Першыя ў рэспубліцы — Новости Кличевщины\nЛыжнікі ДЛГУ «Клічаўскі лясгас» на нядаўняй ХІХ абласной зімовай галіновай спартакіядзе прадпрыемстваў лясной гаспадаркі ў чарговы раз пацвердзілі тытул чэмпіёнаў. Сёлета спаборніцтвы праходзілі на базе Чавускага лясгаса ў спартыўным цэнтры «Рудэя». У іх удзельнічалі 13 каманд з лясгасаў Магілёўшчыны.\nУ першы дзень на лыжнай трасе спартсмены выступалі ў асабістым заліку, на другі – прай-\nУ саставе каманды клічаўскага лясгаса – станочнікі дрэваапрацоўчых станкоў лесапункта Сяргей Акуліч, Іван Сушко і Марыя Гузава, эканаміст Кацярына Ачыновіч, ляснік бёрдаўскага лясніцтва, інструктар па спорце Васіль Шамаль, вальшчык лесу бацэвіцкага лясніцтва Андрэй Каранкевіч, намеснік дырэктара лясгаса па ідэалагічнай рабоце Святлана Чарэйчык.\nВялікую колькасць ачкоў камандзе, як і на ўсіх спаборніцтвах, прынеслі нашы прызнаныя лыжнікі Сяргей Акуліч і Кацярына Ачыновіч, якія ў асабістым заліку занялі першыя месцы. Рэзультатыўна выступіла Марына Гузава, хоць і ўпершыню ўдзельнічала ў такіх спаборніцтвах.\nУ мужчынскай эстафеце нашы спартсмены прадэманстравалі высокае майстэрства, волю да перамогі і сталі лідарамі. У жаночай эстафеце ў нас другое месца. У выніку ўпартай барацьбы клічаўляне заваявалі першае агульнакаманднае месца.\nАрганізатары спаборніцтваў – Магілёўскае ДВЛГА і абкам прафсаюза работнікаў лесу – узнагародзілі каманду ДЛГУ «Клічаўскі лясгас» Дыпломам і Кубкам спартакіяды.\nУ апошнія дні студзеня трое спартсменаў прадпрыемства ў складзе зборнай каманды Магілёўскага ДВЛГА выступілі ў спаборніцтвах рэспубліканскай зімовай спартакіяды работнікаў лясной гаспадаркі, якія прайшлі ў лыжна-біятлонным комплексе «Заячая паляна» пад Лагойскам.\nІ зноў нашы землякі пакарылі лыжную трасу. У асабістым заліку Сяргей Акуліч у сваёй узроставай катэгорыі абышоў усіх сапернікаў і заняў 1-е месца, у Кацярыны Ачыновіч – 2-е месца. «Вікторыя» заваявана! Каманда Магілёўскага ДВЛГА заняла вышэйшую ступеньку п’едсталу гонару рэспубліканскай зімовай галіновай спартакіяды.\nСвятлана ЧАРЭЙЧЫК, намеснік дырэктара па\nPrevious Previous post: Славы гэтыя працавітыя людзі не шукалі, яна іх знаходзіла сама\nNext Next post: Поинтересовались у кличевлян о том, как они спасаются от холода


Публікацыі па тэме «смяротнасць» | Новы Час\nЧарговыя афіцыйныя звесткі Міністэрства аховы здароўя аб пандэміі ў краіне.\nПлюс 1371, мінус 9. Апублікаваныя сутачныя звесткі пра колькасць захварэлых і памерлых ад каронавіруса\nЧарговая статыстыка ад Міністэрства аховы здароўя апублікаваная ў тэлеграм-канале ведамства.\n«Я на планёрках чула, што будзе 9 красавіка». Калі апублікуюць дадзеныя па смяротнасці за 2020 год?\nБелстат у красавіку 2021 года планаваў апублікаваць свежыя паказчыкі смяротнасці ў Мінску і рэгіёнах Беларусі. Такі анонс утрымліваўся ў календары карыстальніка на афіцыйным сайце нацыянальна статыстычнага камітэта, дзе можна паглядзець дату выхаду статыстычных дадзеных. Аднак у канцы сакавіка інфармацыя аб публікацыі дадзеных па паказчыках смяротнасці знікла.\nПа афіцыйных дадзеных, у Беларусі першы пацыент з каронавірусам памёр у ноч на 31 сакавіка 2020-га. Прамежкавыя вынікі пандэміі лагічна было б пачаць з колькасці суайчыннікаў, якіх мы страцілі з-за новай хваробы. Аднак да гэтага часу няма нават прыблізнага адказу на гэтае пытанне, заўважае «Салідарнасць».\nПлюс 876, мінус 9. Афіцыйныя сутачная статыстыка COVID-19 у Беларусі\nЗа суткі ў краіне зарэгістраваныя 876 пацыентаў з COVID-19, выпісаныя 735 пацыентаў, паведамляе Міністэрства аховы здароўя ў сваім тэлеграм-канале.\nКолькасць перахварэлых на ковід у краіне, паводле афіцыйных дадзеных, набліжаецца да 300 тысяч.\nМіністэрства аховы здароўя Беларусі апублікавала афіцыйную статыстыку па каранавірусе на 27 лютага.\n«Нахлусілі ў 14,3 разы». Беларусь заняла 2-е месца ў свеце ў «рэйтынгу хлусні» адносна статыстыкі COVID-19\nПра гэта распавёў у эфіры «Рэха Масквы» вядомы расійскій журналіст Сяргей Пархоменка. На першым месцы — Узбекістан.\nМініздароўя ў 15 разоў прыніжае звесткі аб смяротнасці ад COVID-19 у Беларусі?\nТакія дадзеныя атрымалі навукоўцы Ізраіля і Германіі, правёўшы даследаванне смяротнасці ад каронавіруса.\nЯк мінімум у некалькіх раёнах Беларусі ў 2020-м смяротнасць заўважна вырасла. «Еўрарадыё» знайшло звесткі загсаў па Расонскім, Валожынскім і Мастоўскім раёнах.\n«Белыя халаты»: У Беларусі ад COVID-19 памерлі 94 медыка\nТэлеграм-канал медыкаў «Белыя халаты. News» апублікаваў спіс беларускіх медычных работнікаў, якія памерлі ў выніку пандэміі каронавірусу.\nНавукоўцы распрацавалі калькулятар верагоднасці смерці ад COVID-19\nКалькулятар верагоднасці смерці ў выпадку заражэння каронавіруснай інфекцыяй распрацавалі польскія навукоўцы.\nЯк паміраюць праз алкаголь у постсавецкіх краінах\nПа рэгіёнах злоўжыванне алкаголем са смяротным зыходам моцна адрозніваецца, паказала даследаванне ў Еўрапейскай частцы Расіі, а таксама Беларусі, Літве і Польшчы.\nКолькасць самагубстваў у Расіі перавысіла лік ахвяраў ДТЗ\nУ 2015 годзе ад самагубстваў загінула больш расійцаў, чым у выніку дарожна-транспартных здарэнняў. Пра гэта сведчаць звесткі апублікаванага Расстатам штомесячнага дакладу «Сацыяльна-эканамічнае становішча ў Расіі».


Уладзімір Дубоўка: Ён і пра яго > Кнігарня "Галіяфы"\nДубоўка Уладзімір: Ён і пра яго\nДакументальная біяграфія выбітнога беларускагя паэта Уладзіміра Дубоўкі (1900-1976) складаецца з аўтабіяграфічнай прозы, успамінаў сучаснікаў, лістоў, архіўных дакументаў, сабраных з шырокага кола і дадзеных у храналагічнай паслядоўнасці. Значная частка матэрыялаў і дакументаў друкуецца ўпершыню.\nУкладанне, прадмова і каментары — Ганна Севярынец\nСерыя «Беларуская мемуарная бібліятэка».\nЖанр Біяграфічная проза\nСерыя Беларуская мемуарная бібліятэка\nУкладальнне, прадмова, каментар Ганна Севярынец\nКолькасць старонак 540 с.: іл.\nПамеры 130×176 мм\nКатэгорыі: Дакументальная, Лімарыус, Нон-фікшн, Спецыяльная літаратура, Усе кнігі.\nУладзімір Дубоўка – паэт, які таксама, як і Томаш Грыб, практычна забыты сучаснікамі. Яго імя толькі мімаходзь згадваецца ў школьнай праграме, хоць ён аказаў значны ўплыў на творчасць многіх беларускіх паэтаў. Ды і наогул на развіццё ўсёй беларускай літаратуры.\nУ кнігу ўвайшлі ўспаміны, дакументы і перапіскі Дубоўкі, размешчаныя ў храналагічнай паслядоўнасці. Гэта самы значны праца, прысвечаны жыццю і творчасці паэта. Складальнікам зборніка была Ганна Севярынец. Дарэчы, спонсарскую дапамогу ў выданні кнігі аказала Святлана Алексіевіч.\nВыгнаны патрыцый: Кніга пра Міхася Стральцова\n12.50 руб. У кошык\nЛявон Савёнак. Галасы Айчыны\nЗапруднік Янка. Па гарачых слядах мінуўшчыны: мае лісты 1952-1959 гг.\n14.00 руб. У кошык\nДудзіцкі Уладзімір. Галасы Айчыны


На кожным участку\nЗаўтра, 25 красавіка, у рэспубліцы адбудуцца выбары дэпутатаў мясцовых саветаў дэпутатаў краіны. Сярод кандыдатаў у дэпутаты, натуральна, — немалая колькасць работнікаў культуры, бо яны, па вызначэнні, — адны з найбольш актыўных у грамадскім жыцці сваёй мясцовасці, штодня працуюць з людзьмі і з’яўляюцца дасведчанымі рэалізатарамі дзяржаўнай палітыкі ў паўсядзённай дзейнасці.\nСёння, 24 красавіка, cуботнік будзе віраваць у сталіцы. Па словах гендырэктара УП “Мінскзеленбуд” Ігара Кушнярэвіча, у межах вуліцы Арлоўскай і праспекта Пераможцаў закладваецца парк “Беларусь”: тут высаджваецца гай са 150 дрэў трох парод — ясеня, арабіны і вяза.\nАдкрыты маладзёжны конкурс на стварэнне сцэнарыяў дакументальных фільмаў, сацыяльных ролікаў, прысвечаных нацыянальнай тэматыцы, аб’яўляе Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь.\nДнямі Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь прыняло рашэнне аб стварэнні Рэспубліканскага рэстаўрацыйнага савета па культурных каштоўнасцях.\nПраграма Дзён культуры\n21 красавіка ў Міністэрстве культуры Рэспублікі Беларусь адбылася сустрэча міністра культуры Паўла Латушкі і Надзвычайнага і Паўнамоцнага Пасла Сірыйскай Арабскай Рэспублікі ў Рэспубліцы Беларусь Фарука Таха.\nПрэзідэнт нашай краіны Аляксандр Лукашэнка ад імя беларускага народа і ад сябе асабіста 19 красавіка павіншаваў Прэзідэнта Баліварыянскай Рэспублікі Венесуэла Уга Чавеса Фрыяса з 200-годдзем незалежнасці краіны. Пра гэта паведаміла Прэс-служба беларускага Лідэра.\nПадведзены вынікі агляду-конкурсу на лепшую арганізацыю па ахове працы і прафілактыцы вытворчага траўматызму ў сістэме Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь.\n16 красавіка ў сценах Савета Рэспублікі Нацыянальнага Сходу Рэспублікі Беларусь адбылася незвычайная экскурсія. Студэнты Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў атрымалі унікальную магчымасць пазнаёміцца з цікавым творам айчыннай манументалістыкі і нават пасядзець у крэслах сенатараў.


Зноў гарэла лазня — Березино. Березинский район. Березинская панорама\nЗноў гарэла лазня\n2 ноября 2018 993 berezinskaya_panorama Комментариев нет\nПознім вечарам 25 кастрычніка выратавальнікі тушылі лазню ў Беразіно па вуліцы Кастрычніцкай. Гэта ўжо чацвёрты пажар у лазні сёлета ў раёне. Зноў “віноўніца” — печ.\nА дакладней – яе комін: гаспадар купіў так званы “сэндвіч-комін”. Ён уяўляе сабой металічную трубу, што знаходзіцца яшчэ ў адной трубе. У месцы сутыкнення такога коміна з драўлянымі канструкцыямі лазні і пачаўся пажар. Звяртаем вашу ўвагу: “сэндвіч-коміны” не прызначаны для печаў! Літаральна праз два гады на такім коміне ўтвараюцца прагарыны і, як вынік, узнікае пажар.\nШтогод з-за выкарыстання такіх небяспечных комінаў у нашым раёне загараюцца 3-4 лазні. Згодна з супрацьпажарнымі нормамі, у любых пабудовах – і жылых, і гаспадарчых – коміны неабходна вырабляць толькі з чырвонай цэглы. Акрамя таго, у месцы сутыкнення з дахам павінна быць раздзелка. Гэта патаўшчэнне сценкі коміна да 38 сантыметраў. Акрамя таго, нельга рабіць на гарышчы гарызантальныя коміны. У народзе іх яшчэ называюць лежакамі. Атынкоўка, пабел коміна і яго ачышчэнне ад сажы павінны быць штогадовымі.\n← «Сардэчны» доктар Цітоў\nУ Бярэзінскім раёне прайшла прафілактычная акцыя “За бяспеку — разам” →


Будзьма беларусамі! » Генрых Гайнэ ў перакладах Андрэя Хадановіча\nГенрых Гайнэ ў перакладах Андрэя Хадановіча\nПра тапельцаў, разьбітыя сэрцы і закаханы кедр\nЁн быў “апошнім рамантыкам” – і пасьлядоўным “дэканструктарам” рамантызму; пранізьліва шчырым лірыкам – і іранічным насьмешнікам; высока інтэлектуальным аўтарам – і па-фальклорнаму простым песьняром; габрэем, касмапалітам-парыжанінам – і бадай што самым народным нямецкім паэтам.\nПра яго іронію і дасьціпнасьць хадзілі легенды. На пытаньне памежнікаў, ці не перавозіць ён кантрабанду, паэт паказваў на сваю галаву: “Усё тут”. Карл Маркс, яго шматгадовы сябра, калі нехта ўпадаў у сэнтымэнталізм, нязьменна цытаваў яго верш: “Паненка маладая / Ўздыхае над вадой: / “Як сонейка сядае, / Зь якою пекнатой!”. Перад сьмерцю, даўно не ўстаючы з ложка, так што сядзелкі мусілі пераносіць яго на прасьціне, паэт сумна жартаваў: “Дзяўчаты ўся яшчэ носяць мяне на руках”.\nЯго перакладалі на беларускую Максім Багдановіч і Юлі Таўбін, Алесь Дудар, Юрка Гаўрук і многія іншыя. Нядаўні зборнік вершаў у перакладах Ігара Крэбса – адзін з найлепшых у кніжнай сэрыі “Паэты планеты”.\nСёньня спаўняецца 220 гадоў клясыку нямецкай паэзіі Генрыху Гайнэ (1797-1856). Добрая нагода прапанаваць чытачам падборку новых перакладаў гэтага фантастычнага аўтара.\n(“Ich weiß nicht was soll es bedeuten…”)\nНя знаю, чаму смуткую,\nДы ў сэрцы чую тугу\nСтарой легенды, якую\nНіяк забыць не магу.\nЗаход над спакойным Рэйнам\nХавае ў змроку віры\nІ колерам чарадзейным\nЗалоціць вяршыню гары.\nА там, нібы сон зіхоткі,\nДзяўчына дзівоснай красы:\nГараць пазалотай бразготкі\nІ золатам валасы.\nПяе й расчэсвае косы,\nІ сонца на грабянцы,\nА сьпеў – салодкагалосы,\nЗ гаркотай напрыканцы.\nРыбак у старэнькім чоўне\nЗаслухаўся песьняй яе.\nШто скалы, калі чароўней\nЗа гібель яна пяе!\nЯго забяруць глыбіні,\nАбломкі Рэйн панясе…\nГлядзі, Ларэляй, як гіне,\nЯк тоне ў тваёй красе.\n(“Ein Jüngling liebt ein Mädchen…”)\nХлапец кахае дзяўчыну,\nА ёй любы іншы хлапец,\nА той прызнаецца іншай,\nІ ўжо вядзе пад вянец.\nДзяўчына ад крыўды й злосьці\nЗа першага-лепшага йдзе,\nБо тут хоць за лысага чорта…\nЁй гора. Хлапец у бядзе.\nТы скажаш, старая песьня,\nДы зноў сьпяваем яе:\nШмат сэрцаў разьбіла да сёньня,\nА заўтра – тваё разаб’е.\nТамбурмажор – пэнсыянэр:\nГлядзі, туга ў паглядзе.\nНапалеонаўскі слынны жаўнер\nЦяпер у заняпадзе.\nА як раней махаў жазлом\nЗ усьмешкаю сатыра!\nІ галуны яго срэбным сьвятлом\nПаблісквалі з мундзіра.\nКалі ўваходзіў у гарады\nПад грукат барабанаў, –\nЯк сэрцы грукалі тады\nУ нашых паняў і паннаў!\nЯк шмат прыемнасьці прынёс\nКрасуням, а потым гора,\nАж моклі ад жаночых сьлёз\nВусы ў тамбурмажора.\nІ ўсе мы трапілі ў палон,\nКалі нас вораг зганіў:\nЖаўнераў браў Напалеон,\nТамбурмажор – іх паняў.\nМы, як германскія дубы,\nСтаялі (на каленях),\nДы быў нам голас: “Мы – не рабы,\nПаўстаньце, гордыя зубры,\nСвае падымем рогі,\nБо прыйдуць нашыя песьняры\nСа сьпевам перамогі!”\nІ загучаў паэтаў хор –\nБяздарна, тупа, упарта…\nІ ў жаху ўцёк тамбурмажор\nХутчэй за Банапарта.\nМы пракліналі – і наш праклён\nІм не пакінуў шанцаў,\nІ Банапарт Напалеон\nСтаў вязьнем у брытанцаў.\nНа Высьпе Сьвятое Алены так\nШто ў страўніку разьвіўся рак,\nІ ён памёр ад раку.\nІ наш каханак сеў на мель,\nТрымаецца ў целе чорным:\nКаб не сканаць, у наш гатэль\nПадлогу драіць і катлы,\nВаду цягае і дровы.\nАхвяра швабры і мятлы,\nЛедзь ходзіць, нездаровы.\nКалі завітвае да нас\nМой прыяцель Фрыц у госьці,\nДа калідорнага ўвесь час\nСпыніся, Фрыц, ці ж ня ганьба нам?\nНашто дзядулю цьвеліш?\nЦі варта велічы сынам\nДражніць былую веліч?\nПаболей такту й дабрыні,\nКаб не дагнала кпіна:\nТы лепш у маці ўдакладні,\nХто бацька яе сына.\n(“Das Fräulein stand am Meere…”)\nЎздыхае над вадой:\n“Як сонейка сядае,\nЗь якою пекнатой!”\nЦішэй… Гульня старая,\nДва правілы ў яе:\nТут, сьпераду, нырае,\nТам, ззаду, устае.\nШмат майна? Забудзь адчай,\nЯшчэ больш дабра зьбярэш ты.\nМала маеш? Выбачай,\nАдбяруць усё да рэшты.\nАнічога? У пятлю:\nЖабракі, што жыць дарма ім?\nПрава насяляць зямлю\nМаем, калі нешта маем.\n(“Wenn junge Herzen brechen…”)\nКалі каханьне гіне\nІ кроіць сэрцы ў горы,\nУ паднябеснай сіні\nЗь людзей сьмяюцца зоры:\n“Ах, вечныя нябогі!\nАх, доля іх зямная!\nХто любіць да зьнямогі,\nАд роспачы канае.\nА нам наканавана\nНя знаць людзкога болю.\nІ не памром ніколі”.\n(“Ein Fichtenbaum steht einsam…” )\nНа голай паўночнай вяршыні\nСамотны кедр між ільдзін –\nЗаснуў, агорнуты сьнегам,\nЯк белай коўдрай, адзін.\nІ сьніць далёкую пальму –\nВа ўсходнім краі яна\nМіж сонцам распаленых скалаў\nМаўкліва сумуе, адна.\nПераклаў зь нямецкай Андрэй Хадановіч


