KaiaMina at Hartenbos | Resensies\nKaiaMina at Hartenbos\nKaiaMina at Hartenbos: Hooffoto's\n4.9 uit 5van 55 resensies vir KaiaMina at Hartenbos\nLeane F - Des 2021\nGoeie waarde vir geld, uitstekende en vriendelike kliëntediens, uiters netjies en toegerus met alles wat jy nodig het, naby aan alle winkelsentrums en strande en goeie veiligheid. Sien uit na ons volgende besoek!\nTrudie P - Nov 2021\nKaiaMina is uitstekend toegerus en blinkskoon. Elmien is 'n puik gasvrou en ons is bederf met die intrapslag. Kan KaiaMina met vrymoedigheid aanbeveel. Besonderse goeie waarde vir geld.\nKaiaMina at Hartenbos's terugvoer\nDit spoor ons natuurlik aan dat ons gaste gelukkig is en die moeite doen om terugvoering te gee.\nDit was net ‘n plesier gewees.\nMariam P - Nov 2021\nAccommodation was spotless clean\nSuper friendly hosts, everything was just perfect and we had freshly brewed coffee and a milktart to welcome us. Thank you Elmien.\nDear Miriam, thank you! It was a great pleasure to have you! We are looking forward to your next visit.\nMonique V - Nov 2021\nDit was wonderlik. Die eienaars is gasvry en behulpsaam. Ons het geen tekort aan gereedskap gehad in die woonstel nie. Alles was so skoon, dit het gevoel asof alles nuut gekoop was. Ons sal enige tyd weer gaan, sonder twyfel.\nHi Monique, baie dankie vir die terugvoer. Dis lekker om te weet dat ons dit vir julle aangenaam kon maak. Kom gerus weer, julle is altyd welkom hier.\nGodfrey B - Okt 2021\nRestful overnight stay in pleasant and safe surroundings.\nDeidre S - Okt 2021\nEen woord! Onverbeterlik!\nHeerlike verrassing, wat 'n netjiese plekkie. Absoluut aan ons verwagtinge voldoen met alles wat nodig is in 'n baie netjiese plekkie. Die heerlike vars koffie en melktert was beslis 'n wenner, baie dankie Elmien.\nHallo Deidre. So baie dankie vir jou terugvoer, waardeer dit. Julle kuiertjie was net te kort, kom gerus weer. Groete Adriaan en Elmien\nRuan V - Okt 2021\nDie eienaars het ons baie tuis laat voel hier. Alles binne ons blyplek was ongelooflik skoon en netjies.\nHi Ruan, baie dankie dat jy die ekstra myl geloop het om terugvoer te gee. Dis vir ons belangrik om te weet dat ons gaste gelukkig hier weggaan. Kom gou weer.\nZander F - Okt 2021\nMooi, netjiese en goed toegeruste verblyf. Daar is heelwat bederf wat op mens wag as jy sou kies om hier te bly (daar wag iets heerlik in die yskas, koffie was vars gemaak met ons aankoms, nog lekkernye in die bekers op die toonbank). Rustige omgewing, steeds naby aan alle winkels restaurante ens. Baie dankie dat ons so lekker kon bly.\nHi Zander, dankie vir die komplimente. Ons is bly dat julle dit geniet het hier. Ons hou die pad dop vir julle volgende kuier. Mooi loop.\nStefan V - Aug 2021\nPragtige blyplek met ongelooflike vriendelike aanbieders.\nDefnitief hoogs aanbeveel.\nHallo Stefan en Carmen.\nSo baie dankie vir julle goeie resensie. Ons waardeer dit baie. Baie dankie ook vir die Lekke gaste wat julle was... Dis altyd lekker om mense soos julle hier te hê. Kom maak gerus weer n draai by ons!\nAdriaan en Elmien\nAnnemarie P - Aug 2021\nSalig, vreedsaam en gerieflik\nVriendelike gasvrou wat ons bederf het. Mooi ingerigte gaste woonstel.\nBaie dankie dat jy moeite gedoen het om vir ons terugvoer te gee. Julle was vir ons ook net ‘n plesier gewees! Sterkte met julle planne, hoop dit oortref julle hoogste verwagtinge. Kom gerus weer.\nLizel D - Jul 2021\nOns het heerlik gebly. Ons is baie lekker bederf met melktert en die lekkerste koffie. Ons sal beslis weer daar gaan bly.\nBeste Lizel, ons waardeer dit dat jy die moeite gedoen het om vir ons ‘n resensie te skryf. Julle was vir ons net ‘n plesier gewees. Ons hou die pad dop vir julle volgende besoek. Beste groete, KaiaMina at Hartenbos.\nVicky M - Mei 2021\nWas aangenaam verras hoe oulik die plek gemeubileer is. Heerlik ontspan.\nHi Vicky, baie dankie vir die terugvoer. Dit was vir ons ‘n plesier om julle hier te gehad het. Ons sien uit na julle volgende besoek. Beste groete\nZelda M - Mei 2021\nVeilige omgewing. Baie huislik en modern. Alles wat jy benodig is daar. Baie tegemoetkomend. Gasvryheid is tops! Uitsig asemrowend. Eienaars baie vriendelik. Die verwelkomingsessie was regtig warm en opreg. Ons is lekker bederf met heerlike melktert en lekker koffie, sjokolade en nog vele meer van eienaars se kant af. Woonstel was baie netjies en is baie luuks. Dit was waarde vir ons geld.\nGenevieve L - Mei 2021\nDit was baie heerlik. Ons is hoogs tevrede en sal definitief weer gaan.\nStil, rustig en netjies. Alles wat jy nodig het is daar. Die plekkie is netjies en rustig, baie dankie.\nBaie dankie vir jul kuier hier by ons. Ons is so bly dat julle dit geniet het. Dit was lekker om julle hier te gehad het.\nDivan P - Mei 2021\nBaie netjies, goeie waarde vir geld. Sal enige tyd KaiaMina vir enige een aanbeveel.\nBaie netjies, baie gasvry. Baie lekker gekuier!\nLindy V - Apr 2021\nNetjies, skoon, gerieflik, perfek vir 'n gesin!\nOns het ons Paasnaweek daar baie geniet, sal hulle vir seker aanbeveel vir enige iemand. Baie goed ingerig, skoon, netjies en net 'n pragtige plekkie naby alles in Hartenbos/Mosselbaai. Ons sien uit na ons volgende kuier daar!\nHallo Lindy. Baie dankie vir jou terugvoer. Ons waardeer dit verskriklik. Ons is so bly dat julle die tyd by ons geniet het. Ons sien uit na jul volgende kuier. Groete Adriaan en Elmien\nBrian R - Mrt 2021\nPerfect little spot for a couple.\nPerfect for our stop.\nMarilize K - Mrt 2021\nNetjies plekkie om in te bly vir n paar dae in 'n veilige omgewing.\nLiezel N - Mrt 2021\nBaie skoon en netjiese plekkie. Alles wat ons nodig gehad het. Vriendelike eienaar en ons is verwelkom met heerlike melktert en koffie. Sal dit definitief aanbeveel\nHi Liezel, baie dankie vir die terugvoer. Gaste soos julle spoor ons aan! Lekker om julle hier te gehad het. Kom gerus weer.\nJuan-pierre B - Feb 2021\nOns het baie lekker gebly en ons verwagtinge is oortref.\nOns sal vir seker weer daar bly. Die vriendelikste mense, pragtige eenheid, en die lekkerste melktert ooit.\nBaie dankie vir jul komplimente. Ons is baie bly dat julle lekker gebly het en die tyd by ons geniet het. Ons belowe om volgende keer weer 'n melktert gereed te hê.\nGroete, Adriaan en Elmien.\nKarin G - Feb 2021\nHartelike ontvangs en gasvryheid.\nSal beslis die akkommodasie aanbeveel. Gasvrou het ook gesorg vir heerlike filterkoffie en melktert wat 'n heerlike bederf was.\nTom H - Feb 2021\nAlles skoon & in werkende toestand.\nAmore V - Jan 2021\nSmaakvol en baie gerieflik.\nOns wat aangenaam verras met die netheid en gerieflike akkommodasie wat vir ons gewag het by KaiaMina en die vars pot koffie en heerlike melktert was 'n absolute treat. Adriaan en Elmien se vriendelikheid maak dit net meer aangenaam om daar te bly. Net jammer dit was so kort!\nRiana B - Jan 2021\nBaie mooi, stil area en netjies.\nDie lugverkoeling was fantasties. Baie mooi. Netjies en veilig. Onderdakparkeerplek. Die gasvrou is net so gaaf.\nLiewe Riana. Baie dankie vir jou mooi woorde. Dit was so lekker om julle hier te hê! Julle het ons vreeslik bederf met daardie heerlike hoendervlerkies!\nSterkte in die Covid tyd... Ons sien uit na 'n kuier sonder maskers!\nBraam V - Des 2020\nOns was vriendelik gegroet deur die eienaars en dadelik this laat voel. Na die president se aankondiging dat die strande sluit hier langs die Tuinroete, het hulle selfs aangebied om ons 'n bedrag te vergoed vir die aande wat ons ons vakansie korgeknip het. Verder is daar alles wat 'n mens kort om jou vakansie so gemaklik as moontlik te maak. Was regtig waarde vir geld gewees.\nJoe-louis P - Nov 2020\nWas wonderlik rustig en baie gerieflik.\nOns het baie tuis gevoel en baie lekker gekuier sal definitief weer daar bly.\nHallo Joe-Louis en gesin. Baie dankie vir julle kuier by ons. Ons is bly julle het die rustigheid geniet en kon lekker rus. Groete Adriaan en Elmien\nArmand D - Sep 2020\nVerwelkoming met koffie en melktert was net die manier om jou te help afskakel. Baie lekker gebly en ek sal beslis weer daar gaan bly as ek die kans kry.\nDit was net so lekker om julle hier te gehad het. Hoop om julle gou weer te sien.\nMariette M - Sep 2020\nElmien is 'n gasvrou duisend! Hope bederfies het ons ingewag! Regtig 'n fasiliteit uit die boonste rakke! As jy akkommodasie in Hartenbos-omgewing soek, is hierdie vir seker die plek vir jou!\nAaaaa.... Baie dankie vir die komplimente! Dit was n voorreg om julle by ons te kon ontvang! So lekker met hulle "gekuier"!\nSterkte met al jul planne in Tulbach. Kom kuier gerus weer as julle in ons omgewing kom.\nGroete uit die Tuinroete\nBaie vriendelike diens, skoon en netjies. Sal weer daar bly!\nBaie dankie vir jou kuier al die pad uit London. Ons is bly julle het dit geniet en hoop ons sien jou en jou ma binnekort weer.\nLelanie B - Feb 2020\nOns sal beslis weer terug gaan. Dit was skoon, netjies en gerieflik! Die diens en vriendelikheid was puik en het ons regtig baie spesiaal laat voel. 10 uit 10!\nDie melktert was 'n lekker bederf!\nLiewe Louis en Lelanie! Hoe klein is die wêreld! Baie dankie vir julle kuier hier. Dit was so lekker om weer n bekende gesig te sien! Dankie vir die komplimente. Ons waardeer dit en is bly julle het jul verblyf geniet. Ons hoop om julle sommer gou weer te sien. Groete Adriaan en Elmien. NS: Hoop julle het ure se plesiere met die nuwe wiele!\nJohannes Jacobus S - Feb 2020\nJohannes Jacobus S\nDie woonstel is baie netjies en stylvol ingerig, het heerlik daar gebly, alles was in werkende toestand, vriendelike eienaars, baie behulpsaam. Sal enige tyd weer van dit gebruik maak.\nHallo Hannes en Meisie! Baie dankie vir die mooi woorde en gradering. Ons waardeer dit baie.\nBaie dankie ook vir jul kuier hier, hoop volgende keer kom julle langer en is jy meer gelukkig met die vis!\nFrancois O - Feb 2020\nUitstekend van die beste!\nWarm ontvangs van Ettiene en Elmien, na 'n lang reis het hulle ons baie welkom laat voel. Akkommodasie uiters netjies en skoon. Sal weer daar gaan bly.\nHallo François. Baie dankie vir jul kort kuiertjie by ons.\nDit is altyd lekker om te verneem dat gaste welkom en tuis by ons voel. Ons hoop om julle sommer gou weer te sien!\nBaie netjies en gasvry, het die verblyf baie geniet.\nAangename verrassing en baie lekker melktert.\nHallo Johan! Baie dankie vir jou terug voer. Dit was lekker om jou en jou ouers te ontmoet en julle hier te akkommodeer. Ek is bly dat julle, ten spyte van die weer, 'n aangename verblyf by ons geniet het. Hoop ons sien julle in die toekoms weer.\nAdriaan en Elmien.\nWilmar N - Jan 2020\nBaie dankie Adriaan en Elmien, ons het 'n great vakansie gehad, sien julle gou weer!