Канвертаваць Літоўскі Літы (LTL) і Унцыі алюмінія (XAL) : Калькулятар абменнага курсу\nЛітоўскі літ (LTL) і Унцыі алюмінія (XAL) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Літоўскі літ і Унцыі алюмінія пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 6 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Літоўскі літ. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Унцыі алюмінія валюты па змаўчанні. Націсніце на Унцыі алюмінія або Літоўскі Літы канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nЛітоўскі літ гэта валюта, у Літва (LT, LTU). Сімвал XAL можа быць запісаная Al Oz. Літоўскі літ дзеліцца на 100 centu. Абменнага курсу Літоўскі літ Апошняе абнаўленне 23 жнівень 2018 ад Bloomberg. Абменнага курсу Унцыі алюмінія Апошняе абнаўленне 5 красавік 2020 ад Лонданская біржа металаў. LTL каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. XAL каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


Хартыя_ 23 студзеня 2020, Чацвер, 2:04\nНа наступным тыдні ў Цэнтральным раёне Менска пачнуць масава дэмантаваць кандыцыянеры і спадарожнікавыя антэны з фасадаў будынкаў, размешчаных на цэнтральных вуліцах і плошчах, паведаміў карэспандэнту агенцтва «Менск-Навіны» намеснік старшыні Менгарвыканкама Аляксандр Дараховіч.\nЁн удакладніў, што гаворка ідзе пра абсталяванне, якое размешчана незаконна. Гэта ржавыя прыборы, якія псуюць аблічча горада, а таксама тыя, якія ўсталяваныя на фасадах будынкаў цэнтральных вуліцаў, дзе гэта недапушчальна.\nПра тое, што размяшчэнне кандыцыянераў і спадарожнікавых антэнаў на фасадах упарадкуюць, гарадскія ўлады казалі яшчэ ў пачатку вясны. Гэтую працу пастанавілі ўзмацніць, каб «горад стаў больш прыгожым».\n– Мы ўдакладнілі спіс вуліцаў, дзе забаронена ўсталёўваць кандыцыянеры на фасадах. Яго можна знайсці на сайце адміністрацыі раёна. У асноўным гэта цэнтральная частка горада, дамы, якія адносяцца да гістарычна-культурных каштоўнасцяў. З пачатку вясны ў раёне ўжо дэмантавана больш за 100 кандыцыянераў. З уладальнікамі гэтага абсталявання праводзіліся гутаркі, у выніку блізу 100 адзінак яны прыбралі самастойна. Людзям прапаноўвалі альтэрнатыву, напрыклад перанесці кандыцыянеры на дах ці ў прыямкі (слыхавыя вокны ў падвалы, дзе кандыцыянеры будуць не бачныя). Але ўсе дамы розныя, адзінага выйсця для ўсіх не існуе, таму пастараліся падысці да кожнага выпадку індывідуальна. Юрыдычным асобам апавядалі пра магчымасці задэкараваць кандыцыянеры, прапаноўвалі архітэктурныя ідэі, напрыклад на пр. Пераможцаў, – апавёў намеснік кіраўніка адміністрацыі Цэнтральнага раёна Вадзім Перадня.\nЁн дадаў, што на наступным тыдні абсталяванне пачнуць дэмантаваць у тых уласнікаў, якія не прыбралі ці не прывялі яго ў парадак самастойна. Потым ім выставяць рахунак за гэтыя працы. Але прывесці свае кандыцыянеры і спадарожнікавыя талеркі ў адпаведнасць з заканадаўствам людзі могуць і самастойна, не чакаючы, калі за іх гэта зробяць супрацоўнікі жыллёвых арганізацый.\n19.01 Эканаміст: Усё, песня закончаная 57,244\n16.01 Польскі эксперт: У нафтавым канфлікце Лукашэнка зрабіў стратэгічную памылку 54,502\n16.01 Вусны трымцелі, рукі калаціліся: эмоцыі Мядзведзева на звальненне 51,103\n22.01 Беларускія банкі ўводзяць «драконаўскія» камісіі за плацяжы гатоўкай у касах 50,435\n18.01 Лукашэнка застаўся без нафты і блефуе 48,398\n20.01 Экс-міністр працы: Пенсійны ўзрост павышаюць з пэўнай мэтай 42,888


Стыхія Мікалая Страмавуса /абноўлена/ — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\n23/08/2019 822 redakcyja\nМікалай Страмавус атрымлівае ўзнагароду з рук міністра па надзвычайных сітуацыях Уладзіміра Вашчанкі.\nПатушыць кастрышча можа любы. Але калі гаворка ідзе пра поўнамаштабны пажар, у бой са стыхіяй уступаюць прафесіяналы-выратавальнікі.\n22 жніўня ў абласным цэнтры на базе міжнароднага маладзёжнага валанцёрскага цэнтра абласнога УМНС адбылася цырымонія ўзнагароджання работнікаў органаў і падраздзяленняў Міністэрства па надзвычайных сітуацыях Брэстчыны. Падзякаваў выратавальнікам за бездакорную службу і ўручыў ім узнагароды міністр Уладзімір Вашчанка.\nМедаля «За бездакорную службу» III ступені ўдастоены старшына ўнутранай службы вадзіцель пажарнай аварыйна-выратавальнай часці № 1 Ляхавіцкага РАНС Мікалай Страмавус.\nГаворыць, што з дзяцінства марыў працаваць на «чырвонай» машыне. Мару ажыццявіў, і без малога два дзесяцігоддзі нясе сваю нялёгкую службу:\n– Атрымаць узнагароду – вялікі гонар. Калі шчыра, навіна пра яе стала для мяне прыемнай нечаканасцю. Галоўнае ў нашай прафесіі – годна і адказна несці сваю службу. А ўзнагарода – выдатная матывацыя станавіцца яшчэ лепш, – гаворыць Мікалай Страмавус.\n← Нашы ў «Зубраняці». Ляхавічанка Анастасія Богдан адна са 150 рабят, якім пашчасціла днямі адпачываць у Нацыянальным дзіцячым адукацыйна-аздараўленчым цэнтры «Зубраня»\nДа мікрафона запрашаюцца ўсе!/абноўлена/ →


На спартовыя і забаўляльныя імпрэзы ў Менску будуць пускаць людзей ня больш чым на 50% месцаў. 21.by\n12.04.2021 21:36 — Разное | Свабода\nКультурныя і спартовыя мерапрыемствы цяпер можна праводзіць пры напаўняльнасьці заляў не больш чым на 50%. Гэта тычыцца кінатэатраў, канцэртных заляў, цыркаў, фізкультурна-спартовых установаў, паведамляе сайт Менгарвыканкаму.\nТаксама захоўваецца правіла, паводле якога наведнікі масавых мерапрыемстваў павінныя разьмяшчацца на адлегласьці адзін ад аднаго «ня менш за 1 — 1.5 мэтра». На практыцы гэта, напэўна значыць, ня менш за 1 мэтар.\nМенгарвыканкам унёс зьмены ў рашэньне аб санітарных правілах па прадухіленьні распаўсюду COVID-19\nНовая студыя «Белсату» on air\nВ Минске ввели новые ограничения из-за коронавируса