У Вашынгтоне абмяркоўваецца беларуская сытуацыя перад выбарамі\n15 люты 2006, 23:37\nРадыё Свабода 14 лютага ў Вашынгтоне адбыўся брыфінг у справе Беларусі для прадстаўнікоў сродкаў масавай інфармацыі, дасьледчых цэнтраў, ураду і Кангрэсу ЗША. Выступалі аналітык Радыё Свабода Ян Максымюк, дырэктар беларускай "Свабоды" Аляксандар Лукашук. Асноўны даклад рабіў Робэрт Шэпард – супрацоўнік Цэнтру стратэгічных і міжнародных дасьледаваньняў.\nПасьля брыфінгу спадар Шэпард адказаў на некалькі пытаньняў нашага радыё.\n(Карэспандэнт: ) "Чым цяперашняя перадвыбарчая кампанія ў Беларусі адрозьніваецца ад папярэдніх прэзыдэнцкіх выбараў у 2001 годзе?"\n(Шэпард: ) "Я думаю, першае, што відавочна новае – гэта тое, што апазыцыя аб''ядналася вакол аднаго кандыдата, які ўжо зараз мае падтрымку прынамсі 20 % беларускага насельніцтва.\nТаксама ёсьць шэраг тактычных адрозьненьняў ад таго, што было 5-6 гадоў таму, бо сытуацыя стала нашмат болей рэпрэсіўнай.\nІншая рэч, якая адрозьнівае гэтыя выбары, – гэта тое, што міжнародны кантэкст істотна зьмяніўся. Пашырэньне Эўрапейскага Зьвязу, які цяпер уключае Літву, Латвію, Польшчу, Чэхію, стварыла пэўнае лобі ўнутры Эўразьвязу, якога раней не існавала. І гэтае лобі прасоўвае, праштурхоўвае беларускае пытаньне ў парадак дня ЭЗ.\nЯ не кажу, што яны маюць вялікі посьпех у гэтым, але я мяркую, гэта тлумачыць, чаму Мілінкевіч. напрыклад, быў запрошаны ў Брусэль і сустракаўся з кіраўніцтвам Эўрапейскіх краінаў.\nЯ таксама думаю, адрозьненьне ў тым, што адбываецца радыкалізацыя беларускай моладзі. Гэта яшчэ далёка ад таго, што было падчас украінскай рэвалюцыі, але ўжо ня тое, што было яшчэ некалькі гадоў таму. Усё гэта тыя рэчы, якія працуюць супраць Лукашэнкі. Маладое пакаленьне робіцца ўсё больш апазыцыйным да рэжыму – дэмаграфічная дынаміка працуе супраць рэжыму.\nУсё гэта даказвае, што цяпер склалася зусім іншая сытуацыя".\n(Карэспандэнт: ) "Наколькі мы ведаем, на сёньняшнім брыфінгу ў Вашынгтоне шмат выступоўцаў вельмі аптымістычна ацэньвалі пэрспэктывы пераходу да дэмакратыі ў Беларусі. Якія ёсьць іншыя погляды на цяперашнюю сытуацыю?"\n(Шэпард: ) "Я думаю, пэсымізм – гэта вельмі лёгкі варыянт, калі ацэньваць беларускую сытуацыю. Але варта зірнуць на дынаміку некаторых працэсаў, якія маюць месца.\nАпазыцыя мае адзінага кандыдата, і ягоная падтрымка расьце, апытаньне ў сярэдзіне студзеня паказала, што пазнавальнасьць Мілінкевіча сярод апытаных дасягнула 79 %, 56 % апытаных маюць да яго ў цэлым станоўчае стаўленьне. Я думаю, што перамены, якія мы бачым у беларускім грамадзтве, дынамічныя і спараджаюць аптымізм.\nМіжнародная супольнасьць нашмат болей уцягнутая ў сытуацыю, чым раней. Усе гэтыя рэчы павінны даць адчуваньне, што гэтыя выбары стануць найбольш важнай падзеяй у Беларусі на бліжэйшыя гады.\nВідавочна, афіцыйныя вынікі выбараў будуць сфальсыфікаваныя. Але я думаю, калі мы будзем мець дадзеныя экзыт-полаў (апытаньняў на выхадзе з участкаў), якія дадуць доказы, што рэжым нелегітымны, гэта пракладзе шлях да новай сытуацыі ў Беларусі".\nСёньняшні брыфінг – толькі адно з шэрагу мерапрыемстваў у амэрыканскай сталіцы, прысьвечаных Беларусі.\nГаворыць Аляксандар Лукашук, дырэктар беларускай "Свабоды", удзельнік сёньняшняга брыфінгу:\n(Лукашук: ) "У гэтыя дні ў Вашынгтоне адбываецца цэлая сэрыя сустрэчаў і канфэрэнцыяў, прысьвечаных Беларусі. Сёньня ў Кангрэсе ЗША, у камітэце міжнародных адносінаў Палаты прадстаўнікоў будзе прынятая заява ў справах Беларусі.\nЗаўтра ў інстытуце дзяржаўнага дэпартамэнту адбудзецца навуковая канфэрэнцыя "Беларусь напярэдадні выбараў", у якой бяруць удзел прадстаўнікі Дзярждэпартамэнту, Гарвардзкага ўнівэрсытэту і шэрагу дасьледчых цэнтраў.\nУ чацьвер, 16-га чысла, плянуецца дэманстрацыя перад беларускай амбасадай. Фактычна, кожны дзень у сталіцы Амэрыкі ў гэтыя дні адбываецца нейкая падзея, зьвязаная зь Беларусьсю".\nГл. таксама  Амэрыканскія кангрэсмэны – на беларускай "Свабодзе"  Брыфінг CPJ у Вашынгтоне: "Рэпрэсіі супраць СМІ адлюстроўваюць слабасьць Лукашэнкі"


07 кастрычнік 2009, 15:57\nПра гэта Мітрапаліт Мінскі і Магілёўскі Тадэвуш Кандрусевіч заявіў у размове з польскай каталіцкай агенцыяй KАІ ў Варшаве, куды быў запрошаны на пленарнае паседжаньне польскага эпіскапату. Ён дадаў, што афіцыйнае запрашэньне зь Беларусі папу Бенэдыкту ХVI будзе перададзеные ў Ватыкан неўзабаве.\nАрцыбіскуп нагадаў, што папа рымскі ўжо двойчы атрымаў запрашэньне ад прэзыдэнта Лукашэнкі. Упершыню — летась праз дзяржсакратара Сьвятога пасаду Тарчызіё Бэртонэ. Другі раз — сёлета ў красавіку падчас наведаньня беларускім кіраўніком Ватыкана. Тады, адказваючы на запрашэньне, папа сказаў: “Калі Бог дазволіць і адчыніць дзьверы”\n“Так што мы молімся і зь нецярпеньнем чакаем, каб да нас прыйшоў сьвяты айцец, адзначыў арцыбіскуп. Найбольш верагодны тэрмін візыту — вясна ці лета 2010. Акрамя Менску папа можа наведаць каталіцкі храм у Будславе”\nТадэвуш Кандрусевіч таксама адказаў на пытаньне адносна верагоднасьці сустрэчы пантыфіка і патрыярха Маскоўскага Кірыла на беларускай зямлі.\n“Гэта рэальна асабліва цяпер, пасьля нядаўняга візыту ў Беларусь патрыярха Кірыла, — зазначыў арцыбіскуп — у Беларусі існуюць вельмі добрыя стасункі паміж рознымі цэрквамі. А таму Беларусь зьяўляецца вельмі добрым месцам для сустрэчы паміж Бенэдыктам XVI і патрыярхам Кірылам. Вядома, што ўсё залежыць ад Бога і зацікаўленых бакоў”, — цытуюць словы зь інтэрвію арцыбіскупа Кандрусевіча для агенцыі KАІ польскія выданьні.\nПапа рымскі Бэнэдыкт XVI заплянаваў візыт у Беларусь


КУПАЛКА ДЫ КАРОЛЬ – цікавае паданне пра купалку - bydobry.com\nHomeDriveКУПАЛКА ДЫ КАРОЛЬ – цікавае паданне пра купалку\nКУПАЛКА ДЫ КАРОЛЬ – цікавае паданне пра купалку\nНаш двор – цэлы Сусвет! Калі зірнуць нібы прамытым вокам. Нібы раней ніколі тут і не быў. Нас тут чакаюць сапраўдныя адкрыцці. Не верыце? Зараз упэўніцеся!\nЗнаёмцеся, купалка. Толькі ў Беларусі гэтую кветку так паэтычна завуць. Чаму? З-за адной цікавай народнай традыцыі. У Купальскую ноч букет іх – з яшчэ закрытымі бутонамі – месцілі за абразамі. І калі купалкі неўзабаве распускаліся, значыла, што дачка хутка пабярэцца шлюбам. Таму, дзяўчаты, майце на ўвазе!\nPrevious articleНародныя выразы пра законы і суды\nNext articleБізнэс у Жодзіне: кафэ Шале, студыя прыгажосці і салон пліткі. Як сумясціць?\nНасякомыя нашага двара – капусная бялянка


«Да 17 красавіка быў у Магілёве і нікога не цікавіў...», – фігурант «справы аб замаху на Лукашэнку» - Магілёўскі Рэгіён\nГалоўная » «Да 17 красавіка быў у Магілёве і нікога не цікавіў…», – фігурант «справы аб замаху на Лукашэнку»\n«Да 17 красавіка быў у Магілёве і нікога не цікавіў…», – фігурант «справы аб замаху на Лукашэнку»\nКДБ назваў імёны дзевяці абвінавачаных у справе пра замах на Лукашэнку. Сярод іх кіраўнік Магілёўскай абласной арганізацыі партыі БНФ Віталь Макаранка, паведамляе Радыё Свабода.\n«Такі я быў небясьпечны змоўшчык, што чатыры дні застаўся ў Беларусі…»\n51-гадовы актывіст цяпер ва Ўкраіне. Кажа, што пабачыць сваё імя сярод «змоўшчыкаў» было для яго нечаканай і непрыемнай навіною. Паводле Макаранкі, да 17 красавіка ён быў у Магілёве і ні ад кога не хаваўся. На ягоны погляд, злачынцаў, якія «хочуць забіць прэзыдэнта, звычайна бяруць усіх разам, а па яго ніхто не прыходзіў і нават на допыт не выклікалі».\n— Такі я быў небясьпечны змоўшчык, што чатыры дні застаўся ў Беларусі, а потым спакойна паляцеў ва Ўкраіну. І толькі праз два тыдні высьветлілася, што я небясьпечны грамадзянін, — камэнтуе сытуацыю Макаранка.\nБыў слухачом на відэаразмове ў Zoom, на якой абмяркоўвалі аб’яднаўчы маніфэст апазыцыі\nПаводле афіцыйна агучанай вэрсіі, пераварот і ліквідацыю Лукашэнкі абвінавачаныя абмяркоўвалі падчас відэаразмоваў у Zoom. Віталь Макаранка кажа, што слухачом адной зь іх ён быў у сярэдзіне студзеня. На ягоны погляд, была яна «абсалютна траваеднай».\n— На ёй абмяркоўвалі маніфэст, які, як мне сказалі, можа стаць падмуркам яднаньня ўсіх дэмакратычных апазыцыйных сілаў. Мелася на ўвазе: старой і новай апазыцыі», — кажа актывіст. Па ягоных словах, ён толькі аднойчы выказаў меркаваньне, «што пасьля рэвалюцыі хто перамагае, на баку таго і праўда.\nМакаранка настойвае, што ня чуў, каб падчас абмеркаваньня нехта казаў пра змову ці забойствы. Яму гутарка была нецікавая, бо ён меў свой погляд на сытуацыю ў Беларусі. На наступныя дыскусіі яго не запрашалі.\n«Магчыма, мяркуюць, што я магу даць паказаньні супраць ужо затрыманых людзей»\nПартыец настойвае, што аб’ектыўных падставаў для абвінавачваньня яго ў замаху на Лукашэнку ў беларускіх спэцслужбаў ня можа быць. Ён кажа, што «за ім няма тысяч баевікоў, зброі, фінансавых сродкаў ды выхадаў на сілавікоў і чыноўнікаў».\nНа ягоную думку, пад увагу КДБ ён мог трапіць, бо часта з Украіны прыяжджаў у Магілёў, дзе жыве маці. Таксама сваю ролю магла адыграць ягоная партыйнасьць.\n— Магчыма, яны мяркуюць, што я магу даць паказаньні супраць ужо затрыманых людзей і тым самым папоўніць доказную базу, якой, наколькі разумею, у спэцслужбаў няма, — разважае актывіст.\n«Украіна ня выдасьць мяне беларускім спэцслужбам»\nВіталь Макаранка кажа, што ніколі не разглядаў варыянтаў эміграцыі зь Беларусі. Украінскага грамадзянства ў яго няма. Актывіст перакананы, што Ўкраіна не задаволіць запыт беларускіх спэцслужбаў на ягоную экстрадыцыю, бо справа, лічыць ён, відавочна палітычная і нагадвае «гісторыю з падпалам райхстагу». Пры гэтым партыец адзначае, што ня супраць даць паказаньні па справе.\n«Хіба што паспрабуюць выкрасьці, але я буду абачлівым і асьцярожным», — падсумоўвае ён.\nАкрамя Віталя Макаранкі, абвінавачваньні ў змове ці іншых дзеяньнях, учыненых для захопу дзяржаўнай улады (ч.1 арт. 357 КК), выстаўленыя:\n— Аляксандру Фядуту (знаходзіцца ў СІЗА КДБ),\n— Юрыю Зянковічу (знаходзіцца ў СІЗА КДБ),\n— Рыгору Кастусёву (знаходзіцца ў СІЗА КДБ),\n— Вользе Галубовіч (знаходзіцца ў СІЗА КДБ),\n— Дзьмітрыю Шчыгельскаму,\n— Аляксандру Перапечку,\n— Паўлу Кулажанку,\n— Ігару Макару.\nКДБ накіраваў запыты аб прававой дапамозе ў ЗША, зьбіраецца таксама адправіць у Літву і Ўкраіну. Камітэт дзяржбясьпекі спадзяецца, што астатніх абвінавачаных вышлюць у Беларусь. Пракуратура ўжо завочна пастанавіла ўзяць іх пад варту.


