Галоўная ➠ Усякае ➠ Кресло мешок\nУ наш час дэкаратары і дызайнеры раяць выкарыстоўваць у інтэр'еры бескаркасныя крэслы. Яны вельмі зручныя, мяккія і яркія, дапамагаюць зэканоміць месца ў хаце і бываюць самых разнастайных відаў і памераў. Ад гіганцкіх груш і рознакаляровых мячоў да зручных крэслаў-мяшкоў і маленькіх крэслаў у выглядзе Пуфік. Кошт такіх крэслаў даволі высокая, таму ні для каго не будзе лішнім даведацца, як зрабіць крэсла-мяшок сваімі рукамі.\nЕсли вас интересует кресло мешок, стоит заглянуть на этот сайт mebel-pokupay.ru вы найдете кресло мешок отличного качества и по доступной цене.\nЛюдзі, якія аддаюць перавагу мэблі такога выгляду, як крэсла-мяшок, даволі часта задаюцца пытаннем, як зрабіць яго самастойна ў хатніх умовах. На самай справе гэта не так складана, як можа здацца на першы погляд, а наадварот, вельмі забаўна і цікава.\nКалі сярод вашых талентаў знойдуцца самыя невялікія навыкі шыцця, то ў вас усё атрымаецца. Цалкам верагодна, што ў першы раз не будзе ўсё ідэальна, так, як бы вам хацелася, але ў любым выпадку вы створыце сваімі рукамі самае ўнікальнае крэсла-мяшок, дызайн якога будзе менавіта такім, які захочацца вам бачыць у сваім доме.\nВярнуцца да зместу\nКанструктыўныя асаблівасці крэслы-мяшка\nКанструкцыя крэслы-мяшка даволі простая. Ён складаецца з двух чахлоў: вонкавага і ўнутранага. Ва ўнутраным чахле знаходзіцца напаўняльнік - маленькія шарыкі з вспененного полістыролу. Ўнутраны чахол з полістыролам шчыльна зашыты, а знешні абсталяваны змейкай для таго, каб можна было яго лёгка зняць для мыцця. Полістырол, якім напоўнены ўнутраны чахол, зусім бясшкодны, воданепранікальны, даўгавечны, а таксама не выклікае алергіі.\nЯкі падабраць матэрыял\nКрэсла-мяшок - гэта бескаркасная мэбля, і тканіна для яго трэба падабраць такую, якая будзе трывалай і прыемнай целе. Такія тканіны, як шоўк, сацін і бязь, не падыдуць, у сувязі з нізкай зносаўстойлівасцю і стратай свайго выгляду раней, чым хацелася б. Можна ўзяць велюр. Гэта аксаміцістая навобмацак, трохі падобная на штучны мех, варсістыя, мяккая тканіна. Калі ў вас у хаце ёсць маленькія дзеці, падыдзе падобная на велюр тканіна - флок. Яна мае воданепрымальныя ўласцівасці, з лёгкасцю мыецца і чысціцца, не выгарае на сонца.\nВельмі добрай трываласцю валодае шенилл. Сумесь натуральных і сінтэтычных валокнаў дазваляе паверхні тканіны не скочвацца. Таксама да трывалым і лёгка паддаюцца мыцця і догляду тканінам ставіцца жаккард. У складзе гэтай тканіны таксама маюцца сінтэтычныя валакна. Яшчэ для вырабу крэслы мяшка падыдзе штучная скура ці замша, а таксама габелен - натуральная тканіна з бачным перапляценнем нітак рознага колеру.\nТакім чынам, выбраўшы тканіна, якая найбольш вам пасуе, можна прыступаць да працы.\nКрэсла-груша з аплікацыяй\nДля таго каб зрабіць такое крэсла, вам спатрэбіцца:\n3-3,5 м бязі або саціну,\n3-3,5 м тканіны для вонкавага чахла,\nМаланка 80-100 гл даўжынёй,\nТканіна для аплікацыі,\nІголкі, ніткі, нажніцы, шпількі.\nНамалюйце выкрайку патрэбнага вам памеру. Яна павінна складацца з аднаго маленькага верхняга і вялікага ніжняга дна, а таксама з шасці бакавых клінаў. Пасля таго як форма гатовая, перанясіце яе на тканіну, нажніцамі выражыце дэталі. У вас павінна атрымацца два дна, маленькае і вялікае, шэсць клінаў з тканіны для вонкавага чахла і столькі ж дэталяў з тканіны для ўнутранага чахла.\nНаступным этапам будзе сшыванне крэслы-мяшка. Для пачатку трэба пашыць ўсе кліны, але пры гэтым пакінуць незашитым невялікі ўчастак. Пасля гэтага прышыйце да Клінаў дно, маленькае і вялікае. Тое ж самае прарабіце з вонкавым чахлом, але тут трэба пакінуць несшытая адлегласць паміж клінамі крыху больш. У яго вшейте маланку, для таго каб можна было зняць чахол для мыцця.\nНамалюйце выкрайку для аплікацыі. Напрыклад, прышпільную сабачку ў будцы. З матэрыялу для аплікацыі выражыце дэталі і прышыйце на знешні чахол. Вочкі і носік можна зрабіць з прыгожых гузікаў або пацерак. Ад сабакі да будкі прымацуеце ланцужок.\nЦяпер засталося толькі напоўніць крэсла-мяшок. Ўнутраны чахол трэба напоўніць на дзьве траціны яго аб'ёму. Пасля гэтага пашыць кліны цалкам, пры гэтым усе ўнутраныя швы павінны быць трывалымі, каб напаўняльнік пад ціскам цела не прачынаўся вонкі. На ўнутраны чахол апраніце вонкавы і зашпілі маланку. Зараз у вас ёсць крэсла-груша з аплікацыяй, зробленае сваімі рукамі.\nІншыя варыянты бескаркасных крэслаў\nКалі вашы рукі не баяцца працы, то ў хатніх умовах можна зрабіць вялікае мноства разнастайных крэслаў-мяшкоў сваімі рукамі. Усё залежыць ад вашай фантазіі.\nМожна зрабіць крэсла-мяшок прамавугольнай формы. Тут працэдура працы дакладна такая ж, як і з крэслам-грушай, толькі выкрайкі дэталяў іншыя, і трэба дадаць дадатковую радок са зморшчынай для таго, каб крэсла трымала форму прамавугольніка.\nДля таго каб вырабіць крэсла-мяшок, спатрэбяцца дакладныя выкрайкі пяцікутнай і шасцікутнай формы. Пяцікутніка павінна быць дванаццаць, а шасцікутнікаў дваццаць.\nКрэсла-мяшок для дзяцей зрабіць лягчэй за ўсё, таму што яно будзе маленькім, а такім чынам, на працу сыдзе менш часу. Расфарбоўку тканіны для такіх крэслаў можна выбраць больш яркую і маляўнічую. А каб дзіця не падрапаў аб змейку вонкавага чахла, яе можна замяніць ліпучкай.\nКрэсла-мяшок сваімі рукамі стане каханай мэбляй ў вашым доме, як для дзяцей, так і для дарослых. Такі варыянт мэблі цяпер вельмі папулярны і зручны. Крэсла-мяшок прымае форму вашага цела, за кошт гэтага на ім вельмі зручна сядзець. Такое крэсла вельмі лёгка перанесці з пакоя ў пакой, а таксама камфортна правесці час за любімай кнігай і кубачкам духмянага кавы. Акрамя таго, прадмет мэблі, выраблены сваімі рукамі, зробіць ваш інтэр'ер стыльным і эксклюзіўным. А што ўжо казаць, калі вы паднясе такі падарунак сваім сябрам і блізкім!\nВаронежскія карыстальнікі соцсеть абмяркоуваюць, як з чацвёртага паверху гасцініцы Ваяж выкінулі дзяучыну\nВыстава дэкаратыуна-прыкладнай творчасці Подых вясны адкрыецца у Варонежы 3 лютага\nСірыец сабрау танк з аутамабіля і прыстаукі Соны ПлаыСтатион


Рэтымна – горад з магутнай фартэцыяй на ўзбярэжжы | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nРэтымна – горад з магутнай фартэцыяй на ўзбярэжжы\nНа захадзе легендарнага грэцкага вострава Крыт паміж больш буйнымі гарадамі Ханья і Іракліён ляжыць надзвычай прывабны гарадок Рэтымна альбо Рэтымнон. Для яго характэрныя цікавыя вузкія вулічкі з рознымі кветкамі і графіці, адметныя ваконныя рамы, часам у дамках, якія паўразбураны, утульныя, хоць часам дастаткова шумлівыя, кавярні і шматлікія сувенірныя крамкі.\nГалоўнай жа візітоўкай Рэтымна ёсць старадаўняя венецыянская крэпасць, якая так і называецца – Фартэцца (Fortezza). Пабудаваная яна была ў 16-ым стагоддзі для абароны ад марскіх піратаў. Па дарозе з аўтавакзалу да фартэцыі вам сустрэнуцца футбольны стадыён, узбярэжныя кропкі хуткага харчавання з характэрным водарам і дымком. Вачам перыядычна адкрываюцца марскія краявіды, а на сцежцы да цвердзі пераважае расліннасць з вялізных кактусаў. Сама фартэцыя і размешчаны ў ёй археалагічны музей не расчаруюць падарожніка.\nЯшчэ адным адметным месцам Рэтымна ёсць грэцка-аўстралійскі мемарыял у памяць пра абарону вострава ў 1941-ым годзе. Тады сюды высаджваўся аўстралійска-новазеляндскі дэсант з мэтай дапамогі вызвалення ад фашыстаў.\nГрамвуза – пірацкі востраў і бухта з ружовым пяском\nПаход у найдаўжэйшы каньён Еўропы


