзе разам. Сонца паліць — дождж будзе. Ідзём у Нямеччыну ізноў па той жа самай дарозе.\n«Старыя» для нас месцы. Вёска завецца Плятэн. Бегаюць кіненыя гаспадарамі коні. Мы злавілі светла-гнядую кабылу на месца нашага забітага батарэйца. Яна не ўмее ісці вагам у гарматнай запрэжцы, дык яе паставілі везці кухню, а кухоннага рабога коніка запрэглі ў гарматную пару вынасам. I неяк дзіўна: злавілі чужую, сялянскую, кабылу па дарозе, і зрабілася яна нашаю.\nПажарышча з краю вёскі. У пагарэлым садзе засталася зялёная дулька з багатым ураджаем фруктаў. Казакі ў часе прывалу, нягледзячы на адданую нам\nраней забарону, зараз абтрэслі і нас яшчэ пачаставалі, назваўшы за нясмеласць «шляпамі».\nПрыкра глядзець на чорныя дымныя галавешкі — балазе выязджаем у поле. Прастор, наўпрэкі цеснай нямецкай культуры, шырокі. Тут, кажуць, і адбыўся самы бой. Поле цяпер пустое, голае, нуднае. У канаўках, з бакоў добрай брукаванай дарогі, там-а-там валяецца ўбогае шкумаццё нашых салдат, быўшых у баі. Вось нейкая ніклая кучачка ля тэлеграфнага стаўпа... Першы бачаны мною труп. Наш забіты. Ляжыць ніц. Чэрап знесены — жах!..\nІзноў кучка дамкоў пад узгоркам, захаваная здалёку ад падарожнага дрэвамі. Завецца тож — Плятэн. Дзядок-немец сядзіць на лавачцы пад домам, друзленькі, беленькі, слязлівы. Болей — ні душы ўва ўсім пасёлку. Вось — нямецкая школа. Слаўны мураваны дом. У гародзе — процьма трусікаў. Ніхто на іх, нават з казакоў, не галіцца. У сенцах валяецца паламаны веласіпед. У кватэры ўсё кінута так, як было ў звычайным жыцці. На стале стаіць недаедзены абед. На белым блюдзе многа катлет. Так хочацца іх з'есці. А што, як атручаны? Выходзім... У чародным доме чарапковая страха разварочана снарадам. У гародзе на дарожцы забітая качка, а ў кустах шныхараць белыя пушыстыя, як камочак бялюсенькай лёгкай воўны, трусікі; колькі іх тут — а-ёй! Пакажа чырвонае вока — і ўцячэ, схаваецца. На градах шмат буйных гуркоў. Не ўцерпелі — і нашчыпалі.\nНаправа за пасёлкам, убок ад нашае дарогі, дагарвае пуня. У ёй пагарэлі цяжкараненыя, бо там быў лекарскі прыпынак немцаў. Пагарэлі толькі нашы палонныя, бо сваіх немцы паспелі вывезці. Аб гэтым кажуць паўзучыя ракам па канаве два нашы раненыя. I яны былі ў палоне і ляжалі ў той пуні. Яны рады, што не змёрзлі і не памёрлі, кінутыя адны, за мінушчую ноч. Цяпер, калі іх падабралі на насілкі, адзін зараз самлеў, а другі, белы, як з таго свету, усё намагаецца пераказаць сваім аб мінушчай страшнай начы. Хваліць немцаў, што пакуль не кінулі, дужа добра даглядалі. «А мы думалі: прыкончаць нас, — слаба ўсміхаецца ён. Але зараз іх паклалі ў фургон з чырвоным крыжам на белым палатне і павезлі. «У Расеюшку на пабыўку!» — жартуюць нашы батарэйцы.\nТым часам спераду пад'язджае разведка, і батарэя цягнецца далей.\nТолькі ўзабраліся на курганок... Груды светла-сініх нямецкіх трупаў! Расшарпаныя вопраткі, прадаўленыя каскі, паломаныя карабіны і вінтоўкі, а ля кожнага забітага — цэлыя горкі гільзаў ад выстраленых патронаў. Самыя розныя, страшней адна за адну, позы мёртвых: скручаныя, ніц, наўзнак з выстаўленымі ўгару, сціснутымі кулакамі. Вось адзін скручаны, як корч, з пышнымі вусамі, абтыканы веццем,— відаць, раненага загарадзілі таварышы ад сонца, і ён памёр у страшных муках. Ці, можа, сам закрыў сябе, страляючы. Дыханне сцінае мне ў горле, не магу глядзець... Можа, работа нашае батарэі!\nЯ знайшоў новенькі нямецкі бінокль; узяў, пачапіў сабе цераз плячо. Тут жа ў добрай, бліскучай, з вялікім залатым арлом, афіцэрскай касцы знайшоў я\nнедапісаны ліст забітага... Мне запякло каля сэрца, зрабілася сорамна, цяжка. Я ўлажыў ліст у каску і скарэй кінуў яе, але абдумаўся і палажыў на грудзі трупу. I тады яшчэ бачыў, што наш батарэец Талстоў, слаўны хлопец, узяў аднаго забітага немца за руку, патрымаў яе, адубелую, і ціханька палажыў. Нашто ён гэта рабіў? Мусіць, цікавіўся, што такое мёртвы.\nДругія салдаты пруць рыжыя, касматыя нямецкія ранцы, поркаюцца ў іх. Цягнуць адтуль, з нейкай радаснай прагавітасцю і быццам небяспекаю, алавяную лыжку, мыла, ручнічок, кавалачак белага хлеба. Відэльцы і сталовыя нажы выкідаюць набок, як непатрэбшчыну для салдата. Нехта знайшоў у нямецкім ранцы салодкія жоўтыя сухарыкі.\nНехта даў адзін сухарык мне. Я пакаштаваў — і мне прыкра і мляўка, як бы нешта лішняе ў роце, распірае мяне...


Беларусь увяла падатак на транзіт нафты па сваёй тэрыторыі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Беларусі ўводзіцца экалагічны падатак на транзіт нафты і нафтапрадуктаў трубаводамі па тэрыторыі краіны. Гэта прадугледжвае падпісаны Аляксандрам Лукашэнкам указ № 9 „Аб падаткаабкладанні”, паведамляе прэс-служба прэзідэнта.\n„У мэтах фарміравання крыніцы грашовых сродкаў для ліквідацыі магчымых экалагічных наступстваў у выпадку аварыі на магістральным нафтаправодзе або іншых непрадбачаных сітуацый, звязаных з перамяшчэннем нафты і нафтапрадуктаў па тэрыторыі Беларусі, для арганізацый, якія ажыццяўляюць транспарціроўку нафты і нафтапрадуктаў, устаноўлена стаўка падатку на прыбытак у памеры 50%”, — гаворыцца ў паведамленні.\nАкрамя таго, у адпаведнасці з указам, „прызнана аб`ектам падаткаабкладання экалагічным падаткам транзітная транспарціроўка па тэрыторыі Беларусі нафты і нафтапрадуктаў магістральнымі трубаправодамі”.\n1 студзеня Расія спыніла пастаўкі нафты ў Беларусь у сувязі з рознагалоссямі па цане: 31 снежня скончыліся гадавыя кантракты, а новыя пакуль не падпісаныя. Пасля спынення паставак нафты Беларусь спыніла экспарт нафтапрадуктаў. Пры гэтым транзіт нафты праз Беларусь ажыццяўляецца без абмежаванняў.\nМінск настойвае на адмене прэміі да цаны паставак, якая складае каля 10 долараў за тону. Такім чынам беларускія ўлады разлічвалі атрымаць кампенсацыю за падатковы манеўр у Расіі, які прыводзіць да падаражання сыравіны для Беларусі.\n9 студзеня Аляксандр Лукашэнка пракаментаваў сітуацыю са спыненнем Расіяй паставак нафты ў Беларусь. „Чаму мы да гэтага часу з прэзідэнтам Расіі (ужо выйшла на наш узровень) не дамовіліся па нафце? Ды таму, што Расія хоча, каб мы купілі ў яе нафту па цэнах вышэйшых за сусветную. Дзе такое бачана?” — абурыўся беларускі кіраўнік на цырымоніі ўручэння прэмій „За духоўнае адраджэнне”.\n„Таму я і адмовіўся ад такой нафты, — працягнуў ён. — І прама заявіў: калі не будзе паставак па сусветнай цане з Расіі нафты, мы знойдзем гэтую нафту ў іншым месцы. Што мы і робім. І знайшлі. Няхай сабе гэта даражэй, але мы знойдзем. Напэўна, не час гаварыць гэтую праўду, паколькі ідзе працэс перамоў. Але гэта так”.\nУ снежні Беларусь і Расія ўзгаднілі індыкатыўны баланс паставак нафты, згодна з якім у 2020 годзе Беларусь павінна атрымаць 24 млн тон расійскай нафты.\nПаводле ацэнак канцэрна „Белнафтахім”, у гэтым годзе з-за падатковага манеўру кошт расійскай нафты для беларускіх НПЗ вырасце на 20 долараў за тону. Цяпер яна складае 83% ад сусветнай. У студзені—кастрычніку мінулага года Беларусь імпартавала нафту з Расіі па сярэднім кошце 364 долары за тону.\nЭксперт: Час злезці з расейскай нафтагазавай іглы


Упершыню за сто гадоў арніталагічных назіранняў у Беларусі знойдзена гняздо стэпавага луня\nОпубликовано: 30.08.2017 10:38:06\nА нехта ж мог і не заўважыць тое гняздо. Вось вы, напрыклад, луня таго калі-небудзь бачылі?.. Дык вось, гэтае сенсацыйнае адкрыццё належыць фатографу-анімалісту Уладзіміру Бондару. Сёлета ў ліпені ў Магілёўскім раёне якраз ён выявіў гняздоўе стэпавага луня. Гэта, заўважым, рэдкі знікаючы від птушак сямейства ястрабіных. Тры дні Уладзімір назіраў за гняздом птушкі на прыбраным полі азімага рапсу, а потым знайшоў і сфатаграфаваў луня-падлётка.\nСа здымкамі Уладзімір Бондар звярнуўся па дапамогу да беларускіх арнітолагаў. І спецыялісты пацвердзілі: гэта ён, стэпавы лунь, занесены ў Чырвоную кнігу. Драпежная птушка звычайна водзіцца на адкрытых раўнінах, балотах і пустках. Палюе на маленькіх жывёл — яшчарак, грызуноў. У пошуках ежы лунае (пэўна, і назву таму атрымаў: лунь...) нізка над лугамі ды палямі: А папуляцыя стэпавага луня ў свеце зніжаецца. Сустракаецца ён часцей за ўсё ў паўднёвай частцы Усходняй Еўропы і Цэнтральнай Азіі. Зіму праводзіць у асноўным у Індыі, Паўднёва-Усходняй Азіі. Таму і ўпэўненасці ў тым, што мышалоў менавіта беларускі, а не прыляцеў да нас з іншых рэгіёнаў, напрыклад, Расіі не было. Пазней арнітолагі выявілі побач з птушанём і дарослую самку. Тая знаходка й вырашыла спрэчкі навукоўцаў наконт паходжання маладой птушкі на карысць Магілёўшчыны. Цяпер справа за Беларускай арніталагічнай камісіяй. Як толькі афіцыйная рэгістрацыя будзе зацверджана, то й адным відам птушак, які гняздуецца ў краіне (а не проста пралятае “транзітам”...) стане больш.\nА ў чым сенсацыя, спытаеце вы? Да апошняга часу ў Беларусі стэпавых луняў разглядалі толькі як мігруючых птушак, якія гняздуюць у Фінляндыі ды Цэнтральнай Расіі. У Беларусі ж апошні даказаны выпадак гнездавання стэпавага луня прыпадае на... 1916 год: яго бачылі тады ў Пінскім раёне. Цяперашняя сямейная пара, мяркуюць арнітолагі, прыляцела да нас з Фінляндыі ці Расіі.


