Afgańska wyrocznia - Portal Spraw Zagranicznych psz.pl\nMisja w Afganistanie jest najważniejszym wyzwaniem w historii Sojuszu. Nadchodzące nowe millenium było okazją do zastanowienia się nad przyszłością stosunków międzynarodowych oraz rolą, jaką przyjdzie z nich odgrywać Sojuszowi Północnoatlantyckiemu. Wydarzenia z 11 września 2001 roku były szokiem dla wszystkich, bez wyjątku. Pokazały jednak, którędy wieść będzie droga wojen przyszłości.\nTragiczne w skutkach wydarzenia nie pozostały bez odpowiedzi. Poza wyrazami smutku i żalu, wielu światowych przywódców zadeklarowało swą solidarność ze zranioną Ameryką, a także gotowość i determinacją do współudziału w nieuniknionym odwecie. W identyczny tonie wypowiedziało się NATO. Jego przywódcy, z ówczesnym sekretarzem generalnym George’m Robertsonem na czele opowiedzieli się za surowym ukaraniem pomysłodawców ataków na Nowy Jork i Waszyngton. Dali tym samym asumpt to pierwszego w historii uruchomienia mechanizmów artykułu V Traktatu Waszyngtońskiego. Zaatakowany został jeden z sojuszników, największy i najpotężniejszy z nich. Teraz przyszła pora, aby reszta wykazała się solidarnością (1).\nOperacja odwetowa rozpoczęła się już 7 października, jednak niewiele spośród państw natowskich wzięło w niej jakikolwiek udział. Stało się tak na wyraźne życzenie Białego Domu, który po zapoznaniu się z konkretną ofertą niemalże każdego sojusznika z NATO, zdecydował się na samodzielne dobranie sobie współpracowników. Dlatego też, spośród państw członkowskich Sojuszu w operacji Enduring Freedom największy udział u boku USA wzięły jedynie takie kraje jak Wielka Brytania, Niemcy, Francja, Turcja oraz Kanada (2).\nMisja ISAF została powołana do życia przez rezolucję nr 1386 Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych 20 grudnia 2001 (3). Jej pierwotnym celem było kontrolowanie procesów stabilizacyjnych oraz konsolidacji nowej władzy w Kabulu. Z czasem jej mandat został rozszerzony na cały obszar Afganistanu. Dzisiaj misja ta liczy sobie prawie 140 tysięcy żołnierzy z czterdziestu ośmiu państw świata. Do najważniejszych jej uczestników, zaliczają się Stany Zjednoczone (co jest raczej oczywiste), Wielka Brytania oraz Niemcy.\nAmerykańskie wojska rozlokowane są przede wszystkim w najistotniejszych i najniebezpieczniejszych regionach Afganistanu, a więc w centrum, na południu i zachodzie kraju . To właśnie tam rebelianci stawiają największy opór, bardzo często wypierając siły koalicji z kontrolowanych terenów. O znaczeniu USA dla całości operacji świadczy fakt, iż od początku natowskiej obecności w Afganistanie, ISAFem zawsze kierował amerykański generał. Obecnie głównodowodzącym David H. Petraeus, który wsławił się stłumieniem krwawej rebelii w Iraku sprzed kilku lat. Amerykanie stanowią również najliczniejszy narodowy kontyngent na misji. Ich liczebność na chwilę obecną określa się na ok. 90 tysięcy żołnierzy.\nBrytyjczycy byli zaangażowani w Afganistanie od samego początku. W czasie operacji Enduring Freedom brytyjskie jednostki specjalne operując na ziemi starały się wykurzyć Osamę bin-Ladena oraz jego współpracowników z ich kryjówek w górach na południu kraju. Wspomagały tym samym oddziały amerykańskie oraz wojska Sojuszu Północnego, od lat walczącego z talibami o kontrolę nad Afganistanem.\nW pierwszych latach misji ISAF dyslokacja brytyjskich wojsk charakteryzowała się stosunkowym rozproszeniem. Ostateczne scentralizowanie struktury dowódczej miało miejsce w 2006, kiedy to Brytyjczycy przejęli pełną odpowiedzialność za, jak się to miało okazać w przyszłości, jedną z najniebezpieczniejszych prowincji w kraju – Helmand.\nNa chwilę obecną brytyjskie wojska w Afganistanie liczą 9 500 żołnierzy. Ten prawie dziesięcioletni konflikt kosztował do tej pory życie 346 żołnierzy oraz cywilnych pracowników Ministerstwa Obrony (stan na 5 grudnia 2010 roku) (4). Jest to w dużej mierze efekt takiego, a nie innego rozlokowania sił jak i częstego zaangażowania brytyjskich oddziałów w liczne i niebezpieczne operacje opanowywania rebelianckich twierdz i prowincji zlokalizowanych na południowym – wschodzie kraju.\nNiemcy pojawili się w Afganistanie już w 2001 roku. Początkowo były to jednostki specjalne, które podobnie jak te brytyjskie, miały pomagać Amerykanom w śledzeniu oraz wyłapywaniu głównych przywódców Al-Kaidy. Gdy nastał czas stopniowego stabilizowania sytuacji w kraju, Berlin zdecydował się na wysłanie większego kontyngentu własnych wojsk. Stopniowo przez lata zwiększany, ostatecznie osiągnął liczebność ponad 4 300 żołnierzy i jest trzecim największym kontyngentem w całej misji ISAF.\nOd samego początku swojej obecności na afgańskiej ziemi, Niemcy rozlokowani byli na północy, gdzie mieli odpowiadać za odbudowę oraz rozwój zniszczonych i zacofanych terenów. Stosunkowo bezpieczna i spokojna część kraju idealnie odpowiadała niemieckim wojskom, które zgodnie z ograniczeniami nałożonymi na nie przez rząd w Berlinie, miały zakaz włączania się w jakiekolwiek starcia zbrojne, chyba że zaistniałaby sytuacja bez wyjścia, w której zaniechanie walki narażałoby kontyngent na straty w ludziach i sprzęcie.\nOgraniczenia nałożone na niemiecki kontyngent wielokrotnie wzbudzały niezadowolenie i krytykę ze strony sojuszników. Zwłaszcza kiedy sytuacja na północy Afganistanu zaczęła wymykać się spod kontroli. Seria tragicznych wypadków, do których doszło w tym roku, zwłaszcza atak rebeliantów na niemiecki patrol w prowincji Kunduz, do którego doszło w pierwszej połowie bieżącego roku pokazały, iż dotychczasowa strategia była błędna (5).\nFala krytyki ze strony mediów i społeczeństwa zmusiła władze do znaczącego wzmocnienia kontyngentu. Zdecydowano się na wysłanie silniejszego uzbrojenia, a żołnierze otrzymali pozwolenie na organizowanie operacji zaczepnych, celem których ma być m.in. odbijanie utraconych regionów oraz próby eliminowania struktur dowódczych rebeliantów.\nAfganistan jest krajem śródlądowym, a to oznacza, że wszelkie dostawy zaopatrzenia, materiałów i sprzętu bojowego, niezbędne dla stacjonujących tam wojsk, muszą przechodzić przez terytorium któregoś z państw sąsiadujących. I w tej kwestii otoczenie międzynarodowe tego kraju ma ogromne znaczenie.\nNajbardziej zainteresowany sytuacją w Afganistanie jest Pakistan. I to z kilku powodów. Pierwszym z nich jest fakt, iż większość ruchów rebelianckich atakujących siły zachodniej koalicji, wywodzi się z górzystych terenów afgańsko – pakistańskiego pogranicza. Po amerykańskiej interwencji w 2001r. niedobitki talibów oraz ruchów z nimi sympatyzujących ukryły się po pakistańskiej stronie granicy i tam też przez kilka pierwszych lat odbudowywały swoje siły. Wzmocnione, uderzyły na zachodnie wojska. Lecz gdy pod naciskiem Białego Domu, Islamabad rozpoczął istne polowanie na rebeliantów, ci postanowili odpowiedzieć zamachami i wzrostem przemocy również na terytorium Pakistanu. Sytuację utrudnia fakt, iż spora część pakistańskich mundurowych, zwłaszcza agenci wywiadu wojskowego I.S.I. (Inter-Services Intelligence) potajemnie sympatyzuje z bojownikami i stara się ich wspierać.\nDrugim powodem, dla którego sytuacja w Afganistanie jest istotna w punktu widzenia władz w Islamabadzie, jest napięcie w stosunkach pomiędzy Pakistanem a Indami. Na pierwszy rzut oka biedny i targany konfliktami wewnętrznymi Afganistan nie może mieć nic wspólnego z zatargami pomiędzy dwoma sąsiadami. Nic bardziej mylnego. New Delhi coraz jawniej stara się wspierać władze w Kabulu, inwestując grube miliony dolarów w rozbudowę infrastruktury kraju. Celem takiego działania jest stworzenie sojuszu, który, jeżeli wystarczająco mocny i trwały, może doprowadzić do sytuacji, w której Pakistan zostanie wzięty w tzw. dwa ognie, czując zagrożenie dla bezpieczeństwa zarówno po wschodniej, jak i zachodniej stronie granicy. I to jest sytuacja, której Islamabad stara się zapobiec.\nIran jest kolejnym państwem zainteresowanym rozwojem wydarzeń Afganistanie. Pogłębianie się konfliktów wewnętrznych w tym kraju zdaniem Teheranu doprowadzi to do jeszcze większego zaangażowania Amerykanów i ich sojuszników, co z kolei może ich jeszcze bardziej wykrwawić i osłabić. Dzięki czemu pozycja międzynarodowa przeciwników irańskiego reżimu stanie się na tyle słaba, iż nie będą oni w stanie stworzyć żadnej liczącej się koalicji anty irańskiej. Jednak dla Iranu Afganistan jest też świetną okazją do poszerzenia własnych wpływów w regionie. Utrzymując poprawne stosunki z władzami w Kabulu, bądź też nawet kontrolując je, Iran wyrasta na jeszcze większe mocarstwo regionalne, niż jest nim dzisiaj. Co więcej, kontrola nad Afganistanem, nawet jeśli byłaby ona częściowa, stanowiłaby świetną kartę przetargową w relacjach ze światem zachodnim. A to jest już gra warta świeczki dla Teheranu.\nNajmniejsze zainteresowanie Afganistanem wyrażają Chiny. Oficjalnie Pekinowi zależy na ustabilizowaniu sytuacji w tym kraju, wojna domowa w sąsiadującym państwie nie jest mu bowiem na rękę. A to z powodu sporej muzułmańskiej mniejszości etnicznej zamieszkującej zachodnią część Chin. Wzrost znaczenia i potencjału afgańskich ruchów rebelianckich stwarzałby zagrożenie rozprzestrzenia się ich ideologii również na chińską stronę granicy, co mogłoby doprowadzić do powstania ruchów separatystycznych oraz destabilizacji kraju od środka.\nZe względu na powyższe czynniki, Pekin stara się nie wspierać (przynajmniej nieoficjalnie) działań sil zachodnich w Afganistanie. Jedyne na czym się obecnie skupiają chińskie władze, to pomoc finansowa dla Kabulu oraz inwestowanie w rozwój infrastrukturalny i gospodarczy relatywnie spokojnych (a przynajmniej jednych z najspokojniejszych w całych kraju) północnych części kraju.\nAfganistan to w tej chwili już ponad dziewięcioletni konflikt, który mocno wszystkim bez wyjątku dał się we znaki. Cierpią żołnierze na polu walki, którzy codziennie są wystawieni na stres i narażenie życia. Cierpią rządy państw zaangażowanych w misję ISAF, które narażone są na niemałe wydatki z nią związane, a także ciągły spadek popularności. Cierpi też NATO, bowiem okazuje się, iż nie jest w stanie zdać najważniejszego testu w swojej ponad półwiecznej historii.\nNic dziwnego więc, iż od wielu już miesięcy słychać było głosy polityków oraz zwykłych obywateli wzywających rządy państw oraz cały Sojusz do zakończenia misji i wycofania żołnierzy z powrotem do domu. Dlatego też kwestia opuszczenia Afganistanu przez wojska koalicji stała się jednym z głównych i najbardziej interesujących tematów politycznych rozmów w czasie niedawnego, listopadowego szczytu NATO w Lizbonie.\nPrzywódcy wszystkich państw członkowskich byli zgodni, co do tego, iż misja trwa już zbyt długo i najprawdopodobniej nigdy nie przyniesie całkowitego zwycięstwa. Potrzeba zmiany charakteru obecności w Afganistanie oraz wycofania większości oddziałów bojowych stała się więc powszechnym pragnieniem. Pytanie jakie się pojawiło, dotyczyło dat rozpoczęcia oraz zakończenia opuszczania kraju przez zachodnie wojska, a także tego, co nastąpi dalej.\nW czasie szczytu w Lizbonie NATO podjęło wstępną decyzję o tym, iż w przeciągu najbliższych czterech lat, a więc do roku 2014 z Afganistanu zniknie większości oddziałów bojowych. Część z państw zadeklarowała, iż już w przyszłym roku rozpocznie proces wycofywania swoich wojsk. Taką decyzję podjęły najbardziej zaangażowane militarnie kraje, a więc Stany Zjednoczone, Wielka Brytania oraz Niemcy, a wraz z nimi szereg pomniejszych sojuszników, takich jak np. Polska.\nProblemem, który jest niejako konsekwencją przyjętego konsensusu, jest pytanie o przyszłość Afganistanu po opuszczeniu go przez wojska zachodniej koalicji. Wszyscy zgodni byli co do tego, iż osamotniony i pozbawiony odpowiednich sił zbrojnych rząd centralny długo nie utrzyma się przy władzy, a wówczas w kraju zapanuje anarchia oraz wojna, podobna do tej, która miała miejsce po wycofaniu się wojsk radzieckich kilkadziesiąt lat wcześniej (1989).\nDlatego też NATO, przygotowując swoją strategię wycofywania się z Afganistanu, za wymóg podstawowy uznało przygotowanie Afganistanu do samodzielnego działania i odpowiadania za własną przyszłość. W ramach realizacji powyższego założenia, państwa członkowskie w miejsce wycofywanych oddziałów bojowych zaczną wysyłać coraz więcej instruktorów wojskowych, których zadaniem będzie jeszcze szybsze i lepsze wyszkolenie afgańskich narodowych sił zbrojnych. Politykę intensyfikacji szkoleń dla od jakiegoś już czasu starają się promować Stany Zjednoczone, apelując do państw członkowskich o większe zaangażowanie z trenowanie afgańskiego wojska i policji. Wiele wskazuje na to, iż amerykańskie zabiegi się powiodą. Wysłanie do Afganistanu instruktorów i zapewnienie im należytej ochrony jest o wiele tańsze niż utrzymywanie na miejscu licznego kontyngentu bojowego.\nJednak to, o czym na szczycie NATO mówiło się już ciszej, to świadomość, iż wszystkie plany i założenia mogą okazać się płonne, a cała strategia wyjścia z Afganistanu o wiele bardziej rozłożona w czasie. Sytuacja wewnętrzna w kraju ogarniętym wojną domową zmienia się z miesiąca na miesiąc. Tam, gdzie siły NATO uzyskują w danej chwili przewagę, zaraz znowu mogą pojawić się rebelianci. Tym razem liczniejsi i o wiele bardziej zdeterminowani. Sytuację utrudnia również mały profesjonalizm, a nawet jego brak, struktury administracji państwowej. I to bez względu na jej szczebel. W chwili obecnej jedyne nadzieje pokładane są w siłach zbrojnych. Wiara w to, iż wyszkolone na zachodnią modłę, przyjmą również zachodnie wartości oraz dyscyplinę są jednak płonne i mogą okazać się mrzonką.\nWszystko to sprawia, iż rok 2014 jako data opuszczenia Afganistanu przez wojska NATO, pomimo najszczerszych chęci wszystkich państw członkowskich, może okazać się nierealny. Istnieje bowiem ryzyko, iż szkolenie armii wymagać będzie więcej czasu (czego pewni są wojskowi oraz instruktorzy), rząd w dalszym ciągu będzie przejawiał tendencje korupcjogenne oraz całkowity brak poczucia odpowiedzialności za własny kraj, a rebelianci jeszcze bardziej urosną w siłę. Bez względu na to, jak będzie wyglądał Afganistan za trzy lata, pewnym jest, iż jeszcze przez dekady, kraj ten będzie jednym z głównych problemów dla bezpieczeństwa międzynarodowego.\nBez względu na do kiedy i w jakich okolicznościach zakończy się natowska misja w Afganistanie, niektóre jej konsekwencja da się przewidzieć już teraz. Nie ma wątpliwości, iż ataki z 11 września 2001 roku pokazały, którędy wieść będzie droga wojen przyszłości. Będą to najczęściej konflikty asymetryczne, toczone przez nieregularne oddziały słabo uzbrojonych, lecz zdeterminowanych i gotowych na najwyższe poświęcenie rebeliantów z regularnymi wojskami państw Zachodu.\nPomimo, iż listopadowy szczyt NATO raz jeszcze potwierdził, iż w dalszym ciągu najważniejszym zadaniem Sojuszu będzie obrona terytorialna swoich członków, a artykuł V Traktatu Waszyngtońskiego nadal będzie podstawą i filarem całej organizacji, nie da się oprzeć wrażeniu, iż zdecydowaną większość zagrożeń przyszłości trzeba będzie eliminować w mniej tradycyjny sposób.\nZdaniem wielu ekspertów oraz natowskich przedstawicieli, największe zagrożenie dla Sojuszu będzie się krystalizować daleko poza jego granicami terytorialnymi, w krajach obrazowo przedstawianych jako tzw. trzeci świat. To właśnie tam, gdzie panuje bieda, a rządy centralne nie są w stanie zaprowadzić porządku we własnym otoczeniu, zdesperowani ludzie będą coraz częściej się radykalizować, a skutki tego odczuwać będzie cały świat zachodni.\nPotwierdzeniem tej tezy są wydarzenia ostatnich miesięcy, kiedy to seria nieudanych zamachów terrorystycznych uświadomiła wszystkich, iż skoncentrowany na walce w Afganistanie Sojusz przegapił moment, kiedy to centrum terroryzmu oraz destabilizacji przemieściło się w inne rejony świata, również podatne na radykalną muzułmańską indoktrynację pod sztandarem Al-Kaidy i innych wspierających ją oraz z nią sympatyzujących organizacji.\nDzisiaj gra toczy się o serca i umysły mieszkańców Jemenu, Maghrebu oraz czarnej Afryki. I walkę tą Zachód póki co przegrywa. To właśnie tam światowy terroryzm znalazł nowe i bezpieczne schronienie. Pośród skorumpowanych i nieudacznych rządów, biedy, ubóstwa oraz braku perspektyw, poszukuje on swoich wojowników, którzy będą w stanie zemścić się na znienawidzonym i demonizowanym przeciwniku.\nObecny konflikt w Afganistanie dobitnie pokazał, iż Sojusz osiągnął szczyt swoich możliwości ekspedycyjnych. Pomimo dobrych chęci, żadne państwo zaangażowane w misję ISAF nie jest w stanie znacząco zwiększyć swojego kontyngentu. Na pewno nie przy obecnym poziomie finansowania sił zbrojnych. Rozwiązaniem mogłoby być zwiększenie nakładów na rozbudowę armii, zwłaszcza jej zdolności transportowych, ale to wymagałoby mało popularnych decyzji politycznych, co przy obecnym negatywnym nastawieniu do tego pomysłu opinii publicznej większości państw zachodnich, jest czymś mało prawdopodobnym, jeżeli nie wręcz nierealnym.\nBrak zdolności oraz przede wszystkim woli politycznej do angażowania się w konflikty typu afgańskiego w przyszłości (mowa tu przede wszystkim o skali) nie oznacza jednak, iż działania prewencyjne oraz pacyfikacyjne w krajach zagrożonych wirusem radykalizacji nie będą potrzebne.\nTo czym różnić się będą działania Sojuszu w przyszłości to więc nie ich rodzaj, a skala i rozgłos. Prawdopodobnie NATO skoncentruje się na mniejszych i dyskretniejszych operacjach grup specjalnych oraz na szpiegostwie, zarówno tym rozumianym tradycyjnie, jak i satelitarno – cyfrowym. Nie bez znaczenie będzie też próba współpracy z lokalnymi rządami oraz przywódcami co mniej radykalnych grup rebelianckich, jak to ma obecnie miejsce w Afganistanie.\nPrzyszłość Sojuszu to wobec tego operacje sił specjalnych, nieustająca praca wywiadowcza oraz ciągłe układania się z różnej maści przywódcami w regionach, które w najbliższych latach, a może i dekadach, stanowić będą bezpieczne schronienie i matecznik, dla nowych generacji ruchów terrorystycznych.\n(1) Nora Bensahel, Counterterror Coalitions: Cooperation with Europe, NATO, and the European Union, Santa Monica, 2003, s. 6, dostępne przez: www.rand.org/pubs/monograph_reports/MR1746/MR1746.pdf (dn. 02.05.2010r.)\n(2) David J. Gerleman, Jennifer E. Stevens, Operation Enduring Freedom: Foreign Pledges of Military & Intelligence Support, The Library Of Congress, 2001