У БЕЛАРУСІ ПРЫ ФІНАНСАВАЙ ПАДТРЫМЦЫ МІНІСТЭРСТВА ЭКАНОМІКІ НЯМЕЧЧЫНЫ СТАРТАВАЛА ПРАГРАМА ПАДТРЫМКІ ГУМАНІТАРНЫХ ПРАЕКТАЎ\nУ часе размовы былі закранутыя пытаньні цяперашняй палітычнай сытуацыі ў Беларусі, а таксама магчымыя дачыненьні краіны з новым нямецкім кіраўніцтвам пасьля маючых адбыцца выбараў.\nПаводле шэрагу вядучых нямецкіх аналітыкаў, да якіх належыць і доктар паліталёгіі з Мангаймскага ўнівэрсытэту Астрыд Заам, магчымая зьмена ўраду ў ФРГ пасьля 20 верасьня можа пэўным чынам адбіцца на характары нямецка-беларускіх дачыненьняў. Канечне, пры любым урадзе Нямеччына будзе працягваць дзейнічаць у рамках агульных падыходаў Эўразьвязу. Аднак у выпадку прыходу да ўлады новай палітычнай кааліцыі зьменшыцца тая агульная заангажаванасьць, якую зараз дэманструюць сацыял-дэмакраты і “зялёныя”.\nВольфганг Берандт, Ута Цапф, шэраг іншых вядомых у Беларусі палітыкаў — гэта тыя людзі, для якіх надзвычай важна, каб Беларусь хутчэй знайшла сваё адпаведнае месца ў эўрапейскім кантэксьце. Прадстаўнікі іншай палітычнай кааліцыі,— лічыць доктар Астрыд Заам,— менш валодаюць беларускай тэмаю, што ёсьць ня самай лепшай перадумовай для вядзеньня актыўнай палітыкі.\nЯкія зьмены ў дачыненьнях могуць адбіцца на прыкладзе той жа праграмы падтрымкі гуманітарных праектаў у Беларусі, якую ініцыявалі вядомыя сацыял-дэмакраты і “зялёныя”, рашучыя праціўнікі гэтак званай палітычнай і эканамічнай ізаляцыі Беларусі? З гэтага пытаньня пачынаецца нашая размова з доктарам Астрыд Заам...\n(Заам: ) “Гэта цяжка сказаць, бо прагнозы заўсёды маюць фактар рызыкі. Аднак праграму падтрымкі можна лічыць вынікам узаемадзеяньняў паміж нямецкімі грамадзкімі арганізацыямі, якія супрацоўнічаюць з адпаведнымі NGO ў Беларусі, і тымі нямецкімі палітыкамі, якія бачаць у Беларусі краіну-суседку, эўрапейскую дзяржаву. З таго, што пачатак такім дачыненьням пакладзены, рэалізацыя праграмы будзе працягвацца ў 2003–2004 гадох, ёсьць надзеі, што пры добрых выніках незалежнага ад палітычнай афарбоўкі нашага будучага ўраду можна будзе надалей працягваць гэтую праграму”.\nІніцыятары падобнай праграмы распрацоўвалі свой праект задоўга да падзеяў 15 жніўня. Сёньня, паводле нямецкіх экспэртаў, можна нават спадзявацца на нейкае спрыяльнае палітычнае разьвіцьцё Менску ў дачыненьні да Захаду. Шэраг аналітыкаў нават не выключаюць, што ў хуткім часе ў Менск зможа вярнуцца місія АБСЭ на чале з Гайкенам. Паводле нямецкіх экспэртаў, падобнае разьвіцьцё падзеяў не магло б адбыцца бязь ціску Захаду на кіраўніка Крамля.\n(Заам: ) “Як я ведаю, гэтае беларускае пытаньне ўздымаецца і ўздымалася ў рамках розных сустрэчаў Захаду з Масквою з тым, каб знайсьці агульную інтэрпрэтацыю сытуацыі ў Беларусі. Ні Эўразьвяз, ні ЗША, на жаль, не маглі толькі сваімі намаганьнямі атрымаць ад Беларусі тыя вынікі, якіх чакалі, а менавіта дэмакратызацыі, і таму яны зьвярталіся да расейскага кіраўніцтва. У сваю чаргу, пасьля падзеяў 11 верасьня для Пуціна пачаў адыгрываць пэўную ролю і імідж Беларусі на міжнародным узроўні. Ён проста не выглядаў прыгожым тлом у дачыненьнях Крамля з заходнімі краінамі, эўрапейскімі арганізацыямі”.\nПалітоляг Астрыд Заам ня згодная з тымі аналітыкамі, якія лічаць, што Масква хоча бачыць Беларусь у якасьці суб’екта Расейскай Федэрацыі. На меркаваньне мангаймскага аналітыка, цяперашні імідж Пуціна — імідж эфэктыўнага палітыка, які аднаўляе вялікадзяржаўнасьць Расеі шляхам яе эканамічнай мадэрнізацыі. Ягонае стаўленьне да Беларусі трэба разглядаць менавіта ў гэтым кантэксьце. Пуцін чакае абяцанай Лукашэнкам прыватызацыі, цынічна сьцьвярджае, што ніякіх палітычных дывідэндаў Менск ад яе не атрымае. Наадварот, лепш для Менску хутчэй пусьціць у Беларусь расейскі капітал, каб ня здарыўся “горшы варыянт”.


Ці атрымаецца замясціць функцыі дзяржавы самарэгуляваннем бізнесу? | Новы Час\nЦі атрымаецца замясціць функцыі дзяржавы самарэгуляваннем бізнесу?\nНа сённяшні дзень беларускія ўлады адмовіліся ад цэнтралізаванага падыходу да самарэгулявання бізнесу. Верагодна, яно будзе ўкараняцца на галіновым узроўні.\nПра гэта ў ходзе прэзентацыі даследаванні «Самарэгуляванне бізнесу на прыкладзе рэкламнай дзейнасці: ад дэкларацыі да рэалізацыі» заявіў адміністрацыйны дырэктар дыскусійна-аналітычнай супольнасці «Ліберальны клуб» Мікіта Бяляеў.\nДадзеная тэма актуалізавалася не выпадкова. Падпісаны 23 лістапада Аляксандрам Лукашэнкам дэкрэт «Аб развіцці прадпрымальніцтва» даў «зялёнае святло» самарэгуляванню ў Беларусі. Гаворка ідзе пра тое, каб даць магчымасць бізнэсу самастойна распрацоўваць ўнутрыгаліновыя стандарты і правілы, а ў перспектыве — перадаць яму частку функцый дзяржавы па рэгуляванні рынку.\nГэта значыць, як патлумачыў Мікіта Бяляеў, самарэгуляванне — гэта сістэма, накіраваная на замяшчэнне часткі дзяржаўных функцый па рэгуляванні і кантролі розных сфер прадпрымальніцкай дзейнасці адмысловымі арганізацыямі — СРА (самарэгулявальная арганізацыя), альбо на павышэнне эфектыўнасці рэгулявання якой-небудзь канкрэтнай галіны прадпрымальніцтва ў фармаце сурэгулявання (сумеснага рэгулявання галіны бізнесам і дзяржавай).\nПа словах аўтара даследавання, самарэгуляванне ўжо дзейнічае ў асобных галінах у Расіі і Казахстане. Але і там ёсць складанасці з яго прасоўваннем. У прыватнасці, ёсць праблемы з зацікаўленасцю ў самарэгуляванні як у дзяржорганаў, так і ў бізнесу.\nБеларуская ж праблематыка ў дадзенай сферы больш шырокая. У прыватнасці, у нашай краіне скажонае разуменне самарэгулявання, ня вывучана гатоўнасць галін бізнесу да гэтага працэсу, беларускім заканадаўствам не прадугледжана працэдура ініцыяцыі самарэгулявання з боку прадпрымальнікаў, а таксама не прапрацаваны шэраг іншых пытанняў.\nУ сувязі з гэтым, па словах Мікіты Бяляева, у выніку даследавання былі зроблены высновы, згодна з якімі, улічваючы існыя ўмовы ўкаранення самарэгулявання ў Беларусі, магчыма казаць толькі аб дырэктыўным метадзе яе ініцыяцыі. Акрамя таго, неабходна распрацоўка і рэалізацыя шэрагу падрыхтоўчых мер, здольных накіраваць працэс імплементацыі самарэгулявання ў патрэбным кірунку.\nЯк адзначыў Мікіта Бяляеў, у Беларусі мае сэнс адмовіцца ад стандартызаванай на карысць галіновай мадэлі ўкаранення самарэгулявальнай арганізацыі. Пры гэтым галіновае развіццё самарэгулявання варта развіваць у межах этычнай мадэлі. Дадзеная мадэль мяркуе, што самарэгулявальная арганізацыямі ажыццяўляюцца функцыі па распрацоўцы этычных нормаў і стандартаў вядзення бізнесу ў галіны і кантролю за іх выкананнем. На думку аўтара даследавання, дадзеная мадэль — самая эфектыўная.\nМікіта Бяляеў таксама агучыў шэраг рэкамендацый па ўкараненні самарэгулявання.\nУдзельнік прэзентацыі дэпутат Палаты прадстаўнікоў Валерый Барадзеня пацікавіўся, хто і за якія сродкі гэта ўсё будзе ўкараняць. Але, падобна, адказ на гэта пытанне будуюць яшчэ дасканала канкрэтызаваць ў перспектыве.


22 студзень 2019, 13:23\nУваход у штаб-кватэру WTO ў Швайцарыі, ілюстрацыйнае фота\nНамесьнік міністра эканомікі Дзьмітры Ярашэвіч расказаў, што Беларусь зьбіраецца распачаць двухбаковыя перамовы са Злучанымі Штатамі аб далучэньні да Ўсясьветнай гандлёвай арганізацыі, піша БелТА.\nБеларусь ужо завяршыла перамовы зь дзевяцьцю сябрамі WTO, працягвае перамовы з Эўразьвязам, Канадай і Ўкраінай. Перамовы са Злучанымі Штатамі плянуецца пачаць тады, калі ў ЗША адновіць працу ўвесь урад: пакуль у ЗША шэраг фэдэральных службаў не працуе або працуе толькі часткова, бо ня мае бюджэту, а Кангрэс ня можа ўзгадніць бюджэт праз пытаньне будаўніцтва сьцяны на мяжы з Мэксыкай.\nСама WTO па-ранейшаму лічыць рэальным тэрмінам далучэньня Беларусі сярэдзіну 2020 году, піша БелТА. Да гэтага тэрміну далучыцца да арганізацыі плянуюць беларускія ўлады: мяркуецца, Беларусь пасьпее завяршыць усе неабходныя для далучэньня працэдуры.\nПакуль жа краіна, паводле WTO, толькі «наблізілася да патрабаваньняў», «знаходзіцца на апошнім этапе перамоваў». Сярод пытаньняў, якія трэба вырашыць, гандаль паслугамі ды інвэстыцыйная палітыка.\nШто такое WTO?\nСусьветная гандлёвая арганізацыя (World Trade Organization) дзейнічала з 1947 году як Генэральнае пагадненьне аб тарыфах і гандлі. 1 студзеня 1995 году была пераназваная з мэтай лібэралізацыі міжнароднага гандлю і рэгуляваньня гандлёва-палітычных стасункаў дзяржаў-чальцоў. WTO адказвае за распрацоўку і ўкараненьне новых гандлёвых пагадненьняў, а таксама сочыць за выкананьнем сябрамі арганізацыі ўсіх падпісаных пагадненьняў.\nЦяпер у WTO ўваходзяць больш за 160 краінаў. Штаб-кватэра арганізацыі знаходзіцца ў Жэнэве.\nБеларусь падала заяўку на сяброўства ў WTO ў 1993 годзе. З таго часу вядуцца (зь перапынкамі) перамовы з гэтай арганізацыяй і асобнымі краінамі. Вясной 2013 году Беларусь аднавіла перамовы аб уступленьні ў WTO; спачатку плянавалася далучыцца да арганізацыі ў 2017 годзе.


– так закончылася святкаванне Дня Незалежнасці ў Астраўцы. Читать далее\n23:10 / 03.07.2020\nНечаканым падарункам астраўчанам і гасцям на Дзень Незалежнасці стала шоу мыльных бурбалак. Читать далее\n22:58 / 03.07.2020\nВечарам у летнім амфітэатры змяшалася музыка розных часоў і стыляў. Читать далее\n20:52 / 03.07.2020\nУ Дзень Незалежнасці распачаўся чэмпіянат Гродзенскай вобласці па футболу, у якім удзельнічаюць і астраўчане. Першы матч «ФСК – Меліяратар» сыграў дома з камандай «Ашмяны». На жаль, першы блін аказаўся комам: нашы футбалісты саступілі 0:3. Читать далее\nУ лесапарку разгарнуліся гандлёвыя рады. Читать далее\n17:51 / 03.07.2020\nПасля афіцыйнай часткі святочных мерапрыемстваў астраўчане апынуліся ў сапраўным карагодзе песень і танцаў. Читать далее\nВыстава кніг «Беларусь – мая слава, надзея і гонар» утрымлівала публіцыстычную і навукова-папулярную літаратуру, якая расказвае пра гісторыю нашай краіны, яе развіццё, дасягненні, традыцыі народа. Асобную экспазіцыю работнікі цэнтральнай раённай бібліятэкі прысвяцілі Вялікай Айчыннай вайне, на палічках сярод мастацкіх кніг знайшлі месца франтавыя «трохкутнічкі» і паштоўкі. Читать далее\nДух саперніцтва, драйв і экстрым\nПадчас святкавання Дня Незалежнасці ў Астраўцы знайшлі сабе занятак па душы і аматары спорту. Читать далее\n16:26 / 03.07.2020\nАд збанка да пярсцёнка прапанавалі народныя майстры\nВыстава-продаж работ майстроў народнай творчасці працавала ў лесапаркавай зоне падчас святкавання Дня Незалежнасці ў Астраўцы. Читать далее\n15:47 / 03.07.2020\nСвяточны настрой у Дзень Незалежнасці Рэспублікі Беларусь падарылі гледачам раённыя артысты. Читать далее\n1 2 3 ...\t2276 2277


