Пяць адрозненняў беларускай чысціні ад еўрапейскай\n20.06.2017 / 08:15\nПяць адрозненняў беларускай чысціні ад еўрапейскай абмяркоўвайце! 69\nБеларусы часта ганарацца чысцінёй. У той жа час пры шчырых размовах замежнікі кпяць з нашай «чысціні». «Наша Ніва» сабрала пяць прыкладаў, дзе «беларуская чысціня» не супадае з еўрапейскай.\nНаперад заўважу, што слаба ведаю Еўропу паўднёвую, супастаўляю з «блізкай Еўропай» — Нямеччынай, Скандынавіяй, славянскімі краінамі.\nТуалеты і лёс паперы\nДля еўрапейцаў туалеты — гэта тэст на чысціню. Між тым у Беларусі нават у Доме ўрада ў грамадскай прыбіральні ўнітаз уяўляе сабой дзірку ў падлозе. Туалеты па еўрапейскіх стандартах вельмі нячыстыя ў нашых навучальных установах, дзяржаўных будынках, арміі. Дзяцей не вучаць правілам добрага тону пры карыстанні туалетамі.\nІ яшчэ такі нюанс. Беларусы міжволі захоўваюць інстынкты, вынесеныя з часоў, калі туалеты былі тыпу «сарцір». А яшчэ — з той пары, калі туалетная папера была дэфіцытам, а ў туалетах карысталіся газетамі. Газета, у адрозненне ад туалетнай паперы, забівала каналізацыю, таму яе не спускалі ва ўнітаз, а складалі ў сметніцы. Замежнікі часта ўражваюцца відовішчам вёдраў у нашых туалетах.\nВываз і перапрацоўка смецця — асаблівасць развітых грамадстваў.\nСмеццевыя кантэйнеры ў Віцебску, 2016 г. Фота Сяргея Гудзіліна\nНе буду кранаць тэмы перапрацоўкі, але замежнікі звяртаюць увагу на сметніцы. У Нямеччыне яны абавязкова закрытыя. У нас у дварах — як правіла, адкрытыя. У выніку, каты, вароны і бамжы расцягваюць іх змесціва, яно валяецца сярод дарогі.\nСістэма размяшчэння смеццевых бакаў і доступу да іх —асаблівасць еўрапейскай чысціні.\nШкло ў пад’ездах\nЕўрапейцам нашмат важнейшае тое, што ўнутры дома, кватэры, а не на вуліцы. У Беларусі часта бывае наадварот.\nЗвярніце ўвагу на вокны ў пад’ездах нават прэстыжных дамоў Беларусі. Зайдзіце, напрыклад, у славуты Дом на Нямізе. Вокны там гадамі, а то і дзесяцігоддзямі не мытыя, заляпаныя, у тым ліку фарбай. Шыбы ў вокнах напалову пабітыя, сцены пафарбаваныя абы-як. Такое немагчыма сабе ўявіць у аналагічным доме ў Бруселі, Любляне ці іншым вялікім горадзе «распуснай Еўропы».\nПадлога ў пад’ездах у большасці дамоў мыецца толькі на паперы. Тады як у Варшаве нават у панэльных шматпавярховіках штодзень лесвіцы і падлогі мыюць з мыючым сродкам.\nУ Беларусі чысціня дасягаецца ростам колькасці прыбіральнікаў. У Еўропе часцей думаюць пра тое, як бы менш было чаго прыбіраць.\nЗамежнікі заўважаюць, што «чысціня» ў Беларусі характэрная для сухога, летняга сезону, хоць ён кароткі. У той жа час тэхналогіі падтрымання парадку зімой не ідэальныя. У адрозненне ад Хельсінкі ці Дрэздэна, у Мінску зімой табе не ўдасца прайсці з пункту А ў пункт Б, не замазаўшы ботаў.\nСоль на вуліцы ў Мінску. Зіма 2017. Фота Сяргея Гудзіліна\nДля пасыпання дарог і тратуараў у нас выкарыстоўваюць соль. Яна разам з брудам пакрывае чэпкім слоем усё вакол дарог, вуліц і нават тратуараў.\nУ еўрапейскіх краінах у тых жа мэтах выкарыстоўваюць гранітную крошку, а нашы саляныя дарогі выглядаюць вельмі неэстэтычна.\nЛес і возера\nУ беларускіх лясах, палях і вадаёмах нярэдка сустрэнеш пластык, а то і цэлыя звалкі. У Нямеччыне ці Швецыі з такім ніколі не сутыкнешся.\nСмеццевая звалка ў полі непадалёк ад шашы Брэст— Масква. Фота Сяргея Гудзіліна.\nПрыклады можна доўжыць. А вы пагаджаецеся з тым, што «беларуская чысціня» не роўная «чысціні еўрапейскай»? Пішыце ў каментах.\nАндрэй Дынько; фоты Сяргея Гудзіліна\n19.06.2017 / 17:11\nну што ж - гэта цывілізацыйна-культурная прыналежнасць да рускага свету, пра якую\nкажа гронскі ў суседнім артыкуле.. хай палюбуецца\n19.06.2017 / 17:20\nкак-то была новость про неистовый срач в кварталах около букингемского сельсовета. (я не про недавнее про канализации)


Ад зразумець і прабачыць да жорстка пакараць ды звольніць. Так на інфармацыю пра п’яны дэбош начальніка Кастрычніцкага РАУСу Гомельшчыны рэагуюць мясцовыя жыхары. Праступак Генадзя Маджары не застаўся не заўважаным, але ці належным чынам адрэагуе на яго міліцэйскае кіраўніцтва?\nГлыбінная рэформа Міністэрства ўнутраных справаў, якую 6 гадоў таму абяцаў распачаць новапрызначаны міністр Шуневіч, прадугледжвала стварэнне пазітыўнага іміджу беларускага міліцыянта. Пазітыўныя ацэнкі, вядома, гучаць, але толькі на Дзень міліцыі, у іншыя ж дні – ад іміджу не застаецца нічога. Гэтак, у гарадскім пасёлку Акцябрскі, што на Гомельшчыне, цяпер бурна абмяркоўваюць паводзіны свайго міліцэйскага начальніка. Генадзь Маджара паехаў у сталіцу павышаць прафесійную кваліфікацыю, але павысіў градус ды зладзіў у сталічнай кавярні дэбош, пасля якога трапіў у выцвярэзнік.\n«Начальнік міліцыі павінен паказваць прыклад сумлення, шчырасці, годнасці. У гэтай сітуацыі што паказаў начальнік міліцыі?», – запытаўся блогер Андрэй Павук у байкера?\n«Сваю годнасць!», – са смехам адказаў ён.\nПавук: «За такую «годнасць» трэба караць»\n«Чаму звычайных людзей звальняюць з працы пасля такіх выпадкаў? І мне падаецца, што і кіраўніка міліцыі трэба паказальна звольніць», – мяркуе Павук.\nШто на такія ж паводзіны свайго падначаленага сказаў міністр Ігар Шуневіч – дагэтуль не вядома, хоць пасля прыкрага інцыдэнту прайшоў амаль тыдзень.\n«Гэта не шараговы працаўнік, усё ж ён узначальваў, займаў пэўную пасаду, папрацаваў дастаткова, таму, відавочна, узялі тайм-аўт, каб вызначыцца», – кажа праваабаронца Алег Волчак.\nАле ёсць і іншая прычына.\n«У іх няма сёння кадраў, каб пад 100 % звальняць з міліцыі, бо ідзе вялікі недабор», – кажа Волчак.\n«Ён збіваў мяне, ламаў рукі-ногі»\nА такія кадры, як Генадзь Маджара, – на вагу золата. Ён і злачынцу знойдзе, і апазіцыянера ды незалежнага журналіста паб’е. Гэтак, да пачатку гэтага года Маджара працаваў першым намеснікам начальніка Лоеўскага РАУС’у. Тут 2 гады таму і адбылося прыкрае знаёмства з ім журналіста Кастуся Жукоўскага.\n«Ён збіваў мяне, ламаў рукі-ногі, хапаў за шыю, душыў, потым ставіў ногі на галаву свае, скокаў па галаве нагамі. Таксама кайданкі сціскаў і скокаў па кайданках», – узгадвае журналіст.\nКастусь Жукоўскі, вядомы сваймі журналісцкімі расследаваннямі, паехаў у Лоеў, каб і ў справе высокапастаўленага міліцыянта правесці сваё следства.\n«Я апытаў больш за 100 людзей сёння. 50 чалавек фактычна адмаўляюцца казаць не таму, што не ведаюць, а таму, што баяцца», – распавядае Жукоўскі.\nНе забаялася і як магла апраўдала міліцыянта ягоная хросная.\n«Ён мой хрэснік, ён мой самы залаты, дарагі. У гэты дзень у яго была гадавіна па маці. Ён не змог прыехаць сюды памянуць маці і, відаць, з гэтай нагоды выпіў. Ведаеце, у кожнага свае нервы, расстроіўся», – уступаецца за Маджару ягоная хросная.\n«Усе людзі кажуць – казёл!»\nА вось што распавядаюць іншыя жыхары Лоева:\n– Завялі туды ў міліцыю, галавой білі, бляха, аб падлогу! Ой!\n– Усе людзі кажуць – казёл!\n– Яму не месца ў органах унутраных справаў.\nНе забаяўся пасля свайго збіцця распавесці пра манеры Генадзя Маджары Кастусь Жукоўскі. Сам міністр Шуневіч тады абяцаў разабрацца ў справе, і калі б ён тады прыслухаўся да журналістаў «Белсату», то не давялося б цяпер чарговы раз праз аднаго і таго ж міліцыянта адмываць заплямлены імідж.\nТэгі: Алег Волчак алкаголь Ігар Шуневіч міліцыянты МУС\nМенчукам не спадабалася п’янка пракурораў на працы\n00:50 На дне, рэпартаж цяпер


Слова Жыцця на сакавiк 2012\n«Пане, да каго мы пойдзем? Ты маеш словы жыцця вечнага» (Ян 6, 68).\nНатоўпы людзей ішлі да Езуса, а Ён казаў iм пра Валадарства Божае. Казаў простымi словамі, ужываючы прыпавесці, заснаваныя на штодзённым жыццi, але Ягоныя словы мелi асаблiвую прывабнасць. Людзей глыбока кранала Яго навука, бо Ён навучаў як той, хто мае ўладу, а не так, як кнiжнiкi. Нават стражнiкi, пасланыя, каб арыштаваць Яго, калі фарысеi і кніжнiкі пыталiся ў iх, чаму яны не выканалi загаду, адказалi: «Нiколi яшчэ нiхто з людзей не прамаўляў так, як гэты Чалавек».\nСлова Жыцця на люты 2012\n«Кайцеся і верце ў Евангелле» (Мк 1, 15)\nТак у Евангеллі паводле Марка распачынаецца Езусава звеставанне свету, Яго пасланне аб збаўленні: «Споўніўся час, і наблізілася Валадарства Божае; кайцеся і верце ў Евангелле».\nБэнэдыкт XVI: мучанікі — прыклад свабоды ад кампрамісаў і эгаізму\n«Сведчанні і сведкі. Месцы мучаніцтва і вялікія вернікі» — на такую тэму разважалі 30 лістапада 2011 г. у Рыме члены XVI Адкрытага пасяджэння Папскіх акадэмій. У звароце да ўдзельнікаў Бэнэдыкт XVI адзначыў, што Евангелле перадаецца праз жывое сведчанне вернікаў. І гэта пацвярджаюць шматлікія даследаванні ў сферы археалогіі, гісторыі мастацтва і архітэктуры.\nС. Данута Пусты: усе мы прагнем жыць прыгожа\nШто такое Эўхарыстычны рух маладых, якая яго гісторыя і мэты, хто можа ў яго ўступіць, — аб гэтым чытайце ў інтэрв’ю з нацыянальным мадэратарам Эўхарыстычнага руху маладых ад імя Кангрэгацыі Сясцёр Уршулянак с. Датунай Пусты USJK (Польшча).


Сталічныя сышчыкі затрымалі будаўнікоў, якія малатком выбівалі з свайго працадаўцы заробак, паведаміла 16 лістапада ГУУС Менгарвыканкаму. Belsat.eu пагаварыў з пацярпелым.\nУ паведамленні сталічнай міліцыі, што адбылося апісвалася так:\n«Увечары, калі 38-гадовы дырэктар выйшаў з офісу і накіраваўся ў бок аўтамабільнай стаянкі, мужчыны прайшлі за ім. Пасля чаго адзін з фігурантаў застаўся чакаць на вуліцы, а другі падсеў у аўтамабіль да мужчыны, дзе стаў высвятляць адносіны. Не дасягнуўшы жаданага выніку ў дыялогу, 38-гадовы фігурант дастаў малаток і стаў наносіць удары па каленным кубачку мужчыны, а пасля забраў у менчука 350 рублёў і разам з таварышам схаваўся ў невядомым напрамку».\n38-гадовага мужчыну завуць Андрэй Салаўёў. Ён – дырэктар кампаніі «РемСолоСтрой».\nДзяржаўны сакрэт і кроў у машыне\nБлізкі сябар пацярпелага Павел Барысаў распавядае, што ў той дзень яны з жонкай «адмывалі ад крыві» Салаўёва.\n«Я казаў, каб ён паехаў да лекара, а ён усё паўтараў, маўляў, « усё нармальна ». Толькі на наступны дзень ён звярнуўся да лекараў, а яны ўжо патэлефанавалі ў міліцыю, – распавядае мужчына. – У яго ўся машына была ў крыві. А падшклянак у машыне быў поўны крывішчы. Андрэй быў у шоку і не хацеў ехаць дадому. Нават сваёй дзяўчыне збіраўся схлусіць, што трапіў у ДТЗ ».\nАндрэй Салаўёў пасля збіцця. Фота апублікавана са згоды СалаўёваПаводле неафіцыйнай інфармацыі, падазраваныя цяпер знаходзяцца ў СІЗА. Справу расследуе Цэнтральнае РУУС Менску.\nСледчая, якая вядзе справу, не пагадзілася расказаць Belsat.eu падрабязнасці, спаслаўшыся на тое, што «хада папярэдняга следства з’яўляецца дзяржаўным сакрэтам».\nСкладаныя адносіны без дамовы\nПаводле інфармацыі крыніцы, знаёмага з сітуацыяй, «з рабочымі ў Салаўёва складваліся складаныя адносіны, бо браў ён іх без дамовы, а плаціць зарплату не любіў».\n«Адбывалася гэта ў Калодзішчах, не каля офісу, як пішуць. У Калодзішчах – адзін з абʼектаў, на які Салаўёў прыцягнуў гэтых небарак. Пазней так атрымалася, што ён застаўся ім вінны каля $ 1000. Вось яны і заклікалі да адказу Салаўёва такім спосабам», – распавёла Belsat.eu крыніца.\nСа словаў Паўла Барысава, работнікі, што збілі Андрэя, патрабавалі з яго грошы за працу, якую ён не прасіў рабіць.\n«Яны дараблялі абʼект і без узгаднення з Андрэем ліквідавалі дэфекты, якія дапусцілі іншыя будаўнікі. Так мне распавёў Андрэй», – кажа Барысаў.\nСуд не дапаможа – усё запісанае на маму\nСалаўёў не пацвердзіў Belsat.eu, што яго збілі ў Калодзішчах.\n«У інтэрнэце шмат глупства пішуць. Гэта было ў Зацані пад Менскам. А ў Калодзішчах дамовіліся з заказчыкам, які ім плаціць. Яны [тыя, хто напаў] не аддаюць мне будаўнічыя лясы, якія іншыя людзі ад мяне патрабую аддаць. Нападнікаў было трое. Адзін быў проста нейкі выпадковы хлопец. Ён сам спалохаўся ад таго, што адбываецца. Яны наагул на мяне не працавалі. Тры дні пакалупаў і прыйшлі выбіваць грошы з малатком і шурупакрутам», – кажа Андрэй Салаўёў.\n«У краіне шмат будаўнікоў і сумежных прафесіяў. Працаваць легальна – вельмі праблематычна. Так, ты плаціш падаткі, але заказчык можа проста не падпісаць акт, пасля чаго ў суд звярнуцца вельмі складана. Але нават калі выйграеш справу, то спагнаць з такога вось Салаўёва няма чаго – усё запісанае на маму», – тлумачыць прадстаўнік будаўнічага бізнесу, які пажадаў застацца ананімным.\nГэта на ўласным прыкладзе ў каментары Belsat.eu пацвярджае і бізнесмен, які працаваў раней з Андрэем Салаўёвым:\n«У мяне Салаўёў узяў будаўнічыя лесы ў арэнду на суму каля Br 24 000, і знік. Напісалі заяву ў міліцыю, але пакуль няма выніку. Міліцыя не любіць працаваць па артыкулах махлярства – складана даказалць, – распавёў мужчына. – Было 10 дамоваў арэнды, і адзінаццаты дагавор узяў на сябе прараб, які працаваў у Салаўёва ў чорную. Прараб трапіў на суму каля Br 1500 з-за сваёй непісьменнасці і прастадушнасці».\nУ «Суполцы майстроў Беларусі» у «Viberʼы» справу аб збіцці Салаўёва каментуюць так:\n«Калі працуеш нелегальна, то таксама могуць не разлічыцца, таму што няма чым даказаць сам факт здзелкі. Вось людзі і звярнуліся да метадаў з 90-ых».\nТэгі: 90-ыя, будаўнікі, будоўля, заробкі, збіццё, крымінал, Менск


