Доўгажыхары — людзі дзейныя, або Чаму на пенсіі важна быць актыўнымі | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Доўгажыхары — людзі дзейныя, або Чаму на пенсіі важна быць актыўнымі\nКалі шасцідзесяцігадовая Інеса Мікалаеўна пайшла на пенсію, яна не збіралася сядзець дома. Жанчына заўсёды была актыўная, і таму калі знаёмая прапанавала схадзіць у тэрытарыяльны цэнтр сацыяльнай абароны і выбраць там занятак даспадобы, адразу ж пагадзілася. Так яна трапіла ў гурток «Танцы свету».\n— Танцы зрабілі маё жыццё больш асэнсаваным і цікавым, — прызнаецца Інеса Бойка. — У мяне з'явіліся новыя сябры, з якімі мы ў «даковідны» час збіраліся на гарбату, хадзілі на традыцыйныя пікнікі ў Лошыцкі парк... Цяпер, праўда, дзеля бяспекі сустракаемся толькі на рэпетыцыях, ну і, вядома, падчас выступленняў. Але жыццё працягваецца. Нядаўна вось, на Дзень незалежнасці, выступалі ў Мінскім парку імя Паўлава — гэта вялікі гонар для нас.\nДля Інесы Мікалаеўны танцы сталі радасцю, якой яна можа падзяліцца з іншымі падчас канцэртаў. Неўзабаве апошнія раскрылі ў гераіні яшчэ адзін талент — уменне шыць дзівосныя касцюмы.\n— У нашым рэпертуары шмат танцаў розных народаў свету, — з захапленнем расказвае жанчына. — Выкладчыца не проста паказвае рухі, яна распавядае, што азначае ў танцы той ці іншы элемент, якая энергія ў гэты час праходзіць праз цела. І, натуральна, для кожнага танца патрэбныя касцюмы. Я ніколі не займалася пашывам адзення, а тут вось рашылася паспрабаваць. І атрымалася! Першы касцюм быў цыганскі, потым пайшлі беларускі, іспанскі...\nТак, дзякуючы занятку танцамі ў тэрытарыяльным цэнтры сацыяльнай абароны Маскоўскага раёна Мінска жыццё жанчыны на пенсіі зайграла новымі фарбамі.\nРаней яна хадзіла яшчэ і на ёгу ў гэтым жа цэнтры. Як прызналася Інеса Мікалаеўна, ёга дапамагала ёй адчуваць сябе фізічна больш моцнай, пашырала ўнутраны свет. Але ж танцы захапілі найбольш.\nНа самай справе адным з важных кірункаў работы аддзяленняў дзённага знаходжання для грамадзян пажылога ўзросту ў такіх цэнтрах з'яўляецца якраз стварэнне ўмоў, што спрыяюць новым знаёмствам і падтрыманню актыўнага ладу жыцця пажылых людзей.\n— У нашым цэнтры арганізавана работа розных гурткоў і клубаў: тры — на платнай аснове і адзінаццаць — валанцёрскіх з шырокім спектрам відаў дзейнасці, — гаворыць дырэктар тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнай абароны насельніцтва Маскоўскага раёна сталіцы Вольга КАТАВА. — Наведвальнікі ўдзельнічаюць у разнастайных культурных мерапрыемствах, прыходзяць у гурткі па інтарэсах, што падтрымлівае іх фізічнае і псіхаэмацыянальнае здароўе, развівае творчыя здольнасці. Мы бачым на ўласныя вочы, як людзі мяняюцца, становяцца больш актыўныя, знаёмяцца і сябруюць, мы бачым, наколькі наша работа запатрабаваная.\nУ цэнтры ствараюць умовы, якія спрыяюць больш актыўнаму ладу жыцця пажылых грамадзян, вывучаюць актуальныя тэндэнцыі і запыты сваіх наведвальнікаў. Пажылым мінчанкам палюбіліся такія ўсходнія практыкі фізічнай актыўнаці, як ёга і «абуджэнне» (гімнастыка на аснове Нішы — аздараўленчыя практыкаванні, закліканыя актываваць пэўныя функцыі арганізма).\nПенсіянеры ахвотна бяруцца за вывучэнне англійскай мовы, бо ведаюць, што вывучэнне замежных моў — выдатная зарадка для чалавечага мозга ў любым узросце, якая дапамагае захаваць яснасць мыслення. Даследаванні паказваюць, што гэта дзейсная прафілактыка хваробы Альцгеймера, да якой схільныя людзі сталага ўзросту.\nГаліне Іванаўне Краўцовай ужо семдзесят тры. Яна наведвае гурток «Камп'ютарная адукаванасць».\n— Раней жа камп'ютараў не было, і таму я проста не разумела, як імі карыстацца, — прызнаецца пенсіянерка. — Да дзяцей звяртацца было неяк няёмка: усё жыццё я іх вучыла, а цяпер вось быццам бы і невук. Добра, што ў цэнтры быў патрэбны мне гурток. Ды і кіраўнік уважлівы: можна нават свой гаджэт прынесці — усё растлумачыць і пакажа. Так і атрымліваецца, што ўсё жыццё вучылася, і цяпер вучуся, бо важна не адставаць, быць сучаснай.\n— Навучанне пажылых людзей навыкам работы на персанальным камп'ютары і карыстанні смартфонамі надае пэўны сэнс жыццю, дазваляючы пенсіянерам не аказацца ў сацыяльнай ізаляцыі, атрымліваць неабходную юрыдычную і іншыя віды інфармацыі, карыстацца патрэбнымі праграмамі, — тлумачыць дырэктар цэнтра. — Пажылы чалавек атрымлівае магчымасць пры дапамозе інтэрнэту мець стасункі са сваімі блізкімі, якія жывуць у іншых гарадах.\nНе застаюцца па-за ўвагай людзей сталага ўзросту такія гурткі, як «Рукадзельніцы», «Мастацкая вышыўка стужкай», «Майстрыхі», клуб «Аматары тэатра», гурткі танцавальнага кірунку — «Танга-плюс», «Натхненне», клуб «У гасцях у бабуль», ансамбль народнай песні «Брыляначка», «Эстрадная песня».\nДарэчы, кожны цэнтр краіны — іх 146 па ўсёй Беларусі — нацэлены на тое, каб матываваць пажылых людзей быць актыўнымі. Бяздзейны і пасіўны спосаб жыцця адмоўна адбіваецца на здароўі пажылога чалавека, прыводзячы яго да псіхічнай прыгнечанасці, апатыі, нуды і заўчаснага старэння.\nШматлікімі даследаваннямі даказана, што доўгажыхары — людзі дзейныя. Для іх характэрны высокі жыццёвы тонус, які дасягаецца любой творчай работай. А чым больш актыўная нервовая сістэма чалавека, тым даўжэй ён жыве. Атрафія ж наступае ад бяздзейнасці.\n— Выхад на пенсію — няпросты час для чалавека. Страта звыклага кола стасункаў, выхад з працоўнай дзейнасці і змена сацыяльнага статусу ў сукупнасці са зніжанай фізічнай актыўнасцю спрыяюць з'яўленню негатыўных эмоцый і перажыванняў, — тлумачыць псіхолаг Паліна АБАКУМАВА. — Калі раней суадносіны рабочага і вольнага часу складалі 70 і 30, то на новым жыццёвым этапе са з'яўленнем вялікай колькасці незанятага часу ў пенсіянера адбываецца пошук сябе ў новым статусе. Вельмі важна ў гэты няпросты час падтрымаць пажылога чалавека, даць яму новыя магчымасці, адкрыць новыя гарызонты і напоўніць яго жыццё новымі актыўнасцямі і сэнсамі.\nПсіхолаг лічыць, што знаходжанне пажылых людзей у коле аднадумцаў дазваляе напоўніць іх жыццё зносінамі і эмоцыямі. Умераная фізічная актыўнасць, новыя захапленні, навучанне і творчая дзейнасць зніжаюць узровень стрэсу, новыя дасягненні натхняюць, фарміруюць самакаштоўнасць і значнасць, спрыяюць падтрыманню кагнітыўных працэсаў. Тыя ж танцы спрыяюць выпрацоўцы гармону шчасця, а ёга дазваляе палепшыць увагу, развівае гібкасць розуму і цела, актывізуе парасімпатычную нервовую сістэму, а таксама супакойвае.\n— Увогуле, аддзяленне дзённага знаходжання створана для аказання дапамогі непрацуючым пажылым грамадзянам, якія дасягнулі 60-гадовага ўзросту, — дадае Вольга Катава. — Цяпер у нас актыўна развіваецца новая сацыяльная паслуга «Дзённы догляд», якая аказваецца пажылым грамадзянам, што страцілі здольнасць весці кантроль за сваімі паводзінамі.\nПа сутнасці, гэта догляд пажылога чалавека на працягу некалькіх гадзін або цэлага дня на працягу тыдня ў аддзяленні. Гэта дазваляе іх дзецям працягваць сваё актыўнае сацыяльнае жыццё і працаваць. Працягласць знаходжання залежыць ад жадання самога чалавека і яго сваякоў.\n— Для правядзення дзённага догляду створаны максімальныя ўмовы ў адпаведнасці з санітарнымі патрабаваннямі і пажарнай бяспекай, — дадае спецыяліст цэнтра. — Ёсць месца для прыёму ежы, пакой для дзённага адпачынку, арганізаваны вольны час. Тут можна заняцца рукадзеллем або нейкай іншай цікавай справай, пагутарыць з людзьмі.\nДадзеная сацыяльная паслуга аказваецца на ўмовах частковай (для малазабяспечаных адзінокіх непрацаздольных грамадзян) альбо поўнай аплаты па пісьмовай заяве з прадастаўленнем даведкі аб стане здароўя, якая пацвярджае наяўнасць медыцынскіх паказанняў і адсутнасць медыцынскіх супрацьпаказанняў, а таксама дакумента аб праве на льготы. Кошт паслугі складае 0,66 рубля за адну гадзіну. Паслугай можна карыстацца ад 10 да 40 гадзін на тыдзень у будныя дні. Ёсць магчымасць арганізацыі дастаўкі грамадзян у цэнтр і назад праз аказанне паслугі «Сацыяльнае таксі».\n— Для таго каб падтрымаць актыўнасць сярод людзей сталага ўзросту, у краіне створаны неабходныя ўмовы, — гаворыць Вольга Катава. — У цэнтрах вельмі ўважліва ставяцца да бяспекі і захавання здароўя людзей. У сувязі з эпідэмічнай сітуацыяй у краіне, выкліканай распаўсюджваннем інфекцыі COVІD-19, некаторыя гурткі можна наведваць анлайн, а іншыя працуюць малымі групамі з захаваннем санітарна-супрацьэпідэмічных мерапрыемстваў. У нас ёсць актавая і спартыўная залы, каб праводзіць розныя святочныя і спартыўна-аздараўленчыя мерапрыемствы. Справа за малым — прыйсці ў цэнтр і знайсці сабе занятак, які будзе прыносіць радасць і задавальненне.\n2901 У вясковай школе арганізавалі музей у гонар загінуўшых байцоў Вялікай Айчынай вайны


Як доўга гэта прыняць за магічнае заклінанне, каб працаваць?\nБудзьце цярплівыя, калі вы чакаеце Magic!\nЧароўнае загавор ўяўляе сабой набор слоў і дзеянняў, накіраваных аказваць уплыў на фізічныя, эмацыйныя і духоўныя аспекты рэальнага свету. Магічныя загаворы, у той ці іншай форме, з'яўляюцца важнай часткай многіх культур. У той час як ёсць шмат наяўнай літаратуры пра тое, як кінуць эфектыўныя загаворы магіі, аднак, не шмат хто крыніцы кажуць правапісу заклінальніка, як доўга яны павінны чакаць перш, чым бачыць вынікі сваіх загавораў.\nУ адпаведнасці з рознымі традыцыямі, зыход загаворы можа заняць усяго адзін дзень або два, або да таго часу, як некалькі тыдняў. У многіх паганскіх традыцыях, агульнае правіла заключаецца ў тым , што калі вы яшчэ не бачылі што - то пачынаюць праяўляцца ў працягу чатырох тыдняў ( адзін месяцовы цыкл ) , то вам , магчыма , прыйдзецца перагледзець вашу працу.\nУ іншых традыцыях, асабліва ў худу і rootwork , загавор прызначана быць распрацавана ў працягу пэўнага перыяду часу (сямі дзён свечкі загаворы, напрыклад). Вынікі павінны з'явіцца на працягу ўстаноўленага перыяду часу пасля завяршэння працоўнага.\nАкрамя таго, розныя тыпы загавораў працуюць на розных хуткасцях. Загавор, каб вылечыць хваробу, можа, напрыклад, працаваць хутчэй, чым чары або загавор, каб прыцягнуць грошы ці змяніць свой поспех.\nЯк вы ведаеце, калі заклён працуе?\nЯк правіла, загаворы не прыводзяць да неадкладным бачным вынікам. Напрыклад, чары можа пачацца з змены ў пачуццях чалавека, на якога адліваюць загавор.\nНават пасля таго, як іх пачуцці змяніліся, гэта можа заняць некаторы час пачуцці ператварыць у дзеянні ці ў поўнай меры развіваць.\nЗамест таго, каб марнаваць час на непакой аб тым, заклён ўступлення ў сілу, гэта часта добрая ідэя, каб ісці далей з жыццём, як звычайна. Памятаеце аб невялікіх зменах, якія могуць паказваць на ваша загавор ажыццяўленне змяненняў, нават калі змяненне адбываецца павольней і танчэй, чым вы маглі б аддаць перавагу.\nДобрая ідэя складаецца ў тым, каб захаваць чароўны часопіс нейкі. Запішыце, што вы зрабілі, калі вы зрабілі гэта, то, што абставіны і г.д. запісвайце ўсё, што адбываецца, так што вы можаце паглядзець пазней і паглядзець, калі ён пачаў праяўляцца.\nШто рабіць, калі загавор не падобна, працуе?\nМайце на ўвазе , што часам вы атрымліваеце вынікі, якія не тое , што вы чакалі, і ў гэтым выпадку, магчыма , спатрэбіцца ацаніць метад, які выкарыстоўваецца для прывядзення загавор ў першую чаргу . Гэта не абавязкова азначае, што заклінанне не спрацавала; гэта можа азначаць, што ваша фармулёўка была занадта расплывістай, ці нават занадта спецыфічная. Іншыя пытанні могуць быць звязаныя з цяжкасцямі ў адцягваючыся, у пачуўшы энергію вакол вас, або ў вашай ўпэўненасці ў сабе, калі справа даходзіць да паспяховага ліцця заклінанні.\nВажна таксама памятаць, што загаворы не можа змяніць асобу, запавольваць час, ці іншым чынам паўплываць на рэальнасць. Калі чары павінен працаваць, напрыклад, аб'ект вашага загаворы павінен змяніць свае ўяўленні пра вас-і што можа заняць некаторы час. Пасля таго, як загавор пачынае працаваць, вельмі важна, каб пазбегнуць скачучы наперад занадта хутка; замест гэтага, уважліва глядзець і чакаць да таго моманту, пакуль правы скарыстацца зменамі вы пачалі.\nМагічныя алею 101\nВодны элемент - занадта шмат ці занадта мала?\nДзе мае іншыя рэчы?\nЎвядзенне ў Якія растуць знаках\nДаведайцеся ўсё пра Киддуше\nКніга Мёртвых - Егіпецкая\nШто такое Плецены чалавек?\nНазвы месяцаў габрэйскага календара\nШто добрага азелянення?\nУзбекістан | Гісторыя і факты\nДзіцячыя кнігі пра затапленні Тытаніка\nЦі з'яўляюцца памеры для жывапісу з або без рамкі?\n7 Характарыстыкі дрэнная настаўніца\nФарміраванне італьянскіх складаных назоўнікаў\nТрукі, каб зрабіць Ваш усіх Святых ласунак для маці-прыроды\nШто вам трэба ведаць Жывапіс Палатно\nЯк Зрабіць Кнігу сакрамэнтаў\nЯк зрабіць балет Барэ\nДаведайцеся пра ўвод і вывадзе ў C ++\nПрофіль Breaking Benjamin\nЗмагар Win-Loss справаздачы на Survivor Series,\nШто такое ACT?\nУ свеце найбольш прывідамі на дарогах


