У эфіры - беларуская літаратура\n
"Звязда", 2 лістапада 2002 г.
3 лістапада першы канал Беларускага радыё пачаў працаваць у так званым "бясшвовым" рэжыме - г.зн. эфірны час не будзе падзелены на асобныя перадачы, у кожнага адрэзка часу будзе свой вядучы, а ўжо ў межах гэтага часу будуць з'яўляцца аўтарскія праекты.\n"Звязда", 2 лістапада 2002 г.\n3 лістапада першы канал Беларускага радыё пачаў працаваць у так званым "бясшвовым" рэжыме - г.зн. эфірны час не будзе падзелены на асобныя перадачы, у кожнага адрэзка часу будзе свой вядучы, а ўжо ў межах гэтага часу будуць з'яўляцца аўтарскія праекты.\nШтовечар па буднях з паловы адзінаццатай да адзінаццаці эфірны час будзе цалкам адведзены новым аўтарскім літаратурным праграмам. Ірына Шаўлякова ў "Сентыментальным паляванні" будзе расказваць пра асаблівасці сучаснага літаратурнага працэсу. Праграма Галіны Шаблінскай "Палітра" - своеасаблівы аналітычны погляд на нашу літаратуру. У праграме "Авансцэна" Святлана Шаліма раскажа пра беларускую драматургію, а Навум Гальпяровіч у праекце "Брама" адкрые шлях пісьменнікаў да слухачоў, а слухачоў - да пісьменнікаў.\nПа выхадных слухачы першага канала змогуць зазірнуць на "Літаратурны праспект" і ў "Кнігарню" і даведацца пра навіны літаратуры і кніжнага рынку. Пісьменнік Алесь Бадак рыхтуе праграму "Паэт і муза" - перадачу пра каханне ў жыцці вядомых творцаў. Той, каму не спіцца пасля поўначы, зможа паслухаць у эфіры "Кароткія гісторыі" - творы класікаў нашай і сусветнай літаратуры ў перакладзе на беларускую мову.


Лашанскі сельсавет (Мінскі раён) — Вікіпедыя\nУ гэтага паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Лашанскі сельсавет.\nЛаша́нскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мінскага раёна Мінскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2008 г. вёска) Лашаны.\nУтвораны 20 жніўня 1924 года як Слабадскі сельсавет у складзе Заслаўскага раёна Мінскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Слабада. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Заслаўскім раёне БССР. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Заслаўскім раёне Мінскай вобласці. З 8 жніўня 1959 года сельсавет у складзе Мінскага раёна. 8 чэрвеня 1981 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Лашаны, сельсавет перайменаваны ў Лашанскі. 28 мая 2013 года ў склад сельсавета з Рагаўскога сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (Агаркі, Гуя, Кальзберг і Лісіцы).\nНасельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (26 населеных пунктаў) — 1736 чалавек, з іх 89,7 % — беларусы, 7,1 % — рускія, 0,9 % — армяне, 0,9 % — украінцы, 0,6 % — палякі.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Лашанскі_сельсавет_(Мінскі_раён)&oldid=3702164"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 19:24, 26 верасня 2020.


Расія рыхтуе заяўку на правядзенне Алімпіяды-2036 - 13.08.2021, Sputnik Беларусь\nКіраўнік расійскага МЗС адзначыў, што некалькі гарадоў рыхтуюць заяўкі на правядзенне Алімпіяды, сярод іх - Пецярбург і Казань. 13.08.2021, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 13 жні - Sputnik. Расія рыхтуе заяўку на правядзенне летніх Алімпійскіх гульняў у 2036 годзе, заявіў міністр замежных спраў РФ Сяргей Лаўроў.У ліпені кіраўнік Мінспорту РФ Алег Матыцын заявіў, што Расія мае ўсе рэсурсы, каб прэтэндаваць на правядзенне АГ. Краіны-гаспадыні Гульняў вызначаны да 2032 году - Францыя, ЗША і Аўстралія.Міністр адзначыў, што рашэнне аб правядзенне Алімпіяды прымае не Міністэрства замежных спраў, адпаведныя працэдуры ёсць ва ўрадзе Расіі.Разам з тым, ён парэкамендаваў некаторым гарадам не зацягваць з падачай заяўкі.Летнія Алімпійскія гульні праходзілі ў Маскве ў 1980-м годзе, зімовыя - у Сочы ў 2014-м.Нагадаем, на Гульнях у Токіа Расія выйграла 71 медаль - гэтае пятае месца ў медальным заліку.\nрасія, казань, спорт, санкт-пецярбург, алімпіяда\nКіраўнік расійскага МЗС адзначыў, што некалькі гарадоў рыхтуюць заяўкі на правядзенне Алімпіяды, сярод іх - Пецярбург і Казань.\nМІНСК, 13 жні - Sputnik. Расія рыхтуе заяўку на правядзенне летніх Алімпійскіх гульняў у 2036 годзе, заявіў міністр замежных спраў РФ Сяргей Лаўроў.\nУ ліпені кіраўнік Мінспорту РФ Алег Матыцын заявіў, што Расія мае ўсе рэсурсы, каб прэтэндаваць на правядзенне АГ. Краіны-гаспадыні Гульняў вызначаны да 2032 году - Францыя, ЗША і Аўстралія.\n"Рыхтуюцца заяўкі, некалькі гарадоў. Дакладна Піцер (Санкт-Пецярбург - Sputnik), Казань, па-мойму. Зараз проста не ўзгадаю", - сказаў Лаўроў на сустрэчы з пераможцамі і прызёрамі Алімпійскіх гульняў-2020 ды адказваючы на пытанне, ці разглядаецца Расіяй магчымасць правядзення летніх Гульняў у 2036 годзе.\nМіністр адзначыў, што рашэнне аб правядзенне Алімпіяды прымае не Міністэрства замежных спраў, адпаведныя працэдуры ёсць ва ўрадзе Расіі.\nРазам з тым, ён парэкамендаваў некаторым гарадам не зацягваць з падачай заяўкі.\nЛетнія Алімпійскія гульні праходзілі ў Маскве ў 1980-м годзе, зімовыя - у Сочы ў 2014-м.\nНагадаем, на Гульнях у Токіа Расія выйграла 71 медаль - гэтае пятае месца ў медальным заліку.


Няма Дэпазіт Інтэрнэт казіно Бонусы У Францыі\nФранцыя онлайн казіно ў багацці, і вы не будзеце мець ніякіх праблем з пошукам казіно, якія з улікам патрэбаў Францыі гульцоў, як і вы. З-за канкурэнцыі сярод казіно, паспрабуйце засяродзіцца на пэўных нішах, каб звярнуцца да некаторых краін або людзям у гэтых краінах. Яны маглі б зрабіць гэта, даючы мясцовым гульцам спецыяльнага бонуса на аснове канкрэтнай гульні, дэпазітны бонус або будуць адзначаць святы, якія з'яўляюцца спецыфічнымі для Францыі. Працягвайце чытаць, каб даведацца, чаму вы павінны выбраць, каб гуляць на казіно Францыі, калі вы гулец з гэтай краіны.\nПеравагі Выбар казіно ФранцыяПрасцей кажучы, не выкарыстоўваючы Францыю без дэпазіту казіно як сродак мець доступ да казіно, які быў распрацаваны адмыслова з улікам вашых патрэбаў. Гэта будзе ўключаць у сябе мясцовы персанал падтрымкі, каб пагаварыць з на працягу гадзіны, да якога большасць людзей у Францыі прачынаецца, наяўнасць мясцовых спосабаў аплаты і магчымасць выкарыстання мясцовай валюты. Гэта таксама выгадна гуляць з людзьмі з вашай краіны. Гэта асабліва добра, калі гуляць у онлайн Housie.\nНяма Дэпазіт Казіно Бонусы У Францыі\nНенадзейны казіно бонус, Францыя


Собрание граждан по месту проживания состоялось в Бучатинском сельсовете — Копыль. Новости Копыля | Слава працы\n09.02.2018 Слава працы412Комментарии on Собрание граждан по месту проживания состоялось в Бучатинском сельсовете\nСёння існуюць розныя формы работы з насельніцтвам, сярод якіх і правядзенне сходаў грамадзян па месцы пражывання.\nМенавіта такая сустрэча з жыхарамі Бучацінскага сельсавета адбылася ў Жыліхаўскім сельскім Доме культуры. Падчас сходу прысутныя змаглі атрымаць адказы на пытанні, якія іх хвалююць, мелі магчымасць выказаць сваю праблему ці папрасіць дапамогі ў яе вырашэнні.\n■ Падчас сустрэчы ў Жыліхаўскім СДК\nНа сустрэчы прысутнічалі прадстаўнікі мясцовай улады — старшыня Капыльскага раённага Савета дэпутатаў Ірына Кісляк і старшыня Бучацінскага сельвыканкама Зоя Бордак, якія давялі да ведама насельніцтва неабходную інфармацыю.\nТак, Зоя Бордак коратка расказала прысутным пра тое, якія работы былі праведзены на тэрыторыі сельсавета за апошні час. Старшыня сельвыканкама адзначыла, што асаблівая ўвага надавалася навядзенню парадку і добраўпарадкаванню тэрыторый:\n— Было высечана шмат парасніку на пустуючых участках, знесены 22 старыя будынкі. Трэба сказаць, вялікі плюс у тым, што адразу пасля праведзеных работ зямля ўключалася ў севазварот, што не дазваляла ўчасткам зноў зарастаць бур’яном. На тэрыторыі сельсавета было спілавана 1146 старых дрэў, якія з’яўляліся небяспечнымі для чалавека. Замест іх было пасаджана 1200 маладых саджанцаў — у аграгарадку Жыліхава з’явіўся прыгожы, хоць і невялікі, бярозавы парк. Праводзіліся святы вёсак, якія людзі, асабліва пенсіянеры і моладзь, чакаюць з нецярпеннем.\nНекалькі слоў было сказана і пра навядзенне парадку на сельскіх могілках. Гэтай работай займаюцца самі жыхары сельсавета. Былі прыбраны могілкі ў вёсках Гулевічы і Смалічы. Некаторыя работы правялі і на могілках у Садавічах, але трэба сказаць, што работы там яшчэ непачаты край.\nІрына Кісляк расказала прысутным пра сітуацыю, якая склалася ў раёне. Тут быў закрануты і дэмаграфічны аспект, колькасць насельніцтва, суіцыды, пажарная бяспека. Старшыня Капыльскага раённага Савета дэпутатаў коратка паведаміла і пра работы па добраўпарадкаванні, якія вядуцца на тэрыторыях іншых сельсаветаў. Што тычыцца Бучацінскага сельсавета, то ў гэтым годзе ў вёсцы Гулевічы запланавана замена асфальтавага пакрыцця. Ірына Кісляк таксама пацікавілася, ці задавальняе вяскоўцаў абслугоўванне населеных пунктаў работнікамі жыллёва-камунальнай гаспадаркі, ці своечасова вывозяцца бытавыя адходы.\nКожны ведае, што вельмі хутка адбудуцца выбары ў мясцовыя Саветы дэпутатаў 28-га склікання. Таму Ірына Мікалаеўна заклікала ўсіх выканаць свой грамадзянскі абавязак, прыйсці на выбарчы ўчастак і аддаць свой голас за кандыдата.\nПадчас сустрэчы грамадзяне змаглі пазнаёміцца і з новым участковым інспектарам Бучацінскага сельсавета Максімам Паўлюшчыкам, які на гэтай пасадзе працуе каля двух месяцаў.\nВельмі добра, што падобныя сустрэчы маюць месца быць. Людзі атрымалі шмат неабходнай інфармацыі, якая непасрэдна тычыцца не толькі іх саміх, але і іх блізкіх. Адным словам, сход грамадзян дае магчымасць цесных зносін мясцовай улады з насельніцтвам, вывучэння і аператыўнага рашэння праблем і пытанняў, якія ўзнікаюць.


Актывіст прапануе адклікаць з продажу ў Магілёве ўсе георгіеўскія стужкі.\nАдпаведны зварот актывіст беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі «Грамада» Дзмітрый Люнтоў скіраваў у магілёўскае прадпрыемства «Стужка».\n«Жоўта-чорная стужка, лічу, зараз яшчэ больш небяспечная для нас, – заяўляе Дзмітрый Люнтоў. – У сувязі з тым, якія зараз ідуць палітычныя гульні, было б добра, каб мы прытрымліваліся сваёй, дзяржаўнай».\nКампенсаваць страты ад гэтага Люнтоў прапануе пераарыентацыяй рынкаў збыту на Расею і падкантрольную прарасейскім баевікам тэрыторыю гэтак званых Данецкай ды Луганскай Народных Рэспублік.\nЗ пачатку ваеннага канфлікту на ўсходзе Украіны георгіеўская стужка зрабілася сімвалам акупацыі Крыму, а таксама прарасейскіх сепаратыстаў на Данбасе. Да нядаўняга часу ў Беларусі яе выкарыстоўвалі на афіцыйным узроўні падчас святкавання Дня Перамогі, аднак пазней замянілі на стужку ў колерах дзяржаўнага сцяга.


«Гэта загад: вы ўдваіх едзеце ў Магілёўскую вобласць». Лукашэнка знайшоў новую працу для Русага і Зайца\nЛеанід Заяц, які да нядаўняга часу займаў пасаду міністра сельскай гаспадаркі, прызначаны старшынёй Магілёўскага аблвыканкаму. Былога віцэ-прэм’ера Міхаіл Русы прызначылі памочнікам прэзідэнта – інспектарам па Магілёўскай вобласці.\nАдпаведныя рашэнні сёння прыняў Аляксандр Лукашэнка, паведамляе ягоная прэс-служба.\n«Гэта загад: вы ўдваіх едзеце ў Магілёўскую вобласць, навядзіце там жалезны парадак і дакладзяце мне. Я буду ў вас кожны месяц у Магілёўскай вобласці. Чым змагу, тым дапамагу. Але перш за ўсё вы там пасееце, як трэба, па тэхналогіі. І на працягу месяца, калі вам трэба перавесці Магілёўшчыну на ваеннае становішча, як цяпер у «Купалаўскім», перавядзіце».\nСамае галоўнае, што запатрабаваў Аляксандр Лукашэнка, – арганізаваць працу ў сельскай гаспадарцы па тэхналогіі.\n«Вы як грамадзяне Беларусі мой загад павінны выканаць. Выкарыстоўвайце любыя законныя метады, любы законны сродак, каб там навесці парадак і даказаць, што вы тэхналагічныя і сапраўдныя мужыкі», – рэзюмаваў ён.\nЛукашэнка таксама патлумачыў, што адправіў у адстаўку Русага і Зайца з мінулых пасадаў, бо яны неслі персанальную адказнасць за тое, што адбываецца ў сельскае гаспадарцы. «І я папрасіў бы вас яшчэ раз, каб вы не думалі, што гэта нейкі экспромт з-за нейкай фермы ў Сліж», – дадаў ён.\nНагадаем, 26 сакавіка падчас працоўнага візіту ў Магілёўскую вобласць Аляксандр Лукашэнка наведаў малочнатаварны комплекс у Шклоўскім раёне, дзе моцна абурыўся ўмовамі, у якіх утрымліваецца каровы.\nУ выніку ён зладзіў кадравы разнос. Старшыня Магілёўскага аблвыканкаму Уладзімір Даманеўскі адхілены ад пасады, прадстаўнік прэзідэнта на Магілёўшчыне Генадзь Лаўранкоў паніжаны ў пасадзе і зойме месца старшыні Шклоўскага райвыканкаму. Часовым выканальнікам абавязкаў старшыні Магілёўскага аблвыканкаму прызначаны Мікалай Кароцін, які быў першым намеснікам Даманеўскага. Экс-старшыня Шклоўскага райвыканкаму Васіль Віцюнаў зойме пасаду кіраўніка аграхолдынгу «Купалаўскае».\nНа наступны дзень, 27 сакавіка, Лукашэнка таксама звольніў віцэ-прэм’ера Міхаіла Русага і міністра сельскай гаспадаркі Леаніда Зайца.\nХто вінаваты ў правале Даманеўскага і якой была роля памочніка Лукашэнкі? Тлумачыць эксперт\nТэгі: Аляксандр Лукашэнка заявы Лукашэнкі Леанід Заяц Магілёўская вобласць Магілёўшчына Міхаіл Русы


