Алег Рудакоў пра ўдзел у Другім фестывалі мастацтваў беларусаў свету\nГалоўная » Навіны ЗБС "Бацькаўшчына" » Алег Рудакоў пра ўдзел у Другім фестывалі мастацтваў беларусаў свету\nУ панядзелак 16 верасня на сядзібу Згуртавання беларусаў свету “Бацькаўшчына” завітаў Алег Рудакоў, бадай, самы вядомы беларус Прыбайкалля, заснавальнік Іркуцкага таварыства беларускай культуры імя Яна Чэрскага. Разам з Воляй Галанавай, кіраўнічкай ансамбля аўтэнтычнага спеву “Крывічы”, яны, сябры Вялікай Рады Згуртавання, прыехалі ў Мінск, каб паўдзельнічаць у Другім фестывалі мастацтваў беларусаў свету, што праходзіў 12-14 верасня. Усяго на гэты фестываль, які ладзіла Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь, з’ехаліся каля 250 ўдзельнікаў з 18 краінаў свету. Госці з Іркуцка пераадолелі 6000 кіламетраў, каб прадставіць на свяце старадаўнія беларускія песні, дагэтуль захаваныя нашчадкамі колішніх перасяленцаў, што з’ехалі ў Сібір больш за стагоддзе таму. Аднак эмоцыі ад фестывалю засталіся неадназначныя: былі і пазітыўныя, і негатыўныя моманты. Алег Рудакоў падзяліўся сваімі ўражаннямі ад прыезду сюды.\nБезумоўна, як толькі мы атрымалі запрашэнне прыехаць на Другі фестываль мастацтваў беларусаў свету, мы былі вельмі натхнёныя. Спачатку ад нас збіраўся ехаць гурт з чатырох чалавек, але, на жаль, адной з умоваў было, што дарога за свой кошт, а гэта асноўныя расходы. Да Мінска з Іркуцка даляцець на самалёце (гэта 9 гадзін, праз Маскву) і потым назад каштуе крыху менш за тысячу даляраў на чалавека. Таму нашыя дзяўчаты, на жаль, усе паляцець за свой кошт не змаглі. Але я асабіста і Воля Галанава, кіраўнічка нашага гурта, ансамбля аўтэнтычнага спеву “Крывічы”, якая збірала ўвесь год грошы на квіткі, прыляцелі ў Мінск. Мы спяваем аўтэнтычныя песні, якія збіраем па вёсках беларускіх перасяленцаў, якія пераехалі ў Сібір яшчэ 100 гадоў таму, да рэвалюцыі, у сталыпінскі час. Гэтыя песні шмат у якіх момантах вельмі ўнікальныя. Мы стараемся выконваць іх так, як рабілі гэта нашыя продкі, без зменаў ці аранжыровак.\nСпачатку па прыездзе нас усё задавальняла: нас сустрэлі, размясцілі ў гатэлі... Праўда, хутка з’явілася адчуванне, што арганізатары сёння не ведаюць, што будзе заўтра, а заўтра тым больш не ведаюць, што будзе паслязаўтра. Мы нават не маглі дабіцца ад людзей у першы дзень, калі мы выступаем каля Палаца спорту. У нас былі знаёмыя з Мінску, якія хацелі падысці і менавіта нас паслухаць, бо было вядома, што мы будзем выступаць. А якой гадзіне? Невядома. Усё было вельмі размыта, нам казалі - наш выступ будзе паміж дванаццаццю і дзевятнаццаццю.\nУ першы дзень, у пятніцу, нас ужо ў вечары ў сямнаццаць гадзін павезлі ў розныя аграгарадкі. Усіх беларусаў, якія прыехалі на фестываль, падзялілі на пяць груп, і кожная паехала ў свой раён. Вось, напрыклад, мы паехалі ў Стаўбцоўскі раён. Але пры гэтым мы заехалі ў музей Якуба Коласа ў Акінчыцах, дзе ён нарадзіўся. Мне там вельмі спадабалася экскурсія. Экскурсавод цудоўна распавяла пра варункі, што звязаныя з мясцінамі Якуба Коласа, шмат вершаў яго нам чытала - уражанні былі вельмі станоўчыя, я быў проста ў захапленні. Але гэта ўсё зацягнулася, і мы прыехалі выступаць у Дом культуры вельмі позна. Нам потым казалі са сцэны, маўляў, вось, як цудоўна, вы пабачылі аграгарадкі, як цудоўна ў нас людзі жывуць… Я не ведаю, што яны хацелі нам паказаць. Мы нічога там не бачылі: там была ноч, мы прыехалі, калі там было ўжо дзесяць гадзін вечара. У Беларусі цямнее вельмі хутка - дарэчы, напэўна, хутчэй нават, чым у Іркуцку. Што мы маглі пабачыць? Нас прывезлі адразу да Дома культуры. Бедныя дзеткі нас сустракалі, дык яны там усе замаяліся, пакуль нас чакалі. Больш за тое, потым мясцовы жыхар нам сказаў, што шмат хто не дачакаўся і сышоў, бо нас чакалі ў восем гадзін, а мы прыехалі ў дзесяць.\nЗала была даволі вялікая, але запоўненая толькі на траціну. Нам усім далі выканаць па два нумары. У прынцыпе, канцэрт быў някепскі. І калі нас аб’явілі, я нават трошкі распавёў, што мы з Сібіры, што ў нас там ёсць беларускія вёскі, што мы збіраем фальклёр, што мы гэтыя песні старажытныя спяваем так, як спявалі нашыя продкі - не змяняем, не робім аранжыровак. Я яшчэ пажартаваў, што вось мы толькі прыляцелі, і цяпер у нас у Іркуцку чатыры гадзіны ночы: нам бы паспаць, а тут спяваць трэба! Народ гэта ўсё ўспрыняў вельмі добра, і потым, калі мы адспявалі, нам крычалі і “Брава!”, і “Дзякуй!”, і падыходзілі потым да нас некаторыя, і бабулькі нават, і казалі, што, маўляў, такія песні падобныя і ў нас таксама пелі. Гэта было вельмі цікава.\nПасля канцэрту нас павезлі на нейкі фуршэт, і ў выніку мы прыехалі ў Мінск ужо ў дзве гадзіны ночы беларускага часу. Паводле іркуцкага часу гэта ўвогуле было восем раніцы, галава ўжо проста ехала, мы ўсё пераблыталі ў часе.\nНа другі дзень зноў выступы, і што мне не спадабалася - гэта што з раніцы нас прымушалі браць з сабой строі, потым у аўтобусе неяк пераапранацца ў іх, бо было невядома дакладна, хто калі выступае. То бок, арганізацыйна ўсё было не зусім прадумана.\nАле нам сказалі, што мы выступаем у трэцяй групе, а гэта значыць, з шаснаццаці да васямнаццаці гадзін, таму хоць нейкая пэўнасць у нас з’явілася. Мы вырашылі да абеду адпачыць, а потым ужо прыехаць на таксоўцы да Палаца спорту ўжо ў строях. У выніку гэта ўсё таксама зацягнулася, і мы выступалі ў васямнаццаць гадзін. Але таксама было, у прынцыпе, нядрэнна. Мы выступалі на адкрытай пляцоўцы, таксама праспявалі дзве песні. Былі там і маладыя людзі, якія ўжо мяне ведалі, якія прыйшлі менавіта каб паслухаць нас. І нават прыйшла адна бабулька, якая пачула, што з Іркуцка прыедуць выступаць беларусы і спецыяльна прыйшла каб паслухаць нас, таму што яна сама іркуцянка, руская па нацыянальнасці. Мы з ёй сустрэліся, пагаманілі трошкі. Калі мы праспявалі гэтыя песні, яна падышла да нас і сказала: “Я ганаруся тым, што я з Іркуцка. Іркуцк заўжды быў культурнай сталіцай Сібіры. Мне так спадабалася, як вы спяваеце! Гэта сапраўдныя старажытныя песні”.\nПасля выступаў зноў быў фуршэт, але мы на ім вырашылі не затрымлівацца, бо вырашылі схадзіць на канцэрт “Старога Ольсы”. Праўда, нас туды доўга не пускалі, нейкія заслоны былі, моцна правяралі - у мяне нават мой брыль прамацалі. Мы доўга чакалі, пакуль нас запусцілі, у выніку на пачатак канцэрта спазніліся. А потым канцэрт увогуле прыпынілі, таму што музыка, маўляў, перашкаджала нейкім іншым мерапрыемствам. Але тое, што нам удалося пачуць і ўбачыць, было для нас прыемна. Зноў жа, мы там сустрэлі знаёмых, падыходзілі да мяне маладыя людзі - і хлопцы, і дзяўчаты, якія мяне пазнавалі і якія мяне ведалі праз фэйсбук. Яны мяне запрасілі завітаць на курсы “Мова нанова”. Таму, у прынцыпе, уражанні былі вельмі станоўчыя.\nНа наступны дзень нам сказалі з раніцы ехаць на рэпетыцыю, бо мы павінныя былі пасля абеду выступаць на гала-канцэрце. У дзесяць гадзін раніцы нас усіх загналі са строямі ў пяць аўтобусаў і павезлі на рэпетыцыю ў Белдзяржфілармонію. Усе селі ў актавай зале. Выйшлі арганізатары і сказалі тым, хто не ўдзельнікі ансамбляў, што яны могуць ісці на сустрэчу з літаратарамі і на сустрэчу з мастакамі. Мы таксама хацелі б наведаць гэтыя сустрэчы, асабліва паслухаць беларускіх літаратараў, бо ведалі, што і Міра Лукша была там, напрыклад, але як удзельнікам ансамбля нам трэба было сядзець і чакаць сваёй чаргі, каб выйсці на сцэну, так што мы засталіся. І вось праз некалькі хвілін раптам на сцэну выходзіць нейкі чалавек і пачынае казаць, што, маўляў, ведаеце, тут такая справа, тут гуртоў шмат вельмі, і мы вырашылі, што ўсе гурты выступіць не змогуць, таму што тады ўсё зацягнецца, так што мы вырашылі скараціць праграму: зараз я назаву тыя гурты, якія будуць выступаць, і па адным нумары яны павінныя будуць агучыць. А прынцып быў такі, што ад адной краіны - адзін нумар. Там, дзе прыехаў увогуле адзін прадстаўнік, той, безумоўна, праходзіў аўтаматычна, а там, дзе прыехалі некалькі гуртоў з адной краіны, там выбіраўся адзін. Так скарацілі Латвію вельмі моцна: там прыехала пяць калектываў, а з іх дапусцілі толькі адзін. Па Расіі таксама прайшліся. У выніку так атрымалася, што гала-канцэрт заняў нават менш, чым тры гадзіны, якія на яго былі адведзеныя.\nНасамрэч не толькі мы, але і тыя гурты, якім адмовілі ў выступе, з той жа Латвіі, напрыклад, з якімі мы размаўлялі, былі абураныя і пакрыўджаныя гэтым усім. Адзін хлапец нават казаў: “Ну ладна мы - мы тут недалёка, але чаму вас выкраслілі? Шэсць тысяч кіламетраў, вы ляцелі на самалёце дзевяць гадзін! Ну ладна, першы дзень, другі дзень, але ж гала-канцэрт - гэта асноўнае мерапрыемства, а вас туды не дапусцілі, і нават не таму што вы спяваеце дрэнна, ці стыль ім не падабаецца, ці яшчэ штосьці, а толькі таму, што трэба было скараціць кагосьці”. У каго лобі было паменей, таго ўзялі і выкраслілі, а ў каго ўсялякія сатусы ёсць ці хто нейкімі спосабамі змог прабіцца, таго прапусцілі. Я лічу, што гэта з пункту гледжання арганізацыі проста ўсё псуе, проста ўсё перакрэслівае. Я лічу, што гэта недапушчальна. Справа ў тым, што мы прыехалі з розных куткоў свету, мы хацелі адно аднаго пабачыць, пачуць, хацелі абмяняцца досведам. А гэтага абмену як такога не адбылося.\nАле калі ўсё ж такі браць цалкам нашыя ўражанні ад прыезду сюды, то, безумоўна, мы задаволеныя гэтым прыездам і будзем задаволеныя, таму што ў нас яшчэ наперадзе паездка ў Полацк, дзе будзе сустрэча з палачанамі, са студэнтамі Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта і з аматарамі беларускай аўтэнтычнай песні. Там разам з Вольгай Емяльянчык мы будзем ладзіць сумесную рэпетыцыю перад слухачамі. Таксама Студэнцкае этнаграфічнае таварыства нас запрасіла ў Вязынку на Багач. Таму я думаю, што ў нас наперадзе яшчэ шмат прыемных момантаў, і свой настрой мы палепшым і вернемся задаволеныя сваім прыездам у Беларусь, на сваю гістарычную Радзіму, і гэта для нас будзе яшчэ адным крокам, каб і паказаць сваю творчасць, і паглядзець творчасць іншых людзей.\nІ ўсё ж мне б хацелася, каб арганізатары фэста ў далейшым, калі будзе трэці фестываль, улічылі свае недапрацоўкі. На сённяшні момант нават задумваешся, а ці трэба ехаць на гэты фестываль, нават калі цябе запросяць? Бо прыехаць і выступіць у райцэнтры ці недзе на адкрытай пляцоўцы - гэта адно, але ўсё ж такі выступ у Белдзяржфілармоніі - гэта ўжо статуснае мерапрыемства, і калі на гэтым статусным мерапрыемстве цябе проста так выкрэсліваюць, то гэта мне незразумела. Я лічу, што гэта катэгарычна няправільна. Трэба даць магчымасць кожнаму калектыву выканаць хаця б па адным нумары. Усяго там, як мы палічылі на пальцах, скарацілі толькі пяць ці шэсць калектываў. Кожны калектыў няхай па тры, па чатыры хвіліны выступіць - хай бы далі ім гэтыя дваццаць хвілін. Ды нават калі б там было і сорак хвілін, людзі б сядзелі слухалі, гэта было б цудоўна - гэта ж ўпершыню за тры гады пасля першага фестывалю гэтае свята адбылося, прыехалі калектывы з усяго свету! Дык чаму не даць выступіць? Тады не запрашайце так шмат калектываў увогуле. Калі вы адразу на месцы вырашаеце, каго запрашаеце, каго не запрашаеце, тады мы не будзем траціць грошы, каб прыехаць. Камусьці прыезд забяспечвала, можа, консульства ці пасольства, а хтосьці ж ехаў, як мы, за свой кошт.


