Самім не хапае!\nУ Беларусі ад 1 чэрвеня ўведзеная часовая забарона на вываз макулатуры. Адпаведную пастанову Савет Міністраў падпісаў 9 чэрвеня.\nДакумент абвяшчае, што забарона ўводзіцца “ў адпаведнасці з артыкулам 8 “Пагаднення аб парадку ўвядзення і ўжывання захадаў, якія закранаюць вонкавы гандаль таварамі, на адзінай мытнай тэрыторыі ў адносінах да трэціх краінаў” і будзе дзеяць да 1 студзеня 2012 г.\n“Згодна з беларускаю народнаю традыцыяй забарону абвесцілі прамінулым днём”, – іранізуе незалежны эканаміст Міхаіл Залескі. Спадар Залескі гаворыць, што макулатура пераўтварылася ў стратэгічную сыравіну невыпадкова: “На Светлагорскім камбінаце з яе вырабляюць кардон, які мы потым прадаем у Расею. Там з яго робяць упакоўку”.\nАднак, як зазначае эканаміст, у Расеі ці Польшчы за макулатуру звычайна плацяць значна больш, чым на беларускіх пунктах прыёму другаснай сыравіны, з чаго і паспяшаліся скарыстацца прадпрымальныя беларусы.\nСпадар Залескі гаворыць, што гэтая пастанова – яшчэ адзін прыклад кіравання эканомікаю “ўручную”. “Прасцей, вядома, нешта забараніць ці абмежаваць, чым праводзіць рэформы, што выправяць у тым ліку і дыспарытэт у коштах”, – падсумоўвае эканаміст.


19.04.2014 18.04.2014 Admin635Комментарии on На Стаўбцоўшчыне\nЗ РАСІІ ЕДУЦЬ ПА БУЛЬБУ\nЦэны на бульбу ў гэтым годзе добрыя. Яе без праблем можна прадаць. Праблема ў іншым – дзе ўзяць столькі, каб задаволіць попыт.\nКаапнарыхтпраму райспажыўтаварыства таксама не прыходзіцца шукаць спажыўцоў. Аднак са стабілізацыйнага фонду гародніны нарыхтоўшчыкі мелі магчымасць прадаць на экспарт толькі 60 тон бульбы. Тры фуры адпраўлены ў Расійскую Федэрацыю. Заробленыя расійскія рублі лягуць у фонд экспартнай выручкі спажывецкай кааперацыі.\nНА ЎЛАСНЫМ АЎТОБУСЕ\nУ сакавіку прафсаюзны камітэт ААТ “Дзераўное” арганізаваў для сваіх работнікаў дзве паездкі на канцэрты.\nЖывёлаводы і спецыялісты пабывалі ў Старасвержанскім цэнтры культуры, дзе выступаў ансамбль беларускай песні “Церніца” Мінскага палаца культуры і спорту чыгуначнікаў. Выступленне вельмі спадабалася. Жанчынам пашанцавала нават патанцаваць разам з артыстамі на сцэне. У раённым Цэнтры культуры працаўнікі фермаў таварыства з цікаўнасцю паслухалі і канцэртную праграму вакальна-інструментальнага ансамбля “Верасы”. Такія паездкі сталі магчымымі пасля таго, як гаспадаркай быў набыты пасажырскі “ўазік”.\n– Кожны раз мы купляем дванаццаць білетаў, па колькасці месцаў у аўтобусе, – расказвае старшыня прафкама Галіна Карповіч, – і прапаноўваем жадаючым. Лішніх білетаў ніколі не застаецца. Вясковыя людзі вельмі занятыя на вытворчасці, ім імпануе, што яны могуць без праблем і за прафсаюзныя сродкі наведваць культурныя мерапрыемствы.\nДарэчы, прафсаюзны камітэт гаспадаркі набыў і салодкія прызы для выхаванцаў Дзераўнянскай школы мастацтваў – у мінулым месяцы праходзіў рэгіянальны фестываль дзіцячых тэатраў “Казкі жыцця”.\nУ Атцэдзе адкрыўся сезонны магазін “Дачнік”. Увесь вясенне-летні сезон ён абслугоўвае чатыры садаводчыя таварыствы і саму вёску Атцэда.\nГэты магазін райспажыўтаварыства запатрабаваны мясцовымі пакупнікамі ўжо на працягу трох гадоў. Удзячнасць за сваю працу атрымлівае прадавец Ганна Кульгавік, якая за гэты час паспела ўжо перазнаёміцца і з дачнікамі, і з мясцовымі людзьмі. Яна своечасова задавальняе заяўкі спажыўцоў і імкнецца завезці ў магазін усё, што патрэбна да стала.\nЛЕПШЫ ГРАМАДСКІ ПУНКТ\nПадведзены вынікі штогадовага раённага агляду-конкурсу на званне “Лепшы грамадскі пункт аховы парадку” і “Лепшы савет грамадскага пункта аховы парадку”, зацверджанага раённым выканаўчым камітэтам.\nПа яго выніках пераможцамі ў намінацыі “Лепшы грамадскі пункт аховы парадку” прызнаны грамадскі пункт Заямнаўскага сельсавета (першае месца), Мікалаеўшчынскага (другое месца) і Наваколасаўскага (трэцяе месца) сельсаветаў.\nУ намінацыі “Лепшы савет грамадскага пункта аховы парадку” вылучаны Дзераўнянскі савет грамадскага пункта аховы парадку (першае месца), Вішнявецкі і Заямнаўскі (падзялілі другое месца), Шашкоўскі (трэцяе месца).\nЗгодна з парадкам правядзення агляду-конкурсу пераможцы будуць узнагароджаны грашовай прэміяй.\nГэтымі днямі ў нашым горадзе актыўна вядуцца пасадкі дрэў, вулічны ямачны рамонт.\nДрэвы высаджваюцца на вуліцах горада. У пасадцы камунальнікам аказваюць дапамогу вучні гарадской школы № 3. Пасадкі працягваюцца, чаму істотна спрыяюць і суботнікі.\nСярод аб’ектаў камунальнікаў – абсталяванне пешаходных дарожак побач з дзіцячай школай мастацтваў, добраўпарадкаванне тэрыторыі бальніцы пасля праведзенай замены цеплатрасы. Падрыхтоўчыя работы ідуць у цэнтры горада і па вуліцы Танкістаў, дзе на ўчастку ад плошчы Бессмяротнасці да стадыёна ў сціслыя тэрміны – да 9 Мая – плануецца пакласці левабаковы тратуар з пліткі. Аналагічныя работы запланаваны ў далейшай перспектыве і па вуліцы Камуністычнай.


09 лістапад 2009, 14:37\nУ лістападзе 1989 году сёньняшні пэнсыянэр Мікалай Дземянцей ачольваў Прэзыдыюм Вярхоўнага Савету БССР. Кажа, што падзеньне Бэрлінскай сьцяны прадчуваў і ўспрымае станоўча:\nЯк, скажам, была Заходняя і Ўсходняя Беларусь, а затым адбылося аб’яднаньне – гэта ўсё натуральныя працэсы ...\n“Аб’яднаньне гэтай дзяржавы магло адбыцца і аб’ектыўна павінна было адбыцца. Як, скажам, была Заходняя і Ўсходняя Беларусь, а затым адбылося аб’яднаньне – гэта ўсё натуральныя працэсы. І гэта я ўспрымаю нармалёва. Пазьней у мяне зь немцамі былі добрыя адносіны. Зь немцамі, якія да Ўсходняй Нямеччыны адносіліся і да сёньня захоўваюцца. Усё гэта нармалёва ўзьяднаньне нацыяў. Але было такое пытаньне, калі яны аб’ядналіся. Яны не хацелі нічога на сваю ўладу ці свой урад казаць, але яны мне казалі: уявіце сабе, што 22% людзей ва ўзросьце 18-26 гадоў беспрацоўныя. Гэта ва Ўсходняй Нямеччыне так было, пакуль яны вызначыліся. Таму было такое да іх спачуваньне па-чалавечы. А іншых пытаньняў у мяне да іх не было і няма”.\nСтаршыня праўладнага Саюзу пісьменьнікаў Беларусі Мікалай Чаргінец на момант падзеньня Бэрлінскага муру кіраваў транспартнай міліцыяй у Беларусі. Пра падзею 20-гадовай даўніны сёньня выказваецца гэтак:\n“Я, асабіста, успрыняў гэтую падзею са зьмешаным пачуцьцём па-праўдзе казаць. Быў непакой за тое, што ці не пацягне гэта за сабой абвастрэньня ў сьвеце, супрацьстаяньне. Бо ўсе мы, людзі старэйшага пакаленьня, ёсьць дзеці вайны, а таму адразу думаецца пра горшае. І адначасна было пачуцьцё надзеі – сьцяна, як палітычны бар’ер прыбіраецца, значыць і кантакты паміж краінамі і людзьмі стануць прасьцейшымі, і давер паміж народамі і дзяржавамі будзе на ўзровень вышэй. Вось такое пачуцьцё было – пачуцьцё чаканьняў. І часткова гэтыя чаканьні апраўдаліся”.\nСакратар Цэнтральнай выбарчай камісіі Мікалай Лазавік на момант падзеньня Бэрлінскага муру працаваў у гаркаме КПБ ў Рагачове (Гомельская вобласьць). Ён кажа, што на той момант гэтая падзея не зрабіла на яго моцнага ўражаньня:\n“На той момант унутры Беларусі, Савецкага саюзу было гэтулькі розных падзеяў, якія затым і прывялі да развалу СССР, што падзеі за мяжой менш уражвалі. І менавіта таму сёньня тых эмоцыяў я ўжо ня памятаю. Што тычыцца сёньняшняга погляду на гэтую падзею, то тут я не адкрыю ніякай Амэрыкі, калі скажу, што краіна аб’ядналася, быў зьняты ня толькі фізычны, але палітычны і галоўнае – ідэалягічны бар’ер ня толькі паміж часткамі аднаго народу, але нават паміж двума сьветапоглядамі, якія культываваліся цягам некалькіх дзесяткаў гадоў пасьля завяршэньня другой усясьветнай вайны”.


Парадак на запраўцы і трактары ў “абноўцы” | Актуально | Заря над Неманом\nПарадак на запраўцы і трактары ў “абноўцы”\n04 сентября 2013 — 10:00\nСярод сёлетніх удзельніц раённага конкурсу “Жанчына года” ў намінацыі “За ўклад у развіццё галіны” была адзначана раздатчык нафтапрадуктаў Мастоўскага рамонтнага завода Галіна Мікалаеўна Панюк. Нядаўна надарыўся момант, каб пазнаёміцца з гэтай працавітай жанчынай, якой ганарыцца калектыў і яе дружная сям’я.Галіна Мікалаеўна родам з вёскі Калюга Капыльскага раёна Мінскай вобласці. З малых гадоў яна спазнала цану працы на зямлі, дапамагаючы бацькам па гаспадарцы. Менавіта адтуль, з дзяцінства, яе ўспаміны і мары пра квітнеючы двор і ўтульны дом, сад і водар лугавых траў. Многае з таго, аб чым думалася ў тую светлую і шчаслівую пару, удалося ажыццявіць ужо на Мастоўшчыне.\nХутка сям’я Галіны Мікалаеўны і Івана Баляслававіча Панюкоў адсвяткуе 30-гадовы юбілей. -- А трапіла ў Пескі я выпадкова, — распавядае Галіна Мікалаеўна. – Прыехала сюды з сяброўкай на вяселле яе брата – маладыя былі, бесклапотныя, лёгкія на пад’ём. Тут мы і пазнаёмі-ліся з Іванам Баляслава-вічам, запалі адзін аднаму ў душу, а праз некаторы час пажаніліся. Пераязджаць у Салігорск, дзе я ўжо працавала на фабрыцы і была перспектыва атрымаць уласнае жыллё, муж не захацеў, бо з малых гадоў ён быў у хаце за гаспадара і апорай для маці ва ўсіх справах. Так мы ў Песках і засталіся, а пасля і свой дом прыдбалі – атрымалі катэдж ад рамзавода.\nСваю працоўную біяграфію на Мастоўскім рамонтным заводзе Галіна Мікалаеўна пачала пісаць у 1994 годзе.На прадпрыемства была прынята швачкай. З 2000 года працуе тут раздатчыкам нафтапрадуктаў, сумяшчаючы прафесію швачкі.\nЗ размовы з жанчынай даведваемся, што навыкі “галоўнага мадэльера” для кабін трактароў, што выходзяць з капітальнага рамонту, яна атрымала ў Мінскім тэхнічным вучылішчы лёгкай прамысловасці. Менавіта тут яе юнацкае захапленне набыло прафесійную акрэсленасць. Зараз штогод больш як 200 камплектаў абшыўкі на кабіны трактароў МТЗ-82 выходзіць з-пад умелых рук працаўніцы.\nМесца запраўкі аўтамабільнай тэхнікі Галіна Мікалаеўна таксама ўтрымлівае ў ідэальным стане. А асаблівы каларыт, нейкую хатнюю ўтульнасць і прыгажосць гэтаму ўчастку надаюць кветкі: мальвы, касачы, ірысы, верас. Шмат пакаёвых кветак мы ўбачылі і каля швейнай машыны.\n-- Гэта яшчэ адно захапленне Галіны Мікалаеўны, — адзначае спецыяліст па кадрах прадпрыемства Ірына Мікалаеўна Гермась. – Сваімі рукамі яна стварае прыгажосць не толькі на ўласным прысядзібным участку, але і рэалізуе задуманае на тэрыторыі завода. Кожную вясну ўсіх нас радуюць рамантычныя віёлы, што растуць у плеценых карзінах у дуэце з цюльпанамі, зачароўваючы разнастайнасцю фарбаў: ад пяшчотна-белых да пурпурна-чырвоных. І ва ўсім – будзь гэта невялічкая горка, усцеленая паўзучым горцам, ці воблачка аксамітак або астраў, агароджаных сухастоем – адчуваецца любоў Галіны Мікалаеўны да гэтай справы.\n— Неабходна дадаць, што гэта вельмі акуратная і добрасумленная жанчына, сапраўдная гаспадыня і захавальніца сямейнага ачага, — працягвае Ірына Мікалаеўна, якая, дарэчы, узначальвае ідэалагічную работу на прадпрыемстве. – І калі ёй даручана якаясьці справа, дык можна быць упэўненым, што ўсё будзе выканана на сто працэнтаў.\nВернымі і надзейнымі памочнікамі ва ўсіх пачынаннях для гераіні нашага артыкула з’яўляюцца яе сыны і муж. Іван Баляслававіч Панюк таксама вось ужо 28 гадоў працуе на рамонтным заводзе. Пачынаў сваю працоўную дзейнасць слесарам, зараз узначальвае асноўную вытворчасць. У залежнасці ад сітуацыі, можа і пажартаваць, і пакрытыкаваць, і ўнесці рацыянальную прапанову.\nДля многіх сям’я Панюкоў з’яўляецца прыкладам для пераймання ў адносінах да работы і людзей. Прастата, адкрытасць, прыветлівасць і добразычлівасць уласцівы Галіне Мікалаеўне і Івану Баляслававічу. Такія ж якасці яны выхавалі і ў сыноў Віктара і Максіма, якія толькі-толькі ўступаюць у дарослае самастойнае жыццё.\nН. ШЭЎЧЫКФота С. МАСТОВІЧА


