Mamie nie wystarczała zwyczajna córka ::: Artykuły ::: Encyklopedia teatru polskiego\nStrona główna : Artykuły : Mamie nie wystarczała zwyczajna córka\nMamie nie wystarczała zwyczajna córka\nGazeta Wyborcza nr 31/06.02 - Wysokie Obcasy\n- Staram się nabrać dystansu, ale to niełatwe. Zdarzało się, że chciałam wyjść z prób, bo nie mogłam opanować wzruszenia. Mam poczucie, że moim obowiązkiem jest przekazać jej przesłanie. Czekałam na odpowiedni moment. Przecież mam ten tekst, rozumiem go lepiej niż ktokolwiek inny - mówi aktorka ALINA ŚWIDOWSKA o pracy nad monodramem "I więcej nic nie pamiętam".\nZ aktorką Aliną Świdowską [na zdjęciu], córką Adiny Blady-Szwajger, rozmawia Remigiusz Grzela.\nW spektaklu "I więcej nic nie pamiętam" gra pani swoją matkę Adinę Blady-Szwajger, lekarkę z getta, współpracownicę Marka Edelmana, autorkę pamiętnika pod tym samym tytułem. Jak pani sobie radzi?\n- Staram się nabrać dystansu, ale to niełatwe. Zdarzało się, że chciałam wyjść z prób, bo nie mogłam opanować wzruszenia. Mam poczucie, że moim obowiązkiem jest przekazać jej przesłanie. Czekałam na odpowiedni moment. Przecież mam ten tekst, rozumiem go lepiej niż ktokolwiek inny. Przekazując go, chcę również opowiedzieć o niej. Być może tylko człowiek, który przeżył piekło, ma większą szansę stać się prawdziwym, wielkim i pięknym.\nW spektaklu opowiada pani o mamie raczej jako o człowieku trudnym, którego pani nie rozumiała.\n- Tak. Ale ją podziwiałam. Myślę, że na to zasłużyła, niezależnie od tego, że nie do końca byłam szczęśliwym dzieckiem. Byłam dzieckiem, od którego się za dużo wymagało, któremu pozornie dawało się dużo swobody - czułam zawsze, że wolny czas, z którego nikt mnie nie rozlicza, powinnam spożytkować na to, by stać się dobrym człowiekiem, który nie popełnia błędów.\nInaczej patrzyła pani na mamę przed lekturą pamiętnika i po niej?\n- Przed lekturą miałam do niej same pretensje. Strasznie mnie denerwowała. Chociaż pamiętam chwile, w których fantastycznie nam się rozmawiało. O wielu sprawach, ale najczęściej ani o moich osobistych, ani o jej osobistych. Mama lubiła rozmawiać o sytuacji w polityce, ale na ile ja, dziecko, mogłam to zrozumieć? Opowiadała mi o ludziach, z którymi współpracuje, o działaczach, o dzieciach, które aktualnie leczyła. Rozmawiałyśmy o moich konfliktach ze starszą siostrą, o zwierzętach naszych i nie tylko naszych, ale nigdy o jej przeszłości ani o moich problemach. Denerwowało mnie, że nie było jej przy mnie, kiedy jej potrzebowałam. Bo albo wyjechała, albo miała dyżur, albo będzie wieczorem, albo wróci za tydzień. Przed lekturą pamiętnika była mamą, po lekturze lekarzem z getta. Był to też czas, kiedy była bardzo chora, ale nie chciała się do tego przyznać, trzeba było ją wiecznie ratować. Ciągle się o nią bałam. Wyszła na spacer na godzinę, nie wracała przez dwie godziny, a ja dostawałam szału. Spacerowała, bo była piękna pogoda, a ja już widziałam ją leżącą w parku z zawałem.\nPowiedziała pani, że mama zawsze szła w przeciwnym kierunku. Nawet kiedy się umawiałyście, aby gdzieś pójść, że właśnie wtedy mama zmieniała zdanie.\n- Dla mnie to było bardzo irytujące. Potrafiłam jej to wykrzyczeć. Często zarzucałam jej, że nie pamiętam jej z dzieciństwa. Coś tam pamiętam, ale nie tak jak dzieci pamiętają swoje mamy. Jej nie było. Musiałam wychowywać się sama, zajmowały się mną gosposie, których nie lubiłam. Rozumiem, że pracowała, ale czy musiała pracować tak dużo? Nie tylko w szpitalu. Nawet nie wiem, gdzie pracowała, bo kiedy kończyła pracę w szpitalu, wsiadała w autobus albo w samochód i jechała do Łodzi, tam pracowała w dwóch przychodniach, tam się spotykała z Markiem i Alą [Edelmanami], z przyjaciółmi i wracała w nocy. Często nawet nie widziałam, kiedy wracała.\nEdelman bywał w waszym domu?\n- Edelmanowie mieli dzieci mniej więcej w moim wieku. Olek jest troszkę starszy, Ania młodsza, bawiłam się z nimi, podczas gdy dorośli rozmawiali. W niedziele jeździliśmy do Edelmanów do Łodzi. My, dzieci, schodziliśmy rodzicom z oczu. Właściwie byliśmy rodziną, bo tych spotkań było bardzo wiele.\nKiedy dowiedziała się pani, kim był Edelman?\n- Z jakiejś gazety. Nigdy z mamą na ten temat nie rozmawiałam. Najpierw dowiedziałam się, że było powstanie w getcie, a potem, że Marek był bohaterem tego powstania. Ale nie pamiętam tego momentu. To mnie nie zszokowało. Zawsze czułam, że oni są wspaniałymi działaczami. Ala, żona Marka - mówię tak o nich, bo my, dzieci, byliśmy z nimi po imieniu - zabierała mnie na obozy dzieci cukrzycowych, które organizowała. Zawsze czułam, że Marek jest kimś nadzwyczajnym, więc kiedy dowiedziałam się, że był bohaterem, wydało mi się to oczywiste. Marek i Ala zawsze komuś pomagali. Ciągle mówili, że coś ważnego jest do załatwienia.\nEdelman był trudny?\n- Pamiętam swoje pierwsze wrażenie - że jest piękny. Patrzyłam, jaki to piękny mężczyzna, a wobec tego niedostępny. Chyba z nim nie rozmawiałam, nie było powodu. Trochę się go bałam, bo krzyczał, żebyśmy mu zeszli z drogi, że dzieci i ryby głosu nie mają i że mu przeszkadzamy. Byliśmy tacy mali, tacy normalni, po prostu dzieci.\nMyśli pani, że getto i powstanie w getcie, piekło, przez które przeszli, znieczuliło ich?\n- Przeciwnie. Całe życie działali.\nMyślę raczej o sprawach domowych, emocjach w rodzinie.\n- Nie umiem odpowiedzieć. Może to jakieś pokoleniowe sprawy. Może moja babcia też była taka, cały czas w pracy, i nie umiała dać mamie czułości, więc i ona nie umiała tego przekazać? A może dorośli zajęci ważnymi sprawami uznali, że my, dzieci żyjące w normalnym świecie, nie potrzebujemy ich uwagi? W związku z tym całą swoją uwagę kierowali tam, gdzie mogli komuś pomóc.\nJakie są pani najwcześniejsze wspomnienia z dzieciństwa?\n- Wchodzę pod stół z psem. Musiałam być bardzo mała, bo trzymałam się psa, czyli nie umiałam chodzić. Zwierzęta były moimi towarzyszami. Pamiętam, że mieszkałam w psiej budzie. Wychodziłam z obiadem na ganek, stawiałam swój talerz obok psiej miski i pozwalałam mu jeść z talerza. Sama jadłam to, co on miał, jakieś rozdrobnione mięso z kartoflami czy kaszą. To mi o wiele bardziej smakowało. Nikt tego chyba nie zauważał, nie mam pojęcia. Suczka mnie pilnowała, a ja spałam ze szczeniakami, bawiłam się z nimi. One się do mnie przytulały, a suczka przed budą pilnowała, żeby nikt do nas nie wtargnął. Nikomu nie pozwalała wejść, dopóki sama nie zdecydowałam się wyjść z budy.\nTo wspomnienie szczęścia z dzieciństwa?\n- Normalności, bliskości ze zwierzętami, ufności. Zupełnie mnie nie obchodziło, czy mnie ktoś szuka, czy nie. Poza tym pamiętam, jak chodziłyśmy na spacery do lasu i mama opowiadała mi bajki. Pokazywała mi miejsca, w których mieszkała królewna albo gdzie królewna ma swoją lampkę nocną. To ile mogłam mieć lat, żeby widzieć lampkę nocną pod krzaczkiem? Cztery? Nie wiem. Chodziłam szukać tej lampki sama. Szukali mnie w lesie, bo potrafiłam w nim zasnąć albo się zgubiłam. To był las przy domu. Mieszkałyśmy w Łagiewnikach, na terenie sanatorium przeciwgruźliczego. Dlaczego ktoś pozwalał, abym sama szła do lasu... Gosposia nawet nie wiedziała, kiedy wychodziłam. Mama też, bo skąd miałaby wiedzieć. Dużo pamiętam, tylko że to mało konkretne wspomnienia. Siedzę na ścieżce, bawię się, przeważnie sama.\nDługo tam mieszkałyście?\n- Miałam sześć lat, kiedy się wyprowadziłyśmy. W tych Łagiewnikach mieszkałyśmy w małym białym parterowym domu ustawionym w literę 'L'. Nasze mieszkanie było narożne, kuchnia, pokoik. Z innej strony mieszkała bardzo przeze mnie lubiana kierowniczka kuchni z sanatorium. Tak, ciocia Misia to moje bardzo dobre wspomnienie z dzieciństwa. Była też ciocia Jadwiga, przełożona pielęgniarek z sanatorium, dalej mieszkał ogrodnik, z którego dziećmi czasem się bawiłam.\nCzym było dla pani dzieciństwo?\n- Chyba wypełnianiem jakiegoś smutku. Byłam smutna, czułam się nierozumiana.\nMama nie umiała pani wychowywać?\n- Nie wiem, czy mi życia wystarczy, żeby się do tego odnieść z dystansem. Zawsze miała nadmierne wymagania. Nie okazywała mi czułości, myślę, że w dzisiejszym rozumieniu wychowywania dzieci popełniła wiele błędów, ale to są błędy, o których nie miała pojęcia. Miałam poczucie, że mną dysponuje. Wyleczyła kiedyś z gruźlicy dziewczynę z patologicznej rodziny. Ta dziewczyna była niewidoma, ale dzięki opiece i pomocy mamy skończyła studia, została muzykologiem, wspaniałym człowiekiem. Zdaniem mamy musiałam się z nią zaprzyjaźnić. Nie pytała mnie o zdanie, tylko kazała mi się z nią zaprzyjaźnić i jej pomagać. Byłam przerażona, kiedy zobaczyłam ją po raz pierwszy. Nigdy tego mamie nie powiedziałam. Po pierwsze, to była ogromna kobieta, strasznie silna i szybka, a ja czułam się przy niej jak pies przewodnik. Tyle że nie umiałam jej utrzymać, nie mogłam za nią nadążyć. Był we mnie bunt przeciwko tej nakazanej przyjaźni. Miałam 13 lat, chciałam sama sobie wybierać przyjaciół. Mama wciąż miała pomysły na moje życie. Wyznaczała mi ludzi. Dawała mi zadania, którym nie byłam w stanie sprostać. Zadanie miało być wykonane i koniec.\nDlaczego pani mama opowiadała pani, że znalazła ją na śmietniku, płaczącą, pod gazetą? Tę historię włączyła pani do spektaklu.\n- Miała takie wyobrażenie, że najłatwiej z dziećmi się porozumiewa przez bajki. Do wszystkiego układała bajkę. Tak samo zrobiła bajkę z moich urodzin. Nie zastanawiałam się dlaczego. Wydawało mi się to piękne. I w dzieciństwie naprawdę wiele razy musiała mi to opowiadać Adina Irena Blady-Szwajger.\n- Moje myśli na ten temat są przykre. Znalazła mnie, więc powinnam być wdzięczna, bo została moją mamą. Tę wdzięczność we mnie wpoiła wcześnie. Myślę też, że nie potrafiła się wyzwolić ze swoich doświadczeń z dziećmi w szpitalu w getcie. Być może wiecznie zaspokajała głód bycia z nimi, a nie ze mną. Że ja jej nie wystarczałam. Nie wystarczała jej ta normalna, normalnie urodzona dziewczynka.\nNie chciała powiedzieć 'urodziłam', tylko mówiła 'znalazłam'.\n- Ogromna różnica, prawda? Pewnie powinnam iść do psychoanalityka. Wiem, że mnie kochała, ale tego nie czułam. Ustawiła sprawy w taki sposób, żebym była dzieckiem, które ma siebie obserwować, które ma patrzeć na siebie z dystansu. Zawsze miałam pamiętać, że moje potrzeby są mniej ważne niż potrzeby dzieci w gorszym położeniu. Z pewnością byłam dzieckiem w depresji.\n- Byłam dla niej dowodem na to, że dziecko, które nie jest głodne, które jest w jej pojęciu kochane, bo poświęca mu się pięć minut w tygodniu, które ma czyste ubranko i dobrze się uczy, jest szczęśliwe. Bardzo wcześnie zrozumiałam, że przy mamie muszę grać szczęśliwą. Byłam przy niej wesoła, rozśpiewana, roztańczona. Kiedy nie patrzyła, wracałam do swojego smutku. Dziecko naprawdę wyczuwa, czego matka oczekuje. Spełniałam te oczekiwania. Przychodziły do nas koleżanki mamy, więc się popisywałam. Pokazywałam się z najlepszej strony. Stawałam się wesolutka, towarzyska. To mi zostało. Przez lata było tak, że rozbawiałam całe towarzystwo. To ode mnie zależało, czy koledzy na prywatce będą się bawić. Rozkręcałam zabawę, po czym mogłam się nawet schować i płakać.\nZazdrościła pani koleżankom normalnych domów?\n- Bardzo. Myślę, że przez swoje dzieciństwo nie umiałam normalnie żyć. Miałam o to do mamy pretensje. Mówiłam: "Nie mam normalnego domu. Nic nie mam".\nBrakowało pani ojca?\n- Nigdy. Kompletnie tego nie rozumiem. Jest w tym tajemnica. Między rodzicami był wielki konflikt, przede wszystkim polityczny. Ojciec wyszedł z więzienia stalinowskiego kompletnie zmieniony, miał poglądy stalinowskie, to było powodem kłótni rodziców. Nie bałam się, kiedy się kłócili, bo wiedziałam, że mama sobie poradzi, że ma rację. Od początku miałam własne zdanie, wiedziałam, że ojciec miał poglądy polityczne, które należy odrzucić. Mama tłumaczyła, że tak strasznie go złamali w więzieniu. Nigdy z nim o niczym nie mogłam rozmawiać, bo zaraz się okazywało, że na każdy temat miał idiotyczny pogląd.\nNigdy się nie porozumieliście?\n- Nie rozmawiałam z nim, tylko patrzyłam na tego starszego człowieka. Wydawał mi się taki stary, miał sześćdziesiąt parę lat, był kaleką, miał prostą nogę... Przyjeżdżałam do Warszawy, żeby pójść z nim do teatru, lubił operę. Zawsze się bałam, że się spóźnimy, bo tak kuśtykał. Kiedyś mnie wzruszył, powiedział: 'Idź, idź, a ja dojdę'. Wiedział, że nie lubiłam spóźniać się na przedstawienia. Pobiegłam i wcale nie weszłam, tylko czekałam, aż dokuśtyka. Weszliśmy po uwerturze, nic się nie stało. Matka ojca pochodziła z antysemickiej rodziny i myślę, że to odgrywało dużą rolę w relacjach między rodzicami i między mną a ojcem.\nPani rozumiała pochodzenie mamy?\n- Chyba musiała mi to wystarczająco wcześnie powiedzieć, bo wcześnie wiedziałam, że był antysemityzm, że był Hitler. Chyba czułam pochodzenie żydowskie, bo kiedy się dowiedziałam, nie zrobiło to na mnie wrażenia. Tylko nie wiedziałam, jaka była rola mamy, ale też nigdy się nad tym nie zastanawiałam.\nJak traktowała pani żydowskie pochodzenie?\n- Czasami przyjeżdżałam, przychodziłam do domu i naładowana rozmowami z pociągu zaczynałam mamie zarzucać, że Żydzi sobie zasłużyli na antysemityzm, bo są tacy wredni. Wtedy mama tłumaczyła, że wstrętni ludzie są wśród Żydów, Polaków, Chińczyków, Francuzów i Niemców. I że wśród Niemców są również dobrzy ludzie. Ale pamiętam, że kiedy widziała owczarki niemieckie, kuliła się, bała, chociaż zwierzęta kochała. Kiedy mieszkałyśmy w Szczecinie, a przyjeżdżało tam sporo Niemców, którzy głośno rozmawiali na ulicach, też się zmieniała. Miała charakterystyczny sposób kulenia się. Kuliła ramiona i robiła się taka malutka. Uciekała. Nie mogła słuchać niemieckiej mowy.\nPani to rozumiała?\n- Tak, wtedy już dobrze wiedziałam. To było bardzo bolesne. Razem z nią czułam strach i ból. Chyba to był najwyraźniejszy przekaz. Odnajduję w sobie najróżniejsze jej gesty. Też odruchowo kulę ramiona.\nCzy mówiąc tekst mamy, wyobraża sobie pani siebie w getcie?\n- Teraz nie muszę już o tym myśleć. Po przeczytaniu książki nie było nocy, żebym o tym nie myślała, dnia, godziny prawie. Ciągle stawiałam się w sytuacji człowieka w getcie. Do dzisiaj mam taki nawyk. Myślę: co by było, gdyby teraz Korczak wstał z grobu i zobaczył coś, co się dzieje na ulicy. Pamiętam, jak urodziła się moja córka 17 lat temu. Myślałam o tym, co byłoby z nami, gdybyśmy były w getcie. Kiedy się przewróciła na szkło i krew jej leciała, trzeba było zszyć tętnicę. Przecież w getcie by się wykrwawiła. Myślałam tak, aż skończyła pięć lat.\nKiedy po raz pierwszy przeczytała pani pamiętnik mamy?\n- Kiedy go napisała. Nie wiedziałam, co pisze. Widziałam ją piszącą, latające kartki. Wchodził Marek, zabierał je, a myśmy dalej rozmawiały. 'Masz te kartki? Co masz dzisiaj? Coś napisałaś?' - pytał. Leżała u Marka w szpitalu. Potem dowiedziałam się, że to książka. Długo trwało, zanim wzięłam tę książkę do ręki. Mamy nie było, kiedy ją przeczytałam. Coś się we mnie przestawiło. Od początku wspomnienia mamy były dla mnie wspomnieniami o dzieciach, które strasznie kochała. Tak bardzo, że postanowiła zostać z nimi do końca, podać im morfinę, żeby je uratować z rąk Niemców, którzy zadaliby im okrutną śmierć. Czułam się tak, jakby mi się rodzina powiększyła.\nRozmawiałyście o pamiętniku?\n- Zadawałam pytania tylko o daty, np. kiedy wyszła z getta. Zapytałam: 'To Marek kazał ci wyjść?'. 'Tak, Marek kazał' - odpowiedziała. Nie, o nic więcej. Opublikowany pamiętnik wzbudził ogromne zainteresowanie. Mama uczestniczyła w spotkaniach a to ze studentami, a to w Paryżu. I wtedy całe fragmenty mówiła na pamięć. Tak jakby to miała ułożone w głowie. Odpowiadała na jakieś pytanie fragmentem z pamiętnika. Kiedyś ją zapytałam: 'Dlaczego mówisz słowo w słowo, dlaczego nigdy nic nie dodajesz?'. 'Bo wszystko, co miałam do powiedzenia, napisałam, a zawsze miałam taki zwyczaj, że wszystko, co miałam napisać, najpierw układałam w głowie. A że mam pamięć fotograficzną, to mówię z pamięci. Wszystko, co miałam do powiedzenia, napisałam'. Mówiłam, że to jest mało, wszyscy mówili, że mało, więc napisała drugą część. Ale ta druga część to już było co innego. Mama myślała, że dla mnie ważniejsza będzie druga część. Mówiła, że pisze ją dla mnie. Ale tak nie jest. Wprawdzie jest w niej więcej osobistych zwierzeń, pisze o tym, że miała jeszcze kogoś, dowiedziałam się więcej o jej pierwszym mężu, dowiedziałam się, że był jeszcze Bernard, nie tylko mój ojciec. Są jej wspomnienia z Powstania Warszawskiego, z Miodowej.\nDlaczego ta pierwsza część jest dla pani ważniejsza?\n- Bo to, co dotyczyło getta, przez lata było czarną dziurą, mama karmiła mnie opowieściami z Powstania Warszawskiego, a nie wiedziałam, co działo się z nią wcześniej. Dużo więcej wiedziałam o Powstaniu Warszawskim niż o powstaniu w getcie. Nie miałam zielonego pojęcia, gdzie było mieszkanie mamy przed wojną. Nie wiedziałam, że mieszkała na Świętojerskiej. Strasznie mnie denerwowało, że ulice nie są tak odbudowane, jak wyglądały przed wojną, że w miejscu, w którym był dom mamy, jest ambasada chińska. Dopiero w Izraelu zobaczyłam makietę Warszawy, zobaczyłam ten budynek pierwszy raz w życiu i że ten budynek miał dwie bramy.\nUkryto tam archiwum.\n- Marek twierdził, że ukryli archiwum szpitalne, dokumentację medyczną pod Świętojerską 30, no to było chyba tam, gdzie mama mieszkała. Czyli co? To mama wszystko schowała w swojej piwnicy? To nie jest wyjaśniona sprawa.\nMówiła pani, że jak mama umierała, miała pani wrażenie, że cały czas była z dziećmi z getta.\n- To są pytania, na które nie umiem wprost odpowiedzieć. W końcu poszła umierać do szpitala. Nie byłam świadoma, że to ten moment, że pojechała sobie umierać, ponieważ mnie się urodziło dziecko. Dopiero potem zdałam sobie sprawę, że umrzeć powinna parę miesięcy wcześniej, bo takie były rokowania. A siłą woli postanowiła spotkać się jeszcze z moją córeczką, dożyła do jej urodzin, poczekała, aż znajdę się w domu. Dopiero wtedy, na te ostatnie trzy tygodnie, zdecydowała się na szpital. Nie powiedziała mi, że już nie przyjedzie. Mówiła, że jedzie do Marka się podleczyć. Tylko że pod spodem było coś jeszcze.\nByła lekarzem, więc zrozumiała swoją sytuację.\n- Oczywiście. Chyba rok przed śmiercią zapytałam, czy pojedzie z nami na wakacje. Odmówiła, powiedziała, żebyśmy zostawili jej psa, że ona przypilnuje mieszkania. Zapytałam, dlaczego nie chce jechać. 'Mam takie dziwne bóle' - powiedziała. Dla mnie to był sygnał, że ma raka. Zapytałam, czy nie poszłaby do lekarza. 'Tak, pójdę, jak wrócisz z urlopu'. Znalazłam lekarza, umówiłam wizytę i nagle powiedziała: 'Nie idę. Nie zawracaj mi głowy'. Zapytałam dlaczego. 'Sama wiem, co mi jest'. Tak samo nagle powiedziała, że wyjedzie do Izraela. 1 listopada pojechała. Miała tam być miesiąc, nie zadzwoniła ani razu, co też było dziwne, wróciła po dwóch tygodniach. W strasznym stanie.\nDlaczego pojechała do Izraela?\n- Chciała pożegnać się ze wszystkimi. Tam miała rodzinę, o której też nie wiedziałam, jakby mi się ten świat nie należał. Cała rodzina mamy ojca, jego nowa rodzina, bo tu zostawił swoją żonę i córkę, czyli moją mamę. Okazało się, że jej ojciec, a mój dziadek Izaak Szwajger był bohaterem, twórcą uniwersytetu w Tel Awiwie, budowniczym Izraela po prostu. Nie wiem, dlaczego dziadkowie się rozstali. Dziadek miał w Izraelu ogromną rodzinę. Mama spotkała się ze wszystkimi, przyjechała i też mi nic nie powiedziała.\nDlaczego mama tego nie opowiadała?\n- Kto mi na to pytanie odpowie? Była w ciężkim stanie, a ja w dziewiątym miesiącu ciąży. Wezwałam Alę, żeby jakoś pomogła. Przyszła, trochę się posprzeczały i w końcu Ala powiedziała, że załatwiła jej szpital i że jutro czy pojutrze ma się położyć, to było tuż przed świętami. Mama krzyczała do mnie, że miała inne plany. 'Coś ty mi zrobiła, dlaczego Alę teraz wezwałaś, miałam zupełnie inne plany!'. To pamiętam. Potem zrozumiałam, że chciała spędzić z nami ostatnie święta, ostatniego sylwestra i dopiero potem sobie pójść i umrzeć. Ala natychmiast położyła ją do szpitala. Powiedziała do mamy: 'Przecież nie będziesz jej tu zdychać!'. Nie umiem powiedzieć, kiedy ją widziałam ostatni raz.\n'Pojechała sobie umierać'? Nigdy nie słyszałem takiego zdania.\n- Wytłumaczyłam sobie, że bardzo już chciała być z dziećmi z getta, już nie chciała się rozpraszać. Pożegnała się z nami, wiedziała, że umiera, nie miała już nic więcej do zrobienia. Dowodem na to, że pojechała sobie umierać, było to, że w ogóle nie starała się ze mną porozumieć, jak nigdy. Dzwoniłam do niej, ale ona nie dzwoniła, nikogo nie prosiła, żeby mi przekazał, jak się czuje. Żadnej próby kontaktu. Pojechała do Marka umierać, on rozumiał, że mama myślami jest już tam, z tymi dziećmi. Nie broniła się przed śmiercią. Szykowała się do niej od lat. Znalazłam list, w którym tłumaczyła się Markowi, dlaczego wcześniej mu nie powiedziała o chorobie. O wieńcówce. Bo kiedy do niego przyszła, powiedział, że to stara sprawa i bardzo się na nią gniewał, że nie przyszła, kiedy pojawiły się bóle. Odpisała mu, że myślała, że to się skończy na pierwszym zawale. Wiedziała, że to zawał i że może umrzeć. Nie leczyła się. Zrozumiałam z tego listu, że chciała umrzeć i nikomu nie robić problemów.\nCzy została pani aktorką, żeby mówić pamiętnik?\n- Mama jak zwykle wykorzystała sytuację. Nagrywając film dokumentalny, zapytana, dlaczego to napisała, powiedziała, że chce te wspomnienia przekazać ludziom i chce, aby jej córka aktorka coś z nimi dalej zrobiła. Zmartwiałam. Zrozumiałam, że zostało nałożone na mnie kolejne straszne zadanie, że muszę je wykonać. A moje aktorstwo też nie jest dla mnie oczywiste. Lubię być na scenie, ale jak tylko kończy się spektakl, chowam się w sobie, gdzieś tam idę boczkiem. Kiedyś byliśmy z synem w Karpaczu. Siedzieliśmy co wieczór przy stole z innymi wczasowiczami i każdy opowiadał, co robi. Jedna pani była nauczycielką, druga księgową. Bałam się pytania o zawód. Chciałam uciec. Myślałam: 'Boże, żeby mnie tylko nie zapytali, kim jestem'. Kilka posiłków przesiedziałam i udało mi się nic nie powiedzieć, aż wreszcie usłyszałam: 'No, a pani nic o sobie nie opowiada'. 'Nie, bo nic ciekawego nie mam'. 'No, ale gdzieś pani pracuje...'. Odpowiedziałam uczciwie: 'W teatrze'. 'A, w teatrze, ale co, sprzedaje pani bilety czy sprząta?'. Zdecydowałam się na sprzątanie.


