Debata IT Reseller Business Club – Cyberbezpieczeństwo Polski (cz. 3 z 4): Cyberbezpieczeństwo i kryptowaluty wzajemnie się wykluczają. – ITReseller\nCyberbezpieczeństwo i kryptowaluty wzajemnie się wykluczają.\nStępski: Organy ścigania mają tu trudność ze zdefiniowaniem wartości, jaką poniosła ofiarą przestępstwa. Jak oszacować wartość dysku utraconego, który napastnik zaszyfrował? Podobnie jest z omawianą strategią – czy ona mówi cokolwiek o zagrożeniu, jakie stanowią kryptowaluty?\nHakerzy kopią kryptowaluty\nCzechowski: Resort cyfryzacji nie identyfikuje kryptowalut jako zagrożenia. W jednym z działań programu „Od papierowej do cyfrowej Polski” postanawia, by promować technologię blockchain i rozwijać polski rynek walut cyfrowych. To może oznaczać, że omawiana strategia już jest zdezaktualizowana, bo nad kryptowalutami państwo nie ma przecież kontroli.\nCzy omawiana Strategia już jest zdezaktualizowana?\nStępski: Popieranie kryptowalut świadczy też o tym, że niczego się nie nauczyliśmy z kryzysu finansowego sprzed 10 lat, czy kryzysu wywołanego przez opcje walutowe. Same kryptowaluty nie mają przecież żadnych realnych fundamentów i są kolejną bańką spekulacyjną. Tkwi w nich duże ryzyko dla gospodarki, bo im więcej lokalnego pieniądza obstawia kurs kryptowaluty tym większe będą szkody w gospodarce po nieuchronnym pęknięciu tej bańki.\nCzechowski: Spośród 13. strumieni programu „Od papierowej do cyfrowej Polski” część została już przygotowana do realizacji, np. PPUC Envelo jest gotowe do realizacji działań w zakresie eSkrzynki i eDoręczenia. Natomiast strumień dotyczący blockchain i kryptowalut wciąż cieszy się dużym zainteresowaniem i poparciem resortu cyfryzacji. Powstał inkubator startupów, które działają na tym polu i resort cyfryzacji się tym chlubi. Dlaczego? Blockchain to technologia, która zagranicą zyskuje na znaczeniu. Resort cyfryzacji chce, by w Polsce tworzyć kompetencje i powołać firmy, które są wyspecjalizowane w tym zakresie. Wszystko po to, byśmy nie byli biernymi obserwatorami technologicznego trendu. Nie można jednak zapominać o tym, że kryptowaluty nie podlegają regulacjom rynku finansowego, co samo w sobie generuje ryzyko dla osób w nie inwestujących.\nStępski: Nie ma sprzeciwu wobec cyfryzacji sektora finansowego, która faktycznie postępuje. Jednak z tym procesem wiąże się ryzyko, że przybywa w obrocie pieniędzy bez pokrycia. Kryzys sprzed 10 lat z całą siłą nam pokazał do czego to może doprowadzić. Można więc przyjąć, że strategia cyberbezpieczeństwa już na starcie jest nieaktualna, bo nie nadąża za zachodzącymi zmianami.\nCzechowski: Oficjalne waluty podlegają ścisłym regulacjom, kontroli banków centralnych i krążą w systemach transakcyjnych. Kryptowaluty krążą w rozproszonych rejestrach i nawet na styku z regulowanymi walutami nie podlegają żadnej kontroli.\nKupczyk: Kryptowaluty już cieszą się popularnością wśród cyberprzestępców. Świadczy o tym choćby fakt, że za odszyfrowanie dysków cyberprzestępcy żądają okupu w kryptowalutach. Ich generowanie, zwane wydobywaniem – kopaniem, odbywa się za pośrednictwem komputerów. Im większa moc obliczeniowa, tym większe prawdopodobieństwo otrzymania kryptowaluty. Hakerzy chętnie infekują komputery ofiar, by z ich pomocą wydobywać kryptowaluty. Dlatego KNF i NBP już ostrzegają, że inwestorzy w kryptowaluty mogą paść ofiarą cyberprzestępców lub nieświadomie brać udział w działalności związanej z przestępstwem.\nCzechowski: Gdy tworzono strategię cyberbezpieczeństwa Polski w ogóle nie wzięto pod uwagę zagrożeń związanych z rozwojem blockchain – technologii już od kilku lat dobrze znanej.\nStępski: W sieci już jest mnóstwo porad w jaki sposób budować narzędzia do kopania kryptowalut i w jaki sposób kopać, co można tłumaczyć jako „drukowanie cyfrowego pieniądza”. Jak NBP emituje pieniądze tak „górnicy” kryptowalut je kopią – wytwarzają. Nie do pomyślenia jest, by na popularnych forach lub oficjalnych platformach e-commerce odbywał się handel papierem do banknotów, specjalnymi farbami czy maszynami drukarskimi. W świecie kryptowalut każdy bez żadnych problemów może zostać „kopaczem”, nabywając „koparkę” do kryptowalut.\nCzechowski: Każdy może na swoim komputerze kopać kryptowalutę, co nie ma żadnego odzwierciedlenia w realnej gospodarce. Mechanizm spekulacji finansowej jest tu taki sam jak w XVII w., gdy giełdowa cena cebulek tulipanów sięgnęły poziomu cen kamienic w Amsterdamie. Strategia cyberbezpieczeństwa, o której dyskutujemy dotyczy sfery cywilnej, a bezpieczna cyberprzestrzeń to efekt także zaangażowania militarnego i działalności służb, które nie lubią rozgłosu.\nJaka jest tu rola służby cywilnej, a jaka wojska i służb specjalnych?\nStępski: Cywilne i wojskowe działania na rzecz bezpiecznej cyberprzestrzeni powinny się zazębiać. Od niedawna Exatel należy do Polskiej Grupy Zbrojeniowej. Świadczy to o ambicji dysponowania przez państwo co najmniej sporym fragmentem sieci komunikacyjnej. Trzeba jednak przyznać, że infrastruktura sieciowa należąca do Exatel ma mocno ograniczony zasięg.\nCzechowski: W świecie analogowym funkcjonuje wyraźne rozgraniczenie sfer działania służb cywilnych i militarnych. Natomiast w cyberprzestrzeni takiego podziału nie ma, co skutkuje ryzykiem pokrywania się czy wręcz niepotrzebnego rywalizowania między poszczególnymi służbami państwa. Najwyraźniej uwidacznia się to w Exatelu i dowodzi, że istnieje pilna potrzeba sprecyzowania podziału odpowiedzialności między poszczególnymi służbami.\nKupczyk: Najpierw działalność wywiadowcza przeniosła się do cyberprzestrzeni, a zaraz za nią działalność militarna. Dziś otwarcie mówi się już o cyberwojnie, o atakach sponsorowanych przez rządy państw. Jednak jest rzeczą bardzo trudną do jednoznacznego ustalenia, kto stoi za atakami, bo cyberprzestępcy się maskują, ukrywają, pozostawiają po sobie fałszywe tropy. Przykładem jest atak Petya, któremu towarzyszyła bandera sugerująca rosyjskie pochodzenie, co przy dokładniejszej analizie okazało się złudne. Kaspersky Lab śledzi ponad sto organizacji cyberprzestępczych, które są tak świetnie wyposażone i finansowo zasilane, że powstaje uzasadnione podejrzenie wspierania ich przez potężne, zasobne instytucje, a może nawet rządy. Przy czym to są raczej najemnicy, a nie urzędnicy, czy żołnierze. My wspieramy organy ścigania, ale nie naszą rolą ścigać hakerów. Brak wiedzy, a co gorsze brak dobrej woli po stronie ofiary ataku często uniemożliwia zidentyfikowanie napastnika. Tak było w jednym z banków, w którym odkryliśmy anomalie w sieci, ale nie mogliśmy od razu przystąpić do zbadania ataku, bo nie było zgody. Gdy w końcu wyrażono zgodę hakerów już nie było i „posprzątali po sobie”.\nCzechowski: Kluczem do budowania bezpiecznej cyberprzestrzeni jest edukacja. Każdy wie, że przy wyjściu z domu należy zamknąć drzwi na klucz. Natomiast świadomość ryzyk związanych z przemieszczaniem się po cyberprzestrzeni jest nikła. Pilnie potrzebne jest edukacja nastawiona na przekazanie minimum wiedzy i ukształtowanie umiejętności w tym zakresie. Wprawdzie strategia cyberbezpieczeństwa Polski podkreśla wagę edukacji, ale – jak w innych przypadkach – w realizacji najmniej poświęca się jej uwagi. Nawet w już realizowanych inicjatywach, np. „100 Mbitów w każdej szkole”, czy „Warsztaty programowania”, brakuje podstawowej edukacji zmierzającej do ukształtowania higieny poruszania się po internecie. Gdy w 2022 r. Internet będzie dobrem łatwo dostępnym w Polsce wspomniane niedostatki edukacyjne mogą obrócić wspomnianą wartość w źródło poważnych problemów dla zwykłych obywateli.\nStępski: Na dziś ogół uczestników cyberprzestrzeni dba o swoje bezpieczeństwo w świecie realnym ale zachowuje się lekkomyślnie w świecie wirtualnym ułatwiając cyberprzestępcom ich proceder. Edukacja nie powinna opierać się tylko na przekazywaniu wiedzy o zagrożeniach czyhających w sieci.