Ва Ўкраіне будзе вырабляцца туалетная папера з партрэтам Лукашэнкі\n10 кастрычнік 2005, 17:56\nІгар Карней, Менск Сёньня ўкраінскія СМІ паведамляюць, што хуткім часам ва Ўкраіне пачне прадавацца туалетная папера з выявамі вядомых палітыкаў, сярод якіх першыя асобы ЗША, Расеі, Вялікабрытаніі, палітычныя дзеячы і алігархі. Гэтаксама плянуецца “уганараваць” беларускага прэзыдэнта Аляксандра Лукашэнку. Замовы на паперу ўжо паступілі з Расеі й Брытаніі. Пра інтарэс Беларусі да спэцыфічнай прадукцыі нічога не вядома.\nЯк пішуць украінскія мэдыі, першую партыю туалетнай паперы ўпрыгожаць партрэты прэзыдэнтаў Расеі і ЗША Ўладзімера Пуціна і Джорджа Буша, брытанскага прэм’ера Тоні Блэра, а таксама беларускага лідэра Аляксандра Лукашэнкі.\nАдно з украінскіх выдавецтваў нібыта ўжо разьмясьціла замову на вытворчасьць спэцыфічнай “палітычнай паперы” ў Кітаі, спадзеючыся, што попыт на прадукцыю будзе вялізны. Праўда, у самой Украіне ў падобныя пляны ня вельмі вераць. Вось што кажа супрацоўніца кампаніі “Экадом” з Львову, якая назвалася Аленай.\n(Алена: ) “Шчыра кажучы, ня бачыла, каб штосьці падобнае зьявілася. Можа, гэта толькі пляны, альбо можа ўвогуле хтосьці так пажартаваў”.\n(Карэспандэнт: ) “Ня думаеце, што такое можа быць насамрэч?”.\n(Алена: ) “Ня думаю, што гэта сур''ёзна, шчыра кажучы. Прынамсі, у продажы яшчэ нічога не было. Бо, калі б гэта было праўда, у нас у Львове такой прадукцыяй усе пачалі б актыўна карыстацца. І, перадусім, паводле свайго наўпроставага прызначэньня”.\nТуалетная папера з выявамі палітычных дзеячаў той ці іншай краіны ўжо зьяўлялася ў ЗША, Нямеччыне, а зусім нядаўна і ў суседняй Польшчы. У Беларусі пра падобныя экспэрымэнты небясьпечна ня толькі гаварыць, але нават думаць: што казаць, калі КГБ і МУС зацікавіліся нават папулярызацыяй Аляксандра Лукашэнкі праз сатырычныя мультфільмы ў інтэрнэце.\nРасейскі мультыплікатар, аўтар паходжаньняў “Масяні” Алег Куваеў у гэтым зьвязку перакананы: усялякія вольнасьці, якія так ці інакш тычацца Лукашэнкі, будуць жорстка карацца ня толькі ў Беларусі, але і за яе межамі.\n(Куваеў: ) “Лукашэнка ня супраць мультфільмаў ваюе. Ён супраць людзей змагаецца, супраць таго, што падобныя вольнасьці маюць месца. І яшчэ гэта паказьнік таго, што ён баіцца ня толькі “кампраматаў”, якія можна памацаць (тую ж туалетную паперу), але і інтэрнэту. Бо гэта амаль адзіная свабодная зона, якая яшчэ засталася. Пра існаваньне гэтых мультфільмаў ніхто асабліва і ня ведаў. Шмат хто нават западозрыў пэўны піяр. І толькі дзякуючы спэцслужбам усе захацелі ўбачыць – што ж там такога крамольнага? Праўда, шкада, што самі хлопцы з-за гэтага трапілі ў незайздроснае становішча”.\nЗдаровы сьмех з уладаў характэрны для ўсіх дэмакратычных краінаў. Нават у Расеі свабодна прадаюцца сатырычнага выгляду матрошкі з выявамі былых і цяперашніх палітыкаў, уключна і з прэзыдэнтам Пуціным. На латках, дарэчы, можна сустрэць і ляльку Лукашэнкі. У Расеі вольна, а ў Беларусі падпольна ходзяць гульнявыя карты, дзе замест вальтоў ды каралёў вышэйшыя беларускія чыноўнікі, і Лукашэнка сярод іх – джокер.\nАфіцыйна ў Беларусі ўхваляецца толькі станоўчы вобраз кіраўніка краіны. Берасьцейскі дывановы камбінат выконвае адпаведныя замовы з тварам Лукашэнкі на дыванах; БРСМ тыражуе насьценныя каляндары, дзе на 12 старонках кіраўнік краіны дэманструе сваю фотагенічнасьць зь дзецьмі, хлебаробамі, працоўнымі калектывамі. Паслугамі беларусаў карыстаюцца і замежныя кіраўнікі. Так, у Віцебску на дывановым камбінаце замаўлялі Пуціна ў кімано, а віцебскі прыборабудаўнічы завод рабіў гадзіньнікі з выявай Туркмэнбашы. Пра апошні факт тут узгадваюць неахвотна.\n(Супрацоўніца: ) “Ці трэба вяртацца да тэмы, якая ўжо ў мінулым? Заказ быў, ён выкананы і адгружаны. Цяпер у нас больш за дзесяць іншых юбілейных замоваў, я ўжо не кажу пра індывідуальныя. Навошта зноў вяртацца да той тэмы? Мы можа зрабіць любы гадзіньнік, і калі вы гэтаксама зацікаўленыя ў гэтым, прыяжджайце, зробім. Але вы чамусьці думаеце, што мы працуем толькі на Туркмэнбашы ці на кагосьці іншага? А наша Беларусь?”.


Больш за 18 тысяч беларусаў заражаныя ВІЧ | Народная Воля\nПаказчык захворвання за 10 месяцаў бягучага года склаў 20,5 на 100 тыс. насельніцтва і супастаўны з аналагічным паказчыкам 2016 года — 20,8 на 100 тыс. насельніцтва. За ўвесь перыяд назірання ў Беларусі зарэгістравана 24.164 выпадкі ВІЧ-інфекцыі, з іх за 10 месяцаў гэтага — 1.946 выпадкаў (у 2016 годзе — 1.978), перадае БелаПАН.\nУ свеце, згодна з глабальнай статыстыкай Аб’яднанай праграмы ААН па ВІЧ/СНІД (ЮНЭЙДС), жыве больш за 36 мільёнаў чалавек, інфікаваных ВІЧ.\nКампанія супраць ВІЧ у 2017 годзе праходзіць пад дэвізам “Маё здароўе, маё права” і прысвечаная праву на здароўе і тым цяжкасцям, з якімі сутыкаюцца людзі, закранутыя праблемай ВІЧ/СНІД у розных краінах свету. Права на здароўе ўключае ў сябе цэлы шэраг важных для кожнага чалавека сацыяльных гарантый.\nЗа гады процідзеяння эпідэміі ў свеце дасягнутыя значныя вынікі: колькасць людзей, якія штогод заражаюцца ВІЧ, за апошнія 15 гадоў скарацілася з 3,1 млн да 2 млн; лік новых выпадкаў заражэння сярод дзяцей, народжаных ВІЧ-станоўчымі жанчынамі, скараціўся ўдвая.\nСёння ў Беларусі пераважае палавы шлях перадачы ВІЧ. На долю якога прыпадае 77,1%, або 1.500 новых выпадкаў, зарэгістраваных у краіне ў 2017 годзе. Актывізацыя палавога шляху перадачы ВІЧ на працягу шэрагу апошніх гадоў, адзначаюць эксперты, сведчыць аб тым, што людзі альбо не ведаюць аб мерах прафілактыкі інфекцыі, альбо грэбуюць імі, мяркуючы, што ВІЧ-інфекцыя мае дачыненне толькі да пэўных групах насельніцтва, з якімі чалавек сябе не суадносіць.\nСпецыялісты нагадваюць аб неабходнасці тэставання, бо ранняя дыягностыка ВІЧ-інфекцыі спрыяе больш эфектыўнаму лячэнню, павышэнню якасці жыцця людзей, якія жывуць з ВІЧ, і памяншэнню фактараў рызыкі перадачы інфекцыі іншым людзям. У межах кампаніі “Датычыцца нават тых, каго не датычыцца” ў Беларусі людзі актыўна прыцягваюцца да тэставання і саматэставанне на ВІЧ. Як паведамлялася, для гэтага ў аптэчнай сеткцыГомельскай вобласці і ў Мінску рэалізуюцца экспрэс-тэсты для саматэставання па сліне.\nУсім ВІЧ-пазітыўным пацыентам прызначаецца спецыфічнае лячэнне і бясплатна даюцца лекавыя сродкі для антырэтравіруснай тэрапіі. Колькасць такіх пацыентаў на сёння складае 9.990 чалавек, з якіх 206 — дзеці да 14 гадоў. Медыкі падкрэсліваюць, што своечасова пачаўшы лячэнне і прытрымліваючыся ўсіх указанняў лекара, людзі, якія жывуць з ВІЧ, могуць пражыць доўгае і паўнавартаснае жыццё.\nЗа 10 месяцаў 2017 года ў краіне нарадзілася толькі адно дзіця з ВІЧ-інфекцыяй.\nУ Пінску ў маленькай дзяўчынкі знайшлі ВІЧ. Ні ў каго з членаў сям’і ён не знойдзены


Доктар дзелавога адміністравання, Kuala Lumpur, Малайзія 2019\nСтупень DBA створаны для пераборлівых асоб, якія дасягнулі этапу ў іх жыцці, дзе самарэалізацыі асобы з'яўляецца іх прыярытэтам. Гэта час, калі мы пераацэньваць важнейшыя пытанні нашага жыцця, якія тычацца сям'і і кар'еры і будучыні мы жадаем. Бізнес і глабальныя пытанні і філасофія жыцця даюць новыя перспектывы ў гэтай асабістай запыт.\nБольш, чым проста іншы вучэбнай праграмы або курса для практыкуючых спецыялістаў, адміністратар базы дадзеных з'яўляецца сур'ёзная размова пра найбольш важных пытаннях, якія круцяцца вакол нашага жыцця і шляху мы фарміруем наш лёс. Такім чынам, мы прымаем авантурны вопыт навучання, які доследная і разведачных: Прызнаючы, што наш свет хаатычны, і што большасць праблем у працэсе прыняцця рашэнняў, што мы класіфікаваць як "злымі праблемы", зусім новы paradigmic рамкі павінны быць выкарыстаны.\nТакім чынам, наш сумеснага навучання выкарыстоўвае спалучэнне філасофскай літаратуры, задаючыся аснове і ўдзячнай навучання, праектавання і метадаў тэорыі U, PBL, presencing і аналізу сцэнарыяў. Гэта мульты дысцыплінарная і падмацаваныя эксперыментальнымі падыходамі.\nАдміністратар базы дадзеных аб асобаснага росту і трансфармацыі-а кіраўніцтва магутнае заяву аб асабістай значнасці. Кіраўнік праграмы Academic з'яўляецца Датук доктар Пол Чан, які з'яўляецца сацыяльным прадпрымальнікам і піянерам ў галіне прыватнага вышэйшай адукацыі. Ён узначальвае групу лідэраў думкі і спецыялістаў-практыкаў, якія прыходзяць з шырокага спектру дысцыплін і жыццёвага вопыту.\nСтупень магістра ў галіне бізнесу або кіравання або звязаных з імі або прафесійных дысцыплін, ад прызнанага універсітэта з дастатковым вопытам работы ў бізнесе і прамысловасці\nЎзровень англійскай мовы веданне лічыцца дастатковым для здавальняючага завяршэння курса.\nLink to and share "Доктар дзелавога адміністравання, Kuala Lumpur, Малайзія 2019"


