Дэмсілы паступова руйнуюць ілюзію легітымнасці Лукашэнкі ў вачах ЕС | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Дэмсілы паступова руйнуюць ілюзію легітымнасці Лукашэнкі ў вачах ЕС\n28/04/2022 - 13:27\n“Менавіта сёння неабходна рабіць смелыя, рашучыя крокі, якія пакажуць сапраўдны расклад сіл”.\nБеларусі трэба рыхтавацца да ўступлення ў Раду Еўропы — прынамсі, пра гэтую мэту кажа Святлана Ціханоўская. Якія праблемы, актуальныя для беларускага парадку дня, ужо цяпер могуць вырашаць дэмсілы на еўрапейскім узроўні?\n— Гэта падтрымка праваабаронцаў, грамадзянскай супольнасці, падтрымка намаганняў па выбудоўванні сістэмы мясцовага кіравання. Гэта тое, што нам спатрэбіцца ў будучым, — расказвае ў эфіры Еўрарадыё кіраўнік Кабінета прадстаўнікоў Святланы Ціханоўскай Валерый Кавалеўскі. — Усе гэтыя інстытуты будуюцца не за адзін дзень. Працуючы ў Радзе Еўропы, можна рыхтавацца да будучага менавіта сёння.\nУ якім статусе беларуская дэлегацыя будзе прысутнічаць у Радзе Еўропы?\n— Гэта вельмі тонкае пытанне, — працягвае Валерый Кавалеўскі. — Беларусь пазбавілі статусу запрошанага госця. Цяпер мы бачым магчымасць таго, каб атрымаць гэты статус. Гэта будзе ўскосным, але вельмі важным прызнаннем з боку міжнароднай структуры дэмакратычных сілаў Беларусі і Святланы Ціханоўскай як лідара дэмсілаў. Гэта тое, над чым мы працуем.\nМы сустрэліся фактычна з 200 [еўрапейскімі] дэпутатамі для таго, каб давесці сваю пазіцыю. Давесці перакананне ў тым, што менавіта сёння неабходна рабіць смелыя, рашучыя крокі, якія пакажуць сапраўдны расклад сіл. Тое, што Лукашэнка згубіў легітымнасць, што ён больш не дбае пра інтарэсы народа, — вось гэтымі справамі зараз усё больш і больш займаецца Святлана Ціханоўская.\nУзаемныя крыўды: ці здолеюць паразумецца Зяленскі і Ціханоўская — эфір з Магдам\nТаксічныя адносіны: хто прайграе ад вайны ў апазіцыі— стрым з Карач\n“Раскулачыць Стрыжака”: што чакае “новую” апазіцыю — стрым з Усавым\n"Закон працуе толькі для мянтоў і чыноўнікаў": інтэрв'ю з фермерам-бунтаром


Пакроўская царква Вясея\nПабудавана ў 2006 г. з цэглы ў традыцыях рэтраспектыўна-рускага стылю. Да малітоўнай кубападобнай залы далучаны бакавыя прыдзелы. У сілуэце пануюць цыбулепадобныя галоўкі над 4-гранным ярусам малітоўнай залы і над шатром 8-граннай званіцы. Са старажытнага царкоўнага дойлідства запазычаны какошнікавы фрыз, вокны-трафорыумы, шырынкавыя лапаткі, ганак-рундук. Архітэктурная каларыстыка заснавана на спалучэнні чырвонага фона цаглянай муроўкі сцен і сілікатнай выкладкі элементаў архітэктурнага дэкору.\n223631 Мінская вобласць, Слуцкі раён, в.Вясея, вул.Пакроўская,1


Хто асушыў электаральнае «балота»? | Новы Час\nХто асушыў электаральнае «балота»?\nСтруктура беларускага грамадства з’яўляецца рамкай, якая абмяжоўвае электаральныя фантазіі прэтэндэнтаў на прэзідэнцкую пасаду.\nАднойчы мне давялося патрапіць на «круглы стол», дзе абмяркоўвалася праблема праймерыз. Аўтары ідэі пераконвалі прысутных, што пераможца праймерыз «будзе мець зусім іншую легітымнасць, і ў яго будзе прынцыпова іншая палітычная вага». Я меў смеласць выказаць на гэты конт шэраг крытычных заўваг, за што і атрымаў ад калегаў па цэху па поўнай праграме.\nПрацытую: «Супраць ідэі праймерыз жорстка выступіў толькі Сяргей Нікалюк, — ён матываваў свой пункт гледжання вельмі арыгінальнымі пасыламі: «Адважуся сцвярджаць, што персаналія кандыдата не мае ніякага ўплыву на вынікі выбараў. І ніяк не залежыць ад кампаніі, якую праводзіць кандыдат». А залежыць ад таго, што, як Нікалюк сцвярджае (і лічыць, што грунтуецца ён ў гэтым на сацыялогіі), «у нас працэнтаў 60 грамадзян, якія падтрымліваюць аўтарытарны лад».\nСапраўды, усё так. Ад арыгінальнага пасылу не адмаўляюся і лічу, што мае высновы грунтуюцца на сацыялогіі. Звернемся да Табліцы 1, запазычанай на сайце НІСЭПД. У 2006 годзе ад колькасці апытаных Лукашэнка атрымаў 58,2% галасоў. На самай справе, прыкладна на 2,6% больш. Звярніце ўвагу на радок: «Няма адказу/ Не хачу адказваць». Аналіз паказвае, што рэспандэнты, якія адмовіліся адказваць, дзеляцца прыкладна пароўну паміж Лукашэнкам і дэмакратычнымі кандыдатамі. А зараз прапаную скарыстацца правілам складання. Колькі атрымалася ў выніку? У мяне — 60,8%.\nТады ў чым пытанне? Можна, пры жаданні, зладзіць дыскусію: маўляў, падтрымка аўтарытарнага лідэра на выбарах яшчэ не азначае падтрымкі аўтарытарнага ладу. Пры жаданні — можна. Аднак у мяне такога жадання няма. Таму я прапаноўваю выказацца больш прасунутым аналітыкам па пытанні, якім жа чынам беларусы, што ўспрымаюць «каштоўнасці дэмакратыі, свабоды, права і рынкавай эканомікі ў значна большай ступені, чым дзейсная ўлада і асабіста Лукашэнка», галасуюць пры гэтым за Лукашэнку?\nТрасянка як фактар дэмабілізацыі\nПяройдзем да дэмакратычных кандыдатаў. У 1994 годзе гэта былі Пазняк і Шушкевіч, у 2001-м — Ганчарык, а ў 2006-м — Мілінкевіч і Казулін. Паўторым апісаную вышэй аперацыю складання і атрымаем наступны шэраг: 27,1%, 25,3% і 26,1%. Нагадаю, памылка выбаркі складае 3%. А зараз хай кіне ў мяне камень той, хто здольны растлумачыць, чым прыведзеныя вынікі адрозніваюцца адзін ад аднаго.\nМожна доўга разважаць, напрыклад, чым Ганчарык не падобны да ўдзельнікаў дэмакратычных тандэмаў, але з пункта гледжання здольнасці кансалідаваць галасы апанентаў Лукашэнкі — не адрозніваецца нічым.\nАднак гэтага мала: такая электаральная стабільнасць фіксавалася ў розных палітыка-эканамічных умовах. Адзін прыклад. У 1994 годзе 17,3% рэспандэнтаў заяўлялі, што мовай паўсядзённых зносін для іх з’яўляецца беларуская. У 2001 годзе такіх было ў 10 разоў менш. Той, хто думае, што гэта адбылося за кошт русіфікацыі, — памыляецца. За гэты перыяд колькасць тых, хто размаўляе на рускай мове, знізілася з 66,6% да 46,4%. «Выбылыя» перайшлі на трасянку: у 1994 годзе — 6,4%, у 2001-м — 30,0%!\nЦяжка знайсці больш пераканаўчую ілюстрацыю нацыянальнай мабілізацыі ў 1994 годзе. Беларусь у гэтым сэнсе не была выключэннем. Крах СССР стымуляваў пошук нацыянальных каранёў. У той час прызнацца нават самому сабе ў тым, што размаўляеш на трасянцы, было вельмі не проста. Але як гэта адбілася на падтрымцы кандыдатаў, што выступалі пад сцягам нацыянальнага адраджэння? На жаль, ніяк.\nСтруктура электаральных прыхільнасцяў беларусаў дэманструе зайздросную стабільнасць. Калі скласці ў першай калонцы галасы, пададзеныя за Лукашэнку, з галасамі «за іншых кандыдатаў» (Кебіч, Дубко, Новікаў), то ў выніку атрымаецца 53,6%. Гэта менш 60%, але выключна за кошт нізкай яўкі і галасавання супраць усіх. Гэта ж сітуацыя паўтарылася ў 2001 годзе. А вось на апошніх прэзідэнцкіх выбарах у год максімальнага рэсурсавага багацця яўка аказалася рэкорднай, але ўсе дадатковыя галасы атрымаў Лукашэнка.\nНа каго абапіраецца ўлада?\nХто ў Беларусі галасуе за Лукашэнку? У першую чаргу, людзі немаладыя, з нізкім узроўнем адукацыі, якія жывуць у сельскай мясцовасці, — тыя, хто без падтрымкі дзяржавы ў сучасных умовах не здольны выжыць. У апанентаў аўтарытарнага лідэра процілеглыя характарыстыкі. Яны маладыя, адукаваныя і жывуць у вялікіх гарадах. Як бачыце, ніякай ідэалагічнай падаплёкі ў гэтым няма.\nМаладым і адукаваным такая ўлада замінае. Яна не дазваляе ім самарэалізавацца. З гэтай схемы вынікаюць дзве практычныя высновы. Па-першае, падзенне рэйтынгу Лукашэнкі, што назіралася на мяжы 2002–2003 гадоў, не прыводзіць да росту рэйтынгу апазіцыі. Зразумець гэта нескладана. Прадстаўнікі перыферыйных сацыяльных груп, што расчараваліся ў сваім куміры, уласных рэсурсаў ад гэтага не набываюць, а таму попыту на дэмакратыю і свабоду ў іх не ўзнікае. Па-другое, з гадамі колькасць прыхільнікаў Лукашэнкі не памяншаецца, таму што на месца адных пенсіянераў прыходзяць іншыя.\nНа каго ж абапіраецца Лукашэнка? На думку беларусаў, на чыноўнікаў, сілавікоў і пенсіянераў (Табліца 2). А хто ў канцы спісу? Бізнесмены, навуковая і культурная эліта і спецыялісты. Вось з такой расстаноўкай прыярытэтаў Беларусь увайшла ў XXI стагоддзе. Якія пры такім раскладзе яе перспектывы на міжнародных рынках — тэма асобнай размовы. У гэтым артыкуле гаворка ідзе пра структуру электарату. Зразумела, што сацыяльна арыентаваная паліцэйская дзяржава эканамічна актыўных беларусаў не цікавіць, таму за яе заснавальніка яны не галасуюць.\nЦі азначае гэта, што яны з’яўляюцца прыхільнікамі апазіцыі? Здавалася б, Табліца 1 пра гэта сведчыць. Аднак не ўсё так проста. Электаральныя рэйтынгі палітыкаў вызначаюцца пры адказе на пытанне: «Калі б прэзідэнцкія выбары адбыліся заўтра, за каго б Вы прагаласавалі?». У Лукашэнкі апошнія паўтара гады электаральны рэйтынг стабільны (каля 40%). Сярод апазіцыйных палітыкаў толькі Мілінкевіч можа пахваліцца рэйтынгам, які перавышае статыстычную памылку, што ніяк не стасуецца з вынікамі прэзідэнцкіх выбараў.\nВыкажу сваё тлумачэнне дадзенага парадоксу. Большасць апанентаў аўтарытарнага рэжыму галасуюць не за дэмакратычных кандыдатаў, а супраць Лукашэнкі. Арганізуючы кампанію ў сваю падтрымку, Лукашэнка насуперак уласнаму жаданню мабілізуе не толькі сваіх прыхільнікаў, але і апанентаў. І чым магутней мабілізацыйная кампанія, тым мацней палярызацыя грамадства. Таму я і сцвярджаю, што «персаналія кандыдата не мае ўплыву на вынікі выбараў. І ніяк не залежыць ад кампаніі, якую праводзіць кандыдат».\nЗвернемся да заходняга досведу. Там на палітычным «пятачку» ўтварацца таўкатня партый, якія выбарцамі практычна не адрозніваюцца адна ад адной. Бо самыя папулярныя партыі — цэнтрысцкія, а асноўная маса насельніцтва з пункту гледжання палітычных прыхільнасцяў групуецца ў цэнтры.\nТак узнікае «балота». За яго падтрымку і разгортваецца асноўнае змаганне падчас выбарчых кампаній. Ідэалогіі пры гэтым адыходзяць на другі план, а поспех дасягаецца за кошт тэхналогій. Дробязяў тут не бывае. Да гэтага часу я не магу забыць, як пасля адстаўкі Шушкевіча адзін беларускі паліттэхнолаг на поўным сур’ёзе тлумачыў, што адной з прычын вызвалення спікера ад пасады была адсутнасць у прэсе яго фатаграфій з хатнімі жывёламі!\nПрацытую сусветнага гуру выбарчых тэхналогій француза Жака Сегелу: «Выбары выйграюцца на нейтральнай паласе, шляхам пераканання большай колькасці тых, хто вагаецца, чым тое здолеў зрабіць супернік». Выдатныя словы, але да нас яны ніякага дачынення не маюць. У нас няма палітычнага цэнтра — такім чынам, няма і «балота». Ёсць толькі прыхільнікі і апаненты ўлады.\nУ перапынках паміж выбарчымі кампаніямі значная частка прыхільнікаў і апанентаў улады «спіць». Падчас сацыялагічных апытанняў «сон» патэнцыйных выбарцаў фіксуецца ў падвышанай колькасці тых, хто не вызначыўся з адказамі. Набатны звон мабілізацыйнай кампаніі можа іх абудзіць, але не здольны памяняць палітычныя прыхільнасці. Ні ўлада з яе практычна не абмежаванымі медыйнымі рэсурсамі, ні тым больш апазіцыя змяніць палітычныя густы тых, хто «прачнуўся», не ў стане.\nКалі я сцвярджаю, што «персаналія кандыдата не мае ніякага ўплыву на вынікі выбараў», то маю на ўвазе агульную колькасць галасоў, якія на прэзідэнцкіх выбарах здольны сабраць апазіцыйны кандыдат. Калі ж кандыдатаў некалькі, то размеркаванне галасоў усярэдзіне апазіцыйнага сегмента вызначаюцца ступенню іх апазіцыйнасці з пункту погляду электарату. Прыгадаем выбары 2006 года. Казулін, на мой погляд, будаваў сваю выбарчую кампанію больш ярка. Фраза: «Саша, дзе грошы?» і сёння не забытая. Аднак ён атрымаў галасоў у 4 разы менш за Мілінкевіча (па дадзеных НІСЭПД). Уся справа ў тым, што Казулін пазіцыянаваў сябе ў якасці незалежнага кандыдата, а Мілінкевіч сваё права прадстаўляць апазіцыю атрымаў на Кангрэсе дэмакратычных сіл.\nЗ дадзенага факту належных высноў не зроблена і на гэты дзень. Працытую Міхалевіча: «Я не хачу, каб мяне характарызавалі як чалавека, блізкага да ўлады, і чалавека, блізкага да апазіцыі. Я хачу стварыць свой імідж як імідж незалежнага кандыдата, які не звязаны ні з сістэмнай апазіцыяй, ні з цяперашняй уладай». Стварыць такі імідж у Беларусі не так проста, але калі спроба Міхалевіча будзе паспяховай, то ён апынецца ў той частцы электаральнага поля, на якой адсутнічаюць выбарцы.\nУлада любіць разважаць пра адзінае беларускае грамадства, якое яднаецца «вакол свайго лідэра», што не перашкаджае ёй адначасова грамадства расколваць. Звернемся да Табліцы 2, якая дэманструе сутнасць беларускай палітыка-эканамічнай мадэлі. У чым яна? У пераразмеркаванні рэсурсаў ад эканамічна актыўных грамадзян да чыноўнікаў, сілавікоў і пенсіянераў. Здавалася б, так жыве ўвесь цывілізаваны свет. Так, ды не так. У цывілізаваным свеце эканамічна актыўныя грамадзяне (карміцелі) не заганяюцца ў рэзервацыі. Яны ўдзельнічаюць у палітычным жыцці і, адпаведна, у пераразмеркаванні рэсурсаў. У Беларусі права пераразмяркоўваць рэсурсы манапалізавана ўладай, і для захавання гэтай манаполіі ёй патрэбна было раскалоць грамадства.