Сілкавацца ад каранёў - Шосты дзеньШосты дзень\nПрафесійны ілюстратар, майстар народных інструментаў, педагог Шчучынскага палаца творчасці дзяцей і моладзі Міхаіл Чарнадзедаў паказвае сваім выхаванцам, што для любімай справы час заўсёды знойдзецца, а яны вераць, бо пацвярджэнне ў іх перад вачыма. Даведаліся ў майстра, адкуль бярэ пачатак яго любоў да народнай культуры, чаму кропля — добрая форма для акарыны і як балота ўплывае на гук трыснягу.\nМіхаіл Чарнадзедаў павінен быў стаць будаўніком-інжынерам, але на 3 курсе Брэсцкага дзяржаўнага тэхнічнага ўніверсітэта зразумеў: не яго. І кінуў. Пачаў працаваць у розных газетах мастацкім рэдактарам, з часам зразумеў, што патрэбна адукацыя. Для вучобы выбраў Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя Максіма Танка, факультэт народнай культуры. “Беларуская культура заўсёды была мне блізкая, — гаворыць Міхаіл Міхайлавіч. — Мяне выхоўвалі бабулі і дзядулі, пастаянна штосьці расказвалі, паказвалі. Ды і гарадок у нас невялікі, у любы бок пайдзі — лес. Гэта збліжае з роднай зямлёй. Я лічу, калі ты мастак, то павінен сілкавацца ад каранёў, а карані нашы — у народнай культуры”. Свае думкі майстар пацвердзіў у маладосці дыпломнай работай з ілюстрацыямі народнай дэманалогіі.\nПасля заканчэння ўніверсітэта Міхаіл Чарнадзедаў вярнуўся ў Шчучын і 5 гадоў працаваў навуковым супрацоўнікам у Шчучынскім раённым цэнтры культуры і народнай творчасці. Затым перайшоў у мясцовы Палац творчасці дзяцей і моладзі. Цяга да педагогікі з’явілася ўжо ў Мінску. “Калі ў Брэсце вучыўся, адчуваў, што не маё, а ў БДПУ быў лепшым студэнтам у групе. Бабуля і мама таксама працавалі педагогамі, гэта перадалося па спадчыне”.\n“Народная музыка ідзе ад адчуванняў, настрою, гэта не кампазітарская гісторыя. Вядома, можна запомніць паслядоўнасць дзеянняў, але ў такой музыцы не будзе душы”.\nУ палацы Міхаіл Міхайлавіч спачатку кіраваў студыяй “Вытокі”, якая пасля невялікага перапынку ператварылася ў студыю “Батлейка”. Чаму не гурток ці аб’яднанне, а менавіта студыя? Бо такі фармат дазваляе пашыраць гарызонты. Хто хоча маляваць — малюе, каму цікавы беларускія народныя інструменты, могуць пайсці ў гэты бок.\n“Мне пашчасціла, што ў студыі я маю свабоду дзеянняў. Дзеці глядзяць, чым я займаюся, і так вызначаюцца са сваімі жаданнямі. Калі педагог нічога не робіць, а хоча гэтую адказнасць перакласці на дзяцей, ён, па-мойму, дэградуе і арыентуецца на самае сярэдняе дзіця. Калі педагог гарыць, выхаванцы да яго цягнуцца і ідзе развіццё”.\nФорма падаючай кроплі\nНа факультэце народнай культуры Міхаілу Міхайлавічу пашчасціла з выкладчыкамі. Спецкурс батлейкі вёў Іван Іванавіч Кірчук, лідар этнатрыа “Тройца”. Ён паказваў студэнтам сваю велічэзную калекцыю інструментаў, дазваляў патрымаць іх у руках, пайграць. Тады і зарадзілася цікавасць Міхаіла Чарнадзедава да беларускай музычнай культуры. Інструменты рабіць ён пачаў пазней, у Шчучыне, бо падчас вучобы часу хапала толькі на вучобу. Студэнты і вышывалі, і габелены ткалі, і з саломы плялі, і з гліны ляпілі — усяго патроху.\n“У традыцыі нашых продкаў — калядаваць пад акампанемент розных музычных інструментаў. Свістулька як элемент музычнай культуры, таксама прысутнічала. Акрамя іх, беларусы рабілі больш складаныя керамічныя вырабы — акарыны. Свістулька ад акарыны адрозніваецца тым, што ў яе максімум 4 тонавыя адтуліны (часцей 2—3), а ў акарыны іх 8—10.\nІван Кірчук прыносіў нам са сваіх этнаграфічных экспедыцый паламаныя акарыны, таму можна было паглядзець, як яны зроблены. Я распрацаваў сваю форму, якая крыху адрозніваецца ад традыцыйнай, — гэта падаючая кропля. Калі мы вучыліся, мне не спадабалася, што ў акарыну трэба дзьмуць з усіх сіл, толькі тады атрымаецца больш-менш чысты гук. Я зрабіў сваю акарыну такой, што прыгажосць гуку раскрываецца пры нармальным дыханні, а за кошт формы ён атрымліваецца акруглым”, — расказвае педагог.\nДля добрага гучання патрэбны ідэальны свісток, гэта дасягаецца дзясяткамі трэніровак. Як гаворыць Міхаіл Міхайлавіч, 200 работ ідуць у сметніцу, 201-я атрымліваецца нармальнай. Гліна для гэтага — цудоўны матэрыял. Не атрымалася, змяў, паспрабаваў зноў. Яшчэ свістулька ці акарына павінны быць такімі, каб дзіця іх у руку ўзяло, а яны не паламаліся, на траву ўраніла, а яны засталіся цэлымі.\nЧасам Міхаіл Чарнадзедаў эксперыментуе і робіць інструменты з нетрадыцыйных матэрыялаў. Напрыклад, з гліны ляпіў дудачкі і флейты, хаця часцей яны драўляныя. Яму было цікава, што памяняецца ў гучанні. Розніца сапраўды ёсць, але на словах яе не апісаць, лепш пачуць ужывую.\nМайстар-клас па стварэнні акарыны ад Міхаіла ЧАРНАДЗЕДАВА:\n“Перад тым як рабіць акарыну, трэба навучыцца рыхтаваць гліну, паспрабаваць ляпіць цацкі. Гэта зойме каля пяці заняткаў. Пачынаем працэс лепкі з таго, што гліну ператвараем у своеасаблівае гняздзечка, шкляначку. Нам трэба зрабіць полы прадмет з таўшчынёй сценак 5—6 мм, бо гліна пры ўсыханні становіцца крыху меншай і для абпалу гэта аптымальны варыянт таўшчыні. Калі зрабіць танчэй, яна будзе занадта крохкая. Надаём прадмету форму кроплі, робім яго герметычным. Потым можна прымацаваць ножкі, галаву, крылцы, і атрымаецца жывёла.\nКаб зрабіць якасны гук, трэба мець спецыяльна падрыхтаваныя плоскія палачкі. Пажадана, каб яны адрозніваліся па памеры. Самымі тоўстымі мы будзем працаваць з глінай, якая не засохла. Тонкімі — у працэсе высыхання, каб вычышчаць адтуліну.\nБяром палачку і робім паглыбленне па сценцы, не прабіваючы камеры. Адным рухам, хутка, упэўнена. Палачку адразу не дастаём, а пакідаем: дрэва павінна ўзяць крыху вільгаці з гліны. Калі мы адразу яе выцягнем, то чысціня канала парушыцца, а ад яе залежыць якасць гуку. Іншая палачка рассячэ наша паглыбленне на канцы. Затым павольна дастаём палачку з паглыблення. Цяпер у нас ёсць адтуліна для паветра, засталося зрабіць адтуліны ў поласці, камеры для здабывання гуку — 8—10 штук. Тут важна не спяшацца, даць гліне паціху падсыхаць.\nЯк скончылі, пакідаем выраб сохнуць на паліцы каля тыдня, потым можна дачысціць і адпраўляць у печ. Калі гук адразу не атрымаецца, практыка ўсё выправіць”.\nАб’яднацца ў ансамбль\nАкарына — далёка не адзіны народны інструмент, які цікавіць майстра. На занятках і па-за імі ён стварае жалейкі, “шум дажджу”, дыджарыду.\n“Жалейкі раблю з трыснягу. Дапамог інтэрнэт: знайшоў некалькі ролікаў, паглядзеў, потым патрымаў у руках чужыя інструменты. Спачатку не атрымлівалася, але з часам разумееш, як усё рабіць хутка і проста, — гаворыць Міхаіл Чарнадзедаў. — На балоце трыснягу шмат, хаджу па яго туды. На гучанне ўплывае ўсё: дзе ён рос, колькі вады ўзяў, як высах, які быў год. Аднойчы я задаўся мэтай знайсці трыснёг аднаго дыяметра, памеру, каб усе жалейкі гралі на адным ладзе. Знайшоў, зрабіў ідэнтычныя адтуліны, але ўсё роўна кожная гучала па-свойму”.\nЖалеек чым больш зрабіць, тым лепш. Калі дзіця цэлы дзень будзе граць на адной, яна ад вільгаці разбухне і можа лопнуць. Правільны падыход — перыядычна мяняць інструмент.\nЗнайшоў прымяненне Міхаіл Міхайлавіч нечакана і баршчэўніку. З яго можна зрабіць інструмент, які паэтычна называецца “шум дажджу”. Ён уяўляе сабой закрытую на канцах полую трубу, унутры якой па ўсёй даўжыні ёсць перагародкі. Іх запаўняюць сыпучым матэрыялам — пяском, крупамі, бісерам і г.д. Пры пераварочванні напаўняльнік перасыпаецца і імітуе шум дажджу.\n“Я прынясу ў майстэрню баршчэўнікаў штук 40, дзіця сядзіць, робіць, у яго атрымліваецца шумоўка. Збіраць баршчэўнік трэба па вясне, калі ён перазімаваў і высах, тады расліна не будзе пячы.\nЗараз я захварэў духавым музычным інструментам абарыгенаў Аўстраліі — дыджарыду. Паспрабаваў яго зрабіць з баршчэўніку, атрымалася”.\nТрадыцыйна дыджарыду вырабляюць з эўкаліпту. Падчас засушлівага перыяду тэрміты з’ядаюць яго мяккі асяродак, і ўнутры атрымліваецца поласць. Аўстралійскія абарыгены знаходзяць такія ствалы, ссякаюць, выбіваюць з іх пацяруху і вырабляюць муштук з пчалінага воску. Потым упрыгожваюць малюнкамі, часта татэмнымі. Даўжыня інструмента складае 1—3 м.\n“Я мару, каб прафесійны музыкант займаўся з дзецьмі. Інструменты ў нас ёсць, іграць выхаванцы на аматарскім узроўні ўмеюць, патрэбны хтосьці, хто разумее, як гэта аб’яднаць. А я працягну займацца тэхнічнай часткай”.\nФота Яўгена ЧЫКАЛЯНКОВА.\nілюстратар майстар народных інструментаў Міхаіл Чарнадзедаў педагог Шчучынскі палац творчасці дзяцей і моладзі\nЗ тегами: ілюстратар майстар народных інструментаў Міхаіл Чарнадзедаў педагог Шчучынскі палац творчасці дзяцей і моладзі\nПапярэдняя: Загадвайце жаданне: “Знічка” на небе\nНаступная: Аўтэнтыка ў сучасным


Мяцежны гукарэжысёр Белтэрадыёкампаніі зноў пачаў есці - 21.02.2016, Sputnik Беларусь\nМяцежны гукарэжысёр Белтэрадыёкампаніі зноў пачаў есці\nСупрацоўнік цэнтральнага тэлебачання і радыё выйшаў з галадоўкі, заявіўшы, што дамогся галоўнай пастаўленай мэты. 21.02.2016, Sputnik Беларусь\nграмадства, беларусь, генадзь давыдзька, белтэлерадыёкампанія\n© Sputnik / Виктор ТолочкоБудынак Белтэлерадыёкампаніі\nСупрацоўнік цэнтральнага тэлебачання і радыё выйшаў з галадоўкі, заявіўшы, што дамогся галоўнай пастаўленай мэты.\nМІНСК, 21 лют — Sputnik. Гукарэжысёр Уладзімір Жолудзь заявіў пра заканчэнне галадоўкі, распачатай у знак пратэсту супраць сваёй нізкай заработнай платы ў Белтэрадыёкампаніі.\nАдпаведны зварот з'явілася на старонцы рэжысёра ў сацыяльных сетках. Супрацоўнік Белтэрадыёкампаніі публічна звярнуў увагу на нізкі ўзровень заробкаў творчага персаналу на цэнтральным дзяржаўным тэлебачанні і радыё, выкарыстаўшы магчымасці папулярнай сацыяльнай сеткі.\nБелтэлерадыёкампанія: многія б пазайздросцілі нашаму гукарэжысёру\n17 лютага 2016, 18:07\nБелтэрадыёкампанія ў адказ распаўсюдзіла паведамленне, з якога вынікала, што Жолудзь працуе на паўстаўкі, і яго сярэднямесячная зарплата за 2015 год склала 7 мільёнаў рублёў. Таксама кампанія падае яму інтэрнат, арэндная плата складае 100 тысяч рублёў у месяц.\nЖолудзь абвясціў аб выхадзе з галадоўкі 20 лютага — такім чынам, пратэстная акцыя доўжылася крыху больш за пяць дзён.\nРэжысёр паведаміў, што з дапамогай галадоўкі дамогся асноўнай мэты, якую перад сабой ставіў, — яго пачула кіраўніцтва Белтэрадыёкампаніі. "Маёй мэтай было звярнуць увагу менавіта кіраўніцтва на існуючую праблему", — паведаміў творчы работнік.\nЖолудзь сказаў, што яго прыняў старшыня "Белтэлерадыёкампаніі" Генадзь Давыдзька, які, па словах гукарэжысёра, дэталёва выслухаў пра яго праблемы.\n"Мне вусна паведамілі, што прыняты шэраг рашэнняў па кампаніі, якія павінны зрушыць сітуацыю ў лепшы бок. Калі не — то я са спакойна душой звольнюся", — сказаў Жолудзь ў сваім крайнім відэа.\nПры гэтым Жолудзь, нягледзячы на заклікі карыстальнікаў сацыяльных сетак, адмовіўся апублікаваць свой разліковы лісток па выплатах за мінулы год.


