Kolorowy świat... malowany świat... czyli Kredki Margaretki: 7 stycznia 2016\nSto lat, Dzieciaku!\nPatrzę dziś na Ciebie i nie mogę uwierzyć, że minął rok, odkąd po raz pierwszy Cię zobaczyliśmy. Z jednej strony, trudno uwierzyć mi w to, że to maleństwo, które mi podano rok temu o 19:45, to jesteś Ty – ten sam, który teraz chodzi, niemal biega, po całym mieszkaniu, który śmieje się do rozpuku chowając się za zasłoną albo który potrafi głośno okazywać swoją złość, gdy coś idzie nie po jego myśli. Z drugiej jednak strony, trudno mi uwierzyć w to, że to dopiero rok, bo mam wrażenie, jakby to wszystko, co działo się przed Twoimi narodzinami, działo się w jakimś zupełnie innym, odległym o lata świetlne życiu. Tak bardzo wpasowałeś się już w życie naszej małej rodziny, że trudno mi sobie czasami przypomnieć, jak to było bez Ciebie.\nZa to bardzo dokładnie pamiętam moment, kiedy pojawiłeś się na tym świecie. Czekaliśmy na niego prawie całą dobę, a ta konkretna chwila była krótka, jak mgnienie oka. Nagle się pojawiłeś, a ja byłam zaskoczona, a jednocześnie szczęśliwa, że to już. Nie jestem pewna, co wtedy powiedziałam, ani co zrobiłam, ale Twój tata mówi, że jeszcze nigdy mnie takiej nie widział i że to było coś niezwykłego, ta radość, którą zareagowałam na Twój widok. Nie jestem pewna, czy płakałeś, ale jeśli tak, to bardzo krótko… Pamiętam, że od razu zostałeś położony na moim brzuchu i leżeliśmy tak przez ponad dwie godziny. Nie spałeś. Zaglądałam w Twoją maleńką buźkę, a Ty patrzyłeś na mnie i na tatę. Ciekawe, co sobie wtedy myślałeś :)\nPierwsza noc z Tobą była niesamowita, bo na granicy jawy i snu. Byłam wykończona i zasnęłam niemal od razu, ale przebudzałam się kilka razy i wtedy dziwiłam się temu, że Ty już jesteś i leżysz w łóżeczku tuż obok. Prawie nie spałeś, bo ile razy na Ciebie spojrzałam, leżałeś z szeroko otwartymi oczami. Mówią, że poród jest mistycznym przeżyciem. Ja tak nie twierdzę, ale jeśli w tym całym procesie zawiera się jakiś mistycyzm, to ja doszukiwałabym się go właśnie w tych kilku godzinach po Twoim urodzeniu i w pierwszej wspólnej nocy.\nWiktorku, wiele się przez ten rok nauczyłeś, zrobiłeś niesamowite postępy i bardzo się zmieniłeś. Ale nie wiem, czy przypadkiem ja nie zmieniłam się nawet bardziej… Też się wiele nauczyłam – od Ciebie. Sprawiłeś, że poznałam siebie trochę lepiej. Przede wszystkim, dowiedziałam się, że jednak potrafię kochać takie maleństwo. Od pierwszej chwili byłeś dla mnie bardzo ważny, wiedziałam, że jestem za Ciebie odpowiedzialna i że chcę dla Ciebie wszystkiego, co najlepsze. Ale najpiękniejsze przyszło później, kiedy już kochałam Cię bardziej świadomie. Z każdym dniem odczuwam to bardziej. Codziennie dajesz nam dużo radości i rozczulasz nas swoim zachowaniem lub spojrzeniem.\nZ okazji tych pierwszych urodzin, chciałabym życzyć Ci, żebyś zawsze w życiu był tak szczęśliwy, jak wtedy, kiedy uda Ci się wdrapać na wersalkę przy której stoi stół z laptopem! :) Mam nadzieję, że w swoim życiu będziesz tak samo wytrwały i konsekwentny w dążeniu do celów, jak teraz, kiedy każdego dnia próbujesz osiągnąć coś, co jeszcze dzień wcześniej wydawało się niemożliwe do zdobycia. I oby sukcesy smakowały tak samo. Życzę Ci, żebyś był otaczany przez kochających Cię ludzi, którzy będą chcieli dla Ciebie jak najlepiej, ale którzy jednocześnie nie zepsują Cię, tylko nauczą Cię, jak radzić sobie również wtedy, kiedy nie wszystko dzieje się tak, jak byś chciał. Mam nadzieję, że na nas będziesz mógł liczyć w tej kwestii. Najczęściej słyszymy o Tobie od osób postronnych, że jesteś pogodny i bystry – skoro powtarza to tyle osób, niezależnie od siebie, coś w tym musi być. Życzę Ci więc, aby tak już pozostało. Niech pogoda ducha towarzyszy Ci codziennie, aby żadne trudne momenty nie były Ci straszne. A bystrość umysły niech pomaga Ci w pokonywaniu kolejnych życiowych etapów i w dążeniu do osiągnięcia spełnienia.\nTo są życzenia bardzo długofalowe, na wszystko jeszcze masz czas, ale chcę, żebyś wiedział, że już teraz myślę o tym, żeby wiodło Ci się zawsze jak najlepiej.\nDziś Twoje pierwsze urodziny. Rozwijaj się pięknie i chowaj zdrowo. Bądź naszą radością i pociechą w każdej chwili. Chcę, żebyś pamiętał, wiedział i przede wszystkim czuł, że jesteś dla nas bardzo ważny, że jesteś przez nas kochany i że jesteś nieodłączną częścią naszej rodziny.\nSto lat, kochany synku!\nAutor: margolka o 19:45 52 komentarze: Linki do tego posta\nEtykiety: świętujemy, ważne wydarzenia, Wiking


Mamy już ponad 23 tysiące na pomoc Oskarowi!\nStowarzyszenie „Dziecko”, wspierane przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Gostyniu, zaledwie trzy tygodnie temu rozpoczęło zbiórkę środków na pomoc dla Oskara. Efekt przekroczył najśmielsze oczekiwania. Na koncie Stowarzyszenia „Dziecko” w sobotę 20 czerwca było już 23 930 zł ! Na tę sumę złożyła się wpłata z festynu w Daleszynie (5 990 zł) oraz prawdziwe dary serca płynące z całej Polski, by pomóc sześcioletniemu Oskarowi, dzielnie walczącemu z nowotworem złośliwym. Organizatorzy zbiórki gorąco dziękują wszystkim, którzy tak szybko i tak szczodrze odpowiedzieli na apel o wsparcie Oskara i jego rodziców. Stowarzyszenie „Dziecko” i PCPR w Gostyniu serdecznie dziękują indywidualnym darczyńcom, a szczególne podziękowania kierują do firmy „Kaczmarek Malewo Spółka Jawna” z Malewa koło Gostynia, która zainicjowała pomoc dla Oskara wśród gości swojej firmy, dzięki czemu do akcji pomocy włączyło się już 31 partnerów „Kaczmarek Malewo”.\nPrzypominamy, że Stowarzyszenie „Dziecko” i PCPR w Gostyniu zaapelowało do dyrektorów szkół, wychowawców i nauczycieli z gmin powiatu gostyńskiego, by przyłączyli się do akcji „Zamień kwiatek na pomoc Oskarowi”.\n„Dziecko” poprosiło, by wychowawcy i nauczyciele zaproponowali uczniom i rodzicom, by kwiatek wręczany na koniec roku szkolnego jako sympatyczne i serdeczne podziękowanie za wkład w edukację dzieci, zamienić na pomoc dla Oskara. Zebrać w klasie złotówki przeznaczone na kwiatki i wpłacić je jako dar klasy i nauczyciela na konto nr 45 2030 0045 1110 0000 0270 8990 z dopiskiem „Dla Oskara”. To specjalne konto Stowarzyszenia „Dziecko” (ul. Bojanowskiego 14 a, 63800 Gostyń) przeznaczone na pomoc Oskarowi i jego rodzicom.\nNajwiększym marzeniem Oskara jest wyzdrowieć i pójść do szkoły. Chciałby też bawić się z innymi dziećmi. ŻYCZYMY MU TEGO Z CAŁEGO SERCA!


Tanie hotele w Guitiriz - Oferty hoteli w Guitiriz - eSky.pl\nGuitiriz - Zobacz najlepsze oferty hoteli\nHotele w Guitiriz to zróżnicowana baza noclegowa, w której każdy z podróżujących znajdzie nocleg odpowiadający swoim potrzebom. Wolisz hotel o wysokim standardzie z ofertą all inclusive, a może wybierasz hotele gwarantujące kameralną atmosferę i tani nocleg? w Guitiriz zarezerwujesz nocleg na każdą kieszeń! Wybierz dogodną dla siebie lokalizację i standard hotelu, a także sprawdź metody płatności za nocleg i możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji. Hotele w Guitiriz to obiekty zlokalizowane zarówno blisko najpopularniejszych atrakcji, jak i z dala od tłumu. Idealne na dłuższy pobyt, jak i pełniące funkcję jedynie bazy wypadowej do innych miejsc. Wybierz hotel dla siebie i rozpocznij przygotowania do podróży lub wyjazdu służbowego już dzisiaj!\nGuitiriz – najlepsze hotele\nKompleksowe usługi i atrakcyjna lokalizacja to jedne z kluczowych warunków, które musi spełniać hotel all inclusive. Najlepsze hotele w Guitiriz to gwarancja obsługi na najwyższym poziomie oraz szereg udogodnień dla gości hotelowych. Obiekty noclegowe o wysokim standardzie oferują doskonałą lokalizację, blisko kluczowych atrakcji w Guitiriz. Goście mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu, a także wybrać pokój lub apartament idealnie dopasowany do swoich potrzeb. Hotel o wysokim standardzie to również m.in. zróżnicowane menu, strefa SPA lub fitness oraz atrakcje dla dzieci. Najlepsze obiekty noclegowe w Guitiriz to znakomite rozwiązanie dla par, rodzin, a także osób, które podróżują służbowo czy planują organizację szkolenia dla swoich pracowników.\nJak znaleźć hotel w Guitiriz?\nNajszybszym sposobem na znalezienie hotelu w Guitiriz jest skorzystanie z wyszukiwarki noclegów eSky. Rozbudowana baza noclegowa to pewność, że znajdziesz to, czego szukasz. W odpowiednie pola wyszukiwarki wpisz miejsce podróży, wybierz datę zameldowania i wymeldowania, a także liczbę gości i pokoi. Gotowe! Wyniki wyszukiwania wskażą dostępne w danym terminie obiekty. Bez problemu sprawdzisz odległość hotelu od centrum, sposób płatności za nocleg czy liczbę gwiazdek, które otrzymał obiekt.\nJakie udogodnienia znajdę w hotelach w Guitiriz?\nHotele w Guitiriz to obiekty o różnym standardzie i dopasowanych do niego udogodnieniach dla gości. Najpopularniejsze z nich to m.in. bezpłatny dostęp do Wi-Fi, strefa SPA, barek/sejf w pokoju, centrum konferencyjne, strefa gastronomiczna, kącik zabaw dla dzieci, bezpłatny parking, a także broszury informacyjne na temat atrakcji w okolicy. Niektóre z obiektów zapewniają również transport z/na lotnisko lub zachęcają do skorzystania z wycieczek śladem największych zabytków w Guitiriz\nGdzie rezerwować hotele w Guitiriz?\nRezerwacja noclegu na stronie eSky.pl to rozwiązanie, które pozwoli Ci zaoszczędzić czas i pieniądze. Skorzystaj z wyszukiwarki hoteli w Guitiriz i dobierz obiekt do swoich potrzeb. Wiele osób decyduje się także skorzystać z pakietu „Lot+Hotel”, który umożliwia rezerwację noclegu nawet o 30% taniej. Wyszukiwarka i rezerwacja tanich hoteli w eSky.pl jest dostępna na stronie głównej, w zakładce „Noclegi”. Nie wiesz, czy planowana podróż dojdzie do skutku? Sprawdź, czy dany obiekt udostępnia możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji.\nIle kosztuje hotel w Guitiriz?\nCena za nocleg w Guitiriz jest zróżnicowana i zależy od standardu oraz lokalizacji hotelu. Noc w obiekcie o średnim standardzie to koszt od kilkudziesięciu do kilkuset złotych. Hotele pięciogwiazdkowe goszczą gości za kwotę od kilkuset do nawet ponad tysiąca złotych za noc. Jeśli szukasz tanich noclegów, sprawdź naszą ofertę pakietów „Lot+Hotel”, która umożliwia rezerwację hotelu i lotu nawet o 30% taniej.\nHotele w Lamarche\nHotele w Thomasville (GA)


iledzisiaj.pl - W SOSW trwa rekrutacja\nW SOSW trwa rekrutacja\nW Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym im. Zofii Sękowskiej w Radzyniu Podlaskim trwa rekrutacja uczniów na nowy rok szkolny 2020/2021.\nKandydaci posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, mogą składać podania do:\n- Przedszkola Specjalnego,\n- Szkoły Podstawowej Specjalnej Nr 3,\n- Branżowej Szkoły Specjalnej I stopnia w zawodzie kucharz,\n- Zespołu Rewalidacyjno-Wychowawczego.\nOśrodek prowadzi również zajęcia w ramach Wczesnego Wspomagania Rozwoju Dziecka oraz rządowego programu "Za życiem". Uczniowie spoza Radzynia Podlaskiego mają możliwość zakwaterowania w internacie ośrodka, dzięki temu są objęci całodobową opieką nauczycieli i wychowawców. Szczegóły przyjęcia można uzyskać w siedzibie ośrodka oraz pod numerem telefonu 83 351 30 09. Serdecznie zapraszamy oraz zachęcamy do zapoznania się z poniższą ofertą edukacyjną.


