Даволі часта ў нашых снах з'яўляюцца садавіна і гародніна. Фігуруюць яны па-рознаму. Каму бачацца саспелыя і прыгожыя садавіна, а каму - гнілыя і сапсаваныя. Менавіта ад гэтых важных фактараў будзе залежаць правільная трактоўка сны. У дадзеным артыкуле мы абмяркуем, што азначаюць прыснілася абрыкосы.\nБачыць абрыкосы. адмоўнае значэнне\nШто аб гэтых марах нам распавядзе соннік? Абрыкос, толькі прыснілася, азначае перажыванні, смутак і расчаравання. Магчыма, гэта будзе звязана з чалавекам, якому вы калі-то даставілі масу праблем і непрыемнасцяў.\nІншае значэнне гэтага бачання таксама адмоўна. Гэты фрукт сімвалізуе не спраўдзіліся надзеі, непрыемнасці і страты. Убачыўшы ў сне абрыкос, варта праяўляць асцярожнасць пры пачынанні новых спраў.\nБачыць абрыкосы. станоўчае значэнне\nНаступная трактоўка абяцае мройнікаў выдатнае баўленне часу ў коле добрых і вясёлых сяброў.\nУбачаны ў сне фрукт азначае, што ў хуткім часе вам трэба будзе атрымаць нечаканую прыбытак або выйграць прыз. Гэтая радасць наладзіць вашу жыццё і дазволіць нарэшце ўдыхнуць на поўныя грудзі.\nШто можа пра вонкавы выгляд дадзенага плёну расказаць соннік? Абрыкосы саспелыя сняцца да атрымання сапраўднага задавальнення.\nШто, калі сновідзец ў сваіх марах ўбачыў гнілыя абрыкосы? Гэта начны бачанне не абяцае нічога добрага. Гнілыя садавіна прадказваюць непрыемнасці і вялікія няўдачы ў справах.\nКалі ў сваім сне вы глядзелі на курагу, то вас чакае крыўда і непрыемнасці. Магчыма, гэта будзе звязана з тым, што вас адолее захворванне, якое ў будучыні значна адаб'ецца на вашай знешнасці.\nА калі здалося неспелые плён, што пра гэта скажа соннік? Зялёныя абрыкосы сняцца да няўдачы ва ўсіх справах. Прычым гэта можа тычыцца як кахання, так і працы.\nКалі ў сне вам прадставіўся квітнеючы сад, то гэта азначае набліжаюцца непрыемнасці і цяжкасці. Магчыма, ваша будучыня не будзе такім ужо шчаслівым, як вы сабе гэта ўяўляеце.\nДа чаго сніцца сон, у якім вы стаіце пасярэдзіне квітнеючай саду? Гэта сведчыць аб тым, што вы хаваецеся ад рэчаіснасці. Не варта баяцца праблем, інакш непрыемнасці і няўдачы будуць пераследваць вас ўсё жыццё.\nДрэва з абрыкосамі\nШто пра гэта сне можа расказаць соннік? Квітнеючы абрыкос азначае жыццёвыя перамены. Да радасці, яны апынуцца станоўчымі. Магчыма, гэта будзе звязана з новымі адносінамі або павышэннем па кар'ернай лесвіцы.\nБачыць у сне дрэвы з дадзенымі садавінай азначае, што, нягледзячы на ўсе надзеі і жаданні, усё выйдзе зусім не так, як вы меркавалі. На шляху да вашай запаветнай мары чакаецца маса непрыемнасцяў і цяжкасцяў.\nВялікую прыбытак і выкананне запаветнага жадання абяцае сон, у якім вам ўявілася дрэва з мноствам прыгожых і саспелых пладоў. У прыватнасці гэта датычыцца прыгожай паловы чалавецтва. Адзінокая дзяўчына сустрэне свайго каханага, а замужняя, - наладзіць адносіны са сваім мужам.\nШто азначае бачанне, калі сновідзец саджае ў сне абрыкосавае дрэва? Гэта вельмі добры знак, які абяцае хуткае з'яўленне новага члена сям'і. Варта адзначыць, што гэта не абавязкова нараджэнне дзіцяці. Магчыма, ваш сын ці дачка пазнаёміць вас са сваёй другой палавінкай.\nЗбіраць або зрываць садавіна\nШто пра гэта бачанні нам распавядзе соннік? Збіраць абрыкосы азначае, што вы бачыце сваю будучыню ў ружовых танах. Будзьце гатовыя да непрыемнасцяў, чакаем вас на кожным кроку.\nКалі вы рвуць плады з дрэва, то гэта гаворыць пра тое, што неўзабаве ваша здароўе палепшыцца. Напэўна вы пазнаёміцеся з добрым доктарам (лекарам), які дапаможа вам вылечыцца ад хваробы.\nЗрываць або збіраеце саспелыя абрыкосы - гэта нядобры знак, наперад абвяшчаюць страту і смутак. Садавіну ў дадзеным выпадку сімвалізуюць недагляд важнага шанцу, прадастаўленага вам лёсам.\nПадымаць зь зямлі садавіна азначае, што вы занадта шмат марнуеце каштоўнага часу, адведзенага вам жыццём. Кніга сноў раіць не расходаваць час на задавальнення, а падумаць пра будучыню.\nВы збіраеце абрыкосы і тут жа раздаецца іх? Гэта нядобры знак, які казаў пра тое, што ў вашым асяроддзі знаходзяцца не тыя людзі, да якіх варта імкнуцца. Прыгледзьцеся да сваіх знаёмых больш уважліва.\nШто яшчэ аб падобным сне паведаміць соннік? Збіраць абрыкосы з зямлі азначае, што неўзабаве ваша рэпутацыя будзе загублена. Напэўна ўсё адбудзецца менавіта па вашай віне, бо па сваёй неасцярожнасці вы выкладзеце ўсе свае сямейныя праблемы на ўсеагульны агляд. Хтосьці з нядобразычліўцаў абавязкова гэтым скарыстаецца.\nЁсць абрыкос ў сне - што азначае?\nКалі вы ясьце дадзены плод, гэта сон не абяцае нічога добрага. У будучыні вас чакае падзея, якое даставіць мноства непрыемнасцяў. Кніга сноў раіць не прымаць паспешныя рашэнні, а пусціць усё на самацёк.\nНазіраеце за тым, як нехта есць фрукт, - гэтыя мары папярэджваюць вас аб небяспецы. Магчыма, хто-небудзь з блізкага атачэння аддасьць вас. Ўспомніце чалавека, які зьявіўся ў сьне.\nШто яшчэ аб падобным сне можа распавесці соннік? Абрыкос, які вы з'елі разам з костачкай, азначае, што ў будучыні вас чакаюць сур'ёзныя непрыемнасці. Сцеражыцеся сварак і скандалаў з каханым чалавекам, інакш любая спрэчка можа скончыцца разрывам.\nКалі ў сну ваша другая палоўка есць дадзены плод, то гэта гаворыць пра тое, што з гэтым чалавекам вас чакаюць рознагалоссі і неразумення.\nА калі сновідзец есць неспелые абрыкосы? Гэтыя мары кажуць пра тое, што час будзе выдаткавана дарма. У будучыні вы будзеце шкадаваць пра гэта.\nПаглынае мноства пладоў? Чакайце вялікіх непрыемнасцяў. Гэта датычыцца і працы, і любові, і зносін.\nЎжываеце ў ежу чарвівы фрукт? Гэта азначае, што вы трапіце пад чыё-то ўплыў. Будзьце асцярожныя, бо гэты чалавек здаецца вам цалкам прыязным.\nНезадавальненне ад зносін з навакольнымі абяцае сон, у якім вы назіраеце за кім-то, хто паглынае чарвівыя абрыкосы.\nНазіраеце за тым, як хто-небудзь з вашых блізкіх смакуе абрыкос? Гэта сведчыць аб тым, што іх чакаюць вялікія непрыемнасці, якія для вас абгарнуцца выгадай.\nДа чаго абрыкос сніцца мужчыну\nЎ сне вы рвуць плады - у бліжэйшы час вас чакае знаёмства з дзяўчынай, з якой вы выдатна праведзяце час. Варта адзначыць, што гэты раман будзе нядоўгім, бо першае месца вы аддаеце толькі сэксу.\nЎплыў злога і нядобрага чалавека абяцае сон, у якім вы елі нясмачны абрыкос. Праблема ў тым, што ён ужо доўгі час гуляе ў вашым жыцці немалаважную ролю. Кніга сноў раіць прыгледзецца да свайго асяродку. Неўзабаве ўсе зладзействы гэтага чалавека раскрыюцца, і вы ўсё зразумееце.\nКалі ў сваіх марах вы елі саспелыя абрыкосы, то ў рэальнасці ў вас наступіць перыяд актыўнай сэксуальнага жыцця. Калі вы знаходзіцеся ў шлюбе, то неўзабаве на гарызонце з'явіцца жанчына, з якой вы зменіце сваёй жонцы.\nШто яшчэ пра гэта сне можа расказаць соннік? Абрыкосы бачыць мужчыну не вельмі добры знак. Магчыма, неўзабаве ў вас паўстане маса праблем і сварак з-за працы.\nКалі ў начным бачанні вы ціснулі рукамі дадзеныя садавіна, гэта азначае, што лёс вам прадаставіць шанец, які дазволіць ажыццявіць усе мэты і планы. Але, на жаль, вы яго выпусціце.\nНепрыемны перыяд у жыцці абяцаюць мары, у якіх вы збіралі зялёныя плады. У дадзеным выпадку яны ўвасабляюць вашу жыццёвую нявопытнасць і няспеласць. Менавіта з-за гэтых якасцяў вы спазнаеце масу праблем і непрыемнасцяў. Кніга сноў раіць навучыцца дэталізаваць сітуацыю і звяртаць увагу на ўсе дробязі.\nКалі ў сне вы дорыце камусьці абрыкосы, то ў рэальным жыцці вы прынесяце гэтаму чалавеку масу праблем.\nПстрыкае абрыкосавыя костачкі? Вас чакаюць неабгрунтаваныя прыдзіркі.\nБачылі ў начным бачанні, як нехта еў гародніна? Гэта сведчыць аб тым, што вы незадаволеныя сваім асяроддзем.\nВы прынялі ў сне вазачку з абрыкосамі? Асцерагайцеся чыёй-то нядобрай выхадкі.\nКалі мужчыну ў сне здаўся гнілыя і засохлыя плён, гэта азначае горыч, страты і непрыемнасці.\nКалі вы ўжываеце ў ежу абрыкос, то ваша каштоўны час траціцца дарма. Таксама гэта сон можа азначаць гультайства і нуду.\nДа чаго сняцца абрыкосы жанчыне\nКалі вам прысніўся прыгожы саспелы плод, гэта азначае вашу гонар і задаволенасць сваёй знешнасцю. Адваротнае значэнне маюць мары, у якіх вы бачыце зялёны фрукт.\nШто яшчэ пра гэтую начную бачанні можа распавесці соннік? Абрыкос, які вы зрываюцца з дрэва, азначае прыемнае любоўная прыгода.\nКалі вы есьці фрукт, то чакайце шчасце, радасць і супакаенне.\nНазіраеце за тым, як дадзены плод есць ваш любімы? Гэта сведчыць аб тым, што вас чакае перыяд неразумення і сварак.\nКалі вы пасадзілі абрыкосавую костачку, гэта азначае бліжэйшую цяжарнасць. Магчыма, народзіцца дзяўчынка.\nЎ сне вы ўбачылі абрыкосавае дрэва? Гэта сведчыць аб тым, што ваша замужжа ні да чаго добрага не прывядзе. На жаль, у гэтым шлюбе вас чакаюць толькі слёзы і расчараванне.\nПрадаваць, красці садавіна ў сне\nШто аб гэтых марах можа расказаць соннік? Абрыкосы на дрэве, якія крадзе сновідзец, азначае, што вы трапіце пад благі ўплыў.\nБачыць, як іншыя крадуць садавіна, кажа пра тое, што вам не падабаецца ваша асяроддзе.\nКалі ў сваім сне вы куплялі абрыкосы, то ведайце: вашых сваякоў чакаюць непрыемнасці. У вашых сілах іх прадухіліць.\nПрадаваць садавіну азначае прыбытковая справа і поспех у бізнэсе.\nКалі сновідзец раздае садавіна дзецям, гэта азначае, што праблемы са здароўем неўзабаве скончацца.\nШто яшчэ пра гэтыя марах скажа соннік? Да чаго сняцца абрыкосы, якія вы раздае жабракам? Гэта азначае, што вы вельмі добры чалавек. Вам гэта абавязкова будзе дадзена ў найбліжэйшай будучыні.\nМядзведзь у сне\nБуйныя грошы ў сне - змяншэнне даходаў у рэальным жыцці\nСоннік: злодзей у кватэры, у доме, лезе ў акно, скраў грошы, сумку. Соннік: злодзей-кішэннік, злодзей у законе, для дзяўчыны\nДа чаго сніцца леапард? Што прадвесціць плямісты драпежнік?\nГарбуз з цукрам, запечаная ў духоўцы: як правільна прыгатаваць?\nКолькі важыць воблака: шмат ці мала?\nКарпаратыўныя правы - гэта цэлая навука\nАшалёўка балкона пластыкавымі панэлямі: асаблівасці мантажу\nЦі існуюць індыкатары для бінарных апцыён без перамалёўкі?\nЯк пазбавіцца ад пігментнага плямы?\nГатэль "пульман" (Сочы): водгукі і фота турыстаў\nЯк ўпісваюць дзяцей у пашпарт? Хто упісвае ў пашпарт дзяцей?


Карпаратыўныя драпежнікі: 6 спосабаў зрабіць кар'еру - 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ 2017 ⇒ Карпаратыўныя драпежнікі: 6 спосабаў зрабіць кар'еру\nЧарапаха: ціхай сапай Кар'ера ўяўляе сабой павольнае, але дакладнае прасоўванне, практычна непрыкметнае для навакольных. Дакладней, успрымаюць яны яе як лагічнае і само сабою разумеецца працягу працоўнай жыцця: праз год - намеснік намесніка, праз 3 гады - намеснік кіраўніка, а праз 5 гадоў - ужо і сам кіраўнік. Такі тып кар'ерыстаў адрозніваецца задуменнасцю, грунтоўнасцю, стрыманасцю, уменнем самастойна аналізаваць сітуацыю, высокім прафесіяналізмам і адсутнасцю імкнення да публічнасці. Такія людзі ідуць наперад з камфортам, іх запал - аналітычная праца.\nКонь: на поўным скаку\nПадпарадкоўваючыся сваім амбіцыям, яны імчацца наперадзе паравоза, хапаючыся за ўсё, што можна і нельга. Гэты тып людзей валодае масай энергіі, маланкавай рэакцыяй, яркай экстраверсія, абсалютным няўменнем чакаць, пралічваць і аналізаваць. Яны дзейнічаюць пад дэвізам: «Галоўнае - увязацца, а там паглядзім». Іх канёк - праца з партнёрамі, кліентамі і канкурэнтамі.\nЦмок: у засадзе\nГэтая схема з'яўляецца наглядным прыкладам таго, як, дачакаўшыся патрэбнага моманту, можна адным пстрычкай пальцаў ператварыць яго ва ўласны зорны гадзіну. Такія людзі адрозніваюцца хітрасцю, розумам і асцярожнасцю. Іх дэвіз: «Лепш дзень страціць, потым за гадзіну адолець». Яны выдатна арыентуюцца ў навакольным становішчы і ўмеюць чакаць, здольныя пабудаваць кар'еру літаральна за гадзіну ў любым месцы і ў любы прафесійнай вобласці.\nВоўк: на паляванні\nЛюдзі, якія адносяцца да дадзенага тыпу кар'ерыстаў, мэта усталёўваюць з самага пачатку, пасля чаго крок за крокам асцярожна і прадумана рухаюцца да яе. «Воўк» адрозніваецца ашчаднасцю, сілай, цынічна, уменнем лавіраваць і упэўненасцю. Яго дэвіз: «Скрозь цёрне да зорак». Яму не патрэбна камандная падтрымка, ён сам здольны прымаць важныя і цяжкія рашэнні.\nЗаяц: бег па перасечанай мясцовасці\nАдметныя рысы гэтага кар'ерыста - артыстычнасць, спантаннасць і гатоўнасць да гульні з хутка змяняюцца ўмовамі. Дэвіз: «Хаос спараджае жыццё». Такі тып здольны хутка зрабіць кар'еру ў творчых галінах і ў новай, незнаёмай, ня засвоенай сферы.\nХамелеон: ўдалая мімікрыя\nГалоўнай задачай з'яўляецца паспяваць ісці ў нагу з кіраўніцтвам і кіруючымі коламі, усім сваім выглядам паказваючы, а паводзінамі даказваючы, што ён - годная замена. Адрозніваецца дадзены тып ліслівасцю, месцамі льстивостью, хітрасцю і прастадушнасцю. Дэвіз: «Маўчанне - золата». Як правіла, такіх спецыялістаў кіраўнікі глыбока шануюць, таму ў іх праблем з прасоўваннем пры захаванні правіл гульні на пакланенне не ўзнікае.\nПапярэдні Тэкст Як перажыць завал на працы\nНаступная Артыкул Жаночая вечарынка: мужчынам уваход забаронены\nЗручная жаночая абутак на кожны дзень\nЛуковый суп для стройнай фігуры