Станачкавы, Старулёвы, Мамэртавы… З гісторыі крэўскіх мянушак – RH.by\nВяселле ў Крэве ў 1950-я гады. Нярэдка з нараджэннем сям'і нараджалася і новая сямейная або родавая мянушка. Фота забяспечанае аўтарам.\nАфіцыйныя прозвішчы – гэта першапачаткова – тыя ж мянушкі, якія некалі зафіксавалі ў афіцыйных дакументах. У крэўскай гаворцы паняцце “прозвішча” працягвае адносіцца не да афіцыйнага наймення сям’і ці рода, а менавіта да таго, што ў літаратурнай мове называецца мянушкай. Тое ж, што запісваецца ў пасведчанне аб нараджэнні ці пашпарт, мае ў нас, як і ў рускіх, назву “фамілія”.\nУ гэтым матэрыяле раскажу чытачам пра крэўскія мянушкі, якія ўзніклі ад імёнаў.\nЖаніх і нявеста – абое Магеры\nНаколькі мне вядома, наш зямляк Уладзімір Някляеў толькі адзін свой твор, паэму “Вялікдзень”, апублікаваў пад псеўданімам. У якасці яго паэт абраў дзявочае прозвішча маці – Магер. І гэта быў не адзіны магчымы варыянт, каб адначасова і асабістае прозвішча ўтаіць, і не аддаляцца ад сваіх каранёў.\nМагераў у Крэве некалькі сем’яў, але не заўсёды гэта сваякі. Вядомы нават выпадак, калі і жаніх, і нявеста, уступаючы ў шлюб, былі Магерамі. Падобная сітуацыя і з сем’ямі Крэслаў, Майсевічаў, Страхаў, Былінскіх, Міхалькевічаў, Грынкевічаў, Леановічаў.\nУсе крэўскія Магеры, да прыкладу, дзеляцца на Волюсевых, Мішанькавых, Яфрэмавых (Ахрэмавых), Ваньшавых, Стапулёвых… Прычым, мянушак у адной і той жа сям’і можа быць некалькі. У Магераў, з якіх паходзіла маці Някляева, былі дзве – Маркавы і Таляковы. Так што паэт, калі было б жаданне, у якасці свайго псеўданіма мог выкарыстаць і іх.\nМатэўкавы і Мацейкавы – ад імя Мацвей\nНайчасцей сямейныя паходзяць ад імя каго-небудзь з продкаў. Не цяжка здагадацца, што падобным чынам утварыліся наступныя назвы некаторых крэўскіх радоў: Міронавы, Тарасовы, Сцёпкавы, Спірыдонавы, Сямёнавы (Сенькавы), Ягоравы, Федзевы, Лявонавы, Міхасёвы. Часам імёны пры гэтым крыху трансфармаваліся пад тутэйшую гаворку, набываючы непараўнальны мясцовы каларыт. Даведваемся пра мясцовыя формы даволі распаўсюджаных у мінулым імён з наступных мянушак: Юзкавы і Юзавы (ад Юзка, Юза – Іосіф), Матэўкавы і Мацейкавы (ад Матэва, Мацейка – Мацвей), Ігналёвы (Ігналь – Ігнат).\nАдна з такіх мудрагелістых формаў адбілася ў мянушцы Стапуль (Стапулёвы). Яшчэ ў дзяцінстве мы з сябрамі ламалі галовы, спрабуючы растлумачыць, чаму ўсе так называюць аднаго дзядулю з нашай вуліцы, афіцыйнае імя якога было Іван. Варыянтаў было дзясяткі, але, здавалася, нават сам гаспадар не ведаў правільнага. “Стапуль – дык Стапуль”, – абыякава адказваў ён на нашы роспыты. А можа, проста ён не разумеў нашай зацікаўленасці тым, што для яго самога было такім звычайным і простым.\nЯ толькі цяпер, захварэўшы жаданнем паставіць усё на свае месцы, знайшоў, здаецца, правільны адказ. Стафан – вось імя, з якога ўсё пачалося. Гук “ф”, які быў не да спадобы ўсходнім славянам, яны замянілі ў дадзеным выпадку на “п”. Выйшла – “Сцяпан”, ці, у іншым варыянце, зафіксаваным мовазнаўцам і нашым земляком Янкам Станкевічам – “Стапан”. Ад “Стапан” магло пайсці “Стапуль”, утварэнне тыпу Вінцуль (ад Вінцэсь), Дануль (ад Даніла).\nЯшчэ адно забытае вытворнае, ужо ад імя Станіслаў – Станька. Раней яно, поруч з асноўным, магло ўжывацца і ў якасці афіцыйнага. Менавіта ў гэтай форме ў дакументах канца ХV стагоддзя значыцца імя тагачаснага крэўскага старосты – Станька Дукурн. А ўжо бліжэй да нашых дзён гэту форму ўжывалі толькі як памяншальнае імя, і адна крэўская сям’я мела мянушку, утвораную ад такога варыянту – Станачкавы.\nКрэўская экзотыка ў мянушках\nСярод імён, ад якіх пайшлі многія мясцовыя мянушкі, трапляюцца даволі экзатычныя, якія ў наш час не толькі не ўжываюцца, але маладзейшае пакаленне нават будзе сумнявацца, што такія імёны ўвогуле існавалі – Мамэртавы, Калістратавы, Волюсевы, Нікандравы (відазмененае з часам у Лякандравы), Флёркавы.\nПраўдападобна, што ад імёнаў утварыліся мянушкі Каралёвы і Пуды (Пудзюкі). Караль (Кароль, Карл) – гэта імя мела раней даволі шырокі ўжытак. А пад словам “пуд”, у асноўным, падразумяваюць старадаўнюю меру вагі, нават не падазраючы, што калісьці існавала такое імя, якое прыйшло з лацінскай мовы і абазначала “сарамлівы”.\nПа мянушцы, якая пайшла ад імя, можна было вызначыць веравызнанне чалавека. Імёны, якія даюць дзецям у каталіцкай сям’і, часта адрозніваюцца ад імён у сям’і праваслаўнай. Асабліва гэта было прыкметна раней, калі людзі больш пільна прытрымліваліся святцаў з пералікам святых з днямі іх памінання. Федзевы, Ягоравы, Ляксеевы – відавочна, гэта людзі з праваслаўных сем’яў. А вось Бронюсевы, Мамэртавы, Бэрнусевы – яны, хутчэй за ўсё, будуць каталікамі. Праўда, сцвярджаць гэта на ўсе сто нельга, калі ўлічваць шматлікія змешаныя шлюбы ў нашай мясцовасці і прымусовыя пераводы з адной канфесіі ў іншую.\nКалі муж атрымліваў жончыну мянушку\nМянушкі, утвораныя ад імёнаў, нельга атаясамліваць з уласцівымі рускай традыцыі імёнамі па бацьку, бо першымі могуць надзяляць не толькі дзяцей, але і больш далёкіх нашчадкаў тых, ад чыйго імя тая мянушка пайшла. Больш за тое, для іх стварэння падыходзяць не толькі мужчынскія, але і жаночыя імёны: Зосіны, Альбініны, Масіны (Мася – адзін з варыянтаў імя Марыя), Мальвініны.\nНекаторыя мянушкі паходзяць ад жаночых імёнаў ці ад дзявочых прозвішчаў жанчын, якія выйшлі замуж. Ангельскіх з вуліцы Зарэчнай, напрыклад, часам называюць Шыпкоўскімі, па прозвішчы жонкі, Дзятковічаў са Смаргонскай – Ганечкінымі, па імені гаспадыні.\nНайчасцей, такая з’ява назіраецца тады, калі муж ідзе ў прымакі, інакш кажучы, перасяляецца ў дом жонкі. У такіх выпадках нават мянушка жончынай сям’і можа перакачаваць да мужа. Да прыкладу, Пятроўскага Юзіка называюць Мамэртавым, хоць Мамэрта – імя жончынага бацькі.\nВядома ж, мянушка, утвораная ад жаночага імя, можа ўзнікнуць і тады, калі сям’ю ўтрымлівае маці-адзіночка альбо ўдава. Нас, Камінскіх, да прыкладу, часам называлі Зосінымі, па імені маёй бабулі, якая доўгі час гадавала сваіх дзяцей без мужа.\nПра іншыя мянушкі чытайце ў наступных нумарах “Рэгіянальнай газеты” і на нашым сайце.\nПредыдущая статьяБаварскія стравы і нямецкае кіно: што прапануюць маладзечанцам арганізатары тыдняў Германіі ў Беларусі\nСледующая статья“Выглядаем, як носьбіты англійскай, в’етнамцы вераць”. – Навошта выкладчыку патрэбны асістэнт і чаму дзеці гуляюць на ўроках