\nLiewe Wilmar, Joandi en kiddies. Baie dankie vir jul kuier by ons. Dit was vir ons heerlik om sulke gawe mense soos julle hier te hê. Ons is bly julle het die vakansie geniet en sien uit om jul Desember 2021 weer te sien. Groete Adriaan en Elmien\nTracy-lee G - Okt 2019\nWonderlike plek om stres te ontlaai.\nKaiaMina was presies wat ons gesoek het en nog meer. Wonderlike diens, netjies en gemaklik. Elmien en Andries het ons baie tuis laat voel en het die ekstra myl gegaan om ons welkom te laat voel. Sal KaiaMina enige tyd weer gebruik en aanbeveel.\nBaie dankie Given en Tracy. Ons is bly julle was tevrede en het lekker gebly. Groete Adriaan en Elmien\nLiezl H - Jul 2019\nDit is 'n pragtige plekkie, volledig toegerus en goeie waarde vir jou geld.\nHallo Fletcher, Liezl en kinders. Baie dankie vir jul kuier hier en die mooi woorde. Ons is bly julle het ons plekkie geniet en kom gerus weer as jul oppad is Riversdale toe.\nFranciske M - Jun 2019\nKnus, volledig toegerus, bekostigbaar en vriendelike ontvangs.\nOns het net een nag oorgebly en eers baie laat aangekom, maar ons is steeds so vriendelik ontvang deur Adriaan. Die verblyfplekkie is pragtig knus en die dekor lyk vrolik. Die bordjie by die deur met ons name daarop, was 'n welkome gesig. Ons het baie lekker gebly, alles gehad wat ons nodig kon kry, selfs 'n haardroër wat nie altyd beskikbaar is in meeste selfsorgplekkies nie. Die melktert in die yskas was 'n heerlike verrassing. Baie dankie Adriaan en Elmien vir 'n pragtige plekkie. Ons sal beslis aanbeveel vir familie en vriende.\nBaie dankie vir al die komplimente. Ons waardeer dit dat jy tyd gemaak het om terugvoer te gee. Ons is bly julle het jul verblyf geniet, ons missie is om dit vir gaste so gerieflik moontlik te maak. Baie dankie vir toekomstige verwysings. Maak self gerus ook weer n draai.\nMarius V - Apr 2019\nDie plekkie was beautiful en het al die fasiliteite wat n mens benodig. Sal definitief weer by hul bly. Ons beveel definitief ook die plekkie aan.\nBaie dankie! Dit was lekker om julle hier te ontvang. Ons is ook bly julle het veilig gery - die mis was darem erg toe julle hier weg is!\nTarien B - Apr 2019\nWas ongelooflik lekker. Sy het ons laat tuis voel. Als wat ons nodig gehad het was daar. Kan oor niks kla nie, was uitstekend gewees.\nBaie dankie vir ons 5 sterretjies! Dit was so lekker om julle hier te huisves. Hoop ons sien julle volgende jaar weer met die Buff.\nSterkte met jul reëlings.\nJohan E - Apr 2019\nGoed toegerus. Gasvry.\nBaie lekker gebly en sal weer gebruik.\nHallo Johan en Frannie,\nBaie dankie vir jul kuier hier en die mooi kompliment. Dit was lekker om jul hier te hê, kom gerus weer.\nJeanette B - Apr 2019\nFantastic place. Nice and neat and friendly hosts.\nWas fantastic living there. Will definitely recommend it to others. Beautiful place, friendly hosts.\nThank you for taking the time to give us feedback and kind compliments. It was a pleasure having you. Looking forward to you next, hopefully longer, visit.\nAdriaan & Elmien\nBonita C - Apr 2019\nVriendelike warm ontvangs. Dit was absoluut netjies, rustig en akkommoderend op alle gebiede. Ons sal enige opgevoede persoon daarnatoe verwys.\nBaie dankie Bonita! Dis altyd lekker om positiewe terugvoer te kry. Dit was lekker om julle te kon ontmoet.\nAndri O - Mrt 2019\nIn my lewe het ek nog nooit sulke gasvryheid beleef nie. Van die verwelkoming tot afskeid. Die melktert in die yskas was 'n groot verrassing en die afskeidsplantjie was baie spesiaal. Die ligging is perfek en die woonstel is ongelooflik netjies.\nHallo Andri! Baie dankie vir die mooi woorde! Dit was vir ons n voorreg om julle hier by ons te kon ontvang. Ons hoop ons sien julle spoedig weer.\nStephanie D - Mrt 2019\nBaie mooi plekkie en voel welkom en is kinder-vriendelik.\nOns het baie lekker gebly in die pragtige mooi skoon KaiaMina in Hartenbos, sal beslis weer daar gaan bly. Die eienaars ook baie vriendelik en laat mens so welkom voel.\nHallo Stephanie! Baie dankie vir die kompliment! Ons waardeer dit. Ons is bly julle en die kinders het dit geniet. Hoop ons sien julle binnekort weer by KaiaMina at Hartenbos!\nJj D - Feb 2019\nGerieflik met attention to detail.\nBaie dankie Adriaan en Elmien. Die verblyf was regtig perfek, waarde vir geld, skoon en netjies! Wat seker die meeste oplettend was, is hoe skoon dit is, en baie dankie vir die DStv en die geskenkies, julle is puik! Ons het lekker gekuier, gebraai en gerus! Ek beveel julle vir seker aan, en julle sal ons weer sien na die nuweling aangekom het!\nBaie dankie Cobus. Ons waardeer julle kompliment. Spesiale gaste soos julle maak dat ons bly streef na beter diens. Sterkte vir die laaste rukkie. Ons sien uit om die nuweling ook te ontmoet.\nCharles P - Feb 2019\nIdeale plek om tuis te wees weg van ons eie huis.\nBaie aangename en rustige plek. Vriendelike ontvangs en stil en privaat woonarea. Netjies uiteengesit met alle geriewe wat benodig word om verblyf te vergemaklik. Uncapped WiFi is 'n bonus.\nDit was ‘n plesier om julle hier te hê!!\nCornie P - Nov 2018\nHeerlike, ontspanne stukkie hemel op aarde/\nPragtige plekkie met baie mooi uitsig en heerlik, rustige verblyf.\nBaie dankie vir julle vinnige kuier by ons. Ons is bly julle kon ook deel in die rustigheid van ons plekkie. Maak gerus weer 'n draai as julle in die omgewing is. Groete Adriaan en Elmien\nLeon D - Okt 2018\nDit was 'n plesier om julle hier te kon hê.\nOns hoop julle toer weer hier verby.\nVoorspoed met julle planne\nZaid S - Aug 2018\nUitmuntende diens en waarde vir geld verblyf.\nBaie dankie. Dit was net 'n plesier om julle te ontvang. Hoop ons sien julle volgende keer vir 'n langer tydperk!\nJacqui R - Jul 2018\nLieflike, netjiese verblyf.\nSo 'n pragtige plek. Mooi versier en gerieflik. Baie vriendelike gasheer.\nLovely neat accommodation.\nSuch a gorgeous space. Beautifully decorated and comfortable. Very friendly host.\nThank you Jacqui, it was a real pleasure to have you here, just too short. Next time you need to have a sundowner on the deck to enjoy the view. We are looking forward to it. All the best!!\nAnnamarie J - Jun 2018\nPragtige, volledig toegeruste, veilige verblyf en boonop sentraal geleë.\nOns het ons verblyf hier baie geniet. Die gasheer en gasvrou het uit hul pad gegaan om ons welkom te laat voel. Die eenheid is silwerskoon en goed toegerus met 'n lieflike uitsig.\nBaie dankie Annamarie. Dit was lekker om julle te kon ontmoet. Julle was uitstekende gaste. Hoop ons sien julle sommer gou weer.\nSusan S - Mei 2018\nBaie heerlik en gerieflik.\nDit is skoon, netjies, gerieflik, gemaklik en veilig.\nBaie dankie julle. Dit was 'n plesier om julle hier te hê. Ons sien uit na julle volgende besoek.\nFabian S - Mrt 2018\n'n Mooi, skoon en ten volle toegerus met alles wat jy nodig het vir 'n naweek weg. Ons het ons tydjie geniet daarso.\nJohan S - Mrt 2018\nIdeale plekkie vir 'n wegbreek.\nEk sal enigetyd weer gebruik maak van KaiaMina at Hartenbos se verblyf. Netjies, skoon en net wat 'n mens nodig het om weer jouself te vind.\nBaie dankie Johan en Marietta. Ons is bly julle het julle verblyf hier geniet. Julle is enige tyd weer welkom. Groete Adriaan en Elmien\nClassina K - Feb 2018\nKan KaiaMina aanbeveel!\nBaie dankie tannie.\nDit was lekker om julle hier te hê. Hoop ons sien julle weer in Hartenbos.\nAdres: Essenhoutlaan 84, Hartenbos, Mosselbaai, 6520, Wes-Kaap\nhttps://travelground.imgix.net/AAEAAQAAAAAAAAAAAAAAkiD9vqxDvk7bneyZeAo0e4W1MtfbqueIeWD02tpw78g8yDP8eE?w=1440&h=960&fit=crop&auto=enhance,format,compress&q=80 Vanaf R850 per nag, vir 4 mense 55 5 1 5 84 Essenhout Avenue Hartenbos 6520 Wes-Kaap 086 999 0018 15:00-23:00 10:00 -34.122407833809 22.103274464607


Gemeentes | Communitas Argief\nMay 27, 2013 | Gemeentes\nDit is Saterdag-oggend 7h00, ek kry nie parkeerplek naby die kerk nie. Méér as 400 mense het opgedaag om deel te neem aan dié jaarlikse uitreik na ‘n swart woonbuurt van die stad. Die gemeente het oor ‘n aantal jare vennootskappe gebou met ‘n gemeente en skole in die swart gemeenskap. Gister was daar ‘n konferensie om verder hieroor na te dink. Leiers en gemeentelede van die gemeente in die swart woonbuurt gaan op hulle beurt saam deelneem aan die opknapping van die geboue. Op drie plekke word daar vandag klaskamers en ‘n kerkgebou geverf. Die ouderdom van die gemeentelede val my op, dit is die jongste byeenkoms van ‘n gemeente wat ek in jare meegemaak het.\nVanoggend in die gemeente by Marikana, Magaliesberg Gesinskerk is haar naam deedae, koop ‘n swart lidmaat ‘n kaartjie vir die gemeentedans van volgende naweek. Die prentjie steek vas in my kop. Min of meer niks hiervan pas in die stereotipe van die kerk nie.\nNov 5, 2012 | Gemeentes\nOct 22, 2012 | Gemeentes\nEk is die naweek in ‘n pragtige plattelandse dorp. Die gemeente ondersteun die 37 matrieks wat môre begin om eksamen te skryf. Gemeentelede het die matrieks aangeneem en ondersteun hulle deur die loop van die eksamen. In die konsistorie kla een van die onderwysers dat daar té veel kospakkies afgelaai word. Sy is bang die kinders gaan meer eet as wat hulle gaan leer.\nJun 14, 2012 | Gemeentes\nDit is yskoud. Die kerkraad staan en blaas wolkies in die konsistorie. Ons stap so 10 minute voor die diens in. Daar is byna niemand in die kerk nie. Min dinge kan so ontstellend wees as ‘n koue kerk met mense wat so hier en daar een-een in die banke sit. Die lofspan kom so een-een na vore en lyk ‘n bietjie of hulle ‘n oefening die week gemis het. Hier is niks inspirerend moontlik vanoggend in hierdie ruimte nie, flits dit deur my kop.\nJan 10, 2012 | Gemeentes\nDankie Frederick, ek het met groot waardering jou reaksie gelees. Ek raak bewus van die multidimensionele aard van die uitdagings van die kerk en dat my eie perspektief in ‘n groot mate eendimensioneel is. Frederick maak ‘n belangrike opmerking oor kulturele zeitgeist van die ontstaan van ons Gereformeerde DNA. Ek het verwys na die Christendom konteks van die ontstaan van ons DNA en Frederick weef die kulturele aspek van ons DNA by, m.a.w. – dat ons is ‘n kerk is met ‘n geordende Europese DNA wat funksioneer in ‘n Afrika konteks wat baie meer vloeibaar is. Wat die aspek meer kompleks maak is dat ons lidmate binne die twee realiteite leef Aan die een kant Europese gene, maar egter gene wat muteer het in Afrika en ook nie meer tuis is in Europa nie. Frederick se voorbeeld oor die tafels klink so bekend teen die agtergrond van my verblyf in Brittanje en studies in Nederland. Ek dink dit is egter juis hierdie kulturele ambivalensie wat ‘n struikelblok is vir multikulturele gemeentes in Suid Afrika. Die evangelie dryf ons om grense oor te steek, maar die kulturele grense is soms nog te wyd vir lidmate om oor te steek.


