Што здарылася ў гомельскай краме «Вёсны»?\n23 красавік 2012, 16:58\n23 красавіка ў гомельскай прывакзальнай краме «Вёсны», дзе, паводле абласной управы КДБ, у мінулы чацьвер было «прыведзена ў дзеяньне самаробнае прыстасаваньне для ажыцьцяўленьня дзеяньняў тэрарыстычнай накіраванасьці», было багата супрацоўнікаў міліцыі і спэцслужбаў.\nЯны прыходзілі групамі. Аднак краму не зачынялі. Працавала й абвешчаная пацярпелай прадавачка Кацярына. Ёй толькі пэрыядычна даводзілася спыняць продаж сьпіртовых напояў і сокаў, каб даваць тлумачэньні людзям у цывільным.\nСамі апэратыўнікі ад камэнтароў журналістам адмаўляюцца. Не схацела размаўляць і пацярпелая Кацярына. Заявіла, што «ня мае права» нічога паведамляць.\nНіякіх прыкметаў разбурэньняў ці парахавой сажы ў краме ня бачна. Белымі выглядаюць нават цюлевыя фіранкі на вокнах.\nКаляжанка Кацярыны спадарыня Ліда, якая 19 красавіка абслугоўвала наведнікаў за 7–8 мэтраў, у супрацьлеглым баку вузкай крамы, апавяла:\n«Хлапок толькі быў, і ўсё. Як пэтарда. Дым, і ўсё. Але я далей працавала, адпускала пакупнікоў. У тым баку гэта было. Ніхто не крычаў. Ну, я ня чула крыкаў».\nВакол крамы «Вёсны» ідзе бойкі вулічны гандаль. Прадавачка Сьвятлана кажа, што 19 красавіка яна таксама была побач з крамай, але нейкага выбуху ня чула. Ня бачна было знадворку й дыму:\n«Першай прыехала пажарная машына — прыехала з сырэнай. Паглядзелі яны там — і зьехалі. А пасьля, хвілін праз 15–20, прыехалі міліцыянты і ачапілі ўсё і сталі весьці работы. Калі зьявілася міліцыя, мы пацікавіліся, што здарылася. Нам адказалі: „Расказаць нічога ня можам“. І ўсё. Мы працавалі, але нічога ня чулі й ня бачылі».\nУ дзень інцыдэнту БелТА са спасылкай на прэсавую службу абласной управы КДБ распаўсюдзіла інфармацыю, што ў Гомелі праводзяцца рэгіянальныя міжведамасныя камандна-штабныя вучэньні па тэме «Арганізацыя і ажыцьцяўленьне мераў дзяржаўнага рэагаваньня на акты тэрарызму».\nАднак праз тры дні, 22 красавіка, управа КДБ афіцыйна паведаміла, што распачата крымінальная справа па прыкметах злачынства, склад якога прадугледжаны ч.1 арт.290 Крымінальнага кодэксу (пагроза актам тэрарызму). Падставай для пачатку крымінальнай справы стаўся выбух 19 красавіка ў 13.58 самаробнага прыстасаваньня ў гандлёвай залі. У супрацы са Сьледчым камітэтам, пракуратурай, экспэртамі-крыміналістамі абласной міліцыі супрацоўнікі КДБ «праводзяць неадкладныя сьледчыя дзеяньні і апэратыўна-вышуковыя мерапрыемствы».\nУ паведамленьні сказана таксама, што «атрыманыя апэратыўныя зьвесткі, а таксама элемэнты самаробнага прыстасаваньня, іншыя прыкметы сталі падставай для адпрацоўкі вэрсіі пра „разборкі“ паміж арганізатарамі каналаў нелегальнай міграцыі зь ліку замежных грамадзян, якія прыбываюць пад выглядам навучаньня ў ВНУ г. Гомеля».\nКіраўнік абласной арганізацыі руху «За свабоду» Пётар Кузьняцоў яшчэ 19 красавіка даваў камэнтар мясцоваму інтэрнэт-рэсурсу наконт «незразумелых камандна-штабных вучэньняў» ля крамы «Вёсны». З улікам новай афіцыйнай інфармацыі ён заявіў:\n«Тое, што тут гаворыцца пра нелегальную міграцыю, неяк па часе амаль супадае з тым, што на днях нашы ўлады заяўлялі пра магчымае адкрыцьцё мяжы ў Эўропу для нелегальных мігрантаў. Можа, гэта выпадковае супадзеньне, а можа, і не. Але яно цікавае. І той факт, што КДБ тры дні думаў, наштурхоўвае на думку, што нейкія спэкуляцыі вакол гэтага інцыдэнту адбываюцца».\nСпадар Кузьняцоў кажа, што з камэнтароў у сеціве і з афіцыйных крыніцаў ён пачуў пра даволі цікавую сытуацыю ў асяродзьдзі замежнікаў, што прыяжджаюць у рэгіён вучыцца:\n«Аказваецца, у Гомелі навучаюцца былыя баевікі, якія ў Нігерыі падчас грамадзянскай вайны ваявалі. А цяпер паводле ўрадавых дамоваў навучаюцца ў нас па праграме „Вяртаньне да мірнага жыцьця“. Гамельчукі гэтага нічога ня ведаюць. Таму ёсьць пытаньне: калі такія людзі датычныя да таго, што адбываецца, то спэцслужбам трэба было лепш сэксотаў не ў апазыцыю, а ў гэтыя групы засылаць?»


У Чарнігаве ў красавіку-маі адбудзецца чарговы прызыў грамадзян Украіны на тэрміновую ваенную службу\n13 сакавіка ў Чарнігаўскай гарадскім савеце пад старшынствам намесніка гарадскога галавы - кіраўніка справамі выканкама Станіслава Вихрова адбылося засиданнямиськои прызыўной камісіі. Члены прызыўной камісіі, якія прызначаны распараджэннем гарадскога гВолава, разгледзелі асноўныя пытанні, якія датычацца арганізацыі і правядзення прызыву грамадзян Украіны на тэрміновую ваенную службу ў гэтым годзе. У сваім выступе ваенны камісар Чарнігаўскага аб'яднанага гарадскога ваеннага камісарыята палкоўнік Сяргей Москалец адзначыў, што работа па падрыхтоўцы да закліку была пачата своечасова. На ўсіх прызыўныхикив зробленыя запыты ў медыцынскія ўстановы горада, а таксама ў органы ўнутраных спраў на прадмет знаходжання на ўліку. З асабовым складам Чарнігаўскага ОМВК, які прыцягваецца да працы на прызыўным участку, праведзены заняткі аб парадку правядзення прызыву грамадзян Украіны на тэрміновую ваенную службу, даказана кіруючыя дакументы. У цяперашні час вырашымні ўсе пытанні укамплектаванасці медыцынскай камісіі лекарамі-спецыялістамі, неабходным інструментарыем і маёмасцю. Абвестка прызыўнікоў па яўцы на прызыўны ўчастак ЧОМВК ажыццяўляецца праз кіраванне жыллёва-камунальнай гаспадаркі гарадскога савета, Деснянского і Новазаводскай ў горадзе Чарнігаве. Па словах ваеннага камісара, з 2 бярэзня ўжо пачаты мерапрыемствы, звязаныя з папярэдніх медыцынскім аглядам, абследаваннем, вывучэннем і кірункам на лячэнне прызыўнікоў. «Гэтыя меры трэба правесці як лепш, каб у армію былі прызваны прыгодныя па стану здароўя, маральна і псіхалагічна ўстойлівыя грамадзяне», - адзначыў С. Москалец. Аддзел сувязей з грамадскасцю гарадскога савета\n← На Житомирщине міліцыя... У Львове танцаваць ірландскія... →


ВАЛАНЦЁРЫ Ў КУРАПАТАХ НАВАТ НЯ ВЕДАЛІ, ШТО ІХ УЗНАГАРОДЗІЛІ\nАбаронцы Курапатаў трымаюцца адмысловых правілаў. У Курапатах забаронена лаяцца, паліць там, дзе ёсьць пахаваньні, і даводзіць размовы да сур'ёзных спрэчак.\nПра тое, што абаронцы мэмарыялу Курапаты сталі ляўрэатамі прэміі "Хартыі-97" за абарону правоў чалавека ў намінацыі "За асабістую мужнасьць", валанцёры сёньня даведаліся ад мяне. Іх крыху зьдзівіла, што ніхто не прыйшоў да іх у Курапаты і не паведаміў пра гэта.\nСёньня ў Курапатах марозна, але тэхніка працавала няспынна на ўчастку дарогі ля мікрараёну. А ў раёне Курапацкага ўзвышша будаўнікі сёньня бралі пробы грунту, каб потым будаваць падпорную сьцяну. За гэтым назіраў старшы навуковы супрацоўнік Інстытуту гісторыі Акадэміі Навук археоляг Алег Іоў. Паводле яго, трэба вельмі пільна сачыць за тым, як будзе будавацца сьцяна й пракладвацца вадавод уздоўж дарогі. Але гэтыя працы адклалі да вясны.\nСёньня на вуліцы 15 градусаў марозу, але ў вайсковым намёце з буржуйкай цёпла. Распавядае сябар руху "Зубр" Глеб Вязоўскі:\n(Вязоўскі: ) "Ноч прайшла добра, было цёпла. Дровы нарыхтавалі, поўны дзень учора пілавалі. Уначы было шасьцёра чалавек — з Маладога Фронту, "Зубра" і Беларускай партыі Свабоды. Маразы ня страшныя, у начы было даволі цёпла, ветру не было, некаторыя ў майках спалі".\nГлеб Вязоўскі вартуе Курапаты два месяцы і тыдзень. Ён узгадвае, як у 1988 годзе бацька прыводзіў яго, яшчэ маленькага, у гэтае месца. Бацькі Глеба вітаюць, што ён абараняе Курапаты, часам прыносяць валанцёрам харчы, і адзінае, пра што просяць — каб сын штодня тэлефанаваў дадому. Ёсьць і яшчэ адна акалічнасьць: верагодна, што ў Курапатах быў расстраляны прадзед Глеба — Іван Бандарчук.\n(Вязоўскі: ) "Ён жыў тут недалёк у Менску. Як распавядала прабабка маёй маці, прыехаў "варанок" і забраў яго — хутчэй за ўсё, сюды. Гэта быў саракавы год, дзесьці так. Я асабіста паставіў тут тры крыжы па ім. Калі тут было яшчэ больш-менш цёпла, то й сьвечку пад гэтымі крыжамі трымаў, усю ноч хадзіў".\nСёньня Глеб Вязоўскі быў старшы ў лягеры. Дарэчы, у абаронцаў Курапатаў ёсьць шэраг правілаў, якія яны строга выконваюць. Прыкладам, нельга ўжываць расейскі мат ды прыходзць у лягер нецьвярозым. Забаронена прапаноўваць непаўнагадовым дзяўчатам цыгарэты, пачынаць размовы, якія прывядуць да сур'ёзнай спрэчкі, нельга ўжываць абразьлівыя выразы. Яшчэ адно курапацкае правіла — нельга паліць у тых месцах, дзе ёсьць пахаваньні.\nПарушэньне правілаў караецца папярэджаньнем, працоўным заданьнем альбо адцісканьнямі (да 50 разоў).\nА калі я запыталася, ці існуе ў лягеры валанцёраў правіла "размаўляць толькі па-беларуску", мне адказалі, што такое пытаньне амаль не ўзьнікае — усе і так карыстаюцца беларускай мовай. Адметна, што многія расейскамоўныя юнакі пачалі тут гаварыць і пісаць па-беларуску.


15.10.2019 11:25 Вышэйшая школа\nДля ўдзелу ў рабоце 16-га Еўрапейскага аўтамабільнага кангрэса ў Мінск прыехалі больш як 300 інжынераў, кіраўнікоў кампаній і прадстаўнікоў тэхнічных універсітэтаў з больш чым 30 краін. Мэта сустрэчы — абмен ведамі і аб’яднанне намаганняў у галіне стварэння экалагічна чыстага і бяспечнага аўтамабільнага транспарту.\n— Сучасны чалавек не ўяўляе сябе без аўтамабіля, — сказаў, вітаючы ўдзельнікаў кангрэса, міністр адукацыі Ігар Карпенка. — Па маштабах уплыву на сусветную гаспадарку аўтамабілебудаванне саступае толькі нафтавай прамысловасці. Для беларускай дзяржавы гэтая тэма актуальная: мы вырабляем розныя віды аўтамабільнай тэхнікі, валодаем шырокай тавараправоднай інфраструктурай і лагістыкай. Сёння МАЗ, МТЗ, Мінскі завод колавых цягачоў, БелАЗ, Амкадор — вядомыя беларускія брэнды. Тэхніка БелАЗ працуе на ўсіх кантынентах і займае трэць сусветнага рынку велікагрузных кар’ерных самазвалаў, а ў класе грузападымальнасці 130 тон утрымлівае 90% сусветнага рынку. Таму кангрэс праводзіцца ў Беларусі невыпадкова. Мы можам зрабіць яго эфектыўнай пляцоўкай для дыскусій, бо добра разумеем галоўныя тэндэнцыі і перспектывы развіцця сусветнай аўтамабільнай галіны і транспартнай дзейнасці. Нашы спецыялісты аб’ектыўна ацэньваюць сучасныя выклікі індустрыі аўтамабілебудавання, а гэта ў першую чаргу павышэнне бяспекі, змяншэнне шкоды навакольнаму асяроддзю, укараненне інавацый.\nВажнай падзеяй у рамках Еўрапейскага аўтамабільнага кангрэса стала падпісанне мемарандума паміж БНТУ і кампаніяй Dassault Systemes. Згодна з ім, усе студэнты вядучага тэхнічнага ўніверсітэта Беларусі атрымаюць магчымасць легальна выкарыстоўваць праграмны комплекс для трохмернага праектавання SolidWorks. Прычым працаваць з ім студэнты змогуць як ва ўніверсітэце, так і ў сябе дома.\n5-ы Беларуска-Балтыйскі форум “Супрацоўніцтва — каталізатар інавацыйнага росту” сабраў у БНТУ больш за 100 чалавек з 23 арганізацый Беларусі, Літвы, Латвіі і Эстоніі. Высокі статус мерапрыемства пацвярджае той факт, што яно праводзіцца пад патранажам Дзяржаўнага камітэта па навуцы і тэхналогіях і мае шырокую падтрымку з боку пасольстваў прыбалтыйскіх дзяржаў у нашай краіне. Партнёрамі форуму з’яўляюцца Латвійскае агенцтва інвестыцый і развіцця, Інстытут будаўнічых мерапрыемстваў Вільнюскага тэхнічнага ўніверсітэта імя Гедымінаса і іншыя.\nБеларускі нацыянальны тэхнічны ўніверсітэтЕАЕС-2019кангрэссупрацоўніцтвафорум


