Kardynał Kasper zmienił poglądy?\nW tym miesiącu: 2374\nW tym roku: 19463\n„Ciągła dyskusja o celibacie ma działanie szkodliwe”\nPotężne dzieło kardynała Waltera Kaspera na temat Kościoła* przeczytałem jednym tchem. Pełne jest erudycji i uczonych myśli, niemniej ciekawiło mnie bardzo. Przecież to jest obecnie lider stronnictwa reformatorskiego na watykańskim synodzie biskupów, katolicka awangarda, oczywiście tylko pośród hierarchów: zwykli księża i świeccy ośmielają się bardziej.\nSzwabski uparciuch o sobie samym\nMyślałem jednak, że autor jest niemal rewolucyjny. Sugerowałem się tym, co o nim teraz słyszę, że jest za dopuszczaniem do Komunii niektórych „rozwodników” i za jakąś akceptacją związków osób homoseksualnych. Brałem pod uwagę także autocharakterystykę na początku książki. Napisał tam, co prawda, że nie uważa się za „postępowca” ani liberała: „Pojęcia „konserwatywny” i „postępowy”, dwa slogany okresu soborowego i posoborowego, nie były dla mnie nigdy sensowną alternatywą i zawsze wzbraniałem się przed przypisywaniem mnie do któregoś z tych obozów. W konsekwencji spotykałem się z nieufnością z obu stron”. Czytam jednak zaraz dalej słowa nowatorskie: „Już dawni teologowie tybindzcy [z Tybingi, niemieckiego ośrodka teologicznego światowej sławy] uważali się jednak za myślicieli samodzielnych. Wykorzystywałem więc własną głowę — niekiedy była to głowa uparciucha ze Szwabii — i podążałem swoją drogą. Byłem i jestem przekonany o tym, że Tradycję apostolską w ten sposób, w jaki przekazywano ją na przestrzeni dziejów w Kościele, winno się zachować i rozwijać jako rzeczywistość żywą. Nie można jednak zachować Tradycji przez to, że zamienia się ją w wyryte w kamieniu formuły, po prostu powtarza i ponownie surowo nakazuje. Zachowuje się Tradycję tylko przez to, że otrzymaną w Tradycji wiarę przekazuje się w sposób żywy, że tłumaczy się ją na nowy język i przekazuje się dalej w ukierunkowaniu na przyszłość. Zróżnicowana świadomość filozofii nowożytnej może być pomocą w konstruktywnej, a zarazem krytycznej dyskusji z modernizmem i ustrzec przed bezpłodnymi, stereotypowymi i antymodernistycznymi tezami. Tak więc otrzymałem coś, co trudno nazwać edukacją liberalną, choć w późniejszym okresie próbowano czasem przyczepić mi etykietkę liberała. W duchu katolickiej szkoły tybindzkiej i jej żywego rozumienia Tradycji sam zawsze uważałem siebie za kogoś znajdującego się w centrum teologii katolickiej. „ Można powiedzieć: owszem, w centrum teologii jako nauki, ale nie w centrum myślowym kościelnej władzy. A poza tym trzeba wiedzieć, że przyszły kurialny kardynał — a już wtedy biskup diecezji rottenburskiej — był w on czas wraz z dwoma rządcami diecezji sąsiednich autorem podobnego pomysłu o rozwiedzionych.\n„Rozwodnicy”, geje, kapłanki\nOtóż w sprawie powtórnie ożenionych bez kościelnego ślubu w tym swoim dziele autor niemiecki jest niebywale ostrożny. Pisze o niej tylko w przypisie, tłumacząc się, że „nie zakwestionowaliśmy nierozerwalności małżeństwa, wprost przeciwnie. W równie niewielkim stopniu zaproponowaliśmy ogólne rozwiązanie. Wskazywaliśmy raczej na rozmaitość i złożoność pojedynczych sytuacji, które czyniły adekwatną tego rodzaju refleksję. Nie wszystko było wówczas przemyślane do końca, problem duszpasterstwa stał się jednak w tym czasie jeszcze bardziej palący. „ Trudno mi nie podejrzewać, że autor czuje się tutaj związany krytycznym stanowiskiem kardynała Ratzingera, potem papieża Benedykta XVI wobec tamtej propozycji trzech biskupów. Pisał swoje dzieło za poprzedniego pontyfikatu, teraz już jest inny papież, który autora wyraźnie lansuje.