Мадэль грамадства, якое памірае і… адраджаецца - Беларусь - наша зямля Беларусь – наша зямля\nМадэль грамадства, якое памірае і… адраджаецца\nКастрычнік 21, 2013\t| 7 каментарыяў\nЗьміцер Сакалоў-Мітрыч, Тацьцяна Пуцяціна (паводле http://copypast.ru/2009/08/31/forfriend-1-lomekhuza_ili_model_umirajushhego_obshhestva.html)\nНа нашым сайце ўжо даўно запрапанаванае паняцьце “сацыяльны паразітызм”. У гэтым асьпекце мы былі калі ня першымі, дык незалежнымі й аднымі зь першых. Сёньня гэтае паняцьце ўжо шырока распаўсюджана ў сеціве. Але праблема ў тым, што рэальныя сацыяльныя паразіты, якіх яно абазначае, добра хаваюцца. Таму людзі часта ўспрымаюць іх наяўнасьць і дзейнасьць не як важнейшую праблему – агульнацывілізацыйную, грамадскую ці асабістую – а як нешта абстрактнае і таму малаістотнае. У гэтай сітуацыі патрэбныя вобразы, з дапамогай якіх чалавеку лягчэй было б усьвядоміць важнейшае значэньне гэтай найнегатыўнай зьявы.\nУ артыкуле, які пададзены ніжэй, ёсьць вобраз практычна ідэальнага грамадства, дзе ўсе прадстаўнікі “роду-народу” родныя і роўныя, дзе ўсе працуюць на агульную карысьць, дзе існуюць розныя формы дзейнасьці й падзел абавязкаў, дзе праўду схаваць немагчыма, дзе прысутнічае сацыяльная справядлівасьць, якая бароніцца (прычым, вельмі радыкальна!) як найвялікшая агульная каштоўнасьць, дзе абавязкова ёсьць падзел на “свой-чужы” і дзе грамадства здольнае рабіць высновы са свайго негатыўнага жыцьцёвага досьведу.\nЗ другога боку, у артыкуле ёсьць і вобраз сацыяльных паразітаў, а таксама добра паказаныя метады іх дзеяньня. Тут табе і “алкаголь, наркотыкі ды адуважвальная інфармацыя, якія разам нейтралізуюць магчымасьць адпору злачынцам”, тут і “лянота, пустое бадзяньне-тусаваньне”, і зьяўленьне “ў грамадстве” вялікай колькасьці “прымітыўных, тупых саўкоў”, і “сексуальная няпаўнавартасьць”, і “ксенаэтнасы”, якія “езьдзяць на карку ў карэннага народу”, і… “талерантнасьць-цярпімасьць” да ўсяго пералічанага. Пры гэтым ясна паказана, што ў завяршэньні такога ланцуга грамадскіх падзей усіх чакае… сьмерць (і ўсіх разам, і кожнага паасобку).\nАдначасна ў матэрыяле прадэманстравана, што выратаваньне народу, які трапіў пад татальны кантроль сацыяльных паразітаў, толькі ў адным: паразіты павінны быць своечасова перадушаны. Прычым, не фігуральна, у прынцыпе, а цалкам канкрэтна…\nУ пададзеным ніжэй прыкладзе адрозьненьне ад людзей толькі ў адным – апісваецца грамадства… мурашоў.\nМожа, калі людзі ня здольныя рабіць высноваў з уласнага жыцьця, гісторыі свайго ды іншых народаў, няхай казюркі павучаць іх розуму?!..\nШчасьлівае жыцьцё здаровага мурашніка – яно і арганізаванае, і справядлівае.\nПа сваім грамадскім уладкаваньні мурашы – найбольш блізкія да людзей істоты на Зямлі. Кожнае новае адкрыцьцё ў мірмекалогіі (навуцы аб мурашах) толькі пацьвярджае гэта.\nПерад намі здаровае гняздо рудага лясной мураша (Formica rufa). Для гэтага віду характэрны ку́пальны мурашнік, верхні пласт якога складаецца з 10-сантымеровага пласта іголачак, палачак, сухога лісьця, каменьчыкаў. Гнездавы матэрыял мурашы пастаянна перамешваюць, каб мурашнік не падгніваў – гэта свайго роду прымусовая прасушка.\nВышыня нашага мурашніка (гл. фота ў пачатку артыкула) – каля 60 сантыметраў, дыяметр – каля метра. Купал мае 11 адтулін. Прыкладная колькасьць жыхароў мурашніка – каля 10 тысяч асобін.\nПад купалам разьмешчаныя абадковыя камеры, у якіх захоўваюцца яйкі, лічынкі й кукалкі мурашак. Глыбей – пень ці буйныя галіны. Пад зямлёй на глыбіні да 1,5 метраў знаходзяцца злучаныя паміж сабой камеры. У адной зь іх жыве царыца.\nУ мурашніку існуе строгая ерархія і размеркаваньне роляў. Гняздом кіруе царыца – гэта самка, якая адкладае яйкі. Рабочыя мурашы – таксама самкі, але яны не ствараюць нашчадкаў да таго часу, пакуль жывая царыца. Працягласьць жыцьця царыцы 15-20 гадоў, працоўнага мураша – да 7 гадоў. Самцы жывуць усяго адзін сезон, у жыцьці мурашніка не ўдзельнічаюць і гінуць адразу пасьля спарваньня.\nУ непасрэдным атачэньні царыцы знаходзіцца сьвіта з 10 – 12 рабочых мурашак, якія пра яе клапоцяцца: аблізваюць яе і кормяць. Гэта, як правіла, маладыя мурашы. Яны праходзяць прыкладна месячны вучнёўскі перыяд, калі занятыя даглядам альбо за царыцай, альбо за лічынкамі.\nЗатым яны перабіраюцца на самы далёкі ўчастак зоны патруляваньня мурашніка (яе радыюс дасягае 5-6 метраў) і там займаюцца пошукам ежы – фуражаваньнем. Знойдзеную ежу мурашка перадае ўверх па інстанцыях, і толькі адтуль (!) яна размяркоўваецца па ўсім мурашніку.\nРазам зь ежай мурашнік апрацоўваецца асаблівым ферамонам – рэчывам, якое прадукуе царыца. У ім утрымліваецца інфармацыя пра яе здароўе і стан усяго гнязда. Гэтае рэчыва мурашкі са сьвіты зьлізваюць з царыцы, пераносяць ў сьпецыяльным вальлі й перадаюць адзін аднаму па ланцужку. Праз гэта ўсе асобіны мурашынага соцыюму ўлучаны ў адзіную інфармацыйную прастору.\nУ мурашніку дзейнічае свая сістэма пакараньняў. Да прыкладу, калі здаровы мураш-фуражыр некалькі разоў запар вяртаецца ў мурашнік ні з чым, яго «караюць сьмерцю» – забіваюць, а самога пускаюць на фураж.\nЦікава, што зусім па-іншаму робяць мурашы з тымі, хто страціў працаздольнасьць у выніку калецтва. Іх кормяць да таго часу, пакуль тыя ў стане прасіць ежу – гэта значыць, пастукваць вусікамі па пэўных участках галавы здаровага мураша.\nМурашы – актыўныя драпежнікі, але разам з тым яны трымаюць і “хатняе быдла”. У яго ролі выступае тля. Прычым, ядуць мурашкі ня толькі яе саму, але і яе выдзяленьні. Гэта не зьяўляецца формай паразітызму, паколькі без мурашынага клопату тля гіне значна раней ад іншых драпежнікаў.\nМурашкі пасуць тлей на бліжэйшых расьлінах, аберагаюць іх. “У падзяку” тля па першым патрабаваньні выдзяле ім лішкі нектару. Каб «выдаіць» тлю, мурашка казыча вусікамі яе брушка.\nСтадыя 1: Заражэньне і аблічча ворага\nАле часам на мурашнік сядае маленькі жучок сьветла-карычневага колеру – ламехуза (Lomechusa strumosa). Жучок пранікае ў абадковую камеру, дзе захоўваюцца мурашыныя нашчадкі, і адкладае туды яйкі.\nНа ўсе спробы насельнікаў гнязда разабрацца з чужынцам ён адказвае тым, што выдзяляе адмысловае рэчыва, якое мурашы тут жа зьлізваюць і пад яго ўзьдзеяньнем ўпадаюць у стан эйфарыі. Затым яны проста адыходзяць у бок і на час заціхаюць.\nТак пачынаецца гібель мурашніка…\nЛамехуза – «жук-наркадылер». Гэтая казурка з групы мірмекафілаў – розных нехрыбтовых, якія жывуць разам з мурашамі. Усяго налічваецца 266 відаў мірмекафілаў. Сярод іх ёсьць нахлебнікі, шмат паразітаў. Прадстаўнікі ўсей гэтай групы або ўступаюць ва ўзаемакарысныя дачыненьні з мурашамі (сімбіёз), альбо наносяць страты (паразітызм). Але апошні не вядзе да згубы ўсяго гнязда. Так паводзяць сябе ўсе! Усе, акрамя… ламехузы.\nГэты від упершыню падрабязна апісаў нямецкі дасьледчык Васман ў 1897 годзе.\nМаленькі жучок – меншы за рудага ляснога мураша ў разы два. Часьцей за ўсё ён трапляе ў мурашнік з паветра і пранікае праз адну з ўваходных адтулін.\nМурашы не перашкаджаюць яму ў гэтым, паколькі тут жа трапляюць пад узьдзеяньне таго наркатычнага рэчывы, якое ён выдзяляе. Больш за тое, яны тут жа пачынаюць яго карміць, паколькі жук умее па-мурашынаму прасіць ежу – пастукваючы вусікамі па пэўных участках галавы (гл. фота: мурашы і ламехуза).\nЧасам ламехуза трапляе ў мурашнік іншым шляхам – з суседняга гнязда, зь якім у здаровага мурашніка наладжаны стасункі. Тады заражэньне адбываецца на абменных дарогах. Мурашкі ахвотна дзеляцца «жукамі-драгдылерамі», транспартуючы іх на брушку. Дакладна так яны пераносяць з сабой ламехуз, калі адпачкоўваюцца ад свайго мурашніка з мэтай стварыць новую сямью.\nУ ламехузы дакладна такі ж працэс разьвіцьця нашчадкаў, як і ў мурашоў: яйка – лічынка – кукалка – дарослая казурка. Самка «жука-наркадылера» адкладае 100-200 сваіх яек побач з мурашынымі – яны абсалютна нічым не адрозьніваюцца паміж сабой. Калі вылупляецца лічынка ламехузы, заўважальнае адно адрозьненьне – яе брушка ўвагнутае. Але на гэтай стадыі яна ўжо ўмее прасіць ежу і пачынае выдзяляць наркотык. Таму мурашкі клапоцяцца пра лічынак ламехузы, як пра сваіх дзіцянят (хаця і здольныя распазнаваць чужынца!).\nДарослыя жукі застаюцца жыць тут жа, у мурашніку. Яны будуць жыць і множыцца да таго часу, пакуль мурашнік здольны іх карміць. Пры гэтым яны будуць адцягваць на сябе ўсё больш рэсурсаў.\nГэты працэс адбываецца пад купалам мурашніка і схаваны ад вачэй назіральніка. Адрозьніць заражаны ламехузай мурашнік ад здаровага на гэтай стадыі можна толькі ў сонечнае надвор’е, калі ўсе насельнікі гнязда выпаўзаюць на паверхню купала пагрэцца. Але ўжо празь некалькі хвілін мурашы зацягваюць ламехуз назад пад купал. Яны яшчэ думаюць, што камандуюць мурашнікам…\nСтадыя 2: Маніфестацыя хваробы\nДа гэтага часу хвароба мурашніка разьвівалася ва ўтоенай форме. Яе мог разглядзець толькі сьпецыяліст – мірмеколаг. У падкупальнай камеры разам са сваімі нашчадкамі мурашы ўзгадоўвалі лічынкі ламехуз – сваю будучую пагібель. Яны распазнавалі чужынцаў, але супрацьстаяць ім не маглі: лічынкі выдзяляюць наркатычнае рэчыва, супрацьстаяць якому мурашкі ня ў сілах.\nАле вось ужо нават несьпецыялісту, калі ён прыгледзіцца да мурашніка, становіцца ясна – з гняздом дзеецца нешта нядобрае. У параўнаньні зь іншымі мурашнікамі яго жыцьцё як быццам затарможанае. Мурашы тут значна менш актыўныя, зона патруляваньня гнязда звузілася, дый там, дзе яшчэ працуюць фуражыры, можна ўбачыць такую карціну: мураш спрабуе нешта цягнуць, але потым кідае сваю працу і проста блукае нейкі час без справы. Тусуецца…\nПершае, што прыходзіць у галаву, – яны ўжо ўсе пад кайфам. Але гэта ня так. Тыя, хто знаходзіцца пад дзеяньнем рэчыва, якое выдзяляецца ламехузай, як правіла, сядзяць ўнутры мурашніка. Млявыя асобіны, якіх мы назіраем на паверхні, – гэта ўжо новае пакаленьне мурашак. Па аналогіі зь людзьмі іх можна назваць мурашкамі-даўнамі. На мове навукі яны называюцца псеўдаэргатамі. Па асноўным плане будовы гэта ўсё яшчэ рабочыя асобіны, аднак грудная частка ў іх у параўнаньні са здаровымі асобінамі трохі павялічана. Таму вонкава яны ўяўляюць сабой нешта сярэдняе паміж працоўнымі асобінамі і самкамі. На справе ж псеўдаэргаты ня ў стане ні адкладаць яйкі, ні спарвацца з самцамі. Ня могуць яны і паўнавартасна выконваць функцыі працоўнага мураша.\nПсеўдаэргаты яшчэ спрабуюць рабіць нейкую працу, паколькі ў гнязьдзе яшчэ шмат актыўных мурашак, якія прымушаюць іх працаваць, але робяць яны гэта вельмі дрэнна. Зрэшты, сярод актыўных мурашак ўсё больш асобін, якія падсаджваюцца на рэчыва, якое распаўсюджваецца «жуком-наркадылерам», так што прымус зь іх боку ўсё слабне. Пры гэтым ядуць асацыяльныя мурашы нароўні з усімі. Такім чынам, баланс “расходнай і даходнай частак бюджэту мурашніка” парушаецца. Мурашкам пачынае не хапаць фуражу, каб пракарміць ўсіх – і царыцу, і ламехуз, і псеўдаэргатаў, і здаровых мурашак, колькасьць якіх імкліва памяншаецца.\nВывучаючы гэтую зьяву, навукоўцы-мірмеколагі спачатку меркавалі, што зьяўленьне псеўдаэргатаў зьвязана зь недакормам лічынак, паколькі істотную частку харчаваньня мурашы цяпер аддаюць ламехузам. Вылучалася й іншая версія – псеўдаэргаты зьяўляюцца ў выніку захворваньня на вірус, які пераносіцца жукамі. Аднак потым было высьветлена, што прычына зьяўленьня псеўдаэргатаў – усё тое ж наркатычнае рэчыва, якое выдзяляецца ламехузамі. Гэта значыць, што цяпер у мурашніку захапленьне наркотыкам перарасло ў стадыю эпідэміі наркаманіі, якая вызначае ня толькі паводзіны мурашак, але і ўплывае на іх фізіялагічную будову.\nСтадыя 3: Толькі вонкавае ўмяшальніцтва\nМурашнік усё імклівей дэградуе. Наркатычнае рэчыва, якое выдзяляецца жукамі-паразітамі ламехузамі, стала прычынай зьяўленьня ў гняздзе мурашак-даўнаў (псеўдаэргатаў), якія ня здольныя ні да працягу роду, ні да актыўнай грамадска карыснай дзейнасьці. Ламехуз і псеўдаэргатаў становіцца ў мурашніку ўсё больш. А значыць, усё больш нахлебнікаў і ўсё менш корму. Яшчэ трохі, і працэс дэградацыі стане незваротным…\nВыратаваць мурашнік ад поўнага выміраньня можа толькі зьнешняе ўмяшальніцтва – чыстка (праведзеныя раней досьледы паказалі, што мурашнік, заражаны ламехузамі, непазьбежна гіне; адзіны шанец на выратаваньне – зрабіць прымусовую чыстку, каб ўручную выдаліць ламехуз і безнадзейна хворых мурашак).\nІ нам варта пасьпяшацца, бо чыстка мурашніка магчымая да таго часу, пакуль не пасьпелі распладзіцца ў вялікай колькасьці мурашы-даўны.\nДля чысткі нам спатрэбяцца дзьве ёмістасьці (падыдуць звычайныя вёдры са шчыльнымі вечкамі), кавалак поліэтылену памерам 1,5 на 1,5 метра, гумовыя пальчаткі й рыдлёўка. Мы знаходзім найбольш здаровы сектар мурашніка, адразаем яго рыдлёўкай, як кавалак пірага, хутка перакладаем у вядро – разам з мурашамі, лічынкамі, яйкамі й гнездавым матэрыялам – і шчыльна закрываем вечкам. Затым зьмесьціва вядра высыпаем невялікімі порцыямі на поліэтылен і старанна перабіраем – так, як перабіраюць крупы для кашы. Мы проста перамяшчаем здаровых мурашак і гнездавы матэрыял з адной купкі ў іншую. Пры гэтым «жукоў-драгдылераў» і безнадзейна хворых мурашак-даўнаў (псеўдаэргатаў) лапаем, душым і выкідаем. Кожную вычышчаную порцыю мурашніка тут жа перамяшчаем у другое вядро.\nЛамехуз пазнаць лёгка – яны моцна адрозьніваюцца ад мурашак памерамі (істотна менш) і афарбоўкай (карычневага колеру). Цяжэй з псеўдаэргатамі – ад здаровых мурашак яны амаль не адрозьніваюцца. Але затое іх выдаюць паводзіны. Здаровыя асобіны адразу пачынаюць выконваць свае функцыі: фуражыры зьбіраюць раскіданы па поліэтылене будаўнічы матэрыял, гнездавыя мурашы праяўляюць клопат аб лічынках і яйках, мурашы-ахоўнікі кусаюць крыўдзіцеля. Толькі псеўдаэргаты сноўдаюцца бяз справы.\nУся працэдура чысткі заняла ў нас крыху больш за гадзіну. Мёртвыя ламехузы і псеўдаэргаты зьмясьціліся ў адзін гранёны стакан – частку зь іх мы прэпаравалі для навуковых мэтаў. Падчас чысткі нам трапілася адна самка-царыца, але нават калі б усе самкі засталіся ў заражаным гняздзе, можна не турбавацца: якраз у жніўні ў мурашак адбываецца раеньне – шлюбны перыяд. У гняздзе зьяўляюцца крылатыя самкі й самцы, яны актыўна спарваюцца ў паветры і недахопу ў апладнёных самках ня будзе. Цяпер засталося толькі знайсьці месца для ацалелага мурашніка.\nА тым, хто застаўся ў заражаным ламехузамі гняздзе, ужо ніхто не дапаможа…\nСтадыя 4: Жыцьцё пасьля сьмерці\nНа жаль, наш мурашнік аказаўся пашкоджаным жукамі-паразітамі ўжо настолькі, што ўдалося выратаваць толькі частку гнязда. Выратаваныя асобіны знаходзяцца зараз у нас у вядры, шчыльна зачыненым вечкам.\nЦяпер трэба знайсьці месца, дзе яны змаглі б прыжыцца і заснаваць новае гняздо. Рудыя лясныя мурашкі любяць вільготнасьць, таму ўзлесак і паляны адпадаюць адразу. Лепш за ўсё падыдзе месца непасрэдна ў лесе, ідэнтычнае па складзе да таго, дзе знаходзіўся наш папярэдні мурашнік. Абавязковая ўмова – адлегласьць ад мацярынскага гнязда павінна быць ня менш за кіламетр. Інакш нашы здаровыя мурашы проста вернуцца ў ранейшы мурашнік, і іх ужо нішто не ўратуе. Суседства зь іншымі гнёздамі, нават калі яны не акупаваныя ламехузамі, таксама непажаданае: іх насельнікі, хутчэй за ўсё, паставяцца да чужынцаў варожа і мурашнік, які будзе яшчэ толькі адраджацца, разрабуюць (дарэчы, ёсьць некаторыя віды лясных мурашак-рабаўладальнікаў, якія захопліваюць лічынкі зь іншых гнёздаў і потым вырошчваюць сабе зь іх рабоў).\nНарэшце мы знайшлі ідэальнае месца – у ельніку, побач зь невялікім гнілым пнём. Акуратна высыпаем зьмесьціва вядра, і мурашы маментальна пачынаюць ўладкоўвацца на новым месцы. Царыца і гнездавыя мурашы капаюць у зямлі норы, іншыя асобіны нясуць у іх лічынкі ды яйкі, трэція зьбіраюць высыпаны гнездавы матэрыял, чацвёртыя – пачынаюць патруляваць мясцовасьць. Зямля, вынутая пры будаўніцтве нор, тут жа ідзе на ўзьвядзеньне вала вакол будучага гнязда (гэтае падабенства з чалавечымі гарадамі ўласьцівае ўсім паселішчам рудых лясных мурашоў). Каб паскорыць будаўніцтва, можна накідаць вакол вала лісьця, галінак, апілак – мурашы іх тут жа падхопліваюць і выкарыстоўваюць на справу.\nУ параўнаньні з тым, як гэта адбываецца ў прыродзе, наш мурашнік будуецца ў больш складаных умовах. Звычайна сямья, утвараючы новае гняздо, не парывае сувязі з матчыным гняздом і доўгі час атрымлівае адтуль дапамогу і падтрымку. Тым ня менш наш мурашнік нават ва ўмовах поўнай ізаляцыі пасьпяхова адраджаецца і ўжо на трэці дзень набывае звыклыя абрысы.\nЯшчэ праз 3 дні купал вырастае да 15 сантыметраў, а яшчэ праз тыдзень наш мурашнік ўжо нічым не адрозніваецца ад ранейшага.\nЗатое праз два тыдні на месцы першага мурашніка мы выявілі пагорак, які ўжо пачаў зарастаць травой. Мураўёў тут ужо няма, гнездавы матэрыял перабіраць няма каму, купал перастаў праветрывацца і пачаў гніць.\nТым часам на новым месцы купал вырас яшчэ на 5 сантыметраў . Гэтаму гнязду ўжо нічога не пагражае. Больш за тое, яму цяпер ня страшныя і “жукі-драгдылеры”. І вось чаму. Навукай аб мурашах – мірмекалагіяй даўно ўстаноўлены цікавы факт: вычышчаны ад ламехуз мурашнік набывае імунітэт супраць іх саміх ды іх наркатычнага рэчыва.\nЧаму так – навукоўцы пакуль ня ведаюць…\nГэты запіс апублікаваны: Панядзелак, Кастрычнік 21, 2013 у 18:20\nКатэгорыі: 1.3. Беларусь сёньня, 1.6. Сьвет сёньня, 2.5.3. Сусьветная закуліса, 3.1. Імпербюракратыя Расеі, 3.2. Сіянізм і антысіянізм, 3.2.1. Міжнар.фінанс. алігархія, 3.3. Мясцовыя цяперцы, 5.5. Паралелі сацыяльныя. Вы можаце сачыць за каментарамі пры дапамозе RSS 2.0 стужкі.\nКастрычнік 21, 2013 у 19:03\nВельмі цікавы артыкул. Даўно цікаўлюся пчоламі, а тут яшчэ і мурашкі такія цікавыя. Нездарма у нашых далёкіх продкаў існаваў татэм мурашка. Сёння існуюць прозвішчы Мурашка і шэраг адбыўшыхся ад гэтага татэма іншых.\nКастрычнік 24, 2013 у 07:42\nВыглядае, што такая ламехуза (шклоўскі падвід) залезла ў наш беларускі мурашнік…, 🙁\nКастрычнік 24, 2013 у 21:22\nПаразітамі таксама з’яўляюцца крымінальнікі рознага гатунку.\nКастрычнік 25, 2013 у 09:16\nКалі паглядзець на грамадства, то паразытаў, якія імкнуцца жыць за кошт беларускага народа шмат. І гэта разумеюць, нават, калгаснікі і працоўныя ва ўросце, якія бягуць з калгасаў, заводаў. Сёння беларускае грамадства не ў сілах утрымліваць на сабе паразітуючыя групы людзей. Паразітуючыя групы людзей практычна разбурылі сацыяльную абарону насельніцтва, фактычна падарвалі дзяржаву, а насельніцтва, утрымліваючы увесь гэты паразітуючы люд, надарвала здароў’е, ператварылася ў іх рабоў і пагалоўных жабракоў. Давайце разгледзім гэтыя групы людзей:\n4. непрацуючыя іншаземцы\nГэта можна сказаць яўныя паразытуючыя групы. Але ёсць яшчэ шмат паразытуючых груп, якія скрытыя ад людскога вока. Яны якабы працуюць, але іх праца проста не патрэбная грамадству, бо не нясе ніякай карысці. Гэта так называемае скрытае безпрацоў’е. Ёсць яшчэ паразытуючыя элементы, якія сваё месца працы ператварылі ў крыніцу завышаных асабістых даходаў. Гэта так называемая карупцыя. А ёсць яшчэ і міжнародная мафія, якая скрыта, пасродкам сучасных тэхналогій, выцягвае з нас сокі. Аб гэтым павінен ведаць кожны граматны беларус.\nКастрычнік 25, 2013 у 10:04\nЛюдзі могуць “бачыць” і дзейнічаць толькі праз нейкую ідэю, ідэалогію. Напрыклад, немцамі апанавала ідэалогія націнал-сацыялізма і яны нават пачалі вайну, рускімі апанавала ідэя камунізма і яны нават знішчылі млн сваіх суграмадзян. Так і ў нашым выпадку – няма ідэі, народ спіць. Пані Арцёменка напісала вельмі правільна. І ўсе што піша Рэдакцыя сайта таксама правільна. Але якую ідэалогію ўзяць ў якасці акуляраў і узбраення? Нам падсоўваюць дцесяткі ідэалогій, якія нас толькі разбройваюць. А нам патрэбна толькі адна – нацыяналізм. Але нам гавараць што і яна у нас не працуе – наш народ адмаўляецца ад сваёй мовы і культуры. І здаецца па факту гэта так. Я ж гавару што на базе беларускасці выхаваць нацыяналістаў немагчыма (яны ёсць, але іх мала, значна меньш чым у нашых суседзяў – рускіх, палякаў, летувісаў і украінцаў). Тады я гавару што ў гэтым вінаватая нашая назва “белые рускіе”, якая забеспечыла перамогу рускай культуры і забіла ў зародышы нацыяналізм. Але мне не вераць. Большасць людзей метафізікі – яны не могуць існаваць без веры ў нешта твердае, вечнае, абсалютна істінае. Раней гэтым быў Бог. Бога не стала, яна сталі цепляцца за яго сурагаты-аслепкі , напрыклад за ідентычнасць народа. Але большасць мяркуе, што ідентычнасць народа зашыфравана ў яго назве. І калі мы рускіе (хай і белые), то нашая ідентычнасць ёсць “рускасць”. Далей я не буду паўтарацца, мне ужо абрыдла. Пачакаем, яшчэ канчатковай паразы апазіцыі ў 2015 гаду і прыём нас ў Расею. Падрыхтойка ідзе поўным ходам. Гэта русіфікацыя.\nКастрычнік 29, 2013 у 14:53\nРасейскае грамадства забруджана паразітамі больш, чым наша і адтуль мы маем “прыток свежых сіл”.\nКастрычнік 29, 2013 у 19:39\nSiargieu f ns vj;di phf,bwm yfcnewgys rhjr b gflec\nСяргей, а можа ты зробіш наступны крок і пдумаеш чаму няма прытока сіл з Расеі ў Сярэдню Азію, Кавказ, Прыбалтыку, Украіну. А чаму яны едуць да нас смела як ў сваю калоні.. А таму што толькі у нас перамагла руская культура? Давай пачынай думаць. Тролькі не пішы што нас сільней душылі. А еслі нават гэтаі так то чаму нас сільней душылі?


