“Стан магіл сьведчыць пра ступень маралі й духоўнасьці…”\n14 ліпень 2004, 15:33\nУладзімер Арлоў, Менск Новая перадача “Паштовая скрынка №111”. Лісты слухачоў чытае Ўладзімер Арлоў.\nУзровень разьвіцьця краіны, ейная гатовасьць да раўнапраўнага партнэрства з эўрапейскімі суседзямі залежаць ня толькі ад эканамічных паказьнікаў і захаваньня дэмакратычных стандартаў, але й ад маральнага, духоўнага стану грамадзтва. Зрэшты, усё гэта – рэчы ўзаемазьвязаныя й узаемаабумоўленыя.\nАўтары лістоў на Свабоду далёкія ад таго, каб ідэалізаваць сучасны заходні сьвет, але яны рашуча нязгодны й з тым, што там, на Захадзе, маўляў, суцэльная бездухоўнасьць, а мы – ледзьве не аазіс высокай маралі.\nНаш сталы слухач Мікола Бусел зь вёскі Дуброва Сьветлагорскага раёну закранае ў сваім допісе надзвычай важную тэму адносін да пахаваньня й могілак.\n“Каля 40000 гадоў таму чалавек разумны прыдумаў усе існыя спосабы абыходжаньня зь нябожчыкамі, і ад таго часу клады зьяўляюцца для навукі важнаю крыніцаю зьвестак пра мінуўшчыну. Рытуал пахаваньня сьведчыць пра пэўную ступень маралі й духоўнасьці”, – піша сп.Бусел.\nНа гэта цяжка што-небудзь запярэчыць. Можна толькі дадаць, што пра маральнасьць грамадзтва шмат кажа й ягонае стаўленьне да месцаў, дзе знайшлі апошні зямны спачын нашыя папярэднікі.\nМікола Бусел нагадвае, як за часамі камуністаў руйнаваліся старадаўнія габрэйскія могілкі ў Смургонях, беларускія – у Шацілках, былы царкоўны цьвінтар у роднай вёсцы нашага слухача. Падобных прыкладаў у Беларусі – сотні, калі ня тысячы.\nМасавых пратэстаў супраць такіх ня проста нецывілізаваных, а барбарскіх дзеяньняў уладаў не было, хоць – трэба спадзявацца – пачуцьцё нязгоды ўсё-ткі жыло шмат у якіх душах. Але пускалі ў душах, асабліва маладых, атрутныя парасткі й пачуцьці зусім іншага кшталту. Сп.Бусел піша, як у гады ягонага юнацтва гомельскія студэнты , выпраўленыя на сельгаспрацу, раскапалі побач з бульбянішчам нямецкія вайсковыя могілкі й шукалі там залатыя зубы. На шчасьце, урок народнай мудрасьці здолелі даць вандалам вясковыя жанчыны. Салдаты ж невінаватыя – казалі яны – іх змусілі тут ваяваць.\n“Гадоў праз 20, – працягвае аўтар лісту, – у тыя мясьціны прыяжджаў немец зь перакладчыкам і падрабязнымі мапамі. Ён шукаў магілу брата. Я думаю, немцам сорамна за тое, што яны ўчынілі ў Эўропе. Нішто ня змые гэтай карычневай з крывавым адценьнем плямы зь нямецкай гісторыі. Але ад старых можна пачуць, што й у нялюдзкіх умовах той вайны былі й з боку немцаў праявы хрысьціянскай маралі й спагады да нашых людзей…”\nСп.Бусел, як і іншыя нашыя слухачы, перакананы, што трэба дазволіць нямецкаму таварыству дагляду вайсковых магіл распачаць сваю працу й у Беларусі.\n“Дагляд нямецкіх могілак, – падкрэсьліваецца ў лісьце, – ня акт дараваньня, не рэабілітацыя й не апраўданьне злачынстваў, зробленых часткаю спакушанага, задуранага й згвалтаванага нямецкага народу… Гэта, хутчэй, акт выхаду беларускага грамадзтва з пасьляваеннага сындрому, разьвітаньне з часткаю спадчыны таталітарызму”.\nТакія лісты – сьведчаньне нашага вяртаньня да гуманістычных прынцыпаў. Хочацца спадзявацца, што адыходзяць у незваротную мінуласьць і барбарскія раскопкі нямецкіх пахаваньняў, і зьнішчэньне могілак, дзе спачылі нашыя суайчыньнікі – беларусы, палякі, габрэі, татары…\nТак, у Беларусі пакуль цяжка ўявіць шматтысячныя дэманстрацыі кшталту той, што прайшла гэтым летам па парыскіх вуліцах у адказ на апаганьваньне габрэйскіх могілак. Але ёсьць і ўражвальныя паказьнікі духоўнага аздараўленьня. Самым яскравым прыкладам гэтага няпростага, але няўхільнага вяртаньня грамадзтва да агульначалавечых каштоўнасьцяў сталася нядаўняя шматмесяцавая грамадзкая вахта абароны Курапатаў.\nПраблема, пра якую вядзецца гаворка, хвалюе й мянчука Ільлю Копыла, які даслаў нам эмацыйны й адначасна ўдумлівы ліст, абраўшы для яго форму дзёньніка.\n“Некалькі разоў я глядзеў па канале “Euronews” перадачу з Францыі пра сьвяткаваньне 60-годзьдзя высадкі дэсанту ў Нармандыі, – піша наш слухач. – Вельмі ўразіла, як добра там дагледжаны могілкі палеглых – і саюзьнікаў, і немцаў. Беларускія ж вэтэраны вайны дагэтуль усё змагаюцца з парэшткамі нямецкіх салдат. У нас вельмі пампэзна адзначаецца сьвята Перамогі, але сапраўднага прымірэньня не адбылося…”\nСапраўды, сп.Копыл, нашае цяперашняе кіраўніцтва часам ня супраць пабразгаць зброяй, а ягоныя ідэолягі з усёй тысячагадовай гісторыі Беларусі надзейны выхаваўчы эфэкт бачаць, здаецца, толькі ў гераічных падзеях прамінулай вайны. Тут ёсьць свая лёгіка, бо для нашай краіны 2 усясьветная вайна азначае велізарную трагедыю, і памяць пра яе захоўвае кожная беларуская сям’я. Але ці заўсёды ў сумленных мэтах адбываецца апэляцыя да гэтае памяці? Ці не надыходзіць час пераацэнкі гістарычных стэрэатыпаў, выраслых у савецкай імпэрыі? Ці не наіўным выглядае ў XXI стагодзьдзі падзел на “нашых” і “немцаў”?\nДарэчы, хачу параіць нашым слухачом паглядзець фільм маладога беларускага рэжысэра Андрэя Кудзіненкі “Акупацыя. Містэрыі”. Сымптаматычна, што супраць дэманстрацыі яго на нядаўнім Маскоўскім міжнародным кінафэстывалі дружна пратэставалі Міністэрства культуры Беларусі, наша амбасада ў Маскве й, вядома, “вэтэраны” – з тых, што фільм не глядзелі, але ў ягоным паклёпніцкім характары ўпэўнены.\nСп.Копыл памятае, як у 1960-я гады пад Менскам за адну ноч былі цалкам зраўняны зь зямлёй вялікія нямецкія могілкі, на месцы якіх пасадзілі дрэвы.\n“Савецкая ўлада не шанавала й пахаваньняў сваіх грамадзян. Яна зруйнавала Старажоўскія могілкі, могілкі паблізу абсэрваторыі, на чарзе былі Кальварыйскія…” – адзначае наш слухач.\nГэты сьпіс, сп.Копыл, на жаль, нават у адным Менску значна даўжэйшы. Мне апавядалі, як яшчэ ў 1980-я гады сваякі нябожчыкаў, пахаваных на старых лютэранскіх кладох у раёне сучаснай вул.Волаха, здалёк прыяжджалі на родныя магілы й бачылі на месцы іх лавачкі, на якіх пад старымі надмагільнымі дрэвамі абдымаліся закаханыя. Ад саміх жа разбураных кладоў дзівам ацалеў адзіны абымшэлы ды ўрослы ў зямлю помнік, да якога адно й можна пакласьці кветкі або вяночак.\nНя будзем забываць, што ў падобных варунках, апрача законаў маралі, дзейнічаюць і шмат у чым загадкавыя, аднак несумнеўна існыя законы біяэнэргетыкі. Беларусы, як відаць, і іншыя, прынамсі, эўрапейскія народы, ніколі ня ставілі дамоў “на касьцёх”, на былых пахаваньнях. За савецкім часам гэтае мудрае правіла, заадно з іншымі нормамі традыцыйнай культуры, аддалі забыцьцю. У нашай сталіцы тысячы, а мо й дзясяткі тысяч людзей жывуць якраз “на касьцёх”: да прыкладу, на месцы згаданых сп.Копылам колішніх Старажоўскіх могілак.\nХтосьці пра гэта папросту ня ведае, хтосьці не задумваецца й пачуваецца нібыта больш-менш нармальна, а для кагосьці тут тоіцца небясьпека здароўю – свайму й дзяцей.\nНеяк наш вядомы драматург А.Дудараў расказваў мне, як калісьці атрымаў чаканую добрую кватэру, але вельмі хутка зразумеў, што ніякага душэўнага камфорту ў ёй не адчувае. Ноч за ноччу ўпарта не прыходзіў сон, а калі й ўдавалася заснуць, дык сьнілася-мроілася такое, што ні пра які адпачынак ды пра плённую дзённую працу гаварыць не даводзілася. Неўзабаве выявілася, што дом стаіць “на костках”, і драматург зьмяніў кватэру. Магчыма, дзякуючы гэтаму пераезду, мы й глядзім сёньня ў Купалаўскім тэатры “Князя Вітаўта” й “Чорную панну Нясьвіжу”.\nЗусім іншай тэме, на першы погляд, прысьвечаны ліст Маргарыты Пушкевіч, якая зьяўляецца адказным сакратаром грамадзкага аб’яднаньня абароны жывёл “Заасьвет”. Менская слухачка піша пра тое, як доўга чакалі ў сталіцы збудаваньня прытулку для нашых бяздомных або згубленых чацьвераногіх сяброў. І вось нарэшце мара зьдзейсьнілася – прытулак працуе. Толькі радасьці абаронцам жывёл гэта не прынесла. У прытулку, паводле спн.Пушкевіч, рэй вядуць тыя самыя людзі, што некалі, на загад ЖЭСаў, бессардэчна лавілі й зьнішчалі сабак і катоў, нярэдка траўмуючы псыхіку ня толькі дзяцей, але й дарослых.\nДумаецца, у гэтай сытуацыі нескладана знайсьці пэўныя паралелі з праблемаю, пра якую ішла гаворка ў лістох сп.сп. Бусла й Копыла.\n“Вэтэрынар пад час прыёму жывёл зьяўляецца адно ў тым разе, калі ідуць здымкі для тэлеперадач. Каты й сабакі суткамі пакутуюць без вады. Супрацоўнікі прытулку заяўляюць пра гуманнае ўсыпленьне жывёл сучасным імпартным прэпаратам, а насамрэч іх папросту душаць петлямі або забіваюць ін’екцыяй аміяку, ад якой жывёла страшэнна пакутуе…”\nВось такую вусьцішную карціну малюе спн.Пушкевіч, дапаўняючы свой аповед ня менш вусьцішнымі лічбамі, якія я, шкадуючы нэрвы слухачоў, называць, відаць, не рызыкну.\n“Беларусь жыве ня ў вакуўме, і з тэлебачаньня мы ведаем, што ў Маскве, напрыклад, сабак ужо не зьнішчаюць, а лякуюць, стэрылізуюць і, не знайшоўшы гаспадара, выпускаюць на волю. Не забіваюць сабак у Польшчы, у Эстоніі… Чаму яны могуць, а мы – не?.. – пытаецца нашая слухачка. – Гэта ж таксама адзнака цывілізаванасьці дзяржавы…”\nНемагчыма не пагадзіцца. І дзякуючы такім неабыякавым людзям, як вы, спн.Маргарыта, мы ўрэшце некалі прычакаем часу, калі, як вы пішаце, у заалягічны прытулак будуць прыходзіць дзеці – не дзеля таго, каб спалохацца на ўсё жыцьцё, а дзеля таго, каб знайсьці там сабе сябра.\nНам напісалі й іншыя слухачы – Міхаіл Леках з Латвіі, жыхар Менску Ян Грыб, яшчэ адзін мянчук Віктар Буто. Да іхных лістоў мы вернемся ў наступных аглядах.\nА сёньняшні хочацца завяршыць спадзяваньнем, што ў Беларусі XXI ст. на месцы царквы ці касьцёлу, дзе нас хрысьцілі або вянчалі, ужо ніколі ня зьявяцца сажалкі або басэйны – гэтаксама, як могілкі, дзе спачываюць нашыя продкі й дзе некалі прыпыніцца зямная дарога кожнага з нас, не ператворацца ў закіданыя пустымі пляшкамі паркі культуры й адпачынку.\nДзякуй усім, хто піша на Свабоду. Чакаем вашых новых лістоў.