Парк-гатэль "Ретур", Санкт-Пецярбург: апісанне і водгукі\nУ наш час людзі шмат падарожнічаюць. І тым, хто адпраўляецца ў іншы горад або за мяжу ў камандзіроўку або з мэтай адпачынку, неабходна дзе-то спыніцца. Самым сучасным варыянтам для пражывання турыстаў з'яўляецца гасцініца. У наш час існуе мноства відаў гатэляў. І адным з іх з'яўляецца парк-гатэль. Гэта выгляд гасцініцы, дзе можна адпачыць. Парк-гатэль характарызуецца добра абсталяванай зонай, ён звычайна знаходзіцца побач з лясным масівам, на ўзбярэжжы натуральнага або штучнага вадаёма, у прыгожай мясцовасці, побач з альтанкамі і кветкамі.\nАб адной з гасцініц такога тыпу мы распавядзем у дадзеным артыкуле.\nПарк-гатэль у Пецярбургу: размяшчэнне, характарыстыка\nГасцініца размешчана ў будынку 18-га стагоддзя, на ўзбярэжжы Фінскага заліва. Будынак адрозніваецца высокімі столямі і вялікімі пакоямі. Збудаванне абсталявалі пад гасцініцу ў 2000 годзе і зрабілі яго зручным для пражывання адпачывальнікаў. Парк-гатэль "Ретур" – гасцінічны комплекс плошчай трыццаць тысяч кв. метраў, які складаецца з пакояў для пастаяльцаў, рэстарана, загарадных дамоў, памяшканняў для правядзення банкетаў і іншых забаўляльных мерапрыемстваў. На яго тэрыторыі таксама размешчаны маляўнічыя альтанкі, клумбы і зялёныя насаджэнні.\nПобач са стойкай рэгістрацыі заўсёды знаходзяцца работнікі гасцініцы, якія сустракаюць наведвальнікаў, аказваюць ім дапамогу і інфармуюць іх аб паслугах гатэля.\nПарк-гатэль размешчаны па адрасе: Курортны раён горада Санкт-Пецярбурга, Сестрорецк, Вялікая Купальная вуліца, дом 28.\nДля каго падыходзіць гасцініца\nДзякуючы дэмакратычнай і спакойнай абстаноўцы і разнастайнасці забаўляльных мерапрыемстваў, Санкт-Пецярбургскі парк-гатэль "Ретур" падыходзіць і для рухомага, і для мернага баўлення часу. Тут адпачываюць і моладзевыя кампаніі, і шлюбныя пары, і сем'і з дзецьмі. У гатэлі можна адцягнуцца ад гарадскога шуму і руцінных будняў і правесці час у спакойнай атмасферы, атрымліваючы асалоду ад зносінамі з роднымі і сябрамі. Залы гасцініцы ўпрыгожаны жывымі кветкамі, з вокнаў нумароў можна ўбачыць прыгожую панараму Фінскага заліва.\nАкрамя таго, у парк-гатэлі ёсць некалькі залаў для ўрачыстасцяў, таму тут часта праводзяць святы ў коле калег, родных і сяброў. Тыя, хто прыязджае з мэтай арганізацыі дзелавых сустрэч, трэнінгаў і семінараў, могуць арандаваць спецыяльна абсталяванае памяшканне для канферэнцый.\nКалі вы не думаеце сваё жыццё без вашага хатняга ўлюбёнца, у персанала гатэля для вас добрая навіна. Вы можаце ўзяць гадаванца з сабой (за дадатковую плату ад 200 да 500 рублёў, у залежнасці ад яго памеру). Калі вам трэба будзе на час адлучыцца, работнікі гасцініцы нагледзяць і поухаживают за жывёлай.\nПражыванне ў нумарах\nПарк-гатэль "Ретур" размяшчае нумарамі 32 сярэдняй камфортнасці. Ва ўсіх пакоях ёсць тэлевізар, ванная, туалет, душ, ракавіна. У нумарах ажыццяўляецца ўборка, пасцельная бялізна, рэгулярна мяняюць. Што тычыцца катэгорый пакояў у гатэлі, усе яны падпадзяляюцца на тры выгляду:\nСтандартныя нумары (іх у гатэлі 24). Гэта памяшкання з класічным інтэр'ерам, у кожным з якіх ёсць двухспальны ложак з тумбачкай, тэлевізар, шафа і душ.\nПолулюкс (усяго адна пакой такой катэгорыі) – нумар, аформлены па індывідуальнай дызайнерскай мадэлі, з двухспальным ложкам, тэлевізарам, гардэробам, ваннай і душам. З акна адкрываецца маляўнічая карціна ўзбярэжжа.\nЛюкс (у гатэлі чатыры памяшканні гэтага тыпу) – пакой з шыкоўным ложкам і адзежных шафай, а таксама гідромассажной ваннай, адрозніваецца вытанчаным дызайнам, выдатна падыходзіць для маладых.\nНумары парк-гатэля "Ретур" каштуюць ад трох да дзевятнаццаці тысяч рублёў за суткі. Кошт уключае ў сябе сняданак па сістэме «шведскі стол».\nЗагарадныя дома ў гасцінічным комплексе\nПры жаданні вы можаце пасяліцца не ў нумары, а ў катэджы. У гасцініцы існуе два выгляду загарадных дамоў:\nСтандартны катэдж (загарадны дом з двума спальнямі для ціхага або актыўнага баўлення часу).\nКатэдж люкс (памяшканне з вялікім залай і кухняй, а таксама са спальняй, падыходзіць для сямейнага адпачынку з дзецьмі або для кампаній). У такім загарадным доме прадугледжана шырокая двухспальны ложак, канапа і тэлевізар.\nУ катэджах могуць размяшчацца сям'і і кампаніі да чатырох чалавек. Кошт пражывання - ад сямі да адзінаццаці тысяч рублёў у суткі.\nКліенты Retur Park Hotel ў Санкт-Пецярбургу могуць скарыстацца паслугамі рэстарана, які працуе 24 гадзіны ў суткі і разлічаны на семдзесят чалавек. У установе можна паспрабаваць еўрапейскія і ўсходнія стравы, аўтарскія дэлікатэсы, прыгатаваныя поварам, а таксама нацыянальную рускую ежу. У летнюю надвор'е можна паесці на верандзе, атрымліваючы асалоду ад шумам фантана і прыгожымі кветкамі і зелянінай. Акрамя таго, у гатэлі ёсць два бара, дзе вам прапануюць гарачыя і халодныя напоі, алкаголь.\nСняданак у гатэлі уключаны ў кошт і, як правіла, пакідае прыемнае ўражанне ў наведвальнікаў. Выбар страў «шведскага стала» разнастайны. Тут ёсць практычна ўсё на любы густ:сасіскі, яечня, салата, сыр, аўсянка, бутэрброды з сырам і каўбасой.\nПарк-гатэль "Ретур" прапануе розныя віды адпачынку: і актыўнага, і расслабляльнага, і для цела, і для душы. У гасцініцы ёсць два басейна (адкрыты і закрыты), сауна, лазні (фінская і руская), масажныя працэдуры. Для аматараў настольных гульняў абсталяваны спецыяльны зала, а знатакі спорту могуць узяць у арэнду інвентар, наведаць трэнажорная зала, заняцца бегам. Вы можаце таксама займацца конным спортам або ўмацоўваць здароўе (скарыстацца физиотерапией, іголкаўколваннем, лячэбнымі ваннамі або гідрамасажам). Побач з гасцініцай размяшчаецца пляж, дзе вам прапануецца пазагараць у крэслах. У гасцініцы ёсць таксама бібліятэка і бесправадной інтэрнэт. Для дзяцей прадугледжана пляцоўка, дзе яны могуць пагуляць, а таксама гульнявая пакой у памяшканні і кантактны заапарк. Так што гатэль прапануе магчымасці для адпачынку людзей абсалютна ўсіх узростаў і пераваг.\nКалектыўны вольны час\nКалі вы праводзіце час у вялікай кампаніі, парк-гатэль Retour зробіць усё, каб вашы выходныя былі цікавымі і запамінальнымі. Побач з гасцініцай ёсць спецыяльна абсталяваная тэрыторыя для пікніка, гульні ў валейбол і тэніс. Вы можаце адправіцца на экскурсію або пакатацца на яхце. Зімой можна ўзяць у арэнду сані, лыжы або іншы спартыўны інвентар. Таксама вы можаце пакатацца на конях, пасмажыць шашлыкі на мангале. Парк-гатэль выдатна падыходзіць для правядзення ўрачыстых мерапрыемстваў. Для гэтага прапануецца два спецыяльна абсталяваных залы, якія знаходзяцца на тэрыторыі гасцініцы.\nУрачыстыя падзеі ў парк-гатэлі\nУ гасцініцы вы можаце арганізаваць і правесці любое святочнае падзея (выпускны або карпаратыўны вечар, дзень нараджэння, вясельнае ўрачыстасць, гадавіну шлюбу і так далей). З гэтай мэтай парк-гатэль "Ретур" дае два памяшканні:\nБанкетная зала Шале – гэта пакой з класічным інтэр'ерам. У памяшканні шмат кветак і свечак, светлая мэбля, крыштальная люстра, дапаўняльная раскошную святочную абстаноўку. Тут ёсць пляцоўка для танцаў, а таксама веранда з прыгожым выглядам на ўзбярэжжа. Пакой разлічана на шэсцьдзесят чалавек.\nГадовы панарамны намёт разлічаны на сто шэсцьдзесят кліентаў, забяспечвае правядзенне ўрачыстасці на адкрытым паветры. Інтэр'ер афармляецца згодна з патрабаваннямі арганізатараў імпрэзы і ў адпаведнасці з яго тэмай. Музыка і асвятленне дапоўняць святочную атмасферу і зробяць свята па-сапраўднаму казачным.\nДля тых, хто адзначае дзень нараджэння ў гатэлі, прадугледжаны падарункі (неабмежаваную карыстанне кальянам, пражыванне ў катэджы на суткі). Імяніннік можа прывезці на свята свае спіртныя напоі. Стравы для ўрачыстасці можна выбраць з меню рэстарана. У якасці бонуса імянінніку прадастаўляецца шпацыр або фотасесія з канём.\nМеркаванні аб гасцініцы\nПарк-гатэль Retour водгукі атрымлівае розныя: як станоўчыя, так і адмоўныя. У якасці добрых якасцяў арганізацыі пералічваюць ветлівасць і добразычлівае стаўленне персаналу, прыгожую абстаноўку ў ваколіцах, блізкасць гасцініцы да пляжу і заліву, выдатны выгляд з акна, смачную ежу, магчымасць лёгка дабрацца да будынка і з'ехаць дадому. Многія засталіся задаволеныя тым, як правялі ўрачыстыя мерапрыемствы і як адпачылі з сябрамі і блізкімі. Нягледзячы на тое, што ўсімі гэтымі якасцямі валодае парк-гатэль "Ретур", водгукі аб ім бываюць і негатыўнымі. Некаторым пастаяльцам не спадабаўся інтэр'ер і абстаноўка ў нумарах (па іх думку, у пакоях недастаткова чыста, пасцельная бялізна дрэнна памыць). Хто-то з кліентаў незадаволены якасцю працы заапарка і гульнявой пакоя. Таксама не занадта задавальняе паслуга «шведскага стала»: ежы часта не хапае, мала гарачых напояў, а ў рэстаране нельга паснедаць і папіць кавы, так як ён адкрываецца толькі днём.\nПапулярныя клубы Кіева: дзе правесці вечар\nУ Кіеве шмат актыўнай прасунутай моладзі, а таму і начное жыццё ў ўкраінскай сталіцы кіпіць. Установы, дзе можна адпачыць, патанчыць і расслабіцца, размешчаны як у цэнтры горада, так і ў спальных раёнах. Але рэйтынг папулярных клу...\nДанецк – Запарожжа: як і на чым дабрацца?\nГарады Данецк і Запарожжа – буйныя адміністрацыйныя і культурныя цэнтры Украіны. Часта падарожжа па Украіне не абыходзяцца без паездкі з аднаго горада ў іншы.Данецк, Запарожжа – месцазнаходжанне гарадоўГорад Данецк зна...\nЎтульная Харватыя: адпачынак з дзіцем запомніцца надоўга\nМода на нашэнне гальштукаў, як і само слова, прыйшлі менавіта з гэтай краіны. І ў гонар яе, што цікава, названы астэроід, адкрыты ў 1906 годзе.Гэта - Харватыя...Адпачынак з дзецьмі, водгукі аб якім у большасці турыстаў, якія пабыв...


06 лістапад 2015, 16:23\nПрадстаўнікі Нацыянальнага банку cпасылаюцца на камэрцыйную таямніцу і не паведамляюць, дзе канкрэтна былі замоўленыя новыя грошы, якія плянуецца запусьціць у абарот зь ліпеня 2016 году. Тым часам у кулюарах называюць два адрасы — Літоўскі і Славацкі манэтныя двары.\nЯшчэ ў 2009 годзе за аўтарствам Петра Барты на міжнародным сайце калекцыянэраў і нумізматаў зьявілася калекцыя беларускіх манэтаў, сфатаграфаваных у Нумізматычным музэі Крэмніцы. У гэтым славацкім горадзе разьмешчаны манэтны двор Славаччыны, які супрацоўнічае шмат зь якімі дзяржавамі сьвету, чаканіць эўрапейскую валюту. Выява суправаджалася рэплікай: нарэшце ў краіне, дзе хадзілі выключна папяровыя грошы, зьявяцца першыя манэты.\nУ той час пра меркаваную дэнамінацыю кіраўніцтва Беларусі публічна ня згадвала, але выкладзеныя фатаздымкі ідэнтычныя ўзорам, якія разам з навіной пра абразаньне чатырох нулёў былі абнародаваныя сёлета 4 лістапада. Праўда, на тым сайце няма згадак пра манэты наміналам 1 і 2 капейкі, а Нацбанк уводзіць у абарот шырокі асартымэнт, пачынаючы ад найменшых значэньняў.\nАдметна, што факт супрацоўніцтва зь Беларусьсю ў 2009-м пацьвердзіў і кіраўнік манэтнага двара Славаччыны Ўласьціміл Калінец, удакладніўшы, што на першым этапе заплянавана выбіць больш за 100 мільёнаў манэт. Праўда, тагачасны начальнік упраўленьня інфармацыі Нацбанку Беларусі Анатоль Драздоў патлумачыў, што рэгулятар вывучае магчымасьці манэтных двароў Эўропы, уключна са славацкім, але гэта не азначае, што ў выніку замову атрымае менавіта Крэмніца.\nНа запыт Радыё Свабода PR-спэцыяліст прадпрыемства «Mincovňa Kremnica» Вераніка Хрэнава адказала, што на сёньня манэтны двор ня мае замовы ад Нацыянальнага банку Рэспублікі Беларусь на чаканку разьменных манэтаў. Не пацьвердзілі магчымае супрацоўніцтва і ў адміністрацыі Літоўскага манэтнага двара.\nРаней Нацыянальны банк разьмяшчаў за мяжой замовы толькі на чаканку памятных манэтаў, першы такі экспэрымэнт датаваны 1996 годам. Ад таго часу геаграфія прадпрыемстваў, зь якімі супрацоўнічала беларуская фінансавая ўстанова, склалася досыць шырокая: Вялікая Брытанія, Літва, Нямеччына, Польшча, Расея, Славаччына, Швайцарыя. Апошнім часам адбылася пераарыентацыя на Казахстан, дзе найлепшыя суадносіны якасьці і кошту.\nАднак, калі верыць прадстаўнікам Нацбанку, у дадзеным выпадку гэта наўрад ці азіяцкі партнэр па эўразійскіх інтэграцыйных надбудовах, бо наўпрост сьцьвярджаецца: беларускія манэты зробленыя ў адной з эўрапейскіх краінаў.\nСа словаў банкаўскага кіраўніцтва, зьвесткі пра выканаўцаў замовы агалошвацца ня будуць: як заявіў на ўчорашняй прэсавай канфэрэнцыі намесьнік старшыні праўленьня Нацбанку Дзьмітры Лапко, паводле дамовы, падпісанай паміж беларускімі ўладамі і прадпрыемствам-вытворцам, гэта камэрцыйная таямніца. Ня выключана, што менавіта гэтай акалічнасьцю тлумачыцца і нежаданьне апавядаць пра факт магчымага супрацоўніцтва ў офісах патэнцыйных выканаўцаў.\nКіраўнік Клюбу фінансавых дырэктараў Андрэй Карпунін у камэнтары для Свабоды выказаў меркаваньне, што ў адсутнасьць уласнага манэтнага двара беларускія грошы будуць «залатымі» — валюты на іх вытворчасьць запатрабуецца больш, чым можна чакаць аддачы. Паколькі ў выпадку з тымі ж манэтамі гаворка не пра адну іх тону, спачатку трэба было б стварыць адпаведную вытворчасьць у Беларусі, а ўжо потым іх на ёй выпускаць. Як кажа суразмоўца, нават на пачатковым этапе патрэба ў манэтах складзе парадку 200 тон, і калі замаўляць іх за мяжой, то выдаткі будуць значныя:\n«Прыгожа напісаў на tut.by Ігар Пеліпась (старшыня Назіральнай рады дасьледчага цэнтру ІПМ): „...Гэта азначае, што ўлады ўпэўненыя ў тым, што рэформы, якія яны зьбіраюцца правесьці, прывядуць да станоўчага выніку, і мы завершым нашу гісторыю зь вялікімі дэвальвацыямі і пяройдзем у стабільны стан“. Але тут да месца задацца рытарычным пытаньнем: можа, мы знайшлі ў сябе нейкае вельмі вялікае радовішча золата і ўсе нашы чорныя дні скончацца? Ня ведаю, асабіста ў мяне пэсымістычнае чаканьне; тут больш неразуменьне, чым разуменьне такога кроку. Бо калі я спрабую ацаніць сытуацыю з гледзішча таго, колькі мы грошай на гэта патрацім, ці ў стане мы ўвогуле ўкласьці столькі сродкаў на перазапуск грашовай сыстэмы, то канцы з канцамі ня вельмі сыходзяцца. У такім выпадку ці ня лепш закладзеныя сумы патраціць на аднаўленьне эканомікі, на яе пераарыентацыю, на стварэньне новых працоўных месцаў?»\nТым часам колішні кіраўнік Нацыянальнага банку Станіслаў Багданкевіч пацьвердзіў, што на пачатку 1990-х у банкаўскіх колах абмяркоўвалася магчымасьць увядзеньня манэтаў і адпаведнай вытворчасьці.\nПа яго словах, экспэрты прыйшлі да высновы, што лягчэй купіць станок, манэтныя загатоўкі і самім «кляпаць» капейкі. Аднак да рэалізацыі справа не дайшла, бо ў краіне панавала гіпэрінфляцыя, і ў выпадку запуску ў абарачэньне манэтаў іх жыцьцё аказалася б надзвычай кароткім. Таму, удакладняе спадар Багданкевіч, калі ўлады разьмяшчалі заказ на друкаваньне ў Нямеччыне беларускіх папяровых рублёў, ад манэтнага суправаджэньня было вырашана адмовіцца. Як паказаў час, за наступныя два дзясяткі гадоў сытуацыя прынцыпова не зьмянілася.