Subham Takeaway, Plymouth - recenzje restauracji - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Subham Takeaway\nAtrakcje w pobliżu obiektu Subham Takeaway\nNr 117 wśród 479 Restauracje w lokalizacji Plymouth\n5 Ham Green, Plymouth PL2 2NH, Anglia\nUdaliśmy się tutaj w tym tygodniu OMG ŻYWNOŚĆ JEST NIESAMOWITE Mówię WAM NIESAMOWITE mój partner i miałem sagalo jagnięcina Josh był piękny chleb był piękny proszę zachować niesamowitą pracę, którą robisz jedzenie jest nie z tego świata? jeśli twoje jedzenie było carlsbergiem, które jest najlepsze...na świecie, proszę odwiedź niesamowite, że nie będziesz rozczarowany pan stockman czy Barry to uwielbiasz?Więcej\nNiesamowite jedzenie niesamowita obsługa klienta! Uwielbiam, że ci faceci mają otwartą widoczną kuchnię, w której można zobaczyć kucharzy przygotowujących świeże składniki. Przyjeżdżamy tutaj od ponad 12 miesięcy i za każdym razem jedzenie jest doskonałe i nigdy nie będziemy nigdzie indziej szukać naszego Indianina! Dobra robota,...tak trzymać !Więcej\nJak nie znalazłem tego wcześniej?\nPrzyszłyśmy przez przypadek, złożyłem zamówienie, a następnie sprawdziłem recenzje. . . . Wszystko w złej kolejności! Jak wcześniej nie słyszeliśmy o tym miejscu? Świetne recenzje, absolutnie zasługują na wszystkie pozytywy, przybył bang na czas, jedzenie było gorące, obsługa była uprzejma i moje słowo było smaczne....Zdecydowanie polecam i będę zamawiał ponownie.Więcej\nSubham to nasza tradycyjna indyjska restauracja na wynos od kilku lat i za każdym razem jedzenie jest wprost na pieniądze! Pyszne, smaczne i wszystko, czego można oczekiwać od Indianina. Zupełnie poleciłbym ich nieco inne podejście do Madrasa, a także vindaloo, które jest jednocześnie smaczne i...gorące. Subham nigdy nie zawiedzie! !Więcej\nWspaniała obsługa - bardzo przyjazny młody człowiek przez telefon zamówienia - uprzejmy i profesjonalny. podano jedzenie dobrze w wyznaczonym terminie. nas wszystkich (pięć osób dorosłych) byli bardzo zadowoleni z jedzenia. Akceptowane płatności kartą przez telefon (50 p) . Na pewno skorzystam z ponownie.\nNic nie może równać\nJeśli szukasz dania na wynos w Plymouth to nie szukaj dalej. Subham jest zdecydowanie i z dala od doskonałe dania na wynos, duża różnorodność, duże porcje i przyjazna obsługa. Uwielbiam kurczaka, a więc jestem bardzo szczególnie o tym jak powinno smakować i subham nie zawodzi....To jest do perfekcji i duży wybór dań w ofercie oznacza, że bez względu na to, co twoje preferencje jest coś dla ciebie. Siedzieliśmy i czekaliśmy na wynos podczas naszego posiłku było ugotowane i obsługa była przyjazna. Wszyscy byli zadowoleni, gadatliwy i przyjazny. Bardziej niż duże porcje oznaczało to, że dostałem stosunek jakości do ceny. Nie pierwszy raz byłem w Subham i nie będzie to ostatni raz.Więcej\nPrzyjeżdżamy do Subham dania na wynos przez długi czas i mogę szczerze powiedzieć, że zawsze jest to wspaniałe doświadczenie. Nasz personel jest zawsze pomocny i zawsze traktują cię z szacunkiem. Nigdy nie zamawiałem nic mi nie smakował. Ich jedzenie jest wyjątkowe i zawsze jest pyszne....Bardzo duże porcje za świetny stosunek jakości do ceny. 5 / 5Więcej\nNie mogę uwierzyć w recenzji na temat tego miejsca. To było straszne. Przyjechaliśmy na czas obsługa była wspaniała. Indyjskie jedzenie nie było tak jak być powinno. Wszystko smakowało tak samo. Duże kawałki z kurczakiem, ale nie był marynowany lub przyprawione. Po prostu pomazane sosem BBQ....z trochę sosu. Tym samym na każde danie.Więcej\nFantastyczne jedzenie, gorącym i na czas. Wszyscy bardzo zadowoleni z jedzenia. Polecam i szpinakiem danie.\nJedzenie jest bardzo smaczne i gorące, jeśli chcesz, dobre do smaku wszystkie przyprawy. Bardzo miła obsługa i na pewno wrócimy!\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Subham Takeaway.\nAdres: 5 Ham Green, Plymouth PL2 2NH, Anglia\nNumer telefonu: +44 7714 681399


Historia Lublina. Obraz wielkiego pożaru - Dziennik Wschodni\nHistoria Lublina. Obraz wielkiego pożaru\nW straszliwym pożarze, który w 1575 roku strawił cały Lublin, w którym uszczerbku doznała świątynia i klasztor Dominikanów, cudowne Drzewo Krzyża Świętego ocalało. Relikwię tymczasowo przechowywano w skarbcu, a potem w kaplicy Firlejów\nhistoria Lublina Lublin\nGość / 7 czerwca 2015 o 11:30\nŚREDNIOWECZE KRÓLUJE W GŁUPIEJ POLSZCZE!!\nPowstanie nowa altana w Ogrodzie Saskim 0 0\nLubelskie: Koalicja Obywatelska przedstawiła pełne listy wyborcze 12 39\nŚmierć w izbie wytrzeźwień w Lublinie. Interweniuje Helsińska Fundacja Praw Człowieka 17 5\nKonkurs na dyrektora MOSiR Puławy zaskarżony 4 17\nBiała Podlaska: Kierowca hyundaia wyjechał wprost pod audi 1 1


Test prędkości | Sztuczna Inteligencja\n« Atrakcyjny pokój\nCzy da się uspokoić skórę z pękającymi naczynkami? »\nWszystkie osoby zajmujące się dostarczaniem usług internetowych wiedzą bardzo dobrze, jak ważne jest, aby prędkość internetu była odpowiednia, ponieważ tylko wówczas będzie można swobodnie korzystać z internetu. Wobec tego zanim podłączą one u swojego klienta konkretną usługę internetową przeprowadzają odpowiednie testy prędkości. Takie testy mogą być przeprowadzane również przez samych użytkowników internetu, jeżeli tylko posiadają oni dostęp do specjalnych programów pozwalających na ich wykonywanie. Trzeba przyznać, że każdy speedtest powinien zostać bardzo dobrze zanalizowany, ponieważ w przeciwnym razie internet może stwarzać bardzo poważne problemy i uniemożliwiać sprawne korzystanie z internetu.\nKażdy speedtest (http://speedtest.inea.pl/) analizowany jest przez fachowców w dziedzinie internetu. Wiedzą oni bardzo dobrze, jak dużo musi być prędkość internetu, aby można było na nim oglądać różnego rodzaju filmiki i filmy. Wobec tego osoby sprzedające konkretne usługi internetowe bardzo często starają się dowiedzieć od swoich klientów, w jakich celach chcą oni wykorzystywać kupowany przez siebie internet. Zdarza się jednocześnie, że internet posiadający niższą prędkość jest nieco tańszy, dlatego bywa ona kupowany przez osoby mniej zarabiające. Poza tym tego rodzaju internet nie różni się za bardzo od internetu posiadającego większą prędkość, dlatego może być on swobodnie kupowany przez osoby wykonujące typową pracę biurową. Jednak, jeżeli będą one chciały wykorzystywać swój internet również w celach rozrywkowych, to powinny postarać się o zwiększenie jego prędkości.


