Higgins z Bellingcat: Jesteśmy malutką organizacją, która walczy z potężnymi siłami: korporacjami, państwami, szaleńcami [WYWIAD] - GazetaPrawna.pl\nHiggins z Bellingcat: Jesteśmy malutką organizacją, która walczy z potężnymi siłami: korporacjami, państwami, szaleńcami [WYWIAD]\n3 kwietnia 2021, 08:45\nEliot Higgins twórca internetowego kolektywu śledczego Bellingcat, brytyjski dziennikarz i bloger / PAP Archiwum / WILL OLIVER\nWydalanie dyplomatów to za mało – Kreml ma to wliczone w koszty, czuje, że może dalej zabijać. Jeśli zachodnie rządy czegoś nie zrobią, to członkowie Bellingcat znajdą się na liście celów\nZ Eliotem Higginsem rozmawia Agnieszka Lichnerowicz\nMinęło właśnie 10 lat od rozpoczęcia wojny domowej w Syrii. Ten konflikt to także prapoczątek Bellingcat.\nTak, nasza społeczność zaczęła się tworzyć między 2010 r. a 2011 r., gdy pojawiły się pierwsze oznaki Arabskiej Wiosny. Ja zacząłem się na poważnie angażować, gdy rewolucjoniści w Libii obalili Muammara Kaddafiego, potem wciągnąłem się w to, co zaczęło dziać się w Syrii. Wtedy zaczęliśmy się tak naprawdę uczyć, jak w śledztwach korzystać z ogólnodostępnych źródeł. Nikt nam nie pokazywał, jak to robić, wszystko musieliśmy rozgryźć sami.\nBellingcat już jako formalny kolektyw powstał trzy dni przed zestrzeleniem przez Rosjan nad Donbasem samolotu malezyjskich linii lotniczych MH17.\nDo tej tragedii doszło 17 lipca 2014 r. Do społeczności, która zajmowała się Arabską Wiosną, dołączyła grupa, która utworzyła się wokół tego śledztwa oraz konfliktu na wschodzie Ukrainy. My, którzy wcześniej zajmowaliśmy się Syrią, wnieśliśmy know-how, choć wciąż byliśmy jeszcze amatorami. Doszło do połączenia dwóch społeczności, to był katalizator. Gdy zajmowaliśmy się zestrzeleniem MH17, znajdowaliśmy kolejne dowody na innego rodzaju rosyjskie zaangażowanie na Ukrainie. W ten sposób nasza aktywność się rozwijała. W 2015 r. Kreml zaczął bombardować Syrię, co pozwoliło połączyć nasze siły oraz kompetencje.\nPotem zajęliście się sprawą Aleksieja Nawalnego. Wydaje się, że od początku Rosja jest głównym tematem waszego zainteresowania.\nTo, na jakich tematach się koncentrujemy, wynika z tego, że większość z nas to wolontariusze badający sprawy, którymi się interesują. Oczywiście rosyjskie śledztwa to wielkie historie, dlatego jesteśmy z nimi kojarzeni. Przecież gdybyś rok temu powiedziała, że Kreml prowadzi tajny program zabójstw przy użyciu środka bojowego paraliżującego układ nerwowy, to ludzie by uznali, że jesteś szalona. Tymczasem my to udowodniliśmy.\nZ waszych śledztw wynika, że jednostka trucicieli rosyjskiej Federalnej Służby Bezpieczeństwa (FSB), która próbowała w sierpniu 2020 r. zabić Nawalnego, odpowiada za śmierć jeszcze co najmniej trzech osób: dziennikarza Timura Kuaszewa, aktywisty Rusłana Magomedragimowa oraz bliskiego Kremlowi działacza Nikity Isajewa. Kolejne wasze dochodzenie wiąże ten oddział również z próbą otrucia dziennikarza i aktywisty Władimira Kara-Murzy. Co jeszcze wiecie o tej tajnej jednostce?\nZidentyfikowaliśmy pięć osób, które były śledzone przez tę ekipę; trzy zostały zabite, dwie po ataku zapadły w śpiączkę, ale z niej wyszły. A teraz badamy kolejnych pięć spraw. Gdy zajęliśmy się otruciem Nawalnego, zakładaliśmy, że chodziło tylko o niego, ale odkryliśmy, że FSB śledzi znacznie więcej osób, w tym aktywistów z Kaukazu. Nie wszyscy to wysoko postawieni opozycjoniści, nazwiska niektórych zabitych nie trafiały na pierwsze strony gazet. Christo Gozew, który kieruje grupą śledczą zajmującą się otruciami, uważa, że federalni mogą rozpracowywać rocznie nawet 10 osób. Ale mamy do przeanalizowania jeszcze mnóstwo danych. Skala dochodzenia jest ogromna, bo program zabójstw jest realizowany na terenie całej Rosji. Jestem pewien, że gdy skończymy śledztwo, to okaże się, że na celowniku FSB były dziesiątki, jeśli nie setki osób.\nJaki jest związek między oddziałem FSB a badaną również przez was jednostką zabójców wywiadu wojskowego GRU, którą powiązaliście m.in. z próbą otrucia w marcu 2018 r. w Wielkiej\nBrytanii byłego rosyjskiego szpiega Siergieja Skripala? Piszecie, że być może wasze śledztwa doprowadziły wręcz do rozwiązania tego oddziału.\nNa razie dotarliśmy do dwunastu prób otrucia: za dziesięcioma stoi FSB, za dwoma GRU. Obie ekipy są powiązane najprawdopodobniej przez laboratoria produkujące nowiczoka. Nie wiemy, czy funkcjonuje jedno centrum zarządzania operacjami zabójstw, czy zajmują się tym dwie niezależne struktury. Wyliczyłem jedynie sprawy, w których wykorzystano środki paraliżujące układ nerwowy. A przyglądamy się też sprawie berlińskiego zabójcy – rowerzysty, który w sierpniu 2019 r. zastrzelił Zelimchana Changoszwiliego, Czeczena z gruzińskim paszportem. Za tym mordem stoi FSB, wydaje się, że mają listę dysydentów, których uśmiercają. Mówimy więc nie tylko o programie zabójstw na terenie Rosji. Mam wrażenie, że Christo, który rozpracowuje jednostkę federalnych, niemal co drugi tydzień odkrywa jej kolejny cel. Myślę, że to, co robi Rosja, powinno niepokoić wszystkich. Gdy już opublikujemy wyniki śledztwa, ludzie będą zszokowani, jak szeroko zakrojona jest tego rodzaju działalność. Wychodzi na to, że w Rosji można stracić życie za niemal wszystko, choćby za zabieranie głosu i żarty.\nA pan się nie boi? Ujawniacie tajemnice i upokarzacie Kreml.\nNaturalnie, że się obawiamy. Ale dopóki nasze rządy naprawdę nie przeciwstawią się Rosji, jej postępowanie się nie zmieni. Wydalanie dyplomatów to za mało – Kreml ma to wliczone w koszty, więc czuje, że może dalej zabijać bez prawdziwych konsekwencji. Jeśli zachodnie rządy czegoś nie zrobią, to pewnie ja, Christo czy pozostali członkowie Bellingcat znajdą się na liście celów.\nJak określić to, co robicie? Początkowo wasza aktywność najbardziej przypominała pracę dziennikarzy śledczych. Dziś jesteście już instytucją? Obywatelską agencją wywiadowczą?\nDuża część naszej aktywności jest skoncentrowana na kwestiach sprawiedliwości i pociągania do odpowiedzialności za zbrodnie. Dlatego niedawno wzięliśmy udział w pozorowanym procesie w sprawie zbrodni w Jemenie – ja i mój kolega byliśmy przesłuchiwani przez prawdziwych prawników i sędziego Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK). Celem było sprawdzenie, w jakim zakresie nasze techniki zbierania dowodów mogą być wykorzystywane w procesach w sprawie zbrodni wojennych. Poza tym fascynuje mnie także poszukiwanie sposobów opowiadania o wynikach naszej pracy. Na przykład jeśli chodzi o „rosyjskie” otrucia, ludzie znają śledztwa w sprawie Skripalów oraz Nawalnego, ale między tymi sprawami cały czas docieraliśmy do kolejnych ofiar czy sprawców. Zależy nam na tym, by ludzie dostrzegli, że nie chodzi tylko o te dwie głośne sprawy, dlatego wraz z Christo przygotowujemy sześcioodcinkowy serial dokumentalny. To, że ludzie będą mieli możliwość wgryźć się w coś więcej niż tylko nagłówki, daje mi dużo satysfakcji.\nW lutym tego roku ukazała się pana książka „We are Bellingcat” (To my jesteśmy Bellingcat). Kim są ci „my”?\nGdy zakładałem Bellingcata, to byłem ja i kilkoro wolontariuszy. Potem zaczęliśmy rozwijać grupę śledczą, której członkowie współpracują przez komunikator Slack, to nasze jądro. Do tego trzeba doliczyć społeczność, której członkowie angażują się przy poszczególnych sprawach, a czasem dołączają do nas inne grupy czy organizacje. Na przykład przy śledztwie w sprawie Frontexu, Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej, współpracowaliśmy z dużymi instytucjami medialnymi (Bellingcat zebrał dowody, że ludzie Frontexu brali udział m.in. w wypychaniu na pełne morze łodzi z migrantami – red.).\nIlu ludzi tworzy jądro?\nZatrudnionych jest 20 osób, w tym ok. 15 zajmuje się śledztwami. Do jądra naszej organizacji należy także ok. 15–20 wolontariuszy współpracujących przez Slacka. Mamy także współpracowników, którzy nie są zaangażowani codziennie, ale piszą na naszej stronie i dołączają do śledztw. To ludzie, którym ufamy, ale oni mają też inne rzeczy do roboty. W kolejnym kręgu są internauci, którzy potrafią prowadzić bardziej skomplikowane dochodzenia i przekazać nam wyniki, czasem angażują się tak bardzo, że stają się częścią jądra. Kolejną grupą są sympatycy Bellingcata, którzy nie działają każdego dnia, ale od czasu do czasu – to setki ludzi. Gdy przystępujemy do dochodzenia, decydujemy, na kogo postawić. Na przykład przy sprawach Europolu, których celem jest walka z wykorzystywaniem dzieci, najlepiej zaangażować jak najwięcej ludzi, bo chodzi o rozpoznanie miejsc, w których robiono zdjęcia lub filmy. Gdy dochodzenie jest trudne – lepiej wtajemniczyć mniejszą grupę. Bo gdy zaangażujesz zbyt wielu ludzi, ryzykujesz, tak jak w przypadku poszukiwań sprawców zamachu w Bostonie w 2013 r., że tłum dokona błędnych identyfikacji. Podobnie było zresztą w przypadku styczniowych zamieszek na Kapitolu.\nZ pana książki dowiedziałam się, jak niezwykle wyspecjalizowane bywają społeczności w cyberprzestrzeni.\nInternet pomaga odnajdywać się ludziom wkręconym w bardzo konkretne kwestie. Jeśli interesujesz się tablicami rejestracyjnymi, znajdziesz ludzi, którzy podzielają twoje hobby. Pamiętam, że kiedyś na forum 4chan pojawiło się zdjęcie rzekomo amerykańskiej kongresmenki Alexandrii Ocasio-Cortez. Kobieta była w wannie, na fotografii widać było tylko jej stopy. Członkowie społeczności wikiFeet, fetyszystów stóp, szybko dowiedli, że zdjęcie pokazuje kogoś innego. Mają bardzo specjalistyczną wiedzę, która w tym wypadku okazała się użyteczna. Ale internet, oczywiście, wciąga i skupia także tych, którzy wierzą, że ziemia jest płaska, a koronawirus nie istnieje.\nCo łączy członków waszej społeczności?\nWytrwałość, bo trzeba się przekopywać przez ogromne ilości materiałów. To właśnie najtrudniejsze w śledztwach prowadzonych na ogólnodostępnych źródłach. Czasem trwa to wiele godzin, dni, miesięcy czy lat – i nie można się zniechęcać. Jednak wraz z nabieraniem doświadczenia uczysz się metod, które dobierasz zależnie od zadania. W ramach społeczności ludzie dzielą się doświadczeniem i uczą od siebie. Współpraca jest fundamentem tego, co robimy.\nNad jakim materiałem pracował pan najdłużej?\nGdy zajmowałem się Syrią, stworzyłem listę tysiąca kanałów, w których nagrania umieszczali aktywiści i grupy działające na miejscu. Przeglądałem je codziennie przez godzinę lub dwie. Nie dało się obejrzeć wszystkich plików, bo dnia by nie starczyło, więc nauczyłem się szybko oceniać ich potencjał. Nie szukałem wówczas czegoś konkretnego, ale codzienne zapoznawanie się z materiałami pozwoliło mi lepiej zrozumieć konflikt. Najdłuższe śledztwo trwało 2 lata, ale nie spędzaliśmy nad nim każdego dnia. Im dłużej się różnymi tematami zajmujemy – tym więcej gromadzimy wiedzy, która przydaje się przy innych etapach dochodzenia albo w innych wątkach. Nad sprawą MH17 w pewnym sensie pracowaliśmy 7 lat, bo nasi ludzie nieustannie przy niej grzebali. Myślę zresztą, że to najlepszy sposób w takiej działalności, jaką prowadzi Bellingcat: dać ludziom czas.\nPracujecie na otwartych źródłach, czyli ogólnodostępnych. Z których korzystacie najczęściej?\nSięgamy po wszystko, co jest dostępne: zdjęcia, nagrania wideo oraz audio, wpisy na blogach oraz platformach społecznościowych. Jeśli chodzi o zdjęcia i nagrania wideo, to najczęściej używamy geolokalizacji, czyli potwierdzamy, gdzie zostały zrobione. Z kolei chronolokalizacja służy do określenia daty i godziny powstania materiału. Te dwie techniki pomagają bardzo dużo ustalić, zwłaszcza że np. przy chronolokalizacji można wykorzystać aplikacje analizujące położenie cienia albo można porównywać zdjęcia satelitarne z kolejnych dni, by szukać różnic. Gdy badaliśmy egzekucje w Libii, udało nam się ustalić datę ich przeprowadzenia, bo na zdjęciach satelitarnych kolejnego dnia pojawiły się plamy krwi. Tak naprawdę nie mamy wyszukanych technik, po prostu analizujemy to, co możemy znaleźć.\nW sprawie Skripala kupiliście jednak informacje od skorumpowanych rosyjskich urzędników.\nPrzewrotnie można powiedzieć, że Rosja jest najbardziej otwartym źródłem na świecie. Za 10 dol. i z pomocą Telegrama można uzyskać informacje o każdym. To tak łatwe jak zamówienie jedzenia na wynos. To źródło jest dostępne dla każdego, choć nie w sposób zgodny z prawem. Gdy opublikowaliśmy artykuł o próbie otrucia Skripala, opisaliśmy w nim, jak dochodziliśmy do faktów, a dążąc do weryfikacji naszych informacji, rosyjskie media kupiły ten sam materiał, co my. Być może należy nazwać to źródło szaro-otwartym? Zanim się zdecydowaliśmy kupić informacje, dyskutowaliśmy na ten temat. W związku z tym, że sprawa dotyczyła użycia środka bojowego w angielskim mieście, co zagrażało życiu tysięcy ludzi, zdecydowaliśmy się na tak ekstremalne rozwiązania. Publikując te materiały mamy nadzieję, że przyczyniamy się ograniczenia liczby ludzi, których zamorduje Rosja. Myślę, że interes publiczny usprawiedliwia w tym przypadku sięgnięcie do takich źródeł.\nGdy badaliście zestrzelenie MH17 nad Donbasem, bardzo pomocne był też media społecznościowe, z pomocą których udało wam się ustalić jednostkę i żołnierzy, którzy z bazy w Rosji przyjechali na Ukrainę z zestawem rakietowym Buk. W efekcie władze rosyjskie zakazały żołnierzom dzielenia się informacjami w mediach społecznościowych. Nie obawia się pan, że despoci się uczą i mogą zacząć odcinać wam źródła informacji?\nDo tej pory w żaden sposób nie udało im się utrudnić nam pracy. Zresztą my nie gonimy za każdą rosyjską wojną, tylko zastanawiamy się, gdzie metoda oparta na analizie otwartych źródeł może zostać efektywnie zastosowana. Nie zamierzaliśmy się angażować w śledztwo w sprawie zestrzelenia ukraińskiego samolotu w Teheranie w styczniu ubiegłego roku. Ale dostaliśmy mnóstwo linków związanych z tą tragedią, więc trudno było je zignorować. Tak to działa.\nCzęścią waszej działalności jest przeglądanie nagrań i zdjęć dokumentujących zbrodnie. Z doświadczenia tych, którzy zajmowali się podobną działalnością w organizacjach broniących praw człowieka, wiemy, że nawet ludzie, którzy siedzą za biurkiem, mogą się nabawić zespołu stresu pourazowego (PTSD). Jak się przed tym chronicie?\nJesteśmy świadomi tego zagrożenia. Mamy konsultantów, którzy przyglądają się naszej organizacji z zewnątrz i oceniają ryzyko oraz to, jak działamy. Na szczęście ja sam nigdy się z takim problemem nie zmagałem. Być może to, że analiza tych materiałów może doprowadzić do czegoś dobrego, pomaga mi. Ale przeglądanie koszmarnych zdjęć i nagrań wideo jest bardzo trudne i musimy mieć świadomość uczuć, które nam towarzyszą. Ważne jest też, żeby ludzie czuli, że mogą o tym rozmawiać w ramach naszej społeczności.\nW internecie jest mnóstwo kłamstw, bzdur i dezinformacji. Jak udaje się wam przekonać otoczenie, że jesteście godni zaufania?\nŚledztwa oparte na otwartych źródłach są transparentne, można przyjrzeć się, jak wygląda droga do wyciągnięcia wniosków, jakich użyto źródeł i technik. Dlatego, jeśli śledczy popełnili błędy – można je wychwycić. Przejrzystość jest fundamentem naszej działalności.\nWiększość ludzi nie ma czasu i umiejętności, by samemu dokonać weryfikacji waszej pracy.\nDlatego media, z którymi współpracujemy, podsumowują nasze działania w zgrabnych artykułach, by wszyscy mogli je zrozumieć. Jeśli kogoś interesują szczegóły, zawsze znajdzie je na naszej stronie. Publikujemy opis nie tylko po to, by się pochwalić, jak udało nam się dotrzeć do różnych informacji, ale po to, by dać ludziom ten materiał i by sami mogli dalej nad nim pracować. Przedstawiamy dowody i wnioski, a ktoś może zawsze pociągnąć poszczególne wątki.\nJesteście tak efektywni, że łatwo pomyśleć, iż stoi za wami CIA…\nRównież z powodu tego rodzaju podejrzeń jesteśmy tak transparentni. Na początku, gdy byłem blogerem, publikowałem kolejne postępy w śledztwie, więc każdy mógł śledzić, jak dochodzenie się rozwija, ale też jak ja się rozwijam. Wielu ludzi może mieć wrażenie, że Bellingcat pojawił się znikąd i nagle zaczął prowadzić spektakularne śledztwa. Ale to było możliwe dlatego, że przez dwa wcześniejsze lata budowałem reputację w oczach dziennikarzy i aktywistów, którzy poznawali moje metody, możliwości i umiejętności. Gdy zaczynaliśmy śledztwo w sprawie MH17, miałem już kredyt zaufania. Ale jeśli ktoś nie interesował się Syrią, to pewnie nie słyszał o mnie oraz śledztwach opartych na otwartych źródłach.\nCo jest głównym źródłem waszego finansowania: crowdfunding czy granty?\nOk. 30 proc. naszych dochodów pochodzi z warsztatów, które organizujemy. Mamy też granty z różnych organizacji i fundacji. Około 10 proc. to crowdfunding. Staramy się mieć jak najwięcej źródeł, by nie być uzależnionym od jednego.\nJaka jest różnica między Bellingcatem a siewcami teorii spiskowych czy wyznawcami QAnon? Przecież wszyscy poszukujecie odpowiedzi.\nMy prowadzimy śledztwa oparte na dowodach, oni szukają informacji, które potwierdzą ich tezy, ignorując dowody, które im zaprzeczają. Jeśli chodzi o dezinformację, wydaje mi się, że debata o odpowiedzialności platform internetowych jest złym podejściem do problemu. Kluczowe jest to, że rośnie nieufność wobec tradycyjnych instytucji, jak władze czy media. Oczywiście są tego przyczyny, wystarczy sobie przypomnieć to, jak tłumaczono interwencję w Iraku w 2003 r. Zresztą ja sam zacząłem się angażować w internetowe śledztwa z powodu frustracji, że tradycyjne media nie relacjonują w pogłębiony sposób tego, co uważałem za ważne. Gdy jesteś nieufny wobec tego, co mówią rządy i media – w internecie szybko możesz znaleźć się wśród ludzi, którzy cię przekonują, że ataki chemiczne w Syrii to ściema, Białe Hełmy to dżihadyści, że obalony prezydent Assad jest spoko, zaś Ameryka jest zła, a każdy, kto jest przeciwko niej, jest OK. Bellingcat jest ofertą dla tych, którzy na własną rękę szukają informacji i są gotowi angażować się w ich odnajdywanie. Z tej perspektywy budowanie społeczności jest ważne, bo jeśli nie będzie miejsca, gdzie ludzie z takimi zainteresowaniami mogą poczuć się upodmiotowieni, to trafią tam, gdzie są teorie spiskowe, tam odnajdą poczucie wartości i siły, ale też się zradykalizują.\nDlaczego Białe Hełmy, wolontariusze i aktywiści, którzy w Syrii ryzykując życiem, ratują ludzi w bombardowanych miastach oraz dokumentują zbrodnie, stali się celem tak potężnych nienawistnych ataków?\nBiałe Hełmy pracują w ekstremalnie trudnych warunkach, nie chodzi tylko o to, że spadają na nich bomby, ale też o to, że działają na terenach, które są pod kontrolą różnorakich frakcji. Muszą pozostać neutralni, nawet gdy rządy sprawują dżihadyści. Poza tym Białe Hełmy to organizacja, która funkcjonuje w kraju rozdartym wojną, a też wśród jej członków znajdą się od czasu do czasu ludzie, którzy nie zachowują się tak, jak powinni. Organizacja usuwa ich z własnych szeregów, co jest oczywiście ignorowane przez hejterów w internecie. Społeczności kibicujące Assadowi i zaprzeczające, że jego reżim stał za atakami chemicznymi na własnych obywateli, próbują dyskredytować Białe Hełmy, bo ich działalność zyskała uznanie, bo zgromadzili dowody na zbrodnie wojenne Assada. Do akcji dezinformacji dołączyła też Rosja, która nagłaśniała swoimi kanałami te oskarżenia, ale też m.in. głosiła, że Białe Hełmy przygotowują atak chemiczny. Celem jest więc podważenie ich wiarygodności i odwrócenie uwagi od zebranych dowodów zbrodni wojennych.\nMyśli pan, że Assad i członkowie syryjskiego reżimu odpowiedzą przed sądem za zbrodnie, których się dopuścili?\nJest wiele inicjatyw, które gromadzą dowody i dążą do tego, by Assad i jego ludzie zostali osądzeni. My chcielibyśmy zrobić film dokumentalny na temat używania w Syrii broni chemicznej, oparty na dowodach z otwartych źródeł. Wielu ludzi słyszało o jednym czy drugim ataku, ale w sumie w Syrii miało miejsce prawie 400 takich zdarzeń, ta broń jest tam używana na ogromną skalę. Trudno się przebić z tą wiedzą, bo zaraz pojawiają się zwolennicy teorii spiskowych i zaczynają relatywizować, twierdzić, że to fake newsy, które mają ułatwić Amerykanom kradzież syryjskiej ropy.\nZ perspektywy dokumentowania zbrodni oraz zbierania dowodów z otwartych źródeł konflikt w Syrii wydaje się przełomowy.\nRzeczywiście, to pierwszy konflikt, z którego jest tak wiele materiałów w internecie, myślę, że po raz pierwszy na taką skalę zaczęto oglądać te filmy i zdjęcia jako potencjalne dowody zbrodni wojennych. To w Syrii wszyscy się uczyli korzystania z otwartych źródeł na większą skalę. Ostatnio dużo pracujemy w związku z wojną w Jemenie, staramy się opracować metody prowadzenia dochodzenia i archiwizowania materiałów na temat ataków lotniczych, które mogłyby potem być użyte w sądach. Właśnie w związku z tym mieliśmy pozorowany proces z sędzią z MTK.\nCzy jesteście przyszłością? Czy w przyszłości wszyscy będziemy musieli nauczyć się posługiwać takimi metodami?\nMam nadzieję. Jesteśmy malutką organizacją, która walczy z potężnymi siłami: korporacjami, państwami, szaleńcami. To, co robimy, może być sposobem na przeciwdziałanie dezinformacji, na powstrzymanie ludzi przed wciągnięciem w dziwne społeczności. Przekazywanie wiedzy, jak korzystać z otwartych źródeł, może im dodać siły oraz inspirować do pozytywnych działań zamiast angażowania się w internetowe burze i hejt. Te instrumenty nie muszą być wykorzystywane tylko do wielkich międzynarodowych śledztw, ale też w sprawach lokalnych.\nCzy użycia tych narzędzi powinno się uczyć w szkołach?\nOczywiście, bo chodzi o to, by wpoić dzieciom krytyczne podchodzenie do źródeł, by dać im instrumenty do konstruktywnego działania w internecie, a nie tylko wyrzucania z siebie opinii i szukania moralnego zwycięstwa czy pognębienia kogoś.\nBrytyjski dziennikarz, zresztą wyrzucony z Moskwy, Luke Harding, napisał w „Guardianie”, że pana książka jest manifestem optymizmu w mrocznych czasach, gdy internet kojarzymy z hejtem, chaosem i fake newsami. Czy jest pan optymistą, wierzy, że taka aktywność może doprowadzić do pokonania kremlowskich trolli i QAnona?\nJakaś nadzieja jest. Może w zachodnich demokracjach da się usiąść na kanapie i liczyć, że wszystko się ułoży, ale wystarczy rozejrzeć się po świecie, by zauważyć, że trzeba działać. Ludzie się radykalizują, a jeśli nie damy im alternatywy, będziemy mierzyć się z konsekwencjami tego procesu. Alternatywa istnieje, tylko trzeba chcieć coś robić. Naszych metod może nauczyć się każdy.\nPan z nadzieją patrzy nawet na sztuczną inteligencję i liczy na to, że coraz szerzej będziecie mogli korzystać z niej w swoich śledztwach. Jak?\nMamy masy danych, a maszynowe uczenie i sztuczna inteligencja mogłyby nam pomóc np. szukać na nagraniach konkretnych obiektów. Już w tej chwili trwają prace nad wykorzystaniem tych technologii do poszukiwania na nagraniach ataków z użyciem broni kasetowej. W Archiwum Syryjskim mamy dziś już ponad milion nagrań wideo. Komputer może w minutę znaleźć coś, co człowiekowi zajęłoby wiele tygodni.\nPrzewiduje pan, że jednym z waszych głównych tematów zainteresowań śledczych stanie się klimat. Jak możecie się w to zaangażować?\nAngażowaliśmy się już w kwestie ochrony przyrody. Z naszej perspektywy ważna jest np. kwestia wycinki drzew, bo to ma ogromny wpływ na lokalne społeczności. O tym, co je spotyka, nie pisze się w mediach, bo to zazwyczaj dzieje się daleko od nas. Będziemy chcieli podzielić się naszą wiedzą z jak największą liczbą działaczy, to może być dla nich bardzo pomocne.\nRzeczywiście raporty pokazują, jak bardzo narażeni na przemoc i śmierć są członkowie lokalnych społeczności, walczący z uderzającymi w ekosystemy planami rządów czy dużych korporacji.\nZaangażowaliśmy się na przykład w Armenii, w której od lat przyglądamy się rozwojowi kopalni złota koło uzdrowiskowego miasteczka Dżermuk. Ta inwestycja może zagrażać jednemu z głównych źródeł zaopatrzenia w wodę w tym kraju. To tylko jeden z wielu, wielu przykładów. ©℗\nCzym jest Bellingcat\nTo oni ustalili tożsamość rosyjskich funkcjonariuszy, którzy próbowali otruć nowiczokiem rosyjskiego opozycjonistę Aleksieja Nawalnego. Opublikowali też informacje na temat dwóch Rosjan, którzy w Wielkiej Brytanii przy użyciu tej broni chemicznej próbowali zabić byłego szpiega Andrieja Skripala. To również oni potwierdzili, że system rakietowy Buk, z którego w 2014 r. zestrzelono malezyjski samolot, należał do rosyjskiej jednostki wojskowej.\nZałożycielem Bellingcat jest 42-letni Brytyjczyk Eliot Higgins, który imał się różnych prac biurowych, a po godzinach weryfikował nagrania z ataków w Syrii. Stał się specjalistą od broni chemicznej i liderem – jak sam określa – agencji wywiadowczej dla wszystkich. „Jesteśmy rozsianą po całym świecie społecznością internetową, która zajmuje się demaskowaniem zbrodni wojennych i zwalczaniem dezinformacji, bazując na ogólnodostępnych źródłach – postach w mediach społecznościowych, wyciekach z baz danych albo bezpłatnych mapach satelitarnych” – pisze w książce „We are Bellingcat” (To my jesteśmy Bellingcat).\nWyniki swoich śledztw Bellingcat publikuje na stronie internetowej, opisując krok po kroku swoje działania i metody, kierując się dewizą pełnej przejrzystości. W Syrii zebrali dowody na to, że reżim używa broni chemicznej oraz kasetowej, a Rosjanie bombardują również szpitale (dokumentowali również amerykańskie bombardowania). Prowadzili dochodzenia w sprawie zabójstwa wenezuelskiego rebelianta przez siły rządowe, zabójstw obciążających kameruńską armię, zbrodni wojennych w Jemenie. Badali też m.in. nadużycia europejskiego Frontexu i atak na meczet w Nowej Zelandii, którego sprawcą był biały suprematysta.\nEliot Higgins portal Bellingcat wojna w Syrii Rosja jemen\nFeik na feiku , feikiem pogania.