WIRTUALNE KOCIEWIE - Kociewski piłkarz\nChoć chwilowo w stanie spoczynku zawsze będę czuł się piłkarzem. A to znaczy, że czuję się jednym z ogromnej rzeszy lokalnych piłkarzy. Jako członek tej rodziny pokusiłem się o nakreślenie sylwetki takiego piłkarza – amatora biorąc pod uwagę jego styl życia. Opis dotyczy – ponieważ grałem w kilku klubach – nie jednego klubu. To opis drużyny, która mogłaby się nazywać Klub Piłkarski Kociewiak. Do rzeczy\nStyl a wolność wyboru\nStyl życia – mówiąc górnolotnie – wiąże się z problemem wolności jednostki. Nie ma stylu życia, kiedy nie ma wolności wyboru. W Polsce wachlarz możliwości wyboru ciągle się powiększa. Od lat jestem członkiem grupy społecznej piłkarzy lokalnych i obserwuję, jak ten wachlarz wyboru się zwiększa.\nNisko w rankingu\nCo łączy pod względem stylu życia grupę chłopców, a z biegiem lat mężczyzn, zbierających się kilka razy w tygodniu, aby uganiać się za piłką – w słońcu lub niepogodzie? Piłkarzy amatorów – podkreślmy – bo w pewnym bowiem momencie (wydaje się, że w II lidze) piłka przestaje być tylko sposobem na życie, ale także sposobem na zapełnianie garnka. I wtedy już ten styl się zmienia.\nDokładna analiza stylu życia piłkarza lokalnego być może dałaby odpowiedź, gdzie leżą źródła kryzysu polskiego piłkarstwa. Przy takiej analizie wyszłoby, że pozycja piłkarstwa w hierarchii sportów modnych i pożądanych jest niska, a już zupełnie niska, jeśli idzie o ranking wymarzonych zawodów dla syna (w Polsce piłka nożna to sport wciąż niemal wyłącznie męski). Tymczasem niemieccy chłopcy w przeprowadzonych badaniach jako swój wymarzony zawód podają od niedawna właśnie zawód piłkarza.\nTa niska pozycja u nas wynika z potocznego wyobrażenia o piłkarzach w społeczeństwie. W społeczeństwie, którego znaczna część zafascynowana jest zachodnim stylem zdrowego życia, gdzie sport odgrywa jedną z kluczowych ról, obraz piłkarza, a zatem przedstawiciela dyscypliny bądź co bądź najpopularniejszej jest obrazem raczej negatywnym. Obraz piłkarza, a zatem jego stylu życia, którego nie należy naśladować. Jest to smutne, bo przecież często mówi się o dydaktycznej roli sportu.\nOd 16 po czterdziestkę\nZespoły piłkarskie, w których grałem (Wierzyca Starogard, Grom Kleszczewo, Sokół Zblewo i Polanka Rokocin) w zależności od sytuacji finansowej klubu liczyły od kilkunastu do kilkudziesięciu mężczyzn oraz młodzieńców. Przedział wiekowy od 16 lat do grubo ponad 30. W większości są to zawodnicy, ale w tej grupie są też i trenerzy, kierownictwo oraz masażysta (jeśli na takiego klub stać – jest tylko w Wierzycy). Mowa nie tylko o specyficznym stylu życia piłkarzy, ale też o całym piłkarskim światku. No właśnie, trenerzy... Na każdą drużynę w mniejszym lub większym stopniu wpływa osobowość trenera, który, o ile ją posiada, swoim autorytetem buduje odpowiednią atmosferę. Nieraz, co wynika z moich doświadczeń, ta sama drużyna diametralnie zmienia oblicze, a więc niektóre elementy swojego stylu życia. Tu ciekawostka. W powiecie na 17 drużyn piłkarskich trenerów (mówimy o ludziach z kwalifikacjami instruktorskimi, trenerskimi, ewentualnie nauczycieli po AWF-ie) jest czterech: w Wierzycy, w Kaliskach, Smętowie i w Skarszewach. W pozostałych drużynach są to na ogół najstarsi grający zawodnicy bądź trenerzy hobbyści.\nPiłkarz a zawód\nMęskiej braci piłkarskiej nie łączy rodzaj wykonywanego zawodu. Pracują w różnych zakładach pracy, a piłka to dla nich pasja. Czy dałoby się żyć w KP Kociewiak tylko z kopania? Wyjątkowo i w dodatku byłoby to uzależnione od dobrego czy złego humoru prezesa. Owszem, piłkarz lokalny mógłby zaryzykować i liczyć na stypendium, ale te z reguły nie są przewidywane w przedsezonowych umowach. Mógłby liczyć na premie meczowe (jeśli są), ale te są uzależnione nie tylko od wyniku spotkania, ale także od długości czasu przebywania na boisku. Tak więc piłkarze mają różne zawody i pracują w różnych zakładach pracy. Ale z tego wynika coś, co ich łączy. Otóż piłkarze lokalni trenują w czasie wolnym od pracy albo wręcz poświęcają czas zwykle przeznaczony na pracę (np. soboty pracujące, spotkania pucharowe rozgrywane w środy). To eliminuje z uprawiania piłki ludzi mających dobrą pracę, np. w Polpharmie czy kilku innych firmach, gdzie dobrze płacą. Uogólniając – piłkarze grają dla siebie, piłka dla nich to pasja, hobby.\nDrużyna piłkarska to dorośli, ale także młodzież uczęszczająca do szkół. Tutaj kilka słów o wykształceniu piłkarzy. Są to przede wszystkim absolwenci szkół zawodowych, ale większość z nich (zwłaszcza w ostatnich kilku latach) kontynuuje naukę w szkołach wieczorowych. Doceniają już wagę wykształcenia. Oprócz piłkarzy legitymujących się wykształceniem średnim w Kociewiaku grają studenci i wcale nie są to sporadyczne wyjątki.\nTechno? Za głośno\nZ poziomem wykształcenia zwykle wiąże się tzw. uczestnictwo w kulturze, sposób wysławiania oraz konsumpcja określonych dóbr materialnych. W pierwszym przypadku dla piłkarzy nie ma to większego znaczenia. Uczestnictwo w kulturze uzależnione jest oczywiście nie tylko od aspiracji konkretnego człowieka, ale także od dostępności instytucji kulturalnych.\nFakt dostępności instytucji kulturalnych nie jest decydującym czynnikiem uczestnictwa w kulturze piłkarzy. Znani mi zawodnicy z klubów trójmiejskich, którzy co jakiś czas ściągani są jako wzmocnienia na kociewską ziemię, mimo łatwego dostępu do teatrów, opery, galerii sztuki czy muzeów, wcale z tych instytucji kultury nie korzystali częściej niż Kociewiacy. Te placówki kultury goszczą piłkarzy jedynie podczas szkolnych wycieczek lub do niedawna wyjazdów organizowanych przez zakłady pracy. Uczestnictwo w kulturze sprowadza się więc do bardzo rzadkich wizyt w kinie czy wypożyczalni filmów wideo. Ale piłkarze na temat nowości filmowych dyskutują chętnie.\nA muzyka? O niej mówi się z mniejszym zapałem niż o filmie. Tutaj dają się zauważyć podziały wynikające z wieku. Zdecydowanie najpopularniejszą muzyką wśród piłkarzy jest muzyka popularna, ale wśród młodszych są też fani np. muzyki techno, której w żaden sposób nie akceptuje starszyzna drużyny (problem muzyki pojawia się na długich wyjazdach autokarowych). Niewielu z moich kolegów przyznałoby się do sympatii do rocka, który pozostaje dla nich czymś nazbyt ekspresyjnym, niepotrzebnie hałaśliwym i trudnym do zatańczenia.\nOglądalność telewizji i czytelnictwo\nTu sytuacja wydaje się nie odbiegać od tej, z którą spotykamy się przy badaniu reszty społeczeństwa. Wśród deklarowanych sympatii telewizyjnych przeważają programy rozrywkowe i filmy. Zasadnicza różnica – co oczywiste – to sport, a przede wszystkim piłka nożna. Na oglądanie piłki nożnej piłkarze, szczególnie w czasie trwania ważnych imprez, poświęcają mnóstwo czasu. To wiąże się z panującym wewnątrz grupy nakazem (niemalże formalnym) znajomości wszystkiego, co związane z piłką – począwszy od nazwisk wielkich gwiazd i pozycji, na których występują, poprzez transfery, wyniki, składy grup, aż do szczegółów produkcji najnowszego sprzętu piłkarskiego albo imion żon ulubionych zawodników. Tego typu nakazowi podporządkowany jest również wzór czytelnictwa. Prawie wszystko, co interesuje piłkarzy, znajdą oni w swoim „branżowym” tygodniku „Piłka nożna” oraz w dodatkach sportowych lokalnych dzienników, z których czerpią wiedzę na temat swoich przeciwników i sytuacji w lidze, w której rywalizują.\n„Rzuć nosówkę” czyli „podaj dokładnie”\nTym, co chyba najbardziej wyróżnia piłkarzy lokalnych, jest specyficzny sposób wysławiania się. Na słownictwo przeciętnego zawodnika w niewielkim stopniu wpływa lektura literatury pięknej oraz prasy innej niż sportowa. Jeżeli weźmiemy pod uwagę, że najchętniej oglądane programy telewizyjne dotyczą sportu, to nietrudno odgadnąć, że dominuje słownictwo właśnie z tej dziedziny. Nie ma jednak wyszukanych sformułowań komentatorów sportowych. Język boiska jest dla piłkarza kociewskiego jego codziennym językiem, najbliższym mu i tym, którym najłatwiej opisać mu świat. Język piłkarzy lokalnych to swego rodzaju slang, którego korzenie trudne są do zlokalizowania, tym bardziej, że wiele pojęć ewoluuje, a inne się nie przyjmują i szybko ulegają zapomnieniu. Kilka przykładów. Dajmy na to piłkarz, który chce powiedzieć, że padła bramka samobójcza, powie po prostu: „dali swojaka”, jeśli wyraża podziw dla piękna sprzętu piłkarskiego kolegi, powie: „si buciki” (wersja szczególnie swego czasu popularna w Trójmieście) albo „buty pełen wypas”. „Zerżnąć w słupek” zamiast „strzelić w słupek”, „skręcić barana” zamiast „kiwać przeciwnika”, „klepać”, zamiast podawać sobie bez przyjęcia piłki. Te oraz inne powiedzenia przenikają do języka codziennego, np. „mieć nad kimś przewagę” to po prostu „jechać z kimś”. Ciekawe, jak ów specyficzny rodzaj języka rodzi się i funkcjonuje, ale tutaj powiedzmy tylko jedno: ten język bez wątpienia jest specyficzną cechą stylu życia opisywanej grupy.\nWielka torba na żel\nMoże mniej znaczące różnice dotyczą ubierania się. Tutaj najbardziej charakterystyczne są nie tyle główne części garderoby, jak spodnie (dżinsy – najlepiej Levi's\nalbo równie znana marka, ewentualnie dresy jednej z renomowanych sportowych firm odzieżowych – Nike, Adidas, Kappa itd.), buty (prawie obowiązkowo adidasy - firmy jak wyżej) czy bluzy (niemal wyłącznie sportowe; tradycyjne swetry nie cieszą się specjalną popularnością), ale dodatki w postaci grubych złotych łańcuchów służących jako biżuteria oraz, co jest moim zdaniem czymś szczególnie charakterystycznym, ogromnych sportowych toreb, których klasa określana jest nie tylko przez logo firmy, cenę, ale również przez wielkość. Na wymienione wyżej części obowiązujące w tej grupie garderoby piłkarze zdolni są wydawać większość swoich pieniędzy.\nCzymś, co w charakterystyczny sposób uzupełnia wizerunek piłkarza, jest pokaźna ilość żelu na najczęściej króciutko przystrzyżonej czuprynie. Wydaje się, że to upodobanie do kosmetyków do włosów jest swojego rodzaju modą obowiązująca w całym piłkarskim świecie. O rozległości tego trendu świadczy choćby sytuacja, kiedy to na jednym z prasowych pokazów nowej piłki Adidasa były trener mistrzów świata Francuzów Aime Jacket tymi słowami zwrócił się do jednego z włoskich dziennikarzy (cytuję z pamięci): „Widzę, że zna się pan na piłce nożnej – przepisowa ilość żelu na włosach”.\nOprócz ubrań piłkarze szczególnie chętnie wydają pieniądze na rozrywkę. To stali bywalcy dyskotek. Rozrywka, której hołdujemy, nie stanowi wyjątku w polskim krajobrazie. Alkohol i podrywanie dziewczyn, jeżeli mowa o dyskotece, albo gra w bilard, lotki lub karty, jeśli spotykamy się w barze. Nie jest to więc specjalnie wyszukany sposób spędzenia reszty wolnego czasu i wydawania pieniędzy. Ale, co ważne, piłkarze szczególnie chętnie spotykają się we własnym, hermetycznym gronie. Niestronienie od alkoholu w specyficzny sposób koresponduje z dbałością o kondycję i zdrowie, które to cechy nie są obce żadnemu z piłkarzy.\nPiłka czy rodzina?\nWydaje się, że tym, co szczególnie łączy piłkarzy, jest fakt poświęcania piłce oraz drużynie czasu przeznaczonego w innej sytuacji na kontakt z rodziną. Bywa to źródłem rozterek i dylematów, które jednak najczęściej poświęcane są na korzyść piłki. Szczególnie charakterystyczne jest to dla starszych piłkarzy, którzy założyli już własne rodziny i ich kosztem oddają się swojemu ulubionemu zajęciu (poświęcają na przykład swoje urlopy na wyjazd na obóz przedsezonowy). Właśnie to postawienie piłki w centrum swojej życiowej aktywności, a jednocześnie niechęć do postawienia tylko na nią (choćby sprawa higieny życia) sprawia, że piłkarze lokalni niemal zawsze pozostają tylko średnikami, mimo talentu i predyspozycji, a często nawet pracowitości.\nOpisywane przeze mnie środowisko nie jest wyjątkowe na mapie piłkarskiej Polski. Poza tym... chciałbym się pochwalić, że niedawno kupiłem sobie dość dużą piłkarska torbę, na którą wcześniej nie było mnie stać. Teraz, mimo wyraźniej nadwagi oraz zbyt długich włosów, czuję się piłkarzem prawie kompletnym.\nPiłka jest ponad tym wszystkim\nPiotr Wiśniewski – 20 l. Napastnik Kociewskiego Klubu Piłkarskiego „Wierzyca”. W jesiennej rundzie rozgrywek IV ligi strzelił 15 bramek (z tym dorobkiem jest na trzecim miejscu w IV lidze). Ukończył zasadniczą Szkołę Zawodową w Starogardzie. Pracował w Polmecie, obecnie bez pracy. Ma zamiar zostać zawodowym piłkarzem. Znajduje się w sferze zainteresowania nawet II-ligowych klubów. Gra w piłkę od małego. Zaczynał na szkolnym boisku PSP nr 4 w wieku 6 lat.\nPiotr Wiśniewski: Nie wyróżniałem się wtedy (na boisku PSP 4 – przyp. red.) jako napastnik, bo na takim małym boisku każdy gra wszędzie, na każdej pozycji. Nikt z dorosłych, trenerów, mnie nie wyławiał. Po prostu namówili mnie koledzy do pójścia na trening do pana Kazimierza Jankowskiego. Miałem wtedy 9 lat. Byłem młodszy od tych najmłodszych – trampkarzy rocznik '81.\nChciałem zawsze grać w piłkę, ale jeszcze byłem za młody, żeby wiązać z nią przyszłość. Jako trampkarz grałem – można powiedzieć – cały czas. Na treningu i na podwórku. Różnie było. Jak mama pozwalała, to od godziny 16 do 21. Rodzice na ogół pozwalali. Uważali, że lepiej, jak spędzam czas na treningu niż gdzie indziej.\nTo było z 6 lat temu. Nie czułem, żeby był jakiś system wyławiania talentów, ale interesował się mną Marek Jankowski, człowiek całkowicie oddany piłce nożnej.\nMyślę, że pomimo 20 lat uda mi się zrobić karierę piłkarza.\nCzy piłka nożna jest droga?\nMam buty Adidas – ok. 300 zł. Wszyscy mają buty tej klasy. Mamy dresy, ortaliony. To funduje klub. Raz w tygodniu mamy odnowę biologiczną, saunę, solankę w „Rekordzie” i masażystę. Po każdym meczu obiad. Jak na IV ligę – uważam – mamy dobre warunki. Premię dostajemy w zależności od miejsca w tabeli. Teraz jesteśmy na 10. miejscu i nie ma premii.\nMuzyka? Na czasie, metal. Generalnie nie mam ulubionego gatunku.\nFilm. Lubię dobrą komedię. Do kina nie chodzę. Wole wypożyczalnie wideo.\nKsiążek nie czytam. Jak zaczynałem czytać, to po pięciu stronach zapominałem, o co chodzi... To tak żartem. Ale generalnie nie lubię czytać.\nWolny czas spędzam z dziewczyną. Chodzimy na spacery. Do knajp nie chodzę. Nie stać mnie.\nCo nas łączy? Czasami po meczu idziemy na wspólny obiad. Często też się odwiedzamy.\nWykształcenie nie jest w drużynie ważne. Grają z różnym. Może z pięciu na 18 studiuje. Piłka nozna jest ponad tym wszystkim.\nPatryk Gabriel, Tygodnik Kociewskie\nZapraszamy do dyskusji na temat organizacji naszego lokalnego piłkarstwa na forum: www.naszemiasto.\nZarobki lokalnego piłkarza\nstypendium – ok. 300 – 400 zł miesięcznie\npremia za wygrany mecz – ok. 2000 zł na drużynę\ndożywiania – od 10 do 20 zł za trening\ndodatek na sprzęt – ok. 200 zł na rundę\nW praktyce suma równa się... 0


