Галоўная ➠ Агульныя парады ➠ Вконтакте накрутка\nНакрутка лайкаў, падпісчыкаў, репост, апытанняў, галасаванняў і іншага ..\nЯк і з дапамогай чаго зрабіць накрутку Укантакце?\nУсе спосабы накруткі і ўсе папулярныя сэрвісы, і сайты накруткі.\nРазбяромся ў агульных рысах і трохі паглыбімся ў асноўную частку тэмы!\nІ так! Што ж такое накрутка ў Вконтакте?\nЕсли вас интересует накрутка вконтакте, стоит заглянуть на этот сайт smmlaba.com вы найдете накрутку вконтакте отличного качества.\nУ асноўным робіцца накрутка з дапамогай сяброў і знаёмых. Вы проста бераце і просіце іх паставіць лайк там дзе вам хочацца! І так як яны сапраўдныя сябры яны з радасцю гэта робяць! (Да таго часу пакуль вы іх незапарите сваімі просьбамі. -))))\nЯкія ліміты па накрутцы існуюць у Укантакце? Падрабязней чытаем тут\n- Накрутка бывае бясплатнай, гэта значыць вы займаецеся ёй самі і ёсць гэтак жа платная накрутка, за якую вам давядзецца заплаціць. Які з гэтых варыянтаў лепш вы разбярэцеся самі. У першую чаргу адштурхваючыся ад сваіх фінансавых магчымасцяў і колькасцю свайго часу якое вы можаце марнаваць на інтэрнэт седзячы за кампутарам.\n- Дапусцім калі вам патрэбна 100 лайкаў пад фота ці які небудзь пост на сваёй старонцы то гэта лёгка і проста можна зрабіць самому і абсалютна бясплатна за 30 хвілін часу, а таго і менш. А вось калі вам трэба накруціць падпісчыкаў у групу або паблік (а ўсіх сваіх сяброў і знаёмых вы ўжо запрасілі, але вам хочацца яшчэ большага выніку) і вы цалкам не ведаеце як гэта лепш зрабіць, то лепш звярнуцца на спецыяльны сэрвіс накруткі або раскруткі вконтакте, які зоймецца гэтай справай і зробіць гэта пісьменна і правільна. Зробіць правільна гэта азначае, што пасля такой накрутцы ваш гурт застанецца жывы! Жывой у прамым і пераносным сэнсе. Гэта значыць дапаможа вам ажывіць групу каб там начилось рух. Рух у сэнсе пачаліся наведвання, з'явіліся новыя падпісанты і ўдзельнікі, якія ставілі б лайкі пад пастамі і рабілі іх репост! А засталася жывой у тым сэнсе, што яе не заблакуюць.\n- Накрутка робіцца не за адзін дзень і нават не месяц. Бывае так што трэба выдаткаваць вельмі шмат часу на тое каб група ўстала на ногі.\n- Гэтак жа ў вашу групу пры накрутцы абавязкова патрапяць боты, якія з часам ператворацца ў сабачак. Іх трэба будзе выдаліць, каб яны шмат у першых не зіхацелі ў вас, а па-другое ня перавысілі прыкладна 20 30 працэнтаў ад агульнай колькасці ўдзельнікаў або падпісчыкаў. Інакш разумныя алгарытмы вконтакте палічаць вашу групу прыстанкам замарожаных старонак і западозраць вас у накрутцы, чым уласна вы і займаецеся.\nУ такім выпадку вашу групу пачысцяць сілком і завядуць у адмысловы спіс, які час ад часу будзе наведваць робат сайта і рабіць вам маўклівае непрыкметнае заўвагу. Пасля чаго гэта робат спачатку выдаліць вашу групу з пошуку сайта, а затым, калі вы не будзеце паводзіць "правільную" лінію сваёй групы заблакуе яе без права аднаўлення!\n- Хоць адзін шанец ў вас будзе.


⛺ Лепшыя аграсядзібы Беларусі: адпычынак на прыродзе па танных коштах. Частка 2\nА вось і другая частка лепшых аграсядзібаў Беларусі ад VETLIVA ! У першай частцы мы ўжо распавялі вам пра тое, якія сядзібы прапануюць незвычайныя забавы, выдатныя варыянты для адпачынку і паўнавартаснае смачнае харчаванне. Што ж тут яшчэ дадаць? Ды шмат чаго!\nУ нас тут для вас яшчэ аж 10 новых варыянтаў для адпачынку! Самы час сабрацца з сябрамі або сям'ёй і адправіцца ў падарожжа. Гатовыя? Паехалі!\nАграсядзібы Беларусі: «галачкі» ў трох пунктах\nАграсядзіба «Вусце LIFE»\nСядзіба «Родны Кут»\nСядзіба «У Нікадзіма\nСядзіба «Клёвае мястэчка»\nЖадаеце атрымаць усё і адразу? Сядзіба «Нясвіжская» заслужана займае месца ў топе лепшых аграсядзіб Беларусі, і зараз мы раскажам чаму.\nАдрас. Мінская вобласць, горад Нясвіж, вул. Касцюшка, 6.\nКамфорт. 15 чалавек змогуць з камфортам адпачыць у сценах Нясвіжскай сядзібы. Для гэтага ў двухпавярховым маёнтку ёсць усё неабходнае і нават больш: па ўмераным кошце вы атрымліваеце магчымасць адпачыць у адным з самых маляўнічых месцаў Беларусі недалёка ад раскошнага Нясвіжскага палаца. А яшчэ ўсяго ў 30 кіламетрах знаходзіцца адзін з самых прыгожых замкаў Беларусі — Мірскі.\nКухня. Жадаеце — гатуйце самастойна на цалкам абсталяванай кухні, жадаеце — замоўце сняданак і вячэру ва ўладальнікаў. А вялікім і вясёлым кампаніям рэкамендуем скарыстацца мангалам і пасмажыць духмяныя шашлыкі.\nЗабаўкі. У летні час — бадмінтон і валейбол, рыбалка і песні ля вогнішча, узімку — лыжы і прагулкі па неапісальна прыгожай тэрыторыі. Тут ёсць, чым сябе заняць круглы год!\nАграсядзіба з паэтычнай назвай, якая сапраўды спадабаецца фанатам серыяла «Гульня пасадаў», так і вабіць аматараў розных фарматаў адпачынку на прыродзе.\nАдрас. Магілёўская вобласць, Бялыніцкі раён, СК Ягадка, вул. Беларуская, 5.\nКамфорт. Тут чакаюць невялікія кампаніі да 5 чалавек. За адпачынкам пад знакам «эка» — адназначна сюды. Зруб цалкам выкананы з натуральных матэрыялаў. А ўявіце, якое задавальненне пагрэцца на сапраўднай печы-каменцы ў дажджлівы дзень!\nКухня. Духмяныя стравы беларускай кухні, прыгатаваныя ў печы, проста растаюць у роце — напэўна вы ўжо жадаеце кінуць усё і адправіцца ў «Старкі»! Мачанка, квашаніна, хатняя каўбаса, хрумсткія салёныя агурочкі… Мы не будзем працягваць спіс, каб не выклікаць у вас прыступ голаду.\nЗабаўкі. Лазня на дровах — цудоўны спосаб адпачыць ад усяго і добра папарыцца. Недалёка ад аграсядзібы працякае рака Няропля, і, узяўшы ў арэнду лодкі ці каякі, вы можаце здзейсніць самы сапраўдны сплаў па ёй. А яшчэ можна парыбачыць і паспрабаваць здабыць трафей. І гэта ўжо не кажучы пра прагулкі па маляўнічай тэрыторыі і асалоды ад найпрыгажэйшай прыроды Магілёўшчыны!\nКалі ёсць у свеце рай, то яго філіял сапраўды размешчаны на Браслаўскіх азёрах.. А ў раі, зразумела, і пражыванне павінна адпавядаць.\nАдрас. Віцебская вобласць, Браслаўскі раён, п/а Слабодка, вёска Вусце, 22.\nКамфорт. Адна з лепшых аграсядзіб Беларусі, размешчаная ў невялікай вёсачцы Вусце на Браслаўшчыне, гатовая прыняць сем'і ці невялікія кампаніі да 4 чалавек. Гэта месца нездарма з'яўляецца пераможцам Нацыянальнай турыстычнай прэміі Пазнай Беларусь 2017 у намінацыі Сродак размяшчэння года. І ўлетку, і ўзімку вы атрымаеце неабходны камфорт і не захочаце адгэтуль з'яжджаць!\nКухня. Цалкам абсталяваная кухня дазволіць вам прыгатаваць усё, што вы захочаце. І, вядома ж, гаспадары заўсёды будуць рады накарміць вас найсмачнейшымі стравамі нацыянальнай кухні і пазнаёміць з натуральнай вясковай малочкай!\nЗабаўкі. Што можа быць лепш, чым правесці вечар у кампаніі сваёй другой паловы, сям'і ці сяброў пад акампанемент дроў, што ўтульна якія патрэскваюць у каміне? Толькі рэлакс у альтанцы пад чароўны водар шашлыкоў, якія смажацца на мангале! Выбірайце адпачынак сабе па гусце і наперад!\nШукаеце ўтульнае мястэчка, дзе можна было б адпачыць усёй сям'ёй? «Родны Кут» — тое, што вам трэба!\nАдрас. Гомельская вобласць, Рагачоўскі раён, вёска Залоззе, вул. Партызанская, 2.\nКамфорт. Запланавалі падарожжа па Гомельшчыне? Гэта выдатны шанс спыніцца ў сядзібе «Родны Кут». Нават калі вы падарожнічаеце вялікай і дружнай кампаніяй — у прасторнай двухпавярховай хаце могуць размясціцца да 15 чалавек. Тым больш, што кошт такога адпачынку цалкам даступны.\nКухня. Вялікая сучасная кухня дазволіць вам расчахліць вашы кулінарныя навыкі! А калі гатаваць няма ахвоты, тады звярніцеся да гаспадароў, і яны забяспечаць вас смачнай хатняй ежай.\nЗабаўкі. Лазня, квадрацыклы, валейбол, фітнес у трэнажорнай зале, басейн, мангал, а ў зімовы час яшчэ і санкі з лыжамі і ватрушкамі — у вас хутчэй не хопіць часу ўсё апрабаваць, чым засумаваць тут! Дарэчы, можна нават вяселле арганізаваць, бо прасторная тэрыторыя дазваляе. Так што любыя вашы планы лёгка ўвасобяцца ў жыццё.\nСядзіба у Нікадзіма\nЧаму б не сумясціць агратурызм з выдатным? Тым больш, калі адна з лепшых сядзібаў Беларусі знаходзіцца ў крокавай даступнасці ад файнага Мірскага замка.\nАдрас. Гродзенская вобласць, гарадскі пасёлак Мір, вул. Кастрычніцкая, 7.\nКамфорт. Збірайце вясёлую кампанію да 18 чалавек і адпраўляйцеся ў Мір! Сядзіба размешчана на ўзвышшы, так што з яе вокнаў будзе адкрывацца шыкоўная панарама на Мірскі замак. Усё роўна, ці правядзеце вы тут адны суткі ці вырашыце застацца на тыдзень: у хаце ёсць усё неабходнае для вашага камфорту.\nКухня. Засумавалі па духмяных клубніцах, парэчцы, маліне і іншых ягадах? Прыязджайце сюды ўлетку, і зможаце паласавацца імі прама з градкі! Усе госці аграсядзібы могуць карыстацца градкамі з садавінай і агароднінай, а для тых, хто засумаваў па хатняй ежы, гаспадары з задавальненнем арганізуюць харчаванне.\nЗабаўкі. Прагулкі ў сядле на кані ці осліку, більярд, лазня, мангал, паходы на рыбалку і ў грыбы — тут кожны можа абраць штосьці сабе па душы. І, вядома ж, не забудзьцеся скарыстацца момантам і наведаць цудоўны замак. Бо ён так і просіцца на фатаграфіі з адпачынку!\nЦіхае і маляўнічае мястэчка ў крокавай даступнасці ад раскошнага Нясвіжскага палаца — тое, што трэба, каб добра адпачыць і зарадзіцца эмоцыямі ад сузірання выдатнага.\nАдрас: Мінская вобласць, Нясвіжскі раён, вёска Бузуны, вул. Цэнтральная 54.\nКамфорт. З гэтым тут усё ў парадку, можаце не сумнявацца! Бярыце развясёлую кампанію з 6 чалавек і адпраўляйцеся адпачываць. Дарэчы, каму-небудзь з вас пашанцуе заначаваць на сапраўднай рускай печы, так што не забудзьцеся забіць цёплае мястэчка за сабой.\nКухня. Вас чакае цалкам абсталяваная кухня, дзе можна прыгатаваць што-небудзь смачненькае самастойна. Прычым гаспадары сядзібы заўсёды гатовыя пачаставаць вас найсвежайшай гароднінай з градкі, садавінай і ягадамі, хатняй малочкай і тымі самымі яйкамі з вёскі.\nЗабаўкі. Адпачынак у аграсядзібе Закутак — гэта пра сапраўдны рэлакс. Толькі ўявіце: вечар, утульна патрэсквае камін, а вы ў кампаніі самых блізкіх папіваеце духмяную гарбату. Ці, атрымліваючы асалоду ад шчэбету птушак, павольна пацягваеце духмяную каву з раніцы. Дарэчы, тут будзе чым заняцца і рыбакам: у лесе непадалёк можна пасядзець каля возера і палавіць рыбу.\nЗаўзятым рыбаловам прысвячаецца! Расчахляйце спінінгі, фідары і іншыя снасці — пара адпраўляцца ў КЛЁВае мястэчка!\nАдрас: Магілёўская вобласць, Асіповіцкі раён, вёска Смык, вул. Цэнтральная 4А.\nКамфорт. Тут ёсць, дзе разгуляцца адразу некалькім кампаніям. Выбірайце адну з чатырох лакацый сабе па душы:\nХатка рыбака, дзе размяшчаюцца 5-6 рыбаловаў з усім магчымым камфортам (хоця ён і не з’яўляецца жыццёва неабходнай опцыяй, калі пачне кляваць як з кулямёта).\nХатка для сям'і — выдатнае месца для адпачынку 5-6 чалавек.\nХатка-лазенка, у якой можна і папарыцца, і пераначаваць.\nХатка ў венецыянскім стылі, каб правесці рамантычны ўік-энд толькі ўдваіх.\nРада ад VETLIVA: дарэчы, а вы ведалі, што аграсядзібы — топавы варыянт для арганізацыі вяселля? І Клёвае мястэчка — лепшы таму доказ! Асіповіцкае вадасховішча ў крокавай даступнасці, прасторная тэрыторыя, на якой лёгка размясцяцца ўсе вашы госці — тут ёсць усё для святкавання галоўнага дня ў вашым жыцці.\nКухня. Што можа быць лепш, чым адразу ж прыгатаваць свежавылаўленую рыбу? Тым больш што ў вашым распараджэнні ёсць цалкам абсталяваная кухня і мангал. Шашлычкі з судака, шчупак на грылі, карась, запечаны пад смятанай і гароднінай — разам з вудамі вам трэба будзе расчахліць і свае кулінарныя здольнасці, каб пакаштаваць найсвежайшую рыбку.