Як павялічыць палавы член содай - Titanium\nМногія мужчыны не задаволеныя памерам свайго палавога органа, таму яны імкнуцца знайсці метад, які дазволіць павялічыць пеніс. З гэтай мэтай прадстаўнікі моцнага полу выкарыстоўваюць самыя разнастайныя рэцэпты і спосабы, і некаторыя з іх пагражаюць здароўю і прыводзяць да развіцця невылечных паталогій. Сярод рэцэптаў народнай медыцыны можна знайсці такія сродкі, якія рыхтуюцца з простых і даступных кампанентаў, але пры гэтым яны паказваюць высокую эфектыўнасць і цалкам бяспечныя. Адным з такіх з'яўляецца сода. Дадзены прадукт есць у кожным доме, а яго кошт капейкавая. Перад тым, як павялічыць член содай, трэба разгледзець важныя аспекты і правілы выкарыстання гэтага рэчыва.\nЭфектыўная ці сода для павелічэння члена?\nСода часта ўжываецца ў рэцэптах народнай медыцыны, паколькі гэта выдатнае сродак для барацьбы з запаленчым працэсам і згубнымі мікраарганізмамі. Не трэба думаць, што пры выкарыстанні гэтага рэчыва пеніс будзе расці як на дражджах. Даследаванні паказалі, што сода павялічвае эфектыўнасць пры выкарыстанні іншых метадаў, то есць яе мэтазгодна ўжываць у якасці дапаможнага элемента.\nЯк павялічыць член з дапамогай харчовай соды? Здольнасць змяняць памер палавога органа абумоўлена тым, што рэчыва можа бесперашкодна пранікаць у тканіны, а за кошт унікальнага дзеянні разрэджвае кроў. Дадзеная асаблівасць і робіць парашок незаменным – ён актыўна павялічвае памер палавога органа. Павелічэнне пеніса содай не будзе паказваць нармальных вынікаў, калі не выконваць практыкаванні або не выкарыстоўваць спецыяльныя прыстасаванні.\nВарта адзначыць, што дадзенае рэчыва выдатна засцерагае пеніс ад траўмаў і розных ускладненняў. Некаторыя фізічныя практыкаванні могуць павялічваць верагоднасць адукацыі тромбаў, але сода з-за свайго унікальнага складу здольная разрэджваць кроў, што не дапускае ўзнікненне тромбаў.\nЁсць некалькі варыянтаў павелічэння члена содай, кожны з якіх мае індывідуальныя перавагі і асаблівасці. Канкрэтны выгляд кожны выбірае самастойна, а яшчэ лепш камбінаваць іх, але галоўнае не перабольшваць устаноўленыя дазоўкі. Тыя, хто ведае, як павялічыць пеніс содай, сцвярджаюць, што фалас вырастае прыблізна на 1-2 сантыметры. Увогуле гэты парашок выкарыстоўваецца ў наступных відах:\nЛепш наглядна паглядзець усе аб павелічэнні члена содай — відэа дэманструе самыя галоўныя аспекты правядзення дадзенай працэдуры і распавядае аб асноўных правілах:\nНекаторыя нават не падазраюць аб станоўчых уласцівасцях соды, мяркуючы, што яе ўжываюць выключна для выпечкі. На самай аб лячэбных уласцівасцях гэтага прадукту ходзяць сапраўдныя легенды. Калі разглядаць больш падрабязна, рэчыва дапамагае ў наступных выпадках:\nз дапамогай соды пеніс павялічваецца.\nПерад тым, як павялічыць пеніс з дапамогай соды, трэба разгледзець некалькі вельмі важных правілаў выкарыстання дадзенага рэчывы. Самым распаўсюджаным метадам з'яўляецца масаж. Каб хутка і бяспечна дасягнуць станоўчага выніку, трэба выконваць практыкаванне правільна, у адваротным выпадку ёсць верагоднасць пашкоджанні адчувальнай скуры фаласа. Працэдура ўключае ў сябе некалькі этапаў:\nПадрыхтоўчы. Перад тым, як павялічыць член у хатніх умовах содай, трэба падрыхтаваць орган, каб скурны полаг стаў эластычным і павялічылася кровазварот. Для гэтага трэба ўзяць ручнік — лепш аддаць перавагу больш мяккім варыянце. Пасля неабходна намачыць яго цёплай вадой і абматаць вакол палавога органа, пакінуць на 2-3 хвіліны. Працэдура паўтараецца некалькі разоў – мінімум 3.\nМасаж. Далёка не ўсе ведаюць, як павялічыць палавой член з дапамогай соды з дапамогай масажу, галоўная мэта якога – расцягнуць орган. Паміж падыходамі варта забяспечыць якаснае аднаўленне правільнага кровазвароту, шляхам выканання плыўных і лёгкіх рухаў. Пры расцягу палавога органа ў яго паступае вялікая крывяной аб'ём масы, пасля чаго за кошт паступовага масажавання яна будзе раўнамерна размяркоўвацца па ўсім венах. Соду трэба ўжываць непасрэдна падчас масажу. Для гэтага дастаткова ўзяць дробку рэчывы ў рукі і літаральна ціснуць яго ў паверхню пеніса. Працэдура некалькі нагадвае прымяненне скраба.\nСэксолагі сцвярджаюць, што мужчынам трэба «фантазіяваць» адсутнічаюць сантыметры ў сваёй галаве, гэта дазволіць хутчэй пазбавіцца ад комплексаў.\nДля гатавання содавай раствора трэба ўзяць 2 арт. лыжкі рэчывы і старанна змяшаць у 100-150 мл цёплай вады. У атрыманым растворы намачыць марлю небудзь невялікае ручнік і змясціць дадзены кампрэс на пахвінную зону. Памер тканіны павінен быць такім, каб атрымалася цалкам абматаць палавы орган.\nПавелічэнне члена з дапамогай харчовай соды з дапамогай прымочак прадугледжвае штодзённае выкарыстанне на працягу 30 дзён. Адна працэдура ніякага выніку не пакажа, ўжываць метад трэба толькі курсамі. Для павелічэння эфекту і станоўчага ўздзеяння на арганізм у сумесь можна дадаць крыху эфірнага алею. Выдатна для гэтых мэтаў падыходзіць алей кардамона альбо любога іншага расліны, які валодае «мужчынскім» пахам. Водар эфірных алеяў дазваляе паслабіцца і забыцца аб надзённых праблемах, а мяккая кансістэнцыя спрыяе разагрэву цела і наладжванні кровазвароту. Пасля працэдуры некаторы час трэба паляжаць, але яшчэ лепш паспаць, каб замацаваць вынік.\nПавысіць эфектыўнасць пры павелічэнні пеніса харчовай содай можна за кошт яе ўнутранага прыёму. Яна станоўча ўздзейнічае на ўнутраную сераду арганізма, а менавіта спрыяе рэгуляцыі функцыянавання важных органаў і сістэм. У некаторых выпадках невялікі памер абумоўлены наяўнасцю спадарожных захворванняў, аб якіх мужчына можа і не здагадвацца. Яны прыводзяць да памяншэння якасці эрэкцыі або зусім выклікаюць імпатэнцыю. Ўжыванне рэчывы пазбавіць арганізм ад таксінаў і дзындраў, якія могуць прыводзіць да небяспечных паталогій.\nУжыванне соды пазбавіць арганізм ад таксінаў і дзындраў\nПерад прыёмам рэчывы трэба пракансультавацца са спецыялістам — кваліфікаваны медык падкажа, як можна павялічыць палавы член харчовай содай, прычым зрабіць гэта бяспечна і ў максімальна кароткі тэрмін.\nПачынаць трэба маленькімі дозамі – чвэрць чайнай лыжкі два разы на дзень. Робіцца гэта ў прамежках паміж прыёмам ежы. З цягам часу дазоўка павялічваецца да 1 арт. лыжкі за прыём.\nДля прафілактыкі розных захворванняў і праблем з стрававальнай сістэмай неабходна ўжываць содавы раствор – на 150 мл вады дадаецца 1 ч. Лыжка парашка. Піць сродак трэба ў ранішні час перад прыёмам ежы.\nНярэдка ўжываюць ванначкі для павелічэння члена содай — водгукі паказваюць, што гэтая працэдура валодае высокім паказчыкам эфектыўнасці. Для выкарыстання гэтага метаду трэба на кожны літр вады дадаць 100 грам рэчывы. Зыходзячы з гэтай прапорцыі аб'ём ванначкі можна рэгуляваць, не трэба рабіць ваду моцна гарачай, аптымальным выбарам будзе 40-50 градусаў. Вельмі важна, каб ванначка дазваляла паслабіцца, не выклікала дыскамфорту і ўжо тым больш болевых адчуванняў. Для гэтага на целе не павінна быць пашкоджанняў.\nСамую вялікую эфектыўнасць працэдура паказвае непасрэдна перад практыкаваннямі, тады ванначка нармалізуе кровазварот у пенісе і расслабляе яго тканіны. Працягласць працэдуры складае прыкладна 15 хвілін. Прымяняць дадзеныя маніпуляцыі трэба максімальна часта ў працягу месяца, але не часцей, чым 2 разы ў дзень. Апытаныя мужчыны ў адзін голас сказалі, што сода – гэта вельмі надзейнае і бяспечнае рэчыва для павелічэння мужчынскага «годнасці», якое за ўвесь час курсу не выклікала ніякіх ускладненняў.\nМужчынская палавая сістэма вельмі адчувальная да розных негатыўным праявам, таму яе трэба зберагчы ад патагенных фактараў навакольнага і ўнутранага асяроддзя. Нягледзячы на станоўчыя якасці прадукту, такі метад можа прывесці да сур'ёзных наступстваў. Каб не дапусціць гэтага, неабходна выконваць шэраг правілаў, якія дазволяць захаваць здароўе ў парадку. Да іх ставяцца наступныя аспекты:\nкалі плануецца ўнутранае прымяненне, трэба быць вельмі асцярожнымі, асабліва калі ёсць якія-небудзь захворвання стрававальнай сістэмы. Калі ў страўніку падвышаная кіслотнасць, тады рэгулярны прыём прэпарата ў вялікіх колькасцях правакуе развіццё гастрыту ці нават язвы;\nпры наяўнасці такога захворвання, як цукровы дыябет, лепш ўстрымацца ад прымянення ў любой форме, таму што дзеянне яе актыўных кампанентаў аказваецца менавіта на крывяносныя цела;\nзабаронена, калі у мужчыны дыягнаставалі злаякаснае адукацыю, таму што кроў пасля некалькіх прыёмаў рэчывы становіцца больш вадкай, дзякуючы чаму ракавыя клеткі хутчэй распаўсюджваюцца па ўсім арганізму;\nварта адмовіцца ад выкарыстання дадзенага сродкі пры нізкай кіслотнасці страўніка, паколькі гэта багата сур'ёзнымі наступствамі;\nнекаторыя мужчыны пакутуюць падвышанай адчувальнасцю скуры — скурны полаг валодае падвышанай сухасцю. Гэта стане прычынай сур'ёзных раздражненняў або нават запаленчага працэсу, што ў палавой сістэме асабліва непрымальна.\nВажна памятаць, што станоўчага выніку можна дасягнуць выключна пры выкананні ўстаноўленых правілаў. Ва ўсіх метадах павелічэння палавога органа вялікае значэнне адводзіцца рэгулярнасці. Калі штодня ўжываць эфектыўны і бяспечны метад, тады ён абавязкова спрацуе і дадасць пеніса некалькі сантыметраў.\nПрымяненне складу мае шэраг супрацьпаказанняў, што абавязкова трэба ўлічваць, асабліва пры наяўнасці некаторых паталогій небудзь хранічных захворванняў. Да супрацьпаказанні ставяцца:\nгастрыт хранічнага тыпу альбо любое іншае захворванне, якое прыводзіць да змены кіслотнасці ў страўніку;\nСтрога забаронена ўжываць сродак, у якой скончыўся тэрмін прыдатнасці, таму яго абавязкова трэба праверыць перад тым, як павялічыць палавы член содай. Плюс да ўсяго, варта адмовіцца ад выкарыстання нават у тым выпадку, калі сродак мае нармальны тэрмін прыдатнасці, але парашок змяніў свой колер на жоўты, мае спецыфічны пах або любое іншае адхіленне ад нормы.\nКаб гарантаваць 100% вынік і дакладна даведацца, азнаёмцеся з відэа, якое наглядна прадэманструе асаблівасці дадзенага працэсу:\nЦяпер вы ведаеце, як сода ўплывае на павелічэнне члена. Для дасягнення станоўчага выніку неабходна выконваць усе правілы і рэкамендацыі, а таксама праводзіць працэдуры рэгулярна. Важна памятаць пра супрацьпаказанні і магчымых ускладненнях — яны ўзнікаюць рэдка, але ўсё ж некаторыя мужчыны адзначаюць некаторае пагаршэнне здароўя. Для памяншэння верагоднасці дадзенага працэсу варта пракансультавацца з які лечыць лекарам — ён не толькі правядзе поўную дыягностыку арганізма, але і падкажа, як ўжываць соду для павелічэння члена.


Міхась Чарняўскі: “Зямлю можна чытаць як кнігу” – RH.by\n2 снежня 2011 г.\nПрэзентацыя кнігі археолага Міхася Чарняўскага “Каменны век Беларусі: ілюстраваны канспект лекцый” адбылася 3 снежня на кафедры гістарычнага факультэта БДУ ў Мінску. На 60 старонках кнігі – асноўныя характарыстыкі палеаліту, мезаліту і неаліту, выкладзеныя ў выглядзе канспекта лекцый, якія вядомы ўраджэнец Мядзельшчыны чытаў сваім студэнтам з 2007 года.\nУ ілюстрацыях выкарыстаныя і матэрыялы нашага рэгіёна, напрыклад, карта стаянкі першабытных людзей каля рэчкі Скема, перашыйку паміж Нараччу і возерам Мястра.\n− Міхась Міхасевіч, а вы змаглі б паразумецца з чалавекам каменнага веку?\n− Я вывучаў іх побыт, вераванні, ведаю, як яны жылі і як думалі, таму, мяркую, мы маглі б паразумецца. Іх мысленне было паляўніча-рыбацкае. Насілі зусім іншую вопратку, інакш харчаваліся. Яшчэ не ведалі земляробства. Не галіліся і не мыліся. Былі вельмі блізкія з прыродай, ад якой моцна залежалі.\n− Пра што вам было б цікава даведацца ад чалавека таго часу?\n− Найперш цікава было б пачуць мову, пашукаць у ёй карэньчыкі нашай сённяшняй мовы. Але варта разумець, што каменны век на Беларусі доўжыўся каля дзесяці тысяч гадоў, існавалі розныя эпохі, якія адрозніваліся адна ад адной. Хацеў бы запісаць іх фальклор, убачыць танцы, пачуць музыку. Мы пра жыццё людзей гэтага часу ведаем прыкладна пяць працэнтаў дзякуючы каменным знаходкам. А якімі былі іх драўляныя рэчы, што не маглі дайсці да нас?\n− Вы з дзяцінства хацелі быць археолагам?\n− Памятаю, што з дзяцінства хацеў падарожнічаць. Мяне вабіў далягляд. Любіў стаць на пагорак і ўзірацца ўдалячынь, а там віднеліся сіняватыя лясы. І мне заўсёды хацелася паглядзець, што за імі. Цікава было, што за камяні ў мяне пад нагамі. Хацелася пра гэта ўсё даведвацца, адкрываць нешта ў зямлі. Таму марыў стаць геолагам ці географам. Але для такіх прафесій патрэбна была матэматыка, з якой у мяне было слаба, я яе не любіў. Бяздушныя формулы прыводзілі ў глыбокую дэпрэсію (смяецца).\n− Ці цяжка было вучыцца ў пасляваенны час?\n− Бацька быў ляснічы. Тады ў лясніцтва прывозілі малочны парашок у амерыканскіх мяшках са шчыльнай паперы. Калі парашок скарыстоўвалі, заставаліся мяшкі, з якіх мама сшывала мне сшытак. І я быў адзіны, хто меў сшытак. Астатнія пісалі хто на чым: на старых польскіх сшытках, на кнігах, на польскіх ці нямецкіх газетах. Ужо была лямпа, а не лучына, і вось з лямпы саскрабалі сажу, з якой атрымлівалася добрае чорнае чарніла. Пёры і чарнільніцы былі польскія, а графітавыя дошкі ў класах – дарэвалюцыйныя. У школу было халодна хадзіць, яна стаяла за два кіламетры, а па дарозе траплялася шмат ваўкоў.\n− Як археолага вас турбуе існаванне чорнакапальнікаў?\n− Чорнакапальнікі − жахлівая праблема ўсёй Беларусі. Яе вырашылі ў вельмі многіх краінах. Там прыватная асоба можа атрымаць ліцэнзію, з якой мае права займацца раскопкамі. І калі аматар знаходзіць нешта ўнікальнае, то дзяржава гэтыя знаходкі купляе. У нас жа гэта яшчэ ў дзікім стане. Практычна не засталося ні аднаго гарадзішча ці селішча, дзе б марадзёры не сабралі археалагічныя рэчы, у тым ліку ўнікальныя, якія потым прадаюцца ў Прыбалтыцы, Расіі. Паміж марадзёрамі падзеленыя раёны, у іх ёсць сайты, яны праводзяць семінары.\n− Вы бралі на раскопкі сваіх дзяцей?\n− Максім з двух гадоў са мной хадзіў на раскопкі, яму вельмі падабалася. І я цяпер вельмі шчаслівы, што сын стаў археолагам. Дачка Алеся стала мастацтвазнаўцай, але яе муж таксама археолаг. Унук Янка паспеў паўдзельчаць у экспедыцыі пад Брэстам. А ўнучка Марта мае хутчэй артыстычныя схільнасці. Наогул, жонка мая, Святлана, любіць падмеціць, што ў Беларусі прыкладна 40 археолагаў, і з іх тры − у нашай сям’і.\n− У вашым доме ёсць калекцыі знойдзеных рэчаў?\n− Археолаг не можа быць калекцыянерам, тым больш археалагічных прадметаў. Як толькі мы даведваемся, што чалавек калецыянуе нешта, то выкідаем яго з археолагаў. Умова такая: хочаш быць археолагам − здай калекцыю. Як злодзей не можа быць банкірам. А знойдзеныя падчас экспедыцыі рэчы застаюцца ў археолага, пакуль ён не зробіць іх дакладнае апісанне. Калі апісанне зробленае, яго разам з прадметам перадаюць у музей. Аднак у пэўных выпадках апісанне можа займаць гады.\n− За гады працы вы не расчараваліся ў прафесіі?\n− Мне падабаецца адчуваць свабоду. А прафесія археолага вельмі свабодная. Сам выбіраеш тэму, табе ніхто ні ў чым не ўказвае. Выбіраеш, калі і куды паедзеш, колькі там будзеш, дзе застанешся начаваць.\n− Ці цяжка ўявіць, што было на зямлі тысячы гадоў таму?\n− Зямлю можна чытаць як кнігу і расказваць па ёй, што тут адбывалася раней. Там, дзе сёння месца нам здаецца прыдатным для жыцця, даўней людзі хутчэй за ўсё не жылі. А жылі там, дзе цяпер рэчкі, напрыклад. Загадак шмат на зямлі. Калі б не было загадак, не было б так цікава жыць.\nФота з сайта tio.by.\nПапярэдні артыкулЯк можна падзарабіць у Маладзечне (відэа)\nНаступны артыкулНе далі абагаціцца чорнаму рыэлтару