Dodatki z poroża - nie tylko dla myśliwych » Wnętrza+\n19 kwietnia 2019\t0\tprzez MK\nW ostatnich latach coraz więcej ludzi stara się otaczać przedmiotami wykonanymi z naturalnych materiałów, a drewno znów wraca do łask i staje się elementem aranżacji wnętrz, niemalże w każdym stylu. Wybierając dodatki, również staramy się zwracać uwagę na takie, które nie będą wyglądać tandetnie, ale będą miały niepowtarzalny charakter.\nWyroby z poroża – idealne do każdych wnętrz\nStojąc przed na wyborem odpowiednich dekoracji do naszego domu czy mieszkania, warto zwrócić uwagę na te, które zostały wykonane z poroża. Pierwszą rzeczą, która wyróżnia je na tle innych, jest to, że nie znajdziemy dwóch identycznych artykułów. Dzieje się tak z prostej przyczyny – nie ma dwóch identycznych poroży, mogą być do siebie podobne, ale zawsze będą się czymś różnić. Decydując się np. na zegar wykonany z łopaty łosia, mamy gwarancję, że otrzymujemy rzecz jedyną w swoim rodzaju i niepowtarzalną. Do tego poroże tego typu świetnie się nadaje, aby przyozdobić je metodą grawerowania, a co na nim umieścimy – zależy już tylko od nas. Taka dekoracja, przyozdobi każdą ścianę, niezależnie od tego ,jaki styl panuje we wnętrzu. Będzie zachwycać nie tylko domowników, ale też każdego odwiedzającego. Oczywiście wyroby z poroża to również meble, które nadają charakter każdemu wnętrzu. Kanapy czy fotele obite skórą to coś, co nada stylu i bajkowego wyglądu.\nSklep myśliwski – meble i nie tylko\nKiedy ktoś wspomina przy nas o sklepie myśliwskim, nasze pierwsze skojarzenie to oczywiście wszelkie atrybuty myśliwego – takie jak broń, strój oraz akcesoria niezbędne podczas polowania. Owszem, są one częścią asortymentu niektórych sklepów, ale w sklepie myśliwskim znajdziemy również meble oraz wszelkiego rodzaju wyroby myśliwskie, które będą stanowić wspaniałe dekoracje do naszych wnętrz. Wyżej wspomniany zegar to tylko jeden z przykładów, ponieważ z poroża można wykonać wiele innych rzeczy, jak np. gazetniki, świeczniki czy stojaki na wino. Niezależnie od tego, na co się zdecydujemy, z pewnością każda z tych rzeczy wprowadzi do naszych wnętrz niepowtarzalny klimat i będzie zachwycać przez długie lata.