Gastronomie en plaaslike kookkuns - Verskeie\nGastronomie en plaaslike kookkuns\nResep vir die maak van die uitstekende pot-au-feu!\nPannekoeke in Pont-Croix (Finistère).\nBENOIT-LEVY Jules (1866 - 1952)\n'N Uitstekende koolsop.\nDESLIENS Cécile (1853 - 1937)\nDie baas se visvang.\nGUILLOU Alfred (1844 - 1926)\nTitel: Resep vir die maak van die uitstekende pot-au-feu!\nTegniek en ander aanduidings: Gekleurde litografie, papier (materiaal) Imprimerie Pellerin (gestig in 1736)\nPrentverwysing: 05-526890 / 77.80.25D\nPublikasiedatum: November 2011\nGastronomie, 'n plek van nasionale identiteit\nVanaf die regering van Lodewyk XIV was gastronomie intiem betrokke by die hoogtepunt van die Franse kultuur in Europa. Die rewolusie het 'n ingrypende verandering in hierdie dominante model teweeg gebring: terwyl opeenvolgende regerings 'n administratiewe herverdeling van die gebiede gedoen het, het die plaaslike kulinêre besonderhede, wat voorheen deur die Paryse elite verwaarloos is, aan die begin van die 19de eeu begin erken.e eeu. In die postrevolusionêre pedagogiese gees, wat plaaslike spesifikasies 'n konstituerende element van nasionale identiteit maak, verskyn regionale kulinêre spesialiteite, net soos ander kultuurvorme, die simbool van 'n gebied.\nVoorstellings van plaaslike kulinêre spesialiteite\nTerselfdertyd het die term gastronomie groot sukses behaal uit die skrywerspen, en die eerste Gastronomiese kursus, wat in 1808 deur Charles-Louis Cadet de Gassicourt gepubliseer is, het in die nasleep daarvan gelei tot die opbloei van 'n hele literatuur rondom streeksresepte. Die oorvloedige ikonografie wat die kookkuns tydens die XIX geïnspireer hete en XXe eeue weerspieël ook die belangrikheid van kulinêre spesialiteite in die vorming van nasionale geheue en kultuur. Die Pellerin-drukpers, waarvan die stigter die eerste was wat die sogenaamde Epinal-beelde in die 18de eeu massaproduseere eeu, het 'n kleurlitografie gepubliseer wat, hoewel dit 'n handelsmerk gaskooks bevorder, uitleg gee oor hoe om 'n "voortreflike pot-au-feu" te maak. Soos in die meeste beelde van hierdie soort, gaan kommentaar in eenvoudige terme gepaard met die baie kleurryke illustrasies wat bedoel is vir 'n gewilde gehoor. Hier word alle stadiums van die operasie voorgestel, van die koop van die stoof by die kantore van die Compagnie du Gaz tot die bediening van die gereg tydens die ete.\nDrie ander skilderye, gefotografeer deur François-Antoine Vizzavona (1876-1961), vier ook die kulinêre rykdom van Frankryk: die eerste, wat in 1906 in die Salon des Artistes français uitgestal is, wys drie Bretonne, 'n vrou en twee mans, in trein om pannekoeke in Pont-Croix, in Finistère, te eet; die tweede, wat in 1912 in die Salon of the National Society of Fine Arts uitgestal is, wys hoe 'n vrou 'n koolsop voor 'n priester maak; die derde, wat in 1920 in die Salon des Artistes Français uitgestal is, is 'n dienaar wat in 'n groot pot die visprodukte voorberei wat haar baas teruggebring het. In die eerste skildery weerspieël die Bretonse kostuums van die karakters aan die tafel waarop die pannekoeke geplaas word en die rustieke aspek van die kombuis en sy meubels die sterk plaaslike en gewilde verankering van gastronomie aan die begin van die 20ste eeu.e eeu.\nDie tweede doek roep die toekomstige proe van koolsop op, 'n bygereg by uitstek. In die tradisie van genre-tonele en stillewes van die moderne tyd word gereedskap en kos in oorvloed gerangskik in 'n noukeurige bestudeerde afwyking op die tafel en rondom. Die kok, wat 'n chiaroscuro-effek in die middel beklemtoon, vul 'n sopterrein vol, onder die aandag en gulsige blik van die gemeentepriester vir wie die maaltyd bedoel is.\nDit lyk asof die toneel in die laaste skildery in 'n meer gegoede omgewing afspeel: met 'n skimmer in die hand sit 'n kok die garnale op wat haar baas die oggend gevang het en wat sy pas voorberei het. Die sorg en plesier waarmee sy hierdie operasie uitvoer, weerspieël die belangrikheid van goeie kos op maniere.\n'N Kulinêre herinnering\nHierdie werke speel deur hul onderwerpe 'n rol in die behoud van die nasionale geheue. Soos kookboeke en kulinêre gidse versamel en dra hulle 'n kulturele erfenis oor wat op 'n gegewe terrein gebou is en wat bewaar moet word. Hierdie skilderye maak deel uit van 'n belangstellende beweging ten gunste van streekspesifieke eienskappe wat aan die einde van die 19de eeu bedreig word.e eeu deur die industriële rewolusie en toenemende verstedeliking. Die verbrokkeling van landelike en dorpsgemeenskappe lei tot hernieude belangstelling in hul lewenstyle en kulture, waarvan die kookkuns deel is. Dit kom voor as die simbool van die land en sy tradisies. Verder pas die keuse van figure uit populêre kringe as akteurs in sy voorstellings goed in by die ideologie van die IIIe Republiek, waarvolgens die nasionale kulinêre genie voortspruit uit die mense wat ver van die aristokratiese prag van die Ancien Régime weet hoe om perfek te kook.\nJean-Louis FLANDRIN en Massimo MONTANARI (reds.), Geskiedenis van voedsel, Parys, Fayard, 1996. Jean-Robert PITTE, Franse gastronomie. Geskiedenis en geografie van 'n passie, Parys, Fayard, 1991. Pascal ORY, " Gastronomie ”in Pierre Nora (red.) The Places of Memory, volume III, Parys, Gallimard, coll. "Quarto", 1997.\nCharlotte DENOËL, "Gastronomie en plaaslike kookkuns"\nVideo: Chinese Street Food Tour in Shanghai, China. Street Food in China BEST Seafood\nBeeldjie uit antieke Ciprus\nDie geskiedenis van die Maryland -kolonie - Geskiedenis\nVia Flaminia by Carsulae\nCopyright © salvadoryoscar.com | Gastronomie en plaaslike kookkuns...


Die Departement Joernalistiek op Stellenbosch het van 21-25 November 2011 ’n slypskool aangebied waar bekende wetenskaplikes soos dr Jurie van den Heever en joernaliste soos Elsabé Brits as sprekers opgetree het. Ook etlike akademici met hulle wortels in die joernalistiek, soos proff Lizette Rabe en George Claassen (beide van die US) en dr Pedro Diederichs van Tswane Universiteit van Tegnologie (TUT), het bydraes gelewer.\nEk het prof Claassen se lesing, “Writing for and talking to the public – why scientific jargon is bunk”, bygewoon. Claassen het gesê hy beweer nie wetenskaplike terminologie is nutteloos nie, maar dat dit nutteloos is om dit vir die publiek aan te bied sonder enige verduideliking. Indien dit “onverdun” aangebied word, kan dit gevaarlik wees, of bloot onverstaanbaar. Die gevaar van laasgenoemde is juis dat die publiek vervreem kan word van die wetenskap. In Afrika dalk méér as elders: ons moet baie meer wetenskaplikes kweek en die jeug moet die wetenskappe as interessant én toeganklik ervaar.\nClaassen het die algemene hoogdrawende wetenskaplike skryfwyse, oftewel “academicspeak” (“akademiaans”) as die vernaamste sondebok uitgewys – waarom baie lesers nie met die wetenskappe identifiseer nie en dan onbewus bly van soveel fassinerende verskynsels. Hier dink mens aan Carl Sagan, die eerste wetenskaplike wat die wetenskap aan derduisende mense toeganklik gemaak het. En die wonderbaarlike heelal aan ons bekendgestel het.\nGoed en wel, min wetenskaplikes sal so ’n hoë seepkis soos Sagan kan bestyg – hulle doelwit moet eerder wees om maklik(er) leesbaar te wees: om terminologie te verduidelik, om verstaanbare vergelykings te tref (soos om te sê: “Kyk, die maan is so ver van ons as daardie plaashek, en die son is so ver soos daardie koppie dáár”), maar veral moet wetenskaplikes in eenvoudiger taal skryf sodat niewetenskaplikes – soos joernaliste – dit kan verstaan. Want dis joernaliste wat as tolke of brûe tussen wetenskaplikes en leke optree. As die brug gebrekkig is, moet wetenskaplikes nie verbaas wees as die gewone lesers soms rondspartel nie. Liewer van meet af aan sorg vir ’n stewige onderbou as om later reddingsgordels te soek.\nBygesê, dis dalk effe kwaai om van akademici te verwag om af te wyk van hulle gewone akademiese “register” (trant, styl en kenmerkende woordeskat) en plotseling in leketaal te skryf. Maar dit sal baie beteken vir die joernaliste wat sukkel om te begryp wat akademici bedoel as hulle byvoorbeeld van kwantumfisika en obskure formules praat. Uiteraard skryf akademici gewoonlik in vakkundige joernale vír ander akademici, maar Claassen voel hulle kan minstens probeer.\nUit eie ondervinding kan ek getuig dat dit aanpassing verg om in verskillende “registers” te skryf: die trant en woordkeuse vir ’n artikel in die Kaapse Bibliotekaris verskil net soveel van dié vir die vakjoernaal SA Tydskrif vir Kultuurgeskiedenis as van wat vir LitNet verwag word, of die streekskoerant Bolander. Die lesersmark bepaal dus die trant, taalgebruik en selfs die styl. En dis seker waar dat mense gemakliker skryf vir mense soos hulself. As jy Manie van Midrand is, is middelmoot dalk jou natuurlike register. En prof Hoogenboezem skryf vir ander hoogbeboesemdes.\nSo, sal wetenskaplikes aan Claassen se versoek kan voldoen? Ja, daar ís hoop: daar is die sogenaamde Gunning Fog-indeks, wat neerkom op ’n formule wat bepaal hoe lank woorde, sinne en paragrawe behoort te wees. Kortliks – nie te lank nie, asseblief. En enigeen kan dit op Google vind as jy dit wil benut. Maar ek wonder – hoe aanloklik formules vir wetenskaplikes mag wees, word skryfkuns nie so maklik gedefinieer nie. Die artikelskrywer moet duidelik kan kommunikeer én sy/haar skrywes moet duidelike kommunikasie wees. “Good communication is clear communication,” is die leuse. Weereens: min wetenskaplikes – hulle het immers nie BA Tale gestudeer nie – is goeie skrywers.\nMaar as hulle wil hê diegene wat kán skryf (vir die lekepubliek) moet die oorspronklike feite en gevolgtrekkings korrek en verstaanbaar en hopelik interessant oordra, sal dit deug om minstens tot by die brug te stap om sodoende die tolk se opdrag/oordrag/voordrag te vergemaklik.\nClaassen het ’n paar wenke gegee vir goeie skryfwerk, soos om jou te verbeel dat jou leser jou eie oupa is of iemand wat iets lees wat nie in sy/haar moedertaal geskryf is nie. Verder begin mens by die bekende en beweeg dan na die onbekende. Illustrasies help ook – net 10% van wat mense onthou as hulle lees, is woordteks en 30% is beeldteks (prente, diagramme, ens). Skrywers moet afkortings ook so min as moontlik gebruik en moet sny soveel as moontlik, genadeloos, tot teen die been.\nEk glo nogal dat as jy ’n eie stem en ritme het, jy met baie kan wegkom, maar dit kos oefening, en tyd, wat akademici nie noodwendig wil opoffer nie. Uit die gehoor kom die vraag toe hoeka: “Terwyl akademici iets kry vir geakkrediteerde artikels, waarom moet hulle vir populêre blaaie (lees: die publiek) skryf?”\nHoewel die aanbeveling is dat akademici éérs vir vakkundige joernale skryf en dán die joernaliste nader winkv– om te verseker hulle bevindings is as korrek bewys alvorens dit van die hoogtes uitgebasuin word, is die rede vir die slypskool basies dat die massas ingelig en opgehef moet word. En dat skelms soos kwaksalwers wat onkunde uitbuit deur kwaksalf te smous vir selfs ernstige siektes, uitgewys word. Sonder ’n swaaiende beesstert en ’n toordokter se dolosse – eerder omdat die lesers dan reeds weet so iemand praat twak.\nNee, Afrika benodig nie “bull-twang” nie. Afrika roep om hulp, en haar hulp is nie van wyse manne op bergpieke – of ivoortorings – nie. Mag die wetenskaplikes die valbrug laat sak tot reg onder waar ons almal wag – nie op die kaptein nie, maar op die dokter, die navorser en ja, die vuurpylontwerpers. En trap maar oor daai brug: joernaliste is nou al gewoond om getrap te word.\nVir my gaan dit veral daaroor dat die vakdissiplines, maar veral die ekspert en die leek, nie afgesonderde eilandjies in ’n oseaan van onkunde mag wees nie. Daar is eenvoudig te min Darwins om die voëls en die “fools” te gaan ontdek – of red. En dis hoekom slypskole soos Claassen se “Science meets the media in Stellenbosch” nodig is.