Сяргей Іосіфавіч Навумчык — Вікіпедыя\nСяргей Іосіфавіч Навумчык\n(Пасля перасылкі з Сяргей Навумчык)\nНамеснік Старшыні Рады БНР\nДэпутат Вярхоўнага Савета Беларусі ХII склікання\n15 снежня 1961(1961-12-15) (59 гадоў)\nУ Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Навумчык.\nСяргей Навумчык (нарадзіўся 15 снежня 1961) — беларускі журналіст і палітык.\n2 Даследчыцкая дзейнасць, публіцыстыка\nНарадзіўся ў Паставах. Скончыў факультэт журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, служыў у войску. Удзельнічаў у самвыдатаўскім друку.\nУзначальваў ініцыятыўную групу супраць будаўніцтва АЭС у Віцебскай вобласці (1988).\nУ 1990—1996 гадах — дэпутат Вярхоўнага Савета Беларусі, каардынатар парламенцкай Апазіцыі БНФ, член Канстытуцыйнай Камісіі і парламенцкай Камісіі ў пытаннях СМІ і правоў чалавека, Часовай Камісіі ВС па ацэнцы дзейнасці службовых і іншых адказных асоб у сувязі з ліквідацыяй наступстваў аварыі на Чарнобыльскай АЭС. Узначальваў інфармацыйнае агенцтва «Павет».\nУдзельнічаў у распрацоўцы і прыняцці Дэкларацыі аб дзяржаўным суверэнітэце Беларусі (1990) і абвяшчэнні незалежнасці Беларусі на нечарговай сесіі Вярхоўнага Савета 25 жніўня 1991 г.\nСааўтар Канцэпцыі пераходу Беларускай ССР на рыначную эканоміку (восень 1990), аўтар Канцэпцыі інфармацыйнай палітыкі Рэспублікі Беларусь (верасень 1991), сааўтар праекту Пастановы ВС Вб дэманапалізацыі СМІ (кастрычнік 1992), іншых законапраектаў.\nСяргей Навумчык сярод дэпутатаў апазіцыі БНФ, якія абвясцілі галадоўку пратэсту, 11 красавіка 1995 года\n11 красавіка 1995 года разам з іншымі дэпутатамі ад Апазіцыі БНФ абвясціў у Авальнай залі Дому ўраду галадоўку пратэсту супраць ініцыяванага Лукашэнкам рэферэндуму пра дзяржаўную мову і сімволіку. У ноч на 12 красавіка 1995 дэпутаты былі выкінутыя з залі паседжанняў і збітыя спецпадраздзяленнем КДБ і спецназам.\n13-14 красавіка 1995 года прадстаўляў у Канстытуцыйным Судзе пазіцыю групы дэпутатаў ВС у справе манапалізацыі Лукашэнкам СМІ.\nУ 1996 годзе вымушаны пакінуць Беларусь. Паводле некаторых крыніц, камандуючы памежнымі войскамі Рэспублікі Беларусь выдаў распараджэнне памежнікам затрымаць яго ў выпадку ўезду на тэрыторыю Беларусі. У жніўні 1996 года атрымаў палітычны прытулак у ЗША.\nЛаўрэат літаратурнай прэміі Беларускага ПЭН-цэнтру імя Алеся Адамовіча (2006) за кнігу «Сем гадоў Адраджэння, альбо фрагменты найноўшай беларускай гісторыі (1988—1995)».\nНамеснік старшыні Рады БНР (ад 1997). На «Радыё Свабода» ад 1990 года.\nДаследчыцкая дзейнасць, публіцыстыка[правіць | правіць зыходнік]\nАўтар шэрагу кніг, прысвечаных найноўшай гісторыі Беларусі, падзеям, удзельнікам якіх давялося быць яму ў якасці дэпутата апазіцыі БНФ у Вярхоўным Савеце 12-га склікання. «Дзевяноста першы» (2013) — кніга пра тое, як дзякуючы спрыяльным абставінам і насуперак абставінам неспрыяльным у 1991 годзе Беларусь стала незалежнай. У кнізе «Дзевяноста чацьверты» (2015) аўтар апісвае першыя прэзідэнцкія выбары ці «як карнавал дэмакратыі ў 1994 ператварыўся ў хаўтуры». «Дзевяноста пяты» (2015) — трэцяя кніга цыклу, у ёй увага чытача канцэнтруецца на галоўнай (паводле аўтара) падзеі — рэфэрэндуме 1995 года. Сяргей Навумчык разглядае «Дзевяноста другі» (2017), калі быў забаронены рэфэрэндум аб датэрміновых выбарах у Вярхоўны Савет, як год пачатку драмы беларускай дэмакратыі.\nСем гадоў Адраджэньня, альбо фрагмэнты найноўшай беларускай гісторыі (1988—1995). — Варшава — Прага: Беларускія Ведамасьці, «Člověk v tisni», 2006. ISBN 80-86961-11-7\n↑ Газета «Свабода», 12 мая 1996 года\nУ Вікіцытатніку ёсць старонка па тэме Сяргей Навумчык\nХто ёсць хто ў Беларусі (руск.)\nISNI: 0000 0000 4784 5925 · LCCN: n2007012762 · NKC: mzk2006363574 · VIAF: 4377449 · WorldCat VIAF: 4377449\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Сяргей_Іосіфавіч_Навумчык&oldid=3452477"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 14:48, 21 верасня 2019.


У Горадні жанчына ўдарыла міліцыянта абцасам па галаве\nЖыццю міліцыянта нічога не пагражае. У дачыненні да жанчыны завялі крымінальную справу.\nУвечары 5 жніўня работнікі бару «Семафор» выклікалі міліцыю пасля таго, як госці на летняй тэрасе пачалі нахабна сябе паводзіць.\nМіліцыянты, якія прыбылі па выкліку, паспрабавалі затрымаць гасцей бару, але апошнія аказалі супраціў.\nУчастковыя выклікалі падмогу з Дэпартамента аховы, і разам паспрабавалі ўціхамірыць дэбашыраў.\nПартал «New Grodno» падае, што ў выніку распачалася бойка, да якой далучыліся мужчыны з суседняга століка, якія сталі на абарону наведнікаў бару. У выніку пацярпелі абодва бакі, у прыватнасці супрацоўнік міліцыі, які атрымаў удар абцасам у галаву.\nМіліцыянту аказалі першую медычную дапамогу, цяпер ён знаходзіцца ў больніцы.\nУ прэсавай службе УУС Гарадзенскага аблвыканкаму агенцтву «Белта» распавялі, што жанчыну затрымалі.\n«Жыццю супрацоўніка міліцыі нічога не пагражае», – дадалі міліцыянты.\nДзмітрый Кулак, першы намеснік старшыні Ленінскага аддзелу Дэпартаменту аховы МУС (яго супрацоўнікі выязджалі на месца здарэння), змог сказаць «Белсату» толькі тое, што інфармацыя пра прабітую галаву – няпраўда.\nРазгорнутага каментару ад міліцыянтаў атрымаць не ўдалося.\nБольш падрабязна распавесці пра тое, што адбылося, не змаглі таксама ў бары «Семафор».\n«У калег, якія працавалі ўчора, сёння выходныя», – сказалі нам у «Семафоры».\nПазней афіцыйны прадстаўнік упраўлення Следчага камітэту па Гарадзенскай вобласці Сяргей Шаршаневіч паведаміў, што ў дачыненні да жанчыны, а таксама аднаго з мужчынаў, які аказваў супраціў міліцыянтам, завялі крымінальную справу.\nМужчыну і жанчыну затрымалі.\nТэгі:&nbspбар, Дэпартамент аховы МУС, здарэнні, міліцыя


Свабодны беларускі мастак Алесь Пушкін адзначыў сёньня дзень заканчэньня прэзыдэнцкіх паўнамоцтваў мастацкім пэрфомансам перад будынкам прэзыдэнцкае адміністрацыі ў Менску. Трыццацітрохгадовы мастак зь мястэчка Бобр Крупскага раёну прывёз пад адміністрацыю Лукашэнкі вазок з гноем і віламі, а таксама з выбарчымі й рэфэрэндумнымі плякатамі першага прэзыдэнта. На думку спадара Пушкіна, гэтыя рэчы зьяўляюцца сымбалем тых дабротаў, якія даў беларускаму народу Аляксандар Лукашэнка за пяць гадоў свайго кіраваньня.\nНеардынарная асоба Алеся Пушкіна ў Беларусі вядомая даўна. Менавіта гэты чалавек быў аўтарам самых скандальных мастацка-палітычных акцыяў напрыканцы 80-х  пачатку 90-х гадоў. Варта прыгадаць першае сьвяткаваньне ўгодкаў БНР у Менску ў 1989 годзе. За тое тагачасныя камуністычныя ўлады БССР пакаралі яго па крымінальным артыкуле. Пушкін няспынна арганізоўваў эпатажныя мастацкія акцыі ў Менску, Віцебску й Магілёве. Пры гэтым Алесь Пушкін  прызнаны ў Беларусі мастак-манумэнталіст, аўтар выдатных мастацкіх твораў у магілёўскім касьцёле Сьв.Станіслава, Сьвятамікалаеўскай царкве ў Бабры, у санаторыі "Беларусь" у Друскеніках і ў мастацкай школе-інтэрнаце ў Менску.\nАле пры ўсёй сваёй творчай занятасьці Пушкін заўсёды быў чалавекам грамадзка актыўным. Гэтая актыўнасьць, а таксама вострае пачуцьцё справядлівасьці й прывялі сёньня Алеся да будынку прэзыдэнцкае адміністрацыі.\nВось як патлумачыў нашаму радыё перад пачаткам акцыі мэту свайго учынку сам мастак:\n(Пушкін: ) "Гэта своеасаблівая падзяка першаму прэзыдэнту Рэспублікі Беларусь за выніковую плённую працу на працягу пяцігадовага выпрацаваўшага тэрміну.\nВось табе цацкі з гною  чым мы багаты, што мы нажылі за гэтыя пяць гадоў, тое, што ты самаізаляваў краіну і акрамя гэтага гною ням няма чым, пакуль, ганарыцца пад час твайго праўленьня. Вось вынік усяго, што ты зрабіў".\nНа думку мастака сёньня ўсе людзі  лекары, кухары, ахоўнікі ды ўсе іншыя, хто да ўчорашняга дню абслугоўваў чалавека, які быў легітымным прэзыдэнтам Беларусі  сёньня мусяць адмовіць Лукашэнку ў аказаньні сваіх паслугаў. Пасьля, яшчэ дадаўшы, на які крок ён ідзе, Пушкін пакаціў свой вазок з гноем да галоўнага пад'езду прэзыдэнцкае адміністрацыі. І як ні дзіўна, але ахова "прэзыдэнцы" на гэты раз асаблівай пільнасьці ня выявіла. І Пушкін у суправаджэньні вялікай групы журналістаў спакойна дакаціў свой "падарунак" да адміністрацыі і вываліў яго на ходнік.\nТолькі пасьля гэтага зьявіліся два паставых міліцыянты, якія затрымалі мастака. Прыбег і нейкі чын у цывільным, які пачаў угаворваць Пушкіна прыбраць тачку й не засьмечваць горад. Пры гэтым чалавек у цывільным даказваў Алесю, што служыць не ўзурпатару, а Рэспубліцы Беларусь.\nМастак, аднак, прыбіраць гной зь віламі й партрэтамі Аляксандра Рыгоравіча адмовіўся. І заявіў, што мае права выказваць сваё стаўленьне да былога кіраўніка дзяржавы, у тым ліку, і чынам мастацкага пэрфомансу.\nХвілінаў празь дзесяць да прэзыдэнцкай адміністрацыі пад'ехала выкліканая міліцэйская машына й "ахоўнікі парадку" прымусам запіхнулі ў яе мастака. Алеся Пушкіна даставілі ў бліжэйшы міліцэйскі пастарунак, і ня выключана, што супраць яго можа быць узбуджаная крымінальная справа за хуліганства.\nА тым часам вазок з надпісам "За пяцігадовую плённую працу" працягваў стаяць каля адміністрацыі. Рабочыя, якія працавалі побач на газоне, хацелі выкарыстаць гэты падарунак прэзыдэнту па наўпроставым прызначэньні  дзеля ўгнаеньня глебы, але міліцыянты не дазволілі ім гэтага зрабіць. Гной адвезьлі ў невядомым кірунку, а празь нейкі час ля прэзыдэнцкай адміністрацыі й прылеглага да яе сквэру й Купалаўскага тэатру зьявіліся ўзмоцненыя міліцэйскія нарады. Відаць, дзеля таго, каб аберагчы важны дзяржаўны аб'ект ад іншых наведвальнікаў з вазкамі.