Daniel Marszałek » Archiwum bloga » Monte Pizzoc\n« Passo di Sant’Antonio\nRifugio Dolomieu al Monte Dolada »\nAutor: admin o wtorek 14. Sierpień 2018\nWysokość: 1565 metrów n.p.m.\nPrzewyższenie: 1431 metrów\nDługość: 22,3 kilometra\nPo dwóch dłuższych wycieczkach do krainy Cadore zostały nam jeszcze do zobaczenia najciekawsze wzniesienia w pobliżu Vittorio Veneto. We wtorek i środę mieliśmy się zatem wspinać już tylko po górskich drogach okolicznych masywów: Cansiglio, Alpago i Col Visentin. Zostały nam do zaliczenia cztery premie górskie, z czego trzy znajdujące się na tyle blisko naszej bazy przy Vicolo Burela, że wypadało ku nim ruszyć z domu na rowerach. Jedynie wypad na stromy podjazd do Rifugio Dolomieu w cieniu Monte Dolada musiał zostać poprzedzony krótkim transferem samochodowym. A to z uwagi na przeszło 20-kilometrowy dystans dzielący goszczące nas miasto od podnóża tego wzniesienia. Chcieliśmy by ostatni etap tej wyprawy był możliwie najkrótszy i najłatwiejszy organizacyjnie. Aby tak się stało ten najdłuższy oraz ów najdalszy z czterech pozostałych nam do przejechania podjazdów musieliśmy pokonać już we wtorek. Dlatego na etapie jedenastym mieliśmy zaliczyć przeszło 22-kilometrowy wjazd na Monte Pizzoc oraz wspomnianą już wspinaczkę ku schronisku Dolomieu. Kolejność była właśnie taka. Najpierw przed południem wypad na dłuższy, lecz bliższy nam podjazd w masywie Cansiglio. W porze sjesty obiad i pamiątkowe zakupy. Po czym późnym popołudniem wyjazd do miejscowości Paludi na spotkanie ze stromym wzniesieniem w masywie Alpago. Nasze pierwsze wtorkowe wyzwanie było kolarską górą o przewyższeniu ponad 1400 metrów zbudowaną jakby z dwóch odrębnych podjazdów. Najpierw czekał nas 15-kilometrowy wjazd z Anzano na Passo La Crosetta czyli z poziomu 134 na 1118 metrów n.p.m. Następnie po około kilometrze łagodnego zjazdu finałowy odcinek o długości 6,5 kilometra z wysokości 1098 na 1536 m. n.p.m. Przy czym ten asfaltowy podjazd mogliśmy jeszcze przedłużyć o szutrowy odcinek prowadzący na sam szczyt owej góry.\nTym samym naszym pierwszym, pośrednim celem był wjazd na przełęcz Crosetta czyli na poziom Pian Cansiglio. Płaskowyż ów leży na wysokości od 900 do 1200 metrów n.p.m. na styku prowincji: Belluno, Treviso i Pordenone. A zatem na pograniczu obu Wenecji: Euganejskiej oraz Julijskiej. Prowadzi nań co najmniej kilka szosowych dróg, przy czym bez zbędnego komplikowania tej kwestii należy wyróżnić przynajmniej trzy. Północna zaczyna się w miejscowości Farra d’Alpago. Zachodnia, którą tu sobie wybraliśmy, w Anzano pod Vittorio Veneto. No i w końcu południową zacząć można z Caneva di Sacile. Ten trzeci wariant miałem już zresztą okazję „przerobić” w lipcu 2012 roku, gdy na La Crosetta dotarłem w towarzystwie Piotra Walentynowicza. Wyścig Dookoła Włoch rzecz jasna nigdy nie dotarł do końca „ślepej drogi” pod Monte Pizzoc. Tym niemniej przez Altopiano Cansiglio peleton Giro d’Italia przejechał już sześciokrotnie. Trzy razy wspinano się na ten płaskowyż od strony północnej. Przy takich okazjach linię premii górskiej wyznaczano w Campon na wysokości 1045 metrów n.p.m. Pierwszymi na tej górze byli zawsze Włosi. W 1934 roku Remo Bertoni, w 1966 Pietro Scandelli, zaś w 1968 Lino Farisato. Nasz zachodni szlak również został przetestowany trzykrotnie. Po raz pierwszy już w roku 1933 na etapie z Udine do Bassano del Grappa. Pierwszy na górze był Alfredo Binda, acz późniejszy finisz z dużej grupy wygrał Ettore Meini. Wielki Binda zadowolił się zdobyciem 2 minut bonifikaty za zdobycie Crosetty, zaś dwa dni później świętował swe piąte zwycięstwo w klasyfikacji generalnej Giro. Drugi raz podjeżdżano tędy w sezonie 1962 na odcinku z Lignano Sabbiadoro do stacji Nevegal nad Belluno. Na premii pierwszy był wówczas Nino Defilippis, zaś na mecie Guido Carlesi. Ostatnim zaś razem, podczas Giro z roku 1978, podjazd ten był pierwszą z czterech premii górskich na długim etapie z Treviso do Canazei. Wygrał go Gianbattista Baronchelli, lecz na przełęcz pierwszy wjechał Szwajcar Ueli Sutter, który na tym wyścigu wygrał klasyfikację górską.\nJak zatem w detalach wygląda La Crosetta a’la trevigiano? To znacz zachodni podjazd na Monte Pizzoc. Najpierw trzeba dotrzeć miejscowości Anzano leżącej nieopodal Vittorio Veneto, jakieś dwa kilometry na wschód od drogi krajowej SS51. Dojechawszy do tego miasteczka na rondzie należy odbić w lewo wybierając szosę SP422. Na pierwszym kilometrze wzniesienia jest odcinek 470 metrów o nachyleniu blisko 8%. Na drugim przejeżdża się przez miejscowość Fratte. Teren jest tu z gruntu płaski, zaś początkowo nawet zjazdowy. Z początkiem trzeciego kilometra zaczyna się już stała wspinaczka. Na dojeździe do Fregony (3,2 km) mija się efektowną rezydencję jakby żywcem przeniesioną z Ameryki Łacińskiej czyli Villa Salvador. Za kolejną miejscowością czyli Mezzavilla (4 km) droga skręca na wschód i niebawem mija zjazd ku miasteczku Osigo. W połowie szóstego kilometra szosa wpada w zalesiony teren, gdzie wspinaczka staje się bardziej wymagająca. Na odcinku między 5,5 a 9 kilometrów od Anzano średnie nachylenie wynosi 8,6%. Najtrudniej jest tuż przed kapliczką Oratorio San Antonio, gdzie na dystansie 560 metrów jest aż 11,4%. Nieco oddechu daje łatwiejszy dziesiąty kilometr. Niemniej po nim trzeba pokonać kolejny trudny sektor. Znów o długości 3,5 kilometra. Tym razem z przeciętnym nachyleniem 8,1%. Na tym odcinku przejeżdża się przez polanę z osadą Valsalega (10,6 km). Po czym na początku dwunastego kilometra droga znów chowa się w lesie. Nachylenie spada do poziomu około 6% dopiero w połowie czternastego kilometra. Po przejechaniu 14,4 kilometra do naszej drogi dołącza z prawej strony julijska SP61 czyli podjazd na Pian Cansiglio rozpoczynany w miejscowości Caneva. Obie wspinaczki mają wspólne ostatnie 830 metrów przed La Crosettą (1118 m. n.p.m.). Ten finisz jest dość łatwy, bo z nachyleniem 4,8%. Jeszcze luźniej jest tuż za przełęczą, bowiem kilometrowy dojazd do „ślepej drogi” na Monte Pizzoc prowadzi lekko w dół. Traci się na nim 20 metrów z wcześniej osiągniętej wysokości.\nFinałowy odcinek zaczyna się nieprzyjemnie. Na początek mocne uderzenie czyli 500 metrów o średniej 11,4%. Potem jest już łatwiej. Najpierw półtora kilometra o średniej 6,7%, zaś następnie równie długi sektor o nachyleniu tylko 4%. Droga ta niemal do końca czwartego kilometra prowadzi przez gęsty las, w którym pierwotne buki mieszają się z zasadzonymi przez ludzi drzewami iglastymi. Po wjechaniu między górskie łąki podjazd znów staje się trudniejszy. Ostatnie 2250 metrów tej drogi ma średnie nachylenie 8%. Teren jest odsłonięty, więc w dwóch miejscach mija się punkty widokowe. Szosa dociera na wysokość 1536 metrów n.p.m. w pobliżu Baita Edelweiss. Na jej skraju mamy rozjazd, z którego odchodzą dwie szutrowe drogi. Pierwsza krótsza wiedzie w prawo na sam szczyt Monte Pizzoc (1565 m. n.p.m.). Druga dłuższa biegnie w lewo do nieco niżej położonego Rifugio Citta di Vittorio Veneto. To schronisko na 22 łóżka, otwarte od początku kwietnia do końca października oraz w okresie Świąt Bożego Narodzenia. Co ciekawe w czasach tzw. Zimnej wojny Pizzoc spełniała tą samą rolę co opisana już przez mnie Monte Toraro. W latach 1962-77 tu również funkcjonowały radary będącą częścią lokalnej bazy przeciwlotniczej. Na spotkanie z tą górą ruszyliśmy przed wpół do jedenastą, co oznaczało pewien poślizg względem moich planów. Niemniej znając poranny rytm życia moich kompanów nie było najgorszym czasem. Na początek musieliśmy przejechać przez niemal całe Vittorio Veneto z północy na południe. Po drodze minęliśmy znajomy adres przy via Pagliarin czyli dom, w którym mieszkali nasi koledzy z Mazowsza. Dzień wcześniej w trzyosobowym składzie (bez kontuzjowanego Romka) oni też wybrali się na spotkanie z La Crosettą. W swoim stylu pojechali rundę, lecz sam podjazd zaczęli w Canevie. Pedro przejechał tego dnia 54 kilometry. Natomiast Adam z Arturem blisko 90, bowiem zaliczyli też finałową partię Monte Pizzoc, po czym z płaskowyżu Cansiglio zjechali przez Farra d’Alpago.\nMy do podnóża podjazdu dotarliśmy po przejechaniu 5,1 kilometra od Vicolo Burela. Start o godzinie 10:40 w pełnym słońcu przy temperaturze 30 stopni. Łatwy wstęp z przejazdem przez Fratte pokonaliśmy razem. Gdy podjazd „odżył” z początkiem trzeciego kilometra zabrałem się za dyktowanie tempa. Dzień wcześniej Dario odjechał mi na Tre Cime di Lavaredo i tego samego spodziewałem się doświadczyć na popołudniowym Rifugio Dolomieu. Niemniej na łagodniejszym Monte Pizzoc mogłem się wykazać. W trakcie przejazdu przez Fregonę zacząłem odjeżdżać kolegom. Jednak początkowo różnica między nami była minimalna. Na pierwszych serpentynach, w połowie szóstego kilometra wciąż było to tylko kilkanaście sekund. Po dziewięciu kilometrach czyli na wysokości Oratorio San Antonio miałem już przewagę 1:20. Jechaliśmy całkiem żwawo, skoro na blisko 8,5-kilometrowym segmencie przez Valsalegą uzyskałem czas 35:45 (avs. 14,2 km/h z VAM 1043 m/h). Natomiast moi dwaj koledzy przejechali ten odcinek w 37:09 (avs. 13,6 km/h z VAM 1004 m/h). Kolejne cztery kilometry też pokonałem szybciej. Na Crosettę wjechałem z przewagą 2:40 nad Darkiem i Tomkiem, ale swego czasu na stravie nie znalazłem, gdyż sygnał z licznika nieco pogubił mi się w lesie. Dario & Tommy przejechali owe 15 kilometrów w 1h 03:30 (avs. 14,2 km/h z VAM 948 m/h). W każdym razie gdy oni mijali przełęcz, ja zmagałem się już ze stromym początkiem drogi na Monte Pizzoc. Na kolejnych leśnych odcinkach jechało się już sprawniej. Nieco mocniej trzeba było jeszcze popracować na ostatnich dwóch kilometrach. Finałowy segment o długości 6,54 kilometra przejechałem w 28:42 (avs. 13,7 km/h z VAM 958 m/h), zaś cały podjazd czyli 22,28 kilometra w 1h 31:58 (avs. 14,5 km/h z VAM 898 m/h). Darek z Tomkiem do końca nie odpuszczali i powyżej przełęczy odrobili do mnie przeszło pół minuty. Ostatecznie do kresu szosowej drogi dotarli ze stratą 2:05. Na Monte Pizzoc nie dane nam było się spotkać, bowiem ja z rozdroża pojechałem na trawiasty wierzchołek góry, zaś oni w kierunku schroniska. Ujrzałem ich dopiero w połowie zjazdu, gdy „dopadli mnie” na jednym z moich foto-przystanków.\nDodane wtorek 14. Sierpień 2018 o 13:56\ti znajduje się w Bez kategorii. Możesz śledzić wszystkie komentarze do tego wpisu poprzez RSS 2.0 feed. Komentarze i ping są obecnie wyłączone.