\nЗабаўкі. І тым, хто далёкі ад рыбалкі, тут будзе чым заняцца. Дзеці будуць плюскацца ў дзіцячым басейне ўлетку ці знойдуць цікавы занятак на дзіцячай пляцоўцы ў іншую пару года. А дарослыя тым часам змогуць папарыцца ў лазенцы, паплаваць на лодцы і катамаране па вадасховішчы, сабраць ягад ці грыбоў па восені, пракаціцца на ровары і нават уладкаваць футбольны турнір!\nБабры тут, вядома ж, не жывуць, а вось для дружных кампаній заўсёды знойдзецца мястэчка.\nАдрас: Віцебская вобласць, Расонскі раён, вёска Уклеенка, пер. Сасновы 5.\nКамфорт. Абшар і экастыль — вось чым пакарае «Бабровая хата», калі вы ўпершыню пераступаеце яе парог. Сядзіба пабудавана з драўніны векавой сасны, а ў інтэр'еры пераважаюць натуральныя колеры і адценні. Багацце керамікі і каваных прадметаў інтэр'еру, дрэва, зручная мэбля — усё гэта размяшчае да рэлакса, недаступнага ў горадзе. Аднак і сучаснаму камфорту тут знайшлося месца: кожны з сямі нумароў абсталяваны ўсёй неабходнай тэхнікай і электрапрыборамі. І, вядома ж, у нумарах ёсць WI-FI, каб вы без праблем маглі захадзіць у любімую сацсетку ці сачыць за навінамі.\nКухня. У кошт нумара ўжо ўключана трохразовае харчаванне, ад якога вы застанецеся ў захапленні. Тут гатуюць для гасцей гэтак жа, як для сябе (а то і яшчэ лепш). На тэрыторыі сядзібы ёсць бар, дзе падаюць напоі на любы густ.\nЗабаўкі. Усё і адразу — гэта пра «Бабровую хату». Улетку тут можна заняцца зорбінгам (прагулкамі па паверхні возера ўнутры надзіманага шара), пракаціцца на катамаранах, успомніць дзяцінства і паскакаць на батуце і нават уладкаваць сапраўдны турнір у лазертаг. І гэта не кажучы ўжо пра традыцыйную рыбалку, паходы ў грыбы і ягады, пляжны валейбол і футбол, унікальную лазню на мяду і піве і іншыя забаўкі. Узімку і ўлетку іх хоць дарма аддавай!\nАдпачынак у Беларусі, як у Альпах? Чаму б і… так! Асабліва калі вы абіраеце месцам для пражывання гасцявы Дом-Шале ў Барысаве.\nАдрас: Мінская вобласць, горад Барысаў, вул. М. Горкага 59.\nКамфорт. Класічны інтэр'ер, сучасная тэхніка, камфортная мэбля — у кожным з пяці нумароў ёсць усё неабходнае. Вы можаце спыніцца тут на пару дзён ці правесці тыдзень, атрымліваючы асалоду ад спакойнага адпачынку. 5 нумароў, у якіх знойдуцца месцы для 10 чалавек, чакаюць вас!\nКухня. Сняданак ужо ўключаны ў кошт пражывання, таму з раніцы вы можаце папесціцца ў ложку, не турбуючыся пра яго гатаванне. Пры жаданні можна прыгатаваць што-небудзь на цалкам абсталяванай агульнай кухні. І, вядома ж, вы заўсёды можаце правесці вечар у альтанцы з камінам і зонай барбекю, бо няма нічога больш прыемнага, чым утульнасць дроў, якія патрэскваюць у вогнішчы, і водар мяса, што смажыцца на вуглях.\nРада ад VETLIVA: не жадаеце далёка з'яжджаць са сталіцы, а пры думках пра шашлыкі становіцца сумна? Тады наша падборка лакацый, прызначаных для гэтага, вам сапраўды спатрэбіцца!\nЗабаўкі. Шашлыкі шашлыкамі, але і іншае баўленне часу ніхто не адмяняў. У гасцявым Доме-Шале можна згуляць на більярдзе, выкупацца ў рускай купелі, папарыцца ў лазні ці ўладкаваць матч па настольным футболе. Дарэчы, тут нават ёсць асобны люкс для маладых — выдатны варыянт для тых, хто толькі звязаў сябе сувяззю шлюбу.\nГасцявыя катэджы «Антонісберг»\nЯшчэ адзін варыянт камфортнага размяшчэння на Нарачы прапануюць уладальнікі катэджаў з цікавай назвай «Антонісберг».\nАдрас: Мінская вобласць, курортны гарадок Нарач, вул. Набярэжная 25 і 27.\nКамфорт. Два прасторныя катэджы падзелены напалову на дзве асобныя кватэры. Ваш супакой ніхто не парушыць: памяшканні паміж сабой не перасякаюцца. Тыя, хто прыязджае вялікай кампаніяй, могуць арандаваць катэдж цалкам: у ім з камфортам могуць размясціцца 12 чалавек.\nКухня. Кухонная мэбля і ўвесь неабходны посуд для гатавання ў наяўнасці. Калі ж вы жадаеце дазволіць сабе паленавацца, то павячэраць можна ў гасцінічным комплексе Нарач. І, вядома ж, не забывайце, што на сядзібнай тэрыторыі ёсць альтанкі і мангал, прычым пра наяўнасць дроў гаспадары заўсёды клапоцяцца загадзя.\nЗабаўкі. Аматары сауны будуць задаволены: яна ёсць на першым паверсе кожнага катэджа. Не абдзелены будуць і фанаты караоке: тут ёсць усё, каб паспяваць ад душы! І гэта ўжо не кажучы пра тое, што ўсяго ў 850 метрах знаходзіцца возера Нарач, дзе можна і выкупацца, і пазагараць, і рыбкі палавіць, і яшчэ шмат чым іншым заняцца. Галоўнае — не забывайце ўзяць з сабой добрую кампанію і выдатны настрой!\nАграсядзібы Беларусі: гэта ўсё яшчэ не канец!\nЗдавалася б, ужо нават другая частка лепшых аграсядзібаў Беларусі выйшла, няўжо можна знайсці яшчэ больш стромкіх варыянтаў для летняга і не толькі адпачынку? Ну вядома! Усё, што вам трэба зрабіць, гэта назапасіцца класным настроем, сабрацца з любімымі, сям'ёй і кампаніяй сяброў і зазірнуць у наш выдатны Блог , дзе сабрана вялікая колькасць артыкулаў з самымі рознымі прапановамі на любы густ і колер.\nБранюйце свой круты адпачынак і праводзіце час з карысцю і задавальненнем разам з VETLIVA !\nТакая карона нам не патрэбна: узнімаем імунітэт у беларускіх санаторыях\nТоп-10 працэдур для тых, хто перахварэў на пнеўманію


Чаму засцярогі зліцця Расеі і Беларусі ніколі не спраўджваюцца. СМІ разважаюць, як Расея імкнецца «фактычна інтэграваць» Усходнюю Украіну. «Мангал смерці»: у Чарнобылі зафіксаваны ядзерныя рэакцыі.\n-«На дадзены момант Крэмль больш зацікаўлены ў тым, каб у Беларусі ўсё было стабільна і прадказальна», – піша расейская газета The Moscow Times.\nВыданне адзначае, што адносіны Беларусі і Расеі працягваюць бянтэжыць назіральнікаў сваёй непрадказальнасцю. Ужо шмат гадоў кожны раз, калі Лукашэнка едзе ў Расею, думаюць, што ён рыхтуецца адмовіцца ад беларускага суверэнітэту. Аднак парадаксальна, што для Пуціна лепш, каб Беларусь заставалася суверэннай дзяржавай.\n«Зразумела, расейскі бок гатовы пайсці на жорсткі ціск на Менск, але недаацэньваць беларускіх перагаворшчыкаў – асабліва самога Лукашэнку – нельга. Безумоўна, бясспрэчна, што пэўная дэстабілізацыя беларускага рэжыму і наступная ізаляцыя ад Захаду аб’ектыўна адпавядалі інтарэсам Крамля. Гэта рэзка скараціла прастору Лукашэнкі для манеўравання і сур’ёзна пашкодзіла яго пазіцыю на перамовах аб інтэграцыі з Расеяй. Але малаверагодна, што ў план Масквы ўваходзіў поўны крах беларускай энергасістэмы і рызыка грамадзянскай вайны. Такі паварот падзей прымусіў бы Маскву ўмяшацца і ўкласці велізарныя рэсурсы для нармалізацыі сітуацыі», – адзначае The Moscow Times.\n«Улады Еўразвяза лічаць, што Расея спрабуе паглынуць ўсходнюю частку Украіны, а дакладней «дапамагчы» насельніцтву, якое жыве там, выдаючы яму пашпарты РФ і падтрымліваючы эканамічна», – піша амерыканскае выданне Bloomberg са спасылкай на дакумент, які кіраўніцтва ЕЗ разаслала дзяржавам-сябрам на гэтым тыдні.\n«ЕЗ прапануе змагацца з гэтым і прынамсі прапануе: дапамогу ў вакцынацыі насельніцтва Украіны ад каронавірусу, падвышэнне энергетычнай бяспекі для змяншэння залежнасці ад Расеі, актывізацыю работы па адмове ў прызнанні расейскіх пашпартоў, выдадзеных жыхарам Крыма і асобных раёнаў Данбаса. Акрамя гэтага разглядаецца пытанне аб прадастаўленні Украіне магчымасці ўдзельнічаць у некаторых праектах ЕЗ у галіне бяспекі», – паведамляе амерыканскае выданне.\n«26 красавіка 1986 года расплавілася частка актыўнай зоны чацвёртага энергаблока і разам з пяском, скінутым туды ў спробе патушыць пажар, ператварылася ў лаву. Яна расцяклася па падвальным памяшканні і зацвярдзела. У гэтым сплаве налічваецца 170 тон радыеактыўнага ўрану, гэта значыць 95% ад агульнага аб’ёму паліва. З нядаўняга часу ў гэтай масе зафіксаваны пачатак рэакцыі дзялення: пачалі з’яўляцца нейтроны і назапашвацца», – піша амерыканскі часопіс Science.\nПаводле выдання, украінскія навукоўцы ў тэрміновым парадку спрабуюць вызначыць, ці загаснуць гэтыя рэакцыі самі па сабе ці спатрэбяцца меры надзвычайнага ўмяшання для прадухілення новай аварыі.\n«Вырашэнне сучаснай праблемы радыяцыйнага выпраменьвання на Чарнобыльскай АЭС павінны зацікавіць Японію, якая сама вымушаная ліквідаваць наступствы ядзернай катастрофы, якая здарылася 10 гадоў таму ў Фукусіме», – піша Science. – «Цікава, што прычынай усяго стала выпарэнне вады. Калі раней сплаў лавы ў памяшканні рэактара называлі за цвёрдасць «слановай нагой» і навукоўцам нават прыйшлося страляць з аўтамата Калашнікава, каб адшчапіць кавалак ад лавы для аналізу, то цяпер лава па сваёй кансістэнцыі больш нагадвае пясок».\nЗ надыходам больш цёплага надвор’я расце колькасць бежанцаў, якія спрабуюць праз Міжземнае мора дабрацца да берагоў Паўднёвай Еўропы. Людзі бягуць ад палітычнай нестабільнасці ў Афрыцы. Так, у мінулы аўторак больш за дзве тысячы мігрантаў прыбылі ў порт італьянскага вострава Лампедуза. Пры гэтым куды большая колькасць бежанцаў гіне, спрабуючы перасекчы Міжземнае мора. Хоць падобная сітуацыя паўтараецца з году ў год, ЕЗ да гэтага часу не здолеў знайсці вырашэння праблем. Такую пазіцыю выказваюць еўрапейскія СМІ.\n«У тым, што тычыцца пытанняў міграцыі, тон у Еўропе ўжо занадта доўгі час задаюць правыя», – крытыкуе сітуацыю нямецкая газета Neue Zürcher Zeitung.\n«Паказное патрабаванне ўвесці марскую блакаду ў дачыненні да Афрыкі, накіраваную супраць гандляроў людзьмі, ратавальнікаў і саміх мігрантаў, выдатна ўпісваецца ў іх нацыяналістычную парадыгму. Але на самой справе гэта патрабаванне мае на ўвазе толькі тое, што і так ужо даўно практыкуецца ў якасці афіцыйнай палітыкі як Італіяй, так і Еўрапейскім Звязам у цэлым. ЕЗ павінен прымусіць афрыканскія дзяржавы прымаць назад уласных грамадзян, калі тыя высылаюцца з еўрапейскіх краін. Сёння гэтага, як правіла, не адбываецца. Мяркуючы па ўсім, перадумовай павінна стаць комплексная міграцыйная палітыка, якая зрабіла б магчымай спарадкаваную іміграцыю ў Еўропу з Афрыкі,і паставіла б заслон на шляху некантралюемай міграцыі», – адзначае нямецкае выданне.


Аптовыя лёгкія футболкі Slub 100 бавоўны з V-образным выразам з вытворцамі і пастаўшчыкамі | Івань\nЛёгкія футболкі з бавоўнай Slub 100 з V-образным выразам з сырым выразам\nФутболка Slub з 100% бавоўны мае расслабленую форму і класічны v-вобразны выраз. Неапрацаваныя краю падола дадаюць выразнасці і ствараюць зношаны выгляд, зручны і ўтульны.\nНеапрацаваная дэталь падола\nІнавацыі, высокая якасць і надзейнасць з'яўляюцца асноўнымі каштоўнасцямі нашай кампаніі. Гэтыя прынцыпы сёння больш чым калі-небудзь складаюць аснову нашага поспеху як міжнародна-актыўнай кампаніі сярэдняга памеру для гарачай распродажы Factory China Lightweight Slub Jersey Top Bluuse з V-образным выразам, вядучая тэндэнцыя ў гэтай галіне з'яўляецца нашай пастаяннай мэтай. Наша мэта - пастаўка прадуктаў і рашэнняў першага класа. Каб зрабіць прыгожы доўгатэрміновы перыяд, мы хацелі б супрацоўнічаць з усімі сябрамі ў вашым доме і за мяжой. Калі вы праяўляеце цікавасць да нашых прадуктаў, памятайце, што звычайна не саромейцеся звязвацца з намі.\nГарачая продаж фабрыкі ў Кітаі адзення і блузкі цана, мы прадстаўлены як адзін з расце пастаўшчык вытворчасці і экспарт нашых тавараў. Цяпер у нас ёсць каманда адданых падрыхтаваных вопытных, якія клапоцяцца аб якасці і своечасовай пастаўцы. Калі вы шукаеце добрае якасць па добрай цане і своечасовую дастаўку. Звязацца з намі.\nПапярэдні: Класічныя мужчынскія 60 бавоўна 40 поліэстэр Ружовыя футболкі з V-вобразным выразам\nДалей: Мужчынскія футболкі з V-вобразным выразам з баваўнянымі люверсамі\nКарыстальніцкі ліхтар з кароткім рукавом флісавы ружовы світшот\nКласічны восеньскі джемпер мужчынскі баваўняны шлейф з круглым выразам...\nМода вулічнага стылю джемпер мужчынскі пуло...\nМодныя мужчынскія грудзі колеру хакі з кароткімі рукавамі...\nБаваўняны джемпер Street Style Oversize Drop Shoul...