Касмагонія з’яўляецца асноўнай сістэмаўтвараючай дамінантай міфалогіі, тым падмуркам, на якім грунтуецца таксанамічная іерархія космасу, у каардынатах якой дзейнічаюць міфалагічныя персанажы. Касмагонія дае ўяўленне і аб тэалагічных асновах пэўнай міфалагічнай структуры, выводзіць на глыбінныя механізмы прычынна-паслядовай сувязі падзей і з’яў міфалагічнага космасу. У гэтым сэнсе касмагонія і структура беларускага космасу характарызуецца суіснаваннем розных па марфалогіі касмаганічных сістэм.\nУтварэнне космасу ў беларускай міфалогіі ўпісваецца ў метакультурную касмаганічную сістэму, якая існуе ў межах апазіцыі хаос (нішто) – космас (сістэма, парадак). «Калісь яшчэ свет толькі зачынаўся, дык нічога нідзе не было», – сцвярджаецца ў беларускім касмаганічным міфе. «Усё на свеце мае свой парадак», – сведчыць іншы міф, сцвярджаючы эпістэму парадку ў якасці галоўнай у космаўтварэнні. Так ці інакш гэта міфалагема прысутнічае ў розных па паходжанні касмагоніях.\nУ найбольш распаўсюджанай у сусветнай міфалогіі касмаганічнай сістэмы космас утварыўся ад злучэння зямлі – носьбіта жаночага пачатку, і неба – мужчынскага. У выніку гэтага ўзніклі разнастайныя міфалагічныя істоты. Касмагонія ў межах бінарнай апазіцыі жаночае/мужчынскае прысутнічае ў розных міфалагічных сістэмах – напрыклад, у грэчаскай, дзе касмагонія пачынаецца са злучэння Геі і Урана. У беларускім варыянце гэты міф мае сваю спецыфіку: тут злучыліся Сонца і Маці-Зямля, ад якія і пайшло ўсё зямное жыццё. У дадзеным выпадку звяртае ўвагу, што сонца фактычна атаясамліваецца з небам. Гэта адпавядае беларускай традыцыі, дзе салярным багам надаецца першаснае значэнне. У Сонца і Зямлі з’явіліся дзеці – г.зн. другое пакаленне багоў, – Ярыла, Жытняя Баба, асноўная функцыя якіх – назіранне за збожжавым уродам.\nЗвяртае ўвагу арыентацыя гэтых багоў менавіта на плоднасць, яе ахову і стымуляцыю. Неўзабаве ў Жытняй Бабы і Ярылы нараджаецца трэцяе пакаленне багоў – Жыцень, Спарыш, Рай, Багач. З’яўленне новых пакаленняў багоў – не адмысловая рэч у міфалогіі: яна пайшла са старажытнай касмагоніі шумераў і трывала прадстаўлена ў індаеўрапейцаў. Аднак, у адрозненні ад змены пакаленняў іншых міфалагічных сістэм, у беларускай міфалогіі адметнай рысай з’яўляецца адсутнасць супрацьборства, ваяўнічага характару іх узаемаадносінаў. У мірных стасункахз бацькамі можна ўбачыць праекцыю вялікай патрыярхальнай сям’і, што працяглы час існавала на Беларусі. Звяртае ўвагу таксама адсутнасць палавога дымарфізму ў багоў трэцяга пакалення: яны прадстаўлены ці то мужчынскімі, ці то жаночымі, ці то андрагіннымі (Спарыш) персанажамі. Гэтая канчатковая самадастатковасць трэцяга пакалення сведчыць аб вычарпанасці акту космаўтварэння дадзенай генерацыі. Заўважым, што ў беларускай, як і ў тыпалагічна падобных космаўтваральных сістэмах, адсутнічае антропагенетычны аспект – галоўная ўвага надаецца багам. Няма ў беларукія варыянце і расповедаў пра ўтварэнне персаніфікацый зла, якія ў сваёй абсалютнай большасці генетычна звязаныя з хрысціянізаванай канцэпцыяй міфалогіі.\nНаступная касмаганічная канцэпцыя ўяўляе сабой найбольш цікавую, этнаспецыфічную інтэрпрэтацыю паходжання свету і жывых істот. Згадает яе асноўныя пазіцыі. Спачатку, як заўсёды, нічога не было: навокал стаяла толькі мёртвая вада, а пасярод яе тырчаў «нібы камень, нібы што». І вось аднойчы Пярун пачаў біць стрэламі ў гэты камень,ад чаго выскачылі тры іскаркі:белая, жоўтая і чырвоная. Гэтыя іскаркі ўпалі ў ваду, якая памуцілася, як і ўвесь навакольны свет. Пазней «як усё высветлілася, дык і адзначылася – дзе вада, дзе зямля». праз некаторы час завялося ўсялякае жыццё – у вадзе і на зямлі: лясы, зверы, рыбы, а пасля чалавек невядома адкуль – ці адсюль, ці прыйшоў аднекуль. Гэты вельмі каштоўны з пункту гледжання беларускай культуралогіі міф можа разглядацца як кантамінацыя архетыпічных вобразаў нашай культуры, прапушчаных скрозь прызму метакультурных архетыпаў. Першасны вобраз міфа – мёртвая вада – адсылае нас да апазіцыі жывая вада (жывое)/мёртвая вада (мёртвае), якая ляжыць у падмурку адной з асноўных міфолага-казачных апазіцый: всет жывых/свет набожчыкаў. Наступны вобраз міфу – камень пасярод вады, - скіроўвае нас да міфалагемы гары, узвышша. Вобраз гары (кургана, піраміды) належыць да адной з асноўных медыятыўных міфалагемаў, - месцаў, дзе ажыццяўляецца кантакт паміж зямным і нябесным. У дадзеным выпадку камень над вадоў, у які патрапляе Пярун – класічны медыятар паміж вадой і агнём. Гэтаксама ён злучае верх і ніз, - хаця ў нашым выпадку гэты падзел яшчэ досыць невыразны. Яшчэ адна функцыя каменя, што адзінока ўзвышаецца над прасторай – быць цэнтрам свету, месцам, вакол якога стане гуртавацца нейкая касмічная, рэлігійная ці грамадская сістэма. Пра гэта нам нагадваюць камяні на паганскіх капішчах – старадаўні звычай шукаць прыродны цэнтр. Міфалагема гары (каменю) як пачатак космасу сустракаецца не толькі ў беларусаў.\nНаступны блок касмаганічных уляўленняў звязаны з інтэрпрэтацыяй біблейскіх сюжэтаў космаўтварэння, прычым, у шэрагу выпадкаў, гэтая інтэрпрэтацыя мае досыць умоўны характар: яна ці вельмі далёка адыходзіць ад першакрыніцы, ці, як можна меркаваць, з’яўляецаа самастойным міфалагічным сюжэтам. Галоўнай асаблівасцю гэтай касмагінічнай сістэмы ёсць канстатацыя таго, што свет быў створаны Богам. Гэтая канцэпцыя істотнаадрозніваецца ад усіх старажытных касмагоній індаеўрапейскім і не індаеўрапейскіх народаў, дзе стварэнне свету – вынік дзеянняў некалікіх суб’ектаў – неба, зямлі, сонца, мужчынскай і жаночай іпастасі і інш. Праўда, да біблейскай канцэпцыі набліжаецца старажытнаіндыйская касмагонія – стварэнне свету з Адзінага ці з Пурушы, які сам сябе прынёс у ахвяру. Але ў гэтых выпадках мы маем справу з эскалацыяй уласнай прыроды, якую творца трансплантуе ў сусвет. А ў біблейскай касмагоніі бог знаходзіцца з сусветам ў стасунках суб’екта і аб’екта, якія працягваюць сваё раз’яднанае існаванне і пасля акту тварэння.\nХарактэрная з’ява беларускай інтэрпрэтацыі біблейскай касмагоніі – удзел у касмаўтварэнні нячысцікаў (д’ябла, чорта). Звычайна яны ствараюць «нячыстыя» месцы. Так, балоты з’явіліся ад той зямлі, што вырыгаў чорт, горы і балоты – гэтя зямля, што кіпцюрамі драў і кідаў чорт. Падобная інтэрпрэтацыя біблейскай тэматыкі набліжаецца да тапалагічна блізкіх індыйскіх расповедаў – напрыклад, аб забітым драконе Врытры, з цела якога ўзніклі Месяц, а з крыві – пеўні. Разам з утварэннем зямлі адбываецца стварэнне Богам астральных аб’ектаў: сонца, месяца, зорак. Сонца – гэта агонь, які грэе неба, каб там было цёпла – распавядаецца ў адным з міфаў; сонца – гэта Божае вогнішча – сцвярджаецца ў іншым. Гэткія погляды адпавядаюць паганскаму светаўспрыманню сонца як нябеснага агню, які існуе побач з агнём зямным, Богам якого з’яўляецца Жыжаль. Яшчэ адна семантэма сонца – кола, адзін з асноўных архетыпічных міфалагічных вобразаў.\nМіфалагічная антрапагонія таксама мае ў беларускай міфалогіі пераважна біблейскі характар: «Думаець господзь: што ж сатварыў неба і зямлю, - нужна сатварыць людзей». Варыяцыі на гэтую тэму належаць да спецыфічных рысаў беларускай міфалогіі. «Бог першага чалавека зляпіў з гліны накшталт свайго аблічча, а потым хукнуў на яго», - тут мы маем справу з біблейскай цытатай, дзе прах зямны заменены больш знаёмай глінай.\nПаганская версія стварэння чалавека цьмяная: у касмаганічным міфе пра камень пасярод вады і Пяруна – чалавек ці вырас тутака, ці прыйшоў аднекуль. Цікавая інтэрпрэтацыя знешняга аблічча першых людзей: скура іх была нібыта ў нас пазнагоцці, ад чаго ім не было холадна, але пасля таго як яны саграшылі, яна адвалілася. Матыў цвёрдай чалавечай скуры – медыятара паміж чалавекам і навакольным асяроддзем – сведчыць аб «жывёльнасці» першых людзей, адсутнасці выразнай апазіцыі культура/прырода, што складае аснову міфалагічнай антрапалогіі.\nМетаміфалагічныя, у тым ліку і бібілейскія паралелі мае вобраз першых людзей – волатаў, асілкаў, вялікалюдаў, веліканаў. У адрозненне ад іншых міфалагічных сістэмаў, тэма волатаў займае ў беларускай міфалогіі вялікае месца (дастаткова згадаць крывіцкія курганы – ластоўкі). Асілкі ў беларускай міфалогіі мелі славутае чортава рэбра, якое давала ім вялікую моц. Такімі ж былі і іхнія жонкі, якія нараджалі за раз два-тры дзіцяці. Як і іншыя веліканы, яны не вялі ніякай гаспадаркі, нічога не сеялі, лавілі звяроў да рыбу, хадзілі ў звярыных скурах, што ўказвае на сувязь гэтых персанажаў з традыцыйнай памяццю аб першабытным ладзе жыцця. Падцверджаннем гэтага служыць частае ўзгадванне камянёў, якімі асілкі біліся, палявалі, што можна разглядаць як алюзіі каменнага веку. Толькі ў адным з паданняў згадваецца пра тое, што асілкі пачалі будаваць гарадзішча.\nВынішчэнне асілкаў мае біблейскія паралелі – з сюжэтамі пра вавілонскую вежу і патоп. Праўда, у беларускай міфалогіі па адной версіі Бог пераўтварыў волатаў у звычайных людзей за тое, што яны кідалі ў неба камяні. А па другой – ён зрабіў іх бязглуздымі (паколькі волаты яму пагражалі), ад чаго яны пачалі ілбамі разбіваць каменныя горы і пазабіваліся. Асноўная прычына вынішчэння асілкаў – іх выклік Богу, а яшчэ – вынішчэнне жывёлаў і раслінаў.\nРазам з тым, не заўсёды першы «жыхар» быў волатам-дзікуном. У адным з міфаў чалавек досыць хутка збудаваў сваю сядзібу, завёў многа жонак, дзяцей. Яго звалі Бай. Пасля смерці ён падзяліў сваю маёмасць паміж сынамі, запамятаўшы аднаго – Белаполя, які ў гэты час быў на паляванні з сабакамі Стаўры і Гаўры (адсюль стаўраўскія дзяды). Ад гэтага Белаполя і яго «розных жонак» і пачаліся беларусы. Тут мы бачым традыцыйны казачна-міфалагічны матыў пакрыўджанага сына, які, тым не менш, дабіваецца поспеху.\nКосмас мае вертыкальную і гарызантальную сістэму каардынатаў, культурную, прыродную і міфалагічную праторы, якія суадносяцца па прынцыпу: далёка-блізка, высока-нізка. Вертыкальная сістэма кардынатаў адпавядае традыцыйнай індаеўрапейскай і складаецца з трох частак: неба, зямлі і падземнага свету. Верхні свет (неба) складаецца з сямі «паверхаў». Па аднаму з паданняў, ваду туды цягне з зямлі вясёлка.\nПадобная сяміпавярховая пабудова неба была і ў старажытнаіндыйскам космасе, а найбольш старажытны яе варыянт паходзіць з Міжрэчча. Сяміпавярховая нябесная сістэма мае, у сваю чаргу, трохчасную структуру. Бог жыве на сёмым небе, а мы бачым толькі першае, закрытае ад нас вадою. Бачнае намі неба – гэта неба з сонцам, месяцам і зоркамі, што над нашымі галовамі. На бачым неба можа знаходзіцца рай – каля сонейка, на поўдні, куды птушкі адлятаюць ў вырай. Як можна меркаваць паводле міфа, нават анёлы не бачаць тое, што за першым небам, апрача тых выпадкаў, калі Бог раскрывае завесу і паказвае ім і святым людзям, што там вышэй. Найбольш загадковая частка неба – сярэдняя. Яшчэ адно ўяўленне пра неба – гэта матэрыяльная абалонка, па якой ездзіць Ілля-прарок. Увогуле, па беларускіх уяўленнях, неба – субстанцыя, паднятая над зямлёй, куды раней можна было патрапіць чалавеку, а зараз нельга. Адзначым, што неба ў беларускай традыцыі не звязана з існаваннем Сатаны – нават на пачатку свету ён жыў «на доле пад небам», дзе холадна і цёмна.\nНаступная частка вертыкальнай структуры – зямля. Па адной з версій яна – скура, што пакрывае вялізны слой вады. Па іншай – яна круглая, як жвір, галька. З традыцыямі старажытнай індаеўрапейскай міфалогіі звязана ўяўленне, што зямля трымаецца трыма кітамі. У поглядзе на месца зямлі ў свеце пераважае геацэнтрызм.\nАпошняя частка вертыкальнай структуры – падземны свет. Ён надзелены падкрэслена адмоўнымі рысамі: там жыве чорт, знаходзіцца пекла з агнём (нават у вадзе, што пад зямлёй), там цёмна і халодна, гэта «той свет». Тое, што размешчана пад зямлёй, вылучаецца дыхатаміяй: па адной версіі там гарыць падземны агонь – яго бог – Жыжаль, па іншай – там шмат вады. Падаецца, што падкрэслена адмоўная міфалагема падземнага свету, звязаная з пеклам, мае больш позні, хрысціянскі характар.\nМенш выразна прадстаўленая ў беларускай міфалогіі гарызантальная сістэма каардынатаў. У паданнях згадваецца край свету, дзе знаходзіцца, напрыклад, жывая вада, вялізны дуб. На краю света месціцца пекла ў выглядзе велізарнай гары, у нутры якой сядзіць Люцыпар. Рай прадстаўлены традыцыйным садам, у якім шмат усяго. Беларускай інтэрпрэтацыя рая – гэта вырай, размешчаны далёка на поўдні ўгары, дзе пасля выгнання людзей пасяліліся птушкі і куды яны ляцяць кожны год, каб спяваць анёлам і праведнікам.\nЛекцыя 7. Богі і сакральныя істоты беларусаў.\n1. Беларускія багі ў тэалагічным кантэксце.\n2. Першыя культы. Пантэон князя Уладзіміра.\n3. Вярхоўныя багі беларускай міфалогіі.\n2. Богданович, А. Е. Пережитки древнего миросозерцания у белорусов: Этнографический сборник / А. Е. Богданович. – М. : ИЦ «Слава!», ООО «Форт-Профи», 2009. – 160 с.\n3. Міфалогія. Духоўныя вершы / А. М. Ненадавец, А. У. Марозаў і інш.; навук. рэд. А. С. Фядосік. – Мінск : Беларус.навука, 2003. – 471 с.\n4. Рыбаков, Б. А. Язычество Древней Руси / Б. А. Рыбаков. – М. : Наука, 1988. – 784 с.


Запісана ў в. Пірэвічы Жлобінскага р-на\nад Сасна Елізаветы Карпаўны, 1912 г.н.,\nВяселле пачынаецца ў суботу, а ў пятніцу вечарам збіраюцца дзяўчаты, плятуць вянок для маладой, а потым уюць в’ёльца (ёлку), калі украшаюць ёлку, пяюць:\nОй, хвоя, хвоя зелена,\nТы ў бару расла, шумела.\nТы ў бару расла, шумела,\nНа стале стала, заззяла.\nЗ кораня ўпала, завяла.\nЗ гэтай ёлкай ідуць у баяры і бяруць яе з сабою. У маладога тожа ў’юць такую ёлку, і яго баяры ідуць з ёй да маладой і закідваюць яе на крышу хаты для дабрабыта.\nУ пятніцу збіраюцца жанкі ў маладой і маладога, пякуць каравай і пампушкі. Пампушкі раздаюць дзецям, якія стаяць пад вокнамі і ждуць, пака ім іх вынясуць.\nУ першы дзень вяселля, калі малады ідзе да маладой, ён должан везці цёшчы боты і пірагі. Жанчыны спяваюць:\nНе пераходзьце дарогі,\nВязе зяць цёшчы пірагі,\nІ чырвоныя чабаты.\nНа вяселлі зяць абязацельна доўжан абуць цёшчу. Перад етым цёшчу ў шутку абуваюць у пасталы, зяць знімае пасталы і абувае боты. Цёшчу садзяць на стула, а кругом яе водзяць харавод і пяюць:\nА то ж тыя чобаты,\nШто зяць даў.\nЁн за тыя чобаты\nПавешу я чобаты\nНяхай робяць дзелачка за дачку.\nА то тыя чаботы з бугая\nНе баяцца холаду нічарта.\nНа вяселлі нявеста даўжна абдзяліць падаркамі ўсіх родных і дваюрадных жаніха. Малады доўжан адкупіцца грашыма ад радні маладой.\nНа другі дзень вяселля дзеляць каравай. Калі выносяць каравай, то спяваюць:\nОй, па рэчцы, па Дняпры\nТам плавалі два бабры.\nРана, раненька, ранюсенька\nЯны плылі, выплывалі,\nМіж сабою размаўлялі.\nРана раненька, ранюсенька\nЗ чаго спечаны каравай?\nЗ сямі бочак мучыца,\nЗ сямі рэчак вадзіца,\nЗ сямі курак-шчабятурак яйца.\nКаму ж дзяліць каравай?\nБрату! Ён у горадзі не бываў,\nЗалатыя нажы не купаваў.\nХросны! Гэты ў горадзі бываў,\nЗалатыя нажы купаваў.\nЯму дзяліць каравай.\nХроснага перавязваюць рушніком, і ён пачынае дзяліць каравай і гаворыць: “За кім пілі, гулялі, усім дабра жадалі. У нашых маладых ёсць хросныя бацька і маці, каб яны ласкавы былі, ды на каравай прыбылі і каравай адарылі”.\nТак перазывалі ўсіх прыглашоных, яны дараць маладым падаркі і гавораць розныя шутлівыя пажаданні:\nДарую каробачку гліны,\nКаб чэраз год пазвалі на хрэсціны.\nДарую вянок цыбулі,\nКаб не сувалі адзін адному дулі.\nДарую прыпал буракоў,\nКаб нявеста не любіла чужых мужыкоў.\nПасля каравая маладую завіваюць, свякруха дае маладой сваю хустку. Падбіраюць мамак з благапалучных сем’яў, каб былі ў пары. Дзве жанчыны ад маладой. Дзве – ад маладога. Яны знімаюць фату з маладой і вешаюць на ікону. Яе расчосваюць і плятуць касу. Завівальнай хусткай махаюць тры разы, потым тры разы стукаюць галавой маладых, абсыпаюць іх жытам. Два разы маладыя не саглашаюцца развязываць хустку, а на трэцці раз саглашаюцца. Жанкі спяваюць:\nШто ж мы нарабілі,\nЗ хлеба – паляніцу,\nЗ дзеўкі – маладзіцу.\nДзяўчаты пяюць для яе прашчальныя песні:\nЦі ж не будзеш ты, Маруся, жалкаваці,\nЯк мы будам па вуліцы пахажаці?\nОй, не буду я, дзевачкі, ой, не буду,\nПагляжу я ў акеначка – да й забуду.\nЯк мы будам пад вакеначкам гуляці?\nБудзе малое дзіцятка, глядзець буду.\nЯк вядуць маладую да маладога, выходзячы з хаты, спяваюць:\nЗакідай, мамка, дрова,\nДа бувай жа здарова.\nА перад хатай маладога пяюць:\nЗакідай, мамка, трэскі,\nМаладая астаецца ў маладога. І ёй на другі дзень яе радня прыносіць есці. Трэці дзень вяселля. У маладога збіраецца свая радня. У маладой – свая радня і гуяюць у “Плятухі”. У еты дзень наражаюцца ў цыган і ходзяць па тых хатах, хто гуляў на вяселлі. Уперадзі ў іх ідзе запрэжаны пятух. Кожна хата далжна падарыць куру або пятуха. Людзі даюць, а як няма – плацяць грошы за яго. В еты дзень гарэлку людзі прыносяць самі. А пішча – етыя петухі. Іх скубуць, вараць, жараць. Тут уже падстаўляюць другіх маладых з жанатых пар і прадаўжаецца такое вяселле.\nад Саханчук Ганны Андрэеўны, 1936 г.н.,\nстудэнткай Казачэнка А.\nВяселле пачынаецца з перапытаў. Па просьбе хлопца, жаніха, маці жаніха, хросная маці і яго сястра, абавязкова замужняя, ідуць у хату нявесты, каб перапытаць яе, ці згодна яна выйсці замуж. У нас гавораць: “пайшлі на перапыты”. Маладыя ўжо дамовіліся аб свадзьбе, радзіцелі далі згоду, але маці жаніха ідзе аглядзець сваю будучую нявестку, перапытаць, ці згодна яна выйсці замуж за яе сына. Трэба, каб сама дзяўчына сказала аб гэтым. Маці жаніха пячэ хлеб і нясе яго, калі ідзе на перапыты. Пры згодзе дзяўчыны маці жаніха і нявесты абменьваюцца хлябамі. Потым маці нявесты збірае на стол. Гэта называецца “абмяць хлеб”.\nВыбар сватоў абсуждаюць жаніх, яго радзіцелі і таварышы. У сваты звычайна ідуць вечарам у суботу і толькі мужчыны – сват, жаніх, бацька жаніха, хросны бацька, брат яго або другія сваякі (лік толькі няцотны). Сваты павінны быць жартаўлівыя, паказаць жаніха з лучшага бока. Сваты адразу не кажуць, чаго яны прыйшлі, а гавораць: “Мы – людзі з далёкага краю, прытаміліся. Ці пусціце пераначаваць?“ Бацька маладой адказвае: “Заходзьце, госці дарагія”. Тады сват гаворыць: “Мы чулі, у вас дачка ёсць. Ваш тавар, наш купец”. Пры гэтай размове дзяўчыне няльзя прысутнічаць. Потым сваты просяць паказаць ім дзяўчыну. Яе адразу не паказваюць, а прыводзяць другіх дзяўчат. Сваты кажуць: “Гэта не тая, нам не гэта патрэбна”. Тады выходзіць сапраўдная нявеста. Сваты хваляць яе. Калі дзяўчына згодна выйсці замуж, то дарыць радзіцелям жаніха ручнік, а маці – хустку.\nПусцілі стралу ў акно.\nПа што ты прыйшла?\nЦі па мёд, ці па гарэлку,\nЦі па нашу дзеўку?\nБудзе чужой мамачцы гадзіці,\nАд зары да зары рабіці.\nТатулька і матулька журацца:\n–Гадавалі дачушку на долю,\nА цяпер аддалі ў няволю.\nПраз некаторы час пасля сватання прыходзяць заручыны ў дом нявесты. Пасля заручын яна не можа ўжо адказаць жаніху. Адбываюцца заручыны вечарам у суботу ці ў нядзелю. Жаніх, яго радзіцелі, бліжэйшыя сваякі ідуць да нявесты ў хату. Калі бачаць, што жаніх са сваякамі заходзіць на двор, то нявеста хаваецца. Потым выходзіць да гасцей і кожнаму падае руку – гаворыць гэта аб тым, што яна сагласна парадніцца з імі. У хаце прыгатаваны сталы, але ніхто не садзіцца. Нявеста і жаніх завуць сваякоў нявесты. Калі ўсе прыйшлі, сядаюць за сталы. За сталом пяюць песню:\nОй, цвіціце, каліначкі, рабіначкі,\nМне пад вамі не хадзіць,\nМне з вас вяночка не віць.\nДобра было, мая матухна,\nДа заручыны мець,\nОй, пазналі, пазналі,\nЯк без мяне жыць.\nКалі ўсе разыходзяцца, то нявеста дае зерне маці жаніха, гэта значыць, аддае сябе ім.\nНявеста заве да сябе ў хату падружак, каб шыць фату. Жаніх, разам з сябрамі ідзе да нявесты з падружкамі. Дзяўчыны, калі зробяць фату, ставяць на стол талерку з зернем, а наверх кладуць фату. Жаніх выкуляе фату. Пасля выкупу ўсе садзяцца за сталы.\nПякуць два караваі: адзін у хаце нявесты, другі – у жаніха. Робяць на ім тры кветкі. Каравай, калі пёкся, мог так падняцца, што выцягнуць яго з печы нельзя. Тады разбіралі печ, а каравай нельзя бурыць. Стол пасцілаюць белым абрусам, пасыпаюць жытам і ставяць каравай. Прыходзіць брат жаніха выкупляць каравай. Ён кладзе на стол грошы, бярэ каравай і нясе, прыгаворваючы:\nКараваю, раю, раю,\nЯ з табою пагуляю.\nПершы дзень вяселля\nГасцей запрашаюць бацькі. Госці сабіраюцца і ў жаніха, і ў нявесты. Жаніх збіраецца са сватамі ехаць да нявесты. Яму пяюць:\n– Мой жа татачка,\nМой жа родненькі,\nШто мне там гаварыць?\n– Не гавары, сынку, нічога,\nЁсць у цябе дружок для таго,\nШто маць будзе,\nХросны бацька бярэ хлеб на ручніку, абводзіць жаніха вакол стала тры раза і выходзіць на вуліцу, каб ехаць. Усе павінны ўступаць ім дарогу, нікуды не зварочваць, а ехаць прама да нявесты. Калі пад’язджаюць да хаты, выходзіць бацька нявесты, ён запрашае іх у хату. Адразу садзяцца за сталы. Праз некаторы час прыводзяць нявесту. Яна нясе падарунак жаніху. Адбываецца абмен падарункамі паміж імі. Пасля нявеста ідзе перадзявацца. Хросная маці нявесты абвязвае сватоў ручнікамі, падружкі нявесты жаніху і сябрам прыколвалі папяровыя кветкі. У жаніха кветка самая бальшая. Калі нявеста адзенецца, то сядае на стул, накрыты падушкай (каб яна была багатая). Хлопчык расплятал ёй касу, адзявал вянок і фату. Ад жаніха ідуць дружкі і адводзяць нявесту дамоў. Яна садзіцца за стол. Потым едуць вянчацца ў царкву. Калі яны едуць дамоў, ім перагароджваюць дарогу і патрабуюць выкуп.\nДругі дзень вяселля\nУ хаце жаніха з раніцы збіраюцца госці. Калі прыходзіць нявеста, яе абсыпаюць зернем. Пачынаецца дзяльба каравая. Хросны бацька кажа: “Жылі-былі і на каравай прыбылі (імя)“. Кожны бярэ кавалак каравая і кладзе грошы. Пры гэтым кажа: “Каравай прымаю і вас вітаю. Каб жылося і каб вялося”. Усе садзяцца за сталы. Госці гавораць розныя зычанні жаніху і нявесце: Дару жаніха міскай, каб не сядзеў з чужымі блізка. Дару цябе талеркамі, каб не хадзіў за другімі дзеўкамі. “Дару пятаком, каб каля жонкі хадзіў пятухом. Жадаю маладым дзевяць сынкоў, а дзесятую дачку – швачку. Колькі ў сцяне сучочкаў, каб столькі было сыночкаў, а колькі шчэлачак – каб столькі дзевачак”. Заканчваецца вяселле “цыганамі“. Жадаючыя з гасцей ідуць у хату жаніха і перадзяваюцца ў старую адзежу, трапкі. Цыган – пераадзетая жанчына, цыганка – мужчына. Ходзяць разам, танцуюць, пяюць. Таксама ёсць людзі, пераадзетыя ў жаніха і нявесту. Яны патрабуюць, каб іх пасадзілі за стол і пачаставалі. Усе весяляцца і танцуюць.\nАле вяселле яшчэ не заканчваецца. На другі дзень у госці да бацькоў нявесты ідуць у адведкі сваякі жаніха з маладымі. На наступны дзень ужо бацькі нявесты ідуць у адведкі ў хату маладога.