Forum Kulinarne :: Topic: Sushi (1/2)\nSushi\t10 lata 8 mies. temu\t#9200\nO:Sushi\t9 lata 10 mies. temu\t#9319\nO:Sushi\t9 lata 10 mies. temu\t#9328\nO:Sushi\t9 lata 7 mies. temu\t#9415\nmy nie zamawiamy, zawsze robimy sami, za każdym razem wychodzi pyszne i robi furorę na imprezach\nO:Sushi\t9 lata 7 mies. temu\t#9429\nA ja tylko marzę, że kiedyś zrobię\nO:Sushi\t9 lata 7 mies. temu\t#9476


Małysz wreszcie szybki na progu - skoki narciarskie\nPrędkość skoczka na progu jest bardzo ważnym elementem skoków narciarskich. Adam Małysz w tym aspekcie w ostatnim czasie już nie odstaje aż tak od rywali, jak to miało miejsce wcześniej. "To bardziej jego zasługa niż moja" - skromnie powiedział serwismen polskiej kadry, Maciej Maciusiak. "Przygotowanie desek w skokach nie ma aż takiego znaczenia jak w przypadku biegów. Tam narty muszą się spisywać dobrze przez 15 kilometrów, tutaj jedynie przez 80 metrów. Dlatego więcej zależy od samego zawodnika, jego pozycji dojazdowej, niż właściwych smarów."\nJednak Maciusiak przedstawia dowód na swoje słowa. Przygotowanie nart rozpoczyna od wyboru jednej kombinacji proszków oraz maści, spośród kilku testowanych wariantów. "Potem już na zawody każdy w reprezentacji ma narty posmarowane tak samo. Ostatnio Kamil Stoch miał mniejsze prędkości niż Adam, a powinno być odwrotnie. Wszystko z powodu sylwetki na rozbiegu".\nZłe fizyczne przygotwanie do sezonu, brak wsparcia psychologa, beznadziejny fizjolog i serwisman. I wy sie dziwicie ze nie ma wynikow? PZN szkoda grosza na porzadne zaplecze specjalistyczne i niestety marnuja w ten sposob ostatnie lata Adama. Szkoda, naprawde szkoda...\nmałysz ma duże szanse by wskoczyć na podium\nTa..... To może smarujmy narty papką kleju i żwiru? W końcu nie ma to znaczenia, nie?\nTą wypowiedź Maciusiaka już gdzieś czytałem, i to w poniedziałek w pewnej gazecie. Po czterech dniach ją dopiero wstawiliście....\nPan Maciusiak udowodnił, że jest on niepotrzebny dla kadry. Skoro smarowanie nie ma znaczenia, to po co im serwisman?\nI takie pytanie.... Jakim cudem wszyscy Austriacy maja taką dobra "pozycję dojazdową" ,czyżby ich przeciętniacy byli lepsi od Małysza?\nTakie brednie Panie smarowacza, to Pan sobie wmawiaj dzieciom a nie kibicom skoków. Gdyby nie zmiana smarowacza na MŚ w Japonii, to Adam nigdy by nie zdobył złotego medalu!\nNo i tak ma byc!!!\nNo to się ciesze, że po mału wszystko idzie ku lepszemu.\nbrawoo ! widze ze po cichu "dzialamy " na siebie ;p jak mnie sie nic nie udaje to Malyszowi tez i odwrotnie\nMałysz wreszcie szybki na progu\nDodano: 14 lutego 2008, 18:47\nOstatnia aktualizacja: 14 lutego 2008, 18:47\nŹródło: wiadomość na podstawie "Przeglądu Sportowego"


Biblioteczka Dagmary: Książkowe podsumowanie sierpnia\nHej :). Tak wiem, mamy już prawie koniec września jednak ja coś nie mogę nadgonić tego straconego miesiąca i jestem bardzo do tyłu z recenzjami. Dlatego postanowiłam więcej nie bawić się w stosiki, a w zamian robić jedynie podsumowanie książek, które przeczytałam każdego miesiąca. Mam nadzieję, że to zmotywuje mnie bardziej do częstszego pisania recenzji by zdążyć z każdą pozycją przed zamknięciem książkowego miesiąca :).\nSierpniowe zakończenie miesiąca na zdjęciach jest takie jak w ostatnim stosiku:\n1. Erica Spindler - "Krwawe wino" (Recenzja)\nJeden z lepszych thrillerów jakie czytałam, polecam bo jest naprawdę świetnie napisany.\n2. "Masa o kobietach polskiej mafii" - Jarosław "Masa" Sokołowski w rozmowie z Arturem Górskim (Recenzja)\nCiekawa książka, "połknęłam" ją w jeden dzień. Nie jest to szczyt literatury i bardziej przypomina rozbudowany wywiad z gazety niż książkę, jednak w pokazuje stosunek chłopaków z mafii do kobiet. Jeśli kogoś interesują mafie, może przeczytać, inaczej może nieco zbulwersować, zwłaszcza kobiety.\n3. "Nie jesteś sam. Michael oczami brata" - Jermaine Jackson (Recenzja)\nBiografia Króla Popu - Michaela Jacksona - od najmłodszych lat aż do śmierci, opowiedziana przez jego brata Jermaine Jacksona. Zwłaszcza dzieciństwo i lata w Jackson 5 są świetnie opisane i warte przeczytania. Co do reszty, zapraszam do mojej recenzji.\n4. Alex Kava - "Zło konieczne" - tom 5 o Maggie O'Dell (Recenzja)\nNiestety ten tom okazał się niewypałem i poza zaskakującą końcówką cała fabuła była nudna i przewidywalna\n5. Alex Kava - "Zabójczy wirus" - tom 6. (Recenzja)\nAutorka już w poprzednich tomach udowodniła, że jest bardzo nierówną pisarką. Po kiepskim tomie funduje świetny "Zabójczy wirus", napisany zupełnie inaczej niż poprzednie tomy.\n6. Nora Roberts - "Niebo Montany" (Bez recenzji)\nDługo zbierałam się do recenzji tej książki i kompletnie nie miałam chęci nic pisać. Nie dlatego, że książka była zła, po prostu była przeciętna, niczym szczególnym się nie wyróżniała i po prostu nie chciało mi się o niej pisać. Też czasem tak macie?\nPoza książką jest także film na jej podstawie pod tym samym tytułem, tak jak książka też jest średni, jednak kilka zmienionych na potrzeby filmu wątków wydało mi się ciekawszych od książkowej fabuły.\nWśród sierpniowych książek najbardziej podobało mi się "Krwawe wino", Mogę polecić ją każdemu kto lubi thrillery i zagadki z dreszczykiem emocji ;).\nNajgorsze w sierpniu okazały się dwie książki - "Zło konieczne" oraz "Niebo Montany"; pierwsza przez kiepską fabułę, druga przez dość nudny styl z dużą ilością opisów przyrody i wszystkiego dookoła przez co czytało się długo i monotonnie.\nJuż niedługo postaram się nadrobić zaległości wrześniowe bo tu będzie kilka ciekawych pozycji ;).\nGdy tylko uporam się z książkowymi zaległościami będę mogła w końcu uraczyć Was fotkami z mojej działki, które czekają już sporo czasu na post.\nAutor: Prace Dagmary o 23:28\nEtykiety: 2015 Alex Kava Erica Spindler Jarosław "Masa" Sokołowski Jermaine Jackson książki Nora Roberts podsumowanie miesiąca podsumowanie stosiku przeczytane recenzja stosik\nMona Te 25 września 2015 05:23\nUlala, jakie ciekawe książki! :D Chyba będę musiała nadrobić recenzje, które już napisałaś i czekać z niecierpliwością na kolejne :D I ślę motywację! Mam jej troszeczkę ostatnio w nadmiarze, także chętnie się podzielę :D\nBlysk 25 września 2015 14:14\nNajważniejsze, że cały czas dalej czytasz i to w zatrważającym tempie, dlatego nie wyrabiasz się z recenzjami ;-) Miejmy nadzieję, że sukcesywnie powoli nadrobisz jak najszybciej. :-)\nKinga 25 września 2015 21:33\nTym "Krwawym winem" mnie bardzo zainteresowałaś:)\nMarta Kor 27 listopada 2015 00:30\nNiebo Montany nie należy do moich ulubionych książek tej autorki, ale uważam, że książka jest lepsza od filmu. Filmy na podstawie jej książek nie oddają jej stylu i atmosfery oraz charyzmy postaci\nPiąty i szósty tom o Maggie O'Dell\nWyznania byłego gangstera...\n52 książki połknięte ;)\nŚwietny thriller z procentami w tle...\n"Nie jesteś sam: Michael oczami brata" - Jermaine ...\nSierpniowy stosik z dużym poślizgiem\nAlex Kava - "Granice szaleństwa" oraz Robin Cook -...