Яблыкі: у чым карысць і шкода. Колькі з'ядаць для здароўя\nАнглійская мудрасць кажа: «З'ядай яблык у дзень – і доктар не спатрэбіцца». У ёй істотная доля праўды. Яблыкі – адзін з самых здаровых прадуктаў рацыёну. У іх утрымліваюцца неабходныя вітаміны і мінералы, вялікая колькасць клятчаткі. Пры гэтым у іх няма тлушчу, дзякуючы чаму яны маюць нізкую каларыйнасць. Да таго ж, гэта садавіна на ўсе сезоны за невысокі кошт.\nУласцівасці яблыкаў цяжка пераацаніць: дапамагаюць кантраляваць вагу, добра ўплываюць на працу страўнікава-кішэчнага тракта, спрыяюць умацаванню касцявой тканкі і змякчаюць наступствы хваробы Альцгеймера. Нездарма яблыкі называюць цуда-ежай і «пажыўнай электрастанцыяй». Але пра ўсё па парадку.\nПажыўная каштоўнасць яблыка\nАдзін сярэдні яблык (каля 200 г) змяшчае 95-130 ккал і каля 4,5 г дыетычных харчовых валокнаў (прыкладна 20% сутачнага запатрабавання), якія спрыяюць нармальнай працы стрававальнай сістэмы, дапамагаюць прадухіліць запор і гемарой.\nТаксама ў сярэднім яблыку змяшчаецца 8,4 мг вітаміну С, што адпавядае 11% сутачнай патрэбы ў аскарбінавай кіслаце. Як вядома, вітамін С мае здольнасць павышаць імунітэт і прадухіляць інфекцыі.\nАкрамя таго, з'ядаючы адзін яблык, чалавек забяспечвае паступленне ў арганізм:\nкальцыю, неабходнага для моцных костак і здаровых зубоў (2% сутачнай нормы);\nжалеза для ўтварэння гемаглабіну (2% сутачнай нормы);\nвітаміну А для добрага зроку (2% сутачнай нормы);\nвітамінаў групы В для здароўя нервовай сістэмы і добрага настрою;\nкалію (7% сутачнай нормы);\nпрыроднага цукру (фруктозы, цукрозы) – 25 г;\nфалійнай кіслаты і інш.\nЗдаўна ва ўсходняй медыцыне лічылася, што яблыкі «надаюць сілу сэрцу і страўніку», «дзяцей ад чэзласці ратуюць». І ў сучаснай медыцыне яблыкі шырока выкарыстоўваюць у лячэбным харчаванні.\nДабратворны ўплыў яблыкаў на сардэчна-сасудзістую сістэму ў першую чаргу звязаны з вялікім утрыманнем у іх складзе харчовых валокнаў, паліфенолаў і антыаксідантаў. Паводле паведамлення ў «Часопісе Амерыканскай кардыялагічнай асацыяцыі» за 2011 год, рэгулярнае ўжыванне аднаго яблыка ў дзень зніжае рызыку развіцця інсульту.\nАкрамя нерастваральных харчовых валокнаў, якія ўзмацняюць перыстальтыку, нармалізуюць страваванне і забяспечваюць адчуванне сытасці, у яблыку змяшчаецца пекцін. Гэта растваральнае валакно, якое мае здольнасць звязваць шэраг шкодных рэчываў, у тым ліку радыеактыўных, і бяспечна выводзіць іх з арганізма. Пекцін прадухіляе адкладанне халестэрыну на сценках крывяносных сасудаў і, як вынік, перашкаджае развіццю атэрасклерозу і сардэчна-сасудзiстых захворванняў. Спецыялісты кафедры харчавання Універсітэта штата Фларыда ў 2011 годзе правялі даследаванне, удзельнікі якога на працягу паўгода штодня з'ядалі 75 г сушаных яблыкаў. У выніку ў кожнага падвопытнага ўзровень «дрэннага» халестэрыну знізіўся на 23%, а «добрага» вырас прыкладна на 4%.\nЯшчэ адна навукова пацверджаная ўласцівасць яблыкаў – іх здольнасць мінімізаваць рызыку развіцця бранхіяльнай астмы. Даследаванне вучоных Каліфарнійскага ўніверсітэта, у якім узялі ўдзел 2,5 тысячы мужчын сярэдняга ўзросту, паказала значнае паляпшэнне працы лёгкіх сярод падвопытных, якія рэгулярна з'ядалі не менш за адзін яблык у дзень.\nВынікі яшчэ аднаго даследавання павінны парадаваць усіх, хто імкнецца трымаць пад кантролем стрэлку вагаў. Даданне трох яблыкаў у штодзённы рацыён спрыяе зніжэнню вагі, сцвярджаюць бразільскія вучоныя. Аднак гэта справядліва толькі пры ўмове захавання прынцыпаў здаровага харчавання.\nБясспрэчная карысць яблыкаў для здароўя абумоўленая таксама высокім утрыманнем антыаксідантаў. Фітахімічныя рэчывы, выяўленыя ў яблыках, прадухіляюць рост ракавых клетак і, адпаведна, перашкаджаюць развіццю пэўных тыпаў злаякасных новаўтварэнняў. Напрыклад, даказана, што людзі, якія ўключаюць у свой штодзённы рацыён яблыкі, хварэюць на рак лёгкіх удвая радзей, чым тыя, хто не настолькі паслядоўны ў харчаванні.\nНайбольшая канцэнтрацыя антыаксідантаў, а таксама вітамінаў С (прыроднага імунастымулятару) змяшчаецца ў скурачцы плоду.\nЗ рызыкай для здароўя\nНягледзячы на відавочныя перавагі яблыкаў для здароўя, ужываць іх трэба ў меру.\nКалі ў невялікай колькасці яблыкі спрыяюць зніжэнню масы цела, дык бескантрольнае іх паглынанне можа прывесці да адваротнага эфекту. Яблыкі «разбіваюць» страўнік, павышаюць апетыт, а салодкія гатункі маюць шмат цукру.\nАкрамя таго, яблычны сок можа пашкодзіць зубную эмаль. Паводле меркаванняў некаторых вучоных, спажыванне яблыкаў у 4 разы больш разбуральнае для зубоў, чым газаваных напояў! Але варта зрабіць заўвагу: справа не ў самой садавіне, а ў тым, як яе есці. Стаматолагі раяць рэзаць яблыкі на долькі і не занадта расцягваць задавальненне ад іх паглынання: доўгае ўздзеянне соку (як і кіслаты) на зубную эмаль павялічвае верагоднасць яе пашкоджання.\nІ ўсё ж такі гэта не падстава адмаўляцца ад яблыкаў. Наадварот! Пры перажоўванні гэтай садавіны знікаюць амаль 97% бактэрый, якія знаходзяцца ў роце! Чым не сродак для чысткі зубоў, калі пад рукой няма зубной шчоткі! Гэтая выснова пасля шматгадовых назіранняў была зробленая амерыканскімі стаматолагамі яшчэ ў 1960 годзе! Каб атрымаць ад яблыкаў карысць для зубоў і звесці да нуля шкоднае ўздзеянне кіслаты, варта старанна прапаласкаць рот пасля ежы.\nНасенне яблыкаў мае амігдалін. У выпадку кантакту з харчовымі ферментамі з яго ўтворыцца атрутны цыянід. Цэлае насенне праходзіць праз стрававальную сістэму практычна некранутым і натуральным чынам выводзіцца з арганізма. А вось аматары жаваць яблычнае насенне рызыкуюць адчуць на сабе ўздзеянне таксінаў.\nНяма нічога страшнага, калі разжаваць 1-2 штукі насення, бо арганізм здольны без наступстваў нейтралізаваць нязначныя дозы цыяніду. Але ў вялікай колькасці яго ўздзеянне можа быць фатальным для чалавека.\nу яблыках прадстаўлены ўсе адценні чырвонага, зялёнага і жоўтага колераў;\nва ўсім свеце вырошчваецца 7500 гатункаў яблыкаў;\nархеолагі знайшлі доказы таго, што людзі атрымлівалі асалоду ад яблыкаў па меншай меры з 6500 г. да н. э.;\nяблыкі былі ўлюбёным плодам старажытных грэкаў і рымлян;\nу XVI стагоддзі ў некаторых краінах людзям, абвінавачаным у высечцы пладовых дрэў, у тым ліку яблынь, адсякалі правую руку;\nнавука пра вырошчванне яблынь называецца памалогіяй;\nяблык-рэкардсмен важыў 1,4 кг.\nЯблык – прадукт ва ўсіх сэнсах удзячны. Ён нясе бясспрэчную карысць для здароўя, выдатна спаталяе голад і смагу, ідэальны ў якасці карыснага перакусу і крыніцы неабходных вітамінаў і мінеральных рэчываў. Адзін яблык у дзень – mast have для чалавека, для якога здароўе, маладосць і прыгажосць маюць значэнне.


Сыход за мэбляй патрабуе вялікай увагі. Роўныя лакаваныя або паліраваныя плоскасці, адсутнасць крывалінейных пілястраў, карнізаў і іншых выступаў - усё гэта прадухіляе навалу пылу.\nПершым чынам трэба правільна расставіць мэблю, асабліва паліраваную або абклееную дэкаратыўнай фанерай. Такую мэблю нельга ставіць зблізку батарэй цэнтральнага апалу і ў месцах, даступных прамым сонечным прамяням, а таксама ўшчыльную да сцен і блізка да халаднейшых капітальных сцен. Механічныя пашкоджанні паліроўкі ўхіліць цяжка, таму трэба так расставіць мэблю, каб не падзець яе куты пры перастанове крэслаў. .\nЧаста дзверцы толькі што набытай адзежнай шафы з працай зачыняюцца і адчыняюцца. Часцей за ўсё таму, што шафа пастаўлены няправільна, утварыліся перакосы панэляў, бо буйнагабарытная мэбля не мае цвёрдых сталярных злучэнняў. Пад адну з бакавіц шафы трэба падкласці драўляны клінок, выраўнаваць прамыя куты, тады дзверцы будуць вольна адчыняцца і зачыняцца.\nПеракосы панэляў узнікаюць таксама і пры перасоўцы цяжкай мэблі (шафы, серванты). Перарухаючы такую мэблю, высілкі трэба прыкладаць да ніжняй часткі прадмета, а палегчыць гэтую працу можна, калі падкласці пад ножкі кавалачкі лямца або фетру, гэта, дарэчы, засцеражэ падлогу ад драпін.\nПерарухаць мэбля рэкамендуецца з шчыльна зачыненымі дзверцамі і задвинутыми скрынямі.\nПарушэнне прамых кутоў пры няправільнай усталёўцы мэблі прыводзіць да заеданию скрынь, напрыклад, у сучасных сервантах. Але часцей за ўсё скрыні з працай высоўваюцца па іншых чынніках: недабраякасная зборка і аздабленне бакавых сценак скрыні, набраканне драўніны пры падвышанай вільготнасці. Паспрабуйце нацерці полозки і якія труцца сценкі скрыні парафінам, воскам, мылом. Калі гэтага нядосыць, то прыйдзецца падвойным гэблем або крупнозернистой скуркай зачысціць бакі скрыні. .\nПаліраваную мэблю праціраюць мяккай сухой анучай, лепш фланэллю. Перыядычна, два-тры разу ў год, паліроўку трэба асвяжаць, праціраючы мяккім тампонам з невялікай колькасцю ўведзенага ў яго лапуховага алею. У продажы ёсць адмысловыя вадкасці пад агульным назовам "Полироль". Спосабы іх ужывання паказаныя на этыкетках. Ніколі не карыстайцеся для выдалення пылу волкай анучай.\nАсвяжальны склад уяўляе сабой водную сумесь шкіпінару, воску і поташа. Спачатку ў невялікай колькасці кіпячай вады раствараюць 1 частка поташа і 10 частак воску, кіпяцяць да з'яўлення мыльнай пены. Пасля астуджэння ў гэтую сумесь дадаюць 20 частак шкіпінару і добра змешваюць. Калі неабходна, для захавання першапачатковага колеру пакрыцця ў эмульсію дадаюць раствораны ў кіпячонай вадзе анілінавы фарбавальнік.\nГэтай сумессю, налітай у чысты тампон, і апрацоўваюць пашкоджаную паверхню гэтак жа, як пры паліроўцы. Верхні лакавы пласт раствараецца, пакрыццё згладжваецца, а бляск аднаўляецца пасля праціркі шліфавальнай калодкай, абгорнутай фланэллю. .\nКалі рэстаўрацыя не атрымалася, то старое пакрыццё цалкам выдаляюць ацэтонам, водным растворам нашатыру або іншымі складамі. Потым паверхня трэба добра прасушыць, адшліфаваць і зноўку папаліраваць.\nПрасцей аднавіць глянец і выдаліць плямы на лакаванай паверхні. Для гэтага яе досыць працерці якія-небудзь не занадта дужым растваральнікам. Прыдатная, напрыклад, палітура.\nВасковую паверхню асвяжаюць, праціраючы шкіпінарам, а затым сухой палатнянай тканінай на шліфавальнай калодцы. Шкіпінару ў тампон наліваюць трохі, каб ён не пакідаў тоўстых палос на паверхні.\nНа старой і старадаўняй паліраванай мэблі ўтворацца драбнюткія, так званыя волосные расколіны. Яны лёгка адхільныя. Досыць апрацаваць пакрыццё тампонам, злёгку змочаным якія-небудзь растваральнікам (спірт, вадкая палітура). Але калі расколіна глыбокая, захапіла дэкаратыўную фанеру, то запатрабуецца рэстаўрацыя пакрыцця.\nЦі ледзь якая гаспадыня не выпрабоўвала засмучэнні ад плямы на лакаваным вечку стала, пакінутага ад шклянкі гарачай гарбаты. Ухіліць яго вельмі проста. Досыць працерці пляму звычайнай вучнёўскай гумкай, сапраўды так, як сціраюць сляды алоўка на паперы, а потым працерці анучкай, злёгку змочанай паліравальнай вадкасцю. Падыходзіць для гэтага і палітура.\nПлямы на мэблі могуць быць рознага паходжання, таму і спосабы іх ухілення розныя. Тоўстыя плямы на драўніне дуба лёгка змыць растворам цёплага піва з невялікай колькасцю цукру і воску. Раствор рыхтуюць у вадзяной лазні. Плямы праціраюць цёплым растворам, затым, калі паверхня высахне, аднаўляюць бляск, праціраючы яе шліфавальнай калодкай з суконкай або ваўнянай анучай. .\nАднак можна вельмі асцярожна звяртацца з мэбляй, і тым не менш яна апынецца непапраўна сапсаванай. Віной таму цяжка истребимый разбуральнік драўніны жук-точильщик, або древоед, як яго яшчэ завуць. Пражэрлівыя белыя лічынкі яго даўжынёй да 12 мм, бесперашкодна размножваючыся, здольныя за год разбурыць усю мэблю ў пакоі. Заводзяцца жукі толькі ў сухой драўніне, яны прагрызаюць звілістыя траншэі пераважна ўздоўж валокнаў драўніны. Здрабнеючы яе, жукі выносяць частка астаткаў на паверхню, прагрызаючы круглыя адтуліны дыяметрам да 2 мм. Працу жукоў-точильщиков (ціхае храбусценне) можна пачуць, калі ў поўнай цішыні прытуліцца вухам да паверхні драўніны. Часам раздаюцца не храбусткія гукі, а рэзкія, падобныя на ціканне гадзін, але гэта ўжо шлюбны "гутарка" казурак сябар з сябрам.\nДужацца з гэтымі казуркамі вельмі цяжка. Папярэдняе насычэнне дрэва антысептычнымі сродкамі досыць дадатных вынікаў не дае і абыходзіцца дорага, таму для мэблі масавай вытворчасці амаль не ўжываецца. Жукаў-точильщиков можна вывесці толькі пры раннім іх выяўленні. З гэтай мэтай мэбля разоў у год трэба аглядаць, каб заўважыць з'яўленне на паверхні (рэдка на паліраванай, гушчару на зваротным, неапрацаваным боку) адтулін. Гэтыя адтуліны варта пратруціць: з дапамогай медыцынскага шпрыца або піпеткі трэба ўвесці ў іх да насычэння дужы раствор марганцовки або адмысловай вадкасці, наяўнай у продажы. Затым адтуліны замазваюць адмысловым складам: растворанага ў вадзяной лазні воску (1 частка), шкіпінару (0,5 часткі) (пажадана з даданнем 1-2г на 1л нафталіну, газы). Склад павінен мець кансістэнцыю шпаклевки. У прадметах для захоўвання прадуктаў адтуліны замазваюць вазелінам. Абавязкова трэба апрацаваць і месцы сталярных злучэнняў. .\nКалі адтулін шмат, некалькі дзясяткаў, то апрацоўваюць усю паверхню, заціраюць яе распушчаным воскам і густым вазелінам. Пры выяўленні жукоў на адным малакаштоўным прадмеце лепш яго спаліць, каб прадухіліць распаўсюджванне точильщика на ўсю мэблю.\nСтоляр, перш чым падабраць і занесці ў хату кавалак дрэва, уважліва агледзіць яго са ўсіх бакоў. Лепшы час для агляду і апрацоўкі мэблі, заражанай жуком-точильщиком, гэта чэрвень - студзень.


