Stowarzyszenie Księcia Półkrwi: Ocena opowiadania "Two sides of the same coin"\nOcena opowiadania "Two sides of the same coin"\nNa początku chcemy przypomnieć o naszym konkursie!\nZachęcamy do wzięcia udziału. ;)\nDziś przychodzimy do was z oceną bloga „Two sides of the same coin” z pairingiem Drastoria, Dominiki K.\nTagi: #czasyszkolne #tużpowojnie #dramat obyczajowy\nFabuła: Czarny Pan zostaje pokonany. Bohaterowie świecą tryumfy zaś złoczyńcy zostają ostatecznie pokonani. Nie wszyscy godzą się jednak z losem przegranych. Draco Malfoy jak sam twierdzi nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. Uwięziony w areszcie domowym arystokrata obmyśla plan, który ma uchronić go od maleńkiej celi w Azkabanie.\nPostanawia okazać skruchę. Ukorzyć się przed zwycięzcami nawet płaszczyć u ich stóp. Cały skrupulatnie obmyślony plan ulega radykalnej zmianie, kiedy podczas procesu w jego obronie staje Astoria Greengrass. Szesnastoletnia Ślizgonka, którą ocalił z rąk Śmierciożerców postanawia spłaci zaciągnięty u Malfoya dług wdzięczności.\nLosy dwójki obcych ludzi, których nierozerwalnie połączyła wojna łączą się ze sobą ponownie w Szkole Magii i Czarodziejstwa gdzie oboje rozpoczynają kolejny rok nauki. Zarówno Draco jak i Astoria muszą zmierzyć się z konsekwencjami swoich wcześniejszych wyborów. Przeszłością, od której żadne z nich nie może uciec. Nastoletni czarodzieje zaczynają zauważać, że nie różnią się od siebie aż tak bardzo. Stopniowo dociera do nich, iż są jak dwie strony tej samej monety.\nGotowi, do startu, START! Oceniamy! :)\n● Snovi: Niewiele mogę powiedzieć o samej fabule, gdyż Twój blog ma naprawdę mało rozdziałów. Jednakże, po czterech notkach mogę wysunąć kilka wniosków. Prolog... Nie podobał mi się. Był za długi, powinien być raczej krótki i treściwy, a Twój był długi i bardzo rozwlekły. Odsyłam Cię do strony, na której dość ładnie i klarownie jest opisane, jak powinien wyglądać dobrze napisany prolog. Pierwszy rozdział, moim zdaniem, był takim zapychaczem. Coś w stylu\n„byle by szybko go napisać i opublikować, by dalej ruszyć z akcją”. Wspomniałaś w nim o wielu rzeczach, zamiast skupić się na dwóch czy trzech, Ty poruszyłaś całą masę: wojna, Pansy i Astoria, uczucia Draco względem wygranej i postawy Harry'ego, zakopywanie trupów, a na samym końcu jeszcze wątek Blaise'a i Dafne. Nie mówię, że to źle - bo jesteś bardzo pomysłowa - ale uważam, że powinnaś skupić się konkretnie, na mniejszej ilości wątków, by potem pomału je zakończyć i móc ruszyć do przodu z kolejnymi. Drugi i trzeci rozdział już powoli zaczęły wciągać czytelnika, a przynajmniej mnie. Oby tak dalej.\n● Anastasia Curs: Jest to moja trzecia ocena. I mam wrażenie, że w każdej ocenie mój początek jest ten sam (lup przynajmniej bardzo podobny). Do tej pory zaczynałam od pomysłów, a Twój blog nie będzie stanowić wyjątku od tej (na razie) reguły.\nTrudno jest mi tu cokolwiek mówić – masz opublikowane dopiero trzy rozdziały + prolog. Jest to, jak na razie, bardzo niewiele, przez to nie ma tu praktycznie fabuły do ocenienia. Do tej pory jest to klasyczna „zapchaj dziura” po Bitwie o Hogwart. Jedni przeskakują to miejsce o kilka lat, wracając do niego we wspomnieniach – inni opisują je. Ty wybrałaś drugą opcję, także na razie nie matu zbytnio miejsca na rozwijanie się...\n● Snovi: Mam odmienne zdanie niż Anastasia, o dziwo! :D Są trzy postacie, które najbardziej rzuciły mi się w oczy. Pierwszą jest oczywiście Astoria. W prologu odebrałam ją jako delikatną kobietkę, która wiele w życiu przeszła, a gdy dotarłam do trzeciego rozdziału, stwierdziłam, że dzięki tym wydarzeniom: wojna czy sytuacja z rodzicami bądź Goylem i Dafne, Astoria zaczęła przechodzić wewnętrzną przemianę. Stała się silniejsza i pewniejsza siebie. Nie wiem, czy był to zamierzony efekt, ale skradł moje serce. Także masz za to plus. Dalej, postać Dracona. Tu mam mieszane uczucia. Bo po części tak właśnie go sobie wyobraziłam po wojnie: że robił wszystko, by oczyścić dobre imię Malfoyów, ale z drugiej strony... W Twoim wykonaniu wyszedł on strasznie miękki. Takie trochę ciepłe kluchy. Brak mi momentami jego agresywności, pewności siebie. No i Lucjusz. Zaskoczyłaś mnie nim! Nie spodziewałam się, że poruszysz jego rozmyślania na temat Dracona i że on sam dojdzie do takich wniosków. Chyba nam Lucek oszalał na starość - masz kolejnego plusa u mnie za to, że mimo okazanej czułości starszego Malfoya, to i tak zostawiłaś w nim te cechy negatywne. Mimo, że widzi swój błąd i to wszystko co zrobił, to i tak gdzieś tam w środku pozostaje tym samym człowiekiem. Ogółem, jest kilka niedociągnięć. Brakuje mi Astori, bo w sumie tak przedstawiłaś prolog, że myślałam, że to z jej perspektywy będzie opowiadanie. Nie dajesz opisów postaci, co odejmuje im życia. Może i jest to tylko pisanie, ale samymi słowami jesteś w stanie ożywić postacie, musisz nad tym tylko popracować! Wierzę, że dasz radę.\n● Anastasia Curs: Nie wiem co napisać. Nie wiem. Bohaterowie są mocno nijacy. Żaden nie przyciągnął mojej uwagi specjalni, nie będę śledzić żadnego życiorysu ze szczególnym zainteresowaniem. Prologiem zarządza Astoria – to był ten, w zasadzie jedyny, moment, na którym mogłam sobie wyrobić opinię o tej bohaterce. Następne rozdziały pisane są od strony Dracona. Czy prolog był pod tym względem tylko wyjątkiem i całe opowiadanie tak poprowadzisz?\nMiędzy innymi te pytania pozwoliły mi wyrobić sobie opinie. Są tu również błędy, ale o nich później...\nAstoria – rozhisteryzowana nastolatka. Nie myśli racjonalnie, sama nie wie dokładnie, czego właściwie chce. Wspomina tylko o głupocie innych ślizgonek. W zasadzie jest bardzo, bardzo mało fragmentów o niej, z których mogłabym cokolwiek więcej napisać. Są wspomniane jakieś relacje z Blaisem, dalej nic nie ma - jest perspektywa Dracona.\nDraco – on jest. I tyle. Całkowicie niekanoniczny, moim skromnym zdaniem. Taki... Łagodny, taki „miękki”, taki niemalfoyowaty. Proszę Cię, abyś zamieściła jakąkolwiek informację o postaciach, jak i samej twórczości na swoim blogu. Krótki opis, cokolwiek. Dracon Malfoy, jakiego znamy z książek, to zupełnie inny sposób myślenia. Inne zachowanie. Moim zdaniem niepotrzebnie tak bardzo rozwinęłaś tę część o jego pomysłach, dotyczących sposobów uniknięcia więzienia. Ten fragment jest dość długi, a przy tym nużący.\n● Snovi: No okej, tutaj niestety trochę Ci powytykam - choć tego nie lubię. Najwięcej błędów pokażę Ci na prologu.\n1) „Hogwart dla Astorii Greengrass przestał być azylem. Zamienił się w miejsce, gdzie bała się przejść z jednej klasy do drugiej. Przestała udzielać się na lekcjach, a mijając nauczycieli wlepiała oczy w podłogę , błagając w duchu Merlina o pelerynę–niewidkę. Jedynym marzeniem Ślizgonki był powrót do domu.”\n- Przed przecinkiem nie powinno być spacji: „podłogę, błagając”\n2) „– Żegnaj , Diable – powiedziała, podnosząc książkę ze stolika. Przycisnęła ją do piersi, jeszcze przez krótką chwilę spoglądając na bruneta. W chwili, w której ich spojrzenia się skrzyżowały, odwróciła wzrok. Odwróciwszy się na pięcie, pewnym krokiem ruszyła w stronę swojego pokoju.”\n- I znów pomyłka z przecinkiem i spacją: „Żegnaj, diable” - tak powinno być. No i później masz powtórzenie. Często Ci się one zdarzają, dlatego polecam Ci stronę synonimy.\n3) „Dziewczęta w dormitorium siedziały stłoczone na jednym łóżku, szepcząc i chichocząc między sobą. Astoria przelotnie spojrzała na grupkę nastolatek, z niedowierzaniem kręcąc głową. Coraz częściej zaskakiwała ją beztroska, z jaką traktowały otaczający je świat. Rozumiała, że są młode i niedoświadczone, lecz wokół nich działo się tyle złych rzeczy, na które w żaden sposób nie reagowały. Najbardziej zatrważała ją fakt, iż większość tych młodych uczennic z domu Węża chciała po szkole służyć Czarnemu Panu! Dla Astorii nie tylko sam fakt był szokujący, ale to, iż żadna z nich nie kryła się ze swoimi planami na przyszłość. Raz nawet usłyszała jednej ze swoich rówieśniczek:\nTen fakt przerażał młodą Ślizgonkę. Nie była sobie w stanie nawet wyobrazić dnia, w którym będzie musiała stanąć przed Voldemortem i przysięgać mu wierność! To miała być jej świetlana przyszłość, o której tyle mówiła jej matka?! Służba Czarnemu Panu?”\n- Zatrważała ją fakt? To nie po polsku trochę.\n„Zatrważał” - bez "a". No i powtórzenie za powtórzeniem. „Czarny Pan” może też być nazywany inaczej: „Lord Voldmort”, „Voldemort”, „Tom Riddle”, „Ten-którego-imienia-nie-wolno-wymawiać.” itd.\n„ – Ale co się dzieje? – Poderwała się z fotela, uważnie przyglądając się profesorowi od eliksirów. Zrobiła krok do przodu, chwytając go za ramię. – Jestem Prefektem.– przypominała mu, kiedy zaskoczony odwrócił do tyłu głowę, spoglądając to na jej zaciśnięte wokół ramienia palce, to w zielone oczy dziewczyny. – Chciałabym wiedzieć, co się dzieje.\n– Czarny Pan się dzieje, panno Greengrass – odpowiedział zirytowany profesor, wyrywając się z jej uścisku – Proszę przestać zadawać głupie pytania i dostosować się do poleceń. Nie mamy dużo czasu.\nPokój wspólny już po kilku minutach wypełnił się uczniami, którzy pod nadzorem dwóch prefektów i opiekuna domu ruszyli do Wielkiej Sali. Astoria, która miała pod opieką młodszych uczniów, spoglądała na przerażone dziecięce buzie, starając się nie okazać strachu. Czarny Pan nadchodził. W momencie, kiedy weszła do środka wiedziała, że coś jest nie tak. Panował chaos i harmider, na który nie pozwalano nawet w dzień, nie mówiąc nic o ciszy nocnej. Rozejrzała się dokoła, szukając dyrektora, zamiast niego znalazła pogrążoną w rozmowie z grupką ludzi profesor McGonagall. Obok niej po chwili stanął profesor Slughorn.\n– Cisza – krzyknęła. – Dziękuję – powiedziała, kiedy wszystkie rozmowy umilkły. – Pewnie zastanawiacie się, dlaczego zebrałam was o tak później porze – zaczęła, spoglądając na wystraszone twarze.– Lord Voldemort jeszcze ten nocy zaatakuje Hogwart – powiedziała spokojnym głosem.\nAstoria ze świstem wciągnęła w płuca powietrze.”\n- „Jestem Prefektem – przypominała mu” - usuń "." po słowie „Prefektem”.\n- Dalej znów połknęłaś kropkę po „uścisku”: „wyrywając się z jej uścisku. – Proszę”.\n- „powiedziała", „powiedziała" - powtórzenie.\n- „Jeszcze ten nocy” - Ten noc taki piękny. Kochana „tej nocy” - wkradła Ci się literówka.\n5) „– Zmykaj mała – powiedział, gładząc jej policzek.\nSkinęła na znak zgody, głową spoglądając na zielone płomienie.\n– Skye House – powiedziała głośno: – Hebrydy.\nNie oglądając się za siebie wskoczyła w zielone płomienie.”\n- Zielone płomienie... Zielone płomienie wszędzie! Nie za dużo tych zielonych płomieni? Co sądzisz Kochana autorko, o tych zielonych płomieniach? :D\n6) „Hrabstwo Wiltshire pogrążyło się w deszczu. Duże, przezroczyste krople uderzały o szyby, wprawiając obserwującego ogród Malfoya w zadumę. Mimo późnych godzin nocnych, chłopak nie spał, odnosząc nieodparte wrażenie, iż sen przestał być jego przyjacielem już dawno temu. Zamiast zasłużonego odpoczynku było drzemanie, które przerywały koszmary nawiedzające go , każdej nocy , lecz drzemał budzony przez koszmary, które nawiedzały go każdej nocy.\n- Drobne powtórzenia pojedynczych słów czasem ciężko wyłapać, no ale przecież to jest początek 3 rozdziałów i TAKIE DŁUGIE, POWTÓRZONE ZDANIE aż się RZUCA w oczy!\n7) Suma sumarum: Tych podpunktów było by znacznie więcej, gdybym ocenę robiła sama - tak nie jest, więc nie chcę zabrać roboty Anastasii, chcę jednak dodać, że to, że masz Betę, wcale Cię nie poratowało. Prolog, jak widać wyżej, jest cały w błędach. Nie było informacji o becie w rozdziale 1 czy 2, a tam było tych błędów znacznie mniej niż w prologu. Potknęłaś się gdzieś przy przecinku, tu zgubiłaś poprawność w dialogach, gdzieś tam było powtórzenie (początek 1 rozdziału, gdy Draco upadł na ziemię, dwa razy użyłaś słowa posadzka). Pod względem błędów, zawiodłam się przeogromnie, niestety.