Контрблок: пяць рэчаў, якія трэба ведаць пра інтэрнэт-цэнзуру | Новы Час\nРука дзяржаўнага рэгулявання павольна, але няўхільна цягнулася да інтэрнэту, спрабуючы падпарадкаваць яго тым жа законам, якія дзейнічаюць у рэале.\n1. Блакіроўкі адбываюцца на ўзроўні правайдэраў\n2. За экстрэмізм блакуюць па рашэнні суда. За парушэнне закона аб СМІ — па рашэнні Мінінфарму\nУ выпадку анархісцкіх і іншых «экстрэмісцкіх» сайтаў блакіроўкі адбываліся на падставе рашэння суда. Чамусьці амаль заўсёды для гэтых мэтаў дзяржава выкарыстоўвае суд Цэнтральнага раёна Мінска. Той, разам з адпаведнай камісіяй, прызнае «материалы, размещенные на сайте», экстрэмісцкімі, накіроўвае сваё рашэнне ў Мінінфарм, які ажыццяўляе блакіроўку. Так было, напрыклад, з сайтам анархісцкай суполкі «Прамень». З цягам часу Мінінфарм склаў адмысловы спіс экстрэмісцкіх матэрыялаў.\nЗа парушэнне закону аб СМІ Мінінфарм блакуе сайт у пазасудовым парадку. Так было з «Хартыяй», «Беларускім партызанам», «KYKY.org».\nЕсць яшчэ адзін варыянт блакіровак — у сацсетках. У гэтым выпадку Міністэрства інфармацыі накіроўвае зварот аб забароне доступу да рэсурсу з беларускіх ip-адрасоў у адміністрацыю сацсеткі. Як правіла, гэта «УКантакце», якая належыць Mail.ru group, якая, у сваю чаргу, належыць Алішэру Усманаву, сябру Пуціна. Ці варта казаць, што сацсетка ідзе на ахвотнае супрацоўніцтва з расійскімі спецслужбамі і беларускім Мінінфармам?\nТолькі ў 2014 годзе ў Расіі была ўзбуджаная 591 крымінальная справа за экстрэмізм, і больш за палову такіх спраў — за выказванні і рэпосты ў сацсетках, у прыватнасці, «УКантакце».\n3. Забаронаў будзе больш\nНават без адмысловай статыстыкі бачна, як расце наступ на непадкантрольныя інфармацыйныя плыні. Першым чынам, канешне, абрынуліся на «тэрарыстаў» (дарма што ў Беларусі іх і няма), увялі адказнасць за размяшчэнне інфармацыі аб вырабе выбуховых рэчываў. Потым пайшлі наркагандляры, «экстрэмісты» (пад якіх падпісваюць любую больш-менш радыкальную крытыку рэжыму), сайты фінансавых пірамід, потым дабраліся да «Хартыі»...\nЗа выявы ў сацсетках, на якіх бачная частка палавых органаў, заводзяць крымінальныя справы за парнаграфію. Прававых падстаў для гэтага ўжо зараз больш чым дастаткова. У адпаведнасці з п.1 арт. 38 Закона аб СМІ, у СМІ забаронены «распаўсюд інфармацыі, накіраванай на прапаганду вайны, экстрэмісцкай дзейнасці альбо інфармацыі, якая ўтрымлівае заклікі да такой дзейнасці, парнаграфіі, гвалту і жорсткасці, а таксама іншай інфармацыі, распаўсюд якой можа нанесці шкоду нацыянальным інтарэсам Рэспублікі Беларусь».\nГнуткая фраза пра «іншую інфармацыю» і «шкоду нацыянальным інтарэсам» дазваляе заблакаваць літаральна ўсе. Бо хто дакажа чыноўнікам, што той ці іншы матэрыял не нясе шкоды? Вы? Я? Праваабаронцы? Юрысты?!\nА ёсць жа яшчэ «Палажэнне аб Рэспубліканскай камісіі па прадухіленні прапаганды парнаграфіі, гвалту і жорсткасці»...\nТаму не выключана, што з часам пачнуцца спробы блакаваць недастаткова лаяльныя сацсеткі, потым «экстрэмізмам» альбо «пагрозай грамадскай бяспецы» абвесцяць, напрыклад, сайты нетрадыцыйных рэлігійных канфесій.\nАсобныя дзяржідэолагі ў сваіх артыкулах ужо называюць анімэ варожай прапагандай. Цяміце, у якім накірунку рухаемся?\n4. Tor і VPN — самыя надзейныя інструменты абыходу блакіровак\nTor Browser — гэта браўзер, які працуе ў сетцы проксі-сервераў, якія падымаюць на сваіх камп’ютарах добраахвотнікі.\nПроксі-сервер — гэта сервер, які з'яўляецца пасрэднікам для вашага выхаду ў інтэрнэт. Вока Белтэлекаму будзе бачыць толькі тое, што вы спалучаецеся з проксі-серверам, а не тое, дзе вы сёрфіце і што робіце ў сваім браўзеры.\nУ Tor Browser усе вашы запыты і адказы (то бок трафік) праходзяць праз тры выпадковых проксі-сервера, кожны з якіх ведае толькі пра папярэдні проксі, але не пра ўвесь маршрут трафіку. Між кожным такім вузлом трафік шыфруецца. Нездарма эмблемай Тor з’яўляецца цыбуліна.\nДарэчы, у 2016-м у Беларусі «заблакавалі» Tor. Чаму ў двукоссі? Таму што «блакіроўка» абыходзіцца ў тры клікі. Спачатку пры загрузцы Tor вы ўключаеце «Open settings» (адкрыць налады), потым ставіце галачку ля опцыі «Соединение с интернетом цензурируется» і абіраеце гэтак званы bridge (мост) obfs4. Tor працуе, як раней!\nНа дадзены момант, па ацэнках экспертаў, Tor у Беларусі карыстаюцца 15–20 тысяч чалавек. Галоўны мінус гэтай тэхналогіі — істотна зніжаецца хуткасць інтэрнэту.\nVPN — Virtual Private Network — гэта аддалены сервер з шырокім каналам, як правіла, у краіне з больш-менш вольным інтэрнэтам. Пры выкарыстоўванні яго вы таксама выпадаеце з полю зроку правайдэра — ён бачыць толькі ваша падключэнне да VPN. А ўсе вашы наведванні сайтаў адбываюцца «ад імя» замежнага ip-адрасу.\nVPN ёсць як бясплатныя (імі карыстацца не рэкамендуюць, бо многія з іх збіраюць дадзеныя карыстачоў для далейшага камерцыйнага выкарыстання), так і платныя: як правіла, 50–150 долараў на год.\n5. Абыход блакіровак — цалкам легальны (пакуль)\nЗа любы абыход блакіровак, выкарыстанне проксі, ананімайзераў і VPN не прадугледжана ніякай адказнасці. Можна выказаць здагадку, што яе пакуль не ўвялі па простай прычыне: адсачыць такія «злачынствы» будзе надзвычай цяжка.\nНа сусветным інфармацыйным рынку ананімнасць і сеціўная бяспека робяцца ўсе больш каштоўным таварам, бо дасягаюцца з кожным годам усё цяжэй. Магчыма, кожнаму з нас варта паспяшацца і інвеставаць ва ўласную прыватнасць, пакуль кошт такіх інвестыцый яшчэ зусім мізэрны: некалькі клікаў і паўгадзіны часу.\nНовы Час №14 (577)


Catholic.by - Папа Францішак: Кожны павінен атрымаць магчымасць удзелу ў аздараўленні грамадства\n23.09.2020 16:36 Паводле: Vatican News\nЯк паведамляе беларуская рэдакцыя парталу Vatican News, Папа працягнуў цыкл катэхез пра наступствы пандэміі і заклікаў супольна адказаць на існуючыя праблемы.\n«Часта, на жаль, многія не могуць удзельнічаць у адбудове агульнага дабра, бо іх адхіляюць, выключаюць ці ігнаруюць. Некаторыя сацыяльныя групы не маюць магчымасці зрабіць свой унёсак, бо іх душаць эканамічна і палітычна. У грамадстве асобных краін у многіх няма свабоды выражаць сваю веру, свае каштоўнасці, свае ідэі. Калі яны робяць гэта — іх знявольваюць. У іншых, асабліва ў заходнім свеце, многія падаўляюць уласныя этычныя ці рэлігійныя перакананні.\nАле так немагчыма выйсці з крызісу, у любым выпадку, немагчыма выйсці з яго лепшымі»,\n«Кожны павінен атрымаць магчымасць браць на сябе адказнасць у працэсах аздараўлення грамадства, часткай якога з’яўляецца», — сцвердзіў Пантыфік. Па яго словах, нярэдка палітыкі ігнаруюць голас і мудрасць народа: хочуць працаваць для народа, але не з народам.\n«На жаль, гэтая несправядлівасць часта праяўляецца там, дзе канцэнтруюцца вялікія эканамічныя і геапалітычныя інтарэсы, як, напрыклад, некаторыя віды здабыўной прамысловасці ў пэўных зонах планеты. Голас карэнных народаў, іх культура і светапогляд не бяруцца пад увагу.\nСёння адсутнасць павагі да прынцыпу субсідыярнасці распаўсюджана, як вірус»,\n— лічыць Папа.\n«Каб выйсці з крызісу лепшымі, трэба ажыццяўляць прынцып субсідыярнасці, ставячыся з павагай да аўтаноміі і ініцыятыўных здольнасцяў кожнага, асабліва самага апошняга. Усе часткі грамадства неабходныя, і, як кажа св. Павел, тыя з іх, якія могуць здавацца слабымі і менш важнымі, на самой справе больш патрэбныя. (...)\nПрынцып субсідыярнасці дазваляе кожнаму адыгрываць уласцівую яму ролю ў клопаце пра грамадства і свой лёс.\nРэалізацыя гэтага прынцыпу дае надзею на больш здаровую і справядлівую будучыню», — адзначыў Папа.\n«Сапраўды, няма сапраўднай салідарнасці без удзелу ў жыцці грамадства, без укладу прамежкавых груп: сем’яў, асацыяцый, кааператываў, малых прадпрыемстваў, грамадзянскай супольнасці. Усе павінны рабіць свой унёсак. Гэты ўдзел дапамагае прафілактыцы і выпраўленню некаторых негатыўных аспектаў глабалізацыі і дзейнасці дзяржаў, як, напрыклад, адбылося ў выпадку людзей, закранутых пандэміяй.\nГэты ўклад “знізу” павінен стымулявацца»,\nАбноўлена 23.09.2020 16:39


Рабочы стан пануючых і прыгвалчаных нацый — Вікікрыніцы\nРабочы стан пануючых і прыгвалчаных нацый\nКрыніца: Упершыню — газ. «Вольная Беларусь», 23 чэрвеня 1918 г.; Лёсік Язэп. Творы. Апавяданні. Казкі. Артыкулы — Мінск: Мастацкая літаратура, 1994. — 335 с. — (Спадчына).\nКожны з нас чуў, што «рабочы не мае сваёй бацькаўшчыны», што быццам-та працоўнаму люду ўсё роўна, хто будзе карыстацца працаю рук яго, што рабочаму важна не нацыянальнае адмежаванне, а сусветнае яднанне, а таму нацыянальны рух — гэта хітрыкі мясцовай буржуазіі, каторай нібыта карысна адмежавацца, каб ямчэй гаспадарыць у сябе дома. Асабліва любіла гэта казаць расійская сацыялістычная інтэлігенцыя інтэлігенцыі нацый прыгвалчаных, прадстаўнікам нацый задушаных і занядбалых.\nЦі ж праўда гэта? Каб выясніць пытанне, звернемся да сацыялістычнай інтэлігенцыі культурных краёў і запытаем у іх, як яны глядзяць на гэтую справу. Ці ж праўда бо, што нацыянальнае вызваленне — рэч станаў багатых, а рабочаму люду саўсім непатрэбнае?\nВядомы дзеяч міжнароднага сацыялізму, нямецкі сацыял-дэмакрат Аўгуст Бебель, каторы па свайму становішчу сам быў работнікам — не толькі з тэорыі, але нават з практыкі разумеў сэнс сацыялістычнага руху, а таму яго погляд на нашае пытанне павінен уважацца за аўтарытэтны. І вось, гаворачы пра адносіны сацыялістычнага руху да нацыі, ён кажа, што «мы не хочам змешвацца ў агульную міжнародную кашу», разумеючы пад словам міжнародны касмапалітызм. «Дзеля чаго мы маем зракацца свае народнасці, нашай мовы, нашых звычаяў?» — кажа ён далей («Интеллигенція и соціализм». А. Бебель). На думку Бебеля, «работнік праводзіць сваё жыццё і змаганне за лепшыя варункі жыцця ў тым краю, дзе ён нарадзіўся, дзе ён выгадаваўся, мову ды звычаі каторага ён ведае, у варунках якога ён жыве; ён толькі хоча перарабіць гэтыя варункі павэдлуг сваіх ідэй» (Там жа). Такога пагляду трымаўся на зачэпленае намі пытанне выдатны дзеяч пралетарскага руху.\nДзеля таго каб упэўніцца, што нацыянальны рух не перашкаджае інтарэсам працоўнага люду, а, наадварот, дапамагае і дапаўняе іх, спынімся і выяснім сабе эканамічнае становішча працоўнай беднаты.\nЯк вядома, нацыі дзеляцца на пануючых і прыгвалчаных. Найлепшым прыкладам дзеля гэтага могуць быць стасункі між Англіяй і яе калоніямі. Вось што пра гэта кажа Маркс: «Адной толькі Індыі даводзіцца плаціць 5 мільёнаў фун. стэрлінгаў за «добрае кіраванне» працэнтаў і дывідэнтаў на ангельскі капітал» («Капітал», т. III. С. 130). Гэтае самае кажа і Кауцкі: «З аднаго боку ўсё больш пашыраецца яе (Англіі) калоніі, усё павялічваецца лік ангельскіх чыноўнікаў і шукацеляў шчасця, каторыя абіраюць гэтыя калоніі і пражываюць свае грошы ў Англіі (сярод пануючай нацыі)» («Антибернштейн»). Гэтакі парадак збоку пануючай нацыі прыкмячаецца скрозь, ува ўсіх дзяржавах, маючых пад сваёй уладай нацыі прыгвалчаныя. Хто пераглядаў дзяржаўныя прыбыткі і выдаткі Расіі, той напэўна заўважыў, што на Беларусь не варочалася і палова тых грошаў, якія плаціла яна ў маскоўскі скарб падаткамі і іншымі аблажэннямі. Значыць, нашыя грошы траціліся сярод пануючай велікарускай нацыі і служылі дапамогай не таму, хто іх запрацаваў, а таму, хто быў дужэйшы іх забраць і па-своему ўжываць.\nВось чаму між пануючымі і прыгвалчанымі нацыямі ідзе змаганне. Змагаецца, значыць, буржуазія прыгвалчаных нацый з буржуазіяй пануючых нацый і наадварот. Гэта зусім зразумела. Але як стаіць справа з працоўным людам? Ці няма часам і там гэтакага самага змагання?\nВозьмем для прыкладу якую-небудзь пануючую нацыю, хоць, зноў-такі, ангельскую. Моц Англіі збудавана на прыгвалчаны народаў, што мешкаюць у яе калоніях. Дзякуючы такому панаванню, ангельская буржуазія мае вялізныя прыбыткі, праз што яна лягчэй згаджаецца здавальняць вымаганні рабочых у метраполіі. Такім чынам, на грошы працоўнага люду прыгвалчаных нацый здавальняецца працоўны люд пануючай нацыі. З гэтага мы бачым, што інтарэсы работнікаў не згодны з інтарэсамі багатых станаў толькі ў сябе «ў хаце», сярод сваёй нацыі; наадварот, у прыгвалчаных нацый інтарэсы капіталістаў і работнікаў робяцца аднакімі. І, як мы бачым, няпраўда тое, што інтарэсы капіталістаў і рабочых ніколі не сходзяцца. У змаганні прыгвалчанай нацыі за сваю нацыянальную незалежнасць інтарэсы ўсіх станаў саўладаюць, і супрацоўніцтва ў гэтым кірунку не толькі магчыма, але й патрэбна. Гэта вымагаецца іх крывавымі інтарэсамі. У дзяржаўнай незалежнасці сваёй нацыі зацікаўлены ўсе станы нацыі, і толькі дружнаю і супольнаю працаю іх магчыма вызваліцца з-пад нацыянальнага, а значыць, і эканамічнага прыгвалчэння. Расійская палітыка цэнтралізму і абмаскалівання была карысна ўсім станам велікарускай нацыі, праз што нават самая ідэёвая велікаруская інтэлігенцыя на дзеле выявіла сябе самым заядлым ворагам нацыянальнага руху. Адгэтуль вынік: працоўны народ на моцы свайго сацыяльнага стану павінен і мусіць быць нацыянальным і поруч са ўсімі станамі сваёй нацыі бароцца за дзяржаўную і культурна-нацыянальную самабытнасць свайго народу. Гэта дыктуецца інтарэсамі самаю эканамічнага існавання працоўнага народу. Разлучэння тут быць не павінна, а хто думае іначай, той несвядома для сябе становіцца ворагам таго, каго маніцца бараніць.\nАпрач таго, культурна-нацыянальная незалежнасць, каторая немагчыма без дзяржаўнай незалежнасці, хавае ў сабе незлічоныя культурныя, агульначалавечыя вартасці, бо культура і развіццё чалавецтва могуць пасувацца ўперад толькі шляхам нацыянальным і незалежным. Культуру твораць не касмапаліты, а пэўныя народы — немцы, ангельцы, беларусы, украінцы і т. д.\nУзята з "https://be.wikisource.org/w/index.php?title=Рабочы_стан_пануючых_і_прыгвалчаных_нацый&oldid=46359"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 19:31, 29 кастрычніка 2021.