В. Ракіцкі: Тэатар выбірае прыгажосьць замест палітыкі\n13 лістапад 2008, 09:28\nУ Празе завяршыўся тэатральны фэстываль нямецкай мовы. Традыцыйная для сталіцы Чэхіі восеньская імпрэза сёлета выклікала асаблівы ажыятаж. Ня першы год фэстывальныя спэктаклі наведвае беларускі тэатральны крытык і карэспандэнт нашага радыё Вячаслаў Ракіцкі.\nГанна Соўсь: Найперш, Вячаслаў, колькі словаў пра сам фэстываль. У Эўропе ўвогуле і ў Чэхіі ў прыватнасьці тэатральныя фэстывалі ня ёсьць нейкім дзівам. Іх шмат. Чым адметны гэты, якое яго месца ў тэатральным працэсе?\nВячаслаў Ракіцкі: Ідэя ладзіць гэты фэстываль паўстала з разуменьня творцаў некалькіх эўрапейскіх краінаў, што сцэнічнае мастацтва, як і чалавек, грамадзтва, дзяржава, ня могуць разьвівацца, знаходзячыся ў самаізаляцыі. Людзі тэатру Чэхіі, Нямеччыны, Аўстрыі і Швайцарыі вырашылі аднавіць парушаную традыцыю суіснаваньня і ўзаемаўзбагачэньня чэскай, нямецкай і габрэйскай культураў. Сталіцай гэтага праекту была абраная Прага.\nРэпэртуар для сапраўдных тэатралаў, а форма спэктакляў дык і ўвогуле на гурманаў\nІ сёлета імпрэза ладзілася ўжо адзінаццаты раз. Праграма пад назовам “Мужчына і жанчына” была складзена перадусім з клясычных твораў. “Berliner Ensemble” прывёз “Трохграшоваю опэру” Бэртольда Брэхта, Мюнхэнскі “Kammerspiele” – сцэнічны варыянт сцэнару фільма “Шлюб Марыі Браўн”, венскі “Burgtheater” – “Шмат шуму зь нічога” Шэксьпіра, праскі тэатар “Камэдыя” паказаў “Працэс” Кафкі. Як бачыце, рэпэртуар для сапраўдных тэатралаў, а форма спэктакляў дык і ўвогуле на гурманаў.\nСоўсь: Таму і кошты на квіткі пабілі ўсе рэкорды, дый яны амаль адразу сталі дэфіцытнымі. Як тэатразнаўца вы ўбачылі нешта прынцыпова новае?\nЦьвіком праграмы стаў спэктакль “Трохграшовая опэра” Бэртольда Брэхта і Курта Вайля, пастаўленая да свайго 80-годзьдзя на сваёй роднай сцэне\nРакіцкі: Не сказаў бы цьвёрда, што ўбачыў прынцыпова новае, але прынцыпова дасканалае, -- так. Цьвіком праграмы стаў спэктакль “Трохграшовая опэра” Бэртольда Брэхта і Курта Вайля, пастаўленая да свайго 80-годзьдзя на сваёй роднай сцэне – у тэатры “Бэрлінэр-ансамбль” адным з самых яркіх рэжысэраў сучаснасьці амэрыканцам Робэртам Уілсанам. Уілсан – ня толькі выдатны рэжысэр, ён таксама модны скульптар, мастак, дызайнэр. Ва ўсіх гэтых галінах лічыцца пасьлядоўнікам сюррэалістаў. Гэта вызначае гарманічнасьць формы ягоных спэктакляў. Скульптурна вывераныя мізансцэны, дэкарацыі, сьвятло, касьцюмы, грым, жэсты, плястыка выканаўцаў зьліваюцца ў надзвычайна гарманічнае, вельмі стыльнае, прыгожае відовішча -- чорна-белы спэктакль, які нібыта існуе над рэальнасьцю. Дасканаласьць формы амэрыканскага рэжысэра падмацоўваецца гранічнай дысцыплінаванасьцю актораў аднаго зь лепшых нямецкіх (а можа, і эўрапейскіх) тэатраў. Нават пальцы рук актораў у прасторы вялікай сцэны аказваюцца дастатковымі, каб сыграць эпізод. Я нават параўнаў бы гэты спэктакль з дасканалымі архітэктурнымі ансамблямі тыпу Вэрсалю ці Зімняга палацу, дзе ніводнай дэталі няма лішняй. Спачатку дух захоплівае ад прыгажосьці. А пасьля пачынаеш думаць, што ўжо тут нічога ня зьменіш, яны такімі застануцца навечна. Мёртвымі ў сваёй прыгажосьці. Так і са спэктаклем Робэрта Ўілсана. І ў гэтым я бачу адну з тэндэнцыяў сучаснага ўсясьветнага тэатру найвышэйшай пробы. Калі адчуваецца дэфіцыт ідэяў, майстры выбіраюць прыгажосьць, гармонію, мастацкую дасканаласьць.\nСоўсь: Але ж твор Брэхта і Вайля – гэта клясыка палітычнага тэатру. У аснове клясычнай п’есы – праблема карупцыі і той маральны бруд, які яна спараджае, ці наступствам якога яна зьяўляецца. А вы гаворыце пра прыгажосьць...\nКарупцыя рэжысэра не цікавіць, яго цікавіць прырода заганнасьці чалавека.\nРакіцкі: І ў гэтым яшчэ адна відавочная тэндэнцыя сучаснага тэатру. Многія рэжысэры сёньня адмаўляюцца ад палітычнага зьместу п’ес. Нават дэкляруюць прыярытэт чалавечага над палітычным. “Трохграшовую опэру” Робэрта Ўілсана можна ўспрыняць нават як маніфэст такога шляху разьвіцьця мастацтва. Карупцыя рэжысэра не цікавіць, яго цікавіць прырода заганнасьці чалавека. Яна, прывабная ў сваёй прыгажосьці, становіцца і ўсёпераможнай. А прыгожы, мэтафарычны дасканалы тэатар сам па сабе вышэй за палітыку. І ў яшчэ адным фэстывальным спэктаклі “Шлюб Марыі Браўн” адзін зь лепшых сучасных нямецкіх рэжысэраў Томаш Остэрмаер палітычны зьмест прыроды эканамічнага дзіва пасьляваеннай Нямеччыны выяўляе праз фізіялягічныя паралелі. Грахоўная Марыя Браўн – гэта Адэнаўрава Нямеччына, якая хуценька забылася на сваё бруднае мінулае і зноў кінулася ў блуд. І зноў татальны тэатар зь бязьмежнай рэжысэрскай фантазіяй. І ня страшна, калі нешта акторы ня могуць сыграць, за іх – гэта зробіць кінапраектар. Ня так таленавіта, ня так гарманічна і лягічна, як у Ўілсана, але ў тым жа кірунку татальнага тэатру: маскі замест пачуцьцяў і прырода граху як цэнтральная тэма. Напэўна, 21-е стагодзьдзе зноў дае гэтаму падставу. І такой тэматыцы, і такой тэатральнай мове.\nСоўсь: У Беларусі апошнімі гадамі таксама пашыраецца фэстывальны рух. Ці ёсьць розьніца паміж фэстывалямі ў эўрапейскіх краінах і Беларусі?\nБеларускі тэатар, гэтак жа, як і дзяржава Беларусь, з майго гледзішча, знаходзіцца ў самаізаляцыі. Сваіх дасягненьняў, якія былі б цікавымі заходняму гледачу, у яго няма\nРакіцкі: Сапраўды, Беларусь не прамінула ўсясьветная тэндэнцыя збліжэньня культураў праз фэстывалі. Іншая рэч, што на іх пакуль што не пабачыш спэктаклі Робэрта Ўілсана ці Пітэра Брука, іншых найбуйнейшых рэжысэраў, за выключэньнем расейскіх ці літоўскіх. Беларускі тэатар, гэтак жа, як і дзяржава Беларусь, з майго гледзішча, знаходзіцца ў самаізаляцыі. Сваіх дасягненьняў, якія былі б цікавымі заходняму гледачу, у яго няма. Таму не запрашаюць у Эўропу. І запрасіць да сябе такія дарагія пастаноўкі, як “Трохграшовая опэра”, таксама ня можа беларускі тэатар, бо эканамічная сытуацыя не дазваляе. Паспрабуй сёньня знайсьці ў Беларусі багатых спонсараў мастацтва... Дый па-за фэстывалямі тэатральнае жыцьцё Беларусі, улучна зь Менскам, істотна абмежаванае. Тэатраў мала, яшчэ меней імёнаў рэжысэраў-наватараў.\nУ “Доме літаратара” І.Багдановіч, Г.Лабадзенка, Г.Кісьліцына\nГанна Харланчук: “Не лічу, што сям'я і палітыка – розныя рэчы”\nМ.Халезін: “Не пакідаем Беларусі, бо мы й тут – свабодныя”