Вясельныя шпількі для валасоў - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ Вясельныя шпількі для валасоў\nУ дзень вяселля кожная нявеста хоча выглядаць зусім, таму яна старанна прадумвае увесь свой вобраз да дробязяў. Кожная дэталь павінна дапаўняць ансамбль і рабіць яго гарманічным і завершаным. Нават такі аксэсуар, як вясельная заколка для валасоў павінен ўпісвацца ў стыль нявесты, падкрэсліваючы яе прыгажосць і зачараванне. Аднак, якую менавіта мадэль абраць?\nШпількі для вясельнай прычоскі\nВясельныя аксэсуары як і ўсё астатняе ў гэтым свеце, падвяргаюцца ўплыву моды. І, нягледзячы на тое, што выбар упрыгожванняў досыць вялікі, у апошні час асаблівай папулярнасцю карыстаюцца кветкавыя матывы. Прычым гэта можа быць як жывая расліннасць, так і штучная. Вытанчаныя вясельныя заколкі ў выглядзе кветкі створаць пяшчотны і рамантычны лад. Напрыклад, гэта можа быць кампазіцыя з пёраў і руж або галінка белай квітнеючай сакуры, пышны півоня або высакародны клематис. Таксама вельмі эфектна будзе выглядаць аб’ёмны сольны кветка, якім можна ўпрыгожыць сабраныя на патыліцы пасмы або замацаваць збоку на кароткіх валасах.\nАматаркам элегантнай класікі прыйдуцца па душы больш традыцыйныя аксэсуары. Бліскучыя заколкі, упрыгожаныя стразамі, жэмчугам або пацерамі, унясуць у вобраз элегантнасць і непаўторнасць.\nСярод вясельных упрыгожванняў таксама вельмі запатрабаваныя заколкі-грабеньчыкі. Гэта практычная і вельмі вытанчаная дэталь ідэальна ўпішацца ў святочны ансамбль. Да прыкладу, расческа, упрыгожаны дробнымі палявымі кветкамі, можна апрануць як дыядэму, пры гэтым каскадам спадальныя лёгкія валасы будуць выглядаць яшчэ больш чароўна.\nУ ліку апошніх трэндаў апынуліся і вясельныя шпількі, выкананыя ў тэхніцы канзаши. Гэтая дзіўная японская методыка вырабу розных упрыгожванняў дазваляе кожнай дзяўчыне ўкласці часцінку сябе ў стварэнне прыгожага ладу. Аб’ёмныя шпількі з кветкавымі кампазіцыямі з атласных стужак выглядаюць неверагодна прыгожа. Такое ўпрыгожванне дакладна не застанецца незаўважаным, а нявеста атрымае ў свой адрас мноства кампліментаў.\nШпилька "Канзаши".Канзаши для начинающих.Урок № 29. Відэа.\nПапярэдні Тэкст Жаночыя сандалі 2016\nНаступная Артыкул Панчохі ў сетку\nВясельныя букеты для нявесты\nЯк прадухіліць дэпрэсію


“Вясну” высяляюць | Народная Воля\n29.05.2012 в 9:41\nСудовыя выканальнікі патэлефанавалі ўласніку кватэры, у якой 11 апошніх гадоў размяшчаўся офіс праваабарончага цэнтру “Вясна”. Яны паведамілі, што накіроўваюцца выконваць судовую пастанову аб канфіскацыі маёмасці. Аднак, убачыўшы шмат журналістаў збеглі, паабяцаўшы вярнуцца пазней, альбо ў іншы дзень.\n“Мы чакаем судовых выканальнікаў, якія абяцалі прыехаць праз паўгадзіны. У офісе таксама чакае жонка Алеся Бяляцкага, якая будзе сачыць за правільнасцю апісання маёмасці. Гэтая кватэра, паводле рашэння суда, на цяперашні момант падлягае канфіскацыі”, – апавядае Таццяна Равяка – сябра рады “Вясны” Белсату.\nНагадаем, кватэра, у якой з 2000 года размяшчаецца офіс «Вясны», належыць арыштаванаму праваабаронцу Алесю Бяляцкаму, які быў прысуджаны да 4,5 гадоў з канфіскацыяй маёмасці нібыта за нявыплату падаткаў.


Catholic.by - Папа Францішак: трэба разам і часта наведваць пажылых людзей\nПапа Францішак: трэба разам і часта наведваць пажылых людзей\n16.06.2022 13:40 Vatican News\nФота: Vatican Media\nПадчас агульнай аўдыенцыі, якая ў сераду 15 чэрвеня прайшла ў Ватыкане, Святы Айцец працягнуў цыкл катэхез, прысвечаных пажылым людзям.\nЯк паведаміла Беларуская рэдакцыя парталу Vatican News, гэтым разам Папа нагадаў эпізод з Евангелля, у якім ідзе гаворка пра аздараўленне Езусам цешчы Пятра, калі яна, па словах евангеліста Марка, «ляжала ў гарачцы».\n«Мы не ведаем ці гэта была лёгкая немач, але ў старасці нават простая прастуда можа быць небяспечнай.\nУ старасці мы больш не ўладныя над нашым целам. Трэба навучыцца выбіраць, што рабіць і што не рабіць. Сілы слабнуць і пакідаюць нас, нават калі наша сэрца не перастае жадаць. Таму трэба навучыцца ачышчаць жаданні: мець цярплівасць, выбіраць, што патрабаваць ад цела і жыцця», — дадаў Пантыфік.\nЁн нагадаў, што хвароба абцяжарвае старасць па-іншаму і па-новаму, у параўнанні з тым, як гэта было ў маладым і дарослым узросце.\n«Яна быццам цяжкі ўдар, што абрынаецца і ў без таго складаны час. Хвароба пажылога чалавека, здаецца, прыспешвае смерць і змяншае час жыцця, які ўжо лічым дастаткова кароткім. Закрадваецца падазрэнне, што не ачуняем, што „цяпер захварэлі ў апошні раз“. Не атрымліваецца марыць і спадзявацца на будучыню, якая здаецца амаль няіснай», — сказаў Святы Айцец, заўважыўшы, што евангельская гісторыя пра аздараўленне Хрыстом цешчы Пятра дапамагае нам спадзявацца і дае першы ўрок: «Езус не наведвае гэтую пажылую хворую жанчыну адзін, але прыходзіць разам з вучнямі».\n«Менавіта хрысціянская супольнасць абавязана клапаціцца пра пажылых сваякоў і сяброў. Трэба, каб пажылых наведвала шмат людзей, разам і часта. Мы ніколі не павінны забываць гэтыя тры радкі Евангелля. Асабліва сёння, калі колькасць пажылых значна ўзрасла. Мы павінны адчуваць адказнасць за наведванне старых, якія часта з’яўляюцца самотнымі, і даручаць іх Пану ў нашай малітве. Сам Езус вучыць нас любіць іх», — дадаў Папа.\nЁн нагадаў, што «грамадства з’яўляецца па-сапраўднаму адкрытым на жыццё, калі прызнае яго каштоўным нават у старасці, інваліднасці, цяжкай хваробе і згасанні». «Езус, калі ўбачыў пажылую хворую жанчыну, узяў яе за руку і аздаравіў, зноў паставіўшы яе на ногі. Езус гэтым сваім ласкавым жэстам любові дае першы ўрок вучням: збаўленне абвяшчаецца — ці, лепш, перадаецца, — праз увагу да гэтага хворага чалавека; а вера гэтай жанчыны ззяе ва ўдзячнасці за ласкавасць Бога, што пахілілася над ёй», — падкрэсліў Папа.