Валер Прычынец (№58)\n“Кожнаму паэту не павінна быць роўных”. Гутарка з Віктарам Жыбулем\n— Віктар, ці памятаеш ты свае першыя спробы ў вершаскладанні і на якой мове яны былі? Цікава, у якім часопісе ці газеце была першая публікацыя?\n— Пісаць вершы я пачаў у 5 гадоў на рускай мове – іншай у дзіцячым садку я тады, на жаль, не чуў. Па-беларуску мы спявалі на музычных занятках толькі адну песню – “Купалінку”. Дык я не разумеў, што такое “ружы збірае”, і думаў, што гэта песня пра партызанку, якая на полі бою “ружья собирает”. Калі цікава, то першы мой верш гучаў прыкладна так:\nНу, а на беларускую мову канчаткова перайшоў у 16 гадоў. Мае першыя публікацыі з’явіліся ў 1995 годзе ў часопісе “Першацвет”, літаб’яднанне пры якім я наведваў.\n— Ці паспрыяла твайму літаратурнаму развіццю філалагічная адукацыя?\n— Так, безумоўна, паспрыяла. Спачатку я збіраўся паступаць на гістарычны факультэт, але потым перадумаў і пайшоў на філалагічны. Пра што не шкадую. Вучыўся я на ангельска-беларускім аддзяленні, і гэта давала магчымасць у вялікім аб’ёме знаёміцца з літаратурамі розных краінаў. Менавіта на філфакаўскіх лекцыях я адкрыў для сябе многія творы сусветнага прыгожага пісьменства. Адзіны мінус тут – тое, што гэты аб’ём часам звальваўся на нас такой лавінай, што прачытаць за кароткі тэрмін агромністыя стосы кніг (па ўсіх прадметах адразу) было праблематычна.\n— Ты з’яўляешся чальцом авангарднага літаратурнага руху “Бум-Бам-Літ”. Як ты мяркуеш, гэтае аб’яднанне прыўнесла ў беларускую літаратуру нешта кардынальна новае? І ўвогуле, што пасадзейнічала стварэнню такога “нестандартнага” аб’яднання?\n— “Бум-Бам-Літ” утварыўся ў сярэдзіне 1990-х, калі беларускія літаратары-авангардысты адчулі патрэбу аб’яднацца для сумесных выступаў у друку і на сцэне. Захацелася неяк ускалыхнуць, разварушыць, ажывіць літаратурную сітуацыю. Дзякуючы ў тым ліку і нам шмат хто з маладога пакалення зразумеў, што беларуская літаратура – гэта не толькі нешта загнанае ў рэзервацыю школьных падручнікаў, што гэта такая самая жывая і арганічная з’ява, як, скажам, рок-музыка. На нашых імпрэзах мы чаргавалі паэтычныя выступы з музычнымі, актыўна супрацоўнічалі з мастакамі, самі займаліся сінтэзам мастацтваў, паэтычную дэкламацыю часта спалучалі з элементамі тэатралізацыі, перформансу, выкарыстоўвалі нетрадыцыйнае гукавое аздабленне, розны рэквізіт. Апошнія гады на Беларусі атрымала пэўнае развіццё такая з’ява, як слэм – спаборніцтвы па артыстычным выкананні вершаў. Дык вось, мы ў падобнай манеры пачыналі выступаць яшчэ ў 1990-х, хіба што спаборнічаць адзін з адным не думалі. Можна сказаць, што мы вывелі беларускую літаратуру за межы ўласна літаратуры, бо ёй даўно ўжо стала зацесна ў межах самой сябе. Я кажу тут найперш пра беларускамоўны кантэкст, бо на рускай мове Дзмітры Строцаў разам з асацыяцыяй “Беларускі клімат” рабіў штосьці такое яшчэ ў канцы 1980-х.\nНу і, вядома ж, кожны з нас стварыў нейкі свой адметны індывідуальны стыль, а часам нават – літаратурна-мастацкі метад. У Сержа Мінскевіча і Алеся Туровіча гэта транслагізм, у Арцёма Кавалеўскага – логафармізм. Але галоўным тэарэтыкам “Бум-Бам-Літу” і беларускага авангардызму ўвогуле быў і застаецца Юрась Барысевіч – аўтар “рэвалюцыйных” тэарэтычных распрацовак у галіне сучаснага мастацтвазнаўства. У Змітра Вішнёва на пэўным этапе дамінавала афрыканская тэма (ён нават называў свой кірунак афрыканізмам), у Дзяніса Хвастоўскага – шатландская. Цыкламі сцёбных соц-артаўскіх вершаў пра Леніна, рабочых і Дзедаву Нагу адзначыўся ў свой час Усевалад Гарачка, якому паспяхова ўдаецца пісаць і філасофскую лірыку. Атрымалі прызнанне ў свеце і актыўна перакладаюцца на замежныя мовы проза Альгерда Бахарэвіча і паэзія Вальжыны Морт. Застаецца верным кірунку трансгрэсіўнай прозы Ілля Сін. А Віктар Лупасін, які далучыўся да “Бум-Бам-Літу” апошнім, – яскравы прадстаўнік канцэптуалізму, стваральнік шматлікіх літаратурных іміджаў і масак. Ёсць цікавыя знаходкі і ў творах Ганны Ціханавай, Міхася Башуры, Алены Кіені. Нават такі, здавалася б, традыцыйны паэт як Сяргей Патаранскі, падчас свайго перабывання ў “Бум-Бам-Ліце” апублікаваў некалькі “завумных” вершаў, стылізаваных пад шаманскія мантры. Але, напэўна, лепей пра нашыя дасягненні вырашаць даследчыкам. Вунь, скажам, некалькі гадоў таму ў Польшчы выйшла кніга Катажыны Бартноўскай “Лірыка пакалення Бум-Бам-Літу” – там сёе-тое пра нас напісана.\nНейкі час нас называлі ледзьве не першымі беларускімі постмадэрністамі, а цяпер ужо – поставангардыстамі. На маю думку, другое вызначэнне больш карэктнае. Постмадэрністамі на Беларусі ўпершыню абвясцілі сябе не мы, а «Верш-гурт “Дыяген”» з Горадні. А ў нашай творчасці постмадэрнізм выявіўся ўсё ж не ў выглядзе цэласнай сістэмы, а ў выглядзе нейкіх асобных дэталяў і элементаў.\n— 5 красавіка адбылася прэзентацыя тваёй новай кнігі “Стапеліі”, чым абумоўлены выбар такой назвы?\n— “Стапеліі” – гэта рэінкарнацыя маёй ранейшай кнігі “Finita la tragedia”, якая была падрыхтавана яшчэ ў канцы 1990-х гг., але так і не выйшла. Але калі з’явілася магчымасць выдаць яе цяпер, давялося падумаць пра змену назвы. Бо, па-першае, за гэты час акурат такую самую назву паспелі выбраць для сваіх твораў яшчэ некаторыя паэты і музыканты, і я выглядаў бы тут ужо не арыгінальным, а па-другое, частку вершаў я замяніў на новыя, і гэта атрымалася ўжо іншая кніга, якая патрабавала і нейкага новага “імя”.\nСтылістыка зборніка вытрымана часткова ў рэчышчы готыкі і постдэкадансу, часткова – філасофска-іранічнай лірыкі з экзістэнцыйным падтэкстам, часткова – адлюстроўвае атмасферу сноў, падсвядомых чалавечых комплексаў і дзіцячых страхаў. Я падумаў, што да такой стылістыкі ідэальна пасавала б назва якіх-небудзь прыгожых, але атрутных кветак. Распавёў пра гэта Веры Бурлак, а яна сказала: “Навошта абавязкова атрутных? Можна проста з рэзкім пахам. Вось, напрыклад, стапеліі – прыгожыя, але пахнуць, як гнілое мяса”. Гэтае слова мне спадабалася ўжо нават самім гучаннем, і я вырашыў спыніцца менавіта на назве “Стапеліі”.\nЦяпер жа, карыстаючыся выпадкам, хацеў бы распавесці ўжо не пра назву, а пра вокладку, бо з ёй сапраўды адбыўся казус. Думаючы, што б такое паставіць на вокладку, я спыніўся на фотаздымках, зробленых летась у будынках закінутай дзіцячай бальніцы, што месціцца на вуліцы Петруся Броўкі. Фатаграфаваць старыя дамы і індустрыяльныя аб’екты – маё даўняе захапленне. Часам гэта проста фіксацыя аблічча горада, які ўвесь час змяняецца: сёння гэты дом стаіць, а заўтра яго ўжо зруйнуюць або радыкальна перабудуюць. А часам я адмыслова ці выпадкова знаходжу такія ракурсы, у якіх знаёмыя гарадскія краявіды паўстаюць у нязвыклым выглядзе. Ці здымаю такія куткі Менска, якія тыповы Менск мала і нагадваюць. Фатаграфую пераважна звонку, але часам прабіраюся і ўнутр. Падчас вандровак з фотаапаратам я не мінаю ўвагай і сляды чалавечай дзейнасці ў закінутых будынках, у якіх адбываецца, так бы мовіць, “жыццё пасля жыцця”. Дом на нейкі час можа стаць прытулкам для бамжоў, месцам тусоўкі панкаў, гульнёвай прасторай для ралевікоў альбо творчай пляцоўкай для мастакоў-графітчыкаў. Дом пачатку ці сярэдзіны ХХ стагоддзя з адзнакамі сённяшняй субкультуры як бы адначасова перадае настрой той эпохі, калі быў пабудаваны, і распавядае пра думкі, пачуцці, музычныя і мастацкія прыхільнасці сучаснікаў, галоўным чынам “нефармалаў”. Найбольш цікавыя “сучасныя адзнакі” трапляюць у мой аб’ектыў. Бо заўтра іх замажуць. Ці зруйнуюць разам са сценамі.\nІ якое ж здзіўленне мяне ахапіла, калі я, увайшоўшы ў адну з будынін закінутай бальніцы (падобна, што гэта было нейкае падсобнае памяшканне ці, магчыма, пральня), пабачыў на сцяне ля акна наклееную на паперы ці плёнцы вялікафарматную рэпрадукцыю выявы часоў галандскага рэнесансу. Як я даведаўся пазней, тут быў скарыстаны фрагмент карціны Яна Вермеера “Жанчына з вагамі”. Вагі жанчына трымае маленькія – як я тады вырашыў, аптэкарскія. І падумаў, што, відаць, яна тут захавалася яшчэ з часу функцыянавання бальніцы і была калісьці часткай афармлення. А афармленне з нестандартным, творчым падыходам мяне таксама заўсёды вабіла. Не сфатаграваваць пабачанае я, зразумела ж, не мог. І праз некалькі дзён вывесіў гэтае фота разам з іншымі здымкамі з “бальнічнай” серыі ў сваім фотаальбоме “Ў кантакце” – яны сапраўды аказаліся аб’яднанымі нейкім агульным настроем, такім сумнавата-настальгічным, з лёгкім адценнем містычнай тагабочнасці. Шмат хто паглядзеў фоткі, некаторыя сябры выказалі захапленне альбомам… Некалькі здымкаў я прапанаваў дызайнерцы, якая рабіла вокладку маёй кнігі. І яна выбрала менавіта той самы, што, зрэшты, супала і з маім уласным густам.\nІ вось толькі літаральна ў дзень прэзентацыі кнігі я даведаўся, што аўтар рэпрадукцыі на сцяне – мастак Андрэй Бусел, вядомы сваімі працамі ў галіне стрыт-арту, асабліва праектам “Aeternus et momentum”, у рамках якога на сцяне будыніны і з’явілася “Жанчына з вагамі”. Гэты праект акурат і заснаваны на пераасэнсаванні шэдэўраў Рэнесансу і размяшчэнні іх на сценах сучасных, пераважна занядбаных, будынкаў. Улетку 2011 г. у Галерэі “Ў” у Андрэя Бусла адбылася выстава, якая, на жаль, неяк абмінула мяне. Я, праўда, рабіў свае “бальнічныя” здымкі яшчэ да выставы і ні ў якім разе не думаў займацца плагіятам. Тым болей, што подпісу, манаграмы ці яшчэ нейкіх апазнавальных аўтарскіх пазнакаў я на “Жанчыне з вагамі” не пабачыў. Увогуле, стрыт-арт – мастацтва незалежнае і збольшага ананімнае, але творчасць Андрэя Бусла, як я пераканаўся, – у сваім родзе ўнікальная: такімі рэчамі ніхто ў нас больш, напэўна, і не займаецца, а яго леташняя выстава – першая на Беларусі персанальная выстава мастака, які спецыялізуецца на стрыт-арце. Узнікла вельмі няёмкая сітуацыя, у якой пацярпеў ні ў чым не вінаваты выдавец кнігі Зміцер Вішнёў: ад некаторых прадстаўнікоў мастацкага асяродку на яго пасыпаліся паспешлівыя абвінавачанні ў тым, што гэта ён, маўляў, сцягнуў здымак з сайту Галерэі “Ў” і без дазволу мастака паставіў на маю вокладку. Асабліва незадаволеныя былі куратары галерэі. З самім Андрэем Буслом я нядаўна пагутарыў – ён мяне зразумеў, і мы прыйшлі да агульнага кампрамісу. У чымсьці ўся гэтая гісторыя стала для мяне ўрокам: буду цяпер сачыць за мастацкім жыццём больш уважліва. І пры кожнай нагодзе згадваць імя мастака, чыя творчасць так вось нечакана для яго самога перакрыжавалася з маёй.\n— Славамір Адамовіч сцвярджае, што ён паэт нумар адзін у Беларусі і што яму няма роўных, ці можаш тое самае сказаць пра сябе? Назаві колькі прозвішчаў улюбёных аўтараў, якія, магчыма, паўплывалі на твой светапогляд і творчасць?\n— Паэты “пад нумарамі”? Мне здаецца, што першым можна быць у нейкім канкрэтным, асобна ўзятым конкурсе, спаборніцтве, слэме. Але вось так каб “ува ўсёй Беларусі”… Я гэтага не разумею. Усё ж такі паэзія – не спорт, і ў ідэале кожнаму паэту не павінна быць роўных. Бо калі ён сапраўды паэт, ён мусіць выказваць штосьці такое, што акрамя яго выказаць, напэўна, ніхто не здолеў бы. Мы часта неахайна і недастаткова адчувальна ставімся да таго месца, якое адведзена нам Богам у гэтым свеце і пачынаем альбо займацца не сваёй справай, альбо ўвогуле бяздзейнічаць. І гэта датычыць не толькі паэзіі. У савецкія часы грамадства жыло паводле прынцыпу “незамяняльных людзей няма”. Гэта таму што да людзей ставіліся як да нейкай біямасы, як да сродку ў дасягненні нейкай эфемернай мэты кшталту пабудовы камунізму. А я лічу наадварот – што кожны чалавек незамяняльны і павінен адчуць і выбраць для сябе аптымальную прастору для самарэалізацыі. Непараўнальнасць, унікальнасць і адметнасць кожнай асобы павінна быць нормай, а не выключэннем.\nАле для Славаміра Адамовіча, магчыма, такая ўстаноўка (“я паэт нумар адзін”) з’яўляецца нейкім псіхалагічна неабходным стрыжнем, за які ён трымаецца, каб не ўпасці, – у такім разе я нічога супраць не маю. Дарэчы, яго ранняя творчасць мне падабаецца. Увогуле, прозвішчаў улюбёных аўтараў я магу назваць даволі шмат. Спынюся толькі на некаторых: Змітрок Бядуля, Уладзімір Дубоўка, Язэп Пушча, Лукаш Калюга, Мікола Бацюшкоў, Янка Юхнавец, Алесь Наўроцкі, Алесь Разанаў, Мікола Купрэеў… З сусветнай літаратуры – Льюіс Кэрал, Франц Кафка, Гіём Апалінэр, Альфрэд Жары, Раймон Кено, Барыс Віян, Сэмюэль Бекет, Джуліян Барнс, Том Стопард, Самусь Тале, Данііл Хармс, Уладзімір Сарокін, Аляксандр Ірванец… Не магу сказаць, хто з іх і ў якой ступені паўплываў на мой творчы светапогляд, але кожны чымсьці па-добраму ўразіў – гэта так.\nТворчасць некаторых беларускіх аўтараў я адкрыў для сябе, працуючы ў Беларускім дзяржаўным архіве-музеі літаратуры і мастацтва. Гэта найперш наш выдатны крытык, празаік і філосаф, адзін з найвыбітнейшых інтэлектуалаў 1920-х гг. Адам Бабарэка, збор твораў якога я ўкладаў і рыхтаваў да выдання разам з дырэктаркай архіва-музея Ганнай Запартыкай. Шмат уражанняў на мяне зрабілі неапублікаваныя пры жыцці творы паэтаў, якія ў 1920-1930-х гг. мусілі выступаць у друку з тыповымі для таго часу рэвалюцыйнымі і агітацыйнымі вершамі, а “ў стол” пісалі творы зусім інакшыя – поўныя драматызму, адчаю, нявызначанасці, расчараванасці ў жыцці. Маю на ўвазе Віктара Казлоўскага і Алеся Пруднікава. Пра Казлоўскага я хацеў бы нават зрабіць матэрыял для “Дзеяслова”. На маю думку, гэта быў досыць яркі паэт дэкадэнцкага кшталту, які ў 2-й палове 1930-х пасля допытаў у НКУС апынуўся ў псіхлякарні, а потым жыў у зямлянцы і так і не здолеў вярнуцца да паўнавартаснага жыцця.\n— Твае вершатворы перакладаліся на розныя мовы свету, перакладам на якую мову ганарышся найбольш?\n— Так сталася, што больш за ўсё мае творы перакладаліся на нямецкую мову. Пры жаданні з іх можна было б скласці цэлую кніжку. Дзякуючы гэтым перакладам (іх рабілі Андрэ Бём, Хендрык Джэксан, Томас Вайлер) мае вершы друкаваліся ў выданнях не толькі Нямеччыны, але і Швейцарыі і Аўстрыі. У Швейцарыі, дарэчы, некалькі гадоў таму я выступаў разам з Верай Бурлак і Андрэем Хадановічам у рамках культурніцкага праекта “Араў – Беларусь”. На жаль, сам я нямецкай мовы не ведаю, але дэманстраванне тэксту перакладу на экране – сёння звычайная практыка.\nА летась у Францыі выйшаў зборнік з дзевяці п’ес беларускіх аўтараў, якія, на думку ўкладальнікаў, яскрава рэпрэзентуюць сучасную беларускую драматургію. Дзіўна, але і я нейкім чынам трапіў у гэтую дзявятку, хоць сістэматычна драмутургіяй і не займаюся.\n— Назаві ўзнагароду, якой сапраўды ганарышся больш за ўсе астатнія?\n— У мяне яшчэ не астылі ўражанні ад атрымання “Залатога апострафа”. Іншых падобных літаратурных прэмій (менавіта прэмій) я пакуль, здаецца, і не атрымліваў. Хоць, вядома ж, адчуваць сябе пераможцам Першага беларускага слэму таксама прыемна.\n— Якую сваю кнігу лічыш найбольш удалай і чаму?\n— Думаю, што найбольш удалая кніга ў мяне яшчэ не напісана. Ці, у скрайнім выпадку, яна атрымаецца тады, калі я паадбіраю найбольш удалае з усіх іншых кніг і выдам пад адной вокладкай. Выбраныя творы, карацей. Ну а з тых кніг, што ўжо выйшлі, мог бы адзначыць апошнюю – усё ж, да свайго выхаду ў свет яна праляжала доўга, за гэты час я яе некалькі разоў перарабіў – удасканаліў, як мне падаецца. У ёй прадстаўлены як старыя, так і новыя вершы, і ў той самы час ёсць нейкая агульная канцэпцыя, якая іх аб’ядноўвае, – пра гэта я ўжо трохі распавёў. Карацей, усё б нічога, калі б не гэтае непаразуменне з вокладкай…\n— Віктар Жыбуль вядомы яшчэ як паэт-эксперыментатар, аўтар некалькіх паліндромных паэм, шмат часу займаюць такія шэдэўры?\n— Калі я пісаў сваю першую паліндромную паэму “Рогі гор”, я яшчэ вельмі цьмяна ўяўляў сабе, што з гэтага атрымаецца. Проста збіраў словы, выразы і кароткія сказы, якія чытаюцца аднолькава злева направа і справа налева. Калі іх заўважна паболела, яны ў мяне пачалі складацца ў асобныя паэтычныя мініяцюркі, а тыя потым нарэшце – у паэму. Паэма, зноў жа, не адразу набыла свой канчатковы выгляд – перыядычна дапаўнялася новымі радкамі. Калі казаць пра час ад першай сабранай жменькі словаў-паліндромаў да апошняй пастаўленай кропкі ў паэме – дык гэта прайшло недзе каля васьмі месяцаў. На наступныя паэмы – “Кацёл клёцак” і “Палігон ног і лап” пайшло больш часу, таму што я рабіў большыя перапынкі паміж іх напісаннем. Але, нягледзячы на складанасць формы, сам творчы працэс прыносіў мне вялікую асалоду.\n— Вельмі шмат вядзецца дыскусій на тэму значнасці беларускай літаратуры ў Еўропе, як лічыш, у нас ёсць аўтары еўрапейскага або (не пабаюся гэтага слова) сусветнага маштабу?\n— Калі казаць пра сусветны маштаб, дык тут лепей зірнуць на беларускую літаратуру вачыма нават не еўрапейца, а прадстаўніка больш далёкай культурнай цывілізацыі. Аднойчы мне давялося сустракацца з японцам, які вельмі цікавіцца беларускай культурай і ведае беларускую мову. Я спытаў у яго, каго з беларускіх пісьменнікаў у Японіі больш за ўсё ведаюць і перакладаюць на японскую мову. Ён адказаў: “Святлану Алексіевіч”. Цяжка патлумачыць, чым больш абумоўлены такі выбар: тым, што японцы любяць вострую дакументалістыку, альбо тым, што ў іх бракуе знаўцаў беларускай мовы, у адрозненне ад рускай, на якой піша С. Алексіевіч. Але не ўсё так адназначна: папулярнасць у Японіі набываюць і раманы Уладзіміра Караткевіча – ён другі найбольш чытаны ў гэтай краіне беларускі пісьменнік. У сваю чаргу швейцарскія беларусісты, напрыклад, цэняць творчасць Яна Баршчэўскага. У многіх краінах беларускую літаратуру па-ранейшаму ведаюць дзякуючы Янку Купалу, Якубу Коласу і Максіму Багдановічу. А яшчэ – Васілю Быкаву. Расейцы нават спрабавалі скрасці ў нас Быкава, па-імперску прысвоіць яго сабе, выдаўшы яго перакладзеныя творы ў серыі “Современная русская проза”. Факт непрыемны, але паказальны: каб не быў гэта аўтар еўрапейскага (а мо’ і сусветнага маштабу) – дык, пэўна, не чапалі б.\nВядома ж, каб казаць пра месца беларускай літаратуры ў Еўропе, – трэба каб яна была годна прадстаўлена перакладамі на іншыя мовы. Але насамрэч гэтага мала. Твор можа быць добра перакладзены, але пры гэтым не кранаць, успрымацца як нешта такое занадта экзатычнае ці ўвогуле перыферыйна-маргінальнае. Акрамя зразумелай еўрапейскаму чытачу мовы твор павінен утрымліваць і нейкі адмысловы код, агульны для людзей з рознай этнічна-культурнай свядомасцю. Калі пісьменнік здолее “патрапіць” у гэты код, то і робіцца цікавым і нават запатрабаваным сярод прадстаўнікоў іншых краін. Чаму з сотні беларускіх пісьменнікаў, якія пісалі пра вайну, замежныя перакладчыкі і чытачы выбіраюць менавіта Васіля Быкава? Таму што ў яго творах прыцягвае ўвагу не толькі канкрэтная Другая сусветная вайна, але і складаныя ўніверсальныя сітуацыі маральнага выбару – пра гэта ўжо шмат казалася і пісалася. З сучасных аўтараў, у якіх “ёсць за што зачапіцца” замежніку, назаву Алеся Разанава, Уладзіміра Арлова, Ігара Бабкова, Андрэя Хадановіча, Адама Глобуса...\n— Акрамя літаратуры ты яшчэ займаешся і музыкай (гурты “За...ралі казарму”, “Князь Мышкін”, “Левае зазямленне” еtc. Музыка дапамагае раскрыцца яшчэ больш? Ці творчы чалавек павінен быць майстрам ва ўсім?\n— Паэзія і музыка існуюць ува мне амаль неадлучна адна ад адной, і часам цяжка вызначыць, дзе заканчваецца паэзія і пачынаецца музыка. Я магу яшчэ не адчуваць, пра што ў мяне нараджаецца верш, але ўжо чуць яго інтанацыю, рытм, мелодыку – я нават ужо ведаю, на якіх галосных гуках будзе трымацца гэты верш. І толькі потым гэта трансфармуецца ў нейкія асэнсаваныя ці напаўасэнсаваныя словы. А часам і не трансфармуецца. Часам у маёй галаве пачынае граць мелодыя без словаў, мною самім і прыдуманая. Прычым ужо ва “ўдасканаленым” варыянце – я нават выразна чую партыю кожнага інструмента. На жаль, сам я музычнай адукацыі не маю, таму не магу ніяк увасобіць свае музычныя фантазіі ў жыццё. Так што я музыкант у душы, але не на практыцы. Такі вось майстар-ламайстар.\n“Засралі казарму” быў гурт, які шмат у чым “выязджаў” за кошт панкаўскага драйву і канцэртнага шоу. Мы стваралі на сцэне атмасферу вясёлага нязмушанага музычна-тэатралізаванага вэрхалу, і вядома ж, мне падабалася рабіць і свой унёсак у гэты вэрхал – адным словам, эксперыментаваць. Цікава было здабываць гукі, напрыклад, з прэпараванай магнітолы, гітары з адмыслова спушчанымі струнамі альбо розных свісцёлак з, так бы мовіць, нетрадыцыйным гучаннем. Музыку і тэксты для гурта ў нас пісалі як мінімум чатыры чалавекі, у тым ліку з маім удзелам створаны песні “Маньякі”, “Аналіз”, “Інсектыцыд”, “Рукапіс з гары”, “Наша брудучыня” і яшчэ некаторыя. Шкада, што гурт спыніў існаванне, так і не запісаўшы ў нармальнай якасці ніводнага альбома. Але я хацеў бы і надалей супрацоўнічаць з якім-небудзь рок-гуртом – у якасці аўтара тэкстаў. У гэтым сэнсе я адкрыты для супрацы.\nАнсамбль “Рацыянальная дыета” – гэта іншае. Там граюць прафесійныя музыкі з вышэйшай музычнай адукацыяй. Ім блізкая мая паэзія, мне блізкая іхняя музыка, і, супрацоўнічаючы, мы вядзем такі вось паэтычна-музычны дыялог: яны граюць, а я дэкламую вершы. Музыканты падбіраюць мелодыю, арыентуючыся на мае тэксты, а мяне, у сваю чаргу, музыка настройвае на патрэбныя інтанацыі, дапамагае скарэктаваць выканальніцкі настрой, а часам падказвае і сцэнічныя рухі.\nДэкламую я не толькі свае вершы. Вось з Верай Бурлак і “Князем Мышкіным” мы выдалі сумесны дыск, у які ўвайшла даволі аб’ёмная літаратурна-музычная кампазіцыя “Ноч з днём пасярэдзіне”, створаная на словы аўтараў “рэпрэсаванага пакалення”. Тут нас аб’яднала агульная любоў да беларускай паэзіі 1920-х гг. – музыканты самі прапанавалі зрабіць супольную праграму, а я склаў сцэнар, адабраўшы вобразныя і адметныя па гучанні вершы Жылкі, Дубоўкі, Пушчы, Таўбіна і іншых паэтаў, а таксама філасофска-лірычныя празаічныя мініяцюры Адама Бабарэкі. Вядома ж, мы хацелі, каб нашыя слухачы звярнулі ўвагу на гэты прывабны і, на жаль, напаўзабыты пласт беларускай літаратуры.\n— Ці дапамагае ў напісанні вершатвораў жонка, вядомая паэтэса і празаік Вера Бурлак (Джэці), напрыклад, рыфму падабраць? Ці можа, ты ёй дапамагаеш?\n— …А яшчэ мы з Верай літаратуразнаўцы. І калі пішам артыкулы, то можам адно з адным кансультавацца, раіцца, як прыгажэй пабудаваць сказ ці які тэрмін лепей ужыць, каб гучала кампетэнтна ў навуковым плане. Але напісанне вершаў – справа больш інтымная, і тут мы абсалютна незалежныя адно ад аднаго. Хоць ува ўсім бываюць выключэнні, і прыклад нашага паэтычнага ўзаемадзеяння – сумесны зборнік “Забі ў сабе Сакрата!” (2008). Назву кнігі і яе раздзелаў мы з Верай прыдумлялі разам, пры адборы вершаў раіліся адно з адным, паставілі творы ў кнізе так, каб яны крыху паміж сабой перагукаліся. Ёсць там і Верын верш “Няма вушэй у птушак…”, які заканчваецца словамі “Я больш не буду ежу лопаць, / Я буду лётаць”. Дык вось, гэтыя радкі мне прысніліся. Я пра гэта сказаў Веры – ёй спадабалася, і яна зрабіла іх фіналам свайго верша.\n— На тваю думку, чаго не хапае беларускай літаратуры? Каго б ты вылучыў з беларускіх літаратараў на Нобелеўскую ўзнагароду?\n— А вось тут я буду надзіва канкрэтным. На маю думку, беларускай літаратуры не хапае:\n1) рамана, у якім ні разу не сустракаецца літара “а” – няхай гэта быў бы нават пераклад рамана Жоржа Перэка “Знікненне”, у якім адсутнічае лацінская літара “е” – самая распаўсюджаная ў французскай мове;\n2) фантастычна-філасофскага дэтэктыўнага рамана, у якім забойцам урэшце аказваецца чытач;\n3) дэтэктыўнай аповесці, у якой следчы, ахвяра і злачынец аказваюцца адной асобай;\n4) рамана, усе дзеянні якога адбываюцца цягам 10 хвілін – але адначасова ў розных кропках планеты; героі рамана – людзі, звязаныя паміж сабою сваяцкімі, сяброўскімі, працоўнымі і проста містычнымі сувязямі, а сюжэт разгортваецца не ў дыяхраніі, а ў сінхраніі і ад гэтага не перастае быць сюжэтам;\n5) рамана, пабудаванага паводле прынцыпу “матрошкі”: галоўны герой трапляе ў паралельную рэальнасць, а з яе – яшчэ ў адну, а адтуль – яшчэ і яшчэ, і вось, апынуўшыся ў самай аддаленай рэальнасці, ён вырашае, што пара б ужо вярнуцца дадому, але гэта магчыма зрабіць толькі правандраваўшы праз усе пройдзеныя рэальнасці яшчэ раз;\n6) рамана, галоўны герой якога мае адну незвычайную псіхічную асаблівасць: ён цягам усяго твора, ува ўсіх абставінах прамаўляе толькі адну і тую фразу, але ўсе, хто трапляецца яму навокал, у залежнасці ад кантэксту, разумеюць шторазу гэтую фразу па-новаму;\n7) рамана (а можа, хопіць і апавядання), дзе кожны наступны сказ аспрэчвае папярэдні і надае яму новае сэнсавае адценне.\nВядома ж, акрамя фармальнага “каркаса” кожны з гэтых твораў у ідэале павінен быць аб’яднаны і якой-небудзь філасофскай ідэяй ці псіхалагічным назіраннем. Усё гэта я мог бы напісаць і сам, аднак вось, на жаль, мяне на ўсё не хапае – таму хай маёй падказкай скарыстаецца хто-небудзь іншы.\nНу а цяпер адкажу на другую частку твайго пытання. З беларусаў вылучаліся на Нобелеўскую прэмію Рыгор Барадулін і Уладзімір Някляеў. У прынцыпе, я згодны, чаму б і не. Таленавітыя, паважаныя паэты, працуюць на літаратурнай ніве ўжо шмат дзесяцігоддзяў. Яшчэ дадаў бы да гэтага спісу Алеся Разанава.\n— Як вядома, сям’я ў Вас творчая. Ці бачыш у бучыні сына Кастуся ў шэрагу беларускіх класікаў?\n— Класікам чаго? Так, Кастусь складае вершы і даволі цікава малюе – нядаўна ягоныя малюнкі экспанаваліся на выставе. Але найбольшыя здольнасці ў яго, як мне здаецца, у матэматыцы. Таму, магчыма, калі-небудзь з яго атрымаецца неблагі праграміст. А ўвогуле, хай стане тым, кім атрымаецца – галоўнае, каб знайшоў у гэтым жыцці сабе арыенцір і каб абраны занятак падабаўся яму самому.