18:05 24.06.2017 (абноўлена 12:06 26.06.2017)\nУ сеціве набірае папулярнасць відэаролік, на якім паказана, як самастойна змайстраваць флейту з морквы. Глядзіце незвычайную відэаінструкцыю.\nПартал BuzzFeed апублікаваў у сацыяльнай сетцы Facebook відэаўрок, як са звычайнай морквы зрабіць флейту. Для гэтага неабходны вялікая аранжавая гародніна, дрыль і нож. За некалькі дзён кароткі ролік паглядзелі больш за 14 мільёнаў разоў. Некаторыя карыстальнікі былі ўражаныя тым, як лёгка і хутка можна ператварыць моркву ў музычны інструмент. Іншыя прызналіся, што не разумеюць, як у стагоддзі сучасных тэхналогій можна займацца такога кшталту глупствамі.\nДарэчы, у 2011 годзе ў Маскве з канцэртам выступіў Венскі аркестр гародніны, музыкі якога граюць выключна на гародніне. Упершыню раскрываць музычны патэнцыял прадуктаў група пачала ў 1997 годзе, з тых часоў адбылося некалькі сотняў выступаў у розных гарадах свету. Перад кожным канцэртам яго ўдзельнікі закупляюць свежую гародніну, якую ў канцы прадстаўлення гледачы могуць з'есці.


Чалавек-павук (фільм) — Вікіпедыя\nнавукова-фантастычны фільм[d], драматычны фільм, гісторыя сталення[d] і супергеройскі фільм\nScott L. Schwartz[d]\n69 млн дол.\n821 708 551 дол.\n«Чалавек-павук» (англ.: Spider-Man) — амерыканскі фантастычны фільм 2002 года пра супергероя коміксаў кампаніі Marvel Comics Чалавека-павука. З'яўляецца першым з трылогіі пра Чалавека-павука ад рэжысёра Сэма Рэймі.\nПітэр Паркер — звычайны школьнік. Аднойчы ён адправіўся з класам на экскурсію, дзе яго кусае дзіўны павук-мутант. Праз час хлопец адчуў у сабе нечалавечую сілу і спрыт у руху, а галоўнае — уменне лазіць па сценах і метаць павуцінне. Свае здольнасці ён накіроўвае на абарону слабых. Так Пітэр становіцца сапраўдным супергероем па імі Чалавек-павук, які дапамагае людзям і змагаецца са злачыннасцю. Але там, дзе ёсць супергерой, рана ці позна заўсёды аб'яўляецца і суперзлыдзень.\n↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 ČSFD — 2001.\nЧалавек-павук (фільм) на сайце «Internet Movie Database» (англ.)\nGND: 4690022-6 · LCCN: n86055754 · VIAF: 178655609 · WorldCat VIAF: 178655609\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Чалавек-павук_(фільм)&oldid=3974574"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 01:30, 28 лістапада 2021.


100 ліванскі фунт у NZD\n100 LBP у NZD - ліванскі фунт у Новазеландскі долар канвэртар валют\nНашы ліванскі фунт да Новазеландскі долар канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 20.01.2021. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад ліванскі фунт. Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць Новазеландскі долар валюту па змаўчанні. Націсніце на Новазеландскі долар або ліванскі фунт, каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКурсы валют Абноўлена: 20.01.2021 18:36\n0,09266 NZD ($)\n1 LBP = 0,000927 NZD\n1.079,209673 LBP = 1 NZD\nВы выбралі зыходную валюту LBP і мэтавую валюту Новазеландскі долар з сумай 100 LBP. Вы можаце выбраць абменныя курсы ў двух спісах для больш чым 160 міжнародных валют. Абменныя курсы абнаўляюцца з рэгулярнымі інтэрваламі і ў звычайнай колькасці прадстаўлены ў таблічнай форме. Вы таксама можаце ўбачыць гістарычныя курсы іншых наведвальнікаў.\nUSD 1 1.21431 1.36576 0.78714 0.00964 0.00066 0.71325\nEUR 0.82352 1 1.12472 0.64822 0.00794 0.00055 0.58737\nGBP 0.73220 0.88911 1 0.57634 0.00706 0.00048 0.52224\nCAD 1.27043 1.54269 1.73509 1 0.01224 0.00084 0.90613\nJPY 103.76398 126.00132 141.71631 81.67659 1 0.06871 74.00955\nLBP 1,510.26073 1,833.92012 2,062.64824 1,188.78386 14.55477 1 1,077.19189\nNZD 1.40204 1.70250 1.91484 1.10360 0.01351 0.00093 1\nліванскі фунт валюта ў Ліван. Новазеландскі долар валюта ў Новая Зеландыя. Сімвал LBP з'яўляецца ل.ل. Сімвал NZD з'яўляецца $. Абменны курс для ліванскі фунт быў актуалізаваны Januar 21, 2021. Абменны курс валюты для Новазеландскі долар быў актуалізаваны Januar 21, 2021. Каэфіцыент LBP мае 5 ўважаецца лічбаў. Каэфіцыент NZD мае 5 ўважаецца лічбаў.\nل.ل 1000 $ 0.93\n$ 1 ل.ل 1,079.21\n$ 5 ل.ل 5,396.05\n$ 10 ل.ل 10,792.10\n$ 50 ل.ل 53,960.48\n$ 100 ل.ل 107,920.97\n$ 250 ل.ل 269,802.42\n$ 500 ل.ل 539,604.84\n$ 1000 ل.ل 1,079,209.67\nLBP у BRLLBP у CHFLBP у CNYLBP у HKDLBP у IDRLBP у INRLBP у KRWLBP у MXNLBP у RUBLBP у UAH


Ратавальнікі Беларусі прымаюць удзел у другім этапе вучэнняў Корпуса сіл СНД | zviazda.by\nСцэнаром вучэнняў абрана разбуральнае землетрасенне на тэрыторыі аднаго з суб'ектаў Расіі, перадае сайт МНС Беларусі.\nУ перыяд 12-13 мая на базе Нагінскага выратавальнага цэнтра МНС Расіі праходзіць другі этап вучэнняў Корпуса сіл СНД. У ім прымаюць удзел пошукава-выратавальныя атрады надзвычайных ведамстваў Беларусі, Казахстана, Расіі і Узбекістана.\nАсноўнай мэтай мерапрыемстваў з'яўляецца пераклад дзейнасці Корпуса сіл СНД у практычную плоскасць і адпрацоўка пытанняў прыёму і аказання міжнароднай дапамогі ў выпадку буйной надзвычайнай сітуацыі на прасторы СНД. Ад беларускага боку ў вучэннях прымае ўдзел зводны атрад МНС у складзе 37 чалавек і 8 адзінак тэхнікі.\nЗавершацца вучэнні Корпуса сіл СНД 16 мая ўдзелам ратавальнікаў дзяржаў-удзельніц СНД у дэманстрацыйным вучэнні на палігоне Нагінскага выратавальнага цэнтра МНС Расіі ў заключны дзень Міжнароднага салона «Комплексная бяспека-2021».\nвучэнні Корпуса сіл СНД\n9285 Мінск 1941. Як гэта было\n4682 Лісты медсястры з Афганістана


«Мы зыходзім з таго, што заключэнне пагадненняў аб свабодным гандлі – гэта не даніна модзе і не спроба дагнаць іншыя краіны, а гэта абсалютна свядомая палітыка, якая дапамагае сфарміраваць з краінамі, на рынках якіх у нас ёсць канкрэтная экспартная зацікаўленасць і патэнцыял, кааперацыйныя сувязі або, іншымі словамі, ланцужкі стварэння кошту. Сёння эканамічная эфектыўнасць прадвызначае кааперацыйны працэс стварэння гатовага тавару, і наша задача – максімальна прыняць з кампазіцыі кошту кааперацыйнага прадукту выдаткі, якія прыпадаюць на ажыццяўленне трансгранічнага гандлю», - сказала Вераніка Нікішына.\nМіністр па гандлі ЕЭК адзначыла, што апытанне бізнес-супольнасці ЕАЭС выявіла цэлы шэраг праблем, з якімі сутыкаецца большасць кампаній, зацікаўленых у выхадзе на знешнія рынкі і ўдзеле ў ланцужках стварэння кошту. У прыватнасці, да такіх бар'ераў традыцыйна адносяць неабходнасць лібералізацыі мытнага тарыфу, складанасць сертыфікацыі прадукцыі, недахоп інфармацыі аб магчымасцях усталявання партнёрскіх адносін. Задача пагадненняў аб свабодным гандлі – не толькі стварыць умовы для павелічэння экспартнага гандлю праз зніжэнне тарыфаў і ліквідацыю такіх бар'ераў, але і сфарміраваць спрыяльныя ўмовы для ажыццяўлення ўнутрыкарпаратыўных і кааперацыйных паставак.\nУ выніку дзеяння пагаднення з В'етнамам істотна павялічыўся тавараабарот з 4,3 млрд долараў ЗША ў 2016 годзе да 6,7 млрд долараў ЗША ў 2018 годзе, таварная наменклатура ўзаемнага гандлю вырасла больш чым на 10%.\n«Лібералізацыя і іншых працэдур, напрыклад, мытнага адміністравання, тэхнічных бар'ераў – гэта дадатковыя інструменты гандлёвай палітыкі, з дапамогай якіх мы мяркуем дапамагчы бізнесу ўбудоўвацца ў ланцужкі», - падкрэсліла Вераніка Нікішына.


Пра што "звініць" кот і як ратаваць птушку года? Пра што "звініць" кот і як ратаваць птушку года?\nАпошнія навіны,Навіна арганізацыі ад 10 мая 2017 года\nптушкі гінуць птушкі ў бядзе птушка года\n— Мы любім катоў і любім птушак, але ў нашых сілах зрабіць так, каб каты не шкодзілі птушкам. Найлепшы выхад – трымаць ката ў хаце, як раблю я, але калі гэта немагчыма – апраніце яму званочак. Дзякуй! — звяртаецца да жыхароў Беларусі дырэктар “Аховы птушак Бацькаўшчыны” Аляксандр Вінчэўскі.


«Белсат»: З самалёта, які пасадзілі ў Гародні, знялі экс-«сенатараў» - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 25 лютага 2020, aўторак, 19:26\n«Белсат»: З самалёта, які пасадзілі ў Гародні, знялі экс-«сенатараў»\nМагчыма, іх затрымалі разам з іх сем'ямі.\nКрыніцы «Белсата» паведамляюць, што сярод знятых з мюнхенскага рэйса пасажыраў былі экс-члены так званага савета рэспублікі чацвёртага склікання Міхаіл Крыштаповіч і Пётр Руднік.\nІнфармацыю аб затрыманні Міхаіла Крыштаповіча асобна пацвердзілі таксама некалькі крыніц «Прессбола».\nАфіцыйнай інфармацыі пра прычыны зняцця пакуль няма.\nІмаверна, Міхаіла Крыштаповіча і Пятра Рудніка затрымалі разам з іх сем'ямі.\n«Людзі ў зялёнай форме - магчыма, памежнікі - выклікалі некалькі пасажыраў, шасцярых: дваіх з адной сям'і, чатырох - з другой, калі не памыляюся. Вывелі іх з рэчамі на вуліцу. Абшукалі месцы, дзе тыя сядзелі», - распавёў адзін з пасажыраў «Онлайнеру».\nНа думку пасажыраў, з якімі пагутарылі журналісты Tut.by, сілавікі, што падняліся на борт самалёта ў гарадзенскім аэрапорце, маглі быць прадстаўнікамі МУС, КДБ ці Памежнага камітэта.\nПакуль ніводная з вышэй пералічаных структур ніяк не каментуе сітуацыю. Не даюць ніякіх каментароў таксама ні ў «Белавіі», ні ў гарадзенскім аэрапорце.\nПаводле крыніцаў блогера NEXTA, здарэнне адбылося праз тое, што зямлю пад аэрапортам нядаўна далучылі да Кастрычніцкага раёна Менска. У выніку новымі куратарамі аэрапорта сталі прадстаўнікі Кастрычніцкага раённага аддзела Управы КДБ Менску і Менскай вобласці.\n«Праз адсутнасць вялікага досведу ўзаемадзеяння з памежнікамі, МУС і службай бяспекі аэрапорта (усяго некалькі месяцаў працы разам) адладжаная раней сістэма дала збой. Давялося ўсё тэрмінова пераглядаць - вяртаць борт і задзейнічаць супрацоўнікаў управы КДБ Гарадзенскай вобласці», - мяркуе Nexta.\nХто такі Міхаіл Крыштаповіч\nНарадзіўся ў 1956 годзе ў вёсцы Брыльках пад Валожынам. Скончыў Кастрамскі тэхналагічны інстытут і Беларускі дзяржаўны эканамічны ўніверсітэт.\nБылы дырэктар Нясвіжскага ільнозавода. Цяпер - дырэктар Гарадзейскага цукровага камбіната. Прадпрыемства мноства гадоў з'яўляецца генеральным спонсарам футбольнага клуба «Гарадзея». Менавіта дзякуючы гэтай падтрымцы каманда паспяховая ў эліце беларускага футбола, мяркуе «Прессбол».\n«63-гадовы Міхаіл Васільевіч - вялікі прыхільнік футбола», - піша выданне.\nУ так званым савеце рэспублікі чацвёртага склікання Крыштаповіч уваходзіў у «сталую камісію» ў міжнародных справах і нацыянальнай бяспецы і ў так званую дэлегацыю ў Парламенцкай асамблеі Арганізацыі ў бяспецы і супрацоўніцтве ў Еўропе.\nХто такі Пётр Руднік\nНарадзіўся ў 1957 годзе ў вёсцы Аляксееўцы пад Брагінам. Скончыў Дрэздэнскі тэхнічны ўніверсітэт і Акадэмію кіравання пры прэзідэнце Рэспублікі Беларусь. Генерал-маёр запасу.\nПётр Руднік - былы дырэктар рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Магілёўскі завод ліфтавага машынабудавання» і былы старшыня Магілёўскага аблвыканкама. У так званым савеце рэспублікі чацвёртага склікання ўваходзіў у так званую сталую камісію ў рэгіянальнай палітыцы і мясцовым самакіраванні.\nЦяпер Руднік - гендырэктар ААТ «Магілёўхімвалакно», аднаго з найбуйнейшых хімічных прадпрыемстваў у Еўропе.\n24 студзеня авіялайнер авіякампаніі «Белавія», які ляцеў з Менска ў Мюнхен, развярнуўся над польскім горадам Вроцлавам і вярнуўся ў Беларусь.\nНі пілоты, ні бортправаднікі пра гэта не абвясцілі.\n«Проста ціхенька павярнулі назад. За 15 хвілін да прызямлення пілот абвясціў, што праз тэхнічную няспраўнасць мы вымушаныя зрабіць пасадку ў Гародні: тэхнікі пераканаюцца, што ўсё добра, нас заправіцца, і мы паляцім. Чаму не ва Вроцлаве, калі сапраўды няспраўнасці, - незразумела», - распавёў адзін з пасажыраў.\nПасля таго, як з борта знялі шэсць чалавек, самалёт заправілі і ён узяў курс да месца прызначэння.\nЗ улікам затрымкі вылету самалёта з Менска на тры гадзіны падарожжа заняло 8,5 гадзін замест звычайных дзвюх. За ўвесь гэты час, кажуць пасажыры, іх не пакармілі. У самалёце былі пасажыры з дзецьмі.\n18:02 Беларусь узначаліла рэйтынг самых пітушчых краін свету\n20.02 Беларусы масава забіраюць валюту з банкаў 57,493\n21.02 Белорус ушел с работы пораньше и теперь должен $2 миллиона 55,232\n20.02 Беларусь прадае «Гомсельмаш», «Гарызонт» і яшчэ 11 прадпрыемстваў 49,871\n19.02 Цена «бесплатных» пакетов и просроченные продукты: раскрыты секреты белорусских супермаркетов 44,719\n23.02 Лукашэнка спазніўся 44,654\n24.02 Дэвальвацыю ўжо не спыніць? 43,021\n24.02 Лядовы палац, які Лукашэнка наведаў у Егіпце, фальшывы 40,632