Мова – гэта не балюча | Дзедзіч - Берасце вачыма моладзі\nПра ролю беларускай мовы ў сучасным грамадстве піша Віктар Марціновіч, budzma.org\nНе, вы бачыце, што робіцца? На беларускую мову, адзін за адным, пераходзяць тай-барцы міжнароднага класа. Яны гіпнатызуюць супернікаў Кірчуком на спаборніцтвах і змяшчаюць у сябе на шортах сакральныя допісы сілы («Адно жыццё – адзін шлях»). Пяцікурснікі БДУІР ствараюць беларускамоўныя (!) IT-курсы, у «Фэйсбуку» паступова робіцца прасцей сустрэць беларускамоўны статус маладога чалавека, чым рускамоўны, – і гэта толькі, скажам так, медыйна бачныя з’явы.\nЗдаецца, у маёй колішняй узаемапаважлівай палеміцы з Усеваладам Сцебуракам (гл. тут і тут) пастаўлена выразная кропка. Не мелі рацыі ні ён, ні я. Па-першае, новае пакаленне беларускамоўных не проста набліжаецца, яно ўжо тут. Па-другое, яно не толькі лепей за нас (тых, каму на момант напісання тэкстаў пра «Пакаленне Ласт» было 30 (+5)) – яно выразна іншае.\nбеларускамоўны беларуская мова фэйсбук


Роставы боль не хвароба. Як адрозніць яго ад захворванняРоставы боль не хвароба. Як адрозніць яго ад захворвання\nСлушна — Здароўе — Здароўе дзяцей — Боль росту: як дапамагчы дзіцяці расці без слёз\nДзіця прачынаецца сярод ночы з вачыма, поўнымі слёз: «Ножкі баляць!» Бацькі ў разгубленасці і паніцы, бо напярэдадні ўсё было ў парадку. У галаве мільён і адно пытанне: што рабіць, як дапамагчы, да каго звяртацца? Галоўнае ў такой сітуацыі – захоўваць спакой. Магчыма, дзіцяці балюча, бо ён... расце.\nШто такое роставы боль і як дапамагчы малышу з ім справіцца, журналісту Слушна распавёў дзіцячы хірург, траўматолаг-артапед 5-й дзіцячай гарадской паліклінікі г.Мінска Сяргей Емяльянаў-Янкоўскі.\nРоставы боль: што, дзе, калі?\nПаводле неафіцыйнай статыстыкі, скаргі на боль росту ўзнікаюць у кожнага другога дзіцяці ва ўзросце ад 4 да 10 гадоў.\nДзіцячы хірург, траўматолаг-артапед 5-й гарадской дзіцячай паліклінікі г.Мінска\nЛічыцца, што боль узнікае з-за неадпаведнасці ў росце костак, мышцаў і сухажылляў. Костка хутка расце, цягне за сабой сухажыллі, мышцы, і яны ўвесь час знаходзяцца ў нацягнутым стане. Калі дзіця старанна займалася на спартыўнай трэніроўцы ці нават проста было вельмі актыўным і рухомым на працягу дня, тады вышэйшая верагоднасць, што ўвечары ці ўночы яго будзе турбаваць боль у канечнасцях. У перыяд так званых скокаў росту балючыя адчуванні праяўляюцца найбольш часта.\nЯк правіла, дзіця скардзіцца на хваравітасць у мышцах сцёгнаў і галёнкі, рэдка – у руках.\nХарактэрная асаблівасць роставага болю ў тым, што ён нагадвае пра сябе менавіта ўвечары і ўночы, хаця мышцы знаходзяцца ў напрузе і падвяргаюцца нагрузкам на працягу ўсяго дня. Эксперт тлумачыць гэта рознасцю актыўнасці мазгавых цэнтраў.\nУдзень увага дзіцяці адцягнутая ад яго ўласных адчуванняў, бо вакол столькі цікавага! А ноччу актыўнасць мазгавых цэнтраў змяняецца: выключаются глядзельны і слыхавы аналізатары, няма фактараў, якія адцягваюць увагу, і мозг пачынае збіраць інфармацыю з унутраных рэцэптараў – з органаў, тканак. Адпаведна, боль робіцца відавочным і адчувальным. Таму дзіця можа прачнуцца нават пасля некалькіх гадзін глыбокага сну.\nБоль росту даволі інтэнсіўны, і параўнаць яго па адчуваннях можна з моцным ударам. Але сам па сабе ён не страшны і не прыводзіць ні да якіх непрыемных наступстваў, калі не лічыць перапуджанага дзіцяці, які прачынаецца сярод ночы, бо ў яго нешта баліць. Але ў такой сітуацыі, пагадзіцеся, і даросламу зрабілася б не па сабе.\nНягледзячы на гэта, хваравітасць у канечнасцях праходзіць даволі хутка. Але граматная дапамога і ўдзел бацькоў зусім не пашкодзяць.\nПерш за ўсё трэба супакоіць дзіця. Раскажыце яму, што нічога страшнага не адбываецца, ён проста расце.\nЛёгкі масаж, пагладжванне ножак нармалізуюць кровазварот і дапамогуць хваравітым адчуванням адступіць.\nКалі дзіця вельмі адчувальнае, эмацыянальна лабільнае альбо скардзіцца на моцны боль, дапаможа доза ібупрафену. Але ў большасці выпадкаў масажу і спакойнай мамы побач цалкам дастаткова, каб суняць боль росту.\nРоставы боль можа турбаваць дзіця перыядычна ад некалькіх тыдняў да некалькіх месяцаў. Папярэдзіць ці прадухіліць яго нельга, як нельга забараніць малышу расці і актыўна рухацца. Таму важна разумець, што боль росту – з'ява часовая і ніякай шкоды для здароўя не нясе.\nЯк адрозніць боль росту ад паталогіі?\nТым не менш, любыя скаргі дзіцяці на самаадчуванне – нагода для бацькоў праявіць насцярожанасць, падкрэслівае эксперт. Часам пад боль росту могуць маскіравацца даволі сур'ёзныя паталогіі, напрыклад, артрыты. У сілу ўзросту дзіця не ў стане выразна апісаць характар, інтэнсіўнасць і лакалізацыю болевых адчуванняў – мышачны гэта боль або ламота ў суставах.\nТаму варта звярнуць увагу на наступныя фактары:\nдзіця скардзіцца на боль у нагах не толькі ўвечары/ўночы, але і ўдзень;\nзаспакаяльны масаж не прыносіць палягчэння;\nболесуцішальны прэпарат не дае эфекту;\nз'яўляюцца прыпухласць, пачырваненне, ацёкі;\nКалі назіраецца хаця б адзін з гэтых сімптомаў, Сяргей Емяльянаў-Янкоўскі настойліва рэкамендуе наведаць педыятра і як мінімум здаць агульны і біяхімічны аналіз крыві. Пры неабходнасці, каб выключыць сур'ёзныя паталогіі, урач прызначыць дадатковыя абследаванні.


Вандроўка ў Белавежскую пушчу па абодвух баках мяжы | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНа беларуска-польскай мяжы больш за дзве сотні чалавек здзейснілі пешую і велавандоўку. Турыстычнае мерапрыемства ладзіцца раз на год напрыканцы верасня. Так і ў гэтым годзе пяты па ліку раз Камянецкі цэнтр турызму і краязнаўства, што знаходзіцца ў вёсцы Камянюкі Камянецкага раёну, выступіў арганізатарам такой вандроўкі. Удзельнікі турыстычнага свята пабывалі ў Белавежскай пушчы па абодвух баках мяжы і гарадах, што побач з ёю.\nДырэктар установы Сяргей Сідарук адзначыў, што маршурут заўсёды аднолькавы, але цікавы:\n– Маршрут у нас не мяняецца. Кожны год наш маршрут наступны: горад Каменец – Камянюкі – Белавежа – Гайнаўка. Палова ўдзельнікаў, якія ўдзельнічалі ў нашай вандроўцы, гэта людзі, якія ездзяць з намі ўжо пяць гадоў, ім падабаецца туды ездзіць.\nСяргей Сідарук не выключае, што беларуска-польская вандроўка, як свята турызму, можа зацікавіць не толькі жыхароў Берасцейшчыны, але і Беларусі ў цэлым.\nЗавяршылася змена вандроўкай на сядзібу Нямцэвічаў\nРоварная экскурсія па малавядомых мясцінах рыхтуецца ў Гомелі


Рэйтынг крэму для скуры вакол вачэй. Лепшы крэм для скуры вакол вачэй: рэйтынг, спіс, вытворца і водгукі\nКожная жанчына ў пэўны момант свайго жыцця пачынае заўважаць, што яе вочы ззяюць не так, як раней. Справа зусім не ў сумныя падзеі: з гадамі вакол вачэй з'яўляюцца маршчынкі, кругі пад вачыма перастаюць праходзіць, павекі опухают. У нейкі момант гэтыя змены становяцца прыкметнымі, і сыход за гэтай пяшчотнай зонай становіцца вымушанай мерай.\nУ інтэрнэце і ў крамах касметыкі можна знайсці тысячу і адзін сродак для сыходу за скурай вакол вачэй. Яны адрозніваюцца многімі характарыстыкамі, але якое з іх лепш? Каб не марнаваць час і грошы на непатрэбную глупства, прапануем вашай увазе рэйтынг крэму для скуры вакол вачэй.\nЯк выбіраць лепшы крэм для скуры вакол вачэй\nПерш чым выбраць найлепшыя варыянты, неабходна разабрацца ў розніцы паміж сродкамі. Вядома, самі вытворцы паказваюць на ўпакоўцы адрозненне свайго «чароўнага крэму» ад суседняга «неверагоднага геля», але многія кампаненты ў складзе будуць у іх аднолькавымі. Важна арыентавацца не толькі на фірму-вытворцы, але і на склад, вашу узроставую катэгорыю, тып скуры і нават пару года.\nУсяго існуе некалькі відаў сродкаў для сыходу за скурай вакол вачэй.\nГелі, якія здымаюць азызласць стагоддзя, прыбіраюць мяшкі пад вачыма і «асвяжаюць погляд». Іх часцей за ўсё выкарыстоўваюць адразу пасля абуджэння або ў перапынках у сярэдзіне працоўнага дня.\nМаскі, якія выкарыстоўваюцца для глыбокага ўвільгатнення пяшчотнай скуры. Яны, звычайна, маюць тлустую структуру, таму наносяць іх вечарам.\nКрэму, прызначаныя для штодзённага догляду за зонай, разглажіванія маршчын і прадухілення старэння. Яны бываюць універсальныя, дзённыя і начныя.\nВыгадней за ўсё (ды і патрэбнага) выбіраць сродкі для штодзённага сыходу. Ад маскі раз на тыдзень толку будзе менш, чым ад рэгулярнага нанясення праверанага складу. Але і іншыя сродкі для сыходу за скурай вакол вачэй мець неабходна. Арыентавацца трэба на свае адчуванні пасля прымянення, а для ўпэўненасці ў выбары вывучыць рэйтынг крэму для скуры вакол вачэй.\nШто павінна быць у складзе для кожнага ўзросту\nДаглядаць за зонай вакол вачэй неабходна яшчэ да з'яўлення першых маршчын. Мы ўвесь час Морган, нярэдка щуримся, таму сляды старэння з'яўляюцца тут нашмат раней, чым на іншых участках. Да таго ж, калі правільна падрыхтаваць скуру, то старэць яна будзе нашмат больш павольна.\nЗ 20 гадоў неабходна выкарыстоўваць крэмы, якія прадухіляюць з'яўленне маршчын. Яны павінны быць асвяжальныя, утрымліваць экстракты рамонка, зялёнага гарбаты, календулы ці алоэ. Тэкстура сродкі для гэтага ўзросту павінна быць лёгкай, крэм неабходна наносіць тонкім пластом.\nПасля 25 гадоў выпрацоўка калагена запавольваецца, а мімічныя маршчыны становяцца прыкметнымі. Але набываць падцягваюцца крэм яшчэ не варта - лепш сілкаваць скуру вітамінамі, карыснымі экстрактамі і старанна ўвільгатняць яе. У складзе крэму для гэтага ўзросту павінны быць вітаміны, кветкавыя экстракты і абавязкова - ўвільгатняюць кампаненты. Калі падабраць правільны сыход у гэтым узросце, то атрымаецца адцягнуць з'яўленне маршчын надоўга.\nЎзрост, калі трэба старанна падбіраць крэм для скуры вакол вачэй - 30. Рэйтынг ліфтінг-крэмаў ўключае ў сябе гэтую ўзроставую катэгорыю. У гэтым узросце скура становіцца значна танчэй, а значыць, патрэбны больш інтэнсіўны догляд. У складзе павінны быць вітаміны груп Е, А і С, калаген, фруктовыя экстракты, алей костачак вінаграду ці калаген - можна і ўсё адразу.\nЎзрост, калі жанчыне проста неабходны крэм для скуры вакол вачэй - 35, рэйтынг далей спецыяльна для вас, калі вы перасеклі гэтую адзнаку. Такія сродкі павінны абавязкова валодаць сонцаахоўным фільтрам і разнастайнымі карыснымі элементамі, у складзе павінен з'явіцца калаген або гіалуроновая кіслата.\nЗ кожным годам сыход за ўчасткамі вакол вачэй павінен ўключаць у сябе большую колькасць сродкаў для ўвільгатнення і харчавання скуры. Таксама трэба выбіраць тыя сродкі, якія спрыяюць выпрацоўцы калагена, падцягваюць скуру, робяць яе мацней і больш пругкай. У той жа час ёсць такія сродкі, якіх у складзе крэму быць катэгарычна не можа.\n5 кампанентаў, якіх у крэме для вачэй быць не павінна\nКафеін забірае каштоўную вільгаць ў і без таго абязводжанай участку, з-за чаго маршчыны будуць з'яўляцца хутчэй.\nПарабены ўплываюць на гарманальны фон, з-за чаго ва ўзросце 30+ могуць быць сур'ёзныя праблемы са здароўем.\nSodium Chloride раздражняе скуру, перасушвае яе, у выніку могуць з'явіцца запалення.\nOctyl Stearate забруджвае пары.\nPropylene Glycol і Isopropyl Myristate могуць выклікаць алергію.\nНядорага, але эфектыўна\nАсобна варта вылучыць рэйтынг крэму для скуры вакол вачэй нізкай цэнавай катэгорыі. Для многіх купля дарагога сродкі - недазваляльная раскоша, але і сярод танных крэмаў ёсць такія, якія нядрэнна спраўляюцца са сваімі задачамі. Вядома, параўноўваць іх з эксклюзіўнымі брэндамі не варта - яны значна саступаюць, але і сярод іх ёсць лепшыя.\nКрэм для стагоддзе «Ідэальная Скура» ад кампаніі «Чысты лінія». За 60 рублёў вы купіце нядрэннае сродак, якое добра ўвільгатняе скуру і сілкуе яе неабходнымі пажыўнымі рэчывамі. Калі карыстацца «Ідэальнай скурай» рэгулярна, то амаладжальны эфект будзе прыкметны праз некалькі месяцаў. Пакупніцы лічаць, што для штодзённага ўвільгатнення "Чысты Лінія" падыходзіць выдатна.\nКрэм ад кампаніі Беларускай «Беліта Q10» усяго за 70 рублёў актыўна змагаецца супраць нязначных прыкмет старэння, сілкуе і ўвільгатняе скуру. Але тэкстура ў яго тоўстая, як адзначаюць многія пакупніцы, а некаторыя кампаненты выклікаюць у многіх алергію.\nСерыя «Чёрный Жемчуг» для розных узростаў. Пачынаючы ад 100 рублёў можна атрымліваць асалоду ад даволі эфектыўным дзеяннем крэму, якія ацанілі многія пакупніцы. Кампанія наогул зарэкамендавала сябе як выдатны айчынны вытворца, які клапоціцца пра здароўе жанчын.\nАстатнія недарагія сродкі, нажаль, не так добра спраўляюцца з пастаўленай задачай. Таму, калі ні адзін з вышэйпералічаных варыянтаў вас не задавальняе, і вы не можаце падабраць падыходны крэм для скуры вакол вачэй, рэйтынг лепшых сродкаў вам абавязкова дапаможа.\nАле памятайце: падбор сродкі для сыходу за скурай заўсёды індывідуальны. Нават самыя лепшыя і дарагія крэмы могуць не падысці асабіста вам па многіх прычынах, таму арыентавацца неабходна на асабісты вопыт.\nПятае месца: AHAVA\nПачынае наш рэйтынг крэму для скуры вакол вачэй кампанія AHAVA. Гэты ізраільскі брэнд вырабляе сапраўдны фурор сярод нашых дзяўчат і жанчын. Амаль 100% трапленне: незвычайная структура, мінімальны расход (адной кроплі хапае для абодвух вачэй), выдатныя водгукі і характарыстыкі. Калі пашукаць інфармацыю пра гэты крэм для скуры вакол вачэй, водгукі пакупнікоў у большасці станоўчыя.\nЭкстракт календулы, а таксама сок алое прадухіляюць запалення; вітамін В5, Центел і плады фінікавай пальмы рэгенеруюць клеткі і разгладжваюць маршчыны. Таксама крэм ліквідуе сляды стомленасці, сілкуе скуру, увільгатняе яе.\nЦана на крэм AHAVA пачынаецца ад 50 $. Адзіны мінус - у крамах і аптэках сродак знайсці даволі складана, і патэнцыйныя пакупніцы скардзяцца на гэта нязручнасць. Але калі каму-небудзь з вашых знаёмых пашчасціць пабываць у Ізраілі, папытаеце купіць крэм там - выйдзе ў разы танней.\nЧацвёртае месца: Guerlain\nНямецкі «Guerlain Abeille Royale Up-Lifting Eye Care» - гэта глыбокае ўвільгатненне і добрае харчаванне скуры. У складзе - натуральныя маткавае малачко і мёд, якія выдатна спраўляюцца з дробнымі маршчынамі. Таксама гэта сродак многім дзяўчатам падабаецца сваёй лёгкай тэкстурай, адсутнасцю рэзкага паху і тым, што яно хутка ўбіраецца.\nВарта баночка аб'ёмам 15 мл каля 75 $. Галоўны мінус крэму - ён зусім не падыходзіць для тых, у каго алергія на прадукты пчалярства.\nТрэцяе месца: Dr. Brandt\nGlow ад Dr. Brandt - гэта ўнікальны крэм для скуры вакол вачэй. Рэйтынг лепшых не можа абысціся без гэтага сродкі ад амерыканскага касметолага.\nРэтынол ў складзе ўплывае на стан скуры прыкметна: усяго за месяц выкарыстання маршчыны разгладжваюцца, колер скуры выраўноўваецца, а сама вобласць выглядае здаровай, падцягнутай і пругкай. Сродак можна выкарыстоўваць у любы час сутак, як аснову для макіяжу, які ўвільгатняе крэм ці маску. Практычна эфект фотошопа ў слоічку з дазатарам!\nВарта цуда-сродак ад 4500 рублёў. Сярод мінусаў - многім пакупніца не падабаецца «бляск» на стагоддзі, які хаваецца толькі пры дапамозе пудры.\nСерабро: Skin Doctors Eyesmooth\nСродкі Skin Doctors - гэта лінейка «аптэчных» брэндаў. Незвычайная структура крэму спачатку трохі насцярожвае пакупніц, бо ў ім адчуваюцца дробныя макулінкі рэтынолу. Але літаральна праз некалькі імгненняў сродак ўбіраецца і насычае скуру неабходнымі для выраўноўвання маршчын рэчывамі.\nСродак гіпаалергенны, якаснае і дае выдатны вынік: пакупніцы адзначаюць, за месяц выкарыстання дробныя маршчыны знікаюць амаль цалкам, буйныя разгладжваюцца больш чым напалову, скура становіцца пругкай і падцягнутай.\nВарта крэм для стагоддзе і вакол вачэй ад 40 $ за 15 мл, але знайсці яго ў звычайнай аптэцы амаль нерэальна - неабходна заказваць амаладжальны сродак праз інтэрнэт. Але дзеля такога хуткага і эфектыўнага выніку шмат хто гатовы і пачакаць.\nЛепшы крэм для скуры вакол вачэй\nShiseido Bio-Performance Super Corrective Eye Cream па праве лічыцца пераможцам сярод крэмаў. Ён не проста напаўняе скуру гіалуроновой кіслатой, калагенам і эластіна - ён спрыяе іх натуральным выпрацоўкі ў арганізме.\nКрэм вельмі эканомны, а яго дзеянне прыкметна адразу ж пасля нанясення - скура выглядае свежай, знікаюць мяшкі пад вачыма. Усяго за некалькі дзён пачынаюць знікаць дробныя маршчыны, а праз 3 тыдні скура вакол вачэй становіцца ў разы маладзейшы, знікаюць і глыбокія сляды старасці. Крэм аднолькава падабаецца і пакупніца за трыццаць, і жанчынам за сорак, якія па вартасці ацанілі хуткі і ўстойлівы эфект гэтага цуд сродкі.\nShiseido каштуе каля 5000 рублёў, купіць яго можна на афіцыйным сайце ці ў касметалагічным краме. Таксама ў серыі Bio-Performance ёсць сыроватка, вылузваюць дыскі, крэм-бальзам і мноства іншых сродкаў, дзякуючы якім вы можаце прыбраць з твару многія гады.\nGlamglow - маска для асобы ачышчальная. Агляд, асаблівасці прымянення і водгукі спажыўцоў\nСтаміліся ногі? Ванна для ног вам у дапамогу.\nЯкая паста лепш для шугаринга? Паста для шугаринга ў хатніх умовах - рэцэпт\nЭпіляцыя ў хатніх умовах як частка жыцця\nПостакне - што гэта такое? Метады лячэння постакне\nДзень паліцыі і дзень падатковай паліцыі - важныя святы ў жыцці дзяржавы\nХарактарыстыкі і пражываньне карася. Як злавіць карася пачаткоўцу. Умовы лоўлі на вуду.\nЯк заручыць ў "Аватар": парады гульцам\nСалата "Нявеста" з вэнджанай курыцай: інгрэдыенты і рэцэпт прыгатавання\nПрэпарат 'Мидокалм'. Сведчанні да ўжывання і супрацьпаказанні, пабочныя эфекты\nЧаму вальвокса адносяць да аднаклетачныя арганізмам? Будова багавінне вальвокса\nКарбюратар К-151: прылада, рэгуляванне, асаблівасці, схема і водгукі\nПытанні для сябра: пра што пытацца таварыша\n9 тыдзень цяжарнасці\nШто рабіць, калі я сумная? Саветы псіхолага: як змяніцца і змяніць сваё жыццё\nПазбаўленую сьвядомасьці шызафрэнія і пазбаўленую сьвядомасьці ступар, як яе праява