sewia | 2012-01-04\nRzym. Centrum starożytnego świata. Wydawało się, że nikt nie może zagrozić jego potędze. Jednak na wysokości tego zadania stanął kartagiński wróg- Hannibal. Oprócz taktyk wojennych i zmagań politycznych stykamy się z kulturą i obyczajami ówczesnych ludzi.\nNa początku poznajemy Scypionów- rodzinę rzymskiego konsula. Myślę, że czytelnik szczególną więź utrzymuje z młodym Publiuszem- synem konsula. Widzimy jak dorasta, trafia na pierwszą bitwę. W całą historię zręcznie powplatano wątki nawiązujące do obyczajów Rzymian. Niestety, na końcu książki, zbytnio odchodzimy od reguły- stopniowo „tracimy kontakt” ze Scypionami.\nDech mi w piersiach zapierało jak czytałam o podstępach podczas bitew. Cieszę się również, że nie narzucono czytelnikowi dat. Były zręcznie powplatane na początku rozdziałów w idealnych proporcjach. Dzięki temu nie odwracały uwagi od samej fabuły, w której momentami robiło się naprawdę gorąco.\nCzemu nie mogą tak wyglądać lekcje historii? Poznajemy je tak naprawdę z punktu widzenia przeciętnego historyka. Nie zdajemy sobie nawet sprawy, że historię tworzyły tysiące ludzi, a z bitwami, których dat uczymy się na pamięć, połączone są dzieje tysięcy ludzi: dowódców, jak i zwykłych żołnierzy.\nPodsumowując książkę uważam za średnią. Plusem powieści jest to, że nie zawierała surowych opisów bitew, czy sporów politycznych. Mam wrażenie, jakby szczególny nacisk kładziono na skryty charakter Hannibala, który swą strategią wzbudza podziw. Z kolei minusem jest, jak już wspomniałam, oddalenie się od bohaterów, z którymi zostaliśmy „powiązani” na początku. Książka pokazuje nam, byśmy nie chełpili się zwycięstwem jeszcze przed bitwą. Zdajemy sobie też sprawę, że historia, szczególnie ta odległa, nie zawsze jest taka, jak ją postrzegamy, a zetknięcie się z realiami sprzed wielu wielu lat to niezwykła przygoda.


Olejek rycynowy na rzęsy: efekty uboczne - Dbam o siebie\nOlejek rycynowy na rzęsy: efekty uboczne\nOlejek rycynowy, który ma szerokie zastosowanie m.in. w kosmetyce, już przez nasze babcie używany był na rzęsy. Wierzyły one, że regularnie stosowany zapewni im odpowiednie wzmocnienie oraz zdrowy wygląd. Również dzisiaj wiele z nas ma go w swojej kosmetyczce lub zamierza go kupić po zasłyszanych pozytywnych opiniach. Jak jest w rzeczywistości? Jakie olejek rycynowy stosowany na rzęsy ma efekty, zarówno te pozytywne jak i uboczne? Kto może go śmiało używać, a kto powinien go unikać? Jak go nakładać? Na te i inne pytania odpowiadamy w dalszej części naszego poradnika. Koniecznie przejdź dalej!\nSkutki uboczne stosowania olejku rycynowego na włosach\nJak nakładać olej rycynowy na rzęsy?\nOlejek rycynowy jest substancją pozyskiwaną z nasion rącznika pospolitego (ricinus comunis). Najpierw usuwa się występujące w nich toksyczne związki (rycyninę i rycynę), a następnie powstaje bezbarwna lub jasnożółta gęsta ciecz.\nOlejek rycynowy jest powszechnie dostępny i bardzo tani. Można go kupić praktycznie w każdej aptece. Koszt jednej buteleczki zazwyczaj nie przekracza kilku złotych.\nOlej rycynowy był stosowany przez nasze babcie nie tylko na rzęsy. Jego głównym zastosowaniem było przede wszystkim leczenie zaparć, bowiem substancja ta ma działanie silnie przeczyszczające.\nOlejek rycynowy wykorzystywany jest także w okładach mających na celu zmniejszyć bóle i obrzęki pleców i stóp. Jego obecność w maściach na oparzenia skóry pozwala łagodzić podrażnienia.\nZ czasem poznano również inne właściwości oleju rycynowego, które zostały docenione w pielęgnacji ciała. Doskonale natłuszcza, odżywia ciało, a także ma pozytywny wpływ na kondycję paznokci i włosów. Stosowany na płytkę paznokci regeneruje ją po hybrydach, natomiast użyty na włosy wzmacnia je i przyspiesza ich porost. Olej rycynowy ponadto dobrze sprawdza się jako wcierka do skóry głowy. Regularne stosowanie go na skalp łagodzi podrażnienia skóry głowy oraz sprawia, że włosy stają się bardziej elastyczne, mocniejsze i odpowiednio zregenerowane.\nNiestety olejek rycynowy stosowany na włosy może mieć też negatywne dla nich skutki. Ze względu na swoją gęstą konsystencję i trudność, jaka jest związana z jego zmyciem, potrafi zostać po nałożeniu na włosach i niepotrzebnie je obciążyć. Fryzura staje się przez to przyklapnięta, pozbawiona objętości, a poszczególne pasma szybko się przetłuszczają. Ponadto bardzo łatwo jest nim ubrudzić poduszkę i pościel, jeśli zdecydujemy się na olejowanie włosów na noc. Niekiedy też swoim specyficznym zapachem drażni osoby wyjątkowo wrażliwe na niezbyt przyjemnie pachnące substancje.\nNie warto też zbyt często olejować włosy olejkiem rycynowym – dla większości osób wystarczy raz na dwa tygodnie, ewentualnie przy włosach bardzo potrzebujących odbudowy zalecamy zabieg raz w tygodniu. Zbyt częste olejowanie włosów olejkiem rycynowym może przynieść efekt odwrotny do zamierzonego i zamiast pięknych, odżywionych włosów zastaniemy przesuszone na końcach i przetłuszczone u nasady strąki włosów.\nJak poprawnie nakładać olejek rycynowy na rzęsy, aby efekty uboczne zabiegu nie dały się we znaki? Najlepiej w tym celu sprawdzi się jednorazowa czysta szczoteczka do brwi (taka, jaką bez problemu można dostać w każdym salonie kosmetycznym) lub starannie oczyszczona szczoteczka ze zużytego tuszu do rzęs. W tym celu niewielką ilość olejku najpierw powinno się nałożyć na wierzchnią stronę dłoni, a następnie zanurzyć w nim szczoteczkę, delikatnie potrzeć i tak przygotowanym kosmetykiem ostrożnie przeczesać czyste rzęsy. Olejek powinien znajdować się na rzęsach przez całą noc, a następnie rano zmyć łagodną substancją myjącą. Zabieg powinno się powtarzać codziennie. Należy unikać kontaktu z oczami.\nOlejek rycynowy doskonale sprawdzi się nakładany na brwi oraz rzęsy. Jego regularne stosowanie może dać spektakularne efekty. Podobnie jak włosy na skórze głowy, tak i brwi oraz rzęsy stają się zregenerowane oraz wzmocnione.\nNależy jednak pamiętać, że jak przy każdym naturalnym produkcie, na efekty stosowania olejku rycynowego na rzęsy trzeba będzie poczekać co najmniej kilka tygodni. Po tym czasie, jeśli sumiennie stosowaliśmy olejek na rzęsy, staną się one dłuższe oraz grubsze, a ich kolor będzie bardziej głęboki.\nChociaż olejek rycynowy stosowany na rzęsy w połączeniu ze zbilansowaną dietą oraz odpowiednią pielęgnacją może dać spektakularne efekty, należy uważać na efekty uboczne, które mogą nastąpić po nałożeniu produktu na rzęsy.\nJeśli nieumiejętnie umieści się go na rzęsach i w rezultacie substancja ta znajdzie się w worku spojówkowym, nastąpi podrażnienie oka. Zacznie ono łzawić, a także szybko zostanie przekrwione.\nNie wolno też zakładać zbyt dużo olejku! Przeciążone nim rzęsy nie tylko będą coraz słabsze, ale zaczną po prostu wypadać.\nChociaż olejek rycynowy jest cudowną substancją o szerokim zastosowaniu, niestety nie sprawdzi się u każdego. Mowa tutaj o osobach uczulonych na rycynę, u których po jego zastosowaniu wystąpiłoby podrażnienie, zaczerwienienie, drobna wysypka oraz uczucie swędzenia.\nPrzed rozpoczęciem swojej przygody z użyciem olejku rycynowego warto najpierw dokonać próby uczuleniowej. W tym celu należy nałożyć niewielką ilość substancji np. na zgięciu łokcia lub za uchem i odczekać co najmniej kilka godzin, a najlepiej dobę. W trakcie należy kontrolować posmarowane miejsce, czy nie pojawiły się na nim nietypowe ślady, nie pojawiło się zaczerwienienie bądź swędzenie. Jeśli nie, z powodzeniem można włączyć olejek rycynowy do swojej pielęgnacji rzęs i oczekiwać tylko dobrych efektów, bez tych ubocznych.\nZdjęcie: Lazy_Bear/Envato Elements


Szukasz mobilnego serwisu opon, który przyjedzie i naprawi oponę w Twoim pojeździe? Warto zerknąć na tę stronkę, gdzie można znaleźć więcej informacji odnośnie ...\nJest nam niezwykle miło móc zaprezentować Państwu ofertę firmy OponFix z siedzibą w Trzebuni w województwie małopolskim. Funkcjonujemy w branży wulkanizacyjnej ...\nUmiejscowiona w łódzkich Chojnicach firma Wulkanizacja Chojny zaprasza do skorzystania ze swoich usług. Przeprowadzamy komputerowe wyważanie opon, wymianę i nap...\nProfesjonalny zakład wulkanizacyjny zaprasza do współpracy. Zajmujemy się naprawą opon oraz ich sezonową wymianą. Obsługujemy samochody, motocykle i skutery. Na...\nSpecjalista taki jak wulkanizator w Warszawie przyjedzie z niezbędnym zestawem narzędzi i sprzętu, szybko zdemontuje oponę i zajmie się usterką pojazdu. Mobilna...\nWulkanizacja opon sadyba - felgstyl.pl\nRenowacją felg i zacisków hamulcowych zajmuje się firma Felg Styl. Nasza siedziba znajduje się w Górze Kalwarii, a oddział w Warszawie. Działamy w branży od wie...


Rafał Grzyb: Start w wyborach to była taka mała furtka, że jeśli się uda, to OK, a jeśli nie - to świat się nie zawali - plus.poranny.pl\nRafał Grzyb: Start w wyborach to była taka mała furtka, że jeśli się uda, to OK, a jeśli nie - to świat się nie zawali\nDlaczego piłkarz chce być radnym? Co prawda w samorządach mamy kilku piłkarzy, np. Jacka Chańkę w Białymstoku czy Dariusza Dziekanowskiego w Warszawie, ale dlaczego Rafał Grzyb - ikona Jagiellonii?\nZaprosił mnie do tego projektu prezydent Tadeusz Truskolaski, którego znam już od kilku ładnych lat, choćby z licznych spotkań klubowych czy nawet prywatnych. I można powiedzieć, że - u schyłku swojej przygody z piłką - postanowiłem spróbować czegoś nowego. Nie dlatego, że szukam pomysłu na dalsze życie. To jeden z etapów, w którym chciałbym się sprawdzić. Postanowiłem, że jeśli praca w radzie miasta spodoba mi się, to chętnie przy tym pozostanę. A jeśli mój odbiór bądź odbiór mojej osoby byłby negatywny, to cóż - z niewolnika nie ma robotnika. I tak do tego podchodzę. Fakt, samorząd to dla mnie nowość, ale chcę go poznać i zobaczyć, jak wygląda od środka to życie miasta.\nJest pan w Białymstoku już osiem lat…\nW marcu przyszłego roku będzie dziewięć.\nCzyli zdążył pan miasto poznać, ale do rady wszedł pan kuchennymi drzwiami. 755 głosów - to niby dużo, ale gdyby nie to, że kandydat na radnego Tadeusz Truskolaski został prezydentem, pan raczej nie dostałby mandatu radnego.\nNawet na pewno. Nie ma co ukrywać, że nie wszedłbym do rady. Wiadomo, że bardziej jestem znany w środowisku piłkarskim, niż w typowo miejskim. Oczywiście, że cieszy mnie ten wynik, ale sam zbyt wiele po starcie w wyborach nie oczekiwałem. To była taka mała furtka, że jeśli się uda, to OK, a jeśli nie - to świat się nie zawali. Udało się. Zaczynam poznawać życie z innej strony i cieszę się, że jakieś poparcie jednak miałem. Bałem się, że ludzie na mnie nie zagłosują, bo powiedzą: a po cholerę piłkarz pcha się do rady, mało mu? Dlatego nawet moja kampania była bardzo stonowana.\nPana w tej kampanii właściwie w ogóle nie było.\nPrawie. To był jeden z moich warunków, gdy się zgadzałem. Nie chciałem - jak to się mówi - specjalnie się napinać, bo jak już mówiłem, na porażkę byłem przygotowany.\nradny rafał grzyb