Ала Барысаўна Пугачова — Вікіпедыя\nАла Барысаўна Пугачова\nУ Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Пугачова.\nАла Барысаўна Пугачова, Віцебск, 2016 год\n15 красавіка 1949(1949-04-15) (73 гады)\nДзяржаўны музычна-педагагічны інстытут імя М. М. Іпалітава-Іванава[d]\nактрыса, аўтар-выканаўца, тэлевядучая, музычны прадзюсар, кампазітарка, мадэль, піяністка, рэжысёр, вядучы, прадзюсар, прадпрымальнік, спявачка, настаўніца, Director-producer, студыйны музыкант\nГрамадзянская платформа (2015)\nParty of Growth[d] (2011)\nfirst Civic Chamber of the Russian Federation[d]\nГрамадская палата Расійскай Федэрацыі другога склікання (2008—2010)[d]\nПраз мастацтва — да міру і ўзаемапаразумення[d] (7 ліпеня 2006)\nАла Барысаўна Пугачова (15 красавіка 1949, Масква, СССР) — савецкая і расійская эстрадная спявачка, прадзюсар, аўтар песень, кінаактрыса. Заслужаная артыстка РСФСР (1980), Народная артыстка РСФСР (1985), Народная артыстка СССР (1991), Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Расійскай Федэрацыі.\nНарадзілася 15 красавіка 1949 г ў Маскве.\nПрадзед з прабабуляй Пугачовай (Павел і Марыя), у якіх было 7 дзяцей пражывалі ў Слаўгарадскім раёне Магілёўскай вобласці (Узгорск). Марыя (у акрузе была вядомай лекаркай і варажбіткай) дажыла амаль да 90 гадоў (памерла на хаду), пахаваная ў вёсцы Нядашава (Магілёўская вобласць), Павел памёр ва ўзросце каля 40 гадоў (пахаваны ў вёсцы Узгорск). У дзеда Пугачовай па бацькоўскай лініі (Міхаіл, выхадзец з Магілёўскай губерні) была родная сястра Настасся, дачка якой (стрыечная пляменніца Пугачовай) — Валянціна Пятроўна Валуева (72 гады на 2009 год, на 2009 год пражывала ў вёсцы Нядашава). У перыяд калектывізацыі Міхаіл з’яжджае ў Маскву дзе і застаецца. Там у яго нараджаецца Барыс (бацька Пугачовай).\nЯе бацька, франтавік, быў дырэктарам па збыце на абутковай фабрыцы, сядзеў у турме за «гаспадарчыя злоўжыванні» ў 1960-я. Маці, Зінаіда Архіпаўна Адэгава, працавала на заводзе ў аддзеле кадраў. Абое памерлі ад інфарктаў. Бацька іграў у народным тэатры, маці ў час вайны ездзіла па франтах з агітбрыгадай. У Алы Пугачовай быў яшчэ брат Яўген, вайсковец, але яго таксама не стала праз праблемы з сэрцам.\nАла Пугачова займалася з пяці гадоў, спявала ў аркестры Алега Лундстрэма, з агітбрыгадамі радыёстанцый выступала перад палярнікамі і геолагамі на Крайняй Поўначы. На фестывалі «Залаты Арфей» у Балгарыі (1975) праславілася з песняй «Арлекіна».\nМузычны крытык Зміцер Падбярэзскі кажа:\nПугачова была адной з рэдкіх індывідуальнасцей на тагачаснай савецкай сцэне.\nБылыя мужы Алы Пугачовай: цыркавы артыст Мікалас Орбакас (гэта яго дачка Крысціна Арбакайце), рэжысёр Аляксандр Стэфановіч, прадусар Яўген Болдзін, спявак Філіп Кіркораў. Яе цяперашні муж парадыст Максім Галкін.\nАла Пугачова — адна з найбагацейшых артыстак Расіі. Яна неаднаразова ўваходзіла ў «рэйтынг знакамітасцяў Forbes».\n1979 — Поднимись над суетой\n1980 — Толи ещё будет…\n↑ Alla Pugacheva // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.\n↑ Alla Pugačova // ČSFD — 2001.\n↑ Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #119529823 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 11 снежня 2014.\nСем фактаў пра Алу Пугачову — nashaniva.by\nApple Music · Deezer · Google Play Music · Instagram · Last.fm · Spotify · Tidal · Яндэкс Музыка · YouTube\nAllMovie · AllMusic · ČSFD · Discogs · Internet Movie Database · Кинопоиск · MusicBrainz · DMOZ (рус.)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Ала_Барысаўна_Пугачова&oldid=3999156"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 22:46, 7 студзеня 2022.


Глядзець Францыя струменевага онлайн ТБ вяшчанне\nЯк я магу глядзець Францыя прамая і трансляцыя канала ТБ? Глядзець усе Францыя прамой онлайн праграмы на ПК, iPhone, iPad, Android і планшэт. Націсніце на кнопку прайгравання, каб пачаць глядзець ТБ онлайн бясплатна. Глядзець усё відэа з Францыі ў прамой паўтор бясплатна.\nтэлебачанне Францыі — паўтор-відэа онлайн тэлебачанне: Францыя Францыя відэа ў прамым эфіры-гэта тэлеканал, які вяшчае ў інтэрнэце, гэта з’яўляецца часткай французскай тэлебачанні ў прамым эфіры і онлайн у інтэрнэце. Бясплатная ТБ трансляцыя краіна: канал ТБ прапануе вам бясплатны доступ да онлайн ТБ каналаў і інтэрнэт-тэлебачання па ўсім свеце. Вам не трэба падпіска Глядзець відэа на тэлевізары, незалежна ад таго, дзе вы знаходзіцеся. Тысячы тэлеканалаў даступныя ў прамым эфіры на ТБ з неабмежаваным доступам. ТБ каналы транслююцца бясплатна онлайн і ў прамым эфіры ў інтэрнэце. Вам проста трэба выбраць канал у краіне па вашаму выбару, каб пачаць вяшчанне ў прамым эфіры канала трансляцыя. Для кожнай краіны колькасць каналаў перастае расці і вам заўсёды будзе прапанаваная бясплатна. Вам спадабалася глядзець тэлеперадачы ў інтэрнэце ці глядзець онлайн-падзея, серыя, Кіно, Спорт, дакументальныя фільмы і мультфільмы.\nУсё гэта бясплатна і неабмежавана\nХочаце глядзець нашы ТБ каналы, усё што вам трэба-гэта падключэнне да сеткі Інтэрнэт з сярэдняй хуткасцю, або лепш, хуткае падлучэнне да онлайн трансляцыі ТБ. Глядзець тэлевізар таксама на падлучаных прылад, ТБ каналы працуюць на мабільных тэлефонаў, як Apple iPhone і iPad, Android або Windows Phone, але і для планшэтаў. Не саромейцеся рэгулярна абнаўляць ваш інтэрнэт-браўзэр. ТБ-каналаў працуе з большасцю браўзэраў, такіх як Google Chrome або Firefox і іншыя. Не саромейцеся звязацца з намі, каб прапанаваць нам краіна, якая яшчэ не на ТБ, або бясплатны онлайн тэлевізійны канал. Налады cookie, на гэтым сайце знаходзяцца ў»дазволіць cookies», каб даць вам найлепшы вопыт прагляду. Калі вы працягнеце выкарыстоўваць гэты вэб-сайт без змены параметраў cookie або націснуць кнопку»Прыняць», то вы згаджаецеся на гэта\n← служба знаёмстваў\nРэкамендацыі па французску знаёмства →


28.05.2020 16:42 1758 Праглядаў Брэст\nНезвычайная акцыя па збору подпісаў прайшла пад Берасцем, яе ўдзельнікі не сабралі ні аднаго подпісу, але дасягнулі сваіх мэтаў.\nПікет пад сценамі заводу\nІніцыятыўная група па зборы подпісаў за вылучэнне кандыдатам на прэзідэнты Юрыя Губарэвіча сабралася каля заводу акумулятарных батарэяў, які пабудаваны непадалёк ад Берасця. Сябры ініцыятыўнай групы праз гукаўзмацняльнік заклікалі работнікаў прадпрыемства падпісацца за вылучэнне іхнага кандыдата. Пры гэтым яны паведамлялі, што Юрый Губарэвіч выступае за закрыццё прадпрыемства. Ніхто з працаўнікоў заводу да пікетоўцаў не падышоў, а ахоўнікі здымалі ўсіх удзельнікаў пікету на камеру. У праціўнікаў заводу ўзнікаюць пытанні: чаму на афіцыйна не адкрытым прадпрыемстве знаходзяцца некалькі дзясяткаў працаўнікоў і што яны там робяць?\nУ заводу новы гаспадар\nАдзін з удзельнікаў пікету прыгадвае абяцанні кіраўніка краіны. Фота: Мілана Харытонава / «Белсат»\n22 траўня акумулятарны завод быў выведзены з-пад кантролю групы кампаніяў 1AK-GROUP Віктара Лемяшэўскага (хаця вонкава на заводзе нічога не змянілася), усе 100 % доляў у статутным фондзе ТАА «АйПауэр» былі прададзеныя. Цікава, што новаму ўладальніку дасталіся і пазыкі кампаніі – больш чым Br 5,7 млн, якія трэба вярнуць у інвестыцыйны фонд берасцейскага аблвыканкаму.\nПаводле звестак Адзінага дзяржаўнага рэгістра юрыдычных асобаў, статутны фонд новага ўладальніка заводу ТАА «Акумулятарны Альянс» складае Br 6,7 млн. 85 % долі кампаніі належыць Сяргею Кагановічу, а 15 % – Дзмітрыю Баскаву.\nПікетоўцы заклікаюць працаўнікоў заводу падпісацца за вылучэнне на прэзидэнцтва Юрыя Губарэвіча. Фота: Мілана Харытонава / «Белсат»\nКагановіч з’яўляецца намеснікам дырэктара кампаніі «Семь Холмов Бел». Ён даўно захапляецца хакеем, удзельнічаў у спаборніцтвах з удзелам каманды Лукашэнкі. Дзмітрый Баскаў – гендырэктар хакейнага клуба «Дынама-Менск» і трэнер каманды Аляксандра Лукашэнкі. Раней ён трэнаваў маладзёвую і юнацкую зборныя Беларусі, а таксама аматарскую каманду, за якую выступае Мікалай Лукашэнка. Цікава, што пад час гульнявой кар’еры Баскаў абараняў браму хакейнага клубу «Берасце».\nСяргей Кагановіч мае бізнэс-актывы ў прадпрыемствах аптовага гандлю запаснымі часткамі для складской тэхнікі і аўтамабіляў, займаецца лагістычнымі цэнтрамі. Ён уваходзіць у склад рады дырэктараў «БСБ Банку».\nПікетоўцы ўзнялі сцягі – герб Берасця, Жыць – сімвал пратэсту супраць заводу «АйПауэр», Руху «За Свабоду». Фота: Мілана Харытонава / «Белсат»\nУ праціўнікаў акумулятарнага заводу зʼявілася надзея, што прадпрыемства будзе перапрафіляванае, гэта можа стацца добрым варыянтам для ўсіх бакоў.\n«Мы яшчэ з імі не размаўлялі і не сустракаліся, не было заяваў, што там будзе вырабляцца, пачакаем. Пакуль дзейнічае распараджэнне старшыні берасцейскага аблвыканкаму, што праца прадпрыемства спыненая. Змена ўласніка для нас нічога не мяняе, але ёсць надзея, што новы ўласнік будзе больш разумны і мудры, ды адмовіцца ад вытворчасці акумулятарных батарэяў. Што на гэтай плошчы будзе вырабляецца нешта іншае. Нас такі варыянт цалкам задаволіць, няхай вырабляюць, нешта экалагічнае і бяспечнае, – сказаў «Белсату» праваабаронца Раман Кісляк.\nЦі спыніліся рэпрэсіі супраць праціўнікаў акумулятарнага заводу?\nАхоўнік здымае ўдзельнікаў пікету на камеру. Фота: Мілана Харытонава / «Белсат»\n27 траўня сам Раман Кісляк быў аштрафаваны судом Ленінскага раёну Берасця на 30 базавых велічыняў (Br 810 рублёў).\n«Я расцэньваю гэты працэс, як адмову мне ў правасуддзі, відавочная адвольная пастанова суда, усе доказы паказваюць, што было незаконнае затрыманне і гвалтоўнае знікненне, маса парушэнняў, амаль у кожным дакуменце. Тым не менш суддзя Аляксандр Сямянчук цалкам праігнараваў усе гэтыя факты і адмовіў у задавальненні маёй скаргі, ён праігнараваў той факт, што я назіраў за акцыямі, а не ўдзельнічаў. Дадзенае рашэнне я буду абскарджваць. Улады спрабуюць закрыць рот апанентам будаўніцтва акумулятарнага заводу, спрабуюць усімі сіламі здушыць пратэст», – кажа Раман Кісляк.\nПасля акцыі 12 красавіка, дзе былі агучаны палітычныя патрабаванні, і пасля «кармлення галубоў» з удзелам блогера Сяргея Ціханоўскага амаль два дзясяткі праціўнікаў заводу былі затрыманыя і змешаныя ў мясцовым ІЧУ, потым – атрымалі вялікія штрафы. Чатыры асобы атрымалі агулам 60 содняў арышту, а астатнія атрымалі штрафы. Агульны штраф праціўнікаў заводу за гэты час склаў Br 15 930.\nАлесь Ляўчук Belsat.eu\nЛюдзі: Раман Кісляк 107 Юрый Губарэвіч 952 Вольга Быкоўская 45\nТэгі: акцыі 353 пікеты 110 выбары 935 выбары прэзідэнцкія 274