Studia dla Heweliusza - Która z naszych uczelni przyjęłaby dziś słynnego gdańszczanina? | Dziennik Bałtycki\nStudia dla Heweliusza - Która z naszych uczelni przyjęłaby dziś słynnego gdańszczanina?\nAnna Mizera-Nowicka 14 czerwca 2011, 11:42\nJan Heweliusz wielkim astronomem był. Każdy gdańszczanin o tym wie, szczególnie że właśnie obchodzimy Rok Heweliusza i co rusz słychać o jakiejś wystawie, konkursie i inwestycji związanej z uczonym. A co by było, gdyby Heweliusz, zamiast urodzić się 400 lat temu, żył w dzisiejszych czasach? Czy miałby gdzie studiować? Jaki kierunek by wybrał? Trzeba to sprawdzić.\nPierwsze skojarzenie… Astrofizyka na Uniwersytecie Gdańskim! Dzwonię…\n- Dzień dobry! Czy gdyby Heweliusz teraz żył, znalazłby coś ciekawego na waszym kierunku?\nPoczątkowo moje pytanie w sekretariacie wywołuje konsternację. Po chwili wiem, że w tej sprawie najlepiej zadzwonić do dr. hab. Jerzego Sikorskiego.\n- Heweliusz jako człowiek swojej epoki, osoba wszechstronna, mógłby studiować nawet zarządzanie. Przecież miał swój biznes, własny browar, z którego miał pieniądze na naukę i utrzymanie - tłumaczy dr Sikorski. - Ponieważ był też rajcą, pewnie odnalazłby się na politologii. Jeśli zaś chodzi o fizykę, to myślę, że jego głód wiedzy nie zostałby zaspokojony, bo tylko jeden przedmiot dotyczy astrofizyki.\nTo już jest jakiś trop, ale nadal mi mało. Może geometria by go zainteresowała? Dzwonię…\n- U nas Heweliusz siedziałby dzień i noc! - przekonuje dr hab. Andrzej Szczepański z Instytutu Matematyki. - Z otwartą buzią słuchałby o nowych odkryciach. Na początku postęp, jaki się dokonał od jego czasów, byłby pewnie dla niego niezrozumiały. Potrzebowałby może nawet kursu przygotowawczego, takiego, jaki czasem przechodzą maturzyści przed studiami. Potem jednak znalazłby wiele odpowiedzi na pytania, które nurtowały go przez lata. Gdy zgłębiłby wiedzę na naszym kierunku, na pewno dalej ruszyłby za nauką w świat.\nCzyli mamy już jeden kierunek dla Heweliusza. Szkoda, że zatrzymałby uczonego w Gdańsku tylko przez chwilę. Może coś pochłonęłoby go bardziej? - zastanawiam się. Dzwonię na informatykę na UG.\n- Na pewno na naszej uczelni zainteresowałyby go piękne dziewczyny - ze śmiechem odpowiada dr Piotr Arułkowicz. - Ale sądzę, że zaciekawiłyby go też mobilne urządzenia internetowe, wirtualna rzeczywistość, animacje, filmy, wizualizacje. Dzięki nim mógłby wizualizować sobie kosmos, co ułatwiłoby mu badania.\nUdało się. Jest kierunek dla Heweliusza. Ale ponieważ wiadomo, że uczony studiował prawo w Lejdze, postanawiam sprawdzić, czy na UG też mógłby zgłębiać ten przedmiot.\n- Heweliusz, poza tym, że był uczonym, był także człowiekiem potrafiącym dbać o swoje interesy. Dlatego też sądzę, iż poznawszy np. prawo Unii Europejskiej zainteresowałby się możliwością uzyskania grantu unijnego na badania astronomiczne i pewnie miałby spore szanse na jego uzyskanie - przekonuje dr hab. Adam Wiśniewski. - Nie jest też wykluczone, iż zainteresowałby się także możliwością dochodzenia roszczeń z tytułu wykorzystywania jego nazwiska w celach komercyjnych, np. w związku ze sprzedażą piwa Heweliusz. Mógłby się też zainteresować odzyskaniem kamienic w Gdańsku przy ul. Korzennej, których był właścicielem. Z tym, że najpierw trzeba byłoby je odbudować. Zapewne zainteresowałby się również możliwością dziedziczenia przez jego potomków nadanego mu przez króla przywileju swobodnej sprzedaży piwa w obrębie miasta Gdańska i poza nim, pod rządami aktualnych przepisów dotyczących spadkobrania w Polsce. To byłby jednak tzw. trudny przypadek (hard case), jak mówią prawnicy.\nJestem zadowolona. Heweliusz na UG miałby co robić. Ale czuję, że uczony nadal za mało ma możliwości pogłębiania zainteresowań związanych z kosmosem. Próbuję na Politechnice Gdańskiej. Pierwszy telefon.\n- Dzień dobry! Czy gdyby Heweliusz teraz żył, zaciekawiłby go wasz kierunek?\nProfesor, do którego zadzwoniłam, nie wie. Drugi telefon i podobny rezultat. Zaczynam się niecierpliwić. Trzeci telefon i…\n- Zrobiłem projekt bazy marsjańskiej. Myślę, że jako astronoma mogłoby go to zainteresować - ratuje honor uczelni dr inż. arch. Jan Kozicki z Wydziału Inżynierii Lądowej i Środowiska. - Ponieważ Heweliusz był genialny, to przy skomplikowanych problemach taka osoba jest absolutnie potrzebna. Mógłby np. wymyślić, jak przesłać w kosmos tę bazę marsjańską. Albo jak dostarczyć do niej wodę. Może topografia Marsa by go zainteresowała. Na pewno przydałby mi się do współpracy.\nSzukam dalej, na chemii. Przecież nikt na razie nie dał mu szansy rozwinięcia jego pasji związanej z browarnictwem. Polecano mi zadzwonić do dr. hab. inż. Piotra Konieczki.\n- Heweliusz szczególnie teraz doskonale by się odnalazł. Bo piwo naturalne, niepasteryzowane wraca do łask. Mógłby ulepszyć te przepisy, a nawet powiązać dwie dziedziny swojej działalności i stworzyć piwo "kosmiczne" - mówi ze śmiechem. - Poza tym Heweliusz by się odnalazł w nanotechnologii czy mikrokryształach, bo wiadomo, że wybiegał daleko tam, gdzie nie można było sięgnąć okiem.\nWzmocniona, szukam dalszych możliwości dla Heweliusza. Dzwonię i ponawiam pytanie: - Czy gdyby Heweliusz teraz żył, zaciekawiłby go jakiś kierunek na PG?\n- Na pewno - ze spokojem odpowiada prof. dr hab. inż. Zbigniew Sikora z Geotechniki, Geologii i Budownictwa Morskiego. - Właśnie przygotowujemy projekt budowy Centrum Inżynierii Kosmicznej wraz z radioteleskopem "RT Hevelius", całość warta ok. 350 mln zł. Będzie to nowe centrum naukowo-badawcze i dydaktyczne przy Politechnice Gdańskiej i UMK w Toruniu. Średnica radioteleskopu wynosić będzie 90 metrów, czyli mniej więcej tyle, jaka jest długość boiska piłkarskiego\nProfesor trafia w samo sedno. Gdyby Heweliusz urodził się 400 lat później, miałby co robić. Ciekawe, czy byłby pilnym studentem… To zbadam innym razem.\nW tle wojny w Ukrainie na Uniwersytecie Gdańskim odbyła się debata, w trakcie której dyskutowano na temat budowy gazociągu Nord Stream 2. Poseł Prawa i...