Стакгольмская школа эканомікі ў Рызе вачыма студэнта\nМаё знаёмства з SSE Riga адбылося летам пасля 10 класа, калі я ў натхненні шукала гранты для навучання за мяжой. Прапаноў апынулася не надта шмат, і SSE яскрава выдзяляўся на фоне астатніх універсітэтаў: правілы і ўмовы атрымання стыпендыі былі простымі і зразумелымі, а пры ўзнікненні пытанняў можна было звярнуцца да студэнтаў, якія ахвотна дзяліліся парадамі […]\nЯк падрыхтавацца да сумоўя?\nШто азначае сумоўе? Быць запрошаным на яго ўжо азначае, што Вы добра выглядаеце “на паперы”, што Вашая аплікацыя зацікавіла камісію па адборы. Інтэрв’ю можна назваць сітуацыяй “зараз альбо ніколі”: калі Вы дрэнна праявіце сябе на сумоўі, то Вас не ўратуе нават найлепшая аплікацыя. Менавіта таму да яго неабходна падрыхтавацца загадзя. Перад сумоўем: Па-першае, прачытайце як […]\nДзе можна атрымаць веды, якія дапамогуць працаваць аддалена ці распачаць свой інтэрнэт-праект?\nІнтэрнэт становіцца часткай нашага жыцця. Там мы знаёмімся, камунікуем з людзьмі, шукаем інфармацыю, а можам таксама працаваць і весці бізнэс. Але як гэта рабіць, многія не ведаюць, таму мы вырашылі зрабіць падборку месцаў і мерапрыемстваў у Менску і не толькі, дзе можна атрымаць веды і ўменні, якія дапамогуць вам працаваць аддалена ці распачаць свой інтэрнэт-праект. […]\nАмерыканскія і брытанскія ВНУ – найлепшыя ў свеце\nДосведам і парадамі падзяліўся Яраслаў Крывой – магістр права Гарвардскага Універсітэта, кандыдат юрыдычных навук, выкладчык міжнароднага права ў University of West London, заснавальнік BelarusDigest.com – ангельскамоўнага сайта, прысвечанага Беларусі. Яраслаў працаваў ў міжнародных кансалтангавых кампаніях Baker&McKenzie, Morgan Lewis, Freshfields у Расіі, ЗША і Англіі.\nНавучанне ў WSNHiD у Познані\nЖыццё віравала. Я скончыла першы курс культуралогіі ЕГУ ў Менску, а ўнівер зачынілі ў той жа год. Але адначасна для студэнтаў адчыніліся дзверы розных замежных ВНУ. Нас было некалькі беларусаў, з розных факультэтаў, і Вышэйшая Школа Гуманітарных Навук і Журналістыкі ў Познані пасавала нам усім.


Галоўная ➠ Дызайн ➠ Дызайн дзіцячай\nАпублікавана 06.04.2007 15:12\nПры распрацоўцы дызайну дзіцячай варта ўлічваць мноства дэталяў: узрост дзіцяці, яго характар, звычкі, хобі.\nКалі дзіця ўжо дасягнуў такога ўзросту, калі можа сам выбіраць сабе мэбля, можаце разам з ім прайсціся па крамах або праглядзець каталогі ў Інтэрнэце.\nПажадана, каб дзіця наколькі магчыма, удзельнічаў у працэсе. Такім чынам, вы пакажаце, што яго меркаванне важна для вас, і ён можа самастойна прымаць рашэнні.\nНе менш важную ролю адыгрывае плошчу. Наяўныя квадратныя метры неабходна размеркаваць так, каб у дзіцяці было досыць месцы для гульняў, вучобы і сну. Важнай дэталлю з'яўляецца колер. Варта памятаць аб тым, што пэўныя колеру па-рознаму ўплываюць на настрой дзіцяці.\nУ любым выпадку каляровая гама дзіцячай павінна быць яркай і прыцягваць яго ўвагу. Калі дзіця хоча, каб сцены яго пакоя былі аднатоннымі, то можна зрабіць менавіта так. Аднатонныя сцены можна ўпрыгожыць яркімі дэталямі: карцінамі, бра. Аб тым, які хоча бачыць сваю пакой дзіця можна спытаць асабіста ў яго.\nНе варта перарабляць дзіцячую, грунтуючыся толькі на сваіх асабістых смакавых перавагах. У першую чаргу ў такой пакоі павінна быць утульна дзіцяці. Бяспека гуляе немалаважную ролю. Звярніце ўвагу на тое, як стаяла так мэблю. Яна не павінна перашкаджаць яго руху.\nЯшчэ важней тое, якія матэрыялы вы выкарыстоўваеце пры аздабленні. Яны не павінны быць таксічнымі і красящимися. Калі ў вашага дзіцяці ёсць свой любімы герой мультфільма, можна лічыць што тэматыка пакоі ўжо гатовая. Купляючы мэбля ў дзіцячую, абавязкова улічвайце рост дзіцяці. Усе рэчы ў пакоі павінны быць для яго лёгкадаступныя.


ГалоўнаяАпостальская СталіцаКасцёл у БеларусіКанферэнцыя БіскупаўЛітургіяБібліятэкаДля СМІМультымедыяСэрвіс.БеларусьВатыканЗамежжаАнонсыПубліцыстычны раздзелІнтэрв'юСпецпраектыАрхіўСтруктураСвяты АйцецРымская курыяНунцыятураСтатыстыка Каталіцкага КасцёлаДзейнасць Каталіцкага КасцёлаДыяцэзііНавучальныя ўстановыМанаскія супольнасціРухі і супольнасці свецкіхМас-медыяГісторыяСвятыяСанктуарыіСтруктура КанферэнцыіБіскупыДакументыБібліятэка ККББCredoЛітургічны годАбавязковыя святыЛітургічны каляндарЛекцыянарыйРазважанні над Божым словамСвятыяМалітвыСвятое ПісаннеКнігіДакументыІнтэрв'юГамілііВыступленніСлоўнікКантактыПадпіскаФотаматэрыялыФотаАўдыёВідэаВідэа-onlineСферычныя панарамыПаштоўкіСпасылкіПошукRSS-стужкіСкарбонкаДапаможам патрабуючымМапа сайтаДашлі навінуЦэтлікіКантакты\tІV Велікодная нядзеля, Год А\tПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ\nДз 2, 14а. 36–41Бог зрабіў Яго і Панам, і МесіяйЧытанне кнігі Дзеяў Апосталаў.У дзень Пяцідзесятніцы ўстаў Пётр разам з Адзінаццаццю і прамовіў моцным голасам да іх: Няхай кожны дом Ізраэля цвёрда ведае, што гэтага Езуса, якога вы ўкрыжавалі, Бог зрабіў і Панам, і Месіяй.Калі ж пачулі гэта, змягчэла сэрца іхняе і яны сказалі Пятру і астатнім Апосталам: Што нам рабіць, браты? Сказаў ім Пётр: Пакайцеся і няхай кожны з вас ахрысціцца ў імя Езуса Хрыста дзеля адпушчэння грахоў вашых, і атрымаеце дар Духа Святога. Бо вам належыць абяцанне і дзецям вашым, і ўсім тым, хто далёка, каго толькі пакліча Пан Бог наш.І многімі іншымі словамі ён сведчыў і навучаў, кажучы: Ратуйцеся ад гэтага падступнага пакалення.Тыя ж, хто прыняў слова ягонае, ахрысціліся. І далучылася ў гэты дзень да іх каля трох тысяч душ.Гэта слова Божае.аРЭСПАНСАРЫЙНЫ ПСАЛЬМ Пс 23(22), 1–3а. 3b–4. 5. 6 (Р.: 1)Рэфрэн: Пан — пастыр мой, ні ў чым не буду мець нястачы Або: Аллелюя.1. Пан — мой пастыр, ні ў чым не буду мець нястачы, *2. Ён дазваляе спачываць мне на зялёных пашах. Да водаў спакойных вядзе мяне, *3. Ён душу маю пажыўляе.Рэфрэн:Накіроўвае мяне на сцежкі справядлівасці *дзеля Імя свайго. 4. Калі нават пайду далінай смяротнага ценю, +не буду баяцца зла, бо Ты са мною. *Твой жэзл і Твой посах мяне суцяшаюць.Рэфрэн: 5. Ты стол для мяне накрываеш *на вачах маіх ворагаў;намашчваеш галаву маю алеем, *келіх мой перапоўнены.Рэфрэн:6. Сапраўды, дабрыня і міласэрнасць Твая будуць са мною *ва ўсе дні жыцця майго,і пасялюся я ў доме Пана * на доўгія дні.Рэфрэн:аДРУГОЕ ЧЫТАННЕ1 П 2, 20b–25Вы вярнуліся да Пастыра і Ахоўніка душ вашыхЧытанне Першага паслання святога апостала Пятра.Умілаваныя:Калі чыніце дабро і церпіце, то маеце ласку ў Бога. Бо вы для таго пакліканы; бо і Хрыстус цярпеў за вас, пакідаючы вам прыклад, каб вы ішлі следам за Ім.Ён не ўчыніў ніякага граху і не было падману ў вуснах Ягоных. Ён, калі Яму зласловілі, не зласловіў у адказ, калі цярпеў, не пагражаў, але давяраў сябе таму, хто судзіць справядліва. Ён сам, у сваім целе ўзнёс грахі нашыя на дрэва, каб мы, пазбыўшыся грахоў, жылі дзеля справядлівасці. Ранамі Яго вы аздароўленыя.Бо вы былі, як авечкі, што заблукалі, але цяпер вы вярнуліся да Пастыра і Ахоўніка душ вашых.Гэта слова Божае.а СПЕЎ ПЕРАД ЕВАНГЕЛЛЕМАкламацыя: Аллелюя, аллелюя, аллелюя.Ян 10, 14Я — добры пастыр, — кажа Пан, —і ведаю авечак маіх, а мае ведаюць Мяне.Акламацыя: Аллелюя, аллелюя, аллелюя.аЕВАНГЕЛЛЕЯн 10, 1–10Я — брама для авечак+ Чытанне святога Евангелля паводле Яна. У той час:Езус сказаў: Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто ўваходзіць не праз браму на авечы двор, але залазіць інакш, той злодзей і злачынец. А хто ўваходзіць праз браму, той пастыр авечак. Брамнік яму адчыняе, і авечкі слухаюцца голасу ягонага; кліча сваіх авечак па імені і выводзіць іх. А калі ўсіх выведзе, ідзе перад імі, і авечкі ідуць за ім, бо ведаюць ягоны голас. За чужым не ідуць, але ўцякаюць ад яго, бо не ведаюць голасу чужых. Такую прыпавесць сказаў ім Езус, але яны не зразумелі, што Ён казаў ім.Езус зноў сказаў: Сапраўды, сапраўды кажу вам: Я — брама для авечак. Усе, колькі іх прыходзіла перада Мною, гэта злодзеі і злачынцы, і авечкі не паслухалі іх. Я — брама. Калі хто ўвойдзе праз Мяне, будзе збаўлены, і ўвойдзе, і выйдзе, і знойдзе пашу. Злодзей прыходзіць дзеля таго, каб красці, забіваць і нішчыць. Я прыйшоў, каб вы мелі жыццё і мелі ў дастатку.Гэта слова Пана.Пераклад здзейснены Секцыяй па перакладзе літургічных тэкстаў і афіцыйных дакументаў Касцёла пры ККББ\nАдноўлена 09.04.2010 13:07\tдля друку


Парыж - Сінгапур: рэйс Air France толькі для вакцынаваных пасажыраў\nГалоўная » Артыкулы апошніх навін » Авіякампанія » Парыж - Сінгапур: рэйс Air France толькі для вакцынаваных пасажыраў\nАвіякампанія • аэрапорт • Авіяцыя • Апошнія навіны Еўропы • Апошнія міжнародныя навіны • Галоўныя навіны падарожжаў • Дзелавыя падарожжы • Апошнія навіны Францыі • навіны здароўя • навіны • Людзі • Перабудова • Адказны • Апошнія навіны Сінгапура • турызм • транспарт • Абнаўленне прызначэння падарожжа • Навіны турыстычнага провада\nПарыж - Сінгапур: рэйс Air France толькі для вакцынаваных пасажыраў.\nРазгалінаваная сетка Air France-KLM можа падключыць многія краіны VTL праз свае падвойныя хабы ў Парыжы і Амстэрдаме з гнуткімі ўмовамі білетаў.\nАвіякампанія KLM/Air France ажыццяўляе рэйсы з Парыжа і Амстэрдама ў Сінгапур, прызначаныя для вакцынаваных турыстычных маршрутаў (VTL).\nПа стане на 21 кастрычніка 2021 года, Air France выконвае два штотыднёвыя рэйсы вакцынаванай дарожнай паласы (VTL) з Парыжа ў Сінгапур.\nПадарожнікі павінны адпавядаць усім патрабаванням вакцынаванай дарожнай паласы (VTL).\nПачынаючы з 21 кастрычніка 2021 года, Air France будзе прапаноўваць два штотыднёвыя рэйсы VTL з Парыжа-CDG кожны чацвер і суботу да 31 кастрычніка 2021 года, а з 1 лістапада 2021 года-кожную пятніцу і нядзелю.\nПраз свой хаб, аэрапорт Парыж-Шарль-дэ-Голь, Air France задзейнічае сваю дадатковую сетку і прапануе чатыры тыднёвыя рэйсы VTL і шэсць тыднёвых рэйсаў VTL у Сінгапур.\nРоланд Копенс, генеральны дырэктар Air France KLM Паўднёва -Усходняя Азія і Акіянія пракаментавалі: "" Мы цалкам разумеем, што людзі хочуць падарожнічаць і аднаўляцца з сям'ёй і сябрамі, і мы рады аднавіць адпачынак і дзелавыя паездкі ў Сінгапур. Air France і KLM стварылі дадатковую сетку з чатырма тыднёвымі рэйсамі VTL у Сінгапур, а таксама шасцю не прызначанымі рэйсамі VTL з Парыжа і Амстэрдама. З нашай шырокай сеткай Air France KLM мы можам падключыць многія краіны VTL праз нашы двайныя хабы ў Парыжы і Амстэрдаме з гнуткімі ўмовамі квіткоў ».\nВылет - расклад рэйсаў Air France з Парыжа ў Сінгапур\nРасклад Нумар рэйса дзень Адпраўленне Прыбыццё лятальны апарат\nпа 31 кастрычніка 2021 года AF208 Аўторак 21: 05 15: 55 + 1 B787\nAF256 (VTL) Чацвер субота\nЗ 01 лістапада 2021 года па 26 сакавіка 2022 года AF208 Аўторак 21: 00 16: 35 + 1\nAF256 (VTL) Пятніца