Фёдараў: Небясьпека для Лукашэнкі ад Эўразійскага парлямэнту толькі тэарэтычная\n11 сьнежань 2012, 20:03\nКіраўнік Беларусі Аляксандар Лукашэнка 11 сьнежня заявіў, што няма патрэбы сьпяшацца з стварэньнем Эўразійскага парлямэнту.\nНа сустрэчы зь сябрамі Клюбу галоўных рэдактараў краін СНД у Менску ён сказаў:\n«Можа, мы калі-небудзь і прыйдзем да таго, што нам спатрэбіцца гэтае парлямэнцкае вымярэньне. Але сёньня гэта не галоўнае. Не патрэбна забягаць наперад… Я пакуль стрымана да гэтага стаўлюся. Я заўзяты праціўнік таго, каб узьнікалі нейкія новыя структуры, якія патрэбна фінансаваць, а яны ня будуць даваць нейкага эфэкту».\n«Гэта адзін з тых нямногіх выпадкаў, калі Лукашэнка мае рацыю» — сказаў «Свабодзе», камэнтуючы гэтыя выказваньні, менскі палітоляг Андрэй Фёдараў:\n— Уся практыка стварэньня міжпарлямэнцкіх структураў на постсавецкай прасторы сьведчыць, што яны абсалютна неэфэктыўныя і абсалютна ні на што не ўплываюць. Іншага ад іх і няма чаго чакаць, паколькі ўсе краіны тут у той ці іншай ступені аўтарытарныя. І іх кіраўнікі дазваляць нешта нават парлямэнцкім структурам ня хочуць. Таму і Эўразійскі парлямэнт ня будзе ні на што ўплываць. Ён стане толькі магчымасьцю для часткі чынавенства трох краін нядрэнна уладкавацца.\n— Аднак некаторыя палітолягі кажуць: Лукашэнка працівіцца стварэньню гэтай структуры яшчэ і таму, што баіцца — новы парлямэнт пачне пад дыктоўку Масквы прымаць законы, якія стануць абавязковымі на тэрыторыі кожнай з трох краін: Беларусі, Расеі і Казахстана.\n— Такая небясьпека тэарэтычна ёсьць. Але для гэтага спачатку трэба пагадзіцца і надаць гэтай структуры права выдаваць законы, абавязковыя для выкананьня. Пакуль ніводная з падобных структураў, якія існуюць на постсавецкай прасторы, гэтым правам не надзеленая. І пакуль няма падставаў чакаць, што нешта іншае будзе ў Эўразійскага парлямэнту.\nЛукашэнка: не дажыву да таго часу, калі малодшы сын захоча стаць прэзыдэнтам\nЛукашэнка: Мы за апошні час не забілі ніводнага чалавека


Дзяўчынка памерла ў санаторыі. Хто вінаваты?\nГалоўная Праграмы Аб'ектыў 09.05.2018\nАб'ектыў\t09.05.2018 Дзяўчынка памерла ў санаторыі. Хто вінаваты?\nХалатнасць медыкаў ці іншыя прычыны смерці школьніцы ў санаторыі? Высвятленнем акалічнасцяў займаецца Следчы камітэт.\nБацькі Анастасіі Гаўрыленкі з Брагіна сцвярджаюць, што ў дзяўчыны не было праблемаў са здароўем. Дык што здарылася і што ў гэтай трагічнай сітуацыі дарослым, якія былі побач з дзіцём, трэба было зрабіць інакш?\nНадзея Гаўрыленка пакуль не можа аправіцца ад шоку. Днямі яна пахавала любімую дачку. Праз якую хваробу сэрца 11-гадовай дзяўчынкі спынілася – жанчыне гэтак і не сказалі. Вынікаў экспертызы пакуль няма.\n«Я не магу дасюль паверыць, што гэта з маім дзіцём», – кажа Надзея Гаўрыленка, маці памерлай дзяўчынкі.\nУ школе, дзе вучылася дзяўчынка, рабілі рамонт да правядзення Дажынак. Таму дырэктар установы прапанавала бацькам вывезці дзяцей на аздараўленне. Выбар зрабілі на карысць санаторыю «Пціч», што месціцца за 150 кіламетраў ад Брагіну.\n«Дзіця патэлефанавала нам і распавяла, што тут усе дзеці хварэюць. Што ў дзяўчынкі з іншага класу, з пятага, высокая тэмпература, ёй збіваюць», – працягвае Надзея Гаўрыленка.\nУ хуткім часе тэрмометр паказаў 39 градусаў і ў самой Насці. Дзяўчынку лячылі таблеткамі ды сіропам ад кашлю. Насця пачала пачувацца лепш, а праз два дні – нават выходзіла на двор. Аднак неўзабаве стала скардзіцца на млоснасць і боль у грудзях.\n«Яна а 9:40 патэлефанавала: мама, мне вельмі дрэнна, мне зрабілі прамыванне страўніка. Я кажу: дачушка, я ўжо еду, еду цябе забіраць… і ўсё», – кажа Надзея Гаўрыленка.\nЗабраць дачку жанчына не паспела: Насцю адвезлі ў Петрыкаўскі шпіталь і паклалі ў рэанімацыю. Мясцовыя дактары ўвялі дзяўчыну ў стан комы ды кансультаваліся з Менскам наконт тэрапіі. Увечары 2 траўня чакалі адмыслоўцаў з Гомлю, аднак дзяўчынка не дажыла. Гісторыя абурыла як суседзяў Надзеі, гэтак і людзей, якія не былі знаёмыя з жанчынаю і ейнай дачкой.\nУжо пазней Надзея Гаўрыленка даведалася, што ізалятар санаторыю разлічаны толькі на 6 асобаў. Таму хворыя дзеці, якіх было значна больш, перабывалі ў адных пакоях са здаровымі. Маці дзяўчыны лічыць, што віною сталася халатнае стаўленне медыкаў у санаторыі ды не своечасова аказаная дапамога ў шпіталі. Міністр аховы здароўя ўжо ўзяў выпадак пад асабісты кантроль. Аднак пра акалічнасці здарэння будзе вядома па заканчэнні праверкі, якую цяпер праводзіць Следчы камітэт.\n09.05.2018\tГлядзі выданне цалкам\nЭканамічная супраца з Кітаем правальваецца\n9 траўня ў Беларусі: міфы выцясняюць гістарычную праўду\nЯк расейская прапаганда маніпулюе перамогай\nХай так-TV На «Белсаце» адбылася прэм’ера новай песні Паліны Рэспублікі «Хармс»\nРазмова дня Беларускую мову будзе абараняць дзяржаўны камітэт?\nГарачы каментар Студэнта збілі да смерці пасля таго, як ён уступіўся за дзяўчыну\nГарачы каментар Суд адмовіў першакласніцы ў праве на беларускамоўную навуку ў сваім раёне


ROSSI Прозвішча Значэнне і сямейная гісторыя\nШто азначае прозвішча Росі?\nРосі ўзнікла як апісальная прозвішча азначае рудавалосы або румяны complexioned індывід, атрыманай ад мянушкі Расіі, што азначае «чырвоны» . Прозвішча Росі быў найбольш распаўсюджаны ў паўночнай Італіі.\nПрозвішча Паходжанне: Італьянская\nАльтэрнатыўная Прозвішча Правапіс: РАСС, ROSSA, RUSSI, Русо, Руий, RUBIU, Rosselli, ROSSELLO, Расселіні, RISSIELLO, ROSSILLO, ROSSETTI, ROSSETTO, ROSSETTINI, ROSSITTI, Россито, Расіні, ROSSINO, ROSSOTTI, Россотто, Расіні, ROSSONE, ROSSUTO, RUSSELLO, RUSSINO, RUSSOTTI, Russotto, RUSSIANI, RUSSOLILLO\nВядомыя людзі з прозвішчам Расія\nПорцыя дэ Росі - аўстралійская акторка нарадзілася пад імем Аманда Лі Роджерс; жонка ток-шоу Элен ДеДженерес\nАльда Росі - італьянскі архітэктар\nВалянціна Росі - італьянскі прафесійны матагоншчык\nДзе ROSSI Прозвішча Найбольш распаўсюджаныя?\nПрозвішча Росі з'яўляецца найбольш распаўсюджанай васямсот семдзесят пятым прозвішча ў свеце, у адпаведнасці з размеркавальным прозвішча дадзеных прабацькоў. Устаноўлена, найбольш пераважна ў Італіі, безумоўна, яна займае # 1 прозвішча ў краіне. Гэта таксама вельмі распаўсюджана ў Сан-Марына, дзе ён займае 8-е месца, а таксама Манака (4), Аргенціна (51) і Швейцарыі (73).\nWorldNames PublicProfiler дакладна вызначае прозвішча Росі як асабліва распаўсюджаныя па ўсёй паўночнай Італіі, асабліва ў рэгіёнах Умбрыя, Таскана, Эмілія-Раманья, Марку, Лігурыя, Корсіка, Лацыё, Молизе, Ламбардыі і венетаў. Гэта наступны найбольш часта сустракаецца ў Аргенціне, затым у Швейцарыі, Францыі і Люксембурга.\nГенеалогія Рэсурсы для Прозвішча Расія\nІтальянская Прозвішча сэнсы і паходжанне\nРаскрыйце сэнс вашай італьянскай прозвішчы з гэтым кіраўніцтвам да таго, як італьянскія прозвішчы адбыліся, і спіс з 50 найбольш распаўсюджаных італьянскіх прозвішчаў.\nРосі Сямейны Crest - Гэта не тое , што вы думаеце\nНасуперак таму, што вы можаце пачуць, што няма такога паняцця, як сямейны грэбень Росі або гербам для прозвішчы Росі.\nГербы прадастаўляюцца асобным асобам, а не сям'і, і можа па праве быць выкарыстаны толькі бесперабойных мужчынскай лініі нашчадкаў чалавека, якому герб першапачаткова быў прадстаўлены.\nПраект ДНК Расія\nЛюдзі з прозвішчам Росі запрашаюць далучыцца да гэтага праекту, каб працаваць разам, каб знайсці іх агульная спадчына шляхам тэставання ДНК і абмену інфармацыяй.\nROSSI Генеалагічнае Форум\nГэтая бясплатная дошка аб'яў арыентавана на нашчадкаў Росі продкаў па ўсім свеце. Шукаць форум для паведамленняў аб вашых продках Rossi, або далучыцца да форуму і размяшчаць свае ўласныя запыты.\nFamilySearch - ROSSI Генеалогія\nДаследуйце больш 835.000 вынікі з алічбаваных гістарычных дакументаў і лініі пераемнасці, звязаных радаводаў, звязаных з прозвішчам Росі на гэтым бясплатным сайце, арганізаваным Царквой Ісуса Хрыста Святых апошніх дзён.\nROSSI Прозвішча Спіс рассылкі\nБясплатны спіс рассылкі для даследчыкаў прозвішчы Росі і яго варыяцыі ўключае ў сябе падрабязную інфармацыю аб падпісцы і пошуку архіваў мінулых паведамленняў.\nGeneaNet - Росі справаздачы\nGeneaNet ўключае ў сябе архіўныя запісы, сямейныя дрэвы і іншыя рэсурсы для людзей з прозвішчам Росі, з канцэнтрацыяй на ўліку і сем'яў з Францыі і іншых еўрапейскіх краін.\nРосі Генеалогія і Family Tree Page\nПрагляд генеалагічных запісаў і спасылкі на генеалагічныя і гістарычныя дакументы для асоб з прозвішчам Росся з сайта Генеалогія Сёння.\nAncestry.com: Росі Прозвішча\nДаследуйце больш 740.000 алічбаваных запісаў і запісаў базы дадзеных, у тым ліку запісаў перапісу, спісы пасажыраў, ваенныя дакументы, зямельныя справы, probates, завяшчанняў і іншых дакументаў па прозвішчы Росі на сайце на аснове падпіскі, Ancestry.com.\nХэнкс, Патрык і Флавія Ходжес. Слоўнік Прозвішчаў.\nAITKEN - Прозвішча Значэнне і сямейная гісторыя\nШатландскія Прозвішчы - сэнсы і паходжанне\nMatthews Прозвішча Значэнне і паходжанне\nКовач Прозвішча Значэнне і паходжанне\nVEGA Прозвішча Значэнне і паходжанне\nTORRES Прозвішча Значэнне і паходжанне\nCRUZ Прозвішча Значэнне і паходжанне\nКоннелл - Прозвішча Значэнне і паходжанне\nBERNARD Прозвішча Значэнне і паходжанне\nGUPTA - Прозвішча Значэнне і сямейная гісторыя\nСБ адзнака параўнання для прыёму ў Каліфорніі Каледжы\nВызначэнне форы Strokes ў Чалавека супраць дзяўчыны Go Match\nЧаму мой Y-ДНК Тэст матч Мужчына з іншым прозвішчам?\nПерад тым як вы вучыце свой першы музычны клас\nЖанчыны і тэніс у Амерыцы: Гістарычныя карані\nСусветныя лідэры ў арабскай вясне эры\nПравіла Lucky Dog Наскар Растлумачэнні\nЛетыцыя Банапарт: Напалеон Маці\nПералік кампазітных матэрыялаў У Boats\nЛепшыя Танныя Trick Песні 80-х гадоў\nСпіс бясплатных онлайн дзяржаўных школ для студэнтаў Місуры, K-12\nДаведайцеся, як праспрагайце «Reposer» (для адпачынку) на французскай мове\nПарныя Саветы для настольнага тэніса / пінг-понг пачаткоўцаў\nЗводка оперы Вердзі, Ерусалім\nБіяграфія Мелані Трамп\nШто рабіць, калі ў вас ёсць сям'я Emergency ў каледжы\nЧырвоная Інструкцыя па пажарнай\nAP Статыстыка экзамен Інфармацыя\nRhodes College Прыёмныя Факты\nЯк змадэляваць ўмовы франты (з інгрэдыентамі ў вашай кухні)\nАнатомія, эвалюцыя і ролю гамалагічных структур


