Навіны - На што трэба звярнуць увагу пры куплі агароджы з калючага канату?\nПатэлефануйце нам: +8615731881166\nБрытвавы дрот Concertina BTO-22 10м на рулон\nБрус для провара з нержавеючай сталі 304 матэрыял дыяметрам 500\nЗвараная брытвавая драцяная сетка Алмазная брытвавая сетка\nПлоскі дрыт для брытвы 15 м на рулон 10 м на рулон\nДвойная нітка калючага дроту\nМабільны ахоўны шлагбаум/тры дроту брытвы\nДрацяная сетка агароджа зварная сетка агароджа\nЧасовы плот будаўніцтва плот партатыўны плот Канада плот\n358 ахоўная агароджа з панэллю агароджы\nТрубавая агароджа з каванага жалеза 1,5 м, панэль агароджы 1,8 м\nНа што трэба звярнуць увагу пры куплі агароджы з калючага канату?\nЗабор з калючага дроту - гэта прадукт ахоўнага агароджы, які спецыяльна выкарыстоўваецца ў аэрапорце. Лязо агароджы з калючага дроту выраблена з высакаякаснай дроту з нізкавугляродзістай сталі або дроту з алюмініевага сплаву шляхам зваркі распыленнем. Перавагі агароджы з калючага дроту заключаюцца ў простай агульнай структуры, зручным мантажы і зручнай транспарціроўцы. Структура агароджы з калючага дроту больш прыдатная для выкарыстання ў горных раёнах і месцах з большым ухілам. Лязо агароджы з калючага дроту шырока вітаецца людзьмі з -за ўмеранай кошту і выдатных характарыстык. Наступны рэдактар пазнаёміць з тым, як купіць аэрапорт Сены! Набываючы агароджу з калючага дроту, карыстальнікі павінны звярнуць увагу на некаторыя дэталі. Рэдактар разабраў некалькі праблем, якія часта ўзнікаюць пры куплі агароджы з калючага троса. Давайце паглядзім!\nКалі вы купляеце агароджу з калючым тросам, звяртайце ўвагу на наступныя моманты:\n1. Памер ячэйкі агароджы з калючай вяроўкі. Памер сеткі будзе наўпрост уплываць на якасць і цану агароджы з калючага дроту. Такім чынам, пры куплі агароджы з калючага дроту, памер сеткі з'яўляецца першай праблемай, якую трэба праверыць. Аднак, калі начальніку не хапае грошай, не хвалюйцеся надта.\n2. Дыяметр металічнай дроту з агароджы з калючага троса. Дыяметр агароджы з калючага дроту залежыць ад колькасці выкарыстаных матэрыялаў. Гэта таксама важны параметр, які ўплывае на якасць і цану агароджы. Для вымярэння дыяметра рэкамендуецца выкарыстоўваць інструмент. Вы можаце выкарыстоўваць штангенцыркуль з нониусом. Калі няма, купіце. Бо яго кошт складае ўсяго дзесяткі юаняў.\n3. Памеры іншых матэрыялаў. Якасць каркаса агароджы з калючага дроту таксама з'яўляецца важнай часткай усяго плота, што паўплывае на цану агароджы з калючага дроту. Такім чынам, падчас пакупкі неабходна праверыць даўжыню, шырыню і таўшчыню матэрыялаў, якія выкарыстоўваюцца для агароджы з калючага дроту, асабліва вымярэнне таўшчыні, што з'яўляецца ключавым фактарам, якія ўплываюць на якасць агароджы з калючага дроту.\n4. Якасць павярхоўнага пакрыцця. Як правіла, агароджа аэрапорта мае патрэбу ў апрацоўцы паверхні, каб прадухіліць карозію і падоўжыць тэрмін службы агароджы. Агульныя пакрыцця для агароджы з калючага дроту ўключаюць пакрыццё з апусканнем, распыленне, ацынкаванне і ацынкаванне з гарачым ацынкаваннем. Нягледзячы на тое, што вы не ведаеце гэтых ведаў, вы павінны ведаць больш пра асноўны здаровы сэнс.\n5. Адрознівайце і абярыце тып агароджы. Агароджу можна падзяліць на розныя тыпы ў залежнасці ад прызначэння. Адпаведны тып агароджы можна выбраць у залежнасці ад месца выкарыстання, а розныя агароджы маюць розныя цэны. Розніца ў кошце па -ранейшаму вялікая, таму нам трэба выбіраць у адпаведнасці з тыпам, які нам патрэбны.\nЧас публікацыі: 22 верасня-21 верасня\nТэгі: металічная сетка Xinpan Лтд