Bielarus.net › Беларуская Салідарнасьць » 2010 » Лістапад » 08\nДзяды ў Лошыцкім Яры\n7 лістапада сябры і прыхільнікі Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ арганізавалі традыцыйныя мэмарыяльныя мерапрыемствы ў гонар Дзядоў. Людзі сабраліся каля палаца культуры “Лошыцкі” у Менску і прайшлі шэсьцем да месца, дзе пахаваны ахвяры расейскага акупацыйнага тэрору 1937-41 гадоў.\n8/11/2010 › Навіны\nГром з яснага неба\nСьмерць Дудаева была для чачэнцаў, як гром зь яснага неба.\nНямецкая газэта “Tageszeitung”.\n2 лістапада 2010 г. Нямецкая газэта “Tageszeitung” пісала пра візыт прэзыдэнта РФ Медведева на Курыльскія выспы.


"Гісторыі ВАВ: Чума зомбі": апісанне, персанажы, праходжанне\nГульня WoW застаецца самай папулярнай ролевай MMORPG ў свеце ўжо на працягу многіх гадоў, што пацвярджае Кніга рэкордаў Гінеса. Ужо больш за дзесяць гадоў яна трымае і не адпускае сваіх прыхільнікаў. За гэты час распрацоўшчыкі выпусцілі мноства дапаўненняў, але ні адно з іх не можа спаборнічаць з самым непрадказальным і цікавым івэнт ў гісторыі "ВАВ" - "Чума зомбі". Пра гэта дадатку і пойдзе гаворка далей.\nУсё пачалося 22 кастрычніка 2008 гады. У слаўныя горада Огриммар і Штормград прыбытку агенты ордэна Срэбны Рассвет са страшнай весткай: Кароль-Ліч Нер'зул хоча прадэманстраваць сваім ворагам, што ён вярнуўся, і гэтага катэгарычна нельга дапусціць. Гэты Бос, які жыве ў цытадэлі Ледзяны кароны, можа тэлепатычна кіраваць сваёй арміяй хадзячых мерцвякоў, змяталі ўсё на сваім шляху. Зняволены ў сваім ледзяным троне Нер'зул стварыў вірус дзіўнай чумы, пасля заражэння якой людзі ператвараюцца ў пакорлівых зомбі. Разам з Далараном, завербаваным людскіх чараўніком, ён стварае бізуном - самую магутную фракцыю нежыці - і з яе дапамогай марыць знішчыць свет людзей.\nСпачатку ніхто з гульцоў не надаў асаблівага значэння гэтай пагрозе, бо Кароль-Ліч і раней прадпрымаў спробу пакарыць свет, але яна зведала паражэнне. І ніхто не меркаваў, чым абернецца гэта новае ўварванне Канчукі ў свет "ВАВ". Чума яшчэ не пачалася, але гульцы замерлі ў прадчуванні новых прыгод.\nУсё пачалося даволі бяскрыўдна. Гульцы пачалі знаходзіць у Пірацкай бухце дзіўныя скрыні, і кожны, хто рызыкнуў іх адкрыць, заражаўся дзіўнай інфекцыяй. З'яўляўся дебафф, і на таймер адлічваліся 10 хвілін. Калі на працягу гэтага часу гулец не карыстаўся адмысловым саспелыя ці не прымаў проціяддзе, то яго чакала смерць. Ну і вядома, дзіўная жыццё пасля смерці ў абліччы зомбі. У другі дзень заражэння дзіўныя скрыні пачалі з'яўляцца ў іншых буйных гарадах сусвету "ВАВ". Чума набірала абароты - зараз небяспека неслі і чумныя прусакі, ад якіх таксама лёгка было заразіцца. Эпідэмія мацнела і прымала маштабныя абароты. Цяпер на тое, каб вылечыцца, у вас было ўдвая менш часу, а сама хвароба цяжка паддавалася лекаў. Але гуляць стала шмат цікавей.\nІшоў трэці дзень заражэння - эпідэмія прагрэсавала. У раёнах нізкаўзроўневых лакацый пачалі з'яўляцца NPC-зомбі, якія атакавалі ўсіх, каго бачылі. Пры раненні ад такога праціўніка гулец таксама заражаўся хваробай, але цяпер у яго заставалася толькі дзве хвіліны на тое, каб вылечыцца. Цэлы дзень прайшоў у бітве з гэтымі мобамі, якія набіралі усё большую сілу і станавіліся больш разумнага і спрытней. Увечары бізуном разгарнулася на поўную моц, і многія гульцы зразумелі, што справіцца з заражэннем будзе не так ужо лёгка.\nСлёзы, боль і поўнае захапленне\nЗразумець, што адбывалася ў той момант, можна, калі прачытаць каментары некаторых карыстальнікаў. «Мы з маім таварышам толькі паспелі скончыць свае справы ў Запределье, калі пачалося адбывацца нешта неверагоднае. Я і мой сябар ужо дасягнулі 70-га ўзроўню і вырашылі адправіцца ў Штормград. А далей усё было, як у кіно. Чат разрываўся ад паведамленняў тыпу: «Што адбываецца, чорт падзяры ???», «Што гэта яшчэ за чума - зомбі ???», «SOS, патрэбна дапамога для абароны моста, хваля зомбі на падыходзе».\nПрыкупіўшы некалькі рэчаў, мы з таварышам рванулі на дапамогу. О, гэта была жорсткая бітва. Нас чакалі, як марскіх пяхотнікаў ў фільме «Чужы». Усё выглядала менавіта так, як павінна быць у лепшых фільмах пра зомбі-апакаліпсіс. Лінія абаронцаў патроху адыходзіла, многія падвергнуліся заражэнню. Спачатку нам атрымоўвалася стрымліваць праціўніка ля брамы, потым мы адступілі да моста, у тунэль, і ў рэшце рэшт усё заразіліся. Уліўшыся ў натоўп мерцвякоў, мы ўвайшлі ў Штормград. Усе як раззлаваныя, і столькі слёз я не бачыў раней. З радасцю паўдзельнічаў бы ў падобнай задумы яшчэ раз ».\nШто прынесла чума?\nШмат момантаў патча 1.11 было перанесена ў новае ўварванне Канчукі в города WoW: прадметы, квэсты, бонусныя босы, падзямелля, ўзнагароды. Напрыклад, можна было сустрэць прынца Тенриса Каламутная Кроў. Знайсці яго можна было ў Каржане. З гэтага боса выпадаў рэдкі лут: дзіцяня кажана (рэдкі гадаванец) і Арконитовый жнец - адно з лепшых, на думку карыстальнікаў, якія не легендарных зброі ў WoW. Рэчы гэтыя можна набыць цяпер толькі ў гульцоў на чорным аўкцыёне.\nЯк і ў мінулае ўварванне, якія лётаюць зіккураты спрыялі распаўсюджванню эпідэміі на кантыненце. З'явіліся і новыя персанажы WoW, дзякуючы якім распаўсюджвалася хвароба. Чумныя пацукі атрымалі магчымасць заражаць гарадскіх вартай, якія дасягнулі 70-га ўзроўню, а іх было даволі няпроста забіць. Вёдраў, здольных дапамагчы ў лячэнні чумы, станавілася ўсё менш, што значна ўскладніла пошук проціяддзяў. Трэці дзень можна назваць пераломным этапам, бо да гэтага моманту ўсім здавалася, што эпідэмія - гэта ўсяго толькі пацешная сітуацыя. Некаторыя гульцы ўсталі на бок Канчукі і пачалі з радасцю заражаць іншых карыстальнікаў, таму што гэта было вар'яцтва весела. Іншыя ж, наадварот, усяляк перашкаджалі распаўсюджванню інфекцыі па той жа прычыне. Але менавіта да вечара трэцяга дня эпідэмія паставіла на калені абсалютна ўсе ключавыя лакацыі свету WoW. Квэсты адкладзеныя да лепшых часоў, усе сілы сыходзяць толькі на барацьбу з хваробай.\nЗомбі - гэта сіла\nСамо сабой, эпідэмія дала шмат новых інструментаў для весялосці. Гульцы, якія дапамагаюць распаўсюджваць заражэнне, арганізоўвалі спецыяльныя рэйды, якія прыносяць яшчэ больш хаосу ў свет. У ролі зомбі карыстальнікі атрымалі новыя магчымасці, і адолець іх стала куды як больш складана. Унікальныя здольнасці:\nКалецтва. Гэтая здольнасць памяншала браню суперніка, прычым дебафф падсумоўвацца. Таксама таймер заражэння мэты пры кожным выкарыстанні разам з пассивкой «Узяць» памяншаўся на 15 секунд. Адзінкавая мэта не мела ніякіх шанцаў супраць вялікіх груп зомбі, так што літаральна за некалькі імгненняў армія нежыці папаўнялася.\nБуэээ. Выдатнае ўменне, якое дапамагае запаволіць мэта, лечыць усіх дружалюбных зомбі вакол, што вельмі карысна, бо чума адымае маленькія порцыі ХП кожную секунду.\nПрываблівае выццё - спел, які дапамагае сабраць у групы ўсіх пераўтвораных у зомбі NPC. Вельмі карыснае ўменне, бо новазвернутыя падоўгу стаялі на адным месцы.\nНям - здольнасць, якая працуе па прынцыпе PvP-тринкетов, а таксама якая павялічвае хуткасць перамяшчэння на 100%. Гэта ўменне не ўносіла дысбалансу, бо звычайная хуткасць зомбі дасягае 50%.\nВыбух зомбі. Пры выкарыстанні гэтага ўмення мярцвяк абураўся, але заражаў ўсіх у зоне паражэння.\nТакія ўменні зрабілі хадзячых нежыць магутнай сілай, дзякуючы якой усе большае распаўсюджванне атрымлівала чума. Зомбі сталі прадстаўляць рэальную пагрозу для любога карыстальніка. Ад іх немагчыма было схавацца. Нават невялiкая група, якая ўвесь час дебаффила, запавольвала ворага і Падлечваюся сябе, была небяспекай, ад якой цяжка было ўцячы.\nГуляць за мерцвяка было неверагодна весела, а разнастайнасць і магчымасці уменняў ўносілі ў калектыўнае заражэнне тактычную глыбіню. Выдатна падабраная і каардынуемы група зомбі магла хутка і з лёгкасцю выразаць любой сталічны горад. Яшчэ адным перавагай стала магчымасць карыстацца любой парталам, нават калі горад належаў фракцыі суперніка. Многія гульцы адчувалі ад гэтага велізарны захапленне: «Я і двое маіх прыяцеляў ладзілі цэлыя пабоішча ў Огри. Адзін з нас урываўся ў любы люднае месца, будзь то банк або аўкцыён, і падрываў сябе, заражаючы ўсіх вакол. Далей убягалі астатнія і кусалі нон-стопам ўсіх, да каго маглі дацягнуцца. А пад дзеяннем дебаффа заражэнне надыходзіла пасля аднаго ўкусу. Што адбывалася далей, і так зразумела. Шкада, што ўсё так хутка скончылася ».\nЗмагацца супраць натоўпаў мерцвякоў было не менш весела, галоўнае - падабраць моцная зброя. WoW падарыла карыстальнікам унікальную магчымасць адчуць сябе барацьбітом з усясьветным злом. Нягледзячы на тое што згуртаваная каманда абаронцаў магла доўга процістаяць хвалях зомбі, усё-ткі сілы былі няроўныя.\nЛюдзі пачалі здаваць пазіцыі. Важныя вендеры паміралі адзін за адным, і гарады пусцелі. Нешматлікія сапраўдныя баявыя ў гэтай мясарубцы бачылі перад сабой толькі закінутыя бязлюдныя вуліцы і горы трупаў, як ляжачых, так і хадзячых. Уся эканоміка свету была цалкам паралізаваная, бо ўсе аўкцыёны сталі месцамі масавых пахаванняў. Усе, хто заставаўся жывы і не заражаны, збіваліся ў шматлікія групы. Трымаючы зброю напагатове, гульцы стараліся выжыць далёка ў баку ад густанаселеных абласцей.\nВелізарнае ўражанне вырабляе атмасфера гэтага івэнту, настолькі яна была аўтэнтычнай. Паўсюдны пекла адчуваўся менавіта такім, якім бы ён быў пры сапраўдным зомбі-апакаліпсісе. Вялікія і маленькія здарэння прывялі да татальнага хаосу. Left4Dead здаваўся дзіцячай забаўкай. Чацвёрты дзень прынёс яшчэ больш разбурэнняў ў свет WoW. Ўзроўні зомбі ўзраслі, яны атрымалі ўзмацнення, і іх стала яшчэ цяжэй забiваць. Хваробу можна было вылечыць толькі на працягу хвіліны пасля заражэння. Чумныя лічынкі не спынялі атакі на гарадскую варту. Свет імкліва каціўся ў самае пекла.\nАле многія гульцы не знаходзілі гэты івэнт гэтак ужо пацешным. Галоўнай прычынай бурнага абурэння прыхільнікаў было тое, што карыстальнік моцна залежаў ад гульнявога міру і ад NPC, якія былі не так ужо трывалыя, як аказалася. Вось, напрыклад, у гульца скончыліся рэагенты, неабходныя для працы партала, а прадавец гэтых самых рэагентаў мёртвы, так што тэлепартавацца ніяк не атрымаецца. Калі вы хочаце адправіцца на БГ, то вам неабходна перагаварыць з майстрам арэны. Але калі ён мёртвы, то і казаць няма з кім. Вастрыні дадавала тое, што NPC мог захварэць чумой, у той час як гулец знаходзіўся на арэне. Вы сузіраць экран загрузкі і ў гэты ж час атрымліваеце сваю дозу заражэння. А ўсё таму, што телепортируете назад у тое месца, адкуль былі прызваны на арэну, то ёсць прама да галоднаму зомбі.\nАбурэнняў было б менш, калі б чума не прыйшла ў горада адначасова з івэнт ў гонар Хэлоўіна. Іх сумесны выхад прынёс яшчэ больш расчараванняў для фанатаў WoW. Квэсты немагчыма прайсці з-за натоўпаў мерцвякоў, а адпаведна, нельга атрымаць усе ўзнагароды і дасягненні гэтага івэнту.\nЗдарся такі апакаліпсіс ў сёньняшні час, ён не зрабіў бы гэтак грандыёзнага эфекту. За апошнія абнаўлення гульцы атрымалі куды больш самастойнасці, чым яе было ў тыя часы ў сусвеце WoW. Чыць, які абараняе ад нападак мерцвякоў, не памагаў, ды і магчымасці лётаць у той час не было. Так што не было ніякай магчымасці ўзяць і збегчы ад эпідэміі. Гэта цяпер вы можаце сесці на Маунт і паляцець далёка ад зямлі, якая кішыць ордамі зомбі. У той час такой магчымасці не было. Так што некаторыя місіі былі невыканальныя, што выклікала пратэст у большасці карыстальнікаў. Але менавіта на гэта, хутчэй за ўсё, і разлічвалі распрацоўшчыкі, ніколі да гэтага ў гульцоў не было гэтак лютай жадання здрадзіць пакутлівай смерці Караля-лича. Можна сказаць, што місія івэнту выканана з лішкам.\nПяты дзень заражэння прынёс новыя квэсты, арда пачала прадпрымаць спробы стварэння вакцыны ад чумы, а Альянс пачаў распрацоўку новага зброі, які дазваляе збіваць лятучых зіккураты. Шосты дзень прынёс перамогу над заразай. Адэпты Срэбнага світання знайшлі лекі і спынілі апакаліпсіс ў свеце "ВАВ". Чума была пераможана, але памяць пра яе назаўжды застанецца ў сэрцах фанатаў.\nЭпідэмія чумы прыцягнула да студыі Blizzard вялікую ўвагу з боку прэсы, у тым ліку і якая не мае ніякага дачынення да гульнявой індустрыі. Увесь гэты інфармацыйны шум дапамог значна падняць рэйтынг WoW і сабраць максімальную колькасць падпісчыкаў у часы WotLK. Менавіта з-за непрадказальнасці і арыгінальнасці ідэі чумы большасць гульцоў выказваюць незадаволенасць предпатчевым івэнт «Уварванне Жалезнай арды». Бо зомбі-апакаліпсіс паставіў досыць высокую планку, з якой цяжка будзе цягацца любому новаму абнаўленню.\nНа некалькі дзён гульня ператварылася ў абсалютна новую WoW. Версіі, што вылучаюцца на форумах карыстальнікаў, надавалі яшчэ большай вастрыні да адчуванняў. Так, па адной з іх, распрацоўшчыкі самі не могуць справіцца з эпідэміяй чумы ў сувязі з пралікамі і памылкамі ў праграмаванні. І як доўга гэта будзе працягвацца, ніхто не ведае. Івэнт запомніўся тым, што не быў падобны ні на адзін з больш ранніх версій. Гульцам падабалася гэтая нявызначанасць, бо ніхто не ведаў, што будзе далей.\nЯшчэ адным плюсам эпідэміі была магчымасць самому выбіраць бок у канфлікце. Гульцу трэба было вырашыць, ці будзе ён шукаць сродкі ад заражэння або прыме бок хадзячых мерцвякоў. Карыстальнікі маглі сабрацца ў рэйды і адваёўваць горада ля нежыці або, наадварот, спусташаць ўсё на сваім шляху. Якую б бок ні прыняў гулец, ён усё роўна атрымліваў бясцэнны вопыт і велізарную порцыю весялосці, калі абавязкова ўдзельнічаць у гэтай падзеі. Кампанія Blizzard можа ў любы момант паўтарыць нешта падобнае, але ўзнікае пытанне: ці атрымаецца стварыць нешта, што перасягне зомбі-апакаліпсіс, які ўвайшоў у аналы гісторыі WoW?\nЯк атрымліваць карткі ў Steam калекцыйныя хутка? Як атрымаць металічную картку Steam?\nЯк павысіць ФПС ў CS: GO? Самыя простыя і даступныя метады\nЯк прыбіраць абмежаванні з гульняў "Алавар": інструкцыя\nБаза для КВ ТХ8: асаблівасці расстаноўкі\nПадрабязнае праходжанне Styx: Master of Shadows\nГрафен і яго прымяненне. Адкрыццё графена. Нанатэхналогіі ў сучасным свеце\nБальзамічны воцат. Ужыванне яго ў кулінарыі\nПравільна сфармуляваць аб'ект даследавання - гэта вызначыць дакладны курс ўсёй навуковай працы\nЯк пашыць пальчаткі на свой густ - справа складаная, але магчымае\nШто такое ПМЖ і як яго атрымаць\n"Нісан" (электрамабіль): тэхнічныя характарыстыкі, асаблівасці эксплуатацыі, водгукі\nХарактэрныя сімптомы рака прамой кішкі\nУсе мадэлі "Нісан": гісторыя развіцця брэнда\nМатылёк белы - шкоднік ў садзе\nЯк уладкавацца на працу без вопыту работы. Праца пасля заканчэння ВНУ