W dawce dobowej wynoszącej 60 mg torcetrapib stale zwiększa poziom CETP, co należy przypisać zwiększonemu powinowactwu CETP do HDL.34 To tworzenie kompleksu (torsetetrapib-HDL-CETP) wiąże się z kolei z ekstremalnymi wzrostami dużego HDL cząstki, czego przykładem jest znaczny wzrost poziomu cholesterolu HDL2 (157%). W tym kontekście niepokojące jest to, że poziom cholesterolu HDL stale wzrastał w czasie trwania próby (Figura 1). Można postawić hi...\nCieszyliśmy się oglądaniem nowych, proceduralnych filmów z serii Journal i chwalimy ich nacisk na właściwe techniki proceduralne. To nowe podejście do szkolenia proceduralnego uzupełnia trend w kilku instytucjach, które przenoszą bezpieczeństwo pacjentów na wyższy poziom, wspierając nową grupę lekarzy zwaną proceduralizatorami , lekarzy specjalizujących się w czynnościach proceduralnych.1 Podczas gdy zajęci interwencyjni radiologowie i chiru...\nW chwili przyjęcia badanie cytogenetyczne wykazało translokację (15; 17) w 80% komórek w metafazie (ryc. 2). Wartości chemii krwi były prawidłowe, z wyjątkiem niewielkich wzrostów poziomu białka C-reaktywnego (7,6 mg na decylitr) i endotoksyny w surowicy (31,5 pg na mililitr). Badania krzepnięcia dały następujące wyniki: czas aktywowanej częściowej tromboplastyny, 30,0 sekund, z kontrolą 32,4 sekundy; czas protrombinowy, 14,0 sekund lub 132 proce...\nhttp://www.dentaltechnics.pl 751#przerwanie błony dziewiczej objawy , #hpv na ustach , #napar z wrotycza , #zwyrodnienie kolan leczenie , #choroba adhd , #polipy nosa leczenie , #ośrodek wczesnej interwencji wejherowo , #róża na twarzy , #kiedy zmienić smoczek w butelce , #chiron konin ,