7 – 8 чэрвеня ў рамках Нацыянальнага фестывалю беларускай песні і паэзіі “Маладзечна – 2019” пройдзе АРТ-ФЭСТ “ЛянОК”.\nЛён з’яўляецца нацыянальным багаццем краіны. Гэта вельмі ўніверсальны матэрыял. З яго можна пашыць адзенне, ім можна ўцяпліць дом і тапіць печ.\nНа зямлі пад белымі крыламі гэту знакамітую культуру апрацоўвалі з спрадвечных часоў. Дзяўчыны ткалі з ільну палатно, рукадзельнічалі над вышыванкамі, стваралі ўнікальныя прадметы мастацтва, хлопцы ж плялі для дзятвы цацкі, бабулі ў печы выпякалі хлеб, а дзядулі з насення лёну варылі кісель. І, напэўна, няма ў свеце краіны з больш багатым вопытам вытворчасці гэтага матэрыялу, чым Беларусь.\nУсё пачалося яшчэ ў 30-х гадах ХХ стагоддзя ў Оршы. Менавіта тады быў пабудаваны першы цэх Аршанскага льнокамбіната, які сёння з’яўляецца найбуйнейшым прадпрыемствам, дзе вырабляюць ільняныя тканіны, якія так шануюцца за мяжой. Прафесіяналы пастаянна займаюцца ўдасканаленнем традыцый, якія склаліся, працуюць над абнаўленнем асартыменту і ўкараненнем новых тэхналогій, клапоцяцца пра экалогію. Матэрыялы, якія змяшчаюць лён, валодаюць незвычайнымі ўласцівасцямі. Адзенне з іх забяспечвае чалавеку не толькі аптымальна камфортныя ўмовы ў выкарыстанні, але і натуральную антыбактэрыяльную ахову.\nЗ палёў на камбінат сыравіна трапляе ў выглядзе сцёблаў, аддзеленых ад каранёў і насення, гэта значыць, саломы ў рулонах вагой па 200 кілаграмаў. Якасны лён абавязкова павінен быць шэрым. Далей ён трапляе пад хімічную і механічную апрацоўку для аддзялення валакна ад адзервянелай частцы сцябла, у выніку чаго атрымліваюцца кудзелістыя матэрыялы з рознымі прадзільнымі ўласцівасцямі. А ўжо з іх вырабляецца вельмі шырокая лінейка прадукцыі – ад матэрыялаў тэхнічнага прызначэння да тонкіх пасцельных тканін.\nСама тканіна дастаткова простая і захоўвае сваю аўтэнтычнасць. Тым не менш, сучасныя дызайнеры, ужываючы розныя аздабленні, – вышыўкі і карункі ручной работы, геаметрычныя формы, яркі прынт, раскрываюць незвычайныя грані лёну.\nІльняныя калекцыі беларускіх мадэльераў ужо некалькі гадоў рэгулярна ўдзельнічаюць у міжнародных паказах і сталі каньком у індустрыі моды.\nВырабы з ільняных тканін як іміджавыя беларускія сувеніры – ідэальны падарунак для самых патрабавальных персон. Гэта могуць быць ручнікі, сталовы тэкстыль, пледы, наборы для сауны.\nМногія айчынныя прадпрыемствы, беларускія дызайнеры і рамеснікі актыўна ўвасабляюць у жыццё свае ідэі, выкарыстоўваючы нацыянальную культуру.\nПадчас выставы-продажу “Ільняныя дзівосы” можна будзе пабачыць вырабы ільну з наступных тэкстыльных і швейных прадпрыемстваў: рэспубліканскае ўнітарнае вытворча-гандлёвае прадпрыемства “Аршанскі льнокамбінат”, прыватнае прадпрыемства “Полинушка”, унітарнае прадпрыемства “Скарбніца”, ЗАТ “Сакавица”. Унікальныя рэчы, створаныя з любоўю, таксама прадставяць студыя вышыўкі “Васілёк” і прафесійна-тэхнічны каледж г.Маладзечна.\nУ рамках арт-фэсту пройдзе творчая дэманстрацыя “ЭкаСтыль” прамысловых і дызайнерскіх калекцый мадэляў жаночага, мужчынскага, маладзёжнага, дзіцячага адзення і аксэсуараў з лёну.\nЛён з’яўляецца нашым нацыянальным здабыткам, а сапраўдныя каштоўнасці будуць заўсёды вечнымі і актуальнымі!


Іван Мамайка: «Час выбраў нас, і гэта – адказна» | Новости | Депутат Палаты представителей Национального собрания Республики Беларусь седьмого созыва. Официальный сайт\nУ старажытным Кітаі страшным праклёнам лічылася пажаданне жыць падчас перамен. У сучасным грамадстве, якое дынамічна развіваецца, гэтая фраза выглядае менш пагрозліва і, мяркую, нават усяляе надзею, асабліва ў маладое пакаленне.\nСучаснае грамадства – канструкцыя для кансалідацыі\nЯк бы там ні было, але час выбраў нас – і гэта вялікая адказнасць. Тыя прапановы, якія агучылі жыхары Стаўбцоўскага і Нясвіжскага раёнаў адносна змяненняў у Канстытуцыю нашай краіны, сведчаць пра разуменне большасцю гэтай адказнасці.\nАле як належыць будаваць сістэму ўзаемаадносін у беларускім грамадстве?\nДумаю, варты падтрымання пункт гледжання на сучаснае грамадства як на канструкцыю ў выглядзе трох слаёў. Першы – гэта само грамадства, народ як сукупнасць грамадзян, прадстаўнікоў усіх сацыяльных груп. Трэці слой – гэта інстытуты кіравання (прэзідэнт, парламент, суд, урад і г. д.).\nПаміж імі, у сярэдзіне канструкцыі, знаходзіцца слой, які складаецца з палітычных партый, грамадскіх аб’яднанняў, СМІ. Іх галоўная функцыя – служыць пляцоўкай для абмену думкамі, дыскусій, спрэчак і, пры неабходнасці, урэгулявання сацыяльных канфліктаў. Сёння да гэтага пласта можна прылічыць і сацыяльныя сеткі, аналітычныя клубы, якія ўсе разам утвараюць грамадзянскую супольнасць, закліканую кансалідаваць грамадства ў адзіны сацыяльны арганізм.\nАд таго, наколькі структураваны і актыўны менавіта гэты, другі, слой, залежыць фарміраванне ў большасці грамадзян уяўлення пра абраны краінай шлях развіцця, задачы і праблемы, ролю дзяржаўных органаў і інш. Праз камунікацыйныя каналы данага слоя ў грамадзянскай супольнасці з’яўляюцца ідэі, якія аб’ядноўваюць нацыю, і выхоўваецца палітычная культура грамадства.\nВа ўсіх краінах, дзе развіццё атрымала інстытуцыянальная сістэма, пусцілі карані грамадскія традыцыі, структура данага слоя будуецца на аснове палітычных партый і афіляваных з імі грамадскіх аб’яднанняў і арганізацый.\nПалітычны ўклад беларускага грамадства зусім іншы. Ён складаецца з шэрагу арганізацый (прафсаюзы, саюз жанчын, маладзёжныя і валанцёрскія аб’яднанні, экалагічныя і дабрачынныя фонды) са сваімі спецыфічнымі функцыямі, для якіх не ўласціва аператыўнае вырашэнне надзённых праблем.\nНовыя ж структуры і аб’яднанні, у тым ліку тэлеграм-каналы, сацыяльныя групы ў розных месенджарах, блогеры з іх лакальнай і больш шырокай аўдыторыяй, часта арыентуюцца на знешнія ідэалагічныя і філасофскія цэнтры і, больш таго, маюць ад іх арганізацыйную і фінансавую падтрымку. Некаторыя грамадзяне выкарыстоўваюць гэта як спосаб зарабіць (такі палітычны бізнес). Падобныя інтэрнэт-структуры першапачаткова фарміраваліся не для канструктыўнага супрацоўніцтва, а хутчэй для канфрантацыі і пратэстнага ўплыву на грамадства. Гэта пацвярджае змест іх дзейнасці. Многія грамадскія ініцыятывы фінансуюцца фондамі з Захаду ў інтарэсах знешніх цэнтраў уплыву.\nМабілізаваць грамадзянскую супольнасць\nУ пошуку самарэалізацыі, а таксама па прычыне неабходнасці трымаць справаздачу перад фондамі каардынатары пратэстных цэнтраў уплыву на грамадства вымушаны ўцягваць людзей у гэтыя грамадзянскія ініцыятывы, што распрацоўваюцца цэнтралізавана.\nХацелася б звярнуцца да тых грамадзян, якія з’яўляюцца актыўнымі падпісчыкамі «пратэстных» тэлеграм-каналаў і сацыяльных груп у месенджарах. Ваша грамадзянская пазіцыя акажа стваральны ўплыў на грамадства толькі ў тым выпадку, калі названыя віртуальныя групы перастануць быць «клубам незадаволеных», з якога адразу ж выключаюцца тыя, хто выказвае іншы пункт гледжання, а стануць дыскусійнай пляцоўкай, на якой будуць гучаць канцэпцыі, ідэі, нараджацца праекты, здольныя стаць «будаўнічым матэрыялам» у развіцці Беларусі, пазіцыяніраванні нашай краіны ў свеце і інш.\nЛюбое грамадства мае патрэбу ў вызначэнні агульных этычных або каштоўнасных нормаў, якія б яго аб’ядноўвалі і адрознівалі ад іншых. Галоўнае пытанне гучыць так: ці дастаткова развіты гэтыя нормы для выканання функцыі кансалідацыі беларускага грамадства? Яшчэ адно пытанне: ці створаны ў краіне механізмы папярэджвання сацыяльных дыспрапорцый, якія маглі б мабілізаваць грамадства і ўладу на ўхіленне праблем?\nЯк мне ўяўляецца, на гэта мы не можам даць станоўчага адказу. Трэба прызнаць, што даная праца намі ў належнай меры не выконваецца, яна не мае мэтанакіраванай падтрымкі, а, значыць, і структуры грамадзянскай супольнасці не могуць адпавядаць дынаміцы сучаснага жыцця і стаць на абарону нашага грамадства ад знешняга ўздзеяння.\nПалітычныя партыі як механізм стабілізацыі\nЯк ад гэтых разваг перайсці да практычных дзеянняў? Відавочна, што ўстойлівую сістэму ўмацавання дзяржаўнай і грамадзянскай супольнасці адразу стварыць немагчыма. Лічу, што будаўніцтва паўнавартаснай грамадзянскай супольнасці павінна стаць прыярытэтнай задачай нашага грамадства. І пачынаць гэтую працу трэба са стварэння самадастатковых палітычных інстытутаў – палітычных партый.\nЯшчэ Цыцэрон заўважаў, што грамадства – гэта сумеснае пражыванне значнай колькасці грамадзян, звязаных агульным пагадненнем пра закон і правы і жаданнем карыстацца вынікамі і перавагамі сумеснага пражывання. Але сумеснае існаванне павінна быць інстытуцыяналізавана. А з гэтай задачай лепш за ўсё могуць справіцца палітычныя партыі, а не аб’яднанні па інтарэсах.\nДадатковым аргументам на карысць палітычных партый з’яўляецца тэзіс аб неабходнасці забеспячэння кіравальнасці грамадства. У крызісны перыяд намаганняў адных толькі органаў дзяржаўнага кіравання часта аказваецца недастаткова для пераадолення праблем. Узнікае патрэба ў сувязным звяне паміж народам і ўладай, ролю якога выконваюць палітычныя структуры. Вопыт многіх краін свету пацвярджае важны тэзіс: чым складаней грамадства, чым больш яно неаднароднае, тым у большай ступені падтрыманне стабільнасці залежыць ад якасці функцыянавання палітычных інстытутаў, якімі і з’яўляюцца партыі.\nАдзін з сістэмных прынцыпаў – кіруючая сістэма не можа быць па сваёй структуры прасцей і прымітыўней, чым тая, якой кіруюць. Удумайцеся ў гэтыя словы! Беларусь – краіна, у якой тытульнай нацыяй, акрамя беларусаў, можна назваць яшчэ як мінімум тры нацыянальнасці (узгадаем пачатак 20-х гадоў мінулага стагоддзя, калі ў БССР лічыліся дзяржаўнымі чатыры мовы: беларуская, ідыш, польская, руская). У Беларусі шырока распаўсюджаны як мінімум тры царквы, якія прадстаўляюць хрысціянскую традыцыю, – праваслаўная, каталіцкая і пратэстанцкая. Але да традыцыйных вераванняў можна аднесці таксама іудаізм, мусульманства. З’яўляючыся часткай усходнееўрапейскай культуры, мы мяжуем з заходнееўрапейскай цывілізацыяй з усімі вынікаючымі з гэтага культурнымі наступствамі.\nІнструмент супрацьдзеяння карупцыі\nНа сучасным этапе развіцця краіны нельга ігнараваць неабходнасць стварэння палітычных інстытутаў для кансалідацыі грамадства.\nАле тут неабходна зрабіць вельмі важную агаворку. Калі гутарка ідзе аб партыях як аб палітычных інстытутах Беларусі, якія патрабуюць мэтанакіраванай падтрымкі, на ўвазе маюцца партыі, гатовыя канструктыўна і цывілізавана ўзаемадзейнічаць. Палітычныя аб’яднанні, якія бачаць адно ў адным непрымірымых ворагаў і не жадаюць узаемна існаваць, не змогуць сфарміраваць падмурак грамадства, таму па магчымасці павінны быць выключаны з палітычнага працэсу.\nПаўнавартасная сістэма палітычных партый важная і таму, што супрацьдзейнічае карупцыі і стымулюе эканамічны рост, а таксама стварае патрэбны ўзровень палітычнай канкурэнцыі, які сур’ёзна паляпшае якасныя параметры кіраўнікоў вышэйшага рангу. Акрамя таго, ва ўмовах партыйнай канкурэнцыі непазбежна ўзнікаюць сацыяльныя ліфты для таленавітых і актыўных людзей. Такім чынам фарміруецца ўстойлівы сацыяльны вектар на бесперапыннае развіццё.\nУ якасці аргумента на карысць партыйнай сістэмы можна прывесці таксама высновы замежных даследчыкаў, якія ажыццявілі параўнальны аналіз краін у плане гатоўнасці спраўляцца з крызіснымі з’явамі. Вынікі паказалі, што краіны з развітой партыйнай сістэмай лягчэй спраўляюцца з наступствамі ўсіх відаў эканамічных крызісаў і менавіта партыйная сістэма выступае важным механізмам стабілізацыі ў гэты няпросты перыяд.\nНягледзячы на вострыя моманты ў развіцці бягучай сітуацыі ў Беларусі, перакананы, што ў нас ёсць час на мадэрнізацыю грамадства, каб перанакіраваць грамадска-палітычную актыўнасць з вуліц у цывілізаванае рэчышча.