Школы дыябету. Пацыент павінен умець спраўляцца з хваробайШколы дыябету. Пацыент павінен умець спраўляцца з хваробай\nСлушна — Здароўе — Хваробы ад А да Я — Школа жыцця. Новае ў лячэнні і прафілактыцы цукровага дыябету\nШкола жыцця. Новае ў лячэнні і прафілактыцы цукровага дыябету\nУ агульнай структуры захворванняў жыхароў Беларусі асаблівае месца займае эндакрынная паталогія. Так, па дадзеных за мінулы 2019 год хваробы эндакрыннай сістэмы зарэгістраваныя ў амаль 929 тысяч беларусаў, што па сутнасці складае 10% насельніцтва краіны. Прыкладна аднолькавую ўдзельную вагу маюць найбольш значныя ў медыка-сацыяльным плане захворванні – цукровы дыябет і хваробы шчытападобнай залозы: каля 370 тысяч і 400 тысяч адпаведна.\nНягледзячы на тое, што ў Беларусі наладжана і дзейнічае эфектыўная сістэма дыягностыкі, лячэння і прафілактыкі эндакрыннай паталогіі, імклівыя тэмпы развіцця сусветнай эндакрыналогіі мяркуюць пастаянную гнуткасць і ўдасканаленне нацыянальных сістэмаў. Таму на працягу апошніх гадоў беларускія спецыялісты распрацавалі шэраг асноўных нарматыўных дакументаў, якія дазволяць айчыннай эндакрыналогіі ў поўнай меры адпавядаць сусветным патрабаванням.\nПра тое, якое прыкладное значэнне маюць новыя дакументы непасрэдна для людзей з эндакрыннай паталогіяй і для грамадства ў цэлым, журналістам распавялі вядучыя эксперты ў галіне эндакрыналогіі:\nпрафесар кафедры дзіцячых хваробаў Беларускага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта, галоўны пазаштатны дзіцячы эндакрынолаг Міністэрства аховы здароўя Анжаліка Сонцава;\nгалоўны ўрач Рэспубліканскага цэнтра медыцынскай рэабілітацыі і бальнеалячэння, к.м.н. Наталля Карловіч;\nгалоўны пазаштатны эндакрынолаг камітэта па ахове здароўя Мінгарвыканкама, галоўны ўрач Гарадскога эндакрыналагічнага дыспансера г.Мінска Алена Юрэня.\nАдна з найбольш значных падзей – з’яўленне загаду Міністэрства аховы здароўя РБ, які закліканы спарадкаваць сістэму навучання пацыентаў з цукровым дыябетам (школы дыябету).\nГалоўны ўрач Рэспубліканскага цэнтра медыцынскай рэабілітацыі і бальнеалячэння, к.м.н.\nНасамрэч сістэма навучання пацыентаў з цукровым дыябетам у нашай краіне была ўкаранёная ў 1994 годзе. І быў пэўны парадак, які рэгламентуе работу гэтай сістэмы. Аднак патрэба ў новым сучасным дакуменце наспявала даўно. Навучанне – гэта абавязковы кампанент лячэння пацыента з цукровым дыябетам. Хаця б таму, што ўрач-спецыяліст бачыць пацыента прыкладна адзін раз у месяц. А чалавек кожны свой дзень пражывае з хваробай. Ён, як мінімум, павінен ведаць, як ёй кіраваць. У гэтым і ёсць глабальная мэта навучання.\nАле ёсць і яшчэ адна, не менш важная мэта, падкрэслівае Наталля Карловіч: наладзіць партнёрскія адносіны паміж пацыентам і ўрачом. Не сакрэт, што яшчэ даволі шмат людзей разлічваюць на «чароўную таблетку», зводзячы да мінімуму ўласны ўдзел у лячэбным працэсе. Разам з тым, жыццё з цукровым дыябетам мае на ўвазе пэўныя правілы і абмежаванні, захаванне якіх самім пацыентам у разы павышае эфектыўнасць лекавай тэрапіі.\nГалоўны пазаштатны эндакрынолаг камітэта па ахове здароўя Мінгарвыканкама, галоўны ўрач Гарадскога эндакрыналагічнага дыспансера г.Мінска\nНаша школа цукровага дыябету 2 тыпу працуе практычна з моманту заснавання дыспансера, а ў 2016 годзе адкрылася і першая ў краіне школа цукровага дыябету 1-га тыпу. Летась мы апрабавалі такую форму работы, як індывідуальныя і групавыя заняткі па папярэднім запісе. Мы адсачылі вынікі працы за апошнія 6 месяцаў і адзначылі паляпшэнне кампенсацыі захворвання ў пацыентаў, якія прайшлі навучанне – сярэдні паказчык глікіраванага гемаглабіну ў іх быў меншым за 7,5, г.зн. атрыманы вынік, якога мы імкнемся дамагчыся ў прынцыпе.\nПэўныя надзеі сталічныя эндакрынолагі ўскладаюць на супрацоўніцтва з камітэтам па працы, занятасцi i сацыяльнай абароне насельніцтва Мінгарвыканкама, дзе яны выступілі з прапановай стварыць школы дыябету на базе тэрытарыяльных цэнтраў сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва.\nПартрэт мінчаніна з цукровым дыябетам выглядае прыкладна так: гэта жанчына ва ўзросце, старэйшым за працаздольны, з цукровым дыябетам 2-га тыпу. Жанчыны хварэюць амаль у два разы часцей за мужчын. Але што тычыцца ўзросту, мы адрозніваемся ад сусветнай статыстыкі, якая сведчыць, што дыябет 2-га тыпу сустракаецца ў асноўным у працаздольных. У нас жа ў Мінску 78% пацыентаў з гэтай формай дыябету – сталыя людзі. І калі ўлічыць, што ў паліклініку пацыенты часцей ходзяць па таблеткі, дык вось якраз-такі нефармальныя стасункі і навучанне правілам жыцця з хваробай, мы спадзяемся, будуць больш запатрабаваныя на базе цэнтраў сацабслугоўвання.\nМабыць, самымі адказнымі і дысцыплінаванымі вучнямі школ цукровага дыябету з’яўляюцца дзеці і іх бацькі. Па словах Анжалікі Сонцавай, на працягу апошняга дзесяцігоддзя ў Беларусі адзначана павелічэнне агульнай колькасці дзяцей з цукровым дыябетам 1-га тыпу. Так, у 2015 годзе на ўліку ў дзіцячых эндакрынолагаў было 1860 дзяцей з цукровым дыябетам 1-га тыпу. На пачатак 2020 года – 2438 дзяцей. Аналагічная тэндэнцыя характэрная для большасці развітых краінаў Еўропы, дзе рэгіструецца павышэнне першасных захворванняў на 3-4% штогод.\nГалоўны пазаштатны дзіцячы эндакрынолаг Міністэрства аховы здароўя, прафесар кафедры дзіцячых хваробаў БДМУ\nНавучанне дзяцей у школах дыябету – адзін з прыярытэтных накірункаў сучаснай дыябеталогіі. У нас дзейнічаюць 22 амбулаторныя і стацыянарныя школы на ўсіх узроўнях, пачынаючы з раённага. Там навучаюцца не толькі дзеці з цукровым дыябетам, але і іх бацькі. У 2019 годзе навучанне прайшлі больш за 3 тысячы чалавек: гэта і дзеці з упершыню выяўленым захворваннем, і тыя, хто мае пэўны стаж хваробы.\nЭтапнае, пастаяннае, штогадовае навучанне пацыентаў, якое праводзяць эндакрынолагі, адназначна адбіваецца на мінімізацыі ўскладненняў дыябету. Але акрамя тэрапеўтычнага, яно прыносіць і значны эканамічны эфект. Новы дакумент Міністэрства аховы здароўя закліканы зрабіць работу школ дыябету яшчэ больш маштабнай і выніковай.\nЛячэнне павінна быць эфектыўным і камфортным\nЯшчэ адзін дакумент быў распрацаваны у 2019 годзе вядучымі экспертамі ў галіне эндакрыналогіі – канцэпцыя забеспячэння лекавымі сродкамі пацыентаў з цукровым дыябетам на перыяд 2020-2025 гадоў.\nСёння ўсе пацыенты з дыябетам маюць права на забеспячэнне лексродкамі інсуліну. Хтосьці атрымлівае аналагі інсуліну, хтосьці – яго картрыджную форму... Але значная колькасць пацыентаў атрымліваюць інсулін у флаконах. І ў гэтым мы пачынаем ужо адставаць ад астатняга свету. Калі мы кажам пра аналагі і генна-інжынерны інсулін, перш за ўсё маем на ўвазе розны спектр дзеяння інсуліну. А калі кажам пра флаконы або картрыджы, мы кажам пра зручнасці ўвядзення прэпарата. Вядома, зручнасць картрыджаў відавочная. Помпа – яшчэ большая зручнасць, хаця патрабуе ад пацыента навыкаў і максімальнага ўдзелу. Але любыя высокія тэхналогіі каштуюць грошай, таму гэтыя сродкі трэба планаваць. Распрацоўваючы канцэпцыю, мы прадугледзелі 6-гадовы перыяд пераходу. Першы этап – перавод усіх дзяцей з цукровым дыябетам на аналагi інсуліну. Далей – паступовае пашырэнне паказанняў для прызначэння аналагаў інсуліну для іншых катэгорый пацыентаў і перавод на картрыджную форму інсуліну ўсіх пацыентаў з дыябетам.\nКанцэпцыя – толькі адзін з дакументаў. Да яе таксама прыкладаецца дакумент, які вызначае парадак прызначэння аналагаў інсуліну розным катэгорыям пацыентаў. А таксама загад, які вызначае сучасныя падыходы і больш шырокае ўкараненне помпавай інсулінатэрапіі ў Беларусі, падкрэсліла Наталля Карловіч. Эксперты выказалі надзею, што прайшоўшы ўсе ўзроўні ўзгаднення, канцэпцыя будзе падпісаная ў бліжэйшы час і стане вялікім крокам на шляху фарміравання сучаснай і высокаэфектыўнай сістэмы эндакрыналагічнай дапамогі ў Беларусі.\n308 0 30