Главная База знаний "Allbest" История и исторические личности Сацыяльна-эканамічнае развіцце Беларусі у складзе Рэчы Паспалітай\n1569 год паклау пачатак новай старонцы у гісторыі Беларусі. У гэты год на палітычнай карце Еуропы з'явілася новая дзяржава - Рэч Паспалітая. Гэта гістарычная падзея адбылася у выніку Люблінскай уніі, якая абвястіла аб інкарпараціі Вялікага княства Літоускага у Польшчу і утварэнні Рэчы Паспілітай. Гісторыя Беларусі у складзе Рэчы Паспалітай - адзін з найбольш цікавых і складаных перыядау гісторыі Бацькаушчыны.\nСістэма пазямельных адносін, якая стыхійна складвалася на працягу стагоддзяу у ходзе аграрнай рэформы другой паловы XVI --першай паловы XVII ст. была упарадкавана. Адзінкай падаткаабкладання стала валока зямлі. Сялянскія сем'і замацоуваліся за валокай ці яе часткай, станавіліся як бы дадаткам да яе, часткай уласнасці землеуладальніка.\nНа усходзе Беларусі у гэты час пачалося больш актыунае правядзенне аграрных пераутварэнняу, у тым ліку i перамер зямлі. Раней гэта не рабілася, бо iшлa вайна з Маскоускай дзяржавай i некаторыя землі былі за-няты яе войскамі. Аграрныя пераутварэні на усходзе мелі асаблівасці. Тут фальваркова-паншчынная cicтэма не стала пераважаючай.Феадалы выбіралі кожны раз i у кожным асобным выпадку лепшы для ix спосаб гаспадарання. Такім чынам к сярэдзіне XVII стагоддзя услаляваліся дзве аноуныя формы гаспадарання: увядзенне фальваркау і увядзенне паншчыны у якасці асноунай павіннасці, атаксама перавод сялян на грашовую рэнту. У першай палове XVII стагоддзя павялічваюцца плошчы ворыунай зямлі, расце вытворчасть сельхоз прадукцыі.\n4. Узмацненне феадальнай эксплуатацыі сялянства. Да сярэдзшы XVIII ст. першае месца сярод сялянскіхх павшнасцяу займала паншчына (да 8--12 i нават 16 дзён з цяглай валокі у тыдзень). Акрамя таго, сяляне павінны 6ылі выконваць фурманкавую павіннасць, вартаваць маёнтак, рамантаваць дарогі i масты, удзельнічаць у гвалтах, талоках, працаваць на панскіх агародах. Захоувгшся натуральныя даніны i грашовы чынш. Асабліва цяжкае становішча было у тых сялян, што працавалі на землях феадалау-арандатарау. Арандатар, які імкнууся за час свайго уладання атрымаць ад маёнткау найбольшы даход, нярэдка павялічвау павіннасці звыш усякіх нормау\nНеадменнай часткай феадальнай гаспадаркі з'яулялася агародніцтва, садаводства, пчалярства, рыбаводства. З 80-х гадоу XVIII стагоддзя на некаторых землях Беларусі з'яляецца бульба.\nДля селянства перыяд XVI- XVIII сатгоддзяу быу нялегкі для жыцця і працы. Хаця заканадауча пануючым класам і было аформлена манапольнае валоданне зямлей , сяляне, абапіраючыся на звычаевае права, яшчэ у першай палове XVIII стагоддзя праводзілі гандлевыя аперацыі з зямлей. Але гэта з'ява была хутчэй адзінткавайі адыходзділа у нябыт. Каб пракарміць сям'ю і даваць прыбытак свайму гаспадару , сялянскі надзел, па падліках тагачасных эканамістау , павінен быу быць не меней 0,5 валокі зямлі (крыху болей за 10 гектарау). Як сведчаць дакументы, плошча сярэдняга сялянскага надзелу у другой палове XVII - першай палове XVIII стагоддзя зрэдку быу меншы чым 0,5 валокі. Калі надзел быу меньшы , ен дапауняуся так званымі прыемнымі землямі, за якія сплачвалі меньшыя падаткі. Здараліся выпадкі калі сяляне утойвалі ворныя пазанадзельныя землі, каб наугул не адбываць з іх ніякіх апвіннасцей.\nСялянскі двор меу назву “Дым” , што азначала сям'ю, радзей некалькі семьяу. Важнейшай прыладай земляробчай працы з'яулялася саха і плуг.\nНа працягу XVII--XVIII стст. норма дармовай прымусовай працы у гаспадарцы феадала, якую той патрабавау ад сялян, павялічвалася. Так, у маёнтку Радзівілау Карэлічы Наваградскага ваяводства цяг-лыя сяляне у 1672 г. адбывалі паншчыну 4 дні з валокі i 5-ы дзень з дыма на тыдзень. Да 1746 г. у падданых гэтага уладання паншчына павялічылася да 12 дзён на тыдзень з валокі на сям'ю.\nСяляне выкрнвалі у XVII - XVIII стагоддзях адработачныя павіннасці, чк гвалты, талокі, згоны. На гэтыя работы выходзілі усей сям'ей, пакідаючы дома кагота аднаго “да работы няздольнага”. Таксама выконвалася падводная павіннасць. Каб яе выканаць прыгонны павінен быу на асбістай жывеле даставіць панскія грузы да месца прызначэння.. Падводная павіннасць на доугі час адрывала еляніна ад сваей зямлі. Акрамя усяго пералічанага прыгонныя адбывалі так званыя старажоучыну, шарвакі (рамонт і будауніцтва дарог, маенткау). Бало і шмат іншых адработак.\nСтабільным прадуктовым паборам з'яулялася дзякла (жыта, ячмень,авес, птушка,яйкі, хмель і інш.).\nТакім чынам у адзначаны перыяд канчаткова аформілася заканадауча феадальнае землеуладанне. Селянін стау поунасцю залежны ад землеуладальніка, стау прыдаткам да зямлі. На плечы прыгонных лажыліся усе расходы па абеспячэнню шляхты, дзяржавы і царквы. Невыносныя умовы жыцця штурхалі сялянства на барацьбу за паляпшэння свайго становішча, як скрытую барацьбу, так і абкрытую - паустанні.\n2. Развіцце гарадоу Беларусі . Арганізація рамяства і гандлю.\nСтановішча і роля гарадоу у дзяржаве і іх уплыу на палітычную і эканамічную сітуацыю зауседы з'яуляуся паказчыкам аугльнага эканамічнага стану. Гарады канцэнтравалі у сабе рамяство і гандаль , аказвалі дзейнасны уплыу на развіцце культуры.\nПершая палова XVII стагоддзя з'явілася у Беларусі часам хуткага развіцця гарадоу. У сярэдзіне XVII стагоддзя на тэрыторіі Беларусі налічвалася не менш як 462 гарадскія паселішчы (у другой палове XVI ст.- 382).У гэты перыяд гарады выконвалі наступныя функцыі: гаспадарчая, адмістрацыйная, культурная, ваенная.\nРазвіццё гарадоу Беларусі у другой палове XVIII ст. праходзіла пад знакам пераадолення глыбокага крызісу, які быу вынікам ваенных катаклізмау сярэдзіны XVII--пачатку XVIII ст. Значныя спусташэнні беларускім гарадам прыносіла i барацьба магнацкіх груповак.\nСаслоуе мяшчан складалася з заможных вярхоу (багатыя купцы i частка майстроу), сярэдняга пласта (пераважная частка майстроу i гандляроу) i беднаты. За межамі гарадской абшчыны знаходілася самая абяздоленая i бяспрауная частка гараджан -- наёмныя людзі занятыя на падзённых работах (землякопы, вадавозы, грузчыкі, перавозчыкі i т.д.). Плябеі не мелі правоу гараджан, i таму на ix не пашыраліся саслоуныя правы i прывілеі.\nКарыстаючыся аслабленнем гарадоу у цэлым i органау ix самакіравання у прыватнасці феадалы i прадстаунікі каралеускай адміністрацыі умешваліся у справы магістратау, падрываючы тым самым правы гарадскіх абшчын. Жыхары гарадоу плацілі падаткі, выконвалі натуральныя павіннасці, неслі вартавую ахову гарадоу, давалі падводы для каралеускіх паслоу, кватэры службовым асобам i салдатам пры пастоі. Цяжкімі для мяшчан былі розныя зборы, якія спаганяліся магістратам для гарадскіх патрэб. Багацеі з магістрата, вядома, перакладалі увесь цяжар падаткау i паборау на рамесна-гандлёвы люд. Гэта вяло да сутыкненняу паміж магістратамі i гараджанамі, з аднаго боку, i переходу мяшчан у падначаленне свецкіх або духоуных феадалау -- з другога. Таму, нягледзячы на барацьбу гараджан за абмежаванне юрысдыкціі феадалау , феадальная уласнасць у гарадах не толькі захавалася, але яшчэ i узрасла. Да сярэдзшы XVII ст. пад прыватнымі "юрыдыкамі" у Гродне i Віцебску знаходзілася больш за палову мяшчан. Пераход гараджан пад прыват-ную юрысдыкцыю пазбауляу ix ад паборау i зборау, якія устанауліваліся магістратам на тыя ці іншыя патрэбы горада, у той жа час не пагражау забаронай рамеснай i гандлёвай дзейнасці, стратай асабістай свабоды.\nАсновай эканамічнага жыцця гарадоу былі рамёствы i гандаль. У крыніцах таго часу упамінаецца каля 200 прафесій i спецыяльнасцей: па апрацоуцы металу -- 41, дрэва - 27, скураной i футравай вытворчасці -- 25 i г.д. Беларускія майстры былі добрымі знауцамі сваей справы, ix вырабы вызначаліся дакладнасцю, трываласцю, тонкасцю апрацоукі. Была прыкметнай спецыялізацыя асобных гарадоу. Для Гродна, напрыклад, былі характэрны будаунічыя прафесіі, Віцебск i Полацк мелі добрых спецыялістау па абслугоуванню рачных партоу, Мінск i Слуцк славіліся гарбарнымі i кушнерскімі прафесіямі.\nГарадкія рамеснікі жылі пад пастаяннай пагрозай беззаконня, самавольства i вымаганняу шляхты. З дургой паловы XVI стагоддзя рамеснікі для абароны сваіх інтарэсау аб'ядноуваюцца у так званыя цэхі. Звычайна у цэхі уваходзіла 60 - 70 чалавек, але былі цэхі i па 130 -- 150 рамеснікау якія дзяліліся на майстроу, чалядшкау i вучняу, паміж iмi таксама бесперапынна была барацьба.Майстры мелі ва уласнасці прылады працы і майстэрні, дасканала валодалі прафесіяй. Цаxi былі трох тыпау: спецыялізаваныя (адной прафессі), аб'яднаныя (дзвюх i больш блізкіх прафессій), зборныя (розных прафесій). Цэхавыя статуты не толью рэгламентавалі вытворчую дзейнасць цэха, але i імкнуліся ахоуваць cвaix рамеснікау ад канкурэнцыі на рынку.\nПачатак стварэнню на Беларусі мануфактурнай прамысловасці паклалі буйныя феадалы, яюя валодалі багаццямі i танную рабочую сілу - прыгонных сялян. Першым прадпрыемствам мануфактурнага тыпу на тэрыторыі Беларусі лічацца шкляны завод у Налібоках . Завод быу пабудаваны у пачатку 20-х гг. XVIII ст. жонкай канцлера Вялікага княства Літоускага Ганнай Радзівіл. У канцы XVIII ст. на заводзе працавалі некалькі дзесяткау чалавек i выраблялі больш за 100 назвау розных вырабау.\nМануфактуры Беларусі у XVIII ст. у сваей аснове былі феадальнымі прадпрыемствамі. Большасць з ix работнікау складалі прыгонныя сяляне. Аднак некаторыя мануфактуры мелі асаблівасці, характэрныя для капіталістычнай вытворчасці -- параунальна высокі узровень вытворчага абсталявання, тэхтчнае раздзяленне працы, аплата працы з улікам кваліфікацыі, а у асобных выпадках - здзельная аплата.\nКупцы, як і рамеснікі стваралі свае аб'яднанні - брацтвы ці гільдыі. купецкія супольнасці імкнуліся да манаполіі у межах свайго горада і яго пераферыі. Члены купецкіх таварыствау прыносілі прысягу на вернасць гораду і свайму цэху, карысталіся пэунымі прывелеямі , мелі на утрыманні адзі ці некалькі культавых будынкау. З атым як купцы вядуць гандаль наглядалі “інстыгатары”, якія разглядалі скаргі на купцоу, правяралі гандлевыя аперацыі, купецкія і агульна гарадскія вагі, бязмены, якасць таварау і г. д.\nНеураджаі пачатка 17 стагоддзя з'яуляюцца асноунай прычынай Магілеускага паустання 1606-1610 гадоу. Насельніцтва горада незадаволенае тым, што увесь цяжар падаткау і павіннасцей перакладауся на “нізы” падняло паустанне. Ім кіравала група рамеснікау на чале са стахомам Мітковічам. Паустанцы уварваліся у ратушу і патрабавалі спыніць злоужыванні рады. Замест таго каб выканаць гэта патрабаванне, была прынята спроба арыштаваць кіраунікоу паустання, што не удалося, дзякуючы падтрымцы народа. 25 чэрвеня 1606 г. ратуша была захоплена, старая рада разагнана, а замест яе утворана но-вая рада, у якую увайшоу Стахор Мітковіч і іншыя рамеснікі. Члены старой рады забіты не былі, а былі пасаджаны у турму.\nКрачаускае паустанне. Кры-чаускае паустанне было буйнейшым сялянскім выступленнем на Беларусі у феадальную эпоху. На чале яго стаяу беларускі селянін Васіль Вашчыла. Нарадзіуся ён у сялянскай сям'і у невялічкай вёсачцы Лобжа, што на Крычаушчыне, у 1690 г. Аднавяскоуцы выбралі Вашчылу войтам.. Ён пicay i дастауляу сялянскія скаргі фактычным уладальнікам Крычау-шчыны -- Радзівілам. Жорсткі феадальны уціск, вайсковыя пагромы, шляхецкія наезды прымусілі сялян i прос-тых гараджан Крычаушчыны узняцца на барацьбу супраць прыгнятальнікау. У мai 1740 г. Васіль Вашчыла узначаліу першы узброены сялянскі атрад, які пачау баявыя дзеянні супраць арандатарскіх наймітау, і атры-мау першыя перамогі над шляхецкім войскам.\nПаустанне на Каменшчыне. Буйное выступленне адбылося у 50-х гг. 17 стагоддзя на паудневым усходзе Беларусі ва уладанні віленскага капітула Каменшчына (Мазырскі павет). Хваляванні тут пачаліся яшчэ у 1736 г. і працягваліся больш за два дзесяцігоддзі. Прычыный хваляванняу з'яуляуся непасільны прыгнет, які доугі час трывалі сяляне ад адміністарацыі капітула.\nСамыя раншя звесткі аб камянецкім выступленні адносяцца да 7 верасня 1754 г. Пад гэтай датай значыцца загад гет-мана аб накіраванні ва уладанне дзвюх харугвау пад камандаваннем ротмістрау Бараноускага i Швыкоускага для падаулення сялянскага выступления. Напэуна, гэта iм хутка удалося, бо у снежні харугвы былі адазваны на папярэдняе месца дыслакацьй.