\nW sprawie osób homoseksualnych Kasper nie kryje poglądów poza tekstem głównym, ale pisze krytycznie: „Alternatywne związki partnerskie mogą urzeczywistniać niektóre wartości małżeństwa i rodziny. Nie są one jednak zgodne z naturą człowieka, ponieważ nie są zgodne z porządkiem Bożym stworzeniu. Na nich nie spoczywa błogosławieństwo Boże, dlatego nie mogą one stać się błogosławieństwem ani dla człowieka, ani dla społeczeństwa. Nie wolno ich dyskryminować w życiu społecznym, Kościoła, nie można jednak aprobować tych związków i błogosławić ich.”\nW sprawie kapłaństwa kobiet zdecydowane „nie”: „Kościół nie czuje się upoważniony do udzielania kobietom święceń prezbitera czy biskupa, ponieważ nie ma żadnych podstaw do święceń kobiet ani u samego Jezusa, ani w Piśmie Świętym, ani w Tradycji. Kwestię tę wyjaśniły rozstrzygnięcia wyrażone w dokumentach kościelnych wysokiej rangi. (...) Nie potrafię raczej wyobrazić sobie zmiany nauki Kościoła w tej materii. Rozstrzygnięcia te mają charakter wiążący i definitywny.”\nKsięża dalej nieżonaci\nCelibat nie jest problemem doktrynalnym, tylko prawnym, są księża żonaci u różnych unitów, niemniej Kasper i tutaj jest — by tak rzec schematycznie — konserwatystą: „W skali całego świata liczba księży rośnie, a spadek powołań do kapłaństwa w niektórych krajach europejskich nie jest wyłącznie i w pierwszym rzędzie spowodowany problemem celibatu. Spadek ma różnorodne i bardziej złożone, głębokie przyczyny, które przede wszystkim mają swe podłoże w sytuacji wiary i w regresie praktyki wiary. W związku z tym trzeba zapytać, czy viri probati [wyświęcanie dojrzałych mężczyzn żonatych] nie byłoby raczej rozwiązaniem pozornym, które przysłoniłoby głębiej leżące problemy i ich rozwiązanie oraz znacząco osłabiłoby świadectwo wybranego dobrowolnie bezżeństwa, które jest dzisiaj pastoralnie niezwykle ważne. Porównanie z Kościołami ewangelickimi może działać tylko otrzeźwiająco w tym względzie. W chwili obecnej więcej osób ubiega się w tych Kościołach o urząd pastora, ale czy pomimo jeszcze większej liczby pastorów ich sytuacja wygląda lepiej, jeśli chodzi o rozstrzygającą o wszystkim kwestię przekonującego świadectwa o Ewangelii? „ Tu wyjątkowo moja polemika: a duchowni celibatariusze w Niemczech i gdzie indziej przekonują o Ewangelii bardziej skutecznie? Statystyki wiary temu przeczą. Autor jednak podsumowuje: „Ciągła dyskusja na temat celibatu ma w tej sytuacji tylko działanie szkodliwe i nie jest konstruktywna. „ Innego zdania są niektórzy biskupi i sam papież Franciszek: jednak lokalnie trzeba rygory celibatowe jakoś poluzować, bo wierni miesiącami nie mają mszy. Ostatnio odezwali się w ten sposób w swojej sprawie kościelnej biskupi brazylijscy i nie sądzę, żeby kardynała zgorszyli.\nTylko krowa poglądów nie zmienia\nMyślę, że tymczasem ewoluował myślowo w niejednym. No i mam owo podejrzenie, że pisząc tę książkę za rządów Benedykta XVI, Kasper cenzurował się wewnętrznie. Miał przecież teologiczny konflikt z władzą nie tylko o „rozwodników”, także o stopień centralizacji Kościoła rzymskokatolickiego: był za jego decentralizacją, która się dzisiaj szykuje. Nie sądzę, by byłaby dobra dla Polski, gdzie wśród duchowieństwa widać lęk przed jakąkolwiek nowością i na szybką zmianę tego nastawienia nadziei raczej nie mam: trudno jednak, nie ma rady, nie tylko my jesteśmy na świecie...\nNie napisałem tu o stanowisku w sprawie ekumenizmu byłego przewodniczącego Papieskiej Rady d/s Popierania Jedności Chrześcijan: w książce jest o tym oczywiście sporo, ale już i tak ten tekst mój jest długi i pewnie trudny i nudny. O ekumenii będzie w numerze następnym.\nJan Turnau jest publicystą „Gazety Wyborczej”.\n*Kardynał Walter Kasper: „Kościół katolicki. Istota, rzeczywistość, posłannictwo. „ Przekład: Grzegorz Rawski. Wydawnictwo WAM. Kraków 2014. S. 624.