05 лістапад 2010, 19:16\nТэрытарыяльныя камісіі ў рэгіёнах правяраюць на сапраўднасьць подпісы, сабраныя ініцыятыўнымі групамі патэнцыйных кандыдатаў. Незалежныя назіральнікі заяўляюць пра шматлікія парушэньні і магчымую падрыхтоўку фальсыфікацыяў.\nПадрабязнасьці выбарчай кампаніі — у рэпартажах рэгіянальных карэспандэнтаў «Свабоды».\nНазіраньне будзе кругласутачным\nУ Лельчыцах падчас праверкі раённая камісія забракавала ўсе подпісы, сабраныя за Алеся Міхалевіча прадстаўнікамі руху «За свабоду». Пра гэта паведаміў Мікалай Гаўрыленка:\n«На паседжаньні камісіі сказалі, што правяралі подпісы раз, потым другі. Выявілася 20 адсоткаў несапраўдных. Прынялі рашэньне ануляваць усе пададзеныя за Міхалевіча 87 подпісаў. Людзі нібыта адмаўляюцца, кажуць, што не падпісваліся ў зборных лістах».\nУ Чачэрскім раёне, паводле мясцовага актывіста Васіля Чытакова, які зьбіраў подпісы за Ўладзімера Някляева, некаторыя кіраўнікі змушалі сваіх падначаленых адмовіцца ад пададзеных подпісаў. Асабліва гэта бачна ў вёсцы Залесьсе, дзе каля дзясятка працаўнікоў сельгаспрадпрыемства, дзіцячага садка, дома культуры раптам напісалі заявы й адклікалі свае подпісы.\nПадчас праверкі, лічу, людзей вымусілі, каб яны адмовіліся.\nВасіль Чытакоў: «Падпісаліся людзі за Някляева. Ведалі, за каго падпісваюцца — я тлумачыў, што ён паэт і ўсе такое. Панёс здаваць подпісы ў выканкам. Здаў. Падчас праверкі, лічу, людзей вымусілі, каб яны адмовіліся, — бухгальтараў у КСУПе «Звязда», у дзіцячым садку Залескай школы. І гэтыя подпісы ўжо анулявалі».\nСталі вядомыя й канчатковыя вынікі фармаваньня ўчастковых камісіяў у рэгіёне. З 229 прадстаўнікоў апазыцыйных партыяў, вылучаных у нізавыя выбаркамы, у склад іх улады ўключылі толькі 32. Прадстаўнікоў ад дэмакратычных партыяў няма ва ўчастковых камісіях у найбуйнейшых раёнах абласнога цэнтру — Савецкім і Чыгуначным.\nСтаршыня абласной арганізацыі АГП Васіль Палякоў заявіў, што актывісты, якіх не ўключылі ў нізавыя выбаркамы, будуць накіраваныя назіраць за выбарамі менавіта на выбарчых участках:\n«Мы так і працавалі: спачатку накіроўваем актывістаў у склад камісіяў і глядзім, дзе ўключаюць, а дзе не. І калі ўключаюць, падмацоўваем участкі назіральнікамі. Калі не ўключылі, як зараз у Гомелі, то пэўныя ўчасткі робім кантрольнымі і ажыцьцяўляем там вельмі шчыльнае назіраньне».\nРэгіянальная арганізацыя партыі левых «Справядлівы сьвет» прапануе нават усталяваць кругласуткавае назіраньне на некаторых выбарчых участках.\nГаворыць рэгіянальны кіраўнік партыі Ўладзімер Сякерка:\n«У межах кампаніі „За справядлівыя выбары“ ў Гомельскай вобласьці на 50 участках будзе арганізавана вельмі грунтоўнае назіраньне. На асобных участках маем намер весьці яго круглыя суткі. На такія ўчасткі накіроўваем ад партыяў як мінімум чатыры назіральнікі. Яны будуць па чарзе прысутнічаць там круглыя суткі. Адпаведныя прапановы накіравалі ў Цэнтравыбаркам. Калі нам адмовяць, то будзем самі глядзець, як і дзе разьмясьціць нашых назіральнікаў, каб яны цэлыя суткі мелі магчымасьць весьці назіраньне».\nСтвараюцца ўмовы для фальшаваньня\nУ Магілёве апазыцыйным прэтэндэнтам на прэзыдэнцтва камісіі павялічваюць колькасьць подпісаў. У штабах прэтэндэнтаў гэтаму ня рады.\nКастрычніцкая выбарчая камісія першапачаткова забракавала 1845 подпісаў у падтрымку Ўладзімера Някляева. Пазьней гарадзкому штабу прэтэндэнта стала вядома, што колькасьць здадзеных подпісаў нечакана павялічылася:\n«Першапачаткова яны нам далі лічбу дужа заніжаную. Да праверкі застаецца толькі 6600 подпісаў. Цяпер яны нам дадалі яшчэ 1834 і будуць правяраць дадаткова яшчэ 360 подпісаў. Я так разумею, камісія сама заблыталася. Мы будзем патрабаваць пераліку й тлумачэньня, як яны лічаць, бо ў нас зь імі не сыходзіцца ніводная лічба», — зазначае супрацоўніца штабу Аксана Закрэўская.\nСтаршыня камісіі Аляксандар Кажамякін тлумачыць разыходжаньне ў лічбах тэхнічнымі збоямі:\n«Адбылася тэхнічная памылка ў кампутары. Мы разьбіраліся дужа доўга. Пакуль ідзе праверка, ніякага ж страху няма. Было б горш, каб мы іх не знайшлі. Яны б маглі на нас паскардзіцца. Ніхто ніякіх лістоў фальшаваных не падкідаў. Гэта адназначна».\nКамісія, якую ўзначальвае спадар Кажамякін, дадала 1700 подпісаў і Алесю Міхалевічу. Ад такой падтрымкі штаб прэтэндэнта адмовіўся, бо ў сумленнасьць камісіі ня верыць. Як кажа супрацоўнік штабу Юры Стукалаў, у камісіі адмовіліся тлумачыць, адкуль зьявіліся гэтыя подпісы:\n«Гэта стварае падставы для фальшаваньня. Чым больш подпісаў, тым большыя тыя дваццаць працэнтаў, якія неабходныя для праверкі. Дзе ёсьць гарантыя, што ў гэтыя 1700 подпісаў яны не падкінулі фальшывак, каб потым не прызнаць вынікі па Кастрычніцкім раёне?»\nХто запалохвае зьбіральніцу подпісаў Ірыну Вальтэр?\nІрыне Вальтэр, зьбіральніцы подпісаў за вылучэньне Віталя Рымашэўскага зь Мёраў, стала вядома пра тое, што прынамсі трое мясцовых жыхароў адмовіліся ад подпісаў пасьля таго, як да іх зьвярнуліся з раённай выбарчай камісіі.\nЗ адной такой спадарыняй Ірына Вальтэр пагаварыла асабіста, спрабуючы высьветліць акалічнасьці:\n«Я спыталася: „Вы пісалі такую заяву ці вам гатовую прынесьлі?“ Яна кажа: „Я падпісала“. Значыцца, нешта гатовае прынесьлі. Я запытала: „А мне можаце напісаць заяву, што вам прапанавалі падпісаць нейкі ліст?“ А яна: „Ай, мне трэба Лукашэнка, бо мне трэба мая пэнсія“. Такая во бабуля, сёньня скажа адно, а заўтра другое!»\nІрына Вальтэр распавяла і пра яшчэ адно здарэньне: учора ёй патэлефанаваў невядомы чалавек, які пагражаў непрыемнасьцямі, калі яна тэрмінова не забярэ з камісіі свае падпісныя лісты. У спадарыні тэлефон з вызначальнікам нумару, але гэты нумар чамусь ня вызначыўся:\nЗабярыце як мага хутчэй, інакш у вас будуць праблемы з працай.\n«Раней такога не было, а тут — шэсьць рысачак. Мне сказалі: „Забярыце як мага хутчэй, інакш у вас будуць праблемы з працай“. Кажу: „Вас дрэнна інфармавалі, сваю працу я ня страчу“. Я ж не працую — даглядаю дзяцей. Мне прапанавалі сустрэцца, але я адмовілася. Бо спалохалася. Калі спыталася: „Як ваша імя ды прозьвішча? Хто гэта мне тэлефануе?“, то паклалі слухаўку. Я страшна расхвалявалася, падняўся ціск, увесь вечар на таблетках была…»\nІрына Вальтэр зьбіраецца ўзяць раздрукоўку званкоў на тэлефоннай станцыі ды прыкласьці яе да заявы ў Мёрскую раённую выбарчую камісію.\nПасьля таго як стала вядома, што ва ўчастковыя камісіі Віцебшчыны ўключылі менш за чвэртку аднаго працэнту прадстаўнікоў дэмакратычных сілаў, мясцовыя актывісты рыхтуюцца дэлегаваць на выбары сваіх назіральнікаў.\nПаводле старшыні абласной арганізацыі партыі «Справядлівы сьвет» Мікалая Селівашкі, з 50-ці партыйных вылучэнцаў у камісіі трапілі толькі 18, прычым выключна ў рэгіёнах. Апрача гэтага, да працы на выбарах не дапусьцілі ніводнага прадстаўніка партыі БНФ, якіх вылучалася 25 чалавек. Цяпер гэтыя актывісты, хутчэй за ўсё, пойдуць у назіральнікі:\n«Будзем накіроўваць назіральнікаў агульнымі высілкамі — у межах кааліцыі АДС. Прааналізуем, у якія камісіі трапілі нашы людзі, каб арганізаваць ім дапамогу з боку назіральнікаў. У межах кампаніі „За свабодныя выбары“ будзем вылучаць назіральнікаў, колькі зможам! Я думаю, гэта будзе больш за 100 чалавек».\nЧаму хаваюць подпісы за Лукашэнку?\nНезалежныя назіральнікі за прэзыдэнцкімі выбарамі на Гарадзеншчыне адзначаюць прынцыповыя парушэньні выбарчага заканадаўства мясцовымі ўладамі і ўжо зараз заяўляюць, што выбары ня могуць лічыцца празрыстымі і дэмакратычнымі.\nПраваабаронца і назіральнік за ходам выбарчай кампаніі Раман Юргель найперш адзначае, што ў выбарчыя камісіі па ўсёй вобласьці практычна не ўключылі прадстаўнікоў апазыцыі.\nЮргель: «Участковыя выбарчыя камісіі сфармаваныя на 80% з тых людзей, якія ўжо ўдзельнічалі ў ранейшых выбарах усіх узроўняў».\nВіктар Сазонаў, які таксама вядзе назіраньне за выбарчай кампаніяй у вобласьці, дадае, што ніхто зь іх ня быў дапушчаны да праверкі сабраных подпісаў.\nСазонаў: «Ніводзін з нашых назіральнікаў ня ўбачыў, якія там подпісы сабралі, да прыкладу, за Лукашэнку, за іншых прэтэндэнтаў. Нам толькі кажуць, што нешта правяралі, нейкія ксэра выявілі. Але пакажыце іх нам, каб мы бачылі! Мы павінны ўбачыць гэты мільён подпісаў, што дэкляруецца за Лукашэнку».\nВіктар Сазонаў таксама адзначае, што сярод уключаных ва ўчастковыя камісіі прадстаўнікоў апазыцыі — іх 0,25% па ўсёй краіне — пераважна людзі, якія на дзяржаўнай працы, альбо вельмі занятыя, альбо не зусім з добрым здароўем.\nСазонаў: «Такім чынам, чакаць нейкіх іншых выбараў, не такіх, як праводзіліся раней, нам папросту не даводзіцца».\nНазіральнік за выбарчай кампаніяй у Астравецкім раёне, Мікола Ўласевіч, распавядае, што хадзіў і прасіў, каб яго пусьцілі назіраць за падлікам галасоў, але атрымаў адмову.\nУласевіч: «Мне адказалі, што мае абавязкі прапісаныя ў 13 артыкуле Выбарчага кодэксу: маўляў, можаш толькі прысутнічаць, калі цябе запросяць. Вось так яны разумеюць артыкул, у якім гаворыцца, што выбары праводзяцца адкрыта і празрыста».\nДа гэтага дадае і кіраўнік Гарадзенскай арганізацыі БНФ Вадзім Саранчукоў:\nСаранчукоў: «Ад працэсу праверкі подпісаў мы былі адхіленыя. Нам заявілі, каб прыходзілі на выніковае паседжаньне камісіі — і ўсё вам паведамяць. Ніякага кантролю за гэтым працэсам не існуе».\nУ Жодзіне пераправераць Цярэшчанку, Някляева, Статкевіча і Кастусёва