02.04.2014 15:21 Адукацыйная прастора, Рознае\nУ горадзе над Бугам завяршылася Рэспубліканская алімпіяда па рускай мове і літаратуры. У трохдзённым інтэлектуальным марафоне, які праходзіў на базе Брэсцкага абласнога ліцэя імя П.М.Машэрава, удзельнічала 110 знаўцаў “великого и могучего” (з іх толькі 9 юнакоў).\n— Найбольшая колькасць удзельнікаў — прадстаўнікі гімназій (66) і ліцэяў (16), — расказала галоўны спецыяліст упраўлення агульнай сярэдняй адукацыі Міністэрства адукацыі А.Р.Кудаярава. — Сельскую школу прадстаўляў толькі адзін вучань. Узровень арганізацыі спаборніцтваў надзвычай высокі. Удзельнікам былі прапанаваны добрыя ўмовы для пражывання, якаснае харчаванне, цікавая і насычаная экскурсійная праграма па мемарыяльным комплексе “Брэсцкая крэпасць-герой”, пешаходная вандроўка па гістарычным цэнтры горада і знаёмства з яго спартыўнымі аб’ектамі.\n— Алімпіядныя спаборніцтвы ўключалі комплексную работу з заданнямі па розных раздзелах мовазнаўства і літаратуры (3 гадзіны), водзыў на вершаваны тэкст (4 гадзіны) і вуснае выказванне на адну з трох тэм (выступленне да 7 хвілін), — расказаў старшыня журы алімпіяды, дэкан філалагічнага факультэта БДУ, доктар філалагічных навук, прафесар Іван Сямёнавіч Роўда. — Комплексная работа не выклікала ва ўдзельнікаў асаблівых цяжкасцей, што сведчыць пра належную падрыхтоўку алімпіяднікаў. З напісаннем водзываў вучні таксама справіліся паспяхова. У 9 класе школьнікам прапаноўваўся верш Уладзіміра Салаухіна “Гарадская вясна”, у 10 класе — верш Сцяпана Шавырова “Гукі”, у 11 класе — верш Уладзіміра Маякоўскага “Сяргею Ясеніну”. Тэксты дазвалялі вучням раскрыць розныя мастацка-выяўленчыя асаблівасці твораў, а таксама перадаць уласныя ўражанні ад азнаямлення з імі. Прыемна парадавалі вусныя выказванні алімпіяднікаў. Маўленне школьнікаў стала больш вобразным і правільным. Павысіўся і агульнакультурны ўзровень вучняў. Увогуле моўная падрыхтоўка юных аматараў рускай філалогіі значна палепшылася, што вельмі радуе.\nІ.С.Роўда ўпэўнены, што ніводны алімпіяднік не дасягнуў бы добрых вынікаў без дапамогі настаўнікаў, якія займаліся іх падрыхтоўкай. За дасягненнямі дзяцей адчувалася вялікая работа высокакваліфікаваных педагогаў.\nСтаршыня журы выказаў падзяку дырэктару абласнога ліцэя Н.М.Альхіменка за цудоўныя ўмовы для работы і адпачынку членаў журы і дзяцей.\nУражаннямі ад інтэлектуальнага марафону падзяліліся і вучні. Так, дзевяцікласніца Ганна Гражэўская з сярэдняй школы № 2 Драгічына, якая з’яўляецца стыпендыятам спецыяльнага фонду прэзідэнта па сацыяльнай падтрымцы адораных навучэнцаў і студэнтаў, на рэспубліканскую алімпіяду прыехала ўпершыню. Дзяўчына лічыць рускую мову цікавым прадметам, які абавязкова спатрэбіцца ў жыцці кожнага чалавека.\nАлімпіядныя заданні падаліся Ганне не вельмі складанымі. У комплекснай рабоце найбольшыя цяжкасці выклікалі заданні па марфеміцы і літаратуры. Для напісання водзыву быў прапанаваны даволі доўгі вершаваны твор, на аналіз якога не хапала часу. Што да вуснага выказвання, то па ім дзяўчына набрала максімальны бал. Нягледзячы на тое, што падчас гэтага выпрабавання было псіхалагічна і эмацыянальна цяжка, Ганна справілася з ім лепш за ўсіх. Алімпіядніца разважала на тэму “Ці шкодзяць запазычанні самабытнасці мовы?”.\nДа спаборніцтваў дзяўчыну рыхтавала настаўніца рускай мовы і літаратуры Святлана Іванаўна Хілько. Увесь вольны час школьніца прысвячала самастойнай рабоце.\nГанна прызналася, што марыць пра прафесію, якая была б звязана з падарожжамі. Працаваць у філалогіі дзяўчына не плануе.\nНа мінулагодняй Рэспубліканскай алімпіядзе па рускай мове і літаратуры дзесяцікласнік Ілья Малафей з гімназіі № 1 Баранавіч атрымаў пахвальны водзыў. Сёлетнія заданні юнак лічыць лягчэйшымі. Асаблівыя цяжкасці выклікалі заданні па словаўтварэнні (знайсці зыходнае слова ў словаўтваральным ланцужку) і марфалогіі. З астатнімі заданнямі Ілья справіўся паспяхова. На вусным выказванні юнак разважаў на тэму “Што азначае працаваць у камандзе? Ці ўмееш ты працаваць у камандзе?”.\nПадрыхтоўкай Ільі да алімпіяды займалася настаўніца рускай мовы і літаратуры Ірына Аляксандраўна Барздая. Шмат часу давялося працаваць самастойна.\nЗ будучай прафесіяй Ілья пакуль не вызначыўся, але ўпэўнены, што яна будзе абавязкова звязана з гуманітарнай сферай.\nАдзінаццацікласніца Аляксандра Войцік з гімназіі № 27 Мінска ўдзельнічае ў алімпіядным руху з 7 класа. У свой час настаўніца прапанавала паглыблена пазаймацца рускай мовай, якая тоіць шмат сакрэтаў. Гэта і прывабіла.\nСёлетняя рэспубліканская алімпіяда ўжо трэцяя на рахунку дзяўчыны. У 9 класе Аляксандра атрымала дыплом ІІ ступені. Дзяўчыне вельмі падабаецца алімпіядная атмасфера, дух спаборніцтва, магчымасць знайсці новыя знаёмствы.\nСамымі складанымі для Аляксандры аказаліся заданні па лексіцы, фразеалогіі і сінтаксісе. Галоўная цяжкасць у напісанні водзыву была звязана з вялікім аб’ёмам вершаванага тэксту. З вусным выказваннем праблем не ўзнікла. Дзяўчына выбрала цікавую тэму “Сапраўдныя пісьменнікі — сумленне чалавецтва”.\nДа алімпіяды Аляксандру рыхтавала настаўніца рускай мовы і літаратуры Наталля Анатольеўна Перапяліца. Добрыя веды далі гарадскія зборы на базе гімназіі № 24. Самастойная работа ўключала чытанне мастацкай літаратуры і падрыхтоўку да вуснага выказвання.\n— Спачатку руская мова была прадметам для душы, — прызналася Аляксандра, — але агульная пісьменнасць і аратарскае майстэрства, набытыя пры вывучэнні мовы, не пашкодзяць у любой прафесіі, асабліва ў адвакацкай, з якой планую звязаць дарослае жыццё.\nДыпломы І ступені атрымалі дзевяцікласніцы Настасся Шабалтас з гімназіі-каледжа мастацтваў Маладзечна (настаўніца Н.Э.Каранік), Галіна Рулёва з гімназіі № 2 Віцебска (настаўніца А.К.Майсеева) і Юлія Емельяновіч з гімназіі № 2 Баранавіч (настаўніца А.Ч.Галаўко); дзесяцікласніцы Марыя Басалай з ліцэя № 1 імя А.С.Пушкіна Брэста (настаўнік І.М.Пархуціч), Маргарыта Шаўчэнка з сярэдняй школы № 1 Астраўца (настаўніца Т.В.Берняковіч) і Маргарыта Казлоўская з гімназіі № 1 Ліды (настаўніца Т.М.Глыздова); адзінаццацікласніцы Дар’я Смірнова і Кацярына Навуменка з гімназіі Светлагорска (настаўніца А.П.Захаранка), а таксама Алена Ярась з гімназіі № 146 Мінска (настаўніца Г.А.Карачун). У камандным заліку перамаглі прадстаўнікі Брэстчыны. Сертыфікат на навучанне ў расійскай УВА па спецыяльнасці “Філалогія” ад Брэсцкага аддзялення Прадстаўніцтва Рассупрацоўніцтва дастаўся адзінаццацікласніцы Аляксандры Косікавай з сярэдняй школы № 7 Баранавіч.\nБрэсцкі абласны ліцэй імя П.М.Машэраваінтэлектуальны марафонРэспубліканская алімпіяда па рускай мове і літаратуры\nЭфектыўныя кіраўнікі сучаснай школы...


Ці дасць згоду ААТ „Лента” на выраб бел-чырвона-белай стужкі? | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБел-чырвона-белую стужку супраціўляюцца рабіць у адзіным прадпрыемстве-манапалісце Беларусі ААТ „Лента”, якое знаходзіцца ў Магілёве. Замову на выраб стужкі колераў беларускага нацыянальнага сцяга, як высветлілася, неабходна вырашаць аж генеральнаму дырэктару Сяргею Пятрову.\nКажа індывідуальнаны прадпрымальнік Сяргей Верамеенка, які два месяцы чакае прадукцыі:\n– У вуснай форме я замовіў стужку белага колеру з чырвонай паласой у сярэдзіне. Гэтая стужка нашых нацыянальных колераў, колераў нашага нацыянальнага сцяга. Мне сказалі, што пытанне будзе разглядацца цягам трох дзён. Мажліва тыдня. Яно разглядалася больш за месяц і без усялякага выніка. Аказалася, што трэба звярнуцца напрасткі да тых людзей, якія займаюцца зацверджаннем гэтых заяў. І заяву, аказваецца, трэба падаваць (у маім выпадку) у пісьмовым выглядзе.\nУ той жа час, у крамах прадпрыемства „Лента” бесперашкодна можна набыць вялікую колькасць стужак, якія носяць чужыя беларусам колеры і ідэі. Гэта – „каларадскія” стужкі: знакавыя адметнасці войска расейскага генерала Уласава, які супрацоўнічаў з Нямецкім вермахтам у часе ІІ Сусветнай вайны, стужкі з расейскім трыкалорам.\nА што да вырабу стужкі бел-чырвона-белага колеру, то на прадпрыемстве патлумачылі складанасцямі тэхналогіі вырабу. Кажа Сяргей Верамеенка:\n– Я спадзяюся, што ўсё ж такі пытанне будзе ўладжана. І мы пра штосьці дамовімся. Мне адказалі, што нібыта генеральны дырэктар загадаў разабрацца тэхнолагам, ці мажліва ўвогуле вырабляць падобную прадукцыю.\nНе выклікае сумнення, што стужка, якая цягам гадоў выпускалася прадпрыемствам і існуе ў стале заказаў, на сайце „Ленты” не выходзіць па нетэхналагічнай прычыне.\nПрадпрымальнік з Гародні Сяргей Верамеенка чакае станоўчага развязання праблемы з вырабам стужкі, якая карыстаецца вялікім попытам пакупнікоў.\nГарадзенскі суд апраўдаў Сяргея Верамеенку\nСяргей Верамеенка патрабуе ўзбудзіць крымінальную справу


Каб атрымаць вынікі абследавання, спатрэбілася паўтары гады, тры суды і зварот пракуратуру\nhttps://spring96.org/be/news/48949 2012 2012-01-11T18:55:19+0300 2012-01-11T18:55:19+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/dok.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nТолькі адзін з выстаўляемых рахункаў\nЖыхарка горада Бярозы Святлана Шымчук пасля перанесенага мікраінсульта была накіравана на тамаграфію мозга ў цэнтральную гарадскую бальніцу Брэста. Жанчына прыехала ў прызначаны дзень. Пасля абследавання ёй сказалі заплаціць за працэдуру каля 70 тысяч, інакш вынікаў абследавання яна не атрымае. Жанчына не пагадзілася плаціць, спаслаўшыся на Пастанову Савета міністраў № 963 п.1.2 ад 18 ліпеня 2002 года, дзе сказана, калі хворы мае накірунак на абследаванне, то яно праводзіцца на бясплатнай аснове.\nКіраўніцтва бальніцы праінаравала Пастанову і звярнулася ў суд, каб дамагчыся ад хворай жанчыны аплаты. Прыйшлося прайсці Шымчук праз тры суды для доказу законнасці сваёй пазіцыі.\nАле на гэтым яе хаджэнні па муках не скончыліся -- вынікі абследавання на рукі яна ўсё роўна не атрымала. Святлана Шымчук звярнулася ў Берасцейскую абласную ахову здароўя, але адтуль адказу не прыйшло наогул. І толькі зварот у абласную пракуратуру на парушэнне супрацоўнікамі аховы здароўя Закону аб звароце грамадзян прывёў да лагічнага канца. Жанчыне паведамілі, што патрэбныя паперы накіраваны ў Бярозаўскую раённую бальніцу.\n11.01.2012 Тэгі: заканадаўства