HYDROLIZA SOLI. ROZTWORY BUFOROWE - PDF Free Download\nDownload "HYDROLIZA SOLI. ROZTWORY BUFOROWE"\n1 Ćwiczenie 9 semestr 2 HYDROLIZA SOLI. ROZTWORY BUFOROWE Obowiązujące zagadnienia: Hydroliza soli-anionowa, kationowa, teoria jonowa Arrheniusa, moc kwasów i zasad, równania hydrolizy soli, hydroliza wieloetapowa, stała i stopień hydrolizy, odczyn roztworów soli, wskaźniki ph (zakres zmian i barwy), roztwory buforowe: bufor kwasowy, zasadowy, optymalny- właściwości, zasada działania i przykłady, sporządzanie roztworów buforowych o określonym ph, pojemność buforowa, obliczenia rachunkowe. Zadania do wykonania: Wykonanie ćwiczeń 1-10, zanotowanie obserwacji i wniosków płynących z doświadczeń, zapisanie równań reakcji zachodzących w ćwiczeniach, dokonanie odpowiednich obliczeń do ćwiczeń, odpowiedź na zadane w opisie ćwiczeń pytania. Wykonanie ćwiczenia: 1. Odczyn roztworów różnych soli. Odczynniki: NaCl, octan sodu, azotan (V) cynku, węglan sodu, wodorowęglan sodu, woda Sprzęt: probówki, papierek uniwersalny, bagietka Rozpuścić kolejno w 5 ml wody po około 0,1 g następujących soli: chlorek sodu, octan sodu, azotan (V) cynku, węglan sodu, wodorowęglan sodu. Określić wartości ph otrzymanych roztworów za pomocą papierka uniwersalnego. Wyniki zestawić w tabeli. Napisać równania reakcji hydrolizy użytych w ćwiczeniu soli. Tabela obserwacji Roztwór Barwa papierka wskaźnikowego ph Równanie reakcji hydrolizy NaCl CH 3 COONa Zn(NO 3 ) 2 Na 2 CO 3 NaHCO 3\n2 2. Wpływ temperatury na stopień hydrolizy. Odczynniki: octanu sodu, fenoloftaleina, woda destylowana Sprzęt: probówka, papierek uniwersalny, wkraplacz, duża zlewka na łaźnię wodną, statyw, trójnóg, siatka ceramiczna, palnik W probówce umieścić ok. 0,5 g stałego octanu sodu oraz 5 ml wody destylowanej. Dodać do mieszaniny dwie krople fenoloftaleiny i wstawić probówkę do wrzącej łaźni wodnej na około 10 minut. Obserwować, jak zmienia się zabarwienie fenoloftaleiny w roztworze po jego ogrzaniu. Jakie wnioski, co do zmiany stężenia jonów OH - w roztworze można wyciągnąć? W jakim kierunku przesuwa się równowaga reakcji hydrolizy? Jaki jest wpływ temperatury na stopień hydrolizy soli? 3. Wpływ rozcieńczenia roztworu na stopień hydrolizy. Odczynniki: 1M octanu sodu, woda destylowana Sprzęt: kolby miarowe o pojemności 50 ml, pipeta, papierek uniwersalny Z roztworu 1M octanu sodu przygotować w kolbach miarowych o pojemności 50 ml roztwory: 0,1M i 0,01M. Oznaczyć wartości ph roztworów za pomocą uniwersalnego papierka wskaźnikowego. Wyciągnąć odpowiednie wnioski. 4. Wpływ mocy kwasu, z którego powstała sól, na odczyn roztworu wodnego tej soli. Odczynniki: węglanu sodu, siarczanu (IV) sodu, woda destylowana, fenoloftaleina Sprzęt: zlewki, probówki, pipeta, papierek uniwersalny Rozpuścić w 5 ml wody po około 0,1 g soli: węglanu sodu oraz siarczanu (IV) sodu. Do jednej probówki dodać 1 ml sporządzonego rozcieńczonego roztworu Na 2 CO 3, a do drugiej Na 2 SO 3, o tym samym stężeniu oraz po kropli fenoloftaleiny. Zanotować intensywność zabarwienia wskaźnika w obu probówkach. Zapisać obserwacje. Napisać równania reakcji hydrolizy (protolityczne) zachodzące w