Валанцёрскі летнік ад “Дзедзіч”\nДата паказу: з 05.08.2019 па 11.08.2019\nНа працягу тыдня мы будзем добраўпарадкоўваць тэрыторыю вакол Дома Еўрапейскіх сустрэч у вёсцы Залессе, дапамагаць у падрыхтоўцы інсталяцый да фестывалю Ulmus (vk.com/brest1000). Таксама у праграме прадугледжаны выступленні крутых экспертаў, культурных дзеячаў і музыкаў, імёны якіх мы абвесцім пазней на старонцы летніка ў ВК (vk.com/zalesse_2019). Музычным хэдлайнерам летніка стане гурт РСП, які выступіць з акустычным канцэртам. Вас чакаюць майстар-класы, гульні, і, канешне, песні ля вогнішча. А трэнінг па праектным мэнэджменце дапаможа ўдзельнікам прыдумляць, пісьменна планаваць і эфектыўна рэалізоўваць крутыя ідэі ў сферы грамадскай дзейнасці.\nКаб патрапіць на летнік, трэба быць авантурным, прыемным, разумным, крэатыўным і вясёлым чалавекам, які жыве ў Берасці або ў Берасцейскай вобласці. Узроставаыя абмежаванні ад 17 да 25 гадоў. Адбор удзельнікаў будзе адбывацца праз анкету-заяўку, якую трэба запоўніць да 28 ліпеня па спасылцы: forms.gle/pDwYcFGWom. Усяго ў летнік будзе запрошана 25 хлопцаў і дзяўчат.\nБудынак мае 4 вялікія спальныя пакоі для ўдзельнікаў. Ёсць 2 душы з гарачай вадой, 5 прыбіральняў. Паколькі яшчэ не ўсе будаўнічыя работы скончаны, няма ложкаў, спаць давядзецца на турыстычных дыванках і спальніках, якія забяспечваюць арганізатары. Для тых, хто любіць спаць на свежым паветры, будзе магчымасць раскласці намёт на тэрыторыі летніка.\nСамае галоўнае, шчыра і максімальна падрабязна запоўніць анкету-заяўку: https://forms.gle/pDwYcFGWomPjvxZeA. Апішыце, чаму, на вашу думку, вы найлепшы кандыдат на ўдзел у гэтым летніку, які ўнёсак у агульную скарбонку пазітыўнага настрою і прыемных уражанняў вы можаце зрабіць. Граеце на гітары? – Цудоўна! Ведаеце цікавыя гульні? – Выдатна! Умееце падымаць настрой вясёлымі байкамі? – Падыходзіць! І не забывайце пра дэдлайн падачы заявак: 28 ліпеня. Вынікі адбору ўдзельнікаў стануць вядомыя 1 жніўня.\nБольш падрабязная інфармацыя тут: vk.com/zalesse_2019.\nДадатковую інфармацыю можна атрымаць у каардынатараў летніка Наталлі (vk.com/natal_i_la) і Дар'і (vk.com/darykzs).


27 студзеня дыпломы атрымалі выпускнікі агранамічнага факультэта - Гродненский государственный аграрный университет\nНапярэдадні дня ўручэння дыпломаў сустрэў свайго намесніка дэкана, а пазней і дэкана аграфака Івана Восіпавіча Мікановіча. Доўга размаўлялі аб тых 70-х, тым больш, што Іван Восіпавіч добра памятае не толькі мяне, але і іншых аднакурснікаў. Ён добра арыентуецца і ў сучасных справах універсітэта, хоць ужо некалькі гадоў, як знаходзіцца на пенсіі. Побач праходзілі выпускнікі ўніверсітэта 2022 года з агранамічнага факультэта і ФЗР, якія і нагадалі, што будуць атрымоўваць дыпломы і папрасілі парысутнічаць на гэтай урачыстай для іх імпрэзе.\nЗ прамовай выступіў Вітольд Казіміравіч Песціс, які адзначыў важнасць набытай спецыяльнасці і адным з пунктаў важнасці было тое, што тры выпускнікі факультэта маюць навуковае званне акадэміка, у той час як з выпуснікоў БТФ акадэмік толькі адзін.\nЗ-за трыбуны з віншаваннем выпускнікоў аграномаў выступілі таксама намеснік дэкана факультэта Алена Мечыславаўна Гуж, старшы выкладчык кафедры фізвыхавання і спорту Аляксандр Уладзіміравіч Зорын. Ад імя студэнтаў выступіў стараста адной з груп Віктар Кажэкін, які акрамя свайго выступу зачытаў і тое, што прыслаў дэкан факультэта, які не змог прысутнічаць на ўрачыстасці.\nДыпломы атрымалі 44 маладыя аграномы, многія з якіх па камплекцыі ўжо сёння нагадваюць будучых старшынь СВК нашай рэспублікі. У гэтым не сумняваюся, бо паколькі маю канатакты амаль з чатырмя тысячамі выпускнікоў і ведаю пра іх кар’ерны рост пасля заканчэння ГДАУ. Нават мой дыпломнік 2000-х Руслан Гаманчук быў ў складзе дзяржаўнай камісіі на абароне дыпломных прац.\nБывала, што выпускнік скардзіцца Ўкантакце, што ці варта было старацца так вучыцца, бо прыехаў на працу, а тут займаецца невядома чым. Супакоіў, не перажывай, я ж з таго ж самага пачынаў. І сапраўды той студэнт Васілій праз паўгода ўжо старшыня СВК, дзе атрымалі самы высокі ўраджай цукровых буракоў і працягвае расці далей. І калі я завёў пра яго размову з вядомай навукоўцай Аленай Клыга, якая была адной з першых маіх студэнтак і зараз працуе ў адным з НДІ НАН Беларусі, аказалася, што і яна ведае дзе зараз працуе гэты выпускнік аграфаку, хоць розніца паміж іх выпускамі каля 15 гадоў. Ну што ж, і выпускнікам гэтага года пажадаем добрага прафесійнага росту і быць шчаслівымі!


Розніца паміж шлюбам і грамадзянскім партнёрствам | 2020\nШлюб супраць грамадзянскага партнёрства\nШлюб - гэта інстытут, стары як цывілізацыя. Гэта павінна быць дамоўленасць навядзення нейкага парадку ў грамадстве і прасоўвання асноўнай адзінкі сям'і ў грамадстве. Нягледзячы на тое, што ў апошнія дзесяцігоддзі адбылося некаторае разбурэнне паняцця шлюбу, назіраецца павелічэнне колькасці выпадкаў, калі людзі аднаго полу заключылі саюз, падобны да шлюбу. У некаторых краінах такое прававое пагадненне называюць грамадзянскім партнёрствам. Хоць пара, якая належыць да аднаго полу, атрымлівае тыя ж правы, што і пара ў традыцыйным шлюбе, ёсць розніцы паміж традыцыйным шлюбам і грамадзянскім партнёрствам, пра якія пойдзе гаворка ў гэтым артыкуле.\nШлюб - гэта сацыяльная дамоўленасць, якая санкцыяе пару ўступаць у шлюб і жыць разам і разам абмяжоўвацца. Зразумела, што пара ў шлюбе спіць і займаецца сэксам. Паняцце шлюбу ў многіх культурах лічыцца святым, і за гэтай установай існуе як рэлігійная, так і сацыяльна-прававая санкцыя, якая тысячагоддзямі вытрымлівала выпрабаванне часам. Большасць людзей усіх культур выходзіць замуж і вырабляе нашчадства, якія лічацца законнымі спадчыннікамі альбо пераемнікамі шлюбнай пары. Мужчына і жанчына ў шлюбе называюць мужам і жонкай.\nУ некаторых культурах існуе рэлігійная аснова шлюбу, і людзі лічаць гэта сваім абавязкам заключаць шлюб. Ёсць таксама сацыяльныя і сэксуальныя прычыны для шлюбу. Пара разумее, што трэба для ўступлення ў шлюб, бо існуюць ролі і абавязкі, якія, як чакаецца, будуць выкананы, як толькі мужчына ці жанчына вырашыць ажаніцца.\nГрамадзянскае партнёрства (Грамадзянскі саюз)\nТрадыцыйная канцэпцыя шлюбу - гэта вясельная цырымонія паміж двума людзьмі рознага полу. Аднак у апошні час назіраецца ўзмацненне тэндэнцыі ўступлення ў шлюб людзей таго ж полу. Гэта даецца назва грамадзянскага партнёрства, а не шлюбу, нават калі пара ў грамадзянскім партнёрстве карыстаецца тымі ж законнымі правамі, што і ў традыцыйным шлюбе.\nДанія стала першай у свеце краінай, якая прызнала гэта прававое пагадненне паміж геямі і лесбіянкамі ў 1995 годзе. З тых часоў многія іншыя краіны ў прынцыпе пагадзіліся на шлюбную дамоўленасць паміж людзьмі аднаго полу. Ідэя грамадзянскага партнёрства - прызнаць і легалізаваць сувязь пары, якая належыць да аднаго полу.\nУ чым розніца паміж шлюбам і грамадзянскім партнёрствам?\n• Хоць грамадзянскае партнёрства з'яўляецца законным, яно не падмацоўваецца рэлігіяй, якая ўсё яшчэ выступае супраць такога саюза\n• Цырымонія не можа быць праведзена ў царкве, і ў грамадзянскім партнёрстве няма спасылак на якую-небудзь рэлігію\n• Ва ўсіх важных аспектах, такіх як фінансавы, спадчынны, пенсійны, страхаванне жыцця і ўтрыманне, палажэнні шлюбу распаўсюджваюцца і на грамадзянскае партнёрства.\n• У грамадзянскім партнёрстве няма размоўных слоў, як у шлюбе, і мерапрыемства завяршаецца падпісаннем дамовы 2-м партнёрам\nўзбітае масла супраць звычайнага сметанковага масланам консульства супраць пасольстватакер альбо панк супраць цаны?шліфавальны герметык супраць кандыцыянера для дрэвановая ліга справядлівасці ў купальнікуcanon 5d classic vs 6dрасліны супраць зомбі вокныкарабель супраць дома састарэлых\nРозніца паміж патокам цытаметрыі і ФАКСРозніца паміж іерархічнымі і частковымі кластараміРозніца паміж коштам уласнага капіталу і коштам запазычанасціРозніца паміж HDLC і SDLCРозніца паміж пейзажам і партрэтамРозніца паміж свабодным грашовым патокам і пазыкаміРозніца паміж літарай і алфавітамРозніца паміж крэдытным саюзам і банкам


Будзьма беларусамі! » Сто дзён апошняга караля Літвы\n14.01.2015 | Гісторыя\nКалі запытацца у чалавека, нават у аматара гісторыі, “колькі было каралёў Літвы”, большасць, хутчэй за ўсё, машынальна выправіць “Не каралёў Літвы, а вялікіх князёў Літоўскіх і каралёў Польскіх”. І не будуць мець рацыі. Так, у Рэспубліцы Абодвух Народаў быў адзіны гаспадар. Але ён кіраваў у Каралеўстве Польшча як кароль, а у ВКЛ як вялікі князь – каралём ВКЛ ён не быў. Але існаваў і тытул Караля Літвы – за ўсю гісторыю яго насілі толькі тры чалавекі. Што цікава, ніводны з іх каралём Польшчы не быў.


Лета будзе краснае... Але спачатку — вясна | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Лета будзе краснае... Але спачатку — вясна\nЛета будзе краснае... Але спачатку — вясна\nЦікавы ліст даслала ў рэдакцыю настаўніца-пенсіянерка Эмілія Ю. з Дзяржыншчыны. У ім яна просіць растлумачыць, ці заўжды рускае слова «красный» трэба перадаваць праз беларускае «чырвоны». Як лічыць наша чытачка, знакамітая Страказа з байкі Крылова праспявала ўсё ж «лета краснае»... І па-беларуску — таксама, бо слова гэтае здавён бытавала ў беларускіх вёсках, сустракалася ў народных песнях. Спявалі ж «Вясна красна на дварэ».\nА вось Генадзь Анціпенка і Ганна Новік цікавяцца, ці правільна пісаць «гэта не адказвае патрабаванням» і дзе ж усё-такі памылка: у словазлучэнні «паўтара года» ці ў «паўтары гады».\nЯк заўжды, на моўныя пытанні чытачоў адказваюць стыльрэдактары «Звязды» Алесь Саламевіч і Леў Глушыцкі.\n1. Шаноўная спадарыня Эмілія, безумоўна, мае рацыю: рускае красный і беларускае красны ў адпаведным значэнні падкрэсліваюць зусім не колер, а прыгажосць.\nУ «Тлумачальным слоўніку беларускай мовы» красны ў значэнні 'прыгожы' падаецца з пазнакай «нар.-паэт.» — «народна-паэтычнае слова», і яно сапраўды часта адносіцца менавіта да пораў года. Акрамя прыкладу з Якуба Коласа (Маладая вясна, // Залатая пара! // Будзь красна і ясна, // Не шкадуй нам дабра), які прыводзіць названы слоўнік, можна згадаць радкі Васіля Віткі: Яшчэ няспелае, дачаснае // Упала ніцам // І запалала лета краснае // Усё ў суніцах.\nЯк відаць, слова «красны» ёсць не толькі ў народнай мове, яно сустракаецца і ў літаратуры: у перакладной — таксама. Славутыя радкі Аляксандра Пушкіна Юрка Гаўрук перастварыў па-беларуску так: Ох, лета краснае! Я рад цябе любіць, // Але завошта? — пыл, ды заедзь, ды спякота.\n2. Словазлучэнне адказваць патрабаванням складзена памылкова, пад уплывам рускай мовы, у якой можна отвечать — і на распространенные вопросы, і требованиям. У нашай мове на пытанні адказваюць. А вось патрабаванням можна толькі адпавядаць (альбо не...).\nБлытаніна ўзнікае і ў выпадку, калі пад уплывам рускага слова отказать у беларускай мове адказваюць у нейкай просьбе. У ёй, зазначым, можна толькі адмаўляць...\n3. Слова паўтара выкарыстоўваецца з назоўнікамі мужчынскага і ніякага роду ў родным склоне. Таму пішам і кажам: паўтара года, паўтара кіламетра, паўтара вядра і гэтак далей. З назоўнікамі жаночага роду выкарыстоўваецца слова паўтары (склон застаецца той самы): паўтары хвіліны, паўтары старонкі, паўтары талеркі.\nТакім чынам, казаць і пісаць паўтары гады і да т. п., вядома ж, няправільна.\n2807 Настаўніца беларускай мовы і літаратуры: Жыць, каб... не бурыць!


