Bit By Bit - Mass samewerking - verdere kommentaar\nMassa samewerking versnitte idees uit burger wetenskap, crowdsourcing, en kollektiewe intelligensie. Burger wetenskap beteken gewoonlik met betrekking tot "burgers" (dit wil sê, nie-wetenskaplikes) in die wetenskaplike proses (Crain, Cooper, and Dickinson 2014) . Crowdsourcing beteken gewoonlik om 'n probleem gewoonlik opgelos binne 'n organisasie en in plaas uitkontraktering dit om 'n skare (Howe 2009) . Kollektiewe intelligensie beteken gewoonlik groepe individue kollektief optree op 'n manier wat lyk intelligente (Malone and Bernstein 2015) . Nielsen (2012) is 'n wonderlike boek-lengte bekendstelling in die krag van massa samewerking vir wetenskaplike navorsing.\nDaar is baie verskillende tipes van massa samewerking wat nie netjies pas in die drie kategorieë wat ek voorgestel, en ek dink drie verdien spesiale aandag omdat hulle nuttig in sosiale navorsing op 'n sekere punt kan wees. Een voorbeeld is die voorspelling markte, waar deelnemers te koop en handel kontrakte wat aflosbaar is gebaseer op uitkomste wat in die wêreld (Wolfers and Zitzewitz 2004; Arrow et al. 2008) . Die voorspelling markte word dikwels gebruik deur maatskappye en regerings vir vooruitskatting, en die voorspelling van markte is ook gebruik word deur sosiale navorsers om die herhaalbaarheid van gepubliseerde studies in die sielkunde te voorspel (Dreber et al. 2015) .\n'N Tweede voorbeeld wat nie goed pas in my kategorisering skema is die polymath projek, waar navorsers saamgewerk met behulp van blogs en wikis nuwe wiskunde stellings bewys (Gowers and Nielsen 2009; Cranshaw and Kittur 2011; Nielsen 2012; Kloumann et al. 2016) . Die polymath projek is in sommige maniere soortgelyk aan die Netflix-prys, maar in die deelnemers polymath projek meer aktief gebou op die gedeeltelike oplossings van ander.\n'N Derde voorbeeld wat nie goed pas in my kategorisering skema is tyd-afhanklike MOBILISATIES soos die verdediging Gevorderde Navorsing Agency Projekte (DARPA) Netwerk Challenge (dit wil sê, die Rooi Ballon Challenge). Vir meer inligting oor hierdie tyd sensitiewe MOBILISATIES sien Pickard et al. (2011) , Tang et al. (2011) , en Rutherford et al. (2013) .\nDie term "menslike berekening" kom uit die werk gedoen deur 'n rekenaar wetenskaplikes, en die begrip van die konteks agter hierdie navorsing sal jou vermoë om te kies uit probleme wat ontvanklik is vir dit dalk te verbeter. Vir sekere take, rekenaars is ongelooflik kragtig met vermoëns ver meer as selfs kundige mense. Byvoorbeeld, in skaak, rekenaars kan selfs die beste grootmeesters klop. Maar-en dit is minder goed op prys gestel deur sosiale wetenskaplikes-vir ander take, rekenaars is eintlik veel erger as mense. Met ander woorde, nou jy is beter as selfs die mees gevorderde rekenaar by sekere take met betrekking tot die verwerking van beelde, video, klank, en teks. So-so is geïllustreer deur 'n wonderlike Kletskerk strokiesprent-daar take wat maklik vir rekenaars en moeilik vir mense is, maar daar is ook take wat moeilik vir rekenaars en maklik vir mense (Figuur 5.13). Rekenaar wetenskaplikes werk aan hierdie harde-for-rekenaars-maklik-om-menslike take dus besef dat hulle kan die volgende insluit mense in hul computational proses. Hier is hoe Luis von Ahn (2005) beskryf menslike berekening toe hy die eerste keer die term in sy verhandeling geskep: ". 'N paradigma vir die benutting van menslike verwerking krag om probleme op te los wat rekenaars nog nie kan oplos nie"\nFiguur 5.13: Vir sommige take rekenaars is amazing, wat meer as die vermoë van die menslike kundiges. Maar, vir ander take, gewone mense kan selfs gesofistikeerde rekenaars stelsels te klop. Grootskaalse probleme wat take wat moeilik vir rekenaars en maklik vir mense is betrek is goed geskik vir menslike berekening. Gebruik volgens die hier beskryf terme: http://xkcd.com/license.html\nDeur hierdie definisie FoldIt-wat ek beskryf in die afdeling oor oop oproepe-oorweeg kan word 'n mens berekening projek. Maar ek kies om FoldIt kategoriseer as 'n oop gesprek, want dit vereis gespesialiseerde vaardighede en dit neem die beste oplossing eerder bygedra as die gebruik van 'n split-pas-kombineer strategie.\nVir 'n uitstekende boek lengte behandeling van menslike berekening, in die mees algemene sin van die woord, sien Law and Ahn (2011) . Hoofstuk 3 van Law and Ahn (2011) het 'n interessante bespreking van meer komplekse kombineer stappe as dié wat in hierdie hoofstuk.\nDie term "split-pas-kombineer" is wat gebruik word deur Wickham (2011) om 'n strategie vir statistiese rekenaar beskryf, maar dit perfek vang die proses van baie menslike berekening projekte. Die split-pas-kombineer strategie is soortgelyk aan die MapReduce raamwerk ontwikkel op Google (Dean and Ghemawat 2004; Dean and Ghemawat 2008) .\nTwee slim menslike berekening projekte wat ek nie ruimte gehad het om te bespreek is die ESP spel (Ahn and Dabbish 2004) en reCAPTCHA (Ahn et al. 2008) . Beide van hierdie projekte gevind kreatiewe maniere om deelnemers motiveer om etikette te voorsien op die foto. Maar beide van hierdie projekte ook geopper etiese vrae, want, in teenstelling met Galaxy Zoo, deelnemers aan die ESP spel en reCAPTCHA het nie geweet hoe hul data is wat gebruik word (Lung 2012; Zittrain 2008) .\nGeïnspireer deur die ESP spel, het baie navorsers probeer om ander "speletjies met 'n doel" te ontwikkel (Ahn and Dabbish 2008) (dit wil sê, "-menslike gebaseer berekening speletjies" (Pe-Than, Goh, and Lee 2015) ) wat gebruik kan word gebruik om 'n verskeidenheid van ander probleme op te los. Wat hierdie "speletjies met 'n doel" in gemeen het, is dat hulle probeer om die take wat betrokke is in die mens se berekening aangenaam te maak. Dus, terwyl die ESP spel deel dieselfde split-pas-kombineer struktuur met Galaxy Zoo, dit verskil in die manier waarop die deelnemers gemotiveerd is pret teen begeerte om die wetenskap te help.\nMy beskrywing van Galaxy Zoo trek op Nielsen (2012) , Adams (2012) , Clery (2011) , en Hand (2010) , en my aanbieding van die navorsing doelwitte van Galaxy Zoo is vereenvoudig. Vir meer inligting oor die geskiedenis van sterrestelsel klassifikasie in sterrekunde en hoe Galaxy Zoo sit hierdie tradisie voort, sien Masters (2012) en Marshall, Lintott, and Fletcher (2015) . Gebou op Galaxy Zoo, het die navorsers voltooi Galaxy Zoo 2 wat meer as 60 miljoen meer komplekse morfologiese klassifikasies versamel van vrywilligers (Masters et al. 2011) . Verdere, vertakte hulle uitgegaan na probleme buite sterrestelsel morfologie insluitende die verkenning van die oppervlak van die maan, op soek na planete, en transkribering ou dokumente. Op die oomblik is al hul projekte ingesamel by www.zooniverse.org (Cox et al. 2015) . Een van die projekte-Kiekie Serengeti-bewys lewer dat Galaxy Zoo-tipe beeld klassifikasie projekte ook gedoen kan word vir die omgewing navorsing (Swanson et al. 2016) .\nVir navorsers beplan om 'n mikro-taak arbeidsmark (bv, Amazon Meganiese Turk) gebruik vir 'n menslike berekening projek, Chandler, Paolacci, and Mueller (2013) en Wang, Ipeirotis, and Provost (2015) bied 'n goeie raad oor taak ontwerp en ander verwante kwessies.\nNavorsers wat belangstel in die skep van wat ek tweede generasie menslike berekening stelsels het genoem (bv stelsels wat menslike etikette gebruik om 'n masjien leermodel te lei) kan wees wat belangstel in Shamir et al. (2014) (vir 'n voorbeeld gebruik van klank) en Cheng and Bernstein (2015) . Ook, kan hierdie projekte gedoen word met 'n oop oproepe, waardeur navorsers meeding om masjienleermodelle skep met die grootste voorspellende prestasie. Byvoorbeeld, die Galaxy Zoo span gehardloop 'n oop gesprek en gevind dat 'n nuwe benadering wat die mens ontwikkel in geklop Banerji et al. (2010) ; sien Dieleman, Willett, and Dambre (2015) vir meer inligting.\nOop oproepe is nie nuut nie. Trouens, een van die mees bekende oop oproepe dateer terug tot 1714 toe Brittanje se parlement geskep Die Longitude prys vir enigiemand wat 'n manier om die lengtegraad van 'n skip te bepaal op see kon ontwikkel. Die probleem stumped baie van die grootste wetenskaplikes van die dae, insluitend Isaac Newton, en die wen-oplossing is uiteindelik ingedien deur 'n horlosiemaker uit die platteland wat die probleem anders wetenskaplikes wat fokus op 'n oplossing te vind wat een of ander manier sterrekunde sou betrek genader (Sobel 1996) . Aangesien hierdie voorbeeld illustreer, een van die redes wat oop oproepe is vermoedelik so goed werk, is dat hulle toegang te gee aan mense met verskillende perspektiewe en vaardighede (Boudreau and Lakhani 2013) . Sien Hong and Page (2004) en Page (2008) vir meer inligting oor die waarde van diversiteit in probleemoplossing.\nElkeen van die oop gesprek gevalle in die hoofstuk is 'n bietjie van 'n verdere verduideliking vir waarom dit hoort in hierdie kategorie. In die eerste plek 'n manier dat ek kan onderskei tussen menslike berekening en oop gesprek projekte is of die uitset is 'n gemiddeld van al die oplossings (menslike berekening) of die beste oplossing (oop gesprek). Die Netflix-prys is 'n bietjie lastig in hierdie verband, want die beste oplossing blyk te wees 'n gesofistikeerde gemiddelde van individuele oplossings wees, 'n genader genoem 'n ensemble oplossing (Bell, Koren, and Volinsky 2010; Feuerverger, He, and Khatri 2012) . Vanuit die perspektief van Netflix egter al wat hulle moes doen was pluk die beste oplossing.\nTweede, deur sommige definisies van menslike berekening (bv Von Ahn (2005) ), FoldIt moet in ag geneem word 'n mens berekening projek. Maar ek kies om FoldIt kategoriseer as 'n oop gesprek, want dit vereis gespesialiseerde vaardighede en dit neem die beste oplossing bygedra, eerder as die gebruik van 'n split-pas-kombineer strategie.\nTen slotte, kan 'n mens argumenteer dat peer-to-Patent is 'n voorbeeld van die verspreide data-insameling. Ek kies om dit in te sluit as 'n oop gesprek, want dit het 'n wedstryd-agtige struktuur en net die beste bydraes word (terwyl met verspreide data-insameling, die idee van 'n goeie en slegte bydraes is minder duidelik).\nVir meer inligting oor die Netflix-prys, sien Bennett and Lanning (2007) , Thompson (2008) , Bell, Koren, and Volinsky (2010) , en Feuerverger, He, and Khatri (2012) . Vir meer inligting oor FoldIt sien, Cooper et al. (2010) , Andersen et al. (2012) , en Khatib et al. (2011) ; my beskrywing van FoldIt trek op beskrywings in Nielsen (2012) , Bohannon (2009) , en Hand (2010) . Vir meer inligting oor peer-to-Patent, sien Noveck (2006) , Bestor and Hamp (2010) , Ledford (2007) , en Noveck (2009) .\nSoortgelyk aan die resultate van Glaeser et al. (2016) , Mayer-Schönberger and Cukier (2013) , Hoofstuk 10 verslae groot winste in die produktiwiteit van behuising inspekteurs in New York toe inspeksies word gelei deur voorspellende modelle. In New York City, is hierdie voorspellende modelle gebou deur die stad werknemers, maar in ander gevalle, kan 'n mens dink dat hulle kan geskep word of verbeter met 'n oop oproepe (bv Glaeser et al. (2016) ). Maar een groot bekommernis met voorspellende modelle wat gebruik word om hulpbronne toe te ken, is dat die modelle het die potensiaal om bestaande vooroordele versterk. Baie navorsers weet reeds "garbage in, garbage out", en met voorspellende modelle wat dit kan wees "vooroordeel in, vooroordeel uit." Sien Barocas and Selbst (2016) en O'Neil (2016) vir meer inligting oor die gevare van voorspellende modelle gebou met bevooroordeeld opleiding data.\nEen probleem wat kan voorkom regerings van die gebruik van oop wedstryde is dat dit vereis data release, wat kan lei tot privaatheid oortredings. Vir meer inligting oor privaatheid en data vrylating in 'n oop oproepe sien Narayanan, Huey, and Felten (2016) en die bespreking in Hoofstuk 6.