Беларусы адмаўляюцца ад адпачынку ў Эгіпце і гінуць у гарах Алтаю\n25 ліпень 2005, 15:44\nІгар Карней, Менск Беларускія турысты, якія набылі пуцёўкі на эгіпецкі курорт Шарм-эш-Шэйх, адмовіліся ад плянаў адпачынку на Сынайскай паўвысьпе. Нагадаем, што пры канцы мінулага тыдня ў цэнтры гэтага курортнага гораду прагрымелі тры выбухі, ахвярамі якіх сталі амаль 90 чалавек з розных краінаў сьвету. Як кажуць у МЗС Беларусі, пацярпелых сярод беларусаў няма. Між тым, зьвесткі пра загінулых беларусаў прыйшлі зь іншага рэгіёну — у гарах Алтаю лявіна накрыла групу менскіх альпіністаў.\nТурапэратары кажуць, што нядаўнія выбухі ў Шарм-эш-Шэйху ці не ўпершыню сур’ёзна напалохалі беларусаў, якія выпраўляюцца на адпачынак у той рэгіён. Пры канцы мінулага тыдня некалькі беларускіх турыстаў адмовіліся ляцець на Сынайскую паўвыспу. У зьвязку з гэтым у суботу быў адменены рэйс авіякампаніі “Белавія” на Шарм-эш-Шэйх. Паводле прадстаўнікоў турбізнэсу, дарагія курорты Шарм-эш-Шэйху вялікім попытам сярод беларусаў не карысталіся. Асабліва ў летнія месяцы, якія на Сынайскай паўвысьпе вельмі сьпякотныя. Гаворыць адзін з кіраўнікоў турфірмы “Алатан-Тур” Аляксей Стрэльчанка:\n(Стрэльчанка: ) “Для турызму, канечне, усё гэта дрэнна. Але справа ў тым, што летам у Шарм-эш-Шэйх асабліва беларускія турысты ня ехалі. Традыцыйна большым попытам карыстаецца Хургада — можа, таму, што першыя прапановы турфірмаў былі менавіта ў Хургаду. І бальшыня турыстаў дагэтуль арыентаваныя на Хургаду. Нездарма ўрэшце сумясьцілі авіярэйс на Хургаду і Шарм-эш-Шэйх у адзін, з двума пасадкамі. А што да “адмоўнікаў”, то, натуральна, яны будуць. І чым больш будзе гэтая тэма абмяркоўвацца, тым больш будуць адмаўляцца”.\nРазам з тым, з Масквы ўсе рэйсы ажыцьцяўляюцца паводле графіку, і ня выключана, што хтосьці зь беларусаў усё ж скарыстаецца магчымасьцю ашчадзіць: маскоўскія фірмы паведамляюць пра зьніжкі на адпачынак у раёне Суэцкага каналу на 20—25%.\nПаводле прадстаўніка фірмы “Алатан-Тур” Аляксея Стрэльчанкі, да восені пра нядаўні тэракт, хутчэй за ўсё, забудуцца.\n(Стрэльчанка: ) “Цяпер для галіны Эгіпет не зьяўляецца першачарговай задачай. Тэма гэтая ўсплыве восеньню, калі будзе зразумела — забыліся людзі пра трагедыю ці не? Як паказвае практыка, забываюцца хутка. Прыгадайце жахлівы тэракт гадоў восем таму ў раёне Хургады, калі расстралялі аўтобус з турыстамі ля храму Хатшэпсут! Гэта ўвогуле страшны эпізод — стралялі са стралковай зброі! І што? Год мінуў, і зноў вал турыстаў. Памяць кароткая”.\nКалі ахвяраў сярод беларусаў у Эгіпце ўдалося пазьбегнуць, то нечакана трагічныя паведамленьні прыйшлі з Расеі. Міністэрства надзвычайных сытуацыяў Расейскай Фэдэрацыі паведаміла, што ў гарах Алтаю загінулі чацьвёра сябраў Беларускага турысцка-спартовага саюзу. Паводле зьвестак, дзевяць менчукоў былі накрытыя лявінай на гары Бялуха. Пяцёра параненых шпіталізаваныя ў Горна-Алтайску. На гэты момант з-пад сьнегу выратавальнікі здолелі дастаць двух загінулых. Калегі пацярпелых з турысцка-спартовага саюзу кажуць, што ўсе ўдзельнікі паходу былі вельмі дасьведчанымі ў сваёй справе.\n(Супрацоўнік саюзу: ) “Кіраваў групай чалавек, які сам неаднаразова браў удзел у выратавальных працах, у надзвычай складаных умовах. Гэта вельмі дасьведчаны альпініст Георгі Маскалёў, які, на жаль, загінуў. Яшчэ адзін удзельнік групы кіраваў паходамі пятай катэгорыі складанасьці. Гэта былі вельмі дасьведчаныя людзі, і “чайнікаў”, якія пачынаюць з нуля, сярод іх не было. Пакуль што незразумела, што сталася прычынай трагедыі — лявіна, лядовы абвал, абрушэньне карнізу? Бо лявінанебясьпека ў тых ці іншых раёнах вельмі розная, залежная ад кожнага году”.\nЯк удакладняюць у расейскіх ведамствах, беларусы выправілася ў горы, не папярэдзіўшы пра маршрут выратавальныя службы, таму дапамога прыйшла толькі праз суткі.


Гранічная шчырасць люстэркавых вершаў | Созвучие\nЧетверг, 24 сентября 2020 08:34\nПрацэс знаёмства і ўзаемапранікнення паэзіі і чалавека можа расцягнуцца на доўгія гады і рыхтаваць шмат заўважных змен у жыцці: пераезд у іншы горад, знаёмства з калегамі і настаўнікамі, нязвыклыя абставіны і першае прызнанне. Цяжка сказаць, ці скончыўся гэты перыяд творчага юнацтва для Вольгі Нікіценкі, але адназначна зразумела, што ён быў плённы. Апошні яго вынік — уручэнне Нацыянальнай літаратурнай прэміі ў намінацыі «Лепшы дэбют» за кнігу «Сузор’е птушкі». «ЛіМ» вырашыў даведацца ў паэткі, як яна глядзіць на свет праз прызму сваёй творчасці.\n— Раскажы, калі ласка, пра тое, як ты ўсвядоміла сябе паэткай, як зразумела, што хочаш займацца літаратурай?\n— Калі ў 9 класе я ўдзельнічала ў алімпіядзе па беларускай мове і літаратуры, то адчула неверагодную любоў да роднага слова. Асабліва захапілася тым, як пранікнёна і меладычна гучаць вершы, напісаныя пабеларуску. У мяне ўзнікла жаданне паспрабаваць сябе ў паэтычным рэчышчы і пачаць ствараць уласныя вершы на беларускай мове. А потым я зразумела, што адшукала тую справу, якой бы хацела прысвяціць жыццё. Менавіта літаратурная творчасць дазваляе мне раскрыцца ў поўнай меры, адчуць, што я сапраўды магу данесці да людзей тое, што мяне хвалюе.\n— Ці ёсць сярод тваіх вершаў асабліва любімыя для цябе?\n— Так. Некаторыя з іх — гэта вершы, дзякуючы якім мяне заўважылі дасведчаныя пісьменнікі, а таксама тыя, якія асабліва палюбіліся маім чытачам. Можна сказаць, што для мяне гэта знакавыя творы. Напрыклад, «Чытай верш», «Паэтэса», «Мой дом, бывай!». Ёсць і вершы, якія не набылі такой вядомасці, аднак яны важныя асабіста для мяне. Лічу ўдалым верш «Уваходжу ў твой край, восень…», бо ў ім у мяне атрымалася выразна перадаць усе фарбы і настроі, якія жадала ўкласці. З вершам «Лістападаўскіх поўняў вяла адлік» звязана незабыўная гісторыя з майго жыцця.\n— Як ты лічыш, што прынцыпова адрознівае добрыя вершы ад дрэнных?\n— У добрых вершах праглядаецца асоба аўтара, яго вопыт і адметнае светабачанне, тым часам як дрэнныя — гэта наборы штампаваных метафар і зваротаў. Гэта чарговыя рыфмаваныя пераказы чужых думак. У такіх вершах заўважна, што аўтар нават не стараўся папрацаваць над творам, каб у ім з’явіліся ўласныя творчыя знаходкі. Часта ў гэтых вершах таксама недасканалыя і рыфма, і рытмічны малюнак.\n— Якую крытычную заўвагу ты найчасцей чула ад тых, хто ацэньвае твае вершы?\n— Даволі часта мяне дакараюць у тым, што мае вершы па-юнацку наіўныя. Ёсць і творы, якія называюць занадта дарослымі для дзяўчыны маіх гадоў. Так ці інакш, крытыкі ацэньваюць маю творчасць праз прызму ўзросту. Мне падаецца, што гэта не заўсёды правільна, бо галоўнае — тое, як сябе ўсведамляе сам чалавек. Змяняюцца думкі, настроі, погляды на свет, і гэта адлюстроўваецца ў вершах. Адзінае, што магу сказаць, — я пішу гранічна шчыра, і ў творчасці адбіваецца тое, што я сапраўды адчуваю на дадзены момант.\n— Ці ёсць нешта, чаго табе самой не хапае ва ўласнай творчасці?\n— Думаю, што пакуль мне не хапае вопыту. Я паступова намацоўваю свой шлях, але пакуль што ў мяне няма той прафесійнай творчай смеласці, якая прыходзіць з часам, і выпрацаванага аўтарскага почырку. Упэўнена, што праз колькі гадоў пры належным старанні я здолею гэтага дамагчыся.\nДругие материалы в этой категории: « Мастак Каміль Камал: Ганаруся міралюбнасцю Беларусі... Уладзімір Караткевіч і ўвесь свет »