Расія сёлета пачне перамовы пра дзве свае вайсковыя базы ў Беларусі | Новы Час\nУ 2020 годзе Расія і Беларусь пачнуць перамовы наконт далейшага выкарыстання расіянамі двух вайсковых аб'ектаў на тэрыторыі нашай краіны.\n«Праца па вырашэнні пытанняў далейшага выкарыстання названых аб'ектаў, у тым ліку з правядзеннем кансультацый і перамоваў з расійскім бокам, запланаваная на 2020 год», — паведамілі інфармагенцтву ТАСС у Міністэрстве абароны Беларусі.\nГаворка ідзе пра радыёстанцыю ў Вілейцы і сістэму папярэджання аб ракетным нападзе на радыётэхнічным вузле пад Ганцавічамі. Дамова пра іх выкарыстанне была падпісаная 6 студзеня 1995 года, набыла моц 7 чэрвеня 1996 года. Дамовы былі падпісаныя на 25 гадоў, таму тэрмін іх дзеянны неўзабаве скончыцца.\n«У выпадку нежадання аднаго з бакоў падоўжыць тэрмін іх дзеяння ён пісьмова паведамляе другі бок аб прынятым рашэнні за 12 месяцаў да заканчэння дзеяння пагадненняў — гэта значыць, не пазней за 6 чэрвеня 2020 года», — кажуць у Мінабароны.\nРадыёлакацыйная станцыя «Волга» пад Ганцавічамі дапамагае выяўляць балістычныя ракеты, касмічныя аб'екты і ажыццяўляе кантроль над раёнамі патрулявання падлодак краін NATO ў Паўночнай Атлантыцы і Нарвежскім моры. Радыёстанцыя "Антэй" у Вілейцы забяспечвае сувязь на звышдоўгіх хвалях Галоўнага штаба ВМФ Расіі з атамнымі падлодкамі, якія нясуць баявое дзяжурства ў Атлантычным, Індыйскім і Ціхім акіянах. Таксама станцыя вядзе радыётэхнічную разведку і радыёэлектронную барацьбу.\nШто чакае беларусаў у 2020 годзе. Топ-10 падзей\nМеркаванне: Расея будзе абараняць нас ад суседзяў...