\n● Anastasia Curs:\nJak u Snovi, najwięcej screenów pochodzi z prologu, który, myślę, że jest niebetowany. Robię je w miarę czytania, tak więc przejdźmy do tej znienawidzonej i budzącej lęk (oczywiście, niczym nieuzasadniony ;) ) części.\n1) Ortografia - bez większych problemów. W przeciwieństwie do interpunkcji, którą opisuję poniżej...\n2) Interpunkcja, czyli przecinki szalały, jak chciały. Mam przykre wrażenie, że w prologu i dwóch pierwszych rozdziałach są porozstawiane na chybił trafił, dosłownie na zapas.\nprzed „doprowadzało” występuje podwójna spacja; albo dziwne wyjustowanie tekstu\n„że książka, którą trzymała na kolanach, upadła (...)”\n„Najbardziej zatrważał ją fakt (...)” - sprawdzanie, sprawdzanie i jeszcze raz sprawdzanie tekstu przed opublikowaniem!\npowtórzenie: w obydwóch pierwszych zdaniach użyłaś wyrazu „fakt” - po za tym, to drugie zdanie jest... Dziwne... Dużo lepiej by brzmiało, gdybyś napisała „Dla Astorii nie tylko sam ten fakt był szokujący...”.\nostatnie zdanie: „Raz nawet usłyszała od jednej ze swoich rówieśniczek:” - widać tu ponownie brak dobrej korekty tekstu\n„- Nie. Nie muszą, panno Davis. Kto chce, może wrócić do domu. Nikogo nie będziemy zmuszać do walki. - Urwała i wzięła głęboki oddech - Ewakuację poprowadzą prefekci domów, dlatego proszę słuchać ich poleceń. Prefektów proszę o podejście do opiekunów; od nich dostaniecie proszek Fiuu i dalsze instrukcje dotyczące ewakuacji.” - „wzięła głęboki oddech” - głębokie oddechy kojarzą nam się zawsze z próbą uspokojenia. Dlaczego Minerwa próbuje się uspokoić przed powiadomieniem prefektów o ich funkcji? A może podejmuje tę próbę po stwierdzeniu, iż ze Ślizgonami nie wygra? Nie wiem.\n„... w stronę drugiego prefekta. Blaise Zabini spojrzał na nią i skinął głową” - prefekt, nie wiadomo z jakiej okazji, pisany wielką literą. Ponownie... Błagam, „Zambini”? Nie chcę wierzyć w to, co widzę. Oprócz tego występuje powtórzenie słowa „spojrzał”.\n„Oboje równym krokiem ruszyli w stronę profesora, który pękaty dzbanek z proszkiem wręczył Astorii” - powtórzenie: „w stronę”, wielokrotnie występujące, podwójne spacje przed wyrazami i zła konstrukcja drugiej części tego zdania. Dodatkowo jest trochę niejasne... Piszesz, że ruszyli, po czym od razu „profesor jej wręczył”. Ale niech będzie Twoja wersja... Powinno być: „Oboje równym krokiem ruszyli w kierunku profesora, który wręczył pękaty dzbanek z proszkiem Astorii”. Nie do końca rozumiem tu również powodów użycia przymiotnika „pękaty”.\nprzed spójnikiem „niżby" stawiamy przecinek\n„Chłopiec, na oko trzynastoletni, zanurzył drżącą rękę w woreczku, biorąc garść proszku.” - przecinki\n„wrzucił”, „wykrzyknął”, „skoczył” i ta „wyprostowała się” - już mogłaś dorzucić tu imię...\n„Wyprostowała się, rozglądając po opustoszałym pomieszczeniu. Drżące ręce wsunęła w szary, pękaty dzbanek palcami, natrafiając na pustkę." - powtórzenie... Przecinek. I jaki szary dzbanek? Czy nie powinien być to woreczek, z którego korzystał chłopiec? Prefekci mają oddzielny dzbanek... Ahh, te rangi w społeczeństwie. Zdanie jest całkowicie niepoprawne. Mam wrażenie, że pisząc jakieś zdanie, nie czytasz poprzednich... Dlatego właśnie nic się nie zgadza.\nJeśli miałoby mieć to jakikolwiek sens, to tak by musiało wyglądać:\n„Drżące ręce wsunęła w szary, pękaty dzbanek, palcami natrafiając na pustkę.” - z tym że na pustkę nie można „natrafić”... Więc wywaliłabym to.\nuwaga do całości - prawie w każdym zdaniu w tym fragmencie masz imiesłów. Odwołując się do treści:\nNiech to szlag. Cholera.\n„Powoli odwróciła się, mierząc do niego różdżką.”\n„Niespodziewany gość leniwym krokiem [nie: korkiem] ruszył w jej kierunku.”\npodsumowanie fragmentu: dlaczego masz w zasadzie same zdania pojedyncze? To nie jest dobry sposób na pisanie opowiadań\npierwsze zdanie... Jest koszmarne. Wycięłabym je i przekształciła na coś kompletnie innego.\n„Stało się jednak inaczej (...) dla samego Voldemorta rozpadł [nie: rozpadła] się na jego oczach.” - i kolejny przykład braku korekty...\nczęść trzeciego akapitu napisałaś, używając innego rozmiary czcionki. Ta sytuacja jeszcze kilkakrotnie się powtarza, co jest całkowicie niezrozumiałe i nieuzasadnione.\n„Nie zająknął się (...) kiedy to zrobi, to Lord Voldemort wygra, a Dracon na zawsze będzie już jego więźniem.” - niepotrzebny przecinek przed drugim członem przybranego imienia Riddle'a.\npo słowach „Co prawda” powinien znaleźć się przecinek.\nNie ważne, jaki byłby wynik [czego?], on i tak byłby tym przegranym.” - można było ująć to w ten sposób „... jaki byłby ostateczny wynik wojny, on ...”\n„Przelotnie spojrzał na ciało Goyle'a, który budził się powoli z letargu.” - brakujący przecinek + bardzo nie podoba mi się tu słowo „letarg”. Nie pasuje, bo przecież nie oznacza on utraty przytomności...\n„Podszedł do niego, przyklękając przy nim” - jednocześnie podszedł i przyklęknął? Nie powiem, zdolny jest ;)\nogólna uwaga: dlaczego wszędzie dajesz tylko czasowniki w rodzaju męskim...? Żadnego podmiotu - występuje tylko podmiot domyślny „on” - określonego imieniem lub choćby słowem „chłopak”... To BARDZO przeszkadza.\nwypowiedź dziewczyny... To zdanie jest bardzo dziwnie, wyrzuciłabym je i poprawiła. Całe.\n„Podskoczyła do góry przestraszona.” - czy naprawdę tak trudno jest raz zapisać imię? Draco. Astoria. Malfoy. Greengrass. Kilka literek. To nie jest zbyt skomplikowane...\n„Smok delikatnie ścisnął ją za palce Ponieśliście ciężkie straty - kontynuował, - Jeśli nadal będziecie stawiać opór, czeka was śmierć. Wszystkich. Nie pragnę tego.” Jak dobrze, że zaznaczyłaś dialog. I że prawidłowo go zapisałaś. Czasami już brakuje mi słów, szczerze mówiąc...\njuż nawet nie będę się wypowiadać o znakach, którymi zapisujesz dialog...\nprzeszkadzają mi liczne, zbyt liczne wtrącenia opisów czynności, wykonywanych przez postacie...\nkolejna, niczym nieuzasadniona zmiana rozmiaru czcionki\n„Wszędzie, gdziekolwiek by nie padł jego wzrok, byli poszkodowani lub spoczywali zabici.” - poprawiłam, bo inaczej nie ma sensu... Zabici spoczywali?! Proszę, zacznij czytać to, co sama piszesz, bo się załamuję...\nOd kiedy Lupin jest mu tak szczególnie drogi?\n„Weasleyowie otaczali swoich zmarłych.” - jak już to otaczali właśnie ;)\nnie wiem czy ta kropka po „Harry'ego” jest zaplanowana czy to dzieło przypadku...\npo „piętnastoletnia” niepotrzebny jest przecinek. Lepiej by było napisać: „...intrygowała go od ich pierwszego spotkania w Malfoy Manor.”\n„każdej następnej aż do Nowego Roku” - o co chodzi? Nie rozumiem, skąd to zaznaczenie, że „aż do Nowego Roku”...\n„Myślami znalazł się właśnie tam.” - masz na myśli oczy? O, jak fajnie ;)\n„Pamiętał, że tamtej [zapewne tu chciałaś dodać słowo „nocy”] zamiast śniegu padał deszcz, a porywisty wiatr hulał za oknem.”\nDraco nie porównałby Greengrass do średniowiecznej księżniczki w opałach...\n„Potter rozbroił go w Malfoy Manor, więc skoro różdżka sama wybiera sobie właściciela, to znaczy spojrzał na szatyna, to na Voldemorta.” - niepotrzebne przecinki przy posiadłości oraz...\nTo znaczy co? Końcówka zdania zupełnie niezrozumiała.\n3) Posłużę się tu, użytym już wcześniej, przykładem:\nZaznaczaj, proszę, fragmenty.\nChoćby w taki sposób:\nProponuję zaznaczenie rozdziału poprzez użycie większego rozmiaru czcionki (lub też pogrubienie) i wyśrodkowania napisu.\nDodatkowo, wyłapałam błąd: datę zapisujemy inaczej - 2 maj 1998 r.\nJest spacja między liczbą a literką „r”. Po tej literce występuje kropka.\n5) Słowem podsumowania tej kategorii: zacznij czytać swoje teksty przed publikacją, bo wiele fragmentów brzmi, jakby były wyjęte z jakiegoś sprawozdania...\nMusisz nad tym popracować. Brzmią one sucho, czysto informacyjnie, bez jakiejś większej „głębi” - ot, „sprawozdanko” napisane na „polaka”. ;)\nTo właśnie mnie najbardziej drażni i przeszkadza.\nNa ostatni ogień pójdą te niezrozumiałe fragmenty, rzeczy, których nie jestem w stanie pojąć.\nWiele fragmentów jest bardzo... Dziwnych – oto przykład:\n„- Wybieraj młody albo ona, albo ona” ~~~ to nie jest skierowane przypadkiem do Astorii? W takim razie rodzaj żeński – „młoda”. Brak przecinków przed imiesłowami. Męczący dialog - wtrącenia narratora do każdej wypowiedzi przeszkadzają. Fragment ten pochodzi z III rozdziału, który jest zdecydowanie lepszy od poprzednich. Mattie, jako beta, zrobiła bardzo dużo.\nJest wiele literówek, błędnych odmian, tak jak w w/w przykładzie, które po prostu są niedopatrzeniem.\n● Snovi: Oryginalność, oryginalność, oryginalność. Nie wiem co mogę Ci tutaj napisać, bo w zasadzie dopiero zaczynasz z blogiem i masz bardzo malutko rozdziałów (o czym wspomniałam wyżej), ale podoba mi się to, dokąd zmierzasz z tym blogiem. Gdybyś popracowała nad błędami, skupiła się na opisach i dodała trochę życia, to Twoje opowiadanie zaczynało by się idealnie. Swą niecodziennością zaskoczyła mnie postawa Lucjusza, którą zbudowałaś pięknie.\n● Anastasia Curs: Na razie nie mogę nic mówić o oryginalności. Jak pisałam już w punkcie 1): jest to dopiero początek, musisz wziąć rozbieg, aby potem zachwycić, jak każdy zresztą. Rozdziały są dosyć długie, co później może być zaletą, ale na razie było dla mnie minusem... Przez te liczne błędy właśnie.\n● Snovi: Za wystrój bloga, który zachęca do czytania, za długie rozdziały, za to, że wywołałaś u mnie sympatię.\n● Anastasia Curs: Przyznaję Ci punkty dodatkowe za rozdziały. Są one dosyć długie, co później może być zaletą, ale na razie było dla mnie minusem... Przez te liczne błędy właśnie. Mimo wszystko, masz na zachętę ;)\nWygląd bloga - jak wyżej wspomniała Snovi - całkiem, całkiem. Do pełni szczęścia pod tym kątem brakuje mi zaktualizowanej zakładki „Dział ksiąg zakazanych”.\n3 (max. 5)\n25,5/ 60 pkt.\nDroga Dominiko K.\nJeszcze wiele pracy przed Tobą, ale Twoje opowiadanie ma potencjał! Pracuj nad nim, wkładaj w nie tyle samo serca, ile wkładałaś do tej pory, a będzie tylko lepiej. Przejrzyj swój blog raz jeszcze, wyeliminuj błędy, a będzie dobrze. Zobaczysz. Musisz się jeszcze trochę nauczyć, ale nic straconego. Nawet najwięksi pisarze świata kiedyś zaczynali, niekoniecznie od razu z sukcesami. Ty możesz stać się jednym z nich, przy odrobinie większego wysiłku.\nDominika K 07 listopada, 2015\nNa początku dziękuje za ocenę :) Odniosę się teraz do kilku rzeczy.\nProlog o dziwo i może was zaskoczę ale był rozdziałem zbetowanym widać że moja pierwsza beta zbytnio się nie popisała. A poprawek drugiej bety nie naniosłam i przyznam się szczerze że zwyczajnie o tym zapomniałam!\nCzy rozdział pierwszy był zapychaczem? Powiem szczerze że chyba jest tutaj trochę racji. Pamiętam że kompletnie nie miałam pomysłu jak go ugryźć i z której strony. A co do długości prologu . Nie umiem pisać krótkich tekstów może stąd zawierał tyle tekstu w sobie chociaż ja dobrze wiem że powinien być krótszy\nSnowi- bardzo dobrze odebrałaś Astorię ona rzeczywiście z delikatnej kobietki miała stać się i stopniowo staje się silną kobietą. Draco sama wiem jak mi wychodzi czyli kanoniczność jego jako postaci poszła nie wiem gdzie i nie wiem gdzie jest :) Mam nadzieję że jakoś wróci Postawą Lucjusza zaskoczyłam nawet sama siebie ale chyba byłam trochę zmęczona tym że ciągle jest przedstawiany jako kompletny wybaczcie określenie dupek.\nAnastasia Curs- Co do twojego pytania o zmianę perspektywy bohatera. Miało być po równo. Trochę z tej trochę z tej perspektywy widać coś mi nie wyszło skoro Draco jest więcej. A co do postaci samego Draco powtórzę jeszcze raz wiem że jest nijaki i miękki. Zakładki bohaterowie są w budowie.\nPoprawność językowa nie wiem czy jest sens tłumaczenia się w tej kwestii. Zawsze miałam problem z przecinkami taki urok posiadania dysortografii. Na pewno dostosuje się do waszych uwag i rad.\n- Gdy w dialogach stosujemy "?", "!" lub "...", wtedy od myślników zawsze piszemy Z MAŁEJ LITERY:\n„Ale co się dzieje? – poderwała się z fotela”.