За абразу актывістаў БРСМ, якія перашкаджалі весьці стрым Свабоды, дваіх аштрафавалі, шасьцярым пагражае крымінальная справа\n17 ліпень 2020, 18:22\nСябры БРСМ падчас пікету па зборы подпісаў за Лукашэнку 5 чэрвеня\nПасьля таго, як актывісты БРСМ напісалі калектыўны зварот у міліцыю, міліцыя ўжо высьветліла асобы некаторых правапарушальнікаў, паведаміла прэс-сакратарка МУС Вольга Чамаданава.\nПаводле Чамаданавай, увечары 5 чэрвеня ў адным з телеграм-каналаў апублікавалі пэрсанальныя зьвесткі і спасылкі на старонкі ў сацсетках удзельнікаў пікету каля гандлёвага цэнтру ў Менску. У той жа дзень ім сталі пісаць паведамленьні з абразамі.\n30-гадовага ўраджэнца Грузіі і 23-гадовага менчука, якія, паводле МУС, абазвалі адну з актывістак БРСМ «дзяўчынай лёгкіх паводзінаў» аштрафавалі на 540 рублёў кожнага.\n20-гадовую мянчанку, якая зрабіла скрыншот акаўнту ўдзельніцы пікету, разьмясьціла ў сябе на старонцы ў сацыяльнай сетцы і «падпісала абразьлівымі словамі», вырашылі прыцягнуць да крымінальнай адказнасьці. Аналягічныя заявы разгледзяць у дачыненьні да яшчэ 5 карыстальнікаў, якія «пад публікацыяй пакінулі абразьлівыя водгукі».\nМіліцыя працягвае шукаць астатніх аўтараў паведамленьняў, — паводле МУС, іх каля 50 чалавек.\n5 чэрвеня каля гандлёвага цэнтру Dana Mall у Менску прайшоў першы пікет у падтрымку дзейнага кіраўніка краіны і кандыдата ў прэзыдэнты Аляксандра Лукашэнкі. Радыё Свабода пасьлядоўна асьвятляе выбарчую кампанію ў Беларусі і вяла жывую трансьляцыю зь пікету.\nПрыблізна праз паўгадзіны пасьля пачатку трансьляцыі да журналіста Свабоды падышла дзяўчына ў масцы з пытаньнем «Скажыце, а колькі вам заплацілі за эфір? Вам ня сорамна прадаваць краіну?» Вакол журналіста Антона Трафімовіча адразу сабралася група моладзі, якія разам гучна сталі задаваць яму пытаньні.\nЯшчэ адна дзяўчына ў майцы зь лягатыпам БРСМ зьвярнулася да камэнтатараў пад стрымам: «„Мы разам, і ўсе тыя, хто піша цяпер нейкія дурныя камэнтары, хто піша гэтую лухту, чарнуху, вы поўныя... ня ведаю хто... Але мы разам, і мы за нашага прэзыдэнта Аляксандра Рыгоравіча Лукашэнку“».\nСябры БРСМ задавалі пытаньні ў даволі агрэсіўнай форме, хапалі журналіста рукі. Калі здымачная група паспрабавала сысьці падалей ад іх, сябры БРСМ працягнулі ісьці за журналістамі, патрабуючы «адказаць на пытаньне». Пазьней яны падыходзілі яшчэ некалькі разоў, перабіваючы іншых суразмоўцаў закрывалі сабой камэру, задаючы тыя самыя пытаньні: «Колькі вам за гэта заплацілі? Мы бачылі, як вы сюды прывозіце людзей для камэнтароў!»\nПадчас і пасьля трансьляцыі людзі ў сеціве пачалі абурацца такімі паводзінамі сяброў БРСМ і рэзка крытыкаваць іх.