З пачатку года рэальны (з улікам інфляцыі) заробак у Беларусі знізіўся на 7,7%. Як сведчаць звесткі афіцыйнай статыстыкі, зніжэнне адзначана ва ўсіх рэгіёнах краіны.\nТак, у Мінску рэальная зарплата ў параўнанні са снежнем 2014 года знізілася на 8,9%, у Мінскай вобласці – на 7,8%, у Магілёўскай – на 6,3%. У Гродзенскай, Гомельскай, Віцебскай і Брэсцкай абласцях рэальная зарплата з пачатку года зменшылася на 6,9%, 6,6%, 5,8% і 10,3% адпаведна.\nЧым Мінску не падабаецца Міклаш Харашці?\nСпецдакладчык ААН па Беларусі Міклаш Харашці прадставіў свой чарговы даклад на 29-й сесіі Савета ААН па правах чалавека. Абмеркаванне сітуацыі ў Беларусі прайшло ў Жэневе.\nПаводле меркавання спецдакладчыка, сітуацыя з правамі чалавека ў Беларусі не мела ніякіх прыкмет паляпшэння. «Грамадзянам сістэматычна адмаўлялі ў шматлікіх асноўных правах праз наўмысную камбінацыю абмежавальных законаў і злачыннай практыкі. Сітуацыя ўяўляецца ўсё больш трывожнай у святле прэзідэнцкіх выбараў, якія маюць адбыцца восенню 2015 года», – сказаў Міклаш Харашці.\nСпецдакладчык заклікаў беларускія ўлады не толькі вызваліць, але і ў поўнай меры рэабілітаваць усіх палітычных апанентаў рэжыму, якія апынуліся за кратамі.\nАкрамя таго, у сваім дакладзе спецдакладчык ААН адзначыў, што Закон аб сродках масавай інфармацыі знішчыў апошнія рэшткі свабоды слова. Ён заклікаў Беларусь прыняць усе рэкамендацыі і заняцца забеспячэннем усіх правоў – грамадзянскіх, палітычных, эканамічных, сацыяльных і культурных – у адпаведнасці з прынцыпам узаемазалежнасці і непадзельнасці ўсіх правоў чалавека. Таксама ён заклікаў увесці мараторый на смяротнае пакаранне.\nАфіцыйны прадстаўнік Беларусі Міхаіл Хвастоў у сваю чаргу нават не стаў апраўдвацца па кожным з пунктаў. Ён увогуле заявіў, што «мандат спецдакладчыка павінен быць скасаваны»:\n«Спецдакладчык па Беларусі – гэта дыскрэдытацыя ідэй дэмакратыі і правоў чалавека. Гэта палітычны праект, накіраваны на раскол нашай краіны. Гэты праект церпіць паразу. Паміж дакладам і рэальнай сітуацыяй у Беларусі ляжыць прорва. Даклад мы прымаем як псеўдапраўдзівы, а таму няслушны».\n«згубіў кантакт з камандай»\nСпецыяліст пакінуў пасаду галоўнага трэнера футбольнага салігорскага «Шахцёра».\nЯк паведамляе прэс-служба клуба, заява аб адстаўцы была разгледжана і задаволена падчас пасяджэння кіраўніцтва ЗАТ «ФК «Шахцёр».\nДа канца сезона абавязкі галоўнага трэнера будзе выконваць Сяргей Нікіфарэнка.\n«Я зразумеў, што ў мяне згубіўся кантакт з камандай, – сказаў пасля адстаўкі Сяргей Бароўскі. – І таму вырашыў, што далей працаваць у “Шахцёры” не мае сэнсу”.\nЛатвійскі дэпутат Андрэй Мамыкін, які нядаўна ў складзе дэлегацыі Еўрапарламента пабываў у Мінску, падзяліўся сваімі ўражаннямі пра беларускую апазіцыю.\n“Мяне яна ўразіла сваёй раз’яднанасцю, – прызнаўся Андрэй Мамыкін “Еўрарадыё”. – Дэпутат Тамашэўскі з Літвы спытаўся: “А вы можаце адзінага кандыдата на выбарах вылучыць?” А яны пачалі нешта няўцямна казаць: “Не, у нас тут рознагалоссі, у нас кандыдат ад трох дэмакратычных партый…” Я не разумею: калі ў вас адна мэта – зрабіць краіну больш дэмакратычнай, больш адкрытай і свабоднай, то чаму вы, халера вас бяры, не можаце дамовіцца пра агульнага кандыдата?!”


Людзі павінны ведаць, што іх чакае | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Кампетэнтна » Людзі павінны ведаць, што іх чакае\nЛюдзі павінны ведаць, што іх чакае\nЯшчэ колькі часу таму губернатара Мінскай вобласці турбавалі пытаннямі, якія можна было вырашыць на ўзроўні мясцовага ЖЭСа (напрыклад, як адрамантаваць кран у кватэры, замяніць агароджу). Прамая тэлефонная лінія, якую правёў на днях старшыня Мінскага аблвыканкама Сямён ШАПІРА, выявіла больш значныя праблемы.\nШмат хто выказаў незадаволенасць нясвоечасовым уводам у дзеянне жылля. Напрыклад, Любоў Антонаўна з Дзяржынска паскардзілася, што кааператыўны дом не могуць здаць у эксплуатацыю з 2009 года. А гэта балюча б'е па кішэнях грамадзян: толькі сёлета тройчы павялічваўся кошт квадратнага метра. Ды грошай для завяршэння будаўніцтва зноў не хапае. Разам з тым, згодна з дакументамі, дом ужо прыняты адпаведнай камісіяй. Але ў будучых жыльцоў няма нават ключоў ад доўгачаканых кватэр.\nДарэчы, праблема даўгабуду тыповая для многіх забудоўшчыкаў. У аналагічную сітуацыю трапіў і Дзмітрый Паўлавіч з Барысаўскага раёна. «Кааператыўны дом будуецца даўно, марудна, дрэнна, а мы вымушаны падпісваць дадатковае пагадненне на павелічэнне кошту «квадрата», — абураўся мужчына.\nШмат званкоў паступіла наконт прыватызацыі службовага жылля. Жыхар вёскі Дуброва, якая ўваходзіць у ААТ «Агракамбінат Аляхновічы» Маладзечанскага раёна, паведаміў, што кіраўніцтва замест выкупу жылля прапануе арэндныя адносіны. А тым часам на птушкафабрыцы, дзе ён працуе, зарплата... усяго 500 тысяч(!) рублёў. Губернатар назваў такія адносіны з боку кіраўнікоў сельгасарганізацыі здзекам з людзей і даручыў адпаведным службам выехаць на месца і разабрацца ў сітуацыі.\nЛарыса Рыгораўна са Стаўбцоўскага раёна таксама звярнулася да Сямёна Шапіры ад імя людзей, якія не могуць прыватызаваць свае дамы. У 2010 годзе прадпрыемства «Заямнаўскае» было прададзена па конкурсе прыватнаму даччынаму сельскагаспадарчаму ўнітарнаму прадпрыемству «Профі-Аграцэнтр». Новы ўласнік заклаў дамы ў банку і цяпер на ўсе звароты адказвае: маўляў, чакайце. Але з любой сітуацыі ёсць выйсце. Напрыклад, прапанаваць банку ўзамен іншую маёмасць: людзі, якія аддалі гаспадарцы многія гады жыцця, не павінны быць заложнікамі ўласніка ці абставін.\nУздымаліся і іншыя пытанні. У жыхара з Салігорска прамярзаюць сцены ў кватэры: тэмпература не вышэй за 14-15 градусаў. Такая сітуацыя тыповая не толькі для салігорцаў. Таму кіраўнік цэнтральнага рэгіёна распарадзіўся абследаваць «халодныя» дамы на працягу тыдня, скласці іх спіс з тым, каб у бліжэйшай перспектыве ўстараніць недахопы.\nЖыхарка вёскі Астравечча Клецкага раёна не можа дачакацца, калі ў доме з'явіцца «блакітнае» паліва. Жанчына прасіла старшыню аблвыканкама пасадзейнічаць у гэтым, але такога абяцання губернатар не даў. Сямён Шапіра распарадзіўся скласці спісы на першачарговае падключэнне прыроднага газу і надрукаваць іх у абласной газеце. «Людзі павінны ведаць, на што ім спадзявацца. Гэта будзе празрыста, сумленна і справядліва. Такі пералік неабходны і па рамонце дамоў, і па асфальтаванні вуліц», — зрабіў выснову Сямён Шапіра.\nХто павінен адказаць за выкарыстанне аўтарскага твора?\nСямён Шапіра адказаў на пытанні журналістаў\nЖыльцы могуць пазбавіцца капрамонту з-за суседкі\nДа губернатара людзі ідуць з набалелымі пытаннямі\nОрдэн Маці атрымалі 22 жанчыны Мінскай вобласці\nААТ «Агракамбінат Аляхновічы»


Кароткі змест Міхась Зарэцкі – Ворагі - чытаць на беларускай мове\nГлавная » Беларускія народныя пісьменнікі і паэты » Міхась Зарэцкі\nМіхась Зарэцкі – Ворагі\nАвтор Рейтинг 4-5 На чтение 6 мин. Просмотров 32 Опубликовано 7 ноября, 2020\nУ апавяданні «Ворагі» сутыкаюцца прадстаўнікі двух супрацьлеглых лагераў: з аднаго боку, памешчыца Ніна Купрыянава, з другога – сын селяніна, старшыня павятовага ЧК Гуторскі. Памешчык і яго дачка падтрымлівалі кіраўніка мясцовай банды белагвардзейцаў Зарубу. Ніна Купрыянава кахала Зарубу, але здрадзіла яму — здала яго ўладам у абмен на жыццё свайго бацькі. Зарубу растралялі, а бацьку — старога Купрыянава адпусцілі. Ніна сустракаецца з Гуторскім, але яна адмаўляе быць яго жонкай. Расказвае усё, называе яго сваім ворагам (зразумела «класавым»). Гуторскаму яе шкада, але ён разумее, што «усё старое вымятаецца, выкідваецца.ю як непатрэбнае смецце. Расчыняецца дарога к новаму… паўстае новае жыццё — здаровае, свежае, магутнае…».\nГуторскі змагаецца супраць свету, які выхаваў Ніну, але не ў меншай ступені ён змагаецца і з самім сабою. Свет Купрыянавых варожы яму ўсёй сваёй сутнасцю, а ён палка кахае Ніну, яго неадольна (яшчэ з дзяцінства) цягне да яе, а значыць, і ў іх свет. Не выпадкова герою здалося, што з-за ўсёй гэтай складанасці адносін са светам Купрыянавых ён паступова пачынае адрывацца ад працоўнага народа, здраджвае сваім класавым інтарэсам. Ніна Купрыянава не адказала Гуторскаму ўзаемнасцю, не пайшла за ім. Але і ў ёй самой ужо ідзе барацьба старога і новага. «Панская костка» (так яна называе сама сябе), Ніна аднойчы прызнаецца Гуторскаму: «Я знаю, што стары лад не вернецца, не можа вярнуцца, бо ён несправядлівы, злачынны. Я й не хачу яго… прынамсі, мой розум не хоча… Але ёсць нешта глыбачэйшае, падсвядомае, што ўкладзена прыродай. Гэта нешта спавівае мяне, кіруе маімі ўчынкамі…».\nУнутраныя перакананні Ніны не даюць ёй пераступіць пэўную мяжу сумлення, і яна робіць апошні крок – страціўшы бацьку, Зарубу, адмаўляе ў каханні Гуторскау і разам з гэтым губляе білет у новае жыццё.\nГуторскі не адступіўся ад свайго выбару нават пасля таго, як даведаўся, хто для Ніны «даражэй за ўсё, мо даражэй за жыццё». Гэта — атаман банды Заруба, за якім даўно палююць чэкісты на чале з Гуторскім. Кіпеў ён «непамернай злосцю», ненавідзеў «шчаслівага пераспешніка», раўнаваў, а Ніну «кахаў моцным, палкім каханнем.\nЦяпер яшчэ больш, як даведаўся, што яна належыць другому…».\nПачуццё роспачы і адчаю Гуторскага ад нязбытнага і без узаемнасці кахання генерыруюцца ў развагі і самааналіз: «Ён ясна вызначыў сваю хваробу, знайшоў яе карані, яе прычыну. Ён адарваўся ад народа, адышоў ад яго. Патраціў звязак з яго жыватворчай глебай». Ніны шкада, дужа шкада, але яго палохае «гэткая доля, як Ніны Купрыянавай, — доля пажоўклых, адарваных ад дрэва лістоў». Такая доля ў яго разуменні — смерць. «Ён схамянуўся, рашыў лячыцца, пакуль не позна, ад сваёй хваробы. Рашыў вярнуцца, зліцца з працоўным народам, набрацца сіл жыватворных, замацаваць сваё права на новае жыццё». З верай у новае, «здаровае, свежае, магутнае» жыццё, якое «закрасуецца краскамі мнагацветнымі», Гуторскі едзе на новае месца — у Чырвоную Армію. Ён верыць, што ў новым жыцці «не будзе гэтых адсклёпкаў, гэтых пажоўклых лістоў старога, гнілога, забуранага навальніцай дрэва… Пацьмеюць, пагніюць, спарахнеюць, знікнуць, як дым пад павевамі свежага ветру»…\nТэма драматычнага лёсу прадстаўнікоў таго класа, каго рэвалюцыя пазбавіла ранейшых прывілеяў, лёсу гэтак званых былых, знайшла ў апавяданнях «Ворагі» (1923), «Адна партыя ў шашкі» (1924), «Кветка пажоўклая», «Двое Жвіроўскіх». Значэнне гэтых твораў надзвычай вялікае. Ва ўмовах, калі ідэя класавай барацьбы, ідэя класавага падыходу ўсё больш актыўна навязвалася грамадству, абарона пісьменнікам «былых», «учарашніх», яго заклік праявіць спагадлівасць, міласэрнасць, дабрыню да пераможаных нейтралізавалі гэтую небяспечную ідэю. Сваімі апавяданнямі Міхась Зарэцкі ўмацоўваў аўтарытэт беларускай літаратуры як мастацтва гуманістычнай скіраванасці.\nКаштоўна тое, што пісьменнік удала пазбег лабавога, адкрыта публіцыстычнага вырашэння складанай тэмы. Ён абраў шлях аналітычнага даследавання ўнутранага стану героя, пададзенага не ў статыцы, а ў развіцці, у эвалюцыі. Калі старшыня павятовай ЧК Павел Гуторскі арыштаваў дачку былога памешчыка Ніну Купрыянаву за дапамогу бандытам, ён спярша ўспрымае дзяўчыну варожа, бачыць у яе абліччы «класавага ворага». Але здарылася так, што Гуторскі насуперак жорсткім ідэалагічным устаноўкам рэвалюцыйнай эпохі пакахаў Ніну. Тут Міхасём Зарэцкім створана вострая жыццёвая калізія, дзе сутыкнуліся рэвалюцыйны абавязак і пачуццё, неадольная сіла кахання. Пісьменнік смела выпрабоўвае сваіх герояў на шчырасць і чалавечнасць. Гуторскі неўсвядомлена цягнецца да так званага панскага свету, г. зн. да агульначалавечых каштоўнасцяў, якія нёс у сабе адукаваны свет, да гарадской культуры, кніжных ведаў. I зусім заканамернымі былі яго разважанні. «Ну што ж там! Любоў мае сваё асабістае права. Любоў не разбірае: ці вораг, ці прыяцель… яна бачыць толькі жанчыну, толькі яе жаночае хараство… I хіба не можа пралетарый любіць буржуйку? Хіба яму можа хто ці што забараніць гэта? Хіба на каханне можна, як і на ўсё, глядзець выключна з класавага погляду? Прэч забабоны!».\nГуторскі, здавалася б, маральна гатовы ўзняцца над класавымі забабонамі і дагматычнымі ўстаноўкамі. Але справа ўскладняецца тым, што Ніна не здольная адказаць узаемнасцю на Паўлавы пачуцці, бо яна любіць атамана Зарубу, нават дзіця ад яго чакае. I хоць дзеля выратавання бацькі Ніна добраахвотна выдала чэкістам свайго каханка, у яе не знайшлося душэўных сіл пераламіць сябе, псіхалагічна яна засталася ў мінулым. «Ладу не можа быць, мы — розныя людзі. У мяне адны нахілы, а ў вас — другія, у мяне адна ўрода, у вас — другая…», — з сумам адказвае Ніна Гуторскаму на прапанову выходзіць за яго замуж.\nМіхась Зарэцкі як мастак-псіхолаг пераканальна раскрывае характар героя, яго ўчынкі і дзеянні, паказвае іх абумоўленасць канкрэтнымі абставінамі часу. Так, разам з пачуццямі дабрыні, міласэрнасці Гуторскі нясе ў сабе і класавую абмежаванасць. Ён спужаўся ўласнай смеласці, унутранай свабоды, а калі Ніна не адказала ўзаемнасцю, дык паспрабаваў сваё захапленне вытлумачыць як сацыяльную хваробу: «Ён адарваўся ад народа, адышоў ад яго. Патраціў звязак з яго жыватворчай глебай. Яшчэ момант — і парвуцца астатнія карані, якія яшчэ засталіся, якія яшчэ хаця слаба, але прывязваюць да працоўнае глебы, надаюць яшчэ жыццёвыя сілы». Калі сувязь парвецца, яго, маўляў, чакае доля Ніны, «доля пажоўклых, адарваных ад дрэва лістоў».\nМалады герой Міхася Зарэцкага не здолеў трывала замацаваць прарыў у сферу духоўнай незалежнасці, не ўсвядоміў сябе асобай, што мае права на свабоду пачуццяў, свабоду выбару. Заклік Гуторскага не дастасоўваць механістычна прынцып класавай ацэнкі да сферы інтымных адносін так і застаўся голай дэкларацыяй. Тут Міхась Зарэцкі своечасова адчуў вялікую небяспеку уніфікацыі чалавека новага грамадства, небяспеку яго падпарадкаванасці класавым, ідэалагічным устаноўкам.\nУ гэтым творы і ў апавяданнях «Адна партыя ў шашкі», «Кветка пажоўклая» аўтарская пазіцыя абароны гуманістычных пачаткаў, агульначалавечых маральных каштоўнасцяў выяўляецца не адкрыта, а апасродкавана.\nМіхась Зарэцкі — Кветка пажоўклая\nУвага! Поўны змест 1 Дзіўны гэты Арончык.\nМіхась Зарэцкі — Кветка пажоўклая. Аналіз апавядання\nУ апавяданні "Кветка пажоўклая"\nМіхась Зарэцкі — Мар’я\nМар’ю гвалтам бацькі выдалі замуж за непрыгожага\nМіхась Зарэцкі — Ракавыя жаронцы\nУвага! Поўны змест Як я быў маладым дзіцянём\nМіхась Зарэцкі — Сцежкі-дарожкі\nМіхась Зарэцкі — Цішка Бабыль\nУвага! Поўны змест I Гэта быў шавец.\nЦана — жыццё (па раману «Вязьмо»)\nМіхась Зарэцкі (Міхась Яўхімовіч Касянкоў\nМіхась Зарэцкі — Адна партыя ў шашкі. Аналіз апавядання\nРамантычная ўзнёсласць, квяцісты стыль і кантраснае