Przepis dla biegacza: Rigatoni alla Norma - makaron z bakłażanem\nKażda włoska restauracja serwuje to danie nieco inaczej, bo każdy mistrz kuchni ma na ten posiłek swój patent. Jedno jednak możesz wiedzieć na pewno - w każdej wersji znajdziesz bakłażana, cebulę i ser ricotta. Te składniki to podstawa Rigatoni alla Norma.\nRunner's World Polska 2016-02-26\nfot. Greg Gayne/Rodale\nRigatoni alla Norma to potrawa pochodząca z gorącego południa Włoch, stąd nazywana jest także Siciliana. Jeśli masz ochotę na smak gorącej Katanii, wypróbuj poniższy przepis. Przepis na sos pomidorowy, z którym możesz go podać i więcej porad na temat dań z makaronu znajdziesz tutaj: Pasta party biegacza: Dania z makaronem - przepisy i porady.\nporcja sosu pomidorowego »»\n1 średni bakłażan, obrany i pokrojony w kostkę\n1 średnia cebula, pokrojona w cienkie plasterki\n½ kg makaronu rigatoni (grube rurki)\n6 łyżek sera ricotta\nDo osolonej i wrzącej wody wrzuć makaron. Podgrzej sos pomidorowy w rondlu. Posyp plastry bakłażana solą. Połóż je na papierowym ręczniku i po 10 minutach odsącz powstałe kropelki; potem posyp mąką. Do rondla wrzuć ząbek czosnku i dodaj 1,5 łyżki oliwy. Duś na średnim ogniu, aż zbrązowieje. Dodaj połowę bakłażana, smaż do zbrązowienia z zewnątrz, tak by był miękki w środku. Połóż go na papierowym ręczniku, by odsączyć nadmiar tłuszczu.\nPowtórz to z drugą połową bakłażana, ząbkiem czosnku i 1,5 łyżką oleju. W tym samym rondlu na łyżce oleju podsmaż cebulę, aż będzie miękka (ok. 7 min). Dodaj sos pomidorowy, dopraw solą i pieprzem. Wrzuć makaron do gotującej się, osolonej wody. Gdy będzie lekko twardy, odlej z niego wodę i dodaj makaron z bakłażanem do sosu pomidorowego. Gotuj do miękkości. Do każdej z 6 porcji dodał łyżkę sera ricotta.\n1 porcja: kalorie – 559 kcal węglowodany – 74 g białko – 14 g tłuszcz – 21 g