Fox Wins | Онлайн Слоты Бясплатны бонус | Казіно Вялікабрытаніі Мабільнае казіно\nКанава кавы і атрымаць сутачную дозу Foxin Wins шпліц, які дае вам штурхель вам трэба заставацца свежым і актыўным\nЗаўсёды здзіўляўся, чаму кава машын настолькі складаны, каб працаваць, добры кава ніколі не бывае лёгка зрабіць, і гэта не дае вам нічога, акрамя часовай дозы асвяжэння. Навошта прымаць усе гэтыя намаганні, каб падрыхтаваць ідэальную кубак кавы, у нас ёсць што-то значна лепш.\nІдзіце наперад і атрымаць у Інтэрнэце, каб гуляць у канчатковым выніку стрэс папойку на казіно Вялікабрытаніі, якая з'яўляецца гульнявымі аўтаматамі онлайн Бясплатны бонус. Ён мае дозу асвяжэння, якая дапаможа вам заставацца свежым і актыўным на працягу дня, і вы ніколі не ведаеце,, з лэдзі ўдачы на вашым боку, можа быць шанец вам рабіць нашмат больш, чым проста атрымліваць дозу асвяжэння.\nGetting Foxy Is The Way To Go Online Slots Free Bonus – гуляць зараз!\nКалі вы пачынаеце гуляць Foxin Wins Слоты вы заўважыце, што ваш талісман будзе міла і смешна ліса, якая выглядае, як быццам гэта прама з дзяцей ТБ-шоў і будзе трымаць вас забаўлялі. Ён будзе трымаць вас бавіцца з яго выхадкамі вялікую частку часу. З-за чаго, Foxin зноў выйграе слот з'яўляецца няпоўным без гэтай мілай талісмана.\nГэтая ліса дапаможа вам атрымаць онлайн слоты бонус, тона шанцаў прывядзення джокера да стала. Ён будзе перамыкаць яе і зрабіць нешта новае з існуючым парадкам, каб пераканацца, што гэта можа павялічыць вашыя шанцы на што робіць ідэальны запар і стаць пераможцам.\nняма Наяўны, няма праблем\nЦі варта казаць, што казіно Вялікабрытаніі прадастаўляе дэманстрацыйны рэжым у Foxin Wins Слоты? Дзе Fox Wins мабільныя слоты, дае магчымасць гуляць у дэма-рэжыме да тых часоў, як вы хочаце. Як толькі вы атрымаеце ўяўленне пра тое, як гульня прызначана для прайгравання, Вы можаце перайсці да гульні на рэальныя грошы.\nГэта ўсё пра грошы\nПасля таго, як вы праз дэма-рэжым Foxin Перамог шпліц на казіно Вялікабрытанія прывядзе вас да рэальнай угодзе. Вы можаце проста зрабіць грошы, няма ніякіх гарантый,. Пасля воспр скончыцца, настаў час, каб дабрацца да рэальнай здзелкі, так падцягнуць свае шкарпэткі і атрымаць гатовы да прыгод. Як гуляць з рэальнымі грашыма? Ну проста перадаць некаторыя сродкі на свой рахунак і пачаць пракаткі машыны. Калі лэдзі Поспех на вашым боку, Вы ніколі не ведаеце, што яна можа проста атрымаць вам перамогу, вы заслугоўваеце.\nШто такое Інтэрнэт Слоты Бясплатны бонус Mean?\nЯк мы на тэму верагоднасці выйгрышу і зарабляць грошы ў Foxin выйграў шпліц. Foxin Wins зноў слот агляд онлайн і Foxin Wins зноў агляд слот дасць вам дэталёвае ўяўленне адносна таго, што гульня ўсё аб і як ісці аб гэтым. корпус батарэі Foxin павышае вашыя шанцы на перамогу. Круціць кола часцей і вы можаце павялічыць свае шанцы на перамогу, што многія нумары раз.\nТам могуць быць моманты, калі містэр Фокс з'явіцца ў пярэдняй частцы экрана і даць вам прыгожы бонус. Гаршчок напоўнены залатымі манетамі пачне пераліву і містэр Фокс быць прыемным суразмоўцам, што ён заўсёды будзе кідаць некаторы права на вас проста так, каб лік ў вашым раздзеле Сума будзе ісці ўверх на пару лічбаў.\nСпосабы зрабіць плацёж\nВы можаце зрабіць аплату ў многіх адносінах. Для таго, каб атрымліваць асалоду ад онлайн слоты бонус, Казіно Вялікабрытанія дапаможа вам зрабіць аплату за Foxin Wins мабільнага слота з дапамогай дэбетавых карт, крэдытныя карты, онлайн пераклад, вядучых мабільных кашалькоў і многіх іншых фінансавых інстытутаў, каб задаволіць вашыя патрэбы і зручнасць. Вы нават можаце аплаціць тэлефонны рахунак або Дэпазіт па тэлефоне вэксальнай слотаў.\nне чакайце, ісці наперад і гуляць Foxin выйграў шпліц паставіць свой поспех, каб працаваць і зрабіць вялікую частку часу ў вас ёсць. Дадатковы бонус выкінуць кававарку і атрымаць дозу асвяжэння ад гэтага слот гульні на вашым ўласным выгодзе.\nОнлайн Слоты Бясплатны бонус – Keep What You Win з казіно Вялікабрытаніі


Broadleaf Commerce: Інвестуйце ў наладжванне, а не ў ліцэнзаванне | Martech Zone\nУ прасторы маркетынгавых тэхналогій адбыўся маштабны рост праграмнага забеспячэння як паслугі і даступнасці пакупкі патрэбнага. З часам SaaS пераадолеў выдаткі на будаўніцтва, і многія кампаніі SaaS ўзняліся, выйграўшы зборка супраць куплі аргумент бюджэту. Праз некалькі гадоў маркетолагі апынуліся на іншым скрыжаванні. Справа ў тым, што будаваць працягвае зніжацца ў цэнах.\nЁсць некалькі прычын, па якіх кошт будаўніцтва зніжаецца:\nКарысныя вылічэнні што патрабуе ад кампаній толькі платы за выкарыстанне, кропка ўваходу знізілася з дзясяткаў тысяч да літаральна капейкі.\nAPI і SDK - практычна кожная служба прапануе інтэрфейс праграмавання прыкладанняў, і многія прадукты, якія вы выкарыстоўваеце ў дадатках SaaS, выкарыстоўваюць тыя самыя API. Выйшаўшы за межы платформы і непасрэдна да крыніцы, вы можаце зэканоміць кучу грошай. І вам нават не трэба пісаць пачатковы код, бо многія з іх для пачатку прапануюць камплекты распрацоўшчыкаў праграмнага забеспячэння.\nOpen Source - людзі значна недаацанілі прывабнасць адкрытых крыніц. Шмат хто адхіліў яго, жадаючы бяспекі, бяспекі і спецыяльнага абслугоўвання ўласных праграмных платформаў. Але бізнэс пабудаваны на адкрытай крыніцы, якая не толькі мае ўсе гэтыя перавагі, але і сотні ці тысячы кампаній, якія таксама забяспечваюць бяспеку, бяспеку і аказваюць паслугі.\nкаркасы - Структуры распрацоўкі прапануюць маштабуецца архітэктурную структуру, якая забяспечвае распрацоўшчыкам велізарны старт у стварэнні платформаў. Структуры таксама падтрымліваюцца і працягваюць удасканальвацца з цягам часу, паколькі распрацоўшчыкі прадастаўляюць водгукі альбо прадастаўляюць уласныя рашэнні.\nСкладзіце ўсё гэта разам, і кампаніі не трэба рабіць ахвяры ў асаблівасцях і функцыянальнасці з дапамогай нестандартнага рашэння. І яны не збіваюцца, плацячы за рашэнне, якое працягвае павышаць цэны, паколькі яны працягваюць пашырацца. Паміж імі такія кампаніі Шырокалістая камерцыя.\nНабор функцый для карпаратыўнага рашэння, ідэальны для патрэб Fortune 500, Шырокалісты забяспечвае найбольш запатрабаваную функцыянальнасць для падтрымкі B2C, B2B і B2B2C электроннай камерцыі з лепшым значэннем на рынку. Кожнае рашэнне можна наладзіць так, каб сайт электроннай камерцыі быў прыстасаваны да вашых канкрэтных патрабаванняў. Надзейная функцыянальнасць у лёгкай структуры надае некаторыя характарыстыкі, якія прымушаюць Broadleaf вылучацца сярод астатніх. Ніколі больш не адчувайце абмежаванняў у спісе функцый.\nУ IRCE, Я павінен сесці Браян Полстэр Broadleaf Commerce і абмеркавалі, як гэта змяняе ландшафт электроннай камерцыі і робіць такія карпаратыўныя структуры, як Broadleaf, значна больш прывабнымі для рознічных гандляроў і кампаній інтэрнэт-гандлю, якія патрабуюць гнуткасці і наладжвальных рашэнняў для продажу ў Інтэрнэце.\nАсаблівасці прадпрыемства Шырокалістая камерцыя ўключае ў сябе:\nкошык - уключаючы магчымасць кіравання кошыкам і працэсам афармлення замовы, а таксама магчымасць прывязаць маркетынгавыя і мэрчэндайзінг-акцыі да таго, што ёсць у кошыку.\nПошук і агляд - Разумны пошук граноў, прамая катэгарызацыя, створаныя карыстальнікамі структуры URL і зручныя для SEO практыкі ствараюць не толькі выдатны карыстацкі досвед, але і сайт, які можна знайсці.\nУпраўленне заказамі - Асноўны агляд кіравання заказамі, статус і падрабязнасці даступныя прадстаўнікам службы падтрымкі кліентаў (CSR), у той час як кліенты могуць быць у курсе стану замовы праз апавяшчэнне па электроннай пошце. Для больш надзейных патрэб Broadleaf можа апрацоўваць спліт-заказы, катэгорыі выканання, RMA-працэсы і правілы бізнесу, якія атачаюць патрэбы электроннай камерцыі.\nКіраванне кліентамі - Зарэгістраваны альбо незарэгістраваны, з кантактнай інфармацыяй або без яе, Broadleaf дазваляе атрыбуты кліента па мностве функцый маркетынгу і кіравання ... ад спецыяльных цэн да змест кліента.\nПрапановы і акцыі - прадастаўляць мэтавыя прапановы для кліентаў, заказы, тавары і кантэкст коштаў. Ад таго, як купіць, атрымайце адзін (BOGO), каб павялічыць продаж да персаналізаваных прапаноў.\nКіраванне прадуктам - усе аспекты маркетынгавых і мерчандайзінгавых патрэб. Зрабіце гэта так проста, як увядзенне назвы, апісання, кошту і URL-адраса прадукту ў катэгорыі, альбо гэтак жа складана, як вызначэнне варыянтаў прадукцыі, маркетынгавай інфармацыі, звязаных сродкаў масавай інфармацыі, варыянтаў дастаўкі і атрыбутаў прадукту.\nМульты-ўсё - Мульты-арандатар, мульты-сайт, мультывалюта і шматканал.\nСістэма кіравання кантэнтам - рэдактар WYSIWYG для кіравання такімі элементамі, як блогі і іншыя загадзя вызначаныя старонкі зместу.\nІ, вядома, структура дазваляе кампаніям пашыраць любы аб'ект, дадаваць свае ўласныя аб'екты і замяняць альбо пашыраць любую службу DAO альбо ствараць уласныя кантролеры. Ліцэнзія карпаратыўнага выдання ўключае прафесійную падтрымку пагадненняў аб узроўні абслугоўвання (SLA).\nКлючавыя словы: Браян Полстэршырокалісцевыхшырокаліставы гандальКамерцыяэлектронная камерцыяэлектроннай камерцыі