Facebook робіць два «вялікія крокі» для барацьбы з умяшаннем у выбары | Новы Час\nЁн адзначыў, што пасля выяўлення ўмяшання Расіі ў выбары прэзідэнта ЗША ў 2016 годзе Facebook увёў новыя інструменты абароны, якія дапамаглі выдаліць дзясяткі тысяч фэйкавых акаўнтаў. Цяпер кампанія мае намер зрабіць яшчэ два «вялікія крокі».\n«З гэтага часу кожны рэкламадаўца, які хоча размяшчаць палітычныя аб’явы, павінен быць верыфікаваны. Для гэтага рэкламадаўцы павінны пацвердзіць сваю асобу і месцазнаходжанне. Любому рэкламадаўцу, які не пройдзе верыфікацыю, забароняць размяшчаць палітычныя абʼявы. Мы таксама пазначым іх і рэкламадаўцы вымушаныя будуць паказаць, хто аплаціў абʼявы. Мы ўводзім гэта ў ЗША і распаўсюдзім на ўвесь свет у наступныя месяцы», — напісаў Цукерберг.\nЁн дадаў, што для «большай празрыстасці палітычных абʼяваў» Facebook стварае інструмент, які дазваляе бачыць усю рэкламу, размешчаную на старонцы. Зараз сервіс тэстуецца ў Канадзе. Цукерберг чакае, што глабальна яго пачнуць выкарыстоўваць летам. Заснавальнік сацыяльнай сеткі адзначыў, што таксама ствараецца архіў для пошуку старых палітычных абʼяваў.\nЦукерберг заявіў, што другое навіна — верыфікацыя мадэратараў вялікіх старонак.\n«Гэта ўскладніць мадэрацыю старонак з дапамогай фэйкавых акаўнтаў або распаўсюджвання такім чынам дэзінфармацыі або супярэчлівага кантэнту», — лічыць кіраўнік кампаніі.\nЁн заявіў, што Facebook возьме на працу тысячы людзей для падтрымкі новаўвядзенняў.\n«Гэтыя крокі самі па сабе не спыняць усіх людзей, якія спрабуюць гуляць з сістэмай. Аднак ім будзе значна цяжэй зрабіць тое, што зрабілі расійцы падчас выбараў у 2016 годзе, і выкарыстоўваць фэйкавыя акаўнты і старонкі для распаўсюджвання рэкламы », — адзначыў Цукерберг.\nУ студзені 2017 выведслужбы ЗША выступілі з сумеснай заявай пра тое, што расійская ўлада праводзіла маштабную дзейнасць, спрабуючы паўплываць на ход прэзідэнцкай выбарчай кампаніі 2016 году.\nПры гэтым расследаванне, куратарам якога з'яўляецца спецпрокурор Роберт Мюлер, адносна магчымага ўмяшання Расіі ў прэзідэнцкія выбары і таемнай змовы паміж кампаніяй Дональда Трампа і Масквой пакуль не ўстанавіла, ці паўплывалі дзеянні Масквы на вынік выбараў.\nПрэзідэнт Трамп адмаўляе змову і называе расследаванне «паляваннем на ведзьмаў». Расія таксама адмаўляе ўмяшанне.


Інтэр'ер ў японскім стылі - Блог пра рамонт\nІнтэр'ер, створаны па законах японскага стылю можна ахарактарызаваць як своеасаблівую дызайнерскую оду, прысвечаную дасканаласці прастаты і функцыянальнасці. У японскім жыллё абсалютна ўсё накіравана на забеспячэнне гармоніі чалавечага цела і духу.\nЎзнавіць у нашых рэаліях бездакорны інтэр'ер у японскім стылі практычна немагчыма, паколькі ў нас і клімат ня той, і погляды на ўладкаванне жылля іншыя. Але прыўнесці ў яго некаторыя элементы, якія адлюстроўваюць японскі дух i адпавядаюць асноўным дызайнерскім канцэпцыям, задача цалкам вырашальная.\nКаб афармляла вамі пакой адпавядала японскаму стылю, варта прытрымлівацца некалькіх асноўных правіл:\nМінімалізм. Першае і асноўнае правіла. Мінімалізм павінен выконвацца ва ўсім, чым напаўняецца памяшканне. Гэта значыць, што ў пакоі павінна быць дастаткова прасторна. Пазбягайце празмернасці, непатрэбных рэчаў - набывайце толькі самыя неабходныя. Правіла мінімалізму забяспечвае свабодны рух станоўчых патокаў энергіі, што з пункту гледжання японцаў з'яўляецца жыццёва неабходным.\nФункцыянальнасць. У нейкай ступені яно з'яўляецца працягам першага правілы. Каб пазбегнуць заставленные мноствам прадметаў прасторы, набываць варта шматфункцыянальныя прадметы небудзь прадметы-трансформеры. Да прыкладу, у спальнях японскіх дамоў пакладзена знаходзіцца куфра, у якія гаспадары прыбіраюць на дзень раскладны матрац для сну, так званы - футон.\nБлізкасць да прыроды. Для стварэння японскага інтэр'еру абавязковым з'яўляецца выкарыстанне толькі толькі натуральных матэрыялаў. Такое строгае правіла тычыцца мэблі, тэкстылю і аздобных матэрыялаў.\nМабільнасць. Чацвёртае правіла, якому неабходна прытрымлівацца - магчымасць лёгка і хутка трансфармаваць памяшканне. Гістарычна так склалася, што на ўвазе невялікі плошчы цудоўнай краіны ўзыходзячага сонца ў японскіх дамах кватэры малагабарытныя. Таму адно і тое ж памяшканне ў розны час сутак японцамі выкарыстоўваецца па-рознаму: гасцёўня свабодна ператварацца ў спальню або сталовую і наадварот.\nУ памяшканнях, стылізаваных пад японскі стыль, недапушчальным з'яўляецца выкарыстанне пярэстых і яркіх кідкіх кветак. Каляровую гаму прынята выбіраць у прыемных воку спакойных, такія някідкія, натуральных танах. Асабліва запатрабаваныя далікатныя бэжавыя, крэмавыя, белыя і светла-шэрыя адценні. У якасці дадатковага кантраснага і адцяняе колеру для камбінацыі з асноўным тонам часцяком выкарыстоўваецца чорны колер.\nНасычаныя шакаладныя тону і колер чырвонага дрэва лічацца вельмі непажаданымі.\nАздабленне і афармленне памяшкання\nПадлогу. Пажадана, каб падлога была драўляны. У мэтах фінансавай эканоміі ў якасці падлогавага пакрыцця можна выкарыстоўваць бамбукавы ламінат. На падлогу абавязкова сцелецца цыноўкі (татамі), якую варта абнаўляць раз у паўгода.\nСцены. Ўяўляюць сабой рассоўныя шырмы (драўляныя рамы, абцягнутыя рысавай паперай). Рысавую паперу ў нас можна замяніць шпалерамі, стылізаванымі пад бамбук або японскі арнамент небудзь з маляўнічым усходнім малюнкам. Сцены памяшкання можна задрапаваць натуральнай аднатоннай тканінай. Яны павінны быць вытрыманыя ў адным колеры з падлогай, толькі для сцен выкарыстоўваецца колер на пару тонаў святлей.\nСтоль. Аптымальным з'яўляецца матавы нацяжны столь, пажадана аднатонны. Але як варыянт, падыдзе і падвесная столь з падсветкай з адмысловых пліт, вырабленых з матавага шкла.\nАсвятленне. Асвятляльных прыбораў у памяшканні павінна быць дастаткова. Святло не павінен быць яркім, асабліва ў спальні. Прыглушанае святло японцы спрадвеку называюць месяцовым. У якасці асвятляльных прыбораў добра падыходзяць таршэры або бра c плафонамі, на якія нанесены традыцыйны японскі малюнак. Расфарбоўка свяцілень павінна адпавядаць каляровай гаме памяшкання.\nШторы. Японскія шторы - гэта нешырокія палатна, якія перамяшчаюцца гарызантальна падобна Шырмы. Аналагам японскіх запавес з'яўляюцца рымскія шторы.\nМэбля. Для японскай мэблі характэрна: выразная геаметрыя, прастата ліній, адсутнасць мастацкіх дэкаратыўных дэталяў. Як правіла, мэбля мае гладкую паверхню і абавязкова павінна быць нізкай. Ідэальным рашэннем для невялікага пакоя з'яўляецца убудаваная шафа з рассоўнымі дзверцамі-экранамі і нізкі столік для чайных цырымоній.\nАксэсуары. Нягледзячы на характэрны для японскага жылля мінімалізм, пакоі ўпрыгожваюць вялікай колькасцю прадметаў і традыцыйных дэкаратыўных элементаў, такіх, як бонсай, экзатычныя ікебаны, фігуркі японскіх багоў, падлогавыя вазы з пейзажны малюнкамі небудзь выявай пагады, жураўлёў або галінкі квітнеючай сакуры. Найбольш эфектнымі ўпрыгожваннямі сцен лічацца вялікага памеру японскія вееры, а таксама самурайскія мячы і кінжалы. Гарманічна глядзяцца выявы іерогліфаў на покрыве, карцінах і плафонах свяцілень. Найбольш яркім упрыгожваннем пакоя з'яўляецца японская рассоўная шырма, з дапамогай якой можна падзяляць прастору.\nСтвараючы ў сябе дома атмасферу японскага жылля, варта памятаць, што ў ім усё павінна быць накіравана на стварэнне атмасферы прымірэння, адпачынку, рэлаксацыі і медытацыі.\nПредыдущаяФілёнга дзвярэй: як вырабіць і ўсталяваць\nСледующаяСвердзел па бетоне: выбіраем інструмент і асвойваем методыку\nТермобрус - унікальнае рашэнне для пабудовы\nМантаж вінілавага сайдынгу сваімі рукамі\nТэхналогія вытворчасці бетону: класіфікацыя, прапорцыі\nЯк ўмацаваць падмурак хаты\nЯк рэзаць арматуру


Галоўная ЗОЖ ПРАВІЛЬНАЕ ХАРЧАВАННЕ\n15 красавіка 2020 в 13:03\nНяправільнае харчаванне павялічвае рызыка ўзнікнення сардэчна-сасудзістых хвароб, артэрыяльнай гіпертаніі, атлусцення, цукровага дыябету, рака. Якіх правілаў трэба прытрымлівацца за сталом, каб пазбегнуць небяспечных захворванняў і захаваць здароўе на доўгія гады?\nХарчаванне павінна быць сувымерна таго, колькі энергіі губляе чалавек: нельга шмат значыць пры сядзячай працы і, наадварот, галадаць пры вялікіх нагрузках.\nСёння мы трацім значна менш энергіі, чым нашы продкі, таму большасці з нас неабходна абмяжоўваць спажыванне тлустых прадуктаў. Неабходна абмяжоўваць тоўстыя малочныя прадукты - выбіраць не больш чым 5% ёгурты і максімум 10% смятану.\nКалі арыентавацца на лічбы, то ў суткі сярэдняму чалавеку дастаткова 2000 кілакалорый. У адваротным выпадку да 25-ці гадоў у мужчыны могуць з'явіцца ўнутраныя, тлушчавыя адклады. Яны назапашваюцца ў галіне брушной поласці, у печані. Як вынік, з'яўляецца маленькі жывоцік, а да 35-40 можа ўзнікнуць атлусценне (лішак тлушчу ў верхняй палове тулава і на жываце), значна ўзрастае рызыка сардэчна-сасудзiстых захворванняў. На жаль, менавіта так выглядае стэрэатыпны партрэт беларуса. Ва ўзросце 30-60 гадоў нашы мужчыны, у сярэднім, спажываюць 3500-4000 ККЛ. Каб збалансаваць харчаванне, ім можна смела скараціць колькасць ежы ўдвая.\nУ чалавека штодзень павінна быць 3 прыёму ежы і 2 здаровых перакусу. Прычым, прыёмы ежы азначаюць ня дэсерты і закускі, а паўнавартасную ежу - кашы, супы, мяса, курыцу, гародніна, садавіна, арэхі. Вячэраць трэба як мінімум за дзве гадзіны да сну. Асноўныя прадукты для перакусаў - садавіна і гародніна, на салодкае - сухафрукты, цукаты, фруктовыя чыпсы. Практычна ўсе кандытарскія вырабы, тарты, цукеркі, вафлі, чыпсы павінны абмяжоўвацца.\nПадлетка важна зразумець: праблемы самаацэнкі ў падлеткавым узросце


Ганаровым грамадзянінам Заронаўскага сельсавета Віцебскага раёна з’яўляецца былы дырэктар мясцовага саўгаса Валерый Бермант — Витебский район. Новости Витебска. Придвинье. Жыццё Прыдзвiння. Районная газета\nГанаровым грамадзянінам Заронаўскага сельсавета Віцебскага раёна з’яўляецца былы дырэктар мясцовага саўгаса Валерый Бермант\n07.12.2021 07.12.2021 Pridvinje86Комментарии on Ганаровым грамадзянінам Заронаўскага сельсавета Віцебскага раёна з’яўляецца былы дырэктар мясцовага саўгаса Валерый Бермант\nГэтымі днямі ён адзначыў 80-гадовы юбілей.\nЁн нарадзіўся ў Казахстане, але за столькі дзясяткаў пражытых гадоў Заронава і ўвогуле Віцебскі раён сталі для яго сапраўды радзімай, куточкам, на карысць якога Валерый Рыгоравіч паклаў больш за 60 гадоў сваёй прафесійнай дзейнасці.\nУжо ў канцы 1980-ых вёска магла называцца аграгарадком, бо тут была развіта неабходная для жыцця інфраструктура, квітнеў Дом культуры, створана адна з шасці ў рэспубліцы матабольная каманда «Колас». У гэтым вялікая заслуга Берманта.\nСкончыўшы ветэрынарны інстытут з чырвоным дыпломам, ён два гады быў камсамольскім лідарам там жа, а ў 1970 малады спецыяліст накіраваўся ў саўгас «Сялюты». Там разам з калегамі Станіславам Пяшчынскім і Віктарам Хаткевічам распрацавалі ўнікальны для савецкага часу спосаб прыгатавання кармоў з харчовых адходаў, абараняў навуковую работу па гэтай тэме ў Падмаскоўі. Апантанага сваёй справай ветурача запрасілі на працу ў НДІ Нечарназем’я, але пакідаць Беларусь Бермант не захацеў. Пасля кіраўніцтва калгасам імя Калініна ён быў запрошаны ў Заронава.\nНестабільная сітуацыя на комплексе па адкорму буйной рагатай жывёлы не напужала спецыяліста, а толькі падштурхнула да новых здзяйсненняў, узнікла мэта: «Стаць лепшым!». Валерый Рыгоравіч аб’яднаў вакол сябе людзей, якія аддана шчыравалі на роднай зямлі дзеля агульнай карысці, ведалі, што за штурвалам «саўгаснага карабля» надзейны і разумны чалавек. Гаспадарскі падыход да справы адчуваўся ва ўсім: у размеркаванні зямлі пад кармавыя і збожжавыя культуры, адносінах да тэхнікі, якой у саўгасе было 27 адзінак, неабыякавасці да кожнага працаўніка. На адным узроўні ставіўся да брыгадзіраў і цялятніц, выслухоўваў і дапамагаў вырашаць асабістыя жыццёвыя праблемы. Вяскоўцы, якія працавалі пад кіраўніцтвам Валерыя Рыгоравіча, і сёння з павагай і цеплынёй успамінаюць пра той час, калі калектыў саўгаса «Заронава» быў адным моцным механізмам, дзякуючы якому вёска выйшла на высокі эканамічны ўзровень. Пры Берманце на вуліцах быў пакладзены асфальт, людзі атрымлівалі кватэры, насельніцтва абслугоўвалі неабходныя сацыяльныя аб’екты. Нават вядомы ў Віцебскім раёне і далёка за яго межамі музей «Гісторыя Заронаўскага краю» быў створаны па ініцыятыве былога дырэктара Заронаўскай школы Аляксандра Гушчанкі і Валерыя Берманта. Тут захоўваюцца яго навуковыя работы і прадметы сям’і.\nПоруч з Валерыем Рыгоравічам усё жыццё ішла жонка Раіса Барысаўна — натхняла і падтрымлівала ў нялёгкай справе. Яна і зараз аберагае яго ў вірлівым карагодзе жыцця. Пераехаўшы разам з мужам у Заронава, працавала ў Доме культуры мастацкім кіраўніком. Берманты вырасцілі двух сыноў — Вадзіма і Віталя, а яны падарылі бацькам шасцёра ўнукаў. Сёння пакаленне Бермантаў працягваецца ў двух праўнуках, і гэта, спадзяюцца яны, не мяжа.\nДа шматлікіх віншаванняў з нагоды юбілею далучыліся старшыня абласнога камітэта прафсаюза работнікаў АПК Таццяна Ярома і старшыня райкама галіновага прафсаюза Таццяна Дзіканава. Яны выказалі падзяку Валерыю Рыгоравічу за шматгадовую добрасумленную працу і вялікі ўклад у развіццё сельскагаспадарчай вытворчасці, уручылі каштоўныя падарункі.\nПлённай працай Валерый Рыгоравіч пакінуў свой значны след у летапісе аграгарадка — ён з’яўляецца ганаровым грамадзянінам Заронаўскага сельсавета. А яго любы «гарадок Заронава» будзе свяціцца на радасць унукам і праўнукам.\nЛужесно Витебского района стало победителем республиканского смотра благоустройства населенных пунктов


