Азербайджан: група заказвае агляд, звязаны з правамі, - Рэпарцёр ЕС\nАзербайджан: Група замаўляе правы звязаны агляд\nКанкурэнцыя: ЕС і Кітай сустракаюцца падчас 22-га тыдня канкурэнцыі, каб абмеркаваць прыярытэты канкурэнтнай палітыкі\nКамісія праводзіць другое мерапрыемства па сватаўстве, каб паскорыць распрацоўку і вытворчасць лекаў ад COVID-19\nПрэзідэнт фон дэр Ляйен выступае на спецыяльнай сесіі Сусветнай асамблеі аховы здароўя СААЗ\nНаперадзе тыдзень: дзеля дабра зрабіце прышчэпку, надзеньце маску і будзьце спакойныя - усё можа быць горш!\nФранцуз Макрон заклікае Вялікабрытанію "паставіцца сур'ёзна" да крызісу мігрантаў на канале\nПершы падазраваны выпадак захворвання на COVID-19 Omicron выяўлены ў Швейцарыі\nБайдэн перасцерагае ад панікі Omicron, абяцае не ўводзіць новыя блакіроўкі\nКамісар Варгелі з двухдзённым візітам у Іарданіі\nСельская гаспадарка: Пастаянны рост гандлю сельскагаспадарчай і харчовай таварамі ў ЕС\nГандаль і бяспека: Камісія падкрэслівае працу па абароне інтарэсаў і каштоўнасцяў ЕС\nСтатыстыка сельскай гаспадаркі ЕС: субсідыі, працоўныя месцы, вытворчасць\nЕўрапарламент мае намер прагаласаваць па пагадненні аб вялізных субсідыях для фермерскіх гаспадарак\nЕўрапейскі фонд перабудовы глабалізацыі: 3.7 мільёна еўра на падтрымку амаль 300 звольненых супрацоўнікаў Airbus у Францыі\nКамісія прапануе новы спіс праектаў, якія ўяўляюць агульны інтарэс для больш інтэграванага і ўстойлівага энергетычнага рынку\nПачатак чацвёртага пасяджэння платформы Just Transition\nЕС і ЗША дамовіліся пачаць абмеркаванне глабальнай дамоўленасці па ўстойлівай сталі і алюмінію і прыпыніць гандлёвыя спрэчкі сталі і алюмінія\nТыдзень устойлівай энергетыкі ЕС пачынаецца з таго, што ў цэнтры ўвагі будзе шлях ЕС да 2030 года\nЕўрапейскі савет прапаноўвае шэраг мер па барацьбе з ростам коштаў на энерганосьбіты\nАдукацыя для дзяцей павінна быць часткай экстранай дапамогі ЕС\nКамісія робіць Erasmus+ і Еўрапейскі корпус салідарнасці больш інклюзіўнымі\nЕС абвяшчае 25 мільёнаў еўра на адукацыю ў крызісных умовах і 140 мільёнаў еўра на падтрымку даследаванняў у галіне ўстойлівых харчовых сістэм\nРэйтынг універсітэтаў 2021 года паказвае, што еўрапейскія ўніверсітэты маюць моцную ступень супрацоўніцтва\nЗаява ўпаўнаважанага па антыкрызісным кіраванні Янеза Ленарчыча ў Міжнародны дзень абароны адукацыі ад нападаў\nКамісія прымае новыя дадаткі да Кіруючых прынцыпаў дзяржаўнай дапамогі сістэмы гандлю выкідамі ЕС, якія вызначаюць прыдатныя арыенціры эфектыўнасці і фактары CO2\nРэформа Адзінай сельскагаспадарчай палітыкі атрымала канчатковае адабрэнне еўрадэпутатаў\nУстойлівыя пастаўкі найважнейшай сыравіны маюць вырашальнае значэнне для прамысловасці ЕС\nУ мітусні ад выхаду Меркель чацвёртая хваля COVID выганяе Германію\nКамісія ўхваліла пакет падтрымкі мальтыйскага сектара турызму ў памеры 10 мільёнаў еўра ў кантэксце ўспышкі каранавіруса\nСтадыён Паркен перадае Даніі спартыўны выратавальны круг\nЕўропа павінна працаваць разам, каб заставацца на пярэднім краі высокіх тэхналогій - Меркель\nЭксклюзіў: Ці можа IWF быць чыстым без Расеі? Расейская антыдопінгавая каманда ўдзельнічала ў выбарах IWF, але атрымала адмову.\nПрэзідэнт фон дэр Ляен падкрэслівае дасягненні моцнага партнёрства ЕС і ЗША пасля атрымання ўзнагароды Атлантычнай рады за выдатнае лідэрства\nЦырымонія ўручэння ўзнагарод: еўрапейская грамадзянская прэмія 2020 і 2021 гг\n«Як могуць быць габрэі ў Еўропе, калі вы працягваеце ўводзіць супраць нас законы?», - пытаецца габрэйскі лідэр пасля таго, як Грэцыя пастанавіла забараніць забой без аглушэння\nКамісія праводзіць раптоўныя праверкі ў сектары аховы здароўя жывёл у Бельгіі\nЯўрэйскія групы аспрэчваюць рашэнне Еўрапейскага суда аб рэлігійным забойстве\nЕўрапейскі парламент прагаласуе за даследаванні, выпрабаванні і адукацыю без жывёл\nПрымяненне антыбіётыкаў у жывёл памяншаецца\nСумесная заява генеральнага дырэктара: «Еўропа павінна перавесці свае лічбавыя амбіцыі ў канкрэтныя дзеянні»\nКамісія вітае зацвярджэнне Пакта аб даследаваннях і інавацыях у Еўропе і будучае кіраванне Еўрапейскай даследчай прасторай\nПершыя конкурсы на падачу заявак у рамках праграмы Digital Europe запускаюцца ў лічбавых тэхналогіях і Еўрапейскіх цэнтрах лічбавых інавацый\nБарацьба з кіберзлачыннасцю ў постпандэмічную эпоху: Тайвань можа дапамагчы\nЯк парламент хоча павысіць кібербяспека ў ЕС (інтэрв'ю)\nБяспека і правасуддзе ў лічбавым свеце: 20-годдзе міжнароднага супрацоўніцтва ў рамках Будапешцкай канвенцыі аб кіберзлачыннасці\nПрэзідэнт фон дэр Ляен аб'явіла, што ЕС далучыцца да Парыжскага закліку аб даверы і бяспецы ў кіберпрасторы\nКамісія ўзмацняе кібербяспека бесправадных прылад і прадуктаў\n7 гадоў таму\nКастрычнік 16, 2014\nПадпішыцеся на нашу штотыднёвую рассылку, каб атрымліваць эксклюзіўныя інтэрв'ю, артыкулы і відэа.\nМы выкарыстоўваем вашу рэгістрацыю, каб прадастаўляць змест так, як вы далі згоду, і палепшыць наша разуменне вас. Вы можаце адмяніць падпіску ў любы час.\nДа 15 у кастрычніку даецца папярэджанне вядомай міжнароднай групы па празрыстасці АзербайджанУрад ясны стымул для хуткага адкрыцця прасторы для працы актывістаў. Ініцыятыва "Празрыстасць здабычы прамысловасці" (ІПДО) прыняла рашэнне на пасяджэнні савета дырэктараў у Найпідзаве, Бірма, запатрабаваць ад Азербайджана праверкі адпаведнасці на студзень 1, 2015, на пяць месяцаў раней, чым планавалася.\nСтаршыні EITI Клэр Шорт выпусціла заяву Умовы для незалежных актывістаў у Азербайджане "відавочна праблематычныя" і выклікаюць "глыбокую занепакоенасць". Яна сказала, што калегія, распарадзіўшы папярэдні агляд, заклікала Азербайджан "адкрыць больш месца для грамадзянскай супольнасці".\n"Азербайджан мае пэўны ўдзел у гэтай міжнароднай кааліцыі добрага ўрада, якая кажа Азербайджану, што трэба для таго, каб ачысціць свае дзеянні", - сказаў ён Ліза Мисол, старшы навуковы супрацоўнік Human Rights Watch. "Ураду Азербайджана неабходна правесці неабходныя рэформы, каб выканаць свае абавязацельствы перад групай празрыстасці або сутыкнуцца з наступствамі".\nEITI - гэта міжнародныя намаганні па садзейнічанні больш эфектыўнаму кіраванню краінамі, багатымі рэсурсамі, заахвочваючы адкрытыя публічныя дыскусіі аб тым, як выкарыстоўваюцца даходы ад нафты, газу і здабычы карысных выкапняў.\nУрад Азербайджана часта падкрэслівае яго ўдзел у EITI як знак міжнароднага прэстыжу. Азербайджан з'яўляецца адным з заснавальнікаў глабальнай ініцыятывы, быў першым удзельнікам, які прызнаны краінай "сумяшчальнай", заснаванай на аглядзе 2009, і ўрад займае пасаду міжнароднага савета EITI. Рашэнне Калегіі EITI сведчыць пра тое, што далейшае ўдзел Азербайджана ў EITI знаходзіцца ў небяспецы.\n"Я вельмі спадзяюся, што прагрэс можа быць дасягнуты, і што Азербайджан застанецца членам сям'і EITI", - сказала Шорт у сваёй заяве.\nУ мінулым годзе ўрад Азербайджана, багатага нафтай, быў перашкаджае дзейнасці незалежных груп у краіне, выконваючы абавязацельствы ў якасці члена ИПДО. Міжнародная кааліцыя абапіраецца на ўдзел урадаў, кампаній і незалежных арганізацый на ўсіх узроўнях, а свабоднае і актыўнае ўдзел грамадзянскай супольнасці з'яўляецца адным з яе краевугольных камянёў.\nУрад Азербайджана адмовіўся зарэгістраваць гранты незалежных груп на працу па празрыстасці прыродных рэсурсаў або звязаных з імі пытаннях і замарозіў банкаўскія рахункі большасці незалежных груп у нацыянальнай кааліцыі няўрадавых арганізацый ИПДО. Улады таксама распачалі палітычна матываваныя расследаванні нібыта падатковых альбо іншых парушэнняў і ўжывалі іншыя тактыкі запалохвання супраць вядучых актывістаў ИПДО. У выніку інтэнсіўнага фінансавага і іншага ціску незалежныя групы, якія працуюць над ИПДО, павінны былі спыніць усе дзеянні, і ўдзел у кааліцыі ў гэтай ініцыятыве знаходзіцца ў тупік.\nHuman Rights Watch заклікала Азербайджан неадкладна падвесны ад удзелу ў EITI за «істотнае парушэнне» патрабаванняў ініцыятывы.\nПравілы ИПДО для кандыдатаў і краін-удзельніц патрабуецца павага асноўных свабод. Захаванне краіны правіл перыядычна правяраецца з дапамогай афіцыйнага агляду "праверкі". Калі Азербайджан не пройдзе праверку адпаведнасці, дошка EITI можа панізіць статус членства альбо выдаліць Азербайджан.\nУ заяве ИПДО не ўдакладняюцца канкрэтныя ўмовы, якія павінны адпавядаць Азербайджану, а EITI старонка блога адзначыў, што калегія дасягнула дамоўленасці аб «важных выяўленых дзеяннях, звязаных з прасторай для грамадзянскай супольнасці». Незразумела, ці будзе ў Азербайджане захоўваць сваё «сумяшчальнае» абазначэнне да новага агляду. Да ліпеня 2015 планавалася прайсці новую праверку адпаведнасці.\nХьюман Райтс Вотч адкрыта публічна вызначаны ключавыя меры, якія ўрад павінен прыняць для выканання правілаў EITI, якія абараняюць бясплатнае грамадзянскае ўдзел. Па-першае, урад павінен адхіліць прапанаваныя змены ўведзеныя у верасні ў парламенце 30, які яшчэ больш узмоцніць жорсткія законы Азербайджана ў дачыненні да няўрадавых арганізацый за кошт прадастаўлення ўладам права вета на права праектаў, якія фінансуюцца з-за мяжы.\nДэпутат парламента ад кіруючай партыі Алі Гусейноў рашуча абараняе прапанаваныя меры, аб тым, што ўрад Азербайджана мае дастатковыя рэсурсы ад даходаў ад прыродных рэсурсаў для фінансавання дзейнасці грамадзянскіх груп, так што "няма неабходнасці" для замежных донараў.\nЯго заўвагі ўзмацнілі заклапочанасць некаторых мясцовых актывістаў, што ўрад накіраваны на ліквідацыю незалежных груп і толькі дазваляе тым, хто фінансуецца ўрадам і залежыць ад урада, удзельнічаць у нацыянальным працэсе ИПДО.\n"Такім рашэннем кіраўніцтва ИПДО выказала надзею незалежным актывістам у Азербайджане, якія не змаглі працаваць з-за рэпрэсій урада", - сказаў Мисол. "Ураду Азербайджана неабходна адмяніць рэпрэсіі і паважаць асноўныя свабоды грамадзянскіх груп, калі ён хоча захаваць свой статус у гэтай вядомай міжнароднай групе".\nПадзяліцеся гэтым артыкулам:\nПадобныя тэмы:АктывістыClare ShortEITIІніцыятыва па празрыстасці здабычы прамысловасціРэкамендаваныпоўны вобразПравы чалавека глядзецьЛіза МисолNaypyidawагляд, звязаны з правамі\nГрупу еўраскептыкаў прымусілі адмовіцца пасля адстаўкі еўрадэпутата\nАзартныя гульні ў Інтэрнэце: Камісія адносіцца да Швецыі суд за невыкананне заканадаўства ЕС\nЕС уводзіць санкцыі супраць расейцаў, звязаныя з атручваннем і затрыманнем Навальнага\nАўдытары ЕС падкрэсліваюць рызыкі рэзерву карэкціроўкі Brexit\nФранцузскі Сарказі прызнаны вінаватым у карупцыі і асуджаны да пазбаўлення волі\nШэфчовіч апісвае пратакол Ірландыі і Паўночнай Ірландыі як "выдатную магчымасць"\nФон Дэр Лейен з ЕС кажа хітрым еўрапейцам: "Я б прыняў вакцыну супраць AstraZeneca"\nУ дэбюце НАТА Пентагон Байдэна імкнецца аднавіць давер, пашкоджаны Трампам\nРасея спрабуе заключыць мір паміж Арменіяй і Азербайджанам\n4 гадзін таму\nЛістапада 30, 2021\nАляксей Іваноў. Маскоўскі карэспандэнт\nПадзеі мінулага года ў шматгадовым супрацьстаянні Арменіі і Азербайджана за спрэчную тэрыторыю Нагорнага Карабаху даюць пэўныя надзеі меркаваць, што пасрэдніцкія намаганні Расеі ў гэтым пытанні маюць пэўны поспех. Прынамсі, сустрэча лідараў трох краін, якая адбылася 26 лістапада ў рэзідэнцыі прэзідэнта Расеі ў Сочы, была ўспрынята з асцярожным аптымізмам. піша Алексі Іваноў, маскоўскі карэспандэнт.\nІніцыятарам трохбаковай сустрэчы лідараў Расіі, Арменіі і Азербайджана стаў расійскі бок. Парадак дня сустрэчы ўключала абмеркаванне выканання дамоўленасцей ад 9 лістапада мінулага года і 11 студзеня гэтага года, а таксама далейшых крокаў па ўмацаванні стабільнасці ў рэгіёне.\nСустрэча ў Сочы прымеркавана да гадавіны падпісання пагаднення аб спыненні агню і ўсіх ваенных дзеянняў у зоне нагорна-карабахскага канфлікту ў лістападзе 2020 года.