У Логвінава за год выходзіць 15 мастацкіх твораў, у “Звяздзе” — 29 - Беларуская Праўда\nУ Логвінава за год выходзіць 15 мастацкіх...\n20.01.2015 – 18:11 Арцём Мартыновіч\nКнігарня “Логвінаў” цяпер пад пагрозай. Суд вырашыў, што яе заснавальнік і кнігавыдавец Ігар Логвінаў мусіць выплаціць дзяржаве 1 мільярд рублёў. На столькі ў 2014 тут нагандлявалі.\n“У яго была поўная свабода, як эстэтычная, так і ад умоўнасцяў. Напрыклад, калі перакладаўся на беларускую мову “Сфагнум”, давялося пазбавіцца ад значнай часткі мацюкоў. У Логвінава, гэтага б можна было не рабіць. Бо ён свабодны ад ўмоўнасцяў кнігавыдавец. Закрыццё гэтай кнігарні адчыняе новую старонку ў дачыненні паміж літаратурай і чытачамі. Адзіная ў маім жыцці размова з дзяржаўнымі выдавецтвамі адбылася на кірмашы ў Германіі. Я падышоў да стэнду, прадставіўся, запытаўся, ці зацікаўленыя яны ў супрацоўніцтве. Я тады выстаўляўся на стэндзе Books from Belarus. Яны адразу адказалі, што калі я хачу выдавацца ў дзяржаўных выдавецтвах, то больш нельга звязвацца з апазіцыйнымі стэндамі. Бо каля нашага стэнда яны бачылі Уладзіміра Някляева”.\n“Мы з 34mag даўно сябруем з гэтай кнігарняй. Калі ў нас узнікла ідэя зрабіць папяровыя кнігі, пытанняў не ўзнікла. З імі было прасцей за ўсё гэта рабіць. Бо выдавецкае поле ў Беларусі настолькі малое, зачышчанае, што ў нас не было выбару: да каго яшчэ ісці. 4 кнігі, якія мы разам выдалі — гэта добры паказчык. Тое, як іх атакуюць — сапраўдная беларуская гісторыя. Бо культура ў нас параўноўваецца з ідэалагічнай зброяй”.\nКрынца: Еўрарадыё, фота: tut.by, lit-bel.org, vitebsk4.me


Грамадскаму аб'яднанню "ВІТ" - 25 год » Гродзенскае абласное грамадскае аб'яднанне маладых навукоўцаў\nГрамадскаму аб'яднанню "ВІТ" - 25 год\nРоўна 25 год таму, 4 лістапада 1995 года, было зарэгістравана Гродзенскае абласное грамадскае аб'яднанне маладых навукоўцаў "ВІТ".\nАрганізацыю заснавалі маладыя гуманітарыі - гісторыкі, правазнаўцы, філолагі - аб'яднаныя жаданнем змяніць да лепшага сістэму адукацыі і падрыхтоўкі навуковых кадраў у нашай краіне. Назва “ВІТ” паходзіць ад старажытнабеларускага кораня такіх словаў як “асвета”, “святло”. Вучыцца самім і дапамагаць вучыцца іншым – дэвіз нашай арганізацыі.\nЗа чвэрць стагоддзя Грамадскае аб'яднанне "ВІТ" рэалізавала значныя адукацыйныя і навуковыя праекты, сярод якіх вылучаюцца мерапрыемствы і публікацыі па пытаннях канстытуцыйнага права Рэспублікі Беларусь, гісторыі Вялікага Княства Літоўскага і беларускага нацыянальнага руху, унармавання беларускай мовы. Сябры арганізацыі зарэкамендавалі сябе як эксперты ў сферы адукацыі дарослых, правоў чалавека, краязнаўства, мясцовага і рэгіянальнага развіцця. Арганізацыя спрычыніліся да заснавання Асацыяцыі дадатковай адукацыі і асветы, Міжнароднай сеткі даследчыкаў ВКЛ, Моладзевай сеткі па адукацыі ў галіне правоў чалавека.\nАпошнія гады грамадскае аб'яднанне "ВІТ" працуе па такіх накірунках, як грамадзяская адукацыя ў сферы гісторыі, права і правоў чалавека, устойлівае развіццё, ахова і прасоўванне гісторыка-культурнай спадчыны.\nВялікі дзякуй усім, хто быў і застаецца разам з намі ўвесь гэты час!\n4.11.2020 | 0 комментариев\nАнонс: Тыдзень грамадзянскай адукацыі\nВІТу 21 год! Віншуем усіх сяброў арганізацыі!\nГрамадскае аб’яднанне “ВІТ” паўстала ў 1995 годзе па ініцыятыве аспірантаў і маладых выкладчыкаў Гродзенскага дзяржаўнага універсітэта імя Я. Купалы, якія вылучаліся актыўнай грамадзянскай\nАпублікаваны шорт-ліст прэміі Міжнароднага Кангрэса даследчыкаў Беларусі\nАбвешчаны шорт-ліст чарговай Прэміі Міжнароднага Кангрэса даследчыкаў Беларусі за лепшую навуковую публікацыю. У спісе кнігі двух сяброў ВІТа: Сліж, Наталля. Шлюбныя і пазашлюбныя стасункі\nАдукацыйная вандроўка па месцах памяці\n11.10.2020 | 0 комментариев\nУ межах Тыдня грамадзянскай адукацыі "Мастацтва жыць разам" сябры грамадскага аб'яднання "ВІТ" арганізавалі адукацыйную вандроўку па месцах памяці Другой сусветнай вайны.


За дыскрымінацыю беларускамоўнага кіроўцы пракуратура Салігорскага раёну супрацоўнікаў ДАІ караць не збіраецца.\nПракуратура вывучыла скаргу мясцовага аўтааматара Аляксандра Малочкі па пытанні адмовы супрацоўнікаў ДАІ мець з ім афіцыйныя зносіны на беларускай мове і адмовы складаць пратакол па-беларуску, паведамляе ПЦ "Вясна".\nУ частцы адмовы супрацоўнікам ДАІ весці размову з салігорцам на беларускай мове яго зварот быў перанакіраваны пракуратурай у Салігорскі РАУС. Пытанне ж адмовы супрацоўнікаў ДАІ ад складання пратакола па-беларуску пракурор Салігорскага раёна Алег Аўдзей наогул пакінуў без рязгляду, бо справа аб адміністрацыйным правапарушэнні ў дачыненні Аляксандра Малочкі выявілася ўжо нібыта спыненай.\n"Па меркаванні пракуратуры атрымліваецца, што аніякай справы ўжо і няма. Аднак пасведчанне кіроўцы ў ДАІ мне не вяртаюць і ўсё яшчэ складаюць новы пратакол. Па-другое, у пракуратуры я абскарджваў не факт прад’яўленых мне абвінавачванняў, а адмову зрабіць дакумент на беларускай мове. Нават калі справа аб маім адміністрацыйным правапарушэнні і спынена, гэта аніяк не адмяняе факту парушэння даішнікамі маіх моўных правоў, бо адміністрацыйны працэс яны вялі не па-беларуску. Ну а частковае адфутбольванне маёй скаргі ў РАУС, фактычна назад самім жа даішнікам, як мінімум падобнае на жаданне скінуць з сябе адказнасць за вырашэнне пытання па сутнасці. Па вялікім рахунку, пракуратура проста не хоча сварыцца з ДАІ", –кажа Аляксандр Малочка.\nПа словах салігорца, ён яшчэ спадзяецца на адэкватную рэакцыю кіраўніцтва ДАІ на ўзнікулю сітуацыю, але гатовы да абароны сваіх моўных равоў і ў судзе.


Дзяўчына-інспектар ДПС з Ашмянаў аб службе, чаце у Viber і запрашэннях на спатканне – RH.by\nДзяўчына-інспектар ДПС з Ашмянаў аб службе, чаце у Viber і запрашэннях на спатканне\nКожнаму кіроўцу або пешаходу рана ці позна даводзіцца сустракацца з супрацоўнікамі ДАІ. Калі да традыцыйнага ладу інспектараў-мужчын усё ўжо даўно прывыклі, то дзяўчына з чорна-белым жазлом становіцца сапраўдным адцягваючым увагу манеўрам.\nНе так даўно, дакладней, летам на скрыжаваннях і вуліцах Ашмянаў і раёна мінакі і кіроўцы сталі заўважаць далікатнага інспектара – дзяўчына жазлом актыўна спыняла аўтамабілі для праверкі. Увагай Ашмянцаў такая з’ява не было абдзелены. Вадзіцелі на дзяўчыну рэагавалі, ды і да гэтага часу рэагуюць па-рознаму: хтосьці дзівіцца, некаторыя губляюцца, але і без кампліментаў, вядома, не абыходзіцца.\nМы сустрэліся з інспектарам ДПС, якая лічыць, што гэта не толькі мужчынская прафесія. Лейтэнант міліцыі Ніка Рабко падчас чарговага дзяжурства на дарозе распавяла нам пра тонкасці службы ў ДПС для дзяўчыны.\n«Марыла звязаць сваё жыццё са службай»\n– Сама я з Ашмянаў, – уступае ў дыялог Ніка. – Вучылася ў гімназіі, пасля дзевятага класа вырашыла працягнуць навучанне ў кадэцкім вучылішчы, марыла паступіць у акадэмію МУС і звязаць сваё жыццё са службай. Пасля двух гадоў у вучылішчы я паступіла ў жаданы ВНУ на факультэт міліцыі.\n– Наколькі я ведаю, для дзяўчат у акадэмію МУС вельмі высокія прахадныя балы. Заканчэнне вучылішча дало нейкую перавагу?\n– Так, пасля кадэцкага, пры добрым сярэднім бале, ты праходзіш без уступных выпрабаванняў. У мяне быў бал 9,6 – гэтага было дастаткова для бесперашкоднага залічэння.\n«Мама верыць, што я стану вялікім начальнікам»\n– Чаму менавіта ДАІ?\n– Так супала. У канцы 4-га курсу трэба было выбіраць спецыялізацыю: воляй лёсу атрымалася, што маёй стала ДАІ, чаму я толькі рада. Пра выбар прафесіі ні кроплі не шкадую. Тут свая спецыфіка, але мне ўсё падабаецца. Для некаторых, можа, дзяўчына-інспектар – гэта нязвыкла на ўвазе якія склаліся стэрэатыпаў у грамадстве, але ў большасці выпадкаў ўспрымаецца гэта з усмешкай. Калі з супрацоўнікамі-мужчынамі кіроўцы часта спрачаюцца, то з дзяўчынай паводзяць сябе больш стрымана і культурна.\n– Як на выбар прафесіі рэагавалі родныя, сябры?\n– Мама заўсёды ва ўсім мяне падтрымлівае, падтрымала і з прафесіяй. Яна верыць, што я стану вялікім начальнікам (смяецца). Сябры таксама з думкай прызвычаіліся. Галоўнае, што мяне ўсё задавальняе.\nШмат знаёмых дзяўчат цікавілася, як мне працуецца, і ці варта ім таксама ісці ў ДАІ, на што я адказваю: галоўнае – жаданне. Калі вельмі хочаш – не раздумвай, а рабі.\n«П’яны парушальнік-пешаход клікаў на спатканне»\n– Ці спрабуюць парушальнікі неяк «дамовіцца», каб пазбегнуць пакарання?\n– «Дамовіцца» – не, а смешныя сітуацыі бываюць. Не так даўно парушальнік-пешаход ў нецвярозым стане, мужчына гадоў пяцідзесяці, клікаў на спатканне. У асноўным рэагуюць з пазітывам, негатыву або насмешак у свой адрас я яшчэ не чула.\n«Мяне мужчыны аберагаюць»\n– Ці адрозніваецца мужчынская праца ў ДАІ ад жаночай?\n– Наогул, не. Але мяне мужчыны-калегі аберагаюць (смяецца). Я не цягаю вялікія сумкі, за рулём пакуль таксама не езджу. Але сутнасць працы і ў мужчын, і ў мяне аднолькавая: я таксама стаю і спыняю машыны практычна ў любое надвор’е, таксама маю зносіны з кіроўцамі і сапраўды таксама выпісваю штрафы.\n– У вас ненармаваны працоўны графік, ці доўга прывыкалі да «рэжыму»?\n– Графік працы, прызнацца, сапраўды цяжкавата. Калі ўсе мае сябры ў суботу адпачываюць, то я, часцей за ўсё, працую. Першая змена – рана ўстаеш, другая – позна вяртаешся. Гэта не зусім камфортна, але я не скарджуся. Такая праца.\n«Асноўных парушальнікаў мы ведаем у твар, дакладней, «у машыну»\n– Па якім прынцыпе вы выбіраеце, каго спыніць? Як з патоку машын вызначыць парушальніка?\n– Перш за ўсё мы спыняем тых, хто парушае: перавысіў хуткасць, не прапусціў пешахода. А наогул, асноўных парушальнікаў мы ведаем у твар, дакладней, «у машыну» (усміхаецца). Я ў гэтым яшчэ не так дасведчаная, як мае калегі, але паступова набіраюся ведаў.\nДа прыкладу, калі чалавек прапрацаваў «на дарозе» дваццаць гадоў, як некаторыя мае напарнікі, то ён ведае ледзь не ўсе машыны ў горадзе: кагосьці зрокава запомніў па мінулым парушэння, хтосьці часта без тэхагляду катаецца, некаторыя сістэматычна не прышпільваюцца. Інспектары запамінаюць. Але ў асноўным, спыняем з-за парушэнняў ПДР.\n– Што самае складанае ў рабоце на дарозе?\n– Напэўна, зносіны з людзьмі. У міліцыі ў асноўным маюць зносіны з парушальнікамі, у ДАІ гэта не заўсёды так, а многія вадзіцелі першапачаткова настроены негатыўна. Часта мы спыняем аўтамабіль проста для праверкі дакументаў, што часам выклікае неразуменне і непрыняцце сітуацыі, бываюць абурэння: «Чаму мяне спынілі, калі я нічога не парушыў?». ДАІшнікі – таксама свайго роду псіхолагі: ва ўсіх бо розныя характары: хтосьці спакойна да праверак ставіцца, хтосьці – агрэсіўна, даводзіцца шукаць падыход.\n«Ва ўсіх чатах «ДАІ» у Viber таксама сядзім»\n– Я ведаю пра існаванне спецыяльных чатаў у Viber, дзе людзі пішуць пра месцазнаходжанне машыны ДАІ, калі яна трапляе ў поле іх зроку, каб астатнія маглі пазбегнуць сустрэчы з інспектарамі. Ці ведаеце вы пра гэта і як на такое рэагуеце?\n– Вядома, мы пра ўсё ведаем (смяецца). І ва ўсіх чатах «ДАІ» мы таксама сядзім і ўсё чытаем. Нават калі нашу машыну заўважылі, сфатаграфавалі і напісалі «Стаяць ля Беларусбанка», гэта паведамленне прачытаюць далёка не ўсё. Мы на такое асаблівай увагі не звяртаем.\nЯк правіла, усе тыя, хто з’яўляецца ўдзельнікам падобных чатаў – патэнцыйныя парушальнікі. Калі ў чалавека ўсё добра з дакументамі і ездзіць ён па правілах, то навошта яму адсочваць наша месцазнаходжанне?\n– Якія планы на будучыню ў лейтэнанта Нікі Рабко?\n– Мне мая праца вельмі падабаецца, хоць і на пасадзе я пакуль не вельмі працяглы прамежак часу: усё яшчэ уліваюся. Так, тут ёсць свае складанасці, але з кожным днём мне ўсё прасцей. Будзем працаваць далей і імкнуцца зрабіць рух на дарогах Ашмянаў больш бяспечным.\nПапярэдні артыкулЗнікла, але зафіксавана. Крэва, Смаргонь, Кабыльнік, Пяршаі – на здымках салдатаў Германскай імперыі\nНаступны артыкулУ Ашмянскім раёне мужчына ішоў па дарозе без флікераў і яго збіла машына