«Оружие лучше сдать добровольно», – советует Руслан Марцинкевич — Шумилино. Новости Шумилино и Шумилинского района. Герой працы. Герой труда. Районная газета\n02.06.2020 03.06.2020 shumilino507Комментарии on «Оружие лучше сдать добровольно», – советует Руслан Марцинкевич\nДзяржаўны камітэт судовых экспертыз Рэспублікі Беларусь выконвае шырокі спектр экспертыз, вынікі якіх выкарыстоўваюцца як дзяржаўнымі органамі, так і грамадзянамі, юрыдычнымі асобамі ў розных сітуацыях і сферах дзейнасці. Запатрабаванымі з’яўляюцца экспертызы і даследаванні, якія праводзяцца ў рамках грамадзянскіх спраў і гаспадарчых спрэчак.\nАдным з напрамкаў у рабоце ўпраўлення Дзяржаўнага камітэта судовых экспертыз па Віцебскай вобласці з’яўляецца правядзенне балістычных экспертыз. Дадзеная экспертыза займаецца даследаваннем агнястрэльнай зброі і боепрыпасаў да яе, вырашае пытанні аднясення аб’ектаў да агнястрэльнай зброі, зброі траўматычнага дзеяння, газавай, пнеўматычнай, сігнальнай зброі, вырабам, канструктыўна падобным з агнястрэльнай ці пнеўматычнай зброяй. Акрамя гэтага, вызначаецца прыналежнасць прадстаўленых аб’ектаў да боепрыпасаў; вызначэнне зброі па страляных кулях, гільзах, слядах стрэлу, а таксама вызначэнне прыдатнасці для стральбы зброі і боепрыпасаў і г.д.\nЭксперты звяртаюць увагу, што нельга захоўваць зброю ці яе часткі, у тым ліку пашкоджаныя. За захоўванне, выраб, збыт і іншыя дзеянні з агнястрэльнай зброяй альбо яе часткамі і кампанентамі прадугледжана крымінальная адказнасць.\nУ мэтах процідзеяння незаконнаму абароту зброі, боепрыпасаў, выбуховых прылад і рэчываў праваахоўнымі органамі праводзяцца прафілактычныя спецыяльныя мерапрыемствы, пасля заканчэння якіх патрабуецца дапамога эксперта адпаведнай спецыялізацыі.\nЧаста людзі самі звяртаюцца ў міліцыю і паведамляюць пра наяўнасць зброі, яе частак ці прадметаў, якія нагадваюць зброю па выглядзе. І гэта абсалютна правільна. Па-першае, гэта небяспечна, таму як большая частка гэтых прадметаў адносіцца да перыяду часоў Вялікай Айчыннай вайны, адпаведна, у сілу даўнасці захоўвання заўсёды ёсць рызыка міжвольнага выбуху боепрыпасаў. Па-другое, добраахвотная здача не цягне ніякіх юрыдычных наступстваў. Іншая справа, калі дадзеныя прадметы знаходзяць праваахоўныя органы, а затым экспертыза вызначае іх прыналежнасць да агнястрэльнай зброі або боепрыпасаў. Тады чалавек нясе адказнасць.\nТак, да прыкладу, на дачы, якая дасталася ў спадчыну ад сваяка, жыхар Шуміліна ў сакавіку бягучага года знайшоў больш за 180 патронаў часоў вайны і гранату. Мужчына неадкладна паведаміў у праваахоўныя органы пра сваю знаходку. Добраахвотная здача боепрыпасаў дазволіла пазбегнуць яму крымінальнай адказнасці.\nЗ прыходам лета хочацца нагадаць пра кантроль з боку дарослых за дзецьмі. Бывае, што дзіця знаходзіць патроны. Улічваючы той факт, што большая частка патронаў захавалася з сярэдзіны мінулага стагоддзя, яны пашкоджаныя карозіяй і абыходжанне з імі небяспечна. Неабходна тлумачыць дзецям небяспеку такіх «сувеніраў», нагадваць пра неабходнасць неадкладна паведаміць у міліцыю пра знаходку, а таксама знаёміць з мерамі асабістай бяспекі.\nТак, пры выяўленні выбухованебяспечных прадметаў катэгарычна забараняецца браць іх у рукі, наносіць па іх удары, кідаць у вогнішча, закопваць у зямлю або кідаць у вадаёмы, рабіць спробы разабраць або распілаваць, спрабаваць абясшкодзіць або выцягнуць з зямлі.\nРуслан МАРЦІНКЕВІЧ, начальнік Шумілінскага міжраённага аддзела Дзяржаўнага камітэта судовых экспертыз.


Прапанова шлюбу - усё, што трэба выдаткаваць на вялікі дзень | Беззія\nСусанскі гад | 13/01/2022 16:00 | Вяселле\nСвяткаванне вашай прапановы выйсці замуж - гэта яшчэ адна з вялікіх традыцый, якой прытрымліваюцца і сёння. Хаця, праўда, пратакол ужо не той, як раней. Акрамя таго, гэта заўсёды будзе да спадобы пары, але нават у гэтым выпадку мы дамо вам шэраг ідэй, каб вы маглі спланаваць момант ваша прапанова вельмі падрабязна.\nТаму што калі мы аб'яўляем пра вяселле, заўсёды ёсць асаблівыя моманты, і не ўсе прыпадаюць на вялікі дзень. Вось чаму мы можам атрымліваць асалоду ад кожнага з нашых крокаў разам з нашымі людзьмі. Шчаслівыя крокі, якімі мы заўсёды хочам падзяліцца, і таму ваша прапанова не засталася ў баку.\n1 Якая прапанова рукі\n2 Што зроблена ў прапанове\n3 Што падарыць пары\n4 За колькі загадзя гэта робіцца да вяселля\nЯкая прапанова рукі\nчасам мы можам крыху заварушыцца з прапановай і момантам просьбы аб шлюбе. Праўда, у кожнай пары ёсць нейкія ідэі, і менавіта гэтыя яны павінны рэалізаваць, таму што больш не існуе пратакола, як у мінулым. Зыходзячы з гэтага, праўда, просьба аб шлюбе - гэта пэўны момант, калі адна частка пары заяўляе і робіць важную прапанову. Але прапанова - гэта яшчэ адзін момант свята, сустрэчы з блізкімі, у якой адзначаюць просьбу. Даўней гэта быў больш складаны працэс, бо менавіта жаніх прасіў у бацькі нявесты «дазволу» выйсці замуж. Там апошняе слова было за сем'ямі. Сёння ўсё змянілася да лепшага!\nШто зроблена ў прапанове\nНам гэта ўжо зразумела гэта вечарына, хоць і меншая, чым вяселле. Толькі бацькі, браты і сёстры ці блізкія родныя Яна будзе той, хто прыйдзе да яе. Таму заўсёды можна забраніраваць нумар у прыемным рэстаране або падрыхтаваць хатняе свята, якое таксама спадабаецца гасцям. Гэта сустрэча, і яна не павінна быць блізкай да самога вяселля, больш за ўсё, каб яна давала нам час арганізаваць тое і другое без праблем. Калі ў вас ёсць месца, вы можаце ўпрыгожыць яго простым і рамантычным спосабам, кветкамі і вазамі для гэтага выпадку. Такім жа чынам, вы можаце выбраць некалькі іншае меню, заўсёды адпавядаючы патрэбам кожнага наведвальніка. Акрамя абеду ці вячэры, паміж парамі таксама адбываецца абмен падарункамі.\nШто падарыць пары\nМы ўжо ведаем, што ў момант просьбы аб шлюбе пярсцёнак - гэта той, хто прысутнічае. Таму на гэты момант можна пакінуць іншыя варыянты. Напрыклад, для яго гэта можа быць класічны гадзіннік ці разумны гадзіннік, нейкія запанкі, нейкі прадмет, які ён калекцыянуеі г.д. У той час як для яе вы таксама можаце выбраць ўпрыгажэнні ў выглядзе бранзалетаў, караляў або колье і нават завушніц. Але, магчыма, нейкі аксэсуар, напрыклад, прыгожы пояс ці нават абутак, можа вас здзівіць. Вы можаце прапусціць увесь пратакол і выбраць ідэю, якая здзівіць яго ці яе!\nЗа колькі загадзя гэта робіцца да вяселля\nЯкраз раней мы згадвалі, што да вяселля не надта блізка, калі вы хочаце зрабіць нешта арыгінальнае і ў вас ёсць шмат планаў. Але шырока кажучыці больш пажадана, каб ад прапановы да вяселля прайшло каля 4 ці 6 месяцаў. Праўда, часам яно становіцца значна больш асобным ці наадварот. Бо гэта будзе залежаць ад кожнай пары. Нават многія з іх больш не выбіраюць гэты пункт, і хоць ёсць просьба аб шлюбе, яны ідуць непасрэдна на вяселле. Вы хочаце, каб ваша прапанова была ў стылі?\nПоўны шлях да артыкула: Беззя » Lifestyle » Вяселле » Адсвяткуйце сваю прапанову ў стылі!


«Вася, давай!», ці як прайшла лыжня — Хойники. Хойнiцкiя навiны. Новости Хойников. Районная газета\n16.02.2018 16.02.2018 Хойнiцкiя Навiны234Комментарии on «Вася, давай!», ці як прайшла лыжня\nЯкія толькі падтрымліваючыя фразы ні крычалі сваім калегам і сябрам балельшчыкі на спаборніцтвах «Хойніцкая лыжня-2018».\nЗ мэтай прапаганды здаровага ладу жыцця, папулярызацыі зімовых відаў спорту сярод насельніцтва штогод праводзіцца раённае свята «Хойніцкая лыжня». І сёлета традыцыйна яно прайшло на полі, што насупраць рынку «Юбілейны». Да ўдзелу ў эстафетных лыжных гонках і масавым старце запрашаліся каманды працоўных калектываў і вучнёўскай моладзі.\nМінулая субота падарыла хайнічанам снежны марозны дзень. На пляцоўцы насупраць рынка сабраліся ў яркіх цёплых уборах і дарослыя, і дзеці.\nПасля запальваючай прамовы начальніка аддзела адукацыі, спорту і турызму райвыканкама Л.М. Тупіцы, якая пажадала ўсім удзельнікам паспяховага выступлення на лыжні, спаборніцтвы стартавалі.\nВарта адзначыць, что ўсе этапы прайшлі хутка. Не паспявалі дзяўчаты пераадолець кароткую дыстанцыю, як следам за імі рушылі юнакі. А з боку гледачоў не спыняўся гул: і малыя, і дарослыя крычалі ва ўсю моц. Запомніўся стабільна гучны голас аднаго з гараджан, які штохвіліну крычаў сябру-лыжніку «Вася, давай!». Апладысментамі падбадзёрвалі ўсіх лыжнікаў, тым часам працягвалася барацьба, але не за медалі, а за здаровы лад жыцця.\nУ змешанай эстафеце сярод устаноў адукацыі перамогу святкавалі вучні Паселіцкай школы, на другім месцы – навучэнцы трэцяй гарадской школы, а трэцім – рабяты з гімназіі. На гэтым жа этапе, але сярод арганізацый і прадпрыемстваў, першымі фінішыравалі прадстаўнікі каманды «ДЮСШ «Алімп». На другой прыступцы п’едэсталу гонару – педагогі Судкоўскай СШ, бронзавымі прызёрамі сталі сёлета работнікі КЖУП «Хойніцкі камунальнік».\nУ масавым старце месцы размеркаваліся наступным чынам. Сярод жанчын лепшай прызнана Алла Ходас («ДЮСШ «Алімп»), другое і трэцяе месцы занялі Алена Сухоцкая (ЦРБ) і Людміла Тупіца (аддзел адукацыі, спорту і турызму) адпаведна. У мужчынскім старце самым спрытным стаў ураджэнец агр. Веляцін Яўгеній Лазарчук, другое месца – у работніка аддзела па надзвычайных сітуацыях Анатолія Пінчука, трэцяе заняў яго калега – Сяргей Вараб’ёў.\nПераможцам і прызёрам уручылі падарункі і граматы начальнік аддзела адукацыі, спорту і турызму райвыканкама Л.М. Тупіца і кіраўнік раённай арганізацыі РГА «Белая Русь» Л.Ф. Кулакоўская. Адзначылі і самага маладога ўдзельніка – 11-гадовую Яніну Шпіль, і самага сталага – 70-гадовага Уладзіміра Віктаравіча Барадуліна.\nГледачам і балельшчыкам стваралі добры настрой артысты мастацкай самадзейнасці Цэнтра культуры г. Хойнікі. У гандлёвым сектары райспажыўтаварыства прапанавалі гарачы чай і разнастайную выпечку.\n«Хойніцкая лыжня-2018» прайшла весела і пазітыўна. Няхай жа гэты зарад бадзёрасці зберажэцца ва ўдзельнікаў і балельшчыкаў яшчэ надоўга.


Славуты маэстра адзначае сёлета сваё 75-годдзе, указ аб яго ўзнагароджанні кіраўнік дзяржавы падпісаў 3 чэрвеня. 16.06.2020, Sputnik Беларусь\n© Photo : Facebook / Аркадий Берин официальная страницаАркадзь Берын, архіўнае фота\n© Photo : Facebook / Аркадий Берин официальная страница\nМІНСК, 16 чэр - Sputnik. Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка ўзнагародзіў дырыжора Аркадзя Берына медалём Францыска Скарыны, пра гэта паведамілі Sputnik ў агенцтве Berin Art.\n"Юбілейны год маэстра Аркадзя Берын адзначаны яшчэ адной значнай падзеяй. За ўнёсак у культуру ён узнагароджаны медалём Францыска Скарыны", - распавялі ў агенцтве.\nБерын сёлета адзначае сваё 75-годдзе. Указ аб узнагароджанні вядомага дырыжора быў падпісаны кіраўніком краіны 3 чэрвеня.\nАркадзь Берын нарадзіўся ў Беларусі і доўгі час працаваў у краіне, з 2001 года жыве ў Германіі, дзе кіруе аркестрам International Symphony Orchestra of Germany.\nМаэстра Берын з'яўляецца прызнаным інтэрпрэтатарам рускай класічнай школы ў Еўропе. Беларускім гледачам ён добра знаёмы па канцэртах у рамках фестывалю "Уладзімір Співакоў запрашае ...", а таксама па праектах "Спяваючыя фантаны", "Магія раяля", "Палацавы баль" і выступах з такімі салістамі, як Хасэ Карэрас, Горан Брэгавіч, Аляксандр Малінін і не толькі. Дзейнасць маэстра непарыўна звязана з Беларуссю.