\nКалі першы ўрок нам дае Езус, то другі ўрок — сама пажылая жанчына, якая ўстала і пачала прыслугоўваць.\n«Нават у старасці можна, больш за тое, трэба служыць супольнасці. Добра, калі пажылыя яшчэ падтрымліваюць у сабе адказнасць за служэнне, перамагаючы спакусу адысці ў бок. Пан не спісвае іх ва ўтыль: наадварот, вяртае ім сілу для служэння», — сказаў Пастыр, заўважыўшы, што ў апавяданні евангелісты не робяць на гэтым нейкага асаблівага акцэнту, быццам гаворка ідзе пра звычайныя паводзіны людзей, якія ідуць за Хрыстом.\n«Калі б пажылыя замест таго, каб быць адчужанымі і адсунутымі з арэны падзей, што пазначаюць жыццё супольнасці, былі б змешчаны ў цэнтр калектыўнай увагі, яны атрымалі б стымул выконваць каштоўнае служэнне ўдзячнасці Богу, які не забывае нікога. Удзячнасць пажылых людзей за дары, атрыманыя ад Бога ў іх жыцці — як вучыць нас цешча Пятра — вяртае супольнасці радасць быцця разам і надае веры вучняў важнейшую рысу яе прызначэння», — дадаў Святы Айцец.\nЁн падкрэсліў, што дух заступніцтва і служэння — гэта справа не толькі жанчын, але таксама і мужчын.\nПапа Францішак заўважыў, што асаблівая далікатнасць Езуса, які «ўзяў за руку» цешчу Пятра і «ласкава схіліўся» да яе, «ад самага пачатку выразна паказвае Яго асаблівую адчувальнасць да слабых і хворых, якой Божы Сын, без сумневу, навучыўся ў сваёй Маці».\n#Пажылыя людзі (2)\n#Папскія аўдыенцыі (78)\n#Папскія катэхезы (157)\n#Папа Францішак (1051)\nПапа Францішак: навучыцца сведчыць пра Езуса нават у хваробе і старасці\nПапа Францішак на Сусветнай сустрэчы сем’яў: Касцёл нарадзіўся з сям’і і складаецца з сем’яў\nПапа Францішак: старасць можа стаць часам для нараджэння нанава\nСусветная сустрэча сем’яў у Рыме: панэльныя дыскусіі і сустрэчы ў парафіях\nПапа Францішак: маргіналізацыя старасці шкодзіць усім перыядам жыцця\nСвяты Пасад: поўны адпуст з нагоды Сусветнага дня пажылых людзей\n10:21 Папа Францішак на Сусветнай сустрэчы сем’яў: Касцёл нарадзіўся з сям’і і складаецца з сем’яў


Чэмпіянат Беларусі 2016 - 7 тур | Афіцыйны сайт ФК «Нёман»\n12 траўня - 20:30 (чацвер)\nГродна, Стадыён ЦСК «Нёман» (умяшчальнасць – 8 479). 2500 гледачоў\n0:1 — Гардзейчук Міхаіл (55’)\n19Курганскі Сяргей (Б) 16Чэрнік Сяргей (Б)\n8Пол Ралан Бебе Кінге 15Жаўнерчык Максім\n(67’)9(73’) 3Сасноўскі Сяргей (К) 4Дубра Каспар\n6Пазняк Аляксандр 19Мілуновіч Неманья\n14Анюкевіч Аляксандр 42Валадзько Максім (59’)\n23(64’) 32Горбач Андрэй 5Яблонскі Яўгеній\n31Дурай Тарас 23Алехновіч Эдгар (38’)17(46’)\n16Васькоў Арцём 10Іваніч Мірко (83’)\n7Кавалюк Сяргей 22Стасевіч Ігар (К)\n88(57’) 29Бомбель Артур 18Мазалеўскі Дзмітрый 7(64’)\n78Васілюк Раман 62Гардзейчук Міхаіл (55’)\n1Жураў Уладзімір (Б) 34Сарока Арцём (Б)\n5Хвалько Ягор 3Гайдучык Віталій\n3(73’)(82’) 9Вяргейчык Кірыл 7Карніцкі Аляксандр 18(64’)8(73’)\n10Кавалёнак Дзмітрый 8Валадзько Аляксандр 7(73’)(79’)\n11Журневіч Васілій 11Анцілеўскі Дзмітрый\n32(64’) 23Носко Аляксей 33Палякоў Дзяніс\n29(57’) 88Савіцкі Павел 17Рыас Аляскей 23(46’)\nКірэня Алег Ермаковіч Аляксандр\nШляхавы Сяргей Бага Аляскей\nНадзіеўскі Віталій Лісоўскі Аляксандр\nЛазаковіч Юрый Федаровіч Аляксандр\nМалышка Іван Маліноўскі Віктар\n3Сасноўскі Сяргей 62Гардзейчук Міхаіл\nКавалёў Аляскей (Асіповічы) Сладзінскі Андрэй (Баранавічы)\nУ мінулым туры гродзенцы згулялі на выезде ўнічыю 1:1 з бабруйскай «Белшынай». Матч праходзіў у жорсткай барацьбе, сведчаннем чаго сталі дзве атрыманыя гульцамі траўмы і 10 жоўтых картак, адна з якіх трансфармавалася ў чырвоную. У першым тайме зламалі нос гульцу «Белшыны», а незадоўга да заканчэння матчу Курганскаму дасталася нагой па твары. Лік у матчы адкрыў Булыга, хлёсткім ударам даслаўшы мяч пад папярэчыну брамы гасцей на 38-й хвіліне сустрэчы. За чатыры хвіліны да выдалення жоўта-зялёным атрымалася лік у матчы зраўняць. Пасля падачы Васілюка са штрафнога, Сасноўскі галавой скінуў мяч пад удар Бомбеля, які адразу забіў мяч у сетку. На 79-й хвіліне сустрэчы з поля быў выдалены Арцём Канцавы, таму сёння ён на поле не з'явіцца.\nБАТЭ ў шостым туры атрымаў сваю пятую перамогу ў чэмпіянаце і ўпэўнена ўзначальвае 16-камандны пелетон. У Барысаве быў буйна абыграны «Слуцк». Усе тры мячы былі забітыя жоўта-сінімі ў другім тайме. Па адным голе на свой рахунак запісалі М.Валадзько, М.Гардзейчук і М.Іваніч. Гэта ўжо другая буйная перамога барысаўчан у цяперашнім першынстве. Падапечныя Ермаковіча агрэсіўна дзейнічаюць ў атацы ў кожным матчы. За шэсць гульняў гульцы БАТЭ 18 раз паражалі браму праціўніка. Небяспека зыходзіць абсалютна ад кожнага гульца жоўта-сініх: 4 галы забіў М.Гардзейчук, 3 – І.Стасевіч, 2 – Н.Мілуновіч, М.Іваніч і В.Радзівонаў, па 1 разу вызначыліся К.Дубра, А.Валадзько, М.Валадзько, А.Рыас і Я.Яблонскі.\nПасля шасці тураў гродзенцы толькі на адно ачко апярэджваюць «Нафтан», які займае апошняе месца ў турнірнай табліцы. Жоўта-зялёныя, у адрозненне ад барысаўчан, асабліва не даруюць сваіх заўзятараў забітымі галамі. За шэсць матчаў такіх толькі тры. У першых двух матчах забіў Васілюк, а ў апошняй гульні вызначыўся Бомбель. Разам, выходзіць па 0,5 за адну гульню. Для перамогі над БАТЭ гэтага будзе відавочна не дастаткова.\nУ чэмпіянаце краіны супернікі сустракаліся 42 разы: +5=8-29, розніца мячоў 27-83.\nУсе пяць перамог над барысаўскім клубам былі здабытыя ў Гродне, а ў Барысаве «Нёман» змог разжыцца толькі пяццю нічыйнымі вынікамі. Лепшы бамбардзір супрацьстаяння – Віталь Радзівонаў (10 мячоў).