Конкурс на лучший пример охраны недвижимых материальных историко-культурных ценностей — Минский городской исполнительный комитет\nГлавная / Актуальные события / Конкурс на лучший пример охраны недвижимых материальных историко-культурных ценностей\nаб правядзенні ў 2012 годзе рэспубліканскага конкурсу на лепшы прыклад\nаховы нерухомых матэрыяльных псторыка-культурных каштоўнасцей\nПалажэнне аб правядзенні ў 2012 годзе рэспубліканскага конкурсу на лепшы прыклад аховы нерухомых матэрыяльных гісторыка- культурных каштоўнасцей (далей - гісторыка-культурныя каштоўнасці) вызначае парадак арганізацыі і правядзення рэспубліканскага конкурсу на лепшы прыклад аховы гісторыка-культурных каштоўнасцей (далей - конкурс).\nАсноўныя паняцці, ужытыя ў дадзеным Палажэнні: спаборнік - асоба, якая падала заяўку на конкурс; намінант - асоба, якая дапушчана да ўдзелу ў конкурсе; пераможца - асоба, якая атрымала перамогу ў конкурсе.\nКонкурс праводзіцца Міністэрствам культуры Рэспублікі Беларусь (далей - Міністэрства культуры), установай адукацыі "Інстытут культуры Беларусі" (далей - Інбелкульт) пры ўдзеле абласных і Мінскага гарадскога выканаўчых камітэтаў.\nАрганізатарам конкурсу выступае Інбелкульт, які ажыццяўляе непасрэдную работу па правядзенню конкурсу і апрацоўцы заявак спаборнікаў.\nКонкурс закліканы садзейнічаць:\nзаахвочванню юрыдычных і фізічных асоб, у тым ліку індывідуальных прадпрымальнікаў, якія ажыццявілі выкананне комплексу рэстаўрацыйна-аднаўленчых работ або іншым чынам садзейнічалі справе захавання гісторыка-культурных каштоўнасцей;\nстымуляванню і прыцягненню прадстаўнікоў праектных, вытворчых, грамадскіх арганізацый і калектываў да рашэння пытанняў захавання і выкарыстання архітэктурнай спадчыны;\nразвіццю тэарэтычных і практычных распрацовак у галіне захавання, папулярызацыi і адраджэння гісторыка-культурных каштоўнасцей;\nпадтрымцы і папулярызацыі дзейнасці грамадзян і юрыдычных асоб ў справе захавання, папулярызацыі і адраджэння архітэктурнай спадчыны Рэспублікі Беларусь.\nМэтай правядзення конкурсу з'яўляецца:\nпадтрымка грамадзянскай ініцыятывы, дзейнасці ўласнікаў (карыстальнікаў), архітэктараў, даследчыкаў, выканаўцаў рэстаўрацыйна-аднаўленчых работ у справе захавання, папулярызацыі і адраджэння архітэктурнай спадчыны;\nпавышэнне адказнасці мясцовых выканаўчых і распарадчых органаў, уласнікаў гісторыка-культурных каштоўнасцей у вырашэнні пытанняў захавання аб'ектаў спадчыны;\nпрыцягненне ўвагі да пытанняў захавання і аднаўлення гісторыка-культурных каштоўнасцей;\nстварэнне спрыяльных умоў да прыцягнення сродкаў ўласнікаў гісторыка-культурных каштоўнасцей на аднаўленне і (або) захаванне аб'ектаў спадчыны;\nпавышэнне прафесійнага ўзроўню распрацоўкі навукова-праектнай дакументацыі і правядзення рэстаўрацыйна-аднаўленчых работ у сферы аховы гісторыка-культурнай спадчыны;\nпапулярызацыя і павышэнне прэстыжу рэстаўрацыйных прафесій;\nзаахвочванне рэстаўрацыйных і праектных арганізацый, якія дасягнулі найвышэйшых вынікаў у рабоце на гісторыка-культурных каштоўнасцях;\nстымуляванне развіцця высока прафесійных метадаў рэстаўрацыі;\nфарміраванне патрыятызму, адказнасці за захаванне гісторыка-культурных каштоўнасцей.\nУ якасці спаборнікаў могуць выступаць юрыдычныя і фізічныя асобы, у тым ліку індывідуальныя прадпрымальнікі, якія ў 2009-2011 гадах выканалі адпаведныя мерапрыемствы па захаванню, папулярызацыі і адраджэнню гісторыка-культурнай спадчыны, прыватныя асобы, кіраўнікі і супрацоўнікі прадпрыемстваў, устаноў і арганізацый, у чыёй уласнасці ці карыстанні знаходзяцца аб'екты спадчыны, прадстаўнікі розных сфер, дзейнасць якіх накіравана на захаванне і адраджэнне гісторыка-культурных каштоўнасцей.\nДля ўдзелу ў конкурсе спаборнік (самастойна або іншая асоба са згоды на гэта спаборніка) да 1 чэрвеня 2012 года накіроўвае ў Інбелкульт заяўку, складзеную ў адвольнай форме.\nДа заяўкі прыкладаюцца:\nзвесткі аб уладальніку (карыстальніку) гісторыка-культурнай каштоўнасці;\nнавукова-праектная дакументацыя, тлумачальная запіска і (або) абгрунтаваная праграма выканання работ;\nгістарычная даведка аб гісторыка-культурнай каштоўнасці;\nкароткая характарыстыка выкананых рэстаўрацыйна-аднаўленчых работ, апісанне выкананых навукова-даследчых работ;\nфотафіксацыя гісторыка-культурнай каштоўнасці да, у працэсе і пасля правядзення работ.\nУсе спаборнікі маюць права накіроўваць дадаткова іншыя матэрыялы.\nМатэрыялы, якія прыкладаюцца да заявы, могуць быць падрыхтаваны з удзелам навуковага кіраўніка работ на гісторыка-культурнай каштоўнасці.\nМатэрыялы, накіраваныя ў інстытут для ўдзелу ў конкурсе, не вяртаюцца.\nЗаяўкі спаборнікаў, прадстаўленыя пасля 1 чэрвеня 2012 года, а таксама, якія змяшчаюць звесткі і (або) матэрыялы, не адпавядаючыя дадзенаму Палажэнню, або маюць адносіны да гісторыка-культурных каштоўнасцей, на якіх работы праводзіліся з парушэннем заканадаўства аб ахове гісторыка-культурнай спадчыны Рэспублікі Беларусь, да разгляду не прымаюцца.\nКрытэрыямі ацэнкі лепшага прыкладу аховы гісторыка-культурнай каштоўнасці і вызначэння пераможца конкурсу з'яўляюцца:\nадпаведнасць выкананых работ навукова-праектнай дакументацыі;\nступень прапрацоўкі дэталяў у праектнай дакументацыі;\nякасць выкананых работ, якія забяспечваюць доўгачасовае захаванне гісторыка-культурнай каштоўнасці, выяўленне яе адметных архітэктурных і гістарычных асаблівасцей, забеспячэнне захаванасці аутэнтычных элементаў, ажыццёўленыя падыходы па прыстасаванню гісторыка-культурнай каштоўнасці або яе часткі пад новую функцыю;\nвыкарыстанне эфектыўных тэхналогій вытворчасці рэстаўрацыйна-аднаўленчых работ.\nПапярэдні разгляд конкурсных заявак для вызначэння намінантаў, зыходзячы з якасці і паўнаты атрыманых матэрыялаў, ажыццяўляецца Беларускай рэспубліканскай навукова-метадычнай радай па пытаннях гісторыка-культурнай спадчыны пры Міністэрстве культуры.\nДалей у конкурсе разглядаюцца матэрыялы вызначаных намінантаў.\nДля падвядзення вынікаў конкурсу ствараецца конкурсная камісія, у якую ўваходзяць прадстаўнікі Мінiстэрства культуры, ўпраўленняў культуры абласных і Мінскага гарадскога выканаўчых камітэтаў, вядучых праектных і вытворчых арганізацый, якія ажыццяўляюць сваю дзейнасць у рэстаўрацыйнай сферы, асобныя члены Беларускай рэспубліканскай навукова-метадычнай рады па пытаннях гісторыка-культурнай спадчыны пры Міністэрстве культуры.\nСклад конкурснай камісіі фарміруецца на падставе атрыманых прапаноў і зацвярджаецца загадам Міністэрства культуры.\nВызначэнне пераможцаў конкурсу ажыццяўляецца конкурснай камісіяй па выніках тайнага галасавання.\nРашэнне камісіі правамоцна пры ўдзеле ў галасаванні не менш за палову яе членаў. Пры роўнасці галасоў вырашальным з'яўляецца голас старшыні камісіі.\nПераможцы ў намінацыі вызначаюцца зыходзячы з найболыпай сумы балаў (па 10-бальнай сістэме), выстаўленых членамі камісіі ў адносінах да разглядаемых матэрыялаў, прадастаўленных намінантам.\nВынікі конкурсу падводзяцца да 25 жніўня 2012 года і зацвярджаюцца загадам Міністэрства культуры.\nПераможцы конкурсу ўзнагароджваюцца ў парадку, вызначаным пастановай Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь ад 9 снежня 2010 г. № 46 "Аб зацвярджэнні Палажэння аб Падзяцы Міністра культуры Рэспублікі Беларусь, Грамаце Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь, Ганаровай грамаце Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь і прызнанні страціўшымі сілу некаторых пастаноў Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь" (Национальный реестр правовых актов Республики Беларусь, 2011 г., № 61, 8/23668).\n3 мэтай заахвочвання пераможцаў конкурсу могуць устанаўлівацца дадатковыя ўзнагароды і прызы за кошт сродкаў бязвыплатнай (спонсарскай) дапамогі і іншых крыніц, не забароненых заканадаўствам.\nПераможцы конкурсу маюць права выкарыстоўваць у рэкламных мэтах славесную фармулёўку "Пераможца конкурсу.." са спасылкай на адпаведны год.\nАрганізатары конкурсу ажыццяўляюць кантроль за выкарыстаннем пераможцамі конкурсу славеснай фармулёўкі і прымаюць меры ў выпадку іх неадпаведнага выкарыстання, якое прычыняе шкоду аўтарытэту конкурсу і яго арганізатарам.\nФінансаванне выдаткаў на правядзенне конкурсу ажыццяўляецца ў межах сродкаў рэспубліканскага бюджэта, прадугледжаных Міністэрству культуры на правядзенне цэнтралізаваных мерапрыемстваў, сродкаў бязвыплатнай (спонсарскай) дапамогі, а таксама іншых крыніц; не забароненых заканадаўствам, у тым ліку за кошт пазабюджэтных сродкаў.\nВынікі конкурсу змяшчаюцца на афіцыйных сайтах Міністэрства культуры і адпаведных раённых і абласных выканаўчых камітэтаў, у газеце "Культура".


“Капуснік”: першакурснікі паказалі іншы журфак (+відэа) — Унiверсiтэт\n21 кастрычніка актавая зала Інстытута журналістыкі быў цалкам запоўненая. Студэнты, выкладчыкі, куратары і, вядома ж, першакурснікі сабраліся ў адным месцы, каб высветліць, якая з груп факультэта журналістыкі стане самай крэатыўнай, самай дружнай, самай таленавітай і проста самай найлепшай.\nВыступленні ўразілі ўсіх гледачоў сваім высокім узроўнем. Адразу былі бачныя плады тварэння бяссонных начэй. Хлопцы і дзяўчаты ўзмоцнена рыхтаваліся дзеля таго, каб хоць бы некалькі хвілін правесці на сцэне і заявіць пра сябе. І ў іх гэта атрымалася! Эфектныя строі, масіўныя дэкарацыі, тонка сыграныя вобразы – усё гэта і сфарміравала агульную карціну гэтага цудоўнага свята.\nНумар кожнай групы, якая выступала на “Капусніку”, быў асаблівым і непаўторным. Так, напрыклад, “інфакам” перанёсся троху ў будучыню і ўявіў, што журфак – гэта месца, дзе праводзяцца “Галодныя гульні” сярод студэнтаў розных груп.\n“Літаратурная праца” пазнаёміла нас з тэорыяй шасці поціскаў рукі, дзе кожны чалавек знаёмы з любым чалавекам на Зямлі праз шэсць іншых знаёмых ці сяброў. У гэтым нумары галоўны герой паспрабаваў знайсці дзяўчыну сваёй мары, з якой у яго некалі разышліся шляхі, і яна паступіла на журфак.\n“Менеджмент СМІ” не толькі ажывіў кава-машыну, але і зрабіў яе галоўным героем! Нумар быў вельмі смешным і пацешным, а ігра кава-машыны – па-за канкурэнцыяй!\nІ вось калі штосьці пачынае перагортвацца з ног на галаву, прыходзяць “аўдыявізы” і пачынаюць думаць над тым, як стварыць поўную супрацьлегласць Інстытуту журналістыкі – антыжурфак. Тут выкладчыкі не патрабуюць адпрацоўваць прапушчаныя пары, але наогул, гэты антыжурфак, нягледзячы на падобныя плюсы, не прыйшоўся даспадобы галоўным героям.\nНаступная група студэнтаў спецыяльнасці “аўдыявізуальная журналістыка” практычна прысвяціла свой нумар аднаму з выкладчыкаў Інстытута журналістыкі, змагла знайсці машыну часу на вядомым каталогу анлайн-пакупак і пераканацца ў геніяльнасці Гамера.\nАле лідарам па колькасці пародый стала каманда, якая прадстаўляла “друкаваныя СМІ”. Там удзельнікі зладзілі цэлы кастынг выкладчыкаў і не выпусцілі з-пад увагі ніводнага з вядомых настаўнікаў у сваім выступленні. Яны настолькі прадумалі ўсе вобразы, што ім практычна атрымалася стварыць копіі сваіх выкладчыкаў!\nА спецыяльнасць “вэб-журналістыка” перанесла гледачоў на таямнічую выспу, куды патрапіў галоўны герой пасля таго, як яму адключылі інтэрнэт. На нязведаным лапіку зямлі яму ўдалося знайсці спосаб падлучыцца да сеткі і паскорыць эвалюцыю першабытнікаў у сучасных людзей. На жаль, ці на шчасце, усё гэта апынулася сном галоўнага героя, а сама гісторыя не мае заканчэння.\nПершакурснікі, якія паступілі ў свой час на міжнародную журналістыку, працягнулі тэму сну і прадставілі да ўвагі гледачоў і суддзяў сваю версію “Дня сурка”, калі галоўны герой штодня прачынаўся, а на календары заўсёды было першае верасня. Змянялася толькі адно: месца вучобы галоўнага героя. То ён на хімічным факультэце, то на мехмаце. Але ўсё адно ён змог знайсці сябе на журфаку.\nКожны з вышэйпералічаных нумароў быў непаўторным і годным перамогі.\nАле пераможца заўсёды адзін. І ім стаў нумар студэнтаў друкаваных СМІ, з чым і можна павіншаваць пераможцаў! У іх была неверагодна велізарная група падтрымкі, якая складалася з людзей з самых розных курсаў! Як жа выдатна, што на нашым факультэце ёсць такое сяброўства паміж пакаленнямі! І нягледзячы на тое, што астатнія спецыяльнасці не занялі першае месца, усё ж кожная атрымала сваю маленькую перамогу: кожная з іх зараз не проста навучальная група. Гэта – КАМАНДА.\nРанейшы Алена Маркасьян: пра тое, чаму арол – гэта сапраўдны фенікс, і навошта карміць птушак узімку (+відэа)


Catholic.by - Дзіцячая кніга рускай мастачкі пра Папу высока ацэнена ў Ватыкане\nДзіцячая кніга рускай мастачкі пра Папу высока ацэнена ў Ватыкане\t | Друк |\n«Таямніца невялікай сажалкі» — так называецца дзіцячая кніга рускай мастачкі Наталлі Царковай, якая працуе ў Ватыкане, пра Пантыфіка. «Усё, што ў ёй напісана, — гэта праўда», — так ахарактарызаваў кнігу арцыбіскуп Георг Генсвайн, асабісты сакратар Святога Айца Бэнэдыкта XVI.\nЯк інфармуе Ватыканскае радыё, 11 снежня ў рымскім універсітэце «Augustinianum» прайшла прэзентацыя кнігі. У ёй апавядаецца гісторыя маленькай чырвонай рыбкі, якая жыве ў сажалцы садоў Кастэль Гандольфа — летняй рэзідэнцыі Папы. Як расказваецца ў кнізе, падчас малітваў Святы Айцец штодзённа прыходзіць да рыбкі і корміць яе.\n«Усё напісанае ў кнізе, (…) прыгожыя ілюстрацыі, распавядаюць аб прыродзе, аб асобе, аб стварэнні», — адзначыў асабісты сакратар Пантыфіка. «Ні для каго не сакрэт, што наш Папа любіць тварэнні прыроды, і чым меншыя яны, тым больш ён іх любіць», — прызнаўся іерарх.\nСакратар Святога Айца рэкамендуе бацькам чытаць гэтую кнігу сваім дзецям, каб такім чынам яны змаглі раскрыць таямніцу служэння Папы. Яны, па словах іерарха, змогуць даведацца, што Пантыфік з’яўляецца вялікім тэолагам, мае выключны інтэлект і вельмі лагодную душу.\nРуская мастачка Наталля Царкова жыве ў Італіі другі дзясятак гадоў. Яна стварыла партрэты трох Папаў: Яна Паўла І, Яна Паўла ІІ і Бэнэдыкта XVI.