Аўтаномная каналізацыя ў прыватным доме: выбар аптымальнага - Падручнік сантэхніка\n03-03-2018 Вонкавая каналізацыя\nМногія загарадныя хаты, пабудаваныя сваімі рукамі, не мяркуюць магчымасці падключэння да каналізацыйнай магістралі. Таму перад уладальнікамі такой нерухомасці рана ці позна паўстае пытанне будаўніцтва аўтаномнай сістэмы адвядзення сцёкавых вод і іншых адходаў.\nУ гэтым артыкуле мы разгледзім найбольш запатрабаваныя на сённяшні дзень разнавіднасці каналізацыйных сістэм, якія можна прымяніць пры ўладкаванні загараднага дома. Такім чынам, з чаго выбіраць?\nУ цяперашні час паўсюдна распаўсюджаны тры разнавіднасці каналізацый:\nпрамысловыя сістэмы, прызначаныя для збору і наступнай ачысткі сцёкаў на аб'ектах вытворчага прызначэння;\nліўневыя сістэмы, прызначаныя для адвядзення сцёкаў адукаваных атмасфернымі ападкамі;\nГаспадарча-бытавыя сістэмы, прызначаныя для абслугоўвання населеных пунктаў (цэнтралізаваныя) і для абслугоўвання аднаго будаўнічага індывідуальнага аб'екта жыллёвага прызначэння (аўтаномныя).\nУ дачыненні да добраўпарадкавання загараднага дома і прылеглай тэрыторыі нас цікавіць гаспадарча-бытавая і ліўневая мадыфікацыя. Выкарыстоўваючы такія тыпы каналізацыі можна цалкам вырашыць праблему якаснага адвядзення і ўтылізацыі сцёкаў.\nГаспадарча-бытавая сістэма ў сваю чаргу падзяляецца на дзве катэгорыі:\nЎнутранае абсталяванне - уключае ў сябе ўсе сантэхнічныя прылады і трубаправоды бытавога прызначэння, размешчаныя ўнутры будаўнічага аб'екта.\nВонкавае абсталяванне - прадстаўлена помпавай станцыяй ачышчальнымі збудаваннямі і трубаправодам, размешчаным па-за будаўнічага аб'екта.\nАўтаномная каналізацыя прыватнага дома вонкавага тыпу, у сваю чаргу, прадстаўлена наступнымі мадыфікацыямі:\nРаздзельныя сістэма, у якой гаспадарчыя і дажджавыя сцёкі адводзяцца паасобна;\nПолураздельная сістэма, у якой адвядзенне сцёкаў выконваецца асобна, але, у канчатковым рахунку, усё сцёкі аб'ядноўваюцца ў адзіным ачышчальных калектары;\nОбщесплавная сістэма, у якой бытавыя, гаспадарчыя і дажджавыя сцёкі адводзяцца разам.\nАўтаномная каналізацыя для прыватнага дома, у адпаведнасці са спосабам адвядзення сцёкаў, падзяляецца на наступныя мадыфікацыі:\nСамацёчная - адвядзенне ажыццяўляецца за кошт нахілу трубаправода;\nПрымусовае, дзе адвядзенне вадкай асяроддзя праводзіцца з выкарыстаннем помпавага абсталявання.\nКаналізацыя, выкарыстоўваная ў загарадных хатах, рэдка абсталёўваецца цэнтралізаваным абсталяваннем для збору, захоўвання і ўтылізацыі сцёкаў і адходаў.\nЧасцей за ўсё ўжываюцца наступныя аўтаномныя сістэмы адвядзення сцёкавых водаў:\nВыграбная яма - самы танны і разам з тым самы нязручны тып каналізацыі;\nбіятуалет - нядрэнны варыянт для невялікі дачы, але не для паўнавартаснага загараднага дома;\nдрэнажная сістэма - унікальнае збудаванне, паколькі яго адрознівае высокая эфектыўнасць выкарыстання, даступны кошт і магчымасць будаўніцтва сваімі рукамі;\nсэптык - прымальны варыянт, як у плане кошту, так і ў плане эфектыўнасці эксплуатацыі;\nўстаноўкі біялагічнай ачысткі сцёкавых вод і адходаў - самы прагрэсіўны і эфектыўны варыянт для аснашчэння паўнавартаснага загараднага дома.\nРазгледзім прыладу і функцыянаванне вышэйпералічаных сістэм падрабязней.\nДрэнажная сістэма і асаблівасці яе функцыянавання\nПа сутнасці, дрэнажная сістэма канструктыўна нагадвае выграбную яму, але з тым адрозненнем, што дрэнажная каналізацыя больш і глыбей, а акрамя таго ў ёй прымяняецца натуральны фільтр. Дадзены тып каналізацыі выкарыстоўваецца выключна для ўтылізацыі вадкі асяроддзя, а таму будуецца на тых участках, дзе грунтавыя воды залягаюць глыбока.\nНатуральны фільтр складаецца з некалькіх перамежных слаёў пяску, мелкофракционного жвіру і геотекстиля. Сцёкі, трапляючы ў натуральны фільтр, праходзяць праз некалькі слаёў, часткова ачышчаюцца і праходзяць глыбей, дзе аб'ядноўваюцца з грунтавымі водамі.\nСістэмы, абсталяваныя натуральным фільтрам, стануць выдатным рашэннем для ўтылізацыі вады, выкарыстанай ва ўмывальніку, у лазні або ў летнім душы.\nВажна: Для таго каб выключыць верагоднасць біялагічнай пагрозы для лакальнай экасістэмы, не варта выкарыстоўваць дрэнажную каналізацыю для скіду сцёкаў з прыбіральні.\nПрылада дрэнажнай ліўневай каналізацыі забяспечвае магчымасць адвядзення атмасфернай і адталай вады з прысядзібнага ўчастка.\nІнструкцыя будаўніцтва такой сістэмы прадугледжвае выкопванне траншэй патрабаванай глыбіні (глыбіня і шырыня вызначаюцца ў адпаведнасці з дыяметрам выкарыстоўваюцца труб). Працягласць траншэй павінна складаць не менш за 2 метры. У трубах у некалькі шэрагаў свідруем адтуліны на адлегласці некалькіх сантыметраў адзін ад аднаго.\nПадрыхтаваныя такім чынам трубы ўкладваюцца ў траншэі і засынаюцца жвірам, а зверху - звычайным грунтам так, каб паверхня засыпання была альбо ўпоравень з паверхняй глебы альбо ледзь вышэй.\nФункцыянаванне такога тыпу ліўневай каналізацыі ажыццяўляецца наступным чынам. Вада запаўняе ўнутраны аб'ём трубы і паступова праз высверленные адтуліны і глебавыя дно сыходзіць у жвіровую засыпанне і ў грунт.\nВажна: Працягласць і дыяметр труб неабходна падбіраць у адпаведнасці з узроўнем ападкаў у рэгіёне.\nГэты спосаб ўтылізацыі сцёкаў прадугледжвае будаўніцтва натуральнага рэзервуара - паглыбленні ў зямлі і павярхоўнай вечкам або надбудовы ў выглядзе будкі са стульчак.\nПа меры эксплуатацыі натуральны рэзервуар напаўняецца адходамі. Таму рэгулярна, напрыклад раз у паўгода, змесціва рэзервуара неабходна адпампоўваць і вывозіць на спецыяльна выдзеленыя тэрыторыі або на прадпрыемствы, якія спецыялізуюцца на перапрацоўцы адходаў. Для гэтых мэтаў прымяняецца ассенизаторская машына, абсталяваная кампрэсарнай устаноўкай.\nВыдатнай альтэрнатывай Выграбная ямах можа паслужыць сэптык. Сэптык можна набыць гатовым, а можна сабраць сваімі рукамі з жалезабетонных кольцаў ці цэглы. Найбольш перспектыўным выбарам з'яўляецца набыццё гатовага пластыкавага сэптыка, які усталёўваецца ў спецыяльна выкапаную яму, засынаецца зверху грунтам і практычна непрыкметны здалёк.\nСэптык уяўляе многокамерного ёмістасць са складанай сістэмай пераліўных труб.\nФункцыянаванне сэптыка ажыццяўляецца наступным чынам:\nСцёкі пранікаюць праз каналізацыйную трубу ў першую камеру сэптыка, дзе вырабляецца першаснае ссяданне і адсяванне цяжкіх часціц.\nДалей сцёкі праходзяць у наступную камеру, дзе паступова на паверхню усплываюць тлушчавыя часціцы.\nЧасткова вычышчаныя сцёкі праходзяць у наступную камеру, дзе адбываецца асаджэнне пакінутых цяжкіх часціц.\nНа заключным этапе вадкіх асяроддзях выводзіцца вонкі і адводзіцца ў бліжэйшы вадаём або дрэнажны калодзеж.\nПадобнай выявай працуе биоканализация, але з той розніцай, што адкіды не толькі адстойваюцца, але і перапрацоўваюцца адмысловымі мікраарганізмамі.\nТакім чынам, мы разгледзелі прылада аўтаномнай каналізацыі ў прыватным доме, цяпер засталося выбраць той варыянт, які можа быць ужыты на вашай дачы.\nЗасталіся якія-небудзь пытанні, якія патрабуюць вычарпальных адказаў? У такім выпадку, больш карыснай інфармацыі вы зможаце знайсці, паглядзеўшы відэа ў гэтым артыкуле.\nПредыдущаяКран-буксуе для змяшальніка: абслугоўванне і рамонт\nСледующаяСонечныя батарэі для ацяплення дома - віды і асаблівасці