Культура - Кінафестываль “Лістапад” перажывае рэбрэндынг\nЯк паведаміў Уладзімір Карачэўскі, ужо адбыліся першыя пасяджэнні аргкамітэта і рабочых груп, зараз на базе кінастудыі ствараецца дырэкцыя, збіраецца штат, вызначаюцца праграмныя дырэктары конкурсаў фестывалю — у верасні кінастудыя будзе гатовая абвясціць поўны спіс тых, хто будзе працаваць над “Лістападам”. Тэрміны фестывалю трохі пасунуты на канец месяца — “Лістапад” пройдзе з 20 па 26 лістапада — каб мець больш часу для падрыхтоўкі.\n“За гісторыю фестывалю гэта будзе ўжо трэцяя дырэкцыя, што займаецца яго правядзеннем, — зазначыў Уладзімір Карачэўскі. — Мы працягнем лепшыя традыцыі нашых папярэднікаў, але ж адбудзецца і некаторы рэбрэндынг”.\nСярод іншага, будзе заменены лагатып, але асноўныя змены тычацца рэгламенту фестывалю. Калі раней “Лістапад” быў акрэдытаваны FIAPF — Міжнароднай федэрацыяй асацыяцый кінапрадзюсараў — як спецыялізаваны фестываль фільмаў краін Балтыі, Усходняй і Цэнтральнай Еўропы, Цэнтральнай і Паўднёва-Усходняй Азіі і Кубы — умоўна кажучы, краін былога сацыялістычнага лагера, то сёлета ад гэтага падыходу вырашана адмовіцца і геаграфію ўдзельнікаў нічым не абмяжоўваць. Тым не менш, Уладзімір Карачэўскі засведчыў, што на гэты момант “Беларусьфільм” працуе ў шчыльным кантакце з FIAPF: “Мы спадзяемся атрымаць ад іх акрэдытацыю. Калі сёлета з якіх-небудзь прычын гэта не ўдасца, то ў наступным годзе ўжо адназначна. Мы ўсё ж разлічваем, што, як і ў папярэднія гады, наш фестываль будзе ўваходзіць у каталог міжнародных фестываляў”.\nЗаяўкі на ўдзел у “Лістападзе” прымаюцца да 30 верасня, конкурс адбудзецца па чатырох катэгорыях — ігравога, дакументальнага, дзіцячага і так званага “маладога” кіно. Нацыянальнага беларускага конкурсу сёлета не будзе. Зараз аргкамітэт актыўна рассылае запрашэнні да ўдзелу ў фестывалі, адгледжвае фільмы, каб сфарміраваць праграму. Але і ў падыходзе да конкурснай праграмы ёсць змены. Як і раней, “Лістапад” застаецца “фестывалем фестываляў” — то-бок у ім будуць прымаць удзел стужкі, створаныя за апошнія паўтара года, адзначаныя на міжнародных кінафестывалях і вартыя высокай адзнакі кінематаграфістаў і гледачоў. Але генеральны дырэктар кінастудыі “Беларусьфільм” Уладзімір Карачэўскі патлумачыў сэнс перамен:\n— У першую чаргу мы вітаем тэму гуманізму, тэму захавання каштоўнасцей, захавання міру. Гэта павінна быць кіно, якое працуе на стварэнне, якое дае людзям надзею і веру, незалежна ад таго, драма гэта ці камедыя, трагедыя ці экшн. Усё роўна кіно павінна несці нешта светлае. Мы не кажам, што мы забараняем сацыяльнае кіно, але разам з тым мы павінны больш казаць пра гуманізм і захаванне нейкіх рэчаў, да якіх чалавецтва ішло тысячы гадоў.\nІ яшчэ Уладзімір Карачэўскі зазначыў: “Мы плануем зрабіць фестываль больш глядацкім. Не трэба забывацца, што кіно робіцца для гледачоў. Хочацца, каб людзі хадзілі ў кіно з задавальненнем. Мы хочам зрабіць свята для людзей, якія любяць кіно, свята для тых, хто хоча сябраваць з нашай краінай, хто хоча прадставіць наша кіно…”\nНа XXVII Мінскім міжнародным кінафестывалі “Лістапад” плануецца і насычаная пазаконкурсная праграма: гледачы ўбачаць рэтраспектыву фільмаў рэжысёра Віктара Турава, прысвечаную 85-годдзю з дня яго нараджэння, і “залатую калекцыю” беларускай анімацыіі ў гонар яе 50-годдзя. Акрамя таго, адбудуцца паказы праграмы “Кіно сяброў” з работ кінакампаній-партнёраў “Беларусьфільма”, і асаблівая ўвага будзе нададзена тэме 80-годдзя пачатку Вялікай Айчыннай вайны. Фільмы, заяўленыя на конкурс, убачаць не толькі ў сталічных кінатэатрах (а асноўнымі фестывальнымі кропкамі па-ранейшаму будуць кінатэатры “Масква”, “Цэнтральны”, “Беларусь”, Піянер”), але і ў рэгіёнах Беларусі.\nУладзімір Карачэўскі зрабіў акцэнт на наступным:\n— Калі раней фестываль быў месцам, дзе гледачоў знаёмілі з кіно, дзе сустракаліся кінакрытыкі, рэжысёры, то зараз праз фестываль мы плануем больш актыўна прасоўваць нашу краіну, магчымасць працы з нашай краінай, магчымасці здымак у нашай краіне, нашу гатоўнасць да работы ў капрадукцыі, кааперацыі. Таму ў пазаконкурснай праграме ў нас будзе такое мерапрыемства, як прэзентацыя праграмы “Беларусь. Кіно здымаецца тут” — сумесна з іншымі беларускімі кінакампаніямі мы прадэманструем магчымасці здымак у нашай краіне. Мы зацікаўленыя ў тым, каб у нас з’явіліся новыя партнёры, гатовыя супрацоўнічаць з Беларуссю і беларускімі кінематаграфістамі.