Scenariusze – Bardzo Młoda Kultura 2019 – 2021 – Warmia i Mazury\nFOTOGRAFOWANIE WŁASNORECZNIE SKONSTRUOWANYM APARATEM\nPoznawczy: wprowadzenie w zagadnienia związane z podstawami optyki fotografii. Poznanie materiałów i sposobów własnoręcznego konstruowania aparatów otworkowych\nKształcący: wyposażenie uczestników w podstawowe umiejętności warsztatu fotograficznego\nWartość dodana : pobudzenie do rozwijania pasji fotograficznej, kształtowanie kultury widzenia uczestników warsztatów\n– Uczestnicy poznają podstawowe zagadnienia dotyczące budowy aparatu fotograficznego oraz zasady prawidłowej kompozycji i ekspozycji w fotografii. Poznają również nośniki emulsji fotograficznej takie jak: papier fotograficzny, klisze średnio i małoobrazkowe. Na projektorze multimedialnym prowadzący prezentuje najbardziej widowiskowe przykłady własnoręcznie konstruowanych aparatów.\n-Uczestnicy samodzielnie konstruują aparaty fotograficzne wykorzystując czarny karton, puszki po kawie i mleku, pudełka po bytach, czarny spray, taśmę izplacyjną, aluminiową oraz nożyczki.\n-Uczestnicy wraz z instruktorem zaciemniają pomieszczenie i przygotowują ciemnię\n-W przygotowanej ciemni uczestnicy wkładją do aparatów papier fotograficzny i wychodzą wykonać pierwsze zdjęcia\n-Uczestnicy swobodnie wykonują pierwsze zdjęcia próbując skupić się na prawidłowej ekspozycji i kompozycji. Wykonane naświetlenia aparatami z pudełek zostają wywołane w ciemni. Uczestnicy wywołują, utrwalają i płuczą wykonane fotografie i wieszają do wysuszenia.\n-Uczestnicy omawiaja z instruktorem wykonane fotografie pod kontem kompozycji i naświetlenia po czym wkładają do aparatów papier i ruszają wykonać kolejne fotografie.\nWARSZTAT HISTORII CZEKOLADY\nHISTORII CZEKOLADY I JEJ WPŁYW NA NASZE ŻYCIE\nPoznawczy: wprowadzenie do historii czekolady, przedstwaienie wynalazku czekolady w szerszym kontekście społecznym.\nKształcący: wyposażenie uczestników w podstawowe umiejętności z zakresu własnoręcznego przygotowania prostych potraw bezpośrednio z naturalnych surowców (na przykładzie pitnej czekolady z nasion kakaowca).\nWartość dodana : pobudzenie do rozwijania pasji kulinarnej, a tekże zainetesowania pochodzeniem produktów i sposobem ich uprawy w kontekście zrównowarzonych upraw i nie wykorzystywania do pracy dzieci.\n-Wprowadzenie do tematu\n-Uczestnicy poznają podstawowe zagadnienia i przyrządy do przygotowania pitnej czekolady takie jak wykorzystywany od wieków do dziś metate (kamienny moździerz do ścierania ziaren kakaowca), molinillo (drewniane mieszadło do naparu czekoladowego).\n-Przy pomocy metete uczestnicy ścierają uprażony i obrany z łuski kakaowiec by zaparzyć w dzbanku czekoladę zgodnie z wybraną recepturą i tradycją (Aztecką lub Francuzką z czasów Ludwika XIV). Instruktor za pomocą ilustracji przedstawia historię wykorzystania kakaowca przez człowieka oraz tradycje przyrządzania czekolady.\n-Uczestnicy degustują uprażony kakaowiec oraz napar z jego ziaren.\n„Artystyczne podróże przedszkolaków po Ełku”\nScenariusz – warsztaty taneczne\nMiejsce realizacji: np. studio taneczne, ośrodek kultury, opcjonalnie plener\nUczestnicy: dzieci w wieku przedszkolnym, wczesnoszkolnym\nosoby starsze (np. studenci Uniwersytetu Trzeciego Wieku), opcjonalnie inne grupy, np. bmłodzież szkolna, studenci, harcerze itp.\nPartnerzy: poeta (pisarz), fotograf, tancerz (instruktor tańca lub choreograf)\nPozostali: opiekunowie dzieci\n– stworzenie sytuacji sprzyjającej integracji pokoleniowej przy jednoczesnym ukazaniu obrazu kultury propagowanej w mieście\n– aktywizowanie seniorów (lub innych grup społecznych) oraz małych dzieci\n-odkrywanie przez uczestników swoich kompetencji, umiejętności, zainteresowań podczas kontaktu ze sztuką, jaką jest taniec\n-rozszerzenie przez przedszkole swoich możliwości współpracy ze środowiskiem lokalnym\n-metody czynnościowe- metoda samodzielnych doświadczeń, metoda zadań, metoda warsztatowa\n-metody oglądowe- pokaz, przykład\n-metody słowne- rozmowa, instrukcja słowna\nWstępne wprowadzenie do tematu zajęć:\n-zapoznanie wszystkich uczestników projektu\n– ogólne wprowadzenie w tematykę wiersza (opowiadania)\nWysłuchanie przez uczestników wiersza (opowiadania) napisanego i zaprezentowanego przez poetkę (pisarza). Omówienie utworu przez poetkę (pisarza) z uczestnikami w celu sprawdzenia zrozumienia oraz wyciagnięcie wniosków (odpowiedź na pytanie z kim zostaną przeprowadzone warsztaty)\nWarsztaty przeprowadzone przez artystę (tancerza, instruktora tańca, choreografa) Teoretyczne wprowadzenia do tematu pracy tancerza (np. jego pracy, umiejętności nabywanych latami, postawy ciała, różnych stylów tańca oraz jego fascynacji tańcem.\n( stworzenie możliwość zadawania pytań przez uczestników- wymiana doświadczeń czy też spostrzeżeń).\nZapoznanie uczestników z historią oraz kulturą taneczną propagowaną w różnych regionach Polski. (np. dawanie możliwości uczestnikom przymierzenia różnych atrybutów i części garderoby)\nPraktyczna nauka wybranego tańca. Przedstawienie jego historii, zwrócenie uwagi na odpowiednia postawę, nauka podstawowych kroków). Stwarzanie przez tancerza miłej i przyjaznej atmosfery. Zaproszenie do wspólnej zabawy wszystkich uczestników spotkania.\nPodsumowanie warsztatów. Rozmowy w grupie oraz indywidualne pozwalające na wypowiedzenie się na temat warsztatów oraz różnych informacji dotyczących tańca.\nMiejsce realizacji: np. szkoła artystyczna, ośrodek kultury, opcjonalnie plener\nosoby starsze (np. studenci Uniwersytetu Trzeciego Wieku), opcjonalnie inne grupy, np. młodzież szkolna, studenci, harcerze itp.\nPartnerzy: poeta (pisarz), fotograf, malarz (artysta plastyk)\n-odkrywanie przez uczestników swoich kompetencji, umiejętności, zainteresowań podczas kontaktu ze sztuką, jaką jest malarstwo\nWarsztaty przeprowadzone przez artystę (malarza, artystę plastyka) Teoretyczne wprowadzenia do tematu pracy malarza (np. jego pracy, umiejętności nabywanych latami, różnych stylów malarstwa, narzędzi używanych przez malarza itp.).\nZapoznanie uczestników z życiorysem, twórczością własną lub/i innego malarza\nPraktyczna nauka malowania. Przedstawienie uczestnikom podstaw rysunku, wskazówki i rady. Samodzielne wykonanie prac przez uczestników. Stwarzanie przez malarza miłej i przyjaznej atmosfery. Zaproszenie do pracy wszystkich uczestników spotkania.\nPodsumowanie warsztatów. Rozmowy w grupie oraz indywidualne pozwalające na wypowiedzenie się na temat warsztatów oraz różnych informacji dotyczących malarstwa.\nPartnerzy: poeta (pisarz), fotograf, wokalista (śpiewak, muzyk, piosenkarz)\n-odkrywanie przez uczestników swoich kompetencji, umiejętności, zainteresowań podczas kontaktu ze sztuką, jaką jest śpiew\nWarsztaty przeprowadzone przez artystę (wokalistę, śpiewaka, piosenkarza) Teoretyczne wprowadzenia do tematu pracy wokalisty (np. jego pracy, umiejętności nabywanych latami, różnych stylów śpiewu, narzędzi używanych przez wokalistę, budowy aparatu mowy, strun głosowych itp.).\nPraktyczna nauka śpiewu. Ćwiczenia rozluźniające aparat mowy, przygotowujące go do śpiewu, wskazówki i rady.\nNauka słów piosenki. Wprowadzenie linii melodycznej do tekstu. Stwarzanie przez wokalistę (piosenkarza miłej i przyjaznej atmosfery. Zaproszenie do pracy wszystkich uczestników spotkania.\nPodsumowanie warsztatów. Rozmowy w grupie oraz indywidualne pozwalające na wypowiedzenie się na temat warsztatów oraz różnych informacji dotyczących śpiewu.\nTworzenie prezentacji multimedialnej i prezentacji w formie fotokastu.\n– Uczniowie zaprojektują i zrealizują zgodnie z podanymi założeniami oraz w oparciu o wcześniej zgromadzone materiały prezentację multimedialną na wybrany temat;\n– Uczniowie zaprojektują i zrealizują pod kierunkiem instruktora prezentację w formie fotokastu.\n– zaplanować treść prezentacji i zawartość poszczególnych slajdów\n– tworzyć pojedyncze slajdy\n– kopiować i wklejać tekst do slajdów\n– wzbogacać prezentację o elementy graficzne, efekty dźwiękowe, animacje i tło\n– odpowiednio ustawić animację poszczególnych slajdów oraz elementów slajdu\n– zapisać prezentację\n– zaprojektować i wykonać prezentację w formie fotokastu pod kierunkiem instruktora prowadzącego zajęcia.\n– praca w dwuosobowych i trzyosobowych grupach\n– elementy wykładu\n– komputery z zainstalowanym programem Power Point oraz programem do obróbki materiału filmowego i zdjęciowego oraz muzyki w formie fotokastu\n– podręczniki do informatyki\n– materiały multimedialne zgromadzone w wyniku własnych poszukiwań\nPrzygotowanie do realizacji prezentacji multimedialnej wspomagającej wystąpienie prelegenta. Zajęcia odbywają się w pracowni komputerowej z dostępem do Internetu, m.in. oprogramowanie MS Office (Word, Excel i Power Point) oraz rzutnik multimedialny. Przygotowanie projektu prezentacji multimedialnej jest niejako podsumowaniem i zebraniem wiedzy i umiejętności zdobytych przez uczniów w ramach przedmiotu „Informatyka, a także przekazaniem nowych treści i umiejętności z zakresu tworzenia prezentacji w formie fotokastu pod kierunkiem instruktora prowadzącego zajęcia.\nCykl zajęć należy rozpocząć od zapoznania uczniów z metodą projektów, ogólnym wprowadzeniu i przybliżeniu zagadnień związanych z prezentowaniem własnej działalności.\nNastępnie należy ustalić:\n– dla kogo jest przeznaczona\n– jakie treści ma przekazać\n– jak długo ma trwać\n– styl i kolorystyka\n– stopka i nagłówek (logo, podpis, tytuł)\n– czcionka (krój, wielkość, styl)\n– wygląd (grafika, tekst, zdjęcia, podkład dźwiękowy (gify, linki itp.)\n– opis: ile slajdów, jaka kolejność, układ, tematyka\nZaprezentowanie wyników własnej pracy.\nKolejnym etapem jest podział uczniów na zespoły, ustalenie zakresu projektów, realizacja, a potem ich przedstawienie.\nPoszczególne bloki obejmować będą:\nustalenie zasad tworzenia prezentacji i ustalenie treści prezentacji\nprzypomnienie umiejętności obsługi programu Power Point (układ slajdu, tło, animacja, wstawianie obiektów do slajdu),\nzaplanowanie konspektu prezentacji\nselekcja zgromadzonych przez uczniów materiałów i przyporządkowanie ich do poszczególnych slajdów oraz gromadzenie elementów graficznych przydatnych do wzbogacenia treści slajdów.\nostateczna weryfikacja materiałów i dodawanie efektów specjalnych do slajdów tzn. efektów dźwiękowych i animacji poszczególnych elementów slajdu, a także ustawienie animacji, przejścia slajdów, czasu przejścia poszczególnych slajdów.\nprezentowanie efektów własnej pracy przez zespoły uczniów.\nDrugi blok zajęć obejmuje tworzenie prezentacji w formie fotokastu pod kierunkiem instruktora prowadzącego zajęcia na bazie przygotowanej prezentacji multimedialnej Power Point i zebranych własnych materiałów: zdjęć w wersji elektronicznej, zdjęć tradycyjnych, filmów video nagranych telefonem komórkowym, tekstu, muzyki.\nWykorzystano opracowanie: Artur Jendrzejewski, 2013-07-12\nTemat lekcji: Projekt maskotki w barwach narodowych .\nCel ogólny: Wykonanie projektu maskotki szkolnej w barwach biało- czerwonych z okazji 100- lecia Niepodległej.\n-potrafi wykonać projekt maskotki\n-zna znaczenie barw: biała , czerwona\n– umie wykonać pracę pod kierunkiem nauczyciela\n-zwraca uwagę na estetykę i oryginalność wykonanej pracy plastycznej\n– wykonam projekt maskotki w barwach biało- czerwonych dla upamiętnienia 100 lecia odzyskania przez Polskę niepodległości\n-będę aktywnie uczestniczył w zajęciach\nKryteria sukcesu dla ucznia\n-potrafi wykonać projekt maskotki w barwach biało- czerwonych inspirując się maskotkami zaprezentowanymi przez nauczyciela i przyniesionymi przez uczniów na lekcje\n-dba o oryginalność i estetykę wykonania pracy\nNa Co Be Zu\n– estetyczne i pomysłowe wykonanie pracy\nUdzielam na bieżąco w formie ustnej, pochwała na koniec lekcji za aktywny udział w lekcji , wykonanie projektu maskotki , który zostanie uszyty podczas warsztatów krawieckich.\nTworzenie wypowiedzi – ekspresja przez sztukę . Uczeń\nUczeń podejmuje działalność twórczą, posługując się podstawowymi środkami wyrazu plastycznego w kompozycji na płaszczyźnie i w przestrzeni\nRealizuje projekty w zakresie form użytkowych\n– oparta na słowie\n-indywidualna – zwrócenie uwagi na uczniów ,którzy potrzebują pomocy\n– pasek z kolorami i liczbami\n– krążki w barwach biało – czerwonych\n– wiersz Cz. Janczarskiego,, Flaga ‘’\n-ilustracje maskotek olimpijskich\n– maskotki przyniesione przez uczniów\n1.Część wstępna .\nNauczyciel prosi , aby uczniowie przygotowali maskotki , które przynieśli na lekcje. Następnie pokazuje uczniom pasek na , którym umieszczone są kolory , zadaniem każdego ucznia jest zapamiętanie numeru , który odpowiada barwie przyniesionej maskotki. Zastosowano jedną z technik mnemotechniki.\nUczniowie opowiadają o swoich maskotkach . Każdy uczeń może podzielić się swoimi spostrzeżeniami o ulubionej maskotce , jaką stanowi dla niego wartość , od kogo ją otrzymał , jakiej jest barwy .\nKażdy uczeń otrzymuje samoprzylepną karteczkę , na której zapisuje skojarzenia dotyczące maskotki . Następnie umieszcza na tablicy wokół słowa maskotka\nChętny uczeń wyszukuje hasło maskotka w encyklopedii i odczytuje je głośno w klasie\nMaskotka – określa się osobę, zwierzątko lub rzecz stanowiącą talizman o właściwościach magicznych , mająca przynieść pomyślność , szczęście , sukces.\nNauczyciel prezentuje maskotki , które zostały zaprojektowane i nazwane na specjalne okazje typu: igrzyska , mundial , mistrzostwa itp. – załącznik nr 1 do scenariusza zajęć.\nNauczyciel podaje temat lekcji : Projektowanie maskotki w barwach biało- czerwonych z okazji odzyskania przez Polskę niepodległości .\nCelem zajęć jest zaprojektowanie maskotki w barwach biało- czerwonych. Najlepsze projekty wyłonione przez uczniów zostaną zrealizowane na warsztatach krawieckich przy udziale pani krawcowej.\nMaskotka powinna być prosta i łatwa do zapamiętania , identyfikować się z naszą Ojczyzną , zaprojektowana w barwach biało- czerwonych, wzbudzać pozytywne emocje.\nUczniowie wybierają z pudełka jeden krążek. W pudełku przygotowane są krążki w dwóch kolorach: biały, czerwony.\nNastępnie jeden z uczniów odczytuje wiersz: Flaga – Cz. Janczarskiego załącznik nr2 do scenariusza .\nZadaniem każdego ucznia jest zapisanie na odwrocie krążka znaczenia kolorów:\nKolor biały – oznacza srebro, a także wodę oraz czystość.\nKolor czerwony –jest symbolem ognia , oznacza odwagę i waleczność.\nNauczyciel rozmawia z uczniami o symbolach państwowych.\nUczniowie projektują maskotki według własnej inwencji twórczej.\nPodczas projektowania mogą wykorzystać kartkę formatu A4, farby , kredki , pastele , wycinankę , kolorową bibułę. Projekt można wykonać dowolną techniką plastyczną.\nOcena pracy uczniów na lekcji . Udzielenie informacji zwrotnej na temat wykonanego zadania plastycznego.\nUczniowie rozkładają swoje projekty , w takim miejscu , aby każdy uczeń mógł spokojnie je obejrzeć . Następnie otrzymuje od nauczyciela cenkę, którą przyklei na projekt, który uważa za najlepszy . Uczniowie wybiorą projekty, które zostaną przygotowane w czasie warsztatów krawieckich.\nWybór projektów , które przekształcą się w prawdziwą mięciutką zabawkę za sprawą krawcowej będzie wielkim wyróżnieniem dla uczniów.\nAutor scenariusza: Hanna Kirchhof\n„Otwarcie Drzwi na Podwórko”\nScenariusze trzech lekcji z edukacji kulturowej do przeprowadzenia w placówce oświatowej\nLekcja 1: „ZABAWY HAND-MADE”\nPrzygotowanie: Wizyta prowadzących lekcję u wybranych mieszkańców wsi i omówienie z nimi tematu, który realizowany będzie w ramach lekcji w szkole, np.: Gry i zabawy podwórkowe. Przykładowo: robienie „hula hop”.\nWiek uczestników: klasy V-VIII.\nPomoce: drut, sznurek.\nPrzebieg lekcji: Gromadzimy się w klasie, omawiamy plan naszej lekcji i pytania, które możemy zadać ekspertowi – mieszkańcowi wsi. Ubieramy się i przychodzimy do gospodarza. Razem wyruszamy narwać gałęzie wierzbowe i wracamy na podwórko gospodarza. Czyścimy gałęzie z listków i podążając za naszym instruktorem konstruujemy wiejskie hula – hopy, które na koniec łączymy za pomocą drutu lub sznurka. Przy pracy słuchamy opowieści o tym, jak to dawniej dzieci same robiły sobie przedmioty do zabawy z dostępnych materiałów. Dzieci zadają pytania. Wracamy do szkoły.\nHula hopy wykorzystujemy podczas zajęć na świetlicy, czy jako konkurencję sportową podczas różnego rodzaju zawodów.\nWalor edukacyjny: Cała wyprawa do gospodarza i wykonanie hula-hopów ma służyć refleksji o tym jak dawniej bawiono się na wsi. Czy zabawki były kupowane, czy robione własnoręcznie/z pomocą rodziców i dziadków i jakie to miało dalsze konsekwencje. Otóż okazuje się, że wykonywanie zabawek w swoim orbis interior razem z kolegami, rodzicami, dziadkami, sąsiadami miało niezwykle dużo wartości dodanych, tak bardzo potrzebnych w życiu każdego człowieka. Przede wszystkim jest to działanie wspólne, czy wspólnotowe. Razem wymyślamy, razem konstruujemy, razem bawimy się. I to nie tylko z kolegami, pomagają nam sąsiedzi i rodzina. Wszyscy biorą udział, wszyscy się cieszą, kto zechce może się dołączyć. Także jest to również działanie międzypokoleniowe, spajające więzi we wspólnocie, a zarazem budujące pamięć społeczności.\nZ drugiej strony takie „wymyślanie” niezwykle angażuje i znacznie wpływa na rozwijanie się kreatywności. Niczym archaiczny bricolager tworzy się coś z wszystkich możliwych do znalezienia elementów. Pracuje umysł, pracuje ciało i pracują emocje. Jesteśmy zaangażowani całościowo i konstruujemy. Jestem przekonana, że takie doświadczenie ma ogromny wpływ na funkcjonowanie w dalszym życiu.\nPonadto tworzymy niemalże „za darmo”. Nie potrzebujemy pieniędzy. W zamian za to pytamy kolegów, prosimy rodziców, pożyczamy od sąsiadów, często „zarażamy ich” swoimi pomysłami, także znów nasza działalność zmierza ku wspólnocie i wspólnotowości. Znów jest „razem”, znów jesteśmy częścią całości. Przy czym warto dodać, że nie jesteśmy zlani z tą całością. Jesteśmy kimś, mamy swoje miejsce i przestrzeń do działania.\nMyślę, że taka lekcja byłaby świetną prowokacją do refleksji wśród dzieci w temacie funkcji „zabawek i zabawy” dawniej i w czasach współczesnych.\nLEKCJA 2: „DZIADKOWIE W SZKOLE”\nPrzygotowanie: Pilotażowa wyprawa prowadzących lekcję do „dziadków”, omówienie tematu i zaproszenie ich do szkoły na wyznaczoną godzinę. Poproszenie, że jeśli mają, żeby przynieśli rekwizyty, których używali podczas omawianego tematu, w tym wypadku: podczas zabaw podwórkowych, a także fotografie rejestrujące owe działalności. Dobrze jest zaprosić osoby, które wspólnie spędzały młodość, wtedy łatwiej będzie przywrócić wspomnienia.\nWiek uczestników: klasy I-VIII.\nPrzebieg lekcji: Gromadzimy się o odpowiedniej porze w jednej z wyznaczonych klas. Przychodzą goście, którzy są przedstawieni i powitani przez prowadzącego lekcję. Siedzenia dla wszystkich ustawione są tak, aby wszyscy się widzieli, np. w kole. Prowadzący lekcje inicjuje rozmowę o zabawach. Można rozpocząć od otwartych pytań do dzieci w co i jak się teraz bawią, tak żeby opowiedzieli gościom co zajmuje im czas, jak wygląda ich życie, co mają do dyspozycji, co lubią i z czego korzystają. Następnie goście zostają poproszeni o próbę analogicznej opowieści, ale z perspektywy swojej młodości. Jeżeli mają, mogą pokazać zdjęcia obrazujące ich opowieść. Potem opowiadają o zabawach, w które się niegdyś bawili i co im było do tego potrzebne. W tym czasie uczniowie za pomocą symboli notują, co najbardziej zapada im w pamięć.\nWalor edukacyjny: Uczniowie dowiadują się, jak bardzo różnią się światy ich i ich dziadków. Czasem nawet mogą nie dowierzać, że kiedyś uczono się przy świecach, albo że nie było samochodów, komputerów, tabletów, internetu, telefonów komórkowych… Albo że nie było busów szkolnych i dzieci chodziły do szkoły na piechotę, a od święta jechały na furmance z którymś z rodziców. Nie było także galerii handlowych, za to w czasach powojennych do wsi przyjeżdżało obwoźne kino, i to było dopiero wydarzenie. Tu dochodzi krąg opowieści o tym jak dzieci musiały kombinować, żeby dostać od rodziców pieniądze na bilety… Tak, mogą poddać refleksji co dzieci dawniej miały w zamian współczesnych powszechnie używanych przedmiotów. W powiązaniu z tym dowiedzą się o zabawach z dzieciństwa swoich dziadków. Mogą usłyszeć o bardzo popularnej niegdyś grze w podwórkowego palanta, o podkradaniu farelek z kuchni mamy – aby prowadzić je patykiem, o „sekretach”, o grze w chłopka, klasy, czy kapsle (plus: jak zrobić profesjonalne kapsle?), o rzucie do puszki, robieniu łódek z kory, czy łuków z leszczyny. I odpowiednio zimą: o szumplach, karuzeli na lodzie, czy wiejskim hockeyu. Dowiedzą się, że do większości zabaw trzeba było samemu (lub z pomocą rodziców) skonstruować potrzebne elementy, że czasem wymagały one niezwykłej pomysłowości i co szczególnie ważne, że przygotowywano je razem z innymi. Czasem spora część lokalnej wspólnoty zaangażowana była, żeby „zmajstrować zabawę”. I skąd Ci rodzice mieli czas, żeby budować domy dla lalek, czy narty na zimę? To musiał być rzeczywiście całkiem inny świat, któremu towarzyszyło inne poczucie czasu i spraw, które są w swej istocie, bardzo ważne.\nLekcja 3: „Zabawy podwórkowe” (np. podczas lekcji wychowania fizycznego).\nPrzygotowanie: Uczestnicy lekcji, podzieleni na trzyosobowe grupy poproszeni są o udanie się do swoich dziadków i uzyskanie informacji o zabawach podwórkowych. Wybierają jedną z nich i przygotowują się do jej przeprowadzenia. Zdobywają potrzebne rekwizyty i konstruują instrukcję do gry, tak aby później móc klarownie przedstawić ją swoim kolegom z klasy.\nWiek uczestników: klasy I-VIII. W tym: zabawy przygotowują uczniowie z klas V-VIII, a dzieci młodsze zaproszeni są do uczestnictwa.\nPrzebieg lekcji: Lekcja odbywa się na boisku szkolnym. Każda z trójek wyznacza i zajmuje miejsce do przeprowadzenia zabawy. Na gotowy teren przychodzi wybrana młodsza klasa z nauczycielem. Prowadzący lekcję najpierw opowiada o wszystkich stanowiskach. Potem podzielone na grupy dzieci z młodszej klasy, systemem rotacyjnym bawią się na kolejnych stanowiskach. Na koniec na zamontowanej specjalnie folii markerami rysują, która zabawa najbardziej im się podobała.\nWalor edukacyjny: Przede wszystkim zachodzi tu nawiązywanie więzów międzypokoleniowych (dzieci-dziadkowie), w których starsi traktowani są jako eksperci, czyli całkiem inaczej niż jest we współczesnej popkulturze hołdującej młodości. Po drugie następuje działanie nakierowane na współpracę w ramach grupy rówieśniczej, bo przecież trzeba się jakoś dogadać w tych trójkach, razem trzeba iść do dziadków, a potem razem wybrać, przygotować i przeprowadzić zabawę dla młodszych kolegów. Z pewnością to całkiem coś innego niż razem oglądać film, czy grać na tablecie.\nPo trzecie następuje integracja z młodszymi kolegami ze szkoły. Tutaj starsi są gospodarzami, którzy przekazują wiedzę, którą zdobyli od jeszcze starszych (swoich dziadków). Co prawda w warunkach szkolnych, ale następuje tu, można powiedzieć, przekaz tradycji „bawienia się” ale także sposób spędzania wolnego czasu.\nCała lekcja kończy się narysowaniem jednej z zabaw na folii. Ale jeżeli tak dużo osób bierze udział w całym przedsięwzięciu i tak dużo osób poznaje zasady gry, to może któregoś dnia umówią się i pograją juz bez warunków szkolnych? Przy tych zabawach człowiek uczy się bardzo dużo, szczególnie w dziedzinie komunikacji społecznej. Tutaj, nijako przy okazji poznajemy tajniki zdrowej rywalizacji, współdziałania, wygrywania i przegrywania, a i może przede wszystkim: po prostu szczerej radości wynikającej z samego rzeczywistego „bawienia się”.


