Папамабіль — Вікіпедыя\nПапамабіль — неафіцыйная назва адмыслова распрацаванага аўтамабіля для публічных паездак Папы Рымскага. Слова ўтворана кантамінацыяй слоў «папа» і «аўтамабіль».\nПасля замаху 13 мая 1981 года Папа карыстаецца толькі адмыслова падрыхтаванымі браніраванымі машынамі.\nКожны аўтамабіль пантыфіка адрозніваецца ўласным нумарным знакам: на таблічках нанесеная абрэвіятура SCV (Stato della Citta del Vaticano - дзяржава і горад Ватыкан) і нумар машыны па парадку. Але па традыцыі, на час публічных паездак на машыну, дзе знаходзіцца Папа, заўсёды прымацоўваецца таблічка SCV 1.\nПапамабілі[правіць | правіць зыходнік]\nУ 1909 годзе біскуп Нью-Ёрку кардынал Фарлен зрабіў падарунак Папе рымскаму Пію X (ўзначальваў Рымска-каталіцкую царкву з 1903 па 1914 год) - аўтамабіль Itala 20/30. Ад падарунка кіраўнік Святога пасаду не адмовіўся, але набыццём не карыстаўся. Прабег раскошнай машыны за час яго пантыфікату склаў усяго 12 кіламетраў.\nНаступны вярхоўны пантыфік паўсюднага Касцёла — Бенедыкт XV таксама ігнараваў аўтамабілі, аддаючы перавагу карэце і паланкіне.\nЗатое наступны Папа — Пій XI (гады праўлення - 1922-1939) скарыўся тэхнічнаму прагрэсу і не толькі праславіўся вялікім аматарам аўтамабіляў, але і стаў першым Папам рымскім, які самастойна кіраваў машынай. У гаражы пантыфіка знаходзілася шаснаццаць аўтамабіляў розных італьянскіх марак: Bianchi, Fiat, Isotta Fraschini.\nУ 1929 годзе кампанія Citroen падарыла Папе Рымскаму ў гонар дазволу пакідаць межы Ватыкана Citroen CE6 Lictoria цёмна-бардовага колеру. Папамабіль наездзіў ўсяго 155 км і быў адпраўлены ў музей Museo delle Carrozze.\nПершы папамабіль з'явіўся ў 1930 годзе і называўся лімузін Nürburg 460 Pullman Popemobile (W08) ад кампаніі Mercedes-Benz. Машына была спецыяльна распрацавана для Папы Пія XI. Гэты Mercedes будавалі амаль два гады, грунтоўна перарабіўшы базавую мадэль 1928 года. 7 чэрвеня 1930 года Пій XI асабіста апрабаваў падарунак, на працягу гадзіны катаючыся па дарожках вакол свайго палаца.\nПій XII, які заняў прастол у 1939 годзе, атрымаў ад свайго папярэдніка вельмі салідны аўтапарк. Асабліва захапляў новага Папу кабрыялет Mercedes-Benz 320, які з'явіўся ў гаражы Ватыкана ў тым жа 1939 годзе і стаў адной з самых любімых машын пантыфіка.\nПасля вайны Папа Ян XXIII часам выкарыстоўваў лімузін Chrysler Crown Imperial. Для кароткіх паездак у летнюю рэзідэнцыю да яго паслугаў была адкрытая чатырохдзвярная Lancia Flaminia і ландоле Mercedes-Benz 300 d.\nУ верасні 1965 года кампанія Daimler-Benz падарыла Папе Паўлу VI Mercedes-Benz S600 Pullman Landaulet.\nПры Паўле VI ў 1975 годзе ў гаражы Ватыкана з'явіўся і першы пазадарожнік, Toyota Land Cruiser.\nЯн Павел II часта карыстаўся адкрытымі пазадарожнікамі - напрыклад, у момант замаху 13 мая 1981 года ён знаходзіўся ў аўтамабілі Fiat Campagnola. У Мехмета Алі Агджа атрымалася параніць пантыфіка, і з гэтых часоў Папа карыстаўся толькі адмыслова падрыхтаванымі машынамі: браніраванымі папамабілямі.\nПершым стаў Land Rover 109, пабудаваны ў 1982 годзе, - з адмысловым куленепрабівальным празрыстым каўпаком, які закрывае ўсю заднюю частку машыны. Па такім жа прынцыпе пазней быў пабудаваны папамабіль Range Rover, які ў 1982 годзе выкарыстоўваўся Папам падчас свайго візіту ў Англію.\nSeat Panda 1980-1985 Papamobil Madrid 1982\nУ час візіту ў Іспанію ў 1982 годзе Ян Павел II выкарыстаў аўтамабіль, у аснове якога ляжаў SEAT Marbella. Аўтамабіль быў унікальным і выкарыстоўваўся толькі адзін раз.\nАле самым вядомым быў Mercedes-Benz G-класа, які аб'ездзіў са сваім гаспадаром практычна ўвесь свет. Такіх машын, знешне практычна ідэнтычных, было дзве. Першы Mercedes-Benz 230 G (серыя 460) пабудавалі ў 1980 годзе, спецыяльна да візіту Яна Паўла II ў Германію. Але пасля замаху патрабаванні да бяспекі прыйшлося пераглядаць настолькі сур'ёзна, што другая машына, якая з'явілася ў 1982 годзе, была адпраўлена на дапрацоўку ў нямецкі горад Брэмерхафен, дзе сіламі невялікай фірмы Thiele Fahrzeugbau GmbH была ўзмоцнена бранёй і спецыяльным куленепрабівальным шклом.\nУ 2002 годзе для публічных выездаў кіраўніка каталіцкай царквы Папы рымскага Яна Паўла II быў распрацаваны новы папамабіль на базе пазадарожніка Mercedes-Benz M-клас. Так як Папа ў апошнія гады жыцця моцна хварэў і перасоўваўся ў інвалідным крэсле, то ў задняй частцы ML-папамабіля меліся адмысловыя апарэлі, па якіх крэсла Папы заязджалі прама ў салон.\nЗ 2007 года Папа Бенедыкт XVI карыстаецца нямецкім 296-моцным кабрыялетам Mercedes-Benz G-klasse. Таксама ў Бенедыкта XVI ёсць яшчэ два папамабіля ад Mercedes-Benz: M- і S-класа.\nУ маі 2005 года VW Golf, які некалі належыў кардыналу Ёзэфу Ратцынгеру (Josef Ratzinger), цяперашняму Папу рымскаму Бенедыкту XVI, быў прададзены на электронным аўкцыёне eBay за 190 тысяч еўра.\n↑ http://auto.km.ru/content/istoriya-papamobilya-ot-karety-do-elektromobilya Гісторыя «папамабіля»: ад карэты да электрамабіля(руск.)\n↑ http://autozine.info/archives/94 Аўта журнал: Папамабіль для Папы Рымскага(руск.)\nАўтаРэвю - 2005/№12(337)/ "Яго Высокапраасвяшчэнства..."(руск.)\nАўта журнал: Папамабіль для Папы Рымскага(руск.)\nГісторыя «папамабіля»: ад карэты да электрамабіля(руск.)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Папамабіль&oldid=3800814"