«Трэба дома бываць часцей». Калядны ролік набывае мільёны праглядаў | Малады Фронт\nСюжэт роліка стары як жыццё, як гісторыя судачыненняў бацькоў і сыноў. «Трэба дома бываць часцей», — так апісаў сутнасць падобных сюжэтаў Рыгор Барадулін.\nРолік нямецкай сеткі супермаркетаў Edeka б’е рэкорды на Youtube – больш за 26 мільёнаў чалавек паглядзелі відэа, прымеркаванае да Раства. Менш чым 2-хвіліннае відэа было апублікавана 28 лістапада і ўсяго за тыдзень стала мега-папулярным.\nПа сюжэце роліка, самотны пажылы бацька ніяк не можа сабраць сваіх дзяцей разам, каб адсвяткаваць Нараджэнне Хрыстова. Таму ён ідзе на радыкальныя меры, каб аб’яднаць сям’ю за адным святочным сталом. Глядзіце ролік на нямецкай мове з англійскімі субцітрамі.\n27.12.2015 У Менску адбыўся маладафронтаўскі Калядны фэст\n14.12.2015 Асоба Святога Мікалая\n21.12.2015 Запрашаем на Калядны Фэст у пятніцу!\n25.12.2015 Ужо сёньня: Вайцюшкевіч і Такінданг — на «Калядным фэсьце» МФ


З цікавасцю да традыцыйУтульная Хатка\nШлях да вялікіх дасягненняў пачынаецца ў школе. Так, на ўроках абслуговай працы дзеці знаёмяцца з рознымі відамі творчасці, прычым чакаюць ад настаўніка дэманстрацыі новых і нетрадыцыйных відаў дзейнасці, рашэнняў, прыёмаў і матэрыялаў. Але новае, як вядома — гэта добра забытае старое. Традыцыйныя мастацкія рамёствы пры разумным і ўважлівым падыходзе арганічна ўваходзяць у сучасны побыт. Сярод іх — выцінанка, вышыванка, тэкстыльная творчасць. А колькі цікавага тоіць нацыянальная кухня!\nДаўніна і сучаснасць, былое і наватарскае — іх умелае спалучэнне даўно стала прыярытэтным напрамкам работы настаўніцы абслуговай працы Алы Сцяпанаўны Завадскай. Выкарыстоўваючы варыятыўнасць вучэбнай праграмы, педагог дапамагае дзецям ствараць утылітарныя вырабы з нацыянальным каларытам. Асаблівае месца сярод іх займае выцінанка — ажурныя выразкі з паперы. Гэта могуць быць паштоўкі, запрашальныя кувертныя карты, закладкі, пано, падвясныя мабілі, дэкаратыўныя элементы для ўпрыгожвання пакаёвых кветак і святочнага стала. А як чароўна выглядаюць выразаныя з паперы ўзоры на шкляных падсвечніках!\nВыцінанка шырока выкарыстоўваецца пры афармленні школы да навагодніх свят. Даступнасць матэрыялаў і зручнасць у іх прымяненні дазваляюць Але Сцяпанаўне праводзіць майстар-класы для аматараў творчасці з ліку вучняў, іх бацькоў і настаўнікаў, далучаючы іх да калектыўных творчых спраў.\nСёлета школа была аформлена выцінанкай па матывах роднага горада і прысвячалася яго будучаму 1000-гадоваму юбілею. Дзякуючы намаганням педагогаў, установа адукацыі неаднаразова прызнавалася адной з лепшых па навагоднім афармленні ў Ленінскім раёне Брэста.\nДзяўчынкі вельмі любяць працаваць з тэкстылем і з задавальненнем вырабляюць лялечных герояў беларускіх казак. На занятках вучні асвойваюць тэхніку вырабу лялек-скрутак і абрадавых лялек, знаёмяцца з народнымі беларускімі традыцыямі, асаблівасцямі нацыянальнага касцюма і традыцыйнай вышыўкай. Лялькі, вырабленыя школьнікамі, штогод адзначаюцца дыпломамі рознага ўзроўню на гарадскіх і абласных конкурсах дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва. Дзеці з радасцю дораць тэкстыльныя цуды сябрам і родным.\nВялікую цікавасць у дзяцей выклікае і вышыўка. Дзяўчынкі выконваюць узоры-засцярогі “багач”, “зорка”, “дзяды”, “купальская трава” і інш. Гэта не проста ўзоры. Нашы продкі запісвалі імі сваё жыццё на белых ручніках. Праз іх выказвалі пажаданні дабра, здароўя, шчасця і дабрабыту. Вышываючы ўзоры абярэгаў, дзяўчынкі інтуітыўна выбіраюць тыя, што адпавядаюць унутранаму стану душы. Вышытыя ўзоры афармляюцца ў выглядзе паштовак, ёлачных упрыгажэнняў або ігольніц. Акрамя таго, дзеці вырабляюць брошкі з беларускім арнаментам. Сёння вучні пад кіраўніцтвам А.С.Завадскай рыхтуюць да гарадскога конкурсу юных мадэльераў “Вясенні капрыз” калекцыю “Знакі”.\nВельмі важна адаптаваць традыцыйную вышыўку да сучасных рэалій. Дзеці наўрад ці будуць насіць вопратку з традыцыйнай вышыўкай, але яе элементы могуць быць на сумцы, касметычцы, бірульцы, біжутэрыі ці чахле для ноўтбука. Месца нацыянальнай вышыўкі не толькі ў музеях, але і на вуліцах сучасных гарадоў!\nНа ўроках кулінарыі Ала Сцяпанаўна выкарыстоўвае багатыя традыцыі нацыянальнай кухні. Дзяўчынкі ведаюць, што такое кныш, бульбішнікі, капытка, лазанкі, як іх правільна гатаваць, з чаго робіцца верашчака і інш. У кабінеце абслуговай працы захоўваюцца рэцэпты традыцыйных і сучасных нацыянальных страў.\nАдна з найважнейшых задач настаўніка — фарміраванне даследчых кампетэнцый вучняў. Паходжанне страў беларускай кухні настолькі зацікавілі Марыю Крэйдзіч і Юлію Грапучык, што яны падрыхтавалі даследчую работу “Уплыў глабалізацыі на беларускую кухню”, якая атрымала дыплом ІІ ступені на раённай навукова-даследчай канферэнцыі і дыплом на Міжнародным конкурсе “Ад школьнага праекта да прафесійнай кар’еры”.\nПадчас даследавання гісторыі станаўлення нацыянальнай кухні вучаніцы даведаліся шмат цікавых фактаў. Аказалася, што некаторыя папулярныя стравы традыцыйнай кухні запазычаны ў народаў-перасяленцаў (татараў, яўрэяў) і суседзяў. Так, дранікі ўпершыню згадваюцца ў кнізе польскага кулінара Яна Шцілера за 1830 год як страва нямецкай кухні. Калдуны з’яўляюцца вытворнымі ад татарскіх кундзюмаў — пельменяў з мясной начынкай. Беларуская бабка паходзіць ад стравы яўрэйскай кухні кугеля — агародніннай запяканкі. Зацірка трапіла на стол беларусаў праз польскую кухню з Венгрыі, там яна называецца тархоняй і з’яўляецца візітоўкай краіны.\nТрадыцыйны беларускі аўсяны кісель (жур) падаваўся ў канцы застолля. Госці разумелі, што ім прыйшоў час разыходзіцца. Таму гэты кісель называлі “выганяйла” ці “вышыбайла”.\nШтогод выпускнікі нашай школы працягваюць адукацыю па прафесіях мадэльера, тэхнолага, дызайнера і інш. На гэты выбар значны ўплыў аказалі ўрокі А.С.Завадскай.\nнамеснік дырэктара па вучэбнай рабоце сярэдняй школы № 18 Брэста.\nБрэст мастацтва рамёствы сярэдняя школа № 18\nЗ тегами: Брэст мастацтва рамёствы сярэдняя школа № 18\nПапярэдняя: Мода — далёка не з камоды\nНаступная: Сіндром густой крыві