Iron Man 2, USA 2010 - dlugajczyk.pl\nHmmm, nie mogę zaprzeczyć temu, że film ten był dla mnie zaskoczeniem. I to sporym. Ja wiem, że sequel ekranizacji komiksu nie powinien napawać zbyt dużym entuzjazmem przed pójściem do kina – ale trzeba sobie przypomnieć pierwszą część, która była jedną z najlepszych ekranizacji w ostatnich latach – więc można było liczyć na niezmarnowanie tych dwóch godzin. A tutaj niespodzianka. Nie sądziłem że powiem to tak szybko, ale udało mi się zobaczyć w kinie film jeszcze nudniejszy od „2012”. A to już spora sztuka. Drugiej części przygód Tony’ego Starka się to udało. W dodatku na tyle dobrze wynudzenie mnie w kinie szło, że nawet poważnie rozważałem przerwanie seansu – ale, cóż, skoro już zacząłem oglądać, to trzeba być konsekwentnym…\nNajwiększą słabością filmu jest mało wciągający scenariusz. Owszem, dużo się na ekranie dzieje, życie naszego bohatera jest cały czas zagrożone – ale przecież nie ma żadnej niepewności co do dalszych jego losów. A to się rozbije bolidem formuły pierwszej, a to wygra szermierkę słowną w Kongresie, a to zbuduje Wielki Zderzacz Hadronów w piwnicy – ziew. Nawet nie udało się skorzystać z tak świetnie zarysowanej w poprzednim filmie postaci głównego bohatera. Ot, facet przeżywający kryzys wieku średniego, a że szybki samochód już ma, to szaleje w inny sposób. Swoją drogą szkoda, ze nawet nie udało się nic wielkiego „wycisnąć” z obecności na ekranie jednej z najbardziej „gorących” aktorek Hollywoodu, czyli Scarlett Johansson. Najwyraźniej scenarzystę tego filmu dopadł znany syndrom drugiej książki (pardon, scenariusza). Po bardzo fajnym i dobrze przyjętym „Tropic Thuder”, teraz Justin Theroux stworzył bardzo ciężkostrawną potrawę…\nPo seansie tego filmu ciekawi mnie na ile widzowie spoza stanów są w stanie nie pogubić się w uniwersum bohaterów komiksów ze stajni Marvela. Powoli zaczynają odwiedzać się w różnych ekranizacjach, co powoduje lekki zamęt. A to Nick Fury odwiedzi Iron Mana, a to Tony Stark spotka się z Hulkiem… A że jest to pokazane w sposób który wymaga od widza doskonałej orientacji się w tym świecie, to kiedyś twórcy mogą przesadzić z wzajemnymi powiązaniami i widzowie się pogubią. I powiedzą stop. I w tym miejscu spotkało mnie kolejne zaskoczenie. Nigdy nie sądziłem że zatęsknię za Davidem Hasselhoffem. Ale film telewizyjny o przygodach Nicka Fury z nim w roli tytułowej był dużo bardziej interesujący, niż te kilka scen z Samuelem L. Jacksonem udającym Papę Smurfa…


Wzgardy godne przywidzenia?: 2015\nCzy Trybunał Konstytucyjny na pewno wart jest rozdzierania szat?\nWczoraj ulicami Warszawy przeszedł marsz Obywatele dla\nDemokracji. Uczestnicy – nie wiem, czy podawane 50 tys., ale gołym okiem widać\nbyło, że w liczbie znacznej – protestowali przeciwko działaniom PiS i\nprezydenta Andrzeja Dudy w sprawie Trybunału Konstytucyjnego. Gest choć\nzbiorowy, to niemal rejtanowski. Tyle, że podszyty obłudą organizatorów z tzw.\nKomitetu Obrony Demokracji kierowanego przez Mateusza Kijowskiego. W przypadku uczestników\nzapewne taką sama obłudą, a w najlepszym razie niewiedzą lub głupotą części z\nMariusz Kamiński pierwszym korsarzem III RP. Ewentualnie IV, jak kto woli\nJakkolwiek by nie oceniać działalności Mariusza Kamińskiego gdy kierował CBA, jego ułaskawienie przez prezydenta Andrzeja Dudę jest kuriozalne. Wyrok ciążący na panu Kamińskim był przecież nieprawomocny. Prezydent Duda ułaskawił więc niewinnego człowieka. Nie on pierwszy jednak.\nMuzułmański motłoch i jego obłudni adoratorzy nie mogą dyktować warunków\nGdybym twierdził, że każdy muzułmanin to terrorysta, a każdy Cygan to złodziej, to pewne środowiska odsądziłyby mnie od czci i wiary. Nie przeszkadza im to jednak w tak samo absurdalnym utożsamianiu szturmujących Europę tabunów nielegalnych imigrantów z uchodźcami. A przecież nie każdy kto chce zamieszkać w innym kraju jest uchodźcą.\nUchodźca ucieka przed wojną czy prześladowaniami. Ktoś kto chce przenieść się z kraju biednego do bogatego nie jest uchodźcą. Dla podświadomego wywołania współczucia, część mediów maniakalnie posługuje się jednak terminem uchodźcy na określenie w przeważającej mierze muzułmańskich tłumów napływających do Europy.\n6 sierpnia 2015 r. skończył się w Polsce komunizm\nDokładnie rzecz biorąc w godzinach porannych, po tym jak prezydentem został Andrzej Duda. Parafrazując słowa aktorki Joanny Szczepkowskiej powinienem może napisać, że skończył się 24 maja 2015 r. Ale tak jak nie uważam, że zeszłego lata były jakiekolwiek powody do świętowania 25 lat wolności, tak nie uważam, że dzień wyboru Andrzeja Dudy coś zmienił. Był raczej zwiastunem wielkiej zmiany, która zaszła dopiero po formalnym objęciu przez niego urzędu. A dopiero dziś zmienił się lokator Pałacu Prezydenckiego.\nObecnego prezydenta od czterech poprzednich – w tym Lecha Kaczyńskiego – odróżnia zaś jedna bardzo istotna cecha. Ta sama, która różni go od wszystkich 14 premierów III RP – z Jarosławem Kaczyńskim włącznie.\nReferendalny cyrk w Grecji, referendalny cyrk w Polsce\nDzisiaj mieszkańcy Hellady odpowiadają na pytanie: "Czy powinien zostać przyjęty plan porozumienia, który został przedłożony przez Komisję Europejską, Europejski Bank Centralny i Międzynarodowy Fundusz Walutowy na posiedzeniu eurogrupy 25 czerwca 2015 roku i który składa się z dwóch części, stanowiących ich wspólną propozycję?". Trudno zrozumieć sens tego głosowania, bo propozycja tzw. trojki straciła ważność 30 czerwca, a premier Grecji Alexis Tsipras zachęca ludzi do głosowania na „nie” i zaraz potem śle do tych, których propozycjom się sprzeciwia list, z którego wynika, że właściwie na wszystko się zgadza.\nRównie absurdalne jest referendum, które odbędzie się w Polsce za niemal równe dwa miesiące. Przerażony wyborczą porażką w pierwszej turze, prezydent Bronisław Komorowski rzucił je gawiedzi by ratować swoje notowania i utrzymać stołek, a motłoch to kupił i sądzi, że będzie decydować o czymś, o czym decydować w rzeczywistości nie będzie.\nBlondynka na zanętę czyli LPP w Kuwejcie\nŁowienie klientów na kuso odzianą blondynkę zdaje się być strategią gdańskiej firmy odzieżowej LPP w Kuwejcie. Na początku maja otwarto tam pierwszy sklep marki Reserved należącej do LPP. Firma jest ekspansywna, sklepów ma od groma, ale znakiem Reserved nie są sygnowane ubrania najwyższej jakości. Kuwejt to kraj raczej nie biedny, więc autochtoni mogą pałać nieszczególnym entuzjazmem do nowej dla nich marki. Zdaje się więc, że menedżerowie LPP wpadli na dość prostacki pomysł przyciągnięcia Arabów do sklepu.\nMariusz Kamiński pierwszym korsarzem III RP. Ewent...\nMuzułmański motłoch i jego obłudni adoratorzy nie ...\nReferendalny cyrk w Grecji, referendalny cyrk w Po...