Астравок для сапраўдных балельшчыкаў | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Астравок для сапраўдных балельшчыкаў\nАстравок для сапраўдных балельшчыкаў\nУ Мінску адкрылася фан-зона чэмпіянату Еўропы па футболе. Цяпер кожны ахвотны здолее паглядзець вялікі футбол на вялікім экране.\nСпецыяльная зона для балельшчыкаў, якую падрыхтавала «Аліварыя», яшчэ ўчора запрацавала у парку Перамогі, непадалёк ад Банка развіцця. Упрыгожаная сцяжкамі краін-удзельніц, футбольнай атрыбутыкай, яна на месяц футбольных баталій у Францыі можа стаць невялічкім цэнтрам балельшчыцкага асяродку ў сталіцы. Акрамя прысмакаў арганізатары прапануюць сустрэчы з футбольнымі экспертамі, майстар-класы ад футбольных каментатараў, конкурсы прагназістаў, спаборніцтвы на спрытнасць валодання футбольным мячом і нават моўныя курсы «футбольнай» беларускай і французскай. Дарэчы, пасол Францыі ў Беларусі Дамінік ГАЗЮІ завітала на адкрыццё фан-зоны.\n— Гэтая фан-зона — вельмі добрая ідэя, — кажа спадарыня Газюі. — Маленькі астравок чэмпіянату Еўропы ў Беларусі. Самі спаборніцтвы распачаліся ў Францыі ў пятніцу і пройдуць у дзесяці гарадах. Я б хацела падкрэсліць франка-беларускае спартыўнае супрацоўніцтва. Некалькі гадоў таму французы і беларусы былі ў адной адборачнай групе чэмпіянату свету па футболе. Першы матч у 2012 годзе прайшоў у Францыі, а другі — у Гомелі. А ў 2014 годзе паміж сабой сустрэліся мінскае «Дынама» і «Генгам». А неўзабаве мы зноў убачым беларуска-французскую дружбу. Першы матч у адборачным турніры чэмпіянату свету — 2018, які пройдзе ў Расіі, Францыя правядзе ў верасні менавіта з Беларуссю.\nУ сваю чаргу з'яўленне ў сталіцы пляцоўкі для фанаў падтрымаў і Сяргей Румас, старшыня Беларускай федэрацыі футбола.\n— Усіх нас аб'ядноўвае любоў да футбола, — адзначыў Румас. — Футбалісты гуляюць для балельшчыкаў. Гэта тая крэатыўная сіла, якая здольная ўплываць на вынікі выступлення нацыянальнай зборнай. На жаль, наша зборная не гуляе сёлета ў Францыі, але нам усім хочацца верыць, што дзякуючы нашай актыўнай падтрымцы наступны раз у нас абавязкова атрымаецца выйсці ў групавы этап. Безумоўна, стварэнне такіх фан-зон, дзе балельшчыкі, што не могуць патрапіць на чэмпіянат Еўропы, змогуць тут, у прысутнасці сяброў, калег, «балець» за свае любімыя каманды, гэта крок наперад у папулярызацыі футбола. Упэўнены, гэтая ініцыятыва «Аліварыі» атрымае моцны штуршок.\nЗастаецца толькі дадаць, што фан-зона працуе ў дні матчаў з 15:00 да 24:00. Прыходзьце і глядзіце вялікі футбол!\nЧэмпіянат Еўропы па футболе — у тэлеэфіры


Сев яровых. Какая работа сейчас делается на полях? И какие прогнозы на будущий урожай? — Новости в Поставах\n03.06.2020 03.06.2020 postawy216Комментариев нет\nРаслінкі набіраюць сілу\nУ раёне арганізавана праведзена сяўба яравых культур. А што робіцца на палях у гэтыя дні? І якія прагнозы на будучы ўраджай? Адказаць на гэтыя пытанні карэспандэнт «Пастаўскага краю» Фаіна Касаткіна папрасіла намесніка начальніка па раслінаводстве ўпраўлення па сельскай гаспадарцы і харчаванні райвыканкама Таццяну Андрэеву.\n— Няхай гэта не здасца дзіўным, але для хлебаробаў вясна пачынаецца з восені. Дык вось, земляробы Пастаўшчыны мінулай восенню спаўна скарысталіся спрыяльнымі ўмовамі надвор’я і настойліва папрацавалі на ўраджай-2020: пасеялі 12 728 гектараў азімых зерневых, 3 325 — рапсу, на 17 214 гектарах узаралі глебу. На 95% плошчы рапс выйшаў з зімоўкі ў добрым стане. А невялікія ўчасткі, дзе ён загінуў у ААТ «Кураполле-агра», «Сцяг Перамогі-агра», «Камайскі-агра», КУСП «Ляхаўшчына-агра», перасеялі кукурузай.\nДзякуючы вялікаму аб’ёму выкананых восенню работ некалькі лягчэй было ўправіцца з сяўбой яравых культур і правесці яе ў найлепшыя тэрміны. Плошчы пад яравымі таксама пашыраны. Яравыя зерневыя занялі 7 936 гектараў (104% да 2019 года), яравы рапс — 3 004 (плюс 643 га), кукуруза — 5 344 (плюс 984 га). Пад ільном — 2 400 гектараў. У мінулым годзе 500 гектараў яго вырошчвалі на землях Докшыцкага раёна, але з-за далёкай адлегласці гэта не апраўдала сябе. Таму сёлета ўся сыравінная зона льнозавода размешчана ў сваім раёне. На 2 100 гектарах лён вырошчваюць завадчане і па 100 гектараў — ААТ «Камайскі-агра», «Кураполле-агра», «Сцяг Перамогі-агра». Пасевы «другога хлеба» не расшыралі, паколькі ў мінулыя гады ўзнікалі цяжкасці з рэалізацыяй ураджаю. Як і летась, на 37 гектарах бульбу вырошчвае ААТ «Навасёлкі-Лучай», на 5-ці — ААТ «Хацілы-агра» і столькі ж — ААТ «Камайскі-агра».\nГаворачы пра тэмпы і якасць сяўбы, трэба адзначыць станоўчую ролю створанага сёлета ў раёне аграпрамысловага аб’яднання на чале з малочным заводам. Прадпрыемства дапамагло і працягвае дапамагаць гаспадаркам тэхнікай, кадрамі, фінансамі. Змаглі набыць мінеральныя ўдабрэнні, хімікаты для апрацоўкі пасеваў.\nМінулы месяц не парадаваў цяплом. Гэта стрымала рост ячменю, доўга не з’яўляліся ўсходы кукурузы, але зараз яна ўжо прарастае. Гаспадаркі раёна своечасова правялі падкормку і хімпраполку азімых зерневых, апрацоўку азімага рапсу супраць кветаеда. Больш чым на палове плошчы зроблена хімпраполка ячменю, і гэта работа працягваецца. Азімыя і яравыя зерневыя радуюць вока. Калі не здарыцца ніякіх прыродных катаклізмаў, разлічваем на добры ўраджай. А вось да нарыхтоўкі кармоў прыступім крыху пазней, чым летась, бо з-за халоднага надвор’я і недахопу вільгаці травы яшчэ не набралі патрэбную масу.


Чорны змяшальнік для ваннай з цэнтралізаваным зліўным матавым чорным\nГалоўная / Змяшальнікі для ваннай пакоі / Змяшальнікі для ваннай Centerset / Змяшальнік для ваннай WOWOW Centerset са зліўным матавым чорным\nЗмяшальнік для ваннай WOWOW Centerset з зборкай матавы чорны\nЗмяшальнік для ваннай пакоі з двума ручкамі: 4″ кран для ваннай пакоі з падвойнай ручкай, што дазваляе лёгка рэгуляваць ваду і тэмпературу! Носік высокай дугі забяспечвае дастатковы зазор пад носікам.\nСучасны змяшальнік для ваннай: матавая чорная паверхня і модны класічны дызайн, даўгавечнасць змяшальніка для ваннай забяспечана, не падвяргаецца карозіі, не падвяргаецца іржы і драпінам.\nабслугоўванне кліентаў: Прапануюцца 5-гадовая абмежаваная гарантыя і падтрымка кліентаў. Гэта пакрываецца 90-дзённым вяртаннем. Калі ў вас ёсць якія-небудзь пытанні, калі ласка, звяжыцеся з намі.\nТрымальнік для туалетнай паперы Насценны чорны\nМатавы чорны аднаручны гаплік для ручніка Ванная пакой\nЗмяшальнік для ваннай пакоі матавы чорны 2 ручкіs 2321400B\nПаколькі многія людзі выбіраюць для змяшальніка для ваннай пакоі срэбны ці храмаваны колер, вы можаце зрабіць масіўную заяву пра моду з дапамогай матавага змяшальніка для ваннай. Гэты колер не толькі надае вашай ваннай пакоі элегантны і эксклюзіўны выгляд, матавы чорны колер па-ранейшаму тонкі і класічны. Невыпадкова матавы чорны стаў сучасным класічным колерам, калі гаворка ідзе пра дызайн ванных пакояў. Матавы чорны - гэта тэндэнцыя, якая зусім хутка не раздуецца. Матавая чорная аздабленне змяшальніка для ваннай пакоі можа надаць сучасны штрых любой ваннай пакоі.\nМожна недаацаніць той факт, што змяшальнікі для ваннай - адна з найбольш важных асаблівасцей любой ваннай пакоі, якая тычыцца стылю. Нягледзячы на тое, што змяшальнікі для ваннай невялікія, людзі, як правіла, засяроджваюцца на змяшальніках, паколькі іх зрок аўтаматычна прыцягвае гэтыя фокусныя цэнтры. Таму змяшальнікі для ваннай могуць зрабіць альбо зламаць любую ванную. Змяшальнікі для ваннай могуць падняць ванную пакой. Простая альбо мінімалістычная ванная пакой можа атрымаць масіўны ўздым са стыльнымі змяшальнікамі. Стыльны класічны рэтра-дызайн гэтага змяшальніка для ваннай WOWOW робіць вашу ванную адразу больш моднай. Змяшальнік для ваннай матава-чорны 2 ручкі WOWOW - адзін з такіх змяшальнікаў, які сапраўды можа змяніць дэкор вашай ваннай.\nМатавы чорны кран для ваннай пакоі з 2 ручкамі\nСтыль - гэта адно, але функцыянальнасць можа быць нават больш важнай. Штодня вы некалькі разоў карыстаецеся сваёй ваннай, і хочаце, каб вашая ванная служыла вам такім чынам, каб падтрымліваць ваш распарадак дня. Гэта бясспрэчна лічыцца для функцый душа і ванны. Але вы, напэўна, карыстаецеся сваёй мыйкай нават больш, чым іншыя функцыі вашай ваннай. Менавіта таму варта яшчэ больш звярнуць увагу на гэты аспект вашай ваннай. Акрамя зручнай мыйкі для ваннай, змяшальнік для ваннай задае ўсе функцыянальныя магчымасці, якія вам патрэбныя.\nЗмяшальнік для ваннай пакоі матава-чорны 2 ручкі WOWOW гарантуе выдатны водны досвед. Гэты матавы чорны 4-цалевы змяшальнік для ваннай мае 2 ручкі. З дапамогай гэтых ручак вы можаце бесступенька рэгуляваць тэмпературу і хуткасць вады ў адпаведнасці з вашымі патрэбамі. Высокі дугавы носік дае вам дастаткова месца паміж носікам і ракавінай у ваннай пакоі, каб вы маглі камфортна мыць рукі ці апалоскваць твар. Адлегласць складае 4.4 цалі і дае шмат месца. Такім чынам, вам не прыйдзецца змагацца з абмежаваным прасторай, як са змяшальнікам для ваннай з нізкай дугой.\nПерш за ўсё паваротная асадка змяшальніка ў ваннай пакоі матава-чорная 2 ручкі WOWOW прапануе кручэнне на 360 градусаў для зручнага выкарыстання. Змяшальнік для ваннай пакоі матавы чорны 2 ручкі пастаўляецца з дрэнажнай трубой у тым самым матавым чорным колеры, каб утварыць адно цэлае з вашай ракавінай. Адкрыць і зачыніць гэты каналізацыйны вузел з убудаванай ручкай на задняй частцы гэтага змяшальніка для ваннай зручна.\nПершакласны кран для ваннай пакоі матавы чорны 2 ручкі\nАкрамя сучасных і смелых дызайнаў, WOWOW у асноўным вядомы сваімі высокімі стандартамі якасці. Па меры выцяснення гэтых стандартаў якасці з чарцяжнай дошкі прама на іх ультрасучасны завод, кожная дробная дэталь гэтага змяшальніка для ваннай была аптымізавана па максімуму. Гэта дае вам змяшальнік для ваннай высокай якасці, які будзе служыць свайму прызначэнню і гарантаваць доўгую вытрымку.\nТрывалая ножка змяшальніка для ваннай WOWOW матава-чорная 2 ручкі выраблена з цвёрдага латуневага матэрыялу, паколькі гэта гарантуе аптымальную прадукцыйнасць і самую доўгую вытрымку. Таксама канструкцыя выраблена з цвёрдай медзі і апрацавана цынкавым сплавам. Вам не трэба турбавацца аб праблемах карозіі з-за гэтых матэрыялаў. Акрамя таго, гэты змяшальнік для ваннай пакоі не мае свінцу, каб максімальна абараніць вашу сям'ю. Вы адчуваеце розніцу ў гэтай якасці адразу, калі ўтрымліваеце яе. Гэты чорны змяшальнік для ваннай матавы чорны 2 ручкі таксама ўстойлівы да плям. Таму яго лёгка падтрымліваць. Гэта тое, што вы атрымліваеце, купляючы змяшальнік для ваннай высокай якасці.\nЭканамічны кран для ваннай пакоі матавы чорны 2 ручкі\nПрэміум-керамічны дыск у гэтым дызайнерскім змяшальніку для ваннай у матава-чорным колеры робіць ваду плаўнай і без капель. У носіку гэтага змяшальніка для ваннай змяшчаецца аэратар з ABS. З гэтым інавацыйным аспектам вы зможаце зэканоміць на спажыванні вады і дапамагчы захаваць ваду. Клапан, сертыфікаваны NSF, плаўна круціцца, каб прапанаваць вам максімальны камфорт. Патрон высокай якасці быў выпрабаваны на 500,000 XNUMX цыклах вады і па-ранейшаму працаваў аптымальна. І гэта па яшчэ эканамічнай цане!\nПаколькі працэс вытворчасці WOWOW высока стандартызаваны і аўтаматызаваны, WOWOW можа прапанаваць гэты высакаякасны змяшальнік для ваннай матавай чорнай 2 ручкі па вельмі эканамічнай цане. Разам з эфектыўнай і эканамічнай закупкай і выкарыстаннем матэрыялаў WOWOW значна эканоміць на вытворчых выдатках. І тым не менш, не губляючы галоўнай мэты - вырабляць высакаякасную прадукцыю з поля зроку. WOWOW гарантуе, што вы не знойдзеце змяшальнікаў для ваннай такой жа якасці па больш нізкай цане, чым мы прапануем.\nПрастата ўстаноўкі і прастата ў абслугоўванні\nГэты матавы чорны змяшальнік для ваннай пакоі ў цэнтры з 2 ручкамі лёгка ўсталяваць самастойна без усялякага прафесіянала. Такім чынам, вы нават можаце зэканоміць, усталяваўшы гэты кран для ваннай матава-чорны 2 ручкі самастойна. Змяшальнік для ваннай 4 цалі падыходзіць для любога мацавання з 3 адтулінамі. Змяшальнік для ваннай матавы чорны 2 ручкі пастаўляецца з наборам аксесуараў для ўсталёўкі кавалка пірага, уключаючы вадаправодную трубку, дрэнажную трубу і палубную пласціну для зручнай ўстаноўкі.\nЗмяшальнік для ваннай матава-чорны 2 ручкі WOWOW забяспечыць вам змяшальнік для ваннай, які пераўзыходзіць усе галіновыя стандарты. Вы зможаце лёгка падтрымліваць гэты змяшальнік для ваннай пакоі, а асцярожныя водныя рэшткі можна выдаліць мяккім дакрананнем пальцаў. Паколькі гэты змяшальнік для ваннай лёгка чысціць, вы можаце працягваць карыстацца гэтым змяшальнікам працяглы час, гарантуючы высокую якасць вады. WOW нездарма забяспечвае 3-гадовы тэрмін гарантыі, каб гарантаваць працаздольнасць яго змяшальніка для ваннай матава-чорны 2 ручкі.\nПеравагі крана для ваннай пакоі матавы чорны 2 ручкі ў двух словах:\nУнікальны матавы чорны дызайн\nЗмяшальнік з высокай дугой прапануе дастаткова прасторы\nГладкі носік без капель\nВыраблены з высакаякасных латуневых матэрыялаў\nАртикул: 2321400B катэгорыі: Змяшальнікі для ваннай Centerset, Змяшальнікі для ваннай пакоі Ключавыя словы: зліўной зборкі, дзве ручкі, кран для ракавіны судна\n6 х 2.2 7.5 х цаляў\nПад'ёмны сцёк стрыжня


