Парафія Святога Духа ў Гродне просіць аб дапамозе ў будаўніцтве касцёла. Размова з пробашчам пра жыццё супольнасці - Гродзенская дыяцэзія\nПарафія Святога Духа ў Гродне просіць аб дапамозе ў будаўніцтве касцёла. Размова з пробашчам пра жыццё супольнасці\nПарафія Святога Духа – адна з малодшых у Гродзенскай дыяцэзіі, але гэта не перашкаджае ёй прымаць актыўны ўдзел у жыцці Касцёла на Беларусі. Дзіцячы гурт “Анёлы” займае першыя месцы на песенных конкурсах, тут ёсць моладзевая супольнасць, якая разам з вікарыем арганізоўвае розныя мерапрыемствы для сябе і парафіі, дзейнічае мужчынскі рух Святога Юзафа і адбываецца шмат іншых падзеяў.\nСёння ў гэтай супольнасці амаль 7 тысяч вернікаў, i з кожным годам іх колькасць павялічваецца. Штогод да Першай святой Камуніі прыступае каля 200 дзяцей, а каля каплічкі ўжо відаць муры прыгожага касцёла, будаўніцтва якога пачалося не так даўно. Здавалася б, што можа быць лепей? Але не заўсёды тут усё было так прыгожа. Мы сустрэліся з пробашчам парафіі ксяндзом канонікам Паўлам Салабудам і паразмаўлялі аб жыцці каталіцкай супольнасці ў Альшанцы.\n– Калі і пры якіх умовах з’явілася парафія?\n– У пачатку лета 2012 года біскуп Гродзенскі Александр Кашкевіч убачыў, што ў Гродне будуецца новы мікрараён Альшанка, і задумаўся аб утварэнні новай парафіі. Гэтага не адбылося б без дапамогі айца Юзафа Макарчыка і ўсёй супольнасці францішканаў, якія клапаціліся аб духоўным жыцці паўднёвай часткі горада. І ўжо праз месяц, у сярэдзіне лета 2012 года, пачала сваё існаванне новая парафія Гродзенскай дыяцэзіі пад тытулам Святога Духа.\n– Гэта Ваш першы вопыт у ролі пробашча. Памятаеце дзень, калі Вас прызначылі на новую пасаду? Што Вы адчувалі?\n– Я памятаю гэты дзень вельмі добра. Быў пачатак чэрвеня, свяціла сонейка, я працаваў у рэдакцыі дыяцэзіяльнай газеты “Слова Жыцця” і жыў у дыяцэзіяльным кіраўніцтве. Да мяне падышоў біскуп Аляксандр і сказаў словы, якія я добра запомніў: “Арганізоўваецца новая парафія, у якую патрэбны пробашч. Ведаю, што не ўсё будзе ісці так хутка і добра ў Альшанцы, але, можа, паспрабуеш заняцца гэтым?”\nМне вельмі падабалася працаваць у дыяцэзіяльных СМІ, але ўсё жыццё я хацеў быць побач з людзьмі, бачыў у гэтым сваё пакліканне. Разумеў, што цяжка з нуля пабудаваць парафію ў новым мікрараёне, але ўсё роўна згадзіўся. Як мы ведаем, у Бога на ўсё свае планы, таму пачалося маё жыццё ў Альшанцы і працягваецца ўжо дзясяты год.\n– У парафіі вельмі прыгожы тытул. Хто прымаў удзел у яго стварэнні і чаму выбралі менавіта Святога Духа галоўным апекуном супольнасці?\n– Усе мы ведаем, калі з’яўляецца новая парафія, тытул патрэбны сам сабой, таму біскуп даручыў мне гэтую справу. Паверце, гэта нялёгкая справа. Было шмат прапановаў ад людзей, але мне здавалася, што гэта ўсё не тое. Вельмі доўга маліўся да Святога Духа і, як я часта кажу, гэтая малітва перамагла. Таму парафія з благаслаўлення біскупа Аляксандра атрымала тытул Святога Духа.\n– Капліца не заўсёды была на тым месцы, дзе парафіяне збіраюцца цяпер. Ведаю, што было шмат цяжкасцяў і нічога не даецца нам лёгка. Што было цяжэйшым у першыя гады існавання парафіі?\n– Людзі, якія калі-небудзь займаліся падобнымі справамі, ведаюць, што дакументы – гэта амаль што самае цяжкае. Але я хацеў бы ўспомніць тыя выпрабаванні, якія мы перажылі разам з парафіянамі і якія духоўна ўзмацнілі нас. Пасля стварэння парафіі кожны тыдзень я прыязджаў у Фабрычны раён (прыватны сектар каля новага мікрараёна Альшанка) у маленькую каплічку, якую пабудавалі людзі, каб маліцца разам. Каплічка была вельмі маленькая (3х3м2), таму святая Імша была кожную нядзелю на вуліцы. Незалежна ад надвор’я людзі прыходзілі на гэтае месца і зімой, і летам.\nВельмі добра гэта памятаю, калі восенню ці вясной яны пад дажджом стаялі ў балоце на каленях падчас малітвы. Калі былі маразы і я прапанаваў ім ісці ў іншыя парафіі, якія побач, парафіяне разам з дзецьмі ўсё роўна прыязджалі ў капліцу і казалі: “Вось тут наша парафія!”\nПазней ужо мясцовыя ўлады далі магчымасць маліцца ў клубе, але тэрыторыю пад будаўніцтва касцёла не давалі. Асабліва памятаю дату 1 верасня 2014 года. У Альшанцы адчыняла дзверы новая школа, таму ў гэты дзень туды прыехаў Міхаіл Мясніковіч (тады прэм’ер-міністр Беларусі). Нашы парафіяне вырашылі пайсці ў школу, каб паразмаўляць з палітыкам і папрасіць зямлю пад будаўніцтва касцёла. Я гэта пачуў і благаславіў іх. Акрамя дзяцей з іх бацькамі, у школу 1 верасня прыйшла і пажылая жанчына Уладзіслава, якая нарвала кветак, узяла абраз Маці Божай і пайшла да Мясніковіча.\nСкрозь натоўп яна дайшла да яго, падарыла яму кветкі разам з абразом і пацалавала руку, папрасіўшы аб зямлі, на якой магла б маліцца каталіцкая супольнасць у Альшанцы. І здарыўся цуд, праз некалькі месяцаў у нас былі ўжо ўсе дакументы з подпісам прэзідэнта. Такое не забываецца. Дзеля такіх момантаў варта было стаць пробашчам!\n– Ужо не першы год аб парафіі ў Альшанцы чуваць па ўсёй Беларусі. Здаецца, што супольнасць мае вельмі шмат аднадумцаў, нягледзячы на свой узрост, але ці гэта на самой справе так?\n– Асабліва ў першыя гады існавання парафіі лічба парафіян вельмі ўзрастала (гэта было ў перыяд з 2012 года па 2015). Звязана гэта было з будаўніцтвам новых дамоў. На дадзены момант будаўніцтва спынілася і ўжо трэці год Альшанка не мае новых жыхароў. Цяпер у мікрараёне жыве 20 тысяч людзей, у будучыні павінна быць 75 тысяч. Але нам і гэтага дастаткова. Акрамя мяне ў парафіі служаць ксёндз вікарый і сёстры ядвіжанкі, якіх у Гродзенскай дыяцэзіі больш няма.\nЯ вельмі ўдзячны ім, бо без гэтых людзей нічога не было б. А ў лічбах усё проста: у парафіі амаль 7 тысяч парафіянаў, 160 хростаў на год і толькі 5 пахаванняў. На катэхезу кожны тыдзень прыходзяць 750 дзяцей, з якіх 470 рыхтуюцца да першай споведзі і Камуніі. Людзі кажуць, што ў Альшанцы дзве школы, а я дадаю, што ёсць яшчэ і трэцяя – каталіцкая. А наогул, дзверы нашай парафіі заўсёды адчыненыя для прыхільнікаў розных канфесій. Да нас прыходзяць не толькі католікі, але і шмат праваслаўных.\n– Як вернікі ўдзельнічаюць у жыцці парафіі?\n– Спецыфіка парафіі вельмі цікавая. Супольнасць складаецца з маладых сем’яў, якія прыехалі з розных парафій. Яны прыходзяць да мяне і пытаюць: “Чаму ў нас няма гэтай малітвы, як была ў касцёле ў бацькоў?”\nМяне вельмі радуе, што людзі прымаюць актыўны ўдзел. Яны прыходзяць у касцёл, яны любяць сваю парафію і робяць усё, каб супольнасць станавілася лепшай. Таму ў нас створана шмат розных парафіяльных гурткоў як для дзяцей і моладзі, так і для дарослых. Таксама ў капліцы праводзяцца розныя мерапрыемствы.\n– Ведаю, што ў Альшанцы пачалося будаўніцтва касцёла. Што самае цяжкае ў гэтай справе?\n– Самае цяжкае, як і ў кожнай справе, – гэта пачаць. Пачаць і быць аднаму. На кожным этапе ёсць свае выпрабаванні: то з дакументамі, то нам патрэбны цэмент, якога няма ў краіне, то шукаем добрых працаўнікоў, а яны ўсе дзесьці схаваліся, а таксама ні для каго не сакрэт, што на такую справу патрэбна яшчэ шмат грошаў.\nБудаўніцтва ідзе толькі чацвёрты год, а мы ўжо паднялі сцены практычна пад дах з клінкеру, накрываем дах парафіяльнага дома, а касцёл з тых, што цяпер будуюць у Беларусі, па памерах, напэўна, самы вялікі. Адным словам, без нашага галоўнага спонсара – Духа Святога – нічога не адбылося б. Таксама дзякую парафіянам за вялікую дапамогу і дабрыню. У беларусаў вялікае сэрца, таму мы пачалі і я не самотны ў гэтай справе.\n– Увесь свет перажывае нялёгкія часы з-за пандэміі. Як гэты крызіс паўплываў на будаўніцтва?\n– Гэтая хвароба паўплывала на ўсё наша жыццё, і будаўніцтва святыні – не выключэнне. Трэба маліцца, каб цяжкія часы скончыліся, а таксама набрацца цярпення і любові да Бога і бліжняга. Цяжэй, калі хвароба наступіць у духоўным жыцці чалавека, таму варта трываць у веры, каб ніякі крызіс не даў нам яе страціць.\n– Касцёл будуецца чатыры гады, але ўжо зроблена вельмі шмат. У парафіі ёсць галоўныя спонсары будаўніцтва?\n– Я ўжо казаў, што наш галоўны спонсар – гэта Дух Святы. Але я хачу падзякаваць усім парафіянам і тым людзям, якіх спаткаю, за вялікую дапамогу і падтрымку. Толькі разам мы можам пабудаваць як святыню духоўную, жывую, так і касцёл з каменя.\nЯ хацеў бы звярнуцца з просьбай да ўсіх неабыякавых і папрасіць аб дапамозе ў будаўніцтве нашага касцёла. Нам вельмі патрэбна гэтая святыня. Не толькі я, але і ўся парафія будзем удзячныя кожнай ахвяры і малітве за нашую супольнасць. Хай Святы Дух будзе заўсёды з усімі намі!\nРэлігійная абшчына “Парафія Святога Духа ў г. Гродна Гродзенскай дыяцэзiі Рымска-каталіцкага Касцёла ў Рэспубліцы Беларусь”\nР/рахунак: BY71MMBN30153001200109330000 у Кіраўніцтве ААТ “Банк Дабрабыт” па Гродзенскай вобласці, код MMBNBY22