Мюнстэр — горад добрага настрою | Бізнэс у Германіі | Лячэнне ў Германіі | Нерухомасць у Германіі | Турызм у Германіі | ВНЖ і ПМЖ у Германіі\nМюнстэр — горад добрага настрою\nІснуе паданне, быццам Мюнстэр размешчаны на тым самым месцы, дзе калісьці жылі героі старажытных міфаў – Атланты. Яны валодалі магічным крышталем, здольным акумуляваць энергію, і гэты крышталь да гэтага часу знаходзіцца пад зямлей, сілкуючы горад станоўчай энергіяй. Менавіта таму тут ва ўсіх заўседы добры настрой.\nАле нават калі не верыць ў легенды, можна ўявіць сабе, як радаваліся мясцовыя жыхары і народ суседніх краін у 1648 годзе, калі ў Мюнстэры быў падпісаны Вестфальскі мір, які азнаменаваў канец Трыццацігадовай вайны. У выніку подпісы гэтага дакумента Габсбургі перасталі спрабаваць пашырыць свае ўладанні за кошт суседніх дзяржаў, а Францыя дадала да сваіх тэрыторыях Эльзас.\nСучасны Мюнстэр ўяўляе сабой своеасаблівы культурны цэнтр рэгіена: тут знаходзіцца мноства арт-галерэй, тэатральных пляцовак і музеяў, рэгулярна праводзяцца выставы, аўкцыены калекцыянераў і іншыя цікавыя мерапрыемствы, прысвечаныя мастацтву ў любым яго праяве.\nЦэнтральная вуліца, або вуліца старэйшын, – ажыўленае месца з мноствам кафэ, рэстаранаў і крамаў. Мудрагелістыя фасады будынкаў, як бы «прыстаўлены» да асноўнага будынка і выкананыя ў стылі адраджэння, з’яўляюцца своеасаблівай візітнай карткай горада. Адсюль зручна пачынаць шпацыр па старажытным выдатным мясцінам горада і любавацца саборам святога Паўла, царквой святога Ламберта з трыма клеткамі на фасадзе, у якіх у XVI стагоддзі падвесілі пакараных ерэтыкоў, гарадской ратушай, дзе быў падпісаны Вестфальскі мір, і іншымі знакавымі будынкамі Мюнстэра.\nАбсалютная большасць гараджан перасоўваецца на роварах: гэты від транспарту можна сустрэць у любога дома, на любой вуліцы, а каля мюнстерского чыгуначнага вакзала размешчана найбуйнейшая веласіпедная стаянка ў Еўропе, разлічаная на больш чым 3500 ровараў.\nВелічны сабор святога Паўла знаходзіцца ў цэнтры Мюнстэра, на плошчы Домплац побач з гарадской ратушай. У саборы ў цяперашні час размешчана кафедра мюнстерского біскупа – гэта важны рэлігійны цэнтр Германіі.\nХрам быў заснаваны ў XIII стагоддзі, яго ўзводзілі амаль 40 гадоў. Гэта было самае манументальнае архітэктурнае збудаванне ў Мюнстэры, багата упрыгожанае фрэскамі і вітражамі. На жаль, пасля бомбавых удараў арміі саюзнікаў па Германіі ў гады Другой сусветнай вайны сабор быў практычна разбураны. На яго рэканструкцыю пайшло 10 гадоў. Былі адноўлены сцены і многія ўпрыгажэнні царквы. Дубовы Трыумфальны крыж, вялікія астранамічныя гадзіны, тры старадаўніх органа і іншыя гістарычныя і рэлігійныя каштоўнасці, якія належалі сабору, таксама былі вернуты на свае законнае месца.\nУ 1981 годзе царква адкрылася для набажэнстваў і наведванняў. Дзякуючы рэстаўрацыі, сабор стаў культавым месцам, якое аб’ядноўвае сучасную эпоху і Сярэднявеччы.\nЦарква святога Ламберта\nНа фасадзе старадаўняй гатычнай царквы святога Ламберта ў цэнтры Мюнстэра вісяць тры масіўныя жалезныя клеткі. Гэта напамін аб жорсткай пакарання анабаптыстаў пасля падзення Мюнстерской камуны, калі каталіцкае духавенства прыняло рашэнне караць ерэтыкоў, 14 месяцаў смущавших душы і розумы гараджан грахоўнымі ідэямі.\nЦарква знакамітая таксама 90-метровай вежай – самай высокай у горадзе. На вежу вядуць 300 каменных прыступак. Кожныя паўгадзіны наглядчык царквы падымаецца наверх, каб, протрубив у рог па старадаўняй традыцыі, паведаміць жыхарам горада, што ў акрузе, усе спакойна.\nУ 30-х гадах XVI стагоддзя на нямецкіх і галандскіх землях распаўсюдзілася вучэнне анабаптизма Яна Матыса. Адэпты адмаўляліся ад хрышчэння ў дзіцячым узросце, адмаўлялі царкоўныя сакрамэнту, вайсковую павіннасць, дзяржаўныя і царкоўныя падаткі і абвяшчалі роўнасць і братэрства для ўсіх. Стомленае Сялянскай вайной, задавленное павіннасцямі і зборамі, насельніцтва з радасцю прымала вучэнне анабаптыстаў, што прыводзіла да беспарадкаў і рэвалюцыям.\nУ 1533-1534 гадах анабаптизм дакаціўся да Мюнстэра, дзе Ян Матыс і яго набліжаныя арганізавалі камуну: біскуп і незадаволеныя пераменамі гараджане былі выгнаныя, а тыя, што засталіся паспрабавалі пабудаваць шчаслівы «Новы Ерусалім». Але неўзабаве Мюнстэр аблажылі ўрадавыя войскі і, у рэшце рэшт, пасля кровапралітных бітваў анабаптыстаў здаліся.\nТак як Матыс загінуў у баі, гнеў епіскапату абрынуўся на яго паслугачоў: трое завадатараў рэлігійнай рэвалюцыі былі разарваныя распаленымі абцугамі на гарадской плошчы 20 студзеня 1536 года, пасля чаго іх цела былі змешчаны ў жалезныя клеткі і падвешаныя на фасад царквы святога Ламберта.\n← Бохум — «Сэрца Рура» і яго горнае мінулае\nОберхаузен — горад-сад замест вугальных шахт →


Тэатр Тызенгаўза ў Гродна, Беларусь: гісторыя, апісанне, фота\nТэатр Тызенгаўза ўяўляе сабой першы гарадскі тэатр, адкрыты для шырокай публікі ў Гродна.\nБудынак тэатра - архітэктурны помнік, які адносіцца да XVIII стагоддзя. Яго ўзвядзенне пачалося ў 1772 годзе, аўтарамі былі Мезер, які пачынаў будаўніцтва, і Сака, які завяршыў ўзвядзенне будынка.\nЗарадзіўся тэатр на аснове невялікай трупы, у склад якой уваходзілі інструменталісты і вакальныя выканаўцы. Паступова ансамбль разросся і ператварыўся ў калектыў, які прапаноўваў багаты рэпертуар пастановак оперы і балета.\nІ хоць будаўніцтва гарадскога тэатра ажыццяўлялася ў 1770-х, першая тэатральная пастаноўка адбылася ўжо ў красавіку 1769 года.\nПраз крыты пераход з тэатральнага будынка можна было трапіць у палац Тызенгаўза. Па сутнасці, тэатральны будынак задумваўся ў якасці працягу палаца, што і было ажыццёўлена на практыцы.\nЗбудаванне ўключала асноўную залу, якая мела форму паўкруга, з амфітэатрам і галерэямі. Сцэна мела пяць дэкарацыйных планаў. Тут жа размяшчаліся партэр і дваццаць дзве ложы.\nНа момант стварэння трупы ў яе склад уваходзілі галоўным чынам італьянскія артысты. Але паступова іх сталі выцясняць вучні, якія займаліся ў Гродзенскай музычна-тэатральнай школе Тызенгаўза. Сфармаваны калектыў быў досыць прафесійным і прызнаваўся ў ліку лепшых ва ўсёй Еўропе.\nПасля таго, як Тызенгаўз быў адхілены ад займаемых пасад, трупа разам са школай пераехала ў горад Паставы, дзе праіснавала да 1785 года.\nТаму, пачынаючы з 1780-га года, у Гродна бывалі толькі калектывы з гастролямі. Дадзеная сітуацыя існавала да 1802 года. У гэтым годзе актрыса Саламея Дзешнер выступіла з намерам стварыць пастаянны калектыў. Вырашыўшы ўвасобіць ідэю, актрыса звярнулася да ўладаў з просьбай арандаваць будынак тэатра. Дадзены зварот быў задаволена. У выніку створаны тэатр быў прызнаны першым прафесійным гарадскім тэатрам горада Гродна.\nКалі ў 1806 годзе Саламея Дзешнер памерла, на чале тэатра стаў Ян Шыманскі.\nНа працягу 1846-1852 гадоў тут размяшчаўся руска-польскі тэатр. У канцы 1850-х гадоў будынак падвергнуўся рэканструкцыі, будынак быў пашыраны.\nУ перыяд з 1929 па 1939 гады тут дзейнічаў польскі тэатр імя Э. Ажэшкі.\nУ 1940-м адбылася надбудова трэцяга паверху, дзякуючы чаму істотна павялічылася змяшчальнасць залы.\nНа працягу 1940-1941 гадоў у будынку размясціўся Дзяржаўны польскі тэатр лялек БССР. Першыя пасляваенныя гады сваю дзейнасць ажыццяўляў Дзяржаўны рускі драматычны тэатр БССР.\nПачынаючы з 1947-га будынак належаў драмтэатру.\nЯшчэ адну рэканструкцыю будынак перажыў у 1975 годзе, калі зноў адбылося пашырэнне залы і сцэны.\nЗ 1984 года па цяперашні час тут размяшчаецца тэатр лялек, неафіцыйна празваны «Лялечным тэатрам Тызенгаўза».\nУ нашы дні тэатральны будынак па праву можна лічыць адной з важных гарадскіх славутасцяў, якую абавязкова варта ўбачыць, наведваючы абласны цэнтр.


Зорка Венера ўзыйшла над Зямлёю\n15 снежня ў Палацы культуры нашай акадэміі адбылася літаратурна-музычная вечарына, прысвечаная 130-годдзю Максіма Багдановіча. Мерапрыемства было падрыхтавана аддзелам гуманітарна-асветніцкай работы бібліятэкі імя Д.Р.Новікава, цэнтрам студэнцкай мастацкай творчасці, народным літаратурным аб’яднаннем «Парнас», удзельнікамі народнага тэатра-студыі «Парадокс» і клубам творчай моладзі «Дэбют» з мэтай ушанавання памяці класіка беларускай літаратуры і папулярызацыі сярод студэнцкай моладзі лепшых узораў беларускай літаратуры.\nГэтая літаратурна-музычная вечарына сабрала шмат людзей, якія цікавяцца жыццём беларускіх пісьменнікаў і іх творчасцю. Удзельнікі мерапрыемства як быццам правялі нас па самых далёкіх, утоеных ад людскіх вачэй сцяжынках жыццёвага шляху паэта. І адбылося мерапрыемства цікавым, займальным з дапамогай вершаў, песень і сцэнак, якія агучваліся з сцэны студэнтамі нашай акадэміі.\nДзякуючы зладжанай працы дзвух выдатных і творчых людзей – рэжысёра народнага тэатра-студыі «Парадокс» – Валянціны Ўладзіміраўны Маркевіч і кіраўніка студэнцкага літаратурнага клуба «Дэбют» – Вікторыі Сяргееўны Гардзеевай на сцэне выступілі студэнты эканамічнага факультэту 3 курса – Ганчарэнка Ўладзімір, Гаранская Сабрына, Смалякова Алена, Сакалоўскі Ілля, Хірсан Руслан, а таксама 1 курса – Нарановіч Наталля, Харлап Ангеліна; студэнты 1 курса факультэту бізнэсу і права – Грыбачова Яна, Лупекіна Анастасія, Дыкаленка Мікалай, Міхлюк Аляксей; студэнты 1 курса агранамічнага факультэту: Яўціховіч Ягор, Бяляева Аляксандра, Клімавіч Мацвей, Канапелькіна Аліна; студэнты 1 курса землеўпарадкавальнага факультэту: Кароль Арына, Торган Артур; студэнтка 1 курса факультэту бухгалтарскага ўліку – Сялейка Вераніка.\nАкрамя творчых студэнтаў і іх цікавых выступаў на сцэне глядачам быў прадстаўлены яркі відэёфільм, які падрыхтавала загадчыца гуманітарна-асветніцкага аддзела акадэмічнай бібліятэкі – Шаршнёва Людміла Аляксандраўна. Гэты відэёфільм многім неінфармаваным людзям нагадаў жыццёвы шлях Максіма Багдановіча і дапамог узгадаць жыццёвыя абставіны, у якіх вырас і сфарміраваўся будучы паэт. Асаблівая ўвага была нададзена яго вершам аб каханні, напоўненымі трапяткімі пачуццямі, пяшчотай і замілаванасцю да тых, каму яны былі прысвечаны. Многія з гэтых вершаў сталі сапраўднымі шэдэўрамі паэтычнага слова на ўсе гады, шмат з іх былі перакладзены на музыку і сталі агульнавядомымі песнямі і рамансамі.\nУ канцы мерапрыемства засталося ўзгадаць толькі самае патаемнае, выходнае ад самаго Максіма Багдановіча. Вось што ён гаварыў аб сваіх вершах: «Вершы, вершы дарагія! Спарадзіў я вас, маленькіх, у час, калі мне падымала грудзі хваля пачуцця. I няхай яно з вас знікла, хай збляднелі вы, засохлі, усё ж вы будзіце мне згадкі, і за гэта дзякуй вам. Не абміне і чытач вас. I ў яго калісь бывала мысля супольная з маёю, тая ж хваля пачуцця. Усё калісь перажытое пакідала след у сэрцы і ляжала нерухома цёмнай залежжу, пластом. Разварушце ж, мае вершы, гэты пласт: хай згадка згадку кліча, цягне, хай чытач мой зноў былое пражыве!».\nНамеснік дэкана па выхаваўчай рабоце землеўпарадкавальнага факультэту Пшыбыш А.У.\nСтудэнткі 2 курса землеўпарадкавальнага факультэту – Вешчава Ганна и Карака Настасся.


01 ліпень 2009, 14:32\nРада дзяржаў Балтыйскага мора была створана ў 1992 годзе. Цяпер у яе склад уваходзяць Данія, Ісьляндыя, Латвія, Літва, Нарвэгія, Нямеччына, Польшча, Расея, Фінляндыя, Швэцыя, Эстонія. Статус назіральнікаў маюць Беларусь, Вялікабрытанія, Гішпанія, ЗША, Італія, Нідэрлянды, Румынія, Славаччына, Украіна і Францыя.\nАд сёньняшняга дня цягам аднаго году старшыняваць у Балтыйскай радзе будзе Літва. За час існаваньня Рады пад яе эгідай наладзілася супрацоўніцтва найперш у галінах навакольнага асяродзьдзя, культуры, адукацыі.