\nVersprei dataversameling (Afdeling 5.4)\nMy beskrywing van eBird trek op beskrywings in Bhattacharjee (2005) en Robbins (2013) . Vir meer inligting oor hoe navorsers gebruik statistiese modelle om eBird data ontleed sien Hurlbert and Liang (2012) en Fink et al. (2010) . Vir meer inligting oor die geskiedenis van burger wetenskap in ornothology, sien Greenwood (2007) .\nVir meer inligting oor die Malawi Joernale Projek, sien Watkins and Swidler (2009) en Kaler, Watkins, and Angotti (2015) . En vir meer inligting oor 'n verwante projek in Suid-Afrika, sien Angotti and Sennott (2015) . Vir meer voorbeelde van navorsing met behulp van data uit die Malawi Joernale Projek sien Kaler (2004) en Angotti et al. (2014) .\nOntwerp van jou eie (Afdeling 5.5)\nMy benadering tot die aanbied van ontwerp advies was induktiewe, gebaseer op die voorbeelde van suksesvolle en mislukte massa samewerking projekte wat ek gehoor het nie. Daar is ook 'n stroom van navorsing poog meer algemene sosiale sielkundige teorieë toe te pas op die ontwerp van aanlyn-gemeenskappe wat aan die ontwerp van massa samewerking projekte betrokke is, sien, byvoorbeeld, Kraut et al. (2012) .\nMet betrekking tot die motivering van deelnemers, dit is eintlik baie moeilik om uit te vind presies die rede waarom mense deelneem aan massa samewerking projekte (Nov, Arazy, and Anderson 2011; Cooper et al. 2010, Raddick et al. (2013) ; Tuite et al. 2011; Preist, Massung, and Coyle 2014) . As jy van plan is om deelnemers te motiveer met betaling op 'n mikro-taak arbeidsmark (bv, Amazon Meganiese Turk) Kittur et al. (2013) bied 'n paar advies.\nMet betrekking tot sodat verrassing, vir meer voorbeelde van onverwagse ontdekkings uit te kom van Zoouniverse projekte, sien Marshall, Lintott, and Fletcher (2015) .\nMet betrekking tot eties, 'n paar goeie algemene inleiding tot die betrokke kwessies is Gilbert (2015) , Salehi et al. (2015) , Schmidt (2013) , Williamson (2016) , Resnik, Elliott, and Miller (2015) , en Zittrain (2008) . Vir kwessies wat spesifiek verband hou met regskwessies met skare mense, sien Felstiner (2011) . O'Connor (2013) spreek vrae oor etiese toesig van navorsing toe die rolle van navorsers en deelnemers vervaag. Vir kwessies wat verband hou met die deel van data, terwyl die beskerming participats in burger wetenskap projekte, sien Bowser et al. (2014) . Beide Purdam (2014) en Windt and Humphreys (2016) het 'n paar gesprek oor die etiese kwessies in verspreide data-insameling. Ten slotte, die meeste projekte erken bydraes maar outeurskap krediet gee nie om deelnemers. In FoldIt, is die FoldIt spelers dikwels gelys as 'n skrywer (Cooper et al. 2010; Khatib et al. 2011) . Met ander oop oproep projekte, kan die wen bydraer dikwels skryf 'n referaat beskryf hul oplossings (bv, Bell, Koren, and Volinsky (2010) en Dieleman, Willett, and Dambre (2015) ). In die Galaxy Zoo familie van projekte, is baie aktief en belangrike bydraers soms genooi om mede-outeurs van vraestelle wees. Byvoorbeeld, Ivan Terentev en Tim Matorny, twee Radio Galaxy Zoo deelnemers uit Rusland, was mede-outeurs op een van die vraestelle wat ontstaan het uit die projek (Banfield et al. 2016; Galaxy Zoo 2016) .


Compiegne, verdrag van, 10 Junie 1624 - Geskiedenis Podcasts - 2022\nDie Dertigjarige Oorlog , C.V. Wedgewood. Ondanks sy ouderdom (die eerste keer gepubliseer in 1938), is dit steeds een van die beste Engelse vertellings van hierdie mees komplekse oorloë, wat die ingewikkelde dans van diplomasie en geveg wat die hele Europa by die lot van Duitsland betrek het, opspoor.\n10 Junie 2021 (MIA)\n- Dag van die lugvaartbrigade van die weermag van Noord -Masedonië\n671 - Keiser Tenji van Japan bring 'n waterklok (clepsydra) met die naam Rokoku op. Die dokument, wat tyd meet en ure bepaal, word in die hoofstad van Ōtsu geplaas.\n1190 - Derde kruistog: Frederick I Barbarossa verdrink in die rivier Saleph terwyl hy 'n leër na Jerusalem lei.\n1329 - Die Slag van Pelekanon lei tot 'n Bisantynse nederlaag deur die Ottomaanse Ryk.\n1523 - Kopenhagen word omring deur die leër van Frederik I van Denemarke, aangesien die stad hom nie sal erken as die opvolger van Christen II van Denemarke nie.\n1539 - Council of Trent: Pous Paul III stuur briewe aan sy biskoppe uit, wat die Raad vertraag weens oorlog en die probleme wat biskoppe na Venesië ondervind het.\n1596 - Willem Barents en Jacob van Heemskerk ontdek Bear Island.\n1619 - Dertigjarige oorlog: Slag van Záblatí, 'n keerpunt in die Boheemse opstand.\n1624 - Ondertekening van die Verdrag van Compiègne tussen Frankryk en Nederland.\n1692 - Hekseproewe in Salem: Bridget Bishop word opgehang by Gallows Hill naby Salem, Massachusetts, vir 'sekere afskuwelike kunste genaamd Witchcraft & amp Sorceries'.\n1719 - Jakobitiese opstaan: Slag van Glen Shiel.\n1786 - 'n Grondstortingsdam aan die Dadu -rivier wat tien dae tevore deur 'n aardbewing ontstaan het, stort in duie, en 100,000 sterf in die Sichuan -provinsie in China.\n1793 - Die Jardin des Plantes -museum word in Parys geopen. 'N Jaar later word dit die eerste openbare dieretuin.\n1793 - Franse rewolusie: Na die arrestasies van Girondin -leiers kry die Jacobyne beheer oor die Komitee vir Openbare Veiligheid om die revolusionêre diktatuur te stuit.\n1805 - Eerste Barbary -oorlog: Yusuf Karamanli onderteken 'n verdrag wat die vyandelikhede tussen Tripolitania en die Verenigde State beëindig.\n1829 - Die eerste bootwedren tussen die Universiteit van Oxford en die Universiteit van Cambridge vind op die Teems in Londen plaas.\n1838-Myall Creek-slagting: Agt-en-twintig Aboriginale Australiërs word vermoor.\n1854 - Die eerste klas van die Amerikaanse vlootakademie -studente studeer.\n1861 - Amerikaanse burgeroorlog: Slag van Big Bethel: Konfederale troepe onder John B. Magruder verslaan 'n veel groter uniemag onder leiding van generaal Ebenezer W. Pierce in Virginia.\n1864 - Amerikaanse burgeroorlog: Slag van Brice's Crossroads: Konfederale troepe onder Nathan Bedford Forrest verslaan 'n veel groter uniemag onder leiding van generaal Samuel D. Sturgis in Mississippi.\n1871 - Sinmiyangyo: Kaptein McLane Tilton lei 109 Amerikaanse mariniers in 'n vlootaanval op die forte van die Han -rivier op die eiland Kanghwa, Korea.\n1878 - Prizren League word gestig om die besluite van die Berlynse kongres en die Verdrag van San Stefano te weerstaan om 'n Albanese nasionale staat op die Balkan te vorm uit gebiede wat aan Serwië, Montenegro, Bulgarye en Griekeland gegee is.\n1886 - Die berg Tarawera in Nieu -Seeland bars uit, 153 mense sterf en die beroemde Pienk en Wit Terrasse begrawe. Uitbarstings duur drie maande lank en skep 'n groot, 17 km lange spleet oor die bergpiek.\n1898 - Spaans -Amerikaanse oorlog: Amerikaanse mariniers land op die eiland Kuba.\n1912 - Vanco Nikolevski, die beroemde Masedoniese skrywer, word in die dorp Crvena Voda gebore. Hy het baie boeke geskryf wat baie gewild is onder kinders. Hy is op 15 April 1990 in Ohrid oorlede.\n1912 - Die Villisca -bylmoorde word in Villisca, Iowa, ontdek.\n1912 - Gewilde Masedoniese skrywer van kinderboeke Vanco Nikoleski is gebore in die dorpie Crvena Voda naby Ohrid.\n1916 - Die Arabiese opstand teen die Ottomaanse Ryk word verklaar deur Hussein bin Ali, Sharif van Mekka.\n1918-Die Oostenryk-Hongaarse slagskip SMS Szent Istvan sak voor die Kroatiese kus nadat dit deur 'n Italiaanse MAS-motorboot getorpedeer is, die gebeurtenis word met 'n kamera van 'n nabygeleë vaartuig opgeneem.\n1924 - Fasciste ontvoer en vermoor die Italiaanse sosialistiese leier Giacomo Matteotti in Rome.\n1925 - Ter ere van die United Church of Canada, 'n vereniging van Presbiteriaanse, Metodiste en Congregationalistiese kerke in die Toronto Arena.\n1935 - Dr Robert Smith neem sy laaste drankie, en Anonymous Alcoholics word gestig in Akron, Ohio, Verenigde State, deur hom en Bill Wilson.\n1935 - Die oorlog in Chaco eindig: 'n Wapenstilstand word uitgevoer tussen Bolivia en Paraguay wat sedert 1932 geveg het.\n1936 - Die Russiese animasie -ateljee Soyuzmultfilm word gestig.\n1940 - Tweede Wêreldoorlog: die Amerikaanse president Franklin D. Roosevelt verwerp Italië se optrede met sy toespraak "Stab in the Back" tydens die gradeplegtighede van die Universiteit van Virginia.\n1940 - Tweede Wêreldoorlog: Noorweë gee oor aan Duitse magte.\n1940 - Tweede Wêreldoorlog: Italië verklaar oorlog teen Frankryk en die Verenigde Koninkryk.\n1942 - Tweede Wêreldoorlog: Nazi's verbrand die Tsjeggiese dorpie Lidice in weerwraak vir die moord op Reinhard Heydrich.\n1944-Tweede Wêreldoorlog: 642 mans, vroue en kinders word vermoor in Oradour-sur-Glane, Frankryk.\n1944 - Tweede Wêreldoorlog: In Distomo, Boeotia, Griekeland, word 218 mans, vroue en kinders deur Duitse troepe vermoor.\n1944-In bofbal word die 15-jarige Joe Nuxhall van die Cincinnati Reds die jongste speler ooit in 'n major-ligawedstryd.\n1945 - Australiese keiserlike magte land in Bruneibaai om Brunei te bevry.\n1947 - Saab vervaardig sy eerste motor.\n1957 - John Diefenbaker lei die Progressive Conservative Party van Kanada tot 'n ongelooflike ontsteltenis in die Kanadese federale verkiesing, 1957, en eindig 22 jaar van die Liberale Party -regering.\n1963 - Wet op gelyke betaling van 1963 wat daarop gemik was om loongeskille op grond van seks af te skaf (sien geslagsloon). Dit is op 10 Junie 1963 deur John F. Kennedy aangemeld by die wet as deel van sy New Frontier -program.\n1964-Die Senaat van die Verenigde State breek 'n filibuster van 75 dae teen die Burgerregtewet van 1964, wat tot die aanvaarding van die wetsontwerp lei.\n1967-Die sesdaagse oorlog eindig: Israel en Sirië stem saam tot 'n skietstilstand.\n1967 - The Gateway Arch word vir die publiek oopgemaak.\n1967 - Argentinië word lid van die Berner Konvensie -outeursregverdrag.\n1977 - James Earl Ray ontsnap uit die Brushy Mountain State -gevangenis in Petros, Tennessee. Hy word drie dae later weer gevang.\n1977 - Die Apple II, een van die eerste persoonlike rekenaars, word verkoop.\n1980 - Die African National Congress in Suid -Afrika publiseer 'n oproep om te veg van hul gevange leier Nelson Mandela.\n1985 - Stefan Rusyakov, een van die stigters van die Masedoniese Opera sterf in Skopje. Hy neem ook deel aan die eerste opera, uitgevoer in Masedoniese taal - "Cavalleria Rusticana" deur Pietro Mascagni.\n1988 - Nexhat Zekerija, die beroemde skrywer vir kinderliteratuur uit die Turkse nasionaliteit, sterf in Novi Sad. Sy bekendste literêre werk is "Kinders uit ons straat." Hy is in 1928 in Skopje gebore.\n1990 - British Airways Flight 5390 land veilig op die Southampton -lughawe nadat 'n uitbarsting in die kajuit veroorsaak het dat die kaptein gedeeltelik uit die kajuit gesuig word. Daar is geen sterftes nie.\n1991-Die elfjarige Jaycee Lee Dugard word in South Lake Tahoe, Kalifornië, ontvoer en sou tot 2009 gevange bly.\n1996 - Vredesgesprekke begin in Noord -Ierland sonder die deelname van Sinn Fé.\n1997 - Voordat hy uit sy noordelike vesting gevlug het, beveel Pol Pot se leier, Pol Pot, die dood van sy verdedigingshoof, Son Sen, en 11 van Sen se familielede.\n1999 - Kosovo -oorlog: NAVO skort sy lugaanvalle op nadat Slobodan Milošević ingestem het om Serwiese magte uit Kosovo te onttrek.\n2001 - Pous Johannes Paulus II heilig die eerste vroulike heilige van Libanon, Saint Rafqa.\n2002 - Die eerste direkte elektroniese kommunikasie -eksperiment tussen die senuweestelsels van twee mense word deur Kevin Warwick in die Verenigde Koninkryk uitgevoer.\n2003 - Die Spirit -rover word gelanseer en begin NASA se Mars Exploration Rover -missie.