Ліпень.PRO чакае цябе! - Адукацыя\nШто такое Лiпень.PRO? Гэта самая добразычлівая і незвычайная бізнес-тусоўка Беларусі, падказваюць арганізатары, а таксама абяцаюць дзьве ночы ў глухім лесе без электрычнасці, інтэрнэту, мяккага ложка і лядоўні.\nЗоркамі форуму, як і ў мінулыя гады, будуць спікеры. Гэта людзі, якія здолелі зламаць сцены, прайсці ўсе перашкоды і дамагчыся поспеху ў любімай справе:\nАлеся Дуброўская без сувязяў, грошау, не ведаючы ангельскай мовы, без адзінай капейкі на рэкламу здолела раскруціць свой бізнэс у Дубаі.\nМіхаіл Мыснік за чатыры месяцы вывучыў праграмаванне і з работніка завода ператварыўся ў праграміста IOS ў кампаніі EPAM. За два гады вывучыў англійскую і нямецкую мовы да ўзроўню B1 і дасягнуў яшчэ 54 пастаўленых мэтаў. За 45 дзён падрыхтаваўся ды прабег свой першы паўмарафон (21 км). Звольніўся з IT кампаніі і адкрыў уласны бізнес-праект.\nДзмітрый Смірноў больш за ўсё калісьці баяўся выступаць перад людзьмі – сёння працуе на радыё, вядзе трэнінгі і любіць размаўляць з аўдыторыяй.\nУсе яны і яшчэ каля двух дзесяткаў спецыялістаў у сваіх сферах падзеляцца асабістымі сакрэтамі таго, як змагацца са страхамі, дамагацца жаданага ў бізнесе і за яго межамі.\nШмат майстар-класаў будзе прысвечана трэндавым тэмам і міжнароднаму вопыту. Так, прафесар Універсітэта Джорджа Вашынгтона (Вашынгтон, ЗША) раскажа пра тое, як Big Data Analytics дапамагаюць малому бізнесу: дылерам па продажы патрыманых аўтамабіляў, сямейным бізнэсам па здачы кватэр, піцэрыям, рэстаранам здаровай ежы і нават заапарку.\nТаксама з ЗША высадзіцца на бізнес-форум Лiпень.PRO і Мікіта Мiкадо -прадпрымальнік, заснавальнік стартапа PandaDoc, які нядаўна прыцягнуў чарговыя інвестыцыі-15 мільёнаў даляраў. Ён раскажа пра свае метады пошуку інвестараў.\nІншыя эксперты раскажуць пра блокчэйны, бiткойны, Agile і іншыя феномены, пра якія мы ўвесь час чуем, але не заўсёды разумеем, як яны працуюць.\nАкрамя таго, удзельнікі, якіх будзе больш за 200 чалавек, змогуць пазнаёміцца і абмяняцца досведам паміж сабой. Для гэтага на тэрыторыі летніку арганізавана кальян-зона, кава-зона, лазня, канцэртная пляцоўка. Любімыя хіты выканае запальны Кавер-гурт «Бугі-бэнд».\nЛiпень.PRO адрозніваецца ад іншых бізнес-форумаў тым, што тут заўсёды ёсць альтэрнатыва. Майстар-класы па бізнесе можна чаргаваць з майстар-класамі па самых неверагодным дысцыплінах. Напрыклад, майстар-клас па гульні на глюкофонах альбо майстар-клас па Крава-мага. Цікава, што гэта такое? Даведаешся на Лiпень.PRO!\nБадзерую руханку і прафесійную прабежку забяспечыць Акадэмія бегу YOUCAN. Удзельнікаў таксама чакаюць спартыўныя гульні, квэсты, прыгодніцкія гонкі, кіно пад адкрытым небам, песні пад гітару ля вогнішча і шмат чаго іншага!\nГлядзі, чытай, вывучай і прыязджай у вялікую бізнес-сям’ю Лiпень.PRO 28-30 ліпеня!\nЛакацыя: маляўнічыя мясціны на Іслачы (50 км ад Мінску)\nКупіць квіток і даведацца больш можна тут.


Канвертаваць Novacoins (NVC) і Панамскія Бальбоа (PAB) : Калькулятар абменнага курсу\nNovacoin (NVC) і Панамскія Бальбоа (PAB) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Novacoin і Панамскія Бальбоа пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 20 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Novacoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Панамскія Бальбоа валюты па змаўчанні. Націсніце на Панамскія Бальбоа або Novacoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Novacoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Панамскія Бальбоа гэта валюта, у Панама (Пэнсыльванія, PAN). Сімвал NVC можа быць запісаная NVC. Сімвал PAB можа быць запісаная B. Панамскія Бальбоа дзеліцца на 100 centesimos. Абменнага курсу the Novacoin Апошняе абнаўленне 20 верасень 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Панамскія Бальбоа Апошняе абнаўленне 20 верасень 2019 ад Yahoo Finance. NVC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. PAB каэфіцыент мае 2 ўважаецца лічбаў.


Мікалай Статкевіч - Навіны: Малебен на плошчы Свабоды. УЖЫВУЮ\nМалебен на плошчы Свабоды. УЖЫВУЮ\nЛідэр «Беларускага нацыянальнага кангрэсу» Мікола Статкевіч заклікаў вернікаў на малітву за Курапаты 7 красавіка, а 12-й гадзіне на плошчы Свабоды — ля Менскага Сьвята-духавага катэдральнага сабору.\nАпоўдні на плошчы перад саборам сабраліся актывісты, у ліку якіх паэт Уладзімер Някляеў. Ён падкрэсьліў, што прыйшоў маліцца ня як палітык: маўляў, у 2015 годзе выйшаў з апазыцыйных рухаў, але ня можа «выйсьці з самаго сябе, свайго сумленьня, сваіх прынцыпаў, сваёй веры».\nЯк расказала жонка Міколы Статкевіча, ён затрыманы АМАП-ам і «людзьмі ў цывільным» за заклік на малітву на выхадзе з дому.\nПаплечнік Статкевіча Сяргей Спарыш зачытаў ягоны зварот — кажа, той ведаў, што яго затрымаюць. Статкевіч згадаў абыякавасьць бальшыні да «падатку на дармаедаў», падвышэньня пэнсійнага ўзросту і іншых сацыяльных праблемаў, але нагадаў, што «ўсе мы ў адной бядзе», а «апаганьваньне хрысьціянскага крыжа гэта абраза ўсяго народу, нашай памяці і нашых продкаў». Сам Спарыш адзначыў, што ён атэіст, але салідарны зь вернікамі, якіх абразіў знос крыжоў у Курапатах.\nНекаторыя актывісты выйшлі на плошчу з крыжамі, некаторыя — зь бел-чырвона-белымі сьцягамі. Супрацоўнік міліцыі папярэдзіў прысутных, што акцыя нібыта не санкцыянаваная, яму адказалі, што санкцыяноўваць малебны ня трэба. Ля сабору затрыманьняў не адбылося, але прысутных здымалі на камэры «людзі ў цывільным».\nМалітву распачаў айцец Вікенцій — іераманах Беларускай аўтакефальнай праваслаўнай царквы, не прызнанай уладамі і памеснымі праваслаўнымі цэрквамі. Сьвятары БПЦ Маскоўскага патрыярхату да людзей ля сабору не выходзяць.\nКаардынатар «Эўрапейскай Беларусі» Яўген Афнагель заклікаў прысутных прыходзіць і ў Курапаты на малітвы, што ладзяцца там штовечар а 19-й гадзіне.\nКаля 12:45 некалькі дзясяткаў людзей рушылі да каталіцкага катэдральнага сабору.\nМалітвы ладзяць у сувязі са зносам крыжоў у Курапатах. У дзень зносу ў самім мэмарыяле прайшоў крыжовы шлях і малебен, на наступны дзень за курапацкія крыжы маліліся ў Друі.\nПраваслаўныя вернікі 7 красавіка адзначаюць адно з галоўных рэлігійных сьвятаў, Дабравешчаньне – дзень, калі Багародзіца нібыта даведалася ад архангела Гаўрыіла, што яна народзіць сына Бога.\nБеларускі закон «Аб масавых мерапрыемствах» не рэгулюе рэлігійную дзейнасьць, да якой адносяцца малітоўныя сходы. Закон «Аб свабодзе сумленьня і рэлігійных арганізацыях» тым часам забараняе перашкаджаць рэлігійным абрадам як у культавых пабудовах і на іхных тэрыторыях, так і ў месцах паломніцтва або на могілках.\nКурапаты афіцыйна прызнаныя гісторыка-культурнай каштоўнасьцю як «месца згубы ахвяраў палітычных рэпрэсіяў 1930–1940-х гадоў». Там пахаваныя дзясяткі, калі ня сотні тысячаў чалавек — дакладная колькасьць невядомая, архівы НКВД і КДБ дагэтуль не раскрытыя.\n07.04.2019 14:05 Грамадская акцыя ·\nНаведвальнікаў за дзень: 365\nЗа месяц: 25855\n..:: L-AMANT by HaYaLeT 23.08.2019 11:44\n7,573,584 унікальных наведвальнікаў


Валейбалісткі "Мінчанкі" стартуюць у Лізе чэмпіёнаў\n21 лістапада 2018, 14:57\n21 лістапада, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Валейбалісткі "Мінчанкі" правядуць сёння першы матч у групавой стадыі Лігі чэмпіёнаў, паведамляе карэспандэнт БЕЛТА.\nСапернікам беларускай каманды, якая ўпершыню ў гісторыі выступіць у асноўным раўндзе прэстыжнага клубнага турніру, стане французскі "Расінг" з горада Каны. Выязны матч пачнецца ў 22.00, тэлеканал "Беларусь 5" правядзе прамую трансляцыю гульні.\nПерад першым турам падапечныя Віктара Ганчарова згулялі два матчы ў расійскай суперлізе з маскоўскім "Дынама" (2:3) і казанскім "Дынама" (0:3). Праведзеныя паядынкі з гэтымі камандамі, якія з'яўляюцца лідарамі ў еўрапейскім жаночым валейболе, сталі добрай падрыхтоўкай перад дэбютам у Лізе чэмпіёнаў.\nСклад "Мінчанкі", як адзначылі ў трэнерскім штабе, блізкі да аптымальнага. У Мінску засталася толькі Ганна Грышкевіч, якая прапусціла паядынак другога тура чэмпіянату Расіі ў Казані па медыцынскіх паказаннях. Без асноўнай даігроўшчыцы беларускам будзе складана спраўляцца з прыёмам мяча.\nУ складзе "Расінга" шмат ігракоў, якія маюць вялікі вопыт выступленняў у Лізе чэмпіёнаў. Каманда перамагала ў самым прэстыжным клубным турніры ў 2002 і 2003 гадах. Доўгія гады поспехі 20-разовага чэмпіёна Францыі былі звязаны з імем кітайскага трэнера Ян Фаня і нападаючай Вікторыі Равы. Цяперашні настаўнік французскага клуба італьянец Рыкарда Марчэзі зрабіў стаўку на інтэрнацыянальны калектыў, здольны, на думку многіх спецыялістаў, вярнуць былую славу "Расінгу".\nУ другім туры Лігі чэмпіёнаў у групе В 19 снежня "Мінчанка" ў спарткомплексе "Уручча" прыме італьянскую "Навару", а ў студзені згуляе на выездзе супраць польскага клуба "Будаўляні" з Лодзі. Групавы этап Лігі чэмпіёнаў завершыцца 26 лютага. Пераможцы груп і тры лепшыя каманды, якія занялі другія месцы, выступяць у плэй-оф турніру.-0-


На выходныя сіноптыкі прагназуюць дажджы і мокры снег\nРазам з імглой цягам наступных дзён у Беларусі ёсць імавернасць мокрага снегу. Фота – Carlo Allegri/Reuters/Forum\n8 снежня надвор’е Беларусі будуць вызначаць франтальныя раздзелы, якія змяшчаюцца з Заходняй Еўропы. На большай частцы краіны будзе мокры снег, дождж. Месцамі слабыя туман і галалёд. На асобных участках дарог галалёдзіца.\nТэмпература паветра мінімальная ноччу -1 – 6, максімальная – у сярэдзіне дня -3 + 2. Значна цяплей у заходніх раёнах ноччу 0 + 2, а днём +3+ 5 градусаў. Атмасферны ціск будзе слаба падаць.\n9-10 снежня рэспубліка будзе знаходзіцца пад уплывам цыклону з цэнтрам над Балтыйскім морам і яго атмасферных франтоў.\n9 снежня ноччу на большай частцы, днём месцамі пройдуць кароткачасовы мокры снег, дождж. Тэмпература паветра мінімальная ноччу -4 + 2, максімальная днём -2 + 4 градусы.\n10 снежня часам мокры снег, дождж, ноччу і раніцай па ўсходзе месцамі галалёд. Тэмпература паветра мінімальная ноччу -3 + 3, максімальная – днём ад -1 градуса па ўсходзе да + 5 цяпла па паўднёвым захадзе.\nТэгі: мокры снег, надвор'е, прагноз, прагноз надвор'я, сіноптыкі абяцаюць\nЦі беларусы могуць удзельнічаць у вучэннях НАТО?\nМінэканомікі тлумачыць зварот да амерыканскіх юрыстаў з мэтай атрымання статусу рынкавай эканомікі\nКолькі кандыдатаў ад «Белай Русі» і БРСМ ідуць на выбары?\nНазвалі лаўрэатаў Нобэлеўскай прэміі ў эканоміцы