\nГісторыя сустрэч двух каманд: НЁМАН — БАТЭ\nАпошні раз дома барысаўскі клуб быў абыграны ў чэмпіянаце 27 кастрычніка 2013 года. У тым матчы вызначыўся камерунец Гі Стэфан Эссаме, прымусіўшы, тым самым, галоўнага трэнера каманды прымерыць свой чырвоны касцюм. Сёння ў нашай дружыне таксама выступае камерунец, праўда ён больш схільны да абароны, чым да нападу. Але ж, чым чорт не жартуе?\n«Нёман» - БАТЭ: прадкажы вынік матчу\nМатч дублюючых складаў адбыўся напярэдадні. Моладзевая каманда «Нёмана» упэўнена перайграла лідэра чэмпіяната з лікам 1:0. Гол забіў Максім Кругленя, які ўпершыню выйшаў учора ў асноўным складзе гродзенскага дубля. З улікам усіх матчаў, якія адбыліся на гэты момант, нашы дублёры з дзевяццю ачкамі размясціліся на 10-ым радку турнірнай табліцы. Да 4-га месца ўсяго тры ачкі.\nЗАЯЎКА НА СЕЗОН\n16 Сяргей Чэрнік 20.07.1988 6 / 2 540 -8 1\n34 Арцём Сарока 01.04.1992\n48 Дзяніс Шчарбіцкі 14.04.1996\n3 Віталь Гайдучык 12.07.1989 0 0\n4 Каспар Дубра Латвія 20.12.1990 6 540 1+1\n14 Артур Пікк Эстонія 05.03.1993 5 380 0+1 Левадзія (Талін, Эстонія) / Д1\n15 Максім Жаўнерчык 09.02.1985 4 360 0+1 2\n19 Неманья Мілуновіч Сербія 31.05.1989 4 360 2+0\n33 Дзяніс Палякоў 17.04.1991 1 90\n42 Максім Валадзько 10.11.1992 6 323 1+1 1\n5 Яўгеній Яблонскі 10.05.1995 5 275 1+0\n7 Аляксандр Карніцкі 14.02.1989 6 144 0+1\n8 Аляксандр Валадзько 18.06.1986 2 56 1+0\n10 Мірко Іваніч Сербія 13.09.1993 6 537 2+2 1 Вайводзіна (Нові-Сад, Сербія) / Д1\n17 Аляксей Ріос 14.05.1987 2 88 1+0\n22 Ігар Стасевіч 21.10.1985 6 529 3+4 1\n23 Эдгар Алехновіч 17.05.1987 4 272 0+1 1\n49 Аляксандр Джігера 15.04.1996 0 0 Зорка-БДУ (Мінск) / Д2\n77 Юрый Кендыш 10.06.1990 4 360 Жальгіріс (Вільнюс, Літва) / Д1\n11 Дзмітрый Анцілеўскі 12.06.1997 0 0\n13 Мікалай Сігневіч 20.02.1992 0 0\n18 Дзмітрый Мазалеўскі 30.04.1985 6 159 0+2 2\n20 Віталь Радзівонаў 11.12.1983 5 396 2+2\n62 Міхаіл Гардзейчук 23.10.1989 6 515 4+1\nЯк бы мы апошні час не выступалі ў чэмпіянаце – ішлі ў сярэдзіне, альбо замыкалі табліцу – БАТЭ ў Гродне не даравалі і лёгка не адпускалі. Тут ім апошні час даводзіцца вельмі цяжка. Давайце ўспомнім, пачынаючы з 2013 года ў актыве жоўта-зялёных тры перамогі і тры паразы. Прычым ўсе паразы атрымаліся мінімальнымі – 1:2, 1:2, 0:1. Сёння лікз той жа серыі – 0:1, а вось гульня атрымалася зусім іншая.\nНягледзячы на няўдалы пачатак сезону, гродзенцы знайшлі ў сабе сілы і выдалі выдатны матч. Гульцы «Нёмана», не гледзячы на моц суперніка і яго гучнае імя, не пабаяліся згуляць у адкрыты футбол. Каманда гуляла сама і давала гэта рабіць суперніку.\nХоць першапачаткова гродзенцы аддалі гасцям ініцыятыву, прапанаваўшы суперніку дзейнічаць першым нумарам. Аднак па сканчэнні стартавага адрэзка часу, гульня выраўнавалася і адсунулася ад гродзенскай брамы. Усё чым запомніліся чэмпіёны ў першым тайме – гэта багаццем кутавых і штрафных удараў. Небяспекі ў штрафной гаспадароў, як такой, і не было. А вось жоўта-зялёныя адзін раз прымусілі стадыён ойкнуць. Удар Дурая са штрафнога выглядаў вельмі эфектна – мяч звонка стукнуўся аб папярэчыну і адляцеў далёка ў поле. Усё самае цікавае прыйшлося на другую палову сустрэчы.\nНі аб якім закрытым футболе з боку гаспадароў не было і гаворкі. Гродзенцы, поўнасцю ачуўшыся, сталі часцяком хадзіць у атаку, што, несумненна, прыйшлося па душы заўзятарам, якія прыйшлі ў гэты вечар на стадыён. Даўнютка так не падтрымлівалі трыбуны жоўта-зялёных.\nРазрэджанасць ахоўных парадкаў гаспадароў, якая ўзнікала падчас нападаў «Нёмана», стварала камфортны прастор для хуткіх выпадаў барысаўчан. Ужо на 50-й хвіліне мяч пабываў у сетцы брамы Курганскага, аднак узяцце брамы залічана не было. Момант атрымаўся вельмі складаным для судзейскай брыгады, якая раілася пры вынясенні канчатковага рашэння каля хвіліны. Мяч пасля ўдару Іваніча ляцеў у створ брамы і Курганскі яго ўжо не даставаў, аднак ўляцеў ён туды пасля траплення ў спіну Гардзейчука. А той, на думку бакавога арбітра, знаходзіўся ў становішчы па-за гульнёй. Момант не адназначны, але рашэнне адмяніць ўзяцце брамы, быў прыняты.\nПраз пяць хвілін госці ўсё ж выйшлі наперад, аднак перад гэтым нёманцы выпусцілі самы рэальны шанец аповесці ў рахунку. Васілюк пасам насуперак паміж двума абаронцамі вывеў адзін на адзін Васькова, але з яго ударам бліскуча справіўся Чэрнік, перавядучы мяч на кутавы. А БАТЭ забіў у наступнай жа атацы. Падача Стасевіча з левага краю, закід Рыаса галавой уздоўж брамы і ўдар у пустыя браму Гардзейчука – 0:1.\nПасля прапушчанага мяча каманда не апусціла галаву, а дала сапраўдны бой чэмпіёну. Жаданне зраўняць было велізарным і хлопцы не шкадавалі ні суперніка, ні сябе. Дзве замены з трох апынуліся змушанымі. Гульнявой была толькі замена Бомбеля на Савіцкага, а вось Горбач і Сасноўскі атрымалі траўмы і не змаглі дайграць матч да канца. У Горбача падазрэнне на надрыў ахіла, а Сасноўскі пабываў у накаўце. Удар галовамі Сасноўскага і Карніцкага здарыўся на 70-й хвіліне сустрэчы. Карніцкі ляжаў і трымаўся за галаву, а вось Сасноўскі упаў на газон і страціў прытомнасць. Каб прывесці гульца ў пачуцці спатрэбілася дапамога дактароў. Карэта хуткай дапамогі выехала на газон і павезла капітана за межы поля.\nПакуль яму аказвалі дапамогу, замест яго выйшаў Вяргейчык. Аклямащшыся, Сасноўскі рваўся ў бой, бо ён не ведаў, што яго замянілі. Ён нават не памятаў, што з ім здарылася! Тым не менш, абаронца настаяў на сваім і яго адпусцілі лекары. Што і сказаць, сапраўдны Капітан! Ён прыбег на дапамогу камандзе, аднак ажно прысеў на лаўку запасных. Пазней да яго яшчэ падышлі лекары і працягнулі назіраць за гульцом, бо сутыкненне было не жартоўнае.