З жыцця мастацкага і тагасветнага | Новости | Новый драматический театр г. Минска\n№ 15 (1402) 13.04.2019 — 20.04.2019 г\nБагаслаўскі добра ведае тэатральную спецыфіку з усіх яе бакоў, бо з’яўляецца не толькі запатрабаваным рэжысёрам, але і акцёрам Беларускага дзяржаўнага маладзёжнага тэатра. А найперш — адным з самых вядомых драматургаў, чые творы ўвасабляюцца не адно ў Беларусі. Вось і рэжысёрскі зварот да п’есы Стропеля, складзенай з асобных навел, у пэўнай меры перагукаецца з пабудовай яго “Кропак на часавай восі”, пастаўленых Таццянай Траяновіч у Бабруйску. Тая п’еса Багаслаўскага, напісаная паводле асобных фотаздымкаў з прыдуманымі гісторыямі, прынесла тамтэйшаму тэатру імя Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча Нацыянальную прэмію.\nУ цяперашняй прэм’еры Дзмітрый, з уласцівым яму “сімфанічным” мысленнем паслядоўнага развіцця пачатковага зерня-імпульсу, змяняе прапанаваную аўтарам паслядоўнасць навел. Замест сюітнага прынцыпу, заснаванага на простым кантрасце, ён імкнецца зрабіць лагічны ланцужок, з якога немагчыма выкінуць ніводнае са звёнаў. І, як гэта ў яго часцяком бывае, ідзе “насуперак” аўтарскай задуме.\nП’еса меркавалася як працоўнае свята для ветэранаў сцэны, бо героі — ва ўзросце ажно да 95 гадоў. Ці як бенефіс, дзе хтосьці з навелы ў навелу будзе змяняць абліччы і амплуа, сутыкаючыся з усё новымі сцэнічнымі партнёрамі. А ў Багаслаўскага іграе пераважна моладзь. І ўвесь спектакль становіцца не столькі размовай пра старасць і яе праблемы, колькі адсочваннем самога працэсу набліжэння смерці — ва ўсім яго дыяпазоне ад камічнага да трагічнага. Парушаючы зададзеную паслядоўнасць і адмаўляючыся ад адной навелы (дарэчы, самай смешнай, пра секс-прыстасаванні, якія даводзяць “закадравага” каханка да смерці), рэжысёр збірае ў першую дзею гісторыі, дзе ўзрост герояў не так важны. Усё гэта магло адбыцца і з маладымі людзьмі, якіх мы і бачым на сцэне. Другая ж дзея, быццам узроставае люстэрка, акцэнтуе менавіта старасць.\nЗ простых побытавых замалёвак рэжысёр імкнецца збудаваць філасофскі аповед, насычаны сімволікай. І аповед гэты не пра старасць, не пра жыццё і смерць, нават не пра каханне ва ўсёй размаітасці яго абліччаў, а пра паразуменне між людзьмі — нават такімі супрацьлеглымі, як былыя нацыст і вязень. Не цураецца Багаслаўскі і элементаў тэатра абсурду — на мяжы з містыкай. Гісторыя пра тое, як спрытны гандлёвы агент, уключыўшы сваё абаянне (і, падобна на тое, яшчэ і гіпноз), завалодвае ўсёй маёмасцю сямейнай пары, ператвараецца ў фантастычны аповед пра надыход смерці — у абліччы каміваяжора. А ў якасці маўклівага лейтперсанажа, які не проста з’яўляецца ва ўсіх навелах, але і кантактуе з героямі, часам дапамагае ім, пра штосьці папярэджвае, выступае… Бурундук (Арсеній Гардзіенка), выкананы як роставая лялька — джэнтльмен у крыштальна бялюткім касцюме з галавой-маскай жывёліны.\nНа сімволіку працуюць сцэнаграфія, відэа, касцюмы (мастак-пастаноўшчык — Лідзія Малашэнка). Сцэнічны антураж быццам “ажывае”, становіцца яшчэ адной дзейнай асобай, у чым бачыцца ўсё больш распаўсюджанае ў мастацтве ўздзеянне эстэтыкі тэатра лялек. Чырвоная канапа-трансформер “з сакрэтам” у залежнасці ад сітуацыі лёгка ператвараецца ў два крэслы, шафу, стол, труну, мармуровы помнік на магіле. Разнастайныя рэквізітныя дробязі — ад апушчаных штанкетаў да кававага кубачка — вытрыманыя ў адзіным сімвалічна-стылёвым кірунку: яны аздобленыя святлодыёдамі, святло якіх “мадулюе” ад узнёсласці да інфернальнасці. На відэа раз-пораз з’яўляюцца палосы, як пры перашкодах у тэлетрансляцыі ці інтэрнет-гульнях. А чорныя строі з атрутна-зялёнымі ўстаўкамі ўтвараюць цэлую “модную калекцыю”, годную паказу на подыуме.\nЛепшай навелай, безумоўна, становіцца “Жыццё цудоўнае!”, дзе знойдзены выдатны рэжысёрскі ход — гульня ў пінг-понг “у рапідзе”. Вылучаюцца два бліскучыя дуэты-дыялогі Андрэя Бібікава (Казімір, Самуіл) і Сяргея Тоўсцікава (Білі, Пол), пераўвасабленне Арцёма Пінчука, які звычайна паўставаў гэткім святам-салютам, у “гальштучнага чалавека” (Сцюарт) ці фігуру д’ябла (Альфрэд).\nДы ўсё ж спектакль атрымаўся даволі няроўным. Побач з дасканалымі па рэжысуры і акцёрскім увасабленні мініяцюрамі ўзнікаюць і “недакручана”-недаробленыя, без цікавых рэжысёрскіх ходаў і добрых акцёрскіх работ. Асабліва балюча глядзець, як зусім маладыя артысты пачынаюць нягегла “камікаваць”, парадыйна малюючы старых. Больш сталыя лягчэй пераадольваюць бар’ер, бо выводзяць на першы план не столькі знешнія прыкметы, колькі стан душы.\nАле пры гэтым у спектаклі ўдалося сумясціць мастацкасць з касавасцю. Ці ж не гэта на сёння галоўнае?


Міжнародны саюз архітэктараў — Вікіпедыя\n«Міжнародны саюз архітэктараў» ( МСА ) (англ.: International Union of Architects ( UIA )) — інтэрнацыянальная няўрадавая арганізацыя, якая ў наш час МСА налічвае 124 нацыянальных архітэктурных секцый, членамі якіх з'яўляюцца больш за мільён архітэктараў з розных краін свету.\n1 Гісторыя, задачы, структура МСА\nГісторыя, задачы, структура МСА[правіць | правіць зыходнік]\nУ верасні 1946 года ў сталіцы Вялікабрытаніі горадзе Лондане адбылася міжнародная нарада архітэктараў, сярод якіх былі і дэлегаты з Савецкага Саюза. На гэтым паседжанні, практычна аднагалосна, было прынята рашэнне аб стварэнне «Міжнароднага саюза архітэктараў». Афіцыйна арганізацыя была зарэгістравана ў горадзе Лазана (Швейцарыя) у 1948 годзе.\nПаводле ВСЭ, мэтай арганізацыі з'яўляецца стварэнне спрыяльных умоў жыцця людзей і барацьба за павышэнне мастацкіх, функцыянальных і інжынерна-тэхнічных якасцей твораў архітэктуры.\nВышэйшым органам «Міжнароднага саюза архітэктараў» з'яўляецца Генеральная асамблея МСА, якая склікаецца раз у два гады. Генасамблея абірае Выканаўчы камітэт МСА. МСА мае кансультатыўны статус пры ЮНЕСКА і Арганізацыі Аб'яднаных Нацый, падтрымлівае пастаянныя сувязі са Сусветнай арганізацыяй аховы здароўя.\nДзеючы прэзідэнт «Міжнароднага саюза архітэктараў» — Альбер Дзюблер з Францыі. Генеральны сакратарыят МСА знаходзіцца ў Парыжы (Францыя).\n↑ 1 ОКТЯБРЯ — ВСЕМИРНЫЙ ДЕНЬ АРХИТЕКТУРЫ // PROPLEX — Австрийские оконные технологии\n↑ Международный союз архитекторов — артыкул з Вялікай савецкай энцыклапедыі (3-е выданне)\nСусветны дзень архітэктуры — заснаваны МСА ў 1985 годзе.\nМіжнародны саюз архітэктараў на Вікісховішчы\nАфіцыйны сайт МСА (англ.) , (фр.)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Міжнародны_саюз_архітэктараў&oldid=3432888"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 14:18, 29 жніўня 2019.


Культура - Астап і "шкап”\nГэта не балет (дарэчы, тых жа аўтараў і пастаноўшчыкаў па тым жа неўміручым рамане Ільі Ільфа і Яўгена Пятрова), які раней ішоў у нашым Музычным тэатры. Спектакль азначаны як мюзікл-містыфікацыя, але апошняе слова мае дачыненне не столькі да жанра — сапраўднага мюзікла, колькі да падзей самога спектакля — сюжэтных і пастаноўчых.\nСпачатку быў чатырохсерыйны тэлефільм з музыкай Гладкова, праз дзевяць гадоў — аднайменны балет з тымі ж мелодыямі, а пазней — згаданы мюзікл, які ні ў якім разе нельга лічыць “паўторам” мінулых прац. Змянілася ўсё, пачынаючы з сюжэта. Дзеянне перанесена ў сучаснасць, з’явіліся новыя лініі і нават персанажы — адпаведна, і новая музыка. Дый знаёмыя мелодыі атрымалі зусім іншае развіццё, ператварыўшыся з асобных песень у разгорнутыя сцэны. Такім жа прафесійным падыходам пазначана лібрэта Марка Захарава (ён ставіў згаданы фільм) і Юлія Кіма. Песенныя вершы — яркія, трапныя, каларытныя, уровень з сакавітай музыкай (ці музыка — пад стаць вершаваным радкам і запамінальным рыфмам). Драматургія закручана так, што сумаваць не давядзецца — ні дапытлівым знаўцам рамана, ні тым, хто з творам увогуле не знаёмы.\nА як “закручана” рэжысура Настассі Грыненка! Што ні сцэна — усё новыя пастаноўчыя і акцёрскія знаходкі (нават усе крэслы распатрошваюцца па-рознаму), сапраўдны феерверк ідэй, асацыяцый, думак. Спектакль вырашаны як фантасмагорыя, у ім раз-пораз узнікаюць элементы тэатра абсурду, а адным з галоўных вобразаў-пярэкрутаў становіцца люстэркавы “шкап” (мастак-пастаноўшчык — Андрэй Меранкоў). Са “шкапа” з мноствам патаемных скрыняў, бы праславутае чарцяня з табакеркі, з’яўляюцца героі. А сам ён, часам нагадваючы касмічную “чорную дзірку”, паварочваецца рознымі бакамі-гранямі, каб потым схаваць у сабе забойства Астапа Бэндэра (Дзмітрый Якубовіч), а далей, нібыта ператварыўшыся ў шырму лялечнага тэатра, прадэманстраваць героя, бы Пятрушку, “несмяротна жывым”. Люстэркі вымушаюць узгадаць і залюстроўе, і крывыя люстры, а іх наступленне на глядацкую залу ў канцы абодвух дзей адсылае нават да фінала шэкспіраўскага “Макбэта”, дзе на героя рушаць дрэвы — прадказаны вядзьмаркамі Бірнамскі лес. Усё гэта надае аповеду, пры яго знешняй забаўляльнасці і гумары (смех у зале не сціхае), глыбокі філасофскі падтэкст. А героі, уключаючы Кісу Вараб’янінава (Аляксандр Асіпец), атрымліваюць трагічнае адценне.\nСпектакль не пераказвае вядомую гісторыю, а вымушае задумацца над вечнай рускай праблемай “лішніх людзей”, узнятай яшчэ ў рускай жа літаратурнай класіцы. У той час, як грамадства апантана змагаецца з актыўна-крэатыўнымі астапамі бэндэрамі (замест таго, каб выкарыстаць іх энергію здзяйснення ў мірных мэтах, скіраваўшы яе ў патрэбнае рэчышча і зацікавіўшы іх матэрыяльна), іншыя “не астапы” — асталопы-ёлупні — ціха, без залішняй валтузні займаюць іх месцы.\nАкцёрскае майстэрства — выключнае. Ансамбль — ідэальны, хаця артысты, выключна маладыя і зусім маладыя, сабраны з шасці розных тэатраў. Практычна кожны ўдзельнік спектакля пачувае сябе бенефіцыянтам, многія выконваюць адразу па некалькі рознахарактарных і рознаўзроставых роляў, ажно да бабулек у Доме састарэлых. І ніякай масоўкі: характары нават тых, хто застаецца ў натоўпе, прапісаны вельмі добра. У тым ліку, і з дапамогай сцэнічных строяў Юліі Бабаевай, выкананых з фантазіяй і густам. Тое ж тычыцца трапнай, востра-бліскучай, бы клінок рапіры, харэаграфіі Дзмітрыя Якубовіча, выкананне якой ні на імгненне не страчвае нерва. У спектаклі шмат гуллівых сцэн: тое ж танга з распрананнем Мадам Грыцацуевай (непазнавальная Алена Дуброўская) ці перанясенне дзеяння ў фотастудыю з падазрона эратычным адценнем. Але ўсё вырашана з густам, іроніяй, нідзе не парушаючы мастацкасці. А створанае Юліяй Шпілеўскай пластычнае аблічча Жанчыны-мары застаецца ўвасабленнем сапраўднага ідэалу “паспяховай жанчыны” ХХІ стагоддзя.\nВядома, музычнай пастаноўцы, дзе ўсе спяваюць жыўцом, не перашкодзіў бы жывы аркестр ці хаця б ансамбль. Але аранжыроўка Уладзіміра Ткачэнкі зроблена настолькі стыльна, што пра гэта пачынаеш забываць. Як і пра тое, што дадзены спектакль — па сутнасці, антрэпрыза. Але ж якая!..