Васіль Гігевіч. Яшчэ снягі халодныя ляжалі\nЯшчэ снягі халодныя ляжалі\nКабінет у Зубава быў вялікі — з высокімі падвойнымі дзвярыма, з цёмна-карычневымі панельнымі дошкамі ўздоўж сцен, з двума сталамі, адным — вузкім і доўгім, а другім — невялікім, трохкутным, за ім Зубаў працаваў на адзіноце і прымаў наведвальнікаў у гадзіны асабістага прыёму. Яшчэ ў кабінеце меліся малапрыкметныя і мала каму вядомыя дзверы ў асобны пакойчык, дзе былі дыван, халадзільнік, нізкі столік, крэслы і шафа з посудам.\nЯгоны рабочы стол завалены папкамі, стосам спісаных папер, у якіх чужому чалавеку цяжка разабрацца. Але за гады работы з дапамогаю распісанага на тыдзень наперад перакіднога календара Зубаў налаўчыўся арыентавацца ў лабірынце зыходных і ўваходных пісем, даведак, рэкамендацый, статыстычных справаздач, планава-эканамічных паказчыкаў, нечаканых тэлефонных размоў, грозных тэлеграм — усяго, што непрыкметна забірала з ягонага жыцця дзень за днём, тыдзень за тыднем.\nШтотыднёвыя планёркі Зубаў праводзіў дзелавіта і коратка; калі з планам было добра, то Зубаў быў спакойны і нават усмешлівы, але як толькі пачынаўся завал у рабоце, Зубаў бялеў у твары, позірк ягоны станавіўся няўлоўны, унутры сябе Зубаў чуў высокі звон, ад якога станавіўся як бы іншым чалавекам, які мог ды і абавязаны адных — караць, другіх — мілаваць, і таму Зубаў тут жа, гледзячы не на людзей, а на паверхню бліскучага стала, халоднай матэматычнай логікаю пралічыўшы найлепшыя варыянты, кароткімі глухімі пытаннямі абрываў блытаныя тлумачэнні і апраўданні, без якіх падначаленыя не могуць абысціся, ён жорстка караў адных і мілаваў другіх, прысутныя ў кабінеце, пранікаючыся ягоным настроем, тут жа цішэлі, адчуваючы вышэйшую сілу, якой цяпер нічым пе запярэчыш і супраціўляцца якой няма сэнсу.\nПланёрка заканчвалася, прыціхлыя падначаленыя выходзілі з кабінета і толькі за прыёмнай, у калідоры заводакіраўніцтва, пачыналі перакідвацца між сабою словамі, напачатку ціха, а потым усё грамчэй і грамчэй, з радасцю і здзіўленнем адчуваючы слодыч свабоды, а ў гэты час усё яшчэ заведзены Зубаў падыходзіў да вялікага акна і, адсунуўшы цяжкую штору, доўга глядзеў на цёмныя прадаўгаватыя заводскія карпусы з пачарнелымі шыфернымі стрэхамі, на вузкія асфальтаваныя дарожкі, абсаджаныя зялёнымі кустамі, на тонкія фанерныя шчыты з заклікамі і дыяграмамі, — адсюль, з пятага паверха заводакіраўніцтва, усё на заводзе выглядала зменшаным: і грузавыя машыны, і электракары, якія, бы дзіцячыя цацкі, снавалі між цэхаў, на машынным двары, перад складамі гатовай прадукцыі. Нават праз падвойныя вокпы за Зубава даносілася роўнае гудзенне, і ён, адчуваючы сябе навечна звязаным з гэтым гудзеннем, адказным за гэтае гудзенне, усё яшчэ не мог супакоіцца.\nАле салодкі звон улады паступова заціхаў, і тады Зубаў адчуваў стомленасць.\nЗубаў быў класны спецыяліст, з якім лічыліся як у горадзе, так і ў міністэрстве; ён пачынаў кар’еру на гэтым жа заводзе, дзе працаваў і зараз, — спачатку рабочым, а потым, як па лесвіцы ўгору, падымаўся ад пасады да пасады: майстар, начальнік змены, планава-тэхнічны аддзел, галоўны інжынер і вось, у пяцьдзесят, як на вяршыні лесвіцы, з якой усё відно, — дырэктар.\nНа здароўе Зубаў не скардзіўся, ні ў маладосці, ні цяпер, як сам не раз жартаваў, гэтым яго бог не пакрыўдзіў, як не пакрыўдзіў бог мужчынскай прыгажосцю: атлетычнай рослай — сто восемдзесят пяць — постаццю, чорнымі жарсткаватымі валасамі па буйной галаве, дзе здалёк кідаліся ў вочы шырокі з рэзка акрэсленымі палоскамі вуснаў рот, прамы прадаўгаваты нос, густыя цёмныя бровы над гэткімі ж цёмнымі вачыма.\nЯшчэ з маладосці Зубаў прывык да асцярожна-ўважлівых ацэначных позіркаў як мужчын, так і жанчын, нават у незнаёмай кампаніі, дзе Зубава ніхто не ведаў, ён умеў павесці сябе так, каб да ягоных слоў і рэплік прыслухоўваліся.\nПравілы жыцця Зубаў упітваў хутка і ўдала; яшчэ са школы ён пачаў займацца прафесійным спортам — бегаючы чатырохсотметроўку, ён дайшоў да нарматыву майстра спорту, трапіў у зборную маладзёжную рэспублікі і гады два да службы ў арміі прападаў на зборах, надта хутка сталеючы, спазнаючы слодыч і горыч спартыўнага жыцця, якое закідвала ў розныя гарады краіны. У арміі ён трапіў у спартроту, дзе было яму ўжо знаёмае звыклае жыццё. Трэнеры ставілі яго на асобныя дыстанцыі, а яшчэ ахвотней — у эстафетах, бо лёгка і ўмела Зубаў «заводзіў» усю каманду на выйгрыш ды і сам удала раскладаў сілы на ўсёй дыстанцыі, не надта выкладаючыся на першай стометроўцы. Ён так і гаварыў маладзейшым: «Галоўнае, хлопчыкі, — націснуць на фінішы». Але бывала не раз і такое, што Зубаў з першай стометроўкі, рызыкнуўшы, ішоў у адрыў і — выйграваў, так нікога да сябе і не падпускаючы.\nПраз чатыры гады прафесійных заняткаў спортам, ужо адслужыўшы ў арміі, калі Зубаў пачаў адчуваць, што на апошняй стометроўцы не хапае паветра і перад кожным стартам ён міжволі пабойваецца не сапернікаў, а вось гэтых апошніх фінішных метраў, пасля якіх падгіналіся міжволі калені і пачынала ванітаваць, Зубаў кінуў спорт, хоць у рэспубліканскай зборнай яго яшчэ ахвотна трымалі, і болей на бегавой дарожцы ніколі не паказваўся.\nНа здзіўленне зборнікаў, Зубаў паступіў не ў інстытут фізічнай культуры, як гэта рабіла большасць спартсменаў, а ў політэхнічны, і не на стацыянар, а на вячэрняе аддзяленне, уладкаваўшыся на машынабудаўнічым заводзе. Калі вучыўся, Зубаў выбраў для сябе галоўныя важныя прадметы, па якіх на экзаменах атрымліваў пяцёркі; ягоная аналітычная і лагічная памяць здзіўляла і выкладчыкаў і аднакурснікаў, многія раілі яму ісці ў чыстую навуку, на што Зубаў чамусьці толькі пасмейваўся.\nЗубаў усё рабіў у свой час: пагуляўшы, пакуралесіўшы з дзяўчатамі ў маладосці, ён ажаніўся з адной прыгажуняй, на якую ў многіх гарэлі вочы; у трыццаць год у Зубава ўжо мелася дачка, двухпакаёўка ад завода, і ён ужо станавіўся на заводзе тым Зубавым, якога паважалі і начальства і рабочыя. Зубаў цаніў свае словы, не спяшаўся аплёўваць былых сяброў, з якімі па той ці іншай прычыне разыходзіўся, але калі ўжо з кім счэпліваўся — літасці не даваў.\nУ сорак год ён стаў галоўным інжынерам завода і, уламаўшы старога дырэктара, прыняўся за рэканструкцыю завода, перахапіўшы ў сваім міністэрстве імпартнае абсталяванне, якое меркавалася аддаць іншаму заводу. Яшчэ ён купіў легкавушку, займеў паляўнічага сабаку і тульскую двухстволку.\nТады ж Зубаў па-сапраўднаму сышоўся з Віктарам Аляксеевічам, амаль аднагодкам, гэткім жа немнагаслоўным дзелавым і хвацкім работнікам Мінцяжмаша, у якога Зубаў выбіў імпартнае абсталяванне.\nЯк толькі адкрываўся паляўнічы сезон, Зубаў і Віктар Аляксеевіч яшчэ ў пятніцу вечарам зрываліся з гулкага горада ў восеньскую аголенасць і стыласць, дзе вачам з непрывычкі было вольна і нават слязліва ад пранізлівага халаднаватага ветру; ступаючы кірзачамі па гулкай прамерзлай зямлі, пільна ўзіраючыся ўдалеч, дзе на краі поля цямнеў вузкай, у палец, палоскаю лес, Зубаў адпачываў, неяк фізічна адчуваючы, як адыходзяць, адвальваюцца клопаты пра рэканструкцыю, недаробкі, недапастаўкі, без якіх, здаецца, немагчыма абысціся. І тое, што побач ішоў Віктар Аляксеевіч, які на рабоце прыкрываў Зубава зверху, прыносіла супакоенасць. Зубаў ужо добра разбіраўся, хто ў гэтым жыцці пад кім ходзіць, хто заказвае музыку, а хто — танцуе пад яе, ён цвяроза ацэньваў сваё месца ў складанай высачэзнай пірамідзе пасад і званняў і мо таму не зарываўся лішне, але і свайго не збіраўся выпускаць, балазе разам з Віктарам Аляксеевічам адчуваў сябе дружным тандэмам, якому яшчэ прабівацца і прабівацца туды, наверх...\nНачавалі яны ў хаце знаёмага лесніка. І вясковая лазня, і вячэра за драўляным самаробным сталом, і доўгія, за поўнач, паўпрыглушаныя размовы пра перспектыву, пра начальства, пра тыя нябачныя складаныя сувязі ў высачэннай пірамідзе — усё ў тыя вечары было салодкім і лёгкім.\nА назаўтра яны зноў ішлі ў поле ці на ўскраіну лесу, і там, прыслухоўваючыся да далёкага, ледзь чутнага якатання, адчуваючы прыемны цяжар двухстволкі, пільна, са звярынай прагнасцю ўзіраючыся ўдалеч, Зубаў адчуваў у сабе асаджэнне нязнанага дагэтуль пачуцця, якое яшчэ вастрэй апякала, калі цэліўся, і пазней, калі дужай рукою адзіным кароткім рыўком ламаў двухстволку і ў паветры чуўся востры пах спаленага пораху.\nПотым яны вярталіся ў гарадскія ўтульныя кватэры, прасветленыя, абветраныя, і ўвесь панядзелак Зубаў усё яшчэ не мог па-сапраўднаму ўключыцца ў работу. Як і не мог першыя дні глядзець тэлевізар.\nДы жыццё брала сваё, і Зубаў тут жа ўцягваўся ў штодзённыя заводскія клопаты, якія чым далей, тым болей і грузней навальваліся на ягоныя плечы.\nАд сарака да пяцідзесяці Зубаву здавалася, што ён і не жыў, а ўсё толькі прыцэльваўся да таго сапраўднага жыцця, якое пачнецца, калі прызначаць дырэктарам завода. Гэта была ягоная мара. У адным слове «дырэктар» Зубаву адчувалася штосьці самастойнае і нікому не падуладнае. Мо таму што Зубаў быў надта заняты, ён неяк і не прыкмеціў, як прывучыў жонку да сваіх позніх, за поўнач, вяртанняў пасля ўрачыстых пускаў, пасяджэнняў, сустрэч і праводзін дэлегацый, калі, злёгку ківаючыся, вяртаўся ў кватэру і доўга са здзіўленнем глядзеў на ложак, дзе, загорнутая белай коўдраю, спакойна і соладка спала жонка. З дзесяцігадовага падлетка дачка выцягнулася ў гнуткую дзяўчыну, якая тут жа, васемнаццацігадоваю, выскачыла замуж за дваццаціпяцігадовага аспіранта. Зубаў не любіў свайго ціхага, маўклівага зяця, які ўвесь час хаваў позірк, ён здагадваўся, што, як і многія, зяць жаніўся з-за перспектывы, якую Зубаў яму вымушаны даць, ды што ён мог зрабіць?..\nА так, здавалася Зубаву, ён і не старэў, ён проста набіраў вагу ў вачах саслужыўцаў і знаёмых па горадзе, толькі вось на паляванне ён выбіраўся ўсё радзей і радзей — то не хапала часу, то трэба было сустракаць і праводзіць гасцей, а то — проста не хацелася.\nАпошнія гады, калі Зубаў разам з Віктарам Аляксеевічам выбіраўся на паляванне, яны ўжо мала блукалі па прасветленых ціхіх палях; цяпер яны ехалі не да лесніка, а ў спецыяльны паляўнічы домік, што хаваўся ў лесе, у той домік, дзе было ўсё гатова да іх прыезду: і ліцэнзія, і загоншчыкі з сабакамі, і нават агледжанае лежбішча звера. І вось, як на заводскім канвееры, пасля зычнай каманды, пачыналіся крыкі, брэх сабак, нечаканы трэск ламачча і — доўгачаканае бабаханне, ад якога зверу, каб і ўздумаў, нідзе не было падзецца.\nПад раніцу ад выпітага і з’едзенага ў роце ў Зубава ўсё перасыхала, ён прачынаўся яшчэ сцямна, прагна піў ваду, стараўся заснуць зноў і не мог, бо моцна балела галава. Штосьці падымала яго з цёплага ложка і выганяла з доміка ў яловы лес, які ўшчыльную ціснуўся да самых вокан. У белаватым тумане амаль нічога не бачылася, з вільготных ялін капала, чмокала, і здавалася, што дрэвы, туман, нябачныя звяры і птушкі — усё гэта нешта адно, жывое і суцэльнае, у якім жывому чалавеку ніколі пе разабрацца.\nА потым Зубаў вяртаўся назад, у цяпло, дзе паслухмяны шафёр Косця гатаваў на газавай пліце каву, без якой апошнія гады Зубаў не абыходзіўся.\nЁн вычакаў сваё, іх тандэм і сапраўды прарваўся наверх, мара ўвачавідкі збывалася, ды чамусьці супакоенасці і шчасця яна не прыносіла.\nУ тую восень Зубаў упершыню адчуў, што душа ягоная размываецца. Штосьці новае, не падуладнае Зубаву ўваходзіла ў жыццё, і таму ўсё часцей пасля планёрак, забыўшыся на работу, Зубаў застываў ля акна кабінета, нерухома, як на штосьці чужое і загадкавае, глядзеў на заводскія карпусы, на невялічкія, калі глядзіш зверху, людскія постаці, што снавалі туды-сюды па тэрыторыі, на высачэзны заводскі комін, з якога ўвесь час выносіўся ў неба едкі белавата-шэры дым, — у яснае падвор’е гэты дым падымаўся ўгору, памалу размываючыся ў чыстым блакіце, а ў ветраныя дажджлівыя дні яго злізвала з вяршыні коміна і ціснула да заводскіх карпусоў, да гарадскіх будынін, і тады ў заводскім мікрараёне людзі скардзіліся на горла...\nНешта падобнае бывала ў Зубава і дагэтуль; як і цяпер, у ягоным жыцці надыходзілі імгненні, калі ўсё ні з таго ні з сяго абрыдвала: і сям’я, і работа, і саслужыўцы, — непрыемнае цяжкое пачуццё агіды і стомы паяўлялася ў Зубава, і ён тады, хаваючыся ад знаёмых і незнаёмых, не ведаў, за што, апроч чаркі, ухапіцца. Зубаў тады разумеў словы, якія чуў ад пажылых людзей: «Душа баліць». Але, услед за душэўным болем, чамусьці так атрымлівалася, у Зубава пачыналіся непрыемнасці, клопаты, і ён, цераз сілу ламаючы душэўны боль, вымушаны быў вылузвацца з непрыемнасцей.\nІ якраз гэта яго лячыла.\nЦяпер жа непрыемнасцей у Зубава не намячалася, проста ўсё вастрэй і ярчэй надыходзіла адчуванне няяснасці, размытасці ўсяго на свеце, балазе ўсчынаўся вецер новых перамен: адных здымалі, новых прызначалі, адусюль на трыбуны палезлі дэмагогі, якія нядаўна сядзелі, як мышы пад вешкам, — нахрапіста і адчайна яны наводзілі парадкі ў чужых агародах, ківалі і раілі, указвалі і крытыкавалі, зверху штодня, як снег на галаву, сыпаліся ананімкі, скаргі, камісіі, праверкі... На планёрках Зубаў адчуў, як штосьці новае непаслухмянае ўсё выразней праразаецца і ў позірках, і ў пакуль што нясмелых рэпліках падначаленых, яно, гэтае новае, глушыла пытанні і загады Зубава, рабіла Зубава не тое што нясмелым, а проста — бяссільным перад тымі няяснымі пакуль зменамі, якія павінны былі зачапіць і яго.\nЗубаў не ведаў, што такое — душа, ды і, як сын свайго разумнага, рацыянальнага веку, ён не верыў ні ў якую душу; яшчэ з маладосці ён верыў у свае здольнасці, у сваё здароўе, у навуку ва ўсякім разе, — спланаваўшы сваё жыццё так, як некалі планаваў бег на чатырохсотметроўцы, цяпер, калі толькі-толькі ўдала выходзіў на фінішную жыццёвую прамую, ёы сутыкнуўся з нечым незапланаваным.\nАдзіная надзея была на тое, што, як і дагэтуль, новыя клопаты і новыя непрыемнасці прымусяць забыцца пра гэты душэўны боль.\nВіктар Аляксеевіч загрымеў на апошняй міністэрскай калегіі, па ўсім можпа было здагадацца, што нехта магутна пачынаў капаць і пад Зубава, — ды цяпер нават і гэта не ўзбадзёрыла... У тую восень як ніколі дагэтуль думалася не пра будучае, а пра мінулае: пра паляванні, пра тых жанчын, з якімі сустракаўся ў маладосці і якіх лёгка пакідаў з упэўненасцю, што некалі ў яго будзе большае шчасце...\nПасля работы Зубаў ехаў дамоў, дзе спадзяваўся знайсці супакаенне. Ён заходзіў у свой пакой, які называў кабінетам, — на сцяне шарэла шкура ваўка, забітага ім некалі, ля сцяны стаяла канапа, а ля акна — пісьмовы стол з тэлефонам. Але, як толькі Зубаў заходзіў у кабінет, станавілася яшчэ цяжэй, хоць назад на завод вяртайся.\nЗ паўгадзіны ён непарушна ляжаў па канапе, заплюшчыўшы вочы. Але цішыня давіла гэтак жа, як і напачатку, ён урэшце не вытрымліваў, падымаўся і выходзіў з кабінета. «Ты куды гэта?» — жонка запытальна глядзела ў вочы. «Па рабоце трэба заскочыць», — і яе пытанні, як і\nягоны адказ — усё было адрэпеціравана за гады, і кожны на сённяшні вечар ведаў свае правы і абавязкі і не думаў замахвацца на правы і абавязкі іншага.\nУ машыне Зубаву станавілася лягчэй. Гледзячы на вячэрнія, асветленыя ліхтарамі вуліцы, Зубаў адчуваў часовую палёгку, але ведаў: ненадоўга.\nПрыпыніўшыся ля вулічнага тэлефона-аўтамата, Зубаў выходзіў з машыны і пачынаў званіць.\nПазней, калі пакідаў кватэру адзінокай жанчыны, яму хацелася напіцца — да ачмурэння, каб нічога не помніць.\nАле ён ужо ведаў: як і паляванне, як і знаёмствы з жанчынамі, як і выпіўкі — усё завязана...\nЧаму, адкуль такі нясцерпны душэўны боль?\nЁн не ведаў гэтага і таму інтуітыўна шукаў выйсця: вечарамі спрабаваў гаварыць з жонкаю, ды нічога не атрымлівалася, бо за адзін вечар не мог адматаць назад дваццаць пяць сумесна пражытых год; ехаў да дачкі ў госці, але і там адчуваў сябе ўсяго толькі — госцем, хай сабе і жаданым, ды ўсё ж — госцем.\nПрыхапіўшы ружжо, Зубаў выязджаў за горад, цяпер ужо без сабакі і без Віктара Аляксеевіча. Як жа ўсё цяпер змянілася, стала занадта празрыстым і ясным — ніякага новага пачуцця ў душы не паяўлялася. Прыпыніўшы машыну на ўзлеску, Зубаў доўга, не вылазячы з машыны, глядзеў на аголены, празрысты лес, на далёкія ціхія палі, над якімі дымілася нізкае цяжкое неба.\nЯк бы штосьці надта важнае трэба было ўспомніць ці зрабіць Зубаву.\nЯк жа ўсё няправільна ў ягоным жыцці атрымлівалася! З маладосці ён добра ведаў, што трэба ад жыцця, і таму браў тое, што давалі слодыч і супакоенасць; ён быў не горшы за іншых, — разлічыўшы сілы на ўсю адпушчаную дыстанцыю, ён пайшоў па ёй, і вось цяпер хтосьці нябачны ўмяшаўся і прымушаў збочваць з дыстанцыі.\nКуды, у які бок яму збочваць?\nШтосьці грознае прыадкрывалася Зубаву ў такія імгненні, і ён, каб пазбавіцца гэтага грознага, праз сілу выганяў сябе з машыны і прымушаў блукаць па халоднай пустой зямлі.\nНарэшце выпалі белыя халодныя снягі, якія пазасыпалі вясковыя дарогі — не прабіцца...\nЗіма ў той год здавалася такой доўгай, якой не была і ў маленстве. Ён усё спадзяваўся, што пад вясну боль адпусціць і яму палягчэе.\nУ той вечар Зубаў вярнуўся дамоў сцішаны і нават супакоены, — у канцы лютага, калі ў горадзе снегу ўжо амаль і не было, ён адчуў, што ў яго ўжо няма сіл змагацца з тым грозным і нябачным, што незапланавана ўмяшалася ў жыццё... Жонка вярнулася з работы раней звычайнага, і Зубаў, зірнуўшы на кухню, папрасіў заварыць свежага чаю. Здзіўлена бліснуўшы вачыма, жонка паставіла чайнік на газавую пліту. Калі ён прысеў да белага кухоннага стала, жонка, наліваючы ў кубак чай, з усмешкаю спытала: «Ну, куды ж ты сягоння лыжы навастрыў?» І тут ён зразумеў, што надзея па збавенне згасла, і чай гарачы ён дапіваў праз сілу, маўкліва, стараючыся не глядзець жонцы ў вочы.\nРужжо ён вынес раней, паклаўшы яго ў машыне на задняе сядзенне, таму, зірнуўшы напаследак на распаўнелую, чужую яму жанчыну, Зубаў спусціўся ўніз, дзе ля пад’езда дзевяціпавярховай стандартнай будыніны бялела машына.\nКалі ехаў па горадзе, да фізічнага болю захацелася ўбачыць унука. Таму завярнуў на знаёмыя вуліцы.\nДачка, адчыняючы дзверы, здзівілася, а потым штосьці радаснае бліснула на яе твары. На руках трымала двухгадовага сына. Убачыўшы радасны бляск, Зубаў ледзьве не застагнаў. А потым, як і звычайна, прымусіў узяць сябе ў рукі, загаварыў з дачкою тым фальшыва-вясёлым голасам, якім прывык гаварыць з ёю яшчэ з той пары, калі яна хадзіла ў восьмы клас. Ён нават узяў унука на рукі, ды — ненадоўга: пачалася па тэлевізары вячэрняя казка, і малы тут жа пацягнуўся з ягоных рук да экрана, дзе былі парасяткі і сабачкі.\nІ гэта Зубава чамусьці разанула, абразіла нават,— і зноў тое грознае, няўмольнае, ад чаго імкнуўся пазбавіцца ўсю восень і ўсю зіму, навалілася каменем, і ён адчуў сябе страшэнна вінаватым перад дачкою, таму тут жа пачаў развітвацца, баючыся глядзець у яе вялікія вочы, якія хутка набракалі трывогаю...\nЁн усё яшчэ на штосьці спадзяваўся. Спадзяваўся, штоміліцыя спыніць. Што дарога за горадам раскісла і да лесу ён не праскочыць.\nАле за горадам яшчэ была зіма, дарога пе раскісла, проста снег пасля адлігі апаў да самай зямлі. Даўнавата сцямнела, ён ехаў з уключанымі фарамі і ўсё баяўся, каб не праскочыць знаёмы паварот.\nНе праскочыў — паказалася вузкая дарожка, што вяла ад бальшака ў лес. Збавіўшы хуткасць, ён завярнуў, і тут святло фар уперлася ў невысокі сумёт, які сярод зімы намяло перад самым лесам. Дрыготкай, нейкай чужой рукою Зубаў пераключыў перадачу, спачатку газануў, а потым скінуў газ. На хуткасці машына праскочыла сумёт і надта ўжо ціха ўкацілася на лясную дарожку, дзе снегу было не так ужо і шмат — як у іншы свет... Зубаў глыбока ўздыхнуў і толькі цяпер, як пасля цяжкой работы, выцер далонню ліпкі пот з ілба. Зразумеў: самае пакутлівае — навек у мінулым...