\nАднак барацьба ва уладанні не спынілася. У кастрычшку 1755 г. сяляне зноу узяліся за зброю i тым жа дзвюм харугвам, як i год назад, прыйшлося выпрауляцца ва уладанне капітула. На гэты раз такой сілы для уціхамірвання падданых не хапіла, бо Радзівіл цераз месяц накіроувае на Каменшчыну яш-чэ 4 харугвы колькасцю 70 коннікау на чале са шляхціцам Панятоускім. Аднак i такой колькасці для падаулення вы-ступлення было яуна недастаткова. Сяляне пры падыходзе харуг-вау да уладання пакідалі свае вескi i хаты i кіраваліся да мястэчка Славечна, дзе мелі намер, згуртаваушыся, аказаць узброенае супраціуленне войску. Сялянскі атрад перастрэу людзей Панятоускага яшчэ перад Славечнам. Нечакака для шляхецкага атрада прыгонныя пасля абстрэлу коннікау перайнлі у атаку. Невялікае злучэнне Панятоускага не здолела вытрымаць. націску i пачало адступаць. Спачатку адступленне мела арганізаваны характар. Адыходзячы, харугвы аказвалі некаторае супраціуленне, але затым кінуліся ва уцёкі. Панятоускаму прыйшлося адысці да Убарці, мястэчка, якое размяшчалася на адлегласці 10 міляу ад Каменшчыны. Тут ён вырашыу затрымацца да таго часу, пакуль не падыдзе чаканая дапамога ад Радзівіла.\nУ лютым 1756 г. да Панятоу-скага прыбыло падкрапленне. Войскі атакавалі імгненна і лагер паустанцау не вытрымау.Войскі учынілі жорсткую расправу над паустанцамі. Так пацярпела паражэнне паустанне на Каменшчыне.\nТакім чынам бачым, что галоунае багацце таго часу - зямля, належала феадалам, прычым большая частка зямель была у маемасць невялікай групы магнатау і багатейшай шляхты.\nГарады канцэнтравалі у сабе рамяство і гандаль , аказвалі дзейнасны уплыу на развіцце культуры. У азначаны перыяд назірауся даволі высокі узровень развіцця гарадоу. Гарадскія улады і шляхецтва пастаянна змагаліся за большую удаду над горадам. Гаджане, як і сяляне плацілі шмат падаткау, але іх становішча мажна назваць больш прывабным. Для оховы сваіх інтарэсау рамеснікі і гандляры аб'ядноуваюцца у арганізацыі (цэхі і гільдыі). У XVIII стагоддзі з'яуляюцца мануфактуры, якія у асноуным канцэнтруюцца у малых гарадах і мястэчках. Развіваецца як унутраны гандаль, так і знешні.\nконтрольная работа "Сацыяльна-эканамічнае развіцце Беларусі у складзе Рэчы Паспалітай" скачать\nСтановішча сялян у паслярэформавы перыяд\nСялянскае насельніцтва. Класавае расслаенне сялянства. Прававое становішча сялян. Сялянская гаспадарка. Асаблівасці падаткаў, плацяжоў і павіннасцяў сялян. Пакаранне за няплату падаткаў і плацяжоў. Наступствы непамернага цяжкага падатковага абкладання.\nреферат [25,6 K], добавлен 19.11.2012\nДругие документы, подобные "Сацыяльна-эканамічнае развіцце Беларусі у складзе Рэчы Паспалітай"


МЛМ-бізнес або сеткавы маркетынг з'явіўся ў нашай краіне больш за пятнаццаць гадоў таму. Першапраходцамі можна лічыць касметычныя брэнды Oriflame і Avon, якія да гэтага часу існуюць на рынку.\nСёння колькасць сеткавых кампаній значна вырасла, і аб самых буйных з іх можна даведацца на афіцыйным сайце Асацыяцыі прамых продажаў.\nПрадстаўлены спіс не з'яўляецца рэйтынгам, але дае магчымасць пазбегнуць сустрэчы з ашуканцамі, бо часам пад маскай сеткавай кампаніі хаваецца звычайная фінансавая піраміда. Нямала сумневаў выклікае праца Wicholding, водгукі аб якой даволі супярэчлівыя.\nУ нашым аглядзе вы знойдзеце падрабязную інфармацыю пра МЛМ-бізнэсе, неабходных навыках, а таксама пра погляды людзей, якія працавалі ў Wicholding.\nАсноўная інфармацыя аб дзейнасці арганізацыі прадстаўлена на сайце www.wicholding.com. Водгукі былых “партнёраў” згадваюць вядомага бізнэсмэна Аркадзя Шарова як кіраўніка кампаніі. Аднак, зыходзячы з афіцыйных дадзеных, міжнародная кампанія World Intercontinental зарэгістраваная на Брытанскіх Віргінскіх выспах (Карыбскае мора). Напэўна, многія чулі аб гэтай найбуйнейшай афшорнай зоне, дзе не патрабуецца прадастаўленне справаздачнасці або выплаты падаткаў.\nтакім чынам, кампанія міжнародная, але асноўная дзейнасць чаму-то вядзецца ў Расіі і краінах СНД. Супярэчлівыя аб кампаніі Wicholding водгукі. Падман ці ўсе яе лозунгі ці не - нам трэба будзе ў гэтым разабрацца. Многія выказваюць важкія аргументы супраць працы ў дадзенай канторы. Але мы дамо Wicholding яшчэ адзін шанец і больш падрабязна спынімся на прадукцыі, якая рэалізуецца.\nЯк правіла, сеткавыя кампаніі выбіраюць адно асноўнае кірунак. Tupperware займаецца продажам посуду з адмысловага палімера і металу, Amway знакамітыя лінейкай сродкаў для дома, а Mary Kay, Oriflame і Avon спецыялізуюцца на касметыцы, парфумерыі і аксэсуарах. Каталогі гэтых брэндаў маюць вялікае колькасць пазіцый, чаго не скажаш аб таварах на wicholding.com.\nАфіцыйны сайт, водгукі аб якім прадстаўлены ў дастатковай колькасці, змяшчае некалькі раздзелаў.\nАдзіным прадуктам, які прапануецца ў рамках касметычнай лінейкі, з'яўляецца амаладжальнае крэм-сыроватка. Для гэтага сродкі на сайце маецца вялікая апісанне, якое расхвальваюць “унікальныя ўласцівасці” крэму.\nУ складзе сыроваткі згадваюцца: пратэіны міндаля, экстракты марскіх водарасцяў, алей макадаміі і сланечніка, экстракт гамамелиса і суквецце ружы. Акрамя таго, сцвярджаецца, што некаторыя кампаненты былі ўпершыню дастаўлены ў Расею адмыслова для Wicholding. Водгукі, якія пацвярджаюць чароўныя ўласцівасці крэму-сыроваткі, знайсці вельмі складана, таму якасць дадзенага прадукту выклікае вялікія сумневы.\nАсноўным інгрэдыентам лініі прадуктаў з такой гучнай назвай з'яўляецца амарант.\nКарысць гэтага расліны была вядомая яшчэ ў часы ацтэкаў, а цяпер прадукты хуткага харчавання з даданнем амаранта можна знайсці на wicholding.com. Водгукі аб кампаніі і яе хуткарастваральных супах, кашах і кісяля кажуць пра завышаных цэнах.\nЗгодна з абяцанням маркетолагаў, прадукты з амарантом паляпшаюць абмен рэчываў, дапамагаюць пры анеміі і праблемах з ЖКТ, выводзяць дзындры і ўмацоўваюць імунітэт. Пры гэтым узнікае пытанне аб тым, ці сапраўды, напрыклад, у таматным супе з густам курыцы ёсць заяўленыя інгрэдыенты. Хто правярае якасць дадзеных прадуктаў, якія не прадаюцца ў звычайных крамах?\nУ рамках дадзенага раздзела прадстаўлена два выгляду прадукту:\n1. Каша WIC-life выпускаецца з пяццю густамі: са сліўкамі і ляснымі ягадамі, з маслам, са сліўкамі і трускаўкай, са сметанковым алеем, барбарысам, малінай і шыпшынай, а таксама з натуральнай ваніллю і сметанковым алеем. Усе інгрэдыенты маюць выключна натуральнае паходжанне і праходзяць пільны адбор – менавіта так сцвярджаецца ў апісанні на wicholding.com. Водгукі дзеючых партнёраў пацвярджаюць непаўторны густ і карысць каш, але мы іх думку давяраць не раім па прычыне асабістай зацікаўленасці ў продажах.\n2. Інфармацыйны прадукт. Для павышэння ўзроўню ведаў у галіне фінансаў спецыялісты Wicholding прапануюць набыць тры камплекты DVD-дыскаў: “Крэдыты”, “Асновы інвеставання” і “Грашовае планаванне”. Варта адзначыць, што дадзеную інфармацыю можна знайсці ў вольным доступе ў Інтэрнэце, пісьменнаму чалавеку зусім неабавязкова купляць дадзеныя дыскі. Ну а тым, хто не ўмее карыстацца звычайным пошукавікам, не дапаможа нават Wicholding. Водгукі аб інфармацыйных прадуктах толькідаказваюць іх бескарыснасць і бессэнсоўную трату грашовых сродкаў.\nТавары катэгорыі Easy Life падпадзяляюцца на чатыры групы:\n"Прыгажосць" - класічная і дэкаратыўная лінія.\n"Для дома" – два віды крэму-пасты для мыцця, адбельвальнік і ўніверсальнае сродак.\nEasy Tea – сем відаў гарбаты, створаных па асаблівай рэцэптуры.\n"Здароўе" – супы і кактэйлі, багатыя вітамінамі і пажыўнымі рэчывамі.\nМногія патэнцыйныя пакупнікі скардзяцца на недахоп інфармацыі аб прадуктах на wicholding.com. Водгукі аб кампаніі часцей носяць негатыўны характар, што яшчэ мацней выклікае недавер.\nДа кожнага тавару ёсць падрабязнае апісанне, якое распавядае аб унікальных інгрэдыентах і уласцівасцях. Пры гэтым немагчыма адразу ўбачыць кошт або назва краіны, дзе выпускаюцца дадзеныя прадукты. Адзіны спосаб атрымаць вычарпальную інфармацыю – гэта звярнуцца да партнёраў кампаніі. На гэтым этапе наступае самае цікавае – апрацоўка патэнцыйнага пакупніка, на якой мы спынімся больш падрабязна.\nАсноўнай мэтай любой сеткавай кампаніі з'яўляецца прыцягненне як мага большай колькасці кліентаў, якія затым самі становяцца партнёрамі. Такім чынам, выбудоўваецца цэлая сетка збыту прадукцыі.\nтакім чынам, калі вас усе-ткі завабілі на прэзентацыю (семінар або проста сустрэчу), важна захоўваць ясны розум. Зрабіць гэта будзе даволі складана, таму як мець зносіны з вамі будуць сапраўдныя прафесіяналы. Звычайна людзі самі не заўважаюць, як у падобных сітуацыях дзеляцца даволі асабістай інфармацыяй і трапляюць пад уплыў.\nПадобная схема ўжываецца і ў Wicholding. Водгукі, падман партнёраў і даўгі – вось асноўныя скаргі людзей, якія затрымаліся ў сеткі. Часцей за ўсё абяцанні датычацца высокіх даходаў, а сярод плюсаў працы, якія агучваюцца падчас замбавання, можна заўважыць наступныя:\nсумяшчэнне асноўнай працы і падпрацоўкі ў Wicholding;\nбонусы за прыцягненне новых кліентаў;\nмагчымасць пачаць бізнэс без істотных укладанняў;\nвялікі заробак без асаблівых высілкаў.\nНа першы погляд здаецца, што ўсе гэтыя абяцанні нерэальныя, паверыць у іх зможа толькі наіўны чалавек. Аднак многія адукаваныя і разумныя людзі аказваюцца па вушы ў даўгах пасля супрацоўніцтва з Wicholding.\nВодгукі аб кампаніі\nЗнайсці інфармацыю аб Wicholding у Сеткі даволі проста, заняцца гэтым лепш перад тым, як стаць партнёрам. Пасля падпісання афіцыйнага пагаднення і першай навязанай пакупкі чалавек аказваецца ў сапраўднай пастцы.\nБольш за ўсё пацярпелых у рэгіёнах – прычынай таму залішняя даверлівасць і звычайнае жаданне жыць лепш. Для таго каб укладзеныя сродкі акупіліся, неабходна паспяхова працаваць некалькі месяцаў – шкада, але аб гэтым пры заключэнні дагавора ніхто не згадвае.\nВам будуць абяцаць залатыя горы, але аб складанасцях атрымання жывых грошай нават не заікнуцца. Усе даходы работнікаў дадзенай сеткавай кампаніі ўтвараюцца на спецыяльным электронным кашальку, выснова сродкаў з якога магчымы толькі пры аплаце камісіі. Акрамя таго, усе цэны указаны ў еўра, а ўнутраны курс далёкі ад курсу ЦБ.\nБылыя партнёры распавядаюць, што кіраўнікі офісаў не саромеюцца ў выразах, а часам звяртаюцца да адкрытым пагрозам – вось толькі адна з прычын, чаму пра Wicholding адмоўныя водгукі.\nСёння самыя запатрабаваныя прафесіяналы на рынку працы – менеджэры па продажах. Для таго каб быць паспяховым у гэтай сферы, неабходна валодаць пэўнымі якасцямі, умець знаходзіць кантакт з патэнцыяльнымі кліентамі і выяўляць іх патрэбы, а затым ненадакучліва прапаноўваць свой прадукт.\nПа-сапраўднаму таленавіты чалавек можа зарабіць у сеткавым маркетынгу прыстойныя грошы, але для астатніх такая праца прынясе расчараванне і даўгі.\nАкрамя таго, выбар сеткавай кампаніі гуляе не апошнюю ролю. Брэнды з шматгадовай гісторыяй, якія прапануюць якасную прадукцыю – гэта ўжо палова поспеху, асабліва калі ў вас будзе ўласны станоўчы вопыт выкарыстання прапанаваных тавараў.\nАднак мае месца і іншая катэгорыя сеткавых кампаній, напрыклад, Wicholding. Водгукі і меркаванні былых партнёраў наводзяць на думкі аб фінансавай пірамідзе, у якой кіраўніцтва зарабляе не на новых кліентах, а на сваіх жа супрацоўнікаў. У Сеткі ёсць нават сайты, на якіх маюць зносіны ашуканыя партнёры, чые сем'і апынуліся ў даўгах, і дзе Wicholding параўноўваецца з звычайнай сектай.\nВядома, можна сустрэць і іншыя пункту гледжання, напрыклад, нібыта паспяховых работнікаў, якім удаецца атрымліваць больш за 100 тысяч рублёў у месяц.Але, як мы ўжо казалі, таленавітых людзей у сферы продажаў трохі і наўрад ці яны займаюцца напісаннем станоўчых водгукаў для Wicholding.\nДа жаль, ніхто з нас не застрахаваны ад падобных сітуацый. Нядобрасумленныя кампаніі будуць і далей з'яўляцца на расійскім рынку. Таму перад прыладай на працу мы раім рэальна ацаніць свае здольнасці і выбраць працадаўцы з добрай рэпутацыяй.\n2020-10-03 в 03:19:14\nПрывітанне, даражэнькая. Мы спадзяемся, што ў вас усё добра! Пры ўсіх вашых фінансавых патрэбах мы гатовыя паведаміць вам, ці можаце вы пагасіць. Паведаміце нам, калі вы зацікаўлены, альбо звяжыцеся з намі па электроннай пошце: expertfinance6@gmail.com альбо на нумар WhatsApp: +33 7 55 92 25 55\nПрадпрыемствы, якія выпускаюць тавары або якія прадстаўляюць паслугі ў вялікім асартыменце, вымушаныя праводзіць параўнальны аналіз бізнес-адзінак фірмы для прыняцця рашэння аб размеркаванні інвестыцыйных рэсурсаў. Максімальныя фі...\nДірект-маркетынг – гэта эфектыўны спосаб рэкламы або няма?\nУ цяперашні час рекламоносители растуць, як кветкі, сілкуе дажджом, а дакладней грашыма рэкламадаўцаў. Ну і, натуральна, з ростам бізнесу павялічваецца і рэкламны бюджэт. Сама рэклама аплачваецца фірмай, якая прадае тавар (паслугу...\nВадзім Шыраеў - адзін з ТОП-10 лепшых кансультантаў па маркетынгу\nВадзім Шыраеў нарадзіўся ў Хабараўску. Лічыцца геніем ў сферы маркетынгу. Уваходзіць у дзясятку лепшых сусветных экспертаў па стратэгічнаму развіццю бізнесу. У Расіі лічыцца спецыялістам N 1 у маркетынгавай вобласці.РэгалііВадзім ...