Назіральніка дэпартавалі | Новы Час\nПамежнікі накіравалі запыт у Мінск, інфармацыя аб “статусе Максіма Кіцюка пацвердзілася. “Аднак на якой падставе яго імя апынулася ў дадзеным спісе, ніхто з супрацоўнікаў памежнай службы растлумачыць не мог, — паведамляе Міжнародная назіральная місія.\nМаксім правёў ноч у камеры, у якой знаходзілася толькі прыкручаны да падлогі табурэт. Супрацоўнікі памежнага атрада забралі ў яго мабільныя тэлефоны. І не рэагавалі на звароты аб неабходнасці звязацца з амбасадай Украіны ў Беларусі. Быў праведзены асабісты дагляд Максіма і дагляд рэчаў. Раніцай яго адправілі ва Украіну да станцыі Гарнастаеўка.\nЯк адзначылі міжнародныя назіральнікі, раней Максім Кіцюк неаднаразова прыязджаў у Беларусь у якасці памочніка назіральніка місіі. І гэтым разам ехаў у Мінск з мэтай ажыццяўлення праваабарончай дзейнасці. А менавіта для маніторынгу “выканання Беларуссю сваіх асноўных міжнародных абавязацельстваў у сферы забеспячэння фундаментальных правоў і свабодаў чалавека.\n“Пры гэтым Беларусь, як краіна-ўдзельніца АБСЕ, павінна садзейнічаць кантролю, у тым ліку і праваабарончаму, за выкананнем гэтых абавязацельстваў, — падкрэсліла ў сваім паведамленні Міжнародная назіральная місія.\nНагадаем, што місія была накіравана ў Мінск Камітэтам міжнароднага кантролю за сітуацыяй з правамі чалавека ў Беларусі. Ён быў створаны кааліцыяй з больш чым 30 няўрадавых арганізацый краін АБСЕ 27 снежня 2010 года.\nМісія аператыўна рэагавала на апошнія падзеі ў Беларусі. У прыватнасці, паведамляла ў міжнародныя структуры пра масавыя вобшукі, пераслед беларускіх праваабаронцаў і журналістаў, перашкоды ў доступе адвакатаў да палітзняволеных, ціск на адвакатаў. А таксама заявіла аб намеры правесці маніторынг судовых працэсаў па крымінальнай справе па падзеях 19 снежня.


Хартыя_ 28 лютага 2020, Пятніца, 11:32\nФОТА З САЙТА INVESTING.COM\nЗ пачатку 2019 года адставанне расейскага экспарту вугалю ва Украіну ў параўнанні з 2018 годам складала 1 млн т.\nПастаўкі расейскага вугалю ва Украіну, якія з чэрвеня ідуць толькі праз спецыяльныя дазволы, у ліпені выраслі ў тры разы, да 400 тыс. т, у параўнанні з папярэднім месяцам на фоне росту адгрузак буйных экспарцёраў. Пра гэта паведамляе «Камерсант».\nУ той самы час, адгрузкі ў ліпені на 50% ніжэйшыя, чым у 2018 годзе, а ў цэлым з пачатку года адставанне экспарту ў параўнанні з 2018 годам складала 1 млн т.\n«Аналітыкі кажуць, што зніжэнне паставак расейскага вугалю ўплывае на ўкраінскую металургію, якая скараціла вытворчасць коксу і з прычыны гэтага выплаўленне сталі і чыгуну», – піша выданне.\nАсноўнымі расейскімі экспарцёрамі ў ліпені былі Рэсурс (101,3 тыс. т), шахтакіраванне Садкінскае (66 тыс. т), Распадская (49,82 тыс. т). Кузбасразрэзвугаль, які з'яўляўся адным з найбуйнейшых пастаўшчыкоў да ўводу новых правілаў экспарту, але прыпыніў адгрузку ў чэрвені, накіраваў першую партыю аб'ёмам 36,3 тыс. т. Сібантрацыт таксама адгрузіў першую з чэрвеня партыю аб'ёмам 10,5 тыс. т.\nСуразмоўцы выдання сярод вугальных кампаній РФ адмаўляюцца казаць пра тое, як працуе механізм узгаднення заявак на пастаўкі вугалю ва Украіну. «Прычыны палітычныя, ёсць задача скараціць аб'ёмы. Эканамічных прычынаў шукаць не варта», – заявіў адзін з суразмоўцаў. У мінэканомікі РФ не каментуюць пытанні ўкраінскага экспарту.\n25.02 «Бегаюць, як малпы, з таўшчынямерам вакол 20-гадовых машынаў» 57,574\n25.02 Мітынг пад офісам «Белнафтахіма»: беларусы спыталі пра кошты бензіну 54,369\n27.02 Беларусы пачалі заўважаць, што ў іх значна выраслі выдаткі паліва 51,529\n23.02 Лукашэнка спазніўся 48,597\n26.02 Халодны душ для Лукашэнкі 47,865\n24.02 Дэвальвацыю ўжо не спыніць? 47,808\n24.02 Лядовы палац, які Лукашэнка наведаў у Егіпце, фальшывы 44,855


http://spring96.org/be/news/91361 2018 2018-11-15T12:51:49+0300 2018-11-15T12:51:49+0300 2018-11-15T12:56:05+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/kuropaty_yerch_tutby.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nКрыжы ў Курапатах. Фота Tut.by\nЯк стала вядома Праваабарончаму цэнтру “Вясна”, актывіст Валер Рабцаў атрымаў пастанову аб накладанні на яго штрафу за ўстаноўку крыжоў ва ўрочышчы Курапаты.\nАдміністрацыйная камісія пры Мінскім райвыканкаме прызнала Рабцава вінаватым у здзяйсненні правапарушэння па артыкуле 19.3 КаАП (Парушэнне парадку і (або) умоў выканання работ на гісторыка-культурных каштоўнасцях) і пакарала яго штрафам у памеры 15 базавых велічынь (367,5 рублёў). На паседжанні камісіі актывіст не прысутнічаў.\nПадставай для прыцягнення да адказнасці стала тое, што 19 кастрычніка Валер Рабцаў усталёўваў у Курапатах крыжы без папярэдняга ўзгаднення з Міністэрствам культуры і мясцовым выканаўчым органам.\nНагадаем, што гэта не першая рэакцыя ўладаў на добраахвотна ўсталяваныя актывістамі крыжы на месцы масавага пахавання ахвяраў палітычных рэпрэсій. Так, напрыканцы кастрычніка КУП “Мінскаблдарбуд” накіраваў Валеру Рабцаву, Сяргею Чайко, Зміцеру Дашкевічу, Ягору Лаўрухіну і Сяргею Масюку прэтэнзіі з патрабаваннем у тэрмін да 31 кастрычніка дэмантаваць 13 крыжоў. За невыкананне патрабаванняў “Мінскаблдарбуд” пагражаў самастойна дэмантаваць крыжы з далейшым выстаўленнем вялікага рахунку. Але пакуль што сваё абяцанне не выканаў.\nДа таго ж, у дачыненні да актывістаў былі вынесеныя пастановы аб адміністрацыйным правапарушэнні па арт. 18.35 КаАП (пашкоджанне або забруджванне аўтамабільнай дарогі ці іншага дарожнага збудавання). Абаронцаў Курапатаў аштрафавалі за тое, што яны групай асобаў “у паласе адводу аўтамабільнай дарогі Н-9031 Каладзішчы-Заслаў’е выконвалі работы па самавольнай усталёўцы крыжоў у колькасці 13 штук без неабходных узгадненняў”.\nВалер Рабцаў ужо абскардзіў пастанову па арт. 18.35 КаАП і накіраваў адказ на прэтэнзію ад “Мінскаблдарбуда” (зараз чакае адказы), а таксама плануе абскардзіць і новы штраф.\n15.11.2018 Тэгі: адміністратыўны перасьлед, скаргі


Экспэрты Рады Эўропы: у Беларусі няма прагрэсу ў барацьбе з карупцыяй\n04 сьнежань 2017, 12:33\nХабар і карупцыя па-беларуску, ілюстрацыйнае фота\nРатыфікацыя Канвэнцыі Рады Эўропы аб крымінальнай адказнасьці за карупцыю не прывяла да належнага перагляду Крымінальнага кодэксу Беларусі, заявіла «Група дзяржаў супраць карупцыі», антыкарупцыйны орган Рады Эўропы.\n4 сьнежня апублікавана рэзюмэ двух маніторынгавых дакладаў па Беларусі — аб крыміналізацыі карупцыі і празрыстасьці фінансаваньня палітычных партый, а таксама аб выкананьні папярэдніх рэкамэндацый, зьвязаных зь юрыдычнымі асновамі і практыкай папярэджаньня карупцыі. Беларусь адзіная з 49 сяброў арганізацыі, якая не дазволіла апублікаваць ніводзін даклад. Гэта супярэчыць практыцы максымальнай празрыстасьці.\nУ рэзюмэ першага дакладу, на які спасылаецца агенцтва БелаПАН, адзначаецца, што ў заканадаўстве павінны быць пашыраныя палажэньні аб хабарніцтве. Неабходна ўключыць у Крымінальны кодэкс паняцьці «прапановы», «абяцаньні», «просьбы», а таксама выпадкі, калі хабар перадаецца не службовай асобе, а трэцяму боку. Таксама варта крыміналізаваць гандаль уплывам і подкупам замежных арбітраў ці прысяжных, адмяніць падвойную крымінальную адказнасьць за такога кшталту злачынствы, учыненыя за мяжой.\nШто да празрыстасьці фінансаваньня партый, то ў дакладзе ўвага зьвяртаецца на наступныя моманты:\n«Нягледзячы на тое, што ў Беларусі зарэгістравана 15 палітычных партый з рознай ідэалёгіяй, яны адыгрываюць толькі маргінальную ролю ў палітычных і выбарных працэсах і, як уяўляецца, не выконваюць сваёй найважнейшай дэмакратычнай функцыі ні ў законах, ні на практыцы. Замест гэтага палітычная мадэль краіны і выбарчыя працэсы абапіраюцца на праўрадавыя, дзяржаўныя грамадзкія аб’яднаньні, прафсаюзы і „калектывы працоўных“. Не атрымліваючы дзяржаўнага фінансаваньня і ня маючы грамадзкай падтрымкі, партыі ў рэальнасьці не валодаюць фінансавымі рэсурсамі».\n«Група дзяржаў супраць карупцыі» настойліва заклікае афіцыйны Менск разгледзець пытаньне аб дзяржаўнай дапамозе партыям у Беларусі, якія ў іншым выпадку будуць па-ранейшаму знаходзіцца «ў сьпячцы». Вітаецца стварэньне ў 2010 годзе выбарчых фондаў, але застаецца расчараваньне ад іх неабавязковага характару.\nУ другім дакладзе разглядаецца выкананьне рэкамэндацый наконт нацыянальных антыкарупцыйных органаў, іх магчымасьцяў і імунітэтаў, а таксама аб юрыдычных сродках папярэджаньня карупцыі і барацьбы зь ёй, прапанаваных яшчэ ў 2012 годзе.\nАдзначаецца, што ад 2014 году адчувальнага прагрэсу ў Беларусі не дасягнута.\n«Некаторыя зьмены — такія, як прыняцьце новай праграмы барацьбы са злачыннасьцю і карупцыяй — варта вітаць. Аднак яны недастатковыя для таго, каб забясьпечыць належны ўзровень выкананьня рэкамэндацый, які застаецца ў цэлым нездавальняючым».\nГенэральнаму сакратару Рады Эўропы прапанавана накіраваць ліст міністру замежных спраў Беларусі, каб прыцягнуць ягоную ўвагу да невыкананьня гэтых рэкамэндацый і неабходнасьці рашучых дзеяньняў дзеля найхутчэйшага дасягненьня прагрэсу.


Я ўжо спрабаваў з нямецкімі тэгі у Omegle і гэта было на некалькіх нямецкіх Chatroulette сайтах, але такі сайт як, на Flying Uwe, я не знайшоў. Якая Chatroulette ён выкарыстоўвае дакладна. Таму мне сумна і я моцна на ноўтбуку. я хацеў бы даведацца іншых людзей ведаю, і таму ісці на omegle. вось мне б што-небудзь ўсталяваць для камеры. але ёсць старонкі без ўстаноўкі чаго-небудзь усё ж адпачываць і мець зносіны. ці магу я выкарыстоўваць з некалькімі людзьмі, аб omegle Splitscreen разам. такім чынам, мы бачым тыя ж асобы, і ўдваіх гэта нам. калі я камеру ад ноўтбука адкрый працуе камера (не зламаны). аднак на Інтэрнэт-сайтах, як. паколькі chatroulette з’яўляецца толькі чорны экран хоць я націснуў дазволіць. мне jmd можа.\nPS ні адна іншая праграма выкарыстоўвае вэб-камеру падчас якой. У мяне ёсць вэб-камера (Windows). Аднак мая камера не працуе, калі я знаходжуся на Omegle. Там гэта поле варта тады, калі я павінен ці я магу дазволіць ўключыць вэб-камеру ці павінен блогах — адбываецца, калі я націскаю дазволіць NIX-нават у іншых палёў не.\nадна Знаёмая распавёў мне ў мінулым годзе з аднаго боку, як Chatroulette або Omegle, дзе можна падчас відэа-чата, грашовыя ахвяраванні ад сваёй супрацьлегласці. Хто-небудзь ведае гэтыя такія сайты. Я шукаю чат парталаў, дзе можна пісаць з людзьмі, замена нумароў можа і так. Не абавязкова сайты знаёмстваў. Але, калі ласка, не Omegle, як Chatroulette або Knuddels. У адваротным выпадку, я з нецярпеннем чакаю вашых прапаноў: Добры дзень, якія немцы Youtuber вы можаце парэкамендаваць мне, вельмі сацыяльная і папулярным. Такім чынам, Youtuber з надзвычай высокай сацыяльнай кампетэнтнасці. ці праўда, што супрацоўнікаў Deutsche Post атрымаць каталог, у якім вам прапануюць новую рабочую вопратку можна выбраць. Гэй, я правільна нуды і хоча паступаць так, як omegle зрабіць так з незнаёмымі людзьмі не мець зносіны, але на жаль я так добра разумею англійская і таму я хацеў бы спытаць, ці ёсць такое як omegle толькі дзе толькі немцаў або амаль толькі немцы ці Вэндзяць) з вас Ведае, што і як можна замовіць онлайн дэбетавай таму ў Нямецкім банку. Непасрэдна на выключальніку зразумела, але я не хачу ісці да перамыкачу, таму што гэта няёмка. У Ашчадбанку можна замовіць дэбетавай онлайн імгненна назад і нават грошы неадкладна вылучыцца. Гэта павінна ісці такім чынам, але нават так у Deutsche Bank. Хто ведае, як гэта зрабіць сапраўды. Хто наведвае гэтыя старонкі ад вас. Што вы можаце мне расказаць пра гэта. Я б таксама хацеў паглядзець на Кэм і так, але мне трохі цяжка, і так няёмка. і няма, я не маю на ўвазе тое, што гэтыя вычварэнцы Linge там рабіць. Я думаю ідэя такіх сайтаў на самай справе добра — але ёсць і якія могуць аддзяліць у якіх адзін падлогу. я часам хаджу для задавальнення на Omegle і ўводжу тэгі, як ‘музыка’ або ‘Гесэн’, але потым з’явілася паведамленне, што нібыта няма omegle карыстальнікаў выкарыстоўвае гэтыя тэгі. Можа быць, што толькі гэтая старонка ангельскія тэрміны прыняты пад увагу. Калі гэта так, ёсць нямецкі бок, як Omegle (і, магчыма, сур’ёзных). На старонках можна пагутарыць ды ад Zych людзей па ўсім свеце выпадковым чынам з тэкстам або над вэб-камерай. Я агледзеўся мяне раз пару дзён у абодва бакі (Без камеры) і я даволі узрушаны. Некаторыя людзі настолькі па-вычварэнску, што вы павінны паказаць проста агідных рэчаў іншым людзям. Бачыў як-то маленькая дзяўчынка. Ну калі такая маленькая дзяўчына сустракаецца з такім хлопцам у кантакце з камерай, то можа замена адрасы з дзяўчынай, і яшчэ з чаго-то пачынаць. І я спрачаюся супраць гэтага нічога не прадпрымаецца з адміністратараў гэтай старонкі. Такія сайты павінны быць забароненыя, паколькі непаўналетнія ўступаюць у кантакт з вычварэнцамі дарослых, і нават самыя перакручаныя рэчы бачаць, што хлопец робіць так проста. мой пытанне якое CB-радыё каналаў выкарыстоўваюць большасць немцаў у ETSMP\n← Халоднай патэлефанаваўшы па тэлефонах Рамэа горшы кашмар кожнай жанчыны\nХіндзі Чат Анлайн Без Рэгістрацыі Індыйская Чат-Пакой →