Беларусы і Беларусь зазнаюць няпросты кон. У Нябёсы – за лёсамі - Беларуская Праўда\nБеларусы і Беларусь зазнаюць няпросты кон. У...\nБеларусы і Беларусь зазнаюць няпросты кон. У Нябёсы – за лёсамі\nНіхто зь людзей не валодае працяглай гістарычнай памяцьцю і ніколі не асягне сапраўднага стану падзеяў, а тым больш – думкаў іх удзельнікаў.\nУ Вільні разьвітваюцца з Кастусём Каліноўскім, Еўрарадыё\nГэта дасяжна толькі ў шматмерным метафізічным аглядзе, своеасаблівым адлюстраваньнем якога ёсьць нашая прамалінейная рэчаіснасьць. Пыхлівым і катэгарычным сучасным знаўцам варта вывучаць ня тольма сумніўныя папяровыя сьведчаньні, якія адно з-за пылу прызнаюцца важнымі гістарычнымі дакументамі, але й таксама эзатэрыку ды тэасофію, каб пашырыць сьведам’е і выбудаваць праўдную карціну Сусьвету.\nНекаторыя новыя веды могуць паказаць нават глыбінныя нацыянальныя асаблівасьці, схаваныя ў беларускай мінуўшчыне.\nНашая фізічная рэальнасьць – прыкметны адбітак тых драматычных працэсаў, што ўзрушваюць Тонкі Сьвет. Інакш як бітвай іх не назавеш. Зямля разам з шматлікімі філаментальнымі вымярэньнямі – ток, арэна жорсткай барацьбы. Літвіны-беларусы і іхныя дзяржавы – ВКЛ, Беларусь – зазнаюць няпросты кон. Без перабольшваньня, у Космасе яны выступаюць разам з тымі Сіламі, якія, імкнуцца да сьвядомых і ўзгодненых эвалюцыйных пераўтварэньняў Планетарнага Жыцьця, і калісьці ўпрагліся ў іх першымі ў Эўропе. Тут можна прыгадаць нашыя Вялікія Статуты, як вынік гэтых намаганьняў. Але, як заўсёды: па закону “дзеяньня-процідзеяньня”, – тады адусюль зьбегліся разнамастыя ворагі і наваліліся на іх з ўсёй зьнішчальнай моцай… Цяжна і немарасна было.\nУ барацьбе, каб не страціць галоўнае, часта даводзіцца манеўраваць, адкладваць, адкідваць, прымаць непапулярныя меры, ісьці на кампрамісы, губляць, вяртацца…\nНіводзін зямны манускрыпт не апіша істых намыслаў і рухаў сьвядомасьці мільёнаў змагароў! А саміх барацьбітоў? Хіба ўсіх мы ведаем? Толькі сапраўдныя Боскія Аналы даюць пра гэта сьведчаньні! А гэта – більёны душаў!!! Яны пазіраюць на нас Адтуль і, хто можа і каму дазволена, безназоўна падштурхоўваюць, дапамагаюць. Дзякуй Богу, калі нехта ўвасоблена трапляе ў нашую памяць.\nЯк Тадэвуш Касьцюшка, які, калі ад учынкаў супастатаў пачала затуманьвацца справядлівая (нашая!) справа ў Эўропе, разам з тысячамі сваіх паплечнікаў, кіруючыся Празорнасьцю, рушыў за акіян, каб працягнуць яе на выбраных землях. Так, мы, літвіны-беларусы, метафізічна ідзем у адной зьнітоўцы з ЗША, і няхай ведаюць неабазнаныя: мы ў ліку вядоўцаў, з-за чаго і лютуе вакольнае паскудзьдзе! Ёсьць як ёсьць.\nАльбо Кастусь Каліноўскі, якому суджана было мала жыць, але жарсна запаліць новы метагістарычны НАЗОЎ нацыі. Воля Нябёсаў выкананая бліскуча! І зроблена гэта было сітуацыйна правільна й моцна: не ў завугольлі, абыякава, пагардліва, а з гарачым сэрцам, з палымянай душою і зь вялікай любоўю пад час НАРОДНАГА ПАЎСТАНЬНЯ! Такое застаецца навечна і ў чалавечай гісторыі, і ў Велічным Касьмічным Летапісе.\nНа жаль, мы належна ня вучымся крывічэсьлівасьці, БЕЛАРУСКАЙ СЬВЯДОМАСЬЦІ і прыпадабняемся да нашых зламысьнікаў, засвойваем іхныя звычкі, стандарты, падыходы, адтаго і скажаем уласны вобраз мысьляваньня. У такіх выпадках любая аргументацыя дэзарыентуе і наносіць шкоду. А калі яна зробленая няшчыра, падступна, наўмысна – аўтару адгукаецца стакротна! Памятайма пра тое!\nДля Беларускай праўды меркаваў\nВ США говорили о российском влиянии на Беларусь\nЦифровая слежка, уход Telegram-каналов, ID-карты беларусов и другие итоги Belarus IGF


Раздача ўлётак: парушэньне парадку ці недазволеная агітацыя?\n23 сакавік 2006, 06:23\nРадыё Свабода Сёлета 25 лютага жыхар Гомеля Сяргей Трафімаў на скрыжаваньні вуліцы Карповіча і праспэкту Леніна раздаваў мінакам перадвыбарныя ўлёткі з выявай кандыдата ў прэзыдэнты Беларусі Аляксандра Мілінкевіча. Побач зь ім знаходзіўся перакідны шчыт з партрэтам кандыдата. На Трафімава быў складзены пратакол, пасьля чаго яго выклікалі ў суд, дзе абвінавацілі ў парушэньні грамадзкага парадку згодна з часткай 3 артыкулу 167-прым Адміністрацыйнага кодэксу.\nНа першым жа судовым паседжаньні Сяргей Трафімаў адмовіўся як-небудзь тлумачыць свае дзеяньні і з прычыны слабога веданьня расейскай мовы папрасіў перакладчыка. Судзьдзя Марына Дамненка задаволіла гэтую просьбу, але кваліфікаванасьць перакладчыка Сяргей Трафімаў палічыў недастатковай.\nНа трэцім судовым паседжаньні ягоныя дзеяньні былі перакваліфікаваныя, у выніку чаго Сяргею Трафімаву прысудзілі 15 сутак арышту згодна ўжо зь 1-й часткай артыкулу 167, якая прадугледжвае пакараньне за парушэньне ўстаноўленага парадку пікетаваньня, што выразілася, як пазначана ў пастанове суду Цэнтральнага раёну Гомеля ад 22 сакавіка, “у распаўсюджваньні без дазволу ў нявызначаным месцы перадвыбарных улётак”.\nКалі судзьдзя запыталася ў Сяргея Трафімава, ці зразумелы яму прысуд, той зноў спаслаўся на слабое веданьне расейскай мовы і прызнаўся, што мала што зразумеў.


Шэраг беларускіх ВНУ маюць вакантныя месцы на бюджэтную форму навучання. 25.07.2017, Sputnik Беларусь\nШэраг беларускіх ВНУ маюць вакантныя месцы на бюджэтную форму навучання.\nМІНСК, 25 ліп — Sputnik. Беларускія вышэйшыя навучальныя ўстановы будуць прымаць дакументы на застаўшыяся вакантнымі месцы бюджэтнай формы пасля дадатковага набору з 30 ліпеня, паведамілі Sputnik у Мінадукацыі рэспублікі.\nЗалічэнне студэнтаў-першакурснікаў на бюджэтную форму атрымання вышэйшай адукацыі працягваецца ў Беларусі. У той жа час у некалькіх універсітэтах засталося крыху вакантных месцаў — на іх абвешчаны дадатковы набор.\nЯк паведамілі Sputnik у Мінадукацыі, у Магілёўскім дзяржуніверсітэце імя Куляшова засталося шэсць вакантных месцаў на спецыяльнасць "Фізіка і інфарматыка" з дзённай формай атрымання адукацыі, адно месца — на бясплатную "завочку" па спецыяльнасці "Гісторыя і грамадазнаўчыя дысцыпліны".\nУ Полацкім дзяржаўным універсітэце засталіся тры бюджэтныя месцы на завочнае навучанне па спецыяльнасцях "Аўтасэрвіс", "Эканоміка і кіраванне на прадпрыемстве" і "Сацыяльныя камунікацыі". У Беларускім дзяржаўным універсітэце транспарту ёсць пяць вакантных месцаў на бюджэтную завочную форму — тры на "арганізацыю перавозак і кіраванне на чыгуначным транспарце" і "прамысловае і грамадзянскае будаўніцтва".\nБеларускі дзяржаўны універсітэт фізічнай культуры абвесціць дадатковы набор на адно месца на вочнае аддзяленне па спецыяльнасці "спартыўна-педагагічная дзейнасць (трэнерская праца па парусным спорце)" і сем — на шэраг завочных спецыяльнасцяў.\nУ Мінадукацыі дадалі, што прыём дакументаў для ўдзелу ў конкурсе на атрыманне вышэйшай адукацыі са сродкаў бюджэту на месцы, што засталіся вакантнымі пасля залічэння ў рамках дадатковага набору, будзе ажыццяўляцца з 30 ліпеня па 1 жніўня. Само ж залічэнне адбудзецца 3 жніўня.\nДля параўнання, у 2016-м у рамках дадатковага набору заставаліся незанятымі значна больш месцаў у беларускіх вышэйшых навучальных установах — заставаліся вольныя месцы у тым ліку ў БДУ, ВДТУ і іншых ВНУ.