Donald Trump poklepał królową Elżbietę II po ramieniu. To niedopuszczalne!\nDonald Trump jest z kilkudniową wizytą w Wielkiej Brytanii wraz ze swoją żoną Melanią i córką, Ivanką. Oprócz oficjalnych spotkań z królową i politykami, prezydent Stanów Zjednoczonych wziął udział w uroczystym bankiecie w pałacu Buckingham.\nPrzez większą część wieczoru Trump trzymał się protokołu i wszystko szło zgodnie z planem, aż do toastu. To wtedy prezydent pozwolił sobie na niedopuszczalny gest wobec królowej. Zobaczcie, co zrobił!\nAmerykański prezydent przed uroczystą kolacją wygłosił wzruszające przemówienie, w którym wielokrotnie chwalił 93-letnią królową. Stwierdził, że uważa ją za „wspaniałą kobietę”. Dodał też kilka słów o tradycji, którą tak ceni Elżbieta II:\nOd drugiej wojny światowej do dzisiaj Jej Wysokość stała się stałym symbolem tych bezcennych tradycji – powiedział Donald Trump w przemówieniu.\nNa koniec przemowy Donald Trump zaproponował toast:\nW imieniu wszystkich Amerykanów proponuję toast za wieczną przyjaźń naszego narodu, żywotność naszych narodów oraz długie, cenione i naprawdę niezwykłe panowanie Jej Królewskiej Mości Królowej - powiedział prezydent USA.\nPotem prezydent wstał, aby wznieść kieliszek i wydarzyło się coś niespodziewanego...\nDonald Trump z kieliszkiem wina, wyciągnął lewą rękę i położył ją plecach królowej, jakby chciał ją poklepać. Ten gest jest przez prezydenta wykonywany dosyć często, ale w stosunku do królowej jest zdecydowanie nie na miejscu. Protokół królewski mówi dosyć jasno, że takie gesty są niedozwolone. Nawet podanie ręki może nastąpić dopiero wtedy, kiedy to Elżbieta II jako pierwsza wyciągnie dłoń.\nKrólowa zachowała twarz i nie zareagowała, ale ten gest na tak oficjalnym spotkaniu z pewnością został źle odebrany!\nDalsza część bankietu obyła się bez większych wpadek. Na uwagę zasługują również Kate i William, którzy cały wieczór spędzili w towarzystwie innych osób, nawet nie siedzieli obok siebie!\nDonald Trump jest obecnie z kilkudniową wizytą w Wielkiej Brytanii. Prezydent Stanów Zjednoczonych spotkał się z królową, wziął udział w oficjalnym bankiecie oraz odwiedził premier Teresę May na Downing Street. Trump niemal od razu po przylocie pojechał na spotkanie z Elżbietą II i musiał wysłuchać jej przemówienia. Podczas tych wydarzeń zaliczył wielką wpadkę. A cała sytuacja została nagrana! Śpiący Donald Trump podczas przemówienia królowej! Powodem wpadki Donalda Trumpa była... zmiana czasu. Różnica czasowa między USA a Anglią wynosi 5 godzin, a - jak wiadomo - oficjalne przemówienia nie należą do najbardziej emocjonujących. Prezydent Trump słuchając przemowy Elżbiety II najzwyczajniej przysnął. Najpierw walczył z coraz cięższymi powiekami, ale niestety się nie udało. Po krótkiej drzemce fotoreporterzy nagrali, jak Donald Trump się nagle budzi. Nagranie umieszczono w mediach społecznościowych. W kilka godzin stało się hitem! Obejrzyjcie... Zobacz także: Donald Trump zaliczył okropną wpadkę przy królowej Elżbiecie. To niedopuszczalne! The President of the United States, Donald Trump, falling asleep as Her Majesty The Queen delivers her State banquet speech... pic.twitter.com/EdXh15XMre — Benjamin Wareing (@BenjaminWareing) 3 czerwca 2019 Donald Trump na bankiecie u królowej zaliczył jeszcze jedną wpadkę. Po wzniesionym toaście położył królowej rękę na plecach, tak jakby chciał ją poklepać . Elżbieta II zachowała powagę, ale z pewnością ta sytuacja została źle odebrana!


Marzec | 2017 | Wpisy\nElementy drzwiczek wewnętrznych warte uwagi\n16 marca, 2017 dla domuadmin\nPrzede wszystkim drzwiczki pokojowe winny odznaczać się zasadniczo szczelną oraz nad wymiar bezpieczną przegrodę między pokojami w domostwie. W powiązaniu z powyższym, wybór wspomnianego towaru zdecydowanie nie może być zwyczajny. W owym wypadku nie powinno się jedynie sugerować się najmniejszą stawką za produkt od niesprawdzonych twórców. Czytaj dalej Elementy drzwiczek wewnętrznych warte uwagi →\n14 marca, 2017 dla domubarierki ochronne, bezpieczeństwo w firmie, magazynowanieadmin\nTak się składa, iż teraźniejsze tendencje umożliwiają przechowywanie energii elektrycznej na dużą wielkość w obszarze sieci elektroenergetycznej. Energia elektryczna może bywać gromadzona, kiedy produkcja triumfuje nad spożytkowaniem, i pozyskiwana jest, gdy zużytkowanie przewyższa nad wytwórczością. Czytaj dalej Akumulowanie światła →\n6 marca, 2017 dla zdrowiafizjoterapeuta Poznań, fizjoterapia, osteopata, rehabilitacja, rehabilitant poznańadmin\nRęka stanowi nierozłączną cząstką układu ruchu. Jest to wyjątkowy komponent naszego organizmu, albowiem ułatwia nam realizowanie skomplikowanych reakcji łapania, jak również możliwości złożonych manipulacji, jak także udostępnia nam istotne prace rozpoznawcze. Czytaj dalej Rehabilitacja kończyny górnej →\nCzy urodą prawdopodobnie może być spokój ducha?\nKtórą wytypować sprężarkę do domowego warsztatu?


Me Lady | Beauty blog: THE BALM MARY-LOU MANIZER VS MAC MINARALIZED SKINFINISH SOFT&GENTLE\nPuder z MAC'a mam już od ponad roku, nowy rozświetlacz to miła odmiana. Z Mary bardzo się polubiłam. Odkąd przyszła do mnie paczuszka z Let's Beauty używam jej namiętnie każdego dnia. MAC na razie poszedł w odstawkę, ale to nie znaczy, że przestałam go lubić i że jest zły, czy gorszy. Nie są to identyczne produkty i widać to już na pierwszy rzut oka, jednakże są bardzo podobne i dają mega podobny efekt na skórze. Czym się różnią? Po pierwsze - odcieniem, MAC jest cieplejszy i wpada ma tony brzoskwiniowe, The Balm ma znacznie bardziej neutralny odcień, taki typowo szampański, będzie pasował praktycznie wszystkim Polkom. Po drugie - konsystencją, Soft&Gentle jest bardziej suchy i dość mocno się pyli, ale przy tym jest bardzo zbity w porównaniu do Mary. Różnią się delikatnie wykończeniem, rozświetlacz z The Balm daje 100% przepięknej tafli, w przypadku MAC'a widoczne są małe drobinki, ale są one praktycznie nie widoczne na skórze. Oba produkty według mnie wyglądają pięknie na twarzy, ładnie stapiają się z resztą makijażu. Są bezproblemowe w aplikacji i można spokojnie stopniować ich intensywność. Ich ogromnym plusem jest wydajność, jeszcze długo, długo będę mogła się nimi cieszyć. U obu rozświetlaczy jakość jest niezaprzeczalnie genialna, różnica tkwi w cenie i jest to różnica spora. Mary - 64zł, MAC - 126zł. I gdybym przypadkowo zgubiła oba te pudry, pierwszy w kolejności, który bym odkupiła byłby to puder z The Balm.\nA jak jest u Was? Dajcie mi znać o Waszych ulubionych rozświetlaczach, i czy w ogóle ich używacie :)\nWidzę, że ten z Maca też niczego sobie. :3 Ja niedawno kupiłam moją Mary (gratki za wygranie jej) i jestem również zachwycona, tak jak wszystkie kosmetykomaniaczki. :D\nJustyna 10 marca 2015 09:59\nnie mam ani jednego ani drugiego rozświetlacza, o których piszesz, chociaż fakt, the balm króluje na polskich blogach ;) u mnie w kosmetyczce też znajdują się dwa takie produkty jeden z artdeco a drugi z make up revolution, drugi z kilku prostych powodów znacznie lepiej trafia w moje oczekiwania ;)\nPestka 10 marca 2015 10:36\nOba ładne :3 ja skusiłam się na Mary ze względu na odcień :)\nodcienie nude 10 marca 2015 10:41\nMam Mary:) bardzo lubię!\nUnknown 10 marca 2015 10:43\nMój ukochany rozswietlacz to Lightscapade z MAC. Bardzo pasuje do mojej niemal porcelanowej cery, pozostawia tylko taflę, jest nienachalny, taki delikatny, ale robi, co ma robić. Poza tym mam jeszcze Coralistę, która również używam jako rozswietlacz i czeka ona na cieplejsze dni, które powoli nadchodzą :D!\nWg mnie Mary byłaby dla mnie zbyt żółta, jeśli mogłabym wybrać produkt do rozswietlania z TB, to byłaby to Cindy :D.\nThe Balm uwielbiam! ♡♡♡\nsarinacosmetics 10 marca 2015 10:56\nja ostatnio zamówiłam Mary i już nie mogę się doczekać pierwszego malowania nią :)\nUnknown 10 marca 2015 11:15\nja jakos jeszcze nie nauczyłam się korzystać z rozświetlaczy ;)\nPat Sprada 10 marca 2015 11:40\nMam oba produkty i dokładnie takie samo porównanie robiłam u siebie :) Osobiście wielką fanką Mary-Lou nie jestem, wolę Maca ale może kiedyś do The Balmu się przekonam i będę częściej używać...\nMam słynne serduszko i jestem z niego zadowolona , wiem ,że wystarczy mi do końca życia heh. Ostatnio zamówiłam słynny rozswietlacz z The Balm i czekam na przesyłkę , musze go wypróbować .\nJestem dość sceptycznie nastawiona do Maca . Nie wywiera na mnie wrażenia . Niestety cena nie jest adekwatna do jakości . Miałam podklad z tej firmy i okazał sie totalnym niewypałem :/\nKasiowe Testowanie 10 marca 2015 12:01\nCeny troszkę mnie odstraszają,ale The Balm ślicznie się prezentuje:)\nswiaturody 10 marca 2015 14:20\nObydwa strasznie kuszą :)\nMarta Kosmetycznie 10 marca 2015 14:32\nFajne produkty, The balmain wpadł mi w oko, aktualnie używam rozswietlacz kobo i jest nawet dobry\nJustyna Krajewska|Z mojej strony lustra 10 marca 2015 14:32\nNie używam rozświetlaczy, ale mam chęć jakiś kupić i wypróbować :)\nnika88 10 marca 2015 16:28\nMam Mary-Lou i już nawet nie szukam innych :)\nKarotka 10 marca 2015 16:47\nJa również mam Mary-Lou i bardzo ją lubię. Nie korzystam z niej jednak na tyle często, żeby "groziło" mi kupno nowego rozświetlacza, więc z MACiem pewnie prędko się nie zapoznam. Tym bardziej, że bardziej kusiłaby mnie Cindy-Lou, ale to już by było zwyczajna fanaberia z mojej strony, gdybym ją kupiła ;)\nUwielbiam rozświetlacze. Zarówno MAC jak i Mary są rewelacyjne i z pewnością warte swojej ceny ale jest też kilka tanioszków wartych uwagi - jak np. Bell Ladycode Biedronkowy. :)\nDelishe 10 marca 2015 18:31\nOd niedawna mam rozświetlacz Soft&Gentle i jest piękny! ;)\nMoim ulubieńcem jest rozświetlacz z palety ABH Contour Kit :D Może kiedyś sięgnę po cudo z The Balm.\nAnita B. 10 marca 2015 19:14\nJa ma rozświetlacz w kamieniu Elfa, ale zerkam na Mary :)\nUnknown 10 marca 2015 19:19\nAle z Ciebie szczęściara, grasz w Totka? :D Ja poszukuję nadal ulubionego rozświetlacza, więc może ten Mary będzie tym jedynym... :)\nKasiorra 10 marca 2015 20:08\njakoś tak wyszło, że nie mam żadnego rozświetlacza.. ale myślę o tym ;)\nPaulina 10 marca 2015 20:43\nMam Mary już od prawie 2 lat, ale obecnie leży, bo jest jakaś za żółta dla mnie :-/\nJoanna K 10 marca 2015 21:07\nUwielbiam rozświetlacze! :)\nUnknown 10 marca 2015 21:47\njetem totalnym laikiem jeśli chodzi o rozświetlacze, używam go tak rzadko, ale zdecydowanie bardziej podoba mi się Mac :)\ntbof.pl 10 marca 2015 22:12\nmam soft&gentle i bardzo go lubię:)\nSylwuśka 11 marca 2015 00:02\nA ja jakoś nie mam ani jednego ani drugiego :) używam rozświetlacza Bell, i o dziwo jest bardzo podobny do Merry ;-)\naGwer 11 marca 2015 16:02\nMyślałam o tym rozświetlaczu z MACa, ale jednak ponieważ aktualnie mam dwie Mary, doszłam do wniosku, że się powstrzymam ;)\nChoć również kusi, może kiedyś.\nNot too serious blog 16 marca 2015 22:00\nThe Balm opakowania ma świetne. Teraz zastanawiam się nad jakością ich kosmetyków.\nKobieta Ekstrawagancka 17 marca 2015 13:31\ntheBalm lubię, ale zdecydowanie wolę rozświetlacz z MUR! Ten z paletki do konturowania, gdzie mamy dwa bronzery. Za około 15 zł mamy całkiem dobry produkt!\nAnita B. 19 marca 2015 21:05\nW sumie oba ładne. Ale skoro Mary robi taflę i nie ma drobinek, to zdecydowanie wygrywa. Ja mam rozświetlacz w kamieniu Elf, póki co wystarczy :)\nUnknown 21 marca 2015 17:50\nMary Lou mam i uwielbiam:) dlatego, najprawdopodobniej innego nie kupię:) Ten z Maca też ładnie wygląda.\nMój ulubiony rozświetlacz to Bobbi Brown Shimmerbrick - moim zdaniem nie do zdetronizowania :p