09 ліпень 2015, 13:01\nБеларускі пісьменьнік Уладзіслаў Ахроменка ужо сямнаццаць гадоў жыве ў Чарнігаве. Кнігі ягоныя выходзяць пераважна ў менскіх выдавецтвах, дзе іх апошнім часам пачалі цэнзураваць. Чым адрозьніваецца ўкраінская свабода творчасьці ад беларускай? За што ва Ўкраіне любяць беларускую літаратуру? Калі закончыцца ваенны канфлікт у Данбасе? Пісьменьнік — госьцем «Вольнай студыі».\nСлухаць перадачу тут:\n«Казённы патрыятызм беларусам не дапаможа»\n— Уладзіслаў, апошнім разам вы прыяжджалі ў Беларусь два гады таму. Згадаўшы барадулінскі радок «трэба дома быаць часьцей», найперш хачу запытацца: чаму так рэдка бываеце дома? Няўжо прыцягненьне радзімы ўжо ня дзейнічае?\n— Прыцягненьне радзімы, безумоўна, дзейнічае. Я ўсё ж беларус, пішу на беларускай мове і сны сьню па-беларуску. Апошнія два гады я проста ня мог прыехаць. Справа ў тым, што летась увесь Чарнігаў перажыў праўдзівы жах. На мяжы з Чарнігаўскай вобласьцю стаяла вялізная расейская ваенная групоўка для наступу на Кіеў, і мы разумелі, што нічога нельга зрабіць. Разумееце, самая зручная дарога з Расеі на Кіеў ляжыць праз Чарнігаў, і зь яго паспрабавалі б зрабіць яшчэ адно Дэбальцава. Але Чарнігаў — гэта не Дэбальцава, не Славянск, не Краматорск, не Данецк і не Луганск. Ясна, што ў нас пачалася б вельмі моцная партызанская і падпольная вайна. А ў мяне там сям’я, дачка, і я мусіў думаць, што рабіць.\n— Гэтым разам прыехаўшы на радзіму, вы апынуліся ў Беларусі пад сьвяточнымі салютамі — адзначаўся Дзень Незалежнасьці. Вас нейкім чынам усе гэтыя народныя гуляньні закранаюць?\nНародныя гуляньні 3 ліпеня — гэта хутчэй сьвята гопнікаў.\n— Я не лічу, што 3 ліпеня — Дзень Незалежнасьці. Наша сакральная дата — 25 сакавіка. Тое, што сьвяткуецца пад выглядам дня незалежнасьці, усе гэтыя народныя гуляньні 3 ліпеня — гэта хутчэй сьвята гопнікаў. Усе ж нармальныя людзі зьяжджаюць зь Менску — хто на лецішча, хто на рыбалку, хто ўвогуле за мяжу, каб усяго гэтага жаху ня бачыць. Натоўпы гапаты зь півам, мацюкі, процьма прыежджых і безьліч міліцыянтаў на вуліцах. Гэта ня сьвята. Сьвята ня можа быць з напругай, ня можа сьвяткавацца з прымусу. І масавасьць тут не пры чым. Калі ў 1933 годзе Гітлер атрымаў перамогу на трох рэфэрэндумах, яго віталі шалёныя натоўпы людзей. Але ці быў гэта народ? Прадстаўніком народу быў, напрыклад, пісьменьнік Эрых Марыя Рэмарк. Ёсьць знакамітая фатаграфія, на якой дзьве ці тры тысячы чалавек стаяць, выцягнуўшы руку — «Хайль Гітлер», і толькі адзін чалавек прынцыпова руку не цягне. Гэты чалавек і ёсьць для мяне народ. Большасьць арытмэтычная не заўсёды мае рацыю.\n— Нядаўна саюзы пісьменьнікаў Украіны і Беларусі заснавалі літаратурную прэмію імя Міхася Жызьнеўскага. Гэта паспрыяе ўзаемазбліжэньню нашых літаратураў?\n— У мяне адразу пытаньне: чаму імя Міхася Жызьнеўскага? Пры ўсёй безумоўнай павазе да Жызьнеўскага, ён усё ж ня быў літаратарам.\n— Дык і Нобэль ня быў літаратарам, а прэмія яго імя існуе.\n— Нобэль быў фундатарам. Гэта ўсё ж розныя рэчы. Беларуска-ўкраінскай прэміі больш слушна было б надаць імя Алены Тэлігі — украінскай пісьменьніцы беларускага паходжаньня.\n— Калі не памыляюся, яна ўзначальвала ўкраінскі Саюз пісьменьнікаў падчас нямецкай акупацыі?\nБеларускамоўныя кнігі купляюцца ва Ўкраіне.\n— Так, і была расстраляная ў Бабіным Яры гітлераўцамі. Што потым не перашкодзіла савецкім гісторыкам прыпісаць ёй калябарацыянізм і здраду. Што да ўзаемазбліжэньня літаратураў. Нядаўна я быў на «Кніжным арсэнале» ў Кіеве, і хачу падзяліцца назіраньнямі. Там беларускаму пісьменьніку, каб прыцягнуць да сябе ўвагу, дастаткова было ўголас пачытаць што-небудзь па-беларуску. Праз тры хвіліны там ужо стаяла і ўважліва слухала чалавек з паўсотні. Цікавасьць ва Ўкраіне да беларускай літаратуры вельмі вялікая. Па-першае, украінцы сапраўды бачаць у нас братоў. Па-другое, беларуская літаратура, як і ўкраінская, мае каляніяльнае савецкае мінулае, і яны шмат у чым сугучныя. І па-трэцяе, усё ж у нас вельмі блізкія мовы, мы разумеем адзін другога без перакладчыка. Як на мой погляд, гэтыя складнікі і ёсьць прычынай такой цікавасьці. Дарэчы, у горадзе Тэрнопалі ёсьць выдавецтва, якое ўзначальвае Юры Завадзкі. Ён цяпер выдае цэлую сэрыю беларускіх паэтаў, выдае, падкрэсьліваю, на беларускай мове! І беларускамоўныя кнігі купляюцца ва Ўкраіне. Гэта неверагодна, але так ёсьць.\n— У сацыяльных сетках вы рэзка крытычна выказваецеся пра сучасны літаратурны працэс у Беларусі. Быццам бы ўкраінскія пісьменьніцкія асяродкі ўспрымаюць вас больш прыхільна, чым беларускія. З чым гэта зьвязана?\nЯ не разумею, як можна баяцца пісаць?!\n— Прычынаў некалькі. Па-першае, апошнія гады я значна часьцей кантактую з украінскімі калегамі, чым зь беларускімі. Па-другое, відаць, жывучы ва Ўкраіне, я набраўся шкоднага вірусу свабоды — свабоды выказваньня, свабоды думкі. І некаторыя рэчы, якія я бачу ў Беларусі, для мяне на сёньняшні дзень цалкам непрымальныя. Скажам, у Менску я сустракаюся з калегамі, кляснымі празаікамі і паэтамі, і яны мяне пытаюцца: а ты не баісься так пісаць?! Я не разумею, як можна баяцца пісаць?! Бачыце, у іх, як выглядае, уключаецца ўнутраны самацэнзар — пра гэта пісаць нельга, пра тое нельга. Калі, скажам, напісаць пра беларускую вёску без аграгарадкоў і дажынак, то ў аўтара могуць узьнікнуць праблемы, яго сына могуць выкінуць з вучобы, паставіўшы тры двойкі, яго жонцы не працягнуць кантракт і г.д. Чалавек адразу самаабмяжоўваецца. І ў мяне пытаньне: як жа вы, хлопцы і дзяўчаткі, увогуле пішаце? А я, жывучы ва Ўкраіне, ніякіх забаронаў ня бачу. Я магу напісаць кніжку ў Чарнігаве, выдаць яе ў Менску. Хоць апошнім часам перашкоды ўзьніклі і ў выдавецтвах. Прыкладам, з кнігі «Музы і сьвіньні» выдавец папросту выкінуў адну навэльку са словамі: «Гэта страшна друкаваць».\n— А пра што была тая навэлька?\n— Яна мела даволі красамоўную назву — «Як адзін украінскі парубак да сьмерці напалохаў Кучму, Лукашэнку і Пуціна». Мне выдавец так і сказаў: «Калі я яе надрукую, у мяне адбяруць ліцэнзію і пасадзяць».\n— А як рэагуе ўкраінская літаратура на вайну на паўднёвым усходзе?\n— Я думаю, рана гаварыць пра зьяўленьне вялікага празаічнага твору — рамана ці аповесьці. Падзеі яшчэ вымагаюць свайго асэнсаваньня, яны яшчэ не закончаныя. Згадайце, у той жа беларускай літаратуры творы пра вайну, хоць «Каханы горад», хоць аповесьці Васіля Быкава, зьявіліся праз шмат гадоў пасьля вайны.\nУладзіслаў Ахроменка з украінскім пісьменьнікам і перакладчыкам беларускай літаратуры Аляксандрам Ірванцом\n— Ну, «Каханы горад» Антона Адамовіча выйшаў ужо ў 1948 годзе.\n— Усё ж праз тры гады пасьля перамогі. Кропка на вайне была пастаўленая, і пачалося асэнсаваньне. Што да вайны ва Ўкраіне, то мы неяк аднабока яе ўспрымаем. Успрымаем як чытачы Рэмарка і Быкава, а там вайна зусім іншая. Там вайна ў пэўнай ступені інтэрнэтная. Вось вам сытуацыя проста з натуры. На мяжы з ДНР сядзіць баец добраахвотнага батальёна. Ён сам з Данецка, а яго родны брат — ідэйны прыхільнік «руского мира», ваюе супраць яго. Яны ўжо адзін аднаго праклялі якімі толькі можна страшнымі словамі. Але пры гэтым яны сядзяць і лістуюцца «Вконтакте»: «Сашко, праз сорак хвілінаў вас абстраляюць, сыходзь». — «Андрэй, заўтра будзе зачыстка, скажы ўсім, хто з нашае клясы». Адзін ваюе за Ўкраіну, другі — за мітычную ДНР, але пры гэтым дбаюць адзін пра другога як сваякі.\n— Але замірыцца як сваякі ня могуць. На вашу думку, як доўга яшчэ трывацьме гэты канфлікт на Данбасе?\n— Ва Ўкраіне сярод людзей, якія ваююць на ўсходзе, існуе думка, што гэты канфлікт скончыцца ці ў Ужгарадзе, ці ва Ўладзівастоку. А на маю думку, усё закончыцца толькі тады, калі Расея сапраўды разваліцца, ці калі там зьменіцца ўлада. Але, мяркуючы па настроях, якія цяпер пануюць у Расеі, міру ў блізкай пэрспэктыве чакаць не выпадае. На вялікі жаль, канфлікт разьлічаны надоўга.\n— Вы ўжо згадалі сваю кнігу «Музы і сьвіньні», якую сцэнзуравалі ў менскім выдавецтве. Сярод яе герояў — дзед Талаш, Уладзімер Мулявін і другія рэальныя пэрсанажы, якія трапляюць у розныя камічныя сытуацыі. Кажуць, дзед Талаш быў незадаволены тым, як яго паказаў Якуб Колас у аповесьці «Дрыгва». У вас дзед зашугаў паў-Масквы, трапіў на прыём да Сталіна... Вам бы ён падзякаваў, як вы лічыце?\n— Літаратура ня пішацца дзеля падзякі. Зь дзедам Талашом усё так і было. Ён сапраўды, трапіўшы ў Крэмль, папрасіў, нават запатрабаваў у таварыша Сталіна скураны доўгі плашч. Каб зьверху засталася марынэрка, а з крыса можна было пашыць боты. Гэтую гісторыю я ведаю ад Маі Міхайлаўны Клімковіч — маці майго кума, сябра і суаўтара. Падчас вайны яна акурат жыла ў гатэлі «Масква», чула і бачыла ўсё на свае вушы і вочы.\n— Нягледзячы на ўсю «стабільнасьць», пераважная частка беларускай моладзі марыць зьехаць зь Беларусі. Як зрабіць так, каб марыла жыць і працаваць для сваёй краіны?\n— Трэба шмат што памяняць. Калі сказаць коратка, дык трэба найперш пазбавіцца казённага патрыятызму. Ён у выпадку чаго нам не дапаможа. Неабходна растлумачыць той самай моладзі, што радзіма — гэта ня сьцяг над гарвыканкамам і не надпісы на білбордах «я люблю Беларусь». Радзіма — гэта зямля, па якой мы ходзім, гэта магілы нашых дзядоў, гэта наша мова, гэта наша гісторыя, гэта наша школа. Сапраўдны патрыятызм ідзе не ад сьцягоў, масавых сьвятаў і гопнікаў зь півам у руках, ён — сума ўсіх пералічаных складнікаў.\nУладзіслаў Ахроменка зь сябрамі ў Зэльве каля помніка Ларысе Геніюш


Кава і цыкорый: хто каго | zviazda.by\nХатняя старонка » Кава і цыкорый: хто каго\nКава і цыкорый: хто каго\nЗдароваму харчаванню трэба вучыцца. Будзем рабіць гэта з дапамогай загадчыцы лабараторыі комплексных праблем гігіены харчовых прадуктаў Навукова-практычнага цэнтра гігіены, кандыдата медыцынскіх навук Алы БАНДАРУК.\nСёння жыццё ў некаторых краінах немагчыма ўявіць без кубка кавы. Больш за іншых каву п'юць шведы, фіны, нарвежцы — паўночныя народы.\nНатуральная смажаная кава змяшчае каля 30 працэнтаў экстраактыўных рэчываў, якія распускаюцца ў гарачай вадзе і ствараюць такім чынам густы напой са спецыфічным водарам. Кафеін — адно з галоўных рэчываў кавы — аказвае ўзбуджальнае дзеянне на цэнтральную нервовую сістэму (стымулюе працаздольнасць) і на сардэчна-сасудзістую сістэму (павышае частату і сілу сардэчных скарачэнняў).\nШтодзённая доза не павінна перавышаць 2-3 кубкі ў дзень. Ідэальна ўжываць абсалютна свежую каву. Не больш за 1 чайную лыжку на 1 шклянку вады, у першай палове дня і не нашча. Умеранае ўжыванне кавы нават карыснае.\nпазбаўленне кволасці і санлівасці;\nпавышэнне трываласці, перамаганне стомленасці;\n— пры гіпатаніі 1-2 кубкі паляпшаюць самаадчуванне.\nузмоцненае сэрцабіццё. Гэта неабходна ўлічваць людзям з парушэннямі рытму сэрца (тахікардыяй, арытміяй, экстрасісталіяй);\nпавышае ціск (напой не рэкамендуецца людзям з артэрыяльнай гіпертэнзіяй);\nнельга ўжываць нашча пры павышанай кіслотнасці страўнікавага соку, язве страўніка і дванаццаціперснай кішкі, хваробах стрававальнага тракту (неабходна спачатку нешта з'есці або разбавіць каву малаком).\nлепей не ўжываць пасля грунтоўнай ежы (як і наогул любую вадкасць);\nвыклікае прывыканне (калі пры рэгулярным ужыванні адмовіцца ад напою, то праз 18 гадзін з'яўляюцца сімптомы так званай «кававай абстыненцыі» — галаўны боль, слабасць, лёгкі боль у мышцах, раздражняльнасць, сэрцабіццё, парушэнне сну, павышанае выдзяленне мачы, хоць звычайна сімптомы знікаюць на працягу сутак).\nКорань цыкорыю выкарыстоўваюць для прыгатавання кававых напояў разам з зернем кавы, а таксама ён з'яўляецца асноўным яе заменнікам. Высушаныя і абсмажаныя карані цыкорыю значна паляпшаюць смак натуральнай кавы.\nРастваральны цыкорый, які прымяняюць для прыгатавання напою, вырабляюць з абсмажанага кораня. Як напой цыкорый мае крыху гаркаваты насычаны смак, падобны на смак кавы ці какавы. Калі дадаць малако і цукар, то гэтае падабенства стане яшчэ больш заўважным.\nЗамяняючы цыкорыевым напоем хаця б кожны другі кубак кавы, можна істотна знізіць штодзённую дозу кафеіну.\nЗмяшчае 40-60 працэнтаў карыснага інуліну — разнавіднасці клятчаткі, якая спрыяльна ўплывае на стрававальную сістэму і дапамагае знізіць узровень халестэрыну.\nКорань багаты на вітамін С, пекцін, вітаміны групы В (B1, B2, B3), смолы, макра- і мікраэлементы (К, Na, Ca, Mg, Fe, Р і інш.), карацін, арганічныя кіслоты, бялковыя і дубільныя рэчывы. Дзякуючы гэтаму напоі з цыкорыю застаюцца выдатным агульнаўмацавальным сродкам.\nПершапачаткова мае крыху саладкаваты смак, які робіць напой мяккім, таму можна нават не дадаваць цукар — абысціся малаком і, напрыклад, чайнай лыжкай мёду.\nРазмова ідзе пра ўнікальны прадукт, здольны замяніць нам каву раніцай і надаць бадзёрасці на ўвесь дзень.\nЯк і з любым іншым напоем, цыкорыем не варта празмерна захапляцца. Калі вы — прыхільнік здаровага ладу жыцця, значыць, ведаеце, што лепшы сябар здароўя — разнастайнасць.\n2331 Канстытуцыя Рэспублікі Беларусь са змяненнямі і дапаўненнямі, якія выносяцца на рэферэндум\n2115 Знакамітыя дамы-музеі Гарадзеншчыны, якія захоўваюць веды і эпоху\n2101 Як добра вы памятаеце ўсе Канстытуцыі Беларусі? Тэст\n1873 Знайсці ключ ад вежы Вітаўта. Чым унікальны Лідскі замак і чаму сюды трэба вяртацца?\n1828 Якія жанчыны падабаюцца абсалютна ўсім мужчынам? Адказвае псіхолаг\n1455 «Цяжарнасць 40+ — не дыягназ. Гэта дар»