Навагрудскія раённыя арганізацыі ГА «БРСМ» і РГА «Белая Русь» арганізавалі акцыю па прывядзенні парадку каля крыніцы ў ваколіцах Замкавай гары | Новогрудок, официальный сайт газеты "Новае жыццё"\nГлавная Год малой родины Навагрудскія раённыя арганізацыі ГА «БРСМ» і РГА «Белая Русь» арганізавалі акцыю па прывядзенні парадку каля крыніцы ў ваколіцах Замкавай гары\nНавагрудскія раённыя арганізацыі ГА «БРСМ» і РГА «Белая Русь» арганізавалі акцыю па прывядзенні парадку каля крыніцы ў ваколіцах Замкавай гары\nОпубликовано: Анастасия Петровав: Август 02, 2018 В: Год малой родины, Общественные организации, ОбществоНет комментариевПросмотров: 80\nУсім вядомая прыцягальная сіла крыніц, якія выносяць на паверхню жыватворную вільгаць. Ні адзін чалавек не можа прайсці міма, каб не спыніцца і не палюбавацца крыштальнай вадой. Адна з такіх цудоўных крыніц, размешчаных у самым цэнтры горада па вуліцы 1 Мая, набыла новы выгляд.\nНашы продкі заўсёды старанна аберагалі крыніцы. Людзі сачылі, каб у ваду не трапляла смецце, упрыгожвалі месца вакол іх. На жаль, сучаснае жыццё, цэнтральнае водазабеспячэнне прывяло да таго, што некаторыя крыніцы сталі закінутымі і незапатрабаванымі. У апошні час для нас жыццёва важнай праблемай з’яўляецца вяртанне да вытокаў нашай культуры, адраджэнне ідэі ўважлівых і беражлівых адносін да розных прыродных аб’ектах, у тым ліку і да крыніцам.\nМы лічым, што дадзеная праблема актуальная, паколькі запасы прэснай вады ў свеце не павялічваюцца, а яе спажыванне пастаянна расце. З кожным годам усё вастрэй адчуваецца недахоп вады на планеце, а крыніцы з’яўляюцца стратэгічнымі аб’ектамі прыроды. Пры ўзнікненні надзвычайнай сітуацыі яны могуць выступаць як адзіныя крыніцы пітной вады для насельніцтва.\nНаша грамадскасць выступіла з ініцыятывай добраўпарадкаваць тэрыторыю крыніцы, размешчанай у ваколіцах Замкавай гары. Навагрудская раённая арганізацыя ГА «БРСМ» і раённая арганізацыя РГА «Белая Русь» арганізавалі акцыю па прывядзенні ў парадак прылеглай да крыніцы тэрыторыі. Актыў грамадскіх аб’яднанняў ажыццывіў абкос пустазелля, ачысціў крыніцу ад камення і галінак. Дзякуючы сумесным намаганням, крыніца набыла новы дагледжаны выгляд. Цяпер жыхарам і гасцям горада будзе зручна набраць вады ў гэтым прыгожым куточку.\nКрыніцы неабходны ўсім нам, каб памятаць сваіх продкаў, паважаць традыцыі свайго народа. Яны свайго роду паказчык экалагічнага стану таго месца, у якім знаходзяцца.\nВольга Шнігір, першы сакратар раённай арганізацыі ГА «БРСМ»\nОни выбрали трудовое лето. Оздоровительный лагерь «Свитязь» в очередной раз стал рабочей площадкой для молодежи\nКоманда Новогрудского района приняла участие в областном туристическом слете работающей молодежи\nБеларусь — Хорватия. В Гродно 10 сентября пройдет матч молодежного чемпионата Европы УЕФА\nЗерновые и зернобобовые культуры убраны в области на 2/3 посевов


Культура Беларусі ў XIX ст. Фарміраванне беларускай нацыі\nГлавная Коллекция "Otherreferats" История и исторические личности Культура Беларусі ў XIX ст. Фарміраванне беларускай нацыі\n1. Культура Беларусі ў XIX ст. Фарміраванне беларускай нацыі\n1.1 Культура Беларусі ў першай палове XIX cт.\n1.2 Культура Беларусі другой паловы XIX стагоддзя. Фарміраванне беларускай нацыі\nСпіc выкарыстаных крыніц\nАсноўнымі крыніцамі адраджэння беларускай культуры ў XIX стагоддзі сталі народная (сялянская) культура і старабеларуская пісьмова-культурная традыцыя. Перадумовамі адраджэння беларускай культуры сталі нацыянальна-вызваленчы рух у Еўропе, уплыў рускай і польскай дэмакратычнай культур на беларускае адукаванае насельніцтва (галоўным чынам праз адукацыю і літаратуру). На першым этапе нацыянальна-адраджэнскага руху, які ахопліваў пешую палову XIX стагоддзя, адбывалася станаўленне новай беларускай літаратуры (П.Багрым, Я.Чачот, Я.Баршчэўскі, А.Рыпінскі, В.Дунін-Марцінкевіч і інш.), нацыянальнага тэатра (В.Дунін-Марцінкевіч), пачалося даследванне народнага побыту і творчасці. Другі этап (пасля паўстання 1863 года) характаразаваўся далейшым развіццём нацыянальнай самасвядомасці. Усведамленнем гістарычнай спадчыны Беларусі, адмовай ад рамантычных мар на аднаўленне Рэчы Паспалітай. Галоўны накірунак у гэты час - развіццё ўласнай культуры і дзяржаўнасці. Беларуская культура размяжоўваецца з пануючымі ў краі расійскай і польскай культурамі.\nРазвіццё культуры Беларусі першай паловы XIX стагоддзя прадстаўляе працэс, які генетычна звязаны з папярэднай эпохай. Але гэты працэс характарызаваўся новымі рысамі і асаблівасцямі, якія адрознівалі яго ад папярэдняга перыяду. Галоўныя з іх - свецкасць культуры і рацыяналізм ў развіцці грамадскай свядомасці. Царква згубіла самастойную ролю ў асвеце і культуры. Пачынаўся працэс дыферэнцыяцыі культуры, з'яўленне яе новых накірункаў (навука, мастацкая літаратура, свецкі жывапіс, тэатр і інш.). У грамадстве пашыраецца сістэма перадачы культурных каштоўнасцей (свецкая школа, выдавецтва кніг, газет, часопісаў, развіццё тэатра і інш.). Духоўнае жыццё беларускага грамадства становіцца больш багатым. У першай палове XIX ст. абывалася дэмакратызацыя агульнакультурнага прагрэсу: пашыралася кола вытворцаў і спажыўцоў культурных каштоўнасцяў, павялічылася магчымасць далучэння да культуры розных сацыяльных груп. Аднак саслоўныя абмежаванні стрымлівалі працэс дэмакратызацыі культуры.\nАсаблівасцю развіцця культуры Беларусі першай паловы XIX ст. быў працэс яе паланізацыі, найбольш відавочны ў першай трэці стагоддзя. Гэта было абумоўлена палітыкай Аляксандра I, якая была накіравана на аднаўленне польскай дзяржаўнасці, і знайшла падтрымку ў асяроддзі польскіх магнатаў і паланізаванага беларускага шляхецтва. Цэнтрам польскага ўплыву была Вільня з яго ўніверсітэтам. Працэс паланізацыі некалькі паменьшыўся, але не спыніўся пры Мікалаі I, які праводзіў адначасова палітыку русіфікацыі Беларусі.\nХаця царква і страціла манапольны ўплыў на развіццё культуры, яе роля была яшчэ вельмі вялікай. Уплывовым фактарам развіцця культуры Беларусі гэтага часу стала супрацьстаянне дзвюх канфесій: праваслаўнай і каталіцкай, носьбітаў розных культурных і духоўных каштоўнасцяў. Каталіцызм, у асноўным, з'яўляўся рэлігіяй прывілеяванага, дваранскага саслоўя. Праваслаўе было звязана пераважна з сялянствам і мяшчанствам Беларусі. Цэнтрам праваслаўнай культуры Беларусі быў Магілёў з духоўнай семінарыяй, якую заснаваў архіяпіскап Георгі Каніскі. Выхаванцы гэтай установы шмат зрабілі для адраджэння праваслаўнай культуры. Сярод іх буйнейшы лінгвіст, фалькларыст і этнограф I.Насовіч (1788-1877).\nПадзел беларускага грамадства па саслоўнай і канфесійнай прыкмеце прывёў да існавання на Беларусі двух культурных накірункаў: польскага, носьбітам якога ў асноўным было беларускае дваранства, і «заходнерускага», прадстаўнікамі якога з'яўляліся: праваслаўнае і часткова ўніяцкае духавенства, купецтва, мяшчанства. Абапіраючыся на праваслаўе, прыхільнікі «заходнерускага» накірунку аднаўлялі, як ім здавалася, асновы традыцыйнай, народнай культуры Беларусi. Наяўнасць гэтых дзвюх плыняў у агульнай культуры Беларусі, безумоўна, стрымлівала працэс стварэння адзінай беларускай нацыі.\nКультура Беларусі разглядаемага перыяду адлюстроўвала сацыяльную структуру тагачаснага грамадства. Яе складанымі часткамі былі: магнацкая культура, памесна-дваранская культура сярэдняй і дробнай шляхты, культура мяшчан і нерадавітага насельніцтва гарадоў і мястэчак, сялянская культура. Па ўзроўню развіцця культуры розныя рэгіёны Беларусі істотна адрозніваліся паміж сабою. Ролю галоўных культурных цэнтраў адыгрывалі буйныя гарады Беларусі. Напрыклад, на працягу ўсёй першай паловы XIX ст. прызнаным навуковым і літаратурным цэнтрам Беларусі была Вільня, дзе знаходзіўся ўніверсітэт; у сценах якога атрымлівала адукацыю беларуская моладзь.\nІншымі важньмі культурнымі цэнтрамі Беларусі былі Магілёў, Віцебск, Мінск, Слонім. Вельмі значны ўклад у развіццё культуры Беларусі ўносілі магнацкія цэнтры: рэзідэнцыя Храптовічаў у Шчорсах, маёнтак М.Агінскага ў Залессі, маёнтак Ваньковічаў у Мінску і інш.\nАсвета і навука. У першы гады XIX стагоддзя ў Расійскай імперыі была праведзена рэформа сістэмы адукацыі, навучанне было падзелена на тры прыступкі: вышэйшае, сярэдняе і пачатковае. Створанае Міністэрства народнай асветы (1802 г.) цэнтралізавала дзяржаўнае кіраўніцтва школай. У кожным губернскім горадзе стваралася гімназія, у павятовым горадзе - павятовае вучылішча. Пры кожным царкоўным прыходзе - царкоўнапрыходскія вучылішча, у якія прымаліся дзеці “ўсялякага стану” без розніцы “полу і год”. Прадугледжвалася пераемная сувязь паміж школамі розных ступеняў.\nАсноўным асяродкам навукі і адукацыі Беларусі ў першай трэці XIX ст. быў Віленскі ўніверсітэт, з 1803 г. - Імператарскі. Адначасова ён з'яўляўся вучэбным і адміністрацыйным цэнтрам навучальнай акругі. Ён не толькі ажыццяўляў кантроль за работай школ, але яго выкладчыкі прымалі ўдзел у складанні праграм навучання, у напісанні падручнікаў.\nПадзеі 1820-30 гг. прывялі да ліквідацыі Віленскай навучальнай акругі, закрыцця ўніверсітэта, ўнеслі істотныя змены ў сістэму асветы Беларусі. Пераемнасць навучання была парушана. Выпускнікам Віленскага ўніверсітэта, як удзельнікам рэвалюцыйных падзей, забаранялася выкладаць у мясцовых школах. Настаўніцкія кадры для Беларусі рыхтаваліся Пецярбургскім педагагічным інстытутам і створанай у 1834 г. Віцебскай настаўніцкай семінарыяй.\nАсаблівасцю развіцця асветы Беларусі першай паловы XIX ст. з'яўлялася наяўнасць каталіцкай манастырскай адукацыі (вучылішчы піяраў, францысканцаў і інш. манаскіх ардэноў), нягледзячы на паступовае яе скарачэнне. Новай з'явай у развіцці адукацыі стала стварэнне сістэмы духоўнага, а таксама зараджэнне ваеннага і прафесійнага навучання.\nВялікая роля ў духоўным жыцці грамадства належала інтэлігенцыі. Па свайму сацыяльнаму складу інтэлігенцыя Беларусі была ў асноўным дваранскай. Аднак у асяроддзі мастацкай і навуковай інтэлігенцыі з'явіліся разначынцы. Заслугай пакалення беларускай інтэлігенцыі стала спроба аб'яднаць, звязаць народную і прафесійную культуру. У адукаванага выхадца з беларускай шляхты, разначынца з'явілася цікавасць да мясцовай гісторыі, этнаграфіі, археалогіі, фальклору, мовы. Гэтыя галіны навуковых ведаў звязаны з імёнамі I.Грыгаровіча, М.Баброўскага, 3.Даленгі-Хадакоўскага, Т.Нарбута, А.Кіркора, I.Даніловіча, братоў Я. і К.Тышкевічаў і шмат іншых. Гэта былі людзі розных палітычных поглядаў і культурных накірункаў. Так, з імем пратаіерэя I.Грыгаровіча (1792-1852) звязана дзейнасць гісторыка-асветніцкага гуртка ў Магілёве, удзельнікі якога былі аб'яднаны пошукам, зборам і апрацоўкай гістарычных матэрыялаў, аднаўленнем мінулага роднага краю. Ім быў складзены і выданы першы зборнік дакументаў па гісторыі Беларусі пад назвай «Беларускі Архіў старажытных актаў» (1824). Дзейнасцю гуртка цікавіўся граф М.Румянцаў, пад кіраўніцтвам і на сродкі якога былі сабраны рукапісныя, этнаграфічныя, нумізматычныя калекцыі, створана бібліятэка, якая паклала пачатак вядомаму ў Маскве Румянцаўскаму музею.\nПрадстаўніком гістарычнай навукі быў прафесар Віленскага ўніверсітэта I.Даніловіч (1788-1843). Прыхільнік аднаўлення суверэнітэту ВкЛ, ён свае працы звязваў з яго гістарычньм мінулым. Ім былі выдадзены Статут ВКЛ 1529 г., Судзебнік Казіміра IV 1468 г., Супрасльскі летапіс і іншыя крыніцы па гісторыі Беларусі. Прыкладна ў тым жа накірунке развівалася навуковая дзейнасць гісторыка, прафесара Віленскага ўніверсітэта М.К.Баброўскага (1784-1848), заснавальніка беларусазнаўства і славяназнаўства. М.К.Баброўскі адкрыў Супрасльскі летапіс і старадрукі Ф.Скарыны. З дзейнасцю гэтых навукоўцаў звязана зараджэнне на Беларусі археаграфіі, крыніцазнаўства, славяназнаўства, а таксама беларусазнаўства.\nВялікую вядомасць у першай палове XIX ст. атрымала дзейнасць Зарыяна Даленгі-Хадакоўскага (1784-1825), які лічыцца пачынальнікам беларускай археалогіі, фалькларыстыкі і мовазнаўства; братоў Канстанціна (1806-1868) і Яўстафія (1814-1873) Тышкевічаў, стваральнікаў беларускай археалогіі і музеязнаўства. Па ініцыятыве братоў Тышкевічаў у 1842 г. быў створаны першы на Беларусі прыватны музей старажытнасцяў у Лагойску. Экспанаты лагойскага музея склалі аснову першага публічнага музея старажытнасцяў у Вільні (1855 г.). У 1855 г. Я.Тышкевіч арганізаваў і ўзначаліў Віленскую археаграфічную камісію, якая займалася зборам, вывучэннем і публікацыяй дакументаў, якія звязаны з гісторыяй Беларусі, Украіны і Літвы. Свой уклад у развіццё беларусазнаўства ўнёс П. Шпілеўскі (1823-1861), аўтар «Падарожжа па Палессі і беларускім краі», «Беларусь у характарыстычных апісаннях і фантастычных яе казках». У 1840-я гг. пачынаецца творчая, культурна-асветніцкая і выдавецкая дзейнасць А. Кіркора (1818-1886). Ён надрукаваў шматлікія навуковыя матэрыялы ў польскай і рускай перыёдыцы. Асабліва каштоўнай для станаўлення беларускай этнаграфіі была яго праца «Этнаграфічны погляд на Віленскую губерню» (1857-1859), напісаная ў адпаведнасці з праграмай Рускага геаграфічнага таварыства. У ёй было надрукавана больш за сотню беларускіх песен і прыказак, слоўнік беларускай мовы.