Прыходзьце за прыгажосцю! — Techkrait . "",\n01.06.2011 1362 Анжелика 3 комментария\nНа пытанне: “Чым захапіла яе прафесія цырульніка?” Наталля Пакідзька, што працуе ў жаночай зале цырульні Дома быту, пераканаўча адказала: тым, што яна цікавая і стваральная.\n— Ты пастаянна зносішся з людзьмі, — гаварыла Наталля, — а чалавечыя зносіны нічым не заменіш.\nКалі ж гаварыць аб стваральнасці, дык і тут Наталля мае рацыю. Як будаўнікі ствараюць сваімі рукамі цэлыя гарады, так цырульнік стварае людзям добры настрой. І чым больш ён майстравіты, таленавіты, тым лепшы настрой будзе ў кліента.\nМіж іншым, у цырульніка Наталлі Пакідзька, шмат кліентаў, прычым пастаянных, якіх гэты майстар прыцягвае і сваім творчым “почыркам”, і здольнасцю задаволіць жаданне кліента, і камунікабельнасцю, што таксама немалаважна ў рабоце з людзьмі.\nНаталля — адна з тых спецыялістаў, якія не замыкаюцца ў сабе, а пастаянна самаўдасканальваюцца. Яна чытае шмат спецыяльнай літаратуры, не прапускае магчымасці паехаць на курсы, удзельнічае ў розных семінарах, якія, на яе думку, шмат дапамагаюць не толькі ў плане набыцця ўласнага вопыту, але і даюць магчымасць не адставаць ад сучаснай моды, ісці ў нагу з ёй.\n— Што б там ні было, якія б праблемы ні суправаджалі нас і наша жыццё, — гаварыла Наталля, — жанчына заўсёды павінна быць жанчынай, а значыць, прыгожай. Таму ў першую чаргу мне хацелася б звярнуцца да прадстаўніц цудоўнай паловы і сказаць: нягледзячы ні на што, любіце сябе, імкніцеся самі сабе ствараць добры настрой, а мы, цырульнікі, гатовы дапамагчы вам у гэтым. Словам, прыходзьце да нас за прыгажосцю.\nНА ЗДЫМКУ: цырульнік жаночай залы цырульні Дома быту Наталля Пакідзька.\n← Водар лукаўскіх траў\nУславілі Радзіму ў песнях →\nПрыходзьце за прыгажосцю!: 3 комментария\n13.06.2011 в 9:45 пп\nМне кажется. что в КБО есть и лучше мастера -парикмахеры. И клиентуры побольше и обращение получше, хоть и возраст не большой\n04.10.2011 в 6:23 пп\nа ты сама возьми бритву и побрейся на лысо и мастера не неадо будут)))


Народныя сродкі для павышэння патэнцыі ў мужчын - Macho Man\nНародныя сродкі для павышэння патэнцыі ў мужчын без пабочных эфектаў\nНародныя сродкі для павышэння патэнцыі ў мужчын\nЦяжкі фізічны праца, дрэнная экалогія, пастаянныя стрэсы і складанасці ў асабістым жыцці – усё гэта негатыўна ўплывае на якасць інтымнага жыцця мужчын, часта прыводзячы да зніжэння лібіда. Не многія прадстаўнікі моцнага полу спяшаюцца з такой далікатнай праблемай да лекараў, імкнучыся выправіць праблему ўласнымі сіламі. Дапамагчы справіцца з сэксуальнай дысфункцыяй могуць дапамагчы простыя і даступныя ўсім народныя сродкі.\nЯк падняць патэнцыю ў мужчын народнымі сродкамі\nМужчынскае лібіда можа зніжацца па шэрагу прычын – гэта пастаянныя стрэсы, нервовае перанапружанне, псіхалагічны бар'ер, курэнне. Павышэнне патэнцыі народнымі сродкамі мае на ўвазе выкарыстанне спецыяльных гарбаты, адвараў з траў, кантраснага душа і духмяных ваннаў, масажу з olea aromatum. Спрыяльна ўплывае на патэнцыю працяглы адпачынак, заняткі спортам і правільнае харчаванне.\nУ любым выпадку паляпшэнне патэнцыі ў мужчын народнымі сродкамі варта праводзіць толькі пасля кансультацыі з лекарам. Старадаўнія рэцэпты будуць эфектыўнымі толькі, калі прычыны зніжэння лібіда ніяк не звязаныя са здароўем. Калі ж лекар дыягнаставаў аденому, прастатыт або іншыя захворванні палавой сферы, трэба пачаць прыём антыбіётыкаў і іншых лекаў, рэкамендаваных a proctologist, а народныя рэцэпты выкарыстоўваць у якасці дапаможных сродкаў.\nШматгадовая практыка паказвае, што асабліва эфектыўнымі пры лячэнні эректільной дысфункцыі аказваюцца лекавыя расліны. Іх прызначаюць у якасці monacredit або ў складзе комплекснай тэрапіі ў выглядзе травяных збораў. Каб быць абсалютна ўпэўненымі ў правільным зборы і захоўванні лекавых раслін, спецыялісты рэкамендуюць набываць іх у аптэцы.\nНародныя сродкі для павышэння патэнцыі ў мужчын з травой валодаюць шырокім спектрам дзеяння. Яны не толькі спрыяльна адбіваюцца на мужчынскім лібіда, але і спрыяюць ўмацаванню арганізма, павышэнню імунітэту. Некаторыя з траў валодаюць decongestant, супрацьзапаленчымі і антыбактэрыйнымі ўласцівасцямі. Фітатэрапія пераважная для тых пацыентаў, у якіх ёсць мноства супрацьпаказанняў да звычайных лекаў.\nНастоі з траў практычна не аказваюць пабочных эфектаў, але для дасягнення патрэбнага выніку прымаць іх варта працяглымі курсамі. У барацьбе за мужчынскае здароўе добра зарэкамендавалі сябе такія расліны:\nКрапіва. З яе рыхтуюць настойкі на спірце, адвары, сумесі, проста дадаюць у ежу. Створаныя лекі на аснове гэтага расліны павышаюць сэксуальнае цяга, нармалізуюць функцыі мочеполовой сістэмы, дапамагаюць у лячэнні захворванняў, якія становяцца прычынай эректільной дысфункцыі. Перад пачаткам выкарыстання крапівы варта ўлічыць, што яна павышае згусальнасць крыві, таму людзям з высокім рызыкай тромбаўтварэння лепш адмовіцца ад такога лячэння.\nЖэньшэнь. Корань гэтай расліны актыўна выкарыстоўваецца пры вытворчасці лекаў і біядабавак, прызначаных для лячэння імпатэнцыі. Расліна валодае tonic ўласцівасцямі – спрыяе пашырэнню сасудаў, зараджае энергіяй, аказвае ўплыў на ўтрыманне эрэкцыі, прадухіляе заўчаснае семявывяржэнне, абуджае жаданне. Прыём жэньшэня проціпаказаны пры інфекцыйных захворваннях, крывацёках, запаленчых працэсах.\nЧабор або чабор. Змяшчае вялікую колькасць флаваноідаў, дубільных рэчываў, арганічных кіслот, якія станоўча адбіваюцца на патэнцыі. Чабор выкарыстоўваюць для прафілактыкі прастатыту, адэномы, імпатэнцыі. Расліна павялічвае колькасць рухомых народкаў.\nКорань аеру. У расліне змяшчаецца камедь, аскарбінавая кіслата, камфара і магній. Яны аказваюць танізавальнае і агульнаўмацавальнае дзеянне. Корань аеру стымулюе прадукцыю насеннай вадкасці, ўзмацняе палавая цяга. Для дасягнення эфекту народныя лекары рэкамендуюць разжоўваць карэньчыкі па тры разы ў дзень.\nСвятаяннік. Гэта расліна выкарыстоўваюць як для monolecte, так і ў складзе комплекснай тэрапіі. Пры кароткачасовым ўжыванні святаянніка абуджаецца цікавасць да сэксу, узмацняецца жаданне. Пры працяглым выкарыстанні трава дапамагае справіцца са стрэсавымі сітуацыямі, павышае настрой, дапамагае прадухіліць захворванні мочеполовой сферы.\nДуброўнік. Народная медыцына лічыць гэта расліна незаменным пры лячэнні палавых праблем у мужчын. Трава дуброўнік прадухіляе заўчаснае семявывяржэнне, аказвае выяўленае узбуджальнае дзеянне, дапамагае пры прафілактыцы прастатыту. Гаючымі ўласцівасцямі валодаюць адвары, arcu libero настойкі дуброўніка.\nПастэрнак. Караняплоды гэтай расліны ўтрымліваюць вітаміны, мінеральныя рэчывы, аскарбінавую кіслату. Пастэрнак дапамагае ўмацаваць імунітэт, супрацьстаяць простудам, у спалучэнні з мёдам павышае патэнцыю ў мужчын.\nГінкго білоба. Гэта рэдкае расліна, таму знайсці яго ў аптэцы ў чыстым выглядзе складана. Гінкго білоба ўваходзіць у склад гомеапатычных прэпаратаў і спецыяльных дабавак для мужчын. Расліна нармалізуе кровазварот у інтымнай зоне, зніжае ўзровень цукру і халестэрыну ў крыві.\nАлоэ. У лячэбных мэтах выкарыстоўваюць сок алоэ. З яго рыхтуюць спецыяльныя сумесі з віном, сокам цытрыны, мёдам, арэхамі. Алоэ паляпшае кровазварот у інтымнай зоне, спрыяе павышэнню лібіда.\nЭксперты перакананыя, што многія сэксуальныя магчымасці чалавека шмат у чым залежаць ад таго, якую ежу ён есць. З глыбокай старажытнасці людзі выкарыстоўвалі прадукты расліннага і жывёльнага паходжання, якія спрыяюць павышэнню патэнцыі. Сёння іх прынята называць афрадызіякам, што даслоўна перакладаецца – любоўны асалоду. Самымі моцнымі стымулятарамі патэнцыі лічацца:\nКакос – павялічвае колькасць і якасць спермы. Какосавае малако, змяшанае з мёдам, эфектыўна здавальняе смагу, спрыяе паляпшэнню стрававання, павышае сэксуальнае цяга.\nФінікі – старажытнае сродак для павелічэння лібіда. Ядомыя плады насычаюць кроў глюкозай, неабходнай пры працяглым палавым акце.\nЯйкі – бялковы прадукт, выступае ў ролі якаснага сэксуальнага стымулятара. Сам Казанова для стымуляцыі эрэкцыі рэкамендаваў выпіваць перад кожным палавым актам па 1 rudis яйку.\nЧаснык – змяшчае рэдкі мікраэлемент германій. Хоць бы зубок часныку абавязкова ўключаюць у дыету для прафілактыкі імпатэнцыі, звязанай з звужэннем сасудаў.\nПятрушка, кроп, кінза – вострыя прыправы, якія не толькі павышаюць мужчынскую дзеяздольнасць, але і дапамагаюць прыбраць прыкметы стомленасці, павышаюць узровень тэстастэрону ў крыві.\nСучасная медыцына сцвярджае, што палавая сфера як жанчыны, так і мужчыны не можа нармальна функцыянаваць, калі арганізм будзе пакутаваць ад дэфіцыту вітамінаў Е, А, У і С.\nСродкі на аснове лекавых траў\nМногія лекавыя сродкі па народных рэцэптах вырабляюць на аснове траў і раслін. Гэта могуць быць пажыўныя сумесі з мёдам і арэхамі, настойкі, адвары, настоі. Народныя сродкі маюць масу пераваг, у параўнанні з традыцыйнымі прэпаратамі. Гэта:\nмінімум супрацьпаказанняў і пабочных эфектаў;\nнеабходнасць выкарыстання толькі натуральных кампанентаў;\nдаступны кошт інгрэдыентаў, у параўнанні з таблеткамі, кроплямі і іншымі медыкаментамі;\nНастой крапівы з чырвоным віном і мёдам\nПякучыя лісце крапівы валодаюць масай карысных уласцівасцяў, таму расліна карыстаецца асаблівай папулярнасцю сярод зёлак і прыхільнікаў нетрадыцыйнай медыцыны. Для паляпшэння патэнцыі народныя herbalists рэкамендуюць прыгатаваць наступнае сродак:\n100 грам здробненай травы усыпаць у тэрмас.\nЗаліць крапіву 300 мл кіпеню.\nНастойваць 5-6 гадзін.\nПрымаць пры парушэннях сэксуальнай сферы па ½ шклянкі 3 разы ў суткі да ежы.\nДля паляпшэння густу да напою можна дадаць 1 ч. л. мёду.\nКурс лячэння – 1-2 месяцы.\nЧабор змяшчае масу карысных рэчываў, сярод якіх асобна варта вылучыць цынк і малібдэн. Гэтыя мінералы дапамагаюць справіцца з многімі сэксуальнымі праблемамі – павышаюць лібіда, паляпшаюць кровазварот, прадухіляюць раннюю эякуляцыю. Чабор выкарыстоўваюць для падрыхтоўкі сумесяў з іншымі phytocomponents, настояў і адвараў. Пры эректільной дысфункцыі дзейсна такое народны сродак:\nНеабходна ўзяць 100 грам сушаных кветак чабора.\nПерасыпаць у тэрмас, заліць 200 мл кіпеню.\nНапой настаяць 1-2 гадзіны.\nУвесь аб'ём трэба выпіць на працягу дня.\nКурс лячэння – 2-3 месяцы.\nАдвар рабіны і шыпшынніка\nПлён шыпшынніка і рабіны прынята выкарыстоўваць для ўзмацнення імунітэту, лячэння грыпу і прастуды. Гэтыя ягады могуць узмацніць сэксуальнае цяга і станоўча паўплываць на мужчынскае здароўе. Адвары і настоі з рабіны з шыпшынай дапамагаюць зняць запаленне прадсталёвай залозы, танізуюць, нармалізуюць абменныя працэсы, павышаюць цяга. У народнай практыцы часта выкарыстоўваецца такое камбінаванае сродак:\nВазьміце 150 грам сушаных пладоў рабіны, 50 г шыпшынніка.\nДадайце да ягадах 50 грам сухіх лісця агрэста.\nЗаліце інгрэдыенты 1 літрам кіпеню.\nUlcus напой на павольным агні 20 хвілін.\nПасля астывання лекі працадзіце.\nПрымайце па 200 мл 3 разы ў суткі.\nПрацягласць тэрапіі – 1-2 месяцы.\nМёд і пропаліс\nTonic, tonic і супрацьзапаленчымі ўласцівасцямі валодаюць усе прадукты пчалярства. Для ўзмацнення патэнцыі народныя лекары рэкамендуюць ўключыць у свой рацыён мёд, замяніўшы гэтым смачным прадуктам трысняговы цукар. З пропалісу рыхтуюць настойкі на спірце. Прымаць такія лекі трэба з асцярожнасцю ўсім тым, хто пакутуе харчовай алергіяй.\nУ якасці дэсерту мужчынам, якія пакутуюць ад паніжанага лібіда, рэкамендуецца есці мядова-арэхавую сумесь. Можна выкарыстоўваць любыя арэхі – фісташкі, кешью, але лепш астатніх зарэкамендавалі сябе грэцкія. Рэцэпт прыгатавання смачнага лекі просты:\nЗмяшайце ў роўных прапорцыях вадкі мёд і вычышчаныя ядра грэцкіх арэхаў.\nДля зручнасці перад змешваннем грэцкія арэхі можна трохі здрабніць.\nДадайце да сумесі 2 дзелькі курагі, 1 фінік (сухафрукты ўзмоцняць эфект ад лекі).\nПрымаць арэхава-мядовы дэсерт трэба па 1 сталовай лыжцы двойчы з дзень.\nКурс лячэння не павінен перавышаць двух тыдняў.\nМалако з настойкай пропалісу\nНаймагутным biostimulant арганізма з'яўляецца пропаліс. Ён не толькі павышае патэнцыю, але і здымае запаленчыя працэсы прадсталевай залозы (калі такія маюцца), забівае мікробаў, стымулюе імунітэт, здымае болевыя адчуванні пры мачавыпусканні. Для лячэння імпатэнцыі неабходна прыгатаваць такі сродак:\n20 грамаў пропалісу здрабніце, складзеце ў банку.\nЗаліце 80 мл спірту або добрай гарэлкай.\nБанку прыбярыце ў цемнае, прахалоднае месца.\nНастойвайце лекі 2 тыдні, перыядычна quatiens.\nГатовую настойку прымайце з цёплым малаком па 3-4 разы ў дзень. На 1 шклянка вадкасці трэба ўзяць 40 кропель лекі.\nПрацягласць тэрапіі – 2 тыдні.\nРэктальныя свечкі з васковай мядовага жмыха\nПазбавіцца ад запалення прадсталевай залозы, вылечыць гемарой, павысіць палавая цяга эфектыўна дапамагаюць прадукты жыццядзейнасці васковай молі – жмых. З яго робяць рэктальныя свечкі па такім рэцэпце:\nЗмяшайце роўнымі прапорцыямі гарэлку і cera жмых.\nПракіпяціце склад на паравой лазні да таго стану, калі сумесь набудзе карамельных адценне і пачне гусцець.\nНе здымаючы з паравой лазні, дадайце да інгрэдыентаў badger або свіны тлушч.\nЗ злегку астылай сумесі сфармуйце рукамі свечкі.\nЗахоўвайце супазіторыі ў халадзільніку, выкарыстоўваючы па 1 свечцы перад сном.\nКурс лячэння – 3-5 дзён.\nЗамест жывёльнага тлушчу можна ўзяць аптэчны гліцэрына і вазелін, які перад змешваннем трэба растапіць на паравой лазні. Некаторыя народныя лекары рэкамендуюць дадаваць да suppositories сок алоэ. Для гэтага неабходна ўзяць лісце расліны, старэй трох гадоў, здрабніць і адціснуць сок. Перад увядзеннем свечак у задні праход, лепш апаражніць кішачнік і зрабіць клізму.\nМядова-cucurbita сумесь для ўзмацнення эрэкцыі\nУзмацніць сэксуальнае цяга добра дапамагаюць гарбузовыя семечкі. Яны нармалізуюць працу прадсталевай залозы, аднаўляюць рэпрадуктыўную функцыю ў мужчын, паляпшаюць якасць спермы і рухомасць народкаў. Пры барацьбе з імпатэнцыяй добра зарэкамендавала сябе такое народны сродак:\nГарбузовыя семечкі высушыце ў духоўцы або натуральным спосабам, ачысціце ад лупіны.\nЗмяшайце насенне з мёдам у роўнай долевым суадносінах.\nПрымайце смачнае лекі па 6 раз у дзень па 1 сталовай лыжцы пасля ежы.\nКурс лячэння не павінен перавышаць чатырох тыдняў.\nАдвар кары aspen\nКара дрэва асіны валодае выяўленымі мочэгоннымі, болесуцішальнымі, ўмацоўваюць і супрацьзапаленчымі ўласцівасцямі. Гэты інгрэдыент ўваходзіць у склад шматлікіх лекавых сродкаў, дзеянне якіх накіравана на ўзмацненне лібіда. Перад пачаткам лячэння варта пераканацца ў адсутнасці супрацьпаказанняў. Адвары і настойкі з асіны проціпаказаныя людзям з алергіяй, язвай страўніка, гастрытам або іншымі захворваннямі страўнікава-кішачнага гасцінца.\nПры парушэннях сэксуальнага цягі рыхтуюць такі адвар:\n200 грамаў сушанай кары здрабніце.\nЗаліце прадукт 1 літрам кіпеню.\nДавядзіце да кіпення на слабым агні, астудзіце.\nДайце права настаяцца 2-3 гадзіны, затым працадзіце.\nПрымайце па 100 мл за сняданкам, абедам і вячэрай.\nСтандартны курс лячэння – 5-6 дзён.


