Emocjonalne zatrucie. Poznaj 5 sygnałów, które mogą niepokoić - Cytaty.pl\n.19 lutego 2021 09:49\n„Czuję się bezbronny, łatwo się denerwuję i co jakiś czas czuję potrzebę żeby po prostu wstać i zostawić wszystko za sobą. W ciągu chwili przechodzę między zainteresowaniem do obojętności. Nie potrafię utrzymać motywacji do skończenia jakiejś czynności".\n„Moje życie przypomina jazdę kolejką górską. Śmiech i łzy mieszają się w nim na każdym kroku. Wiele wysiłku kosztuje mnie radzenie sobie z niepokojem i niepewnością”.\nCzy któreś z tych powyższych zdań mogło być wypowiedziane przez ciebie? W taki sposób osoba cierpiąca na emocjonalne zatrucie mogłaby opisać swoje odczucia. Większość osób kojarzy zatrucie zchorobą wywołaną fizycznym czynnikiem zewnętrznym takim jak alkohol czy nieznana roślina.\nCzy wiemy po czym rozpoznać emocjonalne zatrucie?\nJeżeli przechodzisz właśnie bardzo trudne i wywołujące emocje chwile w swoim życiu, możesz być zatruty emocjonalnie. Emocje towarzyszące człowiekowi sięgają bardzo głęboko. Jesteśmy skomplikowani pod tym względem, więc przyczyny zatrucia emocjonalnego będą różne. Podstawą dla niego będzie jednak, brak potrzebnego czasu na przepracowanie własnych doświadczeń i myśli.\n1. Zmieniło się twoje postrzeganie\nPatrzysz na świat przez pryzmat własnych emocji. Nie czujesz potrzeby zrozumienia sytuacji wsposób racjonalny np. od innych ludzi.\nTakie podejście generuje nerwowość i niecierpliwość, które uwalniają niespodziewane emocjonalne reakcje. Przez to jak się czujesz, nie potrafisz sobie z nimi poradzić, więc zaskakują również ciebie.\n2. Wzrasta twoja niepewność\nMoże wzrosnąć poczucie zagubienia, które zacznie kontrolować twoje życie. Stałeś się bardziej reaktywny i częściej zachowujesz się w sposób defensywny. Twoje poczucie własnej wartości jest ograniczone, czujesz się bezbronny w obliczu każdego zdarzenia.\nTwoja siła zmalała, a toksyczne emocje, które cię wypełniają skutecznie blokują możliwość dostrzeżenia, ile naprawdę jesteś wart i co potrafisz osiągnąć. Może to skutkować wytworzeniem emocjonalnej zależności, gdyż zaczynasz wierzyć, że sam nie potrafisz sobie z niczym poradzić.\n3. Jesteś emocjonalnie zablokowany\nTwoje emocje poprzedzają akcję. Pozwalanie emocjom na kierowanie twoimi działaniami bez uprzedniego poddania ich filtrowi mentalnemu ogranicza twoją zdolność komunikowania się i rozwoju. W wyniku twojego emocjonalnego zatrucia często nie wiesz, jak zareagować na sytuacje swojego życia.\nEmocjonalne zatrucie uniemożliwia logiczne myślenie poprzedzające to co powiesz. Także zachowanie odpowiedniej perspektywy jest zaburzone. Zachowując się w ten sposób sprawiamy, że nasze działania nie odzwierciedlają prawdziwych nas. Jedynie emocje.\n4. Emocjonalny zawrót głowy nie pozwala uwolnić się od bolesnych zachowań\nLęk przed odpuszczeniem sobie. Obawa spowodowana stawieniem czoła pustce, którą może wywołać porażka.\nCzujesz frustrację jeśli zboczysz ze ścieżki, którą uważasz za idealną w swoim życiu. Martwisz się, że może to wywołać katastrofę i zniszczyć ci życie. Wydaje ci się, że nie będziesz w stanie funkcjonować, jeśli porzucisz swoje nawyki i ludzi ze swojego otoczenia nawet jeżeli wiesz, że nie są dla ciebie dobrzy.\n5. Brak siły psychicznej\nCierpiąc na emocjonalne zatrucie możesz nie słuchać, co inni do ciebie mówią. Będziesz mieć problem nie tylko z uwagą, ale również pamięcią.\nDostrzeżesz to w czasie wymiany zdań, kiedy będziesz mieć problem ze zrozumieniem, co właśnie zostało powiedziane. Przeinaczasz słowa drugiej strony zgodnie z własnymi przekonaniami.\nNie wynika to z twojego celowego działania. Patrzenie z perspektywy drugiej osoby to dla ciebie niesamowity wysiłek psychiczny. Nawet twoja zdolność do codziennej interakcji z otoczeniem to za duże wyzwanie.\nJak radzić sobie z emocjonalnym zatruciem?\nMusimy zrozumieć, że kiedy jesteśmy pod wpływem naszych toksycznych emocji i niepewności, ogromnie pogarsza się nasze poczucie wartości. Mamy tendencję do mylnego interpretowania rzeczy. Bardzo prawdopodobne jest to, że powiemy lub zrobimy rzeczy, których później będziemy żałować.\nKiedy mamy do czynienia z takimi problemami, ważne jest, abyśmy byli świadomi, że jesteśmy pełni emocji. Powinniśmy dać sobie czas na ich analizę i zaakceptowanie.\nJeśli nauczymy się szybko identyfikować te pięć symptomów, będziemy w stanie uświadomić sobie, że właśnie znaleźliśmy się w stanie zatrucia emocjonalnego. Pozwoli to na szybką reakcję, która może okazać się bezcenna w utrzymaniu naszej równowagi emocjonalnej.


Archiwa: grzeszyć - ItinerariumItinerarium\nTag Archives: grzeszyć\nPosted on 2012/06/26 by ks. Mietek Puzewicz | Permalink 0\nŚroda 27 czerwca 2012 Grzeszymy wszyscy. Lekko, ciężko, powszednio a nawet śmiertelnie. I każdy ma swój zbiór przewin, z którym coś trzeba zrobić. Można szukać przyczyn grzechu we [..]\nItinerarium\tgrzeszyć, kochać, spojrzeć na Boga, wstręt do siebie, złudne usprawiedliwienia