Канвертаваць Bytecoin (BCN)s (BCN) і BetaCoins (BET) : Калькулятар абменнага курсу\nBytecoin (BCN) (BCN) і BetaCoin (BET) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Bytecoin (BCN) і BetaCoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 21 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Bytecoin (BCN). Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць BetaCoin валюты па змаўчанні. Націсніце на BetaCoins або Bytecoin (BCN)s канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Bytecoin (BCN) гэта валюта, у ні ў адной краіне. The BetaCoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал BCN можа быць запісаная BCN. Сімвал BET можа быць запісаная BET. Абменнага курсу the Bytecoin (BCN) Апошняе абнаўленне 21 верасень 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the BetaCoin Апошняе абнаўленне 21 верасень 2019 ад coinmarketcap.com. BCN каэфіцыент мае 11 ўважаецца лічбаў. BET каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


У Беларусі ўступілі ў сілу новыя штрафы за парушэнне ПДР - Telegraf.by\nУ Беларусі ўступілі ў сілу новыя штрафы за парушэнне ПДР\nУ Беларусі 12 студзеня ўступілі ў сілу змяненні ў Кодэкс аб адміністрацыйных правапарушэннях, якія звязаны з памерамі штрафаў за парушэнні правілаў дарожнага руху. Пра гэта паведамілі ва УДАІ МУС Беларусі. Па словах праваахоўнікаў, у краіне з мэтай ліквідаваць неадпаведна пакаранняў за адзінкавае і паўторнае парушэнні павялічваюцца памеры шэрагу фінансавых пакаранняў.\nТак, за паўторнае на працягу года парушэнне правілаў спынення або стаянкі штраф складзе дзве базавыя велічыні (70 тыс. рублёў, ці 23 даляры). Штраф жа за няправільна прыпаркаваны грузавы аўтамабіль з тэхнічна дапушчальнай агульнай масай больш за 3,5 тоны вырас да дзесяці базавых велічынь (350 тыс. рублёў, або 116 даляраў), паведамілі ў ДАІ Горадні.\nЗа неаднаразова непрышпілены рэмень бяспекі штраф складзе ад двух да пяці базавых велічынь (да 175 тыс. рублёў, або 58 даляраў). Аналагічнае пакаранне чакае кіроўцаў, якія кіруюць транспартным сродкам з няспраўнасцямі, а таксама тых, хто знаходзіцца за рулём матацыкла або мапеда без спецыяльнага шлема.\nКіроўцам, якія размаўляюць падчас руху па мабільным тэлефоне без прылады hands-free, прыйдзецца заплаціць ад дзвюх да васьмі базавых велічыняў (да 210 тыс. рублёў, або 70 даляраў). Такое ж пакаранне чакае кіроўцаў за парушэнне патрабаванняў дарожных знакаў і разметкі, а таксама непрадстаўленне перавагі ў руху маршрутным транспартным сродкам, пешаходам, раварыстам.\nДругое за год парушэнне правілаў праезду скрыжаванняў, патрабаванняў сігналаў светлафора або рэгуліроўшчыка абыйдзецца кіроўцу ў тры-дзесяць базавых велічыняў (да 350 тыс. рублёў або 116 даляраў).\nАкрамя таго, мінімальныя памеры штрафаў за перавышэнне хуткасці на 30 і больш кіламетраў у гадзіну, а таксама за паўторнае на працягу года перавышэнне хуткасці на 20 і больш кіламетраў ўзраслі да трох і пяці базавых велічынь адпаведна (да 105 і 175 тыс. рублёў, або 35 і 58 даляраў). Максімальны памер штрафу за перавышэнне хуткасці на 20-30 кіламетраў у гадзіну павялічаны з двух да трох базавых велічыняў (105 тыс. рублёў, або 35 даляраў).\nАкрамя таго, як растлумачылі ў ДАІ Горадні, пры здзяйсненні парушэння, якое ў выпадку яго паўторнага ўчынення цягне ўзмацненне жорсткасці пакарання, на адваротным баку талона да пасведчання кіроўцы супрацоўнікі ДАІ ў абавязковым парадку будуць рабіць адпаведную адзнаку.


Амэрыканская кампанія Ford Motor мае намер выйсьці са складу беларуска-амэрыканскага прадпрыемства Ford Union і ўжо ў траўні спыніць вытворчасьць на заводзе ў Апчаку пад Менскам. Паводле інфармацыі з крыніцаў у кіраўніцтве Ford Motor, кампанія шукае пакупнікоў на свой завод. Камэнтуе Юры Дракахруст.\nПрадстаўнікі кампаніі адмаўляюцца афіцыйна камэнтаваць гэтую сэнсацыйную інфармацыю, але чуткі пра тое, што Форд будзе закрываць сваё прадпрыемства на Беларусі, распаўсюджваюцца ўжо даўно. І ня толькі чуткі: на заводзе ў Апчаку, які разьлічаны на выпуск 4000 машынаў ў год, ў 1997-98 гадох было сабрана толькі 3000 аўтамабіляў, а летась – толькі 440 машынаў.\nМесяц таму ў інтэрвію Радыё Свабода прэзыдэнт беларускага дасьледчага центру "Стратэгія" Леанід Заіка прагназаваў, што Форд сыйдзе зь Беларусі ў красавіку-траўні гэтага году. Эканаміст назваў стан справаў на заводзе "разьвітаньнем, якое зацягнулася".\nНагадаем, што яшчэ напачатку 1997 года ўлады ЗША, абвесьціўшы новую стратэгію для Беларусі, настойліва адгаворвалі амэрыканскія кампаніі ад укладаньня грошай ў беларускую эканоміку. Але ўсясьветна вядомы аўтагігант Форд Мотар вырашыў рызыкнуць: надта прывабнай здавалася магчымасьць выхаду праз Беларусь на неабсяжны расейскі рынак, былі спадзяваньні і на славутую беларускую палітычную стабільнасьць, гэта значыць, на магчымасьць вырашаць ўсе пытаньні з адной асобаю.\nПамятаю, як напачатку сумеснага з Фордам праекту яго беларускія ўдзельнікі запэўнівалі журналістаў: "Форд ніколі не памыляецца, калі ён прыняў рашэньне прыйсьці на Беларусь – значыць, тут можна рабіць справу". Але памыляюцца ўсе, нават Форд.\nФінал эпапеі з фордаўскім прадпрыемствам на Беларусі вельмі паказальны: ён паказаў, чаго вартыя міты пра надта спрыяльныя ўмовы для заходніх інвэстыцыяў у аўтарытарнай Беларусі, а таксама пра магчымасьць для заходняга бізнэсу патрапляць праз Беларусь на рынак саюзнай Расеі. Няма, як высьветлілася, ані ўмоваў, ані магчымасьцяў.\nЗразумела, адной з асноўных прычынаў скарачэньня вытворчасьці на заводзе Форда ў Беларусі стаў расейскі крызыс жніўня 1998 года, які зрабіў машыны, якія зьбіралі ў Апчаку, неканкурэнтаздольнымі ў Расеі. Але другой, ня менш важкай прычынай, стаў і ціск расейскага аўтамабільнага лёбі, якое дамаглося, каб фордаўскія машыны беларускае зборкі не падпадалі пад дзеяньне мытнага саюзу, гэта значыць, за іх ўвоз ў Расею трэба плаціць значнае мыта. І Лукашэнка ня здолеў супрацьстаяць гэтаму лябісцкаму ціску, ня здолеў адстаяць інтарэсы замежнага інвэстара, які ўклаў грошы ў беларускую эканоміку.\nСыход Форда з Беларусі – гэта ня толькі параза амэрыканскага інвэстара, гэта і палітычная параза Аляксандра Лукашэнкі. Мець дрэнныя адносіны із заходнімі ўрадамі, але добрыя – із заходнім бізнэсам, не атрымліваецца. Больш за тое, высьвятляецца, што для таго, каб нават прасоўваць інтарэсы сумесных беларуска-заходніх прадпрыемстваў ў Расеі, беларуская ўлада павінна быць больш незалежнай ад Масквы.


Армянскага каньяку ў Беларусі будзе больш?\n02 травень 2005, 15:53\nУладзімер Глод, Менск 2 траўня ў Беларусь прыбыў кіраўнік ураду Армэніі. Прэм’ер-міністар Андранік Маргаран будзе знаходзіцца ў Менску тры дні. У праграмае візыту – пытаньні эканамічнага супрацоўніцтва. Сярод ягоных суразмоўцаў, паводле паведамленьня прэсавай службы ўраду, будуць Аляксандар Лукашэнка і Сяргей Сідорскі.\nАфіцыйныя лічбы таваразвароту паміж Армэніяй і Беларусьсю выглядаюць сьціплымі. Летась Армэнія ў аб''ёмах зьнешняга гандлю Беларусі з краінамі СНД займала дзевятае месца. Агульны гандаль дзьвюх краінаў склаў толькі 10,8 мільёна даляраў. Сальда – на карысьць Беларусі. Зь Беларусі ў Армэнію накіроўваюць перадусім грузавыя аўтамабілі, шыны, дарожную тэхніку. З Ерэвану ж, як сьцьвярджаецца на сайце беларускай амбасады, "імпартуюцца пераважна моцныя алькагольныя напоі".\nБылы прэм’ер беларускага ўраду Міхаіл Чыгір называе цяперашні таваразварот паміж Беларусьсю й Армэніяй нязначным:\n(Чыгір:) "Гэта, зразумела, капейкі, але калі ўсё абмеркаваць, пашукаць магчымасьці, дык можа будуць і зрухі – замест 11 мільёнаў 20 ці 30. Таму адмаўляцца ад перамоваў было б неразумным. Пошук трэба весьці заўсёды, нягледзячы на тое, які існуе зьнешні гандаль.\n(Карэспандэнт:) "Спадар Чыгір, некаторыя эканамісты, дыпляматы тлумачаць сьціплыя памеры таваразвароту дзьвюх краінаў далёкай адлегласьцю. Вы з гэтым згодныя?"\n(Чыгір:) "Адлегласьць уплывае, зразумела, на гандаль – чым далей, тым большыя транспартныя выдаткі. Але ж гэта не зьяўляецца той перашкодай, якую пераадолець немагчыма. Напрыклад, Казахстан ад нас таксама даволі далёка, але ж там лічбы гандлю зусім іншыя".\nСьледчы камітэт: па справе Коржыча ўзятыя пад варту 8 вайскоўцаў\nБеларускія праваабаронцы абмяркуюць у Вільні, як працаваць у бліжэйшыя гады\nКанапацкая адмовілася ад стварэньня партыі на базе абвешчанай кампаніі «Наперад, Беларусь»