Opublikowane przez Netarea w dniu 25 maja 2014 25 maja 2014\nPogoda zaczęła nas rozpieszczać, co sprzyja wypadom rowerowym. Jeśli wybieramy się na wycieczkę jednośladem, przydatne mogą okazać się Mapy Google. Dzięki nim odkryjecie ścieżki rowerowe w swojej okolicy i szczegółowo zaplanujecie trasę przejazdu.\nW Rumi i okolicach naszego miasta z roku na rok przybywa ścieżek rowerowych. Większość z nich została zaznaczona na mapach Google’a, ale niestety nie wszystkie. Gigant z Mountain View musi się jeszcze trochę postarać i uaktualnić swoją bazę. Jednak nie ma co narzekać – i tak nie jest źle i tylko niektóre ścieżki rowerowe nie zostały naniesione na mapę.\nŚcieżki rowerowe w Rumi i okolicach\nDostępne trasy rowerowe są wyszczególnione jako ścieżki rowerowe, wydzielone pasy oraz drogi sklasyfikowane jako przyjazne dla rowerzystów. Ponadto, dzięki możliwości wyznaczania trasy, możecie zaplanować swoją podróż wybierając środek transportu, w tym właśnie rower. Narzędzie oblicza też długość trasy oraz przybliżony czas, potrzebny na jej pokonanie, a nawet zwraca informacje na temat ukształtowania terenu.\nTrasa Rumia – Hel\nWarto pamiętać, że Mapy Google’a dostępne są również w smartfonach, dzięki czemu z narzędzia możemy korzystać na wycieczce.\nul. 3-go Maja (od ul. Suwalskiej do ul. Kieleckiej) 264 m\nul. Dąbrowskiego (od ul. Piłsudskiego do granicy z Gdynią) 2076 m\nul. Starowiejska (od dworca PKP do ul. Kwiatowej) 1200 m\nul. Ceynowy (od ul. Królowej Jadwigi do ul. Żwirki i Wigury) 396 m\nul. Żwirki i Wigury (od ul. Ceynowy do ul. Kosynierów) 540 m\nul. Kosynierów (od ul. Zapolskiej do ronda Jana Pawła II) 1320 m\nul. Tysiąclecia (od ul. Kosynierów do ul. I Dywizji Wojska Polskiego) 960 m\nul. Dębogórska (od ronda Jana Pawła II do ul. Gdańskiej) 1260 m\nul. Gdańska (od ul. Dąbrowskiego do ul. Katowickiej) 240 m\nul. I Dywizji Wojska Polskiego (od ronda Jana Pawła II do ul. Przyrzecznej) 1440 m\nul. Starowiejska (od ul. Kwiatowej do ronda Jana Pawła II) 420 m\nTagi:GoogleGoogle Mapsinternetmapyścieżki rowerowe


Legenda o herbie Pucka – TelewizjaBaltycka.pl\nHome›Miasto Puck›Legenda o herbie Pucka\nBurmistrz Pucka Hanna Pruchniewska zachęca najmłodszych mieszkańców miasta do udziału w zabawie z okazji Dnia Dziecka.\nZabawa jest związana z nową książeczką autorstwa p. Magdaleny Borzyszkowskiej pt. “Legenda o herbie Pucka”.\n– Zachęcam do wspólnego czytania, a następnie do inscenizacji tekstu z podziałem na role w rodzinie. Myślę, że to super propozycja, żeby rodzinnie spędzić Dzień Dziecka – tłumaczy burmistrz Pucka.\n150 książeczek w formie upominku zostanie przekazanych najmłodszym, którzy wraz z opiekunami pojawią się w ten weekend w Informacji Turystycznej na Starym Rynku w Pucku, która jjest czynna w sobotę w godz. 10.00 – 18.00, a w niedzielę w godz.10.00 – 16.00.


Siekierski: Po co oznaczanie pochodzenia mięsa w przetworach? - Przepisy i regulacje\nDodano: 16-02-2015 13:16\nZdaniem europosła Czesława Siekierskiego, za wcześnie jest na oznaczanie kraju pochodzenia mięsa w przetworzonych produktach spożywczych.\nParlament Europejski dużą większością przyjął rezolucję wzywającą do wprowadzenia obowiązkowego oznaczenia kraju pochodzenia mięsa w przetworzonych produktach spożywczych (taki wymóg istnieje już w odniesieniu do mięsa nieprzetworzonego). Z dużych sił parlamentarnych jedynie Grupa EPL, i to nie w całości, głosowała przeciw obowiązkowemu znakowaniu – przypomina europoseł Czesław Siekierski i w nadesłanej do redakcji wypowiedzi rozważa za i przeciw ewentualnemu wprowadzeniu takiego wymogu.\nPrzeciw przemawia wzrost kosztów dla przedsiębiorstw, wynikający przede wszystkim z konieczności druku nowych etykiet, i to w kilku wersjach, wobec konieczności dywersyfikacji dostaw. „Skutkowałoby to koniecznością bieżącego uaktualniania informacji o miejscu pochodzenia składników mięsnych w produkcie przetworzonym, co zwiększa, jak już wspomniałem, koszty produkcji, wprowadza dodatkowe obciążenia administracyjne przedsiębiorstw oraz większą ilość odpadów opakowaniowych” – przekonuje Siekierski i podsumowuje: „Należy sobie zadać pytanie czy nie idziemy za daleko z oznaczeniami żywności, które przez swoją mnogość stają się nieczytelne. Wydaje się, że wystarczyłoby, aby jedynie firma, która wytwarza dany produkt znała i przechowywała dane o miejscu pochodzeniu składników w celu ich udostępnienia w razie potrzeby. Pewną alternatywą mogłaby być również renoma firmy, tzn. można by odstąpić od wymogu znakowania w przypadku uznanych producentów mających ugruntowaną pozycję na rynku i zaufanie klientów.”\nArgumentem za znakowaniem jest natomiast lepsza identyfikowalność w łańcuchu żywnościowym, co stwarza bardziej stabilne relacje między dostawcami mięsa i przetwórcami. Opowiadają się za tym konsumenci. Wreszcie: co miałoby oznaczać oznakowanie "kraju pochodzenia" mięsa? Czy chodzi o państwo, w którym zwierzę się urodziło, czy też może o miejsce uboju? – pyta Siekierski.\nEuroposeł dochodzi do wniosku, że „obecny system kontroli zapewnia odpowiednią jakość i standardy przetworzonych produktów bez względu na to, czy jest na nich zawarta informacja o miejscu pochodzenia czy nie” i stwierdza, że problem wymaga dalszych badań.\nEuroposeł przytacza argumenty przetwórców i konsumentów, zupełnie pomija natomiast stanowisko rolników.\nCzesław Siekierski jest przewodniczącym Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi w Parlamencie Europejskim.\nprosiak 2015-02-16 22:09:22\nz.. 2015-02-16 22:09:07\nrolnik 2015-02-16 21:02:37\ngacek 2015-02-16 20:47:35\nwiola19 2015-02-16 20:36:15\nz.. 2015-02-16 20:29:48\nbb 2015-02-16 19:36:58\nfarmer witold 2015-02-16 19:08:54\nJarecki21 2015-02-16 18:03:25\nEMIL 2015-02-16 17:06:01


Dekoracje na tort, Jednorożec - dodatki | twojTort.pl\nDekoracje na tort, Jednorożec - dodatki - duży zestaw\nUdekoruj Twój tort zestawem Jednorożca!\nZ naszym zestawem Jednorożec, możesz wyczarować jednorożca jak z bajki!\nDekorację można wykorzystac, zarówno do tortów zamówionych u nas jak i własnorecznie upieczonych.\nTwoja kreatywność jest nieograniczona!\nOtrzymane nadające się do spożycia dekoracje, możesz umiejscowić wedle swojego pomysłu.\nW zestawie otrzymasz także klej spożywczy, dzięki któremu stabilnie przymocujesz części jednorożca na swoimi torcie.\nTaki tort bedzie cieszył nie tylko dziecięce oko, ale także oczy wszystkich zaproszonych gości.\nOtrzymane elementy dekoracyjne mogą być dowolnie umieszczone na torcie, dlatego też możesz wybrać dowolny jego kształt.\nKwiaty zrobione są z masy cukrowej i/ albo masy marcepanowej, dzięki czemu ożywią Twój tort nie tylko wizualnie ale także smakowo.\n1 x para uszu jednorożca\n1 x róg jednorożca\n1 x wstążka z masy cukrowej\n- różowe róże z masy marcepanowej\n- białe róże z masy cukrowej\n- różowe różyczki z papieru jadalnego\n1 x opakowanie różowych stokrotek z masy cukrowej\n1 x opakowanie różowych kwiatuszków z masy cukrowej\nTak zmienisz swój tort w jednorożca:\nNakładka dekoracyjna - Różowe i zło...


prosze mam n... - Zadane.pl\nNa czym polega konflikt serologiczny? prosze mam na jutro!!! :)\nprzez olaimagda1 01.12.2009\nMatek istnieje lęk przed konfliktem serologicznym i jego skutkami, czyli chorobą cytotoksyczną noworodków. Lęk jest zbyt wielki, a często niepotrzebny. Zasadnicze wiadomości na temat tego schorzenia pozwolą matkom z cechą krwi Rh-ujemną spokojniej oczekiwać potomstwa. Podstawą powstawania konfliktu serologicznego jest niezgodność czynników krwi między matką a jej dzieckiem. Każdy człowiek ma jedną z czterech grup krwi — 0, A, B, AB, a oprócz nich — cechę Rh. Część populacji nie ma cechy Rh i są to tzw. osoby Rh-ujemne. Przyczyną powstawania objawów chorobowych jest wytwarzanie przeciwciał w ustroju matczynym przeciw cechom krwinek płodu. Najczęstszą przyczyną występowania konfliktu jest niezgodność w zakresie czynnika Rh. Jeśli przyszła matka nie ma cechy Rh, czyli czynnik Rh w jej krwi jest Rh-ujemny, a jej dziecko odziedziczyło po ojcu cechę Rh, czyli ma czynnik Rh-dodatni, to wytwarza się między dwoma ustrojami niezgodność serologiczna. Cecha Rh-dodatnia płodu jest jakby czynnikiem obcym, drażniącym w stosunku do Rh-ujemnych krwinek matki.\nPojawia sie w momencie gdy po raz pierwszy niewielka ilość krwi dziecka dostaje sie do krwiobiegu matki


Wersalka ROKO | Salony Agata\nROKO WERSALKA TKANINA MATRIX15/DR.8\nWersalka ROKO świetnie sprawdzi się nawet w niewielkich wnętrzach. Posiada funkcję spania oraz pojemnik na pościel. Wąskie podłokietniki zwiększają powierzchnię użytkową mebla. W ciągu dnia wygodnie na niej wypoczniesz a w nocy może zmienić się w łóżko. Wbudowane sprężyny faliste dbają o komfort wypoczynku.\nWersalkę można doposażyć w fotele i stworzyć zestaw.\nWersalka posiada łatwy w obsłudze system rozkładania typu klik-klak.\nDrewniane podłokietniki i nóżki przykuwają wzrok i podkreślają charakter mebla.\nJako tkaninę obiciową zastosowano MATRIX - materiał, przyjemny i trwały. Przy dokładniejszym zbliżeniu zauważymy ciekawą strukturę tkaniny.\ndrewno liściaste, sklejka


Grudniowe obdarowywanie - Aktualności - Plasterek.pl\nPlasterek → Aktualności → Grudniowe obdarowywanie\nGrudzień to czas, kiedy słowa „dawać" i „otrzymywać" bardzo często pojawiają się na naszych ustach i w naszych myślach. Dajemy podarunki na gwiazdkę, swój czas na święta, uśmiech, składając sobie życzenia i siebie, będąc z najbliższymi. Lubimy dawać, brać trochę mniej. Bo dawanie jest takie szlachetne, a branie takie egoistyczne. Ale czy na pewno? Czy osoba, która nie umie przyjąć prezentu, uśmiechu losu, nagrody, zasłużonej pochwały, będzie umiała dać - tak ze szczerego serca, z prawdziwą radością? Dawanie i branie, to dwa bieguny jednego czynu, nie mogą istnieć osobno, a razem stanowią wspaniały duet. Zachowane w równowadze czynią nas szczęśliwymi i sprawiają, że nasze życie ma sens.\nZapraszam Was do grudniowego „tematu miesiąca", w którym zastanowimy się, jak dawać, aby sprawiać radość oraz jak przyjmować, aby koś pragnął nas obdarowywać. Jak zawsze czekam na Wasze propozycje, sugestie i uwagi - anetabarta@plasterek.pl