DEMOKRACJA DLA WSZYSTKICH – EMIDDLE- EAST.COM\nSTOSUNKI SPOŁECZNO – POLITYCZNE\nCzy uda się Amerykanom narzucić demokrację krajom, które jeszcze nie są gotowe przyjąć obcego systemu politycznego? Obecność Amerykanów w Iraku może pomóc przy rodzeniu się demokracji w tym kraju. Ale wydaje się, że ten eksperyment demokratyczny nie będzie łatwym zadaniem do zrealizowania z różnych powodów…\nTen kraj znajdował się przez kilkadziesiąt lat pod silnym wpływem dyktatury, a demokracja dla tego narodu pozostawała obca. Po drugie w tym kraju mieszkają muzułmanie szyici, którzy stanowią 60% ludności kraju oraz muzułmanie sunnici, stanowiący 35%. W przypadku sunnitów 15% z nich stanowią Kurdowie, którzy dążą do utworzenia w północnym Iraku wolnego Kurdystanu.\nW Iraku przynależność etniczna, czy religijna jest silniejsza od przynależności państwowej. Należy pamiętać o istotnej roli plemiennej struktury społeczeństwa irackiego. Do tego dochodzi jeszcze potrzeba wykształcenia świadomości politycznej obywateli, polepszenia sytuacji gospodarczej i zapewnienia bezpieczeństwa. Te wszystkie powody razem mogą stanowić istotną przeszkodę dla demokratyzacji tego kraju.\nIrak pod władzą Saddama pozostawał państwem prawie totalitarnym. Hasła nacjonalistyczne, jakie wysuwała partia Baas za rządów Saddama zostały usunięte z programów obecnych ruchów politycznych, Irak zaś idzie w kierunku radykalizacji i odrodzenia fundamentalizmu religijnego, zarówno wśród sunnitów, jak i szyitów. Gdyby władzę przejęły ugrupowania szyickie, mielibyśmy do czynienia z państwem wojujących fundamentalistów. Najlepszym dowodem na to jest rewolta radykalnego przywódcy szyitów Muktady Al Sadra.\nPomimo, że stosunek większości szyitów wobec okupacji Iraku pozostaje umiarkowany, to jednak ich nastroje mogą się zradykalizować, jeżeli okaże się, że Amerykanie zechcą pozostać w Iraku zbyt długo. Fundamentaliści mają inną wizję budowania ustroju, dlatego będą chcieli zbudować państwo islamskie. Oni nie zgodzą się na demokrację w stylu zachodnim, która nie uwzględnia zasad ich religii i kultury kraju. Według Francis Fukayama demokracja powinna być zbudowana na bazie własnych doświadczeń historycznych, kulturowych, społecznych, bowiem ludzie z zewnątrz nie są w stanie stworzyć więzi łączących tych ludzi w obrębie narodów.\nDecydującym sprawdzianem amerykańskiej idei demokratyzacji będzie to z jakim sukcesem zakończy ten proces w Iraku. Co wpłynęło na amerykańską administrację, że nagle zaczęła promować demokrację w tym regionie? Większość analityków jest zdania, że głównym powodem zmiany amerykańskiej polityki wobec tego regionu było zagrożenie związane z zamachami z 11 września 2001 roku. Amerykanie doszli do wniosku, że większość zamachowców pochodziła z krajów będących sojusznikami Stanów Zjednoczonych (15 zamachowców pochodziło z Arabii Saudyjskiej). Innymi słowy, jednym z najważniejszych powodów wzrostu zagrożenia terroryzmem był brak wolności, demokracji i równości społecznej. Z drugiej strony prezydent George Bush przyznawał, że przedtem nie interesowała go demokracja w regionie Bliskiego Wschodu. USA popierały jednak każdy reżim, który zapewniał ich interesy, nawet jeżeli ten reżim polityczny był dyktatorski, czy nie szanował praw człowieka.\nPocząwszy od końca drugiej wojny światowej Stany Zjednoczone przyjęły politykę obrony swoich interesów na Bliskim Wschodzie. Ich polityka polegała na strategii zachowania status quo, co znalazło odzwierciedlenie w utrzymaniu istniejących reżimów w tym regionie. Nie pozwolono także na zmianę polityki wewnętrznej tych krajach. Dopóki interesy amerykańskie nie były narażone na niebezpieczeństwa, Amerykanie nie ingerowali w naturę tych reżimów, bądź sprawy związane z traktowaniem własnych obywateli.\nPo drugie nie dopuszczały one do zmian geopolitycznych, bowiem to mogłoby wpłynąć na równowagę sił w regionie. Najważniejsze okazało się zachowanie stabilizacji tych reżimów i zwalczanie narodowych sił opozycyjnych. Amerykanie aż do 11 września 2001r. byli największymi przeciwnikami przeniesienia idei demokracji do krajów arabskich. Zmiany wewnętrzne czy geopolityczne nie leżały w ich interesach, zwłaszcza jeżeli te totalitarne i autokratyczne reżimy zapewniły im interesy i nie sprzeciwiały się ich polityce. Amerykanie prowadząc taką politykę uzasadniali ją tym, że demokracja i jej mechanizmy nie są zgodne z kulturą i wartościami arabskimi, a także z religią islamską .\nPo trzecie strategia, która dotyczyła konfliktu izraelsko-palestyńskiego, polegała na zapewnieniu przewagi Izraela, zbieżnego z interesem amerykańskim, a także popieranie tego kraju przeciwko każdej rosnącej sile arabskiej. Spowodowało to podział wśród krajów arabskich na kraje radykalne, które nie zgadzały się z ich postawą i polityką, jak Libia, Syria, czy Irak i na kraje umiarkowane, które współpracowały i nie sprzeciwiały się tej polityce. USA w zamian tego nie popierały sił opozycyjnych. Zwłaszcza dotyczy to krajów Zatoki Perskiej, z którymi Stany Zjednoczone mają układy w dziedzinie współpracy wojskowej i politycznej.\nW tym regionie w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych panował nacjonalizm arabski, zwłaszcza w Iraku, Syrii i większości krajów arabskich. Dążono do zjednoczenia świata arabskiego, ale niestety te kraje nie mogły tego zrealizować. Jednym z tych powodów było istnienie polityki amerykańskiej, nie tolerującej powstania układu pomiędzy tymi krajami. Powstanie takiego układu stanowiłoby zagrożenie dla interesów amerykańskich, jak i istnienia państwa Izraela.\nWobec nieudolności nacjonalizmu arabskiego w latach osiemdziesiątych, zaczęły powstawać nowe organizacje islamskie i fundamentalistyczne. Wszystko to doprowadziło do wzrostu radykalizmu islamskiego. Fundamentaliści zaczęli stanowić główną opozycję w tych krajach, używając przemocy do realizacji swoich celów. Fundamentalizm był mocno zwalczany przez poszczególne reżimy arabskie. Spowodowało to ich emigrację, zwłaszcza na Zachód. Kraje zachodnie zapewniały im azyl polityczny, ponieważ liczyły, iż przyjmując siły islamskie, bądź opozycjonistów na swoje terytorium będą mogły traktować później opozycję jako środek nacisku wobec tych krajów. Mogłoby to okazać się pomocne, gdyby te kraje sprzeciwiały się polityce Zachodu w tym regionie.\nStany Zjednoczone popierały islamskie siły w czasie wojny w Afganistanie. Z powodu obecności armii sowieckiej w tym kraju pomagali oni arabskim bojownikom, przybywającym z różnych krajów arabskich, bądź islamskich. Te islamskie siły nie pozostawały w konflikcie z USA. W naturze tych sił nie było nastawienia przeciwnego Zachodowi, czy nastawienia antydemokratycznego, bardziej miało ono charakter ewolucyjny. Uważano, że komunizm był głównym wrogiem islamu, dlatego te siły islamskie postanowiły go zwalczać.\nKoniec wojny w Afganistanie przyniósł wzrost fundamentalizmu islamskiego w tym kraju. Część bojowników powróciła do swoich domów, jednak duża liczba pozostała w Afganistanie i związała się z Osamą bin Ladenem, który stworzył organizację Al-Kaida. Do chwili obecnej stanowi ona największe zagrożenie na świecie. Bin Laden dążył do stworzenia międzynarodówki islamskiej, pragnąc samemu stanąć na jej czele. On stanowił z pewnością epigon zimnej wojny, walczył w Afganistanie przeciwko komunizmowi i dlatego był popierany przez USA. Później okazało się, że antykomunizm nie oznaczał, iż może być on także przyjacielem Stanów Zjednoczonych. Cały Zachód na czele z USA stał się wrogiem numer jeden dla bin Ladena i jego organizacji. Fundamentaliści islamscy w latach dziewięćdziesiątych zaczęli walkę o przejęcie władzy. Po anulowaniu demokratycznych wyborów w Algierii, kiedy nie chciano dopuścić do władzy islamistów, doszło do krwawej wojny domowej, która do dnia obecnego nie została zakończona. Niemniej aktywni pozostają fundamentaliści islamscy w Egipcie.\nPo upadku muru berlińskiego świat wkroczył w erę jednobiegunową pod przywództwem Stanów Zjednoczonych, które pozostają absolutnym hegemonem. To supermocarstwo posiada różne interesy na świecie, a w obronie tych interesów zmuszone jest do interwencji w konfliktach, albo do prowadzenia wojen. Realizacja tej polityki może mieć zwolenników, jak i przeciwników na świecie. Wrogość wobec USA nie ogranicza się tylko do świata arabskiego, czy muzułmańskiego. Wrogość ta nie jest spowodowana osobistymi przesłankami do narodu amerykańskiego, ale do jego polityki zagranicznej, z którą nie wszyscy ludzie się zgadzają i czasami padają jej ofiarami. Z drugiej strony naród amerykański, który jest zajęty własnymi codziennymi sprawami, nie pozostaje odpowiedzialny za politykę zagraniczną swojego kraju. Przeciętny Amerykanin nie jest zorientowany w prowadzonej polityce zagranicznej USA na świecie, ani w tym jakie ona może mieć niekorzystne reperkusje dla USA. Kiedy wybuchają konflikty, Amerykanie pozostają w szoku i nie potrafią wytłumaczyć przyczyn powstania konfliktu.\nPo pierwszej i drugiej wojnie światowej polityka USA w stosunku do Bliskiego Wschodu uzależniona była od doraźnych interesów gospodarczych w tym regionie. Arabowie postrzegali w USA odpowiedniego partnera w odróżnieniu od kolonialnych krajów europejskich, jak Wielkiej Brytanii, Francji, czy Włoch, które podzieliły ten region. Ale sytuacja uległa zmianie po powstaniu państwa Izrael w 1948 roku, kiedy USA popierały politykę tego kraju. Arabowie krytykują takie nastawienie amerykańskie, które nie uwzględnia nacisków na Izrael w celu wycofania się z ziem arabskich i powstania państwa palestyńskiego. Niechęć nie jest tylko wyrażana przez przywódców tych krajów, ale przez organizacje nacjonalistyczne i islamskie. Wrogość tych organizacji nie jest skierowana tylko przeciwko USA, ale przeciwko tym reżimom, które współpracują i utrzymują dobre stosunki z USA. Te organizacje walczą o przejęcie władzy w tych krajach i widzą w USA, popierające te reżimy główną przeszkodę w realizacji ich planów politycznych. Po upadku lewicowych partii i osłabieniu nacjonalistycznych organizacji siły islamskie są teraz główną siłą opozycyjną w krajach Bliskiego Wschodu. Reżimy te przy poparciu USA wyrażają obawę, że fundamentaliści mogą przejąć władzę, co może stanowić istotne zagrożenie dla żywotnych interesów Stanów Zjednoczonych w tym ważnym regionie świata.\nJeśli chodzi o stosunek do Stanów Zjednoczonych Arabowie dzielą się na trzy grupy. Pierwsza grupa upatruje w USA kraj cywilizowany, postępowy i wolny. Ta grupa zorganizowana w niektórych elitach islamskich nazywa siebie liberalną i otwartą na Zachód, ale fascynują ich bardziej amerykańskie osiągnięcia, dorobek intelektualny, co nie przekłada się w równym stopniu na podobny stosunek emocjonalny. Pomimo tego stanowią oni mniejszość wśród muzułmanów i Arabów. Nigdy ta grupa nie stanowiła wiodącego nurtu politycznego, ani nie miała poparcia społecznego. Ta grupa jest aktywna jedynie w dziedzinie kultury, literatury, słowem na polu intelektualnym. Nie odnosi się to natomiast do polityki, czy religii.\nDruga grupa nie toleruje Ameryki, co więcej nienawidzi jej, upatrując w niej przykładu następców dawnych Krzyżowców, czy też zagrożenia dla własnej tożsamości arabskiej, czy islamskiej. Ta grupa reprezentowana jest zwłaszcza przez organizacje i ruchy fundamentalistyczne. Wypowiadają oni wojnę Ameryce, chrześcijanom, Żydom, nie ma tutaj żadnej różnicy. Traktują ich jako niewiernych, których należy zwalczać w imię religii i ideologii. Ta grupa stanowi jeszcze mniejszość wśród muzułmanów i Arabów, ale ta mniejszość jest coraz bardziej aktywna. Próbuje ona przejąć schedę po ruchach nacjonalistycznych i lewicowych, którym w ciągu pół wieku nie udało się wyzwolić świata arabskiego spod dominacji Zachodu. Można powiedzieć, że jeśli pierwszą grupę cechuje\nsympatia i racjonalne nastawienie do USA, to drugą nieprzejednana nienawiść.\nPozostaje trzecia grupa, która jest reprezentowana przez większość Arabów i muzułmanów. Jej przedstawiciele nie dostrzegają w USA ani wroga religijnego, ani wroga cywilizacji islamskiej, czy arabskiej, lecz spoglądają na USA głównie z perspektywy wroga politycznego. Związane jest to z prowadzoną polityką amerykańską wobec Bliskiego Wschodu. Wrogość tej grupy w stosunku do USA podyktowana jest nie czynnikami ideologicznymi, czy religijnymi, ale stronniczością amerykańską w konflikcie arabsko-izraelskim. Izrael pozostaje tutaj główną przeszkodą dla budowania dobrych stosunków z\nAmeryką. Widoczne jest to szczególnie w tych sytuacjach, kiedy USA wycofując poparcie dla Izraela, zaczynają rozwijać obustronne stosunki gospodarcze i polityczne uwzględniające wzajemne interesy amerykańsko-arabskie.\nPolityka amerykańska charakteryzuje się specyficznym podejściem do obszaru Bliskiego Wschodu. Strategia i polityka amerykańska wobec reżimów, czy ugrupowań islamskich w tym regionie przebiega w gąszczu wzajemnych skomplikowanych relacji. Amerykanie wyróżniają zarówno te ugrupowania, które nawołują do użycia przemocy, jak i te, które dążą do zmiany sytuacji społeczno-politycznej w sposób pokojowy w danym kraju. Amerykanie popierają rozmowy przywódców tych krajów z ugrupowaniami umiarkowanymi, pod warunkiem, że nie stosują one przemocy i terroryzmu w dążeniu do uzyskania władzy. Dzieje się tak, aby zapobiec uzyskania władzy przez elementy radykalne, dlatego popierają ich współudział w sprawowaniu władzy, jak w Jordanii. Amerykanie obawiają się przewrotów politycznych i zmiany władzy, gdyż nie potrafiliby przewidzieć tego, jak będą zachować w przyszłości.\nDotychczas świat niewiele słyszał o fundamentalizmie jordańskim, ale w tym kraju posiada on wielu zwolenników. Król Jordanii nie dopuścił do tego, aby fundamentaliści stali się królewską opozycją i mogli działać w ramach organizacji paramilitarnych. Pomimo tego oni uczestniczą w życiu politycznym, czego przykładem jest reprezentacja w parlamencie.\nPrzykładem tego jest też libańska organizacja Hezbollah. Ta fundamentalistyczna organizacja rozpoczęła swoją działalność w Libanie na początku lat 80-tych, kiedy to kraj pogrążony był w chaosie wojny domowej, a następnie poddany okupacji izraelskiej. Już w połowie lat 80-tych Hezbollah wysunęła hasło proklamowania w Libanie republiki islamskiej. Był to wtedy – i jest nadal – pomysł nierealny, gdyż w Libanie żyje około 32 procent chrześcijan, oczywiście temu przeciwnych również wyznawcy sunnickiej odmiany islamu (21 procent Libańczyków) uważają to za niezgodne z libańską racją stanu. Jednakże wizja szyickiej republiki znalazła u szyitów, stanowiących około 40 procent ludności Libanu, wielu sympatyków. Na podatny grunt padały hasła wzywające do walki z okupantem izraelskim, a także z wpływami Zachodu, zwłaszcza USA. Hezbollah powoli zdobywał coraz większy wpływ. Obecnie posiada 14 posłów w parlamencie libańskim, który liczy ogólnie 128 członków. To jest przykład na to, że te ugrupowania mogą partycypować w demokratycznej władzy, nawet dostosowując się do jej reguł.\nW Egipcie sytuacja wygląda inaczej, bowiem organizacja Bracia Muzułmanie działa legalnie, ale nie jest reprezentowana w parlamencie. W niektórych przypadkach jednak Amerykanie nie tylko popierają rozmowy między reżimami i umiarkowanymi ugrupowaniami islamskimi, ale także nawiązują bezpośrednie kontakty z nimi. Można podać przykład tego jak USA nawiązało stosunki z Algierskim Frontem Wyzwolenia po wygraniu wyborów w końcu 1991 roku. Wtedy to zaistniała możliwość rządzenia Algierią przez ten Front. Nawiązanie kontaktów z Frontem Ocalenia miało dotyczyć dwóch celów. Po pierwsze podporządkowania sobie przyszłego nowego rządu bez względu na jego charakter, jeśli współpracowałby on ze Stanami Zjednoczonymi i zapewniał ochronę ich interesów. Po drugie ograniczenia wpływów Francji w tym kraju.\nJednakże rząd algierski anulował wybory, co w efekcie doprowadziło do wojny domowej. Okazało się, że ugrupowania islamskie nie mają szans na objęcie władzy w tym kraju. Doszło do radykalizacji nastrojów wśród tych ugrupowań, które rozpoczęły walkę z rządem poprzez stosowanie przemocy. Amerykanie wycofali się ze współpracy z tymi ugrupowaniami i zaczęli popierać rząd algierski, nakłaniając go równocześnie do przyłączenia do siebie tylko umiarkowanych islamistów.\nAmerykanie nawiązali stosunki z reprezentantami ruchów islamskich w tym regionie, które pozostawały w opozycji do istniejących reżimów. Ale amerykańskie stosunki z tymi ruchami nie oznaczały zgody na ich działalność. Były dyrektor CIA Robert Gates mówił, że poprzednie administracje amerykańskie zalecały politykom i dyplomatom kontaktowanie się z ruchami islamskimi w krajach arabskich, nawet z tymi, które były wrogo nastawione do USA. Miało to na celu poznanie ich sposobu myślenia oraz planowanych poczynań. Gates dodał, że w przypadku obalenia Szaha w Iranie wielkim błędem było zaniechanie kontaktów z irańską opozycją, czyli mułłami. Większość polityków amerykańskich z administracji prezydenta Cartera wyraziło żal, że zabroniono im kontaktowania się z siłami opozycyjnymi wobec Szaha, zwłaszcza z siłami religijnymi. Gates mówił, że kiedy obalono Szaha i jego reżim upadł, nie wiedziano nic o tych siłach, a także samym Chomeinim, ani o jego planach i celach.\nZdaniem polityków amerykańskich dialog z ruchami islamskimi wcale nie oznaczał zgody na poparcie dla przejęcia władzy w tym, czy innym kraju. Głównym celem było rozpoznanie sytuacji wewnętrznej w kraju oraz zbieranie informacji o działalności islamistów. W niektórych przypadkach Waszyngton przekazywał te informacje przywódcom krajów, którym mogły być one pomocne. Jak zauważono strategia Stanów Zjednoczonych wobec islamskich ugrupowań fundamentalistycznych nie jest stała. Cele ruchów fundamentalistycznych różnią się od siebie, zależą od charakterystyki danego kraju. Wrogość wobec Stanów Zjednoczonych nie była głównym wyznacznikiem tych ugrupowań.\nNie pozwolenie ugrupowaniom na udział w życiu politycznej swoich krajów, spowodowało użycie przemocy i terroryzmu jako środka do przejęcia władzy. Obawa przed dojściem do władzy radykalnych organizacji i wzrostu ich siły w krajach Bliskiego Wschodu, a także zwiększenia terroryzmu na świecie skłoniło USA do przyjęcia nowej strategii wobec tego regionu.\nNowa amerykańska inicjatywa wielkiego Bliskiego Wschodu nie ogranicza się tylko do reform politycznych, ale także do reform gospodarczych. Ma ona na celu zmniejszenie bezrobocia, polepszenie sytuacji kobiet, zwiększenie dostępu do edukacji. Według Amerykanów te reformy mogą doprowadzić do zmniejszenia wpływów fundamentalistów islamskich.\nAmerykanie przewidują zastosowanie nowej trzypunktowej strategii: wojnę przeciwko terroryzmowi i grupom islamskim, które stanowią główne zagrożenie dla stabilizacji w tym regionie, rozwiązanie konfliktu palestyńskiego oraz próbę zreformowania nowych reżimów. Ta inicjatywa przewiduje też włączenie różnych sił opozycyjnych w sprawowaniu władzy. Według tej nowej strategii zmiany polityczne są nieuniknione i zachowanie status quo tych reżimów zwłaszcza po 11-9, nie służy tak bardzo interesom USA.\nBrak demokracji i nieodpowiednia polityka gospodarcza są głównymi źródłami głębokiego kryzysu w tym regionie w następujących dziedzinach: strategicznej, gospodarczej, politycznej i ideologicznej. Wydaje się, że proces demokratyzacji krajów Bliskiego Wschodu nie będzie łatwym zadaniem, zwłaszcza jeżeli ten proces będzie narzucony z zewnątrz. USA mogą nakłonić jedynie elity rządzące niektórych krajów, jak Arabię Saudyjską, kraje Zatoki, czy Egipt do przeprowadzenia reform politycznych i gospodarczych.\nAmerykanie i przywódcy krajów Bliskiego Wschodu wiedzą, że jeśli dojdzie do powszechnych wyborów demokratycznych, mogą je wygrać fundamentaliści islamscy, bowiem posiadają oni duże poparcie we własnych społeczeństwach. Stanowią oni często jedyną zorganizowaną siłę opozycyjną w krajach arabskich. W krajach nie znających demokratycznej kultury politycznej, należących do kręgu cywilizacji muzułmańskiej, demokratyzacja może oznaczać, że fundamentalistom otwiera się drogę do władzy. Tak się stało w Algierii pod koniec 1991 roku. Poza nielicznymi wyjątkami (Sudan i Iran) fundamentaliści wszystkich społeczności religijnych należą w swoich krajach do opozycji politycznej.\nPrzejęcie władzy przez fundamentalistów islamskich w tym ważnym regionie, jak Bliski Wschód stanowić będzie wielki problem dla Zachodu. W obu podporządkowanych przez fundamentalistów państwach, Iranie oraz Sudanie, trudno się dopatrzyć demokratyzacji. Prawdą jest, że od momentu rewolucji w 1979 roku, demokracja nie była zauważalna. Jednakże od kilku lat Iran zaczął podążać drogą demokracji szybciej nawet niż w innych krajach arabskich. Stany Zjednoczone i Europa nie krytykują Iranu w tej dziedzinie, tylko z powodu jego ambicji nuklearnych. Ten kraj walczy o rozwijanie demokracji, może nie w stylu zachodnim, ale na bazie doświadczeń wynikających z własnej kultury. W niektórych krajach muzułmańskich brak demokracji nie wynika z natury islamu, ale poszczególnych reżimów, zwłaszcza arabskich.\nAmerykańska idea demokratyzacji Bliskiego Wschodu oraz rejonu Zatoki Perskiej nie ma wielu zwolenników, zwłaszcza wśród przywódców, jak i obywateli państw położonych w tej części świata. Przywódcy argumentują jednak ich odmowę przeprowadzenia wyborów i demokratyzacji życia politycznego jako groźbę przejęcia władzy przez fundamentalistów islamskich, co może oznaczać dla nich koniec rządów i przywilejów. W krajach Zatoki Perskiej sytuacja jest trudniejsza niż w innych krajach, bowiem tam rządzą rodzinne klany, które nie są skłonne nawet do utworzenia partii politycznych. Przywódcy dali do zrozumienia, że w celu stabilizacji w tym regionie i rozszerzenia demokracji, Amerykanie muszą rozwiązać najpierw konflikt izraelsko-palestyński i doprowadzić do stabilizacji Iraku. Według Zbigniewa Brzezińskiego ta inicjatywa powinna być przedyskutowana z krajami arabskimi, a nie narzucona. Bowiem jeśli Arabowie odczuwają, że ich kultura i religia nie będą szanowane, to nie będą skłonni jej przyjąć.\nWprowadzenie demokracji w krajach arabskich zawsze było wymogiem intelektualistów i opozycji tych krajów. Ale pozostawało to bez echa ze strony reżimów i rządzących elit. Jednakże brak demokracji wynika z tego, że reżimy nie dopuszczają do pluralizmu politycznego i swobód obywatelskich. Większość reżimów jest zamknięta w sobie, ludzie nie mogą wyrażać swoich opinii, a także krytykować swoich przywódców. Z drugiej strony przywódcy boją się własnych narodów. Pozostaje u nich obawa, że narody mogą zwrócić się przeciwko nim, zwłaszcza, że rządy tych krajów prowadzą także złą politykę gospodarczą, co prowadzi do korupcji, biedy i zwiększenia bezrobocia. Niedostatek demokracji i problemy gospodarcze stanowią główną przyczynę wzrostu fundamentalizmu islamskiego w tym regionie.\nStany Zjednoczone uważniej obserwują sytuację w tym regionie i chcą żeby te kraje same doprowadziły do reform. Amerykanie zauważyli, że narzucanie demokracji z zewnątrz nie jest dobrym rozwiązaniem, zwłaszcza, że ich inicjatywa była ostro krytykowana przez przywódców krajów arabskich. Waszyngton zaczął łagodzić swoje stanowisko, co zostało wyrażone przez były sekretarza stanu USA Collina Powella. Amerykanie nie zamierzają narzucać tego planu żadnemu z krajów arabskich. Waszyngton chce jednakże pomóc im przeprowadzić reformy, który powinny wypłynąć z wnętrza regionu. Zależy to bowiem od specyfiki kultury, historii i rozwoju spoleczno-politycznego każdego kraju.\nZmiany w tym regionie nie oznaczają jednakże zmian elit rządzących, bowiem Stany Zjednoczone nie posiadają żadnych konkretnych następców. Strategia USA polega obecnie na porozumieniu z tymi elitami, modernizacji ich systemu politycznego, wprowadzeniu stopniowych reform, a także udzieleniu pomocy finansowej i technicznej. Oni chcą przydać swojej inicjatywie wiarygodności, dlatego oczekują pomocy ze strony Unii Europejskiej. W niektórych krajach dało się odczuć nieśmiałe reformy, jak w Maroku, Bahrajnie. Jednakże reformy te nie są wystarczające. W Arabii Saudyjskiej wprowadzono wybory do rad miejskich w październiku 2003 roku, i obecny wybory lokalne, jednak zdaniem opozycji te zmiany mają charakter kosmetyczny.\nPrzeciwnikami amerykańskiej idei demokratyzacji pozostają także narody tych krajów, ponieważ postrzegają oni amerykańskie działania jako formę ingerencji w politykę ich krajów. W sondażu zamieszczonym na internetowej stronie Al Dżaziry nt. opinii wobec demokratyzacji krajów arabskich 78,8% uczestników nie poparło tej idei, jedynie 23,2% skłonnych było zgodzić się z takim postulatem. Można tutaj zwrócić uwagę na przeciwników tej idei, bowiem społeczeństwa tych krajów postrzega demokratyzację w wymiarze idei, która została narzucona przez Amerykanów, sojusznika Izraela. Z racji tego stosunek ten pozostaje nieufny. Uważają ją jako oznakę neo-kolonializm. Należy jednak zaznaczyć, że społeczeństwo arabskie generalnie nie pozostaje przeciwne samej idei demokracji. Większość ludzi pragnie reform i wolności nawet jeżeli zostały one zaproponowane przez Amerykanów. Przeszkodą dla akceptacji tej idei jest polityka USA w Iraku i na ziemiach okupowanych przez Izrael. To wszystko prowadzi do osłabienia wiarygodności Ameryki w tym regionie. Zdaniem Jamala Khashoggi doradca rodzinnej królewskiej w Arabii Saudyjskiej „Stany Zjednoczone poważnie podchodzą do kwestii zmian na Bliskim Wschodzie, ale do końca nie wiedzą jak to przeprowadzić. Chcą demokracji, ale bez islamistów. Chcą demokracji, ale pod warunkiem, że zwycięzcy w wyborach będą utrzymywać poprawne stosunki z Izraelem”.\nStabilizacja i demokracja mają być priorytetem Stanów Zjednoczonych w tym bogatym regionie. Jeżeli USA mają ambicje mocarstwowe, muszą odpowiedzialnie budować demokrację na sprawiedliwych zasadach, a także znaleźć sprawiedliwe rozwiązania dla zasadniczych problemów Bliskiego Wschodu, takich jak problem palestyński. Ważne byłoby też zachowanie takiej polityki, aby USA nie pozostawały stroną w konflikcie, bądź stronnikiem którejkolwiek strony. Walka narodu palestyńskiego zawiera w sobie elementy walki o wolność.\nPodobnie ustanowienie demokracji w Iraku musi polegać na takiej polityce, aby nie wykluczano żadnej grupy z prowadzenia dialogu politycznego w budowaniu demokracji. Konieczne jest stworzenie równych szans dla wszystkich, w przeciwnym razie będzie coraz więcej niezadowolonych ludzi z tej polityki, co może doprowadzić do wzrostu wrogości i ucieczki do form fundamentalizmu religijnego.