Галоўнае – выконваць літару і дух закона\n07/12/2016 Сельская праўда Святочныя даты 0\nУ іх лёсах – нямала агульных момантаў. Так, абедзве нарадзіліся ў Расіі, а згадзіліся ў Беларусі, у нашым горадзе, у судзе Жабінкаўскага раёна. Сённяшні расповед пра сакратароў судовага пасяджэння – памочнікаў суддзі Вольгу Леанідаўну Паўлаву і Вікторыю Алегаўну Ляўчук.\nнібы ў сям’і\nНЕ ШМАТ часу мінула з таго дня, як яны пераступілі парог двухпавярховага будынка, над якім лунае дзяржаўны сцяг беларускай краіны. Тут, на вуліцы Міру, знаходзіцца адна з найбольш значных і паважаных галін улады – судовая.\nКалі пазнаёміцца з біяграфіямі Вікторыі Ляўчук і Вольгі Паўлавай, відавочна: яны па-рознаму знайшлі сябе ў сённяшняй прафесіі.\nПершая зрабіла свой выбар крыху раней, у лістападзе 2014-га, а вясной наступнага года да дружнай і надзвычай арганізаванай судовай сям’і далучылася і Вольга Леанідаўна. Па шчырасці, слова “сям’я” ўжыта зусім не выпадкова: яно не аднойчы ўзнікала пад час размовы. Не згаворваючыся, абедзве тлумачылі:\n– Час ад часу падаецца, што маем у судзе другую сям’ю. Зусім не дзіўна, бо тут праводзім вельмі шмат часу. І гэта не стамляе, а наадварот выклікае цікавасць і захапленне.\nТак, мінула ўсяго паўтара – два гады, як названыя сакратары судовага пасяджэння працуюць на сваіх пасадах, але ўжо паспелі зарэкамендаваць сябе з найлепшага боку, паколькі спалучаюць у сваіх характарах і паводзінах выдатныя якасці: акуратнасць, дакладнае веданне абавязкаў і бездакорнае іх выкананне.\nЗ дынастыі юрыстаў\nВІКТОРЫЮ ЛЯЎЧУК (у дзявоцтве Амбросава) з юнацтва цягнула да правазнаўства. І гэта зусім не дзіўна, бо перад вачыма ў дзяўчыны былі выразныя прыклады. Можна без перабольшвання сказаць, што для яе Дзень юрыста – амаль сямейнае свята, а сама яна – працяг дынастыі.\n– Уся бацькоўская лінія, – гаворыць у пацвярджэнне гэтай думкі Вікторыя Алегаўна, – спрэч юрысты. Сярод іх і дзядуля Юрый Мікалаевіч Гарбачоў, былы начальнік міліцыі ў Карэліі (дзе і я, дарэчы, нарадзілася), і ягоныя дзеці: сын Аляксей Юр’евіч, што і цяпер служыць у органах правапарадку, а ягоная сястра Алёна Юр’еўна Галіней мае ў Петразаводскім судзе пасаду падобную да маёй – памочніка суддзі.\nТакім чынам, калі быў перад вачыма такі “юрыдычны ланцужок” ды яшчэ падказка з боку бацькі матулі Васіля Кірылавіча Хартановіча, які вельмі хацеў бачыць унучку адукаванай менавіта ў юрыспрудэнцыі, дзяўчына пасля заканчэння ў 2005 годзе сярэдняй школы № 6 у Кобрыне зрабіла свой канчатковы і беспаваротны выбар на карысць правазнаўства. Таму і падала дакументы ў Столінскі аграрна-эканамічны каледж, дзе вучылі і дасюль добра вучаць гэтай спецыяльнасці. Пасля паспяховага завяршэння навучальнай установы ўладкавалася ў СВК “Маціевічы”, дзе стала спецыялістам па кадрах і юрысконсультам. Выдатна разумела, што патрэбна “расці”, таму і закончыла пазней Брэсцкі дзяржаўны ўніверсітэт імя А.С. Пушкіна па спецыяльнсці “правазнаўства”.