\nНа поле жа працягвалі кіпець футбольныя страсці. На небяспечны праход і ўдар Іваніча, у якога двойчы няўдала выбівалі мяч абаронцы «Нёмана», гродзенцы адказалі выпадам з ударам Вяргейчыка. Іваніч кінуўся ў ногі Курганскаму і адбіў мяч на кутавы, а ўдар Вяргейчыка заблакаваў Мілуновіч.\nЗа пяць хвілін да канца сустрэчы Курганскі выратаваў каманду яшчэ раз. Мяч пасля ўдару Стасевіча закрануў нагу Носко, траекторыя палёту мяча была зменена, але брамнік паспеў зрэагаваць. А на зыходзе шасці дададзеных хвілін мог выратаваць каманду ад паразы Савіцкі. Дурай, знаходзячыся ў штрафной плошчы разгарнуўся і скінуў Паўлу пад удар, але мяч зноў не дайшоў да Чэрніка – абаронцы заблакавалі і гэты ўдар.\nМы зноў прайгралі, але за такую гульню камандзе не сорамна перад сваімі заўзятарамі.\nСёння было дастойная гульня, сёння ў другой палове сустрэчы была неверагодная падтрымка трыбун, за што ўсім вялікі дзякуй. Не аказалася толькі набраных гарадзенцамі ачкоў. Думаецца, што калі наша каманда згуляе гэтак жа супраць «Іслачы» 17 траўня, то супернік паедзе дадому паражняком.\nШахцёр 0-2 Крумкачы\nГарадзея 0-2 Віцебск\nІслач 2-3 Белшына\nСлавія-Мазыр 6-2 Мінск\nГраніт-Мікашэвічы 1-1 Дынама-Мінск\nДынама-Брэст 3-2 Тарпеда-БелАЗ


Д’Эўэс Коўк — Вікіпедыя\nД'Эўэс Коўк са сваёй жонкай і яго стрыечны брат Дэніэл Коўк (мужчына, які сядзіць)\nдухаўнік і філантроп\nД’Эўэс Коўк на Вікісховішчы\nД'Эўэс Коўк (англ.: D'Ewes Coke; 1747 — 12 красавіка 1811 г., Бат) — парафіяльны пастар Пінкстана і Паўднёвага Нормантона ў Дэрбішырэ, уладальнік вугальнай шахты і філантроп.\nБыў жанаты на Анне (Hannah), спадкаёмцы Джорджа Гейвуда Брымінгтанскага (George Heywood).\nНарадзіўся ў Мэнсфілдскім Вудхаўсе (Mansfield Woodhouse) у 1747 годзе; быў адзіным сынам у сям'і Джорджа Коўка (1725—1759) і яго жонкі Элізабэт. Сам Джордж Коўк быў сынам іншага Д'Эўэса Коўка (пам. 1751) і яго першай жонкі Фрэнсіс Коўк і быў адзіным з трох дзяцей, хто выжыў у дзяцінстве. Бацька Коўка памёр у 1759 годзе, калі яго сыну было толькі дванаццаць гадоў.\nІмя Д'Эўэс прыйшло ад прабабулі Коўка, Элізабэт Д'Эўэс (Elizabeth d'Ewes), якая была маці першага Д'Эўэса Коўка. Быўшы дачкой сэра Вілубі Д'Эўэса (Willoughby d'Ewes), барона Стоўлендтафт-Хола (Stowlangtoft Hall), яна была жонкай прадзеда Коўка, Хейгама Коўка (Heigham Coke). Яе дзедам быў сэр Сімондс Д'Эўэс (Simonds d'Ewes).\nСпадчынныя карані сям'і Коўка дасягаюць XV стагоддзя і ўключаюць такіх выдатных людзей, як Джордж Коўк, біскуп Херэфорд, і сэр Джон Коўк, дзяржаўны сакратар пры каралю Карле I.\nСям'я Коўка валодала вугальнымі шахтамі ў Пінкстане, дзе Коўк пазней прафінансаваў будаўніцтва школы.\nКоўк быў стрыечным братам Даніэля Коўка (1745—1825), адваката і парламентарыя.\nКоўк атрымаў адукацыю ў Рэптанскай школе і Каледжы св. Джона ў Кембрыджы, дзе ён быў вымушаны аплачваць пражыванне і навучанне. Па атрыманні духоўнага сану ў 1770 годзе Коўк быў пасвечаны ў дэканы 23 Верасень 1770 і ў святары 15 снежня 1771 г. У 1771—1811 быў парафіяльным пастарам у Пінкстане і Паўднёвым Нормантане.\nЁн ажаніўся з Ганнай, дачкі Джорджа Хейвуда (пам. 1818) з Брымінгтан-Хола (Brimington Hall), дзе Коўк правёў свае апошнія гады. У іх было тры сына, старэйшага з якіх назвалі Д'Эўэс Коўк (1774—1856), які быў спадчыннікам сям'і Коўкаў і стаў адвакатам. Другі сын таксама заняўся юрыспрудэнцыяй і стаў сэрам Уільямам Коўкам (1776—1818), суддзёй на Цэйлоне. Трэцім іх сынам быў Джон Коўк (пам. 1841), які служыў старэйшым шэрыфам Нотынгемшыра ў 1830 годзе. Джон Коўк таксама спрыяў стварэнню Пінкстанскай фарфоравай фабрыкі. Трое сыноў адыгралі сваю ролю ў адкрыцці чыгункі «Mansfield and Pinxton Railway», якая адкрылася ў 1819 годзе.\nФамільны партрэт Коўка, які захоўваецца ў Музеі і мастацкай галерэі Дэрбі, у 1782 годзе намаляваў англійская мастак Джозэф Райт, неўзабаве пасля таго, як Коўк са сваёй жонкай атрымалі ў спадчыну Брукхіл-Хол (Brookhill Hall) каля Пінкстана. Яны намаляваныя побач са стрыечным братам Даніэлем Коўкам, які сядзіць за сталом на адкрытым паветры пад шырокім дрэвам. Цэнтрам кампазіцыі і аб'ектам дыскусій з'яўляецца ліст паперы, які трымае Даніэль Коўк. Райт паставіў Д'Эўэса Коўка на вяршыні сямейнага трыкутніка, і ён глядзіць у бок сваёй жонкі. Сэнсавае напаўненне кампазіцыі Райта было згублена.\nКоўк стаў членам Філасофскага таварыства Дэрбі, якое ўтварылася пасля пераезду ў горад Эразма Дарвіна.\nПа яго апошняй волі ў Пінкстане была заснавана добраахвотная арганізацыя, у якую з прыбытку ад вугальных шахт залічалася пяць фунтаў у год, што дазволіла набываць кнігі бедным дзецям.\n↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Burkes Genealogical and Heraldic History of the Landed Gentry, Bernard Burke, 1847, retrieved 28 March 2008\n↑ 5,0 5,1 Person record for Coke, D'Ewes (1770—1811), CCEd Person ID: 10088 in the Clergy of the Church of England Database. Retrieved 2008-04-15\n↑ Manuscript text of legal precedents belonging to D'Ewes Coke (1774—1856), barrister, undated, c.1800(недаступная спасылка) accessed 13 April 2008\n↑ The Mansfield & Pinxton Railway: Promoting the railway scheme, 1813-17 Архівавана 3 кастрычніка 2011. at old-mansfield.org.uk, accessed 14 April 2008\n↑ Rev Dewes Coke, his wife and a relative Архівавана 22 снежня 2007. Derby Museum\n↑ The Rev D'Ewes Coke, his wife and a relative Архівавана 22 снежня 2007. at derby.gov.uk, accessed 14 April 2008\n↑ The landscape and the figure Архівавана 18 мая 2011. online at royalacademy.org.uk, accessed 14 April 2008\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Д’Эўэс_Коўк&oldid=4036739"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 01:35, 28 студзеня 2022.