\nod kiedy niby? zasada głosi, że jeśli komentarz narracyjny nie odnosi się do sposobu wypowiedzi to MUSI być wielką literą. I kochana, nie z małej litery, tylko małą literą jeśli już :) Niepotrzebne te rusycyzmy. Naturalnie Mogę się mylić w kwestii tej litery, więc jeśli byłabyś uprzejma wskazać mi tę zasadę, która mówi o słuszności twojej tezy, to byłabym przeszczęśliwa.\n„Jestem Prefektem.– Przypominała mu” - Słowo „przypomniała” piszesz przez duże „P”.\ndlaczego? przypomniała zalicza sie do tej grupy słów jak powiedziała, odpowiedziała, spytała. Możesz mi wyjaśnić?\nPrzeczytałam ocenę i właśnie dwie powyższe kwestie mnie zainteresowały, więc Snovi, poratuj :)\nNie wiem czy druga część Twojego komentarza jest do mnie ale z tego co zrozumiałam to chyba tak. Zwykły ,niepoprawiony błąd :)\nUps, chciałam odpowiedzieć z konta kumpeli.\nI nie, pytanie było do Snovi. Czytałam kiedyś trochę zasad, ale mogę się mylić, więc proszę o odpowiedź i wyjaśnienie.\nKaro. (teraz dobrze, chyba czas założyć konto)\nStowarzyszenie Księcia Półkrwi 10 listopada, 2015\nCo do pierwszego, masz rację. Małą literą piszemy notę autorską, jeśli nawiązuje ona do sposobu wypowiedzi. Dziękuję, za zwrócenie mi na to uwagi. Doskonale wiem, że taka jest reguła i nie mam pojęcia dlaczego, wkradł mi się tu ten błąd. Pewnie było to zwykłe niedopatrzenie. Pragnę jeszcze powiedzieć, że wspaniale, jest mieć tak uważnego czytelnika! :) No i oczywiście, zwracam honor zarówno becie, jak i Autorce. :)\nCo do Twojego drugiego pytania, już piszę:\n"powiedziała" może i zalicza się do grupy słów, z rodzaju "wypowiedzi", ale piszemy małą literą tylko po znakach "?" "!" "...", a nie po zwykłej kropce. Tak przynajmniej uczono mnie przez całe życie.\nDlatego poprosiłam o zasadę, która mówi o tym, że należy to napisać wielką literą, bo wybacz, ale same słowa, że nauczycielka tak powiedziała nie mają poparcia.\nBądź co bądź opieramy sie na słowniku języka polskiego, a ja osobiście nigdzie nie znalazłam zapisu jako że powinniśmy napisać to wielką literą, więc jeśli ty znalazłaś - poproszę o cytat, bo inaczej zwyczajnie nie masz racji.\nProszę nie obrażać mojej nauczycielki od języka polskiego, bądź co bądź nawiązałam do jej stylu nauczania i to ona mi przekazywała takie informacje, nie fora internetowe, w związku z czym, jak niby mam przytoczyć Ci cytat jej słów, skoro zwyczajnie możesz stwierdzić, że są one kłamstwem? Jeżeli uważasz, że to co piszę, nie jest poprawne gramatycznie, w porządku. Chylę czoła raz jeszcze, usuwam tę wzmiankę z oceny i znów przepraszam Autorkę oraz przyznaję, że racji mogę nie mieć. Tyle z mojej strony i dziękuję ponownie, za wskazanie błędu. W końcu jestem tylko człowiekiem i mogę się mylić, prawda?\nW żaden sposób jej nie obraziłam. Gdzie niby?\nTyle że nauczycielki nie wiedzą wszystkiego, dlatego właśnie istnieją słowniki z zasadami, więc sądziłam, że skoro wskazujesz jakiś błąd, to masz dla tego poparciem które nie jest pustym słowem i nie możesz mnie tu winić.\nJakbym ja powiedziała, że moja nauczycielka od geografii uczy, że jednorożce istnieją, to uwierzyłabyś? Oczywiście, że nie, bo nie mam dla tego poparcia, więc pragnę Ci jedynie pokazać tok rozumowania odbiorcy. Jeśli już coś mówisz, to proszę udowadniaj to stosownymi artykułami, zasadami, bo jeśli było tak rzeczywiście i mówiła ona poprawnie, to taki zapis powinien być.\nNie wiem, dlaczego odebrałaś to jako atak, bo widać, że tak jest, ale lepiej nie mówić o czymś, czego nie jesteś pewna.\nzalicza się do grupy słów, z rodzaju "wypowiedzi", ale piszemy małą literą tylko po znakach "?" "!" "...", a nie po zwykłej kropce. Tak przynajmniej uczono mnie przez całe życie.\nTo cię źle uczono.\nKaro nie potrafi pisać komentarzy.\nZ mojej strony tyle, że bardzo wartościowa ocena, w każdym razie jest jakaś rada dla autora! Przy każdej ocenie muszę Was chyba chwalić, haha.\nMam nadzieję, że i ja niedługo będę mogła się zgłosić, o ile rzecz jasna zacznę to opko. c:\nAnastasia Curs 07 listopada, 2015\nMattie, a my po raz kolejny dziękujemy.\nTo zadziwiające, z jaką szybkością reagujesz na nasze posty. Jesteśmy wszystkie tym zachwycone. *.*\nMasz na myśli zgłoszenie swojego bloga? Czekamy z niecierpliwością!\nBo jestem Waszym stalkerem, nie wiesz? (Kurde, wydałam się chyba).\nNie no, nie wiedziałabym o poście, dostałam wiadomość na mailu od kilku osób, które się przyglądają Waszej działalności :) Bo na maila zaglądam co 5 sekund :c\nTak, swojego bloga, znaczy, jak juz zacznę coś publikować, bo na razie piękne zero. Tak gadam, a pewnie za pół roku dopiero będę mogła, żebyście mogły coś powiedzieć o fabule :)))) Bo pierwsze rozdziały zwykle są takie, że nie bardzo wiadomo, o co chodzi.\n"...dostałam wiadomość na mailu od kilku osób, które się przyglądają Waszej działalności" - i tu właśnie zaczęłam się bać...\nTo prawda. Chyba najłatwiej ocenić bloga, który ma tak około 6-8 rozdziałów. Jest to idealny moment zarówno dla Autora jak i dla nas - twórca ma czas zastanowić się nad naszą oceną i (może) później mieć więcej rozdziałów napisanych, np. poprawniej.\nDla nas łatwiej, bo już wtedy możemy zaobserwować, czy istnieje jakaś różnica pomiędzy rozdziałem pierwszym, a siódmym, odpowiednio podejść do samej oceny i tak dalej i tak dalej... ;)\nHaha, czemu? Dla mnei to nic dziwnego, o tym że wygrałam jeden konkurs dowiedziałam się od jednej znajomej blogerki, naprawdę, to nic zaskakującego, nie powinnaś się bać :)\nŁooo, dużo. Poważnie. Nie wiem czy za pół roku tyle napiszę. :D Ale tu chyba też kwestia długości rozdziałów, prawda?\nO, faktycznie, masz rację :)))\nNatalie Marin 09 listopada, 2015\nOcena wartościowa i moim zdaniem bardzo przydatna dla autorki. Mimo, że nie odebrałam jej jako ogromnej zachęty, zamierzam zapoznać się z opowiadaniem Dominiki. To będzie pierwsze Drastoria, jakie przeczytam ;)\nDziękujemy bardzo, za Twoją opinię! Liczymy, że wypowiesz się na temat bloga, gdy tylko przeczytasz rozdziały! :)\nBohaterowie świecą tryumfy zaś złoczyńcy zostają ostatecznie pokonani.\nBohaterowie święcą triumfy, złoczyńcy zaś zostają ostatecznie pokonani.\nDraco Malfoy jak sam twierdzi nie powiedział jeszcze ostatniego słowa.\nDraco Malfoy, jak sam twierdzi, nie powiedział jeszcze ostatniego słowa.\nUkorzyć się przed zwycięzcami nawet płaszczyć u ich stóp.\nPrzecinek przed (a) nawet.\nSzesnastoletnia Ślizgonka, którą ocalił z rąk Śmierciożerców postanawia spłaci zaciągnięty u Malfoya dług wdzięczności.\nPrzecinek przed postanawia. // Spłacić.\nLosy dwójki obcych ludzi, których nierozerwalnie połączyła wojna łączą się ze sobą ponownie w Szkole Magii i Czarodziejstwa gdzie oboje rozpoczynają kolejny rok nauki.\nPrzecinki przed łączą i gdzie.\nZarówno Draco jak i Astoria muszą zmierzyć się z konsekwencjami swoich wcześniejszych wyborów.\nNastoletni czarodzieje zaczynają zauważać, że nie różnią się od siebie aż tak bardzo. Stopniowo dociera do nich, iż są jak dwie strony tej samej monety.\nLol, przecież właśnie strony monety się od siebie całkiem różnią. ;D\n„byle by szybko go napisać i opublikować, by dalej ruszyć z akcją”.\nNie mówię, że to źle - bo jesteś bardzo pomysłowa - ale uważam\n(lup przynajmniej bardzo podobny)\nJKJP, serio?! LUB!\njest to klasyczna „zapchaj dziura” po Bitwie o Hogwart.\nZbędny cudzysłów. // Łącznie: zapchajdziura.\nTy wybrałaś drugą opcję, także na razie nie matu zbytnio miejsca na rozwijanie się...\nTakże masz za to plus.\nTakże =/= tak więc, tylko znaczy również, też. // Zabrakło spacji między ma a tu.\nMimo, że widzi swój błąd i to wszystko co zrobił\nBrakuje mi Astori\nŻaden nie przyciągnął mojej uwagi specjalni\nŻaden specjalnie nie przyciągnął mojej uwagi.\nWspomina tylko o głupocie innych ślizgonek.\nWielką literą: Ślizgonek.\nrelacje z Blaisem\n„Żegnaj , diable” - tak powinno być.\nLolnope, powinno być: „Żegnaj, Diable” – to ksywka (debilna i z-dupy-wzięta, ale ksywka), a te zapisuje się wielką literą.\n„Zatrważał” - bez "a".\nJak to jest, że umieszczasz obok siebie poprawny i niepoprawny cudzysłów?\nNo i powtórzenie za powtórzeniem. „Czarny Pan” może też być nazywany inaczej: „Lord Voldmort”, „Voldemort”, „Tom Riddle”, „Ten-którego-imienia-nie- wolno-wymawiać.” itd.\nLol, już widzę, jak Ślizgoni nazywają Voldzia Tomem. // Zbędna kropka w ostatnim cudzysłowie.\n„ – Ale co się dzieje?\nKolejny dziki enter.\n- usuń "." po słowie „Prefektem”.\nGniję. Tak trudno napisać kropkę?\nKochana „tej nocy”\nCo sądzisz Kochana autorko, o tych zielonych płomieniach? :D\nBrakuje przecinka przed kochana. // Zbędna wielka litera. // Btw, takie spoufalanie się niezbyt dobrze wygląda. // Yaaay, jaki żarcik! Całe Internety płaczą ze śmiechu. Oh, wait...\npoczątek 3 rozdziałów\nTen fragment sugeruje, że trzy rozdziały mają identyczny początek. Nie? Fail. (...) początek trzeciego rozdziału (...).\nTych podpunktów było by znacznie więcej\nże masz Betę\nSzkoda, że nie Alfę i Omegę. (Zbędna wielka litera).\nw rozdziale 1 czy 2\nSłownie, na Bora, liczby zapisuj słownie, korona ci z głowy nie spadnie.\ngdy Draco upadł na ziemię, dwa razy użyłaś słowa posadzka\nsprawdzanie, sprawdzanie i jeszcze raz sprawdzanie tekstu przed opublikowaniem!\nDobrze by było zastosować się do własnej rady. ;)\nJeżu jak byku... Poza tym.\nDużo lepiej by brzmiało, gdybyś napisała „Dla Astorii nie tylko sam ten fakt był szokujący...”.\nBzdura. // A skąd ten wielokropek?\ngłębokie oddechy kojarzą nam się zawsze z próbą uspokojenia.\nLolnope, może tobie.\n„... w stronę drugiego prefekta.\nAaa, już wiem, co niby miałyby znaczyć te wielokropki. Nope, znak urwania cytatu zapisywany jest jako wielokropek w nawiasie i wygląda tak: [...] lub tak (...).\nNie do końca rozumiem tu również powodów użycia przymiotnika „pękaty”.\nAhh, te rangi\nużywając innego rozmiary czcionki.\nTo zdanie jest bardzo dziwnie, wyrzuciłabym je i poprawiła. Całe.\nJeśli byś je wyrzuciła, to nie poprawiła, tylko napisała od nowa.\nczy naprawdę tak trudno jest raz zapisać imię? Draco. Astoria. Malfoy. Greengrass.\nWow, Malfoy i Greengrass to imiona? Całe życie w błędzie.\nCzasami już brakuje mi słów, szczerze mówiąc...\nMam to samo, jak czytam te wszystkie łocenki.\nChodzi o pauzy? No popatrz, a myślałaś, że w dialogach stosuje się dywizy?\nProszę, zacznij czytać to, co sama piszesz, bo się załamuję...\nZ ust mi to wyjęłaś. :>\nAlbo tak drogi, albo szczególnie drogi.\n(...) nie wiem, czy ta kropka po „Harry'ego” jest zaplanowana, czy to dzieło przypadku...\nWiele fragmentów jest bardzo... Dziwnych\nZbędna wielka litera po wielokropku.\n„- Wybieraj młody albo ona, albo ona” ~~~ to nie jest skierowane przypadkiem do Astorii? W takim razie rodzaj żeński – „młoda”.\nPo co wpierdzielasz wszędzie te nieszczęsne tyldy? // Młoda powinno być wydzielone przecinkami.\ntak jak w w/w przykładzie\nSkrót od wyżej wymieniony zapisuje się tak: ww. lub wyż.wym.\nNie wiem co mogę Ci tutaj napisać\nopowiadanie zaczynało by się idealnie.\nJak pisałam już w punkcie 1):\nPierwszym, na Bora. Zabawne, że piszecie autorce ocenianego bloga czy naprawdę tak trudno jest raz zapisać imię? (...) Kilka literek. To nie jest zbyt skomplikowane... Dla was najwidoczniej zbyt skomplikowane jest zapisywanie liczb słownie.\nRozdziały są dosyć długie, co później może być zaletą, ale na razie było dla mnie minusem... Przez te liczne błędy właśnie.\nPrzyznaję Ci punkty dodatkowe za rozdziały. Są one dosyć długie, co później może być zaletą, ale na razie było dla mnie minusem... Przez te liczne błędy właśnie.\nWcale się nie powtarzasz.\nNawet najwięksi pisarze świata kiedyś zaczynali\nStowarzyszenie Księcia Półkrwi 23 listopada, 2015\nW imieniu całego Zespołu SKP mam zaszczyt po raz kolejny podziękować Ci za skomentowanie naszych ocen i zwrócenie nam uwagi na (liczne) błędy, które popełniamy.\nChoć z niektórymi rzeczami bym się nie zgodziła, to w znacznej, znacznej części przyznam Ci rację.\nCóż, nie pozostaje mi nic innego, jak powiedzieć, że bierzemy sobie każdą radę do serca i mamy nadzieję, że w najbliższym czasie wyłapiesz znacznie mniej pomyłek.\nZ którymi konkretnie? Jak masz jakieś wątpliwości, to z chęcią je rozwieję.