\nКанфлікт паміж Азербайджанам і Арменіяй вакол Нагорнага Карабаха абвастрыўся восенню 2020 года і хутка перайшоў у ваенныя дзеянні. Абодва бакі панеслі страты ў жывой сіле і тэхніцы, знішчаны цывільныя будынкі.\nУ лістападзе 2020 года пры пасярэдніцтве Расеі было заключана пагадненне аб спыненні агню. Арменія павінна была вярнуць Азербайджану частку тэрыторый, якія трапілі пад кантроль Ерэвана яшчэ ў пачатку 90-х, пакінуўшы Лачынскі калідор для зносін з Нагорным Карабахам. Расея ўвяла ў рэгіён міратворцаў. Баку і Ерэван дамовіліся аб прынцыпе «ўсіх на ўсіх» пры абмене палоннымі ў зоне нагорна-карабахскага канфлікту.\nАбмен затрыманымі пачаўся ў снежні 2020 года. Нягледзячы на дамоўленасць, паміж Арменіяй і Азербайджанам неаднаразова адбываліся сутыкненні. 16 лістапада 2021 года на мяжы Арменіі і Азербайджана зноў адбыліся баі з выкарыстаннем бронетэхнікі і артылерыі. Гэта самы сур'ёзны інцыдэнт паміж дзвюма краінамі за апошні год: абодва бакі панеслі страты, некалькі армянскіх салдат трапілі ў палон.\nАліеў заявіў, што Азербайджан гатовы пачаць дэлімітацыю мяжы з Арменіяй. «Мы таксама публічна прапанавалі армянскаму боку пачаць працу над мірным дагаворам, каб пакласці канец супрацьстаянню, прызнаць тэрытарыяльную цэласнасць, суверэнітэт адзін аднаго і жыць у будучыні як суседзі і зноўку навучыцца жыць як суседзі», — дадаў ён. .\nУ Сочы лідары краін абмеркавалі ход рэалізацыі дамоўленасцей ад 9 лістапада мінулага года і 11 студзеня гэтага года. Акрамя таго, кіраўнікі трох краін намецілі далейшыя дзеянні па ўмацаванню стабільнасці і наладжванню мірнага жыцця ў рэгіёне. Як адзначылі ў Крамлі, асаблівая ўвага была нададзена аднаўленню і развіццю гандлёва-эканамічных і транспартных сувязей.\nПуцін таксама правёў асобныя перамовы з Аліевым і Пашынянам. З моманту падпісання пагаднення аб спыненні ваенных дзеянняў паміж Арменіяй і Азербайджанам неаднаразова адбываліся сутыкненні.\nЗ лістапада мінулага года спыненне агню ў Карабаху падтрымалі каля дзвюх тысяч расійскіх міратворцаў. У рэгіёне знаходзяцца 27 назіральных пунктаў расейскіх вайскоўцаў, больш за ўсё ў зоне Лачынскага калідора, які злучае Карабах з Арменіяй.\nАкрамя таго, расейцы займаюцца размініраваннем былой зоны баявых дзеянняў.\nПаводле слоў прэм'ер-міністра Арменіі Пашыняна, "расейскія міратворцы і Расійская Федэрацыя гуляюць ключавую ролю ў стабілізацыі сітуацыі ў Нагорным Карабаху і ў рэгіёне". У той жа час у Ерэване лічаць, што сітуацыя на лініі судакранання з узброенымі сіламі Азербайджана не такая стабільная, як хацелася б армянскаму боку. Пасля 9 лістапада мінулага года з абодвух бакоў ужо загінулі некалькі дзясяткаў чалавек, у Нагорным Карабаху адбываюцца інцыдэнты, а з 12 мая 2021 года, як перакананы ўрад Арменіі, на армяна-азербайджанскай мяжы фактычна склалася крызісная сітуацыя.\nУ лістападзе 2021 года чарговая памежная спрэчка (на гэты раз удалечыні ад Карабаха) перарасла ў кровапраліцце і артылерыйскія паядынкі і была спыненая толькі пасля ўмяшання Масквы.\nТакім чынам, сёння Баку імкнецца наладзіць сухапутную сувязь са сваім анклавам — Нахічэванскай рэспублікай, дарога да якой павінна праходзіць праз Арменію. Пры гэтым галоўная задача для Ерэвана сёння - вярнуць дадому ўсіх армянскіх ваеннапалонных.\nПа выніках перамоў у Сочы лідары трох краін прынялі сумесную заяву, у якой, у прыватнасці, пацвердзілі прыхільнасць далейшаму паслядоўнаму выкананню і няўхільнаму выкананню ўсіх палажэнняў заяў ад 9 лістапада 2020 года і 11 студзеня 2021 года. XNUMX год у інтарэсах забеспячэння стабільнасці, бяспекі і эканамічнага развіцця Паўднёвага Каўказа.\nІ ў Баку, і ў Ерэване падкрэсліваецца важны ўклад расійскага міратворчага кантынгенту ў стабілізацыю сітуацыі і забеспячэнне бяспекі ў рэгіёне.\nАрменія, Азербайджан і Расія пацвердзілі рашучасць працаваць у напрамку стварэння двухбаковай камісіі па дэлімітацыі дзяржаўнай мяжы паміж Азербайджанскай Рэспублікай і Рэспублікай Арменія з наступным яе дэмаркацыяй пры кансультацыйнай дапамозе Расійскай Федэрацыі па просьбе бакі.\nАрмянскі і азербайджанскі бакі высока ацанілі дзейнасць Трохбаковай рабочай групы па разблакаванні ўсіх эканамічных і транспартных сувязей у рэгіёне. Яны падкрэслілі неабходнасць хутчэйшага запуску канкрэтных праектаў для раскрыцця эканамічнага патэнцыялу рэгіёна.\nПаводле слоў прэзідэнта Пуціна, Расія і надалей будзе аказваць усю неабходную дапамогу ў інтарэсах нармалізацыі адносін паміж Азербайджанскай Рэспублікай і Рэспублікай Арменія.\nПрэзідэнты Расіі і Азербайджана Уладзімір Пуцін і Ільхам Аліеў і прэм'ер-міністр Арменіі Нікол Пашынян дамовіліся стварыць механізмы дэмаркацыі і дэлімітацыі мяжы паміж дзвюма закаўказскімі рэспублікамі да канца года.\nПрэзідэнт Азербайджана Ільхам Аліеў і прэм'ер-міністр Арменіі Нікол Пашынян пасля тэлефонных перамоў з кіраўніком Еўрапейскай рады Шарлем Мішэлем дамовіліся правесці чарговы раўнд перамоваў у гэтым годзе, а менавіта 15 снежня ў Бруселі ў рамках ЕС і Усходняга партнёрства. саміту, гаворыцца ў заяве Еўрасаюза.\n«Кіраўнік Еўрапейскай рады Шарль Мішэль прапанаваў правесці ў Бруселі сустрэчу прэзідэнта Азербайджана Ільхама Аліева і прэм'ер-міністра Арменіі Нікола Пашыняна ў кулуарах саміту ЕС-Усходняе партнёрства. Лідары дамовіліся правесці сустрэчу ў Бруселі для абмеркавання рэгіянальная сітуацыя і шляхі пераадолення напружанасці\nУ Нагорным Карабаху ёсць рэальны патэнцыял у міры, а не ў канфлікце\n2 тыдняў таму\nЛістапада 18, 2021\nБылы дэпутат Еўрапарламента Саджад Карым (На фота) заклікаў аднавіць намаганні, у тым ліку з боку ЕС, каб знайсці «трывалы і ўстойлівы» мір у неспакойным рэгіёне Паўднёвага Каўказа.\nЯгоныя каментарыі на мерапрыемстве ў Брусэлі прагучалі пасля таго, як ён нядаўна наведаў Нагорны Карабах з паездкай па высвятленні фактаў.\nУ мінулагодняй кароткай вайне паміж этнічнымі армянскімі сіламі і азербайджанскай арміяй за анклаў Нагорны Карабах загінулі прынамсі 6,500 чалавек.\nТысячы мін засталіся пасля 44-дзённай вайны, якая пачалася 27 верасня 2020 года. Канфлікт скончыўся пасля таго, як Расія, якая мае ваенную базу ў Арменіі, заключыла мірнае пагадненне і накіравала ў рэгіён амаль 2,000 міратворцаў.\nУ сераду (17 лістапада) у Брусэльскім прэс-клубе адбылася канферэнцыя па гэтай праблеме, а таксама фотавыстава, на якой былі прадстаўлены розныя сцэны рэгіёну, як мінулага, так і сучаснасці.\nНа канферэнцыі было заслухана, што галоўнай праблемай сёння з'яўляецца «велізарная» колькасць мін, якія ўсё яшчэ прысутнічаюць у рэгіёне, якія ўяўляюць штодзённую пагрозу жыццю мясцовых жыхароў. Было адзначана, што перад рэгіёнам існуе мноства іншых праблем, перш чым ён зможа цалкам аднавіцца.\nКарым, былы дэпутат Еўрапарламента Вялікабрытаніі-торы, сказаў на мерапрыемстве, якое праходзіла як у інтэрнэце, так і фізічна, што існуе «вялікая цікавасць» да падзей у рэгіёне.\nЁн сказаў: «Гэтая вобласць была і застаецца вельмі дынамічным і зменлівым асяроддзем. Раней я працаваў над гэтым пытаннем у Еўрапарламенце і да гэтага часу ўважліва сачу за гэтым.\n«Для вывучэння сітуацыі на месцах я скарыстаўся шанцам наведаць Азербайджан і Нагорны Карабах, у тым ліку вызваленыя раёны. Я ўбачыў рэзкі кантраст у тым сэнсе, што відавочна, што шмат гадоў існавала занядбанасць і што гарады і вёскі былі разбураны. Было вельмі сорамна, што гэта адбылося.\n«Месцы, якія прадстаўляюць рэлігійныя і гістарычныя інтарэсы, разбураліся, і ёсць відавочныя доказы наўмысных няправільных дзеянняў.\n«Пазітыўная нота, што я таксама быў сведкам вялізнага аб'ёму капітальнага структурнага развіцця. Я ніколі не бачыў нічога, што можна параўнаць з маштабамі гэтага. Гэта дае рэальную магчымасць для ўсяго Паўднёвага Каўказа аб'яднацца і забяспечыць, каб жыццёвыя магчымасці для ўсіх у рэгіёне значна палепшыліся дзякуючы гэтай зменлівай дынаміцы.\n«Гэта надзвычайнае бачанне, асабліва ў сучасным свеце з ростам нацыяналізму і папулізму. Я спадзяюся, што гэта паўстане з вобласці, якая так шмат пацярпела на працягу дзесяцігоддзяў з-за рэлігійнай палітыкі і палітыкі, заснаванай на ідэнтычнасці. Я лічу, што цяпер мы бачым рэальную сілу дабра».\nЁн сказаў: «Мэта для ўсіх павінна заключацца ў тым, каб аб'яднаць людзей у рэгіёне, каб усе бакі прысутнічалі за сталом, адыгрываючы поўную ролю ў пошуку канструктыўнай будучыні для гэтага рэгіёну».\nБылы дэпутат Еўрапарламента ад Румыніі Рамона Манеску сказала: «Я ніколі там не была, але тое, што адбылося ў рэгіёне, даволі трагічнае».\nБылы міністр замежных спраў дадаў: «Я працаваў у парламенце, каб аб'яднаць бакі для абмеркавання іх праблем, але праз дыялог, які з'яўляецца адзіным спосабам прынесці мір. Я спадзяюся, што рэгіён, які ведаў столькі нянавісці і вайны, можа быць стабілізаваны і нарэшце ўбачыць мір. Калі былі этнічныя чысткі, то іх больш не павінна быць. Ёсць эканамічныя, чалавечыя і экалагічныя праблемы, якія настолькі вялікія, што ўсе бакі павінны прыняць удзел, каб атрымаць дапамогу і падтрымку. Азербайджану патрэбна падтрымка ў гэтым, напрыклад, аднаўленне інфраструктуры. Гэта не можа зрабіць без міжнароднай падтрымкі».\nІншы дакладчык, Раміль Азізаў з ANAMA, сказаў: «Большая частка гэтай зямлі знаходзілася пад акупацыяй больш за 30 гадоў, і вялікая яе частка была цалкам знішчана. Шмат людзей пацярпелі ад мін, пакінутых былымі сіламі ў рэгіёне. Вельмі важна, каб ім было дазволена бяспечна вярнуцца ў свае дамы.\nЯшчэ адным асноўным дакладчыкам на мерапрыемстве «Постканфліктныя выклікі - Паўднёва-Каўказскі рэгіён» быў Фуад Гусейнаў, Дзяржаўны камітэт па справах бежанцаў і ўнутрана перамешчаных асоб.\nЁн сказаў: «Як краіна, Азербайджан прымае адну з найбольшай колькасці бежанцаў у свеце і сутыкаецца з велізарнай колькасцю ВПЛ, людзей, якія былі перамешчаныя са сваіх дамоў у НК.\n«Па ацэнках, у агульнай складанасці 1 мільён з усяго насельніцтва ў 7 мільёнаў лічацца перамешчанымі: больш за 10 працэнтаў насельніцтва».\nЁн акрэсліў намаганні па аказанні дапамогі такім людзям, сказаўшы: «Сёння ўзведзена 115 новых жылых комплексаў для ВПЛ і 315,000 тыс. ВПЛ атрымалі жыллё. У выніку ўзровень беднасці для ВПЛ знізіўся з 75 працэнтаў да менш чым 10 працэнтаў за апошнія 25 гадоў, што з'яўляецца істотным».\nВыступаючы ў інтэрнэце, ён сказаў мерапрыемству: «Гэта мадэль для іншых краін, якія могуць мець справу з ВПЛ. Цяпер справа — поўнае аднаўленне вызваленых раёнаў і вяртанне ВПЛ у свае дамы бяспечна і годна».\nЁн сказаў, што гэты раён лічыцца адным з найбольш забруджаных мінамі раёнаў у свеце і што Арменія адмовілася перадаць карты мін.\nЁн дадаў: «Я веру, што дзякуючы ўзгодненым намаганням міжнароднай супольнасці Азербайджан зможа прадставіць новую мадэль постканфліктных зон у бліжэйшыя гады».\nПры гэтым ён папярэдзіў: «Але цяпер міжнародная супольнасць заплюшчвае вочы на тое, што адбылося ў НК».\nТрохбаковае пагадненне аб спыненні агню, падпісанае ў мінулым годзе прэзідэнтам Расіі Уладзімірам Пуціным і падпісанае прэм'ер-міністрам Арменіі Ніколам Пашынянам і прэзідэнтам Азербайджана Ільхамам Аліевым, адлюстроўвае той факт, што Азербайджан нанёс ваенную паразу Арменіі і вярнуў землі, якія страціў больш за чвэрць. стагоддзя таму.\nАднак пытанні, якія выклікаюць рознагалоссі, трымаюць дзве краіны далёка ад палітычнага пагаднення. Гэтыя пытанні вар'іруюцца ад будучага статусу армян Нагорнага Карабаха да працяглага ўтрымання армянскіх салдат у Азербайджане, дэмаркацыі межаў і абмену картамі мінных палёў, якія адносяцца да раёнаў, якія раней знаходзіліся пад кантролем армянскай арміі, цяпер адноўленыя ў Азербайджане.\nЛейла Гасімава, грамадзянка Азербайджана, якая вяла 2-гадзінны семінар, сказала: «Я правёў некалькі гадоў у мірабудаўнічай дзейнасці і ў спробах знайсці рашэнне НК. Але людзі павінны ведаць, што міру немагчыма дасягнуць, пакуль зямля знаходзіцца пад акупацыяй».