Szybki, skokowy spadek baterii w temperaturze 2-4 stopnie powyżej zera. - Pomoc techniczna - Forum Android.com.pl\nSzybki, skokowy spadek baterii w temperaturze 2-4 stopnie powyżej zera.\ndodany przez Michał Gagat, 30 Października 2018 w Pomoc techniczna\nMichał Gagat 0\nJestem nowym uzytkownikiem forum.\nChcialbym podzielic sie z Wami moim problemem moze akurat ktos z Was mial podobny. Na codzien uzywam galaxy s7. Pracuje w temp. 2-4 powyzej zera. Ostatnio zaobserwowalem dziwne spadki baterii. Przykladowo wskaznik pokazuje 38% odblokowuje ekran i nagle spadek do 3%. Dodam ze telefon nosze caly czas w kieszeni. Wydaje mi sie ze takie temp nie powinny byc problemem dla telefonu. Moze ma ktos pomysl w czym moze tkwic problem? Zastanawiam sie nad wyslaniem urzadzenia do serwisu.\nEdytowane 30 Października 2018 przez lasica\nDawid Kamecki 1\nNie wiem, ale czasem też takie coś mam wystarczy chłodniejszy dzień i nagle bateria z ok 40%/50% potrafi spaść do 3/2 i zaraz szybko do zera.\nTo oddajcie telefony do serwisu bo nie jest to normalne.\nMialem dokładnie to samo, nawet warunki pracy podobne to druga zima mojego telefonu, poprzednio tak nie bylo.\nZawiozłem telefon do serwisu samsunga w krakowie na limanowskiego. Uszkodzeniu uległa płyta główna, powodowała jakieś przepiecia, co spowodowało uszkodzenie rowniez baterii. Wszystkie części wymienione w ramach gwarancji.\nPolecam zrobić kilka screenów z użycia baterii gdzie są takie spadki i dokładnie opisac i zaznaczyć ze dzieje się to tylko w niskich temperaturach


Forum.nieśmiałość.net :: Zobacz temat - Nie mogę sobie poradzić z samotnością\nForum.nieśmiałość.net Strona Główna » Nieśmiałość » O nieśmiałości i fobii społecznej » Nie mogę sobie poradzić z samotnością Poprzedni temat «» Następny temat\nNie mogę sobie poradzić z samotnością\nWysłany: 14 Luty 2018, 22:57 Nie mogę sobie poradzić z samotnością\nJestem Kamil i jak już pewnie się dowiedzieliście po tytule mojego wpisu, mam pewien problem z którym nie mogę sobie poradzić. Samotność. Mogę powiedzieć wprost że nigdy w moim 22 letnim życiu nie miałem żadnego przyjaciela czy dziewczyny. Od najmłodszych szkolnych lat mimo że jeszcze rówieśnicy utrzymywali ze mną kontakt to zdarzały się momenty gdzie mnie po prostu omijali lub traktowali jak gorszego. Prawdziwym apogeum dla mnie był pobyt w nikomu niepotrzebnej placówce do degradacji przyszłego pokolenia, którą na szczęście się pozbyli czyt. gimnazjum. Te 3 znienawidzone przeze mnie lata porównałbym do katorgi której skutki odbijają się do dnia dzisiejszego. To miejsce i to za przeproszeniem bydło które się tam znajdowało ze spokojnego może trochę nieśmiałego i nieco pozytywnie nastawionego chcącego nawiązać nowe znajomości chłopaczka, zrobili zamkniętego w sobie, bardziej nieśmiałego i odsuniętego od innych wraka. Nie nawiązywałem bliższej znajomości z nikim. Przez swoich "oprawców" byłem upokarzany, poniżany wyśmiewany ku uciesze innych. Czułem się przez to jak odmieniec. Raz mnie nawet pobili gdy próbowałem się bronić. Byłem po prostu za słaby. Nawet niektórzy co jeszcze w poprzedniej szkole utrzymywali ze mną kontakt by upodobać się innym sami stali się "oprawcami". Cały czas zadawałem sobie pytanie dlaczego to tak musi być. W końcu poszedłem do technikum. Na początku trochę się bałem powtórki z rozrywki. Nie było tam tak źle. Nawiązywałem z nowymi ludźmi kontakt choć było i do teraz jest to dla mnie bardzo trudne. Jednak każdy się trzymał swojej paczki i nie mogłem nigdzie znaleźć miejsca. Starałem się zmienić swoją sytuację,wręcz byłem zdesperowany by wyjść z tego dołka. Technikum było dla mnie ostatnią deską ratunku by zaznajomić się z kimś lub znaleźć druga połówkę. Pomimo tego że przez 4 lata z paroma osobami się zaznajomiłem to cały mój plan skończył się fiaskiem choć mój stan nieco się poprawił. Do dnia dzisiejszego jestem samotnikiem. Nie mam dziewczyny czy przyjaciela z którym mógłbym gdzieś wyjść napić się czy po prostu pogadać. Ewentualnie raz na ruski rok odezwie się jakaś osoba z techników bo sobie jakimś trafem o mnie przypomniała. Samotność sprawia mi ból tym bardziej gdy widzę jak inni układają sobie życie, znajdują sobie kogoś, wyjeżdżają, imprezują z innymi, żenią się i robią dzieci. Nawet gdy wyjadę do pobliskiej miejscowości coś załatwiać i widzę innych dołuje mnie to i sprawia wewnętrzny ból. Nawet w swoim pokoju nie czuję się dobrze. To daje ciągle o sobie znać. Niekiedy się zdarza że nie mogę spać bo to wszystko mnie męczy. Więc w tym przypadku zasypiam dopiero nad ranem lub łyknę 1-2 browce i próbuje zasnąć. Staram się ukryć to wszystkimi przed innymi choć to trudne.To co kiedyś przynosiło mi radość już jej nie przynosi. A zwłaszcza w tym znienawidzonym przeze mnie dniu w roku. Mam dosyć już tego stanu i siedzenia w nieco odciętej od świata wiosce za którą nie przepadam. Chciałbym to wszystko przełamać, znaleźć bratnią duszę a tym bardziej dziewczynę choć z tym drugim może być problem. Może do paskud nie należę ale też Adonisem czy Heraklesem nie jestem i boskiego ciała takiego greckiego boga nie mam. Moją samoocenę obniża mój wzrost który nie przekracza 170-171 cm. Rozmawiać też za bardzo nie potrafię. Jeśli rozmawiam z kimś z rodziny to nie mam problemu ale jak już mam rozmawiać z kimś innym to już jest gorzej. Nie mam za bardzo tematów do rozmów ani rozmowa trochę się nie klei. I przede wszystkim nie wiem jak do wszystkiego się zabrać, co mam robić ,gdzie szukać, co i jak mam robić by takową drugą połówkę znaleźć. Naprawdę bardzo chciałbym to wszystko zmienić ale jeśli chodzi o tę sprawy jestem laikiem.\nWysłany: 15 Luty 2018, 22:06\nOczywiście, że możesz coś z tym zrobić A co - to już wymaga głębszego poznania Ciebie i Twojej sytuacji.\nDlaczego właściwie jesteś samotny? Chodzi o nieśmiałość/małomówność?\nCo dotychczas robiłeś, żeby mieć tych przyjaciół bądź dziewczynę?\nWysłany: 16 Luty 2018, 09:28\nNie tylko Adonisi czy Heraklesi znajdują swoje drugie połówki.\nRozejrzałeś się dobrze dookoła? i co? wszyscy tacy boscy? model za modelem?\nW oczach osoby, która nas kocha, jesteśmy piękni, więc Adonisem jesteś/będziesz ale w oczach swojej przyszłej dziewczyny. Nie napisałeś skąd jesteś ale piszesz o wiosce, i że jeździsz do miasta, więc może spróbuj pomyśleć nad tym, czy masz szansę przeprowadzić się do większej miejscowości? Jeśli nie, to może pomyśl czego możesz się zaczepić w swojej, lub pobliskiej. Jakieś lokalne grupy działania, koła, może jakieś placówki. Nie wiem. Ciężko jest wyjść z samotności, to taki trudny stan, kiedy nie mamy się do kogo odezwać i pomysłu na to, jak kogoś zapoznać. Jeśli wpadnie mi jeszcze coś do głowy, to napiszę. W między czasie może Ty podsuniesz sam parę pomysłów albo napiszesz coś więcej. Dobrze byłoby mieć chociaż jedną osobę, z którą można gdzieś wychodzić, uprawiać jakiś sport, mieć wspólne zainteresowania, poznawać inne osoby przez inne osoby. Ale jak to zrobić, nie wiem\nWysłany: 20 Czerwiec 2018, 15:05\nRozwój trwa do końca życia, więc tym się nie musisz martwić. Szczególnie mowi o tym koncepcja rozwoju tzw. live span Tylko pytanie, w jakim stopniu się rozwijasz. Bo tkwiąc w problemie, raczej jest to tylko stagnacja. Skoro wspomniasz, ze nigdy nie miales zbytnio kolegów, problem musiał zacząć się dużo wcześniej...Przypomnij sobie najmłodsze lata, jak spędzałeś czas, chociażby przedszkole, podwórko itp. Zawsze byłeś tylko sam? Skoro miałeś tendencje do wyizolowania, to musiał być tego jakiś powód. Gimnazjum to zrozumiały dla mnie wątek. Ale co wcześniej sprawiało twoją nieśmiałość? Tu kłaniają się relacje rodzinne, które są głównym konstruktem schematów naszych zachowań. Ale to jest temat rzeka. Jeśli jesteś zanteresowany to pisz na priv, wyślę Ci materiały do analizy swojego życia\nWysłany: 10 Lipiec 2018, 03:03\nWitaj Kamilu. Wypisz, wymaluj masz historię życia bardzo, ale to bardzo podobną do mojej. Ja jestem ciut starszy, mam 29 lat. Tylko raz miałem dziewczynę z którą spotykałem się przez cztery miesiące:) Kolegę mam jednego, ale on też woli raczej samotność. Z tą samotnością to różnie bywa. Raz mnie przeraża, że jednak, tak bez nikogo a czasem nie. Ogólnie to ludzie potrafią być straszni więc nieraz lepiej być samemu. I nie szukać drugiej połówki na siłę. Ale to jest tylko moja opinia. Wątek pozostawiam otwarty:)\nWysłany: 20 Lipiec 2018, 12:35\ndokładnie tak. Ludzie sa czasem naprawdę wredni, a do samotności mozna się przyzwyczaić.\nWysłany: 21 Lipiec 2018, 07:05\nTo, że niektórzy ludzie bywają wredni nie oznacza jeszcze, że lepiej być samotnym\nWysłany: 20 Sierpień 2018, 16:44\nJa widzę to tak,bedąc nastolatkiem samotność jest dotkliwa,obserwujesz jak inni dobrze się bawią,pierwszy raz zakochują,też tego pragniesz,,ale po prostu nie możesz,można to nazwać blokadą,wtedy życie w samotności jest swoistym cierpieniem...Z wiekiem,kiedy nabywamy doświadczenia,jest to być może mniej dotkliwe,ale natury nie oszukasz..jesteśmy istotami społecznymi,rzadko kiedy ktoś wybiera samotność bo mu się tak podoba...Miłość,przyjażń to najwartościowsze ,,rzeczy''na tym świecie,kiedy nie możesz realizować się na tym polu,stajesz się nieszczęśliwy,cierpisz...po prostu,owszem ludzie nieśmiali próbują czasami pokonać bariery,walczą,ale to bardzo trudne,wymaga czasu,ważne żeby w miare wcześnie zareagować,nie tkwić bezczynnie w tym stanie latami,wazne jest wsparcie rodziny i wkońcu specjalistow..\nForum.nieśmiałość.net Strona Główna » Nieśmiałość » O nieśmiałości i fobii społecznej » Nie mogę sobie poradzić z samotnością


Roślina w pełni wykorzystana - Witamina B3 na depresje\nby AgataPosted on 9 czerwca 2019 12 lipca 2019\nMoringa olejodajna to jedna z niewielu roślin, których części w zasadzie nie marnują się wcale. Człowiek wykorzystuje wszystko- od owoców, po pędy, korzenie oraz nasiona. Jej odporność na warunki atmosferyczne sprawiła, że z Azji została rozprzestrzeniona na inne kontynenty. Początkowo spotkać można ją było w Himalajach. Obecnie nie tylko w Azji, ale i w Afryce czy w Ameryce Południowej.\nMoc witamin w jednej roślinie\nMoringa olejodajna to roślina niezwykle bogata w witaminy. Niewiele osób wie, że zawiera olbrzymie ilości witaminy A, witaminy E, witaminy C, a także zawiera dwa razy białka niż soja. Moringa olejodajna jest również doskonałym źródłem żelaza i potasu, a także zawiera w sobie pierwiastki mniej popularne w naszym pożywieniu: mangan, chrom i brom.\nMoringa olejodajna doskonałym zabezpieczeniem antynowotworowym\nRegularna suplementacja moringi olejodajnej może uchronić nas przed chorobą nowotworową. Obecne w niej glukozynolany i izotiocyjanian benzylu mają niesamowitą zdolność niszczenia komórek nowotworowych, która została potwierdzona w wielu badaniach naukowych.\nPosted in: moringa olejodajnaTags: beta karoten, cynk, dieta, dobry probiotyk w płynie, enzymy trawienne, enzymy trawienne suplement diety, Hormony, kapsułki, magiazdrowia, mangan, metody leczenia, moringa olejodajna, polecane probiotyki, Witamina B3 na depresje, Witamina B3 niedobór, witaminki, zdrowie, żelazo\nPrev Natura broni się sama\nNext Depresja – podstępny wróg