Projekt domu Obliguus I G1 - Novio.pl\nStrona główna>Projekty domów piętrowych>Obliguus I G1\nPowierzchnia zabudowy: 143,9 m²\nKubatura: 749,8 m³\nNr katalogowy: NV-PR-006697\nUkład funkcjonalny: Pokój dzienny z jadalnią i wyjściem na taras, kuchnia, spiżarka, trzy pokoje, łazienka, WC, garaż, dwa pomieszczenia gospodarcze.\nObliguus I G1 to nowoczesny budynek mieszkalny o układzie piętrowym, z funkcjonalną przestrzenią piwnicy i jedną kondygnacją mieszkalną. Obiekt przeznaczony jest dla czteroosobowej rodziny. Charakterystyczny wygląd zawdzięcza swojej modernistycznej stylistyce. Tak zaprojektowaną bryłę budynku domyka jednolity, płaski dach. Po stronie ściany frontowej mieści się brama garażowa. Przestrzeń samochodowa mieści jedno auto osobowe.\nNa prawo od garażu wytyczono główne drzwi wejściowe. Po tej stronie budynku widoczny jest elegancki balkon osłonięty nowoczesną, transparentną balustradą. Funkcjonalność obiektu poszerza praktyczna piwnica, zlokalizowana na poziomie garażu. W strefie piwnicy udostępniono dwa osobne pomieszczenia gospodarcze, które poszerzają przestrzeń użytkową obiektu. W warstwie zewnętrznej uwagę obserwatora przyciągają duże przeszklenia o regularnym kształcie. Zapewniają one optymalne doświetlenie przestrzeni użytkowej. Na wygląd projektu wpływa również urozmaicona elewacja ścienna, zwiększająca estetykę wizualną budynku.\nNa tyłach domu zaplanowano z kolei kameralny taras wypoczynkowy. Na kondygnację mieszkalną domownicy dostaną się bezpośrednio z dolnej części użytkowej, przechodząc wygodnymi schodami zlokalizowanymi w strefie komunikacyjnej, biegnącej tuż za drzwiami wejściowymi. W części mieszkalnej do dyspozycji lokatorów oddano dwa wygodne pokoje jednoosobowe z miejscem do pracy i wypoczynku. Mieści się tu również przestronna sypialnia dwuosobowa oraz wygodna łazienka z wanną i prysznicem.\nW głębi przestrzeni mieszkalnej wytyczono przestronną strefę dzienną, którą tworzy pokój dzienny wraz z jadalnią. Jadalnia sąsiaduje z przestrzenią kuchenną, która została od niej wyraźnie od odseparowana poprzez wytyczoną w tym miejscu przegrodę ścienną. Na tyłach kuchni, bezpośrednio przy frontowej ścianie domu wydzielono praktyczną spiżarnię. Po stronie kuchni udostępniono również niezależne pomieszczenie WC. Dogodne wyjścia tarasowe znalazły się po stronie jadalni i pokoju dziennego.\nPotrzebujesz więcej informacji? Masz pytanie, bądź chcesz zakupić projekt domu Obliguus I G1 ?. Napisz do nas. Nasi architekci odpowiedzą na wszystkie Państwa pytania.\nImię i nazwisko E-mail Telefon Województwo wybierzdolnośląskiekujawsko-pomorskielubelskielubuskiełódzkiemałopolskiemazowieckieopolskiepodkarpackiepodlaskiepomorskieśląskieświętokrzyskiewarmińsko-mazurskiewielkopolskiezachodniopomorskie Treść pytania do projektu Obliguus I G1\nPrzeglądasz projekt domu Obliguus I G1, z kategorii Projekty domów piętrowych.\nZapytaj o dane szczegółowe do projektu domu Obliguus I G1\nProjekt domu LK&655\nProjekt domu LK&655 o powierzchni użytkowej 254.58 m2.\nProjekt domu Adriatyk


kultura.wiara.pl » O książkach » Kobiety - między miłością a zdradą\nZawarte w niniejszej książce medytacje oparte są na losach najważniejszych kobiet ze Starego Testamentu. Są to żony, matki, córki czy kochanki.\nJedne lśnią przykładem wierności i poświęcenia, inne knują misterne intrygi. Niektóre zajmują też wysoką pozycję w świecie mężczyzn, a czasem stają się ich ofiarami. Ale Bóg realizuje swoje zamysły właśnie na tych krętych ludzkich drogach.\nWydawnictwo WAM ufundowało dla Państwa 3 egz. niniejszej publikacji. Dziś nasze pytanie było z gatunku biblijnych i brzmiało: jak miała na imię piękna siostra Absaloma, w której zakochał się Amnon? Chodziło oczywiście o Tamar. Książki wylowali:\nAnna Pitala ze Świątnik Górnych, Piotr Śliwiński z Legionowa oraz Sławomir Nowogrodzki z Lublina\ndodane 27.03.2012 06:36


Zmiany w akcyzie na auta sprowadzane już od 1 lipca\nJak informuje Związek Dealerów Samochodów, od 1 lipca zaczną obowiązywać nowe zasady opodatkowania akcyzą sprowadzanych samochodów. Przeróbka samochodu osobowego na ciężarowy nie będzie już sposobem na uniknięcie podatku. Za rozliczenie akcyzy odpowie nie tylko osoba sprowadzająca lub przerabiająca samochód, ale również posiadacz pojazdu.\nDo tej pory częstym procederem w celu obejścia przepisów prawa w zakresie podatku akcyzowego było „przerobienie” samochodu osobowego na pojazd ciężarowy, ponieważ samochody ciężarowe nie są opodatkowane podatkiem akcyzowym. Było to częste zjawisko dotyczące sprowadzanych aut głównie w klasie premium. Tak przerobione auto było rejestrowane jako ciężarowy (bez akcyzy), a potem ponownie przerabiane na osobowy i sprzedawane.\nWięcej o zmianach w przepisach na stronach Związku Dealerów Samochodów.\nTagi: ZDS, akcyza\n~ Łukasz 1 26 dni temu A jak to jest ze UE zabrania nakładania podatków akcyzowych a u nas jednak takowy wystepuje?


Torebka damska ANEKKE 27851-13 khaki - brooman.pl\nTorebka damska, nowej na rynku i znanej marki ANEKKE z kolekcji Aviator. Hiszpański design w różnych odcieniach zieleni i brązu. Wykonany w stylu klasycznej shopperki - jest wysoce funkcjonalna. Wykonana z najwyższej jakości materiałów. Produkty marki Anekke to małe działa sztuki, które przenoszą do świata fantazji, gdzie bohaterką jest postać ciemnowłosej dziewczynki- Anekke. Dbałość producenta o szczegóły przeniesie Cię w bajkowy świat, o którym każdy z Nas marzył w dzieciństwie. Torba pakowana w orginalny worek/torbę od producenta z logo marki.\nTorebka jednokomorowa, zapinana na zamek. Wewnątrz na ściankach posiada trzy kieszonki. Na tylnej ściance jedna zapinana na zamek, z drugiej strony dwie, luźne na telefon, czy dokumenty. Na zewnętrznej strony od frontu znajdują się dwie zapinane kieszonki jedna centralnie na środku torebki, druga natomiast poniżej. Od tyłu posiada jedną zapinaną kieszonce. W zestawie jest również pasek o płynnej regulacji.