У РФ другі дзень запар колькасць выпадкаў заражэння COVID-19 расце менш як на 9 тыс.\n21 мая, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Колькасць тых, хто заразіўся новай каранавіруснай інфекцыяй, у Расіі вырасла за апошнія суткі на 8849 - да 317 554. Аб гэтым паведамілі ТАСС у аператыўным штабе па барацьбе з распаўсюджваннем новай каранавіруснай інфекцыі.\n20 мая штаб паведамляеў аб 8764 выяўленых выпадках.\nКолькасць ахвяр каранавіруснай інфекцыі ў Расіі дасягнула 3099, павялічыўшыся за суткі на 127.\nНовыя 2913 выпадкаў заражэння каранавірусам зафіксаваны ў Маскве, усяго ў расійскай сталіцы - 155 219 заражаных. Колькасць выпісаных за суткі пацыентаў у Маскве другі дзень запар перавышае колькасць выяўленых выпадкаў, 21 мая выпісаны 3746 чалавек.\nАгульная колькасць заражаных COVID-19 у свеце перасягнула 5 млн. Найбольшая колькасць выпадкаў заражэння зафіксавана ў ЗША, на якія прыпадае каля трэці ўсіх інфіцыраваных - больш за 1,5 млн чалавек. На другім месцы Расія. На трэцяе месца па абсалютнай колькасці тых, хто заразіўся, выйшла Бразілія, там 293 тыс. інфіцыраваных. З моманту ўспышкі ў свеце памерла 328 тыс. чалавек, выздаравелі 1,9 млн.-0


У стасунках з грашыма | Партал грамадскіх аб'яднанняў Беларусі\n6 (28116)14.01.16.Дабрачынны рух «Клуб 5000», як і любы дабрачынны рух, перыядычна вінавацяць у няправільным размеркаванні сродкаў. Кожнаму здаецца, што ён зрабіў бы лепш, больш справядліва, рацыянальна...\nНайчасцей прэтэнзіі гучаць ад бацькоў хворых дзетак. Пакрыўджаных, стомленых, ваяўнічых. Любой маці, якая з апошніх сіл вядзе барацьбу за сваё дзіця, здаецца, што ў іншых патрэбы меншыя. Гэта яе крывіначка пакутуе ад прыступаў, не спіць начамі і хоча проста жыць. А «псеўдафонды», «несвядомыя валанцёры» разбазарваюць сродкі на неістотнае.\nШмат гадоў таму я мела размову з Вольгай, маці хлопчыка, хворага на ДЦП. Яна вазіла яго на курсы рэабілітацыі за мяжу. У зборы сродкаў дапамагаў дабрачынны фонд, якім тады кіравала мая знаёмая. І вось калі сума была амаль сабраная і яшчэ знаходзілася на рахунках фонду, Вольга радасна падзялілася ў інтэрнэце, што грошы на наступны курс знайшліся, квіткі ўжо набытыя і заўтра яна з сынам вылятае на рэабілітацыю. Кіраўнік фонду даведваецца пра гэта з сеціва, вінаваціць маці ў падмане і пазбаўляе хлопчыка сабраных сродкаў і далейшых стасункаў з фондам.\nНу сталася так, што грошы для хлопчыка прыйшлі з іншай крыніцы. Ці варта вінаваціць няшчасную маці толькі за тое, што яна перастрахоўвалася? Ці ёсць яе віна ў тым, што шукала паратунак з розных бакоў і біла ва ўсе званы? Наўрад ці гэта можна расцаніць як падман. Не думаю, што Вольга магла патраціць лішнія сродкі бязглузда. Працэс рэабілітацыі вельмі доўгі, і ўжо сёння яна думае пра наступны курс і сродкі на яго.\nКарацей, я была на баку маці і палічыла паводзіны сваёй знаёмай надта рэзкімі і імпульсіўнымі. За шэсць гадоў кіравання дабрачынным рухам мне адкрыліся нябачныя тады прычыны такіх паводзін. Я не апраўдваю, але пачынаю разумець яе.\nКожная маці ўнутры свайго гора. Яна бачыць вакол такіх жа матуль-ваўчыц, што за карак выцягваюць сваіх немаўлят з багны. Яна спачувае ім, падзяляе іх гора, у нечым разумее і нават атаясамлівае сябе з імі. Але ў яе сваё балота. У кожнай маці-ваўчыцы сваё балота.\nВаланцёры і дабрачынцы назіраюць збоку. Кожнае балота мы бачым на аднолькавай адлегласці. Мы чытаем іх лісты, просьбы, маленні. І кожны раз праходзім стадыю адчаю і ўласнага бяссілля. Мы разрываемся паміж усімі і марым дапамагчы кожнаму. А потым, адгараваўшы, бяром сябе ў рукі і пачынаем думаць. Думаць рацыянальна. Улічваць кожны рубель і адказваць за кожную капейку. І ты адчуваеш, як, даючы аднаму, забіраеш у іншага. Але трэба рабіць выбар.\nМы не можам імгненна сабраць сто пяцьдзясят тысяч долараў на аперацыю. Але можам правесці каналізацыю ў вясковую хату падапечнай. Гэтае дзяўчо нядаўна змагалася за сваё жыццё. І тады была адна мэта — выжыць. Ёй пашчасціла, і цяперашнія задачы адпавядаюць сітуацыі. Чалавек — ненасытная істота: дасягае аднаго, самага запаветнага, і яму зноў патрэбна нешта новае.\nНіколі не забуду словы калегі з грамадскага аб'яднання «Дзеці ў бядзе»: «Калі мы дазволілі ім выжыць, мы павінны даць ім магчымасць жыць».\nУладкаваць іх новае жыццё, аблегчыць вяртанне з хваробы, сацыялізаваць, падтрымаць — таксама наша задача. І калі яшчэ ўчора ля бальнічнага ложка маці прасіла толькі здароўя сыну, то сёння самае страшнае для яе — зімні абутак. І гэтая праблема такая ж вострая, як і папярэдняя. Матуля пакутуе ад таго, што не можа вырашыць яе самастойна. Змяніліся рэаліі, умовы і патрэбы, але пачуцці засталіся. Яна адчувае безвыходнасць і бяссілле перад босым сынам, як калісьці перад бальнічным ложкам.\nДля спонсараў самым важным здаюцца лекі. Яны з радасцю і гонарам гатовыя траціць вялікія сумы на дарагія прэпараты. Ім трэба адчуць сябе магутнымі, добрымі, важна разумець, што ты зрабіў нешта выдатнае — выратаваў жыццё. Гэта не на ноўтбук патраціць. Так уласная важнасць выглядае яшчэ важней.\nА я не стамляюся прыводзіць прыклад Дзімы. Яму тэрмінова былі патрэбны даражэзныя замежныя лекі. І набліжаўся яго дзень нараджэння. Хлопчык марыў пра квадрацыкл. Дарагі падарунак. Нам прыйшлося выбіраць: лекі ці машына. Разам з яго маці мы выбралі другое. Можаце сабе ўявіць, што адчувалі суседзі па палаце, якім не хапала на аперацыю за мяжой, на блок хіміятэрапіі?.. У іх не было ўпэўненасці ў заўтрашнім дні, а мы «разбазарвалі» істотную суму!\nЛекі для Дзімкі таксама купілі: як бывае, з іншых крыніц. Але яны яму не спатрэбіліся. Гэта быў апошні дзень нараджэння. І яго маці бясконца ўдзячная за «разбазарванне» сродкаў. Тады для яе самым вялікім жаданнем, за любыя грошы, была ўсмешка сына. А ён усміхаўся, як жа ён усміхаўся на тым квадрацыкле!..\nМатэрыяльную дапамогу падапечным «Клуба 5000» мы размяркоўваем разам, з удзелам мноства валанцёраў. Раз на месяц вывучаем бягучую сітуацыю і навіны ўсіх падапечных. У адных мяняюцца пратаколы, лекі, сумы, патрэбы, адмяняюцца паездкі, зрываюцца блокі, іншыя выходзяць у рэмісію. А бывае, як і ў хлопчыка з ДЦП, — дапамога прыходзіць з іншай крыніцы.\nНа разведку, абмеркаванні, падлікі і ваганні ідзе не адзін дзень, а часам не адзін тыдзень. Рашэнні даюцца нялёгка. Страшна зрабіць памылку, бо яна можа стаць фатальнай. І менш за ўсё хочацца кагосьці пакрыўдзіць.\nЯ памятаю, як аднойчы, у часы маёй татальнай беднасці, знаёмы папрасіў заскочыць у банк і абмяняць яму вялікую суму валюты на айчынныя рублі. Ён спяшаўся і сам не паспяваў адстаяць чаргу. Памятаю гэта адчуванне — я ніколі ў жыцці не трымала ў руках столькі грошай адразу. Мяне перапаўняла... упэўненасць. Так, істотныя сумы надаюць упэўненасці не толькі матулям хворых дзетак. Нам усім патрэбны грошы. Для ўпэўненасці. У сабе, у заўтрашнім дні.\nЗусім іншыя пачуцці ў мяне выклікаюць грошы, сабраныя на дапамогу падапечным «Клуба 5000». Я раскладаю іх стосамі, як карты, пералічваю, як фанцікі. Трымаючы ў руках вялікія сумы, я ніколі не спакушалася думкай «на іх можна было б купіць...» Настолькі не ўспрымаю гэтыя грошы грашыма, што, збіраючыся ў банк, дзясяткі мільёнаў рублёў і тысячы долараў закідваю ў празрысты файлік разам з васьмю лістамі дабрачынных рэквізітаў. І выходжу за дзверы з файлікам у руках. Дбайны муж спыняе на парозе, уручае сумку, пакуе файлік у патаемную кішэню і прапануе суправаджэнне: з такімі сумамі па вуліцы страшна хадзіць. А мне не страшна, бо я не адчуваю, што гэтыя паперкі — грошы. Магчыма, я проста не адчуваю ўпэўненасці. Упэўненасці, што правільна зразумела патрэбы і аб'ектыўна размеркавала сумы. Упэўненасці, што кагосьці не пакрыўджу. І, нарэшце, упэўненасці, што грошы могуць тварыць цуды.