Пікет у Бярозе: За годную працу – годны заробак! | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Бярозе прайшоў пікет, прысвечаны Сусветнаму дню дзеянняў за дастойную працу. Мерапрыемства адбылося пад бел-чырвона-белымі сцягамі.\nУдзельнікі пікету трымалі плакаты з надпісамі на працоўную тэматыку: “Не кантрактнай сістэме!”, “Правы чалавека ў сферы працы – вашы правы”, “За годную працу – годны заробак!”, а таксама быў выказаны пратэст падатку на дармаеда і падвышэнню пенсійнага ўзроста. Адзін з удзельнікаў трымаў плакат “Не – смяротнаму пакаранню у Беларусі”, напамінаючы грамадству, што ў Беларусі праходзіць Тыдзень супраць смяротнага пакарання.\nЛюдзі выйшлі ў дажджлівае халоднае надвор’е, каб засведчыць парушэнне працоўных правоў у Беларусі, кажа кіраўнік Бярозаўскай суполкі прафсаюза РЭП Святлана Шымчук:\n– Трэба бараніць свае правы, заяўляць пра тое, што мы не згодныя з уладамі. У нас шмат праблем, якія не вырашаюцца ўрадам, – гэта прыцясненне свабодных прафсаюзаў, нізкія заробкі, беспрацоўе. Трэба каб улада павярнулася тварам да людзей.\nПікет прайшоў на стадыёне ў Паўночным гарадку без інцыдэнту. У пікеце прынялі ўдзел сябры прафсаюза радыёэлектроннай прамысловасці з Бярозы, праваабаронцы, сябры партыі БНФ і Берасцейскай абласной сацыял-дэмакратычнай партыі (Грамада).\nШтодзённыя пікеты ў падтрымку бел-чырвона-белага сцяга


З-за COVID-19 перанеслі матч футбольнага чэмпіянату Беларусі ў вышэйшай лізе | euroradio.fm\nГалоўная / З-за COVID-19 перанеслі матч футбольнага чэмпіянату Беларусі ў вышэйшай лізе\n"Мінск" правёў свой апошні матч 8 траўня ў Гарадзеі / vk.com/fcminsk_official\n15 траўня ў сталіцы мусілі згуляць "Мінск" і "Нёман". Аднак у аднаго з мінчукоў падазрэнне на каранавірус...\nЗ-за COVID-19 перанеслі матч футбольнага чэмпіянату Беларусі ў вышэйшай лізе. 15 траўня ў сталіцы на стадыёне "Трактар" у паядынку 9-га тура мусілі згуляць "Мінск" і "Нёман". Аднак, як паведамляла Еўрарадыё, у аднаго з мінчукоў падазрэнне на каранавірус. Футбаліст здаў тэст і чакаецца яго вынік. Рашэнне пра перанос матчу ў панядзелак прыняло бюро выканкаму Беларускай федэрацыі футбола.\nТаксама перанесены матч 5-га тура першай лігі паміж дзяржынскім "Арсеналам" і камандай Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі. Ён мусіў прайсці 16 траўня ў Мінску. Прычынай пераносу стала падазрэнне на каранавірус ў гульца "Арсенала". З гэтай жа прычыны быў перанесены і папярэдні паядынак дзяржынскай каманды, які мусіў прайсці ў Гомелі 10 траўня. Дзіўна, але пасля таго прайшло некалькі дзён і па-ранейшаму БФФ кажа пра падазрэнне на COVID-19. Няўжо яшчэ не гатовы вынік тэсту?\nБФФ падкрэслівае, што "працягвае прымаць усе рэкамендаваныя меры па барацьбе з распаўсюдам віруса на матчах нацыянальных спаборніцтваў". Гэта і дадатковыя кропкі з антысептыкам, і праверка тэмпературы ў заўзятараў на ўваходзе на стадыёны, і рассадка іх на трыбунах у шахматным парадку.\nФутбалісту "Мінска" зрабілі тэст на каранавірус, трэніроўкі адменены


РЦПИ і ДАІ Гомельскай вобласці падведзены вынікі фотаконкурсу «Юный веласіпедыст»\nВеласіпедныя прагулкі папулярныя сярод дзяцей і падлеткаў, таму, абвешчаны РЦПИ Гомельскай вобласці і Дзяржаўтаінспекцыяй Гомельшчыны фотаконкурс «Юный веласіпедыст» вырабіў фурор і атрымаў масу водгукаў.\nУдзельнікі накіравалі больш за 100 арыгінальных фатаграфій у Инстаграм у групу Дзяржаўтаінспекцыя Гомельшчыны (gai_gomel), якія суправаджаюцца аўтарскімі вершамі, крэатыўнымі ідэямі касцюмаў і падачай матэрыялу, а некаторыя ўдзельнічалі цэлымі школамі і дзіцячымі садамі.\nПа выніках конкурсу 17 ліпеня прайшло ўрачыстае ўзнагароджанне пераможцаў на тэрыторыі музея ўпраўлення ДАІ УУС Гомельскага аблвыканкама. Самым актыўным і яркім удзельнікам конкурсу былі ўручаны дыпломы і памятныя сувеніры з сімволікай Дзіцячага прававога сайта, падарункі ад Дзяржаўтаінспекцыі.\nКаверын (Кругляк) Ульяна\nМахнач Саломія, Лія і Маркелаў\nКуцепаловы Цімафей і Мацвей\nАсобным прызам РЦПИ Гомельскай вобласці была адзначана ДУА «Пенчинская сярэдняя школа Буда-Кашалёўскага раёна» за тое адзінства, якое яны выказалі на фота.\nЮныя ўдзельнікі і іх бацькі абяцалі працягваць вывучаць правы на Дзіцячым прававым сайце і цікавіцца навінамі ў групе ДПС у Инстаграм (mir.pravo.by).


У Рэспубліканскай мастацкай галерэі «Палац мастацтваў» 17 сакавіка адкрыецца персанальная выстава гродзенскага мастака-манументаліста Сяргея Грыневіча «Дэмаграфія». Грыневіч — адзін з найцікавейшых сучасных беларускіх творцаў.\nУ праекце «Дэмаграфія» будуць прадстаўленыя манументальныя жывапісныя палотны, якія ўражваюць новым поглядам на актуальныя праблемы эпохі і культурна-гістарычныя працэсы, гаворыцца ў прэс-рэлізе.\nСяргей Грыневіч актыўна ўдзельнічае ў рэспубліканскіх і міжнародных выставах. Правёў больш за 60 персанальных выстаў па ўсім свеце, удзельнічаў у шматлікіх калектыўных праектах. Работы аўтара прадстаўленыя ў галерэях ЗША, Кітая, Бразіліі, Польшчы, Іспаніі, Германіі, Расіі, Літвы, Францыі, Швейцарыі. Карціны мастака знаходзяцца ў шматлікіх прыватных калекцыях і ў музеях Беларусі, а таксама краінах Заходняй Еўропы.\n«Для мяне праца над карцінамі з’яўляецца таксама суб’ектыўнай спробай паразважаць над паняццямі дабра і зла, спробай адшукаць візуальны код іх узаемапранікнення, намацаць часам няўлоўную мяжу паміж імі», — гаворыць мастак пра сваю творчасць. «Заставацца шчырым самім з сабой у мастацтве. Я і да сябе гэта адношу. Кампрамісы з сумленнем адклікаюцца вельмі дорага», — перакананы ён.\nВыстава будзе працаваць да 3 красавіка 2022 года ў Палацы мастацтваў, вул. Казлова 3.


Достойный путь Сергея Тронькина до погон майора милиции » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nГодны шлях Сяргея Тронькіна да пагонаў маёра міліцыі\nХто ведае, як бы склаўся лёс цяперашняга ветэрана органаў МУС Сяргея Паўлавіча Тронькіна, калі б у 1966 го-дзе ён застаўся на ваенна-марскім флоце ў Петрапаўлаўску-Камчацкім.\nТам на працягу чатырох год праходзіў тэрміновую службу на ракетным кацеры, камандаваў аддзяленнем радыётэлеграфістаў. Калі "ступіў на сушу", вярнуўся ў Міёры і ўладкаваўся ў ахову старшым інспектарам. Якраз тады, калі ў гісторыі аддзялення пісалася толькі першая старонка.\nАд прапановы звязаць будучыню з воднай стыхіяй адмовіўся не з-за непрадказнасці акіяна і суровых патрабаванняў. Умеў спраўляцца з сабой і з цяжкасцямі. Прычына ў іншым: за тысячы кіламетраў, у беларускім гарадку на Віцебшчыне свайго адзінага сына чакала дадому маці.\nБацьку Сяргей Паўлавіч не памятае. У Вялікую Айчынную ён загінуў пад Ленінградам у хуткім часе пасля нараджэння сына. Нават фотаздымкі не захаваліся. Засталіся ў чамадане, які скралі ў 1947-м, калі вярталіся з Татарскай АССР, куды маці эвакуіравалася ў пачатку вайны.\n—Мне тады пяць год было. Маці пасадзіла мяне на чамадан, а я кінуў яго і пайшоў гуляць,—прыгадвае з сумам.—Ехалі ў Міёры, дзе жыла маміна сястра. Тут і большая частка жыцця прайшла. Так што—карэнны жыхар.\nСкончыўшы школу, падаўся ў Сяміпалацінск, што ў Казахстане, за спецыяльнасцю электрамантажніка. Пасля вучылішча да арміі займаўся электрафікацыяй чыгункі, праводзіў кантактныя правады для электрацягніка.\nСамая вялікая глава ў біяграфіі—служба ў ахове. 27 год выконваў вызначаныя пасадай абавязкі, ахвяруючы ўласнымі здароўем і вольным часам. Умовы працы і аб'ёмы работы на той час істотна адрозніваліся ад цяперашніх.\n—Аддзяленне забяспечвала ахову дзяржаўнай маёмасці на прадпрыемствах і ў арганізацыях Міёр, Дзісны, Браслава, Відзаў і Шаркаўшчыны. У штаце налічвалася каля 300 супрацоўнікаў, большасць з якіх—вартаўнікі. Міліцэйскую форму насілі толькі начальнік і я,—расказвае Сяргей Паўлавіч.—Аўтаномная сігналізацыя мелася толькі на магазінах, на пульт не выводзілася. Транспарта не хапала. Першапачаткова дабіраўся на аб'екты на маршрутных аўтобусах. Пасля атрымаў матацыкл. За службу тры іх з'ездзіў, плюс яшчэ ўласную машыну.\n—Начамі яго дома не было, спаў па 2 гадзіны ў суткі,—заўважае жонка Зоя Кірылаўна.—Як паехаў у Відзы ці Браслаў, так двое сутак без сну. Толькі дадому вернецца, як зноў на працу выклікаюць. Зімой у 30-градусны мароз на матацыкле ў Дзісну ездзіў, летам—па пыльных дарогах калесаваў.\nАдна з асноўных задач старшага інспектара—забяспечыць надзейную ахову. Таму ў раскладзе дня значыліся праверкі і кантроль за работай вартаўнікоў. Здаралася, сам прыводзіў у парадак няспраўную сігналізацыю. Папярэдзіў нямала крадзяжоў з арганізацый і прадпрыемстваў. Адказным стаўленнем да справы заслужыў аўтарытэт сярод калег і вышэйшага кіраўніцтва.\nУ арсенале ветэрана органаў МУС 7 медалёў і вялікая колькасць грамат. На заслужаны адпачынак маёр міліцыі адправіўся 10 лістапада 1993-га, калі калегі адзначалі чарговае прафесійнае свята. Прайшлі гады, але па-ранейшаму прымае віншаванні з Днём міліцыі, аховы, іншымі датамі. Прыемна, што не забываюць.\nЦяпер вольнага часу багата, з радасцю прысвячае яго любімай сям'і і роднаму дому. Удзячны дарагой жонцы за разуменне і падтрымку, за надзейны тыл. Кожны раз, адпраўляючыся на службу, ведаў, што дома ўсё будзе ў парадку, што там яго любяць і чакаюць.\nКрыху менш за два гады засталося да залатога вяселля Сяргея Паўлавіча і Зоі Кірылаўны. Да важнай даты падыходзяць з пяшчотай у сэрцах і павагай адзін да аднаго. Для іх дзяцей бацькоўскі дом па-ранейшаму застаецца надзейным прычалам. Дачка Алена працуе ў РДК, сын Аляксандр узначальвае аддзел ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі. Дарэчы, размяшчаецца аддзел у былым адміністрацыйным будынку аховы, які некалі супрацоўнікі аддзялення ўзводзілі самі, у тым ліку і Сяргей Паўлавіч.\nРадуюцца дзядуля і бабуля за ўнучку Кацярыну, якая не так даўно выйшла замуж. Унук Дзіма—школьнік, часта забягае ў госці.\nУ двары дома красуюць кветкі, абяцае багаты ўраджай вінаград, на градках—пышнае кустоўе бульбы. Сядзець склаўшы рукі гаспадары не ўмеюць. У іх парадак і ля хаты, і на дачы. З ахвотай ідуць разам у лес па ягады і грыбы.\nУ свае 74 гады Сяргей Паўлавіч выглядае жвавым і падцягнутым. Загартаваны суровым флотам і няпростай службай у ахове, ён застаецца прыкладам акуратнасці, інтэлігентнасці і дысцыплінаванасці.