Джынсы-Мальвіны - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ Джынсы-Мальвіны\nНягледзячы на сваё гуллівы назву, джынсы-мальвинку атрымалі яго зусім не ў гонар казачнага персанажа - мілай лялькі з блакітнымі валасамі. У эпоху 90-х сярод моладзі былі вельмі папулярныя джынсы-Варенко з замежнымі лэйбламі. Такая рэч была вельмі дарагі, таму не ўсе модніцы маглі дазволіць сабе яе купіць. Але з часам на рынку стала з’яўляцца больш танны варыянт - джынсы фірмы Mawin, якія ў народзе празвалі «Мальвіна».\nБрюки- «Мальвіна» цалкам адпавядалі модзе таго часу, таму іх дызайн і знешні выгляд абсалютна задавальнялі жаданне моладзі. «Мальвіны» маюць характэрны сіні колер з фіялетавым адценнем, а таксама штучныя пацёртасці. Галоўнай асаблівасцю штаноў з’яўляецца вышыты зялёнымі і чырвонымі ніткамі назва фірмы на заднім правай кішэні. Нягледзячы на тое, што джынсы былі ўжо «заўважаныя» модніцы ўсё роўна нашывалі на пояс або кішэні джынс лэйблы папулярных замежных брэндаў. Сярод іх былі:\nТакім чынам, на адных джынсах аказваўся некалькі бірак розных фірмаў, часам надавала Дарэчы камічнасць.\nКажучы пра фасон штанив- «Мальвіна», то было два варыянты: прамыя і вузкія. Спачатку з’явіліся прамыя, цалкам паўтаралі фасон брэндавых штаноў, крыху пазней, калі «Мальвіна» набылі папулярнасць, фірма пачала выпускаць сваю мадэль. Яна адрознівалася высокай таліяй, шырокімі сцёгнамі і завужаную да нізе калашыну. Пасля таго як джынсавыя штаны пачалі выпускацца ў «фірмовым стылі», яны сталі значна адрознівацца ад іншых мадэляў. Але, на жаль, гэта ім не дадало дарагоўлі і прэстыжнасці. Моднікі і модніцы памяталі, што спачатку яны былі ўсяго толькі копіяй дарагіх брэндаў, таму брюками- «Мальвіна» нельга было ганарыцца, яны былі часткай толькі штодзённага стылю.\nВспоминая. модные шмотки 90 х Відэа.\nНаступная Артыкул Модныя вобразы - вясна 2016\nТыранія абавязкаў, ці як спрасціць жыццё


«Кнігі дзеткам» будуць агучваць беларускія народныя казкі\n13 студзень 2014, 12:05\nІдэя праекту — даць магчымасьць карыстальнікам мабільных прыладаў чытаць кнігі на беларускай мове.\nУ віртуальнай краме iStore зьявілася праграма «Кнігі дзеткам».\nПа-ангельску праграма называецца Kinderbook. Гэта кніжная палічка дзіцячых кніг для мабільных прыладаў. На лягатыпе праграмы на фоне вясёлага тварыка — бел-чырвона-белы сьцяг.\nІдэя праекту — даць магчымасьць карыстальнікам мабільных прыладаў чытаць кнігі на беларускай мове, якія разьвіваюць у маленькіх чытачоў добры густ і фармуюць карціну сьвету, заснаваную на традыцыйных чалавечых каштоўнасьцях.\n«Цяпер рыхтуемся да перакладу кніг, сюжэты якіх усім знаёмыя зь дзяцінства. Гэта будуць «Мама для маманцяняці», «Малеча-янот» і іншыя. Цікава, што нашыя чытачы могуць галасаваць у сацыяльных сетках за тую ці іншую кнігу, якую яны б хацелі найхутчэй атрымаць у перакладзе. Таксама мы запрашаем да супрацы беларускіх аўтараў і мастакоў. У пэрспэктыве ўсё ж хацелася б займацца ня толькі перакладнымі, але найперш сваімі, беларускімі казкамі. Да прыкладу, ужо цяпер распачатая праца па стварэньні новай кнігі на сюжэт беларускай народнай казкі «Страшны зьвер», — распавяла каардынатарка праекту Тацяна Цуканава.\nКнігі ў бібліятэцы разьлічаныя дзяцей ад трох да васьмі гадоў — менавіта ў гэтым узросьце дзеці вучацца чытаць самастойна. Большасьць кніг маюць ангельскую вэрсію тэксту і агучваньня. Чытачы могуць выбраць, на якой зь дзьвюх моваў чытаць і слухаць кнігу — беларускай ці ангельскай.


Галоўная » Навіны беларускага замежжа » Беларускія паэты ўзялі ўдзел у літаратурным фестывалі на Урале\nАйгерым Тажы, Казахстан\nФестываль быў адкрыты дзвюма лекцыямі. Першая была падрыхтаваная прафесарам з Тбілісі Тамарай Мегрэлішвілі і была прысвечаная рускамоўнай літаратуры Грузіі. Дацэнт МГУ Ілля Кукулін, што ўзяў слова другім, расказаў пра школы і стратэгіі перакладу, што склаліся ў асяродках перакладчыкаў на рускую мову, пра гісторыю развіцця тэорыі перакладу на рускую мову.\nТэмы дакладаў былі арганічна звязаныя з тэмай і галоўнай мэтай фестывалю – пошукам адказу на пытанне, ці існуе так званая “постсавецкая прастора” прынамсі ў літаратуры, якія агульныя сацыякультурныя функцыі выконвае сучасная паэзія ў краінах СНД, што аб’ядноўвае сучасных паэтаў розных краінаў і пакаленняў, ці можна казаць пра нейкія агульныя рысы ў іх паэтычнай творчасці.\nТаццяна Палажэй, Харкаў\nПасля навуковай часткі фестывалю удзельнікі і госці пазнаёміліся з некаторымі асаблівасцямі развіцця выдавецкай справы ў Казахстане, а таксама з развіццём такой з’явы, як “відэапаэзія”, і яе роляй у папулярызацыі сучаснай рускай літаратуры, агучаная масквічом Аляксеем Ушаковым.\nУ паэтычных чытаннях, прадугледжаных праграмаю, узялі ўдзел паэты з Расіі, Казахстана, Украіны і Беларусі. Нашу краіну на Урале прадстаўлялі Віталь Рыжкоў і Андрэй Адамовіч. Цікава, што з усіх прысутных на мерапрыемстве паэтаў толькі гэтыя двое пішуць вершы не па-руску. Акрамя жывога чытання на фестывалі была яшчэ і Skype-праграма, у межах якой да выступоўцаў далучылася ўкраінскамоўны Сяргій Жадан, а таксама Павал Голдзін і Анастасія Афанасьева. Казахстанскі бок ужывую прадставілі паэты Айгерым Тажы, Канат Амар, Іван Бекетаў і Жанна Прашкевіч, украінскі – харкаўчанка Таццяна Палажэй.\nКанат Амар, Казахстан\nАрганізатарамі мерапрыемства сталі кафедра сучаснай рускай літаратуры Уральскага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта і Фонд “Русский мир”.


Люстэрка ў інтэр'еры - прыклады арыгінальнага выкарыстання | Інтэр'Ерныя Штучкі\nНадаць пакоі боле стыльны выгляд дапамогуць люстэрка, і ў гэтым артыкуле мы распавядзем вам, як правільна выкарыстоўваць люстэрка ў інтэр'еры вашага дома.\nВось дзесяць прыкладаў таго, як люстэрка розных формаў і памераў могуць быць выкарыстаны ў розных частках дома.\nЛюстэрка як дэкаратыўныя вокны\nДызайнер Андрэа Абрам Русу (Andreea Avram Rusu) сцвярджае, што для люстэркаў як элемента дэкору не існуе ніякіх табу і строгіх правілаў. "Люстэрка ў інтэр'еры здольныя прымножыць асветленасць або надаць пакоі глыбіню - усё залежыць ад таго, дзе менавіта вы іх ўсталюеце. У гэтым сэнсе яны падобныя дэкаратыўным вокнаў, а вы атрымліваеце новы інструмент планіроўкі ". Люстэрка можа паставіць акцэнт ці адлюстраваннем памножыць прыгажосць ці каляровая пляма карціны, размешчанай насупраць яго або па суседству.\nмасіўнае люстэрка ў інтэр'еры спальні\nМасіўнае люстэрка можа стаць візуальным цэнтрам пакоя. Дызайнер Андрэас Шараламбрус (Andreas Charalambous) са студыі FORMA Design выкарыстоўвае полноростовое люстэрка як дэкаратыўны (адлюстраванне святла, які падае ад гаўбечнай дзверы) і функцыянальны (апошні погляд на створаны вобраз перад выхадам у свет) элемент. "У гэтым інтэр'еры люстэрка само па сабе з'яўляецца аб'ектам мастацтва ў стылі мінімалізм". Вялікія люстэркі не выглядаюць прэтэнцыёзны - убраныя ў строгую раму, яны прыўносяць у інтэр'ер прастату і строгасць.\nна фота: люстэрка ў інтэр'еры сталовай для пашырэння плошчы\nРазвешваюць і расстаўляйце люстэрка ў тых памяшканнях або частках пакояў, дзе патрабуецца візуальнае пашырэнне прасторы. "Месца і памер люстэрка - прынцыповае пытанне ў вырашэнні гэтай задачы. - піша дызайнер Сэлія Берлінер (Celia Berliner). - франтальная адлюстраванне не павінна захопліваць і памнажаць непажаданыя аб'екты. У дадзеным прыкладзе вялікае люстэрка, якое вісела на сцяне ў куце сталовай, аптычна паляпшае асветленасць пакоя і стварае ілюзію дадатковага аб'ёму.\nна фота: полноростовое люстэрка ў інтэр'еры\nПолноростовое падлогавае люстэрка можа кардынальна змяніць ўспрыманне прасторы маленькага пакоя. "Галоўны нюанс - строгая, але магутная рама люстэрка як галоўны дэкаратыўны элемент сцяны. Такія ж люстэрка акрамя спальні можна ўсталёўваць у гасцінай або ў пярэднім пакоі", - каментуе Сэлія Берлінер.\nна фота: дубляванне люстэркаў ў інтэр'еры\nДызайнер Джэніфер Дунейер (Jennifer Duneier) лічыць, што "перабраць" з люстэркамі ў хатнім інтэр'еры практычна немагчыма. Незвычайнае рашэнне - некалькі аднолькавых люстэркаў на адной сцяне."У гэтым выпадку іх трэба павесіць так жа, як калі б гэта былі карціны, - выконваючы рытм і прапорцыі плоскасці сцяны. У гэтым выпадку вельмі важна выканаць гармонію памераў люстэркаў, сцены і мэбліроўкі.\nна фота: квадратныя люстэрка ў інтэр'еры спальні\nДызайн на піку моды\nЛюстэрка валодаюць фантастычным патэнцыялам для дэкарыравання памяшканняў. Напрыклад, гэтая спальня выглядае і ўльтрамодны, і вінтажны дзякуючы простай квадратнай форме люстэркаў і арыгінальным рам - штучна состаренная і пакрытым люстраной фарбай. - піша Эмі Бубьер (Amy Bubier). - яны сталі дамінантай стылю спальні.\nна фота: люстэрка ў інтэр'еры пярэднім пакоі\nМесца для люстэрка можна знайсці ў любы пакоі, але асабліва яны нжны ў пярэднім пакоі. "Пярэдні пакой і калідор - гэта памяшканні, заўсёды выпрабоўваюць сур'ёзны дэфіцыт натуральнага асвятлення. - каментуе Эмі Бубьер. - У гэтым сэнсе люстэрка здольныя выправіць становішча, прымножыць святло лямпаў, люстраў і адлюстравання. - Акрамя ўпрыгожвання памяшкання люстэрка ў пярэднім пакоі нясуць вялікую функцыянальную нагрузку, дапамагаючы быць упэўненым у дасканаласці свайго вонкавага аблічча на выхадзе з дому ".\nна фота: адлюстраванне акна ў люстэрку\nВыгляд у сад\nГэты дызайн інтэр'еру сталовай быў распрацаваны Андрэасам Шараламбусом з FORMA Design. Полноростовое люстэрка ў шырокай строгай раме размешчана ў сталовай зоне адкрытай планіроўкі насупраць акна і адлюстроўвае не толькі паток натуральнага святла, але і выдатны выгляд саду. Пакой набывае арыгінальную эстэтыку і візуальна павялічваецца ў памерах.\nна фота: Люстэркі ў інтэр'еры спальні\nАдлюстравання ў спальні\nГэтай ультрасучасны спальні дызайнер Сэлія Берлінер надала асаблівы шык, абкласьці полноростовое люстэрка не багетам, а шчыльнымі гардзінамі. Візуальна ёй удалося дасягнуць падваення плошчы маленькай спальні.\nна фота: Люстэркі ў інтэр'еры сталовай\nЛюстэрка ўдала ўпісваюцца ў інтэр'ер сталовай і ствараюць атмасферу ўрачыстасці падчас сямейны вечароў і пакліканых вячэр. Дызайнер Дэвід Скот (David Scott) робіць люстэрка абавязковым упрыгожваннем інтэр'еру, калі пакой знаходзіцца на ценявы баку і пакутуе ад недахопу натуральнага святла. "Адлюстраванне свечак у люстэрках пышна, таму ў пакоі, якая будзе выкарыстоўвацца для запрошаных вячэр і рамантычных вечароў, люстэрка павінна быць абавязкова". Для большага эфекту ён выкарыстоўвае масіўныя люстэрка, кожнае з якіх замяняе сабой карціну, прыйдзе памяшканню глыбіню і стварае атмасферу вытанчанага салона.\nРэдызайн кватэры 70-х гадоў ад Tria Arquitetura →