Міжнародная акцыя «Гадзіна Зямлі» | Магiлёўскi аблвыканкам\nМіжнародная акцыя «Гадзіна Зямлі»\nМіжнародная акцыя «Гадзіна Зямлі» пройдзе 28 сакавіка. Пра гэта паведамілі ў Магілёўскім абласным упраўленні па наглядзе за рацыянальным выкарыстаннем ПЭР.\nУ Беларусі акцыя адбудзецца 12-ым разам. Яе сутнасць у тым, каб на 60 хвілін адключыць святло і непатрэбныя электрапрыборы дома або ў офісе, пастарацца беражліва адносіцца да прыродных рэсурсаў пастаяннай звычкай. «Згаджаючыся з умовамі акцыі, яе ўдзельнікі падымаюць на паверхню праблемы змены клімату, энергазберажэння і захавання рэсурсаў у цэлым, паказваюць сваю салідарнасць і занепакоенасць гэтымі тэмамі», – падкрэслілі суразмоўцы.\n«Гадзіна Зямлі», ініцыяваная Сусветным фондам дзікай прыроды, з’яўляецца найбольш вядомай экалагічнай акцыяй у гісторыі чалавецтва. Штогод у ёй прымае ўдзел больш за 2 млрд. чалавек у 188 краінах, згасае падсвятленне больш за 18 тыс. архітэктурных помнікаў.\nТэма «Гадзіны Зямлі–2020»у гэтым годзе – «Кожны можа!». «Акцыя заклікае людзей змяніць простыя штодзённыя звычкі, эканомна расходаваць электраэнергію і цяпло, што адпавядае палажэнням Дырэктывы Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь №3 ад 14 чэрвеня 2007 года», – падкрэслілі ва ўпраўленні.\nсубота, 28 Сакавік 2020


Падарожжа - Shtetl Routes - NN Theatre\nShtetl Routes - шляхамі прыгранічных штэтлаў Польшчы, Украіны і Беларусі\nСардэчна запрашаем у мультымедыйнае падарожжа праз 60 выбраных прыгранічных гарадоў і населеных пунктаў.\nПа слядах экспедыцыі Ан-скага\nЗапрашаем у падарожжа па слядах габрэйскага этнографа, пісьменніка і грамадскага дзеяча Сямёна Ан-скага.\nМаршрут уключае ў сябе 7 вёсак на Валыні: Любомль - Уладзімір Валынскі - Ковель - Луцк - Шпоры - Дубна - Крамянец -Кожец.\nАдлегласць 420 км, час наведвання аўтамабілем: тыдзень.\nПа слядах Ісаака Башэвіса Зінгера\nЗапрашаем Вас на незвычайнае падарожжа па сцежцы творчасці Ісаака Башэвіса Зінгера - лаўрэата Нобелеўскай прэміі, які чарпаў натхненне для сваіх раманаў і кароткіх апавяданняў з традыцыі і лёсу невялікіх гарадоў, размешчаных у глыбіні лясоў і акружаных мазайкай палёў Люблінскага ўзвышша.\nХод маршруту: Люблін - Быхава - Туробін - Горай - Фрамполь- Біўгорай - Тарногруд - Юзэфув Расточа - Тышоўцы - Камарув - Замосць - Ізбіца - Пяскі - Люблін.\nДаўжыня маршруту: 362 км\nАўтамабільны маршрут - 2-3 дня\nВеласіпедны маршрут - 5-7 дзён\nЗ Астрога да Любліна. Падарожжа па слядах вядомых рабінаў\nЗапрашаем Вас у падарожжа па слядах слаўных вучоных і рабінаў сучаснай эпохі. Траса правядзе нас па месцах, дзе калісьці жылі вучоныя і выкладалі сваё навукі "вучні Торы", вялікія каментатары і аўтары самых вядомых рэспонсаў.\nШпоры - Кшэменец - Дубна - Уладзімір Валынскі - Любомль - Холм - Люблін\nОструг - Дубна - Броды - Ямпаль - Жулкеў - Белз - Шчэбжэшын - Люблін\nТыкоцін - Люблін - Шпоры\nЧорна-белыя фатаграфіі часамі з'яўляюцца адзінымі напамінамі пра страчаны свет габрэйскага мястэчка. Фатаграфіі, якіх засталося невельмі многа - большасць з іх была знішчана падчас Другой сусветнай вайны, з'яўляюцца для нас вельмі каштоўнай крыніцай інфармацыі. Маршрут фатаграфаў вядзе нас праз 22 месцы, дзе знаёмімся з 28 фатографамі.\nМаршрут праходзіць праз: Шчэбжэшын, Вельке Очы, Цешанув, Седльцэ, Орле, Клешчэле, Цехановец, Шчучын, Мендзыжец-Падляскі, Казімеж Дольны, Любачув, Оструг, Камянец-Падольскі, Кшэменец, Уладзімір Валынскі, Жоўква, Ленін, Навагрудак, Столін, Слонім, Дзятлава і Пінск.\nМаршрутам ешываў Беларусі\nЗапрашаем Вас у незвычайнае падарожжа па маршруце ешываў, якія знаходзяцца ў беларускіх гарадах. Маршрут вядзе праз Валожын, Слонім, Мір, Навагрудак і Радунь.\nШляхам габрэйскіх друкарняў\nЗапрашаем у падарожжа па слядах габрэйскіх друкарняў, якія мелі асаблівае значэнне для габрэйскай абшчыны. Габрэяў, за іх заклапочанасці з нагоды кніг і самай галоўнай - Торы, на працягу многіх стагоддзяў называюць Народам Кнігі.\nМаршрут уключае ў сябе 16 населеных пунктаў, у якіх у розныя перыяды працавалі габрэйскія афіцыны: Люблін, Юзэфув Білгорайскі, Гродна, Копыль, Бердычаў, Межырув, Палоннае, Славута, Оструг, Кожэц, Дубна, Жоўква, Турка і Олексінец. Мы прапануем тры асобныя маршруты:\n1. "польска-беларускі" (630 км): Люблін - Гродна (325 км) - Копыль (265 км) - Слуцк (40 км);\n2. "Падольскі" (909 км): Люблін - Юзэфув Білгорайскі (111 км) - Жоўква (90 км) - Турка (171 км) - Олексінец (324 км) - Мінковіцы (117 км) - Мэжырув (96 км);\n3. "Валынскі" (461 км): Порыцк - Дубна (131 км) - Оструг (80 км) - Славута (30 км) - Кожэц (55 км) - Палоннае (110 км) - Бердычаў (55 км).\nПартызанскі шлях праз Налібоцкую пушчу\nЗапрашаем у падарожжа шляхамі габрэйскіх партызанаў. Маршрут праходзіць праз наступныя гарады, размешчаныя ў мяжах Налібоцкай пушчы : Навагрудак - Чарэшля - Любч - Возера Кромань - Клецішчы- (Боркі - Чырвоная Горка) - Налібокі - Iвянец - сядзіба "Марцінова Гусь" - Валожын.\nНалібоцкая пушча з'яўляецца адным з самых вялікіх лясных масіваў ў Беларусі, а паводле некаторых даведак, ў сучаснай Усходняй Еўропе. Лясны комплекс размешчаны на правым прытоку Нёмана, Бярэзіны і Усы, мае ўнікальнае месцазнаходжанне (плошча140 тыс. Га) ад Ашмянскага гарба на поўначы да Мінскай гары на ўсходзе. Складаюцца ў асноўным з балот і розных відаў лясоў, у тым ліку дубраў і бярэзнікаў.


Аляксандр Лукашэнка зрабіў першую заяву пасля абвяшчэння папярэдніх афіцыйных вынікаў галасавання.\n10 жніўня ён сустрэўся са старшынём Выканаўчага камітэта – выканаўчым сакратаром СНД, кіраўніком місіі назіральнікаў ад СНД Сяргеем Лебедзевым.\n«Дзякуй за тое, што, нягледзячы на абстаноўку ў свеце, асабліва з эпідэміяй, вы не пабаяліся, як праўдзівы генерал, прыехалі ў Беларусь, каб на свае вочы ўбачыць сітуацыю, асабліва ў гэты электаральны перыяд.\nЯ ведаю ацэнкі вашай місіі і буду вельмі рады пачуць з вашых вуснаў заўвагі, прапановы, калі нейкія былі па ходзе выбарчай кампаніі. Але вы ж бачылі, што мы хацелі падарыць людзям свята, і яны сапраўды адгукнуліся».\nЛукашэнка адзначыў, што выбары прайшлі пры рэкорднай за ўсю гісторыю яўцы, на ўчасткі галасавання людзі ішлі сем’ямі, разам з дзецьмі. На ягоную думку, пасля абвяшчэння канчатковых вынікаў, яўка можа быць яшчэ вышэй.\n«Мяне, шчыра кажучы, замілоўвае, калі з маленькім дзеткамі прыходзяць. Разумееце, гэта свята. Камусьці захацелася сапсаваць гэтае свята. Мы іх убачылі – яны засвяціліся яшчэ ярчэй гэтай ноччу. Мы зафіксавалі (вам гэта вядома, як былому выведніку) званкі з-за мяжы. З Польшчы, Вялікай Брытаніі і Чэхіі былі званкі, кіравалі нашымі, прабачце мяне, авечкамі: яны не разумеюць, што робяць, і імі пачынаюць ужо кіраваць».\nТэгі: вынікі галасавання заявы Лукашэнкі Лукашэнка


Дызайнерка Яна Марчук расказала, як палепшыць парк Жылібера | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nДызайнерка Яна Марчук расказала, як палепшыць парк Жылібера\nУ гарадзенскім „Цэнтры гарадскога жыцця” прайшла адкрытая лекцыя ландшафтнага дызайнера Яны Марчук. Яна, як народжаная гарадзенка, дэтальна вывучыла і прапанавала да разгляду тэму пра парк Жылібера, які размешчаны ў цэнтры горада. Што было, што ёсць і што можна зрабіць – даведаліся слухачы лекцыі.\nКажа супрацоўнік „Цэнтра гарадскога жыцця” Герман Сяргей:\n– “Цэнтр гарадскога жыцця”, які пазіцыянуе сябе як культурніцкая пляцоўка, – таксама і адукацыйная, у шматлікіх сэнсах. Цэнтр распачаў новы сезон, і гэта адно з мерапрыемстваў да пачатку новага сезону. Адна з ідэяў, якую варта падтрымаць, таму што яна можа змяніць горад да лепшага. Мы запрасілі Яну Марчук з яе ініцыятывай на прыкладзе змянення ўпарадкавання ў парку Жылібера. Бо гэта гістарычная каштоўнасць горада, і таму яна мусіць неяк змяніцца і не быць у такім стане, у якім знаходзіцца зараз. Бо гэта спадчына губляецца. Гэта не толькі гістарычная, але і экалагічная спадчына.\nНа лекцыі прадставілі ўнікальныя графічныя выявы: фотакарткі, мапы, гравюры. Яны даюць больш шырокую карціну гісторыі славутага парка, які перажыў розныя эпохі і мяняў сваё прызначэнне.\nВось якім бачыць парк імя Жылібера лектарка Яна Марчук:\n– Мне зараз не падабаецца тое, што гэты парк не ўтульны. На мой погляд, там мала раслін, там зашмат бетону, парк не мае характару месца для ціхага адпачынку, месца для расслаблення, для размоваў. Я бы хацела, каб парк быў менавіта такім. У сённяшенім парку мне не ўтульна.\nУдзельнікі дыскусіі задавалі шмат пытанняў пра будучыню парку імя Жылібера.\nНасамрэч многія турысты, якія наведваюць парк, задаюцца пытаннем: “Дзе ж той славуты батанічны сад, які стварыў француз Ян Эмануэль Жылібер?”


У інтарэсах спажыўцоў — Поставы. Новости города Поставы. Погода в Поставах. Поставский край. Пастаўскі край. Районная газета.\n02.09.2016 03.07.2018 postawy392Комментариев нет\nГэта свята бярэ свой пачатак з 1980 года. І хаця пасля распаду СССР яго перасталі адзначаць у многіх былых рэспубліках, у Беларусі і сёння шануюць работнікаў вельмі патрэбных і нялёгкіх вытворчасцей. Прадпрыемствы, дзе працуюць нафтавікі і газавікі, забяспечваюць прамысловых, энергетычных і камунальна-бытавых спажыўцоў звадкаваным і прыродным вуглевадародным газам, вядуць работы па эксплуатацыі і развіцці размеркавальных газаправодаў. Такія задачы выконвае і калектыў Пастаўскага раёна газазабеспячэння філіяла вытворчага ўпраўлення “Глыбокаегаз”.\nПасля чарговай рэарганізацыі, якая была праведзена год\nназад, у нас засталіся працаваць 52 чалавекі, — расказваў начальнік раёна газазабеспячэння Мікалай Дзмітрыевіч Жданковіч. — Пазбавіўшыся няпрофільнай работы, мы асноўную ўвагу сканцэнтравалі на абслугоўванні падземных газаправодаў і наземных аб’ектаў, а таксама газавых катлоў, якімі раней займаліся пабочныя спецыялісты. Па разгалінаванасці сеткі прыроднага газу і колькасці карыстальнікаў звадкаванага наш раён займае адно з вядучых месцаў сярод сельскіх раёнаў Віцебшчыны.\nГаспадарка ў пастаўскіх газавікоў сапраўды вялікая. За 13 гадоў, што прайшлі з моманту падачы ў раён прыроднага газу, працягласць яго сетак дасягнула 260,4 кіламетра. Ім карыстаюцца 8022 абаненты гарадскога і сельскага насельніцтва, а таксама 7 прамысловых і 45 камунальна-бытавых спажыўцоў. Дзякуючы прыроднаму газу забяспечваецца, напрыклад, бесперабойная эксплуатацыя зернесушыльных комплексаў ААТ “Хацілы-агра”, “Навасёлкі-Лучай” і “Камайскі-агра”, што асабліва важна для дапрацоўкі зерня новага ўраджаю ва ўмовах сёлетняга неспрыяльнага надвор’я.\nНа самым пачатку газіфікацыі работы ў асноўным вяліся ў горадзе, пазней блакітнае паліва па падземных артэрыях прыйшло да спажыўцоў Лынтуп, Камай, Дварчан, Шырак, Юнек, Навасёлак, Коўзанаў, Старога Двара, Варапаева. У пераважнай большасці названых населеных пунктаў патрэбнасць у прыродным газе задаволена. Новыя абаненты будуць з’яўляцца ў асноўным у гарадскім пасёлку Лынтупы, а таксама часткова ў Варапаеве і ў мікрараёнах прыватнай забудовы па вуліцах Будаўнікоў, Лясной і Азёрнай у Паставах.\nПа-ранейшаму вялікай застаецца колькасць спажыўцоў звадкаванага газу і складае 9795 сярод насельніцтва і 36 — сярод камунальна-бытавых. Кожны дзень тры экіпажы аўтамашын развозяць балоны ў самыя розныя, у тым ліку аддаленыя, населеныя пункты раёна.\n— Асабіста я на дастаўцы звадкаванага газу насельніцтву працую 28 гадоў, у тым ліку сямнаццаць — разам з напарнікам слесарам Генадзіем Касарэўскім, — расказваў вадзіцель Яўгеній Адамавіч Пурлан. — Рознае здаралася ў дарозе, але не было такога выпадку, каб мы не даехалі да чалавека на хутар ці ў маланаселеную вёску.\nЭкіпаж па дастаўцы насельніцтву звадкаванага газу ў скла¬дзе вадзіцеля Яўгенія Адамавіча Пурлана (справа) і слесара Генадзія Георгіевіча Касарэўскага.\nГазавікі — людзі асаблівыя, надзеленыя пачуццём адказнасці і патрабавальнасці. Дзякуючы гэтым якасцям надзейна выконваюцца ўсе работы, што пацвярджаецца падчас эксплуатацыі і абслугоўвання падземных газаправодаў, абсталявання газаразмеркавальных пунктаў і іншых аб’ектаў, забеспячэння спажыўцоў газам, аказання розных паслуг. Праца работнікаў газавай службы заслугоўвае павагі, яна цэніцца. Вось і напярэдадні прафесійнага свята кожны пяты работнік Пастаўскага раёна газазабеспячэння быў заахвочаны кіраўніцтвам унітарнага прадпрыемства “Віцебскаблгаз” і філіяла вытворчага ўчастка “Глыбокаегаз”. На Дошку гонару вышэйстаячых структур заносяцца фотаздымкі вадзіцеляў Яўгенія Адамавіча Пурлана, Андрэя Уладзіміравіча Шурко і кантралёра Таццяны Мікалаеўны Куцуха.\nШматгадовая добрасумленная праца кантралёра Вольгі Аляксееўны Антух, вадзіцеля Алега Аляксандравіча Смірнова, слесараў Генадзія Георгіевіча Касарэўскага і Паўла Эмануілавіча Марціновіча адзначаны Падзякамі, а майстра Аляксандра Аляксандравіча Таразевіча — Ганаровай граматай УП “Віцебскаблгаз” і філіяла ВУ “Глыбокаегаз”.\nРасце ў калектыве і колькасць работнікаў, якія адпрацавалі больш за 25 гадоў і ўдастоены звання “Ганаровы ветэран”. Сёлета яно прысвоена прыбіральшчыцы Ірыне Зянонаўне Дзявятнікавай і кантралёру Галіне Паўлаўне Юрынай.\nЛепшы вадзіцель і спартсмен Алег Аляксандравіч Смірноў.\nПастаўскі раён газазабеспячэння па праву адносяць да ліку прадпрыемстваў і арганізацый з высокай культурай вытворчасці і быту. Тут прыгожая і добраўпарадкаваная тэрыторыя, работнікі сябруюць з мастацкай самадзейнасцю і спортам. Напярэдадні чэмпіёнам абласной спартакіяды УП “Віцебскаблгаз” у бегу на 1000 метраў у сваёй узроставай групе стаў вадзіцель Алег Смірноў. Разам з іншымі лепшымі спартсменамі заўтра ён будзе абараняць гонар газавікоў Віцебшчыны на рэспубліканскіх спаборніцтвах.