Архітэктар Сяргей Ляпін судзіцца з «Гомельскай праўдай» за абрáзы\nАпошняе абнаўленьне: 21 чэрвень 2017, 21:48\nСяргей Ляпін з жонкай Марыяй\nУ судзе Чыгуначнага раёну Гомля 21 чэрвеня адбыўся папярэдні разгляд пазову гомельскага урбаніста і архітэктара, сябра Беларускай асацыяцыі журналістаў Сяргея Ляпіна да абласной газэты «Гомельская праўда» і яе карэспандэнта Рамана Старавойтава. Пазоўнік заявіў пра абразу яго гонару, годнасьці й дзелавой рэпутацыі ў публікацыях афіцыйнай газэты.\n«Гомельская праўда» надрукавала некалькі матэрыялаў, у якіх архітэктара абвінавачваюць у хлусьні, правакацыях і нават «парушэньні нацыянальнай бясьпекі»:\n«Будаўнічыя аб’екты Гомля пад прыцэлам інтэрнэт-правакатараў. Чаго карціць „ляпіным“?»,\n«Хто і навошта падкінуў косьці на будпляцоўку па вуліцы Сожаўскай у Гомлі?»,\n«Ляпнул раз, ляпнул два... Всё неймётся».\nГэтыя артыкулы выйшлі пасьля таго, як Сяргей Ляпін на сайце «Сильные новости» стаў крытычна выказвацца наконт рэканструкцыі вуліц у Гомелі. Ляпін таксама пісаў, што перад будоўляй на Сожаўскай вуліцы трэба правесьці археалягічнае дасьледаваньне пляцоўкі, якая можа быць часткай колішніх габрэйскіх могілак.\n«Аўтар артыкулаў „Гомельскай праўды“ ў пагардлівай форме выкарыстоўвае маё прозьвішча, недапушчальна абагульняе, называе мяне правакатарам і наагул выступае ў „лепшых“ традыцыях савецкага друку, калі „ворагаў“ кляймяць ганьбаю», — сказаў Сяргей Ляпін.\nНі прадстаўнік «Гомельскай праўды» Вячаслаў Мінкоў, ні аўтар Раман Старавойтаў, не прызналі прэтэнзіяў Сяргея Ляпіна. Старавойтаў заявіў, што публікацыі ня тычацца пазоўніка.\nАдказчыкі ў судзе. У цэнтры — Раман Старавойтаў\nСудзьдзя Дзьмітры Дэбой задаволіў хадайніцтва пазоўніка і выклікаў экспэрта-гісторыка Яўгена Малікава на наступнае пасяджэньне 5 ліпеня.


Алею можна знайсці ў многіх касметычных прадуктах па догляду за валасамі і целам, за тварам і рукамі і гэтак далей. А ўсё таму што алею вельмі карысныя. Яны лічацца самай старажытнай касметыкай. Напрыклад, у аюрведы ўжо мноства тысячагоддзяў выкарыстоўваюць какосавае і кунжутное алей. Шматлікія адмыслоўцы лічаць, што яны больш за ўсё падыходзяць для масажаў. А дзякуючы сваім складзе, яны могуць паслужыць выдатнай базай для іншых пажыўных алеяў.\nТрэба адрозніваць эфірныя алею і духмяныя эліксіры. Эфирныемасла нельга выкарыстоўваць у чыстым выглядзе, іх абавязкова неабходна дадаваць вбазовый крэм або алей. А каб пісьменна спалучаць алею і дамагчыся з помощьюних максімальнага эфекту, лепш наведаць касметолага. Калі ж вы нічога пра гэта не ведаеце, то значна бяспечней купіць ужо гатовыя крэму з эфирнымимаслами ці ж араматычныя эліксіры.\nКарысць алеяў для асобы\nНе многія ведаюць аб магчымасцях касметычных алеяў. Часам спомощью іх можна дамагчыся не меншай эфектыўнасці, чым ад высокотехнологичныхкомпонентов. Алею даглядаюць, сілкуюць, ўвільгатняюць і лечаць нашу скуру. Вось чаму іх так часта дадаюць у различныесредства па доглядзе і складаюць іх іх алейныя міксы.\nУ барацьбе з морщинамивам дапамогуць наступныя алею: алей Рыжака, авакада, міндаля і австрийскогоореха. Яны багатыя тлустымі кіслотамі амега - 6,6 і 9.\nЭфірныя алею чайнага і ружовага дрэва, герані і ладанапомогут нармалізаваць дзейнасць сальных бактэрый за кошт своегоантибактериального дзеянні. Калі ваша скура адчувальная і абязводжаны, паспрабуйце выкарыстоўваць алею абрыкосавых костачак, шафрана, кіпарыса, нерол ружы. Калі ж у вас з'явілася раздражненне, то зняць яго дапамогуць масларомашки, лаванды або флердоранж.\nАднак перш чым спрабаваць новае алей на твары, праверце, ці няма ў вас на яго алергіі. Для гэтага вырабіце трохі алею на запясце иподождите пару гадзін. Калі не было ніякага раздражнення, свербу ці сыпу -усе добра, алей вам падыходзіць. Не менш важна і правільна падабраць алей. Длягэтага неабходна ведаць, што глейкія і густыя алею лепш падыходзяць для сухой исклонной да сухасці скуры, а вадкія і цякучыя - для камбінаванай і жирнойкожи.\nНекаторыя лічаць, што алею забіваюць пары. Гэта не так. Еслимасло натуральнае і мае расліннае паходжанне, то яно абсолютнобезопасно. А вось асцерагацца варта сінтэтычных базавых алеяў (напрыклад, мінеральнага). Такія алею не прынясуць шмат карысці.\nВыкарыстоўваць ужо гатовыя араматычныя эліксіры иликонцентраты араматычных эфірных алеяў вельмі проста. Каб пазбавіцца ад акне, сродак неабходна наносіць на скуру шыі, асобы і зоны дэкальтэ 2-3 разы внеделю па 5 кропель. Таксама алей можна выкарыстоўваць і выглядзе лосьона: 10 капельмасла растварыць у 100 мл вады.\nКарысць алеяў для цела\nЛюбы алей валодае ўвільгатняюць ўласцівасцямі. Таму масларекомендуется выкарыстоўваць пасля душа замест крэму. Але выкарыстаць масланужно толькі спецыяльныя - нават высакаякаснае аліўкавы алей будетмалоэффективным. Без правільнай апрацоўкі яно дрэнна ўбярэцца і пакіне жирныеследы на вопратцы.\nДобрыя касметычныя кампаніі выпускаюць такія алею, якія сілкуюць і ўвільгатняюць скуру, але пры гэтым не пакідаюць тоўстай плёнкі. Этогоможно дасягнуць пры правільным камбінаванні розных відаў алеяў, якія ў итогепозволяют атрымаць «сухое» алей: з формулы выключаюцца тоўстыя фракцыі базовыхрастительных алеяў, і з дапамогай гэтага сродак становіцца хутка пранікальным инелипким.\nЧасцей за ўсё камбінуюць алею ветівер і аніса - дляупругости, грэйпфрута і апельсіна - супраць целлюліта, ружовага дрэва ипетитгрейна - для памяншэння і прафілактыкі расцяжак, какосавага - для хорошегоувлажнения.\nКарысць алеяў дляволос\nАлею карысныя не толькі для скуры, але і для валасоў. Напрыклад, касторовое масла ўжо вельмі даўно выкарыстоўваюць для ўмацавання валасоў, а репейное -для росту. Але сёння сталі актыўна прымяняецца і іншыя алею: пшанічнае, кукурузнае, аргановое, канаплянае, камеліі, аліўкавы і іншыя. Кожнае з нихприменяется па-свойму. Адны наносяцца заполчаса да мыцця валасоў, іншыя замест маскі на ўсю ноч. Ёсць і такія алею, якія добра ачышчаны. Іх можна выкарыстоўваць у якасці спрэю, які придастволосам бляск, завільгатнець іх, змякчыць, абароніць ад сонца, а слабыя валасы яшчэ иукрепит. Такія сродкі добра ўшчыльняюць валасы і лёгка змываюцца. Благодаряэтому, некаторыя алею актыўна выкарыстоўваюцца ў фарбах для валасоў.\nАлею для ачышчэння\nАчышчальныя алею з'явіліся як альтэрнатыва пенкаю, малачка ипрочим сродках для зняцця макіяжу. Спачатку яны выклікалі ва ўсіх здзіўленне: як з дапамогай тлустага алею зняць забруджванне з скуры? Але на практыцы всевопросы зніклі. Ачышчальныя алею лёгка выдаляюць забруджвання з скуры благодарясвоей слізгальнай структуры. Пасьля іх скура становіцца гладкай і пяшчотнай.\nАчышчальныя алею можна выкарыстоўваць з вадой і без нее.Разница у сумесі: з вадой такі сродак будзе як далікатнае малачко, а безводы - як алей. Але ўсё ж пасля выкарыстання спецыялісты рэкамендуюць умытьсяспециальным сродак для мыцця або просты вадой.\nДарэчы, ачышчальныя алею не выклікаюць ніякіх раздражненняў і пры гэтым эфект ад іх значна лепш, чым ад скрабов. Спецыяльныя эфіры, якія ўваходзяць у склад алеяў, здольныя нармалізаваць стан проблемнойкожи, аднавіць баланс вільгаці і зняць адчувальнасць.\nНа рынку сёння можна знайсці практычна любы алей. Носам дарагім і універсальным лічыцца аргановое алей. Яно спатрэбіцца налюбішся выпадак, бо валодае мноствам функцый: разгладжвае маршчыны, умацоўвае валасы, абараняе скуру ад шкоднага ўздзеяння сонечных прамянёў, дапамагае прадухіліць з'яўленне расцяжак і многае іншае. У аргановое маслесодержится ў два разы больш вітаміна Е, чым у аліўкавым.\nАтрымліваюць аргановое алей з пладоў дрэва Аргана, которыевнешне вельмі падобныя на масліны. Расце гэта дрэва толькі ў Марока. Чтобыполучить ўсяго 2 лэтого масла, неабходна перапрацаваць прыкладна 100 кілаграм плодов.Причем робяць гэта толькі ўручную. Таму і цана на яго немаленькая.\nДзякуючы таму, што аргановое алей выдатна сілкуе скуру і неоставляет тоўстай плёнкі, яго можна выкарыстоўваць для масажу асобы. А калі егодобавлять ў любы ўвільгатняе сродак, то яно будзе дзейнічаць какомолаживающий эліксір.\nДарэчы, аліўкавы алей цэніцца не толькі на кухні, але і вкосметологии. У ім утрымліваюцца вітаміны А, Д і Е, тоўстыя полиненасыщенныекислоты, мінералы і мікраэлементы, якія неабходныя нашаму арганізму.\nЯго рэкамендуецца ўжываць пры сонечных апёках, дробных поврежденияхкожи і для абароны скуры ад знешніх фактараў. Аліўкавы алей не толькі хорошоувлажняет і сілкуе скуру, але таксама прадухіляе яе старэнне і снимаетраздражение.\nАлею - валодаюць мноствам карысных функцый. Іх можноиспользовать для масажаў, ароматэрапіі, ачышчэння скуры, ўвільгатнення і еесмягчения, а таксама для аднаўлення валасоў. Каб дамагчыся максимальногоэффекта ад выкарыстання, неабходна пісьменна спалучаць дадзены прадукт.\nЛячэбная касметыка - космецевтика\nЯк правільна выбраць крэм для асобы?\nКлопат пра далікатных пазногцях з Мавала\nСродкі інтымнай гігіены\nПамылкі ў вопратцы\nМэры Кейт Олсен і Эшлі Олсен\nЯк адзначыць Дзень святога Валянціна?\nГэтая салодкая вяселле: святочны макіяж нявесты-брунэткі\nЧаму аскарбінавая кіслата абавязкова павінна прысутнічаць у ежы\nКекс з журавінамі