20 кастрычнік 2009, 21:02\nЦырымонія адкрыцьця адбылася ў адным зь менскіх гатэляў, таму што будынак для амбасады пакуль ня знойдзены. Часовы павераны ў справах Эстоніі ў Беларусі Хары Лахтэйн сказаў карэспандэнту “Свабоды”, што ёсьць некалькі варыянтаў, але стары будынак консульства для пасольства не прыдасца. Дапамагчы эстонскім дыпляматам маюць мясцовыя ўлады і прыватны сэктар.\nПадчас візыту ў Менск Урмас Паэт сустрэнецца з кіраўніком Беларусі Аляксандрам Лукашэнкам, міністрам замежных спраў Беларусі Сяргеем Мартынавым, прадстаўнікамі грамадзянскай супольнасьці, выступіць зь лекцыяй у Белдзяржунівэрсытэце. Гэты візыт міністра замежных спраў Эстоніі — першы ад 1992 году, калі былі ўсталяваныя дыпляматычныя дачыненьні. Статус прадстаўніцтва цяпер падвышаны да амбасады. Раней Эстонія крытыкавала рэжым у Беларусі і выступала за санкцыі. Ці мяняе яна цяпер сваю пазыцыю? Спадар Лахтэйн адзначыў:\nМы лічым, што ніводная краіна не зьмяняецца, калі яе трымаць у ізаляцыі.\n“Пазыцыя Эстоніі нікуды не мяняецца. Мы лічым, што ніводная краіна не зьмяняецца, калі яе трымаць у ізаляцыі. Гэта галоўны новы падыход. Мы падвысілі наша прадстаўніцтва ў Менску, і самы лепшы спосаб наблізіць Беларусь да Эўразьвязу — калі ў нас будзе больш кантактаў”.\nНа пытаньне адносна пазыцыі Эстоніі наконт санкцый Эўразьвязу — іх працягу ці адмены — спадар Лахтэйн сказаў:\n“Я думаю, што візавыя санкцыі патрэбныя. Але мы зараз разгледзім нашу пазыцыю разам зь іншымі краінамі Эўразьвязу. Зараз ідзе мараторый на гэтыя візавыя санкцыі. Мы за працяг некаторых мараторыяў на візавыя санкцыі. Адначасова мы за працяг цеснай сумеснай працы з “Усходнім партнэрствам”, каб Беларусь больш адкрывалася ў бок Эўропы. Я думаю, што нам трэба абавязкова знайсьці магчымасьці, каб спрасьціць выдачу візаў для жыхароў Беларусі, для візавай лібэралізацыі”.\nПаводле Урмаса Паэта, каб разьвіваць стасункі, Беларусь павінна надалей паляпшаць сытуацыю з правамі і свабодамі чалавека. Гэта патрабуе ўмацаваньня грамадзянскай супольнасьці. Эстонія падтрымала багата праектаў, накіраваных на разьвіцьцё беларускай грамадзянскай супольнасьці. Спадар Паэт сказаў, што Эстонія і ЭЗ зацікаўленыя ў тым, каб Беларусь крок за крокам адкрывалася ў бок Эўропы.\nНагадаем, 20 лютага 1992 году Эстонія прызнала незалежнасьць Беларусі, у гэтым жа годзе былі ўсталяваныя дыпляматычныя адносіны. Дагэтуль у Беларусі існавала прадстаўніцтва на ўзроўні консульства. Адносна будынка эстонскага консульства ўчыняліся акты вандалізму. Да прыкладу, у студзені 2007 году невядомыя запэцкалі будынак чорнай фарбай. Таксама консульства пікетавалі з санкцыі ўладаў сябры БРСМ і праўладнай кампартыі супраць пераносу помніка загінулым савецкім салдатам у Таліне. Пікетоўцы тады спалілі эстонскі сьцяг.\nБеларускія дыпляматы ўшанавалі Бронзавага салдата ў Таліне\nЭстонія прапануе дапамогу Івану Шылу


Украіна: новы паход ваенных караблёў праз Керчанскі праліў | Новы Час\nУлады Украіны рыхтуюць новы паход ваенных караблёў праз Керчанскі праліў ў Чорнае мора, заявіў у інтэрв'ю Бі-Бі-Сі сакратар Савета нацыянальнай бяспекі і абароны Украіны Аляксандр Турчынаў.\nАляксандр Турчынаў. Фота: Народны фронт\n«Калі мы спынімся і адступім, то Расія фактычна выканае сваю задачу па захопе Азоўскага мора, прад'явіць свету самаабвешчаныя новыя марскія межы ў Чорным моры, дэ-факта легалізаваўшы акупацыю Крыму», — сказаў Турчынаў.\nСакратар СНБА адзначыў, што ўлады Украіны прапануюць заходнім партнёрам таксама накіраваць караблі для ўдзелу ў паходзе з Чорнага ў Азоўскае мора. Па словах Турчынава, удзел караблёў альянсу вымусіў бы Расію лічыцца з міжнародным правам.\nСакратар СНБА прызнаў, што адказу на свае прапановы далучыцца да паходу Украіна ад НАТО пакуль не атрымала.\n«Але я спадзяюся, што падчас наступнага праходу ўкраінскіх ваенных караблёў праз Керчанскі праліў яны хаця б адправяць да нас сваіх назіральнікаў. Калі да гэтага пытання будзе прыцягнута ўвага вядучых краін свету, Расія падцісне хвост і не рызыкне агрэсіўна дзейнічаць», — сказаў Турчынаў.\nАдказваючы на пытанне аб тым, як хутка можа адбыцца новы паход ваенных караблёў, ён адзначыў, што «з гэтым пытаннем нельга марудзіць». «У нас няма альтэрнатывы такім дзеянням», — дадаў Турчынаў, па словах якога Украіна павінна даказаць усяму свету, што не страціла сваіх пазіцый у Азоўскім моры.\n«Спробы правакацый Украіна будзе і ў далейшым ажыццяўляць. Пытанне ў тым, як яны будуць накіроўваць ваенныя караблі. Накіруюць зноў з парушэннем межаў Расіі і з парушэннем відавочных патрабаванняў праходжання Керчанскага праліва? Прайсці Керчанскі праліў — гэта не проста ўзяў і паплыў: робіцца заяўка, даецца лоцман. Бо раней украінскія караблі праходзілі і без парушэнняў, таму невядома [якім спосабам яны маюць намер у наступны раз прайсці праз Керчанскі праліў], але правакацыі выключаць нельга», — сказаў у гутарцы з РБК сенатар ад Крыму Сяргей Цэкаў.\n25 лістапада ў Керчанскім праліве адбыўся інцыдэнт, які прывёў да новага вітка абвастрэння адносін паміж Расіяй і Украінай. Тады, паводле прэс-службы Ваенна-марскіх сіл Украіны, ФСБ РФ адкрыла агонь па карабельнай групе Ваенна-Марскіх Сіл ПС Украіны. Па дадзеных жа ФСБ Расіі, тры ўкраінскія караблі ўвайшлі ў тэрытарыяльныя воды Расіі і не рэагавалі на папярэджаньні расійскага боку.\nУкраінскія маракі арыштаваныя, яны знаходзяцца ў маскоўскіх СІЗА. У абедзвюх краінах з нагоды таго, што адбылося, распачатыя крымінальныя справы, у шэрагу абласцей Украіны ўведзена ваеннае становішча.


Расія ўзмацняе для фізічных асоб правілы ўвозу садавіны і агародніны праз граніцу\nУ свеце 19.08.2019 | 12:23\n19 жніўня, Мінск /БЕЛТА - ТАСС/. Новыя правілы ўвозу на тэрыторыю Расіі садавіны, агародніны, кветак і елак афіцыйна ўступаюць у сілу з 19 жніўня, дакументальна замацоўваючы ўжо дзеючыя нормы.\nЗгодна з апублікаванай на афіцыйным інтэрнэт-партале прававой інфармацыі пастановай урада Расіі, у багажы і ручной паклажы без афармлення фітасанітарных сертыфікатаў можна будзе правозіць не больш за 5 кг агародніны і садавіны.\nЯк растлумачылі ў Рассельгаснаглядзе, пастанова ўрада прызначана гарманізаваць нормы наднацыянальнага расійскага заканадаўства.\nУ адпаведнасці з дакументам, у багажы і ручной паклажы будзе дазволены ўвоз не больш за 5 кг садавіны і агародніны і не больш за тры букеты кветак, у кожным з якіх можа быць максімум 15 кветак, лістоў і іншых частак раслін. Для ўвозу больш вялікіх партый спатрэбяцца адпаведныя суправаджальныя дакументы - фітасанітарныя сертыфікаты. У выпадку іх адсутнасці падкаранцінную прадукцыю або вернуць назад, або знішчаць за кошт уласніка.\nУ пераліку падкаранціннай прадукцыі таксама значацца бабовыя, арэхі, агародніна, уключаючы, напрыклад, таматы, розныя віды капусты, морква, рэпа, радыска, агуркі, разнастайныя цыбуліны, клубні. Абмежаванні дзейнічаюць адносна калядных елак, галінак хвойных дрэў.\nПравілы будуць распаўсюджаны на ўсе віды транспарту, уключаючы водны, авія-, чыгуначны і аўтамабільны транспарт. Патрабаванні таксама датычацца членаў экіпажаў суднаў, самалётаў і вагонаў-рэстаранаў, якія перасякаюць граніцу Еўразійскага эканамічнага саюза, а таксама паштовых адпраўленняў.-0-