Браніруйце экскурсію ў Брэст і Брэсцкую крэпасць з Мінска\nМаршрут: Мінск – Хатынь – Музей народнай архітэктуры – сядзіба Ганка – Навагрудак – Ліда – Дудуткі – Брэст – Камянец – Белавежская пушча - Мінск\nЖыццё ў 2-мясцовых нумарах з усімі выгодамі, тэлевізарам\nМінск - у гасцініцы Беларусь*** з аквапаркам, цэнтр горада\nІнтэрактыўная экскурсія па музеі с жывой музыкай\nАўторак – прыезд у Мінск, сустрэча на вакзале ў вагона № 5 Вашага цягніка з жоўтай таблічкай "тур Белая Русь", трансфер у гасцініцу, рассяленне ў гасцініцы (з 00.10). Выдача інфармацыйнага ліста: (напамінак з падрабязнай праграмай, карта Мінска). Сняданак шведскі стол.\n10.00 аглядная экскурсія па Мінску (3,5 гадзіны). Падчас экскурсіі Вы даведаецеся пра мінулае горада ў шырокіх гістарычных рамках. Полацкае княства, Вялікае княства Літоўскае, Рэч Паспалітая, Расійская імперыя, Савецкая Беларусь і Рэспубліка Беларусь - такі шлях, пройдзены Мінскам за стагоддзі. Вы ўбачыце Петра-Паўлаўскую царкву пачатку ХVII стагоддзя і "Чырвоны" касцёл пачатку ХХ стагоддзя; найстаражытную вуліцу Нямігу, што пачыналася ад крэпасці - Мінскага замка, і маляўнічы Верхні горад, з якім жыццё Мінска была звязана на працягу пяці стагоддзяў. У Верхнім горадзе захаваліся помнікі архітэктуры XVII - пачатку XX стагоддзя. На яго галоўнай плошчы - плошчы Свабоды - Вы ўбачыце ратушу, гасціны двор, гандлёвыя рады, некалькі манастырскіх комплексаў (бэрнардынаў, базыльянаў, езуітаў). Тут Вы наведаеце найбольш каштоўныя архітэктурныя помнікі горада Кафедральныя праваслаўны і каталіцкі саборы ХVII стагоддзя.Велічныя ансамблі галоўных плошчаў і праспектаў Мінска, манументальныя грамадскія будынкі эпохі канструктывізму, скверы і паркі паўстануць перад Вашым позіркам. Трагедыя жыхароў горада ў гады Вялікай Айчыннай вайны; сучасны, дынамічны Мінск мяжы ХХ-ХХI стагоддзяў - усё гэта таксама знойдзе адлюстраванне экскурсіі. Гісторыя горада, яго вялікія людзі цудоўным чынам ажывуць ў аповедзе экскурсавода i працягнуць сваё апавяданне падчас пешаходнай прагулкі па Траецкім прадмесці, дзе кіпела жыццё горада пазамінулага стагоддзя і куды сёння вабяць гасцей музеі, сувенірныя крамы, утульныя кафэ, карчмы і многае іншае. Гэта і завершыць вандраванне па беларускай сталіцы ў часе і ў прасторы. Абед.\n14.30 Экскурсія ў Мемарыяльны комплекс Хатынь (3,5 гадзіны).\nЭкскурсія прысвечана падзеям Вялікай Айчыннай вайны, доўгім гадам акупацыі і барацьбы беларускага народа супраць захопнікаў. У дзень вясновага раўнадзенства, 22 сакавіка 1943 года, адбылася трагедыя, якая стала сімвалам пакут грамадзянскага насельніцтва ў гады Вялікай Айчыннай вайны – згубленая ў лясах вёска Хатынь была спалена разам з 149 жыхарамі. На месцы трагедыі ў 1968 годзе архітэктары Ю. Градаў, В. Занковіч, Л. Левін і скульптар С. Селіханаў стварылі велічны мемарыял, знакаміты цяпер на ўвесь свет. Ён створаны ў памяць сотняў беларускіх вёсак, знішчаных нацыстамі ў гады Вялікай Айчыннай вайны і велізарнага ўкладу беларускага народа, што прынёс незлічоныя ахвяры – кожны 3-і жыхар Беларусі загінуў у гады Вялікай Айчыннай вайны. Мемарыяльны архітэктурна-скульптурны комплекс, якi займае плошчу каля 50 га, атрымаў планіровачную схему былой вёскі Хатынь. Фармуецца ён з асобных фрагментаў. У цэнтры кампазіцыі высіцца шасцімятровая бронзавая скульптура "Нескароны чалавек" з забітым дзіцём на руках. Побач стуленыя гранітныя пліты, сімвалізуючыя дах адрыны, у якім былі спалены жыхары вёскі. Былая вуліца вёскі выкладзена шэрымі, пад колер попелу, плітамі. У тых месцах, дзе стаялі хаты, пастаўлена 26 абеліскаў у выглядзе апаленых агнём пячных труб. На іх – бронзавыя шыльды з імёнамі тых, хто тут нарадзіўся і жыў. А зверху – сумна звінячыя званы. Тут жа знаходзяцца адзіные ў свеце Могілкі вёсак; у памяць пра ахвяр фашысцкага тэрору гарыць Вечны агонь. Напрыканцы экскурсіі Вы наведаеце Курган Славы – помнік воінам-вызваліцелям Мінска, зможаце падняцца на яго вяршыню.\n9.00 Экскурсія "Дарогай замкаў" (11 гадзін). Маршрут знаёміць з манументальнымі помнікамі дойлідства — вялікакнязскімі замкамі ў Навагрудку і Лідзе, а таксама з іншымі славутасцямі (старадаўнія касцёлы, цэрквы, паркі, музейныя экспазіцыі) гэтых старажытных гарадоў, чый ўзрост налічвае ад 700 да 1 000 гадоў. Многія выдатныя людзі былі звязаны сваім лёсам з гэтым наднеманскім краем: "кароль Літвы" Міндоўг, вялікі князь Гедэмін, паэт сусветнай славы Адам Міцкевіч, сусветнай вядомасці вучоны, падарожнік Ігнат Дамейка, уплывовыя магнаты Радзівілы і іншыя. Водбліск гістарычнай славы Навагрудка – першай сталіцы Вялікага Княства Літоўскага – падае на аб'екты гэтай экскурсіі. Легендарны замак, маляўнічыя пейзажы, старажытныя культавыя пабудовы – праваслаўныя, каталіцкія, мусульманскія, юдэйскія – маглі б стаць дэкарацыямі да гістарычнага фільму! Вы ўбычыце такой першараднай важнасці помнік як руіны Навагрудскага замка – першага на тэрыторыі Беларусі вялікакняскага замку, які пача ў адбудоўваць ў камені і цэгле яшчэ ў ХIII стагоддзі вялікі князь, а потым і "кароль Літвы" Міндоўг. З замкавай гары адкрываецца неверагодны выгляд на наваколлі! А ў яе падножжа – кастел Праабражэння Гасподняга, акладзены вялікім князем Вітаўтам у канцы ХIV ст.; тут у 1422 годзе Уладзіслаў Ягайла браў шлюб з князёўнай Соф'яй Гальшанскай, што паклала пачатак праўлення дынастыі Ягелонаў. Падчас экскурсіі па ўтульным вулачках старажытнага Навагрудка Вы ўбачыце таксама іншыя старажытныя храмы ХIV-ХVIII ст., сярод якіх найкаштоўнейшы - праваслаўная царква Свв. Барыса і Глеба ХIV стагоддзя. Багатае мінулае Навагрудчыны знайшла бліскучае адлюстраванне ў паэзіі яе знакамітага выхадца Адама Міцкевіча – тут прайшлі дзіцячыя і юнацкія гады паэта. Наведванне дома-музея А. Міцкевіча пакіне моцнае ўражанне дзякуючы багатай экспазіцыі аб гэтым паэце сусветнай славы... прысвечаны Міцкевічу і Курган неўміручасці ля Замкавай гары. А побач - карцінная галерэя Кастуся Качана, сучаснага беларускага мастака. Агляд экспазіцыі, музыка, духмяны кава і чай стануць удалым завяршэннем знаёмства з Навагрудкам. Абед у рэстаране.\nПераезд ў Ліду. Горад Ліда па праву ганарыцца самым манументальным ў Беларусі замкам, закладзеным амаль сямсот гадоў таму назад (1323 г.) вялікім князем Гедымінам, чый унук Уладзіслаў II Ягайла праз стагоддзе будзе адзначаць у замкавых сценах свой шлюб з князёўнай Соф'яй Гальшанскай. Экскурсія па замку, наведанне Музея, дзе пададзены шматлікія экспанаты – сведчанні доўгай гісторыі замка. Магутныя сцены, умацаваны двор, галерэі і вежы стануць выдатным фонам для памятных фатаграфій. У горадзе захаваліся таксама культавыя пабудовы ХVIII-XIX стагоддзяў – Крыжаўзвіжанскі касцёл у стылі барока і кафедральны праваслаўны сабор Св. Міхаіла (былы касцёл піяраў). Па шляху руху экскурсанты ўбачаць найпрыгажэйшыя краявіды Навагрудскага ўзвышша і Налибокского краю, расцвеченные мудрагелістымі ўзорамі "бацькі Нёмана".\n8.00 Выезд з Мінска ў Брэст-Белавежскую пушчу. Маляўнічыя краявіды і гісторыя шматлікіх населеных пунктаў, размешчаных паблізу дарогі ў Брэст, пакінуць у вандроўніка яркія ўспаміны.\nА затым - Аглядная экскурсія па Брэсце. Брэст - старажытны горад на мяжы Беларусі і Польшчы (першую згадку ў 1019 году - гораду мінула 1000 гадоў!). Горад мае старажытную і насычаную гісторыю: першым з беларускіх гарадоў ён атрымаў Магдэбургскае права; тут ў 1596 годзе была заключана Брэсцкая царкоўная унія, якая аб'яднала ўсходнюю і заходнюю галіны хрысціянства; тут жылі шматлікія выбітныя людзі. У 1921 году Брэст увайшоў у склад Польшчы, а ў верасні 1939 гады - у СССР. Вы ўбачыце культурная спадчына гэтага горада, яго старажытныя і сучасныя помнікі: Свята-Сімяонаўскі сабор, Мікалаеўскую брацкую царква, асабнякі XIX - пачатку ХХ стагоддзя. Вы прагуляйцеся па маляўнічай пешаходнай вуліцы горада - на ёй і на якія прымыкаюць бульварах ў апошнія гады з'явілася мноства арыгінальных малых архітэктурных формаў: ліхтароў, лавак, пацешных вулічных скульптур. І не выпусціце аттракцию - тут на заходзе Вы можаце палюбавацца штодзённай цырымоніяй запальвання рэтра-ліхтароў ліхтаршчык ў форме пятроўскіх часоў. Сфатаграфавацца з ім - на шчасце!\nПераезд у Брэст з песняй "Белавежская пушча". Па дарозе, у мястэчку Камянец, знаходзіцца велічная вежа-данжон вышынёй 30 метраў, пабудаваная ў канцы ХІІІ стагоддзя. Вольны час, шпацыры, купля сувеніраў. Экскурсійная прагулка вакол вежы, агляд звонку.\nПрыезд у Брэст. Вольны час, прагулкі.\nВыезд у Мінск пасля 16.00. Прыбыццё ў Мінск каля 22.00.


