Shemale Sex Games – Бясплатныя Транс Гульні Онлайн\nСамыя Вёрткія Трансвестыты Сэкс Гульні Ў Інтэрнэце\nСардэчна запрашаем на нашу новую Хардкор гульнявую платформу. Мы стварылі канчатковую калекцыю трансвестытаў сэкс-гульняў, якая пастаўляецца з усімі фантазіямі, якія вам патрэбныя адносна цыпочек з вялікімі членамі на сайце, які разумее патрэба як энтузіястаў трансвестытаў, так і сучасных хардкорных гульцоў. Калекцыя, якая ў нас тут ёсць, ідзе з усімі новымі гульнямі на дадзены момант. Гэта не чарговая гульнявая звалка, як уся састарэлая калекцыя флэш-гульняў. На нашым новым сайце прадстаўлены толькі HTML5-гульні, і вы будзеце здзіўлены графікай і складанасцю геймплэя, якія мы можам прапанаваць., У нас ёсць сотні гадзін гульняў, якія будуць трымаць вас на мяжы на працягу многіх наступных начэй, і мы можам быць вашым крыніцай транс-перагібаў нумар адзін. Мы нават можам паспаборнічаць ў разнастайнасці і гарэзлівасці з вашым любімым тубусом для транс порна відэа.\nІ вам не трэба нічога рабіць, перш чым гуляць у гульні нашага сайта. Мы прапануем бясплатны доступ да гульнявога працэсу без якіх-небудзь абмежаванняў. Гэта азначае, што вам нават не трэба будзе ствараць уліковы запіс на нашым сайце, і мы не запытваем ваш адрас электроннай пошты ці іншую асабістую інфармацыю. Там нічога не трэба спампоўваць, і ўсё атрымлівае асалоду ад прама ў вашым браўзэры. Ёсць і іншыя сайты, якія прапануюць транс-порнагульні, але менавіта ў нас самая вялікая калекцыя і самае разнастайнае прапанову кинков. Платформа, на якой вядзецца гульня, таксама цудоўная з усіх пунктаў гледжання., Вы атрымаеце правільны карыстацкі вопыт і ніякай раздражняльнай рэкламы. Вы будзеце атрымліваць асалоду ад гульнёй у бяспечнай і бяспечнай абстаноўцы, так што вы можаце быць расслабленыя, ведаючы, што ваш сакрэтны залом знаходзіцца ў бяспецы з намі. Давайце больш падрабязна разгледзім усе функцыі, якія робяць наш сайт такім выдатным выбарам.\nРозныя Транс Фантазіі Якія Спраўдзяцца На Транс Сэкс Гульнях\nКалі справа даходзіць да транс-фантазіі, усё можа стаць трохі складаным. І для гэтай складанасці вам патрэбна калекцыя сэксуальных гульняў, у якой ёсць усё, да чаго вы маглі б імкнуцца. Незалежна ад таго, знаходзіцеся вы на нашым сайце ў пошуках сырога сэксу або чагосьці, што ідзе з гісторыяй, у нас ёсць усё для вас. У нас ёсць сімулятары гульняў, у якіх вы можаце атрымліваць асалоду ад трахеі гарачага трансвестыта ў якасці аватара гарачага чувака. У гэтых гульнях у вас будзе шмат свабоды над целам транс-персанажа, якога вы будзеце трахаць. У той жа час вы зможаце наладзіць знешні выгляд транс-красуні., Зрабіце яе грудастая, зрабіць яе худой, зрабіць яе падлеткам або МИЛФОЙ, панк-курэй або раскошным эскортам, усё, што запатрабуе ваша ўяўленне. Некаторыя гульні ў нашай калекцыі прапануюць такую складаную наладу, што вы зможаце ператварыць свайго персанажа ў каго-небудзь, каго вы ведаеце з рэальнага жыцця.\nТады ёсць розныя віды гульняў, у якіх вы будзеце атрымліваць асалоду ад спакусай трансвестыта. Калі ў вас ёсць фантазія пра знаёмствы з трансамі, у нас ёсць сімулятары знаёмстваў з трансамі на нашым сайце, якія прыходзяць з вялікай колькасцю ўзаемадзеяння з усімі відамі розных персанажаў, усё з рознымі асобамі і рознымі сімпатыямі ў іх сэксуальнай жыцця. Вам прыйдзецца выкарыстоўваць свае навыкі спакушэння і прымусіць іх трахацца з вамі. У той жа час у нас ёсць некалькі тэкставых гульняў, якія будуць адчувацца як візуальныя раманы, у якіх вы трапіце ў шкуру галоўнага героя, даследуючы разнастайныя гісторыі., У нас ёсць усе віды гісторый, ад рэалістычных, якія адбываюцца ў офісе або начных клубах, да фантастычных або навукова-фантастычных, у якіх вы падарожнічаеце па чароўным Каралеўствам або далёкім галактыкам ў пошуках самых гарачых трансам.\nМы Абяцаем Толькі Пастаўляць Якасныя Гульні\nПерш чым гульня патрапіць у калекцыю нашага сайта, мы абавязкова пратэстуем яе на некалькіх прыладах. Гэта таму, што мы хочам, каб нашы гульцы не сутыкаліся з сітуацыяй, калі іх заводзіць гульня, калі яны хочуць гуляць у яе на мабільным прыладзе, а затым церпяць крах, калі ўсё становіцца цікавым. Таму мы вырашылі ўключыць у гэтую калекцыю толькі HTML5-гульні. HTML5-гульні значна больш інтэнсіўныя, калі справа даходзіць да графікі., Персанажы выглядаюць і гучаць больш рэалістычна дзякуючы мноству гукавых і рухальных рухавічкоў, якія могуць быць выкарыстаны распрацоўшчыкамі пры стварэнні гэтых гульняў. Яшчэ адной выдатнай асаблівасцю гэтых гульняў з'яўляецца той факт, што яны пастаўляюцца з некаторымі з лепшых гісторый, напісаных кожным. Тэкставыя гульні, якія мы знайшлі для вас, здольныя распачаць вас лепш, чым любы порнафільм. І гэта таксама спосаб, якім распавядаюцца гісторыі, якія дадаюць спякоту.\nБясплатныя Гульні На Прэміум Сайце\nКалі мы распрацоўвалі гэтую платформу, мы хацелі прапанаваць аматарам транс-порна магчымасць сабрацца разам з усіх платформаў і атрымліваць асалоду ад гульнямі ў бяспечнай і зручнай для навігацыі асяроддзі. У нас ёсць усё неабходнае для добрага баўлення часу за кампутарам або з мабільным прыладай у руцэ. Знайсці патрэбную гульню лёгка дзякуючы мноству інструментаў прагляду, якія добра адкалібраваныя, з тэгамі, тэкставымі апісаннямі і наваднымі на разважанні мініяцюрамі для кожнага загалоўка. Акрамя таго, функцыі супольнасці нашага сайта даступныя бясплатна без неабходнасці рэгістрацыі., У прынцыпе, вам не спатрэбіцца уліковы запіс, каб каментаваць кожную гульню ці пост на нашай дошцы аб'яваў. Нарэшце, вы можаце быць упэўнены, што мы прапануем правільны сайт, калі справа даходзіць да бяспекі. На нашым сайце няма рызыкі раскрыцця персанальных дадзеных, таму што мы не запытваем вашыя дадзеныя і выкарыстоўваем зашыфраваныя серверы. Увогуле, Shemale Sex Games-гэта той сайт, які вам патрэбен, калі вы хочаце, каб ваша транс-мара ўвасобілася ў жыццё ў віртуальнай сусвету.


“БДГ”: аўстрыйская фірма прапанавала беларускім чыноўнікам хабар за дапамогу ў вяртаньні сваёй тэхнікі\n06 жнівень 2004, 10:16\nПадрыхтаваў Алесь Дашчынскі, Менск Агляд незалежных газэт\nСёньняшняя “Белорусская деловая газета” піша пра скандал у асяродзьдзі сілавых чыноўнікаў. У Савет бясьпекі паступіў ліст ад аўстрыйскай фірмы LD-Leasing, якая просіць дапамагчы ў пошуку і вяртаньні ёй 16 цягачоў “Мэрсэдэс” і 16 паўпрычэпаў, агульным коштам амаль на 2 мільёны даляраў. Аўстрыйская кампанія даўно спрабуе вярнуць сваю маёмасьць, дзеля чаго заплаціла наяўнымі 200 тысяч даляраў. Гэтыя грошы былі патрэбныя для аплаты паслугаў тых асобаў, якія павінны садзейнічаць вяртаньню маёмасьці. Як піша “БДГ”, размова ідзе пра хабар чыноўнікам некаторых салідных ведамстваў. Сярод іх можа быць адзін з намесьнікаў старшыні КГБ. Прадчуваючы складанасьці з вырашэньнем гэтай справы, неўзабаве ў Менск прыедуць прадстаўнікі аўстрыйскіх кампаній і нямецкай юрыдычнай фірмы.\n“Каму і навошта патрэбная апазыцыя?“ – пад такім загалоўкам “Газета для вас” друкуе інтэрв’ю зь сябрам Нацыянальнага камітэта АГП Уладзімерам Радзівончыкам. Палітык цьвердзіць, што апазыцыя спрыяе зьніжэньню ўзроўня карупцыі ў грамадзтве. Падаўленьне апазыцыі стварае небясьпеку ўплыву на ўладу злачынных груповак, фармаваньня вялікага “ценявога” сэктара эканомікі.\nУ Івацэвічах ужо тры сям’і прымусова выселеныя са сваіх кватэраў за няплату камунальных паслугаў. Такі ж лёс чакае яшчэ 10 сем’яў, якія маюць запазычанасьць. Неплацельшчыкаў перасяляюць у так званае сацыяльнае жыльлё, да прыкладу, у інтэрнат, якое немагчыма прадаць альбо прыватызаваць. Як піша далей “Газета для вас”, памер камунальнай платы даўно стаў адной з ключавых праблемаў. У вялікай колькасьці грамадзянаў сямейны бюджэт не вытрымлівае гэтых выдаткаў. Па стане на 1 ліпеня жыхары Івацэвічаў запазычылі 147 мільёнаў рублёў. Апошнім часам улады адключалі ад камунальных паслугаў 103 кватэры, аформілі ў суд каля 300 зыскаў.\n“Местная газета” распавядае пра падрыхтоўку Ваўкавыска да сьвята ўраджаю “Дажынкі”. Горад падвергнуты касмэтычнаму рамонту – фасады фарбуюць, кладуць тратуарную плітку, падпраўляюць дарогі, вывозяць сьмецьце. На сьвята чакаецца прыезд прэзыдэнта Лукашэнкі. Асаблівая ўвага нададзена рэканструкцыі вакзала, дзе зьявіцца зборная дэкаратыўная павець даўжынёй у 93 мэтры і новыя прыбіральні.\nГазэта “Инфо-курьер” распавядае, што слуцкі гарвыканкам зьвярнуўся да жыхароў, кіраўнікоў прадпрыемстваў і арганізацый з просьбай аказаць фінансавую дапамогу ў правядзеньні ўборкі ўраджаю. Указаны нумар рахунку і ўсе патрэбныя рэквізіты. Пакуль гэта падаецца ў форме просьбы, але мэханізм яе ажыцьцяўленьня невядомы.\nДрэнная якасьць вады зь вялікім утрыманьнем жалеза (адзін міліграм на літар) стала праблемай для сямі тысячаў жыхароў былога “ваеннага” гарадка ў Слуцку, піша газэта “Инфо-курьер”. Больш таго, у часы “пік” жыхарам вады, наогул, не хапае. Увосень, да выбараў, улады абяцаюць пусьціць спэцыяльны вадавод, які падасьць жыхарам раёна якасную ваду.\n“Брестская газета” распавядае, што мастак Леў Алімаў запрошаны да ўдзелу ў міжнароднай выставе графікі малых формаў у Токіо, якая сёлета прысьвячаецца юбілею Такійскага ўнівэрсытэта мастацтваў. Яна зьбярэ лепшыя работы мастакоў з 81 краіны сьвету. Беларусь на ёй будзе рэпрэзэнтаваць Леў Алімаў зь Берасьця. А яшчэ мастак атрымаў запрашэньне прыняць удзел у выставе графікі ў Вільні, якую арганізуе літоўскае міністэрства культуры.


Ви тут: Головна ➠ Розны ➠ Выбіраем падарунак настаўніку на 1 верасня Карысныя парады і рэкамендацыі\nОпубліковано: Четвер, 16 липня 2015, 10:34\nСабраць б усе кветкі ў вялікую гару\nІ кінуць іх да настаўніцкім нагах...\nНабліжаецца вялікі і светлае свята - 1 верасня. Гэта святочны дзень для многіх краін, паколькі менавіта 1 верасня пачынаюцца навучальныя заняткі ў школах.\nДзятва нясе кветкі настаўніку, а першая настаўніца сустракае малых добрай усмешкай. У гэтыя перадсвяточныя дні мы яшчэ памятаем, што лепшы настаўнік - гэта настаўнік той школы, дзе займаецца наша дзіця. Ён адначасова і выхавальнік, і выкладчык, і індывідуальнасць, яркая і прыцягальная для дзяцей.\nШмат яшчэ будзе ў навучальным годзе святаў пасля 1 верасня: Дзень настаўніка, Новы год, Апошні званок. Але самым запаветным і жаданым па праву застаецца менавіта Свята пачатку навучальнага года. Менавіта ў гэты дзень настаўніка школы з адкрытым сэрцам прымаюць "пад сваё крыло" выхаванцаў, адпачылых і падрослых за лета.\nЧасам ўспамінаеш дзяцінства, назіраючы за сваімі дзецьмі, і разумееш, што праца настаўнікам - шмат чаго варта. І нерваў, і бяссонных начэй над сшыткамі, і воплескаў любові і творчасці (бо з нашымі дзеткамі працуюць толькі творчыя настаўнікі), і хваляванняў, і перажыванняў... І ўсе гэтыя пачуцці змяшчаюцца ў вялікай душы настаўніцы вашага дзіцяці. Прыгледзьцеся да яе попристальней - і вы гэта абавязкова ўбачыце!\nАле сёння гаворка ў нашай артыкуле пойдзе не пра тое, якія цудоўныя настаўнікі, а пра тое, што падарыць настаўніку.\nТакім чынам, што падарыць настаўніку?\nДавайце ўзгадаем, што часцей за ўсё мы або нашы дзеці дорым настаўнікам? Настаўнікам мы дорым ружы, выбіраем кнігі для настаўнікаў, вядома, нязменную скрынку цукерак або паштоўку з памятным надпісам, розныя канцылярскія прыналежнасці. Але ўсе гэтыя падарункі банальныя, а бо так хочацца падарыць нешта такое, што спадабаецца і запомніцца настаўніку.\nДарэчы сказаць, падарунак настаўніцы ці настаўніку павінны быць прымальнымі па кошце. Вядома, прэзент можа каштаваць і дорага (напрыклад, планшэт umi x2 ці смартфон - бывае і такое), і танна. Ён можа быць зроблены сваімі рукамі, але... галоўнае, каб пры падрыхтоўцы падарунка вы ўклалі ў яго сваё цяпло і ўвага да чалавека, які суправаджаў і будзе суправаджаць ваша дзіця практычна ўсе яго дзяцінства.\nЗапомніце, вы ніколі не адгадаеце з духамі або касметыкай, але дыхтоўная натуральная льняная абрус, якую можна заслаць пры сустрэчы гасцей - пастаяннае напамін пра класе, які яе падарыў. Многія настаўнікі-жанчыны ўспамінаюць гэты падарунак з удзячнасцю.\nМожна прэзентаваць настаўніку разам з традыцыйным букетам які казаў фотоальбом, дзе кожны вучань скажа некалькі прыемных, святочных слоў настаўніку. Вядома, такі падарунак наўрад ці падыдзе настаўніцы, якая толькі бярэ першы клас, але калі вы ўжо даўно знаёмыя з педагогам - то прэзент будзе незвычайным і цікавым, гэта значыць у самы раз. Гэта можа таксама стаць нядрэнным падарункам настаўніку на дзень нараджэння.\nКалі пераважная большасць настаўнікаў у той паралелі, дзе вучыцца ваш дзіця, жанчыны, то можна падарыць кнігу любімых рэцэптаў. Запісваючы кожны новы кулінарны шэдэўр, настаўнік (ён жа звычайны чалавек) напэўна ўспомніць аб вас з удзячнасцю.\nНаступны падарунак спатрэбіцца і ў якасці віншаванні з днём настаўніка, і ў якасці падарунка на 1 верасня. Гэта можа быць жывы кветка ў збанку або кадцы (У залежнасці ад жаданых маштабаў). Такія кветкі не звянуць ў той жа дзень, яны буду радаваць вока як мінімум 2-3 тыдні. А калі пашанцуе, і настаўнік вашага дзіцяці пакахае гэтую кветку, то ён стане амаль членам сям'і, пастаянна нагадваючы педагогу аб дарыльшчыку.\nЛепшым выхадам будзе сумесны падарунак ад усіх бацькоў класа: так кожнаму з удзельнікаў не трэба будзе прыдумляць нешта "гэтакае", ды і выдаткі не будуць вялікія. У гэты ж час настаўнік будзе крануты вашым арганізаваным увагай, бо падарунак будзе сімвалізаваць дружны клас і ваша павага да незвычайна цяжкага настаўніцкага працы.\nЗ надыходзячым святам, дарагія настаўнікі!\nСусветны дзень пошты. Апісанне ...\nДзень Ваенна-марскога флоту (Дзень...