Nowa kampania medialna Lotos Quazar | Petrolnet.pl\nNowa kampania medialna Lotos Quazar\nKurczący się rynek, wzrost konkurencji ze strony zagranicznych koncernów i wyrównywanie jakości technologicznej olejów spowodowały, że konkurencja w kategorii olejów silnikowych przeniosła się również na konkurowanie marką produktu. Jest to potwierdzenie ogólnoświatowego trendu w większości branż.\n– Równoważną do jakości technologicznej cechą produktu jest dla konsumenta sama marka oleju. To ona, dla potencjalnych nabywców, staje się najbardziej rozpoznawalną cechą produktu. – podkreśla Katarzyna Janicka, szef biura strategii komunikacji Lotos Oil – Ktoś może spyta, dlaczego Subaru? Odpowiedź jest prosta, przywołując twierdzenie profesora Tadeusza Kotarbińskiego, że do zamierzonych celów, dobieramy odpowiednie narzędzia – podsumowuje K. Janicka.\nOleje Lotos Quazar to produkty przeznaczone do stosowania w nowoczesnych silnikach pracujących w różnorodnych warunkach eksploatacyjnych i różnych stylów jazdy. Oleje Lotos Quazar można je stosować zarówno w silnikach benzynowych, jak i diesla. Wyposażonych zarówno w katalizatory, jak i filtry cząstek stałych.\nW kampanii wykorzystane zostaną najpopularniejsze kanały telewizyjne oraz prasa. Reklama pojawi się również w Internecie. Kreację do kampanii przygotowała Agencja DDB Warszawa, za zakup mediów odpowiada dom mediowy OMD.\nZgodnie z wyliczeniami Polskiej Organizacji Przemysłu i Handlu Naftowego w 2009 roku rynek olejów smarowych w Polsce osiągnął wielkość około 206 tys. ton. czyli ok. 11 proc. mniej niż w 2008 roku. Rynek skurczył się do poziomu najniższego od 2006 roku.\nW ubiegłym roku rynek olejów smarowych w wyniku niekorzystnych tendencji makroekonomicznych dość wyraźnie kurczył się. Zwłaszcza od strony tonażowej rynek odczuł spowolnienie gospodarcze. Najgorsze wyniki odnotowane zostały w pierwszym kwartale, kiedy branża zanotowała rekordowe na przestrzeni kilku ostatnich lat spadki w niemal wszystkich segmentach i grupach produktowych. W efekcie rynek skurczył się do poziomu najniższego od 2006 roku, czyli od kiedy POPiHN prowadzi monitoring rynku. Na tym tle nie najgorszy wynik zanotował segment motoryzacyjny, który zmniejszył się o 5 proc. osiągając poziom około 120 tys. ton.


Robert Żebrowski nowym szefem stołecznej policji - RMF24.pl\nPiątek, 20 maja 2016 (19:45)\nNowego komendanta stołecznego policji na wniosek szefa policji nadinsp. Jarosława Szymczyka powołał minister SWiA Mariusz Błaszczak. Uroczystość odbyła się w Komendzie Stołecznej Policji. Obok szefa MSWiA i komendanta głównego wziął w niej udział m.in. wojewoda mazowiecki Zdzisław Sipiera.\nMinister Błaszczak powiedział, że podjął decyzję o powołaniu insp. Żebrowskiego na stanowisko szefa stołecznej policji "w uznaniu jego dotychczasowej pracy". Jego ogromne doświadczenie, umiejętność współpracy oraz ambicja dają gwarancję, że Komenda Stołeczna Policji będzie zarządzana w sposób profesjonalny, szczególnie w kontekście wielkich wyzwań stojących przed policją, m.in. lipcowym szczytem NATO w Warszawie - zaznaczył.\nInsp. Robert Żebrowski podziękował za okazane mu zaufanie. Zrobię wszystko, aby nie zawieść pokładanych we mnie nadziei. Zdaję sobie również sprawę z ogromnej odpowiedzialności, ale jestem przekonany, że wspólnie podołamy wyzwaniom najbliższym i w dłuższej perspektywie - deklarował.\nKim jest nowy szef stołecznej policji?


6-latki jednak nie pójdą do szkoły? | Fronda.pl\n6-latki jednak nie pójdą do szkoły?\nMinister edukacji dopuszcza możliwość zmian w kontrowersyjnej reformie oświaty. W przyszłym roku szkolnym 2012/2013 do szkoły poszłyby dzieci urodzone w 2005 roku i sześciolatki, jednak tylko te urodzone przed końcem sierpnia 2006 roku.\nRodzice dzieci urodzonych od września 2006 roku mieliby wybór czy maluch ma już rozpoczynać naukę. Z kolei w roku szkolnym 2013/2014 obowiązek szkolny miałby objąć już wszystkie sześciolatki urodzone w roku 2007 oraz te urodzone od września 2006 roku.\nW czwartek w Sejmie odbyło się pierwsze czytanie projektu ustawy, która cofałaby zmiany wprowadzone przez minister Hall. - Szkoła to survival dla dzieci - przekonywała Karolina Elbanowska, liderka akcji "Ratuj maluchy". I wymieniała: - przeładowane klasy, lekcje na dwie zmiany, WF na korytarzach, brak placów zabaw. Zna to z setek listów od rodziców, które trafiają do stowarzyszenia. Na galeriach sejmowych pojawili się również aktorzy Marcin Bosak, tata trzylatka, i Marcin Dorociński, tata trzy - i pięciolatków.\n- To rodzic powinien zdecydować, czy dziecko jest gotowe na pójście do szkoły. Przecież nie chodzi o to, żeby sześciolatka wystraszyć i zrazić do nauki - mówił Dorociński.\nMinister edukacji ma już dane z ponad 2,2 tys. gmin. Okazało się, że do pierwszych klas poszło ok. 23,6 proc. sześciolatków w kraju. Ale w 96 gminach ani jeden. Najchętniej do szkół posyłali dzieci rodzice z dużych miast. Hall dalej jest przekonana, że sześciolatek powinien iść do szkoły, ale tym razem podkreśla, że tylko w dobrych warunkach. Wciąż są jednak gminy, które nie zrobiły nic, by przygotować szkoły dla maluchów.\nBarbórka Sept. 16, 2011, 10:27 a.m.\nCo to za informacja- pierwsze czytanie , ale co dalej? Czy posłanie części sześciolatków do szkół a części nie to sprawiedliwe? czy zgodne z prawem i nie dyskryminujące tych nieco starszych? Trzeba ruszyć tyłek i iść do wyborów- lepiej nie będzie, ale może przynajmniej nie gorzej.\nTE1 Sept. 16, 2011, 10:41 a.m.\npani minister... niech pani wkońcu powie wszystkim prawdę dlaczego te dzeici mają iść do szkoły wcześniej o rok... ZEBY WCZEŚNIEJ ZACZEŁY PRACĘ I DLUŻEJ PRACOWAŁY NA EMERYTURY... m.in. polityków... a jak zwykle koszty te poniosa rodzice... SYSTEM PRZERZUCANIA ODPOWIEDZIALNOŚCI JEST OBECNIE SZEROKO STOSOWANY PRZEZ WŁADZĘ... drogi do koncesjonariuszy, koleje dla prywtanych spółek prezesów i dla dojczebahn, szpitale dla prywaciarzy lub do samorządów, inwestycje - jeśli już to za pieniądze samorządów, szkoły tak - ale to też sprawa samorządów, przedszkola - to samo, ... dlaczego tak się dzieje... BO CI CO DECYDUJĄ NIE WIEDZĄ JAK TO ZROBIĆ... A NIE JAK NAM MÓWIĄ ŻE SAMORZĄDY MAJĄ WIECEJ PIENIEDZY...\nChłopzewsi Sept. 16, 2011, 11:51 a.m.\nPsy są w naszym kraju lepiej traktowane przez władzę niż dzieci. Co ona sobie wyobraża, ze dzieci to lalki, raz ustawim je na niskiej półeczce, potem na wyższej a za chwilę znów na niską. A po zabawie do kosza.\nTstempko Sept. 16, 2011, 11:55 a.m.\n@TE1 Odnośnie finansów - nie sądzę by chodziło o wcześniejszą pracę. To zbyt odległe plany i w żaden sposób nie wpływające na najbliższy budżet. Natomiast dotacje do dziecka w szkole są nieco mniejsze od dotacji dla dziecka w przedszkolu. Oznacza to, że im więcej sześciolatków pójdzie do szkoły zamiast do przedszkola to tym więcej pieniędzy zostanie w budżecie, tegorocznym budżecie. Dodatkowo zmiany w sposobie finansowania przedszkoli dopełniają całości.\nChłopzewsi Sept. 16, 2011, 12:05 p.m.\nMój syn poszedł teraz przymusowo do \_"0\_" jako 5 latek. Urodził się w listopadzie więc zgodnie z pomysłem ministrerki mógłby za rok nie iść do 1 klasy, ale oznacza to dla niego zmianę grupy rówieśniczej. Chyba to zbyt dużo na tak małe dziecko. Podobie pomyśłi wielu inych rodziców i chcąc nie chcąc poślemy dzieci do 1 klasy. Ministerka dobrz o tym wie i dlatego tak tylko mydli oczy przed wyborami.\nServiam Sept. 16, 2011, 6:26 p.m.\nA tegoroczni zerówkowicze mieliby powtarzać \_"zerówkę\_"??


Rozszerzenie pliku .SL10 - Jak otworzyć plik SL10? File Extension SL10 - FileTypes\nJeżeli trafiłeś w to miejsce, to wysoce prawdopodobne jest, że masz problem z plikiem SL10. Jeżeli chcesz otworzyć plik SL10, bądź rozwiązać inny problem dotyczący tego typu pliku, zapoznaj się szczegółowo z informacjami na tej stronie.\nInformacje o pliku SL10\nJak otworzyć plik SL10?\nNajczęstszy problem, który występuje w momencie gdy nie możesz otworzyć pliku SL10 jest kuriozalny - brak zainstalowanej opdpowiedniej aplikacji na Twoim urządzeniu. Rozwiązanie jest badzo proste, wystarczy wybrać i zainstalować jednen (bądź kilka) program do obsługi SL10 z listy którą znajdziesz na tej stornie. Po poprawnej instalacji koputer powinien sam powiązać zainstalowane przed chwilą oprogramowanie z plikiem SL10 którego nie możesz otworzyć.\nProgramy, które otworzą plik SL10\nInne problemy z plikiem SL10\nPobrałeś i poprawnie zainstalowałeś jeden z programów a problem z plikiem SL10 nadal występuje? Może być kilka przyczyn takiej sytuacji - przedstawiamy kilka powodów, które tworzą najwięcej problemy z plikami SL10:\nplik SL10 którego dotyczy problem jest uszkodzony\nw "Rejestrrze Windows" nie istnieje odpowiednie powiązanie pliku SL10 z zainstalowanym programem do jego obsługi\naplikacja, która obsługuje plik SL10 nie posiada odpowiednich zasobów komputera, albo nie zostały zainstalowane odpowiednie sterowniki które pozwolą programowi się uruchomić


Nowy ranking firm budujących drogi i autostrady w Polsce: Nadal 15 proc. fuszerek - GazetaPrawna.pl\n17 grudnia 2012, 11:59\nSpośród ponad 44 tysięcy próbek ujętych w rankingu liczba niespełniających wymagań to 6.740. oznacza to 15,2 % złych wyników. / ShutterStock\nNajnowszy, czwarty już ranking jakości budowy dróg tworzony przez GDDKiA wskazuje na lekką poprawę, ale nadal ponad 15 proc. pobranych próbek nie spełnia wymagań.\nTrzy procent - o tyle obniżył się procentowy udział wyników badań kontrolnych próbek nie spełniających wymagań do ogółu zbadanych próbek w 2012 roku w porównaniu z badaniami z roku 2011. Jak twierdzi GDDKia, oznacza to, że kontrolowanie jakości daje efekty – wykonawcy zaczynają przywiązywać coraz większą wagę do jakości dróg, które budują.\nRanking firm budujacych drogi i autostrady w Polsce\nW tabeli odnotowano 7 awansów, 8 spadków, 11 wykonawców utrzymało dotychczasowe miejsca a w przypadku 17 firm nie ma możliwości porównania z uwagi na liczbę zbadanych próbek mniejszą od 50 w zestawieniu za półrocze 2012 r.