"Чалавечая асоба – сэрца мiру"\n"Чалавечая асоба – сэрца мiру" – гэткую тэму прапанаваў Папа Бенядыкт XVI у сваiм Пасланьнi з нагоды сьвяткаваньня 40-га Сусьветнага дня мiру, якi традыцыйна адзначаецца ў першы дзень новага году. Пасланьне Сьвятога Айца, падрыхтаванае iм сумесна з Папскай Радай "Iustitia et Pax", закранае надзвычай важнае пытаньне: каштоўнасьць чалавечай асобы. Па словах Папы, гэта – стоўп, на якiм трымаецца ўся канструкцыя вялiкага будынку мiру. "Я перакананы,– адзначае на пачатку свайго Пасланьня Бенядыкт XVI,– што, паважаючы асобу, абараняеш справу мiру, а ў будаваньнi мiру закладзены перадумовы для сапраўднага iнтэгральнага гуманiзму".\nПра чалавечую асобу i мiр\nБенядыкт XVI нагадаў, што чалавек створаны на вобраз i падабенства Бога (Быц 1, 27). Менавiта гэты факт зьяўляецца крынiцай i падставай годнасьцi чалавека. З гэтага дару Бога вынiкае таксама i заданьне для ўсяго чалавецтва: "узрастаць у здольнасьцi да любовi i садзейнiчаць прагрэсу ўсяго сьвету, аднаўляючы яго ў духу справядлiвасьцi й мiру".\nПапа падкрэсьлiў важнасьць прызнаньня i шанаваньня гэтага натуральнага права, якое зьяўляецца фундаментам для дыялогу памiж вернiкамi розных рэлiгiяў, а таксама памiж веруючымi i няверуючымi. У асаблiвы спосаб Бенядыкт XVI зьвярнуў увагу на тое, што асноўным аргументам для iснаваньня "маральнай логiкi" ёсьць рацыянальнасьць нашага сьвету: "Мы верым, што ў вытоках знаходзiцца спрадвечнае Слова, Розум, а не Iррацыянальнасьць".\nПра каштоўнасьць жыцьця i свабоду веравызнаньня\nУ Пасланьнi гаворыцца, што Царква заўсёды патрабуе пашаны права на жыцьцё i рэлiгiйную свабоду кожнага чалавека. Асаблiва падкрэсьлiваецца, што гэтыя правы не знаходзяцца ў сферы заканадаўчай улады чалавека. Для мiру неабходна, каб дакладна была акрэсьлена мяжа памiж тым, што зьяўляецца для чалавека даступным, а што не; што чалавек у сiстэме каштоўнасьцяў зьмянiць можа, а што не. Далей у Пасланьнi пералiчана ўсе тыя зьявы, якiя супярэчаць жыцьцю i ставяць супрацiў устанаўленьню сапраўднага мiру. Сярод iх ня толькi ўзброеныя канфлiкты, тэрарызм, шматлiкiя формы прымяненьня сiлы, але таксама i цiхiя сьмерцi ў вынiку голаду, аборты, эксперыменты над чалавечымi эмбрыёнамi, эўтаназiя...\nАдносна права чалавека на свабоднае выяўленьне сваёй веры Папа з сумам канстатуе той факт, што сёньня ў сьвеце хрысьцiяне, а таксама пасьлядоўнiкi iншых рэлiгiяў часта сутыкаюцца з рознымi абмежаваньнямi для публiчнага i свабоднага вызнаньня ўласных рэлiгiйных перакананьняў. У некаторых дзяржавах, адзначае Папа, хрысьцiяне нават перасьледуюцца. Iснуюць рэжымы, якiя маюць канфесiйны характар, дзе ўсiм грамадзянам накiдваюць адзiную рэлiгiю, а iншыя рэжымы – рэлiгiйна-абыякавыя – займаюцца сiстэмным культурным высьмейваньнем рэлiгiйных перакананьняў чалавека. Усё гэта парушэньнi важных падставовых правоў чалавека, што "ня можа не нараджаць менталiтэт i культуру, негатыўныя для справы мiру".\n"Экалогiя мiру" i канцэпцыя чалавека\nБенядыкт XVI зазначае, што побач з экалогiяй прыроды неабходна зьвярнуць увагу на экалогiю, якую можна назваць "чалавечай", i якая, у сваю чаргу, патрабуе "экалогii сацыяльнай". Чалавечае iснаваньне шчыльна зьвязана з сiтуацыяй у навакольным асяроддзi i наадварот. Як яскравы прыклад такой сувязi Папа гаворыць пра энэргетычныя пастаўкi: некаторыя краiны моцна ўзбагацiлiся, а ў iншых рэгiёнах планеты людзi жывуць вельмi бедна, бо разьвiцьцё iх краiнаў заблакаванае падвышэньнем коштаў на энэрганосьбiты.\nУ гэтым кантэксьце Папа кажа пра неабходнасьць фармаваньня экалогii чалавека. Гэта мажлiва толькi на цьвёрдым груньце здаровай канцэпцыi чалавека, несапсаванай iдэалагiчнай i культурнай перадузятасьцю або палiтычна-эканамiчнымi iнтарэсамi. Побач з канцэпцыяй чалавека недапушчальна дазволiць разьвiцца канцэпцыям Бога, якiя б несьлi ў сабе непрыманьне i агрэсiю да iншых людзей. "Вайна ў iмя Божае непрымальная анi ў якiм разе!"– падкрэсьлiвае Папа. Такога тыпу канцэпцыя ўжо сама ў сабе сталася iдэалогiяй.\nПаводле Папы памылковая канцэпцыя чалавека вынiкае перш за ўсё з абыякавасьцi да таго, што ёсьць сапраўднай прыродай чалавека. Менавiта адмаўленьне асаблiвасьцi чалавечай прыроды адкрывае шляхi да экстравагантных iнтэрпрэтацыяў асноўных чыньнiкаў чалавечага быцьця.\nПравы чалавека i мiжнароднае гуманiтарнае права\nПапа зьвяртае ўвагу, што "сапраўдны i трывалы мiр грунтуецца на пашане да правоў чалавека". Але гэтая пашана немагчымая, калi ня будзе яснага ўяўленьня пра чалавека. Чалавечай асобе, сьцьвярджае Папа, уласьцiвы "непарушная годнасьць i правы, сапраўдныя заўсёды, паўсюль i для ўсiх". Заданьне мiжнародных арганiзацыяў – не губляць з вачэй менавiта аснову правоў чалавека. Гэтая аснова – прырода чалавека, якая створана Богам.\nУ сваiм пасланьнi Сьвяты Айцец адзначае, што ў апошнiя часы неаднаразова было парушана мiжнароднае гуманiтарнае права, якое датычыць, мiж iншым, паводзiнаў дзяржаваў падчас вайны. Як канкрэтны прыклад Бенядыкт XVI указвае на сiтуацыю ў паўднёвым Лiване, дзе абавязак абараняць i дапамагаць бязьвiнным ахвярам, не ўцягваць у збройны канфлiкт грамадзянскае насельнiцтва ў значнай ступенi ня быў выкананы. Таксама Папа кажа пра новыя праблемы i выклiкi, якiя ставiць перад сусьветнай цывiлiзацыяй пагроза тэрарызму, iснаваньне якога патрабуе паглыбленага разважаньня пра этычныя абмежаваньнi што да выкарыстаньня наяўных сёньня сродкаў абароны нацыянальнай бясьпекi. Бо ўсё часьцей узброеныя канфлiкты не аб'яўляюцца, асаблiва, калi iх правакуюць тэрарыстычныя групы, якiя вырашылi любымi сродкамi дасягнуць уласных мэтаў. Моцную занепакоенасьць выклiкаюць таксама й спробы некаторых дзяржаваў займець ядзерную зброю, што стварае атмасферу няўпэўненасьцi i страху ў грамадзтве перад магчымасьцю атамнай катастрофы. Папа настойлiва заклiкае выкарыстаць усе магчымыя шляхi, каб дабiцца нераспаўсюджваньня, скарачэньня i лiквiдацыi ядзернай зброi, якая ставiць на кон лёс чалавецтва.\nЦарква ў абароне асобы чалавека\nНапрыканцы свайго Пасланьня Бенядыкт XVI зьвяртаецца да ўсiх хрысьцiянаў з заклiкам, каб кожны быў "нястомным мiратворцам i мужным абаронцам годнасьцi чалавечай асобы i яе неад'емных правоў". Iсус адкрыў нам, што "Бог ёсьць любоў" (1 Ян 4, 8) i да яе Госпад заклiкае кожнага чалавека. У Хрысьце трэба бачыць рацыю быцьця i аснову мiру ды iншых вышэй узгаданых вартасьцяў. "Няхай жа Марыя пакажа нам у Сваiм Сыне Шлях супакою, няхай прасьвятлiць вочы нашыя, каб яны былi здольныя распазнаць Яго Аблiчча ў аблiччы кожнай асобы",– заканчвае сваё Пасланьне Бенядыкт XVI.


Брэсцкі хуліган трапіў на старонкі брытанскага таблоіда\n08.08.2014 / 12:36\nБрэсцкі хуліган трапіў на старонкі брытанскага таблоіда 2\nГісторыя пра брэсцкага студэнта, які закінуў у сметніцу старога бяздомнага, дайшла нават да Злучанага Каралеўства. Артыкул аб гэтым выпадку з’явіўся ў буйным брытанскім таблоідзе The Daily Mirror.\nАле ж не абыйшлося і без памылак. Па словах журналіста брытанскай газеты, штраф склаў 1.600 фунтаў (амаль 28 мільенаў беларускіх рублеў), якія будуць выплачаныя пацярпеламу. Тады як насамрэч, суд абавязаў хлопца выплаціць 3 мільены 750 тысяч рублеў. Прычым штраф будзе выплачаны на карысць дзяржавы. А маральную шкоду старому, якую той ацаніў усяго ў 100 тысяч рублёў, студэнт кампенсаваў яшчэ раней.\nНагадаем, што гэтая гісторыя здарылася яшчэ ў кастрычніку 2013 года.\nТады ў брэсцкую міліцыю звярнуўся мужчына, які паведаміў, што ўбачыў у інтэрнеце відэаролік, дзе старога закідваюць у сметніцу.\nНеўзабаве былі знойдзены і злачынца — 21-гадовы студэнт, і ягоная ахвяра — 62-гадовы бяздомны. Па словах пацярпелага, ен шукаў у сметніцы ежу для сваіх катоў, калі хлопец падбег да яго і запхаў у бак.\nСёлета ў лютым была распачатая крымінальная справа, але хутка яе спынілі і вырашылі прыцягнуць хлопца да адміністрацыйнай адказнасці. Суд прызнаў маладога чалавека вінаватым у дробным хуліганстве, і абавязаў яго выплаціць 25 базавых велічынь у якасці штрафа. Да таго ж, хлопца адлічылі з універсітэта.\nкретин дурной...нет слов\n08.08.2014 / 15:44\nPerakladaice uzho iz prozvishcham getaga "maladoga chalaveka" - Andrei Dalarchuk, 21, z Tekhnichaga Universitetu Bresta.