“Пра родных людзей заўсёды расказваць цяжка”, – пачынае аповед Зоя Міхайлаўна Заіка, дацэнт кафедры беларускай і рускай моў. “Мой бацька прайшоў дарогамі Вялікай Айчыннай вайны ад Масквы да Кенігсберга, кавалер трох ордэнаў і многіх медалёў, ветэран вайны. Быў камандзірам мінамётчыкаў, тройчы паранены, але ж пасля кожнага свайго ранення вяртаўся ў строй.\nОрдэна Айчыннай вайны другой ступені ўдастоены за баі пад горадам Духаўшчына, што на Смаленшчыне. За баявыя дзеянні пры фарсіраванні Нёмана яго грудзі ўпрыгожыліся ордэнам Чырвонай зоркі, а за разгром немцаў ва Усходняй Прусіі – другім ордэнам Чырвонай Зоркі.\nУ 1939 годзе Міхаіл Дзмітрыевіч Хальзаў падчас службы ў радах Савецкай Арміі быў накіраваны камандаваннем на вучобу ў Маскоўскае ваеннае вучылішча імя Леніна. Пасля скарочанага курса навучання малады лейтэнант накіраваны на фронт, дзе ўсе чатыры гады быў камандзірам мінамётчыкаў. Успаміны пра вайну захаваліся ў лістах з фронта. “... Займаўся рассвет. Калоны варожых самаходак, разам з іншымі родамі войс, рваліся да ракі Вілейкі. Гітлераўцы спяшаліся, бо ведалі, што іх сапёры падрыхтавалі адзінае месца для пераправы.\nДа гэтай баявой аперацыі нашы падраздзяленні добра падрыхтаваліся. З абодвух флангаў да пераправы яны падышлі ўшчыльную. А неўзабаве пачаўся бой. Немцы імкнуліся як мага хутчэй фарсіраваць раку, бо інакш – смерці не мінаваць.\nТак яно і было. У гэтым баі на літоўскай зямлі знайшлі сабе магілу сотні гітлераўцаў. Шмат было знішчана ваеннай тэхнікі, захоплена палонных”. Гэта толькі адзін з многіх эпізодаў баявых дзеянняў, у якіх бацька прымаў удзел”.\nЗаіка Зоя Міхайлаўна, дацэнт кафедры беларускай і рускай моў


Будзьма беларусамі! » Раман пра любоў з апошняй таталітарнай краіны Эўропы\n08.11.2017 | Літаратура\nРаман пра любоў з апошняй таталітарнай краіны Эўропы\nМаксім Мудроў пераклаў на беларускую мову раман Ісмаіла Кадарэ «Хроніка ў камені». Гэтая кніга лічыцца адным з самых вядомых твораў альбанскага пісьменьніка. А Кадарэ — зорка першай велічыні. Беларусы сталі першым народам Усходняй Эўропы, які зможа прачытаць гэтую кнігу жывога альбанскага клясыка на роднай мове.\nУ краінах з разьвітым кніжным рынкам зь перакладнікамі працуюць выдаўцы. Яны вывучаюць рынак, робяць замовы, ацэньваюць попыт, каб не змарнаваць ані цэнта. У гэтай кнігі гісторыя іншая. Твор спачатку пераклаў энтузіяст, а потым пачаўся «крыжовы шлях» да яе выданьня. Перакладнік быў зьдзіўлены, што патэнцыйныя выдаўцы цікавіліся, ці вырашана пытаньне аўтарскіх правоў. Гэтая важная дэталь стала для яго сюрпрызам. Але выдавец Андрэй Янушкевічдаў рады праблеме.\nУ гэтай сьвятой наіўнасьці перакладніка ёсьць велічэзны плюс для чытача. Раман Ісмаіла Кадарэ перакладаўся не дзеля каньюнктуры і грошай. Дзеля гэтага існуюць кнігі Дэна Браўна і Стыга Лярсана. Гэта плён вялікага захапленьня альбанскай літаратурай. Максім Мудроў — праграміст, сын пісьменьніка Вінцэся Мудрова. Пражыўшы ўсё жыцьцё ў Беларусі, Мудроў-старэйшы ўмудрыўся паралельна пражыць яго ў Альбаніі. Ягонаму захапленьню гэтай краінай і яе культурай 5 лістапада споўнілася паўвеку. Любоў да гэтай ня вельмі далёкай, але вельмі загадкавай краіны ён прышчапіў і сыну. Той перакладаў кнігу 3 гады. Ужо нават і бацька намаўляў кінуць. Альбанская мова — нялёгкая. І выбар «Хронікі ў камені» — гэта жаданьне галоўных беларускіх альбанафілаў даць беларускаму чытачу найлепшае, што створана на альбанскай мове.\nПа-беларуску альбанская літаратура, можна лічыць, і не выходзіла. Пасьля раману Стэр’ё Спасэ «Афэрдзіта зноў у вёсцы» ў 1960 годзе ў беларускіх часопісах выйшла пару альбанскіх апавяданьняў і вершаў.\n«Хроніку ў камені» Кадарэ напісаў у 1971 годзе. Гэта аўтабіяграфічны раман. Гэта аповед ад імя 11-гадовага падлетка-аўтара пра родны горад Дзіракастру падчас ІІ сусьветнай вайны. Гэта ня толькі родны горад Кадарэ. У Дзіракастры нарадзіўся Энвэр Ходжа, камуністычны лідэр Альбаніі, які кіраваў краінай ажно 44 гады. Гэтым зямляцтвам шмат хто ў Альбаніі тлумачыць спакойнае жыцьцё Кадарэ ў гады самай жорсткай дыктатуры. Але пра Ходжу пісьменьнік узгадвае ў рамане мімалётам.\nРодны горад Кадарэ пераходзіць з рук у рукі, ад аднаго акупанта да іншага. Сёньня над ім лунае грэцкі сьцяг, а назаўтра італьянскі. Зьмены бываюць і па некалькі разоў на дзень. І нарэшце наступае нямецкая акупацыя Дзіракастры. Як жа ўсё гэта знаёма, праўда? У рамане ёсьць нават свой Мікіта Зносак. Раз ён Джорджа, другі раз — Ёргас, а потым і Юрген. Рыхтык пра Беларусь кніжка.\nКрытыкі называюць гэты раман сюррэалістычным. Але беларускага чытача, пасьля ўсяго багажу нашай роднай літаратуры, гэтым красным слаўцом ня возьмеш. Паводле нашых мерак гэта вельмі рэалістычная гісторыя. Замяніце альбанскія імёны на беларускія і ўявіце, што вы чытаеце Кузьму Чорнага. Але формаю Кадарэ больш складаны. Нібыта глядзіцца чорна-белы фільм бяз музыкі, з доўгімі паўзамі. Месцамі няпроста. Гэта літаратурны арт-гаўз, але дасканала зроблены, дзе форма і зьмест тоесныя. Толькі няхай вас такая «рэкляма» не палохае. Не павінны палохаць чытача і выбухі бомбаў, стрэлы з аўтаматаў, забойствы. Найперш гэта кранальная гісторыя пра любоў вачыма дзіцяці.\nІ ёсьць ува мне шчымлівая радасьць: на сваёй мове я прачытаў гэтую кнігу яшчэ да таго, як па-расейску яе прачытаюць расейцы, а на сваіх мовах палякі, украінцы, літоўцы, латышы. Але найперш гэта радасьць ад дасканалай працы аўтара, і майстэрскай працы перакладніка.\n«У гэтыя бурлівыя часы мы павінны любіць адно аднаго. І гэтая любоў абароніць нас», — гаворыць адзін з герояў кнігі. Гэта не банальнасьць і ня патас. У найстрашнейшыя часы галоўнае, што трымае пры жыцьці чалавека — гэта еднасьць душаў з каханымі і блізкімі.\nНа кожнай старонцы гэтай кнігі я адчуваў цеплыню роднага дому і бесклапотнае дзяцінства, якое забясьпечвалі дзіцяці блізкія. «Хроніка ў камені» — раман пра любоў да свайго гораду, да сваёй сям’і, сяброў, жанчын, да сваёй зямлі вачыма дзіцяці. Любоў без цынізму і разьліку.


"Кубак Дружбы" Беларусь-2010 - Кировская районная газета\n«Кубак Дружбы» Беларусь-2010\n23.09.2010 19.12.2012 Комментариев нет\nКіраўшчына працягвае падтрымліваць свой статус “рыбалоўнай сталіцы”. На Чыгірынскім вадасховішчы рэгулярна праходзяць прэстыжныя спаборніцтвы па рыбалоўным спорце. У ліку іх арганізатараў — і райвыканкам, паколькі стварыць камфортныя ўмовы для гасцей на нашай зямлі — гонар гаспадароў, а па-другое, рыбалка — гэта, перш за ўсё, здаровы лад жыцця, і ўключэнне ў спаборніцтвы мясцовых рыбаловаў-аматараў, як гэта, па склаўшайся традыцыі, бывае, — прэстыж для адных і стымул для другіх.\nЗ 16 па 20 верасня на Чыгірынскім вадасховішчы прайшлі Міжнародныя спаборніцтвы па спартыўнай лоўлі рыбы фідэрам “Кубак Дружбы” Беларусь-2010. У другі раз кіраўская зямля стала месцам іх правядзення.\nНа здымку: важкіх уловаў і спрыяльнага надвор’я жадаюць удзельнікам спаборніцтваў старшыня райвыканкама У.У.Піскіжаў, старшыня БГА «Федэрацыя рыбалоўнага спорту» Я.З.Ціхановіч і галоўны суддзя В.С.Святошчык.\nНад базай адпачынку СВК “Рассвет” імя К.П.Арлоўскага з адпаведнай сітуацыі назвай “Дом рыбака”, дзе размясціліся каманды, зноў залуналі дзяржаўныя флагі краін-удзельніц “Кубка Дружбы” — Беларусі, Расіі, Украіны і Эстоніі. Урачыста гучалі іх дзяржаўныя гімны на цырымоніі адкрыцця спаборніцтваў.\nСёлета на іх прыбыла 17 каманд — па некалькі ад кожнай краіны — пры тым, што летась было 12.\nГасціннай і шчырай назваў кіраўскую зямлю, а Чыгірынскае вадасховішча — спартыўным і рыбным вадаёмам старшыня БГА “Федэрацыя рыбалоўнага спорту” Я.З.Ціхановіч, вітаючы прысутных падчас адкрыцця спаборніцтваў, і выказаў удзячнасць кіраўніцтву раёна за плённую арганізацыйную работу па стварэнні належных умоў камандам, падтрымку рыбалоўнага спорту і здаровага ладу жыцця.\nСтаршыня райвыканкама У.У.Піскіжаў у адказ адзначыў, што кіраўчанам заўжды прыемна, калі да іх прыязджаюць госці. Вельмі добра, што становіцца больш жадаючых да нас прыехаць, прыняць удзел у спаборніцтвах. Уладзімір Уладзіміравіч пажадаў усім важкіх уловаў і выказаў гатоўнасць, каб “Кубак Дружбы” і іншыя спаборніцтвы па рыбнай лоўлі і далей праходзілі на Кіраўшчыне, а мы заўжды будзем рады вітаць іх удзельнікаў!\nПрадстаўнік расійскай каманды паведаміў, што для іх вельмі прэстыжна было трапіць у Беларусь на гэтыя спаборніцтвы: прыйшлося прайсці строгі адбор, “пабіць” іншыя каманды.\nУкраінцы адзначылі, што пасля леташняга ўдзелу ў “Кубку Дружбы” доўга расказвалі ў сябе на радзіме пра спаборніцтвы, дзяліліся самымі найлепшымі ўражаннямі. Многія прадстаўнікі эстонскай дэлегацыі таксама былі ў Чыгірынцы ў другі раз і гэтак жа выказалі самыя найлепшыя словы ў адрас арганізатараў.\nАд беларускай дэлегацыі ўсіх вітаў чэмпіён Рэспублікі Беларусь 2009-2010 года Аляксандр Волкаў. І ўсе рыбаловы-спартсмены жадалі адзін аднаму ўдачы, а сабе — перамогі!\nА ўвогуле, як заўважыў галоўны суддзя спаборніцтваў В.Святошчык, на “Кубак Дружбы” Беларусь-2010 сабраўся ўвесь цвет, эліта рыбалоўнага спорту адзначаных краін. І многія аматары палічылі за шчасце назіраць за іх “работай”.\nНадвор’е спрыяла рыбаловам. Адведзеныя для лоўлі сектары ўздоўж дамбы Чыгірынскай ГЭС у суботу занялі члены каманд рыбаловаў-спартсменаў і рыбаловы-аматары, прадстаўнікі сельскіх Саветаў і іншых арганізацый. Прыемна, што ініцыятыву кіраўчан удзельнічаць разам з прафесіяналамі падхапілі прадстаўнікі іншых рэгіёнаў — Магілёва, Бабруйска, і паказалі добрыя вынікі.\nКалі для прафесіяналаў субота была першым этапам спаборніцтваў, то для аматараў у гэты дзень былі і старт, і фініш. Адным не хапіла экіпіроўкі, другім — вытрымкі, але самыя цярплівыя і аддадзеныя рыбалцы праз тры гадзіны, адведзеныя для лоўлі, пераможна прадэманстравалі галоўнаму суддзю і ўсім прысутным свой улоў! Першае месца з рэзультатам 640 грамаў заняў Юрый Хортаў з Магілёва. Ён жа злавіў і самую буйную рыбіну ў 150 грамаў. Другім быў наш зямляк Анатоль Гаўрылаў (220 г), трэцім — Алег Лазічны (120 г) з Бабруйска.\nВялікую ўдзячнасць за ўдзел у спаборніцтвах, вытрымку і волю да перамогі выказаў усім рыбаловам-аматарам старшыня БАА “Федэрацыя рыбалоўнага спорту” Я.З.Ціхановіч. Пераможца і прызёры атрымалі Ганаровыя граматы і прызы, якія ім уручыла намеснік старшыні райвыканкама В.У.Гаршкова, адзначыўшы, што ёй да спадобы людзі, якія займаюцца цікавымі справамі, а не бавяць час дома на канапе. Асаб-лівага прыза быў удастоены самы маленькі рыбалоў Арцём Сіняк, які мужна вытрымаў ля берага усе тры гадзіны і з захапленнем успрымаў кожную рыбінку, злоўленую “калегамі” па спаборніцтвах.\nУвечары гасцей чакала культурная праграма: прыемныя мелодыі ім дарылі ўзыходзячыя зоркі беларускай эстрады — група “Бай сіці”, а таксама кіраўскія самадзейныя артысты: работнікі РДК, бібліятэкі, школы мастацтваў, выступленні якіх пакінулі шмат добрых уражанняў. Госці ахвотна і з энтузіязмам удзельнічалі ў прапанаваных ім конкурсах і гульнях.\n…А прафесіяналаў чакаў другі дзень спаборніцтваў. Барацьба за першынство разгарнулася нежартоўная, усім хацелася перамогі. Па агульных выніках двух тураў былі вызначаны пераможцы і прызёры ў камандным заліку і асабістым. “Кубак Дружбы” Беларусь-2010 заваявала беларуская каманда! Другое і трэцяе месцы адпаведна — на рахунку каманд з Расіі і Украіны.\nА ў асабістым заліку ўдача была на баку расійскага спартсмена Д.Анохіна (агульная вага яго ўлову за два туры — 11 кг 790 г). Другую і трэцюю пазіцыі на п’едэстале гонару занялі беларусы — В.Радчук і А.Яўмененка, якія, дарэчы, выступалі ў адной камандзе.\nСамую буйную рыбу — ляшча вагой 1 кг 500г — злавіў таксама беларус А.Півавараў. Відаць, “родныя сцены” дапамаглі беларусам дабіцца істотных поспехаў.\nАдбылася цырымонія ўзнагароджвання. Спецыяльным прызам была адзначана адзіная на гэтых спабор-ніцтвах жанчына — ўкраінка Т.Дзянісава, якая ўваходзіла ў інтэрнацыянальную каманду “Сож” (Беларусь — Украіна) .\nУсе ўдзельнікі зноў шчыра дзякавалі за выдатную арганізацыю спаборніцтваў, прадстаўнікі Украіны падарылі на добрую памяць У.У.Піскіжаву спінінг, улічваючы, што ён з’яўляецца аматарам рыбалкі.\n“Кубак Дружбы” зноў стаў сімвалам сяброўства і добразычлівых адносін. Былі пераможцы, пераможаныя, але ўсе пакінулі нашу зямлю з добрым запасам пазітыву і імкненнем сустрэцца тут зноў.\nФота Сяргея АЎСЯНІКА\n← «Дай шанс себя заметить!»\nІрына Дарафеева на Кіраўшчыне →\nНаталья Пачепко Психолог об эмоциональном заражении в условиях карантина и профилактике тревожных мыслей\n28.04.2020 Газета Кiравец Комментариев нет\nОтветственно и результативно работают животноводы СХФ «Чигиринка»\n14.06.2021 Газета Кiравец Комментариев нет\nПартизанка, патриотка, труженица — такой знают на Кировщине ветерана Великой Отечественной войны Зинаиду Кузьминичну Акушевич\n29.06.2018 Газета Кiравец Комментариев нет


Беларусь і Кітай абмеркавалі дэталі пілотнага праекта па грузаперавозках\n20 мая, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Беларусь і КНР абмеркавалі дэталі запуску пілотнага праекта па руху грузаў па маршруце Кітай - Беларусь - Кітай, паведамілі БЕЛТА ў прэс-службе Мінтранса.\nПерагаворы паміж транспартнымі ведамствамі дзвюх краін прайшлі ў рэжыме відэаканферэнцыі. Беларускую дэлегацыю ўзначалілі намеснік міністра транспарту Сяргей Дубіна і начальнік упраўлення аўтамабільнага і гарадскога пасажырскага транспарту Мінтранса Андрэй Гладкі. Кіраўніком з кітайскага боку выступіў намеснік дырэктара Дэпартамента транспартнага абслугоўвання Міністэрства транспарту КНР Ху Хуапін.\nАбмяркоўваючы пілотны праект, бакі дасягнулі дамоўленасці аб абмене 1 тыс. дазволаў, з якіх 500 - дазволы на перавозкі ў трэція краіны і з іх, 500 - транзітныя.\nУ цэлым на пасяджэнні закраналі шырокае кола пытанняў узаемадзеяння Беларусі і Кітая ў сферы транспарту. Перш за ўсё размова ішла аб рэалізацыі падпісанага ў 2019 годзе ўрадамі Беларусі і КНР пагаднення аб міжнародных аўтамабільных перавозках пасажыраў і грузаў.\nПа выніках сустрэчы дэлегацыі адзначылі: перагаворы прайшлі канструктыўна, ва ўласцівым беларуска-кітайскім адносінам духу ўзаемапавагі, шчырасці і дружбы, што адпавядае ўзроўню стратэгічнага партнёрства.-0-


03.12.2020 / 16:30\nНа ААТ «Нафтан» звальняюць начальніка аддзела рэалізацыі нафтапрадуктаў Вольгу Брыцікаву — адну з актыўных удзельніц пратэснага руху на прадпрыемстве, якая запомнілася многім яшчэ падчас жнівеньскіх падзей. Вольга распавяла Tut.by, што сёння ў яе апошні працоўны дзень, а звальненне звязанае з пазбаўленнем яе доступу да дзяржаўнай таямніцы.\n— Так, сапраўды, сёння мяне азнаёмілі з загадам аб маім звальненні ў сувязі з пазбаўленнем мяне доступу да дзяржтаямніцы. Гэта значыць, спачатку быў загад аб пазбаўленні доступу да дзяржтаямніцы, а потым на падставе гэтага — звальненне. Згодна з Працоўным кодэксам такая опцыя сапраўды існуе, — кажа Вольга Брыцікава. — Я была гатовая да барацьбы з тым, што нам увесь час спрабуюць прыпісаць парушэнне працоўнай дысцыпліны, але ў маім выпадку справа аказалася ў іншым. Зараз я павінна спачатку ўважліва прачытаць падставы для пазбаўлення мяне доступу да дзяржтаямніцы і разабрацца з гэтым. Пакуль, шчыра кажучы, шок.\nВольга Брыцікава працуе на «Нафтане» 16 гадоў. 17 жніўня на сустрэчы работнікаў «Нафтана» з тагачасным кіраўніком КДК Іванам Церцелем яна агучвала патрабаванні да рэспубліканскіх і мясцовых уладаў, а таксама кіраўніцтва прадпрыемства ад імя калектыву.\nУ верасні Вольга распавядала, што ўпершыню за ўсе гады працы атрымала дысцыплінарнае спагнанне ў выглядзе вымовы і пазбаўлення прэміі за прагул 20 жніўня, калі яна разам з калегам падлічвала подпісы работнікаў за страйк. А ў кастрычніку некалькім «нафтанаўцам», у тым ліку Вользе, прыйшлі павесткі ў пракуратуру з-за здымак відэазвароту ў падтрымку беларусаў.