Міфы і праўда пра гароху 🌡 Хатні Онлайн Доктар\nГарох - адно з самых старажытных раслін на Зямлі. Многія стагоддзя сытны і просты ў вырошчванні гарох ратаваў ад голаду ці не ўсіх насельнікаў планеты: ягоныя елі ў Кітаі і ў Гімалаях, у абедзвюх Амерыках і ў Еўропе. Мудрыя продкі ведалі і аб гаючых уласцівасцях гароху: вялікі Гіпакрат лячыў ім малакроўе, атлусценне, захворванні сэрца і шчытападобнай залозы. З нязменным павагай да гароху ставіліся і ў Расіі. Сягоння, у эпоху прадуктовага багацця, сціплы гарох амаль забыты кулінарыі і дыетолагамі.\nШкада, але сёння многім вядомае толькі анекдатычная бок ўздзеяння гароху на страўнікава-кішачны тракт, з-за чаго цалкам ігнаруецца яго харчовая каштоўнасць і смакавыя якасці. Паспрабуем жа аднавіць гістарычную справядлівасць у дачыненні да старажытнага прадукту.\nЗ каралеўскага стала\nГарох здаўна лічыўся не толькі смачным і карысным прадуктам, але і лекавых раслінай. Адвар бацвіння і струкоў ўжывалі для растварэння камянёў у нырках і мачавой бурбалцы. Парашок з смолотого сушеного гароху - выдатны сродак ад завал. Лепшы (і найхуткі) спосаб пазбавіцца ад пякоткі - пражаваць некалькі гарошын, запаренном кіпенем. Гарбата з карэнішчаў гароху дапамагае ўмацаваць памяць.А маска з гарохавай мукі - пышны сродак для ачышчэння скуры асобы ад вугроў і чорных кропак. Сучасныя даследаванні паказалі, што рэгулярнае ўжыванне гароху зніжае рызыку развіцця рака і захворванняў сардэчна-сасудзістай сістэмы.\nУВАГА! Гарох не рэкамендуецца часта ўключаць у меню хворым падаграй - з-за павышанага ўтрымання ў ім пуринов.\nДумаеце, Гарохава каша ды поліўка - з немудрагелістага сялянскага меню? Зусім не. У сярэднявечнай Францыі стравы з гароху абавязкова прысутнічалі на каралеўскім стале. Шанавалі гарох і ў Паднябеснай, у Індыі і на Тыбеце, - вадкі гарохавы суп абавязкова давалі хворым, каб ачысціць кроў і паскорыць выздараўленне. Лічылася таксама, што гарох выводзіць з арганізма лішнюю жоўць і залішняя тлушч (і сучасныя даследаванні гэта пацвярджаюць). У Нямеччыне XIX стагоддзя гарох лічыўся не толькі смачнай, але і стратэгічна важнай ежай: параны гарох са скваркамі (падсмажаным салам) падаваўся на стол і ў палацы кайзера, і ў прыдарожнай карчме, а ў рацыён нямецкіх салдат была ўключана сытная і смачная Гарохава каўбаса. Французы і іспанцы па гэту пару высвятляюць, хто і дзе першым пачаў рыхтаваць гарохавую поліўку з вяндлінай, - абедзве краіны лічаць гэты дэлікатэс нацыянальнай стравай.Расія, Польшча, Украіна і Славенія аспрэчваюць першынство ў вынаходстве гарохавага кісяля (аб каларыйнасці гэтага стравы можна меркаваць па яго старажытнаславянскіх назве - «сыць»). І толькі ў паходжанні pease pudding - гарохавага пудынгу ніхто не сумняваецца: ён відавочна родам з Брытаніі.\nСклад і харчовая каштоўнасць\nІснуе тры выгляду гароху:\nцукровы (свежы, з градкі) - малакаларыйную, вельмі карысны;\nлущильный (той, з якога рыхтуем суп) - утрымлівае шмат крухмалу, вельмі каларыйны;\nмазгавой (у кансервавай банку) - змяшчае цукар, аднак малокалориен.\nГарох валодае высокай харчовай каштоўнасцю: ён змяшчае мінеральныя солі, жалеза, ёд, магній, цынк, селен, велізарная колькасць вітамінаў групы В, а таксама вітаміны А, РР, З, Е, кальцый, фосфар і калій (дзякуючы калію з арганізма выводзіцца лішняя вадкасць). Раслінны бялок гароху складаецца з вельмі важных для арганізма амінакіслот - цистина, лізіну, трыптафану, метионина і іншых, неабходных жывёл бялкоў. Як крыніца бялку гарох цалкам можа замяніць мяса, пры гэтым ён значна лепш пераварваецца і засвойваецца. А па сваёй каларыйнасці гарох нават пераўзыходзіць ялавічыну.Нездарма гарох так папулярны ў краінах з вегетарыянскія традыцыямі харчавання, асабліва ў Індыі і Шры-Ланцы.\nМіфы пра гароху\nСамы карысны гарох - свежы або сьвежазамарожанага. На другім месцы - сушеный, замыкае тройку лідэраў кансерваваны. Выбіраючы гарох, звярніце ўвагу на колер: якасны гарох павінен быць ярка-жоўтага ці зялёнага колеру. У склад кансерваванага гароху павінны ўваходзіць ўсяго 4 інгрэдыента: гарох, вада, цукар і соль. Захоўваць сухі гарох лепш у шкляной банку. Насыпце на дно трохі солі, і ў гароху ня завядуцца жучкі. Свежы гарох захоўваеце ў халадзільніку.\nАсноўнае прадузятасць супраць гароху звязана з тым, што нязменным спадарожнікам ўжывання гэтага прадукта лічыцца павышаную газаўтварэнне. Аднак небяспека "газавай атакі" вельмі моцна перабольшаная.\nПа-першае, «гарохавым сіндромам» пакутуюць у асноўным людзі са звышадчувальных страўнікам і якімі-небудзь захворваннямі страўнікава-кішачнага гасцінца.\nПа-другое, раздражняльным уздзеяннем на слізістую ЖКТ валодаюць толькі тоўстыя скуркі сталага лущильного гароху. Сухі гарох перад падрыхтоўкай досыць замачыць на некалькі гадзін у халоднай вадзе, каб абясшкодзіць «выбухованебяспечныя» рэчывы.\nПа-трэцяе, зялёны гарошак цалкам бяспечны, гэтак жа як і гороховое пюрэ, якое не ўтрымлівае «небяспечных» скурак.\nЯшчэ адзін міф: ад гароху таўсцеюць. Сапраўды, тым, хто сочыць за сваім вагой, з гарохам варта быць напагатове - ён даволі каларыйны. У 100 грамах гароху змяшчаецца 303-323 ккал - у два разы больш, чым у бульбе! Аднак гэта тычыцца толькі сухога гароху - суцэльнага або лусканага. Так што тыя, хто жадае схуднець, зусім не абавязаныя выключаць гарох са свайго меню, - досыць аддаць перавагу стравы з свежага, сьвежазамарожанага або кансерваванага гарошку, у якім калорый зусім няшмат: у 100 г зялёнага гарошку - 72 ккал, а ў кансерваваным - усяго 47 ккал! Пагадзіцеся, прыемныя лічбы!\nГлядзіце відэа: Моўнік 56 Міфы І праўда пра старабеларускую мову\n← Чаму пажылыя людзі так часта становяцца ахвярамі махляроў\nМаракуйя супраць адэномы прастаты →\nГемалітычная хвароба нованароджаных: прычыны, дыягностыка, лячэнне\n"Быць можна слушнай чалавекам і думаць пра красе пазногцяў"


13 кастрычнік 2010, 10:58\nДа Гальшанаў, дзе, гаворачы словамі паэта, «кожны ўзьмежак, кожны касагор мінуўшчыны палоньнік ды нашчадак», пад’яжджаў зь яшчэ большым трымценьнем, чым 8 год таму, калі вандраваў упершыню. Яшчэ б — сёлета тут патройны юбілей  730 год заснаваньня, 400 — славутаму, апетаму Караткевічам «чорнаму замку Гальшанскаму».\nА ў жніўні прайшло ўсебеларускае гісторыка-тэатралізаванае шоў з нагоды 605-х угодкаў з народзінаў князёўны Соф’і Гальшанскай. Якім жа было маё расчараваньне, калі даведаўся, што сьвяты праходзяць «са слязьмі на вачах». Безнадзейна зруйнаваны замак, тры гады таму Мінкульт «скараціў» і зрабіў часткай касьцёлу Яна Хрысьціцеля краязнаўчы музэй, што месьціўся ў былым будынку кляштару францысканцаў, і дзе штогод бывалі шматлікія мастацкія і фотавыставы, тысячы і тысячы наведвальнікаў. Між іншым, музэй таксама быў у аварыйным стане са шматлікімі праломамі ў раскалупаных сьценах ды фундамэнце. Таму й у роспачы былая навуковая супрацоўніца, 66-гадовая спадарыня Часлава Акулевіч.\nЧаслава: «Музэй да канца быў філіялам Нацыянальнага мастацкага музэю. Хоць і гаварылі, што „наш любімы“, але ж будынку 400 год, адрэстаўраваць не пацягнулі…»\nКарэспандэнт: «Закрыцьцё музэю — закрыцьцё пэрспэктываў для Гальшанаў?»\nЧаслава: «Так, усё тое, што адчынялі прадпрымальнікі, і цэнтар аграгарадку, што так любоўна ўлады зрабілі — усё з разьлікам на турыстаў. Экскурсіі не вядуцца — калі-некалі мяне проста просяць правесьці па Гальшанах. Тут кожны мэтар можа штосьці расказаць, а ўсё забываецца, адыходзяць людзі, зьмены пакаленьняў, экскурсаводаў няма. Вялікая трагедыя! Гісторыя — паказчык духоўнага разьвіцьця, а новае пакаленьне ня ведае. Без даўніны жыцьця ня будзе!»\nКаб крыху «разрадзіць» атмасфэру, прапаную згадаць апошнія выпадкі пра знакамітых ды ўсюдыісных гальшанскіх прывідаў, якія, аказваецца, дагэтуль нікуды ня зьніклі. Часлава Францаўна ўсьміхаецца:\nЧаслава: «У будынку кляштару такая вялікая энэргетыка, намоленасьць, што абавязкова павінна было нешта праявіцца. Мне прыносілі здымкі на мабільным — на 2 паверсе ідзе натоўп людзей, а да вокнаў нібы прыціскаюцца мніхі ў капюшонах і, трымаючы складзеныя рукі на грудзях, даюць дарогу людзям. Прыяжджалі да нас з апаратурай, правяралі „аўру“ будынку, знаходзілі падвышаны магнітны фон — гадзіньнікі зьбіваліся, калі доўга пабудзеш. Адзін чалавек зайшоў да мяне ў кабінэт, падае на калені і пачынае маліцца. Ну, нешта не ў парадку ў чалавека, думаю. Кажа — няўжо ня бачыце выявы Маткі Боскай, а ў другой нішы крыж стаіць?!»\n(б’юць званы )\nКулак: «Б’е апоўдні цяпер. А 9, 12 і а 5 вечара — тры імшы на дзень, што і чуем…»\nГэта на цэнтральным пляцы да нас далучаецца парафіянін Павал Кулак.\nКулак: «Касьцёл — самае прыгожае тут. Дык чаму хоць камяні бясплатна не прывезьлі? Каб сам касьцёл не заплаціў за плот, дык дзяржаве прыйшлося б ставіць — хай бы заплаціла за гэтыя мэтры, што ўзялі сабе за плюс! Я, напрыклад, 100 тысяч даў — і ўсе складаліся…»\nЧаслава: «За 1 год забудова касьцёла агароджаная разам з манастыром і кляштарам — людзі дапамагалі як будаўнікі. Заслуга толькі айца Багуслава — паляк, але, як той ксёндз Булька, чысьціў нашы аўгіевы канюшні…»\nКоўзан: «Кладаўе добраўпарадкавалі — вельмі ўдзячны айцу Багуславу…»\nА гэта ўжо славіць сьвятара спадар Коўзан, старшыня сельсавету. Ён тут жа прапанаваў мне ўключыць у юбілейныя даты яшчэ адну — трохгодзьдзе існаваньня аграгарадку. Але ці не ад Войцэха Іванавіча ў тым ліку залежала, што з 254 млн, выдзеленых на ўпарадкаваньне плошчы, ані капейчыны не перапала на касьцельную агароджу?!\nКарэспандэнт: «8 год таму наракала ваша папярэдніца, што ня далі з крухмальным заводам зрабіць унітарнае сумеснае акцыянэрнае аб’яднаньне і саўгас-мільянэр па прыбытках стаў саўгасам-мільярдэрам па даўгах — што цяпер?»\nКоўзан: «Крухмальны завод закупляе цяпер бульбу па 300 тысячаў за тону, як правільна прэзыдэнт кажа — кг бульбы за даляр. Пабудавалі прыгожы аграгарадок, уклалі 10 млрд. Школа, клюб на 400 месцаў — капітальны рамонт…»\nКарэспандэнт: «А што музэй не зьбераглі?»\nКоўзан: «Ну, так, але тут не ў маштабах сельсавету. А што музэй? Мо, лепей жыцьцё зьберагчы, бо ў аварыйным стане, і трэшчыны павялічваюцца. Свой музэй ёсьць у гімназіі…»\nЯ праходжу па трох пакойчыках мясцовай 11-годкі, адведзеных амаль паўвека таму на музэй заснавальніку, тутэйшаму краязнаўцу Эдуарду Корзуну. Тут 1400 археалягічных экспанатаў, унікальных здымкаў, большасьць зь якіх не зьмяшчаецца. Тым ня менш, штогод бывае да 2 тысяч наведвальнікаў. Удава, загадчыца і экскурсавод, настаўніца спадарыня Корзун не ўтрымліваецца, каб не расказаць нештачка цікавае:\nКорзун: «Каля 1280 году князь Гольша любіў езьдзіць у нашы вялікія пушчы, багатыя дзічынай, на паляваньне. Пабудаваў свой драўляны замак. Вакол пачалі сяліцца людзі. І князь назваў паселішча ў свой гонар Гальшанскім. Князь Іван Гальшанскі прысягаў на вернасьць Вітаўту, а князь Міхаіл Гальшанскі ўдзельнічаў у Грунвальдзкай бітве. Праславіла Гальшаны Соф’я Гальшанская — амаль у 17 год выйшла замуж за польскага караля Ягайлу…»\nКарэспандэнт: «Вы сёньня галоўная захавальніца гальшанскай гістарычнай спадчыны. А юбілейныя даты — са сьлязьмі на вачах…»\nКорзун: «Так, хаця б над правай вежай дах зрабіць, а замку нічым ужо не дапамогуць. Закансэрваваць — няма ў нас сродкаў і ўмельцаў…»\nЯдвіга Іванаўна са скрухай згадвае Дажынкі ў Лідзе, якія глядзела па тэлевізары.\nКорзун: Там столькі грошай пайшло — 500 мільярдаў. Дык на тую вежу і дзясятка мільёнаў хапіла б. А то цяпер выбары будуць — таксама грошы. Усё роўна Лукашэнка будзе — чаго выбіраць?" (сьмяецца)\nКарэспандэнт: «Моладзь едзе з Гальшанаў?»\nКорзун: «Так, у нас у 11 клясе „А“ было 13 вучняў — 12 зь іх паступілі ў ВНУ, з „Б“ клясы — 7. А тут няма чаго рабіць, акрамя школы…»\nНа плошчы заходжу ў прыватную кавярню ды рэстарацыю на паўсотні месцаў з прывабным назовам «Замак». У чаканьні духмянай кавы гутару з пасудамыйкай, спадарыняй Валянцінай Апанэль, якая шмат год працавала ў дзяржаўнай «сталоўцы».\nАпанэль: «Прыватнік за ўсё адказвае, а там — рабочы. Вядома, і заробак большы — 500 тысяч, а там 300 — беларускі стандарт. (сьмяецца) Там калі прадукты паступяць, так і паступяць, а тут як замовілі — сьвежае ўсё. Бываюць прастоі — людзі ў нас не як на Захадзе жывуць…»\nА вось і гаспадыня, прадпрымальніца зь 15-гадовым стажам, 51-гадовая спадарыня Аліна Дарняк. 8 год валодае яшчэ дзьвюма крамамі, дзе агулам працуе два дзясяткі працоўных. Гутарым за столікам, але адначасова разглядаю карціны зь мясцовымі гістарычнымі славутасьцямі.\nКарэспандэнт: «12,5 тысяч наведвала музэй. Іх адсутнасьць паўплывала на ваш бізнэс?»\nДарняк: «Вядома, усе ж заходзілі пад’есьці! Кафэ вырашылі назваць, як Гальшанскі замак. Антыкварыят сапраўдны ў бабулек на сьцены куплялі.\nТурыстаў цяпер па выходных некалькі дзясяткаў. Я б хацела найбольш, каб адрамантавалі музэй, замак каб аднавілі. У Мір езьдзілі — ёсьць жа на што паглядзець…»\nЯшчэ зранку адну са сваіх асноўных задач, загаданых «зьверху», старшыня сельсавету Коўзан вызначыў так:\nКоўзан: «Трэба дабудаваць платы, але райвыканкам ідзе насустрач…»\nЗнаёмая ўжо спадарыня Акулевіч запрасіла да сябе ў хату пазнаёміцца з мужам — 67-гадовым Зьдзіславам Іосіфавічам. Ён былы марак, капітан 2 рангу, 15 год жыве ў Гальшанах. Мяне адразу пазнаў па прозьвішчы — ён сталы слухач «РС».\nКарэспандэнт: «А вы „Свабоду“ даўно слухаеце?»\nАкулевіч: «Як сюды прыехаў…»\nРазам з мужам і жонкай Акулевічамі ўжо «зьнізу» аналізуем зьмены, што адбыліся ў паселішчы, дзе амаль тысяча жыхароў.\nКарэспандэнт: «8 год таму лазьні не было, ліхтароў…»\nЧаслава: «Лазьня ёсьць, але бывае толькі 2 разы на месяц. Гарачай вады ў пасёлку наогул няма. Газ — о, пытаньні!»\nАкулевіч: «Правялі ў нас толькі да прэзыдэнцкіх домікаў — іх у нас 10. Не давялі да цэнтру 240 мэтраў — паставілі „затычку“…»\nЧаслава: «Сказалі, што «гістарычны цэнтар нельга разбураць». Дык дварамі пусьціце!\nАкулевіч: «Напісалі пэтыцыю вуліцай — з райвыканкаму даслалі адказ, што „будзе падведзены па чарзе“. Мы самыя першыя былі ў сьпісе, цэны заломвалі — 2000 даляраў. Але, паводле ўказу прэзыдэнта, прыватнай уласнасьцю зьяўляюцца толькі „адводы“, а газавыя магістральныя трубы — уласнасьць дзяржавы. Зноў напісалі, каб давялі да нас. Адказ з райвыканкаму — „не дайшло“, хоць квітанцыю захоўваю…».\nЧаслава: «А ліхтары ў нас — „таршэры“, ня паляць, як трэба. Той, які ля нас, зьбіты машынай. Старшыня сельсавету кажа, што выклікаць электрыка, машыну — бюджэт маленькі…»\nАкулевіч: «Зрабілі аграгарадок курам на сьмех. Тут былі ходнікі выкладзеныя добрай яшчэ польскай пліткай. Іх разабралі, а да канца не даклалі. Кантора чамусьці знаходзіцца ў Доргішках. Палічылі, што лепш тут будынак яе зьнесьці, а пабудаваць сродкаў не хапіла. Рабіць людзям няма дзе абсалютна! Крухмальны завод збанкрутаваў, калі яму Гальшаны далі як „давесак“. Побач з намі былі выдатныя склады ільну. Цяпер пустуюць — я папрасіў адзін купіць пад гараж. Спачатку далі „дабро“, пасьля, сказалі што „будзе скарыстоўвацца СВК“. Дык у 2005 буран разбурыў пралёт, сьцяна працякае, вокны зламаныя — рушыцца. Хоць рэгулярна прыяжджаюць студэнты архітэктурнага факультэту вывучаць кладку — каштоўнасьць уяўляе…»\nЯк і 8 год таму, апошнім, зь кім сустрэўся, стаў 79-гадовы былы лясьнічы, сябра КХП-БНФ спадар Вярбіцкі. Франц Іванавіч жыве за кілямэтар ад пасёлку, у прыватызаванай палове адміністрацыйнага будынку лясьніцтва. Высокі, каржакаваты, здаецца, нязломны, як і вячыстыя дрэвы вакол. Частуе мядком з 30 вульлёў, дзе ўжо 4 дзесяцігодзьдзі гняздуюцца пчаліныя сем’і. Трывалыя і ягоныя палітычныя прыхільнасьці ды перакананьні.\nКарэспандэнт: «Раней казалі, што „Народную волю“ адзін выпісваеце ў Гальшанах…»\nВярбіцкі: «А цяпер больш — людзі перасталі баяцца, зьявілася нейкая годнасьць — хачу і выпішу…»\nКарэспандэнт: «17 кандыдатаў, мноства з апазыцыі — пойдзеце галасаваць?»\nВярбіцкі: «Я яшчэ абдумваю і „ўзгадню“ з Пазьняком — я яго падтрымліваю і пайшоў бы за ім, каб прыехаў, куды хочаш. Бо адзіны лідэр, які можа ўратаваць Беларусь…»\nКарэспандэнт: «Вы 8 год таму казалі, што апазыцыя на вёсцы не пераможа — можаце паўтарыць?»\nВярбіцкі: «Няма поля для дзейнасьці. Сустракаеш у бальніцы, крамах пэнсіянэраў — „кляймяць“ Лукашэнку, а потым гавораць „добра, што і гэта даюць“. Я ім — а дзе ёсьць краіна, што не даюць?! Тады яны маўчаць. А галасаваць за каго будзеце? „Ну, Лукашэнка пэнсію дае“. Моладзь сьпілася ў дошку — няма, каб хто зь іх нешта чытаў, слухаў. Жывёлагадоўчы комплекс ёсьць, лясьніцтва крыху трымаецца, рубкі праводзяцца — прадаюць тое, што стварылі не яны, а прырода. Атрымліваюць зь дзясятак лесарубаў ня больш за 500 тысячаў…»\nАнтаніна: «На паляводзтве па 100 тысячаў, затое даюць абеды. А для бамжа — сёе-тое. Працуюць 5-6 сьпітых людзей — сама бачыла. Бальніца ўратоўвае людзей — стацыянар, амбуляторыя. Закрыць хочуць, бо стары будынак. Ашмянская бальніца не прымае, а ставіць на чаргу. А „хуткая“ — будзем паміраць, не даедзе…»\nГэта ня вытрымала і ўступіла ў гамонку жонка спадара Вярбіцкага — спадарыня Антаніна. Акурат для яе я меў адзіны станоўчы адказ ад старшыні сельсавету Коўзана.\nКоўзан: «Бальніца адназначна будзе ў Гальшанах! 21 ложка-месца ўсе занятыя…»\nЦяпер ужо я пытаюся ў Антаніны Іванаўны.\nКарэспандэнт: «А што са статкам прыватных кароў?»\nАнтаніна: «Лічаныя трымаюць людзі — купіць свайго малака вельмі цяжка. Ад кароў адмаўляюцца, бо не даюць сенажаці. У Франца Іванавіча косяць між вульлямі, розную дрыгву прывозяць самі, ад калгаса дапамогі ніякай…»\nВярбіцкі: «Калі быў Шушкевіч, людзі пачалі купляць коней, трактары, кінуліся да зямлі. Прыйшоў „бацька“ — адвучыліся…»\nКарэспандэнт: «Мне кажуць, што памруць Гальшаны — музэй закрылі, замка, працы, турыстаў няма…»\nВярбіцкі: «Памруць — для мяне слова незразумелае. Усе будзем жыць, але гледзячы, хто як — горай-лепей ці, паводле Лукашэнкі, „дрэнна, але нядоўга“. Але не памруць, бо заўжды будзе гародзік. Зямля гальшанская плодная: уваткнеш аглоблю — вырасьце воз. Я, напрыклад, займаюся пчолкамі, саджу бульбу, пшанічку — ёсьць даход невялікі. Я веру ў лепшую будучыню Гальшанаў — тады, калі ня будзе гэтай улады і прэзыдэнта. Гэта павінна быць…».