\nЯна сказала: «Сёння Азербайджан вызваліў сваю зямлю, але перад намі па-ранейшаму шмат праблем, каб падтрымаць стабільнасць і мір у рэгіёне і вызваленых зонах. Напрыклад, перамешчаныя азербайджанцы ў цяперашні час не могуць вярнуцца ў свае дамы з-за забруджвання шахтамі.\n«Гэтыя праблемы, у тым ліку іншыя сур'ёзныя экалагічныя праблемы, застаюцца, і мы не можам прымяняць меры ўмацавання даверу. Мэтай гэтага мерапрыемства з'яўляецца пошук агульных рашэнняў гэтых праблем і пашырэнне трансгранічнага супрацоўніцтва праз прыцягненне трэціх бакоў.\n«Неабходна ўмацаванне даверу, каб аднавіць давер, уключаючы прадастаўленне карт наземных мін, каб абараніць мірнае насельніцтва і навакольнае асяроддзе».\nШведскі мастак і фатограф Пітэр Ёхансан, які прэзентаваў фотавыставу ў прэс-клубе рэгіёну, патлумачыў прычыны, якія прыцягнулі яго да гэтай тэмы.\nЁн сказаў: «Мне было вельмі цікава Азербайджан, і таму мы з жонкай наведалі вызваленыя раёны вакол Нагорнага Карабаха. Як патэнцыйна небяспечны характар гэтых работ мы стараемся паказаць работы па рэканструкцыі тэрыторыі, якія зараз вядуцца. На жаль, многія будынкі настолькі моцна пашкоджаны, што іх немагчыма аднавіць, і гэта вельмі сумна і трагічна».\nЁн дадаў: «Нягледзячы на ўсё гэта, я пазітыўна адчуваў, што ўсе хочуць аднавіць гарады і пасёлкі.\n«Я рады сказаць, што Швецыя, мая краіна, падтрымлівае гуманітарную працу ў раёнах канфлікту і пошук устойлівага міру паміж бакамі».\nПадводзячы вынік, сказаў Карым, выстава дала рэальныя жыццёвыя выклады аб праблемах і магчымасцях, якія стаяць перад рэгіёнам.\nБылы дэпутат Еўрапарламента сказаў: «У міры ёсць рэальны патэнцыял, а не канфлікт. Настаў час для ЕС прыняць удзел, каб дамагчыся міру і рухацца наперад у рэгіёне, і гэта тое, што я хачу заахвоціць».\nЭканамічная інтэграцыя і развіццё як каталізатар стабільнасці на Паўднёвым Каўказе\nЛістапада 16, 2021\nГеастратэгічнае значэнне Паўднёвага Каўказа, які знаходзіцца на скрыжаванні Заходняй Азіі і Усходняй Еўропы, робіць рэгіён каштоўным геастратэгічным месцам сустрэчы, асабліва з-за багатых запасаў вуглевадародаў у Каспійскім моры. - піша Вядучы саветнік AIR Center Шахмар Гаджыеў\nЗавяршэнне 44-дзённай вайны паміж Азербайджанам і Арменіяй стварыла новы геапалітычны ландшафт у рэгіёне, які стварае новыя магчымасці для эканамічнага развіцця і рэгіянальнай інтэграцыі. Нягледзячы на тое, што для рэалізацыі такой інтэграцыі існуе шмат праблем – ад армянскай унутрыпалітычнай апазіцыі да ўплывовых сетак лобі на Захадзе – ёсць значныя эканамічныя выгады для ўсяго Каўказскага рэгіёну, калі такія праблемы могуць быць пераадолены.\nЗ-за акупацыі азербайджанскіх тэрыторый пасля Першай Карабахскай вайны былі знішчаны гарады, вёскі, уся інфраструктура. Розныя часткі найважнейшай транспартнай інфраструктуры — шашы і чыгункі — былі адрэзаныя адна ад адной. Межы Арменіі з Азербайджанам і Турцыяй даўно зачынены, і, як следства, парушана рэгіянальнае супрацоўніцтва і эканамічная інтэграцыя.\nТрохбаковая дэкларацыя, падпісаная Расійскай Федэрацыяй, Азербайджанам і Арменіяй 10 лістапада 2020 года, якая спыніла ўсе ваенныя дзеянні ў зоне канфлікту, адкрыла новыя магчымасці для ўзаемавыгаднага супрацоўніцтва ў аднаўленні ўсіх транспартных калідораў у рэгіёне. Згодна з п. 9 ст Трохбаковая дэкларацыя, «У рэгіёне будуць разблакаваныя ўсе эканамічныя і транспартныя сувязі. Рэспубліка Арменія гарантуе бяспеку транспартнага злучэння паміж заходнімі абласцямі Азербайджанскай Рэспублікі і Нахчыванскай Аўтаномнай Рэспублікай для бесперашкоднага руху людзей, транспартных сродкаў і грузаў у абодвух напрамках». Гэта азначае, што Азербайджан аднавіць інфраструктуру, якая злучае Нахічыванскую Аўтаномную Рэспубліку з мацерыковым Азербайджанам праз правінцыю Сюнік (азербайджан. Зангезур). Зангезурскі калідор стратэгічна важны для ўсіх рэгіянальных дзяржаў, таму што ён разблакуе як чыгуначную, так і аўтамабільную інфраструктуру ў рэгіёне. Для Баку вельмі важна аднавіць Зангезурскі калідор, каб зняць шматгадовую блакаду Нахічэванскай вобласці. Арменія таксама атрымае чыгуначны і аўтамабільны доступ праз Азербайджан у Расію, а армянскія чыгункі таксама могуць быць злучаныя з чыгуначнай сістэмай Ірана. Гэтыя фактары дапамогуць Арменіі стымуляваць эканамічны рост. Паводле даследавання, апублікаванага Берлінская эканоміка, вырашэнне канфліктаў і нармалізацыя двухбаковых адносін аказалі б істотны ўплыў на гандаль Арменіі. Перавагі для Арменіі будуць уключаць павелічэнне агульнага тавараабароту, але і зніжэнне цэн на імпарт з Азербайджана і Турцыі, а таксама больш высокія цэны на яе экспарт.\nЦяпер вельмі відавочна, што разблакаванне ўсіх камунікацыйных і транспартных сувязяў будзе спрыяць эканамічнаму развіццю і інтэграцыі, што, у сваю чаргу, будзе спрыяць мірнаму працэсу. Арменія і Азербайджан могуць адкрыць новую старонку ў двухбаковых адносінах, разблакіраваўшы Зангезурскі калідор, таму што абедзве краіны выйграюць ад рэгіянальнай эканамічнай інтэграцыі. Тым не менш у постканфліктны перыяд у армянскім грамадстве па-ранейшаму застаюцца групы людзей, якія выступаюць супраць дэблакавання Зангезурскага калідора. Гэтыя людзі лічаць аднаўленне транспартных зносін палітычнай паразай і падтрымліваюць рэваншысцкую ідэалогію. Аднак, Прэм'ер-міністр Арменіі Нікол Пашынян станоўча выказаўся аб аднаўленні транспартных каналаў у рэгіёне. Выступаючы на сустрэчы кіраўнікоў краін Садружнасці Незалежных Дзяржаў (СНД), прэм'ер-міністр Арменіі падкрэсліў: «Мы спадзяемся дасягнуць канкрэтных вынікаў у бліжэйшы час. Гэта значыць, што Арменія атрымае чыгуначнае і аўтамабільнае паведамленне з Расіяй і Іранам праз тэрыторыю Азербайджана, а Азербайджан атрымае чыгуначнае і аўтамабільнае паведамленне з Нахчыванскай Аўтаномнай Рэспублікай праз тэрыторыю Арменіі». Нікол Пашынян таксама падкрэсліў, што нармалізацыя паміж Ерэванам і Анкарой можа паскорыць урэгуляванне паміж Арменіяй і Азербайджанам.\nАзербайджан таксама выступае за цалкам дзеючы калідор і, як адзначыў Прэзідэнт Азербайджана Ільхам Аліеў: «Мы павінны мець магчымасць сесці ў машыну ў Баку і з камфортам паехаць у Нахічэвань і Турцыю». Усе гэтыя падзеі паказваюць, што Трохбаковая дэкларацыя вынікае са стратэгічных інтарэсаў усіх уцягнутых бакоў.\nАзербайджан ужо пачаў рэканструкцыю і аднаўленне ўсёй неабходнай інфраструктуры на вызваленых тэрыторыях. У аднаўленні і развіцці вызваленых раёнаў Азербайджана актыўна ўдзельнічаюць міжнародныя кампаніі з розных краін, такіх як Турцыя, Італія, Ізраіль. Баку імкнецца пабудаваць у вызваленым Карабаху «разумныя гарады» і выкарыстоўваць аднаўляльныя крыніцы энергіі для задавальнення энергетычных патрэб рэгіёну. Баку хоча ператварыць Карабахскі рэгіён у эканамічны і турыстычны цэнтр, адбудаваўшы аўтамагістралі і гарады, а таксама адкрыўшы новыя міжнародныя аэрапорты ў Фізулінскім, Зангіланскім і Лачынскім раёнах.\nЗ гэтай мэтай Худаферын–Губадлы–Лачын і Ханлыг–Губадлы шашы з'яўляюцца аднымі з важных праектаў будаўніцтва дарожнай інфраструктуры ў Карабахскім і Усходне-Зангезурскім эканамічных раёнах Азербайджана. Гэтыя аўтамагістралі пройдуць праз вызваленыя ад акупацыі тэрыторыі Зангіланскага, Губадлінскага і Лачынскага раёнаў. Аўтадарога ахоплівае больш за 30 населеных пунктаў названых раёнаў; да іх адносяцца гарады Губадлы і Лачын. Таксама вельмі важным з'яўляецца будаўніцтва аўтадарогі Ахмадбейлі-Фізулі-Шуша і іншых, і гэтыя праекты дарожнай інфраструктуры будуць гуляць значную ролю ў сацыяльна-эканамічным развіцці вызваленых тэрыторый.\nУ Азербайджане таксама працягваецца рэканструкцыя маршрутаў Барда-Агдам і Гарадзіз-Агбанд, будаўніцтва новай трасы Фізулі-Шуша чыгуначныя лініі. Варта адзначыць, што працягласць электрыфікаванай чыгуначнай лініі Фізулі–Шуша складае 83.4 км. Праект прадугледжвае праектаванне і будаўніцтва двух новых станцый «Фізулі» і «Шуша», а таксама каля 200 інжынерных збудаванняў. У цяперашні час завершаны тапаграфічныя даследаванні чыгуначнага шляху і вядзецца праектаванне збудаванняў.\nГэта адметна Міжнародны аэрапорт Фізулі26 кастрычніка 2021 года прэзідэнт Азербайджана Ільхам Аліеў і прэзідэнт Турцыі Рэджэп Таіп Эрдаган ужо адкрылі «паветраныя вароты ў Карабах». Вайна. Ён здольны прымаць любы тып самалётаў. Даўжыня ўзлётна-пасадачнай паласы — 44 метраў, шырыня — 3,000 метраў. Тэрмінал аэрапорта з найноўшай інфраструктурай можа абслугоўваць не менш за 60 пасажыраў у гадзіну. Міжнародная асацыяцыя паветранага транспарту (IATA) прысвоіла аэрапорту трохлітарны код, які складаецца з літар лацінскага алфавіту: FZL. Гэта дае магчымасць выконваць рэйсы з міжнароднага аэрапорта Фізулі ў адпаведнасці са стандартамі ICAO і IATA. Разам усе міжнародныя аэрапорты ў вызваленым Карабахскім рэгіёне стануць асноўнымі каталізатарамі росту турыстычнай галіны, што будзе спрыяць развіццю мясцовай эканомікі.\nЯк бачна, Азербайджан ужо пачаў хуткае аднаўленне Карабаха, і праз гэта краіна ўносіць свой уклад у працэс рэгіянальнай эканамічнай інтэграцыі. Будаўніцтва міжнародных аэрапортаў надзвычай важнае для Баку па некалькіх прычынах. Па-першае, аэрапорты дадуць магчымасць павялічыць грузавыя і пасажырскія перавозкі ў Карабахскі рэгіён. Напрыклад, аэрапорт Зангілан стане часткай Зангезурскага калідора, таму перавозка грузаў з мацерыковага Азербайджана ў Нахічэванскую вобласць, а адтуль у Турцыю будзе больш выгаднай. Па-другое, турыстычны патэнцыял Карабахскага рэгіёну вельмі высокі, асабліва ў Кельбаджары, Лачыне, Шушы. Такім чынам, аэрапорты будуць падтрымліваць турыстычны сектар і дазваляць людзям камфортна і за кароткі прамежак часу падарожнічаць у гэтыя гарады.\nНапрыканцы варта падкрэсліць, што армянскі і азербайджанскі народы дастаткова пацярпелі ад працяглай карабахскай вайны, выкліканай армянскай акупацыяй міжнародна прызнанай тэрыторыі Азербайджана. Крывавая вайна скончылася, і настаў час рэгіянальнай эканамічнай рэінтэграцыі. Еўрапейская інтэграцыя пачалася пасля Другой сусветнай вайны менавіта з эканамічных праектаў, а менавіта ў галіне сталі і вугалю, заснаваных на ўзаемнай павазе тэрытарыяльнай цэласнасці і суверэнітэту краін-удзельніц. Гэты шлях чакае народ у Азербайджане і Арменіі, як кажа кітайская прымаўка: «Мір і спакой — тысяча залатых штук».\nАўтар: вядучы саветнік AIR Center Шахмар Гаджыеў\nПольшча4 дзён таму\nУкраінскі суд адхіліў падазрэнні ў злачынстве ў дачыненні да ўкраінскага бізнэсоўца Яўгена Дзюбы, але ён застаецца пад вартай у Польшчы\nЛічбавы сертыфікат COVID ЕС4 дзён таму\nЛічбавы сертыфікат ЕС аб COVID: Камісія прымае рашэнні аб эквівалентнасці для Сінгапура і Таго\nХарватыя4 дзён таму\nКамісія зацвердзіла карту рэгіянальнай дапамогі Харватыі на 2022-2027 гады\nМарскі4 дзён таму\nКамісія вітае знакавае пагадненне аб захаванні паўночнаатлантычнай короткоперой акулы Мако\nКазахстан4 дзён таму\nКазахстан зацікаўлены ў стабільнасці Афганістана\nкоронавирус2 гадзін таму\nкоронавирус3 гадзін таму\nІарданія3 гадзін таму\nКітай3 гадзін таму\nЧэская Рэспубліка2 дзён таму\nНовая чэшская кааліцыя стаіць перад складаным парадкам дня - інтэрв'ю з Петрам Ежэкам\nздароўе4 дзён таму\nЕС адказвае на спыненне палётаў з Паўднёвай Афрыкі варыянтам Omicron\nЕўрасаюз дае штуршок да вакцынам для прышчэпкі\nпалітыка1 тыдзень таму\nТыдзень наперад: «Дэмакратыя занадта каштоўная, каб хутка рухацца і ламаць стаўленне» Юрава\nEnvironment2 тыдняў таму\nЕС лічыць новы закон аб адказным спажыванні ключом да скарачэння глабальнай высечкі лясоў\nТвіты eureporter Выконвайце @eureporter\nЭндакрынныя рэчываў, разбуральных (EDCs)4 дзён таму\nХімічныя рэчывы: Камісія шукае меркаванні грамадскасці аб спрашчэнні і лічбавізацыі этыкетак\nБалгарыя4 дзён таму\nПерамога Радева прыносіць заходнім саюзнікам Балгарыі больш трывогі, чым славы\nАфрыка4 дзён таму\nЗамбія: Ці павінен ЕС асцерагацца антыкарупцыйнай кампаніі?\nАўтарскае права © 2021 EU Reporter. Усе правы ахоўваюцца.