Капані Коммерческое предложение Чемпионат Европы Беларуская чыгунка Референдум Лечение в Беларуси Великая Отечественная война Бабруйск Казіміраўка Голод Инвестиции Глобальное потепление Кубок мира Ваўкавыск Дунілавічы Беласток Мировой финансовый кризис Полацк Кубок Европы Спецслужбы Суперкомпьютер Новый год Белая Вежа Евросоюз Ковидный паспорт\n30 сакавіка ў народзе адзначаюць Дзень рыбалова, які прыпадае на прысвятак Аляксей Цёплы. Самы час выпраўляцца на рыбалку.\nНа Палессі кажуць, што на "Аляксея лёд такі слабы, што яго і рыба хвастом разаб'е". І сапраўды, час для лова рыбы самы што ні ёсць спрыяльны: згаладалая за зіму рыба шукае ежу, падымаецца з цёмных глыбінь вадаёмаў на паверхню, каб пагрэцца на вясновым сонейку і глынуць кіслароду, якім менавіта гэтым часам багатая вада.\nУ гэты дзень таксама існавалі пэўныя забароны на гаспадарчую працу, таму сяляне адпачывалі. Забыцца на строгія правілы маглі толькі аматары рабнага лову: яна апантана плялі сеткі, аглядалі іншыя рыбалоўныя прылады. У народзе так і казалі: "Аляксей сеці садзіць, лодкі смаліць, рыбу коліць".\nКанец свету настане, калі перакуліцца вялізная рыба\nЗанятак рыбнай лоўляй вядомы на Беларусі з часоў палеаліту: да распаўсюджання земляробства яна была амаль адзінай крыніцай існавання мясцовага насельніцтва. Пра гэта сведчаць знаходкі археолагаў на стаянках першабытных людзей: касцяныя кручкі, вастрыі гарпуноў, асцей, сеткавыя грузілы. Выявы рыб сустракаюцца на касцяных рэчах, косткамі замест іголак сшывалі адзенне, а з пазванкоў жанчыны рабілі пацеркі і завушніцы.\nМабыць, такія ўпрыгожванні былі нечым большым, таму што паводле балта-славянскай міфалогіі рыба — выразнік мужчынскага пачатку бо атаясамліваецца з апладняльнай стыхіяй вады.\nЭратычна-шлюбная сімволіка рыбы тлумачыцца і ў славянскіх сонніках. Усім вядома, калі маладая жанчына пабачыць у сне вялікую рыбіну, то хутка зацяжарае і народзіць сына, калі дробную, то дзяўчынку. Калі ж тое бачылася пажылым людзям, гэта прадракала хваробу, паколькі рыба была яшчэ і адзнакай свету мёртвых.\nАкрамя таго, нашы продкі верылі, што зямля трымаецца на велізарнай рыбе і калі па нейкай прычыне яна перакуліцца, то настане канец свету. Калі ж яна проста варушыцца, то чакай землятрусаў.\nПрадаваць рыбу на беларускіх кірмашах пачалі ў феадальны перыяд, але прамысловага рыбалоўства у тыя часы практычна не было: рыбу лавілі ў асноўным для сябе. Прыгонныя рыбаловы пастаўлялі рыбу ў маёнткі і духавенству. Яны ж павінны былі вязаць сеткі, віць невадныя вяроўкі, рамантаваць снасці. Гэта называлася "хадзіць да панскага неваду". Акрамя гэтага часта пры маёнтках і манастырах меліся людзі, асноўнай працай, якіх была лоўля рыбы.\nРазводзіць рыбу ў Беларусі пачалі толькі ў Сярэднявеччы. Актыўна рабілі запруды і капалі сажалкі, ў якіх самавольна рыбу лавіць было нельга. Пакаранне за гэта было ўстаноўлена Статутам Вялікага княства Літоўскага 1588 года.\nПрагрэсу развіццё прамысловага рыбалоўства дасягнула тады, калі адмянілі прыгоннае права. З ростам гарадскога насельніцтва павялічылася патрэба ў харчовых прадуктах, у тым ліку і рыбных. Рыбу стала магчымым прадаваць за грошы. Увод у эксплуатацыю чыгуначных ліній даваў магчымасць не толькі транспарціраваць рыбу ў гарады і мястэчкі беларускіх губерняў, але і вывозіць яе за мяжу. Напрыклад, у Германію экспартавалася рыбная луска, якая выкарыстоўвалася пры вырабе штучнага жэмчугу.\nУ другой палове ХІХ — пачатку ХХ стагоддзяў вадаёмамі на Беларусі валодалі казна, памешчыкі, манастыры і сялянская грамада. Большасць з іх здавалася ў арэнду. Арандатары стваралі арцелі рыбакоў, а злоўленая рыба збывалася скупшчыкам, якія прадавалі яе на кірмашах.\nКалі рыбна, дык і юшна\nКалісці ж у мінскіх вадаёмах была процьма рыбы. Этнограф, журналіст, фалькларыст Павел Шпілеўскі, вандруючы па Мінскай губерніі ў 1853-55 гадах пісаў: "Досыць зазірнуць на Нясвіжскі кірмаш, на таргі мінскія, слуцкія, пінскія, мазырскія і рэчыцкія, на безліч усялякіх гатункаў свежай вэнджанай рыбы, якая прадаецца на іх, каб атрымаць ясны доказ добрага стану рыбацтва ў старажытным месцазнаходжанні крывічоў. Рыбам рэчак і азёр Мінскай губерніі няма ліку, аднак узгадаем некаторыя з іх: самы, бялугі, асётры, шчупакі, судакі, ліны, карасі, ляшчы, вугры, цырты, беларыбіца, уюны…".\nРазводзіць карпаў і фарэль (стромгу) некаторыя памешчыкі пачалі яшчэ больш за 100 гадоў таму. Рыбаводныя гаспадаркі меліся ў маёнтку Альба князя, маёнтку Смаляны памешчыка Цітова, маёнтку Пескі памешчыка Паслаўскага.\nПэўны час у гэтай справе быў зацішак. Затое цяпер сэрца цешыць сапраўднае адраджэнне рыбаводнай справы. Немала гаспадарак прадстаўляюць сваю прадукцыю па кірмашах малых і буйных гарадоў Беларусі.\nЯк з карпа атрымаць селядзец\nРэцэптам падзялілася Галіна Ціхан з вёскі Востраў Ганцавіцкага раёна Брэсцкай вобласці.\nТрэба адзначыць, што цуды ператварэння рыбы аднаго гатунку ў другі — з'ява ў беларускай кулінарыі вядомая. Калі жаданай рыбы не было, вынаходлівыя кухаркі гатавалі страву з іншай рыбы, дасягаючы блізкага смаку. Напрыклад, гартаючы старонкі кулінарна-гаспадарчай энцыклапедыі "Літоўская гаспадыня" можна даведацца як прыгатаваць "хатнюю траску са шчупака" і "хатняга ласося з вэнджанага сома".\nПрактыка паказала, што сучасным гаспадыням вядомы тыя старыя хітрыкі і калі ў вясковую краму раптам не завезлі любімых селядцоў, а салёнай рыбы хочацца, то можна зрабіць іх з карпа.\n1 л. вады\n30 гр. воцату\n200 гр. солі\n15 шт. чорнага перцу\n1 ст. лыжка алею\nЯк гатаваць расол:\nУ халодную ваду усыпаць соль, пакласці лаўровы ліст і перац гарошкам, давесці да кіпення і ўліць воцат, гатаваць яшчэ тры хвіліны, зняць з агню і астудзіць.\nЯк гатаваць селядзец:\nПачысціць ад лускі карпа, выпатрашыць, адрэзаць галаву, хвост і плаўнікі, памыць, парэзаць на кускі шырынёй у 2 см, пакласці ў расол з вады, солі, спецый і воцату на дваццаць чатыры гадзіны пад гнёт.\nSputnik, 30 сакавіка 2018\nКoличество переходов на страницу: 580


Pastka. Тузін Гітоў. Слушны музычны партал\nАльбомы / Amaroka/ Pastka\n5838 / 0\nЯны граюць паводле амэрыканскіх панк-рок стандартаў, але зь беларускім калярытам. Лёгка, ненапружна ды з падкрэсьленым наівам, пяючы пра каханьне ды расчараваньне і трошкі пра палітыку. Але бяз злосьці і праклёнаў, адно толькі канстатуючы існуючы стан рэчаў. Нездарма іх творчасьць прыйшлася да спадобы гітарысту The Offspring. Самая жорсткая песьня на альбоме «Пастка» ў тэкставым пляне – «Прадаем краіну» з матываваным мацюком пад канец трэка. У музычным - «Людзі», якая надта ўжо выбіваецца з усёй праграмы і выглядае лішняй на альбоме. На галоўныя гіты дыску прэтэндуюць «Штучны сьвет» ды «Губляю каханьне», але ж забойчай песьні, якая разыйшлася б сярод масаў музыкі яшчэ не стварылі.\nАсноўны саліст Зьміцер Афанасенка ня дужа харызматычны, але затое вельмі старанны. Адчувальна, што ён мае патэнцыял для таго, каб вырасьці ў сапраўднага адвязанага франтмэна вядучай панк-рок каманды краіны. Яўныя арыентыры Amaroka - N.R.M. лепшых часоў ды «Ляпіс Трубяцкой» апошніх год. Мова ў Зьмітра жывая, непрыдуманая, гэта таксама заўважна. Наогул, Афанасенка магчыма апошні беларускі рок-аўтар, які карыстаецца тарашкевіцай у сваіх тэкстах.\nШто істотна – гучаць хлопцы самадастаткова і па-даросламу. Прычым, як у студыйным, так і жывым фармаце. Запісаны матэрыял так, што хочацца ўсклікнуць з захапленьнем «вах». Ажно занадта чысьценька, самым адданым прыхільнікам жанру гэтага бруду, што быў у тых жа N.R.M. і «Глюкаў», можа не ставаць. Цікава, што пісалі песьні ў Менску, зводзілі ў Маскве, а майстэрылі ў Гданьску.\nПры канцы альбому - забаўны крэатыў, варты перайманьня – тры песьні з альбому дублююцца пры канцы, але ўжо на ангельскай. І сапраўды - чаму б іншым беларускім рокерам не дадаваць бонусам парачку перасьпяваных на замежнай галоўных гітоў з мэтай азнаямленьня з сваёй творчасьцю слухачоў замежжа.\nAmaroka – Pastka, 2013\nСпампаваць альбом можна на афіцыйным сайце гурта\n«Сямашка ды Кумпанія». Пазакляснае чытаньне\n15339 / 3\n«Мутнаевока». Новая лінія «Мэтро»\n16639 / 0\n1803 / 0


Аляксандр Калеснікаў: «Цяпер Маша праходзіць медыцынскі агляд…» | Новы Час\n6 верасня 2021 года Марыю Калеснікаву, экс-кіраўніка штаба Віктара Бабарыкі, асудзілі на 11 гадоў калоніі.\nЯе затрымалі ў верасні 2020 года і з таго часу ўтрымлівалі ў СІЗА. Днямі Марыю этапіравалі ў Гомельскую калонію, і цяпер яна праходзіць адаптацыю ў каранцінным атрадзе.\n— З Гомеля мне лісты пакуль не прыходзілі, хаця на гэтым тыдні чакаецца паездка адваката да Марыі, таму нейкія навіны буду атрымліваць праз яго, — кажа Аляксандр Калеснікаў. — Але вядома, што ёй ужо можна пісаць лісты.\nЗрэшты, я бачыў Машу напярэдадні Новага года, пасля разгляду апеляцыйнай скаргі. Сустрэча была вельмі цёплай, і, як заўсёды, не хапіла часу. Дачка ў чарговы раз здзівіла мяне сваёй жыццярадаснасцю, стаўленнем да сітуацыі, у якой аказалася.\nБезумоўна, сумныя ноткі ў яе голасе таксама прысутнічалі, бо працяглы час яна знаходзілася ў камеры-адзіночцы і практычна не мела зносін з людзьмі. Таму нашы з дачкой спатканні, па сутнасці, гэта маналог Машы, і я ніколі яе не перарываю, даю магчымасць выказацца. Гадзіна заўсёды пралятае, як адна хвіліна.\n— Як яе здароўе?\n— Днямі я быў на прыёме ў начальніка Дэпартамента выканання пакаранняў, і першае маё пытанне было менавіта пра вынікі этапіравання ў калонію і здароўе дачкі. Мне адказалі, што стан здароўя здавальняючы. Цяпер Маша знаходзіцца ў каранціне, праходзіць медыцынскі агляд, пачынаючы ад тэрапеўта і заканчваючы псіхіятрам. Яе знаёмяць з правіламі адбыцця пакарання, умовамі ўтрымання, яна паступова праходзіць адаптацыю.\n— Была інфармацыя, што Марыя збіраецца паступаць у ВНУ на завочнае навучанне…\n— Так, калонія заключыла дамовы з дзвюма расійскімі ВНУ на атрыманне дадатковай вышэйшай адукацыі. Машу гэта вельмі зацікавіла, хаця навучанне будзе на платнай аснове. Хутчэй за ўсё, яе цікавяць спецыяльнасці «псіхалогія» або «эканоміка».\n— Пра спатканне ў калоніі з дачкой не пыталіся ў начальніка Дэпартамента выканання пакаранняў?\n— Цікавіўся, але ён адказаў, што калонія — гэта не санаторый, таму ўсё вызначана правіламі і інструкцыямі. І, маўляў, спатканні дазваляюцца толькі тым асуджаным, хто не мае заўваг з боку адміністрацыі і стаў на шлях выпраўлення.\nА ўвогуле, здаецца, раз на тры месяцы дазволены спатканні.


Як стварыць і павялічыць спіс адрасоў электроннай пошты | Martech Zone\nБраян Доўнард з Eliv8 зрабіў яшчэ адну фантастычную працу ў гэтай інфаграфіцы і сваім кантрольным спісе інтэрнэт-маркетынгу (спампаваць), дзе ён уключае гэты кантрольны спіс для пашырэння вашага спісу электроннай пошты.\nМы працавалі над спісам электроннай пошты, і я збіраюся ўключыць некаторыя з гэтых метадаў:\nСтварыце мэтавыя старонкі - Мы лічым, што кожная старонка - гэта мэтавая старонка ... таму пытанне ў тым, ці ёсць у вас метадалогія ўключэння на кожнай старонцы вашага сайта праз працоўны стол ці мабільны?\nВыкарыстоўвайце прапановы па змесце - Пераканайцеся, што гэта каштоўная і актуальная прапанова. Перадача IPad можа проста прымусіць шмат людзей выбраць і павялічыць вашыя справаздачы пра спам, калі яны атрымаюць электронны ліст, які не мае дачынення.\nДадайце на ваш сайт формы для ўключэння - Мы стварылі формы для ўключэння CircuPress таму што мы ведалі, наколькі яны крытычныя. Цяпер мы пашыраем іх функцыянальнасць!\nПрамы трафік з заклікамі да дзеяння - Раскажыце людзям, што рабіць далей, пакажыце, навошта ім гэта рабіць і дзе гэта рабіць.\nВыкарыстоўвайце сацыяльную доказ у вашай копіі - Рэйтынгі і агляды ўмацоўваюць давер, а давер прыводзіць да пераўтварэнняў.\nЗбірайце электронныя лісты ў краме - Крама, мерапрыемства, рэстаран, кавярня ... усюды, дзе вы можаце сабраць электронны ліст з дазволу чалавека, рабіце гэта!\nВыкарыстоўвайце тлумачальнае відэа - Калі малюнак каштуе тысячу слоў, відэа, якое тлумачыць, каштуе мільёны.\nКарыстайцеся абнаўленнем змесціва - Дражняць дадатковы кантэнт - выдатны спосаб дазволіць таму, хто ўжо займаецца, прыняць удзел!\nНацісніце на сілу зваротнай сувязі - Збярыце водгук і падпішыцеся!\nСтварэнне закрытых відэа ў Вісціі - У Wistia ёсць некалькі неверагодных інструментаў для збліжэння відэа і генерацыі вядучых - выкарыстоўвайце іх!\nВізуалізуйце трафік вашага сайта - Як людзі перамяшчаюцца на вашым сайце і ці просіце вы ўключыцца ў гэты працэс?\nВыкарыстоўвайце Benefit Rich, арыентаваную на дзеянне копію - Спыніцеся ўжо з магчымасцямі, пакажыце людзям перавагі!\nЗрабіце паведамленні даступнымі для запампоўкі - Вы былі б здзіўлены, як шмат людзей па-ранейшаму любіць гэтую папяровую копію артыкула, каб захаваць на потым.\nЗбірайце электронныя лісты каментатараў - Яны заручаны, цяпер час вярнуць іх па электроннай пошце.\nВыкарыстоўвайце выхадныя формы ўсплывальных вокнаў - Гэта ваш апошні шанец захапіць гэтага новага наведвальніка на вашым сайце, выкарыстоўвайце яго!\nУладкуйце конкурс - Як і вашы прапановы, пераканайцеся, што ваш конкурс адпавядае вашай аўдыторыі і дае каштоўнасць.\nПаскорыце свой сайт - Хуткія вэб-сайты дзеляцца, ранжыруюцца і лепш пераконваюць наведвальнікаў.\nA / B Праверце ўсё - Калі б вы змаглі падвоіць стаўку на ўваход, вы б? Тэставанне A / B дасць вам такую магчымасць.\nПрамы трафік слайд-шара - Слайд-шары - гэта неверагодны спосаб падзяліцца сваім вопытам ... вярнуць гэтых людзей на ваш сайт з дапамогай гарачых спасылак у вашай прэзентацыі.\nВыкарыстоўвайце карты вядучых Twitter - Твіты пралятаюць і амаль не чытаюцца ... але выявы імгненна перадаюць паведамленне і даюць магчымасць захапіць чытача.\nАдкажыце на пытанні па Quora - Дайце кошт, і яны прыйдуць!\nКлючавыя словы: ab тэстаналітыказаклік да дзеяннязаклікі да дзеяннязбіраць электронныя лістыэлектронныя лісты каментатараўзмест прапаноўабнаўленне кантэнтукопіяспампавацьнамер выхадутлумачальнае відэазваротная сувязьпавялічыць спіс электроннай поштымэтавых старонакуключыць зместформы для выбаруQuoraнаведвальнасць сайтаSlideShareсацыяльнага доказышчабятаць свінцовыя картывізуалізавацьхуткасць сайтаwistiaпісьмовая копія\n6 верасня, 2015 ў 5: 25 PM\nГэй, Даг, яшчэ раз дзякуй, што падзяліўся маёй інфаграфікай! Мне вельмі спадабалася чытаць вашыя каментарыі па кожнай стратэгіі.\n6 верасня, 2015 ў 8: 24 PM\nВы, людзі, заўсёды вырабляеце выдатную інфаграфіку, Браян! І я б аднёс сябе да крыху інфаграфічны сноб. 🙂 Дайце мне ведаць, калі вы яго апублікуеце!