Burrito Boarder, Tallahassee - recenzje restauracji - TripAdvisor\nStany Zjednoczone Floryda Floryda Zachodnia Tallahassee Tallahassee Restauracje Burrito Boarder\nNr 150 wśród 637 Restauracje w lokalizacji Tallahassee $\nMeksykańska, Południowo-zachodnia 2065 West Pensacola Street, Tallahassee, FL 32304-3101+1 850-329-6191Strona internetowa\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Omówienie 4,5 Liczba recenzji: 17Doskonałe66%B. dobre29%Średnie0%Złe5%Okropne0%Teraz otwarteWt11:00 - 00:00Śr - Pn11:00 - 23:00Wszystkie godziny KUCHNIE Meksykańska, Południowo-zachodnia CENA $OCENY ObsługaJedzenieWartośćAtmosferaLOKALIZACJA 2065 West Pensacola Street, Tallahassee, FL 32304-3101Wszystkie szczegóły Ulepsz to ogłoszenieCzy ta restauracja oferuje udogodnienia dla osób niepełnosprawnych?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji jest telewizor?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji można zjeść brunch?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja oferuje dania na wynos?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na lunch?Tak Nie Nie wiem Czy ceny w tej restauracji należą do niskich?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na kolację?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji można zamówić dania z dostawą?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są stoliki na zewnątrz?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są dostępne wysokie krzesła dla dzieci?Tak Nie Nie wiem Dziękujemy za pomoc! Zanim się wylogujesz, opisz swoje wrażenia. Napisz recenzjęRecenzje (17)Oceny podróżnych Doskonałe7B. dobre1Średnie0Złe0Okropne0Typ podróżnegoRodzinyParyWyjazd w pojedynkęBiznesowaZnajomiOkres roku Mar–majCze–sieWrz–lisGru–lutJęzyk Wszystkie języki polski (8)angielski (17)Język polski (8)angielski (17)Zobacz opinie podróżnych: Ta recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieZach VTallahassee, Floryda4Zrecenzowano 6 kwietnia 2017 Niesamowite burrito!WięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieBetsy NBoca Raton, Floryda4114Zrecenzowano 24 lutego 2017 Nie mogę się doczekać powrotu!Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieDaynah B1Zrecenzowano 19 stycznia 2017 Świeże, przyjazna i szybka! Obsługa zawsze z uśmiechem!WięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieRandy P335Zrecenzowano 28 października 2016 z urządzeń przenośnych Jako grupa, jesteśmy jak to miejsce na pewno wrócę.Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieBanshee694Key West, Floryda40150Zrecenzowano 25 kwietnia 2016 z urządzeń przenośnych Wspaniałe jedzenieJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieJason G144Zrecenzowano 25 kwietnia 2016 Moim ulubionym miejscem na obiad!WięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieJ C34Zrecenzowano 19 stycznia 2016 z urządzeń przenośnych Taco wtorekJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieKenneth S1Zrecenzowano 12 września 2014 Burrito Boader bombaJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTrwa aktualizowanie listy... W okolicy Pobliskie restauracjeJim & Milt's Bar-B-QLiczba recenzji: 88 w odległości 0,31 km KikuLiczba recenzji: 43 w odległości 0,6 km Tijuana FlatsLiczba recenzji: 12 w odległości 0,2 km Pobliskie atrakcjeFlorida State UniversityLiczba recenzji: 626 w odległości 2,71 km Mission San Luis de ApalacheeLiczba recenzji: 313 w odległości 0,86 km Florida Historic Capitol MuseumLiczba recenzji: 259 w odległości 3,6 km Museum of Florida HistoryLiczba recenzji: 228 w odległości 3,29 km Pytania i odpowiedziUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Burrito Boarder.Uwaga: pytanie zostanie opublikowane na stronie Pytania i odpowiedzi.Weryfikacja: Wskazówki dotyczące publikacjiPrześlij\nTelewizja, Dostęp dla niepełnosprawnych, Miejsca siedzące, Dostępny parking, Bezpłatny wydzielony parking, Alkohol, Bar, Płatność kartami American Express, Płatność kartami Mastercard, Płatność kartami Visa, Bezpłatna sieć Wi-Fi, Płatność kartami Discover, Dostawa, Na wynos, Ogródek, Wysokie krzesła\n2065 West Pensacola Street, Tallahassee, FL 32304-3101 Lokalizacja:


Bike and Roll Miami (Miami Beach, Floryda) - opinie\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Bike and Roll Miami\nAtrakcje w pobliżu obiektu Bike and Roll Miami\nBike and Roll Miami opinie, Miami Beach\nNr 66 wśród 158 Wypoczynek na świeżym powietrzu w lokalizacji Miami Beach\n1655 James Ave, Miami Beach, FL 33139-3114\nDoskonały sposób na odkrywanie South Beach\nMiałem kartę Smart Go Miami Go, która zawierała cały dzień wypożyczenia roweru. Postanowiłem więc spróbować. Przechowują twoje prawo jazdy lub paszport jako zabezpieczenie na czas wynajmu roweru. Stawka czynszu za dzień wynosi 30 USD, jeśli trzeba za to osobno zapłacić. Jechałem przez około 90 minut...przed powrotem cyklu, ale udało mi się pokonać wiele South Beach dzięki temu rodzajowi transportu. Zbyt czasochłonne i trudne do sprawdzenia pieszo. Poleciłbym jazdę na rowerze przez Miami Beach.Więcej\nRowery, w których ok, ale obsługa klienta była leniwa. Rowery są bardzo fajne, aby jeździć po mieście! Wypożyczyliśmy na 2 godziny, a pani powiedziała nam, że jeśli miniemy czas, to po prostu zapłacimy różnicę. Nigdy nam nie powiedziała, o której kończy się sklep, o 7,...a sklep był zamknięty. Przychodzimy rano, a oni próbowali mnie oskarżyć, ponieważ nie wróciliśmy na czas. Jak zamierzaliśmy zwrócić rower, jeśli sklep był zamknięty. Pani nigdy mi nie powiedziała, że jest inne miejsce, do którego możesz wrócić. Online Mówi, że zamykają się o 7, wiadomość głosowa to samo! Papier z informacją to samo zamknięcie o 7. Na szczęście pani dziś rano była miła, że nas wysłuchała i przeprasza ją za to, że jej kolega nie przekazał odpowiednich informacji. Dajemy rowery n pani dziś rano 10, a pani wczoraj 2Więcej\nBardzo dobry sposób na poznanie plaży w ciągu kilku godzin.\nBardzo dobry sposób na poznanie plaży w ciągu kilku godzin. Mają różne rodzaje rowerów. Wynajmowałem bez przekładni i było to 10 dolarów za dwie godziny, co wystarcza, aby się obejść. Miły personel i dobry byke.\nSegways są zawsze zabawne.\nŚwietna podróż dla nas dwojga. Świetne do szybkiego obejrzenia najważniejszych wydarzeń, a także niektórych mniej znanych zabytków. Wielkie dzięki dla Jasmin za prowadzenie przez ruch uliczny.\nStraszna obsługa. Trzymaj się z dala, jest wiele lepszych wypożyczalni rowerów.\nPersonel był późno, niegrzeczny, niekompetentną. Miejsce powinno się otworzyć w 10. 00 i byliśmy tam 9. 59 i po raz pierwszy w kolejce. Personel był późno. Ona przyszła o 10 . 03 i powiedzieli nam, aby poczekać, aż ona wyłącza alarm. Weszliśmy o 10 ....06 i była długa kolejka osób czekających na 10. 06 . Wybraliśmy rowery i za wynajem trzy rowery. Poprosiliśmy o niższe miejsca na jeden rower lub dać nam narzędzia więc opuścić fotel dla siebie. Powiedziała że nie są akceptowane na siebie, ale powinniśmy się doczekać, aż ona serwuje innych klientów. Następnie podała jedna rodzina, która przyszli po nas. Następnie kolejne rodziny. Następnie inny. W 10. 26 poprosiliśmy ją ponownie, aby obniżyć fotel. Powiedziała nam, że powinniśmy czekać trochę więcej, bo miała innych ludzi. Dostaliśmy źli i ona zaczęła krzyczą. Dostaliśmy też źli. Wtedy ona opuszcza się w fotelu. Wyszliśmy o 10. 34 . Wzięła pół godziny na naszej wycieczce rowerowej podróży. Ponadto, ona niekompetentny. Kiedy wybraliśmy rower to był zaparkowany w stelażu powiedziała, że " ten rower jest zablokowane do rzeczy. Jest on podłączony. " i trzeba było wyjaśnić jej, że to był tylko rower i nie "rzecz" lub "zamek". rowery były ok. Personel był bardzo przyjazny po południu, kiedy wróciliśmy na rowerach. Dlatego 1 gwiazdki dla pracowników w godzinach porannych i 5 gwiazdek dla pracowników w godzinach popołudniowych i na rowerach. Następnego dnia wynajęliśmy rowery na ulicy 14 lutego i był to 5-gwiazdkowy.Więcej\nCo za dzień zabawy!\nPostanowiliśmy spędzić dzień na rowerze w South Beach. Miasto wynajmuje rowery ze stoiskami / kioskami w całym mieście. Postanowiliśmy jednak wynająć od Bike & Roll. Oprócz wygodniejszego roweru, w odróżnieniu od rowerów miejskich, mają kask i blokadę rowerową. Bike & Roll pomógł nam wybrać rowery,...które najbardziej nam odpowiadają i gdzie chcieliśmy jechać (mają 5 różnych modeli). Jedziemy z South Beach przez Venetian Causeway do obszaru Wynwood, aby zobaczyć Graffiti. Zajęło nam to około 45 minut, aby się tam dostać. 17th Street była dość zajęta budową, więc musieliśmy jechać chodnikami, aby dostać się do / z Causeway. Niezbyt przyjemne wrażenia z jazdy na rowerze. Korzystaliśmy z pasów rowerowych na Causeway, które miały trochę ładnej scenerii i małego ruchu. Byłem tak szczęśliwy, że widzieliśmy obszar Wynwood z niesamowitymi Graffiti w całej okolicy. Posiadanie zamków rowerowych było miłe, ponieważ mogliśmy zatrzymać się w kawiarni i dostać coś do picia, nie martwiąc się o rowery na zewnątrz, i oczywiście, hełmy są koniecznością! Chcieliśmy pojechać do rezydencji Versace, ale nie chcieliśmy utknąć w powracającym ruchu w godzinach szczytu (i musiałbym jeździć także po chodnikach). My głowiaste nazad do Południowej Plaży i biked na dół South Beach Boardwalk do końca. Zdaliśmy sobie sprawę, że jeśli nabieramy tempa, możemy zwrócić rower z 4-godzinną wypożyczalnią i nie musimy płacić więcej. Podsumowując, naprawdę dobrze się bawiliśmy, a rowery były odpowiednie dla naszych potrzeb. Skończyło się prawdopodobnie jazda około 15 mil. Nie polecałbym tego rodzinom z dziećmi, ponieważ jeździsz chodnikami z przeszkodami (ludźmi, sondażami itp.) Lub na ścieżkach rowerowych z ruchem ulicznym. Zdecydowanie skorzystam ponownie z Bike & Roll.Więcej\nŚwietne rowery i manager\nwynajęty rower Rock and Roll. Dwa miejsca i dobre ceny na rowery przez cały dzień na wycieczki po okolicy i zabawy wycieczkę quadami na Key Biscayne. Menedzer i dał nam wiele dobrych informacji na temat jazdy konnej przy South Beach i dłuższe wycieczki.\nTo było wspaniałe doświadczenie. Personel był przyjazny i kompetentny. Wybraliśmy się na Miami River Segway Tour obejmujący szeroki co byłoby zbyt daleko ale łatwy w Segway. Instrukcje od Cara na Segway był dobry i w ciągu 10 minut byliśmy pewni i przejeżdżające samochody na nich....Bardzo mi się podobało.Więcej\n4 891 recenzji\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Bike and Roll Miami.\nWycieczki segwayami, Wycieczki rowerowe, Wycieczki prywatne, Wycieczki na własną rękę i wypożyczalnie\nRecenzje: 6 515


Napisane przez\t4 Skrzydła Lotnictwa Szkolnego\n58 Eskadra z 41BLSz wykonywała w ramach zajęć programowych loty szkoleniowe w zwalczaniu środków naziemnych z użyciem uzbrojenia na poligon Jagodne.\nPiloci wykonali dziewięć wylotów w ramach lotów szkolnych i treningowych oraz na rzecz szkolenia JTAC w realizacji misji CAS.\nSzkolenie takie prowadzone jest w dęblińskiej bazie trzy razy w roku i służy do podtrzymania nawyków pilotów oraz szkolenia podchorążych w lotach na zastosowanie bojowe AG (air to ground)\nZdjęcia: Michał Wajnchold\nCzytany 5598 razy\tOstatnio zmieniany wtorek, 23 maj 2017 10:03\nOkresowe szkolenie służb organizacji lotów na warszawskim Okęciu.\nW 1 Bazie Lotnictwa Transportowego przeprowadzono okresowe szkolenie służb organizacji lotów. Podczas treningu zgrywającego doskonalono procedury ratownicze na statku powietrznym Boeing 737-800.\nAviation Detachment 18-2 w 33 Bazie Lotnictwa Transportowego.\nW 33 Bazie Lotnictwa Transportowego trwa polsko-amerykańskie szkolenie lotnicze oraz spadochronowe w ramach rotacji Aviation Detachment 18-2.\nWięcej w tej kategorii: « Ćwiczenia ,,Eagle Talon" w 21 Bazie Lotnictwa Taktycznego. Kolejny raz z pomocą. Akcja "Serce" z 8BLTr. »


Botki damskie Filippo skórzane brąz trapery - Raj Obuwia\n> Buty damskie>Botki>Botki damskie Filippo skórzane brąz trapery\nBotki damskie skórzane trapery Filippo.\nBotki wykonane są ze skóry naturalnej typu nubuk.\nNosek zaokrąglony zapewnia dobre ułożenie palców w trakcie użytkowania. Buty posiadają 2 cm platformę, która dodatkowo zapewnia komfort noszenia. Botki są starannie wykonane oraz odznaczają się wysoką trwałością.\nJeden z najmodniejszych kolorów to właśnie brąz, który pasuje do wielu stylizacji.\nKolejna nasza propozycja to botki, workery, trapery firmy Filippo, które doskonale pasują do wielu stylizacji.\nBotki wykonane są ze skóry naturalnej typu nubuk, który tworzy oryginalną i wygodną cholewkę, natomiast szeroki płaski obcas o wysokości 3,5 cm zapewnia wygodę tego obuwia. Całkowita wysokość łącznie z cholewką to 16 cm.\nWnętrze tego modelu wyłożone jest kocem obuwniczym. Buty są wsuwane co daje komfort podczas ich zakładania. Botki posiadają miękką wkładkę ocieplaną futerkiem.