«Халера, за кошт чаго жыве гэтая краіна?» Агнешка Рамашэўская-Гузы апісвае свае ўражанні ад Беларусі\nДырэктарка «Белсату» наведала Беларусь пасля амаль за 10-гадовага перапынку. Усе ейныя папярэднія спробы атрымаць візу беларускае консульства адхіляла.\nАгнешка Рамашэўская-Гузы дзеліцца ў Facebook сваімі ўражаннямі ад Горадні, Менску, Магілёву і Пінску.\nДзень першы. Горадня.\nКалісьці першымі людзьмі, якіх я спаткала па прыездзе ў Горадню, былі людзі са Звязу палякаў. Быў 2005 год, адбывалася задушэнне Звязу, які нанова адкрыў сваю ідэнтычнасць і пасмеў у аўтарытарнай дзяржаве, зрабіць дэмакратычны выбар, які бараніў нягледзячы на рэпрэсіі. Сёння таксама правяла з імі свой першы дзень у Беларусі.\nАбед у сапраўды бясстрашнага ксяндза Аляксандра Шэмета, які быў абраны капеланам Звязу палякаў.\nФакт, што беларускія патрыёты крывяцца на ксяндза Шэмета і нават іх крыху разумею, бо ён усе набажэнствы праводзіць толькі па-польску, як гэта рабілі яго дзяды і прадзеды. Бо гэта ж «польская вера»;). А я нягледзячы на тое, што паважаю права кожнага на малітву на яго роднай мове, радуюся, бо хаця б у адным гэтым месцы польская традыцыя не загіне… і кожны святар па прызванні, як пастух пасвіць шмат авечак.\nДзень другі. Горадня-Пінск.\nУ музеі, у неверагодным палацы Сапегаў у Ружанах, прыгожа адноўленыя фасадныя будынкі і абслуга, якая апошні раз навіны пра сям’ю Сапегаў правярала 4 гады таму, а агучвае іх выключна на мове Суворава, цалкам пагарджаючы мясцовую мову. Хуткі і прыемны кантакт лягчэй завязаць у мясцовай краме, дзе набываем хлеб і каўбасу. Няма гаворкі, каб дзе-небудзь паесці па дарозе з Горадні да Пінску.\n…сляды барацьбы за жыццё як паветраныя бурбалкі, што выходзяць на паверхню вады. Так, дарогі добрыя, вуліцы чыстыя, у школах дзеці атрымоўваюць абеды. Але колькі можна жыць на расейскіх датацыях і пазыках? Зусім невядома, за кошт чаго павінна трымацца разбудаваная ў краіне сацыяльная сістэма, калі эканоміка вяне ва ўмовах расейскага крызісу. «Беларусь больш не мае эканомікі (у сэнсе істотнага ўзроўню прадукцыі ці паслугаў)», – сказала мне адна кампетэнтная асоба, – «мае толькі бюджэт». Не прыходзіцца з ім спрачацца. Усё больш і больш установаў не маюць сродкаў, каб разлічвацца.\nДзень трэці. Пінск.\nРаспавяду пра канкрэтны аспект дыскрымінацыі жанчын у Беларусі, у прыватнасці ў Пінску. Седзячы ў мясцовай рэстарацыі (кормяць тут у прынцыпе нядрэнна нават у дрэнных месцах, а тут было акурат добрае) і вячаэраем учатырох: тры маіх беларускіх знаёмых-мужчыны і я. Замаўляем стравы, напоі і паўлітра гарэлкі. Афіцыянтка ўмела прыносіць бутэльку і 3 (!) кілішкі і ставіць іх перад маймі сябрамі… Госць, гэта значыць я, застаюся без кілішка… Дзяўчына нават не падумала, што жанчына будзе піць на роўных з мужыкамі. Я нават сама не ведаю – радавацца ці расстройвацца…\nДзень чацвёрты. Магілёў.\nНа фотаздымку я з нашымі выдатнымі людзьмі Алінай і Яўгенам на фоне ратушы. Ёсць і невялікае Дняпро.\nЕхаць да Магілёву трэба праз пустыры і лясы, лясы, лясы… Вёскі, як бы гэта не супярэчыла стэрэатыпам, выглядаюць бядней і больш занядбана, чым на Палессі, не кажучы ўжо пра Гарадзеншчыну. Агульнае ўражанне, што мы на самым краю заходняй цывілізацыі…\nВяртанне да шкляных будынкаў і штучнага бляску Менску. У нас у Польшчы «саветы» былі ў часы, калі не было мабільных тэлефонаў і тавараў у крамах. А цяпер уявіце сабе тыя ж «саветы», але з айфонамі, з пэўнай колькасцю тавараў на палічках і гэта крыху разыходзіцца па швах. І ўвесь час мне не дае спакою пытанне: за кошт чаго жыве гэтая краіна?\nГледзячы на тое, што зрабілі пасля вайны са структурай Менску, заклікаю неба адпомсціць і спадзяюся, што калі ёсць нейкая божая справядлівасць, то архітэктары, якія прымалі рашэнні, не выйдуць з пекла.\nБольш не з-за рэальнага разумення, падтрыманне ўладамі праектаў па кансервацыі ці хутчэй па рэканструкцыі, бачная ў апошнія гады, выцякае нейкага незразумелага адчування, што, хіба, так трэба… што магчыма да такога адрэстаўраванага будынку прыедуць замежныя госці, вельмі ўплывовыя, з гадзіннікамі за 10 тысячаў долараў у кожнага)\nРазвітанне з Беларуссю\nПамежнікі пазналі мяне. Мяне палічылі не самай паслухмянай асобай… прыемная супрацоўніца спытала мяне, прыватна я была ў Беларусі альбо пішу рэпартаж і ці можна ведаць пра што… А я настолькі была ў сваіх думках, што сказала прыватна… але таксама і пішу рэпартаж, але пра што? Ну так у прынцыпе пра ўсё.\nАгнешка Рамашэўская-Гузы. Вытрымкі з Facebook’у.\nБэнксі інкогніта выставіў сваю працу на біенале ў Венецыі – яго прагнала паліцыя\nПадчас падліку галасоў на «Еўрабачанні» адбылася памылка. Беларусь на іншым месцы\nНа Паўночных могілках Берасця перапахавалі больш за тысячу ахвяраў з габрэйскага гета\n«А ну, с*ка, закрый рот, або я цябе парву». У Магілёве пахавалі цыганку, памерлую пасля міліцэйскай аблавы\nУ Магілёве затрымалі цыганскага барона, які падазраецца ў гандлі метадонам


Геморроідальные вузлы ёсць у кожнага чалавека. Хвароба ж узнікае, калі ў іх застойваецца вянозная кроў - тады яны апускаюцца ўніз і пачынаюць вытыркаюць. Гэта можа быць выклікана натужванні або працяглай сядзячай працай. Гемарой лічыцца вельмі непажаданай хваробай, таму што часта пагаршае стан не толькі здзіўленай часткі цела, але і арганізма ў цэлым. Традыцыйная медыцына прадугледжвае два спосабу лячэння: неадкладнае хірургічнае ўмяшанне ці ж аперацыя пасля лячэння свечкамі. Аднак існуюць і народныя сродкі ад гемарою, якія дапамагаюць пазбегнуць аперацыі і яе працяглых непрыемных наступстваў.\nАд гэтай хваробы можа пацярпець практычна любы чалавек, таму пажадана быць дасведчаным з прычынамі гемарою і яго сімптомамі. Да гемарой могуць прывесці сядзячы лад жыцця, празмернае ўжыванне салёнай, вэнджанай, рэзкай і вострай ежы, атлусценне, завалы, пад'ём цяжкіх рэчаў, запаленне тазавай вобласці, заняткі цяжкай атлетыкай, а таксама шмат іншых фактараў. Сімптомы гемарою такія: сверб і паленне ў анальным адтуліне, вылучэння крыві падчас спаражнення, адчуванне іншароднага цела ў заднім праходзе.\nЯк жа гэта адбываецца лячэнне гемарою народнымі сродкамі? На сённяшні дзень існуе досыць шмат варыянтаў. Эфектыўным сродкам з'яўляецца настойка з крапівы і рамонкі (так званы противогеморройный збор) - яна прымаецца ўнутр 4 разы на дзень па адным шклянцы. Папулярна таксама народнае лячэнне гемарою пры дапамозе горца почэчуйный: яно нават больш эфектыўна пры цяжкай форме хваробы, чым вышэйзгаданая настойка. Лячэнне гемарою народнымі сродкамі мае на ўвазе таксама розныя рэцэпты, заснаваныя на крываўніку і сырам бульбе (гэтыя спосабы добра дапамагаюць запушчанай, шматгадовай хваробы). Выдатным спосабам лячэння з'яўляецца таксама зацукраваны мёд. Яму надаюць форму свечкі, затым замарожваюць у маразілцы і ўстаўляюць у задні праход. Але, такі метад дастаўляе пэўныя непрыемныя адчуванні, але затое з'яўляецца вельмі дзейсным: за некалькі сеансаў прымянення хвароба праходзіць назусім і надоўга. Болевае адчуванне таксама Хочаш добра зніжае простая халодная вада, але вылечыцца ёю, зразумелая справа, немагчыма.\nНайбольш старажытнае лячэнне гемарою народнымі сродкамі - гэта спосаб, у якім выкарыстоўваецца чырвоная рабіна. Яго рэцэптаў некалькі, і ўсе яны вельмі дзейсныя. Эфектыўныя таксама спосабы лячэння галыном і медыцынскімі п'яўкамі; апошні, зрэшты, прычыняе болевыя адчуванні. Таксама лячэнне гемарою народнымі сродкамі адбываецца пры дапамозе малака, лука і асінавых лісця. Пра ўсе гэтыя спосабы дастаткова шмат інфармацыі ў Інтэрнэце. Існуе таксама старадаўні каўказскі метад збавення ад гемарою, рэцэпт якога таксама можна знайсці у сусветнай павуціне. Існуе таксама некалькі рэцэптаў народнай мазі, пра якія станоўча адклікаюцца выкарысталыя яе людзі.\nХворы гемароем павінен памятаць некаторыя важныя моманты лячэння:\nа) трэба пазбягаць цвёрдай ежы, ад якой могуць ўтварыцца завалы;\nб) не варта ўжываць спіртныя напоі, а таксама салёныя і вострыя прадукты;\nв) варта сцерагчыся прастудных захворванняў;\nг) трэба пазбягаць хады і стаялай дзейнасці;\nв) нельга сядзець на халодных паверхнях, асабліва на метале.\nУсе народныя сродкі лячэння гемарою добрыя, але пры значных крывацёках лепш усё ж звярнуцца да лекара, бо лячэнне гэтай хваробы патрабуе, каб да яго ставіліся з усёй сур'ёзнасцю.\nКалі крывацёку не спыняюцца, тут застаецца толькі адзін варыянт - звярнуцца да лекара. Лепш перастрахавацца і спыніць развіццё захворвання на першай стадыі, чым праходзіць працяглы і нудны курс лячэння.\nЛячэнне кашлю у дарослых і дзяцей\nЯк выдаліць бародаўку?\nЦіск у дзіцяці 10 гадоў: норма. Табліца ціску ў дзяцей\nФелтинг для пачаткоўцаў: апісанне тэхнікі з падрабязным майстар-класам. Фелтинг сваімі рукамі\nСлавутасці Торжка: што паглядзець?\nБітумная чарапіца: перавагі і водгукі. Мантаж, кладка бітумнай чарапіцы\nЛепшыя кавярні Екацярынбурга: фота і водгукі\nЯк абраць матэрыял для аздаблення фасадаў прыватных дамоў. Варыянты аздаблення фасада