Гэты мужчына прыцягнуў маю ўвагу адразу. Статны, акуратны, сталага веку, з кійком у руцэ, і па адной штаніне было бачна, што замест нагі ў яго пратэз. Ён збіраўся нешта спытаць у іншых людзей на прыпынку гарадскога транспарту, але не стаў гэта рабіць у першага, хто трапіўся бліжэй. Ён абышоў і маладзёнаў, і хмурую жанчыну сярэдняга веку, і ўсіх астатніх, і звярнуўся толькі да мужчыны, які быў блізкі яму па гадах. Такое разуменне прыстойнасці і ўласнай вартасці зараз мала ў каго сустрэнеш. Гэта чалавек рэдкай фармацыі і даўнейшага выхавання. Такія людзі ўжо даўно перавяліся. Але зрэдку яшчэ сустракаюцца. І гумар у іх таксама ўнікальны як і яны.\n— Добры дзень. Прабачце за непакой, але мушу спытацца. Падкажыце калі ласка, як мне даехаць да абласнога шпіталя, — звярнуўся ён да мужчыны, і як толькі пачынаў здароўкацца прыпадняў капялюш.\n— Я кожны год прыязджаю сюды, каб прайсці дактароў. Бо каб мне прадоўжылі групу інваліднасці, мушу штогод паказваць лекарам, што новая нага ў мяне яшчэ не вырасла, — пажартаваў мужчына з кійком у сярэдзіне размовы.\n— А ці маеце дзе заначаваць? — пацікавіўся суразмоўца. — Тыя дактары мусяць вас да сябе дахаты запрасіць па ўсіх законах прыстойнасці, раз выцягнулі вас у горад праверыць ці не вырасла нага, — падтрымаў ён жартаўлівы (...)


БРАСЛАЎ СТАНЕ ЭКСПЕРЫМЕНТАЛЬНА- АРХЕАЛАГІЧНАЙ ПЛЯЦОЎКАЙ - Газета - Туризм и Отдых\n27.05.2010 - Газета\nБраслаў стане эксперыментальна-археалагічнай пляцоўкай\nСёлета Браслаў адзначае сваё 945-годдзе. Святкаванне прыпадае на канец мая, калі ў горадзе традыцыйна адбываюцца «Браслаўскія зарніцы». Гэтай вясной свята набывае шырокі фармат, арганізацыю гістарычнай часткі якога гарадскія ўлады даручылі Браслаўскаму музейнаму аб’яднанню. 29–30 мая ў гістарычным цэнтры Браслава на Замкавай гары адбудуцца дні сярэднявечнай культуры «Меч Брачыслава».\nВаярства, музыкі, рамеснікі як асноўныя элементы фестываляў сярэднявечнай культуры будуць прысутнічаць і на браслаўскім свяце. Згоду паўдзельнічаць у бугуртах на Замкавай гары далі пяць рыцарскіх клубаў з Віцебскай вобласці, якія ўвасабляюць перыядам XI–XVI стст. Два з іх, «Вангенторн» і «Наглфар», займаюцца вікінгамі, што таксама супадае з гісторыяй Браслава. Ёсць звесткі, што ў горада былі даволі цесныя стасункі са скандынавамі. Ваяры прадэманструюць сваю моц падчас рыцарскіх турніраў, а даведацца, чым займалася войска пасля бітвы, можна будзе ў рыцарскім абозе. Каб у ім размясціцца, удзельнікі мерапрыемства павінны мець гістарычны намёт і начынне для прыгатавання і ўжывання ежы, гістарычныя строі. Музыку сярэднявечча будуць выконваць сталічныя гурты Terrae vagancika, Testamentum Тerrae, Сornucopia, «Няміга».\nУ рамесніцкай частцы свята прымуць удзел майстры, якія займаюцца рэканструкцыяй старажытных рамёстваў розных перыядаў. Турысты ўбачаць, як апрацоўвалі косці, крэмень і лён, ткалі на вертыкальных кроснах, плялі паясы, пазнаёмяцца са старажытным пісьменствам і ганчарствам ранняга і сталага Сярэднявечча, даведаюцца, як рознымі архаічнымі метадамі здабывалі агонь.\nАдметнасцю фестывалю стане яго навуковая частка. У свяце прымуць удзел гісторыкі і археолагі Мікола Плавінскі, Мікола Крывальцэвіч, Сяргей Тарасаў, Андрэй Кіштымаў, якія займаюцца эксперыментальнай археалогіяй на высокім навуковым узроўні. Кожны з іх падрыхтаваў асабістую праграму. Пройдуць стэндавыя прэзентацыі, археолагі распавядуць аб методыцы археалагічнага раскопу, пакажуць метады кансервацыі керамікі. «Мы не імкнёмся да колькасна высокага ўзроўню фестываляў Наваградка, Нясвіжа, Заслаўя, – кажа адзін з арганізатараў свята Валеры Зінкевіч. – Бо гэта такая машына, якую цяжка арганізаваць, раскруціць, а пасля ўтрымаць. Мы робім акцэнт на змест і пастараемся правесці невялічкі лакальны якасны фэст».\nУваход на тэрыторыю Замка будзе платным. Дарослы квіток каштуе тры тысячы, дзіцячы – паўтары. У турыстаў, якія прыедуць самастойна, будзе магчымасць размясціцца ў намётавым гарадку на турыстычнай базе «Браслаўскія азёры». Па пытаннях размяшчэння і харчавання можна звяртацца ў турыстычны аддзел Нацыянальнага парка «Браслаўскія азёры».


Хатняя старонка > Усходні гараскоп на наступны тыдзень\nКалейдаскоп , Гараскоп \nАВЕН. Самай галоўнай задачай тыдня будзе здабыццё важных дзелавых сувязяў і атрыманне дакладнай інфармацыі. У сераду лепш заняцца завяршэннем няскончаных спраў, асабліва дробных. У чацвер будзе шмат нарад і папяровай работы. У пятніцу не давярайце выпадковым знаёмствам і будзьце асцярожныя пры зносінах з даўно знаёмымі людзьмі, у гэты дзень ёсць верагоднасць разрыву адносін з-за прынцыповасці партнёра.\nЦЯЛЕЦ. На гэтым тыдні вам спатрэбяцца хуткасць прыняцця і ажыццяўлення рашэнняў, унутраны спакой і цягавітасць. Чым больш папрацуеце ў аўторак, тым больш атрымаеце прыбытку. А вось у чацвер лепш не мітусіцца і не пачынаць нічога новага. У пятніцу старайцеся не ціснуць на навакольных, бо яны ў гэты дзень будуць крыўдлівыя і не схільныя выконваць вашы патрабаванні. У суботу не адмаўляйцеся ад запрашэння: магчыма, менавіта сябры дапамогуць слушнай парадай.\nБЛІЗНЯТЫ. Вы можаце шмат чаго дасягнуць і атрымаць тое, чаго так даўно хацелі. Усё, што для гэтага трэба, — верыць у сябе і ў поспех. У сярэдзіне тыдня вас можа закруціць віхор цікавых спраў, сяброўскіх сустрэч і любоўных спатканняў. І вы адчуеце паўнату і радасць жыцця.\nРАК. Тыдзень будзе спрыяльны для вырашэння прафесійных задач. Вы поўныя сіл і энергіі, а інтуіцыя падказвае выключна правільныя рашэнні. Можаце зрабіць бліскучую кар'еру, калі праявіце мэтанакіраванасць і ўпэўненасць у дасягненні пастаўленых задач. Вашы таленты, у тым ліку дыпламатычнасць, дазваляюць атрымаць неабходную інфармацыю і дамовіцца з патрэбнымі людзьмі.\nЛЕЎ. Паспрабуйце акрэсліць дакладны план на тыдзень. Абараніце сябе ад непатрэбных сустрэч і кантактаў, яны не прынясуць нічога, акрамя расчаравання і пустога марнавання часу. Крытычна паглядзіце на свае ідэі, наколькі яны рэалістычныя і ці магчыма ўвасабленне іх у рэальнае жыццё. Успомніце пра сям'ю і дзяцей, аддайце ім неабходную ўвагу.\nДЗЕВА. Давядзецца шмат працаваць, браць ініцыятыву ў свае рукі. І не чакаць ні пахвалы, ні прэміі. Уважліва вывучайце інфармацыю, якая будзе паступаць да вас на працягу тыдня на рабоце, зрабіце з яе важныя высновы. Галоўнае для вас — гэта не прагледзець сапраўды перспектыўныя справы. У выхадныя не варта хаваць сябе дома, ёсць добры шанц пашырыць кола карысных знаёмстваў.\nШАЛІ. У пачатку тыдня вам, падобна, захочацца задумаць штосьці новае і дамагчыся жаданага самымі экстравагантнымі спосабамі. Не бойцеся рызыкаваць. Толькі не цягніце час, бо другая палова тыдня не схіляе да такіх дзеянняў. Вы зможаце дакладна ўсвядоміць, што перашкаджае вашаму духоўнаму росту і развіццю, гэта дасць магчымасць пачаць карэкцыю негатыўных рыс характару.\nСКАРПІЁН. Вас чакае поспех на рабоце і прыемныя перамены ў асабістым жыцці. Вы зможаце стаць лідарам і арганізатарам. Да невялікіх перашкод пастаўцеся па-філасофску, і вы хутка іх пераадолееце, атрымаўшы важны вопыт.\nСТРАЛЕЦ. На гэтым тыдні верагодная рэзкая змена дзейнасці. Пры гэтым неабавязковая змена работы, проста з'явіцца іншая тэма ці нават цэлы кірунак. У канцы тыдня замест напружання прыйдзе лёгкасць, у справах адкрыецца другое дыханне. У выхадныя дні могуць раскрыцца таямніцы вашага даўняга мінулага.\nКАЗЯРОГ. На гэтым тыдні пажадана заняцца засваеннем чаго-небудзь новага, гэта дазволіць пашырыць кругагляд. Не бойцеся праявіць адкрытасць і прыняць, быць можа, не зусім традыцыйны пункт гледжання. Ні да якіх негатыўных наступстваў гэта не прывядзе, вам будзе лягчэй мець зносіны з самымі рознымі людзьмі. Час адмовіцца ад забабонаў.\nВАДАЛІЎ. Будзеце падсвядома імкнуцца да ўдзелу ў разнастайных авантурах. Невядома, ці будзе гэтая рызыкоўная дзейнасць апраўданая дасягненнем важнай мэты, аднак бура незабыўных перажыванняў гарантаваная. Чаму б і не атрымаць новыя ўражанні? У сярэдзіне тыдня не чакайце выканання ўсіх планаў, некаторыя з іх хоць і рэалізуюцца, але з шэрагам паправак. У чацвер вы будзеце здольныя згладзіць практычна любыя канфліктныя сітуацыі на рабоце. Сямейныя спрэчкі на адцягненыя тэмы ў суботу могуць стацца занадта эмацыянальнымі.\nРЫБЫ. У першай палове тыдня вас можа цягнуць на неабдуманыя ўчынкі. Паспрабуйце ўсё ж пазбегнуць рызыкі, яна не апраўдае вашых душэўных і матэрыяльных выдаткаў. Сярэдзіна тыдня пагражае прынесці змены ў асабістым жыцці, прычым не самыя прыемныя. Не спяшайцеся рваць адносіны і збіраць крыўды. А вось на рабоце ваш аўтарытэт умацуецца. У чацвер усе рашэнні варта прымаць самастойна. У суботу зрабіце сабе маленькае свята, у гэты дзень вы зможаце павесяліцца ад душы.


Былы журналіст: Мне найперш цікавыя навіны ад відавочцаў падзей | baj.by\n08.05.2016 Крыніца: Андрэй Мялешка для baj.by\n— Вельмі зменшылася колькасць выданняў, дзе можна падпрацаваць журналістам. Калі вучыўся ва ўніверсітэце, я пісаў для “Новага Часу”, “Навінак”. Ужо тады пачалі заціскаць гайкі. Цяпер усё перакінулася ў інтэрнэт і журналістыка хутка змяняецца. Раней гэта былі тэмы і аўтары, якіх ты чытаў з нумара ў нумар, цяпер гэта ж мае форму блога ў інтэрнэце. Калі пазачыняліся ўсе газеты, рынак журналістаў быў перапоўнены настолькі, што пісаць і спрабаваць друкавацца азначала распіхваць нейкага лакцямі і “адбіраць хлеб”. Мяне ўжо такая справа не цікавіла. Больш прывабна, калі ёсць канцэпцыя выдання, калі паводле дамовы з галоўным рэдактарам ты прыносішь нейкі артыкул і яго альбо бяруць, альбо не бяруць , і пры гэтым абмяркоўваюць. Вось гэта быў файны падыход у журналістыцы.\nЦяпер журналісцкай працай я не займаюся ўвогуле. Пішу нейкія апавяданні, п’есы. Але гэта зусім не журналістыка. У наша жыццё прыйшоў інтэрнэт і прафесія змянілася. Напрыклад, ёсць выданні, дзе публікуюцца аналітычныя артыкулы. Гэтыя тэксты можна прачытаць і праз 5 год, і праз 7, і яны будуць цікавыя ды змястоўныя. А журналістыка ў плане пошука і апісвання падзей — гэта ўжо перастала быць цікавым. Бо ёсць людзі, якія бачылі здарэнне сваімі вачыма і апісваюць яго ў блогах, твітарах, фэйсбуках і гэтак далей. Як чытачу, мне цікавы такі падыход. Бо, акрамя таго, што чалавек бачыў гэта, ён апісвае падзею з са свайго пункту гледзішча, а не так, як пра гэта пісалі б у адасобленай рэдакцыі.\nЦяпер Стас Пачобут амаль не займаецца журналістыкай. Час ад часу піша апавяданні ды п’есы. Раней ён працаваў ў праваабарончай арганізацыі “Мемарыял”, аднак пасля таго як “Мемарыял” у Расіі прызналі “замежным агентам” Пачобут страціў працу.