Nie mam siły wstać żeby otworzyć drzwi kurierowi\nDodano maj 13, 2022 74 0\nSłuchajcie nie radzę sobie. Myślałam, że będzie lepiej, jestem już w 27 tygodniu ciąży i nie mogę zabrać się za nic. Wstaje o późnych godzinach pomimo wczesnego kładzenia się spać, nie mogę zebrać się żeby nasypać psom jedzenia i wszystkim obarczam mojego partnera, nie gotuję i nie mogę się podnieść z kanapy.\nTeoretycznie przez lekarza mam zabronione przemęczanie się ale żeby zwykle zrobienie prania czy odkurzenie w mieszkaniu sprawiało mi problem to już jest straszne. Nie wspomnę o tym, że frustruje się o to, że jest brudno i wprowadza mnie to w jeszcze gorszy nastrój. Ból głowy i ciągła niechęć do wszystkiego, jak pomyśle chociażby o otwarciu drzwi kurierowi to mnie bierze atak paniki. Byłam u 4 psychiatrów żaden się podejmie się leczenia depresji lekami w ciąży pomimo, że wcześniej przyjmowałam leki, które dość sporo mi dawały a teraz nie mam chęci żyć dosłownie.\nPominę już sam fakt, że nie mam przyjaciół a ze znajomymi nie chce się spotykać nie sprawia mi to przyjemności. Powinnam już chyba mieć ogarnięty szpital (bo muszę mieć cesarkę ze względu na kręgosłup) ale jak pomyśle o wyjściu osobiście do szpitala w którym chce rodzic i wypytać o wszystko to zbiera mnie na wymioty. Nie muszę martwić się czasem, miałam hobby makijaże artystyczne, fotografia, ciekawiły mnie ciekawe książki i filmy. Teraz cały czas bym spała i chodziła do toalety na zmianę.\nOd początku ciąży przytyłam tylko 6 kg ,jem 1 posiłek dziennie i to z cateringu czasem coś dodatkowego wieczorem. Jak to jest z tą depresja okołoporodową, nie wyobrażam sobie na ten moment chwili narodzin, porodu i w ogóle życia z dzieckiem pomimo zapewnień partnera i jego pomocy, czuje straszne wyrzuty sumienia, że kolejny dzień zakończyłam ledwo zrobieniem prania.\nNie wiem czy to ta pandemia czy nie ale nic nie sprawia mi już przyjemności. Dodam, że chodzenie na terapie nic nie dało jeszcze przed ciąża, bo już wtedy leczyłam się na depresje.\nGroził mi nawet podpaleniem mojej miejscowości\nGdy dowiedział się, że jestem w ciąży – zerwał kontakt\nCzy powinnam być zazdrosną o żonę zmarłego kolegi mojego faceta?\nGeneza mojej zazdrości\nKocham go i chcę o niego walczyć!\nZamknięta w czterech scianach


Tattoo, bo taki przydomek nosi nowy telefon HTC, to propozycja dla tych, którzy nie znają jeszcze systemu Android. O możliwościach tego systemu operacyjnego można przekonać się korzystając z propozycji producenta, jaką jest Tattoo.\nNowy produkt zbiera pochwały za jakość wykonania. Nie ma co się dziwić – wszystkie elementy są idealnie spasowane i dzięki temu nic nie trzeszczy. Niewielka waga (113 g) w połączeniu ze sporej wielkości ekranem daje duży komfort pracy. Projektanci urządzenia umieścili sześć przycisków funkcyjnych oraz klawisz nawigacyjny poniżej wyświetlacza. W górnej krawędzi znajduje się uchwyt na smycz oraz gniazdo Jack 3,5 mm. Na dole jest złącze komunikacyjne, a także gniazdo ładowarki. Z kolei po lewej stronie obudowy znajdują się klawisze służące do regulacji poziomu głośności. Wszystkich fanów kolorystyki i wzornictwa w telefonach ucieszy możliwość zakupienia zmiennej obudowy w cenie 52 zł na stronie producenta. Eksplozję radości powoduje możliwość własnoręcznego zaprojektowania jej i wyprodukowania za cenę 60 zł. To miła niespodzianka.\nStandardowo już HTC umieściło i w tym modelu interfejs Sense, będący rozszerzeniem dla czystego Androida o chociażby możliwość zmiany pulpitów. Na pochwałę zasługuje przeglądarka internetowa producenta. Co prawda pojawiają się problemy przy zmianie orientacji ekranu i irytuje fakt możliwości otwarcia maksymalnie do czterech kart, ale i tak jest ona naprawdę dobra. Dodatkowo obsługa 3G i WiFi sprawia, że możemy w wielu sytuacjach skorzystać z zasobów sieci. Jako, że oprogramowanie jest produktem firmy Google, to szczególnie wygodny jest dostęp do serwisów tej firmy, jak GMail. Nie ma też problemów z korzystaniem z innych portali, np. Twittera, Facebooka itp.\nAparat w HTC Tattoo\nNiestety niewiele dobrego można powiedzieć o aparacie w HTC Tattoo. Posiada on matrycę o rozdzielczości 3,15 Mpix, co na dzisiejsze czasy nie jest powodem do dumy. Przy okazji jego używania skorzystać możemy z możliwości kręcenia filmów w rozdzielczość tylko 352 x 288 pikseli. Szału nie robi też odtwarzacz mp3, który raczej nie został zaprojektowany z myślą o melomanach.\nTelefonowi tej klasy nie powinno brakować odbiornika GPS. Moduł nawigacyjny w połączeniu z mapami Google sprawia, że nie ma mowy o tym, byśmy się gdzieś zgubili. Łapanie fiksa trwa przeciętnie jedną minutę, a synchronizacja z mobilną wersją Google Maps jest naprawdę wzorowa. Zaraz po pierwszym włączeniu możemy się odnaleźć w dowolnym miejscu na ziemi. Ciekawostką jest aplikacja o nazwie Footprints. Po zrobieniu zdjęcia, ściągnie ona lokalizację danego miejsca i zapisze ją w albumie – niekiedy warto zachować informacje o położeniu ciekawych obiektów.\nHTC Tattoo mógłby mieć lepszy czas pracy. Średnio intensywne użytkowanie telefonu sprawia, że bateria nie wytrzymuje już trzeciego dnia. Jeśli użyjemy bardziej chłonnych funkcji telefonu, to telefon będzie się domagał podpięcia pod ładowarkę dnia następnego.\nZa cenę oscylującą w granicach 1000 złotych na wolnym rynku warto zakupić ten telefon i cieszyć się jego funkcjonalnością. Może nie będzie to związek na całe życie, jak ze zwykłym tatuażem, ale przynajmniej będziemy go miło wspominali.\nkoparka kołowa poznań


Nowelizacja ustawy o ochronie zwierząt coraz bliżej - VIVA\n12 kwietnia wydaliśmy broszurę pt. „Czarna Księga futrzarskich manipulacji”. Nowelizacja ustawy o ochronie zwierząt coraz bliżej, więc reprezentanci przemysłu futrzarskiego podwoili wysiłki, by nie dopuścić do wprowadzenia w życie zakazu chowu zwierząt na futra w Polsce.\nNowelizacja ustawy o ochronie zwierząt coraz bliżej, więc coraz powszechniejszym zabiegiem stosowanym przez przedstawicieli przemysłu futrzarskiego jest nazywanie działaczy organizacji prozwierzęcych „ekorettorystami” oraz przedstawianie narracji łączącej działania na rzecz ochrony zwierząt z działalnością przestępczą.\nMedia związane z przemysłem futrzarskim i sami hodowcy podają nieprawdziwe informacje dotyczące finansów Fundacji Viva! Mówiąc o gigantycznych „zyskach Fundacji”, próbują wywrzeć wrażenie, jakoby Fundacja była firmą, a pieniądze pozyskane od darczyńców trafiały do kieszeni szefostwa. Tymczasem są przeznaczane na opiekę nad zwierzętami, prowadzenie kampanii tematycznych czy interwencji.\nPoprzedni artykułOgólnopolski Tydzień Wege XII edycja\nNastępny artykułW jak wybór – zbiórka na film


Masowe zakażenie koronawirusem w zakładach mięsnych Tönnies - Wiadomości Handlowe\nPółtora tysiąca pracowników, czyli mniej więcej jedna czwarta załogi niemieckich zakładów mięsnych Tönnies w Rheda-Wiedenbrück, zaraziło się koronawirusem. Wśród nich jest co najmniej kilkudziesięciu Polaków – informuje „Rzeczpospolita”.\nZdecydowana większość polskich pracowników ZM Tönnies nie miała jednak objawów. Jak donosi „Rzeczpospolita” kilku wymagało opieki specjalistycznej, ale już wyszli ze szpitala.\nW dzienniku czytamy, że właściciel zakładów mięsnych Clemens Tönnies stał się teraz dla wielu gazet przykładem chciwego właściciela, brutalnie walczącego na rynku obniżaniem cen, korzystającego z usług bezwzględnych pośredników. Niskie ceny wynikają z warunków pracy i zakwaterowania tanich pracowników z zagranicy, o których teraz wiele dowiadują się Niemcy.\n„Rzeczpospolita” podaje, że mięso w Niemczech jest dwa razy tańsze niż w sąsiedniej Szwajcarii. Minister rolnictwa Julia Klöckner zapowiedziała koniec dumpingowych cen mięsa w Niemczech.\nCzołowe sieci supermarketów podzieliły się na te, co wstrzymały sprzedaż mięsa od Tönniesa, i te, które nie oferują tylko produktów z tej konkretnej fabryki.\nZakłady Mięsne Tönnies


Top 12 koszul oversize, z którymi stworzysz ponadczasowy look! Te modele optycznie wyszczuplają\nkoszula oversize (fot. Imax Tree)\nKoszula o kroju oversize to przyjaciółka każdej kobiety. Ta w białym kolorze zagościła w naszej szafie na stałe. W tym sezonie nosimy ją na wiele sposobów, ale nie rezygnujemy też z kolorów. Oto top 12 najładniejszych koszul oversize na jesień.\nKoszule oversize na jesień 2020: klasyczne i minimalistyczne modele\nBiała koszula to must have w szafie każdej kobiety. Jest elegancka, ponadczasowa i wygodna. Można ją nosić na wiele sposobów - zawsze mamy ją z czym zestawić. W tym sezonie jesiennym swoją ulubioną koszulę oversize połącz z płaszczem w kolorze khaki. Do tego załóż jeansy w błękitnym kolorze, a całość uzupełnij grubym camelowym paskiem, który zapniesz w talii. Ta stylizacja to strzał w dziesiątkę do pracy - kojarzy się z francuskim stylem. Poza tym możesz koszulę bardzo prosto wystylizować na wieczór. Płaszcz zamień na ramoneskę, a płaskie obuwie - na szpilki lub sandałki na obcasie. Pamiętaj też, że biała koszula oversize świetnie wygląda z plisowaną spódnicą i botkami. Stylizacja w stylu lat 70. w komplecie z kożuchem i kapeluszem z szerokim rondem będzie wyglądała jak z wybiegu Isabel Marant!\nBiała koszula fot. Imax Tree/ renee\nKolorowe koszule oversize na jesień 2020\nKobiety, które nie lubią monochromatycznych kompletów i ciemnych kolorów, będą zachwycone, bo w tym sezonie nosimy koszule oversize w całej palecie barw. Nie musimy się przejmować tym, że któryś kolor nie jest na czasie. Projektanci nie zrezygnowali z jasnych pasteli, efektownego baby blue czy beżu. Wręcz przeciwnie - Chanel lansuje kolor pistacjowy na płaszczach, a Dior ubiera modelki od góry do dołu w beże i kremy. Wczesną jesienią, kiedy możesz sobie pozwolić na większy luz przy wyborze stylizacji, postaw na różową koszulę oversize, którą połączysz ze spodniami w białym kolorze. Stylizację dopełnij camelowymi dodatkami: botki na obcasie, listonoszka i krótka zamszowa kurtka stworzą świetny look. W chłodniejsze dni wybierz koszulę w beżowym kolorze - połączyłabym ją z grubo tkaną wełnianą kamizelką, krótką tenisową spódnicą, rajstopami i lordsami. Całość uzupełniłabym o trencz w stylu burberry. Ta stylizacja jest inspirowana wybiegiem Lacoste, Prady i Diora!\nkoszule damskie fot. Imax Tree/ renee\nKoszule oversize na jesień 2020 w świetnej cenie\nkoszula oversize fot. Renee


recenzja w Dzienniku Internautów (DI) - internet w życiu i biznesie\nPianista chciał usunąć recenzję w oparciu o "prawo do bycia zapomnianym"\nPianista Dejan Lazic zwrócił się do gazety z prośbą o usunięcie nieprzychylnej recenzji. Powołał się na "prawo do bycia zapomnianym", dzięki któremu usuwane są linki z wyszukiwarki Google. więcej\n03-11-2014, 15:37, Marcin Maj, Biznes, Finanse i Prawo\nGoogle+ dla biznesu. Opanuj nowy kanał kontaktu z klientami\nPo ostatnim bestsellerze, jakim była książka "Zaufanie 2.0", Chris Brogan rzuca kolejny kąsek do pożarcia socialmediowym sępom. Na rynku pojawiła się ostatnio jego nowa książka pt. "Google+ dla biznesu" i mam wrażenie, że znakomicie wpasowała się w czas, bowiem Google Plus właśnie teraz zaczęło nabierać wiatru w żagle. więcej\n27-08-2012, 09:05, Małgorzata Gontarek, Recenzje\n"Potęga Google'a" inspiruje, niekoniecznie do biznesu - recenzja\nSłowo "Google" czasem wywołuje u mnie mdłości. Stykam się z nim za często. A jednak książkę "Potęga Google'a" przeczytałem z przyjemnością. Czy mnie zainspirowała? Tak, choć wcale nie chodzi o inspirację do założenia e-biznesu. więcej\n28-03-2011, 12:41, Marcin Maj, Recenzje