З кадэтаў – у мастакі | "Нарачанская зара" (пасведчанне аб рэгістрацыі №765 ад 4.11.2009)\nЗусім нядаўна ў Крывіцкі раённы цэнтр народных рамёстваў прыехаў малады майстар — выпускнік Віцебскага дзяржаўнага тэхналагічнага каледжа. Дырэктар установы Уладзімір Гаранін хлопцам задаволены:\n— Станоўчы малады чалавек. Хоць прайшло яшчэ зусім мала часу, але паказаў сябе з добрага боку. Стараецца, бачна, што жаданне працаваць прысутнічае, таму, лічу, усё ў яго атрымаецца.\nЗ размовы з Аляксандрам даведалася, што нарадзіўся і вырас хлопец у Варонежы. Спрабаваў спачатку звязаць свой лёс з сапраўднай мужчынскай справай — быць выратавальнікам. Таму за плячыма — спецыялізаваны клас, пяць год у кадэцкім корпусе, і нават год у адным з расійскіх тэхнічных ВНУ. Але ў падсвядомасці ў яго былі іншыя мары. Інакш, як растлумачыць, што, у рэшце рэшт, ён аказаўся ў Віцебскім дзяржаўным тэхналагічны каледжы і атрымаў прафесію мастака, выкладчыка па жывапісе са спецыяльнасцю “Мастацкая апрацоўка дрэва”. А да гэтага паспеў стаць рэзчыкам па дрэве і бяросце, станочнікам дрэваапрацоўчых станкоў і майстрам па лозапляценні. Як працаваць з драўнінай, Аляксандр даведаўся яшчэ ў дзяцінстве. Глядзеў на брата бабулі, які быў цесляром, і міжволі спасцігаў азы гэтага майстэрства. Занятак быў у радасць. А меч для гульні, зроблены сваімі рукамі, памятаецца і зараз: колькі ж гонару было! Зараз юнак можа і з мэблі штосьці зрабіць, і мастацкі выраб стварыць.\n— Разьба — работа спакойная і дастаткова манатонная, падчас якой можна расслабіцца, падумаць пра нешта сваё, — дзеліцца думкамі Аляксандр. — Заўсёды цікава зрабіць нешта новае. Вось убачыш у інтэрнэце ці дзе на выставе штосьці арыгінальнае, адразу загараешся стварыць нешта падобнае. А ўжо ў працэсе па-свойму робіш. Словам, справа захапляе.\nУ планах хлопца зацікавіць дзяцей піраграфіяй ці, прасцей кажучы, выпальваннем па дрэве. Ён кажа, што зараз гэты від дзейнасці набывае другое дыханне. У гэтай тэхніцы, якую яшчэ называюць маляваннем агнём, зараз ствараюцца віртуозныя і вельмі арыгінальныя карціны. Ды і дзяцей гэта больш прываблівае: вынік (малюнак) можна атрымаць куды хутчэй, чым, скажам, драўляны барэльеф. Апошняе патрабуе цярпення, часу, навыкаў. Але менавіта выпальванне можа абудзіць жаданне далей асвойваць майстэрства мастацкай апрацоўкі драўніны: рукі прывыкаюць да прылад, а віртуальныя рэчы, дзякуючы асабістым намаганням, становяцца цалкам рэальнымі. У любым выпадку выпальванне адточвае навык малявання, выпрацоўвае акуратнасць, дробную маторыку рукі і ўседлівасць.\nАляксандр у Крывічах жыве разам з жонкай Кацярынай, вяселле з якой згулялі ў пачатку чэрвеня. Маладым дапамаглі знайсці добраўпарадкаваную кватэру, аддзел ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі аказаў пары матэрыяльную дапамогу. Кацярына таксама хутка прыступіць да работы. З улікам гэтага можна меркаваць, што старт у жыцці маладой сям’і атрымаўся добрым. Далейшае ў многім залежыць ад іх саміх. Майстру ў наступныя гады трэба напрацаваць партфоліа, назапасіць работ, удасканальваць майстэрства. А там, магчыма, і выставу ўдасца арганізаваць (калі не аднаму, дык з некім), каб яго пачалі пазнаваць. Прыгажосць не павінна пыліцца дзесьці на паліцах, яна накіравана прыносіць людзям радасць. У прыватнасці, так лічыць Аляксандр, які, калі і не стане другім Альбрэхтам Дзюрэрам, то свае вяршыні пакарыць.\nНа здымку: малодшы навуковы супрацоўнік Крывіцкага раённага цэнтра народных рамёстваў Аляксандр Ільін за работай.


Дырэктара службы таксі «Алмаз 7788» перавялі пад хатні арышт\nПадчас расследавання крымінальнай справы дырэктар службы таксі «Алмаз 7788» Віктар Пузікаў, якога вінавацяць ва ўхіленні ад выплаты падаткаў, «аказвае садзейнічанне следству ва ўсталяванні абставінаў супрацьпраўнай дзейнасці, раскаяўся ў зробленым, а таксама кампенсаваў у поўным аб’ёме ўвесь шкоду, усталяваны па справе ў цяперашні час».\nПра гэта паведамляе афіцыйны прадстаўнік Следчага камітэту Юлія Ганчарова ў Фэйсбуку.\nПузікаў пакрыў шкоду на суму больш за 1 мільён 400 тысяч рублёў.\n«З улікам названых абставінаў следствам прынята рашэнне аб змяненні да дырэктара ТАА дзеючай меры стрымання ў выглядзе заключэння пад варту на хатні арышт. Дадзенае рашэнне санкцыянаваная пракурорам», – паведаміла Ганчарова.\nВіктара Пузікава затрымалі 14 чэрвеня ў Менску. Папярэдняе следства праводзіў Камітэт дзяржаўнага кантролю. Пузікаву прадʼяўлена абвінавачванне па ч. 2. арт. 243 КК Беларусі (ухіленне ад выплаты падаткаў).\nУ 2015 годзе Віктар Пузікаў заняў 25-е месца ў рэйтынгу самых паспяховых маладых беларускіх бізнесменаў паводле версіі парталу probusiness.by.\nТэгі: Віктар Пузікаў, крымінальныя справы, Следчы камітэт, следчыя, таксі Алмаз, таксоўцы


“Трэба разабрацца ў сабе”: што Лукашэнка адказаў Еўрарадыё на “Вялікай размове” | euroradio.fm\nГалоўная / “Трэба разабрацца ў сабе”: што Лукашэнка адказаў Еўрарадыё на “Вялікай размове”\n“Трэба разабрацца ў сабе”: што Лукашэнка адказаў Еўрарадыё на “Вялікай размове”\nКурапаты і рэстаран “Поедем поедим”, польская мяжа пад Мінскам, “амаль сябар” Клінтан і полымя дэстабілізацыі.\n1 сакавіка падчас “Вялікай размовы” карэспандэнт Еўрарадыё Зміцер Лукашук задаў пытанне, на якое Аляксандр Лукашэнка адказваў сорак хвілін. Што праўда, пачалося з таго, што Лукашука перабіў журналіст Першага канала “Беларускага радыё”. Адказаўшы на яго пытанне, кіраўнік Беларусі пацікавіўся, чым “Еўрапейскае радыё” адрозніваецца ад “Беларускага радыё”.\n“Ёсць дзяржаўнае “Беларускае радыё” і недзяржаўнае “Еўрапейскае радыё для Беларусі”. Па разнастайнасці і падачы інфармацыі адрозніваемся, — адказвае Зміцер Лукашук. — Мы, як і ўсе СМІ тут прадстаўленыя, турбуемся і непакоімся за захаванне незалежнасці, суверэнітэт нашай краіны. Іншая справа, што мы не так ангажаваныя. Часам крытыкуем улады за тыя ці іншыя рашэнні. Часам хвалім. Канструктыўна, скажам так”.\nДалей Аляксандр Лукашэнка адказваў на пытанні.\nПра тое, хто ў Расіі гуляе супраць Беларусі\nВы не горш за мяне ведаеце, якія сілы на нас нападаюць, калі яны нападаюць. Мяне не гэта больш за ўсё хвалюе, хаця гэта таксама важна. Мы павінны ведаць сваіх ворагаў у твар. Але мяне больш хвалюе праблема, наколькі мы сёння гатовыя абараняцца? А ў нашым царстве не ўсё добра. І сведчанне таму — ваша радыё… Я не дарма запытаўся, чым яно адрозніваецца ад “Беларускага радыё”.\nНам трэба разабрацца ў сабе. Гэта наша з вамі бяда. Будзем называць вас апазіцыяй. Дарэчы, трэба прааналізаваць вашы перадачы... Я пагляжу, ці настолькі вы далікатныя, наколькі выказваецеся. Нам бы тут аб’яднацца, каб супрацьстаяць сілам з Захада ці Усхода.\n“Расія не хоча зладзіць тут пераварот”\nЯ хачу адваротную паралель правесці. Па-вашаму, Расія гэта дрэнна? Расія вельмі заклапочаная, яна не хоча згубіць Беларусь. Расія не хоча зладзіць тут пераварот, я ў гэтым упэўнены. Каб у Беларусі адбылося, як ва Украіне, немагчыма. І не будзе, па меншай меры, пры мне.\nПра польскую мяжу пад Мінскам\nВось вы ў Польшчы зарэгістраваныя. Адкажыце мне на пытанне, чаму дагэтуль у Польшчы сустракаюцца карты, дзе польская мяжа праходзіць пад Мінскам? Рытарычнае пытанне. Магчыма, ёсць праблемы з Усходам, але яшчэ большая праблема з Захадам. Расіяне не ўсталёўваюць ракеты за Масквой, каб на Беларусь нацэліць. У свеце ідзе інфармацыйная вайна, і дай бог, каб яна не перарасла ў лакальны ядзерны канфлікт.\nПра FM-частату для Еўрарадыё\nЯ памятаю пытанне пра хвалю для вас. Што праўда, тады быў адказ, што хваль не засталося. А з іншага боку, думаеш: будзеце вы, як Сярэдзіч, гэта яшчэ цярпіма, але кожны дзень прыносіць прапольскую прапаганду і глядзець гэтыя межы пад Мінскам? Ведаеце, пра хвалю я не думаю.\nПра беларусаў са знакам якасці\nВы крыўдуеце, калі я кажу, што беларусы — гэта рускія са знакам якасці? Расіяне на мяне жартам крыўдуюць, быццам бы я іх ніжэй за беларусаў стаўлю. Ну чаму вы крыўдуеце? Гэта жартам сказана. Чаму вы так заточаныя супраць расіян?\nЧаму кажу “так званая апазіцыя”? Некаторыя ашалелыя там ёсць. Яны думаюць, што вайнушку тут развяжам, як ва Украіне, і на гэтым пагрэем рукі. Калі я буду прэзідэнтам — не атрымаецца! Я вас першымі кіну ў полымя гэтай дэстабілізацыі.\nПра нацыянальны ўніверсітэт\nУ нас дастаткова ў ВНУ выкладаюць беларускую мову і іншыя прадметы. Спецыялісты ва ўрадзе прапрацоўвалі пытанне стварэння беларускамоўнай навучальнай ўстановы, і не прыйшлі да таго, што яе трэба ствараць. Я з імі пагадзіўся. Не ведаю, дзеля чаго вы гэта робіце, але наўрад ці, каб узмацніць беларускасць.\nПра Расію і нахлебнікаў\nНе трэба нас папракаць, што мы нахлебнікі. З намі трэба супрацоўнічаць па-чалавечы, і Беларусі ніколі не будзе ў адрыве ад Расіі. Ніколі!\nПра святкаванне Дня Волі на стадыёне “Дынама”\nГэтага не будзе! Я вам шчыра кажу, і гэта чуюць тыя, хто будзе прымаць рашэнне. У нас неяк ставілі пытанне, чаму ў Беларусі няма месца, дзе можна сабрацца і пагаварыць. Мы вызначылі для гэтага плошчу Бангалор [у Мінску]. Калі мы адмаўлялі? Збірайцеся, калі ласка, і праводзьце. Але навошта вы лезеце на стадыён “Дынама”? Вы ведаеце, гэта асабістая абраза для мяне. Колькі я ўклаў працы ў гэты стадыён! Пабудавалі да Еўрапейскіх гульняў, мы хочам там ўсяму свету прадэманстраваць Беларусь. А вы лезеце на гэты стадыён... Стагоддзе — вялікая дата! Адсвяткавалі, цяпер, адзначайце там, дзе належыць.\nПра сталінскія расстрэлы ў Курапатах\nМы на ўзроўні прэзідэнта зрабілі пераацэнку каштоўнасцяў. Спакойна рухаемся ў кірунку, каб разабрацца, што было. Без прапаганды. Я ў тыя часы прэзідэнтам не быў. Мне трэба, каб было сумленна.\nДаручыў узяцца за Курапаты. Усталяваць сціплы помнік загінулым. Нешта зрабіць душэўнае, без вялікіх затрат, каб увекавечыць гэтае месца. Курапаты мы да ладу давядзём, будзьце ўпэўненыя. Там пахаваныя нашы людзі. Варушыць косці людзей, глядзець, немцы застрэлілі ці сталіністы, мне неяк не хочацца. Сталінізму, як гэта падаюць, у Беларусі не будзе. Паглядзіце на іншыя краіны: там мільёны гінулі. У Беларусі не будзе сталінізму нават пры “дыктатуры Лукашэнкі”.\nПра “амаль сябра” Клінтана\nПрыехаў прэзідэнт у той час вялікай дзяржавы. Мой добры… амаль сябар. Мы з ім у добрых адносінах дагэтуль, каб вы ведалі.\nПра рэстаран “Поедем поедим”\nЧаму вы па-зверску ставіцеся да гэтых прадпрымальнікаў? Амаль паўкіламетра ад Курапат. З іншага боку я, як вясковы чалавек, думаю: вось прыйшоў чалавек да гэтага помніка з Іосіфам Сярэдзічам, пасядзелі на гэтай лаўцы, дзе Клінтан сядзеў. Пагаравалі, што загінулі людзі. Зайшлі ў гэты рэстаран і чарку выпілі. Я гэта так успрымаю. Рэстаран як працаваў, так і будзе працаваць. Яго ніхто не закрые.


24 студзень 2011, 20:26\nЗ-за моцнага задымленьня цяжка вызначыць дакладную колькасьць пацярпелых. На месца трагедыі выехалі каля 50 машын "хуткай дапамогі".\nКадры з аэрапорту Дамадзедава\nЯк паведамілі Радыё Свабода ў Фэдэральным мэдыка-біялягічным агенцтве, да "Дамадзедава" выехалі пяць спэцыялізаваных брыгад зь пяці шпіталёў.\nВыбух адбыўся ў зоне выдачы багажу. Згодна табло прылётаў "Дамадзедава", ад 15 гадзін дня ў аэрапорце зрабілі пасадку міжнародныя рэйсы з Каіру (у 15:07), з Токіё (15:18), Дзюсэльдорфу (15:52), Лёндану (16:35), Хашыміну (16:49). Выбух адбыўся ў 16: 37.\nНекалькі рэйсаў, якія павінны былі прызямліцца ў "Дамадзедава", затрымліваюцца. Час затрымкі афіцыйна не паведамляецца. Між тым аэрапорт "Унукава" паведамляе, што гатовы прыняць рэйсы, якія ня могуць прызямліцца ў "Дамадзедаве". "Унукава" працуе ў рэжыме пагрозы тэракту. Аб сваёй гатоўнасьці прыняць Дамадзедаўскія рэйсы паведаміў і аэрапорце "Шарамецева".\nВідавочцы паведамляюць у "Твітэры", што ў залі – смурод гары, гучная сувязь аэрапорта маўчыць.\nПаводле папярэдніх дадзеных, тэракт зьдзейсьніў сьмяротнік. Магутнасьць выбуху, магчыма, да 5 кг у тратылавым эквіваленце.\nМіж тым, у "Твітэры" людзі прапануюць неадкладна паехаць у "Дамадзедава" на асабістым транспарце, каб дапамагчы развозіць пасажыраў аэрапорта па хатах. Паведамляецца, што таксісты сьпяшаюцца нажыцца на няшчасьці і ўзьнімаюць кошты. называюць сумы да 20 тысяч рублёў.\nПрэзыдэнт РФ Дзьмітры Мядзьведзеў праводзіць экстранную нараду ў сувязі з тэрактам.