Rabat -20% Na W Kierunku Nowej Polityki Energetycznej Tom 1 Ebook\nEbook w kierunku nowej polityki energetycznej tom 1\nAutor: Piotr Kwiatkiewicz, Styczeń 2020 , 420 stron\nZależność naszej cywilizacji od zaopatrzenia w energię jest całkowita. Żaden z jej elementów nie może bez niej istnieć. Doszliśmy do momentu, w którym szeroko pojęty standard tych dostaw determinuje jakość życia mieszkańców naszej planety. Jest czynnikiem decydującym o poziomie rozwoju technologicznego, gospodarczego, kulturowego, a nawet o stanie relacji międzyludzkich. Stała się dobrem egzyste ncjalnym, czyli takim, bez którego nie jesteśmy w stanie się rozwijać, a to, co stworzyliśmy, przetrwać, stąd też dbałość o zapewnienie trwałego i pewnego dostępu do niej. Dotąd nasze zabiegi koncentrowały się na zabezpieczeniu dostępu do paliw kopalnych, a wysiłki ukierunkowano na to, by koszt ekonomiczny zaspokojenia naszych potrzeb był w tym przypadku możliwie najniższy. W rezultacie rośnie konsumpcja, a wraz z nią podaż. Dynamika tego procesu niesie za sobą szereg wątpliwości związanych z celowością tej drogi rozwoju. Coraz częściej pojawiają się sugestie o jej zbliżaniu się do końca. Nakładają się na to problemy związane z zatruciem środowiska naturalnego i zmianami klimatycznymi. Nie można ich ignorować. Nawet jeśli marginalizujemy antropogeniczny wymiar ostatniego z wymienionych aspektów, to absurdem byłoby negowanie pierwszego. Jakość powietrza, którym oddychamy, czy wód, które wykorzystujemy w życiu codziennym, musi budzić niepokój. Dezaprobata wobec dalszej degradacji otaczającego nas ekosystemu jest zjawiskiem powszechnym. Troska, pragnienie chronienia go i niewyrządzania w nim świadomie szkód z wolna stają się standardem także w Polsce. Dbałość ta w przeważającej mierze sprowadza się jednak do tych aspektów, które są dostrzegalne przez nasze zmysły. Przeszkadzają nam rzeczy i zdarzenia, które zaburzają harmonię, jaką skłonni jesteśmy dostrzec w środowisku przyrodniczym. Razi nas zatem niepożądany zapach, który w danym miejscu nie powinien występować. Hałas wywołuje dyskomfort, a porozrzucane śmieci czy kłęby dymu spowijające ulice godzą w nasze dobre samopoczucie. Niechęć i odrazę odczuwamy, dotykając lepkich osadów będących konsekwencją złego spalania produktów naftowych. Nie każdy przejaw szkodliwej dla natury aktywności człowieka rejestrowany jest przez zmysły. Co z tym, czego nie możemy dostrzec, poczuć, usłyszeć czy dotknąć? Elementy, których nie doświadczamy bezpośrednio, nader często skłonni jesteśmy ignorować. Pozostają czynnikami, które nie pociągają za sobą spontanicznej reakcji. Ich oddziaływanie jest bardziej ograniczone. Wbrew nazwie naszego gatunku i wiedzy, jaką udało się nam posiąść, wyobraźnia i poznanie intelektualne problemu nie znajdują swego ujścia w działaniu. Sama świadomość niczego tu nie zmienia. Członkowie organizacji proekologicznych obradują w klimatyzowanych pomieszczeniach, przedstawiciele partii programowo dbających o środowisko naturalne apelują o wyłączanie zbędnego oświetlenia w lokalu, a następnie zamawiają lody, których produkcja i przechowanie pochłaniają dziesiątki razy więcej energii niż wspomniane oświetlenie etc. Przykłady takie można mnożyć w nieskończoność. Konkluzja pojawia się jedna. Nie wydaje się, byśmy byli gotowi ratować naszą planetę kosztem wyrzeczeń związanych z redukcją komfortu życia, jaki dotąd sobie zapewniliśmy, przy okazji ją niszcząc. Zdecydowanej większości z nas mentalnie nie stać na takie poświęcenie i nie podejmie się go dobrowolnie. Przynajmniej jeszcze nie teraz. Prawdopodobnie, kiedyś będziemy do tego skłonni, lecz co z najbliższą przyszłością? Czy możemy czekać bezczynnie? Zachowanie dotychczasowych standardów też nie wydaje się być optymalnym rozwiązaniem. Przyczyni się do dalszej destrukcji naszego otoczenia przyrodniczego z jednej strony, natomiast z drugiej będzie skutkowało szybszym tempem kurczenia się rezerw naturalnych surowców energetycznych. Obawy te towarzyszą nam od lat. Stały się częścią codzienności. Przed półwieczem zasoby ropy naftowej szacowano na 50 lat. Przed ćwierćwieczem było podobnie i przez dekady oceniano je jako wystarczające na taki sam czas. Nihil novi sub sole? Co do tego można mieć poważne wątpliwości. Nawet jeśli przyjmiemy stan ich zasobów geologicznych jako wystarczający na tak długi okres, to i tak problem topnienia zapasów pozostaje i co więcej już teraz wymaga zajęcia się nim. Wskazane wielkości dotyczą bowiem wszystkich istniejących złóż, zarówno tych łatwo-, jak i trudnodostępnych. Z przyczyn czysto ekonomicznych absolutnie nikt nie eksploatuje tych ostatnich, mając dostęp do pierwszych z wymienionych. W rezultacie złoża nienastręczające trudności w wydobyciu ulegną wyczerpaniu tym szybciej im większe będzie zapotrzebowanie na paliwo, którego dostarczają. Sięganie do nowych rezerw w przeważającej mierze oznacza dotarcie do surowca położonego w miejscach, z których wyciągnięcie go na powierzchnię jest bardziej kłopotliwe i trudniejsze. To przekłada się też na jego wyższą cenę. Z pewnością nie wzrośnie ona nagle. Będzie się podnosiła stopniowo w tempie, w jakim napoczynać będziemy złoża dotąd nieeksploatowane. Brak drastycznych zmian będzie czynnikiem neutralizującym odczuwalność zwiększonych kosztów. Jednym z podstawowych ich determinantów okażą się nasze nawyki. Jesteśmy skłonni płacić za paliwa więcej, tj. generować wyższe koszty transportu, ogrzewania, oświetlenia etc., byle tylko nie rozstawać się z dotychczasowym stylem życia. Robimy to, znając zagrożenie wynikające z tej postawy i mając świadomość tymczasowości takiego postępowania. Nie jesteśmy w stanie zapobiec konieczności zmiany przyzwyczajeń, lecz staramy się przesunąć ten moment w czasie tak daleko, jak to możliwe. Pytanie, dlaczego tak bardzo wzbraniamy się przed tym, co i tak uczynić musimy, dotyczy ludzkiej natury. Wyczerpujących odpowiedzi dostarczy nam każdy podręcznik psychologii społecznej. Nie jest to wiedza reglamentowana. Są to te same przyczyny, które leżą np. u źródeł absencji w demokratycznych wyborach, a więc przeniesienie odpowiedzialności na innych i brak wiary we wpływ wysiłku jednostkowego na losy ogółu. Nakłada się na to pula okoliczności właściwych dla prokrastynacji. Leki przed porażką, bezradnością, izolacją etc. Chęć utrzymania dotychczasowego systemu wartości, perfekcjonizm Waga i ranga problemu nie pozwala na dalsze trwonienie czasu. Ma on bowiem wymiar egzystencjalny i to w każdym rozumieniu tego terminu. W przypadku części społeczeństwa negującego bądź marginalizującego znaczenie wpływu działalności człowieka na globalne ocieplenie znajduje swoje odzwierciedlenie we wzroście cen surowców energetycznych wynikającym z nadmienionych ograniczeń zasobów naturalnych, do których dostęp nie jest skomplikowany, a co się z tym łączy pozwala na tanie ich wydobycie. Dla pozostałych jest próbą zachowania życia na naszej planecie takim, jakie znamy. Bez względu na pobudki i motyw, potrzeba działania stanowi idee integrującą jednych i drugich. Nie brak też takich, którzy w zmianie kultury energetycznej upatrują szans rozwoju gospodarczego i skłonni są przypisywać jej rolę narzędzia pozwalającego na ożywienie rynku oraz wprowadzenia go w stan długotrwałej dobrej koniunktury. I oni nie są rzecznikami dalszego utrzymywania stanu istniejącego. Kluczowego znaczenia nabiera wybór kierunku działania. Poprawa efektywności farm wiatrowych i solarnych, nowe spojrzenie na wodór jako użyteczny nośnik energii, pełniejsze wykorzystanie biomasy i produkcja biopaliw zdają się być perspektywicznymi rozwiązaniami. Czy któreś z nich ma większe od pozostałych predyspozycje, by stać się wiodącym źródłem? Jakie nadzieje możemy z nimi łączyć? W jakim stopniu OZE mogą już dziś zabezpieczyć nasze potrzeby? Na jakim etapie rozwoju znajdują się nowe technologie z nimi związane i kiedy możemy spodziewać się zakończenia prac nad każda z nich? Ebook porusza temat kierunku. Jedną z istotnych spraw poruszanych w ebooki jest: polityki. Jeśli interesuje Cię: energetycznej, to ebook dla Ciebie.\naspektbezciacoczasczekaczylidlaczegodobredrogidymdynamikadługiegoelementyhałasideejakijakość życiakakonsumpcjakosztkosztykońlekilosymotywmożenarzędzianawykiniechniepokójnonowe technologienośnikobawyodpowiedzioświetlenieplanetypodręcznikporapostpotrzebapotrzebypoznanieprpragnienieproblemproblemyproduktprzyprzykładypularymrzeczyródsamsamopoczuciestostronytechnologieteraztowarzyszuliceusw polscewagawartościwiedzawpływwybórwymiarwyobraźniawątpliwościzachowaniazachowaniezagrożeniezapachzasobyzdarzeniazmianyzmysłyzłożywienie\nISBN 978-83-645-4144-5. Porównywarka cen ebooków, które dostępne są w formatach PDF, MOBI i innych. Na urządzenia Kindle i inne. Tutaj znajdziesz ebook, którego szukasz. Nie wszystkie ebooki w ofercie są darmowe. Wspierajmy autorów i kupujmy ebooki.\nTytuł: w kierunku nowej polityki energetycznej tom 1 Ocena: 4.8 Recenzent: Tomasz Smykowski Dodał: Tomasz Smykowski Data recenzji: 3 sierpień 2012 Streszczenie: Ebook polecany Opis: Ebook polecany