Працоўнае лета-2019. На працягу 10 дзён 7 Карэліцкіх хлопцаў працавалі ў складзе студатрада на базе Карэліцкага РУП ЖКГ | Навiны раёна | Белорусская версия\nПрацоўнае лета-2019. На працягу 10 дзён 7 Карэліцкіх хлопцаў працавалі ў складзе студатрада на базе Карэліцкага РУП ЖКГ\nЛета-2019, якое, на жаль, заўтра пяройдзе ў восеньскую пару, прынесла карэліцкай моладзі не толькі масу магчымасцей актыўна адпачыць і набрацца сіл для новых вучэбных поспехаў, але і папрацаваць, набыўшы пэўны вопыт і зарабіўшы ўласныя грошы.\nНа працягу 10 дзён, з 14 па 27 жніўня, 7 карэліцкіх юнакоў па 7 гадзін у дзень працавалі ў складзе студатрада на базе Карэліцкага РУП ЖКГ. За гэты час пры ўмове 100-працэнтнай наведвальнасці маладыя людзі змаглі зарабіць па 157 рублёў.\n– Хлопцы малайцы. Ніякіх заўваг да іх не было, – даў выключна станоўчую адзнаку працы членаў студатрада дырэктар Карэліцкага РУП ЖКГ Аляксандр Рудак. – Прымаем юнакоў на працу трэці год запар. У мінулым годдзе яны былі заняты на добраўпарадкаванні, сёлета – на падрыхтоўцы да прадстаячай зімы. Адна брыгада ў складзе трох чалавек дапамагала ўцяпляць жыллёвы фонд у г.п. Карэлічы, другая, у якой працавалі чатыры юнакі, – нарыхтоўваць дровы. Яны калолі і складалі паліва на кацельнай у г.п. Мір, а таксама ў Райцаўскім ВПК дзіцячы сад-СШ. Пахвальна, што маладыя людзі імкнуцца зарабіць асабісты рубель. Да таго ж у студатрадзе яны набудуць навыкі, якія спатрэбяцца ім у жыцці. А галоўнае – моладзь прывыкае да працы.\nНавучэнцы Карэліцкага дзяржаўнага будаўнічага прафесійнага ліцэя Вадзім Гіль і Раман Федаракамаюць дастаткова багаты працоўны вопыт. У мінулым годзе яны працавалі ў складзе студатрадаў ў СВК “Маяк-Заполле” і КУСП “Чарняхоўскі-Агра”. Сёлета падчас жніва дапамагалі хлебаробам КСУП “Племзавод Карэлічы” на зернесушыльным комплексе.\n– Падчас працы ў студатрадзе на базе РУП ЖКГ нам выдалі спецвопратку, праводзілі інструктажы па ахове працы, – адзначыў Вадзім Гіль. – Безумоўна, асноўная мэта бадай што кожнага члена студатрада – зарабіць асабістыя грошы. У той жа час мы далучыліся да карыснай справы і аказалі пасільную дапамогу прадпрыемству. І ў нас нават не ўзнікала пытанне: “Чым заняцца летам?”


Аляксей Туровіч: Курапаты – наша нацыянальная трагедыя | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nФільм “Жоўты пясочак” па аднайменнай аповесці Васіля Быкава паказалі ў берасцейскім кінатэатры “Беларусь”.\nРэжысёр стужкі Аляксей Туровіч адначасова з’яўляўся ейным прадзюсарам, спонсарам і адным з актораў:\n– Курапаты – гэта нацыянальная наша трагедыя. Гэта гісторыя. Загінула каля 300 тысяч чалавек. Гэта былі розныя людзі: інтэлігенцыя, сяляне, рабочыя і тыя ж супрацоўнікі НКВД, якія самі траплялі ў гэтыя жорны. Вось чаму я вырашый зрабіць гэтую стужку. Бо гэта памяць, гэта боль нашай беларускай нацыі. Мы мусім зрабіць так, каб больш гэтага не здарылася. Бо сёння ідзе такі ж гвалт.\nНа берасцейскую прэм’еру прыйшло каля 50 чалавек, а гэта прыкладна палова малой залы, дзе адбываўся паказ. “Тэма сталінскіх рэпрэсій, якія ўздымае стужка, бясспрэчна вельмі важная для Беларусі”, – дзеляцца ўраджаннямі наведвальнікі:\n– Канешне, Быкаў вялікі пісьменнік. Туровіч нядрэнны кінарэжыссёр. Кіно жахлівае. Але ж відавочна, што яму на тое, каб зняць фільм, дзяржава не давала грошай. Ён зняты літаральна на нейкія капейкі. Але тое, што атрымалася, атрымалася нядрэнна.\n– Фільм уразіў. Праўда, канцоўка была не зусім зразумелай.\nУ кінатэатры “Беларусь” паказы будуць адбывацца штодзённа да 1 лістапада.


Канвертаваць Qtums (QTUM) і Туніскіх дынараў (TND) : Калькулятар абменнага курсу\nQtum (QTUM) і Туніскай Дзінары (TND) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Qtum і Туніскай Дзінары пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 8 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Qtum. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Туніскай Дзінары валюты па змаўчанні. Націсніце на Туніскіх дынараў або Qtums канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Qtum гэта валюта, у ні ў адной краіне. Туніскай Дзінары гэта валюта, у Туніс (Тэнэсі, TUN). Сімвал QTUM можа быць запісаная QTUM. Сімвал TND можа быць запісаная TD. Туніскай Дзінары дзеліцца на 1000 millimes. Абменнага курсу the Qtum Апошняе абнаўленне 8 красавік 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Туніскай Дзінары Апошняе абнаўленне 8 красавік 2020 ад MSN. QTUM каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. TND каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Bvlgari Omnia Amethyste туалетная вода. купить в Минске духи, цена, фото\nВидео обзор Bvlgari Omnia Amethyste\nOmnia Amethiyste Bvlgari — жаночы водар ад Bvlgari. З'явіўся ў продажы ў 2006 годзе. Над яго стварэннем працаваў Alberto Morillas.\nBvlgari.дорыць нам яшчэ адзін каштоўны камень, гэтым разам фіялетавы аметыст. Гэта насычаная і раскошная парфума лепш падыдзе спелым кабетам.\nПачынаецца Omnia Amethiyste з лёгкіх і свежых, ледзь заўважных нот ружовага грэйпфрута. Бліжэй да цэнтра пачынаюць расчыняцца салодкі касач і элегантная ружа. У якасці грунту кампазіцыі былі скарыстаны драўняныя ноты і ванільна-салодкі геліятроп.\nOmnia Amethiyste ставіцца да ліку кветачна-драўняна-мускусных водараў.\nМнение покупателей об Bvlgari Omnia Amethyste (1)\nРоскошный аристократичный аромат!.. Лёгкий и очень необычный.Мама покупала себе, очень нравится ей, все спрашивают у неё, чем от неё так красиво пахнет.


Горныя лыжы, ці як пераадолець сябе - 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ 2017 ⇒ Горныя лыжы, ці як пераадолець сябе\nНабудзьце сабе прыгожы і зручны гарналыжны касцюм. У ім можна не толькі катацца, але і проста гуляць зімой, паколькі па сваіх цеплазахоўваючых уласцівасцях ён пераўзыходзіць любую іншую зімовую вопратку.\nАдпраўляйцеся ў мясцовасць, дзе практыкуецца гарналыжны спорт, выбіраючы не надта складаныя трасы. Атмасфера любога гарналыжнага курорта, як правіла, сама па сабе валодае незвычайным пазітыўным уздзеяннем. Свежае паветра, задаволеныя людзі вакол, музыка, духмяны глінтвейн і сытны закускі ў мясцовых кафэ - усё гэта мае да выдатнаму настрою.\nСпачатку проста пагуляйце ля падножжа гары, адчуйце сябе часткай гэтага свету. Паназірайце, як лёгка і нязмушана катаюцца ўсё вакол, і наколькі віртуозна валодаюць лыжамі і сноўбордам маленькія дзеці.\nНе варта падымацца на вяршыню гары і глядзець уніз, напэўна вы выпрабуеце страх, а схіл падасца вам занадта стромкім.\nДля асваення катання варта наняць інструктара. Маючы велізарны вопыт, трэнеры ставяць на лыжы нават самых якія сумняваюцца пачаткоўцаў ўсяго за некалькі гадзін. Зразумела, пасля першага занятку вы не зможаце скакаць з трамплінаў, аднак, трымацца на схіле вы абавязкова будзеце. Памятаеце пра тое, што катанне на горных лыжах нашмат прасцей, чым вам здаецца. Інструктар пакажа вам некалькі асноўных рухаў: прынцып спуску, развароту і тармажэння. Авалодаўшы гэтымі трыма навыкамі, вы ўжо можаце адпраўляцца ў самастойнае катанне на трасах для пачаткоўцаў.\nБудзьце гатовыя да падзенням, паколькі яны непазбежныя. Дарэчы, інструктар абавязкова навучыць вас правільна падаць, і вам напэўна атрымаецца пазбегнуць траўмаў. Пра тое, наколькі травмоопасен гэты від спорту не думайце наогул, бо атрымаць калецтвы можна і ў побыце.\nЯк толькі вы навучыцеся ўпэўнена трымацца на лыжах, вы забудзецеся пра былыя страхах. І цалкам магчыма, вам захочацца асвоіць экстрэмальнае катанне і пакарыць самыя стромкія горныя вяршыні.\nПапярэдні Тэкст Як правільна харчавацца на працы\nНаступная Артыкул Спорт і цяжарнасць\nЯк узяць дзень у кошт водпуску\nМоладзевыя брэнды адзення - спіс\nЯк ушыць патаемныя маланку\nЯк выбраць электрычную бегавую дарожку\nТры стылю для спальні\nПлёткі і чуткі: як годна выйсці з няпростай сітуацыі\nЯк апранацца пры шырокіх сцёгнах\nЧым каханне адрозніваецца ад закаханасці