Галоўная » Артыкулы апошніх навін » Апошнія міжнародныя навіны » Сэнт -Кітс і Нэвіс Апошнія навіны » 75% мэтавай групы насельніцтва Сэнт -Кітса і Невіса прышчэплены\nАпошнія міжнародныя навіны • Галоўныя навіны падарожжаў • Дзелавыя падарожжы • Карыбскі • Урадавыя навіны • навіны здароўя • індустрыя гасціннасці • навіны • Людзі • Перабудова • Курорты • Адказны • Сэнт -Кітс і Нэвіс Апошнія навіны • турызм • Абнаўленне прызначэння падарожжа • Навіны турыстычнага провада\nЯк аддалены двайны востраў у рэгіёне Карыбскага басейна, Сэнт-Кітс і Нэвіс за гэтыя гады дасягнулі поспехаў у стварэнні самаакупнай эканомікі. Значная частка даходаў краіны залежыць ад турызму.\nУрад Сэнт-Кітса і Нэвіса марнуе больш за 18 мільёнаў долараў на барацьбу з пандэміяй COVID-19.\nТры чвэрці мэтавай групы насельніцтва Сэнт-Кітса і Невіса прышчэплены першай дозай вакцыны супраць COVID-19.\nПрэм'ер -міністр таксама падзякаваў двухбаковым партнёрам Сэнт -Кітса і Нэвіса за шчодрасць у прадастаўленні вакцын.\nСэнт-Кітс і Нэвіс выдаткаваў больш за 18 мільёнаў даляраў на рэалізацыю мер па стрымліванні распаўсюджвання пандэміі COVID-19, заявіў прэм'ер-міністр Цімаці Харыс падчас прэс-канферэнцыі. Ён дадаў, што гэтыя сродкі выкарыстоўваюцца для доступу да транспартных сродкаў, палат, каранцінных устаноў і дапамогі пры тэставанні. Навіна прыйшла, калі прэм'ер-міністр на мінулым тыдні абвясціў аб першай вакцынацыі больш за 75 працэнтаў мэтавага насельніцтва Федэрацыі.\nПрэм'ер -міністр Сэнт -Кітса і Нэвіса Цімаці Харыс\nПа словах прэм'ер -міністра Харыса, да канца года на гэтую ініцыятыву ў галіне аховы здароўя будзе выдаткавана дадатковыя пяць мільёнаў долараў. Гэта прывядзе да агульнага кошту выдаткаў, звязаных з COVID-19, больш чым да 23 мільёнаў еўра.\nПадчас свайго віртуальнага выступу на Генеральнай Асамблеі ААН ён выказаў неабходнасць працягваць інвестыцыі ў надзейную сістэму аховы здароўя. «Мы цвёрда перакананыя, што ніхто не застрахаваны, пакуль усе ў бяспецы. Гэта патрабуе роўнага доступу да вакцын і іншых медыцынскіх вырабаў », - сказаў прэм'ер -міністр. «Мы прынялі меры па прадастаўленні праграм сацыяльнай абароны для тых, хто мае патрэбу. Сапраўды, мы рэалізавалі пакет стымулюючых мер па барацьбе з COVID-120 у памеры 19 мільёнаў еўра. Мы знізілі карпаратыўны падаходны падатак для працадаўцаў, каб захаваць 75% працоўнай сілы, і ўвялі адмовы ад ПДВ і імпартных пошлін для прадуктаў, звязаных з пандэміяй ".\nПрэм'ер -міністр таксама падзякаваў Сэнт-Кітс і Нэвісдвухбаковых партнёраў Расіі за шчодрасць у прадастаўленні вакцын. Міністр замежных спраў краіны Марк Брантлі, які знаходзіўся ў Нью-Ёрку з Генеральнай Асамблеяй ААН, падзякаваў прэм'ер-міністру Індыі Нарэндры Модзі за садзейнічанне своечасоваму распаўсюджванню вакцын супраць COVID-19, што, паводле яго слоў, дазволіла яму наведаць мерапрыемства.\nЯк аддалены двайны востраў у Карыбскім рэгіёне, Сэнт-Кітс і Нэвіс на працягу многіх гадоў дабіўся поспехаў у стварэнні самаакупнай эканомікі. Значная частка даходаў краіны залежыць ад турызму. Пасля закрыцця і прыпынку турыстычнай індустрыі сродкі на рэалізацыю Праграмы па барацьбе з беднасцю (PAP)-схемы, накіраванай на забеспячэнне хатніх гаспадарак з нізкімі даходамі штомесячнай стыпендыі ў памеры 500 долараў-былі сабраны праз Грамадзянства шляхам інвестыцый (CBI).\nПраз CBI можна паважаных замежных інвестараў, якія праходзяць належную абачлівасць, атрымаць каштоўнае грамадзянства Сэнт -Кітса і Нэвіса ў абмен на эканамічны ўклад. Варыянт фонду забяспечвае найбольш эфектыўны шлях да другога грамадзянства.\nІнвестары прыцягваюцца ў Сэнт -Кітс і Нэвіс, таму што гэта бяспечная, сучасная дэмакратыя. Гэта як для сям'і, так і для інвестараў, дзе грамадзяне могуць лёгка атрымаць дадатковую глабальную мабільнасць, дыверсіфікаваць сваё багацце і мець план B.


Мытнікі затрымалі ўвесь наклад "Народнай Волі"\n03 студзень 2006, 22:35\nРадыё Свабода На расейска-беларускай мяжы затрыманы наклад першага і другога нумароў “Народнай Волі” ў 2006 годзе.\nЯк паведаміў Радыё Свабода галоўны рэдактар “Народнай Волі” Іосіф Сярэдзіч, сёньня ў Смаленскай друкарні накладам 27 тысячаў асобнікаў быў надрукаваны 8-палосны нумар незалежнай газэты (два нумары ў адным).\nПры перасячэньні расейска-беларускай мяжы супрацоўнікі аддзелу кантрабанды мытнай службы затрымалі ўвесь наклад, спаслаўшыся на тое, што адзін з суправаджальных дакумэнтаў ня быў аформлены належным чынам. Іосіф Сярэдзіч не выключае гэтага, паколькі Смаленскі паліграфічны камбінат цяпер не працуе на поўную моц у сувязі з навагоднімі вакацыямі. Галоўны рэдактар “Народнай Волі” зьвязаўся з кіраўніцтвам Смаленскай друкарні з тым, каб яны пацьвердзілі супрацоўнікам міліцыі, што тут няма ніякіх парушэньняў закону.\nПаводле Іосіфа Сярэдзіча, наклад “Народнай Волі” цяпер знаходзіцца ў Дубровінскім аддзелу міліцыі, супрацоўнікі якога запэўнілі, што як толькі паступіць пацьверджаньне са Смаленскай друкарні (чакаецца, што гэта будзе раніцай), наклад газэты будзе вернуты.


У Менску знойдзены палац Радзівілаў (ФОТА) - Польскае Радыё\nУ Менску знойдзены палац Радзівілаў (ФОТА)\nViktar Korbut 12.06.2018 10:01\nБудынак XVIII ст. зьнесьлі дзесяць год таму! Ці адновяць?\nРог вул. Парніковай (на першым пляне) і Філімонава (пэрпэндыкулярна справа). Жоўты будынак — былы палац Ваньковічаў. Зялёны газон справа ад яго — месцазнаходжаньне падмуркаў палацу РадзівілаўФота: Дзьмітрый Ласько\nПалац Радзівілаў у Менску — гэта гучыць непраўдападобна. Але факт. Такі сапраўды існаваў на тэрыторыі сучаснага гораду — на рагу вул. Філімонава і Парніковай. Драўляны. XVIII стагодзьдзя. Аднак бадай ніхто не здагадваўся, што гэта былая магнацкая рэзыдэнцыя. Бо будынак быў значна перабудаваны. А потым зьнесены. Цяпер ад яго засталіся толькі падмуркі. Але і гэта нямала і дае надзею на аднаўленьне цікавага аб’екту.\nПалац знаходзіўся ў былым маёнтку Радзівілаў, які потым перайшоў да Ваньковічаў, недалёка ад сучаснай Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі. Праўда, першапачаткова гэта была тэрыторыя на Менску. Двор называўся Радзівілаўская Сьляпянка. Сама назва паказвае, што тут, на беразе ракі Сьляпні, знаходзілася адна з рэзыдэнцый вядомых магнатаў.\nМаёнтак Сьлепль вядомы з 1552 году, калі вялікі князь літоўскі Жыгімонт Аўгуст пацьвердзіў прывілей на валоданьне ім менскаму манастыру Узьнясеньня Хрыстовага. У XVII стагодзьдзі маёнтак перайшоў да Радзівілаў.\nЗ 1681 году частка маёнтка адышла да менскага калегіюму езуітаў. З таго часу паходзяць назвы Сьляпянка Радзівілаўская (пазьней Сьляпянка, Вялікая Сьляпянка) і Сьляпянка Паезуіцкая (пазьней Малая Сьляпянка).\nУ 1800 годзе маёнтак Сьляпянка належаў Дамініку Радзівілу. У 1809 годзе гэты двор набыў у яго былы менскі губэрнскі маршалак шляхты Станіслаў Ваньковіч. Каля 1812 году маёнтак перайшоў да яго сына Эдварда Ваньковіча.\nСправа ў дрэвах — акно былога палацу Радзівілаў. Зьлева — палац Ваньковічаў. Від з боку ракі Сьляпні. Акварэль Чэслава Манюшкі. 1840-я гг. Са збораў Варшаўскага музычнага таварыства. Паводле: Карповіч Т. А. Культурнае жыццё Мінска І паловы ХІХ стагоддзя. — Мінск: «Рыфтур», 2007\nУ 1810 годзе тут стаяў вялікі аднапавярховы драўляны палац з трыма комінамі. За палацам знаходзіўся фруктовы сад. Драўляны палац з мэзанінам і паўвальмавым дахам у 1840-х гадах адлюстраваў на адным з малюнкаў Чэслаў Манюшка — бацька кампазытара Станіслава Манюшкі.\nДа 1810 году на тэрыторыі маёнтку не было ніводнага мураванага будынка. На сучаснай вул. Філімонава, 24, праз вул. Парніковую ад месца, дзе цяпер знаходзяцца падмуркі палацу Радзівілаў, быў не пазьней за другую палову 1840 гадоў узьведзены мураваны палац Ваньковічаў.\nКолішні палац Радзівілаў стаў афіцынай палацу Ваньковічаў.\nЗьлева — былы палац Радзівілаў (афіцына палацу Ваньковічаў), справа відаць фрагмэнт палацу Ваньковічаў. Каля 1917-1920 гг. Фота Юзафа Зяліньскага. З альбому Станіслава Дангеля Фота: myvimu.com\nГэта мясьціна шчыльна зьвязана з гісторыяй Польшчы. Тут бывалі мастак Валенты Вільгельм Ваньковіч, кампазытар Станіслаў Манюшка, грамадзка-палітычны дзеяч Эдвард Вайніловіч. У чэрвені 1910 году тут адбылося вясельле Юліі Ваньковіч і грамадзкага-палітычнага дзеяча Мячыслава Ялавецкага.\nУ 1920-я гады маёнтак быў пераўтвораны ў саўгас. У альбоме «Беларусь Савецкая» ў 1932 годзе публікаваліся фатаграфіі «Цэнтральнай бульбяной станцыі (Менск)», што тут знаходзілася — у мураваным палацы Ваньковічаў. У канцы 1940-х — пачатку 1950-х гадоў тут быў створаны Менскі парнікова-цяплічны камбінат. У наш час палац Ваньковічаў адрэстаўрыраваў прыватны інвэстар.\nДраўляны будынак справа — былы палац Радзівілаў, лявей — былы палац Ваньковічаў. Каля 2002 г. Фота: К. Шастоўскі; Radzima.org\nА вось палац Радзівілаў быў зьнесены. Паводле галоўнага архівіста Нацыянальнага гістарычнага архіву Беларусі Уладзімера Дзянісава, гэта адбылося ў 2008 годзе. Паводле краязнаўца Дзьмітрыя Навумава, ужо ў 2007 годзе будынку не было.\nУ ліпені 2015 году падмуркі палацу Радзівілаў былі часткова раскапаны, але ўвосень засыпаны. Цяпер яны знаходзяцца пад зямлёй. Краязнавец Дзьмітрый Навумаў бачыў гэтыя фундамэнты.\nДзьмітрый Навумаў: Я ведаў, што гэты будынак меў старыя лёхі. Яшчэ тады, калі ён існаваў. Хаця сам драўляны дом не прыцягваў маёй увагі. Праўда, я зьвяртаў увагу на тое, што ён меў цікавы чатырохсхільны дах.\nПадмуркі палацу Радзівілаў. 6 ліпеня 2015 г. Фота: Дзьмітрый Навумаў\nПра тое, што на тэрыторыі Менску захаваліся падмуркі былога палацу Радзівілаў, ня ведаюць ня толькі жыхары гораду, але нават спэцыялісты. Але цяпер прыйшла пара падумаць пра будучыню гэтага месца.\nІгар Чарняўскі, былы начальнік упраўленьня па ахове гісторыка-культурнай спадчыны і рэстаўрацыі Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь: Для таго, каб вырашаць лёс гэтых падмуркаў, трэба пачынаць з вывучэньня горадабудаўнічай дакумэнтацыі. Паралельна трэба іх дасьледаваць, зьняць абмеры. Ну і гаварыць пра іх у СМІ. Бо да апошняга моманту ні вы, ні я ня ведалі, што там быў палац і што там ёсьць падмуркі.\nЯк можа выглядаць працэс захаваньня і, магчыма, аднаўленьня таго, што засталося ад палацу Радзівілаў?\nАнтон Астаповіч Фота: facebook.com\nАнтон Астаповіч, старшыня рэспубліканскага савету Беларускага дабраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры: Трэба прааналізаваць, ці магчыма аднаўленьне ў наяўнай горадабудаўнічай сытуацыі гэтага будынку. Калі гэта магчыма, то трэба пачынаць гісторыка-архіўныя дасьледаваньні і складаць гісторыка-архітэктурны апорны плян. Пасьля праводзяцца археалягічна-архітэктурныя абмеры тых падмуркаў, якія захаваліся ў культурным пласьце. Мы не павінны аднаўляць кожны будынак. Але павінны аднаўляць найбольш знакавыя будынкі. Таму каб вызначыць вартасьць гэтага аб’екту, трэба распрацаваць ня толькі навуковае, але і прававое абгрунтаваньне.\nФормай прававога абгрунтаваньня зьяўляецца наданьне падмуркам статусу гісторыка-культурнай каштоўнасьці. Падмуркі палацу Радзівілаў маглі б быць унесены ў Дзяржаўны сьпіс гісторыка-культурнай спадчыны Рэспублікі Беларусь. Але для гэтага павінна быць унесена ў Менскі гарвыканкам прапанова аб наданьні аб’екту статусу гісторыка-культурнай каштоўнасьці. Карацей, наперадзе вельмі складаная бюракратычная працэдура.\nІгар Чарняўскі Фота: facebook.com\nІгар Чарняўскі: Ёсьць парадак наданьня статусу гісторыка-культурнай каштоўнасьці. Ён прапісаны ў Кодэксе аб культуры. Да зьместу прававой нормы нічога дадаць немагчыма. Аднак ня факт, што гэтаму аб'екту будзе нададзены нейкі статус. У Беларусі падмуркаў старых будынкаў многа. І была ўжо спроба надаваць статус падмуркам. Тут трэба сыходзіць з таго, што ўнікальнага ў гэтых падмурках. Там што? Выкарыстаны ўнікальныя матэрыялы, тэхніка будаўніцтва? Але галоўнае: трэба глядзець у горадабудаўнічую дакумэнтацыю: якім чынам плянуецца выкарыстоўваць гэту тэрыторыю. Што там на ёй горадабудаўнікі вызначылі? Таксама трэба паглядзець праект зоны аховы сядзібнага дому Ваньковічаў. Быць можа, гэтыя падмуркі ўваходзяць у зону аховы…\nАднак калі падмуркі дагэтуль нікім не ахоўваюцца, то перш за ўсё для іх трэба знайсьці гаспадара, які б адказваў за стан сутарэньняў былога палацу. Да лепшых часоў.\nАнтон Астаповіч: Лепш за ўсё зрабіць тут добраўпарадкаваньне тэрыторыі і арганізаваць экспанаваньне аб’екту — пазначыць яго пэрымэтар, плян. І на працягу некалькі год, пакуль зьбіраюцца новыя матэрыялы пра будынак, спэцыялісты і соцыюм асэнсуюць, што рабіць далей. Мо тады будынак пачне сам «прасіцца» на аднаўленьне.\nІгар Чарняўскі: Гэтыя падмуркі можна закансэрваваць і зрабіць зь іх ляндшафтны аб'ект, побач зь якім можа быць разьмешчана інфармацыйная табліца. Гэта адзін шлях. Калі ў горадабудаўнічай дакумэнтацыі, у першую чаргу ў генэральным пляне разьвіцьця гораду закладзена нейкае іншае прызначэньне для гэтага месца, іншы рэглямэнт гэтай тэрыторыі, то тут тады ўсё будзе складаней зрабіць. Трэба будзе генэральны плян перарабляць. А генпляны мяняюцца ня так проста. Ну а калі ёсьць нават і дэтальны плян гэтай тэрыторыі, то будзе яшчэ больш складана яго перарабіць. Патрэбна сур'ёзнае абгрунтаваньне прапановы. Варта было б папрацаваць зь інстытутам “Мінскграда”. Яны могуць у горадабудаўнічай дакумэнтацыі вызначыць умовы асваеньня тэрыторыі, прапанаваўшы захаваць падмуркі ў якасьці ляндшафтнага аб'екту. Але гэта пры ўмове, што такое рашэньне ня будзе пярэчыць ужо зацьверджаным рэглямэнтам выкарыстаньня тэрыторыі. Зрэшты, у Нясьвіжы пры будаўніцтве новага мікрараёну натрапілі на вялікае пахаваньне часоў апошняй вайны і ўнесьлі зьмены ў генэральны плян, адмовіўшыся ад будынку на гэтым месцы. Таму наданьне статусу гісторыка-культурнай каштоўнасьці ў сытуацыі з падмуркам і ня першаснае. Можна патраціць час і сілы, а статус нададзены ня будзе з-за недастатковага абгрунтаваньня ці яшчэ чаго. У той жа час, ведаючы горадабудаўнічыя пляны, можна зрабіць крок да станоўчага вырашэньня пытання.\nУрэшце, усё будзе залежаць ад гарадзкіх улад. І ад інвэстара. Калі зьявіцца той, хто пажадае ўкласьці грошы ў праект і адбудаваць палац.\nДраўляны будынак справа — былы палац Радзівілаў, лявей — былы палац Ваньковічаў. 1960-я гг. Фота: архіў Дзьмітрыя Навумава\nВопыт аднаўленьня такіх будынкаў у Беларусі ёсьць. Досыць успомніць Мерачоўшчыну, дзе на старых падмурках адбудавалі драўляны палацык Тадэвуша Касьцюшкі, а ў Завосьсі — практычна з нуля дом Адама Міцкевіча.\nЦагліна з падмурку палацу Радзівілаў. 6 ліпеня 2015 г. Фота: Дзьмітрый Навумаў\nДраўляны палац Радзівілаў, несумненна, побач з мураваным палацам Ваньковічаў стаў бы адным з найцікавейшых турыстычных аб’ектаў у Менску. Тым больш што побач знаходзіцца Нацыянальная бібліятэка Беларусі — адно з самых папулярных у турыстаў месц горадуаб’ектаў наведваньня.\nІвацэвіцкі раён. Былы двор Мерачоўшчына. Адноўлены дом, дзе нарадзіўся Тадэвуш Касьцюшка Фота: Дзьмітрый Ласько\ntags: by-audio, Беларусь-Польшча, Ваньковічы, гісторыка-культурная спадчына, Менск, Радзівілы