Цвітуць на ФАПе кветкі — Житковичи. Новае Палессе. Районная газета\nЦвітуць на ФАПе кветкі\n13.02.2012 94 admin 0 Comment\nБялёўскі фельчарска-аку-шэрскі пункт сустрэў нас мноствам святла ва ўсіх сваіх лячэбных пакоях, што быццам бы злівалася са снежным покрывам за прасторнымі вокнамі, паўсюднай утульнасцю і дагледжанасцю ды добразычлівымі ўсмешкамі жанчын у белых халатах.\n— Вы да нас своечасова, — гаворыць пасля знаёмства загадчыца Наталля Гаршкалеп, — вось збіраемся сустракаць сваіх калег з Жыткавіч, з якімі разам і пойдзем наведваць людзей на дамах, правяраць іх здароўе.\nТут разам з Наталляй Фёдараўнай працуюць патранажная медсястра Наталля Папок і санітарка Тамара Чмыхун. Звычайна да абеда Наталля Фёдараўна прымае людзей на ФАПе, уважліва выслухоўвае кожнага наведвальніка, выяўляе стан яго здароўя, дае неабходныя парады, выпісвае патрэбныя рэцэпты і сама выдае, згодна іх, тыя ці іншыя таблеткі, уколы, бо яна ж і гаспадыня мясцовай аптэчкі, медыкаменты да якой прывозіць з цэнтральнай аптэкі райцэнтра. У яе маецца і сшытак заказаў медпрэпаратаў.\nБезумоўна, ёсць пацыенты, лячэнне якіх выходзіць за межы кампетэнтнасці загадчыцы фельчарска-акушэрскага пункта. Тады яна раіць звярнуцца да пэўнага ўрача Жыткавіцкай паліклінікі. І ў далейшым абавязкова прасочыць за далейшым станам здароўя гэтага чалавека.\nСлоў няма, прыём хворых людзей да абеда на ФАПе можа быць толькі ў ідэале, бо ніколі гэта догмай не бывае. Часта ў гэты час раздаецца трывожны званок ці то па праводнай сувязі, ці то па мабільніку трэба спяшацца на дапамогу да чалавека па гэтаму экстрэннаму і выкліку. Тады хворага на ФАПе выслухае яе калега патранажная медсястра Наталля Папок.\n— А што паслужыла штуршком для абрання менавіта гэтай ганаровай, але такой нялёгкай, вельмі адказнай прафесіі? — цікавімся ў загадчыцы ФАПа. — Напэўна, у радні былі работнікі медыцыны.\n— Вы ведаеце, не, — прызнаецца жанчына. – Магчыма, ад таго, што ў дзяніцстве любіла гуляць з лялькамі, лячыць іх. А можа, ад таго, што бацька часта хварэў і мне так хацелася вылечыць яго.\nЯна родам з мясцовых ваколіц, са станцыі Старушкі. Закончыла сярднюю школу №1 горада Жыткавічы, жыла тады ў інтэрнаце, што размяшчаўся побач. І пасля дзесяцігодкі стала студэнткай Мазырскага медыцынскага вучылішча, займалася па спецыяльнасці “акушэрства”. Атрымала дыплом і ў 1987 годзе была, згодна размеркавання, накіравана ў родныя мясціны, стала працаваць загадчыцай Бялёўскага ФАПа. Выйшла замуж, нарадзіла траіх дзяцей.\n—Я, як і сёння, помню сваіх першых пацыентаў, — успамінае Наталля Фёдараўна. – Давялося нават самастойна прымаць першыя роды ў хаце. Як хвалявалася, як перажывала! Але, дзякуй Богу, як дзіцё, так і парадзіха засталіся жывымі і здаровымі. Вы ведаеце, я ўдзячна лёсу, што на сваёй жыццёвай дарозе мне пашчасціла на многіх добрых людзей. З самымі светлымі думкамі заўсёды ўспамінаю медыцынскую работніцу Ніну Паўлаўну Жогаль, санітарку Соф’ю Міхайлаўну Матох, многіх другіх. Яны шчодра дзяліліся са мною набытым жыццёвым і прафесійным выпытам, мы па-сапраўднаму сябравалі, хаця і былі людзьмі рознага ўзросту.\nУ зону абслугоўвання ФАПа ўваходзяць станцыі Старушкі і Брынёва, вёска Бялёў. Медыцынскія работніцы стаяць на варце здароўя каля адной тысячы іх насельнікаў. І работа ў Наталлі Гаршкалеп не нармаваная, няма ў ёй строга акрэсленых рабочых гадзін і свабодных, святаў і будзённых дзён – выклікаць могуць у любую пару сутак. На веласіпед – і ў дарогу. Бо клятва Гіпакрата для яе – даўно не пусты гук.\n…У куточку пакоя на шафе, побач са столікам, за якім сядзіць загадчыца ФАПа Наталля Фёдараўна Гаршкалеп, зацвілі хатнія кветкі, якія ў народзе здаўна называюць “дзекабрыстам”. Глядзіш на гэтыя вішнёвыя, раскошныя пялёсткі і міжволі думаеш, што не за далёкім лесам ужо і вясна. Зялёная, доўгачаканая пара, з якою кожны звязвае штогод столькі надзей і планаў. І каб увасобіць іх у жыццё, безумоўна, трэба добрае здароўе. А калі яно падвядзе, то на дапамогу заўсёды своечасова прыйдуць вось такія людзі ў белых халатах, як Наталля Гаршкалеп. Каб падоўжыць чалавеку яго здароўе і век.\n← Будзе ў школе музей


Слова Жыцця, 24 (506) 2018 - Belarusian Internet Library Kamunikat.org\nEditor: Салабуда Павел\nPublisher: курыя Гродзенскай Дыяцэзіі\nХоць мінула ўжо больш за дзве тысячы гадоў, сям’я надалей застаецца крыніцай дабра, асяроддзем, дзе нараджаецца і развіваецца духоўнае жыццё чалавека. Менавіта ў сям’і мы адчуваем, што патрэбны сваім блізкім і свету, а ў першую чаргу, што нас любяць. Гэтае разуменне, што будзем прыняты іншымі, з’яўляецца неабходным на кожным этапе жыцця. Як жа было б цудоўна, каб усе мы дасведчылі дар сапраўднай любові ў сваіх сям’ях! Каб імкнуліся да ідэалу, якім з’яўляецца Святая Сям’я, і клапаціліся аб шчасці блізкіх не колькасцю працы і зарабляннем грошай, а найперш супольным баўленнем часу, размовамі і ўзаемнай падтрымкай. На гэтым будуецца свет сапраўдных каштоўнасцей.\nPeriodicals: Слова Жыцця\n12 (518) 2019\nВа ўрачыстасць Найсвяцейшага Цела і Крыві Пана ў нашыя дамы стукаецца сам Хрыстос. Выходзіць з касцёла, дзе жыве ў табернаклі, праходзіць вуліцамі, па якіх крочым кожны дзень, і ўсклікае: “Я хачу ведаць, дзе і як вы жывеце, аб чым Я павінен папрасіць Айца для вас”. Менавіта так можна самым простым чынам перадаць глыбокі сэнс свята Божага Цела. Наколькі ж актуальны заклік св. Яна Паўла ІІ: “Не бойцеся, адкрыйце дзверы Хрысту”! Збаўца за... More »\n11 (517) 2019\nМы з’яўляемся сведкамі таго, як жыццё нястомна паскараецца. Ход аднойчы разагнанай машыны ніхто ўжо не адважыцца стрымаць… Чалавек рухаецца ў тэмпе, які небяспечна нарастае. Яго сэрца пульсуе ў рытме паскоранай штодзённасці, стараючыся паспець за тым, што лічыць важным. Сэрца Езуса таксама б’ецца інтэнсіўна. Жыва рэагуе на ўсе цені і бляскі зямного побыту, паскараецца перад абліччам зла і подласці, балюча ўзмацняецца ў час здрады, калі ... More »\n10 (516) 2019\nЦудоўнай традыцыяй у Гродзенскім Касцёле сталі штогадовыя сустрэчы моладзі, якія адбываюцца на пачатку мая. Мноства хлопцаў і дзяўчат прыбываюць з розных куткоў дыяцэзіі, каб супольна падзякаваць Богу за цудоўны дар маладосці, за скарб веры, які атрымалі ад папярэдніх пакаленняў, за ласку святога хросту, якая раз і назаўсёды далучыла іх да супольнасці Хрыстовага Касцёла. Маладыя людзі збіраюцца разам на заклік сэрца ў перакананні, што ... More »\n9 (515) 2019\nПершыя і апошнія заклікі літаніі адносяцца непасрэдна да Стварыцеля, астатнія – да Маці Божай, указваючы на розныя аспекты Яе жыцця. Малітва выражае духоўную прыгажосць Марыі, што з’яўляецца плёнам збаўчага дзеяння Пана ў Яе жыцці. Таму Ларэтанская літанія – найперш малітва праслаўлення Усемагутнага, які дзейнічае з моцай і перамяняе стварэнне. У гэтай малітве мы пералічваем разнастайныя характарыстыкі, каб найбольш поўна выразіць таямн... More »\n8 (514) 2019\nУ гэтыя дні здзяйсняецца праўда пра тое, што “калі пшанічнае зерне, упаўшы ў зямлю, не памрэ, то застанецца адно, а калі памрэ, то прынясе багаты плён” (Ян 12, 24). Перажываем гадзіну праслаўлення Збаўцы. Ён прайшоў праз смерць і ўваскрос, каб даць нам жыццё. Ахвяра Езуса Хрыста на крыжы аб’явіла аб дасканалай любові Бога да свету. Пустая магіла з’яўляецца нямым сведкам цэнтральнай падзеі ў гісторыі чалавецтва – змёртвыхпаўстання нашага... More »\n7 (513) 2019\nЦэнтральнай падзеяй Вялікага тыдня становіцца Пасхальны Трыдуум. “Святкуючы Таямніцу Збаўлення, Касцёл адкрывае багацці збаўчых учынкаў і заслуг свайго Пана так, што яны прадстаўляюцца, як гэта было ва ўсе часы, каб вернікі дакрануліся да іх і атрымалі ласку збаўлення” (Канстытуцыя аб святой літургіі №102). Як хрысціяне мы не можам забывацца, што Вялікі тыдзень – гэта вялікая Таямніца веры. Без веры ў Хрыста не пражывём адпаведным чынам... More »\n6 (512) 2019\nб даваць, чым у тым, каб браць”, – чытаем у Дзеях Апосталаў (Дз 20, 35). На жаль, вельмі часта мы не памятаем пра гэтую ісціну і не карыстаемся нагодай, калі можам дапамагчы, апраўдваючыся недахопам часу, грошай, жадання... Дзяленне чымсьці з іншымі часам прыносіць турботы. На думку прыходзіць пытанне: чаму менавіта я мушу дапамагаць? Адказ просты: бо Ты вызнаўца Хрыста, таму павінен прытрымлівацца запаведзі любові да бліжняга. Сапраўдн... More »\n5 (511) 2019\nПан заклікае да навяртання асабліва цяпер, у святы час Вялікага посту. Яно з’яўляецца абсалютнай неабходнасцю! Усемагутны прагне нам усвядоміць, што існуе адрознае ад звычайнага жыццё, да якога мы штодзённа імкнёмся. З аднаго боку, рашэнне аб навяртанні мы прымаем толькі аднойчы, а з другога – шматразова на працягу ўсёй сваёй зямной вандроўкі. Аднойчы – калі паста- новім, што хочам жыць у адзінстве з Богам, шма- тразова – пасля кожна- г... More »\n4 (510) 2019\nВера, успрыімлівасць, сарамлівасць, чысціня для многіх сёння ўвогуле не маюць значэння. Сучасны чалавек, пастаянна падвержаны спакусам захапляльнага свету, нястомна вядзе барацьбу з унутраным жаданнем улады, бясспрэчнасцю ўласных поглядаў, пыхай, хцівасцю… Яго сумленне моцна здэфармавана, а часам нават абсалютна заглушана. Аднак нястомнае імкненне да задавальнення ўласных патрэб засланяе чалавеку сапраўдны вобраз Бога і аддаляе ад Яго!... More »\n3 (509) 2019\nГалоўнай мэтай гэта- га сусветнага форуму, у якім удзельнічала так- сама група моладзі з Гродзенскай дыяцэзіі, была сустрэча з Хрыстом, з жывым Паўсюдным Касцёлам і са Святым Айцом. Менавіта для гэтага СДМ былі задуманы св. Янам Паўлам ІІ. На працягу 33-ох гадоў маладыя людзі, якія належаць да розных культур і народаў, размаўляюць на розных мовах, маюць розны жыццёвы вопыт, прымаюць удзел у гэтай цудоўнай падзеі, каб пе- ражыць сапраўдн... More »


Сацыяльна-палітычнае і сацыяльна-эканамічнае развіццё БССР у пасляваенны перыяд (1945 - 1991 гг.)\nПраспект У. Леніна (зараз Незалежнасці), Мінск,\nАфіцыйны забойца амерыканскага прэзідэнта Дж. Кенадзі, Л.Х. Освальд, некаторы час жыў у Мінску\nНавадненне на вул. Няміга (1965 г.)\nМаленькі адміністратар пра вялікага\nЧарнобыль і Беларусь