22 лістапад 2019, 14:14\nАрцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч падчас выступу ў віленскім Катэдральным саборы\nПерапахаваньне паўстанцаў 1863–64 гадоў мае вялікае значэньне для Беларусі, а адзін зь лідэраў паўстаньня Канстанцін Каліноўскі ўсьведамляў беларусаў як асобную нацыю, якая мае права на самавызначэньне, — сказаў арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч, мітрапаліт Менска-Магілёўскі, у сваім выступе пасьля імшы ў Віленскай катэдры.\n«Паўстанцы былі прадстаўнікамі розных народаў і веравызнаньняў. Але ўсе яны змагаліся з царызмам за свабоду сваіх народаў і за іх агульную свабоду — змагаліся за „нашу і вашу свабоду“. Сярод іх — Канстанцін Каліноўскі, сын беларускага народу, лідэр нацыянальнага вызваленчага руху, публіцыст і паэт, высакародны чалавек, які вызначаўся незвычайнаю сілаю духу і зьяўляўся адным з кіраўнікоў паўстаньня. Таму сёньняшняя падзея мае вялікае значэньне таксама і для Беларусі», — сказаў арцыбіскуп Кандрусевіч.\nПаводле кіраўніка беларускай каталіцкай царквы, Каліноўскі «належыць нашай гісторыі як той, хто ўсьведамляў беларусаў як асобную нацыю, якая мае права на самавызначэньне», а паўстаньне 1863–64 гадоў «пакінула свой сьлед у гісторыі», хоць і «не прынесла жаданага плёну».\n«Узгадваючы тыя далёкія гістарычныя падзеі, мы не імкнёмся разьдзіраць загоеныя раны і пасыпаць іх сольлю. Наадварот, мы хочам яшчэ раз асэнсаваць, да чаго можа прывесьці адсутнасьць любові да бліжняга і павагі да ягоных правоў, якія ён атрымаў ад Бога, каб падобнае больш ніколі не паўтарылася», — сказаў арцыбіскуп Кандрусевіч.\nЁн заклікаў маліцца «за паўстанцаў-мучанікаў, магілы якіх яшчэ зусім нядаўна не былі вядомыя, і аднавіць братэрскія адносіны з суседнімі народамі і вернікамі розных веравызнаньняў».\n«Нішто так не аб’ядноўвае, як пралітая за агульныя ідэалы кроў», — заявіў кіраўнік каталіцкай царквы Беларусі. Ён назваў «сымбалічным» перапахаваньне парэшткаў паўстанцаў менавіта ў Вільні — «горадзе Божай міласэрнасьці».\nУ цырымоніі ўдзельнічаюць прэзыдэнты Літвы і Польшчы, віцэ-прэм'ер Украіны. Афіцыйную дэлегацыю Беларусі ўзначальвае намесьнік прэм'ер-міністра Ігар Петрышэнка.\nСвабода вядзе жывую трансьляцыю з урачыстасьцяў.


Сёння ў Менску на з’ездзе Саюзу пісьменнікаў Беларусі (СПБ) адбудуцца выбары старшыні. Цяпер на чале прыўладнага саюзу стаіць Мікалай Чаргінец, былы генерал-маёр міліцыі, старшыня Камісіі міжнародных справаў і нацыянальнай бяспекі Нацыянальнага Сходу Рэспублікі Беларусь.\nЗ 2006 г. у Беларусі дзеюць два пісьменніцкія саюзы. Менавіта тады Саюз пісьменнікаў Беларусі, заснаваны ў 1934 г., быў перайменаваны ў Саюз беларускіх пісьменнікаў (СБП). Узначаліў яго Алесь Пашкевіч. А наваствораны саюз, якім кіруе Мікалай Чаргінец, забраў сабе назву самай сталай творчай арганізацыі Беларусі.\nВядомы блогер Яўген Ліпковіч выказаў сваё стаўленне да творчасці дзейнага старшыні СПБ Мікалая Чаргінца: “Вельмі сумна, што ў Беларусі Саюз пісьменнікаў ачольвае чалавек, які піша такія кнігі. Я спрабую звярнуць увагу ўладаў на тое, што выдаецца за нашыя грошы. Ягоныя кнігі выдадзеныя дзяржаўным выдавецтвам за нашыя падаткі, дзесяць гадоў прадаюцца ў “Цэнтральнай кнігарні”… Чаму гэтак адбываецца? – пытаецца Яўген Ліпковіч. – Амерыка або Францыя, якія далі свету выдатную літаратуру, абыходзяцца без саюзаў пісьменнікаў. У іх ёсць ПЭН-цэнтры, іншыя пісьменніцкія арганізацыі – і яны добра жывуць! А ў нас мала таго, што ёсць нейкія саюзы, дык дзяржава яшчэ выдаткоўвае грошы на такую псеўдакультуру!”


Будзьма беларусамі! » Супольна выканаць песні легендарнага «Народнага альбому» запрашаюць 17 верасня ў Менску\nСупольна выканаць песні легендарнага «Народнага альбому» запрашаюць 17 верасня ў Менску\n17 верасня ў прасторы “Арт Сядзібы” прапануюць адзначыць юбілей легендарнага супольнага праекта і заспяваць разам песні “Народнага альбому”.\nУ 1997, дваццаць год таму, нарадзіўся «Народны альбом», культавы музычны праект, прысвечаны жыццю заходнебеларускага мястэчка ў міжваенны пэрыяд. Аднак у пэўным сэнсе дваццаць сем песень, якія былі запісаныя для праекту, апісваюць жыццё любога беларуса ў любы час, поўнае драмы, весялосці і вар’яцтва. Многія з іх сталі сапраўды народнымі, усе яны застаюцца актуальнымі.\nАрганізатары заклікаюць браць з сабою музычныя інструменты (калі ёсць), спеўны настрой і далучацца да супольнага выканання “Народнага альбому”.\nМесца: прастора “Арт Сядзібы” (Менск, пр-т Машэрава, 18)\nЧас: 17 верасня, 19.00\nУваход вольны, але пажадана запісацца ў суполцы Укантакце.


Новы лэйбл з Бразіліі CACTUNES RECORDS гатовы здзівіць сваімі гукамі ў электроннай музыцы - MOSKONEWS.com\nад moskonews 09.08.2021 09.08.2021 18204\nНовы лэйбл з Бразіліі CACTUNES RECORDS робіць стаўку на HOUSE, TECH HOUSE, MELODIC HOUSE і PROGRESSIVE HOUSE. Ёсць папулярная прымаўка: «Тое, што працуе ў Бразіліі, спрацуе ўсюды».\nГэта дастасавальна і да музыкі і да любой эканамічнай дзейнасці. Спажывецкі рынак у свеце моцна змяніўся, асабліва ў Бразіліі за апошнія гады, якая кожны дзень экспартуе ўсё больш і больш імёнаў на рынак электроннай музыкі, нават больш, чым любы іншы музычны стыль, у якім гэтая краіна традыцыйна вядомая.\nЗ такім вялікім аб'ёмам экспартуемых артыстаў, якіх з кожным днём з'яўляецца ўсё больш і больш, разам з гэтым рухам з'яўляюцца новыя лэйблы для падтрымкі гэтых пачаткоўцаў рабят. У якасці разыначкі мы ўяўляем Cactunes Records, лэйбл, нядаўна створаны прафесіяналамі, якія працуюць на міжнародным рынку электроннай музыкі, які з моманту свайго з'яўлення аказвае выдатную падтрымку артыстам і партнёрам.\nНовы бразільскі лэйбл выводзіць на рынак розныя наватарскія прапановы. Засяроджаны на Хаўса, яго прагрэсіўным і тэхналагічным аспектах, Cactunes прыходзіць з мэтай развіцця бразільскай сцэны, вызвалення месца для новых артыстаў і выпуску трэкаў рознай якасці.\nДзякуючы гэтай сіле, дабаўленай да высокага прафесіяналізму каманды, ўсё пойдзе так, як трэба.\nБольш падрабязна ў эксклюзіўным інтэрв'ю ад Salomão Augusto спецыяльна для Moskonews.\nПрывітанне, каманда Cactunes, прыемна пагаварыць з вамі! Як вы прайшлі шлях ад зараджэння ідэі да стварэння лэйбла?\nУсе ўдзельнікі заўсёды любілі электронную музыку і заўсёды марылі стварыць нейкае асаблівае рух. Мы сабраліся і вырашылі, што падчас пандэміі пара ўсё структураваць. Заўсёды думалі пра атмасферу Cactunes Records, якая была б такой жа, як і мы, заўсёды пазітыўнай і ўсёабдымнай. Кампанія «сябры, якія працуюць з сябрамі для сяброў», якая ўцякае ад усяго таго падабенства, якое ёсць у гуказапісвальных кампаній на рынку. Я, Віктар Флози, далучыўся да маіх 5 сябрам, Фэліпэ Сераджоли, Франсіска Мендонса, Джанпьетро Секчи, Луіджы Сераджоли і Пэдра Гомеш, каб разам стварыць сапраўднае рух Cactunes. Мы завяршылі бюракратычную частка ў другой палове 2020 года, а ў студзені выпусцілі першы трэк.\nПа якіх крытэрах можна атрымаць куратарства пры кастынгу гэтых двух гукаў, якія карыстаюцца вялікай папулярнасцю ва ўсім свеце?\nВіктар Флози заўсёды шукае якасныя трэкі і выбірае House, Tech House і Progressive House. Як асноўныя гукі лэйбла. Мы сапраўды верым у гэтыя гукі, і мы ведаем якасць многіх бразільскіх артыстаў у гэтым тыпе гуку. Мы атрымліваем некалькі дэманстрацый штомесяц і выбіраем, зыходзячы з тэхнікі і атмасферы кожнага выпуску.\nЯкія самыя вялікія праблемы пры вывадзе такога важнага брэнда на вуліцу сярод сусветнай пандэміі COVID-19?\nБыло вельмі складана працаваць падчас пандэміі з-за адсутнасці мерапрыемстваў і нізкага перыяду кар'ернага росту артыстаў, якія ўсё яшчэ не працуюць. Аднак нам удалося дамагчыся станоўчага выніку, які адлюстраваны ў больш чым 500 тысячах прайграванняў на ўсіх выпушчаных трэках. Разуменне моманту электроннай сцэны мела вырашальнае значэнне ў апошнія месяцы, надаючы асаблівую ўвагу дасведчанасці аб трэках і артыстах, а таксама маркетынгавым службам і прэс-службам. Мы верым, што з вяртаннем падзей гэты рух будзе яшчэ больш расці.\nЯк працуе адбор і планаванне вашага каталога?\nМы слухаем ўсе атрыманыя дэма і шукаем артыстаў, якія маюць дачыненне да атмасферы лэйбла. Мы сапраўды хочам стварыць музычны рух, якое ў найбліжэйшай будучыні перарасце ў пастаноўку уласных мерапрыемстваў. Планаванне выконваецца загадзя, што дае нам час для працы над папярэдніх захаваннем кожнага трэка з прыцягненнем маркетынгу, сацыяльных сетак і прэс-службы. Правільна зроблены рэліз і размяшчэнне ў плэйлістах Spotify маюць вырашальнае значэнне для добрага выніку кожнага трэка. Мы лічым, што робім гэта правільна, так як у нас больш за 500 000 праслухваньняў, падсумоўваючых ўсе рэлізы. Рабіць нешта новае для рынку і развіваць яго - наша самая вялікая місія.\nЗа лэйблам стаіць цэлая каманда. У чым сакрэт ўзаемадзеяння паміж усімі, каб падаць рынку выдатную працу?\nМы лічым, што самы вялікі сакрэт - гэта дыялог і празрыстасць. Мы супакойваем кліента і тлумачым усе працэсы, каб рэліз раскрыў свой максімальны патэнцыял. Гэта вялікая розніца, якую не могуць зрабіць іншыя лэйблы на рынку. Дзякуючы моцнай дружбе паміж партнёрамі усё становіцца лягчэй, і, такім чынам, мы можам дамагчыся большага.\nРынак аўтарскага права ў Бразіліі моцна змяніўся з пункту гледжання збору сродкаў, збору і размеркавання рэсурсаў паміж усімі бакамі, якія ўдзельнічаюць у працы. Якія змены, на вашу думку, палепшаць вашу працу ў якасці гуказапісвальнага лэйбла?\nЯны ўсё яшчэ знаходзяцца ў стадыі распрацоўкі тут, у Бразіліі. Мы падтрымліваем партнёрскія адносіны з кампаніямі, якія дапамагаюць нам у гэтым дачыненні, але мы верым, што ў найбліжэйшай будучыні гэта можа развіцца яшчэ далей і стаць чымсьці трывалым для лэйбла і артыстаў.\nВаша меню паслуг і падтрымкі неверагодна для артыстаў і тых, хто хоча далучыцца да вас, пачынаючы ад зносін з прэсай і заняткаў міксавання да вытворчасці жывых набораў. Як гэтыя вашы паслугі працуюць для артыстаў, адабраных лэйблам і па індывідуальным патрабаванням?\nНа самай справе гэта вялікая розніца паміж Cactunes. Служба артысту, якая задавальняе любыя патрэбы, якія ён можа мець у сваёй кар'еры і яе вызваленні. Ідэя складаецца ў тым, каб быць «універсальным крамай», дзе ды-джэй і прадзюсар знойдуць ўсе паслугі, якія могуць яму спатрэбіцца. Дзякуючы меншай колькасці бюракратыі і прадастаўленні паслуг, праўзыходных вашыя чакання, мы імкнемся да павагі да унікальнага прадукту, які мы прапануем.\nМы таксама дадалі да лэйблу гуказапісу, падраздзяленне па вытворчасці відэа для артыстаў, каб стварыць партфоліо іх прэзентацый. Мы ўжо знялі некалькі відэаролікаў, але самае апошняе з іх ўзрушаючае, і мы запрашаем вас паглядзець яго:\nМы таксама ўдзячныя за шырокае партнёрства з найбуйнейшым у Бразіліі часопісам электроннай музыкі Play BPM, а таксама з найбуйнейшым у краіне прэс-цэнтрам, якія спецыялізуюцца на электроннай музыцы, E-Music Relations.\nШто трэба мець і рабіць артысту, каб патрапіць у самае сэрца вашага A & R і быць выпушчаным Cactunes?\nСамае галоўнае - мець нешта ўнікальнае, непаўторнае і асабістае. Перадача сардэчнага паслання гукам, напаўняе душу і выклікаюць жаданне танцаваць. Я лічу, што гэта цэнтральны элемент кожнага трэка, які мы тут выпусцілі.\nЯк вашы радары нацэлены на расійскіх мастакоў?\nМы ўважліва сочым за ўсім еўрапейскім рынкам. Нам вельмі падабаецца гучанне малавядомых артыстаў з розных краін, такіх як Партугалія, Італія і Англія. Але мы бачым, што некалькі рускіх артыстаў падалі ўзорную працу, і мы хацелі б зрабіць гэты кросовер паміж краінамі. Руская гук вельмі добра ўпісваецца ў рух Cactunes, і мы заўсёды хочам пакінуць гэтыя дзверы адкрытай.\nМы бачылі, што некалькі дзён таму вы запусцілі партугальская дуэт Mayze X Faria. Ці будзе на лэйбле замежным артыстам месца не горш, чым бразільскім?\nЗаўсёды. Гэта адзін са слупоў Cactunes. Прынясіце ў Бразілію гукі з розных краін, каб развіць сцэну ў цэлым. Калі мы прывозім гукі з-за мяжы, гэта павялічвае наш нацыянальны рынак.\nЯкія вашы планы на будучыню на бліжэйшыя гады?\nМы гарантуем шмат якасных рэлізаў ад таленавітых артыстаў, якія прынялі наш рух Cactunes і могуць чакаць шмат выдатнай музыкі! У планах на будучыню - стварэнне ўласнага лэйбла party, каб у артыстаў лэйбла было рэальнае прастору для дэманстрацыі сваіх трэкаў на танцпляцы. Мы імкнемся пайсці далей і стаць адным з найбуйнейшых лэйблаў Бразіліі.\nІнтэрв'ю падрыхтаванае: Salomão Augusto\nDelove і Guztavo Mx выпускаюць «Destiny», канцэртны трэк, адаптаваны да жанру EDM