Павелічэнне пеніса: павелічэння пеніса таблеткі агляд\nЛепшы пеніса таблеткі для павелічэння\nМы рэкамендуем лепшыя таблеткі павелічэнне пеніса:\n# 1 VigRX набраў 95 балаў з 100. заказ VigRX\n# 2 ProSolution набраў 89 балаў з 100. Заказ ProSolution\n# 3 Муж Дадатковыя набраў 81 балаў з 100. Заказ Муж Дадатковае\nДаследаванні паказваюць, што больш за 93% амерыканскіх мужчын і больш за 89% мужчын у іншых краінах лічаць, што сэкс з'яўляецца надзвычай важнай часткай іх жыцця. Многія свае думкі і пачуцці ў адносінах да сэксуальнага жыцця. Усе людзі ва ўсім свеце хочуць, каб лічыцца добрым аматараў з боку сваіх партнёраў. І гэта, калі большасць мужчын пачынаюць думаць пра памер пеніса і павелічэнне пеніса.\nКалі ваш пеніс больш, чым у сярэднім (6,5 "і больш), вы можаце дасягнуць нервовых канчаткаў у похве, якія не могуць быць дасягнутыя іншымі" сярэдні "Хлопцы, і вы можаце стымуляваць найбольш адчувальных абласцях вашага партнёра. Калі ваш пеніс больш, чым у сярэднім , вы не толькі выгаду ад павышэння ўпэўненасці ў сабе, але ваша здольнасць выконваць вялікі падчас заняткаў каханнем будзе значна павялічаны. З вялікай член вы зможаце дакрануцца і стымуляваць "G"-месца, якое будзе адправіць жанчыну на сёмым небе як яна адчувае некалькі аргазмаў адзін за адным, верагодна, упершыню ў сваёй сэксуальнага жыцця, і вы будзеце чалавекам, каб даць гэта задавальненне з ёй.\nШматлікія даследаванні былі праведзены, а сярэдні памер пеніса як вядома, ад 6 цаляў да 6,5 цаляў. Пытанне заключаецца у якім памер пеніса абследавання верыць.\nDurex былі працуе онлайн-апытанне памер пеніса на працягу многіх гадоў. Па іх агляду:\nЯк і людзі ў цэлым, пеніса можа змяняцца ў памеры і форме! Нашы даследаванні Durex памерам з групай прэзерватываў карыстальнікаў паказваюць, што сярэдняя даўжыня эрэгіраваннага пеніса складае каля 168 мм (6,5 цалі), і сярэдні абхапілі (шырыня) складае каля 130 мм (5 цаляў). Вядома, памер пеніса можа моцна вар'іравацца ў межах насельніцтва.\nКінсі даклад з'яўляецца адным з найбольш поўных памер пеніса даследаванняў на сённяшні дзень.\nГэта пеніс дакладзе гаворыцца, што памер сярэдняй белы мужчына мае пеніс вымярэння 6,2 цалі і 3,7 цалі па ўсім, і сярэдняя чорных афрыканскіх мужчын мае пеніс вымярэння крыху больш: 6,3 цаляў у даўжыню і 3,8 цаляў вакол. Розніца толькі 0,1 цалі не з'яўляецца статыстычна значным і не павінны разглядацца. Іншымі словамі, няма ніякай розніцы ў сярэдні памер пеніса ва ўсім свеце.\nПамер палавога члена пытанне\nКалі вы спытаеце хлопца з невялікі памер пеніса, ён, хутчэй за ўсё, сказаць вам, памер не мае значэння. Калі вы спытаеце жанчын, і яна не хоча нанесці табе боль, яна скажа вам, памер не мае значэння. Але давайце будзем рэалістамі, гэта не праўда. Так, праўда простая: памер пеніса сапраўды мае значэнне. І большасць жанчын могуць пацвердзіць гэта ў прыватнай гутарцы.\nCosmopolitan агляд, азагалоўлены "хлопца пеніс мой занадта малы", паказвае, што жанчыны аддаюць перавагу вялікі пеніс, памер не мае значэння для іх. 6 цаляў даўжынёй пеніса наўрад ці дастаткова, каб задаволіць большасць жанчын, асабліва гарачыя.\nЯ ўпэўнены, вы чулі клішэ "Гэта не памер карабель, але рух акіяна". Некаторыя жанчыны знаходзяць, праўда: тое, што чалавек робіць у сваёй любові палка важней, наколькі яна вялікая. Але большасць жанчын па-сапраўднаму адчуваю, што ніякім чынам не чалавек можа папоўніць менш, чым сярэдні член.\nметады Павелічэнне пеніса\nЁсць некалькі катэгорый пеніса метады пашырэння ў нашым аглядзе. Першая катэгорыя павелічэння пеніса можа быць вядомая як "пеніс вагі". Гэта маніпуляцыя, падцягвання або расцяжэння пеніса ў спробе падоўжыць яго, выкарыстоўваючы розныя рамяні, пеніс вагі, кольцы, вакуумныя помпы, пеніс прылад і г.д. Праўда ўсе гэтыя прылады могуць сур'ёзна пашкодзіць тканіны пеніса. Акрамя таго, пашкоджанні і рубцы пеніс чынам, усе гэтыя прылады працуюць. Нядзіўна, што любое змяненне, якое адбываецца ад гэтых пеніс метады пашырэння непрадказальна ці нават патэнцыйна калечаць. Адзначым, што, як ўзрост мужчыны, пашкоджаныя тканіны губляюць форму і здольнасць з'яўляцца нармальныя. Усе гэтыя пеніса вагі і вакуумныя помпы вядомыя на працягу многіх гадоў, але Ёсць няма клінічных даследаванняў для іх падтрымкі. Не самы лепшы метад пашырэння пеніса ў любым выпадку.\nПеніс хірургіі. Пеніс хірургіі каштуе ад $ 8000 да $ 15000, і ўключае ў сябе рэзкі ў пеніс і пеніс апорных тканін. Клінічныя даследаванні паказваюць, што 69% усіх пацыентаў хірургія пеніса расчараваныя гэтымі вынікамі пеніса пашырэння, і па крайняй меры 75% незадаволеныя тым, як іх пеніс глядзець пасля такой аперацыі. Акрамя таго, пабочныя эфекты ад аперацыі можа быць непрыемна - пастаяннага калецтва і ўмяшанне ў функцыі двух непасрэдных пабочных эфектаў хірургіі палавога члена, і вы можаце разлічваць псіхалагічныя і фізіялагічныя траўмы такіх інвазівных працэдур.\nпашырэння таблеткі пеніс. Мы будзем гаварыць толькі аб прыродных павелічэння пеніса таблеткі, якія працуюць, каб павялічыць пеніс, паляпшэння мужчынскай сэксуальнага здароўя і цвёрдасці эрэкцыі павялічваецца. Павелічэнне пеніса таблеткі з'яўляюцца бяспечнымі, маёмасных выбар спецыяльных траў славяцца сваёй адмысловымі ўласцівасцямі і змяшаліся разам у магутнае эфектыўнае спалучэнне. Прыродныя пеніса таблеткі працаваць без пабочных эфектаў. Аднак, вынікі могуць адрознівацца для розных людзей. Менавіта таму мы рэкамендуем вам трэба выбраць натуральнага павелічэння пеніса таблеткі падтрымцы клінічных даследаванняў і гарантыя вяртання грошай. Калі ласка, трымайцеся далей ад усіх гэтых лекаў па рэцэпце павелічэння пеніса.\nПавелічэнне пеніса агляд\nВакуумныя помпы ставяцца да прылад, якія складаюцца з цыліндру і вакуумнага помпы (альбо ручным або электрапрывадам). Размяшчаючы млявы пеніс ўнутры цыліндру, гэта прылада стварае мантаж з ужываннем вакууму ... Вакуумныя помпы, ўплывае на структуру цела ... Карыстальнік павінен адмовіцца ад выкарыстання вакуумных помпы пеніса, калі ўзнікае боль ... Выкарыстаньне пеніса вакуумны помпа можа удар або разрыў крывяносных пасудзін альбо адразу пад паверхняй скуры або ў глыбокіх структур пеніса або машонку, у выніку кровазліцця і / або адукацыю гематомы. .. Існуе ў цяперашні час дастатковую інфармацыю адносна рызык, выгод і выкарыстанне пеніс помпаў.\nАдна з апошніх артыкулаў BBC паказвае, што большасць мужчын, якія маюць пеніс канца аперацыю па павелічэнні да незадаволеныя вынікамі:\nСярэдні рост быў 1.3cms (0,5 цалі), але дзве траціны заявілі, што яны былі незадаволеныя вынікамі. Мужчыны часта прасіў іншы бой пеніса аперацыя з-за іх незадаволенасці. Гаворыцца ў даследаванні замест таго, аперацыі мужчыны павінны быць перададзены на іншыя метады павелічэння пеніса. Йорам Варда, у медыцынскім цэнтры "Рамбам" ў Ізраілі: "Даследаванні павінны быць накіраваны на нехирургических пашырэння."\nтаблеткі Павелічэнне пеніса\nЯк таблеткі павелічэнне пеніса працы? Яны фізічна не пацягнуць або расцягваць ваш пеніс. Усё-натуральных траў у пеніса таблеткі для павелічэння сфармуляваныя ў сумесь, якая працуе знутры і павялічвае пеніс эректільной тканіны называецца кавернозных целаў, калі ўзбуджаны. Вашы эрэкцыі становіцца ўсё цяжэй і цяжэй, натуральны паток крыві запаўняе гэтыя пещеристые цела паўней і паўней. Прыродныя пеніса таблеткі павінны быць навукова распрацаваны, каб пашырыць гэтыя эректільной тканіны і зрабіць іх значна больш. Як гэта эректільной тканіны можа трымаць больш крыві, чым калі-небудзь раней, і ваш пеніс павялічваецца натуральным чынам.\nМы параўналі самыя вядомыя пашырэння таблеткі пеніс *: Alzare, Enzyte, Extagen, пашыраць, Extenze, MagnaRX, Муж Extra, Maxaman, прыродных Gain Plus, ProSolution, SizePro, Viacyn, Vig-RX, Vimax таблеткі і мужнасць.\nНашы лепшыя павелічэння пеніса таблеткі варыянты:\nVig-RX - 95 ачкоў.\nProSolution - 89 ачкоў.\nМуж Дадатковы - 81 ачкоў.\n# 1 - VigRX заняў высокую з 95 з 100 магчымых пунктаў. VigRX ўключае ў сябе навукова правераных, магутным афрадызіякаў раслінныя інгрэдыенты з Кітая, Еўропы і Паўднёвай Амерыкі, якія паспяхова стымуляваць сэксуальную актыўнасць, падтрымліваць фірмы эрэкцыі і павышэння сэксуальнага задавальнення. VigRX гарантавана працы клінічных даследаванняў і павялічыць памер свайго пеніса да 3 поўных цалі.\nЗмест VigRX: Saw Palmetto, Epimedium Экстракт лісця гінкго, Cuscuta экстракт насення, Гинко білоба лісця, азіяцкія чырвонага жэньшэня, Catuaba Экстракт кары, Муира Паума Экстракт кары, і глог Бэры.\nЧаму № 1? Акрамя наяўнасці правільнай травяная формула, найбольш важным фактарам у вытворчасці пашырэння вынікаў пеніс якасці інгрэдыентаў. Інгрэдыенты VigRX самыя свежыя і лепшыя інгрэдыенты даступныя ў любой кропцы свету. Формула VigRX быў навукова распрацаваны для максімальна хуткай і павелічэння пеніса. VigRX пеніса формула ўключае ў сябе навукова правераных, магутным афрадызіякаў травяных канцэнтратаў з Кітая, Еўропы і Паўднёвай Амерыкі. З VigRX Вы можаце зэканоміць да $ 320, атрымаць дастаўку, спампаваць бясплатна пеніса практыкаванні, падарункі бясплатны бонус, таблеткі свабодны аб'ём і фэрамонныя, Знаёмствы саветы. Без сумнення, гэта № 1.\n# 2 - ProSolution Таблеткі на другім месцы з 89 кропак. ProSolution з'яўляецца новай, высокай патэнцыі павелічэнне пеніса сістэмы, якая распрацавана, каб даць вам хуткі пеніса і сталыя даходы. Лекар адобрыў ProSolution Pill сістэма дапамагае мужчынам павялічыць памер свайго пеніса да 3 цаляў у даўжыню і 25% у абхопе на чатыры гады.\nГарантыя: выкарыстанне ProSolution пеніса таблеткі на працягу мінімум 90 дзён, і калі для некаторых наўрад ці прычыне вы не бачыце выгады, то вы можаце вярнуць пакеты на працягу 6 месяцаў для звароту.\nЗмест ProSolution Таблеткі: Рейши грыб, Taj і сафлора, Solidilin, Цынк (глюконат), апігенін і Amla, Drilizen, мюслі, Momordica, Shatavari, Арджуна, Bladderwrack, кордіцепс.\nЧаму не # 1 -? Калі людзі кажуць пра па павелічэнню палавога члена таблеткі, ёсць адно імя, якое заўсёды прыходзіць у першую чаргу VigRX - Тое ж самае ў нашым аглядзе. ProSolution таблеткі амаль як таблеткі VigRX. Існуе эфектыўная формула, бонусныя падарункі і г.д. Аднак, толькі VigRX прапаноўвае дакладную сумесь і колькасць інгрэдыентаў, неабходных для максімальна хуткага і павышэння пеніса.\nProSolution Таблеткі заказ\n# 3 - Муж Дадатковыя прыходзіць на трэцім месцы з 81 кропак. Муж Дадатковыя дасць вам больш, цяжэй эрэкцыі; страшэнна множны аргазм і выбітныя кантролю і цягавітасць. Павелічэнне пеніса можна шляхам спалучэння Муж таблеткі вышэйшай і пеніса аховы здароўя пашырэння.\nГарантыя: проста паспрабуйце Муж Даплата за 90 дзён, і калі вы не бачыце ніякіх вынікаў, вы павінны вярнуць усе пустыя скрынкі MaleExtra і любы поўны Муж скрынкі дадаткова да іх на працягу 180 дзён з моманту пакупкі для поўнага вытанчаны.\nМуж Дадатковыя інгрэдыенты: гранат 70% эллаговая, L-аргінін, Муира Паума, МСМ (пазначаў сульфонил метану), Epimedium Sagittatum, Тонгкат Алі 20:01 экстракт, насенне лёну, маку, L-метионина, кордіцепс і Амега-3 тлустыя кіслоты.\nЧаму не # 1? Мужчына Дадатковая не падтрымліваецца медыцынскіх пацверджанняў. Няма MD гатовы пакласці сваю прафесійную рэпутацыю за гэты прадукт. Самай вялікай праблемай з'яўляецца гарантыяй, вы павінны замовіць не менш за 90 дзён харчавання. У адваротным выпадку вы не зможаце вярнуцца таблеткі і запыт на вяртанне.\nЗаказ Муж Дадатковае\nМы рэкамендуем толькі прыродныя таблеткі для павелічэння пеніса. Ёсць няма пабочных эфектаў. А сярод іншых пераваг, натуральных траў сілкуюць іншыя часткі цела таксама.\n* Калі ласка, майце на ўвазе, што мы толькі даследаваў павелічэнне пеніса таблеткі. Але на самай справе, некаторыя людзі не любяць прымаць таблеткі, не церпяць таблеткі ці проста забудзьцеся ўзяць з пеніса таблеткі рэгулярна. Хоць гэта вельмі важна, каб вы прыняць правільнае колькасьць для прадухілення перадазіроўкі пабочныя эфекты, якія лепш за ўсё дасягаецца пры глытанні загадзя вымеранай таблеткі, Ёсць іншыя метады павелічэння пеніса, які можа замяніць таблеткі. Для атрымання дадатковай інфармацыі паглядзіце на пеніс рэкамендацыі патч пашырэння ніжэй.\nПеравагі выкарыстання пашырэння патчы пеніса:\nПеніс патчаў выпусціць свой актыўных інгрэдыентаў непасрэдна праз скуру ў крывацёк у ўстойлівай, паступовы шлях на працягу некалькіх гадзін. Паколькі інгрэдыенты не павінны праходзіць праз стрававальную сістэму, дзе яны могуць страціць перавагі, патэнцыі значна больш прадказальнай і эфектыўнай.\nУ адрозненне ад пеніса таблеткі, якія часта павінны быць прыняты на кароткія прамежкі часу, патчы просты часу заяўкі на поўную сілу на працягу ўсяго дня.\nНедахоп: Кліенты даклад лепшых вынікаў пры выкарыстанні таблеткі, а не патчы.\nЖаночы погляд на памер пеніса\nШто жанчыны думаюць пра памер пеніс? Вось некалькі канкрэтных заўваг:\n"Менш, чым 6 цаляў будзе турбаваць мяне, я думаю, што праблема будзе ляжаць у візуальным аспекце, а не фізічнай."\n"Памер палавога члена з'яўляецца самым важным для мяне падчас сэксу. Чалавек павінен мець вялікі памер, каб даставіць мне задавальненне."\n"Секс вельмі важна, калі ён вельмі малы і я не магу дасягнуць аргазму падчас сэксу, нашы адносіны проста распадзецца".\n"Пеніс даўжынёй не самы важны фактар для мяне, хоць яна павінна быць не менш за 6 цаляў, абхапілі грудзей больш важныя!"\n"Я ніколі, хоць, што сэкс можа мець такую стаўленне да маёй жыцця і адносінах з хлопцамі."\n"Мне падабаецца, што хлопец, але калі я даведаўся, што ён мае найменшае пеніса, якія я бачыў, яна цалкам ператварылася мяне."\n"Калі мы толькі хочам сэксу, мы хочам вялікага сэксу, а не толькі сярэдні і вы ведаеце, вялікі пеніс мае вялікае значэнне".\nВынікі павелічэнне пеніса\nЯк доўга гэта зойме па пеніса таблеткі для павелічэння, каб атрымаць вынік? Вось рэальныя тэрміны за тое, што вы можаце чакаць у 3-х месяцаў:\nТыдзень Адзін Праз тыдзень Чатыры\nУ гэты перыяд найбольш прыкметнай зменай будзе пашырэнне ў шырыню вашага пеніса. Вы таксама вопыт працяглую эрэкцыю і семявывяржэнне лепшага кантролю. Аднак, некаторыя мужчыны пачынаюць бачыць першыя змены ў памер пеніса толькі пасля 3-га ці нават 4-й тыдні. Не хвалюйцеся, гэта не няправільны знак, гэта азначае, што займае больш часу для вашага цела, каб адаптавацца і пачаць змяняцца.\nТыдні праз чатыры тыдні Восем\nГэта цікава цяпер. Усе хлопцы паведамлення надзвычайны змяненняў, іх партнёры таксама пачынаюць адчуваць што-то "большага". Калі вы глядзіце ў люстэрка, вы будзеце здзіўлены, з вашага памеру!\nТыдзень Дзевяць І Па-за\nЗараз як толькі вы атрымаеце эрэкцыю пеніса будзе выглядаць і адчуваць сябе тверже, мацней, больш і скала, то вы калі-небудзь бачыў.\nКалі вы аддаеце перавагу спрабуе пеніса патч , паглядзіце на MaxiDerm. Гэта лепшы варыянт на рынку сёння. замовы MaxiDerm


Свідравальны станок: ён у асноўным выкарыстоўваецца для важных тэхналагічных патрабаванняў да таго, як абсталяванне халоднай пракаткі апрацуе трубу.\nЁн не можа быць заменены ў прамысловасці па перапрацоўцы труб, асабліва на заводзе кацельняў, на заводзе астуджальнага абсталявання, на заводзе, які падтрымлівае кандыцыянер, і на заводзе аўтазапчастак. Ён звычайна выкарыстоўваецца ў бясшвовых трубках, такіх як медныя трубкі, алюмініевыя трубкі, тытанавыя трубкі, нікелевыя трубкі, цырконіевыя трубкі, бясшвовыя трубкі, зварныя трубкі з нержавеючай сталі, экструдаваныя трубкі з нержавеючай сталі, выпрабаванне капілярных труб на гатовай трубцы. Звычайна ён выкарыстоўваецца для тэставання пашкоджанняў капілярнай трубкі пры ціску паветра каля 0,3 МПа ~ 0,85 мпа, ціск вады і ціск паветра мае свае перавагі і недахопы. Пнеўматычная машына * * можа выпрабаваць 4 штукі, падзяляючы аўтаматычны і аўтаматычны тыпы; ручная падача і ручная нарыхтоўка падыходзяць для 1м-5м; аўтаматычны тып * * выбірае аўтаматычны тып для трубы з фіксаванай даўжынёй, таму што выпрабавальны матэрыял занадта доўгі, і яго няпроста загружаць і разгружаць.\nРаспрацоўка скрабка вялікага дыяметра ў асноўным адпавядае тэхналагічным патрабаванням пракатнага стану\nПавярхоўнае аздабленне знешняга дыяметра эмбрыёна з трубы, выскрабанае ўручную, ледзь прымальна. Калі трубка эмбрыёна занадта тоўстая, складана задаволіць патрабаванні пракатнага стана. Паколькі вонкавы пласт эмбрыёна ў трубе занадта тоўсты, а пляма эмбрыёна занадта глыбокае, яго можна апрацаваць толькі цяжкім абсталяваннем. Напачатку можна саскрабці толькі адну-дзве штукі. Пасля гэтага эфектыўнасць працы значна палепшылася на практычнай вытворчасці нашай кампаніі. Распрацоўка шасці, васьмі частак і скрабкоў для скуры вялікага дыяметра ў асноўным адпавядае патрабаванням пракатнага стану.\nRt-50fa Дакладная двухгаловая фаска / Круглая трубка Фаска\nАтрымаць апошнюю цану Пакіньце паведамленне.\nВытворчая магутнасць: 5000 шт / год\nСертыфікацыя: CE, ISO\nМесца паходжання: Чжанцзяганг, Кітай (мацярык)\nФірменнае найменне: HANRUI\nНумар мадэлі: Rt-50sm\nФорма матэрыялу: труба і планка\nДыяметр трубы: 8-50 мм\nШліфавальная машына, Паліровачнае абсталяванне, якое выкарыстоўваецца ў розных галінах прамысловасці, можна падзяліць на тып дыска, тып рамяня і тып пласціны\nПаліровачнае абсталяванне, якое выкарыстоўваецца ў розных галінах прамысловасці, можна падзяліць на тып дыска, тып рамяня і тып пласціны. У цяперашні час існуе два дыскавыя шліфавальныя і дванаццаць дыскавых шліфавальных машын, якія задавальняюць патрэбы розных кліентаў. Дыскавы паліроўшчык - гэта энергазберагальнае і ахоўнае навакольнае асяроддзе паліравальнае абсталяванне, якое наша фабрыка настойліва рэкамендуе выкарыстоўваць для бясшвовых труб, труб з нержавеючай сталі, тытанавых труб, нікелевых труб, цырконіевых труб і гатовай апрацоўкі труб. аздабленне паверхні і ступень нанясення танкасценнай трубкі для дасягнення высокіх характарыстык і аптымізацыі трубкі.\nМашына для рэзкі без сколаў\nСтанок для рэзкі без сколаў: яго таксама можна назваць станкам для рэзкі металічных тытанавых труб. Ён падыходзіць для аднаразовай рэзкі і фарміравання круглай трубы, квадратнай трубы і трубы спецыяльнай формы. Ён выкарыстоўвае поршневую сістэму падачы, не абмежаваную даўжынёй трубы, з высокай ступенню аўтаматызацыі. Ён можа непасрэдна імпартаваць трохмерную графіку, аўтаматычна вызначаць рэжучую дарожку, а таксама выконваць высокую і высокую хуткасць апрацоўкі. Машына абсталявана цалкам аўтаматычнай афіцыйнай сістэмай, якую можна выбраць у адпаведнасці з патрабаваннямі заказчыка. Часткі, якія ўтвараюцца пры лазернай апрацоўцы, не маюць задзірын, чорнага рота, а аднолькавы памер вырабу мае высокую кансістэнцыю.\nБесцэнтрычная паліравальная машына\nДоўгі час лічыўся самым прадуктыўным метадам выдалення цяжкіх запасаў, бескантрольнае шліфаванне забяспечвае цесныя допускі і аздабленне паверхні.\nРазнавіднасці груп частак шырокія і ўключаюць наступнае:\nваленне і лёгкія рулоны\nРазгледзьце безацэнтральнае шліфаванне для папярэдняга вызначэння памеру штангі перад пачаткам аперацый або вырабу дэталяў машын. Шматлікія кампаніі выкарыстоўваюць нас для ўтрымання памераў на халодных гатовых кругах, каб адпавядаць падшыпнікам блока падушкі\nМы можам шліфаваць усю даўжыню вонкавага дыяметра альбо "шліфаваць" на крок да меншага дыяметра за адну траціну часу, неабходнага метадам цыліндрычнага шліфавання, на наступных матэрыялах:\nвугляродзістай сталі і нержавеючай сталі\nалюміній і яго сплавы\nмедзь і яе сплавы\nлатунь і яе сплавы\nпластык, хоць і не ўсе шліфуюцца\nшкло і кварц