Dąbrowski podjechał Sierrą\nnie, 16 czerwca 2013 godz. 22:24:03 skomentuj rajdy\nTagi: andrzej dabrowski\nAndrzej Dąbrowski odsłonił swoją gwiazdę w Opolskiej Alei Gwiazd Polskiej Piosenki. Artystę przywiózł na ceremonię 250-konnym Fordem Sierra Cosworth Mistrz Polski klasy historycznej GSMP, Marcin Kozłowski.\n- Opole zawsze mnie zaskakiwało - powiedział Dąbrowski. - Prawdę mówiąc, samochody były u mnie na pierwszym planie, następnie perkusja, a dopiero potem piosenka.\nAutomobilklub Opolski wspólnie z Fundacją Stolicy Polskiej Piosenki, zafundował rajdowemu Mistrzowi Polski z 1957 roku iście mistrzowskie wejście. Przyjazd na opolski Rynek wyścigowym samochodem, wzbudził wśród zebranych fanów piosenkarza sensację.\nPo odsłonięciu gwiazdy Andrzej Dąbrowski nie zapomniał o swoich fanach, również tych z Automobilklubu Opolskiego. Najpierw złożył autograf na masce Sierry Marcina Kozłowskiego, a następnie zrobił sobie pamiątkowe zdjęcie z członkami Automobilklubu Opolskiego, którzy przywitali go jak wielką gwiazdę. - Szczególne podziękowania dla Automobilklubu Opolskiego za taki wspaniały wjazd - mówił Dąbrowski.


28 października 2019 – Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II w Gowidlinie\nArchiwum: 28 października 2019\nTegoroczny Ogólnopolski Tydzień Kariery upłynął pod hasłem „Pasja, profesja, powołanie”. Celem OTK jest propagowanie świadomych wyborów edukacyjnych oaz zachęcanie do planowania kariery zawodowej. W ramach OTK uczniowie klas 4-8 wykonali plakaty przedstawiające różne zawody. Wykonane plakaty są inspiracją do ciągłego…\nDnia 25.10.2019r. pierwszoklasiści zostali przyjęci w poczet czytelników biblioteki szkolnej. Wcześniej złożyli uroczyste przyrzeczenie i obiecali szanować książki. Tegoroczna uroczystość odbyła się pod hasłem „W świecie baśni”. Głównym celem było zapoznanie uczniów z zasadami panującymi w bibliotece oraz zachęcenie ich…\nTotal Visit : 114057