Spacer po Bronowicach w Lublinie. Osiem tysięcy kroków po wyjątkowej dzielnicy | Kurier Lubelski\nGabriela Bogaczyk 10.07.2019 Zaktualizowano 10.07.2019\nDlaczego spacery akurat po Bronowicach?\nDlatego, że sama tu mieszkam i odkryłam uroki tej dzielnicy. Zauważyłam, że mieszkańcy Lublina, jak i Bronowic, nie znają historii tego miejsca. Drugi powód jest taki, że Bronowice są bardzo ciekawe i kryją w sobie wiele tajemnic i zakamarków. Przede wszystkim pod kątem architektonicznym, ale też biorąc pod uwagę fabryki, które się tu mieściły.\nO czym warto wspomnieć w kontekście Bronowic?\nOczywiście o dawnej fabryce samolotów Plagego i Laśkiewicza. Tutaj w Lublinie było też kiedyś lotnisko trawiaste. Drugim takim miejscem może być fabryka eternitu, która nadal znajduje się przy ul. Firlejowskiej. Na Bronowicach znajduje się również stara łaźnia, dawna rzeźnia po której został tylko domek ogrodnika. W trakcie spaceru opowiadam również o pomniku Solidarności, który upamiętnia wydarzenia Lubelskiego Lipca ‘80. Ale są też współczesne historie jak „Punkt Kultury”, liczne murale, First Floor.\nJakie dzisiaj są Bronowice?\nNa pewno nie są sypialnią Lublina, bo są mądrze i dobrze zaprojektowane. Charakteryzują się tym, że jest tutaj wiele miejsc użyteczności publicznej, których potrzebują mieszkańcy. Jest na przykład wielki wspaniały targ, biblioteka, dom kultury, apteka, kompleks sportowo-rekreacyjny przy ul. Łabędziej. W okolicy jest dużo zieleni, której ludzie nie chcą wycinać, bo znają wartość drzewa. Moim zdaniem Bronowice są aktualnie w takim momencie przekształcania się. Mieszkają tu zarówno starsze osoby, które pamiętają lata 50. czyli okres w którym pojawiały się nowe osiedla od strony Pogodnej czy Puchacza, jak i młodzi, które mieszkają m.in. przy Wrońskiej.\nKiedy najbliższy spacer po Bronowicach?\nW środę czyli dzisiaj o godz. 17 oraz w niedzielę - 14 lipca o godz. 11. Startujemy z Bronowickiej 3 koło szkoły. Spacer jest bezpłatny, każdy może przyjść, nie trzeba się zapisywać. Warto wziąć wygodne buty i wodę, bo trasa liczy 8 tys. kroków.\nlublin bronowice kul...


Szkolenia dla pracowników w Krakowie w Centrum Skutecznego Działania - krakow czy warszawa\nStart » Wiedza » Kursy i Szkolenia » Szkolenia dla pracowników w Krakowie w Centrum Skutecznego Działania\n2016-02-23|Kategoria: Wiedza / Kursy i Szkolenia\nWiele firm organizuje miękkie szkolenia dla pracowników. Kraków jest miastem, w którym coraz więcej firm działa w wysoce konkurencyjnym otoczeniu. Firmy starają się stworzyć swoim pracownikom warunki do lepszej i bardziej efektywnej pracy. Pomagają w tym takie miękkie umiejętności jak sztuka asertywności, organizacja czasu, priorytetowanie działań, sztuka negocjacji i wiele innych. Aby nabyć te umiejętności w firmie organizowane są specjalistyczne szkolenia dla pracowników. Kraków to miasto, w którym działa firma szkoleniowa Centrum Skutecznego Działania, która posiada bardzo szeroką ofertę tego rodzaju szkoleń.\nUmiejętnością niezwykle przydatną i powszechnie wymaganą przez pracodawców obecnie na rynku pracy jest doskonale opanowany język angielski. Szamotuły oraz cały region to zasięg działalności renomowanej szkoły Mentor, współpracującej z najlepszymi lektorami, wkładającymi w prowadzone zajęcia pełne za...\nOśrodek Wągrowiec to nie tylko nowocześnie zaaranżowane sale konferencyjne, z najnowszej generacji sprzętem multimedialnym, ale także niejedna, przestronna sala na przyjęcie. Wielkopolska - klienci prywatni i korporacyjni regularnie korzystają z opcji elektronicznej rezerwacji sali, w których odbywają się im...\nSpecjalnością naszej firmy jest szeroko rozumiana kultura zarządzania lean. Konferencja, szkolenie czy cały proces konsultingu dla firm w zakresie lean management jest możliwy dzięki naszej rozbudowanej ofercie. Sposób zarządzania zgodny z filozofią lean cieszy się dużym zainteresowaniem w firmach z różnyc...


Pies coraz bardziej boi sie spacerow - Strachliwość - Dogomania\nPies coraz bardziej boi sie spacerow\nOctober 12, 2016 in Strachliwość\nMam 4 letnia suczke, mieszanca, ale wygladajaca i zachowujaca sie zupelnie jak border collie. Od kiedy wprowadzilismy sie do nowego mieszkania (2 lata temu) pies ma probemy ze stresem - sciany sa cienkie, przez co slychac dziwne glosy (sasiadow), mieszkanie jest tuz przy glownej ulicy (ale za to 400m od wieeelkiego parku). Male problemy, ktore z nia mielismy, zaczely urastac do rangi wielkich problemow, ale nauczylismy sie z nimi zyc. Poranny spacer ze mna jest zawsze najfajniejszy. Spacer w ciagu dnia zostal przesuniety na pozniejsza godzine, gdy pada, lub sa dziwne dzwieki na zewnatrz i piesnie chce wyjsc, omijamy wieczorny spacer, a ja nastepnego dnia rano ide z nia na dluzszy spacer, albo biegam, zeby sie wybiegala. Niestety ostatnio jest jeszcze gorzej. Zaczela odmawiac nie tylko nocnych spacerow, ale tez tych w ciagu dnia. Widac, ze pies sie nudzi, wolamy ja na spacer ona szczesliwa biegnie pod drzwi, a gdy widzi smycz i ubierane buty biegnie i chowa sie pod lozko. Zawsze wtedy dajemy jej spokoj i czekamy, az sama bedzie chciala isc (uprzedzajac pytanie na zaciagniecie jej na spacer nie dzialaja zadne smaczki i smakolyki). Ruchu ma i tak dosyc sporo, bo jest raczej aktywnym psem + kilka razy w tygodniu co najmniej robimy jogging albo sprint na rolkach, dlatego krotszy sacer/brak spaceru nie wplywa na nia egatywnie pod tym wzgledem. Ale bardzo boje sie o jej uklad moczo-plciowy. Wydaje mi sie, ze to baaardzo niezdrowe wstrzymywac mocz na tak dlugo (a nie ma mowy, zeby ja wyvciagnac na krotkie siku, gdy nie chce. Jest zestresowana, stoi i si nie rusza, podskakuje przy kazdym gwaltownym ruchu przechodniow). Suczka czesto lize sobie odbyt, czesto zapychaja jej sie gruczoly. Posterylizacji miala problem z nietrzymaniem moczu i od czasu do zcasu widzimy kaluze moczu na kanapie. Nie wiem, czy to stary problem, czy to przez spacery. Pisze po rade dzisiaj, gdyz ostatni raz na spacerze byla wczoraj o 18:00. Jest juz 10:40, pada deszcz a ona za chiny nie chce isc na zewnatrz. Gdy uslyszala slowo "spacer" polozyla sie na plecach i pokazala brzuszek, zebym jej nie meczyla. Bardzo mnie to martwi, bo jeszcze nigdy nie odmowila porannego spaceru. Probowalam zaniesc ja na rekach do miejsca, gdzie zwykle robi siku, zeby sobie szybciutko ulzyla, ale to oczywiscie nie dalo rezultatu. Co robic?\nAport-szkolenie psów 0\nMyślę, że najlepiej jeśli zaprosisz trenera do domu, on powinien Ci pomóc. Ze swojej strony dodam, że jeśli suczka jest w typie border collie to potrzebuje również umysłowego zajęcia, czyli warto żebyście ćwiczyły komendy czy sztuczki.\nPiszesz, że na suczkę nie działają żadne smaczki, próbowałaś dawać jej mięso? oczywiście żeby chciała je zjeść to musi być głodna, czyli np. całą porcję jedzenia zjada na spacerze.\nMój 6-letni pies, rok temu podczas spaceru, gdy niedaleko nas strzelały fajerwerki zobaczył uciekającego w popłochu pieska i od tamtej pory zaczął również bać się petard. W sylwestra wyszłam z nim rano i drugi , ostatni spacer - aby zminimalizować stres - zaplanowałam na ok.18:00. W domu pies się nie bał, nasłuchiwał, gdy za oknem robiło się głośno, ale z niewielkim strachem. Na spacer nie chciał wyjść. Tu chyba popełniłam błąd, bo siłą wyprowadziłam go na "szybkie siku", którego jednak ze strachu wcale nie zrobił. I od tamtej pory (2 tygodnie) zaczął się problem z wieczornym wyjściem (rano i w południe jest ok). Gdy zakładam kurtkę i buty on chowa się w kącie i nie chce iść. Gdy uda się wywabić go np. udając, że ktoś puka do drzwi i założę mu obrożę i zapnę smycz zanim znów ucieknie i wyjdę z mieszkania - strach znika i reszta spaceru jest bez lęku. Dodam, że już nie słychać strzelania. Zabieram kilka smaczków i bawię się z nim na zewnątrz, żeby spacer wieczorny się lepiej kojarzył, ale to nie pomaga - kolejnego wieczora jest to samo. Wieczorne ubieranie powoduje ucieczkę, ostatnio już przestaje "nabierać się" na pukanie do drzwi, na smaczka, prośby albo "niby uciekanie" też z kąta nie chce wyjść. Ze względu na jego alergie rozmaitość tych smaczków jest bardzo ograniczona. Proszę o pomoc, przeraziło mnie, że pies może jak w powyżej opisanej sytuacji zacząć odmawiać wyjścia też na inne spacery. Jakimi sposobami spróbować to cofnąć?\nSpróbuj zobojętnić ubieranie się i podchodzenie do drzwi. Czyli ubierasz się i za chwilę rozbierasz. Bez wychodzenia. Podchodzisz do drzwi - i wracasz. Zapinasz i odpinasz smycz. Po każdym na chwilę założonej kurtki wabisz psa smakolem, chwalisz i karmisz, podobnie pozostałe czynności.\nDziękuję serdecznie za podpowiedź, zacznę stosować i dam znać się w przyszłym tygodniu jakie rezultaty\nMosquitka, ja osobiście zaczęłabym od wizyty u porządnego weterynarza (ogólny serwis, wydotykanie, oczy, słuch, serce, ogólne badania nawet jeśli wetek nie zaleci), aby wykluczyć dolegliwości natury fizycznej. My mimo najlepszych chęci i starań nie zawsze widzimy, że nasze skarbki cierpią. Następnie chyba zamiast wybiegania tam, gdzie robicie to zwykle, w dłuższej wolnej chwili, po prostu pochodziłabym, zwykły wolny spacer, posiedzenie na ławce mimo zimna, aby zobaczyć, jak wtedy zachowuje się; tak, żeby miała czas na poczucie Twojego spokoju, zauważenia, że nic się nie dzieje; może zaproszenie znajomego pieska z poprzedniego miejsca zamieszkania da jakieś wnioski lub spokojny spacer w innym nowym miejscu?\nDwa lat to chyba wystarczająco dużo czasu na adaptację do nowego miejsca. Ja a posteriori mogę powiedzieć, że nasze zawsze bardzo intensywnie odbierały nasze emocje, to nic nowego, ale chce powiedzieć, że może warto mieć na uwadze szereg możliwości i stosować drogę eliminacji w rozpoznaniu, jeśli lekarz nic nie znajdzie.