Спектакль «Пан Тадэвуш», творчы вечар Веры Паляковай, дакументальны фільм «Маўрыц Эшэр. Скончыць няскончанае» і выстава «Пеўчыя птушкі і галубы» — афіша «Звязды» з 9 па 15 красавіка.\nСпектакль «Пан Тадэвуш»\nКалі: 10 красавіка, 19:00\nКолькі каштуе: 21 р.\nСпектакль «Пан Тадэвуш» пастаўлены паводле вядомага твора Адама Міцкевіча. Паэма, напісаная ў традыцыях рамантызму, расказвае пра каханне, рыцарскую годнасць, штодзённасць старога шляхоцкага побыту. Яе таксама называюць гімнам-успамінам пра вольны край, які спазнаў лёс легендарнай Атлантыды.\nНапісаны падчас парыжскай эміграцыі, твор Міцкевіча напоўнены настальгіяй пра мясціны, якія давялося пакінуць. Геаграфічна паэма «Пан Тадэвуш» прывязаная да Навагрудчыны, гістарычнай Літвы, да якой паэт звяртаецца ў першых радках твора.\nТворчы вечар Веры Паляковай\nВера Палякова — актрыса, спявачка, на працягу трох гадоў вядучая беларускага жаночага тэлешоу «Жыццё як жыццё». Запісала дыск «Актрыса». Песні ў выкананні Веры нязменна гучаць на радыё, займаючы вышэйшыя радкі рэйтынгу.\nІграе ў аншлагавых спектаклях «Вельмі простая гісторыя», «Апошняя жанчына сеньёра Хуана», «На ўсякага мудраца даволі прастаты», «Сродак Макропуласа». За ролю ў п'есе «N 13» намінавалася на Нацыянальную тэатральную прэмію.\nПаспяхова здымаецца ў расійскім кіно. Узнагароджана Спецыяльным прызам ТРА Саюзнай дзяржавы і медалём Саюзнай дзяржавы за ўмацаванне культурных сувязяў паміж Расіяй і Рэспублікай Беларусь, Ганаровым знакам Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь за ўклад у развіццё культуры Беларусі. У 2017 годзе ўзнагароджана медалём Францыска Скарыны.\nДакументальны фільм «Маўрыц Эшэр. Скончыць няскончанае»\nКалі: 11 красавіка, 19:00\nКолькі каштуе: па квітках на бягучую экспазіцыю\nДыскусійны клуб і адукацыйная праграма BLOWUP Нацыянальнага центра сучасных мастацтваў прапануе для прагляду і абмеркавання дакументальны фільм канадскіх кінематаграфістаў «Маўрыц Эшэр. Скончыць няскончанае» (2007 г.).\nФільм апавядае пра літаграфію знакамітага мастака Маўрыца Карнеліса Эшэра (1898-1972) «Выстава гравюраў» (Print gallery, 1956). Кажуць, што адзін малюнак даражэйшы за тысячу словаў. А як быць з малюнкам, які інтрыгуе многія пакаленні аматараў мастацтва, малюнак, чый патаемны сэнс можна разгадаць толькі з дапамогай тэхналогій, якія яшчэ не існавалі пры жыцці мастака? Гэтая літаграфія, на першы погляд, здаецца звычайнай. У цэнтры яе — пустэча, аднак моц яе ўздзеяння вялікая. Дзякуючы гэтаму малюнку мы разумеем, што мастацтва і навука — два бакі аднога медаля.\nПрацягласць фільма — 52 хвіліны.\nВыстава «Пеўчыя птушкі і галубы»\nДзе: Выставачная зала музея прыроды і экалогіі Беларусі (вул. Багдановіча, 9а)\nКалі: па 3 ліпеня, 10:00-18:00\nНа выставе прадстаўлена больш за 40 відаў палявых і лясных пеўчых птушак, дэкаратыўных парод галубоў. Магчыма, вам ўпершыню ўдасца пачуць, як спявае амялушак, і ўбачыць, чым голуб-капуцын адрозніваецца ад нямецкага голуба-бубнача.\nВыстава будзе цікавая як дарослым, так і дзецям, для якіх створана адмысловая інтэрактыўная зона з магчымасцю памаляваць.


Галоўная ➠ Навіны ➠ Душевой уголок без поддона\nАпублікавана 18.02.2017 09:36\nІх асноўным адрозненнем з'яўляецца адсутнасць паддона, а сценкі мантуюцца прама да падлогі. Дызайнеры інтэр'еру масава сталі ўключаць такія душавыя куткі ў свае праекты, і іх усё часцей можна ўбачыць і ў гарадскіх кватэрах, і ў загарадных хатах.\nЕсли вас интересует душевой уголок без поддона, стоит заглянуть на этот сайт guido.ru вы найдете душевой уголок без поддона отличного качества и по доступной цене.\nДушавыя куткі без поддона маюць нямала пераваг, дзякуючы якім яны і сталі набіраць сваю папулярнасць:\nстварэнне арыгінальнага дызайну памяшкання,\nпрастата мантажу і наступнай уборкі санвузла,\nэканомія грашовых сродкаў, так як душавыя куткі стаяць на парадак менш, чым душавыя кабінкі,\nлёгкасць прыняцця лазневых працэдур. Асабліва гэта важна для сем'яў, дзе ёсць пажылыя людзі ці інваліды, якім складана перасягнуць праз борцік ваннай або грувасткай душавой кабінкі.\nНедахопы душавых куткоў\nНягледзячы на ??свае перавагі, душавыя куткі без поддона маюць і шэраг недахопаў, пра якія нельга забывацца:\nвялікая верагоднасць затаплення суседзяў знізу, з-за чаго канструкцыі больш пераважныя ў прыватных дамах. У кватэрах іх таксама можна ўсталёўваць, але тады важна зрабіць вельмі якасную гідраізаляцыю падлогі,\nпраблема мантажу ў выпадку наяўнасці сістэмы «Цёплая падлога». Электрычнасць і вада - рэчы несумяшчальныя, калі ізаляцыя прыйдзе ў непрыдатнасць, то магчымы сур'ёзны траўматызм людзей,\nкалі сіфон будзе ўсталяваны няправільна, то можа з'явіцца вельмі непрыемны пах,\nвялікая ўвага варта надаваць мантажы трапа, інакш магчыма навала на падлозе вады пасля прыняцця лазневых працэдур,\nнельга адкрываць сценкі кабінкі да таго часу, пакуль вада не сцячэ ў каналізацыю. З-за адсутнасці борціка якая сабралася вада проста выльецца на падлогу ваннай.\nТакім чынам, мантаж душавога кутка павінен ажыццяўляць толькі вельмі дасведчаны спецыяліст, які зможа падключыць усе камунікацыі такім чынам, што ніякія праблемы ў працэсе эксплуатацыі узнікаць не будуць.\nПараўнальная характарыстыка душавых кабінак і куткоў\nПрааналізуем асаблівасці кожнай з канструкцый і паспрабуем іх наглядна адлюстраваць ў параўнальнай табліцы 1.\nКамплект складаецца з наступных частак:\nдэкаратыўная рашотка. Па сутнасці, гэта адзіная вонкавая частка прылады, якая ўсталёўваецца на корпус трапа, абапіраючыся на яго паверхню. Форма можа быць практычна любы,\nсіфон. Ён складаецца з гидрозатвора (для вываду непрыемных пахаў), «сухога» засаўкі (дзейнічае па прынцыпе паплаўка, рэагуючы на ??перасыханне), механічнага засаўкі (выкарыстоўваецца ў памяшканнях, якія ня ацяпляюцца). Пажадана выбіраць мадэлі з высокім сіфонам, які забяспечвае вялікі ўхіл труб у бок сцёку і, адпаведна, большую прапускную здольнасць,\nводоотводящее кольца, дзякуючы якому вада ў выпадку разрыву сістэмы гідраізаляцыі сыходзіць у сцёк праз адмысловыя адтуліны,\nпрыціскной фланец для герметычнага злучэння корпуса трапа і гідраізаляцыі.\nЎладкаванне падлогі пры мантажы душавога кутка без поддона\nВядома, найбольш правільным рашэннем будзе выклік спецыяліста, які хутка і без праблем уладкаваць падлогу і ўсталюе канструкцыю. Але ведаць у агульных рысах паслядоўнасць работ будзе карысна кожнаму, хто вырашыў прымаць лазневыя працэдуры ў падобнай канструкцыі.\nУвага! Важна наяўнасць ўхілу ў кірунку да сліву. Пры гэтым ўхіл павінен быць з усіх бакоў, каб не ўзнікаў застой вады ў ваннай пакоі.\nПліткай неабходна спачатку апрацаваць падлогу, а толькі пасля гэтага прыступаць да аздаблення сцен. Кафлю павінен укладвацца ад зліву да сцен і дзверцах. Найлепшым варыянтам будзе мазаіка, якую не больш лёгка ўкладваць у дадзеным выпадку. Акрамя таго, на падлозе ў ваннай яна глядзіцца вельмі эфектна.\nАгульная тэхналогія кладкі пліткі выглядае наступным чынам.\nЭтап 1. Неабходна цалкам зняць старую кафляную плітку да бетоннай падставы. На пліту варта нанесці Гідраізаляцыйныя сумесь, паралельна выбраным спосабам падымаючы ўзровень падлогі. Вялікая таўшчыня падлогі патрэбна не толькі для непасрэдна мантажу кутка, яна таксама служыць дадатковай абаронай ад вільгаці. У паказаным месцы мантуецца трап паводле інструкцыі. Пасля праверкі трапа на воданепранікальнасць краты лепш зачыніць плёнкай, каб унутр прылады не трапіў будаўнічы смецце.\nПадчас гэтага этапу варта пастаянна кантраляваць узровень нахілу. Гатовую канструкцыю варта пакінуць на некалькі дзён для прасушкі.\nЭтап 2. Гідраізаляцыя. Гэта найбольш важны этап, інакш будзе пастаянна узнікаць праблема падтаплення суседзяў знізу. Для гэтага ўсю паверхню яшчэ раз змазваецца герметыкам. Для лепшай гідраізаляцыі частка сцяны таксама можна пакрыць гідраізаляцыйнай масцікай. Зверху ўкладваецца ліст шкловалакна, руберойда або іншага гідраізаляцыйнага мацюкала. Калі ліст апынецца трохі завялікі, то з яго не трэба адрэзаць, а проста захіліць па кутах, інакш праз некаторы час разрэзы пачнуць прапускаць ваду.\nЭтап 3. Пакрыццё падлогі бетоннай сцяжкай і чыставая аздабленне пліткай. Усе швы трэба старанна зацерці гідраізаляцыйных сродкам. Пасля гэтага можна пераходзіць непасрэдна да мантажу абранага душавога кутка.\nТакім чынам, душавой куток стане выдатным выхадам у маленькіх ванных пакоях, аб'яднаўшы ў сабе эканомію прасторы і арыгінальныя дызайнерскія ідэі. А ўсе праблемы якія могуць паўстаць, звязаныя выключна з няправільным мантажом, таму давяраць ўстаноўку варта выключна прафесіяналам.\nВочны этап гарадскога конкурсу Педагагічны зарапад пачаўся з урокаў біялогіі і інфарматыкі