Я ведаў партызанскі край — зялёны лясны разліў, дзе жыццё аставалася савецкім, і, натуральна, барацьбе было падпарадкавана ўсё: і намаганні, і думкі, і побыт. Але і тут у паланёным горадзе, дзе размясціліся пяцітысячны гарнізон ворага, яго армейскія рэзервы, штаб корпуса аховы тылу групы войск «Цэнтр», штаб і войскі карнага корпуса СС, упраўлення войск СД, палявой паліцыі, апарата гестапа, абвера,— сіла народнага супраціўлення па сваім імпэту была не меншай. Гэта здавалася неверагодным, але было так. I ні злавесныя засценкі, ні канцэнтрацыйныя лагеры, ні блізкі Трасцянец і далёкі Асвенцім не маглі нічога змяніць. Мінчан вывозілі на катаржныя работы ў Нямеччыну, вешалі на тэлеграфных слупах, у скверах на таполях, на спецыяльна пабудаваных шыбеніцах, расстрэльвалі ў падвалах круглай турмы, на старым астрожным двары, у Тучынцы і пад Койданавам, а супраціўленне нарастала. Што за праява і як назваць яе? Калі сцямнела, зайшоў Яша Шымановіч.\nЗухаваты, бледны твар яго кранула усмешка. Аднак па тым, як хутка ўсмешка знікла, зрабілася ясна: ён не толькі просіць, але і настойвае.\nНоч была звонкая, зорная. Удалечыні мігцелі, як толькі мігцяць у мароз,— зырка і зябка,— рэдкія гарадскія агні (немцы светамаскіроўкі яшчэ не ўводзілі).\nЗдавалася, Яша Шымановіч халасцяк. Так незалежна, без асобай аглядкі прымаў ён рашэнні і паводзіў сябе. Аказалася ж, у яго ёсць жонка і дачушка — такая ж, як і маці, бялявая, з вялікімі здзіўленымі вачыма. Кажуць, валасы, як кужаль. Сапраўды, валасы ў дзяўчынкі былі шаўкавістыя, мяккія, як лён, іх цягнула пагладзіць.\nУважліва разглядаючы мяне, тая прывіталася, спусціла з рук дачку, і неўзабаве на стале ўжо дымілася міска\nтушонай бульбы, стаялі квашаная капуста, гуркі.\n— Падсілкуйцеся,— прапанавала гаспадыня.— У Луцкіх не вельмі густа...\nНазаўтра Яша пазнаёміў мяне з Аляксандрам Платаісам — начальнікам гаража ў Доме друку.\nСустрэліся мы з ім проста на вуліцы Пушкінскай. Прывіталіся, як знаёмыя, і нетаропка падаліся да парку Чалюскінцаў, дзелавіта і паціху размаўляючы.\nУ паношаным дэмісезонным паліто, з пустым левым рукавом (я ведаў, што ў яго калісьці была раздроблена і ключыца), худы, высокі, ён зрабіў на мяне моцнае ўражанне. Чым? Хутчэй за ўсё сваім выглядам. Дакладней, неадпаведнасцю гэтага выгляду ўнутранай сіле, што адчувалася і ў перакананасці, з якой ён гаварыў, і ў суровым, нібы застылым на адной нейкай думцы, вузкім твары. Было відаць, ён належаў да людзей, якія маюць у жыцці свае пэўныя ясныя задачы і паслядоўна здзяйсняюць іх, чаго б ім гэта ні каштавала. Ён не баяўся ні бруду, ні бяды. Піў з немцамі і нават памагаў ім красці ў саміх сябе, толькі каб гэта памагала \_ яму рабіць сваё. I яму верылі свае і чужыя. Калі ж пазней, арыштаванага,— ён усё-такі аказаўся больш масавіком, чым канспіратарам,— гестапаўцы катавалі яго і наўмысна ціснулі і ціснулі на раздробленую некалі ключыцу, Платаіс так нічога і не сказаўімні пра сябе, ні пра другіх. Мусіць, гэта была яго апошняя задача, якую ён паставіў перад сабой.\nМы падышлі да парку. Пасля разбурэнняў — пячныя бляшаныя трубы выходзілі проста з вокнаў нават у будынку Акадэміі навук — парк выглядаў як далёкі некрануты бор.\n— Ага,— згадзіўся Платаіс на развітанне.— Пароль запомніў. Людзі ёсць і будуць. А пры патрэбе знойдзем і аўтамашыны.


Візіт журналістаў раёнкі для пенсіянера з Турава стаў вялікай нечаканасцю — Житковичи. Новае Палессе. Районная газета\n15.01.2018 151 Новае Палессе 0 Comment\nВізіт журналістаў раёнкі для пенсіянера з Турава Міхаіла Жыткаўца стаў вялікай нечаканасцю. Калі даведаўся, чаму ім зацікавілася мясцовая прэса, ён аж заззяў ад радасці. Падставай для гэтага было тое, што пажылы чалавек выйграў галоўны прыз у конкурсе падпісчыкаў “Новага Палесся”.\nЯк толькі мех з парсючком быў дастаўлены на ганак, Міхаіл Пятровіч дзелавіта прысеў на яго і пачаў развязваць вузел, каб паглядзець на жывёліну.\n– Вось пашчасціла дык пашчасціла! Лёгкая рука аказалася ў жонкі. Ніколі нічога не выйгравалі, а тут адразу такі падарунак атрымалі, – з задавальненнем адзначыў гаспадар.\nНа “Новае Палессе” яго жонка, Зінаіда Жыткавец, падпісалася 13 снежня. Квіток на розыгрыш прызоў адправіла ў рэдакцыю пісьмом. Канечне, спадзяваліся муж і жонка на ўдачу, але не на такую вялікую. Цяпер клопатаў у гаспадароў прыбавіцца. Да курэй і ката, што маюцца на падворку, дадаўся і парсючок, які для конкурсу прадаставіла акцыянернае таварыства “Жыткавічыхімсервіс”. Гадаваць хрушу Жыткаўцы збіраюцца самі. Вопыт, як прызнаўся Міхаіл Пятровіч, маецца. У маладосці трымалі і свіней, і карову, і іншую хатнюю жыўнасць.\nДарэчы, Міхаіл і Зінаіда Жыткаўцы ў поле зроку журналістаў “НП” трапляюць не першы раз. Летась сямейная пара адсвяткавала дыяментавае вяселле, 60-годдзе сумеснага жыцця. Аб гэтай знакавай падзеі, гісторыі іх кахання і жыццёвым шляху на старонках газеты расказваў наш карэспандэнт. Канечне, калектыву рэдакцыі вельмі прыемна, што іх падарунак трапіў у добрыя рукі. Журналісты і мянушку яму сімвалічную прапанавалі – Паляшук. Жадаем Жыткаўцам, каб гадаванец радаваў іх штодзённымі высокімі прывагамі.\n← Па традыцыі на Вадохрышча ў Тураве пройдзе абласное народнае свята.\nПочти 1 тыс. человек перевезли спасатели на катере через Припять за одни сутки →