\nРазам з прафесійным ростам складвалася і асабістае жыццё: у 2009 годзе Вікторыя ўзяла шлюб з Аляксандрам Мікалаевічам Леўчуком, вынікам іх шчырага кахання сталі дзеці Мікіта і Эвеліна. Памятным, канечне, застанецца і 2014 год, калі Вікторыя Алегаўна пасля двухмесячнай стажыроўкі ў суддзі Людмілы Мікалаеўны Рубашэўскай пачала выконваць свае абавязкі.\n– Спачатку было складана, – згадвае той час і дадае: – Не ў сэнсе справы, а ў эмацыянальным плане. Напрыклад, моцна кранала душэўныя струны, калі ў судовых пасяджэннях вырашаліся чалавечыя лёсы, распадаліся на вачах сем’і, якія яшчэ можна было б захаваць, альбо людзі пазбаўляліся волі за свае неабдуманыя ўчынкі… Шкада было амаль да слёз. Цяпер – інакш. Не, зусім не ачарсцвела, хутчэй прыйшлі загартаванасць ды разуменне, што гэткія строгасці бываюць неабходнымі ў дачыненні тых, хто пераступіў закон.\nКалектыў – адно цэлае\nДЛЯ ВОЛЬГІ ПАЎЛАВАЙ назаўсёды найлепшым месцам на свеце быў і застанецца Санкт-Пецярбург. Нездарма, як толькі ёсць нагода і магчымасць, Вольга Леанідаўна наведвае горад свайго маленства. Згадвае з захапленнем, як прыемна прайсціся па набярэжнай, наведаць Палацавую плошчу і Неўскі праспект…\nАле лёс распарадзіўся інакш. У пачатку дзевяностых Вольга пераехала на радзіму маці, у Жабінку, якая хоць і гожы гарадок, але ўсё ж не заменіць велічнага, сапраўды царскага Пецярбурга. Калі закончыла другую гарадскую школу, марыла стаць настаўніцай, таму далейшы шлях па веды – у аўдыторыі БрДУ імя А.С. Пушкіна. Пасля гэтай альма-матар дзяўчыну, якая вылучалася добрымі ведамі, пакінулі лабарантам на кафедры заалогіі і генетыкі біялагічнага факультэта.\nАднак неўзабаве адчула, што жыццёвы пошук не завершаны і ў лёсе павінны адбыцца перамены. Шукала працу, калі даведалася: маецца вакансія ў судзе Жабінкаўскага раёна. Прайшла гутарку. Як і Вікторыя Ляўчук, стажыравалася ў суддзі Людмілы Рубашэўскай, што спакваля ўводзіла ў сутнасць спраў і абавязкаў.\n– Удзячная Людміле Мікалаеўне за патрэбную навуку, – гаворыць суразмоўніца. – Ад яе даведалася пра падрыхтоўку да судовых пасяджэнняў, забеспячэнне яўкі бакоў, вядзенне пратаколаў. Праз нашы рукі праходзяць практычна ўсе справы. Атрымліваем іх з канцылярыі суда, а затым туды ж вяртаем. Прафесія падабаецца, адчуваю, што яна патрэбная людзям. І яшчэ што хочацца сказаць: проста выдатны калектыў, нібыта адно цэлае, удзячная лёсу за сустрэчу з гэтымі людзьмі, бо адчуваю падтрымку ад калег, усё вырашаецца на высокім прафесійным узроўні. Таму і іду на працу з задавальненнем. Тут насамрэч не бывае будзённасці, бо кожны раз вырашаюцца чалавечыя лёсы.\nНапярэдадні свята Вольга Леанідаўна і Вікторыя Алегаўна ахвотна павіншавалі ўсіх з Днём юрыста:\n– Перш-наперш хочацца шчыра выказаць словы падзякі старшыні суда Віктару Віктаравічу Новіку, які сапраўдны настаўнік для ўсіх нас. Ён прафесіянал, чалавек з вялікім жыццёвым вопытам, здольны зрабіць са сваіх супрацоўнікаў добрых юрыстаў. Кожнаму, хто звязаў сябе з юрыспрудэнцыяй, жадаем моцнага здароўя, поспехаў у працы. Бо кожны з іх, у гэтым мы цалкам упэўненыя, захоплены сваёй прафесіяй, верны ўласнай справе і людзям, якім служыць, выконваючы закон, яго літару і дух. І гэта лічым галоўным.