\n2016 - Die voormalige deelnemer van The Voice, Christina Grimmie, word doodgeskiet in Orlando, Florida, na 'n konsert wat sy op 22 -jarige ouderdom aan haar gesterf het.\nHistoriese gebeure in Junie - 10\n1190 Op hierdie dag in die geskiedenis derde Kruistog: Frederick I Barbarossa verdrink in die Sallyrivier terwyl hy 'n leër na Jerusalem lei.\n1190 Op Junie - 10 frederik I van Hohenstaufen "Barbarossa", Duitse koning, sterf\n1213 Op hierdie dag in die geskiedenis fakhruddin 'Iraqi, Persiese filosoof\n1247 Op hierdie dag in die geskiedenis sterf rodrigo Jimenez de Rada, aartsbiskop Toledo/adviseur Alfonso VIII\n1358 Franse boereleier Guillaume Cale is op hierdie dag in die geskiedenis gevange geneem.\n1538 Op Junie - 10 katolieke Duitse monargie teken Bond van Neurenberg\n1539 Council of Trent: Paulus III stuur briewe aan sy biskoppe uit, wat die Raad vertraag weens oorlog en die probleme wat biskoppe op hierdie dag in die geskiedenis na Venesië reis.\n1540 Op Junie - 10 thomas Cromwell in Westminister gearresteer\n1552 Alexander Barclay, Engelse digter op 10 Junie.\n1556 Martin Agricola [M Sore], Duitse komponis/kantor, sterf op 10 Junie.\n1560 Op Junie - 10 mary de Guise, koningin -moeder van Skotland\n1580 Op hierdie dag in die geskiedenis sterf luis Vaz de Camoes, Portugal se nasionale digter (Os Lusiados)\n1584 Francois-Hercule de Valois, Franse kroonprins, sterf op 28 op hierdie dag in die geskiedenis.\n1588 Valentin Weigel, Duitse mistikus, sterf op hierdie dag in die geskiedenis.\n1605 Op hierdie dag in die geskiedenis het Dimitri vir die eerste keer die Russiese tsaar gekroon\n1607 Op 10 Junie - John Popham, Engelse politikus\n1610 Op hierdie dag in die geskiedenis arriveer die eerste Nederlandse setlaars (van NJ) om Manhattan Island te koloniseer\n1610 Op hierdie dag in die geskiedenis word Thomas West, Baron de La Mar, aangestel as goewerneur van Virginia\n1613 Johann Georg II, uitverkore van Saksies (1656-80) op hierdie dag in die geskiedenis.\n1619 Op Junie - 10 dertigjarige oorlog: Slag van Záblatí, 'n keerpunt in die Boheemse opstand.\n1624 onderteken Nederland en Frankryk op hierdie dag in die geskiedenis die anti-Spaanse verdrag van Compiègne.\n1627 verower Piet Heyn op 10 Junie 38 skepe in die baai van Salvador.\n1630 Op hierdie dag in die geskiedenis willem van Bemmel, Nederlandse skilder/etser\n1637 Op Junie - 10 jacques Marquette, jesuit/sendeling stigter (Chicago)\n1639 Op 10 Junie - die eerste Amerikaanse houthut in Fort Christina (Wilmington Delaware)\n1639 Op hierdie dag in die geskiedenis 1ste Amerikaanse houthuis in Fort Christina (Wilmington Delaware)\n1648 Moskou se mense staan op 10 Junie teen regent Boris Morozov op.\n1652 Op hierdie dag in die geskiedenis in Boston, open John Hull die eerste munt in Amerika\n1654 Op hierdie dag in die geskiedenis sterf alessandro Algardi, Italiaanse beeldhouer/argitek, op 58\n1682 Tornado in Connecticut ontwortel 'n eikeboom met 'n deursnee van 3 'op 10 Junie.\n1688 James III Edward, Ou Pretender, op 10 Junie deur pous erken as koning van Brittanje.\n1706 Op hierdie dag in die geskiedenis John Dollond, eienaar van die eerste patent vir achromatiese lens\n1719 Op hierdie dag in die geskiedenis van die slag van Glenshiel, wat die einde van 'n minderjarige Jacobiet sien opstaan het. Slegs 1000 man het by die Jakobitiese kant aangesluit onder die 10de graaf Marischal. Gekonfronteer deur 'n Hanovaanse leër onder generaal Wightman, ontbind die Jakobitiese magte na 'n paar uur se betrokkenheid\n1719 Jacobite Rising: Slag van Glen Shiel op 10 Junie.\nDie Compiègne -wa: een treinwa twee vredesverdragte\nAdolf Hitler leun vorentoe om die inskripsie op die Elzas-Lorraine-monument te lees. 'Hier op die elfde November 1918 beswyk die kriminele trots van die Duitse ryk', lui die opskrif, 'oorwin deur die vrye mense wat dit probeer verslaaf het.'\nSy gesig vlam van minagting en woede. Die monument het 'n Duitse keiserlike arend uitgebeeld wat op die punt van 'n swaard gehang is. Dit is in 1927 gebou en in 'n gedenkpark in 'n woud naby die stad Compiègne geplaas, saam met 'n standbeeld van die Franse marskalk Ferdinand Foch en die spoorwa waarin die Duitsers hul oorgawe op 11 November 1918 onderteken het.\nHitler was daar op 21 Junie 1940 om onderhandelinge te begin vir die ondertekening van 'n ander wapenstilstand, en hierdie keer was dit die Franse wat sou oorgee aan die seëvierende Derde Ryk. Vir die geleentheid is die oorspronklike spoorwa waarin die wapenstilstand in 1918 onderteken is, presies op dieselfde plek geplaas as wat dit twee en twintig jaar tevore beset het. Die volgende dag onderteken die verslane Franse die wapenstilstand en stem in om vyandelikhede te beëindig en die besetting van drie vyfdes van Frankryk.\nDie uiteindelike vernedering was om dieselfde spoorwa aan te meld wat die Duitsers in 1918 oorgegee het. Hitler het bedoel dat dit so sou wees.\nHoe anders was dinge net meer as twee dekades tevore. Teen November 1918 het die Sentrale Moondhede almal om vrede gedagvaar behalwe vir Duitsland. Met 'n geallieerde inval op hande, het die Duitsers 'n afvaardiging gestuur na die opperbevelhebber van die geallieerdes, marskalk Ferdinand Foch, wat by sy hoofkwartier in 'n omgeboude spoorwa in die bos van Compiègne in Noord -Frankryk was.\nDie koets is in 1914 in die voorstede van Parys gebou en is oorspronklik gebruik deur die Compagnie Internationale des Wagons-Lits, die onderneming wat veral bekend is vir die bestuur van die luukse Orient Express-lyn. Die wa wat gedurende die oorlog as eetwa gebruik is, is in Augustus 1918 deur die Franse leër bevelvoer en as die mobiele hoofkwartier van maarskalk Foch ingerig.\nVir baie Duitsers - insluitend Adolf Hitler - was die ondertekening van die wapenstilstand in die bos van Compiègne die uiteindelike verraad en 'n nasionale vernedering.\nOp hierdie wa het 'n klein groepie Duitse offisiere en politici op 8 November gereis. Hulle het die verkeerde indruk gehad dat hulle daar was om terme te beding. Foch het dit duidelik gemaak dat hulle in werklikheid daar was om Duitsland se onvoorwaardelike oorgawe te teken. Drie dae van vrugtelose onderhandelinge het gevolg voordat die Duitsers die wapenstilstand onderteken het en 'n formele klag ingedien het oor die harde voorwaardes wat Duitsland deur die seëvierende Geallieerdes opgelê is.\nVir baie Duitsers - insluitend Adolf Hitler - was die ondertekening van die wapenstilstand in die bos van Compiègne die uiteindelike verraad en 'n nasionale vernedering. Vir die Franse was dit een van hul grootste triomf -oomblikke.\nNa die oorlog is die wa kortliks weer in gebruik geneem as 'n eetwa by Compagnie Internationale des Wagons-Lits. Maar toe hulle besef dat 'n belangrike stuk wêreldgeskiedenis as 'n rollende restaurant gebruik word, het die onderneming besluit om die wa aan die Franse leermuseum in Parys te skenk. Daar was dit nog te sien tot 1927, toe die burgemeester van Compiègne versoek het dat dit na 'n nuwe 'Glade of the Armistice' verskuif word wat as 'n permanente gedenkteken vir die einde van die Eerste Wêreldoorlog gebou word.\nAdolf Hitler het spesifiek die ligging en die koets gekies as die plek waar Frankryk haar oorgawe sou teken na die land se vernederende nederlaag in die Slag van Frankryk.\nDie volledig gerestoureerde koets was gehuisves in 'n spesiaal geboude gebou genaamd die Clairière de l'Armistice. Terwyl dit gebeur het, het stormwolke oor die vasteland gekom.\nDie vrede van die Glade of the Wapenstilstand is in Junie 1940 verbrysel, toe Adolf Hitler spesifiek die plek en die koets gekies het as die plek waar Frankryk haar oorgawe sou onderteken na die land se vernederende nederlaag in die Slag van Frankryk. Vir Hitler was dit die uiteindelike wraak.\nNa die ondertekening van die tweede wapenstilstand, het die Nazi's die wa beslag gelê en na Duitsland vervoer. Die Glade of the Wapenstilstand is byna heeltemal vernietig, behalwe vir die indrukwekkende standbeeld van maarskalk Foch. Hitler - 'n man wat nooit 'n geleentheid misgeloop het om sy vyande se neuse daarin te vryf nie - wou hê dat die standbeeld van Foch bly staan. Gedurende die oorlog het Foch 'n verpletterde woesteny ondersoek.\nDie wa is in Berlyn in die Lustgarten vertoon - 'n groot openbare park in die middel van die Duitse hoofstad naby die Berlynse paleis. Daar sou dit tot 1945 bly, en dit sou merkwaardig oorleef nadat die hoofstad van die geallieerde bomwerpers geneem het. Toe die nuus egter bekend word dat die Geallieerdes na die Duitse gebied gevorder het, het die owerhede besluit om die wa buite die stad te verskuif vir bewaring.\nDie wa beland in die klein dorpie Ohrdruf in die deelstaat Thüringen. Onder die toesig van mans van die SS moes die wa veilig gewees het teen die oorlogsverwoesting. Ongelukkig, toe Amerikaanse troepe die stad binnegedring het, het die SS besluit dat dit nie in vyandelike hande kan val nie en dan vir nog 'n vernederende wapenstilstandsondertekening gebruik kan word, daarom is die besluit geneem om dit te vernietig, moontlik met dinamiet, maar waarskynlik deur dit aan te skakel vuur.\nNa die oorlog is die Glade of the Wapenstilstand volledig herstel en in 1950 is 'n hernoemde koets van dieselfde ontwerp in die Clairière de l'Armistice geplaas om die middelpunt van die gedenkteken te vorm. Van die oorspronklike bly net 'n paar fragmente van die wa oor, net soos die pen wat gebruik is om die wapenstilstand te onderteken en 'n asbak wat deur een van die mense wat by die ondertekening van 1918 as 'n aandenking was, in die sak gesteek het.\nDit is honderd jaar sedert die wapenstilstand wat die sogenaamde 'oorlog om alle oorloë te beëindig' beëindig het, onderteken is in 'n omgeboude eetwa in 'n bosopruiming in Noord-Frankryk. Die koets is dalk lankal verby, maar sy nalatenskap leef voort in die vrede wat Europa die afgelope sewe dekades geniet het.\nIn die nag van 7 November is 'n Duitse afvaardiging, onder leiding van die gerespekteerde politikus Matthias Erzberger, na Rethondes in Oos -Frankryk geneem. Opperbevelvoerder van die geallieerde leërs, maarskalk Ferdinand Foch en ander geallieerde offisiere wag op hul aankoms op 'n trein in 'n sylyn in die Foret de Compiegne. Die Geallieerdes het ooreengekom om streng wapenstilstandvoorwaardes voor te lê. Duitsland sou al sy troepe terugtrek uit Frankryk, België en die Elsas-Lorraine Duitse grondgebied aan die westelike oewer van die Ryn sou beset word deur geallieerde troepe, wat ook brugkoppe oor die Ryn sou hou en groot hoeveelhede militêre toerusting, oorlogskepe aan die oppervlakte , en duikbote sou aan die Geallieerdes oorhandig word. Die vlootblokkade van Duitsland sou voortgaan om te werk.\nFoch was nie seker dat Duitsland hierdie bepalings sou aanvaar nie, wat deur hul land onverdedigbaar te maak, eerder 'n oorgawe was as 'n staking van vyandelikhede. Geallieerde aanvalle op die Westelike Front het onverpoos voortgegaan, net soos beplanning vir toekomstige operasies in 1919. Die mening tussen die geallieerde generaals was verdeeld. Die Britse bevelvoerder veldmaarskalk Douglas Haig, beïndruk deur die sterkte van die Duitse weerstand, was gretig om die gevegte onmiddellik te beëindig. Die Amerikaanse generaal John Pershing het gehoop dat die Duitsers die wapenstilstand sou verwerp sodat hulle meer deeglik in die geveg geslaan kon word. 'Wat ek vrees,' het Pershing gesê, 'is dat Duitsland nie weet dat sy gelek word nie.'