Dioramy - DyrdekHz | Modelarstwo.info\nOd kilku dni pracuję nad dioramą. Ciepłe dni się zaczynają i postanowiłem że do wiosennych i letnich prezentacji przyda się porządna makieta. Będzie to plac firmy transportowej, wraz z halą naprawczą i biurem. Obok przebiegać będzie fragment jakiejś DK. Obecnie skleiłem już styropian z podstawą, którą jest blat stołu. I tu mogłem wykorzystać coś cieńszego, ponieważ wysokość wynosi teraz aż 4 cm.\nGrunt że działka już jest , teraz tylko budować\nNo to kawałek dioramy się zapowiada. 3-mam kciuki.\nPlany zacne, wiele nie jest zrobione ale jesli zrobisz tak jak opisujesz to mysle ze bedzie bardzo ciekawie i dioramka do zdjęc jak znalazł\nDzisiaj dojechał zamówiony u znajomego budynek, wycinany laserowo. Od razu go skleiłem. Póki co jest trochę łysy ale całość zostanie pomalowana na szaro, dojdzie blacha na dach spadzisty oraz papa na dach poziomy, okna i drzwi szklane oraz banery reklamowe. Planuję również klimatyzatory na dachu nad biurem.\nBardzo fajne zabudowania , teraz trzeba je dopieścić\nZobacz załącznik 277999\nZobacz załącznik 277998\nTo pcv ? A laser nie palił końcówek ?\nTak, PCV. Znajomy, który wycinał twierdzi że nie.\nJak ja się dowiadywałem w sprawie to mówili że tylko tektura bo tworzywo topi na cięciach a tu ładnie wycięło .\nSuper budyneczek, podoba mi sie bardzo i szczegolnie ze PCV Zanim pomalujesz na szaro zaszpachluj wszystkie łączenia i wyszlifuj do rowna, jak juz masz taki fajny budyneczek to juz zrób go na cacy\nAbarth znając dążenie do perfekcjonizmu Dyrdka to możesz być spokojny Fajna ta hala , ale czy nie za mała będzie na Twoje potrzeby ?\nNo ładny kawałek działki, budynki już teraz prezentują się ciekawie a co dopiero jak dołożysz jeszcze swoja rękę do tego.\nPcv to chyba przyszłość jeśli chodzi o budynki w modelarstwie - sam ostatnio się za czymś rozglądam i stwierdzam, że to co jest dostepne to kicha.\nFirma, która Ci wycinała budynki jest z Wlkp?\nBudyneczek jak na początek Twojej dioramy ciekawie się zapowiada. Ten Twój kolega to by wyciął budynek trochę w innej skali? Bo te co widziałem PCV to narazie są dostępne w skali raczej nie dla mnie, a jak już coś się pojawi to przeważnie budynki, które mnie nie interesują .\nCoś mi się zdaje że będzie fajny LKW serwis Będę uważnie śledził!\nFajna ta hala , ale czy nie za mała będzie na Twoje potrzeby ?\nTo taki starter na początek. Ale umiejscawiam go tak, żeby można było go rozbudować o kolejne dwie bramy.\nTak, ze Swarzędza, jak chcesz mogę podrzucić namiary na PW.\nDzisiaj pomalowałem budynek na szaro oraz wyciąłem kanał w jego podstawie.\nDobrze to wygląda, malujesz aerografem?\nNie, to akrylowy podkład w sprayu.\nTo brawo, udało Ci się uniknąć zacieków. Sam używam często farb w sprayu i nie zawsze wszystko się udaje, a u Ciebie taka gładź jakby to pcv było z tego koloru.\nCoraz ciekawiej to wygląda . Co do cięcia w styropianie to może spróbuj rozgrzanym nożem . Powinno się wtedy na równo ciąć .


ferinmel, Autor w serwisie How2Play\nGenerator kart z Overwatcha!\nRanked w Overwatchu, dajesz z siebie wszystko. W końcu: jest! Najlepszego zagranie! No, teraz jak nie dostaniesz Play of the Game, to już stracisz wiarę w ludzkość... No cóż, nie ma... Ale z pięcioma złotymi medalami powinieneś być chociaż na karcie do głosowania... TEŻ NIE?! *ragequit*\nAD Bard na Topie!\nBard nigdy nie był zbyt dobry w graniu solo na linii, ale od zmiany w dzwonkach w patchu 7.7, gracze zaczęli w nim widzieć potencjalnego mid-late game carry. Jego skalowanie jest nadal bardzo słabe, jeśli się za dużo nie nastackuje, ale jego bonusowe obrażenia wraz ze wzrostem limitu maksymalnych meepów, pozwalają mu na zadawanie o wiele większych obrażeń niż kiedyś.\nNowa myszka od Genesis z topowym sensorem optycznym!\nKompozycja na każdą okazję\nSłyszeliście to już wiele razy, ale warto znowu sobie powtórzyć: League of Legends jest grą opierającą się na współpracy. Jeżeli nie potraficie działać w zgodzie z drużyną, wygrywanie staje się o wiele trudniejsze. A mając do dyspozycji tak szeroki wachlarz postaci, warto jest wybierać takie, które dobrze ze sobą działają. Poniżej znajdziecie pięć klasycznych teamów, które są niezłe do zagrania, kiedy macie ze sobą czterech znajomych.\nPraca dla Riot Games! Złóż podanie jak najszybciej!\nChcesz pracować w prestiżowej firmie? Twoje CV potrzebuje innowacji? Praca na kompie to dla Ciebie norma? JESTEŚ WŁAŚCIWYM CZŁOWIEKIEM WE WŁAŚCIWYM MIEJSCU!\nBóstwa – Poziom mocy postaci według lore\nWszyscy znamy metę, orientujemy się którzy czempioni są teraz mocni, którzy słabi. A co by się stało, gdyby przyporządkować postaci z LoL-a według ich FAKTYCZNEJ mocy, a nie tej zawartej w mechanice gry?\nRola dla Ciebie! W jaki sposób ją wybrać?\nA więc chcesz się dowiedzieć co mainować? Nie wiesz jaka rola jest dla Ciebie? Cóż, to może być tylko Twoja decyzja... Ale z poniższymi informacjami wybór może być prostszy.


Andrew Vysotsky: Sędzia i jego ćpun\nPowieść Detlera Wolffa to klasyczny kryminał. Komisarz niemieckiej policji kryminalnej Gernot Katenkamp wyjeżdża wraz z żoną na urlop do Bangkoku, gdzie spotyka rodaka, sędziego Hannsa Überlendera i jego piękną, młodą, drugą żonę. Tytułowy sędzia prosi gliniarza o pomoc w odszukaniu swego syna narkomana, który ma przebywać w mieście. Jak szybko się okazuje prośba ta ma drugie dno. Sprawa szybko nabiera kryminalnego aspektu. Co dalej przekonajcie się sami.


Reklama wielkoformatowa na budynkach - Ooha.pl\nDecydując się na reklamę na budynkach musimy zdawać sobie sprawę z wad i zalet takiego rozwiązania. A także warto zastanowić się nad celem, jaki chcemy osiągnąć poprzez zdecydowanie się właśnie na taką reklamę. Do kogo chcemy dotrzeć? Czy do jak największej ilości klientów? Czy na pewno nasz produkt jest dla każdego, czy może dla określonej grupy osób?\nJeżeli odpowiemy sobie na te pytania i nadal będziemy chcieli zainwestować w reklamę wielkoformatową na budynku, to świetnie. Co zyskamy, decydując się na tę formę reklamy? Przede wszystkim widoczność. Bardzo trudno jest przeoczyć reklamę, która zajmuje pół wysokiego wieżowca. Jeżeli chcemy rozreklamować produkt, którego używa większość osób bez względu na wiek i płeć lub używają go np. głównie kobiety bez żadnych podziałów na wiek (np. rajstopy), to również będzie to świetny pomysł.\nWarto jednak dobrze zastanowić się nad tym rozwiązaniem. Nie dla każdego produktu ten rodzaj reklamy będzie odpowiedni. Dodatkowo warto przemyśleć, na którym budynku umieścimy naszą reklamę i z której strony. Nie wszystkim może podobać się reklama za oknem, mimo że siatki MESH nie utrudniają widoczności.\nmarzec 21, 2017 /by admin\nhttp://ooha.pl/wp-content/uploads/2016/05/ooha-logwwwo2332.png 0 0 admin http://ooha.pl/wp-content/uploads/2016/05/ooha-logwwwo2332.png admin2017-03-21 23:46:482017-03-21 23:47:48Reklama wielkoformatowa na budynkach\nReklama wielkoformatowa na budynkachmarzec 21, 2017 - 11:46 pm\nReklama zewnętrznamarzec 21, 2017 - 11:44 pm\nSiatki MESHmarzec 21, 2017 - 11:42 pm\nWyklejanie tablic reklamowychmarzec 21, 2017 - 11:40 pm\nul. Batalionów Chłopskich 14,\ntelefon: +48 58 380 16 17\nOOHA.pl (z ang. Out-Of-Home Advertising) tworzą ludzie z pasją i kilkunastoletnim doświadczeniem w branży reklamowej. Naszym Klientom oferujemy kompleksową realizację projektów outdoor' owych.\nul. Wosia Budzysza 7 (teren Elektromontaż Gdańsk SA)\nOoha.pl - Ekspert w dziedzinie reklamy zewnętrznej. Realizacja: Bluesky System


Sądownictwo. Sprawy krzywdzenia zwierząt wciąż lekceważone - wGospodarce.pl\nOpublikowano: 18 stycznia 2014, 00:19\nUstawa o ochronie zwierząt gwarantuje ludziom prawo do ich obrony przed wymiarem sprawiedliwości i pozwala na nakładanie kar na bezlitosnych wobec zwierząt. Niestety nie wszyscy traktują poważnie „sprawy o psa” czy kota. Jak się kończą rozprawy dotyczące zwierząt?\nLudzka agresja wobec zwierząt nie zna granic. Fakty takie jak wyrzucenie psa z okna czy podanie jako pożywienie dla pytona żywych małych kotków wzbudzają szok. A co dalej?\n- Z jednej strony coraz więcej spraw dotyczących znęcania się nad zwierzętami trafia do sądów, a z drugiej wygrana zależy od moralności sędziego\n– mówi Katarzyna Łobacz-Śliwa z Fundacji Mondo Cane, konsultant Parlamentarnego Zespołu Przyjaciół Zwierząt, od lat zaangażowana w działania na rzecz zaostrzania prawa dotyczącego ochrony zwierząt. Dodaje, że w ostatnich latach udało się sporo wywalczyć dla pokrzywdzonych zwierząt, ale sędziowie nie zawsze w swoich wyrokach opierają się o artykuły, które pozwalają ukarać osobę krzywdzącą zwierzęta.\nPrzykładem wartym uwagi jest zastosowanie przez sąd artykułu z Ustawy o ochronie przyrody do sprawy zabicia wydry w okrutny i zamierzony sposób, w związku z którym mordercy zwierzęcia postawiono zarzut wykroczenia. Z kolei osoba sądzona za taki czyn z artykułu z ustawy o ochronie zwierząt mogłaby otrzymać wyrok od grzywny do dwóch lat więzienia. W przypadku znęcania się ze szczególnym okrucieństwem można zasądzić karę więzienia do lat trzech.\n- Ustawa ta nadaje się do zmiany, zwłaszcza w punkcie mówiącym, że można zasądzić zakaz posiadania zwierząt maksymalnie do 10 lat\n– mówi Joanna Repel z Krakowskiego Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami.\n- Przy bardzo drastycznych sprawach znęcania się nad zwierzętami w sprawach, w których KTOZ jest skarżącym często uzyskujemy wyrok bezwzględnego więzienia, ale niestety nie w każdej sprawie taki wyrok udaje się uzyskać. Przeważnie w Polsce za znęcanie się nad zwierzętami dostaje się „zawiasy"\nSprawy dotyczące zwierząt w sądach są traktowane bardzo różnie.\nTeresa Lissowska z Warszawy w swoim mieszkaniu w bloku ma 9 psów. Wszystkie, oprócz jednego - w typie onka są niewielkich rozmiarów. Kocha psy i wszystkie zwierzęta, które posiada przygarnęła z litości – przeważnie były adoptowane ze schronisk lub interwencyjnie albo zwyczajnie bezdomne. Większość z tych, które miała i ma u siebie to wymagające specjalnej troski staruszki. Ślepe, głuche. Ma dobre opinie od organizacji ochrony zwierząt. Sąsiedzi pani Teresy nigdy nie skarżyli się na jej psy i nie mieli pretensji o zwierzaki, z wyjątkiem jednego - Jerzego Z., który jest jednocześnie przewodniczącym wspólnoty mieszkaniowej budynku. Wielokrotnie, gdy spotykał panią Teresę na klatce lub przed blokiem wyzywał ją z powodu psów. Pewnego razu doszło między nimi do kłótni, w której wyzywał ją w grubiański sposób, opluł i ostatecznie uderzył w twarz, aż odbiła się o ścianę. Pani Teresa wezwała policję i złożyła zeznania na posterunku. Dzielnicowy skierował sprawę do sądu. Jerzy Z. mówi o swojej sąsiadce, że jest wariatką i że psy stanowią zagrożenie. A przed sądem na zarzuty o pobicie bronił się atakiem – mówił, że to sama pani Teresa jest groźna dla ludzi, że (cyt.) „jest chora psychicznie, leczy się i na 16 m kw. ma 10 psów”.\n- Kłamał przed sądem, pomawiał i nadal mi ubliżał\n– mówi pani Teresa. Uważa, że sąsiad po prostu jej nie lubi, a przede wszystkim nie lubi zwierząt albo kłamliwie twierdzi, że się ich boi.\n- Kłamliwie, bo ów strach nie przeszkodził mu w skopaniu idącego spokojnie na smyczy około 13-letniego jamnika\n- mówi pani Teresa. Sąd w listopadzie 2013 r. uznał winę Jerzego Z. jednocześnie warunkowo umarzając postępowanie na czas próby - do roku. Historia ma dalszy ciąg w prokuraturze, która prowadzi dochodzenie w sprawie składania fałszywych zeznań przed sądem przez powódkę.\nNagrywał rodzącą kotkę\n14 lutego w Sądzie Rejonowym w Radzyniu Podlaskim ma odbyć się rozprawa oskarżonego o znęcanie się nad zwierzęciem przez mieszkańca Radzynia. 46-letni Mirosław R. nakręcił na video ciężki poród swojej kotki. Nie udzielił pomocy kocicy ani kociakowi, który zaklinował się w czasie porodu. Kociak nie przeżył. Film ze zdarzenia radzynianin zamieścił na portalu YouTube. Po zgłoszeniu dokonanym przez zszokowaną internautkę sprawą zajęła się policja, a później prokuratura, a wszystko opisała Gazeta Wyborcza Lublin. Po artykule redakcja gazety otrzymała list od autora filmu, w którym używając wulgaryzmów poinformował z pretensją, że będzie miał sprawę za „kocią c...”. Pierwszy termin rozprawy został odroczony, ponieważ oskarżony usprawiedliwił swoją nieobecność. Na drugiej sprawie nie stawił się. W tym wypadku sprawa została potraktowana poważnie przez prokuraturę w Radzyniu, która postawiła mężczyźnie zarzuty. Natomiast w czasie trwania postępowania ani policja ani prokuratura nie zdecydowały o odebraniu oskarżonemu kotki, której poród był nagrywany. Policja w Radzyniu Podlaskim stwierdziła, że zwierzę przebywa w dobrych warunkach, a prokuratura jak na razie nie wniosła o zabezpieczenie kota. Być może zadecyduje o tym sąd?\nPotrąciła swojego psa i odjechała\nNiestety bywa też, że prokuratura staje po stronie złego pana, a nie jego zwierzęcia. Lubelski oddział Animals odebrał pięciomiesięcznego małego psa jego właścicielce – lubliniance, która przejechała go cofając samochodem na swoim podwórku. Zostawiła psa w budzie i wyjechała na trzy dni. W tym czasie sąsiedzi zawołali policję do skomlącego zwierzęcia i pies, który miał złamaną łapę oraz poważne obrażenia został zabrany i zawieziony do lecznicy, a po dwóch tygodniach do schroniska Animals. W schronisku przebywa „pod kluczem”, ponieważ prokurator z Prokuratury Rejonowej w Lublinie, która prowadziła sprawę umorzyła ją kilkanaście dni po tym, jak sprawa trafiła do prokuratury (przekazana przez policję). Po otrzymaniu informacji o umorzeniu sprawy właścicielka psa próbowała go natychmiast odebrać. Elżbieta Tarasińska z Animals Lublin mówi, że to ona poprosiła właścicielkę, aby zostawiła psa na leczenie w schronisku ze względu na jego zły stan, a ona się zgodziła. Dzięki temu pies był bezpieczny w schronisku. Według świadków sprawczyni - Beata K. widziała, co się stało z psem, ale tylko wrzuciła go do budy i odjechała. Sąsiedzi nie mogli być obojętni wobec psa, który strasznie wył z bólu i wezwali policję i funkcjonariusze weszli na posesję, aby go ratować. Natomiast prokurator nie przesłuchała żadnego ze świadków ani członków Animals, a jedynie sprawczynię zdarzenia…w charakterze świadka. Animals zaskarżył tę decyzję i do czasu jego rozpatrzenia nie zamierza oddać psa właścicielce. Zostały tu opisane mniejsze przewinienia niż zabicie zwierzęcia ze szczególnym okrucieństwem, ale praktyka pokazuje, że nie tak łatwo jest zostać ukaranym z powodu krzywdzenia zwierząt.\n- Ustawa, choć nie jest dopracowana i wymaga zmian, daje możliwość zasądzenia wyroku bezwzględnego pozbawienia wolności, ale sędziowie często nie korzystają z takiego prawa, gdyż cały czas sprawy dotyczące zwierząt, są traktowane „po macoszemu"\n– mówi Joanna Repel z KTOZ. Dodaje, że należałoby wystosować apel do sędziów albo przynajmniej pokazywać pozytywne przykłady wyroków, które faktycznie karzą za znęcanie się znad zwierzętami jako przestrogę w procesach, które toczą się latami.\n- Sędziowie są ostatnim, ale najważniejszym ogniwem procesu\n- mówi Repel.