Шчодрая прапанова ад «Беларусбанка» — Шумилино. Новости Шумилино и Шумилинского района. Герой працы. Герой труда. Районная газета\n10.07.2018 shumilino461Комментарии on Шчодрая прапанова ад «Беларусбанка»\nШырокі спектр комплексных прадуктаў прапануе сваім кліентам ААТ «ААБ Беларусбанк”, арыентуючыся на розныя катэгорыі грамадзян, іх патрэбы і патрэбы часу. Вось і нядаўна парадаваў чарговай навінкай – клубам “Шчодры”.\nПра ўсе асаблівасці, бонусы і перавагі дадзенай прапановы расказвае дырэктар Цэнтра банкаўскіх паслуг №225 ААТ “ААБ Беларусбанк” Вольга Масько.\nКлуб “Шчодры” – прадукт, які падыходзіць для большасці нашых грамадзян і цудоўна можа замяніць зарплатную картку. Невыпадкова назва клуба на беларускай мове і звязана з упамінаннем нашай нацыянальнай якасці – шчодрасці. Шчодрасць – ключавая рыса незалежнага чалавека, які валодае чымсьці каштоўным і здольны дзяліцца гэтым са сваімі блізкімі.\nСтановячыся ўдзельнікам клуба “Шчодры”, кліент атрымлівае на тры гады міжнародную бонусную картку Mastercard Standard альбо БЕЛКАРТ-Maestro з рахункам у беларускіх рублях. Дарэчы, бескантактная тэхналогія дазваляе хутка, лёгка і бяспечна аплачваць тавары і паслугі без уводу PIN-кода (пры суме пакупкі да 20 руб.). Павышаную бяспеку ім забяспечвае наяўнасць электронных чыпаў.\n“Зараз нашы выпускнікі школ актыўна рыхтуюцца да паступлення і будуць вучыцца ў іншых гарадах, – кажа дырэктар ЦБП Вольга Масько. – Банк паклапаціўся і пра гэта. Эксклюзіў клуба “Шчодры” – магчымасць пераводу сродкаў тром так званым “любімым атрымальнікам” на клубныя карткі банка і карту растэрміноўкі “Магніт” без спагнання якіх-небудзь камісій. А гэта, згадзіцеся, адзін са спосабаў эканоміі расходаў”.\nСапраўднай знаходкай стане клубная картка для аматараў шопінгу ці заўзятых падарожнікаў. Бо яе ўладальнік атрымае кэшбэк (вяртанне сумы на картку) пасля ажыццяўлення аперацый:\nпа-першае, пры разліках у арганізацыях-партнёрах банка, поўны пералік якіх ёсць на сайце “Беларусбанка”, ад 1% да 12% ад сумы;\nпа-другое, пры аплаце білетаў на сайце Беларускай чыгункі на суму ад 50 рублёў – 3% ад сумы;\nпа-трэцяе, пры ўдзеле ў дысконтных праграмах арганізацый гандлю і сэрвісу на аснове штрыхкодаў, нанесеных на картку.\nЯшчэ шэраг выгадных умоў дае клуб “Шчодры”, дадае Вольга Масько. Яго ўдзельнікі могуць карыстацца папулярнымі сэрвісамі і паслугамі банка, у прыватнасці, бясплатным М-банкінгам (пакет “Эканомны”), які дазваляе праз мабільны тэлефон імгненна рабіць розныя плацяжы, а таксама ў любы момант праверыць астатак грашовых сродкаў на картачцы. Першыя тры месяцы прапануецца бясплатная паслуга СМС-апавяшчэнне аб прыходных і расходных аперацыях па картачцы. У якасці немалаважнага бонуса члены клуба атрымліваюць рэгістрацыю ў сістэме Інтэрнэт-банкінг ва ўстановах банка і 50%-ную скідку на афармленне карты растэрміноўкі “Магніт”.\nПрыцягальная сіла “Магніта”\nПасля афармлення карты растэрміноўкі “Магніт” кліент атрымлівае ва ўласнае распараджэнне ліміт крэдытных сродкаў (авердрафт), якімі пры неабходнасці ў любы момант ён можа пакарыстацца. Фактычна пад рукой заўсёды будзе запас грашовых сродкаў – а гэта вельмі зручна.\nПры разліках у магазінах-партнёрах у межах сум крэдытных сродкаў кліенту прадастаўлена магчымасць растэрміноўкі плацяжу тэрмінам ад 1 да 12 месяцаў у залежнасці ад канкрэтнага магазіна-партнёра.\nНапрыклад, вы вырашылі набыць мэблю коштам у 600 рублёў у магазіне-партнёры, у якім пры разліку карткай “Магніт” прадугледжана растэрміноўка на 6 месяцаў. Фактычна мэблю вы атрымаеце адразу пасля разліку карткай, а грошы роўнымі далямі (па 100 рублёў) вы ўнесяце на плацежную картку на працягу наступных 6 месяцаў. Пры гэтым, ніякіх дадатковых камісій ніхто браць не будзе.\nЗараз у нашай краіне налічваецца больш за 16 тысяч арганізацый-партнёраў, якія даюць растэрміноўку ці бонусы па картачцы “Магніт”. У Віцебскай вобласці – больш за 2,5 тысячы гандлёвых кропак, у абласным цэнтры – каля 600. Гэта сетка магазінаў “Еўраопт”, “Ганна”, “Віталюр”, “7 карат”, “GEFEST”, “Электросіла”, “Белвест”, “Мілавіца”, Black Red White, “Пінскдрэў” і г. д. Пры гэтым колькасць пастаянна расце.\nПрактычна ўсе гандлёвыя кропкі райцэнтра працуюць па картачцы «Магніт». Наклейка на касах у гэтых магазінах сведчыць пра тое, што аб’ект з’яўляецца партнёрам банка.\nПа жаданні кліент можа скарыстацца крэдытнымі рэсурсамі на свайму рашэнню, скажам, разлічыцца ў арганізацыях, якія не ўваходзяць у пералік партнёраў, альбо наогул зняць наяўныя грошы. У такім выпадку суму выкарыстаных сродкаў трэба будзе вярнуць на працягу 6 месяцаў і заплаціць за гэта працэнты ў памеры стаўкі рэфінансавання НБРБ + 3 працэнтныя пункты. На сённяшні дзень гэта 13% гадавых. Пасля вяртання грошай на картку кліент зноў зможа карыстацца рэшткай крэдытных сродкаў.\nАкрамя таго, пры здзяйсненні першай расходнай аперацыі ў аргнаізацыях гандлю і сэрвісу, што не ўдзельнічаюць у партнёрскай праграме банка, прадастаўялецца grace-перыяд 30 дзён па авердрафце з працэнтнай стаўкай 0,0001%, гэта значыць, фактычна бясплатна можна скарыстацца крэдытнымі сродкамі.\n“І гэта не ўсе перавагі “Магніта”, – кажа Вольга Юр’еўна. – Можна папаўняць яе ўласнымі грашовымі сродкамі і, разлічваючыся ў арганізацыях-партнёрах, атрымліваць кэшбэк ў залежнасці ад заключанага дагавора ў памеры ад 1% да 12%.\nНапрыклад, вы рашылі набыць канапу ў магазіне “Пінскдрэў” коштам 1000 рублёў. Пры разліку карткай за кошт уласных сродкаў у канцы месяца атрымаеце бонус у выглядзе вяртання грашовых сродкаў на плацежную картку ў памеры 7% ад кошту – а гэта 63,5 рубля за мінусам падаходнага падатку. Ці не важкі прыбытак ад пакупкі?”\nПрадугледжаны па картачцы дадатковыя бясплатныя сэрвісы, такія, як змена ПІН-кода, падключэнне да сістэмы Інтэрнэт-банкінг і СМС-інфармаванне пра штомесячны плацеж за авердрафт і працэнты за карыстанне ім.\nСтаць членам клуба “Шчодры” можна ў любым аддзяленні “Беларусбанка”. Аднаразовае ўзнагароджанне за афармленне карткі “Магніт” у рамках клуба “Шчодры” складае ўсяго 2 рублі. Далей прадугледжана штомесячная аплата 50 капеек.\nАднак, і тут банк паклапаціўся пра сваіх кліентаў і даў магчымасць не ўносіць штомесячны плацеж у выпадку, калі сума разлікаў у арганізацыях гандлю і сэрвісу складзе не менш 50 рублёў у месяц.\nАкрамя таго, за мінімальную плату вы зможаце атрымаць спакой і ўпэўненасць, аформіўшы са скідкай 15% дагавор добраахвотнага комплекснага страхавання маёмасці і грамадзянскай адказнасці яго карыстальнікаў і (ці)т дагавор добраахвотнага страхавання ад траўм “Экспрэс”. Гэта абароніць вас і вашых блізкіх ад рызык і выпадковасцяў.\nІ яшчэ. З 15 мая па 14 кастрычніка праводзіцца рэкламная гульня «Уся сям’я ў выйгрышы». Аплачвайце карткай Mastercard «Шчодрая» ў магазінах любы тавар ад 10 рублёў – і ўдзельнічайце ў розыгрышы аўтамабіляў і іншых прызоў.\nТакім чынам, удзельнікі клуба “Шчодры” становяцца шчаслівымі ўладальнікамі адразу двух прадуктаў – даходнай карткі ў рублях з кэшбэкам на тэрмін 3 гады і дадатковага кашалька ў выглядзе карты растэрміноўкі “Магніт”, якія даюць магчымасць свабодна распараджацца сваімі грашовымі сродкамі для сябе і сям’і, прычым нават за межамі краіны. Згадзіцеся: шчодрая прапанова?\nСергей Кибисов начинает рабочий день в шестом часу утра


Белоруская компания Wialon Operator\nУсе нашы клiенты ведаюць, што Gurtam – гэта беларуская кампанiя, i ўвесь час яна вяла распрацоўкі толькі ў межах сваёй краiны. Нягледзячы на гэта, сёння наша сістэма GPS-маніторынгу Wialon выкарыстоўваецца ў 120 краiнах свету, і таму была перакладзена на больш за 50 моў.\nАле сёння мы рады паведаміць Вам цудоўную навіну! Нарэшце, Wialon можна пабачыць і на нашай роднай мове :)\nНашы супрацоўнікі 2 месяцы закасаўшы рукавы ў вольны ад працы час ажыццяўлялі пераклад. Аказалася, што гэта не такая лёгкая задача, бо ў Wialon шмат запазычаных слоў і вузкапрафесійных тэрмінаў. Але мы змаглі! І зараз усе, хто жадае, можа выкарыстоўваць Wialon на беларускай мове.\nУпэўнены, што ў Вашай кампаніі знойдуцца знатакі беларускай мовы, якія будуць выкарыстоўваць яе падчас працы і раіць іншым калегам.\nКаб змяніць мову інтерфейса Wialon, дастаткова выбраць яе ў наладках карыстальніка.\nА хутка беларуская мова будзе таксама дададзена і ў мабільнае прыкладанне Wialon. Спампаваць яго можна на AppStore і PlayMarket.\nІ напрыканцы трохі статыстыкі: у Wialon больш за 4 000 фразаў для перекладу, гэта больш за 20 000 слоў у агульным. Прымала ўдзел больш за 10 супрацоўнікаў кампаніі.\nМы спадзяемся, што наша праца не прайшла дарэмна і гэта толькі пачатак правільнага шляху!


Своечасовасть, сістэмнасць, пачуццё меры|Слоним | Слонимский вестник\nСвоечасовасть, сістэмнасць, пачуццё меры\nУ Смаргоні прайшоў Рэспубліканскі семінар ідэалагічнага актыву “Роля ідэалагічнага актыву, структур палітычных партый і грамадскіх аб’яднанняў, СМІ ў вырашэнні сацыяльна значных праблем насельніцтва”. У семінары прыняў удзел першы намеснік кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта Беларусі Аляксандр Радзькоў.\nБыла на семінары і група ідэалагічных работнікаў са Слоніма на чале з намеснікам старшыні райвыканкама Сяргеем Юшкевічам.\nСмаргоншчына дынамічна развіваецца, у тым ліку і са значным прыцягненнем замежных інвестыцый. На ўзроўні пастаўлена і ідэалагічная работа. Галоўнае ідэалагічнае ўпраўленне аблвыканкама на высокім узроўні арганізавала семінар. Было што паглядзець, што пачуць, што пераняць. Вядома ж, галоўнае выступленне, якога чакалі ўдзельнікі семінара, — слова Аляксандра Радзькова. Аляксандр Міхайлавіч надзвычай даступна выдзеліў у ідэалагічнай рабоце асноўныя напрамкі: своечасовасць, сістэмнасць, комплекснасць і пачуццё меры.\nІдэалогія павінна дастукацца да кожнага жывога (а не абстрактнага) чалавека. І Аляксандр Радзькоў, і намеснік старшыні аблвыканкама Ігар Жук падкрэслілі важнасць для ідэалагічнага работніка быць на плыні жыцця, бо яно на месцы не стаіць. Апярэдзіць сітуацыю, якая развіваецца негатыўна, значыць, зняць сацыяльную напружанасць. На семінары прыкладаў прагучала дастаткова. Падобныя семінары мяркуецца правесці і ў другіх рэгіёнах рэспублікі.


Увага — да палявых работ - Трыбуна працы\nЗ пачаткам мая работы на палях раёна працягваюцца. Гэта датычыцца ворыўных работ і работ па закрыцці вільгаці, падсейвання мнагалетняй травы. Падыходзіць да фіналу сяўба цукровых буракоў — па стане на раніцу ўчарашняга дня з 600 га, якія планаваліся пад культуру, было пасеяна 565 га (дасейваюць у ААТ “Міхалёўская Ніва”).\nУ радзе сельгасарганізацый займаюцца пасевам кукурузы. Да філіялу “Харчавік-Агра” ААТ “Чырвоны харчавік АграСэрвіс”, дзе за гэтую справу ўзяліся першымі і ўжо пасеялі 290 га з 450-ці, на тыдні далучыліся ААТ “Агракамбінат Бабруйскі” (пасеяна 275 га з 1800), ААТ “Неўскі-Агра” (160 га з 800), філіял “Варатынь” ААТ “БЗТДіА” (75 га з 750-ці) і ААТ “Міхалёўская Ніва” (160 га з 750-ці) — усяго пасеяна 960 га з 6850 га запланаваных, і гэтая работа працягваецца. У СВК “Гігант” і ААТ “Неўскі-Агра” прыступілі да пасадкі бульбы, пад якую сёлета ў раёне адведзена 525 га, з іх 400 — у “Гіганце”.\nНе спыняюцца работы па доглядзе пасеваў. У ААТ “Стасеўка” і ААТ “Агракамбінат Бабруйскі” завяршаюць падкормку азімых збожжавых раслін — іншыя з гэтым відам работ справіліся. У ААТ “Аграмашсэрвіс” завяршаюць падкормку азімага рапсу. Вядуцца хімпраполка азімай збажыны (лідары тут “Харчавік-Агра” і ЗАТ “Птушкафабрыка “Вішнёўка”) і іншыя, характэрныя для пары, доглядныя справы.\n← В Комитете госконтроля Могилевской области подведены итоги контроля за ходом зимне-стойлового содержания скота в сельхозорганизациях региона\nПайшоў з жыцця дырэктар ААТ “Неўскі-Агра” Аляксандр Атрохаў →


Беларусы Чэхіі адкрылі “Сваё радыё“ » UDF | Новости Беларуси\n"Сваё радыё" толькі што пачало сваё вяшчанне ў інтэрнэце. Яго стваральнік Дзяніс Ламейка тры гады жыве ў Чэхіі, але пазіцыянуе сваю задуму не як радыё нацыянальнай меншасці, а як агульнабеларускую станцыю. "Захацелася нешта зрабіць для душы ды засведчыць, што беларуская музыка – цікавая і разнастайная з’ява", - кажа Дзяніс.\nФармат у "Свайго радыё" – 100% айчыннай музыкі розных стыляў – ад металу да хіп-хопу. "Мова выканання для нас ролі не грае – найперш гэта беларуская, але багата якасных песень у выкананні беларусаў і на іншых мовах. Папсы на нашым радыё не пачуеш, у асноўным будзе гучаць тое, чаго няма на беларускіх FM-cтанцыях. Мяркую, што попыт на такое радыё будзе абавязкова", - апавядае Дзяніс.\nПакуль "Сваё радыё" гучыць у тэставым рэжыме. Надалей плануецца запусціць музычныя праграмы. Сярод іх – аўтарская праграма Андруся Такінданга пра сучасную беларускую культуру, праграма "Музычны рэгіён" са знаёмствам з несталічнымі камандамі, праграма "Суседзі", дзе будзе гучаць музыка польскіх, чэшскіх, славацкіх, украінскіх гуртоў. Стваральнікі "Свайго радыё" плануюць не спыняцца ў развіцці і ў будучыні ўвайсці ў FM-прастору Чэхіі.\nПаслухаць "Сваё радыё" можна тут.