Makaron z serem na słono - przepis na makaron z serem na słono od z kuchenki złej bakterii - Durszlak.pl\nPrzepis: Makaron z serem na słono\nMiałam ostatnio okazję jeść w makaronowej knajpce w Gdyni. Zamówiłam małe spaghetti wegetariańskie i... odkryłam genialny smak suszonych pomidorów. Całość dania jednak mnie nie zachwyciła, było ciut za suche, no i makaron był zwykły - biały, a nie mój ulubiony pełnoziarnisty. Postanowiłam wykorzystać część pomysłu i zdecydowanie zmienić proporcje. Zapraszam zatem na 40g pełnoziarnistego spaghetti 100g chudego białego sera 1 m...\nMuffinki serowe (na słono) 38\nMuffinki na słono - z szynką i serem 4399\nGofry z żółtym serem (na słono) 751\nZapiekany makaron z serem 53\nKluski z serem 1368\nMakaron z serem na słono 461\nBruschetta z serem feta 76\nMakaron z serem białym i roztopionym masełkiem... 16


Przedświąteczne dekoracje - fotobloo(g) - wnętrza, design. DIY, zakupy, architektura, styl skandynawski, fotobloo, fotobloog\nOprócz kalendarza i świec adwentowych w moim mieszkaniu w okresie przedświątecznym, zawsze znajdzie się miejsce dla modrzewiowych gałązek.\nW tym roku też nie mogło ich zabraknąć. Wstawiłam je do dużego szklanego słoja i udekorowałam ręcznie robionym papierowymi gwiazdkami i złotymi zawieszkami.\nCoś czuję, że w tym roku to będą nasze świąteczne kolory - biel i złoto.\nDekoracje dekoracjami, ale teraz biorę się za pakowanie. Już jutro będziecie się mogli ze mną spotkać na festiwalu SLOW WEEKEND w Soho Factory w Warszawie. Jeśli nie macie jeszcze planów na sobotę i niedzielę, to serdecznie zapraszam. Stoisko decorOlki znajdzie się w strefie SLOW DESIGN.\nNa targach będzie okazja do zakupu prezentów i dekoracji gwiazdkowych, a także ubrań od młodych projektantów i lokalnych artykułów spożywczych. Już nie mogę się doczekać kiedy tam będziemy i na spotkania z Wami.\nTags: Boże Narodzenie, decorolka, dekoracje świąteczne, Święta\nRenata 12 grudnia 2014 10:29\nCiekawa jestem jak będzie w soho, kilku moich znajomych się wybrało ze swoimi kramami. Ja po ostatnich megabadziewnych wzorach mam już w ogóle dość tematu targów. Ale może w soho będzie inaczej, bo tam jadą ludzie, którzy chcą coś kupić.\nPiękne dekoracje. Ja też mam w tym roku apetyt na złoto, biel i zieleń. Może jeszcze dorzucę srebra bo lubię takie nietypowe połączenia. Ale chyba i tak weźmie górę tzw. natural.\nOla 12 grudnia 2014 10:46\nSama jestem ciekawa, bo niewielkie mam targowe doświadczenie, zobaczymy...\nRenata 12 grudnia 2014 20:48\nJa to w ogóle mam wrażenie, że ostatnio w wawie narobiło się tyle targów, że szok i większość jest słabo rozreklamowana dlatego kupa ludzi to jacyś przypadkowi oglądacze. Za to samo w sklepie stacjonarnym czy necie zapłacą 2 razy więcej i będą jeszcze zadowoleni. Na targi nie dotrą bo nie wiedzą.\nTrzymam kciuki Ola!\nalicja 12 grudnia 2014 10:32\nkocham taką prostotę. Super! :)\nKlaudia D. 12 grudnia 2014 10:33\nO której startujecie? Bo ja bym celowała w sobotę w miarę rano...\nW sobotę o 11tej jest ogólne otwarcie. Od 10tej chyba dla VIPów :) Serdecznie zapraszam!\nKlaudia D. 12 grudnia 2014 11:49\nTo ja chyba podpadam pod kategorię na 11:)\nspróbuję być (spróbuję, bo dziś mam wigilię w pracy, nie wiadomo o której skończymy;)\nUnknown 12 grudnia 2014 10:51\nOla powodzenia! trzymam kciuki :)))\npolKa 12 grudnia 2014 11:31\nUwielbiam szyski modrzewiowe, ale w tym roku jeszcze nie upolowałam galęzi :-))) Te złote ozdoby super!\nPIECE OF LOVE 12 grudnia 2014 23:53\nOlu, baw się dobrze! Praca pracą, ale fun jest w tym najważniejszy ;)\nMarysia 13 grudnia 2014 15:27\nCleo-inspire 14 grudnia 2014 13:13\nJaka piekna aranżacja, te złote elementy wyglądają bardzo gustowie.


Konflikt wokół reformy sądownictwa – RadioMaryja.pl\n11 września 2018 21:51 /w Informacje, Polska\nPrezydent przedłużył pięciu sędziom Sądu Najwyższego – mimo ukończenia przez nich 65 roku życia – możliwość dalszego orzekania. Podobną decyzję Andrzej Duda podjął wobec 21 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tymczasem Sąd Najwyższy wystosował kolejne dwa pytania prejudycjalne do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Dotyczą one sposobu wybierania sędziów do Krajowej Rady Sądownictwa.\nDo dziś prezydent Andrzej Duda miał zdecydować, którzy sędziowie Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego po ukończeniu 65 lat będą dalej orzekać. Wnioski o przedłużenie możliwości orzekania złożyło 12 sędziów Sądu Najwyższego.\nPrezydent zaakceptował pięć osób. Wśród nich nie znalazło się nazwisko pełniącego obowiązki Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego Józefa Iwulskiego, który zataił współpracę z komunistycznym wywiadem wojskowym.\n– Jeśli założymy, że jutro przyjdzie pismo, w którym na przykład pan prezydent stwierdzi, że pan prezes Iwulski przeszedł w stan spoczynku, zgodnie z ustawą itd., to wówczas zastosowanie znajdą przepisy ogólne – powiedział Michał Laskowski, rzecznik Sądu Najwyższego.\nA te – jak przypomina rzecznik Sądu Najwyższego sędzia Michał Laskowski – mówią, że w razie nieobecności prezesa, zastępuje go najstarszy stażem prezes sądu. Jak poinformował prezydencki minister Paweł Mucha funkcję pełniącego obowiązki Pierwszego Prezesa będzie pełnił prezes Izby Cywilnej Dariusz Zawistowski. Pomimo że do Sądu Najwyższego trafiło postanowienie prezydenta RP w sprawie dalszego orzekania, to rzecznik Laskowski oczekuje specjalnych pism o przeniesieniu w stan spoczynku pozostałych sędziów.\n– Do czasu, kiedy tego pisma nie będzie, to one (te osoby – red) będą orzekać – powiedział Maciej Laskowski.\nTo może być kolejny punkt zapalny w relacjach między Sądem Najwyższym a władzą wykonawczą. W ubiegłym miesiącu SN skierował do Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu pytania prejudycjalne w sprawie wieku przejścia sędziów w stan spoczynku. Dziś zadał kolejne pytania.\n– Czy jeśli ta KRS jest nieprawidłowo powołana, czy ona może w takim razie prawidłowo powoływać sędziów? – wskazał Maciej Laskowski.\nSąd Najwyższy kwestionuje wybór przez Sejm sędziów do Krajowej Rady Sądownictwa. Pyta, czy wybrani przez wyłonioną w ten sposób KRS sędziowie do Izby Dyscyplinarnej będą sądem niezależnym i niezawisłym – czego wymaga unijne prawo.\nTen wniosek do Trybunału Sprawiedliwości to próba ochrony własnych interesów – zauważył rzecznik Ministerstwa Sprawiedliwości Jan Kanthak.\n– Sędziowie teraz skierowali pytania dotyczące m.in. Izby Dyscyplinarnej – izby, która ma być powołana do tego, by rozprawiać się bezkompromisowo z wszelkimi przypadkami patologii, które trawiły do tej pory wymiar sprawiedliwości – mówił Jan Kanthak.\nIzba będzie się zajmować między innymi takimi przypadkami, jak sędziego z Wrocławia, który ukradł ze sklepu sprzęt elektroniczny. Nowe pytania prejudycjalne Sądu Najwyższego to niebezpieczna gra sędziów – podkreślał dr Piotr Gawryszczak.\n– Jest to gra w kierunku anarchizacji polskiej sceny politycznej – już nie tylko samego sądownictwa, ale generalnie: anarchizacji sytuacji w Polsce – mówił historyk.\nJak dotąd KRS rekomendowała prezydentowi sędziów do Izby Dyscyplinarnej. To 12 nazwisk. Andrzej Duda jeszcze nie rozpatrzył tych kandydatur. KRS przygotowuje prezydentowi wnioski z kandydaturami do pozostałych Izb Sądu najwyższego, w tym Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.\nTagi: Andrzej Duda, konflikt, prezydent RP, reforma sądownictwa, Sąd Najwyższy, Unia Europejska\nPolska zwiększa pomoc humanitarną dla pokrzywdzonych w konfliktach zbrojn... W PE odbyła się kolejna debata nt. przyszłości Unii


FORMATOWANIE 3 Język WML został stworzony z myślą o małych, nieskomplikowanych przeglądarkach. Przeglądarki WML są monochromatyczne, czyli używają tylko. - ppt pobierz\nOpublikowałEligiusz Guzdek Został zmieniony 7 lat temu\nPrezentacja na temat: "FORMATOWANIE 3 Język WML został stworzony z myślą o małych, nieskomplikowanych przeglądarkach. Przeglądarki WML są monochromatyczne, czyli używają tylko."— Zapis prezentacji:\n1 FORMATOWANIE 3 Język WML został stworzony z myślą o małych, nieskomplikowanych przeglądarkach. Przeglądarki WML są monochromatyczne, czyli używają tylko jednego koloru. W praktyce wyświetlacze przeglądarek WAP zrobione są najczęściej w formie ciekłokrystalicznych, umieszczonych blisko siebie punktów. Aktywne punkty, położone w sąsiedztwie sprawiają z odległości wrażenie jak gdyby były dużym elementem wyglądającym jak litera, cyfra, bądź też znak graficzny. Ze względu na parametry związane z budową wyświetlacza, formatowanie tekstu w języku WML jest ograniczone do kilku najprostszych poleceń, które jednak są bardzo przydatne.\n2 FORMATOWANIE 3 Na uwagę zasługuje fakt, że nie istnieje określony standard związany z parametrami wyświetlacza przeglądarki WAP. Przeglądarki wbudowane w różne modele telefonów, odmiennych firm posiadają niekiedy większą lub mniejszą ilość wierszy na wyświetlaczu, natomiast wiersze różnią się względem siebie ilością wyświetlanych znaków, która to ilość zawiera się najczęściej pomiędzy ośmioma a dwunastoma znakami.. Każda przeglądarka może w nieco odmienny sposób przedstawiać tekst, który ma być pogrubiony, pochylony, podkreślony itp. Niemniej jednak w każdej z nowszych przeglądarek zastosowanie znaczników formatowania powinno przynieść widoczny efekt. Efekt może być jednak zupełnie zignorowany w starszych przeglądarkach, dzieje się tak niekiedy szczególnie w przypadku tagów i.\n3 FORMATOWANIE 3 Znacznik p jest podstawowym znacznikiem stosowanym do umieszczania tekstu na indywidualnej karcie WML. Stosowanie tego znacznika jest obligatoryjne, tekst umieszczony poza nim w ogóle nie jest wyświetlany (o ile nie znajduje się wewnątrz innego znacznika). Podstawowymi atrybutami znacznika p jest wyrównanie align z dozwolonymi wartościami left, center oraz right). Można więc wyrównać zawartość określonego paragrafu do lewej lub prawej krawędzi wyświetlacza albo można ją wycentrować. W WML 1.2 nie przewidziano możliwości wyrównywania tekstu do lewej i prawej strony równocześnie. Tekst nie mieszczący się w pojedynczej linii wyświetlacza jest domyślnie za sprawą atrybutu mode dzielony między szereg linii w miejscach wystąpienia znaku spacji. Jeżeli wyrazy nie mogą występować oddzielnie możliwe jest zastosowanie znaku "twardej" spacji poprzez użycie kodu &nbsp, lub w postaci dziesiętnej &#160.\n4 FORMATOWANIE 3 ZAGNIEŻDŻONE ZNACZNIKI:,,,,,,,,,,,,,,. ATRYBUTY Ze względu na wspomnianą obligatoryjność tagu wszystkie wszystkie znaczniki, które odnoszą się do wyglądu wyświetlacza, takie jak opisane w dalszej części tego rozdziału znaczniki formatowania czcionki jak i opisane w kolejnych rozdziałach znaczniki tabel czy grafiki będą umieszczone wewnątrz tego znacznika.\n5 FORMATOWANIE 3 align Atrybut opcjonalny używany do ustawienia obrazka lub tekstu zawartego w akapicie centralnie na środku bądź po lewej albo prawej stronie wyświetlacza. Wartości przyjmowane przez atrybut to odpowiednio left, center lub right.