Namens Madi en ons huisgesin dra ek my dank en waardering oor aan julle en al die rolspelers wat op een of ander manier bygedra het tot die eindproduk. Madi en Nikki se groot saterdag is danksy julle almal in ‘n wonderlike onthougeleentheid omskep. Alles, letterlik alles wat uit die boonste rakke en van die beste gehalte. Die lieflike tuin, ete, blomme, troukoek (wens ek het ingepak vir later se nog-eet, of die resep in die hande probeer kry!) het my verwagtinge – veral as julle redelike pryse in ag geneem word – oortref. Elkeen van die gaste met wie ek gekuier het, het dieselfde waardering uitgespreek. Die bottel sjampanje vir die tweetjies se eerste herdenking is net so ‘n spesiale gebaar en ek is seker dat Madi en Nikki op 26 Februarie 2012 met groot waardering gaan terugdink aan die groot dag en aan die mense van Casa Mia wat dit moontlik gemaak het.\nJulle mag maar (en moet asseblief tog aanhou met) funksies reël! Weer baie, baie dankie.\nEk wens ek kon 'n artikel vir Beeld skryf om te vertel hoe lekker julle kos, pragtig die kapel en stylvol die onthaalsaal was! Die feit dat julle heeltyd daar was en alles in beheer was, was vir my so gerusstellend en kon ek ontspan. Dit was 'n heerlike troue! Al ons vriende en familie het ook net lof uitgespreek oor die lekker kos en mooi venue. Baie, baie dankie, ek sal julle waar ek gaan aanbeveel!\nPresies ‘n week gelede toe ek die onderste e-pos van jou ontvang het, het ek nooit kon dink wat ‘n fantastiese naweek vir ons by Casa Mia wag nie. Ekself was so oorbluf en meegevoer deur die gulhartige ontvangs asook die uitnemendheid waarmee alles gedoen is, dat ek nou eers genoegsaam tot verhaal kom om ‘n sinvolle woord van dank en waardering aan almal by Casa Mia te rig.\nGenoeg woorde ontbreek om julle te bedank vir ‘n onvergeetlike naweek. Daarom volstaan ek met “Absoluut Fantaties”. ‘n Droomnaweek wat oneindige genot, en ‘n oorvloed geluk aan die Van Zyl-familie en vriendekring verskaf het. So ook aan ons lieflingseun, Nikki, en ons nuwe dogter, Madi. Ek wil graag glo dieselfde geld vir Madi se ouers, familie en vriende. Ons was bevoorreg om so ‘n wonderlike geleentheid in so ‘n wonderlike atmosfeer te kon beleef. Dus, ons opregte dank vir al die ondersteuning, en les bes die gehalte behandeling wat ons ontvang het.\nOns beste wense aan jouself, Ernst, en almal by Casa Mia. Julle het saam gesorg vir ‘n gelukvolle naeweek wat ons in ons gedagtes sal bly vertroetel.\nSakkie en Gertruida\nEk wil net graag baie baie dankie se vir die goed georganiseerde wyse waarop julle die Troue so glad laat verloop het. Julle het ons baie spesiaal laat voel en die suite waar aangetrek het is baie mooi. Ons het baie komplimente gekry, die kos wat uitstekend en heerlik was, en die venue wat so mooi is. Dankie dat julle gehelp het om Amorie en Andre se groot dag ‘n sukses te maak. Dit was nie nodig dat ek as ma van die bruid, oor enig iets stres nie, jy het dit so maklik gemaak. Die kos was werklik baie baie lekker, ag als wat net great. BAIE BAIE DANKIE !! julle is tops.


veevoer pelletmeul te koop,lievstock-voerkorrelmasjien word aangebied\nkrag:3~ 4 KW,enkelfase of drie fases\nkorrelmasjien vir dierevoer is 'n soort pelleteringsfabriek wat spesiaal vervaardig word vir die vervaardiging van veevoerpilletjies vir beeste, eende, hoenders en ander soort pluimvee. Hierdie voerkorrelmasjinerie word vervaardig volgens die ontwerp van die ringvormige struktuur. As u medium tot groot skaal voerkorrels wil maak, ring die voerkorrelmolen is 'n ideale keuse.\nVeevoergrasmeule word wyd gebruik deur mense wat hoender teel, haas, koei, skape, beeste, vark, en so aan. Die rede waarom hulle voerkorrels maak, is dat korrels 'n gebalanseerde kombinasie van verskillende soorte voeding is vir die verbetering van vee, pluimvee en ander diere.\nGrondstowwe vir korrelmeule vir dierevoer:\nDie grondstowwe vir hierdie korrelmeule vir dierevoer kan koring / mielies wees, lusern, koringsemels, gras, rys, bone, oliekoek, ens. gewoonlik, groot grondstowwe moet met hamermeul verpoeier word. Proteïne of ander voedingstowwe kan ook by die rou poeier gevoeg word.\nToediening van korrelmeule vir dierevoer\n* veevoer korrelsmeul is geskik vir die verwerking van verskillende soorte vaste graan in klein voerkorrels vir diere soos beeste, koei, hoender, haas, vark, ens.\n* hierdie veevoer-korrelmasjien is geskik vir die maak van beddegoed vir dierestalletjies uit karton.\n* Ook geskik vir die verwerking van biomassa-materiaal en baie ander agro-afval in houtkorrels vir groen brandstof.\nDit het 'n lae produksiekoste: Die masjien vir veevoer-korrels vereis nie te veel mense om te werk nie. In werklikheid, die veevoerpillermasjien benodig net een of twee mense om dit te bedryf. Dit verminder die arbeidskoste wat die produksiekoste grootliks beïnvloed. Lae produksiekoste lei tot 'n toename in die winsgrens.\nVerlaagde installasiekoste: Die masjien vir die korrelmeule van dierevoer is eenvoudig en klein, daarom is dit makliker om dit aan te koop en te installeer. U het slegs 'n paar minute nodig om die verskillende dele saam te stel. Dit verminder die hoeveelheid kontant wat benodig word om 'n gekwalifiseerde personeel te skakel om dit bymekaar te maak. U het slegs een gekwalifiseerd personeel en 'n ander nodig om hom te help.\nDit is 'n lae beleggingsmasjien: As gevolg van die klein grootte, die masjien vir veevoer-korrels benodig 'n klein area. Dit verminder die koste van die huur van 'n groot installeringsarea en ook die tyd wat benodig word om dit te installeer.\nHet 'n wye toepassing: Die masjien vir veevoer-korrels is in staat om verskillende groottes pille vir verskillende pluimvee en vee te produseer. Dit beteken dat u al u diere gelyktydig met een masjien kan voed. Dit het die boere makliker gemaak om verskillende soorte diere op hul plase te laat boer.\nTegniese parameter van klein korrelmolens\nVideo van voerkorrelmolen


News - Welkom aan 2021 se nuwe eerstejaarstudente...\nWelkom aan 2021 se nuwe eerstejaarstudente in die Fakulteit Natuurwetenskappe\nDie Fakulteit Natuurwetenskappe by die Universiteit Stellenbosch wil jou graag hartlik verwelkom as nuwe eerstejaarstudent van 2021.\nTen spyte van al die uitdagings wat die COVID-19-pandemie en inperkingsregulasies aan ons gestel het, is ons gereed om jou 'n opvoeding van wêreldklasgehalte in die natuurwetenskappe te bied; van aangesig tot aangesig, sowel as via ons aanlyn platforms.\nAlvorens ons jou op 4 Maart op kampus sal verwelkom, wil ons jou aanmoedig om gebruik te maak van die aanlyn inskakelingsprogram op SUNLearn en jouself te vergewis van die binnewerke van die Fakulteit en sy akademiese programme. Gebruik asseblief jou studente- e-posadres en wagwoord vir toegang tot die Universiteit Stellenbosch se algemene aanlyn inskakelingsprogram vir eerstejaars, sowel as die Fakulteit Natuurwetenskappe se spesifieke aanlyn inskakelingsprogram by die volgende skakels:\nUS eerstejaar aanlyn inskakelingsprogram: https://learn.sun.ac.za/course/view.php?id=65007\nFakulteit Natuurwetenskappe se aanlyn inskakelingsprogram: https://learn.sun.ac.za/course/view.php?id=64999\nProf Stan du Plessis, voorsitter van die Institusionele Komitee vir Bedryfsvoortsetting van die Universiteit Stellenbosch, het personeel en studente verseker dat die Universiteit daartoe verbind is om die 2021 akademiese jaar suksesvol aan te bied en te voltooi: “Ons is vanjaar beter voorbereid, en ek is vol vertroue dat ons die uitdagings wat hierdie jaar ongetwyfeld sal bring, met dieselfde selfvertroue die hoof sal kan bied". Klik hier om sy boodskap te lees en hou die Universiteit se webblad dop vir nuwe aankondigings en besonderhede oor die verwelkomingsprogram.\nEn 'n woord van Prof Louise Warnich, Dekaan van die Fakulteit Natuurwetenskappe: “Ek hoop jy voel vinnig tuis, ten spyte van die ongewone omstandighede van hierdie akademiese jaar. Alles van die beste vir jou nuwe lewe as 'n Matie!"\nfirst years; Stellenbosch University; Faculty of Science; BSc


Augustus | 2015\nJy blaai in die argief vir 2015 Augustus.\nAugustus 26, 2015 in Uncategorized\nEk het verlede week ’n besondere oggend in Atlantis deurgebring saam met ’n aantal baie sterk vroue.\nMaar ek loop myself nou vooruit. ’n Aantal goed moes gebeur voor ek Woensdag in Atlantis kon wees.\nNommer een: By die ATKV-Liedjieslypskool van 2015 is aangekondig dat Daphne Arendz se lied “Die song wil my nie los” as temalied van die die ATKV-Liedjieslypskool gekies is. Daphne is van Atlantis. (Hier is ’n berig wat ek daaroor geskryf het.)\nNommer twee: Anna Davel het toe die Daphne se lied opgeneem.\nNommer drie: Annie Petersen van Atlantis het besluit om ’n ATKV-tak te stig daar in Atlantis.\nDie ATKV se nuutste tak\nAnnie Peterson, Mynie Grové en Morne van Staden\nAnnie Petersen is ’n voorslag, ’n raakvatter. Sy bedryf ’n instansie met die naam Reach out and touch wat kuns gebruik om mense, veral vroue, deur middel van kuns te help wanneer hulle trauma ervaar. Sy is ook die voorsitter van die nuutste ATKV-tak — een wat op 5 Augustus 2015 in Atlantis gestig gestig is.\nWaarom ’n ATKV-tak in Atlantis?\n“Ek het by die ATKV-Liedjieslypskool gesien wat die ATKV kan bied vir die gemeenskap,” sê Annie onmiddellik.\nSy weet van heelwat talent daar in Atlantis, maar daar is geen geleenthede vir die talentvolle mense om te groei nie. Die stadsraad bewillig wel geld om kuns en kultuur te bevorder, maar dit is dan ’n eenmalige geleentheid is en die talent word nie verder ontwikkel nie.\nAnnie het vir Morne van Staden, die organiseerder van die ATKV-Liedjieslypskool, ontmoet. “Ek en Morne het begin saamdroom. Ons het talent wat moet ontwikkel. Ons moet dit doen deur kuns en kultuur. Hier is baie talent. Met die ATKV se hulp kan ons nou mense groter laat dink.”\nDit is duidelik dat Annie ’n sagplekkie vir Morne het. “Hy het ’n hart vir mense. Dis dié dat ons hom gevra het om die Atlantis-tak se voog te wees.”\nWat is die tak se toekomsvisie?\n“Sport en musiek bring mense bymekaar,” sê Annie. Aanvanklik will sy die tak vestig deur te fokus op kultuur, soos sang en musiek, maar sy droom ook reeds groter. “Ons praat die ander dag van ’n gemeenskapskoor. Hier moet ook gemeenskapskapsprojekte kom vir opheffing en entrepreneurskap,” sê sy.\nVrouedagvieringe op 19 Augustus\nAnnie droom egter nie net nie. Sy doen ook. Die eerste groot geleentheid wat die Atlantis-tak gereël het, vind toe reeds reeds op 19 Augustus plaas. Dit was deel van die Vrouemaandvieringe. Die motto was: Laat die droom in jou hart ontsnap.\n“Baie vroue het baie drome,” sê Annie, “maar hulle kry nooit eens die kans om glamorous geleenthede by te woon nie.”\nGlamorous? Dit was die 19de Augustus wel.\nMynie Grové (AMAGroove en Shoprite TOPSTARS), Fiona van Kerwel (US Woordfees se WOW-projek), Elize Fortuin (ATKV) en Cliffordene Norton (LAPA Uitgewers) was die gassprekers.\nDie meeste van die ATKV-Liedjieslypskool 2015 se finaliste het ook gesing.\nWhaden Johannes, Sumarie Uys, Oswald Johannes, Daphne Arendz, Carlyn Fransman, Remy Alard en Francis Brown\nFiona van Kerwel het vroue uitgedaag om hulle drome te identifiseer en na te jaag.\nTannie Francis Brown het gesing. Sy is ‘n inspirasie!\nMynie Grové wys wat sy van tannie Francis dink\nRemy Alard se lied is ’n ode aan die ma wat twee mense se werk doen. Die ma is ma en pa in baie mense se huishouding.\nClifforden Norton is ’n uitgewer by LAPA, ’n blogger en ’n aktivis.\nSy het die gehoor herinner daaraan dat Vrouedag gevier word omdat 20 000 vroue gekies het om die apartheidsregering uit te daag. Daardie vroue het nie opgehou ná hulle een keer gemarsjeer het nie. Hulle het aangehou tot apartheid geval het. Net so moet vandag se vroue nie ophou droom nie. Hulle moet aanhou om hulle drome na te jaag.\nKyk na tannie Francis, sê Cliffordene. Sy is 62 en steeds jaag sy haar droom na.\nDaphne Arendz het gesing. Dit is sy wat die “Die song wil my nie los nie” geskryf het.\nOom Oswald Johannes se lied was ook ’n ode aan sterk vroue en moeders.\nElize Fortuin het vroue aangemoedig om na hulleself om te sien en om hulle eie talent te ontwikkel. Vroue is so geneig om altyd vir ander te werk, dat hulle vergeet om na hulleself om te sien.\nMynie Grové het vertel dat haar ma aanvanklik niks wou weet daarvan dat sy musiek haar loopbaan maak nie, tog het sy aangehou droom.\nDaphne en Mynie\nToe kondig Grové aan dat “Die song wil my nie los nie”, geskryf deur Daphne Arendz van Atlantis, nou op alle digitale webwerwe te koop aangebied word en dat alle inkomste wat uit die verkope gegenereer word, gebruik sal word om ’n musieksentrum in Atlantis te bou.\nMorne van Staden, die Organiseerder: ATKV-Liedjieslypskool, het kort hiera op Facebook gesê: “Die song wil my nie los nie” is nou beskikbaar op al die digitale werwe. So! Begin aflaai dat dit die gewildste song word en dat ons daardie musieksentrum in Atlantis kan begin. Ons bring Atlantis se song terug Atlantis toe om te werk vir die mense van Atlantis!\nCarlyn Fransman en Sumarie Uys het ook opgetree.\nWorld Vision se Clive Swart het daarop gewys dat daar in ons land se kerke fantastiese kore en jazzsanger is. Hy het mense aangemoedig om die geleenthede te gebruik wat die ATKV skep.\nKaptein Cyril Dicks, die hoof van die polisiestasie in Atlantis, gebruik musiek om met skoolkinders te kommunikeer. Dwelms is nie ons kultuur nie, sê hy. Dit is van buite af gebring.\nDaarna het Whaden Johannes die laaste lied gesing voor daar geëet is en talle foto’s geneem is.\nDanksy LAPA Uitgewers is aan elke vrou ’n geskenkpakkie oorhandig.\nHier volg nog foto’s van die wonderlike oggend in Atlantis.\nOupa, Mynie, tannie Francis\nTannie Francis en haar man, Oupa, woon daar in Atlantis.\nEk het hulle ná die tyd by hulle huis gaan aflaai, want Morne het my vertel van die pragtige tuin wat hulle onderhou.\nHier is hulle in die tuin saam met van die mense wat hulle help om die tuin netjies te hou. Wys jou… droom, en selfs tuine is moontlik!\nOp pad huis toe het hierdie blommetjies gesê: Dit is lente! ‘n Week gelede was hier niks om te aanskou nie.\nAtlantis het ook nog eens vir my gewys: Daar is baie, baie talent wat wag om te ontwaak.\nKoop “Die song wil my nie los nie” deur Daphne Arendz en help Atlantis om te blom!