Генадзь Данілаў: шэры кардынал Кебіча | Газэта ARCHE\nУ канцы ліпеня былы паплечнік дзейнага беларускага прэзідэнта, а зараз — вядомы палітычны аглядальнік і журналіст Аляксандр Фядута на сваёй старонцы ў Фейсбуку паведаміў пра смерць Генадзя Данілава, якога на пачатку 1990-х гадоў называлі «праваю рукою» тагачаснага старшыні Савета Міністраў Беларусі Вячаслава Кебіча і «чалавекам нумар два» ў краіне. Сам Данілаў у сваю бытнасць высокапастаўленым ўрадавым чыноўнікам вельмі не любіў публічнасць: амаль ніколі не з’яўляўся ў тэле- і радыёэфірах, яго здымкі вельмі рэдка друкаваліся ў прэсе, а інтэрв’ю з ім лічылася бясспрэчнай удачай нават для журналістаў дзяржаўных СМІ.\nСпадзяюся, чытачам будзе цікава больш даведацца пра гэтую персону, якая ў свой час мела ўплыў на беларускую палітыку. Не ж дарма, напрыклад, 15 чэрвеня 1993 года народны дэпутат Аляксандр Лукашэнка на дванаццатай сесіі Вярхоўнага Савета 12 склікання пры абмеркаванні праекта закона аб Камітэце дзяржаўнай бяспекі папракнуў сваіх калегаў у тым, што яны «боятся Данилова».\nШтрыхі да біяграфіі\nПра жыццёвы шлях Генадзя Ільіча Данілава можна даведацца з яго ўласнага інтэрв’ю пракамуністычнай газеце «Мы и время» ў далёкім 1995 годзе. Пасля прыходу да ўлады Аляксандра Лукашэнкі Данілаў апынуўся “за бортам” і паспрабаваў вярнуцца ў палітыку праз выбары ў Вярхоўны Савет 13 склікання. Галоўны рэдактар выдання Віктар Чыкін прадставіў свайго героя і таварыша па партыі ў самых ружовых фарбах.\nГенадзь Данілаў і Віктар Чыкін.\nУ інтэрв’ю Данілаў прызнаўся, што ён — выхадзец са шматдзетнай сям’і. Яго маці — былая партызанская сувязная, якая прайшла праз засценкі гестапа. Бацька Данілава, удзельнік Курскай бітвы, лічыўся загінулым, аднак аб’явіўся пасля вайны. Праўда, без рук і сляпы. Па словах Данілава, яго бацька вымушаны быў перанесці ажно сорак пластычных аперацый.\nНатуральна, адна маці не магла ўтрымліваць такую сям’ю. Данілава аддалі ў сталічны дзіцячы дом, дзе ён правёў амаль чатыры гады. Калі пры Кебічу Данілаў стаў уплывовым чалавекам, дык заўсёды нешта ахвяраваў дзіцячым дамам, у тым ліку і кампенсацыі “маральнага ўрону” па судовых справах з недзяржаўнымі выданнямі.\nСвой працоўны шлях Данілаў пачаў машыністам экскаватара. Потым — ажно восем гадоў у войску, дзе Данілаў даслужыўся да камандзіра ўзвода. Пасля дэмабілізацыі ўладкаваўся на шпалерную фабрыку. Яшчэ ў арміі Данілаў уступіў у камуністычную партыю, і пасля дэмабілізацыі пачаў рабіць кар’еру і па партыйнай лініі. Яго ўзялі ў Фрунзенскі райком КПБ г. Мінска, якім кіраваў яго цёзка — Генадзь Барташэвіч. Калі апошні стаў першым сакратаром Мінскага гаркама КПБ, то не забыўся пра Данілава і перацягнуў яго да сябе. Кар’еры Данілава спрыяла таксама і добрая адукацыя: ён скончыў (хай і завочна) прэстыжны юрфак БДУ. Незадоўга да перабудовы Генадзь Данілаў перабраўся ў Мінскі абкам КПБ на пасаду загадчыка адміністрацыйнага аддзелу. З цягам часу гэты аддзел быў перайменаваны ў дзяржаўна-прававы. У мінскіх партыйных калідорах улады Данілаў пазнаёміўся са сваім будучым патронам — Кебічам, які тады быў другім сакратаром Мінскага абкому КПБ. У інтэрв’ю Данілаў шчыра прызнаваўся, што шмат навучыўся ў Вячаслава Францавіча.\nАпавёў Данілаў і пра асабістае. У прыватнасці, што яго ўлюбёным хобі з’яўляецца калекцыянаванне запальнічак (іх у яго амаль 300) і напісанне вершаў (адзін з першых паэтычных «шэдэўраў» Данілава гучаў так: «Мы экскаваторщики моей страны, мы делу Ленина всегда верны…»), і што яго найлепшы сябар (з пятага класа) — знакаміты кампазітар Ігар Лучанок. Па словах Данілава, большасць песень Лучанка «проходило апробацию у меня дома». Да таго ж Лучанок складаў музыку і да некаторых вершаў Данілава. У выніку нарадзіўся сумесны твор пад назвай «Милицейские жены»: «Милицейские жены также верны, как солдатские жены».\nРаз-пораз Данілаў выкарыстоўваў свае магчымасці, каб дапамагчы дарагому сябру. У Нацыянальным архіве, у прыватнасці, захаваўся ліст Данілава ад 1 лютага 1994 года на імя тагачаснага міністра сувязі і інфарматыкі Івана Грыцука з просьбай памагчы з усталяваннем телефона сваяку кампазітара.\nКалі ў пачатку 1990 года стартавала кампанія па выбарах у Вярхоўны Савет 12 склікання, Генадзь Данілаў, які жыў на прэстыжнай вуліцы Пуліхава ў Мінску, зарэгістраваўся па Лермантаўскай выбарчай акрузе №13. У архіве ёсць заява Данілава аб рэгістрацыі кандыдатам у дэпутаты, якую ён падаў 26 студзеня, дарэчы, на другі дзень пасля свайго дня нараджэння. У заяве Данілаў за сваё вылучэнне падзякаваў калектыву «розничного плодоовощного комбината» Маскоўскага раёна г. Мінска. Гэта было не дзіўна: на сваёй пасадзе Данілаў непасрэдна курыраваў гэтую сферу.\nАкрамя 51-гадовага Данілава на дэпутацкі мандат прэтэндавалі яшчэ дзесяць чалавек: слесар, дэкан факультэта, начальнік упраўлення МУС і г.д. Невядома, ці верыў сам Данілаў у сваю перамогу. Ні ў архіве, ні на стронках тагачаснай прэсы, у прыватнасці, «Вечернего Минска», не сустракаюцца перадвыбарныя інфармацыйныя матэрыялы Данілава — яго прамовы і выступы. Сярод сапернікаў Данілава быў таксама доктар гістарычных навук, загадчык рэдакцыі выдавецтва «Беларуская Савецкая Энцыклапедыя» Міхаіл Ткачоў, за якога, акрамя таго, актыўна агітаваў БНФ. Аднак дэпутатам ад гэтай акругі стаў урач-кардыёлаг 4-й клінічнай бальніцы г. Мінска Яўген Новікаў, які пасля палітычных паразаў БНФ перайшоў на бок Лукашэнкі і стаў адным з праўладных прапагандыстаў.\nА Данілава амаль з 17 тыс. жыхароў акругі падтрымалі толькі 583.\nНа вяршыні кар'еры\nПра Данілава гучна загаварылі пасля распаду СССР. У першым нумары за 1992 года газеты «Свабода», якая імкліва набірала папулярнасць, з’явіўся артыкул журналіста Аляксандра Старыкевіча «Правая рука Кебіча» (тэкст артыкула без указання аўтарства быў амаль цалкам перадрукаваны ў аўтабіяграфіі даўняга ворага Данілава — былога міністра ўнутраных спраў Уладзіміра Ягорава «Звезды и тернии Владимира Егорова», які выйшаў у адным са сталічных выдавецтваў яшчэ ў 2003 годзе).\nУ артыкуле начальнік упраўлення правоў грамадзянаў, грамадскай бяспекі і абароннай работы пры Савеце Міністраў Беларусі Данілаў менаваўся «самай сакавітай постаццю» ў найбліжэйшым атачэнні Кебіча. Далей у артыкуле прыводзіліся сумнеўныя факты з біяграфіі Данілава, у прыватнасці, яго сувязі з былым дырэктарам Камароўскага рынка Мечыславам Якалцэвічам, асуджаным за карупцыю.\nСтарыкевіч пісаў, што Данілаў не мае права знаходзіцца на дзяржаўнай службе, бо фактычна стаў на бок маскоўскіх путчыстаў у жніўні 1991 года. Журналіст меў рацыю: адмысловая камісія Вярхоўнага Савета на чале Іванам Пырхам у сваёй справаздачы ставіла пытанне аб вызваленні Данілава з пасады.\nДы і ўвогуле, сцвярджаў Старыкевіч, ў Беларусі няма патрэбы ў такой структуры: маўляў, Кебіч стварыў яе пад свайго «дружбана».\nГенадзь Данілаў судзіцца са «Свабодай». На заднім плане: галоўны рэдактар выдання Ігар Гермянчук і журналіст Аляксандр Старыкевіч.\nТым не менш, Данілаў увесь час умацоўваў уласныя пазіцыі. Пастановай Савета Міністраў №493 ад 7 жніўня 1992 года ён быў прызначаны начальнікам упраўлення грамадскай бяспекі і абароны пры Савеце Міністраў Рэспублікі Беларусь, а 12 ліпеня 1993 года — дзяржаўным сакратаром па барацьбе са злачыннасцю і нацыянальнай бяспецы. Каб надаць дзяржаўнаму сакратарыяту больш легітымнасці, на першыя пасады быі прызначаны дэпутаты Вярхоўнага Савета 12 склікання. Першым намеснікам Данілава стаў генерал Валерый Паўлаў, намеснікам — Генадзь Казлоў.\nУ кастрычніку 1993 года Данілаў даў вялікае інтэрв’ю вайсковай газеце «Во славу Родины» пад гучнай назвай «Сто дней госсекретаря». Ён заявіў, што дзяржсакратарыят прыкладае намаганні па барацьбе са злачыннасцю, дэталёва вывучае праблемы тэрарызму і абароту наркотыкаў, вядзе няспынную працу па фармаванні ўзброеных сіл краіны.\nКампетэнцыя камісіі Данілава была значна шырэйшая за тую, што падавалася да ведама грамадскасці. Яго ведамства, ажыццяўляла, у тым ліку, і нагляд за грамадзянскай супольнасцю. 18 сакавіка 1993 года Данілаў звярнуўся да шэфа КДБ Эдуарда Шыркоўскага з просьбай даць інфармацыю пра Фонд падтрымкі дэмакратычных рэформаў імя Льва Сапегі.\nДанілаву, акрамя ўсяго, даводзілася вырашаць і пытанні размеркавання вайсковай тэхнікі. Так, 15 мая 1992 года Данілаў даў станоўчы адказ на запыт УУС Віцебскага аблвыканкама аб выдзяленні «двух боевых машин пехоты».\n21 снежня 1992 года Данілаў звярнуўся да начальніка ўпраўлення пагранічных войскаў пры Савеце Міністраў Яўгена Бачарова па пытанні забеспячэння суддзямі газавай зброяй: маюць месца пагрозы на адрас суддзяў і членаў іх сем’яў з боку былых асуджаных; таксама аказваецца ціск на суддзяў, якія вядуць гаспадарчыя справы.\n3 верасня 1993 года Данілаў атрымаў ад старшыні Кардынацыйнай Рады грамадскага непалітычнага партыятычнага руху «Беларускае згуртаванне вайскоўцаў» Мікалая Статкевіча скаргу на дзеянні Міністэрства юстыцыі, якое перашкаджала перарэгістрацыі руху. Якой была рэакцыя Данілава, невядома.\n12 лістапада 1993 года ў дакладной запісцы на імя Кебіча Данілаў у сувязі з урадавым візітам у Малдову прапаноўваў набыць наступныя сувеніры: гадзіннікі, шкатулкі, кнігі «Минск — город-герой», «Беловежскую настойку».\n31 студзеня 1994 года в.а. старшыні камісіі Вярхоўнага Савета па нацыянальнай бяспецы, абароне і барацьбе са злачыннасцю Юрый Папоў прасіў Данілава разгледзець пытанне аб прысваенні высокапастаўленым супрацоўнікам КДБ Івану Мінько і Леаніду Сцепаненку звання генерал-маёра.\nБульдогі пад дываном\nТой факт, што Данілаў у пытанні газавай зброі звяртаўся ва ўпраўленне пагранічных войскаў, толькі на першы погляд можа паказацца дзіўным. Сапраўднай прычынай былі дрэнныя адносіны Данілава з міністэрствам унутраных спраў. Калі з Бачаровым і міністрам абароны Паўлам Казлоўскім Данілаў быў на кароткай назе, то ўзяць пад кантроль кіраўніка МУС Уладзіміра Ягорава яму не ўдавалася.\nГенадзь Данілаў (справа) і міністр абароны Рэспублікі Беларусь Павел Казлоўскі.\nТаму для Данілава задачай нумар адзін стала дыскрэдытацыя Ягорава ў вачах Кебіча.\nУ якасці прыкладу можна прывесці службовую запіску Генадзя Данілава на імя Кебіча за №10/210 ад 22 верасня 1992 года «О некоторых результатах анализа борьбы с преступностью за 8 месяцев 1992 года». У ёй безапеляцыйна заяўлялася: МУС страчвае кантроль, крымінальная злачыннасць узрасла на 24%, кожнае другое злачынства не раскрытае.\nУ адказ Ягораў у дакладной запісцы на імя Данілава за №1/631 ад 7 кастрычніка 1992 года абараняў сваё ведамства, дзейнасці якога даецца «необъективная оценка»: не раскрытае кожнае чацвёртае злачынства, за 8 месяцаў папярэджана 575 злачынстваў і г.д.\nАдным з рычагоў уздзеяння Данілава на МУС сталі фінансавыя праверкі. 5 мая 1993 года на стол Кебіча лягла дакладная запіска за подпісамі намесніка міністра фінансаў Мікалая Румаса і дырэктара дэпартамента эканамічнага кантроля пры Савеце Міністраў Мікалая Пазняка «О результатах проверки эффективности расходования бюджетных средств в органах внутренних дел республики». Праверкай, якая пачалася з лютага месяца, былі ахоплены ўсе абласныя ўпраўленні, 14 раённых і гарадскіх аддзелаў унутраных спраў, цэнтральны апарат МУС, а таксама Акадэмія міліцыі.\nПа выніках праверкі міністэрству закідалася шкода дзяржаве ажно ў 5,2 млн. руб. Галоўным чынам гэта былі рознага роду недастачы, а таксама значныя пераплаты падрадным будаўніча-мантажным прадпрыемствам.\nГенадзь Данілаў пільна сачыў за тым, каб становішча МУС у сістэме органаў дзяржаўнай улады не ўзмацнялася. Так, калі 22 чэрвеня 1993 года Ягораў у дакладной запісцы №1/517 прапанаваў вывесці службу падатковых расследаванняў з міністэрства фінансаў і перадаць яе ў МУС на правах упраўлення, то Данілаў рашуча выказаўся супраць. У дакладной запісцы №10/225 ад 17 жніўня 1993 года на імя першага намесніка старшыні Савета Міністраў Міхаіла Мясніковіча Данілаў прыводзіў такі факт: толькі за шэсць месяцаў 1993 года падаткавікі налажылі санкцый на суб’екты гаспадарання розных формаў уласнасці на 750 млн. руб. Калі ўключыць падатковую службу ў МУС, то, адзначаў Данілаў, атрымаецца манаполія аднаго ведамства.\nМелі месца выпадкі, калі Данілаў выкарыстоўваў супраць Ягорава ўсе даступныя сродкі. Так, 6 снежня 1993 года да Кебіча звярнулася Мінская асацыяцыя ветэранаў вайны ў Афганістане. «Афганцы» скардзіліся на тое, што мінская міліцыя 5 снежня збіла старшыню Краснаярскай краёвай арганізацыі Расійскага фонда інвалідаў вайны ў Афганістане інваліда другой групы Міхаіла Яшына: «В результате ударов протез (у заяве не ўдакладняецца: рукі ці нагі — Аўт.) повернулся в сторону, над чем работники милиции издевательски смеялись». Заява «афганцаў» заканчвалася такімі словамі: «Пусть министр МВД Егоров наведет порядок в своем ведомстве!».\n8 снежня 1993 года Данілаў накіраваў матэрыялы справы пракурору Мінска. У адказе, які прыйшоў 6 студзеня 1994 года, гаварылася, што ва ўсім вінаваты сам Яшын: у нецвярозм стане мацюкаўся, у выніку быў дастаўлены ў апорны пункт па вул. Кірава, ніякіх сілавых захадаў у адносінах да яго не ўжывалася.\nАпагеем супрацьстаяння Данілава і Ягорава стаў ліст ад 20 лістапада 1993 года «Аб некаторых пытаннях дзяржаўнага ладу Рэспублікі Беларусь» на імя Кебіча і старшыні Вярхоўнага Савета Станіслава Шушкевіча. Ліст быў падпісаны не толькі Ягоравым, але і кіраўніком КДБ Эдуардам Шыркоўскім. Гэта сведчыла, што Данілаў так ці інакш імкнуўся падмяць пад сябе і чэкістаў. Праўда, у сваіх успамінах «Искушение властью» Кебіч сцвярджае, што Ягораў проста «напоил» Шыркоўскага, каб той падпісаў такі ліст.\nУ архіве захавалася рэзалюцыя Кебіча на гэты ліст ад 10 снежня 1993 года:\n«Прошу рассмотреть поднятые в записке вопросы с учетом появившихся публикаций в республиканской прессе и поступивших писем на эту тему в Совет Министров и внести конкретные согласованные предложения».\nШто ж такога крамольнага было ў лісце? Перш за ўсё крытыцы падвяргаўся Данілаў і яго ведамства:\n«Какого-либо заметного влияния на укрепление правопорядка в республике Госсекретариат не оказывает, но требований от него в избытке… Данилов хочет утвердить в МВД атмосферу подозрительности и разногласий… Госсекретариат как структура, не предусмотренная Основным Законом государства, является излишней».\nДалей ішлі канкрэтныя закіды Данілаву кшталту таго, што ён імкнецца ліквідаваць вайсковую контрразведку КДБ.\nГенералы вылучылі і ўласныя прапановы: падпарадкаваць войскі грамадзянскай абароны і чыгуначныя войскі міністэрству абароны, а пагранічныя войскі — КДБ.\nСілавікі, лаяльныя Кебічу паспяшаліся як мага хутчэй раскрытыкаваць ініцыятыву. 26 лістапада 1993 года Бачароў пісаў Кебічу: «Такое обращение — клевета и удар по правительтву, включение пограничных войск в состав спецслужбы является признаком тоталитарного режима».\nПавел Казлоўскі заявіў сродкам масавай інфармацыі, што ён «крайне удивлен письмом».\nВалерый Паўлаў назваў ліст «ударом в спину»: маўляў, дзяржаўны сакратарыят ніколі не замахваўся на вайсковую контрразведку. Далей Паўлаў абвінаваціў Шыркоўскага ў зямляцтве: калегія КДБ складаецца з 13 чалавек, з іх 10 і сам Шыркоўскі — ураджэнцы Віцебшчыны.\nУ сярэдзіне снежня 1993 года Ягораў, Шыркоўскі, Бачароў і Казлоўскі сустрэліся і падпісалі сумесны зварот. У ім ішла гаворка пра тое, што пытанні рэфармавання сілавых ведамстваў і вайсковыя праблемы старанна вывучаюцца.\nУ сваю чаргу Данілаў шукаў зачэпку, каб пазбавіцца ад мяцежных генералаў. І яна хутка з’явілася.\nУладзімір Ягораў (у цэнтры) разам з міністрам унутраных спраў Юрыем Захаранкам і міністрам абароны Анатолем Кастэнкам.\n15 студзеня 1994 года літоўскія спецслужбы арыштавалі і вывезлі з Беларусі двух былых кіраўнікоў кампартыі Літвы — Міколаса Буракявічуса і Юозаса Ермалавічуса. Яны падазраваліся ў дачыннені да крывавых падзей у Вільні ў студзені 1991 года.\nІнцыдэнт з літоўцамі Данілаў выкарыстаў на ўсе сто працэнтаў, абвінаваціўшы МУС у некампетэнтасці. У фондах Нацыянальнага архіва захоўваецца дакладная запіска №10/19 ад 22 студзеня 1994 года за подпісам Валерыя Паўлава «О фактах грубых нарушений законодательства Республики Беларусь, допущенных должностными лицами органов внутренних дел при выдачи граждан другим государствам». Ягораву закідвалася, у прыватнасці, тое, што супрацоўнікі МУС парушылі Дагавор паміж Беларуссю і Літвой ад 11 ліпеня 1993 года аб прававой дапамозе і прававых адносінах па грамадзянскіх, сямейных і крымінальных справах. Увогуле, сцвярджаў Паўлаў, акцыя па затрыманні прайшла незаконна, не было дастатковых доказаў віны Буракявічуса і Ермалавічуса. Запіска заканчавалася такімі словамі:\n«Эти факты стали возможны из-за серьезных недостатков в организации работы внутренних дел, низкой исполнительской дисциплины ее сотрудников. О недостатках деятельности аппарата Министерства и лично министра Егорова указывалось неоднократно, но положение дел не улучшается. Госсекретариат просит вынести это на Президиум Совета Министров».\nВячаслаў Кебіч намаляваў рэзалюцыю: «На Президиум».\nАднак Данілаву і Кебічу дапамог не прэзідыум Савета Міністраў, а Вярхоўны Савет, большасць якога была негатыўна настроена да Ягорава і Шыркоўскага. 25 студзеня 1994 года на закрытым паседжанні парламента «за серьезные упущения» у працы яны абодва былі адпраўлены ў адстаўку.\nУ палітычнае небыццё\nПасля "перамогі" над Ягоравым і Шыркоўскім Кебіч для супакаення грамадскай думкі 9 лютага 1994 годаскасаваў дзяржсакратарыят Данілава. Данілаў быў прызначаны ўрадавым сакратаром, а Паўлаў стаў начальнікам упраўлення па каардынацыі дзейнасці адміністрацыйных органаў Упраўлення справамі Савета Міністраў.\nТым не менш, уплыў Данілава заставаўся значным. Пасля прыняцця Канстытуцыі, якая ўводзіла прэзідэнцкую пасаду, на Данілава была ўскладзена задача забяспечыць перамогу Кебіча на выбарах.\nДанілаў развіў актыўную дзейнасць. Ён дабіваўся, каб падкантрольная Саўміну парламенцкая большасць зняла з пасады галоўнага рэдактара ўласнага органа Вярхоўнага Савета — «Народнай газеты» Іосіфа Сярэдзіча, які не баяўся крытыкаваць урад і асабіста Данілава. Аднак пры абмеркаванні справаздачы Сярэдзіча 16 сакавіка 1994 года ніякага рашэння не было прынята.\nПадчас кампаніі Данілаў ажыццявіў шэраг ваяжоў па дзіцячых дамах. Пра адзін такі візіт у Беразіно (5 мая 1994 года) паведаміла апазіцыйная газета «Свабода». Аўтар публікацыі — галоўны рэдактар Ігар Гермянчук (пад псеўданімам Іван Сідар) пісаў, што Данілаў падарыў мясцоваму дзіцячаму дому некалькі каляровых тэлевізараў. У артыкуле сцвярджалася: хай візіт быў і прадстаўнічы, аднак усё скончылася банальнаю выпіўкаю ў лесе. А Лучанок і Данілаў нібыта спявалі песню: «Мы не сеем и не пашем, мы валяем дурака. С колокольни шапкой машем на Зенона Позняка».\nХутчэй за ўсё, пад ціскам Данілава "Народны рух Беларусі" пад кіраўніцтвам Сяргея Гайдукевіча адмовіўся ад першапачатковай падтрымкі Аляксандра Лукашэнкі і стаў на бок Кебіча.\nНе грэбаваў Данілаў і шантажом. Па яго ініцыятыве было заяўлена пра магчымасць новага расследавання справы ў адносінах да кіраўніка групы па зборы подпісаў за Лукашэнку Дзмітрыя Булахава (7 студзеня 1993 года Булахаў, будучы за стырном службовага аўтамабіля і насмерць збіў жанчыну; 27 красавіка на паседжанні нечарговай 14 сесіі Вярхоўнага Савета Лукашэнка заявіў, што над Булахавым «занесен топор»).\nПасля паразы Кебіча на першых прэзідэнцкіх выбарах Данілаў практычна знікае з палітычнага і грамадскага жыцця. Яго зрэдку бачылі на мерапрыемствах (напрыклад, на III з’ездзе партыі камуністаў Беларусі ў снежні 1994 года).\nАпошняе гучнае інтэрв’ю Данілаў даў газеце «Свабода» ў жніўні 1995 года, калі ўладамі быў жорстка задушаны страйк работнікаў сталічнага метрапалітэна. Данілаў раскрытыкаваў ўказы Лукашэнкі аб забароне Свабоднага прафсаюза і скасаванні дэпутацкай недатыкальнасці і заявіў, што ён варты імпічменту