Адчувальная Arch Trek 2015/2016\nПаход да тонкім Арка ў Нацыянальным парку Arches\nПаход у Адчувальная Арка ў Нацыянальным парку Arches ў Юте вопыт, які нельга ўпусціць, калі ў гэтым раёне. Трэйл Адчувальная Arch з'яўляецца адным з самых папулярных экскурсій, але не для слабанервных. Як падвяргаюцца паход, летнія месяцы, а днём сонца можа быць бурбалак гарачага, але гэта варта таго, каб сядзець пад чулым аркі і глядзела на велізарных прасторах Аркі Нацыянальны парк агаліў перад вамі. Пры адсутнасці будынкаў сакавіка панарама, гэта дзіўная славутасць, каб расслабіцца і атрымаць асалоду ад пасля цяжкага Слау да голай скале.\nTrek Адчувальная Arch пачынаецца даволі нявінна на рэшткі Джон Уэслі Вулф дома, ветэрана грамадзянскай вайны, якія homesteaded вобласці ў канцы 1800-х гадоў у новым штаце Юта. Лічыцца, продкаў Пуэблос і сучаснай індзейскія плямёны, як Уцёс, таксама пасяліліся ў гэтым раёне, але не як Вулф сядзіба як рэшткі ўсіх населеных пунктаў, у прыватнасці, як тых, у суседнім Mesa Verde National Park ў штаце Каларада, не былі размешчаны ў Нацыянальным парку Arches. Тое, што было размешчана, толькі крыху спосабаў да лёгкай частка шляху ад сядзібы Вулф, некалькі піктаграм, хоць - варта невялікі крук ад асноўнай трасе на Адчувальная Arch.З Вулф ранча і піктаграмы, след Адчувальная Arch становіцца значна складаней, так як гэта на крутую скалу, якая дае мала прыкметным сведчаннем яго фактычна, акрамя трасы. Раздражненне і отдуваясь ў вашых лёгкіх становіцца больш інтэнсіўным, як нахіл павялічваецца, але гэта магчыма нават для самых пачаткоўцаў або з формы турыстаў, устанаўленне адпаведных тэмпаў і прыцягнення вялікай колькасці прадметаў першай неабходнасці, як вада і лёгкія закускі, а неабходнасць.Тыя, хто шукае добрую дозу практыкаванні, безумоўна, разумеем, што след Адчувальная Arch атрымлівае толькі трохі лягчэй на апошняй трэці раз за вялікія плямы рок. Як ні дзіўна, адчувальная Arch першапачаткова не ўключана ў нацыянальныя абазначэння помніка ў 1929 годзе прэзідэнт Герберт Гувер. Розныя пашырэння за гады помнік у канчатковым рахунку прывялі Адчувальная аркі пад кантроль і клопат аб нацыянальных паркаў, але яно не было да 1971 года, што Кангрэс прызначыў вобласці як акрамя арак нацыянальны парк. У гэтым прызначэнне ў цяперашні час у агульнай складанасці 2000 пяшчаніку аркі, у тым ліку далікатных Arch, і многія іншыя дзіўныя скальныя адукацыі.Астатнія 1,5 мілі даўжынёй аднабаковым паход Адчувальная аркі складае больш за 4000 футаў над узроўнем мора, ткацтва вакол розных скальных утварэнняў і абдымаць рэзкае плато скалы. Намаганні таго стаяць, хоць, як 52 футаў (16 м) у вышыню Адчувальная Arch, нарэшце, прыходзіць у поле зроку, выяўленне відовішча, якое абавязкова будзе запамінальным. І гэта толькі з аркі. Іншыя аркі і скал, як Збалансаваны Рок, таксама аддалена бачная ў панараме.Відавочна, любуючыся Адчувальная Arch пасля дбайнага ўзыходжанне вакол чары на яе базе, чаму гэта прадстаўлена на нумарным знаку дзяржава Юта, гэта прыгожы сімвал дзяржавы, якое багацце пышных прыродных утварэнняў. Гэта таксама зразумела, чаму 2002 года ў Солт-Лэйк-Сіці Алімпійскага агню запусціць знайшоў свой шлях праз парк, але, верагодна, больш відавочна, чаму Адчувальная Arch першапачаткова быў вядомы як "Хлопцы" ці "Скулмарм ў Bloomers", як гэта мае месца некаторае падабенства з двума гіганцкімі ногі.Усё роўна, што вы хочаце патэлефанаваць Адчувальная Arch, хоць, гэта, несумненна жамчужына ў 119 квадратных міль (310 км2) Аркі Нацыянальны парк, і стаіць цвёрды паход да яго. З прыблізна 43 аркі праваліўшыся ў выніку эрозіі з 1970 года, лепш за ўсё, каб дасягнуць гэтага, перш чым гэта занадта становіцца ахвярай сіл прыроды. Адчувальная Arch не можа быць у цяперашні час большасць знаходзяцца пад пагрозай знікнення ўсіх аркі ў Нацыянальным парку Arches, але няма ніякага сэнсу ў адкладаць такія вялікія і незабыўныя ўражанні.\nАдчувальная Arch Фотаздымкі\nКалі лепш за ўсё ехацьАдчувальная да ArchГэта не што іншае суіцыдальнай, каб паспрабаваць паход на Адчувальная Арка ў гарачыя летнія месяцы, асабліва ў вячэрні сонца, а тэмпература можа лёгка перавысіць 100F. Слухаць ён разумны і перайсці ў вясну, безумоўна, лепшае час года для наведвання, як гэта можа быць даволі холадна ў пустыні, у зіму, а восень дажджлівае часу. Гэта таксама лепш зрабіць паход рана раніцай, каб пазбегнуць натоўпу на след Адчувальная аркі, а таксама захапіць трохі спакою, як прамяні святла сонца да аркі і яго наваколлі для вялікіх фатаграфічных магчымасцяў.\nКаэфіцыенты N 'заканчваеццаКалі вы робіце Trek Адчувальная Arch, самае важнае, каб мець на ўвазе, каб прынесці шмат вады. Тры мілі туды дакладна не доўгі след, але гэта ў гару ўвесь шлях існуе. Калі вы ідзяце, калі сонца не ў рахунак, асабліва ў гарачых месяцаў, вам будзе балюча, калі вы не маеце добрае колькасць гідратацыі. Пітная шмат вады таксама дапаможа бой вышыня хваробы, якія могуць паўплываць на людзей, якія не прывыклі да амаль мілю над узроўнем мора.\nПошук звыш 900000 прапаноў ад больш за 30 гандляроў. Кніга праз Expedia, Travelocity, Hotels.com, Booking.com, гатэляў і вэб-сайты папулярных гасцінічных сетак. Чырвоныя скалы Lodge Маава\nRed Cliffs Lodge размешчаны ў Мааў (Юта), што робіць яго адным з лепшых месцаў знаходжання ў горадзе. Red ... 10 міль\nAarchway Inn мае 97 нумароў і мае адкрыты басейн з падагрэвам. Moab цэнтр горада знаходзіцца ў межах лёгкай 10 хвілінах язды ад гатэля. ... 10 міль\nСтварэнне імгненных локшына рамэн дома не надта цікава, але наведаць Momofuku Андо Імгненнае Ramen музей у Асацы, Японія і зрабіць іх возьме на зусім іншы вопыт. Тут Вы атрымліваеце стаць часткай імгненнага плячэй працэс прыняцця, справа ад нуля. Гук цікава? Ну вось вы самі сабе кухары, праектаванне новых любімая локшына і эксперыментаваць з рознымі густамі. Momofuku Андо Імгненнае Ramen музеі прадстаўлена шырокая калекцыя імгненны плячэй прадаюцца на працягу стагоддзяў. З ўпаковачныя матэрыялы тыпу імгненнага локшына, усё на дысплеі. Хаця ...7274 міль.\nАдчувальная Arch Відэа\nЛепшы Easy Day Паходы Каньонлендс і аркі\nScenic ваджэння Юта\nФодор ў штаце Юта, 4-е выданне: З Сіёна, Брайс, Аркі, Capitol Reef і Каньонлендс Нацыянальныя паркі\nАркі Нацыянальны Парк, штат Юта - Трасы Ілюстраваная карта\nArches National Park - NPS.gov\nЮта інфармацыя - Utah.com\nДаліна манументаў: Бясконцы Зямлі, бясконцага неба - NYTimes.com (newspaper)\nOutback Амерыкі: Southern Utah - NYTimes.com (newspaper)\nArches National Park - NationalGeographic.com (magazine)\nШто рабіць на аркі - NationalGeographic.com (magazine)\nНіжэй прыводзяцца самыя апошнія каментарыі зробленыя на Twitter для "далікатны аркі":\n"Жыццё гэта падарожжа, а не пункт прызначэння"\tАб


У чым розніца паміж энергетычным дыяпазонам і разрывам энергетычнага дыяпазону? 2019\nУ чым розніца паміж энергетычным дыяпазонам і разрывам энергетычнага дыяпазону?\nЭнергетычныя дыяпазоны - гэта спецыяльны энергетычны дыяпазон, які ўключае ўсе магчымыя значэнні энергіі электронаў. У той час як разрыў паласы - гэта розніца паміж двума паслядоўнымі энергетычнымі дыяпазонамі, i. H. Розніца паміж найменшым значэннем дыяпазону вышэйшай энергіі мінус максімальным значэннем дыяпазону ніжняй энергіі. Не можа быць электрона на зазоры. Усе яны ўключаны ў энергетычныя ўзроўні паласы. Зялёны і сіні прастакутнікі - гэта энергетычныя паласы на наступным малюнку.\nКалі атамы набліжаюцца да ўтварэння металаў (альбо неметалаў, альбо паўправаднікоў), валентныя абалонкі гэтых атамаў перакрываюцца з атожылкамі іх суседзяў, а валентныя электроны лакалізуюцца ў некалькіх ядрах.\nЭлектроны ўжо не маюць дыскрэтную энергію, а вузкі дыяпазон энергіі, які адпавядае кожнаму ўзроўню энергіі. Гэтыя энергетычныя зоны называюцца энергетычнымі дыяпазонамі.\nВалентная зона цвёрдага цела - гэта энергетычная зона валентных электронаў.\nПустыя станы ў асобных атамах таксама пашыраюцца да ўзроўню (звычайна пустага), які называецца паласой праводнасці.\nЭнергетычны зазор або зазор або забаронены прабел ставіцца да розніцы энергіі паміж верхняй часткай валентнай зоны і ніжняй паласой праводнасці. Электроны ніколі не сустракаюцца ў прамежках энергіі.\nЯк і ў атамах, электроны могуць пераходзіць з адной энергетычнай паласы ў іншую, калі будзе дасягнута неабходная розніца энергіі. Як толькі электрон з валентнай паласы перасякае забаронены прабел і дасягае паласы праводнасці, ён становіцца даступным для лініі.\nТаму забаронены зазор вызначае электраправоднасць цвёрдага цела.\nАльбо валентная паласа не запоўнена цалкам, альбо валентная паласа і паласа праводнасці перакрываюцца энергіі электронаў у валентнай зоне і паласе праводнасці перакрываюцца (г.зн. крыху адной і той жа вобласці), таму электроны могуць лёгка «пераскокваць» на зону праводнасці, што з'яўляецца прычынай высокай электраправоднасці ў металах.\nЗабаронены зазор больш за 3 эВ. Такім чынам, "скачок" у зону праводнасці патрабуе высокай энергіі, што з'яўляецца прычынай нізкай электраправоднасці ў ізалятарах.\nЗабаронены разрыў невялікі, але ён існуе. Такім чынам, яны дзейнічаюць як ізалятары з абсалютным нулем. Калі тэмпература павышаецца, электроны дасягаюць цеплавой энергіі, і, дасягнуўшы дастатковай колькасці энергіі, яны "скачуць" у зону праводнасці і праяўляюць высокую праводнасць.\nВыява з Google Images і абаронена аўтарскім правам (www.vikdhillon.staff.shef.ac.uk)\nСпадзяюся, гэты адказ вам дапаможа.\nУ чым розніца паміж таксічным і радыеактыўным?У чым розніца паміж рэактарам "хуткага спектра" і рэактарам "цеплавы спектр"?У чым розніца паміж энергіяй і сілай?У чым фізічная розніца паміж шчыльнасцю магнітнага патоку (B) і напружанасцю магнітнага поля (H)?У чым розніца паміж PIV поўнахвольнага выпрамніка і PIV паўхвалістых выпрамнікаў?У чым розніца паміж фізікай і прыкладной фізікай?У чым розніца паміж ізатопамі, изобарами і ізатанамі?


З каталіцкага друку (62)\nКард. Станіслаў Дзівіш запусціў гадзіннік, які адлічвае час да кананізацыі бл. Яна Паўла II.\nПадзея адбылася падчас прэс-канферэнцыі, на якой таксама была прэзентавана нетыповая манета, падрыхтаваная Папскім манетным дваром разам з Музеем манет і медалёў Яна Паўла II у Чанстахове. Манета ў выглядзе Польшчы (афіцыйная дата выпуску – 27 красавіка 2014 г.) важыць 100 унцый – звыш 3 кілаграмаў. Яна выканана са срэбра 999,9 пробы.\nМатывы, якімі яна аздоблена, звязаны з постаццю Яна Паўла II. Гэта, між іншым: 27 дыяментаў (сімвалізуюць гады Пантыфікату), аблічча Маці Божай Чанстахоўскай, а таксама панарамы Кракава і Ватыкана.\nУ суме будзе адчаканена 100 манет, 99 з якіх трапяць у продаж. 55 будуць даступны ў Польшчы, а астатнія трапяць у калекцыі калекцыянераў па-за яе межамі. Манету з нумарам “0” атрымае падчас Сусветных дзён моладзі ў 2016 годзе папа Францішак. †\nФранцузскія католікі звяртаюцца да Папы\nЗвыш 105 тысяч французскіх католікаў, галоўным чынам маладых, падпісалі петыцыю да папы Францішка перад візітам у Ватыкан Франсуа Оланда. Яны просяць Святога Айца, каб падчас размовы з прэзідэнтам ён выказаў занепакоенасць і незадаволенасць французскіх католікаў.\nПрычын для гэтага шмат. У першую чаргу, яны прыгадваюць пра легалізацыю г.зв. сужэнстваў гомасексуальных, што пазбаўляе дзяцей іх асноўнага права мець бацьку і маці і адкрывае шлях да гандлю людскім целам. Голас католікаў у гэтай справе праігнаравалі і падавілі такім ганебным чынам, што гэта сустрэла асуджэнне з боку Савета Еўропы.\nФранцузскія католікі прыгадваюць таксама пра планы прэзідэнта адносна эўтаназіі і пра змену ўсяго складу Нацыянальнага этычнага камітэта пасля таго, як той выказаўся супраць легалізацыі эўтаназіі. У новым складзе камітэта не аказалася ніводнага прадстаўніка рэлігійных супольнасцей.\nУ петыцыі Пантыфіку таксама паведамляецца пра маніпуляцыю, выкліканую гендэрнай ідэалогіяй, у французскіх школах. У гэтым кантэксце католікі цытуюць планы міністра асветы, які хоча вызваліць дзяцей ад усіх дэтэрмінізмаў, у тым ліку і сямейнага.