\nВялікая цікавасць да гісторыі, этнаграфіі, археалогіі Беларусі, якая выразна праявілася ў першай палове XIX ст. - сведчанне развіцця працэсу духоўнага адраджэння Беларусі. Аднак першая палова стагоддзя была звязана з развіццём не толькі гуманітарных, але і прыродазнаўчых навук. Так у Віленскім універсітэце працавалі ўраджэнцы Беларусі батанік і біёлаг С.Юндзіл, фізіёлаг М.Гамаліцкі. 3 Горы-Горацкім земляробчым інстытутам была звязана дзейнасць заснавальнікаў хімічнай навукі Беларусі К.Шмідта і I.Цютчава.\nМастацтва. У мастацкай культуры Беларусі першай паловы XIX ст. змяніліся ідэйна-мастацкія накірункі ў параўнанні з папярэднім часам, адначасова суіснавалі розныя мастацкія стылі. Адбываўся паступовы адыход ад класіцызму, які ляжаў у аснове асветніцкай ідэалогіі (матывамі дзеянняў героя - грамадзянскі абавязак і служэнне грамадству) да рамантызму. Узрастае ўвага да чалавека, яго ўнутранага свету. На Беларусь рамантызм прыйшоў у пачатку XIX ст. Сутнасцю рамантызма было імкненне супрацьпаставіць рэльнай рэчаіснасці абагулены ідэальны вобраз.\nРамантызм мастакоў Беларусі нельга аддзяляць ад расійскага і агульнаеўрапейскага. Яго асаблівасцю быў інтарэс да мясцовай гісторыі, стварэнне на палатне моцнай, свабоднай асобы. Гэта цікавасць была звязана з гісторыяй ВкЛ, і распрацоўка гэтай праблематыкі садзейнічала абуджэнню інтарэса да гісторыі Беларусі ўвогуле. Да гістарычнай тэматыкі звярталіся многія пісьменнікі, паэты. Гісторыя была прадметам творчасці А.Міцкевіча. Яго творы, напісаныя на польскай мове, трэба лічыць і культурным скарбам Беларусі. У сваіх ранніх творах «Мешка, князь Навагрудка», «Бульба», а таксама ў паэмах «Дзяды», «Пан Тадэвуш», «Гражына» А.Міцкевіч выкарыстоўваў тэмы і вобразы беларускага фальклору, сюжэты беларускай гісторыі. Блізкімі па настрою, думках да Міцкевіча былі У.Сыракомля, Я.Чачот. Празаічны зборнік Я.Баршчэўскага «Шляхціц Завальня, або Беларусь у фантастычных апавяданнях» прадстаўляюць сабой, па водгукам сучаснікаў, беларускі цыкл «1000 і адной ночы».\nУ 1840-я гады ў культуры Беларусі праявіўся пераход ад рамантызму да рэалізму. Аб гэтым сведчыць творчасць В.Дуніна-Марцінкевіча. Першым творам пісьменніка сталі лібрэта аперэт «Рэкруцкі яўрэйскі набор» «Спаборніцтва музыкаў», «Чароўная вада» - п'есы, напісаны на польскай мове і пастаўлены на мінскай сцэне. У 1846 г. убачыла свет музычная п'еса В.Дуніна-Марцінкевіча «Сялянка» («Ідылія»), у якой упершыню загучала жывая беларуская мова. У 1850-я гг. пісьменнік стварае вершаваныя расказы «Вечарніцы» і «Гапон», «Халімон на каранацыі», займаецца перакладамі. На пачатку 1860-х гадоў ён стварае свой лепшы твор - фарс-вадэвіль «Пінская шляхта».\nУ першай палове XIX ст. усё большую ролю ў грамадска-культурным і ідэйным жыцці Беларусі адыгрывае тэатр. Асноўнай формай тэатральнай дзейнасці ў гэты час з'яўляецца прыватная антрэпрыза. Як правіла, такі тэатр быў «аб'яздны», гэта значыць меў базу ў губернскім або буйным павятовым горадзе і перыядычна вандраваў па навакольным гарадам, мястэчкам, маёнткам і кірмашах. Пастаянныя тэатральныя калектывы дзейнічалі ў Вільні (трупа Мараўскага), Гродна (тэатр Саламеі Дзешнер), Мінску (трупа Кажынскага). У выніку рэфармавання тэатральнай дзейнасці ў 1845-1847 гг. у губернскіх гарадах ствараліся пастаянныя тэатры, якія знаходзіліся пад кантролем тэатральнай дырэкцыі, вызначаўся тэатральны сезон. Тым не менш дзейнасць «аб'язных» груп пасля гэтага не спынілася. Яны існавалі і ў больш позні час. Адлюстроўвая моўную сітуацыю ў краі, рэпертуар тэатра быў двухмоўным - польскім і рускім. На сцэне ставіліся п'есы польскіх, рускіх і заходнееўрапейскіх аўтараў.\nРазам з прафесійным тэатрам развіваўся аматарскі, які быў вельмі папулярны сярод шляхецтва, чыноўнікаў і афіцэраў. Падзеяй у тэатральным жыцці Беларусі стала ўзнікненні першай аматарскай трупы беларускага нацыянальнага тэатра В.Дуніна-Марцінкевіча. 23 верасня 1841 г. адбылася прэм'ера спектакля - камічнай оперы «Рэкруцкі яўрэйскі набор», лібрэта да якога напісаў В.Дунін-Марцінкевіч, а музыку - С.Манюшка і К.Кжыжаноўскі. 9 лютага 1852 г. адбылася прэм'ера «Ідыліі» на музыку тых жа аўтараў.\nАдным з асноўных накірункаў мастацтва Беларусі першай паловы XIX ст. была музыка. У грамадстве ўзмацнялася цікавасць да камерных і публічных канцэртаў. Музыка гучала ў салонах мясцовай магнатэрыі, яе выкладалі ў навучальных установах, адбываліся сольныя выступленні, аркестровыя канцэрты, праходзілі музычныя спектаклі. Першая палова XIX ст. - час пачатку збора і публікацыі беларускай народнай песні, спробы яе кампазітарскай і канцэртнай апрацоўкі (дзейнасць ўраджэнца Віцебшчыны А.Абрамовіча, асабліва яго паэма «Беларускае вяселле»). Шырокую вядомасць атрымалі творы М.Агінскага, Д.Стэфановіча, Ф.Міладоўскага і іншых таленавітых музыкантаў і выканаўцаў.\nСвой след у беларускай музычнай культуры пакінуў класік польскай музычнай культуры, ураджэнец Ігуменскага (цяпер Чэрвенскі р-н) павета Мінскай губерні С.Манюшка. Беларускія народныя песні і мелодыі ўвайшлі ў творы кампазітара. Музычную адукацыю С.Манюшка атрымаў у Мінску ў таленавітага музыканта і настаўніка Д.Стэфановіча. 3 Мінскам звязана стварэнне і пастаноўка яго першых вадэвіляў, музычных камедый і опер. Асабліва плённым аказалася творчае сяброўства кампазітара з В.Дуніным-Марцінкевічам.\nАрхітэктура. У канцы XVIII ст. стыль барока змяніўся класіцызмам. Для яго развіцця на Беларусі характэрна аб'яднанне як заходнееўрапейскага, так і рускага накірункаў з мясцовымі мастацкімі традыцыямі. Галоўную ролю ў фарміраванні архітэктурнага выгляду беларускіх гарадоў адыграла Віленская архітэктурная школа, творчасць рускіх архітэктараў: М.Львова, В.Стасава, А.Мельнікава, англічаніна Дж.Кларка. Гэта быў час рэгулярнай тыпавой забудовы гарадоў і мястэчак Беларусі. У адрозненні ад сярэдневяковай хаатычнай забудовы, горад разглядаўся як цэласная, строга спланаваная сістэма, заснаваная на прынцыпах рацыяналізма і класічных ідэалаў. У старых гарадах Беларусі - Мінску, Віцебску, Полацку і інш. вялося ўпарадкаванне вулічнай сеткі, узбуйняліся кварталы, ствараліся новыя плошчы. У гэтых гарадах праекцыйны цэнтр звычайна сумяшчаўся з гістарычна склаўшымся ансамблем горада. Архітэктура цэнтра вызначалася як новай забудовай, так і манументальнай архітэктурай XVII-XVIII стст., галоўным чынам манастырамі, касцёламі, калегіўмамі. Гэта прыдавала цэнтрам беларускіх гарадоў некаторую сваеасаблівасць.\nАсаблівасцю горадабудаўніцтва гэтага часу было развіццё ансамблевай забудовы, узвядзенне будынкаў спецыяльнага дзяржаўнага і грамадскага прызначэння (адміністрацыйныя, навучальныя, бальніцы). У кожным губернскім горадзе на цэнтральнай плошчы акрамя сабораў узводзіліся дзяржаўныя ўстановы і тарговыя рады, якія сталі прадметам новага грамадска-палітычнага і эканамічнага жыцця. Тут узнікалі школы, музеі, бібліятэкі. Прынцыпы прамавугольнай планіроўкі найбольш паслядоўна здзейснены ў Клімавічах, Суражы, Мсціслаўі, Чавусах.\nУ дварцова-сядзібным будаўніцтве Беларусі класіцызм абумовіў геаметрычнасць планіроўкі тэрыторыі. З'явіўся новы тып палаца - цэнтрычная кампактная забудова з купалам, у кампазіцыі якой часта пабудаваны галерэі-каланады, размешчаныя паўкругам або франтальна. Галоўны кампазіцыйны акцэнт прысядзібнага дома быў манументальны порцік. Сярод выдатных помнікаў гэтага тыпу патрэбна назваць палац графа М.Румянцава (з 1830-х гадоў ён перайшоў да фельдмаршала I.Паскевіча) у Гомелі, палацы генерал-губернатара ў Віцебску і віцэ-губернатара ў Гродна. Да выдатных помнікаў гэтага архітэктурнага накірунку адносяцца культавыя забудовы: Петрапаўлаўскі сабор у Гомелі, Прэабражэнская царква ў Чачэрску, Пакроўская царква ў Стрэшневе, касцёлы ў Лідзе і Шчучыне.\nКласіцызм не быў адзіным архітэктурным накірункам Беларусі першай паловы XIX ст. Побач з ім развіваецца неаготыка - архітэктурны аналаг эпохі сентыменталізму і рамантызму. Захапленне сярэдневяковым гатычным стылем на Беларусі пачынаецца на рубяжы стагоддзяў. Неаготыка да 1830-40 гг. суіснавала побач з класіцызмам, прымяненне яна знайшла ў культавых збудаваннях і «англійскім» пейзажна-паркавым мастацтве, загарадных прысядзібных комплексах.\nУ першай палове XIX ст. у культавых пабудовах праваслаўнай царквы наглядаецца ўплыў старажытнарускай архітэктурнай культуры. Пачаткам развіцця «руска-візантыйскага стылю» лічацца 1830-я гады. Развіццё гэтага стылю адбывалася ў дзвух накірунках: перабудова існуючых каталіцкіх і ўніяцкіх храмаў і ўзвядзенне новых цэркваў па праектам Сінода і прыватных асоб. Найбольшага росквіту стыль дасягніў у другой палове XIX - пачатку XX ст., калі пачалося масавае будаўніцтва цэркваў-“мураўёвак” за дзяржаўны кошт.\nЖывапіс. Распаўсюджанне класіцызму і рэалізму першай палове XIX ст. азначала сур'ёзныя змены ў жывапісу Беларусі. У 1830-40-я гг. ідэйныя каноны акадэмізма (іерархічнасць каштоўнасцяў жанраў) станавіліся неактуальнымі. Захоўваўся прыярытэт гістарычнага жывапісу, але набываў папулярнасць бытавы жанр, пейзаж, з'явіўся новы жанр - нацюрморт.\nВажную ролю ў развіцці жывапісу ў гэты перыяд адыграла Віленская школа жывапісу - аддзяленне выяўленчага мастацтва факультэта літаратуры і мастацтва Віленскага ўніверсітэта, якая прытрымлівалася класічных канонаў у жывапісу. Яе заснавальнікам быў прафесар Ф.Смуглевіч, які ўвайшоў у гісторыю жывапісу як майстар вялікіх шматфігурных кампазіцый на гістарычныя і рэлігійныя тэмы, пейзажыст і бытапісец. За чвэрць стагоддзя свайго існавання школа падрыхтавала больш 250 мастакоў, гравёраў, скульптараў і выкладчыкаў малявання для навучальных устаноў Беларусі. Для ўдасканналення ведаў і атрымання вышэйшай адукацыі найбольш адораныя студэнты накіроўваліся ў Пецярбургскую Акадэмію мастацтваў або ў Маскоўскае вучылішча жывапісу, скульптуры і дойлідства (Строганаўскае вучылішча). Падрыхтоўцы прафесійных мастакоў на Беларусі вялася так сама і ў Полацкай езуіцкай акадэміі.\nБуйным майстрам партрэтнага жанра на Беларусі быў член Акадэміі мастацтваў I.Аляшкевіч (1777-1830). Мастак стварыў партрэты А.Чартарыйскага, Л.Сапегі, М.Радзівіла, А.Міцкевіча і інш. У апошнія гады жыцця I.Аляшкевіч пісаў рэлігійныя кампазіцыі, напрыклад, «Мадона з дзіцяцям». Не менш цікавым партрэтыстам быў Ю.Пешка (1767-1831). Ён шмат пісаў партрэтаў прадстаўнікоў віленскай шляхты і духавенства - віленскага саветніка Вейса, партрэт С.Солтана і партрэт вядомай мецэнаткі Тэафілы Радзівіл.\nВыдатным партрэтыстам быў В.Ваньковіч (1799-1842), аўтар партрэтаў дзеячаў літаратуры і мастацтва, навукі (кампазіцыйны партрэт «Міцкевіч на скале Аю-Даг», партрэты містыка А.Тавянькоўскага і яго жонкі Караліны, піяністкі М.Шыманоўскай, паэта А.Гарэцкага. Радавы маёнтак В.Ваньковіча ў Сляпянкі пад Мінскам быў цэнтрам, які групаваў вакол сябе лепшыя мастацкія сілы Беларусі першай паловы XIX ст. Тут бывалі Я.Дамель, М.Кулеша і іншыя мастакі, скульптары, кампазітары Беларусі.\nВядомым гістарычным жывапісцам гэтага часу быў Я.Дамель (1789-1840). На сваіх палотнах ён адлюстроўваў найбольш драматычныя моманты гістарычнага развіцця. Гэта карціны «Смерць князя Панятоўскага», «Гібель прадвадзіцеля крыжаносцаў Ульрыха ў Грунвальдскай бітве», «Павел I вызваляе Касцюшка з няволі» і інш. Большую вядомасць атрымала карціна «Пераход Напалеона праз Беразіну». Акрамя гістарычных палотнаў для творчасці Я.Дамеля характэрны шматлікія рэлігійныя кампазіцыі, а таксама партрэты, якія адрозніваюцца глыбокім псіхалагізмам.\nВялікі ўклад у беларускі пейзажны жывапіс унеслі мастакі В.Садоўнікаў, I.Герасімовіч, В.Дмахоўскі. Крыху ў баку ад агульнага развіцця пейзажнага жывапісу Беларусі стаіць творчасць мастака-этнографа і гісторыка Напалеона Орды (1807-1883). Усё сваё жыццё мастак прысвяціў адлюстраванню цікавых месцаў Беларусі, Літвы і Ўкраіны, якія звязаны з вялікімі гістарычнымі падзеямі і выдатнымі асобамі, якія тут нарадзіліся. Н.Орда ў асноўным працаваў як акварэліст («Разваліны замка ў Лідзе», «Крэва», «Мір», «Нясвіж», «Белая вежа» і інш.).\nВыдатным прадстаўніком беларускага жывапісу быў І.Т.Хруцкі (1810-1885). Гэты мастак увайшоў у сусветны жывапіс як заснавальнік жанра класічнага нацюрморта. У 1839 г. за нацюрморт «Кветкі і плады» ён атрымаў званне акадэміка. Аднак не менш яскрава мастак праявіў сябе ў жанры партрэта і пейзажа.\nУ творчасці жывапісцаў Беларусі першай паловы XIX ст. інтэнсіўна развіваўся бытавы жанр. Мастакі стварылі шмат яркіх жывапісных палотнаў, дзе паказана багацце матэрыяльнай і духоўнай культуры беларускага народа. Першымі ў гэтым жанры на Беларусі сталі выхавальнікі Віленскай школы жывапісу К.Кукевіч, Ю.Карчэўскі, К.Русецкі і інш. Нягледзячы на ўплыў класіцызму ў творчасці прадстаўнікоў бытавога жанру ўсё больш зацвярджаецца рэалістычны элемент.