O używaniu wolnej woli albo o wyginięciu Holendrów – Dzienniki Urzędnicze\nO używaniu wolnej woli albo o wyginięciu Holendrów\nInformacja z portalu z dziewięcioma różowymi kropkami doprowadziła mnie do śledztwa dotyczącego kolejnej, cennej dla cywilizacji Zachodu inicjatywy Uit vrije will.\nPięknie brzmią wypowiedzi zmęczonych życiem ludzi, którzy chcą już odejść, przestać być społecznym ciężarem (ładnie to określa automatyczny tłumacz z niderlandzkiego: life completed, na wzór tych wszystkich mission completed, game over). Powtarzają się odwołania do godności i humanizmu (choć już autorzy broszurki na ten temat nie unikają odwołań do nieuchronnej demografii, która – to już moja refleksja – wymusza pytanie o negatywne dla budżetu państwa skutki pozostawania przy życiu osób starszych).\nAle jeżeli społeczeństwo (w tym przypadku holenderskie) wyeliminowało już koncepcję starości i cierpienia ze swojej kultury (czasem tylko w ładnej, gotyckiej restauracji np. w Maastricht straszy jeszcze jakiś poskręcany z bólu, przygwożdżony do desek facet), eliminacja (a właściwie samoeliminacja) gromady babć i dziadków wydaje się być krokiem zupełnie logicznym.\n(Logicznie wypowiada się też Anja na stronie Związku Humanistów, która pyta dlaczego podnosimy tak wysoko granicę wieku i dlaczego posiadający czynne i bierne prawo wyborcze osiemnastolatek nie może uznać, że jego life completed. Dlaczego?)\nPoprzedni Autora bloga fantazje włoskie\nDalej Badania terenowe nad religią Polaków


Portal Anywhere.pl; Live&Travel - My w mediach - V4B\nPortal Anywhere.pl; Live&Travel\nNapiwkami rodziny nie zbudujesz\nJeśli nie pracujesz w gastronomii, ale obejrzałeś parę programów i wydaje ci się, że wiesz o branży wszystko, to zapewniamy cię – nie wiesz nic. Na szczęście przed nami nic się nie ukryje. „Mucha w zupie” to cała praca o gastronomii od kuchni\nW jaki sposób związałeś się z branżą gastronomiczną?\nZaczynałem od kawiarni w kinie. Byłem tam rodzynkiem, bo w tamtych czasach w kawiarniach pracowały same dziewczyny. Zaczynałem szukać pasji, profesjonalizmu w robieniu kawy. Wtedy jeszcze nie słyszało się o baristach, ale ja już łapałem ten temat. Potem przeskoczyłem na bar i znów mocno się wciągnąłem. Spotkałem wtedy też mojego przyszłego pracodawcę, który zaproponował mi stanowisko szefa baru w swoim klubie, który w tamtym momencie powstawał. Tam zacząłem się uczyć menadżerstwa. Przeszedłem chyba wszystkie poziomy. Zaczynałem od zarządzania barem, a w którymś momencie zostałem dyrektorem, który zawiadywał restauracjami i klubem. Było to wyzwanie, bo dużo działo się naraz. Trzeba było to skoordynować, ponieważ powstawały kolejne lokale. Nauczyłem się tam ogromnej ilości rzeczy. To była bardzo szybka nauka, bo pracowałem nawet po 17 godzin dziennie. Potem było kilka innych epizodów prowadzenia różnych miejsc, aż w końcu przeskoczyłem na własną działalność. Dziś prowadzę szkolenia i jestem managerem zewnętrznym, pomagając klientom w prowadzeniu ich biznesów. Kiedy zaczynałem pracę w kawiarni studiowałem zarządzanie i marketing. Do dziś pamiętam jeden wykład, który wciąż przyświeca mi w rozmowach z klientem: wynik przedstawiony właścicielowi, prezesowi czy osobie zarządzającej, musi być na pojedynczej kartce. Jeśli ktoś ma pytania o detale, to niech sobie bierze kolejne kartki. Ten prawdziwy, podstawowy wynik musi być na jednej stronie. Dlaczego to ważne? Bo dzisiejsza gastronomia stała się zbyt skomplikowana.\nCzy na studiach przeszło ci kiedyś przez myśl, że gastronomia to ta branża, w której się odnajdziesz? Skusił cię szybki pieniądz?\nNie należę do osób, które wpadły na salę i od razu miały super zarobki. Przez dłuższy czas zarabiałem 1500 złotych i nie miałem napiwków. Dziś ludzie pracujący na sali lub za barem zarabiają większe pieniądze. Ale w którymś momencie zaczynają im przeszkadzać żylaki czy bóle kolan, jednocześnie myślą o tym, aby rozwijać swoją karierę. Skutkuje to często zmianą branży i przejściem do biura, gdzie zderzają się z inną rzeczywistością, bo przeskok finansowy jest potężny. Napiwki mogą uderzyć do głowy. Ale napiwkami i pracą po kilkanaście godzin dziennie rodziny się nie zbuduje. A podczas studiów nie myślałem o gastronomii. Miałem kilka epizodów uczelnianych, byłem nawet na inżynierii lądowej. Lubiłem zawsze te techniczne i logiczne elementy, ale zacząłem szukać i stwierdziłem, że najlepsze dla przyszłości może być zarządzanie. Absolutnie jednak nie myślałem, że zostanę w gastronomii. Po prostu musiałem zapłacić za studia, więc zacząłem pracę w kinie.\nGdzie jadasz na mieście? W tych miejscach, które znasz od strony cyfr, czy starasz się wybierać inne, nowe?\nPrzede wszystkim chodzę jednak do swoich klientów. Mam taki komfort, że wiem, jakie produkty oni kupują i wybieram te restauracje, które zwracają uwagę na jakość surowca. To jest dla mnie też wyznacznik, bo monitoruję ten rynek. Lubię chodzić do restauracji wegańskich. Mam bardzo fajne miejsce z jarskimi burgerami naprzeciwko dworca w Gdyni. To bardzo fajny koncept. Lubię miejsca, w których jedzenie jest proste, tanie, ale dobre. Kiedy jesteśmy z żoną na wakacjach uwielbiam wchodzić do miejsc gdzieś na wsi, gdzie wiele osób nigdy by nie zajrzało. Tam jest prawdziwy schabowy, prawdziwy rosół. Do reszty konceptów przyciąga mnie bardziej ciekawość. Na co dzień chyba jestem trochę zepsuty tymi cenami, liczbami, pomysłami, więc wolę proste, szczere jedzenie. Zresztą sam kupuję produkty i gotuję.\nNie masz tak, że wchodzisz do nowej dla siebie restauracji, rozglądasz się, zaglądasz w kartę, dostajesz danie i zaczynasz liczyć – pięciu kelnerów kosztuje tyle, to danie tyle, czynsz pewnie tyle...?\nWłaśnie dlatego rzadko chodzę do restauracji. Nie sprawia mi to przyjemności, bo kiedy gdzieś wchodzę to momentalnie staję się menadżerem tego miejsca. Rozglądam się, pewne rzeczy zaczynają mi przeszkadzać, widzę, że coś jest źle zrobione. Wiem, ile warte jest jedzenie na talerzu. Widzę trwonienie pieniędzy przez to, że jest włączony klimatyzator, a jednocześnie otwarte są drzwi. Widzę, że są pracownicy, którzy nie dostrzegają oczywistych spraw. Widzę, że ktoś nie ma nad tym kontroli, więc zaczynam być menadżerem tej restauracji we własnej głowie. A przecież jak idę gdzieś to po to, żeby spędzić miło czas, a nie się frustrować czyimiś cyframi. Dlatego wolę zjeść tego prawdziwego schabowego z wiejskim ziemniakiem w miejscu, gdzie pyskująca babka w przaśny sposób przedstawi ci jadłospis.\nMasz na co dzień do czynienia z dostawcami. Ściemniają?\nNauczyłem się już, że najczęściej to nie jest żadne ściemnianie.\nOkej. Jak zatem wytłumaczyć restauratorowi, że pomidor, za którego w zeszłym tygodniu płacił 4 złote, teraz kosztuje 6?\nWiększość właścicieli restauracji zadaje to słynne pytanie „Gdzie są te pieniądze?”. Niestety jednocześnie słyszę od razu odpowiedź „pracownicy kradną, dostawcy oszukują, a w ogóle to mój kucharz pewnie ustawił się ze sprzedawcą i towar w ogóle nie przyjeżdża do mnie, tylko do niego”. Ale czy na pewno w tym tkwi problem? Brak zaufania osobiście uważam za największy problem dzisiejszej gastronomii. Ceny się zmieniają. Ale spójrzmy od innej strony. Często wchodzę do jakiejś restauracyjnej kuchni i pytam gdzie jest waga. Zazwyczaj stoi gdzieś w kącie, zakurzona, nie działa od pięciu lat. Pytam dalej: „Chcesz mi powiedzieć, że ta pięciokilowa waga jest w stanie zważyć najbliższą dostawę, kiedy na fakturze jest szesnaście pozycji, a niektóre z nich mają po 10 kilo?”. Z drugiej strony mam dużo znajomych dostawców, z którymi rozmawiam i pytam, dlaczego popełniają tyle błędów. Odpowiedź zazwyczaj jest taka: „u nas też pracują ludzie i zdarzają się pomyki, ale nie jest to działanie celowe”. A jak restaurator wyrywkowo zauważy, że przyszło coś nie tak, to potrafi stworzyć mit, że ktoś nakradł. Nie twierdzę, że dostawcy wcale nie oszukują, ale problemem jest jednak to, że przyjeżdża dostawa, a kucharz albo szef kuchni jej nie kontroluje. Potem właściciel przychodzi do szefa kuchni i mówi: „wyszedł ci zły foodcost”. A ja zadaję pytanie: „czy zamówiony towar w ogóle dojechał?”. Okazuje się, że nie. Sprawdzaj, kontroluj i pamiętaj, że dobrego biznesu nie zbudujesz na oskarżeniu o kradzież, a na zaufaniu.\nNajbardziej ekstremalne doświadczenie w branży gastronomicznej?\nBędąc menadżerem miałem przygotować koncert bardzo znanego muzyka jazzowego. Sprowadzaliśmy z Warszawy specjalnie na to wydarzenie fortepian, ale do tego konkretnego instrumentu dostępny był tylko jeden stroiciel. Za pół godziny miała być próba, wszyscy szukali stroiciela, a w kuchni wybiło szambo i nie było agregatu zastępczego, który był obowiązkiem, gwarantem tego koncertu. I nagle znalazł się stroiciel – był tak pijany, że nie trzymał się na nogach. Ale nastroił fortepian i wyszedł jeden z lepszych koncertów. Wszystko wytrzymałem, ale na drugi dzień mnie to dużo kosztowało.\nIstnieje przyjaźń w branży gastronomicznej?\nTak. Wiem, że nawet jeśli się od osób trzecich słyszy, że jeden czy drugi przyjaciel coś o nas powiedział, to w potrzebie pojawia się ich bardzo dużo. Mam pod skrzydłami 120 lokali. Niektórych właścicieli sam nazywam przyjaciółmi biznesowymi. Znam ich charaktery. Wielokrotnie widzę, że ktoś mnie polecił. To najlepszy wskaźnik. Moja firma rozrasta się przez polecenie. O czym to świadczy? Że restauratorzy chcą pomagać innym.\nCzy rośnie kolektywna świadomość branży? Ludzie zdają sobie sprawę z tego, że powstanie kolejnej restauracji na ulicy to nie konkurencja, którą należy wyciąć w pień, a kolejny czynnik, który przyciągnie na tę ulicę więcej klientów?\nTo się bardzo mocno zmieniło w ciągu piętnastu lat. Kiedy otwierałem firmę, której działalność polegała na zaglądaniu w receptury, pytano mnie jak zabezpieczę te receptury, żeby ktoś inny ich nie dostał. Dziś już nie pamiętam, żeby ktoś o to pytał. Wszyscy już wiedzą, że nie chodzi o to, jak podasz danie, ale jak skonstruujesz całą restaurację. Cieszy mnie, że pojawia się dużo przyjaźni i otwartości pomimo hejtu. Jeśli nie ma między dwoma restauratorami jakiejś otwartej walki, to są przynajmniej przyjazne stosunki.\nSą osoby, które chciałbyś zaprosić na kolację?\nMagda Gessler (śmiech). Nie jestem kucharzem, nie będę oceniał jej działań. Większość tych programów jest skupiona na człowieku, nie na kuchni. To zastanawiające. Chciałbym o tym porozmawiać, jestem tego ciekaw. Chciałbym też zaprosić Jamiego Olivera. Imponuje mi przynajmniej na podstawie przekazu medialnego, dlatego chciałbym go poznać. Stworzył potężną machinę ekonomiczną. Słyszałem, że to najbogatszy kucharz świata. Z punktu widzenia mojej branży chętnie wymieniłbym się doświadczeniami.\nA spoza branży?\nCelujesz w bogatych.\nNie chodzi o bogactwo, a o osiągnięcia. Pieniądz nie jest głównym celem. Chcę stworzyć produkt, który być może zmieni troszeczkę gastronomię i uważam, że mi się nieco udało. Zaczynałem od piętnastu słuchaczy, ostatnio miałem kongres na sześćset osób. Idę więc chyba w dobrą stronę. Chciałbym więc poznać osoby, które coś osiągnęły i sprawdzić, jaką taktykę obrały i ile razy miały wzloty i upadki.\nAutor: Piotr Rogowski – od lat pomaga restauratorom w prowadzeniu ich biznesów. Patrzy na ich liczby, analizuje, doradza, usprawnia, uczy. Sam gotuje, ale tylko w domu.\nFood ServiceZwiększ produktywność swojej restauracji czytaj więcej\nFood ServicePolicz swój biznes! czytaj więcej\nFood ServiceNowoczesne techniki motywacji czytaj więcej\nFood ServiceLejek sprzedażowy restauracji czytaj więcej\nFood ServiceModel biznesu gastronomicznego czytaj więcej\nFood ServiceDlaczego restauracje upadają? Część 2 - personel czytaj więcej\nFood ServiceDlaczego restauracje upadają? Część 1 - finanse czytaj więcej\nSzef KuchniZaangażowanie- pożądana cecha w gastronomii czytaj więcej\nNowości GastronomiczneManager nigdy nie działa sam! czytaj więcej\nBiznes Restauracje & CateringPROBLEMY z personelem w restauracji - jak sobie z nimi radzić? czytaj więcej\nPortal Papaja.plSystem motywacyjny jako narzędzie zapobiegania nadużyciom finansowym. czytaj więcej\nSiedem zmysłów gastronomiiSiedem zmysłów gastronomii czytaj więcej\nNowości GastronomiczneTeoria, a rzeczywistość, czyli najważniejsze czynniki wpływające na osiągany FoodCost. czytaj więcej\nFood ServiceInwestuj w swój zespół- o motywowaniu, premiowaniu i angażowaniu w firmę. czytaj więcej\nFood ServiceSiedem zmysłów gastronomii czytaj więcej\nNowości GastronomiczneOtwieramy restaurację. czytaj więcej\nFood ServiceCatering, impreza- Proste metody pozwalające na ich kalkulację i ocenę. czytaj więcej\nFood ServiceInwentaryzacja- czym jest i czy ją warto robić? czytaj więcej\nFood ServiceNajczęściej pomijane czynniki wpływające na Food Cost czytaj więcej\nBiznes Restauracje & CateringRachunkowość zarządcza w restauracji - nie taka straszna, jak ją malują czytaj więcej\n© 2005 - 2019 V4B. Wszelkie prawa zastrzezone.