Эпістала містэру Роберту Фергюсану... - an awfully big adventure\nЭпістала містэру Роберту Фергюсану...\n26 Ліп 2013 at 12:42 PM\n...ад нейкага загадкавага Джоні С. ці то з Мід-Лотыяна, ці то з Бэрвіка на Твідзе, чытаная ўчора на прэзентацыі "Бэўвульфа". Арыгінал у нэце ёсць толькі на гугл-букс, калі каму цікава, шукаць можна па першым радку: "Is Allan risen frae the dead". Апярэджваючы магчымыя пытанні, скажу, што радок "Належна ты злучаеш словы" ў арыгінале гучыць як "An' your auld words sae meetly mingle", а радок "Пішы яшчэ!" — як "That you'd write mair".\nТакія вершыкі цудоўна служаць адной маёй мэце — распрацоўцы беларускай класічнай рыфмы, бо даюць шмат прасторы для ўцягвання ў рыфму чаго заўгодна — хоць дыялектызмаў, хоць паланізмаў, хоць украінізмаў, хоць русізмаў, хоць яшчэ якой трасцы. У выніку потым нешта можна цягнуць далей, а хоць бы і ў Кітса. Гэта адзін з нямногіх апошнім часам перакладаў, які задавальняе мяне працэнтаў так на 80.\nДадам яшчэ тое, што Алан у першым слупку — гэта самы слынны папярэднік Бэрнса і Фэргюсана Алан Рэмсі, зайздросны сусед у другі слупку — гэта, вядома ж, Англія, а трэці слупок адсылае да вельмі канкрэтнага верша Фэргюсана, толькі як ён называецца, я не помню.\nЭпістала містэру Роберту Фергюсану\nEpistle to Mr. Robert Fergusson\nЦі гэта Алан з іншасвету\nСпявае нам свае куплеты?\nДзядоўнік колісь быў апеты\nІм скрозь і побач.\nНе — гэта Фергюсан-паэта\nСтаў на крыло, бач!\nСкажу па шчырасці, юнача,\nРадок твой зухавата скача,\nБо што ні рыфма — дык удача:\nНяхай сусед цяпер паплача —\nЯму ж зайздросна!\nКалі кароль тут загуляў,\nСпраўляў народзіны, маўляў,\nЯму ты добра наваляў\nУ вершах кплівых,\nНе на Парнасе ж бо куляў —\nНа родных нівах.\nНу, што ж, пясняр, жыві багата,\nДабра хай будзе поўна хата —\nКаб пірагі ты еў і ў свята,\nІ ў дзень працоўны,\nКаб выгляд меў ты зухаваты,\nА куфаль — поўны.\nЦі мо без славы ты знямог?\nА я табе ўсё пра пірог,\nПра тое, каб узычыў Бог\nПітва і хлеба...\nДы ёсць яна! І за парог\nХадзіць не трэба!\nГавораць і мальцы, і ўдовы:\nНалежна ты злучаеш словы.\nМы хвалім вершык твой мядовы\nІ думкі ўзлёт,\nСабраўшыся на вечаровы\nВось дабяруся да сталіцы,\nОх, і пачнём мы весяліцца,\nРакою віскі будзе ліцца —\nІ свежых вустрыц маладзіца\nТабе ж пастаўлю я на від:\nГайда на наш прыўкрасны Твід!\nА тут, як зоймецца на світ, —\nЦі, можа, хоча наш пііт\nЗбяруцца дзеўкі, юнакі,\nІ як затанчаць ля ракі —\nЯны на гэта мастакі!\nА нашы пані...\nКлянуся, вылупіш зянкі\nНа іх убранні.\nТам сціпласці няма спакон,\nАле на галаве — гамон:\nЦі гэта пудынг, ці то звон\nПа новай модзе,\nЦі то каптур — пужаць варон\nЯ па друкарнях — не хадок,\nХоць часам крамзану радок,\nА вось табе і мой намёк:\nТы верш бярэш на павадок —\nІ ён пячэ!\nА я вось славы не жадзён,\nДы хоць і просты маладзён —\nСябрую з Музай з даўніх дзён,\nНу, так, як сёння.\nНа гэтым — нізкі мой паклон.\nТвой верны Джоні.\nНу, а тым, хто дачытаў да канца, бонус: аўтар гэтага верша, вядома ж, сам Роберт Фергюсан. Больш за тое, існуе яшчэ адзін яго твор — адказ гэтаму самаму Джоні С. Калі будзе час і натхненне, можа, перакладу.\n( 2 камэнтары — Пракамэнтаваць )\n26 Ліп 2013 09:54 (UTC)\nЁн няхітра завецца "The king's birth-day in Edinburgh" :)\n26 Ліп 2013 09:55 (UTC)\nВо-во, ён :)\nilnur : (бяз тэмы) [+1]


Вольга Івашына: Дзяніс чакае падтрымкі | Новы Час\nМінск +6℃ +7℃ +8℃ +6℃\nЗа гэты час яго жонка Вольга атрымала ад мужа толькі адзін ліст — 7 красавіка. Ліст датаваны 17 сакавіка, і ў ім Дзяніс апроч прыватных рэчаў да жонкі, перадае прывітанні ўсім сваім сябрам і знаёмым.\nПра ліст ад мужа распавядае Вольга Івашына:\n— Гэта першы ліст за месяц, і можна ўявіць сабе, што за гэты час былі яшчэ нейкія лісты, і іх мы можам чакаць яшчэ даўжэй.\nВольга Івашына кажа, што кантакты з мужам толькі праз адваката.\n«Адвакат кажа толькі агульныя рэчы: як сябе адчувае Дзяніс, што яму перадаць. Кажа, што Дзяніс сумуе па ўсіх нас».\nВольга кажа, што адвакат таксама перадаваў, што да Дзяніса дайшлі некалькі лістоў, якія пісала яму сям’я: жонка і маці.\nТаксама Вольга Івашына напісала заказны ліст следчаму, што вядзе справу Івашына з просьбаю аб сустрэчы з мужам.\nВольга Івашына таксама паведаміла пра тое, што да яе дайшлі звесткі пра тое, што Дзяніс за кратамі пабачыўся з іншым палітзняволеным — вядомым беларускім мастаком Алесем Пушкіным, і яны нават перамовіліся некалькімі словамі.\nДзяніс Івашын займаецца расследаваннямі. У Беларусі супрацоўнічае з рэдакцыяй газеты «Новы Час». Апошні яго матэрыял для «Новага Часу» быў пра тое, як былыя ўкраінскія «беркутаўцы» паспяхова ўладкаваліся на службу ў беларускую міліцыю.\nТаксама ён з'яўляецца журналістам і рэдактарам беларускай службы сайта «ІнформНапалм».\nНапісаць ліст Дзянісу можа кожны на адрас:\nІвашыну Дзянісу Яўгенавічу, турма №1, вул. Кірава 1, Гродна, 230023


17 мая – Дзень работнікаў фізкультуры і спорту\nВа ўпраўленні спорту і турызму аблвыканкама ўзнагародзілі пераможцаў адкрытага першынства Беларусі па хакеі з шайбай\nХоць у гэтыя дні ўвага аматараў вялікага спорту прыкавана да Чэмпіянату свету па хакеі, што праходзіць у беларускай сталіцы, нам хапае сіл і часу на іншыя спаборніцтвы. На фоне доўгачаканай падзеі, трэба сказаць, яны ніколькі не губляюцца і, быццам кавалачкі вялікага пазла, арганічна ўкладваюцца ў маляўнічую спартыўную гісторыю. Адным з яе складнікаў якраз стала цырымонія ўзнагароджання пераможцаў першынства Беларусі па хакеі з шайбай сярод юнакоў 1998 года нараджэння, што прайшла ў сераду ва ўпраўленні спорту і турызму аблвыканкама.\nЮныя чэмпіёны займаюцца ў хакейнай секцыі на базе Лядовага палаца і ў будучыні могуць смела прэтэндаваць на месца ў асноўным складзе хакейнага клуба “Брэст”, створанага 14 гадоў таму. Прынамсі, крокі да гэтага ўжо зроблены. Маладыя спартсмены ўпершыню ў гісторыі каманды сталі пераможцамі нацыянальнага першынства і даказалі ўсёй краіне: падрастаючае пакаленне таксама ўмее ставіць перад сабой высокія мэты і абавязкова іх дасягаць.\n– Гэта перамога была выпакутавана, – адзначыў Вадзім Драчоў, дырэктар хакейнага клуба “Брэст”. –\nМенавіта таму яна такая салодкая. Ды зараз ужо няважна, як складваўся сезон і якой цаной дасталіся лаўры, галоўнае – канчатковы вынік. Ён дае падставы ганарыцца перспектыўнымі маладымі спартсменамі. Не хлопчыкамі – а сапраўднымі мужчынамі!\nСамі віноўнікі ўрачыстасці, як і належыць сапраўдным мужчынам, аказаліся нешматслоўнымі. Аднак на пытанне: “Ці сумняваліся ў перамозе на пачатку сезона?”, якое прагучала з вуснаў Васіля Ляшчынскага, першага намесніка начальніка ўпраўлення спорту і турызму, упэўнена “стрэлілі” дружным “Не!”.\nЗаслужаныя трафеі ў гэты дзень атрымалі і трэнеры юнакоў, якія таксама не сумняваліся і прыкладвалі максімум намаганняў, каб не патух агеньчык веры ў сэрцах юных спартсменаў. Сапраўды, вопытным настаўнікам часта даводзіцца класці на алтар чэмпіёнства не толькі вольны час, але душу і нават здароўе. На жаль, хвіліны радасці са сваімі выхаванцамі не змог раздзяліць іх трэнер Барыс Цярэшчанка, які напярэдадні перанёс аперацыю на сэрцы. Словы ўдзячнасці ў яго адрас, тым не менш, не застануцца непачутымі, бо адразу пасля ўрачыстасцей ігракі каманды і іх бацькі планавалі наведаць настаўніка ў бальніцы.\nУвогуле, сама атмасфера мерапрыемства была прасякнута гранічнай цеплынёй. У гэты дзень яе стварылі шчырыя ўсмешкі бацькоў хакеістаў – тых самых ігракоў нябачнага фронту, здольных падтрымаць незалежна ад ліку на табло. Менавіта моцнае бацькоўскае плячо, падстаўленае ў патрэбную хвіліну, дазваляе дасягаць новых вяршынь, узнімацца да зорак і зноў ісці ўперад, а гонар за сваіх дзяцей з’яўляецца найлепшым стымулам для далейшай працы над сабой.\n– Бацькі заўжды побач, – заўважыла адна з мам, Марына Шабанава. – Мы вельмі хвалюемся за вас, а таму жадаем кожны сезон праводзіць без траўм і хвароб. Вы – асаблівыя юнакі і ўжо прадэманстравалі гэта падчас гульняў. Хочацца, каб па жыцці вам сустракалася як мага больш на-дзейных сяброў…\nДарэчы, сімвалічным стаў і той факт, што ўзнагароджанне перспектыўных маладых хакеістаў адбылося якраз напярэдадні прафесійнага свята работнікаў фізкультуры і спорту. Вельмі хочацца, каб з гэтай нагоды ўзгадваліся не толькі тыя, хто паднімаецца на п’едэстал і прымярае медалі, але і тыя, што часам застаюцца па-за кадрам. Калі разабрацца, дык гэта агульнае свята спартсменаў, якія праслаўляюць Беларусь гучнымі перамогамі і ашаламляльнымі рэкордамі, прыхільнікаў, што, не зважаючы на дрэннае надвор’е, упарта нясуць вахту на трыбунах і стадыёнах, і, безумоўна, трэнераў ды бацькоў – герояў бачных і нябачных.


Вячаслаў Сіўчык атрымаў 15 сутак за акцыю супраць інтэграцыі. Наперадзе яшчэ чатыры суды\nЛідар Руху салідарнасці «Разам» Вячаслаў Сіўчык атрымаў 15 сутак арышту за ўдзел у акцыі 8 снежня супраць інтэграцыі з Расіяй. Такое рашэнне 3 лютага прыняў суддзя суда Партызанскага раёна Мінска Анатоль Барысёнак, паведамляе «Вясна».\nСуд па гэтай адміністрацыйнай справе па артыкуле 23.34 КаАП пераносіўся некалькі разоў праз тое, што Сіўчык знаходзіўся за мяжой. Сёння яго таксама не было на пасяджэнні. Суддзя ўдакладніў, што тэрмін арышту будзе лічыцца з моманты затрымання актывіста.\nНаперадзе ў Вячаслава Сіўчыка яшчэ чатыры суды, якія мусяць адбыцца ў судзе Партызанскага раёна 4, 5, 6 і 7 лютага.


Пераблыталі раздымы зарадкі для электрамабіля? | Malanka\nАдказваем: гэта зрабіць так жа немагчыма, як і спрабаваць напрамую падключыць USB да MicroUSB. Справа ў тым, што кожнаму раз’ёму адпавядае пэўны тып зараднай станцыі і марка аўтамабіля. Так, для “павольнай” зарадкі на самых простых станцыях выкарыстоўваюцца раздымы стандарту Type 1 і Type 2. Першы падтрымліваюць Smart, Chrysler, GM, Ford, Toyota, Honda, Nissan і Tesla. Другі ўжываюць для зарадкі Аudi, BMW, Daimler, Ford, General Motors, Porsche, Volvo і Volkswagen.\nДля “хуткай” зарадкі пастаянным токам на станцыях патрабуюцца раздымы стандарту CHAdeMo і CCS Combo 2. Першым можна зарадзіць Citroën, Honda, Kia, Mazda, Mitsubishi, Nissan, Peugeot, Subaru, Tesla (з адаптарам) і Toyota. А вось з CCS Combo 2 працуюць амаль усе нямецкія, шведскія і амерыканскія вытворцы.\nЭлектрамабіль фізічна нельга падключыць да раздыма, які ён не падтрымлівае.\nНа станцыях Malanka прадстаўлены ўсе самыя папулярныя раздымы як для хуткай, так і для павольнай зарадкі актуальныя для нашага рэгіёну. Вы заўсёды без праблем знойдзеце той, які падыходзіць менавіта вашаму электракару.