Вы за каго: за Горад або за Вёску?\n23 сьнежань 2009, 03:26\nКалі зыходзіць з статыстычных зьвестак паводле ААН, няма роўна ніякіх падставаў лічыць Беларусь асаблівай "сялянскай краінай". Судзіце самі: сярэдняя колькасьць гарадзкога насельніцтва ў "больш разьвітых рэгіёнах сьвету" складае 74,4 %. У Беларусі ж, паводле дадзеных за 2007 год, гарадзкое насельніцтва складала 73%. Гэта найвышэйшы паказчык ва Ўсходняй Эўропе! Параўнайма з нашымі бліжэйшымі суседзямі: Украіна - 67,9%, Польшча - 61,3%, Латвія - 68,0%, Літва - 66,8%, Расея - 72,8%. Між іншым, у такой перадавой краіне Эўразьвязу, як Нямеччына, адсотак гарадзкога насельніцтва толькі крыху большы, чым у Беларусі - 73,5%. Ну і хто тут пасьля гэтага "дзярэўня"?\nАднак значнай часткай найбольш "прасунутых" беларускіх грамадзянаў зь ліку блогераў Беларусь балюча перажываецца менавіта як сялянская краіна. Яны скрушліва бядуюць з гэтай нагоды або зьедліва кпяць зь сялянскасьці беларусаў. Нягледзячы на тое, што фармальна для гэтага няма прычынаў. Але сухія лічбы статыстыкі ААН, вядома, не адлюстроўваюць усёй карціны. Бо нічога не гавораць пра наяўнасьць трывалага гарадзкога асяродзьдзя, ня ўлічваюць адсотак гараджанаў у першым пакаленьні, ступень захаваньня сувязі гараджанаў зь сялянскім або квазі-сялянскім (лецішчы) сьветам, а галоўнае - абмінаюць характар улады і дамінуючай культуры ў краіне.\nКалісьці, разважаючы пра прычыны закрыцьця ЭГУ, філёзаф і культуроляг Андрэй Горных паставіў беларускаму палітыка-сацыяльнаму ладу варты асэнсаваньня дыягназ, назваўшы яго "ў найвышэйшай ступені дзіўнай спробай антымадэрнісцкага рэваншу вёскі, жакерыяй (сялянскае паўстаньне) XXI-га стагодзьдзя, якая разгарнулася супраць сусьветнага Гораду". Вытлумачваючы сваю думку, спадар Горных піша:\n"Стрыжнем гэтак званай "беларускай ідэалёгіі" зьяўляецца ня столькі якая-небудзь плоская варыяцыя левай ідэі, сколькі адкрыта дэкляраваная неабходнасьць узнавіць у правах каштоўнасьці вёскі, растаптаныя двухаблічным і карысьлівым горадам. Марксызм жа - як неад'емны крытычны складнік мадэрнісцкага праекту - вуснамі сваіх клясыкаў вельмі непахвальна адгукаўся пра гэтыя каштоўнасьці, угледжваючы станоўчую гістарычную ролю буржуазіі ў тым, што яна "падпарадкавала вёску панаваньню горада. Яна стварыла вялізныя гарады, у высокай ступені павялічыла колькасьць гарадзкога насельніцтва ў параўнаньні зь сялянскім і вырвала такім чынам значную частку насельніцтва з ідыятызму сельскага жыцьця" (Маніфэст камуністычнай партыі, разьдзел 1). "Ідыятызмам" з пункту гледжаньня гараджаніна выглядае сялянскі спосаб існаваньня, гэтае "ўменьне сялянаў, якое прыводзіць у адчай, дзе б яны ні знаходзіліся, адмаўляцца ад любых новаўвядзеньняў, а таксама непараўнальная ўпартасьць пры ўзнаўленьні раўнавагі ў жыцьці, якое нязьменна перажывае зьмены" (Ф. Брадэль, Матэрыяльная цывілізацыя, эканоміка, капіталізм XV–XVIII стагодзьдзяў).\nНатуральна, з пазыцыяў сялянскага "рэнэсансу" ўдары будуць наносіцца найперш па тым, у чым клясавы нюх распазнае сутнасьць супрацьлежнага яму Гораду. У прыватнасьці, па самых розных праявах індывідуальнага Стылю, па зачаткавых элемэнтах гарадзкіх элітаў. Людзі мастацтва, правыя і левыя інтэлектуалы, капіталісты і ўнівэрсытэцкія філёзафы, дзейныя, незалежныя, адукаваныя людзі, якія маюць уласнае аблічча - уся гэтая разнамасная кампанія стрыжэцца пад адзін капыл суворым цырульнікам".\nГэтым тыднем супрацьстаяньне Гораду і Вёскі актуалізавалася ў беларускай блогасфэры.\n"Большасьць нашага соцыюму", - сьцьвярджае abrykos у допісе пад назвай "Каўбаса і нацыянальная ідэя" - "складаюць людзі зь сялянскай псыхалёгіяй, бо альбо непасрэдна зь вёскі паходзяць, альбо перанялі яе ад бацькоў, якія ў свой час пераехалі ў горад... Чалавек мэгаполісу можа сабе дазволіць уступіць у канфлікт зь мясцовай уладай, бо ягоны дабрабыт ад улады не залежыць. А селянін залежыць ад усіх і ўсяго: і ад надвор'я і ад начальнікаў. Селянін ня можа так вось усё кінуць, і пераехаць у іншае месца. Таму і канфліктным селянін ня можа быць... Селянін чалавек прыземлены, за ідэю рызыкаваць ня будзе, ён жыве сёньняшнім днём, сініцай у руках... У сучасных умовах селянін на суткі за свабоду асобы і правы чалавека ня пойдзе. Гарадзкі можа сабе дазволіць пасядзець на сутках, ведаючы, што ў выпадку перамогі, у яго зьявіцца значна больш шанцаў для самарэалізацыі".\nНезалежна ад яго istoriograf апублікаваў допіс, азагалоўлены "Чарка і шкварка". Нешта пацягнула беларускіх блогераў на гастранамію. Таксама пра сялянаў, якім чужыя высакародныя ідэйныя памкненьні, у тым ліку нацыяльныя. Блогер піша пра аднаго з герояў літаратурных успамінаў Я. Брыля "Ніжнія Байдуны" - Сідара Асмалоўскага па мянушцы "Сідар-гоп". Які празь зьбег акалічнасьцяў трапіў падчас вайны ў штрафбат, а пазьней і ў лягер, пасьля чаго вярнуўся ў родную вёску, дзе быў прыстаўлены да абсемяненьня кароваў. Брыль згадвае, як Сідар па вяртаньні ўзьняў падчас застольля тост: "За савецкую, хлопцы, турму! Бо гэта, я вам скажу, не турма, а сплашная прывілегія. З дурня зрабілі зь мяне чалавека. Зноў я нашы кароўкі лячу, зноў нашым людзям дабра хачу, п'ю нашу родную чарку, ем нашу родную скварку, няхай жыве наша рабоча-сялянская ўлада і - нічога нам болей не нада!.." Такі вось элемэнтарны кансэрватызм.\nТрэба адзначыць, што ў гэтым няма нічога спэцыфічна беларускага. Сяляне ўсяго сьвету зьяўляюцца або лічацца носьбітамі кансэрватыўнага сьветапогляду. Гэтак, часьцяком прыхільнікі дэмакратаў у ЗША зьняважліва называюць электарат рэспубліканцаў "рэднэкамі" - "чырвонашыімі". То бок, па-наску кажучы, "дзярэўняй", "калгасьнікамі". Жыхары Баварыі - у нядаўнім мінулым пераважна аграрнага рэгіёну - у вачах астатніх немцаў выглядаюць цьвердалобымі, абмежаванымі, прыземленымі і да т.п. Дарэчы, менавіта ў Баварыі калісьці высьпела і падужала НСДАП. Сусьветнавядомы прыклад упартага, ваяўнічага сялянскага кансэрватызму - французская Вандэя. Якая пазьней зрабілася сымбалем кансэрватыўнага супраціву нізоў радыкальным зьменам. Памятаеце, як падчас першага масавага шэсьця ад Усходніх могілак да Курапатаў мітынгоўцы, у адказ на дзеяньні міліцыянтаў, скандавалі: "Вандэя! Вандэя! Вандэя!".\nПарадокс беларускай сытуацыі: па сутнасьці, тут сутыкнуліся ілбамі два розныя тыпы кансэрватызму - рэвалюцыйны і рэакцыйны. Што цікава, кожны зь іх розным чынам даводзіў сваю прагрэсіўнасьць.\nНа сьвітанку нацыятворчага працэсу, у пачатку дваццатага стагодзьдзя, паўсталая беларуская інтэлігенцыя апэлявала найперш да сялянскага сьвету. Севярын Квяткоўскі такім чынам выказаўся пра Янку Купалу: "Сядзеў чалавек у нятаннай кавярні, з дарагім каньяком. З дарагой кавай, з дарагой цыгарай, і пісаў: "Я мужык беларус / Пан сахі і касы". Некаторыя чытачы паставілі пад сумнеў гістарычную дакладнасьць адарванасьці Купалы ды іншых адраджэнцаў ад народу. Прыкладам, antanian, чый дзед, паводле ягоных словаў, "пьянага Купалу на руках насіў", напісаў, што і ў выпадку Купалы, і ў выпадку "пана сахі і касы" гаворка ішла "пра якіх 20-50 рублёў у месяц".\nЗрэшты, гістарычная дакладнасьць тут неістотная. Галоўнае, што частка сёньняшняй нацыяльна-арыентаванай грамады ўжо не жадае ні ў якім разе асацыяваць сябе з сялянствам, а хоча мець у сваіх духоўных бацьках "сталічных паноў".\nАб чым недвухсэнсоўна заявіў Алесь Чайчыц, абвясьціўшы вайну культу бульбы (т.б. "дэбульбізацыю") і звароту "спадар". Бульбе - за тое, што яна "сымбаль цёмнага XIX-га стагодзьдзя", што было "ледзь не адзіным стагодзьдзем, якое для Беларусі цалкам прайшло пад панаваньнем вонкавай сілы без намёку на сувэрэнітэт і самакіраваньне". Зварот "спадар" трапіў у няміласьць з тае прычыны, што нацыяльны рух нашаніўскага пэрыяду, які ўвёў яго ва ўжытак замест "пана", меў выразную сацыялістычную афарбоўку, а "шляхце і гарадзкой спадчыне было адведзенае толькі другаснае месца".\n"Для слабога чалавека заўсёды крыўдным ёсць тое, што ён хоча бачыць крыўдным. Да моцнага гэткае не прыліпае. Мне даспадобы, што большасьць беларусаў падобныя рэчы ніколькі не хвалююць. Яны мацнейшыя за дробныя показкі. А панам ёсць значны чыноўнік ці магнат, а звычайны беларус - спадар". - запярэчыў яму zavalnja.\nЗанадта аптымістычна. Я б сказаў, "з аптымістычнасьцю Алега Трусава". Большасьць беларусаў не хвалююць "падобныя рэчы" зусім не з прычыны духоўнай моцы. А проста таму, што не хвалююць, і ўсё. Як не хвалюе праблема filioque або пытаньне падзелу ўладаў - празь іх далёкасьць ад праблемаў штодзённага жыцьця.\n"Вось і мацуецца ў сьвядомасьці, што беларус ня можа быць значным чыноўнікам ці магнатам, і што магнаты былі нейкімі замежнікамі (што зь нейкага пункту гледжаньня так і было - магнатам не было месца ў беларускім нацыянальным праекце). Галоўнае, ня блытаць моцнасьць і цярпільства. І ці ня можа ілюзорная моцнасьць якраз быць максымальнай ступеньню цярпільства, эвалюцыянаваным цярпільствам? "Зямелька наша гаротная", "беларус-мужык з каўтуном у валасах", "Мы беларусы, мірныя людзі", "А можа так і трэба" --> "а ня так ужо нам і крыўдна за "бульбаша", - адгукнуўся гаспадар блогу.\nБольш за ўсё шуму ў блогасфэры нарабіў "Адкрыты ліст супраць хомопропаганды", падпісаны Аляксандрам Стральцовым-Карвацкім, да беларускіх праваабаронцаў. "Ягамосьць спадар маршалак Манархічнае Лігі ВКЛ" Стральцоў-Карвацкі заклікаў Рабочую групу Асамблеі НДА, ПЦ "Вясна" і Беларускі Хэльсінскі Камітэт спыніць супрацоўніцтва з грамадзкай ініцыятывай "ГейБеларусь" - "пакуль наш родны Менск, не паўтарыў лёс Садому і Гаморы". Чым зрабіў вялікую паслугу прыхільнікам адстойваньня правоў сэксуальных мяньшыняў.\nДа зьяўленьня гэтага ліста рэдкі блогер зь ліку гетэрасэксуальнай большасьці закідваў слоўца ў абарону геяў. Гамафобія панавала непадзельна і геі атрымлівалі кухталі з усіх бакоў. Аднак калі паўстала пытаньне выбару паміж геямі і ультра-кансэрватарамі нават многія зацятыя гамафобы пачалі ўскосна абараняць гомасэксуалістаў. Таму што, падобна, успрынялі ініцыятыву Стральцова-Карвацкага як замах Вёскі на Горад. Невыпадкова l_u_f_t, парадыруючы згаданы ліст, замест "традыцыйных каштоўнасьцяў" уставіў "паўкабана ў халадзільніке, і штоб не была вайны". Зьдзекліва абазначыўшы сялянскасьць падпісантаў ліста. Зрэшты, падпісанты не пакрыўдзіліся. Наадварот, ахвотна згадзіліся з такім азначэньнем.\nТакім чынам, у беларускай блогасфэры, дасюль даволі расплывістай, слаба дыфэрэнцыяванай паводле палітычных перакананьняў, зьявіліся дзьве больш меньш акрэсьленыя групы: партыя Гораду і партыя Вёскі. Прастора выбару пашырылася: калі раней пазыцыяў было ўсяго тры - за Лукашэнку, супраць Лукашэнкі, супраць усіх - цяпер можна далучыцца да "гараджанаў" або "сялянаў". Працэс пайшоў, як той казаў.