Parys: 5 dekoratiewe adresse rondom die kardinaal Lemoine-metro - Kortliks\nParys: 5 dekoratiewe adresse rondom die kardinaal Lemoine-metro\nOp die linkeroewer, halfpad tussen Maubert-Mutualité en Jussieu, bedien lyn 10 van die metro Cardinal Lemoine-stasie. Weet jy min of niks? Te sleg nie. Want hier moet jy net straat toe gaan om by die Pantheon uit te kom, of om dit af te nooi om jouself na die Instituut van die Arabiese wêreld te nooi, en oral in die wêreld te geniet, dekades chic, outentieke of nuwerwetse dekoratiewe plekke in ontdek ... Begin met ons vyf gunstelinge van die omgewing hier.\nSnoepie in die verhemelte\n"Die lewe is baie beter met lekkergoed". Dit is met kryt op 'n bord geskryf, en Georges, die eienaar, is die skrywer. En ons gee hom heeltemal reg! Veral omdat ons hier beland soos 'n kind in die paleis van saagheid sou beland ... En met goeie rede: mooi lekkerkrukke en glasflesse bevat kosbare ambagsmiddels uit die vyf uithoeke van Frankryk; pastelkleure meng by die geur van kalissons, gekonfytde vrugte, Vichy en malvalekkers, terwyl die etikette van skoolkinders, gevolg deur krijtborde, ons na die klaskamer terugbring vanaf die 1950's. des Ecoles is 'n klipgooi en ons soetkoek is lekkergoed ... 19 Rue Monge, 75005 Parys\nDie wolf teël\nHandwerk in Frankryk is ook in die kollig in die mooi en diskrete boetiek van La tuile à loup! Dit is bedoel om ons tafelgerei met egtheid en oorspronklikheid te sublimeer en bied 'n wye verskeidenheid pottebakkery, borde, tafeldoeke en mandjies wat met die hand gemaak is volgens plaaslike kundigheid uit ons verskillende streke. Bietjie meer? Die beste styl, baie onlangs in die mode, sublimerende geregte, borde, terrines, tureens en klokkies. Kennisgewing aan amateurs! 35 rue Daubenton, 75005 Parys\nOntbyt in Amerika\nIs jy in die versoeking om 'n klein retoer na die "State" vir 'n brunch te neem? Ons neem u na BIA (ontbyt in Amerika), die mees outentieke Amerikaanse dinee in die hele Parys. Vir die rekord is dit juis 'n Amerikaner, Craig Carlson, wat gereeld in Parys deurgaan en besef dat daar net een ding in die City of Light ontbreek: sy ontbyt! Hy besluit dan om 'n 100% VSA-plek te skep vir sy landgenote in die filmbedryf gereeld op die perseel, uitgewekenes en 'n liefhebber van "regte" Amerikaanse maaltye! Rooi leerstoele, klein en groot toestelle soos die VSA, hoë stoele en sestiger stoele, almal gevul met 'n paar plakkate van mitiese films. Bingo: jy is in New York! Selfs die kelners en hul Amerikaanse aksent neem deel aan die totale verandering van die natuurskoon! Wat die spyskaart betref, sal u nie teleurstel nie. Pannekoek, hamburgers, wraps en net perfekte milkshakes is enkele van die hoogtepunte op hierdie beslis gesogte tradisionele plek. 17 rue des Ecoles, 75005 Parys\nDie Paryse moskee\nNa die Verenigde State: die Maghreb! Omdat die sublieme Paryse moskee net 'n klipgooi van die Jardin des Plantes af is, is dit 'n uitnodiging om te reis. Binne sy sprankelende wit fasades versteek dit inderdaad indrukwekkende mosaïek, marmerbedekkings en Marokkaanse kolomme wat verdien moet word om bewonder te word. Maar bowenal bied ons 'n oomblik van rustigheid in een van die mooiste (en goedkoopste) hamams in die hoofstad (gereserveer vir vroue), voordat ons oosterse gebak op sy intieme en skaduryke terras of ''n tradisionele koeskoes in sy geïntegreerde restaurant. 'N Elegante manier om weg te kom van die daaglikse slyp ... 2 Place du Puits de l'Ermite, 75005 Parys\nEn uiteindelik, 'n lekker skryfbehoeftes, 50 meter van die metro af. Skryfbehoeftes, maar nie net nie! Want binne, wag sommige van ons gunsteling dekoratiewe items net om weggeneem te word. Goed om te weet: die kranse om uself te komponeer uit die Case Cousin Paul, die dekoratiewe selfone van Flensted en die speelse kantoortoebehore, geteken Pa Design. Maar ook Japannese ekosakke of potloodpotjies vir '' motor ''. Terug na die skool wat stadig maar seker nader kom, is dit goed om presies te 'noteer'.\nVideo: Parys by Drone\nCopyright © originalwineburger.com | Parys: 5 dekoratiewe adresse rondom die kardinaal Lemoine-metro...


Regter Zondo vra meer getuies oor staatskaping | Maroela Media\nAdjunk-regterpresident Raymond Zondo het Maandagmiddag ‘n oproep uit die hart gedoen op Suid-Afrikaners wat die land lief het en oor getuienis rakende staatskaping beskik, om na vore te kom en voor sy kommissie te getuig.\nDie Zondo-kommissie van ondersoek na staatskaping het Maandag in Johannesburg hervat ná drie maande se onderbreking weens die koronavirus en die gevolglike afsonderingsperiode.\nDie voormalige raadvoorsitter van die Passasierspooragentskap van Suid-Afrika (Prasa), Popo Molefe, het getuienis gelewer oor staatskaping by dié probleemgeteisterde staatsbestuurde instelling.\nDit het by tye maar stadig daaraan toe gegaan met die getuienis, met Molefe, Zondo en die getuienisleier, adv. Vas Soni, wat verskeie misverstande ondervind het oor onder meer watter dokument in watter stadium ter sprake was.\nMolefe het gesê die topses-leierskap van die ANC (indertyd Jacob Zuma, Cyril Ramaphosa, Gwede Mantashe, dr, Zweli Mkhize, Jessie Duarte en Baleka Mbete) het teen 2015 geweet van die Prasa-raad se vermoedens van grootskaalse korrupsie in die voorstedelike treinsektor.\nHy het voorts getuig hoe twee voormalige ministers van vervoer, Joe Maswanganyi en Dipuo Peters, hom en sy raad wederregtelik probeer afdank het terwyl hulle die korrupsie in Prasa probeer hokslaan het, en hoe Zuma aangedring het op die aanstelling van die omstrede Lucky Montana as Prasa se hoofbestuurder.\nOor Montana se tyd as hoofbestuurder het Molefe getuig dat daar ‘n twyfelagtige tender van R2 miljard was vir die Braamfontein-depot in Johannesburg, wat deur die raad gestop is nadat die raad lont geruik het.\nMolefe het ook getuig dat baie van sy kollegas byvoorbeeld onder druk geswig en bedank het om korrupte aanstellings ter wille te wees, maar dat hulle nou te bang is om daaroor te getuig.\n“Ja, ja, ja, dit is so. Dit is ‘n groot probleem,” het Zondo saamgestem. “Hierdie kommissie gaan oor die daarstel van nuwe riglyne vir ‘n beter Suid-Afrika met minder korrupsie. Ek wens meer mense kom na vore met die inligting wat hulle het. Hulle moet ophou dink hul vriende of hul organisasie of hul party moet eerste gestel word. Hulle moet die land bo daardie belange stel.”\nPrasa staatskaping Zondo-kommissie\nIntimidasie is een van die fondasies van die korrupte ANC regering.\nDie ZONDO (bieg) kommissie is die grootste en duurste ‘whitewash’ van ‘n misdadige regering, in die geskiedenis van SA.\nDie land kan dit (die klug) nie langer bekostig nie.\nAs Regter Zondo NIE die hele ANC top struktuur kan TRONK TOE stuur nie … dan mors hy net sy tyd en die belastingbetaler se geld.\nWant ALMAL moes geweet het wat aangaan met die STAATSTROPING deur die anc rampokkers.\nRegter Zondo is ‘ontplooi’ om die rampokker kaders te ‘whitewash’. Nie een van hulle gaan tronk toe nie en nie een SENT gaan herwin word nie.\n‘We didin’t struggle to remain poor!’\nAg asb hou net op om ons belasting geld so te mors. Jy mnr die regter weet die menisters gaan niks oor kom nie en in tussen lag jy al die pad bank toe\nWat van Ace Magashule, wanneer gaan hy tronk toe? Die grootste skelm van almal.