Czyżynalia to bez wątpienia jedna z największych imprez juwenaliowych w naszym kraju, która do Krakowa ściąga tysiące studentów. Organizatorzy wydarzenia zdradzili już, że pierwszą gwiazdą tegorocznej edycji tego studenckiego święta jest powracająca po latach grupa Pidżama Porno.\n„Tak jak obiecaliśmy, bierzemy mikrofon w garść i ogłaszamy całemu światu pierwszą gwiazdę tegorocznych Czyżynaliów ! Ten nietuzinkowy zespół zapisał się złotymi literami na kartach historii polskiej sceny muzycznej. Po 7 latach zawieszenia w czasie i przestrzeni, wznawia działalność. Przed Wami Pidżama Porno ! Zagra specjalnie dla Was już 15 maja.”\nRuszyła już także sprzedaż biletów, które w pierwszej puli dostępne są w następujących cenach:\nNiecierpliwie czekamy na kolejne ogłoszenia związane z tym wydarzeniem i zagraniczne gwiazdy, które chętnie odwiedzają Czyżynalia.\nEtykiety CzyĹĽynalia 2015 PidĹĽama Porno


Dziewczyna z Mewą – Opatija – Chorwacja\nChorwacja Żupania primorsko-gorska Opatija Dziewczyna z Mewą\nNazwa lokalna: Djevojka s galebom\nMaiden with the Seagull Statue, czyli „Dziewczyna (dziewica) z mewą” to najbardziej rozpoznawalny symbol miasta Opatija i całego regionu Kvarner. Obecny posąg pojawił się w 1956 r. i zastąpił XIX-wieczną Madonnę Del Mare. Dopiero niedawno wyjaśniła się tajemnica modelki, która pozowała rzeźbiarzowi Zvonko Carowi (1913-1982).\nMadonnę Del Mare ustawiła nad brzegiem morza zrozpaczona rodzina hrabiego Arthura Kesselstadta, który w czasie wiosennej burzy w 1891 r. zginął na morzu u wybrzeży Opatiji. Rzeźba była wielokrotnie niszczona przez fale i odnawiana. Ostatecznie zastąpiła ją „Dziewczyna z mewą”. Oryginał Madonny del Mare przechowywany jest w Villa Angiolina, a złoconą kopię można oglądać w kościele św. Jakuba.\nZvonko Car nigdy nie ujawnił tożsamości swojej modelki – pierwowzoru "Dziewczyny z mewą". Dopiero wiele lat po jego śmierci i ponad pół wieku od powstania rzeźby okazało się, że modelką rzeźbiarza była Jelena Jendrašić z Crikvenicy, ówczesna sąsiadka artysty.\nDziewczyna z Mewą mapa\nUlica Maršala Tita 11351410 Opatija , Chorwacja\nDziewczyna z Mewą – popularne w okolicy


Nowe kolory fugi SOPRO na powitanie wiosny | InfoBudownictwo.pl \nTrzy nowe, intensywne kolory fugi Sopro Design Fuga Flex 1-10 mm pojawiły się 1 kwietnia we wzorniku zaprawy fugowej Sopro DF10. To nie primaaprilisowy żart, ale wiosenny prezent dla wymagających klientów.\nKwiecień to miesiąc eksplozji kolorów, a wiosna ubarwia świat za oknami. To nie przypadek, że do katalogu Sopro wkraczają zatem trzy nowe, żywe kolory zaprawy fugowej Sopro DF10 Design Fuga Flex 1-10 mm.: czerwony sygnałowy, ciemnoczerwony i ciemnoniebieski. Produkt doceniony przez klientów i ekspertów branży zyskuje kolejne atuty, odpowiadając na coraz bardziej wyszukane potrzeby inwestorów.\nDF10 – fuga na miarę czasów\nUhonorowana prestiżową nagrodą TopBuilder 2014 cementowa, elastyczna, szybkowiążąca zaprawa fugowa Sopro DF10 charakteryzuje się bardzo dużą wytrzymałością i trwałością barw. Nie tworzy osadów wapiennych i jest zgodna z normą CG2 WA wg PN-EN 13888. Nadaje się do spoinowania okładzin z kamienia naturalnego oraz wszelkiego typu okładzin ceramicznych. Efekt perlenia oraz technologia Hydrodur® chronią zaprawę przed przenikaniem wody i zabrudzeniami, co sprawia, że doskonale sprawdza się zarówno we wnętrzach, jak i w obszarach zewnętrznych i basenach kąpielowych. Sopro DF10 nadaje się także do fugowania płyt i płytek o grubości poniżej 4mm.\nDo tej pory we wzorniku barw produktu dominowały kolory ziemi. Obok stonowanych, zgaszonych odcieni szarości i brązów pojawiają się trzy mocne kolory: ciemnoniebieski, ciemnoczerwony i intensywny, sygnałowy czerwony. Nowe odcienie to możliwość zabawy kolorem, która pozwala na idealne dopasowanie fugi i okładziny ceramicznej lub efektowne, kontrastowe zestawienia. Czerwień doskonale prezentuje się z bielą, ciemnoniebieskie fugi pięknie komponują się na przykład z płytkami w odcieniach gołębich i granatach. Szeroka gama kolorystyczna fugi DF10 pozwala na wiele aranżacyjnych eksperymentów.\nceramika design Wrzesień 13, 01:30\nŚwietny pomysł z tym kolorem fugi. Są idealnym dopełnieniem tej mozaiki – razem tworzą świetny duet.\nfistek Wrzesień 17, 15:21\nsuper jest ta strażacka czerwień razem z tymi czarnymi kaflami. rewelacja.


opłaty za odtwarzanie muzyki | dlahandlu.pl\nSłowo kluczowe: opłaty za odtwarzanie muzyki RSS\nW 2013 roku ponad 15,6 tys. sklepów zapłaciło za odtwarzanie muzyki prawie 15 mln zł\nW 2013 roku 70 proc. wpływów do ZPAV pochodziło z odtworzeń w punktach gastronomicznych, sklepach, dyskotekach, punktach usługowych, klubach fitness, hotelach i kinach. Wpływy z tego tytuły dla organizacji zbiorowego zarządzania prawa autorskimi wyniosły 42,9 mln zł z czego 14,9 mln zł pochodziło z placówek handlowych. W sumie 15,6 tys. sklepów ma podopisanych umowy ze ZPAV, z czego 7,3 tys. to umowy na czas określony. Przyniosły one ZPAV w 2013 roku 8,1 mln zł wpływów z tytyłu odtwarzania muzyki w tych placówkach.\nLD Holding: Radio Livio nowym projektem dla franczyzobiorców\nLD Holding inwestuje w nowe rozwiązanie z dziedziny odtwarzania muzyki. Nowy projekt Audio Marketingu dla franczyzobiorców marek Sieć34, Livio i eLDe to Radio Livio.\nSklepy w centrach handlowych zapłacą za odtwarzanie muzyki dwa razy więcej\nZgodnie z przygotowywanymi nowymi tabelami opłat za odtwarzanie muzyki w sklepach i lokalach usługowych od 2012 roku sklepy, które działają w centrach handlowych zapłacą 2 razy więcej niż te, które są zlokalizowane w centrach miast, czy na osiedlach handlowych.\nSieć hipermarketów na odtwarzaniu muzyki może zaoszczędzić 1 mln zł\nW 2011 roku kilka sieci hipermarketów zdecydowało się na wypowiedzenie umów z tytułu odtwarzania muzyki w swoich sklepach. Szukając oszczędności firmy handlowe wybrały system free music, czyli odtwarzania muzyki z...\nLokale korzystające z usług audiomarketingu mogą uniknąć opłat za prawa autorskie\nLokale publiczne odtwarzające muzykę, mogą uniknąć opłat na rzecz organizacji chroniących/ działających na rzecz praw autorskich i pokrewnych. Wraz z rozwojem firm zajmujących się audiomarketingiem, artyści coraz częściej przenoszą się do nich ze swoimi utworami.


W jaki sposób zdobyć Banki Sanok na przychylnych postanowieniach?\nBanki Sanok to jedna z korzystniejszych postaci kredytowania naszych potrzeb w dzisiejszych czasach. Na co zwracać uwagę przy zaciąganiu tego modelu deklaracji? Jak nie pogrążyć się w przesadne długi i co uczynić, żeby proces spłaty przebiegł bez większych trudności? Takiego rodzaju zapytania potencjalni kredytobiorcy nakreślają sobie przeważnie a ten zwięzły paragraf jest właśnie na nie odpowiedzią.\nPierwszą i elementarną rzeczą, na którą trzeba zwrócić uwagę, jeśli ciekawi nas Banki Sanok to jego generalny koszt. Zdarza się, bowiem coraz to częściej, iż banki reklamują ogłoszenia, sprawdz tutaj w jakich oprocentowanie jest nadzwyczaj niskie (wyraźnie podejrzanie nieduże). Jednak po bliższym zapoznaniu się z propozycją okazuje się, że oferta nie jest tak tania jak na początku mogłoby się jawić. Dochodzą należności przygotowawcze, prowizja (niekiedy sięgająca nawet 25 % kwoty całego kredytu) itp.\nJeszcze jedną rzeczą w tematyce Banki Sanok jest jego wysokość. W żadnym wypadku nie podejmujmy decyzji pod działaniem nastrojów, pożyczajmy zawsze tyle ile jest nam faktycznie konieczne do realizacji określonego zamierzenia. Ustalmy ratę kredytową na takim poziomie, na jakim naprawdę możemy ją zwracać. Jak już wcześniej było wspomniane zwracajmy obserwację na dodatkowe opłaty i w tym celu czytajmy treść zatwierdzanej umowy. Wówczas gdy czegoś nie wiemy spytajmy o to naszego konsultanta pożyczkowego.