Намаганні, якія жывяць літаратуру | zviazda.by\nЛітаратура і мастацтва » Літаратура » Намаганні, якія жывяць літаратуру\nНамаганні, якія жывяць літаратуру\nМіжнародная літаратурная суполка ці адзінокі творца аднолькава могуць змагацца з сусветным неспакоем, варожасцю і супрацьстаяннем. Якімі магчымасцямі валодае сучасны пісьменнік у зменлівым свеце, разважаюць літаратары рознах краін напярэдадні Мінскай міжнароднай кніжнай выстаўкі-кірмашу, у межах якой традыцыйна пройдзе сімпозіум «Пісьменнік і час».\nПётр ЧЭКАЛАЎ, доктар філалагічных навук, прафесар, спецыяліст па літаратурах народаў Паўночнага Каўказа:\n— Пісьменнік не толькі можа, але і павінен — калі ён сапраўдны пісьменнікграмадзянін, пісьменнік-гуманіст — супрацьстаяць і сусветным канфліктам, і сусветнай пошласці, і сусветнай квазікультуры. Іншая справа, што прадухіляць сваім пяром ні сусветныя, ні іншыя беды ў літаральным сэнсе ён не ў стане. Але яго творчасць прызнана спрыяць стварэнню такой атмасферы, дзе ні вульгарнасць, ні насілле, ні псеўдакультура непрымальныя. Пісьменнік не можа заставацца ўбаку ад падзей. Ён павінен фізічна адчуваць іх уздзеянне, дыхаць іх паветрам і пераўтвараць у мастацкіх вобразах. Адлюстраванне рэчаіснасці, яе аналіз і выказванне ўласнага погляду павінны не ўзаемавыключаць, а ўзаемадапаўняць адзін аднаго. Дзякуючы таму, што ў міжнародных творчых мерапрыемствах прымаюць удзел не толькі пісьменнікі, але і крытыкі, літаратуразнаўцы, перакладчыкі, кнігавыдаўцы, творы могуць прыцягнуць увагу грамадскасці, а пры шчаслівым збегу абставін — пашырыць кола чытачоў, прынесці знакамітасць і плённую выдавецкую дзейнасць. Далёка не заўсёды так бывае, але супрацоўніцтва на тое і існуе, каб садзейнічаць папулярызацыі вартай кнігі вартага аўтара. Я, напрыклад, мяркую гаварыць пра паэта Карыма Мхце, прадстаўніка аднаго з самых нешматлікіх народаў Каўказа — абазін. Лічу самадастатковым сам факт вынясення яго імя на такі значны форум. Калі гэта выклікае хоць самую малую цікавасць з боку творчай суполкі, я буду шчаслівы і за паэта, і за народ. Бо пісьменнік — найлепшы праваднік і транслятар нацыянальнай культуры. Чым вышэйшы яго талент, тым больш каларытны і мнагагранны паўстане яго народ перад сусветным чытачом. Ні адзін тэлежурналіст з усімі перавагамі, якія даюць яму прафесія і сучасныя тэхналогіі, не зможа сапернічаць па глыбіні пранікнення ў нацыянальны свет, перадаць пачуцця сакральнасці і любові да свайго народу так, як гэта зробіць пісьменнік. У гэтым для мяне няма ніякага сумнення.\nСвятлана АРХІПАВА, паэтэса, старшыня рэгіянальнага аддзялення Саюза пісьменнікаў Расіі Рэспублікі Марый Эл:\n— Пісьменнік можа супрацьстаяць сусветным канфліктам у той ступені, у якой само паняцце «сусветны канфлікт» адносіцца да маральных праблем сучаснага грамадства. Несумненна, што любы сур’ёзны літаратурны твор аўтар піша ў першую чаргу з мэтай паставіць тое ці іншае этычнае пытанне, разгледзець нейкую сацыяльную праблему і пераканаць свайго чытача задумацца над пошукамі яе вырашэння. Мастацкая літаратура — гэта не зводкі навін, і пісьменнікі, як мне падаецца, не павінны наўпрост адлюстроўваць рэчаіснасць. Задача аўтара — стварыць у пэўным сэнсе другую рэчаіснасць, сцвярджаючы, тым не менш, агульначалавечыя каштоўнасці: гуманізм, цярпімасць, спачуванне… Папулярнасць сучаснай кнігі ў свеце ствараецца мноствам фактараў, у ліку якіх — і міжнароднае літаратурнае супрацоўніцтва. Без яго немагчыма папулярызацыя твораў за мяжой. Цікавасць, якая ўзнікла ў чытача да замежнай літаратурнай творчасці, абавязкова выклікае цікавасць і да роднай мовы аўтара, і да яго культурнай і гістарычнай спадчыны. Галоўнае — зацікавіць чытачоў, пераканаць іх звярнуцца да кнігі, напісанай у іншай краіне і на іншай мове. Пісьменнік адкрывае замежнаму чытачу дзверы ў сваю культуру, спрыяе яе правільнаму разуменню і прыняццю. І тут непазбежна паўстае пытанне якаснага літаратурнага перакладу, які б дазволіў кнізе захаваць моўныя нюансы, у поўным аб’ёме перадаць асаблівасці іншага светапогляду і светаадчування, якія сфарміраваліся ў іншай нацыянальнай культуры.\nЮрый ШЧАРБАКОЎ, паэт, перакладчык, старшыня Астраханскага рэгіянальнага аддзялення Саюза пісьменнікаў Расіі:\n— Леў Талстой заўважыў: «Літаратура супрацьстаіць злу». Не змагаецца — супрацьстаіць, калі яна сапраўдная, а не псеўдалітаратура. А сусветныя канфлікты і ёсць увасабленне зла. Галасы пісьменнікаў з актыўнай жыццёвай пазіцыяй, якія з грамадзянскім пафасам выкрываюць зло і яго творцаў, вядома, больш чутныя. Але і быццам «ціхая» лірыка таксама выконвае гэту высакародную задачу, таму што спакваля лечыць чалавечыя душы, адварочваючы іх ад няправеднага і пачварнага. Адлюстроўваючы суровую рэальнасць ці займаючыся «чыстым» мастацтвам, пісьменнік непазбежна супрацьстаіць злу, а значыць, не застаецца ўбаку ад падзей. Калі ён не «тупейны мастак», а сапраўдны майстар. Таму і значэнне міжнацыянальнага літаратурнага супрацоўніцтва пераацаніць цяжка. У нас у Астрахані жыў сапраўдны энтузіяст гэтай справы Віктар Рыгоравіч Дзідзякоў. Больш як сорак гадоў таму ён стварыў літаратурны музей «Дружба народов». Віктар Рыгоравіч пісаў лісты многім знакамітым пісьменнікам розных краін з просьбай падарыць кнігі з аўтографамі яго музею. І многія адгукнуліся! З часам гэты грамадскі музей пачаў іграць у нашай правінцыі ролю сапраўднага прапагандыста сучаснай літаратуры розных народаў. Пасля смерці В. Г. Дзідзякова пра музей і яго выдатную ролю забыліся. На жаль, без дапамогі дзяржавы роля пісьменніка ў прасоўванні сваёй культуры і спадчыны за мяжой вельмі сціплая. Асабістыя кантакты, удзел у рэдкіх міжнародных форумах не могуць вырашыць праблему. І ўсё ж такі застаецца спадзявацца на гэта ды песціць надзею, што сітуацыя зменіцца.\nМарат ГАДЖЫЕЎ, галоўны рэдактар літаратурна-мастацкай газеты «Горцы»:\n— У гісторыі вядома шмат выпадкаў, калі пісьменнікі прадказвалі тыя ці іншыя падзеі, а пісьменнікі-фантасты апярэджвалі час на дзясяткі гадоў. Пісьменнікі станавіліся небяспечнымі, калі выказвалі адрозны пункт гледжання ад таго, што бытуе ў грамадстве, ці казалі пра заганы грамадства. Многія станавіліся ізгоямі, дысідэнтамі. Але ўсё ж часцей прыгадваюць пісьменнікаў, якія ў цяжкія для Радзімы дні пісалі праўду пра вайну. У гады Вялікай Айчыннай вайны шмат аўтараў стварылі вялікія творы, здольныя ўплываць на розумы і сэрцы. І ў гэтым сэнсе можна сцвярджаць: яны супрацьстаялі вайне, умацоўвалі дух салдат і тых, хто знаходзіўся ў тыле. Але папракаць пісьменніка за тое, што ён апалітычны, не бяруся. Пасля распаду СССР пра гэта ўвогуле не гавораць, пісьменнікі са сваімі правамі засталіся адзін на адзін з рынкам. Мне як чытачу цікава бачыць у літаратуры аўтарскую ацэнку выдуманым і рэальным падзеям. Магчыма, гэта адбіваецца мая работа ў журналістыцы, дзе аўтарскія ацэнкі мала вітаюцца. У мяне ёсць досвед супрацоўніцтва з выдавецтвамі Беларусі. Хочацца верыць, што тыя гарызантальныя сувязі, што мы будуем з калегамі, не знікнуць. Больш за тое, я воляй лёсу стаў прадстаўляць культуры Дагестана на беларускіх форумах, у СМІ, выдавецтвах і выставачных праектах. У літаратурна-мастацкай газеце «Горцы» рэгулярна публікуюцца творы беларускіх паэтаў і празаікаў, напрыклад, у хуткім часе — апавяданні Алеся Бадака і Эльвіры Вашкевіч. Рыхтуецца да выдання штогадовы альманах «Кавказский экспресс», у якім абавязкова будуць друкавацца аўтары розных краін. Беларускі вагон будзе курыраваць галоўны рэдактар часопіса «Нёман» Аляксей Чарота. Спадзяюся, у нас будзе моцны састаў. Але ёсць справы яшчэ больш плённыя. Я бачу, як гэта мала ў параўнанні з тым, што яшчэ можа быць зроблена.\nНурдаўлет АКЫШ, пісьменнік, доктар філалагічных навук, прафесар Інстытута літаратуры і мастацтваў імя М. Аўэзава Рэспублікі Казахстан:\n— З майго пункту гледжання, пісьменнік не можа непасрэдна ўплываць на міжнародныя канфлікты. Ці чуў хто-небудзь, каб пісьменнікі ўмешваліся ў сутнасць сірыйскага канфлікту і вырашалі нешта станоўча? Пісьменнік — перш за ўсё творчая асоба, якая на свядомасць і на мастацкае ўспрыманне людзей уплывае праз эстэтычныя прызмы. Лепш адлюстроўваць рэчаіснасць. Якім чынам — залежыць ад таленту творцы. Натуральна, літаратурнае супрацоўніцтва павінна на гэта ўплываць. Калі творы пісьменніка публікуюцца на іншых мовах, ён сам па сабе становіцца носьбітам культуры і духоўнага вобраза свайго народа. Мне падаецца, для беларускага чытача казахскі народ не зусім знаёмы. Для яго прадстаўнікі гэтага народа найперш жыхары азіяцкага кантынента. І беларус пазнае ўвесь вобраз казаха праз творы пісьменнікаў-казахаў.\nВалеры ТУРГАЙ, народны паэт і заслужаны работнік культуры Чувашскай Рэспублікі:\n— Пісьменнік сваёй працай можа дамагчыся шмат. Можна хаця б успомніць Талстога, Дастаеўскага і іншых вялікіх. Але супрацьстаяць сусветным канфліктам, тым больш у адзіночку? Наўрад ці. За сусветнымі канфліктамі стаяць наймагутнейшыя сілы — і палітычныя, і эканамічныя, і фінансавыя, і нацыянальныя… Права быць «убаку» мае кожны пісьменнік. Яго апалітычнасць не гаворыць пра яго абыякавасць. Тут важней, каб ён ствараў тое, што не пакіне раўнадушнымі яго чытачоў і што магло б станоўча ўплываць на тыя ці іншыя падзеі. Да таго ж каму патрэбен творчы чалавек без уласнага погляду? Роля міжнароднага літаратурнага супрацоўніцтва ў аспекце ўплыву на рост папулярнасці сучаснай (і не сучаснай!) кнігі ў наш час, у эпоху інтэрнэту, велічэзная. У гэтым плане ўсяму цывілізаванаму свету, на мой погляд, добры прыклад паказвае Беларусь. Упэўніўся ў гэтым асабіста летась, наведаўшы Мінскую міжнародную кніжную выстаўку-кірмаш і стаўшы ўдзельнікам цудоўнага сімпозіума «Пісьменнік і час». Але справа не ў святах ці праектах — асабліва цешыць тое, што кіраўніцтва рэспублікі і нашы беларускія калегі робяць усё, што ад іх залежыць, дзеля прапаганды найлепшых прыкладаў беларускай літаратуры за межамі рэспублікі і наладжвання нашых творчых сувязяў, якія часта перарастаюць у сяброўскія адносіны. Вось за гэта я пакланяюся перад беларусамі! Калі звярнуць увагу на любога сапраўднага пісьменніка (толькі не графамана!), ён не толькі праводзіць свой каштоўны час за пісьмовым сталом, але яшчэ і актыўна, усвядомлена і мэтанакіравана прасоўвае сваю нацыянальную культуру і ў суседніх рэгіёнах, і за межамі. Так і павінна быць! Бо кожны выдатны пісьменнік — вялізны набытак свайго народа і яго надзвычайны і паўнамоцны пасол!\nЗакі АЛІБАЕЎ, старшыня Саюза пісьменнікаў Башкартастана, дэпутат Дзяржсходу-Курултая Рэспублікі Башкартастан:\n— Асноўны сродак пісьменніка — слова. Ва ўсе часы вобразнае слова мела сваю вагу і дорага цанілася. У башкірскім міфалагічным эпасе «Урал батыр», дзе апісваюцца падзеі 4 тысяч гадоў таму, усе добрыя ўчынкі пачынаюцца з добрага слова. Ад першых твораў да твораў сённяшніх дзён у башкірскім мастацтве слова «дабро» — у трэндзе. Як яно праяўляецца, з якіх пунктаў гледжання апісваецца або як у нацыянальных творах ва ўмовах глабалізацыі аўтары здолелі захаваць вялікую шматвяковую традыцыю — на ўсе гэтыя пытанні можна знайсці адказы ў сучаснай башкірскай літаратуры. Цяпер творца ў авангардзе грамадскага жыцця, ён жыве жыццём народа. Менавіта пісьменнік сваёй працай можа супрацьстаяць сусветным канфліктам, змяняць погляды грамадства. Жывучы ў соцыуме, чалавек не можа быць свабодным ад яго. Падзеі, якія адбываюцца вакол творцы, праходзяць праз сэрца, праз душу — і з’яўляюцца новыя творы. Такія башкірскія паэты, як Равіль Бікбаеў, Тамара Ганіева, Зульфія Хананава, Ларыса Абдуліна, заўсёды адчуваюць думы і спадзяванні народа і ў іх паэзіі пульсам б’е сучаснае жыццё, духоўнае ўвасабленне нацыі. Аўтарскі погляд займае асаблівае месца ў літаратуры. Якраз у ім цалкам адлюстроўваецца жыццёвая філасофія. Сучасная кніга вельмі разнастайная па форме. Але якая б яна ні была, без чалавека, без падтрымкі грамадства і грамадскіх арганізацый яна мёртвая. А літаратурнае супрацоўніцтва — цудоўны мост духоўнага жыцця. Вядома, тут асаблівае месца займаюць пераклады. У прасоўванні сваёй культуры за межамі краіны пісьменнік — як паплечнік. Менавіта праз яго творы ёсць магчымасць меркаваць аб сапраўдным жыцці народа. Напрыклад, праз творы Мустая Карыма многія спазнавалі культуру башкірскага народа, а Чынгіз Айтматаў заўсёды гаварыў вуснамі кіргізскага. Сёння гэтыя сувязі згублены, але мы павінны аднавіць добрую традыцыю мінулага.\nЮрый САЛАЎЁЎ, пісьменнік, журналіст, дырэктар «Выдавецкага дома “Марийское книжное издательство”», заслужаны работнік культуры Рэспублікі Марый Эл:\n— Па маім глыбокім перакананні, пісьменнік можа ўнесці лепту ў супрацьстаянне сусветным канфліктам. Можа застацца і ўбаку, бо ўсё залежыць ад яго жыццёвых пазіцый, перакананняў, якія кожны вызначае сам. Але пісьменнік адчувае на сабе ўплыў становішча ў краіне, у свеце, яго хвалюе жыццё простых людзей, і кожны марыць аб міры і згодзе ва ўсім свеце. Пісьменнік павінен быць голасам свайго часу, але галасы могуць гучаць па-рознаму. Гэтым літаратура і цікавая. Кожны робіць у жыцці свой выбар. Але прызначэнне пісьменніка — трывожыць сумленне. Мы павінны прымушаць людзей думаць аб тым, што яны робяць. Безумоўна, калі б аўтар адчуў, прааналізаваў і прадставіў свой аўтарскі погляд, гэта было б чытачу больш цікава. Нам важна, каб нашу нацыянальную літаратуру ўбачылі і за мяжой. Мне цікава паглядзець на кнігі іншых краін, зразумець, што карыстаецца попытам на міжнароднай арэне, якія трэнды, жанры цяпер запатрабаваныя, каб пасля прадставіць і сваю — марыйскую літаратуру. Візіт у Беларусь для мяне — цікавая магчымасць пазнаёміцца з пісьменнікам Алесем Карлюкевічам, чые аповесці і апавяданні я зараз перакладаю на марыйскую мову. Дарэчы, у 2015 годзе я пераклаў п’есу беларускага драматурга Д. Багаслаўскага «Любоў людзей», якая была пастаўлена ў нашым Марыйскім нацыянальным тэатры драмы імя М. Шкетана. Спектакль на фестывалі «Яшкар-Ала тэатральная — 2015» быў выбраны пераможцам у шматлікіх намінацыях, а таксама атрымаў высокую ацэнку на фестывалі ў Казані. Хіба гэта не здорава? Наогул, нам трэба часцей сустракацца, наладжваць кантакты, быць у дыялогу, бо гэта адкрывае мноства магчымасцяў для ўзаемнага развіцця.\nХайке ЗАБЕЛЬ, пісьменніца, журналіст (Германія):\n— Аўтар расказвае гісторыі, у якіх часта знаходзяць адлюстраванне канфлікты. Натуральна, гэта вынікае не з назвы ці прадмовы кнігі, а з таго, што ў творы напісана, асабліва між радкоў. Размова можа ісці пра глабальныя канфлікты ці праблемы штодзённага жыцця, часта між імі існуе ўзаемасувязь. Немагчыма пісаць без адлюстравання ўласнага погляду на падзеі, бо кожны чалавек, незалежна ад таго, з’яўляецца пісьменнікам ці не, мае сваё меркаванне пра рэчы і падзеі і такім чынам дзеліцца імі з многімі. Яго героі ідуць сваёй дарогай: падзяляе чытач гэтыя дарогі ці не. Адлюстраванне праўды — гэта пачатак дарогі; шляхі пошукаў вырашэння праблем — гэта працяг. Толькі рабіць гэта неабходна не з пазіцыі настаўніка. Пісьменнік не павінен успрымаць сябе занадта сур’ёзна. Увогуле, кніга ў любой форме мае ўнікальную магчымасць адкрываць дзверы. Праз творы мы можам паглыбіцца ў чужыя культуры, зразумець грамадства, яго працэсы. Пісьменнік з’яўляеццца часткай сацыяльнай мазаікі, у якой ёсць мноства іншых кавалачкаў. Усе яны фарміруюць вобраз культуры, які потым перадаецца праз пакаленні, каб даць культуры магчымасць жыць.\nРыма ХАНІНАВА, паэт, празаік, перакладчык, вядучы навуковы супрацоўнік аддзела мангольскай філалогіі Калмыцкага навуковага цэнтра РАН (Эліста), член Саюза пісьменнікаў Расіі:\n— Пісьменнік можа супрацьстаяць канфліктам двума спосабамі — публіцыстычным і мастацкім, тым і іншым, у залежнасці ад таго, чаму аддае перавагу. Вастрыня, як правіла, з часам губляе сваю актуальнасць, а абарона вечных універсальных каштоўнасцяў — міру, ісціны, дабра, міласэрнасці, працы, любові, сям’і — застаецца назаўсёды, не губляючы эстэтычнай канстанты. Аўтарскі погляд заўсёды прысутнічае ў яго мастацкім тэксце незалежна ад пісьменніцкіх сродкаў — экспліцытна ці імпліцытна, сэнсавая інтэрпрэтацыя ў галоўным застаецца прынцыповай. Ёсць і ўплыў міжнароднага літаратурнага супрацоўніцтва на папулярнасць сучаснай кнігі. Іншая справа, што ўсё залежыць ад салідарызацыі актыўных сіл. Дастаткова прывесці прыклад калмыцка-беларускіх літаратурнах узаемасувязяў. У пачатку 1960-х гг. дзякуючы тагачаснаму старшыні Саюза пісьменнікаў Беларусі Петрусю Броўку і майму бацьку Міхаілу Хонінаву пачалі творча супрацоўнічаць нашы пісьменнікі, публікаваць узаемныя пераклады твораў, выдаваць кнігі. Так, у Міхаіла Хонінава і Аляксея Балакаева выйшлі зборнікі калмыцкіх перакладаў лірыкі Янкі Купалы і Якуба Коласа. Пасля сыходу з жыцця М. Хонінава ў 1981 годзе гэтыя сувязі абарваліся. Узнавіліся яны ў пачатку новага стагоддзя па ініцыятыве беларускага пісьменніка Алеся Карлюкевіча праз сумесныя праекты: пераклады лірыкі Францыска Скарыны, Максіма Багдановіча, Якуба Коласа, сучасных паэтаў Беларусі і Калмыкіі. Асабліва ўсцешна, што да стагоддзя М. Хонінава новае пакаленне беларускіх пісьменнікаў — Рагнед Малахоўскі, Адам Шостак, Таццяна Сівец, Алесь Карлюкевіч, Аляксей Адзінец — пераклалі яго вершы, апавяданні і паэму «Колокола Хатыни», пачаты пераклад драмы «Белая дорога». Падчас удзелу ў Мінскай міжнароднай кніжнай выстаўцы-кірмашы ў 2017 годзе я наведала горад Беразіно, ганаровым грамадзянінам якога стаў у 1975 годзе мой бацька, які абараняў Беларусь падчас вайны, пабывала на вуліцы яго імя і вырашыла ўвекавечыць гэтую памяць стварэннем мемарыяльнай дошкі. Па ўзгадненні з гарадской адміністрацыяй мастак Васіль Кіштанаў выканаў праект. Плануем у межах сёлетняга пісьменніцкага форуму ўстанавіць гэту гранітную дошку ў Беразіно 8 лютага.\nВікторыя КІНГ, празаік, публіцыст (ЗША):\n— Аўтарскі погляд на рэчаіснасць арганічна спалучае адлюстраванне рэальнасці і аналіз сучаснасці праз развіццё вобраза героя і яго эмацыянальна-філасофскае ўспрыманне навакольнага свету. Немагчыма аддзяліць адно ад другога. У кожнага пісьменніка ёсць свабода выбару — быць на палітычнай арэне або ўздымаць балючыя пытанні, якія ўзбударажаць грамадства. Сваімі ідэямі пісьменнік здольны перасцерагчы ад магчымасці сусветных канфліктаў. Імкненне нацыянальных культур да міжкультурнага дыялогу дае магчымасць не толькі зразумець культуру іншага народа, але і яго рэлігію, дух. Тут вялікая роля перакладчыкаў, якіх я называю суаўтарамі, бо дакладнасць перакладу дапамагае адчуць як эмацыянальны, так і ідэйны бок твора. Дарэчы, чытаючы творы іншай літаратуры, ва ўяўленні ўзнікае доля міфа пра іншую краіну і народ незалежна ад ведання гісторыі і фальклору. А рэальнасць і міфалагічнасць нашага быцця неаддзельныя. На сёння ўзнікае пытанне, наколькі асобная нацыянальная культура можа ўплываць на развіццё планетарнай свядомасці, якая ёсць усведамленне грамадскага быцця як быцця агульнапланетарнага. Ці здольны пісьменнік стварыць героя, у якім нацыянальная ідэя будзе спалучацца з праблемамі планетарнага маштабу: магчымая гібель планеты, гібель усёй людской цывілізацыі ці планетарнае адзінства, этнічная і глабальная ідэнтычнасць? Зараз у нас вялікая колькасць тэхналагічных платформ для прасоўвання нацыянальных культур і спадчыны, некаторыя з іх дазволяць узнікнуць новым жанрам, такім як інстапаэзія, якая ўжо існуе ў прасторы «Інстаграм». Усё залежыць ад жадання пісьменніка. Напрыклад, адным з маіх праектаў стаў альманах «Литературная Америка», у якім друкуюцца творы як знакамітых, так і малавядомых пісьменнікаў, паэтаў і эсэістаў, якія пішуць на рускай мове і жывуць у ЗША ці за мяжой. Капля ў моры, але па меры сіл і фінансавых магчымасцяў кожны з нас робіць тое, што можа.\nБольш за 60 тысяч чалавек наведалі Мінскую міжнародную кніжную выставу\n«Хацелася б, каб кніга засталася з намі назаўжды»\nXXVI Мінская міжнародная кніжная выстаўка-кірмаш\n14:23 Музей “Вучэбная кніга ў гісторыі адукацыі” адкрыўся ў АПА\n14:05 Рыбакоў: Беларускі бюджэт нясе страты ад паставак няякаснай нафты\n13:13 Прэм'ер-міністр Сяргей Румас наведаў ААТ "Бягомльскі"\n13:01 У Гродне будаўнік упаў з вышыні і загінуў\n12:31 Як правільна наведваць могілкі на тэрыторыях зон адчужэння і адсялення\n12:15 Больш за 30 чалавек прапалі без вестак пры караблекрушэнні каля Венесуэлы\n11:32 П'яны бацька ледзь не падпаліў загадчыцу дзіцячым садам\n11:10 У Вялікабрытаніі на заводзе па вытворчасці сталі адбыўся выбух\n10:56 Памерла актрыса Эліна Быстрыцкая\n10:00 Прэзідэнт Францыі прапанаваў выключыць некалькі краін з Шэнгенскай зоны\n3589 Што шукаюць сем'і, якія едуць да айца Валерыяна ў пасёлак Смілавічы?\n1435 10 сакрэтаў ураджайнай цыбулі\n464 Ці трэба зніжаць вышыню дрэў у садзе?\n435 У прадзюсарскім цэнтры «СПАМАШ» прайшоў кастынг маладых артыстаў\n386 Пачым нерухомасць у гарадах-спадарожніках\n382 Звыклыя выключнасці. Ці можна зразумець «лічбавае племя»?\n357 Сямі раёнам Магілёўшчыны былі дадзены прэферэнцыі для развіцця эканомікі\n335 ЗЕНА: Ад сцэны не стамляюся!\n323 У Мірскім замку можна прайсці квэст «Белы слон»\n307 Карэспандэнты «Звязды» пабывалі на начных здымках нацыянальнага кінапраекта\nАсваенне адчужэння. Што паглядзець падчас экскурсіі ў радыяцыйнай зоне?\nЦі небяспечныя такія «вылазкі» і колькі яны каштуюць?\nМітрапаліт Павел: Я ўдзячны, што Гасподзь павёў мяне па гэтым шляху\nУладыка расказаў, чаму з асцярогай упершыню ехаў у Мінск у якасці мітрапаліта.\nДобрая жонка і дома рай, а благая — хоць цягу дай\nЯк сучасныя палешукі рыхтуюцца да свята Уваскрэсення Хрыстовага\nАўтар «Звязды» расказвае на прыкладзе сваёй сям'і.