«Прасіце, і дасца вам» - Объединение консервативных церквей евангельских христиан баптистов в Республике Беларусь\nГлавная ⇔ Новости ⇔ «Прасіце, і дасца вам»\nДата 28 сентября 2017\nШтогод напачатку восені царква «Дабраслаўленне» г. Чэрвень ладзіць свята для дзяцей – адкрыццё нядзельнай школы. Сёлета яно адбылося ў суботу, 16 верасня і мела фармат аднадзённага лагеру. На свята сабраліся дзеці ўзросту ад 8 да 12 гадоў, пераважна з сем'яў, каторыя не наведваюць царкву.\nДзень быў арганізаваны таксама, як і падчас адкрыцця нядзельнай школы ў Кіраўску. Практыка пацвярджае, што варта трымацца такой схемы ў арганізацыі падобных сустрэч для невялікіх груп дзяцей:\nЗнаёмства і Біблейскі ўрок\nГульня ў працяг тэмы ўрока, пажадана на вуліцы\nАгульны збор і малітва\nСвята атрымалася. Дзеці падарылі дарослым цэлае мора непасрэднай радасці і пасмешак. Некаторыя з запрошаных дзяцей неўзабаве прыйшлі на першы ўрок нядзельнай школы ў новым навучальным годзе.\nВарта адзначыць, што пастар царквы «Дабраслаўленне» Алег Калеснік не першы год актыўна запрашае знаёмых бацькоў і іх дзяцей у нядзельную школу. Гэтыя высілкі пакрысе пачынаюць даваць свае плады ў выглядзе вучняў, якія не толькі прыходзяць на святы, але і даволі стабільна наведваюць урокі цягам года. У гэтым бачыцца здзяйсненне Біблейскага прынцыпу: «Прасеце, і дасца вам; шукайце, і знойдзеце; стукайцеся, і адчыняць вам; бо кожны, хто просіць, атрымлівае, і, хто шукае, знаходзіць, і хто стукаецца, таму адчыняць» (Паводле Мацьвея 7:7,8).\nХочацца пажадаць сабе і ўсім, хто мае дачыненне да працы з дзецьмі, быць уважлівымі і паслядоўнымі з тымі хлопчыкамі і дзяўчынкамі, каго Гасподзь рэальна дае ў рукі, што рэальна прыходзяць у царкву.\nУ арганізацыі свята бралі ўдзел браты і сёстры з Чэрвеня і Мінска.\nвечер Гродно Кировск семинар Шумилино совет Рождество жатва БНЦ молитва обучение семья евангелизация поход вера крещение истина покаяние братство общение конференция христианский лагерь поэзия музыкальная школа "Гармония" служение молодежь церковь праздник Червень церковь "Вефиль" проповедь объединение Островец церковь "Пробуждение" Чашники Дрибин регентские курсы подростки рукоположение воскресная школа пасха музыка дети Библия Церковь "Утешение"\nПроповедь "Принятие силы для свидетельства о Христе" (Деян. 1:4-11)\nПроповедь "Обезвреживать духовный яд внутри церкви" (Отк. 2:18-29)\nПроповедь "Оживлять близкое к смерти" (Отк. 3:1-6)


Моўныя таямніцы «Плачу перапёлкі» | Газэта ARCHE\nЧыгрынаў І. Збор твораў. У 6 т. Т. 1. Плач перапёлкі. Апраўданне крыві: Раманы / Прадм. У. Юрэвіча. — Мінск: Мастацкая літаратура, 1995. — 589 с.\nСёлета спаўняецца 50 гадоў з выхаду рамана Івана Чыгрынава «Плач перапёлкі» ў часопісным фармаце. Таму немалы аб’ём гэтага матэрыялу можна растлумачыць тым, што ён прысвечаны гэтаму юбілею.\nПлакат Л. М.Кальмаевай "Плач перапёлкі", прымеркаваны да тэатральнай пастаноўкі гэтага твора.\nІван Чыгрынаў нарадзіўся ў вёсцы Вялікі Бор Касцюковіцкага раёна Магілёўскай вобласці. Іван Гаўрылавіч — народны пісьменнік Беларусі.\nІ я думаю, што з моўнага гледзішча яго творы пацвярджаюць гэта вельмі добра. Без перабольшання ледзь не на кожнай старонцы «Плачу перапёлкі» сустракаюцца народныя словы і выразы з усходу нашай краіны.\nАднак нягледзячы на сказанае вышэй, многае з моўных набыткаў такога, здавалася б, вядомага аўтара сёння вельмі слаба прадстаўлена ў інтэрнэт-прасторы (а менавіта ў ёй цяпер у першую чаргу шукаюць тое, што зацікавіла). На выпраўленне гэтай хібы найперш і накіраваны гэты матэрыял.\nАкрамя лексікі і фразеалогіі, у «Плачы перапёлкі» трапляюцца і цікавыя формы (калі памятаць, што аўтар паходзіць з тэрыторыі паўночна-ўсходняга дыялекту): сядзімо ўжо колькі, а Мікіты няма (52), ты паслухай, што гаварыць маю (86). Сустракаюцца і сінтаксічныя канструкцыі, не падобныя да ўжываных сёння або якія рэдка ўжываюцца:\n► было не сядзець Раману доўга (52), дак было дужа не старацца (55) ‘не трэба было’;\n► Чубару як не бачыўся ўжо імклівы рух па гравійнай дарозе варожых танкаў (60) ‘як быццам бачыўся ўжо’, ‘амаль бачыўся’;\n► кідаліся воку (63) ‘кідаліся ў вочы’;\n► колькі моманту (65) ‘нейкі час, нейкі момант’.\nНяможна пакінуць без увагі такі ёмкі зварот: Хоць Брава-Жыватоўскі і папярэджваў Зазыбу... але Зазыба надумаў сваё (224) ‘пастанавіў, вырашыў рабіць па-свойму’. Сярод канструкцый ёсць цікавы выпадак ужывання дзеяслова быць з творным склонам: што ні кажы, а цэнтр ёсць цэнтрам (185).\nПрасочваецца ў творы і асаблівая роля аддзеяслоўных назоўнікаў на -нне, -ццё: самі хоп на пасядзенне, а баб на канюшню паслалі (58) ‘пасядзенкі’; каб жа знаццё… (100) ‘каб жа ведаў’; што гэта за маляванне такое? (150) ‘малюнак’.\nЗаўважу, што некаторыя словы асабіста мне не ўдалося знайсці фактычна ні ў адным даведніку. А вось слова базно знайшлося (прытым якраз у такім самым значэнні, як у І. Чыгрынава!), як ні дзіўна, у «Ярославском областном словаре».\nТакім чынам, у «Плачы перапёлкі», як на мяне, яшчэ застаюцца моўныя таямніцы. Прынамсі, для шараговага чытача іх там поўна. Спадзяюся, гэты матэрыял крыху выправіць гэту сітуацыю.\nЮрчанка — Юрчанка, Г. Ф. Народнае вытворнае слова: З гаворкі Мсціслаўшчыны. — Мінск: Навука і тэхніка, 1981. — А–Л. — 280 с.; 1983. — М–Р. — 304 с.; 1985. — Р–Я. — 336 с.\nабе́глівы — дагодлівы? Чубар слухаў селяніна і зноў нібыта шэрхнуў сам... ён сядзеў з апушчанымі плячамі, талопіў позірк на растапыранае сядло, якое абеглівы селянін клапатліва паклаў зводдаль (286).\nабначы́цца — заначаваць. Абначыўся ён у незнаёмым, затое спакойным месцы (169). Бялькевіч: 29, Растаргуеў: 28.\nабротнік — нядбайнік. Але цешыўся дзед да таго часу, пакуль усё, што ляпіў з гліны Масей, было падобна на гаршкі, а як толькі на загавальні пад вокнамі ўбачыў чалавечую галаву.. то расчаравана махнуў рукой: і гэтага абротніка сатана адурыў! (121). Растаргуеў: 30.\nабрэ́зень — бот без халявы. Парфён Вяршкоў сядзеў з апушчанай галавой, паціху варушыў наском пабялелага абрэзня — бот без халявы — пасохлую кару, што ляжала пад бёрнамі (48). Параўн.: абрэза́нцы ‘адрэзаныя ад ботаў галоўкі, якія выкарыстоўваюцца замест туфляў’ (Растаргуеў: 30).\nабы́ — злучн. як толькі. Відаць, іх [свіней] павыганялі з хлявоў яшчэ на досвітку і трымалі цяпер на ўзлеску, каб пасля можна было найхутчэй схаваць у лесе, абы заспела небяспека (136).\nаглаву́шчаны — апантаны. Тым часам паліцэйскі гопнуўся на ногі і неяк утрапёна, нібыта аглавушчаны ці з вялікае п’янкі, павадзіў галавой па хаце, затым патупаў да ўслона, дзе ляжала яго вінтоўка (276).\nадбы́цца — адбыць, абысціся. Бог не прадасць, свіння не з’есць, а мы з капітанам адной куляй паранены. Толькі ён лёгка адбыўся, а я ўсё яшчэ не магу стаць на нагу (111).\nай — ці. Урэшце, я выконваў дырэктыву. Ай не чуў выступленне таварыша Сталіна? (19). Бялькевіч: 50.\nаплы́лы — напоўнены вадой. За дажджы з дарогі пазмывала чалавечыя сляды. Але шырокія, аплылыя каляіны ўсё ж гаварылі аб тым, што нядаўна тут адбываўся вялікі рух (177).\nаппяну́цца [абпяну́цца] — накрыцца (чым-н.), захутацца (у што-н.). Заставалася толькі аппянуцца шынялём ды сцішыцца, каб адразу заснуць (83). Параўн.: абапну́цца, абпену́цца ‘тс’ (Растаргуеў: 26).\nахоўнасць — ахова. Калгасы павінны выганяць жывёлу, а хлеб здаваць пад ахоўнасць дзяржаўных органаў (19).\nахля́лы — аслабелы, паніклы. Зазыба вярнуўся ў вёску ахлялы — напіўшыся па дарозе ў Верамейкі халоднай вады, ён падхапіў гарлянку (16). Растаргуеў: 44.\nаце́слы — ацеслівы, недапечаны. Мікіта не даў сябе ўпрошваць — адно перакуліў у рот паперад усіх сваю шклянку і, кусаючы на хаду ацеслы хлеб, спехам падаўся да парога (270).\nачомаць — прывесці да прытомнасці. Гэта раптам ачомала ўсіх на дарозе — была страчана надзея на тое, што артылерысты паставяць перад танкамі заслон (217).\nбабі́ны — радзіны. У вёсцы на бабіны ходзяць з ахвотаю — жанчыны пякуць уранні прысмакі, загортваюць у палатняную ці калянкоравую намётку, каб потым ісці з гэтым да парадзіхі (122). Параўн. у інш. знач.: Бялькевіч: 79, Растаргуеў: 45.\nбазно — дурны, нікчэмны чалавек. Аднаму Драніцу чамусьці зброі не далі. Але, можа, Мікіта праўду кажа, што сам не схацеў. Базно-базном, а галаву таксама нейкую мае (87). Такое слова ў значэнні ‘нікчэмны чалавек’ зафіксавана ў «Ярославском областном словаре» (Яраслаўль, 1981, 28). Параўн.: блазно ‘малакасос, блазан, непаўналетні, дурны’ (Растаргуеў: 53).\nбала́бка — мянтуз. У гэтага [Сілкі Хрупчыка] была вялікая сям’я, і яму хацелася неяк ускаламуціць ваду, каб паспрабаваць злавіць у ёй калі не цэлага шчупака, то ўжо хоць балабку тады (257).\nбастола — той, хто адвільвае ад працы, цягаецца без справы, валацуга. Адным словам, Хомка Берасцень у Верамейках быў не толькі хітры бастола! (176). Параўн. прозвішча Бастун, якое звязваюць з літ. bastýtis ‘бадзяцца’ (пра гэта гл. у кнізе «Беларуская антрапанімія» М. В. Бірылы, 1969, 44), а таксама басты́сь ‘хлопец, які бадзяецца, здаровы, але ні да чога не здатны’ (Каспяровіч: 35).\nбацяновы ножкі — шабельнік балотны (Comarum palustre). Паміж лесам, што перакуліўся дагары ў ваду, і тым берагам, які парос сушаніцай, балотнікам і бацяновымі ножкамі, скублі траву выпушчаныя са стайні коні (48).\nбраць раху́нак (да каго) — мець прэтэнзіі. Ці то сумысна, ці ў яго выходзіла так, аднак перамаўляўся Брава-Жыватоўскі пакуль з адным Драніцам, і гэта выклікала ў зайздрослівай душы Рамана Сёмачкіна непрыемнае, нават нейкае помслівае пачуццё, нібыта гаспадар ганьбіў яго перад Рахімам. Але рахунак Раман усё ж браў, здаецца, не столькі да Брава-Жыватоўскага, колькі да Мікіты Драніцы (263).\nбрыж — востры край, руб чаго-небудзь. Зазыба акінуў вокам жылую палавіну — усё тут было як і раней: ад печы да знадворнай сцяны ішла дашчаная перагародка, што датыкалася брыжом да паклеенай шпалерамі столі (184). Бялькевіч: 92.\nбука́ты — круглы. Позірк нечага доўга затрымаўся на высокай вітцы.. пасля скочыў на адкрыты з двух бакоў ганак, дашчаная стрэшка якога абапіралася на букатыя слупкі-балясіны. Растаргуеў: 57.\nбула́ўніца — грыбная локшына (Ramaria flava). Па моху расла так званая грыбная лапша — булаўніца, але чамусьці не жоўтая, як звычайна, а чырванаватая, нават аранжавая: здаецца, ступіш на яе нагой, і мох навокал адразу акрывяніцца (96).\nве́дам не ве́даць — пра поўнае няведанне чаго-н. Жыве чалавек і ведам не ведае, дзе яму наканавана галаву палажыць (85).\nветравічок — пазашлюбнае дзіця. Кладаўшчыцай у калгасе была Ганна Карпілава, саламяная ўдава: у свае маладыя гады — не набрала яшчэ і дваццаці пяці — яна мела двух дзяцей, так званых ветравічкоў-бязбацькавічаў (32–33).\nвушакоміцца — задавацца. Але гэты раз Мікіта чамусьці зусім не вушакоміўся — ёсць у Верамейках такое слова, значыць, не задаваўся, як то ўмеюць рабіць недалужлівыя людзі (231).\nву́шкі: як чорту салодкіх ву́шак — ніколі і ні пры якіх абставінах (не бачыць каго-, што-н.). Не дай Бог, каб ён на тым баку Бесядзі быў, не бачыць бы нам сена з Зінкевічавага лугу, як чорту салодкіх вушак (225). Параўн.: ву́шкі ‘варэнікі з сечаным вараным мясам’ (Растаргуеў: 69).\nвыпе́трываць — перан. высушваць. Яна заўсёды мяне во так, гэта гарлянка, бытта ліхаманка, выпетрывае ўсяго (17).\nгалава́: не тваёй галавы́ спра́ва — не з тваім розумам (рабіць што-н., разважаць пра што-н.), не твая справа. — Гэта ўжо не тваёй галавы справа. Мы з табой людзі маленькія (20).\nгалузаваты — дурнаваты. — Дак няма ў мяне ордэна ўжо! — зрабіў галузаваты твар Зазыба (159). Насовіч: 108.\nга́лы — голы (пра мясцовасць). На гародзе была пакапана бульба, а на галым месцы, з якога пазносілі бульбоўнік на плот, ляжаў вялікі гарбуз (251–252). Дабравольскі: 120.\nгаспада́р: гаспада́р — ба́цька — ужываецца, каб даць суразмоўніку зразумець, што ён сам нясе адказнасць за прынятае рашэнне. — Ета добра, што грошы.. але што яны цяпер будуць вартыя, грошы? — На першым часе хапаць будзе таго, што дала Марфа.. а тама неўзабаве яшчэ падкінем. — Гаспадар — бацька (189). Параўн. руск. хозяин — барин.\nглушы́на — густыя зарасці. Праўда, урочышча тое, пакуль людзі раскашавалі пасля рэвалюцыі з зямлёй, пабралася глушынай, але акалічнасць гэтая не стала прычынай для двухжыльных братоў (21).\nдава́цца — удавацца, атрымлівацца. Мікіта быў трохі выпіўшы і напускаў на сябе важны выгляд, але гэта яму не давалася (154).\nдарога: у адну́ дарогу — па дарозе. Дзяніс Зазыба ішоў разам з Парфёнам Вяршковым — ім было ў адну дарогу (57). «Не выключана магчымасць.. што гэтыя чырвонаармейцы таксама трымаюць шлях за Бесядзь, тады нам будзе ў адну дарогу» (65).\nдзе́бра — старое рэчышча, у якім яшчэ часткова застаецца вада і якое зарастае травой, хмызняком і дрэвамі. Паспакайнеў Чубар тады, як выйшаў за Белую Гліну і апынуўся каля дзебры — старога рэчышча, па якім некалі цякла Бесядзь і якое цяпер парасло вольхай і вербалозам (61). Дзебра шмат дзе перасохла за лета, дно там — глеістае і парэпанае — паспела пакрыцца пячоначным мохам і яшчэ нейкай мяккай, паклычанай травой, а па азярынах, між пагрызенага лісця белых і жоўтых гарлачыкаў, плавалі качкі (62). Параўн.: дзе́бра ‘даліна паміж гор’, ‘ручаёк паміж гор’ (Насовіч: 129), дзе́бра ‘забалочаная мясцовасць, зараснікі’ («Матэрыялы да абласнога слоўніка Магілёўшчыны», Мінск, 1981, 28).