Старажытныя птушкі выкарыстоўвывалі механарэцэптары ў дзюбе для пошука ежы | BirdWatch.by\nТак званыя карпускулы Гэрбста (Herbst corpuscles) – спецыяльныя, мікраскапічнага памеру структуры, размяшчаюцца на кончыках дзюбаў многіх сучасных відаў птушак: і ў больш старажытных прадстаўнікоў класа - як ківі, так і больш сучасных - такіх як кулікі, чайкі і ібісы. Яны дазваляюць знаходзіць больш ці менш дробную здабычу ў глебе ці глеі дзякуючы адчуванню яе рухаў і без удзелу зроку ці іншых ворганаў пачуццяў.\nПараўнанне гэтых структур і іх размяшчэння ў сучасных і старажытных птушак правялі B, C. J. du Toit з універсітэту Кэйптауна і A. Chinsamy з S. J. Cunningham з універсітэту Witwatersrand.\nДля гэтага яны спачатку зрабілі сотні зрэзаў з дзюбаў прадстаўнікоў розных сучасных таксонаў, а потым пачалі шукаць падобныя структуры на розных акамянелых парэштках старажытных птушак, якіх адносяць да групы lithornithid. Падобныя мікра-структуры былі ў іх знойдзены і гэта дазволіла навукоўцам лічыць, што старажытныя птушкі выкарыстоўвалі тыя ж самыя механізмы, каб знаходзіць здабычу без выкарыстання зроку.\nДадатковае і важнае адкрыццё ў тым, што некаторыя сучасныя птушкі - напрыклад, афрыканскі страус, таксама маюць карпускулы Гэрбста ў сваіх дзюбах, але яўна не карыстаюцца імі, бо харчуюцца тым, што не патрабуе гэтых адчувальных структур. Такім чынам атрымліваецца, што старажытныя птушкі з аналагічнымі або падобнымі мікра-рэцэптарамі былі продкамі і птушак, якія іх выкарыстоўваюць зараз, і тых, што імі не карыстаюцца.\nДаследчыкі лічаць, што падобныя рэцэптары маглі мець і выкарыстоўвываць для пошуку ежы як мінімум некаторыя віды дыназаўраў і спадзяюцца знайсці іх на наступным этапе сваіх пошукаў.\nКрыніца: C. J. du Toit et al. Cretaceous origins of the vibrotactile bill-tip organ in birds, Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences (2020). DOI: 10.1098/rspb.2020.2322\nНа здымку – карпускулы Гэрбста на разрэзе дзюбы сучаснага віду - дамініканскай чайкі (Larus dominicus).\nПра куліка, які харчуецца … нектарам