[Ursus C-360] Zalety i wady! - Strona 2 - Ursus C-4011 do C-362 - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nMoje strony tez są przepełnione sześćdziesiątkami prawie co trzecie gospodarstwo ma U 360,355,4011\nnie twierdzę że ci dobra sztuka sie trafiła szwagier też kupił 60(już chyba 4 lata temu) za 8.5tys remont wyniósł ok 1500zł z czego połowa na lakier i inne drobiazgi do blacharki a tak ciągnik to żyleta\nWymieniliśmy w niej chłodnice takie drobiazgi do silnika filtry, paski sprzęgło i coś w biegach\nto tylko chłodnica i pewnie wodziki w skrzyni a filtry i paski to nie remont to ładnie trafiłeś z tą 60\nKupiliśmy ją od faceta który zlikwidował gospodarkę i otworzył firmę transportową traktor stał prawie rok nieużywany\n60 sa tak czesto spotykane bo jest latwa w naprawie i eksploatacji. A poza tym moze jeszcze jakis sentyment tkwi w ludziach?:)Nie ma co sie oszukiwac bo ciagnik szczytem technologi nie jest ale najwazniejsze ze swoje zrobi. I jak ktos bedzie o niego dbal to raczej nie powinien zbyt czesto szwankowac.\npopieram te zwolnice mnie najbardziej wkurzają\nIdeały nie istnieja w każdym ciągniku jest jakas wada bo gdyby 360 był zbliżony do ideały to by tyle nie kosztował,a jak na tą cene to sprzęt naprawde super a no i zawsze budzi sie respect u tych co mają 330 inne słabsze sprzęty\nNie chcę nikogo pouczać ani się wymądrzać, ale to nie zwolnice wyją tak okrutnie w 60-tkach. Jest to przekładnia główna, która ma proste zęby (w odróżnieniu od np. c-330 czy Zetora). Ale jak dobrze się to ustawi, to nawet w ogóle może nie wyć. Sęk w tym żeby nie było luzu na łożyskach, bo to najczęstsza przyczyna wycia tych ciągników.\nA ja sie z tym nie zgodze. Jeśli w danej C-360 zwolnice wyją od nowości to zadnym sposobem nie da sie zlikwidować tego chasłu, jedynie go pomniejszyć.\nMam problem z c360: notorycznie odkręcają mi się tylne koła (poluzowaniu ulega ta nakrętka w zwolnicy) czy wiecie jak to wyeliminować?\ndokręć na chma i trąć punktowo spawarką powinno pomuc\nA jeśli później trzeba będzie odkręcić\nto kątówką odszlifujesz i odkręcisz\nprzetnij w wzdłóż nakretke ta w zwolnicy to nie bedzie sie odkrecała i jesli sam bedziesz chciał odkrecic bedzie łatwo\nWitam!!! Ja odnosnie c 360....czy on rzeczywiscie jest taki super jak mowi wiekszosc???....bo według mnie to ciagnik ani na duze gospodarstwo ani na małe...duzo pali i ma troche malo kucykow:/\nCo wy myslicie .Pozdrowienia\nJest już conajmniej kilka takich tematów.\ndużo nie pali na tyle kucyków ile ma u mnie we wsi jest duzo C-360 i nikt nie mówi ze dużo palą chyba jest z 15 60-ątek\n20 lat temu dziadek miał brać nową 60-ątke ale że klijent na zetora sie wycofał to dziadek wzią zetora\nNo ale juz załózmy zetor 7011 to niebo a ziemia w porownaniu do 60\nw spalaniu nie wiem ale w komforcie na pewno\nwujek podobnie mówi ze C-360 za darmo by nie wziął mówi tylko że C-330 sie udały ale też nie jest strasznie zadowolony.\nAle nie róbmy z C-360 takiej złej\nUrsusem 330 mój wujek jeździł od nowości i mówi że to najlepszy traktor z ursusów\na jakim innym oprócz 30 pracował przez dłuższy czas że ma takie zdanie


Agora chce mieć 45 restauracji - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 07-03-2018, 08:50\naktualizacja: 07-03-2018, 08:57\n45 restauracji w segmencie fast casual w 4 lata – to cel działalności gastronomicznej założonej przez spółkę Helios z Grupy Agora oraz jej partnerów biznesowych.\nPierwszy lokal ma być otwarty w drugiej połowie 2018 r. To efekt umowy inwestycyjnej z Piotrem Komórem i Piotrem Grajewskim. Piotr Grajewski wcześniej związany był przez wiele lat z markami restauracyjnymi w segmencie casual: Blue Cactus i Iguana Lounge w Warszawie, gdzie pełnił funkcję prezesa. Piotr Komór doświadczenie w prowadzeniu restauracji sieciowych zdobywał podczas współpracy z restauracją Hard Rock Cafe w Warszawie i Oslo. W swojej karierze współtworzył także popularne lokale i zarządzał m.in. restauracjami Blue Cactus, Iguana Lounge i KOM...\nPierwszy lokal ma być otwarty w drugiej połowie 2018 r.\nTo efekt umowy inwestycyjnej z Piotrem Komórem i Piotrem Grajewskim. Piotr Grajewski wcześniej związany był przez wiele lat z markami restauracyjnymi w segmencie casual: Blue Cactus i Iguana Lounge w Warszawie, gdzie pełnił funkcję prezesa. Piotr Komór doświadczenie w prowadzeniu restauracji sieciowych zdobywał podczas współpracy z restauracją Hard Rock Cafe w Warszawie i Oslo. W swojej karierze współtworzył także popularne lokale i zarządzał m.in. restauracjami Blue Cactus, Iguana Lounge i KOM w Warszawie oraz minibrowarem Brovaria w Poznaniu.\n- Obserwując trendy rynkowe, m.in. rosnące wydatki Polaków na jedzenie poza domem oraz wzrost częstotliwości wyjść do restauracji, zdecydowaliśmy się zaangażować w projekt polegający na stworzeniu sieci własnych restauracji w segmencie fast casual. Naszym zdaniem to naturalne uzupełnienie oferty Grupy Agora w obszarze związanym ze spędzaniem czasu wolnego i poszerzenie zaangażowania Heliosa w segmencie rozrywkowym – mówi Tomasz Jagiełło, prezes sieci kin Helios i członek zarządu Agory.\nJak podkreśla, restauracje to koncept niezależny od działalności kinowej – będą działały przede wszystkim w wydzielonych strefach gastronomicznych w galeriach, choć nie wykluczono też lokalizacji przy głównych ulicach miast, przy popularnych deptakach czy w miejscach chętnie odwiedzanych przez turystów.\nW pierwszym etapie projektu zadaniem spółki jest uruchomienie około 45 restauracji w ciągu najbliższych 4 lat.\n- Z perspektywy Agory projekt utworzenia sieci restauracji ma istotne znaczenie, ponieważ wiąże się z rosnącą zamożnością Polaków i zmianą w ich wydatkach konsumpcyjnych, a nie rynkiem reklamowym. Liczymy na to, że dzięki temu projektowi w dłuższej perspektywie udział przychodów Grupy Agora pochodzących spoza rynku reklamowego będzie rósł – dodaje Anna Kryńska-Godlewska z zarządu Agory, odpowiadająca za nowe przedsięwzięcia Grupy.\nInwestycja Heliosu w nową działalność wyniesie około 10 mln zł, z czego 5 mln zł zostanie wniesione na starcie projektu, zaś udział Heliosa w kapitale zakładowym nowej spółki to 90 proc.\nPuls Inwestora / Agora chce mieć 45 restauracji