\nдзі́ва: дзі́ва што — 1. так, безумоўна, няўжо ж не. — Слабееш, Кузьма!.. — Дзіва што (42). 2. інакш быць не можа. Выказванне захаплення, радасці, згоды і пад. — Ты, Раман, як відаць, прадумаў ужо ўсё. — Дзіва што, — засмяяўся Іван Падзерын. — Часу ж хапала, пакуль недзе на столі хаваўся! (51). Параўн. руск. ещё бы.\nдзіч — камень. Даволі было падысці да вады, як жабы спалохана саскоквалі з плыткага лісця, са звонам бултыхаліся ў ваду, быццам хто кідаў з берага невялікія дзічы (167). Параўн.: дзіка́р, дзіча́к 'тс' («Матэрыялы для дыялектнага слоўнiка Гомельшчыны», 1975, 248).\nдзогаць — стукаць (нагамі пры хадзе, танцы). Вёска паступова абуджалася: узнімалі і апускалі драўляныя вёдры на доўгіх почапах жураўлі.. і вясковыя бабы, дзогаючы парэпанымі пяткамі па сцежках, ужо ўгіналіся пад каромысламі, насілі ваду (41). Танец цяпер падобны стаў на звычайную вясковую «трасянку», калі ўжо ідуць у скокі ўсе, хто на пагулянцы — танцоры ці не танцоры, затое зацята дзогаюць па гнуткіх, спаласаваных шавецкімі цвікамі масніцах (133). Насовіч: 131.\nдру́жна: дру́жна быва́е да пе́ршага паваротку (у каго) — нехта вельмі ненадзейны сябар. — У Ягора звычайна дружна бывае да першага паваротку, — кпіў Карней (144).\nдуду́рыцца — адтапырвацца. Селянін вылез з ямы, атрос запэцканыя ў гліну картовыя штаны, якія дудурыліся ў яго, быццам у малога, на каленях (287). Параўн.: дудырыцца ‘тс’ (Юрчанка: 1981, 139).\nдуша́: чарне́ць душой — моцна перажываць? Ну, няхай бы крычаў у прысутнасці аднаго Брава-Жыватоўскага, гэта б яшчэ так сабе, бо Жыватоўшчык, урэшце, свой чалавек, зразумее, а вось навошта было плявузгаць пры гэтым недарэку-татарыну?.. Ды дарэмна Драніца чарнеў цяпер душой — гаворкі пра злашчасную торбу паміж ім і Брава-Жыватоўскім не адбылося (269).\nей-пра́ўды — сапраўды, праўда. — От і Гітлер таксама... Спярша з дружбаю лез, а цяпера і дружбе канец і любошчам. — Гуляла кошка з мышкай. — Ну-да, ей-праўды! Я і сам... Але дагаварыць Прыбыткову не дала нявестка (43). Параўн.: е́й пра́ва ‘тс’ (Каспяровіч: 102), яй-права ‘далібог’ (Юрчанка: 1985, 334).\nзабале́лы — які забалеў. Але і Сілка даволі хутка адчуў, як можа абярнуцца справа на сходзе... і адразу панікнуў, зніякавеў, ажно змяніўся ў твары, быццам пачаў прыслухоўвацца да нечага забалелага ўсярэдзіне (257).\nзагавальня — прызба. Пакуль лейтэнант з адным танкістам хадзілі па вёсцы, другі танкіст, седзячы на загавальні, распытваў пра дарогу ў Парфёна Вяршкова (36). Юрчанка, 1966: 87. Параўн.: загува́льня ‘тс’ (Бялькевіч: 174).\nзагурчэ́ць — пачаць гусці, тарахцець. Але скончыць напышлівую прамову яму не далі. На бальшаку пачуліся паспешлівыя каманды. Загурчэлі маторы (182). Параўн.: гурчэ́ць ‘грымець’ (Каспяровіч: 88).\nзакутаць — зачыніць. Зазыбава Марфа закутала юшку... але пастаяла ў хаце, слухаючы, ці запахне чадам (116–117). Растаргуеў: 107–108. Параўн.: заку́тыць ‘тс’ (Бялькевіч: 177).\nзаплы́лы — які распаўнеў (пра твар). Аксюта, наадварот, была мажная, з заплылым тварам, на якім вызначаліся савіныя вочы (118).\nзапя́так — абцас. Тады Марфа паставіла збоч сцежкі бяроставы кошык і... пачала выціраць мокрай травой скураныя мысы і запяткі (124).\nзахалонуць — перан., у безасаб. ужыв. пахаладзець. Чакаючы выбуху, Чубар уцяў галаву — справа гэта для яго была незвычайная, і таму ажно захалонула нутро. Параўн.: сэрца захалонула ‘пахаладзела’ (Растаргуеў: 115).\nзаці́нка — нораў (як у каня)? Яму толькі не зразумела было, навошта Сыркін гэтак надрываецца, няўжо брудныя бэбахі сапраўды вартыя таго, каб нагнаць праз іх і сабе, і дзецям конскую зацінку? (290). Параўн.: заці́нка ‘ўпартасць, загана ў каня’ (Бялькевіч: 185), заці́н ‘упартасць’ (Насовіч: 192).\nзачаўраны — чэзлы, змарнелы, хваравіты. І калі ў хату да яго прыйшоў старшыня калгаса, гаспадар ляжаў на шырокім драўляным ложку. Выгляд у яго быў як зачаўраны (17).\nзачэ́піста — задзірліва. Шарэйка зачэпіста паглядзеў на Зазыбу, нібыта хацеў пераканацца, якое ўражанне зрабілі на таго ягоныя словы (188).\nзашпокаць — пачаць стукаць. Недзе мякка зашпокаў па кары дзяцел (251).\nзмяёўнік — цмен пясчаны, бяссмертнік (Helichrysum arenarium). Паміж маладога ельніку блішчаў пасярэбраны дажджавымі кроплямі шаўкавісты змяёўнік (96).\nзну́сціць — спакусіць. У яго ні Бога за душой, ні чорта... Як Гірша некалі знусціў маладога, дак бязбожнікам і жыве цяпера (191). Параўн.: зну́ста ‘звадыяш’ (Бялькевіч: 196).\nімжэ́ль — імжа. Звычайна нават у пахмурны дзень можна адшукаць на небе сонца... але цяпер хмары рухаліся над зямлёй ці не ў тры накаты, як у сырую восень, і ў настылым наваколлі плавала задымленая густая імжэль (77–78). Растаргуеў: 125.\nканёк — галоўка (у балалайкі)? Вяроўка адскочыла, як высушаная ды напятая на канёк балалайкі жыла (290).\nкамлюкава́ты — які ляжыць камякамі (пра зямлю). Крокаў праз дваццаць Чубар убачыў на камлюкаватай зямлі чалавечыя сляды (256).\nкаўбу́х — мех? Але Сыркін на гэтым не спыніўся, а замахнуўся зноў сякерай і шыбануў яе ў вялікі каўбух, напіханы пярынамі, падушкамі і яшчэ ўсякай усячынай (290). Параўн.: каўбу́х ‘страўнік’ (Растаргуеў: 135).\nкоўраты — вароты ў канцы вёскі. Нарэшце статак апынуўся за коўратамі, і Баханёк, ляскаючы пугай, пагнаў яго па дарозе на Гутку (16). Параўн: коўрыты ‘тс’ (Бялькевіч: 230–231).\nкуплёнік — куплёны конь. Была сярэдзіна лета, і вараны жарабок — куплёнік, якога набылі на Гомельскім конезаводзе, да паўдня паспеў павазіць седакоў ледзь не па ўсёй тэрыторыі калгаса (95).\nкура́па — жаба. — Мож б, і мы закапалі што ў зямлю. Леташняя ж ямка, што бульбу хавалі, не абвалілася, дак не трэба новай, адно пачысціць ад курап (42). Бялькевіч: 238.\nкустоўка — самагонка. — Што гэта, кустоўка? — спытаў ён назнарок Мікіту, беручы ў абедзве рукі пузатую бутлю (266).\nкуцобісты — нізкарослы. Па левы бок вясковую вуліцу пераходзіла гравійная дарога... і на ёй цяпер не было на чым воку зачапіцца, адны нізкарослыя, як велізарныя шары, куцобістыя вербы стаялі паабапал (60). Параўн.: куцобка ‘куцы, нізкарослы’ (Бялькевіч: 240), куцобка ‘кукса’ (Юрчанка, 1966: 118).\nкучомісты — касматы (пра траву). Чубар ад нечаканасці ледзь не ўсхапіўся, аднак стрымаў сябе і ў той жа момант кінуўся, бы малпа, на чатырох, да сваёй вінтоўкі, якую паклаў на кучомістую траву яшчэ да таго, як брацца за рыдлёўку (287).\nкучоміцца — касмаціцца. Заўважыў ён чалавека не адразу: давялося нямала паўглядацца, да таго ж ляжаў той у зялёнай і кволай траве, якая кучомілася па самым нізе ў жыце, і адзенне яго колерам амаль зусім не адрознівалася ад гэтай травы (256).\nласкотны — 1. далікатны, няёмкі. — Ты ж паліцэйскі, а мне ён не аддасць вордзена, як тэй таго, — прабаваў выкруціцца з ласкотнага становішча Драніца (158). 2. які прыводзіць у стан прыемнага ўзрушэння. «А як гэты?» — адвёў ад Рахіма Брава-Жыватоўскі вочы і стаіў у сабе ласкотную думку — маўляў, зараз паглядзім! (264). Параўн. ласката́ть ‘казытаць’ (Растаргуеў: 148).\nле́жава — логава, ляжанка. Хоць дождж і ў лесе вымачыў зямлю, але пад шатамі вялікіх дрэў было не мокра, прынамсі, шыгалле, якое ляжала тут скрозь, заставалася амаль сухое, яго можна было згрэбці ў яміну паміж карэнняў, каб зрабіць сабе лежава (83). Параўн.: лэ́жыво, лэ́жа ‘месца, на якім вылежваецца разасланы лён’ («Народная лексіка», 1977, 110), ле́жыво 'сцелішча' («Народная словатворчасць», 1979, 35).\nле́тны — цёплы (пра ваду). Чубар папрасіў напіцца, і нейкая маладзіца заспяшалася ў хату. Неўзабаве яна выйшла адтуль з вядром у руцэ, выліла каля варот на мураву ваду, мусіць, ужо летную, і праворна накіравалася праз вуліцу да калодзежа (59). Юрчанка, 1966: 121.\nломкі — які падгінаецца (пра ногі). Але вось яна [перапёлка] паляжала на зямлі, нібыта ажывала, абапіраючыся на крылы, стала на ломкія ногі і, выдыхаючы з вялікім болем «хва-ва, хва-ва», як стрыножаная, паклыпала ў авёс (96).\nлучы́ць — шукаць спосабу, магчымасці. Патрывожаны пясок на адкрытым і выветраным схіле пасыпаўся ўніз, але Чубар шоргату не чуў: лучыў, як далей адбегчыся ад таго месца, дзе адбылося забойства (245). Параўн. луча́ць ‘шукаць выпадку’ (Насовіч: 273).\nля́пнуць: ля́пнуць, бы з пастала́ — сказаць недарэчы. — Ета ён ляпнуў, бы з пастала, — палічыў патрэбным азвацца і Сілка Хрупчык (258).\nмарцовы — любоўны, амурны. — Ты нам ліні каліва ў якую пляшку, — папрасіў ён Брава-Жыватоўскага, — а то ў нас яшчэ сянні марцовыя справы з Рахімам (271).\nмасол — костка. — Не кажы глупства... Чырвонаармейцы красці [кароў] не стануць. Я паказаць магу іхнія буданы. Галаву аддаю — ні аднаго масла не знойдзеш! (138). Бялькевіч: 260, Растаргуеў: 157.\nмахотка — невялікі гліняны гаршчок. — Адно цяпера, — гаварыў ён Дзянісу, — трэба пачакаць, пакуль хлапец трохі падрасце, а тады купім ганчарны круг, бо гліна вон за хатаю, толькі і растраты пасля што на свінец, каб гарлачы да махоткі былі паліваныя (121). Бялькевіч: 261, Растаргуеў: 159.\nмука́: і з мукою, і не пы́льна — выгадна, без праблем, якія звычайна спадарожнічаюць дасягненню пэўных мэт. Разумее, што свавол можа плачам скончыцца. Таму нейкага татарына хоча падставіць, а сам пры ім — як кажуць, і з мукою, і не пыльна (58).\nмыс — пярэдняя частка абутку, мысок. Тады Марфа паставіла збоч сцежкі бяроставы кошык і.. пачала выціраць мокрай травой скураныя мысы і запяткі (124).\nнезатуха́ны — перан. які не затухае. Адказвала яна на пытанні проста і талкова, але голасам чалавека, які багата і патаемна пакутаваў: у цёмных вачах яе быў незатуханы агонь надзвычай чуллівай душы (151).\nнеперашчука́ны — які не спыняўся, не сціхаў (пра дождж). Пасля доўгага і амаль неперашчуканага дажджу гатка, мусіць, і сама распоўзлая стала (124).\nнепрычы́ннасць (да чаго) — няўдзел (у чым). Пры выглядзе падрыхтаванняў, якія рабіліся ў лагеры перад паходам, яму стала ажно не па сабе. Было нават сорамна неяк за сваю непрычыннасць да ўсяго (114).\nны́кнуць — апусціць (галаву)? — Мы? — ныкнуў галавой Драніца (232). Насовіч: 343.\nняпра́ўдашні — несапраўдны. Было ўжо ранне, і ён колькі часу няўцям азіраўся, прывучаючы вочы да святла, якое здавалася чамусьці няпраўдашнім пасля ночы (94–95). Параўн.: праўдашный ‘сапраўдны’ (Юрчанка: 1983, 275).\nняшу́плівы — някемлівы. Уласна, толькі сустрэчамі гэтым часам і даводзілася жыць, бо пасля гаворкі нават з самым няшуплівым чалавекам прыходзіла ў галаву новая яснасць (207).\nодум: на свой одум — самавольна, сваім одумам. Але Чубар ажно злаваў, кажучы, што ёсць указанне з раёна і што ён не мае права на свой одум пакідаць ворагу калгаснае дабро (16).\nпаваротак — паваротка. За павароткам, адкуль выступалі стрэхі кулігаеўскіх хат, яго перастрэў Сідар Раўнягін (21).\nпагіпацца — пахістацца. Але Брава-Жыватоўскі не падаў здаволенага выгляду — падкусіўшы, быццам у развазе, ніжнюю губу, ён пагіпаўся на падэшвах (265).\nпада́цца (на што) — узяцца (на што), пачацца. Здаецца, даўно ўжо прыходзілі да яго сны, можа, нават таму, што на старасць падалося (29).\nпадэ́сць — падман. Усе ведалі, што Пшэкін часам бегаў са стрэльбай вакол Шыраеўкі, здаралася, прыносіў дзічыну, таму асаблівай падэсці з гэтага боку ад яго не чакалі (146).\nпакрысе́-церусе́ — нармальна, без асаблівых змен (жартаўлівы адказ на пытанне пра тое, як нехта маецца). — Як тама Давыдаўна твая? — спытала яна зусім пра іншае праз нейкі час. — Жыве пакрысе-церусе, — адказаў з усмешкай Зазыба (189–190).\nпаму́ліцца — памуляцца, памяцца (у час гутаркі). — Дак яно ж... — памуліўся Парфён Вяршкоў (58).\nпамя́кнуць — памокнуць. Ужо нават тым, што многа памяклі сёння на дажджы (108). Параўн.: мя́кнуць ‘мокнуць на дажджы’ (Растаргуеў: 163), мя́кнуць ‘намакаць, мокнуць’ (Бялькевіч: 270), мя́кнуць ‘мякнуць; мокнуць’ (Юрчанка, 1966: 134).\nпа́ніўка — палонка. Мы тама сядзім як у прыдусе — ці то ўжо высоўваць з паніўкі галаву, ці яшчэ пачакаць (186). Бялькевіч: 314.\nпапры́шчыцца — здацца, падацца. — Ніякіх немцаў няма, — лагодна ўшчуваючы жонку, кінуў ён у цёмную хату і задыхаў на ўсе грудзі. — Табе і праўда нешта папрышчылася (30).\nпаса́д: паса́д бульбы — бульба, выбраная за раз. Гадзіны праз дзве пад яловым карчом нагарэла вуголле, і Чубар высыпаў на яго першы вялікі пасад бульбы. Гэтага пасаду магло хапіць яму на колькі разоў (97).\nпаскяпа́ць — пашчапаць (на дошкі). — Я таму пра работу, — сказаў Сілка Хрупчык, — што ўспомніў: засталіся ў лесе клёпкі мае. — Сілка трохі рабіў па бандарнай справе і дзён колькі назад паскяпаў асіну, а прывезці не паспеў (53). Параўн.: скепа́ць ‘шчапаць, калоць’ (Насовіч: 582).\nпачува́ць — пачувацца. — Як жа ты пачуваеш? — А-а-а, справа прывычная! Малое ў начоўкі, а сама была за рагач ужо да к печы. Але бабы во не падпускаюць (125).\nперабіва́цца: перабіва́цца з мякі́ны на лебяду́ — не мець нічога, цярпець нястачы. Але напаткала няўдача — у вёсцы калгаснікі ўжо таксама ледзь перабіваліся з мякіны на лебяду (278).\nперастрава́ць — перахапляць, спыняць. Праўда, верамейкаўцам прыйшлося рабіць ажно колькі спроб, каб выехаць у Сібір, — усё перастравалі вазы іхнія на бялынкавіцкім шляху, які вёў адсюль ужо на Рослаў, стражнікі (123). Параўн.: перастрэ́ціць ‘сустрэць спецыяльна з нядобрымі намерамі’ (Юрчанка: 1983, 256).