\n6 FORMATOWANIE 2 class Atrybut opcjonalny stosowany do przypisania znacznikowi jednej lub więcej klas. Kolejne nazwy kas są oddzielane przy pomocy znaku spacji. W nazwie klasy ważna jest wielkość liter, przykładowo nazwy Stos oraz stos są zupełnie innymi nazwami\n7 2 id Opcjonalny atrybut stosowany w celu przypisania unikalnej nazwy do tagu. Nazwa nie może się powtarzać zarówno w pojedynczej karcie jak również w całej talii. Pierwszym znakiem nazwy może być litera, pozostałymi znakami mogą być zarówno litery jak i cyfry. FORMATOWANIE\n8 3 mode Opcjonalny atrybut deklarujący czy zawarty w paragrafie tekst ma być zawinięty i przeniesiony do następnej linii czy też ma pozostać w jednej linii. Posiada dwie dozwolone wartości: wrap ( zawija wiersze) oraz nowrap (nie zawija wierszy). Atrybut ten może nie zostać przez niektóre przeglądarki rozpoznany. Jego domyślną wartością jest wrap.\n9 2 xml:lang Atrybut opcjonalny służący do ustawiania kodu języka użytego w znaczniku, jak polski, angielski, grecki itp. Domyślną wartością tego parametru jest: en-US. FORMATOWANIE - Talia,\n10 FORMATOWANIE 3 Wyrównanie do lewej, prawej, środka, wrap, nowrap\n11 FORMATOWANIE 3 Tekst wstawiony w ramach akapitu jest pewnym ciągiem interpretowanym przez przeglądarkę i dopiero po interpretacji wyświetlanym. W celu przejścia do nowej linii należy posłużyć się znacznikiem. Sam zapis tekstu od nowej linii w pliku źródłowym może być przydatny ze względu na czytelność źródła, jednak przez przeglądarkę zostanie zinterpretowany jako jedna całość z tekstem w poprzedniej linii i w zależności od parametru mode wyświetlony w jednej linii lub zawinięty lecz dopiero w sytuacji nie mieszczenia się tekstu w jednej linii. ZAGNIEŻDŻONE ZNACZNIKI: brak. ATRYBUTY\n12 FORMATOWANIE 2 class Atrybut opcjonalny stosowany do przypisania znacznikowi jednej lub więcej klas. Kolejne nazwy kas są oddzielane przy pomocy znaku spacji. W nazwie klasy ważna jest wielkość liter, przykładowo nazwy Stos oraz stos są zupełnie innymi nazwami\n13 2 id Opcjonalny atrybut stosowany w celu przypisania unikalnej nazwy do tagu. Nazwa nie może się powtarzać zarówno w pojedynczej karcie jak również w całej talii. Pierwszym znakiem nazwy może być litera, pozostałymi znakami mogą być zarówno litery jak i cyfry. FORMATOWANIE\n14 2 xml:lang Atrybut opcjonalny służący do ustawiania kodu języka użytego w znaczniku, jak polski, angielski, grecki itp. Domyślną wartością tego parametru jest: en-US. FORMATOWANIE - Talia,\n15 FORMATOWANIE 3 Przykład z enterami i bez enterów\n16 FORMATOWANIE 3\n17 3 Znacznik powiększa zawarty w nim tekst o jeden rozmiar w stosunku do czcionki podstawowej. Powiększony tekst może różnić się w wyglądem i rozmiarem w zależności od wykorzystywanej przeglądarki. Szczególnie przydatny może okazać się do tworzenia napisów na głównych kartach serwisu np. do uwypuklenia nazwy serwisu. ZAGNIEŻDŻONE ZNACZNIKI:,,,,,,,,,,,. Ponieważ możliwości doboru czcionek przez przeglądarkę są ograniczone nie jest możliwe dwukrotne powiększenie czcionki a co za tym idzie nie można zagnieżdżać tagu wewnątrz drugiego takiego samego znacznika. ATRYBUTY\n18 FORMATOWANIE 2 class Atrybut opcjonalny stosowany do przypisania znacznikowi jednej lub więcej klas. Kolejne nazwy kas są oddzielane przy pomocy znaku spacji. W nazwie klasy ważna jest wielkość liter, przykładowo nazwy Stos oraz stos są zupełnie innymi nazwami\n19 2 id Opcjonalny atrybut stosowany w celu przypisania unikalnej nazwy do tagu. Nazwa nie może się powtarzać zarówno w pojedynczej karcie jak również w całej talii. Pierwszym znakiem nazwy może być litera, pozostałymi znakami mogą być zarówno litery jak i cyfry. FORMATOWANIE\n20 2 xml:lang Atrybut opcjonalny służący do ustawiania kodu języka użytego w znaczniku, jak polski, angielski, grecki itp. Domyślną wartością tego parametru jest: en-US. FORMATOWANIE - Talia,\n21 FORMATOWANIE 3 Powiększenie, sprawdzić co się dzieje jak 2 razy\n22 FORMATOWANIE 3 Znacznik pomniejsza zawarty w nim tekst o jeden rozmiar w stosunku do czcionki podstawowej. Pomniejszony tekst może różnić się w wyglądem i rozmiarem w zależności od wykorzystywanej przeglądarki. Ze względu na ograniczone pole wyświetlacza przeglądarki stosowanie tej czcionki umożliwia zmieszczenie w jednej linii wyświetlacza o wiele większej liczby znaków Ponieważ możliwości doboru czcionek przez przeglądarkę są ograniczone nie jest możliwe dwukrotne pomniejszenie czcionki a co za tym idzie nie można zagnieżdżać tagu wewnątrz drugiego takiego samego znacznika. ZAGNIEŻDŻONE ZNACZNIKI:,,,,,,,,,,,. ATRYBUTY\n23 FORMATOWANIE 2 class Atrybut opcjonalny stosowany do przypisania znacznikowi jednej lub więcej klas. Kolejne nazwy kas są oddzielane przy pomocy znaku spacji. W nazwie klasy ważna jest wielkość liter, przykładowo nazwy Stos oraz stos są zupełnie innymi nazwami\n24 2 id Opcjonalny atrybut stosowany w celu przypisania unikalnej nazwy do tagu. Nazwa nie może się powtarzać zarówno w pojedynczej karcie jak również w całej talii. Pierwszym znakiem nazwy może być litera, pozostałymi znakami mogą być zarówno litery jak i cyfry. FORMATOWANIE\n25 2 xml:lang Atrybut opcjonalny służący do ustawiania kodu języka użytego w znaczniku, jak polski, angielski, grecki itp. Domyślną wartością tego parametru jest: en-US. FORMATOWANIE - Talia,\n26 FORMATOWANIE 3 pomniejszon e\n27 FORMATOWANIE 3 Znacznik wywodzi się od angielskiego sowa bold i służy do pogrubiania zawartego w nim tekstu. Również w przypadku tego znacznika nie ma możliwości powtórnego pogrubienia czcionki. ZAGNIEŻDŻONE ZNACZNIKI:,,,,,,,,,,,. ATRYBUTY\n28 FORMATOWANIE 2 class Atrybut opcjonalny stosowany do przypisania znacznikowi jednej lub więcej klas. Kolejne nazwy kas są oddzielane przy pomocy znaku spacji. W nazwie klasy ważna jest wielkość liter, przykładowo nazwy Stos oraz stos są zupełnie innymi nazwami\n29 2 id Opcjonalny atrybut stosowany w celu przypisania unikalnej nazwy do tagu. Nazwa nie może się powtarzać zarówno w pojedynczej karcie jak również w całej talii. Pierwszym znakiem nazwy może być litera, pozostałymi znakami mogą być zarówno litery jak i cyfry. FORMATOWANIE\n30 2 xml:lang Atrybut opcjonalny służący do ustawiania kodu języka użytego w znaczniku, jak polski, angielski, grecki itp. Domyślną wartością tego parametru jest: en-US. FORMATOWANIE - Talia,\n31 FORMATOWANIE 3 pogrubienie\n32 FORMATOWANIE 3 Przy pomocy znacznika pochodzącego od angielskiego słowa itaic możliwe jest uzyskanie tekstu ukośnego, czyli tak zwanej kursywy. ZAGNIEŻDŻONE ZNACZNIKI:,,,,,,,,,,,. ATRYBUTY\n33 FORMATOWANIE 2 class Atrybut opcjonalny stosowany do przypisania znacznikowi jednej lub więcej klas. Kolejne nazwy kas są oddzielane przy pomocy znaku spacji. W nazwie klasy ważna jest wielkość liter, przykładowo nazwy Stos oraz stos są zupełnie innymi nazwami\n34 2 id Opcjonalny atrybut stosowany w celu przypisania unikalnej nazwy do tagu. Nazwa nie może się powtarzać zarówno w pojedynczej karcie jak również w całej talii. Pierwszym znakiem nazwy może być litera, pozostałymi znakami mogą być zarówno litery jak i cyfry. FORMATOWANIE\n35 2 xml:lang Atrybut opcjonalny służący do ustawiania kodu języka użytego w znaczniku, jak polski, angielski, grecki itp. Domyślną wartością tego parametru jest: en-US. FORMATOWANIE - Talia,\n36 FORMATOWANIE 3 kursywa\n37 FORMATOWANIE 3 Stosowanie taga wywodzącego się od angielskiego słowa underlined pozwala na otrzymanie tekstu jednokrotnie podkreślonego od spodu. ZAGNIEŻDŻONE ZNACZNIKI:,,,,,,,,,,,. ATRYBUTY\n38 FORMATOWANIE 2 class Atrybut opcjonalny stosowany do przypisania znacznikowi jednej lub więcej klas. Kolejne nazwy kas są oddzielane przy pomocy znaku spacji. W nazwie klasy ważna jest wielkość liter, przykładowo nazwy Stos oraz stos są zupełnie innymi nazwami\n39 2 id Opcjonalny atrybut stosowany w celu przypisania unikalnej nazwy do tagu. Nazwa nie może się powtarzać zarówno w pojedynczej karcie jak również w całej talii. Pierwszym znakiem nazwy może być litera, pozostałymi znakami mogą być zarówno litery jak i cyfry. FORMATOWANIE\n40 2 xml:lang Atrybut opcjonalny służący do ustawiania kodu języka użytego w znaczniku, jak polski, angielski, grecki itp. Domyślną wartością tego parametru jest: en-US. FORMATOWANIE - Talia,\n41 FORMATOWANIE 3 podkreślenie\n42 FORMATOWANIE 3 Kolejnym znacznikiem, którego zadaniem jest wyświetlenie tekstu pochyłego jest. Pochodzi on z początkowych wersji języka WML jednak jest uwzględniony w specyfikacji wersji 1.2. Rezultaty jego działania nie różnią się od rezultatów znacznika. Jedyną różnicą jest możliwość niezinterpretowania znacznika i w starych wersjach przeglądarek ZAGNIEŻDŻONE ZNACZNIKI:,,,,,,,,,,,. ATRYBUTY\n43 FORMATOWANIE 2 class Atrybut opcjonalny stosowany do przypisania znacznikowi jednej lub więcej klas. Kolejne nazwy kas są oddzielane przy pomocy znaku spacji. W nazwie klasy ważna jest wielkość liter, przykładowo nazwy Stos oraz stos są zupełnie innymi nazwami\n44 2 id Opcjonalny atrybut stosowany w celu przypisania unikalnej nazwy do tagu. Nazwa nie może się powtarzać zarówno w pojedynczej karcie jak również w całej talii. Pierwszym znakiem nazwy może być litera, pozostałymi znakami mogą być zarówno litery jak i cyfry. FORMATOWANIE\n45 2 xml:lang Atrybut opcjonalny służący do ustawiania kodu języka użytego w znaczniku, jak polski, angielski, grecki itp. Domyślną wartością tego parametru jest: en-US. FORMATOWANIE - Talia,\n46 FORMATOWANIE 3 Podkreślenie i napisać, ze się nie różni\n47 FORMATOWANIE 3 Podobnie jak w przypadku kursywy, również tekst pogrubiony może zostać wyświetlony za pomocą opisanego już znacznika b jak i znacznika strong. pochodzi z początkowych wersji języka WML jednak jest uwzględniony w specyfikacji wersji 1.2. Rezultaty jego działania nie różnią się od rezultatów znacznika b. Jedyną różnicą jest możliwość niezinterpretowania znacznika b w starych wersjach przeglądarek ZAGNIEŻDŻONE ZNACZNIKI:,,,,,,,,,,,. ATRYBUTY\n48 FORMATOWANIE 2 class Atrybut opcjonalny stosowany do przypisania znacznikowi jednej lub więcej klas. Kolejne nazwy kas są oddzielane przy pomocy znaku spacji. W nazwie klasy ważna jest wielkość liter, przykładowo nazwy Stos oraz stos są zupełnie innymi nazwami\n49 2 id Opcjonalny atrybut stosowany w celu przypisania unikalnej nazwy do tagu. Nazwa nie może się powtarzać zarówno w pojedynczej karcie jak również w całej talii. Pierwszym znakiem nazwy może być litera, pozostałymi znakami mogą być zarówno litery jak i cyfry. FORMATOWANIE\n50 2 xml:lang Atrybut opcjonalny służący do ustawiania kodu języka użytego w znaczniku, jak polski, angielski, grecki itp. Domyślną wartością tego parametru jest: en-US. FORMATOWANIE - Talia,\n51 FORMATOWANIE 3 Gruby i napisać że się nie różni\n52 FORMATOWANIE 3 Przedstawione poprzednio znaczniki takie jak b, i, u, często wykorzystywane są razem, tworząc w ten sposób jeszcze inaczej wyglądające czcionki. Dzięki możliwości zagnieżdżania wewnątrz siebie wymienionych tagów powstają cztery dodatkowe rodzaje czcionek: Biorąc do tego dodatkowy fakt możliwości powiększenia lub pomniejszenia czcionek wychodzi kolejne osiem odmiennych czcionek. pogrubiona i podkreślona pogrubiona i podkreślona kursywa podkreślona kursywa\n53 FORMATOWANIE 3 Podczas zagnieżdżania tagów należy zwrócić uwagę na kolejność otwierania i zamykania znaczników. Jako pierwsze powinny zostać zamknięte znaczniki otwarte jako ostatnie. Tak jak pokazuje to poniższy przykład przestawiający znaczniki trzech rodzi: W przypadku pomylenia kolejności znaczników przeglądarka zamiast wyświetlić żądany tekst wyświetli komunikat o błędzie.\n54 FORMATOWANIE 3 Jakies 2, 3 przykłady\n55 FORMATOWANIE 3\nPobierz ppt "FORMATOWANIE 3 Język WML został stworzony z myślą o małych, nieskomplikowanych przeglądarkach. Przeglądarki WML są monochromatyczne, czyli używają tylko."