Заявы Лукашэнкі ў адрас Украіны закліканыя адцягнуць увагу ад драматычных падзей у Беларусі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЗаявы Лукашэнкі ў адрас Украіны закліканыя адцягнуць увагу ад драматычных падзей у Беларусі\nПрэзідэнт Украіны Уладзімір Зяленскі назваў беспадстаўнымі абвінавачванні з боку Аляксандра Лукашэнкі ў падрыхтоўцы на ўкраінскай тэрыторыі баевікоў, якіх затым быццам бы адпраўляюць у Беларусь, паведаміў прэс-сакратар украінскага лідара Сяргей Нікіфараў.\nТакія заявы, адзначыў прэс-сакратар, накіраваныя на адцягненне ўвагі ад унутрыпалітычнай сітуацыі ў Беларусі, ад драматычных падзей, якія пачаліся ў краіне летась і працягваюцца да гэтага часу.\n„Прэзідэнт настойвае на тым, што Украіна змагаецца з баевікамі, а не трэніруе іх, як заявіў Аляксандр Лукашэнка”, — сказаў Нікіфараў. Ён падкрэсліў, што намаганні ўкраінскіх уладаў накіраваныя на ўмацаванне бяспекі ў краіне і вяртанне часова акупаваных тэрыторый Данбаса і Крыма.\n„Крызіс, які пачаўся пасля прэзідэнцкіх выбараў, можна развязаць толькі дэмакратычным шляхам. Але Аляксандру Лукашэнку не хапіла смеласці пайсці па ім”, — заявіў прэс-сакратар Зяленскага.\nПаводле яго слоў, Зяленскі падкрэслівае, што Украіна застаецца верным сябрам беларускага народа, аднак не ўмешваецца ў палітычныя працэсы ў іншых дзяржавах.\n„Спадзяемся, што не будзе недружалюбных крокаў у дачыненні да Украіны з боку Аляксандра Лукашэнкі. Калі ж будуць — гэта атрымае неадкладны і магутны адказ і нашай дзяржавы, і міжнароднай супольнасці”, — сказаў афіцыйны прадстаўнік украінскага прэзідэнта.\n9 жніўня Аляксандр Лукашэнка правёў васьмігадзінную прэс-канферэнцыю, на якой, у прыватнасці, заявіў пра Зяленскага: „Добра, пабег за Захадам, плюнуў на ўсё, але навошта ты баевікоў рыхтуеш на тэрыторыі Украіны і зброю закідваеш да нас сюды? Бо зброя ідзе ў асноўным з Украіны. Цяпер мы, вядома, закрылі намёртва гэтую мяжу. Навошта вы гэта робіце, народы — гэта ж суседзі, гэта ж родныя людзі?”\nПаводле слоў Лукашэнкі, якія прыводзіць яго прэс-служба, у беларускіх СМІ неаднаразова паказвалася, як з Украіны ў Беларусь перакідваюць выбухоўку і боепрыпасы. „Наш старшыня Камітэта дзяржаўнай бяспекі вельмі выразна сказаў: мы бачым, хто з сілавікоў і афіцыйных органаў улады ва Украіне гэта арганізоўвае”, — заявіў Лукашэнка.\nСябар кіраўніка «Беларускага дома ва Украіне» выключыў версію самагубства\nУкраіна з 5 жніўня ўводзіць абавязковую самаізаляцыю для ўсіх, хто…


24.02.2020 / 11:35 3\nАргкамітэт па святкаванні Дня Волі-2020 (БНР-102) у Мінску агучыў спіс гуртоў, якія праспяваюць на мітынгу-канцэрце 22 сакавіка. Гэта беларускія гурты Zrabi, Naka, «Разбітае сэрца пацана» (РСП), «Крама», «Дай Дарогу», а таксама ўкраінскі гурт «Колір», паведамляе «Еўрарадыё».\nПесні будуць гучаць па-беларуску, па-руску і па-ўкраінску. Украінскі гурт «Колір» мае ў сваім рэпертуары дзве беларускамоўныя кампазіцыі.\n24.02.2020 / 12:47\nВыдатна! Сумленныя беларусы, годна святкуйма здзяйсненне спрадвечнай Беларускай Мары – «меці сваю ўласну дзяржаву», за якую цягам стагоддзяў многія пакаленні нашага велічнага народа адважна клалі свае жыцці.\nМацуйма інстытуцыі БНР!\nУ які горад у гэты раз адправяць святкаваць ?


Што такое сонечны німб і як ён утвараецца | Сеткавая метэаралогія\nШмат разоў навукоўцы адчувалі вялікія цяжкасці пры тлумачэнні некаторых метэаралагічных з'яў, якія адбываюцца на нашай планеце. Альбо паводле дзіўнай частаты, альбо з-за яго працы. У гэтым выпадку мы будзем гаварыць пра з'яву, паходжанне якой павольна тлумачылася фізікам-метэаралагам. Гаворка ідзе пра сонечны німб.\nСонечны арэол - гэта светлавы круг, які часам утвараецца вакол Сонца і яго можна ўбачыць з паверхні Зямлі. Але як ён фарміруецца і ў якіх сітуацыях? Калі вы хочаце даведацца больш, працягвайце чытаць.\n1 Як утвараецца сонечны німб?\n3 Блытаніна, убачыўшы сонечны німб\n4 Як яго можна візуалізаваць?\nЯк утвараецца сонечны німб?\nГэта з'ява, якое складаецца з яркага круга вакол Сонца ён вядомы як гало або антэлія. У асноўным гэта адбываецца ў халодных месцах, такіх як Расія, Антарктыда ці паўночная Скандынавія. Аднак пакуль існуюць належныя ўмовы для яго фарміравання, гэта можа адбывацца і ў іншых месцах.\nГэты арэол утвораны часцінкамі лёду, якія знаходзяцца ў завісі ў самай высокай частцы трапасферы. Калі сонечнае святло падае на гэтыя часцінкі лёду, праламляць святло прымушаючы ўвесь спектр колераў (падобны на вясёлку) назіраць вакол Сонца. Мы маглі б назваць яго кругавой вясёлкай, якая ў асноўным характарызуецца вясёлкавай абалонкай.\nКаб такая сітуацыя адбылася ў месцах, дзе тэмпература звычайна ніжэйшая, павінен быць высокі кантраст паміж тэмпературамі паверхні і вышыні. Каб утварыўся сонечны арэол, на вышыні павінна быць дастаткова крышталяў лёду якія могуць праламляць дастаткова святла, каб сфармаваць поўны арэол. У месцах, дзе тэмпература вышэй, гэтай з'явы назіраць нельга.\nКантрасты з высокай тэмпературай, як правіла, узнікаюць у раннія гадзіны раніцы, дзе паветра халаднейшае, бо ўсю ноч у яго не было крыніцы цяпла Сонца. Такім чынам, гэты арэол часцей за ўсё назіраецца ў раннія гадзіны раніцы.\nТаксама неабходна, каб тып воблачнасці, якая зараз знаходзіцца на небе, - перыстыя воблакі. Гэтыя хмары складаюцца з невялікіх крышталяў лёду, якія могуць атрымаць адлюстраванне і праламленне святла ад Сонца.\nВысока ў трапасферы сонечнае святло дзівіць падвешаныя крышталі і абломкі лёду пры праходжанні. Гарачае паветра, якое падымаецца з зямной паверхні, выклікае павышэнне вільготнасці, што прыводзіць да адукацыі хмар. Калі воблакі дасягаюць самай высокай часткі трапасферы, яны пераўтвараюць гэтую вільгаць у крышталі вады, якія, атрымліваючы прамыя сонечныя прамяні, раскладаюць яе, ствараючы сонечны німб.\nСонечныя арэолы звычайна ёсць кут каля 22 градусаў. Калі ўзнікае сонечны німб, калі чалавек паказвае рукой да Сонца, не мае значэння, адкуль ён накіроўваецца, гало створыць вугал у 22 градусы.\nЯго ўнутраны край звычайна мае самы чырвоны колер у спектры, а найбольш распаўсюджаная форма - кольца святла, якое мяжуе з Сонцам. Часам вы можаце ўбачыць яшчэ арэол, які выклікаецца крышталямі лёду, падвешанымі вакол галоўнага арэола. з вуглом 46 градусаў да цэнтра Сонца. Ёсць і іншыя тыпы светлавых утварэнняў, якія нагадваюць сонечны німб. Гэта так званыя ілжывыя сонца альбо парагеліёны, якія таксама можна ўбачыць пры 22 градусах адносна сонца як па вертыкалі, так і па гарызанталі. Гэтыя ілжывыя сонца - гэта святлівыя выявы, форма якіх вельмі падобная на дыск Сонца.\nБлытаніна, убачыўшы сонечны німб\nЧасам сонечны німб можна пераблытаць з каронкамі, якія ўтвараюцца ў дні, калі надвор'е туманнае. Кароны, якія можна ўбачыць, калі самыя тонкія аблокі пакрываюць неба дыфракцыяй святла пры праходжанні праз часціцы, якія ўзважаныя ў атмасферы. У залежнасці ад умоў фарміравання гэтыя каронкі могуць быць асіміляваны да вясёлак і дуг белага або жаўтлявага святла. Гэтыя дугі белага святла ўтвараюцца пры тумане. Сонечнае святло дзівіць туман, і светлая дуга ўзнікае пад вуглом 40 градусаў ад цэнтра сонца.\nЯк яго можна візуалізаваць?\nНайбольш распаўсюджаны арэол утвараецца ў выніку праламлення лёд, які мае шасцікутную форму. Такая форма ў лёдзе дазваляе пераламляць больш колераў спектру.\nЯк ужо згадвалася ў іншых артыкулах, напрыклад, пра Пласты атмасферыПа меры павелічэння вышыні ў трапасферы тэмпература памяншаецца. Такім чынам, у самай высокай частцы трапасферы тэмпература ніжэйшая. Настолькі, што амаль на 10 км тэмпература навакольнага асяроддзя складае -60 градусаў. Пры гэтых вельмі нізкіх тэмпературах падвешаныя кроплі вады ўяўляюць сабой крышталі лёду, якія могуць пераламляць сонечнае святло і ўтвараць гало.\nКаб правільна ўбачыць сонечны німб і атрымаць асалоду ад гэтай дзіўнай з'явы, Яго трэба візуалізаваць, пазбягаючы непасрэднага погляду на Сонца. Мы памятаем, што непасрэдны погляд на Сонца можа нанесці сур'ёзную шкоду рагавіцы і страту гледжання з-за вялікай колькасці сонечнага выпраменьвання і УФ-прамянёў, якія пашкоджваюць тканіна вочы. Лепшае, што трэба зрабіць, каб убачыць гэты гало, - выкарыстоўваць кругавы аб'ект, які дапамагае нам пакрываць Сонца і атрымліваць асалоду ад бачання гало. Таксама могуць выкарыстоўвацца акуляры, якія выкарыстоўваюцца для візуалізацыі зацьменняў Сонца.\nЯк бачыце, на нашай планеце адбываюцца шматлікія метэаралагічныя з'явы, якія да нядаўняга часу прычынай іх утварэння былі невядомыя. Аднак, дзякуючы адкрыццям навуковай супольнасці, сёння мы можам атрымліваць асалоду ад такіх метэаралагічных з'яў, як сонечны арэол, ведаючы іх паходжанне і асаблівасці фарміравання.\nА вы, вы калі-небудзь бачылі сонечны німб?\nПоўны шлях да артыкула: Сеткавая метэаралогія » Метэаралогія » Сонечны німб\nБЯСПЛАТНЫ ТАНЦ сказаў\nЯны проста падзяліліся са мной фотаздымкам сонечнага арэола, але ў Калумбіі ў 12. Ці нармальна гэта адбывацца на гэтай шыраце?\nАдказ на INMACULADA BAILO\nСёння ў поўдзень у Бургосе я ўбачыў сонечны німб, ці нармальна гэта адбывацца тут?