Biura na sprzedaż Warmińsko-mazurskie, lokal sprzedam OLX.pl Warmińsko-mazurskie\nWarmińsko-mazurskie Biuro, lokal sprzedam - OLX.pl\nSprzedam/wynajmę mały lokal/ magazyn Brata Alberta 4\nIława wczoraj 20:12\nSolarium w centrum miasta na sprzedaż\nLokale usługowe w Ełku. Lokale usługowe przy Promenadzie.\n1 749 220 zł\nOkazja Cenowa do końca roku! Lokal usługowy w centrum miasta Giżycko\nGiżycko wczoraj 17:14\nSprzedam lokal usługowy i lokale mieszkalne\nMrągowo wczoraj 09:47\nBartoszyce 7 gru\nElbląg 7 gru\nLokal handlowo-usługowy przy ul. Nauczycielskiej\nLokal użytkowy - Kętrzyn, ul. Mielczarskiego, woj. warmińsko-mazurskie\nLokal z magazynem o powierzchni 115,42m2\nOstróda 7 gru\nMagiczny Dom z Galeria/Kawiarnia w Reszlu\nReszel 7 gru\nMorąg 7 gru\nLokal użytkowy z najemcą sieciowym- ROI 8,63%\nElbląg 6 gru\nTartak z dużą działką\nFrednowy 6 gru\nObiekt pod różne typy działalności gospodarczej\nMorąg 6 gru\nWikielec 6 gru\nZakład produkcji stolarsko meblarskiej.\nMiłki 6 gru\nLokal handlowo-usługowy lub Gastronomiczny okazj\nLokal użytkowy 99,7m po remoncie Grunwaldzka 77\nElbląg 5 gru\nLokal użytkowy 61 m2+Miejsce Postojowe+FV23%=Bartąg\nBartąg 5 gru\nZabytkowy Spichlerz w centrum Dobrego Miasta + działka niezab. GRATIS!\nLokal usługowy z najemcą Żabka + Paczkomat OKAZJA\nNowe Miasto Lubawskie 5 gru\nGórowo Iławeckie 4 gru\nBiurowiec w centrum Ełku Wojska Polskiego\nEłk 4 gru\nSprzedam lokal użytkowy 76,47 m2\nMiłakowo 3 gru\nBudynek, lokal - dobra lokalizacja (Green Velo)\nKandyty 3 gru\nNa sprzedaż dobrze prosperujący lokal Kręgle, Bilard-restauracja.\nDziałdowo 3 gru\nMazury. Budynek o funkcji usługowej w Gołdapi\nGołdap 3 gru\nDudynek usługowy lub mieszkalny Elblag ul. Firleja\nElbląg 3 gru\nLokal 110m z opcją podziału Galeria Nenufar Iława\nIława 2 gru\nKategorie podobne do "Biura i Lokale" w Warmińsko-mazurskiem\nKategorie podobne do "Biura i Lokale" w Warmińsko-mazurskiem:\nNowe Monasterzysko (1)\nLokal Lokal na W m O m Lokal ok W o m .m U m Lokal uźytkowy M w\nNa sprzedaż biuro, lokal usługowy, lokal gastronomiczny, lokal handlowy na OLX.pl (dawniej Tablica.pl) Warmińsko-mazurskie.


rozwiązanie | Aktywne życie\nŻyjemy w czasach, gdy każdy z nas chce jak najlepiej się prezentować. Nie jest to w zasadzie domena tylko lat naszego XXI wieku, gdyż również we wcześniejszych epokach ludzie wykazywali zainteresowanie pięknem i jak najlepszą prezencją.\nObecnie posiadamy coraz więcej opcji gdy chodzi o organizację biesiad okolicznościowych. Jest mnóstwo firm, jakie zajmują się ogólnym tworzeniem takich wydarzeń i, do tego, oferują pełną obsługę. Coraz nagminniej też postanawiamy przyjąć do pracy inicjatorów zabaw, tak aby zorganizowana impreza zapadła w wspomnienie wszystkim uczestnikom.\nChcąc doglądać o swoje zdrowie należy bezwzględnie pamiętać o regularnych badaniach u przeróżnych lekarzy. Niebezpieczeństwo zachorowania na raka lub innego rodzaju złośliwe choroby jest wysokie i rośnie z wiekiem.\nNiejednokrotnie znajdujemy się w takim momencie życia, że nie umiemy uporać się z wieloma problemami. Wtedy bardzo dobrym pomysłem może być udanie się do psychoterapeuty. W Krakowie pracuje ich mnóstwo, bez problemu więc odnajdziemy kogoś, kto pomoże nam wyjść na prostą.\nCo zapewni dzieciom żłobek i z jakiego powodu warto jest tam posłać swoje dziecko?\nRola wypoczynku w naszym codziennym życiu


biesiadne w Końskiach - kapele biesiadne\nbiesiadne w Końskiach kapele biesiadne\nbiesiadne Końskie Wybierz inną kategorię\nTakie usługi jak biesiadne są w Końskiach niezwykle cenione, ponieważ mieszkańcy dobrze bawią się przy dobrej muzyce, a jak wiadomo najlepsza jest muzyka na żywo. Każdy może posłuchać sobie w dowolnej chwili muzyki na odtwarzaczu mp3 lub innym, jednakże muzyka na żywo ma w sobie wiele pozytywnych cech. W Końskiach fachowiec, który wykonuje swoje usługi np. takie jak biesiadne Zawsze znajdzie klientelę , ponieważ ludzie cenią sobie fachowców w swojej branży. Nieważne czy jest to montaż okien czy biesiadne, zasada jest ta sama. Koński jest miejscem gdzie rozrywka jest bardzo popularna i rozwój kultury zależy bardzo często od zespołów muzycznych i osób związanych z teatrem oraz muzyką. Według większości specjalistów, Koński będzie rozwijać się stabilnie jednakże rozwój przede wszystkim zależy od tego jak zachowają się mieszkańcy. Widać jednakże, że mieszkańcy Koński są bardzo przedsiębiorczy i oferuję różne usługi jak np. biesiadne oraz produkty. Wielu mieszkańców Koński chce po zakończonej pracy się trochę zabawić i spędzić w miłym otoczeniu wolny czas. Najlepiej to wychodzi podczas zabaw tanecznych, które z kolei dają pracę różnym zespołom muzycznym oraz przede wszystkim szkołom tańca, które nauczają młodych adeptów sztuki tanecznej.


Życie jest w naszych rękach – Paweł Chomik\nŻycie jest w naszych rękach\nOpublikowano 24 listopada 2015 przez Paweł Chomik — Zostaw odpowiedź\nProkrastynacja staje się coraz większą zmorą ludzkości. Ciągle odkładamy coś na później. Wmawiamy sobie, że mamy jeszcze dość czasu, że ze wszystkim zdążymy. Powtarzamy sobie, że zaczniemy coś jutro, odwiedzimy kogoś w następny weekend, porozmawiamy za jakiś czas. A co jeśli tego czasu pozostało nam niewiele? Z jednej strony boimy się śmierci, z drugiej zaś żyjemy sobie tak beztrosko jakby miała ona nigdy nie nadejść. Ale nadejdzie.\nŚwiadomość tego, że w końcu umrzemy powinna motywować nas do działania. Powinniśmy się cieszyć czasem, który otrzymaliśmy i wykorzystać go jak najlepiej. Stale przejmujemy się opiniami innych, ogranicza nas własna duma, paraliżuje nas lęk przed zawstydzeniem lub porażką. Wszystkie te urojone obawy przeszkadzają nam żyć. Skupiając się na nich, zapominamy o tym, co tak naprawdę jest ważne. A nie ma nic cenniejszego niż życie. To ono jest naprawdę ważne.\nMarnotrawstwem czasu jest szukanie sensu życia, bo życie nie ma sensu. Życie jest sensem. Wszystko w naszym życiu jest ważne i potrzebne. Wszystko dzieje się z jakiegoś powodu, choć często tego nie rozumiemy. To my nadajemy wartość wszystkiemu w naszym życiu, ponieważ my sami w sobie jesteśmy wartością. Życie jest wielką tajemnicą, którą odkrywamy każdego dnia. To właśnie ta tajemnica, sekret życia sprawia, że każda chwila jest tak ekscytująca. Musimy pamiętać o tym, że nie mamy nic do stracenia.\nWszystkie rzeczy materialne, które gromadzimy w trakcie naszego życia staną się całkowicie bezużyteczne po naszej śmierci. Urodziliśmy się nadzy i nadzy umrzemy. Nie ma powodu, abyśmy nie korzystali z pełni naszego potencjału i nie żyli zgodnie z naszym wewnętrznym głosem. Zaufajmy własnemu instynktowi. Rozum i logika są istotne, ale nie zapominajmy o sercu. Żyjmy zgodnie z jego wskazówkami, a doświadczymy najwspanialszych rzeczy. Zaufajmy sobie i odrzućmy wszelkie obawy. Zanim inni zaufają nam, my musimy zaufać samym sobie. Mamy wszystko, czego nam potrzeba. Inaczej nie dotarlibyśmy do etapu życia, w którym się znajdujemy. Nie poddawajmy się i stale próbujmy. Nie bójmy się porażek, ponieważ to one nas uczą, kształtują nasz charakter i przybliżają do celu. Porażka nie jest ujmą, natomiast brak jakiejkolwiek próby już jest.\nSkoro wciąż żyjemy, oznacza to, że nasza misja tu na Ziemi ciągle trwa. Wykorzystajmy najlepiej jak potrafimy wszystko to, co otrzymaliśmy od życia. Skupmy się na tym co potrafimy najlepiej, na naszych zaletach. Rozwijajmy nasze pasje i dzielmy się nimi. Traktujmy każdy dzień, jakby miał być naszym ostatnim dniem. Traktujmy wszelkie wydarzenia, jakby miały miejsce po raz pierwszy. Bez oceniania i szufladkowania. Traktujmy wszystkich ludzi, a szczególnie naszych bliskich tak, jakbyśmy widzieli się z nimi po raz pierwszy i za razem ostatni. Wszyscy urodziliśmy się wspaniali i wyjątkowi. Nie umierajmy jako czyjaś kopia. Żyjmy i bądźmy sobą, bo tylko będąc sobą, jesteśmy niepowtarzalni, jedyni.


PRZEKRÓJ - www.motyleksiazkowe.pl\nStrona główna > PRZEKRÓJ\nLista produktów wydawcy: PRZEKRÓJ\nJesienny numer w nowym formacie!\nZima na horyzoncie! Zimowy numer (1/2021) kwartalnika "Przekrój"\nKalendarz na rok 2021. Przekrój\nKalendarz na rok 2021. Już po raz trzeci Fundacja Przekrój zaprasza do spędzenia całego roku z „Przekrojem”. „Z nami po prostu będzie lżej!”\n13,54 zł\t19,35 zł\nPierwszy numer na 2020 rok\nNadeszła wiosna i bęc – „Przekrój” znów zakochany!\n10,14 zł\t14,49 zł\nPrzyszła wiosna, życie ułatwione.\n"Najładniejszą porą roku są wakacje, nawet zimowe" - to hasło nowego Przekroju na zimę 2018.