Pięć książek o kotach, o istnieniu których nie wiedziałeś ani Ty, ani Twój kot... | Lubimyczytać.pl\nMam dwa koty. Dwie siostry rasy europejskiej. Wabią się Rysia i Skarpeta. Mam je od niecałego roku, ale z całą stanowczością mogę powiedzieć, że ich obecność zmieniła moje podejście do wielu kwestii, w tym także do literatury.\nPewnego dnia podczas buszowania w księgarni stacjonarnej wpadła mi w rękę książka o pięknej bordowej okładce z wiele mówiącym tytułem: Po czym poznasz, że twój kot spiskuje przeciwko Tobie. Książka mnie urzekła, szczególnie zafascynował mnie rozdział o tym jak rozpoznać, czy twój kot jest homoseksualistą (od tej pory w oczach moich kocic widzę tylko megagejowe tęcze, a homodemony na stałe zagościły w moim domu - zainteresowanych odsyłam do rzeczonej książki).\nJednak nie to okazało się w tej książce najistotniejsze – jeden z komiksów traktuje o korzyściach, a w zasadzie ich braku, płynących ze spacerów po parku z kotem.\nCóż – tego samego dnia rano podczas śniadania podzieliłam się na głos pomysłem, aby nabyć smycze i spróbować zabrać kocice do parku, na działkę, do lasu... Kilka godzin później czytam ten komiks. Przypadek?\nŁatwo się domyślić, że pomysł wyprowadzania kocic na zewnatrz nigdy więcej już nie wrócił.\nJak można się było spodziewać, po krótkim i wcale nie dogłębnym przeszukiwaniu Internetu, okazało się, że dziwnych książek o kotach jest całe mnóstwo. Z wszystkich, które udało mi się znaleźć wybrałam 4 moim zdaniem najzabawniejsze.\nHow to Talk to Your Cat About Gun Safety (Jak rozmawiać z kotem o bezpiecznym obchodzeniu się z bronią)\nMoże nie do końca jest to książka, raczej broszurka, ale tytuł brzmi zachęcająco. W Polsce może nie jest to lektura obowiązkowa, wszak nieliczni Polacy mają prawo legalnie posiadać broń w domu, ale w Stanach to może być prawdziwy problem. Koty jak wiadomo potrafią robić wiele rzeczy, więc nic nie stoi na przeszkodzie, aby udało im się odbezpieczyć wydobytą z sejfu broń i postrzelić właściciela lub nie daj Boże innego kota. Amerykańskie Stowarzyszenie Patriotów postanowiło więc wyjść naprzeciw oczekiwaniom milionów Amerykanów i uświadomić ich jak ważne jest nauczenie kota poprawnego korzystania z broni. Na amazonie można przeczytać wzruszającą historię o tym, jak Andrew dzięki Dalaj Lamie, który dał mu tę broszurkę na nowo nawiązał kontakt ze swoim kotem, który wcześniej dość niefrasobliwie obchodził się z jego rewolwerem i snajperką.\nBroszurka odpowiada na kilka fundamentalnych pytań:\nCzy naprawdę muszę rozmawiać z kotem o broni?\nCzy koty rzeczywiście bawią się bronią?\nNo i co z tego, że mój kot znajdzie broń?\nCzy to bezpieczne posiadać broń, gdy mam już kota?\nObchodzę się z bronią w odpowiedzialny sposób, czy muszę uczyć tego mojego kota?\nW jakim wieku powinien być kot, aby zacząć rozmowę o broni?\nCo ryzykuję, jeśli nie porozmawiam z moim kotem?\nZ tej samej serii są jeszcze książki o tym jak rozmawiać z kotem o abstynencji i o ewolucji. Nie muszę rozmawiać z moimi kocicami o broni palnej, ale pogawędkę na temat biegania po domu z nożem w pysku odbyłyśmy, na szczęście obyło się bez ofiar...\nHow to Excersise your Human (Ćwicz ze swoim człowiekiem)\nNa początku był film na youtube "How to exercise with your cats", który szybko stał się hitem Internetu. Nic zresztą dziwnego – sami go obejrzyjcie.\nKoci bohaterowie zyskali sympatię milionów internautów, co zaowocowało wydaniem stosownej książeczki, w której Shorty i Kodi pokazują jak pokonać lenia w człowieku. Oczywiście robią to tylko po to, aby człowiek pozostał w formie i mógł im dalej służyć. Właściciel kotów Robert W. Moore przeznacza część wpływów z reklam i sprzedaży książki na wsparcie schronisk dla zwierząt i organizacji, pomagającym zwierzętom.\nMoje kocice póki co nauczyły się przesuwać 8 kg kettle po podłodze (koty nie są wielkie – ważą po 4 kg) i nosić w pysku 0,5 kg hantelki. Sztangi jeszcze nie podnoszą, ale chodzą po niej jak po równoważni.\nSorry I Barfed on Your Bed (and Other Heartwarming Letters from Kitty) (Wybacz, że zrzygałem się na Twoje łóżko (I inne czułe listy od kociaków)\nTo kocia odpowiedź na psią książkę „Sorry I Pooped in Your Shoe" (Wybacz, że nasrałem ci do buta). „Sorry I Barfed on Your Bed” to zbiór przezabawnych zdjęć i listów, które z jednej strony są próbą wyjaśnienia pewnych faktów z kociego życia, a z drugiej strony są sugestiami dla nas, ludzi, co możemy zrobić, aby naszym kotom żyło się z nami lepiej. Listy i zdjęcia dotyczą najczęstszych ludzko-kocich problemów i pokazują np. jak koty widzą spanie na laptopie, wymiotowanie do łóżka, dlaczego czasami leżą z wystającym kawałkiem języka i dlaczego trawa powinna być zalegalizowana.\nI Could Pee on This: And Other Poems by Cats (Mógłbym naszczać na to – i inne kocie wiersze)\nPrzerabialiśmy już komiks i literaturę edukacyjną, była książka z ćwiczeniami i były listy, czas na kocią poezję.\nAutor książki użyczył swojego talentu kotom, pozwalając im poprzez poezję wyrazić siebie, zgłębić swoje największe rozterki, pozwolić oswoić się z bólem, radością, rozpaczą i potrzebą kontroli. W tomie znajdą się takie wiersze jak: "Who Is That on Your Lap?" (A któż to leży na twych kolanach?, "This Is My Chair", (To moje krzesło), "Kneel Before Me" (Klękaj przede mną), "Nudge" (Ocieractwo) oraz "Some of My Best Friends Are Dogs" (Niektórzy z moich przyjaciół są psami). Wiersz "Closed Door" (Zamknięte drzwi) – pokazuje skomplikowaną kocią naturę, w prostych słowach przekazuje wewnętrzne rozterki, które targają kotami, sprawiając, że zarówno one, jak i ich właściciele są doprowadzani do rozpaczy.\nNa koniec zostawiam Was z tytułowym wierszem z tomiku – nie pokuszę się jednak o tłumaczenie. Wiersz niech wam służy jako przestroga...\nhumulus_lupus 17.02.2016 14:47\nCzy może być coś cudowniejszego niż gorąca herbata, dobra książka, ciepły kocyk a na nim puchaty kotek ? :)\nWszystkim kotom i kociarzom, wszystkiego "kociego" z okazji Światowego Dnia Kota! :)\nAuroraBorealis 11.09.2015 08:15\nTo chyba G B Shaw nie? Myślałam o św Franciszku, ale zrezygnowałam :)\nAuroraBorealis 11.09.2015 09:46\nCo do tej sytuacji to bardziej mi chodziło, aby nikogo nie szufladkować np za to, że lubi zwierzęta bardziej od ludzi. To, że dziewczyna nastoletnia ma takie myślenie nie znaczy od razu, że mieszka w lesie/wsi/dziczy/pustkowiu itp a raczej dobrze o niej świadczy i powinno się ją za to pochwalić, bo ten kto lubi zwierzęta (czyli naszych braci mniejszych :) z pewnością nie jest złym człowiekiem a nie zacząć od początku swój komentarz że Ty to chyba w lesie mieszkasz, bo lubisz koty bardziej niż ludzi... no ręce opadają....brak słów\nCo do tej sytuacji to bardziej mi chodziło, aby nikogo nie szufladkować np za to, że lubi zwierzęta bardziej od ludzi. To, że dziewczyna nastoletnia ma takie myślenie nie znaczy od razu, że mieszka w lesie/wsi/dziczy/pustkowiu itp a raczej dobrze o niej świadczy i powinno się ją za to pochwalić, bo ten kto lubi zwierzęta (czyli naszych braci mniejszych :) z pewnością nie...\nMarta Pluskota 08.09.2015 14:45\nWygląda fajnie .... Muszę zobaczyć czy są u nas w księgarni . super jest ten filmik .\nMonika 08.09.2015 11:09\nLubię czytać, te książki wyglądają obiecująco, co nieco już w tym temacie zaliczyłam, ale...\nPo co czytać o kotach?! Żadna książka nie będzie lepsza, zabawniejsza, dziwniejsza od prawdziwego kota! Cokolwiek przeczytasz, cokolwiek usłyszysz, czegokolwiek się spodziewasz - pomnóż przez dziesięć, a kot i tak to przebije!\nIstoty kota, prawdziwej kotowatości nie zrozumie nikt, kto bazuje na książkach i filmikach z internetu.\nKota trzeba po prostu mieć.\nNie! Kota nie da się mieć. Można być kocią własnością, ale nigdy odwrotnie.\nKota można mieć, ale co najwyżej takiego na punkcie kotów.\nIstoty kota, prawdziwej kotowatości nie zrozumie nikt,...\nBeata 11.09.2015 10:13\nWszystko, co napisałaś to prawda:) Mam kota w domu i kota na punkcie kotów. Mój Kot jest udzielnym władcą (z naciskiem na "udzielnym"), pozwala nam się kochać, rozpieszczać i upraszczać mu życie, ale nigdy nie jest NASZ. On jest panem.\nMonika 08.09.2015 10:23\nKocham Koty !!! są cudowne , niewiarygodnie inteligentne i niezależne\nAnafis 07.09.2015 21:17\nSzkoda, że tyle nie po polsku. :(\nAghama 07.09.2015 21:10\nWidzę, że muszę nadrobić braki w literaturze :)\nTemu potworowi powinnam poczytać poezje o sikaniu...\naleczka 08.09.2015 07:13\nAleż cudny futrzak! jestem uzależniona od kotów, więc już go kocham :)\nAuroraBorealis 08.09.2015 09:02\nNo tak, leżę i pachnę, słodziak z niego straszny ;)\nwitcherrie 09.09.2015 18:59\nAuroraBorealis 10.09.2015 08:19\nTeż sobie na początku to samo pomyślałam o tych "zębiskach" :)\nAghama 10.09.2015 10:41\nto kota z wadą zgryzu i chorobą przyzębia, stąd ten efekt :)\nAuroraBorealis 10.09.2015 13:17\nCzyli rozumiemy, że kot ma kocią diastemę ;)Ale jak to mówią z wady uczynić można zaletę :D\nAghama 10.09.2015 13:54\n@AuroraB Diastema, to przerwa między jedynkami. Tu widoczne kły (u kotów zdaje się "czwórki", bo mają sześć siekaczy- nie jestem wetem, więc nie mam pewności). Ma tyłozgryz, a do tego "uciekły" jej dziąsła z powodu zapalenia przyzębia, przez co kły są wyeksponowane :) Mimo licznych braków w uzębieniu, radośnie chrupie suchą karmę :)\nAuroraBorealis 10.09.2015 14:12\nWiem co to diastema, bo sama ją mam - małą, ale mam ;)prościej mówiąc - przerwa pomiędzy jedynkami górnymi. Mój "były" można by rzec (bo zdechł ze starości) kot też miał takie problemy tylko niestety jemu w którymś momencie poleciały ze starości górne kły :( Twój mimo problemów z ząbkami to rozkoszny kociak.\nAghama 10.09.2015 14:58\nTematy zębowe są mi bliskie, stąd czepianie się terminologii :) Przykro mi z powodu Twoje kota :(\nAuroraBorealis 10.09.2015 15:18\nDziękuję :( Mickey był fajnym dachowcem pręgowanym, ale został humanitarnie uśmiercony przez weterynarza w zeszłym roku, po tym jak stracił wzrok i przestał jeść - sam się zwierzak głodził, bo tak go przybiło to że nie widział...Żal serce ściskał jak się biedny męczył dlatego pojechaliśmy do weterynarza i tam lekarz zadecydował...A miał 15lat..\nAghama 10.09.2015 18:20\nDługo pożył... Moje miały mniej szczęścia - prawie 10 lat (zawal serca/ wada wrodzona) i 10,5 (białaczka). Ta na zdjęciu ma teraz 7 :)\nAuroraBorealis 11.09.2015 15:07\nTeż miałaś przykre doświadczenia z Twoimi poprzednimi kotkami :(. Przykro się o tym czyta. Oby ten rozkoszniak dobrze się chował. Pozdrawiam :)\nHun 07.09.2015 19:58\nDo nietypowych książek o kotach dodałabym:\nAuroraBorealis 07.09.2015 18:48\nAle się uśmiałam podczas czytania tego tekstu :D. Te nasze kociaki to są niezłe cwaniaki. ;) Książka wspomniana w artykule "Po czym poznasz że Twój kot spiskuje przeciwko Tobie" jest świetna, przezabawna, prawdziwa i szczera do bólu oraz przedstawiona w formie obrazkowej podobnej do komiksu dlatego szybiutko się ją czyta. A wiersz o sikaniu - zajefajny, cóż natura kocia, uwielbiają zwracać na siebie naszą uwagę i tyle ;)\nAle się uśmiałam podczas czytania tego tekstu :D. Te nasze kociaki to są niezłe cwaniaki. ;) Książka wspomniana w artykule "Po czym poznasz że Twój kot spiskuje przeciwko Tobie" jest świetna, przezabawna, prawdziwa i szczera do bólu oraz przedstawiona w formie obrazkowej podobnej do komiksu dlatego szybiutko się ją czyta. A wiersz o sikaniu - zajefajny, cóż natura kocia,...