\nперашчука́ць — спыняцца, сціхаць (пра дождж). — Для нас, можа, і лепей было б, каб ён [дождж] заўтра не перашчукаў. Маскіроўка. У вялікі дождж можна незаўважанымі прайсці праз любыя пасты (110). Параўн.: перэшчука́ть ‘тс’ (Растаргуеў: 209).\nпле́шык — пралысіна на месцы шнара. Чырвонаармеец ссунуў выгаралыя бровы — адно, над правым вокам, было рассечана некалі, і маленькі плешык не даваў валасам зрасціся, — пастаяў колькі моманту ў задуменні (65).\nплёхкаць — пляскаць. Конь тупаў паціху, плёхкаючы капытамі па калдобінах, у якіх стаяла вада (103).\nпомніць: зло не помніць (на каго) — выражаць гатоўнасць дараваць правіну. — Я ведаю, што ета не вы, — гаварыла яна праз слёзы. — Ета той, верамейкаўскі.. Не, я на вас зло не помню (75). Параўн. руск. не держать зла.\nпохапам — надта спяшаючыся. Снедаў ён похапам, адно выпіў з акрайцам пазычанага ў Прыбытковых хлеба карэц халоднага, з сенцаў, малака (237). Гэтая прыкрасць не пакідала Чубара ажно доўга: і тады, як зноў аціхла на бальшаку, і яны ўдвух.. амаль похапам апускалі на руках у магілу чырвонаармейца.. і тады, калі Чубар вырушыў з жыта і папраставаў да бакавой дарогі (288).\nпрычы́на — перашкода. Праўда, урочышча тое.. пабралася глушынай, але акалічнасць гэтая не стала прычынай для двухжыльных братоў, і ўжо недзе пад восень на беразе Кулігаеўкі задымілі коміны хат (21).\nпрышы́ць: ані́ прышы́ць, ані́ залата́ць, ані́ па́лец абгарну́ць (з кім) — нехта зусім бесталковы, стварае праблемы. Бачачы, як упарта цяпер стаяў на сваім Зазыба, мужыкі з сарамлівай вінаватасцю заплюскалі вачамі — маўляў, з гэтым Раманам заўсёды ані прышыць, ані залатаць, ані палец абгарнуць (257). Параўн.: а ні прышыць, а ні залатаць, а ні паліц абярнуць («Материалы для изучения творчества и быта белорусов. Вып. I. Пословицы, поговорки, загадки» Я. Ляцкага, Масква, 1898, 2).\nпэ́тлахі: ажно пэ́тлахі паляце́лі — некаму моцна дасталося. Ну, а немцы, яны таксама не дурні — убачылі нашы машыны і пачалі лупіць па іх, ажно пэтлахі паляцелі (48). Параўн.: пэтлухі ‘непрыбраныя валасы’ (Юрчанка: 1983, 297).\nпяру́н: хоць і пяру́н, абы́ мі́ма (па кім) — нехта вельмі моцна спіць. Калі Зазыба прывёў на яе двор чырвонаармейцаў, жанчына спала: па ёй хоць і пярун, абы міма (33).\nрага́ль — лось. Магутныя, яны [ласі] блукалі ў сваёй зацятай маўклівасці па звыклых, адным ім належачых сцежках.. а калі наставаў час восеньскага гону, шалелі ад любоўнага непакою; рагалі тады выходзілі з чашчобы і падаваліся бліжэй да расцяробаў на пошукі пакорлівых ласіх (165).\nрадзі́мец: радзі́мец яго ве́дае — чорт яго ведае. — Яго ж прызвалі, здаецца? — А радзімец яго ведае, — паціснула яна плячамі (45). Параўн.: А радзіміц цябе ведаець, дзе ты цэлый дзень бегыіш (Бялькевіч: 380).\nразбабе́лы — набрынялы. Гарод.. увесь панікаў пад цяжарам дажджу: .. ля самай лескі, што аддзяляла Зазыбаў гарод ад сядзібы Аўхіма Касперука, плакаў ад дажджу, як свінцовымі слязамі, разбабелы свойскі мак (117–118).\nразбабе́ць — раздзьмуцца, распухнуць. Той ляжаў у густым ельніку, у адных сподніках, а жывот яго з пасінелай скурай, якая пачала распаўзацца, непамерна разбабеў, ажно жахліва было глядзець (83). Параўн.: разбу́біць ‘растаўсцець’ (Дабравольскі: 768), разбубоніць ‘разбухнуць’ (Каспяровіч: 262).\nразбуя́лы — які бурна расце, разросся. Насупраць... стаяў лес; наперадзе яго, на самым узлеску, кідаліся воку два магутныя дубы: адзін вілаваты.. а другі некрануты, таму разбуялы і велічны (63).\nрасці́: не на адны́м гаросе раслі́ — не горшыя за іншых. Зазыба гаварыў з падробленым шкадаваннем у голасе, а па Мікітавым твары тым часам блукала паблажлівая ўсмешка — маўляў, ты, канечне, гавары сабе, а мы таксама не на адным гаросе раслі (159).\nсвавол — сваволя. — А Раман, аказваецца, хітры, — выціраючы рукавом твар ад дажджу, разважаў Парфён Вяршкоў. — Разумее, што свавол можа плачам скончыцца (58).\nслепава́ць — перан. рабіць усляпую. Спярша яму зноў рупіла сённяшняя справа, праз якую давялося выбрацца, амаль сляпуючы, у мястэчка (177). Параўн.: слепава́ць ‘рабіць усляпую’ (у прам. знач.) (Насовіч: 593).\nсмаляны́ — настырлівы, бессаромны. — А таго вашага [чырвонаармейца] з Ганнай можаце і не дачакацца, — быццам пакпіў Парфён Вяршкоў. — Яна баба смаляная. Ды і час якраз такі. Сама ў прымы прыставаць. І галава цалей будзе, і целу раскоша. Параўн.: сма́льня ‘настырлівая, гарэзлівая дзяўчынка’ («Народнае слова», Мінск, 1976, 73), смалі́тарка (смалітырка) ‘бессаромніца’ («Маці казала так…» Р. Яўсеева, Мінск, 1978, 94), у каханкі смаляныя лаўкі ‘ў любімага чалавека непрыкметна доўга заседжваешся’ («Сборник белорусских пословиц» І. Насовіча, Санкт-Пецярбург, 1874, 167).\nсморкаўка — малая вузкая рэчка, пераплюйка. Верамейкаўскім мужыкам.. таксама захацелася «культурна пагаспадарыць», і яны нагледзелі сабе пад сялібу Кулігаеўку — урочышча, дзе пры панах на беразе звычайнай рачулкі-сморкаўкі была паказная стайня (21).\nспароць: спароць, як вераб’я́ кілава́тага — пра лёгкую расправу над некім. — Нічога ты не ведаеш! Да і які ты салдат! Можа, уцёк яшчэ з ваенкамата да схаваўся пад страху. Ета малі бога, што не здагадаліся, а то б спаролі, як вераб’я кілаватага. Быў бы харош! (47).\nсудобіць — собіць. — Дак я таму і не выпускаю, як ты кажаш, іголкі з рук. Былі старыя заказы, а тута і новы падаспеў, ажно з германскага сукна. — Некаму ж судобіла разжыцца! (185).\nсудолець — здолець. — Яна ў нас баба такая, што і перад немцам з віламі пастаяць судолее (74). Параўн.: судолець ‘адолець, перамагчы’ (Юрчанка,1966: 192).\nсуножка — перакладзіна паміж ножкамі стала. — Не ведаю, — адказаў Зазыба, — яшчэ ж на полі ўвесь, у каласках. — І чамусьці апусціў вочы на бліскучыя халявы маўклівага вайскоўца, якія ляжалі пад сталом на суножцы (23).\nталопіць — таропіць. Сяляне таксама з дакорам талопілі вочы на тое, што адбывалася на вуліцы (137).\nтарава́ты — шчодры. — Частуйся, частуйся, — не шкадаваў дармаўшчыны Брава-Жыватоўскі, а Сілку неяк нязвыкла было чуць таго гэтакім тараватым (271). Параўн.: тырыва́тый ‘добры, шчодры’ (Бялькевіч: 449), тарава́ціцца ‘паказваць выгляд шчодрасці’ (Насовіч: 637).\nтрася́нка — трасуха, полька (від танца). Танец цяпер падобны стаў на звычайную вясковую «трасянку», калі ўжо ідуць у скокі ўсе, хто на пагулянцы — танцоры ці не танцоры, затое зацята дзогаюць па гнуткіх, спаласаваных шавецкімі цвікамі масніцах — называецца, прыбіваць абцасамі (133).\nуважа́ць (каму) — рабіць так, як нехта хоча, дагаджаць. І Чубар свядома рабіў выгляд, што не спяшаецца страляць толькі таму, што ўважае селяніну, хоць самому было прыкра і сорамна (288). Параўн.: ува́жыть ‘саступіць’ (Растаргуеў: 266).\nуварзэ́пацца — вымазацца, запэцкацца. На двары стаяла цэлае багно — прайсці да ганка можна было толькі паўз загавальню.. і Чубар, пільнуючыся, каб не ўварзэпацца ботамі ў гразь, адразу патупаў, дакранаючыся да сцяны вольнай рукой (148). Параўн.: уварзёпацца ‘тс’ (Юрчанка: 1985, 140), варзе́каць ‘размазваць што-небудзь густое’ (Бялькевіч: 104), варзопа, варзэ́па ‘пэцкаль’, варзопать ‘пэцкаць’, ‘хадзіць, цягацца па гразі’, варзопаться ‘пэцкацца’, ‘выконваць брудную і няўдзячную работу’ (Дабравольскі: 51–52).\nудзядзе́лы: удзядзе́лы халасця́к — стары халасцяк. Чубар, як і кожны так званы ўдзядзелы халасцяк, вядома, таксама не абыходзіўся без жанчын (247). Параўн.: удзядзе́лый жарт. ‘пастарэлы, пасталелы’ (Юрчанка, 1966: 203), а таксама руск. закоренелый холостяк.\nужале́лы — звараны ў печы. Страва яшчэ дымілася — сыходзіла парай, нягледзячы на тое, што печ палілася ўранні; у хаце пахла ўжалелым (92). Параўн.: ужале́ць ‘зварыцца ў духу без вады, утушыцца, усмажыцца’ (Бялькевіч: 455).\nузвару́шлівасць — узрушанасць. Брава-Жыватоўскі яшчэ ад варот адчуў Мікітаву ўзварушлівасць (262).\nулонне — калені (у становішчы седзячы). Зазыба прыняў іх [паперы] на ўлонне, пачаў распрамляць, каб пачытаць збольшага (55). Параўн.: улоння ‘тс’ (Бялькевіч: 459).\nупі́ра — упарты. Конь не паддаваўся ні штаўхалям, ні крыку. — От упіра, — сказаў у злосці Чубар і саскочыў на мурог (98). Растаргуеў: 270.\nупотарч, употырч — кулём. Раўнавага была ўжо страчана, і ён употарч паляцеў паміж разорын, хапаючыся рукамі за слізкі бульбоўнік (81). Але паступова замест гарачай тлумнасці, што засціла вочы, і гэтага звону, які ажно распіраў вушы, усярэдзіне, зусім як жывая, пачала варушыцца млосная прытарнасць, і Чубар.. раптам паляцеў употырч у высахлую копанку (245).\nфілёнкавы — на дзве паловы (пра дзверы). Марыля начавала на другой палавіне хаты, за філёнкавымі дзвярамі (28). Параўн.: філёнчыстый ‘тс’ (Бялькевіч: 469).\nхамане́я — свістапляска? завядзёнка? Неўзабаве добрая палова спірту ад Хвядосавага браценіка была перанесена ў Дзяржынне. А далей ужо свая хаманея — раз нешта апынулася ў Дзяржынні ў Хвядоса Стражэвіча, значыць, будзе яно і ў Верамейках, у Мікіты Драніцы, бо яны, апрача ўсяго, па якойс[ь]ці далёкай лініі лічыліся сваякамі таксама (262). Параўн.: хамане́я ‘недарэчнасць, лухта’ (Дабравольскі: 953), а таксама: хаманея ‘хлусня’ («Собрание слов литовско-русского (белорусского) наречия» Ф. Шымкевіча ў кнізе «Ф. С. Шимкевич як лексикограф і українське словникарство. Кінець XVIII — початок XX ст.», Ужгарад, 1995, 173).\nхаты́ль — клунак. Але вось у руках у яго апынуўся ці не апошні хатыль з усяго скарбу — важкі і нібыта з якімі рэбрамі (291). Бялькевіч: 470.\nхлабыззё — сухое галлё. Сонца яшчэ стаяла высока, і кусты, што раслі навокал бярэзніку, не заміналі яму высвечваць крамяныя шапкі бардовых падасінавікаў, якія багата дзе выпіналіся з папараці, закіданай, быццам ад маразоў, леташнім хлабыззём (246). Параўн.: хлабаззё ‘тс’ (Насовіч: 679).\nхота — ахвота. — Ты, Ганна, не дуры, — строга сказаў Зазыба. — Я тама не ведаю, што і як шукаць у цябе. — Знойдзеш, калі хота будзе (34). Дабравольскі: 966.\nцерабі́ць: церабі́ць пра́ўду ў вочы — гаварыць адкрыта праўду. Той дак і праўда быў і Цукрам Мядовічам. Здаецца, і праўду цярэбіць у вочы, а от жа неяк... далікатна ўсё, бытта пад цябе што сцеліць пры етым (231).\nцурбоніць — сікаць. Меншы хлопчык, часам яшчэ здаралася, цурбоніў пад сябе, таму Ганна памацала пад ім рукой (275). Параўн.: цурбоніць ‘ліць, наліваць з шумам’ (Бялькевіч: 482), цурбоніць ‘наліваць з лішкам’ (Насовіч: 691).\nцурбы́лле — сцёблы, цурубалкі травы. Было на лузе трохі і непагрэбенага сена… на пракосах ужо адскочыла атава, якая неяк незвычайна, нібыта пафарбаваная, зелянела паміж пажоўклага цурбылля (61). Параўн.: цурба́лка ‘тоўстае сцябло травы’ (Бялькевіч: 482).\nцы́ўкаць — плюскаць. Драніца недаверліва цыўкнуў вачамі (233). А той нядобра пажартаваў, цыўкаючы вачамі (285). Юрчанка, 1966: 217.\nцы́цце — замаўчыце. — Цыцце, бабы! — пачаў памагаць Зазыбу Парфён Вяршкоў (259). Насовіч: 692.\nцясло — цясла. Дупло мела незвычайны выгляд — быццам хто выбраў цяслом у дубе сяродак ад поля, і цяпер там мог вольна стаяць чалавек (254).\nчас: адны́м ча́сам — адначасна. Мне во давялося гаварыць з ім і за цябе, і за сябе адным часам (58); не за гэ́тым ча́сам — вельмі даўно. На Халахонавым хацішчы — некалі, ужо не за гэтым часам, жыў там адасоблена ад Верамеек багаты, але дужа нелюдзімы мужык Халахон — Зазыба прапанаваў даць каню адпачыць, бо не было ратунку ад сляпнёў (95).\nчма́ры — чырвона-буры, чарнаваты. — Ці не бачыў ты цёлкі чмарай? (100). Насовіч: 699. Параўн.: чма́рый ‘карычневы з чорным (колер пер’я курэй)’ (Юрчанка, 1966: 220).\nчорт: чорт сабе́ нагу́ пакале́чыць — пра непраходнае месца, дарогу. Адтуль калгаснікі звычайна вярталіся ў Верамейкі праз тыдзень.. і бабы хваліліся, што калі на Сажы нашы і не затрымаюць немца, то ўжо далёка за Іпуць.. ён, няйначай, не пройдзе: там столькі наварочана аднае зямлі ды бярвення ў пясок пакладзена, што нават чорт сабе нагу пакалечыць (15).\nчортава серабро (Chelidonium majus) — падтыннік. Рэдкія, але буйныя кроплі дажджу падалі на чорную сцежку.. збівалі прыдарожны пыл з падтынніку — чортавага серабра, што не паспела адцвісці і да гэтага часу (57).\nчы́сліннік — каляндар. — А-а-а, — усміхнулася жанчына, — гэта... як вам сказаць... чысліннік такі, ці, як цяпер называюць, каляндар (150). Параўн.: чы́сленнік ‘тс’ (Каспяровіч: 347).\nштаўха́ль — штуршок, удар. Конь не паддаваўся ні штаўхалям, ні крыку (98).\nштаўхану́ць — ударыць. Чубар штаўхануў лыткамі па канёвых рэбрах, пацягнуў на сябе ледзь не каля самае галавы за грыву, спрабуючы прымусіць каня выпрастаць шыю (98). Параўн.: штаўхану́ць ‘штурхнуць’ (Растаргуеў: 290).\nшу́піць — кеміць, цяміць. — П’яны, п’яны, а шупіш трохі, — засмяялася Ганна (274). Бялькевіч: 501.\nшчоглавы — мачтавы. Тады мясцовыя паны.. заманьвалі да сябе замежных купцоў і прадавалі ім.. шчоглавыя сосны і таўшчэзныя дубы (166).\nя́лаваць — не даваць пладоў. Але на дрэвах пладоў не было — сёлета сад ялаваў (252).\nя́свы — перан. кругі, промні. Чалавек пасядзеў колькі часу, быццам дзеля прыліку ці ўспамінаючы што, тады зняў фуражку, і Чубар убачыў, што галава ў таго была сівая, але не спрэс, а пасмамі — здавалася, па чорных валасах блукалі сярэбраныя ясвы (209). Параўн.: я́саўка грому ‘маланка’ («Краёвы слоўнік Дзісеншчыны» Я. Драздовіча ў кнізе «Беларуская дыялекталогія», вып. 3, Мінск, 2014, 80).