\nEnige moontlikheid dat die Duitsers die wapenstilstandvoorwaardes sou verwerp, is vernietig deur die uitbreek van die rewolusie tuis. Die nuut geïnstalleerde regering van die Duitse Republiek, wat op 9 November uitgeroep is, was ten volle besig om 'n houvas op die mag in Berlyn te vestig. Die aand van 10 November het 'n telegram van die regering Erzberger gemagtig om die geallieerde terme te aanvaar. Omstreeks 02:00 die oggend van 11 November stap die Duitse afvaardiging uit hul trein en stap op planke oor modderige grond na Foch se treinwa. Die volgende drie uur is verskillende punte in die wapenstilstand -ooreenkoms bespreek, maar daar was geen werklike onderhandelinge nie. Erzberger het 'n protesverklaring voorgelees en tot die gevolgtrekking gekom: ''n Mens van 70 miljoen mense ly, maar hulle is nie dood nie.'\nOm 05:10 is die wapenstilstand onderteken deur Foch en die Britse Eerste See -heer Admiraal Rosslyn Wemyss vir die Geallieerdes, en deur Erzberger en drie van sy kollegas vir Duitsland. Daar is ooreengekom dat, aangesien dit die elfde dag van die elfde maand was, die vyandelikhede om 11:00 sou ophou om die toeval te voltooi.\nDie laaste skote\nDie oorlog duur tot die laaste minuut. Oral het die geallieerde troepe gevorder. Die Belge het pas Gent, die Kanadese Mons en die Amerikaners Mezieres herower. Die oggend van 11 November was daar 11 000 geallieerde slagoffers van geallieerdes, terwyl beamptes aanvalle beveel het om belangrike punte voor die skietstilstand vas te lê. Buite Mons is drie Britse soldate wat vier jaar se geveg oorleef het, dood deur 'n uitbarsting van masjiengeweer.\nDie Kanadese privaat George Price word erken as die laaste Britse en Gemenebes -sterftes van die oorlog, wat om 10:58 deur 'n skerpskutter doodgeskiet is. Terwyl die horlosies van die beamptes tot 11:00 tik, is die bevel gegee om op te hou skiet. 'N Ongelooflike stilte val langs die voorkant. Soldate het met verwondering besef dat die oorlog werklik opgehou het. Terwyl die gewere stil word, is reaksies gemeng. Aan die voorkant was daar geen broederskap tussen opponerende troepe nie. Geallieerde soldate beman steeds hul posisies, terwyl die reaksies tot agterkant wissel van dekoratiewe seremonies tot oproerige vieringe met die plaaslike bevolking.\nDie vreugdevolste tonele speel af in geallieerde stede. Op die Trafalgar Square in Londen, op Broadway in New York, en langs die Seine in Parys, het skares gedans en gesing. Politieke leiers - Georges Clemenceau in Frankryk, en#160 David Lloyd George in Brittanje - het toesprake gehou. Op sommige plekke, soos Chicago en Melbourne, Australië, het vieringe in wanorde ontaard. Meer gereeld het daar goed opgevoede straatpartytjies plaasgevind, terwyl gesinne gewag het om met jongmense herenig te word.\nVir baie mense, in rou oor familielede wat tydens die geveg gedood is of deur die dodelike griepepidemie getref is, het die vreugde onvanpas gelyk. Die familie van die Engelse digter Wilfred Owen het die telegram ontvang wat sy dood in 'n geveg aankondig terwyl die klokke lui vir die wapenstilstand. In België het die viering van die Duitse nederlaag gepaard gegaan met vergelding teen medewerkers en winsmakers. Belgiese vroue wat na bewering verhoudings met Duitse soldate gehad het, moes noodgedwonge kaal deur die strate loop terwyl hulle geskeer was, en handelaars het vermoedelik voedseltekorte uitgebuit vir wins as hul winkels geplunder en verbrand is.\nDaar was geen blydskap in die verslane lande nie. In Duitsland was skok en bitterheid wydverspreid onder burgerlikes wat gedink het dat hul land die oorlog sou wen en soldate wat nie kon glo dat die Duitse weermag geslaan is nie. Een korporaal, Adolf Hitler, het die nuus van die wapenstilstand gehoor terwyl hy in die hospitaal herstel het van 'n gasaanval. In sy memoires, Mein Kampf, beskryf hy sy angs oor die besef dat vier jaar se gevegte "alles in die slag was". Die reaksies van mans soos Hitler op die ervaring van nederlaag sou 'n gevaarlike faktor word in die na -oorlogse Duitse politieke lewe.\n10 Junie in die geskiedenis\n671 – Keiser Tenji van Japan stel 'n waterklok (clepsydra) bekend Rokoku. Die instrument, wat tyd meet en ure aandui, word in die hoofstad van Ōtsu geplaas.\n1190 – Derde kruistog: Frederick I Barbarossa verdrink in die Saleph -rivier terwyl hy 'n leër na Jerusalem lei.\n1329 – Die Slag van Pelekanon lei tot 'n Bisantynse nederlaag deur die Ottomaanse Ryk.\n1523 – Kopenhagen word omring deur die leër van Frederik I van Denemarke, aangesien die stad hom nie sal herken as die opvolger van Christen II van Denemarke nie.\n1539 – Council of Trent: Pous Paul III stuur briewe aan sy biskoppe, wat die Raad vertraag weens oorlog en die probleme wat biskoppe gehad het om na Venesië te reis.\n1596 – Willem Barents en Jacob van Heemskerk ontdek Bear Island.\n1619 – Dertigjarige oorlog: Slag van Záblatí, 'n keerpunt in die Boheemse opstand.\n1624 – Ondertekening van die Verdrag van Compiègne tussen Frankryk en Nederland.\nDie hekshuis in 1901\n1692 – Salem -heksieproewe: Bridget Bishop word opgehang by Gallows Hill naby Salem, Massachusetts, vir "sekere afskuwelike kunste genaamd Witchcraft & amp Sorceries". Die Witch House is die enigste struktuur wat nog steeds direk verband hou met die Salem Heksieproewe van 1692.\n1719 – Jakobitiese opgang: Slag van Glen Shiel.\n1786 – 'n Grondverskuiwingsdam aan die Dadu -rivier wat tien dae tevore veroorsaak is deur 'n aardbewing, stort 100 000 in die Sichuan -provinsie in China dood.\n1793 – Die Jardin des Plantes -museum word in Parys geopen. 'N Jaar later word dit die eerste openbare dieretuin.\n1793 – Franse Revolusie: Na die arrestasies van Girondin -leiers kry die Jacobyne beheer oor die Komitee vir Openbare Veiligheid wat die revolusionêre diktatuur.\n1805 – Eerste Barbary -oorlog: Yusuf Karamanli onderteken 'n verdrag wat die vyandelikhede tussen Tripolitania en die Verenigde State beëindig.\n1829 Die eerste bootwedren tussen die Universiteit van Oxford en die Universiteit van Cambridge vind plaas.\n1838 – Myall Creek bloedbad: Agt en twintig Aboriginale Australiërs word vermoor.\n1854 – Die eerste klas van die Amerikaanse Naval Academy -studente studeer.\n1861 – Amerikaanse burgeroorlog: Slag van Big Bethel: Konfederale troepe onder John B. Magruder verslaan 'n veel groter uniemag onder leiding van generaal Ebenezer W. Pierce in Virginia.\n1864 – Amerikaanse burgeroorlog: Slag van Brice's Crossroads: Konfederale troepe onder Nathan Bedford Forrest verslaan 'n veel groter uniemag onder leiding van generaal Samuel D. Sturgis in Mississippi.\n1871 – Sinmiyangyo: Kaptein McLane Tilton lei 109 Amerikaanse mariniers in 'n vlootaanval op die Hanrivier -forte op Kanghwa -eiland, Korea.\n1878 word 'League of Prizren' gestig om die besluite van die Berlynse kongres en die Verdrag van San Stephano teë te staan, gevolglik word die Albanese lande in die Balkan verdeel en aan die buurstate van Serwië, Montenegro, gegee Bulgarye en Griekeland.\n1886 – Mount Tarawera in Nieu -Seeland bars uit, 153 mense sterf en die beroemde Pienk en Wit Terrasse vernietig. Uitbarstings duur drie maande lank en skep 'n groot, 17 km lange spleet oor die bergpiek.\n1898 – Spaans –Amerikaanse Oorlog: Amerikaanse mariniers land op die eiland Kuba.\n1912 – Die Villisca -bylmoorde is in Villisca, Iowa, ontdek.\n1918 – Die Oostenryk-Hongaarse slagskip SMS Szent István sink aan die Kroatiese kus nadat dit deur 'n Italiaanse MAS -motorboot getorpedeer is, die gebeurtenis word met 'n kamera van 'n nabygeleë vaartuig opgeneem.\n1924 – Fasciste ontvoer en vermoor die Italiaanse sosialistiese leier Giacomo Matteotti in Rome.\n1925 Inwydingsdiens vir die United Church of Canada, 'n vereniging van Presbiteriaanse, Metodiste en Congregationalistiese kerke, gehou in die Toronto Arena.\n1935 – Dr. Robert Smith neem sy laaste drankie, en Anonieme Alkoholiste word in Akron, Ohio, Verenigde State, gestig deur hom en Bill Wilson.\n1935 – Chaco -oorlog eindig: 'n Wapenstilstand word uitgevoer tussen Bolivia en Paraguay wat sedert 1932 geveg het.\n1936 – Die Russiese animasie -ateljee Soyuzmultfilm word gestig.\n1940 – Tweede Wêreldoorlog: Amerikaanse president Franklin D. Roosevelt verwerp Italië se optrede met sy 'Stab in the Back' toespraak tydens die gradeplegtighede van die Universiteit van Virginia.\n1940 – Tweede Wêreldoorlog: Noorweë gee oor aan Duitse magte.\n1940 – Tweede Wêreldoorlog: Italië verklaar oorlog teen Frankryk en die Verenigde Koninkryk.\n1942 – Tweede Wêreldoorlog: Nazi's verbrand die Tsjeggiese dorpie Lidice in weerwraak vir die moord op Reinhard Heydrich.\n1944 – Tweede Wêreldoorlog: Seshonderd twee en veertig mans, vroue en kinders word in Oradour-sur-Glane, Frankryk, vermoor.\n1944 – Tweede Wêreldoorlog: In Distomo, Boeotia, Griekeland word 218 mans, vroue en kinders deur Duitse troepe vermoor.\n1944 – In bofbal word die 15-jarige Joe Nuxhall van die Cincinnati Reds die jongste speler ooit in 'n major-ligawedstryd.\n1945 – Australiese keiserlike magte land in Bruneibaai om Brunei te bevry.\n1947 – Saab vervaardig sy eerste motor.\n1957 – John Diefenbaker lei die Progressive Conservative Party van Kanada tot 'n ongelooflike ontsteltenis tydens die Kanadese federale verkiesing, 1957, en eindig 22 jaar van die regering van die Liberale Party.\n1963 – Equal Pay Act van 1963 wat daarop gemik was om loongeskille op grond van seks af te skaf (sien geslagsloon). Dit is op 10 Junie 1963 deur John F. Kennedy onderteken as deel van sy New Frontier -program.\n1964 – Amerikaanse senaat breek 'n filibuster van 75 dae teen die Burgerregtewet van 1964, wat tot die aanvaarding van die wetsontwerp lei.\n1967 – Die sesdaagse oorlog eindig: Israel en Sirië stem saam tot 'n skietstilstand.\n1967 – Argentinië word lid van die Berne Konvensie -outeursregverdrag.\n1977 James Earl Ray ontsnap uit die Brushy Mountain State -gevangenis in Petros, Tennessee, maar word op 13 Junie weer gevang.\n1977 – Die Apple II, een van die eerste persoonlike rekenaars, word verkoop.\n1980 – Die African National Congress in Suid -Afrika publiseer 'n oproep om te veg van hul gevange leier Nelson Mandela.\n1990 – British Airways Flight 5390 land veilig op die Southampton -lughawe nadat 'n uitbarsting in die kajuit veroorsaak het dat die kaptein gedeeltelik uit die kajuit gesuig word. Daar is geen sterftes nie.\n1991 – Die elfjarige Jaycee Lee Dugard is in South Lake Tahoe, Kalifornië, ontvoer en sou tot 2009 gevange bly.\n1996 – Vredesgesprekke begin in Noord -Ierland sonder die deelname van Sinn Féin.\n1997 – Voordat hy uit sy noordelike vesting gevlug het, beveel die leier van Khmer Rouge, Pol Pot, die dood van sy verdedigingshoof, Son Sen, en 11 van Sen se familielede.\n1999 Kosovo -oorlog: NAVO skort sy lugaanvalle op nadat Slobodan Milošević ingestem het om Serwiese magte uit Kosovo te onttrek.\n2001 – Pous Johannes Paulus II heilig die eerste vroulike heilige van Libanon, Saint Rafqa.\n2002 – Die eerste direkte elektroniese kommunikasie -eksperiment tussen die senuweestelsels van twee mense word deur Kevin Warwick in die Verenigde Koninkryk uitgevoer.\n2003 – Die Gees Rover word gelanseer en begin NASA se Mars Exploration Rover -missie.\n2003 – Slegte maak op Broadway oop en wen 40 toekennings net vir die Broadway -produksie.\nPrvní polovině 17. století v Evropě dominoval boj mezi francouzskými králi z rodu Bourbonů en jejich habsburskými rivaly panujícími ve Španělsku. Habsburkové měli pevnou pozici ve Svaté říši římské. Habsburská území ve Španělském Nizozemí, Franche-Comté en Pyrenejích znemožnila Francii brei uit na uzinila ji zranitelnou en invasi. Během francouzských náboženských válek Španělsko spolupracovalo s Katolickou ligou při obsazení velkých oblastí Francie, konflikt ukončil až Jindřich IV., Který nastoupil na trůn v roce 1589. ΐuiktu\nPo atentátu na Jindřicha IV. v roce 1610 se jeho manželka Marie Medicejská stala regentkou, vládnoucí za devítiletého Ludvíka XIII. In 1614 word 'n formele weergawe van 'n regentky -weergawe, maar ook 'n volledige weergawe van die stelsels. Om 'n baie vinnige streek te lok, kan ons 'n protestantiese persoon hê, maar ook 'n gesaghebbende outoriteit. Náboženské napětí bylo zvýšeno vypuknutím třicetileté války v roce 1618. V roce 1621 monarchistické síly obnovily katolictví v protestantské oblasti Béarn, což mělo za následek hugenotské povstání vedené Henri. de Rohanem en jeho bratrem Soubisem. Vzpoura skončila v patové situaci s Montpellierskou smlouvou z 18. října 1622. Α ] Tato smlouva uzavřená mezi Ludvíkem XIII. a vévodou de Rohanem byla podepsána po obléhání Montpellier en ukončila nepřátelství mezi francouzskými monarchisty, tedy katolíky and hugenoty. Potvrdila ujednání Nantského ediktu, omilostnila vévodu de Rohan and povolila hugenotům udržovat jejich početné pevnosti and posádky.