Справу галоўнага рэдактара Tut.by Марыны Золатавай накіравалі ў суд\n11.01.2019 / 18:37 Справу галоўнага рэдактара Tut.by Марыны Золатавай накіравалі ў суд2\nГенеральная пракуратура накіравала ў Мінскі гарадскі суд для вызначэння падсуднасці крымінальную справу ў дачыненні да галоўнага рэдактара партала Tut.by Марыны Золатавай. Пра гэта паведаміў афіцыйны прадстаўнік ведамства Дзмітрый Брылеў, паведамляе Tut.by.\nСуразмоўца дадаў, што пракурор не ўбачыў падстаў для змены або адмены раней абранай меры стрымання. Як і раней рэдактар знаходзіцца пад падпіскай аб нявыездзе і належных паводзінах.\nВедамства прыйшло да высновы, што абвінавачанне выстаўлена абгрунтавана і пацвярджаецца сукупнасцю сабраных доказаў. Крымінальная справа знаходзілася ў вытворчасці Галоўнага следчага ўпраўлення Следчага камітэта.\nРаней СК двойчы адмовіў Золатавай у задавальненні хадайніцтва аб спыненні крымінальнага пераследу паводле 86-га артыкула Крымінальнага кодэкса.\nНагадаем, Золатава засталася адзінай абвінавачванай па «справе БелТА», астатнія фігуранты — 14 супрацоўнікаў розных СМІ — былі вызваленыя ад крымінальнай адказнасці з прыцягненнем да адміністрацыйнай. Акрамя штрафаў, журналісты былі абавязаны кампенсаваць урон. Сумы розныя — ад 3 да 17 тысяч рублёў.\nГалоўнага рэдактара Tut.by абвінавачваюць па ч. 2 арт. 425 Крымінальнага кодэкса (Бяздзейнасць службовай асобы), санкцыя артыкула — ад штрафу і да 5 гадоў пазбаўлення волі.\nУпершыню ў рэкламе «Мілавіцы» зняліся прадстаўніцы розных рас ФОТА7\nЛяксандра / Адказаць 11.01.2019 / 19:47\nАдразу на памяць прыходзіць І.А Крылоў з яго словамі:"Ты виноват лишь в том,что хочется мне кушать".І ў байцы воўк галоўным фігурантам быў і цяпер,у жыцьці,таксама "ваўкі".\nMktx / Адказаць 11.01.2019 / 20:17\nАдчапіліся б ужо ад чалавека, [Рэд. - выдалена]!\nСэксолагі распавялі, якой мусіць быць бадзёрая раніца2


Termin X: «Wonderwall» на разьвітаньне :: Mузычная прастора Беларусі\n02.10.2007 - Termin X: «Wonderwall» на разьвітаньне\nУ новым туры ТГ гурт Termin X прэзэнтуе сваю новую і, як сьцьвярджаюць удзельнікі гурта, апошнюю песьню. У ёй яны аддаюць даніну павагі ангельцам з Oasis. «Песьня завецца „Чароўны мур“ і гэта наша інтэрпрэтацыя знакамітай Wonderwall. Мяне прабірае наскроз\nПесьня Wonderwall зьяўляецца адной зь візытовак гурту Oasis і ўвогуле брытанскага року. Менскі гурт Termin X прэзэнтуе сваю інтэрпрэтацыю знакамітай песні пад назвай «Чароўны мур». Пераклад тэксту на беларускую мову зрабіў літаратар Сяргей Балахонаў сумесна з вакалістам гурту Кірылам Домнічам. Трэк быў запісаны ў жніўні 2007 на студыі Осмас і шматразова выконваўся на канцэртах, але пераважна на мове арыгіналу – на ангельскай.\n«Гэтым трэкам мы хацелі бы выказаць павагу да творчасьці гурту Oasis і паспрабаваць сябе ў нязвыклай нам панк-манеры выкананьня. Спадзяемся, што атрымалася», – кажуць музыкі.\n«Калі я выконваю гэтую песьню мяне прабірае наскрозь. Проста неверагодная энэргетыка ў гэтых простых чатырох акордах, у гэтай мэлёдыі, у гэтых рыфмах. У такія моманты сапраўды разумееш, што ў кожнай вартай песьні ёсьць сапраўдная душа, у якую можна закахацца і жыць з гэтым пачуцьцем усё жыцьцё. Пэўна, што Wonderwall – для мяне тая песьня, якая пройдзе са мной праз доўгія гады», - адзначае Кірыл Домніч.\nСпачатку Termin X выконваў Wonderwall на ангельскай мове. А потым ім закарціла зрабіць нейкі музычны экспэрымэнт. Разам з тым гэта сталася таксама фанэтычна-эстэтычным экспэрымэнтам. Калі Кірыл зьвярнуўся да Сяргея Балахонава з прапановай перакласьці тэкст, то папрасіў наблізіць фанэтычнае гучаньне беларускамоўнай вэрсыі да гучаньня арыгіналу на ангельскай мове. «Мне здаецца, што Сяргей надзвычай добра пераклаў тэкст, пры гэтым амаль цалкам захаваўшы сэнс, рытміку, настрой. Мне толькі засталося яшчэ зьмяніць колькі словаў дзеля таго, каб мне было зручней сьпяваць. Я вельмі задаволены!» – распавядае вакаліст гурту.\nКірыл Домніч кажа, што «Чароўны мур» – апошняя песьня гурта Termin X. «Прычынаў таму шмат, але можна сказаць пэўна, што ніхто з музыкаў ня вырашыў разьвітацца з музыкай і будзе далей працягваць музычную творчасьць. У іншых праектах».\nTermin X – Чароўны мур (музыка - Oasis, словы - Oasis, Кірыл Домніч, Сяргей Балахонаў).


Асноўная працоўная сіла на будоўлях у сённяшняй Літве — беларусы\nУ перадачы «Дзень на DELFI» старшыня праўлення кампаніі Hanner Арвідас Авуліс заўважыў, што сітуацыя цяпер такая, што з-за недахопу будаўнікоў вырастуць выдаткі на будаўніцтва.\n"Статыстыка паказвае, што ў сферы будаўніцтва работнікаў не хапае больш за ўсё. На жаль, пакуль мы не можам запоўніць вольныя месцы і за кошт запрошаных з-за мяжы работнікаў. Сітуацыя на рынку такая, што калі рынак па-ранейшаму будзе незбалансаваны, то выдаткі на будаўніцтва, цэны вырастуць ", - сказаў DELFI прадпрымальнік.\nЁн сказаў, што самы просты шлях - пошук работнікаў за мяжой.\n"Нягледзячы на тое, што ў Літве ў нас больш за 130 000 беспрацоўных, жадаючых працаваць на будоўлі няма або вельмі мала. Самае простае рашэнне праблемы - завозіць работнікаў з суседніх краін, пакуль не зацікавім мясцовых ісці на будоўлю", - сказаў Авуліс.\nПаводле яго слоў, больш за ўсё работнікаў прыязджае з Беларусі. "Часцей за ўсё з Беларусі, а таксама з Украіны. Бываюць з Грузіі, Малдовы, але самы сур'ёзны пастаўшчык працоўнай сілы - Беларусь", - заўважыў прадпрымальнік.\n"Першая хваля была 5 гадоў таму, калі большая частка кваліфікаваных работнікаў з'ехала ў Ірландыю, потым Нарвегію, іншыя Скандынаўскія краіны. Перасоўванне па краінах ЕС вельмі простае. Цэны на будаўніцтва ў 2-3 разы вышэй", - заўважыў прадпрымальнік.


АДПРАВІЦЦА Ў КАСТРЫЧНІКУ ПЯТНАЦЦАЦІГАДОВЫ ПАСТАЎЧАНІН ГЕРМАН ЧАЛЕЙ\n«Пастаўскі край» не мог пакінуць без увагі такую прыемную навіну і запрасіў юнака ў рэдакцыю, каб той расказаў пра сябе і як удалося выцягнуць шчаслівы білет.\nГерман — адзінаццацікласнік СШ №2, футболам займаецца з шасці гадоў. Успамінае, што маленькім на прагляд у футбольную акадэмію «ПМЦ» яго прывялі бацькі — хацелі, каб сын развіваўся фізічна. І мелі рацыю: хлопчык быў спартыўны, упадабаў штурхаць мяч, вабілі трэніроўкі.\nПершым яго трэнерам стаў Аляксандр Тарасевіч. Аднак тонкасцям папулярнай ва ўсім свеце гульні вучыў нядоўга — усяго некалькі месяцаў. Працягнуў футбольную адукацыю хлопчыка — і падчас існавання акадэміі, і пасля яе расфарміравання — Васілій Грантоўскі.\n— Васілій Мікітавіч заклаў базу: навучыў зносінам з камандай, тэхніцы валодання мячом, разуменню футбола, правільным пазіцыям на полі, куды аддаваць мяч, дзе адкрывацца аднаклубнікам. Вельмі ўдзячны яму за ўсё, — гаварыў Герман. — Менавіта ён сфарміраваў і згуртаваў каманду, не даў ёй распасціся. Усім ігракам падабраў найбольш выгадныя пазіцыі. Напрыклад, фізічна моцны цэнтральны абаронца Дзяніс Казлоў мае выдатную тэхніку, можа ўвесь матч адбегаць на высокіх хуткасцях. «Убойная» левая нага Дзімы Рогача здольная парваць сетку варот з любой дыстанцыі. Лёша Хмельнік — чалавек-ракета.\n— Вельмі хутка бегае? — удакладняю.\n— Лётае, — з усмешкай, але даволі сур’ёзна адказвае суразмоўца. — Карацей, кожны на сваім месцы.\nНа чале з Васіліем Мікітавічам каманда пастаўчан, у склад якой уваходзіў Герман, у 2014-м стала пераможцай рэспубліканскага турніру па футболе «Скураны мяч». На гэтых жа спаборніцтвах былі «срэбра» і «бронза». Затым у абласным чэмпіянаце гуляў за дарослую каманду. А нядаўна з бацькамі зайшлі на сайт «Футбік.by» і прачыталі навіну, што ў Мінску на базе прыватнай футбольнай школы Мікалая Мурашкі будзе дзейнічаць дзіцячы футбольны лагер акадэміі «Інтэр», у якім на працягу дзвюх змен сакрэтамі майстэрства будуць дзяліцца італьянскія трэнеры. Зацікавіліся. На афіцыйным сайце ФШМ запоўнілі заяўку. І ўжо на наступны дзень ім патэлефанавалі, назвалі неабходныя для гэтага дакументы, сказалі куды і калі прыязджаць. Дарэчы, разам з Германам у першую змену работы лагера, якая доўжылася 6 дзён, трапіў і пастаўчанін Дзіма Рогач.\nУ лагеры 50 хлопчыкаў з Беларусі і Расіі падзялілі на тры ўзроставыя групы. На працягу пяці дзён футбольныя трэніроўкі праходзілі два разы ў дзень. Акрамя гэтага, для юных спартсменаў была прадумана шырокая адукацыйная і забаўляльная праграма: яны развучвалі італьянскія песні, вучыліся гуляць у шахматы і засвойвалі блогінг. На шосты дзень групы падзялілі на каманды і правялі невялікія сяміхвілінныя турніры паміж равеснікамі. Вынікі спаборніцтваў падвялі ў канцы дня: усім выдалі сертыфікаты аб праходжанні трэніроўкі з італьянскімі трэнерамі, форму «Інтэра», абвясцілі прэміі ў розных катэгорыях і назвалі двух шчасліўчыкаў, якія адправяцца на нядзельную стажыроўку ў Італію разам з 16-цю ігракамі каманды ФШМ і яшчэ двума хлопцамі, якіх адбяруць у другой лагернай змене. Галоўны прыз дастаўся Яраславу Шыку з Наваполацка і Герману Чаляю.\n— Для мяне гэта стала сапраўднай нечаканасцю. Знаходзіўся ў шоку і ў сваё шчасце не мог паверыць яшчэ некалькі гадзін, — дзяліўся ўражаннямі Герман. — Лічу, што мне проста пашанцавала крыху больш за астатніх, бо, напрыклад, Дзіма Рогач праявіў сябе не горш за мяне.\nНе паверылі і ўспрынялі як жарт стажыроўку на базе італьянскай футбольнай акадэміі «Інтэр» і пастаўскія сябры Германа, пакуль не ўбачылі адпаведны дыплом. Пацвярджаем: гэта праўда, і віншуем!\nВераніка ФІЛАНОВІЧФота Антона ЧАЛЯЯ


Культура - Майскія святы — народныя!\nМайскія святы — народныя!\nЦягам апошняга веснавога месяца музыканты-народнікі ўсёй краіны будуць масава падарожнічаць: 2 — 6 мая яны завітаюць у Ліду, а літаральна праз тыдзень, 12 — 18-га, — у Брэст. У гэтых гарадах пройдзе VI Рэспубліканскі конкурс выканаўцаў на народных інструментах, што арганізоўвае Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь і мясцовыя ўлады.\nКонкурс ахопіць зусім юных і маладых выканаўцаў, якія граюць на баяне, акардэоне, домры (ці мандаліне), гітары, балалайцы, цымбалах. Менавіта па такіх шасці намінацыях і будуць вызначацца пераможцы.\n- Конкурс імя Іосіфа Жыновіча, - распавядае начальнік аддзела навучальных устаноў і работы з творчай моладдзю Анатоль Мукалаў, - мае, насамрэч, куды больш даўнюю гісторыю, чым гэта можа адлюстраваць яго сёлетняя лічба - "шэсць". Першыя падобныя спаборніцтвы пачыналіся яшчэ ў 1970-я, і многія іх былыя ўдзельнікі і пераможцы ўжо выгадавалі не толькі сваіх вучняў, але і вучняў сваіх вучняў. Такая пераемнасць пакаленняў - таксама, дарэчы, адна з цудоўных народных традыцый. Увогуле, сярод конкурсаў па іншых спецыяльнасцях, што праводзяцца ў Беларусі, гэты - самы масавы. Сёлета ён збярэ амаль 200 удзельнікаў. Прычым адбор ажыццяўляецца паэтапна і складаецца з некалькіх прыступак. Спачатку яго праводзяць самі навучальныя ўстановы, потым праходзяць занальныя конкурсы, абласныя, і, нарэшце, фіналам становіцца Рэспубліканскі конкурс.\nУ Лідзе збяруцца самыя юныя ўдзельнікі - навучэнцы школ мастацтваў. Спаборнічаць яны будуць па трох узроставых групах. У Брэст жа з'едуцца тыя, хто навучаецца ў сярэдніх спецыяльных установах. Пераможцы конкурсу, і гэта вельмі важна, атрымліваюць права паступлення ў адпаведныя навучальныя ўстановы без іспытаў: навучэнцы школ - у каледжы і вучылішчы, студэнты сярэдняга звяна - у Акадэмію музыкі.