Jak oraz gdzie znaleźć doświadczonego psychoterapeutę, który pomoże nam w ciężkich sytuacjach i zmieni nasze życie na lepsze - Medycyna\nW dzisiejszych czasach, kiedy stres jest na porządku dziennym, coraz większa liczba osób wybiera porady u psychologa bądź terapię. Do tego typu miejsc najczęściej trafiają osoby, które zaobserwowały niepokojące objawy w postaci na przykład stanów lękowych bądź ataków paniki. Nie trzeba się wstydzić chodzenia do psychologa lub terapeuty. Gdy jesteśmy nasileni na bardzo duży stres albo pojawiły się w naszym życiu zdarzenia, mające znaczny wpływ na naszą psychikę można odczuć pewnego rodzaju dyskomfort tudzież doświadczyć problemów natury psychologicznej.\nTym bardziej kiedy nie mamy bliskiej osoby, z którą możemy szczerze porozmawiać o swoich kłopotach, pomoc psychoterapeuty może okazać się bardzo przydatna. Do psychoterapeutów przybywają również osoby, które chcą polepszyć swoje życie. Mają oni na przykład kłopoty z nawiązywaniem kontaktów z innymi ludźmi i pragną w jakiś sposób temu zadziałać, aby móc normalnie funkcjonować w społeczeństwie czy też znaleźć swoją druga połówkę.\nCzyżbyś czuł chęć na więcej tekstów na ten temat? Zapraszamy w takim razie do kolejnej strony – po prostu kliknij to (http://novamedis.pl/testy-alergiczne-odczulanie/) i przeloguj się do naszego portalu.\nW każdym z wymienionych przypadków niezbędny będzie nam psychoterapia kraków lub Gdynia to miasta, w których możemy odnaleźć wielu doświadczonych specjalistów. Doświadczenie jest bowiem najbardziej istotne w pracy psychoterapeuty. Praca z ludźmi oraz pomaganie im w ten sposób nie jest łatwym zadaniem, z tego powodu właśnie bardzo istotne jest doświadczenie osoby prowadzącej terapie. Czasami istnieją osoby, które zajmują się jedynie kilkoma przypadkami, przykładowo osobami z depresją albo stanami lękowymi. W przypadku tego typu dolegliwości, warto zdecydować się na pomoc osoby, która odmieni nasze życie.\nOsoba, która potrafi słuchać pacjentów to na pewno dobry psychoterapeuta Kraków czy też Katowice to miejsca, w których istnieje wiele gabinetów, w których możemy skorzystać z pomocy psychologa. Opieka – dom opieki piaseczno psychologa czasem jest niezbędna, by być w stanie powrócić do normalnego funkcjonowania – . Gdy zdecydujemy się na tego rodzaju leczenie, wybierajmy doświadczonych specjalistów, którzy wysłuchają nas tudzież odnajdą najlepsze rozwiązanie dla naszych problemów psychologicznych.\n<Poprzedni Poprzedni wpis: Zakażenie dróg moczowych. W jaki sposób się przed tym uchronić?\nNastępny: > Następny wpis: Wyposażenia jeździeckie dla każdego


Pomysły na prezenty dla Niego | Ładne Torby.pl\nHome » Pomysły na prezenty dla Niego\nSzuflada ze skarpetkami przestała się domykać, a w szafie wisi już krawat na każdą okazję? To znak, że najwyższa pora poszukać nowego pomysłu na prezent. W naszym sklepie można znaleźć upominek na każdą okazję. Urodziny i Boże Narodzenie to tylko niektóre z dni, podczas których podarki wywołują szeroki uśmiech na ustach drogiego mężczyzny. W naszej ofercie bez problemu znajdzie się odpowiedni prezent dla ukochanego męża, brata, taty czy przyjaciela. Posiadamy szeroki wybór rozmaitych plecaków, portfeli oraz toreb.\nMęskie torby z roku na rok zyskują coraz większe grono zwolenników. Panowie doceniają wygodę, którą gwarantują takie produkty. W naszym sklepie znalazły się zarówno eleganckie modele idealne do pracy, jak i torby o charakterze sportowym, które znakomicie nadają się dla uczniów i studentów. Nie zapomnieliśmy również o mężczyznach preferujących minimalistyczne podejście do mody. Z pewnością przypadną im do gustu niewielkie, poręczne torby, które mieszczą tylko najpotrzebniejsze przedmioty.\nPojemne torby męskie do pracy\nW wielu miejscach pracy wymagany jest odpowiedni dress code. Często dotyczy on nie tylko ubioru, ale również dodatków. Można być pewnym, że tym, co zawsze się sprawdzi, jest ponadczasowa elegancja. Klasyczna torba nie tylko posiada zachwycający wygląd, ale jest także bardzo praktyczna. Bez problemu zmieszczą się w niej dokumenty, portfel, klucze, a nawet laptop. To doskonały wybór dla mężczyzn, którzy cenią sobie najwyższą jakość oraz nieprzemijalny szyk.\nTorby dla uczniów i studentów\nUczniowie i studenci często żyją w wiecznym biegu. Przemieszczają się z prędkością przyprawiającą innych ludzi o zawrót głowy. Lekcje, ćwiczenia, zajęcia dodatkowe, a przy tym wszystkim spotkania z przyjaciółmi. Tak intensywny tryb życia wymaga torby, która będzie przede wszystkim niezwykle wygodna oraz pojemna. Odpowiedni model pomieści zarówno książki, laptopa, jak i strój sportowy. Do wyboru są klasyczne warianty, ale także torby dla miłośników nutki ekstrawagancji. Można postawić na elegancką czerń albo brąz, jednak znajdzie się również coś dla zwolenników wyrazistej czerwieni.\nPoręczne torby na co dzień\nBywają dni, kiedy nie trzeba nosić przy sobie książek i laptopa. Wówczas warto postawić na lekką i poręczną torbę, w której zmieszczą się najpotrzebniejsze rzeczy np. portfel, telefon, dokumenty czy klucze. Małe torby znakomicie sprawdzają się podczas spacerów, wyjść do sklepu albo spotkań ze znajomymi. Niektórzy wybierają takie modele także do pracy. Wielu Panów uważa, że dzięki temu udaje im się uniknąć noszenia przy sobie niepotrzebnych przedmiotów. Wśród naszej oferty znalazły się zarówno eleganckie, jak i sportowe warianty. Wszystkie je łączy znakomita jakość oraz precyzja wykonania. Poniżej nasze propozycje i pomysły na prezenty dla niego.\nWszystkie torby męskie na ramię\nPoręczne, pakowne, uniwersalne – to tylko kilka spośród wielu zalet plecaków. Do wyboru są rozmaite modele. Niektóre przystosowane są do przenoszenia książek oraz laptopa, a inne znakomicie nadają się na dalekie piesze wędrówki. Wśród naszej oferty każdy mężczyzna znajdzie idealny dla siebie wariant. Sporym powodzeniem cieszą się m.in. plecaki sportowe, wojskowe, a także trekkingowe. Wielu zwolenników mają również efektowne modele w stylu retro. Przebojem ostatnich miesięcy są natomiast niezwykle praktyczne plecaki z zewnętrznym portem USB.\nPlecak stanowi podstawę wyposażenia każdego ucznia czy studenta. Niektórzy preferują styl sportowy, a inni stawiają na klasyczną elegancję albo na styl retro. Niezależnie od gustu zawsze uda się u nas znaleźć coś ciekawego. Każdy plecak to przede wszystkim niesamowita wygoda. W naszej ofercie znalazły się warianty odpowiednie dla mężczyzn w każdym wieku. Wielu uczniów stawia na klasyczną czerń, ale znajdują się również tacy, którzy, chcąc się wyróżnić, wybierają modele niebieskie lub czerwone. W pojemnym plecaku bez problemu zmieszczą się zeszyty, książki oraz strój sportowy.\nW wielu sytuacjach laptop okazuje się nieodzownym elementem codzienności. Przydaje się w pracy, a także na uczelni. Najpopularniejszą metodą jego przenoszenia jest torba, jednak coraz więcej osób stawia także na praktyczne plecaki. W zależności od potrzeb można zdecydować się na minimalistyczny model, który zmieści w sobie sprzęt elektroniczny oraz kilka drobnych przedmiotów. Jednak można także wybrać duży plecak, który pomieści także książki. Szeroka oferta wyboru sprawia, że każdy mężczyzna znajdzie najlepszy dla siebie wariant.\nPlecaki z zewnętrznym portem USB\nKażdy miłośnik nowinek technologicznych będzie zachwycony plecakiem z zewnętrznym portem USB. W środku plecaka umieszcza się powerbank, natomiast do zewnętrznego gniazda USB podpina się ładowarkę do telefonu. Dzięki temu można w wygodny sposób korzystać z telefonu podpiętego do źródła zasilania. W tak niezwykłą funkcję zostały wyposażone zarówno eleganckie plecaki znakomicie nadające się do pracy, jak i sportowe modele doskonale sprawdzające się na co dzień. Tak wyjątkowy prezent z pewnością wywoła uśmiech na ustach niejednego człowieka.\nPlecak elegancki biznesowy czarny na laptopa 15,6″ z portem ładowania USB\n209,99 zł 154,99 zł Brutto\nDuży plecak trekkingowy z portem ładowania USB czarno-szary\nWszystkie plecaki męskie\nWszystkie plecaki szkolne\nPortfel jest znakomitym prezentem dla wyjątkowego mężczyzny. To podarek, który łączy względy praktyczne z niebanalnym wyglądem. Takie zestawienie jest doceniane przez wielu Panów. W naszej ofercie znalazły się modele o różnych barwach i fakturach. Jednak wszystkie nieodmienne posiadają bardzo wysoką jakość. Decydując się na jeden z portfeli, można być przekonanym, że to dodatek, który będzie służył przez długie lata. Można zdecydować się na model o kompaktowym rozmiarze, ale także na duży portfel, który pomieści wszystkie najważniejsze przedmioty. Nowością są portfele z technologią RFID, chroniącą karty zbliżeniowe, znajdujące się w środku, przed nieautoryzowanym dostępem.\nDowód osobisty, prawo jazdy, karty płatnicze, zdjęcia najbliższych i gotówka – to tylko niektóre z elementów, które wiele osób lubi nosić przy sobie. Aby znalazło się na wszystko miejsce, potrzebny jest pojemny portfel. Dzięki takiemu dodatkowi można mieć pewność, że nie zaskoczy nas żadna sytuacja. Można trzymać przy sobie wszystkie karty członkowskie i kupony upoważniające do zniżek. Duży portfel bywa czasem używany zamiast saszetki, a nawet niewielkiej torby. To znakomity wybór dla wszystkich osób, które lubią mieć najważniejsze rzeczy w jednym miejscu.\nPanowie często dzielą się na dwie frakcje. Jedna nie wyobraża sobie portfela, który nie pomieściłby wszystkich możliwych kart i dokumentów, a druga preferuje minimalizm i kompaktowe wymiary dodatków. Małe portfele posiadają wiele niepodważalnych zalet. Takie modele bez problemu zmieszczą się w kieszeni spodni, marynarki czy kurtki. Jednocześnie nawet w niewielkim portfelu pomieszczą się wszystkie najważniejsze rzeczy, które chciałoby się mieć na co dzień przy sobie. W kieszonkach znajdzie się miejsce na dokumenty, karty, a także na gotówkę.\nMały portfel męski skórzany do kieszeni spodni granatowy RFID\nMały portfel męski skórzany do kieszeni spodni brązowy RFID\nPortfel męski mały skóra naturalna ciemny brąz old-look Harold’s\nPortfel męski skórzany vintage brązowy z „piekiełkiem”\nPortfele z technologią RFID\nRFID (Radio-frequency identification) jest technologią chroniącą karty zbliżeniowe, znajdujące się wewnątrz portfela, przed nieautoryzowanym dostępem. Portfele z taką funkcją są doskonałym rozwiązaniem dla wszystkich podróżników, którzy często znajdują się np. na lotniskach albo w innych miejscach, w których jest bardzo duże nagromadzenie ludzi. Portfele z technologią RFID nie różnią się wyglądem od klasycznych modeli. Są do tego niezwykle wytrzymałe i wykonane z doskonałej jakości materiałów. To znakomity prezent dla każdego mężczyzny, który lubi dbać o swoje bezpieczeństwo.\nPojemny portfel męski brązowy z grubej gładkiej skóry naturalnej RFID\nPortfel męski bifold ciemny brązowy z ćwiekami i tłoczeniem J Jones\nPionowy duży portfel męski brązowy z grubej skóry naturalnej RFID\nWszystkie portfele męskie\nMęskie saszetki są doskonałym rozwiązaniem dla wszystkich Panów, którzy szukają kompromisu pomiędzy noszeniem plecaka, a upychaniem dokumentów po kieszeniach. Saszetki są niewielkich rozmiarów, dzięki czemu są niezwykle poręczne. W naszym asortymencie znalazły się wersje eleganckie, a także sportowe. Wszystkie modele zostały wykonane z doskonałej jakości materiałów. W saszetce bez problemu zmieszczą się najważniejsze dokumenty, klucze czy telefon komórkowy. Wielu Panów korzysta z saszetek m.in. podczas spacerów, ale także spotkań służbowych.\nWszystkie saszetki męskie\nWszystkie saszetki sportowe - nerki