Камфортныя нумары і новыя працоўныя месцы: у Астраўцы ўрачыста адкрылі трохзоркавую гасцініцу SunHotels – RH.by\nКамфортныя нумары і новыя працоўныя месцы: у Астраўцы ўрачыста адкрылі трохзоркавую гасцініцу SunHotels\nСёння 6-павярховы будынак гасцініцы прымаў высокіх гасцей. На цырымонію адкрыцця першага ў горадзе трохзоркавага гатэля прыехалі намеснік прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь Уладзімір Сямашка, міністр энергетыкі Уладзімір Патупчык, намеснік старшыні аблвыканкама Уладзімір Дзяшко. У цырымоніі таксама ўзяў удзел дэпутат Палаты прадстаўнікоў Адам Кавалько.\nНа цырымоніі адкрыцця ганаровым гасцям уручылі памятныя знакі і сімвалічныя ключы ад новай гасцініцы.\n– Мы ўдзячныя мясцовым уладам за тое, што яны вітаюць нашу ініцыятыву і аказваюць усялякае садзейнічанне, – сказаў інвестар, старшыня асацыяцыі “Турэцкі капітал” Ігдэджы Седат. – Мы робім адну справу – развіваем рэгіён. Да таго моманту, калі ў Астравец прыедуць спецыялісты з усёй краіны і з-за мяжы, агульнымі намаганнямі мы ўжо падрыхтуем для іх усё неабходнае: гасцініцы, кафэ, крамы, цэнтры вольнага часу, базы адпачынку.\nПасля ўрачыстага адкрыцця правялі экскурсію па гатэлі. У 6-павярховым будынку 68 нумароў, якія цалкам укамплектаваны сучаснай камфортнай мэбляй, вырабленай на замову.\nНа першым паверсе гатовы да адкрыцця рэстаран, на другім – службовыя памяшканні і прасторная канферэнц-зала.\nБудаўніцтва гасцініцы – гэта першы, але не адзіны аб’ект турэцкага інвестара на Астравеччыне. Побач з памежным пунктам пропуску “Катлоўка” на беларуска-літоўскай мяжы ўжо ўзвялі першую чаргу аўтазаправачнай станцыі. Будуюць пункт прыдарожнага сэрвісу – другая чарга АЗС, матэль, кафэ і магазін, паркінг на 250 месцаў для вялікагрузных аўтамабіляў.\nУ самім Астраўцы турэцкай кампаніі вылучылі пад забудову ўчастак для будаўніцтва шматкватэрнага жылога дома.\nНовы аб’ект даў працу 50 астраўчанам. Столькі працоўных месцаў з’явілася ў гасцініцы і рэстаране, які тут рамешчаны.\nПредыдущая статьяА вы ведаеце, як будзе выглядаць “Маці з дзецьмі” ў вілейскім парку? Конкурс на стварэнне скульптуры маці аб’явілі ў Вілейцы\nСледующая статьяПартыю тавараў больш чым на 580 тысяч рублёў канфіскавалі ашмянскія мытнікі


Служба 101, 112 — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\nСлужба 101, 112\nНумары РАНС інфармуе\n09.12.2016 06.12.2016 Ольга Алексейчик615Комментарии on Служба 101, 112\nПРА БЯСПЕКУ ГАВАРЫЛІ НА СЕЛЬСКІХ СХОДАХ\nНа Стаўбцоўшчыне завяршылася пажарна-прафілактычная акцыя па папярэджанні пажараў і гібелі людзей ад іх у жыллёвым фондзе – «За бяспеку разам».\nУ рамках акцыі супрацоўнікамі раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях абследавана 242 домаўладанні жыхароў раёна, а таксама домаўладанні 22 сем’яў, дзе становішча дзяцей прызнана сацыяльна небяспечным, 116 адзінокіх і адзінока пражываючых грамадзян, 14 адзінокіх і адзінока пражываючых інвалідаў, і т. п.\nБыло арганізавана дзевяць сельскіх сходаў і каля двух дзясяткаў сустрэч у працоўных калектывах, падчас якіх на канкрэтных прыкладах расказвалася аб аператыўнай абстаноўцы ў нашым раёне, Мінскай вобласці і рэспубліцы.\nСярод мер, прынятых супрацоўнікамі райаддзела па надзвычайных сітуацыях па выніках абследаванняў, – накіраванне інфармацыі ў адрас розных суб’ектаў прафілактыкі наконт супрацьпажарнага стану асобных домаўладанняў, дзе выхоўваюцца непаўналетнія дзеці, пражываюць састарэлыя грамадзяне ці асобы, якія злоўжываюць спіртнымі напіткамі. Стан гэтага жылля нельга назваць пажарабяспечным.\nПозна вечарам 19 лістапада ў доме аднаго з жыхароў Новага Свержаня здарыўся пажар, які мог бы закончыцца трагічна.\nКалі ўлічыць усе фактары (нецвярозы стан і курэнне гаспадара, а таксама позні час, калі ўжо ўсе адпачываюць), так яно, хутчэй за ўсё, і было б. Ускосным пацвярджэннем магчымай трагедыі служыць і жорсткая статыстыка фактаў: амаль усе загінуўшыя на пажарах у нашай рэспубліцы – аматары пакурыць ды заснуць з цыгарэтай.\nУ гэтым выпадку, на шчасце, цыгарэта не стала для гаспадара апошняй. Пільным аказаўся сусед праз некалькі дамоў – Юрый Віленчыц, які вывеў з небяспекі нецвярозага гаспадара, прычым той не атрымаў ніякіх пашкоджанняў і апёкаў. А ў доме агонь ужо добра «разгуляўся» – выгараў адзін з пакояў.\nУ свой час працоўная дзейнасць Юрыя Віленчыца была звязана з пажарнай службай. А як дасягнуў выслугі і пайшоў на заслужаны адпачынак, перабраўся жыць на малую радзіму – у Новы Свержань. Трымае ў ідэальным парадку бацькоўскую сядзібу. Аднавяскоўцы абралі яго старшынёй камітэта касцёла святых Пятра і Паўла.\nРазам са старшынёй раённай ветэранскай арганізацыі Навасвержанскага сельвыканкама Аляксеем Палянскім, іншымі вяскоўцамі яны робяць сапраўды святую справу – апякуюцца над навасвержанскім месцам пахавання польскіх салдатаў, якія загінулі ў 1919-1920 гадах. Агульнымі намаганнямі абноўлены камень-абеліск, устаноўлены надмагільныя крыжы з імёнамі загінуўшых. Месца памяці расчышчана, абгароджана і пастаянна падтрымліваецца ў парадку.\nЗа мужны ўчынак раённы аддзел па надзвычайных сітуацыях прадставіў Юрыя Віленчыца да ўзнагароджання падзякай раённага выканаўчага камітэта. У 2016 годзе гэта чацвёрты выпадак у раёне,калі выратавана чалавечае жыццё на пажары.\nНЕДАХОПЫ НА АБ’ЕКТАХ\nТАА «Аўтаагратэхсэрвіс» – у ліку нямногіх прадпрыемстваў раёна, дзе падчас кантрольнай праверкі не выяўлена парушэнняў нормаў і правіл пажарнай бяспекі.\nГэты вынік парадаваў, а асабліва на фоне іншых суб’ектаў гаспадарання, дзе лік парушэнняў ідзе на дзясяткі, а раней прапанаваныя інспектарамі мерапрыемствы па ўмацаванні пажарнай бяспекі выконваюцца маруднымі тэмпамі. Больш таго, выяўляюцца новыя недахопы, якія могуць стаць прамымі прычынамі пажару.\nДа прыкладу, у будынках МТФ ААТ «Вішнявецкі-агра» эксплуатуюцца металічныя дымаходы, на некаторых аб’ектах парушаецца рэжым курэння. Праўда, нельга не адзначыць, што ўсе будынкі, аўтатрактарная тэхніка гаспадаркі ўкамплектаваны пярвічнымі сродкамі пажаратушэння, а работнікі ведаюць месцы іх знаходжання і валодаюць правіламі карыстання. Падзвіжкі назіраюцца і ў тым, што на фермах ажыццёўлена замена свяцільнікаў з лямпамі накальванння на святлодыёдныя, закрыты ахоўнымі накрыўкамі размеркавальныя каробкі.\nУ ААТ «Дзераўное» ў ходзе праверкі ўстаноўлена невыкананне прапанаваных раней мерапрыемстваў, а таксама парушэнні рэжымнага характару. Гэта сведчыць пра фармальны падыход службовых асоб гаспадаркі да пытанняў пажарнай бяспекі на аб’ектах. Так, на МТФ у Лубяні і Барку ў бытавых памяшканнях устроены спальныя месцы. Абсталяваны месцы для курэння, аднак фактычна курэнне дапускаецца па-за імі. Эксплуатуюцца адкрытыя размеркавальныя каробкі. Ацэнка стану пажарнай бяспекі ў гаспадарцы дадзена як – «не адпавядае патрабаванням». На жаль, не абышлося без парушэнняў і на аб’екце будаўніцтва дзіцячага сада ў Стоўбцах па вуліцы Міру.\nЗа дапушчаныя хібы адказныя службовыя асобы прыцягнуты да адміністрацыйнай адказнасці.\nТаццяна ТАРАСЕВІЧ,інспектар раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях\nПЕРШЫ ЛЁД: ПАТРЭБНА АСЦЯРОЖНАСЦЬ\nСа з’яўленнем на вадаёмах першага лёду з’явіліся і першыя ахвяры – аматары экстрэмальных «паходаў». А колькі разоў ужо гучала папярэджанне: будзьце асцярожныя, не выпрабоўвайце лёс!\nПамятайце, што адносна бяспечным называюць лёд таўшчынёю не менш за 20 см. Ён зялёнага або блакітна-зялёнага колеру. Брудны, бура-шэры лёд – той, які пачаў раставаць і стаў нетрывалым. Дарэчы, пры тэмпературы паветра 0 оС, якая захоўваецца на працягу трох дзён, трываласць лёду змяншаецца на 25 працэнтаў. Лёд лічыцца нямоцным каля вусцяў рэк і прытокаў, паблізу крыніц і сцёкавых водаў, дрэў і кустоў, чароту. Забаронена правяраць трываласць лёду ўдарамі нагі ці скокамі на ім.\nПаважаныя бацькі! Не пакідайце дзяцей без нагляду ля вадаёмаў, растлумачце ім аб небяспецы, якую тоіць гульня на лёдзе, не пускайце іх адных на вадаёмы! Калі вы рыбак, правільна экіпіруйцеся: вазьміце з сабою хаця б мінімальны набор выратавальных сродкаў – вяроўку, палку, дошку, выратавальную камізэльку. Не свідруйце больш за дзесяць лунак побач і не збірайцеся на лёдзе вялікімі групамі.\nКалі вы ўсё ж праваліліся пад лёд, першае і самае важнае – не панікуйце. Выратаванне на 90 працэнтаў залежыць ад упэўненасці і псіхалагічнага стану таго, хто праваліўся пад лёд. Калі паблізу ёсць людзі – клічце на дапамогу. Пастарайцеся не ныраць і не мачыць галаву. Не спрабуйце неадкладна выбрацца на лёд, паколькі акурат у тым месцы, дзе вы праваліліся, ён, хутчэй за ўсё, самы тонкі. Трымайцеся за край лёду. Лажыцеся на жывот у позу плыўца. Пакуль паміж слаямі вашай вопраткі застаецца паветра, яна дапаможа вам быць на плыву. Старайцеся плыць да таго краю палонкі, адкуль ідзе цячэнне. Дабраўшыся да краю палонкі, паспрабуйце налегчы грудзьмі на край лёду і, закінуўшы нагу, выбрацца на лёд. Калі лёд ломіцца, усё роўна не спыняйце спроб. Пасля таго як амаль усё тулава акажацца на лёдзе, адпаўзайце або адкочвайцеся далей ад палонкі. Марудна і асцярожна, адштурхоўваючыся рукамі і нагамі, паўзіце да бяспечнага месца. На сушы пастарайцеся сагрэцца сілавымі практыкаваннямі. Выклікайце хуткую дапамогу, таму што пераахаладжэнне і стрэс могуць выклікаць самыя сумныя наступствы.\nІ, галоўнае, памятайце: ваша бяспека залежыць ад вас.\nTagged Нумар № 93 (10 139)\nРыхтуемся да ўборкі ўраджаю 2014 года\nВырасціць сад будучага\nСярод самых дапытлівых\nБРСМ объявляет о наборе студотрядов в трудовой проект «Атлант»\nФотофакт: новую пешеходную дорожку оборудуют в Столбцах\nЯк выконваецца ў Новым Свержані Дэкрэт № 18\n17 красавіка прамую тэлефонную лінію правядзе Ала Янкоўская\nАксана Маркавец з ААТ «Радзіма Дзяржынскага» адзначана падзячным пісьмом райвыканкама\nВалентин Русович: «Long COVID, или Какие симптомы возможны спустя недели»\n«Панямонь». Шляхам незваротнага вяртання: пра кнігі, бібліятэкі і нас\nУ ААТ «ТБЗ «Нёман» завяршаецца сезон выпуску паліўнага брыкету