Brooklyn: Fałszywe proroctwa w imieniu Boga\nStrona główna / Artykuły / Hebrajczyków 1:6\n''Hołd'' czy ''cześć'' Jezusowi? - Hebrajczyków 1:6\nŚwiadkowie Jehowy aby zanegować oddawanie boskiej czci Chrystusowi dużo miejsca poświęcają wersetowi: „Niech Mu oddają pokłon wszyscy aniołowie Boży” Hbr 1:6 (Strażnice: Rok XCIV  Nr 17 s.22-4; Rok CIV  Nr 14 s.3; Nr 2, 1992 s.23; „Prowadzenie rozmów...” s.128-9). Właściwie, słowom z ich Nowym Testamencie nie można wiele zarzucić („I niech mu złożą hołd wszyscy aniołowie Boży”) ale komentarze jakie zamieszczają w swych publikacjach są pełne błędów i niedomówień. Najwięcej uwagi ŚJ poświęcają słowu gr. proskyneo (składać pokłon), przytaczając różne możliwe wersje jego tłumaczenia. Ale nie to jest najistotniejsze dla ŚJ. W myśl swego założenia tak neutralizują powyższy tekst:\n„HOŁD CZY CZEŚĆ. Greckie słowo proskyneo z Listu do Hebrajczyków 1:6 może oznaczać: 1. Składanie z respektem hołdu, jakby ‘oddawanie pokłonu’ Jezusowi (...). 2. Oddawanie czci Jehowie Bogu poprzez (...) Jezusa.” (Strażnica Rok CIV  Nr 14 s.3).\nZapytajmy, gdzie w Hbr 1:6 mowa jest o „jakby” pokłonie czy hołdzie dla Jezusa i gdzie mówi się w nim o czci dla Jehowy? Dlaczego też z jednego wersetu i jednego w nim słowa ŚJ wyciągają wniosek, że Jehowie należy się „cześć” a Jezusowi tylko „hołd”? „Prowadzenie rozmów...” (s.129) chcąc obniżyć cześć dla Chrystusa przeciwstawia słowom Hbr 1:6 wypowiedź Jezusa: „Pana, Boga twego, czcić będziesz i Jemu samemu służyć będziesz” Mt 4:10. Tymczasem obie wypowiedzi są równie ważne. W Hbr 1:5n. Bóg, którego są to słowa, nakazuje czcić Jezusa, a w Mt 4:10 Jezus każe czcić Ojca. Ukazuje to równość osób Bożych pod względem majestatu. „Prowadzenie rozmów...” (s.129) podaje, że słowo proskyneo odnoszone jest czasem w Biblii do ludzi (Rdz 23:7), nawet z tytułem królewskim (1Krl 1:23), więc nic specjalnego w stosunku do Jezusa nie musi ono oznaczać. Strażnica Nr 2, 1992 s.23 uczy też, że „wszelka ‘cześć’ oddawana przez aniołów Synowi Bożemu jest względna”. ŚJ zapominają o jednym, że słowa Hbr 1:6 są cytatem ze ST (Ps 97:7 i Pwt 32:43 przypis w BT por. Ap 7:11) i są one tam odnoszone do Jahwe. Jeśli więc na podst. Hbr 1:6 ŚJ przyznają Chrystusowi „cześć względną” to również taką powinni przydzielić Bogu. [Termin „cześć względna” ŚJ przejęli prawdopodobnie z teologii katolickiej, w której określenie „kult względny” stosowane jest w stosunku do obrazów] Nie ma znaczenia użycie tego samego słowa w stosunku do ludzi (Rdz 23:7) czy nawet króla (1Krl 1:23), bo mógłby ich ktoś zrównywać z Bogiem, lecz istotne jest to, że werset stosowany do Boga zastosowano do Jezusa. Słowo proskyneo zastosowane do Boga w Mt 4:10 jest tym samym, które użyto w stosunku do Jezusa w Hbr 1:6, a do obu osób Bożych razem użyto je w Ap 5:14, więc nie jest prawdą, że Jezusowi składa się pokłon tylko jako królowi. Chrystus jest i Królem (Ap 19:16) i Bogiem (J 20:28). Oto inne miejsca gdzie opisano złożenie pokłonu (proskyneo) Chrystusowi:\nMt 2:2, 8, 11, 8:2, 9:18, 14:33, 15:25, 20:20, 28:9, 17, Mk 5:6, 15:19, Łk 24:52, J 9:38.\nWarto wiedzieć, że jeszcze Strażnica Rok XCIV  Nr 17 s.22, która tłumaczyła słowa ze starszej ed. ang. NT ŚJ, oddała Hbr 1:6 tak jakby ŚJ czcili Jezusa: „I niech go wielbią [ang. worship] wszyscy aniołowie Boży” (por. „Nowe niebiosa...” s.27). Później dokonano korekty na „złożą hołd” (ang. obeisance) w tekście własnego NT, bo „wielbienie” („cześć” Ap 7:11, „czcić” Mt 4:10) ŚJ rezerwują tylko dla Jehowy.\n„Wspaniały finał...” (s.314) uczy:\n„Wypływa stąd dla nas bezsporny wniosek, że mamy czcić wyłącznie Boga (Mateusza 4:10). Nie wolno nam kalać czystego wielbienia oddawaniem czci czemukolwiek ani komukolwiek innemu (Izajasza 42:5, 8)”\nDziwne, że Strażnica Nr 2, 1992 s.23 pozwala aby słowo proskyneo oznaczało wobec fałszywych bóstw „akt czci”, a w stosunku do Jezusa nie pozwala na takie znaczenie. W dostosowaniu do swej nauki ŚJ w „Chrześcijańskich Pismach Greckich...” słowo proskyneo dot. Ojca oddali jako „cześć” a dot. Syna jako „hołd”, a przecież w swej „Przedmowie” podali, że w ich NT każdemu słowu oryginału greckiego odpowiada jedno słowo polskie. Także w stosunku do szatańskiej bestii ŚJ przetłumaczyli słowo proskyneo na „cześć” (np. Ap 9:20, 13:4, 19:20). Ciekawe, że w Strażnicy Rok CIV  Nr 14 s.4-przypis podali, za pewnym słownikiem, że wyraz proskyneo może „również oznaczać ‘oddawanie czci’ i tak jest niekiedy tłumaczony w Hebrajczyków 1:6”. Zauważmy, że ŚJ nie zauważyli tekstu 2Tes 1:10 i 12, który mówi o „uwielbianiu” Chrystusa. Oddawanie czci Jezusowi potwierdzają np.:\nIgnacy Antiocheński (†107) „Wielbię Jezusa Chrystusa Boga, który uczynił was tak mądrymi” („Do Kościoła w Smyrnie” 1:1).\nJustyn Męczennik (ur.100) „Zarówno Jemu samemu, jak Jego Synowi, którego do nas posłał (...) składamy uwielbienie i pokłon, oddając im cześć zgodną z rozumem i prawdą” („Apologia” I:6,2).\nKlemens Aleks. (ur.150): „Mamy polecenie uwielbiać i czcić Słowo, w przekonaniu, że On jest naszym Zbawicielem i Władcą, a za Jego pośrednictwem czcić Ojca (...) czyniąc to przez całe życie i na wszelki sposób” („Kobierce” VII:35,1).\nWłodzimierz Bednarski; kwiecień 2002


A-HOTEL.com - Luksusowe i tanie noclegi w Hertingfordbury, Wielka Brytania. Rezerwacje hoteli online.\nStrona główna A-HOTEL.com → Europa → Wielka Brytania → Hertingfordbury\n(w odległości 10 km - Hertford, Bayford, Tewin, Hoddesdon, Welwyn Garden City, Ware,... )\n(2.1 km odległość od miasta )\n(2.2 km odległość od miasta )\n(2.6 km odległość od miasta )\n(2.7 km odległość od miasta )\n(3.4 km odległość od miasta )\n(4.5 km odległość od miasta )\n(6.2 km odległość od miasta )\nHotel Best Western Homestead Court jest usytuowany około 5 minut drogi od stacji kolejowej Welwyn Garden City. Znajduje się on w pobliżu głównych parków biznesowych w miastach Welwyn Garden City i Hatfield.\n(6.5 km odległość od miasta )\n(7.5 km odległość od miasta )\nStojący w zachwycającym ogrodzie, zaledwie 1,5 km od Ware, Fanhams Hall to przyjemny hotel oferujący doskonałą obsługę i stylowe sypialnie od strony dziedzińca. Hotel Fanhams mieści się w zabytkowym jakobińskim budynku i znajduje się ok.\nZajazd Feathers to pięknie zachowany XVII-wieczny obiekt, usytuowany w malowniczej miejscowości Wadesmill, w hrabstwie Hertfordshire. Jego wystrój łączy w sobie oryginalne elementy z nowoczesnymi udogodnieniami.\n(8.4 km odległość od miasta )\n(8.9 km odległość od miasta )\n(9.1 km odległość od miasta )\n(9.6 km odległość od miasta )\n(10 km odległość od miasta )\nTen imponujący, stylowy oraz nowoczesny hotel oferuje bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu, luksusowe, klimatyzowane pokoje, uhonorowaną wieloma nagrodami kuchnię oraz bezpłatny parking. Hotel szczyci się wspaniałą lokalizacją w mieście Hatfield, w pobliżu drogi A1(M).\n(10.4 km odległość od miasta )\nTen należący do sieci YHA hostel znajduje się na terenie parku Lee Valley o powierzchni ponad 40 km², w odległości 4,8 km od miejscowości Waltham Abbey. Obiekt usytuowany jest obok centrum rekreacji i oferuje zakwaterowanie w domkach nad jeziorem.\nWyświetl więcej miejsc zakwaterowania w obszarze Hertingfordbury\nLittle Berkhampstead (0 hotele) - 4 km\nHatfield (10 hotele) - 5 km\nWare (3 hotele) - 5 km\nHoddesdon (4 hotele) - 7 km\nWelwyn Garden City (3 hotele) - 7 km\nRoydon (2 hotele) - 9 km\nWelwyn (4 hotele) - 10 km


5-gwiazdkowy Hotel Windsor oferuje luksusowe pokoje w dzielnicy CBD City of Melbourne. Ten klasyczny hotel został otwarty w 1883 i odnowiony w 1994.\nNajwiększe atrakcje City of Melbourne, takie jak Melbourne Zoo, St. Augustine Church i Melbourne Aquarium, sąsiadują z hotelem. Wieża Eureka, Muzeum Melbourne i Katedra św. Pawła w Londynie widać z odległości tylko 750 metrów od posesji.\nHotel jest usytuowany w pobliżu katedry, muzeów i galerii.\nHotel oferuje 180 pokoi wyposażonych w Wi-Fi, biurko, mini lodówkę, telewizor płaskoekranowy LCD i mini bar jak również przestrenne łazienki z szlafrokami, suszarką do włosów i bezpłatnymi przyborami toaletowymi. Wszystkie pokoje mają oszałamiający widok na ulicę. Pokoje dla gości oferują tradycyjny wystrój oraz marmurowe podłogi.\nCodziennie rano w restauracji serwowane jest śniadanie. W gastronomicznej restauracji goście mogą delektować się australijską kuchnią. W wygodnym barze kawowym goście mogą korzystać z szerokiego wyboru proponowanych herbat.\nHotel znajduje się w spacerowej odległości od podziemnej stacji Melbourne Central oraz stacji kolejowej Parliament. Hotel jest znakomicie usytuowany w pobliżu lotniska Essendon.\nGoście przebywający w Hotel Windsor mogą korzystać z takich udogodnień, jak winda, pokoje dla alergików i skrytka depozytowa, jak również z parkowania samochodu, całodobowej ochrony i usług concierge.\nObiekty rekreacyjne obejmują kasyno i salę balową. Goście mogą na miejscu uprawiać takie sporty, jak krykiet i piłka nożna.\nThe Langham Melbourne Hotel Quest On St Kilda Road Hotel Melbourne Nova Stargate Hotel Melbourne Charsfield Hotel Melbourne Anchor On Collins Hotel Melbourne Comfort Inn Greensborough Melbourne Stayinn Motel Melbourne Park Regis Griffin Suites Melbourne Baden Powell Hotel Melbourne Mercure North Melbourne Hotel Quest Moonee Valley Aparthotel Melbourne Apartments Of South Yarra Melbourne Harbour Escape Apartments Docklands Melbourne\nThe Dominican **** Jardim *** Radisson Red **** Canada *** Achat Premium **** La Prima Fashion **** Marina Bay Sands ***** Apartosuites Jardines De Sabatini *** Danieli ***** Luna Alpinus **** Premier City Centre George Square *** 4r Playa Park *** Olimpia *** Parkroyal On Pickering ***** Royal Park Boutique **** Sherbrooke Castle **** Sol Costa Daurada **** Ibis Styles City *** Starhotels Splendid **** Imperial ***** Concordia **** Mercurio *** Des Orangers *** Gale Cerro Alagoa **** Gale Atlantico **** Manhattan Santa Grand Aljunied ** Pestana Atalaia **** Regente Aragon **** Stu Aryan *** Ilunion **** Hotel Satellite Blaumar **** Quaryati Ecolodge **** Timel H10 Salauris **** Ilunion Atrium **** Apa Kanda-eki-higashi *** Quo Godoy **** Moliere *** Uplawmoor *** Normandy ***\nHotelsmarrakech.net Hotels-tokyo-jp.com Go-budapest-hotels.com Valencia-hotels.net Hotelescannes.com Hotels-beirut.com Brussels-hotels.net Salouhoteles.org