Dekalog, przykazania, sakrament pojednania, rachunek sumienia\nPIERWSZE PRZYKAZANIE DEKALOGU (część I)\nDo czego zobowiązuje nas, a czego zakazuje pierwsze przykazanie Dekalogu?\nW jaki sposób mamy stawiać Boga na pierwszym miejscu w naszym życiu?\nDlaczego nawet wierzący człowiek powinien troszczyć się o pogłębianie swojej wiary i w jaki sposób może to czynić?\nJakie mogą być skutki zaniedbywania pogłębiania swojej wiary?\nNa czym polega grzech niewiary?\nNa czym polega grzech dobrowolnego zwątpienia?\nJak należy się zachowywać, kiedy atakuje nas pokusa zwątpienia?\nCzym jest ateizm i jakie mogą być jego przyczyny?\nJakie różne formy może przyjmować ateizm?\nCo to jest agnostycyzm?\nJaką rolę odgrywa w życiu człowieka nadzieja religijna i jak należy ją umacniać?\nNa czym polega grzech zuchwałej nadziei?\nCzym jest rozpacz?\nJakie są przyczyny i skutki dążenia do samych tylko celów ziemskich?\n„Ja jestem Pan, twój Bóg, który cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli. Nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie! (...). Nie będziesz oddawał im pokłonu i nie będziesz im służył” (Wj 20, 2-5) "Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz" (Mt 4,10).\nPierwsze przykazanie: „Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną” nakłada obowiązek stawiania Boga na pierwszym miejscu w naszym życiu. Tego Boga mamy poznać przez wiarę, Jemu w pełni zaufać i umiłować Go przez wypełnianie Jego woli wyrażonej w przykazaniach.\nPierwsze przykazanie zakazuje grzechów przeciwko wierze, czyli zaniedbywania pogłębiania wiary, niewiary, wątpienia, ateizmu i agnostycyzmu.\nPrzykazanie to zabrania też grzechów przeciwko nadziei, tzn. zuchwałej nadziei, rozpaczy, dążenia wyłącznie do celów ziemskich.\nPierwsze przykazanie zakazuje grzechów przeciwko miłości Bożej czyli: obojętności, niewdzięczności, oziębłości, lenistwa duchowego, nienawiści do Boga.\nOprócz wiary, nadziei i miłości pierwsze przykazanie przypomina o obowiązku służenia jedynemu Bogu. Służba ta wyraża się przez adorację, modlitwę, ofiarę, składanie Bogu przyrzeczeń i ślubów, które mają być wypełnione.\nPotępionymi przez pierwsze przykazanie grzechami przeciwko służeniu jedynemu i prawdziwemu Bogu jest: zabobon, bałwochwalstwo, wróżbiarstwo, praktyki magiczne, kuszenie Boga, świętokradztwo, symonia.\nA) Pierwszeństwo Boga w naszym życiu\n"Ja jestem Panem, twoim Bogiem" - i dodaje - "który cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli". O, zaprawdę, jakże obecnie słuszne są te słowa! Z jakiego Egiptu, z jakiego Egiptu wyprowadza, aby doprowadzić cię do ziemi obiecanej, która nie jest tym tu miejscem, ale Niebem? To wiekuiste Królestwo Pana, gdzie nie będzie więcej głodu ani pragnienia, zimna ani śmierci. Tam wszystko będzie tryskać radością i pokojem, i każdy duch zostanie nasycony pokojem i radością.\nOn wyrywa was teraz z prawdziwej niewoli. Oto Wybawca: Ja nim jestem. Przychodzę rozerwać wasze kajdany. Każdy ludzki władca może umrzeć, a przez jego śmierć zniewolone narody odzyskują wolność. Jednak szatan nie umiera. On jest wieczny. To jest władca, który zakuł was w kajdany, aby was ciągnąć, dokądkolwiek pragnie. Grzech jest w was i jest on tym łańcuchem, za pomocą którego szatan was więzi. (...)\nWłaśnie teraz ma ona swe duchowe wypełnienie. Pan, wasz Bóg, wyprowadza was z ziemi bożka, który zwiódł Pierwszych Rodziców. Wyrywa was z niewolnictwa grzechu. Przyobleka was Łaską i przyjmuje do Swego Królestwa. Zaprawdę powiadam wam, że ci, którzy przyjdą do Mnie, będą mogli usłyszeć Najwyższego mówiącego słodkim, ojcowskim głosem w ich szczęśliwych sercach: "Ja jestem Panem, twoim Bogiem, który cię przyciąga do Siebie, wolnego i szczęśliwego".\nPrzyjdźcie. Zwróćcie do Pana wasze serca i oblicza, wasze modlitwy i pragnienie. Godzina Łaski nadeszła.» (M. Valtorta, Poemat Boga-Człowieka, Księga druga 86, Katowice 1999, wyd. Vox Domini)\nB) Wiara w jednego Boga\nStawia się Boga na pierwszym miejscu w swoim życiu, gdy się w Niego wierzy. „Pierwsze przykazanie domaga się od nas umacniania naszej wiary, strzeżenia jej z roztropnością i czujnością oraz odrzucania wszystkiego, co się jej sprzeciwia.” (KKK 2088)\n1) Konieczność pogłębiania wiary\nWiara w Boga jest czymś, co może wzrastać bądź też maleć. Jesteśmy odpowiedzialni za jej wzrost. Wiara pogłębia się przede wszystkim u tych, którzy posiadają Maryjną postawę słuchania i rozważania tego, co pochodzi od Boga (por. Łk 2,19). Wzrasta wiara, gdy słucha się i rozważa słowo Boże, dochodzące do nas poprzez lekturę Ewangelii, przez homilie, kazania, różne wykłady i konferencje czy też przez wypowiedzi napotykanych osób. Umacnia wiarę ciągłe rozważanie wydarzeń, okoliczności i życia oraz doszukiwanie się w nich głębszego znaczenia, wezwania Bożego. Przykładem takiej postawy może być dla nas Maryja, która wiadomość o błogosławionym stanie swojej krewnej Elżbiety potraktowała jako wezwanie Boże, by do niej pójść i udzielić jej pomocy.\n2) Grzechy przeciwko wierze\nRóżne wady mogą, niestety, zahamować w nas proces rozwoju wiary. Mogą też doprowadzić do dobrowolnego poddania się wątpliwościom lub nawet – do niewiary, do ateizmu lub agnostycyzmu. Dzieje się tak wtedy, gdy człowiek nie przyjmuje z pokorą słowa Bożego, bo nie widzi w nim cennego daru udzielonego nam przez Tego, który jest Prawdą i Miłością. Rozważmy to zagadnienie.\na) Zaniedbywanie pogłębiania wiary\nNie wzrasta wiara u tych, którzy wskutek lenistwa nie robią najmniejszego wysiłku, by skoncentrować się na słyszanym słowie Bożym, np. nigdy nie słuchają kazań i myślą w czasie ich wygłaszania o czymś innym. Jeśli lenistwo powstrzymuje kogoś przed rozważaniem usłyszanego słowa Pana, wówczas wiara nie wzrasta, bo łaska Boża zawsze wymaga współpracy ze strony człowieka.\nNarażają się na osłabienie wiary ci, którzy z powodu zarozumiałej postawy zamykają się wewnętrznie na słowo Boże. Nie widzą w nim daru Bożego, nie dostrzegają w nim cennej łaski, umożliwiającej przemianę życia i dojście do wiecznego celu: nieba.\nTo zamknięcie może przybierać różne formy. Jedni nie słuchają czytań biblijnych ani homilii, ponieważ zarozumiale stwierdzają,, że "już to wszystko wiele razy słyszeli i dobrze znają".\nInni ludzie nie słuchają słowa Bożego, bo nie odpowiada im forma jego przekazu. Może się to zdarzać u osób, które uczestniczą w różnych konferencjach, wykładach, czytają książki i czasopisma religijne, uczestniczą w spotkaniach biblijnych itp. Nasycenie wiedzą teologiczną – przy równoczesnym braku pokory – może zamknąć człowieka na prawdę, gdyż bardziej od niej ceni on samą formę przekazu. Nie przyjmie więc słowa Bożego podanego w nieudolnej formie. Będzie zarozumiale stwierdzał, że słyszał "lepsze rzeczy"; słyszane homilie uzna za zbyt „prostackie i dobre dla ludzi prostych, bez wykształcenia". Pycha zamyka wewnętrznie na słowo Boże. Zarozumiali ludzie stwierdzają często: "to nie dla mnie", "to dobre dla innych", "zbyt niski poziom". Osoby takie nie zdają sobie sprawy, że Bóg udziela człowiekowi skarbu swego słowa nawet za pośrednictwem swoich bardzo niedoskonałych współpracowników.\nWewnętrzne odrzucanie słowa Bożego wyraża się nieraz w kpiącym podejściu do słyszanych kazań, w doszukiwaniu się w nich samych pomyłek, błędów i potknięć. Zarozumiałe osoby podobne są do faryzeuszy, którzy przychodzili do Chrystusa nie po to, by Go uważnie słuchać, ani nie po to, by odnaleźć prawdę, lecz – aby Go pochwycić na jakiejś pomyłce, aby móc Go skompromitować, poniżyć i oskarżyć (por. Mt 22,15). W poczuciu wyższości faryzeusze podrwiwali sobie z Chrystusa (por. Łk 16,14).\nIstnieją ludzie, którzy nigdy nie stosują do siebie słyszanego słowa Bożego. Powodem takiej postawy jest pełne pychy przekonanie o swojej doskonałości i o grzeszności innych. Kiedy zarozumiały człowiek słucha słowa Bożego, odnosi je do swoich sąsiadów, do swoich kolegów, do wszystkich „złych ludzi”, nigdy zaś – do siebie. Chęć uchodzenia we własnych oczach za istotę doskonałą powstrzymuje pysznego człowieka przed zastosowaniem słyszanego słowa do siebie.\nObawa przed dostrzeżeniem swojej słabości i grzechu skłania niektórych ludzi do unikania jakiegokolwiek kontaktu ze słowem Bożym, np. nie chodzą w ogóle do kościoła, nie uczestniczą we Mszy św., nie czytają książek religijnych, unikają dyskusji na tematy wiary itp.\nZamknięcie się na słowo Boże może przybrać nieraz mylące pozory wielkiego głodu nauki Bożej. I tak np. niektórzy ludzie poszukują nieraz kościołów, w których kazania wygłaszane są przez znanych kaznodziejów, biorą udział w niezliczonych konferencjach, wygłaszanych przez doskonałych prelegentów, uczestniczą w różnych spotkaniach biblijnych, czytają wiele książek poruszających tematy związane z religią. Szukają jednak kontaktu ze słowem Bożym nie po to, by udoskonalić swoją miłość do Boga i do ludzi, lecz w celu zaspokojenia swojej ciekawości. Słyszanej prawdy Bożej nie stosują do swojego życia, które płynie swoim nurtem i rządzi się swoimi prawami. Ponieważ ludzie ci nie usiłują odczytywać wezwania Bożego, woli Bożej odnoszącej się do nich, dlatego ich wiedza teologiczna nie ma żadnego pozytywnego wpływu na ich postępowanie. Najchętniej zresztą szukają takiej właśnie teologii, która nie ujawnia im woli Bożej, lecz syci ciekawość.\nW niektórych wypadkach studiowanie teologii staje się okazją do karmienia pychy, gdyż daje miłe poczucie wyższości nad "prostymi ludźmi", rodzi przeświadczenie, że jest się "katolikiem głębiej myślącym", że należy się do "inteligencji katolickiej". Nieraz dobra, lecz połączona z pychą znajomość zasad moralnych rodzi przekonanie, że się według nich żyje, co pogłębia pogardliwe przeświadczenie o "podłości ludzi".\nNiektórzy oddają się licznym, czysto zewnętrznym praktykom religijnym. Nie kieruje nimi miłość do Boga ani do człowieka, nie nastawiają się na słuchanie słowa Bożego, np. traktują pielgrzymkę jak dobrą wycieczkę; lubią uroczystości religijne, bo "można sobie pośpiewać" i przeżyć wzniosłe nastroje, np. na pasterce. Na spotkania w małych grupach przychodzą dlatego, że panuje na nich "miła" atmosfera itp. Ludzie ci praktyki religijne traktują jak przyjemną rozrywkę.\nKto w swym angażowaniu się w działalność religijną zamiast pogłębienia wiary szuka miłej rozrywki, ten szybko porzuci swoje "praktyki religijne", gdy tylko przestaną mu dostarczać przyjemności, np. nie będzie się modlił, gdy zamiast wzruszeń dozna samych roztargnień; gdy w grupie biblijnej "zepsuje się" atmosfera, przestanie brać udział w spotkaniach; nie przyjdzie na Mszę św., gdy będzie odprawiana przez starszego kapłana, bez przyjemnej oprawy muzycznej itp.\nTak więc nasza wiara rozwinie się tylko wtedy, gdy otworzymy się wewnętrznie na słowo Boże. To otwarcie zaś dokona się wtedy, gdy zaczniemy przezwyciężać w sobie różne wady, szczególnie zaś – pychę. Maryja była w pełni słuchającą Pana służebnicą, ponieważ nie kierowała się egoizmem, lecz miłością. Stanowi dla nas wzór pełnej pokory służebnicy, która ustawicznie karmiła się Bożą Prawdą po to, aby według niej żyć, dlatego słusznie jest nazywana Stolicą Mądrości.\nNiewiara jest grzechem przeciwko wierze nakazanej przez pierwsze przykazanie Dekalogu. Jest ona „lekceważeniem prawdy objawionej lub dobrowolną odmową dania przyzwolenia na nią. (KKK 2089)\nNiewiara może przyjąć formę herezji, apostazji lub schizmy. "Herezją nazywa się uporczywe, po przyjęciu chrztu, zaprzeczanie jakiejś prawdzie, w którą należy wierzyć wiarą Boską i katolicką, albo uporczywe powątpiewanie o niej; apostazją – całkowite porzucenie wiary chrześcijańskiej, schizmą – odmowę uznania zwierzchnictwa Biskupa Rzymu lub wspólnoty z członkami Kościoła uznającymi to zwierzchnictwo" (KPK, kan. 751; KKK 2089)\nGrzech przeciwko wierze może też przyjąć formę dobrowolnego poddawania w wątpliwość prawdy objawionej. „Dobrowolne wątpienie dotyczące wiary lekceważy to, co Bóg objawił i co Kościół podaje do wierzenia, lub też odmawia uznania tego za prawdziwe.” (KKK 2088). „Wątpienie może prowadzić do duchowego zaślepienia, jeśli jest dobrowolnie podtrzymywane." (KKK 2088)\nGrzechem jest tylko dobrowolne wątpienie w prawdziwość objawionych prawd przekazywanych nam przez naukę Kościoła. Nie jest natomiast grzechem pokusa zwątpienia, którą staramy się od siebie odsunąć. Chociaż wątpliwości te nie są grzechem, lecz pokusą, należy starać się je rozwiązać, np. przez rozmowę ze spowiednikiem, przez czytanie Katechizmu lub innych pożytecznych książek religijnych. Kto rozwiązuje rodzące się w nim wątpliwości dotyczące wiary, ten ją pogłębia i równocześnie przygotowuje się do ważnego zadania usuwania wątpliwości, które mogą się zrodzić w bliźnich.\nPodobnie jak niewiara i dobrowolne wątpienie również ateizm przeciwstawia się wierze. „Ateizm, odrzucając lub negując istnienie Boga, jest grzechem przeciw pierwszemu przykazaniu.” (KKK 2140) Jest on też grzechem przeciw cnocie religijności. (Por. Rz 1,18; KKK 2125).\nKatechizm Kościoła Katolickiego zwraca uwagę na różne formy ateizmu, zwłaszcza na tzw. ateizm praktyczny. «Pojęcie "ateizm" obejmuje bardzo zróżnicowane zjawiska. Często spotykaną postacią ateizmu jest materializm praktyczny, który ogranicza potrzeby i ambicje człowieka do przestrzeni i czasu. Humanizm ateistyczny błędnie uważa, że człowiek jest "sam sobie celem, sam jedynym sprawcą i demiurgiem swojej własnej historii"» (Sobór Watykański II, konst. Gaudium et spes, 20, KKK 2124).\nJak różne są formy ateizmu, tak też różnorakie są jego przyczyny zewnętrzne i takie, które tkwią w samym człowieku. Do przyczyn tych Katechizm zalicza między innymi: nieodpowiednie wychowanie religijne, złe oddziaływanie wierzących, którzy nie żyją według poznanej prawdy; fałszywe pojęcie ludzkiej autonomii; dostrzeganie w zależności od Boga czegoś, co sprzeciwia się godności człowieka. „W powstawaniu i rozpowszechnianiu się ateizmu "niemały udział mogą mieć wierzący, o ile skutkiem zaniedbań w wychowaniu religijnym albo fałszywego przedstawiania nauki wiary, albo też braków w ich własnym życiu religijnym, moralnym i społecznym, powiedzieć o nich trzeba, że raczej przesłaniają, aniżeli pokazują prawdziwe oblicze Boga i religii" (Sobór Watykański II, konst. Gaudium et spes, 19). Często ateizm opiera się na błędnej koncepcji autonomii ludzkiej, która posuwa się aż do odrzucania jakiejkolwiek zależności od Boga (Por. Sobór Watykański II, konst. Gaudium et spes, 20). W rzeczywistości "uznanie Boga bynajmniej nie sprzeciwia się godności człowieka, skoro godność ta na samym Bogu się zasadza i w Nim się doskonali" (Sobór Watykański II, konst. Gaudium et spes, 21). Kościół wie, "że to, co on wieści, idzie po linii najtajniejszych pragnień serca ludzkiego" (Sobór Watykański II, konst. Gaudium et spes, 21; KKK 2125)\nNie tylko rodzina, środowisko i błędne nauki są przyczyną ateizmu. Jego źródłem może być też stała niechęć do nawrócenia się, do zmiany swego postępowania. Nie chcąc bowiem zmienić swojego życia, człowiek odpycha od siebie wszystkie myśli przypominające mu o istnieniu Boga, przed którym trzeba będzie kiedyś zdać sprawę ze swoich uczynków.\nNiektóre osoby prowadzące niemoralny tryb życia chciałyby, żeby Bóg nie istniał. To silne życzenie sprawia, że zaczynają one szukać argumentów zaprzeczających istnieniu Boga. Pragnienie udowodnienia sobie, że Boga nie ma, przynosi nieraz upragnione przez człowieka owoce: zaczyna on – jak uważa – "znajdować" argumenty, które upewniają go, że Bóg nie istnieje, a więc może nadal postępować tak, jak postępuje.\nBywają czasami osoby uchodzące w oczach otoczenia za uczciwe, które jednak nie tylko nie wierzą, lecz - w czasie różnych dyskusji - zaciekle odrzucają wszelkie próby zbliżenia im Boga. Powodem takiej postawy może być silna pycha. Często poczucie własnej wielkości skłania człowieka do gorączkowego odpychania myśli, że istnieje Istota wyższa od niego: że istnieje Bóg, od którego jest on całkowicie zależny. Dla pysznej osoby myśl o istnieniu kogoś wyższego, doskonalszego, potężniejszego itp., jest nie do zniesienia. Dlatego pyszny człowiek może zacząć „udowadniać” sobie, że Boga nie ma. Czyni to w tym celu, żeby zająć Jego miejsce: chce dojść do przeświadczenia, że sam jest kimś najwyższym i niezależnym.\nW inny jeszcze sposób pycha prowadzi do ateizmu. Otóż chcąc zatriumfować nad wszystkimi wierzącymi, człowiek usiłuje udowodnić sobie i innym, że sam, bez wiary w Boga, bez Jego i ludzkiej pomocy, bez jakiejkolwiek łaski potrafi być „uczciwym człowiekiem”. Usiłuje więc wykazać sobie i innym, że jest lepszy od wierzących, ponieważ - nie spodziewając się żadnej zapłaty po śmierci - potrafi żyć uczciwie. Chcąc ocalić swoją "wyższość moralną", człowiek taki niszczy w sobie łaskę wiary, którą Bóg na różne sposoby go obdarza.\nBywa i tak, że człowiek nie tylko sam nie wierzy, lecz ponadto usiłuje stłumić wiarę innych ludzi. Dzieje się tak dlatego, że wiara otoczenia stanowi dla niewierzącego człowieka ustawiczne przypomnienie tego, co w sobie stłumił. Aby zatem inni nie przypominali mu o istnieniu Boga, człowiek decyduje się na walkę z religią. Może upodobnić się do faryzeuszy, którzy usiłowali zabić Chrystusa, bo swoją nauką i postawą przypominał im o ich obłudzie i pysze.\nIstnieją wreszcie ludzie, którzy wierzą tylko pozornie. Znają wprawdzie jakieś prawdy o Bogu, potrafią może wyrecytować "Credo", lecz życie ich pozbawione jest jakiegokolwiek wewnętrznego kontaktu ze Stwórcą, z Bogiem żywym. Całe życie takich ludzi obraca się wokół ich „bożka” np. pieniądza, korzyści, przyjemności itp. Taki styl życia to ateizm praktyczny.\nTak więc nieporządek moralny zawsze w mniejszym lub większym stopniu osłabia wiarę, a w niektórych wypadkach może doprowadzić do całkowitej jej utraty.\nJeszcze inny grzech przeciwko wierze – oprócz niewiary, dobrowolnego zwątpienia i ateizmu – to agnostycyzm.\n„Agnostycyzm przybiera wiele postaci. W niektórych przypadkach agnostyk nie neguje Boga; postuluje natomiast istnienie bytu transcendentnego, który nie może objawić się i o którym nikt nie potrafi nic powiedzieć. W innych przypadkach agnostyk nie wypowiada się na temat istnienia Boga, twierdząc, iż jest ono niemożliwe do udowodnienia, a nawet potwierdzenia czy zanegowania.” (KKK 2127)\n„Agnostycyzm może niekiedy łączyć się z jakimś poszukiwaniem Boga, lecz może również być obojętnością, ucieczką przed ostatecznymi pytaniami egzystencjalnymi oraz lenistwem sumienia moralnego. Agnostycyzm najczęściej jest równoznaczny z ateizmem praktycznym.” (KKK 2128)\nModlitwa o wiarę\nJezu Chryste, który przez swoich pomocników-ludzi rozsiewasz ziarno słowa Bożego, rodzące zbawczą wiarę. Prosimy Cię o postawę słuchania i rozważania Twojej nauki. Naucz nas odnosić ją zawsze do siebie, a nie tylko do innych ludzi. Spraw, Panie, aby Twoje słowo rzucone w nasze serca nie dzieliło losu ziarna posianego przy drodze, które wydziobały ptaki, ani losu tego, które upadło na skalisty grunt, ani też tego, które padło między ciernie. Niech słowo Twoje, Zbawicielu, zawsze trafia na właściwy grunt, aby wyrosło i przynosiło obfity plon. Amen.\nC) Nadzieja pokładana w Bogu\nDrugim oprócz wiary zobowiązaniem, o którym przypomina nam pierwsze przykazanie, jest nadzieja pokładana w Bogu.\n1) Potrzeba nadziei\nNadzieja ma silny związek z wiarą i miłością. Człowiek wierzący w Boga i kochający Go ufa, że będzie mógł żyć tak, jak tego pragnie jego Ojciec Niebieski, i spotka się z Nim na zawsze w niebie. Nadzieja jest tęsknotą za Bogiem, za spotkaniem z Nim.\nNadziei nie niszczy ani poczucie swej słabości ani grzeszności, gdyż ma ona swoje źródło w przekonaniu, że dobry i potężny Ojciec Niebieski chce i potrafi nam skutecznie pomóc w dojściu do zbawienia. Nadzieja pojawia się w pokornym i słabym człowieku, który głęboko wierzy w miłość, miłosierdzie i potęgę Boga. Taki człowiek ufa, że pomimo swojej słabości – z pomocą Stwórcy – odpowie na Jego zbawcze wezwanie i dojdzie do Niego w wieczności.\nO tej nadziei rodzącej się w słabym człowieku mówi Katechizm Kościoła Katolickiego: „Gdy Bóg objawia się i wzywa człowieka, nie może on własnymi siłami odpowiedzieć w sposób pełny na miłość Bożą. Powinien mieć nadzieję, że Bóg uzdolni go do odwzajemnienia Mu miłości i do działania zgodnie z przykazaniami miłości. Nadzieja jest ufnym oczekiwaniem błogosławieństwa Bożego i uszczęśliwiającego oglądania Boga; jest także lękiem przed obrażeniem miłości Bożej i spowodowaniem kary.” (KKK 2090)\nMający nadzieję człowiek ufa, że Bóg go wesprze swoją wszechmocą i że pomoże mu żyć według Dekalogu i osiągnąć zbawienie. Taki człowiek przypomina małe dziecko, które dopiero zaczyna chodzić. Kiedy chce ono dojść do drugiego końca pokoju – bo coś mu się tam podoba – podnosi się na swoich słabych nóżkach i robi nieudolne kroki. Pomimo swojej słabości ma odwagę to robić, gdyż ufa, że za nim stoi mama lub ojciec, gotowi swoimi potężnymi ramionami podtrzymać je, aby się nie przewróciło i nie zrobiło sobie krzywdy. Czując opiekę i miłość rodziców dziecko – choć słabe – ufnie kroczy do swego upragnionego celu na drugim końcu pokoju.\n2) Grzechy przeciw nadziei\nPierwsze przykazanie zakazuje grzechów przeciwko nadziei. Grzechami tymi jest zuchwała nadzieja, rozpacz, dążenie w życiu wyłącznie do ziemskich celów.\na) Zuchwała nadzieja\nNadzieja skłania człowieka do podążania na wieczne spotkanie z umiłowanym Ojcem. Z nadziei wypływa przekonanie, że pomimo słabości można dojść do Jego domu, gdzie są przygotowane mieszkania dla każdego człowieka. To przekonanie nie jest jednak zuchwałą i grzeszną ufnością, na której niebezpieczeństwo zwraca uwagę Katechizm. „Istnieją dwa rodzaje zuchwałej ufności. Albo człowiek przecenia swoje zdolności (mając nadzieję na zbawienie bez pomocy z wysoka), albo też zbytnio ufa wszechmocy czy miłosierdziu Bożemu (mając nadzieję na otrzymanie przebaczenia bez nawrócenia oraz chwały bez zasługi).” (KKK 2092)\nGrzechem przeciwnym nadziei jest rozpacz. Jej źródłem może być brak wiary w potęgę Boga i w mogącą nam pomóc Jego miłość. Do rozpaczy może też doprowadzić człowieka jego pycha. Nie chce bowiem zwrócić się do Boga z prośbą o przebaczenie. Pycha ukazuje taką prośbę człowiekowi jako coś poniżającego, niegodnego. Aby usprawiedliwić swoją wypływającą z pychy postawę, tłumaczy on sobie, że dla niego nie ma już przebaczenia, że Bóg mu nie przebaczy, a więc nie musi żałować za swoje grzechy, nie musi prosić Go o okazanie miłosierdzia, nie musi wyznawać swoich grzechów w sakramencie pojednania itp.\nWypływająca z pychy rozpacz jest w pewnym sensie karykaturą pokory. Pokorny bowiem człowiek jest przeświadczony, że nie zasługuje na Boże przebaczenie. Jednak pomimo tego przekonania wierzy w miłosierdzie Boże i szuka go, tak jak celnik z przypowieści Jezusa, który w poczuciu swej niegodności „nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu, lecz bił się w piersi i mówił: Boże, miej litość dla mnie, grzesznika!” (Łk 18,13). Ogarnięty pychą człowiek mówi: „Nie ma dla mnie przebaczenia”. Tych słów jednak nie podsuwa mu pokora, lecz silna niechęć do prośby o przebaczenie, do autentycznego nawrócenia się, do sakramentu pokuty. Swoją rozpaczą znieważa Boga, gdyż Temu, który jest samą Dobrocią i Miłością, mówi: „Jesteś okrutny, zły i mściwy, dlatego nie idę do Ciebie”.\nNieraz rozpacz doprowadza człowieka do samobójstwa. Może się tak stać na przykład wtedy, gdy człowiek żył tylko dla pieniędzy, dla bogactwa, które pewnego dnia nagle stracił. Człowiek taki utracił skarb, przy którym było jego serce (por. Mt 6,21), i odbiera sobie życie. Nie widzi już żadnego celu, dla którego warto by żyć.\nc) Dążenie tylko do celów ziemskich\nCzęsto można się spotkać z takim życiem chrześcijan, które nie ujawnia wyraźnie nadużywania Bożego miłosierdzia ani też rozpaczy, brak natomiast jasnego i wyraźnego dążenia do celu ostatecznego. Może tak być dlatego, że nadzieja jeszcze się odpowiednio nie rozwinęła, ale może to być również znakiem jej całkowitego zaniku. Nadzieja bowiem – wraz z tęsknotą za Bogiem i chęcią spotkania się z Nim – może ulegać osłabieniu a nawet zanikowi.\nZaniknie pragnienie spotkania się z Bogiem u tego, kto zniszczył w sobie dar przyjaźni z Nim. Tęsknota za kimś rodzi się z miłości. Jeśli ktoś kocha Boga i głęboko się z Nim przyjaźni, ten w taki sposób kształtuje swoje życie na ziemi, żeby spotkać się z Nim w wieczności. Autentyczna przyjaźń łączy się z tęsknotą za spotkaniem z przyjacielem. W kim nie ma postawy przyjaźni wobec Boga, w tym też nie ma tęsknoty za Nim ani pragnienia spotkania się z Nim.\nCzęstym powodem zapominania o wieczności jest przywiązanie do bogactwa i urządzanie sobie wygodnego życia na ziemi. Chciwy człowiek tak skwapliwie zabiega o zdobycie bogactw, jak gdyby mogły mu one zapewnić wieczne szczęście (por. Łk 12,13-21). Dla pieniędzy człowiek gotów jest nieraz wyrzec się samego Boga, zrezygnować z przyjaźni z Nim, odrzucić Dawcę życia wiecznego.\nKto całe życie spędza na używaniu, na jedzeniu i piciu, na zabawach, przyjemnościach i rozrywkach, ten nie jest skłonny przejmować się czekającym go spotkaniem z Panem. Pragnienie doznawania przyjemności ziemskich sprawia, że odsuwa on od siebie niepokojącą go myśl o śmierci i o tym, co po niej nieuchronnie nastąpi. Człowiek taki nie odpowiada na wezwanie Chrystusa: „Wchodźcie przez ciasną bramę. Bo szeroka jest brama i przestronna ta droga, która prowadzi do zguby, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą. Jakże ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują” (Mt 7,13-14). Pociągany przez bogactwo i przyjemności człowiek woli nie myśleć o tym, że jego doczesne życie skończy się któregoś dnia. Odsuwa od siebie myśl, że jest powołany do życia, do spotkania z Bogiem i ze zbawionymi, do zmartwychwstania, do istnienia w Królestwie, w którym zostanie ostatecznie pokonana śmierć i wszelkie zło zagrażające człowiekowi (por. 1 Kor 15,24-28). Człowiek przywiązany do bogactw i przyjemności przypomina Ezawa, który za miskę soczewicy zrzekł się przywileju pierworodztwa i błogosławieństwa ojca. (por. Rdz 25,24-34)\nModlitwa o nadzieję\nJezu Chryste, Panie żyjący wśród nas. Ty wskrzesisz nas z martwych. Spraw, abyśmy pamiętali o naszym powołaniu do zmartwychwstania i do życia wiecznego. Broń nas przed takim stylem życia, w którym wszystko oprócz Ciebie wydaje się ważne. Pozwól nam pamiętać, że pieniądz, majątek, używanie i przyjemność nie zapewnią nam życia wiecznego. Pomóż nam nie zapominać, że w chwili śmierci będziemy musieli porzucić absolutnie wszystko. Pomóż mi, Zbawicielu, tak żyć, abyś Ty sam był dla mnie Kimś najważniejszym, abym tylko w Tobie pokładał nadzieję, a nie w bogactwie, nie w wygodnym życiu, nie w przyjemnościach ani nie w sławie, władzy czy własnych uzdolnieniach.\nWzmocnij moje przekonanie, Jezu, że tylko Ty jesteś naszym jedynym Zbawicielem, że tylko Ty zapewniasz nam trwałe szczęście, że nie dadzą go nam przemijające rzeczy stworzone. Chcę tylko w Tobie, Panie, pokładać całą moją nadzieję i w Tobie widzieć Źródło szczęścia, Wybawiciela z grzechów, cierpienia i śmierci. Ufam Tobie, boś Ty wierny, wszechmocny i miłosierny. Dasz mi grzechów odpuszczenie, łaskę i wieczne zbawienie. Amen.\nCiąg dalszy I przykazania