Амбасада Брытаніі ў Мінску зноў вывесіла вясёлкавы сцяг. Летась Шуневічу гэта не | Новы Час\nВясёлкавы сцяг над амбасадай Вялікабрытаніі ў Мінску, 17 траўня 2019 года. Фота www.svaboda.org\nТады на гэта адмоўна адрэагаваў міністр унутраных справаў Беларусі Ігар Шуневіч, які палічыў вывешванне сцягу «прапагандай таго ладу жыцця, які для нас непрымальны». На сайце МУС сцвярджалася, што «аднаполыя адносіны — гэта падробка».\nНа пытанне карэспандэнта Радыё Свабоды аб тым, ці будзе рэакцыя МУС на гэты раз, афіцыйная прадстаўніца міністэрства Вольга Чамаданава адказала: «Убачыце ўсё на нашым сайце».\nМіністр замежных справаў Беларусі Уладзімер Макей летась не стаў крытыкаваць Шуневіча, але заявіў, што перад такімі заявамі «трэба думаць пра наступствы», а Еўрасаюзу пажадаў не «навязваць тыя ці іншыя рэчы, якія ўжо даўно ўстаяліся ў нейкіх краінах».\nШуневіч пазней заявіў, што ў функцыі ягонага ведамства нібыта ўваходзіць таксама «ахова маральнасці» (гэта не замацавана прынамсі ў публічных праўных актах).\nУ свеце 17 траўня адзначаецца як Дзень супраць гамафобіі. У Вялікабрытаніі правы ЛГБТ-людзей бароняцца на дзяржаўным узроўні, аднаполыя шлюбы рэгіструюцца з 2014 года (акрамя Паўночнай Ірландыі, дзе прызнаюцца толькі аднаполыя «грамадзянскія партнёрствы».


У другой палове тыдня — мокры снег і слабы галалёд\nХатняя старонка > У другой палове тыдня — мокры снег і слабы галалёд\nУ першыя дні тыдня яшчэ захаваецца цёплае сырое надвор'е з тэмпературным фонам, амаль на 4—6 градусаў вышэйшым за кліматычную норму. Але потым тэрыторыя краіны апынецца пад уплывам перыферыі антыцыклону з цэнтрам над поўначчу Еўрапейскай Расіі, паведамляюць спецыялісты Рэспубліканскага цэнтра па гідраметэаралогіі, кантролі радыеактыўнага забруджвання і маніторынгу навакольнага асяроддзя Мінпрыроды.\nДа канца рабочага тыдня ў краіне тэмпературны фон панізіцца і наблізіцца да кліматычнай нормы. А пакуль дождж і імжа. У сераду будзе без істотных ападкаў, толькі ўначы і раніцай па паўднёвым усходзе краіны пройдзе невялікі дождж. Уначы і раніцай месцамі туман. Уначы — ад плюс 1 да плюс 7 градусаў, па ўсходзе пры праясненнях будзе ад нуля да мінус 2 градусаў. Удзень чакаецца 2—9 цяпла, па паўднёвым захадзе — да плюс 11 градусаў. Не чакаецца істотных ападкаў і ў чацвер. Уначы і раніцай будзе слабы туман. Удзень месцамі парывісты вецер. Тэмпература паветра на працягу сутак складзе ад нуля да плюс 7 градусаў, толькі ўначы па ўсходзе краіны яна панізіцца да мінус 1—3 градусаў, а ўдзень па паўднёвым захадзе будзе 8—9 цяпла.\nАрктычны антыцыклон пачне раскручваць сваю халодную моц у пятніцу. Будзе пераважна без ападкаў, толькі ў асобных раёнах па крайнім захадзе пройдуць кароткачасовыя дажджы і мокры снег. Магчымы слабы галалёд. Увага! У ноч на пятніцу будзе ўжо да 8 градусаў марозу, а па ўсходзе пры праясненнях да мінус 9—10 градусаў. Удзень чакаецца ад мінус 4 градусаў да 2 градусаў цяпла, у заходніх раёнах краіны будзе крыху цяплей — уначы ад нуля да плюс 3 градусаў, удзень — 3—5 цяпла.\nПаводле папярэдніх прагнозаў айчынных сіноптыкаў, у суботу абыдзецца без ападкаў. Уначы — 1—8 марозу, па ўсходзе пры праясненнях паветра астудзіцца да мінус 9—10 градусаў, удзень чакаецца ад 4 градусаў марозу да 2 градусаў цяпла, у заходніх раёнах краіны ўначы будзе ад нуля да плюс 2 градусаў, удзень — ад плюс 2 да плюс 5 градусаў.\nЗагаловак у газеце: Вецер з Арктыкі падрыхтуе нас да зімы


Краіны-донары выдзеляць Афганістану больш за 1 мільярд даляраў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nКраіны-донары выдзеляць Афганістану больш за 1 мільярд даляраў\nПаводле слоў генсека ААН Антоніу Гутэрыша, удзельнікам канферэнцыі ў Жэневе ўдалося здзейсніць «квантавы скачок» у пытанні збору сродкаў для насельніцтва Афганістана, паведамляе «Deutsche Welle».\nЧарга перад банкам у Кабуле\nКраіны-донары абавязаліся выдзеліць больш за 1 млрд. даляраў (846 млн. еўра) на гуманітарную дапамогу ў Афганістане. Такі папярэдні вынік падвёў генеральны сакратар ААН Антоніу Гутэрыш у панядзелак, 13 верасня, у Жэневе на канферэнцыі па аказанні эканамічнай падтрымкі гэтай краіне.\nПаводле вобразнага выраза кіраўніка сусветнай арганізацыі, дзяржавам-удзельніцам мерапрыемства ўдалося здзейсніць «квантавы скачок» у пытанні збору сродкаў на гэтыя мэты.\nГенеральны сакратар ААН: канферэнцыя цалкам апраўдала мае чаканні\n«Гэтая канферэнцыя цалкам апраўдала мае чаканні ў плане салідарнасці з народам Афганістана», — канстатаваў Гутэрыш. Пры гэтым ён, як перадае dpa, не канкрэтызаваў, якая частка гэтай сумы паступіць у бліжэйшыя месяцы па лініі ААН, а якая будзе прадастаўлена пазней у іншых фарматах.\nФінансаванне заклікана не дапусціць голаду ў Афганістане і прадухіліць калапс існуючых дзяржслужб, удакладняе dpa.\nКіраўнік МЗС ФРГ прысутнічаў у Жэневе асабіста\nЯк першапачаткова адзначаў намеснік Гутэрыша па гуманітарных пытаннях Марцін Грыфітс, мэта сустрэчы заключалася ў зборы больш чым 600 млн. даляраў (509 млн. еўра) на дапамогу афганскаму народу ў бліжэйшыя чатыры месяцы.\nУ канферэнцыі прынялі ўдзел каля 40 міністраў. Кіраўнік МЗС ФРГ Хайка Мас (Heiko Maas) прысутнічаў у Швейцарыі асабіста. Шэраг яго калег па пасадзе ўдзельнічалі ў мерапрыемстве па відэасувязі.\nБаевікі радыкальнага ісламісцкага руху «Талібан» 15 жніўня ўвайшлі ў Кабул, а 3 верасня абвясцілі, што ўсталявалі кантроль над усім Афганістанам. Усяго, паводле дадзеных Вашынгтона, пасля захопу ўлады ў Афганістане з талібамі ЗША і іх саюзнікі вывезлі з краіны больш за 122 тысяч мірных жыхароў.\n„Талібан” заявіў, што кантралюе 90% мяжы Афганістана\nУ Афганістане абвешчана каменданцкая гадзіна\nТалібы захапілі ў Афганістане Кандагар\nАд выбухаў у Кабуле загінулі больш за 40 чалавек\nУ аэрапорце Кабулу хаос — тысячы людзей спрабуюць пакінуць краіну


«Мы зробім усё, каб ні адзін дарослы ў Беларусі не баяўся, што ў яго забяруць дзіця, і | Новы Час\nСвятлана Ціханоўская анансуе стварэнне сістэмы фіксацыі злачынстваў супраць народа Беларусі.\nСвятлана Ціханоўская выступіла з прамовай, у якой абвясціла аб стварэнні яшчэ адной грамадскай ініцыятывы ў рамках пратэстнага руху.\n«Спачатку яны хапалі людзей на вуліцы, — піша Святлана Ціханоўская. — Потым сталі ўрывацца ў кватэры. Цяпер ўрываюцца прама ў сем'і і пагражаюць абвясціць, што дзеці пратэстоўцаў знаходзяцца ў сацыяльна небяспечным становішчы. Саліст хору «Унія» Аляксандр Шык за сваю пазіцыю атрымаў 15 сутак, ягоная жонка — штраф. І цяпер ім пагражаюць яшчэ і тым, што адбяруць прыёмнага непаўналетняга сына. Толькі каб даказаць сваю сілу, яны гатовыя зрабіць дзіця сіратой.\nГэта дробязная і подлая помста сям'і, якая не хоча мірыцца з тым, што адбываецца ў краіне. Для гэтага няма ніякіх прававых падстаў, але рэжым больш не спрабуе ствараць хаця б бачнасць выканання закона. Менавіта таму мы ствараем сістэму фіксацыі сведчанняў злачынстваў супраць народа Беларусі. Гэтая адзіная база доказаў, якую зможа папоўніць кожны і якая наўпрост прывядзе да санкцый і судоў над памагатымі рэжыму. Гэта адзін з крокаў «Народнага Трыбунала» і гэта галоўны спосаб спыніць беззаконне, якое выгадна толькі злачынцам.\nЯ ведаю, які гэта жах, калі пагражаюць тваім дзецям. І ведаю, што мы зробім усё, каб больш ніводзін дарослы ў Беларусі не баяўся, што ў яго забяруць дзіця, і ніводнае дзіця не баялася, што яго пазбавяць мамы і таты».


Тамаш Блашчак: Спадзяюся беларуская дзяржава усталюе шыльду Дуж-Душэўскаму | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nТамаш Блашчак: Спадзяюся беларуская дзяржава усталюе шыльду Дуж-Душэўскаму\nПра знакі прысутнасці беларусаў у свеце. Бадай у замежжы найбольш такіх знакаў у Вільні. На вуліцах сталіцы Літвы можна напаткаць больш дзесяці мемарыяльных шыльдаў у гонар вядомых беларускіх дзеячаў. Пераважна гэта звязана з гісторыяй 20-30-х гадоў мінулага стагоддзя. Але і ў іншым літоўскім горадзе – Коўне жылі многія вядомыя дзеячы беларускага руху. Тут, на жаль, беларускіх шыльдаў няма.\nГісторык Тамаш Блашчак тлумачыць, што ў Коўне практычна не засталося будынкаў, у якіх у той час жылі славутыя беларусы. Аднак адзін такі будынак усё ж такі ёсць, адзначыў гісторык.\n– Ёсць будынак, які пабудаваў сам сабе Клаўдзій Дуж-Душэўскі. Я спадзяюся, што не ў такой далёкай будучыні беларуская дзяржава усталюе на гэтым будынку адмысловую шыльду Клаўдзію Дуж-Душэўскаму, як стваральніку нацыянальга сцяга, такое маё пажаданне.\nКлаўдзій Дуж-Душэўскі лічыцца аўтарам праекту бел-чырвона-белага сцяга, які затым стаў адным з галоўных сімвалаў Беларусі. Клаўдзій Дуж-Душэўскі жыў у Коўне да канца свайго жыцця. Памёр у 1959 годзе. Пахаваны на Пятрашунскіх могілках.\nРыбак сфатаграфаваўся з бел-чырвона-белым сцягам\nНашы сімвалы вяртаюцца на Беларусь\nДырэктарам Нясвіжскага музея прызначылі галоўрэда раёнкі


Вытворцы і пастаўшчыкі прэс-формаў для адзіночнага стрэлу і 2K - Кітайскі завод па вытворчасці прэс-формаў для адзіночнага стрэлу і 2K\nЛіццёвая форма - гэта частка, якая надае форму і памер пластыкавым вырабам падчас фармавання. Хоць структура фармоўкі можа вар'іравацца ў залежнасці ад тыпу і характарыстык пластыка, формы і структуры пластыкавага вырабу і тыпу машыны для ліцця пад ціскам, асноўная структура аднастайная.\nАйчынная ліццёвая кампанія\nПраектаванне і выраб цвілі цесна звязаны з апрацоўкай пластыка. Поспех або няўдача апрацоўкі пластыка ў значнай ступені залежыць ад эфекту дызайну формы і якасці вырабу формы, у той час як дызайн пластыкавай формы заснаваны на правільным дызайне пластыкавых вырабаў.\nВысакаякасная тэхніка для пластыкавай ін'екцыйнай формы\nІнструменты і вырабы, якія мы выкарыстоўваем у паўсядзённым жыцці, вар'іруюцца ад асновы станка, вонкавага корпуса станка да маленькага шрубы, кнопкі і корпуса розных бытавых прыбораў, якія маюць цесную сувязь з ліццём.\nПрэс-форма для пластыкавых ін'екцый з 2-кратнай формай для падвойнага ліцця\nЛіццё пад ціскам 2К: ліццё з 2 розных пластыкавых матэрыялаў альбо 2 колераў: эфектыўнае і эканамічнае\nШто ўяўляе сабой форма для ін'екцый 2k?\nФорма для ліцця пад ціскам 2К, якую часам называюць 2 матэрыялы, 2 стрэлы альбо 2 колеры, - гэта інавацыйны працэс вытворчасці, які выкарыстоўваецца для вырабу складаных фармаваных дэталяў з двух розных матэрыялаў .....\nІн'екцыя 2K на адной машыне, якая запраграмавана на дзве ін'екцыі за адзін цыкл.\nЛіццё пад ціскам - гэта працэс вырабу пластыкавых дэталяў на заказ шляхам упырску расплаўленага пластыкавага матэрыялу пад высокім ціскам у металічную форму. Гэтак жа, як і іншыя формы пластыкавага ліцця, пасля ўпырску расплаўленага пластыка ў форму прэс-форма астуджаецца і адкрываецца, каб выявіць цвёрдую пластыкавую частку.\nНаступныя пяць асноўных элементаў незаменныя пры апрацоўцы ліцця з падвойным дробам:\n1. Ацэнка формы і аналіз прадукцыі Перад распрацоўкай формы, ацэнка формы і аналіз прадукцыі неабходна, уключаючы знешні выгляд, памер і форму, каб пазбегнуць непатрэбных ускладненняў пры двухкаляровым дызайне формы.\n2. Структура формы Добры дызайн формы павінен не толькі адпавядаць патрабаванням кліентаў, але і эканоміць выдаткі, памяншаць складанасць апрацоўкі, скарачаць час апрацоўкі для кліентаў. Каб дасягнуць гэтага, мы павінны не толькі цалкам засвоіць патрабаванні кліентаў, але і мець поўнае ўяўленне пра машыну для ліцця пад ціскам, структуру формы, тэхналогію апрацоўкі і магчымасці перапрацоўкі самой фабрыкі.\n3. Падбор матэрыялу Выбар матэрыялу вельмі важны для ліцця з падвойным стрэлам. Ён павінен адпавядаць патрабаванням зносаўстойлівасці, трываласці, паказчыкаў стомленага разбурэння, высокатэмпературных характарыстык, устойлівасці да холаду і цеплавой стомленасці, каразійнай стойкасці і г.д.\n4. Апрацоўка і зборка дэталяў У дадатак да разумнага дызайну і выбару матэрыялаў, дакладнасць ліцця з падвойным стрэлам таксама мае вырашальнае значэнне пры наступнай апрацоўцы і зборцы. Такім чынам, для забеспячэння дакладнай апрацоўкі формы неабходна высокадакладнае сучаснае тэхналагічнае абсталяванне і дасведчаныя спецыялісты.\n5. Выпрабаванне цвілі Каб пазбегнуць марнавання часу і непрыемнасцей падчас серыйнай вытворчасці, неабходна наладзіць і кантраляваць розныя ўмовы апрацоўкі пасля зборкі цвілі, каб знайсці лепшыя ўмовы тэмпературы і ціску. У працэсе выпрабавання неабходна выконваць разумныя этапы эксплуатацыі і запісваць карысныя тэхнічныя параметры ў працэсе выпрабаванняў, каб палегчыць масавае вытворчасць прадукцыі.\nПрататыпы вытворцаў прэс-формаў, Нестандартная цвіль, Цвіль фабрыка, Вытворцы цвілі, Ліццё пад ціскам з металічнымі ўстаўкамі, Пластыкавая ўстаўка,


http://spring96.org/be/news/92987 2019 2019-05-21T10:52:04+0300 2019-05-21T10:52:04+0300 2019-05-21T10:58:54+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/karchevskaja_1.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nУдзельніцу пратэстнага руху супраць акумулятарнага завода ў Брэсце Людмілу Карчэўскую пакаралі штрафам памерам 20 базавых велічынь (510 рублёў) за ўдзел у "кармленні галубоў" 14 красавіка, паведамляе "Берасцейская Вясна".\nВёў адміністрацыйны працэс суддзя Ленінскага суда Аляксандр Семянчук. Сведкам з боку міліцыі быў Аляксей Федарэнка. Па яго словах, Карчэўская пляскала ў далоні і крычала «Не заводу!».\nЖанчына, у сваю чаргу, адзначыла, што падчас акцыі ніякіх палітычных лозунгаў не агучвала, не крычала «Не заводу!», у далоні не пляскала. Федарэнка хлусіць.\n"Так, я прыходжу на плошчу па нядзелях. У мяне 5 унукаў, адна жыву ў непасрэднай блізкасці, 800 метрах ад завода. Мяне хвалюе іх здароўе, здароўе ўсіх берасцейцаў. У нас шмат людзей памірае ад раку. Калі паміраюць старыя – зразумела, але калі дзеці – не павінна так быць! Я прыходжу на плошчу, каб даведацца, што адбываецца з гэтым заводам, бо афіцыйныя крыніцы і ўлады праўды не кажуць" - сказала на судзе Людміла Карчэўская, настаўніца з 24-гадовым стажам.\nСведкі-міліцыянты Аляксандр Буката і Аляксей Федарэнка\nКарчэўская спытала суддзю, ці бачыў ён на відэа, каб яна пляскала ў далоні і крычала. Суддзя Семянчук адказаў, што не бачыў, аднак верыць сведку-міліцыянту.\nУ выніку Аляксандр Семянчук прызнаў Людмілу Карчэўскую вінаватай у здзяйсненні правапарушэння, прадугледжанага ч.3 арт.23.34 КаАП (удзел у несанкцыянаваным мерапрыемстве), паўторна на працягу года. І пастанавіў пакараць пенсіянерку штрафам у 20 базавых адзінак.\n21.05.2019 Тэгі: суды, адміністратыўны перасьлед, свабода мірных сходаў, экалагічныя правы