Ахвяры маланкі – адрына і бярозы… - Ганцевичи. Газета «Ганцавiцкi час»\nПажар спрабавалі ўтаймаваць і выратавальнікі, і вяскоўцы / Фото: Пётр Гузаевский\nПарадавала – таму што ў ліку ахвяр не было людзей. Маланка ўдарыла ў ветравы шчыт і пашкодзіла драўляныя часткі блочнай адрыны па вуліцы Зарэчнай, 8, а ў іншым месцы вёскі з дзвюх бяроз зняла кару.\nА ўсхвалявала здарэнне таму, што самая вялікая вёска раёна, у якой працягласць толькі дзвюх вуліц – Пінскай і Люсінскай – каля 10 кіламетраў, не мае свайго выратавальнага паста. Бліжэйшыя пажарныя каманды (з Раздзялавіч і Ганцавіч) не заўсёды паспяваюць прыехаць і своечасова спыніць разгул агнявой стыхіі.\nТаму хатынаўцы і прызвычаіліся змагацца з пажарамі самастойна. Вось і на гэты раз усе, хто ўбачыў агонь на Зарэчнай, кінуліся з вёдрамі на дапамогу. Ведалі: пакуль прыедуць пажарнікі, агонь можа не толькі дашчэнту знішчыць адрыну, але і перакінуцца на іншыя будынкі.\n“У мяне трое непаўналетніх дзяцей застаюцца дома, а мы з мужам на рабоце. Я працую даяркай на ферме, і, як толькі пачынаецца навальніца, мне становіцца не да маіх каровак: бягу дадому! У любы час можа нешта стацца. На гэты раз праз пяць дамоў ад нас гарэла гаспадарчая пабудова. А дзе маланка іншы раз ударыць, нікому невядома… – выказалася жыхарка Хатыніч Галіна Васько. – Мы ўжо звярталіся да старшыні райвыканкама з просьбай арганізаваць у нас выратавальны пост, але безвынікова. Думаем сабраць подпісы і паехаць да Прэзідэнта”.\nНекалькі гадоў назад хатынаўцы звярталіся з гэтым пытаннем і да тагачаснага намесніка міністра па надзвычайных сітуацыях, які патлумачыў, што ў Рэспубліцы Беларусь 192 буйныя населеныя пункты не маюць сваіх пастоў РАНС. Патрэбны вельмі вялікія сродкі на іх стварэнне, якіх у службы няма. Па словах Галіны Васько, вяскоўцы гатовы часткова кампенсаваць выдаткі на стварэнне такога паста ў Хатынічах. “Наша сям’я будзе адной з першых, хто паўдзельнічае ў зборы сродкаў. Ды і многія з вяскоўцаў, упэўнена, не адмовяць, бо разумеюць сур’ёзнасць сітуацыі”, – запэўніла Галіна Фёдараўна.\nАднак, як кажуць, пакуль воз і цяпер там, і кранацца з месца ён не збіраецца: па словах начальніка Ганцавіцкага РАНС Уладзіміра Рапейкі, стварыць пажарную каманду ў Хатынічах няма магчымасці.\nЦі дапаможа вяскоўцам збор подпісаў і паездка ў сталіцу? Пытанне застаецца адкрытым. Але надзея, як вядома, памірае апошняй…


Асіповіцкі раён: крайняя хата. Поўнач | Осиповичи Online. Асiповiцкi край\nСреда, 20.11.2013 12:01. Рубрика: Людзі Tags: география, люди\nКазка лясоў і крыніц\nСонейкам дыхае лета.\nВодар салодкіх суніц.\nЯ нарадзілася ў гэтай\nКазцы лясоў і крыніц.\nВуліца Школьная ў вёсцы Градзянец, на якой стаіць хата Ніны Уласаўны Паддубіцкай, заслужана носіць гэтую назву: на ёй калісьці размяшчалася старая драўляная школа, а праз дарогу насупраць знаходзіўся інтэрнат, дзе жылі дзеці з акаляючых вёсак — Макаўя, Лазовага, Трактара. Напрыканцы мінулага стагоддзя непадалёк узнік ужо прыгожы двухпавярховы будынак, дзе прадоўжылася гісторыя адукацыі гэтага населенага пункта. Так што вуліца на працягу многіх гадоў поўнілася звонкімі дзіцячымі галасамі. Зараз, на жаль, карціна змянілася. Толькі ў адной сям’і ёсць дзеткі-школьнікі, якія штодня трымаюць шлях у бок мясцовага “храма навукі”. Не пахнуць тут ранкі і сырадоем, бо ніхто з гаспадароў ужо не трымае кароўку — сямейную карміліцу. Даўно не стала і некаторых гаспадароў, хаты якіх асунуліся, двары пазарасталі, парканы пападалі. Дарэчы, мясцовая ўлада чатыры такія будыніны ўжо ліквідавала, на чарзе яшчэ 7. Некаторыя ўчасткі даглядаюць дачнікі, і — дзякуй Богу! — у бліжэйшы час зямлю не адолеюць палын і крапіва. Вось і ў Ніны Уласаўны ў суседзях — амаль адны дачнікі.\n— Што будзе з маім домам, не ведаю, — гаворыць яна. — Хочацца, каб жыў доўга. Зараз яму роўна паўстагоддзя. Будавалі разам з мужам Віктарам Сцяпанавічам, калі пажаніліся. Прычым, на сядзібе маіх бацькоў — я ў іх была адна. Хатка, у якой жыла матуля, выглядала зусім старэнькай. Ды і без гаспадара стаяла доўга — бацька загінуў на вайне. Выдзеліла нам тады ўлада лес, як сям’і загінуўшага, крыху танней, чым іншым. А праз два гады святкавалі наваселле. Мама таксама перасялілася да нас. Тут выгадаваліся і двое нашых дзетак: дачка жыве ў Мінску, сынава сям’я таксама, а ён — са мною. Цяпер жа ў многіх бяда адна — гарэлка: прывыкнуць лёгка, а пазбавіцца ад гэтай злоснай забавы мала каму ўдаецца. Вось і ён не змог. І баліць невыносна сэрца, што не магу дапамагчы. Здаецца, усё б аддала, каб вярнуць яго да цвярозага жыцця, у сваю сям’ю, да дзетак і жонкі.\nГолас жанчыны задрыжаў, а ў вачах адбіўся яшчэ больш глыбокі смутак, які заўважыўся пры пачатковым знаёмстве. Яе непрыхаваны боль не мог не казытнуць душу. І зноў усплыло нямое пытанне: чым жа вінаватыя тысячы матуль, каму наканавана несці такую нялёгкую ношу?\nЦяжка ўздыхнуўшы, гаспадыня працягнула:\n— Гадавалі, кармілі, апраналі, начэй недасыпалі, апошнюю капейку аддавалі, каб толькі дзеці былі не горшыя за іншых, каб жылі лепш, чым бацькі. Што ж гэта робіцца ў свеце? Без вайны дзеці растуць сіротамі. Раней жа не чакалі ад дзяржавы ніякіх выгод, пра свой дабрабыт клапаціліся самі, на вёсцы асабліва гэта адчувалася. Пакуль бацькі былі на працы, дзеці завіхаліся па гаспадарцы — з маленства прывыкалі да работы. Але нешта не так пайшло. Неяк лёгка стала жыць маладым, як быццам не ведаюць, для чаго жывуць.\nІ яна зноў на некалькі хвілін застыла ў задуменні. Не хацелася парушаць і мне плынь яе думак. У цішыні чуліся толькі муркатанне ката ды рытмічны стук насценнага гадзінніка.\n— Цяжка адчуваць, што жыццё адыходзіць, але самае балючае не гэта — вёска знікае, — зноў сабраўшыся з думкамі, загаварыла жынчына. — Мне ўспамінаецца наша колішняя Градзянка — прыгожая, шматлюдная, працавітая і гаманлівая. Людзям было дзе прыкласці свае рукі. Большасць мужчын шчыравала ў леспрамгасе, плацілі там добра. Кожны трымаўся работы. Вакол яго ўсё і круцілася. Нафтабаза, магазін, сталовая, дзе я адпрацавала амаль усё жыццё. Некаторыя завіхаліся на калгаснай ферме. У кожнага — заможная гаспадарка: каровы, свінні і іншая жыўнасць. Надзелы сенакосу — вялікія (зараз на іх малады лясок пасадзілі). Не было праблем і з медыцынай: захварэў — на месцы свая бальніца з доктарам. Людзі адчувалі сябе шчаслівымі. Ніколі не думалася, што ўсё прыйдзе ў заняпад. Адно толькі радуе — вечным застаецца лес, які, колькі сябе памятаю, заўсёды прыцягваў грыбамі і ягадамі. Не змяняе гэтай звычкі і сёння. Сёлета амаль за маім агародам столькі было суніц! Балота, што цягнецца ўздоўж чыгункі на некалькі кіламетраў у бок Чэрвеня да вёскі Каляіна, штогод поўніцца журавінамі. Бярэзнік — рукой падаць — парадаваў таксама: людзі насілі адтуль красначы. Сама даўно ў лес не хаджу — здароўя няма, а за народ радуюся. Хто не лянуецца, той і зарабіць няблага можа на лясным дабры.\nНіна Уласаўна паднялася з месца і прапанавала прайсці ў двор, дзе паказала сад, пасаджаны калісьці разам з мужам. Ён быў ужо пусты, як і агарод, ад якога засталося ўсяго 3 соткі замест ранейшых 55.\n— Любімае месца адпачынку — схавацца ў летнюю спёку пад вінаградам, — сказала яна і прапанавала паласавацца вінаградам, гронкі якога звісалі над нашымі галовамі. — Бярыце з сабою, колькі захочаце. Няма каму ўраджай зняць. Раней хоць віно рабілі ды кампоты каталі, а зараз марнее ад непатрэбнасці. Адно што птушкі паклююць.\nІ падала пакеты з надзеяй на тое, што мы абавязкова пачастуемся. Не хацелася ёй адмаўляць, таму дружна ўзяліся за працу. А яна прысела ціхенька на лаўку, абаперлася на кіёк — пастаяннага спадарожніка — і была шчаслівая, як падалося, што аддала часцінку свайго дабра і цяпла выпадковым гасцям.\nЧатыры канцы свету, чатыры падарожжы, чатыры чалавечыя лёсы, знітаваныя з гісторыяй родных мясцін, з якімі спалучана ўсё жыццё і адкуль суджана будзе пайсці ў апошні шлях. Але пакуль б’юцца сэрцы, думкі іх аб адным — каб шчасліва жылі аднавяскоўцы, каб родная зямля давала ўраджай, каб у чалавека была работа, каб злачынствы не спустошвалі людскія душы і каб ніколі не знікалі людская спагада і любоў.\n13.11.2013 Асіповіцкі раён: крайняя хата. Поўдзень\n« Нельга стаяць у баку\nКак всё начиналось. Белорусским ракетчикам — 55 »


Расіяне пасля ДТЗ распавялі аб дапамозе ад простых беларусаў – відэа - 03.01.2022, Sputnik Беларусь\nПад Віцебскам экскурсійны аўтобус сутыкнуўся з аўтамабілем. Па дадзеных Следчага камітэта, у салоне знаходзіліся 42 пасажыры, у тым ліку 40 расіян. У выніку... 03.01.2022, Sputnik Беларусь\nЗвесткі аб пацярпеўшых адрозніваюцца. Па дадзеных Міністэрства аховы здароўя Беларусі, шасцёра расіян знаходзяцца ў цяжкім стане, 18 - у стане сярэдняй цяжкасці. У пасольстве Расіі ў Беларусі паведамілі, што ў цяжкім стане знаходзяцца не менш як трое расійскіх грамадзян. Цяпер усе яны размешчаны ў Віцебскай абласной клінічнай бальніцы.Паводле яго слоў, шпіталізавана дзіця 2013 года нараджэння, яго стан здавальняючы."Усе пацыенты накормлены, сагрэты. Праводзіцца работа двух псіхолагаў Віцебскага абласнога цэнтра псіхіятрыі і наркалогіі", - удакладніў Матусевіч.Ён таксама расказаў, што многім пацыентам, якія пацярпелі ў ДТЗ пад Віцебскам, медыкі наклалі швы. Таксама праведзены комплекс дыягнастычных мерапрыемстваў: аналізы, рэнтген-здымкі, УГД, камп'ютарная тамаграфія.Дапамога ад беларусаўСамі пацярпеўшыя турысты адзначаюць, што беларускія ўрачы аператыўна аказалі ім дапамогу. Адразу ж пасля аварыі на дапамогу прыйшлі і вадзіцелі аўто, якія праязджалі побач."Усе выхады былі заблакіраваныя, праз люк выходзілі людзі", - удакладніла яшчэ адна пацярпеўшая.Жанчыны таксама распавялі, што кіроўцы прапаноўвалі дапамогу – хацелі падвезці пасажыраў аўтобуса ў медустановы.Нагадаем, па факце здарэння ДТЗ упраўленне СК па Віцебскай вобласці ўзбудзіла крымінальную справу па ч.2 арт.317 (парушэнне правіл дарожнага руху, якое прывяло па неасцярожнасці да смерці чалавека) Крымінальнага кодэкса Беларусі.Таксама адзначым, што аўтобус, які трапіў у аварыю, належаў прыватнаму ўнітарнаму прадпрыемству з Мінска, якое займаецца аказаннем турыстычных паслуг.Таксама на Sputnik:\nздарэнні, дтз, відэа, видео, следчы камітэт рэспублікі беларусь, віцебск, беларусы, аўтобус, дапамога, расіяне, легкавы аўтамабіль\n19:21 03.01.2022 (абноўлена: 19:23 03.01.2022)\nПад Віцебскам экскурсійны аўтобус сутыкнуўся з аўтамабілем. Па дадзеных Следчага камітэта, у салоне знаходзіліся 42 пасажыры, у тым ліку 40 расіян. У выніку ДТЗ вадзіцель легкавога аўтамабіля загінуў, пасажыры аўтобуса атрымалі траўмы. Глядзіце відэа Sputnik.\nЗвесткі аб пацярпеўшых адрозніваюцца. Па дадзеных Міністэрства аховы здароўя Беларусі, шасцёра расіян знаходзяцца ў цяжкім стане, 18 - у стане сярэдняй цяжкасці. У пасольстве Расіі ў Беларусі паведамілі, што ў цяжкім стане знаходзяцца не менш як трое расійскіх грамадзян. Цяпер усе яны размешчаны ў Віцебскай абласной клінічнай бальніцы.\n"41 чалавек звярнуўся, усім аказана неабходная дапамога, чацвёра знаходзяцца ў цяжкім стане. Адна пацыентка аперыруецца. У асноўным у пацярпеўшых траўмы сківічна-тварнай вобласці, нейрахірургічныя пацыенты. Пераломы, удары, і ранкі рознай ступені цяжкасці", - расказаў галоўны ўрач медыцынскай установы Яўген Матусевіч.\nПаводле яго слоў, шпіталізавана дзіця 2013 года нараджэння, яго стан здавальняючы.\n"Усе пацыенты накормлены, сагрэты. Праводзіцца работа двух псіхолагаў Віцебскага абласнога цэнтра псіхіятрыі і наркалогіі", - удакладніў Матусевіч.\nЁн таксама расказаў, што многім пацыентам, якія пацярпелі ў ДТЗ пад Віцебскам, медыкі наклалі швы. Таксама праведзены комплекс дыягнастычных мерапрыемстваў: аналізы, рэнтген-здымкі, УГД, камп'ютарная тамаграфія.\nДапамога ад беларусаў\nСамі пацярпеўшыя турысты адзначаюць, што беларускія ўрачы аператыўна аказалі ім дапамогу. Адразу ж пасля аварыі на дапамогу прыйшлі і вадзіцелі аўто, якія праязджалі побач.\n"Усе рабілі. Шкло выбілі. Мы не маглі шкло разбіць", - распавядае адна з пацярпеўшых расіянак.\n"Усе выхады былі заблакіраваныя, праз люк выходзілі людзі", - удакладніла яшчэ адна пацярпеўшая.\nЖанчыны таксама распавялі, што кіроўцы прапаноўвалі дапамогу – хацелі падвезці пасажыраў аўтобуса ў медустановы.\nНагадаем, па факце здарэння ДТЗ упраўленне СК па Віцебскай вобласці ўзбудзіла крымінальную справу па ч.2 арт.317 (парушэнне правіл дарожнага руху, якое прывяло па неасцярожнасці да смерці чалавека) Крымінальнага кодэкса Беларусі.\nТаксама адзначым, што аўтобус, які трапіў у аварыю, належаў прыватнаму ўнітарнаму прадпрыемству з Мінска, якое займаецца аказаннем турыстычных паслуг.