Сярэбраны прызёр Еўропы | Лепель. Лепельский край. Районная газета\n07.06.2013 793 Admin Комментариев нет\nЯўген Міхно скончыў дзясяты клас сярэдняй школы №3 і праславіў Лепельшчыну не толькі на ўзроўні рэспублікі, а і Еўропы. У складзе нацыянальнай зборнай каманды Беларусі хлопец выдатна выступіў на чэмпіянаце Еўропы па самба сярод юніёраў, які праходзіў у г. Лімасол на востраве Кіпр.\nЯўген упэўнена выйграў усе папярэднія схваткі, выйшаў у фінал і стаў сярэбраным прызёрам Еўропы, атрымаў званне майстра спорту па самба.\nДругое месца на чэмпіянаце Еўропы — значная падзея ў жыцці кожнага спартсмена. Сваімі ўражаннямі аб чэмпіянаце і нялёгкім шляху да перамогі падзяліўся ў сваім інтэрв’ю.\n— Яўген, вядома, што да ўдзелу ў чэмпіянаце Еўропы ты ўжо выступаў на міжнародным узроўні?\n— Так, раней я паспяхова выступіў на чэмпіянатах Еўропы ў Турцыі і Украіне.\n— Колькі краін прыняло ўдзел у чэмпіянаце Еўропы, які праходзіў на востраве Кіпр?\n— На чэмпіянат прыехалі спартсмены з Турцыі, Украіны, Грузіі, Арменіі, Азербайджана, Францыі, Італіі, Грэцыі, Польшчы, Румыніі, Славакіі і іншых краін.\nПерад паездкай на чэмпіянат шмат часу аддаваў трэніроўкам, якія праходзілі ў Мінску. Гэта вельмі важны этап. Разам з намі займаліся вядомыя спартсмены нашай краіны. Асабліва запомніліся заняткі ў тытулаванага спартсмена Андрэя Курлыпы — неаднаразовага чэмпіёна свету, які ўжо даўно ўвайшоў у склад нацыянальнай зборнай рэспублікі. Падрыхтоўка праходзіла на працягу 15 дзён.\n— Першы мой паядынак праходзіў са спартсменам з Украіны, атрымаў у ім перамогу. На падрыхтоўку да наступнага паядынка было дадзена пяць хвілін. Другая схватка адбылася з самбістам з Арменіі. І тут перамога стала маёй, выйграў з лікам 3:2.\nАсаблівая напружанасць з’явілася перад пачаткам фінальнага паядынка з расійскім самбістам. Вельмі блізкай была перамога, але ў завяршэнні расійскі сапернік выканаў балявы прыём.\n— Якія ўражанні ў цябе пакінуў Кіпр?\n— Уразіў непаўторнай прыродай, незвычайнай расліннасцю, іншай атмасферай. Тэмпература паветра была больш за трыццаць градусаў. Захапіў сваёй прыгажосцю Парк Біч, дзе заўсёды адпачывае шмат гасцей. Гасцініца, дзе мы пражывалі, размяшчалася ў вельмі жывапісным месцы, за 50 метраў ад берага мора.\n— Вядома, што для ўдзелу ў чэмпінаце Еўропы патрэбна нямалая сума фінансавых сродкаў. Хто пажадаў тваім выступіць спонсарам?\n— Мы з трэнерам Галінай Паповай, безумоўна, вельмі ўдзячныя дырэктару ААТ “Лепельскі МКК” Аляксандру Міхайлоўскаму за тое, што прадпрыемства аказала значную спонсарскую падтрымку — трыццаць мільёнаў рублёў.\n— Жэня, як пачынаўся твой спартыўны шлях? Ці памятаеш ты сваю першую перамогу?\n— У секцыі дзюдо Лепельскай дзіцяча-юнацкай спартыўнай школы алімпійскага рэзерву “Волат” я пачаў займацца, калі мне было сем год. У маім выбары мяне падтрымалі бацькі. Тата, які звязаў жыццё са спортам, працуе настаўнікам фізкультуры ў сярэдняй школе №3, у свой час захапляўся тэхнікай дзюдо. Да маіх заняткаў заўсёды прыхільна ставілася і маці.\nПамятаю і сваю першую перамогу. Гэта быў турнір на прызы старшыні райвыканкама Пятра Шыкшняна. Тут я заняў першае месца і атрымаў медаль.\nЗаймацца дзюдо, самба хацелася б і ў будучым. Сёлета планую працягваць навучанне ў рэспубліканскім вучылішчы алімпійскага рэзерву.\nНа здымку: чэмпіён Еўропы па самба сярод юніёраў з заслужанымі ўзнагародамі.\n← Молния? Без паники!\nВыслухаюць і дапамогуць →\nпортреты по фотографии на заказ минск