DEKATv terug op kykNET vir sesde seisoen | Maroela Media\nHierdie is die sjef Chantel Dartnall se vierde seisoen saam met DEKAT. Sy is die hoofsjef van die Restaurant Mosaic, wat as een van Suid-Afrika se top-10 fynproewer-restaurants beskou word. Foto: Verskaf.\nDEKATv se sesde leefstyl-reeks skop vanaand op kykNET af en beloof om net so vermaaklik en inspirerend te wees as die vorige vyf reekse. Die reeks gaan ook in ŉ splinternuwe tydgleuf, om 17:30 op DStv (kanaal 144), te sien wees.\nDie reeks van 13 programme word vir die tweede jaar deur die internasionale eiendomsgroep, Fine & Country en die Sweedse luukse motorvervaardiger, Volvo Car, geborg en het weer die welbekende en geliefde musikant en akteur, Chris Chameleon, as ankeraanbieder. DEKAT se redakteur en eienaar, Elzilda Bekker, neem weer die leisels as uitvoerende vervaardiger.\nElk van die programme van 30 minute bestaan uit vier tot vyf verskillende insetsels en gaan kykers weer op ŉ opwindende reis neem na sommige van hul gunsteling-“bestemmings”, waar hulle ŉ keur kan geniet van wat die wêreld van boeke, eiendomme, kuns en styl, asook kos, bied.\nDie programme word op Vrydag om 11:30, Saterdag om 16:00, Sondag om 06:00, Maandag om 14:00 en Dinsdag om 00:00 aangebied.\n“Ons is in ons skik dat DEKATv terug is op die kleinkas in wat beloof om nog ŉ seisoen van onkonvensionele kykstof te wees. Vir ons, by DEKAT, is dit opwindend om ongewone stories vir ons kykers uit te snuffel, hulle uit te nooi om ŉ kykie in ons wêreld te kry en ons handelsname tot binne-in hul huise te bring.\n“Met professionele mense aan boord, soos die veelsydige musikant en akteur Chris Chameleon as anker, Fine & Country se uitvoerende hoof, Linda Erasmus, wat onderhoude voer met eiendomspesialiste en kliënte en eiendomsinligting verskaf, die veelbekroonde sjef, Chantel Dartnell, wat die pikantste geregte denkbaar optower, lewenstylghoeroes, Linette van der Merwe, Marliza van den Berg en Lizma van Zyl, om die lewenstyl- en kunste-insetsels te behartig en die deurwinterde Gerard Scholtz, wat die jongste op die gebied van literatuur gaan toelig, gaan DEKATv weer ŉ fees vir al die sinne bied, op sy kenmerkende vermaaklike en verfrissende manier,” sê Becker.\nDie geliefde musikant en akteur Chris Chameleon sal weer DEKATv se ankeraanbieder wees. Foto: Verskaf.\nLinda Erasmus van Fine & Country is ook opgewonde oor die nuwe eiendomsformaat vanjaar. “Pleks van ŉ onderhoud met my, is ek vanjaar die onderhoudvoerder. Dié verandering is aangebring omdat ek deeglik bewus is van wat mense alles oor eiendomme wil weet. Terselfdertyd stel dit ons in staat om meer kliënte en lisensiehouers te betrek en tans werk dit baie goed,” verduidelik sy.\n“Hoe meer interaksie daar met mense is, hoe beter. ŉ Meer ingeligte kliënt is ŉ goeie kliënt. Die eiendomsinsette sal op duurder eiendomme en ontwikkelings landwyd fokus en is volkome deursigtig. Kykers kan dus verseker wees dat hulle nie net hope nuttige inligting gaan kry nie, maar ook ŉ kykie in behuisingsopsies, -style en -tendense die hele land oor.”\nBecker glo DEKATv komplementeer die glansryke gedrukte uitgawe, wat verlede jaar sy 30ste verjaardag gevier het, uitstekend. “In hierdie tyd van vervelige eensoortigheid, waarin die meeste produksegmente bitter min differensiasie toon, het DEKAT daarin geslaag om homself as ŉ gesogte nispublikasie te vestig wat op koffietafels in talle sitkamers en raadsale pryk.\n“Danksy ŉ unieke aanslag tot onkonvensionele kwessies en onderwerpe wat deur ervare joernaliste gedek word, ŉ sterk fokus op die heel nuutste lewenstylprodukte, asook ŉ heerlike mengsel van kuns, kultuur, dekor, mode, kos en skoonheid, troon DEKAT, uitgawe na uitgawe, uit soos ŉ kosbare diamant,” sê Becker.\nChris Chameleon DEKAT kykNET\nHoop net die pragtige Chantel maak die keer ordentlike kos en nie fensie goedjies nie!!\nEk stem Lucas, weet nie wat noem jy daai ietsie nie, maar beslis nie kos nie.\nDankie tog nie nóg ‘n sepie. Ook ek het die afgewaterde opsie van DSTV waar ons eens op ‘n tyd met kanaal 187 die ‘Discovery Channel’ gehad het wat intussen verdwyn het terwyl ons intussen meer per maand betaal.\nWat het van die ‘Discovery Channel’ geword of wat is in sy plek vir ons armes?\nDie tye waarop dit uitgesaai word, is regtig ongemaklik. Wat van Sondae in Slank se tyd?


Baba-dollarlenings: hierdie ouergeloof kan tot $ 10 miljoen bespaar - Hoofafdeling - 2022\nDaar is baie navrae oor babakopkrediet, dus kundiges van Bank360 het die algemeenste wanopvattings versamel en beantwoord.\nBaba-dollarlenings: hierdie ouergeloof kan tot $ 10 miljoen bespaarVanaf 1 Julie kan u aansoek doen vir tot $ 10 miljoen aan babapoplenings. Baie navrae van Bank360-kundiges is versamel en beantwoord vir die algemeenste wanopvattings - sien bladsy 24.\nIs dit moontlik om 'n babalening aan te vra as u van plan is om te huur, of alreeds CSOK aangegaan het?\nDaar kan om baba-lening aansoek gedoen word, selfs al is die CSOK reeds ingeskryf of beplan, is die twee nie onderling uitsluitend nie. Die enigste struikelblok buite u kwalifiseringskriteria is die inkomste-proporsionele uitbetaling, dit wil sê as u nie meer aan u lening betaal as die ander op die terugbetalingsstel van een lening nie.\nHet u 'n 180-dae- of twee-jaar-TB-verhouding om 'n babalening aan te vra?\nOngelukkig is dit nie die geval nie: daar moet aan die strenger voorwaardes vir CSOK voldoen word. Een van die lede van 'n getroude paartjie moet 'n CVT-verhouding van drie jaar hê, wat uit 'n diensverhouding of 'n voltydse universiteitsgraad kan kom. Daar kan 'n maksimum van 30 dae onderbreking in die regsverhouding wees, selfs al moet die regsverhouding van die hoër onderwys binne 6 maande weer verseker word.\nSal die babalening rentevry wees as ek dit nodig het nadat die baba gebore is?\nNo. Om die lening na die eerste opnamejaar rentevry te hou, moet die baba op aanvraag gebore word. Belangrik: dit is nie genoeg dat 'n kind na 1 Julie 2019 gebore word nie; 'n kredietverslag moet voor die geboorte ingedien word sodat die rente geldig is.\nMoet u drie kinders "kyk" vir krediet?\nDit beïnvloed nie hoeveel kinders u het en hoeveel u beplan nie, sodat u die lening sonder 'n kind kan afbetaal. U hoef dit nie te verklaar soos in die CSOK nie. Dit alles sal belangrik wees as u voordeel wil trek uit die rentevrye of laer kapitaalskuldverligting. Om vry te bly van rente op die lening, moet 'n kind binne 5 jaar gebore word, met 'n 30 persent-skuld wat vrygelaat moet word, en 'n derde kind wat volle belastingverligting het.\nKan ons nog krediet leen as ons 'n troue beplan nadat die baba gebore is?\nVolgens wet kan baba-lenings slegs deur getroude pare aangeneem word, sodat die aansoek deur getroude paartjies gedoen kan word. Hieruit volg dat rentevrye en skuldverligting ook nie moontlik is as die kind buite die huishouding gebore word nie, byvoorbeeld in 'n lewensvennootskap. Ons ondersoek egter nie wanneer en hoe om te trou nie. As dit in die buiteland gebeur het, moet u gelokaliseer word voordat u om 'n lening aansoek doen.\nMoet ek die waarborgfooi gedurende die pouse betaal?\nAangesien die antwoord op hierdie versoek nie heeltemal duidelik was nie, het die spesialisportfolio 'n beroep op die Ministerie van Menslike Hulpbronne gedoen. Die ministerie het aan hulle bevestig dat die jaarlikse waarborgfooi van 0,5 persent vir die terugkerende onderneming betaal moet word, en nie eers gedurende die stilstand van die terugbetaling nie. Met hierdie sakrekenaar kan u uitvind waarop u kan staatmaak.\nKom met baba-vriendelike krediet en leen\nEk het vir die babalening gestem, hier is die besonderhede\nAgt swanger moeders beplan 'n babalening\nIndien nie volgens die handboek nie, sal die kind gevang word\nHet u al ooit aan griep gedink?\nDie kolfprogram sal goedkoper wees\nWaarom gee jy nie om vir die tweewieler nie?\nCopyright 2022 \_ Baba-dollarlenings: hierdie ouergeloof kan tot $ 10 miljoen bespaar...


C054SWN1-1, IVO C054SWN1-1 LCD-paneelverspreider | LCDs-Display.com\nLCDs-Display.com is 'n spesialiteitsverskaffer van IVO C054SWN1-1.\nIVO C054SWN1-1 is nuut & oorspronklike voorraad beskikbaar by LCDs-Display.com, dieselfde dag gestuur met gratis gestuur koste.\nVir die IVO C054SWN1-1-pdf datasheet of gedetailleerde spesifikasies van die IVO C054SWN1-1 of ander IVO LCDs, asseblief e-pos ons, sal ons gelukkig wees om een te voorsien.\nVersoek 'n kwotasie van IVO C054SWN1-1 verspreider by LCDs-Display.com. E-pos ons: info@LCDs-Display.com\nVerwante model vir "C054SWN1-1"\nVerwante sleutelwoorde vir "C054SWN1-1"


AfriForum se Lichtenburg-tak verwelkom besluit oor vullisterrein - AfriForum\nDie AfriForum-tak in Lichtenburg verwelkom die Ditsobotla Plaaslike Munisipaliteit se aankondiging dat hulle dié dorp se vullisterrein gaan skoonmaak. Dít volg nadat AfriForum druk op die munisipaliteit toegepas het en op 29 Junie 2020 ’n skrywe aan die munisipaliteit gestuur het oor die toestand van die terrein.\nTalle inwoners en ondernemings in Lichtenburg het by die plaaslike AfriForum-tak oor die vullisterrein gekla. Toegang tot die terrein word belemmer deur vullis wat die ingang blokkeer en rook hang gedurig in die lug weens vullis wat onwettig gebrand word. Die Lichtenburg-tak het die vullisterrein ook vroeër vanjaar geoudit waartydens die vullisterrein ’n halwe punt uit 25 behaal het.\n“Ná afloop van die vullisterreinoudit het ons ’n skrywe aan die munisipaliteit gerig en hulle gemaan om aandag aan die vullisterrein te gee aangesien dit nie net ontoeganklik is nie, maar ook groot gesondheids- en omgewingsrisiko’s veroorsaak. Die munisipaliteit het op 8 Julie 2020 aangekondig dat hulle die vullisterrein gaan opruim,” sê Petrus Coetzee, AfriForum se distrikskoördineerder vir Marico.\nDie takbestuur beplan om die opruimingswerk te moniteer en die munisipaliteit by hul belofte hou. Volgens die bestuur is hierdie ’n bewys dat volgehoue druk op munisipaliteite wel vrugte kan afwerp. “Munisipaliteite het ’n verantwoordelikheid teenoor die gemeenskappe wat hulle dien en ons moet nie huiwer om ons stemme dik te maak indien hulle versuim om dienste te lewer nie,” sê Coetzee.\nRaak betrokke by dié tak en word deel van die verskil: SMS “Lichtenburg” na 45351 (R1).\nPost Tags:\t#AfriForum#Ditsobotla Plaaslike Munisipaliteit#lichtenburg#Vullisterrein