O detalach - Studencka Elegancja\nTytuł taki a nie inny, bo „O skarpetach” chyba nie jest tak chwytliwie. Poza tym nie będę pisał tylko o skarpetkach, one mi posłużą jako przykład. Chcę zwrócić uwagę na szegóły, na które wydaje ci się, że możesz machnąć ręką, bo nikt nie zauważy.\nW wielu przypadkach masz rację – niewielu ludzi zauważy kolor twoich skarpetek. Ale niewielu ludzi zauważy też rzeczy, które nie są tak drobnymi detalami, jak na przykład rozmiar marynarki, albo zniszczone buty. Więc zamiast machać ręką, spróbuj poświęcić pięć sekund więcej na to, żeby założyć inne skarpetki, niż te białe frotowe z napisem SPORT.\nW końcu ktoś zauważy – nawet, jeżeli nie będziesz o tym wiedział. A drobne rzeczy – poszetka, spinki do mankietów, skarpetki, wypolerowane buty – one wysyłają w takim wypadku sygnał, że wiesz co robisz.\nŻe to, co masz na sobie, jeżeli wygląda dobrze, to nie dlatego, że akurat ci tak wyszło. Że jeżeli jakaś część twojego stroju jest niestandardowa i nagina bądź łamie zasady, to wynika to z twojego świadomego wyboru, a nie niewiedzy.\nZasada mówi, że do garnituru nosi się skarpetki w kolorze spodni. W zestawach koordynowanych możesz to sobie spokojnie odpuścić, tu nie ma żadnej szczególnej filozofii. W garniturze to zwyczajnie bezpieczna opcja – ale tutaj możesz niewiele ryzykując złamać regułę, dodać odrobinę koloru do zestawu i pokazać, że myślisz o wszystkim. Tylko nie zepsuj tego efektu zapominając o innych szczegółach: zakładając skarpety na tyle krótkie, że gdy siądziesz, odsłonią ci łydkę, na przykład. Albo dobierając je od czapy, żeby tylko były inne. Wszystko z wyczuciem.\nTagi: dodatki, skarpety\nJeszcze jakbyś podał (oczywiście w miarę dużego zasobu wolnego czasu) kilka przykładów jak kolorystycznie dobrać skarpetki do poszczególnych części garderoby, lub omówił zasady doboru kolorystycznego poszczególnych składowych (ubrań w zestawie), w oparciu o koło barw, to byłoby świetnie.\nBo wiele osób na ulicy do swoich w miarę zestawów (takich całkiem całkiem) zakłada czarne skarpetki.\nCzarny nie jest szczególnie uniwersalnym kolorem, to fakt; niestety wielu ludziom wydaje się, że jest na odwrót.\nCo do przykładów, to postaram się wyszperać jakieś fajne zdjęcia. W kwestii kolorystyki innych elementów garderoby, hm… Do dobierania ich ściśle na podstawie koła barw mam bardzo mieszane odczucia. Sam rzadko sobie zaprzątam tym głowę, zakładając na siebie rzeczy kierując się przede wszystkim poczuciem estetyki i zasadą, żeby zwyczajnie nie przesadzać.\nNiemniej temat doboru kolorów w zestawie będę poruszał w kolejnych notkach o kolorach. Przy czym ze względu na chwilowy nawał zajęć, może mi to zająć moment.


Aktualności 6 kwietnia 2012\nPonad 3,5 miliona złotych z PFRON zasiliło budżet powiatu konińskiego. To ponad 600 tysięcy więcej niż w roku ubiegłym. Środki te przeznaczone zostaną na realizację zadań samorządu na rzecz osób niepełnosprawnych.\nZarząd Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych dokonał podziału środków na rok 2012. Dofinansowanie dla powiatu konińskiego wyniosło 3530079,00 złotych.\nNa ostatniej sesji (29 marca) radni powiatu ustalili wysokość przyznanych środków na realizację poszczególnych zadań z zakresu rehabilitacji społecznej i zawodowej. Ich podział dostosowany został do aktualnych potrzeb osób niepełnosprawnych oraz ilości złożonych wniosków.\nNajwięcej, bo ponad 2,5 mln zł otrzymają w tym roku warsztaty terapii zajęciowej. Dzięki temu, wzrośnie dofinansowanie kosztów uczestnictwa osoby niepełnosprawnej w warsztatach z 1233 zł do 1360 zł. Pozostałe środki przeznaczone zostaną na doposażenie placówek oraz prace związane z ich remontami i bieżącymi naprawami.\nUwzględniając potrzeby wynikające ze złożonych wniosków, a także kierując się doświadczeniem lat ubiegłych, prawie 450 tysięcy złotych zaplanowano na dofinansowanie do zakupów niezbędnego sprzętu ułatwiającego osobom niepełnosprawnym codzienne funkcjonowanie, tj. środków ortopedycznych i pomocniczych oraz sprzętu rehabilitacyjnego.\nTegoroczne wsparcie do turnusów rehabilitacyjnych wyniesie natomiast 150 tysięcy złotych. W latach 2010-2011 wysokość środków PFRON przypadających wg algorytmu dla naszego powiatu kształtowała się na dużo niższym poziomie, stąd dofinansowaniem do turnusów rehabilitacyjnych objęte były tylko dzieci i młodzież. Po dwuletniej przerwie, z tej formy pomocy będą mogły skorzystać także osoby dorosłe.\nKolejne 220 tysięcy z PFRON-owskiej puli wykorzystane zostanie na walkę z barierami. Poza dofinansowaniem do usuwania barier architektonicznych, w tym roku będzie można otrzymać wsparcie na likwidację barier technicznych oraz w komunikowaniu się.\nDwukrotnie większą kwotę niż w roku ubiegłym powiat przeznaczy także na dofinansowanie do sportu, kultury i rekreacji osób niepełnosprawnych. Zabezpieczone na ten cel 50 tysięcy złotych umożliwi organizacjom pozarządowym uzyskanie dofinansowania na wszystkie przedsięwzięcia zaplanowane do realizacji w 2012 roku.\nDo 60 tysięcy złotych powiat zwiększył również pulę środków na zadania z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej zlecane organizacjom pozarządowym.\nZ uwagi na kontynuację projektu Europejskiego Funduszu Społecznego „Dotacja szansą dla mnie”, nie będą w tym roku udzielane dotacje na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Na pozostałe zadania powiatu z zakresu rehabilitacji zawodowej i zatrudnienia zabezpieczono kwotę 60 tysięcy złotych.\nJak zapewnia Elżbieta Sroczyńska, Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Koninie, kwota dofinansowania PFRON dla powiatu konińskiego jest dużo wyższa niż w latach ubiegłych, co pozwoli pomóc znacznie większej liczbie osób niepełnosprawnych oczekujących na wsparcie.


Plebiscyt Instruktorski Hufca\nWŁADZE I JEDNOSTKI\nSzczepy i Kręgi\nKomisje i Kapituły przy Hufcu\nPlan Pracy Hufca na rok 2018/2019\nUrywek z Regulaminu Mundurowego\nList z otwartymi próbami na Przewodnika\nList z otwartymi próbami na Podharcmistrza\nList z otwartymi próbami na Harcmistrza\nKomendanci Hufca Wejherowo\nPlan pracy jednostki - załącznik\nREGULAMIN PLEBISCYTU INSTRUKTORSKIEGO HUFCA ZHP WEJHEROWO „GRYF 20__”\nCelem Plebiscytu Instruktorskiego Hufca ZHP Wejherowo „GRYF 20__” jest promowanie najlepszych instruktorów Hufca biorąc pod uwagę ich inicjatywy, jakie przeprowadzali między 01.01.20__ a 24.12.20__r.\nZa prawidłowe przeprowadzenie i rozstrzygnięcie plebiscyty odpowiada Kapituła.\nSkład Kapituły określa Komendant Hufca.\nKandydatem w Plebiscycie może być czynny instruktor (w tym instruktor pełniący funkcję przybocznego w drużynie lub gromadzie) Hufca ZHP Wejherowo lub osoba nieposiadającego stopnia instruktorskiego, a pełniąca w Hufcu funkcję instruktorską, która posiada opłacone składki i w okresie od 01 stycznia do 24 grudnia danego roku była autorem liderem lub organizatorem wyjątkowego przedsięwzięcia.\nKandydatów można zgłaszać w czterech kategoriach:\na) Debiut Instruktorski\nb) Drużynowy Roku\nc) Instruktor Roku\nd) Funkcyjny Hufca\nGłosowanie odbywać się będzie w trakcie spotkania opłatkowego Kadry Hufca ZHP Wejherowo. W głosowaniu z głosem decyzyjnym wziąć może udział czynny instruktor (w tym pełniący funkcję przybocznego w drużynie lub gromadzie) Hufca ZHP Wejherowo lub osoba nieposiadająca stopnia instruktorskiego, a pełniąca w Hufcu funkcję instruktorską, która posiada opłaconą podstawową składkę członkowską.\nCzłonkowie Kapituły również mają prawo do udziału w głosowaniu i mogą również zostać wybrani w Plebiscycie.\nKapituła, po oddaniu przez wszystkich uprawnionych na spotkaniu głosów informuje zebranych o wynikach głosowania. W obliczaniu wyniku brane pod uwagę są jedynie głosy oddane w trakcie głosowania przez uprawnione osoby.\n42 1240 5383 1111 0010 5996 5986\ntel. 794 677 555\nZHP Hufiec Wejherowo - Design by Tassel.


Akronimy - zabawa słowami - SPW\nAkronimy - zabawa słowami\nDodano: Poniedziałek 9 października 2017\nLubicie bawić się słowami? Potrzebujecie szybkiej metody, aby skutecznie zapamiętać kilka, kilkanaście słów? Popularną metoda pamięciową wspomagającą zapamiętywanie, a jednocześnie należącą do gier słownych, są akronimy, czyli skrótowce. Kiedy zbliżają się egzaminy, lub nawet w codziennym życiu, gdy musimy coś szybko zapamiętać, a nie mamy czasu ani narzędzi do zapisania, możemy w swoich głowach z pierwszych liter słów do zapamiętania utworzyć akronim znaczeniowy.\nZnaczeniowy to znaczy taki, który utworzy sensowne słowa. Przypuśćmy, że spodziewasz się sprawdzianu z mitologii greckiej i musisz zapamiętać imiona muz greckich (Urania, Polihymnia, Terpsychora, Taleja, Euterpe). Są to imiona trudna nawet w samej wymowie, a co dopiero do zapamiętania, wraz z innymi materiałami. Przypatrz się jednak pierwszym literom imion muz greckich i pomyśl nad sensownym słowem, jakie można z nich utworzyć. Może - tupet? To słowo o wiele prostsze do zapamiętania, niż 5 kłopotliwych imion, a to tylko drobny przykład wykorzystania akronimów w toku zapamiętywania. Jeśli nigdy nie korzystaliście i nie trenowaliście mnemotechnik, początkowo tego typu metody mogą wydać się skomplikowane i trudne. Jednak praktyka czyni mistrza i w krótkim czasie można dojść do naprawdę przyzwoitego poziomu w zapamiętywaniu i odpamietywaniu. Bywa też tak, bardzo często, że z pierwszych słów nie jesteśmy w stanie utworzyć akronimu znaczącego, wtedy musimy ułożyć najbardziej nam odpowiadający, czyli kojarzący się z czymś w pamięci akronim nieznaczący. Następnie wymyślmy na jego temat krótką historyjkę, aby nowo utworzone słowo pozostało w pamięci. Można także skorzystać z metody pierwszych liter i zamiast tworzyć z nich jedno słowo, utwórzmy zdanie, najlepiej zabawne, absurdalnie i takie, którego łatwo nie zapomnimy.\nostatnia aktualizacja 2018-02-10


samosia.pl - Cv po niemiecku. - Forum\noffline [01.11.08, 11:50]\nChciałam zapytać czy ktoś z Was pisał może kiedyś CV i życiorys po niemiecku? Bo muszę je napisać i niestety nie wiem, jak się za to zabrać. Może macie jakieś przykładowe? Z góry dziękuję\nTo nie musi być na żadne stanowisko, ponieważ ja jestem jeszcze uczennicą i mam opisać zaledwie te parę wcześniejszych lat. CV już jakoś poszło, chociaż w googlach nie znalazłam żadnego przykładu dla ucznia, tylko z życiorysem gorzej. czytaj więcej »\ngość [01.11.08, 11:56]\npisałam oczywiście nieraz, ale nie mam żadnego na kompie\nkrolewna obcykana w niemieckim:)prawda?\ngość [01.11.08, 11:51]\njedyne wyjście to tłumacz\njedyne wyjście to tłumacz ;)\ngość [01.11.08, 11:53]\ngość [01.11.08, 11:55]\na na jakie stanowisko potrzebujesz?\nmaniana117 [01.11.08, 11:56]\nniemiecki zyciorys zaczynasz calkowicie innaczej niz polski....zaczynas od samego poczatku szkoly do ostatniego miejsca pracy...potem wypisujesz po punkcie kazdy swoj zawod tzn co potrafisz lub jakie masz kursy ukonczone i jakie jezyki znasz...powodzenia\nnajlepsza gość [01.11.08, 11:56]\n[autor="Angela"][autor="kRoLeWnA"]pisałam oczywiście nieraz, ale nie mam żadnego na kompie[/autor] krolewna obcykana w niemieckim:)prawda?[/autor]\ngość [01.11.08, 11:58]\nojej dopiero teraz ten przyklad zobaczylam- nieciekawy\nojej dopiero teraz ten przyklad zobaczylam- nieciekawy :(\nona19 [01.11.08, 12:33]\nTo nie musi być na żadne stanowisko, ponieważ ja jestem jeszcze uczennicą i mam opisać zaledwie te parę wcześniejszych lat. CV już jakoś poszło, chociaż w googlach nie znalazłam żadnego przykładu dla ucznia, tylko z życiorysem gorzej.\ngość [26.10.09, 16:34]\nHej... ale o co chodzi? CV i życiorys to jeden i ten sam dokument...\ngość [03.04.11, 15:14]\nejj a w referenzen co napizac w tym zyciorysue\nbo ja nie czaje tegooooo heeeeeeeeeeeeelp meeeee\nona19 - inne pytania\nCzy ma ktoś PCO? » [05.09.09, 21:33] Zdrowie\nDlaczego aparat nie działa? » [07.01.09, 14:48] Prace domowe i naprawy\nCo kupić chłopakowi na urodziny? » [26.11.08, 23:02] Pozostałe tematy