Галоўная ➠ Девайсы для дома ➠ Дзе і як захоўваць дзіцячыя цацкі\nПа меры таго, як дзіця падрастае, узрастае і колькасць розных цацак, якія трэба куды-то класці і для зручнасці, і для стварэння парадку.\nПакуль цацак не так і шмат, яны ўсё могуць змясціцца ў дзіцячым шафцы, а з цягам часу можна набыць некалькі самых яскравых тканкавых кошыкаў - гэта зусім танны і даволі ўдалы варыянт. Так, да прыкладу, у адну з кошыкаў можна скласці тыя прадметы, якімі дзіця не цікавіцца на гэты момант часу, у другі - самыя умілаваныя і, адпаведна, патрэбныя цацкі. Па сутнасці маецца велізарная колькасць варыянтаў для захоўвання цацак - розныя прадукты для дзетак у СПб прадстаўлены ў найшырэйшым асартыменце і, зазірнуўшы ў інтэрнэт-крама «ЧудоМарт» вы напэўна знойдзеце тое, што шукаеце.\nНапрыклад, можна набыць звонку сімпатычныя, ёмістыя і ў той жа час малагабарытныя пластмасавыя кантэйнеры, якія не зоймуць шмат месцы ў пакоі, так як іх можна ставіць адзін на аднаго. Купіўшы некалькі кантэйнераў розных кветак, можна любы з іх выкарыстоўваць для цацак нейкага вызначанага тыпу - да прыкладу, у кантэйнер зелянявага колеру можна скласці кубікі, чырванаватага - мяккія цацкі, ну і г.д .. Размяшчаць розныя прадметы можна і ў плеценых кошыках - яны экалагічныя, ёмістыя, ну і глядзяцца вельмі прэзентабельна. У крамах цяпер прадаюцца адмысловыя скрыначкі, Пуфік, этажэркі, куфэркі і астатнія вырабы для захоўвання цацак, зрэшты, зрабіць ёмістасці альбо палічкі для іх размяшчэння пры жаданні можна і без дапамогі іншых.\nРэальная германская сантэхніка і девайсы ад пуравида


МКАД хочуць зрабіць платнай для грузавікоў - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 11 лiпеня 2020, Субота, 13:49\nМКАД хочуць зрабіць платнай для грузавікоў\nУ склад платных дарог таксама ўвойдзе адцінак аўтадарогі М6/Е28 Менск - Гародня - мяжа Польшчы.\n«З горадам [Менскам] разглядаем пытанне, каб у перспектыве зрабіць платнай першую кальцавую аўтадарогу (для цяжкавікоў), - заявіў Аляксей Аўраменка, міністр транспарту і камунікацый. - Сёння інтэнсіўнасць першага кальца даходзіць да 100 тысяч аўтамабіляў за дзень. Рух дастаткова складаны, таму цяпер будзем займацца гэтым пытаннем. Да чаго прыйдзем, пакуль не ведаю. Асноўная мэта - вызваліць горад ад цяжкавікоў». Пра гэта піша onliner.by.\n«Задача павелічэння хуткасці злучэння стаіць і ў плане развіцця грамадскага транспарту, - дапоўніў Аўраменка. - Тут патэнцыял мы бачым, зрэшты, у выдзяленні асобных палос для наземнага транспарту, больш прадуманым і якасным раскладзе руху, а таксама стварэнні максімальна выгадных умоў для грамадскага транспарту. Мы павінны імкнуцца да таго, каб ён быў у прыярытэце і пад яго стваралася сучасная інфраструктура. У ідэале трэба выходзіць на тое, каб аўтобусы рухаліся дакладна паводле раскладу, прыкладна так, як метро або чыгуначны транспарт. Калі мы гэтага даможамся, атрымаем максімальную працу грамадскага транспарту».\nУ першую чаргу трэба стварыць камфортныя ўмовы для пасажыраў, а потым і найбольш выгадныя ўмовы для аўтамабілістаў. Гаворка, дарэчы, ідзе аб стварэнні сеткі платных парковак.\n«Што датычыцца развіцця аўтамабільных дарог, то канцэпцыяй прадугледжанае стварэнне падсістэмы інтэлектуальных транспартных сістэм, стандартаў, якія забяспечаць тэрмін службы аўтамабільных дарог не менш як на 30 гадоў, выкарыстанне не разразных маналітных канструкцый пры будаўніцтве і рэканструкцыі мастоў, якія забяспечваюць павышэнне тэрміну іх службы да капітальнага рамонту не менш як на 50 гадоў, - заявіў міністр. - Рэалізацыя канцэпцыі дасць магчымасць да 2030 года забяспечыць рост грузаабарачэння транспарту ў 1,2 разы, пасажыраабарачэння - у 1,4 разы. Экспарт транспартных паслуг вырасце ў 2,2 разы. Будуць укараняцца сучасныя інфармацыйныя тэхналогіі, знізіцца адмоўнае ўздзеянне транспарту на навакольнае асяроддзе».\nЯшчэ адзін важны момант - рэканструкцыя маставых збудаванняў.\nПасля заканчэння рэканструкцыі ў склад платных дарог увойдзе таксама адрэзак аўтадарогі М6/Е28 Менск - Гародня - мяжа Польшчы (133,338-ы км - 196,424-ы км). У далейшым плануецца, што дарогі рэспубліканскага значэння пасля рэканструкцыі да першай катэгорыі таксама будуць пераводзіць у разрад платных».\n7.07 Як працаўнікі «Белшыны» паставілі на месца ідэолага з афіцыйнага прафсаюзу 58,542\n7.07 Культпратэст: песня пра АМАПаўцаў 53,515\n8.07 Уладзімір Няпомняшчых: Лёс Лукашэнкі будзе вызначаць трыбунал 45,600\n7.07 Экспэрт: Сыход Лукашэнкі непазбежны 42,866


Mango Sales - асноўныя прадметы адзення, якія вам патрэбныя ў гэтым сезоне | Беззія\nСусанскі гад | 14/01/2022 10:00 | Што я апранаю\nЛас- Продаж манга Яны стукаюцца ў вашы дзверы, і зараз вы можаце знайсці сапраўды дзіўныя зніжкі. Вось чаму вы не павінны выпускаць магчымасць атрымаць асалоду ад кожнай адзення, якую мы абралі для вас. Бо яны вам спатрэбяцца ў паўсядзённым жыцці, таму што яны сапраўды асноўныя.\nУ дадатак да гэтага вы ўжо ведаеце, што распродажы - гэта заўсёды ідэальны час, каб атрымаць навіны, якія вы можаце перанесці на працягу некалькіх месяцаў. Функцыянальная вопратка што вы таксама знойдзеце ў наступным выбары. Хочаце ведаць, пра што гаворка? Звярніце ўвагу на кожны з іх, каб атрымаць асалоду ад найлепшага стылю ў гэтым сезоне!\n1 Распродаж Mango швэдры і кардіганы\n2 Паліто ў продажы\n3 Сукенкі ці спадніцы?\n4 Джынсавыя штаны і комбинезоны\nРаспродаж Mango швэдры і кардіганы\nПродажы манга прыходзяць загружаныя выдатныя ідэі з пункту гледжання швэдар, а таксама кардіганы. Таму ў першым выпадку мы, як правіла, будзем шукаць прасторную вопратку, якая дасць нам нотку камфорту на кожны дзень. Але гэта яшчэ не ўсё, таму што з аднаго боку выдатныя асновы заўсёды будуць на нашым баку, але ў дадатак да іх такія дэталі, як стразы, вышыўка або штампаваныя выразы, не жадаюць прапусціць парад. Вось чаму вы можаце выбраць шырокі выбар па больш нізкіх цэнах, чым вы маглі сабе ўявіць.\nВядома, калі вы аддаеце перавагу насіць пінжак, у вас заўсёды ёсць варыянт і многае іншае ў фірме. Таму што яны таксама з'яўляюцца з такой шырокай аздабленнем, каб нам было лёгка спалучайце іх з футболкамі або швэдрамі ў рабрынкі пад імі. Цяпер самы час выбраць мяккую і простую вопратку з вялікімі гузікамі, каб надаць вопратцы больш індывідуальнасці, калі гэта магчыма. Нейтральныя або асноўныя колеры будуць вечнымі героямі.\nПаліто ў продажы\nВядома, на гэты сезон адзін з самых асноўных прадметаў адзення прыпадае на паліто. Таму што менавіта яны дазваляюць нам адчуваць сябе яшчэ больш камфортна і, вядома, заўсёды далей ад холаду. Такім чынам, з аднаго боку, мы выратавалі больш чым дасканалую ідэю сярод продажаў Mango, і гэта тое, што гэта аднаразовае адзенне. Такім чынам, у нас ёсць два на аднаго, і нам гэта падабаецца: з аднаго боку, эфект скуры, а з другога, гэта будуць валасы, якія сагрэюць нас.\nАле калі вы любіце паліто Яны не выходзяць з моды, як і ваўняныя і двухбортны, вам пашанцавала. Здаецца, што фірма таксама іх заўважыла. Таму што яны з'яўляюцца адной з асноў, з дапамогай якіх мы можам ствараць розныя аздаблення і стылі. З тых, што спалучаюцца з джынсамі, як і іншыя паўафіцыйныя з тканкавымі штанамі. Гэта залежыць ад вас!\nСукенкі ці спадніцы?\nКалі вам крыху цяжка зрабіць выбар, то лепш выбіраць абодва. Таму што з аднаго боку Сукенкі міді і рабрыстыя заўсёды з'яўляюцца адным з галоўных прадуктаў. Настолькі, што вы можаце суправаджаць іх з камізэлькай, шырокім поясам або без чаго-небудзь, каб надаць ім усю выбітнасць. З іншага боку, спадніцы да каленяў з прынтамі ў асноўных колерах таксама з'яўляюцца яшчэ адным з лепшых спосабаў інтэграваць моду ў нашае паўсядзённае жыццё.\nДжынсавыя штаны і комбинезоны\nКаўбойскі стыль не мог адсутнічаць сярод адзення ў продажы. у Манга. Але ў дадзеным выпадку мы хацелі падкрэсліць іх нагруднікам. Таму што гэта заўсёды яшчэ адзін прадмет адзення, які забяспечвае вялікі камфорт, і таму ён заслугоўвае прысутнасці ў нашым жыцці. Зараз не адстаюць прамыя і тканкавыя штаны. Таму што мы можам паказаць іх на працы ці на важных сустрэчах. Як бы там ні было, на распродажах вас чакаюць.\nПоўны шлях да артыкула: Беззя » Мода » Што я апранаю » Базавыя прадметы адзення, якія вы знойдзеце ў распродажах Mango


Зянковіч: бюджэтны клінч у ЗША можа адбіцца і на эмігрантах\n01 кастрычнік 2013, 19:43\nБюджэтныя рознагалосьсі паміж рэспубліканцамі і дэмакратамі сталі прычынай часовага закрыцьця ў аўторак некаторых дзяржаўных устаноў. Гэта здарылася ў ЗША ўпершыню за апошнія 17 гадоў.\nПра прычыны і наступствы такой сытуацыі разважае актывіст беларускай дыяспары ў Нью-Ёрку, юрыст Юрась Зянковіч.\nРадыё Свабода: Тое, што здарылася сёньня ў ЗША - ці было гэта для вас нечаканым?\nЮрась Зянковіч: Да пэўнай ступені так. Штогод на працягу апошніх 20 гадоў рэспубліканцы і дэмакраты заўсёды знаходзілі кампраміс. Сёлета прыйсьці да згоды не атрымалася і Амэрыку напаткаў жорсткі бюджэтны клінч, што адбілася і на становішчы дзяржаўнага апарату. Я б не згадзіўся з прэзыдэнтам Абамам, што гэта адбіваецца на ўсёй эканоміцы - гэта адбіваецца найперш на бюджэтным фінансаваньні фэдэральнага ўраду. Зразумела, гэта адаб'ецца, напрыклад, на лёсе імігрантаў, іміграцыйны суд, іміграцыйная служба на пэўны час прыпыняць сваю працу, будуць прыпыненыя выдача грын-картаў і разгляд іміграцыйных справаў.\nРС: А як вы мяркуеце, хто больш вінаваты ў гэтай сытуацыі - рэспубліканцы ці дэмакраты?\nЗянковіч: Я перакананы рэспубліканец і праціўнік рэформы мэдычнага страхаваньня, якая была прапанаваная прэзыдэнтам Абамам. Мне падаецца, што гэтая рэформа павінна быць спыненая, бо яна ўжо выклікала рост коштаў на мэдычныя паслугі. Разам з тым я не ўпэўнены, што гэта тыя мэтады, якія варта ўжываць у барацьбе з адным з аспэктаў бюджэтнага фінансаваньня. Таму мне падаецца, што тут вінаватыя абодва бакі і што яны маглі б знайсьці кампрамісны варыянт.\nРС: Калі прапанова Абамы будзе скасаваная, то некалькі дзесяткаў мільёнаў амэрыканцаў ізноў ня будуць мець мэдычнай страхоўкі.\nЗянковіч: Тут варта заўважыць, што большасьць тых людзей, якія ня маюць мэдычнай страхоўкі, ня маюць яе па ўласным жаданьні. І фактычна дзяржава выступае ў якасьці пугі, якая прымушае людзей траціць дадатковыя грошы, якія яны ня лічыць неабходным траціць. Гэта альбо маладыя людзі, якія ня маюць праблемаў са здароўем, альбо людзі, якія маглі б у іншай сытуацыі атрымаць сацыяльную дапамогу ад дзяржавы ў выглядзе бясплатнай мэдычнай страхоўкі. Рэформа накіраваная на тое, каб прымусіць гэтых людзей плаціць. Мне здаецца, што чалавек павінен быць свабодным і сам вырашаць ступень рызыкаў, на якія ён можа пайсьці.\nРС: Як могуць далей разгортвацца падзеі?\nЗянковіч: У 1995-1996 гадох пры прэзыдэнце Клінтане была падобная сытуацыя, на 3 тыдні была прыпыненая праца фэдэральных установаў. Раней ці пазьней бюджэт мусіць быць прыняты, нехта павінен пайсьці на саступкі - альбо рэспубліканцы альбо дэмакраты. Мне здаецца, што хутчэй саступяць рэспубліканцы, бо іх пазыцыя больш слабая. Дэмакраты кантралююць і Сэнат і Белы дом, і любы законапраект, распрацаваны ў палаце прадстаўнікоў, якая кантралюецца рэспубліканцамі, можа быць заблякаваны ці Сэнатам, ці прэзыдэнцкай адміністрацыяй. Таму мне здаецца, што саступяць хутчэй рэспубліканцы. Але яны хочуць даць зразумець і грамадзтву і прэзыдэнту, што лёгка яны не здадуцца, і што яны будуць адстойваць інтарэсы сваіх выбарцаў.\nЮрась Зяньковіч ў датычнасьці да праблемы мэдычнай рэформы прадставіў пазыцыю Рэспубліканскай партыі ЗША. Дэмакратычная партыя (як вядома, менавіта ад яе Барак Абама абраны на пасаду прэзыдэнта ЗША) лічыць наяўнасьць дзесяткаў мільёнаў грамадзянаў ЗША без мэдычнай страхоўкі ненармальнай зьявай. Пазыцыя партыі палягае ў тым, што адсутнасьць мэдычнай страхоўкі прымушае людзей зьвяртацца па мэдычную дапамогу ў крайніх, найбольш цяжкіх выпадках, калі дапамога прадстаўляецца бясплатна. Але такога кшталту дапамога, кажуць Дэмакраты, каштуе значна даражэй, чым на ранейшых этапах захворваньня, і ў выніку пакрываць выдаткі даводзіцца ўсім грамадзянам з падаткаў.