OPIEKA PIELĘGNIARSKA NAD PACJENTAMI WYZNAJĄCYMI KATOLICYZM W OPARCIU - Pielęgniarstwo - Wymiennik\nOPIEKA PIELĘGNIARSKA NAD PACJENTAMI WYZNAJĄCYMI KATOLICYZM W OPARCIU\nOPIEKA PIELĘGNIARSKA NAD PACJENTAMI WYZNAJĄCYMI KATOLICYZM W OPARCIU notatki\n2014-05-23 16:54:54 magdak1976 LEININGER M., KATOLICYZM, 0 Komentarzy\nOPIEKA PIELĘGNIARSKA NAD PACJENTAMI WYZNAJĄCYMI KATOLICYZM W OPARCIU O TEOREIĘ M. LEININGER\nO TEOREIĘ M. LEININGER\nMedeline Leininger , pielęgniarka antropolog, która jako pierwsza zainicjowała i zapoczątkowała rozwój pielęgniarstwa transkulturowego. Przeświadczenie o konieczności poznania kultury z jakiej wywodzi się pacjent, nabrała pielęgnując chore psychicznie dzieci w latach 50- tych. Leininger uważała, że żadna jednostka nie może być widziana i rozumiana bez brania pod uwagę jej korzeni społeczno- kulturowych, dlatego pielęgniarka powinna być wrażliwa na krąg kulturowy pacjenta. W swej teorii wykorzystała dwa podstawowe pojęcia : kultura i pielęgniarstwo transkulturowe.\nMajda A., Zalewska- Puchała J., Ogórek-Tęcza B.: Pielęgniarstwo transkulturowe, PZWL, Warszawa 2010, s.2\nKultura według M. Leininger to wzorzec, według którego grupy ludzi żyją, odczuwają i myślą. Kultura to również wszystkie sposoby radzenia sobie z problemami danej grupy, która odzwierciedla się w języku, ubraniach, tradycjach, obyczajach oraz dobrach materialnych.\nPielęgniarstwo transkulturowe zaś związane jest z modelami, które umożliwiają dokładną ocenę indywidualnych potrzeb i dostarczają odpowiednią opiekę do pacjenta wywodzącego się z innej grupy kulturowej niż pielęgniarka.\nMedeline Leininger podkreślała, że każdy pacjent ma prawo, aby go rozumiano również w zakresie jego społeczno- kulturowego pochodzenia, a nie tylko fizycznych i psychicznych potrzeb. Wyróżniła ważne pojęcia dla swojej teorii: troskliwość, pielęgniarstwo, człowiek, zdrowie i środowisko.\n„Troskliwość pielęgniarską” M. Leininger uznała za pojęcie najbardziej nadrzędne- stwierdzając, że to właśnie ono określa naturę pielęgniarstwa i u swoich podstaw ma dominujące wartości etosu pielęgniarskiego. Troskliwość odgrywa podstawową rolę w leczeniu i doprowadzaniu do wyleczenia, gdyż nie ma wyleczenia bez troskliwości.\nM.LEININGER.doc (64.50 kB)