06.07.2011 21.08.2019 admin790Комментарии on Навіны мінулага тыдня\nУ раёне функцыянуюць 3 дзіцячыя і маладзёжныя аб’яднанні: РА ГА «Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі», ГА «Беларуская рэспубліканская піянерская арганізацыя», «Беларуская маладзёжная арганізацыя выратавальнікаў-пажарных», а таксама 21 атрад юных інспектараў дарожнага руху. Іх узаемадзеянне з дзяржаўнымі органамі забяспечвае каардынацыйны савет па справах моладзі райвыканкама.\nКаманда юнакоў СШ № 2 райцэнтра – членаў маладзёжнай арганізацыі выратавальнікаў-пажарных – прыняла ўдзел у чэмпіянаце вобласці па пажарнаму спорту. Сёлета яны значна палепшылі свой вынік, спусціўшыся з 18-й пазіцыі на 13-ю ў агульнакамандным заліку. А ў першым этапе – пераадоленне стометровай паласы з перашкодамі – былі шостыя.\nНа геабазе Белдзяржуніверсітэта ў Калдыках зараз праходзяць практыку 100 студэнтаў-другакурснікаў. Іх задача на летні семестр – прааналізаваць і даследаваць геахарактарыстыкі Заходняй Бярэзіны. Сёлета гэта ўжо не першы “навуковы” дэсант на Валожыншчыну, у маі тут прайшлі практычныя семінары для першакурснікаў.\nЧарговы выпадак шаленства зарэгістраваны ў вёсцы Кульшычы Івянецкага сельсавета. ДУ “Валожынская райветстанцыя” правядзе вакцынацыю сабак і катоў жыхароў гэтай вёскі, а раённы савет беларускага таварыства паляўнічых і рыбаловаў атрымаў даручэнне арганізаваць адстрэл дзікіх жывёл і ліс з прыкметамі небяспечнага захворвання.\nНа Мядзельшчыне прайшла 6-я абласная спартакіяда работнікаў жыллёва-камунальных гаспадарак. Усяго ў спаборніцтвах прынялі ўдзел 32 каманды. У агульным заліку прадстаўнікі РУП “Валожынскі жылкамунгас” трапілі ў дзесятку мацнейшых. Асабліва паспяхова выступіла каманда ў такіх відах спорту, як гіравы, шашкі, шахматы і бег.\nДа 90-годдзя ўтварэння прафсаюза работнікаў адукацыі і навукі ў Стоўбцах прайшлі спаборніцтвы мужчынскіх і жаночых баскетбольных каманд з Валожынскага, Дзяржынскага і Стаўбцоўскага раёнаў, у склад якіх увайшлі настаўнікі і выхавацелі. Мужчынская каманда з Валожыншчыны заслужыла асобых апладысментаў за перамогу над лідарам – стаўбцоўцамі.\nНа першынстве рэспублікі па лёгкай атлетыцы, якое нядаўна прайшло ў Мінску, у складзе зборнай вобласці ўпершыню выступіла і наша юная зямлячка – івянчанка Дзіяна Сакалоўская. У бегу на дыстанцыі 2000 метраў спартсменка ўстанавіла свой асабісты рэкорд і паклала заліковыя балы ў скарбонку ўсёй каманды.


ГОРАД ТУУРИ - ПАДАРОЖЖЫ - 2019\nВерагодна, вы ніколі не чулі назва гэтага горада. І калі вы захочаце знайсці яго на карце Фінляндыі, вам прыйдзецца выдаткаваць на гэта нямала часу. Але, нягледзячы на аддаленасць ад буйных мегаполісаў, і тое, што ў мястэчку жыве ўсяго 500 жыхароў, у вас ёсць як мінімум некалькі прычын наведаць яго. Тут можна ўдосталь падыхаць чыстым вясковым паветрам, паабедаць у дзіўным хатнім рэстаране, убачыць знакаміты на ўвесь свет манумент і, мабыць, здзейсніць самы лепшы шопінг ва ўсёй Фінляндыі.\nГіганцкая залатая падкова ў цэнтры Туури\nПадкова на шчасце\nУ перакладзе з фінскай мовы слова "Туури" азначае "шчасце". І тое, што так назвалі гэты невялікі населены пункт зусім нядзіўна. Для пераважнай большасці фінаў жыццё ва ўласным доме, у маленькім ўтульным мястэчку удалечыні ад гарадскога шуму ─ гэта магчымасць атрымліваць асалоду ад шпацырамі па лесе, рыбалкай, цішынёй і чыстым паветрам. А ўжо калі ў Туури пабудавалі найбуйнейшы ў Суомі аутлет, то ў жыхароў горада адпала патрэба шукаць працу за яго межамі, яны палічылі, што Туури цалкам апраўдаў сваё імя і пара паставіць яму помнік. Так у цэнтры Туури з'явілася гіганцкая залатая падкова - міжнародны сімвал шчасця.\nЗдавалася б, што ў гэтым асаблівага? Але справа ў тым, што адразу пасля ўсталявання помніка разгарэліся спрэчкі аб яго мастацкіх вартасцях: адны лічылі, што ён сапсаваў традыцыйны фінскі пейзаж, іншыя, што ён, наадварот, надаў мястэчку некаторы адметнасьць. Яшчэ большую вядомасць падкова Туури атрымлівала пасля таго, як часопіс Virtual Tourit правёў апытанне: "Якое архітэктурнае збудаванне вы лічыце самым выродлівым ў свеце?", Па выніках якога падкова ў Туури заняла ганаровае трэцяе месца. Што ж, гэта выдатная нагода для таго, каб асабіста наведаць горад і пагадзіцца з гэтым сцвярджэннем або абвергнуць яго.\nСапраўднае сямейнае шопінг\nГалоўная славутасць Туури - гэта не помнік, гістарычны цэнтр або унікальны музей, як гэта часцей за ўсё бывае, а велізарны крама пад назвай Village shop. Прычым гэта не толькі горадаўтваральнае прадпрыемства Туури, але і другі па велічыні тавараабароту універмаг Фінляндыі (першае месца займае сусветна вядомы Стокманн). За год Village shop наведвае больш за шэсць мільёнаў чалавек, а гэта больш, чым усё насельніцтва Фінляндыі.\nКрама Village shop\nА пачалося ўсё яшчэ ў XIX стагоддзі, калі прадпрымальны фін па прозвішчы Кескинен адкрыў у ваколіцах Туури невялікую лавачку. З тых часоў гандлёвы бізнес перадаваўся ад бацькі да сына, прычым кожнае пакаленне не толькі не растранжиривало, але, наадварот, памнажаць багацце сям'і. Да 2000 году ў вёсцы Туури было пабудавана гіганцкае будынак ўнівермага даўжынёй 260 метраў. Але чым жа, акрамя памераў, прыцягвае пакупнікоў этоn краму?\nКошты. Па-першае, у краме прадаецца шмат уцэненыя рэчаў. Па-другое, нават не на распродажные тавары цэны ніжэй, чым у іншых універмагах Суомі. Нездарма дэвіз универмагаVillage shop абвяшчае: "Навошта плаціць дзесьці больш, калі ў нас можна купіць танней?"\nКрама Village shop адрозніваецца незвычайным і прывабным дызайнам, ён нагадвае утульны будынак вясковага свірна, што звычайна вельмі падабаецца гарадскім жыхарам.\nУ Village shop прадаецца больш за 250 тысяч тавараў, тут можна купіць адзенне на любы сезон, абутак, а таксама тавары для дома. Акрамя ўнівермага, у Village shop ёсць вялікі харчовы магазін з вельмі прывабнымі коштамі.\nУ Village shop можна не толькі зрабіць пакупкі, але і выдатна правесці час усёй сям'ёй, тут ёсць мноства кафэ, рэстаранчыкаў і нават дзіцячы пакой.\nЧас працы ўнівермага: пн-пт.: 09: 00-21: 00, сб .: 09: 00-18: 00, нд .: 12: 00-18: 00\nАфіцыйны сайт Village shop: www.tuuri.fi.\nУ Туури як мінімум дзясятак месцаў, дзе можна перакусіць з карысцю і задавальненнем. Што выбраць?\nКафэтэрый Onnen Tahti\nНа шопінг-алеі харчовай крамы Village shop.\nЧас працы: Пн-чц .: 09: 00-18: 00, пт .: 09: 00-19: 30, сб .: 09: 00-17: 30, нд-закрытая.\nПаўнавартасна паабедаць тут не атрымаецца, а вось выпіць кавы з пірожнымі або перакусіць апетытным сандвіч з халодным півам - цалкам.\nРэстаран Onnen Kivi\nПобач з будынкам цэнтральнага ўнівермага Village shop.\nЧас працы: пн-сб .: 10: 30-17: 30, нд .: 11: 00-17: 30.\nУ гэты рэстаран варта прыехаць спецыяльна, нават калі вы не плануеце шырокага шопінгу ў універмагу Туури. З фінскага яго назва перакладаецца як "Камень поспеху". Камяні, з якіх складзены сцены і дах ўстановы, калісьці былі часткай прасторнага кароўніка, пабудаванага ў самым пачатку XIX стагоддзя. Непаўторная атмасфера дыхае светам і спакоем вясковага жыцця захавалася тут да гэтага часу. Столь рэстарана падтрымліваюць драўляныя бэлькі, паліцы на сценах абстаўленыя размаляванай фінскай посудам, а разыначкай меню з'яўляецца комплексны хатні абед, які ўключае "першае", "другое", "трэцяе", а таксама ягадны морс і печыва на дэсерт.\nУ цэнтры ўнівермага Village shop.\nЧас працы: пн-пт .: 08: 00-21: 00, сб .: 08: 00-18: 00, нд .: 11: 00-18: 00.\nНевялікі кіёск, дзе ў любы час года можна паспытаць фінскае марозіва.\nЦалкам магчыма, што адным днём шопінгу вы не абмяжуецеся, абысці ўвесь Village shop за некалькі гадзін практычна немагчыма. Але не бяда: Туури ёсць, дзе спыніцца на начлег.\nГасцініца Onnen Tahti\nГасцініца Onnen Tahti (у перакладзе з фінскай "Зорка Удачы") - мабыць, ўдалы выбар. Тут 43 прасторных нумара, у кожным з якіх ёсць чайнік, фен, прас, камфартабельная ванная, а яшчэ унікальная, спецыяльна для гэтай гасцініцы распрацаваная мэбля, дызайнерскія шаўковыя шторы на вокнах і ўтульныя ваўняныя дываны на падлозе. У гасцініцы ёсць дзве сауны, дзіцячая гульнявая пакояў, вай-фай. Кожны вечар пастаяльцам ў Onnen Tahti для лепшага сну кладуць на падушкі па важкі бруска шакаладу.\nКалі ў вас ёсць домік на колах, можна спыніцца на стаянцы для трэйлераў, размешчанай у Туури. Яна абсталяваная душавымі, туалетамі і месцамі для барбекю. Кошт месца з магчымасцю подключенияк электрасеткі - 15евро ў суткі, без - 10 еўра.\nНа жаль, але месцазнаходжанне - гэта адзін з галоўных недахопаў Туури. Ён знаходзіцца на Паўднёвым Захадзе Фінляндыі, у правінцыі Паўднёвая Остроботния, у 150 км ад Тампэрэ. Дабрацца туды можна двума шляхамі:\nГлядзіце відэа: Калгас банкрут, спіртзавод зачынілі. Горад стаў вёскай. Как белорусский город стал деревней (Аўгусту 2019).\nНа ўсе забавы ў Ювяскюля, якія мы з радасцю вам прадстаўляем, нават тыдня, напэўна, будзе мала. Але, як той казаў, чым бы дзіцё ні цешылася, абы не плакала. Парк Пеуккула ў Ювяскюля Пеуккула У Ювяскюля ёсць адно вельмі цікавае месца - парк Пеуккула, па адрасе Kammintie 4. Гэты парк прыгод і забаў працуе круглы год. Чытаць Далей\nБольшасць людзей, якія цэняць Фінляндыю, перш за ўсё, за незабыўны і спакойны адпачынак, асабліва адзначаюць курорт Вуакаці (фін. Vuokatti). Гэты курорт мае свае непаўторныя асаблівасці. Пераважная большасць гасцей з'язджаюць адсюль з станоўчымі эмоцыямі і цёплымі ўспамінамі аб удавшемся адпачынку. Чытаць Далей\nКалі вы студэнт і не грамадзянін краін-членаў ЕС, то для навучання ў Фінляндыі (на тэрмін навучання больш за тры месяцы) вам неабходна аформіць дазвол на знаходжанне, у народзе гэты дазвол часта называюць студэнцкай візай. Знаходжанне ў Фінляндыі для студэнта запытваецца, калі: мэта знаходжання ў Суомі - навучанне ў навучальнай установе, у якое заяўнік ужо залічаны; навучанне звязана з атрыманнем вышэйшай або прафесійна-тэхнічнай адукацыі; тып навучальнай установы: вышэйшыя навучальныя ўстановы - універсітэты, вышэйшыя школы, інстытуты, а таксама прафесійна-тэхнічныя вучылішчы; вы ўдзельнічаеце ў праграмах студэнцкага абмену для студэнтаў пералічаных вышэй навучальных устаноў, а таксама для навучэнцаў старэйшых класаў школ, гімназій, ліцэяў. Чытаць Далей\nХутчэй за ўсё, кожны з вас бываў у Фінляндыі незлічоная колькасць раз, і здзівіць выдатнымі мясцінамі і забаўкамі распешчанага госця, досыць цяжкая задача. Мы паспрабавалі падабраць некалькі сапраўды цікавых і незвычайных прыкладаў вольнага часу ў звыклым месцы. Вы можаце палётаць, а можаце паплаваць, можаце вырабіць шаманскі бубен, а можаце пераначаваць у старадаўнім маяку! Чытаць Далей\nCopyright 2019 \_ Зялёны Гатэль \_ Горад Туури