\nPoté, co kardinál Richelieu poprvé vstoupil do vlády v roce 1616, bylo jeho politikou „zabránit španělské expanzi“ a „chránit své sousedy před španělským útlakem“. Na 'n baie belangrike politik kan ons 'n groot aantal poste vir ons hê, maar ook die outonomie van 'n outonomie wat 'n sentrale sentralisasie vir ons kan maak. Byl to spíše tento důvod než otázka náboženství, neboť později se Richelieu ukázal být stejně nemilosrdným při útoku na jejich katolické protějšky. Β ]\nFrancie byla oslabená vnitřními rozpory. Richelieu se proto vyhnul přímému konfliktu is a Spaanse podporou jeho rivalů a to bez ohledu na náboženství. Francie tak financovala protestantské Španělské Nizozemí v jeho boji za nezávislost na Španělsku v letech 1568 až 1648. V roce 1609 se obě strany dohodly na dvanáctiletém příměří, en když v rocá zezowa jy kan 'n baie goeie plek hê om jou te help. Γ ]\nZ různých důvodů byly Anglie i Francie znepokojeny přítomností Španělska v Nizozemsku v anglo-nizozemské obranné alianci ze dne 5. června 1624 Jakub I. souhlasil s poskytnutím 6 𧄀 vojákůy dobu. Smlouva z Compiègne byla ukázkou dvojího přístupu kardinála Richelieu, který vyjednával and spojenectví s Anglií. Jednání vedlo ke sňatku Henriety Marie Bourbonské s anglickým Karlem I. Γ ]\nTweede wapenstilstand te Compiègne, 22 Junie 1940\nPlaas deur José M. Rico & raquo Vr 22 Jan 2010 23:15\nWapenstilstandsooreenkoms tussen Duitsland en Frankryk, 22 Junie 1940\n(Uit die Duits vertaal deur Ulrich H. Rudofsky)\nPREAMBEL VIR DIE VOORWAARDES VAN DIE ARMISTISIE\nIn opdrag van die Führer en opperbevelhebber van die Duitse weermag, sal ek vir u die volgende inhuldigingsverklaring voorlees:\nIn November 1918 het die Duitse weermag hul wapens neergesit met vertroue in die Amerikaanse president Wilson en die geallieerdes se gesertifiseerde beloftes. Hiermee is 'n oorlog beëindig wat die Duitse volke en hul regering nie wou hê nie, ondanks die uitnemendste magte, kon die teenstander nie die Duitse leër, vloot of lugmag beslissend verslaan nie.\nMaar selfs op die oomblik van die aankoms van die Duitse wapenstilstandskommissie, het die seremonieel gegewe beloftes reeds begin uitmekaar val. Op 11 November 1918, in hierdie spoorwa, het die tyd van lyding vir die Duitse volk begin. Al die oneer en vernedering, en al die menslike en materiële lyding wat ons volk kan opdoen, het hiervandaan gekom.\nDie verbreking van die beloftes en die verbintenisse van meineed is saamgesweer teen 'n nasie wat na vier jaar van heroïese weerstand slegs een swakheid beswyk het, die geloof in die beloftes van demokratiese staatsmanne.\nOp 3 September 1939, - 25 jaar na die uitbreek van die [Eerste] Wêreldoorlog - verklaar Engeland en Frankryk weer oorlog teen Duitsland sonder om 'n grondslag te hê. Nou het wapens die besluit geneem. Frankryk is verslaan, en die Franse regering het die regering van die Ryk gesmeek om die Duitse voorwaardes vir 'n wapenstilstand aan te kondig.\nVir die aanvaarding van die voorwaardes is die historiese woud van Compiegne gekies om aan te toon dat hierdie [simboliese] daad die herstel van geregtigheid- eens en vir almal- en 'n geheue wat nie 'n eerbare bladsy in Frankryk was nie, sou blus geskiedenis, maar wat deur die Duitse volke as die diepste vernedering van alle tye gevoel is.\nFrankryk is verslaan, en nadat hulle heroïese verset gebied het, het hulle ingegee as 'n gevolg van 'n enkele bloedige geveg. Duitsland is egter nie van plan om die wapenstilstandstoestande en wapenstilstandsonderhandelinge as 'n vorm van vernedering teen so 'n dapper teenstander te gebruik nie.\nDie doel van die Duitse eis:\nDie Franse regering besluit om die stryd teen die Duitse Ryk in Frankryk sowel as in die Franse besittings, kolonies, protektorate en mandate sowel as op die oop see te beveg. Dit vra ook dat die wapens van die Franse eenhede wat tans deur Duitse troepe omsingel word, onmiddellik neergelê word.\nVir veiligheidsbelange van die Duitse Ryk, sal die Franse staat se gebied noordelik en westelik van die lyn op die aangehegte kaart beset word deur Duitse troepe. As sommige van hierdie sektore nog nie onder die beheer van die Duitse troepe is nie, sal dit onmiddellik na die bekragtiging van hierdie ooreenkoms uitgevoer word.\nDie Duitse Ryk sal alle wette binne sy huidige gesag in die besette sektore van Frankryk administreer.Die Franse regering verplig homself om die handhawing van verordeninge wat uit hierdie wette voortspruit te ondersteun en dit met behulp van die Franse administrasie af te dwing. Daarom moet alle Franse agentskappe en kantore van die besette gebied deur die Franse regering opdrag gegee word om die voorskrifte van die Duitse militêre kommandante te volg en op 'n korrekte manier met hulle saam te werk.\nDit is die bedoeling van die Duitse regering om die besetting van die weskus tot die minimum noodsaaklik te beperk na die staking van die vyandelikhede met Engeland.\nDit word aan die Franse regering oorgelaat, of hulle hul regerings setel wil kies om in die onbewoonde gebied te wees, en of hulle dit na Parys wil verhuis. In laasgenoemde geval waarborg die Duitse regering die Franse regering en sy sentrale agentskappe alle nodige fasiliteite, sodat hulle die administrasie van die besette en onbesette gebiede vanuit Parys kan bestuur.\nDie Franse weermag op land, ter see en in die lug moet binne 'n spertyd wat aangekondig word, demobiliseer en ontwapen. Daarvan is sulke eenhede vrygestel wat absoluut nodig is vir die behoud van die burgerlike orde. Hulle sterkte en bewapening word bepaal deur Duitsland, dit wil sê Italië.\nEenhede van die Franse gewapende magte wat nou op die gebied wat deur Duitsland beset is, moet vinnig na die gebied wat nie bedoel is vir besetting nie, oorgeplaas word en ontslaan word. Hierdie troepe moet hul wapens en toerusting neerlê voordat hulle op die plek vertrek, op die oomblik dat die wapenstilstand in werking tree. Hulle is verantwoordelik vir 'n ordelike oorgawe aan die Duitse weermag.\nAs waarborg vir die handhawing van die wapenstilstand, kan die afgee van al hierdie gewere, pantservoertuie, oorlogsvliegtuie, Flak -gewere, infanteriewapens, sleeptoerusting en ammunisie aangevra word by eenhede van die Franse weermag wat in die stryd teen Duitsland gedien het en wat geleë is in gebiede wat nie op die tydstip van die wapenstilstand in werking was deur Duitsland nie. Die omvang van wapensoorgawe sal deur die Duitse wapenstilstandskommissie bepaal word.\nDie oorblywende wapens, ammunisievoorrade en oorlogstoerusting van enige aard in die onbewoonde gebied van Frankryk moet gestoor word, dit wil sê, onder Duits, dit wil sê Italiaanse beheer, beveilig word - tensy dit toegelaat word vir toerusting wat aan Franse eenhede vrygelaat word. Die Duitse opperbevel behou die reg voor om alle nodige maatreëls te tref om die ongemagtigde gebruik van hierdie items te voorkom. Die nuwe produksie van oorlogstoerusting in die onbewoonde gebied moet onmiddellik staak.\nIn die besette gebiede moet alle land- en kusvestings met hul wapens, ammunisie, toerusting, winkels en geriewe onbeskadig oorgegee word. Die planne van hierdie versterkings sowel as die planne van die wat reeds deur die Duitse troepe verower is, moet omgedraai word. Die akkurate beskrywings van gereedgemaakte ontploffingskoste, ontplooide landmynvelde, tydsberekeninge en hindernisse vir chemiese oorlogvoering, ens., Moet aan die Duitse hoëkommando voorgelê word. Hierdie struikelblokke moet deur Franse arbeid verwyder word, op versoek van Duitsland.\nDie Franse gevegsvloot- behalwe die dele wat toegelaat sal word vir die behoud van die Franse belange in hul koloniale ryk deur die Franse regering- moet in sekere hawens gekonsolideer en gedemobiliseer en gedeaktiveer word onder Duits, dit wil sê Italiaanse beheer. Die basis vir die bepaling van die hawe is die vredestydbasis van die skip.\nDie Duitse regering verklaar plegtig dat dit nie van plan is om die Franse oorlogskipvloot wat tans in die hawens onder Duitse beheer is vir oorlogsdoeleindes in te span nie, behalwe vaartuie wat nodig is vir die kuswag en vir mynevee. Verder verklaar die Duitse regering plegtig en uitdruklik dat dit nie van plan is om aan die sluiting van 'n vredesverdrag enige eise aan die Franse oorlogskipvloot te stel nie. Behalwe vir so 'n vasberade deel van die Franse vloot wat Franse belange in die koloniale ryk verteenwoordig, moet alle oorlogskepe wat tans buite Frankryk werk, onmiddellik na Frankryk teruggeroep word.\nDie Franse hoëkommando moet die Duitse hoëkommando volledige beskrywings van alle ontplooide myne sowel as ander hawe- en kusposgrense en verdedigende en offensiewe installasies verskaf.\nDie mynvee moet op versoek van die Duitse hoëkommando deur Franse arbeid gedoen word.\nDie Franse regering belowe om geen vyandige optrede teen die Duitse Ryk aan te gaan met die oorblyfsel van sy gemagtigde gewapende mag of op enige ander manier nie.\nNet so sal die Franse regering lede van die Franse weermag verhinder om die land te verlaat en dat wapens en toerusting van enige aard, skepe, vliegtuie, ens. Na Engeland of ander vreemde lande geneem word.\nDie Franse regering sal sy burgers verbied om wapens op te neem deur aan te sluit by die magte van ander state waarmee die Duitse Ryk oorlog voer. Franse burgers wat hierdie bevel teenstaan, word deur die Duitse troepe as guerrillas behandel.\nDie vertrek van Franse handelsskepe van enige aard, insluitend kus- en hawevaartuie wat in Franse hande is, is verbode. Die toestemming vir die hervatting van kommersiële verkeer is onder die jurisdiksie van die Duitse, dit wil sê die Italiaanse regering.\nFranse handelskepe wat buite die Franse hawens is, moet deur die Franse regering teruggeroep word, of, as dit nie haalbaar is nie, bevele kry om na neutrale hawens te gaan.\nAlle beslag gelê op die Duitse handelskepe wat tans in die Franse hawens voorkom, moet op versoek ongedeerd terugbesorg word.\n'N Onmiddellike opstygverbod moet op alle vliegtuie op Franse bodem bepaal word. Enige vliegtuig wat sonder Duitse toestemming opstyg, sal deur die Luftwaffe as vyandig beskou word en dienooreenkomstig hanteer word.\nDie vliegvelde en grondinstallasies van die lugmag, in die onbesette gebied, sal deur die Duitse, dit wil sê Italiaanse kontroles, gemonitor word. U kan hul ongeskiktheid versoek. Die Franse regering is verplig om alle buitelandse vliegtuie wat in die onbewoonde gebied teenwoordig is, om te keer of om te verhoed dat dit opstyg. Hulle moet na die Duitse weermag oorgeplaas word.\nDie Franse regering is verplig om te sorg dat alle installasies, toerusting en voorraad van die gewapende magte in die gebiede wat deur Duitse troepe beset moet word, 'n onbeskadigde toestand aan die Duitse troepe oorgedra word. Dit sal verder sorg dat die hawens, industriële installasies en skeepswerwe in hul huidige toestand bly en dat dit op enige manier beskadig of vernietig word. Dieselfde geld vir alle vorme van vervoer sowel as die infrastruktuur daarvan, veral spoorweë, paaie en binnelandse waterweë, vir die hele langafstandkommunikasienet sowel as die reëlings van hulpmiddels vir navigasie en kusligte. Boonop is die Franse regering verplig om al die vereiste herstelwerk en herstelwerk uit te voer op bevel van die Duitse opperbevel.