Trzy pomysły zarządu portu na wykorzystanie terenów stoczni w Świnoujściu | Głos Szczeciński\nTrzy pomysły zarządu…\nBogna Skarul 13 grudnia 2020, 10:11\nPomysły te przedstawił na czwartkowej sejmowej komisji prezes spółki ZPMSŚ Krzysztof Urbaś, zapytany przez posła Arkadiusza Marchewkę z KO w jaki sposób port planuje wykorzystać tereny postoczniowe w Świnoujściu.\nPrezes Urbaś przedstawił trzy pomysły. Zaznaczył, że już były one omawiane na zarządzie spółki, ale co podkreślił, są to tylko wstępne koncepcje.\nPierwszy pomysł, to wykorzystanie nie tylko terenów po stoczni w Świnoujściu, ale także terenów jakimi dysponuje w Szczecinie Fundusz Mars (po ST3 Offshore) na działalność instalacyjną i serwisową dla przemysłu offshorowego. Druga koncepcja to wykorzystanie terenów dla przemysłu związanego z remontami kontenerów, a trzeci pomysł – tereny dla wykorzystania na rozwój portu w Świnoujściu.\n- Bo naszym celem jest stały rozwój portu – zaznaczył prezes Krzysztof Urbaś.\nDodał, że ZPMSŚ nie będzie startował w przetargu na świnoujskie tereny, ale możliwe jest, że skorzysta z prawa pierwokupu.\nWyjaśnił, że zgodnie z ustawą sejmową („która - jak powiedział - jest dla nas taką biblią”,) w momencie kiedy pojawi się chętny na kupno, uzgodni cenę i uda się do notariusza, to dopiero wtedy ZPMSŚ będzie miał 6 miesięcy, aby z prawa pierwokupu skorzystać.\n- Podmiot, który będzie chciał kupić te tereny musi mieć wynegocjowana umowę i podpisany akt notarialny – tłumaczył Krzysztof Urbaś. – Ten akt notarialny trafia do nas, a my musimy w ciągu pół roku podjęć decyzję.\nPodkreślił też, że w tym momencie port nie będzie mógł na nowo negocjować ceny, tylko za tereny, które chce przejąć, będzie musiał zapłacić taką kwotę, jaka widnieje w akcie notarialnym.\n- To normalna praktyka – wyjaśniał podczas komisji sejmowej Krzysztof Urbaś. – I co podkreślam, wynika z ustawy sejmowej. Przyznam, że co jakiś czas otrzymujemy od różnych podmiotów takie akty notarialne i musimy na nie reagować.\n- Basen nie będzie mógł być przywrócony w tej formie do użytkowania, więc musimy go po prostu zburzyć i przeprowadzić poważną inwestycję - powiedział prezydent...


Archiwa: dążenie do celu » Odważną Być!\nSpełniaj swoje marzenia W dzieciństwie żyliśmy marzeniami. Teraz niektórych marzeń się nawet wstydzimy. Zamień marzenia w cele. Nie bój się swoich marzeń. Bo przecież cele to marzenia z datą spełnienia. To pierwszy krok do sukcesu. A Ty masz marzenia? Podziel się w komentarzu. Zamiast cieszyć […]


11 maja, 2022 - AdwordPress.pl\nInstagram dodaje wątki do komentarzy\nZ każdą kolejną aktualizacją, oprócz poprawek stabilności, Instagram dodaje nowe funkcje. Może nowa opcja nie jest jakaś znacząca i duża, ale jest bardzo przydatna. Od wersji 24 w aplikacji Instagram dla Androida i iOS’a daje możliwość odpowiadania na komentarze i…\nInstagram ma już 700 milionów użytkowników\nKopiowanie czyichś pomysł nie jest zawsze najlepszym rozwiązaniem, ponieważ to pierwowzór zawsze będzie bardziej doceniony, przynajmniej może się tak wydawać. Instagram jest doskonałym przykładem, że może być zupełnie odwrotnie. Aplikacja należąca do Facebooka, od zeszłego roku sukcesywnie zdobywała wszystkie funkcje,…\nInstagram oficjalnie dostaje wsparcie dla wielu kont\nJest to funkcja, którą zapowiadano od kilku miesięcy. Głównie wyczekiwana przez osoby, które korzystają na swoim smartfonie z prywatnego i firmowego konta Instagram. Opcja trafia wreszcie do aplikacji na Androida i iOS’a. Wyklucza to problem korzystania z wielu urządzeń lub…\nInteligentna aplikacja aparatu Microsoft Pix już wkrótce trafi na iOS\nMicrosoft Pix już wkrótce trafi na iOS. Inteligentna aplikacja aparatu, automatycznie wyszukuje najlepszą wersję zdjęcia i poprawia obraz. Tuż przed naciśnięciem przycisku migawki wykona kilka ujęć, aby potem je ze sobą porównać i wybrać najlepsze zdjęcie. ISO i ekspozycja jest…


KRÓTKO I NA TEMAT. Konsultacje na temat snu pijanego zająca… »\nKRÓTKO I NA TEMAT. Konsultacje na temat snu pijanego zająca…\nNasze władze, wreszcie ujawniły co będzie przedmiotem konsultacji, które 12 września br. mają odbyć się w legionowskim ratuszu. Z oficjalnych informacji przekazywanych przez rzeczniczkę Urzędu Miasta, co prawda wynikało, że omawiane będą wszystkie kwestie związane z przeprawami przez tory kolejowe w Legionowie, ale my wiedzieliśmy swoje. Nauczeni doświadczeniem współpracy z ratuszem, mogliśmy podejrzewać, że władze za plecami mieszkańców, same już zdecydowały o lokalizacji nowej przeprawy. A zapowiedziane konsultacje z mieszkańcami mają tylko pełnić rolę figowego listka\nTak jak przypuszczaliśmy, okazało się, że tematem konsultacji mają być nie te najważniejsze sprawy, jak lokalizacja przeprawy, ale szczegóły tej inwestycji. Co prawda nie będą to tylko konsultacje na temat koloru barierek ochronnych albo płytek chodnikowych, ale na pewno nie zadowolą mieszkańców.\nPrezydent pomimo petycji i protestów przeciwko tej lokalizacji, zdecydował, że przeprawa – tunel dla samochodów powstanie na przedłużeniu ul. gen. Roi. Mieszkańcy mają zaś zdecydować tylko, czy w tunelu tym ma się zmieścić także chodnik ze ścieżką rowerową, czy też ma go tam nie być. Drugi wariant, bez chodnika w tunelu, przewiduje, że na kładkę dla pieszych zaplanowaną w miejscu obecnego przejazdu przy ul. Polnej, prowadzić będą długie na kilkadziesiąt metrów pochylnie, które umożliwią wjazd rowerzystom.\nNajdziwniejsze jest jednak to, że Legionowskie władze wybrały taką lokalizację tunelu, która budzi prawdopodobnie najwięcej kontrowersji. Patrząc na projekt tej przeprawy oraz prowadzących do niej dróg, trudno nie odnieść wrażenia, iż przyjęto rozwiązanie skomplikowane i bardzo wydumane. Nic dziwnego, że od razu okrzyknięto niezrozumiałym esem floresem, snem pijanego albo w jeszcze bardziej dosadny sposób.\nDroga do tunelu ma bowiem prowadzić wzdłuż torów niemal do granic miasta, a po jego przejechaniu ma wracać również wzdłuż torów w kierunku Legionowa. Tak jakby dużo prościej i dużo taniej nie można było poprowadzić jej na wprost, tak jak dzisiaj przejeżdża się przez tory. Na domiar złego, aby przejechać przez tunel, będzie trzeba pokonać 4 zakręty pod kątem niemal 90 stopni. Dwa z nich, będą się znajdowały przy samym wjeździe i wyjeździe z tunelu, a pozostałe dwa przy wjeździe na rondo przy ul. Roi oraz przy skrzyżowaniu z ul. Kwiatową. Już widzę, w jaki sposób będą pokonywać te zakręty ciągnące sznury samochodów. A także, jak pokonywać będą te zakręty rowerzyści, przejeżdżając slalomem pomiędzy pieszymi.\nPomimo tych wszystkich zastrzeżeń, zaplanowana przez nasze władze przeprawa ma duże szanse na realizację. Po konsultacjach 12 września, uwagi i wnioski będzie można ANONIMOWO przesyłać elektronicznie na adres Urzędu. Zapewne znów okaże się, że najwięcej głosów padło na preferowane przez ratusz rozwiązanie. W końcu, od tego jak się głosuje, ważniejsze jest, kto liczy głosy…\nVictor 12 września 2019 at 08:22 odpowiedz\nNiech Romcio wsadzi sobie w d..takie konsultacje. Błazenada połączona z cwaniactwem\nKrzysiek 11 września 2019 at 18:17 odpowiedz\nJeżeli Ratusz liczy na spokojne konsultacje, działając w taki sposób, to niech gotuje się na mocnego kopa w d… od mieszkańców ktorzy przyjdą.


Moderowany katalog stron www katalog.wiem-to.tk jest katalogiem zamkniętym. Znaczy to, że dodawanie i usuwanie wpisów jest możliwe wyłącznie przez administrację. Jest to gwarancją, że wpisy i artykuły w nim zamieszczanie dotyczą stron tylko wysokiej jakości, a ich treść nie jest z generatorów, ani nie jest spamem. Unikalny skrypt zoptymalizowany pod kątem SEO i automatyczne "pingowanie" wszystkich wpisów i artykułów, a także automatyczne generowana mapa wpisów i artykułów, która następnie zgłaszana jest najpopularniejszym wyszukiwarkom umożliwia szybkie i skuteczne indeksowanie wpisów w katalogu, a co za tym idzie stron do niego dodanych.\nAdres www: http://katalog.wiem-to.tk