\nЖывапіс Беларусі першай паловы XIX ст. багаты і разнастайны. Яго станаўленне і развіццё адбывалася ў агульным накірунку развіцця рускага, польскага, літоўскага і ўкраінскага жывапісу. Эвалюцыя яго ад класіцызма да рэалізму складала не толькі сутнасць развіцця беларускага жывапісу, але і шляхі яго далейшага ўдасканалення.\nБлізка да жывапісу знаходзіцца мастацтва складання мазаічных пано. Выдатным беларускім мазаістам Нікадзімам Сілівановічам (1834-1919) у Ісакіеўскім саборы Пецярбурга была выканана мазаічная кампазіцыя для галоўнага іканастаса “Тайная вячэра”. За бліскучую работу Н.Сілівановіч атрымаў званне акадэміка Імператарскай Акадэміі мастацтваў.\nАдной з форм выяўленчага мастацтва Беларусі першай паловы XIX ст. была скульптура. Сярод скульптараў таго часу найбольшую вядомасць набылі сям'я Ельскіх (Караль і яго сыны Казімір і Ян), Я.Астароўскі, Р.Слізень. Іх творчасць была разнастайна па жанру. Гэта былі партрэты-бюсты, медальёны і барэльефы гістарычных дзеячаў Беларусі, Літвы і Польшчы, родных, знаёмых. Вялікае месца ў іх творчасці займала касцёльная скульптура.\nК сярэдзіне XIX ст. завяршыўся адзін з вялікіх этапаў у гісторыі беларускай культуры. У цяжкіх умовах, калі ўплывала польская культура і пачаўся працэс русіфікацыі, ішоў працэс фарміравання і развіцця нацыянальнай культуры. Перш за ўсё ён вызначыўся ў станаўленні сучаснай беларускай мовы, новай беларускай літаратуры, асэнсаванні гістарычнага шляху, які прайшоў народ.\nРазам з тым к канцу прыгоннай эпохі ў грамадска-культурным жыцці народа Беларусі выразна праявілася неадпаведнасць паміж дасягнутым узроўнем духоўнай культуры і авалоданнем культурнымі каштоўнасцямі. У грамадстве былі абмежаваны магчымасці для распаўсюджвання асветы і народнай адукацыі. Гэта сведчыла аб крызісе ў духоўным жыцці беларускага народа. Феадальны строй уступаў у супярэчнасць не толькі з сацыяльна-эканамічным, але і з грамадска-культурным прагрэсам.\nбеларуская культура асвета навука архітэктура\nАдукацыя і навука. На Беларусі правядзенне Адукацыйнай рэформы 1864 года супала з пераадоленнем наступстваў паўстання 1863 года, у якім актыўны ўдзел узялі навучэнцы Горы-Горацкага земляробчага інстытута і сярэдніх навучальных устаноў. Гэта абумовіла асаблівасці рэфармавання адукацыі на Беларусі. Так, у 1864 г. быў зачынены земляробчы інстытут - апошняя вышэйшая навучальная ўстанова на Беларусі часоў імперыі. З гэтага часу вышэйшую адукацыю беларусы атрымлівалі за межамі Радзімы. Зачыняліся так сама некаторыя гімназіі - Навагрудская і Свіслацкая. Забаранялася выкладанне на польскай і беларускай мовах. Пачатковых школ было вельмі мала. Таму абвешчаныя прынцыпы рэформы - усесаслоўнасць, свецкасць, даступнасць, пераемнасць адукацыі, на Беларусі не дзейнічалі. На Беларусі не была праведзена Земская рэформа - таму не існавалі земскія пачатковыя школы для сялянскіх дзетак. А царкоўна-прыхадскія школы былі пастаўлены пад нагляд паліцыі і праваслаўнай царквы, а не міністэрства адукацыі. Сярэднюю адукацыю атрымлівалі ў павятовых вучылішчах (няпоўную) ці гімназіях, але навучанне там было платным і для большасці жыхароў з гэтай нагоды недаступным. Да тагож, у 1887 годзе з'явіўся ўказ “Аб кухарчыных дзецях”, згодна з якім у гімназіі недапушчаліся дзеці прыслугі. Асобнымі ўказамі ўводзіўся цэнз на навучанне ў гімназіях і вну для асоб яўрэйскага паходжання. З гэтай нагоды на Беларусі заставаўся высокі ўзровень непісменнасці.\nПасля падаўлення паўстання 1863 года значныя перашкоды зведала развіццё беларускай культуры. Ва ўмовах ваеннага становішча, якое дзейнічала на Беларусі, любая грамадская дзейнасць, не адобраная ўрадам, была амаль немагчымай. Таму часта культурная дзейнасць беларусаў разгортвалася за межамі беларускіх губерняў. Так, у 1868 годзе ў Пецярбурге паэт В.Савіч-Заблоцкі стварыў асветніцкую арганізацыю “Крывіцкі вязок”, у межах якой меўся намер наладзіць выданне літаратуры на беларускай мове, у тым ліку падручнікаў для простых людзей. Але з-за праследванняў з боку ўлад культурны гурток распаўся.\nУ другой палове 1880-х гадоў у Мінску ўзнікла група ліберальнай інтэлігенцыі (М.В.Доўнар-Запольскі, У.З.Завітневіч, А.І.Слупскі, Я.Лучына) якія імкнуліся абудзіць нацыянальную самасвядомасць легальнымі сродкамі. Для гэтага выкарыстоўвалася першая прыватная (недзяржаўная) газета на Беларусі “Мінскі лісток” і календары. На іх старонках друкаваліся матэрыялы А.Багдановіча, І.Янчука, М.Доунар-Запольскага пра гісторыю, мову, беларускі этнас, а так сама літаратурныя творы Янкі Лучыны і Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча. Гэтыя выданні па сведчанні сучаснікаў, абудзілі беларускі нацыянальны рух. Да з'яўлення “Мінскага лістка” перыядычны друк Беларусі быў прадстаўлены толькі ўрадавымі “Губернскімі ведамасцямі...” і “Епархіальнымі ведамасцямі”, якія кантралявала праваслаўная царква. Разам з гэтым гуртком, на фарміраванне нацыянальнай самасвядомасці вялікі ўплыў зрабіла творчасць Ф.Багушэвіча. Яго прадмова да “Дудкі беларускай” з'яўляецца маніфестам нацыянальнага адраджэння.\nУ другой палове стагоддзя пашырылася навуковае вывучэнне Беларусі. Былі створаны буйныя працы па гісторыі беларускага края М.Доўнар-Запольскім, М.Любаўскім, М.Уладзімірскім-Буданавым, А.П.Сапуновым, А.Кіркорам.\nВялікае значэнне мела дзейнасць шматлікіх збіральнікаў і даследчыкаў фальклору, лінгвістаў і этнографаў. Так, у 1870 годзе І.І.Насовіч выдаў “Слоўнік беларускай мовы”; М.Я.Нікіфароўскі у 1895 годзе - “Нарысы простанароднага жыцця-быцця ў Віцебскай Беларусі і апісанне прадметаў ужытку”; Я.Ф.Карскі ў 1885 годзе “Агляд гукаў і форм беларускай мовы”; П.В.Шэйн ў 1887-1893 гадах выдаў “Матэрыялы да вывучэння побыту і мовы рускага насельніцтва Паўночна-Заходняга краю”; Е.Р.Раманаў у 1886-1891 гадах выдаў першыя пяць выпускаў “Беларускага зборніка”. Руская адміністрацыя садзейнічала выданням гэтых навуковых прац, бо лічыла, што яны падтрымліваюць тэзіс аб “рускім” характары краю. Тым часам змест прац паказваў, што Беларусь - самастойны ў этнічным плане рэгіён.\nБеларуская літаратура развівалася ў другой палове стагоддзя ў неспрыяльных умовах. Забарона на выданне польскіх кніг недазволіла друкаваць беларускія творы на “лацінке”, найбольш пашыранай у тыя часы сярод простага народа і інтэлігенцыі. Да тагож, літаратура развівалася разам з сацыяльнай самасвядомасцью творцаў - гэта азначае, што літаратурныя творы мелі дэмакратычны характар, антыўрадавы па сваёй сутнасці.\nБацькам беларускага культурнага адраджэнне стаў Францішак Багушэвіч, які адным з першых абгрунтаваў самастойнасць беларускай мовы. Яго зборнікі вершаў “Дудка беларуская” і “Смык беларускі” выйшлі за межамі Радзімы - у Кракаве і Познані (тэрыторыя Аўстра-Венгерскай імперыі, дзе нацыянальныя меньшасці мелі права на культурную аўтаномію). У прадмовах да зборнікаў паэт адстойваў роўнасць роднай мовы з іншымі еўрапейскімі, заклікаў шанаваць і захоўваць яе. У вершах Ф.Багушэвіч галоўным чынам пісаў пра гаротнае жыццё беларускага сялянства, аграбленага пад час рэформы 1861 года і прыгнятаемага як эканамічна - панамі, так і нацыянальна - царскім урадам. Багушэвіч стварыў у паэзіі напрамак рэалізму і народнасці. Вядома, такія вершы ў Расійскай імперыі друкаваць было нельга. Паслядоўнікамі Ф.Багушэвіча былі Янка Лучына (Іван Неслухоўскі) і Адам Гурыновіч.\nЯнка Лучына аднолькава добра пісаў на некалькіх мовах - рускай, польскай і беларускай. Але яго беларускія вершы доўгі час не друкаваліся, што не дало раскрыцца паэту цалкам як таленту і вялікай постаці беларускай літаратуры. Толькі пасля яго смерці гурток беларускага студэнцтва выдаў у Пецярбургу яго беларускамоўны зборнік “Вязанка”. А.Гурыновіч замацаваў у беларускай паэзіі пазіцыі рэалізму і народнасці. Ён адводзіў паэзіі важную ролю - будзіць у народа прагі да лепшага жыцця, да барацьбы за гэтае жыццё. У 1890-я гады ў беларускую літаратуру прыйшлі такія новыя імёны, як Карусь Каганец (Казімір Кастравіцкі), Цётка (Элаіза Пашкевіч), талент якіх яскрава раскрыецца ў пачатку XX стагоддзя.\nТэтральнае жыццё беларускіх гарадоў было звязана галоўным чынам з паказам твораў рускай і сусветнай класікі лепшымі трупамі Расіі, якія гастралявалі па Беларусі. Асабліва актывізавалася тэтральнае жыццё Мінска пасля ўзвядзення асобнага будынка тэатра ў 1890 годзе на тэрыторыі Аляксандраўскага сквера. Так, у 1890-я гады тут паказвалі спектаклі трупы знакамітай А.Яблачкінай, А.Южынай, Пецярбургская оперная трупа Я.Ізмайлова, украінская трупа М.Старыцкага. З гастролямі выдатных выканаўцаў была звязана актывізацыя музычнага жыцця ў беларускіх губернях. Беларусь у 1890-я гады наведалі Ф.Шаляпін, Л.Собінаў, А.Мазіні, С.Рахманінаў, Л.Скрабін, А.Зілоці і інш. Высокая музычная культура беларускай публікі прываблівала сюды выдатных спевакоў і выканаўцаў. Яе атрымлівалі ў навучальных установах - у навучальных праграмах семінарый і гімназій музычнай адукацыі надавалася значная ўвага. У 1871 годзе было створана Мінскае музычнае вучылішча арганістаў, адзінае на Беларусі. Да таго, у буйных беларускіх гарадах дзейнічалі музычныя таварыствы, якія ставілі мэтай падняцце ўзроўню музычнай культуры насельніцтва. У 1898 годзе ў Мінску ўзнікла культурна-асветніцкая арганізацыя “Таварыства аматараў прыгожых мастацтваў”, якая складалася з літаратурнай, драматычнай, мастацкай і музычнай секцый. Арганізацыя стала цэнтрам літаратурнага і тэатральнага жыцця Мінска, наладжвала выставы, літаратурные чытанні і г.д.\nВыяўленчае мастацтва другой паловы XIX стагоддзя развіваецца ў межах рэалізму. Выдатным беларускім мастаком гэтага перыяду лічыцца К.Э.Альхімовіч (1840-1916), які працаваў у жанрах гістарычным (“Пахаванне Гедыміна”, “Смерць Глінскага ў турме”), бытавым, а так сама ў графіке (ілюстрацыі да твораў А.Міцкевіча). На гэты час прыходзіцца росквіт дзейнасці акадэміка Акадэміі мастацтваў, мазаіста і мастака Н.Ю.Сілівановіча (1830-1918). Ён спецыялізаваўся ў бытавым жанры - “Дзеці ў двары”, “У школу”, “Салдат з хлопчыкам” - у гэтых картынах выяўляюцца сацыяльныя сімпатыі мастака. Сярод беларускіх пейзажыстаў трэба адзначыць А.Гараўскага (1833-1900). Пейзажыст імкнуўся пісаць маляўнічыя краявіды беларускай зямлі (“Вечар у Мінскай губерніі”, “Бераг ракі Свіслач”), тым самым зрабіць сваё мастацтва зразумелым для шырокіх колаў простага насельніцтва.\nНа развіццё архітэктуры значны ўплыў аказала хуткае развіццё прамысловасці і рост гарадоў менавіта ў другой палове стагоддзя. Вялікую ролю набыло грамадзянскае, жыллёвае і прамысловае будаўніцтва, якое вялося згодна з тыпавымі праектамі. Развівалася будаўнічая тэхніка, шырока выкарыстоўваліся новыя будаўнічыя матэрыялы - бетон, металічныя канструкцыі. Гэта суправаджалася пошукам новага архітэктурнага стылю, які павінен быў адпавядаць новым умовам, новым каштоўнасцям капіталітычнай гаспадаркі і буржуазнай ідэалогіі. А пакуль ішлі пошукі - у архітэктуры панавала эклектыка - спалучэнне элементаў разных архітэктурных стыляў (готыкі, барока, класіцызму, старажытнарускага дойлідства і г.д.) пры будаўніцтве і ў афармленні аднаго будынка.\nФарміраванне беларускай нацыі. Дзейнасць даследчыкаў і культурна-асветніцкіх гурткоў паспрыяла росту этнічнай самасвядомасці беларусаў у другой палове XIX стагоддзя. Так, згодна з дадзенымі ўсерасійскага перапісу 1897 года (нацыянальная прыналежнасць вызначалася па роднай мове) 74% насельніцтва беларускіх губерняў лічылі роднай мовай беларускую, у тым ліку 43% дваран лічылі сябе беларусамі. Да гэтага часу зніклі такія варыянты саманазваў беларусаў як “чорнарусы”, “ліцвіны”. Аднак і саманазва “беларусы” яшчэ не была трывалай. Вялікую ролю адыгрывалі канфесіянізмы - калі этнічная прыналежнасць вызначалася ад канфесійнай прыналежнасці (католік - значыць “паляк”, а праваслаўны - гэта “рускі”). Перашкаджала нацыянальнай кансалідацыі палітыка царскага ўрада на асіміляцыю беларусаў. Так, на працягу другой паловы XIX стагоддзя вага “рускага” насельніцтва павялічылася ў 12 разоў і склала на 1897 год 3,6% жыхароў Беларусі. Русіфікацыя закранула пануючыя саслоўі - дваран і буржуазію, духавенства. Найбольш інтэнсіўна гэты працэс ішоў у гарадах.\nТэрыторыя пераважнага рассялення беларусаў уваходзіла ў межы пяці губерняў так званага Паўночна-заходняга края - Віленскай, Віцебскай, Гродзенскай, Мінскай і Магілёўскай. Згодна з перапісам 1897 года насельніцтва Беларусі ў яе сучасных межах налічвала 6.387 тыс. чалавек. Але згодна з дадзенымі тагож перапісу былі паветы ў Смаленскай, Чарнігаўскай, Ковенскай і інш. губернях, дзе пераважную большасць (болей за 50%) складала беларускае насельніцтва. Асаблівасцю нацыянальнага складу жыхароў Беларусі было тое, што беларусы жылі пераважна ў сельскай мясцовасці. Гарадское насельніцтва было пераважна яўрэйскім (дзяржаўныя законы Расійскай імперыі забаранялі ім пасяляцца ў сельскай мясцовасці а так сама за межамі губерній, уключаных у “мяжу аседласці”), а так сама рускім і польскім. Па сутнасці, не існавалі ні беларускай прамысловай буржуазіі (яна яўрэйская і польская), ні беларускага прамысловага пралетарыята (ён пераважна яўрэйскі, рускі і польскі). Толькі сельская буржуазія была амаль выключна беларускай (але яшчэ не ўсведамляла нацыянальнага адзінства, бо была падзелена па рэлігійных прыкметах) і сельскі пралетарыят (батракі) - так сама быў беларускім па складзе. Вядома, гэта вельмі адмоўна сказалася на тэмпах і характары культурнага адраджэння беларускай нацыі.