"Любіце нас такімі, якімі стварылі...".\nГутарка Алеся Ліпая з Анатолем Сысом\nАмаль увесь наклад паэтычнага зборніка Анатоля Сыса “Агмень”, які выйшаў нядаўна ў серыі “Бібліятэка часопісу “Маладосць”, раскуплены за некалькі тыдняў. Для першай кнігі, асабліва беларускай, посьпех небывалы за апошнія гадоў дваццаць. Праўда, імя аўтара дастаткова шырока вядомае, і ня толькі па публікацыях яго вершаў у газетах і часопісах. Многія ведаюць Анатоля як аднаго з арганізатараў моладзевага літаратурнага аб’яднаньня “Тутэйшыя” пры СП БССР. І ў гэтай ролі людская пагалоска малюе яго непаважаючым традыцыі і некаторых літаратараў старэйшага ўзросту, якія толькі сьпявалі дыфірамбы і замоўчвалі хваробы грамадства (“Прыкарытнікі” – так ахрысьцілі іх “Тутэйшыя” ў сваім “Маніхвэсьце”).\nАднак чуткі – гэта панятак, які зусім не гарантуе праўду. Хто ж ён, Анатоль Сыс? Пра гэта, думаецца, лепш спытаць у яго самога.\n– Пакуль быў жывы мой бацька, я яго вельмі любіў, але даволі рэдка я даваў яму мажлівасьць гэта адчуць. Ёсьць у мяне такая рыса характару – жорсткасьць, якая ўжываецца з сентыментальнасьцю. Бывае, калі ідуць вершы, ваяўнічыя вершы, я адчуваю адчай, адчай да сьлёз… Не, я плачу не па сабе, а над страчанымі ці самаўхіліўшыміся пакаленьнямі, над сваімі старэйшымі таварышамі па пяры: Крапівою, Танкам, Панчанкам, Барадуліным, Стральцовым, Някляевым, над земляком Шамякіным…\nКаго любіць? Радзіму? Але радзімай для мяне быў заўсёды падвыпіўшы бацька. І той час, калі ён жыў – таксама Радзіма. Каго любіць – прэзідэнта АН БССР Івана Навуменку? За тое, што ён мяне і маіх таварышаў па “Тутэйшых” літаральна выкінуў на праезную частку сталіцы з актавае залы Акадэміі, якая хацела нас пачуць. Ці ня гэтак у свой час абыйшліся з першым прэзідэнтам гэтай жа Акадэміі Ігнатоўскім, Ластоўскім, Лёсікам… Летась – з паэтам і філосафам Алегам Бембелем. З партыі і працы – толькі за тое, што нехта ў Лондане выдаў яго філасофскае дасьледаваньне “Што мы думаем пра цябе, родная мова?” Але ён жа да гэтага прыніжаўся, абіваючы парогі нашых выдавецтваў. Адверглі. Разам з прадмовамі і пасьляслоўямі Караткевіча, Панчанкі, Барадуліна.\n“Хто ж ён, Анатоль Сыс?” Можа, адзін з прэтэндэнтаў быць выгнаным? Мяне пакуль не цягалі на допыты, мяне ня білі дзяржальнам пісталету па галаве, мяне не палохалі, зьдзекуючыся, Курапатамі… Таму я не асуджаю бацькоў, але я і не шукаю ім апраўданьня. Майго бацьку загубіла гарэлка. Аднак ягонае пакаленьне травілі яшчэ больш жахлівымі наркотыкамі, імя якім касмапалітызм, альбо прагнілы інтэрнацыяналізм, кар’ерызм, культ жывата ды задніцы…\nШто пагубіць мяне… нас – вашых дзяцей? Дык любіце нас такімі, якімі стварылі, дык маліцеся за нас – пісьменьнікі, вучоныя, партыйныя работнікі – калі вы сапраўды любіце Беларусь.\n– Раз ужо ты згадаў пра “Тутэйшых”, пра іх будзе і маё наступнае пытаньне. Лічу, што рэдкі чытач ведае пра дзейнасьць таварыства, газеты даюць толькі спрэчкі вакол вашай пазіцыі. Раскажы, якія задачы перад сабой ставяць “Тутэйшыя”, чым канкрэтна займаюцца?\n– “Літаратура – гэта Бацькаўшчына” – гэтымі словамі пачынаецца наш “Маніхвэст”. Мы ня чыста літаратурнае аб’яднаньне. Тлумачыцца гэта тым, што ў свой час, значыць два гады таму, мы “аддзяліліся” ад “Талакі”, узяўшы з сабою пэўны досьвед у справе ажыўленьня, а лепш сказаць – рэанімацыі беларуса. Няхай я альбо нехта іншы з “Тутэйшых”, да прыкладу Міхась Скобла, не далічымся вершаў, аднак гэта кампенсуецца ў некалькі разоў нашымі паходамі “ў народ”. Ня буду казаць за ўсіх “Тутэйшых”, скажу за сябе: у мінулым месяцы правёў два ўрокі роднай літаратуры ў другім беларускім класе сярэдняй школы № 20. Першага кастрычніка выступаў перад калгасьнікамі і гасьцямі Крошына на адкрыцьці гісторыка-мастацкага музею ў мясцовым адрэстаўраваным касьцёле. Разам з беларускім рок-гуртом “Мроя” быў тры дні ў Львове па запрашэньні “Лэвы” – самай моцнай адраджэнскай арганізацыі на Украіне. Зараз мы рыхтуем разам з “Талакой” мітынг, прысьвечаны памяці нашых продкаў – “Дзяды”.\nПа традыцыі мітынг планавалася правесьці 30 кастрычніка каля помніку Янку Купалу. Але сёлета ў гаркаме партыі нам адмовілі, спаслаўшыся на тое, што там у гэты ж дзень будуць праводзіцца Дні Брэсцкай вобласьці, і памінаньне “Дзядоў” не спалучаецца з намечанай праграмай. А “Дзяды” ж гэтым разам будуць прысьвечаныя ахвярам паўстаньня Кастуся Каліноўскага, сталінскіх рэпрэсіяў, партызанскай вайны ў Беларусі… Няўжо гэта абмінула Брэсцкую зямлю?\nМы ўсё ж адкрыем “Дзяды” 30 кастрычніка ў 11.00 каля ўрочышча Курапаты. Там-та ўжо, я думаю, мы нікому ня будзем перашкаджаць.\nШто яшчэ сказаць пра “Тутэйшых”? Калі размова зайшла пра “Дзяды”, дык напомню, што мінулай восеньню мы ўпершыню ў Беларусі зачыталі сьпіс партыйных, дзяржаўных дзеячоў, пісьменьнікаў рэспублікі, якія патрапілі пад сталінскія рэпрэсіі. А як нас білі за тое, што мы гэтыя рэпрэсіі назвалі, на наш погляд, самым дакладным словам “генацыд”… І толькі артыкул Васіля Быкава ў “Советской Белоруссии” спыніў зьбіцьцё, а потым, недзе праз паўгоду і ў Маскве Валянцін Распуцін напісаў, што сапраўды быў генацыд супраць свайго ж народу.\n– Ну а цяпер – пра тваю “галоўную справу” – творчасьць. Анатоль, чаму менавіта так –“Агмень” – ты назваў свой першы зборнік?\n– “Агмень” (па-руску – “очаг”) – гэта метафара Радзімы. Часьцінка маёй Радзімы, якую я насіў у сабе, якая сагравала мяне падчас службы ў Польшчы. Прычым слова гэтае амаль забытае намі. Я знайшоў яго толькі ў “Расейска-Крыўскім (Беларускім) слоўніку” Вацлава Ластоўскага, кнізе рэдкай. Бо адзін з абавязкаў пісьменьніка – вяртаньне сябе праз вяртаньне страчанага народам.\n– Я ведаю, што вершам, якія ўвайшлі ў тваю кнігу, ужо не адзін год. Як ты цяпер, з вышыні большага майстэрства і жыцьцёвага досьведу, да іх ставішся?\n– Амаль увесь “Агмень” напісаны ў 82-84 гадах у войску. Па іроніі лёсу, менавіта 1983 годам і пазначылі першую старонку кнігі, але потым знайшлі памылку, выправілі ўжо ад рукі тройку на васьмёрку. Гэта відаць няўзброеным вокам. Як бы там ні было, зборнік выйшаў. Пакуль мне сустрэўся толькі адзін чалавек, які сказаў, што дарэмна я надрукаваў раньнія вершы, маўляў, на гэта ёсьць пасьмяротны “збор твораў”. Я так ня думаю. Стаўлюся да іх, як да маленькіх дзетак, абдзеленых толькі таму, што яны нарадзіліся раней за сёньняшнія мае вершы.\n– Мне падалося, што “Агмень” як бы распадаецца на дзьве часткі. У паэмах, на мой погляд, больш недаказанасьці і сімвалізму, чым яны рэзка адрозьніваюцца ад вершаў, якія я, напрыклад, прымаю хутчэй, чым “Алаізу” і “Агонь-Птушку”.\n– Я лічу, што ў цябе склалася няправільнае ўражаньне. “Алаіза” і паэма-абсурд “Агонь-Птушка” – гэта крылы кнігі. Яны вызначаюць яе тон. Яны, у нейкай меры, – пратэст супраць жорсткасьці, якую я сустрэў у войску, а войска маіх часоў – гэта гусенічная машына, якая падмінала пад сябе ўсё і ўсіх… Гэтыя паэмы – апагей настальгіі па Радзіме (зрэшты, не пішы ў інтэрв’ю “настальгія”, а то ўзьнікне асацыяцыя з Вазьнясенскім, а яго вершы я не люблю. Скажу лепш – туга, боль, адчай і, разам з тым, разуменьне непазьбежнасьці). Так, відаць, павінна быць…\n– А зараз, Анатоль, некалькі пытаньняў, на якія, я лічу, ты не адказаў у зборніку, задаўшы іх…\n– Але, прабач, паэт не павінен сябе разжоўваць. Інакш ён будзе прапаноўваць чытачу ня вершы, жвачку. І наогул, калі ў краіне таталітарныя парадкі, то паэтаў у ёй рэкамендуецца ізаляваць. Яны, сапраўды, вельмі любяць задаваць пытаньні. (У дадзеным выпадку я менш за ўсё маю на ўвазе сябе). Бывае “нахабнічаюць”. І калі на гэтыя пытаньні не адказвае той, каму “па штату” гэта трэба рабіць – адкажа сам народ. І так адкажа…\n– І ўсё ж: “Навошта пра любоў крычаць?” Твой радок?\n– Мой. Усе пачынаючыя заяўляюць пра сябе патрыётыкай, пры чым – неглыбокай. Тым больш беларускі паэт – ён ня можа асэнсаваць сваю Радзіму на канкрэтным адрэзку беларусскай гісторыі. А паэт жа пачынаецца з таленту – як паэт. І як чалавек – з адчуваньня сваіх каранёў. Ён павінен урастаць у зямлю, чытачы павінны ўрастаць разам з ім. У Беларусі склалася такая палітычная, грамадская, культурная і моўная сітуацыя, што чытачам няма патрэбы ісьці за сваім нацыянальным паэтам кшталту Разанава, бо ніякой карысьці ад гэтага яны ня будуць мець. Можа быць, менавіта гэтая сітуацыя і абавязвае крычаць – шчыра, сэрцам крычаць пра любоў да Радзімы. Так, цяпер патрэбныя і трыбунныя вершы, каб абуджаць у беларусах беларускае. Паглядзі – на вуліцы шумна, лірыку не пачуюць.\n– “Зямля прыгожая кветкамі, моцная дрэвамі” – якая яна табою? – задаю зноў жа тваё пытаньне з “Агменю”.\n– Калі я стану гноем, тады ўбачаць, ці стане мой прах культурным пластом (у археалогіі так называюць пласт зямлі, у якім засталіся матэрыяльныя сьведчаньні культуры той ці іншай эпохі. – А.Л.). Наогул, нашае сёньняшняе пакаленьне Адраджэньня, павінна стаць гноем для наступных. Ня трэба зараз патрабаваць нараджэньня паэта рангу Купалы. Трэба рыхтаваць яго нараджэньне. А можа, ён ужо нарадзіўся і чытае “Буквар”, які выпраменьвае радыяцыю недзе пад Чарнобылем.\n– Ці змог бы ты спаліць свае вершы, каб абагрэць дарагога табе чалавека?\n– Змог бы, што я і зрабіў. Дарагі чалавек для мяне – чытач. Я паліў свае вершы…\n– Ты думаеш ад агню непрачытаных вершаў чытачу рабілася цяплей?\n– Яму стане цяплей. Я ня ведаю, хто гэта сказаў, але ён сказаў, што самае лепшае полымя – полымя спаленых паэтам рукапісаў, бо яно асьвятляе ягоны далейшы шлях.\n– Анатоль, некалькі словаў пра тваю будучую кнігу.\n– “Пан Лес”, так яна будзе называцца, зноў жа метафара Радзімы. Але больш глыбокая, больш духоўная, чым “Агмень”. Гэта ўжо філасофская праграма. Вядома, на маім ўзроўні і ўзроўні маладой беларускай паэзіі – праграма для беларуса, які хоча стаць такім, а ня быць толькі тутэйшым.\nР.S. ад аўтара інтэрв’ю. Дадам толькі, што ў наступным годзе павінна выйсьці новая кніга Анатоля Сыса “Пан Лес”. У тэмплане выдавецтва “Мастацкая літаратура” яна стаіць пад назвай “Краіна верасоў”. Наклад усяго 5000 асобнікаў. Зьвяртаюся да вас, чытачы “Знамя юности” і да кнігарняў рэспублікі замаўляць “Пан Лес”. “Пан Лес” – гэта катарсіс, праз які прайшоў Анатоль Сыс. Можа і ў вас гэтая кніга зьнішчыць хоць бы адну заразную бацылу.\nР.S. ад Анатоля Сыса. Беларуская мова павінна стаць дзяржаўнай у рэспубліцы. Усе гэтыя праграмы аб разьвіцьці двухмоўя ў Беларусі – гэта працяг той дыверсіі, якую задумаў яшчэ Сталін са сваімі марыянеткамі. Да таго часу мы культурна ня будзем размаўляць і ведаць чужую мову, пакуль наша родная мова не ўрасьце ў нашыя целы і душы. Няхай публікацыя маіх вершаў у “Литературной газете” будзе апошняй. Я забараняю перакладаць мае вершы на рускую мову. І толькі калі беларуская мова сапраўды стане раўнапраўнай сярод моваў Саюза ССР – мой запавет страціць сілу. Я хачу, каб беларусы чыталі мяне ў арыгінале!\nР.Р.S. ад аўтара інтэрв’ю. Гэтае інтэрв’ю некалі друкавалася на беларускамоўнай старонцы “Родны склон”, што выходзіла з маёй ініцыятывы ў самай масавай па тых часах газеце “Знамя юности”. Рубрыка была прысьвечаная папулярызацыі беларускай мовы, літаратуры ды гісторыі. Зразумела, нельга было не адгукнуцца на выхад у 1988 годзе першай Анатолевай кнігі, вершы якога я добра ведаў і любіў яшчэ з часоў сяброўства ў “Тутэйшых”. І рады, што мне ўдалося разгаварыць Анатоля, выманіць яго з-пад панцыру іранізму, які ён насіў па жыцьці.\nНельга казаць, што толькі ў гэтым інтэрв’ю – сапраўдны Сыс. Але без такога шчырага расповяду пра сябе, пра сваю творчасьць і сьветапогляд цяперашні партрэт паэта быў бы бяднейшы.\n...У 2002 годзе пасьля прэзентацыі “Верша на Свабоду” (кнігі з бібліятэкі “Радыё Свабода”) мы невялікай кампаніяй апынуліся на Толевай кватэры. У нейкі момант я заўважыў, што Анатолю карціць кінуць паэтычны выклік. І сапраўды, неўзабаве ён выдаў: “Памрэш сыты ці галодны, а якая розьніца...” Сьледам я прачытаў свае радкі:\nУ тым пакоі, дзе Сьмерць, –\nІ нейкі вялізазны зьвер\nузлазіць табе на калені.\nІ ў вочы твае глядзіць.\nІ гэтак гучна вуркоча,\nнібыта адзін на адзін\nз табою застацца хоча.\nАле ты яму ня вер!\nНяма ратунку ў падмане:\nу тым пакоі, дзе Сьмерць,\nён кожнага так прымае...\nМне здалося, што слухачы прыязна паставіліся да майго верша, і пакідаў я кампанію з пераможным пачуцьцём. Пазьней аказалася, што Анатоля я так і не пераканаў...\nКаментар ад «Дзеяслова». Арыгінал машынапісу інтэрв’ю, не «адрэдагаванага» рэдакцыяй газеты «Знамя юности», захаваўся ў сябра Анатоля Сыса Алеся Бяляцкага, які і перадаў яго нам. Друкуем інтэрв’ю ў першапачатковым выглядзе з пасткрыптумам Анатоля Сыса.