Людзі, 05 жнівень 2018\nнядзеля 5 жнівень 2018\n20:04, 05 жнівень 2018\n18:44, 05 жнівень 2018\nЯк разьвітваліся зь лідэрам Neuro Dubel. ВІДЭА\nСотні чалавек прыйшлі сёньня разьвітацца зь лідэрам гурту Neuro Dubel Аляксандрам Кулінковічам.\n17:03, 05 жнівень 2018\nУ Менску разьвіталіся з Аляксандрам Кулінковічам. ФОТА\nУ Менску ў крэматорыі на паўночных могілках адбылося разьвітаньне з музыкам Аляксандрам Кулінковічам.\n16:05, 05 жнівень 2018\nУ Кітаі зьнесьлі студыю мастака Ай Вэйвэя\nУ Пэкіне зьнесьлі майстэрню мастака Ай Вэйвэя, які рэзка крытыкаваў урад Кітаю і выказваўся ў падтрымку кітайскіх праваабаронцаў.\n15:13, 05 жнівень 2018\nМісія NATO ў Аўганістане паведаміла пра сьмерць трох вайскоўцаў\nТрое чэскіх вайскоўцаў зь місіі NATO ў Аўганістане загінулі пры падрыве тэрарыста-сьмяротніка на ўсходзе краіны.\n11:47, 05 жнівень 2018\n«Кулінковіча падкасіла сьвінячая валтузьня ў інтэрнэце», — Сяргей Міхалок\nНа канцэрце "Рок за Баброў", які 4 жніўня сабраў пад Менскам каля 50 тысяч гледачоў, рок-музыка Сяргей Міхалок сказаў са сцэны, што Аляксандра Кулінковіча "падкасіла ўся гэта сьвінячая, бульбяная, шэрая валтузьня, якая ўзьнікла некалькі месяцаў таму ў інтэрнэт-прасторы".\n11:33, 05 жнівень 2018\nСтывэн Сыгал стаў прадстаўніком МЗС Расеі па расейска-амэрыканскіх гуманітарных сувязях\nАмэрыканскі актор з расейскім пашпартам Стывэн Сыгал прызначаны адмысловым прадстаўніком МЗС РФ па расейска-амэрыканскіх гуманітарны сувязях.\n09:00, 05 жнівень 2018\nБеларусы Сьцяпан і Аляксандар (імёны зьмененыя на іхную просьбу) разам ужо каля 10 гадоў. Спачатку яны сумесна наймалі жытло, будавалі пляны на будучыню і змагаліся з гамафобіяй навокал. Але год таму вырашылі пераехаць у Партугалію. Там пабраліся шлюбам і адкрылі першую ў краіне агенцыю, якая дапамагае заключаць аднаполыя шлюбы нерэзыдэнтам Эўрапейскага Зьвязу. Свабода пагаварыла з Аляксандрам пра міграцыю, жыцьцё ў Партугаліі і бізнэс.\n08:02, 05 жнівень 2018\n21:28, 04 жнівень 2018\nУ 2018 годзе больш за 1500 мігрантаў загінулі ў Міжземным моры, — ААН\nКаля 60 000 чалавек перасякалі Міжземнае мора сёлета.\n20:07, 04 жнівень 2018\nСталі вядомыя час і месца разьвітаньня з Аляксандрам Кулінковічам\nПра гэта ў сацыяльных сетках паведаміў сябра музыкі Ўладзімер Плавінскі.\n18:26, 04 жнівень 2018\nПольскі прэзыдэнт запрасіў турыстаў з вуліцы на гарбату. Проста так\nАнджэй Дуда запрасіў у Прэзыдэнцкі палац выпадковых чацьвярых турыстаў. Відэа з сустрэчы апублікавала ў сваім профілі на Твітэры Канцылярыя прэзыдэнта.\n16:46, 04 жнівень 2018\n15 імгненьняў тыдня: пратэсты супраць гей-прайду ў Ерусаліме, сутычкі ў Зымбабвэ і фэстываль пастухоў\n15:50, 04 жнівень 2018\nГей-прайд у Стакгольме праходзіць сёлета ў 20 раз. Апошнія гады ў ёй прымаюць удзел больш за 60 тысяч чалавек, а больш як 600 тысяч назіраюць за прайдам на вуліцах гораду.\n15:31, 04 жнівень 2018\nПершы панк-рокер Беларусі. Вольскі, Варашкевіч і Будкін распавядаюць пра Кулінковіча\nУвечары 3 жніўня памёр рок-музыка Аляксандар Кулінковіч. Пра ягонае месца на беларускай музычнай сцэне, шлях да беларускасьці і супярэчлівы характар распавялі Лявон Вольскі, Ігар Варашкевіч і Сяргей Будкін.\n12:49, 04 жнівень 2018\nКулінковіч: «Сьпяваць пра палітыку я ня ўмею і ня буду». АРХІЎНАЕ ВІДЭА\nЗаснавальнік, вакаліст і аўтар песень гурту Neuro Dubel Аляксандар Кулінковіч у 2012 годзе быў госьцем праграмы «Белы сьпіс».\n09:30, 04 жнівень 2018\n4 жніўня 1946 году ў Менску памерла амэрыканка Рут Ўолер, якая працавала ў місіі UNRRА — Адміністрацыі дапамогі і аднаўленьня ААН. Лекар Казімір Яцына пачаў даглядаць магілу Рут Ўолер яшчэ ў 1975-м, калі паступіў у Менскі мэдінстытут.\n09:00, 04 жнівень 2018\nЧарнобыль, баптысты, аграсядзібы. Чым прывабліваюць галяндзкіх турыстаў у Беларусь\nВядомы галяндзкі журналіст распрацаваў для сваіх суайчыньнікаў новы маршрут у Беларусь як «музэй розных гістарычных эпох пад адкрытым небам».\n08:30, 04 жнівень 2018\n00:04, 04 жнівень 2018\nГомельская пракуратура папярэдзіла беларусаў пра адказнасьць за ўдзел у аўтабізнэсе ўкраінцаў\nПры прававых праблемах з аўтамабілем на тэрыторыі Ўкраіны беларусы могуць атрымаць буйны штраф ці забарону на ўезд у суседнюю краіну.\n20:32, 03 жнівень 2018\n20:20, 03 жнівень 2018\nСпэцслужбы Беларусі апытваюць татараў пра Ўкраіну, — кіраўнік Мэджлісу\nСтаршыня Мэджлісу крымскататарскага народу, народны дэпутат Украіны Рэфат Чубараў заяўляе аб ціску беларускіх спэцслужб на татараў, якія пражываюць у Беларусі.\n18:31, 03 жнівень 2018\nЧачэнец, асуджаны за забойства расейскага палкоўніка, памёр у калёніі\nУраджэнец Чачні Юсуп Тэмерханаў, асуджаны за забойства расейскага палкоўніка Юрыя Буданава, памёр у калёніі, бо ў яго спынілася сэрца.\n17:36, 03 жнівень 2018\nДэсантнікі з Гомля 4 гады запар у сваё сьвята дапамагаюць дзіцячым дамам\n2 жніўня гамяльчук Павел Дземчанка напісаў на сваёй старонцы «ЎКантакце», як разам з таварышамі па службе ператварыў Дзень дэсантніка ў «дзень добрых спраў» — былыя салдаты наведалі абласны дом дзіцяці.\n17:31, 03 жнівень 2018\nУ эфіры «Грамадзкага радыё» Ўкраіны загучала беларуская мова\nУкраінскае «Грамадзкае радыё» зь ліпеня 2018 году выпускае беларускамоўную перадачу пад назвай «Грамадзкая хваля».\n15:57, 03 жнівень 2018\nМэдунівэрсытэт ў Токіё на іспытах заніжаў ацэнкі дзяўчатам, каб набіраць больш мужчын\nТакійскі мэдыцынскі ўнівэрсытэт штучна заніжаў балы на ўступных іспытах дзяўчатам-абітурыенткам, каб колькасьць студэнтак у вну не перавышала 30%, паведамляюць крыніцы мясцовым СМІ. Гэтая практыка нібыта працягвалася з 2010 году.\n14:10, 03 жнівень 2018\nБылы моладзевы актывіст: «Многія сябры зьехалі, але мне камфортна ў Беларусі. Нават калі цяжка»\nЁн правёў год за кратамі за «дзейнасьць ад імя незарэгістраванай арганізацыі» і адышоў ад палітыкі пасьля расчараваньня вынікамі выбараў-2006.\n13:34, 03 жнівень 2018\nПадаткавікі прызналіся, колькім беларусам вярнулі выплачаны збор на «дармаедзтва»\nЗа першае паўгодзьдзе 2018 году падатковая разгледзела больш за 23 тысячы заяваў ад беларусаў, якія пажадалі вярнуць выплачаны збор на фінансаваньне дзяржаўных выдаткаў. Усяго вярнулі амаль 7 мільёнаў 370 тысяч рублёў.\n13:10, 03 жнівень 2018\nДайвэр цьвердзіць, што заблытаўся ў браканьерскай сетцы ў гаспадарцы Шэймана\n9 жніўня ў Фрунзенскім судзе Менску будзе разглядацца скарга Васіля Бельмача на дзеяньні Дзяржаўнай інспэкцыі аховы жывёльнага і расьліннага сьвету пры прэзыдэнце Беларусі.\n12:35, 03 жнівень 2018\nЖыхароў Магадана аштрафавалі за абразу мэра ў WhatsApp\nУ Магадане суд аштрафаваў двух жыхароў гораду за абразу мэра Юрыя Грышана ў мэсэнджэры WhatsApp. Ім прызначылі штраф 15 тысяч рублёў (каля 236 даляраў) кожнаму.\n12:18, 03 жнівень 2018\nВалянтэры зьвярнуліся да апякунскай рады царквы Аляксандра Неўскага наконт Вайсковых могілак\nВалянтэры, якія працуюць на Вайсковых могілках у Менску, дзе на пачатку чэрвеня пачалося «добраўпарадкаваньне» тэрыторыі, напісалі адкрыты зварот да апякунскай рады царквы Аляксандра Неўскага, якая месьціцца пасярод могілак.\n10:45, 03 жнівень 2018\nМінюст Расеі рыхтуе мэханізм ліквідацыі «шкодных» амэрыканскіх некамэрцыйных арганізацый\nРасейскае Міністэрства юстыцыі рыхтуе мэханізм ліквідацыі фінансаваных з ЗША некамэрцыйных арганізацый, дзеяньні якіх, на думку ўладаў, наносяць шкоду Расеі.\n09:15, 03 жнівень 2018\nКолькі сёлета каштуе сабраць дзіця ў школу. Адной карцінкай\nУ Беларусі з 1 жніўня разгарнуліся школьныя кірмашы. Яны будуць працаваць да канца лета. Свабода падлічыла: каб сабраць дзіця ў школу «з нуля», напрыклад, у Магілёве, бацькам трэба быць гатовымі выкласьці трохі менш за сярэднямесячны заробак.\n08:02, 03 жнівень 2018\nМастацтва адпачынку: адказы і парады. \n20:53, 02 жнівень 2018\n«Каб не звар’яцець». Як у Беларусі працуе група дапамогі парадзіхам\n«Гэта той дзень, калі пачынаецца гістэрыка, бо ў хаце бардак. Ты ўбачыла сябе ўпершыню ў люстэрку, і гэта не „інстаграмна“ ні храна. Плюс ляктастаз, калі хочацца адрэзаць грудзі. Сьлёзы ад усяго», — кажа адна маці. Для такіх дзён пасьля родаў мянчанка Анастасія Навіцкая прыдумала групу дапамогі, якая нагадвае старадаўнія адведкі.\n20:17, 02 жнівень 2018\nУ Менску зьбіраюць подпісы, каб абмежаваць рух матацыклістаў уначы\nНа сайце Petitions.by 1 жніўня зьявілася пэтыцыя за абмежаваньне руху матацыклаў у начны час.\n18:54, 02 жнівень 2018\nСаўка ды Грышка пра «ўваскрасеньне» Лукашэнкі: «Тата Колі быць ня можа болен»\nГероі Лявона Вольскага ўражаныя вяртаньнем Аляксандра Лукашэнкі на палі і нарады пасьля чутак пра інсульт.\n18:10, 02 жнівень 2018\nУ Францыі за сэксуальныя дамаганьні на вуліцах уводзяць штраф да 750 эўра\nПарлямэнт Францыі 2 жніўня ўхваліла ў другім чытаньні закон, які забараняе дамаганьні і агрэсіўныя сэксуальныя «падкаты» да людзей на вуліцах.\n16:50, 02 жнівень 2018\nПрадпрымальнік пра карупцыю ў пастаўках мэдтэхнікі: Дзяржава хоча, каб нашы бабулі гнілі дома\nУладзімер Кордзік, які меў вопыт імпарту мэдтэхнікі ў Беларусь, распавёў карэспандэнту Свабоды сваю гісторыю і тое, як працуе схема паставак. І чаму ён як індывідуальны прадпрымальнік два гады таму вырашыў пакінуць гэты бізнэс. Цяпер Уладзімер Кордзік працуе ў сфэры ІТ.\n16:00, 02 жнівень 2018\nВатыкан памяняў дактрыну ў адносінах да сьмяротнага пакараньня\nРымска-каталіцкая царква афіцыйна зьмяніла сваё вучэньне, прызнаўшы сьмяротнае пакараньне непрымальным пры любых абставінах.\n14:49, 02 жнівень 2018\nВідэа, зьнятае з патолягаанатамам\nЯк зьняць відэа ў поўнай цемры? Адна з магчымасьцяў – цеплавізар, які ўжываюць у тым ліку і мэдыкі.\n14:44, 02 жнівень 2018\nЯк калібры натхніла аўтара песьняў Данчыка і Барткевіча на сымфанічную музыку\nЯк кампазытар-песеньнік пачаў пісаць канцэрты для флейты з аркестрам? У якім узросьце наступае пік кар’еры кампазытара? На што можа натхніць калібры? Гутарым зь беларуска-амэрыканскім кампазытарам Яўгенам Магаліфам напярэдадні міжнароднага конкурсу на лепшае выкананьне ягонага канцэрту для флейты.\n14:33, 02 жнівень 2018\nЗаволскі раённы суд Яраслаўля ў чацьвер адправіў пад арышт да 21 верасьня малодшага інспэктара ВК-1 Андрэя Зыбіна, а таксама начальнік 4-га атраду Аляксея Мікіцюка і супрацоўніка калёніі Аляксея Андрэева.\n14:15, 02 жнівень 2018\nБлізкія Паўла Шарамета скардзяцца на бязьдзейнасьць генэральнага пракурора Юрыя Луцэнкі ў расьсьледаваньні справы аб выбуху 2016 году ў Кіеве, у выніку якога журналіст загінуў, піша выданьне «Украінская праўда».\n12:08, 02 жнівень 2018\nПерагрэты гаджэт у багажным адсеку самалёту можа прывесьці да пажару, — авіяцыйныя ўлады ЗША\nАдна перагрэтая літыевая батарэйка ў багажным адсеку можа прывесьці да некантралюемага пажару, зь якім ня здольная справіцца супрацьпажарная сыстэма самалётаў. Пра гэта паведамляе Фэдэральнае кіраваньне грамадзянскай авіяцыі ЗША пасьля правядзеньня тэстаў.\n11:08, 02 жнівень 2018\n10:43, 02 жнівень 2018\nБеларускія і расейскія памежнікі затрымалі арганізатара каналу незаконнай міграцыі ў Эўразьвяз\nБеларускія і расейскія памежнікі затрымалі арганізатара каналу незаконнай міграцыі ў Эўразьвяз, паведамляе прэс-служба Дзяржаўнага памежнага камітэта Беларусі.\n10:23, 02 жнівень 2018\nУ Францыі на заканадаўчым узроўні зацьвердзілі, што вучні ва ўзросьце да 15 гадоў павінны пакідаць свае мабільныя тэлефоны дома, або, прынамсі, павінны выключаць іх на працягу навучальнага дня.\n09:52, 02 жнівень 2018\nУ Эўропе арыштавалі ўкраінскіх хакераў, іх падазраюць у выкраданьні зьвестак 15 мільёнаў крэдытных картак\nГрамадзяне Ўкраіны Фёдар Хладыр, Дзьмітро Фёдараў і Андрэй Калпакоў арыштаваныя па абвінавачваньні ў саўдзеле ў кібэратацы больш чым на сто амэрыканскіх кампаній, паведамляе Міністэрства юстыцыі ЗША.\n09:20, 02 жнівень 2018\n«Левада-Цэнтар»: гатоўнасьць расейцаў да пратэстаў супраць падзеньня ўзроўню жыцьця вырасла ўдвая за год\nУдзельнічаць у масавых пратэстах супраць падзеньня ўзроўню жыцьця гатовыя 28% расейцаў, паведамляе «Левада-цэнтар» у апошнім апытаньні. У лютым 2017 году на пратэсты былі гатовыя выходзіць 12% рэспандэнтаў, у сакавіку 2018-га — 8%.