Сеньня ў Белгарацкай вобласьці Расеі адбылася сустрэча кіраўнікоў Беларусі, Расеі і Ўкраіны. Аляксандар Лукашэнка, Владзімір Пуцін і Леанід Кучма ўзялі ўдзел ва ўрачыстасьцях, прасьвечаных перамозе ў Другой сусьветнай вайне. Урачыстасьці праходзілі на Прохараўскім полі, дзе ў 43 годзе адбывалася адна з велізарнейшых танкавых бітваў Другой сусьветнай вайны.\nКіраўнікі трох краінаў ўзялі ўдзел ў імшы, якая прайшла ля сьценаў храму святых апосталаў Пятра і Паўла на Прохараўскім полі. Патрыярх Рускай Праваслаўнай царквы Алексі Другі ў прысутнасьці трох лідэраў асьвяціў "звон яднаньня славянскіх народаў" са словамі Сергія Радонескага "Любоў'ю і адзінствам ўратуемся". Пасьля асьвячэньня звана Лукашэнка, Пуцін і Кучма разам ўдарылі ў яго ў знак агульнага яднаньня. Паводле цырымоніі Лукашэнка заявіў\n(Лукашэнка: ) "Пэрпэктыва напісаная на тым зване, які быў сёньня асьвечаны нашым патрыярхам. Усе мы ўтрох узялі кожны за сваю вяроўку, і ўсе разм дружна ўдарылі тры разы ў гэты звон".\nА Владзімір Пуцін выказаў наступнае меркаванне:\n(Пуцін: ) "Ясна, што перад такімі блізкімі, перад такімі роднаснымі народамі, якімі зьяўляюцца ўкраінцы, рускія і беларусы, ня можа быць ніякіх перашкодаў для аб'яднаньня сваіх намаганьняў для рашэньня галоўнай задачы, якая стаіць перад кожнай дзяржавай – каб зрабіць жыцьцё канкрэтнага чалавека і ў Беларусі, і ва Ўкраіне, і ў Расеі шчасьлівым, квітнеючым і багатым".\nА вось што сказаў Леанід Кучма:\n(Кучма: ) "Лёсы нашыя – агульныя. Карані нашыя – агульныя. І сіла нашая ў гэтым – агульная".\nАсноўны час трох лідэраў ўзяў ўдзел ў сьвяточных цырымоніях, хаця варта адзначыць, што сэнс гэтых ўрачыстасьцяў насіў палітычны характар. Але прагучала і некалькі адкрыта палітычных заяваў.\nЯк паведамляе Associated Press пад час кароткай гутаркі трох кіраўнікоў Лукашэнка прапанаваў Кучму далучыцца да беларуска-расейскага саюзу, але oкраінскі лід'р адказаў, што Ўкраіна такога намеру ня мае.\nНа мітынгу, які прайшоў на Прохараўскім полі, Владзімір Пуцін заявіў: "Мы – адзіная сем'я, мы перамаглі, калі былі разам". А Лукашэнка ў сваёй прамове назваў распад СССР "найвялікшай памылкай ХХ-га стагодзьдзя". "Калі мы будзем адзіныя, з намі будуць лічыцца" – сказаў ён. Найбольш стрыманым быў прэзыдэнт Кучма, які выказаў меркаваньне, што "народы трох краінаў ў сеньняшнім неспакойным сьвеце ня могуць абыходзіцца адно без аднаго, без ўзаемнай падтрымкі".


Чарговы Тыдзень беларускай мовы прайшоў у Клімавіцкай раённай гімназіі\nПятница, 13 Апрель 2018 15:33\nЧарговы Тыдзень беларускай мовы прайшоў у Клімавіцкай раённай гімназіі. Традыцыйна праводзілася шмат тэматычных мерапрыемстваў. У фае, на сценах карыдораў шмат разнастайнай інфармацыі, фотавыставы, выставы малюнкаў — у асноўным усё прысвечана малой радзіме, Клімаўшчыне.\nНа адно з мерапрыемстваў зпрасілі і аўтара гэтых радкоў — як я жартую, «на сустрэчу са мной».\nТолькі пераступіла парог класа — адразу ж бровы ад здзіўлення палезлі ўверх: уся школьная дошка — у газетных выразках з «Субацеямі». Нішто сабе сюрпрыз!\nА наогул было цікава. Думаю, не мне адной. Навучэнцы — восьмыя-дзявяты класы; настаўнікі — Святлана Георгіеўна Раханская, Галіна Іванаўна Мачахіна, Маргарыта Мікалаеўна Шкаленка.\nРазмова ішла пра малую радзіму, пра паэзію, пра любоў да беларускай мовы. Між іншым зазначыла прысутным, што мне ў свой час пашанцавала: у нас быў не тыдзень, а дзесяцігодка беларускай мовы. У нашай вясковай школе, пачынаючы з першага класа, усе прадметы (акрамя, безумоўна, рускай мовы і літаратуры) выкладаліся на беларускай мове: матэматыка, гісторыя, біялогія, фізіка, хімія і гэтак далей. Натуральна, усе падручнікі былі таксама на беларускай мове. І ніякіх цяжкасцяў гэта не выклікала.\nНеяк у старэйшых класах мяне ўзялі на раённую алімпіяду па матэматыцы — і вось там мне было цяжка. І не толькі ў матэматычным сэнсе, але і ў моўным: усе заданні даваліся на рускай мове, а я ж прывыкла да беларускай — паспрабуй разабрацца ў тэрмінах і што ад цябе патрабуецца.\nАле гэта так, да слова.\nЛізавета Чарнабаева, Аляксей Ціханоўскі, Міхаіл Ахрамовіч, Аліна Ефіменка, Дар’я Васількова, Аліна Мышкоўская, Дар’я Мачахіна, Ганна Рабічка, Анастасія Прошка, Анастасія Магілёўцава, Таццяна Цішкіна... Хлопцы і дзяўчаты добра, пранікнёна чыталі вершы (кранала), задавалі шмат пытанняў. Бачна было, што падлеткі неабыякавыя да малой радзімы — вельмі добра.\nРазмова атрымалася шчырай, час ляцеў хутка. Спадзяюся, што тая суботняя сустрэча не расчаравала нікога.\nНаогул, не так ужо важна, на якой мове ты размаўляеш. Галоўнае — любіць сваю Радзіму свой край, сваіх родных; знайсці сваё месца ў жыцці. І каб была мірная і шчаслівая будучыня.


У раёне стартавала штогадовая дабрачынная акцыя “Збяром партфель першакласніку”\n03.08.2017 03.08.2017 Маяк Палесся2203Комментарии on У раёне стартавала штогадовая дабрачынная акцыя “Збяром партфель першакласніку”\nНабліжаецца 1 верасня – доўгачаканае свята ведаў і прыемная нагода для добрай справы. У гэтыя дні пачынаецца акцыя, якая дапамагае падрыхтавацца да школы хлопчыкам і дзяўчынкам, што апынуліся ў цяжкай жыццёвай сітуацыі.\n– Мы просім жыхароў раёна, працоўныя калектывы падтрымаць традыцыю і далучыцца да дабрачыннай акцыі, – гаворыць дырэктар раённага сацыяльна-педагагічнага цэнтра Кацярына СКАРАХОД. – Па-ранейшаму запатрабаваны канцтавары, партфелі, школьнае адзенне, абутак. Падрабязнасці можна даведацца па тэлефоне 2-11-37.\nНі для каго не сакрэт, што з года ў год сабраць дзіця ў школу становіцца ўсё складаней. А калі гэта шматдзетная сям’я ці сям’я з невысокім даходам, то будучы першакласнік можа застацца без неабходных рэчаў. На тое, каб гэтага не здарылася, і накіравана дабрачынная акцыя. Размеркаваць сабранае плануецца таксама паміж выхаванцамі Асарэвіцкага дзіцячага сацыяльнага прытулку і дзіцячага дома сямейнага тыпу, хлопчыкамі і дзяўчынкамі, якія вярнуліся да сваіх бацькоў пасля аднаўлення тых у сваіх правах.\nХочацца верыць, што дзякуючы дапамозе неабыякавых людзей усе дзеці сустрэнуць свой першы школьны дзень у поўнай экіпіроўцы.