Нашы Guyanaese даляр да даляр ЗША канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 13.08.2020. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад Guyanaese даляр. Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць даляр ЗША валюту па змаўчанні. Націсніце на даляр ЗША або Guyanaese даляр, каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКурсы валют Абноўлена: 13.08.2020 06:47\n209,309238 GYD = 1 USD\nUSD 1 1.17995 1.30506 0.75316 0.00936 0.00478\nEUR 0.84749 1 1.10603 0.63830 0.00793 0.00405\nGBP 0.76625 0.90414 1 0.57711 0.00717 0.00366\nCAD 1.32775 1.56667 1.73278 1 0.01242 0.00634\nJPY 106.86303 126.09296 139.46236 80.48460 1 0.51041\nGYD 209.36681 247.04223 273.23564 157.68601 1.95921 1\nGuyanaese даляр валюта ў Гаяна. даляр ЗША валюта ў усходні Тымор, Эквадор, Сальвадор, Маршалавы выспы, Мікранезія, Palau, Злучаныя Штаты, Зімбабвэ. Сімвал GYD з'яўляецца $. Сімвал USD з'яўляецца $. Абменны курс для Guyanaese даляр быў актуалізаваны August 13, 2020. Абменны курс валюты для даляр ЗША быў актуалізаваны August 13, 2020. Каэфіцыент GYD мае 5 ўважаецца лічбаў. Каэфіцыент USD мае 5 ўважаецца лічбаў.\n$ 5 $ 1,046.55\n$ 10 $ 2,093.09\n$ 50 $ 10,465.46\n$ 100 $ 20,930.92\n$ 250 $ 52,327.31\n$ 500 $ 104,654.62\n$ 1000 $ 209,309.24\nGYD у AUDGYD у CHFGYD у EURGYD у INRGYD у JPYGYD у KRWGYD у MXNGYD у NOKGYD у NZDGYD у UAH


Ад двух да чатырох гадоў калоніі: у Гродне запрасілі пакаранне для трох фігурантаў "справы Ціханоўскага" - Віцебская вясна\nУ Гродне амаль пяць месяцаў, з 18 студзеня, судзяць траіх фігурантаў "справы Ціханоўскага": палітвязня Дзмітрыя Фурманава, Яўгена Разнічэнку і Уладзімір Кнігу. Іх усіх абвінавачваюць у актыўным удзеле ў дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак 29 траўня ў Гродне (ч.1 арт. 342 КК). Акрамя гэтага, Разнічэнку і Кнігу абвінавачваюць у гвалтоўных дзеяннях у дачыненні да міліцыянтаў (арт. 364 КК). Пацярпелымі па справе прызнаныя чатыры супрацоўнікі міліцыі. 17 траўня на працэсе адбыліся судовыя спрчэкі, на якіх пракурор Мікіта Мыслівец заявіў, што віна ў судзе траіх фігурантаў "справы Ціханоўскага" па прад'яўленым абвінавачванням цалкам даказаная і папрасіў суд пакараць Дзмітрыя Фурманава — двума гадамі калоніі ва ўмовах агульнага рэжыму, Яўгена Разнічэнку — трыма з паловай гадамі калоніі ва ўмовах агульнага рэжыму, Уладзіміра Кнігу — чатырма гадамі калоніі строгага рэжыму. Дзмітрыя Фурманава, Яўгена Разнічэнку і Уладзіміра Кнігу абвінавачваюць у актыўным удзеле ў дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак 29 траўня ў Гродне (ч.1 арт. 342 КК). Акрамя гэтага, Разнічэнку і Кнігу абвінавачваюць у гвалтоўных дзеяннях у дачыненні да міліцыянтаў (арт. 364 КК). Абвінавачаныя не прызнаюць сваёй віны па ўсіх эпізодах.\nСправу разглядае суддзя Кастрычніцкага раёна Гродна Вольга Бекушава. Дзяржаўнае абвінавачванне па справе падтрымлівае старэйшы памочнік пракурора Гродна Мікіта Мыслівец. Па справе прызнаныя чатыры пацярпелыя міліцыянты: участковыя Уладзімір Казлоўскі і Александр Хваленя, супрацоўнікі АМАПу Рахунок і Буднік.\nУ панядзелак, 17 траўня, пракурор Мыслівец заявіў хадайніцтва аб праглядзе запісаў стрымаў Сяргея Ціханоўскага з яго сустрэчы з падпісчыкамі ў Гродне 24 і 28 красавіка. Пракурор сам знайшоў запіс у ютубе, запісаў на дыск і папрасіў далучыць гэта да матэрыялаў справы і вывучыць у залі суда. Адвакаты былі супраць задавальнення хадайніцтва, бо гэта не датычыцца падзеяў 29 траўня і дыск працэсуальна не аформлены, але суддзя Бекушава задаволіла хадайніцтва. У судзе праглядзілі два відэа, дзе выступалі мясцовыя актывісты Мікалай Салянік, Лаўрэнцеў і іншыя гарадзенцы. У гэтым відэа таксама зафіксавана, як Ціханоўскі дарыць гарадзенцам тапак і кажа, што гэта зброя супраць таракана. Таксама ён кажа: "Калі не дазваляюць браць вілы, то бярэм тапкі!" Незнаёмы гарадзенец кажа, што "галоўная задача ў гэты годзе — забіць таракана". Ціханоўскі адказвае, што галоўнае — "вярнуцца да дэмакратычных каштоўнасцяў і выбараў".\nТаксама ў судзе яшчэ раз агласілі пратакол следчага эксперыменту ад 3 чэрвеня 2020 года аб абставінах атрымання цялесных пашкоджанняў капітанам Буднікам. Следчы эскперымент праводзіўся на статыстах РАСК у Гродна. Акрамя гэтага, у судзе зачыталі ліст Лідзіі Ярмошынай ад 23 чэрвеня 2020 года, дзе гаворыцца, што ўсе члены ініцыятыўнай групы Святланы Ціханоўскай атрымалі пасведчанні. У судзе былі зачытаныя два рапарты ўчастковых Казлоўскага і Хвалені ад 29 траўня. Адвакаты пярэчылі, бо гэтыя рапарты не зарэгістраваныя належным чынам у Адзінай кнізе паступлення паведамленняў. Суд не прыняў да ўвагі пярэчанні адвакатаў. На гэтым судовае следства, якое доўжылася пяць месяцаў, скончана. Бакі прыступілі да спрэчак.\nПракурор Мікіта Мыслівец заявіў, што, негледзедзячы на тое, што ніхто з абвінавачаных не прызнае сваёй віны, лічыць, што віна ў судзе траіх фігурантаў "справы Ціханоўскага" па ч. 1 арт. 342, а Кнігі і Разнічэнкі — яшчэ і па арт. 364 Крымінальнага, цалкам даказаная і папрасіў суд пакараць Дзмітрыя Фурманава — двума гадамі калоніі ва ўмовах агульнага рэжыму, Яўгена Разнічэнку — трыма з паловай гадамі калоніі ва ўмовах агульнага рэжыму, Уладзіміра Кнігу — чатырма гадамі калоніі строгага рэжыму. З абвінавачванняў па арт. 364 КК Кнігі і Разнічэнкі выключылі матыў помсты помсты за выкананне службовай дзейнасці.\nУ судзе абвешчаны перапынак да 15 гадзін. Інфармацыя дапаўняецца.\nНагадаем, 27 красавіка ў судзе Ленінскага раёна Гродна агучылі прысуд па крымінальнай справы супраць 38-гадовага кіроўцы аўтадома "Страна для жизни" са Старых Дарог Аляксандра Арановіча. Суддзя Алена Пятрова палічыла віну палітвязня ў здзяйсненні злачынстваў, прадугледжаных ч. 1 арт. 342 і ч. 2 арт. 13 арт. 293 КК, даказанай і пакарала Арановіча шасцю гадамі пазбаўлення волі ва ўмовах узмоцненага рэжыму.\nМаніторынг гэтага судовага працэса вёў праваабаронца Раман Юргель.\nКрыніца: Ад двух да чатырох гадоў калоніі: у Гродне запрасілі пакаранне для трох фігурантаў "справы Ціханоўскага"