Alexander Albon wygrywa sobotni wyścig F2 w Soczi - Wyprzedź Mnie!\nLando Norris musiał się wycofać po problemach z pit stopem\nAlexander Albon zwyciężył w głównym wyścigu F2 w Soczi i wskoczył na drugie miejsce w klasyfikacji generalne, podczas gdy przyszłoroczny kierowca McLarena, Lando Norris wycofał się z wyścigu po błędzie podczas postoju.\nPo starcie z piątego miejsca, Albon zyskał dwa miejsce, a później po kilku okrążeniach wyprzedził lidera klasyfikacji generalnej, George'a Russella i dojechał do Nycka de Vriesa, który startował z pole position. Większość stawki i każdy w czołowej ósemce startował na supermiękkich oponach, jednak degradacja opon sprawiła, że kierowcy mieli problemy już od piątego okrążenia.\nArtjom Markiełow był najlepszym przykładem tych, którzy startowali na miękkich oponach i zyskał 10 miejsc po starcie z dziewiętnastej lokaty, a na piątym okrążeniu był już czwarty. Rosjanin objął prowadzenie gdy czołowa trójka zjechała na zmianę opon, a Albon przeskoczył przed de Vriesa, który zaliczył słabą wymianę.\nMarkiełow szybko odjechał od stawki i kierowców na takiej samej strategii, powiększając przewagę nad Antonio Fuoco do 13 sekund w mniej niż dziesięć okrążeń. Jednakże w samochodzie Markiełowa nie działało radio, przez co zaskoczył swój zespół gdy zjechał po supermiękkie opony na dziewięć okrążeń do mety.\nPo postoju wyjechał 11. i ostatecznie finiszował dwunasty, choć po postoju awansował o kilka pozycji. W związku z tym Albon bez problemu powrócił na prowadzenie gdy przeprowadzone zostały wszystkiego postoje i zbudował sobie wygodną przewagę nad de Vriesem, gdy musieli poradzić sobie z przebijaniem przez stawkę.\nDe Vries uszedł cało z incydentu z Arjunem Mainim, jednak musiał podarować drugie miejsce Nicholasowi Latifi gdy mocno zablokował koła na trzy kółka do mety. Po krótkiej wirtualnej neutralizacji spowodowanej obrotem Maximiliana Gunthera po kontakcie z Markiełowem, Albon ostatecznie wygrał z przewagą ponad jedenastu sekund.\nRussell zgarnął czwarte miejsce i powiększył przewagę punktową do 30 oczek nad Albonem, podczas gdy Norris zaliczył trudny wyścig. Junior McLarena zaliczył słaby start z drugiego pola i spadł w drugą część czołowej dziesiątki. Gdy zjechał do pitlane, minął swoje stanowisko i zjechał do zespołu Trident, a później jego samochód spadł z podnośnika, a zielone światło pokazało, że postój został zakończony.\nJednak stało się to zanim przednie prawe koło zostało odpowiednio przymocowane, co zmusiło zawodnika do wycofania się z rywalizacji. Obecnie traci 34 punkty do Russela, a w ostatnich trzech wyścigach do zdobycia pozostały 63. Dodatkowo w niedzielnym wyścigu wystartuje z końca stawki.\nPartner zespołowy Norrisa, Sergio Sette Camara finiszował piąty, przed Fuoco, który był najlepszy z zawodników jadących na alternatywnej strategii. Alessio Lorandi zdobyuł swoje pierwsze punkty w F2, podczas gdy Roberto Merhi zapewnił sobie pole position w sprincie dzięki ósmej lokacie w sobotnich zmaganiach. Czołową dziesiątkę uzupełnił Nirei Fukuzumi i Tadasuke Makino. Drugi z nich uniknął dużej kraksy z Ghiotto tuż po starcie, gdy dwójka zetknęła się w pierwszym zakręcie.\n1 Alexander Albon (5) Dallara F2 2018 28 0h54m12,383 25\n2 Nicholas Latifi (6) Dallara F2 2018 28 +0:11,307 18\n3 Nyck de Vries (4) Dallara F2 2018 28 +0:14,259 15\n4 George Russell (8) Dallara F2 2018 28 +0:17,468 12\n5 Sergio Sette Camara (18) Dallara F2 2018 28 +0:22,953 10\n6 Antonio Fuoco (21) Dallara F2 2018 28 +0:34,899 8\n7 Alessio Lorandi (17) Dallara F2 2018 28 +0:39,133 6\n8 Nirei Fukuzumi (12) Dallara F2 2018 28 +0:43,463 4\n9 Roberto Merhi (9) Dallara F2 2018 28 +0:46,334 2\n10 Tadasuke Makino (2) Dallara F2 2018 28 +0:46,461 1\n11 Artiom Markiełow (1) Dallara F2 2018 28 +0:53,455\n12 Louis Deletraz (20) Dallara F2 2018 28 +0:56,606\n13 Dorian Boccolacci (9) Dallara F2 2018 28 +1:00,950\n14 Jack Aitken (7) Dallara F2 2018 28 +1:06,522\n15 Arjun Maini (16) Dallara F2 2018 27 +1 okr.\n16 Maximilian Gunther (11) Dallara F2 2018 26 +2 okr.\n17 Niko Kari (10) Dallara F2 2018 23\n18 Lando Norris (19) Dallara F2 2018 6\n19 Luca Ghiotto (14) Dallara F2 2018 1\n20 Sean Gelael (3) Dallara F2 2018 0\nPole position: Nyck de Vries - 1:46,476 (+4 pkt.)Najszybsze okrażenie: Nyck de Vries - 1:51,929 na 8 okrążeniu (+2 pkt.)


Piotr Wdowinski Homepage - Aktualności\nWręczenie nagród Prezesa NBP\nPublished on Wednesday, 26 December 2012 15:59\nW dniu 14 grudnia 2012 r. w Łodzi w Pałacu Biedermanna zostały wręczone nagrody Prezesa NBP. Informacje można znaleźć tutaj oraz tutaj.\nKsiążka o modelowaniu handlu zagranicznego\nPublished on Wednesday, 26 December 2012 15:51\nNakładem Polskiego Wydawnictwa Ekonomicznego PWE ukazała się książka pod redakcją J. Bilskiego pt. "Wpływ kursu walutowego na handel zagraniczny". W książce znajduje się m.in. rozdział (P. Wdowiński) pt. "Kurs walutowy i handel zagraniczny Polski - analiza ekonometryczna".\nProjekt badawczy NBP\nPublished on Monday, 03 September 2012 21:06\nRozstrzygnięcie konkursu na projekty badawcze NBP przeznaczone do realizacji w 2013 r.\nZarząd NBP w dniu 2 sierpnia 2012 r. zatwierdził projekt badawczy mojego współautorstwa przeznaczony do realizacji w 2013 r. pt. "Wpływ regulacji sektora bankowego na wzrost gospodarczy – wnioski dla Polski".\nWstępną analizę empiryczną można znaleźć tutaj.\nPublished on Thursday, 23 August 2012 20:48\nW "Wiadomościach Statystycznych" nr 7/2012 ukazał się mój artykuł dot. wpływu wymogów kapitałowych w sektorze bankowym na wzrost gospodarczy w Polsce.\nPublished on Thursday, 10 May 2012 02:00\nW dn. 9-10 maja 2012 w Spale odbyła się dziesiąta jubileuszowa konferencja FindEcon 2012, "Forecasting Financial Markets and Economic Decision-Making" organizowana od 2002 r. przez Katedrę Ekonometrii Uniwersytetu Łódzkiego.\nMonografie znajdują się na stronie czasopisma.