07 травень 2010, 00:57\nДля большасьці з назіральнікаў прысуд, які прагучаў сёньня ў Вярхоўным судзе адносна гэтак званай «тэрарыстычнай справы», стаўся нечаканасьцю. Што думаюць пра прысуд самі падсудныя, абвінаваўца і адвакаты асуджаных?\nАдразу пасьля абвяшчэньня прысуду мне ўдалося наблізіцца да жалезнай клеткі з падсуднымі і запытаць пра іх стаўленьне да прысуду.\nМікалай Аўтуховіч: «Мне ня важна, што скажа суд, важна, што думаюць людзі».\nКрыкі ў залі суду : «Вы нашыя героі!»\nКарэспандэнт: «Уладзімер, што вы скажыце?»\nАсіпенка: «Што тут казаць — сфабрыкаваная справа».\nАдвакат Аўтуховіча Павал Сапелка, калі выйшаў з суду, заявіў, што будзе падаваць скаргу на прысуд, гэтага не выключае і адвакат Уладзімера Асіпенкі Тамара Сідарэнка. Пры гэтым адвакаты кажуць пра «мужнасьць судзьдзі Аляксея Цяцюхіна» ды іншых сябраў судовай калегіі, якія апраўдалі падсуднага па большасьць сур’ёзных абвінавачаньняў, у тым ліку падрыхтоўцы тэракту.\nПавал Сапелка: «Захоўваецца магчымасьць адмены гэтага прысуду пасьля пратэсту намесьніка, а потым і старшыні Вярхоўнага суду. І хаця ілюзіяў у нас няма, аднак мы зробім усе захады па абскарджваньні прысуду. А з большага я ацэньваю гэты прысуд як бясьсільле ўлады перад тварам майго падабароннага, сумленнага чалавека. Той, хто ведае прынцыпы працы судовай сыстэмы ў Беларусі, аддасьць належнае мужнасьці судзьдзі Цяцюхіна, тым ня менш, лічу прысуд незаконным і буду яго абскарджваць».\nАбаронца Ўладзімера Асіпенкі Тамара Сідарэнка: «Вялікае задавальненьне ўсё ж ёсьць. Таму што аб’ектыўнасьць выяўленая паводле найбольш цяжкіх злачынстваў. Нэрвозная была абстаноўка, але суд вынес патрэбнае рашэньне па гэтых эпізодах». Тым ня менш Тамара Сідарэнка не выключае, што таксама будзе абскарджваць прысуд, але ёй для гэтага трэба параіцца з падабаронным. Таксама адвакат адзначае кепскую працу сьледчых, з-за якіх падсудныя болей за год адбылі за кратамі паводле падазрэньняў, якія фактычна ў судзе не пацьвердзіліся.\nВідавочна было адразу, што іх няма за што судзіць.\nПраваабаронца Алег Воўчак мяркуе, што пасьля гэтага прысуду мусяць пайсьці ў адстаўку кіраўнікі пракуратуры і міністэрства ўнутраных спраў, якія падрыхтавалі справу, што ня вытрымала праверкі ў судзе.\n«Калі б загадалі асудзіць за тэрарызм, то асудзілі б. Таму ня думаю, што тут вялікая заслуга судзьдзі. Відавочна было адразу, што іх няма за што судзіць. Проста гэта яшчэ адна палітычная акцыя. Каб не ствараць напружанасьці у грамадзтве».\nПрадстаўнік пракуратуры Эльдар Сафараў пасьля прысуду адразу пакінуў залю, узяць у яго камэнтар не ўдалося.\nПа 17-й гадзіне, пасьля суду, ля Мастацкага музэю затрымалі і зьбілі былога кандыдата на прэзыдэнта Аляксандра Казуліна, прадпрымальніка Аляксандра Макаева, моладзевых актывістаў Міколу Дземідзенку і Ўладзя Яроменка.\nНа затрыманых склалі пратаколы. Іх вінавацяць у дробным хуліганстве. Займаецца справай старшы сьледчы Лапановіч.\nЯшчэ раней ля будынку Вярхоўнага Суду была затрыманая праваабаронца Кацярына Садоўская, якая раздавала ўлёткі і інфармацыйныя матэрыялы.\nА 9-й вечара ўсіх затрыманых адпусьцілі пасьля складаньня пратаколаў. Суд прызначаны на 12 траўня ў судзе Ленінскага раёну. Кацярыне Садоўскай у РУУС стала блага й яе адвезьлі ў шпіталь.


Аляксандр Лабынцаў: У планах лесаводаў – не зніжаць тэмпы, актыўна развівацца\_23.09.2021\nПервое Дретунское лесничество\nВторое Дретунское лесничество\nУ планах лесаводаў – не зніжаць тэмпы, актыўна развівацца\nСёлета шумілінскія лесаводы з-за правядзення ў Шуміліне абласнога фестывалю-кірмашу «Дажынкі-2021» святкаванне свайго прафесійнага свята перанеслі на тыдзень пазней. Тым больш што дырэктар Шумілінскага лясгаса Аляксандр Лабынцаў прымаў непасрэдны ўдзел у галоўным свяце хлебаробаў – лясгас стаў пераможцам у рэспубліканскім аглядзе-конкурсе «Землекарыстанне высокай культуры земляробства, добраўпарадкавання машынных двароў, жывёлагадоўчых ферм і комплексаў» за 2021 год сярод лесагаспадарчых прадпрыемстваў і атрымаў у якасці падарунка за перамогу трактар «Беларус 82.1». Па словах дырэктара, новая тэхніка будзе задзейнічана на работах па адвозцы адходаў з вытворчых участкаў і ляснога гадавальніка ў Полцеве.\nШто стаіць за гэтай перамогай і наогул з якімі вынікамі і поспехамі сустракаюць работнікі Шумілінскага лясгаса сваё галоўнае свята, расказвае кіраўнік прадпрыемства Аляксандр Лабынцаў.\n– Шумілінскі лясгас вельмі шмат робіць па навядзенні парадку на зямлі, добраўпарадкаванні месцаў адпачынку, прыдарожных лясных палос, вытворчых аб’ектаў, адміністрацыйных будынкаў і прылягаючых тэрыторый. Мы стараемся забяспечваць камфортныя ўмовы для работы. Эстэтыка тут адыгрывае немалаважную ролю.\n– Раённая лясная галіна, наколькі я ведаю, зрабіла і арыгінальныя падарункі раёну да «Дажынак»…\n– Шумілінскі лясгас узяў на сябе палову расходаў у стварэнні скульптурнай кампазіцыі «Берагіня лесу», якая была ўстаноўлена на ўездзе ў Шуміліна, падарыў райцэнтру для гарадскога парка дэкаратыўную фігуру лася. Горад упрыгожылі работы майстроў разьбы па дрэве, удзельнікаў першага абласнога пленера «Лясная магія», які прайшоў у Шуміліне.\n– Аляксандр Сяргеевіч, давайце пагаворым пра вытворчыя справы. З якімі фінансавымі паказчыкамі Шумілінскі лясгас прыйшоў да свята?\n– Вытрымліваем узятыя на сябе абавязацельствы па выкананні бізнес-плана, усе паказчыкі выкананы з апераджэннем. Укладваем шмат інвестыцый у вытворчасць, бо разумеем, што без укладанняў і абнаўлення нельга працаваць рытмічна, зладжана і высокапрадукцыйна. Глебавыя ўмовы на шумілінскіх землях няпростыя, і без дадатковых выдаткаў на спецтэхніку і спецабсталяванне, без якіх абыходзяцца іншыя лясгасы, шумілінскім лесаводам выконваць вытворчыя паказчыкі немагчыма. Так, за 8 месяцаў інвеставалі 2 мільёны 800 тысяч рублёў.\n– Аднак жа, як паказвае жыццё, карэктывы ў вашу работу можа ўносіць надвор’е. Я пра сёлетняе лета і яго сюрпрызы.\n– Лета 2021 года выдалася анамальна спякотным, сухім, вельмі пажаранебяспечным, багатым на моцныя парывістыя вятры. Мы некалькі разоў уводзілі забарону на наведванне лясоў. А чэрвеньскі буралом, які на тэрыторыі раёна знішчыў больш за 300 гектараў лесу, стаў самым буйным на Віцебшчыне за 85-гадовую гісторыю існавання лесагаспадаркі. Ён прымусіў мабілізаваць усе нашы сілы, дадаткова прыцягваць сілы буйнейшых лесанарыхтоўшчыкаў і суседніх лясгасаў на ліквідацыю наступстваў і аператыўную распрацоўку пашкоджаных участкаў пад асеннія лесапасадкі хваёвых каштоўных парод.\n– Аднак жа лесаводы раёна паспяваюць не толькі лес расціць, а і паспяхова і актыўна займацца спортам, творчасцю?\n– Абавязкова знаходзім на гэта час. Гэта яднае калектыў, дае магчымасць работнікам рэалізоўваць сябе, адпачываць культурна. Сёлета ў маі Шуміліна прымала першы абласны творчы конкурс-пленэр майстроў разьбы па дрэве «Лясная магія», у якім наш работнік Аляксандр Сіпко стаў пераможцам і трапіў на рэспубліканскі тур. Летам каманда Шумілінскага лясгаса стала пераможцай абласной галіновай спартакіяды, і поспех не выпадковы, мы сур’ёзна рыхтаваліся. На творчым конкурсе ў Докшыцах наша Ірына Салаўёва заняла 1 месца ў намінацыі «вакал». Акрамя таго, актыўна работнікі лясгаса падарожнічаюць па краіне.\nХачу павіншаваць з Днём работнікаў лесу шаноўных ветэранаў і работнікаў прадпрыемства. Я вельмі ганаруся і цаню, што ў нас працуюць людзі шчырыя, надзейныя, адказныя, якія не пабаяліся звязаць свой лёс з лясной гаспадаркай і ўкладваюць усе сілы ў яе развіццё і працвітанне. Шчыра жадаю ўсім зда-роўя, удачы, дабрабыту, добрага настрою і шмат нагод, каб адчуваць сябе шчаслівым чалавекам.\nГутарыла Алена КАРПУШЭНКА.\nАпублікавана ў № 74 ад 24.09.2021 г.\nПОЛИТИКА ШУМИЛИНСКОГО ЛЕСХОЗА В ОТНОШЕНИИ ОБРАБОТКИ ПЕРСОНАЛЬНЫХ ДАННЫХ


Докшыцкая дэлегацыя ў гасцях у Доме Урада — Докшицы Бегомль Официальная газета Докшицкого района Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах Услуги в Докшицах Объявления в Докшицах\n03.12.2010 161 Родныя вытокi Комментариев нет\nДэлегацыю ўзначальвала старшыня раённага Савета дэпутатаў Валянціна Сівіцкая. У яе склад увайшлі старшыні пассельсаветаў, дэпутаты раённага, пасялковага, сельскіх Саветаў, а таксама кіруючыя і адказныя работнікі раённага выканаўчага камітэта, некаторых прадпрыемстваў і грамадскіх арганізацый. Адразу, як толькі перапоўненыя хвалюючымі эмоцыямі члены дэлегацыі трапілі ў Дом Урада, іх запрасілі наведаць экспазіцыю карцін самадзейнага мастака з Івацэвіцкага раёна Брэсцкай вобласці Анатоля Галушкі. У фае Авальнай залы ўвазе наведвальнікаў былі прадстаўлены цудоўныя пейзажы беларускай прыроды, якія напісаў чалавек, трымаючы пэндзаль у зубах. Жыццёвы подзвіг Анатоля Галушкі, які стаў інвалідам 1-й групы ў 17 год, высока ацаніў Прэзідэнт краіны.\nАле, як бы цікава ні было на выставе, усе чакалі сумеснага пасяджэння Палаты прадстаўнікоў і Савета Рэспублікі, якое вось-вось павінна было пачацца. Хацелася на свае вочы ўбачыць залу пасяджэнняў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, адчуць тую рабочую атмасферу, у якой працуюць народныя выбраннікі. І вось Докшыцкая дэлегацыя заняла прадстаўленыя ёй месцы. Пасяджэнне пачалося. Уважліва слухалі выступленне намесніка Прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь С.М. Румаса. Ён адзначыў, што ўраду ўдалося пераламаць сітуацыю па шэрагу складаных пытанняў у эканоміцы і выйсці на паступальны рух у кірунку эканамічнага росту. Прырост УВП за 9 месяцаў да адпаведнага ўзроўню 2010 года склаў 7 працэнтаў. Аб’ём прамысловай вытворчасці ў параўнанні з перыядам студзень — кастрычнік мінулага года склаў 110 працэнтаў. Вырасла прадукцыйнасць працы. Працягваецца рост аб’ёмаў вытворчасці ў сельскай гаспадарцы. Забяспечваюцца дастаткова высокія тэмпы росту інвестыцый у асноўны капітал – 114,3 працэнта пры прагнозе на год 116-117 працэнтаў. Румас падкрэсліў, што найбольш праблемным зараз застаецца ўзровень інфляцыі. Але аналіз за лістапад сведчыць аб яе запавольванні. Улічваючы, што асноўныя рашэнні аб павышэнні цэн, якія рэгулююцца, ужо прыняты, прагназуецца яшчэ больш істотнае замаруджванне інфляцыі. Вялікую цікавасць выклікала адкрытая размова, у час якой члены ўрада адказвалі на пытанні парламентарыяў. Дэпутат С.А. Сямашка пацікавіўся канкрэтнымі дзеяннямі ўрада ў сферы самарэгуляцыі і самаарганізацыі бізнесу і прапанаваў апрабаваць дадзеныя падыходы ў канкрэтнай галіне беларускай эканомікі. Ім жа было ўзнята пытанне аб устанаўленні нулявой стаўкі ППВ пры рамонце і абслугоўванні замежнага аўтамабільнага транспарту, якія ажыццяўляюцца на тэрыторыі краіны. Дэпутат В.С. Маёраў запытаў пра вынікі, якія чакае ўрад ад мер па стабілізацыі цэн, а дэпутат В.П. Гур’янаў – аб прагнозах росту цэн на дызпаліва і на праезд у грамадскім транспарце.\nДэпутат А.І. Антоненка папрасіў надрукаваць у сродках масавай інфармацыі тлумачэнні наконт методыкі разліку рэальнай заработнай платы. Дэпутат З.М. Манздроўская запыталася наконт таго, ці дастатковыя меры прымае ўрад па папярэджанні працоўнай міграцыі і стымуляванні вытворчасці працы.\nСвае пытанні задавалі і члены Савета Рэспублікі: В.В. Рабец – аб высокіх працэнтных стаўках па крэдытах, павышэнні актываў банкаў і мерах, якія прымае ўрад па стабілізацыі банкаўскага сектара; П.П. Шэршань – аб выкананні валавага рэгіянальнага прадукту і спажывання рэгіёнамі паліўна-энергетычных рэсурсаў; А.П. Морава – аб узаемасувязі прадукцыйнасці працы і беспрацоўя, а таксама аб узроўні спажывецкай здольнасці заработнай платы. Усяго ў час сумеснага пасяджэння парламентарыямі было зададзена 43 пытанні.\nПасля заканчэння пасяджэння Старшыня Палаты прадстаўнікоў У.П. Андрэйчанка цёпла прывітаў членаў дэлегацыі, пацікавіўся іх уражаннямі аб рабоце Парламента і выказаў шчырыя пажаданні. Фота на памяць з Уладзімірам Паўлавічам стала яшчэ адной важнай падзеяй.\nЗаключным акордам наведвання Дома Урада стала знаёмства з экспазіцыяй, прысвечанай важнейшым этапам гісторыі Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь. У час экскурсіі члены дэлегацыі даведаліся, што Дом Урада па праекце вядомага архітэктара Іосіфа Лангбарда быў пабудаваны ў 1935 годзе. Да сённяшняга часу ён захаваўся практычна без перабудоў. Цікава было пабачыць першыя дакументы ўдзельнікаў першага пасяджэння парламента, дакументы першых сесій і многія іншыя, якія ўжо зараз сталі гістарычнымі экспанатамі.\nНасычаная праграма дала магчымасць атрымаць поўнае ўяўленне аб тым, як працуюць дэпутаты Парламента, як яны валодаюць абстаноўкай у краіне, клапоцяцца аб жыцці грамадзян, якія іх надзялілі паўнамоцтвамі народных выбраннікаў. Магчыма, нехта сябе прадставіў у ролі дэпутата, але тут жа і задумаўся, якая гэта цяжкая ноша і адказная справа. У любым выпадку для кожнага члена дэлегацыі паездка ў сталіцу застанецца незабыўнай і вельмі карыснай, за што словы вялікай удзячнасці Уладзіміру Паўлавічу Андрэйчанку.\nНА ЗДЫМКАХ: фота на памяць з У.П. Андрэйчанкам; члены дэлегацыі на выставе мастака А. Галушкі.\n← Папярэдзіць правапарушэнні\nДэлегаты ад раёна — удзельнікі сходу →