Выйшла аўдыёкніга «Максім Гарэцкі Запіскі на імперыялістычнай вайне»\n12 чэрвеня ў Мінску ў Дзяржаўным музеі гісторыі беларускай літаратуры адбылася прэзентацыя аўдыёкнігі "Максім Гарэцкі. Запіскі на імперыялістычнай вайне (Запіскі салдата 2-й батарэі N-скай артылерыйскай брыгады Лявона Задумы)".\nЯна прысвечана 115-годдзю Максіма Гарэцкага.\nЯк паведаміў акцёр і рэжысёр беларускага радыё Алег Вінярскі, які запісаў дыск, гэта аўдыёкніга - першая інтэрпрэтаваная праз радыёмастацтва праца Максіма Гарэцкага. Дыск створаны паводле твора, нататкі для якога пісьменнік напісаў у часе Першай імперыялістычнай вайны на фронце, "пад выбухі снарадаў". Гэтыя дакументальна‑мастацкія запіскі былі выдадзены ў 1926-м і перавыдадзены ў 1987 годзе.\n"У сваім творы Гарэцкі перадаў характар чалавека, які папаў на вайну. Для мяне было самым значным, што Гарэцкі прыходзіць у гэтую атмасферу, дзе амаль што ўсе рускія людзі, і застаецца там беларусам", - адзначыў А.Вінярскі.\nПаводле яго слоў, "гэты чалавек увасабляе сабой якраз той тып беларуса, якога мы ўсе прагнем". "Па-першае, гэта адкрытасць, шчырасць, па‑другое, праўдзівасць, таму што ён не мог схлусіць, і трэцяя рыса - гэта спачуванне і міласэрнасць да чалавека", - сказаў А.Вінярскі. "Варта заўважыць, як ён ставіцца да людзей іншых рэлігій і нацыянальнасцей: яўрэяў, палякаў. Яшчэ адна рыса, якая мне падалася, - гэта крытычнасць", - дадаў ён.\n"Імперыялістычная вайна - адна з хваляў жыцця Гарэцкага", - адзначыў пляменнік пісьменніка, вядомы навукоўца і грамадскі дзеяч акадэмік Радзім Гарэцкі.\nПаводле яго слоў, "Запіскі на імперыялістычнай вайне" паклалі пачатак шэрагу твораў беларускай прозы антываеннага кірунку, які затым працягнуў Васіль Быкаў.\nЯк адзначыў літаратуразнаўца, даследчык творчасці М.Гарэцкага член‑карэспандэнт НАН Беларусі Міхась Мушынскі, радыёінтэрпрэтацыя твора "Запіскі на імперыялістычнай вайне" - гэта неабходная пашана дзейнасці выдатнага дзеяча беларускай культуры.


Навумчык: Гандаль людзьмi працягваецца? - Салiдарнасць\nНавумчык: Гандаль людзьмi працягваецца?\nБылы дэпутат Вярхоўнага Савета Сяргей Навумчык — пра шок кіраўніка Міжнароднай фэдэрацыі хакею Рэнэ Фазэля, што фота ягонай сустрэчы з Лукашэнкам патрапілі ў прэсу.\n— Па яго словах, была дамоўленасьць, што журналістаў ня будзе, — пiша Сяргей Навумчык. — Яму самому давялося расказаць некаторыя падрабязнасьці сустрэчы, у тым ліку і пра тое, што па тэме вызваленьня некаторых зьняволеных Лукашэнка пагадзіўся, а па некаторых — катэгарычна адмовіў.


Гродненский государственный университет имени Янки Купалы - У Купалаўскім універсітэце падвялі вынікі акцыі «Дарогамі перамогі - вызваленне Гродзенскай вобласці» (ДАДАДЗЕНА ВІДЭА)\nУ Купалаўскім універсітэце падвялі вынікі акцыі «Дарогамі перамогі - вызваленне Гродзенскай вобласці» (ДАДАДЗЕНА ВІДЭА)\nУ рамках акцыі студэнты-купалаўцы наведалі рэгіёны Гродзеншчыны з літаратурна-мастацкай пастаноўкай, а завяршылася падарожжа выступам у сценах сваёй AlmaMater.\nЛітаратурна-мастацкую пастаноўку, прысвечаную вызваленню Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў, падрыхтавалі ўдзельнікі студыі эстрадных спеваў «Уні-Song» і студыі гутарковага жанру «Канферанс». З ёй купалаўцы наведалі Лідскі і Ваўкавыскі каледжы, пазнаёмілі навучэнцаў каледжаў і школьнікаў з ваеннай хронікай вызвалення населеных пунктаў Гродзенскай вобласці, распавялі апавяданні пра ваенны час, падзяліліся ўнікальнымі фотаздымкамі.\nАкцыя «Дарогамі перамогі - вызваленне Гродзенскай вобласці» завяршылася дэманстрацыяй літаратурна-мастацкай пастаноўкі ў сценах Купалаўскага ўніверсітэта 26 мая. Тыя, хто не змог убачыць пастаноўку купалаўцаў ужывую, могуць паглядзець яе ў запісе.\nАрганізатарам акцыі выступіў Гродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Янкі Купалы пры садзейнічанні Галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы і па справах моладзі і ўпраўлення культуры Гродзенскага абласнога выканаўчага камітэта.


У Віцебскім універсітэце ў Дзень роднай мовы папулярызавалі рускую мову - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Віцебскім універсітэце фонд «Русский мир» арганізаваў святкаванне Дня роднай мовы, а менавіта рускай.\nУ прыватнасці сайт Віцебскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Машэрава інфармуе аб мерапрыемствах, прысвечаных Дню роднай мовы. У раздзеле «Тыдзень роднай мовы» паведамляецца графік падзей: 18 лютага — падвядзенне вынікаў адкрытага абласнога конкурса «Мая родная мова — руская». 19 лютага — замежныя студэнты чытаюць творы рускіх аўтараў. 22 лютага — круглы стол па праблемах выкладання рускай мовы як роднай, няроднай і замежнай. Цікава, што сайт фонда «Русский мир» побач з навіной пра «Год рускай мовы ў ДНР» рапартуе і пра аналагічныя актыўнасці ў Віцебску.\nМясцовая актывістка Таццяна Севярынец абураная гэтым фактам і складае адпаведны зварот.\n– Накіравалі электронны зварот на сайт дзяржуніверсітэта, які сёння праводзіць мерапрыемствы, абвесціўшы роднай рускую мову. Гэта ўвогуле ганьба. Гэта распальванне варожасці. Яно павялічвае супрацьстаянне, якое зараз расце ў беларускім грамадстве. Змест петыцыі ў тым, каб усё ж такі прыбралі такіх недальнабачных кіраўнікоў гэтага ВНУ, усялікіх там Ягоравых.\n«Русский мир» — гэта расейская арганізацыя, якая выдае грашовыя гранты на прасоўванне расейскага парадку дня. Пад культурніцкай абгорткай знаходзіцца палітычны змест — у радзе фонда кіраўнікі «Рассупрацоўніцтва», расейскія палітыкі і прапагандысты.\nУ Міністэрстве адукацыі сцвярджаюць, што такія пытанні таксама не да іх, а ўласна да Віцебскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Чаму ў гэтым універсітэце рэалізуе праекты фонд «Русский мир», у міністэрстве таксама не ведаюць, паведамляе «Наша ніва».\nЧыноўнікі Віцебскага аблвыканкаму таксама пісалі нацыянальную дыктоўку\nТаццяна Севярынец праводзіць флэшмоб-апытанку да Дня роднай мовы


Распаўсюджванне вучэння Суполкi бахаi ў Беларусi\nСябры ў Хайфе\nДухоўны Сход на ХІ Міжнародным з’ездзе бахаі\n“Будзь вольны, як вецер, несучы Вестку Таго, Хто запаліў Світанне Боскае Улады. Глядзі — вецер, верны Боскаму наказу, дзьме над усёй зямлёй і краямі яе, населенымі і пустыннымі... Яму належыць скіраваць свой погляд да асноваў Веры Яго і дбайна працаваць дзеля распаўсюджання яе. У імя аднаго толькі Бога трэба яму ўзвяшчаць Вестку Яго і ў імя Яго ж прымаць кожны водгук, які словы яго абудзяць у слухачах”.\n“Крупінкі”. З Пісанняў Бахаулы\nУ бахаі няма святароў, таму распаўсюджаннем вучэння займаюцца самі сябры суполкі. Часцей за ўсё вучэнне распаўсюджваецца з правытнай ініцыятывы: бахаі запрашаюць на свае сустрэчы сяброў, знаёмых, усіх, каму было б цікава дазнацца пра новую рэлігію, што з’явілася ў Беларусі.\nЧас ад часу дзейнасць можа набываць арганізаваны характар, напрыклад, калі ў той ці іншай мясцовасці ладзіцца публічная прэзентацыя, канцэрт ці выстава. У такім выпадку мерапрыемству папярэднічае сур’ёзная падрыхтоўка: бахаі атрымліваюць ад мясцовых уладаў дазвол, распрацоўваюць праграму, размяшчаюць рэкламу.\nУжо ёсць вялікая колькасць рускамоўнай літаратуры пра розныя аспекты Веры Бахаі, а таму ахвочыя могуць самастойна пазнаёміцца з гэтым вучэннем. Кнігі можна набыць альбо ўзяць на абанемент у бібліятэках мясцовых суполак.\nТыя, хто хоча атрымаць глыбейшыя веды пра Веру Бахаі, яе філасофію, законы і наказы, могуць запісацца на курсы Вучэбнага цэнтра.\nКніжная палічка (пералік кніг па-руску, якія можна набыць, і анатацыі да іх).\nЗвязацца з Нацыянальным офісам бахаі.


МТЗ: усе публікацыі па тэме | Новы Час\nМТЗ: усе публікацыі па тэме\nАгулам знойдзена 52 публікацыі з тэгам «МТЗ»\nЧысты прыбытак МТЗ у першым квартале паменшыўся ў 101 раз\nМінскі трактарны завод даў справаздачу за першы квартал 2022 года. Вытворца сельгастэхнікі нарасціў выручку, аднак яго чысты прыбытак упаў да мінімуму на фоне змяненняў курсаў валют і падатковых выплат.\nУ МУС паведамілі пра затрыманне топ-менеджараў МТЗ і «БелАЗ»\nІх падазраюць у атрыманні хабару ў асабліва буйным памеры. Затрыманыя сем чалавек, у тым ліку і асоба, якая давала хабар. Іх злавілі з доказамі злачынства. У затрыманых канфіскавалі каля 100 тысяч долараў.\nНа МТЗ за махінацыі з пастаўкамі абсталявання затрымалі намеснікаў гендырэктара\nЧатыры намеснікі гендырэктара Минскага трактарнага завода былі затрыманыя 29 кастрычніка, паведамляе «Беларускае аб’яднанне рабочых».\nМінскі трактарны завод стаіць на парозе маштабнай мадэрнізацыі коштам 1,5 млрд долараў. Пра гэта заявіў міністр прамысловасці Пётр Пархомчык у эфіры тэлеканала АНТ, піша officelife.media.\nБылы старшыня страйкама МТЗ Сяргей Дылеўскі з кастрычніка жыве ў Варшаве. Ён пакінуў краіну пасля 25 сутак арышту, жонка з сынам выехалі яшчэ раней з-за пагроз КДБ. Нядаўна Дылеўскі абвясціў, што заводы рыхтуюцца да забастоўкі. «Наша Ніва» пагаварыла з рабочым пра тое, чым ён цяпер зарабляе на жыццё і ці не наіўна казаць пра страйк, калі дзве папярэднія спробы праваліліся.\nКіраўнік пярвічнай арганізацыі прафсаюза РЭП Мінскага трактарнага завода распавёў «Народнай Волі» пра тое, як сёння працуецца на прадпрыемстве рабочым і тым, хто іх павінен абараняць.\nЗнікла былая супрацоўніца МТЗ Ульяна Гарбачова\nПра гэта паведамляе страйкам МТЗ.\nБрытанская кампанія адмовілася ад паставак камплектуючых для МТЗ\nБрытанская кампанія KAB Seating пацвердзіла, што не будзе пастаўляць сядзенні свайму партнёру Мінскаму трактарнаму заводу да таго часу, пакуль у Беларусі не зменіцца бягучая палітычная сітуацыя.\nСуд Фрунзенскага раёна Мінска палічыў законным звальненне машыніста крана цэха кабін МТЗ Ульяны Гарбачовай, якая за 12 гадоў працы не мела ніводнага спагнання і адна выхоўвае маленькае дзіця.\nНа МТЗ незалежны прафсаюз дамогся падарункаў для дзяцей усіх супрацоўнікаў\nПры гэтым тыя, хто выйшаў з афіцыйнага прафсаюза, атрымалі нават лепшыя падарункі.\nПасля 26 кастрычніка з Мінскага трактарнага завода звальняюць 49 чалавек, паведамілі «Новаму Часу» крыніцы, знаёмыя з сітуацыяй на МТЗ.\nМашыністку крана Ульяну Гарбачову і электрагазазваршчыка Міхаіла Громава звольнілі з Мінскага трактарнага завода нібыта за адсутнасць на працы. Юрысты завода не прызналі звальненне законным.\nДылеўскі: Памежнікам сказалі: «Вышпурніце яго нахран з краіны»\n«Прымушаць звольніцца праз шантаж бацькамі — гэта самае нізкае». Лідар стачкама МТЗ звольніўся з завода\nЛідар стачкама МТЗ і член Каардынацыйнай рады Сяргей Дылеўскі напісаў заяву «па ўласным жаданні» і забраў працоўную з трактарнага завода. На МТЗ ён прапрацаваў 12 гадоў.\nЗа адным з удзельнікаў звароту работнікаў МТЗ прыйшлі наўпрост на працу\nЯк стала вядома "Новаму Часу", 8 кастрычніка на тэрыторыі Мінскага трактарнага завода быў затрыманы 23-гадовы фрэзероўшчык Міраслаў Сабчук — у ліку іншых хлопец удзельнічаў у стварэнні звароту работнікаў МТЗ, у якім завадчане асудзілі гвалт і патрабавалі новых сумленных выбараў.\n«Хопіць карміць гэтых кабінетных дармаедаў!» Супрацоўнікі МТЗ заклікалі выходзіць з дзяржаўных прафсаюзаў (відэа)\nСупрацоўнікі Мінскага трактарнага завода запісалі новы відэазварот, у якім заклікаюць выходзіць з дзяржаўных прафсаюзаў і далучацца да незалежных, якія сапраўды адстойваюць правы работнікаў.\nСтрайкам МТЗ: Сяргея Дылеўскага спрабуюць звольніць. Дылеўскі: Ціску пакуль няма\nСёння ў тэлеграме з'явілася інфармацыя са спасылкай на страйкам МТЗ аб тым, што Сяргея Дылеўскага, работніка МТЗ і чальца Каардынацыйнай рады, спрабуюць звольніць па артыкуле за прагулы. Пад прагуламі маюцца на ўвазе 10 сутак адміністрацыйнага арышту.