3 220 анлайн, тыдзень 14\nЗапуск новай сістэмы Кубка Сьвету застаўся ззаду, і прыйшоў час пагаварыць пра тое, што яшчэ мы плануем зрабіць у гэтым годзе. Адной тэмай з'яўляецца гульнявая эканоміка, але мы пакінем гэтую дыскусію для новага артыкула, які выйдзе заўтра. А сёння мы раскажам пра бліжэйшыя праектах, сярод якіх перабудова сістэмы дасягненняў, палепшаны чат на сайце і абнаўленне мабільнага прыкладання, арыентаванае на лакальныя супольнасці.\nУ студзені мы запусцілі новую сістэму Кубка Сьвету, па якой у цяперашні час праводзяцца першыя кантынентальныя чэмпіянаты ў катэгорыі U20. Пазней у гэтым сезоне яны пераўтворацца ў U21, і стартуе Кубак Сьвету. У наступным сезоне пачнуць свой першы цыкл па новай сістэме і асноўныя зборныя. Будзе выдатна, калі ўсе зборныя пяройдуць на новы фармат!\nХаця нам яшчэ трэба будзе сёе-тое зрабіць з новай сістэмай Кубка Сьвету, вялікая частка нашай увагі цяпер нададзена новым будучым функцыям. Вы ўжо бачылі выпуск новага турніраў з падвойным выбываннем, а два тыдні таму быў выпушчаны абноўлены сімулятар расстаноўкі для падпісчыкаў Supporter.\nЗараз мы працуем над трыма праектамі, якія плануем выпусціць у бліжэйшыя некалькі месяцаў. Адзін з іх - гэта новы чат-партал сайта, які спрашчае пераход паміж даступнымі чат-пакоямі ў асобным акне. Мы таксама дадаем фільтры, каб паменшыць спам у вельмі актыўных чатах, напрыклад, падчас онлайн-лёсавання.\nЯшчэ адна рэч - гэта новы планаваны набор функцый для мабільнага прыкладання з выкарыстаннем месцазнаходжання, якія дазволяць падлучацца да лакальных груп карыстальнікаў, каб мець зносіны ў чаце або праводзіць матчы. Варта сказаць, што гэтая функцыя распрацоўваецца з максімальнай клопатам аб канфiдэнцыяльнасцi! Актывацыя функцыі будзе па жаданні, таму карыстальнікі не будуць адсочвацца, калі відавочна не захочуць далучыцца. І калі Вы гэта зробіце, мы будзем выкарыстоўваць ваша месцазнаходжанне толькі для падлучэння да хатняга кластару карыстальнікаў, якія знаходзяцца побач з Вамі. Гэта ніяк не будзе звязана з рэкламай, і мы не раскрыем Ваша дакладнае месцазнаходжанне. Ідэя складаецца ў тым, што мы запомнім ваш хатні кластар, але не будзем захоўваць дакладнае месцазнаходжанне, а дазвол прыкладанням на доступ да вашага месцазнаходжанні па змаўчанні скончыцца праз 24 гадзіны\nМы разглядаем гэта як свайго роду эксперымент, які патэнцыйна можа дадаць у Hattrick сапраўды цікавы напрамак, звязаны з выяўленнем і пабудовай у гульні лакальных супольнасцяў.\nАднак галоўны праект гэтага сэзона - перапрацоўка сістэмы дасягненняў. Мы робім гэта па некалькіх прычынах. Па-першае, гэта ўжо працуючая функцыя ў Hattrick, якая падабаецца шматлікім карыстачам, і менавіта па гэтай прычыне варта абнавіць яе! Мы хочам палепшыць інтэрфейс, каб ён стаў прасцей для разумення, цікавей для ўзаемадзеяння, і больш стабільным ў цэлым. Вядома ж, мы захаваем ўсе існуючыя дасягненні і балы.\nАднак перабудова самой платформы дасць нам больш гнуткасці пры даданні новых больш цікавых заданняў у гэтую сістэму.\nУ апошні час мы шмат думаем пра шлях карыстальніка ў Hattrick, у тым ліку пра тое, што для некаторых пачаткоўцаў гульня можа стаць надзвычай напружанай на вельмі раннім этапе, у той час як іншыя карыстальнікі могуць апынуцца ў «падвешаным стане», калі нічога асаблівага не адбываецца на працягу многіх сэзонаў. З гэтага моманту мы будзем старацца ў перспектыве ўлічваць гэтыя фактары ва ўсім, што мы робім, каб пераканацца, што акрамя галоўнай задачы мэнэджара па прасоўванні ў вышэйшы дывізіён, ёсць таксама цікавыя больш простыя мэты, якія неабходна дасягнуць на гэтым шляху. А таксама сачыць за структурнымі праблемамі, каб такія рэчы, як структура лігі, механіка каманды і эканоміка не стваралі непажаданыя наступствы для карыстальнікаў.\nШто тычыцца дасягненняў, гэта азначае больш рэгулярнае даданне новых дасягненняў, а таксама пошук новых абласцей для дасягненняў, якія раней не выкарыстоўваліся, так і падыходных для менеджэраў, якім складана выканаць існуючыя задання. Для гульні карысна, каб як мага больш мэнэджэраў ведалі, што ім ёсць да чаго імкнуцца, нават калі гэта не заўсёды становіцца рэальным прасоўваньнем каманды.\nУ гэтай галіне «карыстацкага прагрэсу» ёсць і больш сур'ёзныя праблемы, якія не вырашаюцца з дапамогай новых дасягненняў. Адна з такіх праблем - гульнявая эканоміка і яе ўплыў на развіццё новых каманд, пры тым, што старыя каманды маюць некаторую перавагу.\nУвосень мы пачалі шырокае даследаванне гульнявой эканомікі. Гэта пачалося пасля абвешчаных змяненняў цэн на «будучых трэнераў», якія мы ў выніку адмянілі. Заўтра ў чарговым артыкуле мы больш падрабязна разгледзім гэты аналіз і тое, што мы плануем зрабіць.


В Прощёное воскресенье для докшичан был организован праздник (+фото) — Докшицы Докшицкий район Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах\n28.02.2017 221 jeksik Комментариев нет\nНа сёмы дзень масленічнага тыдня, у Даравальную нядзелю, для дакшычан традыцыйна было арганізавана свята. Хаця надвор’е не спрыяла забавам: снег і вецер круціліся ў завірусе, але людзі шуткавалі, што гэта апошнія капрызы зімы перад хуткай вясною.\nНа пляцоўцы перад гарадскім Цэнтрам культуры разгарнулася дзея, у аснову якой лёг выраз “Не ўсё кату Масленіца, будзе і Вялікі пост”. Казачныя героі запрашалі гараджан у забавы, але самай актыўнай была дзятва. Можна было пагрэцца ў танцах пад спевы самадзейных артыстаў. А яшчэ згуляць у “блінныя” латарэю і пін-понг, пакідаць снежкі ў мішэні, пакоўзацца на міні -“лыжах”, пакатацца на кані, запрэжаным у калёсы.\nЯк і анансавалася, у межах свята адбыўся сямейны конкурс “Нашы бліны – самыя лепшыя”. На выставе-дэгустацыі сем’і: мамы і таты з дзеткамі, бабулямі і сваякамі — прадстаўлялі свае фірмовыя блінкі. Аладкі і наліснікі, у форме трубачак, трохкутнікаў, канверцікаў, мяшэчкаў, кветак, а таксама блінныя гаспадыні, хаткі, бліны з мёдам, варэннем, згушчонкай, тварагом, рыбай, ікрой і іншым начыненнем. Адным словам, журы было з чаго выбіраць, і вынік гэтага выбару наступны. У намінацыі “Блінная кампазіцыя” пераможцай прызнана сям’я Піскуновых з Докшыц (на здымку). За самыя-самыя бліны з начыннем прыз атрымала сям’я Навойчыкаў з райцэнтра. А вось самыя арыгінальныя бліны ў сям’і Калягаў з Параф’янава. Спецыяльны прыз райкама ГА “БРСМ” атрымала сям’я Махонь з Докшыц.\n← В общеобразовательных учреждениях Докшицкого района пройдёт профилактическая акция\nВ Докшицком центре детей и молодёжи угощали вкусными блинами (+фото) →\n02.04.2015 jeksik Комментариев нет


Віктар Бабарыка: Да 500-годдзя беларускага кнігадрукавання «Белгазпрамбанк» плануе набыць выданне Скарыны. А ад дзяржавы хацеў бы атрымаць памяшканне пад галерэю\nВіктар Бабарыка: Да 500-годдзя беларускага кнігадрукавання «Белгазпрамбанк» плануе набыць выданне Скарыны. А ад дзяржавы хацеў бы атрымаць памяшканне пад галерэю 9\n«Белгазпрамбанк» — адна з першых прыватных кампаній, якая пачала ўкладваць сродкі ў беларускае мастацтва, фарміруючы яго прывабны імідж у суайчыннікаў праз буйныя праекты ў рамках дзяржаўна-прыватнага супрацоўніцтва. Але дынаміку гэтых адносін старшыня праўлення беларуска-расійскага акцыянернага таварыства Віктар Бабарыка ацэньвае як марудную. Пра гэта ён паведаміў падчас сустрэчы з прэсай, прымеркаванай да прэзентацыі выставы і кнігі ў гонар Льва Бакста, што адбыліся на мінулым тыдні (Гл. таксама «Бакст у Мастацкім: што там будзе цікавага?»)\n— Мы ўсё завем гэту нявесту ў асобе дзяржавы замуж, а яна ўсё ніяк не можа зразумець, ці годны жаніх ці не, — зазначыў мецэнат. — Мы заўжды лічым, што партнёрства – гэта раўназначнасць, але ў нас пакуль пераважае «калым і выкуп». Можна сказаць, што пакуль гэтыя адносіны знаходзяцца ў рамках «рытуальных плясак».\nУ той жа час банкір падкрэсліў, што цэніць ўсё, што робіць Міністэрства культуры і Міністэрства замежных спраў краіны для прасоўвання многіх сумесных праектаў. «Так, мы не губляем надзею, і насамрэч, лічым, што нявеста вельм годная і патрабуе далікатнага і добрага абыходжання», — сказаў ён.\nАсноўная праблема, якую можна было бы вырашыць у гэтым годзе, па меркаванні бізнесоўца, у рамках менавіта раўназначных дзяржаўна-прыватных адносін, — гэта прадастаўленне дзяржавай памяшкання для пастаяннай экспазіцыі калекцыі банка.\n— Мы гатовы на пастаяннай аснове выставіць на публічны агляд нашы фонды — а гэта больш за 80 адзінак, — прапанаваў старшыня праўлення банка. — Але гэтае памяшканне мусіць быць нам перададзена, а не прададзена. Спадзяюся, што гэты год стане пераломным у плане супрацоўніцтва і завершыцца аб’явай, што шлюб адбыўся, маёмасць стала сумеснай.\nНагадаем, што сваю калекцыю твораў мастацтва «Белгазпрамбанк» пачаў фарміраваць яшчэ ў 2012 годзе. На дадзены момант сярод яе артэфактаў – палотны Хаіма Суціна, Марка Шагала, Льва Бакста, Файбіш-Шрагі Царфіна, Міхаіла Кікоіна, Восіпа Любіча, Пінхуса Крэменя, Валенція Ваньковіча… А да 2017 года, калі будзе адзначацца 500-годзе першай беларускай друкаванай кнігі, банк плануе набыць выданне Францыска Скарыны.\n— Мы ўжо вядзем перамовы, але пакуль не дамовіліся аб кошце, — не назваў мецэнат магчымае выданне, якое стане асновай новага праекта. — Але гэтую работу нам шукалі цэлы год, — паведаміў ён.\nПраўда, аб’ём сродкаў, які банк сёлета вылучае на фінансаванне культурных праектаў, можа скараціцца.\n— Дакладна гэта будзе вядома только пасля 26 сакавіка, калі пройдзе сход акцыянераў банка і будуць зацверджаны тыя планы, што мы прапаноўваем, — распавёў Віктар Бабарыка. — Прынцып фарміравання бюджэту не змяніўся: пэўны працэнт ад прыбытку мы скіроўваем на падтрымку нашых праектаў. Іншая справа, што аб’ём прыбытку, вядома, зніжаецца. Калі ў беларускіх рублях ён па плане той жа, што і ў 2015-м годзе, то ў валютным эквіваленце гэта зусім іншая лічба. Бюджэт сціскаецца. Вядома, гэта дрэнна, бо магчымасцей становіцца менш. З другога боку, імёны з першай кагорты беларускіх мастакоў нам удалося набыць у той час, калі бюджэты былі добрымі. Ні Суціна, ні Шагала зараз у краіну мы ўжо не вярнулі б. Мы ў час паспелі зрабіць самыя асноўныя крокі. Паспелі запоўніць лакуны ў нашым мастацтве.\nЗ другога боку, рынак змяняецца, цяжка ўсім — і прадаўцам, і трымальнікам — яны мусіць быць гатовыя знізіць цэны, — падзяліўся мецэнат.\nТым не менш, зараз з «часткі калецыяніравання і захоўвання» банк зрушыць сваю актыўнасць на «частку падтрымкі і прасоўвання» сучасных мастакоў на замежныя рынкі.\nДзякуй ім вялікі. У Мінеапалісе (Мінесота), напрыклад ёсць Institute of art у якім сабраны былыя прыватныя калекцыі, падараваныя (і яшчэ не падараваныя) Штату. Уваход вольны. Будынак дзяржаўны.\nБабарыку дзякуй. Добрую справу робіць чалавек.\nПрасьцей: Калі нешта выгодна адной сям'і, то дзяржава пагодзіцца, калі не - так не...


Імбрык - Шапран Сяргей. Беларускі гістарычны анекдот\nГістарычныя анекдоты — гэта, па сутнасці, своеасаблівыя побытавыя хронікі, часам дакладныя, часам міфалагізаваныя (дакладнасць тут, паводле законаў жанру, зусім не абавязковая), але заўсёды без афіцыйнага глянцу. Адкуль яшчэ мы даведаемся, як Брыль пасмейваўся з Адамовіча? Або за што Рыгору Барадуліну двойчы было сорамна перад Васілём Быкавым. Ці як Караткевіч паляпаў у цягніку Машэрава ніжэй спіны. А ці паверыце, што Купала аднойчы Коласа высадзіў з машыны далёка за горадам у чыстым полі?\nМяккая вокладка. Кніга мае 388 старонак. У афармленні вокладкі выкарыстаны шаржы славутага беларускага мастака Кастуся Куксо.\nГістарычны анекдот – жанр «паветраны», які часта так і застаецца ў катэгорыі вуснай гісторыі. Байкі, кур’ёзныя і проста цікавыя моманты, звязаныя з вядомымі асобамі, часта знікаюць разам з імі, пакідаючы толькі сухія біяграфіі ў Вікіпедыі. Тым часам, менавіта такія гісторыі найлепей характарызуюць асобу, паказваюць яе чалавечыя якасці і рысы.