Даведачная інфармацыя пра месцазнаходжанне розных тавараў\nІнфармацыя аб прапановах, зніжках і акцыях, якія прадстаўляюцца арандатарамі\nІнфармацыя аб свабодных месцах на рынку "Южны" і міні-рынках ЗАТ "ГроднаГандальСэрвіс"\nПаслугі прадстаўляюцца на рэчавым рынку "Южны"\n1.Пытанне: Якія дакументы неабходныя для выстаўлення гандлёвага абсталявання ў якасці абцяжарання да гандлёвага месца на аўкцыён?\nАдказ: Пры датэрміновым скасаванні дагавора арэнды гандлёвага месца на рынках грамадства арандатар мае права хадайнічаць аб уключэнні ў адно з патрабаванняў пры правядзенні аўкцыёну асаблівыя ўмовы: "Зварот кошту гандлёвага абсталявання". Кошт маёмасці пацвярджаецца заключэннем аб яго ацэнкі, праведзенай кампетэнтным органам. Да заявы аб датэрміновым скасаванні дамовы арэнды і аб прымяненні асаблівых умоў прыкладаецца копія заключэння аб ацэнцы маёмасці. Адначасова з падачай заявы аб скасаванні дагавора арэнды арандатар падпісвае пагадненне аб датэрміновым скасаванні дагавора арэнды. Пасля правядзення аўкцыёну і пераможца вырабляе разлік з уласнікам абсталявання і дае ў адміністрацыю рынку акт прыёму-перадачы гандлёвага абсталявання.\n2.Пытанне: Якім чынам можна правесці перадачу гандлёвага месца новаму арандатару ў сувязі з сезоннасцю продажаў?\nАдказ: На цяперашні момант Інструкцыяй аб парадку здачы ў арэнду гандлёвых месцаў на рынкавых утварэннях ЗАТ "ГроднаГандальСэрвіс" дазволена правядзенне такіх дзеянняў. Згодна з дадзенай Інструкцыі заключэнне дагавораў арэнды гандлёвых месцаў з іншым арандатарам на сезон працягласцю не больш за 6 (шэсць) месяцаў не больш за 1 разу ў год, з моманту першапачатковага афармлення ў сувязі з сезоннасцю продажаў, з гарантыяй вяртання гандлёвага месца ранейшаму арандатару. Для заключэння дагавора арэнды гандлёвага месца ў сувязі з сезоннасцю арандатару гандлёвага месца неабходна звярнуцца ў адміністрацыю рынку з заявай аб скасаванні дамовы арэнды з указаннем:\n-дадзеных новага арандатара;\n-ўзгадненне на выкарыстанне новым арандатарам яго гандлёвага абсталявання.\nНовы арандатар прадастаўляе ў адміністрацыю рынку заяву аб прадастаўленні гандлёвага месца, на якім ўстаноўлена гандлёвае абсталяванне, тэрмінам да 6 месяцаў.\n3.Пытанне: Ці магу я, як індывідуальны прадпрымальнік, гандляваць на рэчавым рынку бытавой тэхнікай?\nАдказ: Правіламі стварэння і функцыянавання рынкаў, зацверджанымі Пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь № 686 ад 06 ліпеня 2014г. п. 14 Пераліку забароненых тавараў забаронены продаж на гандлёвых месцах бытавых электратавараў. Разам з тым няма забароны на гандаль дадзеным выглядам тавараў у павільёнах, гандлёвых аб'ектах. Пры ўладкаванні на гандлёвым месцы павільёна, прадпрымальнік мае права ажыццяўляць продаж бытавой электратэхнікі.\n4.Пытанне: Мне патрэбна кансультацыя па пытанні арэнды гандлёвага месца?\nАдказ: Адміністрацыя рынку тэл. 31-19-59 (Галоўны адміністратар), 31-19-90 (прыёмная).\n5.Пытанне: Забыліся / згубілі што альбо на рынку "Южны"?\nАдказ: У гэтым выпадку вам неабходна звязацца з адміністрацыяй рынку, альбо падысці ў інфармацыйны цэнтр. Вам абавязкова паспрабуюць дапамагчы.\n6.Пытанне: Ці магу я аб'яднаць арэндаваныя мною два гандлёвыя месцы ў адно?\nАдказ: Так, такая магчымасць маецца. Для гэтага неабходна звярнуцца з заявай у адміністрацыю рынку. Заява будзе разгледжана спецыялістамі ЗАТ "ГроднаГандальСэрвіс", і пры наяўнасці тэхнічнай магчымасці, будзе прынята рашэнне.\n7.Пытанне: Як атрымаць пропуск для заезду на тэрыторыю рэчавага рынку ў непрацоўны час?\nДля атрымання пропуску на заезд на тэрыторыю рэчавага рынку ў непрацоўны час неабходна асноўнаму арандатару асабіста напісаць заяву ў начальніка аховы (будынак адміністрацыі, каб. 10). Пры сабе мець дакумент які сведчыць асобу.\nДля прадаўжэння пропуску заяву пісаць ня трэба, а неабходна з дакументам, які сведчыць асобу і пратэрмінаваным пропускам прыйсці ў кабінет начальніка аховы, альбо пакінуць пратэрмінаваны пропуск у ахоўніка на выездзе. Забраць падоўжаны пропуск можна на наступны дзень альбо ў начальніка аховы, альбо ў ахоўніка на выездзе.\nПраца з афармленнем і прадаўжэннем пропускаў вырабляецца з 11.00 да 16.00. (Абед з 12.30 да 13.30, выхадны нядзелю і панядзелак).\n8.Пытанне: Ці маецца магчымасць падвезці тавар на арандуецца мною гандлёвае месца ў начны час?\nПры наяўнасці дзеючага пропуску і пры яго прад'яўленні арандатар мае магчымасць падвозу тавару на гандлёвае месца ў начны час (з 21.00 да 05.00).\nПрацягласць знаходжання на рэчавым рынку ў названы перыяд не можа перавышаць 20 хвілін.\nУ ноч з панядзелка на аўторак запуск ў начны час не вырабляецца.\n9.Пытанне: Ці магу я перааформіць гандлёвае месца на сваяка, без выстаўлення гандлёвага месца на аўкцыён?\nАдказ: Пунктам 6 Інструкцыі аб парадку здачы ў арэнду гандлёвых месцаў на рынкавых утварэннях ЗАТ "ГроднаГандальСэрвіс" дапускаецца заключэнне дагавораў арэнды гандлёвых месцаў без правядзення аўкцыёну ў наступных выпадках:\nхадайніцтва папярэдняга арандатара аб заключэнні дамовы арэнды з блізкімі сваякамі: муж (жонка), бацькі, усынавіцелі, дзеці, родныя браты і сёстры, дзед, бабка і ўнукі;\nадыходу папярэдняга арандатара ў сацыяльны водпуск (водпуск па цяжарнасці, родах, па доглядзе за дзіцем да дасягнення ім узросту да 3-х гадоў);\nпрызыву папярэдняга арандатара на ваенную службу;\nстварэння юрыдычнай асобы, заснавальнікам якога з'яўляецца папярэдні арандатар, на зноў створанае юрыдычная асоба;\nправапераемства і атрымання ў спадчыну.\n10.Пытанне: Ці маецца магчымасць захоўвання гандлёвага абсталявання (металічнага бокса) на тэрыторыі рэчавага рынку?\nАдказ: Такая магчымасць маецца. Часовае захоўванне металічнага бокса можа быць ажыццёўлена выключна па-за межамі гандлёвай зоны. Для аказання такой паслугі варта звярнуцца з заявай у адміністрацыю рынку, дзе гэта пытанне будзе разгледжана і па ёй будзе прынята рашэнне.\n11.Пытанне: Якім чынам я магу атрымаць гандлёвае месца на рэчавым рынку "Южны", якія дакументы мне неабходныя для гэтага?\nАдказ: Вылучэнне гандлёвых месцаў на рынку рэгламентуецца Інструкцыяй аб парадку здачы ў арэнду гандлёвых месцаў на рынкавых утварэннях ЗАТ "Гроднагандальсэрвіс";, зацверджанай пратаколам агульнага сходу акцыянераў ЗАТ "ГроднаГандальСэрвіс" 316 ад 2013/11/01.\nІнфармацыя аб гандлёвых месцах, прапанаваных да здачы ў арэнду размяшчаецца на афіцыйным інтэрнэт-сайце ЗАТ "ГроднаГандальСэрвіс", інфармацыйных стэндах рынку.\nГандлёвыя месцы выдзяляюцца ў арэнду па ўзгадненні бакоў без правядзення аўкцыёну, альбо шляхам правядзення аўкцыёну па продажы права заключэння дагавора арэнды з улікам патрабаванні Інструкцыі. Заключэнне дагавораў арэнды гандлёвых месцаў без аўкцыёну дапускаецца ў наступных выпадках:\nПаведамлення аб правядзенні аўкцыёну належаць абавязковаму апублікаванню, не пазней чым за 30 дзён да даты правядзення аўкцыёну, у газеце "Гродзенская праўда", акрамя таго інфармацыя аб правядзенні аўкцыёнаў размяшчаецца на афіцыйным інтэрнэт-сайце ЗАТ "ГроднаГандальСэрвіс", інфармацыйных стэндах рынку. Асоба, якая хоча прыняць удзел у аўкцыёне, не пазней тэрміну, названага ў паведамленні аб правядзенні аўкцыёну:\nвыплачвае задатак шляхам пералічэння грашовых сродкаў на разліковы рахунак арганізатара аўкцыёну;\nпадае арганізатару аўкцыёну заяву на ўдзел у аўкцыёне з прыкладаннем дакументаў:\nюрыдычныя асобы прадастаўляюць - легалізаваныя ва ўстаноўленым парадку копіі ўстаноўчых дакументаў.\nПераможцу аўкцыёну выдаецца адпаведны пратакол. Пры здачы ў арэнду гандлёвага месца па выніках правядзення аўкцыёну дагавор арэнды заключаецца бакамі на працягу дзесяці дзён з дня правядзення аўкцыёну і падпісання пратакола аўкцыёну. Пры наяўнасці "Асаблівых умоў" дагавор арэнды заключаецца пасля выканання "асаблівага ўмовы" пераможцам аўкцыёну па вяртанню кошту гандлёвага павільёна.\n12.Вопрос: Ці магу я атрымаць палёгку па зніжэнні арэнднай платы на гандлёвае месца на перыяд водпуску?\nАдказ: Такая прэферэнцыя прадастаўляецца арандатарам рынкавых утварэнняў ЗАТ "ГроднаГандальСэрвіс" Яна вызначана загадам дырэктара Таварыства №422 ад 2016/12/12 "Аб часовым зніжэнні арэнднай платы" Згодна загаду, зніжэнне памеру арэнднай платы за гандлёвыя месцы і гандлёвыя аб'екты арандатарам рынкавых утварэнняў вырабляецца на 60% у перыяд з 2017/01/01 па 2017/12/31 аднаразова за 24 каляндарных дня. Зніжэнне арэнднай платы вырабляецца на падставе заявы арандатара за кожнае гандлёвае месца або гандлёвы аб'ект, пры поўнай адсутнасці ў арандатара запазычанасці па арэнднай плаце і камунальных плацяжах. Аднаразовае зніжэнне арэнднай платы арандатар можа атрымаць на працягу года ў зручны дня яго час.\n13.Вопрос: Мне неабходна ажыццявіць рамонт металічнага бокса?\nАдказ: Рамонт металічнага бокса Вы ажыццяўляеце за свой кошт. ЗАТ "ГроднаГандальСэрвіс" можа Вам бясплатна падаць электрычнасць, калі неабходна правесці зварачныя працы.\n© ЗАТ "ГроднаГандальСэрвіс" 2015