Catholic.by - Арцыбіскуп Станеўскі маліўся ў Будславе за Папу Францішка ў дзявятую гадавіну яго абрання\n14.03.2022 16:17 Catholic.by\nМалітва за Святога Айца ў гадавіну абрання ў Будславе стала ўжо традыцыяй. Апоўдні перад цудадзейным абразом Маці Божай Будслаўскай адбылася цэлебрацыя святой Імшы, якую ўзначаліў Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі арцыбіскуп Юзаф Станеўскі. Разам з арцыпастырам Эўхарыстыю цэлебравалі пробашч мясцовай парафіі ксёндз Дзмітрый Дубовік і брат Андрэй Жылевіч OFMCap, які праводзіць для будслаўскіх вернікаў велікапосныя рэкалекцыі.\nВітаючы сабраных у будслаўскім касцёле вернікаў, арцыбіскуп Станеўскі адзначыў, што гэтая святыня мае адмысловы тытул малой базылікі.\n«Гэтае адрозненне, якое надаецца Святым Пасадам некаторым асабліва важным святыням, спалучана з абавязкам маліцца ў іх за Пантыфіка ў гадавіну яго абрання. Калі Папа прыбывае ў тую ці іншую краіну, ён абавязкова наведвае базыліку, каб памаліцца ў святыні, якая з’яўляецца сімвалам еднасці мясцовага Касцёла з наступнікам Апостала Пятра», — адзначыў арцыпастыр.\nЁн нагадаў аб тым вечары 13 марта 2013 года, калі на балконе ватыканскай базылікі з’явіўся аргентынскі кардынал Бэргольё — новаабраны Папа Францішак.\n«Сваім прывітаннем „Дарагія браты і сёстры, добры вечар!“ ён распачаў новы пантыфікат: пантыфікат братэрства і сацыяльнага сяброўства. Гэтай вельмі блізкай яму тэме Папа праз некалькі гадоў прысвяціў энцыкліку Fratelli tutti — „Усе браты“» — зазначыў іерарх, дадаўшы, што змест гэтай энцыклікі як ніколі раней актуальны ў сённяшнім свеце, і што кожны мае абавязак, нават калі ён не католік, пазнаёміцца з думкамі Пантыфіка, якімі ён дзеліцца з сучасным чалавецтвам.\n«Той, хто яе прачытае, дакладна зразумее, што ўсе мы браты», — заўважыў арцыбіскуп, заахвоціўшы да чытання энцыклікі Папы Францішка, «каб свет праз нас пазнаў, што мы ўсе сапраўды браты і сёстры; што мы — адна сям’я».\nПасля Імшы ў будслаўскай святыні адбылося набажэнства Крыжовага шляху ў інтэнцыі міру ва Украіне.\nНа развітанне арцыбіскуп Станеўскі падзякаваў пробашчу і парафіянам за клопат і вытрымку ў справе аднаўлення касцёла пасля пажару. Іерарх таксама выказаў падзяку ўсім ахвярадаўцам і людзям добрай волі, у тым ліку прадстаўнікам улады і дзяржаўным арганізацыям, якія не засталіся абыякавымі да лёсу Нацыянальнага санктуарыя і аказалі пасільную дапамогу ў справе аднаўлення пашкоджанага агнём касцёла. Іерарх выказаў надзею на тое, што супольнымі намаганнямі ўдасца хутка адбудаваць будслаўскую святыню — «беларускі Бэтлеем».\n«Для гэтага неабходныя вельмі вялікія сродкі, але кожны ўнёсак — нават „удовін грош“ — мае неацэннае значэнне для агульнай справы», — падкрэсліў арцыпастыр. Ён яшчэ раз скіраваў просьбу да ўсіх не пераставаць малітвамі і ахвяраваннямі ўдзельнічаць у адбудове касцёла ў Будславе. «Нягледзячы на складаны час, мы павінны клапаціцца аб Божым Доме, бо калі паміж намі прысутны Бог, то будзе і Божы супакой», — сцвердзіў арцыбіскуп Юзаф Станеўскі.\nАбноўлена 14.03.2022 16:29


Задача доктара – усмешка пацыента. Да Міжнароднага дня стаматолага - Петриков | Петриковский район | Новости Петрикова | Петриковские новости | Петрыкаускiя навiны | Газета города Петриков\nЗадача доктара – усмешка пацыента. Да Міжнароднага дня стаматолага\nПонедельник, 9.02.2015 05:37. Рубрика: Падзеі Просмотров: 800\nШчаслівы той, хто не зведаў у сваім жыцці зубнога болю. Першы, да каго мы звяртаемся за дапамогай, калі свет літаральна губляе фарбы і звужаецца да адной пульсуючай кропкі, – урач стаматолаг.\nНе дзіўна, што стаматалогія нарадзілася яшчэ ў старажытнасці: археолагі знайшлі сляды лячэння зубоў на астанках людзей, якія жылі аж за 7 тысяч гадоў да нашай эры. А вось Дзень стаматолага – параўнальна маладое прафесійнае свята. Яго адзначаюць 9 лютага, у Дзень святой Апалоніі, хрыс-ціянскай пакутніцы, кананізаванай каталіцкай царквой.\nСтаматалагічнае аддзяленне Петрыкаўскай ЦРБ існуе не так даўно. Узначальвае яго ўрач стаматолаг-хірург Алена Труханава.\nКалі ў 1979 годзе пасля заканчэння Мінскага медінстытута і праходжання інтэрнатуры Алена Іванаўна прыйшла на работу ў Петрыкаўскую раённую бальніцу, тут быў толькі адзін стаматалагічны кабінет. Дапамогу насельніцтву аказвалі стаматолаг і два зубныя ўрачы.\nАлена Іванаўна родам з Петрыкава. З дзяцінства марыла стаць урачом, але, па яе словах, да канчатковага вырашэння на карысць белага халата яе падштурхнуў сябра бацькі, таксама ўрач. Інтэрнатуру праходзіла ў Гомелі па спецыяльнасці “стаматолаг-хірург”. Жыццё ішло сваёй чаргой: як і ў большасці жанчын – муж, дзеці. Дачка пайшла па слядах маці – стала правізарам, зараз узначальвае адну са сталічных аптэк. Сын жа выбраў прафесію дыспетчара, працуе ў Маскве. Сваю прафесію Алена Іванаўна любіць, кажа, што сябе ў гэтым сэнсе рэалізавала.\nЗ цягам часу спецыялістаў-стаматолагаў у Петрыкаўскай ЦРБ станавілася больш, і ў 90-х гадах мінулага стагоддзя адкрылі ўжо аддзяленне. Цяпер тут працуюць 6 стаматолагаў (спецыялісты з вышэйшай адукацыяй), з іх 1 хірург і 1 артапед, 4 тэрапеўты і зубныя ўрачы (спецыялісты з сярэдняй спецыяльнай адукацыяй). Для пацыентаў, якія на здароўе грошай не шкадуюць, існуюць платныя кабінеты. Яны, як прызналася загадчыца стаматалогіяй, карыстаюцца папулярнасцю сярод насельніцтва – запіс на прыём вядзецца на 2 тыдні наперад.\nУ апошні час усё больш “маладзее” неабходнасць зубнога пратэзавання. У нашай бальніцы 3 зубныя тэхнікі і 4 урачы па сумяшчэнні займаюцца гэтай праблемай. Для зручнасці пацыентаў праца артапедычнага кабінета арганізавана ў адну смену. Чаргі няма, у чым, па словах Алены Іванаўны, не апошнюю ролю адыграла адмена льгот некаторым групам насельніцтва: цяпер бясплатна паставіць сабе зубы маюць права ветэраны і ўдзельнікі Вялікай Айчыннай вайны, асобы, што прыроўненыя да іх, і інваліды І і ІІ груп па агульным захворванні. Кошт паслугі параўнальна недарагі, што абумоўлена ў тым ліку і таннасцю матэрыялаў: каронкі вырабляюцца з металу з напыленнем і пластмасы. А вось аказваць больш дарагую паслугу пратэзавання металакерамікай па аб’ектыўных прычынах пакуль немагчыма – не хапае кадраў, асабліва сярэдняга медперсаналу.\nНядрэнна паслугамі зубных спецыялістаў ахоплены раён. Так, у Капаткевічах працуюць адзін стаматолаг і два зубныя ўрачы. Па ўрачу такой жа спецыялізацыі ёсць у амбулаторыях Камаровічаў і Пцічы, а таксама ў бальніцах Ляскавічаў і Навасёлак. Раз у тыдзень, па пятніцах, спецыялісты Петрыкаўскай цэнтральнай раённай бальніцы выязджаюць у Капцэвічы і Конкавічы. Некаторыя цяжкасці на сённяшні дзень існуюць у Колках і Лучыцах, але, запэўніла загадчыца, праблема вырашаецца: хутка ў Колкаўскай амбулаторыі з’явіцца свая стаматалагічная ўстаноўка, і хаця б раз у тыдзень жыхары вёскі змогуць атрымліваць дапамогу на месцы.\nСярод навінак Алена Іванаўна назвала тры закупленыя яшчэ ў канцы мінулага года ўстаноўкі, адкрыццё дадатковых лячэбнага і зубапратэзнага кабінетаў:\n– Мы карыстаемся турбіннымі бормашынамі з паскоранай хуткасцю вярчэння інструмента, што памяньшае балючыя адчуванні пацыента. Ужываем сучасныя абязбольваючыя – гэта дазваляе вылечыць хворы зуб за адзін прыём. Маюцца і сучасныя матэрыялы для пламбавання, у бясплатных кабінетах яны таннейшыя, але ўсё адно якасныя.\nЗагадчыца запэўніла, што нашы спецыялісты пільна сочаць за новаўвядзеннямі ў галіне стаматалогіі: наведваюць штогадовую міжнародную навуковую канферэнцыю ў Мінску, прыкладна раз у квартал прымаюць удзел у абласных семінарах, слухаюць выступленні выкладчыкаў медыцынскага ўніверсітэта. Акрамя таго, раз у 5 гадоў кожны ўрач абавязкова павышае сваю кваліфікацыю.\nДарэчы, са слоў Алены Іванаўны, яна задаволена падрыхтоўкай маладых кадраў, што прыйшлі на працу ў мінулым годзе. Галоўнае, каб было жаданне працаваць і дапамагаць людзям, а вопыт прыйдзе з гадамі.\nА вось насельніцтву раёна не хапае звычкі і навыкаў у доглядзе за зубамі: нават дванаццацігадовыя дзеці (узрост, калі толькі-толькі зубы мяняюцца з малочных на карэнныя) маюць патрэбу ў лячэнні ад карыесу прыкладна ў 30 працэнтах выпадкаў. Спецыяліст параіла сачыць за сваім харчаваннем, паменшыць колькасць вугляводаў, а вось ужыванне фтору павялічыць (фтарыраваная соль), своечасова рабіць прафілактычныя агляды. Нездарма ж кажуць, што прыгожая ўсмешка палягчае паразуменне.\nУ суботу зноў запрашае кірмаш\nПетриков принимает соревнования по карате\n« Школьнікі Петрыкаўскага раёна прывезлі дыпломы за лепшыя краязнаўчыя работы\nБеларускія дэпутаты прапануюць забараніць продаж алкаголю асобам малодшым за 21 год »


Відавочца трагедыі ў Dreamland: Хлопчык абмяк і паклаў галаву на борцік\n24.08.2015 / 15:33\nВідавочца трагедыі ў Dreamland: Хлопчык абмяк і паклаў галаву на борцік 20\nСяргей, які выцягваў з вады 10-гадовае дзіця, распавядае пра тое, як малога спрабавалі ўратаваць, дзе была яго сястра і калі з’явіліся медыкі.\nЕўрарадыё звязалася з Сяргеем, які адным з першых убачыў хлопчыка, якому стала дрэнна ў басейне.\n«Жанчына, якая ўбачыла яго першай, расказала, што дзіця ў слабым стане, з ватным целам, спрабавала дацягнуцца да борціка. Незразумела, быў хлопчык да гэтага пад вадой ці не, і ці з'язджаў з горкі. Ён проста на борцік паклаў руку і на руку галаву. Жанчына падбегла спытацца, ці ўсё ў парадку, а хлопчык пачаў спаўзаць у ваду. Я быў са сваім дзіцём, чакаў, пакуль ён скаціцца з горкі. І ў гэты момант убачыў, як жанчына спрабуе выцягнуць гэтага хлопчыка на борцік, напэўна, ён быў для яе зацяжкі. Я падбег, выцягнуў яго на пляцоўку паміж дзвюма горкамі».\nЕўрарадыё: Як хлопчыку аказвалі дапамогу?\nСяргей: Жанчына пачала клікаць на дапамогу і сачыла, каб нікуды не падзелася яе дзіця. Я перавярнуў хлопчыка на жывот, прыпадняў за таз, каб вызваліць лёгкія ад вады. Літаральна праз хвіліну прыбеглі мужчына і жанчына, якая сказала, што працавала педыятрам-рэаніматолагам. Яна таксама ўзяла яго на калена, паспрабавала вызваліць лёгкія ад вады. З яго ніякая вадкасць не выходзіла, мы не ведалі, ці была там увогуле вада. Я рабіў штучнае дыханне, потым падбег мужчына і замяніў мяне. Я саскочыў з пастамента, каб паглядзець, ці ў бяспецы мой сын. Убачыў, як наверсе супрацоўнікі аквапарка заблакавалі горку. Да хлопчыка падышоў яшчэ адзін мужчына, пачаў рабіць разгінальныя рухі нагамі, як робяць тапельцам. Я ўжо быў убаку, таму што над хлопчыкам стаялі тры чалавекі. Крычаў, ці ёсць нейкія ратавальнікі і «хуткая». Мне сказалі, што «хуткая» ўжо едзе. Брыгада з’явілася хвілін праз 15, хоць я вельмі баюся схлусіць з часам.\nЕўрарадыё: Ці былі на месцы трагедыі медыкі з «Дрымлэнда»?\nСяргей: Па маіх адчуваннях, хвіліны праз тры-чатыры прыбегла работніца медцэнтра аквапарка з нашатырам і марляй. У хлопчыка сціскаліся зубы, відаць, ён параніў язык бо гэтай марляй яму выціралі кроў з роту. Маё суб'ектыўнае меркаванне, што медык з аквапарка была не гатовая дзейнічаць аператыўна. Жанчына, якая была педыятрам-рэаніматолагам усё рабіла зладжана. Рабіўся масаж сэрца, перыядычна — штучнае дыханне.\nМужчына спрабаваў з яго вытрасці гэтую ваду, хлопчыка трошкі вырвала. Дзіця перыядычна прыходзіла ў свядомасць, спрабавала нешта паказваць рукамі. Ён падаваў прыкметы жыцця, але вельмі млява. Спрабаваў варушыць губамі, перыядычна маргалі вочы, але абсалютна адсутнічала рэакцыя на знешнія раздражняльнікі. Адказваць на пытанні ён не мог і не мог напоўніцу дыхаць.\nЕўрарадыё: Хлопчык адпачываў у аквапарку з 22-гадовай сястрой. Дзе яна была ў момант здарэння?\nСяргей: У момант, калі хлопчыка выцягвалі, сястры побач не было. Але яна знаходзілася недзе непадалёк, прыбегла, калі пачалі збірацца людзі. Стаяла шакаваная каля хлопчыка, плакала, крычала, дзе выратавальнікі.\nУвогуле, абсурдная сітуацыя. Глыбіня гэтага басейна, можа, 80 сантыметраў. Гэтая горка таксама пакатая, небяспечнай яна не выглядае. Супрацоўнікі кантралявалі спуск, каб дзеці спускаліся па горцы па адным, каб ніхто не з'язджаў на галаве, і іншае. Ніхто пакуль не ведае, што адбывалася з хлопчыкам да таго, як я выцягнуў яго на сушу.\nНагадаем, што трагедыя ў парку Dreamland здарылася суботнім вечарам 22 жніўня. «Хуткая» давезла дзіця да бальніцы, але праз дзве гадзіны яно памерла.\nСледчы камітэт распачаў крымінальную справу па артыкуле 338 частка 2 — «Аказанне паслуг, якія не адпавядаюць патрабаванням бяспекі, што пацягнула па неасцярожнасці смерць чалавека».\nчто? / Адказаць\n24.08.2015 / 15:51\nЧто? люди пытались помочь в отсутствие медиков, а им грозит криминальная ответственность??? нужно было стоять ждать скорую??\n24.08.2015 / 15:53\nа сори, это к аквапарку относится. Уже понял.\nНу так хутчей за ўсе не ўтапленьне, а нешта іншае здарылась