Прагноз надвор'я ў горадзе Вад аз Закі\nСудан Белый Ніл Вад аз Закі\nБягучы час у Вад аз Закі:\nНадвор'е і метэаўмовы ўНядзеля23Верасеньу Вад аз Закі\nНадвор'е і метэаўмовы ўПанядзелак24Верасеньу Вад аз Закі\nНадвор'е і метэаўмовы ўАўторак25Верасеньу Вад аз Закі\nНадвор'е і метэаўмовы ўСерада26Верасеньу Вад аз Закі\nНадвор'е і метэаўмовы ўЧацвер27Верасеньу Вад аз Закі\nНадвор'е і метэаўмовы ўПятніца28Верасеньу Вад аз Закі\nНадвор'е і метэаўмовы ўСубота29Верасеньу Вад аз Закі\nНадвор'е і метэаўмовы ўНядзеля30Верасеньу Вад аз Закі\nНадвор'е і метэаўмовы ўПанядзелак01Кастрычніку Вад аз Закі\nНадвор'е і метэаўмовы ўАўторак02Кастрычніку Вад аз Закі\nСонца: Узыход Сонца 05:41, Заход Сонца 17:47.\nМесяц: Узыход Месяца 16:56, Час заходу Месяца 04:09, Фаза месяца: Якая расце\nУ нядзелю, 23 Верасня 2018 ў Вад аз Закі характар надвор'я будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +28...+31°C, кропка расы: +20,93°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з поўдня з хуткасцю 2-3 м/сек, неба чыстае\nраніцай паветра прагрэецца да +27...+35°C, кропка расы: +21,07°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з поўдня з хуткасцю 2-3 м/сек, неба чыстае\nднём паветра прагрэецца да +36...+40°C, кропка расы: +14,43°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з паўднёва-усходу з хуткасцю 1-8 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +33...+38°C, кропка расы: +15,13°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з усходу з хуткасцю 3-5 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nСонца: Узыход Сонца 05:41, Заход Сонца 17:46.\nМесяц: Узыход Месяца 17:36, Час заходу Месяца 04:59, Фаза месяца: Поўня\nУ панядзелак, 24 Верасня 2018 ў Вад аз Закі надвор'е будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +28...+32°C, кропка расы: +19,4°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна для большасці, але адчуваецца верхні мяжа вільготнасці ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 2-4 м/сек, неба чыстае\nраніцай паветра прагрэецца да +27...+36°C, кропка расы: +19,2°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна для большасці, але адчуваецца верхні мяжа вільготнасці ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з захаду з хуткасцю 3-4 м/сек, неба чыстае\nднём паветра прагрэецца да +37...+39°C, кропка расы: +14,11°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з захаду з хуткасцю 1-3 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +32...+38°C, кропка расы: +15,71°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з усходу з хуткасцю 1-5 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nСонца: Узыход Сонца 05:41, Заход Сонца 17:45.\nМесяц: Узыход Месяца 18:15, Час заходу Месяца 05:48, Фаза месяца: Змяншальнай Месяц\nУ аўторак, 25 Верасня 2018 ў Вад аз Закі характар надвор'я будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +28...+31°C, кропка расы: +19,23°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна для большасці, але адчуваецца верхні мяжа вільготнасці ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 3-4 м/сек, неба чыстае\nраніцай паветра прагрэецца да +27...+33°C, кропка расы: +19,09°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна для большасці, але адчуваецца верхні мяжа вільготнасці ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з захаду з хуткасцю 2-4 м/сек, неба чыстае\nднём паветра прагрэецца да +34...+38°C, кропка расы: +15,3°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з поўдня з хуткасцю 3-5 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +33...+36°C, кропка расы: +15,99°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з поўдня з хуткасцю 4-5 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nМесяц: Узыход Месяца 18:55, Час заходу Месяца 06:37, Фаза месяца: Змяншальнай Месяц\nУ сераду, 26 Верасня 2018 ў Вад аз Закі надвор'е будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +29...+32°C, кропка расы: +17,94°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з поўдня з хуткасцю 4-5 м/сек, неба чыстае\nраніцай паветра прагрэецца да +30...+33°C, кропка расы: +19,36°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна для большасці, але адчуваецца верхні мяжа вільготнасці ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з захаду з хуткасцю 3-5 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nднём паветра прагрэецца да +34...+38°C, кропка расы: +15,82°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з поўначы з хуткасцю 2-3 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +33...+36°C, кропка расы: +16,68°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з паўднёва-усходу з хуткасцю 3-4 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nСонца: Узыход Сонца 05:41, Заход Сонца 17:44.\nМесяц: Узыход Месяца 19:37, Час заходу Месяца 07:29, Фаза месяца: Змяншальнай Месяц\nУ чацвер, 27 Верасня 2018 ў Вад аз Закі характар надвор'я будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +30...+32°C, кропка расы: +19,07°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна для большасці, але адчуваецца верхні мяжа вільготнасці ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з поўдня з хуткасцю 3-4 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nраніцай паветра прагрэецца да +30...+33°C, кропка расы: +18,52°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна для большасці, але адчуваецца верхні мяжа вільготнасці ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 3-4 м/сек, неба чыстае\nднём паветра прагрэецца да +34...+37°C, кропка расы: +16,14°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з поўначы з хуткасцю 3-5 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +32...+35°C, кропка расы: +15,34°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з усходу з хуткасцю 1-3 м/сек, неба чыстае\nСонца: Узыход Сонца 05:41, Заход Сонца 17:43.\nМесяц: Узыход Месяца 20:21, Час заходу Месяца 08:21, Фаза месяца: Змяншальнай Месяц\nУ пятніцу, 28 Верасня 2018 ў Вад аз Закі надвор'е будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +29...+32°C, кропка расы: +17,25°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 2-3 м/сек, неба чыстае\nраніцай паветра прагрэецца да +31...+34°C, кропка расы: +16,2°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з захаду з хуткасцю 2-3 м/сек, неба чыстае\nднём паветра прагрэецца да +36...+40°C, кропка расы: +13,46°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з паўночнага захаду з хуткасцю 3-4 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +34...+38°C, кропка расы: +12,41°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр ціхі, што дзьме з паўночнага захаду з хуткасцю 1-2 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nМесяц: Узыход Месяца 21:09, Час заходу Месяца 09:16, Фаза месяца: Змяншальнай Месяц\nУ суботу, 29 Верасня 2018 ў Вад аз Закі характар надвор'я будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +30...+33°C, кропка расы: +15,92°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з захаду з хуткасцю 3-5 м/сек, неба чыстае\nраніцай паветра прагрэецца да +31...+35°C, кропка расы: +16,86°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 4-5 м/сек, неба чыстае\nднём паветра прагрэецца да +36...+39°C, кропка расы: +14°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 1-3 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +34...+38°C, кропка расы: +15,56°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр ціхі, што дзьме з поўдня з хуткасцю 0-1 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nМесяц: Узыход Месяца 22:00, Час заходу Месяца 10:12, Фаза месяца: Змяншальнай Месяц\nУ нядзелю, 30 Верасня 2018 ў Вад аз Закі надвор'е будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +31...+33°C, кропка расы: +19,15°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна для большасці, але адчуваецца верхні мяжа вільготнасці ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з поўдня з хуткасцю 2-4 м/сек, неба чыстае\nраніцай паветра прагрэецца да +32...+35°C, кропка расы: +17,1°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 3-4 м/сек, неба чыстае\nднём паветра прагрэецца да +36...+39°C, кропка расы: +12,71°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр ціхі, што дзьме з паўночнага захаду з хуткасцю 0-3 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +32...+36°C, кропка расы: +18,37°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр умераны, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 4-8 м/сек, неба чыстае\nСонца: Узыход Сонца 05:41, Заход Сонца 17:41.\nМесяц: Узыход Месяца 22:54, Час заходу Месяца 11:10, Фаза месяца: Змяншальнай Месяц\nУ панядзелак, 1 Кастрычніка 2018 ў Вад аз Закі характар надвор'я будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +29...+31°C, кропка расы: +20,99°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна для большасці, але адчуваецца верхні мяжа вільготнасці ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з поўдня з хуткасцю 4-6 м/сек, неба чыстае\nраніцай паветра прагрэецца да +29...+32°C, кропка расы: +20,16°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна для большасці, але адчуваецца верхні мяжа вільготнасці ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 4-5 м/сек, неба чыстае\nднём паветра прагрэецца да +33...+36°C, кропка расы: +18,62°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна для большасці, але адчуваецца верхні мяжа вільготнасці ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 3-4 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +31...+34°C, кропка расы: +19,26°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна для большасці, але адчуваецца верхні мяжа вільготнасці ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з поўдня з хуткасцю 4-5 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nМесяц: Узыход Месяца 23:53, Час заходу Месяца 12:09, Фаза месяца: Апошняя чвэрць\nУ аўторак, 2 Кастрычніка 2018 ў Вад аз Закі надвор'е будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +30...+31°C, кропка расы: +20,31°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: камфортна для большасці, але адчуваецца верхні мяжа вільготнасці ; ападкаў не чакаецца, ветeр слабы, што дзьме з поўдня з хуткасцю 4-5 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nпагадзіннай прагноз надвор'я ў горадзе Вад аз Закі\nАль КіцэнаЭд-ДуэймУм Джар Аль ГарбіяАль Кірэміт аль АракійінЭль-МэнэкільАль КаваАль МанакілКінанаАль-ХасахэісаАль МасалламіяАль ХілаліяГорад ХартумВад РавахОмдурманВад-МеданіКосціРабакЦендэлціСеннарМаіурноУмм-РувабаБарахАс СукіМараббаСінгаАд ДіндарЭр-РахадЕль ОбейдЭль МатамаШэндаЭль ХаватаРенкДжальканіГедарефАбу ЖубаіяхАль РосэірэсАдз ДамазінДіллінгАтбараАбу ЗабадДокаАтбараАд ДаббахБэрбэрАромаМаравіАн-НухудКарімаОлбаугаКассалаВагарКадугліТалодіАль ЛаговаКурмукЭль-ФулаМалакалАсосаДонголаБарэнтуАргоУмм КаддадахГондэрКармах ан НузульЭль-МугладАкордатБахр-ДарІнда-СіласеКеренМэндэфэраЛерГорад АсмараТокарГамбелаЭд-ДуэймДэкэмхарэЭль ФашерСуакінДэбрэ-МаркасАдді-КэйіхАдді-гратаПорт-СуданМассауаМэкэлеКутумАвейльНьялаГэбэітДжубаАбу-СімбэлМаадат эль ЭідаВауДэссеТонжРумбекКомбольчаДжыммаБорГорад Адыс-АбебаДэбрэ-Бырхан\nпагадзіннай прагноз надвор'я ў горадзе Вад аз Закінадвор'е ў горадзе Вад аз Закітэмпература ў горадзе Вад аз Закінадвор'е ў горадзе Вад аз Закі сённянадвор'е ў горадзе Вад аз Закі заўтранадвор'е ў горадзе Вад аз Закі на працягу 3 дзеннадвор'е ў горадзе Вад аз Закі на працягу 5 дзённадвор'е ў горадзе Вад аз Закі на тыдзеньусходу і заходу сонца ў горадзе Вад аз Закіусходу і заходу Месяца ў горадзе Вад аз Закідакладнае час у горадзе\nВы глядзіце прагноз надвор'я ў горадзе Вад аз Закі. Глядзіце таксама прагноз надвор'я ў краіне Судан,\nпрагноз надвор'я ў горадзе Вад аз Закі (v4), прагноз надвор'я ў краіне Судан (v4), прагноз надвор'я ў горадзе Вад аз Закі (v1), прагноз надвор'я ў краіне Судан (v1)\nНазва населенага пункта: Вад аз Закі\nІншыя назвы (На іншых мовах): Bahasa Indonesia: Wad az ZakiDeutsch: Wad az ZakiEnglish: Wad az ZākiFrançaise: Wad az ZakiItaliano: Vad az ZaciNederlands: Wad az ZakiNorsk bokmål: Wad az ZakiPolski: Wad az ZakiPortuguês: Wad az ZakiRomână: Wad az ZakiSlovenčina: Wad az ZakiSuomi: Wad az ZakiSvenska: Wad az ZakiTürkçe: Vad az ZakiΕλληνικά: Υιαδ αζ ΖακιБеларуская: Вад аз ЗакіБългарски: Вад аз ЗакиЕspañol: Wad az ZakiРусский: Вад аз ЗакиУкраїнська: Вад аз Закіالعربية: ودالزاكيفارسی: ودالزاكيहिन्दी: वॅड आज़ ज़ाकी中國: Wad az Zāki日本語: ウォッド・アズ・ザーキー한국어: 바드 아즈 자키


Міністэрства аховы здароўя: 1708 беларусаў захварэлі на каронавірус за суткі - 04.02.2021, Sputnik Беларусь\nМіністэрства аховы здароўя: 1708 беларусаў захварэлі на каронавірус за суткі\nПамерлі за апошнія 24 гадзіны дзевяць пацыентаў, а за ўвесь час распаўсюджвання інфекцыі ў краіне ад ускладненняў, выкліканых каронавірусам, памерлі 1755... 04.02.2021, Sputnik Беларусь\nнавіны , у беларусі, грамадства, галоўнае, міністэрства аховы здароўя\n© Sputnik / Илья Питалев / Перайсці ў фотабанкМедыцынскі работнік у аддзяленні рэанімацыі і інтэнсіўнай тэрапіі\nПамерлі за апошнія 24 гадзіны дзевяць пацыентаў, а за ўвесь час распаўсюджвання інфекцыі ў краіне ад ускладненняў, выкліканых каронавірусам, памерлі 1755 чалавек.\nМІНСК, 4 лют – Sputnik. У Беларусі за мінулыя суткі захварэлі на каронавірус 1708 чалавек, такія дадзеныя ў чацвер прыводзіць Міністэрства аховы здароўя рэспублікі.\nВыпісаліся за гэты час з лякарні 1 959 пацыентаў, памерлі яшчэ дзевяць чалавек з дыягнаставаным COVID-19.\n"Усяго з пачатку пандэміі ў краіне зарэгістраваны 253 413 чалавек з станоўчым тэстам на COVID-19, ачунялі 241 150 пацыентаў", - гаворыцца ў паведамленні ведамства. За ўвесь час распаўсюджвання інфекцыі памерлі 1 755 беларусаў з выяўленым каронавірусам. За мінулыя суткі пацыентам зрабілі 16 975 тэстаў, усяго ў краіне ўжо правялі 4 519 705 тэстаў.\nСупрацоўніцтва Расіі і краін СНД у барацьбе з COVID-19 - відэа\n4 лютага, 13:21\nКіраўнік Міністэрства аховы здароўя Дзмітрый Піневіч ў сераду, 3 лютага, заявіў, што эпідэміялагічная сітуацыя ў Беларусі стабілізавалася, ва ўсіх рэгіёнах краіны эпідпрацэс паказвае усё меншую інтэнсіўнасць.\nНагадаем, што ўчора беларускаму боку былі перададзены ўзоры другой расійскай вакцыны ад каронавіруса "ЭпиВакКорона", а таксама расійскія тэст-сістэмы новага пакалення для вызначэння каронавіруса. Зараз прышчэпачная кампанія ў Беларусі ідзе прэпаратам "Спутник V", першымі вакцынуюць медыкаў, якія знаходзяцца ў групе рызыкі.\nМінздароўя распавяло ці ёсць новыя небяспечныя мутацыі каронавіруса ў Беларусі\nКіраўнік Міністэрства аховы здароўя: эпідсітуацыя ў Беларусі стабілізавалася