Tekeninge | mnr.muller\nCategory Archives: Tekeninge\nPotlood- of pensketse\nPosted on November 29, 2013 by mnr.muller\nMamma se huldeblyk\nMy ma se arm is warm en ruik na die son. Dit kom van haar regterarm rus teen die Golf se venster as ons Beau Soleil toe ry (vroegmiddag direk ná skool om die verkeer te mis; met die radio stil sodat sy kan konsentreer op die pad én luister na haar kinders se dag). Dit is ’n pad wat sy tot driemaal per week vir ’n dekade-en-’n-half Wynberg toe ry vir vier kinders wat viool-, dwarsfluit- en perkussie-lesse neem en in stryk-, blaas- en simfonie-ensembles speel.\nEk ruik die son op my Ma se arm as ek my langs haar inwurm op die bed (met my “klipkop” in die kussing van haar skouer) terwyl sy boeklees of TV kyk. “Die storielyne is maar laf, ja, maar die akteurs se spel is knap; hulle laat die mees vergesogte gebeure amper geloofwaardig lyk,” verdedig sy die één sepie wat sy jarelank kyk en waaroor ons haar graag terg. En óm die beurt word Tim en Karen, Ludi en ek elk geleer om (effens teësinnig) ’n kannetjie tee te maak omstreeks dié tyd – en met die koppie met-die-dun-lippie, op ’n ronde skinkbord met ’n lappie, en die klein bekertjie melk – versigtig aan te dra: die één pamperlang wat sy haarself gun vir vier kinders se goed-grootmaak. (Ook eintlik ’n slinkse etiket-les: want ’n seun moet leer hoe om eendag as man vir sy vrou ’n koppie tee te maak.)\nMy mother was born in 1946 on hér mother’s birthday, the 29th of January. She was born in South-West Africa (what we now call “Namibia”) and was christened as Gisela Ingrid von Moltke, the elder of two daughters who did many things together: If one wanted to do ballet, both were sent for lessons! Swimming? Throw them in the pool! Tonsils? Take them all out two-by-two! She was not very fond of her first name “Gisela” (recently pronounced as “Dji-zella” by the nursing staff – making me think twice whether I was in the right ward) and was known only by her second name “Ingríd” to her family and friends (not to be pronounced “Ingrìd” as many Afrikaans people do). My ma was die dogter van Dirk Gebhardt von Moltke (of “Gebbie” soos my Oma hom genoem het) en Evamarie Grosskopf (of “Mauzie” soos my Opa háár genoem het). Diep-Duits dus van albei kante af: ’n Von Moltke gravin verwant aan verskeie grootkoppe in die onlangse geskiedenis: van ’n lojale militêre strateeg in die Ottoman empire tot ’n anti-Nazi bomplanter teen die Hitler-regime; van ’n Grosskopf sendeling-kerkvader tot die alombekende skrywer van Patrys-hulle.\n(“Ag nee, haal eerder dié deel uit,” sou my ma seker sê as sy die huldeblyk sou proeflees. Aanvanklik, ná my pa se gedenkdiens was dit júís wat sy wou doen, en het sy my aangemaan om tóg hare solank te beginne skryf. Nou-ja…)\nMy ma-hulle word groot in Suid-Afrika, sy woon die Deutsche Schule Kapstadt by en begin haar hoërskooljare by Jan van Riebeeck, hierso in die einste Kloofstraat (waar háár pa ook skoolgegaan het); sy is na standerd ses nétmooi in die jaar toe my pa daarso met sy matriekjaar begin het. Sy studeer by die Universiteit Stellenbosch op ’n onderwysbeurs, met hoofvakke Engels, Duits en Frans, gevolg deur ’n Senior Onderwysdiploma waarmee sy by ’n paar skole gaan skoolhou, onder ondere op Robertson, by De Kuilen en ook weer híér by Hoërskool Jan van Riebeeck. Láter, toe ons oud genoeg was om toebroodjies vir onsself te maak in die middag, het sy ook halfdag by die Onderwysbiblioteek gaan werk.\nOp skool en universiteit is my ma ’n toppresteerder. Sy verwerf WP-kleure in swem, speel trekklavier in ’n klein groepie wat gou bekendheid verwerf; word verkies tot Heemstede se eerste Huiskomitee en aangestel – aanvanklik sonder dat sy dit besef het – as Greylock (’n privaatkoshuis) se hoofstudent (of primaria). Van haar hegste vriendskappe vorm sy op skool en universiteit, maar vir my pa ontmoet sy eers jare later en trou met hom op 31 Maart 1973, die dag vóór Aprilgekdag. Net meer as ’n jaar later skenk sy die lewe aan Tim in Julie 1974, Karen in Julie 1976, Ludi in Oktober 1978 en aan my in Augustus 1980. Dít is nou Duitse presisie vir jou (nie soos Tim se kaboedel nie)! Om die geboorte van elke kind presies twéé jaar uit mekaar te beplan!\nMet ’n groterwordende gesin verkoop my ma en pa hulle eerste huis wat hulle “Bali Hai” noem en trek na ’n tweede ene wat hulle “Little Orkney” doop, albei in Seepunt (naby die SAUK waar my pa gewerk het). Met my in doeke, soek en vind hulle ’n huis aan hierdie kant van die berg “Oppiehoek” waarnatoe ons sak-en-pak trek en nou herinneringe al vir meer as dertig jaar lank het.\nIn many families it happens that you gravitate either more to your father’s family or to your mother’s side, depending on who you are nearer to and the ages of the different families’ children. In our case we were geographically closer to my mother’s side of the family and we grew up with Tannie Heidi and Uncle Bob and their two children, our dear cousins Sandi and James. We spent most of our Easters and Christmases and many birthdays together – the German heritage of Opa and Oma infusing our childhood with rich, magical celebrations of Easter and Christmas Eve (Heiligabend) at my grandparents’ place. Wandering into a nursery filled with yellow, light-pink and white orchids to search for Easter eggs; the big opulent reveal of a Christmas tree flickering with lights and Weihnachten treats, -decorations and -music…\nDit is juis in hierdie tyd van die jaar wat ons, husse met lang ore, in die gang wag en probeer ontsyfer wát my ma in Duits oor die foon vir Oma of Tannie Heidi sê. Want ons weet sy het ’n kis by die voetenent van haar bed (waarvan ons belet is om te mag inloer) waarin sy allerlei geskenke heeljaar al vir ons versamel het. En heel moontlik namens Opa en Oma ook alreeds vir ons toegedraai het. Selfs wanneer ons veel ouer is, kan ons leëhand vir ’n partytjie opdaag en my ma sal iets vir ons daarin vind om sáám vir die een wat verjaar, te gee. Even in the hospital, Brian, my mother could instruct me where I would find the gift that I should take to Karen to wrap and give to Tim to give to you on your 70th. Not that we were ever showered with gifts from a bottomless chest; on the contrary, my mother would be the one to make sure that we all received a total number of gifts of equal value – and that it should be a modest amount; not too much.\nMy ma en pa skep vir ons ’n stabiele kindertyd wat kwalik gelukkiger kon wees: ’n stoep wat uitkyk oor die stad (én op die berg) met ’n tafeltennistafelblad en ’n groen mat waarop ons karretjies kon speel en met blokkies bou, en ruimteskepe uit Lego: Ludi s’n die vegvlieëniers; myne die posmanne. Ons sit kruisbeen in Kloofstraat se biblioteek en kies boeke uit vir die week: Tim verslind Isaac Asimov en Terry Pratchett, en ek hou my by my Asterix en Tintin, maar moet vir elke vyf van hulle ook één “regte” boek uitneem. Só verwissel ons weekliks stapels boeke, die meeste daarvan my ma s’n.\nSy behou haar liefde vir tale, reis en lees en toe ál haar kinders uit die huis uit is en my pa gesond, maar moeg vir rondrits, beplan my ma vir maande lank haar ideale oorsese reis met haar vriendin Tannie Marietjie oor die foon. Nes die deposito’s inbetaal is, word my ma met borskanker (ag jaar terug) gediagnoseer, en dit neem toe ’n hele ruk se chemo en gesondword voordat hulle uiteindelik wél oorsee vertrek. Dáár vaar hulle af met die Ryn-rivier, praat Duits en Frans met die locals en bekyk weer die gróén van Europa se gras. Dit was ons Opa wat destyds vir my ma, toe sy pas afgestudeer het, die geld sou voorskiet om met haar vriendinne die eerste keer oorsee te gaan; ’n ervaring wat sy met groot vreugde van vertel het – en ’n geleentheid wat sy vir elk van haar kinders ook beplan (en daarvoor voorsien) het.\nWant vir óns het sy ’n breë opvoeding voorsien, méér as net ’n skoolopleiding of die geleentheid om Universiteit toe te gaan. Dit is nie net musiek nie, maar ook rekenaars wat ons buitemuurs neem; ons almal skryf in vir wiskunde- en programmering-olimpiades; onderlings neem ons deel aan musiek-, kuns-, mimiek-, sang- en drama-eisteddfods; wetenskap- en tegnologie-olimpiades; taalbondeksamens en debat; ons almal speel skaak, Tim speel tennis, Karen pluimbal en ek en Ludi krieket in die oprit tot ons die ghong vir aandete hoor slaan. Ons gaan na kleedrepetisies van operettas toe in die Nico Malan (die Artscape); Tim sing in Tosca … My ma het ons slím opgevoed: kleiner stukkies lap van díé wat ek oor my viool span as ek dit in die kis bêre, vind ek in my karretjies-koffer, sodat ek moet onthou om viool te oefen vóór ek begin om my karretjies op die mat uit te pak.\nA wide, well-balanced range of interests is what my mother instilled in us. That is perhaps why Tim studies Journalism after his BCom in Statistics and Maths; Karen does a short massaging course after her MSc in Computer Science; Ludi chooses to work with school learners even though he could setup and maintain a computer network anywhere, and I do sketches and read Dutch poetry even though I work at a large burocratic institution. Ons is, glo ek, ’n interessante gesin. Mense frons oor ons gewoontes: dat ons vroeg wil aftree, uiters spaarsamig is, te ver vooruit dink, skepties is oor die nut van kwalifikasies; dat ons verjaarsdae kan uitstel; dat ons slegs gaan fliek vroegoggend in die vakansie as dit halfprys is, sonder spandabelrige uitgawes op opgepofte springmielies of ysverdunde gaskoeldrank.\nDie narkotiseur vertel ons: nog nooit het hy ’n pasiënt ontmoet wat só ingelig was en met soveel presiese detail tred kon hou met wátter behandeling sy wáár ontvang het en wíé die doktors was wat wát voorgeskryf het nie. In die Medi-Clinic Kaapstad, Vincent Pallotti en die Medi-Clinic Stellenbosch moes die verpleegpersoneel bontstaan met wátter medikasie sy wánneer moes kry. My ma merk dit op ’n snesiesboks af as sy nie papier byderhand het nie – and woe the nurse that tries to give her a Panado when she feels it is not warranted yet. Bracing herself strategically for the pain and discomfort that she knows may yet be lying ahead for her; the cancer having already spread to her bones…\nVandag groet ons my liewe ma… Ons doen dit teësinnig en voel gekul, want as iemand dit verdien het om nog vir twintig jaar rustig langs die kus te kon wandel en haar kleinkinders met glimlagte sien grootword, dan was dit sy.\nLess than a year ago we were sitting here in this very same, quaint, little church, with my mother stoically bidding my father, her husband of 40 years, farewell. She cared for him … when he had colon cancer, she drove him to hospital, making him food that he could chew easily, giving him his pills, helping him cope with all the side-effects of chemo. With her right arm weakened after her mastectomy she tried to maintain a big house, saving my father the effort of having to move away from his beloved Cape Town and close circle of friends. She absorbed all of the stress of his illness, lessening the load on all of us.\nTo a large extent this is what my mother has been doing for most of her life – taking care of us. When our grandparents needed assistance, whether it was with moving to a retirement home, buying them groceries, sorting out their finances, assisting them in the big decisions of one’s later life… My mother was the backbone of our family. Strong and resilient; always listening with keen interest to our stories; knowing who our friends were, and planning ahead on our behalf… Whether it was by knowing all the study options available, cutting out bursary application advertisements ahead of time, or planning possible indoor design layouts for future flats. All she required from us was to take good care of the parquet flooring!\nMy ma se arm was warm en gesond van die son. Ek kan my oë toemaak en steeds langs haar lê op die plek waaroor ons gewedywer het, knus teen haar lyf met my kop swaar op haar arm. Ek kan voel hoe my nek links draai as sy ’n bladsy blaai. Ek ruik haar in ’n botteltjie Vicks wat sy op my borskas smeer as kind. Ek onthou hoe sy met ’n sambreel en handdoek oor ’n ketel met my sit en stoom inasem vir my asma; hoe sy haar oor Ludi ontferm met sy kinderrumatiekkoors. Ek verwag ’n missed call op my foon; ’n SMS wat vra hoe dit gaan; my aanmaan om weer ’n slaggie te bel.\nLaas Sondag het ek my ma se hand vir die laaste keer vasgehou. Haar arm was swak en slap, haar vel koud en bleek soos die maan. Die son het uit haar lyf ontsnap. Maar as my gedagtes dwaal na waar sy roggel of moeilik asemhaal, dan sal ek my oë knip en die aand vóór haar dood onthou. Die dankbaarheid op haar gesig vir ’n happie melktert… Hoe heerlik die blokkies papaja vir haar was…\nHiermee dan ’n huldeblyk aan my ma. Die rots van ons gesin. Kenner van matte en kelims… Natleier van binnenshuise plante. Sy sê dankie dat ek die skottelgoed was, maar wys tog uit hoe ek die oppervlak netjieser kan droogvryf ná die tyd. Ek ruik weer haar parfuum as sy en my pa uitgaan na ’n landbouskrywersverenigingsdinee waar hy seremoniemeester moes wees… Ek sit in haar stoel by die huis en sien die foto’s van haar kleinkinders op háár ooghoogte uitgestal. Vanuit haar ánder stoel kyk ’n mens vas in ál ons kindertydfoto’s: dít wil sy hê moet ons nét só inpak vir haar oor-trek Strand toe. In my geestesoog sien ek haar opgekrul sit agter my pa se rug op die laaste aand voor sy dood, waar sy hom regop druk sodat hy kan asem kry.\nEk lê weer op haar arm.\nIn ’n A4-koevert langs my ma se bed is etlike blaaie van dinge wat ons (haar kinders) oor die jare geskryf het: ’n rubriek vir ’n skoolkoerant, ’n opstel vir ’n taak op universiteit, ’n aansoekbrief vir ’n beurs of ’n werk; die huldeblyk vir my pa… Ek sal hierdie bladsye ook daarby sit.