Актывіста БХД затрымалі за фота з партрэтам Бяляцкага - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 19 лютага 2019, aўторак, 17:02\nАктывіста БХД затрымалі за фота з партрэтам Бяляцкага\nНаваполацкі актывіст аргкамітэта па стварэнні партыі БХД хадзіў на пошту, каб адправіць скаргу кіраўніку гарадзкой міліцыі на дзеянні яго падначаленых.\nНа зваротным шляху яго затрымалі каля ўласнага пад'езда, перадае «Радыё Свабода».\nСкарга Сяргея Малашанка ў міліцыю непасрэдна звязаная з яго затрыманнем. Два дні таму яго па тэлефоне выклікалі на допыт - каб патлумачыў, як у інтэрнэце з'явіліся яго фатаграфіі з партрэтам Алеся Бяляцкага.\nНаваполацкі актывіст папярэдзіў, што пойдзе на допыт толькі з позвай. Калі ён знайшоў позву ў паштовай скрыні, на ёй не было пазначана, ні ў якасці каго яго выклікаюць, ні па якой справе, таму ён зноў адмовіўся ісці.\n«Я казаў старэйшаму ўчастковаму інспектару, што ўсё павінна быць па законе. А ён сказаў, што мне «павінна быць дастаткова аднаго яго тэлефоннага званка». І што мяне прыцягнуць сілай, калі я не прыйду сам. Так яно і здарылася», - распавёў актывіст.\nМалашанак знаходзіцца ў Наваполацкай міліцыі.\n16 студзеня тлумачэнні ў міліцыі даваў яшчэ адзін актывіст, Яўген Парчынскі. Парчынскі і Малашанак сфатаграфаваліся з партрэтамі Алеся Бяляцкага на ганку суда ў Наваполацку, потым Малашанак сфатаграфаваўся адзін на ганку Наваполацкага ГАУС. Па словах актывіста, гэта было зроблена ў знак салідарнасці з палітвязнем Алесем Бяляцкім.\nПотым фота выклалі ў інтэрнэт - ужо ў знак салідарнасці з гродзенскімі праваабаронцамі, якіх аштрафавалі па факце з'яўлення падобных здымкаў у інтэрнэце «за правядзенне несанкцыянаванай акцыі».\n23.01.2013 За фота з партрэтам Бяляцкага - на допыт\n10.01.2013 Беларускіх праваабаронцаў падтрымалі ва Украіне\n08.01.2013 Гомельскія праваабаронцы пратэстуюць супраць штрафу за фота\n14.02 Польшча спыняе падтрымку беларускага апазіцыйнага сайта Charter97.org 65,303\n15.02 Лукашэнка абвясціў пра гатоўнасць аб'яднацца з Пуціным хоць заўтра 42,492\n14.02 Сочынскі шабаш для асабліва абраных 38,595\n17.02 Відэафакт: Як гледачы «Поля цудаў» бягуць да барабана па ежу 32,121\n13.02 Большасць пенсіянераў не атрымае заробленых грошай 30,499\n18.02 Истории, которые не покажут по БТ 30,434\n14.02 Калі «дармаедскія» камісіі падціскаюць хвост 26,848


Гасцей фестывалю "Гаспадарчы сыр" у Слаўгарадзе навучаць рабіць дамашнія сыры | Афіцыйныя прэс-рэлізы, Беларусь\nГасцей фестывалю "Гаспадарчы сыр" у Слаўгарадзе навучаць рабіць дамашнія сыры\n4 мая, Магілёў /Сяргей Кулягін - БЕЛТА/. У Слаўгарадзе 7 мая пройдзе V гастранамічны фестываль "Гаспадарчы сыр". Аб гэтым карэспандэнту БЕЛТА паведамілі ў аргкамітэце мерапрыемства.\nБольш як 15 мясцовых сыравараў прадставяць свае калекцыі натуральных і экалагічна чыстых сыроў, правядуць майстар-класы па іх вырабе. Усяго для дэгустацыі і продажу будзе прапанавана больш за 50 відаў дамашняга сыру на любы густ: цвёрдыя і мяккія, плаўленыя і тварожныя, сулугуні і брынза, салодкія і салёныя, з рознымі прыправамі і напаўняльнікамі. Гасцей фестывалю таксама чакае прэзентацыя вырабаў народных майстроў і рамеснікаў, прэзентацыі аграсядзіб раёна з дэгустацыяй іх фірменных страў, тэматычныя конкурсы, дзіцячыя атракцыёны, вячэрняя дыскатэка і фаер-шоу.\nЯшчэ адной адметнасцю свята стане забаўляльная праграма з дыскатэкай "Лятучы карабель" на кемпінг-пляцоўцы аграсядзібы "Забава" ў вёсцы Аляксандраўка. Тут гасцей будуць частаваць юшкай і шашлыкамі, прапануюць папарыцца ў палявой лазні, а таксама пешаходныя і конныя прагулкі, начлег у палатачным гарадку. У гэты ж дзень для гасцей будуць праводзіцца аглядныя дзвюхгадзінныя аўтобусныя экскурсіі з наведваннем помніка прыроды "Блакітная крыніца" і мемарыяльнага комплексу ў аграгарадку Лясная.\n"Галоўнай ідэяй першых фестываляў было даць жыццё старажытным слаўгарадскім традыцыям сыраварства, дапамагчы мясцовым сыраробам знайсці рынкі збыту сваёй прадукцыі і проста абмяняцца вопытам. А сёння мы больш робім акцэнт на пашырэнні і папулярызацыі брэнда мясцовых сыравараў, разлічваючы за кошт унікальнага кулінарнага складніка прыцягнуць у раён больш турыстаў. У раёне вядзецца работа па стварэнні цэнтра сыраварства "Сырная крама", а таксама сырнага турыстычнага маршруту. І калі раней у раёне былі ўсяго два майстры-сыравары, то сёння - больш за пятнаццаць. Пачалі пашырацца і падворкі, некаторыя з іх зарэгістраваліся і працуюць як фермерскія гаспадаркі або аграсядзібы", - адзначылі ў аргкамітэце.\nАрганізатарамі фестывалю выступаюць Слаўгарадскі раённы выканаўчы камітэт і мясцовы фонд развіцця сельскіх тэрыторый "Адраджэнне-Агра".


/bo/ - 1. Аўтар2. Прачытаная кніга3. Ваша ўражанне, крытыка, думкі.Пажадана прымацаваць фотакартку прачытанай кнігі\nПрачытаў-напісаў нiць Лявон 02/19/21 19:46:23 No.35\nЛявон 02/20/21 14:18:34 No.57\nFile: 1613830713339.jpg (30,98 KB, 330x330, 48558791-maria-rodziewiczo….jpg)\n1. Марыя Радзевіч\n3. Мне не спадабалася. Галоўныя героі — шляхта са сваімі шляхетскімі праблемамі. Мне як чалавеку, які арэндуе жыллё, цяжка ім спачуваць (дарэчы, падобная праблема ў мяне з чытаннем Караткевіча). Плюс там карэнныя амерыканцы аднабока паказаныя, а вось ім я якраз спачуваю.\nДуб прыгожа апісаны, і прыемна разумець, што ён спісаны з рэальнага дуба ў Беларусі (трэ калісьці з'ездзіць на яго паглядзець). І прыемна ведаць, што аўтарка лесбіянка. Але сама кніжка мне не вельмі спадабалася.\nЛявон 02/22/21 17:55:37 No.64\nFile: 1614016536295.png (1,03 MB, 769x1111, ClipboardImage.png)\n1. Лю Цысінь (Liú Cíxīn)\n2. Трылогія «Памяць аб мінулым Зямлі»\n3. Вельмі захапляльная літаратура для аматараў сай-фаю. Сюжэт ахоплівае некалькі стагоддзяў гісторыі, уключае вялікае мноства перасанажаў і поўнасцю паглынае чытача. У кнізе ставяцца і развязваюцца праблемы, як і належыць навуковай фантастыцы, глабальныя, а чалавечыя стасункі кшталту кахання, варажнечы і сяброўства апісваюцца, як можа каму-небудзь падацца, суха і паверхнёва што мне асабіста вельмі падабаецца.\nЧытаў яе запоем, некалькі дзён нават нічога больш не рабіў, не ўключаў камп’ютара, не глядзеў ютубаў і не гартаў борды, а толькі чытаў.\nЛявон 02/26/21 10:23:56 No.65\nFile: 1614335035253.jpg (14,48 KB, 502x489, o-que-mata.jpg)\n1. Жуаў Педра Месэдэр\n2. O que mata a sede do mar\n3. Вельмі кароткая кніжка (42 верша па 3 радкі), але я пакуль што на партугальскай магу толькі такое чытаць. Мне спадабалася, нагадала «Пункціры» Алеся Разанава: тут таксама маленькія назіранні. Толькі пункціры былі без агульнай тэмы, а тут усе вершы пра раку, ад вытока да вусця.\nЛявон 02/28/21 17:37:39 No.66\nFile: 1614533858233.png (595,55 KB, 398x565, ClipboardImage.png)\nЭвалюцыя альбо смерць!\nТрэшовый сюжэт, распавядае гісторыю малпы якія вырашыла паехаць у сталіцу і пра кармічныя прыгоды, якія здарыліся з ёй на гэтым шляху.\nЛявон 03/01/21 04:56:12 No.67\nНе забывайся лічыльнічак у суседняй стужцы абнаўляць\nЛявон 03/01/21 04:59:25 No.68\nГэта ты ж на міжнароднай таксама балбочаш?\nНавучы мяне так жа карцінкі ціснуць. Гэта imagemagick?


Другі раўнд перагавораў 3 сакавіка. Расійская дэлегацыя зрабіла заяву\n03 сакавіка 2022, 09:12\n3 сакавіка, Брэсцкая вобласць /Кар. БЕЛТА/. Расія і Украіна 3 сакавіка правядуць другі раўнд перагавораў, які адбудзецца пад Брэстам. Аб гэтым заявіў 2 сакавіка журналістам кіраўнік расійскай дэлегацыі памочнік Прэзідэнта Расіі Уладзімір Мядзінскі, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\nРасійскі бок прыехаў на перагаворы 2 сакавіка. Іх правядзенне напярэдадні пацвердзілі і ў Расіі, і ва Украіне. Аднак, відаць, калі стала зразумела, што ўкраінская дэлегацыя не паспявае да месца перагавораў, Уладзімір Мядзінскі вырашыў выступіць з заявай.\nПалітык адзначыў, што расійскі бок прыбыў у тым жа складзе. Ён нагадаў, што ў час першага раўнда перагавораў у Гомельскай вобласці 28 лютага бакі агучылі свае пазіцыі і прапановы, звязаныя з неадкладным спыненнем рэжыму агню. "Па шэрагу прапаноў мы ўвогуле знайшлі ўзаемаразуменне за сталом перагавораў. Але аднак па некаторых, найбольш прынцыповых, гэта было цалкам чакана, украінскі бок узяў час на разважанне і кансультацыі з Кіевам", - расказаў памочнік Прэзідэнта Расіі.\nЁн таксама паясніў, што ўкраінская дэлегацыя ўжо выехала з Кіева, цяпер знаходзіцца ў дарозе. Паводле слоў Уладзіміра Мядзінскага, расійскі бок з разуменнем ставіцца да "складанасцей лагістыкі" ўкраінскай дэлегацыі. Ваенныя Расіі забяспечваюць для яе калідор бяспекі для перамяшчэння па Украіне. На тэрыторыі Беларусі за бяспеку бакоў адказвае Беларусь.\n"Мы прыехалі раней. Яны, напэўна, будуць раніцай", - сказаў палітык і падзякаваў беларускаму боку за гасціннасць, вельмі прафесійную і аператыўную арганізацыю перагавораў.\nАдказваючы на ўдакладняючае пытанне журналістаў, хто выбіраў месца перагавораў, Уладзімір Мядзінскі заявіў, што гэта было агульнае рашэнне: "Мы разам вырашылі. Тут зручней і нам, і ўкраінскаму боку. Брэст - добры аэрапорт, украінскаму боку бліжэй да польскай граніцы, паколькі яны, наколькі я разумею, заязджаюць праз Польшчу".-0-