Зянон ПАЗЬНЯК: ЗЬВЕР СКОЧЫЎ - РУХ\nposted Apr 18, 2011, 12:37 PM by Адміністратар Навін [ updated Apr 18, 2011, 12:41 PM ]\nТрэці “падпал Райхстагу” стаў крывавым. 11-га красавіка ў выніку выбуху самаробнай бомбы ў Менскім мэтро загінула 13 чалавек і паранена больш за 200. Пытаньне часу: калі будуць выяўленыя сапраўдныя і канкрэтныя арганізатары і выканаўцы крывавага злачынства, засьведчаныя на аснове фактаў, доказаў і ўлік. Гэта важна, інакш забойствы ўжо ня спыняцца, стануць нормай, як у Расеі. Рубікон пяройдзены. Зьвер панюхаў чалавечай крыві і стаў вельмі небясьпечным.\nУжо вечарам, 11-га красавіка, паглядзеўшы відэазапіс нарады ў Лукашэнкі, стала шмат што зразумелым. Насьцярожыла фальшывасьць у ягоным захаваньні і самадурства загадаў, якія не стасаваліся з заканадаўствам нават гэтай улады. Пастаўлена задача знайсьці бамбіста хутка, працаваць дзень і ноч, дакладваць пра ўсё асабіста ўзурпатару, і каб кожны дзень былі вынікі. Папутна было сказана, што ён сам усё ведаў, прадбачыў і папярэджваў, і што “яны” (?) у спакоі “нас” (гэта значыць “іх”) не пакінуць.\nУ гэты ж вечар правіцель зрабіў учынак, які зьбянтэжыў многіх. Праз дзьве з паловай гадзіны пасьля выбуху ён, у суправаджэньні відэакамэр прыехаў на месца трагедыі (яшчэ дым не разьвеяўся і мёртвых не забралі) ускладаць кветкі, цягнучы за руку сваё пазашлюбна народжанае дзіця. Мяркую, што нават людзі, далёкія ад веданьня ўсіх такіх справаў, аслупянелі. Гэта азбука, што бамбісты шмат дзе, калі робяць выбух зь нейкай забойчай мэтай, то, як правіла, закладваюць побач другі зарад, каб узарваць яго, калі сюды прыедуць знаныя асобы. Таму такія асобы туды ня едуць, і ахова павінна іхняй прысутнасьці не дапусьціць. У Менску (ужо другі раз) такіх абавязковых правілаў не прытрымліваюцца. Чаму? Адказы могуць быць розныя. Адзін зь іх – што знаная асоба дакладна ведала: другога выбуху ня будзе. Адкуль магло быць такое веданьне?\nАднак найбольш ашарашыў людзей другі выступ узурпатара на тэлекамэры 13-га красавіка. Гэта быў агрэсіўны выступ нэўрастэніка з зададзенай мэтай. Паслухайма, што было сказана (ёсьць відэазапіс у Сеціве: http://rutube.ru/tracks/4326197.html?v=e680b50e6a138d8a54c337a65f1554df&autoStart=true&bmstart=1000 )\n“Я прасіў, каб былі вынікі. У 5.00 злачынства было раскрыта. Чэкістам спатрэбіліся суткі, каб у 21.00 12-га красавіка бяз шуму, стрэлаў і траскатні, затрымаць тэрарыстаў. Мы ведаем, што і як. Пакуль мы толькі ня ведаем, дзеля чаго. Удзячны чэкістам і міліцыі. Аналітыкі, сьледчыя, экспэрты апрацавалі велізарны масіў аўдыё і відэа матэрыялаў. І што асабліва цешыць – не выходзячы з кабінэтаў вылічылі злачынцаў.”\nПасьля гэтага ўзурпатар загадвае “сілавікам” не расслабляцца: “Зачыстка павінна быць праведзена па ўсіх накірунках! Гэта павінна стаць навукай для ўсіх людзей. Усе гэтыя нягоднікі – працавалі токарам і электрыкам, размаўлялі з шматлікімі калегамі. Няўжо ні ў каго ня ўзьнікла падазрэньня?.. Мы атрымалі тысячы сігналаў. Я ўпэўнены, што мы раскрыем яшчэ тысячы злачынстваў на падставе гэтых дадзеных... Затрыманыя прызналіся ня толькі ў зьдзяйсьненьні тэрарэстычнага акту ў мэтро, але на іх сумленьні і тэракты, зьдзейсьненыя ў дзень незалежнасьці і ў Віцебску.”\nІ далей – самае цікавае: “Я даручыў разглядзець усе заявы ад палітычных дзеячоў. Мы шукаем саўдзельнікаў і заказчыкаў. Гэтыя дзеячы... можа адчыняць карты і пакажуць, хто заказчык... Усіх прыцягнуць і дапытаць, ня гледзячы ні на якую дэмакратыю, стогны і выцьцё замежных перажывацеляў”.\nПотым ён зноў запатрабаваў ад “сілавікоў” “не расслабляцца”. “Рэжым нясеньня службы ўзмоцнены не таму, што мы чагосьці чакаем, -- кажа ўзурпатар, -- а таму, што махавік раскручаны... Любая паніка, у тым ліку па поваду прадуктаў, валюты, павінна спыняцца, -- шыпеў Лукашэнка. – За распаўсюджваньне паклёпніцкіх выдумак вінаватыя будуць прыцягнуты да крымінальнай адказнасьці... Я распарадзіўся знайсьці гэтых нягоднікаў, затрымаць іх і дапытаць, як сапраўдных злачынцаў... Ніякага дараваньня ім ня будзе, яны ствараюць асяроддзе і бударажаць нашых людзей”, -- сказаў узурпатар.\nГэты выступ, ацэнкі і паводзіны – тыповыя для Лукашэнкі: неадэкватныя, нэўрастэнічныя і нязгодныя з правам, нават у сэнсе лукашысцкіх пісаных законаў і палажэньняў. Але сутнасьць іх вельмі вымоўная: выкарыстаць трагічныя падзеі ў мэтро супраць апазыцыйна настроеных людзей і ўсіх нязгодных, зваліць на іх віну і за выбух у мэтро, і за валютны крызіс, і за недахоп прадуктаў (грэчкі, алею і інш.), разглядаць такіх асобаў “як злачынцаў”, “прыцягнуць”, “дапытаць” і г. д.\nУсё выглядае груба, прымітыўна і дзіка, але тое ёсьць факт. У лукашысцкіх афіцыёзных СМІ імгненна пачалася істэрыка супраць апазыцыйна нязгодных беларусаў, як “пасобнікаў злачынцаў”. Адзін “палітолаг” так і напісаў: “Толькі тыя, хто ўсе гэтыя гады заклікаў дэстабілізаваць абстаноўку ў Беларусі, і могуць мець дачыненьне да выбухаў у Менскім мэтро”.\nАле ўсіх пераўзышла (як і трэба было чакаць) “Советская Белоруссия”. Ніжэй даем цытату без перакладу, надта ж характэрна фальшывы савецкі стыль 30-х гадоў. “Когда безвестные студенты в обгоревшей одежде таскали носилки с ранеными, эта гнусная публика радостно обсуждала, как замечательно опрокинуто стремление властей к порядку и спокойствию в стране. «Пусть теперь попробуют говорить о безопасной Беларуси!» — ликовали они, когда девчонка с окровавленными коленями ползала по асфальту и искала мобильник, чтобы позвонить маме. «Наконец–то это сонное быдло встряхнется!» — потирали руки свободолюбивые и гуманные «комментаторы», пока чей–то родной человек умирал в больнице”. (Крыніца: http://www.sb.by/post/115266/)\nТакую лексіку, стыль (і адпаведную палітыку) нашае грамадзтва ўжо крывава перажыло ў 30-х гадах мінулага стагоддзя. Паўтарэньне чагосьці падобнага цяпер становіцца фарсам. Але гісторыя паказвае, што і фарс можа стацца крывавым і ня менш разбуральным для культуры і нацыі.\nЛукашэнку так ня церпіцца хутчэй выканаць свой сцэнар, што ён, як актор-неўрастэнік, не вытрымлівае ніякіх, нават мінімальных, паўз. Учора загадаў “раскрыць” – сёньня ўсё і “раскрылі” (нават з перавыкананьнем пляну). Адразу ж у гэты дзень узурпатар аб’явіў “асабістую падзяку” усім, хто нібыта “раскрыў” злачынства, распарадзіўся ўсіх узнагародзіць дзяржаўнымі ўзнагародамі і грашовымі прэміямі. Усё – за суткі, як у Хлестакова: “Усё напісаў, усіх зьдзівіў”. Засталося толькі задушыць апазыцыйнае грамадзтва і ўсіх нязгодных. Але тут ужо пачынаецца нешта падобнае на “клініку”. Ня буду казаць пра хамства, пра нізкі ўзровень культуры і лексікі (факт ёсьць факт – такі чалавек мае абсалютную ўладу ў Беларусі), але тое, аб чым і як ён цяпер гаворыць, паказвае, што ўзурпатар губляе кантроль над сабой і знаходзіцца ў стане нэрвовага сіндрому нянавісьці, якая паліць яго знутры.\n16-га красавіка на прэс-канфэрэнцыі, камэнтуючы закіды, што ён хоча скарыстаць выбух у мэтро, каб зьнішчыць апазыцыю, Лукашэнка кажа: “Я занадта самаўпэўнены і горды чалавек, я сабе не дазволю такімі мэтадамі глядзець на гэту мразь”. І тут жа – пра нязгодных: “Што вы зьдзекваецеся з простых людзей, -- фальшыва апэлюе Лукашэнка, -- што вы іх палохаеце?.. Што вы вякаеце там за нейкую замежную капейку, пачынаеце патрашыць грамадзтва... (наўпроставы намёк на прыналежнасьць апазыцыі да выбуху ў мэтро і сьмерці людзей. – З.П.). Хто павылазіў – Багданкевіч, Кебіч, Казулін... і іншыя, як Лебядзько, якіх я выпусьціў з турмы. А ён сёньня вякае. Гэта ж падонкі! Вы хоць дзякуй скажэце, што прэзыдэнт вас выпусьціў з гэтай камэры. (Крыніца: http://www.sb.by/post/115497/)\nТакім чынам, мэты і задумы ўзурпатара відавочныя (ён іх, фактычна, не хавае). Лукашэнка імкнецца скарыстаць трагедыю ў Менскім мэтро для вынішчэньня грамадзянскай супольнасьці, беларускага руху і ўсіх нязгодных з варварскай палітыкай антыбеларускага рэжыму.\nІншае пытаньне, якое адразу паўстала пасьля выбуху, -- хто і зь якімі мэтамі яго зрабіў? Уся логіка і тыпалогія гэтай дыверсіі паказвае, што яна тыповая для падрыўной дзейнасьці спэцслужбаў і самой дзяржаўнай улады (Расея тут – характэрны прыклад).\nІншыя магчымыя варыянты арганізатараў – гэта расейскія спэцслужбы, эканамічная мафія (“разборкі”) і псіхічна зацыклены бамбіст-адзіночка.\nСумбур у сьледчых дзеяньнях (працу якіх, хутчэй за ўсё, дэзарганізаваў сам Лукашэнка) паказвае аднак, што існуе тэндэнцыя зваліць усё якраз на прызначаную асобу, на “адзіночку” (псіха-токара-электрыка), асудзіць яе па вышэйшай катэгорыі і зачыніць справу. Праблема, відаць, толькі ў тым, каб зьвязаць бамбіста (хоць бы ўскосна) зь нейкай апазыцыйнай асобай ці арганізацыяй (каб можна было спасылацца).\nПодласьці і цынізму чэкістаў-лукашыстаў ужо даўно ня трэба зьдзіўляцца. Яны здольныя на гнюснасьці, да якіх нармальны чалавечы розум не дадумаецца. Прыкладаў дастаткова. Самае галоўнае, што іх характарызуе, -- непавага да чалавечага жыцьця (якое ня мае ў іх ніякага значэньня перад палітычнай неабходнасьцю). У 90-х гадах яны ўжо паспрабавалі забіваць людзей па адным, але сустрэліся з адчувальным супрацівам у грамадзтве (якога, відаць, не чакалі). Тады не дайшло да масавых забойстваў людзей. Забойства ў Менскім мэтро 11-га красавіка ёсьць масавае забойства. Такога Беларусь ня ведала з часоў СССР. Пяройдзена вельмі небясьпечная мяжа, за якой могуць паўстаць іншыя забойствы. І калі сьледзтва будзе весьціся так, як хоча Лукашэнка, калі адбудзецца фальшывы і пасьпешны суд і потым схаваюць “канцы ў ваду”, то няма мовы – адказнасьць ва ўсім (бяз тэрміну даўніны) мусіць панесьці рэжым і канкрэтна – Лукашэнка, які самым брутальным і валюнтарысцкім чынам на сьледзтва ўплывае, патрабуе і камандуе.\nДля беларускага грамадзтва цяпер вельмі важна кансалідавацца на патрабаваньні высьветліць праўду аб арганізатарах і выканаўцах масавага забойства ў Менскім мэтро. Існуюць многія формы грамадзкага назіраньня за судовым працэсам, але істотна, каб у гэтых абставінах назіральнікам можна было б нармальна дзейнічаць і працаваць. Гэта ня простае пытаньне ў цяперашняй Беларусі. Мы бачым як Лукашэнка пачаў кіпяціцца з першага ж дня сьледзтва, каб прыдушыць незалежныя думкі і меркаваньні.\nАдной з разбуральных асаблівасьцяў незаконнай улады і кіраваньня Лукашэнкі ёсьць раскол грамадзтва на аснове нянавісьці. Па сваёй прыродзе Лукашэнка ня ёсьць чалавекам эўрапейскай мэнтальнасьці. Усіх, хто ня згодны зь яго справамі і думкамі, ён успрымае як ворагаў, зь якімі трэба змагацца, якіх трэба ненавідзець, а ў выпадку небясьпечнага “варожага” дзеяньня – зьнішчаць. Яго паводзіны і адносіны да іншадумцаў пасьля выбуху ў мэтро якраз характэрна ілюструюць мэтодыку і псіхалёгію такога кіраваньня.\nНа жаль, беларускі народ стаў закладнікам гэтай шчарбатай хваравітай псіхікі ўзурпатара. У выніку вялікая людзкая трагедыя і ахвяры ў мэтро становяцца полем барацьбы ўлады зь нязгоднымі беларусамі і нязгодных беларусаў з антыбеларускай уладай. Канца гэтай (часам бяссэнсавай) барацьбы ня бачна, пакуль будзе рэжым узурпатара, бо Лукашэнка і ягоны рэжым ня ў стане існаваць бяз ворагаў, без зьняваг і нянавісьці. Пазбаўленьне ад псіхапата ёсьць цяпер – асноўная палітычная задача нашага грамадзтва.\n16 красавіка 2011 г. Зянон ПАЗЬНЯК