Domki Austria, domek w Austrii tanio, tanie Domki\nAustria - Domki (6 noclegów w Austrii)\nPozostałe oferty z Austrii\nNiederwölz pokaż na mapie\nBardzo ładna okolica kilka kroków do wyciągu . pokoje bardzo ładne .restauracja na wysokim poziomie bardzo ładna i przytulna\n• Alpengasthof Tanzstatt Alpengasthof Tanzstatt jest przytulnym pensjonatem w Lachtal. Lachtal jest jednym z najwyżej położonych kurortów alpejskich w Styrii położonym na wysokości 1600 -2222 metrów ponad poziomem morza. Miejscowość ta znajduje się w odległości zaledwie 435 km od Budapesztu, którą przy normalnych warunkach drogowych można spokojnie pokonać autostradą nawet w 4,5 godziny. Hotel na\nWien pokaż na mapie\nHoliday ApartmentVienna Oferta dotyczy wynajmu apartamentów w Wiedniu, na krótkie jak i dłuższe pobyty. Mieszkania o powierzchni od 18 m2 do 100 m2 są przeznaczone dla 2-6 osób.W zależnaści od wielkości,w apartamencie znajduje się 1 lub 2 sypalnie z łóżkiem dla 2 osób oraz sofa przeznaczona dla 2 osób w pokoju dziennym. Niezaprzeczalną zaletą jest d obrze wyposażona kuchnia, free Wi-Fi, dogodna l\nFieberbrunn pokaż na mapie\nWszystkie apartamenty znajdują sie w nowowybudowanym budynku.Apartamenty składają sie z: pokoju dzienno-sypialnego z miejscami do spania dla 2 osób, sypialni z podwójnym łóżkiem dla 2 osób, aneksu kuchennego oraz łazienki. Do dyspozycji gości udostępniamy: internet bezprzewodowy, telewizję cyfrową, zadaszone miejsce parkingowe, narciarnie oraz karnet do Aquaparku. Szczegółowe informacje na stroni\nAlpejski Hotel Hutmannshau\nInnerkrems pokaż na mapie\nAustria super okazja!!! Innerkrems to mała miejscowość wypoczynkowa leżąca w przepięknej dolicznie na wysokości 1550 m.n.p.m, na granicy dwóch regionów: Karyntii i Salzburgerland. Innerkrems jest oddalone 16km od autostrady Salzburg-Villach. Leży w trójkącie Austria, Włochy i Słowenia, przez co jest znakomitą bazą wypadową dla wycieczek. Alpejski Hotel*** Hutmannshaus jest położony w górnej częśc\nPensjonat zur Heiligen Krone znajdje się w rejonie Salzburga, w pobliżu Obertauern, który słynie z doskonałych warunków dla narciarzy, gdyż posiada ponac 100 km tras zjadowych w czarującej scenerii średniowiecznej wioski Mautendorf. Region zimą przyciąga narciarzy a latem piękną góską scenerią. Nasz Pensjonat znajduje się w spokojnej okolicy, ale nie jest zbyt oddalony od centrum. Pensjonat posia\nWieden pokaż na mapie\nTen wiedeński hostel został otwarty w 2011 roku i znajduje się przy targu Naschmarkt, 5 minut spacerem od stacji metra Kettenbrückengasse (linia U4). Zabytkowa fasada obiektu skrywa nowocześnie i stylowo urządzone wnętrza. W recepcji Goście mogą bezpłatnie korzystać z bezprzewodowego dostępu do Internetu. Codziennie rano w hostelu Wombat's City Hostels Vienna At The Naschmarkt serwowane jest obfi\nAustria Szukam noclegu Austria Wolne pokoje Austria Mapa Austrii\nDomki w województwach\nPopularne w kategorii Domki\nApartamenty Austria (3)\nHostele Austria (1)\nHotele Austria (1)\nPensjonaty Austria (1)


Doświadczenie pokoleniowe na przykładzie socjalistycznych form przestrzennych Bytomia | Laboratorium kultury\nArtykuł przedstawia analizę pojęcia doświadczenia pokoleniowego na przykładzie powstałego w okresie socjalizmu w Bytomiu Pomnika Wolności autorstwa Tadeusza Wrzecionka. Dyskusja władz trwająca od 1989 r. dotycząca usunięcia pomnika jest przykładem narzucania własnego doświadczenia pokoleniowego na barki nowej generacji oraz błędnego traktowania przestrzeni miejskiej i historycznego nawarstwiania się elementów. Dzieje się tak, ponieważ zarówno wskazany pomnik, jak i inne rzeźby powstałe w tym okresie, nie są oceniane za swoje wartości artystyczne, a za konotacje ustrojowe, co sprawia, że dewastuje się pozostałe po socjalizmie formy zabytkowe.\nMówienie po roku 1989 o tym, czym był socjalizm w Polsce z perspektywy osoby, która spędziła w nim jedynie wczesne dzieciństwo, może zakrawać na hipokryzję. Nie pamiętam bowiem stania w długich kolejkach, zaopatrywanie się w kartki żywnościowe lub oglądania pustych półek w sklepach. Jednakże czy w kontekście socjalizmu doświadczenie pokoleniowe może polegać jedynie na fizycznym odbieraniu rzeczywistości „tu i teraz”?\nW mojej ocenie kwestia ta wciąż pozostaje otwarta, gdyż choć minęły już ponad dwie dekady od obrad Okrągłego Stołu i późniejszych w pełni demokratycznych wyborów prezydenckich, w przestrzeni miejskiej pozostaje wiele elementów, które łączyć należy z rzeczywistością socjalistyczną. Wówczas powstały osiedla robotnicze złożone z wieżowców i innych kilkukondygnacyjnych bloków mieszkalnych, mające pomieścić jak największa liczbę mieszkańców niskim nakładem kosztów. Wtedy też zakomponowano wiele przestrzeni placów rzeźbami plenerowymi, ławkami i rabatami kwiatowymi, by służyły mieszkańcom jako miejsca wypoczynku.\nWspółcześnie, choć zmienił się system polityczny, tzw. blokowiska wciąż posiadają tę samą funkcję, stanowiąc idealne rozwiązanie przestrzenne. Jednakże już samą estetykę zagospodarowania placów sztuką lat 70. XX wieku ocenia się pejoratywnie. I choć mogłoby się wydawać, że głównym zarzutem jest forma owych socjalistycznych rzeźb plenerowych, zasadniczą kwestią wydaje się tu być ustrój polityczny, w jakim te dzieła powstały.\nPunktem głównym będzie więc nawarstwianie się elementów przestrzennych każdej „epoki”, które zrealizowane w konkretnym stylu lub ku czci danej ideologii, wciąż istnieją w swojej pierwotnej formie w tkance miejskiej. Oceniając bowiem nowy element wkomponowany w historyzującą przestrzeń, będziemy go porównywać do tego, co znamy, a ponieważ dane jest nam oglądać w pejzażu miejskim zarówno architekturę secesyjną i historyzującą cechującą się dużą liczbą zdobień, rzeźby pełne tworzone przez znanych artystów z końca XIX i początku wieku XX, jak i też formy socjalistyczne lat 60. oraz 70. XX w., wszystkie te doświadczenia będą więc stanowić kontekst dla dalszego wartościowania innych elementów. Fakt ten oznacza, że jeżeli jakaś forma przestrzenna powstała w latach sześćdziesiątych XX w. i funkcjonuje nieprzerwanie po dziś dzień, to nie stanowi doświadczenia pokoleniowego jedynie ludzi żyjących w owej rzeczywistości.\nCzęsto zdarza się jednak, że obiekty powstałe w socjalizmie, jak na przykład rzeźby, mimo swej wartości artystycznej są niszczone, ponieważ przypominają ustrój, który chcemy wyrzucić z pamięci. W Bytomiu obiektem budzącym szczególne kontrowersje jest zrealizowany w 1967 r. Pomnik Czynu Powstańczego autorstwa członka Spółdzielni Pracy Twórczej Artystów Plastyków „Plastyka”, Tadeusza Wrzecionka.\nObiekt ten, w pierwotnym zamiarze mający stać się punktem rozpoznawczym miasta, wzniesiony został na zlecenie władz socjalistycznych. Artysta mając cały plac do dyspozycji, zgodnie z zaleceniami, musiał zaprojektować formę umożliwiającą udział tłumów w uroczystości oraz na tyle okazałą, aby było ją widać ze znacznej odległości. Po zatwierdzeniu projektu przez zleceniodawców trzeba było dopilnować terminów budowy, gdyż było jasne, że datą „oddania” jest V Zjazd Partii i rocznica ćwierćwiecza Wojska Polskiego obchodzona w dniu 13 października 1968.\nMonument przedstawia historię trzech powstań śląskich i II wojny światowej na terenie regionu śląskiego. O odniesieniach do Śląska mogą świadczyć także rekwizyty postaci oraz tło, bezsprzecznie kojarzące się z pejzażem terenów przemysłowych. Podporządkowanie projektu konieczności pomieszczenia jak największej liczby osób niewątpliwie świadczy o jego cechach propagandowych. Za sprawą wertykalnej formy pomnika na placu udało się umieścić jeszcze rabaty i ławki. Mimo że Pomnik Czynu Powstańczego jest największym tego typu obiektem w Bytomiu, ulokowanie go w centrum placu optycznie zmniejsza jego skalę, a pamięć o zleceniodawcach sprawia, że raz na jakiś czas odżywają dyskusje, co do słuszności dalszego istnienia tego monumentu.\n„Niech rozkwita miasto Bytom – miasto, które było i zawsze pozostanie polskie”. Tak rozpoczynała się przemowa Zdzisława Grudnia wygłoszona przed nowopowstałym Pomnikiem Wolności w Bytomiu, jak powszechnie nazywa się rzeźbę Wrzecionka. Obiekt mający upamiętniać Polaków, którzy zginęli w obronie niepodległości i socjalizmu powstał na skwerze przy zbiegu ulic Kraszewskiego, Wolności (dziś Piłsudskiego) i Powstańców Warszawskich. Ta najdonioślejsza inicjatywa nie pozostaje jednak jedyną przyczyną świętowania. Tego samego dnia do użytku oddano Ośrodek Sportowo-Wypoczynkowy w Chruszczowie oraz szkołę im. Franciszka Zubrzyckiego; instytucje te również miały stanowić przykład zaangażowania władz radzieckich w ukulturalnienie miasta. Rzeźba miała ukazywać, czym powinna charakteryzować się sztuka socjalizmu tak ze względu na treść, wymowę, jak i samą stylistykę. Miała także wyrażać ideologiczne dążenia władz, „utrwalać” doświadczenie pokoleniowe dla aktualnej i kolejnych generacji.\nWładze zadbały także o oprawę w „duchu patriotyzmu”, uświetniając ceremonię hymnem narodowym i uczestnictwem prominentów. I tak obok sekretarza Komitetu Wojewódzkiej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Zdzisława Grudnia, przybyli: zastępca sekretarza KW PZPR Tadeusz Pyka, sekretarz KW PZPR Stanisław Skibiński, przedstawiciel ambasady ZSRR K.N. Kirryłow, minister górnictwa i energetyki Jan Mitręga, kierownik Wydziału Propagandy KW PZPR Józef Grygiel, kierownik Wydziału Węglowego KW PZPR Wiesław Kiczan, wiceprzewodniczący i prezesi Wojewódzkiej Rady Narodowej Marian Skowron oraz Jan Grzbiela, I sekretarz Czesław Przymieński, prezes Miejskiej Rady Narodowej Tadusz Felińśki i radny bytomski Józef Kwietniewski, którego przemówienie otwierało uroczystość. Po przemówieniu i złożeniem hołdu przez liczne delegacje władz, załóg robotniczych, organizacji społecznych oraz młodzieży, uroczystość zakończono odegraniem Międzynarodówki.\nPoza corocznym składaniem biało-czerwonych wiązanek, obiekt ten miał stać się wizytówką miasta, dlatego też zakończenia wszelkich imprez okolicznościowych odbywały się w tym miejscu. Właśnie tu świętowano rocznice odzyskania przez Polskę niepodległości (11 listopada), rocznice wybuchu II wojny światowej (1 września) i jej zakończenia (9 maja), święto odzyskania Bytomia z rąk hitlerowców przez żołnierzy radzieckich (26 stycznia), wydarzenia partyjne, komunistyczne, m.in. Święto Odrodzenia Polski (22 lipca), połączone każdorazowo z długimi przemówieniami, apelami o pokój, zapalaniem zniczy, pieśniami patriotycznymi i wydarzeniami sportowymi. Wydarzenia miały różną skalę. Na przykład w czerwcu 1979 z okazji trzydziestopięciolecia Polski Ludowej urządzono sztafetę ze stu pięćdziesięciu zakładów pracy, liczącą w sumie tysiąc pięciuset członków.\nNie budzi wątpliwości fakt, że przed rokiem 1989 Pomnik Wolności pełnił przede wszystkim funkcje propagandowe dla uczczenia świąt narzuconych przez „wyzwolicieli spod znaku sierpa i młota”. Owe „obowiązkowe” dla wszystkich mieszkańców patetyczne pochody i wyniosłe przemowy pozbawione wartości historycznych oraz moralizatorskich, stanowią cenne doświadczenie pokolenia wychowanego w tym okresie. Niemniej jednak, ludzie żyli wówczas ze świadomością zafałszowywania historii regionu i tajenia aktów ludobójstwa popełnianych przez armię radziecką – posiadano zatem zupełnie inny obraz niż władze chciały prezentować na wyniosłych uroczystościach pod pomnikiem. Należy jednak podkreślić, że w zamyśle autora, w formie przestrzennej nie są zawarte bezpośrednie konotacje z ideologią socjalistyczną. Wręcz przeciwnie, sama stylistyka pomnika i sposób przedstawienia na nim historii Śląska jest interesujący, a co najważniejsze – zgodny z prawdą. Poza znakami na jelcu miecza i samą jego formą nawiązującą do bitwy pod Grunwaldem, a tym samym do polskości Bytomia, o czym także przypominał w swej przemowie Grudzień, pozostałe elementy stanowią o tożsamości spójnej z ówczesną trudną historią Śląska oraz jego przemysłowymi wartościami.\nPo stanie wojennym, mimo zamiarów wyburzenia pomnika, zachował się on w pejzażu bytomskim. Jednak w 1991r., kiedy prezydentem został Janusz Paczocha, wydano rozporządzenie o zaszpachlowaniu symbolu sierpa i młota ze stylizowanej rękojeści na obelisku. Nie wykonano wtedy jednak żadnych działań konserwacyjnych, mimo złego stanu monumentu.\nI choć po 1989 r. święta 11 listopada oraz 1 maja nadal odbywały się pod Pomnikiem Wolności, nie czyniono nic, by zachować go w dobrym stanie. Już w latach 90. XX w., w wyniku działania czynników atmosferycznych oraz wandalizmu konieczna była renowacja, zrealizowano ją jednak dopiero w roku 2002, przed listopadowym świętem Niepodległości. Niestety niewielkie fundusze pozwoliły jedynie na ułożenie granitowych schodów i wymienienie części masztów na flagi. W 2003 konieczna więc była całościowa konserwacja obiektu, polegająca na oczyszczeniu kamiennego obelisku oraz płaskorzeźby. Pierwotnie zakładano także, że obiekt zostanie powtórnie pomalowany, ale w trakcie piaskowania okazało się, że lastryko, z którego rzeźbę wykonano, jest w dobrym stanie i dlatego tylko utwardzono kamień. Wtedy też wymieniono resztę masztów oraz wyremontowano schody z boku pomnika.