Развод з адданасцю: пары падзяляюць рэлігійную розніцу - Дапамога Пры Разводзе І Прымірэнні\nЛіцэнзіі На ШлюбГвалт У Сям'іШлюбная ЗабаваКаранавірус (Covid-19Грамадзянскія СаюзыЛепшыя Парады Па Нарошчванні Блізкасці Ў ШлюбеАтрыманне Ліцэнзіі На ШлюбПарады Па Шлюбе І ЦяжарнасціВодгукіАліменты\nГалоўная / Дапамога Пры Разводзе І Прымірэнні / Развод з адданасцю: Раскол з-за рэлігійных адрозненняў\nРазвод з адданасцю: Раскол з-за рэлігійных адрозненняў\nВера ці рэлігія таксама фарміруюць ваша паўсядзённае жыццё\nРозніца ў ладзе жыцця\nЗа кім пойдуць дзеці?\nЯк гэта пераадолець?\nРэлігія - гэта той аспект жыцця, які для многіх мае вялікае значэнне. Гэта фарміруе, як чалавек жыве сваім жыццём. Для многіх гэта забяспечвае духоўнае лячэнне і адчуванне спакою. Ім рэлігія забяспечвае абарону і гарантыю.\nКалі вы верыце і вызнаеце пэўную веру альбо рэлігію, гэта таксама фарміруе ваша паўсядзённае жыццё. Тое, што вы носіце, што ясце, як вы размаўляеце, усё залежыць ад рэлігіі. Акрамя таго, гэта таксама спрыяе ўсталяванню вашых каштоўнасцей.\nДля кожнай рэлігіі правільныя і няправільныя ў пэўны момант напэўна будуць адрознівацца.\nідэі дня маці для жонкі\nАднак неабавязкова, каб кожны чалавек прытрымліваўся нейкай рэлігіі. Ёсць таксама людзі, якія не вераць ні ў якую рэлігію, веру ці ўсемагутную сутнасць. Для іх рэлігія - гэта не што іншае, як перакананне. Натуральна, што яны будуць жыць па-іншаму, уключаючы іх каштоўнасці, мараль і этыку.\nЧасцей за ўсё людзі ўступаюць у шлюб з тым, хто падзяляе іх рэлігію. Хоць гэта не заўсёды так, часам два чалавекі з самых розных рэлігій выбіраюць стаць мужам і жонкай. Магчыма, можна з упэўненасцю сказаць, што жыццё, напэўна, стане для іх больш складаным.\nЧаму так адбываецца? У гэтым артыкуле будуць разгледжаны ўсе прычыны.\nУ прыродзе чалавека верыць, што чалавек заўсёды мае рацыю. Рэдка бывае, што хтосьці будзе ставіць пад сумнеў сябе, асабліва свае каштоўнасці, мараль і рэлігію. Нягледзячы на тое, што гэта можа падацца не вялікай праблемай, але ўсё змяняецца, калі ўдзельнічае рэлігія.\nКалі нечая рэлігія з'яўляецца фактарам, які ўступае ў спрэчку, верагодна, што гэта не будзе задаволена. Напрыклад, калі ваш партнёр атэіст і вы верыце ў пэўную веру, вы ў нейкі момант падумаеце, што другі не мае рацыі.\nІншым прыкладам можа быць той факт, калі абодва партнёры розных канфесій. У той ці іншы момант яны наткнуцца на думку, што іх партнёр жыве жыццём граху. Гэтая думка можа перарасці ў канкрэтную ідэю і выклікаць праблемы ў пары.\nВерыце ці не, нават у 21 вул стагоддзя, такія фактары, як сямейны ціск, усё яшчэ аказваюць вялікі ўплыў на тое, як чалавек выбірае жыццё. Звычайна міжрэлігійныя адносіны не вітаюцца. Чаму? Таму што гэта парушае традыцыю.\nЧаста гэта даволі драматычна адлюстроўваецца ў драмах і фільмах. Галоўны герой абвесціць, што яны вянчаюць так і гэтак, і гэта прывядзе да таго, што маці страціць прытомнасць, а ў бацькі - сардэчны прыступ.\nХоць усё можа ісці не так, як ідуць справы ў рэальным жыцці, але гэта можа выклікаць мноства праблем. Асабліва, калі хто-небудзь паддаецца ціску сям'і.\nГэта, напэўна, самая відавочная прычына. Той, які можна ўбачыць на паверхні. Гэта можа здацца банальным, але адрозненні могуць нарастаць, пакуль адносіны не дасягнуць пераломнага моманту.\nМожна не пагадзіцца з тым, як іншыя робяць выбар у вопратцы. Тады ёсць таксама адрозненні ў стравах. Адзін можа есці тое, чаго іншы не.\nТады заўсёды ёсць розніца ў малітве. Паход у царкву альбо мячэць альбо храм альбо манастыр. Цалкам верагодна, што розныя вучэнні могуць прывесці да хваляванняў у адносінах.\nДзеці - гэта вельмі адчувальная тэма, калі гаворка ідзе пра міжрэлігійныя адносіны. Калі ёсць дзве рэлігіі, ёсць пытанне, гэта пытанне. «За кім пойдзе дзіця?». Гэта можа выклікаць рознагалоссі паміж сям'ёй. Абодва могуць захацець, каб дзіця прытрымлівалася сваёй веры.\nЯк ужо згадвалася раней, натуральна верыць, што яны маюць рацыю. Той самы выпадак будзе прымяняцца і тут. Акрамя таго, умяшанне з боку сем'яў таксама можа выклікаць праблемы. З бабулямі і дзядулямі, якія хочуць, каб іх унукі ішлі за імі, як частка іх спадчыны.\nГэта не толькі выклікае праблемы, але і прыводзіць да вялікай блытаніны, якая ў канчатковым выніку ўплывае на дзіця негатыўна.\nПераадолець гэтыя праблемы лягчэй, чым зрабіць. Аднак першы крок - спыніць і прызнаць і паважаць гэтыя адрозненні. Вам не трэба верыць у тое, у што верыць ваш партнёр. Проста паважаючы тое, што, на іх думку, можа змяніць усё на свеце.\nДругім крокам было б перастаць дазваляць іншым людзям умешвацца ў адчувальныя справы і вырашаць, дзе вы знаходзіцеся. Няўпэўненасць не толькі нашкодзіць вашым адносінам, але і тым, каго вы не хочаце. Таму вырашайце самі і кантактуйце са сваім партнёрам.\nАпошняя частка - гэта дзеці. Ну, усё, што вам трэба зрабіць, гэта дазволіць ім вырашыць. Пазбягайце спроб вылепіць іх у што-небудзь. Няхай вырашаць самастойна.\nптсд і шлюбны падзел\nяк стаць больш сэксуальна актыўнымі з мужам\nрасстанне пасля рамана\nлюблю бамбардзіроўкі bpd