У Нацыянальным гістарычным музеі прэзентавалі копію станка Гутэнберга | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » У Нацыянальным гістарычным музеі прэзентавалі копію станка Гутэнберга\nУ Нацыянальным гістарычным музеі прэзентавалі копію друкарскага станка Іагана Гутэнберга і высокатэхналагічны макет скарынаўскай Бібліі\nМастак Юрый СУХАЎ, які спецыяльна для музея стварыў копію гутэнбергаўскага станка, расказаў, што цікава было працаваць не толькі над узнаўленнем самога механізма, але і назіраць за тым, як фарміравалася, акрэслівалася тэхналогія кнігавыдання. Знешні выгляд і адметнасці гэтага механізма творца запазычыў, падгледзеў у Маскоўскім гістарычным музеі, дзе захоўваецца ўзорны стан. Там жа ёсць і апісанне дэталяў станка. Калі спрасціць, то ён складаецца з двух слупоў, змацаваных перакладзінамі, што фіксуюцца з дапамогай кліноў; паміж імі — прэс, які прыводзіцца ў рух рычагом і перадае на паперу ціск.\n— Вельмі важна было, каб знешне станок быў падобны на гутэнбергаўскі і працаваў. Дзякуючы гэтаму прадмету сёння мы можам уявіць, як пачыналася беларускае кнігавыданне і які механізм наш першадрукар Францыск Скарына ўзяў за аснову ў сваёй працы, — дадае Юрый Сухаў.\nУ пачатку верасня з Дзяржаўнага гістарычнага музея Масквы ў Мінск «завітае» пражскае выданне Бібліі Скарыны 1517 года, але часткі гэтай кнігі беларусы могуць пабачыць і нават пагартаць ужо сёння. Праўда, у выглядзе высокатэхналагічнага макета.\n— На гэтым работа па папаўненні інтэрактыўнага кніжнага фонду не скончылася, будзем алічбоўваць іншыя старадрукі з нашай калекцыі, дапаўняць кнігазбор картамі, — кажа намеснік дырэктара гістарычнага музея Аляксандр ХРАМОЙ. — Так наша спадчына становіцца бліжэйшай, і мы маем магчымасць пабачыць нават тыя рэчы, што знаходзяцца далёка ад Беларусі, але з'яўляюцца часткай нашай гісторыі і культуры.\nЗагаловак у газеце: Цэлы свет — у руках\n5713 Топ-9 мясцін Беларусі, дзе адбываліся літаратурныя сюжэты, альбо Як апынуцца ў кнізе?\n3928 «Вытокі» любові да сваёй гісторыі пачынаюцца ў Кобрыне\n3821 Інструкцыя па выкарыстанні самога сябе. Чаму пры самавызначэнні не варта марнаваць час на дасягненне чужых мэт?\n3470 У Любанскі раён прыедзе прыкладна каля дзвюх тысяч навасёлаў\n3332 Клубніцы і чарэшня — шукаем, дзе танней\n2630 Крадуць... лес\n2077 Ігар Карпенка: Экзамен па гісторыі Беларусі можа стаць абавязковым пры паступленні ў ВНУ\n1678 Як нармалізаваць артэрыяльны ціск?


Ансамбль “Медуніца”: вернасць народным традыцыям | Могилевский областной исполнительный комитет\nАнсамбль “Медуніца”: вернасць народным традыцыям\nОпубликовано чт, 12/04/2012 - 15:05 пользователем Galia\nУ межах семінара-практыкума для вакальна-харавых калектываў прайшоў майстар-клас Валянціны Іванаўны Кандрацьевай – мастацкага кіраўніка Заслужанага аматарскага калектыву Рэспублікі Беларусь ансамбля беларускай песні “Медуніца” Магілёўскай абласной філармоніі. Мы не толькі папрысутнічалі на майстар-класе, але і задалі некалькі пытанняў Валянціне Іванаўне.\nМайстар-клас кіраўніка “Медуніцы” быў прысвечаны такой тэме, як “Засваенне навыкаў выканання народных песень а cappella і з суправаджэннем”. Цікавай была форма яго правядзення: ансамбль узняўся на сцэну канцэртнай залы “Магілёў” і правёў рэпетыцыю, за якой назіралі ўдзельнікі семінара.\nГэта было цудоўнай дэманстрацыяй выканальніцкіх магчымасцяў ансамбля, яго творчага ўзроўню, і адначасова – добры прыклад для кіраўнікоў вакальна-харавых калектываў, як трэба працаваць у дадзеным накірунку. Цягам усяго майстар-класа Валянціна Іванаўна давала калегам, што сядзелі ў зале, каштоўныя парады, звяртала ўвагу на розныя ньюансы ў працы. Дарэчы, сама яна валодае цудоўным голасам: звонкім, чыстым, моцным.\nУдзельнікі калектыву выканалі аўтарскія і беларускія народныя песні: “Пра кума”, “Птаха”, “Не жар загаряе” і інш. Асабліва кранальна гучалі песні “Салавей”, “Чорны воран”, якія спяваліся а cappella. Харэаграфічная група “Медуніцы” выканала беларускі танец “Лявоніха”, казацкі танец, харэаграфічную кампазіцыю “Карабейнікі”.\nКіраўнік ансамбля распавяла прысутным гісторыю свайго калектыву, якая налічвае ўжо 26 год, а таксама згадала моманты з уласнай творчай біяграфіі.\nСваю працоўную дзейнасць Валянціна Іванаўна пачала з 1975 года ў будтрэсце №17 “Лаўсанбуда” у якасці кіраўніка мастацкіх калектываў гэтай арганізацыі, а пасля атрымання вышэйшай адукацыі перайшла працаваць у Палац культуры вытворчага аб’яднання “Хімвалакно”. У 1989 годзе на базе самадзейнага калектыву “Вытворчасць сінтвалакна-3” яна стварыла ансамбль беларускай песні “Медуніца”.\nМалады калектыў дасягнуў высокага ўзроўню прафесійнай падрыхтоўкі і заваяваў ганаровае званне “народны”. Народны ансамбль “Медуніца” быў першым на Магілёўшчыне калектывам, якому было прысвоена званне “Заслужаны аматарскі калектыў Рэспубікі Беларусь”, і адбылося гэта ў 2003 годзе. Творчы шлях “Медуніцы” адзначаны ўдзелам і перамогамі ў шматлікіх конкурсах і фестывалях, у тым ліку рэспубліканскіх і міжнародных. Ансамбль часта выступае за мяжой: у Германіі, Польшчы, Расіі, Казахстане, Кітаі, Украіне, Малдове і іншых краінах, дае дабрачынныя канцэрты, а выручаныя сродкі ідуць на аздараўленне дзяцей, пацярпелых ад Чарнобыля.\nУ складзе калектыву ёсць вакальная, харэаграфічная і аркестровая групы. Дзякуючы гэтаму, кожнае выступленне “Медуніца” – яскравае і незабыўнае відовішча: народныя спевы а cappella і з музычным суправаджэннем, народныя танцы, а ўдзельнікі пры гэтым апрануты ў стылізаваныя народныя строі.\nЗа гады існавання калектыву значна змяніўся яго склад, але нязменным засталося галоўнае: вернасць народнаму мастацтву, старажытным традыцыям беларускага народа, энтузіязм і апантанасць сваёй справай, уласцівая не толькі кіраўніку, але і ўдзельнікам ансамбля.\nКаб зразумець, адкуль бярэцца гэты энтузіязм і закаханасць у народнае мастацтва, мы адрасавалі некалькі пытанняў кіраўніку ансамбля В.І.Кандрацьевай.\n– Валянціна Іванаўна, з чаго і калі пачалося ваша захапленне народнай музыкай, спевамі?\n– З дзяцінства, якое прайшло ў вёсцы Вайнілава Асіповіцкага раёна. Колькі сябе помню, я заўжды спявала. Спявала ўся мая сям’я, ва ўсіх родных быў вельмі добры слых, а любімай песняй маіх бацькоў была “Зялёная вішня”. Памятаю, як маці вучыла граць на гармоніку старэйшага брата. Яна часта спявала нам песні, расказвала казкі, прымаўкі – я і дасюль іх добра памятаю. Наогул, раней у вёсках болей спявалі. У кожнай вёсцы па святах ладзіліся кірмашы, куды прыходзілі жыхары суседніх вёсак, гучала музыка і спевы. У часы майго дзяцінства на вёсцы не было тэлебачання, мы збольшага чыталі кнігі, слухалі радыё. Па ім часта гучалі народныя песні, казкі, нярэдка можна было пачуць і легендарны народны хор пад кіраўніцтвам Г.І.Цітовіча.\n– А як вы вырашылі звязаць сваё жыццё з народнай песняй?\n– Я вучылася ў Ясеньскай сярэдняй школе, і прычым вельмі добра. Магла пайсці па якім заўгодна шляху, напрыклад, паступіць у сельгасакадэмію і стаць аграномам. Мне падабалася даглядаць за раслінамі, я нават ездзіла ў Маскву на ВДНГ на конкурс юннатаў. Але ж і мастацтва вабіла. Я ўдзельнічала ва ўсіх фестывалях, што праводзіліся ў нашай школе, Асіповічах, Бабруйску. Маім канцэртмайстрам быў хлопчык, на 2 гады старэйшы за мяне – ён граў на гармоніку, а я спявала. Потым я пераехала ў Магілёў – туды мяне забраў мой брат, які скончыў культасветвучэльню імя Н.К.Крупскай. Я паступіла ў вучэльню імя М.А.Рымскага-Корсакава, дзе пачала авалодаць акадэмічнымі спевамі. Перастроіцца з народных спеваў на акадэмічныя было цяжка, і гэтаксама цяжка было адаптавацца да гарадскога жыцця. Я ж тады была вясковай дзяўчынай, якая вырасла пад шапаценне нівы, гоман лесу, журчанне крыніц, спеў жаваранкаў…\n– З чаго пачыналася ваша кар’ера як кіраўніка мастацкіх калектываў?\n– Пасля вучэльні я працавала кіраўніком калектываў мастацкай самадзейнасці. На той час быў пік развіцця народнага мастацтва. У маёй працоўнай кніжцы было запісана “кіраўнік харавога калектыву”, а насамрэч у мяне тады было 5 калектываў, і працаваць даводзілася з раніцы да позняга вечара… Дарэчы, я і зараз працую ў такім жа рэжыме. Потым я паступіла ў Інстытут культуры, ужо на народныя спевы.\n– Ці складана вам было зноў перавучвацца – ужо з акадэмічных спеваў на народныя?\n– Значна прасцей, бо я расла ў вёсцы і з народных спеваў пачынала. Дарэчы, авалодванне рознымі манерамі спеваў вельмі ўзбагачае выканаўца, дапамагае пашырыць дыяпазон голасу. Дзякуючы гэтаму, у мяне таксама вакальны дыяпазон даволі шырокі, і гэта дапамагае ў працы – я выкладаю ў Магілёўскім дзяржаўным музычным каледжы ім. М.А.Рымскага-Корсакава народныя спевы, народны хор, пастаноўку голасу. Таксама займаю пасаду намесніка дырэктара каледжа па творчай рабоце.\n– І ўсё-такі, што вам больш да душы: акадэмічнае мастацтва або фальклор?\n– Вядома ж, народнае мастацтва, бо песня – гэта душа народа. У акадэмічнай манеры я зараз амаль не спяваю.\n– А з чаго сёння складаецца рэпертуар “Медуніцы”? Ці ёсць у ім песні, запісаныя падчас фальклорных экспедыцый?\n– Ёсць у нашым рэпертуары і аўтарскія кампазіцыі – творы самадзейных кампазітараў Магілёўшчыны, некалькі песень Леаніда Захлеўнага. Наш калектыў выконвае песні магілёўскага аўтара Галіны Сёмінай – “Белы птах” на словы Івана Цітаўца, “Ой, кума”. Але пераважаюць у рэпертуары ансамбля, зразумела ж, беларускія народныя песні, у тым ліку запісаныя ў рэгіёнах Магілёўшчыны: “Не жар загаряе”, “Птаха”, “Кума мая люба” і інш. Што тычыцца экспедыцый, то зараз мы іх не ладзім, бо на гэта не стае сродкаў. Але калі бываем у сельскай мясцовасці, то абавязкова стараемся запісаць нейкі матэрыял. І пры выкананні гэтых песень імкнемся захоўваць першапачатковае, аўтэнтычнае гучанне.\n– Якія, на вашу думку, на сённяшні дзень маюцца праблемы ў існаванні народнай песні?\n– Займаючыся навучаннем студэнтаў народным спевам, я бачу істотныя змены ў параўнанні з тым часам, калі сама была студэнткай. Сёння ў вёсках практычна не чуваць народных спеваў, паўсюль гучыць папулярная музыка з магнітафонаў і тэлевізараў. І моладзі, якая не чула з дзяцінства матчынай песні, навучанне даецца цяжэй. Таму мы з імі пачынаем з “азоў”: вучым, як фарміруецца гук, якім мусіць быць дыханне і г.д. Гэта толькі здаецца, што няма нічога прасцей, чым народная песня: стаў і спеў, без усялякай падрыхтоўкі. Гэта пад сілу толькі рэдкім людзям, адораным прыродай. У мяне, дарэчы, займаліся вельмі здольныя вучні. Напрыклад, Вольга Чабатарова, якая прыйшла займацца ў 5 год – проста цудоўны голас! А зараз яна стала займацца яшчэ і эстраднымі спевамі, бо гэта больш запатрабавана. Дарэчы, эстрадная і народная манеры у нечым падобныя, і таму не так цяжка перавучыццца. Адны прыходзяць у народную песню з эстрады, іншыя – наадварот, з эстрады ідуць у фальклор. Я лічу, галоўнае ў навучанні – прывіць любоў да народнай песні.\n– Вы лічаце, фальклор у нас далёка не такі запатрабаваны, як, тая ж эстрада?\n– Паглядзіце: зараз у нас няма Заслужаных артыстаў, якія працуюць у жанры народных спеваў. Спевы амаль не выкладаюцца ў школах. Чаму так адбываецца? Мы прыязджаем у Германію на гастролі і бачым там зусім іншае стаўленне на народнай песеннай спадчыны. Людзі там цікавяцца сваёй нацыянальнай культурай, культурай іншых народаў – касцюмамі, спевамі і г.д. Калі мы выступаем за мяжой, тамтэйшыя людзі падыходзяць да ўдзельнікаў “Медуніцы” і распытваюць пра нашу краіну, наша мастацтва. У Беларусі, на жаль, такой зацікаўленасці не бачна…\n– І што ў падобнай сітуацыі рабіць?\n– Я мяркую, што трэба з маленства выхоўваць у людзей любоў да народнай песні. Спевы – у тым ліку народныя – павінны выкладацца не толькі ў музычных школах, але і ў самых звычайных, сярэдніх. І мы, выканаўцы фальклору, мусім актыўна працаваць на ніве народнай культуры.\n– Ці можаце вы сцвярджаць, што гурт “Медуніца” па-ранейшаму рухаецца ў гэтым напрамку?\n– Так. І асноўная наша мэта – зберажэнне традыцый нацыянальнай беларускай песеннай спадчыны. Мы і далей будзем радаваць нашых слухачоў сваёй творчасцю і паказаваць усім прыклад, як трэба працаваць!\nПартрэт кіраўніка ансамбля прадастаўлены В.І.Кандрацьевай