Не пакінуць дзяцей без увагі – Кобринский вестник\nНе пакінуць дзяцей без увагі\n09/09/2009 104 admin Комментариев нет\nВось ужо каторы год традыцыйна пад эгідай раённага камітэта прафсаюза работнікаў аграпрамысловага комплексу праводзіўся чарговы этап акцыі «Прафсаюзы – дзецям». Яе мэта – аказаць матэрыяльную і маральную падтрымку тым, каму гэта неабходна ў першую чаргу. Галоўны арганізатар мерапрыемства – старшыня Кобрынскага райкама прафсаюза работнікаў АПК Васіль Лазарчук – з дабрачынным візітам наведаў дзіцячы сацыяльны прытулак у в. Барысаўка, каб павіншаваць яго выхаванцаў з Днём ведаў і ўручыць ім каштоўныя падарункі.\nТэрыторыя гэтай установы адразу ж парадавала вока. Сапраўдны кветачны салют на клумбах, роўна падстрыжаныя газоны і чысціня навокал адразу ж настройваюць на пазітыўны лад. Дзеці з задавальненнем і радасцю сустрэлі знаёмага госця.\nВасіль Лазарчук расказаў прысутным аб тым, што сёлета акцыя праводзіцца па некалькіх напрамках. Адзін з іх – аздараўленне дзяцей у летніх лагерах. На гэтыя патрэбы было выдзелена больш за 9 млн. рублёў. Таксама з нагоды Дня ведаў аказвалася падтрымка школьнікам, якія пражываюць у неспрыяльных сем’ях. Ім па ліні райкама і прафкамаў прафсаюза на месцах былі закуплены неабходныя рэчы і пісьмовыя прыналежнасці на суму каля 3,5 мільёна рублёў. Прафсаюзны лідар ва ўрачыстай абстаноўцы ўручыў дзецям падарункі, пажадаў моцнага здароўя, дабрабыту і поспехаў у вучобе. У сваю чаргу дырэктар прытулка Вольга Сергіевіч падзякавала Васілю Лазарчуку за такую ўвагу і выказала спадзяванні, што і ў далейшым супрацоўніцтва будзе працягвацца.\nЦяпер у прытулку знаходзяцца 17 выхаванцаў ва ўзросце ад 3-х да 16 гадоў. І кожнаму з іх патрабуецца максімум увагі, клопату, пяшчоты, дабрыні і павагі. Па самых розных прычынах яны апынуліся ва ўстанове сацыяльнага тыпу. На жаль, у большасці выпадкаў у гэтым вінаватыя несумленныя бацькі, якія выбралі для сябе не сямейнае шчасце, а штодзённы алкагольны дурман…\nВольга Сергіевіч зазначыла, што ў перыяд летніх канікулаў дзецям не было калі сумаваць. Яны адпачывалі па спецыяльна распрацаваным плане, актыўна ўдзельнічалі ў спартыўна-масавых і культурных мерапрыемствах, наведвалі г. Кобрын, каб прайсці курс аздараўлення. Прыемна тое, што пра маленькіх выхаванцаў не забываюць прадстаўнікі прафсаюзнага руху раёна, старшыні сельвыканкамаў, супрацоўнікі ЗАГСа, кабрынчанін Аляксандр Рыжук. Усе жадаючыя паўдзельнічаць у лёсе гэтых хлопчыкаў і дзяўчынак могуць звяртацца да адміністрацыі сацыяльнага прытулка. Іх клопат лішнім не будзе.\nНА ЗДЫМКУ аўтара: старшыня райкама прафсаюза работнікаў АПК Васіль Лазарчук у час уручэння падарункаў.\n← Гасцініца “Беларусь”: выбар у бок якасці\nДакладнасць тэхналогіі – сакрэт поспеху →\nБанк ВТБ приходит на помощь детям\n13/10/2014 admin Комментариев нет


Відэа знаёмства з дзяўчынай чат без рэгістрацыі - ВІДЭА ЧАТ - ШОЎ РУЛЕТКА!\nІ кожны па-свойму мае рацыю\nО, я кажу па-руску, пакідаю каментары на рускайПрыгожы сайт, задаволены ўсім, дзякуй за прадстаўленыя паслугі.\nДзяўчынкі, вы паклалі толькі адну старонку, я знайшоў тут жанчыну.\nЯ хачу знайсці яшчэ некалькі, і я ў адпачынку. Афіцыйныя мовы Швейцарыі: Нямецкі, французскі, італьянскі і часткова сардынская мова (апошні толькі для дзелавога зносін з носьбітамі ретороманского мовы). Швейцарыя - федэратыўная рэспубліка, якая складаецца з дваццаці кантонаў і муніцыпалітэтаў. У Швейцарыі гэта анклавы: яна належыць Германіі.\nКожны кантон мае сваю канстытуцыю, свае законы, але яго паўнамоцтвы абмежаваныя федэральнай канстытуцыяй.\nПытанні вайны і свету, знешніх зносін, арміі, жалезных дарог, сувязі, грошай, зацвярджэння федэральнага бюджэту і г. знаходзяцца ў падпарадкаванні федэральных уладаў. Кіраўніком дзяржавы з'яўляецца прэзідэнт, які абіраецца тэрмінам на адзін год па прынцыпе ратацыі колькасці членаў Савета Федэрацыі. Вышэйшы заканадаўчы орган Федэральнага сходу, які складаецца з Нацыянальнага савета і Савета штатаў, а ў заканадаўчым працэсе - з двух палат з роўнымі правамі. Некаторыя Швейцарыі могуць здацца сумнымі, іншыя занадта дарагімі, але хто-то знойдзе самыя займальныя замкі ў свеце, а хто-то - лепшыя пешаходныя сцежкі ў Альпах. Больш таго, не варта забываць і да гэтага часу на ўчастку зямлі гэтай краіны, што адна справа для тых, хто пастаянна пераадольвае ўсе недахопы (і перавагі): гэта, вядома ж, магчымасць удзельнічаць у жыцці грамадства разнастайных знакамітасцяў. Як павінны выглядаць жыхары квітнеючай, багатай і багатай краіны? Сапраўды, працавіты. А краіна, чыё час вытворчасці вядома ва ўсім свеце? Пунктуальна, вядома.\nА што датычыцца краіны, невялікі тэрыторыі, у якую яна ў цэлым спрыяе вашаму знаёмству? Ветліва, вядома.\nКалі швейцарцы назаўжды заплацяць за знакаміты парадокс. Гэта значыць: чытаючы ва ўсіх галінах эканомікі, Швейцарыя, казала на чатырох розных мовах, амаль без прыродных рэсурсаў, не павінна жыць так неверагодна добра. На яго базе ў Швейцарыі - сяляне краіны.\nВядома, не ўсе пад уладай фарсіраваць сродкі для камфортнага існавання, амаль цалкам абрывістыя скалістыя пагоркі.\nДля гэтага табе патрэбен асаблівы характар. І гэты незалежны, працавіты і прадпрымальны характар - распаўсюдзіўся на ўсіх жыхароў краіны. Швейцарцы і. Калі яны што-то робяць, яны абавязкова робяць гэта з пачуццём, з улікам, іншымі словамі, як гэта павінна быць - і гэта іх самы важны дэвіз у жыцці.\nУ швейцарскім абмене, розных сімвалаў, трохі нямецкага і эфектыўнасць перакрываюцца з даданнем, ёсць вытанчанасць італьянскай і французскай вытанчанасці, усё гэта ў спалучэнні надае свеце унікальны швейцарскі характар.\nШвейцарцы знаходзяцца на адкрытым паветры і адчуваюць сябе цалкам вызваленымі ў адпачынку. Яны ведаюць пра ўсё і маюць выдатнае пачуццё дотыку. Калі казаць аб швейцарскай моладзі па асобнасці, то яна у свеце, як і прадстаўнікі моладзі з іншых краін, такая гучная і вясёлая. Але швейцарцы адрозніваюць маладых людзей, якія ведаюць, калі спыніцца. Ёсць меркаванне, што швейцарцы вельмі пунктуальныя, але гэта ўсяго толькі міф, таму што на самой справе швейцарцы, як і жыхары іншых еўрапейскіх краін, часта спазняюцца на працу.\nІ нават такія ўстановы, як швейцарскія банкі, часам могуць дазволіць сабе выпадкова адкладаць пераклады з-за завышаных збораў або раптам прымаць і скарачаць авердрафту.\nХацеў бы знайсці жанчыну. Беларуская украінская\nХацеў бы знайсці жанчыну\nБеларуская украінская украінская на ўкраінскай мове руская украінская мова таксама з'яўляецца грамадзянінам ЗША, які гаворыць па-руску ці па-ўкраінску і хоча далучыцца законна сям'я, ажаніся на мнеТут вы можаце праглядаць профілі карыстальнікаў уся тэрыторыя бясплатна без рэгістрацыі.\nУ крыжаваным поле\nНа сайце будзе магчымасць зарэгістравацца, пагутарыць не толькі з народам рэгіёну, але і з іншымі рэгіёнамі і рэгіёнамі. Калі вы хочаце сустрэцца, знайсці ўласная каханне, флірт сяброў, панядзелак, палова нас, флірт чакае вас.\nВідэа знаёмства з дзяўчынай чат без рэгістрацыі бясплатна Рады вітаць вас на нашым сайце відэа знаёмства з дзяўчынай чат без рэгістрацыі бясплатна, прысвечаным знаёмстваў, які карыстаецца велізарнай папулярнасцю сярод карыстальнікаў інтэрнэтуСайт відэа знаёмства з дзяўчынай чат без рэгістрацыі бясплатна дапамог тысячам людзей знайсці адзін аднаго і пабудаваць моцныя адносіны. Калі вы хочаце сустрэць сваю любоў, то вам вызначана варта звярнуць увагу на наш сайт відэа знаёмства з дзяўчынай чат без рэгістрацыі бясплатна. Для гэтага вам трэба проста прайсці бясплатную рэгістрацыю і запоўніць анкету, дзе вы пакажа інфармацыю аб сабе. Пасля гэтага вы можаце мець зносіны з любым карыстальнікам сайта знаёмстваў, які, як і вы, жадае знаёміцца з новымі людзьмі. Онлайн відэа чаты знаёмстваў без рэгістрацыі з дзяўчатамі. На нашым сайце онлайн відэа чаты знаёмстваў без рэгістрацыі з дзяўчынамі вы можаце паказаць сябе з найлепшага боку і праявіць сваю сапраўдную натуру. Часта людзі саромеюцца знаёміцца ў рэальным жыцці, і ад хвалявання ў іх мала што атрымліваецца. На сайце онлайн відэа чаты знаёмстваў без рэгістрацыі з дзяўчатамі гэтыя рэчы не будуць вам замінаць, і вы даможацеся таго, чаго захочаце. Заўсёды выкарыстоўвайце любую магчымасць наблізіць шчасце да сябе. Наш сайт онлайн відэа чаты знаёмстваў без рэгістрацыі з дзяўчатамі ў сваю чаргу дае вам выдатны шанец сустрэць сваю другую палоўку прама цяпер. Бясплатная рэгістрацыя на сайце знаёмстваў зойме ў вас усяго хвіліну часу і вам не спатрэбіцца прыкладаць для гэтага якіх-небудзь высілкаў або валодаць адмысловымі навыкамі. Відэа знаёмства з дзяўчынай чат без рэгістрацыі бясплатна. Онлайн відэа чаты знаёмстваў без рэгістрацыі з дзяўчатамі Відэа чаты знаёмстваў Знаёмствы відэа чаты без рэгістрацыі Відэа чаты знаёмстваў. Проста запоўніце сваю старонку на сайце відэа чаты знаёмстваў як мага вялікай колькасцю інфармацыі аб сабе. Загрузіце свае лепшыя фатаграфіі і тады поспех на сайце відэа чаты знаёмстваў вам гарантаваны. Свабодна з карыстальнікамі нашага сайта і шукайце агульныя інтарэсы і агульныя падыходы. І вы напэўна знойдзеце чалавека, якога захочацца даведацца бліжэй. Калі вы адчулі, што паміж вамі праскочыла нейкая іскра, то абавязкова трэба працягнуць зносіны з ім у рэальным жыцці. Запрасіце яго прама на нашым сайце відэа чаты знаёмстваў сумесна правесці час дзе-небудзь у ўтульнай абстаноўцы. Знаёмства відэа чаты без рэгістрацыі Вы можаце пайсці пагуляць у парку, атрымліваючы асалоду ад добрай надвор'ем і прыродай, можаце пайсці павячэраць у кафэ або рэстаран, а можаце наведаць тэатр або кінатэатр. Усё залежыць ад вашых агульных пераваг і фантазіі. У любым выпадку, вы сустрэнеце такога чалавека на сайце знаёмства відэа чаты без рэгістрацыі. Рэгіструйцеся бясплатна на нашым сайце знаёмства відэа чаты без рэгістрацыі прама зараз і пачынайце шукаць сваю любоў.\nВы потым можаце пашкадаваць толькі аб тым, што не скарысталіся ім раней.\nВаша шчасце ўжо чакае вас на сайце знаёмстваў.\n20 быць любы каардынацыяй для працоўных месцаў femmie\nШвейцария дуслар ни дәрәҗәдә надежна? Никадәр зур? Күпме тора? - Чек\nсэкс знаёмства з відэа бясплатна відыачат эротыка знаёмства для дарослых відыачат пары замужняя жанчына пазнаёміцца аб'явы замужняя жадае пазнаёміцца чат рулетка знаёмства відыачат онлайн рэгістрацыя відыачат з дзяўчатамі без рэгістрацыі сайты знаёмстваў відэа жанчыны


Амэрыканец, які папрасіў палітычны прытулак у Паўночнай Карэі, асуджаны ўладамі КНДР на 6 гадоў прымусовай працы\n14 верасень 2014, 14:28\nЯк паведаміла ў нядзелю Цэнтральнае тэлеграфнае агенцтва КНДР (ЦТАК), амэрыканец Мэцью Мілер прызнаны вінаватым у варожых дзеяньнях у дачыненьні да Паўночнай Карэі. Агенцтва адзначае, што Мілер трапіў у краіну «пад выглядам турыста».\nГрамадзянін ЗША, якому цяпер ня больш за 30 гадоў, быў арыштаваны пасьля таго, як, апынуўшыся ў КНДР у красавіку, пасьля парваў сваю турыстычную візу і папрасіў ўлады Паўночнай Карэі даць яму палітычны прытулак, сьцьвярджаюць у Пхеньяне.\nПад вартай у КНДР застаюцца яшчэ прынамсі два амэрыканцы — 46-гадовы місіянэр карэйскага паходжаньня Кэнэт Бэй і 56-гадовы Джэфры Фоўлі. Бэя асудзілі да 15 гадоў працоўных лягераў па абвінавачваньні ў антыўрадавай змовы. Працэс па справе Фоўлі яшчэ не праходзіў. Яму таксама ставяць у віну варожыя дзеяньні. Паведамляецца, што Джэфры Фоўлі затрымалі пасьля таго, як ён пакінуў у паўночнакарэйскім начным клюбе «Біблію».