XXI Niedziela Zwykła – 23 sierpnia 2015 r. « Ogłoszenia Parafialne &Laquo; Aktualności « NMP Matki Pięknej Miłości\nXXI Niedziela Zwykła – 23 sierpnia 2015 r.\n2015-08-22 | Kategoria: Ogłoszenia parafialne\nDzisiaj– dwudziesta pierwsza niedziela w ciągu roku. Nasza obecność w świątyni świadczy o tym, że pragniemy służyć Bogu i na zawsze pozostać przy Chrystusie, który ma słowa życia wiecznego i wydał samego siebie za umiłowany Kościół.\nPopołudniowe nabożeństwo: Godzinki ku czci Św. Michała Archanioła o godz. 17.30.\nW poniedziałek w liturgii święto św. Bartłomieja Apostoła, nazywanego także Natanaelem. Według tradycji głosił Ewangelię w Indiach i tam poniósł śmierć męczeńską przez odarcie ze skóry.\nW środę uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej. Serdecznie zapraszamy parafian i gości na modlitwę w tym dniu poświęconym Maryi, która od przeszło sześciuset lat króluje w Jasnogórskim sanktuarium i otacza swoją matczyną opieką naszą Ojczyznę. Msza św. o godz. 7 i 18 – połączona z nowenną do M.B. Nieustającej Pomocy; można dołączyć intencję za żywych i zmarłych.\nW piątek i sobotę zapraszamy na całodzienną adorację Najświętszego Sakramentu w kaplicy Matki Pięknej Miłości.\nW piątek koronka do Bożego Miłosierdzia o godz. 15.\nParafialny Zespół Caritas prowadzi zbiórkę artykułów szkolnych, które trafią do dzieci z ubogich rodzin. Zakupione artykuły można przynosić do wolontariuszy do 30 sierpnia. Akcję można wspomóc również składając ofiarę do puszek Caritasu na ten cel. Zachęcamy do włączenie się w tę szlachetną inicjatywę.\nKsięgarnia Katolicka zaprasza na ostatni dzień kiermaszu dobrej książki katolickiej. Do nabycia: Modlitewniki za połowę ceny, Ewangelia z komentarzem w przedsprzedaży wydawnictwa Edycja św. Pawła,podręczniki do nauki religii dla szkoły Podstawowej i Gimnazjum.\nProsimy wszystkich o rozważenie możliwości włączenia się w codzienną adorację Najświętszego Sakramentu. Wybrany dogodny termin pozwoli na to, aby zawsze ktoś z wiernych był obecny przed Panem Jezusem Eucharystycznym. Prosimy o wypełnienie deklaracji, która jest na stoliku przy wyjściu lub osobiste zgłoszenie w zakrystii.\nŚwięcenia diakonatu stałego 2022-05-14\nProjekt „Namalować katolicyzm od nowa” w diecezji warszawsko-praskiej 2022-05-12\nŚp. Franciszek Antoni Danecki 2022-05-09\nŚp. ks. kan. Dariusz Walicki 2022-05-07


The Book of Unwritten Tales 2 - Recenzja • Eurogamer.pl\nThe Book of Unwritten Tales 2 - Recenzja\nPrzygodówka w pięknej oprawie.\nThe Book of Unwritten Tales 2 powraca z kolejną przygodą, oferując więcej tego samego: śliczną grafikę, klasyczną rozgrywkę i masę humoru, który jednak nie wszystkim musi przypaść do gustu.\nZ poprzedniej odsłony powraca cała plejada bohaterów - elfia księżniczka Ivo, sympatyczny gnom Wilbur, pechowy pirat Nate oraz jego kompan - Zwierzak. Choć nowa odsłona jest bezpośrednią kontynuacją, to znajomość pierwowzoru nie jest wymagana. Niemniej, na pewno pozwoli cieszyć się licznymi nawiązaniami.\nProdukcja niemieckiego studia King Art reprezentuje niszowy w dzisiejszych czasach gatunek przygodówek point'n'click. Rozmawiamy zatem z postaciami, zbieramy przedmioty i badamy lokacje, a wszystko to za pomocą wskazań myszy.\nFabuła rozpoczyna się od przysłowiowego trzęsienia ziemi, gdy jako Nate spadamy ku nieuchronnej śmierci. Rozgrywka w powietrzu to na pewno ciekawy pomysł na rozruszanie standardowego konceptu przeszukiwania lokacji w poszukiwaniu ciekawych przedmiotów, ale dalej napięcie niestety nie rośnie.\nW pierwszej odsłonie niemal od razu wiedzieliśmy, na czym polega szersza intryga i kto jest naszym głównym wrogiem. Tymczasem w „dwójce” pierwsze kilka godzin rozgrywki spędzamy na spokojnym klikaniu i wykonywaniu powierzonych nam zadań, podczas gdy deweloperzy starają się zarysować fabułę za pomocą retrospekcji. Elfka jest w ciąży, Wilbur odbudowuje szkołę magii, Nate znalazł lampę z dżinem... ale o co w ogóle chodzi? W tle co prawda pojawia się wzmianka o jakiejś pladze, ale budowanie opowieści jest zdecydowanie zbyt wolne.\nCo jednak ważniejsze, spokojne klikanie jest wyjątkowo satysfakcjonujące. Ważną rolę odgrywa tu fantastyczna oprawa graficzna. Już w poprzedniej odsłonie była pierwszej klasy, ale teraz twórcy podnieśli poprzeczkę jeszcze wyżej.\nRodzaj: klasyczna przygodówka\nCena premierowa: ok. 145 zł\nLokacje wyglądają fantastycznie\nLokacje są pełne kolorów i szczegółów, ujęcia kamer ciekawe i pomysłowe, podobnie jak postacie i ich animacje. Do tego drobne smaczki, jak zmieniające się oświetlenie w zależności od koloru płomienia, odbicia w lustrze, fajkowy dym czy nawet nawiązania do czasów 8 bitów. Grafika jest teraz także bardziej rysunkowa, co idealnie pasuje do klimatu humorystycznej opowieści fantasy. Ręcznie rysowane elementy połączono ze wspaniałymi modelami trójwymiarowymi, a niemal każde odwiedzane miejsce zachwyca dbałością wykonania. To trzeba zobaczyć na własne oczy.\nPomimo imponującego wykonania, całość jest raczej statyczna, więc wymagania sprzętowe nie są szczególnie wygórowane. Drobnym - lecz irytującym - problemem jest brak możliwości przerwania animacji w czasie ich trwania. Często musimy oglądać bohatera wykonującego te same czynności, gdy staramy się znaleźć rozwiązanie którejś z zagadek.\nMinusem jest także nierówny poziom gry aktorskiej. Drobne problemy techniczne obejmują też słabą synchronizację ruchu warg, przypadki napisów ze złym tekstem czy kłopoty z wyszukiwaniem ścieżek. Te usterki są jednak na tyle rzadkie, że nie przeszkadzają w zabawie.\nThe Book of Unwritten Tales 2 to także potężna dawka humoru, wypełniająca niemal każdy dialog czy scenę. Już w trzeciej odwiedzanej lokacji na wieszaku wisi miecz z Minecrafta, a bohaterka mówi o smoczych okrzykach rodem ze Skyrima, by kilka sekund później rozwijać umiejętność wędkowania, nawiązując do World of Warcraft. Niedługo potem spotykamy bohatera do złudzenia przypominającego Boba Fetta z „Gwiezdnych wojen” i słyszymy monolog, który rozpoznają fani Sheldona z „Teorii wielkiego podrywu”.\nNajbardziej interesujące są sekcje z gnomem Wilburem, gdzie na pierwszy plan wybija się humor rodem w powieści Terry'ego Pratchetta. Miłośnicy popkultury na każdym kroku znajdą kolejne smaczki, a ich celne rozpoznanie na pewno jest powodem do satysfakcji, niemal na równi z rozwiązaniem zagadki logicznej. Trudno jednak oprzeć się wrażeniu, że żartów tego typu jest w grze po prostu zbyt dużo, a kolejne dowcipy i docinki dodawane są niekiedy „na siłę”.\nJakiś dziwny ten hipogryf\nNajważniejszym elementem gry przygodowej nie jest jednak oprawa czy humor, lecz rozwiązywane zagadki. W przypadku The Book of Unwritten Tales 2 postawiono na rozsądny poziom trudności. Nie brakuje mało logicznych i zadziwiających rozwiązań, ale jest to przecież zgodne z duchem gry.\nPoziom trudności rośnie, gdy twórcy umożliwiają przełączanie się pomiędzy kilkoma bohaterami, wprowadzając kilkupoziomowe wyzwania. Mimo wszystko, konieczność „łączenia wszystkiego na wszystkim” w celu znalezienia rozwiązania ograniczono do minimum, a rozgrywkę znacznie wspomaga możliwość podświetlenia interesujących przedmiotów na ekranie.\nNiewiele zespołów specjalizuje się w dzisiejszych czasach w klasycznych grach przygodowych. Studia, które pozostały przy tym gatunku, oferują sprawdzoną jakość, bazującą na doświadczeniu. Podobnie jest w przypadku King Art i The Book of Unwritten Tales 2. Drobne problemy techniczne i nienajlepszy początek opowieści nie zmieniają faktu, że mamy do czynienia z wartą polecenia, solidną - i przepiękną - przygodówką.\nWięcej o The Book of Unwritten Tales 2\nThe Book of Unwritten Tales 2 Recenzja


Bezobsługowy Carrefour w Warszawie - odpowiedź na niedziele niehandlowe - aju.pl\nBezobsługowy Carrefour w Warszawie – odpowiedź na niedziele niehandlowe\nBartek Z01/03/20200 Komentarz\nBezobsługowy Carrefour w Warszawie – a więc odpowiedź popularnego marketu na potrzeby społeczeństwa. Chodzi rzecz jasna o niedziele niehandlowe, gdzie większość sklepów jest zamknięta. W stolicy rozpoczęły się testy nowego pomysłu. Pawilon jest w pełni bezobsługowy, a jego zamysł opiera się na automatach z jedzeniem i piciem, które często można spotkać w szkołach i szpitalach.\nPrzedsiębiorcy robią co w ich mocy, aby ominąć zakaz handlu w niektóre niedziele, który w Polsce wprowadzono jakiś czas temu. Sposób na sprzedaż mimo zakazu znalazły choćby sklepy sieci Żabka, które stały się placówkami pocztowymi i mogą być otwarte nawet w niedziele niehandlowe. Teraz z ciekawą inicjatywą wyszedł Carrefour. Mianowicie, w Warszawie postawiono bezobsługowy punkt, w którym śmiało można robić zakupy przez 24 godziny na dobę. Jest to pawilon, w którym znajdują się maszyny przypominające te, które w szpitalach i szkołach oferują nam jedzenie i napoje. Zakupy polegają na wybraniu produktów, opłaceniu ich – a następnie odebraniu z maszyn.\nZOBACZ TAKŻE: SKANDAL W PRZEDSZKOLU! OPIEKUNKA SZARPAŁA DZIECKO I SIŁĄ WEPCHNĘŁA JE DO KLASY. WSZYSTKO NAGRAŁ OJCIEC 3-LATAKA. ZOBACZ WIDEO!\nW samoobsługowym sklepie nie kupimy alkoholu\nProdukty które można znaleźć w markecie, wielu określa mianem tych pierwszej potrzeby. Wśród nich znajdą się choćby przyprawy, nabiał, przekąski, napoje, dania gotowe, owoce, warzywa, kosmetyki a nawet piwo bezalkoholowe.\nPierwszy tego typu Carrefour stanął na warszawskiej Białołęce – ulica Światowida 18. Już teraz można robić tam zakupy.\nCeny w samoobsługowym Carrefour\nWielu zachodzi w głowę, jak będzie wyglądała sprawa cen w tego typu pawilonach. Okazuje się, że jest drożej niżeli w typowych marketach. Klienci koszt zakupów porównują do tego, jaki przychodzi zapłacić choćby za towary na stacji benzynowej. Część z nich uważa jednak, że to sprawiedliwa cena, biorąc pod uwagę fakt, że kupować można o każdej porze, każdego dnia.\nPozostaje mieć nadzieję, że sklep nie stanie się celem wandali. Wejść do niego może bowiem każdy.\nW Mediolanie powstał fluorescencyjny skatepark [zdjęcia] Poprzedni post\nPolacy mieszkający w Niemczech - 500 plus wycofane Następny wpis


Nia lokomotywa | Alvin i Wiewiórki Wiki | Fandom\nNia to lokomotywa z Kenii która zaprzyjaźniła się z Tomkiem i towarzyszy mu podczas jego podróży dookoła świata\nNia to parowóz z Afrykańskiego kraju Kenia. Jest nową członkinią Parowej Drużyny. Jest optymistką z bardzo dużym poczuciem humoru, lecz traktuje innych poważnie i uczciwie. Nie boi się mówić w myślach. Nia jest zarówno zamyślona, jak i przyjacielska i często wymyśla bardzo twórcze pomysły. Jej dobre serce i zaraźliwy entuzjazm nigdy nie zawiodą w przyjaźni z innymi.\nNia jest pełna przygód i poczucia humoru parowozem, który uczy Tomka o przyjaźni. Niezależnie od tego, czy jest w swojej ojczyźnie w Afryce, czy podróżuje po całym świecie, Nia jest pozytywna i rozważna. Jej chęć pomocy może czasem denerwować przyjaciół, ale jej prawdomówność i życzliwe serce zawsze wygrywają.\nNia opiera się na lokomotywie KUR ED1, klasie 2-6-2 lokomotywie bez tendra zbudowanej przez Odlewnię Vulcan dla Kenia-Uganda Railway w latach 1926-1930. Głównie używanej do wykonywania zadań manewrowych, były również używane do przewożenia pasażerów. Zostały one później obsługiwane przez Koleje Wschodnioafrykańskie i zostały przeklasyfikowane jako część klasy EAR 11. Jeden członek tej klasy, nr 327, został zachowany w Muzeum Kolei w Nairobi, w Kenii.\nNia pomalowana jest na pomarańczowo z żółtą podszewką. ma żółte, zielone i czerwone wzory malowane wzdłuż jej zbiorników, kopuły, pompy hamulcowej i cylindrów, a jej koła pomalowane są na czerwono. Jej imię i numer są namalowane na bokach jej kotła i kabiny na żółto.\nSeria 22 - Zawsze Tak Samo, Chaos Bez Opóźnień, Szkoła Kaczora (kamea), Uwierzę, gdy Zobaczę, Trudne Przeprosiny (kamea), Samson i Fajerwerki, Zwierzęca Arka Tomka, Znajdź Wagon i Nia i Liczenie\nSeria 23 - Znośne Wagony, Panika Piotrusia, Diesel Świeci, Pierwszy Dzień na Sodorze, Harcerze i Nie na Miejscu (kamea)\nSeria 22 - Nie kończy podróż się, Pierwsza Podróż ku Przyjaźni, Piosenka Końcowa, All the Girls Around the World, Parowa Drużyna i Let's Dream\nYvonne Grundy (Wielka Brytania i USA)\nPatricia Kihoro (Wielka Brytania i USA; śpiewający głos)\nPaulina Łaba (Polska; od serii dwudziestej trzeciej)\nYoshino Aoyama (Japonia)\nNoa Kashpitzki (Izrael)\nFranziska Trunte (Niemcy)\nStephanie Gándara (Ameryka Łacińska)