Таісія Лянкевіч: “Я нават тэлевізар гляджу як гісторык” – RH.by\nГосць “РГ” дырэктар Мінскага абласнога краязнаўчага музея ў Маладзечне Таісія Лянкевіч.\n− Вы родам з Маладзечна?\n− Не, я нарадзілася ў вёсцы Мышкі Пастаўскага раёна. Там да сягонняшняга дня стаіць наш прыгожы дом, які будаваў для сям’і бацька, расце стары сад. З задавальненнем езжу туды летам. Люблю палюбавацца вялікімі дубамі, якім больш за сто, а мо і дзвесце гадоў, якія растуць недалёка ад хаты. Думаю, раней там была нечая сядзіба.\n− Кім былі вашы бацькі?\n− Тата, яго звалі Леанід, усё жыццё працаваў на станку ў Варапаеўскім дрэваапрацоўчым камбінаце, а маці, Валянціна, – у варапаеўскім саўгасе.\n− У што гулялі ў вашым дзяцінстве?\n− Гульняў было шмат. “Ручаёк”, хованкі, “Пікер” – гэта нешта тыпу “гарадкоў”, калі трэба збіваць прадметы палкай. Тады было ў вёсцы вельмі шмат дзяцей. Мы збіраліся каля школы, асабліва летам, і там забаўляліся, пакуль не клікалі дадому бацькі. Цяпер у Мышках ёсць маладыя сем’і, але ў большасці жыхары, як кажуць, дажываюць. Здаецца, мы былі здаравейшымі дзецьмі, чым цяперашнія. І справа не толькі ў чыстым паветры і натуральнай ежы, у нашым жыцці не было спешкі. Проста, спакойна збіраліся ў школу, ніколі не спазняліся. Не было напружання, боязі, быццам нешта не паспееш. Таму і стрэсаў не было.\n− Што найчасцей гатавала ваша маці?\n− Мы з пляменнікамі да гэтага часу ўспамінаем яе “бабку” і “бульбянкі” з печы, якія былі неверагодна смачныя.\n− Хадзіць у школу даводзілася далёка?\n− Пачатковая была ў Мышках, а потым хадзіла ў пасёлак Варапаева, за кіламетр ад нашай вёскі.\n− З самага дзяцінства марылі стаць гісторыкам?\n− Гісторыя падабалася мне заўсёды. Але пэўны час я моцна захаплялася матэматыкай. Гэта дзякуючы нашай настаўніцы Валянціне Іванаўне, яна была дастаткова неардынарным, цікавым педагогам. Потым у нас змянілася настаўніца, запал да матэматыкі знік, і я пераключылася на гісторыю. Вырашыла, што буду паступаць толькі на гістфак. І толькі ў БДУ, таму што педагогам я сябе не бачыла. Дакладна з самага дзяцінства была цікаваць да старых рэчаў: а што гэта, а чаму такое?\n− Таму што ў доме бацькоў было шмат такіх прадметаў?\n− Гэтая цікавасць пачалася з кніг, я вельмі шмат чытала. І цяпер удзячная бацьку, што ён мяне навучыў. Не памятаю, як вучыў, але і цяпер узгадваю, як чакала, калі ён прыйдзе з працы, мы сядзем і пачнём займацца. У выніку ў першым класе мне не было чаго рабіць, і настаўнікі хацелі адразу перавесці ў другі, ці ў трэці, але не дазволілі ў аддзеле адукацыі.\n− У студэнцкія гады вучыцца было лёгка?\n− Матэрыяльна лягчэй чым цяпер, бо на той час мы атрымлівалі добрую стыпендыю. Спачатку 40 рублёў, потым у мяне была павышаная – 60. Гэта былі ўжо грошы, вядома, і бацькі дапамагалі, не без гэтага. А вучыцца цяпер нашмат прасцей у тым плане, што пра ўсё можна даведацца праз інтэрнэт, не выходзячы з дому. Мы ж у той час шмат канспектавалі ў бібліятэках. Да бацькоў старалася ездзіць раз на месяц. Вучыліся і па суботах, таму пасля заняткаў садзілася на цягнік, а вечарам у нядзелю вярталася ў Мінск.\n− Як праводзілі канікулы?\n− Пасля першага курса ў нас была археалагічная практыка ў Рагачове, капалі гарадзішча. Было вельмі гарачае лета. Жылі ў школе, а практыкай кіраваў прафесар Эдуард Загарульскі, які ў нас выкладаў. Мы працавалі ўсім курсам і вельмі шчыравалі. Кожную горстку зямлі пераціралі ў пальцах, каб не прапусціць магчымую знаходку. Адшукалі некалькі цікавых рэчаў.\nНа пятым курсе адбылася музейная практыка ў Ленінградзе. Мы два тыдні займаліся тым, што наведвалі самыя лепшыя музеі – Эрмітаж, Музей рускага выяўленчага мастацтва і гэтак далей.\n− А пасля было размеркаванне…\n− Так, я закончыла інстытут з чырвоным дыпломам. Накіроўвалі ў Горкі, але ў выніку туды паехала маладая сямейная пара аднакурснікаў, а мяне пераразмеркавалі на Гродзеншчыну. У вёсцы Дашкавічы, што на мяжы з Польшай, я адпрацавала настаўніцай гісторыі тры гады – тады быў такі тэрмін. Са мной прыехалі яшчэ чатыры маладыя настаўніцы, нам выдзелілі каля школы фінскі домік, дзе мы і жылі разам. Далі восьмы клас, ён і стаў маім першым выпускам. Тады школа была яшчэ з дзесяцігадовым навучаннем.\nСупрацоўнікі музея ў 1982 годзе з Генадзем Каханоўскім.\n− А як вы трапілі ў Маладзечна?\n− У мяне тут жылі сваякі, і я яшчэ падчас сесій жыла ў іх. Хацела перавесціся сюды з Дашкавічаў, але мне на дазволілі. Прыехала ў горад, калі адпрацавала па размеркаванні, хацела ўладкавацца ў музей. Але месца не было, таму год настаўнічала ў Выверскай школе. Потым выклікалі ў райана, каб прапанаваць пасаду намесніка дырэктара адной з раённых школ. І ў гэты час раздаўся тэлефонны званок. Разумею, што гаворка ідзе пра мяне, работнік райана кажа: “Вось тут у мяне яна сядзіць”. Аказваецца, тэлефанаваў Генадзь Каханоўскі. У музеі, дзе ён тады працаваў дырэктарам, з’явілася месца, і Генадзь Іванавіч запрасіў мяне. Гэта было ў 1981 годзе, так што сёлета ў жніўні адзначалі 30 гадоў маёй працы ў гэтай установе.\nВыстава маладзечанскага мастака Кастуся Харашэвіча, канец 90-х гадоў. Былая загадчыца аддзела культуры Надзея Сідарэнка, паэтэса Таіса Трафімава, выкладчыца дзіцячай мастацкай школы Вера Дворак, Кастусь Харашэвіч, Таіса Лянкевіч, навуковы супрацоўнік музея Ірына Усава.\n− Ці ёсць у вас, як у гісторыка, любімыя перыяды ці гістарычныя асобы?\n− А як жа! Ва універсітэце ў нас было размеркаванне па кафедрах, і я выбрала “Гісторыю СССР дасавецкага перыяду”. Сучасная гісторыя мяне прыцягвала менш. А на трэцім курсе размеркавалі на кафедру “Гісторыя БССР”. Тут і пайшла гісторыя Беларусі. І я пачала рабіць для сябе адкрыцці, таму што ў школе мы практычна не вучылі гісторыю Беларусі.\n− Як гэта не вучылі гісторыю Беларусі?\n− У школе вучылі гісторыю СССР, і ў падручніках пра Беларусь не было амаль нічога. Мы не ведалі ні Вітаўта, ні Міндоўга, ні Сымона Буднага, ні як утварылася Вялікае княства Літоўскае. Тады і ва універсітэце не выкладалі гісторыю так, як цяпер. Змены адбыліся толькі ў 90-ыя гады. Асабіста я найбольш даведалася з гісторыі Беларусі дзякуючы працы ў музеі, бо даводзілася пастаянна з ёй сутыкацца.\nНавуковы супрацоўнік музея Ірына Усава і Таісія Лянкевіч.\nВыязны савет дырэктараў дзяржаўных музеяў Мінскай вобласці. Брэсцкі абласны краязнаўчы музей.\nЛепшы адпачынак для Таісіі Лянкевіч – экскурсіі і наведванне музеяў. У Камянецкай вежы.\n− Як трапляюць у музей экспанаты?\n− Шляхоў некалькі. Нешта набываем у антыкварных магазінах. Часам экспанаты прыносяць людзі, ці мы ведаем, у каго можна набыць пэўную рэч. Раней мы часта выязджалі ў экспедыцыі на некалькі дзён ці нават тыдзень. Музей абласны, таму ехалі ў розныя раёны, пыталіся, што ў каго ёсць падыходзячае. Нярэдка нас спачатку сустракалі насцярожана, а потым прыносілі да машыны за грошы ці проста дарылі ручнікі, прадметы побыту. Акрамя гэтага, самі сочым за жыццём. Напрыклад, калі ў Маладзечне былі “Дажынкі”, збіралі друкаваныя матэрыялы, фотаздымкі. Многія каштоўныя экспанаты трапляюць у выніку археалагічных раскопак.\n− Але спансіраваць археалагічныя раскопкі – гэта пэўная рызыка для музея.\n− Так, мы не можам ведаць, што атрымаем у выніку раскопак. Напрыклад, экспедыцыя прафесара Вадзіма Шадыры ў вёсцы Сялява Крупскага раёна, якую аплочваў наш музей, цягнулася некалькі гадоў, мы атрымалі унікальныя рэчы, некаторыя з іх цяпер уключаныя ў новую пастаянную экспазіцыю “Гісторыя Міншчыны”. Аднак здараецца, што спадзяванні не спраўджваюцца. Па нашай просьбе археолаг вёў раскопкі ў вёсцы Гарадок. У час папярэдніх раскопках там знайшлі цікавыя фрагменты кафлі 16-17 стагоддзя, але калі раскопкі вялі мы, то такіх знаходак не атрымалі. З іншага боку, тое, што часам людзі не лічаць вартым увагі, можа аказацацца каштоўным. Памятаю, мы ездзілі ў вёску Стыцкі на Валожыншчыне. Там жыў адзін дзядуля, які збіраў усе дакументы, як казалі, яшчэ “за польскім часам”. Сваякі збіраліся іх выкідаць, а там жа квіткі па выплаце падаткаў, пасляваенныя дакументы. Мы гэта потым выкарыстоўвалі і на выстаўках, і ў лекцыях.\n− Чым займаюцца работнікі музея?\n− Наш музей – нібы айсберг. Наведвальнікі бачаць толькі яго вяршыню – выставы, экскурсіі. Але асноўная частка – “падводная”. Музейны супрацоўнік павінен гэтыя экспанаты знайсці, напісаць навуковы пашпарт, а на апісанне некаторых рэчаў можа спатрэбіцца і месяц. Зрабіўшы выставу, мусім падрыхтаваць да яе экскурс, рыхтуем лекцыі, якія чытаем ва ўсіх навучальных установах.\n− Як часта абнаўляюцца выставы?\n− У музеі каля 50 тысяч адзінак асноўнага фонду, плюс каля 30 тысяч – навукова-дапаможнага. Усё гэта мы павінны паказваць наведвальнікам. Таму на год ладзім прыкладна 30 выстаў. А пакуль экспанаты чакаюць сваёй чаргі на выставу, кожны з іх знаходзіцца пад індывідуальным шыфрам у фондасховішчы, якое знаходзіцца ў будынку Цэнтральнай бібліятэкі. Цяпер мы хочам перамясціць фондасховішча ў будынак архіва на вуліцы Лібава-Роменскай. Архіў пераехаў, а ў былым будынку ў 20-30-ыя гады была турма. Усе экспанаты размеркаваныя на 36 калекцый. Напрыклад, экспанаты нумазматычнай калекцыі – кожная манета ў сваёй адтуліне, пад сваім шыфрам. Ёсць калекцыі археалагічныя, мэблі, скарбаў, брашур, кніг, баністыкі, ці грашовых знакаў, сфрагістыкі, ці пячатак, і іншыя. І для кожнай калекцыі прадуглежаныя свае ўмовы захоўвання.\n− Якія самыя каштоўныя прадметы фондаў абласнога музея?\n− Дакладна я магу назваць самую старую кнігу – “Опусы” Маціаса Фабера 1643 года. Шмат старадрукаў да нас трапіла дзякуючы Генадзю Каханоўскаму, які працаваў у Вільні і набываў цікавыя кнігі ў букеністычных магазінах. Але не менш каштоўныя “Тлумачэнні да твораў Цыцэрона” 1762 года, і можа нават больш значныя для нашага музея, таму што наддруканая ў Нясвіжскай друкарні Радзівілаў. У нас ёсць унікальнае залатое скроневае кальцо дрыгавічоў, залататканы слуцкі пояс, георгіеўскія крыжы. Што з іх самае каштоўнае, адразу не скажаш, усе яны – адзінкавыя экзэмпляры ў Беларусі ці наогул адзіныя.\n− Гэты год асаблівы не толькі таму, што вы адзначылі 30 гадоў працы ў музеі, але і таму, што ў новым будынку адкрылася першая пастаянная выстава.\n− Так, мы пераехалі ў новы будынак музея ў 2006 годзе, і ўвесь гэты час дэманстравалі толькі часовыя выставы. Гады два экспазіцыю “Гісторыя Міншчыны” рыхтавала каманда самых вопытных работнікаў: намеснік дырэктара па навуковай працы Наталля Палтавец, старшыя навуковыя супрацоўнікі Алена Гаськова, Лідзія Курыловіч, Людміла Дайноўская. Мы некалькі разоў мянялі навуковую канцэпцыю, потым на наступным этапе неаднойчы мянялі мастацкае рашэнне. Урэшце, усё атрымалася, і мы чуем станоўчыя водгукі, падзяку, бачым, што некаторыя наведвальнікі стаяць і разглядаюць прадметы проста ўсутыч са шклом. А тое, што я працую ў музеі 30 гадоў, лепш за ўсё сведчыць аб тым, як мне падабаецца мая праца.\n− Як гісторыкі ўтрымліваюць у памяці усе даты, падзеі, імёны?\n− Ведаеце, я нават тэлевізар гляджу як гісторык. Нейкая гістарычная база закладваецца ў школе, а потым яна сілкуецца ўсё жыццё новымі ведамі. Калі глядзіш перадачы ці фільмы, дзе ўзгадваюцца пэўныя падзеі ці асобы, калі чытаеш кнігі. Існуе так шмат белых плямаў, і ўсё гэта надзвычай цікава. Вось, напрыклад, мы ведаем, што ўпершыню Маладзечна ўзгадвае Дзмітрый Альгердавіч у 1388 годзе. Але што было да гэтага года?\n− Вы штосьці калекцыяніруеце?\n− З дзяцінства я калекцыяніравала маркі, паштоўкі, фатаграфіі, значкі. Але існуе негалосная музейная этыка: калі ты становішся работнікам музея, то перастаеш быць калекцыянерам. Таму я перастала.\n− Як вы любіце адпачываць?\n− У бацькоўскім доме, а таксама падарожнічаць па іншых музеях, на экскурсіях. Мне падабаецца фатаграфаваць. Бацькі падарылі фотаапапарат, калі я была ў 6 ці 7 класе. І з таго часу гэта маё захапленне. Люблю фатаграфаваць архітэктуру. Потым свае здымкі выкарыстоўваю ў лекцыях.\n− Якое свята ваша любімае?\n− Новы год. Прыязджаюць мае пляменнікі Андрэй і Анастасія з Мінску, мы збіраемся за сталом, і на гэтыя некалькі дзён у доме пануе зусім іншая, крыху чароўная атмасфера роднасці.\nФота з альбома Таісы ЛЯНКЕВІЧ.\nПредыдущая статьяУ Маладзечне запалкі сталі дэфіцытам – зніклі з продажу\nСледующая статьяКолькі трэба цяпер зарабляць, каб жыць дастойна?


Выбіраючы рэч у краме, кожны пакупнік ўлічвае асаблівасці сваёй фігуры і густу. Мода пастаянна мяняецца, але практычна заўсёды вырабы з джынсавай тканіны застаюцца папулярнымі. У паўсядзённым жыцці штаны і сарафаны з гэтага матэрыялу сталі не заменимыми рэчамі. З джынсавай тканінай любяць працаваць модныя дызайнеры, яны ўмела ўжываюць у розных напрамках і пастаянна эксперыментуюць з ёй. Джынсы ніколі не выходзяць з моды, змяняецца толькі іх знешні выгляд і крой. У гардэробе кожнай дзяўчыны абавязкова прысутнічае любімы джынсавы сарафан. Ён выдатна глядзіцца і спалучаецца з многімі відамі абутку і аксэсуарамі. Гэта зручны нарад, які лёгка сціраць і гладзіць.\nЧаму неабходны джынсавы сарафан?\nУсе вырабы, якія зроблены з гэтай тканіны, ніколі не выходзяць з моды. Такая адзенне падыходзіць для абсалютна любой сітуацыі і яе вельмі камфортна насіць. Дзякуючы тэкстуры тканіны, у сарафане не будзе халодна ў восеньскі і вясновы час года, а летам вы не запаритесь. Сарафан выдатна сядзіць і падкрэслівае фігуру. У крамах маецца вялікая колькасць мадэляў такой адзення, таму можна падабраць любую даўжыню і расфарбоўку.\nСыход за сукенкай не выклікае асаблівай складанасці. Мыццё джынсавай тканіны вырабляецца як у ручным выглядзе, так і на машынцы аўтамат. Не варта сціраць выраб з іншымі рэчамі, каб пазбегнуць іх афарбоўвання.\nЗ чым насіць джынсавы сарафан? Варта ў першую чаргу ўлічваць, з якой тканіны выраблены гэты матэрыял. Часта выкарыстоўваецца матэрыял гэта дэнім-шамбри. Ён лічыцца самым лёгкім і ў той жа час шчыльным па складзе. Часцей за ўсё з яго шыюць кашулі, сарафаны і бялізну.\nЯшчэ адзін выгляд гэта стрейч. У яго складзе ёсць эластон, які дапамагае матэрыялу быць эластычным і трывалым.\nЖаночы джынсавы сарафан можна спалучаць з рознай адзеннем. Так як ён з'яўляецца класікай. Галоўнае вызначыць стыль і танальнасць будучага ладу. Да прыкладу, сарафан можна спалучаць і ў спартыўным стылі. Пад ніз апранаць рэкамендуецца водолазку або футболку.\nЗ абутку падыдуць красоўкі або кеды. Канчаткова завершыць вобраз невялікі заплечнік ці сумка ў спартыўным стылі.\nКожная жанчына хоча падкрэсліць сваю талію. Для гэтага лепш выкарыстоўваць пояс, ён ідэальна падкрэсліць асіны талію. Будзе прыгожа глядзецца як вузкі, так і шырокі рэмень. У цяперашні час модна насіць не спалучаныя рэчы. І ў гэтым выпадку таксама можна звярнуць увагу на джынсавае сукенку. Эксперыментаваць з ім можна як заўгодна. Красоўкі, кеды, боты і туфлі выдатна падыдуць да яго. Яны будуць глядзецца гарманічна. Аднак не варта забываць пра пачуццё меры і не перастарацца з чынам.\nСарафаны на шлейках\nВялікі папулярнасцю карыстаюцца сарафаны на шлейках. Яны ідэальна падкрэслены фігуру. Пры гэтым добра будуць глядзецца з любой футболкай або водолазку.\nФасон па постаці\nНе толькі моладзь можа насіць сарафаны, але і для жанчын гэта будзе не дрэнны варыянт. Фасоны, вядома ж, варта падбіраць па постаці. Для стройных жанчын падыдзе сарафан-футляр.\nТакое сукенка будзе ідэальна глядзецца на постаці, а дапоўніць вобраз рэмень. Ён зробіць лук скончаным. У такім вобразе можна гуляць з сябрамі, хадзіць у кіно. Калі абраць мадэль з ўзорамі, то тады да нараўне падыдуць туфлі на высокім абцасе. Сукенка-кашуля - гэта больш зручны варыянт і падыходзіць практычна ўсім без выключэння. Жанчыны, якія хочуць схаваць свае недахопы, могуць з задавальненнем насіць яго. Колеру разнастайныя, неабходна ўлічваць свае індывідуальныя перавагі. Не варта саромецца насіць такую рэч жанчынам з пышнымі формамі. Бо ўсе недахопы сукенка будзе старанна хаваць.\nДжынсавы сарафан для дзяўчынак вельмі неабходны ў іх гардэробе. Маленькія модніцы з гэтай рэччу змогуць стварыць розныя вобразы. Джынсавы сарафан можна спалучаць з футболкай або водолазку. Для дзяцей у крамах маецца вялікі выбар. Варта ўлічваць якасць матэрыялу пры куплі, нядобрасумленныя вытворцы эканомяць на тканіны і дадаюць вялікая колькасць фарбы.\nДзеці любяць рэчы з рознымі малюнкамі, стразамі, пераліўнымі на святла. З абуткам таксама неабходна эксперыментаваць. Янападбіраецца ў залежнасці ад фасону сукенкі. Красоўкі і кеды рэкамендуецца выбіраць са спартовым сукенкай.\nЗвычайна дзеці часта брудзяць вопратку, і бацькі, якія купляюць джынсавыя рэчы, застаюцца вельмі задаволенымі сваім выбарам. Цяжка выводныя плямы з гэтага матэрыялу можна з лёгкасцю отстирывать. Гладзіць таксама адно задавальненне, так як матэрыял не моцна камечыцца пры мыцці і практычна сам разраўноўваюць пры сушцы.\nЛёгкі і найбольш зручны фасон, прыдатны амаль усім дзяўчатам – гэта сукенка-кашуля. Ён дазваляе зрабіць нябачнымі некаторыя недахопы фігуры, напрыклад, круглы жывоцік або невялікую грудзі. Падыходзіць для ўсіх узростаў. Матэрыя бывае самай разнастайнай расфарбоўкі, пачынаючы ад выбеленага светла-блакітнага адцення да цёмна-сіняга і чорнага колеру.\nПадхапіўшы джынсавы сарафан рамянём, можна падкрэсліць прыгожую талію. Надзеўшы не приталенную рэч, схавае недахопы фігуры. Пры гэтым больш строгія мадэлі лепш насіць з туфлямі.\nАксэсуары для джынсавых сарафане розныя. Для спартыўнага ладу не варта выбіраць занадта яркія і якія выклікаюць атрыбуты.\nА для строгага стылю можна і паэксперыментаваць. Сюды падыдуць прыгожыя і незвычайныя аксэсуары, але не варта выкарыстоўваць у вялікай колькасці. Увогуле, джынсавы сарафан для жанчын, дзяўчат і дзяцей - гэта проста ідэальная знаходка. Можна смела праводзіць эксперыменты са стылем.\nВыбар у крамах адзення джынсавых рэчаў сёння дзівіць сваім разнастайнасцю. Гэты матэрыял будзе радаваць ўладальніка штодня, у асаблівасці той факт, што джынс вельмі просты ў сыходзе. Для знатакоў якасці варта старанна выбіраць выраб і, вядома ж, ўлічваць цану. Бо якасны варыянт каштуе даражэй. Лепш пераплаціць і купіць рэч, якая будзе радаваць доўгія гады. Фасоны сарафане вельмі разнастайныя.\nДля пышных жанчын рэкамендуецца купляць сарафан ў выглядзе кашулі. Ён ідэальна схавае ўсе недахопы і даволі зручны ў паўсядзённым жыцці.\nДля стройных дзяўчат будзе не дрэнным варыянтам прыталеныя вырабы. Аксэсуары падбіраюцца ў залежнасці ад стылю і індывідуальных асаблівасцяў.\nДля дзяцей лепш выбіраць мадэлі з якасных матэрыялаў, каб пазбегнуць алергічных рэакцый на скуры.\nУ нашай артыкуле прадстаўлены фота джынсавых сарафане, як бачыце, ёсць шмат розных мадэляў на любы густ. У цэлым, якое б сукенка не было абрана, галоўнае каб яно падабалася і адпавядала звыклым для чалавека стылю. Джынсавы сарафан зарэкамендаваў сябе як моднае і прыгожае выраб. Нездарма ён на працягу многіх гадоў карыстаецца такой папулярнасцю ў прадстаўніц прыгожага полу па-за залежнасці ад іх ўзросту.