Следчыя ўпраўлення Следчага камітэта па Менску абвесцілі аб завяршэнні расследавання дзейнасці фінансавай піраміды на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь. Дзейнасць структуры яшчэ ўвосень 2016 года спынілі супрацоўнікі КДК.\nУ СК адзначаюць, што 25-гадовы ўраджэнец Пінска ў перыяд са студзеня 2015 па верасень 2016 года кіраваў беларускай сеткай кампаніі «KairosTechnologiesLTD», якая займалася «нелегальным прыцягненнем грашовых сродкаў насельніцтва».\n«Грамадзяне падавалі частку жорсткага дыска ў арэнду і аплачвалі ўступны ўзнос – ад 125 да 2777 долараў ЗША. Пасля гэтага ўкладчыкі атрымлівалі штомесячны даход у памеры 20 працэнтаў ад унесенай сумы нібыта за захоўванне зашыфраванай інфармацыі буйных карпаратыўных кліентаў. Пры гэтым выплаты ажыццяўляліся за кошт новых «інвестараў» кампаніі», – сцвярджаюць у СК.\nОфіс арганізацыі зарэгістраваны ў Вялікай Брытаніі, а непасрэдныя куратары беларускага лідара працавалі ва Украіне, адзначаюць у СК. Мяркуючы па ўсім, куратарам у СК лічаць Аляксея Кеда – паводле інфармацыі ў інтэрнэце, менавіта ён кіруе бізнэсам «KairosTechnologiesLTD» ва Украіне.\nПраваахоўнікі адзначаюць, што сетка структуры падследнага налічвала 108 ўкладчыкаў, сумарны даход склаў звыш 320 000 рублёў.\n«Падчас праверкі дачыненне іншых асоб, якія займалі ніжэйстаячыя прыступкі ў іерархіі, да заведама супрацьпраўнай дзейнасці не знайшла свайго пацверджання», – адзначаюць у СК.\n25-гадоваму беларусу прад’яўленае абвінавачванне па ч. 3 арт. 233 (незаконная прадпрымальніцкая дзейнасць) Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь. Ён знаходзіцца пад вартай, на ягоную маёмасць накладзены арышт.\nТэгі: здарэнне, крымінальная справа, Крымінальны кодэкс, Следчы камітэт


§ 18-2. АСНОЎНЫЯ СУЧАСНЫЯ ПРАБЛЕМЫ РАЗВІЦЦЯ СЕЛЬСКАЙ ГАСПАДАРКІ СВЕТУ: Страты харчавання як адна з асноўных сучасных праблем развіцця сусветнай сельскай гаспадаркі\n§ 18-2. АСНОЎНЫЯ СУЧАСНЫЯ ПРАБЛЕМЫ РАЗВІЦЦЯ СЕЛЬСКАЙ ГАСПАДАРКІ СВЕТУ\nСтраты харчавання як адна з асноўных сучасных праблем развіцця сусветнай сельскай гаспадаркі. У выніку дасягненняў у галіне развіцця сельскай гаспадаркі, з’яўлення новых тэхналогій, павелічэння ўраджайнасці сельскагаспадарчых культур чалавецтва сутыкнулася з праблемай, якая раней так востра не стаяла.\nПры штогадовым росце аб’ёмаў вытворчасці сельскагаспадарчай прадукцыі і прадуктаў харчавання ў свеце штогод адбываюцца іх вялікія страты. Пры гэтым лічыцца, што страты харчовай прадукцыі ўзнікаюць на этапах ад збору ўраджаю / забою / вылаву аж да пападання яе ў сістэму гандлю. Каля 14 % усіх вырабленых у свеце харчовых прадуктаў губляюцца ў перыяд паміж зборам ураджаю і рэалізацыяй.\nПаразважаем. Чаму страты садавіны і гародніны ва ўсіх рэгіёнах свету перавышаюць страты збожжавых і бабовых культур? Прывядзіце канкрэтныя прыклады, якія пацвярджаюць ваш пункт гледжання.\nНайбольшыя страты харчовых прадуктаў характэрныя для краін Паўднёвай і Цэнтральнай Азіі (больш за 20 %), а таксама Паўночнай Амерыкі і Еўропы (больш за 15 %) (мал. 128-6).\nМал. 128-6. Страты харчовых прадуктаў па свеце і рэгіёнах, 2016 г., даныя ФАО, %\nГэта значыць, што праблема страт харчовых прадуктаў праяўляецца як у развітых краінах, так і ў краінах, якія развіваюцца. А яе вырашэнне павінна насіць глабальны характар.\nКалі разгледзець страты па таварных групах, то сярод караняплодаў, клубняплодаў і алейных культур назіраюцца найбольшыя паказчыкі — больш за 25 % (мал. 128-7). Страты садавіны і гародніны ў сярэднім па свеце складаюць больш за 20 %.\nМал. 128-7. Страты харчовых прадуктаў па таварных групах, 2016 г., даныя ФАО, %\n◄ § 18-1. СЕЛЬСКАЯ ГАСПАДАРКА — НАЙВАЖНЕЙШЫ ФАКТАР ВЫРАШЭННЯ ХАРЧОВАЙ ПРАБЛЕМЫ\nJump to... Jump to... АД АЎТАРАЎ Уводзiны § 1-1 ЛІТАСФЕРА § 1-2. ГІСТОРЫЯ ПАХОДЖАННЯ І ФАРМІРАВАННЯ СУЧАСНАГА РЭЛЬЕФУ ЗЯМЛІ § 1. ГЕАЭКАЛАГІЧНЫЯ ФУНКЦЫІ ЛІТАСФЕРЫ § 2. ПРЫРОДНЫЯ ПРЫЧЫНЫ ТРАНСФАРМАЦЫІ ЛІТАСФЕРЫ § 3. УПЛЫЎ ДЗЕЙНАСЦІ ЧАЛАВЕКА НА ЛІТАСФЕРУ § 4-1. АТМАСФЕРА § 4-2. ЗАКАНАМЕРНАСЦІ РАЗВІЦЦЯ КЛІМАТЫЧНАЙ СІСТЭМЫ ЗЯМЛІ § 4. ГЕАЭКАЛАГІЧНЫЯ АСАБЛІВАСЦІ АТМАСФЕРЫ § 5. УПЛЫЎ ДЗЕЙНАСЦІ ЧАЛАВЕКА НА АТМАСФЕРУ § 6. АНТРАПАГЕННАЕ ЗМЯНЕННЕ КЛІМАТУ § 7. МАГЧЫМЫЯ ПРЫЧЫНЫ І НАСТУПСТВЫ ЗМЯНЕННЯ КЛІМАТУ § 8-1. ГІДРАСФЕРА § 8-2. CУСВЕТНЫ АКІЯН § 8. ГЕАЭКАЛАГІЧНЫЯ АСАБЛІВАСЦІ ГІДРАСФЕРЫ § 9. УПЛЫЎ ДЗЕЙНАСЦІ ЧАЛАВЕКА НА ВОДЫ СУШЫ § 10. ГЕАЭКАЛАГІЧНЫЯ ПРАБЛЕМЫ СУСВЕТНАГА АКІЯНА § 10-1. РЭГІЯНАЛЬНЫЯ І ЛАКАЛЬНЫЯ ГЕАЭКАЛАГІЧНЫЯ ПРАБЛЕМЫ СУСВЕТНАГА АКІЯНА § 11-1. БІЯСФЕРА § 11. ГЕАЭКАЛАГІЧНЫЯ АСАБЛІВАСЦІ БІЯСФЕРЫ § 12-1. ГЛЕБАВАЕ ПОКРЫВА ЗЯМЛІ § 12. УПЛЫЎ ПРЫРОДНЫХ ФАКТАРАЎ І ДЗЕЙНАСЦІ ЧАЛАВЕКА НА ЗЯМЕЛЬНЫЯ І ГЛЕБАВЫЯ РЭСУРСЫ § 13. ПРАБЛЕМЫ АПУСТЫНЬВАННЯ І АБЯЗЛЕСЕННЯ § 14. РОЛЯ БІЁТЫ Ў БІЯСФЕРЫ І ГАСПАДАРЧАЙ ДЗЕЙНАСЦІ ЧАЛАВЕКА § 15-1. ПРЫЧЫНЫ І ПРАБЛЕМА НЕРАЎНАМЕРНАСЦІ РАЗМЯШЧЭННЯ НАСЕЛЬНІЦТВА § 15. ПРАБЛЕМА ДЭМАГРАФІЧНАЙ НАГРУЗКІ § 15-2. ПРАБЛЕМА СЯМ’І Ў XXI СТАГОДДЗІ § 16. ПРАБЛЕМА СТАРЭННЯ НАСЕЛЬНІЦТВА § 17. ПРАБЛЕМА МІЖНАРОДНАЙ МІГРАЦЫІ § 17-1. ГЛАБАЛЬНЫЯ І РЭГІЯНАЛЬНЫЯ ТРЭНДЫ ЎРБАНІЗАЦЫІ § 17-2. УРБАНІЗАЦЫЯ І ГЛАБАЛЬНАЯ ПРАБЛЕМА РОСТУ БУЙНЫХ ГАРАДОЎ § 17-3. УРБАНІЗАЦЫЯ І ПРАБЛЕМА ЯКАСЦІ ЖЫЦЦЯ НАСЕЛЬНІЦТВА Ў ГАРАДАХ СВЕТУ § 17-4. УРБАНІЗАЦЫЯ І ЗМЯНЕННЕ КЛІМАТУ § 17-5. ГАРАДЫ І ПРЫРОДНЫЯ РЫЗЫКІ § 17-6. МІЖНАРОДНАЕ РЭГУЛЯВАННЕ ПРАБЛЕМЫ ЎРБАНІЗАЦЫІ І РОСТУ ГАРАДОЎ § 18. ПРЫЧЫНЫ ГОЛАДУ І ХАРЧОВАЙ ПРАБЛЕМЫ Ў СВЕЦЕ § 18-1. СЕЛЬСКАЯ ГАСПАДАРКА — НАЙВАЖНЕЙШЫ ФАКТАР ВЫРАШЭННЯ ХАРЧОВАЙ ПРАБЛЕМЫ § 19. ХАРЧОВАЕ ЗАБЕСПЯЧЭННЕ КРАІН СВЕТУ І ШЛЯХІ ВЫРАШЭННЯ ХАРЧОВАЙ ПРАБЛЕМЫ § 19-1. БУДУЧЫНЯ ХАРЧОВАЙ ПРАБЛЕМЫ І РАЗВІЦЦЯ СЕЛЬСКАЙ ГАСПАДАРКІ СВЕТУ § 20-1. АСАБЛІВАСЦІ ГЕАГРАФІІ І РАЗВІЦЦЯ ГОРНАЗДАБЫВАЮЧАЙ ПРАМЫСЛОВАСЦІ § 20. ПРЫЧЫНЫ І СУТНАСЦЬ ПРАБЛЕМЫ ВЫЧАРПАННЯ МІНЕРАЛЬНА-СЫРАВІННЫХ РЭСУРСАЎ § 20-2. ГЕАГРАФІЯ МІНЕРАЛЬНЫХ РЭСУРСАЎ СУСВЕТНАГА АКІЯНА § 21. ШЛЯХІ ВЫРАШЭННЯ ПРАБЛЕМЫ ВЫЧАРПАННЯ МІНЕРАЛЬНА-СЫРАВІННЫХ РЭСУРСАЎ § 22-1. ЭНЕРГЕТЫЧНЫЯ КРЫЗІСЫ Ў СУСВЕТНАЙ ГАСПАДАРЦЫ І ІХ УПЛЫЎ НА ЗМЯНЕННЕ ГЕАГРАФІІ ГАЛІНЫ § 22. ПРЫЧЫНЫ ГЛАБАЛЬНАЙ ЭНЕРГЕТЫЧНАЙ ПРАБЛЕМЫ § 23. ШЛЯХІ ВЫРАШЭННЯ ГЛАБАЛЬНАЙ ЭНЕРГЕТЫЧНАЙ ПРАБЛЕМЫ § 24. ГЕАПАЛІТЫЧНЫЯ ПРАБЛЕМЫ ХХІ СТ., ІХ ПРЫЧЫНЫ І НАСТУПСТВЫ § 25. ПРАБЛЕМА МІЖНАРОДНАГА ТЭРАРЫЗМУ § 25-1. ПРАБЛЕМА ГАНДЛЮ ЛЮДЗЬМІ § 26. ПРАБЛЕМА ЗАХАВАННЯ МІРУ § 26-1. РОЛЯ БЕЛАРУСІ Ў ВЫРАШЭННІ ГЕАПАЛІТЫЧНЫХ ПРАБЛЕМ § 26-2. РОЛЯ МІЖНАРОДНАГА СУПРАЦОЎНІЦТВА І ААН У ВЫРАШЭННІ ГЛАБАЛЬНЫХ ГЕАПАЛІТЫЧНЫХ ПРАБЛЕМ § 27-1. ГЕАГРАФІЧНАЯ АБАЛОНКА § 27. РАЦЫЯНАЛЬНАЕ ПРЫРОДАКАРЫСТАННЕ § 28-1. ГЕАЭКАЛАГІЧНЫ СТАН НАВАКОЛЬНАГА АСЯРОДДЗЯ § 28. МАГЧЫМЫЯ ШЛЯХІ ВЫРАШЭННЯ ГЛАБАЛЬНЫХ ПРАБЛЕМ § 29. УСТОЙЛІВАЕ РАЗВІЦЦЁ ЧАЛАВЕЦТВА Заключэнне Кароткі слоўнік тэрмінаў і паняццяў\n§ 19. ХАРЧОВАЕ ЗАБЕСПЯЧЭННЕ КРАІН СВЕТУ І ШЛЯХІ ВЫРАШЭННЯ ХАРЧОВАЙ ПРАБЛЕМЫ ►\nСтраты харчавання як адна з асноўных сучасных праблем развіцця сусветнай сельскай гаспадаркі\nУплыў змянення клімату на геаграфію сельскай гаспадаркі свету і харчовую бяспеку\nНовыя падыходы да развіцця раслінаводства\nНовыя падыходы да развіцця жывёлагадоўлі