\nDie Franse regering sal voorsien dat die vereiste professionele personeel, hoeveelhede spoorwegmateriaal en ander vervoermiddele op die besette gebied teenwoordig is en dat dit gelykstaande is aan die toestande gedurende vredestyd.\n'N Transmissieverbod vir alle telegraafstasies op Franse bodem tree onmiddellik in werking. Spesiale beheer is nodig om radioverkeer uit die onbewoonde deel van Frankryk te hervat.\nDie Franse regering is verplig om die goederetreinverkeer tussen die Duitse Ryk en Italië via die onbesette gebied te vergemaklik en uit te voer in die volume wat die Duitse regering versoek.\nDie Franse regering is verplig om die repatriasie van die bevolking van die besette gebiede in samewerking met die toepaslike Duitse kantore uit te voer.\nDie Franse regering is verplig om enige beweging na die onbesette gebied van kommersiële eiendom en voorrade van die gebied wat deur Duitse troepe of na 'n vreemde land beset gaan word, te verhinder. Die bates en voorraadvoorrade in die besette gebied kan slegs verkry word met toestemming van die Duitse regering.\nDie Duitse regering sal kennis dra van die lewensvereistes vir die bevolking van die onbewoonde gebiede.\nDie Franse regering dra die koste van die instandhouding van die Duitse besettingstroepe op hul grond.\nAlle Duitse krygsgevangenes en burgerlike gevangenes, insluitend gevangenes en gevangenes wat gearresteer en gevonnis is vir 'n daad wat tot voordeel van die Duitse Ryk was, moet onvoorwaardelik aan die Duitse troepe oorgegee word.\nDie Franse regering is verplig om alle Duitsers, wat deur die Duitse regering op versoek is, terug te stuur, sowel as die Franse besittings, kolonies, protektoraatgebiede en mandate.\nDie Franse regering is verplig om te verhoed dat die Duitse oorlogs- en burgerlike gevangenes uit Frankryk na die Franse besittings of na ander buiteland gedeporteer word. Met betrekking tot die reeds gedeporteerde gevangenes, wat nou buite Frankryk is, sowel as die vervoerbare siek en gewonde Duitse krygsgevangenes, moet 'n akkurate lys van hul verblyfplek onmiddellik ingedien word. Die beskerming van die siek en gewonde Duitse krygsgevangene word nou oorgeneem deur die Duitse opperbevel.\nDie Franse lede van die gewapende magte, wat nou in die Duitse krygsgevangenskap is, sal in die status bly tot die bekragtiging van 'n vredesverdrag.\nDie Franse regering is verantwoordelik vir die beskerming van alle voorwerpe en bates waarvan die beskadigde oorgawe of gereedheid te eniger tyd volgens die verdrag aangevra kan word, of dat dit verantwoordelik is vir die voorkoming van wegkom na ander lande. Die Franse regering is verplig om die vervangingswaarde van alle vernietiging, vandalisme of deportasie vry te stel wat in stryd is met die gees van die verdrag.\nDie uitvoering van die wapenstilstandsverdrag word gereguleer en gemonitor deur 'n Duitse wapenstilstandskommissie wat sy werksaamhede uitvoer volgens riglyne wat deur die Duitse opperbevel uitgevaardig is.\nVerder is die plig van die wapenstilstandskommissie om die vereiste ooreenstemming van hierdie verdrag met die Italiaans-Franse wapenstilstandsverdrag te verseker. Die Franse regering sal 'n afvaardiging wat by die Duitse wapenstilstandskommissie sit, stuur vir die Franse wense en vir die ontvangs van die uitvoeringsbevele van die Duitse wapenstilstandskommissie.\nDie wapenstilstandsverdrag tree in werking sodra die Franse regering met die Italiaanse regering 'n verstandhouding aangegaan het oor die beëindiging van vyandighede. Die vyandelikhede sal vanaf hierdie tydperk 6 uur ophou, wanneer die Italiaanse regering 'n boodskap aan die regering van die Ryk oordra dat die verdrag bekragtig is. Die regering van die Ryk sal hierdie punt-in-tyd deur middel van radioseine aan die Franse regering oordra.\nDie wapenstilstandsverdrag is van krag tot die vredesverdrag. Dit kan onmiddellik deur die Duitse regering met onmiddellike doeltreffendheid herroep word as die Franse regering nie sy aanvaarde verpligtinge van die verdrag nakom nie.\nHierdie wapenstilstandsverdrag is op 22 Junie 1940, 18:50 uur Duitse somertyd in die Bos van Compiegne onderteken.\n(geteken) Huntziger (onderteken) Keitel\nArtikel 2 van die wapenstilstandsverdrag noem die lyn wat begin in die Ooste aan die Frans-Switserse grens naby Genève en loop ongeveer deur die dorpe Dole, Paray le Monial en Bourges en tot 20 km oos van Tours. Van hier af gaan die lyn na die Ooste op 'n afstand van 20 km langs die spoorlyn Tours-Angouleme-Libourne, en gaan voort via Monte de Marsan en Orthez tot by die Spaanse grens.\n(Herdruk uit The Remnant, Julie 1995) Op 17 Julie 1794 is sestien heilige vroue tereggestel deur guillotine op die Place du Trône Renversé in Parys. Die groep bestaan uit dertien belydende Karmelitiese nonne, een Karmeliet -nuweling en twee "toeriste”(Leke -bediendes).\nToe hulle op 27 Mei 1906 plegtig deur Pous X gesalf is, word hulle die eerste martelare onder die Vrymesselaars se "Franse Revolusie" op wie die Heilige Stoel oordeel. Alhoewel dit dikwels die 'Karmeliet' -martelare genoem word, was twee van hulle nie eintlik Karmeliete nie; dit was getroue huisknegte wat hulself as deel van die gemeenskap beskou het en geweier het om dit te verlaat toe die skrikbewind teen die kerk, die geestelikes en alle godsdienstige bevele plaasgevind het. volstoom aan die gang.\n1) Moeder Teresa van St Augustin [Madeleine Claudine Lidoine] - prioress - die laaste wat tereggestel is - 42 jaar oud.\n2) Moeder Henriette van Jesus [Marie-Françoise Gabrielle de Croissy]-eks-prioress-49 jaar oud.\n3) Suster Charlotte van die opstanding [Anne-Marie-Madeleine Thouret]-sakristaan-79 jaar oud.\n4) Suster Of Jesus Crucified [Marie Anne Piedcourt]-koor-non-die oudste-80 jaar oud.\n5) Moeder St. Louis [Antoinette (of Marie Anne) Brideau]-subprioress-42 jaar oud.\n6) Moeder Teresa van die Holy Heart of Mary [Marie Antoinette (of Anne) Hanisset] - portret - 52 jaar oud.\n7) Suster Euphrasie van die Onbevlekte Ontvangenis [Marie Claude Cyprienne (of Catherine Charlotte) Brard]\n8) Suster Teresa van St. Ignatius [Marie-Gabrielle Trézel]-koor-non-51 jaar oud.\n9) Suster Julie Louise van Jesus [Rose-Chrètien de la Neuville]-weduwee, koor-non-53 jaar oud.\n10) Suster Marie Henriette van Providence [Annette Pelras]-koor-non-34 jaar oud.\n11) Suster Constance [Marie Jeanne Meunier] - beginner - die jongste - die eerste wat tereggestel is - 28 jaar oud.\n12) Suster Maria van die Heilige Gees [Angélique Roussel]-leke-suster-52 jaar oud.\n13) Suster St. Martha [Marie Dufour]-leke-suster-52 jaar oud.\n14) Suster St. Francis Xavier [Juliette (of Julie) Vérolot] - leke suster - 29 jaar oud.\n15) Tourière [Louise Soiron] - 52 jaar oud.\n16) Tourière [Thérèse Soiron] - 46 jaar oud.\nAlhoewel die heilige vroue martelaarskap in Parys gely het, word gesê dat hulle van Compiègne is, want dit is waar hul klooster geleë was. "Die klooster van Compiègne, waar ons martelare tot heiligheid opgelei is, is in 1641 gestig deur Elisabeth de Louvencourt, weduwee van Antoine Trudaine, penningmeester van die koninkryk, en moeder van 'n Karmelitiese non."\n'Die eerste nonne van die nuwe klooster kom uit die Karmelitiese kloosters Amiens en Parys. Hulle word vriendelik verwelkom deur die biskop van Soissons, aan wie se bisdom Compiègne toe behoort. . . . Die plaaslike owerhede het die nuwelinge ook baie respek betoon, en voordat die kloosters in besit geneem is, is die nonne uitgenooi om deel te neem aan 'n wonderlike 'collation' in die Hôtel de Ville. ”\nDit lyk gepas om 'n paar besonderhede oor die stad Compiègne self te verstrek. Compiègne, aan die linkeroewer van die Oise-rivier, lê 82 kilometer noord-noordoos van Parys. Die bevolking in 1906 was 14.052 in 1936, dit was 17.929, en die laaste telling was 43.880. Sy bevolking ten tyde van die Karmelitiese martelare sou moeilik wees indien nie onmoontlik om vas te stel nie.\nHistoriese gebeure, godsdienstig sowel as sekulêr, het plaasgevind in Compiègne en in die nabygeleë bos wat “hoofsaaklik van eik en beuk is en meer as 36 000 hektaar beslaan”.\n(EB, 11de uitgawe, 1910: deel VI, 811a).\n'By Compiègne, waar Charles die Kaal langs sy jaglodge die groot Abdij van Notre Dame gebou het, waarin die lyke van die heiliges Cornelius en Cyprianus geplaas is, en waar Konings Louis die Stammerer en Eudes gekroon en begrawe is, is daar gehou, in die loop van die negende eeu, talle rade wat die politieke en godsdienstige vrae van die tyd gereguleer het. 'N Raad in Compiègne in 1092 dwing die ketter Roscelin om af te tree. "\n“. . . elke jaar op 27 Junie is daar 'n godsdienstige optog deur die strate van Beauvais. . . Kardinaal Pierre d'Ally is in Compiègne gebore. Die pelgrimstogte is: Notre Dame de Bon Secours in Compiègne, 'n heiligdom wat in 1637 opgerig is as 'n blyk van dankbaarheid vir die verhoging van die beleg van die stad deur die Spanjaarde. . . ”\n'Hoewel die pouse in alle gevalle absolute egskeiding verwerp het, vind ons sommige van die Frankiese sinodes van die agtste eeu wat dit in sekere akute gevalle moontlik gemaak het. In hierdie verband het die rade van Verberie (752) en Compiègne (757) veral gefouteer. ”\n'In sy dertiende kanon. . . die raad van Compiègne neem 'n ietwat dubbelsinnige besluit en lyk absoluut egskeiding moontlik. . . . Desondanks blyk die beoogde keuse van die toestand van Christelike volmaaktheid dat hierdie kanon beperk moet word tot 'n huwelik wat nie volbring is nie. Daarom gee dit die korrekte Katolieke leerstelling. ”\nDie Raad van Compiègne het in 759 die geldigheid van huwelike bepaal “met die volle kennis van die omstandighede tussen vrye persone en slawe”.\n'' N Derde fees [om die kronkelende blad van Christus te vier]. . . is gedurende die Middeleeue in Compiègne in Frankryk gehou ter ere van 'n kronkelblad wat in 877 uit Aken daarheen gebring is.\n“Daar bestaan verskeie versoenende kapelle in Parys: (1) ter nagedagtenis aan Lodewyk XVI en die lede van sy gesin wat slagoffers van die terreur geword het (2) ter nagedagtenis aan die 1300 mense wat onthoof is by die versperring van die Place du Trône, insluitend die 16 Karmeliete van Compiègne, en begrawe in die begraafplaas van Picpus. . . ”\nIn April 1430 het die stem van Saint Joan of Arc aan haar bekend gemaak dat sy voor Midsummer Day gevange geneem sou word. Met sonsopkoms op 24 Mei het sy Compiègne binnegegaan om die stad te verdedig teen 'n Bourgondiese aanval. 'Die aand besluit sy om 'n slag te probeer, maar haar klein groepie van ongeveer vyfhonderd het 'n baie groter krag teëgekom. By Compiègne is sy uiteindelik deur die Engelse gevange geneem.\n'' N Monument vir haar [St. Joan of Arc] staan voor die Hôtel de Ville [by Compiègne]. ”\nIn die jaar 665 was dit in Compiègne dat Saint Wilfrid as biskop van York gewy is.\nVoorsmakie: In teenstelling met hierdie artikel, verskyn die meeste gedrukte uitgawes van die oorblywende artikels nooit op hierdie webwerf nie hier om uit te vind hoe u 'n intekenaar kan word Die oorblyfsel-Amerika se oudste tradisionele Katolieke koerant. Deur in te teken, help u ook om te verseker dat inhoud op hierdie webwerf gratis verskaf word.\nIn Februarie 888 word Odo, graaf van Parys en koning van die Franken, in Compiègne gekroon.\nIn die jaar 1630 het Marie de Medici se pogings om Richelieu te verplaas uiteindelik gelei tot haar ballingskap na Compiègne, waarna sy in 1631 na Brussel ontsnap het.