Палеткі ценяў для стагоддзе Anastasia Beverly Hills Modern renaissance\nПалеткі ценяў для стагоддзе Anastasia Beverly Hills Modern renaissance palette - Каментар\nПалеткі, у якую нельга не закахацца - культавая Modern Renaissance ад ABH\nСёння хачу расказаць пра палетке, пасля якой я стала тенеманьяком. Modern Renaissance ад ABH ўжо стала, напэўна, легендай бьюті-свету.\nПершапачаткова палетках была запакаваная ў скрынку, ад якой я хутка пазбавілася. Інфармацыя з скрынкі прадубліраваная знізу палеткі.\nДызайн самога футарала спрэчны. Мне ён вельмі падабаецца знешне, ды і на навобмацак ён вельмі прыемны, аксамітны. Але які ж ён мазлівы! Палеткі збірае на сабе ўсе плямы і вельмі хутка пэцкаецца.\nУ наборы ідзе падвойная сінтэтычная пэндзаль. Растушевочной я карыстаюся рэдка, мне больш падабаюцца выкарыстоўваць для гэтага пэндзля з козы. А вось бочачка нядрэнны, часам бывае карысны.\nЛюстэрка у палетке нядрэннае, не скажае. У паходных умовах спатрэбіцца)\nВага кожнага рефила вельмі маленькі – усяго 0, 7 гр. Гэта значыць усяго ў палетке 9,8 гр ценяў. Гэта вельмі мала – напрыклад, у The Balm 9 адценняў па 2,4 гр кожнага. Пры кошце палеткі 42 даляра рэфіл каштуе 3 долары, а кожны гр ценяў – каля 4,3.\nПры гэтым расход ценяў вельмі вялікі з-за моцнай пыльности. Пыляць усё і моцна пыляць, «вазюкать» пэндзлем у рефиле ніяк нельга) Набіраць іх трэба акуратна прыкладваючы да ценяў пэндзаль.\nА цяпер аб добрым) Пігментацыя ценяў – агонь. Усе адценні вельмі добра перадаюцца на скуру нават без базы. Тушевка таксама выдатная – растушевываются цені лёгка і наставіць плямы цяжка. У прынцыпе наставіць плямы ў мяне атрымлівалася толькі самымі яркімі адценнямі, астатнія ўсе можна растушевать ў смугу.\nНа навобмацак цені пяшчотныя, вельмі мяккія і слаба спрасаваныя. Менавіта таму яны і пыляць) Але шчыра, з усёй маёй калекцыі гэтыя цені самыя прыемныя на навобмацак) Шиммеры наогул быццам бы трохі крэмавыя, выдатна перадаюцца на скуру плоскай пэндзлем або пальцам.\nУ палетке 14 адценняў. З іх 2 шиммера, 2 саціну, астатнія матавыя.\nTempera – той самы малочны, які я выкарыстоўваю ў кожным макіяж для замацавання базы і палягчэння тушевки па ёй. Менавіта яго мне моцна не хапае ў You had me at hello ад Colourpop.\nGolden Ochre – цёплы пясочны, выкарыстоўваю ў зморшчыну, але нячаста, мне ўсё-такі больш падабаецца Warm Taupe.\nVermeer – малочны шиммер, проста ўзрушаюча мяккі і сметанковы. Выкарыстоўваю на ўсе павека або ў куток.\nBuon Fresco – адзін з маіх любімых адценняў – пыльны светла-ліловы, звычайна выкарыстоўваю яго ў зморшчыну.\nAntique Bronze – яшчэ адзін мой любімчык – вельмі прыгожы адценне. Сацінавы бронзавы з пералівам, у катом я бачу трохі розовинки.\nLove Letter – шыкоўны светла-калючая.\nCyprus Umber – цёмны шакаладны адценне, адзіны, які так і наровіць абсыпацца пад вочы.\nRaw Sienna – руда-пясочны адценне.\nBurnt Orange – вельмі падобны на папярэдні адценне, толькі ў ім прыкметна больш цяпла і рыжинки.\nPrimavera – яшчэ адзін шыкоўны па якасці шиммер залатога адцення. Пэндзлем выпадкова набрала яго занадта шмат, таму бачны камячкі. Растушевать іх было ніяк, інакш усе астатнія адценні ў мяне апынуліся б ў блестках(\nRed Ochre – банальна, але чырвоная охра)\nVenetian Red – вельмі прыгожы сацінавы адценне журавін з ружовым подтоном.\nWarm Taupe – цеплы шэра-карычневы, тушую яго ў зморшчыне ў цёплых макияжах.\nRealgar – цёплы руда-цагляны.\nКуды без макіяжам)\n1. На ўсе павека Tempera, у зморшчыну Buon Fresco, на рухомы павека Vermeer, у вонкавым кутку па лініі павек Cyprus Umber. Ва ўнутраным кутку мае любімыя Арт-Візаж 121\n2. На ўсе павека Tempera, у зморшчыну Warm Taupe, на рухомы павека Primavera, у знешні кут і на ніжняе павека Cyprus Umber. Ва ўнутраным кутку Арт-Візаж 120.\n3. На ўсе павека Tempera, у зморшчыну Warm Taupe, на рухомы павека Red Ochre, у знешні кут і на ніжняе павека Cyprus Umber. Ва ўнутраным кутку Арт-Візаж 120.\n4. На ўсе павека Tempera, у зморшчыну Buon Fresco, у знешні кут і на ніжняе павека Love Letter, на рухомы павека Vermeer, ва ўнутраным кутку Арт-Візаж 121.\nМенавіта гэтая палетках зрабіла мяне тенеманьяком Калі вы пошуках цёплай базавай палеткі, то не сумнявайцеся - хапайце яе) Яна прыгожая ў выкарыстанні, з ёй можна стварыць кучу розных мейков. З мінусаў толькі запыленасць, але да гэтага цалкам можна прывыкнуць, таму што палетках таго варта.\n☘ Выдатная гігіена зубоў з мятнай пастай ад ROCS, якая далікатна і якасна прыбірае налёт, захоўвае свежасць дыхання і не абвастрае адчувальнасць зубоў. ☘3 месяцыТавары для здароўя\nНеверагодны вынік пасля першага дня!4 месяцыЗаляцаюцца касметыка\nМой першы крэм "з формулай" :)4 месяцыЗаляцаюцца касметыка\nводар на 15 хвілін + фота3 месяцыПарфумерыя\nЧорны гель для мыцця ад ARAVIA, ня ператворыць Вас у негрітенка, а наадварот зробіць скуру чыстай і гладкай!каля 1 месяцаЗаляцаюцца касметыка


Максим Богданович и его четырёхлапая напарница — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nПятница, 26 апр., 2019 387 admin\n“І служба можа быць рамантычнай. Асабліва, калі твой калега чатырохлапы сябар, які не толькі дапамагае раскрываць злачынствы, але і з’яўляецца часткай твайго жыцця”, — па сваім унутраным перакананні ўпэўнены Максім Багдановіч, міліцыянер-кінолаг групы затрымання раённага аддзела Дэпартамента аховы МУС Рэспублікі Беларусь.\nВыпускнік Лепельскага аграрна-тэхнічнага каледжа вырашыў звязаць свой лёс са службай у органах унутраных спраў. Пасля трохмесячнай падрыхтоўкі ў вучэбным цэнтры Дэпартамента аховы малады чалавек прыступіў да службовых абавязкаў на аб’екце абласной туберкулёзнай бальніцы. Затрымацца тут давялося ненадоўга. Калі яму прапанавалі паспрабаваць сябе ў якасці міліцыянера-кінолага, згадзіўся не раздумваючы, бо з дзяцінства любіў сабак. Па словах Алега Дзяшкевіча, начальніка падраздзялення, міліцыянераў-кінолагаў у іх структуры ўсяго шэсць – чатыры ў Сянне і два ў г.п.Багушэўску. Падбор, падрыхтоўка спецыялістаў — справа штучная, калі не сказаць, унікальная. “Мала любіць жывёлу, трэба мець вялікае цярпенне і жаданне, каб працаваць з сабакам, — адзначае Алег Дзяшкевіч. – Больш таго, неабходна пастаянна самаўдасканальвацца, працаваць над сабой. Максім, як ніхто іншы, добра спраўляецца са сваімі абавязкамі”.\nРазам са сваёй напарніцай аўчаркай Сэндзі Максім Багдановіч на варце правапарадку шосты год. З маленькага шчанюка Максім здолеў выхаваць сапраўдную службовую сабаку, які годна нясе службу. Адной каманды гаспадара “Голас!”, альбо “Ахоўвай!”, дастаткова, каб уціхамірыць шумную кампанію.\n-Міліцыянеры-кінолагі пагадзяцца з тым, што сабака – незаменны памочнік у службе. Бо ніколі не ведаешь, у якіх абставінах прыдзецца працаваць, — адзначае Максім. – Былі выпадкі, калі Сэндзі не толькі ўказвала нам шлях, па якім ішлі злодзеі. Часта, ужо факт яе прысутнасці выдаваў зламыснікаў.\nПраваахоўнік узгадвае выпадак, калі сабака дапамог вярнуць мабільны тэлефон законнаму ўладальніку. Грознай аўчарцы дастаткова было выйсці з машыны, як мяркуемы злодзей у адну хвіліну пачырванеў і без далейшага разбіральніцтва аддаў рэч.\nКолькі дакладна злодзеяў яна “раскусіла”, гаспадар назваць не змог. Для іх гэта звычайная работа — усяго і не прыпомніш.\nКалі сабака здольны вучыцца і адчувае жаданне гаспадара працаваць з ім, то разам ім падуладна многае. Максім Багдановіч і яго Сэндзі даказваюць гэта не толькі падчас дзяжурстваў. Яны ездзяць на спаборніцтвы. У мінулым годзе прымалі ўдзел у аглядзе-конкурсе прафесійнага майстэрства сярод падраздзяленняў Віцебскай вобласці, занялі другое месца. На рэспубліканскім этапе былі ўдастоены дыплома трэцяй ступені. А зусім нядаўна вярнуліся з чарговых збораў прызёрамі. Старшына міліцыі Максім Багдановіч са сваім падапечным занялі трэцяе месца ў комплексе практыкаванняў спецыяльнай дрэсіроўкі службовых сабак на адкрытым спаборніцтве ахоўнага ведамства па службовым шматбор’і спецыялістаў-кінолагаў, прысвечаных Дню кіналагічных падраздзяленняў органаў унутраных спраў і ўнутраных войскаў МУС краіны.\nФота прадастаўлена Сенненскім аддзяленнем Дэпартамента аховы МУС.\n← Впервые в Сенно писательница Ольга Маслюкова\nЧтобы леса не горели… →\nВучаніцы сенненскіх школ “прымерылі” прафесію выхавацеля\nСреда, 17 апр., 2013 admin Комментарии к записи Вучаніцы сенненскіх школ “прымерылі” прафесію выхавацеля отключены\nПятница, 6 авг., 2021 admin Комментарии к записи «Плюс 2,9 тысячи за год». Михаил Орда рассказал о создании первичек в частном секторе отключены\nВ Сенно проходит областной турнир по греко-римской борьбе (фото)\nПятница, 26 май, 2017 admin Комментарии к записи В Сенно проходит областной турнир по греко-римской борьбе (фото) отключены


Свабода, 58/1996 - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nДата выхаду: 1996-08-06\n"Афганскі востраў" на Свіслачы. 3 жніўня ў Менску, на востраве ля Траецкага прадмесця, адбылося ўрачыстае адкрыццё помніка беларускім вайскоўцам, што загінулі ў Афганістане. Падзея сабрала да Траецкага сотні людзей. І гэта натуральна. Тысячы нашых землякоў былі там, У Афгане. Амаль васемсот нашых землякоў загінула, а колькі яшчэ прапала без звестак, трапіла ў палон на той дзікай, безсэнсоўнай вайне. Гэты помнік быў патрэбны. Няма сэнсу цяпер абмяркоўваць, ці якраз у гэтым месцы і ці менавіта такі.