Forum: Zdrowie kobiety Wed Mar 17 08:43:32 CET 20\nRana się nie goi :(\nForum: Zdrowie kobiety Wed Feb 07 10:56:40 CET 20\nile goją się rany chirurgiczne (cięcia)?\nForum: Zdrowie kobiety Wed May 28 22:16:18 CEST 20\nWczoraj upadlam i niefortunnie zdarlam sobie skore z calego kolana i czesci dloni. Caly czas wietrze rane, by podesla i sie podgoila. Na noc musialam zawinac w opatrunek - chcialam uniknac ocierania sie rany o koldre itd. Ale niestety odklejanie opatrunku z tak duzej powierzchni dzisiaj rano to byla masakra. Znacie jakies specyfiki, rodzaje opatrunkow, ktore mi pozwola funkcjonowac normalnie z tym rozbitym kolanem ale majac spodnie na sobie? Cos co sie nie klei? Rana nie krwawi...\nForum: Zdrowie kobiety Mon Dec 01 14:36:12 CET 20\nMaść, krem na ranę po CC ?\nmoże coś polecicie , jestem piąty tydzień po CC rana jest jeszcze czerwona , można ją jakoś "zatuszować ? pozdrawiam\nForum: Zdrowie kobiety Mon Aug 04 21:40:42 CEST 20\nCo oznaczają mdłości rano bez ciąży??\nWitam Panie, Co mogą oznaczać mdłości i wymioty od kilku dni co rano? Nie jest to raczej zatrucie bo pojawia się to rano jeszcze zanim zjem śniadanie. W ciąży tez nie jestem - sprawdzałam. Innych dolegliwości brak.... Czy może to być kwestia tego, że mam problem z zatokami i katar spływa mi do gardła i to mnie aż tak mdli? Te mdłości są nie do zniesienia..\nForum: Zdrowie kobiety Fri Feb 15 11:56:03 CET 20\nJak długo goiła się wam rana po cc??\nWitajcie kobietki, jestem już 6 tygodni po cc i nadal mam niezagojona ranę po zabiegu. Jak długo goi się ta rana?? pomóżcie! Ewentualnie, co robić, by rana goila się szybciej?? pozdrawiam\nForum: Zdrowie kobiety Tue Mar 03 18:15:19 CET 20\nWitam. Mam problem j/w. Codziennie budzę się spuchnięta, najpierw zauważyłam, że pierścionek, który jest luźny rano strasznie ciśnie. Kilka dni temu kupiłam nowe buty na 'wyjście' i postanowiłam rozchodzić je w domu, są bardzo komfortowe, ale rano nie mogę nawet włożyć w nie stopy. Od czego to może być? Jakie badania wykonać? Dodam, ze od 2 lat karmię piersią, nie używam antykoncepcji hormonalnej, no i do chudych nie należę. Dziękuję.\nForum: Zdrowie kobiety Fri Oct 02 13:20:32 CEST 20\nCzy "betę" robi się rano?\nCzy badanie krwi na wykrycie ciazy trzeba robic rano, czy o obojetnie jakiej porze? Dziekuje z gory za odpowiedzi.\nForum: Zdrowie kobiety Thu Nov 23 10:32:13 CET 20\nAutor: Gość portalu: może_ciąża\nwitam mam takie pytanie. czemu zalecane jest branie tabletek anty rano? dzis dostałam okres tylko że w godzinach południowych troszkę niespodziewanie. zalezy mi na tym aby brac tabletki albo rano albo wieczorem. czy moge zaczac od jutra? wtedy wiem ze jest ta 7 dniowa dodatkowa 'zabezpieczanka'... czy tez moze wzięcie tabletki wieczorem nie robi róznicy?\nForum: Zdrowie kobiety Sun Aug 13 02:32:56 CEST 20\nAutor: Gość portalu: insomnia\nTest ciążowy-czy musze czekac do rana?\nJest dla mnie bardzo wazne, żeby zrobic test ciążowy właśnie dziś. Czy będzie równie wiarygodny, jak ten przeprowadzany rankiem? Minely 2 tygodnie od TEGO stosunku, miesiaczka spoznia sie.\nForum: Zdrowie kobiety Sun Jan 21 15:46:40 CET 20\nForum: Zdrowie kobiety Mon Sep 06 18:03:26 CEST 20\nKiedy zrobić test(rano czy wieczorem)\nwiem, że stęzenie tego hormonu wieksze jest rano, ale jak 5 dni spóżnia mi sie @ to czy mogę wieczorem??Biore luteine na wywolanie, ale tak sie denerwuję, że chyba test zrobie. Robić teraz czy czekac do rana??\nForum: Zdrowie kobiety Thu Jan 19 14:57:00 CET 20\nniegojąca się rana - pomóżcie!\nMam od dluższego czasu mała ranę, która mnie bardzo swędzi. Staram sie nie drpać, ale niestety czasem swędzi za bardzo, czasem drapię ją przez sen. Chyba to sprawia, że sie nie goi, chociaż był taki czas, że nie drapałam a rana wciąż była. Czy mogę dostać w aptece coś co mi pomoże? Do dermatologa nie pojdę po rana jest blisko odbytu (w miejscu, gdzie kończy sie "przedziałek"). Nie mam owsików, nie jestem trollem. Bardzo potrzebuje pomocy i proszę o poważne odpowiedzi.\nForum: Zdrowie kobiety Thu Apr 13 18:27:25 CEST 20\nOd lat sypiałam na brzuchu, więc nawet mimowolnie przekręcam się w nocy, przyzwyczajona do tej pozycji. Ale mniej więcej od roku budzę się z ogromnym bólem odcinka lędźwiowego (najpierw myślałam, że to od nerek, ale USG wykluczyło zmiany). Gdzieś przeczytałam, że dotyczy to wielu kobiet od pewnego wieku (35+). Czy zauważyłyście coś podobnego? Ból przechodzi po ok. 2 godzinach. Podzielcie się swoją wiedzą, doświadczeniem i radami.\nForum: Zdrowie kobiety Sat Aug 12 20:17:20 CEST 20\nPęcherz - jak dotrwać do rana, pomocy!!!\nWitam, ni z tego, ni z owego złapało mie chyba zapalenie pęcherza. Nic mnie nie boli, ewentualnie lekkie kłucie u dołu i takie jakby łaskotanie. Ale nie jestem w stanie wyjść z lazieni, sikam i zaraz muszę wrócić bo znowu mi się chce... katastrofa... Jak dotrwać do rana i do jakiego lekarza się zgłosić? do specjalisty raczej się nie dostanę jutro, moze za dwa tygodnie. Pomóżcie proszę bo płakać mi się chce...\nForum: Zdrowie kobiety Sat Oct 31 14:26:58 CET 20\npigułki antykon. rano w południe czy wieczorem?\nno właśnie, jak uważacie? jaka pora jest najlepsza i dlaczego\nForum: Zdrowie kobiety Wed May 31 08:24:00 CEST 20\nAutor: Gość portalu: Balladyna\nJak najlepiej ustawic sobie godzine przyjmowania tabletek anty? Rano czy wieczorem? Ja biore kolo 22, ale dowiedzialam sie wlasnie od ginekologa ze lepiej rano, bo sie lepiej przyjmuja. A wieczorem, ze wzgledu na to co jemy, nie zawsze cala zawartosc tabletki sie wchlania. Jak to w koncu jest?\nForum: Zdrowie kobiety Mon Jan 31 08:41:52 CET 20\nrano budze sie spocona\nnie wiem co sie ze mna dzieje, rano wstaje cała spocona , mimo że w pokoju jest ok 20 stopni.cienka, bawełniana koszula jest cała mokra.czasem jak wciągam powietrze albo ziewam to czuje jak coś mi charczy w srodku.często boli mnie gardło, zwłaszcza po nocy, jest troche zaczerwienione.co może mi dolegać?\nForum: Zdrowie kobiety Sun Mar 11 09:52:58 CET 20\nTest ciążowy wykonać rano???\nNie dostałam miesiączki w spodziewanym terminie. Chciałabym wykonać test ciążowy, ale czy pora jego wykonania może być dowolna czy potrzebny jest moc ranny po nocy?\nForum: Zdrowie kobiety Tue Jul 12 20:25:17 CEST 20


PL - Far Cry 4 (2014) XBOX360-COMPLEX | Page 4 | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nMam mały problem z tą grą. Po nagraniu kilku Verbatimów (zwykłą nagrywarką) u mnie również wyskakiwały błędy przy instalacji 3 gb. Skorzystałem z porady Kolegi Pawel prywatnie nagrałem dodatek na pena i gra ruszyła. Niestety na dysk zainstalować się nie chce. Może znacie jakiś sposób jak sobie z tym poradzić żeby zainstalować na HDD bez problemu. Dodam że mam LT 3.0\n1. Przy nagrywaniu dać Turncate, czy Overburn?\n2. Czy mogę jakoś z poziomu PC zainstalować grę na pendrivie, żeby od razu mi się włączyła? Pytam bo mam wypaloną grę zwykła nagrywarką.\nmam pytanie mam lt3 i po wypaleniu plyta chce mi aktualizowac oprogramowanie konsoli. czy mi nie usunie przerobke lt3? czy powinnam oddac konsole do fachowca celem aktualizacji przerobki? bo jak mi wszystkoie werbatimy przestana chodzic? co robic\njka z tad\nNa forum nie ma linków.\nCzy z tej strony mogę ściągnąć to far cry 4? Sorki jestem tu nowy\nNa forum nie popieramy piractwa, nie ma tutaj linków do gier. Po drugie ta gra na allegro z COD MW kosztuje 20 zł, szanujmy się\nGRA XBOX360 MODERN WARFARE FAR CRY 4\nKup teraz GRA XBOX360 MODERN WARFARE FAR CRY 4 na Allegro.pl za 12 zł - 8566887342. Allegro.pl - Radość zakupów i bezpieczeństwo dzięki Programowi Ochrony Kupujących!\nTeraz to chyba lepiej popierać piradztwo niż kupować na allegro lokalnie


Kordegarda - Stanisław Brach / Ściana Wolności\nStanisław Brach / Ściana Wolności\nZrealizowany w 2018 r. przez profesora Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Stanisława Bracha projekt pt. „Ściana Wolności” związany jest z setną rocznicą odzyskania przez Polskę niepodległości.\n„Często w swojej twórczości sięgam po temat głowy. Portret Józefa Piłsudskiego, bardzo sugestywny i rozpoznawalny, był dla mnie sygnałem, że to On stanie się moją ikoną odzyskanej wolności w 1918 roku, a powieloną formą będzie właśnie głowa. Chciałem w niej usytuować tylko te najważniejsze cechy wyglądu zewnętrznego, charakterystyczne dla Marszałka. Stworzyłem rzeźbę mocno stylizowaną, pozbawioną realistycznych odniesień do znanych nam już portretów w obiegu publicznym, utrzymując jednocześnie rzeźbę we własnym stylu.”\nZrealizowany w 2018 r. przez profesora Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Stanisława Bracha projekt pt. „Ściana Wolności” związany jest z setną rocznicą odzyskania przez Polskę niepodległości. Przedstawia multiplikację portretu Marszałka Józefa Piłsudskiego jako ikony odzyskanej po 123 latach niepodległości, a eksponowany jest w formie ściany – Ściany Wolności.\nArtysta wykonał sto portretów Marszałka na setną rocznicę wywalczonej przez Polaków niepodległości. Stylizowany wizerunek Józefa Piłsudskiego zrealizowany został w porcelanie w Polskich Fabrykach Porcelany Ćmielów i Chodzież S.A. – Zakład Porcelany w Ćmielowie. Ściana-regał, na którym prezentowana jest kompozycja w układzie 10 x 10, została wykonana z metalu przez Firmę Łysoń.\nProjekt ten będzie prezentowany do sierpnia 2020 r., czyli do setnej rocznicy Bitwy Warszawskiej zwanej Cudem nad Wisłą.\nArtysta w swoich pracach wiąże głównie trzy wybrane zagadnienia, tj. figurę, przestrzeń i materię. Krąży wokół anonimowej ludzkiej sylwetki, dążąc do subiektywnego wyrażenia jej wizualnej definicji, ale sięga także po konkretne historyczne postaci. Przedstawienie głowy Marszałka to kolejny przykład „spotkania” ze świadomie wybranym człowiekiem-bohaterem. Obserwujemy tu prostotę konceptu wykorzystanego do stworzenia swoistego pomnika nawiązującego do historycznych faktów. Oto sto lat temu, po ponad stu latach zniewolenia, rozpoczyna się pochód ku niepodległości; marsz ku powrotowi Rzeczypospolitej, którego symbolem staje się Marszałek Józef Piłsudski – wskrzesiciel Ojczyzny.\nŚciana Wolności zostaje symbolem tego pochodu; obrony militarnej i obrony tożsamości.\nFakt zrealizowania przedsięwzięcia w jednej z najstarszych polskich marek, w fabryce ćmielowskiej porcelany, nawiązuje i uzupełnia program posługiwania się czytelną symboliką.\nW konsekwencji artyście udało się uchwycić osobliwą symbiozę materii, symboliki, koloru i światła.\nFryderyk Nietzsche mawiał, że „walka jest wychowawczynią wolności”.\nInterpretując zatem – nie ma wolności bez walki. Nie ma historii bez bohaterów.\nNie ma sztuki bez człowieka.\nWystawa czynna od 20 stycznia 2019 roku\nWernisaż wystawy odbędzie się 25 stycznia 2019 roku o godzinie 18:00