Уваскрашэньне Лазара - Шляхі Хрыстовы\nУсе пляны істоты чалавека, якія на працягу тысячагодзьдзяў намагаліся спасьцігнуць ранейшыя містычныя вучэньні, былі прадстаўленыя Хрыстом у новым сьвятле. Так, «звышсвьвядомаснае» зьнешняе Я чалавека выступіла ў ахопе фізычнага жыцьця, псыхічнай і мэнтальнай дзейнасьці. Зь іншага боку, праяўляецца нарастаючая здольнасьць да ўсьвядомленнага ўразуменьня, абагульненьня і пашырэньня глыбокіх і старажытных слаёў падсьвядомасьці.\nУ старажытнаэгіпэцкіх містэрыях шлях таксама пралягаў ад духа і душы ўніз да фізычных сілаў жыцьцёвай волі.\nУваскрашэньне Лазара (Ян. 10.39 - 11*) сьведчыць аб далейшым паглыбленьні тэндэнцыі. Спачатку некаторыя, з выгляду другарадныя, дэталі вельмі нагадваюць згаданае эгіпэцкае вучэньне. Да іх адносяцца тры дні, праведзеныя чалавекам у стане, які вядомы ў сучаснай парапсыхалёгіі як «досьвед пазацялесных вандровак», які нагадвае палёт ува сьне, толькі пры поўнай свьвядомасьці. Цела выглядала мёртвым. У чалавека было ўнутранае перакананьне, што яго існаваньне як духоўна-душэўнай істоты будзе працягвацца і пасьля сьмерці. «Іерафант» павінен быў сачыць за тым, каб яго падапечны зноў прыйшоў у зямную сьвядомасьць не пазьней, чым праз тры дні, інакш абуджэньне станавілася немагчымым і фізычная субстанцыя цела пачынала раскладацца. Пра Лазара так і было сказана, што праз чатыры дні ён «ужо сьмярдзіць». Такім чынам, сіла, якая вярнула яго назад, дзейнічала на больш глыбокім пляне, чым фізычная субстанцыя. Паўсюды ў Бібліі праводзіцца думка, што хрысьціянскі склад духу можа выяўляць сябе ня толькі ў духоўным, але і ў матэрыяльным сьвеце, у зьнешніх дзеяньнях. Пасьля таго, як містыка за папярэднія стагодзьдзі напоўніла і ачысьціла дух і душу, гэтая тэндэнцыя зноў становіцца актуальнай для нашага часу.\nПалажэньні амаль усіх рэлігіяў аб жыцьці пасьля сьмерці, хутчэй за ўсё, бяруць пачатак ад падобнага досьведу знаходжаньня па-за фізычным целам, а не ад філязофскіх вынаходак, якія мала адпавядалі стану сьвядомасьці людзей дагістарычнай, ранне-гістарычнай і антычнай эпохаў. Верагоднае апісаньне можна знайсьці ў Жана Гебсера ў кнізе «Першапачатак і сучаснасьць» („Ursprung und Gegenwart").\nЁн праводзіць розьніцу паміж архаічнай, магічнай і міфічнай ступеньню сьвядомасьці, за якімі ідзе ступень абстрактнага мысьленьня і абагульняючай сьвядомасьці. Ці зьяўляюцца разрывы паміж гэтымі этапамі непазьбежнасьцю – іншае пытаньне, але, ва ўсякім выпадку, у наш час ён паддаецца вывучэньню. Р.Штайнер таксама падкрэсьлівае непараўнальнасьць старажытных тыпаў сьвядомасьці з сучасным. Сёньня яны захоўваюцца толькі ў выглядзе водгульля на розных узроставых этапах разьвіцьця асобных індывідуўмаў.\nПараўнаньне з антычнымі абрадамі прысьвячэньня, зрэшты, ня значыць, што уваскрашэньне Лазара было загадзя абумоўленым з усіміі ўдзельнікамі рытуальным дзеяньнем, як у Старажытным Эгіпце. Ісус аддзяляў свае дзеяньні ад патрабаваньняў культавага (напрыклад, у адносінах да суботы), прасторавага (абавязковая наяўнасьць храма) і сытуатыўнага характару. Заручыўшыся свабодай дзеяньняў, Ён часам атрымліваў карысьць ад сваёй справы са зьнешніх абставінаў, напрыклад, сьвята Песах, храмаў. Такім чынам, Ён можа служыць прыкладам адносінаў да некаторых плыняў, напрыклад, выкарыстаньня астралягічных аспэктаў, «энэргетычных кропак», звычаяў. (Гл. таксама кнігі Марка Пагачніка «Шляхі ацаленьня Зямлі», «Зямныя сыстэмы і энэргія Хрыста».)\nУ сувязі з уваскрашэньнем Лазара Хрыстос і нядаўна склаўшаеся кола Яго прыхільнікаў зьвяртаюць на сябе ўвагу навакольнага сьвету. У гэтым праяўляецца пашыраная сьвядомасьць Хрыста, якая ўключае ў сябе кола апосталаў і апладняе больш шырокае сацыяльнае акружэньньне. Людзі, якія ідуць шляхам Хрыста ў наш час, могуць зьведаць аналягічнае пашырэньне сьвядомасьці, экспануючы сваю калектыўную дзейнасьць вонкі.\nДалей ідзе шлях пакутаў. Першасьвятар гаворыць аб сувязі паміж тым, што павіннае здарыццы з Хрыстом, і лёсам народа (Ян. 11). У сваім прарочым прадбачаньні ён правільна заяўляе, што Хрыстос памрэ за ўсіх. Аднак ён робіць няправільную выснову аб тым, што Ісус прынясе шкоду народу, калі застанецца ў жывых. Правільная выснова патрабуе такой сьвядомасьці, якая магла б ахапіць працэсы і ўзаемасувязі ня толькі пры дапамозе мысьленьня, але такую здольнасьць спачатку трэба набыць. Яна не ідэнтычная інстынктыўна ўзьнікаючыс вобразам. Зь яе дапамогай можна раскрыць, разблытаць, адолець самыя глыбокія прычыны. На такім узроўні не адбываецца паўусьвядомленага назапашваньня нэгатыўных думак, і клубкі праблемаў ужо ня ўзьдзейнічаюць на самыя глыбокія сфэры псыхікі і нават фізіялёгію. Варта чалавеку пачаць ісьці за гэтымі законамі хаця б інтуітыўна, праблемы паступова рассмоктваюцца. Адкрываецца шлях у свабодную, творчую будучыню.\nНа нямецкай і ангельскай старонках тут прыведзены ўрывак з Эвангельля ад Яна 11: уваскрашэньне Лазара.\nУ айца царквы Клімента Александрыйскага было пашыранае «патаемнае» выданьне Эвангельля ад Марка. Паводле яго словаў, яно было «духоўным Эвангельлем для тых, хто дасягнуў дасканаласьці» і служыла «прагрэсу іх пазнаньня». Яно зьмяшчала запіскі Марка і Пятра, а таксама сцэну ўваскрашэньня Лазара, у той час як у Эвангельлях для агульнага карыстаньня яна была прапушчаная. Толькі Ян і яго вучні адкрыта ўключалі такія падзеі ў свае Эвангельлі. Клімент называе Хрыста «містагогам» ці «іерафантам», г. зн. чалавекам, які, у адрозьненьне ад старых «культаў містэрыяў» уводзіў і пасьвячаў людзей у новыя містэрыі (таемствы веры). (Гл. «Патаемнае Эвангельле» прафэсара Мортана Сміта. "Шляхі Хрыстовы" не падтрымліваюць увесь яго зьмест.)\nЦі магу я ўспрымаць Бога як таго, хто дапамагае пракласьці мост паміж жыцьцём і сьмерцю, а таксама паміж сьвядомасьцю і сном?\nЗа некаторы час да сцэны абмываньня ног Хрыстос называе сваіх пасьлядоўнікаў «авечкамі» (Ян. 10, 11-18).\nСамога Хрыста ў іншым месцы называюць «ягняткам». Тут падкрэсьліваюцца існуючая ці нанова здабытая адкрытасьць апосталаў таму, што зыходзіць ад Хрыста, а таксама аналягічныя адносіны паміж Ісусам і Богам. Нават вельмі сталы чалавек у новай вобласьці можа адчуць сябе як чысты аркуш паперы ці дзіця. Сапраўдны прагрэс заўсёды вядзе да сьціпласьці, нават калі па дарозе прыходзіцца ня раз уціхамірваць гордасьць, расьце разуменьне, што ўсе людзі, як многа яны б ні значылі, у параўнаньні з Богам адыгрываюць нязначную ролю. У гэтай сувязі можна казаць аб «пакорлівасьці», але толькі ў свабодным, духоўным сэнсе, а ня ў сэнсе царкоўнага пакланеньня перад зямнымі аўтарытэтамі. Не выпадкова Хрыстос у тым жа разьдзеле кажа: «Я – дзьверы». Хто раскрые сваю сутнасьць, сваё сэрца насустрач Хрысту, для таго Ён будзе адкрыты як дзьверы, што вядуць да Бога і да ўсяго астатняга.\n«Авечкі» супрацьпастаўляюцца «казлам» (гл. Мац. Мат. 25, 32-33).


З аптымізмам па жыцці\nА ў бабулі сёння дэфіле…\nТуфлі на абцасах, вячэрняя сукенка да падлогі, прычоска, макіяж – пры поўным парадзе выйшлі на сцэну Маладзечанскай цэнтралізаванай клубнай сістэмы дзесяць жанчын залатога ўзросту – удзельніцы першага раённага конкурсу «Супербабуля – 2017».\nСамай маладой канкурсантцы -- 63 гады, старэйшай – 79. Але ў гэты вечар ўсе яны забыліся на ўзрост, клопаты і хваробы. І не проста здзівілі публіку талентам і артыстызмам, але і зарадзілі яе сваёй энергіяй, аптымізмам. Той, хто не змог трапіць на конкурс, шмат страціў. Гэта быў вельмі душэўны, цёплы, сямейны вечар, пасля якога людзі выходзілі з залы з прасветленымі тварамі, многія зазначалі: «Вось з каго трэба браць прыклад!» І, хочацца верыць, кожнаму гледачу, каму пашчасціла мець бабулю, захацелася абняць яе і сказаць: «Як добра, што ты ў мяне ёсць!»\nПерад пачаткам асноўнага дзейства на сцэне ў фае былога Дома культуры чыгуначнікаў разгарнулася выстаўка творчасці канкурсантак.\nІ няхай цяпер у модзе малакаларыйнае харчаванне, праславутыя бабуліны піражкі, торцікі, кексы ніхто не адмяняў! І жадаючых іх паспрабаваць было шмат. Акрамя выпечкі прыцягвалі ўвагу вышыванкі, падзелкі з бісеру, вязаныя рэчы, спартыўныя ўзнагароды…Усе экспанаты сведчылі аб шматлікіх захапленнях і залатых руках жанчын.\nЯк аказалася, усе яны яшчэ і артысткі, што ў поўнай меры прадэманстраваў першы конкурс візітовак. Старэйшую з удзельніц Галіну Кічкалік з-за прыгожага голасу ў маладосці запрашалі ў хор Пятніцкага, але яна выбрала сям’ю, нарадзіла пяцёра дачок, навучыла іх сваім песням. Адну з іх спявала са сцэны, а яшчэ – прыпеўкі…Былая настаўніца, дырэктар Мясоцкай школы Ганна Шамшур на пенсіі знаходзіць уцеху ў дзецях, унуках, у вышыванні бісерам дзівоснай прыгажосці ікон, якія дорыць храмам, родным, сябрам. А яшчэ яна піша вершы, з радасцю падзялілася сваёй творчасцю з гледачамі. Ірыну Ярук з Раеўшчыны падтрымаў сын Сяргей – вядомы на ўсю краіну дудар, а таксама сяброўкі з ансамбля «Крынічанька», у якім жанчына даўно спявае. Вельмі гарманічным, прадуманым, у лепшых беларускіх традыцыях было яе выступленне. Святлана Капуцкая, якая, дарэчы, таксама ўдзельнічае ў «Крынічаньцы», выканала прыгожы раманс, чытала ўласныя вершы, якія ўвайшлі ў яе зборнік «Белакрылая птушка». А яшчэ ўнесла ў конкурс цыганскі каларыт, як і іншыя ўдзельніцы. З лёгкасцю пераўвасобіліся ў цыганак былая прадавец, дырэктар магазіна №1 Ірына Былінская, Любоў Сірыська – у мінулым брыгадзір на будоўлі, повар, вахцёр. Сапраўдны танцавальны майстар-клас паказала Ларыса Пятрэнка, у мінулым педагог, аматарка бегу, на рахунку якой 19 марафонаў. У 71 год Ларыса Фёдараўна скончыла завочна ўніверсітэт фізкультуры, прызналася, што ў свае 78 марыць вучыцца журналістыцы…Аліна Брыль, якая 40 год адпрацавала на фабрыцы мастацкіх вырабаў, спявае ў клубе «Адпачынак», хоры ветэранаў «Надзея». Яна выканала песню «Ляці, голуб, ляці» Алега Елісеенкава, упрыгожыла нумар яе унучка Аліна, якая падрыхтавала харэаграфічную кампазіцыю. З унучкай Анастасіяй выйшла на сцэну і Таццяна Нікуліна, яны разам праспявалі кранаючую песню «Помолимся за родителей». «Сапраўдная артыстка!» -- многія казалі пасля выступлення Людмілы Ціхаміравай і знаходзілі ў ёй падабенства з актрысай Надзеяй Румянцавай. Трэба было чуць яе завадныя прыпеўкі, бачыць, як ліха адбівала яна рускую…\nНе менш гарманічнымі і прыгожымі былі жанчыны ў дэфіле «Бабуля XXI стагоддзя». Многія змянілі імідж, прыдумалі цікавыя вобразы. Некаторых гледачы і не пазналі адразу…\nСамым кранаючым быў апошні конкурс – дэфіле ўдзельніц з іх сем’ямі. Як радасна было бачыць бабуляў у акружэнні дзяцей і ўнукаў! Па задумцы галоўнага рэжысёра конкурсу Маргарыты Шытыка і сцэнарыста Юліі Абрамовіч кожная з дзесяці сем’яў была аб’яднана агульным элементам у адзенні, будзь гэта аднолькавы колер убораў, шалікі, шапачкі. І ўсё ж галоўнае ўпрыгожванне жанчын – дзеці, унукі, іх працяг на гэтай зямлі…У гэты вечар яны як ніколі адчулі гордасць за сваіх маці, бабуляў, радаваліся і перажывалі за іх.\nІ вось вядучыя Ала Цырук і Сяргей Аруцюнян запрасілі на сцэну старшыню журы – начальніка аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Соф’ю Філістовіч. Наступіў час раскрыць галоўную інтрыгу конкурсу і назваць імя «Супербабулі – 2017». Ёй стала Святлана Капуцкая – паэтэса, артыстка, маці дваіх сыноў, бабуля дваіх унукаў, выдатная гаспадыня і вялікая працаўніца, у мінулым тэхнолаг, якая шмат год шчыравала ў трэсце сталовых і рэстаранаў, у ПТВ-21. Нездарма для гэтага вечара Святлана Васільеўна раздабыла ў сталічным тэатры копію сукенкі Кацярыны II: царскі ўбор і карона былі ёй вельмі да твару.\nЦудоўна, што арганізатары прадугледзелі яшчэ чатыры намінацыі. Самай артыстычнай бабуляй стала Людміла Ціхамірава, якая, дарэчы, не толькі шмат выступае на сцэне, але і знялася ў дзвюх расійскіх кінастужках, у адной з іх спявала свае прыпеўкі. Самай абаяльнай названа Галіна Кічкалік, самай сучаснай – Ірына Ярук, самай элегантнай – Ларыса Пятрэнка. Прыз глядацкіх сімпатый дастаўся Любові Сірыська, а «Інтэрнэт-бабуляй» была названа таксама Святлана Капуцкая, бо яна набрала найбольш галасоў на партале Kraj.by. Пераможцы былі ўзнагароджаны прызамі ад спонсараў конкурсу. Не менш прыемна, што абсалютна ўсе ўдзельніцы атрымалі падарункі ад арганізатараў: сувеніры, запрашальныя білеты на юбілейны канцэрт ансамбля «Гармонія», абанементы на ўвесь кастрычнік на нядзельныя вечары адпачынку «Для тых, хто малады душой».\nКонкурс прайшоў, але яго ўдзельніцы настолькі здружыліся, што цвёрда вырашылі старыць на базе клубнай сістэмы клуб «Бабуля XXI стагоддзя». Касцяк ужо ёсць, у жанчын шмат цікавых ідэй і яны гатовы прыняць у сваю суполку ўсіх жадаючых.