Cieszyniacy w Szwecji. Szansa na partnerstwo.\nW dniach od 03 do 08 lipca 2015 roku 10-osobowa delegacja naszej parafii z proboszczem, ks.Januszem Sikorą, odwiedziła przyszłą parafię partnerską w Delsbo w Szwecji.\nPolecieliśmy do Szwecji samolotem. Wypożyczonymi samochodami poruszaliśmy się po tym pięknym kraju, pełnym lasów, jezior, serdecznych ludzi. Najpierw zatrzymaliśmy się w Sztokholmie. Pochodziliśmy po starej części miasta. Oglądaliśmy uroczystą zmianę warty przed pałacem królewskim. Spotkaliśmy się z p. Renią Brodą, która była nauczycielką niemieckiego w LOTE, a obecnie jest pilotem wycieczek po Sztokholmie. Nie mieliśmy zbyt wiele czasu, więc trochę pospacerowaliśmy urokliwymi uliczkami tego miasta (najwęższą-90cm i najszerszą na dwa wozy konne) słuchając ciekawych opowieści, anegdot. Dowiedzieliśmy się jak żyją Szwedzi. W kawiarence wypiliśmy pyszną kawę, skosztowaliśmy cynamonowych bułeczek-tutejszych specjałów i ruszyliśmy w dalszą drogę.\nNastępnym przystankiem było miasto Uppsala, gdzie zwiedziliśmy słynną protestancką katedrę zbudowaną w stylu gotyckim. Jest największą budowlą sakralną Skandynawii: ma 118,7 metrów długości, taka sama jest wysokość obu wież, szerokość katedry wynosi 45 m. W jednej z wież umieszczone są dwa dzwony pochodzące z Polski, jeden z nich jest aktualnie największym dzwonem kościelnym w Szwecji – tzw. Thornan. W katedrze tej została pochowana Katarzyna Jagiellonka – pierwsza żona Jana III Wazy, królowa Szwecji w latach 1568–1583. Jej nagrobek znajduje się w jednej z małych kaplic na wschodnim krańcu katedry. Umieszczono nad nim fresk przedstawiający Kraków. W końcu dotarliśmy do miejsca w okolicach Delsbo, gdzie spotkaliśmy się z ks. Peterem Södergärd i naszą przesympatyczną tłumaczką Hanną. Zawieźli nas do ośrodka wypoczynkowego Dellen Baden, którym opiekują się członkowie różnych kościołów i wyznań, gdzie mieliśmy do dyspozycji drewniany domek, zaopatrzoną lodówkę i kilka metrów do jeziora (niektórzy z naszej grupy odważyli się pływać). Pogodę mieliśmy piękną, dobre humory i białe noce-niesamowite zjawisko, które nie dawały spać. Następnego dnia nasi opiekunowie zawieźli nas do gospodarstwa rolnego z XVI wieku, któremu w 2002r.został nadany status Rezerwatu Kultury, dzięki temu można było zachować niektóre budynki z XVII wieku. Teren rezerwatu mieści się na obszarze 360ha, są to lasy, pastwiska, 54 budynki, 70 sztuk krów mięsnych. Po zwiedzeniu niektórych budynków –dawnej obory i stajni, stodoły z zabytkowymi maszynami, przedmiotami użytkowymi sprzed wielu lat, gospodarze zaprosili nas na poczęstunek, czyli pyszną kawę, ciasto i mieliśmy po raz pierwszy okazję spróbować cieniutkiego chleba (typu nasza wasa) pieczonego przez miejscowych ze słonym masłem-pycha! Kiedy dojechaliśmy do Delsbo obejrzeliśmy starą dzwonnicę-wszystkie mieszczą się na zewnątrz oraz piękną Bazylikę wybudowaną w 1712r, po spaleniu obecny wygląd Bazyliki pochodzi z 1893. W sali parafialnej, która jest podzielona na dwie części: jadalnia i salka do nabożeństw, zjedliśmy pyszny obiad z księżmi Peterem i Joakimem. Następnie zwiedziliśmy miejscowy cmentarz-tylko urny i małe nagrobki. Kto nie chce mieć osobnego nagrobku jest specjalne miejsce do pochówku w papierowych urnach, a nazwiska z datami wypisane są na wspólnej tablicy. Potem zwiedziliśmy budynki parafialne: muzeum starych narzędzi, pojazdów, przedmiotów codziennego użytku, piekarnię, gdzie wypieka się ten cieniutki chleb tylko od maja do października i przechowuje w metalowych pudełkach, żeby starczyło na cały rok oraz dom wikarego Joakima Johanssona, który później zabrał nas do kościoła w Norrbo, którym się opiekuje. Kościół ten został zbudowany w 1750r, można tu zobaczyć fragment ołtarza ze średniowiecza, a nowszy pochodzi z XVIIw, ks. Joakim zaśpiewał nam fragment liturgii w oparciu o średniowieczną muzykę, pokazał szatę liturgiczną z XVIIIw, którą do dziś zakłada podczas większych uroczystości. Na koniec dnia pojechaliśmy do Avholm, gdzie jest punkt widokowy na jezioro Dellen. Jezioro to wypełnia drugi, co do wielkości krater uderzeniowy w Szwecji, o średnicy 19 kilometrów. Powstał on 89 milionów lat temu, w późnej kredzie, na skutek upadku małej planetoidy, przypuszczalnie kamiennej, która uderzyła w skały granitowe. Ciekawostką jest, że na skutek uderzenia do obecnego jeziora wlała się woda morska razem ze śledziami i obecnie łowi się tam śledzie słodkowodne. Na 19 pojechaliśmy na koncert do bazyliki w Delsbo. Wystąpiły dwa chóry-miejscowy oraz chór z Lund, który śpiewał przy akompaniamencie akordeonu oraz… szklanych kielichów. Był to piękny koncert. W niedzielę zostaliśmy zaproszeni na główne uroczystości. Delsbo Stämman-święto wspólnoty różnych wyznań, organizowane przez Kościół Szwedzki, zapoczątkowane w 1902 lub1903 roku przez arcybiskupa Natana Söderbloma. Dla nas to święto zaczęło się już o 7 rano, kiedy wsiedliśmy do dwóch łodzi wiosłowych(ok.40 osób) i rytmicznie na komendę zaczęliśmy płynąć ok. 10km z przerwą na kawę i kanapki.\nPłynęliśmy z akompaniamentem skrzypiec. W Delsbo powitano nas z pompą. Księża wsiedli do konnych bryczek, reszta piechotą ruszyła do kościoła. Podczas nabożeństwa było dużo muzyki-głownie skrzypiec (to ulubiony instrument w Szwecji), tańca(!), śpiewu i czytania Słowa Bożego. Podczas nabożeństwa ks. Janusz Sikora pozdrowił wszystkich po polsku-tłumaczony przez Hannę, wyraził podziękowania za tak życzliwe przyjęcie i wyraził chęć nawiązania kontaktów partnerskich między naszymi parafiami Cieszyn-Delsbo.Po nabożeństwie uformował się pochód i przeszliśmy na miejsce, gdzie odbywał się wielki piknik dla wszystkich. Można było kupić coś do jedzenia-ogromna kolejka była za plackami ze skwarkami i…sosem z borówek. Posłuchać koncertu dziesiątek skrzypków w różnym wieku, wraz ze skrzypkiem narodowym Szwecji, Thore Härdelin. W różnych częściach na trawie rozsiadali się ludzie z rozmaitymi instrumentami i grali. To jest święto muzyki i radości z niej płynącej. W drodze powrotnej Hanna pokazała nam Szkołę Waldorfa, do której chodzi jej córka. Szkoła ta bardzo różni się od naszych. Jest otoczona lasem, budynki są drewniane, dzieci same muszą palić w piecu, żeby było ciepło, same zbudowały jeden budynek. Wszystko tam jest ekologiczne, proste, surowe. Nie ma komputerów, ani innych współczesnych urządzeń. Wieczorem Hanna zaprosiła nas do swojego domu na kolację. Mogliśmy zobaczyć zwykły szwedzki dom, gościnny, pełen serdeczności ze strony gospodarzy. Następnego dnia pojechaliśmy do Hälsingtuny- tam spotkaliśmy się z polskojęzycznym ks. Bo Johanssonem, który pokazał nam kościół z XVIIIw, ołtarz pochodzi z Finlandii, pokazał nam piękny ornat belgijski z XVI w-bardzo ciężki, używany do dziś przy specjalnych okazjach. W pobliżu kościoła znajdują się trzy kamienie z pismem runicznym z 1000roku. Potem pojechaliśmy nad morze do małej wioski rybackiej Hölick, weszliśmy do jednej z 7 kaplic rybackich. Nabożeństwa odbywają się, co drugą niedzielę od czerwca do sierpnia, zaśpiewaliśmy kilka pieśni. Obecnie w wiosce mieszka jedna rodzina. W maleńkiej restauracji mogliśmy popróbować miejscowych specjałów z ryb. Po obiedzie pojechaliśmy do miasta Hudiksvalla, gdzie można było zrobić drobne zakupy. Tam też zmokliśmy. Na następny dzień umówiliśmy się z ks. Peterem na śniadanie w naszym domku i zostały przeprowadzone rozmowy dotyczące dalszych kontaktów pomiędzy parafią w Delsbo i parafią w Cieszynie. Ustalony został termin przyjazdu grupy szwedzkiej do Polski: od 20 do 25 maja 2016.Do tego czasu zostaną przygotowane zasady, na jakich płaszczyznach odbywać się będzie ta współpraca. Porozumienie Partnerskie pomiędzy parafią w Delsbo i parafią w Cieszynie zostanie podpisane podczas uroczystego nabożeństwa z okazji Pamiątki Założenia Kościoła Jezusowego w Cieszynie. Po śniadaniu wyruszyliśmy do Rezerwatu Przyrody w Gladbäcken, gdzie spacerkiem doszliśmy do jeziora Gröntjärn. Woda w tym jeziorze jest krystalicznie czysta koloru szmaragdu. I robi psikusa naukowcom: pojawia się i znika z niewiadomych przyczyn. My akurat mieliśmy szczęście zobaczyć to jezioro w pełnej krasie. Jadąc dalej drogą, która prowadzi do Norwegii wstąpiliśmy do maleńkiej kapliczki Stråsjö Medeltida Kapell. Sporadycznie odbywają się w niej śluby, chrzty, pielgrzymki. Tak zrealizowaliśmy program przygotowany dla nas przez gospodarzy. Mieliśmy wolne popołudnie i część z nas pojechała do Delsbo i w Informacji Turystycznej dowiedzieliśmy się, gdzie szukać Plutona, czyli dawnej planety. Ciekawostką jest, że na obszarze całej Szwecji znajduje się, uznawany za największy na kuli ziemskiej, model Układu Słonecznego. Słońce w tej szwedzkiej konstelacji mieści się oczywiście w Sztokholmie. A jest nim największa kulista budowla na świecie – Ericsson Globe-średnica 110m. Planety w odpowiedniej odległości rozrzucone są po różnych miejscach. My znaleźliśmy tylko Plutona, ale myślę, że to nie była ostatnia wycieczka do tego pięknego kraju, więc następnym razem można będzie poruszać się po orbitach planet.\nWszystko, co dobre szybko się kończy, więc i nasz pobyt dobiegł końca. Znów trzeba było ruszyć w drogę wiele kilometrów(ok 450), aby dotrzeć do lotniska. Pogoda nie była zbyt łaskawa, ale kto oprócz nas widział tęczę o 3 nad ranem? Szczęśliwie wylądowaliśmy w naszych domach. Pozostały zdjęcia, dużo wrażeń, wspomnień i nadzieja, że kiedyś znów można będzie tam pojechać.


Infosport.pl Australian Open WTA: Znamy pierwsze półfinalistki! Kto może do nich dołączyć? – InfoSPORT.pl\nPetra Kvitova (6. WTA) pokonała gospodynię, Ashleigh Barty (15. WTA) 6:1, 6:4. Czeszka awansowała tym samym do półfinału i wydaje się, że droga do wygrania tego prestiżowego turnieju stoi otworem.\nChyba, że zdoła ją powstrzymać Danielle Rose Collins (35. WTA). To nieprawdopodobne, że dotąd 25-letnia Amerykanka nie wygrała żadnego meczu w Wielkim Szlemie. W tegorocznym Australian Open wygrała już 5 meczów, z czego 3 z rywalkami, które są wyżej notowane. Jak zwycięstwo w 1. rundzie z Georges (13. WTA) czy w 1/16 finału z Garcią (19. WTA) można było traktować w ramach mini-niespodzianek, tak wygranie spotkania z drugą rakietą na Świecie, Angelique Kerber 6:0, 6:2 musi budzić respekt. Dziś Collins zapewniła sobie półfinał, wygrywając Pawluczenkową (44. WTA) 2:6, 7:5, 6:1. W tym spotkaniu przełomowy moment dla Amerykanki nastąpił w drugim secie przy stanie 5:5. Od tego czasu 25-latka wygrała 7 kolejnych gemów, co musiało podłamać Rosjankę, o czym może świadczyć wynik trzeciego seta.\nKto może dołączyć do tenisistek w półfinale Australian Open?\nPogromczyni Magdaleny Linette, Naomi Osaka (4. WTA) zagra z Eliną Switoliną (7. WTA). Bukmacherzy w roli minimalnej faworytki upatrują Japonkę, która – tak samo jak jej przeciwniczka – straciła na tym turnieju dwa sety (kursy w forBET: OSA – 1.65, SWI – 2.25). Wydaje się, że Switolina miała łatwiejszą drabinkę, gdyż musiała pokonać takie zawodniczki jak: Golubić (103. WTA), Kuzmova (48. WTA), Zhang (42. WTA), Keys (17. WTA). Osaka musiała za to przejść: Linette (80. WTA), Zidansek (78. WTA), Hsieh (27. WTA), Sevastova (12. WTA). Obie tenisistki spotykały się ze sobą na korcie 5-krotnie. 3 razy wygrywała Ukrainka i to do niej również należały dwa ostatnie pojedynki w pierwszym kwartale ubiegłego roku. Dla niej to będzie czwarty ćwierćfinał Wielkiego Szlema. Nigdy jednak nie zdołała przejść dalej. Co innego może powiedzieć 3 lata młodsza Osaka, która wygrała ubiegłoroczny US Open, wygrywając w finale z faworytką gospodarzy, Sereną Williams.\nQuarterfinal mood ? pic.twitter.com/1a8ObnAofz\nA propos Sereny: Amerykanka (16. WTA) zagra o półfinał z Karoliną Pliskovą (8. WTA). Zdaje się, że na australijskich kortach Williams zrobiła wystarczająco dużo, żeby stawiać ją jako główną faworytkę nie tylko tego meczu, ale i całego turnieju. 37-latka w 1/8 finału odprawiła z kwitkiem pierwszą rakietę, Simonę Halep. Chociaż od początku dawano jej do zrozumienia, że to Rumunka – nie ona – jest w rankingu „jedynką”, Williams w 1 h. 48 min. rozprawiła się z rywalką.\nNajcięższa dotychczasowa „przeszkoda” Czeszki to Muguruza (18. WTA), z którą wygrała 6:3, 6:1. Pliskova jest młodszą o 11 lat tenisitką, a w ostatniej rundzie spędziła na korcie prawie 50 minut mniej. I to może być kluczem do odniesienia pozytywnego rezultatu z utytułowaną Amerykanką, która pomściła swoją siostrę, wygrywając z Simoną Halep (młodsza z sióstr Williams przegrała z Rumunką w 1/8 finału 6:2, 6:3). Bilans spotkań pomiędzy obiema tenistkami to remis 2-2. Ostatni mecz to wygrana Williams na US Open 6:4, 6:3. Nie dziwne więc, że bukmacherzy stawiają na Amerykankę (kursy w forBET: WIL – 1.35, PLI – 3.20). Zwyciężczynia tego pojedynku zagra w półfinale z wygraną meczu Osaka vs. Switolina.\nMecz Osaki z Switoliną jest zaplanowany na godz. 1. w nocy, a spotkanie Williams z Pliskovą na godz. 3. Wszystkie mecze można obejrzeć na kanałach Eurosportu lub logując się na stronie forBET.