Bałkańskie upiory – podróż przez historię – Robert D. Kaplan - Smakuj Grecję\nDlaczego oburzyłem się już na samym początku?\nWiecie jak to jest, kiedy czekasz na przesyłkę, walczysz z kartonem i taśmą klejącą, w końcu otwierasz paczkę, przegrzebujesz stertę zakupionych książek i wreszcie… przed Tobą leży ta jedna jedyna, na którą czekałeś/aś najbardziej. Wdychasz zapach nietkniętych stron i delektujesz się szelestem załamywanych brzegów kartek. Jak zawsze na początku, docieram do spisu treści, który w punktach jak plan podróży lakonicznie wymienia z jakimi tematami przyjdzie mi się zmierzyć. Wzrokiem wodzę po kolejnych pozycjach… Gdzie jest moja Grecja? – szukam z niecierpliwością – Jugosławia, Rumunia… Gdzie ona jest?!… Bułgaria… Jest, jest Grecja! Dlaczego na końcu?! Panie Robercie, dlaczego na końcu?! Autor już na samym początku oburzył moje greckie uczucia.\nPrzystąpiłem do lektury książki Roberta D. Kaplana z niekrytą ciekawością. Każda jego książka to wciągająca mieszanka rzeczowych informacji, nuty własnej interpretacji zdarzeń, empiryzmu, akcentu żydowskiej perspektywy, amerykańskiego charakteru oraz bogactwa wiedzy pochodzącej z licznych podróży autora. Przechodząc przez kolejne karty Bałkańskich upiorów potwierdzam, że ta pozycja nie stanowi wyjątku pod tym względem. Z każdą też stroną co raz lepiej rozumiałem dlaczego reportaż z mojej ukochanej Grecji jest na samym końcu.\nBałkany w naszej głowie, to najczęściej, wydarzenia ostatnich dekad z Jugosławii. Rumunia, Bułgaria czy Grecja rzadko kojarzą się z tym regionem, choć jak wiemy są jego nieodłączoną częścią. Robert Kaplan miał okazję poznać je wszystkie i doświadczyć od środka, w samym ich sercu. W Grecji rezydował w latach osiemdziesiątych. W tym też okresie rozpoczyna swój ostatni rozdział Upiorów, a następnie stopniowo go rozszerza o rys historyczno-(geo)polityczny. Dzięki temu zarysowuje obraz tamtejszej skomplikowanej sytuacji, aby następnie wpisać ją w barwny krajobraz całych Bałkanów. Z tej relacji wyłania się kraj piękny naturą, a zarazem obskurny betonem, uczciwy duszą i jednocześnie skorumpowany czynami, pobożny i pogański, charyzmatyczny i odpychający, bogaty i biedny, kochający życie i pałający nienawiścią, dumny osobowością i zagubiony w kompleksach, ozłocony spuścizną twórców cywilizacji i zbutwiały u podstaw państwowości, zachodni i wschodni… po prostu bałkański.\nGrecja w Bałkańskich upiorach stanowi celne podsumowanie wszystkiego, co zostało napisane w książce o reszcie tego buzującego kotła wschodu Europy. Dlatego pojawia się epizodycznie w kilku rozdziałach, ale w pełni jest pokazana dopiero na końcu. Niestety nie jest to „happy end”.\nLektura obowiązkowa, często traktująca o drastycznych zdarzeniach, ale nie owijająca w bawełnę. Ważna relacja dla miłośników reportaży podróżniczych, politycznych, jak i czytelników poszukujących informacji na temat każdego z wymienionych na początku krajów.\nSmakujcie Grecję od końca!\nTags: Bałkany, Bośnia, Bułgaria, Chorwacja, Diana, FYROM, geopolityka, Grecja, Grecja lat osiemdziesiątych, greckie, Herzegowina, historia, historia Grecji, historia prawdziwa, impreza, instagram, kocioł, lata osiemdziesiąte, Literatura, literatura o Grecji, literatura podróżnicza, Macedonia, mainland, Papandreu, Peloponez, podróż, pojednanie, pokój, polityka, relacja, reportaż, rodem z grecji, Rumunia, sekret, sekret narodowy, Serbia, skarb narodów, świat, tajemnica, tradycja, tragedia, wojna\n← Szpinak, ryż i cytryna – lekko, szybko i przepysznie\nNowy dział – Literatura i Film →


make tea, not love: moc lekceważenia banerów\nAutor: doro o środa, czerwca 15, 2011\nZ tego co słyszałem, to w Rzeszowie mają jakieś szczątki cywilizacji, jeden niezły hotel, fajny pomnik, który chcą zburzyć oraz Muzeum Dobranocki ;DDD\n15 czerwca 2011 23:57\nTo plotki. Wszystko robota tych z Archeo!! ;P\n3maj się Doro.\nByle do środy - od środy - jak ćwierkają wróbelki - ma być spokój.\n16 czerwca 2011 03:30\nGreenowa, Ty też się trzym! Ahc, ta środa - niezła jazda będzie nie tylko dla nas.\n16 czerwca 2011 03:38\nzaćmienia nie było. zostało odwołane z powodu chmur ;) nic nie było widać, no!\nLux ex oriente. W Rzeszowie nie ma szczątków cywilizacji, jest cywilizacja. ;-)\nJak się chce mieć luksus, to się w Grandzie nocuje. ;-)\n16 czerwca 2011 13:31\nJM - nie traktuj tego osobiście - wystarczy, że ja tak traktuję ;DDDD\n16 czerwca 2011 14:20\nSpoko oko. ;-)\nNota bene nie cierpię ul. Rejtana przy, której Icam stoi. Wstrętny, betonowy chaos. Brrr\nJa <3 zachodni Rzeszów. :-)\n16 czerwca 2011 15:25\nFajnie macie, u nas na wsi to żadnego prelegenta nie mogie spotkać ino ostatnio, w godzinach pracy mej, Michał oprowadzał reportera RMF - FM po zaułkach i źródełku co to się w nim eee Święta Jadwiga podmywała.\n16 czerwca 2011 23:29\nDoro, myślę, że nie nadużyję liczby mnogiej, jeśli powiem, że chóralnie pukamy w niemalowane i synchronicznie plujemy przez lewe ramię :)\n17 czerwca 2011 01:33\nDołączam, nie zapominając o obowiązkowym obrocie w lewo, poprzedzającym plucie!


ELLING MAMUSIN SYNEK - Krystyna Janda\nTłum. Maria Gołębiewska – Bijak\nTen film zobaczyłam kiedyś nocą w telewizji. Nie mogłam się oderwać. Długo potem wracał do mnie jako temat, historia, problem. Prościutki, ślicznie grany, okazał się dla mnie ważniejszy niż myślałam. Potem uświadomiłam sobie, że „ Elling” to ten film, o którym się tak dużo mówiło, ten nagradzany na wielu światowych festiwalach, u nas, podczas Warszawskiego Festiwalu Filmowego – „ulubieniec” publiczności, uhonorowany nagrodą przez publiczność festiwalu właśnie przyznawaną.\nNo właśnie. Dlaczego ludzie lubią takie opowieści, dlaczego są im potrzebne, dlaczego właśnie takie są im bliskie? To proste. Bo przywracają wiarę w człowieczeństwo, w przyjaźń, bezinteresowność, więzy międzyludzkie. Bo ludziom potrzebna jest nadzieja, uśmiech, wzruszenie, prostota. Bo jeśli wszyscy mamy problemy z tym światem i życiem, naturalne jest, że szukamy czegoś, co jest nam bliskie, z czym możemy się porównać i wyjść z porównania, jeśli nie zwycięsko to z poczuciem, że jesteśmy w lepszej sytuacji niż bohaterowie.\nCiepła zabawna historia o przyjaźni dwóch mężczyzn, pokrzywdzonych przez Boga i życie, cierpiących na rozmaite lęki, psychiczne zahamowania czy wręcz opóźnionych, i ich marzenia i tęsknoty, problemy – podobne do naszych, ale z perspektywy takich bohaterów, od nas „gorszych” jakby wyraźniejsze, dotkliwsze.\nWychodzi właśnie w Polsce książka, światowy już w tej chwili, bestseller Ingvara Ambjornsena, według którego nakręcono film. Scenariusz filmowy znacznie odbiega od książki, w książce jesteśmy z tytułowym Ellingiem i jego przyjacielem Kjellem przez pierwszą część w Zakładzie Opieki. Druga część to wspomnienie Ellinga o matce, opis ich wzajemnej relacji i wzajemnego przywiązania, jego podróż z nią do Hiszpanii, i opis przeżyć takich jak pierwsze pakowanie się na dłużej, wyjście do ludzi, podróż samolotem czy kolacja w restauracji. Kilkustronicowe dywagacje na temat pierwszego w życiu kieliszka sherry, czy pobytu na plaży pełnej prawie gołych dziewcząt. Wzruszjace i zabawne, opisy zmagań z zadaniami dla większości z nas prostymi, dla niego ostatecznymi, niewykonalnymi, przerażającymi. Zapisy wewnętrznej walki o zachowanie godności i uznania wśród innych, lęku przed śmiesznością, oraz całkowitej bezradności na temat miłości, istot słabszych, głodnych czy potrzebujących.\nMieliśmy już takich historii, książek, filmów mnóstwo. W naszej literaturze, co prawda, nie przychodzi mi na myśl przykład tego rodzaju bohatera, „świętego głupka” opowiadającego o świecie i kondycji ludzkiej. Szkoda. To lubiani bohaterowie. Potrzebne historie. Wciąż je chętnie przyjmujemy, czekamy na nie. Mamy na nie czas. Zatrzymują nasz bieg, zwalniamy rytm żeby je przeczytać, obejrzeć, żeby znów uświadomić sobie coś, w co straciliśmy nadzieję biegnąc. A ta jest napisana z miłością do ludzi i świata i z wielkim poczuciem humoru.\nPobądzcie z nimi, z Ellingiem, przez moment. Jestem pewna, że dobrze wam to zrobi, no chyba, że zdenerwuje was ta zbyt wielka naiwność, zbytnia prostota i przesadna prostoduszność, tak bohaterów jak autora. Ale pamiętacie także czytając jak potrzebni byli i są nam wszystkim i Książę Myszkin, Lenni Small z „Myszy i ludzi”, Mateusz z „Żywota Mateusza” Indianin z „ Lotu nad kukułczym gniazdem”, Forest Gamp, czy choćby wiele postaci z filmów Felliniego. Ile się od nich nauczyliśmy i ile im zawdzięczamy.


Kulinaria2 | Natural Hotel Eco & Conference\nPotrawy, jakich nasi goście mają okazję skosztować to prawdziwa rozkosz dla podniebienia. W Natural Hotel zatrudniamy prawdziwych mistrzów, którzy jak nikt potrafią pobudzić zmysły naszych gości. Aromat, smak i wygląd potraw sprawiają, że nie sposób im się oprzeć.\nKuchnia Natural Hotel bazuje na produktach najwyższej jakości, pochodzących z ekologicznych upraw i hodowli. Szef Kuchni naszym gościom serwuje tradycyjne polskie i regionalne dania z gęsi, ryb, grzybów i innych produktów, które zadowolą najbardziej wymagających smakoszy.\nJedzenie, Sztuka i Ekologia\nMiejsce, w jakim naszym goście spożywają posiłki, jest dla nas równie ważne, jak i potrawy, które im serwujemy. Nowoczesna, przestronna i klimatyzowana sala restauracyjna pozwala w pełni rozkoszować się bukietem smaków naszych potraw. Pełni wizualnego komfortu dopełnia artystyczna aranżacja wnętrza.\nBiesiada przy ognisku to swoisty powrót do przeszłości i natury. Goście zmęczeni zgiełkiem miasta, pragnący zasiąść przy ognisku, jak za dawnych lat, u nas mają okazję zrealizować to marzenie. Udostępniamy kilka stanowisk ogniskowych, przy których można zorganizować rodzinny lub grupowy wieczorek w blasku ognia.