Калмыкія — Вікіпедыя\nКалмы́кія — суб’ект Расійскай Федэрацыі, размешчаны на паўднёвым усходзе еўрапейскай часткі Расіі ў міжрэччы Волгі і Дона. Плошча — 74,7 тыс. км², працягласць з поўначы на поўдзень — 448 км, з захаду на ўсход — 423 км. Адміністрацыйны цэнтр — горад Эліста.\nруск.: Республика Калмыкия\nкалм. Хальмг Таңһч\nГімн Рэспублікі Калмыкія\nПаўднёвую федэральную акругу\n1 гарадская акруга\nЭліста, Лагань, Троіцкае\n1920 (як Калмыцкая АВ)\n20 кастрычніка 1935 (як Калмыцкая АССР)\n1944 (скасаванне АССР)\n9 студзеня 1957 (аднаўленне ў якасці аўтаномнай вобласці)\n29 ліпеня 1958 (як Калмыцкая АССР)\n1990 (як Калмыцкая ССР)\n▼284 140 (78-е месца)\n74 731 км²\nРэспубліка Калмыкія на Вікісховішчы\nМяжуе з трыма вобласцямі (з Растоўскай — на захадзе, з Валгаградскай — на паўночным захадзе, з Астраханскай — на ўсходзе і паўночным усходзе), адным краем (са Стаўрапольскім — на поўдні і паўднёвым захадзе) і адной рэспублікай Расіі (з Дагестанам — на паўднёвым усходзе). На ўсходзе, паміж мяжой з Астраханскай вобласцю і мяжой з Дагестанам, праходзіць узбярэжжа Каспійскага мора.\nУ ліпені 1920 года створаная як Калмыцкая аўтаномная вобласць, якая ў перыяд 1928—1934 уваходзіла напачатку ў Ніжне-Волжскую вобласць (пазней пераназваную ў Ніжне-Волжскі край), а потым — у Сталінградскі край. 20 кастрычніка 1935 года аўтаномная вобласць была пераўтворана ў Калмыцкую АССР.\nПадчас Другое Сусветнай вайны, улетку 1942 года, значная частка тэрыторыі Калмыкіі была акупавана нямецкімі войскамі, у студзені 1943 Савецкая Армія вызваліла тэрыторыю рэспублікі.\nУ снежні 1943 года калмыкі былі дэпартаваныя ў Сібір, з гэтай прычыны ў наступным годзе Калмыцкая АССР спыніла сваё існаванне. У 1956 годзе калмыкі былі рэабілітаваны. 9 студзеня наступнага года калмыцкая аўтаномія была адноўлена ў якасці аўтаномнай вобласці ў складзе Стаўрапольскага края, 29 ліпеня 1958 года яе статус быў падвышаны да АССР.\nУ 1990 годзе была прынятая дэкларацыя пра суверэнітэт і пераўтварэнне Калмыкіі ў саюзную рэспубліку (ССР). Праз тры гады быў абраны першы прэзідэнт Рэспублікі Калмыкія, якім стаў Кірсан Ілюмжынаў і які займаў гэту пасаду да 2005 года. У 2005 годзе пасада была пераназвана ў «кіраўнік Рэспублікі Калмыкія», да 24 кастрычніка 2010 года яе таксама займаў Кірсан Ілюмжынаў. Ад 24 кастрычніка 2010 года на гэтай пасадзе знаходзіцца Аляксей Арлоў.\nУ 1994 годзе было прынятае Стэпавае Укладанне (Канстытуцыя) Рэспублікі Калмыкія, якое пацвердзіла статус рэспублікі як суб’екта і неад’емнай часткі Расійскай Федэрацыі, адначасова дэкларуючы пераемнасць ад Джунгарскага ханства. У 2009 годзе святкавалася 400-годдзе добраахвотнага ўваходжання калмыцкага народа ў склад расійскай дзяржавы.\nПаводле звестак на 2013 год, насельніцтва Калмыкіі склала 284 140 чал. У тым ліку шчыльнасць склала 3,8 чал./км², дзеля гарадскога насельніцтва — 44,73 %. З пункту гледжання суадносін па нацыяльным крытэры, насельніцтва складаюць калмыкі (57,4 %), рускія (32,2 %), даргінцы (2,7 %), казахі (1,7 %), туркі (1,3 %), чачэнцы (1,2 %), аварцы (1,0 %), украінцы (0,5 %), карэйцы (0,5 %), немцы (0,3 %), татары (0,3 %).\nУ склад Рэспублікі Калмыкіі ўваходзяць гарадская акруга Эліста і 13 муніцыпальных раёнаў, а таксама 142 сельскіх і 2 гарадскіх муніцыпальных утварэнняў.\nРаёны Рэспублікі Калмыкія:\n↑ 1,0 1,1 1,2 http://www.gks.ru/free_doc/new_site/population/demo/PrPopul.xls\n↑ Калмыкия республика Архівавана 18 верасня 2012.\n↑ Звесткі Усерасійскага перапісу населньіцтва ў 2010 годзе Архівавана 1 мая 2020.\n↑ Закон Республики Калмыкия от 20.12.2005 N 250-III-З (ред. от 24.09.2009) «Об организации местного самоуправления в Республике Калмыкия» (принят Постановлением Народного Хурала (Парламента) РК от 15.12.2005 N 786-III)\n↑ http://statrk.ru/munstat/Lists/municipal/AllItems.aspx(недаступная спасылка)\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Калмыкія\nАфіціыйны сайт урада\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Калмыкія&oldid=4109627"\nАпошнія змены 26 красавіка 2022 а 19:46\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 19:46, 26 красавіка 2022.


Эканоміка для школьніка - Шосты дзеньШосты дзень\nСацыяльна-эканамічныя пераўтварэнні беларускага грамадства патрабуюць істотных змен у прынцыпах, формах і метадах падрыхтоўкі школьнікаў. Сёння задача школы — фарміраванне новага пакалення эканамічна граматных, канкурэнтаздольных людзей; людзей, якія будуць паспяхова развіваць рыначныя адносіны ў краіне. А значыць, неабходна стварыць умовы, каб моладзь вучылася дабівацца поспеху ў розных відах дзейнасці ў роднай школе, мікрараёне, горадзе.\nЁсць праблема — ёсць вырашэнне\nНа першы погляд сярэдняя школа № 10 Барысава Мінскай вобласці нічым не вызначаецца сярод старых будынкаў школ шасцідзясятых: невялікі акуратны будынак, дагледжаны дворык, сад каля хваёвага бору ў акружэнні прыватных падворкаў. Між тым гэта не толькі адукацыйная ўстанова, але і адзінае месца ў вялікім мікрараёне, дзе можна цікава правесці вольны час.\nМенавіта таму на адным з пасяджэнняў актыву валанцёрскага руху “Добрае сэрца” зарадзілася ідэя праекта “Школьны двор — месца актыўнага адпачынку і вольнага часу”. Дзеці вырашылі разбіць прастору школьнай тэрыторыі на зоны (спартыўную, гульнявую, адпачынку, вучэбна-доследную), дзе можна было б рэалізаваць свае здольнасці, запыты і інтарэсы не толькі навучэнцам, але і ўсім жыхарам мікрараёна. Распрацоўваючы праект, школьнікі сутыкнуліся з мноствам праблем: трэба не толькі арганізаваць сумесную дзейнасць, але і прыцягнуць да ўдзелу інтэлектуальныя, эканамічныя, арганізацыйныя рэсурсы зацікаўленых бакоў (сацыяльных інстытутаў, актыўных грамадзян, прадстаўнікоў розных груп грамадства і г.д.), а таксама навучыцца ўзаемадзейнічаць з сацыяльнымі партнёрамі, складаць графікі правядзення работ, падлічваць затраты і рызыкі і многае іншае. Такога вопыту на той момант не было не толькі ў дзяцей, але і ў педагогаў.\nСтала відавочным, што ў навучэнцаў неабходна фарміраваць сістэму сацыяльна-эканамічных ведаў і ўменне творча прымяняць іх пры вырашэнні розных праблем, паказваючы пры гэтым самастойнасць, ініцыятыўнасць, адказнасць — прадпрымальнасць. Так, у 2014/2015 навучальным годзе ў школе пачалася рэалізацыя інавацыйнага праекта “Укараненне мадэлі “Прадпрымальная школа” ў дзейнасць установы агульнай сярэдняй адукацыі”, мэта якога — развіццё грамадзянскіх і лідарскіх якасцей школьнай моладзі, якая не толькі праяўляе прадпрымальніцкую ініцыятыву, але і вучыцца яе рэалізоўваць.\nУ Эстонію за вопытам\nПаколькі ў Беларусі аб прадпрымальнасці школьнікаў задумаліся параўнальна нядаўна і вопыту ў гэтай сферы не было, за аснову праекта быў узяты вопыт эстонскіх калег. Я як дырэктар школы з групай беларускіх педагогаў, якія прадстаўляюць асацыяцыю “Адукацыя для ўстойлівага развіцця”, у снежні пабывала ў Эстоніі, дзе пазнаёмілася з вопытам нашых суседзяў у навучанні школьнікаў прадпрымальнаму і прадпрымальніцкаму мысленню і даведалася, як у гэтай краіне дапамагаюць моладзі адкрыць у сабе прадпрымальных людзей, арганізаваць сваю справу і паспяхова весці бізнес.\nАтрыманы вопыт дапамог пазнаёміць педагогаў установы з практыкай работы вучнёўскіх фірм у Эстоніі. Настаўнікі змаглі паспрабаваць свае сілы ў стварэнні ўласнай кампаніі: прапанаваць камандзе сваю ідэю, адчуць сябе ў ролі стартапера, прайсці некалькі этапаў пабудовы бізнес-мадэлі Астэрвальдэра і на працягу 3 мінут прэзентаваць сваё прадпрыемства. Такія ж семінары былі праведзены і для лідараў вучнёўскіх калектываў, з імі ж былі намечаны шляхі стварэння творчага інкубатара ва ўстанове.\nЗ пачатку навучальнага года былі арганізаваны факультатыўныя заняткі “Асновы прадпрымальніцкай дзейнасці”, ажыццяўлялася пачатковая прадпрымальніцкая падрыхтоўка і прафарыентацыя школьнікаў. Трое навучэнцаў 11 класа Дар’я Ротчанкава, Ганна Панасенкава і Наталля Бікеева сталі ўдзельніцамі праекта “Маладзёжнае прадпрымальніцтва” на базе вучэбна-навуковага Цэнтра сістэматычных даследаванняў праблем моладзі эканамічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Праект дапамагае выяўляць дзелавыя таленты, лідараў сярод студэнцкай моладзі, вучыць іх асновам менеджменту і прадпрымальніцтва. Сёння дзяўчаты ўжо могуць аказаць дапамогу вучнёўскім кампаніям у распрацоўцы бізнес-планаў, стварэнні сацыяльна значных праектаў і рэалізацыі іх на практыцы.\nРоссып вучнёўскіх ідэй\nДля вызначэння самых ініцыятыўных і творчых хлопчыкаў і дзяўчынак быў арганізаваны “Кірмаш школьных ідэй”. Кожны ўдзельнік кірмашу меў магчымасць прадэманстраваць свае творчыя здольнасці, прадставіць сваю ідэю. Тут прэзентавалі і ацэньвалі крэатыўныя нумары для шоу-праграм, здзіўлялі неверагодна арыгінальнымі ўпакоўкамі для падарункаў, частавалі “вясёлымі” бутэрбродамі. У прэзентацыі прадукцыі і паслуг дзецям неабходна было даць правільную назву фірме і прадставіць членаў каманды, пераканаць журы ва ўнікальнасці сваёй прапановы, даказаць, што іх тавар або паслуга вырашае важную праблему, дапамагае задаволіць патрэбы пэўнай катэгорыі спажыўцоў. Дарэчы, на нядаўнім свяце мікрараёна “А ў нас сёння Масленка…”, арганізаваным школай, праходзіў кірмаш, дзе прапаноўвалася прадукцыя вучнёўскіх кампаній. Незвычайныя бутэрброды сталі лідарамі попыту. Праекты, якія журы палічыла найбольш перспектыўнымі, у далейшым будуць дапрацоўвацца з дапамогай кансультантаў.\nУдзельнікі праектаў сарыентаваны не столькі на атрыманне даходу, колькі на развіццё ўласнай прадпрымальнасці. Дзеці самі ініцыіруюць ідэі, а настаўнікі выступаюць як дарадцы і каардынатары. Так, кампанія “Вясёлыя рабяты” 6 “А” класа занялася арганізацыяй дабрачынных свят і канцэртаў. Ім давялося цесна супрацоўнічаць з “Карпарацыяй прэзентацый”, якую арганізавалі навучэнцы 6 “Б” класа. Яны аказалі дапамогу ў падрыхтоўцы арыгінальных прэзентацый да свят, рэкламных шыльд і аб’яў.\nДзякуючы вучнёўскай фірме “Салон “Коска” дзяўчынак 8 “А” класа, у школе з’явіўся стыль не толькі ў дзелавой форме адзення, але і ў школьных прычосках для дзяўчынак. Знайсці аднадумцаў, якія хочуць разам праводзіць час з карысцю для ўсіх, дапамаглі дзевяцікласнікі каманды “Форум маладзёжных субкультур”, якія займаюцца арганізацыяй мерапрыемстваў у суботні і вячэрні час. Праблему нумаркоў з гардэроба, якія ўвесь час губляюцца, дапамагла вырашыць кампанія пяцікласнікаў “Нумарок “Непрападайка”. Цяпер навучэнцам не трэба будзе памятаць лічбу нумарка, нават калі ён згубіцца. Дастаткова ўспомніць яго па колеры і малюнку. У сваёй “Сувенірнай краме” па вырабе незвычайных сувеніраў дзесяцікласнікі могуць прапанаваць дрэва для жаночых завушніц, кішэнны даведнік дакладных навук, кашпо і пано са старых кружэлак у стылі рэтра.\nПяцікласнікі вырашылі на школьных святах уручаць гасцям незвычайныя букеты. Фірма “УкраСам” стварае іх з другаснай сыравіны. А іх ідэя па арганізацыі штодзённага збору паперы казачным персанажам Бугам, фігура якога ў выглядзе кантэйнера для збору паперы размешчана на школьных калідорах, вельмі спадабалася малодшым школьнікам.\nКанечне, каб арганізаваць ва ўстанове рэальную прадпрымальніцкую дзейнасць, усім удзельнікам праекта трэба прайсці яшчэ не адзін этап навучання. Але ўжо сёння можна бачыць, што, дзякуючы ініцыятывам дзяцей, установа зможа вырашаць задачы, звязаныя з недастатковым фінансаваннем, з утрыманнем прылеглай тэрыторыі ў належным парадку, захаваннем і паляпшэннем матэрыяльна-тэхнічнай базы, а ў рэальных прадпрымальніцкіх працэсах змогуць быць задзейнічаны настаўнікі, навучэнцы, жыхары мікрараёнаў. Напрыклад, гараджане дапамагалі рэканструяваць стадыён і добраўпарадкоўваць мікрараён.\nТакім чынам, прадпрымальніцтва для ўсіх прадстаўнікоў соцыуму — гэта магчымасць набыць незаменны вопыт і навыкі. У сучасным грамадстве мы не зможам падрыхтаваць дзяцей да будучых прафесій, бо ніхто з нас не можа сказаць, якія прафесіі з’явяцца і будуць запатрабаваны ў будучыні. Адзіны выхад — забяспечыць моладзь уменнямі, ведамі і навыкамі, якія дадуць ім магчымасць дасягнуць поспеху ў сучасным грамадстве, якое развіваецца ўсё хутчэй.\nдырэктар сярэдняй школы № 10 Барысава.\n“Добрае сэрца” Барысаў валанцёрскі рух дзеці педагог сярэдняя школа № 10\nЗ тегами: “Добрае сэрца” Барысаў валанцёрскі рух дзеці педагог сярэдняя школа № 10\nПапярэдняя: Англійскі тыдзень — мова нанова\nНаступная: Беларускі бізнес памаладзее?