Духоўнага скарбу крыніца\nДухоўнага скарбу крыніца\nБакун, А. Духоўнага скарбу крыніца / Алена Бакун // Кобрынскі веснік. – 2017. – 16 снежня. – С. 9.\nГутарка з загадчыкам аддзела абслугоўвання і інфармацыі Кобрынскай цэнтральнай раённай бібліятэкі Ю. Пракапук аб рабоце аддзела ў накірунку папулярызацыі беларускай літаратуры.\nСкажы, што ты чытаеш, і я скажу, хто ты. Думаю, ніхто не стане спрачацца наконт крыху перафразіраванай вядомай маралі. Чалавек ёсць тое, чым напаўняе свой унутраны свет, і далёка не апошнюю ролю ў фарміраванні асобы адыгрывае мастацкая літаратура.\nПрыадчыніўшы дзверы абаненцкай залы Кобрынскай цэнтральнай раённай бібліятэкі, азіраюся на выставу, прысвечаную беларускім выданням. Сярод знаёмых з дзяцінства аўтараў заўважаю зусім новыя імёны, творы якіх нядаўна папоўнілі скарбонку беларускай літаратуры. Ці спыняюць і іншыя наведвальнікі бібліятэкі свой погляд на паліцах з творамі на роднай мове, чытаюць яны беларускую класіку або аддаюць перавагу навінкам, вельмі дарэчы прапанаваным на выставе? Са сваімі пытаннямі я звярнулася да загадчыка аддзела абслугоўвання і інфармацый Кобрынскай цэнтральнай раённай бібліятэкі Юліі Пракапук.\nЦікавасць да класічных твораў, на якіх калісьці наш народ адкрываў для сябе вялікі свет беларускай літаратуры, увасоблены ў паэзіі Купалы, Коласа, Багдановіча, прозе Караткевіча, Шамякіна, як заўважае Юлія Паўлаўна, у некаторай ступені знізілася. Але звязана гэта хутчэй з агульнымі тэндэнцыямі, якія зараз назіраюцца не толькі ў нашым грамадстве. Сучасны чытач аддае перавагу, можна сказаць, больш “лёгкім” творам, якія не патрабуюць асаблівай канцэнтрацыі ўвагі, удумлівага аналізу, вялікай траты часу. Такія творы як лёгка чытаюцца, з такой жа лёгкасцю забываюцца, не напаўняюць ніякімі ўнутранымі перажываннямі душу.\nБезумоўна, хочацца верыць, што з’ява гэта часовая. Маю думку падхопліваюць наведвальнікі бібліятэкі Святлана Тарасюк, для якой паэтычны зборнік Максіма Багдановіча “Вянок” - неўміручая класіка, узорны прыклад паэтычнага ўвасаблення слова на ўсе часы, і Ніна Дунайка, што з задавальненнем праводзіць вольны час за гістарычнымі раманамі Уладзіміра Караткевіча.\nСярод беларускіх аўтараў, якія карыстаюцца сёння папулярнасцю ў кобрынскага чытача, Юлія Паўлаўна называе вядомага класіка Івана Шамякіна, “Трывожным шчасцем” якога з ахвотай зачытваюцца як падлеткі, так і людзі сталага ўзросту, Уладзіміра Гніламёдава, знаёмага не толькі як крытыка, але і выдатнага празаіка, аўтара твораў “Уліс з Прускі”, “Вайна” і інш., майстра прыгодніцкіх раманаў і гумарыстычных апавяданняў Аляксандра Афяроўскага. Творы маладога пісьменніка Віктара Марціновіча, які паступова пачынае займаць у сучаснай беларускай літаратуры нішу, нечым падобную на тую, што ў рускай Віктар Пелевін, выклікаюць цікавасць у той часткі моладзі, якая жыве сучаснымі праблемамі грамадства, а постаць Людмілы Рублеўскай - у прыхільнікаў прыгодніцкай літаратуры.\nЁсць у гэтым спісе і шэраг нашых суайчыннікаў, якія пішуць, на жаль, толькі на рускай мове. На гэты конт згадалася інтэрв’ю з адным з такіх маладых пісьменнікаў, які на пытанне, чаму не карыстаецца ў сваёй творчасці трапяткім родным словам, адказаў, што не хоча марна траціць час і губляць свайго чытача. Цікава, як у такім разе ён абгрунтаваў бы зварот-запавет Францішка Багушэвіча: “Не пакідайце ж мовы нашай беларускай, каб не ўмерлі”? Сапраўднае ж мастацтва - бязмежнае, яно не мае ні мовы, ні нацыянальнасці, а талент не можа загубіцца сярод таннай мішуры.\nМенавіта з мэтай папулярызацыі беларускага мастацкага слова, далучэння шырокай аўдыторыі да духоўнай літаратурнай спадчыны супрацоўнікі раённай бібліятэкі арганізоўваюць шэраг разнастайных мерапрыемстваў, не абмінаючы ні адзін юбілей беларускіх пісьменнікаў, ні адну знакавую дату і падзею ў культурным жыцці нашай краіны. Да ўдзелу ў іх далучаюцца людзі розных узростаў і густаў. Набываюць цікавасць не толькі мерапрыемствы, што праводзяцца ў сценах бібліятэкі намаганнямі яе супрацоўнікаў, а і сумесныя з кінатэатрам “Вясёлка” прэзентацыі, літаратурныя гасцёўні з удзельнікамі ўніверсітэта залатога ўзросту.\nБеручы ў рукі з выставачнай паліцы новы зборнік паэзіі Міколы Мятліцкага “Прысутнасць”, заўважаю сабе, сапраўды, часам мы не бачым таго вялікага багацця, якім можа наталіцца спустошаная душа. А яно ж ляжыць на самай паверхні, проста іншы раз чалавека трэба падштурхнуць да першага правільнага кроку, заставіць сэрца прыслухацца да сябе і адгукнуцца на сваё, роднае...


10 сьнежань 2019, 15:02\nПэтэр Гандке на прэс-канфэрэнцыі ў Швэдзкай акадэміі 6 сьнежня 2019\nАмбасадары Турцыі, Альбаніі і Косава ў Швэцыя заявілі, што ня возьмуць удзелу ў цырымоніі ўручэньня Нобэлеўскіх прэмій у Стакгольме 10 сьнежня ў знак пратэсту супраць прысуджэньня Нобэлеўскай літаратурнай прэміі 2019 году аўстрыйскаму пісьменьніку Пэтэру Гандке.\nТрадыцыйна, швэды запрашаюць на цырымонію ўручэньня Нобэлеўскіх прэмій і на нобэлеўскі банкет усіх амбасадараў, акрэдытаваных у іхнай краіне.\nЧакаецца таксама, што ў Стакгольме сёньня адбудуцца дзьве акцыі пратэсту супраць Гандке — адна на плошчы ў цэнтры швэдзкай сталіцы, а другая перад Стакгольмскай канцэртнай заляй, дзе пройдзе цырымонія ўручэньня ўзнагародаў.\n10 кастрычніка Швэдзкая акадэмія прысудзіла 77-гадоваму аўстрыйцу Нобэлеўскую прэмію ў галіне літаратуры за 2019 год за тое, што акадэмікі назвалі «ўплывовай працай, якая з мовазнаўчай вынаходлівасьцю дасьледуе пэрыфэрыю і своеасаблівасьць чалавечага досьведу».\nУ той самы дзень Швэдзкая акадэмія прысудзіла Нобэлеўскую літаратурную прэмію за 2018 год польскай пісьменьніцы Вользе Такарчук за «наратыўнае ўяўленьне, якое з энцыкляпэдычнай жарсьцю прадстаўляе перасяганьне межаў як форму жыцьця».\nПрэмія для Гандке была сустрэтая галасамі пратэсту і абурэньня ў шмат якіх краінах з прычыны ягоных ацэнак канфлікту на Балканах.\nУ прыватнасьці, Гандке ў сваіх выказваньнях і публікацыях ставіў пад сумнеў віну сэрбаў за генацыд у Босьніі ў сярэдзіне 1990-х. Гандке лічыў сэрбаў ахвярамі югаслаўскага канфлікту.\nУ 2006 годзе Гандке зьявіўся на пахаваньні былога прэзыдэнта Сэрбіі Слабадана Мілошавіча. «Сьвет, так званы сьвет, ведае ўсё пра Югаславію, Сэрбію. Сьвет, так званы сьвет, ведае ўсё пра Слабадана Мілошавіча. Так званы сьвет ведае праўду. Вось чаму так званы сьвет сёньня адсутнічае, і ня толькі сёньня, і ня толькі тут. Я ня ведаю праўды. Але я гляджу. Я слухаю. Я адчуваю. Я памятаю. Вось чаму сёньня я тут, побач з Югаславіяй, побач з Сэрбіяй, побач з Слабаданам Мілошавічам», — сказаў Гандке на тым пахаваньні.\nУпершыню выпадкі заражэньня каранавірусам пацьвярджае эўрапейская краіна


У Менску адбыліся Архіўныя чытанні | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nТрадыцыйна ў Дзень архівіста ў Менску адбыліся ўжо 13-ыя Архіўныя чытанні, якія праходзілі ў Беларускім дзяржаўным архіве-музеі літаратуры і мастацтва. У чытаннях прымала ўдзел вядомая даследчыца жыцця беларускай эміграцыі Наталля Гардзіенка:\n– Даклады закраналі праблемы, звязаныя з гісторыяй беларускай архіўнай справы, былі прысвечаны беларускім архівістам, канкрэтным асобам. Таксама прэзентавалі тыя знаходкі, новыя, цікавыя архіўныя знаходкі, якія былі зроблены тымі ці іншымі гісторыкамі, архівістамі і г.д.\nСёлетнія Архіўныя чытанні былі прысвечаны 25-годдзю Беларускага таварыства архівістаў. Падачас Архіўных чытанняў была абвешчанна, як гэта робіцца ад 2013 году, удзячнасць ад Беларускага Інстытута Навукі і Мастацтва, якая сёлета ўручана дырэктару Беларускага дзяржаўнага архіву-музея літаратуры і мастацтва Ганне Запартыцы.


Сяргей Каваленка- вызвалены! – Свабоду палітвязьням!\nУ сераду ўвечары актывіст КХП-БНФ Сяргей Каваленка быў вызвалены з Магілёўскай калёніі і ўначы прыехаў дадому ў Віцебск.\nВызваленьне Сяргея пацьвердзіла ягоная маці, спадарыня Лідзія, якой мы датэлефанаваліся а 6-ай раніцы. Паводле словаў маці, пасьля вызваленьня Сяргей і ягоная жонка Алена прыехалі да яе. Паўночы Сяргей распавядаў, быў стомлены.\nПадрабязнасьці – пазьней у нашым эфіры і на сайце Свабоды.\nЯк мы раней паведамлялі, у чэрвені Сяргей Каваленка падпісаў прашэньне аб памілаваньні на імя Аляксандра Лукашэнкі. Паводле вязьня, гэта адбылося пасьля шматлікіх размоваў з супрацоўнікамі адміністрацыі і ціску, які выявіўся ў прычэпках і спагнаньнях, у тым ліку ў пакараньні карцэрам. «У прашэньні Сяргей выклаў толькі просьбу яго памілаваць, больш нічога. Відаць, такі тэкст некага наверсе не задаволіў, і ад яго сталі патрабаваць прызнаньня віны. А калі Сяргей адмовіўся, зноў кінулі ў карцэр», — патлумачыла Радыё Свабода Алена Каваленка.\nАктывіст КХП-БНФ Сяргей Каваленка адбываў год і месяц зьняволеньня за парушэньне правілаў адбыцьця «хатняй хіміі», якую атрымаў пасьля вывешваньня нацыянальнага сьцяга на навагодняй ёлцы ў Віцебску ў 2010 годзе. Трымалі яго ў ў Магілёўскай калёніі.


І сьцяг з арнамэнтам сьвяты…\n29.06.2008 / 19:36\nІ сьцяг з арнамэнтам сьвяты… 2\nСяргей Астравец піша на сваім блогу пра сьвежыя кінаўражаньні.\nПрыцягнула ўвагу рэклямка мастацкага фільма: побач наш родны з арнамэнтам і чырвоны з сярпочкам-малаточкам, якія часьцяком вісяць у горадзе без усякага кіна разам, “салодкая парачка”, карацей. Дык вось: яны, па-сямейніцку, гіпсавыя сэрыйныя статуі пахаванай эпохі і назва “Парк савецкага пэрыяду”. 2006-га году кіно.\nУзгадалася потым, што чытаў якіясьці водгукі, але не запомнілася, мабыць крытычная жоўць, як звычайна. Ведаеце: крытыкі, яны вельмі часта, як бы гэта сказаць, неадэкватныя ці што. Яму даюць на вялікай эўрапейскай талерцы рыбіну таксама вялікую: лімончык, аліўкі, пятрушка побач і г.д. А ён пачынае моршчыцца і наракаць, што любіць сала, пачынае па савецкіх шніцалях за 27 капеек настальгічныя антымоніі распаўсюджваць. Карацей, бярэцца зь непрыемнасьцю пісаць пра рыбу, трымаючы ў галаве, прыкладам, мяса, разглядае, ня ведаю, стронгу з пункту гледжаньня сьвініны. Напэўна, яны пакрыўжданыя, пазбаўленыя чагосьці ў жыцьці людзі. Ня ведаю, адзін не ажаніўся, другі заробку сталага ня мае, трэйцяму на гарэлку вечна не хапае, у чацьвертага хранічны запор. Толькі, дзеля Бога, не падумайце чаго кепскага: пішу пра маскоўскіх крытыкаў, гэта ж яны адгукаюцца на айчынныя фільмы.\nДык вось: такую б тэму “Партызан-фільм” наш запароў бы дакладна. Але уявіць сабе, што на “Партызан-фільме” здымаюць пра савецкі запаведнік, ясна, немагчыма. Не-рэ-аль-на! Карацей, за высозным плотам, пад моцнай аховай захаваўся наш родны санаторны СССР. Сталінскія порцікі, пальмы, віно і гарэлка па хрушчоўскіх цэнах. У сталоўцы вечныя вечарыны дружбы народаў. Здаецца, часта дзея балянсуе на мяжы сьмешнасьці крыху прымітыўнай, але кожнага разу сытуацыя ўратаваная ўдалым жартам, перапеўкай, алюзыяй. Бо рэжысэр мае ўзровень. А дзякуючы гэтаму атрымліваецца не а-ля “Крывое люстэрка” іхняе, а, хай не геніяльная, але сымбалічная карціна.\nУсё вясёла, неверагодна прыгожае сіняе мора, зыркае субтрапічнае лета, родныя ідэалы захаваныя, статуі, піянэры, чырвоныя гальштукі і піянэрскія песьні, браневічок Ільліча, усё ў поўным ажуры. Але крок улева, крок управа… Амаль незаўважная мяжа: побач зь весялосьцю, паказушным шчасьцем жывучыя традыцыі гулагаўскія. Закаханая парачка герояў, якія ўзбунтаваліся супраць райскіх парадкаў, урэшце ратуецца на ленінскім браневічку, апынаецца за плотам у “сярэднерасейскай паласе”, але наперадзе, за шлагбаўмам чакае хеўра, пяць вялізных чорных аўтамабіляў з сінімі лямпачкамі на даху. Завадатару, да слова, нададзена нярускае аблічча. Ён, яны стварылі гэты міні-СССР з пэўнай мэтай, для “народу”, але жывуць яны самі ў іншай эпосе, скажам, у эпосе вялікіх бабак.\nЗлыя плахітасы зараз забяруць ад станоўчага героя яго каханую, у якасьці закладніцы. Яны памкнуліся ўжо. Але зьнянацку “гарылы” кідаюцца да машын, бо чутны воклічы чапаеўскай коньніцы, якая набліжаецца да месца падзеі. “Нашы”,.. вымаўляе гераіня. Яны часова ўратаваны. Псыхалягічна ўсё тут апраўдана, без нацяжкі зроблена. І нас гэтак трымаюць: лепей ужо хай Чапай, піянэры, абы ціха, абы не бэтээры на вуліцах, камэнданцкая гадзіна, не аўтадафэ зь беларускіх кніжак. Абы не было вайны, як той казаў.\nНам штодня паўтараюць: савеччына — ваш хлеб надзённы, да скону будзеце савецкімі беларусамі, бля… Іншымі ня можаце ўсё роўна, мы вас прыдумалі ў 17-м, не было вас раней. З-за бугра чутно ва ўнісон: да 1991-га не існавала такой дзяржавы на мапе ніколі! Вас сапраўды бальшавікі прыдумалі! Да 1991-га не існавала бадай асобнай дзяржавы Славеніі. Але здаецца паважаюць славенцаў людзі, ня так як нас, савецкіх беларусаў, савецкіх у 2008 годзе, здурнець можна! Нам толькі зьдзіўляюцца непрыемна, часам фармальна спачуваюць. Сакрэт, ясна, у тым, што перш славенцы самі сябе паважаюць. А мы, халера, у парку пахаванага пэрыяду затрымаліся, дзе прытуліўшыся савецкі з калгасным сьцягам каля Леніна вісяць. А парк атрыкцыёнаў гэта заўсёды вялікія грошы. ЗЭ БАБКІ, словам.\n30.06.2008 / 00:30\nВось, Вы, наракаеце, што не паважаюць Вас, савецкага беларуса. А ці задаваліся Вы пытаньнем, хто і чаму не паважае? Ці сорамна быць савецкім беларусам? Дзеля таго, каб адказаць на гэтая пытаньні трэба спачатку пагледзець сьвет і не з балькона турыстычнага гатэлю. Турыстам і ў ГУЛАГу кайф. Адкажыце спачатку сабе на пытаньне кім Вы жадаеце быць і якой павінна быць Беларусь, а пасьля ужо абсірайце краіну, сымбалі ды сцягі сваіх продкаў, калі Вы лічыце сябе разумнейшым за іх, якія са зброяй ў руках змагаліся і паміралі за равенства людзей на зямлі, за тое каб даць Вам лепшую ў сьвеце БЯСПЛАТНУЮ! адукацыю. Вось Вам і адказ: ПАВАЖАЙЦЕ ПРОДКАУ СВАІХ І САБЕ І ВАС ПАВАЖАЦЬ БУДУЦЬ. Працуйце над сабой. Перачытайце Маркса з Ільлічом уважліва.\n30.06.2008 / 01:15\nSp.TT! Ja vasu besplatnuiu adukacyiu batsyu u .... razumeece u tsym i u zrobe! Prabacste za cytatu z adnoga saveckaga filma! Diskutavac z vami nima mgtsymasci ,ale geta usio baiki minulaga.