Макей: Мы зыходзім з таго, чый Крым сёння дэ-факта - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n„У палітыцы трэба зыходзіць з рэалій. Мы павінны зыходзіць з таго, чый сёння дэ-факта Крым, і выбудоўваць сваю палітыку і ўзаемадзеянне з ім”, — заявіў міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей 8 красавіка на прэс-канферэнцыі ў Маскве, адказваючы на пытанне аб пазіцыі Беларусі па Крыме. Трансляцыя вялася ў прэс-цэнтры „Спадарожнік-Беларусь”.\nМакей адзначыў, што ў Беларусі з Крымам „і ў ранейшыя часы, і цяпер гандлёва-эканамічныя адносіны развіваліся не вельмі”. „З-за, можа быць, лагістыкі, іншых нейкіх аспектаў, — сказаў ён. — Турысты з задавальненнем наведвалі і будуць наведваць гэты куток, таму што там сапраўды прырода цудоўная. Калі будуць там умовы для правядзення адпачынку, то, думаю, гэта тэндэнцыя захаваецца”.\nДыпламат падкрэсліў, што МЗС папярэджвае беларускіх грамадзян аб магчымых наступствах адпачынку ў Крыме цяпер (згодна з украінскім заканадаўствам уезд у Крым праз Расею лічыцца правапарушэннем). „Але гэта іх права, іх выбар”, — сказаў Макей.\nЁн таксама адзначыў, што Крым не з’яўляецца дзяржавай, якую трэба прызнаваць, і што ніхто не патрабаваў ад Беларусі прызнання Крыма ў складзе Расеі. „Але мы зыходзім з таго, чый Крым сёння дэ-факта, — заявіў Макей. — Мы лічым, што цяпер галоўная задача заключаецца ў тым, каб захаваць тэрытарыяльна цэласнай і непарушнай астатнюю частку Украіны”.\nУ СБУ адрэагавалі на скандальную заяву Ле Пэн наконт Крыма


Начальнік міліцыі грамадскай бяспекі Мікалай Мельчанка ў свой прыёмны дзень не прыняў прадстаўнікоў БАЖ (аўдыёзапіс)\n22.03.2017 Крыніца: Прэс-служба ГА “Беларуская асацыяцыя журналістаў”\nПрадстаўнікі ГА “Беларуская асацыяцыя журналістаў” яшчэ на мінулым тыдні запісаліся на 22 сакавіка на прыём да намесніка Міністра ўнутраных спраў, начальніка міліцыі грамадскай бяспекі Мікалая Мельчанкі.\nНамеснік старшыні арганізацыі Аліна Суравец і сябра Праўлення Алег Агееў хацелі абмеркаваць з чыноўнікам сітуацыю з масавымі затрыманнямі журналістаў і фармат працы міліцыі падчас акцыі 25 сакавіка.\nАднак у аўторак Алег Агееў так і не змог атрымаць ад МУС інфармацыю пра тое, у які канкрэтна час Мельчанка прыме прадстаўнікоў журналісцкай арганізацыі. Падчас дзесяціхвіліннай размовы супрацоўнік прыёмнай спачатку спрабаваў цалкам адмовіць у праве на асабісты прыём, а потым паабяцаў, што звяжацца з прадстаўнікамі БАЖ у сераду з 9 да 10 гадзін раніцы.\nРаніцай у сераду з прадстаўнікамі БАЖ так ніхто і не звязаўся. У сувязі з гэтым прадстаўнікі журналісцкага аб’яднання маюць намер звярнуцца ў пракуратуру з заявай аб прыцягненні чыноўніка да адказнасці за парушэнне Закона “Аб зваротах грамадзянаў і асобаў”.\nГА “Беларуская асацыяцыя журналістаў” яшчэ раз заклікае беларускую міліцыю спыніць канфрантацыю з журналістамі і памятаць, што журналісты выконваюць свае прафесійныя абавязкі.\nНагадаем, цягам сакавіка ў Беларусі адбылося 28 выпадкаў затрымання журналістаў міліцыяй падчас выканання карэспандэнтамі прафесійных абавязкаў. Некаторыя затрыманні адзначыліся асаблівай жорсткасцю, журналісты атрымалі пашкоджанні, забраная тэхніка.


"Мая кніга для свету" | Радыё Беларусь\n"Мая кніга для свету"\tУ 2017-м годзе адзначаецца 500-годдзе беларускага і ўсходнеславянскага кнігадрукавання. Адна з важнейшых дат нашай культуры з'яўляецца часткай сусветнай кніжнай гісторыі. Міжнароднае радыё «Беларусь» аб”яўляе конкурс "Мая кніга для свету" - гэта магчымасць слухачам з любой краіны падзяліцца фатаграфіяй сваёй любімай кнігі і даведацца пра традыцыі кнігадрукавання ў розных кутках нашай планеты.\nУмовы ўдзелу ў конкурсе "Мая кніга для свету"\n1. Зрабіце здымак з любімай кнігай і адпраўце яго на паштовую скрыню booksgoglobal@gmail.com\nЗдымак можа быць зроблены любым спосабам, суправаджацца каментарыем. Да прыкладу, вы можаце распавесці, чаму абралі гэтае выданне ці аўтара, падзяліцца ўспамінамі пра свае першыя кнігах ці тыя, што паўплывалі на ваша стаўленне да жыцця, пакінулі глыбокія ўражанні.\nАрыгінальнасць і крэатыўнасць здымкаў вітаюцца!\n2. Дасланыя фатаграфіі будуць размешчаны на сайце радыё «Беларусь» у спецыяльным раздзеле #booksgoglobal, дзе за іх можна будзе галасаваць.\nУдзельнікі, якія набралі найбольшую колькасць галасоў, а таксама прызнаныя лепшымі асобным рашэннем арганізатараў, атрымаюць прызы.\n3. На конкурс не прымаюцца работы, якія супярэчаць устояным маральна-этычным нормам, а таксама заканадаўству Рэспублікі Беларусь, змяшчаюць прапаганду экстрэмізму, расавай і рэлігійнай нецярпімасці ў любой форме.\nМы таксама пакідаем за сабой права не падзяляць меркаванне ўдзельнікаў конкурсу адносна зместу кніг, прадстаўленых на фотаздымках.\n4. Увага! Прыём конкурсных работ працягнецца па 31 мая 2017 года. Падвядзенне вынікаў - чэрвень 2017 года. інтэрнэт вяшчанне


BetWinner Беларусь! Стаўкі на спорт і казіно\nЗАПІШЫЦЕСЯ ЗАРАЗ ЗАКРЫЦЬ ЗАРАЗ\nМы прапануем лепшыя ўмовы вакол і ахапіць максімальна шырокую аўдыторыю.\nBetwinner прымае большасць краін, але яе сайт можа быць асуджаны ў вашай краіне. Мы прапануем альтэрнатыўныя спасылкі для працягу гульні, але калі гэтага недастаткова, вам трэба ўсталяваць праграмнае забеспячэнне VPN на свой кампутар. Гэта праграмнае забеспячэнне змяняе ваш IP-адрас і дазваляе абыйсці цэнзуру з вашай краіны усё цалкам законна!\nПрацэс рэгістрацыі на Betwinner.com завяршаецца праз некалькі хвілін: Для рэгістрацыі ўліковага запісу неабходна мець сапраўдны адрас электроннай пошты ці нумар тэлефона, з адным з гэтых элементаў вы зможаце атрымаць нумар рахунку і дапоўніць асабістыя дадзеныя пазней. Старанна выбірайце валюту, бо ў будучыні вы не зможаце яе змяніць.\nАГЛЯД BETWINNER & FAQ\nЦі законна рабіць стаўкі на Betwinner?\nНягледзячы на тое, што Betwinner можа не мець спецыяльнай ліцэнзіі ў вашай краіне (ужо мае міжнародную ліцэнзію), цалкам легальна мець рахунак і рабіць стаўкі на Betwinner.\nПры рэгістрацыі альбо ўнясенні дэпазіту дакументы не патрабуюцца. Калі вы не запоўніце дадзеныя свайго ўліковага запісу, вам могуць запатрабаваць копію пашпарта, пасведчання асобы або пасведчання кіроўцы, калі вы хочаце зняць свае сродкі.\nЯк адбываюцца транзакцыі?\nУсе ўклады і зняцце сродкаў ажыццяўляюцца аўтаматычна і імгненна. Гэта азначае, што вам не трэба чакаць, пакуль любы аператар дазволіць здымаць грошы, таму што ўсё кіруецца іх сістэмай аўтаматычна.\nМаксімальная колькасць падзей у талоне?\nВы можаце зрабіць стаўку да 50 падзей на білет.\nЦі магу я выкарыстоўваць криптовалюту?\nВы можаце папоўніць свой рахунак праз крыптавалюту, але не можаце рабіць стаўкі ў гэтай валюце.\nЦі працуе струменевае тэлебачанне заўсёды?\nПаслуга бясплатнага струменевага ТБ працуе заўсёды, не мае абмежаванняў у залежнасці ад краіны.\n2022 © Усе правы абаронены


04:50 16 чэрвеня 2021\n09:52 06.01.2021 (абноўлена 10:28 28.01.2021) Атрымаць кароткую спасылку\nПа словах прэзідэнта, паліва ў рэактар АЭС загружаецца на пяць гадоў і каштуе яно цяпер да 150 мільёнаў долараў.\nМІНСК, 6 сту – Sputnik. Беларусі ў выпадку ўзвядзення ў рэспубліцы другой АЭС будзе дастаткова набываць штогод у Расіі 10 мільярдаў кубаметраў газу, заявіў прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка.\nКампанія "Газпром" у 2019 годзе паставіла ў Беларусь 20,3 мільярда кубаметраў прыроднага газу. Паводле інфармацыі беларускага Мінэнерга, пуск БелАЭС дазволіць замяшчаць штогод да 4,5 мільярда кубаметраў "блакітнага паліва". Па словах прэм'ера Рамана Галоўчанка, з увядзеннем у эксплуатацыю першага энергаблока станцыі рэспубліка будзе эканоміць на закупках газу прыблізна 750 тысяч долараў ЗША у дзень.\n"Станцыю ўвядзем (БелАЭС - Sputnik), а гэта пяць мільярдаў кубоў газу з 20 мільярдаў, якія мы купляем, не трэба ўжо купляць. Гэта ўжо вялікая незалежнасць", - сказаў Лукашэнка ў сюжэце, паказаным па канале СТВ.\nПаводле яго слоў, паліва ў рэактар АЭС загружаецца на пяць гадоў і каштуе яно цяпер да 150 мільёнаў долараў.\n"А колькі за газ трэба было б заплаціць? Калі б мы мелі другую АЭС на ўсходзе, то нам дзесяці мільярдаў кубоў газу хапіла б. Гэта ўжо вялікая незалежнасць ад манапаліста", - удакладніў ён.\nЯк раней паведамляў Sputnik, расійская карпарацыя "Расатам" гатова прыняць удзел у будаўніцтве другой атамнай электрастанцыі на тэрыторыі Беларусі, калі Мінск прыме такое рашэнне. Па дадзеных Мінэнерга, рашэнне па гэтым пытанні будзе прынята ў рэспубліцы ўжо ў бягучым годзе.\nЭнергетычны пуск БелАЭС адбыўся 7 лістапада. Урачыстую цырымонію наведаў кіраўнік дзяржавы Аляксандр Лукашэнка, які заявіў, што Беларусь у гэты дзень стала атамнай дзяржавай. Раней турбагенератар першага энергаблока Беларускай АЭС быў уключаны ў аб'яднаную энергасістэму краіны. Чакаецца, што першы блок БелАЭС увядуць у прамысловую эксплуатацыю ў 2021 годзе, другі - годам пазней.\nСтала вядома, колькі Беларусь эканоміць з запускам БелАЭС\nБеларусь, Аляксандр Лукашэнка, БелАЭС, Атамная энергетыка