Калі я павінен наняць распрацоўшчыка для майго запуску? красавік 2020\nАдзін з самых страшных момантаў, якія я атрымліваю пры кансультаванні ранніх прадпрымальнікаў, - гэта тое, што яны кажуць мне, што яны маюць такую цудоўную ідэю і ўжо плацяць забудоўшчыку за яе стварэнне.\nЯ люблю агрэсіўнае стаўленне і дух самаацэнкі. Але ёсць мільён рэчаў, якія вы павінны зрабіць, перш чым пачаць марнаваць грошы на гэтага фрылансера або афшорную каманду.\nПачакай. Пяць. На самай справе ёсць пяць рэчаў, якія вам трэба зрабіць, перш чым наняць распрацоўшчыка. Я атрымліваю крыху гіпербалічную форму, калі я засмучаны.\n1. Складзіце паперу MVP\nКалі вы ўжо стварылі MVP, перайдзіце да кроку 2.\nНа мінулым тыдні я напісаў паведамленне пра стварэнне мінімальнага жыццяздольнага прадукту. Канцэпцыя заключаецца ў тым, каб стварыць самую хуткую версію нашага прадукту, абмежаваўшы набор функцый і падробку большасці аўтаматызацыі, каб мы маглі даказаць сваю ідэю.\nЦяпер вы павінны закадаваць MVP самі? Паглядзіце, я люблю Learn To Code, але дазвольце мне прапанаваць невялікі сустрэчны савет: замест таго, каб вучыцца кодаваць, вучыцеся ўзламаць дзярмо разам. Вось так вы будуеце папяровы MVP, які падобны на звычайны MVP, толькі там нашмат больш клейкай стужкі.\nІснуюць усялякія платформы, якія могуць эмуляваць практычна любыя тэхналагічныя функцыі. Паспрабуйце AWS і Serverless з Lambdas, альбо калі гэта занадта складана, то, магчыма, WordPress, GSuite, Zapier і Slack. Яны дазваляюць вам перацягваць свой шлях да стварэння вэб-прыкладанняў, баз дадзеных, API, што заўгодна, толькі з невялікім кодам - вы можаце літаральна падрабіць усё.\nВаша папера MVP павінна зрабіць адно і зрабіць гэта добра, тое, што будзе даказваць вашу ідэю. Калі ваша ідэя заключаецца ў тым, што людзі будуць плаціць за інтэрактыўныя відэаролікі з коткамі, ваш Paper MVP робіць ТОЛЬКІ інтэрактыўныя відэаролікі з коткамі VR - няма ўбудаванай сацыяльнай сеткі, няма алгарытму ранжыравання котак, няма геалакацыі бліжэйшых катоў. Таму што гэты апошні - вельмі жудасна.\nЦяпер вы павінны запусціць з гэтых платформаў сапраўдны прадукт у рэальным свеце? Зусім не. Але калі гэта MVP Paper Paper, вы выканалі крок 1. Яшчэ чатыры, і тады гэта праблема распрацоўшчыка.\n2. Стварыце свой механізм размеркавання\nМагчыма, у вас ужо ёсць спосаб вывесці свой прадукт на рынак. Калі гэта так, перайдзіце да кроку 3.\nНезалежна ад таго, наколькі вялікая наша ідэя і наколькі добра працуе наш прадукт, гэта нічога не значыць, калі ніхто не зможа дабрацца да яго.\nКалі мы будуем прыкладанне, мы збольшага зачыненыя ў крамах прыкладанняў. Любы іншы від традыцыйнага альбо вэб-праграмнага забеспячэння будзе ажыццяўляць здзелку над уласным сайтам і / або нейкім агрэгатам - добрым прыкладам агрэгату з'яўляецца Steam для гульняў. Калі ў нашым прадукце ўдзельнічае абсталяванне, не хадзіце ў Amazon з MVP, вы атрымаеце загрузку. Прытрымлівайцеся Shopify ці штосьці падобнае.\nЗараз гэта толькі механізм, які не збірае праштурхоўваць наш прадукт праз краму. Але для нашага MVP нам не патрэбна велізарная аўдыторыя. Нам патрэбна здольнасць адсочваць любое выкарыстанне нашага прадукту, якое адбываецца праз гэтыя механізмы, за якія наша кампанія не нясе непасрэднай адказнасці. Мы павінны ведаць, хто такія карыстальнікі, як яны нас знайшлі і чаму яны прыйшлі.\n3. Прымусьце людзей карыстацца вашым прадуктам\nКалі ў вас ёсць людзі, якія выкарыстоўваюць ваш MVP, перайдзіце да кроку 4.\nДык хто будзе выкарыстоўваць наш прадукт? Простае пытанне. Сапраўды, вельмі складана адказаць.\nАпішыце тып чалавека, які, хутчэй за ўсё, атрымае найбольшую каштоўнасць ад нашага прадукту. Звужце гэта азначэнне і ўстаньце любыя адносіны да вас - не вашыя сябры, не людзі ў вашай індустрыі, не ляўшуны, не спартовыя вылюдкі.\nТак, я мяркую, што вы шчанюк з левай рукой, з жаданай працай і вялікай колькасцю сяброў.\nПасля таго, як вы па-сапраўднаму вызначыце свайго найбольш каштоўнага карыстальніка, знайдзіце як мага больш людзей, якія найбольш нагадваюць гэтае вызначэнне. Знайдзіце велізарныя групы з іх. Затым прадайце ім свой прадукт, аддайце ім яго, пакіньце яго на парозе сярод ночы.\nЯк яны гэта атрымліваюць, не мае значэння, але вось што яны павінны мець: яны павінны ведаць, навошта ім гэта трэба, яны павінны ведаць, што ён робіць, яны павінны ведаць, як ім карыстацца, і яны павінны ведаць, каму тэлефанаваць, калі ўсё роўна '. т працаваць.\nТады вам трэба мець магчымасць звязацца з імі, і вам трэба даць ім нагоду, каб даць вам зваротную сувязь. Таму што яны будуць распавядаць, які прадукт нам патрэбен для стварэння і які рынак нам трэба прадаць.\nХутчэй за ўсё, гэта не будзе падобна на ідэю, якую мы мелі ў пачатку гэтага паста. Так што я проста зэканоміў вам кучу грошай.\n4. Прымусьце кліентаў заплаціць за ваш прадукт\nКалі ў вас ужо ёсць людзі, якія плацяць за ваш прадукт, вам трэба наняць распрацоўшчыка, праўда? Эх, проста пераходзіце да кроку 5 і зрабіце ўласны выбар.\nАле так, заўсёды лепш паступаць грошы, перш чым пачынаць класці грошы. Я не кажу, што чорт павінен плаціць за сябе, але прымусіць людзей адкрыць свае кашалькі і даць вам грошы - гэта самае складанае. Калі вы можаце зрабіць гэта, то ў вас ёсць добрая ідэя.\nДобрай навіной з'яўляецца тое, што мы можам здагадацца пра тое, колькі будзе каштаваць выраб і колькі мы можам плаціць за яго.\nМы можам памыляцца ў гэтых здагадках, адзіная памылка якой мы не можам - гэта занадта мала зарадкі. Уступнае цэнаўтварэнне прызначана для таго, каб прыцягнуць кліентаў на арэну, але продаж 100 долараў за 1 долар нічога не дакажа. І вось таксама пачынаюцца схемы Понца.\nЯшчэ адзін апошні крок.\n5. Заклікайце кліентаў плаціць за ваш прадукт\nМенавіта тут дастаецца курыца і яйка.\nУ ідэале мы хочам, каб кліенты вярталіся і трацілі больш грошай, няхай гэта будзе праз павышэнне ўзроўню выкарыстання, мадэрнізацыю, прафесійныя паслугі, пекла, нават пакупкі ў дадатку. Куды прасцей і танней прадаць існуючаму пакупніку, чым знайсці новага кліента.\nАле калі наш прадукт абмежаваны і няякасны, кліенты могуць не вярнуцца. Незалежна ад таго, якую каштоўнасць мы першапачаткова забяспечваем, чаканні ў рэшце рэшт вырастуць, каб стварыць патрэбу ў прафесійна пабудаваным прадукце.\nМне патрэбен скачок веры.\nНа шчасце, значна прасцей прыняць гэты скачок з дадзенымі. Да гэтага часу мы можам ведаць дастаткова пра наш прадукт з крокаў 1 і 2, а таксама пра наш рынак з крокаў 3 і 4, каб мець магчымасць падключыць кропкі ад таго, адкуль будзе прыходзіць гэты паўтаральны даход.\nДык што нам рабіць? Мы наймаем распрацоўшчыка для стварэння прафесійнай версіі нашага MVP Paper. Затым з дапамогай распрацоўшчыка мы ствараем традыцыйны MVP (г.зн. не Shit Hacked Together) для наступнага набору функцый, якія з'яўляюцца функцыямі, якія, паводле крокаў 3 па 5, сказалі нам, што нашы кліенты хочуць. Затым мы выконваем крокі 3 па 5 на гэтым наборы функцый, распрацоўваем тое, што працуе, перарываючы тое, што няма.\nУ гэты момант у нас паўтараецца цыкл, які дазволіць нам не проста развіць нашу бліскучую ідэю, але і працягваць будаваць, пакуль мы не патрапім на іншы прадукт, можа быць, нават на іншую кампанію, і пачнем працэс усё спачатку.\nЯк навучыць мозг заставацца сканцэнтраваны на важных рэчах, якія даюць вынікіЧаму большасць прадпрымальнікаў ненавідзяць збор сродкаў - і як гэта выправіць12 спосабаў прыцягнуць мільёны людзей на свой сайтСтварэнне плана запуску маркетынгуІнструменты дызайну скончыліся