Чарнобыльскі шлях абраў у 2017 годзе новы маршрут\nАрганізацыйны камітэт шэсця «Чарнобыльскі шлях» ва ўгодкі аварыі на Чарнобыльскай АЭС плануе прайсці па вуліцах сталіцы маршрутам адрозны ад традыцыйнага.\nЧальцы аргкамітэту, скіравалі ў Менгарвыканкам заяўку на правядзенне мітынгу і шэсця 26 красавіка.\nАрганізацыйны камітэт плануе, што ўдзельнікі шэсця пройдуцца па вуліцы Багдановіча. Яны лічаць, што дзякуючы гэтаму больш людзей змогуць пабачыць шэсце і далучыцца да яго.\n«Гэта не канфрантацыйны сцэнар таму, што мы не прадугледжваем масавых мерапрыемстваў побач з адміністратыўнымі будынкамі, што можа стацца правакуючым, раздражняючым і непрымальным для ўладаў», – падкрэсліў старшыня Партыі БНФ Аляксей Янукевіч.\nЗбор заяўлены а 18:00 на плошчы Парыжскай камуны перад Оперным тэатрам.\nЗ 18:30 да 19:30 заяўнікі плануюць правесці мітынг.\nЗ 19:30 да 20:30 шэсце пройдзе па вуліцы Багдановіча да памятнага знаку ахвярам Чарнобыля на скрыжаванні вуліц Арлоўскай і Лілі Карастаянавай.\nА 20:30 заяўнікі плануюць ускладанне кветак да памятнага знаку ахвярам Чарнобылю.\nЛетась міліцыя ачапіла месца збору ўдзельнікаў металёвымі агароджамі, аддзяліўшы яго ад праспекту Незалежнасці, а таксама заблакавала праход на пляцоўку па другім паверх кінатэатра «Кастрычнік».\nПадчас акцыі актывісты з расцяжкамі «Астравец – другі Чарнобыль» і лозунгамі «Жыве Беларусь!», «Не – АЭС у Беларусі!» і «Атам мірным не бывае» выйшлі за агароджу і сталі ля праезнай часткі. Пазней яны рушылі па вуліцы Сурганава на плошчу Бангалор. У акцыі ўзялі ўдзел каля 700 чалавек.\nУпершыню «Чарнобыльскі шлях» прайшоў у 1989 годзе.\nТэгі: акцыі, Чарнобыльскі шлях-2017


Топ-5:навіны 17 лютага | euroradio.fm\nГалоўная / Топ-5:навіны 17 лютага\nТоп-5:навіны 17 лютага\n17/02/2017 - 21:48\nУ Мінску прайшоў "Марш абураных беларусаў" ...\nУ Мінску прайшоў "Марш абураных беларусаў"\n17 лютага ў Мінску прайшла несанкцыянаваная акцыя "Марш абураных беларусаў", скіраваная супраць “падатку на дармаедства”. Яе арганізавалі экс-кандыдаты ў прэзідэнты Мікалай Статкевіч і Уладзімір Някляеў.\nУдзел у Маршы ўзялі да трох тысяч чалавек. Спачатку каля Палаца Рэспублікі адбыўся кароткі імправізаваны мітынг, пасля чаго ўдзельнікі акцыі прайшлі па цэнтры сталіцы да Міністэрства па падатках і зборах. Агулам мерапрыемства доўжылася прыкладна 1 гадзіну і 15 хвілінаў.\nЭксперт: Каб запусціць трубу "Адэса — Броды", трэба ў 6 разоў больш нафты\nБеларусь закупіла першую партыю нафты ў Ірана. 80 тысяч тон паліва даставяць танкерам у адзін з бліжэйшых портаў — Адэса ці Вентспілс, а адтуль цыстэрнамі павязуць на беларускія нафтаперапрацоўчыя заводы.\nНа думку ўкраінскага эксперта па энергетыцы Сяргея Куюна, іранская нафта абыходзіцца Беларусі даражэй за льготную расійскую, але, пры гэтым, яна супастаўная па кошце са звычайным рэжымам расійскіх паставак. Яшчэ таннейшай яна стала б, калі б яе транспарціроўка праз тэрыторыю Украіны ажыццяўлялася не чыгункай, а трубаправодам.\nЕўрапарламент ухваліў рашэнне аб стварэнні агульнай еўрапейскай арміі\nЕўрапарламент ухваліў рэзалюцыю аб стварэнні агульнай еўрапейскай арміі. Акрамя таго парламентарыі выступілі за ўзмацненне цэнтралізацыі Еўрасаюза і стварэнне пасады міністра фінансаў ЕС. За дакумент прагаласавалі 283 дэпутаты, супраць былі 269 парламентарыяў.\n“Белавія” плануе правесці шэраг акцый на свае пералёты\nнамеснік гендырэктара авіякампаніі Ігар Чаргінец\n“Белавія” плануе правесці шэраг акцый на свае пералёты. Пра гэта ў размове з Еўрарадыё распавёў намеснік гендырэктара авіякампаніі Ігар Чаргінец\nПа яго словах, сёлета плануецца правесці не адну, а цэлы шэраг такіх акцый. Прычым дату правядзення першай з іх кіраўніцтва “Белавія” назаве ўжо бліжэйшымі днямі.\nНа мяжы з Літвой пачаў функцыянаваць пункт пропуску "Лоша — Шумскас"\n17 лютага на мяжы Беларусі з Літвой пачаў функцыянаваць новы пункт пропуску "Лоша — Шумскас". Ён знаходзіцца ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Рэжым пропуску грамадзян усіх краін, за выключэннем асобаў, якія едуць у пешым парадку, будзе кругласутачным.\nПраз пяць гадзін пасля вызвалення Някляева затрымалі Статкевіча\nФота: скрыншот з відэа тэлеканала “Белсат”\nНа волю выйшаў Уладзімір Някляеў (відэа)\nУладзімір Някляеў (злева) падчас акцыі 8 верасня.\nУладзімір Някляеў асуджаны на 7 сутак арышту\nВаланцёры ў Оршы не пабачылі расійскія танкі\nЯк апазіцыя будзе назіраць за мясцовымі выбарамі? Размова з Алесем Сілковым\nЗапіс размовы Севярынца і Дашкевіча перадаў на БТ "ананімны крыніца"\nЗ апазіцыйнай БСДП выйшлі каля 100 чальцоў\nЯк гэта было: Антываенны пратэст у Дзень вайсковай славы\nФотафакт: “Вялікай істоце” на вуліцы Кастрычніцкай зноў адарвалі руку\nФота: ФК "Шахцёр"\n“Шахцёр” вярнуўся на першае месца ў чэмпіянаце краіны па футболе\nНа пошукі хлопчыка ў Белавежскую пушчу выйшла каля тысячы валанцёраў\nФотафакт: У Гродне зрабілі сырнага робата\n“За некалькі гадзінаў напружанай працы мы можам зрабіць два вершы”\nЧылійскі Тутанхамон і Неферціці ў Мінску\nНа фота: Уладзімір Пуцін назірае за вучэннямі "Захад-2017".\nНа вучэннях "Захад-2017" расійскія генералы вучыліся камандаваць беларусамі?\nНа фота жыроўка за жнівень\nМінчанам прыходзяць жыроўкі з дзіўнымі пераразлікамі за гарачую ваду і ацяпленне\nПрэзентацыя на Еўрарадыё: альбом “Апошні” гурта “Дрымон” (слухаць)\nФотафакт: Па Магілёве гуляе табун коней\nУ панядзелак будзе сухое і халаднаватае надвор’е\nУ сталічных парках закрываецца сезон атракцыёнаў\nАгітацыя за кандыдатаў у Бундэстаг у Берліне, фота Змітра Лукашука\nАгітацыя на вуліцах Берліна за дзень да выбараў – ружы і міндаль ад кандыдатаў\nКіраўнік МЗС Макей сустрэўся са старшынёй Генасамблеі ААН\nПраўладныя беларускія камуністы пойдуць на выбары ў мясцовыя саветы\nМінаблвыканкам шукае новага кіраўніка “Барысаўдрэва”\n22 верасня ў Беларусі курс долара знізіўся, а курс еўра вырас\nБеларускім навукоўцам збіраюцца павысіць заробкі\nДраматург Андрэй Курэйчык таемна распісаўся са сваёй каханай\nСольнік Вольскага: вяртанне герояў (фотарэпартаж)\nФота: ФК "Крумкачы"\n“Славія” перамагла “Крумкачоў” — 3:1\nАнтыдопінгавае агенцтва ЗША: Расію нельга дапускаць да зімовай Алімпіяды\nКадр з кліпа\nLinkin Park напісалі развітальны ліст Чэстару Бенінгтану


Зборная Беларусі па гандболе перамагла каманду ААЭ | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЗборная Беларусі па гандболе перамагла каманду ААЭ\nМужчынская зборная Беларусі па гандболе з перамогі стартавала на турніры ў польскім Тарнуве. У першым матчы каманда Юрыя Шаўцова была мацней за зборную Аб’яднаных Арабскіх Эміратаў з лікам 31:24.\nСёння беларусы згуляюць з другой зборнай Іспаніі, а ў нядзелю завершаць выступ паядынкам з камандай Польшчы.\n„Гродна-93” вырваў перамогу ў рэзервовага складу „Цмокаў”\nУ матчы першай шасцёркі мужчынскага чэмпіянату Беларусі па баскетболе „Гродна-93” на сваім паркеце зламіў супраціў рэзервістаў „Цмокi-Мiнск” – 90:89. Перамога дазволіла гаспадарам узначаліць турнірную табліцу.\n«Вулверхэмптан» перамог „Манчэстэр Сіці”, прайграючы з лікам 0: 2\nУ матчы 19-га тура англійскай Прэм’ер-лігі «Вулверхэмптан» прымаў «Манчэстэр Сіці» і перамог з лікам 3:2. Ужо на 12-й хвіліне «Сіці» застаўся ў меншасці – з поля быў выдалены брамнік Эдэрсан. Нягледзячы на гэта, у сярэдзіне першага тайма «гараджане» выйшлі наперад, дзякуючы голу нападніка Рахіма Стэрлінга. У пачатку другой паловы ён павялічыў перавагу гасцей. На 55-й хвіліне форвард «Вулверхэмптана» Адама Траорэ адыграў адзін мяч. У канцы матчу нападнік «ваўкоў» Рауль Хімэнэс зраўняў лік. А перамогу гаспадарам прынёс абаронца Мэт Доэрці, забіўшы на 89-й хвіліне. «Манчэстэр Сіці», набраўшы 38 ачкоў, займае трэцяе месца ў турнірнай табліцы АПЛ, адстаючы ад лідара – «Ліверпуля» на 14 ачкоў.\nЦеему Пулкінен пераходзіць з менскага „Дынама” ў маскоўскае\nФінскі форвард Цеему Пулкінен пакідае „Дынама-Мінск” і працягне кар’еру ў складзе іх маскоўскіх аднаклубнікаў. Менчукі атрымаюць значную кампенсацыю за датэрміновае скасаванне кантракту, ледзь не самую вялікую ў гісторыі выступаў клуба ў КХЛ, паведамілі ў прэс-службе „зуброў”. Цеему Пулкінен далучыўся да каманды Крэйга Вудкрафта ў сезоне 2018/2019. За 83 матчы ў форме менскай дружыны фін закінуў 32 шайбы і аддаў 24 выніковыя перадачы. У бягучым сезоне ён быў лепшым снайперам каманды, запісаўшы на свой рахунак 17 шайбаў і 10 перадач.\nЮныя беларускія хакеісты згуляюць на міжнародным турніры ў Швейцарыі\nЮныя беларускія хакеісты згуляюць на міжнародным турніры ў Швейцарыі. Пра гэта паведамілі БЕЛТА ў пасольстве Беларусі ў Швейцарыі. Дзеці прымуць удзел у 25-м юбілейным міжнародным дзіцячым хакейным турніры памяці Жана Тэнглі, які з 27 па 29 снежня праходзіць у Швейцарыі. На лёдзе сыдуцца 10 дзіцячых хакейных клубаў з Беларусі, Швейцарыі, Францыі і Расеі. Удзел у турніры ад Беларусі бяруць адразу дзве сталічныя дзіцячыя хакейныя каманды – „Дынама-Мінск” і СК „Мінск”. Летась Беларусь на турніры ў Швейцарыі прадстаўляў наваполацкі хакейны клуб „Хімік-2006”.\nАвечкін адмовіўся ад удзелу у Матчы ўсіх зорак НХЛ\nКапітан «Вашынгтон Кэпіталз» Аляксандр Авечкін заявіў пра рашэнне прапусціць Матч усіх зорак 2020 года, які пройдзе з 24 па 26 студзеня ў «Энтэрпрайз-Цэнтры» ў Сэнт-Луісе. Расейскі форвард вырашыў скарыстацца адведзеным тыднем на Зорны ўік-энд, каб залячыць траўмы і падрыхтавацца да плэй-оф. Авечкін быў абраны капітанам зборнай Сталічнага дывізіёна, для яго Матч зорак мог стаць восьмым ў кар’еры. Форвард «Бостан Бруінз» Давід Пастрняк стаў капітанам Атлантычнага дывізіёну, Цэнтральны дывізіён узначаліў нападнік «Каларада Эвеланш» Натан Макінан, капітанам Ціхаакіянскага дывізіёна абраны форвард «Эдмантан Ойлерз» Конар Макдэвід.\nБеларускія гандбалісткі перамаглі грэцкіх\nГандбольная дружына Беларусі рыхтуецца да чэмпіянату Еўропы\nГандбол. Беларусь – Польшча – 30:28