Канвертаваць Швейцарскіх франкаў (CHF) і Вануату вату (VUV) : Калькулятар абменнага курсу\nШвейцарскі франк (CHF) і Вануату вату (VUV) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Швейцарскі франк і Вануату вату пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 19 чэрвень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Швейцарскі франк. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Вануату вату валюты па змаўчанні. Націсніце на Вануату вату або Швейцарскіх франкаў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nШвейцарскі франк гэта валюта, у Швейцарыя (CH, CHE), і Ліхтэнштэйн (Л.І., ХЛУСНЯ). Вануату вату гэта валюта, у Вануату (VU, ВУТ). Сімвал CHF можа быць запісаная SwF, і SFr. Сімвал VUV можа быць запісаная VT. Швейцарскі франк дзеліцца на 100 rappen (centimes). Вануату вату дзеліцца на 100 centimes. Абменнага курсу Швейцарскі франк Апошняе абнаўленне 18 чэрвень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу Вануату вату Апошняе абнаўленне 19 чэрвень 2019 ад Yahoo Finance. CHF каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. VUV каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


У беларускай сталіцы праходзяць урачыстасці, звязаныя са святкаваннем Дня Незалежнасці рэспублікі. 03.07.2020, Sputnik Беларусь\nнавіны , грамадства, у беларусі, галоўнае, дзень незалежнасці рэспублікі беларусь, аляксандр лукашэнка, мінск\n11:00 03.07.2020 (абноўлена: 11:17 03.07.2020)\nМІНСК, 3 ліп - Sputnik. Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка звярнуўся да беларускага народу і гасцей сталіцы на Плошчы Перамогі.\nСёння - у дзень вызвалення Мінска ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў - Беларусь адзначае Дзень Незалежнасці.\nЗварот прэзідэнта з нагоды свята\nБеларускі народ ніколі нікога не занявольвае, сказаў прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка, перадае карэспандэнт Sputnik.\nПрэзідэнты Расіі і ЗША павіншавалі беларусаў з Днём Незалежнасці\n3 ліпеня 2020, 09:59\nПаводле яго слоў, у гады вайны беларускі народ зрабіў гістарычны выбар і паставіў сваю свабоду вышэй за сваё жыццё.\n"Іншага выбару і быць не магло ў нашчадкаў старажытнага славянскага народа. Моцнага, гордага і незалежнага. Народа, які ніколі і нікога не занявольвае. Народа, які сам ніколі не быў рабом", - сказаў прэзідэнт.\nМенавіта таму, паводле слоў Лукашэнкі, на беларускай зямлі ішла барацьба з захопнікамі, а мільёны людзей осознано ішлі на смерць, не жадаючы служыць нацыстам.\n"Толькі ў шэрагах мінскага падполля загінулі 100 тысяч чалавек. Сотні герояў былі закатаваныя ў падвалах СД і павешаны", - нагадаў кіраўнік дзяржавы.\n"Мы не знойдзем у Еўропе другі такі горад, у якім ва ўмовах жорсткага акупацыйнага рэжыму дзейнічаў такі масавы рух супраціўлення", - адзначыў прэзідэнт.\nБеларускі лідар падкрэсліў, што цяпер менавіта той час, калі трэба, каб яшчэ гучней гучалі імёны ўдзельнікаў Вялікай Айчыннай вайны: Івана Кавалёва, Ісая Казінца, Дзмітрыя Караткевіча, Івана Кабушкіна і многіх іншых.\n"Не стамляюся гэта паўтараць для тых, хто робіць выгляд, што не ведае якую велізарную цану заплаціў наш народ за жыццё і свабоду будучых пакаленняў. Нас з вамі. Беларусь памятае і воінаў брацкіх рэспублік, якія прынялі апошні бой на нашай зямлі. Беларусь памятае ўсіх , хто вызваляў ад фашызму Прыбалтыку і Польшчу, Балгарыю і Румынію, Венгрыю і Аўстрыю, Чэхію і Германію, і застаўся там навечна пад абеліскамі. Мы смуткуем аб ветэранах, якіх ужо няма з намі", - сказаў беларускі лідар.\nРазмова кіраўніка дзяржавы з удзельнікамі цырымоніі\nПасля прэзідэнт спусціўся пагутарыць з ветэранамі і дыпламатамі, якія акрэдытаваныя ў краіне. Кіраўнік дзяржавы спыніўся ля кіраўніка ЕЭК Міхаіла Мясніковіча.\n"Не замасквіўся?", - спытаў у яго прэзідэнт Беларусі.\nПры гэтым ён звярнуўся да пасла Расіі Дзмітрыя Мезенцава і адзначыў, што дыпламат адстойвае інтарэсы сваёй краіны, "але не на шкоду Беларусі".\nКітайскага пасла Цуй Цыміна Лукашэнка пахваліў за адвагу, што ён ходзіць без маскі.\n"Калі шмат народа, то можна, але калі на вуліцы адзін чалавек, то лепш падыхаць", - рэкамендаваў беларускі лідар.\nАляксандр Лукашэнка расказаў, што гаварыў са старшынёй КНР Сі Цзынпінам і прасіў, "каб пасла пакуль не забіраў, але калі будзеце забіраць, каб не горшы быў".\nЗатым ён павітаўся з паслом Венгрыі Жолтам Чуторай і папрасіў перадаць самыя цёплыя словы падзякі прэм'еру Віктару Орбану, з якім нядаўна сустракаўся.\n"Ён у вас добры мужык. Не можа і пасол быць дрэнны, значыць", - пажартаваў беларускі прэзідэнт.


Адбылося ўрачыстае адкрыццё Цэнтра электронна-прамянёвых тэхналогій\n6 лістапада 2020 года ў НАН Беларусі адбылося ўрачыстае адкрыццё Цэнтра электронна-прамянёвых тэхналогій. Цэнтр аснашчаны ўнікальным тэхналагічным абсталяваннем, прызначаным для электронна-прамянёвай зваркі.\nЯк расказаў журналістам Старшыня Прэзідыума НАН Беларусі Уладзімір Гусакоў, «гэтая ўнікальная вытворчасць створана па даручэнні кіраўніка дзяржавы. Яе ўдалося арганізаваць у кароткі тэрмін, фактычна за тры месяцы. Разлічваем, што рэнтабельнасць складзе 15-20%. Тут можна выконваць буйнагабарытную, паслойную зварку, без праблем зварваць розныя металы: медзь з алюмініем, медзь з жалезам. Усё аўтаматызавана, таму будзе няшмат супрацоўнікаў, каля 20. Калі раней трэба было заказваць дэталі за мяжой, то цяпер зможам вырабляць іх самі ў сябе ў краіне. Мы лічым гэта прарывам».\nГаворачы пра значнасць адкрыцця Цэнтра і выкарыстання электронна-прамянёвых тэхналогій, першы намеснік міністра прамысловасці Сяргей Гунько прадкрэсліў: «Дадзеныя тэхналогіі ў першую чаргу неабходныя сёння машынабудаўнічым прадпрыемствам краіны, такім, як БЕЛАЗ, МТЗ. У іх будуць зацікаўлены і прыватныя кампаніі. Такія тэхналогіі дапамогуць павысіць якасць і надзейнасць вырабаў для эксплуатацыі ў складаных умовах, напрыклад, у падземных рудніках. Пры дапамозе камп’ютарнага мадэлявання, вымярэння хібнасці рэзультату зваркі гэтыя тэхналагічныя рашэнні дазваляюць дасягнуць значнага змяншэння кошту вытворчасці».\nПа словах акадэміка-сакратара Аддзялення фізіка-тэхнічных навук НАН Беларусі Аляксандра Ласкоўнева, сёння ва ўсім свеце імкнуцца выкарыстоўваць новыя метады апрацоўкі дэталяў. «Электронна-прамянёвыя тэхналогіі дазваляюць дасягнуць высокай трываласці. Адкрыццё гэтага цэнтра – важны крок для нашага машынабудавання, які мае вялікія перспектывы», – падкрэсліў ён.\nНайбольш шырока электронна-прамянёвая зварка прымяняецца ў авіякасмічнай прамысловасці, ядзернай энергетыцы, турбабудаванні, электравакуумнай вытворчасці, прыборабудаванні і шэрагу іншых галін прамысловасці. Падобнага зварачнага абсталявання ў Рэспубліцы Беларусь больш няма.


Выканальніцкая кар'ера, педагогіка і кіруючая пасада\n45-годдзе творчай дзейнасці адзначыў мастацкі кіраўнік Беларускай дзяржаўнай філармоніі Юрый Гільдзюк. У гонар юбіляра прагучаў канцэрт яго вучняў. Наталля Бардзілоўская падрабязна.\nНіякіх віншавальных спічаў. Са сцэны гучала выключна музыка. Сам Гільдзюк – у глядзельнай зале і на сцэну ні разу не падняўся. Яго педагагічны стыль прэзентавала сямёрка вучняў.\nГільдзюк, прафесар Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі, за сваё педагагічнае жыццё выхаваў каля 50 музыкантаў.\nЯк лічаць самі піяністы, прафесіянал за фартэпіяна – гэта “тавар штучны”. Паўсотні выхаванцаў Юрыя Гільдзюка працуюць па ўсім зямным шары. І трэцяе месца на міжнародным конкурсе імя Чайкоўскага менавіта ў яго выпускніка Андрэя Паначэўнага.\nЗрэшты, перамогу Паначэўнага ў Маскве пакуль не паўтарыў ніхто з беларускіх піяністаў. Гільдзюк ганарыцца і іншымі вучнямі: Андрэем Сікорскім, Наталляй Венскай, Аляксандрам Беляковічам. Маюць шмат ангажэментаў, але сцэна Беларускай філармоніі - на першым месцы. Бо тут іх педагог - даўні кіраўнік канцэртных патокаў.\nАле найперш Гільдзюк – піяніст. У бацькоўскім доме заўсёды гучала музыка, тата быў вядомым скрыпачом і педагогам. Ужо студэнт кансерваторыі ў складзе канцэртных брыгад Юрый Мікалаевіч аб’ездзіць амаль што ўвесь Савецкі Саюз.\nУ яго рабочым кабінеце – стос нот. За інструмент Гільдзюк садзіцца ў любую вольную хвіліну. Але яна бывае рэдка. Напаўненне філарманічнай афішы – гэта калі рука часцей дакранаецца да тэлефона, чым да фартэпіянных клавішаў.\nУ Мінску адкрылася выстава, прысвечаная гісторыі развіцця мотатэхнікі ў Беларусі\nІнтэрв’ю Прэзідэнта Беларусі інфармагенцтву "Хабар" выйдзе сёння на тэлеканалах Беларусі і Казахстана


19 чэрвень 2008, 14:51\n“Мы дастаткова часта трапляем у такія складаныя ўмовы, што нам даводзіцца рабіць выбар. Праблема выбару, праблема таго, што чалавек павінен застацца сабой і ня здрадзіць ідэалам і маральнасьці”, — кажа пра актуальнасьць творчасьці В.Быкава гомельскі літаратар і настаўнік Сяргей Балахонаў.\n“Мае школьныя гады прыпалі на часы перабудовы і часы станаўленьня незалежнасьці Беларусі. Было вельмі дзіўна назіраць, як грамадзтва рэагавала на тэму сталінскіх рэпрэсіяў, на белыя плямы ў гісторыі Вялікай Айчыннай вайны. Творчасьць Быкава, зь якой давялося сутыкнуцца ў той час, дапамагла праводзіць мяжу паміж праўдай і няпраўдай,” — кажа С.Балахонаў.\n“Ключавым творам на той момант была аповесьць “Знак бяды”. Уразіла тым, што Быкаў праводзіў наўпроставыя паралелі паміж сталінскім рэжымам і рэжымам фашыстоўскім”, — згадвае літаратар.\nЁн дадае: “На пачатку 90-х зь юнацкім максымалізмам, пішучы сачыненьне па творчасьці Быкава, параўнаў яго з рэжысэрам Дэвідам Лінчам, аўтарам знакамітага сэрыялу “Твін Пікс”. У амэрыканскім сэрыяле быў нешчасьлівы канец, і ў творах Быкава “хэпі-энд” таксама адсутнічаў”.\n“Іншым разам, калі сучасная моладзь кажа мне, што Быкаў ёй нецікавы, я стараюся іх пераканаць, кажучы, што Быкаў — гэта беларускі Дэвід Лінч”, — дзеліцца досьведам настаўнік з Гомелю. — “Магчыма, гэта правакацыйнае і спрэчнае выказваньне, але некаторых гэта пачынае цікавіць, яны зьвяртаюцца да творчасьці пісьменьніка”.