Вікіпедыя на хіндзі — Вікіпедыя\nВікіпедыя на хіндзі\nВікіпедыя на мове хіндзі — раздзел Вікіпедыі на мове хіндзі.\nПамылка Lua: expandTemplate: template "ref-hi" does not exist.\n11 ліпеня 2003\n5 118 794\nВікіпедыя на хіндзі на Вікісховішчы\nЗаснаваны 11 ліпеня 2003 года, першыя артыкулы з'явіліся ў жніўні 2003 года. У раздзеле карыстаюцца алфавітам дэванагары, набіраць у якім можна лацінскімі літарамі, якія адразу пераўтвараюцца ў патрэбныя сімвалы.\nНягледзячы на тое, што мова хіндзі паводле колькасці валодаючых (600—900 млн у той ці іншай ступені, з якіх для ад 350 да 480 млн — родная) з'яўляецца адной з самых распаўсюджаных у свеце, раздзел спачатку адставаў ад раздзелаў на іншых мовах Індыі (тэлугу, бенгальскай, і бішнупрыя-маніпуры), але потым, выйшаў сярод іх на першае месца. На 1 кастрычніка 2010 года ў раздзеле быў зарэгістраваны 19741 уліковы запіс удзельнікаў.\nНа 20 сакавіка 2010 года колькасць артыкулаў у раздзеле хіндзі складала 53900 (43-е месца сярод усіх раздзелаў Вікіпедыі). «Глыбіня» артыкулаў роўная 103,8.\nУ ліпені 2010 года Google абвясціў, што яны пачалі працаваць з удзельнікамі Вікіпедыі на хіндзі, каб перакладаць артыкулы з англійскай мовы на хіндзі, карыстаючыся камбінацыяй Google Translate і ручной праверкі. Хіндзі-партал Вікіпедыі такім чынам быў папоўнены сотняй артыкулаў з 600 тыс. словаў і вырас амаль на 20 %\n14 сакавіка 2007 — колькасць артыкулаў перавысіла 10 000\n14 верасня 2009 — 50 000 артыкулаў\n30 жніўня 2011 — 100 000-ы артыкул.\n↑ Google переводит Википедию\nГалоўная старонка Вікіпедыі на мове хіндзі\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Вікіпедыя_на_хіндзі&oldid=3612613"\nАпошнія змены 10 мая 2020 а 13:11\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 13:11, 10 мая 2020.


07:14 27 студзеня 2021\n12:51 05.11.2017 (абноўлена 15:29 08.11.2017) Атрымаць кароткую спасылку\nГРОДНА, 5 ліс — Sputnik, Іна Грышук. У Гродне з'явіўся панадворак, дзе можна сфатаграфавацца на фоне разбуранай Фары Вітаўта і гарадской ратушы. Зайшоўшы ў яго, можна апынуцца ў далёкім 1915 і зрабіць фота на фоне старадаўніх вулачак пачатку мінулага стагоддзя.\nНезвычайны панадворак з'явіўся па вуліцы Найдуса ў самым цэнтры Гродна каля гандлёвага цэнтра "АВС". Тут тры сцяны невялікай пляцоўкі ўпрыгожылі размалёўкамі, на якіх намаляваны цэнтральныя вуліцы Гродна.\nІдэя належыць аднаму з арандатараў гандлёвага цэнтра. Працу выконваў гродзенскі мастак Аляксей Навумчык.\nНа сцяне намаляваны Фарны касцёл, а побач Ратуша, якую знеслі пасля вайны\n"Задумка ў тым, каб даць магчымасць дакрануцца да жыцця дарэвалюцыйнага Гродна ў пераломны момант 1915 года", — распавядае Навумчык.\nПа словах мастака, асновай сталі тры фатаграфіі 1915 года — дзве чорна-белыя і адна размаляваная. Каб зрабіць сюжэт больш жывым, мастак дапоўніў статычныя здымкі, адлюстраваўшы на іх людзей, машыны, запрэжку коней.\nЦэнтральная сцяна - вуліца Купецкая, у 1915 годзе пераназваная ў Кутузаўскую, гэта сучасная Карла Маркса\nТаксама ён вырашыў зрабіць іх у колеры. Здымак, на якім намаляваная Фара Вітаўта ў выглядзе Сафійскага сабора, быў размаляваны, таму мастак выкарыстаў колеры з арыгінала.\nДва іншых здымка мастак спачатку раскаляроўваў з дапамогай камп'ютэрных праграм, і толькі потым пераносіў на сцяну. Якім быў колер даху Фарнага касцёла, Аляксей спрабаваў даведацца ў гістарычных крыніцах, але нічога не знайшоў. Таму вырашыў зрабіць у такой жа каляровай гаме, як цяпер.\nМастак жартуе: "У Фарным касцёле як раз ішоў рамонт. Работы па афарбоўванню дахаў у нас ішлі паралельна".\nУ панадворку таксама намалявана Фара Вітаўта, якую знеслі ў савецкі час\nНад роспісамі сцен мастак працаваў амаль тры месяцы і скончыў тыдзень таму. Як патлумачыў Навумчык, усе зацягнулася, так як працаваць прыходзілася ў вольны ад працы час — па выхадных і па вечарах. Сам хлопец працуе мастаком-рэстаўратарам у Гродзенскім гісторыка-археалагічным музеі.\nГараджане і турысты ўжо прыходзяць сюды, каб рабіць незвычайныя сэлфі і фотасесіі. Многія прызнаюцца, што, апынуўшыся ў панадворку, адчуваюць, быццам на самай справе вярнуліся на 100 гадоў таму. Сам жа мастак пакуль не гатовы падзяліцца ўражаннем.\nЁн прызнаўся: "Пакуль не адышоў ад працы, маё вока пакуль бачыць, што можна змяніць або палепшыць".\nФара Вітаўта, туристы, селфи, искусство, Гродна, Беларусь


Ужо самі гісторыкі блытаюцца, як называць беларускія землі ВКЛ у сваіх працах: ці то Літвою, ці то Беларусьсю. Іншы раз чытаеш гістарычную кніжку і ня можаш уцяміць адразу, пра якую Літву ідзе гаворка – пра цяперашнюю Беларусь ці пра былую Жмудзь.\nАле маюць рацыю прыхільнікі «літоўскага варыянту». Менавіта пад назвай «Літва» аб’ядналіся ўсе нашы этнічныя землі. Менавіта пад гэтай назвай пачаў фармавацца народ, які цяпер вядомы як беларусы, а раней называўся «ліцьвіны». Нідзе я не знайшоў дакладнага тлумачэньня, чаму наш край павінен называцца Беларусь. І загадкай застаецца для мяне, чаму нашы адраджэнцы ў свой час абралі менавіта гэтую назву.\nРанейшая гістарычная назва будзе калісьці вернута. Але як вярнуць назву, калі побач ужо ёсьць суседка з такой самай назвай? Думаю, гэтая праблема вырашаецца вельмі проста – Вялікая Літва, як прапаноўваў Ян Станкевіч. Ёсьць Вялікая Брытанія, чаму б ня быць Вялікай Літве?


У Кітаі адкрылі другі помнік Янку Купалу. 21.by\nУ другім пекінскім універсітэце замежных моў 8 студзеня адбылося адкрыццё помніка народнаму паэту Беларусі Янку Купалу. У цырымоніі прыняў удзел пасол Беларусі ў КНР Кірыл Руды, аўтар помніка — дырэктар Мастацкага музея Кітая скульптар У Вэйшань, рэктарат універсітэта, прадстаўнікі дзяржорганаў Кітая, паслы замежных дзяржаў, кіраўніцтва Сакратарыята Шанхайскай арганізацыі супрацоўніцтва, журналісты кітайскіх СМІ.\nМерапрыемства прайшло ў рамках завяршэння Года адукацыі Беларусі ў Кітаі. “Адкрыццё помніка Янку Купалу — падзея, якая сведчыць аб сапраўды дружалюбных адносінах паміж Беларуссю і Кітаем, аб шчырай цікавасці і павазе кітайскага народа да беларускай гісторыі і культуры”, — адзначылі ў дыпмісіі.\nУ пасольстве ўдакладнілі, што помнікі беларускім пісьменнікам ёсць і ў іншых гарадах Кітая — Якубу Коласу ў Цяньцзіні і Янку Купалу ў Сіані.\nУ другім пекінскім універсітэце замежных моў 8 студзеня адбылося адкрыццё помніка народнаму паэту Беларусі Янку Купалу. У цырымоніі прыняў удзел пасол Беларусі ў...


Канвертаваць Дамініканскі песа (DOP) і IOTAs (MIOTA) : Калькулятар абменнага курсу\nДамініканская песа (DOP) і IOTA (MIOTA) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Дамініканская песа і IOTA пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 1 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Дамініканская песа. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць IOTA валюты па змаўчанні. Націсніце на IOTAs або Дамініканскі песа канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nДамініканскі песа гэта валюта, у Дамініканская Рэспубліка (Д.О., DOM). The IOTA гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал DOP можа быць запісаная RD$. Сімвал MIOTA можа быць запісаная MIOTA. Дамініканскі песа дзеліцца на 100 centavos. Абменнага курсу дамініканскі песа Апошняе абнаўленне 1 красавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the IOTA Апошняе абнаўленне 1 красавік 2020 ад coinmarketcap.com. DOP каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. MIOTA каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


110 год на варце правоў\nГлавная/Культура/110 год на варце правоў\nПрэзідыум Савета Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі аб’явіў 2014-ты годам 110-годдзя прафсаюзнага руху Беларусі. Святочныя мерапрыемствы з гэтай нагоды прайшлі 1 Мая ў Лунінцы і Мікашэвічах.\nАб гістарычным мінулым, сучасным і будучым арганізацыі расказвае старшыня райкама прафсаюза работнікаў АПК, старшыня каардынацыйнага савета старшынь камітэтаў прафсаюзаў Лунінеччыны Аляксандр ДУБІНІЧ.\n– Прафсаюзны рух Бе-ларусі прайшоў вялікі шлях ад дробных разрозненых арганізацый да адной з буйнейшых сярод дзяржаў свету Федэрацыі прафсаюзаў, якая налічвае ў сваіх радах больш як 4 мільёны чалавек. На ўсіх этапах свайго развіцця вырашалі задачы, якія ставіла жыццё. Гэта барацьба працоўных за свае правы, стварэнне кас узаемадапамогі, ліквідацыя непісь-меннасці, беспрацоўя, голаду, арганізацыя суботнікаў і спаборніцтваў, нагляд за выкананнем працоўнага заканадаўства і аховы працы… Асабліва складаным этапам стаў канец 90-ых гадоў, калі пачалі губляць многія свае функцыі – права нагляду і кантролю за захаваннем заканадаўства аб працы, яе ахове, заканадаўчай ініцыятывы, кіравання фондам сацыяльнага страхавання. Да пачатку 2000-ых прафсаюзны рух краіны апынуўся ў крытычнай сітуацыі. Пераломную ролю адыграў пазачарговы IV з’езд ФПБ, які адбыўся ў верасні 2002 года. Пастаўленыя тады задачы застаюцца актуальнымі і сёння – прафсаюзы па-ранейшаму абараняюць правы працаўнікоў.\nПаспяховае развіццё эканомікі раёна і стварэнне неабходных умоў працы і быту людзей магчыма толькі пры існаванні сацыяльнага партнёрства паміж органамі ўлады і наймальнікамі. У нашым раёне складваюцца добрыя адносіны і з органамі ўлады, і з наймальнікамі. Для забеспячэння працоўных і сацыяльна-эканамічных правоў і гарантый работнікаў дзейнічаюць раённая Дамоўленасць, заключаная паміж райвыканкамам, Каардынацыйным саветам старшынь камітэтаў прафсаюзаў і наймальнікамі, раённая галіновая тарыфная дамоўленасць і калектыўныя дагаворы. Кантроль за ходам выканання прынятых абавязацельстваў ажыццяўляе Савет па працоўных і сацыяльных пытаннях. Прафсаюзныя арганізацыі раёна ўдзельнічаюць у рабоце па забеспячэнню выканання нарматываў дзяржаўных сацыяльных стандартаў, арганізацыі працоўнага спаборніцтва, развіцці сацыяльна-культурнай сферы, у падвядзенні вынікаў мэтавых аглядаў-конкурсаў.\nРаённае аб’яднанне прафсаюзаў налічвае 24 пярвічкі ў склад якіх уваходзіць 4227 чалавек. Іх узначальваюць людзі, якія карыстаюцца вялікай павагай і даверам у калектыве. Сярод лепшых старшынь прафарганізацый АПК Галіна Соц з СВК “Вулькаўскі світанак”, Раіса Чырэц з СВК “Гарадоцкі”, Святлана Коўшык з СВК “Азярніца”, Вера Сахвон з “Лунінскага”. Ёсць таксама добрыя арганізатары і сярод моладзі.\nНаогул, моладзь – будучае любой дзяржавы. І ад таго, наколькі эфектыўна вырашым пытанні ўкамплектавання органаў дзяржаўнага і гаспадарчага кіравання маладымі кадрамі і іх замацаваннем на месцах у многім залежыць эфектыўнасць вытворчасці і дынамічнасць развіцця рэгіёна. Каб наша моладзь заставалася ў калектывах, спецыяльнай праграмай “Маладосць” замацаваны яе сацыяльныя і прававыя гарантыі. Акрамя арганізацыі традыцыйных спаборніцтваў, конкурсаў, спартыўна-масавых і культурных мерапрыемстваў прафсаюзы надаюць вялікае значэнне паляпшэнню бытавых умоў. Так маладым сем’ям прадастаўляецца грашовая дапамога на абсталяванне жылля, беспрацэнтны крэдыт на набыццё тавараў працяглага карыстання. Устаноўлены заніжаныя нормы выпрацоўкі на пачатку першых паўгода работы.\nБяспечныя ўмовы працы – гарант захавання здароўя і жыцця чалавека. І тут прафсаюз адыгрывае сваю значную ролю. Прадстаў-нікі прафсаюзаў удзельнічаюць у расследаванні выпадкаў траўматызму на вытворчасці,у правядзенні праверак ведаў па тэхніцы бяспекі. Штогод падводзяцца вынікі агляду-конкурсу на лепшую арганізацыю работы па ахове працы.\nАкрамя таго прафсаюзы праводзяць шэраг дабрачынных акцый. Самыя значныя сярод іх – “Прафсаюзы – дзецям” і “Ветэранам – наш клопат”. Праводзім святочныя ранішнікі для дзяцей, дапамагаем мнагадзетным сем’ям сабраць малышоў у школу, накіроўваем хлопчыкаў і дзяўчынак на аздараўленне. Ушаноўваем ветэранаў вайны і працы з нагоды прафесійных і дзяржаўных святаў, аказваем матэрыяльную дапамогу.\nЦёплага вам лета, жывёлаводы!\nВолчье сердце для любимой