10.11.2017 1 Нясвіжскія навіны 0 Comment\nБуракаводы Нясвіжчыны ўбіраюць ураджай салодкага кораня на апошніх гектарах. Па стане на 9 лістапада яго накопана 319330,4 тоны. Летась на гэты дзень было 288110,7 тоны. Сярэдняя ўраджайнасць дасягнула 589,5 ц/га. Самая высокая яна ў СВК “Агракамбінат Сноў” — 798 ц/га, ААТ “Новае жыццё” — 712 ц/га, ААТ “Грыцкевічы” — 635, ААТ “Нясвіжскі райаграсэрвіс” — 620, ААТ “Гарадзея” — 602 ц/га.\nНа Гарадзейскі цукровы камбінат гаспадаркі нашага раёна здалі ў фізічнай вазе 250110 тон карэння. Завяршылі адгрузку ААТ “Нясвіжскія Астроўкі”, “Новае жыццё”, “Гарадзея”, СВК “Агракамбінат Сноў”, доследная навуковая станцыя па цукровых бураках.\nПрэлюдыя да вялікага жніва


7 рэчаў, якія вы не ведалі пра Чорную пятніцу - Уллер\nКалі вы яшчэ не чулі пра званок Чорная пятніца o чорны Пятніцы,амерыканская традыцыя, якая прыйшла, каб застацца ў нашай краіне, мы павінны сказаць вам, што вы не жывяце на гэтай планеце. І менавіта ў тым, што гэты надзвычайны момант скідак і прапаноў паўсюль, якія робяць нас доўгімі зубамі і рыхтуюць нас да калядных пакупак, не перастае здзіўляць нас. Больш за тое, калі мы падумалі, што лавіны ля дзвярэй крам у ЗША немагчыма пазбегнуць, мы выявілі, што ў мінулым годзе ў выніку пандэміі адбылося зніжэнне колькасці наведвальнікаў, якія купляюць у звычайных крамах. Ці азначае гэта, што мы стрымлівалі вар'яцкае жаданне купляць? Не, наадварот, але наш спосаб пакупкі змяніўся, і ў выпадку з ЗША 65% пакупак былі зроблены ў Інтэрнэце. Але... ці ведаеце вы, што гэтая традыцыя магла паўстаць ад найвялікшага эканамічны крызіс у ЗША ў XNUMX стагоддзі?\nДАТА І НАЗВА, ЧАМУ?\nВытокі гэтай пятніцы, поўнай прапаноў, разнастайныя і заблытаныя. Адзінае, што нам зразумела, гэта тое, што гэта было ў ЗША ў выніку крызісу, але... што за крызіс? Самая старая тэорыя адносіць гэта да 24 верасня 1869 года, калі з-за фінансавага крызісу цана на золата вырасла, гэта быў першы раз, калі гэты тэрмін быў выкарыстаны. Гэты крызіс быў выкліканы дзеяннямі ўрада, які спрабаваў змяніць гэтыя наступствы, знізіўшы цэны. З іншага боку, у дваццатым стагоддзі мы знаходзім шмат іншых, найбольш вядомыя з іх Філадэльфія ў 1961 годзе, які выкарыстоўваецца паліцыяй для абазначэння лавіны аўтамабіляў і трафіку, выкліканага апошнімі каляднымі пакупкамі (мы памятаем, што чацвер - Дзень падзякі, адно з самых важных святаў у ЗША). Тэрмін набылі гандляры магазінаў, спасылаючыся на стан сваіх рахункаў: дзякуючы шаленству іх лічбы павялічыліся ад чырвонага да чорнага. Фактычна, доўгі час яго выкарыстанне абмяжоўвалася гэтай сферай. Цікава, што да 1939 года свята было ў чацвер, а не ў пятніцу, як сёння. Гэта змена адбылося таму, што ў тым годзе 30 лістапада і чацвер яны пагадзіліся, што выклікала трывогу ў гандляроў: перыяд калядных распродажаў будзе скарачацца. Яны, загразлыя ад страт, якія яны панясуць, напісалі прэзідэнту Франкліну Рузвельту з просьбай адкласці пачатак урачыстасцей на тыдзень. Як толькі гэтую рэзалюцыю зацвердзілі, яе нават назвалі Дзень Франкаў(Дзень падзякі - гэта англійская Дзень падзякі)на некаторы час. Іншая тэорыя пра яго мянушку заключаецца ў тым, што гэта было звязана з высокім узроўнем прагулаў на наступны дзень Дзень падзякі.\nПАЛІК СМЕРЦІ НА ЧОРНУЮ ПЯТНІЦКУ?\nЯк вы чуеце, з 2006 года ў ЗША стварылі лічыльнік з інцыдэнтамі, якія адбыліся ў Чорная пятніца. Гэта называлася «Падлік смерцяў у Чорную пятніцу», і вось спасылка на выпадак, калі вы хочаце праглядзець, у якой ступені шопінг можна лічыць спортам рызыкі.\nНягледзячы на тое, што найбольшую цікавасць да гэтага свята выклікае тэхналагічны і тэкстыльны сектары, першы не з'яўляецца лепшым прадаўцом, бо мае як «канкурэнцыю» Кібер панядзелак (Пра што мы таксама пагаворым у гэтым артыкуле, не хвалюйцеся). Што тычыцца тэкстылю, не думайце, што вы купляеце выдатны дызайн, а піжаму (прынамсі ў ЗША), бо на наступны дзень Дзень падзякі, і гэта дата самы высокі прагул года на працы, акрамя таго, гэта дзень, калі больш людзей наведваюць тэматычны парк Disney World. Тым не менш, мы ведаем, што практычна немагчыма даведацца самы прадаваны тавар за ўсю гісторыю Чорнай пятніцы, але гігант Amazon, адзін з магазінаў, які вырабляе найбольшую колькасць продажаў у гэтыя даты, паведаміў, што ў 2020 годзе яго продажы перавысілі 4.000. млн. еўра , што на 60% больш у параўнанні з папярэднім годам (і мы ўжо казалі, што онлайн-продажы выраслі). Гэта ж ратуе, якія былі яго бэстсэлерЛетась гэта былі разумная калонка «Echo Dot» і прылада «Fire TV Stick 4K», нешта не вельмі кідкае, але як наконт ДНК-тэсту? Гэта таксама ў шасцёрцы лепшых, ніжэй мы пакідаем вам спіс, прадстаўлены платформай:\nАбяцаная зямляад Барака Абамы\nШчотка для фена Revlon «On Step».\nКласічная настольная гульня Lite Brite\n«Разумная разетка Amazon»\n23andMe персанальны тэст ДНК\nКАРЫЯНАЯ ПЯТНІЦА І НЕ ЧОРНАЯ\nДля некаторых гільдый у Чорную пятніцу не так жадана што тычыцца іншых, то канкрэтна для Амерыканскія сантэхнікі, якія выкарыстоўваюць тэрмін «Карычневая пятніца» для абазначэння гэтага дня. Прычына? Гэта наступны дзень пасля Дня падзякі, і, паколькі для некаторых гэта дзень адпачынку, яны атрымліваюць значнае павелічэнне званкоў прачысціць ракавіны і трубы ў выніку эксцэсаў папярэдняга дня. У той дзень яны не вольныя!\nЯК І КАЛІ ЧОРНАЯ ПЯТНІЦА ПРЫБЫЛА Ў ІСПІЮ?\nНаша каханая чорная пятніца не прыбыў у Іспанію да таго часу 2012, і гэта было не ва ўсіх крамах, але было прагрэсіўнае ўвядзенне. Спачатку гэта было ў Інтэрнэце і асабліва ў міжнародных крамах. Пазней ён быў распаўсюджаны на яго фізічныя крамы, і сёння цяжка знайсці брэнд, які не прапануе зніжкі. Безумоўна, пандэмія нанесла хаос у нашым спосабе пакупкі, будучы такім чынам, што ў 2020 рахунак за гэты дзень вырас на 52.8% Што тычыцца 2019 года, то вельмі прыемна пераўзышлі чаканні пераважнай большасці магазінаў, якія ўбачылі ў гэты дзень выдатную магчымасць пераадолець свае страты ў першым квартале года.\nПаводле даных, да 2012 г. законам было прадугледжана, што крамы не могуць рабіць зніжкі па-за перыядам распродажаў, але ў тым годзе закон быў зменены, даючы волю шопінгу.\nЧОРНАЯ ПЯТНІЦА І КІБЕРПАНЯДЗЕЛЬ\nКіберпанядзелак, новая амерыканская традыцыя з 2005 года, - гэта першы панядзелак пасля Дня падзякі, і, хоць многія прадпрыемствы працягваюць сваю чорную пятніцу на ўсе выхадныя і злучаюць яе з ёй, яны звычайна засяроджваюцца на здзелках па тэхналагічных таварах. Гэта было створана, каб прасоўваць электронную камерцыюПаколькі некалькі гадоў таму людзі значна больш неахвотна куплялі ў Інтэрнэце, сёння гэта таксама прысутнічае ў фізічных крамах. Гэта таксама апошні шанец для самых нерашучых, якія не адважыліся купіць тое, што хацелі падчас скідак Чорнай пятніцы.\nЗНІЖКІ, ЯКІЯ ПАДАЮЦЬ ВАМ МАРОЖАВАЕ!\nУжо амаль снежань, і холад і снег (на шчасце) затрымаліся на некалькі месяцаў. Акрамя таго, ведаючы, што сярэднія выдаткі чалавека ў 2020 годзе ў Чорную пятніцу складаюць 250-300 еўра, вы замарожаны! Але ў Uller мы гатовыя абсталяваць вас на гэты сезон з нашым выбарам Распродажы ў Чорную пятніцу. Таму мы будзем трымаць вас уважлівымі да ўсіх навін, каб вы нічога не прапусцілі.\nКАЛІ ЧОРНАЯ ПЯТНІЦА?\nПершапачатковая дата - апошняя пятніца лістапада, але сёння ў крамах чакаецца некалькі дзён, таму зручна быць у курсе кожнай маркі.\nАДКУЛЬ ЧОРНАЯ ПЯТНІЦА?\nЧорная пятніца была створана ў ЗША, каб заахвоціць калядныя пакупкі, бо гэта дзень пасля святкавання Дня падзякі (Дзень падзякі). Гэта «свята» пачало даходзіць да Іспаніі праз некаторыя міжнародныя брэнды ў 2012 годзе.\nКОЛЬКІ ДЫЖАЦЦА ЧОРНАЯ ПЯТНІЦА?\nПрацягласць залежыць ад крамы, звычайна яна доўжыцца ў гэтыя выхадныя і ў многіх выпадках пачынаецца раней\nЦІ КІБЕРПАНЯДЗЯДЗЕЛЬ ТАКЕ Ж, ЧОРНАЯ ПЯТНІЦА?\nРаней Cyber Monday быў створаны для скідак выключна ў інтэрнэт-гандлю. Сёння на практыцы гэта тое ж самае, але не ўсе брэнды робяць гэта, у адрозненне ад Чорнай пятніцы.\nШТО БЭСТСЕЛЕР ЧОРНАЙ ПЯТНІЦЫ?\nМы не ведаем дакладнага, але Amazon у 2020 годзе падзяліўся гэтым рэйтынгам: Echo DoT, Зямля запаветнаяБарак Абама, шчотка для фена «On Step» ад Revlon, класічная настольная гульня Lite Brite, Amazon Smart Plug і персанальны тэст ДНК 23andMe.\nДля тых, хто любіць веласіпедны спорт, і для таго, каб яны адмовілі нам у гэтым, няма нічога лепш, чым дзень у дарозе, поўнай прыгод, няўстойлівай мясцовасці, і калі вы прыедзеце дадому, адпачніце сабе заслужана. Але вы не думайце


У Мінску абмяркуюць праблемы літаратурнага перакладу на беларускую мову | Новы Час\n«Перакладчыкам Беларусі сёння патрэбныя пляцоўкі і мерапрыемствы, якія дазваляюць абменьвацца ведамі і вопытам, удасканальваць прафесійныя ўменні, выпрацоўваць агульныя стратэгіі вырашэння праблемных сітуацый. Наспела неабходнасць аб'яднаць перакладчыцкую супольнасць для распрацоўкі нацыянальных стандартаў прафесіі, якія забяспечаць належны ўзровень перакладчыцкіх паслуг», — пераканана арганізатарка форуму Юлія Цімашэнка.\nПаводле ацэнак аргкамітэта, сустрэча збярэ 150 удзельнікаў. Гэта штатныя і пазаштатныя перакладчыкі, рэдактары, карэктары, гіды і выкладчыкі перакладчыцкіх дысцыплін у ВНУ. Мерапрыемства пройдзе ў форме выступленняў практыкуючых перакладчыкаў з наступнай дыскусіяй. Сярод заяўленых тэмаў — праблемы літаратурнага перакладу на беларускую мову, імідж прафесіі і прафесійная сітуацыя ў Беларусі, праца бюро перакладаў у Беларусі, асаблівасці спецыялізаванага медыцынскага і машыннага перакладу, пераклады на беларускую мову як адмысловы краінавы прадукт і складанасці сінхроннага перакладу.\n«Асаблівасць гэтага мерапрыемства ў тым, што гэта, так бы мовіць, ініцыятыва выключна ад наша прафесійнай супольнасці. Мы арганізаваліся без усялякіх прафсаюзаў, арганізацый і разнарадак. За апошні час гэта трэцяе буйное мерапрыемства такога кшталту. Пачыналася ўсё на энтузіязме аднаго чалавека, фрылансера Юліі Цімашэнкі, а цяпер на форуме праз тыдзень мы маем спонсара (вытворцу перакладчыцкага «софта») і міні-кірмаш выдавецтва «Галіяфы». Карацей, яшчэ адна гісторыя, як магчыма мяняць нашае існаваньне да лепшага, калі не баяцца, а рабіць», — адзначае ўдзельніца форума, перакладчыца Іаанна Владыка.\nУ Першым Форуме перакладчыкаў Беларусі, які прайшоў у верасні 2017 года, прынялі ўдзел 90 спецыялістаў перакладчыцкай галіны. Сустрэча паклала пачатак серыі тэматычных мерапрыемстваў па розных напрамках перакладчыцкай дзейнасці і вывучэння моўнага пасярэдніцтва, з матэрыяламі якіх можна азнаёміцца ў групе на Facebook і на канале YouTube Translators & Interpreters of Belarus.\nНагадаем, ААН у 2017 годзе па ініцыятыве Рэспублікі Беларусь абвясціла 30 верасня Міжнародным днём перакладу. Менавіта ў гэты дзень перакладчыкі традыцыйна адзначаюць сваё прафесійнае свята. Гэтая ініцыятыва не выпадковая: Беларусь пазіцыянуе сябе як пляцоўка для міжнародных сустрэч і перамоваў і як адкрытая эканоміка, беларусы актыўна ідуць сусветным тэндэнцыям у палітычнай, культурнай і эканамічнай сферах. Таму шматлікіх беларускіх спецыялістаў галіны моўнага і міжкультурнага пасярэдніцтва пастаянна займаюць пытанні павышэння якасці перакладчыцкіх паслуг.\nУ загалоўку коска не патрэбная.\n"...арганізатарка форуму Юлія Цімашэнка" - няўжо тая самая? :)\nДзякуй за навіну. З 2000 г. пераклаў на беларускую дзясяткі навуковых артыкулаў, пару кніг, некалькі мастацкіх твораў, але пра форум даведаўся ўпершыню.\nНе, гэта поўная цёзка той самай :))\nПаглядзіце групу ФБ, магчыма на фруме яшчэ ёсць месцы\nДзякуй, але я ў фэйспалмбуку не зарэгістраваны :))


Неабходная жорсткая рэакцыя на саўдзел дыктатара ў магчымай агрэсіі\nПавел Латушка звярнуўся да МЗС Вялікабрытаніі аб неабходнасці жорсткай рэакцыі на саўдзел дыктатара ў магчымай агрэсіі\nУ ходзе сустрэчы з намеснікам пасла Вялікабрытаніі кіраўнік НАУ Павел Латушка і адказны за знешнюю палітыку НАУ Уладзімір Астапенка давялі прынцыповую пазіцыю аб неабходнасці рэальных крокаў па непрызнанні Лукашэнкі і пазбаўленні яго крыніц міжнароднага фінансавання, а таксама прыцягненню яго да крымінальнай адказнасці за генацыд беларускага народа, катаванні, акт паветранага пірацтва, гібрыдную агрэсію супраць ЕС, а таксама замах на вядзенне агрэсіўнай вайны.\nАбмеркавана прасоўванне пытанняў крымінальнай адказнасці рэжыму з удзелам адвакацкіх бюро Вялікабрытаніі, з якімі НАУ ўстанавіла супрацоўніцтва.\nУ прадстаўнікоў Вялікабрытаніі ёсць дакладнае разуменне пагроз, якія ствараюцца размяшчэннем Узброеных сіл Расеі на тэрыторыі Беларусі, і магчымага задзейнічання беларускіх вайскоўцаў для эскалацыі сітуацыі вакол Украіны.\nАбмеркаваныя магчымыя меры фінансавых санкцый у дачыненні да рэжыму за дэстабілізацыю абстаноўкі ў рэгіёне. Прадстаўнікі НАУ адзначылі важнасць сінхранізацыі дзеянняў ЕЗ, ЗША Канады і Вялікабрытаніі ў мэтах павелічэння ціску на рэжым для спынення масавых рэпрэсій у Беларусі.\nПавел Латушка і Уладзімір Астапенка адзначылі важнасць недапушчэння выключэння тэматыкі Беларусі з міжнароднага парадку ў сувязі з ростам напружанасці паміж Расіяй, Украінай і НАТА.\nНамесніку амбасадара Вялікабрытаніі была таксама даведзена агульная пазыцыя дэмсілаў аб непрызнанні права Лукашэнкі на прызначэнне так званага «рэфэрэндуму» па зьмене канстытуцыі Рэспублікі Беларусь.