« Kiedy operacja krzyża jest uzasadniona?\nNastawienie zwichnięcia »\nWdrożono leczenie powstrząsowe, przetoczono krew i dekstran. Stan ogólny chorego nie poprawił się. Chłopiec skarżył się na narastający ból brzucha, wystąpiły objawy podrażnienia otrzewnej. Zdecydowano się na laparotomię.\nOtwarto jamę brzuszną cięciem w linii białej. Stwierdzono wyciek ciemnej krwi z jamy otrzewnowej. Po odsłonięciu wątroby okazało się, że na jej powierzchni w zakresie obu jej płatów znajduje się 17 ran, ponadto w obrębie płata prawego zmiażdżona powierzchnia ok. 5 cm2. Wszystkie rany zeszyto szwami katgutowymi i opanowano krwawienie z wątroby. Pomimo to w jamie brzusznej w dalszym ciągu stwierdzało się wyciek krwi z jej lewej połowy. Odsłonięto śledzionę. Na jej górnym biegunie, z dala od szypuły naczyniowej stwierdzało się pęknięcie torebki i miąższu śledziony długości ok. 3 cm. Zeszyto szwami katgutowymi i miejsce uszkodzenia i wysetonowano śledzionę. Na zmiażdżoną powierzchnię wątroby naszyto płatek mięśniowy. Po upewnieniu się, że śledziona nie krwawi odstąpiono od jej usuwania. Zeszyto powłoki oraz skórę pozostawiając mały jej ubytek.


Ćwiczenia oddechowe: jak i po co je wykonywać? - biegkonstancin.pl\nTwój oddech jest jednym z najlepszych sposobów obrony przed codziennym stresem, frustracją i niepokojem. Rzeczywiście, rosnąca liczba badań pokazuje, że techniki oddechowe są skuteczne w zwalczaniu lęku i bezsenności, ale także w poprawie funkcjonowania serca i płuc. Techniki te wpływają zarówno na czynniki fizjologiczne (poprzez stymulację przywspółczulnego układu nerwowego), jak i psychologiczne (poprzez odwrócenie uwagi od myśli). Aby nauczyć się na nowo oddychać, postępuj zgodnie z instrukcją.\nĆwiczenia głębokiego oddychania lub oddychanie przeponowe\nGłębokie oddychanie może pomóc w prawidłowym wykorzystaniu przepony. Pomaga złagodzić duszności poprzez zapobieganie uwięzieniu powietrza w płucach. To ćwiczenie oddechowe może również pomóc Ci poczuć się bardziej zrelaksowanym i skoncentrowanym. Ćwicz oddychanie przeponowe przez 5 do 10 minut, 3 do 4 razy dziennie. Kiedy zaczynasz, możesz czuć się zmęczony, ale z czasem technika powinna stać się łatwiejsza i bardziej naturalna.\nĆwiczenia oddechowe: jak ćwiczyć?\nPołóż się na plecach z lekko ugiętymi kolanami i głową na poduszce. Możesz umieścić poduszkę pod kolanami dla wsparcia.\nPołóż jedną rękę na górnej części klatki piersiowej, a drugą pod klatką żebrową, co pozwoli Ci poczuć ruch przepony.\nWdychaj powoli przez nos. Zrób wydech, ściskając mięśnie brzucha, utrzymując górną część ciała w całkowitym bezruchu.\nAby utrudnić ćwiczenie, można położyć na brzuchu książkę. Kiedy już nauczysz się wykonywać głębokie oddychanie w pozycji leżącej, możesz je ćwiczyć siedząc na krześle. Następnie możesz wykonywać to ćwiczenie oddechowe podczas wykonywania codziennych czynności.\nZdrowie. Praktykowanie koherencji serca.\nKoherencja serca ma wiele korzyści dla naszego ciała i umysłu. Obniża poziom kortyzolu w organizmie, wspomaga odchudzanie, obniża ciśnienie krwi, kołatanie serca i zmęczenie. Wzmacnia również układ odpornościowy i pomaga zmniejszyć napięcie ciała, w tym bóle pleców.\nTypowe ćwiczenie koherencji serca polega na wykonywaniu wdechu przez pięć sekund, a następnie wydechu przez taki sam czas (10-sekundowy cykl oddechowy). Urządzenia biofeedback pozwalają obserwować na ekranie, jak głębokie, regularne oddychanie spowalnia i stabilizuje bicie serca, zmniejszając tym samym niepokój.


Motywacyjny kopniak od najstarszych biegaczy na świecie! [BIERZ Z NICH PRZYKŁAD]\nIwona Ludwinek-Zarzeka 29.10.2015 14:46\nMłodzieńcze lata mają już od dawna za sobą, a mimo to biegają, zdobywają medale, podróżują i tym samym spełniają swoje marzenia. Jak oni to robią? Poznajcie historie ludzi, dla których wiek nie stanowi granic.\nStanisław Kowalski - rekordzista Europy na 100 metrów w kategorii stulatków www.doba.pl\nStanisław Kowalski - 105 lat\nW maju 2014 roku fani biegania na chwilę wstrzymali oddech. Wówczas 104-letni Stanisław Kowalski ustanowił rekord Europy na dystansie 100 m w swojej kategorii wiekowej. Jednak to nie koniec. W 2015 roku wystartował w Halowych Mistrzostwach Europy na dystansie 60 m. I tym razem do domu wrócił ze złotym medalem. Dystans przebiegł w 20,27 sek.\nZOBACZ PRZYGOTOWANIA PANA STANISŁAWA DO BICIA REKORDU\nJaka jest recepta pana Stanisława na długowieczność? - Nie objadać się i nie jadać na noc. Czasem można wypić 50 gramów, ale tylko kiedy jest smak, a nie codziennie - mówił krótko.\nPrzez kilkadziesiąt lat do pracy chodził 10 km piechotą lub jeździł rowerem. Do tej pory regularnie spaceruje, biega. Nie stosuje żadnej diety i stara się unikać lekarzy.\nPodczas swojej urodzinowej imprezy, pan Stanisław otrzymał Złoty Krzyż Zasługi za popularyzację sportu i zdrowego stylu życia.\nFauja Singh Fot. ibnlive.in.com\nFauja Singh - 103 lata\nFauja Singh to już chodząca legenda. Urodził się 1 kwietnia 1911 roku w Indiach. Zaczął biegać w wieku 89 lat, tym samym uciekając przed depresją po śmierci żony i syna. Pierwszy maraton przebiegł w 2000 roku, od tamtego czasu królewski dystans pokonał 9 razy . Jego życiowy rekord to 5 godzin i 40 minut.\nKARDIOLOG: BIEGANIE TO LEKARSTWO. ALE NIE DLA KAŻDEGO\nObecnie Fauja jest najstarszym maratończykiem na świecie. W 2013 roku przeszedł na sportową emeryturę. - Z tragedii narodziło się wiele szczęścia i sukcesów - powiedział Singh przed biegiem, zapytany o to, jak bieganie zmieniło jego życie. Niepiśmienny rolnik mógł dzięki temu podróżować po świecie, spotykać się z dygnitarzami i mieszkać w pięciogwiazdkowych hotelach - Ludzie mnie zapamiętają i nie zapomną o mnie - mówił - mam też nadzieję, że wciąż będą zapraszać mnie na maratony, mimo że nie będę już biegał.\nJego przepis na długie, zdrowe życie? - Wydaje mi się, że mój sukces tkwi w diecie. Jestem wegetarianinem, jadam tylko lekkostrawne posiłki. Moja dieta składa się głównie z herbaty, tostów i przyprawy curry... - powtarzał wielokrotnie podczas wywiadów.\n- Z tragedii narodziło się wiele szczęścia i sukcesów - powiedział Singh przed biegiem, zapytany o to, jak bieganie zmieniło jego życie. Niepiśmienny rolnik mógł dzięki temu podróżować po świecie, spotykać się z dygnitarzami i mieszkać w pięciogwiazdkowych hotelach - Ludzie mnie zapamiętają i nie zapomną o mnie - mówił - mam też nadzieję, że wciąż będą zapraszać mnie na maratony, mimo że nie będę już biegał.\nWIĘCEJ O FAUJA PRZECZYTASZ TUTAJ\nHidekichi Miyazaki z Japonii KYODO / REUTERS / REUTERS\nHidekichi Miyazaki - 105 lat\nTen leciwy Japończyk jest rekordzistą świata w biegu na 100 metrów. Sprinterski dystans przebiegł w 29,83 sek. Podobno wynik byłby lepszy, jednak biegacz nie usłyszał dźwięku startera. - Może już jestem za stary - żartował Miyazaki po biegu.\nHidekichi ma 153 cm wzrostu i waży raptem 43 kg. Sport zaczął uprawiać w wieku 90 lat. Jak widać, nigdy nie jest za późno!\nBIEGANIE UZALEŻNIA? FIZJOLOG: ZDECYDOWANIE! [WYWIAD]\nBill Benson źródło: twitter\nBill Benson - 96 lat\nBill Benson przy pozostałych bohaterach to młodzieniaszek, jednak obiektywnie patrząc - ten sympatyczny pan dobiega setki! We wrześniu 2015 roku był najstarszym uczestnikiem nowojorskiego biegu Fifth Avenue Mile.\nMężczyzna biegał w czasach collegu, jednak jego przygoda ze sportem została przerwana na 36 lat. Gdy przekroczył 60-tkę, pewnego dnia zaniepokojony zapytał żonę, dlaczego jego ubrania się kurczą. Odpowiedziała - To nie ubrania się kurczą. To ty stajesz się gruby. Bill rzucił papierosy, odstawił piwo i wziąć się za sport. Od tego czasu przebiegł 19 tys 781 mil i wziął udział w 941 zawodach. Jego celem jest przebiegnięcie przynajmniej 20 tys mil i ukończenie 1000 zawodów biegowych.\nMIAŁ JEŹDZIĆ NA WÓZKU. NA TRASĘ WRÓCIŁ W WIELKIM STYLU\nKozo Haraguchi źródło: snipview.com/\n22,04 sek - tyle czasu potrzebował Kozo Haraguchi, aby przebiec w wieku 95 lat dystans 100m. Każdy, kto próbował swoich sił na dystansie sprinterskim wie, że to prędkość, której nie osiągniemy truchtając. Pan Haraguchi uważał, że jego sposobem na długowieczność i zdrowie są codzienne, długie spacery. Zmarł w wieku 101 lat.\nJAK TRENUJĄ SUPERBOHATERKI? "PRANIE, PRASOWANIE, GOTOWANIE, BIEGANIE PO NOCY"\nJan Morawiec zdobył mistrzostwo świata weteranów w maratonie w wieku 82 lat. Fot. Małgorzata Kujawka / Agencja Gazeta\nJan Morawiec - 83 lata\nPan Jan w młodości był średniodystansowcem, niestety nie udało mu się osiągnąć wybitnych wyników w tej konkurencji. - W młodości było inne nastawienie. Chciałem biegać w maratonach, ale wtedy ten dystans nie był popularny. Największe dotacje finansowe były przyznawane za starty w krótszych biegach - powiedział w wywiadzie dla Polska Biega - Tylko, że ja, ścigając się na dystansach 1500-1800 metrów, bardzo się męczyłem. Bo ja zamiast szybkości mam wrodzoną wytrzymałość. Zarzynałem się na tych treningach. Gdybym od początku przygotowywał się na spokojnie do maratonów, to prawdopodobnie już w młodości osiągałbym dobre wyniki.\nCHCESZ ZACZĄĆ BIEGAĆ? PLAN NA PIERWSZĄ "PIĄTKĘ"\nCo się odwlecze, to nie uciecze. Pan Jan obecnie biega po 200 km miesięcznie. W 2015 roku trasę maratonu pokonał w czasie, o którym marzy niejeden młodzieniec: 4 godziny, 12 minut i 11 sekund. Tym samym zdobył złoty medal Mistrzostw Świata Weteranów we Francji.\nMorawiec, jak sam mówi, nie stosuje żadnej diety. Je to, na co ma ochotę, nie używa też profesjonalnego sprzętu do biegania. Wystarczą mu buty za 56 zł.\nTylko, że ja, ścigając się na dystansach 1500-1800 metrów, bardzo się męczyłem. Bo ja zamiast szybkości mam wrodzoną wytrzymałość. Zarzynałem się na tych treningach. Koledzy biegali po 2.30 na kilometr, a ja nie dawałem rady i płuca wypluwałem. Gdybym od początku przygotowywał się na spokojnie do maratonów, to prawdopodobnie już w młodości osiągałbym dobre wyniki.\nWIĘCEJ O PANIE JANIE PRZECZYTASZ TUTAJ\nHarriett Thompson Jerod Harris\nHariette Thompson - 92 lata\nNa przełomie maja i czerwca 2015 roku świat obiegła historia Hariette Thompson, obecnie najstarszej maratonki. 92-letnia Amerykanka przebiegła królewski dystans 42 km 195 m w czasie 7 godzin 24 minut 36 sekund.\nPOZNAJ HISTORIĘ PANA ARTURA - 80-LETNIEGO MARATOŃCZYKA\nHariette z zawodu jest pianistką. Biegać zaczęła w wieku 76 lat. Maratony biega zbierając pieniądze na fundację walczącą z rakiem. Samej trzykrotnie udało się zwyciężyć z nowotworem jamy ustnej.\nWIĘCEJ O HARIETTE PRZECZYTASZ TUTAJ\nPodczas swojej urodzinowej imprezy, pan Stanisław otrzymał Złoty Krzyż Zasługi za popularyzację sportu i zdrowego stylu życia\nMaraton? Biegam przed śniadaniem. Oto najtwardsi ludzie na świecie\n9-latka biega szybciej niż dorośli. Fenomen. Ale trenerzy ostrzegają\nTen rolnik codziennie biega 42 km. "Świnie, pole, a na deser - maraton"


Wycieczki po lesie - Interessantes - Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Zielonej Górze - Lasy Państwowe\nW lesie możemy poruszać się pieszo lub rowerem. Jazda konna jest dozwolona tylko na specjalnie do tego wyznaczonych ścieżkach.\nDo lasu samochodem wjechać nie wolno. Nawet jeżeli nie informują nas o tym specjalne znaki. Ale nie oznacza to, że powinniśmy zrezygnować z wyprawy. W wielu miejscach, przy wjeździe do lasu utworzone są parkingi, gdzie można auto pozostawić, a w dalszą drogę udać się pieszo.\nZapraszamy do odwiedzenia naszych ścieżek edukacyjnych.\nCzasem na takim parkingu jest możliwość zorganizowania ogniska. Zamiar ten należy wcześniej uzgodnić z pracownikiem nadleśnictwa. Dla turystów pragnących, oprócz podziwiania przyrody, zaczerpnąć również trochę wiedzy o lesie, leśnicy przygotowują specjalne ścieżki edukacyjno-przyrodnicze. Zawsze są one oznakowane i często wzbogacone tablicami z dodatkowymi informacjami i mapą przebiegu ścieżki. Korzystanie z uroków lasu jest bezpłatne.