Альгерд Бахарэвіч. Мае дзевяностыя | journalby.com\n27 апреля 2018 4184 Альгерд Бахарэвіч\n«Журнал» пачынае публікацыю новай кнігі Альгерда Бахарэвіча. Чытайце яе першую частку.\nДзевяностыя гады мінулага стагодзьдзя: такія нядаўнія і такія далёкія. Ці заслугоўваюць яны настальгіі? Якім быў Менск у тую раніцу беларускай незалежнасьці? Якімі мы былі тады? Што сьпявалі, пілі, як любілі – і аб чым марылі?\nВядомы пісьменьнік Альгерд Бахарэвіч, маладосьць якога прыпала акурат на гэты «ліхі» час, рэканструюе яго ў сваёй новай, шчырай і наскрозь аўтабіяграфічнай кнізе. Апошнія канвульсіі СССР вачыма вучня сярэдняй школы, вольнае студэнцтва, беларускі панк-рок, маленькая літаратурная рэвалюцыя, драмы і камэдыі прыватнага жыцьця – найноўшая гісторыя краіны праз гісторыю сталеньня асобы. Чытайце ў «Журнале» ад сёння – і далей шточацвер!\nЗь дзесяці галоўных хрысьціянскіх запаветаў я парушыў роўна палову. Думаю, на гэтым пакуль што варта спыніцца. Ня буду ўдакладняць, якімі менавіта божымі законамі я пагрэбаваў – важна тое, што ўсе пяць былі парушаныя яшчэ ў 90-я.\nМаладосьць існуе, каб рабіць памылкі. Каб экспэрымэнтаваць над сабой і іншымі, рызыкаваць, бунтаваць і… І, што зробіш: неўпрыкмет прыцірацца да сьвету. У маладосьці падаецца, што ў цябе ў запасе ёсьць яшчэ адно жыцьцё – і калі яно раптам не складзецца, такой бяды: яго пражыве за цябе нехта іншы. Пражыве, пакуль ты, як дурань, будзеш бегаць басанож па расе, ап’янелы ад улады над дадзенымі табе часам і целам, над цемрай будучыні: no future for you. Гэтая ўлада здаецца вечнай. У маладосьці ты не задумваешся над тым, што ўжо пачаў пісаць сваю гісторыю – якая, на жаль, не падлягае рэдагаваньню. І правільна. Толькі камсамольскія кар’ерысты і мэнэджэры сярэдняга зьвяна ад пачатку пішуць сябе начыста.\nЭпоха 90-х была ідэальным часам для памылак і экспэрымэнтаў – межы свабоды пашырыліся настолькі, што ты ня ведаў, за што хапацца, што яшчэ кінуць на пажыву ненаеднаму ўласнаму «я». 90-я – бясконцая чарада спакусаў на выбар, гэта адпушчаныя на свабоду рэцэптары, нэрвы, думкі, жаданьні, гэта амаль «дастаеўскае» адчуваньне, што бога няма і можна ўсё – і трэба пакаштаваць як мага болей, бо заўтра гэты рай могуць прыкрыць.\nСтарэйшаму пакаленьню дзевяностыя бачацца як панылы, цяжкі, шэры час – але мая генэрацыя ведае: гэта быў час самага вар’яцкага драйву і найвялікшай свабоды, калі лёгка дыхалася, думалася, сьпявалася і пілося, а дзяржава толькі зьбіралася зь сіламі, каб зрабіць ашалелым ад свабоды людзям ін’екцыю свайго снатворнага.\nНаступнаму пакаленьню будзе ўжо значна цяжэй. Памылкі і экспэрымэнты каштавацьмуць яму даражэй, а выхад з ачмурэньня акажацца балючым і цяжкім. Парушаць, экспэрымэнтаваць, кідаць выклік і выходзіць за межы зробіцца ў гэтай краіне злачынствам «па змоўчаньні» – і з такімі людзьмі я сустрэнуся, калі генэрацыйны разрыў паміж намі зробіцца непазьбежным.\nЯ жахнуся іхнай несвабодзе.\nЯ раззлуюся на іхнае няведаньне.\nЯ пашкадую іх за іхную сьлепату.\nІ пазайздрошчу іх мэтанакіраванасьці і здольнасьці ня браць нічога блізка да сэрца.\nІ захачу напісаць гэтую кнігу.\nЭмігрант Алег Іванавіч\nЧасам мне робіцца шкада, што я не нарадзіўся крыху раней; мне ўсё здаецца, што тады я абавязкова ўцёк бы з-за жалезнай заслоны ў вольны сьвет і цяпер даўно жыў бы з пашпартам якой-небудзь дэмакратычнай краіны, у прыгожым горадзе ля мора і займаўся б тым, што люблю. Чаму б і не? Зьявіцца на сьвет у 1950-я, неяк вырасьці да памераў савецкага чалавека, прыкінуцца паслухмяным, ляяльным, шэрым, дабіцца замежнай камандзіроўкі – і не вярнуцца. Або жыць так, каб цябе самога – выкінулі. Пазбавілі савецкага грамадзянства. Зрабіцца дысыдэнтам. Дыскрэдытаваць усё гэтае здыскрэдытаванае, выдрэсіраванае, дрысьлівае і дрымучае – і дадыскрэдытавацца да высылкі за межы імпэрыі.\nІ ўсё ж я чамусьці бачу сябе ў ліку тых, хітрэйшых.\nЯ пісаў бы ня горш за ўсіх гэтых убогіх сацрэалістаў – уступіў бы ў саюз пісьменьнікаў, займеў бы кватэрку, пару дачных сотак, пэўныя льготы, магчымасьць чытаць сваю графаманію розным мурамцам і ўрэнгойцам… І ўсё гэта – выдаўшы нейкія кніжачкі. Вядома, трошкі франдзіраваў бы, трошкі пісаў у стол.\nЛічыцца, што пісаць – значыць мець дар праўды. Лухта. Пісаць – значыць мець талент да мімікрыі. Ці – дар на ўзровень вышэйшы – да пераўвасабленьня. Быць здольным ператварацца на патрэбу ў каго заўгодна з пэрсанажаў. У ваўка, казьляня, інсэкту, раку, гусачку, дублінскага яўрэя, бэрлінскага паліцыянта, Лаліту, Леніна, Аліндарку. Чаму б і не ў сярэдняга савецкага празаіка? Вечна шматабяцальнага, не заўважанага ў заганных сувязях, ідэалягічна правільнага, нікому асабліва й не патрэбнага...\nА потым: «Алег Іванавіч, намячаецца паездачка ў ФРГ…»\nАлег Іванавіч зьбірае паперкі. Алег Іванавіч усыпляе ўсіх сваёй бездакорнай біяграфіяй: тата – інжынэр, мама – настаўніца (і камсамольскі работнік). Алег Іванавіч праходзіць сумоўе. Алег Іванавіч атрымлівае замежны пашпарт. Алег Іванавіч у балоневым плашчыку і капелюшы. Вось ён ляціць самалётам «Аэрафлёту» у капіталістычны рай.\nА вось зноў ён, Алег Іванавіч, туманнай раніцай, бледны, высокі, бясстрашны, пасярод чужога гораду, пра які столькі чытаў… Той самы Алег Іванавіч – і ўжо ня той. Выходзіць, азіраючыся, з гатэлю: паблізу яго чакаюць нямецкія сябры, зь якімі даўно ўсё ўмоўлена. Палітычны прытулак, беднасьць, казённая кватэрка для выгнаньнікаў, пакуты чужой мовы, катэдра ў правінцыйным унівэрсытэце, выступы на палітычных сходках, паездкі за кошт «пэнаў» за акіян. Прэмія за нуднаваты раманчык пра турму народаў, які так ніхто і не прачытаў. Свабода.\nУ 90-я ўсе гэтыя выгнаньнікі раптам зрабіліся на Захадзе нікому не патрэбныя.\nПозіркі ўтаропіліся ў тых, хто застаўся.\nАльгерд Бахарэвіч у Лянгенбройху, 2012 год. На стыпэндыі ў доме Гайнрыха Бёля\nСкаргі і ўцёкі\nПадаецца, вось ён, шанец нечага дасягнуць, не хітруючы і нікуды не ўцякаючы. Застацца. Дзе там. Мы засталіся – і зайздросьцім тым, хто зьехаў. А яны нам. Усё як раней.\nІ ўсё ж лепш такая эмігранцкая нябачнасьць, чым лёс усходняга эўрапейца, які дагэтуль марыць пра Эўропу, седзячы ў сябе дома. Дома мала што зьмянілася. Галоўным талентам Усходняй Эўропы дагэтуль застаецца талент своечасова адсюль уцячы. Мне сорак тры – і людзі наўкола мяне заўжды або марылі пра тое, каб зьехаць, або зьбіраліся, або проста: зьяжджалі.\nЯ зайздрошчу тым, хто нарадзіўся раней за мяне. Яны маглі паскардзіцца сьвету на нешта канкрэтнае – а значыць, ім было пра што пісаць. На адным болю, на адной несвабодзе, як на адным крыле, можна было ляцець доўга… А цяпер? Ня скардзіцца ж на тое, што табе проста задушліва тут жыць. На тое, што ты нарадзіўся ў 1975-м. Сам вінаваты. Ты сам вінаваты, што твае дзевяностыя прайшлі ў Менску.\nЦяпер ніхто ня хоча ад нас скаргаў. Ад нас хочуць пераменаў. «Ну, нешта ж зьмяняецца…» – мармычам мы. Праўда? Ну і добра.\nУсходняя Эўропа – гэта больш не цікава.\nКалі толькі там, вядома, не ідзе вайна. Калі б я нарадзіўся раней, я быў бы ўдзельнікам вайны. Ужо адно толькі паводле паходжаньня. Салдатам вялікай прапагандысцкай бітвы. Вэтэранам, ахвярай, маленькім жаўнерыкам «халоднай» вайны. Вайна – добрая інфармацыйная нагода, вайна – самы прадаваны трэнд, вайна робіць любую літаратуру бачнай. Нават кепскую. І пісьменьнікаў робіць бачнымі, а іхныя дзіўныя мовы – чутнымі…\n«Халодная» вайна – не выключэньне.\nЧытаючы кнігі, знаёмячыся з рознымі людзьмі, з прагнай цікавасьцю шукаючы сьведчаньні і ўспаміны, я разумею, што, пэўне, у нечым яно так і выглядала: некалі савецкі пашпарт быў гарантыяй таго, што ты маеш права на паратунак і бачнасьць. Што табе ёсьць ад чаго ўцякаць. Што ты – беглы раб у пошуках свабоды. Прывід у пошуках цялеснае абалонкі.\nАле маладосьць не выбіраюць: маё дарослае жыцьцё пачалося акурат тады, калі заслона абрынулася. Толькі я атрымаў савецкі пашпарт, як вялікі сьвет раптам адчыніўся: свабода! А я быў яшчэ занадта малады, каб туды выправіцца – маёй місіяй было пакаштаваць свабоду на смак менавіта тут. Першае пакаленьне вольных беларускіх студэнтаў мусіла застацца дома і прыняць на сябе ўвесь шок, усю навізну і ўсю асалоду.\nМы мусілі пражыць гэтыя 90-я на радзіме – і на свае вочы пабачыць, як у нас яе крадуць. Мы былі занадта маладыя, каб нас нехта паслухаў. І занадта дурныя, каб прадугадаць наступствы.\nКалі дзяцінства амаль для кожнага чалавека (якім бы яно ні было) – гэта страчаны рай, дык маладосьць – выгнаньне з раю. Рай – стан. Прыгожая нота, якая ўсё цягнецца і цягнецца. Рай задуманы так, што ты ня бачыш канца. Выгнаньне – гэта, хутчэй, працэс, дзеяньне, у якім цябе круцяць, торгаюць, б’юць па галаве, хапаюць за рукі і штурхаюць у сьпіну. Выгнаньне – кашэчы канцэрт у паўцемры. Выгнаньне нагадвае табе пра тваю канцовасьць і сьмяротнасьць. Выгнаньне – так грае скрыпка, пакутуючы і распавядаючы сваю гісторыю, кожным выгінам, кожнай струною…\nВыгнаньне – гэта я разумею. У 90-я мяне наогул часта выганялі. Зь лекцый. З шэрагаў. З унівэру. З паседжаньняў. З храмаў культуры. З кабінэтаў. З рэпэтыцыйных кропак. З мастацтва. З Дому літаратара. Са сваіх жыцьцяў. З працы. З мовы. Пакуль у 2007-м я сам сябе ня выгнаў за мяжу. Але гэта было значна пазьней. Празь сямнаццаць гадоў пасьля таго, як у маім жыцьці раптам надышлі яны – дзевяностыя.\nРай, пекла, запаветы… Бог… Што гэта я такое вярзу, каго пераймаю? Я хутчэй агностык, чым атэіст. У дзяцінстве мяне так і не пахрысьцілі – баяліся за маміну кар’еру. У 90-я хрысьціцца я ўжо й сам не захацеў: як увайшоў у іх бязбожнікам, гэтак і выйшаў. Так і жыву – бяз бога.\nНязнайка ў Сонечным горадзе\nМне было гадоў дзесяць, калі я ўзяў у рукі кніжку савецкага пісьменьніка Мікалая Носава «Нязнайка на месяцы» – і так і ня змог адарвацца, пакуль не дачытаў яе да канца. Гэты антыкапіталістычны памфлет, удала замаскаваны пад дзіцячую казку – адзін з найлепшых твораў савецкай літаратуры. Я думаю, што ён моцна паўплываў на мяне як на асобу – разам з «Нататкамі пра Шэрлака Голмса», Уэлсам, Дзюма, Азімавым, Брэдбэры, «Адысэяй капітана Блада», Маўрам і іншымі любімымі кніжкамі той пары.\nПраўда, мой бунтоўны і скажоны скрайнім індывідуалізмам розум усё ўспрымаў па-свойму: напрыклад, мне быў глыбока агідны «правільны» інтэлектуал і канфарміст Знайка, «фізык», тэхнар і зануда. Я заўжды быў на баку Нязнайкі – паэта, неслуха, фрыка і наіўнага зуха. Забаўна, што на пачатку 90-х я, вядома ж, прымушаў сябе лічыць Носава пустышкаю, бальшавіком і ворагам сапраўднай, заходняй свабоды і дэмакратыі. У дзевяностых «Месяц» з кнігі пра Нязнайку зваліўся проста нам на галовы – мы ўсе раптам апынуліся ў апісаным Носавым сьвеце, Знайкі, Нязнайкі, Пончыкі, Фуксіі і Сялёдачкі…\nПажыўшы ў дзікім лукашэнкаўскім «сацыялістычным капіталізьме», а потым сем гадоў на Захадзе, звар’яцелым ад спажывецтва і ўпэўненым у тым, што каштоўнасьць культуры вымяраецца ў продажах, я ўспомніў казку Носава. І са зьдзіўленьнем зразумеў, што ў ёй была свая праўда. Вядома, Захад – гэта ня толькі грошы і кансумэрызм, а яшчэ і дэмакратыя і падтрымка меншасьцяў, і мультыкульты, і вольны дух. А савецкая роўнасьць – проста цынічны міт, які толькі наіўныя Нязнайкі прынялі ўсур’ёз. І ўсё ж я маю сантымэнт да Нязнайкавай месяцовай Адысэі… Я бачу ў гэтым чалавечку сябе – няўрымсьлівага, рамантычнага, наіўнага, зь ветрам у галаве і поўнага дурацкіх плянаў…\nАле рэч у тым, што тады, у 90-я, ніякага Месяца я не заўважыў. Месяц мне засланіла Места. Сонечнае, п’янае, бурлівае і да болю маё.\nМінск, канец 1980-х. Пачатак вуліцы Леніна, выгляд з боку плошчы Свабоды\nЯ пражыў усе свае 90-я ў Менску – горадзе, які імкліва зьнікае, пакідаючы сям і там дзіўныя «месцы памяці», якія я называю магічнымі брамамі. Я піў партвэйн, хаваючыся за руінамі старасьвецкіх дамоў – там, дзе цяпер буяе прылізаная Зыбіцкая, і гарэлку на Панікоўцы, і піва ля Фэлікса, я спраўляў малую патрэбу пасярод плошчы Незалежнасьці, атрымліваў у пысу ў дзікім, вусьцішным і поўным асацыяльных элемэнтаў Парку Горкага, бадзяўся па Чэрвенскім рынку і прадаваў сабакаў на Старажоўскім, граў панк-рок у даўно ня існых клюбах, купляў траўку на стадыёне «Дынама», пісаў вершы на старым чыгуначным вакзале і чытаў іх у падземных пераходах…\nШто тут засталося ад таго Менску? Хіба піражкі зь мясам – дый яны ўжо ня тыя. Хіба людзі – але і зь імі, як высьветлілася, праблема. Людзі занятыя, яны будуюць свае жыцьці і кватэры ў крэдыт. Дзяржава будуе новы горад на месцы старога. Прагрэсіўныя грамадзкія колы выбудоўваюць стратэгіі змаганьня. Ідзеш па гэтай бяскрайняй будаўнічай пляцоўцы і адчуваеш раптам, як унутры нібыта загараецца лямпачка: тут, тут, тут. Тут ты жыў. Вось, тут, памятаеш: тут табе было страшна. А цяпер на месцы страху – будыніна. Будучыня. Быццам колішнія страхі выкарчаваў «Зелянбуд». Менск зрабіўся месцам падманлівага спакою, узьведзенай у абсалют бясьпекі, узорам паліцэйскай працы. Гвалт і жах схаваліся за сьцены высокіх дамоў. Ніхто ня бачыць, ня чуе, не крычыць. Толькі той псыхічна хворы хлопчык, што часам ходзіць вуліцай, на якой мы цяпер жывем, раптам як залямантуе на хаду:\nЁн ідзе пад нашым бальконам, уздоўж Асмалоўкі ў бок плошчы Перамогі, і пранізьліва енчыць: працягла, роспачна, балюча.\n«Ы-ы-ы!!!» І здаецца, што гэта крык гораду прарваўся нарэшце вонкі скрозь забудаваную прастору. Крык паступова заціхае. Людзі зачыняюць за сабой вокны. Зіма.\nДзевяностыя былі даўно. Дзевяностыя былі нядаўна. Некаторыя рэчы ўжо ніколі ня вернуцца. Некаторыя адгукаюцца самым нечаканым чынам.\nГомельшчына. Мы ідзем за дачкой па лесе, жонка зьбірае грыбы. У нас у руках пакеты і кухонныя, востра, па-вясковаму наточаныя нажы. Я кідаю свой нож наперад – і ён утыркаецца ў сырую зямлю лясной сьцежкі. Забытае, дзіўна прыемнае адчуваньне. Менавіта так мы гулялі ў ножыкі ў хмызах каля школьнага стадыёна. Утыркнуўся, увайшоў усім целам свайго прыгожага ляза – падыходзіш, абводзіш вакол яго кола, можаш рухацца далей. А калі нож з тупым гукам пляснуўся на зямлю – саступаеш ход суперніку. Ножыкі… А былі яшчэ ножыкі-«танчыкі»: наколькі я памятаю, там усё залежала ад таго, як кінуць нож: мудрагелістыя кідкі прыносілі больш перавагаў. Напрыклад, з-за сьпіны. Або паміж расстаўленых ног. А яшчэ была гульня ў краіны, у земляныя імпэрыі: дзе ножык утыркнуўся – там твая тэрыторыя...\nЯ спрабую расказаць пра гэта дачцэ. Здаецца, яна ня надта разумее. Хлопчыкі з нажамі на школьным двары – яе, жыхарку Гамбургу, гэта крыху палохае. Ці яна проста робіць выгляд?\nЧасам ножыкі з тых школьных гадоў лятуць даўжэй і трапляюць не туды. Вось нехта толькі што напісаў у мэсэнджэр. Ого, стары знаёмы, мы ня бачыліся 20 гадоў. Мы ўяўляем адзін аднаго – і перад нашымі вачыма тыя, маладыя твары, і ў вушах тыя, маладыя галасы. Адказваць – ці не? Мы належым нашым дзевяностым – або яны нам? Ці змаглі мы іх пераадолець у сабе, вырасьці зь іх, навучыцца ў іх нечаму? Ці гэта проста ўмоўнасьць? Час, які быў, мінуў, прамільгнуў, сышоў?..\nТое, чаго я больш за ўсё баюся ў такіх размовах з прывідамі 90-х – гэта настальгія. Непазьбежныя параўнаньні і высновы: тады мы былі лепшыя, жылі весялей і наогул там засталося ўсё шчасьлівае, сьветлае і жывое. Ня тое, што цяпер: работа, дом, клопаты, будзённасьць, грошы. «А памятаеш, як ты?.. А памятаеш Таньку?.. А Лаўрыка?.. А памятаеш, як мы?.. »\nНу, памятаю. І што?\nСярод дзесяці запаветаў мне не хапае аднаго. Навучыся забываць.\n«Наша цудоўная маладосьць»\nЖыць настальгіяй – убогі занятак. Людзей мусяць злучаць свабода, пяшчота і гордасьць, а не агульныя ўспаміны. Такія ўспаміны – наркотык, на які няцяжка падсесьці і потым гадамі мучыцца ад неадпаведнасьці твайго жыцьця фальшываму ідэалу «маладосьці».\nКалі я думаю пра свае дзевяностыя, дык знаходжу там шмат глупства… І ня проста глупства: тупасьці, абмежаванасьці, брыдоты, наіўнасьці і легкавернасьці. Усё, што было ў дзевяностых, няхай там і застаецца. Я не магу падтрымаць размову з тым, для каго работа, дом, дзеці, будзённасьць і грошы ёсьць сумнай альтэрнатывай таму, страчанаму шчасьцю. Я думаю, што мой цяперашні сьвет значна больш цікавы, заняткі несувымерна зьмястоўнейшыя, людзі навокал глыбейшыя. Мне падабаецца, як мінае мой час. Я не хачу назад – нават калі б меў магчымасьць усё выправіць. Я падабаюся сабе такім, які я цяпер. У мяне няма ніякага жаданьня шмыгаць носам пад рытуальную бутэльку ці разразаць з кімсьці пракіслы торт памяці, аздоблены ягадкамі-згадкамі пра «нашу цудоўную маладосьць».\nМінск, канец 1980-х. Кавярня «Брыгантына» на перакрыжаванні Ленінскага праспекта і вуліцы Казлова\nЧалавек зь дзевяностых\nЦікава. Калі цяпер мы кажам пра кагосьці «чалавек зь дзевяностых», у нашым голасе гучыць шкадаваньне. Шкадаваньне, лёгкая пагарда, разуменьне, што нічога ўжо з гэтым чалавекам ня зробіш. Ён такі, ён застаўся ў дзевяностых. Няма сэнсу спрачацца. Чалавек зь дзевяностых безнадзейна адстаў, сьвет ідзе далей, безь яго.\nА пра нас будуць казаць некалі: «людзі пачатку стагодзьдзя». Што мы пачуем у гэтых галасах?\nНеяк мы з жонкай былі на сустрэчы зь пісьменьнікам Віктарам Казько. Той чытаў нейкія свае тэксты, задуманыя ў 80-я, напісаныя ў 90-я, а выдадзеныя ў наш час. Тэксты пра «сучасных» дзяўчат – паводле Казька, яны ўсе як адна мараць зрабіцца валютнымі прастытуткамі… Пра хлопцаў, чый ідэал працаўладкаваньня – рэкетырамі на рынку. Яшчэ там было нешта пра «дзяцей у гаўне»… Карацей, нешта такое натхнёнае савецкай перабудовачнай тэлевізіяй і фільмам «Маленькая Вера», нудная сацыяльная крытыка позьнесавецкага ладу, у якім аўтар дагэтуль жыве, бо сьвята верыць у тое, што напісанае ім – вечнае. Замест літаратуры – цёмнае, няўцямнае мармытаньне чалавека з васьмідзясятых, няздарная спроба выказаць дух часу з дапамогай мастацтва як ён яго разумее.\nНя дай бог сядзець вось так праз трыццаць гадоў і чытаць людзям свае старыя, безнадзейна састарэлыя тэксты, падумаў я.\nЧалавек зь дзевяностых адчувае, што старэе, і думае, што гэта мудрасьць. Чалавек зь дзевяностых ва ўсім бачыць руку Масквы. Чалавек зь дзевяностых мусіць супраць нечага за нешта змагацца, і калі аб’ект недасяжны, ён кусае тых, хто побач. Чалавек зь дзевяностых вымяшчае сваю крыўду за тое, што прайграў, на іншых прайграўшых. Чалавек зь дзевяностых дагэтуль лічыць, што ва ўсім вінаватая дыктатура. Чалавек зь дзевяностых любіць «Пагоню» і сьцяг, але любіць сябе так і не навучыўся. Чалавек зь дзевяностых упэўнены, што яшчэ трошкі – і ідэальная Беларусь прыйдзе на месца гэтай, няўдалай, змаскаленай і замаскаванай пад незалежную дзяржаву. Чалавек зь дзевяностых чытае толькі тое, што было ці магло быць напісана ў дзевяностых. Чалавек зь дзевяностых ненавідзіць усялякіх «няправільных», на ягоны погляд, беларусаў, усю гэтую «навалач»: занадта крытычных і іранічных недаверкаў, інтэлектуалаў, постмадэрністаў, фэміністак, «підараў», анархістаў, часам – жыдоў. Чалавеку зь дзевяностых вельмі замінае гісторыя. Хутчэй бы яна ўжо скончылася, хай бы надышоў час ідэалаў. А яго чамусь усё не відаць. Хто вінаваты? Ня я, кажа чалавек зь дзевяностых. Я ж усё рабіў правільна. Дык чаму ж?..\nЧалавек зь дзевяностых жыве так, нібы ў яго ёсьць пад рукой нейкі іншы народ. Ня гэты.\nЧалавек зь дзевяностых.\nНе, я сябе ім не лічу. Я занадта малады, каб мяне называлі чалавекам зь дзевяностых. Я супраціўляюся. Я скідваю іх сяброўскую руку з пляча. Я не пазнаю іх на вуліцы. Я з усяе моцы хачу застацца маладым, бо перада мной ёсьць вусьцішны прыклад: чалавек зь дзевяностых.\nІ тады 90-я пішуць мне ў фэйсбук, 90-я дасылаюць мне friend requests, 90-я ўпарта хочуць уцягнуць мяне ў сваё Сьвята Пралітай Сьлязы па мінулым.\nДык: ці адказваць на іхныя запыты?\nУ гэтай кнізе ня будзе настальгіі. 90-я будуць, а настальгія – не. Я ня буду казаць: «а помніш?» Я напішу пра тое, што памятаю.\n«Водка «Зверь»: похмелья не будет!» Утыркнуты ў зямлю ножык. «Наше чудо…» І гульня ў манэткі: чу! Правакацыя, палітыка, паэзія, партвэйн. Паліклінікі. Кніжкі і каханьні. Сьцягі! Булькатаньне паскуднага брэндзі і бумбамліт. Менск і мана. Гаражы і горыч. Мова і мары. Выкладчыкі і «Крыжачок». Нязгода і кампрамісы. Траўмы, шнары, зубы. Школа і…\nТак, сапраўды. Вядома ж, спачатку была школа.\nШабаны пачатку 1990-х, махачы, гульні, школьны побыт – і рок-н-рол! Чытайце ў наступнай частцы кнігі Альгерда Бахарэвіча «Мае дзевяностыя».