\nFiled under Lewendood, Tekeninge |\t4 Kommentaar\nPosted on Desember 15, 2012 by mnr.muller\nPappa se huldeblyk\nDit is ’n voorreg om ’n huldeblyk aan my pa, Tinus (Marthinus Carel) Müller te lewer.\nDit is ’n voorreg én dit is intimiderend, omdat (i) ons trane maar vlak lê vandag, (ii) ons almal hom slegs ten dele geken het; ek slegs vir 32 van sy 70 jaar, en (iii) my pa se woord- en taalgebruik só verdomp knap was dat ons hom dit kwalik kan nadoen.\nMy Pá het die kuns onder die knie gekry om die kern van ’n bonkige storie bondig te verpak met die nodige krag en kwinkslag om deernis daarvoor te wek. Of dit nou ’n nuusberig was in afgemete Afrikaans of ’n kamma-nederlandsche verjaarsdaglimerick vir van zijn vrienden. Of ’n roerende huldeblyk aan sy skoonpa; ons Opa.\nToe ons rondgevra het wat vir julle van ons Pa uitstaan, het amper almal sy gul taalvernuf onthou. Hoe lief was hy nie daarvoor om ’n nuwe woord in ’n blokkiesraaisel te ontdek of ’n ou woord opnuut in te span nie! Só vertel hy ’n maand of wat gelede van medikasie wat sy tydelike konstipasie sou verlig: “Ons hoop op volmaak-gevormde, wollerige kuttels.” sê hy.\nSoos dit ’n huldeblyk betaam, moet ek iets kwytraak oor my Pa se kindertyd, sy beroep- en gesinslewe en tussendeur dalk ’n paar grappighede laat val wat nie almal van hom af geweet het nie. Ná hierdie huldeblyk vra ons sy vriend, Mnr. Tobie Barnard, om meer van my Pa se Bybelstudie- en vriendekring te vertel.\nKindertyd en studentedae\nMy pa is gebore as die oudste van vier kinders uit ’n groottotaal van sewe. Van sy grootword op Tulbagh het hy luisterryk vertel. Van plase genaamd “Tierkloof” en “Mooiplaas”. Van Chevvies, Buicks, Pontiacs en allerlei motors wat my broer Tim op twee jaar al kon uitken. Matrasse wat uitgedra is op die stoep, my ouma se kastaaiingbrood; sy broers en susters in die vrugteboord en almal op ’n streep in handgemaakte klere van streepsakke; sy pa as boer, prokureur en burgemeester wat sy slim seun Kaapstad toe gestuur het vir sy hoërskool-opleiding. Hoe my Pa as regsstudent ál die pad van Stellenbosch tot Tulbagh fietsgetrap het. En die keer toe hy deur die ganse kampus om hulp genader is nadat hy met ’n mosie van wantroue van sy koshuis se inwonende hoof ontslae geraak het.\nMy pa is gedoop Marthinus, hy is Tinus genoem deur sy ouers, Tienie deur sy vriende en Timmie deur sy halfbroer, George, wat as jongman oorlede is. My Pa het as skoolkind op die Tuine rugbyveld vir die laer spanne haker gespeel … en vandaar af die huis raakgesien waarin ons nou al vir meer as dertig jaar woon. Alhoewel my Pa vir ’n kort tydjie in Johannesburg gewerk het, het hy hom in Seepunt en toe hier in Oranjezicht gevestig, en ter wille van ons gesinstabiliteit, bevorderings-geleenthede wat elders was, oorgesien.\nEk wonder wie van julle weet dat my Pa Kuns as skoolvak geneem het? Op Universiteit die Fotografieklub gestig het? Dat hy Pontius Pilates hoogs verkoue op die verhoogplanke vertolk het in matriek? Op ons stoep hang ’n verdofte poeierverfskildery van sy skooldae af – en ek en Ludi het selfgemaakte speelkaarte ontdek met gesigte van cops ’n’ robbers daarop, en die motors wat hulle sou ry, heel-realisties, in ink geskets. Miskien het my Pa julle vertel van die keer toe hy sy kamermaat voor die Studentehof moes verdedig oor die staatspresident se dogter wie se hare hulle in die kleure van die landsvlag gekleur het?\nMy Pa het graag en gemaklik stories uit sy kindertyd vertel, veral as iemand nuuts by die geselskap aangesluit het. Of soms het dit net Karen se klavierklanke uit die kamer langsaan gevat om hom vir ’n oomblik terug te neem Tulbagh toe.\nAs beroepsman, kan ek onobjektief sê, was my pa briljant. Hy het vasgenael Springbokradio se stories geluister as kind en of dit nou koerantberigte was of TV-nuus; my pa was ingelig. Ek onthou die krap van sy baard as ons hom goeienag kom soen het … waar hy die vroegaand nuus kyk met amper ’n heilige ontsag daarvoor – maar as een van ons inkom, draai hy na ons met sy oë wat glinster. Ek hoor nog hoe rasper sy baard onder my lippe teen sy wang.\nMy Pa was tevrede daarmee om nuusstories te dek wat die ander nie eintlik wou nie. Waar hofsake te vervelig was, het my Pa dit so lewendig beskryf, dat die verslaggewers ná hom daarvoor gewedywer het. Die landbou-berriggewing het hy so kranig gedoen dat hy vir lank die seremoniemeester by die landbou-skrywersvereniging se jaarlikse dinee moes wees. Sy algemene kennis en taalvernuf was knap; sy humorsin skerp – vir ’n tyd lank het hy sy eie radiovasvraspan gehad wat aan die gewilde Span-Saam program deelgeneem het.\nHy het lang ure gewerk om onderhoude presies te redigeer. Hy het gekry dat apartheidstryders in Afrikaans met hom sou praat en dan elke “uhm” en “aah” geknip en die lint gelas terwyl sy aandete by die huis in die lou-oond wag. In seker die moeilikste oorgangsjare van ons land was my Pa ’n politieke verslaggewer; hy het FW de Klerk se 1992 toespraak onder oë gehad kort voordat dit gelewer is. Hy het onderhoude met Biskop Tutu, Mandela, Boesak en vele ander gevoer en hulle het hom jare later nog gegroet as hulle hom in die Parlement of elders raakgeloop het.\nEn dan was my pa boonop lief vir Aprilgekgrappe – en die fyn-fyn kuns om ’n storie te skryf wat gelyktydig belaglik en geloofwaardig is. Daar is gemoedelike poetse wat hy gebak het waarvoor mense hom nog steeds moet vergewe.\nMy Pa was ook ’n kleinsakeman-entrepreneur: Toe die snoepie by die SAUK toegemaak het, het my pa die geleentheid aangegryp en proviand in grootmaat by Makro aangekoop en by sy werkslessenaar gesmous. Mense kon sommer vat wat hulle wou en die nodige kleingeld los. Só het ons as gesin ook altyd ’n voorraad van blikkieskoeldrank gehad wat hy netjies, op die nippertjie, in ’n koelboks gepak het voordat ons ’n langpad iewers heen aangedurf het (of al het ons net twee blokke boontoe gery na my Oma en Opa-hulle toe).\nAs my pa ’n kranige joernalis was, was ons (sy gesin) sy top-nuusstories van die dag. Hy het ons hele kindertyd in film vasgevang; of dit nou met sy kamera was of met sy mikrofoon en bandopnemer wat hy opgestel het om ons musiek- en ander uitvoerings op radiokasetbande op te neem. Selfs gesinskonserte op Ou-Kersaand. Eenkeer toe ons vir hom by die SAUK gaan kuier het, het hy ons besoek in ’n kort nuusberigstyl opgeskryf en vertel dat dit nasionaal uitgesaai is.\nEk onthou my pa wat sorgvuldig in die studeerkamer foamalite– en karton-vliegtuigies uitsny … as my Ma my stuur om hom te roep vir ete, halfpad af by die wenteltrap. Hy het fyn voortgewerk aan die ontwerpe wat destyds op eierboksies gedruk was en het dit nougeset verbeter, met ’n skuifspeld hier-en-daar vir ’n meer vaartbelyne verspreiding van gewig – sodat ons almal saam met hom ’n reeks eksperimentele vlugte vanaf die skuinste op die Tuine-rugbyveld kon gaan toetsgooi op ‘n Saterdag sonder wind.\nMy Ma het hom sowat veertig jaar gelede ontmoet. Sy het hom gevind in ’n karig-gemeubileerde woonstel met los planke op opgestapelde bakstene as boekrakke; hom getrou en gesweer sy sal nooit een van haar kinders sonder meubels by ’n woonstel laat intrek nie. Só het my Pa elke keer wat een van sy vier kinders koshuis toe moes gaan of na ’n nuwe huis of woonstel moes trek, gedweë met sy kombi of Caravel uitgehelp. Hy kon ’n kar pak dat jy tweekeer meer daarin kon pas as wat jy vooraf veronderstel het.\nMy Pa se plig by die huis was om wasgoed te was. Hiervan het hy ’n geliefde ritueel gemaak, met sy radio aan, by die trappe af – die een balie na die ander, met sekere klere wat geweek word; ’n wit en ’n donker was, en sokkies-saam-met-handdoeke. Ons klere was so goed versorg dat ek dít wat afgewentel is vanaf Tim na Karen na Ludi, nog soos nuut kon dra. Hy het vrolike deuntjies gefluit terwyl hy die wasgoed aan die draad ophang.\nMy Pa se ander groot taak was om die weeklikse inkopies te doen. Hy het voortdurend pryse vergelyk, langsaam deur die winkelrye gevleg en die rooiste tamaties en varsste vrugte uitgesoek. Dit is miskien nou ’n in-ding om omgewingsbewus te wees, maar my Pa het lank vóór die Groen-beweging inkopiesakke opgevou en hergebruik; koeldrank- en melkhouers geknip vir tregters en nuttige bakkies-en-deksels, en uitgespoelde blikkies en opgestapelde koerante herwin. Hy het met ’n snoeiskêr in die kombi se kattebak rondgery en by parkeerterreine die lae-hangende takke (wat andersins motors se dakke sou krap) namens die munisipaliteit geknip.\nDie winkelpersoneel in die Tuinesentrum gaan hom verseker mis. Hy was nooit te haastig om met ’n kassiere ’n kort gesprek aan te knoop nie; hy het terwyl hy die inkopies op die toonbank pak, stil bereken hoeveel dit als gaan kos en kon die geskatte bedrag in kontant betaal nog voordat als verreken is. Kassiere het hom herken as die oom met plastieksakke wat dateer uit die tagtigs, miskien gelap met maskeerband, maar netjies opgerol en reg vir hergebruik. My Ma vertel van ’n werknemer van Pick ’n’ Pay wat hierdie week huis toe gebel het om te hoor hoe dit met my Pa gaan … en in trane uitgebars het toe sy die nuus hoor.\nWhen asking our English-speaking friends, their foremost comment was that my father was a “strong” man: morally strong and physically independent. Someone who would work in the garden by himself – even though it looked a bit like a forest – and systematically cut down a tree whose roots were causing cracks in the wall; single-handedly, or perhaps with some reluctant help from his kids. He was loyal: loyal to his employer for more than thirty years, loyal to his neighbourhood, church and friends, and loyal to his wife and family.\nHy was sterk en moedig in sy siekbed, met ’n aftakelende kanker wat vanaf sy kolon vesprei het na sy longe, ribbes en brein. My pa se gesig was in die laaste maand aan die linkerkant verlam, maar hy het sy Wyn-van-die-Maand rooiwyn in kleiner botteltjies gegooi waarin hy ’n rooi strooitjie kon balanseer en sy pille een-een daarmee afsluk.\nDie chemo van die afgelope agt jaar het hom fisies uitgeteer, sy voetsole en vingerpunte rou gelaat en hom vinnig moeg laat word. Maar hy het nie gekla nie; ’n week voor sy dood het hy gesê: “Wat kan ’n mens dan doen? Elke mens wil aanhou lewe.”\nOns Pa is laasweek dood, maar hy leef nog in ons voort. Wanneer Tim vier kinders se doeke omruil, Karen ’n boom eiehandig in haar tuin afsaag, Ludi sy graankosse lustig meng of ek karikature skets om wakker te bly tydens vergaderings … Ons sal sekerlik nie sy tikmasjien-handskrif kan namaak nie; of blokkiesraaisels voltooi onder sy geliefdes se name sodat hulle verras kan word as hulle onverwags pryse wen nie. Maar ons hou elkeen sorgvuldig tred van ons motors se petrolverbruik … en wanneer ons stad toe gaan, doen ons dit een keer per maand, vroeg in die oggend, parkeer waar die parkering gratis is, stap ’n ver ent en gaan eet dan eers ’n stewige ontbyt, lees die Cape Times en bestel ’n Wimpy-koffie met die dik lagie skuim bo-op.\nMy Pa het laasweek in die ou Volkshospitaal (Medi-Clinic) gesterf – rustig, met die vredige klanke van sy geliefdes om hom: sy vrou, kinders en kleinkinders. Ons weet nie hoe baie hy kon inneem of hoor – waarvan hy als bewus was – nie … maar dalk het die vrolike kindergeskal hom vlugtig teruggevoer na sy eie kinderdae (tussen sy oorle broers en susters); of dalk was hy vir ’n wyle weer ’n trotse, jong pa met die woelige klomp rondom hom.\nEk is hartseer dat my Pa nie ’n langer tyd met sy kleinkinders – en hulle met hulle Oupa – kon beleef nie.\nFiled under Lewendood, Tekeninge and tagged pa, seun |\t3 Kommentaar\nPosted on Oktober 24, 2012 by mnr.muller\nFiled under Tekeninge and tagged houtskool |\t1 Kommentaar\nFiled under Tekeninge and tagged houtskool |\tLewer kommentaar\n20 minute slaap\n…vort na ’n verbeelde werklikheid\nPosted on Oktober 26, 2011 by mnr.muller\nFiled under Tekeninge |\tLewer kommentaar\nin ’n A5 sketsboek spesifiek vir hierdie doel\nmet spoeg en ink kon ek skets\nwen of verloor was irrelevant\nmet die establishment\nDr Christa van Stade… oor Op soek na bevrore liefde\nLife Skills #10 - wat jy wil word as jy eendag groot is