Уладзмір Някляеў: Іду на выбары, бо ў мяне ёсць прэтэнзіі да Лукашэнкі — Гавары Праўду\nУладзмір Някляеў: Іду на выбары, бо ў мяне ёсць прэтэнзіі да Лукашэнкі\nУ межах спецпраекта «Кампанія-2015» Уладзімір Някляеў распавёў «Салідарнасці», якія задачы ставіць на наступныя выбары і чаго чакае ад Масквы.\n“Не надта спяшаюцца беларусы мяняць быка на індыка”\n— Давайце спачатку вызначымся, як вы бачыце кампанію 2015 года?\n— Яна бачыцца мне ў двух варыянтах. Першы – гэта ўжо звыклы варыянт, калі танцуе адзін Лукашэнка на ўсёй пляцоўцы, выдзеленай і дамам, і кавалерам. Ён там з баянам пасярэдзіне і нікога ў круг не пускае. Тады рабіць на гэтых выбарах у якасці кандыдата ў прэзідэнты не будзе чаго. Трэба будзе думаць (і мы думаем) пра іншы фармат уделу.\nУ 2010 годзе сітуацыя была іншая – чаму я тады і згадзіўся пайсці на выбары. Расія, як вы помніце, раптам “кінула” Лукашэнку — ва ўсякім выпадку, вонкава. А для электарата гэта сутнаснае. У людзей узніклі пытанні: нашто нам гэты чалавек, калі ён без патрэбы Расіі, а значыць, ад яго болей ніякага толку? Бо не будзе тых грошай і прэферэнцый, якія мы ад Расіі мелі.\nІ такія настроі ў людзей былі да 9 снежня 2010 года, пакуль Лукашэнку не паклікалі ў Маскву і зноў не пачаліся размовы пра вечнае сяброўства. Я добра помню свае сустрэчы з выбарнікамі 8 і 10 снежня. Гэта былі розныя ў сваіх настроях людзі. Калі 8-га не меней як палова з іх прыглядалася да мяне, як да чалавека, які можа замяніць Лукашэнку, дык 10-га такіх людзей значна паменела.\nДругі варыянт выбараў (які разглядаецца амаль пад кожную прэзідэнцкую кампанію) – гэта якраз нейкія змены ў адносінах Расіі да Лукашэнкі. Тут шмат што звязана з 1 студзеня 2015 года – прызначанай датай падпісання дамовы па стварэнні Еўразійскага звязу.\nІ тут таксама два варыянты: Расія корміць Лукашэнку так, што ў яго няма праблем з выбарамі, і ў падзяку за гэта будзе чакаць падпісання ўсіх пунктаў пагадненняў. Але падпісанне ўсіх пунктаў, найперш палітычных,абазначыць не толькі рэальную пагрозу страты незалежнасці Беларусі, але і канец палітычнай кар’ерыЛукашэнкі. І ён гэта разумее. Ужо цяпер па заявахЛукашэнкі відавочна, што палітычны блок пагадненняў ён можа і не падпісаць.\nТады сітуацыя насамрэч можа змяніцца: Расія паспрабуе (ёсць ужо першыя прыкметы гэтага) ціскануць усур’ёз. І, можа быць, здзейсніць даўнюю мару беларускай апазіцыі: зробіць стаўку на альтэрнатыўнага кандыдата. Гэта не будзе, зразумела, кандыдат ад апазіцыі, гэта можа быць толькі чалавек з наменклатуры, але ў любым выпадку гэта зменіць сітуацыю на “танцпляцоўцы”.\nДык вось зыходзячы з таго, як яно ўсе складзецца, мы і будзем прымаць рашэнне па выбарах. Удзельнічаць неабходна ў любым выпадку. Але гэта не азначае, што ў такім жа фармаце, як у 2010 годзе.\n— То бок апазіцыя існуе ў рэжыме чакання, як будзе паводзіць сябе Масква?\n— На жаль, гэта класічны рэжым для беларускай апазіцыі, якая не мае ў грамадстве дастатковай падтрымкі для таго, каб самастойна вырашыць праблему ўлады. Не надта спяшаюцца беларусы мяняць быка на індыка, кідацца ў нейкую рэвалюцыю, калі сённяшні рэжым забяспечвае той мінімум, які задавальняе большасць.\nТым не менш, незадавальненне ёсць – і яно расце. Людзі штодня сутыкаюцца з карупцыяй, з нібыта “бясплатнымі” медыцынай і адукацыяй, якія насамрэч даражэй за платную, з непавагай, хамствам, з тым, што з імі абыходзяцца не як з людзьмі. Ім абрыдла ўлада, пры якой дзеля чаркі і скваркі трэба стаяць на каленях.\nМы якраз хадзілі ў Мінску па кватэрах, калі Лукашэнка, услаўляючы сябе самога і тое, што зрабіў для народа, выступаў перад журналістамі расійскіх СМІ. І палова людзей адмахваліся: ведаю, што выступае, але слухаць яго не хачу. А нехта пытаў: што ён брэша пра добрыя заробкі ў Беларусі, калі мае дзеці з’ехалі на заробкі за мяжу? Яны ад добрых заробкаў з’ехалі?..\nСёння, сапраўды, чвэрць працаздольнага насельніцтва з’ехала. Мы жахаліся, калі ў савецкія часы нам казалі, што кожныга чацвёртага беларуса страцілі ў час вайны. А тут без усялякай вайны мы страцілі кожнага чацвёртага!\nТак што, калі меркаваць па настроях людзей, усё ж ёсць надзея на тое, каб сабраць у кулак пратэстны рух пад 2015 год. Але для гэтага трэба з людзьмі папрацаваць і тлумачыць, што яны рэальна могуць зрабіць. Таму мы і распачалі палітычную кампанію“Народны рэферэндум”. Гэта кампанія, якой мы мяркуем актывізаваць, зварухнуць і прыгарнуць на свой бок людзей. Тую большасць, якая сёння ў большасці сваёй пасіўная.\n— Рабіць стаўку, што ў 2015 годзе Расія пачне шчаміць Лукашэнку, ведаючы, як яна чапляецца за сваіх хаўруснікаў, няхай і спецыфічных (як было з Мілошавічам, Хусейнам і г.д.), пакуль не выпадае. Які можа быць сцэнар дзеянняў апазіцыі ў гэтай кампаніі, калі стаўленне Масквы застанецца нязменным?\n— Калі б вы мяне спыталіся пра гэта ў 2010 годзе, сказаў бы: толькі Плошча, толькі рэвалюцыйны шлях. Але тыя падзеі паказалі:наша памылка была якраз у тым, што мы прадумалі толькі адзін сцэнар і не мелі іншага.\nПасля 9 снежня 2010 года (калі Расія падтрымала Лукашэнку) я паспрабаваў скарыстаць запасны варыянт, але ён ужо не спрацаваў, бо не быў падрыхтаваны. Аднаму мне здымацца з выбараў у той сітуацыі ну ніяк не выпадала (мяне б прыляпілі да сцяны здраднікаў і стралялі б з усіх кулямётаў), а пераканаць хаця б палову з тых кандыдатаў, якія ішлі на выбары, не заставался ўжо часу, ды і ніхто на гэта не быў настроены.\nТаму не выключана, што на выбарах 2015 года мы будзем ставіць не толькі на Плошчу. Але ў любым выпадку мы павінны выкарыстаць не толькі гэтыя выбары, але і ўвесь працэс падрыхтоўкі да іх, каб змяняць светаадчуванне беларусаў. Давесці ім, што вось гэты шматок сала, які яны маюць, – гэта не самае вялікае шчасце.Зрабіць ўсё магчымае, каб людзі заўважылі, што ёсць рэальныя палітычныя сілы, апроч рэжыму, і гэтыя сілы здольныя ўладкаваць жыццё лепш, чым гэта робіць рэжым.\nМы думаем не толькі пра 2015 год, але і пра тое (і нават больш пра тое), што будзе адбывацца пры змене ўлады ў Беларусі. Хто ў той час будзе мець вагу, каб у гэтыя працэсы ўключыцца? Каб не даць гэта зрабіць толькі Расіі, толькі сілавым структурам ды наменклатуры…\nДля гэтага трэба ўсім дэмакратам аб’яднацца. Я разумею, што гэта мантра, якая ўжо надакучыла. Але паасобку мы не знойдзем сілы, неабходнай для таго, каб паўплываць на будучыя – і ўжо недалёкія – вырашыльныя палітычныя працэсы.\nДарэчы, многія лічаць кепскім з’яўленне дзвюх кааліцый. Мы (з рухам “За Свабоду”, партыяй БНФ ды іншымі), праўда, не стваралі ніякай кааліцыі, але такой бяды: няхай і ў нас будзе кааліцыя. Бо дзве кааліцыі – гэта лепш, чым разрозненыя структуры. І дамовіцца паміж іх лідарамі намнога прасцей, чым паміж 10 кандыдатамі.\nКалі будзе большасць за тое, каб адзіны кандыдат ішоў на выбары – будзе так. Калі большасць дамовіцца пра тое, каб байкатаваць выбары, значыць, будзем байкатаваць. Галоўнае – выйсці з гэтых выбараў не разбітымі ўшчэнт, як у 2010 годзе, а арганізавана адной, выбачайце за дзяжурнае слова, калонай.\n— Ага, “пятай” :)\n— Такім чынам, пераможных задач і сцэнароў на гэтыя выбары няма?\n— Я ў 2010 годзе ішоў толькі дзеля таго, каб перамагчы. Больш у мяне ніякай задачы не было. Нават пасля 9 снежня. І як у 2010-м я не выключаў поспеху– так не выключаю яго і ў 2015-м. У палітыцы можа ўсё радыкальна змяніцца ў адзін дзень.\nАле пераможны сцэнар не можа быць адным, бо мы апякліся на гэтым.Таму зараз і распрацоўваем іншыя варыянты.\n“Не лічу мэтазгодным удзельнічаць у праймерыз. Будзем праводзіць кангрэс”\n— Мы Анатолю Лябедзьку абяцалі задаць вам адно пытанне. У інтэрв’ю нам ён сказаў, што ніяк не атрымліваецца падпісаць пагадненне на праймерыз з вашым бокам. Мяркуе, прычына ў тым, што вы не ўпэўнены ў сваёй перамозе…\n— А ён, значыць, упэўнены?\nНе, зусім не таму. У сённяшніх варунках праймерыз не можа даць ніякага выніку. Хоць бы таму, што няма механізму падліку галасоў, пры якім вынік не падлягаў бы сумневу.\nНезалежна ад таго, ці згодзіцца тая каліцыя (а я спадзяюся, што ўсё ж згодзіцца), мы будзем праводзіць кангрэс дэмакратычных сіл. Калі пасля папярэдняга кангрэсу і ўзніклі нейкія сумневы, дык не ў падліку галасоў. А гэта – давер, што сёння найгалоўнае.\nІ яшчэ вось што. Кангрэс (як, між іншым, і рэферэндум) – рэч больш звыклая для нашых людзей. Больш зразумелая. А пастукайце у дзверы і скажыце людзям: мы да вас з праймерыз. У адной кватэры нават думалі, што гэта інфекцыя такая.\nА калі Лябедзька думае, што мы хочам правесці кангрэс, каб нехта з нашых выйграў, дык няхай успомніць кангрэс 2006-га. Там усё было падрыхтавана, каб Лябедзька стаў адзіным кандыдатам. А стаў у выніку Мілінкевіч.\nКангрэс ёсць кангрэс. Адкрытая працэдура. Бюлетэні, падлік: колькі за каго? А пры праймерыз я вам скажу, які будзе падлік. У офісе АГП усе бюлетэні будуць за Лябедзьку, у офісе “Гавары праўду” – за Някляева.\n— То бок вы такая калектыўная Ярмошына?\n— (усміхаецца) І што: паставіць да скрыняў у офіс АГП трох назіральнікаў ад “Гавары праўду”, а ў штаб-кватэру “Гавары праўду” – ад АГП?\nА самае немагчымае – гэта галасаванне па кватэрах. Уявіце: я прыходжу з гэтым праймерыз. Ну добра, разабраліся, нарэшце, што гэта такое. І што гэты чалавек павінен напісаць? Што ён за Някляева ці за Лябедзьку супраць Лукашэнкі? Прычым пазначыць гэта ў нейкіх бюлетэнях па нейкіх выбарах, вынікаў якіх ён не ведае?\nТым не менш я нікога не змушаю адмаўляцца ад тых ідэй, якія яны генерыруюць. Рабіце. Вазьміце хаця б адну акругу і паспрабуйце тамправесці праймерыз. Як мы на парламенцкіх выбарах правялі байкот у адной акрузе. І будзе відаць, што з гэтага атрымаецца. Дык не, ім трэба, каб усе ўдзельнічалі ў тым, што ёсць нішто.\n— І ўсё ж праз кангрэс Вы хочаце стаць тым адзіным?\n— Я гэтага не сказаў.\n— Вы не хочаце стаць адзіным?\n— Я не супраць таго, каб стаць адзіным і пазмагацца за прэзідэнтцтва, бо ў мяне ёсць прэтэнзіі да Лукашэнкі. І не толькі асабістыя: маўляў, мяне ні за што адмалацілі, голага кінулі ў турму, што, мякка кажучы, непрыгожа з боку майго апанента. Асабістыя рахункі таксама нешта значаць у палітыцы, але не яны галоўныя. Галоўнае тое, што Лукашэнка завёў краіну ў эканамічны і палітычны тупік, выйсці з якога Беларусь зможа толькі з іншым кіраўніком.\nПраблема яшчэ ў тым, што на сённяшні дзень мы не можам знайсці чалавека, які не толькі з нашага гледзішча адпавядаў бы пасадзе прэзідэнта, але і сам быў гатовы ўзяць на сябе гэтую ношу. Усе рэальна баяцца. Усім вядомы самы верагодны фінал іх удзелу ў прэзідэнцкай кампаніі.\nІ яшчэ адна прычына, па якой я проста не магу, не маю права не браць удзелу ў выбарах. Можа, гэта і не вельмі сціпла, але на сённяшні дзень ёсць вынікі апытанняў Незалежнага інстытута сацыяльна-эканамічных і палітычных даследванняў (па сутнасці, той самы праймерыз), паводле якіх кампанія “Гавары праўду” займае лідарскія пазіцыі.Канешне, гэтага абсалютна недастаткова, каб казаць пра сур’ёзныя шансы на перамогу, але тым не менш. І калі я ў гэтай сітуацыі скажу: дзякуй за давер, але няхай гэта паспрабуе зрабіць хто-небудзь іншы, гэта будзе не пазіцыя лідара, не пазіцыя палітыка.\n— Заўсёды звяртаем увагу, як чалавек рэагуе на пытанні кшталту, ці хоча ён быць адзіным кандыдатам, прэзідэнтам. Чаму і Вы не адказваеце наўпрост, а ходзіце ваколіцамі?\n— Я хачу стаць прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь. Я хачу змяніць жыццё нашай краіны. Я хачу, каб Беларусь выйшла з тупіка, у якім знаходзіцца, а разам з гэтым – выйшла з хамства, з нялюдства, з брыды.\nГэта не азначае, што я некага заклікаю біцца са спецназам. Я нікога з вас не збіраюся кідаць не тое што пад кулі, а нават пад міліцэйскія палкі. Але ўсё, што залежыць ад мяне для таго, каб мы перамаглі, я зраблю.\nТым больш, што ўва мне ёсць адчуванне віны за 2010 год. І яно да гэтай пары мяне не пакідае. Усё-такі я пацярпеў паразу. Ёсць тое, што ёсць: я патрапіў у турму, а Лукашэнка застаўся на пасадзе кіраўніка краіны. Якімі метадамі гэта было дасягнута — ужо іншая рэч. А я не толькі не здолеў ажыццявіць свой план на Плошчы — я нават не дайшоў да Плошчы. Гэта мая віна і віна майго штаба. І гэта яшчэ адна прычына, па якой я не магу стаць убаку і глядзець, хто там і што зробіць зараз без мяне.\n— Пра ўсе гэтыя рэйтынгі, абавязкі мы ўжо чулі ад некаторых дэмакратычных лідараў, якія жадалі стаць адзінымкандыдатам у розныя выбарчыя гады. Вам не падаецца, што вы з часам ператвараеццеся ў такога заскарузлага апазіцыянера, з пэўным шлейфам параз, які зноў і зноў збіраецца ісці на выбары…\n— Дзе і калі я пахваліўся нейкім там рэйтынгам? Тут няма чым хваліцца. Я не для таго зараз пра гэта сказаў. Я проста растлумачыў адну з прычын, па якіх не магу з палітыкі сысці, хаця пры іншых абставінах ужо даўно сышоў бы.\nДля мяне займацца літаратурай значна цікавей. У мяне ўсё там – сябры, амбіцыі, прэтэнзіі да гэтага жыцця і датаго, што я ў гэтым жыцці зрабіў. А тут у мяне ёсць толькі абавязкі.\n“Максімальная задача — перамагчы ў прэзідэнцкіх выбарах 2015 года”\n— А калі па часе павінен з’явіцца адзіны?\n— Ясна, што ў 2013-м ніхто ўжо не паспее. Няхай, сапраўды, “Талака” правядзе тое, што задумала. І па выніках будзе відаць, хто мае перавагу ў прасоўванні сваіх ідэй далей.\nКалі ж па розуме, то трэба было б ужо ў лістападзе-снежні сабраць кангрэс. Але ж розуму не заўсёды хапае.\n— Ці маеце Вы права балатавацца на наступных выбарах з улікам судзімасці?\n— Я не адбываў рэальнага пакарання ў турме (тое, што быў у “амерыканцы” – не лічыцца, як бы абсурдна гэта не гучала). А паколькі суд не прыгаварыў мяне да адбыцця пакарання, ніякіх абмежаванняў для мяне няма. Таму няхай Лазавік (гэта з яго заявы пачалося) не вярзе лухту.\nІншая справа, што ніхто ў нас ні на які закон не зважае. Калі уладам трэба будзе, яны і рэцыдывіста зарэгіструюць, і з тэлефоннай кнігі яму 100 тысяч галасоў для рэгістрацыі напішуць.\n— Сфармулюйце коратка задачу на кампанію 2015 года.\n— Задача-максімум— перамагчы. Задача-мінімум – выйсці з гэтых выбараў аб’яднанай апазіцыяй і набраць палітычную сілу, каб у бліжэйшай перспектыве ўдзельнічаць у працэсах, звязаных са зменай улады ў Беларусі.\nТеги: Беларусь, Владимир Некляев, выборы, Говори правду