Берасцейцы зноў выйшлі на плошчу супраць акумулятарнага заводу. Ёсць затрыманыя\nКаля ста чалавек прыйшло на цэнтральную плошчу Берасця, каб зноў паказаць уладам – мы супраць будаўніцтва акумулятарнага заводу.\nАбноўлена. Праваабаронца Раман Кісляк паведаміў, што Сяргей Пятрухін, Аляксандр Кабанаў і Зміцер Андрасюк афіцыйна затрыманыя. На іх склалі пратаколы паводле арт. 23.34 КаАП («парушэнне парадку арганізацыі або правядзення масавых мерапрыемстваў»), кажа Кісляк.\nДа суду затрыманых памясцілі ў Берасцейскі ІЧУ. Таксама Belsat.eu стала вядома, што міліцыя масава наведвае анархістаў і шукае тых, хто ўчора правеў акцыю супраць заводу.\nНа плошчу людзі выходзяць па нядзелях з лютага, і пакуль абыходзіцца без масавых затрыманняў, пры гэтым акцыі адбываўся пад пільным наглядам супрацоўнікаў міліцыі ў цывільным. Але ўлады ўсе ж аказваюць ціск на праціўнікаў заводу. Па інфармацыі якая паступала ад актывіста Аляксандра Кабанава вядома пра два выпадкі, калі людзей за ўдзел у акцыях звальнялі з працы.\n«Мы даем тыдзень уладам, калі людзей не ўзновяць на працы, мы прымем больш рашучыя дзеянні і агучым усю гэту інфармацыю», – кажа Аляксандр Кабанаў.\nНагадаем, што самога актывіста некалькі раз затрымлівалі і прысуджалі вялікія штрафы ўдзел у акцыях.\nПасля правядзення акцыі блогеры Аляксандр Кабанаў і Сяргей Пятрухін каля цэнтральнага рынку Берасця збіралі подпісы за адстаўку кіраўніцтва Берасцейскай вобласці, Берасця і Берасцейскага раёну, яны былі затрыманыя людзьмі ў цывільным, імі апынуліся супрацоўнікі берасцейскага АМАПу. Зараз іх прывезлі ў Ленінскі РАУС Берасця. Пятрухіна павялі ў само памяшканне, а Кабананаў і яшчэ адзін затрыманы Зміцер Андрасюк знаходзяцца ў машыне АМАПа. Мы будзем сачыць за развіццём падзей.\nНа відэа момант затрымання пасля 20-й хвіліны.\nСупрацоўнікі міліцыі часам ствараюць кур’ёзныя сітуацыі, мы распавядалі, як «ціхары» спрабавалі замаскавацца пад удзельнікаў пратэсту. Гэтым разам участковы Маскоўскага РАУСу Уладзімір Шмялёў даслаў 5 траўня аднаму з актывістаў позву ў міліцыю з патрабаваннем прыйсці ў апорны пункт 4 траўня. Тым часам дзёрзкую акцыю супраць заводу 5 сакавіка правялі анархісты.\nТэгі: iPower, акумулятарны завод, Аляксандр Кабанаў, грамадства, міліцыянты, пратэст, экалогія\nЭлізабэт II пацвердзіла, што Вялікая Брытанія пакіне ЕЗ 31 кастрычніка\nНа праспекце Незалежнасці ў Менску стане меней вонкавай рэкламы\nНа Магілёўшчыне МНС давялося ратаваць кіроўцу пасля сутыкнення яго аўта з ласём


Першы дзень фэсту распачнецца а 18-й у канферэнц-залі рэстарана "Сёмае неба" у гатэлі "Мінск". Не паспелі закупіцца на кніжным кірмашы і не пабачылі там сваіх улюбёных аўтараў і аўтарак? Не бяды! Саюз беларускіх пісьменнікаў запрашае на Стральцоўскі фэст — 2019! Сёлета найпапулярнейшы паэтычны фестываль "Вершы на асфальце" будзе адбывацца на 5 лакацыях і аб'яднае паэтаў, музыкаў, мысляроў і перакладчыкаў з Беларусі, Іспаніі, Польшчы, Літвы, Украіны і Швецыі. Урачыстае...\n... Шапран зрабіў для “Мовы Нанова” падборку зацемак пра Стральцова са сваіх апублікаваных і неапублікаваных кніг. Мішачкін і Грышачкін Міхась Стральцоў і Рыгор Барадулін былі блізкімі сябрамі і стэлефаноўваліся так часта, нібы не маглі жыць адзін без аднаго. Маленькая дачка ...\n... атрымае выдадзеную да фестывалю кнігу. – А за што будзе давацца прэмія Стральцова? За прозу, паэзію? І ці вядома ўжо імя перш ага лаўрэата? – Міхась Стральцоў пісаў прозу, паэзію, эсэ, крытыку, а таму, хоць фестываль у нас і паэтычны, мы вырашылі, што прэмія будзе ўручацца пісьменніку ...\n... тады цябе любiў, Бы прадчуваючы раcстанне! Нiбы скараўся я журбе, Нiбы скараўся ўжо расплаце... Хоць i не ведаў, што цябе Ужо даўно наяве страцiў. Міхась Стральцоў Тэкст: Віка Трэнас, фота: Ціхан Чарнякевіч, Віка Трэнас, для lit-bel.org\nКалі гартаем збор твораў вядомага паэта, то часам спыняем сябе на думцы, што не кожны верш настолькі канцэптуальны ці адметны ў мастацкім плане, каб захапіць аматара літаратуры. Затое ў зборы твораў альбо ў шматлікіх паэтычных зборніках абавязкова знойдзецца некалькі дзясяткаў вершаў, якія будуць сапраўднымі залацінкамі прыгожага пісьменства. Калі такіх вершаў набярэцца цэлая сотня, то мы дакладна маем справу з класікам! «100 вершаў» — новая кніжная серыя выдавецтва «Мастацкая літаратура». Першая...\n... аўтографамі Стральцова ёсць унікальныя здымкі, абраныя з асабістага архіва Аленай Дзмітрыеўнай, удавою пісьменніка. Алена Стральцова Насамрэч, Міхась Стральцоў быў не адзіным героем свята. Частку ўвагі забрала кніга “Выгнаны патрыцый” (выдавецтва “Лімарыус”). Пабачыўшы невялікі ...\nСёння на Чыжоўскіх могілках пісьменнікі ўшанавалі памяць Міхася Лявонавіча Стральцова. 14 лютага яму споўнілася б 80 гадоў. На Чыжоўскія могілкі прыехалі старшыня і першы намеснік старшыні ГА "Саюз беларускіх пісьменнікаў" Барыс Пятровіч і Алесь Пашкевіч, паэт Уладзімір Някляеў з жонкай Вольгай, удава Стральцова Алена Дзмітрыеўна, публіцысты Сяргей Шапран і Міхась Скобла, адказны сакратар часопіса "Дзеяслоў" Анатоль Івашчанка, літаратуразнаўца Наталля Давыдзенка. Наталля Давыдзенка...\n... ўбачыла прыгожага маладога чалавека з узьнёслым тварам, які стаяў у сонечным сьвятле, і было такое ўражаньне, што ў яго над галавою — німб. Міхась Стральцоў Я тады вучылася на філфаку БДУ і чула пра маладога пісьменьніка Стральцова. Але тады ня ведала, хто перада мной. Там былі ...\n... пачэсных яе старонках. Імя паэта носіць самы вялікі міжнародны паэтычны фэст, які праходзіць у Менску напярэдадні ягонага дня нараджэньня. Міхась Стральцоў (справа) і Мікола Капыловіч. Менск, парк імя М. Горкага, канец 1960-х гг. З фондаў БДАМЛМ 1. Яго вельмі любілі прадавачкі і мясьнікі ...\n... умоўнага кшталту. Знакі самі заўважаюць таго, каму яны адрасаваны, вылучаюць з навакольнага асяроддзя і робяць істотным – істотным для ёсціны. Міхась Стральцоў – паэт патаемнай весткі, і знакі – яўныя ці няяўныя – асноўныя дзейныя асобы яго твораў. Яны рассыпаны па ўсёй яго творчасці,...\nЛекцыя Алеся Разанава пра Міхася Стральцова\nУ Беларускім саюзе дызайнераў (вул. Брылеўская, 14). АЛЕСЬ РАЗАНАЎ Зацемкі з тэлефоннай будкі лекцыя-чытанне аднаго верша 27 студзеня, 18.30 вул.Брылеўскага, 14 Беларускі саюз дызайнераў Чытаць і ўчытвацца ў вершаваны тэкст, вандраваць па метафізічных сусветах у пошуках адказаў на адвечныя пытанні, спрабаваць зразумець іншага і раптоўна ўбачыць сваё адлюстраванне ці адкрыць штосьці важнае пра сябе… Такія сустрэчы звычайна здараюцца знянацку, нечакана… становяцца для цябе выпрабаваннем і выклікам...\nТэгі: Алесь Разанаў, Міхась Стральцоў