\nDie Benediktynse monnike van die abdij in Compiègne “het tot in die 18de eeu die voorreg behou om drie dae lank as heer van Compiègne op te tree, met volle mag om gevangenes vry te laat, skuldiges te veroordeel en selfs die doodstraf op te lê. Dit was in Compiègne dat koning Lodewyk I die Debonair in 833 afgesit is en by die beleg van die stad in 1430 word Joan of Arc deur die Engelse gevange geneem. . . . In 1624 het die stad sy naam gegee aan 'n alliansieverdrag wat Richelieu met die Nederlanders gesluit het, en in die paleis het Louis XV Marie Antoinette verwelkom, dat Napoleon I Marie Louise van Oostenryk ontvang het, dat Louis XVIII Alexander van Rusland vermaak het, en dat Leopold I, koning van die Belge, met die prinses Louise getroud was. ”\n'In 1824 het Compiègne die Pruisiese troepe hardnekkig verset. Van 1870 tot 1871 was dit een van die hoofkwartiere van die Duitse leër. Die stad is in 1914 deur die Duitsers beset en is in 1918 gebombardeer. ”\nOp 11 November 1918 het die Duitsers oorgegee aan die Franse veldmaarskalk, Ferdinand Foch, destyds 67 jaar oud. Die oorgawe het plaasgevind in Foch se spoorweg -eetwa wat in 'n oop vloer geparkeer was in die bogenoemde bos wat aan die stad Compiègne grens. 'Want met 'n rewolusie by die huis en 'n versamelende bedreiging op hul grens, het die Duitse afgevaardigdes geen ander opsie gehad as om die drastiese voorwaardes van die wapenstilstand te aanvaar nie, wat in Foch se spoorwa in die Forest of Compiègne om 5:00 onderteken is. op 11 November, en om 11 uur die oggend het die Wêreldoorlog tot 'n einde gekom. "\n“Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het die Duitsers die stad [Compiègne] weer in Junie 1940 beset. Die Frans-Duitse wapenstilstand van 22 Junie 1940 is in dieselfde eetwa by Compiègne onderteken. Later het die Duitsers die motor na Berlyn verskuif. ”\nBy Compiègne is daar 'n replika van die oorspronklike treinwa.\n“22 Junie 1940 - wapenstilstand tussen Duitsland (III Ryk) en die verslane Frankryk by Compiègne. Dieselfde plek as 1918, dieselfde spoorwegwa, maar verwissel sitplekke. ”\nIn 1968 is die beginplek van die Paris-Roubaix-fietsren wat elke jaar op die Sondag na Paasfees plaasvind, verander van Parys na Compiègne.\nBaie betroubare skrywers, veral Vader E. Cahill, S.J. in Vrymesselary en die anti-Christelike beweging en Nesta H. Webster in Die Franse Revolusie en Geheime verenigings en ondermynende bewegings, dokumenteer die feit dat die Franse Revolusie met sy sanguinêre "Reign of Terror" beplan, aangevoer en uitgevoer is deur Franse Vrymesselaars van die Grand Orient Lodge. Hulle doel, wat altyd die hoofdoel van die Vrymesselary in die algemeen was, was die vernietiging van alle godsdienste, veral die Katolisisme, en die uitwissing van die Katolieke geestelikes en godsdienste. Die volgende gedeelte is van bladsye 14-15 van Father Cahill's Vrymesselary en die anti-Christelike beweging , M.H. Gill and Son Limited, Dublin, 1930.\nDit is nou 'n vaste feit, wat deur vrymesselaarskrywers daarop aangedring word en beklemtoon het dat die Franse Revolusie van 1789 deur die Vrymesselaars voorberei en beplan is, dat dit ook die verskrikkinge en hewige anti-Christelike vooroordeel van hulle was. Helvetius, Voltaire en Rousseau, die groot apostels van die moderne anti-Christelike bewegings, was Vrymesselaars. So was La Fayette, Talleyrand en Mirabeau, asook Benjamin Franklin, hul Anglo-Amerikaanse bondgenoot. Die Jacobin Club van Parys (1789) was vrymesselaar. Die leiers van die Reign of Terror, Robespierre, Danton, Marat was almal Vrymesselaars. Weereens was die Franse revolusies van 1830 en 1848, sowel as die hedendaagse revolusies in soveel ander Europese state, hoofsaaklik die werk van messelwerk. Louis Philippe, Thiers, Guizot, Lamartine, Louis Blanc ens., Was Vrymesselaars. So was Kossuth, wat die revolusionêre beweging teen Oostenryk gelei het (1848). Die werk van vrymesselaars om die graaf Rossi, die premier van Pius IX, te vermoor en die Italiaanse rewolusie te bewerkstellig, met die gepaardgaande verwoesting van die pouslike state, is algemeen bekend en erken. ”\nOp 10 Junie 1794 is die mag van die Franse revolusionêre tribunale verhoog, wat gelei het tot die opvlam van teregstellings. Net meer as vyf weke later sou die inwoners van die Karmelitiese klooster in Compiègne vir die geloof gemartel word. Hulle was in die vrymesselaars se gewere, 'n uitstekende doelwit vir likwidasie, en daar was twee eenvoudige redes hiervoor: hulle was lede van 'n godsdienstige orde wat hulle daar was, wat maklik geneem kon word.\nUit hul klooster verdryf\nToe die rewolusie van 1789 uitbreek, het die Karmeliet -klooster van Compiègne 'n perfekte beeld van godsdienstige ywer en vrede aangebied. 'N Paar jaar tevore, in 1780, het die nonne volgens 'n gevestigde gebruik die besoek van 'n hoë kerklike hooggeplaaste, heer Rigaud, ontvang. . . Hy was so diep beïndruk deur hulle vurige gees, hul streng nakoming van hul heerskappy, hul wedersydse liefdadigheid en algemene volmaaktheid in alles, dat hy hulle geen ander raad gegee het as om in dieselfde koers voort te gaan nie. . . . Die eerbiedwaardige moeder Julie Billiart [nou St. Julie Billiart], stigter van die Congregation of Sisters of Notre Dame, was as meisie 'n gereelde besoeker aan die klooster, en in die hiernamaals was sy nooit moeg om haar eie te vertel nie geestelike dogters van die Karmeliete van Compiègne en hul groot heiligheid. Dit was dus dat die toekomstige martelare hulle onbewustelik opgelei het vir probleme en stryd van geen algemene orde nie, om gekroon te word deur 'n wrede dood. ”\n'Intussen het die politieke horison van hul land daagliks dreigender geword deur 'n dekreet van 13 Februarie 1790, het die regering alle godsdienstige huise in die hele koninkryk onderdruk, en 'n paar maande later het die burgerlike owerhede van Compiègne 'n amptelike besoek afgelê aan die gemeenskap. Hulle het die nonne plegtig meegedeel dat hul kettings gebreek is, hul tronkdeure oopgegooi is, en dat hulle nou kan terugkeer na 'n vrye en gelukkige lewe in die wêreld. Die Karmeliete het almal geantwoord dat hulle nie gevangenes of slagoffers was nie, dat hulle lewenswyse vryelik en met vreugde omhels is, dat hulle geen verandering wou hê nie, maar dat hulle die voorreg was om getrou te bly aan die reël hulle het gewillig gekies. Hulle lewendige antwoorde en moed skep die moedige Spaanse Heilige, hul stigter en moeder, waardig vir woord in die plaaslike argiewe bewaar. ”\n'Nog twee jaar het in vergelykende rustigheid verbygegaan, maar op 14 September 1792 is hulle permissief beveel om hul klooster te verlaat, en die regering het gewelddadige hande gelê op alle godsdienstige huise in Frankryk. Hulle het geen alternatief gehad as om te gehoorsaam nie. Ongelukkig het hulle die kloosterhuis waarvoor hulle so lief was, laat vaar, maar hul vasbyt aan hul reël was te intens om hulle sonder moeite te laat afstand doen. In teenstelling met die groter aantal nonne, wat, toe hulle die wêreld aanstorm, by hul families en vriende skuil, het die Karmeliete van Compiègne geweier om te skei. Om hulself in drie groepe te verdeel, het hulle teruggetrek na private huise in die kwart van die stad, naby hul ou huis, om aandag te ontkom. Hier het hulle voortgegaan om hul vorige lewenswyse so nou as moontlik onder die leiding van hul voorganger waar te neem. ”\n'Maar selfs die rustige lewens van die Karmeliete het die vermoede opgewek in 'n tydperk toe niemand veilig was nie. In die lente van 1794 word hulle daarvan beskuldig dat hulle 'n 'fanatiese reël' in die geheim beoefen het. Op 21 en 22 Junie is die huise waarin hulle gewoon het deursoek en beslag gelê op hul papiere en oorblyfsels. Sommige van die eersgenoemde word as die mees kompromisvolle beskou: 'n gesang aan die Heilige Hart, 'n prentjie daarvan, 'n afskrif van die laaste testament van Lodewyk XVI, 'n paar letters waarin die woorde 'priester', 'novena' voorgekom het 'scapular' - hierdie dokumente wat in hul besit gevind is, was voldoende om dit as vyande van die staat te bestempel. Hulle is dus in hegtenis geneem en na die voormalige besoeksklooster in Compiègne gebring, wat nou [destyds] as gevangenis gebruik is. ”\n'In die gevangenis van Compiègne het die sestien godsdienstiges baie van honger en dors gely. Hulle is hoofsaaklik gevoed met brood en water, maar die vergoeding wat hulle gekry het, was skaars en skaars genoeg om hulle aan die lewe te hou. Hulle soetheid en moed het egter onveranderd gebly, en hulle het alle ontberings met graagte aanvaar as 'n voorbereiding vir die einde wat hulle gevoel het naby was. ”\n'Op 12 Julie het bevele gekom om die sestien Karmeliete na Parys te vervoer. . . . in daardie dae is die gevangenes wat na Parys ontbied is, as reeds veroordeel aan die guillotine beskou. Gehoorsaam sit die nonne in twee ruwe karre gevul met strooi, hul hande styf vasgebind agter hul rug en 'n liggaam van berede polisie om hulle. Die reis duur van die Saterdagmiddag tot die Sondagoggend. Hulle hande was nie een keer losgemaak nie, en ons kan ons die moegheid en ongemak wat hulle verduur het, voorstel, asook die vurige gebede wat uit hul harte opgestaan het terwyl die karre in die stilte van die somernag langs die rowwe landpaaie draf. ”\n'Dit was die sestien slagoffers wat gedurende die somernag stadig en pynlik van Compiègne na Parys gereis het. By aankoms is hulle na die Conciergerie gebring en beveel om uit te gaan. Hulle hande was nog styf vasgebind, en suster Charlotte, wat nege en sewentig jaar oud was en baie swak was, probeer tevergeefs gehoorsaam. Haar beknopte ledemate kon nie beweeg nie, en terwyl haar metgeselle met hul hande agter hul rug vasgebind was, het sy een van die wagte gegryp en uit die wa gegooi na die sypaadjie, waar sy gekneus en bloeiend geval het . Toe sy opstaan, sê sy saggies: 'Ek is nie kwaad vir jou nie, maar baie bly dat jy my nie vermoor het nie. Ek moes die heerlikheid en geluk van die martelaarskap ontneem gewees het, waarop ek en my susters hoop. '' N Ander non, tagtig [Sy was die suster van Jesus gekruisig, Marie Anne Piedcourt.], Was ewe vergewensgesind: 'Hoe kan ons wees was sy kwaad vir die bedrieglike mans, 'het sy gesê,' omdat hulle die poorte van die hemel vir ons gaan oopmaak? '”\n"Geoordeel" en uitgevoer\n'Op 17 Julie, ongeveer tienuur die oggend, is hulle ontbied om voor die Revolusionêre Tribunaal te verskyn, wat, soos gesê, sy vergaderings gehou het in die gebou aangrensend aan die Conciergerie. Die nonne “word daarvan beskuldig dat hulle 'n sameswering teen die Republiek gehad het en dat hulle, in weerwil van die nuwe wette, hul 'fanatiese lewensreël' nagekom het. Hart, 'n prentjie daarvan, 'n portret van die ontslape Koning en ander oproerige embleme is in hul besit gevind, tesame met briewe van emigrasie priesters en vuurwapens, blykbaar bedoel vir die gebruik van die vyande van die Republiek. ”\n'Op hierdie laaste beskuldiging, sonder 'n skaduwee van fondament, antwoord die moederpriores deur te wys op die kruisbeeld wat sy in haar hand gedra het:' Dit is die enigste wapens wat ooit in ons huis ingebring is ', het sy gesê,' en ek trotseer u om te bewys dat ons ooit ander besit het. louter geestelike aangeleenthede, kan dit nie as gevaarlik beskou word vir die veiligheid van die Republiek nie, in die tweede plek dat die nonne nie toegelaat word om selfs met hul verhoudings te stem nie, sonder toestemming van hul voorganger; sy alleen kan geregtig wees as verantwoordelik vir die briewe, as hulle bestaan 'n oortreding was. 'As u 'n slagoffer benodig', het sy bygevoeg, 'is dit ek alleen wat u moet straf, die ander is onskuldig.' 