Лазоўскі, Смольскі, Верабей і Лабастаў выступяць у алімпійскай індывідуальнай гонцы біятланістаў - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЛазоўскі, Смольскі, Верабей і Лабастаў выступяць у алімпійскай індывідуальнай гонцы біятланістаў\nЧатыры беларускія біятланісты прымуць удзел у алімпійскай індывідуальнай гонцы на 20 км. Першым з іх на трасу ў Чжанцзякоў сыдзе Дзмітрый Лазоўскі, у якога 14-ы стартавы нумар. Лідар беларускай каманды Антон Смольскі атрымаў 28-ы нумар, у Максіма Вераб’я 51-я стартавая пазіцыя, Мікіта Лабастаў адправіцца на дыстанцыю 73-м. Усяго ў стартавы пратакол унесены прозвішчы 92-х страляючых лыжнікаў. Мужчынская індывідуальная гонка на 20 км з чатырма агнявымі рубяжамі пачнецца ў 11.30 па беларускім часе.\nБеларускія фрыстайлісты прыбылі на Алімпійскія гульні\nЗборная Беларусі па фрыстайле прыбыла ў алімпійскую вёску Чжанцзякоў, дзе пройдуць алімпійскія спаборніцтвы па лыжнай акрабатыцы. Каманда прыбыла ў Кітай рэйсам са Стамбула. У яе складзе і алімпійская чэмпіёнка Пхенчхана-2018 Ганна Гуськова. Разам з ёй на пекінскіх Гульнях выступяць Ганна Дзяруга, Станіслаў Гладчанка, Максім Гусцік, Павел Дзік, Макар Мітрафанаў. Барацьбу за ўзнагароды фрыстайлісты пачнуць 10 лютага з камандных спаборніцтваў у міксце. Жаночы турнір запланаваны на 13-14 лютага, мужчыны будуць спаборнічаць 15 і 16 лютага. На шасці папярэдніх Алімпіядах беларускія лыжныя акрабаты заваявалі 7 узнагарод – 4 золата, 1 срэбра і 2 бронзы.\nСёння ж на Алімпійскіх гульнях разыграюць дзесяць камплектаў медалёў\nБеларускія атлеты плануюць выступіць у трох відах праграмы. Акрамя біятлона таксама ў спаборніцтвах па фігурным катанні заяўлены Канстанцін Мілюкоў, паказаўшы свой найлепшы асабісты вынік у сезоне. Вядома, што ён адабраўся ў адвольную праграму Спрынт свабодным стылем у лыжных гонках прабяжыць Ягор Шпунтаў. Беларусь на Алімпіядзе пакуль не заваявала ніводнага медаля.\nУсяго на 24 зімовых Алімпійскіх гульнях, якія пройдуць з 4 па 20 лютага, будзе разыграна 109 камплектаў узнагарод.\nЮрый Цяцерэнка знаходзіцца на праглядзе ў „Белшыне”\nУкраінскі паўабаронца Юры Цяцерэнка, які вядомы па выступе за „Слуцк”, па звестках „Прэсбола”, знаходзіцца на праглядзе ў бабруйскай „Белшыне”. У 2019—2020 гадах ён правёў паўтара сезона ў чэмпіянаце Беларусі. Улетку 2020 года вярнуўся ў родную „Валынь”.\nІталія будзе прэтэндаваць на Еўра-2032\nФедэрацыя футбола Італіі афіцыйна заявіла аб намеры правесці чэмпіянат Еўропы 2032 года. Указана, што італьянскі бок для правядзення турніру мае намер мадэрнізаваць існуючыя стадыёны або пабудаваць новыя. Апошні тэрмін падачы заяўкі на правядзенне турніру заканчваецца 23 сакавіка. Італія прыняла частку матчаў Еўра-2020. Яны праходзілі ў Рыме на „Стадыё Алімпіка”. Краіна таксама прымала фінальную частку чэмпіянату Еўропы ў 1968 і 1980 гадах. Чэмпіянат Еўропы 2024 года пройдзе ў Германіі.


Адміністрацыйны падзел Экватарыяльнай Гвінеі — Вікіпедыя\nПравінцыі Экватарыяльнай Гвінеі.\nАдзінкай адміністрацыйнага падзелу Экватарыяльнай Гвінеі з'яўляецца правінцыя. Краіна падзелена на 7 правінцый, з іх 2 размешчаны на востраве Біёка, 1 на востраве Анабон і 4 у межах кантынентальнай часткі краіны (Мбіні).\nУ сваю чаргу правінцыі ўваходзяць у два рэгіёны: Астраўны і Кантынентальны (Мбіні ці Рыа-Муні).\n1 Астраўны Малаба GQ-I 2034 339 695 167,01\n2 Кантынентальны (Мбіні) Бата GQ-C 26 017 882 747 33,93\nУсяго 28 051 1 222 442 43,58\n1 Анабон Сан-Антоніа-дэ-Пале GQ-AN Астраўны 17 5232 307,76\n2 Паўночны Біёка Малаба GQ-BN Астраўны 776 299 836 386,39\n3 Паўднёвы Біёка Луба GQ-BS Астраўны 1241 34 627 27,90\n4 Цэнтра-Сур Эвінаёнг GQ-CS Кантынентальны (Мбіні) 9931 141 903 14,29\n5 Ке-Нтэм Эбебіін GQ-KN Кантынентальны (Мбіні) 3943 183 331 46,50\n6 Літарал Бата GQ-LI Кантынентальны (Мбіні) 6665 366 130 54,93\n7 Веле-Нзас Мангома GQ-WN Кантынентальны (Мбіні) 5478 191 383 34,94\n↑ 1,0 1,1 Перапіс насельніцтва 2015 года (Census preliminary of Equatorial Guinea’s population. 2015 year)\n↑ 2,0 2,1 Перапіс насельніцтва 2015 года (geohive. 2015 год)\n↑ 3,0 3,1 Перапіс насельніцтва 2015 года (citypopulation. 2015 год)\nЭкватарыяльная Гвінея паводле тэм\nПартал «Экватарыяльная Гвінея»\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Адміністрацыйны_падзел_Экватарыяльнай_Гвінеі&oldid=3131518"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 03:12, 30 красавіка 2018.


Славутасці Риччоне, Італія - Адпачынак, Адпуск, Святы, Гатэлі, Падарожжы\nГалоўная > Італія > Курорты > Риччоне, Італія > Славутасці\nСлавутасці Риччоне, Італія\nЗ тых часоў гісторыя турызму горада ведае толькі поспех і хуткі рост, аддаючы перавагу якасці. У сапраўдны момант Рыччыёне з'яўляецца выдатным свецкім кутком адпачынку, дзе добрая кухня спалучаецца з шматлікімі забаўкамі і аздараўленчымі мерапрыемствамі, дзе б'е ключом творчая і канцэртная жыццё міжнароднага класа. У Рыччыёне налічваецца 500 гасцініц і 4 кэмпінгах. Горад заўсёды быў, ёсць і будзе месцам для элітнай публікі, дзякуючы фешэнэбельным віла, камфартабельным гасцініцам, вялікай колькасці зеляніны - тут адкрыта пяць цудоўных паркаў. Невыпадкова гэты курорт клічуць "Зялёнай жамчужынай Адрыятыкі".\nПадчас свайго кіравання Мусаліні абраў Рыччыёне пастаянным месцам летняга адпачынку. Каля 20 гадоў ўся яго сям'я праводзіла вольны час у набытай імі віле, якая ў дадзены момант рэстаўруецца. У Рыме знаходзіцца віла Торлония, у якой пражывала сям'я Мусаліні. Гэты дваццацігадовы перыяд паслужыў далейшым штуршком для прэстыжу курорта. Не было амаль ні адной газеты або кіначасопіса, якія б не інфармавалі насельніцтва аб падзеях у гэтым горадзе. Такім чынам, Рыччыёне становіцца калектыўнай марай, што-то нешта "райскім востравам".\nГэтая слава замацоўваецца за горадам. Цэнтральная вуліца Виале Чеккарини зачынена для праезду аўтамашын. Замест асфальтавага пакрыцця, маставая выбрукаваная кварцавай брукам, белымі і ружовымі мармуровымі плітамі. Тут Вы знойдзеце самыя вытанчаныя крамы, бары, кафэ, а таксама элітную і экстравагантную публіку, дзе знакамітасці губляюцца ў натоўпе.\nВиале Чеккарини лічыцца самым модным і элегантным салонам за ўсё Адрыятычнага ўзбярэжжа, цэнтрам гадовай свецкай хронікі, месцам сустрэчы прыезджых з розных краін. У канцы дня, з надыходам прахалоды, вуліцы горада, дзе пануе вясёлая святочная атмасфера, напаўняюцца адпачывальнікамі. Можна паслухаць музыкаў, якія граюць прама на плошчы або паглядзець на мастакоў, якія малююць свае карціны на вачах у мінакоў.\nСапраўдныя знатакі начнога жыцця Італіі адзначаюць, што дыскатэкі і начныя ўстановы Риччоне больш стыльныя, а ў турыстычны сезон больш шматлюдна.\nАкрамя гэтага, у Риччоне знаходзіцца адзін з найбуйнейшых аквапаркаў Еўропы і дэльфінар. Дэльфінар быў адкрыты ў 1963 годзе. Акрамя прадстаўленняў, адкрыты музей марскіх ракавін і прадстаўлены акварыумы з флорай і фаунай Міжземнамор'я, макеты кітападобных. Працуе з красавіка па верасень.


I Рэспублiканскi краязнаўчы форум стаў квiнтэсенцыяй гэтых паняццяў. Звыш 230 удзельнiкаў з усёй краiны — супрацоўнiкi ўстаноў культуры, адукацыi i навукi, краязнаўцы-аматары, журналiсты, пiсьменнiкi, навучэнцы школьных i студэнцкiх гурткоў, прадстаўнiкi дзяржаўных ведамстваў i грамадскiх арганiзацый. 220 работ — прэтэндэнты на ўзнагароды ў сямі намiнацыях конкурсу краязнаўчых выданняў…\nПонедельник, 16 марта 2020 08:25\nЭкспазітар — як мастак-пастаноўшчык або рэжысёр. Замест акцёраў — экспанаты. Фрагмент першай экспазіцыі. Фота з сайта museums.by Тое, якімі перад намі паўстаюць пісьменнікі, — насамрэч праца вялікай колькасці людзей: біёграфаў, даследчыкаў творчасці, збіральнікаў спадчыны і — роля, якую мы ўсведамляем даволі рэдка, — стваральнікаў экспазіцыі музея. Гэтая…\nФранцішак Багушэвіч – наш гонар і наша сумленне.У. Содаль Набліжаецца 180-гадовы юбілей нашага вядомага паэта і публіцыста Францішка Багушэвіча. Да гэтай знамянальнай даты, якая будзе адзначацца 21 сакавіка, Нацыянальная бібліятэка падрыхтавала электронны рэсурс. “Не пакідайце ж мовы нашай беларускай, каб не ўмёрлі!” – менавіта гэтыя вядомыя кожнаму…


Завочная экскурсія — Techkrait . "",\n20.03.2013 122 Анжелика 0 Comment\nВучні ўстаноў адукацыі раёна мелі ўнікальную магчымасць пабываць на экскурсіі ў Брэсцкай крэпасці. Праўда, завочнай. На базе раённай гімназіі праходзіла выязная выстава “Памяць, абпаленая вайной”, падрыхтаваная ДзУ «Мемарыяльны комплекс «Брэсцкая крэпасць-герой». Экскурсаводы на працягу амаль гадзіны цікава расказвалі наведвальнікам пра першыя хвіліны Вялікай Айчыннай вайны, аб мужнасці і стойкасці абаронцаў Брэсцкай крэпасці. Пачутае дапаўнялася стэндавай выставай, якая размясцілася на 22 планшэтах. На іх можна было ўбачыць самыя гераічныя і трагічныя моманты абароны крэпасці. Нікога не пакідалі абыякавымі копіі фотаздымкаў часоў апошняй вайны, пісьмы, іншыя дакументы сведкаў таго часу. Акрамя таго, выстава знаёміць з поглядамі нямецкага боку на абарону Брэсцкай крэпасці.\nНапрыканцы выставы яе наведвальнікам прапаноўваўся прагляд хранікальна-дакументальнага фільма.\nНа здымку: Ганна Уперовец, малодшы навуковы супрацоўнік комплекса, праводзіць экскурсію для вучняў другой гарадской школы.\n← Падары яму жыццё