\nБеларуская нацыянальная інтэлігенцыя была нешматлікай і неўплывовай. Адсутнічала пераемнасць паміж рознымі яе пакаленнямі - гэта было вынікам рэпрэсій супраць удзельнікаў паўстанняў і тайных таварыстваў, масавай эміграцыі, ссылак. Тым не меньш, пэўную эвалюцыю можна праследзіць - ад “краёвага” патрыятызму прафесараў Віленскага ўніверсітэта, студэнтаў-філаматаў да лібералізму дзеячаў сярэдзіны стагоддзя (А.Кіркор, В.Дуніна-Марцінкевіча), дэмакратычных поглядаў і ўсведамлення нацыянальных беларускіх інтарэсаў у К.Каліноўскага, В.Урублеўскага, гоманаўцаў, Ф.Багушэвіча. адной з асноўных прыкмет нацыі з'яўляецца існаванне развітай літаратурнай мовы. Станаўленне беларускай мовы адбывалася на рубяжы XIX-XX стагоддзяў. З сярэдзіны XIX стагоддзя рабіліся спробы напісаць граматыку мовы - П.Шпілеўскім у 1846 і К.Нядзвецкім у 1854 гадах. Аднак рукапісы не былі надрукаваны. У 1862 годзе А.Аскерка, мінскі маршалак, выдаў у Варшаве беларускі буквар (лемантар). Тармазіла развіццё правіл пісьмовай мовы тое, што выкарыстоўвалася пісьменнікамі як кірылічны, так і лацінскі алфавіты. Толькі ў пачатку XX стагоддзя са з'яўленнем газеты “Наша ніва” і пашырэннем магчымасцяў для беларускага друку, выпрацоўка навуковай тэрміналогіі і вырміраванне літаратурнай мовы паскорылася.\nСупрацьстаяла стварэнню беларускай нацыі і афіцыйная ідэалогія “заходнерусізму”. Распрацаваная ў сярэдзіне XIX стагоддзя праваслаўнымі дзеячамі І.Сямашкай і М.Каяловічам яна сцвярджала, што беларусы, як і ўкраінцы і вялікарусы - частка адзінай рускай нацыі. Беларусы маюць толькі нязначныя лакальна-дыялектныя адрозненні ад рускіх. У межах “заходнерусізму” аформілася дзве плыні - кансерватыўная, прыхільнікі якой імкнуліся як мага хутчэй гэтыя адрозненні ліквідавац і ліберальная - прыхільнікі якой імкнуліся як мага паўней гэтыя адрозненні вывучыць і гэтым узбагаціць вялікарускую культуру. Але абодвы бакі адмаўлялі беларусам у праве лічыцца самастойнай нацыяй.\nНасуперак неспрыяльным умовам, супрацьдзеянню дзяржаўнага апарата імперыі, спецыфічнай, вельмі складанай этна-канфесійнай сітуацыі, фарміраванне беларускай нацыі ў агульных рысах да пачатку XX стагоддзя завяршылася.\n1. Лыч Л., Навіцкі У. Гісторыя культуры Беларусі. Мн.: Экаперспектыва, 1996. 453 с.\n2. Шымуковiч С.Ф. Гiсторыя Беларусi: курс лекцый / Шымуковiч С.Ф.- Мн., 2005. - 235 с.\n3. Энцыклапедыя гісторыі Беларусі: У 6 т. Т. 1-5; Т. 6. Кн. 1-2. Мн.: БелЭн, 1993-2003.\nреферат "Культура Беларусі ў XIX ст. Фарміраванне беларускай нацыі" скачать\nПерыяды фарміравання беларускай нацыі. Развіццё нацыянальнай мовы. Матэрыяльная і духоўная культура Беларусі. Агульнасць эканамічнага жыцця як асноўны прыкмета нацыі. Фарміраванне нацыянальнай самасвядомасці у XIX - XX ст. Школьныя рэформы 60—80 гадоў.\nреферат [38,1 K], добавлен 03.12.2009\nСтанаўленне беларускай нацыі ў XIX-пач. XX стст.\nСацыяльна-палітычнае развіццё Еўропы ў другой палове XIX ст. Асноўныя прыкметы і ўмовы станаўлення беларускай нацыі. Дзейнасць беларускіх рэвалюцыйных арганізацый. Ідэалогія "заходнерусізму" і яе рысы. Фарміраванне асноўных элементаў беларускай нацыі.\nконтрольная работа [29,5 K], добавлен 01.03.2010\nреферат [42,8 K], добавлен 22.12.2010\nАсноўныя прыкметы беларускай нацыі, працэс іх станаўлення. Роля ў гэтым навуковага беларусазнаўства, літаратуры, выдавецкай дзейнасці\nПрацэс фарміравання нацыі, выпрацоўкі i замацавання нацыянальнай самасвядомасці на Беларусі. Асноўныя прыкметы беларускай нацыі, працэс іх станаўлення. Роля ў гэтым навуковага беларусазнаўства, літаратуры, выдавецкай дзейнасці. Мастацтва і тэатр.\nконтрольная работа [32,5 K], добавлен 23.09.2012\nЖурналістыка Беларусі ў 1918-1928 гг. i ў гады першых пяцігодак\nВывучэнне тэндэнцый развіцця, сацыяльнага статусу і ролі нацыянальнай журналістыкі Беларусі як фактару фарміравання беларускай нацыі і дзяржаўнасці ў гады інтэрвенцыі і грамадзянскай вайны, у перыяд аднаўлення народнай гаспадаркі, ў гады першых пяцігодак.\nреферат [30,4 K], добавлен 29.03.2011\nПерамога Кастрычніцкай рэвалюцыі і шляхі фарміравання беларускай дзяржаўнасці\nАбвастрэнне сацыяльна-эканамічнага, палітычнага крызісу ў Расіі і расстаноўка палітычных сіл на Заходнім фронце. Перамога Кастрычніцкай рэвалюцыі і усталяванне Савецкай улады на Беларусі. Фарміраванне беларускай дзяржаўнасці на рэвалюцыйнай аснове.\nреферат [47,1 K], добавлен 22.12.2010\nГрамадска-палітычнае і эканамічнае жыцце Беларусі 1965-1985 гг.\nУзмацненне аўтарытарных тэндэнцый у кіраванні краінай. Спробы рэформ. Застойныя і крызісныя з'явы ў развіцці эканомікі. Нацыянальная палітыка. Курс на фарміраванненовай гістарычнай супольнасці "савецкі народ". Стан беларускай нацыянальнай культуры.\nреферат [22,3 K], добавлен 31.03.2015\nБеларускі нацыянальны рух у пачатку ХХ стагоддзя\nУтварэнне Беларускай Сацыялістычнай Грамады, яе асноўныя праграмныя патрабаванні. Пачатак новага перыяду беларусскага нацыянальнага руху. Першыя беларускія арганізацыі. Лютаўская буржуазна-дэмакратычная рэвалюцыя. Перамога рэвалюцыі на Беларусі.\nреферат [57,5 K], добавлен 15.07.2012\nЭтнагенез беларускага народа і паходжанне назвы Белая Русь\nПаняцце "этнас". Асноўныя тлумачэнне паходжання беларусаў: "балцкая" канцэпцыя, крывіцкая тэорыя, крывіцка-дрыгавіцка-радзіміцкая, старажытнаруская канцэпцыі. Паходжанне назвы Белая Русь. Асноўныя фактары, якія мелі ўплыў на фарміраванне беларускай нацыі.\nреферат [38,9 K], добавлен 11.11.2013\nБеларуска-польскія культурныя сувязі ў 1945-1991 гадах\nРазглядаючы культурныя дачыненні, трэба адзначць, што да іх адносяцца розныя формы культурнага абмену, успрыманне беларускай культуры ў Польшчы, грамадска-палітычныя і культурныя чыннікі, якія спрыялі ці перашкаджалі развіццю культур абедзвюх краін.\nреферат [17,5 K], добавлен 02.06.2008\nДругие документы, подобные "Культура Беларусі ў XIX ст. Фарміраванне беларускай нацыі"


У Віцебску прайшла Імша Вячэры Пана | Каталіцкі Веснік\nБіскуп Алег Буткевіч цэлебраваў Імшу Вячэры Пана ў Віцебскай катэдры Езуса Міласэрнага. У прысутнасці вернікаў і духавенства пастыр дыяцэзіі абмыў ногі дванаццаці мужчынам. Гэты абрад мае свае вытокі ў Евангеллі, якое распавядае пра абмыццё ног вучняў Езусам Хрыстом.\nСваё казанне біскуп Алег прысвяціў тэме пакоры і вернасці Божаму пакліканню, якое заключаецца ў любові адно да аднаго. Іерарх падкрэсліў, што той, хто пайшоў за голасам Хрыста, павінен мужна Яго трымацца і не здраджваць.\nНапрыканцы набажэнства словы віншавання з Днём святарства прагучалі з вуснаў дзетак і дарослых парафіян Віцебскай катэдры. Яны падарылі біскупу Алегу і прысутным святарам кветкі і салодкія падарункі.\nВялікі Чацвер – гэта дзень, калі Езус устанавіў сакрамант святарства. У гэты дзень традыцыйна вернікі віншуюць сваіх пастыраў з “прафесійным” днём, складаючы пажаданні.\nКацярына Папяленка, Анатоль Бандарчук-Вошлаў, фота\nБіскуп Алег Буткевіч Віцебск Вялікі Чацвер катэдра\t2016-03-25


У Гайнаўцы прагучала гавэнда на беларускай мове | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n27 вучняў з пачатковых школ, гімназій і ліцэя з Гайнаўскага павета ды Міхалова прынялі ўдзел у конкурсе “Беларуская гавэнда” ў Гайнаўцы. “Гавэнда – гэта на шмат больш, чым проста дэкламацыя тэксту”, – паясняе старшыня конкурснай камісіі Яланта Грыгарук:\n– Важна, каб быў такі даволі вялікі кантакт з публікай. Каб менавіта гэты тэкст ішоў не толькі як тэкст, а нейкая інфармацыя, якая ўзбагачаная эмоцыямі расказчыка. Паколькі дэкламацыі можна навучыцца, то быць добрым расказчыкам – гэта трэба нарадзіцца.\nГалоўная мэта “Беларускай гавэнды”, якая сёлета прайшла ў гайнаўскім Комплексе школ з дадатковым навучаннем беларускай мовы 19 раз, – падтрымка беларускай мовы і культуры сярод моладзі. Апрача літаратурнай беларускай мовы, гавэнды прагучалі і на яе дыялекце.\nАвіякампанія Finnair з чэрвеня запускае прамы рэйс Хельсінкі – Менск\nМенскі стадыён „Дынама” адкрыецца пасля рэканструкцыі 21 чэрвеня


Смеласць ў каханні сачыненне\nЧаму не варта баяцца прызнацца ў сваіх пачуццях?\nА. Моруа у апавяданні «Фіялкі па серадах» паказвае чытачам, чым небяспечная нерашучасць ў каханні. Галоўны герой аповяду Андрэ улюбляецца ў акторку па імі Жэні. Ён носіць ёй фіялкі кожную сераду, але нават не вырашаецца да яе падысці. Страсці бурляць ў яго душы, сцены яго пакоя абвешаны партрэтамі каханай, але ў рэальным жыцці ён нават не можа напісаць ёй ліст. Прычына такіх паводзінаў крыецца ў яго страху быць адрынутым, а таксама ў няўпэўненасці ў сабе. Ён лічыць свой запал да актрысы «безнадзейнай» і ўзвышае Жэні да недасяжнага ідэалу. Аднак назваць гэтага чалавека «баязліўцам» нельга. У яго галаве ўзнікае план: сысці на вайну, каб здзейсніць подзвіг, які «наблізіць» яго да Жэні. На жаль, там ён гіне, так і не паспеўшы сказаць ёй пра свае пачуцці. Пасля яго смерці Жэні ад яго бацькі даведаецца пра тое, што ён напісаў шмат лістоў, але так і не адправіў ні аднаго. Калі б Андрэ хоць бы раз падышоў да яе бліжэй, то даведаўся б, што для яе «сціпласць, сталасць і высакароднасць лепш усякага подзвігу». Гэты прыклад даказвае, што нерашучасць ў каханні небяспечная тым, што не дае чалавеку стаць шчаслівым. Цалкам верагодна, смеласць Андрэ магла б ашчаслівіць двух людзей, і нікому не прыйшлося б аплакваць непатрэбны подзвіг, які так і не наблізіў яго да галоўнай мэты.\nЕГЭ 2018. Смеласць і Баязлівасць ў каханні? Прыклады твораў?\nЕГЭ 2018 Тэма сачыненне па літаратуры Смеласць і Баязлівасць ў каханні? Прыклады твораў?\nАргументы і прыклады з твораў. Канфлікт тэксту.\nНа прыкладзе якіх твораў пісаць сачыненне па тэме "Смеласць і баязлівасць" ў каханні?\nтэма "Смеласць і баязлівасць ў каханні" можа быць выказана не толькі ў творы пра каханне паміж мужчынам і жанчынай, хоць пэўны жаданне выкарыстоўваць для гэтай тэмы "гранатавы бранзалет" Купрына ў мяне было. Але вось іншы твор "старую Iзергiль" Горкага, апошні аповяд пра Данко.\nЦэлы народ ідзе праз цёмны лес верачы абяцанням Данко, што той ведае правільную дарогу. Ідзе доўга і лес ўсё не сканчаецца. Людзі наракаюць і Данко становіцца балюча за свой народ які ён любіць больш за ўсё на свеце і для выратавання якога аддаў бы самую жыццё. І яго жаданне спаўняецца, ён раптам пачынае свяціцца і вырывае з грудзей ўласнае сэрца, каб паказаць каханым людзям, што канец іх пакут побач.\nДанко праявіў незвычайную адвагу, нават не думаючы пра ўзнагароду або наступным шанаванні, ён праявіў гэтую адвагу ў імя кахання.\nПа сапраўднаму калі казаць пра сапраўднае каханне, любові паміж мужчынам і жанчынай, то мы павінны разумець, што ў такой любові не можа быць месца баязлівасці, асабліва калі любоў гэтая ўзаемная.\nНапрыклад трагедыя Шэкспіра "Рамэо і Джульета". Двое маладых людзей так моцна палюбілі адзін аднаго, што варожасць паміж з сем’ямі адышла для іх на другі план, яны адважыліся ўпотай абвянчацца, таму што не думкі жыцця адзін без аднаго. Калі Джульета прыняўшы адмысловы сродак, якое павінна было вызваліць яе ад ненавіснага навязанага бацькам шлюбу становіцца як мёртвая, Рамэа не атрымліваючы своечасова запіску з тлумачэннем сітуацыі, прымае яд. Ён разумее, што жыццё без любімай для яго не існуе. Гэта вельмі адважны ўчынак. Але яшчэ больш смелай аказваецца Ачуўшыся Джульета, якая забівае сябе кінжалам.\nДля сапраўднага кахання ёсць толькі смеласць, ёсць толькі самаадданасць, ёсць безумство, але такога паняцця як баязлівасць не існуе.\nЯ б прывёў прыклад з "цёмных алей" Буніна. Сутнасць складзеная ў тым, што Пан не змог запрацівіцца грамадскім нормам і выйсці за сялянку. Аргумент да тэмы баязлівасці.\nКаханне ў гэтым свеце апынулася асуджана і далікатнай, а чытачам шчыра шкада гэтых герояў, якія думалі галовамі грамадскасці, а не сэрцамі закаханых.


11 травень 2010, 14:04\nАдзін з краязнаўцаў – Віталь Карнялюк атрымаў пісьмовы адказ з гарвыканкаму, падпісаны намесьніцай старшыні Ірынай Сенчанкавай. У лісьце гаворыцца, што “перайменаваньне існуючых вуліц гораду прыпынена”, бо дорага каштуе. Але прапанова наконт вуліцы Карпюка гучала не аднойчы, таму пытаньне “на кантролі” і можа быць ажыцьцёўлена “пасьля зьяўленьня ў горадзе новых вуліц”, зазначае чыноўніца.\nТакі адказ расчароўвае, паколькі канкрэтна вуліца Горкага, пра якую пісалі краязнаўцы, нават ня ўзгадваецца, кажа Віталь Карнялюк. Рэч у тым, што гэта адна з асноўных вуліц у Горадні, прычым на ёй стаіць дом, у якім жыў Аляксей Карпюк.