На пенсію не згодныя | Новы Час\nПа словах аднаго з кіраўнікоў «МФ» Міколы Дземідзенкі, так рэагуе беларускае грамадства на няздольнасць апазіцыі дамовіцца. Не дамовіліся ні пра Кангрэс дэмісілаў, ні пра адзінага кандыдата, што прывяло да сыходу з апазіцыі адной з самых рэйтынгавых яе асобаў — Уладзіміра Някляева. З-за гэтай няздольнасці дамовіцца грамадства і расчаравалася ў апазіцыі. А значыць, апазіцыі час выдаліцца.\nЛідар Партыі БНФ Аляксей Янукевіч заявіў, што расцяжка «МФ» Партыю БНФ «ніякім чынам не закранае». «Бачна, што хлопцам захацелася нагадаць пра сябе, і нічога больш арыгінальнага яны не прыдумалі. Нельга сцвярджаць, што і раней «Малады фронт» выяўляў прыхільнасць і давер да дэмакратычных партыяў. Я памятаю, яшчэ 10 год таму «МФ» заяўляў, што БНФ ужо не ўяўляе сабою нічога, пяць год таму гучалі такія ж ацэнкі да ўсіх апазіцыйных партыяў. Для нас гэта ні на што не ўплывае. Калі хлопцы пацешыліся — можна за іх парадавацца», — сказаў Янукевіч.\nНа ягоную думку, гэты лозунг таксама не сведчыць пра расчараванне дзеяннямі апазіцыі. «Хлопцы з «Маладога фронту», паўтаруся, знаходзяцца ў гэтым расчараванні мінімум 10 гадоў, нічога новага яны не канстатавалі», — кажа лідар БНФ.\nНамеснік кіраўніка Руху «За свабоду» Юрась Губарэвіч лічыць, што такія паводзіны «для некаторых арганізацый — магчымасць хаця б раз на год пра сябе заявіць». Што тычыцца агульнага расчаравання дзейнасцю апазіцыйных сілаў, то Губарэвіч гэтай думкі таксама не падзяляе. «Не ведаю, хто расчараваны. У сяброў нашай арганізацыі ад той дзейнасці, якую мы вядзем, расчаравання няма. У людзей, з якімі мы працуем у рамках кампаніі «Народны рэферэндум» і сабралі пад патрабаваннем рэферэндуму больш за 100 тысяч подпісаў, расчаравання няма. Яны бачаць нашу дзейнасць, яна відавочная. Таму я не ведаю, да каго гэтае пытанне», — заявіў Губарэвіч.\nНамеснік старшыні Аб’яднанай грамадзянскай партыі, якой таксама прапанавалі «выдаліцца», Леў Марголін кажа, што да такой прапановы ставіцца «абсалютна спакойна». «У цэлым жа я адмоўна стаўлюся да адмоўных лозунгаў: «Далоў», «Прыбраць», «Зняць», «Закрыць». Калі цябе не задавальняе старая апазіцыя, — можа быць, мы сапраўды крыху састарэлі, — прапануйце нешта сваё. Не падабаецца вам, як мы працуем? Як казалі раней, «рабі з намі, рабі як мы, рабі лепш за нас». Калі ты не хочаш рабіць з намі ці рабіць як мы — зрабі лепш. Калі гэта атрымаецца — мы будзем толькі задаволеныя», — запэўнівае Марголін.\nІ расчаравання сярод сваіх сяброў Марголін таксама не заўважае. «Тыя, хто ў АГП, не расчараваліся ў партыі, інакш бы яны з яе выйшлі. А калі ў «Маладым Фронце» расчараваліся ў нашай партыі, то я не думаю, што яны калісьці былі ёю зачарованыя. Дый увогуле не такая ж гэта ўжо ўплывовая арганізацыя — «Малады фронт». Яшчэ дадам, што змагацца з апазіцыяй — старой, маладой, добрай, дрэннай, — гэта значна прасцей і бяспечней, чым змагацца з уладай», — падкрэслівае намеснік старшыні АГП.\nЗ аднаго боку, лідары тытульнай апазіцыі ўпэўнена пацвердзілі: яны ведаюць, што робяць. З іншага — нельга не прызнаць, што сённяшні «Чарнобыльскі шлях» быў ледзьве не самым малаколькасным за ўсю ягоную гісторыю. І казаць пра «абсалютнае нерасчараванне» ўсё ж не выпадае.\nАле як ва ўлады няма іншага народа, так у народа няма і іншай апазіцыі. Усе апошнія спробы стварыць «народную апазіцыю» сканчаліся безвынікова: узгадаем, напрыклад, ініцыятыву былога кандыдата ў прэзідэнты Аляксандра Казуліна з ягонай «Воляй народу», да гэтага ж можна аднесці і «новую большасць» той жа кампаніі «Гавары праўду», і безліч іншых падобных ініцыятываў. І калі «выдаліць» старую апазіцыю, хто яе зменіць?\nСевярынец: “Такія акцыі пад канвоем асаблівага задавальнення не выклікаюць”\nНапярэдадні чэмпіянату свету ў Мінску працягваюцца затрыманні


У стабілізацыйны фонд Магілёўскай вобласці на міжсезонны перыяд 2020–2021 гадоў плануюць закласці 3,7 тыс. т бульбы, больш за 1,8 тыс. т капусты. Пра гэта паведаміла начальнік аддзела раслінаводства камітэта па сельскай гаспадарцы і харчаванні Магілёўскага аблвыканкама Лілія Гулінская.\nПрамую тэлефонную лінію правядзе 26 верасня старшыня Магілёўскага аблвыканкама Леанід Канстанцінавіч Заяц. З 9.00 да 12.00 па нумары (8 0222) 50-18-69 ён адкажа на пытанні жыхароў Прыдняпроўскага краю.\nМагілёўшчына і Прыморскі край маюць намер нарошчваць тавараабарот, супрацоўніцтва ў будаўнічай сферы. Пра гэта ішла размова сёння падчас сустрэчы губернатараў гэтых рэгіёнаў, якая адбылася ў межах візіту дэлегацыі расійскага рэгіёна ў нашу вобласць\nЗ сярэдзіны верасня ў Магілёўскай вобласці, як і ў цэлым па краіне, стартавала кампанія супрацьгрыпознай імунізацыі. Прышчэпку зрабіла ўжо больш за 41 тыс. жыхароў рэгіёна, паведаміла галоўны дзяржаўны санітарны ўрач Магілёўскай вобласці Святлана Нячай.\nОбновленная поликлиника № 3 - интегрированная – здесь разместятся детское и взрослое отделения, подстанция скорой помощи, женская консультация, стоматология, реабилитация, водо- и спелеолечение. Все посещения - только по электронной очереди.\nСвяткаванню Дня беларускага пісьменства ў Бялынічах прысвечаны чарговы выпуск праекта ТРК «Магілёў» «Зваротная сувязь».\nУ Беларусі сёння стартавала масавая вакцынацыя супраць грыпу, як паведаміла начальнік аддзела гігіены, эпідэміялогіі і прафілактыкі Міністэрства аховы здароўя Іна Карабан. «У гэтым годзе вакцынацыя пачынаецца крыху раней. Звычайна мы пачынаем з 1 кастрычніка. Гэта абумоўлена цыркуляцыяй у гэтым годзе каранавіруснай інфекцыі;, - адзначыла яна.\nПрамую тэлефонную лінію правядзе 19 верасня кіраўнік спраў Магілёўскага аблвыканкама Мікалай Дзядкоў\nПрамую тэлефонную лінію правядзе 19 верасня кіраўнік спраў Магілёўскага аблвыканкама Мікалай Леанідавіч Дзядкоў. З 9.00 да 12.00 па нумары (8 0222) 50-18-69 ён адкажа на пытанні жыхароў Прыдняпроўскага краю.\n11.09.2020 - 18:49\nТурыстычны комплекс Бабруйскага раёна зноў прызнаны найлепшай у Беларусі зонай адпачынку ля вадаёма\nТурыстычны комплекс Бабруйскага раёна зноў прызнаны найлепшай у Беларусі зонай адпачынку ля вадаёма. «Наша месца» стала пераможцам рэспубліканскага конкурсу на самае лепшае ўладкаванне і ўтрыманне месцаў карыстання павярхоўнымі воднымі абъектамі для рэкрэацыі, спорту і турызму.\nАдкрыты прыём заявак на ўдзел у конкурснай праграме ХХІІ Міжнародным фестывалі анімацыйных фільмаў «Анімаёўка-2020»\nАдкрыты прыём заявак на ўдзел у конкурснай праграме ХХІІ Міжнародным фестывалі анімацыйных фільмаў «Анімаёўка-2020», які плануецца правесці ў Магілёве 27–28 кастрычніка. Пра гэта карэспандэнту сайта паведамілі ў Магілёўскім дзяржаўным прадпрыемстве «Кінавідэапракат».\nПрамую тэлефонную лінію правядзе 12 верасня намеснік старшыні Магілёўскага аблвыканкама Сяргей Маслаў\nПрамую тэлефонную лінію правядзе 12 верасня намеснік старшыні Магілёўскага аблвыканкама Сяргей Мікалаевіч Маслаў. З 9.00 да 12.00 па нумары (8 0222) 50-18-69 ён адкажа на пытанні жыхароў Прыдняпроўскага краю.\nАндрэй Кунцэвіч: Дні беларускага пісьменства дапамагаюць захаваць сапраўдную Беларусь – з духмяным хлебам і шчырымі людзьмі\nУ Бялынічах урачыста адкрылі XXVІІ Дзень беларускага пісьменства. Са сцэны гучала літаратурная спадчына Уладзіміра Караткевіча, краязнаўчыя матывы, паданні і інтэрпрэтацыі гістарычных падзей, звязаных з Бялыніцкім краем, развіццём кнігадрукавання.\n05.09.2020 - 07:36\nШчыра вітаю ўдзельнікаў і гасцей Дня беларускага пісьменства. Гэта свята - асаблівая падзея ў культурным жыцці Беларусі. На яго пляцоўках адбываецца шматгалосы дыялог майстроў пяра - пісьменнікаў і паэтаў - пра лёс слова і культуры, сучаснасць і будучыню нашага народа. Тут сустракаюцца, узбагачаючы творчую ніву, літаратура, музыка, жывапіс і іншыя віды мастацтва.\nУ Магілёўскай вобласці завяршаецца ўборка збожжавых і зернебабовых культур. Засталося менш за 5% запланаваных плошчаў. На палях Бабруйскага, Быхаўскага, Глускага, Кіраўскага, Клічаўскага, Касцюковіцкага, Асіповіцкага раёнаў збожжаўборачныя камбайны ўжо справіліся з вызначаным заданнем.\nУдзельнікамі конкурсу могуць стаць прадстаўнікі бізнесу, якія рэалізуюць праекты па стварэнні, развіцці і пашырэнні вытворчасці; арганізацыі і развіцці экспартаарыентаванай і імпартазамяшчальнай прадукцыі; выпуску прадукцыі, накіраванай на энерга- і рэсурсазберажэнне, а таксама ўкараненне новых тэхналогій.\nЛеанід Заяц: за вялікім ураджаем збожжа стаіць адказная работа нашых грамадзян\n01.09.2020 - 18:47\nЗа вялікім ураджаем збожжа стаіць адказная работа грамадзян. Такім меркаваннем падзяліўся старшыня Магілёўскага аблвыканкама Леанід Заяц у час ушаноўвання аграрыяў вобласці, якія намалацілі 1 млн т збожжа.\n5–6 верасня ў Бялынічах адбудзецца дваццаць сёмы Дзень беларускага пісьменства. Асноўныя тэматычныя пункты свята: год малой радзімы, 75-годдзе Вялікай Перамогі і 90-годдзе Уладзіміра Караткевіча. Праграма распрацавана на падставе прапаноў, якія гучалі ад аргкамітэта, і з улікам сённяшняй эпідсітуацыі.