Чым добры бензаінструмент і чаму яго лепш браць у арэнду – RH.by\nУсе паспяховыя людзі так ці інакш прыходзяць да бензаінструмента, і… да праблемы валодання ім: карыстанне, абслугоўванне, эксплуатацыя. Чаму?\nТаму што поспех у нашым грамадстве часцей за ўсё звязаны з пакупкай дома, участка зямлі, будаўніцтвам. А там, дзе ёсць зямля і будаўніцтва, без бензаінструмента амаль ніяк.\nМожна, вядома, часам замяніць бенза- на электра-, але тады трэба цягаць за сабой правады, ды і па магутнасці бенза- перасягае бытавую электрыку.\nПералічу найбольш папулярныя бензаінструменты і абсталяванне.\nГенератары. Выпрацоўваюць электрычнасць з бензіну. Праз іх ужо можна карыстацца звыклымі дэвайсамі. Падыходзяць у пачатку будаўніцтва, там дзе няма яшчэ электрычнасці. Або на прыродзе, для адпачынку. Або на могілках пры добраўпарадкаванні месцаў пахаванняў.\nМотаблокі-культыватары – бензінавыя памочнікі па апрацоўцы глебы.\nТрымеры – косы або газонныя касілкі. Дапамагаюць справіцца з расліннасцю на ўчастку. Можна, вядома, абысціся электрычнымі аналагамі, але гэта калі ўчастак 1-2 соткі, ды і нязручнасць цягаць за сабой правады ніхто не адмяняў.\nВібрапліты-трамбоўкі. Дазваляюць ушчыльніць пясок, зямлю, сухую растворную сумесь пры добраўпарадкаванні тэрыторыі ўчастка: тратуарныя дарожкі, двары, заезды на двор.\nГэтыя асноўныя бензінавыя інструменты і абсталяванне звычайна патрэбныя ў гаспадарцы рэдка і перыядычна.\nНапрыклад, культыватар для апрацоўкі глебы патрэбны ўсяго толькі раз-два ў год, вясной і восенню. Таму набываць, утрымліваць і абслугоўваць такога дарагога памочніка сэнсу асаблівага няма, калі маецца паблізу добры і адэкватны пракат. У Маладзечне ён знаходзіцца па адрасе: вуліца Чкалава, 4 – каля гарадскога стадыёна.\nУ наступным артыкуле пазнаёмімся з асноўнымі прынцыпамі заводкі і працы бензінавых двухтактных і чатырохтактных рухавікоў, якія ўстаноўленыя на ўсіх гэтых незаменных у сучасных гаспадарках дэвайсах.\nПапярэдні артыкулСледчыя шукаюць жыхара Маладзечаншчыны, якога падазраюць у злачынстве\nНаступны артыкулЭкалагічная імпрэза: як спажываць рэчы з розумам і паўторна іх выкарыстоўваць


Прадстаўнікі ўладаў узялі ўдзел у круглым стале, арганізаваным Ганнай Канапацкай і БХД » Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД)\nГалоўная старонка » Галоўныя навіны » Прадстаўнікі ўладаў узялі ўдзел у круглым стале, арганізаваным Ганнай Канапацкай і БХД\n18.11.2016, 12:43 | Галоўныя навіны, Палітыка\nУ Менску 17 лістапада адбыўся першы за доўгі час круглы стол, ініцыяваны апазіцыйнымі сіламі, у якім узялі ўдзел прадстаўнікі дзяржаўнай улады. Круглы стол, прысвечаны дэалкагалізацыі насельніцтва, быў ініцыяваны Беларускай хрысціянскай дэмакратыяй разам з дэпутатам Палаты прадстаўнікоў ад Аб’яднанай грамадзянскай партыі Ганнай Канапацкай.\nТаксама ў круглым стале ўдзельнічалі кіраўнік каардынацыйнага цэнтра па супрацьдзеянні алкагалізму і наркаманіі Беларускай Праваслаўнай Царквы протаіерэй Дзіянісій Пясецкі, кіраўнік Цэнтра падтрымкі сям'і і мацярынства «Матуля» пры праваслаўным прыходзе храма Свяціцеля Мікалая Японскага Вера Сярдзюк, каталіцкі святар Аляксандр Фаміных, прадстаўнік місіі “Вяртанне” хрысціянаў веры Евангельскай Сяргей Цупа з Баранавічаў.\nГрамадскі сектар прадстаўлялі намеснік старшыні Руху “За свабоду” Юрый Меляшкевіч, кіраўнік грамадскага аб'яднання “Цвярозасць-Аптымаліст" Валянцін Талкачоў, старшыня аргкамітэта РГА «Цвярозая жыццё» Анатоль Астапенка і іншыя.\n“Хрысціянскія дэмакраты займаюцца вырашэннем гэтай праблемы з 2013 году. За гэты час у розныя інстанцыі было накіравана каля 30 тыс. подпісаў. І хоць павольна, але сітуацыя рухаецца з месца. Так, была забароненая рэкламаў алкагольных брэндаў, уводзіліся абмежаванні па часе на продаж алкаголю. І гэты круглы – гэта наступны этап нашай кампаніі”, - адзначыла ў каментары bchd.info лідар Хрысціянска-дэмакратычнага руху Вольга Кавалькова.\nУ сваю чаргу сустаршыня БХД Віталь Рымашэўскі падкрэсліў, што прадстаўнікі грамадскасці і міністэрстваў былі абсалютна згодныя, што праблема алкагалізацыі ў Беларусі вельмі вялікая. “Відавочна, выбівалася пазіцыя МАРГу, які сёння выступае наўпроставым абаронцам вытворцаў алкаголю. Алкагольнае лобі, накіраванае на атрыманне хуткіх прыбыткаў, у Беларусі велізарнае, і каб пераадолець яго супраціў, патрэбная кансалідацыя высілкаў і грамадзянскай супольнасці, і палітыкаў, і спецыялістаў, якія бароняць беларусаў ад алкагалізму”, - заявіў ён.\n“Я ўпэўнены, што дзякуючы супольным намаганням, беларускае грамадства будзе здольнае пераадолець алкагалізм. Да гэтага часу ў Беларусі праводзілася палітыка спойвання насельніцтва. Не сакрэт, што беларускія гандлёвыя сеткі прымушаюць прадаваць няякасны алкаголь беларускай вытворчасці, часта ствараючы льготныя ўмовы для вытворцаў алкаголю. Сёння алкагольнай прадукцыяй заваленыя ўсе нашыя крамы. Гэта супернавязлівая рэклама для ўсіх пакупнікоў, у тым ліку і для дзяцей, якія прыходзяць у краму, каб набыць прадукты”, - адзначыў сустаршыня БХД.\n“Сёння ў Беларусі на ўліку стаіць больш за 160 тыс. алкаголікаў. Адпаведна па самых прыкладных падліках на алкагалізм у Беларусі хварэе ў 5-6 разоў больш чалавек – каля мільёна дарослых грамадзян. Па сутнасці, кожны пяты дарослы беларус з’яўляецца алкаголікам”, - заявіла Вольга Кавалькова.\nУ Мінску Беларускія хрысціянскія дэмакраты разам з дэпутатам Ганнай Канапацкай, амбасадаркай Швецыі…


Будзьма беларусамі! » Прэзентацыя кнігі “Алесь Пушкін”\nПрэзентацыя кнігі “Алесь Пушкін”\n27 лістапада з 16.00 да 18.00 адбудзецца прэзентацыя кнігі “Алесь Пушкін” на сядзібе Таварыства беларускай мовы па адрасе: г. Мінск, вул. Румянцава, 13.\nАлесь Пушкін – адзін з невялікага шэрага сучасных мастакоў нон- канфармістаў, якія паслядоўна і непахістна адстойваюць у мастацтве ідэі нацыянальна-культурнага адраджэння, верныя ідэям БНР. Ён стварае гістарычныя рэканструкцыі, вяртае да жыцця партрэты выбітных дзеячаў культуры, ваяроў, герояў Полацкага княства, ВКЛ і Рэчы Паспалітай – насельнікаў старажытнай і сучаснай беларускай дзяржавы.\nА.Пушкін як сябра Таварыства беларускай мовы актыўна папулярызуе карыстанне беларускай мовай ў паўсядзённым жыцці. З імпэтам і натхненнем ён удзельнічае ў грамадскіх мерапрыемтвах, выставах, вечарынах,дзе гучыць роднае слова.\nА. Пушкін – шчодрая адораная асоба, што жывіцца неўміручым духам нацыянальнай культуры. Ён спалучае ў сваёй творчасці рысы высокага прафесіяналізму, духоўнай шчырасці і няўтольнай прагі наватарства.\nЯк хрысціянін па перакананню, ён працягвае асноўную творчую лінію па рэканструкцыі і аднаўленню хрысціянскіх цэркваў.\nТворы мастака дэманстраваліся ў Літве, Нямеччыне, Чэхіі, Польшчы, Швецыі, Украіне, ЗША,Нарвегіі, знаходзяцца ў музеях, прыватных зборах і калекцыях.\nА.М.Пушкін быў узнагароджаны прэміяй “За свабоду думкі” у 2009 годдзе.\nУ кнізе аб’яднаны артыкулы беларускіх журналістаў, мастацтвазнаўцаў, якія робяць агляд розных накірункаў творчасці мастака: духоўнай, гістарычнай, тэатральнай і іншых.\nCярод аўтараў кнігі – Эла Дзвінская, Аляксандр Тамковіч, Аляксей Хадыка, Юры Барысевіч, Яўген Шунейка, Сяргей Хареўскі і іншыя журналісты і мастацкія крытыкі.\nАртыкулы пра А.Пушкіна друкаваліся ў газетах “Новы час”, “Народная воля”, “ Свободные новости,” “Наша слова” і сабраны цяпер пад адной вокладкай.\nЗборнік знаёміць чытачоў з біяграфічнымі фактамі з жыцця мастака, з яго сям’ей. Пераносіць у роднае мястэчка Бобр, дзе творца жыве і працуе, ладзіць пленэры, адзначае з сябрамі беларускія святы. Асобныя старонкі прысвечаны гадам вучобы ў Мінску, Віцебскаму перыяду дзейнасці мастака.\nВажная частка аповеду прысвечаецца працы мастака над адрадженнем каталіцкіх і праваслаўных святыняў у Магілёве, Віцебску, Мінску, Вішнёве, працягу мастацкіх традыцый мінулага.


Вечар памяці Мікалая Селяшчука\n5 сакавіка 2020 года а 16-й гадзіне ў Нацыянальным гістарычным музеі Рэспублікі Беларусь адбудзецца вечар памяці Мікалая Селяшчука. Дадзенае мерапрыемства адбудзецца ў рамках выставы “Успаміны”, прысвечанай жыццю і творчасці вядомага беларускага мастака. Успамінамі пра Мікалая Селяшчука падзеляцца яго сябры і калегі: мастакі, мастацтвазнаўцы і калекцыянеры. Таксама на мерапрыемстве будзе прадэманстраваны памятны медаль, выпушчаны ў 2018 годзе вайсковымі таварышамі Мікалая Селешчука да юбілею сумеснай службы ў вайсковай частцы №44322 і перададзены імі ў дар музею.\nМікалай Міхайлавіч Селяшчук нарадзіўся ў 1947 годзе ў вёсцы Велікарыта Маларыцкага раёна Брэсцкай вобласці. Пасля вучобы ў Мінскім мастацкім вучылішчы імя А.Глебава і службы ў арміі паступіў у Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут на аддзяленне графікі (выкладчыкі Пётр Любамудраў, Васіль Шаранговіч). У 1977 годзе прыняты ў Беларускі саюз мастакоў. За серыю графічных работ “Святы” атрымаў Дзяржаўную прэмію Рэспублікі Беларусь.\nТрагічна загінуў у 1996 годзе ў Тырэнскім моры падчас падарожжа па Італіі.\nРаботы мастака знаходзяцца ў зборах Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь, калекцыі Беларускага саюза мастакоў, карпаратыўнай калекцыі “Пріорбанка”, Дзяржаўнай Траццякоўскай галерэі, Галерэі Кастакі ў Афінах, Музеі сучаснага мастацтва ў Нью-Джэрсі (ЗША), а таксама ў прыватных зборах Францыі, Фінляндыі, Канады, Ізраіля, Германіі і іншых краін.\n5 сакавіка – апошні дзень працы выставы “Успаміны”.


05 студзень 2022, 18:11\nАэрапорт Алматы, 5 студзеня 2022\nАгенцтва «Інтэрфакс» паведаміла пра спыненьне працы аэрапорту Алматы. Раней казаскі інфармацыйны партал orda.kz са спасылкай на відавочцаў паведаміў пра захоп аэрапорту пратэстоўцамі.\nУ прэс-службе Міжнароднага аэрапорту Алматы пацвердзілі захоп:\n«Яны дайшлі да аэрапорту. Паводле папярэдніх дадзеных, у аэрапорце цяпер знаходзяцца каля 45 захопнікаў. Як яны зайшлі, нашы супрацоўнікі пакінулі аэрапорт. У момант захопу пасажыраў у тэрмінале не было. Мы загадзя хутка эвакуавалі пасажыраў. Вывелі іх праз 11 гейтаў. Якраз у той момант прыляцеў самалёт. Вайскоўцы пакінулі аэрапорт, але мы ня ведаем, калі яны сышлі. Іх цяпер там няма. Супрацоўнікі аэрапорту самастойна эвакуавалі пасажыраў», — паведамілі ў прэс-службе аэрапорту Алматы карэспандэнту Orda.kz.\nРасейская авіякампанія «Аэрофлот» скасавала вечаровы рэйс 5 студзеня па маршруце Масква — Алматы, піша «Медуза». Пазьней быў адменены і рэйс у Нур-Султан.\nАвіякампанія «Белавія» запрапанавала пасажырам, якія накіроўваюцца зь Менску ў Казахстан і назад да 10 студзеня, зьмяніць дату вылету. Сёньняшні рэйс зь Менску ў Алматы адмянілі.