Сяргей Жадан: У Мінск прыязджаеш як дадому\n11.02.2017 / 15:09\nСяргей Жадан: У Мінск прыязджаеш як дадому 5\nАрхіўнае інтэрв'ю за чэрвень 2016 года\nнарадзіўся ў 1974 у гарадку Старабельск Луганскай вобласці (Украіна). Паэт, празаік, перакладчык, рокмузыкант. Адзін з найбольш папулярных творцаў Украіны. Ягоныя раманы «Дэпеш Мод», «Anarchy in the UKR», «Варашылаўград» выходзілі па-беларуску. Летась пабачылі свет дзве новыя кнігі Жадана — паэтычная «Жыццё Марыі» і эсэістычная «Калі спадзе спёка». Жыве ў Харкаве.\n>Калі я быў там вясной 2014-¬га, то не бачыў там вялікай падтрымкі сепаратысцкага руху. Гэта была малая група людзей, якая выкрыквала лозунгі, прыдуманыя за мяжой. Усё гэта выглядала штучна. Тое, што там здарылася, — прэтэнзія да былога і цяперашняга кіраўніцтва краіны. - вось.. гэта вельмі важныя заўвагі.. у кожным сказе.. у кожным-кожным сказе нам бы вучыцца на памылках чужых.. але як паказвае практыка іншых краін і свайго маленькага жыцця.. не дадзена.. добра, каб, я памылялася\nхамса, не ошибаетесь\n11.02.2017 / 18:47\nсяргей, я ваш заўзятар, чытаю ды слухаю. адзіная ксенжка, што прачытаў у жыцці на украінскай- ворошиловград. дэпеш мод прачытаў на беларускай, ведаю, што вы жадалі, каб беларускі чытач меў магчымасть чытаць вашыя творы на беларускай. слухаю вашіх сабак- і спортивний клуб арміі і зброю пролетаріату і бийся за неі і пси. вялікі дзякуй вам. спадзяюся убачыцца ў вольным менску. Слава Украине! Жыве Беларусь!


Як гуляць у BioShock Remastered на Linux - techking.by\nЯк гуляць у BioShock Remastered на Linux\nBioShock Remastered – гэта перавыданне хіт-гульні 2007 года BioShock, у якой прысвечаны падводны горад 1960-х гадоў. Гульня выдатна працуе на Linux, дзякуючы некаторым настройкам. Вось як прымусіць яго працаваць на вашым ПК.\nГуляйце ў BioShock Remastered на Linux\nBioShock Remastered працуе ў Linux даволі добра, дзякуючы распрацоўшчыкам, якія вырашылі выпусціць яго ў Steam і дазволілі выкарыстоўваць яго ў Steam Play. Аднак, паколькі вам трэба гуляць у Steam, каб атрымліваць асалоду ад гульнёй на Linux, нам трэба будзе разгледзець, як наладзіць Steam для Linux.\nУ Ubuntu праграму Steam можна ўсталяваць на вашым кампутары з дапамогай каманды Apt install ніжэй.\nУ Debian Linux найлепшы спосаб усталяваць Steam – гэта ўручную загрузіць пакет DEB на свой ПК і ўсталяваць яго, а не мець справу з сховішчам праграмнага забеспячэння Debian «Несвабоднае».\nКаб загрузіць пакет DEB Steam на свой кампутар, лепш за ўсё выкарыстоўваць наступную каманду wget. Ён загружае пакет непасрэдна ў вашу хатнюю тэчку без цяжкай працы.\nПасля завяршэння працэсу загрузкі можна пачынаць ўстаноўку Steam. Выкарыстоўваючы каманду dpkg ніжэй, усталюйце Steam на свой кампутар Debian.\nКалі Steam усталяваны, вам трэба будзе паклапаціцца пра залежнасці. Каб паклапаціцца аб гэтых залежнасцях, вам трэба будзе выкарыстоўваць наступную каманду apt-get install -f.\nУ Arch Linux карыстальнікі могуць выкарыстоўваць прыкладанне Steam пры ўмове, што рэпазітар праграмнага забеспячэння «Multilib» уключаны і гатовы да выкарыстання. Не кожны карыстальнік Arch мае першапачаткова даступны «Multilib», таму нам трэба будзе коратка разгледзець, як яго наладзіць.\nПраверце гэта: Што такое stdin, stdout і stderr у Linux?\nАдкрыйце файл /etc/pacman.conf, знайдзіце ў файле «multilib» і выдаліце ўсе # сімвалы. Затым паўторна сінхранізуйце pacman з дапамогай каманды ніжэй. Гэтая каманда наладзіць сховішча праграмнага забеспячэння «multilib», каб вы маглі ўсталяваць Steam.\nКалі «mutlilib» гатовы да працы, усталюйце дадатак Steam на Arch Linux з дапамогай каманды ніжэй.\nЯк на Fedora, так і на OpenSUSE, прыкладанне Steam даступна для ўстаноўкі праз рэпазітары праграмнага забеспячэння, якія пастаўляюцца ў камплекце з аперацыйнай сістэмай. Тым не менш, прыкладанне Flatpak Steam, здаецца, працуе лепш на абедзвюх гэтых аперацыйных сістэмах, таму мы прапануем замест гэтага прытрымлівацца гэтым інструкцыям.\nКаб Steam працаваў над Flatpak, вам спачатку трэба наладзіць асяроддзе выканання Flatpak. Час выканання лёгка ўсталяваць. Каб ён працаваў на вашым кампутары, перайдзіце да нашага кіраўніцтва па наладзе Flatpak на Linux.\nКалі вы наладзілі ў вашай сістэме асяроддзе выканання Flatpak, можа пачацца ўстаноўка Steam праз Flatpak. Выкарыстоўваючы каманду выдаленага дадання flatpak, запусціце і запусціце краму прыкладанняў Flathub.\nЦяпер, калі крама прыкладанняў Flathub настроена і гатова да выкарыстання, вы можаце ўсталяваць прыкладанне Steam на свой кампутар з дапамогай прыведзенай ніжэй каманды ўстаноўкі flatpak.\nКалі Steam усталяваны, запусціце праграму на працоўным стале. Калі Steam адкрыты, увайдзіце ў свой уліковы запіс карыстальніка, выкарыстоўваючы свае ўліковыя дадзеныя. Затым выконвайце пакрокавыя інструкцыі ніжэй, каб гуляць у BioShock Remastered на Linux!\nКрок 1: Адкрыйце Steam і націсніце на меню «Steam». Апынуўшыся ў меню Steam, знайдзіце «Настройкі» і выберыце яго, каб атрымаць доступ да меню налад Steam.\nПраверце гэта: Як зрабіць рэзервовую копію ўстаноўкі NextCloud Snap на Linux\nУнутры меню налад Steam знайдзіце раздзел «Steam Play» і абярыце яго, каб атрымаць доступ да налад Steam Play. Затым пастаўце абодва сцяжкі на старонцы, каб уключыць Steam Play.\nКрок 2: Знайдзіце кнопку «КРАМА» і націсніце на яе мышкай, каб атрымаць доступ да Steam Store. Затым націсніце на поле пошуку і ўвядзіце ў ім «BioShock Remastered». Націсніце Enter, каб праглядзець вынікі пошуку.\nНацісніце на «BioShock Remastered» у выніках пошуку, каб атрымаць доступ да старонкі крамы гульні.\nКрок 3: Знайдзіце зялёную кнопку «Дадаць у кошык» на старонцы Steam і націсніце на яе мышкай, каб дадаць гульню ў кошык, каб вы маглі яе купіць. Затым знайдзіце кнопку «Бібліятэка» і націсніце на яе, каб перайсці ў бібліятэку Steam.\nКрок 4: Паглядзіце ў вашай бібліятэцы Steam «BioShock Remastered» і пстрыкніце па ёй правай кнопкай мышы. Затым націсніце кнопку «Уласцівасці», каб адкрыць уласцівасці гульні.\nУнутры уласцівасцяў гульні знайдзіце кнопку «ўсталяваць параметры запуску» і націсніце на яе. Затым увядзіце код ніжэй, каб задаць параметры запуску.\nPROTON_USE_WINED3D11=1 PROTON_NO_ESYNC=1 PROTON_NO_FSYNC=1 %каманда%\nКрок 5: Знайдзіце сінюю кнопку «УСТАНОВІЦЬ» уверсе старонкі і выберыце яе мышкай, каб усталяваць гульню на свой ПК з Linux. Калі ўстаноўка будзе завершана, сіняя кнопка стане зялёнай кнопкай «PLAY». Каб запусціць BioShock Remastered, націсніце кнопку «PLAY»! Атрымлівайце асалоду ад!\nЯк выкарыстоўваць pushd і popd на Linux\nЯк зрабіць рэзервовую копію профілю Geary Mail на Linux\nЯк скапіяваць і ўставіць тэкст у Bash Shell Linux