Васіль Вітка. Аблічча друга\nЧытаючы дарагіх майму сэрцу паэтаў, я люблю, калі ў кнізе ёсць партрэт аўтара, падоўгу ўглядацца ў яго аблічча, у яго вочы. Хочацца як мага болей пабыць сам-насам з другам, жывое слова якога адгукнулася радасным водгуллем у тваёй душы.\nРоднае аблічча аднаго з любімых мною паэтаў я маю шчасце бачыць не толькі ў кнігах, але і ў самім жыцці. І гэта мне асабліва дорага.\nЯ радуюся кожнай сустрэчы з ім. І калі гляджу ў яго вочы — імклівыя і вясёлыя, праніклівыя і ясныя, мне заўсёды здаецца, што за доўгай сівой барадой схаваўся чарадзей з душой юнака, да самазабыцця закаханага ў жыццё і ва ўсё прыгожае на свеце.\nПэўна, гэта і ёсць шчасце сапраўднага паэта, які не мае права старэць. І колькі б не было яму гадоў, ён застаецца маладым, здольным заўсёды адчуваць радасць маладосці.\nДа Уладзіміра Мікалаевіча Дубоўкі, аднаго з пачынальнікаў беларускай савецкай паэзіі, ніяк не прыстаюць ні хрэстаматыйны глянец, ні эпітэты санавітасці, без якіх ужо ў такім узросце звычайна і не вымаўляецца славутае імя.\nУладзіміра Дубоўку і ў яго 65 год па праву можна назваць маладым паэтам за маладосць яго паэзіі, за творчую нястомнасць і няўрымслівасць, за смелыя пошукі і за тую задзёрыстасць, якая ўласціва толькі маладосці.\nУсе, хто любіць нашу паэзію, вельмі часта могуць сустрэць яго імя то на кнізе лірыкі, то на вокладцы збору цудоўных казак для дзяцей, то пад вершамі, поўнымі глыбокага роздуму над жыццём, пад эпічнымі паэмамі аб сучаснасці і гістарычнымі паданнямі, што вабяць нас сваёй народнай мудрасцю.\nСтарэйшы майстар паэтычнага слова перажывае цяпер сапраўдны ўздым творчага натхнення. І ўсе мы — і равеснікі, і маладзейшыя сябры, шчыра радуемся высокаму ўзлёту яго жыццярадаснага таленту.\nНялёгкім быў лёс паэта. Пачынаючы з 1930 года і да дзён аднаўлення ў правах савецкага грамадзяніна, ён прайшоў нямала выпрабаванняў у час культу асобы, які прынёс савецкім людзям нямала страт.\nСам паэт, вельмі неахвотна і скупа прыгадваючы той, нядобрай памяці, час, зазначае, што «за тыя гады, як пісьменнік, нічога не рабіў».\nВось чаму, калі пасля трох дзесяткаў год творчага перапынку Уладзімір Дубоўка адразу ж актыўна ўключыўся ў нашу паэзію і голас яго загучаў з той жа свежасцю, як і ў дні юнацтва, але яшчэ з большай грамадзянскай палымянасцю, нельга было не парадавацца сапраўднаму байцу, які стаў у строй песняроў свайго народа.\nІ хоць паэт вярнуўся ў родныя мясціны ўжо чалавекам, які шмат перажыў у сваіх доўгіх і суровых вандроўках, і хоць за ўсе самыя цяжкія гады свайго жыцця не напісаў ні аднаго верша, ён, аднак, заставаўся паэтам, якому заўсёды былі вядомы не толькі таямніцы нясказанага слова, але і паэзія любой нялёгкай працы.\n«Дзе б я ні быў, на якой бы працы ні стаяў, я ўсюды знаходзіў шмат прыгожага, шмат цікавага, сустракаў вельмі добрых людзей. Для мяне ніякая работа ніколі не была пакутай — яна заўсёды была для мяне жаданай, бо ўрэшце — ішла на карысць нашай сацыялістычнай бацькаўшчыны».\nІ Волгу бачыў я і Дон, багата рэк сібірскіх бачыў.\nТакі мой лёс: з юнацкіх дзён ён вандраванні мне прызначыў.\nВадзіў праз горныя хрыбты, цераз Байкал і за Байкалам.\nА хараства, а пекнаты аж цераз самый край бывала...\nТак шчыра і задушэўна гучаць першыя ж радкі, напісаныя паэтам пасля звароту на радзіму.\nДапытлівымі, шырока раскрытымі вачыма свайго юнацтва паэт, поўны захаплення, глядзіць на дарагія сэрцу мясціны, дзівячыся пераўтварэнням, якія непазнавальна змянілі родную зямлю.\nПамятаю, як летам 1959 года мы з Уладзімірам Мікалаевічам выправіліся ў вандроўку па Палессю. І правандравалі цэлы месяц.\nЗ якой няўтольнай прагнасцю ўбірала ў сябе юнацкая душа паэта ўсе ўражанні нашай, не такой ужо і лёгкай паездкі. Майму дапытліваму спадарожніку хацелася як мага болей убачыць, пачуць, пагаварыць з кожным новым знаёмым.\nУ чыстым і вясёлым, падобным на прыморскі гарадок, Кобрыне мы выхадзілі ўсе вуліцы і зялёныя яго ўскраіны, аб’ездзілі Днепра-Бугскі канал, з цікавасцю наглядалі, як ідуць па ім у самы поравень з берагамі караваны цяжкіх рудавозаў з грузам, на які спатрэбіліся б дзесяткі чыгуначных эшалонаў. Дабіраючыся на кацеры з Пінска ў старажытны Тураў, мы не маглі надзівіцца той цягавітай нястомнасці, з якой дзень і ноч працуе на людзей казачна прыгожая Прыпяць, што ўвабрала ў сябе ўсе рэкі і крыніцы палескага краю.\nПрыехаўшы ў Тураў, мы палічылі, што знаходзімся, нарэшце, у цэнтры Палесся. «Не, гэта яшчэ не Палессе! — пачулі мы ад тураўлян.— Палесся адгэтуль не ўбачыце». І Уладзімір Мікалаевіч наважыў абавязкова паглядзець сапраўднае Палессе, дабрацца да самай глыбіннай мясціны. І мы паехалі ў Радзівілавічы.\nНа газіку сакратара райкома па лясных і балотных дарогах, па глыбокім пяску, па карчах і карэннях у каляінах мы дабраліся нарэшце і да палескай глушы, але глушы якраз і не ўбачылі. Вялікія вёскі, адбудаваныя нанава пасля вайны, Букча, Тонеж і Радзівілавічы на ўсё Палессе славяцца сваімі спевакамі і танцорамі, вышывальшчыцамі і ткачыхамі.\nВельмі радасна было бачыць, як новы побыт, што ўваходзіць у жыццё палешукоў, суладна спалучаецца з нацыянальным каларытам, з даўнімі добрымі народнымі звычаямі. Бадай ні ў якой іншай мясцовасці Беларусі вы не ўбачыце такой вясёлай яркасці ва ўборах, у адзенні, як на Палессі. У святочны дзень палеская вуліца пераліваецца ўсімі колерамі вясёлкі ад палосаў і стужак, якімі абшыты шырокія спадніцы маладзіц. Лёгкія белыя блузкі, вышытыя самымі дзівоснымі ўзорамі,— любімае ўбранне дзяўчат.\nУ тураўскай гасцініцы Уладзімір Мікалаевіч доўга і з веданнем справы выпытваў у нашай дзяжурнай Галі, як яна вышывае, дзе бярэ ўзоры. Сарамяжая дзяўчына, сумеўшыся ад такой нечаканай цікаўнасці, адказвала не зусім ахвотна, відаць, палічыўшы незнаёмага дзеда за вясёлага жартаўніка.\nЗатое ў тым жа Тураве, разгаварыўшыся са сталярамі, што рабілі дзверы і аконныя шуфляды для новага дома, паэт знайшоў сабе субяседнікаў на цэлы вечар. Майстар гаварыў з майстрамі аб паэзіі той працы, якая зразумелая і дарагая яму гэтак жа, як і паэзія слова.\nІ я, слухаючы гэтую гаворку, у глыбіні душы пазайздросціў шчодрасці таленту, якім валодае мой старэйшы друг. Такія людзі сапраўды бачаць радасць у кожнай рабоце, якую яны робяць. Гэта майстры, блізкія і патрэбныя людзям.\nАле такое майстэрства і ў працы і ў паэзіі даецца нялёгка. Яно выпрабоўваецца жыццём.\nУладзімір Дубоўка прайшоў суровую школу жыццёвай загартоўкі. «Аглядаючыся назад, разважаючы пра сваё часам не вельмі лёгкае жыццё, думаю, што вытрываць яго, застацца працаздольным да сённяшняга дня мне дапамагло працоўнае выхаванне, гартоўка, якую я атрымаў у сваёй сям’і ў маладыя гады»,— гаворыць сам паэт.\nУладзімір Мікалаевіч Дубоўка нарадзіўся 15 ліпеня 1900 года ў вёсцы Агароднікі, Манькаўскай воласці, Вілейскага павета, непадалёк ад славутага возера Нарач.\n«Мая маці, — успамінае паэт,— была непісьменная, але мела ясны прыродны розум, вельмі добра ведала беларускую мову і, паўжыцця пражыўшы ў Маскве, гаварыла толькі па-беларуску. Я ніколі не вучыўся ні ў якіх беларускіх школах, усё маё веданне беларускай мовы — ад маці і з вёскі. Вось чаму я маю поўную падставу называць беларускую мову — матчынай мовай...\nУ вёсцы я чуў толькі беларускую мову. Вось чаму мне так запала яна ў душу і сэрца. Некаторыя дзівяцца: «Вы ніколі не вучыліся ў беларускіх школах, пражылі бадай усё жыццё за межамі Беларусі, а мову ведаеце». Як жа яе не ведаць, калі яна родная! Як жа яе не любіць, калі яе стваралі на працягу вякоў твае продкі, гаварылі на ёй, перадалі табе ў спадчыну, як самы вялікі скарб свой...\nЗамілаванне да народнай творчасці было ў мяне ад малых гадоў і ідзе са мной усё жыццё.\nХата, начлег, млын, да якога прыязджалі памольшчыкі з розных вёсак,— гэта былі наша школа, наша бібліятэка, наша радыё — уся наша пачатковая адукацыя. А песні... ідуць са жніва, з поля маці, суседкі ды спяваюць:\nА пара дамоў, пара-а-а-а...\nУжо ўзышла вячэрняя зара-а-а-а...\nІ цяпер гучаць тыя песні мне»,— гаворыць з душэўным хваляваннем Уладзімір Мікалаевіч.\nМаленства і юнацтва запалі ў душу паэта незабыўнымі ўражаннямі прынарачанскага краю.\nКалі пачалася імперыялістычная вайна, чатырнаццацігадовы Уладзік разам з бацькамі, як і многія выгнаннікі, з бежанскім абозам цераз усю Беларусь едзе на Усход. Неўзабаве ж, у час грамадзянскай, юнак бярэ ў рукі зброю і, як салдат новай арміі рабочых і сялян, становіцца ў рады абаронцаў маладой Савецкай дзяржавы, змагаецца супроць усіх яе ворагаў, супроць тых захопнікаў, што выгналі яго сям’ю і сотні тысяч такіх сем’яў з роднай і дарагой сэрцу бацькаўшчыны.\nЯшчэ ў франтавым шынялі ўражлівы юнак, успамінаючы песні сваёй маці, пачынае прабаваць свае сілы ў паэзіі, складае свае першыя вершы. І адразу ж, як толькі канчаецца вайна, малады, але ўжо загартаваны ў баях салдат, бярэцца за вучобу. Ён паступае ў Вышэйшы літаратурна-мастацкі інстытут, які быў тады толькі што заснаваны ў Маскве вядомым рускім паэтам В. Я. Брусавым.\n«Даведаўшыся, што я беларус,— расказвае Дубоўка,— Валерый Якаўлевіч запытаўся, творы якіх беларускіх паэтаў я ведаю. Калі я назваў яму некалькі імён, ён запытаўся далей, якія творы Янкі Купалы я ведаю і якія больш за ўсё мне падабаюцца. Я назваў некалькі вершаў, у тым ліку «Адцвітанне». Валерый Якаўлевіч ухваліў мой густ і сказаў, што яму таксама падабаюцца гэтыя вершы.\nЗаўважыўшы маё здзіўленне, ён сказаў:\n— Я не толькі ведаю творы вашага вялікага паэта, але і сам перакладаў іх на рускую мову. Тым больш павінны ведаць і любіць яго творы дзеці беларускага народа».\nУладзімір Дубоўка становіцца адным з лепшых вучняў строгага патрабавальнага майстра рускай паэзіі. 28 мая 1921 года газета «Савецкая Беларусь» друкуе першы верш маладога паэта. Да імён, ужо добра вядомых у той час, Янкі Купалы, Якуба Коласа, Змітрака Бядулі, Цішкі Гартнага, Міхася Чарота, далучаецца імя Уладзіміра Дубоўкі, голас якога з кожным годам гучыць усё мацней і мацней. Яго творы друкуюцца ва ўсіх часопісах і газетах, якія выдаюцца ў тыя гады ў Беларусі. Адна за другой выходзяць кнігі яго вершаў «Строма» (1923), «Там, дзе кіпарысы», «Трысцё» (1925), «Credo» (1926), «Наля» (1927). У перыядычным друку паяўляюцца паэмы: «Кругі» (1927), «Браніслава», «І пурпуровых ветразей узвівы» (1929).\nУладзімір Дубоўка становіцца адным з самых вядомых і прызнаных майстроў нашай паэзіі. Пад яго прыкметным уплывам уваходзілі ў літаратуру многія маладыя паэты дваццатых гадоў.\nПаэт вызначаецца сваім свежым, адметным талентам. Усхваляваныя словы маладога песняра глыбока западаюць у сэрцы яго сучаснікаў:\nЧарнобылем не зарасцеш!\nТак пісаў Дубоўка, пісаў з цвёрдай, нясхіснай упэўненасцю ў светлы лёс сваёй радзімы, у яе будучыню.\nВучоба беларускага паэта ў лепшых майстроў рускай паэзіі, яго жыццё і праца ў Маскве ўмацоўваюць жыватворчыя сувязі і плённы ўплыў выдатных рускіх пісьменнікаў на маладую беларускую літаратуру.\nНядзіва, што ў асобе Уладзіміра Дубоўкі наша паэзія атрымала майстра, які адным з першых у Беларусі раскрыў і паказаў новыя багацейшыя магчымасці народнага паэтычнага слова.\nАвалодаўшы еўрапейскімі мовамі, Дубоўка перакладае на беларускую выдатныя творы сусветнай класічнай паэзіі. Упершыню ў яго перакладзе ў нас паяўляюцца многія творы Байрана. Паэт нястомна падымае культуру роднага слова на вышыню прафесійнай дасканаласці. Ён шукае новыя формы інструментоўкі верша, новыя рытмічныя ходы, слоўныя сугуччы і рыфмы.\nЛепшымі ўзорамі сваёй творчасці ён паказвае, як пад рукой майстра-наватара можа загучаць ва ўсім сваім харастве магутнае і самабытнае беларускае слова. Яго ўвагу захапляюць паэтычныя паданні, казкі і легенды. Пад пяром Уладзіміра Дубоўкі многія з іх набываюць другое жыццё, паўстаюць у новай гераічнай велічы і душэўнай прыгажосці.\nРадасна, што ў нашы дні, дні вялікага ўздыму і творчых здзяйсненняў, паўнакроўным, натхнёным жыццём народа жыве і наш старэйшы друг, заўсёды верны высокаму прызванню савецкага паэта.\nКніга вершаў «Палеская рапсодыя» (1961) з’явілася як творчая справаздача паэта аб падарожжы на Палессе. Для мяне асабіста — вялікая асалода чытаць і перачытваць гэтую кнігу таму, што я быў сведкам яе нараджэння. За кожным вершам я пазнаю паэтычнае радаслоўе яго героя, прыгадваю тыя мясціны, аб якіх піша паэт, і людзей, з якімі мы сустракаліся,— і сакратара райкома, і шафёра, што ў вольныя гадзіны аддаецца свайму любімаму занятку — маляванню, і хлопчыка-рыбалова, які купляе сабе школьныя падручнікі за свае, самім запрацаваныя грошы, і сарамяжую дзяўчыну Галю, што так і не выдала нам сваіх сакрэтаў дзівосных, вышытых ёю ўзораў. Як жывыя паўстаюць перада мною ў палескіх вершах Дубоўкі і тыя светлыя вобразы, што абудзіла ў душы прыгажуня Прыпяць, па якой праплылі мы ад Пінска да Мазыра, а потым, перасеўшы на дняпроўскі параход, паплылі ў чароўны і сонечны братні Кіеў.\nМне асабліва прыемна, што за кнігу «Палеская рапсодыя» паэт быў удастоены дзяржаўнай прэміі імя Янкі Купалы.\nЗначнай падзеяй у культурным жыцці Беларусі з’явілася кніга санетаў Вільяма Шэкспіра ў перакладзе Уладзіміра Дубоўкі. Гэта вынік яго натхнёнай працы да 400-годдзя найвялікшага волата сусветнай паэзіі.\nУ Дубоўкавай паэтычнай апрацоўцы выйшлі ў свет многія беларускія казкі для нашых самых удзячных чытачоў — для дзяцей.\nЧуйным сэрцам паэта і грамадзяніна адгукаецца Уладзімір Дубоўка на ўсе падзеі, якія хвалююць савецкіх людзей.\nЯго лірычная нізка «Чакае ля берагу човен мяне», поўная роздуму, светлая і радасная па свайму настрою, малюе суровую прыроду Сібіры, нязломны характар чалавека, які прыйшоў у бясконцыя нетры тайгі, на берагі магутных рэк, каб змяніць аблічча гэтага краю, аддаць яго багацці на карысць народа.\nЯго новая паэма «Перад іменем Любові» пабудавана на выразна акрэсленым сюжэце. У ёй падаецца жыццёвы факт з часоў Айчыннай вайны, факт, якіх было нямала і аб якіх пісалі многія аўтары. Жонка атрымлівае паведамленне, што муж яе забіты, пасля высвятляецца, што смерць абмінула яго. Калі не выходзіць за межы факта, гэта сапраўды здарэнне, якія былі. Але Уладзімір Дубоўка зрабіў здарэнне прадметам паэзіі, падняў да абагульнення ў паэтычных вобразах, паказаўшы нам хараство людскіх пачуццяў, вернасць савецкага чалавека сваім запаветным ідэалам.\nУпершыню за доўгі час нашы чытачы, якія сочаць за развіццём беларускай паэзіі, атрымліваюць магчымасць прачытаць творы Уладзіміра Дубоўкі, напісаныя болей трыццаці год таму назад. Некаторыя з іх аўтар перапрацаваў нанава, на некаторыя паглядзеў з вышыні вопыту, які ўжо не можа пагадзіцца з няўдачамі і асобнымі пралікамі, што былі ўласцівы маладому паэту. У гэты двухтомнік па праву ўваходзяць і творы, якія напісаны нядаўна і паспелі ўжо набыць шырокую вядомасць.\nДзве кнігі, у якіх адлюстравалася вялікае і складанае жыццё, нялёгкі шлях, творчыя пошукі, маладосць і сталасць аднаго з цікавейшых беларускіх паэтаў, будуць каштоўным здабыткам усіх, хто любіць паэзію, хто ў яе лепшых майстрах заўсёды бачыць аблічча сваіх задушэўных сяброў.