Пацвердзілісваё майстэрства | Зара над Друццю. Новости Белыничей\nНядаўна ў Мінску прайшоў I Усебеларускі фестываль-конкурс Talented Belarus. Удзел у ім прынялі творчыя калектывы і адзіночныя выканаўцы з усёй краіны. Свой талент на конкурсе пацвердзілі і самадзейныя артысты Бялыніччыны.\nЗагадчык Алешкавіцкага СДК Пётр КУДРАВЕЦ заваяваў Дыплом лаўрэата І ступені ў намінацыі “Народныя інструменты”.\nАнсамбль народнай песні “Жніво” Галоўчынскага сельскага Дома культуры ўзнагароджаны Дыпломам лаўрэата ІІІ ступені ў намінацыі “Народны вакал”. У складзе калектыву пад кіраўніцтвам Леаніда ШУТА выступілі Кацярына КУЖАЛЬКОВА, Галіна СТРЫГУНОВА і Таісія РАЎШАНАВА.\nАкрамя таго, Леанід Міхайлавіч удастоены Дыплома лаўрэата ІІ ступені ў намінацыі “Эстрадны вакал”.


Будзьма беларусамі! » Сусветны дзень кнігі: слухай, чытай, глядзі!\n23.04.2020 | Навіны "Будзьма!" Літаратура\nСусветны дзень кнігі: слухай, чытай, глядзі!\nТрадыцыйна 23 красавіка ва ўсім свеце адзначаецца Сусветны дзень кнігі і аўтарскіх правоў. Свята гэтае было адмыслова прыдуманае ў 1995 годзе ЮНЕСКА з мэтай папулярызацыі чытання.\nКампанія «Будзьма беларусамі!» прапануе вам цікавую падборку праектаў, якія пашыраць ваш літаратурны кругагляд, а таксама дазволяць далучыцца да карыснай справы.\nАкцыя салідарнасці «Чытай і здаравей»\nУ ізаляцыю ў бальніцах трапляюць як хворыя, так і «кантакты першага ўзроўню». Для ўсіх іх, каб час ішоў хутчэй, з карысцю і пазітыўнымі эмоцыямі, мы ў партнёрстве з крамамі «Мой модны кут» і «Рагна» ініцыявалі дабрачынную акцыю «Чытай і здаравей» па зборы кніг для бальніц.\nУсё, што трэба зрабіць, – перадаць вартыя прачытання кнігі. Пра месцы збору кніг чытайце тут.\nНайбольш знакавыя кнігі Беларусі\nУ 2017-м шырока адзначаўся юбілей беларускага кнігадруку, а мы разам з Саюзам беларускіх пісьменнікаў абвясцілі кампанію «Пяцісотгоднасць». У межах яе адбываліся самыя розныя афлайн- і анлайн-актыўнасці. У тым ліку быў складзены экспертны спіс найбольш знакавых кніг за ўсе пяць стагоддзяў. Літаратурны крытык Ціхан Чарнякевіч падрыхтаваў серыю матэрыялаў, у якіх ён максімальна коратка апісаў важнасць усіх выданняў са спіса, засяродзіўшыся на кожнай кнізе\nАнімаваная гісторыя беларускай кнігі\nУ мінулым годзе Саюз беларускіх пісьменнікаў адмыслова да Дня ведаў падрыхтаваў школьнікам файны падарунак – анімацыйны фільм «Ад Скарыны пачатак… Пяць стагоддзяў нашай кнігі». Упершыню ўзноўленая сродкамі анімацыі, гісторыя беларускага кнігадруку праходзіць перад вачыма гледачоў за тры хвіліны. Ролік атрымаўся вельмі круты і будзе цікавы не толькі падлеткам, але і дарослым. Нехта ўзновіць свае веды, а нехта даведаецца і нешта новае:\nБуктрэйлер апавядання Міхася Стральцова\nУ 2014 годзе нашай кампаніяй быў зняты буктрэйлер на адно з найбольш вядомых апавяданняў Міхася Стральцова «Смаленне вепрука». Атмасферны ролік дае магчымасць зразумець і адчуць аўтара і герояў, час і атмасферу. Створаны ён быў рэжысёрам Змітром Вайноўскім, а ў галоўных ролях зняліся пісьменнік Альгерд Бахарэвіч і культуролаг Максім Жбанкоў.\nДарэчы, гэты ролік – першы прафесійна зроблены буктрэйлер у нашай краіне.\nАўдыякніга «Чытанка для маленькіх»\nКазкі і вершы на роднай мове для дзетак дашкольнага ўзросту, якія былі начытаныя Ганнай Хітрык і Паўлам Харланчуком.\nВы пачуеце не толькі народныя, але і аўтарскія творы: добра вядомыя «Каток – залаты лабок», «Пшанічны каласок», «Рукавічку», а яшчэ аўтарскія казкі Янкі Брыля «Жыў-быў вожык», «Страшная казка пра страшнага звера» Івана Бурсава ды іншыя. Таксама ў чытанцы гучаць дзіцячыя вершы беларускіх аўтараў.


Гульня Шчаслівая малпа. Лепрыкон Анлайн. Гуляць бясплатна\nГульня Шчаслівая малпа. Лепрыкон\nГуляць у гульню Шчаслівая малпа. Лепрыкон онлайн:\nАпісанне гульні Шчаслівая малпа. Лепрыкон\nМалпачка зноў не можа супакоіцца, пакуль у зацішным ірландскім мястэчку мясцовыя жыхары не адзначаць Дзень святога Патрыка з усёй шырынёй размаху, таму што яна даўно марыла паўдзельнічаць у гэтай старажытнай традыцыі. Аднак на справе ўзніклі дзіўныя і сумныя абставіны, што лепрыкон могуць перашкодзіць урачыстасці. Супакойце іх, вярнуўшы ім рэліквію! . Гуляць у гульню Шчаслівая малпа. Лепрыкон онлайн.\nТэхнічныя характарыстыкі гульні Шчаслівая малпа. Лепрыкон\nГульня Шчаслівая малпа. Лепрыкон дададзеная: 15.06.2015\nГульні, падобныя на гульню Шчаслівая малпа. Лепрыкон\nСпампаваць гульню Шчаслівая малпа. Лепрыкон\nУставіць гульню Шчаслівая малпа. Лепрыкон на свой сайт:\nКаб ўставіць гульню Шчаслівая малпа. Лепрыкон на свой сайт, скапіруйце гэты код і вставте ў html код свайго сайта. Таксама калі вам спадабалася гульня Шчаслівая малпа. Лепрыкон, скапіруйце і адпраўце спасылку свайму сябру або ўсім сваім сябрам, падзяліцеся гульнёй з усім светам!\nЗ гульнёй Шчаслівая малпа. Лепрыкон, таксама гуляюць у гульні:


[Розповідь українця Ю.Андруховича. про Львів у білоруському перекладі В. Рагойша]\nНаўрад ці кароль Даніла Галіцкі, заснавальнік Львова, ведаў пра тое, што мясціна, выбраная ім для найстарэйшага з будучых гарадоў еўрапейскага Усходу, мае адну вельмі цікавую геаграфічную прыкмету. Згадваю тое боскае і ледзьве не дзіцячае захапленне, якое ахапіла мяне ў той момант, калі я даведаўся пра яе. Гэтая прыкмета здалася мне выключна сімвалічнаю, прынамсі зусім не выпадковаю. Страла, выпушчаная з каралеўскага лука ў сярэдзіне ХПІ стагоддзя, трапіла « ў яблычка». Сутнасць прыкметы заключанецца ў тым, што па тэрыторыі горада, па яго амаль скрозь забрукаваных і замураваных ўзгорках, праходзіць водападзел двух марскіх басейнаў — Балтыйскага і Чарнаморскага. Вяршыня нябачнага цяпер водападзельнага хрыбта знаходзіцца за некалькі сотняў метраў ад галоўнага чыгуначнага вакзала, ці, як трэба казаць тут, у Льваве, двірця. Усе рэкі на поўнач ад гэтага пункту плывуць у Балтыйскае, а тыя, што на поўдзень, — у Чорнае мора. Месца скрыжавання двух восяў, што дзеляць безыменную прастору на ўсход-захад і поўнач-поўдзень, немінуча стала месцам скрыжавання гандлёвых шляхоў, а ў сувязі з гэтым і аб'ектам разнастайных інвазій — духоўных, палітычных, вайсковых, звычаёвых, моўных. Нямецкая назва горада — Lemberg — азначае не зусім тое самае, што лацінская Leopolis або санскрыцкая Сінгапур. У гэтым таксама можна бачыць знак «водадзейнасці» — прыналежнасці да многіх культур адначасова і разам з тым непрыналежнасці ні да адной з іх цалкам — гэтага горада, які яго выдатны раманіст міжваеннага перыяду назваў «горадам сцёртых межаў». Я, тым не менш, буду імкнуцца пазбегнуць публіцыстычнай спакусы назваць яго цяпер «горадам межаў узводзімых».\nЗамест гэтага выкарыстаем зусім супрацьлеглую метафару — не водападзел (тое, што падзяляе), а тое (я пакуль не ведаю, як гэта назваць), што аб'ядноўвае. Для палітыкаў гэта магло б стаць добрай нагодай, каб зноў пагаварыць пра балтыйска-чарнаморскую ідэю. Але я не зусім палітык, дакладней, зусім не палітык. Таму я хацеў бы думаць і гаварыць пра нешта іншае. Напрыклад, пра львоўскую гарадскую каналізацыю — рэчку Полтву: гадоў яшчэ трыста таму назад па ёй плавалі паруснікі з Гданьска і Любека, а ў яе водах голымі рукамі лавілі змеепадобных атлантычных вугроў. Мінула якраз сто гадоў, як рэчку пахавалі пад зямлёю. У гэтым сэнсе Львоў з'яўляецца поўным антыподам Венецыі. Тут настолькі адчуваецца недахоп вады, што жыхары найстарэйшых кварталаў пакланяюцца асабліваму культу Кагосьці, Хто зрабіў бы вадою віно. У жніўні гэтая спякотная драма дасягае кульмінацыі. Адзіным паратункам тады могуць паслужыць навакольныя лясы і паркі з старэчаю, сапраўды каралеўскай расліннасцю, з рэдкім азёрамі, пакрытымі лілеямі, і з таямнічымі лекавымі крыніцамі, якіх, зрэшты, — лясоў, азёр, лілей і крыніц — становіцца ўсё менш і менш. Гэта подых Поўдня, з кожным разам усё больш гарачы.\nАрхітэктоніка Львова хутчэй лацінская, хутчэй раманская, хутчэй барокавая. У савецкі час менавіта ў Львове здымаліся фільмы, у якіх павінен быў з’явіцца Парыж або Рым. Калі ішлося пра Лондан або Стакгольм, то такі фільм рабіўся ў Рызе ці Таліне. Львоў поўніцца атмасферай сярэднеземнаморскай культуры — калі прымусіць сябе яе пашукаць. Акрылены леў св. Марка на будынку венецыянскага консула Бандынэлі (плошча Рынак), як і фларэнтыйскі двор ці беззаганная смарагдавая coppola Дамінікане не ёсць нешта экзатычнае на карце горада. Пачынаючы з ХУІ стагоддзя, яго аблічча ў значнай ступені выштукоўвалі розныя італьянскія выгнанцы, прайдзісветы, валацугі і авантурысты, натхнёныя ідэямі рэнесанснага гуманізму, эпігоны высокага quattrocento, усе тыя героі плашча і шпагі, накшталт П’етро дзі Барбоны, Паўла Рымляніна Дамінічы, Амврозія Прыхільнага ці Калімаха Буанакорсі, усе тыя «куртуазныя маньерысты».\nРаманскія акцэнты ў значнай меры дапаўняюць ці хутчэй ураўнаважваюць акцэнты візантыйска-грэцкія. і справа не толькі ў візантыйскім выглядзе ўкраінскіх цэркваў. Справа ў асаблівай візантыйскай ментальнасці, якая з'яўляецца, магчыма, самай істотнай перашкодай пры нашым уваходжанні ў Еўропу, але і, магчыма, самай істотнай нашай абаронай ад гэтага ўваходжання. Яна як царква Успення Прасвятой Багародзіцы з вежай Карнякта — ніяк яе не сатрэш і не выкрасліш. Аднак наша падарожжжа на Поўдзень гэтым не вычэрпваецца. Бо я яшчэ не ўспомніў пра армян, якія рээмігравалі ў Львоў пераважна з Крыма, дзе ваяўнічы іслам пакідаў ім штораз меншую прастору для храмаў і крамаў. Ад іх бярэ пачатак адчувальная ў горадзе арыентальная першааснова. Персідскія кілімы львоўскай вытворчасці лічыліся лепшымі ад уласна персідскіх, не кажучы ўжо пра пахі, пра разнастайнасць водару —імбіру, кардамону, шафрану, перцу, мускусу, цынамону; менавіта армяне прычыніліся да водараў львоўскага гарадскога жыцця. А ў той жа час, здаецца, ніхто яшчэ і дагэтуль не расшыфраваў і не прачытаў надмагільных надпісаў на старых армянскіх могілках, хоць па чутках там выказаны рэчы надзвычай мудрыя і нам абсалютна неабходныя. Канцом армянскай суполкі ў Львове можа лічыцца 1946 год, калі бальшавікі ліквідавалі армянска-каталіцкі архіепіскапат.\nКалі ж згадаць пра яўрэяў, то яны з'явіліся ў Львове яшчэ раней, чым армяне, недзе ў канцы ХІУ стагоддзя. і былі сярод іх не толькі ганчары, шынкары і ліхвяры, якіх са святым абурэннем кляйміў сваім размашыстым лацінскім вершам з ХУІ ст. Себастыян Фабіян Кляновіч:\nЯк вось іржараз'ядае жалеза, амоль апранаху,\nТак і яўрэй-гулыпаіна нішчыць, руйнуе усё.\nБылі сярод іх і вучоныя талмудзісты, і астролагі, і чарнакніжнікі, а таксама, спадзяюся, носьбіты халдзейскай мудрасці, уладальнікі таемных ведаў. Апошнія з іх былі знішчаны нацыстамі ў саракавыя гады, тыя ж, якія запоўнілі іхнюю нішу пасля, былі ўжо звычайныя, савецкія, здэнацыяналізаваныя. Той вымерлы тып галіцкага яўрэйства нарадзіў багата выдатных літаратурных постацяў, да якіх належалі ўжо згаданы цытатаю Ёзеф Рот, настальгічны эсэіст Юзеф Вітлін і несумненна Бруна Шульц — загадкава ўзбуйнелы плод з першасна-салодкім прысмакам. Хто яшчэ плыў на гэтым караблі?\nНемцы, або, як іх тут называлі, «швабы», пакінулі пасля сябе след у паперакручваных назвах львоўскіх прадмесцяў. Тое, што цяпер ведаем як Лычакіў, паходзіць на самай справе ад Luetzenhof, Замарстыніў — ад Sommerstein, Кляпарыў — ад Klopper, Маёраўка — ад Majer, Кульпаркіў — ад Goldberg, і г.д. Быў яшчэ ўласнік вінарні на Замарстынаве з дужа выразным прозвішчам Макалёндра і была Юзэфа Кун, манашка-бенедыктынка, аўтарка паэтычнага зборніка «Lembergs schoene Umgebungen», што значыць «Цудоўныя ваколіцы львоўскія». Хто яшчэ апынуўся тут, у гэтых каютах і трумах, на палубе і мачтах? Магчыма, дастаткова простага пераліку?\nТакім чынам: сербы, далмацінцы, арнауты, арганаўты, татары, туркі, арабы, шкоты, чэхі, маўры, баскі, скіфы, караімы, хазары, асірыйцы, этрускі, хеты, готы, белыя і чорныя харваты, кельты, анты, аланы, гуны, курды, эфіопы, цыклопы, агрыпы, лестрыгоны, андрагены, арыяне, цыганы, кінакефалы, элефантафагі, афрыканцы, мулаты і метысы, маларосы, масквафілы і мазахісты. Францыскане, капуцыны, кармеліты босыя і — адпаведна, даруйце, — кармеліты абутыя, бернардыны, клярыскі, урсулянкі, сакраменткі, цэцыліянкі. Дамінікане, васіліяне, растафарыяне, рэдэмптарысты, потым езуіты, а яшчэ раней трынітарыі, якія прысвяцілі сябе выкупліванню хрысціянскіх нявольнікаў з усходняга рабства. Разейкронцэры, студзіты, тампліеры, раскольнікі, праваслаўныя і леваслаўныя.\nЯ перакананы, што ўсе яны паспелі тут пабываць. Але ж я прыгадаў толькі некаторых, і мой пералік яшчэ зусім няпоўны.\nБо Львоў ляжыць пасярэдзіне свету. Таго Старога Свету, які быў плоскі, трымаўся на трох кітах ці, згодна іншых версій, на чарапасе, а самай далёкай ягонай ваколіцай была Індыя, аб берагі якой разбіваліся хвалі Дуная, Ніла ці, магчыма, Акіяна.\nНават львоўская расліннасць зберагла неаспрэчныя адзнакі «ўсёгасці». Балтыйская сасна і крымскі кіпарыс без праблем суіснуюць у львоўскіх садах, кожны з якіх смела можна было б назваць батанічным.\nМы, людзі, — стварэнні неразважлівыя і няўдзячныя, змушаныя на тое, каб вечна нешта траціць. Ніколі не цэнім тое, што маем, чым надзеленыя звыш. Адна з маіх любімых кніжак, «Гістарычныя прагулкі па Львову» Івана Крып'якевіча, змяшчае горасны раздзел пра ўжо неіснуючыя святыні. Часам сябе пытаюся: калі б гэтая кніжка была напісана не ў 1931 годзе, а цяпер — наколькі болыы доўгім і пакутлівым быў бы гэты раздзел? Мне не хапае ў Львове Залатой Розы. Мне не хапае татарскай мячэці і татарскіх могілак недзе пад Высокім Замкам — у ХУІ стагоддзі іх яшчэ паказвалі залётным збіральнікам уражанняў. Мне не хапае шмат іншых рэчаў, сярод якіх былі і штогадовыя львоўскія карнавалы, і нядзельныя банкеты для жабракоў, і напаўфантастычны звярынец у ваколіцах Пагулянкі. Сёй-той з нас імкнецца выратаваць іх вершаваным радком. Але яны звычайна не даюцца і выслізгваюць. Бо Львоў — гэта сапраўды карабель-прывід.\nІлылічнае і небалючае напластаванне культур — гэта міф. І я не ўпэўнены ў тым, што гэты міф не шкодны. Зрэшты, даверымся класіку — вось як ён пісаў пра згаданае напластаванне: «Калі нехта ў нашым горадзе мучыцца ўначы ад бяссонніцы, то няхай прыслухаецца да начных галасоў. Варазна і важка адбіваюць час званы на каталіцкай катэдры: другая гадзіна ночы. Мінае трохі болыы хвіліны... і якраз тады абзываецца голасам слабейшым, але болыы праніклівым звон праваслаўнай царквы, гэтаксама вястуючы пра другую гадзіну. Пасля нядоўгай паўзы чуваць хлыплы, далёкі гук гадзінніка на мячэці, аднак ён б'е адзінаццатую, нейкую таямнічую турэцкую пару, падпарадкаваную далёкаму, чужацкаму, хімернаму часаваму адліку. Гебраі не маюць на вежы гадзінніка, і толькі Бог ведае, якую гадзіну сведчаць іхнія хранометры паводле сефардыйскага, а якую паводле ашкеназійскага часу». Гэта Іва Андрыч, а начны горад, пра які тут гаворыцца, — Сараева. Больш не скажу пра яго ні слова.\nНапластаванне культур — гэта не толькі свята сцёртых межаў, гэта таксама і кроў, бруд, этнічныя чысткі, людажэрства, дэпартацыі. Напэўна, я абмовіўся і павінен быў бы гаварыць пра «напластаванне антыкультур». Бо і яно абавязковае ў поліэтнічным асяроддзі.\nКалі ў сярэдзіне ХУПІ стагоддзя на ўзгорку св. Юра ў Львове збудавалі паказны барокавы храм, то гэта стварыла відочную адусюль архітэктанічную дамінанту. Гэта, несумненна, раздражняла шматлікіх рыма-католікаў, паколькі катэдра св. Юра належыць вернікам усходняга абраду. Адплата ўчынілася праз няпоўных дзвесце гадоў, калі на Прывакзальнай плошчы выстраліла ў львоўскае неба, быццам ракета, высокая вежа неагатычнага касцёла св. Альжбеты, засланіўны сабою св. Юра з боку чыгуначнага вакзала. 3 таго часу прыезджыя ў Львоў страцілі панараму Святаюрскай гары. У калекцыянераў уражанняў на адно ўражанне стала менш. Гэта таксама прыклад згаданага напластавання. Культур ці антыкультур? Чаго тут болыы — рэлігійнай упартасці, пыхі, творчага суперніцтва, прагі ўласніцтва?.. Я не ведаю адказу, хоць і ўпэўнены, што сённяшні Львоў ужо немагчыма ўявіць і без гэтай псеўдагатычнай кічаватай «Альжбеткі».\nУ вулічных баях за Львоў у 1918 годзе палякі перамаглі ўкраінцаў яшчэ й найперш таму, што тады гэта быў іхні горад — і не ў нейкім абстрактна-пазачалавечым вымярэнні, а якраз у найканкрэтным, асабістым — гэты былі іхнія брамы, дварышчы, завулкі, яны ведалі іх на памяць ужо хаця б таму, што менавіта там прызначалі першыя спатканні сваім дзяўчатам. Украінцы, падтрыманыя толькі агульна-патрыятычнай ілдэяй пра «княскую славу нашага Львова», у пераважнай болыыасці паходзілі з вёсак і кепска арыентаваліся ў чужых для сябе ўмовах. Але калі пасля здабытай перамогі (ужываю гэта слова з усёй адноснасцю, на якую толькі здатны), польская адміністрацыя заістэрызавала тэрорам, рэпрэсіямі і знявагаю, то павяла сябе як прыблуда, агрэсар, заваёўнік чужога горада, як сляпы варвар, глухі да спаконвечнай львоўскай паліфаніі. І таму яна гэты горад страціла. Гора пераможцам — вось немунучы вынік любой перамогі.\nАднак тут мы адыходзім на забароненую тэрыторыю, усё далей ад культуры.\nЯк бачыце, я не вытрымаў абяцання гаварыць пра тое, што аб'ядноўвае. Можа, хоць вартай канцоўкаў паспрабую выратаваць сітуацыю? Тэзіс пра непадзельнасць культуры не заўсёды выглядае пераконлівым. Культура Поўначы і культура Поўдня, культура Усходу і культура Захаду (улічым пры гэтым, што існуюць таксама Паўночны Усход і Паўднёвы Захад, і яны маюць сваіх антыподаў, і ўсё гэта мае безліч нюансаў) паняцці настолькі нявызначаныя, наколькі і непаяднальныя. і толькі добраю міласцю Таго, Хто Раздае Геаграфію, часам удаецца нешта з нечым паяднаць. Да таго ж, на проста-такі смешнай падставе — напрыклад, водападзеле двух марскіх басейнаў. Але дзякуючы гэтаму якраз тут і цяпер, у канцы стагоддзя і тысячагоддзя, маем цудоўную магчымасць быць пасажырамі аднаго з караблёў, які плыве, як здаецца нам, у наогул прадбачаным напрамку. Магчыма, гэта нават каўчэг, дзе, як заўсёды, у старым эклектычным Львове, нас сабралі, каб уратаваць «каждой твари по паре». Магчымыя і іншыя метафары з караблямі — п'яны карабель, карабель дурняў, карабель смерці. А можа, як у Рота, — горад сцёртых межаў, плывучы Трыест, вандроўны Львів, Львув, Львов, Лемберг, Леаполіс, Сінгапур...


Галоўная ➠ Дача ➠ Акультурванне свідравіны на ваду сваімі рукамі этапы мантажу абсталявання\nПрасвідраваць свідравіну, можна забяспечыць падачу вады ў хоць які час года. Але вузенькую адтуліну ў зямлі яшчэ не можа выступаць всеполноценным крыніцай водазабеспячэння, толькі акультурванне свідравіны на ваду дазваляе зрабіць жыватворных ваду прыдатнаю для выкарыстання і спажывання.\nПадбор патрэбнага абсталявання\nПрасвідраваўшы водазаборных свідравіну, можна прыступаць да яе ўладкаванні. Для забеспячэння бесперабойнай падачы вады трэба ўсталяваць адмысловае абсталяванне, у лік якога ўваходзяць: кесон, помпа, гідраакумулятараў і агаловак для свідравіны.\nСхема ўладкавання вадзяных свідравін на дачы ў цэлым аднастайная, адрозненні могуць быць толькі ў выбары і ўсталёўцы асобных частак\nПерад тым, як прыступіць да ўладкаванні свідравіны, варта добра абраць канструктыўныя элементы з тым, каб засцерагчы сябе ў наступным ад лішніх клопатаў і выдаткаў па рамонце дарагога абсталявання.\nКесон – адзін з галоўных канструктыўных частак для ўладкавання. Звонку падобная на бочку воданепранікальная ёмістасць створана для абароны вады ў водазаборных сістэме ад вымярзання і змешвання з грунтавымі водамі. У герметычнай канструкцыі можна размясціць аўтаматычнае абсталяванне, фільтры чысткі, мембранны бак, рэле ціску, манометры і астатнія складнікі, тым вызваляючы жылыя памяшканні ад лішніх агрэгатаў і прылад. Кесон, звычайна, абсталюецца гарлавінай з шчыльна прылеглай вечкам.\nКесоны робяцца з металаў, устойлівых да карозіі – нержавеючай сталі і алюмінія, або з пластыка, які не схільны тленьня і іншых працэсаў разбурэння\nФакт! Для ўладкавання свідравіны сваімі сіламі ў большасці выпадкаў ужываюцца цыліндрычныя вырабы дыяметрам роўным адзін м, а вышынёй – два. м.\nКаб ваша свідравіна спраўна служыла ў наступныя некалькі 10-ов гадоў, трэба добра абраць погружной помпа.\nВыбар вырабы знаходзіцца ў залежнасці ад яго прадукцыйнасці і найбольшага напору. На сёння большай папулярнасцю карыстаюцца помпы еўрапейскіх кампаній вытворцаў, да прыкладу: Grundfos, Water Technics Inc\nПры разліку, у выніку якога вызначаюцца характарыстыкі вырабы, ўлічваецца дыяметр і глыбіня свідравіны, працягласць водаправодных труб, пікавы расход вады са ўсіх кропак падлучэння. Для мернай працы сістэмы водазабеспячэння трэба падтрымліваць працоўны ціск у дыяпазоне ад 1,5 да тры атм., якія роўныя 30 м вадзянога слупа.\nАсноўная функцыя гідраакумулятараў – падтрыманне і плаўнае змяненне ціску вады ў водазаборных сістэме. Не лічачы таго бак забяспечвае малы запас вады і абараняе ад гідраўдару. Адрозніваюцца прылады толькі аб'ёмам вмещаемой вады, пачынаючы ад 10 і да адна тыща л..\nДля маленькага прыгараднага дома з 3-5 кранамі цалкам даволі ўсталяваць гидробак ёмістасцю ў 50 л.\nЎстаноўка оголовка дазваляе засцерагчы свідравіну ад забруджвання смеццем і сцякання талых вод. Канструкцыя, герметызуецца свідравіну, прызначана таксама для спрашчэння эксплуатацыі тэхнічнага калодзежа, а прыватнасці падвешвання помпы.\nАгаловак можа быць зроблены як з пластмасы, так і з чыгуну. Пластмасавыя вырабы здольныя вытрымліваць падвешаны груз, маса якога не перавышае дзвесце кг, а чыгунныя – 500 кг\nГалоўныя этапы ўладкавання свідравіны\nЎладальнікі хатнія гаспадаркі, не якія выклікаюць прыхільнасць дастатковай колькасцю часу, ведамі і ўменнямі разбірацца ў схемах камунікацый, заўсёды могуць даручыць гэтую адказную працу спецыялістам. Асабліва майстравітыя зробяць усё самі. Але нават, калі для вас хто-то будзе праводзіць усе працы, для вас неабходна будзе праверыць усе. Такім чынам, арганізацыя аўтаномнага водазабеспячэння праходзіць у некалькі крокаў.\nДля ўстаноўкі кесона трэба прыгатаваць яму, якую варта выкапаць вакол свідравіны на глыбіню 1,8-2 метра. Памеры ямы вызначаюцца габарытамі ёмістасці, у сярэднім шырыня яе складае 1, 5 метра. У выніку павінен ўтварыцца катлаван, сярод якога тырчыць обсадная труба.\nКалі яма запаўняецца грунтавымі водамі, трэба зрабіць дадатковае паглыбленне для таго, каб своечасова вырабляць іх адпампоўку.\nУ деньке самага кесона трэба выразаць адтуліну, роўнае поперечнику ізалявальнай обсадной трубы. Прыгатаваны кесон можна апускаць у яму, размяшчаючы па цэнтры ствала свідравіны. Пасля чаго обсадной трубу можна абрэзаць і приваривать да дна кесона электразваркай. Да сабранай канструкцыі трэба далучыць трубу для вываду вады і электронны кабель помпы. Кесон засынаецца пластом грунта: над паверхняй павінна застацца толькі вечка, якая выступае уваходам у будынак.\nКесоны ўсталёўваюцца ніжэй ўзроўню вымярзання грунту і дадаткова абсталююцца: пад'ёмнай лесвіцай, гидроаккумулирующим бакам, помпамі, кампрэсарамі і іншымі эксплуатацыйнымі водоподъемными прыладамі\nЎстаноўка погружной помпы\nНягледзячы на тое, што сам працэс ўстаноўкі помпы даволі просты, пры яго мантажы трэба ўлічыць нейкія аспекты:\nперад усталёўкай помпы карпатліва ачысціць свідравіну, перапампоўваючы ваду да таго часу, пакуль вада не скончыць даваць асадак у выглядзе пяску і іншых часціц;\nпомпа ў свідравіне размяшчаюць так, каб ен не даставаў на адзін метр да дна крыніцы, і пры ўсім гэтым быў цалкам пагружаны ў ваду;\nразам з мантажом помпы ствараюць ўстаноўку пластмасавай трубы (па ёй вада падаецца наверх), і кабеля (для кіравання працай рухавіка помпы);\nпускозащитное прылада і абаротны клапан ўсталёўваюцца пасля падрыхтоўчай ўстаноўкі помпы;\nпасля ўстаноўкі сістэмы, рэгуляваць ціск у баку трэба з такім разлікам, яно павінна складаць 0,9 ад ціску пры ўключэнні;\nтрос, з дапамогай якога помпа мацуецца да вечка агалоўка, павінен быць выкананы з нержавейкі альбо мець воданепранікальную аплётку.\nВырабячы ўстаноўка помпы можна ўсталёўваць агаловак, які ізалюе і абараняе вусце свідравіны.\nЗабяспечыць бесперабойную падачу вады нерэальна без ўстаноўкі гідраакумулятараў.\nГідраакумулятараў можна ўсталяваць як у самой кесона, так і падвальнай частцы будынка\nПрынцып дзеяння сістэмы досыць просты – пасля ўключэння помпы пусты бак запаўняецца вадой. Пры адкрыцці крана ў доме, вада ў яго паступае з гідраакумулятараў, а не наўпрост з свідравіны. Па меры выдаткоўвання вады помпа зноў аўтаматам ўключаецца і запампоўвае ваду ў бак.\nЎстаноўка ёмістасці ў інжынерную сістэму трэба вырабіць, пакідаючы адкрыты доступ для рамонту альбо падмены ў маючым адбыцца. У месцы ўстаноўкі бака, па ходзе руху вады, павінен быць прадугледжаны абаротны клапан. Да і пасля размяшчэння бака трэба ўсталяваць дрэнажны кран для зліву вады. Замацаванне гідраакумулятараў з ужываннем гумовага ўшчыльняльніка дазволіць панізіць узровень вібрацыі.\nТаксама, адказы на больш всераспространенные пытанні па ўладкаванні свідравіны можна адшукаць у відэа-лекцыі:


22 сакавік 2016, 18:19\n22 сакавіка са сьледчага ізалятара КДБ выпусьцілі генэральнага дырэктара групы кампаніяў «Сэрвалюкс» Яўгена Баскіна. Начальнік прэс-службы Камітэту дзяржбясьпекі Беларусі Дзьмітры Пабяржын у інтэрвію БелаПАН паведаміў, што Яўген Баскін, затрыманы КДБ 15 сакавіка, пераведзены пад хатні арышт. Паводле неафіцыйнай інфармацыі, Баскін кампэнсаваў усю суму нанесенай ім, паводле сьледзтва, шкоды.\nЗаснавальнік парталу tut.by Юры Зісер такім чынам пракамэнтаваў выпуск Яўгена Баскіна з ізалятару КДБ:\n— Ніхто толкам ня ведае, што насамрэч адбываецца ў вышэйшых эшалёнах улады, што гэта за зьдзелка.\nСамая верагодная вэрсія — што дзяржава такім чынам спрабуе папоўніць бюджэт — не вытрымлівае крытыкі, паколькі беларускі бізнэс параўнальна небагаты, у нас няма даляравых мільярдэраў, і папоўніць істотна бюджэт такім чынам немагчыма.\nМне хутчэй бачыцца сілавы падыход: верагодна, улады здабылі нейкі кампрамат на бізнэсоўцаў, які цяпер адпрацоўваюць.\n— А ці можна чакаць, што Юрыя Чыжа таксама могуць вызваліць пры ўмове кампэнсацыі нанесенай шкоды?\n— Цяжка сказаць, незразумела, што там адбываецца. Можа, спадару Чыжу няма чым пакрываць страты. У Баскіна і кампаніі ёсьць нейкія сродкі, таму ён і адкупіўся. А Чыж у апошнія паўтара года зусім вытраціўся і ў даўгах як у шаўках. Можа, у яго няма неабходнай сумы для выкупу. Зноў жа, мы ж ня ведаем, што там насамрэч, толькі выказваем здагадкі.


04--20070311--01 - НАРОДНАЯ ПАРТЫЯ\n11 сакавіка ў Менску адбыўся чарговы Сойм Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне” і Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ. Сойм заслухаў выступ сп. Зянона Пазьняка, Старшыні Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне” і Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ (публікуецца). З дакладам выступіў таксама сп. Юры Беленькі, выканаўца абавязкаў старшыні ў Беларусі Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне” і Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ. У дакладзе прагучала інфармацыя аб становішчы ў Беларусі і сьвеце. Ужо на працягу шэрагу месяцаў заходнія СМІ і палітычныя колы даволі адэкватна камэнтуюць падзеі ў Расеі, вызначаюць імпэрскі агрэсіўны характар палітыкі Крамля, раскрываюць антыдэмакратычную сутнасьць лубянскага кіраўніцтва імпэрыі. Няма ўжо заклікаў да беларускага народу “ісьці да дэмакратыі праз дэмакратычную Расею”.\nУвага цэлага сьвету зьвернута на праблему “трэцяга тэрміну” Пуціна. Некаторыя нават бачаць ролю рэжыму Лукашэнкі ў гэтай імпэрскай гульні. Для нас важна зразумець, што разам з рэжымам у імпэрскую гульню ўцягнута таксама й грантаўская прамаскоўская псэўдаапазыцыя. Ужо на працягу некалькіх тыдняў псэўдаапазыцыянэры заклікаюць да нейкага сумеснага з антыбеларускім рэжымам “дня белорусского едінства”, да сумеснага сьвяткаваньня 25 Сакавіка. Нашу сьвятую дату аднаўленьня дзяржаўнай незалежнасьці ў 1918 годзе блытальнікі хацелі б зацерці, заблытаць і ператварыць у рэжымны абсурд. Патрыёты Беларусі ня пойдуць сьвяткаваць Дзень Волі ані з антыбеларускім рэжымам, ані з прамаскоўскімі псэўдабарацьбітамі. Для патрыётаў гэты дзень ёсьць днём змаганьня за Беларускую дзяржаву, за нашу культуру і будучыню. Будзем трымацца разам у гэты дзень, не саступім правакатарам-цемрашалам.\nУзмацняецца стан ізаляцыі Беларусі (не рэжыма, а менавіта беларускага народу, нашых грамадзянаў) ад цывілізаванага сьвету. Гэтаму спрыяе ня толькі палітыка мясцовага антынароднага рэжыму і імпэрскі ўплыў Масквы. Кіраўніцтва Нямеччыны працягвае выконваць антызаконныя дамоўленасьці з Расеяй па разбурэньню беларускай эканомікі і культуры дзеля накіраваньня мільёнаў беларусаў на рабскую працу ў Расею, дзе вымірае народ. Беларусы павінны супраціўляцца гэтыму падступнаму праекту зьнішчэньня нашай Дзяржавы і нашага народу. Сапраўды, мы павінны яднацца ў Беларускую Салідарнасьць.\nВыступілі таксама сябры Сойму з розных рэгіёнаў краіны. Яны распавялі пра мітусьлівую дзейнасьць “адзінай дэмапазыцыі” у розных гарадах. Камуніст Калякін разам Вячоркам і Хадыкам падчас сваіх ваяжоў па краіне зьбіраюць мясцовых прадстаўнікоў “апазыцыі” і даюць новыя рэцэпты дзейнасьці. Яны актыўна крытыкуюць Мілінкевіча (яшчэ нядаўна “адзінага дэмакрата” і кіраўніка “усіх дэмсілаў”), кажуць, што яго трэба мяняць. Такім чынам, паўтараецца манэўр, які мы колькі разоў бачылі за апошнія гады: аднаго падстаўнога “лідэра” гэтая фальшывая публіка лёгка мяняе на наступнага падстаўнога “лідэра”.\nУ нашых гарадах назіраецца таксама зьнішчэньне апошніх прыкметаў беларушчыны. Шалёная русіфікацыя набывае новыя стылістычныя формы: а менавіта, усхваленьне расейскіх цароў, маскоўскага манархізму і расейскіх катаў беларусага народу – Суворава, Румянцава, Паскевіча. Русіфікатары актыўна шукаюць апірышча ў фэадальным мінулым расейскай імпэрыі. Але гэтая навязлівая рэстаўрацыя маскоўскіх бурбонаў сьведчыць пра блізкі канец імпэрыі ў Беларусі. Расьце незадаволенасьць настаўнікаў і медыкаў умовамі працы, заробкамі, а таксама атмасфэрай страху перад адміністрацыяй і сістэмай кантрактаў. Неабходна працягваць асьветніцкую дзейнасьць, тлумачыць людзям, чаму мы павінны дбаць пра свой нацыянальны інтарэс, а не “умірать за Россію” (як хацелася б рэжыму і ягоным маскоўскім гаспадарам).


Пархімаўскія школьнікі падарожнічалі па малой радзіме на веласіпедах — Берестовица. Берестовицкий район. Берестовицкая газета\nВялікую ролю ў фарміраванні любові да роднага краю займаюць падарожжы. Лета – найлепшы час для такіх падарожжаў. Гэта час, калі можна арганізаваць веласіпедныя вандроўкі да помнікаў гісторыі, да прыродных аб’ектаў, проста ездзіць па родных дарогах. Ездзіць на веласіпедзе – цудоўны занятак, а калі побач сябры – гэта свята.\nУ Пархімаўскім яслях-садзе – базавай школе прайшоў велапрабег, які быў прымеркаваны да Года малой радзімы. У такім цікавым мерапрыемстве прынялі ўдзел веласіпедысты розных узростаў з усяго аграгарадка. Удзельнікі сабраліся раніцай каля школы, каб разам з настаўнікамі праехацца па вуліцах родных мясцін. Усе мы разам дакрануліся да гісторыі роднага кутка і наведалі гістарычны помнік, які знаходзіцца ў Пархімаўцах.\nГэта – сядзіба Ключэўскіх. Сядзіба была закладзена ў 1880-х гадах. Найбольш цікавая частка сядзібы – водная сістэма, абсаджаная дрэвамі, якія, тулячыся кронамі, ствараюць зялёны купал.\nЗавяршыўся велапрабег ускладаннем кветак да помніка воінам-аднавяскоўцам, загінулым у Вялікай Айчыннай вайне.\nВелапрабег спрыяў умацаванню здароўя, даў магчымасць вывучыць сваю малую радзіму. Вандруйце па родных мясцінах! І вы абавязкова іх яшчэ больш палюбіце.\nВольга ЭЛЬЯШЭВІЧ, класны кіраўнік 5,6 класаў Пархімаўскага ясляў-сада – базавай школы


ПАВАЛ СЕВЯРЫНЕЦ АДМОВІЎСЯ ЕСЬЦІ З РУК СУПРАЦОЎНІКАЎ КГБ\nУчора Паўла Севярынца выклікалі ў КГБ, дзе дапытвалі з 10-й гадзіны раніцы да 18.30 вечара. Лідэр Маладога Фронту паведаміў Радыё Свабода:\n(Севярынец: ) "За гэты прамежак часу з дапамогай Крымінальна-працэсуальнага кодэксу мне ўдалося атрымаць права на абед. Гэбісты прапаноўвалі мне есьці ў сталоўцы. Я адказаў: "Домаш схадзіў на БТ у буфэт, папіў вадзічкі і цяпер у рэанімацыі". Яны запісалі ў пратаколе: "У сувязі з тым, што баіцца быць атручаным, адмовіўся есьці з рук супрацоўнікаў КГБ" (сьмяецца).\nПрапанавалі купіць ежу там, але ўрэшце я дабіўся, каб прайсьці ва "Ўзвышша" — гэта крама насупраць КГБ. Там мяне чакалі хлопцы з Фронту, якія далі мне некаторыя кансультацыі. Хадзіў я пад канвоем. Самі гэбісты набылі там сабе напояў, і потым мы пайшлі ў КГБ.\nУвесь астатні час займаў допыт. Пытаньні былі абсалютна бессэнсоўныя, і адказваць на іх было цяжка. Увесь час мне прыходзілася нагадваць ім, што пытаньне ня тычыцца выбуху ў расейскай амбасадзе, і таму я як сьведка не павінен на яго адказваць. Пытаньні тычыліся мяне й Маладога Фронту. Гэбістаў не цікавіла справа выбуху. Яны думалі, як мяне затрымаць на восем гадзінаў у дзень выбараў".\nПавал Севярынец далей распавёў пра мэты допыту:\n(Севярынец: ) "Гэта была спроба запалохаць мяне. Хаця запалоханымі выглядаюць хутчэй яны самі. Вельмі нэрвуюцца. Калі я намякнуў, што мне адваката ня трэба, а вось ім было б ня лішне пашукаць — яны сталі вельмі злосныя".\nПавал Севярынец мяркуе, што гэты выклік у КГБ можа быць не апошнім.\nСёньня да старшыні магілёўскага аддзяленьня Маладога Фронту Андруся Кавалёва прыйшлі пракурор і кіраўнік Цэнтральнага ўпраўленьня ўнутраных справаў Магілёва. Яны пагражалі Андрусю, што прыцягнуць яго да адміністрацыйнай адказнасьці за парушэньне выбарчага заканадаўства. На іхную думку, футболкі з надпісам "Час выбіраць!" ёсьць абразай Лукашэнкі і парушэньнем закону аб выбарах. Міліцыянт папярэдзіў старшыню маладафронтаўцаў, што ён будзе адказваць, калі моладзь паедзе ў суботу і нядзелю ў Менск.\nСёньня маладафронтаўцам у Магілёве не прадалі квіткоў на аўтобусы да Менску.


08.04.2021 / 23:02\nЗ Беларусі штогод з'язджаюць 200—250 дактароў, а выпускаецца з ВНУ больш за 2,5 тысячы. Такія лічбы назваў міністр аховы здароўя Дзмітрый Піневіч у эфіры АНТ.\n«На жаль, адток кадраў ёсць. Прыкладна 200-250 чалавек штогод з'язджаюць за мяжу з мэтай працягу сваёй працоўнай дзейнасці там», — сказаў Дзмітрый Піневіч. У той жа час ён адзначыў, што штогод медыцынскія ВНУ выпускаюць 2,6—2,8 тысячы спецыялістаў.\nПа словах міністра, адток медыцынскіх кадраў у іншыя краіны — агульнасусветная тэндэнцыя, Беларусь тут не ўнікальны выпадак.\n«Першае, у чым мы прайграем і па заходнім, і па ўсходнім перыметрах, акрамя як Украіне, гэта зарплата», — распавёў Дзмітрый Піневіч.