Pobawmy się w Zagładę | Podaj Dalej\nPobawmy się w Zagładę\nCo sądzić o sztuce odwołującej się do Zagłady, zwłaszcza poprzez estetykę zabawki? Czy celem artystów tak naprawdę jest tylko szokowanie odbiorców? Czy działania tego typu faktycznie demoralizują społeczeństwo, czy raczej otwierają oczy na pewne problemy? Czy Libera miał rację, mówiąc, że bycie Polakiem oznacza bycie skażonym?\nNa początek o pewnej kontrowersyjnej, a zarazem genialnej pracy znanego polskiego artysty. Powstała ona w roku 1996 i składa się z siedmiu pudełek różnej wielkości z klockami Lego. Jest to zestaw podstawowy razem z dodatkami, które pozwalają zbudować kompletny obóz koncentracyjny. W zestawie m.in. 2 baraki otoczone drutem kolczastym, 2 wieże strażnicze, brama, szubienica, budynek łaźni, krematorium, figurki więźniów i strażników oraz „sprzęt” do eksperymentów medycznych z figurką naukowca. Oczywiście kompozycją nie można się bawić, eksponowane są tylko pudełka ze zdjęciami fragmentów zestawu. Praca została zatytułowana „Lego. Obóz koncentracyjny” („Lego Concentration Camp”), a jej autorem jest Zbigniew Libera, jeden z najwybitniejszych polskich artystów ostatniej dekady. Jak należy się spodziewać, praca wywołała burzę, ataki na artystę, posądzanie o brak szacunku, o antysemityzm i propagowanie Zagłady. Liberę zapraszano na wystawy, z zaznaczeniem, by nie eksponować „Lego”. Kompozycja ta dużo lepiej została odebrana na Zachodzie niż w Polsce. Jednak nie jestem odosobniona w twierdzeniu, że jest to jedna z najlepszych prac ostatnich lat.\nHolocaust a sztuka\nSztuka opowiadająca o zjawisku Zagłady może nie jest zbyt nagłaśniana, ale jest obecna w twórczości różnych artystów, począwszy od końca wojny. W tej chwili odchodzi już pokolenie bezpośrednio dotknięte widmem obozów koncentracyjnych, a nadal powstają prace podejmujące tę problematykę. Istnieją trzy główne zasady opowiadania o zjawisku Holocaustu, wyróżnione przez badacza Terrence'a Des Pres. Po pierwsze miało być przedstawiane jako przypadek totalny, wyjątkowy, ponadhistoryczny; po drugie – przedstawienia mają być adekwatne i wierne, a po trzecie należy do tego podchodzić z należytą powagą i szacunkiem. Jest to aktualne zarówno w literaturze jak i właśnie w sztuce, podejmującej tę problematykę. Jak ma się do tego praca Libery?\nKolorowa zabawka, a zwłaszcza klocki Lego, to już ikona społeczeństwa konsumpcyjnego. Taka zabawka daje możliwość swobodnej ingerencji i tworzenia nieprawdy. A z czym w ogóle kojarzy się zabawka? Oczywiście z dzieciństwem, niewinnością, bezkrytycznością i bezpieczeństwem. Zabawka ma uczyć poznawać świat, edukować, rozwijać kreatywność i jednocześnie dawać przyjemność. Dziecko w społeczeństwie przecież jest chronione i izolowane od obrazów wojny i przemocy, przynajmniej taka jest powszechna opinia. Jednak obecnie dzieci są tak naprawdę otoczone krwawymi grami i kreskówkami pełnymi przemocy, bawią się żołnierzykami lub figurkami robotów i superbohaterów, modelami niszczycieli, mają plastikowe pistolety czy karabiny, aranżują sobie zabawę w wojnę. Zauważmy, że już nawet nie walka dobra ze złem, ale wojna i agresja stały się dla młodego pokolenia szczególnie atrakcyjne.\nBadając „Lego. Obóz koncentracyjny” warto również zaznaczyć, że klocki wykorzystane przez artystę to „Lego System”, czyli zestawy adresowane już dla starszych dzieci – w domyśle – świadomych, w co się bawią. Klocki tego typu są obiektem pożądania wielu dzieci, czymś zapraszającym do stworzenia własnego świata, własnego porządku, czymś gwarantującym brak kontroli i ograniczeń. Poza tym, skoro możesz zbudować sobie posterunek policji, bazę wojskową lub wyspę piratów, czemu nie wolno Ci się pobawić w Zagładę? Przecież to i tak tylko zabawa, to tylko klocki i to tylko „na niby”, więc co w tym złego? I tu właśnie kryje się cały dramatyzm! Zabawka to przecież coś, co ma wprowadzić dziecko w przyszłe życie, dać mu możliwość wypróbowania swoich możliwości, rozwinięcia inwencji, wyćwiczenia się w czymś. Libera poszedł więc o krok dalej i wywołał burzę. Czy słusznie? A może takie było zamierzenie? A może przyszedł już odpowiedni moment na taką pracę?\nSztuka mówiąca o Holocauście do tej pory miała przede wszystkim edukować, zachowując przy tym złotą zasadę „odpowiedniości”. Sztuka ta jest bardzo estetyczna, spokojna, można nawet powiedzieć, że jest romantycznie melancholijna (zdjęcia obozów o zachodzie słońca, widoki na puste pola fotografowane z perspektywy drutu kolczastego). Jest to sztuka niema, milcząca. Prace miały przypominać i oswajać ten kawałek historii, by nigdy się nie powtórzył. Holocaust traktowano jako zjawisko jedyne, niepowtarzalne i zamknięte. Libera wyrażając myśl poprzez formę stosunkowo niewinnej zabawki, zdaje się otwierać na nowo ten skończony już temat, zaprasza do odegrania, bądź tworzenia własnych wizji Zagłady. Słowem, zaprasza do zabawy w boga.\n„Lego” Libery to tylko matryca myślowa. Poprzez atrakcyjną formę wywołuje w naszych umysłach wizję tworzenia własnego, co prawda zbudowanego z klocków, ale jednak obozu Zagłady. Co ciekawe, jest to jedna z tych prac, mówiących o Holocauście, w której widz odbiera problem z perspektywy oprawcy, a nie ofiary. Budowa obozu, choćby z klocków, to wzięcie odpowiedzialności za to, co tam zajdzie.\nPraca Libery zdaje się powielać schemat myślowy wcześniejszej pracy Eugeniusza Geta Stankiewicza, zatytułowanej „Zrób to sam/Do it yourself”. Jest to prosta kompozycja, składająca się z wyeksponowanych, jak w gablotce, elementów – figurki Jezusa z rozłożonymi ramionami, prostego drewnianego krzyża, młotka i trzech gwoździ. Uderzająca jest prostota tej pracy i celność jej wymowy. Każdy przecież zastanowi się dwa razy, nim przybije Jezusa do krzyża, choćby niewinną figurkę. Również, podobnie jak „Lego”, choć w innym wymiarze, zachęca widza do przejęcia roli oprawcy.\nInną pracą, którą można odnieść do „Lego”, jest „Eroica”, praca Libery stworzona w 1997 roku. Składa się z 50 pudełek z ołowianymi postaciami kobiecymi, stylizowanymi na klasyczne ołowiane żołnierzyki. Przedstawione są w dramatycznych, pełnych ekspresji i bólu pozach. Tu artysta również zwraca uwagę na problem wojny, przemocy i edukacji. Przecież żaden zabawkowy zestaw żołnierzyków nie zawierał nigdy postaci cywili, a przecież są oni potrzebni do stworzenia realistycznej wizji wojny, nawet na niby. Dla współczesnego dziecka bardzo ważny jest realizm i wiarygodność zabawy. Poza tym, kto powiedział, że nie wolno się bawić ofiarami przemocy?\n„I am from Poland; I've been poisoned”\nG. Borkowski podkreśla, że w pracy Libery mimo wszystko „trzeba umieć dostrzec cudzysłów”. Libera jako jeden z pierwszych artystów nie próbuje uświęcać Holocaustu, nie opakowuje go w ramkę, by postawić na honorowym miejscu i rozpamiętywać w chwilach uniesienia. On po prostu jest świadom problemów, narosłych wokół Holocaustu. Wie, że temat wcale nie został wyczerpany. Obnaża mechanizmy obecne we współczesnej kulturze, ociera się, a może raczej uderza, w samo sedno tabu. Jak na ironię, praca zwracająca uwagę m.in. na problem edukacji i myślenia o Zagładzie, zostaje w pierwszej kolejności posądzona o propagowanie systemu popierającego Holocaust!\n„Lego” to niewątpliwie jedna z prac wyjątkowych. Wzbudziła liczne dyskusje, a poprzez kontrowersyjność i dwuznaczny charakter została zauważona i szeroko badana, artysta osiągnął więc swój cel. Z pewnością warto zastanowić się dłużej nad tą kompozycją, bo omówione powyżej problemy nie są jedynymi, o jakich chciał powiedzieć Libera. Pracę ostatecznie zakupiło Muzeum Żydowskie w Nowym Jorku. Paradoksalnie, kompozycja została dużo lepiej odebrana i zrozumiana na Zachodzie niż w Polsce. Ma to bez wątpienia związek z faktem, że to właśnie Polska została szczególnie napiętnowana widmem obozów koncentracyjnych i nie może do dziś uporać się z tym problemem. Czy zatem wszyscy jesteśmy skażeni?\nixus / 16.05.09\nW zasadzie jestesm wstrzasniety , nie podoba mi sie , ze za pomoca plytkich dzieciecych zabawek ktos robi sobie jaja z tragedii ludzi w obozach koncentracyjnych.Na pewno chcial\nzablysnac jako artysta ale wszystko ma swoje granice.\nFilip / 21.05.09\nJa bym w ogóle się zastanowił o miejsce sztuki we współczesnym skomercjalizowanym świecie. Czy nie jest tak, że przeciętny zjadacz chleba oprócz telewizji nic już nie widzi. Jeśli tak to dla kogo jest sztuka, dla niewielkij grupy osób? Jaka sztuka dziś jest w stanie dotrzeć do szerokich mas społecznych?\nKita / 22.05.09\nsądzę , że praca Libery jest rewelacyjna, a gdyby większość społeczeństwa była w stanie wyjść nieco poza szablon myślowy nauczyłaby się sporo z tego dzieła (używam tego stwierdzenia świadomie)\nżyczenie żałoba narodowa Wywiad wzorce zmiany źródło wyścig życie wzajemność zaginieni Łukasz Zaleski Z mojej półki wypoczynek zwyczaje zbawienie zguba zupa zmagania Zagranica zmiana\nAutor: Olga Mądrowska\nTagi: Holocaust, Pod prąd


MIESZKANIE SPRZEDAŻ - Grunwaldzka Okole Bydgoszcz Kujawsko-Pomorskie Housing Market\nPrzesyłam link do ciekawej oferty: http://housingmarket.pl/mieszkanie-sprzedaz-2842m2-179000pln-grunwaldzka-okole-bydgoszcz-kujawsko-pomorskie,1044/8880/OMS\n6 298,38 PLN\nMam przyjemność zaprezentować Państwu kawalerkę o powierzchni 28,42 m2 położone w świetnie skomunikowanej dzielnicy miasta -blisko ronda Grunwaldzkiego i Atosa, na osiedlu Okole.\nNieruchomość przeznaczona dla tych, którzy cenią sobie bezpośredni dostęp do komunikacji miejskiej. Lokalizacja jest również obszarem szczególnie popularnym dla inwestorów i studentów.\nBliskość przedszkoli, szkół, terenów zielonych i obiektów handlowych to dodatkowy atut tego mieszkania. Nieopodal znajdują się tereny spacerowe nad rzeką Brdą, galeria handlowa Rondo, Atos, Lidl i Multikino.\nLokal mieści się na pierwszym piętrze w oficynie za odrestaurowaną kamienicą (tylko jeden sąsiad obok). Mieszkanie jest ciche, nie słychać hałasu ulicznego.\nDo dyspozycji mieszkańców miejsce z możliwością parkowania na terenie posesji.\nMieszkanie jest gotowe do zamieszkania, idealne jako inwestycja pod wynajem. Jest możliwość zakupienia mieszkania wraz z lokatorami w celu inwestycyjnym.\nW najbliższym otoczeniu znajduje się przystanek autobusowy. Do Wyspy Młyńskiej spacerem 20 min.\nDwa lata temu został wykonany generalny remont. Zostały wymienione okna, wygładzone ściany, położone nowoczesne panele.\nW lokalu znajduje się ustawny salon z nowocześnie zaaranżowanym aneksem kuchennym, wyposażona łazienka oraz salon.\nW cenie mieszkania pozostaje całe wyposażenie kuchni (płyta indukcyjna, lodówka - firmy Beko) łazienki oraz salonu.\nDostępne w okolicy: Las, Szkoła, Bank, Przychodnia lekarska, Bazarek, Hala sportowa, Plac zabaw, Żłobek, Sklep, Restauracja, Uczelnia, Basen, Kościół, Centrum handlowe, Park, Bar, Apteka


Morawiecki w Brukseli: wzrost cen energii to efekt polityki szantażu ze strony Rosji | 300Gospodarka.pl\nStrona główna Newsy Morawiecki w Brukseli: wzrost cen energii to efekt polityki szantażu ze strony Rosji\nMorawiecki w Brukseli: wzrost cen energii to efekt polityki szantażu ze strony Rosji\nprzez Martyna Maciuch 21 października 2021\n21 października rozpoczął się szczyt Rady Europejskiej. To spotkanie przywódców wszystkich unijnych państw, podczas którego dyskutują oni o kierunkach polityki Wspólnoty. Polskę podczas szczytu reprezentuje premier Mateusz Morawiecki.\nSzef Rady Ministrów przed oficjalnym otwarciem szczytu wskazał, że jego zdaniem najważniejsze będą trzy punkty obrad. Przede wszystkim jest to kwestia radykalnego wzrostu cen energii, którą obradujący rządzący państw mają się zając w pierwszej kolejności. Jak wskazuje portal Politico, Polska była jednym z państw, które nalegały, by temat ten został poruszony.\nWzrost cen energii jest spowodowany dwiema rzeczami – polityką „ekonomicznego, gazowego szantażu” ze strony Rosji – powiedział premier. Kolejną przyczyną, według jego słów, jest wzrost cen uprawnień do emisji dwutlenku węgla.\nDrugim tematem z agendy szczytu, o którego wadze mówił szef polskiego rządu, jest kwestia migracji i chronienia granic Unii Europejskiej. Pod wpływem stanowiska Polski, także Unia zmieniła swój kurs w tym zakresie – powiedział Mateusz Morawiecki.\nNa koniec premier odniósł się do kwestii praworządności. Nie miał to być punkt agendy i nie był oficjalnie zapowiadany jako temat przed wczorajszym opublikowaniem zaproszenia na szczyt przez przewodniczącego Rady Europejskiej, Charlesa Michela, do głów unijnych państw.\nW liście tym przewodniczący stwierdził jednak, że problem tzw. Rule of Law (czyli rządów prawa lub praworządności wg unijnej nomenklatury), także zostanie ujęty w obradach. Chociaż nie wskazał, że chodzi o trwający od 2015 roku i świeżo zaogniony konflikt pomiędzy UE a Polską, wszyscy komentatorzy, politycy oraz sam reprezentant polskiego rządu zrozumieli, że właśnie w tym kontekście będzie poruszana kwestia samorządności.\nWięcej o sporze pisaliśmy w tych artykułach:\nOrzeczenie polskiego TK podważa fundamenty UE. Nie pozwolimy, aby nasze wartości były zagrożone – von der Leyen\nMateusz Morawiecki w PE: Rzekome naruszanie praworządności przez Polskę to kłamstwo\nCo oznacza konflikt Polski z UE o sądy? Pieniądze z Funduszu Odbudowy mogą zostać wstrzymane – uważa wpływowa firma analityczna\nJak wskazują analitycy banku ING, dodanie kwestii praworządności do porządku obrad to także odpowiedź na naciski ze strony Parlamentu Europejskiego na Komisje Europejską, by przyjąć bardziej stanowczy kurs wobec Polski i Węgier.\nPrzypominają także, że spór ten skutkuje wstrzymaniem wypłaty Polsce środków z Krajowego Planu Odbudowy, co może spowolnić wzrost gospodarczy.\nBrukselakonflikt Polski z UEKPOmainMateusz MorawieckimigracjepraworządnośćRada Europejskaszczyt UE\nRosną inwestycje venture capital i rośnie w nich udział środków publicznych\nPort serwisowy dla morskich farm wiatrowych na Bałtyku powstanie w Ustce\nPrawdziwego blackoutu w Polsce nie będzie, ale prognozy są „zatrważające”