Андрэа Рыгоні: «Шчыльная супраца з Еўропаю – у інтарэсах самой Беларусі»\nГэта не першы візіт еўрапейскага дыпламата ў Беларусь. Гэтым разам спецдакладчык сустрэўся з уладай і апазіцыяй. Адмысловы спавяшчальнік Парламенцкай асамблеі Рады Еўропы даў эксклюзіўнае інтэрв‘ю «Белсату».\n«Белсат»: Навошта вы прыехалі?\n– Праверыць магчымасці і верагоднасці патэнцыялаў узнаўлення дыялогу з беларускімі ўладамі.\n«Белсат»: Беларускія ўлады да гэтага часу не хочуць адмяняць смяротнае пакаранне. Наколькі прынцыпова на гэтае пытанне глядзіць Рада Еўропы?\n– Апошняя рэзалюцыя Рады Еўропы казала менавіта пра гэта. Павінен быць хаця б нейкі фармальны дакумент, хай ён будзе абмежаваны ў часе, але мараторый на смяротнае пакаранне.\n«Белсат»: Вы былі ў Беларусі ў 2006 годзе і тады выступалі за тое, каб уключыць Беларусь у Раду Еўропы. Ці змянілася Ваша пазіцыя?\n– Самае станоўчае жаданне праверыць, якія ёсць магчымасці, і каб на падставе гэтых магчымасцяў наладзіць больш шчыльную супрацу, галоўнае ісці ў адным кірунку. Павінна быць супольнае жаданне гэтага дамагчыся, таму што калі нехта ўвесь час кажа не, то вынікаў быць не можа. Павінны быць і гатовасць з аднаго боку і жаданне з другога. Гэта ўваходзіць у інтарэсы Беларусі, а галоўнае беларусаў. Што такое быць членамі Рады Еўропы? Напрыклад, мець доступ да ўсёй судовай еўрапейскай сістэмы. Тое, чаго цяпер беларускі народ не мае.


Лявон Вашко: Спадзяюся, новая кніга будзе | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЛявон Вашко: Спадзяюся, новая кніга будзе\nЛявон Вашко – беларускі празаік, драматург, літаратуразнаўца. Скончыў факультэт журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Працаваў журналістам у газетах і часопісах. Вядомы як аўтар розных андэграўндных праектаў. Выдаў дзве кнігі альманаху «Маленькі сшытак Лявона Вашка». Стварыў інтэрнэт-рэсурс “Духахрам”. Выдаваў бюлетэнь Дзеячас”. Апошнім часам пісьменнік нібыта знік з літаратурнага далягляду. Алесь Аркуш расшукаў яго і пагутарыў.\nЛявон Вашко: Празаічныя нейкія творы пісаліся, але між іншым. Шмат нейкай мітусні, у тым ліку і літаратурнай мітусні. Часам другаснае на першы план выходзіць. Нейкія пстрычкі пішуцца. Апавяданні недзе ў галаве ёсць. Трэба сесці і напісаць. Гэта дысцыпліна, самадысцыпліна павінна быць. Проза ёсць, але колькасна пакуль што не задавальняе. Ёсць планы напісаць больш, ніяк не прысяду. Вось зараз рамонты, нейкая хвароба, нейкая мітусня. І ніяк не атрымліваецца.\nРР: Апошнім часам ты як бы знік з літаратурнага далягляду. Дзе ты быў, чым займаўся гэтыя мінулыя гады?\nЛявон Вашко: Не думаю, што я з літаратуры знік. Усё ж такі нешта пісалася. Выдаваў “Дзеячас”. У інтэрнэце спрабаваў вывешваць свае творы. І мая паэма “Гліст” вывешвалася. І друкавалася ў “Дзеячасе”. І распаўсюджвалася. Адзінае, што колькасна мала экземпляраў. Па законе больш 299 экземпляраў не магу друкаваць. Не маю ліцензіі. Ды і эканамічна цяжка.\nРР: Дык атрымліваецца, што твой бюлетэнь Дзеячас” выходзіць дасёння.\nЛявон Вашко: Ужо некалькі гадоў не выходзіў. Апошні 17-ы нумар, я ўжо не помню, які там год быў. Напэўна гады тры таму. Ён атрымаўся таўсматы. Там і апавяданне ёсць, і вершы, і публіцыстыка, і літаратуразнаўства. Ужо не помню, колькі там старонак. У дзве кніжкі ўвайшло, бо цяжка пераплёт было зрабіць. Таму атрымаўся адзін выпуск у двух сшытках.\nРР: Прыхільні тваёй прозы, а сярод маіх знаёмых такіх шмат, чакаюць тваю новую кнігу. Ці ўклаў ты яе? Ці планаваў выдаць яе бліжэйшым часам?\nЛявон Вашко: Я планую яшчэ тое-сёе дапісаць. Ёсць апавяданні, можа на кніжку і атрымалася б. Але неяк хочацца дапісаць, каб яно мела завершанасць. Таму што ў планах ёсць некалькі ненапісаных апавяданняў. Трэба неяк кампазіцыйна завяршыць гэта ўсё. Дасць Бог, напішацца. Трэба на Бога спадзявацца таксама. (смяецца)\nРР: Да мяне даходзілі чуткі, што ў цябе былі праблемы са здароўем. Гэта былі нейкія сур’ёзныя праблемы?\nЛявон Вашко: Інафаркт быў. Як урачы кажуць – паўторны. Хто яго ведае, каб сур’ёзныя былі – то мы б ужо зараз не размаўлялі. (смяецца) Праўда, з год ужо не пішу амаль што нічога. Не тое, што не хочацца, нейкая лянота. Асабліва пасля інфаркту. Але, думаю, усё наладзіцца з часам. Мяркую. Спадзяюся.\nСвята паэзіі на Радзіме Анатоля Сыса\nМіхась Андрасюк: Я маю абавязак захаваць у сваіх кнігах тутэйшы…\nЯзэпу Палубятку – 60


11 студзень 2020, 19:15\n«Сёньня мы параўноўваем сьвет вакол нас з акіянам, які бясконца ў апошні час штарміць. Беларусь у ім хоць і ня самы вялікі, можа быць, і невялікі, але даволі моцны карабель, які мы павінны захаваць», заявіў Лукашэнка.\nПаводле кіраўніка Беларусі, «кожны з вас павінен адстойваць нацыянальныя інтарэсы, у тым ліку ў інфармацыйнай прасторы. Гэта задача дзяржаўнага маштабу. І вам яе вырашаць, супрацьпастаўляючы свае глыбокія веды, мудрасьць, аналітычны розум прымітыўным меркаваньням і часам адкрытым спэкуляцыям».\nАляксандр Лукашэнка ўручыў ордэн Пашаны старшыні Камітэта дзяржаўнага кантролю Леаніду Анфімаву, кіраўніку Брэсцкага аблвыканкама Анатолю Лісу і мэру Мінску Анатолю Сіваку. Мэдалём Францыска Скарыны ўзнагароджаная артыстка Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы Валянціна Гарцуева. Дыплём аб прысваеньні ганаровага званьня «Заслужаны артыст Рэспублікі Беларусь» уручаны артыстцы Купалаўскага тэатра Юліі Шпілеўскай.


Кардынал Кох: папа Францішак хоча паглыблення экуменічнага дыялогу\n“Я ўпэўнены, што для папы Францішка экуменічны дыялог – вельмі важны”, - сказаў у інтэрв’ю Ватыканскаму радыё кардынал Курт Кох, старшыня Папскай рады спрыяння хрысціянскаму адзінству. Па словах іерарха, Пантыфік засведчыў гэта выразна падчас сваёй першай сустрэчы з прадстаўнікамі канфесій і рэлігій, якая адбылася на наступны дзень пасля яго інаўгурацыі. Кіраўнік ватыканскай дыкастэрыі лічыць, што Святы Айцец прыкладзе ўсе намаганні для пошуку і дасягнення бачнага адзінства паміж хрысціянамі.\nШвейцарскі пурпурат адзначыў, што таксама новы кіраўнік Англіканскай Царквы Джасцін Уэлбі выказаў сваё жаданне сустрэцца з папам Францішкам. “Мы будзем старацца так запланаваць гэты візіт, каб ён прынёс станоўчыя плёны і паспрыяў экуменічнаму дыялогу”, - адзначыў іерарх. Гаворачы аб гістрычнай прысутнасці Патрыярха Канстантынопальскага Барталамея І на інаўгурацыйнай св. Імшы папы Францішка, кардынал адзначыў, што гэта вялікі плён экуменічнай працы, якая да гэтага часу вялася паміж католікамі і праваслаўнымі. Іерарх нагадаў таксама, што абмен дэлегацыямі з нагоды патранальных святаў унёс вялікі ўклад у паглыбленне гэтых адносін. Акрамя таго, кардынала Кох лічыць, што сумесны візіт папы Францішка і Барталамея І у Іерусалім у 2014 г. быў бы добрым знакам адвагі і экуменічным імпульсам.\nГаворачы аб адносінах з Рускай Праваслаўнай Царквой, старшыня Папскай рады спрыяння хрысціянскаму адзінству адзначыў, што яны палепшыліся, хоць застаюцца нявырашанымі яшчэ некаторыя пытанні. Ён таксама падкрэсліў “невялікую колькасць сігналаў” з боку Масквы аб гатоўнасці да сустрэчы паміж Патрыярхам і Папам. Але ў гэтай сітуацыі, на думку кардынала Коха, важна паглыбленне ўзаемных адносін і экуменічнага дыялогу.


Толькі з ім і засынала. Маці шасцігадовай дзяўчынкі пра тое, як яна шукае свайго плюшавага сябра Ронечку – RH.by\nТолькі з ім і засынала. Маці шасцігадовай дзяўчынкі пра тое, як яна шукае свайго плюшавага сябра Ронечку\n30 сакавіка 2017 г.\nЯк расказвае мама шасцігадовай Машы Барысавай, са сваім плюшавым сябрам Ронечкам дзяўчынка не раставалася, толькі з ім і засынала. Як заўважыла, што сабачка знік, кінулася ў слёзы: “Дзе мой Ронечка”. Плюшавая цацка была сапраўдным членам сям’і.\nСпачатку прапанавалі старэйшай дачцэ напісаць аб’яву на сваіх старонках у сацсетках. Аднак малодшая Маша настойліва сказала, што свайго сябра будзе шукаць самастойна. Дзеля гэтага і напісала аб’яву, якую паказала бацькам. Мама дапісала толькі нумар тэлефона і падкарэктавала адрас.\nФота забяспечана Палінай Барысавай.\n– Роню мы згубілі ў панядзелак, – расказвае мама дзяўчынкі Надзея Барысава. – Спачатку думалі, што забыліся ў бабулі, аднак патэлефанавалі, нашага гадаванца там не аказалася. У гэты дзень былі ў магазіне. Цягнулі цяжкія торбы, некалькі разоў сыняліся на брадвеі, каб адпачыць. Маша мне дапамагала, цацку трымала пад мышкай. Маглі забыцца цацку на лаўцы альбо неспадзявана выпала па дарозе. Звярталіся да аховы магазіна, каб перагледзець відэазапісы. На іх Маша паўсюль з цацкай.\nПа горадзе вісяць пяць аб’яў пра тое, што шукаюць сабачку. Іх развесілі каля рынка райспажыўтаварыства, на брадвеі, каля магазіна па вуліцы Грамадоўскай, па тым шляху, дзе маглі згубіць цацку.\n– Раней у нас было шчаня пароды бігль, яго звалі Роня, – расказвае жанчына. – Аднак сабачка пражыла толькі чатыры месяцы, нешта згрызла вострае і вельмі пакутавала. Вазілі да ветэрынара, аднак выратаваць не ўдалося.\nДзве дачкі Надзеі мараць пра сапраўднага сабаку. Калі бацькі вырашаць завесці гадаванца, вельмі просяць, каб яго назвалі менавіта Роням.\nМаша з Ронем. Фота забяспечана Палінай Барысавай.\n– Калі наш плюшавы Роня не знойдзецца, відаць, прыйдзецца набыць сараўднага сабаку, каб дзеці не сумавалі, – адзначае Надзея.\nБацькі вельмі просяць, калі вы бачылі цацку, патэлефанаваць па нумары (8029) 502-36-16, шасцігадовая Маша вельмі чакае вяртання свайго сябра.\nПапярэдні артыкулУ Маладзечне з’явілася незвычайная аб’ява: “Прапала плюшавая собачка”\nНаступны артыкулТанцавалі матлёт, падыспань, грачанікі і знаходзілі сабе пару. Прайшла танцавальная вечарына ў політэхнічным каледжы ў Маладзечне (Фота)


Надвор'е ў горадзе Губрат-Тануф\nСонца: Узыход Сонца 06:01, Заход Сонца 18:01.\nСонца: Узыход Сонца 06:01, Заход Сонца 18:00.\nМесяц: Узыход Месяца 21:13, Час заходу Месяца 09:42, Фаза месяца: Змяншальнай Месяц\nСонца: Узыход Сонца 06:02, Заход Сонца 17:59.\nМесяц: Узыход Месяца 22:01, Час заходу Месяца 10:40, Фаза месяца: Змяншальнай Месяц\nСонца: Узыход Сонца 06:02, Заход Сонца 17:58.\nМесяц: Узыход Месяца 22:54, Час заходу Месяца 11:40, Фаза месяца: Змяншальнай Месяц\nСонца: Узыход Сонца 06:02, Заход Сонца 17:57.\nМесяц: Узыход Месяца 23:52, Час заходу Месяца 12:39, Фаза месяца: Апошняя чвэрць\nСонца: Узыход Сонца 06:02, Заход Сонца 17:56.\nМесяц: Узыход Месяца --:--, Час заходу Месяца 13:38, Фаза месяца: Апошняя чвэрць\nСонца: Узыход Сонца 06:03, Заход Сонца 17:55.\nМесяц: Узыход Месяца 00:53, Час заходу Месяца 14:32, Фаза месяца: Апошняя чвэрць\nСонца: Узыход Сонца 06:03, Заход Сонца 17:54.\nМесяц: Узыход Месяца 01:56, Час заходу Месяца 15:24, Фаза месяца: Змяншальнай Месяц\nтэмпература ў горадзе Губрат-Тануфпагадзіннай прагноз надвор'я ў горадзе Губрат-Тануфнадвор'е ў горадзе Губрат-Тануф сённянадвор'е ў горадзе Губрат-Тануф заўтранадвор'е ў горадзе Губрат-Тануф на працягу 3 дзеннадвор'е ў горадзе Губрат-Тануф на працягу 5 дзённадвор'е ў горадзе Губрат-Тануф на тыдзеньусходу і заходу сонца ў горадзе Губрат-Тануфусходу і заходу Месяца ў горадзе Губрат-Тануфдакладнае час у горадзе


Малітоўная сустрэча на тэму «Пакаянне» прайшла ў Мастах | Каталіцкі Веснік\nМалітоўная сустрэча на тэму «Пакаянне» прайшла ў Мастах\nМалітоўная сустрэча, прымеркаваная да распачацця Вялікага посту, адбылася 18 лютага ў касцёле Маці Божай Тройчы Цудоўнай у Мастах. Спатканне, якое правёў пробашч парафіі кс. Віктар Ханька, было прысвечана тэме пакаяння.\n«Мы вельмі часта выкарыстоўваем слова «пакаянне», але, на жаль, не заўсёды разумеем яго дакладнае значэнне», — адзначыў святар.\nПаводле слоў кс. Віктара, «калі чалавек шкадуе, што ў выніку ягонага граху пакутуе іншая асоба — гэта не пакаянне. Калі чалавеку дрэнна, калі яму баліць сумленне — гэта «гаворыць» ягонае эга. Пакаянне — гэта бачыць слёзы Хрыста, Ягоныя раны, нанесеныя мною. Пакаянне — гэта прыняцце горкай праўды пра сябе і жаданне выправіцца.\nПакаянне з’яўляецца галоўнай прыкметай любові да Бога. І менавіта любоў, а не страх, боль, ці жаданне наследаваць іншых павінна быць галоўным матывам ва ўзаемаадносінах з Богам».\nПасля сабраныя разам адаравалі Найсвяцейшы Сакрамант. На заканчэнне парафіяне маліліся аб вызваленні з граху і плённым перажыванні перыяду Вялікага посту, каб Бог дазволіў глыбей пагрузіцца ў таямніцу Адкуплення і прааналізаваць сваё жыццё.\nВялікі пост малітоўная сустрэча Масты пакаянне\t2017-02-21