Вырываючыся з «Фінскага капкана»: Мемуарная публіцыстыка Мікалая Дзенісевіча | Созвучие\nШто нашаму сучасніку маглі б расказаць такія адрасы, як Хепасуо, Тукса, Аланец..? А між тым яны маюць самае непасрэднае дачыненне да беларускай гісторыі, да гісторыі Беларусі. І даведацца пра гэта можна з кнігі Мікалая ДЗЕНІСЕВІЧА «Фінскі капкан: Успаміны і развагі былога малога вязня фінскага канцлагера» (Финский капкан: воспоминания и размышления бывшего малолетнего узника финского концлагеря, Н. И. Денисевич).\nПатрапіўшы ў Карэлію ў якасці першай хвалі перасяленцаў (1940 – 1941 гг.), сям’я М. Дзенісевіча (а хлопчыку было тады ўсяго дзесяць гадоў) праз невялікі прамежак часу аказалася ў самым эпіцэнтры вайны. Афіцыйна пра свой удзел у вайне Фінляндыя абвясціла 26 чэрвеня 1941 г. «… разам з магутнымі ваеннымі сіламі Германіі, як браты па зброі, адпраўляемся ў крыжовы паход…» Хаця на самай справе ўжо 22 чэрвеня фінскія і нямецкія ваенна-марскія сілы блакіравалі савецкую ваенна-марскую базу на востраве Ханко. У гэты ж дзень разам мініравалі Фінскі заліў. У грабежніцкіх планах тагачасных фінскіх палітыкаў і ваенных было і сумеснае з немцамі знішчэнне Ленінграда, ачышчэнне рускіх тэрыторый, перасяленне на іх з унутраных раёнаў Расіі цвярскіх карэлаў, мардвы, чарамісаў і іншых фіна-вугорскіх народаў.\nКаштоўнасць даследвання Мікалая Дзенісевіча заключаецца і ў тым, што ён падае шырокую гістарычную рэтраспектыву фінска-расійскіх адносін, паказвае вузлавыя іх моманты, пралівае святло на сапраўдныя памкненні Манергейма і яго паплечнікаў. Нельга без хвалявання чытаць і такі раздзел кнігі, як «Фінскі рэжым на акупаванай тэрыторыі Карэла-Фінскай ССР у 1941 – 1944 гг.» Вось што адкрываем у кнізе дасведчанага аўтара: «Нацыянальная палітыка акупантаў на захопленай тэрыторыі Карэліі цалкам адпавядае фашысцкай ідэалогіі фінскіх нацыяналістаў, замешанай на выпеставанай імі ж нянавісці да ўсяго рускага, а таксама імкненню да стварэння рафінаванай Вялікай Фінляндыі, дзе мелі права жыць толькі фіны і асобы фіна-вугорскіх нацыянальнасцяў. Таму блізкія фінам нацыі – карэлы, вепсы і савецкія фіны атрымалі адразу прывілеяваны статус, як будучых паўнапраўных грамадзянаў «Вялікай Фінляндыі». Усё астатняе насельніцтва (галоўным чынам рускія, беларусы, украінцы і інш.) было абвешчана па-за законам і павінна было знікнуць, пакінуць Карэлію назаўсёды. А для вырашэння гэтага пытання па загадзе Манергейма, яно практычна цалкам было заключана ў канцлагеры і турмы. На адносна невялікай захопленай тэрыторыі Карэліі было створана болей за 14 канцлагераў, куды былі закінуты ні ў чым не вінаватыя, галоўным чынам, старыя, жанчыны і дзеці толькі за тое, што не адносіліся да фіна-вугорскіх этнасаў. Гэта быў беспрэцэдэнтны выпадак татальнага генацыду ў адносінах да славянскага насельніцтва. Ніякай ваеннай неабходнасці для стварэння канцлагераў, нават па прызнанні фінскіх даследчыкаў, не існавала».\nІ сам асабіста Мікалай Дзенісевіч прайшоў праз 1004 дні і ночы выпрабаванняў за калючым дротам фінскага канцлагера… Кніга ўжо з-за гэтага, з-за сведчанняў чалавека, які пакутаваў у ліку многіх суайчыннікаў, ды шмат што адчуў на сваёй уласнай скуры і ўбачыў на ўласныя вочы, з’яўляецца выключнай сілы дакументам пра далёкія, а мо і не зусім далёкія часіны. Доктар гістарычных навук А. Літвін яшчэ ў 2006 годзе напісаў пра кнігу вязня і даследчыка наступнае: «… публікацыя працы М.І. Дзенісевіча, сабраных ім успамінаў і дакументаў будзе прадстаўляць неацэнны інтарэс як для гісторыкаў, так і для ўсіх, хто цікавіцца гісторыяй савецка-фінскай вайны, гістарычнымі лёсамі беларускага народа». І далей: «Варта адзначыць таксама вялікі ўклад М. І. Дзенісевіча і яго сястры Г. І. Змушка ў аднаўленне гістарычнай праўды пра вязняў фашысцкіх канцлагераў. Менавіта дзякуючы іх намаганням была ўзноўленна гістарычная справядлівасць у адносінах былых вязняў фінскіх канцлагераў, якія жывуць зараз у Беларусі, якія атрымалі пасведчанні і адпаведныя выплаты з фонда «Узаемаразуменне і прымірэнне».\nНаклад кнігі Мікалая Дзенісевіча «Фінскі капкан…», якая выдадзена мінскім выдавецтвам «Колорград», зусім невялікі – 100 асобнікаў. І шкада, калі кніга не патрапіць хаця б у вядучыя бібліятэкі краіны. Пакуль што выданне можна набыць у сталічнай «Акадэмкнізе».\nДругие материалы в этой категории: « Архіў-музей літаратуры і мастацтва запрашае на анлайн-прэзентацыю кнігі ваенных дзённікаў Традыцыі для будучыні »


16 красавік 2015, 18:43\nУ журналіста Алеся Бузіну маглі страляць з машыны зь беларускімі нумарамі.\nПрэзыдэнт Украіны Пятро Парашэнка запатрабаваў хуткага і празрыстага расследавання забойстваў журналіста Алеся Бузіны і экс-дэпутата Рады, сябра Партыі рэгіёнаў Алега Калашнікава.\nПаводле Парашэнкі, відавочна тое, што гэтыя злачынствы — падзеі аднаго шэрагу, сьвядомая правакацыя, накіраваная на дэстабілізацыю ўнутрыпалітычнай сытуацыі ва Ўкраіне і дыскрэдытацыю палітычнага выбару ўкраінскага народа.\nМесца забойства Бузіны\nАлесь Бузіна, які нядаўна пакінуў пасаду шэф-рэдактара газэты «Сёньня», быў застрэлены ў Кіеве ў чацьвер днём у двары ўласнага дома. Стралялі з машыны. Аўтамабіль шукаюць.\nЯк напісаў у Фэйсбуку дарадца кіраўніка МУС, народны дэпутат Антон Герашчанка, нумары на гэтай машыне «былі латвійскія ці беларускія, але дакладна не ўкраінскія».\nДарадца міністра не выключае, што працягваецца, як ён выказаўся, «адстрэл сьведак па справе Антымайдану».\nАлесь Бузіна быў вядомы сваімі правакацыйнымі украінафобскімі заявамі ў СМІ і публічнымі скандаламі. Ён аўтар кніг «Ваўкалак Тарас Шаўчэнка», «Тайная гісторыя Украіны-Русі», «Уваскрашэньне Маларосіі» і іншых.\nБылы дэпутат парламента Украіны ад Партыі рэгіёнаў Алег Калашнікаў вядомы як адзін з арганізатараў Антымайдану, быў забіты 15 красавіка ўвечары каля пад’езду свайго дома ў Кіеве. Крымінальную справу распачалі па артыкуле «наўмыснае забойства». Міліцыя будзе разглядаць вэрсіі забойства па палітычных матывах, з-за бізнэсу, на глебе асабістай няпрыязі, а таксама забойства з мэтай рабаваньня, перадае РБК.\nСьледзтва не выключае, што за двума гэтымі забойствамі могуць стаяць адны і тыя ж людзі, — паведамляе карэспандэнт Радыё Свабода.\nПрэзыдэнт Расеі Уладзімір Пуцін у чацьвер падчас «прамой лініі» з расейцамі заявіў, што забойства журналіста Бузіны — «гэта ня першае палітычнае забойства» ва Ўкраіне, але ні выканаўцы, ні замоўцы злачынстваў невядомыя, і гэта, як адзначыў расейскі прэзыдэнт, «не заўважаюць ні ў Эўропе, ні ў Паўночнай Амэрыцы».


Студэнты-платнікі, якія працуюць па размеркаванні, атрымалі льготы бюджэтнікаў\nhttps://spring96.org/be/news/30374 2009 2009-11-19T12:09:25+0200 2009-11-19T12:09:25+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/studenty.jpg\nСтудэнты, якія навучаліся за кошт уласных сродкаў і пайшлі працаваць па размеркаванні, зараз могуць карыстацца правамі і льготамі маладога спецыяліста. Раней маладым спецыялістам з'яўляўся толькі студэнт, які прайшоў навучанне за кошт сродкаў бюджэту і быў накіраваны па размеркаванні на першае працоўнае месца.\nАдпаведная прапанова актыву студэнтаў прагучала на папярэдняй сустрэчы з міністрам, пасля чаго было прынята станоўчае рашэнне.\nЯк заўважыў міністр адукацыі Беларусі Аляксандр Радзькоў, шматлікія ідэі, што прагучалі на традыцыйных сустрэчах міністра са студэнтамі, былі рэалізаваны. Так, да прыкладу, ад студэнтаў паступіла прапанова пра тое, каб жыллё ў аграмястэчках мелі права атрымліваць не толькі спецыялісты сельскагаспадарчага профіля, але таксама настаўнікі і лекары.\n- Мы выйшлі з прапановай ва ўрад, і цяпер такое права маюць выпускнікі, якія едуць працаваць на сяло, — паведаміў Радзькоў.\nНагадаем, таксама маладыя спецыялісты маюць права на льготны крэдыт на набыццё хатняй маёмасці і тавараў першай неабходнасці, на матэрыяльную дапамогу з боку працадаўца, на падвышэнне тарыфных акладаў.\nПаводле дадзеных Мінадукацыі, сёлета студэнтамі беларускіх у сталі 90 тыс. чалавек. У дзяржаўныя вну сёлета было залічана 78,8 тыс. студэнтаў, з іх на дзённую форму атрымання адукацыі паступілі 47 тыс. чалавек, у тым ліку 21,8 тыс. — на ўмовах аплаты; у прыватныя вну залічана 11,3 тыс. чалавек, паведамляе БелаПАН.\n19.11.2009 Тэгі: грамадства\nЗатрыманні на выбарчых участках працягваюцца, назіральнікаў адпраўляюць на суткі.\nЗатрымалі начальніцу штаба Святланы Ціханоўскай\nЗатрыманні, вобшукі, міліцыя каля дамоў. Хроніка пераследу актывістаў шостага жніўня\nБХК звярнуўся ў Генпракуратуру па прычыне адмоў ў доступе да назірання за ходам галасавання\nСупраць Аляксандр Буракова-старэйшага арганізавалі правакацыю прама каля РАУС\nФотафакт. Як па пратаколу замест 36 прагаласаваўшых стала 96\nМіліцыя спрабуе затрымаць актывістаў "Моладзевага блока"\nЯк пазбаўляюць акрэдытацый незалежных назіральнікаў


Daihatsu hijet - Агляды лепшых аўтамабіляў\n12-08-2018 Камерцыйныя аўтамабілі\nПапулярныя ў Японіі субкомпактных камерцыйныя аўтамабілі Daihatsu Hijet выпускаюцца для мясцовага рынку ў шматлікіх версіях, якія адрозніваюцца дызайнам, камплектацыяй і прызначэннем. Існуе і экспартны варыянт для Вялікабрытаніі (Extol) і краін АСЕАН.\nФургон Hijet Kombi першага пакалення выпускаўся з 1990 па 1998 год у 60 розных мадыфікацыях. Ён меў бензінавыя рухавікі аб'ёмам 0,660 л: EF-ZS (46 л.з.), EF-GS (44 л.з.), EF-NS (42 л.з.) і EF (40 і 42 л.з. ) і як механічную, так і аўтаматычную трансмісію. Прывад мог быць толькі на заднія колы альбо поўны.\nБартавы грузавічок Hijet Truck выпускаецца з 1991 года. Да 1998 года выраблялася 40 мадыфікацый гэтай машыны. На аўтамабіль ўсталёўвалі рухавікі 0,66 л EF (38 л.з.), EF-GS (44 л.з.) і EF-NS (42 л.з.). Маторы агрэгаціраваліся з МКП або АКП, прывад - на заднія колы або поўны.\nЛік разнавіднасцяў пікапа Hijet Truck другога і трэцяга пакаленняў дасягае ашаламляльнай велічыні - 85 версій. Лінейка рухавікоў, усталёўваных на гэтую мадэль ўключае ў сябе 0,66-літровыя бензінавыя EF-SE (43 л.з. і 45 л.з.) і EF-VE (48 л.с., 50 л.с. і 53 л.з.).\nФургон Hijet Kombi другога пакалення вырабляўся з 1999 па 2004 год і канструктыўна мала чым адрозніваўся ад папярэдніка. На яго ўсталёўвалі 0,66-літровыя маторы: EF-VE (48 л.с., 50 л.с. і 53 л.з.), EF-SE (43 л.з. і 45 л.з.) і EF-DET (64 л.з.).\nГрузавы універсал, які выпускаецца з ліпеня 2001 года, абсталяваны 4-цыліндравым 16-затамкавым рухавіком K3-VE (90 л.з. і 92 л.з.) аб'ёмам 1,3 л з двума размеркавальнымі валамі. Характэрнай асаблівасцю, галоўны яго годнасцю можна лічыць вялікае па аб'ёме багажнае аддзяленне. Вышыня праёму задняй грузавы дзверы складае больш за 1 метр, а шырыня - 1,2 метра. Гэта лепшыя паказчыкі ў дадзеным класе машын. Грузападымальнасць - 400 кг. Аўтамабіль разлічаны на два пасадкавых месца, хоць у выпадку неабходнасці можа змясціць 5 чалавек.\nМашына абсталёўваецца 5-ступеністай ручной або 4-ступеністай аўтаматычнай каробкай перадач з рычагом, усталяваным на рулявой калонцы. Магчымы варыянт з поўным прывадам тыпу Full time. Мадэль дастаткова манеўранасць і мае малы радыус павароту - 4.4 метра. Налічваецца 8 мадыфікацый гэтай мадэлі.\nСа снежня 2004 года пачаліся продажу мадэрнізаваных версій фургонаў Hijet Kombi і пікапаў Hijet Truck бягучага пакалення з новым афармленнем пярэдняй часткі, больш поўнай базавай камплектацыяй і палепшаным дызайнам інтэр'еру. На іх усталёўваюць рухавікі EF-VE аб'ёмам 0,659 л (50 л.з., 69 Нм) і турбонаддувный EF-DET (64 л.с., 103 Нм).\nHijet Kombi налічвае 25 мадыфікацый. Так, версія Daihatsu Hijet 660 cargo special high roof мае габарыты 5-дзвярны 4-мясцовага кузава 3395/1475/1875 мм пры колавай базе 2450 мм, падрыхтаваную масу 910 кг і клірэнс 160 мм.\nБазавае абсталяванне ўключае гідраўзмацняльнік руля, цэнтральны замак, таніраванае шкла, кандыцыянер, дадатковы стоп-сігнал, ўзмацняльнік калянасці ў дзвярах; у якасці опцыі - 2ПБ, ABS, дапаможная сістэма тармажэння, магнітола.\nНа гэты аўтамабіль усталёўваюць 3-цыліндравыя 12-затамкавыя 0,659-літровы рухавікі EF-VE (з 4АКП) і EF-SE (з 5МКП); яны маюць магутнасць 53 л.с. / 7000 аб і развіваюць 63 Нм крутоўнага моманту (пры 4000 аб).\nСярэдні расход бензіну АІ-92 6,4 л на 100 км.\nПярэдняя падвеска незалежная з амартызацыйных стойкамі тыпу Макферсан і шрубавымі спружынамі, задняя полунезависимая двухрычажная з шрубавымі спружынамі.\nТып рулявога кіравання шасцярня-рэйка, мінімальны радыус развароту 4,2 м. Перадпакоі тормазы дыскавыя, заднія - барабанныя. Стандартны памер шын 145R12-6PRLT.\nПашыраючы асартымент сваёй прадукцыі, кампанія Daihatsu прапануе шасі з кабінай HiJet, прызначанае для ўстаноўкі на яго адмысловых кузаваў і надбудоў. Сярод іх варта адзначыць самазвал з задняй разгрузкай, мініятурны смеццявоз з бункернай кузавам і сістэмай перакульвання, а таксама шасі з кабінай HiJet, абсталяванае 10-метровай высоўны лесвіцай.\nПредыдущаяAlfa romeo spider