Cudowny wyjazd :) | OnaZakochana\n« Kocham Cie jak tlen , którym oddycham.\nMoje nie ogarnięte serce. »\nDrukuj artykuł Ten wpis został napisany przez ula.ulcia na 14 lipca 2013 o 20:49, i jest w kategorii Bez kategorii. Podążaj za odpowiedziami do tego wpisu przez RSS 2.0. Możesz napisać komentarz, lub trackbacka z Twojej własnej strony.\nCieszę się , że wyjazd był udany . Ja wróciła z mojego wyjazdu wczoraj , było mega zajebiście . Mój X nie pojechał , za to był wikary – najpozytywniejszy człowiek jakiego znam . Zbilizyliśmy się do siebie , uczucia do X gasną ? Sama nie wiem co czuję . Wiem jedno -mam super przyjaciela którym okazał się wikary :3\n#2 napisane przez ~karolka7227\nCieszę się, że Ci się podobało na wyjeździe\n#3 napisane przez ~Alli\nZazdroszczę udanego wyjazdu..\n#4 napisane przez ~X\n#5 napisane przez Ruda\nJeszcze będzie okazja na Wasze przytulenie;D Musisz tylko być cierpliwa.\nZapraszam do mnie jesli masz chęć. Pisze opowiadanie miłosne, może Ci się spodoba;)\nHej przeczytałam całego twojego bloga jest super ! jestem w podobnej sytuacji dało by się nawiązać kontakt? Bo tutaj nie mogę znaleść ani numeru gg ani maila\n#7 napisane przez ~Weronika\nHej przeczytałam twojego bloga super piszesz! Też mam taki problem nie mogę znaleść twojego gg ani maila proszę o kontakt . Pozdrawiam


Letnia promocja Sony z głośnikiem Bluetooth gratis do Xperii? Mi to basuje - Tabletowo.pl\nStrona główna » Promocje » Letnia promocja Sony z głośnikiem Bluetooth gratis do Xperii? Mi to basuje\nLetnia promocja Sony z głośnikiem Bluetooth gratis do Xperii? Mi to basuje\n14:35, 30-06-2017 @szuwarny\nOd 1 lipca w centrach handlowych w największych miastach w Polsce startuje promocja, w której razem z wybranym smartfonem Sony otrzymamy gratis w postaci wodoodpornego głośnika Bluetooth o wartości 249 złotych. Podobno świetnie uwydatnia on basy. A dobry bas to podstawa, jak przekonywał Paul McCartney.\nAkcję prowadzą sklepy partnerskie Sony ulokowane w galeriach handlowych w całej Polsce. Gdzie możemy spodziewać się, że przy zakupie smartfonu Sony dostaniemy też bezprzewodowy głośnik? Sprawa dotyczy sklepów w następujących galeriach:\nWarszawa – Złote Tarasy i Arkadia,\nWrocław ‒ Magnolia Park,\nPoznań – Stary Browar,\nGdańsk – Galeria Bałtycka,\nSzczecin ‒ CH Galaxy,\nKatowice ‒ Silesia City Centre,\nKraków ‒ Galeria Krakowska,\nŁódź ‒ Manufaktura,\nRzeszów ‒ Millenium Hall.\nTo nie tak, że głośnik dostaniemy do każdego smartfona, którego tam kupimy. Ich lista jest ograniczona, ale nie znaczy to, że mała. Zatem SRS-XB10 od Sony dostaniemy przy zakupie jednego z tych modeli:\nXperia M5 ,\nAkcja promocyjna wsparta będzie działaniami komunikacyjnymi – zarówno na terenie centrów handlowych, w punktach handlowych Partnerów, jak i w mediach społecznościowych. Uczestniczą w niej nie tylko oficjalne salony Sony Centre ale też placówki Play, T-Mobile, Orange, Plus, a także Komputronik, Saturn, RTV Euro AGD i Media Expert znajdujące się na terenie wyżej wymienionych centrów handlowych.\nSony gratisySony SRS-XB10Sony wakacyjna promocjaSony XperiaXperia E5Xperia L1Xperia M4 AquaXperia M5Xperia XXperia X performanceXperia XaXperia XA UltraXperia XA1Xperia XA1 UltraXperia XCompactXperia XZXperia XZ Premiumxperia z3Xperia Z3 CompactXperia Z5 CompactXperia Z5 PremiumXperia Z5+\nLG V30 nie będzie miał dodatkowego ekranu, ale za to może przypominać Essential Phone


Przetarg-Polska.pl OG-2219678 - Wykonanie prac budowlanych i konserwatorskich związanych z konserwacją i restauracją XIV-wiecznego zespołu obronnego i katedralnego (wybranych obiektów) we Fromborku wraz z dostosowaniem do potrzeb osób niepełnosprawnych.\nWykonanie prac budowlanych i konserwatorskich związanych z konserwacją i restauracją XIV-wiecznego zespołu obronnego i katedralnego (wybranych obiektów) we Fromborku wraz z dostosowaniem do potrzeb osób niepełnosprawnych.\nTytuł Wykonanie prac budowlanych i konserwatorskich związanych z konserwacją i restauracją XIV-wiecznego zespołu obronnego i katedralnego (wybranych obiektów) we Fromborku wraz z dostosowaniem do potrzeb osób niepełnosprawnych.\nOrganizator ARCHIDIECEZJA WARMIŃSKA\nSeweryna Pieniężnego 22, 11-041 Olsztyn\nTermin składania 2018.06.05 00:00\nKategorie Usługi ochrony obiektów i budynków historycznych\nOpis MIEJSCE I TERMIN SKAŁDANIA OFERT 1.Oferty należy przesłać/składać w terminie do dnia 05.06.2018 do godz. 13.00 na adres Zamawiającego podany na adres: Archidiecezja Warmińska Ul. Seweryna Pieniężnego 22 10-006 Olsztyn Decyduje data i godzina wpływu do Zamawiającego. 2.Otwarcie złożonych ofert nastąpi niezwłocznie po wyznaczonym terminie ich składania w siedzibie Zamawiającego. OPIS SPOSOBU PRZYGOTOWANIA OFERTY 1. Przygotowanie oferty Oferta musi obejmować całość zamówienia i musi być sporządzona zgodnie z wymogami zawartymi w zapytaniu ofertowym. Do oferty winny być dołączone wszystkie dokumenty i oświadczenia wskazane w zapytaniu ofertowym. Oferta oraz załączniki do oferty muszą być sporządzone w języku polskim, pisemnie na papierze, muszą być podpisane przez Wykonawcę w taki sposób, aby możliwe było odczytanie podpisu (podpis może być uzupełniony pieczątką). Każda poprawka w ofercie musi być podpisana i opatrzona datą przez osobę/y/ podpisującą/e/ ofertę. Upoważnienie do podpisywania oferty musi być załączone do oferty, o ile nie wynika z innych dokumentów dołączonych przez Wykonawcę. Oświadczenia dotyczące wykonawcy i innych podmiotów, na których zdolnościach lub sytuacji polega wykonawca oraz dotyczące podwykonawców składane są w oryginale Kopie wymaganych dokumentów, winny być poświadczone „za zgodność z oryginałem” przez upoważnionego/ych przedstawiciela/li Wykonawcy, podmiot na którego zdolnościach lub sytuacji polega wykonawca, wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia albo podwykonawca (w zakresie dokumentów, które każdego z nich dotyczą) z datą poświadczenia. Dokumenty dołączone do oferty muszą być złożone w formie oryginału lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem przez Wykonawcę lub osobę uprawnioną, opatrzone datą i czytelnym podpisem lub podpisem nieczytelnym opatrzonym imienną pieczątką, dopuszcza się złożenie powyższych dokumentów poświadczonych przez notariusza. Wszelkie koszty związane z przygotow. oferty i inne koszty ponosi Wykonawca. 2. Opakowanie oferty Ofertę należy złożyć w zamkniętej kopercie. Koperta powinna zostać opatrzona - imieniem i nazwiskiem (nazwą/firmą), dokładnym adresem (siedzibą) oraz numerem telefonu i faksu Wykonawcy; dopuszcza się odcisk stempla lub podobnym napisem dostatecznie wyróżniającym ofertę spośród innej korespond. wpływającej do Zamawiającego, oraz napisem: Konserwacja i restauracja XIV-wiecznego zespołu obronnego i katedralnego (wybranych obiektów) wraz z dostosowaniem do potrzeb osób niepełnosprawnych. wzór koperty: Nadawca: ………………………… (nazwa i adres Wykonawcy/pieczęć/) Adresat: Archidiecezja Warmińska Ul. Seweryna Pieniężnego 22 10-006 Olsztyn OFERTA NA: konserwacja i restauracja XIV-wiecznego zespołu obronnego i katedralnego (wybranych obiektów) wraz z dostosowaniem do potrzeb osób niepełnosprawnych. 3. Zmiana i wycofanie Wykon. może zmienić lub wycofać złożoną ofertę pod warunkiem, że Zamaw. otrzyma pisemne powiadomienie o wprowadzeniu zmian lub o wycofaniu oferty przed upływem terminu do składania ofert. Powiadomienie powinno być opatrzone nazwą przedmiotu zamówienia, opieczętowane i dostarczone w zamkniętej kopercie oznaczonej dodatkowo napisem „ZMIANA” lub „WYCOFANIE”. Wizja lokalna: Zamawiający zaleca, aby Wykonawcy zapoznali się z warunkami zwiąż. z realizacją zamów., w szczeg. dokonali wizji lokalnej obiektu, co ma na celu zapoznanie Wykonawców z nietypowymi warunkami miejsca realiz. zamów., potencjalnymi trudnościami i ryzykiem towarzyszącymi realizacji przedmiotowego zamów., bezwzględnie wpływającymi na prawidłowe oszacowanie kosztów Wykon. Wizję lokalną dokonać będzie można w dniach: 1. 07.05.2018 2. 14.05.2018 3. 21.05.2018 4.28.05.2018 W godzinach 9.00-11.00 Punktem spotkania jest KASA znajdująca się na terenie obiektu KATEDRY. Zalecane jest wcześniejsze poinformowanie drogą mailową o planowanym przybyciu. Z UWAGI NA OGRANICZONĄ LICZBĘ ZNAKÓW PEŁNA TREŚĆ ZAPYTANIA OFERTOWEGO ZNAJDUJE SIĘ W ZAŁĄCZNIKU - ZAPYTANIE OFERTOWE 1.Przedmiotem zamówienia jest wykonanie prac budowlanych i konserwatorskich związanych z konserwacją i restauracją XIV-wiecznego zespołu obronnego i katedralnego (wybranych obiektów) we Fromborku wraz z dostosowaniem do potrzeb osób niepełnosprawnych. Zamówienie realizowane w ramach zadania pn.: „Frombork – zespół katedralny” – konserwacja i restauracja XIV-wiecznego zespołu obronnego i katedralnego (wybranych obiektów) wraz z dostosowaniem do potrzeb osób niepełnosprawnych – Etap I prac.” Nr POIS.08.01.00-00-0140/17-00 współfinansowanego w ramach działania 8.1 Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury oś priorytetowa VIII Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014 – 2020. 2. Szczegółowy opis przedmiotu zamówienia określają: 1)Wyciągi z projektów budowalnych stanowiące załącznik do zapytania ofertowego w formie linku do dokumentacji 2)Programy prac konserwatorskich stanowiące załącznik do zapytania ofertowego w formie linku do dokumentacji 3)Dokumenty odniesienia: Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 22 czerwca 2017 r. w sprawie prowadzenia prac konserwatorskich, prac restauratorskich i badań konserwatorskich przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków albo na Listę Skarbów Dziedzictwa oraz robót budowlanych, badań architektonicznych i innych działań przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków, a także badań archeologicznych i poszukiwań zabytków (Dz. U. 2017, poz. 1265). Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 06 lutego 2003 roku ( wraz z późniejszymi zmianami) w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych. Polskie Normy, Aprobaty techniczne, Certyfikaty, Instrukcje Producenta – w zakresie obsługi, użycia, stosowania produkowanych materiałów i urządzeń, Warunki Techniczne Wykonania i Odbioru Robót Budowlanych – publikacje rynkowe wydawane przez Instytut Techniki Budowlanej, COBR Instal lub OWEOB Promocja Przedmiary robót są dla Wykonawcy elementem pomocniczym, ułatwiającym sporządzenie kosztorysu ofertowego i ustalenie w ten sposób ceny oferty. Dołączone do niniejszego zapytania ofertowego stanowią jedynie dokument pomocniczy do przygotowania kosztorysu ofertowego oraz wyceny prac konserwatorskich i nie stanowią elementu opisu przedmiotu zamówienia. W przypadku zmian w jakiejkolwiek dokumentacji Zamawiający zamieści informacje na stronie internetowej. Projekty budowlane jako całościowa podstawa do opisu przedmiotu zamówienia i sporządzenia oferty przez Oferenta, są dostępne są pod linkiem http://archwarmia.pl/kuria/projekty-unijne/ Przedmiot zamówienia należy wykonać z materiałów określonych w załączonej dokumentacji. Zamawiający zastrzega, że wszędzie tam, gdzie w treści dokumentów składających się na opis przedmiotu zamówienia i w samym opisie zostały wskazane znaki towarowe, patenty, pochodzenie, źródła lub normy, Zamawiający dopuszcza metody, materiały, urządzenia, systemy, technologie, produkty, itp. równoważne do przedstawionych w opisie przedmiotu zamówienia w zakresie technologii wykonania i ogólnego składu materiałów, produktów. Dodatkowo Zamawiający podkreśla, iż równoważne metody, materiały, urządzenia, systemy, technologie itp. nie mogą stanowić zamienników w stosunku do metod, materiałów, urządzeń, systemów, technologii itp. opisanych w szczegółowym opisie przedmiotu zamówienia, ale muszą gwarantować spełnienie zdefiniowanych tam wymagań Zamawiającego. Przez -równoważne- rozumie się materiały o parametrach technicznych i eksploatacyjnych nie gorszych (nie niższych) od założonych w dokumentacji / wskazanych przez Zamawiającego w szczególności w odniesieniu do: charakteru użytkowego (tożsamości funkcji) parametrów technicznych (wytrzymałość, trwałość) parametrów bezpieczeństwa użytkowania Ciężar udowodnienia, że materiał (wyrób) jest równoważny w stosunku do wymogu określonego przez Zamawiającego spoczywa na składającym ofertę. Okres gwarancji jakości i rękojmi za wady – minimum 5 lat – weryfikowane na podstawie informacji zawartych w formularzu ofertowym. Zamawiający nie dopuszcza możliwości składania ofert częściowych z uwagi na skomplikowany charakter inwestycji. oraz ofert wariantowych. Celem zamówienia jest wykonanie prac budowlanych i konserwatorskich związanych z konserwacją i restauracją XIV-wiecznego zespołu obronnego i katedralnego (wybranych obiektów) we Fromborku wraz z dostosowaniem do potrzeb osób niepełnosprawnych.\n2. Załącznik nr 7