Факультэт хіміка-біялагічных і геаграфічных навук - Віцебскі дзяржаўны ўніверсітэт імя П.М. Машэрава - Віцебскі дзяржаўны ўніверсітэт імя П.М. Машэрава\nАдрас: 210038, г. Віцебск,\nМаскоўскі праспект, 33.\nТэл .: (8-0212) 37 58 45\nУ душы вы – падарожнік, прыродазнавец і педагог? Любіце дзіўны свет раслін і жывёл, імкнецеся даведацца таямніцы мікраарганізмаў, спазнаць будову і цуды хімічных ператварэнняў рэчываў? Не супраць асвоіць асновы IT-хіміі, IT-біялогіі, біятэхналогіі і навучыцца працаваць на сучасным аналітычным і біяхімічным абсталяванні? Тады менавіта для вас адкрыты дзверы факультэта хіміка-біялагічных і геаграфічных навук.\nФакультэт хіміка-біялагічных і геаграфічных навук сёння гэта:\n· запатрабаваныя на рынку працы выпускнікі;\n· высокакваліфікаваныя выкладчыкі і сучасныя навукова-даследчыя лабараторыі;\n· незабыўныя навучальныя і вытворчыя практыкі;\n· магчымасць паралельнага атрымання другой вышэйшай адукацыі;\n· адукацыйная мабільнасць і стажыроўкі за мяжой;\n· магчымасць навучання (для хлопцаў) на ваеннай кафедры з прысваеннем афіцэрскага звання;\n· магчымасць вучыцца ў магістратуры і аспірантуры.\nДэвіз факультэта: традыцыі і інавацыі – залог падрыхтоўкі паспяховага спецыяліста!\nСёння на ФХБіГН навучаюцца больш за 500 студэнтаў дзённай формы і больш за 240 студэнтаў завочнай формы атрымання адукацыі па чатырох спецыяльнасцях: «Біялогія (навукова-педагагічная дзейнасць)», «Біяэкалогія», «Біялогія і хімія», «Геаграфія (навукова-педагагічная дзейнасць)».\nНавучальны працэс на факультэце забяспечваюць 3 кафедры: заалогіі і батанікі, хіміі і прыродазнаўчай адукацыі, экалогіі і геаграфіі. Функцыянуюць 9 філіялаў кафедраў, 2 вучэбна-навукова-вытворчыя комплексы: «Біятэхналогія» і «Экалогія». Штогод выкладчыкі кафедраў праходзяць стажыроўкі ў Рэспубліцы Беларусь і за мяжой.\nНа факультэце функцыянуюць 2 навукова-даследчыя лабараторыі з сучасным высокадакладным абсталяваннем:\n1. Навукова-даследчая лабараторыя структурна-функцыянальных даследаванняў (кіраўнік – доктар біялагічных навук, прафесар А.А. Чыркін).\n2. Навукова-даследчая лабараторыя ПЦР аналізу (кіраўнік – кандыдат біялагічных навук, дацэнт П.Ю. Калмакоў).\nАсноўныя задачы навукова-даследчых лабараторый: выкананне заданняў дзяржаўных праграм навуковых даследаванняў, грантаў БРФФД, РФФД і\nМіністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь; практычная падрыхтоўка высокакваліфікаваных кадраў, адабраных сярод таленавітай моладзі; падрыхтоўка якасных навуковых прац: матэрыялаў канферэнцый, артыкулаў,\nманаграфій, конкурсных работ; абмен досведам і ўзаемадзеянне з іншымі лабараторыямі.\nУ 2018 годзе факультэт увайшоў у склад навукова-адукацыйнага блока медыка-фармацэўтычнага кластара «Саюз «Медыцына і фармацэўтыка – інавацыйныя праекты». Штогод студэнты прымаюць удзел у мерапрыемствах праграмы па падтрымцы таленавітай моладзі «ТАЛЕНАВІТА».\nФакультэт годна прадстаўлены на ўніверсітэцкіх конкурсных мерапрыемствах.\nСтудэнты ФХБіГН з выдатным пачуццём гумару ўдзельнічаюць у гульнях клуба вясёлых і знаходлівых. Каманда КВЗ факультэта з'яўляецца адным з лідэраў і выступае далёка за межамі Віцебскай вобласці.\nШтогод праводзяцца цікавыя мерапрыемствы «Прысвячэнне ў студэнты», «Свята ўраджаю», «Мендзялееўскія серады», «Батанічныя пятніцы», «Дні здароўя», «Тыдзень факультэта» і іншыя.\nСвята ўраджаю з’яўляецца традыцыйным. Штогод яно змяняе свой фармат, распрацоўваюцца новыя сцэнарыі. Праводзіцца свята па выніках палявых практык. Студэнты збіраюць ўраджай, малююць плакаты, газеты, прыдумваюць конкурсы, ствараюць кампазіцыі з прыроднага матэрыялу, рыхтуюць стравы для дэгустацыі.\n«Экалагічны патруль» – валанцёрская група грамадскіх эколагаў факультэта хіміка-біялагічных і геаграфічных навук. Створана ў 2005 годзе ў межах Дзяржаўнай праграмы «Аб навядзенні парадку на зямлі (замацаваных тэрыторыях)». Па выніках працы лепшым студэнтам-валанцёрам штогод ўручаюцца пасведчанні грамадскіх эколагаў. Дарэчы, «Экалагічны патруль» ўзнагароджаны шматлікімі дыпломамі па выніках рэспубліканскіх конкурсаў, сярод якіх – «Моладзь за чысціню гарадоў і вёсак».\nФакультэт хіміка-біялагічных і геаграфічных навук выступае за здаровы лад жыцця, таму тут спорту надаецца асаблівая ўвага.\nСамы доўгачаканы і незабыўны час на ФХБіГН – практыкі, якія праходзяць на прадпрыемствах Рэспублікі Беларусь і на прыродзе.\nДля вучэбнай і навукова-даследчай работы вялікую каштоўнасць мае база батанічнага саду. Тут сабраны разнастайныя расліны беларускай флоры і экзотаў (драўняных, хмызняковых, травяністых), ёсць сістэматычны ўчастак, аддзелы дэкаратыўных, лекавых і тэхнічных раслін, рэдкіх відаў мясцовай\nфлоры і тых, што могуць знікнуць. Для набыцця неабходных ведаў і ўменняў па агратэхніцы вырошчвання разнастайных сельскагаспадарчых культур служыць аграбіялагічная станцыя «Уланавічы».\nУ выпускнікоў ёсць магчымасць працягнуць навучанне ў магістратуры па спецыяльнасцях: «Біялогія»; «Геаграфія»; «Тэорыя і методыка навучання і\nвыхавання (у вобласці хіміі)». А таксама ў аспірантуры па спецыяльнасцях: «Заалогія», «Энтамологія», «Экалогія», «Біяхімія».\nПазнаёміцца з факультэтам хіміка-біялагічных і геаграфічных навук можна яшчэ пад час навуання ў школе, калі наведаць заалагічны музей, жывы куток і пазнавальныя мерапрыемствы, якія праводзяцца на кафедрах. Акрамя таго, выкладчыкі ФХБіГН актыўна ўдзельнічаюць у падрыхтоўцы навучэнцаў, удзельнікаў алімпіяд па біялогіі, геаграфіі і хіміі.\nПачніце сваю паспяховую кар'еру з паступлення на факультэт хіміка-біялагічных і геаграфічных навук!


Больш за ўсё замежныя СМІ цікавіць палітыка і правы чалавека ў Беларусі\nhttps://spring96.org/be/news/53434 2012 2012-06-21T15:09:02+0300 2012-06-21T15:09:02+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/belarus-u-fokuse.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nФота сайта "Салідарныя з Беларуссю".\nГэта паказвае маніторынг публікацыяў, якія з’яўляюцца ў замежнай прэсе, а таксама дасланыя працы на конкурс “Беларусь у фокусе: вачыма міжнародных журналістаў”\nУ верасні 2011 года офіс “Салідарныя з Беларуссю” ў Варшаве абвесціў міжнародны конкурс для журналістаў, якія пішуць пра нашу краіну. Больш за 50 публікацыяў былі дасланыя на суд журы, 14 з іх увайшлі ў адмысловую кнігу.\nЯе прэзентацыя ўжо адбылася ў Брусэлі, Будапешце, Берліне, Варшаве і Празе. Учора яе пабачылі чытачы з Мінску. На прэзентацыі прысутнічала журналістка са Славеніі Палёна Фрэліх. Яе артыкул пра забаронены беларускімі ўладамі Свабодны тэатр стаў пераможцам конкурсу.\nЖурналістка ўжо чацвёрты раз прыязджае ў Беларусь. Гэтым разам яна распавяла, з якімі праблемамі сустракаюцца яе замежныя калегі, калі пішуць пра нашу краіну. “Існуе вельмі шмат стэрэатыпаў, што тут складана адкрыць візу, але насамрэч гэта не так. Калі я атрымала ўзнагароду за свой артыкул, сябры перапытвалі мяне: “Ты пасля гэтага яшчэ паедзеш у Беларусь? А цябе там не заб’юць за гэта?” То бок вельмі моцную насцярогу выклікае тое, што ў Беларусі складаная палітычная сітуацыя. Хоць як журналіст, хачу адзначыць, што тэза Беларусь – апошняя дыктура Еўропы, ужо мала каго здзіўляе. Такую тэму ўжо немагчыма прадаць рэдактару. На мой погляд, беларускім СМІ бракуе добрых і пазітыўных навінаў, пра якія маглі б пісаць і мы, замежныя СМІ. Куды ні глянь, паўсюль Лукашэнка – у дзяржаўнай прэсе, у недзяржаўнай. Але трэба ад гэтага адпачываць, пісаць і на іншыя тэмы, каб разбураць стэрэатыпы пра Беларусь”, - кажа Палёна.\nСярод праблемаў, з якімі сутыкаюцца замежныя журналісты, Палёна называе камунікацыю з беларускімі чыноўнікамі: “Яны зусім не ідуць з намі на кантакт, баяцца нейкіх правакацыяў, хоць нам патрэбна ад іх проста інфармацыя”.\nКніга “Беларусь у фокусе” падзеленая на тры тэматычныя раздзелы – асвятленне прэзідэнцкіх выбараў-2010 і іх наступстваў, эканамічны крызіс, забароненая беларуская культура. Па меркаванні сябра журы і шэф-рэдактара газеты “Наша Ніва” Андрэя Дынька, падзеі 19-га снежня моцна ўскалыхнулі Беларусь, таму пра гэта актыўна пісалі многія замежныя журналісты ва ўсім свеце. Удзельнікі конкурса ў сваіх матэрыялах звяртаюць увагу на жорсткі разгон дэманстрацыя пасля выбараў, палітычныя рэпрэсіі апанентаў Лукашэнкі, маўклівыя акцыі пратэсту, забароненыя культурніцкія падзеі ў краіне.\nАрганізатары плануюць працягваць конкурс, а таксама распрацаваць рэкамендацыі для замежных журналістаў у фармаце вікіпедыі на адмысловым сайце, дзе будзе прадстаўлена поўная інфармацыя пра грамадска-палітычнае і эканамічнае жыццё краіны апошнія 20 год, асаблівасці акрэдытацыі замежных журналістаў у РБ, атрыманне візы замежнымі грамадзянамі.\n21.06.2012 Тэгі: правы чалавека