Канвертаваць MaxCoins (MAX) і Туркменістан манатаў (TMT) : Калькулятар абменнага курсу\nMaxCoin (MAX) і Туркменскі манат (TMT) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта MaxCoin і Туркменскі манат пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 8 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад MaxCoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Туркменскі манат валюты па змаўчанні. Націсніце на Туркменістан манатаў або MaxCoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe MaxCoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Туркменскі манат гэта валюта, у Туркменістан (ТМ, TKM). Сімвал MAX можа быць запісаная MAX. Туркменскі манат дзеліцца на 100 tenga. Абменнага курсу the MaxCoin Апошняе абнаўленне 4 снежань 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Туркменскі манат Апошняе абнаўленне 8 красавік 2020 ад Yahoo Finance. MAX каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. TMT каэфіцыент мае 3 ўважаецца лічбаў.


Галоўная ➠ Розны ➠ Краснаярскія лекары правялі аперацыю на адкрытым мозгу чалавека\nАпублікавана 29.06.2011 10:48\nУ адной з краснаярскага бальніц лекарамі была праведзена унікальная аперацыя, вынікі якой сталі яшчэ адным крокам на шляху да мадэрнізацыі і ўдасканалення тэхналагічных сродкаў.\nПа словах аўтара хірургічнага ўмяшання, яму ўдалося ажыццявіць складаную працэдуру на мозгу чалавека. Паведамляецца, што ўзрост пацыента склаў 40 гадоў. Як заяўляюць медыкі, дадзены тып аперацыі лічыцца абсалютна новым. Справа ў тым, што лекары рызыкнулі праапераваць пухліна ў адкрытым участку цэнтральнага аддзела нервовай сістэмы прадстаўніка моцнага полу.\nВарта заўважыць, што да нядаўняга часу магчымасці спецыялістаў, якія тычацца рэалізацыі небяспечнай працэдуры, былі закрытай тэмай для абмеркавання. З-за падвышанай верагоднасці смяротных зыходаў, навукоўцы не рызыкавалі праводзіць такога роду аперацыі. Аднак, даследнікі з Расійскай Федэрацыі змаглі не толькі ажыццявіць хірургічнае ўмяшанне, але і абвергнуць небяспека дадзенай тэрапіі. У прыватнасці, Андрэй Народаў і Яўген Ерахтин вырашылі дапамагчы мужчыну, які меў злаякасную пухліну ў даўгаватым аддзеле галаўнога мозгу.\nЗ-за хуткага павелічэння памераў анкалогіі, вядучыя нейрахірургі і прафесара рэалізавалі складаную, але жыццёва-неабходную аперацыю. Па словах лекараў, вынік, атрыманы пасля працэдуры, парадаваў не толькі хворага, але і каманду медыкаў.\nПсіхолагі назвалі галоўную прычыну мужчынскі няслушнасці\nПасля здарэння ў школе масквы да псіхолагаў паступіла 40 званкоў


Колькі сёлета каштуе развітацца са школай — Медиа-Полесье — новости и реклама Пинска, Лунинца, Столина\n31 октября 2020, суббота07:13\nКолькі сёлета каштуе развітацца са школай\nЯна Кустава, майстэрня «ПРОФІль»\n20 апреля 2012, 13:00\nЗатраты на школьны баль у гэтым годзе абяцаюць пабіць усе папярэднія рэкорды.\nКошты сягаюць у неба\nХутка краіна атрымае чарговых выпускнікоў сярэдніх навучальных устаноў. Развітанне са школай ці ліцэем — гэта не толькі апошні званок і экзамены, але і развітальны выпускны баль, адна з самых кранальных урачыстасцей у жыцці кожнага чалавека. Праўда, для таго каб мерапрыемства сапраўды стала запамінальным, бацькам давядзецца раскашэліцца на кругленькую суму. Колькі сёлета будзе каштаваць свята развітання са школай? Паспрабуем палічыць хаця б прыблізна.\nСукенка і касцюм\nПаколькі для дзяўчыны выпускны вечар — гэта як першы баль Наташы Растовай, то, безумоўна, хочацца быць чароўнай. Сярэдняя цана вячэрняга ўбору вагаецца ад 300 да 800 тысяч рублёў. За гэтыя грошы можна набыць практычны варыянт, які і пасля выпускнога можна будзе апрануць яшчэ на некалькі святочных мерапрыемстваў. Але можна і «шыкануць» (чаго вельмі хочацца), патраціўшы на ўбор больш за мільён.\nЮнакам прасцей. Іх выдаткі на вопратку не такія вялікія. На рынку мужчынскую двойку можна набыць за 600 тысяч, брэндавы касцюм у краме каштуе каля мільёна. Кашуля з гальштукам «пацягнуць» яшчэ тысяч на 250 як мінімум.\nЯк правіла, прыдатнага да выпускнога ўбору абутку ў гардэробе ні ў дзяўчат, ні ў хлопцаў не знаходзіцца. Нават калі нешта і падыдзе, то мала каму захочацца прыходзіць на баль у старых туфліках. Таму рыхтуйцеся: цана на прыстойны абутак «стартуе» ад 400 000 і сягае ў завоблачную далеч.\nКалі вы не хочаце пайсці на баль з традыцыйным «хвастом» або валасамі а-ля «не паспела накруціць», то запісвацца да цырульніка трэба загадзя з улікам таго, што ўсе выпускныя праходзяць у адзін дзень, і час цырульнікаў бліжэй ды выпускнога распісаны па хвілінах. Правераны варыянт — лепш запісвацца за месяц. Работа майстра каштуе (прынамсі, цяпер) не менш як 80 000. Пастрыгчы, пафарбаваць, падраўнаваць валасы да ўкладкі таксама трэба загадзя — гэта яшчэ ад 50 000 да 100 000 рублёў.\nПа гэтым пункце выдаткаў маладыя людзі ў выйгрышы: паслугі мужчынскага цырульніка каштуюць у большасці цырулень максімум 40 000.\nБукеты з жывых кветак сёння прадаюцца як творы мастацтва — па-іншаму проста немагчыма растлумачыць кошты на іх. Адна ружа — 30—60 тысяч. Складаныя кампазіцыі з лілей, палявых кветак, хрызантэм і вяргіняў абыдуцца да 150 000. Кошык з кветкамі каштуе да 300 000 рублёў.\nЯкасць сённяшніх выпускных альбомаў вымушае жадаць лепшага. Атрымаўшы доўгачаканы «твор» на рукі, некаторыя выпускнікі нават не хочуць хваліцца такім шэдэўрам. Так што прапаноўваю рабіць заказ толькі ў правераных майстроў. Кошт альбомаў залежыць ад колькасці разваротаў і памеру старонак і складае ў сярэднім 25—30 долараў.\nВыпускныя стужкі — не простае ўпрыгажэнне, а знак заканчэння чарговага этапу ў жыцці, аптымальны спосаб для таго, каб вылучыць выпускнікоў сярод вялікай колькасці настаўнікаў, бацькоў і сваякоў. І гэты сімвал пераходу з дзяцінства ў сталае жыццё сёння каштуе не менш як 20 000. І гэта не кветкі, якія загадзя не купіш. Таму раю паспяшацца, каб потым зэканоміць.\nГалоўны артыкул выдаткаў — арганізацыя непасрэдна самога выпускнога вечару. Тут няма адзіных крытэрыяў. Усё залежыць ад густу і фантазіі вучняў і, вядома, ад матэрыяльных магчымасцей іх бацькоў. Варыянтаў правядзення выпускнога балю шмат. Як паказвае вопыт папярэдніх выпускаў, некаторыя абмяжоўваюцца простым застоллем у школе і трацяцца толькі на закупку прадуктаў (ад 30 000 і больш з чалавека).\nАплата святочнага меню і арэнды будынка для правядзення выпускнога вечара ў кафэ-бары-рэстаране на момант напісання гэтага матэрыялу складала 60, 80,150, 250 тысяч з чалавека. У залежнасці ад рэгіена краіны і класа ўстановы грамадскага харчавання.\nДавядзецца таксама «скінуцца» і на афармленне памяшкання: шарыкі, званочкі, паштоўкі, папкі выпускнікоў. Гэты артыкул, калі без празмернасцей, складзе 20 000 з чалавека. А здымка выпускнога на DVD? Гэта яшчэ плюс 35—40 у.а. Але на гэтым можна зэканоміць, калі бацькі будуць здымаць сваіх дзяцей самі.\nЯны заўсёды ўзнікаюць досыць нечакана і даволі адчувальныя для сямейнага бюджэту. Ну, напрыклад, бацькі выпускніка ці выпускніцы хочуць у сямейным коле адзначыць заканчэнне ім ці ёй школы (ліцэя) і накрыць адпаведна «паляну». А гэта ад 500 000 і больш.\nПасля заканчэння выпускнога вечару маладыя людзі дружна захочуць яго прадоўжыць дзе-небудзь у боўлінг-клубе або згуляць у більярд, што будзе каштаваць недзе 150—300 тысяч рублёў.\nВыпускніца таксама вельмі пажадае набыць ды выпускнога адмысловы пярсцёнак, завушніцы ці ланцужок. Тут артыкулы трат абсалютна непрадказальныя.\nПалічыўшы выдаткі, можна схапіцца за сэрца, выпіць настойку валяр’яну і заклікаць да неба: ну дзе ж тое поле цудаў, на якім можна сабраць столькі грошай?! У залежнасці ад магчымасцей выпускныя вечары абыдуцца 4—5 мільёнаў рублёў і больш.\nЗ мінулагодняга вопыту\nАб тым, у якія сумы вылілася арганізацыя выпускнога для дачкі ў мінулым годзе, са мной падзялілася лунінчанка Святлана Фёдараўна Мікітчук: «Выдаткі на выпускны былі крыху меншыя, чым у астатніх аднакласнікаў дачкі, бо рэчы мы куплялі ў асноўным ва Украіне, дзе ўсё на палову таннейшае. Увесь жа выпускны нам абышоўся каля 1 200 000».\nАднак гэта было яшчэ да дэвальвацыі, пры стабільным курсе долара. Вось і лічыце.\nАле майце на ўвазе: для вашага сямнаццацігадовага дзіцяці, якое фактычна ўступае ў дарослае жыцце, выпускны вечар — бадай, самая галоўная падзея ў жыцці…\nЛюдміла Буканчук, маці двух хлопчыкаў 10 і 14 год:\n— Мяне ў гэтай сітуацыі абураюць не кошты, а сам факт падрыхтоўкі да выпускнога як да апошняга дня ў жыцці. Так, я згодная, што выпускны баль для старшакласнікаў — падзея, але менавіта мы, дарослыя, ператварылі яе ў нейкі ажыятаж вакол адзення, упрыгажэнняў і рэстаранаў. Менавіта мы пачынаем рыхтаваць сваіх дзяцей да «самага галоўнага свята» яшчэ з дзіцячага сада. Заканчваеш наведваць старшую групу ў садку — абавязкова адсвяткуеш! Прычым пагуляць табе давядзецца не толькі на звыклым ранішніку: бацькі збяруцца загадзя і абмяркуюць, якое кафэ ці клуб выбраць для забаў, каб і дыскатэка была, і боўлінг, і бацькам можна было шампанскага выпіць. Ты яшчэ зусім маленькі? Нічога страшнага — у боўлінгу для цябе знойдуцца шары патрэбнага памеру. Хлопчыкам, зноў жа пагаджуся, і тут прасцей — знайсці джынсы і стыльную майку ў гардэробе сучаснага маленькага дэндзі будзе нескладана. Ну а дзяўчынкам маці набудуць першыя бальныя сукенкі даўжынёй да падлогі, балазе, выбар іх у крамах і на рынках сёння багаты. Кошты, канечне, палохаюць, але чаго не зробішь дзеля дзіцяці?!\nМіж тым мала хто з бацькоў задумваецца аб тым, ці зручна будзе іх дачушцы танчыць на дыскатэцы, ды і на ранішніку таксама, у такім доўгім уборы (які да таго ж часам купляецца з так званым запасам — каб хапіла на некалькі гадоў). Маленькія ж прынцэсы ацэняць сукенку ці спадніцу з блузкай ужо толькі падчас самога свята, калі паглядзяць навокал і заўважаць, што ў нечым падобным прыйшлі і іх сяброўкі. І зусім ніякавата адчуюць сябе тыя малышкі, бацькі якіх не прытрымаліся агульнай традыцыі і не набылі бліскучую пышную сукенку…\nА потым будзе пачатковая школа, і сітуацыя паўторыцца. І грошай таксама спатрэбіцца нямала: ужо на першым бацькоўскім сходзе настаўніца папярэдзіць бацькоў чацвёртакласнікаў аб тым, што ў іх школе прынята дарыць падарункі… школе. Чуеце, як гэта гучыць — «прынята дарыць»? І бацькі ўсе пачнуць ківаць галовамі ў знак згоды, бо паціху ўжо прывыклі дарыць падарункі па патрабаванні, а не з асабістага жадання. Акрамя гэтага, на працягу ўсяго навучальнага года будуць збірацца грошы з мам і татаў на кветкі ўсёй адміністрацыі і, безумоўна, на падарункі да ўсіх свят для першай настаўніцы — на Дзень настаўніка, Новы год, 8 Сакавіка і, канечне, на дзень нараджэння педагога. Банальная падпіска на часопіс «Пачатковая школа» ў якасці падарунка тут ужо не пройдзе. Кветкі, цукеркі, кава/чай, камп’ютарныя гаджэты, сертыфікат на пакупкі ў якой-небудзь буйной краме на значную суму — вось няпоўны пералік магчымых «радасцей». Безумоўна, выдаткі на «весялуху» ў кафэ на выпускны пасля 4 класа праходзяць асобным артыкулам. Калі ж вы адмовіцеся, то станеце ворагам № 1 для астатніх бацькоў-«калег»…\nТаму не варта здзіўляцца вялікім грашовым сумам напярэдадні выпускных у сярэдняй школе. Бацькі заўсёды знойдуць грошы, для таго каб задаволіць свае ўнутраныя патрэбы, якія яны пастараліся ўжо трывала перадаць сваім дзецям. І апошнія лічаць цалкам нармальным, развітваючыся са школай, сядзець за адным сталом з дарослымі, прычым далёка не «салодкім сталом», як у дзяцінстве. Дзяцінства сапраўды заканчваецца для нашых дзяцей у 16 гадоў, у той момант, калі бацька ўласнаруч налівае і працягвае сыну чарку ці дачцэ — бакал з віном, а потым усе разам, ледзь трымаючыся на нагах, сустракаюць світанне…