Спампаваць 123.07 Kb.\nНазва 10 клас Кантрольны тэст Складаныя сказы Варыянт 2\nПамер 123.07 Kb.\nА1. Адзначце нумары скпаданых сказаў.\nМы сабраліся I, як толькі пачало брацца на дзень, рушылі ў дарогу.\nКаламутная вада ў лужыне ад напору ветру аж выплесквалася з дарогі і пырскала на ўзмежак бруднымі кроплямі.\nНібы толькі што народжаная, свеціцца аксамітнай свежасцю атава.\nНадол,ледзь чутна шапочучы, сыпаўся часам дробны, як крупы, сняжок.\nСырыя вятры доўгай восені, якія заўсёды надакучліва шумелі ў голлі бярозы і секлі мне ў твар кроплямі дажджу, сёння эамоўклі.\nЛюдзі замітусіліся, заспяшаліся так, быццам неспадзеўкі здарыўся пажар.\nА2. Адзначце нумары сказаў, у якіх перад злучнікам (на месцы пропуску ) трэба паставіць коску.\nУсцяж дарогі ўздымаліся стромкія хвоі_ ды чарнелі купы кустоў, падобныя на нейкія прывіды.\nУ хатах эапальваліся лямпы_ і праз сетку дажджу вокны расплываліся ў жоўтыя шырокія кругі.\nКалі-нікалІ праляціць з піскам кажан_ або прашугаюць чарадою спалоханыя птушкі.\nНа беларускім Палессі цякуць поўныя рэкі_ ды густа стаяць лясы.\nХутка дарога размякла, ператварыўшыся ў густую кашу_ і машына спынілася.\nСа эбажыны даверліва пазіралі на нас васількі_ і там-сям, нібы кроплі крыві, гарэлі палявыя макі.\nАЗ. Адзначце нумары сказаў, у якіх на месцы пропуску трэба ставіць працяжнік.\nВыязджаем на пагорак_ і перад намі шырокая раўніна.\nЗванок_ і ўсе ў школе ажыло, загуло, як у раістым вуллі.\nНа дварэ ўжо сцямнела_і праз замерзлыя шыбы ў хату глядзеў зімовы месяц.\nПаабапал жвірыстай дарогі калышацца леташні быльнёг_ і веснавая шырыня вее над неабдымным полем.\n5) Да шыбіны цягнулася тоненькая галінка акацыі_ і адзін малады лісток намагаўся дакрануцца да шкла.\n2) Яшчэ некалькі хвілін_ і мы разгледзелі дрэвы, хаты і цьмяныя агеньчыкі ў вокнах.\nА4. Адзначце нумары складаназалежных сказаў.\nУ густым змроку хаваліся станцыйныя пуці, на якіх дзе-нідзе паблісквалі стрэлачныя ліхтары.\nВербалоз толькі што распушыў свае каткі, над імі гудзелі першыя смелыя чмялі.\nЧалавек глядзеў на паблёклыя зоркі, адна з якіх, здавалася, прычапілася за самую верхавіну рабіны.\nСвіцязь купае сонца ў сваёй купелі, узіраецца, усміхаючыся, у вячыстыя карункі дрэў, якія шырокім, багата вышытым поясам атуляюць яго, лашчацца да яго.\nАдны ўмеюць складна расказваць пра перажытае; ёсць здатныя прыхлусіць, ды так, што вераць у тое, чаго ніколі не было.ытьггны Мінск узнік на скрыжаванні гандлёвых дарог.\nА5. Адзначце нумары скаэаў, будова якіх адпавядае схеме:\nЯ знайшоў гняздо турлачак (так называюць у нас дзікіх галубоў) зусім выпадкова.\nУ шаравата-ружовым небе застылі, як прыліплі там, белыя касмылінкі воблакаў.\nБогша спадзяваўся, што натрапіцца патрэбная сцежка, I шыбаваў напрасткі.\nПратое, як узнік горад, захавалася паданне.\nЯ крочу лясной сцежкай, на твар ліпне нябачнае павуцінне, з дзіцячым піскам летаюць перада мною камары.\nВецер, які парэдзіў, а затым разагнаў па небе палягчэлыя хмары, страсаў дажджавыя кроплі.\nЯловы лес дзе я іду цёмны і густы.\nМірон прытрымліваўся погляду што чалавек усё можа зрабіць калі толькі захоча.\nНаведвайце бацькоў пакуль яны жывыя пакуль дымяцца коміны нагрэйцеся ў бацькоў,\nСтарая леснічоўка з саламяным дахам што наехаў на вокны як вялікая шапка на вочы чалавеку стаяла адразу за крыніцай.\nАнісім быў з тых рыбакоў якія не пакінулі б ракі і тады калі б ім сказалі што гарыць іх дом.\nВядома таксама што адзін дурань можа эадаць столькі пытанняў на якія не адкажуць сто разумных.\nНеба спрэс усцілалі хмары_ сонца не паказвалася ад рання.\nАзірнуўшыся, бачу_ пасярод вуліцы заклапочана грабецца певень з чарадою курэй.\nЯ застываю ў вялікім здзіўленні і радасці_ на авеяным ужо халоднымі асеннімі вятрамі голым пятачку вялікая сям'я баравікоў.\nПершыя замаразкі прыхапілі пад вокнамі вяргіні_ яны пабляклі, пачарнелі.\nВада знаходзіцца ў стане вечнага руху __ ад сонца яна паруе, з пары робяцца хмары, з хмар ідзе дождж.\nСтарых жораваў няцяжка было адрозніць ад маладых_ дарослыя больш цёмныя з выгляду.\nПаглядзіш з вежы ўніз_галава закружыцца.\nСпявала-залівалася ластаўка_ у чыімсьці здзічэлым садзе сгракатала сарока.\nСпярша ён нічога не заўважыў, а пасля прыгледзеўся і страсянуўся ад сполаху_ між елак стаяў худы, э белаватымі праплешынамі на баках воўк.\n3 ракі моцна пацягнула сіверам_ людзі пачалі настаўляць каўняры, подбегам абмінаючы адзін аднаго.\nВырві дзеда з гэтай зямлі_ ён эмарнее, засохне, як дрэва, вырванае з роднай глебы.\nКалыхаліся тады палахлівыя чароты, пагойдваліся стройныя сггнякі, нават сам лес таемна шапацеў лісточкамі_ усё гэта злівалася ў невыказна прыгожую музыку.\nПаводле традыцыйных народных уяўленняў, на Дзяды душы продкаў злятаюцца на зямлю, каб даведацца, як жывуць іх нашчадкі, як захоўваюць яны радаводныя звычаі.\nЛетні вецер гойдаў гнуткія верхавіны, за якія, здавалася, чапляліся лёгкія хмары, якія плылі на ўсход.\nА яшчэ казалі людзі, што ў вёсцы, што прыляпілася да аднаго з берагоў возера, жыла дзяўчына-сіраціна па імені Найрыта.\nЧуваць было, як побач ціха лапатала лісце асіны, як цыркаў конік у траве.\nРэдка_ калі пачуеш тут дапытлівы цокат вавёркі, вясёлы посвіст сініцы.\nБыла якраз такая пара сутак_ калі ўжо і не ноч, але ж яшчэ і не дзень.\nДа заставы было далекавата, і_ пакуль ішлі, Грышка расказваў пагранічніку пра сваё жыццё.\nЯ пішу Марынцы, каб_ як скончыць інстытут, вярталася ў Мінск.\nМне захацелася прайсціся па знаёмых мясцінах, а_ калі ўдасца, дык і палавіць рыбкі.\nІван Міхайлавіч добра разумеў, што_ калі не закончыць працы цяпер, то потым зрабіць гэта будзе куды цяжэй, бо пачнуцца заняткі ў школе.\nУ паветры было па-зімоваму добра: бадзёры мароз, парывісты вецер, які час ад часу заносіў аднекуль здалёк пару-другую сняжынак- першых вестуноў зімы.\nМіж бочкамі павукі пазвівалі сабе гнёзды і нельга было зайсці ў камору, каб не абчапляцца павуціннем.\nНеўзабаве я прыцішыў крок: ні шпарка ісці, ні тым больш бегчы па сцежцы было нельга, бо на ёй, выслізганай ледзэь не да бляску, кожны каменьчык ці нават якое капіва засохлай зямлі балюча калоліся ў ногі.\nВясна адшумела ўжо, стаіць пачатак лета, сонца няшчадна награе асфальт і камень і як ні паліваюць зранку вуліцы, а шызы налет пылу відзён на лісці дрэў і на кветніках, што вузкай стракатай палоскай працягнуліся ўздоўж тратуараў цэнтральнай магістралі.\n81. Знайдзіце ў тэксце скпаданы сказ, выпішыце яго, вызначце від.\nУвесь дзень парыла. Ластаўкі вырываліся ад сваіх гнёздаў і чыркалі тонкімі крыламі па лагодных хвалях ракі. На крутых узбярэжжах шамацеў апалены сонцам званец. Млосна пагойдваўся пад цеплым ветрыкам малады алешнік, густа заплецены бела-зялёным хмелем. На тым бераэе Дзвіны імчаліся грузавыя машыны па размяклым ад спякоты асфальце, і толькі рэха даносіла запозненыя гукі. 3-за лесу пачала выпаўзаць шэра-сіняя хмара, акаймаваная залатым абадком сонца. Упалі першыя буйныя кроллі дажджу і, нібы крупінкі жывога срэбра, задрыжалі і пакаціліся па дарожным пыле. Па шырокай Дзвіне заскакалі спорныя дажджынкі. Здавалася, хтосьці нябачнаю рукою забівае мільёны шкляных цвікоў у шэрую роўнядзь вады. (С.Грахоўскі)\n82. Знайдзіце ў тэксце скпаданы сказ з ромымі відамі сувязі частак. Пабудуйце схему гэтага сказа.\nСэрца ўзрываецца ад радасці і шчасця, калі выхапішся на мясцінку, дзе, здаецца, лес сабраў усе свае найдзівоснейшыя прывабы, каб зачараваць і паланіць душу грыбніка. Як вось сёння. Я ўскочыў у малады барок і анямеў ад захаплення: тут і сівы мох з зялёнымі закрайкамі, і параскіданыя там-сям купкі верасоў, і аголеныя лапінкі паміж сасонкамі, дзе на кожным кроку так і глядзелі, так і чакалі... А яшчэ і маладыя бярозы абяцаюць нешта таемнае, ззяюць чысцюткай беллю пад промнямі сонца, што нарэшце прабіла сцяну парнага туману. (К. Кірэенка)\nА1. Адзначце нумары складаных сказаў.\nI неба было ўжо не лагоднае, не асмужана-гарачае, а халаднаватае і нядобрае, і, гледзячы на яго, хацелася зашпіліцца ці надзець паліто.\nНеспакойна шуміць вецер над лесам, і надрыўна галосіць на апусцелым полі, і гудзе-вые ў голым вецці рабін, параскіданых сям-там на пажаўцелых узмежках.\nЗвінеў, то апускаючыся, то падымаючыся ўгору жаўрук.\nТо мільганула палянка, то падступіў аж да самай дарогі бор.\nДзесьці праспявае чорная жаўна, ёй адгукнецца дрозд, дробна застукае аб сухое дрэва дзяцел, рэзка зашамаціць у голлі разбуджаная сава.\nЛіпа соладка пахла, звонка гудзела ад халадочку зямлі ды бясхмарнага неба, уся аж варушылася ад пчол.\nА2. Адзначце нумары сказаў, у якіх перад злучнікам ( на месцы пропуску ) трэба паставіць коску.\nПтушак яшчэ мала было_ і галасы іх не поўнілі лесу.\nПад елкамі шарэлі апошнія лапікі снегу_ і на месцы іх праз леташняе лісце выціналіся першыя парасткі.\nНеба над прыціхлымі хатамі і агародамі нізалі стрэлы маланак_ і расколвалі разложыстыя ўдары грому.\nТолькі кругі разышліся наўкол_ ды вынырнула белая лілея і паплыла па шырокай рацэ.\nЗа акном кружыцца ціхі снег_ і блукаюць нямыя вятры.\nСонца ўжо даўно зайшло_ і лёгкі змрок ахутваў хаты.\nАЗ. Адзначце нумары сказаў, у якіх на месцы пропуску патрэбен працяжнік.\nНа агародах растаў снег_ і гракі пачалі ладзіць свае гнезды на падсохлай стромкай таполі.\nПрабегчы хвілін дзесяць_ і вы ўжо каля рэчкі.\n3 раніцы захмарылася_ і падзьмуў моцны вецер.\nКінь непатушаную запалку_і пабяжыць агонь не толькі па зямлі, але і па верхалінах дрэў.\nНа дварэ вечарэла_ і ў пакоі быў змрок.\nХвіліна, другая напружанага чакання_ і вось ужо трапечацца на кручку, пераліваецца чыстым срэбрам ладная плотка.\nА4. Адзначце нумары скяаданазалежных сказаў.\nКалі перон сц;х, апусцеў, старая ўслед за апошнімі пасажырамі выйшла на прывакзальную плошчу.\nЯк бы чакаючы падтрымкі, жанчына нейкі час стаяла нерухома, азіраючыся па баках.\nУ лазняку, пры якім мы ўладзіліся на мурогу, спусціўшы ногі ў пясчаную ямку, віднелюя падсохлыя палосы зляжалага ілу і рознага намытага бруду.\nВысока ў небе, здавалася, каля самых аблокаў, ківалі вяршынямі сосны, хоць ветру зусім не было.\nУ рэчцы пад карчамі, калі я не памыляюся, водзяцца ракі.\nАдносінамі да прыроды правяраецца дабрата чалавека, яго, калі хочаце, маральныя якасці.\nА5. Адзначце нумары сказаў, будова якіх адпавядае схеме: ( злучнік ), [ ].\nПакуль агонь набіраў сілу, Богша наламаў і нанасіў да вогнішча яловага лапніку.\nЯк вядома, народныя прыкметы збываюцца не заўсёды.\nДзе вада дазваляла, вазілі тавары на лодках, а па сушы цягнулі вазамі.\nКаб зменшыць гарачыню ў машыне, ехалі з адчыненымі люкамі.\nЧасам ласі пераплывалі Бесядзь, тады іх можна было бачыць каля вёсак разам са свойскімі жывёламі.\nВыехаўшы на невялікую лугавіну і пакінуўшы веласіпед узбоч дарогі, Макар іванавіч з сынам накіраваліся на ўскраіну лесу.\nА6. Адзначце нумары сказаў, дзе трэба паставіць дзве коскі.\nНе паспела змоўкнуць рэха як за густымі елкамі дзе знік заяц пачуўся страшэнны лямант.\nЁн знайшоў лавачку на ўскраіне парку,адкуль найлепей глядзець на раку прысеў і паклаў побач партфель.\nВы маладыя ўсе пакуль бацькі старыя жывуць няўмольным клопатам каб вам было лягчэй.\nКалі ідзеш па сцежцы пад нагамі шабуршыць мінулагодняе лісце на якім гуляюць залацістыя зайчыкі.\nКалі гарачае сонца высушыць абшары густыя травы зноў набудуць сваю тонкую пахучасць якая трымаецца аж да тае пары пакуль збажына не пераб'е яе своеасаблівым водарам спелага жыта.\nКалі хмары не закрываюць месяца і чыстае зорнае неба ўсю ноч зіхаціць яркім сваім харастаом на полі відаць далёка-далёка.\nА7. Адзначце нумары сказаў, у якіх на месцы пропуску трэба ставіць двукроп'е.\nАдам Міцкевіч выказаў сябе не толькі ў паэзіі_ ён чытаў лекцыі па рымскай літаратуры ў Лазане, вёў кафедру славянскіх літаратур у Калеж дз Франс, займаўся крытыкай.\nРанкам у лесе вісіць туман_ рознакаляровае лісце ў промнях сонца няспешна апускаецца на зямлю.\nДзіўны гук уразіў мой слых_ недзе далёка, як мне здалсся, спяваў паляўнічы рог.\nШануй бацьку з маткай_ другіх не знойдзеш.\nПырснулі зялёнымі агеньчыкамі пупышкі ліп_ пачалі выпроствацца кволыя, зморшчаныя лісцікі каштанаў.\nТолькі цяпер сцяміў Вадзік_ кручок зацапіўся за лодку.\nА8. Адзначце нумары сказаў, у якіх на месцы пропуску трэба ставіць працяжнік.\nПрапала кароўка_ прападай і вяроўка.\nЦяжка адарваць вочы ад казачнай прыгажосці_ на залітай сонцам маладой сасонцы прыхарошваецца вавёрка.\nДумаў улетку завітаць на колькі дзён да бацькоў_ не выйшла.\nНасіліся над гладдзю вады чайкі_ дзесьці ў чаратах бадзёра пераклікаліся, журбоціліся кнігаўкі.\nНа тым беразе рэчкі запішчалі нейкія нябачныя птушкі, у баку лесу ўстрывожана закаркалі вароны, недзе далей асцярожна пачаў выстукваць дзяцел_ усё гэта злівалася ў адзін нястрымны ход жыцця, ад якога станавілася добра і спакойна.\nПавее вецер_ павуцінка пагойдваецца.\nА9. Адзначце нумары сказаў, дзе паўтор злучнікаў ( злучальных слоў ) не з'яўляецца памылкай\nТаня потым доўга расказвала бацьку, як яны хутка імчаліся па дарозе, як з-пад капытоў каня ляцеў іскрысты снег і як прыгожа блішчала снежнае поле.\nАлесю было добра, што цяпер у яго распачынаецца самая праца, што ён зможа нарэшце давесці, што нездарма столькі год прасядзеў за кніжкамі.\nВыязджаем з лесу і трапляем на палянку, справа ад якой цягнулася чорная стужка лесу, якая ўпіраецца ў чыгунку.\nМарына пабегла да суседзяў, каб сказаць, каб яны хутчэй збіраліся.\n1) 3 агародаў_ дзе цвілі вішні і яблыні, плыла сюды вабная духмянасць.\nУвосень разгорнецца_ дзе над каляінай позні, сіратлівы малачайнік.\nІван спакойны, бо_ калі Кавалёў пачне пярэчыць, то ў яго ў запасе ёсць яшчэ аргументы.\nМалыя палілі бульбоўнік і пырнік і_ калі асядала полымя, пяклі ў прысаку бульбу.\nХаты з глухімі, чорнымі вокнамі стаялі па абодва бакі вуліцы, і_ калі Дзімка паглядваў на іх, то яму было страшнавата ад іх маўклівай затоенасці.\nІшоў Пятро змрочным ельнікам, які так пераплёўся галінамі, што_ каб прайсці, даводзілася ламаць іх рукамі.\nА11. Адзначце нумары сказаў, схемы якіх пабудаваны правільна.\n1) Утульнасці тут было небагата: дзьмула з вокнаў, дым не хацеў ісці ў комін і, расплываючыся пад столлю, выядаў вочы, але ўсё -эта здалося ім раем пасля той непагадзі, ад якой яны схаваліся сюды\n[ ]: [ I [ I, але [ ], (ад якой ) .\n2) Бацька шкадаваў, што няма маці дома ў такі цяжкі час, але ён спадзяваўся, што яна хутка прыйдзе.\n[ ], ( што ), але [ ], ( што ).\n3) Настаўнік- акумулятар ведаў і духоўнай культуры, і ен павінен увесь час падзараджацца, каб кожная сустрэча : вучнямі была творчая, поўная гарэння і пошукаў.\n[ ], і [ ], ( каб ).\n4) Там многія спрадвечныя дубы былі спілены, але засталіся іх пні, шырокія, як сталы, вакол якіх багата расл<\nзайцавай капусты, рос вялікі, густы арэшнік, што сваімі верхавінамі змыкаўся над ляснымі сцежкамі.\n[ ], [ ], ( вакол якіх ), [ ], ( што ).\nА12. Адзначце нумары сказаў, у якіх дапушчана пунктуацыйная памылка.\nЗыгмусь вельмі любіў блукаць па бярозавым узлеску, дзе на купінах між блакітнага верасу чырзанелі саказіты брусніцы, і адкуль часта ўзляталі ўгару чароды цецерукоў.\nВідаць, той хто тут касіў добра ведаў, што пакідаць сена ля дарогі нельга, бо кожны хто будзе сюдою ехаць ускус ці каню, ці сабе пад бок, каб не было мулка трэсціся на голых драбінах.\nЗямля ў кожную пару года мае свой асаблівы і непаўторны пах і выгляд: летам яна пахне завялымі рамонкамі сухая, патрэсканая робіцца, а ўвосень- лёгкая, сыпучая, бы попел, быццам усю сілу аддае.\nПасярод паляны стаялі два стажкі сена; адзін з іх быў так абскубаны знізу, што нагадваў грыб, і нельга было не здзівіцца, як ён трымаецца яшчэ, не паваліцца.\nВ1. Знайдзіце ў тэксце складаны сказ, выпішыце яго, вызначце від.\nІшоў жнівень. Дні плылі спякотныя, неба глыбілася нязмерна шырокае, неабсяжнае, сонца зіхацела нясцері іскрыстым кругам. Трава на вільготных узлесках, купкі хмызнякоў на падсохлых узбалотках, асіны каля цагельні буялі, бь ў пары самага росквіту. Узлескі, палянкі поўніў неўтаймоўны, руплівы гул, звон незлічоных дробных насельнькаў доб ўгрэтай зямлі. Звон гэты і шматгалосы птушыны спеў у шчодрых, пранізаных сонцам зарасніках сплеценага галля і ліс чуліся тут цудоўнай песняй жніўня.\nВ2. Знайдзіце ў тэксце складаны сказ з рознымі відамі сувязі частак. Пабудуйце схему гэтага сказа.\nЗвечарэла. У вёсцы ўрачыстая цішыня, і толькі ярка і спакойна высвечваюць вокны.\nНеба тугое і цемнае, і на вяршыні маладой елачкі зялёна свеціцца ранняя адзінокая зорка. Паветра па-веснавс марознае, якое хочацца ўдыхаць на поўныя грудзі: у ім няўлоўны водар і чуць адталага ля ствалоў снегу, і хвс бярозавага вецця. Самыя вяршыні бяроз яшчэ асветлены сонцам, і белая кара мякка, пяшчотна ружовіцца, а снег, і бела-калючы ўдзень, асвечвае тугою, глыбокаю сінечаю неба.\nНа вузкай лясной сцяжынцы цёмна і зацята-глуха, і ад гэтай глухаты неяк не па сабе сярод кашлатых, разгалістых ялін, пад сагнутымі над сцежкаю, што аркі, бярозамі.\n(Паводле А. Жука)\nКантрольны тэст па курсе "Метады апрацоўкі вынікаў вымярэнняў" Варыянт 1\nШэраг вымярэнняў дыяметра дроту далі наступныя вынікі: 1,1мм; 1,4мм; 1,2мм; 1,1мм. Модуль абсалютнай хібнасці для другога вымярэння...\nДуа "Акадэмія паслядыпломнай адукацыі"\nМэта на мове вучняў: на ўроку я даведаюся, што такое складаныя сказы з рознымі відамі сувязі, навучуся ІХ знаходзіць у тэксце І адрозніваць...\nКантрольны дыктант, 3 клас\nКантрольны тэст №2\nАдзначце, якія пары зычных гукаў па звонкасці-глухасці з'яўляюцца спецыфічнымі для беларускай мовы