Бічэль Данута, Нёман ідзе - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nДата выхаду: 1964\nДанута БІЧЭЛЬ-ЗАГНЕТАВА (нар. 3 снежня 1937) 1 студзеня 1938, в. Біскупцы Лідскага раёна Гродзенскай вобласці), беларуская паэтка. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР імя Я. Купалы (1984) за зборнік вершаў «Дзе ходзяць басанож». Узнагароджана медалём. Займаецца грамадскай, літаратурнай, асветніцкай дзейнасцю. Нарадзілася ў сялянскай сям'і. Скончыла Навагрудскае педагагічнае вучылішча (1957), аддзяленне беларускай мовы, літаратуры і гісторыі Гродзенскага педагагічнага інстытута імя Я. Купалы (1962) З 1962 выкладала беларускую мову і літаратуру ў школах Гродна. Член СП СССР (1964). З 1982 загадчыца Дома-музея Максіма Багдановіча ў Гродна. Член Беларускага ПЭН-цэнтра (1989). Вядомая грамадская дзеячка, адна з арганізатараў і актыўных удзельнікаў суполкі Максіма Багдановіча, з верасня 1988 - член [БНФ]. Прымала ўдзел у мітынгах, якія праходзілі ў Гродна. Каардынавала дзейнасць рэгіянальных суполак БНФ у Гродзенскай вобл. Была адным з ініцыятараў выпуску самвыдавецкай газэты "Рэанімова". Уваходзіла ў групу падтрымкі кандыдата ў дэпутаты ВС БССР М. Ткачова (1990).\nБеларускія аўтары: Бічэль Данута\nЦыкл вершаў «Ойча наш...» вядомай паэткі, лаўрэата Дзяржаўнай прэміі імя Янкі Купалы Дануты Бічэль — гэта паэтычнае асэнсаванне малітвы Панскай, кожнага яе радка, a таксама вельмі асабісты, кранальны зварот дзіцяці да Нябеснага Айца, у якім удала i тонка знітавана долінае з горнім. Гэта сапраўдная паэзія, натхнёная i асвечаная малітваю. Болей »\nНараджэнне Езуса Хрыста, нашага Збаўцы\nПастушкі, Марыя, Юзаф і наванароджанае Дзіцятка – біблейскі сюжэт, момант нараджэння Ісуса Хрыста, расказаны вершам. Вершаваная батлейка Дануты Бічэль – гатовы сцэнар, п’са не толькі для тэатру лялек, а таксама для маладых і дарослых выканаўцаў. Рыфмаваныя ролі, якія лёгка западаюць у памяць, і простая мова дазваляюць выкарыстоўваць п’есу без уступнай адаптацыі. Твор, чытаны па ролях, можа быць дасканалай радыёпастаноўкай, якую з задава... Болей »\nСтакроткі ў вяночак Божай Маці\nАбраз Маці Божай Будслаўскай — самы сціплы ў сваей прыгажосці. Малітоўнае агляданне яго з любоўю - падстава для глыбокай малітвы. Да Вастрабрамскай Божай Маці Міласэрнай — пачуццё на ўзроўні гістарычнай традыцыі, агульначалавечага яднання i дзіцячай казкі. У Вострую Браму нашых бабуляў вяла глыбокая вера ў тое, што Маці Божая вырашае ўсе беды адразу i канчаткова. Да Белагрудскай Божай Маці Міласэрнай у аўтаркі шмат асабістых пачуццяў i ... Болей »\nНа белых аблоках сноў\nКніга духоўных вершаў аб шчасці яднання з праўдай Хрыстовай, якую нясуць Яго пасланнікі па дарогах сусвету; аб шчасці наведвання святых месцаў і месцаў аб'яўлення Маці Божай, аб шчасці далучэння да хрысціянскай супольнасці вялікіх святых у самым пачатку беларускай малітвы. Болей »\nЗборнічак вершаў "Нядзелька" - гэта плён працы аднаго года і вяртанне да некаторых ранейшых вершаў, якія адпавядаюць святочным думкам; пераробкі - зусім не канчатковыя папраўкі, а новыя варыянты ў нядзельнвм настроі тых самых, надрукаваных у папярэдніх зборнічках, вершаў. Спяваюць жа ў розных вёсках па-рознаму тыя самыя песні. Старасць, стома - гэта нядзелька, гэта шчаслівае вяртанне да бясконцага Божага Свята... Болей »\n«Дзявочае сэрца» — першы паэтычны зборнік Дануты Бічэль,— па-моладу звонкі, поўны шчырай любові да роднага Прынёманскага краю, да нашых светлых дзён, да сціплага, працавітага чалавека. Болей »


Бонусы ў казіно ў Інтэрнэце не ўкладваюцца ў Антарктыду\nЛепшыя бонусныя коды ў Інтэрнэце для казіно для гульцоў у Антарктыдзе\nІнтэрнэт-казіно Антарктыды шмат, і вам не будзе праблем з пошукам казіно, якія прыстасаваны да патрэбнасцей гульцоў Антарктыды, як вы. З-за канкурэнцыі сярод казіно, паспрабуйце засяродзіцца на пэўных нішах, каб звярнуцца ў пэўныя краіны ці да людзей, якія знаходзяцца ў гэтых краінах. Яны могуць зрабіць гэта, даючы мясцовым гульцам спецыяльны бонус, заснаваны на пэўнай гульні, дэпазітны бонус альбо будуць адзначаць святы, характэрныя для Антарктыды. Працягвайце чытаць, каб даведацца, чаму вы павінны гуляць у казіно Антарктыды, калі вы гулец з гэтай краіны.\nПеравагі выбару казіно ў АнтарктыдзеПрасцей кажучы, з дапамогай Антарктыды не маеце дэпазітных казіно ў якасці сродку доступу ў казіно, распрацаваны спецыяльна з улікам вашых патрэбаў. Гэта будзе ўключаць у сябе мясцовых службоўцаў падтрымкі, у якіх можна размаўляць у тыя часы, з якімі большасць людзей у Антарктыдзе прачынаюцца, наяўнасць мясцовых спосабаў аплаты і магчымасць карыстацца мясцовай валютай. Таксама выгадна гуляць з людзьмі з вашай краіны. Гэта асабліва прыемна, калі гуляеце ў Інтэрнэт на хаце.\nБонусы ў казіно ў дэпазітах няма ў Антарктыдзе\nНадзейны бонус казіно, Антарктыда


07:57 13 чэрвеня 2021\n16:25 18.09.2020 Атрымаць кароткую спасылку\nПольскі лідар заявіў аб магчымым увядзенні нацыянальных санкцый супраць Беларусі, а літоўскі папярэдзіў аб тым, што мяжа можа быць зачынена "з абодвух бакоў".\nМІНСК, 18 вер - Sputnik. Польшча разглядае магчымасць увядзення нацыянальных санкцый у дачыненні да Беларусі. Пра гэта паведамляе прэс-служба прэзідэнта Літвы, спасылаючыся на тэлефонную размову польскага і літоўскага лідараў. Прэзідэнт Літвы Гітанас Наўседа правёў тэлефонную размову з прэзідэнтам Польшчы Анджэем Дудам у пятніцу.\n"Гутарка была прысвечана абмену думкамі з нагоды заявы беларускіх уладаў аб закрыцці межаў з Літвой, Польшчай і Украінай. Прэзідэнты абмеркавалі сітуацыю на мяжы абедзвюх краін з Беларуссю і падкрэслілі, што ніякіх актыўных дзеянняў, якія пацвярджаюць пагрозы з боку Беларусі, прадпрынята не было", - сказана ў паведамленні.\nЛітоўскія службовыя асобы Службы аховы дзяржаўнай мяжы працуюць у звычайным рэжыме, удакладняюць у прэс-службе. Аднак прэзідэнт Літвы папярэдзіў Беларусь аб тым, што мяжа можа быць зачынена "з абодвух бакоў".\n"Прэзідэнты таксама абмеркавалі пытанне аб санкцыях супраць Беларусі. Польшча была запрошаная далучыцца да ўвядзення рэгіянальных санкцый і тым самым прадэманстраваць салідарнасць з грамадзянскай супольнасцю Беларусі", - дадалі ў прэс-службе.\nАдзначаецца таксама, што кіраўнік Польшчы заявіў аб разглядзе пытання аб "увядзенні нацыянальных санкцый супраць Беларусі".\nНагадаем, раней прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка заявіў аб тым, што пратэстныя акцыі ў рэспубліцы кіруе з краін Захаду, у тым ліку з Літвы, а таксама паведаміў аб намеры зачыніць мяжу з Польшчай і Літвой.\nБеларусь, Літва, Польшча


Магдэбург (i) [ˈmakdəˌbʊʁk] (ніжн.-нямецк. Meideborg) — горад у Германіі, сталіца федэральнай зямлі Саксоніі-Ангальт. Знаходзіцца на Эльбе, насельніцтва больш за 232 тысячы чалавек (пачатак 2015), займае 32 месца у спісе найбуйнейшых гарадоў Германіі.\nГорад Вольфсбург – каля 64 км на паўночны захад ад цэнтра горада;\nГорад Браўншвайг – каля 75 км на захад ад цэнтра горада;\nГорад Гале – каля 75 км на поўдзень ад цэнтра горада;\nГорад Патсдам – каля 105 км на ўсход ад цэнтра горада;\nГорад Берлін – знаходзіцца за 130 км на ўсход ад цэнтра горада.\nДзмітрый Жданок (нар. 1988) — беларускі футбаліст.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Магдэбург&oldid=3916913"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 14:03, 13 верасня 2021.


Эканоміка, прытрымліванне тэхналагічнай дысцыпліны і праца з людзьмі. Вось асноўнае, на што нацэльвае Прэзідэнт кіраўнікоў - на тыдні сур'ёзна абнавіўся пул рэгіянальных кіраўнікоў. 13 новых кіраўнікоў раёнаў. Дарэчы, два з іх - Бешанковічы і Чэрыкаў - узначалілі жанчыны. Вось такі цікавы трэнд у кадравай палітыцы! Кадравыя дні ў Палацы Незалежнасці ў апошнія месяцы не рэдкасць - "данастройка" вертыкалі і назначэнне ключавых фігур у дзяржапараце ідзе ў рэжыме нон-стоп.\nШто датычыцц цікавых персон, то ў дыпламатычную абойму вяртаецца экс віцэ-прэм'ер Анатоль Калінін. Як пасол ён будзе прадстаўляць інтарэсы Беларусі ў Малдове. Адносіны паміж краінамі выбудоўваюцца на добрай палітычнай глебе - так што ўся ўвага агульнай эканоміцы - на гэта зарыентаваў Прэзідэнт. Упор - на прамысловасць.\nЗакрыта вакансія памочніка Прэзідэнта - інспектара па Магілёўскай вобласці. На гэтую пасаду прызначаны Аляксандр Субоцін. Дзейснай працы чакае Прэзідэнт ад кіраўнікоў не толькі на дыпламатычнай ніве, але і ад тых, хто працуе на зямлі і ў рэгіёнах.\nНовы ў нас і міністр сельскай гаспадаркі. Гэта Іван Крупко. Ранейшы кіраўнік - Анатоль Хацько - яго чакае іншая праца. Такое рашэнне на старце аграрнага сезона. Прыйдзецца ўключыцца, бо ў краіне пачалася пасяўная.\nМодны дом Chanel абвясціў аб намеры адмовіцца ад выкарыстання натуральнай скуры ў сваіх калекцыях\nУ батанічным садзе сталіцы праходзіць выстава экзатычных матылькоў\nУ Гомельскай вобласці стартаваў другі этап фестывалю Арт - вакацыі


22.04.2018 / 11:56\nВёска Глуша пад Бабруйскам неразрыўна звязаная з імем славутага беларускага пісьменніка Алеся Адамовіча. Тут прайшло ягонае дзяцінства. Тут бяруць пачатак сюжэты шмат якіх ягоных твораў.\nУ Глушы захаваўся будынак аптэкі, у якой працавала маці Алеся Адамовіча. Ужо не адно дзесяцігоддзе вядуцца размовы пра стварэнне ў будынку музея.\nПакуль музея няма, мы, ініцыятыва па стварэнні турыстычнага пункта «Прыпынак Адамовіча», шукаем іншыя шляхі, каб ушанаваць памяць нашага вялікага земляка, а таксама каб прывабіць людзей наведваць ягоныя родныя мясціны.\nМы хочам прысвяціць Алесю Адамовічу аўтобусны прыпынак у Глушы, ператварыўшы яго ў арт-аб’ект. Мы лічым, што так мы зможам прыцягнуць увагу як жыхароў вёскі, так і гасцей і тых, хто проста едзе міма па трасе, да асобы Алеся Адамовіча, да пакінутай ім спадчыны.\nАўтобусны прыпынак знаходзіцца каля ажыўленай трасы Бабруйск — Глуск — Слуцк. Яркі прывабны арт-аб’ект будзе добра бачны тым, хто будзе праязджаць праз Глушу. Нехта абавязкова затрымаецца і даведаецца, што тут жыў Алесь Адамовіч.\n2018 год — Год малой радзімы ў Беларусі. Мы хочам паспрыяць развіццю малой радзімы Алеся Адамовіча.\nКаб нашая ідэя рэалізавалася, нам патрэбны цікавы праект ператварэння звычайнага аўтобуснага прыпынку ў арт-аб’ект, прысвечаны пісьменніку. Таму мы сумесна з аддзелам ідэалагічнай рабоце, культуры і па справах моладзі Бабруйскага райвыканкама абвяшчаем конкурс такіх праектаў.\nДа ўдзелу запрашаем усіх зацікаўленых, але найперш — навучэнцаў мастацкіх навучальных установаў, дызайнераў, архітэктараў, творчых людзей.\nКонкурс распачынаецца 23 красавіка. Дасылаць працы нам можна да 23 траўня ўключна.\nЗадачы для ўдзельнікаў конкурсу:\nРаспрацаваць эскізны праект прыпыначнага пункта «Прыпынак Адамовіча» (далей — п.п.), з абавязковай архітэктурнай прывязкай да прапанаванага месца размяшчэння, што ўключае:\n- распрацоўку канструкцыі прыпыначнага пункта (у выпадку, калі мяркуецца будаўніцтва п.п. ці яго значная перабудова), з пералікам будаўнічых матэрыялаў, з якіх будзе стварацца п.п. і якімі будзе аздабляцца (фарбы, дэкаратыўныя элементы, і таму падобнае);\n- вызначэнне памеру п.п. (у выпадку, калі мяркуецца будаўніцтва ці значная мадэрнізацыя);\n- вызначэнне прыкладнага каштарысу на будаўніцтва ці аздабленне п.п.\nПраект прыпынку павінен суправаджацца дэманстрацыйнымі матэрыяламі: візуальным эскізам і тэкставым апісаннем.\nДля ўдзелу ў конкурсе неабходна даслаць заяўку (ідэю, праект) на адрас adamovich.konkurs@gmail.com да 23 траўня 2018 года.\nТаксама ўся інфармацыя пра конкурс на сайце адамовіч.бел, а таксама ў сацсетках — Фэйсбук, Укантакце