У НАН Беларусі адбылося пасяджэнне Тэхнічнага кансультацыйнага савета НАН Беларусі і кампаніі LG Electronics Inc.\n21-22 верасня 2017 года ў НАН Беларусі адбылося пасяджэнне Тэхнічнага кансультацыйнага савета НАН Беларусі і кампаніі LG Electronics Inc. У мерапрыемстве прыняла ўдзел прадстаўнічая дэлегацыя спецыялістаў і экспертаў кампаніі на чале з Першым віцэ-прэзідэнтам кампаніі LG Electronics Inc., дырэктарам Інстытута перадавых матэрыялаў і прылад LG (MDARI) сп-ром Лі Чжон Су.\nНа пасяджэнні былі разгледжаны вынікі супрацоўніцтва навуковых арганізацый НАН Беларусі і Кампаніі LG Electronics Inc. У ходзе тэхнічнага семінара былі заслуханыя даклады прадстаўнікоў навуковых арганізацый Акадэміі навук.\nУ цяперашні час вучонымі НАН Беларусі і спецыялістамі LG Electronics Inc выконваюцца чатыры праекты ў галіне новых матэрыялаў, сістэм ахалоджвання (цепламасаабмену), а таксама зялёных тэхналогій. Пасля экспертнага заключэння будуць вызначаны новыя напрамкі сумесных даследаванняў.\nПасяджэнне Тэхнічнага кансультацыйнага савета НАН Беларусі і Кампаніі LG Electronics Inc., а таксама тэхнічны семінар адбыліся 21 - 22 верасня 2017 года ў рамках Пагаднення паміж НАН Беларусі і кампаніяй LG Electronics Inc аб стварэнні Тэхнічнага кансультацыйнага савета. Згодна з дакументам, бакі павінны праводзіць сумесныя пасяджэнні Тэхнічнага Кансультацыйнага савета не радзей чым адзін раз у год для абмеркавання навуковых даследаванняў (праектаў), якія будуць праводзіцца ў рамках Пагаднення, або для абмену агульнай інфармацыяй па розных пытаннях, якія ўяўляюць цікавасць для Бакоў.\nТэхнічны Кансультацыйны савет вызначае пералік Праектаў, якія падлягаюць рэалізацыі. З беларускага боку ў склад Тэхнічнага кансультацыйнага савета ўваходзяць вядучыя вучоныя НАН Беларусі, вышэйшых навучальных устаноў і навуковых арганізацый краіны.\nКампанія LG Electronics Inc. - паўднёвакарэйская кампанія, адзін з найбуйнейшых сусветных вытворцаў спажывецкай высокатэхналагічнай электронікі, бытавой тэхнікі і звязаных з імі прадуктаў. Уваходзіць у склад кангламерату LG Group. Галоўны офіс кампаніі LG Electronics знаходзіцца ў Сеуле, 120 прадстаўніцтваў кампаніі адкрыты ў 95 краінах.


Галоўная » Навіны беларускага замежжа » Аргкамітэт „Глінянага Вялеса” пераносіць імпрэзу ўганаравання на канец лета\nАргкамітэт найстарэйшай беларускай незалежнай літаратурнай прэміі “Гліняны Вялес” не парушыў сваю традыцыю і ў сакавіку назваў імя свайго лаўрэата. Ім стаў празаік з Беласточчыны Міхал Андрасюк за кнігу “Поўня”.\nСтаршыня арганізацыйнага камітэту літаратурнай прэміі Алесь Аркуш сказаў, што было вельмі складана сёлета вызначыць лаўрэата.\n– Сёлета арганізацыйнаму камітэту літаратурнай прэміі “Гліняны Вялес” было складана вызначыцца з сваім лаўрэатам, бо як ніколі быў вельмі моцны шорт-ліст. Сёлета ў шорт-ліст патрапіла сем кніг. Сярод іх. Валянціна Аксак “Кава ў арліным гняздзе”. Гэта найноўшыя вершы паэткі. Леанід Дранько-Майсюк “…Усе бачылі нястачу віна…”. Апошнім часам Леанід Дранько-Майсюк пачаў пісаць дакументальныя кнігі пра дзеячоў беларускага адраджэння 20-30 гадоў, пераважна звязаных з Вільняй. Гэтая кніга прысвечана славутаму беларускаму ксяндзу, выдаўцы, гісторыку, публіцысту Адаму Станкевічу. Зборнік вершаў Ігара Кулікова “Храм ракі”. Ігар Кулікоў вядомы перакладчык літаратуры Індыі, у тым ліку і духоўных кніг. Кніга Анхелы Эспіносы Руіс “Калер крылаў”. Гэта паэтка з Гішпаніі, якая піша вершы па-беларуску. Кнігу ёй выдалі як узнагароду за лаўрэацтва прэміі Міхася Стральцова. Зборнік прозы Уладзіміра Сцяпана “Хвалі”. Доўгі час Уладзімір Сцяпан не выдаваў сваіх кніг прозы. Гэтую кнігу чакалі. Сапраўды кніга моцная і цікавая. Кніга Макса Шчура “Кінараман”. Макс Шчур лаўрэат прэміі імя Ежы Гедройца. Вельмі цікавы аўтар. Жыве ў Чэхіі. Як на маю думку, гэта адна з найлепшых ягоных кніг. Таксама ў шорт-лісце была кніга Міхала Андрасюка “Поўня”.\nНайбольш сяброў аргкамітэта прэміі, якія выступаюць у якасьці журы, уразіла кніга Міхала Андрасюка. Больш за ўсё мы яе абмяркоўвалі, дзяліліся сваімі ўражаннямі. Кніга таксама вельмі цёпла была прынятая беларускім чытачом і крытыкамі. Міхал Андрасюк атрымаў летась другую прэмію ўзнагароды Гедройца. Шмат выйшла рэцэнзіяў у перыядычным друку. Таму такое было прынятае рашэнне – наш сёлетні лаўрэта Міхал Андрасюк.\nЛетась мы пазнёміліся з гаспадаром аграсядзібы “Запаветны востраў” Аляксандрам Цвіркам. Я дамовіўся з ім, што было б цікава зрабіць уганараванне нашай прэміяй менавіта на гэтай аграсядзібе на Глыбоччыне. Справа ў тым, што навакольныя аграсядзібы, якія паўсталі вакол возера Іпуць, аб’ядналіся ў такую супольнасць, якая называецца “Вялесаў шлях”. Было б знакава, было б цікава і было б адметна прэмію “Гліняны Вялес” уручыць на “Вялесавым шляху”. Але з-за падзеяў з пандэміяй каронавіруса ўзнікаюць праблемы. Мы планавалі гэтае ўганаванне на травень. Але выглядае, што тавень яшчэ будзе складаным месяцам. І таму сваю ўрачыстаць мы будзем пераносіць на лета, відаць, на канец лета, а магчыма нават і на восень.\nЛітаратурная прэмія “Гліняны Вялес” была заснаваная ў 1993 годзе Таварыствам Вольных Літаратараў. Яна даецца за лепшую беларускамоўную мастацкую кнігу. У розныя гады лаўрэатамі прэміі станавіліся: Алесь Разанаў, Уладзімір Арлоў, Уладзімір Някляеў, Андрэй Федарэнка, Віктар Казько, Сяргей Дубавец, Валянцін Акудовіч, Барыс Пятровіч і інш. Стаць лаўрэатам прэміі можна толькі аднойчы.