Бітва пад Дубенкай — Вікіпедыя\nБітва пад Дубенкай адбылася падчас польска-рускай вайны 1792 (пасля якой адбыўся Другі падзел Рэчы Паспалітай), калі 18 ліпеня 1792 года польская армія пад камандаваннем генерала Тадэвуша Касцюшкі абараняла раку Буг, якую спрабавала перасекчы расійская армія пад камандаваннем генерала Міхаіла Кахоўскага. Неглядзячы на тое, што рускія мелі колькасную перавагу 5:1 над польскімі абаронцамі, іх атакі былі загнаныя ў кут палявых умацаванняў, створаных палякамі, што прывяло да тактычнай перамогі палякаў. Пасля заходу з флангу расійскія войскі прымусілі палякаў адступіць, каб пазбегнуць акружэння. Польска-літоўскія войскі пакінулі свае перадавыя пазіцыі, якія занялі рускія войскі.\nКарта вайны Расіі з Рэччу Паспалітай 1792 года\n18 ліпеня 1792\nДубенка (на ўсход ад Любліна, Польшча)\nНяясны, польскія войскі пакінулі свае пазіцыі\nТадэвуш Касцюшка Міхаіл Кахоўскі\n5.300 і ленш за 10 гармат 25.000 і 56 гармат\n900 500 на сведчанні расійскага бока, 4.000 па сведчанні польскага бока\nЗважаючы на колькасную перавагу войскаў ворага, Касцюшка пастанавіў не атакаваць, а дзейнічаць ад абароны і з гэтай мэтай заняў для сваіх войскаў пазіцыю, якая ўзвышалася над ваколіцамі, на поўнач ад Дубенкі, між Бугам і аўстрыйскай мяжой. Адзінай хібай гэтае пазіцыі было тое, што правае крыло было абаронена адно лесам і памежным кардонам. Салдаты прыступілі да капання наземных умацаванняў паводле плану Касцюшкі. Наперадзе дывізіі былі размешчаныя тры батарэі. У першай лініі стала пяхота ў колькасці 7 баонаў. У другой лініі знаходзіўся полк вершнікаў і дзве брыгады кавалерыі. Лес, што знаходзіўся перад правым флянгам войска, быў абсаджаны стральцамі.\nРасійскі генерал M. Кахоўскі 17 ліпеня пераправіўся пад Дубенкай праз Буг, a 18 ліпеня выслаў карпусы А. Леванідава і А. Тармасава, каб сваімі дэманстратыўнымі манеўрамі ўнемажлівіць Панятоўскаму і Вяльгорскаму ўзмоцніць Касцюшкавы сілы. Сам Кахоўскі з карпусамі М. Кутузава-Галенішчава і І. П. Дуніна (25 000 салдат і 108 гармат) намерваўся разбіць Касцюшку і выйсці ў тыл асноўным войскам Кароны.\nА 15-й гадзіне рускія рушылі ў кірунку пазіцый Касцюшкі. На правым флянгу знаходзіўся корпус І. Дуніна, корпус Кутузава займаў левае крыло. У першай лініі расійскага войска было 18 баонаў пяхоты, другая лінія складалася з 15 палкоў вершнікаў (у тым ліку з 7 казацкіх). Пасля артылерыйскае падрыхтоўкі а 17:30 Кахоўскі накіраваў пяхоту першае лініі ва франтальную атаку на ўмацаваныя пазіцыі Касцюшкі. Гэтая атака была адбіта пяхотай і артылерыяй з вялікімі стратамі расійскага войска. Рускія спрабавалі яшчэ некалькі разоў зладзіць падобныя атакі, аднак яны кожны раз сканчаліся з такім сама поспехам. Нарэшце няўдалыя пяхотныя атакі схілілі Кахоўскага да спробы акружэння Касцюшкі з боку аўстрыйскае мяжы. З гэтай мэтай Кахоўскі адаслаў 2 палкі конных егераў пад кіраўніцтвам Пальменбаха. Яны перайшлі мяжу з Аўстрыяй, пад заслонай лесу абышлі польскія пазіцыі і ўдарылі ў тыл правага флянгу Касцюшкі. Падчас гэтае атакі сам Пальменбах загінуў. У дапамогу абаронцам прыйшоў полк з другой лініі пад кіраўніцтвам Карвіцкага. Егеры былі разбіты і сапхнутыя ў багну. Праведзеная ў гэты самы час чарговая лабавая атака расійскае пяхоты ізноў скончылася безвынікова.\nТым не менш, з кожнай гадзінай становішча войскаў Рэчы Паспалітай горшала. Недзе а 18-й гадзіне Грахоўскі заняў мястэчка Гусыннэ, адрэзаўшы адзіную дарогу, з якое Касцюшкавы войскі маглі чакаць дапамогі. Каля 20-й гадзіны з поля бойкі ўцякла застрашаная пагоршанай сітуацыяй брыгада народнай кавалерыі, якой загадваў Павел Бярнацкі. Надыходзячы змрок і ўсё ўзрастаючы напор пераўзыходзячых сіл праціўніка, які здолеў захапіць некалькі ўмацаванняў і прыступіў да атакі на левы флянг польскага войска, схіліў Касцюшку да адступлення а 21-й гадзіне. Дывізія адышла ў баявым парадку праз Разтоку да Кумова, а адтуль да Холма.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Бітва_пад_Дубенкай&oldid=2061378"\nАпошнія змены 31 ліпеня 2015 а 21:36\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 21:36, 31 ліпеня 2015.


У Беларусі ўвялі маркіроўку абутку. Чым гэта пагражае пастаўшчыкам і пакупнікам | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / У Беларусі ўвялі маркіроўку абутку. Чым гэта пагражае пастаўшчыкам і пакупнікам\nУ пастаўшчыкоў абутку ў Беларусь узніклі цяжкасці праз увядзенне маркіроўкі. У чым прычына і чым пагражае пакупнікам.\nНекалькі кампаній, якія займаюцца продажам абутку, паведамілі беларускім уладам, што яны прыпыняюць яго пастаўкі з Расіі ў Беларусь. Пра гэта пішуць "Ведомости". Сярод іншых у лісце, накіраваным у Міністэрства па падатках і зборах, фігуруюць Nike, Lamoda, "Спортмайстар" і "Дзіцячы свет".\nУ ім гаворыцца, што прычынай прыпынення сталі праблемы з маркіроўкай тавару, якая стала абавязковай з 1 лістапада 2021 года. Аднак, як паведамляюць беларускія прадпрымальнікі, новаўвядзенне паўплывала на працу не толькі пералічаных кампаній, але і на іх. Некаторыя ўжо нават закрыліся.\nШто такое маркіроўка абутку і для чаго яе ўвялі\nМаркіроўка ў гэтым выпадку — гэта налепка, на якую нанесены спецыяльны код, па якім можна адсачыць паходжанне і рух тавару. Такую можна сустрэць, напрыклад, на вырабах з футра, тэлевізарах, маторных алівах або на рэштках прадукцыі Nivea, якую забаранілі ўвозіць у Беларусь і прадаваць тут.\nПатрэбна яна для больш дакладнага падатковага кантролю, забеспячэння празрыстасці эканомікі. Маркіроўка гарантуе, што тавар, які прадаецца на тэрыторыі краіны і ЕАЭС у цэлым, легальны.\nЧаму паўсталі праблемы і некаторыя прадаўцы абутку вырашылі закрыць бізнес\nПаведамленні пра праблемы з рэалізацыяй абутку праз маркіроўку сталі паступаць ад прадаўцоў яшчэ ў пачатку лістапада. Lamoda 8 лістапада заявіла, што на іх сайце будзе часова недаступны ўвесь абутак. "Звязана гэта з тэхнічнымі збоямі ў рабоце нацыянальных сістэм маркіроўкі абутку ў рамках ЕАЭС. Мы чакаем вырашэння праблемы з боку гэтых сістэм, пасля чаго абутак вернецца ў продаж", — растлумачыла прычыну інтэрнэт-крама.\nПазней высветлілася, што складанасці ў працы ўзніклі і ў іншых прадаўцоў абутку.\n— Расійскія пастаўшчыкі адмаўляюцца пастаўляць абутак у Беларусь праз тое, што наша сістэма "не канэкціцца" з сістэмай Расіі, — растлумачыў прадпрымальнік, які займаецца продажам абутку. — Калі імпартаваць абутак не з Расіі — то ўсё пакуль больш-менш. Хоць, вядома, да канца сістэма не настроеная. Дадалося шмат папяровай цяганіны і выдаткаў. Асабіста я вырашыў адмовіцца ад працы з абуткам. Шмат працы, шмат адказнасці, а даход нізкі. Пакупная здольнасць насельніцтва імкліва падае. Гандлю няма. На рынку засталіся тыя, у каго няма альтэрнатывы.\nПраблемы ва ўзгодненасці работы беларускай і расійскай сістэмы кантролю маглі паўстаць праз тое, што патрабаванні да нашай маркіроўкі і да кантрольных знакаў Расіі розныя.\n— Расія ўвяла гэта раней. Стварэннем, кіраваннем гэтай сістэмай там займаецца прыватная кампанія. У нас жа дзяржава. У нашай структуры энтузіязму гэтым займацца, мяркуючы па ўсім, няма. Апроч іншага, для стварэння і кіравання сістэмай трэба вельмі шмат грошай. У Беларусі і з гэтым могуць быць праблемы, — мяркуе прадпрымальнік. — Наогул, на мой погляд, уся гэтая сістэма абсалютна не патрэбная. Больш шкодзіць, чым прыносіць карысці. Расійскі "Сумленны знак" ствараўся як інструмент барацьбы з кантрабандай. Сістэма функцыянуе ўжо некалькі гадоў, і заяўленага выніку, наколькі мне вядома, не дасягнута. Затое праца праз гэтую сістэму каштуе вельмі дорага, расходы растуць. Многія буйныя расійскія вытворцы выступалі супраць "Сумленнага знака". Саюз абутнікаў у Расіі таксама быў супраць гэтага. У Еўропе, наколькі я ведаю, гэтага няма. І не таму, што яны дурныя, проста яны разумеюць, што ідэальны парадак толькі на могілках.\nАкрамя таго, што маркіроўка абутку павялічвае аб'ём працы з дакументацыяй, яна адбіваецца і на цане тавару для спажыўцоў.\n— На гэтым этапе ў Беларусі цана абутку можа вырасці няшмат, на некалькі капеек. Але з прасоўваннем наперад расходы будуць расці. Рэч у тым, што маркіроўка — гэта не проста купля маркіровачных знакаў. Патрэбна праца ў праграме па ўліку, перамяшчэнні і спісанні знакаў. Нават для маленькай фірмы патрэбны асобны супрацоўнік, прычым добры спецыяліст, які не заваліць увесь улік. Таму што ўсё павінна сыходзіцца яшчэ і з бухгалтэрыяй.\nАрыфметыка простая: зарплата такога супрацоўніка з падаткамі будзе, напрыклад, 1200 рублёў. Пры сярэднямесячным абароце ў 100 пар да цаны пары дадаецца рублёў 12. Быццам гэта яшчэ можна цярпець, — тлумачыць бізнесмен.\nРаней прадпрымальнікі агучвалі, што для ўнясення інфармацыі, якую змяшчае маркіроўка, у базу неабходнае спецыяльнае абсталяванне. Дый сама маркіроўка не бясплатная.\n— Пастаянная расходная частка для гаспадара бізнесу вялікая. Суадносіны расходнай і даходнай часткі атрымліваюцца крытычныя. Адпаведна, мэтазгодна дадаваць да цаны 30 рублёў. Пры цяперашніх цэнах на абутак — гэта 12-15% ад яго кошту. Пры такой схеме асабіста я не гатовы да працы.\nТое, што кошт тавару ў крамах праз увядзенне маркіроўкі вырасце, пацвердзіў і яшчэ адзін прадпрымальнік, у якога ў Беларусі дзве абутковыя крамы.\n— Праз каранавірус, зніжэнне даходаў насельніцтва і эканамічную сітуацыю ў цэлым продажы ў прынцыпе ўпалі. Людзі не багацеюць. Таму падаражэнне абутку нават на 5% можа адбіцца на попыце, — кажа прадпрымальнік. — Уся гэтая сітуацыя з маркіроўкай можа прывесці да таго, што больш таннага абутку на рынку стане значна менш. Тое, што даражэйшае, будзе яшчэ даражэйшым. Бізнес цяпер і так у вельмі небяспечным становішчы. Некаторыя прадпрымальнікі не вытрымаюць і закрыюцца.\nСам жа бізнесмен кажа, што плануе закрыць свой бізнес у Беларусі і з'ехаць за мяжу, дзе больш спрыяльныя ўмовы для працы.


Хто, акрамя Лукашэнкі, уступіўся за настаўніцу, якая пагражала вучню?\n«Галаву б адкруціў шчанюку», – гэтак канфлікт паміж настаўніцай і вучнем сярэдняй школы ў Гомлі пракаментаваў Аляксандр Лукашэнка. Звольненага педагога вярнулі на працу, а школьніка – выклікалі да інспектара ў праве непаўнагадовых.\nАдную з настаўніц пачатковых класаў Гомельскай школы №15 ведае ўся краіна:\n«Трэсну, паглядзім потым. Так! Я пайду ў турму, а табе пі***ец будзе, канец, так! (вучні смяюцца) Ой смешна… Смешна, што на могілкі панясуць за тое, што з настаўніка здзекаваўся».\n9-гадовага вучня, які зрабіў падножку настаўніцы, якая несла парту, сёння выклікалі да інспектара ў справах няпоўнагадовых, а дырэктарка школы, якая звольніла настаўніцу Людмілу Іванаўну, за гэта пазбавілася працы. І ўсё пасля ўмяшання кіраўніка краіны:\n«Вы што чакаеце, каб адбылося як у нас у Стоўбцах? А пачынаецца адсюль, ад здзекаў над настаўніцаю! І яшчэ на камеру здымаюць і выкладаюць у Сеціва! І гэта ў 4 класе».\nПотым Аляксандр Лукашэнка звярнуўся да камісіяў:\n«Абсікаліся, што ў іх у сацсетках размясцілі, а, абсікаўшыся, узялі пакаралі гэтую няшчасную настаўніцу. Ды я на месцы гэтай настаўніцы галаву б адкруціў шчанюку нейкаму».\nНязгодныя з «прэзідэнцкім пачуццём справядлівасці» бацькі малодшакласнікаў збіраюць подпісы пад петыцыяй у Адміністрацыю Лукашэнкі з просьбаю вярнуць дырэктарку на працу. Зінаіда Сцяпанцова, маці вучняў школы №15 Гомля:\n«Дырэктарка была тут. Праз гадзіну прыехалі ўсе службы, нашая Адміністрацыя і нават губернатар, калі не памыляюся. Мяркую, што Марына Уладзіміраўна не сама прымала рашэнне аб звальненні».\nСёння ў Гомлі актыўна абмяркоўваць канфлікт. Што настаўніца «перагнула» – мяркуе не кожны:\n«Відэа не паказала таго, што было спачатку, таму, думаю, настаўнікаў трэба абараняць».\n«Яна ж пэўна на пенсіі была, я чула… Можа стамілася ўжо ці што… Але тое, што звольнілі дырэктара, я, безумоўна, не згодная».\n«Гэта лішняе было, што справа пайшла некуды далей. Вырашаць трэба было на мясцовым узроўні».\nАдказнасць за веды – настаўніцкая, а за выхаванне – бацькоўская, казаў былы настаўнік Аляксандр Лукашэнка на пачатку новага навучальнага года:\n«Бацькам скажу, калі вы будзеце пеняць на настаўнікаў і лічыць, што гэта яны маюць даць веды і выхаваць нашых дзяцей у школе, – вы памыляецеся».\nЗдараецца, што ў сям’і – спакой і павага, а ў школе – агульнадзяржаўная выхаваўчая сістэма, кажа псіхолаг і публіцыстка Лілія Ахрэмчык:\n«Падаўленне, прымус, запалохванне… Метады кіравання (рэд: дзецьмі ў школе) у нас відавочныя. Настаўніца прадэманстравала гэта ў поўным аб’ёме. Турбуе тое, што няма іншых інструментаў».\nНа думку спецыялісткі, прыніжэнне, пагрозы і лаянку можна замяніць на нейтральныя механізмы ўздзеяння, як адхіленне вучня ад заняткаў, абавязанне самастойнага вывучэння тэмы ўроку.\n«Настаўнікаў ва ўніверсітэтах вучаць, як выкладаць, але мала вучаць педагогіцы і псіхалогіі. Канкрэтна гэты эпізод паказаў няведанне ўзроставай псіхалогіі. Так, дзеці адчуваюць слабыя месцы і бʼюць у слабыя месцы», – тлумачыць Лілія Ахрэмчык.\nНавучыцца рэагаваць і будаваць павагу можна толькі ў сістэме, якая імкнецца вырашыць праблему, а не робіць выгляд, што вырашае, кажа былы настаўнік Мікалай Новікаў:\n«Справа ў тым, што перадусім дзяржава, наймальнік, не паважае настаўніка. Вельмі нізкія заробкі, колькасць вучняў павялічылася ў класе, нагрузка павялічылася, настаўнік бяспраўны».\nГомельскі школьны канфлікт, а напярэдадні – напад на настаўніцу з нажом у Менскай гімназіі №74 і падвойнае забойства ў школе ў Стоўбцах – адкрылі ў грамадстве дыскусію пра крызіс у сістэме адукацыі.\n«Я ў адзін дзень звольнілася, бо зразумела, што гэтак больш не змагу вытрымліваць гэтую агрэсію, хаця я лічылася ў любімых настаўніках».\n«Усе сталі вельмі хутка пра ўсё даведвацца, вось і ўся розніца, школа наўрад ці змянілася ў плане агрэсіі».\n«У нашай краіне моладдзю ніхто абсалютна не займаецца», – распавядаюць жыхары Менску.\n…Праблемаў дзяржава не развязвае, а за наступствы – карае шараговых працаўнікоў, як гэта прынята і ў іншых галінах.\nТэгі: Аляксандр Лукашэнка Гомель Лукашэнка настаўніца скандал у Гомлі школа №15 Юлія Цяльпук