13.02.2019 | Wywiad\nJestem gościem, który odda serce dla drużyny\n- Wiem, że kibice wymagają ode mnie znacznie więcej. Zgadzam się z nimi - mówi bohater tej rozmowy. Zgrupowanie w Turcji oraz mecz w Gdyni pokazały, że dla Olivera Petraka najbliższa runda może być najlepszym okresem w Koronie. Jak podchodzi do tego sam zawodnik? Zapraszamy do szczerej rozmowy z 28-latkiem.\nMinął rok od kiedy podpisałeś kontrakt z Koroną. To chyba odpowiedni czas, żeby spytać Cię o to, jak czujesz się w Polsce?\nOliver Petrak: - Pamiętam pierwsze kilka miesięcy, które były dla mnie trochę ciężkie. Wszystko stało się nowe, znalazłem się w innym środowisku. Minął rok i zmieniło się wiele. Teraz czuję się tutaj naprawdę dobrze. Ludzie w Kielcach są bardzo mili, jestem szczęśliwy.\nZawodnikowi z Bałkanów łatwiej zaaklimatyzować się w Polsce? W Koronie jest kilku piłkarzy z tego regionu, a ponadto nasze języki w pewien sposób są do siebie podobne.\n- Przed Koroną grałem w Kazachstanie, gdzie mówi się po rosyjsku. Widzę sporo podobieństw w polskim, rosyjskim i chorwackim. Dlatego było mi dużo łatwiej zrozumieć wasz język. Coraz lepiej go znam, choć będąc szczerym, moja mowa nie jest jeszcze na zaawansowanym poziomie (śmiech). Gdy ktoś mówi do mnie bardzo szybko, to sprawia mi mały problem. Stwierdzam jednak: "spokojnie, spokojnie, my friend, chcę cię zrozumieć!” W ten sposób małymi krokami robię progres (śmiech).\nWidać po Ivanie Jukiciu, czy Adnanie Kovaceviciu, że półtora roku w polskiej szatni piłkarskiej, to dobra szkoła, bo komunikacja w naszym języku przestaje sprawiać im kłopot.\n- „Juki” i „Kova” mówią już po polsku bardzo dobrze. Wraz z „Ogim” [Ognjen Gnjatić – przyp. red.] i „Pukim” [Matej Pućko – przyp. red.] staramy się ich dogonić i również próbujemy! Mnie może jeszcze czasem brakuje słów, a wtedy wracam do angielskiego (śmiech).\nPolska to czwarty kraj na twojej piłkarskiej drodze. Dlaczego przed rokiem zdecydowałeś się akurat na ten kierunek?\n- Moja historia jest dość zawiła. W wieku 23 lat przeniosłem się do bośniackiego Zrinjski. Co prawda Bośnia jest położona nieopodal Chorwacji, ale było to mój pierwszy klub poza rodzinnym krajem. Zupełnie nowe doświadczenie, inne środowisko i rzeczywistość. Grałem tam trzy lata i sportowo był to udany okres, bo dwukrotnie wygrywaliśmy ligę.\nPo tym czasie chciałem spróbować czegoś nowego. Agent przedstawił mi ciekawą ofertę z Kazachstanu. Włodarze byli gotowi na sprowadzenie mnie, po testach mówili, że są ze mnie zadowoleni, więc zdecydowałem się na ten krok. Muszę przyznać, że szybko przestałem być szczęśliwy z tej zmiany. Klub miał problemy finansowe i ostatecznie spędziłem tam tylko pół roku.\nPojawiła się natomiast propozycja z Korony. Przyjechałem na testy i bardzo spodobał im się to otoczenie. Wiedziałem, że polska liga jest dobra i grają tutaj duże marki. Od „Jukiego” i „Kovy” usłyszałem wiele ciepłych słów o tym klubie. Klub przedstawił mi umowę, a ja stwierdziłem, że dobrze się odnajduję w tym środowisku i to będzie odpowiedni krok w mojej karierze. Nie miałem wątpliwości, że rozwinę swoje umiejętności.\nW przeszłości pojedynkowałeś się już z polską drużyną. Miało to jakieś znaczenie przy wyborze tego kraju?\n- Rzeczywiście grałem jako zawodnik Zrnjiski. W eliminacjach do Ligi Mistrzów mierzyliśmy się z Legią. Widziałem, że grają tam bardzo dobrzy zawodnicy. Z całą pewnością była to dużo większa i lepsza drużyna od ówczesnego mistrza Bośni. Mimo to, mieliśmy w obu starciach swoje okazje na zdobycie gola. Strzeliliśmy jedną bramkę i zremisowaliśmy u siebie, ale w Warszawie górą byli gospodarze (Legia wygrała 2:0 – przyp. red.). Ten dwumecz dał mi pewien obraz. Zobaczyłem bardzo ładny stadion, który wypełnił się kibicami. Widać, że klub funkcjonował wtedy bardzo dobrze.\nMówiłeś o dobrym poziomie Ekstraklasy. Jakbyś porównałbyś tę ligę z innymi, w których grałeś w przeszłości?\n- W Chorwacji i Bośni znajdziesz wielu bardzo dobrych zawodników, ale kłopot ligi polega na organizacyjnych kwestiach. Zarobki są dużo mniejsze i jest problem z płynnością finansową.\nW Polsce bardzo wiele osób interesuje się Ekstraklasą i niemal każdy ma do niej dostęp. Kibice przychodzą na mecze, a jeśli nie ma ich na stadionie to każde spotkanie mogą obejrzeć w telewizji. Wszystko wygląda bardzo profesjonalnie. Medialnie to inny poziom.\nLiga jest zacięta i ciekawa. Szybko zdałem sobie sprawę jak nieprzewidywalna jest Ekstraklasa. Patrzysz w tabelę i widzisz, że drużyna z czołówki zmierzy się z outsiderem, a jednak nie możesz być pewny jaki padnie wynik.\nJeśli chodzi o piłkarskie aspekty, to na przykład w Chorwacji futbol jest bardziej techniczny, chociaż nie mogę powiedzieć, że tutaj nie ma zawodników wyróżniających się pod tym względem. W Polsce jednak bardziej zauważalny jest fizyczny styl. Musisz być bardzo dobrze przygotowany pod względem motoryki i siły. Nie chcę powiedzieć, że w Bośni czy Chorwacji te cechy są zaniedbywane, ale wasza krajowa piłka jest wymagająca. W tej lidze nie możesz sobie pozwolić nawet na chwilę dekoncentracji.\nPoruszyłeś temat zarobków. W twojej karierze chyba często pojawiały się problemy z kasą.\n- (śmiech)... To prawda. Dla mnie od 27 lat to pierwszy raz w życiu, kiedy nie mam z tym problemów. Ok, na Bałkanach też płacili, ale terminy… Nie było tak, że piętnastego dnia każdego miesiąca na moim koncie pojawiała się pensja. Często były spóźnienia i musiałem to zaakceptować. Jednak sądzę, że bez względu na to co robisz – czy jesteś nauczycielem, dziennikarzem, albo w moim zawodzie – za wykonaną pracę powinno się regularnie otrzymywać wynagrodzenie. To dla każdego zatrudnionego jest ważne. W Koronie po raz pierwszy wszystko jest na czas i nie muszę o nic się martwić.\nMówisz, że z językiem polskim jest coraz lepiej. A co z kwestią sportową? Rok w Koronie był dla ciebie dobrym czasem i możesz być zadowolony z tego co pokazywałeś na boisku?\n- Pierwsze pół roku nie było dla mnie satysfakcjonujące. Nie byłem zadowolony z tych występów. Niektóre mecze miałem niezłe, ale inne zupełnie mi nie wychodziły. Po sześciu miesiącach zaczęło być odrobinę lepiej, ale wciąż uważam, że mogę pokazać zdecydowanie więcej.\nNie zrozum mnie źle. Czuję się w Koronie naprawdę bardzo dobrze, nie mogę narzekać, ale wiem, że mogę zrobić więcej dla drużyny. Dam z siebie wszystko, aby pomóc klubowi i zakwalifikować się do ósemki. Następnie będziemy walczyć o jak najwyższe miejsce i kto wie? Może uda nam się awansować do europejskich pucharów.\nRzeczywiście widać było różnicę w twojej grze. Ostatnie 2-3 miesiące, to chyba najlepszy dla ciebie okres w Koronie. Widać też, że poczyniłeś progres fizyczny. Lepsza sylwetka zwiększa pewność siebie i daje większy komfort na boisku?\n- W futbolu najważniejsza jest twoja głowa. Musisz wierzyć w swoje umiejętności. Jestem teraz zdecydowanie bardziej pewny siebie. Pomogła mi w tym drużyna oraz trener. Nie znaczy to, że uważam się teraz za lepszego od innych, bo w naszym zespole, czy lidze nie ma dla mnie słabych zawodników. Wszyscy, którzy weszli już na taki poziom sportowy, aby uprawiać futbol zawodowo, są naprawdę dobrzy.\nWracając do mentalności – to był na początku mój kłopot. Jeśli masz problem z głową, to przenosi się na boisko. Doskonale wiem, że to nie może być dla mnie wymówka, ale przyszedłem do Polski i zobaczyłem dużą ligę, a od Korony wszyscy wymagali co najmniej awansu do play-offów. Teraz radzę sobie dużo lepiej z presją.\nMam świadomość, że mogę grać lepiej. Muszę grać lepiej! Przyszedłem do tego klubu, aby się rozwijać. Wiem, że kibice wymagają ode mnie znacznie więcej. Zgadzam się z nimi. Wierzcie, że nieustannie robiłem i będę robił wszystko, co w mojej mocy, aby grać coraz lepiej.\nTrener Lettieri lubi rotować składem, jednak Ty w jego taktyce wydajesz się być ważnym ogniwem. W ciągu roku zagrałeś w 28 meczach. Satysfakcjonująca liczba?\n- To prawda, zmian w zespole jest wiele. Gino zawsze szuka optymalnych rozwiązań i odpowiedniej taktyki. Jest ona zależna od tego, z kim gramy najbliższy mecz. Wiesz, jestem gościem, który odda serce dla drużyny i zawsze na boisku zrobi wszystko, aby wygrać. Każdy stara się realizować taktykę trenera. To jego decyzja, kto wychodzi na boisko. Z wyborami szefa trzeba się zgadzać. Ja staram się wykonywać polecenia jak najlepiej.\nChciałbym dołożyć do występów inne liczby – bramkę lub asysty. Byłbym szczęśliwy, gdyby w tej rundzie udało mi się to zrobić i wierzę, że w lidze będę spisywał się dużo lepiej. Przed nami dziewięć naprawdę ważnych meczów. Musimy pozostać skoncentrowani i zrobić wszystko, aby zachować naszą pozycję wyjściową i utrzymać się w ósemce.\nSzkoleniowiec lubi uniwersalnych zawodników, którzy mogą grać na kilku pozycjach. Tobie zdarza grać się na „szóstce” i „ósemce”. Nie przeszkadzają ci te zmiany?\n- Na obu pozycjach czuję się dobrze i mogę tam grać. W środku pola często dochodzi od rotacji. Wiele zależy też od taktyki. Czasem grasz dwoma defensywnymi pomocnikami, a czasem w "rombie". Musisz się dostosować i wykonywać polecenia trenera.\nGdzie widzisz swój najmocniejszy punkt? Trener często podkreśla, że odbiór piłki jest twoim dużym atutem.\n- Moim zdaniem środek pola, to serce drużyny. Musimy być łącznikami pomiędzy obroną a atakiem. To bardzo ważny punkt, który niemal cały mecz musi być w ruchu i dużo biegać. Do moich zadań należy przede wszystkim czytanie gry. Musisz odpowiednio się ustawiać, żeby jak najszybciej zareagować. Trzeba też szukać podań do przodu, a jeśli grasz na pozycji numer sześć do zazwyczaj jesteś zobowiązany do zatrzymywania ataków rywali.\nOdpowiada ci model pracy pod wodzą Gino Lettieriego? Ciężka praca przynosi oczekiwane efekty?\n- Każdy trener ma własny styl, ale dzięki temu zawodnicy wciąż uczą się nowych rzeczy. Gino mówi bardzo dużo o taktyce i odpowiednim przygotowaniu fizycznym. W tej lidze to niezwykle istotne, bo kolektyw zazwyczaj stanowi o sile drużyn.\nPo stronie rywala możesz znaleźć dwóch lub trzech zawodników o dużych umiejętnościach indywidualnych, ale jeśli druga drużyna jest dobrze ustawiona na boisku, to będzie w stanie go zatrzymać. Tutaj nie możesz wiele dryblować. Miniesz jednego lub dwóch zawodników i bardzo szybko szukasz optymalnego podania. U Gino taktyka jest kluczem. Jedenastu zawodników musi pracować na boisku tak, aby stworzyć jeden organizm. Każdy się wspiera. Jeśli ktoś straci piłkę, kolega musi ją odebrać. Pozytywne nastawienie całej drużyny jest niezwykle ważne w mojej ocenie.\nTobie udało się rozwinąć pod wodzą szkoleniowca Korony?\n- Każdy trener ma inne wymagania wobec zawodników. Wiele zależy od taktyki i rywala. Czasem mam za zadanie wchodzić w pojedynki jeden na jeden, innym razie skupiać się głównie na odbiorze i wspieraniu zadań defensywnych. Oczywiście, czuję, że się rozwinąłem, jak każdy zawodnik w naszej drużynie. Najważniejsze, że na boisku wyglądamy jak jeden organizm. Tworzymy kolektyw i nie mówię tylko o pierwszej jedenastce, ale o całej 28-29 osobowej kadrze. To przenosi się na wyniki. Chyba nikt nie spodziewał się, że Korona może być tak wysoko w tabeli.\nNa obozie w Turcji dobrze wyglądała twoja współpraca z Ognjenem Gnjaticiem w środku pola. To z nim najlepiej ci się współpracuje?\n- Według mnie „Żuber”, Gnjatić, „Ceba” czy Wato, to bardzo utalentowani zawodnicy. Jestem bardzo dumny, że mogę grać z nimi na boisku. Dla mnie najważniejsza jest drużyna. Czasem gram ja, innym razem inni wychodzą na boisko i muszę to uszanować. Najważniejsze nie jest to, z kim tworzysz duet w środku. Wierz mi, że Korona posiada bardzo dobrych zawodników. To dla mnie wielka przyjemność, gdy wychodzę na boisko i mogę z nimi walczyć o zwycięstwo.\nKibice zastanawiali się czego mogą się spodziewać po Koronie na początku rundy. Świetny okres w Turcji przeplatał się z przegranymi sparingami w Polsce.\n- Staraliśmy się dobrać odpowiednią taktykę do Arki. Ludzie patrzą na przegrane mecze towarzyskie i zaczyna ich frustrować nasza dyspozycja, ale pamiętajmy, że te spotkania nie są najważniejsze. Przykładem może być nasz letni obóz – w okresie przygotowawczym przegraliśmy prawie każdy mecz towarzyski, ale w lidze mieliśmy całkiem udany początek.\nW starciach testowych trener próbuje dostosować taktykę, najlepsze ustawienie oraz podstawową jedenastkę, a każdy z nas będzie o nią walczył nawet już po okresie przygotowawczym.\nLudzie patrzą na wynik i widzą przegraną, ale nie wiedzą, jak wiele rzeczy miało na to wpływ. Z Puszczą graliśmy na sztucznej murawie. Sprawdzaliśmy schematy, które mogą się sprawdzać w meczu z Arką. Stwarzaliśmy sobie wiele szans i mecz mógł skończyć się innym wynikiem. Taka jest jedna piłka. Każdy moment może odwrócić wynik spotkania.\nWiele pozytywnych głosów na twój temat spływało po obozie w Turcji. Czujesz, że przed tobą najlepszy czas w Koronie?\n- (śmiech)... Tego nie wiesz nigdy. Czuję się bardzo dobrze. W Turcji pracowaliśmy naprawdę ciężko. Czasem nogi odmawiały już posłuszeństwa, ale trzeba było walczyć z bólem. Zmęczenie na szczęście już za nami.\nTo jak będą spisywali się poszczególni zawodnicy zależy od naszych pierwszych spotkań. Wiele można zaprzepaścić jeśli przegramy na początku w kilku starciach. Przed meczem nigdy nie możesz być pewien, jakim wynikiem on się skończy.\nCzasem grasz lepiej, czasem przytrafi się taki mecz, że niewiele ci wychodzi, ale najważniejsze, aby każdy, kto wychodzi na boisko dał z siebie sto procent. To najważniejsze dla kibiców oraz klubu. Jestem pewien, że jeśli tak będzie, to wyniki przyjdą.\nZimą klub opuścił Mateusz Możdżeń, Zlatko Janjić i Djibril Diaw. Korona może mieć problem w rundzie rewanżowej?\n- To byli ważni zawodnicy, ale taki jest futbol. Musimy z tym żyć. W każdym okienku piłkarze odchodzą, a inni przychodzą. Wczoraj był to "Djib", jutro to mogę być ja lub ktokolwiek inny - nigdy tego nie przewidzisz. Musimy zaakceptować, że tak wygląda nasza praca. Spójrzmy z innej perspektywy. Teraz wzmocniło nas dwóch bardzo obiecujących graczy. „Ogi” świetnie wkomponował się w zespół i jest naszym ważnym punktem, a Joonas [Tamm – przyp.red.] szybko powinien włączyć się do walki o skład. Nasza drużyna jest bardzo mocna.\nWzmocnienia możesz też wychować. Zaczynają z nami coraz częściej trenować młodzi chłopcy. Może forma któregoś z nich wystrzeli w górę i będzie naszym kolejnym silnym punktem.\nRozwiązań jest wiele, ale ja wiem, że jesteśmy silnym zespołem. W futbolu zawsze trafiają się lepsze i gorsze momenty. Jeśli przytrafi się dołek, jako drużyna musimy być pewni swoich umiejętności i przezwyciężyć problem.\nW ubiegłym tygodniu świętowałeś 28 urodziny. Wszystkiego najlepszego! Czego mogą życzyć ci kibice Korony?\n- Dziękuję! Chciałbym, aby wszyscy kibice byli pozytywnie nastawieni i wspierali nas. Tak jak mówiłem – porażki w sporcie są nieuniknione. Przychodzą też wygrane. Nie można skupiać się tylko na tym. Powinniśmy cieszyć się z futbolu.\nKibicom życzę, aby wkładali serce w to, co robią. I chciałbym, aby się uśmiechali! Kiedy widzę uśmiech drugiej osoby i jej szczęście od razu poprawia się też moje nastawienie.\nDla mnie najważniejsze jest dobre nastawienie, a jeśli mamy problemy, to najważniejsze, abyśmy rozwiązywali je wspólnie. Tak też dzieje się w Koronie i mogę obiecać, że zrobię wszystko, abyśmy osiągali wspólnie jak najlepsze wyniki!