Прымат Інстытута сацыялогіі супраць прымату НІСЭПД | Новы Час\nДоктар сацыялагічных навук, прафесар, дырэктар Інстытута сацыялогіі НАН Беларусі — гэта ўсё Катляроў Ігар Васільевіч. Натуральна, да яго за прафесійным каментарам і звярнуліся аўтары нашумелага фільма «Прымат НІСЭПД». Цытую: «Мы заўсёды ў сваім інстытуце дзівімся, адкуль бяруцца гэтыя сацыялагічныя дадзеныя. Потым яны з’яўляюцца ў інтэрнэце. Потым іх абмяркоўваюць. Робяць нейкія высновы, у той жа час зусім не зразумела, што і адкуль бярэцца. І я неаднаразова казаў пра тое, што гэтымі дадзеным верыць нельга. Усё гэта, вядома, падман, безумоўная падтасоўка».\nНе буду спрачацца з масцітым навукоўцам. Але падманы і падтасоўкі мяне не цікавяць. Мяне цікавіць ісціна. Калі ў НІСЭПД шукаць яе бессэнсоўна — бо гэта сумнеўная структура, якая з Інстытутам сацыялогіі і побач не стаяла, — значыць, знаходзіць праўду трэба ў іншым месцы.\nА хто замаўляе?\n«Місія Інстытута сацыялогіі НАН Беларусі, — чытаю на сайце інстытута, — сістэмнае вывучэнне стану і дынамікі развіцця палітычнай, эканамічнай, сацыяльнай і культурнай сфер Рэспублікі Беларусь на аснове правядзення рэгулярных фундаментальных і прыкладных сацыялагічных даследаванняў».\nЯкая ўдача! Мяне якраз цікавяць не адрывістыя і фрагментарныя веды пра беларускае грамадства, а атрыманыя на падставе сістэмнага вывучэння. Такім чынам, я на правільным шляху! Хутка праглядаю сайт, але ніякай канкрэтнай інфармацыі не знаходжу. Ні адной табліцы, ні аднаго графіка.\nПрычыну няўдачы мне дапамагла зразумець журналістка інфармагенцтва БелаПАН Таццяна Каравянкова. З аналагічнай мэтай яна звярнулася за тлумачэннем да вучонага сакратара арганізацыі Ірыны Лісоўскай. І вось які адказу быў атрыманы: «Даследаванні робяцца па замове, вынікі перадаюцца заказчыку. У адкрыты доступ вынікі даследаванняў, як правіла, не выкладваюцца, таму што гэта інтэлектуальная ўласнасць».\nТут патрэбна тлумачэнне. Адзін з вядучых сацыёлагаў сучаснасці, прафесар Каліфарнійскага ўніверсітэта Майкл Буравой аддзяляе публічную сацыялогію, якая звяртаецца да неакадэмічнай супольнасці, ад прафесійнай, крытычнай і прыкладной. Апошняя існуе для замоўцы і на яго грошы. Таму няма нічога дзіўнага ў тым, што замоўца не толькі вызначае мэты даследавання, але і з’яўляецца эксклюзіўным уладальнікам атрыманых вынікаў.\nАле хто замаўляе сістэмнае вывучэнне «стану і дынамікі развіцця палітычнай, эканамічнай, сацыяльнай і культурнай сфер Рэспублікі Беларусь»?\nМожна, вядома, выказаць здагадку, што акадэмічны інстытут на рэгулярнай аснове праводзіць апытанні па замовах бізнесу. Але бізнес пералічанымі вышэй сферамі, як правіла, не цікавіцца. За чый жа тады кошт дзяржаўная даследчая структура пад кіраўніцтвам масцітага навукоўца выконвае сваю місію? Я мяркую, за бюджэтныя грошы, г. зн. за грошы падаткаплацельшчыкаў.\nПадаткаплацельшчыкі (яны ж НАРОД) і павінны з’яўляцца эксклюзіўнымі ўладальнікамі атрыманых вынікаў. Гэтая выснова не супярэчыць Канстытуцыі, якая, калі хто забыўся, пачынаецца словамі: «Мы, народ Рэспублікі Беларусь (Беларусі), зыходзячы з адказнасці за сучаснасць і будучыню Беларусі, усведамляючы сябе паўнапраўным суб’ектам сусветнай супольнасці...»\nВось такі ў нас паўнапраўны суб’ект сусветнай супольнасці, і гэтаму суб’екту спадарыня Лісоўская і яе тытулаваны кіраўнік адмаўляюць у праве ведаць праўду пра самога сябе нават за ўласныя грошы.\n«Еўрабеларусы» галасуюць за Лукашэнку\nМая кампутарная бібліятэка на слова «Катляроў» адгукнулася файлам, што змяшчае стэнаграму анлайн-канферэнцыі масцітага навукоўца, якая адбылася ў БелТА 29 кастрычніка 2011 года.\nЦікавы дакумент. Двойчы на год Інстытут сацыялогіі праводзіць маніторынг сацыяльна-палітычнай сітуацыі ў краіне, вывучае стаўленне беларусаў да палітычных структураў, палітычных партыяў і да праблемных пытанняў. Вынікі маніторынгу «мы стараемся данесці да шырокай аўдыторыі. Яны размяшчаюцца ў нас на сайце, актыўна друкуюцца ў сродках масавай інфармацыі». Плюс да ўсяго інстытут выпускае сацыялагічны альманах — зборнік навуковых прац супрацоўнікаў інстытута і вядомых у краіне сацыёлагаў.\nАльманах знаходзіцца ў адкрытым доступе. Апошні нумар аб’ёмам у 496 старонак выйшаў у 2016 годзе. Да маёй радасці, у артыкуле Смірновай Р. А. «Матывы выбару рабочай прафесіі і інтэграцыі ў вытворчасць моладзі краіны» мне ўдалося адшукаць некалькі лічбаў, якія характарызуюць рэакцыю беларусаў на эканамічны крызіс. Само ж паняцце «эканамічны крызіс» у альманаху адсутнічае. Такое вось своеасаблівае разуменне таго, што ў сапраўдны момант з’яўляецца «праблемным пытаннем».\nМіж іншым, «некалькі лічбаў» Смірновай прынцыпова не адрозніваюцца ад дадзеных НІСЭПД. І гэта далёка не адзінкавы выпадак. У стэнаграме анлайн-канферэнцыі Катлярова ёсць пасаж, прысвечаны геапалітычнай арыентацыі беларусаў: «Траціна насельніцтва згодная, каб Беларусь увайшла ў Еўрапейскі саюз». Такі ўзровень еўрапейскіх пераваг цалкам у рэчышчы даследаванняў НІСПД!\nАле якім чынам «еўрабеларусы» ўмудраюцца дружна падтрымліваць на прэзідэнцкіх выбарах Лукашэнку, зразумець я не змог. Ні на сайце інстытута, ні ў альманах тлумачэнняў з гэтай нагоды знайсці не атрымалася. Аднак у тым, што такая падтрымка рэальная, дзяржаўная сацыялогія не сумняваецца. Яна, абапіраючыся на прынцыпова новую (для Беларусі) мадэль даследавання меркаванняў выбаршчыкаў на выхадзе з выбарчых участкаў (экзіт-полаў), зафіксавала 11 кастрычніка 2015 года вынікі, «якія практычна цалкам супалі з вынікамі, абвешчанымі Цэнтрвыбаркамам Рэспублікі Беларусь».\nКрымінальны кодэкс як месца перасячэння дзвюх рэальнасцяў\nЗразумела, галоўнае табу дзяржаўнай сацыялогіі — рэйтынг Лукашэнкі. Ці азначае гэта, што ён не вымяраецца ў ходзе рэгулярных маніторынгаў? Напэўна ж, вымяраецца, і вымяраецца прафесійна. Па гэтай прычыне і не публікуецца.\nКаб растлумачыць такі парадокс, я звярнуся па дапамогу да расійскага сацыёлага Сымона Кардонскага, згодна з якім у аўтарытарных палітычных сістэмах — кшталту расійскай і беларускай — варта адрозніваць рэальнасць ад таго, што адбываецца на самай справе (Рэальнасць–1 ад Рэальнасці–2).\nРэальнасць–1 — гэта тое, што абмяркоўваецца ў медыйнай прасторы афіцыйнымі СМІ і апісваецца ўсёй сукупнасцю заканадаўчых актаў. У Рэальнасці–1, напрыклад, беларускі народ усведамляе сябе паўнапраўным суб’ектам сусветнай супольнасці, існуе парламент і выбары (бліжэйшыя, дарэчы, адбудуцца ў верасні). А ў Рэальнасці–2 існуе атамізаванае насельніцтва, канстытуцыйныя правы якога чыноўнікі ўзроўню навуковага сакратара бюджэтнай арганізацыі могуць спакойна ігнараваць. Што тычыцца парламента і выбараў, то тлумачыць іх сапраўдную ролю ў Рэальнасці–2, думаю, не мае асаблівага сэнсу.\nПеракрыжаванне дзвюх рэальнасцяў калі і адбываецца, дык, як правіла, у крымінальным кодэксе. Таму інфармацыя, якая трапляе з Рэальнасці–2 у публічную прастору, г.зн. у Рэальнасць–1 (сапраўднае значэнне рэйтынгу Лукашэнкі, напрыклад) здольная апошнюю разбурыць.\nІнстытут сацыялогіі — адна з нямногіх дзяржаўных структур, што спецыялізуюцца на вывучэнні Рэальнасці–2, і таму ён не можа публікаваць вынікі нацыянальных апытанняў на сацыяльна-палітычныя тэмы. Часам у сілу паслаблення самацэнзуры «няправільныя» вынікі прасочваюцца ў інфармацыйную прастору. Але гэта тэма для асобнай размовы.\nГрамадзянская супольнасць індзейцаў\nНа працягу двух дзесяцігоддзяў абмеркаванне вынікаў НІСЭПД у публічнай прасторы нагадвала дзіцячую картачную гульню «верыш — не верыш». Пры гэтым нявер’е прыкметна пераважала над верай як сярод прадстаўнікоў улады, так і яе апанентаў.\nВядомае выслоўе Маркса кажа, што калі б геаметрычныя аксіёмы закраналі інтарэсы людзей, дык яны б былі аспрэчаныя. А вынікі НІСЭПД закраналі інтарэсы многіх, і ў першую чаргу людзей актыўных. Яны не пацвярджалі афіцыйнай пастаральнай карцінкі, з яе агульнанацыянальнай згуртаванасцю вакол фігуры адзінага палітыка і адначасова руйнавалі апазіцыйны міф пра масавае імкненне беларусаў да свабоды і дэмакратыі.\n«Праблема, — і тут варта пагадзіцца з дырэктарам «Лявада-Цэнтра» Львом Гудковым, — не столькі ў супраціве дадзеных апытанняў або ў нежаданні чуць тое, што не падабаецца, колькі ў негатоўнасці нашай публікі аналізаваць тое, што адбываецца, разумець працяглыя працэсы. Агульны ўзровень разумення сацыяльных праблем нашага грамадства не проста нізкі, ён — убогі».\nСацыялагічныя веды прыйшлі да нас з іншага тыпу грамадства. Яны адлюстроўваюць іншыя, больш складаныя тыпы чалавечых сувязяў і адносін. Наша масавая і інтэлігенцкая свядомасць, сутыкнуўшыся з гэтай складанасцю, арганізавала кругавую абарону. Яе мэта — абарона ад непрыемных фактаў, якія падрываюць станоўчае меркаванне пра саміх сабе.\nДля ілюстрацыі «нашага ўзроўню» разумення зноў адкрыю апошні нумар «сацыялагічнага альманаха», які распачынаецца артыкулам Ігара Катлярова (галоўны рэдактар) «Дзяржава vs грамадзянская супольнасць: традыцыя ці рэальнасць (сацыялагічны дыскурс)».\nАбмяжуюся адной цытатай-перлам: «Найбольш яскравым прыкладам рэалізацыі мадэлі «дзяржава супраць грамадзянскай супольнасці» з’явілася вайна дзяржавы САСШ (Паўночна-Амерыканскія Злучаныя Штаты) супраць карэнных жыхароў Паўночнай Амерыкі — індзейцаў, іх плямёнаў, паселішчаў і нацыянальных структур — тыповых прадстаўнікоў асноў грамадзянскай супольнасці)».\nСпецыяліст, які разгледзеў у амерыканскіх індзейцаў у першай палове XIX стагоддзя асновы грамадзянскай супольнасці, у сучаснай Беларусі змог выявіць гэты сацыяльны феномен ужо на вышэйшай стадыі яго развіцця! Так што пытанне пра еўрапейскі выбар для нас не актуальнае. На парадку дня стаіць пытанне пра беларускі выбар еўрапейцаў.\nІнстытута сацыялогіі НАН


Будзьма беларусамі! » “Тэма Ірландыі не чужая Купалаўскаму тэатру”: Вольга Бабкова пра сувязь МакДонаха з беларускім кантэкстам\n03.01.2019 | Тэатр\n“Тэма Ірландыі не чужая Купалаўскаму тэатру”: Вольга Бабкова пра сувязь МакДонаха з беларускім кантэкстам\nЁсць у беларусаў нітачка сувязі са смарагдавай выспай, і загадчыца нашай літаратурна-драматургічнай часткі востра гэта адчувае. Неверагодная Вольга Бабкова распавядае пра сувязь ірландскай драматургіі з Купалаўскім тэатрам, разважае пра тое, чаму ад творчасці МакДонаха займае дух і чым людзям падабаецца экзістэнцыйная вусціш.\n“Тэма Ірландыі, легендарнай смарагдавай выспы, не чужая Купалаўскаму тэатру. Варта згадаць наш спектакль “Translations” паводле твора ірландскага драматурга Браяна Фрыла ў пастаноўцы Мікалая Пінігіна, прысвечаны канфлікту Ірландыі з Англіяй. А цяпер у нашым тэатры актыўна ідуць рэпетыцыі пастаноўкі паводле п’есы іншага ірландскага аўтара, Марціна МакДонаха, – спектакль “Вешальнікі”, які ставіць Віталь Краўчанка. Дарэчы, уважлівыя купалаўскія гледачы напэўна згадаюць, што Марцін МакДонах ужо быў прадстаўлены ў купалаўскім рэпертуары, на Малой сцэне, гэта быў спектакль “Самотны захад” у рэжысуры Паўла Харланчука-Южакова.\nМарцін МакДонах нарадзіўся ў Ірландыі, а жыве ў Англіі. Дарэчы, тыповы лёс ірландскага творцы. На сённяшні дзень МакДонах самы вядомы і паспяховы драматург, рэжысёр, прадзюсар з тамтэйшых краёў. Цікава, што яго творчы лёс чымсьці нагадвае лёс амерыканскага пісьменніка Джэка Лондана. Пасля працяглага непрызнання наступіў практычна феерычны поспех – МакДонаха ставяць ва ўсім свеце, параўноўваюць яго з Шэкспірам. Знакамітыя рэжысёры прызнаюцца, што ад твораў МакДонаха займае дух.\nЦікава, што ў Беларусі апошнім часам МакДонаха пачалі ставіць вельмі актыўна. А ў расійскім горадзе Перм ёсць тэатр “Ля моста”, дзе ўжо трэці год запар праходзіць міжнародны тэатральны фестываль, прысвечаны творчасці МакДонаха. Сёлета, напрыклад, прыязджалі артысты і тэатры з самых розных краін, у тым ліку з Ірана, з Азербайджана.\nТворчасць МакДонаха звязваюць з такім і жанрамі як чорная камедыя ці трагедыя. Сам ён кажа, што ніколі не здолеў бы паставіць рамантычны спектакль ці зняць рамантычны фільм, бо мае занадта змрочнае пачуццё гумару. Яго вострасюжэтныя творы абрынаюць гледача ў вус ц іш памежнай сітуацыі, вострага эмацыйнага стану і, што цікава, людзям гэта страшэнна падабаецца, бо ўсе героі МакДонаха ўніверсальныя, пазнавальныя. Цікава, што таленавітым выявіўся і брат Марціна МакДонаха – Джон Майкл МакДонах. Варта згадаць яго выдатны фільм “Аднойчы ў Ірландыі”. Наколькі вядома, зараз МакДонах працуе над праектам пра змаганне Ірландыі за незалежнасць.Так Ірландыя не адпускае ірландцаў дзе б яны ні знаходзіліся”.