У Жамчужнага ўсё, як звычайна — штрафны ізалятар і памяшканне камернага тыпу | Новы Час\nУ Жамчужнага ўсё, як звычайна — штрафны ізалятар і памяшканне камернага тыпу\nЗа каляндарны год, з 1 кастрычніка 2017 года па кастрычнік 2018-га, ён адбыў у ШІЗА 270 сутак. Як бачна, гэтая практыка працягваецца і зараз.\nПалітвязень Міхаіл Жамчужны працягвае атрымліваць спагнанні ў калоніі №9 Горкі ў выглядзе змяшчэнне ў штрафны ізалятар або памяшканне камернага тыпу. Як стала вядома праваабаронцам “Вясны”, за перыяд з сярэдзіны кастрычніка мінулага года па студзень гэтага, Жамчужны правёў у ШІЗА трыццаць пяць сутак і 1 месяц у ПКТ.\nПа ранейшых падліках самога палітвязня, за каляндарны год, з 1 кастрычніка 2017 года па кастрычнік 2018-га, ён адбыў у ШІЗА 270 сутак. Як бачна, гэтая практыка працягваецца і зараз.\nБольшасць спагнанняў былі накладзеныя на Міхаіла Жамчужнага за адмову пайсці ў атрад пасля ШІЗА. Палітвязень такім чынам засцерагаецца ад правакацый у дачыненні да яго, якія б маглі панізіць сацыяльны статус сярод зняволеных. Ад усяго спецкантынгента ён цяпер ізаляваны цалкам, і нават калі яго пераводзяць з аднаго памяшкання ў іншае, у выпадку знаходжання зняволеных — усіх іх заводзяць у карпусы.\nМіхаіл Жамчужны перадае на волю, што нягледзячы на цяжкія ўмовы знаходжання ў ШІЗА, са здароўем у яго усё ў парадку, самаадчуванне бадзёрае. Начальнік папраўчай калоніі часта цікавіцца станам яго зроку, а сам Жамчужны адзначае, што бачыць ён стаў прыкметна лепш. Часта праходзіць медычныя агляды і заўваг пакуль няма.\nЗа месяц знаходжання у ПКТ Жамчужны атрымаў усе лісты і газеты, паспеў адказаць на шматлікую карэспандэнцыю (у ШІЗА лісты не перадаюць. Прым. рэд). А вось знаходзячыся ў ШІЗА яму вельмі рэдка дазваляюць пагаліцца, няма магчымасці пастрыгчы пазногці, забараняюць сціраць адзежу. І гэта выклікае розныя нязручнасці.\nУ цяперашні час Міхаіл Жамчужны працягвае рыхтаваць скаргі ў суд на ранейшыя спагнанні, спадзяецца, што некалі суд прыме і ягоны бок, паколькі для вынясення некаторых спагнанняў (напрыклад за сакавік 2018 года) падстаў не было.


ДЗЕДАВІЦА - МIКIТА-ГУСЯТНIК\nСубота, 18.09.2021, 12:47\nНа Мiкiту-гусятнiка – 28 верасня – на вясковых падворках бiлi выгадаваных за лета гусакоў – для свайго стала i на продаж. Згодна з павер'ямi, у гэты дзень дамавiк насылаў на гусакоў сурокi. Калi ж птушка гублялася, гэта лiчылi гарэзамi вадзянiка.\nТаму i дамавiка, i «гаспадара вады» пажадана было задобрыць да наступнай вясны. Існаваў нават пэўны рытуал. З усiх гусакоў, прыгатаваных на мяса, выбiралi найгоршага, забiвалi яго i без галавы кiдалi ў раку цi возера.\nГэта было своеасаблiвае ахвяраванне вадзянiку. Галаву гусака неабходна было ахвяраваць дамавiку – яе неслi ў хату i клалi пад прыпечкам. Звычайна Мiкiтаў дзень заканчваўся «гусiным сталом», галоўным упрыгажэннем i пачастункам якога быў засмажаны гусак.\nУ народзе прыкмячалi, што з гэтага дня дзiкiя гусi адлятаюць на поўдзень: «Гусi адлятаюць – зiму на хвасце нясуць».\nПа гомане адлятаючых гусей меркавалi аб надыходзе хуткiх маразоў. Казалi: калi гусакi ляцяць нiзка, зiма прыйдзе хутка, калi высока – маразоў яшчэ доўга не будзе.\nА яшчэ прыкмячалi так: калi гусi адлятаюць на Сямёнаў дзень (14 верасня), чакай ранняй зiмы. Па паводзiнах гусей прадказвалi будучае надвор'е не толькi восенню, але i вясной, калі гусi прылятаюць з выраю: калi ён стаiць на адной назе, падцiснуўшы другую, цi лопае крыламi – да маразоў; хавае пад крыло нос – да холаду.\nДаволi распаўсюджаным была наступная калядная варажба аб шлюбе. У хату пускалi гусака: да якой дзяўчыны гусак першым падыдзе, тая першай i шлюб возьме.\nКалi хлопец або дзяўчына бачылi ў сне гусака, гэта прадказвала хуткае вяселле.\nУ беларускiм народным календары ёсць яшчэ адзiн дзень, якi называюць «гусiным святам» – гэта 31 студзеня, дзень ушанавання святога Апанаса, якога лiчаць ахоўнiкам гусакоў.\nЗ гэтага дня пачынаюць кармiць гусей зернем. А яшчэ ў народзе лiчылi: калi гуска прынясе два яйкi ў адзiн дзень, гэта прадказвае няшчасце ў сям'i.\nКаб засцерагчыся ад бедаў i нястачаў, нiколi не саджалi гуску на яйкi ў свята Дабравешчання.\nСтарыя людзi казалi: «Калi на Дабравешчанне курыца або гуска знясе яйка, з яго атрымаецца пачвара або калека». (Беларуская міталогія).


18°07′00″ пн. ш. 104°18′00″ у. д.HGЯO\n5 924 000 чал. (105-я)\n$12,65 млрд. (132-ы)\nІРЧП (2011) ▲ 0,524 (сярэдні) (138-ы)\nЛаос (Lao, Sathalanalat Paxathipatai Paxaxôn Lao, Лаоская Народна-Дэмакратычная Рэспубліка) — дзяржава ў Паўднёва-Усходняй Азіі, размешчаная на паўвостраве Індакітай. На поўначы мяжуе з М'янмай і Кітаем, на ўсходзе з В'етнамам, на поўдні з Камбоджай, на захадзе з Тайландам; не мае выхаду да мора.\n4 Нацыянальны сімвал\n6 Беларуска-лаоскія адносіны\nЛаос - горная краіна. Горы рэдка перавышаюць 2000 м, але маюць моцна раздзелены рэльеф. Горны рэльеф і густыя трапічныя лясы абцяжарваюць зносіны з суседнімі краінамі. Паўночную бoльшую частку краіны займаюць самыя высокія, цяжкадаступныя і маланаселеныя горы. Яны складзены гранітамі, гнейсамі і парэзаныя глыбокімі цяснінамі, па якіх працякаюць шматлікія рэкі. Горныя хрыбты чаргуюцца з плато складзенымі, пясчанікамі і вапнякамі. Паўночна-ўсходняя мяжа краіны праходзіць па хрыбтах Дэндзінь, Шамшао, Шусунгцяотай, паўднёва-ўсходняя — па гарах Чыангшон (вышынёй да 2700 м), заходняя — па хрыбце Луангпхабанг. У цэнтральнай частцы Лаоса вылучаецца плато Сіангкхуанг вышынёй каля 1200 м, акружанае больш высокімі гарамі. Да поўдня ад яго паднімаецца самая высокая гара краіны Біа (2819 м). Горы Чыангшон змяняюцца невысокімі плато, якія ўступамі абрываюцца да шырокай даліны Меконга. Найбольш шырокае базальтавае плато Балавен з сярэднімі вышынямі да 1200 м знаходзіцца на крайнім поўдні краіны.\nУ Лаосе маюцца значныя запасы карысных выкапняў. У цяперашні час разведаныя паклады алавянай руды (утрыманне металу да 60 %). Па адзнаках, запасы жалезнай руды (магнетыт і гематыт з утрыманнем металу да 60-65 %) у Лаосе складаюць 2/3 ўсіх рэсурсаў Паўднёва-Усходняй Азіі. Разведаныя таксама радовішчы меднай руды, каменнага вугалю, свінцу, цынку, сурмы, гіпсу, марганцу, вапняку, паташу, паваранай солі, плаціны, каштоўных камянёў (сапфіраў, рубінаў і інш.). Шматлікія алювіяльныя россыпы золата і срэбра. Вядзецца распрацоўка радовішчаў алавянай руды, золата, каштоўных камянёў.\nКлімат краіны субэкватарыяльны, мусонны. Выдзяляюць тры сезоны: выразна выяўлены вільготны гарачы — з мая па кастрычнік, сухі прахладны — з лістапада па люты і гарачы сухі ў сакавіку-красавіку. Мусон урываецца практычна адначасова на ўсю тэрыторыю Лаоса. Ападкі значна вар'іруюць, ад ~3000 мм у год у гарах (максімум на паўднёвым усходзе краіны на плато Балавен — 3700 мм) да 1300—1700 мм на раўнінах (у Саванакхеце 1440 мм, ў В'енцьяне 1700 мм, у Луангпхабангу — 1360 мм). Атмасфернай вільгаці не заўсёды хапае для вырошчвання рысу. Сярэднія тэмпературы снежня-студзеня вагаюцца ад 14 да 23 °C, ліпеня — у межах 28-30 °C. Самая высокая тэмпература паветра — каля 40 °C — бывае ў даліне Меконга ў сакавіку-красавіку, а самая нізкая — меней + 5 °C — на плато Сіангхуанг на крайняй поўначы краіны.\nПраз тэрыторыю Лаоса працякае адна з буйных азіяцкіх рэк Меконг. Яго працягласць на тэрыторыі Лаоса 1850 км. Большасць рэк адносіцца да басейна Меконга. Найболей буйныя з іх — Тха, У, Нгум, Бангфай, Бангхианг, Дон, Конг, Тхэн. Ва ўмовах мусоннага клімату паводкі адбываюцца ўлетку, а ўзімку рэкі мялеюць і краіна адчувае недахоп у вадзе як для ірыгацыі, так і для бытавых патрэб. Рэкі з'яўляюцца асноўным сродкам зносін, аднак суднаходства на шматлікіх з іх абмежавана з-за парогаў і вадаспадаў. Меконг суднаходны на працягу 500 км ад В'енцьяна да Саванакхета, дзе шырыня ракі дасягае 1,5 км. Найбольш распаўсюджаныя сродкі руху — пласкадонныя сампаны, доўгія пірoгі і маторныя лодкі.\nРэкі Лаоса зручныя для будаўніцтва ГЭС і з'яўляюцца важным энергетычным рэсурсам. У іх водзіцца шмат рыбы, якую вылоўліваюць для ўнутранага спажывання. У даліне Меконга назапашваюцца алювіяльныя адклады і фармуюцца ўрадлівыя глебы. Да іх прымеркаваныя асноўныя сельскагаспадарчыя ўгоддзі.\nУ Лаосе пераважаюць чырваназёмы, чырвона-жоўтыя і чырвоныя глебы. Прыдатныя пад раллю землі займаюць каля 5 млн га, з іх у пачатку 1990-х гг. апрацоўвалася ўсяго 17 % — 850—900 тыс. га (меней 4 % плошчы краіны). Прыкладна 80 % пасяўных плошчаў адведзеныя пад рыс.\nУ 1950-я гг. лясы пакрывалі 70 % краіны, але да пачатку 1990-х г. прыкладна трэцяя частка іх была высечана, і зараз яны займаюць меньш 50 % тэрыторыі Лаоса.\nЗахаваліся даволі значныя статкі дзікіх індыйскіх сланоў. У лясах водзяцца малпы (гібоны, макакі і інш.) і паўмалпы, з драпежнікаў — тыгр, леапард, мармуровая пантэра, малайскі і белагруды мядзведзі. Месцамі сустракаюцца пальмавая куніца і балотная рысь. З капытных шырока распаўсюджаныя быкі (бантенг і гаял), буйвалы, алені, дзікі, з паўзуноў — яшчаркі, кобры, пітоны і іншыя змеі. Шмат птушак, з іх найболей яркія прадстаўнікі — паўліны, фазаны, а таксама галубы, качкі і інш.\nЗ канца XIX ст. Лаос быў уключаны ў Французскі Індакітай, з 1930-х — у сферы японскіх інтарэсаў, у Другую сусветную вайну акупіраваны Японіяй. Пад канец вайны ўзнік антыкаланіяльны рух Лао Ісара (Вызваленне Лаоса) на чале з прынцамі Суфанувонгам (Суванавонгам) і Сувана Фумам.\nВажную ролю ў вызваленні Лаоса адыграў створаны 11 сакавіка 1951 Адзіны фронт супраціўлення народаў Лаоса, В'етнама і Камбоджы. Па запрашэнні кіраўнікоў лаоскага вызваленчага руху ў Лаос прыбылі в'етнамскія добраахвотнікі. Сумеснымі намаганнямі краіны Індакітая дамагліся ад Францыі прызнання іх незалежнасці.\nЛаос — рэспубліка. Канстытуцыя, прынятая ў жніўні 1991, фіксуе існаванне ў краіне дзяржавы аднапартыйнага тыпу, у якім кіруючая партыя з'яўляецца «кіруючым ядром сістэмы». Згодна са статутам партыі, яна «фармулюе і карэктуе галоўныя напрамкі стратэгіі і тактыкі нацыянальнага развіцця ва ўсіх сферах жыцця і кантралюе дзейнасць сваіх кіруючых кадраў і радавых членаў, дзяржаўных устаноў і грамадскіх арганізацый».\nВышэйшы прадстаўнічы і заканадаўчы орган — Нацыянальны сход у (109 членаў), абіраецца на 5 гадоў усеагульным галасаваннем грамадзян старэйшых за 18 гадоў.\nНацыянальны сімвал[правіць | правіць зыходнік]\nНацыянальным сімвалам Лаоса з'яўляецца Plumeria alba.\nУ Лаосе жыве больш за 60 народнасцей. Большая частка насельніцтва адносіцца да тайскай моўнай групы: лаа (больш за 60%), тай, горныя тай і інш. Да аўстраазіяцкай моўнай групы (каля 25%) належаць кхмеры і горныя мон-кхмерскія народы. Жывуць таксама кітайцы, в'етнамцы, індыйцы і інш. Вернікі пераважна будысты (85%) і прыхільнікі розных рода-племянных вераванняў.\nУзята з "https://be.wiki.ng/w/index.php?title=Лаос&oldid=2644583"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 08:57, 17 мая 2017.