Глюцэрна: кантралюйце скачкі глюкозы і атрымлівайце больш энергіі! Паведаміце пра сябе!\nТаблетка інтэлекту: адкрыйце для сябе лепшыя варыянты і адкрыйце для сябе лепшы!\nПрадукты\t 16 чэрвеня 2018\nГлюцэрна: кантралюйце скачкі глюкозы і атрымлівайце больш энергіі!\nВугляводы - наша асноўная крыніца энергіі. Яны таксама з'яўляюцца галоўным героем большасці дыет, як для тых, хто хоча схуднець, так і для тых, хто імкнецца да гіпертрафіі, акрамя людзей, якія пакутуюць дыябетам. Кантраляваць пікі глюкозы ў крыві і мець больш энергіі ў паўсядзённым жыцці альбо займацца здаровымі практыкаваннямі магчыма і танней, чым вы маглі б падумаць. Глюцэрна - гэта варыянт для тых, хто хоча атрымаць гэтыя перавагі. Не ведаеце? Ці што пра гэта даведацца? Паглядзіце інфармацыю, якую мы пра гэта сабралі.\nДзе купіць глюцэрну?\nВы можаце знайсці Глюцэрна ў асноўных аптэках па ўсёй краіне. Вы таксама можаце зрабіць куплю праз Інтэрнэт. Калі вы хочаце праверыць кошт або зрабіць куплю, мы рэкамендуем Onofre набыць Glucerna праз Інтэрнэт. Гэта аптэка з бяспечным вэб-сайтам, некалькімі варыянтамі і добрымі коштамі. Каб праверыць, націсніце на кнопку ніжэй.\nГлюцэрна - гэта ежа для харчовых дабавак, вырабленая ў лабараторыі Abbott, з эксклюзіўным вугляводам павольнага паглынання.\nГлюцэрна дапамагае паменшыць пікі глюкозы ў крыві для тых, хто пакутуе на цукровы дыябет, і для тых, хто імкнецца падтрымліваць высокі ўзровень энергіі ў паўсядзённым жыцці, бо ў сваёй формуле выкарыстоўвае вугляводы з павольным паглынаннем.\nГлюцэрна таксама служыць бялковай дадаткам, якая павышае настрой і энергію тых, хто хоча добрае аднаўленне цягліц. І гэта добры варыянт для прыкорму ежы, каб прымаць паміж асноўнымі прыёмамі ежы, пра што мы пагаворым ніжэй.\nЯк мы ўжо казалі, глюцэрна можа выкарыстоўвацца як людзьмі, якія пакутуюць дыябетам (тып 1 і тып 2), так і людзьмі, якія маюць патрэбу ў дадатку бялкоў альбо вугляводаў і нават калорыях для гіпертрафіі.\nАкрамя таго, Glucerna таксама можна ўжываць людзям, якія жадаюць больш здаровай дыеты, паколькі яна мае збалансаваны па харчаванні склад макрасы (вугляводы, бялок і тлушч) і мікраэлементаў (вітаміны і мінералы). Паглядзіце, якія перавагі Glucerna:\nЁн не ўтрымлівае глютену і лактозы, і яго можна ўжываць тым, хто не пераносіць;\nУ ім адсутнічае цукроза (выкарыстоўваецца мальтыт, вуглявод, які выкарыстоўваецца для падсалоджвання, з меншым утрыманнем калорый і павольным паглынаннем, чым іншыя вугляводы);\nСпрыяе больш павольнаму пераварванню і ўсмоктванню глюкозы, спрыяючы зніжэнню пікаў глікеміі і кантролю дыябету;\nДапамагае ўзмацніць пачуццё сытасці;\nЁн мае нізкі глікемічны індэкс (роўны 19);\nЗмяшчае валакна з прэбіётычным дзеяннем, якія стымулююць выбарчы рост карысных бактэрый у кішачніку і дапамагаюць падтрымліваць кішачную флору;\nЗабяспечвае больш збалансаванае харчаванне.\nВы можаце прымаць Glucerna паміж асноўнымі прыёмамі ежы ў якасці перакусу альбо ў якасці нізкакаларыйнай замены, часткова замяняючы закуску перад або падчас трэніровак, альбо ў якасці дадатку да дыеты, прызначанай чалавеку, які мае патрэбу ў дадатковых калорыях і бялку.\nГлюцэрна таксама павінна выкарыстоўвацца як частка плана харчавання хворага на цукровы дыябет, як рэкамендуе лекар.\nГлюцэрна называецца так, як мы ведаем, "нормокалорийный прадукт", гэта значыць яна мае 0,93 калорыі на кожны мл, што вельмі мала і недастаткова для павелічэння вагі.\nАле важна таксама ўлічваць, як ён спажываецца, і колькасць, акрамя астатняй часткі штодзённага рацыёну, бо павелічэнне вагі адбываецца, калі чалавек спажывае больш калорый, чым штодня. Іншымі словамі, калі расход калорый вышэйшы, чым спажываны, Глюцэрна не дасць вам патаўсцець, але калі ваша спажыванне перавышае выдаткі, можа адбыцца павелічэнне вагі.\nЦі могуць прымаць яго і тыя, у каго няма дыябету?\nТак. Як мы ўжо казалі, нягледзячы на тое, што глюцэрна карысная для барацьбы з дыябетам, яна таксама прапануе перавагі ўсім людзям, якія хочуць мець больш энергіі для паўсядзённага жыцця або фізічных практыкаванняў, і якія імкнуцца да збалансаванай дыеты, бо яна багатая пажыўнымі рэчывамі.\nКолькі каштуе глюцэрна?\nЦана на Глюцэрна можа вар'іравацца ў залежнасці ад месца, дзе вы яе купляеце (яна можа вар'іравацца ад аптэкі да аптэкі ў тым самым горадзе, акрамя таго, залежыць ад месца ў Бразіліі, а таксама ў інтэрнэт-крамах), а таксама ў залежнасці ад колькасці . Паколькі існуе парашковая ўпакоўка з 400 г і ўпакоўка з 850 г, акрамя гатовага напою, з упакоўкай 200 мл і 1 літрам.\nУ маі 2018 года, калі мы рабілі гэты артыкул, упакоўка 400 г для Глюцэрна каштавала ў сярэднім 59 даляраў, а ўпакоўка да 850 г - 110 даляраў. Гатовы да ўжывання напой каштуе ў сярэднім 8 даляраў з 200 мл і 33 даляры за 1 літр.\nЭпіляцыя воскам: даведайцеся ўсё пра працэдуру!


Дзяржаўная сімволіка Рэспублікі Беларусь. ГУО "Ясли-сад №13 г.Полоцка"\nДата: 1 ноября 2017 в 17:34, Обновлено 1 ноября 2017 в 18:01\nДзяржаўны сцяг Рэспублікі Беларусь Дзяржаўны сцяг Рэспублікі Беларусь з’яўляецца сімвалам дзяржаўнага суверэнітэту Рэспублікі Беларусь, уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча, якое складаецца з дзвюх гарызантальна размешчаных каляровых палос: верхняй – чырвонага колеру шырынёй 2/3 і ніжняй – зялёнага колеру 1/3 шырыні сцяга. Каля дрэўка вертыкальна размешчаны беларускі нацыянальны арнамент чырвонага колеру на белым полі, які складае 1/9 даўжыні сцяга. Суадносіны шырыні і даўжыні сцяга – 1:2. Сцяг мацуецца на дрэўцы (флагштоку), якое фарбуецца ў залацісты (вохра) колер. Пры цырымоніях і іншых урачыстых мерапрыемствах\nМузыка Н.Сакалоўскага Мы, беларусы – мірныя людзі,


Культура - Зорная дарожка для сучаснікаў\n“Гэты праект распавядае аб прасторы і часе, а галоўнае — аб рытме, што аб’ядноўвае мінулае з будучыняй”, — гаворыць пра грандыёзную распрацоўку галоўны архітэктар праекта “Парк Перамогі” майстэрні ландшафтнай архітэктуры і дызайну УП “Мінскпраект”, старшыня секцыі ландшафтнай архітэктуры Саюза архітэктараў Рэспублікі Беларусь Ганна Аксёнава.Пад кіраўніцтвам Ганны Аляксееўны каманда маладых дойлідаў зладжана ўзялася за ажыццяўленне унікальнага праекта: у Беларусі ўпершыню на такой агромністай тэрыторыі (ні многа, ні мала — 200 гектараў) гэтак комплексна падыйшлі да архітэктурна-мастацкага рашэння пэўнай тэматыкі.\nАрхітэктары паднялі гістарычныя горадабудаўнічыя схемы, уважліва вывучылі сучасны стан прылягаючай да Камсамольскага возера тэрыторыі, зрабілі некалькі соцень фотаздымкаў, каб новыя архітэктурныя кампазіцыі ўдала аздобілі адно з найпрыгажэйшых месцаў сталіцы, зрабіўшы яго ўлюбёным для адпачынку гараджан. Алена Постнікава вяла асноўны генплан тэрыторыі, значны ўклад у яго структуру ўнесла Надзея Крукава. На сённяшні момант архітэктурны праект зацверджаны Дзяржаўнай экспертнай камісіяй, і перад спецыялістамі паўстала дакладна акрэсленая дата, калі іх задумы нарэшце набудуць рэальныя формы: да 2010 года ўсе аб’екты з чарцяжоў і кам’пютэрных эскізаў пяройдуць у гарадскі ландшафт.\nІ адразу ж перад аўтарамі паўстала складаная інжынерная праблема. Як высветлілася, будучая пляцоўка вялікага будаўніцтва слаба абсталявана інжынернымі сеткамі. Галоўнаму інжынеру праекта Уладзіміру Мірошчанку (ён жа з’яўляецца кіраўніком мастэрні ландшафтнай архітэктуры і дызайну) прыйшлося прадумваць новую сістэму камунікацыйных, сантэхнічных, электратэхнічных, каналізацыйных ліній, ліўневых адводаў. Прапанаваная ім схема ўдала звязала ўсе запланаваныя навабуды, захаваўшы некранутымі існуючыя зялёныя насаджэнні.\nЯк толькі завершыцца сёлетні купальны сезон, будаўнікі прыступяць да першай чаргі — ачысткі ад глеістых адкладанняў і выраўноўвання берага Камсамольскага возера. Каб хутчэй справіцца з задачай, будуць узведзены часовыя дамбавыя перагародкі: яны дазволяць па чарзе прывесці ў парадак усю плошчу вадасховішча. Кантралюе гідратэхнічныя распрацоўкі галоўны інжынер майстэрні Уладзімір Кузьміч.\nПаралельна з гэтымі мерапрыемствамі распачнецца пераўтварэнне берагавой лініі. Дзівосныя змены атачэння воднай роўнядзі — справа рук Алены Глаголевай. На паказальных эскізах, якія распрацоўвалі Алег Грышчанкаў і Максім Кабылкевіч, былы бераг не пазнаць: у мемарыяльнай зоне парку ён ператварыўся ў набярэжную Пераможцаў. Запамінальнай адметнасцю стануць скульптуры, што распавядуць пра перамогі нашых сучаснікаў у розных галінах чалавечай дзейнасці: у мастацтве,навуцы, спорце, будаўніцтве, асвеце. Каля кожнай з іх адкрыюць своеасаблівую “зорную сцежку”, у якую будуць умуроўваць імёны славутых сучаснікаў адпаведных сфер дзейнасці.\nМяркуецца, што парк Перамогі аздобяць скульптуры. Яны адлюструюць запланаваную для дадзенага месца тэму.\nНапрыклад, чатыры лініі брукоўкі з клінкернай цэглы перасякуць дзве галоўныя алеі — Памяці і Славы, сімвалізуючы кожны год Вялікай Айчыннай вайны, фантан Перамогі дапоўняць адпаведныя скульптурныя алегорыі. Імі, як і праектам на набярэжнай Пераможцаў, сёння актыўна займаецца Павел Вайніцкі.\n“Мінскпраект” не спыняе супрацоўніцтва і з Мінскім прамыслова-мастацкім камбінатам. Балазе многія скульптары праявілі інтарэс да навабуда і звяртаюцца ў майстэрню за неабходнай інфармацыяй, каб неўзабаве прапанаваць свае ідэі.\nНезвычайныя аб’екты з’явяцца ў Музеі ваеннай тэхнікі пад адкрытым небам. Дакладней, яго экспанатамі стануць... гіпертрафіраваныя муляжы рэчаў салдацкага ўжытку, а таксама копіі танкаў, самалётаў, выкананыя са спецыяльнага матэрыялу. Пляцоўка, ведаю, вельмі спадабаецца дзецям, бо гарэзы змогуць бесперашкодна залазіць усярэдзіну, мацаць, торгаць і круціць усё, да чаго дацягнуцца.\nУвогуле, на ўсёй тэрыторыі з’явіцца шмат пляцовак, разлічаных на гульні, адпачынак і заняткі спортам акурат дзяцей. Яны стануць лепшым адказам на галоўнае пытанне жыхароў прылягаючых жылых кварталаў Цэнтральнага раёна пра тое, дзе можна бяспечна гуляць з падрастаючым пакаленнем. Для апошніх лясны масіў назаўсёды застанецца ў памяці “хатняй” тэрыторыяй.\nНа месцы сённяшніх невыразных палян праз два гады на ўсе галасы загучаць канцэртныя пляцоўкі. Найбольшая з іх зможа змясціць да пяці тысяч наведвальнікаў! Галоўным акцэнтам паляны для масавых дзей стане летняя эстрада з лёгкіх канструкцый. Цудоўная плошча стане фінальным пунктам алей Памяці і Славы, што пачынаюцца ад Трыумфальнай аркі ля стэлы “Мінск — горад-герой”. Велічнасці задуме мусіць надаць спраектаваны Алегам Загузавым ужо згаданы фантан Перамогі і ручаі, што выцякаюць ад фантана як сімвал жыцця і вечнасці.\nТой, хто стаміўся ад натоўпу наведвальнікаў, можа пайсці да камерных пляцовак, разлічаных на невялікую колькасць аматараў класічнай музыкі, а пасля зноў вярнуцца да гоману ля сцэны на беразе канала ці на Фестывальнай паляне на паўвостраве каля Мінскага гарадскога Палаца дзяцей і моладзі.\nМяне ўразіла, што побач з прафесіяналамі майстэрні ў тонкасці праектавання ўнікала практыкантка-дыпломніца архітэктурнага факультэта БНТУ Яўгенія Мялешка. Ёй даверылі распрацоўку гісторыка-турыстычнага цэнтра, якую, да слова, дзяўчына ўдала абараніла на дзяржэкзаменах. Дарэчы, выпускніца ў жніўні вернецца ў “Мінскпраект” у якасці маладога спецыяліста.\n— Парк не з’яўляецца гісторыка-культурнай каштоўнасцю, таму мы не змаглі заказаць гістарычную даведку. І ўсё ж Яўгенія высветліла, што калісьці тут знаходзілася нямецкая слабада Людамонд, таму сувенірныя лаўкі, канцэртную пляцоўку, рэстаран нацыянальнай кухні, кавярні, турыстычны цэнтр і адміністрацыйны будынак яна стылізавала пад гістарычную архітэктуру,— удакладніла Ганна Аляксееўна.\nАсаблівым гонарам аўтараў гэтага комплексу стане невялічкі музей, які адлюструе гісторыю з’яўлення і пераўтварэння парку Перамогі. Вельмі добра, што шырокае кола людзей зможа даведацца пра архітэктара Ігара Рудэнку, які ў пасляваенныя гады распрацаваў генеральны план з кветнікамі і вялікай набярэжнай, яго калегу Мікалая Жлабо, дзякуючы якому ўвесь правы бок парку ў 80-я набыў выгляд, які праіснаваў да гэтага часу. Экспазіцыя распавядзе і пра тых камсамольцаў, што напярэдадні ваеннага ліхалецця ўручную капалі вадасховішча, ствараючы першую зону адпачынку Мінска.\nПамяць тых маладых людзей ушануюць на адным з паўвостраваў, дзе ўсталююць адпаведны скульптурны знак.\nМіж іншым, у будучым гэты масіў паступова запоўняць скульптуры савецкага перыяду, якія па розных прычынах дэманціравалі. Адметна, што побач з “камсамольскім” паўвостравам узвядуць Маладзёжны цэнтр. У Мінску існуе шмат клубаў інтэлектуальных гульняў, але яны не маюць асобнага памяшкання для трэніровак. Раскіданыя па школах і універсітэтах каманды нарэшце атрымаюць у Цэнтры сталыя аўдыторыі для заняткаў.\nРэалізацыя маштабнай рэканструкцыі парку Перамогі абыдзецца прыкладна ў 120 мільярдаў рублёў. Таму праекціроўшчыкі шукаюць магчымасці зрабіць аб’ект цікавым для інвестараў. Ля аднаго з берагоў “прышвартуецца” стылізаваны пад карабель рэстаран “Каравэла”, вырастуць шматлікія “сухапутныя” пункты харчавання. Па ўсім перыметры возера з’явяцца адпаведныя сучасным патрабаванням прычалы, паміж якімі будзе курсіраваць катэр. Па падліках праекціроўшчыкаў, да яго накіруюцца як ахвотныя палюбавацца жывапіснымі краявідамі, турысты, маладыя з гасцямі, так і жыхары акаляючых раёнаў, каб пераплысці на іншы бок. Адноўлены будынак марской школы па веславанні на байдарках і каное ды марскі клуб прыцягнуць аматараў разнапланавых заплываў. Для іншых адкрыецца пашыраны ў параўнанні з існуючым пракат лодак і катамаранаў.\nУражвае, што пры такой глабальнай забудове праект прадугледжвае некранутасць некалькіх астравоў гарадской акваторыі. На іх толькі правядуць санітарную чыстку берагавой лініі і зялёных насаджэнняў, але ні ў якім разе не будуць злучаць іх з “мацерыком”. Для наведвальнікаў, якія захочуць бліжэй разгледзець “дзікую” прыроду, адкрыюць так званы Птушыны востраў. Па пешаходным аглядным мосціку людзі трапяць на тэрыторыю з дагледжанымі мурашнікамі, глядацкімі вышкамі, збудаваннямі для птушак.\nЗ асаблівай любоўю адносяцца да напоўненага “крылатымі” спевамі вострава і супрацоўнікі майстэрні ландшафтнай архітэктуры і дызайну. Яны любяць узгадваць легенду пра тое, што душы салдат, якія загінулі, абараняючы незалежнасць роднай зямлі, не адляцелі ў небыццё, а ператварыліся ў птушак. Нездарма завяршальным акордам кампазіцыйнай восі мемарыяльнай зоны парку Перамогі стане скульптурная кампазіцыя, што ўяўляе сабой бясконцую лесвіцу, якая ўзвілася па-над возерам; яна ўзносіць над нашчадкамі пераможцаў птушак, прысеўшых на прыступках...\nНа здымках: сучасная панарама\nКамсамольскага возера (зверху)\nі праекты парку Перамогі.