Фотавыстава Рамуальдаса Вайткуса «Візуальныя лісты вёскі Плашкяй»-ZНЯТА\nглавная новости выставки Фотавыстава Рамуальдаса Вайткуса «Візуальныя лісты вёскі Плашкяй»\nФотавыстава Рамуальдаса Вайткуса «Візуальныя лісты вёскі Плашкяй»\nЛітаратурны музей Петруся Броўкі распачынае начны музейны рух #БудзьПетрусём з адкрыцця выставы літоўскага фатографа Рамуальдаса Вайткуса «Візуальныя лісты вёскі Плашкяй».\n«Вёска змяняецца - частка іх проста знікае, паколькі многія жыхары эмігруюць, а вярнуўшыся з-за мяжы, яны ствараюць ўжо іншую вёску і іншае асяроддзе. Праз 10 - 15 гадоў такіх сюжэтаў ўжо не застанецца» - кажа Рамуальдас Вайткус.\nВыстава «Візуальныя лісты вёскі Плашкяй» - гэта цыкл сацыяльнай фатаграфіі, працягласцю амаль у 12 гадоў, пра жыццё жыхароў вёскі, пра іх побыт, традыцыі і навакольні свет, а таксама пра стасункі паміж сабой. Тут вы не знойдзеце пастановачнай фатаграфіі альбо прыгожа зрэжысаванага кадра - ўсё захавана ў цяперашнім часе, як яно ёсць на самой справе. Аўтара цікавіць гісторыя жыцця кожнага чалавека, таму да фатаграфій прыкладаюцца і кароткія апісанні. Гэта дазваляе шырэй зірнуць на сутнасць сітуацыі і яе значнасць.\nРамуальдас Вайткус актыўна ўдзельнічае ў жыцці літоўскай фатаграфіі з 1998 года. Ён кіруе Таурагским клубам фатографаў «Fotojūra», моладзевай фота-відэастудыі «Kadras», арганізоўвае персанальныя і групавыя выставы літоўскіх і замежных аўтараў. Фатографам створаны наступныя серыі: «Псіханеўралагічны пансіянат у Адакаве» (1999), «Будні Тыльзіта» (2000 - 2003), «Успаміны пра ЗША» (1995 - 2003), «Візуальныя лісты вёсцы Плашкяй» (2004-2007), «Маршчыністы час» (2004-2013 гады). Фотамастак падрыхтаваў 10 персанальных выстаў. Перыядычна ўдзельнічае ў калектыўных праектах у Літве і за яе межамі (Польшча, Германія, Расія, Беларусь, Латвія, ЗША).\nАдкрыцце: 14 мая, 18:00\nПрацуе: да 14 чэрвеня 2016 года\nПляцоўка: Літаратурны музей Петруся Броўкі (Мiнск, Карла Маркса, 30)\nабмеркавацьна форуме zнята