Візіт парламенцкай дэлегацыі з Тайланда\nВыстаўка шаржаў А. Каршакевіча\n“Размовы ў зялёных”\n28 Чэр 2016\n28 чэрвеня ў рамках культурнай праграмы знаходжання ў г. Мінску бібліятэку наведала парламенцкая дэлегацыя Каралеўства Тайланд, якую ўзначаліў Старшыня Нацыянальнага заканадаўчага схода Каралеўства Тайланд Понпеч Вічытчалчай.\nДырэктар Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі Раман Матульскі правёў для парламенцкай дэлегацыі Каралеўства Тайланд азнаямленчую экскурсію, падчас якой расказаў пра гісторыю і рэсурсы ўстановы, яе магчымасцях як інфармацыйнага і сацыякультурнага цэнтра. Падчас экскурсіі госці змаглі ацаніць архітэктурныя асаблівасці і мастацкае афармленне “дыямента ведаў”, а таксама наведалі музей кнігі.\nСтаршыня Нацыянальнага заканадаўчага схода Каралеўства Тайланд Панпеч Вічытчалчай пакінуў памятны запіс у кнізе Ганаровых гасцей Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі.\nУ завяршэнне сустрэчы бакі абмяняліся памятнымі падарункамі.


Канвертаваць Барбадас даляры (BBD) і Lisks (LSK) : Калькулятар абменнага курсу\nБарбадаскі даляр (BBD) і Lisk (LSK) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Барбадаскі даляр і Lisk пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 20 жнівень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Барбадаскі даляр. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Lisk валюты па змаўчанні. Націсніце на Lisks або Барбадас даляры канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nДаляр Барбадас гэта валюта, у Барбадас (BB, BRB). The Lisk гэта валюта, у ні ў адной краіне. Даляр Барбадас таксама вядомы як BDS. Сімвал BBD можа быць запісаная Bds$. Сімвал LSK можа быць запісаная LSK. Даляр Барбадас дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Даляр Барбадас Апошняе абнаўленне 20 жнівень 2019 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the Lisk Апошняе абнаўленне 20 жнівень 2019 ад coinmarketcap.com. BBD каэфіцыент мае 2 ўважаецца лічбаў. LSK каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Публікацыі па тэме «Францішак Аляхновіч» | Новы Час\n«Калі б арышт Аляхновіча здарыўся не ў 1927-м, а на дзесяць гадоў пазней, яго б дакладна расстралялі. А так — пашчасціла». Віктар Марціновіч на budzma.by разважае пра знакамітую аповесць «У капцюрох ГПУ» Францішка Аляхновіча.\nМенавіта Францішак Аляхновіч увёў у нашу драматургію вобраз жанчыны-вамп. Менавіта ён першы ў сваіх п’есах пачаў пазбягаць адраджэнскай дыдактыкі, а проста ствараў па-эстэцку яркія, займальныя і зразумелыя самаму рознаму люду творы. У адрозненне ад многіх з нас, ён ніколі не рабіў з сябе ахвяру, не насіў маскі «барацьбіта». Ува ўсіх сваіх творах ён заўсёды заставаўся надзвычай шчыры, унутрана-свабодны, і, што найважнейшае, самаіранічны! Піша svaboda.org.


«Акругляць» аплату за праезд\nЗ 1 верасня будзе весціся акругленне агульнай сумы платы за перавозкі пасажыраў і багажу, паведамілі ў прэс-службе Беларускай чыгункі. У адпаведнасці з пісьмом Міністэрства эканомікі ад 20 жніўня, з 1 верасня будзе весціся акругленне агульнай сумы платы да 100 рублёў. Закране гэта перавозкі пасажыраў і багажу чыгуначным транспартам на гарадскіх лініяй, рэгіянальных, міжрэгіянальных і міжнародных лініях. Значэнне ў суме да 50 рублёў будзе адкідвацца, ад 50 і больш — акругляцца да 100 рублёў.\nБонус на дэпазіты\nНайбуйнейшы банк краіны з 30 жніўня ўстанаўлівае заахвочвальны працэнтны даход па доўгатэрміновых банкаўскіх укладах у беларускіх рублях, паведамілі рэдакцыі ў прэсслужбе Беларусбанка.\nДадатковы даход налічваецца на ўклад «Ашчадны» ў памеры 10% гадавых, на «Ваш выбар» — у памеры 9%, на «Прэміяльны-накапляльны «Дзіцячы» — у памеры 7,5%, на «Класік плюс» — у памеры 5,7% гадавых, на «Назапашвальны» — у памеры 5% гадавых. Налічэнне бонусу ажыццяўляецца сёлета за перыяд з 30 жніўня або дня адкрыцця ўкладу (дэпазіту) пасля названай даты да 26 верасня (уключна).\nУ верасні даражэе электрычнасць\nТакім чынам, з 1 верасня тарыфы на электрычную энергію для насельніцтва павялічваюцца на 11,8 %, гаворыцца ў пастанове Саўміна № 756, што была змешчана на Нацыянальным прававым партале Беларусі.\nЦяпер у верасні аднаставачны тарыф на электраэнергію ў жылых дамах (кватэрах), абсталяваных электрычнымі плітамі, складзе 479,1 рубля за 1 кВт у гадзіну (раней было 428,5). Дыферэнцыраваны тарыф у такіх жылых памяшканнях у перыяд мінімальных нагрузак (з 22.00 да 17.00) складзе 335,4 рубля за 1 кВт/г (раней — 300), а ў перыяд максімальных нагрузак (з 17.00 да 22.00) — 958,2 рубля за 1 кВт/г (раней — 857).\nЭлектрычная энергія для патрэб ацяплення і гарачага водазабеспячэння з далучанай магутнасцю абсталявання больш за 5 кВт у перыяд мінімальных нагрузак (з 23.00 да 6.00) падаражэе з 504,3 да 563,8 рубля, у астатні час сутак — з 1 512,9 да 1 691,4 рубля. У астатніх выпадках аднаставачны тарыф складзе 563,8 рубля за 1 кВт/г (раней — 504,3), дыферэнцыраваны тарыф у перыяд мінімальных нагрузак будзе 394,7 (раней — 353), у перыяд максімальных нагрузак тарыф на электраэнергію павялічваецца да 1 127,6 рубля за 1 кВт/г.\nЗа ўраджай — куфаль пеннага напою\nЛетась у рамках фестывалю-кірмашу працаўнікоў вёскі «Дажынкі», што праходзіў у Горках, упершыню быў праведзены піўны фестываль, які атрымаў прызнанне гасцей і ўдзельнікаў свята. Сёлета «Дажынкі» прымае Жлобін, дзе таксама запланавана правядзенне фестывалю «Піва».\nАрганізатарам тэхнічнай часткі мерапрыемства выступае саюз «Гільдыя півавараў». Асноўным прынцыпам фестывалю было і застаецца фарміраванне ў насельніцтва культуры піцця піва — напою з даўняй гісторыяй. У рамках «Дажынак» на гандлёвай плошчы больш за 6 тысяч квадратных метраў размесцяцца 14 павільёнаў, аформленых у адпаведнасці з тэматыкай. На гэтым свяце любы ахвотны зможа пакаштаваць свежае і смачнае беларускае піва ад усіх вытворцаў.\nСпынілі незаконны промысел «электрабраканьераў»\nНоччу паблізу ракі Шчара работнікі Слонімскай міжрайінспекцыі аховы жывёльнага і расліннага свету разам з прадстаўнікамі мясцовай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя затрымалі траіх грамадзян. Пры дапамозе электралавільнай устаноўкі браканьеры незаконна здабылі каля 100 асобін розных відаў рыб агульнай вагой каля 30 кілаграмаў.\nЯк удакладнілі ў Дзяржаўнай інспекцыі аховы жывёльнага і расліннага свету пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь, парушальнікамі аказаліся жыхары Слоніма. Адзін з іх працуе электраманцёрам, і менавіта ён падазраецца ў вырабе электралавільнай устаноўкі. У правапарушэнні браў удзел яго сын — стаяў на «варце», пакуль бацька з хаўруснікам здабываў рыбу.\nЗвесткі пра тое, што гэтыя грамадзяне займаюцца незаконным промыслам, паступалі ў інспекцыю і раней. За браканьерамі было ўстаноўлена назіранне, што дазволіла затрымаць іх з доказамі ўчынку. У парушальнікаў канфіскаваны ўлоў, забароненая прылада лоўлі, акумулятар, гумавая лодка і аўтамабіль. Шкода, нанесеная навакольнаму асяроддзю браканьерамі (пры пяцікратным памнажэнні), ацэнена ў 389 базавых велічынь, або 38,9 мільёна рублёў. Грамадзянам пагражае пазбаўленне волі тэрмінам да шасці гадоў.\nДва пакеты з каноплямі\n25-гадовага пасажыра прыгараднага дызель-цягніка затрымалі супрацоўнікі міліцыі. Мужчына ў Рэчыцкім раёне нарэзаў каля 3 кг канопляў, якія вёз у Гомель. Раслінная сыравіна знаходзілася ў звычайных вялікіх поліэтыленавых пакетах і нават не была прыкрыта. У душным вагоне лісце марыхуаны выдала сябе і ўладальніка моцным пахам, і вылічыць парушальніка праваахоўнікам было зусім не складана. Грамадзянін затрыманы і дастаўлены ў апорны пункт міліцыі. Дарэчы, 3 кілаграмы такой травы — гэта буйны памер наркатычнага рэчыва. Хлопцу зараз пагражае абмежаванне або пазбаўленне волі на тэрмін ад 2 да 5 гадоў.\n4423 Як дзейнічалі партызаны ва Усакінскім лесе на Клічаўшчыне\n2152 Прыродныя антыбіётыкі: Лекі, якія дапамагаюць перамагчы інфекцыю і ўмацоўваюць ахоўныя ўласцівасці арганізма


Кантактная група па Данбасу зьбярэцца аб 11-й\n01 верасень 2014, 10:41\nПасяджэньне кантактнай групы па Ўкраіне пачнецца ў Менску 1 верасьня ў 11 гадзін у рэзыдэнцыі прэзыдэнта ў Вайсковым завулку, паведамілі БелаПАН у прэс-службе МЗС Беларусі.\nСклад удзельнікаў пасяджэньня не выдаецца. У прэс-службе АБСЭ паведамілі, што ў адпаведнасьці з фарматам працы кантактнай групы, ні склад удзельнікаў, ні парадак дня чарговых сустрэч не паведамляецца, пакуль самі ўдзельнікі не захочуць зрабіць гэтую інфармацыю публічнай.\n30 жніўня падчас свайго візыту ў Маскву віцэ-прэм’ер самаабвешчанай Данецкай народнай рэспублікі (ДНР) Андрэй Пургін заявіў, што прыме ўдзел у пасяджэньні кантактнай групы ў Мінску 1 верасьня.\nЁн таксама заявіў, што на менскай сустрэчы мае намер падняць пытаньне аб абмене палоннымі па формуле «ўсіх на ўсіх».\nПрэзыдэнт Украіны Пятро Парашэнка 26 жніўня ў Менску на саміце ў фармаце Мытны саюз — Украіна — Эўразьвяз прапанаваў праводзіць рэгулярныя сустрэчы групы ў Менску.\nІніцыятыва аб рабоце па ўрэгуляваньні сытуацыі ва Ўкраіне ў рамках кантактнай групы была вылучана яшчэ ў лютым гэтага года, яе першае пасяджэньне адбылося ў Данецку ў пачатку чэрвеня.\nДругое пасяджэньне кантактнай групы адбылося 31 ліпеня ў Менску. У ім прынялі ўдзел экс-прэзыдэнт Украіны Леанід Кучма, пасол Расеі ва Ўкраіне Міхаіл Зурабаў, афіцыйны прадстаўнік дзейнага старшыні АБСЭ па пытаньнях ўрэгуляваньня сытуацыі ва Ўкраіне Адэльхейд Тальявіні, а таксама прадстаўнікі самаабвешчанай Данецкай народнай рэспублікі.\nНаступнае пасяджэньне трохбаковай кантактнай групы ў фармаце Украіна — Расея — АБСЭ адбылося 11 жніўня, на ім абмяркоўваліся лягістычныя аспэкты дастаўкі гуманітарнай дапамогі на паўднёвы ўсход Украіны.


Верагодна, большасць людзей ужо чыталі аб новым Xiaomi Mi flagowcu 8, таму што я спынюся сёння на трох іншых прадуктаў. Новая версія самага папулярнага ў свеце групы Fit Xiaomi Mi Група 3, віртуальныя акуляры рэальнасці і самага вялікага тэлевізара прапанову Xiaomi 75 дыяганальныя цаляў. Калі вы не вырадак, мяне можна ігнараваць гэтыя навіны, свет жыве сёння ў асноўным новы флагман Мі 8 адстаўкі і Зыдан з мадрыдскага Рэала.\nПачну з групай Xiaomi Mi Група 3\nУ параўнанні са сваім папярэднікам, новы выпуск групы мае большы экран. Другое пакаленне мае памер экрана 0,42 цаля быў абсталяваны тры 0,78 цаляй. Таксама быў зроблены ў OLED-тэхналогіі, але дазвол змянілася, 128 80 × пікселяў. З пункту гледжання падлучэння зараз падтрымлівае 4.2 Bluetooth і NFC або бескантактавыя плацяжы. Але гэта не так маляўніча, вы будзеце плаціць толькі з дапамогай MiPay - кітайскі эквівалент Android Pay / Pay Apple - на жаль, не працуе ў Польшчы.\nУ дадатак да адсочванню актыўнасці і сну Мі Група 3 прапануе магчымасць праглядаць паведамленні, паведамлення, надвор'е, будзільнік. Для таго, каб выбраць гэты раз будзе тры варыянты колеру: сіні, чорны і чырвоны.\nЧым больш дысплей больш энергіі акумулятара. Xiaomi пашырыла батарэю 110 мАг, каб пераканацца, што ён можа вытрымліваць 20 дзён. Гэтак жа, як і яго папярэднік Мі дыяпазон 3 быў абсталяваны маніторам сардэчнага рытму. Даступна будзе два варыянты, першы з 5 чэрвеня. Толькі пазбаўленая модуль NFC, які з'яўляецца для нас, жыхары польскага бескарысны. Цана была ўсталяваная на ўзроўні 169 юаняў, + - $ 26. Тэарэтычна, лепшая версія модуля NFC паступіць у продаж толькі ў верасні, але будзе каля $ 4 даражэй.\nУ канцы невялікі запісу сюрпрыз, звязаны з Мі дыяпазону 3.\nУжо даўно паляванне на Xiaomi 65 цалевы тэлевізар і бесправадной хатні кінатэатр, але ні адзін з гэтых прадуктаў не будзе пастаўляцца на польскі даступнай жалем. Новы тэлевізар Xiaomi мае самы вялікі да гэтага часу, цалевы экран 75, хоць гэта даволі тонкія 11,4 мм. Вы можаце праглядаць відэа і фатаграфіі ў HDR 4K. Мозг з'яўляецца чатырох'ядравы працэсар з тактавай частатой 1,8Ghz. Захоўванне 32GB і аперацыйнай 2GB. Гук падтрымліваецца Dolby DTS-HD. Ён мае Bluetooth, Wi-Fi, і таму я хацеў бы выкарыстаць, але Xiaomi TV Box з чыстым андроідам. Mi Тэлевізійная сістэма для грамадзян Еўропы бескарысна, а таксама ўбудаваны галасавой памочнік Xiaomi TV.\nЛепшы новы тэлевізар Xiaomi з'яўляецца суадносіны кошту, 5200zł для жыхароў Кітая можа набыць шляхам куплі 75 цаляў 4K!\nStandalone мяне VR віртуальнай рэальнасці акуляры распрацаваны ў супрацоўніцтве з Oculus. Уся аўтаномная, не патрабуе смартфона. Адлюстроўвае дазвол малюнка 2K. Працэсар мозг вядомая флагманскія смартфоны Snapdragon 821. Ён таксама мае убудаваныя дынамікі і раздым для слухавак. Цана для версіі 32GB юаняў або $ 1499 234. Больш ёмістая версія 64GB кошт 1799 юаняў, $ 280.\nКонкурс, каб выйграць дзве паласы Xiaomi Mi дыяпазону 3\nПравілы спаборніцтваў вельмі простыя, проста:\nПадабацца Fanpage на Facebook PokolenieSmart Ораз Deals.PokolenieSmart\nнапісаць адказ ў гэтым запісе пытанне - Якая група Мі Група змяніла ў сваім жыцці?\nКонкурс працягнецца да чэрвеня гэтага года 13. Я ўзнагародзіць двух чалавек паласы Мі дыяпазону 3 адказ, які прыцягвае мяне больш за ўсё. Конкурс толькі для людзей, якія жывуць на тэрыторыі Польшчы.\nканферэнцыя, Мая Група 3, Mi TV, VR мне Standalone