Мемарыяльны комплекс Літавец, Беларусь: гісторыя, апісанне, фота\nМемарыяльны комплекс Літавец\nДарога звычайна злучае населеныя пункты, каранёвае слова тут - "населеныя", гэта значыць абжытыя, заселеныя людзьмі, напоўненыя гукамі і пахамі жыцця. Усе дарогі, але не гэтая, глухая лясная дарога з паказальнікам "Літавец-4". Паказальнік цяжкі, лаканічны, мёртвага шэрага колеру.\nЯкім жа яму і быць, калі ён паказвае не на жывую жыццярадасную вёску, а на помнік вёсцы - мемарыяльны комплекс, узведзены ў 1986 годзе творчай групай на чале з С. Баравой.\nЗ 1942 года закінутая ў лясах вёсачка была адным з цэнтраў партызанскага руху. Тут грунтаваўся партызанскі атрад "Баявы" пад камандаваннем старэйшага лейтэнанта Б. Жаўрыды. Актыўная баявая дзейнасць партызан, накіраваная на паслабленне ворага знутры, з яго тылу, на захопленых ім тэрыторыях, вельмі аслабляла баявую моц ворага, а цэнтры размяшчэння партызан не маглі застацца незаўважанымі.\nДа 1943 году, азвярэлыя акупанты, несучы вялікія страты, пачалі разгортваць карныя аперацыі. Гэтыя аперацыі не былі падобныя на барацьбу з нязначнымі сіламі, а насілі характар баявых, з прадуманай стратэгіяй і прыцягненнем сур'ёзных баявых адзінак і ўзбраення. Так, аперацыя "Якаб" (8 студзеня 1943 году) звялася да наступу на тэрыторыі Станькаўскага лесу з трох бакоў (з трох адміністрацыйных раёнаў). Узбраенне - танкі, браневікі, гарматы; колькасць складу карнай брыгады склала 7 тыс. чалавек.\nЗ іх сілы 13 палка СС (паліцэйскага) мелі на мэце знішчэнне базы партызан у вёсцы Літавец. Але знішчэнне партызанскіх сіл звялося да ведама рахункаў з мірным насельніцтвам вёскі. Сагнаныя ў вялікі хлеў, людзі былі зачыненыя ў ім. А хлеў - падпалены. Перад гэтым усіх мужчын, каго змаглі знайсці карнікі ў вёсцы, выбудавалі ўздоўж сцены і расстралялі.\n196 чалавек - агульная колькасць загінуўшых.\nЦі не была адроджана вёска Літавец, назва яе прысутнічае на могілках спаленых вёсак у мемарыяльным комплексе "Хатынь". А на месцы яе гібелі - ужо згаданы мемарыяльны комплекс.\nСпачатку, яшчэ да стварэння манумента, помнік вёсцы быў невялікім, толькі пазначаў месца, а непадалёк, на былой паўднёвай ускраіне населенага пункта, быў усталяваны помнік партызанскага атрада "Баявы".\nЗараз жа настрой смутку ствараецца яшчэ на шляху да асноўнага барэльефа комплексу. Каменныя пліты сімвалізуюць вясковыя хаты. Мёртвыя, шэрыя камяні на месцах хат, дзе яшчэ і цяпер маглі смяяцца дзеці, расці наступнае мірнае пакаленне беларусаў.\nАсноўны барэльеф - усталяванае на ступеньчатым пастаменце выразанае з каменя выява сям'і, некалькі пакаленняў - дзеці, дарослыя, старыя. Па прыступках падымаюцца да яго людзі, прыхіліў галаву ў журботнай памяці аб іх мучаніцкай смерці.\nІ чутная цішыня, а ў ёй гучна гучаць вершы на беларускай мове, выразаныя на яшчэ адной часткі комплексу - асобна размешчаным камені. Гучаць гучна, нават калі чытаюць іх моўчкі, пра сябе. Вершы аб жывым крыку, які прарос да нас травой, аб зямлі, якая ніколі не астыне, а будзе вечна захоўваць жар таго агню, у якім гінулі жывыя людзі.


Культура - Сам сабе Манэ\nБез сумневу, час для яе даўно прыспеў. А на фоне папулярных у народзе тэлевізійных шоу яна нават і затрымалася: прайшло ўжо дзесяцігоддзе з таго моманту, як першая хатняя гаспадыня скарыла ўвесь свет сваім голасам. Відавочна, што маляваць людзі любяць не меней, чым спяваць. І як толькі ідэя з’явілася ў нашым мінскім паветры, яна хутка знайшла для сябе патрэбную форму.\nМастацтвазнаўца і куратар Вольга Кліп, якая ладзіць праект “Я Манэ Я Шышкін Я Малевіч” ужо ў другі раз (пачаўся ён у прыватнай галерэі “Дом карцін”), не ставіць на мэце паказаць работы менавіта непрафесійных мастакоў, хоць і не адмаўляе ім у такой магчымасці. Яна проста запрасіла да ўдзелу ўсіх ахвочых — хто мае што паказаць і адчувае такую патрэбу.\nЗ тых паўтары тысячы творцаў, якіх аб’ядноўвае Беларускі саюз мастакоў, больш-менш рэгулярна выстаўляюцца хіба сотні, калі не дзясяткі. Адпаведна, патрэба ў кантакце з публікай ёсць і ў гэтых колах. Аднак у сваёй большасці прафесійныя мастакі сустрэлі праект вельмі негатыўна. З такім меркаваннем, што ў ім губляецца адна з галоўных місій мастацтва — выхаваўчая. І што нельга дэманстраваць дрэнны густ. Меншасць у праекце ўдзел прыняла. Работы Зоі Луцэвіч, Настассі Бурко-Дземідзюк, Сяргея Плотнікава і іншых нядрэнна падмацоўваюць гэтую выставу.\nУдзельнікі з акадэмічнай школай суседнічаюць тут з салоннымі аўтарамі, школьнікі — з пенсіянерамі. Адметнасць гэтай выставы — менавіта ў яе вялікай разнастайнасці, нават какафоніі, якая, па словах куратара, у выніку ператвараецца ў цэласнасць самога праекта. Часам яна дэманструе няўмеласць, а часам — стараннасць ды імкненне да самавыяўлення і пошуку нечага значнага праз мастацтва. І ў гэтым яе галоўная вартасць.\nЗ іншага боку, на прыкладзе мінулага года можна прагназаваць камерцыйны поспех выставы. Летась за месяц было прададзена каля 30-ці работ. Попытам карысталіся зусім не ўзоры сучаснага мастацтва, але добры салонны жывапіс — як прафесійных аўтараў, так і самавукаў. Не дзіва, што менавіта гледачы абяруць найлепшую з прадстаўленых на выставе 323 карцін. А ўпадабаны мастак атрымае права зрабіць персаналку.\nУжо сёння можна сцвярджаць што праект, безумоўна, прагучаў. Ён прывёў у сцены Цэнтра сучаснага мастацтва тых людзей, якія туды раней ніколі нават не зазіралі. І хто ведае, якая колькасць з іх потым пойдзе і на “сур’ёзныя” выставы?\nЯшчэ адзін момант, які безумоўна выклікае цікавасць, — шырокая прастора для сацыялагічных і культуралагічных разважанняў. Выстава выяўляе мары, думкі і захапленні тых людзей, з якімі мы кожны дзень сустракаемся ў жыцці. Тое, з чаго складаецца іх уласнае “я”. А назва праекта, якая ўзнікла спантанна, прызначаная не толькі прыцягнуць да яго ўвагу гучнымі імёнамі мастакоў, але і дапамагчы “простым смяротным” атаясаміць сябе з вялікімі творцамі — або, магчыма, з часам працягнуць іх шэраг.


Зварот аргкамітэта Кангрэса дэмакратычных сілаў - Беларускі нацыянальны кангрэс\nЗварот аргкамітэта Кангрэса дэмакратычных сілаў\nАсноўнай мэтай правядзення сёлетняга Кангрэса Дэмакратычных сілаў ёсць аб’яднанне беларускай дэмакратычнай апазіцыі.\nГэты працэс, ініцыяваны 17 снежня 2015 года зваротам вядомых прадстаўнікоў беларускай інтэлігенцыі да лідэраў і актывістаў апазіцыі, быў падтрыманы стварэннем Аргкамітэта Кангрэса Дэмсілаў (КДС), які пачаў фармавацца 18 снежня 2015 года.\nПерамовы з кіраўніцтвам БСДП(Г), партыі БНФ, БХД, АГП і рухам “За свабоду”, на жаль, не прывялі да ўваходжання ў аргкамітэт упаўнаважаных прадстаўнікоў пералічаных дэмакратычных структураў. Пры гэтым Аргкамітэт КДС заўжды гатовы ісці на кампрамісы з іншымі дэмакратычнымі палітычнымі суб’ектамі дзеля супольнага правядзення Кангрэса.\nАдначасна, шараговыя сябры дэмакратычных партый падтрымліваюць ідэю аб’яднання апазіцыі, усведамляючы, што гэта патрабаванне сенняшняга дня. Гэта выразна прадэманстравалі сустрэчы сябраў Аргкамітэта КДС з актывістамі апазіцыйных партый і рухаў у Маладэчна, Слоніме, Смаргоні, Бабруйску, Наваполацку, Віцебску і Магілеве.\nКаб пазбегнуць канфрантацыі паміж кіраўніцтвам дэмакратычных партый і рухаў, якія не ўвайшлі ў Аргкамітэт КДС, і актывістамі, якія абгрунтавана падтрымліваюць неабходнасць аб’яднання апазіцыі, Аргкамітэт КДС прапануе зрабіць наступныя захады пры правядзенні Кангрэса Дэмакратычных Сілаў:\n1. Прадугледзіць у пастаянна дзейнай каардынуючай структуры аб’яднанай апазіцыі, якая будзе створана на Кангрэсе, месцы для дэмакратычных партый і рухаў, кіраўніцтва якіх пакуль не падтрымала зварот беларускай інтэлігенцыі да аб’яднання апазіцыі;\n2. Вылучэнне прадстаўнікоў ад партый і рухаў у гэтую структуру павінна ажыццяўляцца кіраўніцтвам саміх гэтых партый і рухаў;\nАргкамітэт КДС заклікае актывістаў усіх дэмакратычных партый і рухаў да вылучэння дэлегатаў на Кангрэс Дэмакратычных Сілаў, які адбудзецца ў сярэдзіне траўня 2016 года ў Менску.\nШанец беларускаму народу на мірныя перамены могуць даць толькі аб’яднаныя дэмакратычныя сілы!\nАвтор adminОпубликовано 04.04.2016 20.09.2017 Рубрики НавіныМетки БНК\nДалее Следующая запись: Конгресс демсил переименован в Белорусский национальный конгресс