'Dit is u medepligtiges', was die antwoord. Die Prioress het daarna probeer om die twee arme diensknegte, wat hul liefde vir die gemeenskap aan die dood blootgestel het, te red en wat daarvan beskuldig word dat hulle die kompromiebriewe gepos het. 'Hulle weet niks van die inhoud van die briewe nie,' dring sy aan, 'wat kon hulle as dienaars doen, behalwe om bevele te gehoorsaam sonder om navraag of weerspieëling te doen?'\n'Suster Marie Henriette toon nie minder moed om te hoor dat hulle van fanatisme aangekla word nie, sy onderbreek die openbare aanklaer en vra hom om sy betekenis te verduidelik. Hy het geantwoord dat hy met 'fanatisme' bedoel het dat hulle hardnekkig aan die antieke geloof vasklou. 'O, my susters', het die hartlike dogter van die suide uitgeroep, 'julle hoor wat hy sê ons word beskuldig en sal veroordeel word weens ons trou aan God! Watter geluk het ons nie, ons moet sterf ter wille van God! ’”\n'Soos ons kan dink, het 'n doodsvonnis gevolg op hierdie skynverhoor, en die teregstelling sou binne vier en twintig uur plaasvind. Hulle het die uitspraak met vreugde gehoor hulle oë is na die hemel gerig, en 'n vurige dankgebed het uit hul lippe uitgebars. "\n'Toe die karre deur die besige strate van Parys begin, het die nonne die Miserere, Dan die Salve Regina, laastens die Te Deum. . . . Die stemme van die witbeklede nonne het opgegaan bo die geraas van die oorvol hoofweg, die triomfantlike aksent van die Te Deum sweef deur die bedompige atmosfeer van daardie Julie -dag, en 'n gevoel van ontsag kruip oor die toeskouers. In sommige harte het die geluid van die heilige gesange miskien weerklink van 'n onskuldige en verre verlede. En so word die lang reis uitgevoer, eers te midde van die rumoer en verwarring van woedende hartstogte en growwe stemme, daarna in plegtige stilte, totdat die Place du Trône uiteindelik bereik is. Die Karmeliete het uit die karre neergedaal en, net so eenvoudig en natuurlik asof hulle op die punt was om die goddelike kantoor te begin, het hulle neergekniel, 'n sneeuwit groepie, aan die voet van die steier. Hulle sing die Veni Skepper, en dan met 'n duidelike, vaste stem hulle doop- en godsdienstige geloftes hernu. Vreemd om te sê, die mense, die amptenare, die soldate, die teregstellers self, staan stil en respekvol! Geen woord van ongeduld, nie 'n vyandige uitroep is gehoor nie, baie van die toeskouers het inteendeel diep geraak, 'n paar van hulle het gehuil ... "\n'Nadat hulle hul voorbereiding voltooi het, het hulle van hul knieë opgestaan. Die Mother Prioress, wat getrou was tot die einde van die verantwoordelikhede van haar kantoor, het gevra om laaste tereggestel te word, en haar versoek is toegestaan. Die eerste wat dood is, was die jong beginner, suster Constance. Sy het op haar knieë geval voor die Prioress, wat haar geseën het, en dan met 'n ligte trap die bloedbevlekte trap bestyg en die Geprys, wat deur haar susters aan die voet van die guillotine opgeneem is. 'Sy het gelyk', sê 'n ooggetuie, 'soos 'n koningin wat gekroon gaan word.' Na haar kom suster Marie Henriette nog nooit so mooi nie. Soos suster Constance, sing sy die Geprys totdat die dood haar stem vir ewig stilgemaak het. Toe volg die ander een vir een die bejaarde suster Charlotte, altyd vergewensgesind, en sê vir die laksman: 'Ek vergewe jou so hartlik as ek God se vergifnis vir myself vra.' Uiteindelik word die geluid van sang swakker van die sestien wat, 'n paar minute gelede, het die Geprys, net een was oor. Moeder Teresa van St Augustin, nadat sy haar aanklagte veilig in die hande van God gelê het, was sy bereid om in haar voetspore te volg, en het 'n klein standbeeld van Our Lady vasgehou wat die susters op hul beurt gesoen het voordat hulle die steier opklim gee sy vir 'n vriendin wat daar naby rustig en blymoedig die martelaarskroon gaan ontvang het waarvoor sy so vurig gebid het. "\nProfiele van die martelare\n“St. Dit lyk asof Teresa se mantel neergedaal het op hierdie edele vrou [die voorganger], dapper en verstandig, met die moed van 'n man en die liefdevolle hart van 'n ware moeder, sy het die pligte van haar amp waardig uitgevoer in tye van eienaardige moeilikheid en gevaar. Moeder Teresa van Sint Augustinus, in die wêreld genoem Madeleine Claudine Lidoine, was net veertig jaar oud in 1792. Sy het op die ouderdom van 21 jaar 'n non geword. . . Haar voorganger as Prioress het nog gelewe, en dit lyk asof daar 'n noue en liefdevolle vereniging tussen die twee was. Die voormalige Prioress, moeder Henriette van Jesus, née de Croissy, was 'n niggie van Colbert, die beroemde minister. Sy het toe net sestien die orde betree. Die biskop van Amiens, mgr. de la Motte, het haar aan die gemeenskap voorgestel in die volgende terme: 'U mag haar veilig ontvang, sy is 'n engel op aarde.'. . . Moeder Teresa van Sint Augustinus en Moeder Henriette van Jesus kan met reg beskou word as die leidende geeste wie se lieflike en kragtige invloed die maagdelike band deur die smal pad na 'n heerlike offer gelei het. "\n'Ons is bekend met die twee leiers van die klein orkes - Moeders Teresa van St Augustin en Henriette van Jesus. Die ander was susters Charlotte Thouret van die opstanding en Marie Anne Piedcourt van Jesus Crucified, twee bejaarde nonne, wat, nadat hulle tekens van terreur getoon het tydens die uitbreek van die rewolusie, baie rustige heldemoed getoon het toe die gevaar van hul situasie groter geword het. Die sensitiewe en liefdevolle aard van suster Charlotte van die opstanding het haar 'n spesiale gunsteling onder die susters gemaak, maar dit het haar ook skerper laat ly as hulle. Die verspreiding van die gemeenskap, die ewige angs waarin sy geleef het, die vooruitsig op 'n gewelddadige dood blykbaar haar teëgekom het en haar gesondheid ernstig beseer het. Maar toe die uur van opoffering kom, het niemand dit met 'n rustiger wenkbrou en soeter kalmte as sy ontmoet nie.\n'Die subpriores, moeder St. Louis, en die portret, moeder Teresa van die Heilige Hart van Maria, was jonger, en albei was voorbeeldig godsdienstig. Suster Euphrasie was besonder intelligent. Koningin Marie Lechzinska het haar 'my lieflike nonfilosoof' genoem. Suster Teresa van Sint Ignatius is deur haar susters die naam 'die verborge skat' gegee, vanweë die seldsame eienskappe wat op 'n beskeie en uittredende manier verberg was. "\n“Suster Julie Louise van Jesus was 'n weduwee wat in die wêreld bekend was as Madame de la Neuville. Haar hartseer toe sy haar man verloor, was so dat sy vir agtien maande geweier het om haar kamer te verlaat en selfs haar ma en suster te sien.Uiteindelik, in 1776, besluit sy om 'n Karmeliet te word, en op advies van prinses Louise van Frankryk kies sy die Compiègne -klooster. Haar oënskynlike koudheid en 'n mate van hoogmoed het die jonger nuwelinge laat skrik, en hulle besluit om 'n novena te maak dat sy die klooster mag verlaat. [Dit was nou vindingryke vroulike denke!] Die beginner -meesteres glimlag egter net tot hul ontsteltenis. 'Geduld', het sy gesê 'laat God sy sin hê, Hy weet die beste ..' en geleidelik word opgemerk dat die ongewilde beginner soeter, sagter en meer toegewyd geword het aan ander totdat sy alle harte gewen het. Toe die uur van gevaar kom, bewys sy haarself as 'n heldin, want sy was natuurlik skugter en die vooruitsigte van 'n gewelddadige dood maak haar bang, maar sy weier om van die gemeenskap af te skei, en haar moed wanneer dit op die proef gestel word, was gelyk aan dit van haar godsdienstige susters. ”\n'Suster Marie Henriette was een van die interessantste van die groep. Sy was net twee en dertig en baie lieflik. Haar familienaam was Annette Pelras, en sy is gebore in die suide van Frankryk, van ouers wat opmerklik was vir hul vroomheid uit haar agt broers en susters, wat vyf priesters of nonne geword het. Haar moed was groot, en gedurende haar gevangenisstraf het sy 'n groot teenwoordigheid van gees en 'n vurige entoesiasme getoon, kenmerkend van haar warm suidelike bloed. "\n“Jonger as suster Marie Henriette was Marie Jeanne Meunier, suster Constance, wat slegs agt en twintig was en nog steeds 'n beginner was. Daar was ook drie leke-susters-suster Maria van die Heilige Gees, suster Saint Martha en suster Francis Xavier. Hiervan was laasgenoemde minder as dertig en het aan die begin van die rewolusie gelofte afgelê. Voordat sy haar toelaat om haar te verbind met plegtige beloftes, het die Prioress haar gewaarsku dat slegte dae op hande was vir Godsdienstige Ordes van Frankryk, het sy eenvoudig geantwoord: 'Dit gaan baie maklik met my, moeder. As ek net my geloftes kan aflê en my aan God kan toewy, sal ek baie gelukkig wees wat ook al gebeur. ’By hierdie veertien godsdienstige moet ons die twee gelowiges byvoeg toeriste, Louise en Thérèse Soiron, wat, hoewel hulle nie aan geloftes was nie, hulself as deel van die gemeenskap beskou het. In gelukkiger dae was hulle buite die omheining werksaam as die boodskappers van die klooster, toe die bose tye aanbreek, hulle hul lot by die van die nonne gewerp het en weier om hulle te verlaat. ”\n'Die wonderwerke wat tydens die saligverklaring bewys is, was (1) die genesing van suster Clare van St Joseph, 'n Karmelitiese suster van New Orleans, toe sy in Junie 1897 aan die dood was weens kanker (2) Die genesing van die Abbé Roussarie, van die kweekskool in Brive, toe sy op 7 Maart 1897 (3) die genesing van suster St. regterbeen, 1 Desember 1897 (4) Die genesing van suster St. Michael, 'n Franciskaan van Montmorillon, 9 April 1898. "\nOpmerking: al die besonderhede, verwysings en aanhalings rakende die martelare wat in hierdie artikel aangebied word, is geneem uit die traktaat wat deur die Comtesse de Couson geskryf is, wat in Volume 49 van Katolieke Waarheidsvereniging Publikasies, Londen, 1902, getiteld, Die Karmeliete van Compiègne. Dit word hierin aangedui met die kode: CTS. Alle aanhalings en verwysings uit verskillende artikels in The Catholic Encyclopedia, uitgawe 1913, word aangedui deur TCE, en dié uit verskillende uitgawes van Encyclopedia Britannica deur EB. Uiteindelik dui INT intern aan\nKyk die video: De Weimarrepubliek. Republiek van Weimar 1918-1933 (Januarie 2022).\nCopyright 2022 \_ Verdrag van Compiegne, 10 Junie 1624...


&larr Wie neem vir Oupa hierdie naweek?\n9 antwoorde op Toi toi tot die son ondergaan\n“Ek, en enige redelike mens, begryp en weet hierdie dinge – niemand hoef dit vir ons uit te wys nie.”\nOukei, miskien was dit bietjie van ‘n wilde aanname…\nWens mens kon bepaal presies hoeveel ‘redelike mense’ daarbuite is?\nHm. Ek is besig om bra skepties te raak…\nkopkrapper het gesê op Januarie 15, 2013\nin Afrika was die kwaliteit van die menslike hulpbronne nog nooit van ‘n baie hoogstaande gehalte gewees nie en het selfs die rafinering van ‘n eerste wereldorde kon ongelukkig nie veel verskil gemaak het nie .\nGelukkig hou die wiel aan met draai, stadig maar seker, die myners is besig om uit te vind hoe dit eintlik werk. Die probleem is hulle het nie ‘n rolmodel nie, hulle word so aan hulle eie wilde genade oor gelaat\nDie moeilikheid is om daai wiel terug te draai as hy eers gedraai het.\nBruggie het gesê op Januarie 15, 2013\nThe devil in the detail. Net soos alle Afrikaners nie vergelykbaar is met die bedremelde 4 wat glo die Anc wou opblaas nie. 5OO pendelaars is kwaad oor n stukkende trein, 3 steek dit aan die brand. n Rewulusionêr soos Erhrenreich wil alles afbrand sodat n sosialistiese utopie kan herreis. Hy is n roekelose frats. Die meerderheid in die middel moet kop hou.\nGoeie punt. Wat my van daardie ‘meerderheid’ kwel is hulle geneigdheid om soos die kudde, die bloedbande te volg al is dit tot hulle uiteindelike nadeel. Hulle sal Ehrenreich, Zuma, Mugabe volg teen hulle eie beterwete bloot om ‘n ideologiese punt te maak. Ding is, as die punt gemaak is, is die sin dikwels nie eers meer daar nie.