Pawet: Паўстанне 1830-1831 гг.\nКрыніца: Лаўрэш Леанід. Паўстанне 1830 - 1831 гг. // Наша Слова № 19 (1014), 11 траўня 2011 г.; № 20 (1015), 18 траўня 2011 г.; № 21 (1016) 25 траўня 2011 г.; № 22 (1017) 1 чэрвеня 2011 г.; № 23 (1018) 8 чэрвеня 2011 г.\nПаводле рашэння Венскага кангрэсу, частка Варшаўскага княства, якое стварыў Напалеон, ўвайшла ў склад Расійскай імперыі і атрымала назву Царства Польскае. Гэтая дзяржава ўяўляла сабой канстытуцыйную манархію і кіравалася двухгадовым соймам ды царом, якога ў Варшаве прадстаўляў намеснік. Пасаду намесніка заняў паплечнік Касцюшкі генерал Заёнчак, а галоўнакамандуючым польскім войскам напачатку стаў брат цара вялікі князь Канстанцін Паўлавіч. Пасля смерці Заёнчка ў 1826 г. Канстанцін Паўлавіч стаў таксама і намеснікам. Царству Польскаму была нададзена канстытуцыя, якая, аднак, неаднаразова парушалася расійскімі ўладамі. Так, другі сойм ў 1820 г. адхіліў законапраект, які скасоўваў уведзены яшчэ Напалеонам ў Польшчы суд прысяжных. На гэта Аляксандар заявіў, што ён, як аўтар канстытуцыі, мае права быць яе адзіным тлумачальнікам. У 1819 г. была ўведзена папярэдняя цэнзура, якой да гэтага часу тут не ведалі. Скліканне трэцяга сойму доўгі час адцягвалася - абраны ў 1822 г., ён быў скліканы толькі ў пачатку 1825 г. Выбары адмяняліся, калі ў сойм праходзілі непажаданыя людзі, напрыклад, пасля таго, як у Калішскім ваяводстве быў абраны Вінцэнт Немаеўскі, выбары былі касіраваны і прызначаныя новыя, калі ж Каліш зноў выбраў Немаеўскага, ён быў наогул пазбаўлены права абірацца, а калі ён усё ж прыехаў у сойм, каб заняць сваё месца, дык быў арыштаваны на варшаўскай заставе. Царскім указам скасавана публічнасць пасяджэнняў сойму, і ў такой сітуацыі трэці сойм прыняў ўсе законы, прадстаўленыя ў яго царом. Неабходна дадаць, што іншыя тэрыторыі былой Рэчы Паспалітай, гэта значыць Літва, Беларусь і Украіна (так званыя «восем ваяводстваў»), не мелі ніякіх канстытуцыйных правоў і гарантый.\nУ 1819 г. маёр Валяр'ян Лукасінскі, князь Ябланоўскі, палкоўнікі Кржыжаноўскі і Прондзінскі заснавалі Нацыянальнае масонскае таварыства, сябрамі якога стала каля 200 чалавек, у асноўным афіцэры. Пасля забароны масонскіх ложаў ў 1820 г. яно было пераўтворана ў глыбока заканспіраванае Патрыятычнае таварыства. Адначасова існавалі таемныя таварыства і за межамі "канграсовай" Польшчы: патрыётаў, сяброў, філаматаў (у Вільні), тампліераў (на Валыні) і інш. Рух быў неаднастайным па сваіх сацыяльных мэтам і падзяляўся на дзве варожыя партыі: арыстакратычную (белыя) з князем Чартарыйскім на чале і дэмакратычную (чырвоныя), кіраўніком якой лічыўся прафесар Лелявель - лідар і кумір універсітэцкай моладзі. Вайсковае крыло ўзначаліў падпаручнік гвардзейскіх грэнадзёраў Высоцкі, інструктар школы падхарунжых, які стварыў заканспіраваную вайсковую арганізацыю ўнутры самога нацыянальнага руху. Гэтыя дзве партыі раздзялялі толькі планы на будучыню Польшчы, але ўсе яны мелі адзіныя ўяўленні пра паўстанне і пра будучыя межы (1772 г.).\nНапад на Бельвядэрскі палац быў даручаны Людвіку Набяляку з курсантамі школы падхарунжых. Высоцкаму і Урбінскаму было даручана арыштаваць рускіх генералаў і афіцэраў, ксяндзу Бранікоўскаму - звярнуцца да народа ў горадзе.\n29 лістапада каля 8 гадзін вечара Набяляк разам з 5-ю падхарунжымі і 8-ю выкладчыкамі адправіўся ў Бельвядэр. Не сустракаючы супрацьдзеяння, змоўшчыкі праніклі ў палац і кінуліся ва ўнутраныя пакоі шукаць вялікага князя Канстанціна Паўлавіча. Вялікі князь у гэты час знаходзіўся ў сваім кабінеце разам з віца - прэзідэнтам Варшавы Любавіцкім і генералам Жандрам. Калі раздаўся шум у суседнім пакоі, Любавіцкі і генерал Жандр выбеглі з кабінета, каб даведацца, з якой нагоды шум, і былі забітыя паўстанцамі, але Любамірскі паспеў крыкнуць: «Князь, ратуйцеся, дрэнная справа». Стары камердынер князя вывеў яго ў суседнія пакоі і зачыніў за сабой масіўныя дзверы на засаўку, але, зрэшты, змоўшчыкі і не думалі шукаць вялікага князя, прыняўшы за яго генерала Жандра. Між тым вялікі князь выйшаў чорным ходам і ўцёк пад ахову рускага коннагвардзейскага палка.\nПаўстанцы адразу захапілі 40 000 патронаў і выдалі іх сваім войскам, а потым без бою авалодалі самай важнай цвердзю ў Польшчы - Модлінам, пра якую Напалеон казаў: «Хто валодае цвердзю Модлін, той будзе валодаць і ўсёй Польшчай». У цвердзі паўстанцы знайшлі 5 000 000 патронаў і 60 гармат. Аднак становішча паўстанцаў не было устойлівым. Большая частка польскага войска не спяшалася далучыцца да іх, і яны не мелі агульнага кіраўніка. Таму многія сучаснікі лічылі, што калі б вялікі князь Канстанцін Паўлавіч адразу скарыстаўся вернымі яму войскамі і энергічна прыступіў да задушэння паўстання, то з вялікай верагоднасцю выйграў бы. Тым больш, што сярод кіраўнікоў паўстання пачаўся разлад. Але вялікі князь Канстанцін на наступны дзень, 30 лістапада, разам з усімі рускімі войскамі пакінуў Варшаву, стаў лагерам за тры вярсты ад сталіцы, у мястэчку Вержб і пачаў чакаць далейшага развіцця падзей.\nПасля сыходу расейцаў з горада ўзмацнілася арыстакратычная партыя, якая спадзявалася ўступіць у перамовы з урадам імперыі і мірным шляхам дасягнуць жаданага выніку - стварэння незалежнай дзяржавы ў межах 1772 г. пад пратэктаратам Расіі. 4 снежня была сфармавана Адміністрацыйная рада з 7 чальцоў, уключаючы Яўхіма Лелявеля, Юльяна Нямцэвіча і генерала Хлапіцкага, які стаў галоўнакамандуючым польскіх войскаў. Узначаліў раду князь Адам Чартарыйскі. Найбольш актыўных левых лідараў, Заліўскага і Высоцкага выдалілі з Варшавы, першага - для арганізацыі паўстання ў Літве, другога - капітанам ў войска. Узяўшы ўладу ў свае рукі, Адміністрацыйная рада адправіла дэпутацыю да вялікага князя з тлумачэннем прычын, выклікаўшых хваляванні, і умоў, на якіх паўстаўшыя гатовыя іх спыніць. Аднак вялікі князь лічыў, што палякі павінны быць удзячныя расейцам за тое, што для іх зроблена, таму ў перамовы ўступаць адмовіўся і разам з войскамі пакінуў тэрыторыю Царства Польскага.\n18 снежня Адміністрацыйная рада была распушчана і замест яе створаны часовы ўрад на чале з Адамам Чартарыйскім, у гэтым урадзе міністрам народнай асветы стаў Лелявель. Быў скліканы сойм, на якім не ўдалося выпрацаваць агульную палітыку дзяржавы на будучыню, і ў сувязі з гэтым генерал Хлапіцкі абвясціў сябе дыктатарам. Генералу Хлапіцкаму ў час паўстання было 60 гадоў. Ён лічыўся адным з самых выдатных людзей свайго часу - меў велічную знешнасць сапраўднага генерала, быў сумленным, адкрытым і прамым чалавекам, меў харызму лідара, яго любілі жаўнеры. З ранніх гадоў Хлапіцкі служыў у войску, пры Напалеоне ён удзельнічаў у вайне ў Іспаніі, і французскі імператар цаніў яго таленты і зрабіў генералам. Шанаваў яго і рускі ўрад, пры імператары Аляксандры I ён працягваў служыць, пры Мікалаі I выйшаў у адстаўку і жыў у Варшаве як прыватная асоба, атрымліваючы ад французскага ўраду 6 000 франкаў пенсіі.\nСтаўшы дыктатарам, Хлапіцкі паспрабаваў ўступіць у перамовы з рускім імператарам і з еўрапейскімі ўрадамі. Але Мікалай I адмовіўся ад перамоваў з польскім пасольствам і сустрэўся толькі з яго кіраўніком - князем Любецкім, як з міністрам фінансаў Царства Польскага. Праз яго цар перадаў палякам, каб яны неадкладна здавалі зброю і прасілі яго літасці. З гэтым адказам 25 студзеня 1831 г. дэпутацыя вярнулася ў Варшаву.\nХлапіцкі сабраў сойм і паведаміў аб рашэнні рускага цара, пасля чаго прапанаваў сойму пайсці на кампраміс, бо разумеў што ў выпадку поўнамаштабнай вайны ў Польшчы шанцаў не будзе. Але «чырвоныя» ў сойме асвісталі дыктатара і запатрабавалі канчатковага разрыву з імперыяй, «што будзе, тое будзе» крычалі дэпутаты. Па парадзе графа Рамана Солтыка, сойм пастанавіў пазбавіць рускую імператарскую фамілію права на польскую карону. Таму Хлапіцкі, склаў з сябе званне дыктатара і камандуючага войскамі. Камандуючым арміяй сойм прызначыў Міхала Радзівіла - чалавека добрага, сумленнага, але мяккага і падатлівага і зусім не палкаводца. Таму польскае кіраўніцтва ўпрасіла Хлапіцкага заўсёды быць пры Радзівілу і дапамагаць яму ва ўсім.\nРасійскі імператар ўспрыняў рашэння сойму як асабістую абразу. 24 студзеня стотысячная руская армія з 336 гарматамі, пад камандаваннем фельдмаршала Дыбіча - Забалканскага, уступіла на тэрыторыю Польшчы. Акрамя гэтых войскаў, да межаў Польшчы рухаліся 13 казацкіх палкоў з Дону і такім чынам усё рускае войска налічвала каля 180 000 чалавек. З супрацьлеглага боку было выстаўлена 140 000 чалавек і 146 гармат.\nПаўстаўшымі быў прыняты план, паводле якога галоўныя польскія сілы (каля 70000 чалавек) размяшчаліся на поўнач ад Варшавы, кантралюючы дзве дарогі - Ковенскую і Берасцейскую. Пры набліжэнні непрыяцеля польскае войска павінна было, не дапусціўшы ворага да Варшавы, уступіць у генеральную бітву.\n1 лютага рускае войска першы раз сустрэлася з польскім, пасля гэтага невялікія сутычкі адбываліся штодня, пакуль нарэшце 19 лютага каля Ваўра (у XIX ст. ў гэтым месцы была карчма на дарозе Менск - Варшава, за 7 вёрст ад тагачаснага прыгарада Варшавы - Прагі) не адбылася першая значная бітва якая працягвалася 7 гадзін, расейцы ў гэтай бітве страцілі каля 4 000 чалавек. 25 лютага рускае войска ў 76 000 чалавек пры 250 гарматах падышла да паселішча Грохаў (каля Варшавы), дзе па раней прынятым плане іх ужо чакала польская армія ў 60 000 чалавек. Адбылася знакамітая Грохаўская бітва. Яна пачалася ў 9 гадзін раніцы і працягвалася да 5 гадзін вечара. Палякі зноў біліся мужна і стойка, але ўсё ж у выніку адступілі да Варшавы. У бітве быў паранены генерал Хлапіцкі. Рускі галоўнакамандуючы тры дні прастаяў на поле бітвы, чакаючы здачы Варшавы, але на чацвёрты дзень ён даведаўся, што палякі ўмацоўваюць сваю сталіцу і здавацца не думаюць. Пасля гэтага рускае войска адступіла на поўдзень ад Варшавы і пачало чакаць прыбыцця асаднага парку, каб прыступіць да аблогі горада.\nСкржынецкі загадаў свайму войску выйсці з Варшавы, і пачаўся шэраг больш-менш значных бітваў, у адной з іх, пры Дэмбе-Велькай рускі 6-ты корпус барона Розена быў разбіты і страціў каля 4 000 забітых і 3 000 параненых. Рускія аўтары сцвярджаюць, што параза была б яшчэ мацнейшай, каб не ўстойлівасць 47 рускага егерскага палка, якім камандаваў палкоўнік Квіцінскі - паляк па нацыянальнасці. Але 26 траўня ў бітве пад горадам Астраленкай, польскае войска якое мела 40 000 супраць 70 000 рускіх, было разбіта і адступіла да Варшавы. Аднак пасля бітвы расейскае войска таксама было не ў лепшым стане, і таму Дыбіч не пераследаваў польскае войска, а адступіў да Пултуска\nКожны павет трымаў сувязь з Камітэтам праз свайго дэлегата. У Дзісненскім павеце гэта быў Аляксандр Лапацінскі, у Браслаўскім - Віктар Грынцэвіч, у Расіенкім павеце на сувязі з Камітэтам былі Юліюш Грушэўскі і Дабраслаў Каліноўскі, ва Ўпіцкім - Казімір Трускоўскі. Пачатак паўстання Ігат Дамейка сустрэў у Лідскім павеце, знаходзячыся пад наглядам паліцыі ў маёнтку Заполле. У пачатку красавіка да Дамейкі прыбыў пасланец Віленскага камітэта для каардынацыі дзеянняў. З мемуараў Дамейкі вядома аб стасунках Камітэта з Гарадзенскай губерняй. Напрыклад па рашэнні Камітэта паўстанцы павінны былі сабрацца ў трох месцах губерні: у Лідскім павеце каля Васілішак, у Слонімскім ў Харабравецкай пушчы і ў Навінскіх лясах пад Наваградкам. Шчапінскі, адзін з паўстанцаў з Белавежскай пушчы прыязджаў у Вільню ў сакавіку, каб скаардынаваць свае дзеянні. Але ў цэлым Камітэт не змог каардынаваць дзеянні паўстанцаў і пасля выбуху паўстання ў Жмудзі страціў уплыў.\n28 сакавіка былі узяты Шаўлі, Тэльшы і Панявежа. Калі ў Коўні пра гэта даведалася расейская адміністрацыя, было вырашана ўжыць жорсткія меры. Палкоўнік Барталамей, які з лейб - гвардзейскім конна-піянерным эскадронам чакаў прыбыцця пантонаў, атрымаў загад 29 сакавіка выступіць супраць інсургентаў са сваім эскадронам і дадатковымі 4-мя ротамі з 4-мя гарматамі (усяго 1 200 чалавек). У той жа дзень камандзір паўстанцаў Ігнат Станевіч сабраў некалькі тысяч чалавек і рушыў у Эйраголу насустрач Барталамею, аднак 31 сакавіка паўстанцы былі разбітыя, частка аддзела разбеглася ў розных кірунках а частка адступіла. Барталамей заняў Расіены. Аднак ён не змог доўга ўтрымацца ў Расіенах, пакінуў горад, быў прыціснуты інсургентамі да мяжы з Прусіяй і праз некаторы час са сваім атрадам інтэрнаваны ў Прусіі.\nДаведаўшыся аб прасоўванні рускіх войскаў, інсургенты вырашылі адступіць у лясы каля Вішнева, але пакінулі ў горадзе ў якасці ар'ергарду 600 чалавек, якія павінны былі адступіць пазней. Па расейскай версіі, ар'ергард выступіў насустрач непрыяцелю і прыняў бой, быў разбіты і адкінуты ў горад, і ў горадзе інсургенты разам з гараджанамі "ожесточенно" абараняліся, таму казакі зрабілі "зачыстку горада", прычым "у запале сутычкі рэдка хто атрымаў літасць" пісаў палкоўнік Пузырэўскі А.К. у сваёй кнізе «Польско - руская вайна 1831 г.» (Пузыревский А.К. Польско-русская война 1831 г. С-Петербург. 1886.).\nВось як апісвае падзеі паўстанец І. Клюкоўскі: "Маскалі затрымаліся перад горадам... і пачалі кананаду. Было зроблена 80 артылерыйскіх стрэлаў і пабіта шмат дамоў. Каб прадухіліць абстрэл, кавалерысты... спрабавалі атакаваць, але стрэлы карцеччу знішчылі некалькі кавалерыйскіх звязаў, асуджаных на смерць… Менавіта гэтае знішчэнне слабога заслону, які імкнуўся прадухіліць разбурэнне горада артылерыяй і было паднесена Вярзіліным як штурм горада які моцна бароніцца. Пасля таго, як невялікі аддзел Сцяльніцкага быў разбіты, неўтаймаваны зброд уварваўся ў горад, быццам яго захапілі штурмам, не прапускаючы ні слабога полу, ні састарэлых. Для іх не было нічога святога. Жанчыны і дзеці, якія схаваліся пад Боскай аховай у касцёле, палі ахвярай лютасці раз'юшаных дзікуноў. I была гэта ахвяра, апырсканая крывёю бязвінных! Не прыпыняліся забойствы на вуліцах. Былі забіты два ксяндзы, жыхары Завадскі, Ган і шмат іншых. Аднак сама смерць яшчэ не знішчала ў вачах полчышч акупантаў выступлення з узняццем зброі за вольнасць. Ім патрэбны былі яшчэ пакутніцкія забойствы. У якасці трафеяў перамогі варвараў над бяззбройным народам застанецца ўспорванне нутра ў аднаго з жыхароў, калі дапытваліся ў яго пра грошы; рассяканне доктара Закржэўскага, і забойства каля двухсот простых жыхароў. Іх кроў цяжарам ляжа на галаву віноўніка ўсяго гэтага - Храпавіцкага, калі людскія паводзіны на зямлі паддаюцца вышэйшай наканаванасці, наўмысна паслаўшай зборышча катаў для таго, каб спалохаць паўстанцаў!".\nІншы паўстанец успамінаў: "Маскалі даведаліся, што Пшаздзецкі адвёў усе сілы на менскі тракт, пакінуўшы толькі 200 кавалерыстаў і да батальёна стральцоў і касінераў пад камандай Сцяльніцкага (Каментатар выдання піша, што такой колькасці войскаў не было - Л. Л.). Праз гадзіны тры, велькім струменем на гэтую малую жменьку надышлі маскалі... Калі мы расстралялі ўсе патроны, то кінуліся на ўцёкі, а маскалі хутка абкружыўшы цэлыя Ашмяны, кожнага чалавека, хоць і бяззбройнага забілі. Маскалі ўехалі ў горад з вялікім крыкам. Габрэі сустракалі іх з вялікай радасцю, але яны ўсё роўна пачалі ўзломваць крамы габрэяў, за што іх лаяў палкоўнік. Потым пачалі рабаваць касцёлы. Дамініканскі ўзламалі, абрабавалі, чатырох людзей, якія схаваліся ў касцёле зарэзалі. Дзверы і замок мураванага касцёла ніяк не маглі ўзламаць, дзверы высадзілі стрэлам з гарматы, потым спалілі архіў і забілі траіх чалавек. Францішканаў таксама абрабавалі… забраўшы дарагія рэчы. Абрабавалі дамы гараджан, у дамах не засталося нават ні падлог ні аконных шыбаў. Гараджаніна, якога знаходзілі ў хаце, не разбіраючыся, забівалі.... іншых..., збілі неміласэрна бізунами і агаліўшы палову галавы, адпускалі...".\nСучасны расейскі гісторык Матвееў А. У. піша: "Яшчэ 1 снежня 1830 г. быў сфармаваны зборна - лінейны полк. Камандзірам палка быў прызначаны будучы атаман Каўказскага лінейнага казацкага войска палкоўнік П. С. Вярзілін, баявы афіцэр, які меў багаты досвед вайны з горцамі і туркамі. 13 снежня 1830 года зборналінейны полк... выступіў з Стаўрапаля ў горад Гародню. Лінейцы былі ўключаныя ў мерапрыемствы, накіраваныя супраць паўстанцаў у Літве... Неабходны былі рашучыя меры. Асабліва буйныя сілы ракашан былі сканцэнтраваны ў раёне г. Ашмяны, дзе гаспадарыў аддзел графа Пшаздзецкага, які налічваў 2,5 тыс. чалавек. 1 красавіка (14 па новым стылі - Л. Л.) Храпавіцкі паслаў у Ашмяны аддзел з 300 лінейцаў, 500 чалавек пяхоты пры 4-х гарматах пад агульным камандаваннем палкоўніка Вярзіліна ... бой быў непрацяглым, за некалькі гадзін справа скончана, адноўлены спакой, які абышоўся інсургентамі коштам 350 чалавек .... з тых часоў ... слова «чаркес» рабіла жахлівае дзеянне... Гэтая атака лінейцаў, як пісаў польскі мемуарыст, перайшла ў пагром: казакі не шкадавалі нікога на сваім шляху, рабавалі габрэйскія крамы, касцёлы, дамы. Многіх жыхароў Ашмян прывязалі да гармат і прывялі ў Вільню, іншым галілі голавы. На справу ў Ашмянах цар Мікалай I адрэагаваў наступным чынам: «Справы літоўскія выпраўляюцца, урок Ашмянаў быў дзейсны" (Матвеев О.В. Под Варшавой и Вайценом. http://slavakubani.ru/).