\nPo obchodach święta Niepodległości w 2003 r. zauważono, że widoczne stały się zaszpachlowane wcześniej symbole sierpa i młota umieszczone na jelcu. Jak się okazało, powrotu tych elementów zażądał ówczesny prezydent miasta Krzysztof Wójcik uważając, że nie należy ich utożsamiać z represją. Po tych wydarzeniach – jeszcze w 2003 r. – rozpoczęła się żywa dyskusja w mediach z udziałem władz miasta, dotycząca wartościowania symboli sierpa i młota oraz aktów przemocy dokonywanych przez armię radziecką w Bytomiu.\nZdj. Sierp i młot na jelcu\nJako pierwsza do ofensywy przeszła redakcja „Życia Bytomskiego” – ową dyskusję „wznieciła” wzmianka zamieszona w tygodniku, wedle której detale pomnika były równe swastyce Rzeszy i łączyły się jedynie z przemocą, zbrodnią i bestialstwem, dlatego też należało je jak najszybciej usunąć.\nNastępnie Jan Czubak, przewodniczący bytomskiej Rady Miejskiej, wskazał, że prezydent Paczocha nakazał usunięcie symbolu „pokątnie” i nielegalnie, ponieważ Rada Miejska nie podjęła żadnej uchwały w tym zakresie. Nie spytano także o zgodę Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, czyli organu odpowiedzialnego za ingerencje na tego typu pomnikach. Andrzej Przewoźnik, sekretarz Rady, twierdził jednak, że powrót tych symboli jest skandaliczny i nie przystoi ówczesnym władzom, bo choć sierp i młot zostały usunięte przed dwunastoma laty, nie byłoby wówczas problemu z wydaniem decyzji Rady Miejskiej, zważywszy na fakt, że Bytom jest szczególnie doświadczony właśnie przez „wyzwolicieli spod znaku sierpa i młota”. To przecież tu w styczniu 1945 Armia Czerwona zamordowała w bestialski sposób około trzystu osiemdziesięciu bezbronnych mieszkańców Miechowic, a kilka tygodni później ponad dziewięć tysięcy mężczyzn wywieziono z Bytomia do ZSRR.\nPo tych wydarzeniach sprawa pomnika przybrała trochę inny obrót. Zaczęto rozważać przekształcenie samego placu w parking podziemny lub uatrakcyjnienie skweru roślinnością. Zmiany planowano na rok 2005. Wśród licznych głosów za i przeciw zmianom, pojawiły się również pomysły, że rzeźba jako produkt socjalizmu powinna zniknąć z pejzażu miejskiego, a na jej miejsce należy postawić pomnik Józefa Piłsudskiego, Jana Pawła II lub też zagospodarować plac na przestrzeń zieloną.\nW projekcie pojawiło się odrestaurowanie płyt na skwerze przed pomnikiem i posadzenie wzdłuż ich krawędzi flankujących wąskich pasm zieleni z niskimi krzewami oraz wprowadzenie po jednym rzędzie ławek z każdej strony. Za monumentem planowano natomiast wprowadzenie pasa zieleni z niskimi drzewami, przebiegającego przez środek placu, wraz z ławkami po obu stronach i niskimi latarniami. Ostatecznie zrealizowano część projektu, nie uwzględniając naprawy płyt betonowych.\nZa usunięciem Pomnika Wolności opowiedziała się przede wszystkim partia Centrum, na czele z Wojciechem Talikiem. Jej przedstawiciele twierdzili, że miastu potrzebne jest wzniesienie Pomnika Niepodległości, który miałby stanąć przed Urzędem Miejskim, na cokole pozostałym po zlikwidowanym obelisku poświęconego Armii Czerwonej. Zdaniem Talika, potrzebny jest bowiem pomnik, który pozwoli w należyty i godny sposób czcić święta państwowe, a jednocześnie odda hołd bohaterom narodowym; Pomnik Wolności to jedynie symbol reżimu komunistycznego i oddawanie tam czci bohaterom stoi w sprzeczności z jakąkolwiek ideą wolności. Partia zaproponowała, aby za lub przeciw nowemu monumentowi opowiedzieli się sami Bytomianie, pieniądze natomiast miały pochodzić ze źródeł komitetów wyborczych w związku ze zbliżającymi się wyborami samorządowymi, by nie wykorzystywać w tym celu kasy miejskiej. Ostatecznie sprawa ucichła w związku z nikłym zainteresowaniem innych komitetów.\nNa konkretne kroki w sprawie usunięcia symboli reżimu komunistycznego trzeba było jednak czekać aż do roku 2006, kiedy to radni bytomscy przystąpili do dyskusji nad przyszłością pomnika. W imieniu wnioskodawców projekt usunięcia sierpa i młota uzasadniał radny Andrzej Sznajder, mówiąc jak zawstydzające i frustrujące jest tłumaczenie, czym są te symbole dla Bytomian. Prowadzący obrady odczytał także opinię prezydium Rady Ochrony Pamięci Miejsc Walk i Męczeństwa w sprawie zmiany wyglądu pomnika. Potem nastąpiły spory i dyskusje formalne. Jan Kazimierz Czubak zaproponował, by z treści uchwały usunąć słowa mówiące, iż znak sierpa i młota to „symbol ideologii komunistycznej i totalitarnego systemu zniewolenia narodów”. W końcu pod głosowanie poddano tekst uchwały, w której Rada Miejska stwierdziła, że znak sierpa i młota jako symbol ideologii komunistycznej i totalitarnego systemu zniewolenia narodów nie może stanowić elementu Pomnika Wolności, upamiętniającego polskie tradycje wolnościowe oraz niepodległościowe i nakazała go usunąć. Za taką treścią uchwały radni opowiedzieli się jednogłośnie i wykonanie jej powierzyli prezydentowi miasta. Mimo że nie został mu wyznaczony konkretny termin, zadziałał szybko, bo jeszcze w sierpniu 2006 usunięto symbole reżimu z obelisku poprzez zasłonięcie ich gipsem. Symbolicznie pierwszym świętem, które odbyło się pod pomnikiem bez symboli komunistycznych, była uroczystość ku chwale Armii Krajowej w październiku 2006.\nZdj. Pomnik Wolności\nWybór Bytomia na miejsce obchodów tej uroczystości nie jest przypadkowy. Do 1945 częścią krajobrazu Bytomia była duża liczba pomników upamiętniających ważne wydarzenia. Jednak powojenne zmiany polityczne spowodowały falę opróżniania cokołów. W okresie powojennym pruskich czy hitlerowskich bohaterów zastąpili zasłużeni z czasów wojny. Już w 1945 r. na Cmentarzu Komunalnym przy ulicy Piekarskiej stanął Pomnik Wdzięczności upamiętniający poległych żołnierzy Armii Radzieckiej. Także dzielnice miasta posiadają własne pomniki odnoszące się do czasów powstań śląskich bądź I wojny światowej. W Bobrku na cmentarzu parafialnym przy ul. Konstytucji stoi Pomnik Powstańców Śląskich, a przy północnej ścianie kościoła zachował się monument upamiętniający poległych w I wojnie światowej mieszkańców dzielnicy. W Górnikach przy ul. Żołnierskiej usytuowano w 1958 Pomnik Powstańców Śląskich, natomiast w Karbiu na rogu ulic Konstytucji i Popiełuszki znajduje się monument upamiętniający poległych w I wojnie światowej. Na terenie Łagiewnik, przy ulicy Cyryla i Metodego, stoi pomnik poległych w czasie walk na terenie Huty Zygmunt w 1939, a na cmentarzu parafialnym przy ulicy 9 maja na Suchej Górze możemy oglądać rzeźbę ku czci ofiar egzekucji z 16 lutego 1942. Wszystkie wymienione pomniki zachowały się do dziś w pierwotnych lokalizacjach, jednak ich niewielkie rozmiary sprawiają, że bywają niezauważane i nie uwzględniane w planach konserwatorskich.\nZmiany systemów społecznego i politycznego prowadzą często do przewartościowania ustalonych form oraz reguł, które to z kolei mogą przyczyniać się do zmiany wymowy pewnych zjawisk i zachowań. Pytaniem pozostaje, czy słusznym jest dewastowanie przestrzeni miejskiej w celu zafałszowywania historii. Działania bytomskich władz mające na celu zniszczenie pomnika mogą świadczyć jedynie o chęci zatuszowania faktów historycznych miasta i udawania, że socjalizm nigdy nie miał miejsca. Wśród długiej polemiki na temat znaczenia Pomnika Wolności nikt nie zabrał w głosu w sprawie jego wartości artystycznych lub osoby samego artysty. Działania takie sprawiają, że tworzy się sztuczną akcję opróżniania cokołów z rzeźb, które paradoksalnie wcale nie muszą posiadać wyrytego sierpa i młota.\nChęć łączenia nowoczesności z tradycją prowadzi często – zwłaszcza w przypadku architektury, rzeźby i malarstwa – do gloryfikowania obiektów powstałych do roku 1945, ironicznie lub z niechęcią wypowiadamy się o realizacjach do 1989, wychwalając znów te współczesne. Prowadzi to jednak do sytuacji, w której nawet dobre artystycznie realizacje stworzone w czasach socjalizmu od razu traktujemy jako gorsze, nie zastanawiając się nad motywacjami artysty albo nad samą treścią dzieła. W związku z czym rzeźby socjalistyczne pozostałe w przestrzeni miejskiej traktuje się z przymrużeniem oka nie doceniając ich walorów, mimo że powstawały one przecież, aby zdobić puste place i skwery miasta. I choć ich geneza ma podłoże w ideologii socjalistycznej, nie da się ukryć, że dziś odbiór tych miejsc, gdzie zostały one ustawione, jest zupełnie inny. Doświadczenie pokolenia uczestniczącego w powstawaniu wielu obiektów różni się zasadniczo od odbioru nowej generacji, najczęściej nie zdającej sobie sprawy z pierwotnego założenia oraz historii przestrzeni miasta i traktującej je jako elementy uwarunkowane tradycją, nie przynależące do konkretnej ideologii. Dlatego też nie powinno się dyskutować nad usuwaniem pomników, utożsamianiem ich ze „znienawidzoną” władzą i narzuceniem doświadczeń własnego pokolenia na kolejne. Współcześnie celem władz powinno być dopełnienie przestrzeni nowymi rzeźbami, które nie zastąpiłyby starych, a jedynie stanowiłyby wyraz dzisiejszego doświadczenia pokoleniowego.\nSprawa Pomnika Wolności, ale też sama kwestia współczesnego odbioru socjalistycznych form przestrzennych nie została zakończona. Stan zachowania powyższej rzeźby, jak i innych reprezentujących tę samą stylistykę, jest zły i dlatego wymaga działań konserwatorskich. Jednakże należy poddać w wątpliwość przypuszczenia, że przeprowadzenie renowacji nastąpi w najbliższym czasie. Pewna jest natomiast kolejna długa, pozbawiona sensu dyskusja, która tym razem może doprowadzić do rzeczywistego „wyczyszczenia” przestrzeni wielu innych placów. Na koniec nieco ironicznie zapytajmy jeszcze: skoro pozbywamy się z przestrzeni miejskiej rzeźb będących pamiątką po socjalizmie, dlaczego by nie wymazać także całej architektury po roku 1945? Przecież idea wieżowca z małymi mieszkaniami także posiada znamiona socjalizmu…\n Por. Spontaniczna Manifestacja Patriotyzmu i wierności dla Partii, „Życie Bytomskie” 1968, nr 42 (620), s.1.\n Wywiad z p. Haliną Markowską z 15.04.2010 r. do pracy licencjackiej „Działalność rzeźbiarska Spółdzielni Pracy Twórczej Artystów Plastyków >>Plastyka<<”.\n Por. Sztafeta pokoleń u stóp Pomnika Wolności, „Życie Bytomskie” 1979, nr 24 (1173).\n Na jelcu wyryto symbole narodowe. I tak frontalnie umieszczono Krzyż Grunwaldzki, od strony wschodniej Krzyż Partyzancki, od północy Rodło, a od zachodu Śląski Krzyż Powstańczy. Początkowo towarzyszyły im jeszcze sierp i młot .\n Por. Najważniejsza jest kasa, „Życie Bytomskie” 1990, nr 33 (1788), s.1.\n Wywiad z p. Haliną Markowską…\n Por. Pomnik jak nowy, „Życie Bytomskie” 2003, nr 43 (2423), s. 8.\n Por. Pomnik Niepodległości zamiast wyborczych ulotek, „Życie Bytomskie” 2006, nr 30(1643), s. 9.\n Por. Komuna…, s.5.\n Było tak m.in. w przypadku rzeźby „Żagiel” na Placu Słowiańskim w Bytomiu, usuniętej dla „większego dobra” i przywrócenia przestrzeni do pierwotnego kształtu (przed 1945 r.). W rezultacie jednak plac zyskał nowy kształt, w który usunięta rzeźba plenerowa mogłaby się doskonale wpisywać.\nKomuna zniknie z pomnika, „ Życie Bytomskie” 2006, nr 26 (1639).\nNajważniejsza jest kasa, „Życie Bytomskie” 1990, nr 33 (1788).\nPomnik jak nowy, „Życie Bytomskie” 2003, nr 43 (2423).\nPomnik Niepodległości zamiast wyborczych ulotek, „Życie Bytomskie” 2006, nr 30 (1643).\nSpontaniczna Manifestacja Patriotyzmu i wierności dla Partii, „Życie Bytomskie” 1968, nr 42 (620).\nSztafeta pokoleń u stóp Pomnika Wolności, “Życie Bytomskie”1979, nr 24.\nWywiad z p. Haliną Markowską z 15.04.2010 r. do pracy licencjackiej „Działalność Spółdzielni Pracy Twórczej Artystów Plastyków «Plastyka»”.\nHelena Jadwiszczok – związana z Zakładem Teorii i Historii Kultury Instytutu Nauk o Kulturze i Studiów Interdyscyplinarnych Uniwersytetu Śląskiego.\nPoprzedni artykułTechnologia elektroniczna medium moich czasów Następny artykułOtwórz się na Kino