roztworach obu soli i podać równania ich stałych hydrolizy dla pierwszego etapu tych reakcji. Uzasadnić w oparciu\n3 o wartości stałych dysocjacji obu kwasów (K 2 = dla H 2 SO 3 i K 2 = dla H 2 CO 3 ) obserwowaną różnicę w ph roztworów obu soli. 5. Wpływ mocy zasady, z której powstała sól, na odczyn roztworu wodnego tej soli. Odczynniki: 1M roztwór NH 4 Cl, 1M roztwór NaCl, 0,5 % roztwór lakmusu, fenoloftaleina Sprzęt: probówki, pipety, wkraplacz, papierek uniwersalny Do jednej probówki dodać 1 ml roztworu NH 4 Cl, a do drugiej 1 ml roztworu NaCl o jednakowych stężeniach. Do obu probówek dodać kropel 0,5 % roztworu lakmusu. Określić ph przy pomocy papierka uniwersalnego. Czy można użyć fenoloftaleiny? Zanotować obserwacje i wyniki. Napisz równania reakcji hydrolizy (protolityczne) zachodzące w roztworach obu soli i ich stałe hydrolizy. W roztworze której soli jest większe stężenie jonów [H 3 O + ] i dlaczego? Odpowiedź uzasadnij w oparciu o stałe dysocjacji K 1 = 1, dla NH 3 H 2 O i K 1 = 6, dla Na(OH). 6. Bufor octanowy. Efekt wspólnego jonu a hydroliza soli. Odczynniki: 1M CH 3 COOH, 1M CH 3 COONa, oranż metylowy Sprzęt: probówka, pipety, wkraplacz Do probówki odmierzyć pipetą 10 ml 1M roztworu kwasu octowego, dodać dwie krople oranżu metylowego, a następnie kroplami roztwór 1M octanu sodu. Zachodzące zmiany zinterpretować na podstawie odpowiedniego równania równowagi. 7. Właściwości buforowe wody wodociągowej. Odczynniki: 0,05M HCl, 0,1M NaOH, woda wodociągowa, woda destylowana, lakmus Sprzęt: zlewki o pojemności 100 ml, kartka papieru, wkraplacz, pipety, pehametr Przygotować 4 zlewki o pojemności 100 ml. Do dwóch z nich wlać po 20 ml wody destylowanej, a do pozostałych dwóch wody wodociągowej (również po 20 ml). Zmierzyć za pomocą pehametru ph wody destylowanej i wodociagowej. Zlewki ustawić obok siebie na czystej białej kartce papieru. Do każdej zlewki dodać taką samą ilość lakmusu (ok. 0,25 ml)\n4 zwrócić uwagę na zabarwienie roztworów. Następnie jedną próbkę wody destylowanej i jedną wody wodociągowej zadać kroplą 0,05M roztworu kwasu solnego, a pozostałe dwie próbki kroplą 0,1M roztworu NaOH. Obserwować zmianę barwy. Zmierzyć pehametrem ph w każdej zlewce. Wyciągnąć odpowiednie wnioski. Dane umieścić w tabeli obserwacji. Tabela próbka Barwa lakmusu ph ΔpH Woda wodociągowa Woda wodociągowa + kropla 0,05M HCl Woda wodociągowa + kropla 0,1M NaOH Woda destylowana Woda destylowana + kropla 0,05M HCl Woda destylowana + kropla 0,1M NaOH 8. Sporządzanie i oznaczanie ph roztworu buforowego. Odczynniki: 0,2M CH 3 COOH, 0,2M CH 3 COONa, woda wodociągowa, woda destylowana Sprzęt: zlewki, pipety, pehametr, kalkulator Sporządzić 20 ml buforu octanowego wskazanego przez prowadzącego ćwiczenia mieszając wskazane w tabeli objętości 0,2M roztworu octanu sodu z 0,2M roztworem kwasu octowego. Tabela Nr 0,2M CH 3 COOH [ml] 0,2M CH 3 COONa [ml]\n5 Znając stężenia poszczególnych składników użytych do sporządzenia buforu, obliczyć oczekiwaną teoretyczną wartość ph sporządzonego buforu octanowego (według wzoru Hendersona-Hasselbalcha): gdzie: CS - stężenie soli (mol/l lub liczba moli w danej objętości), CK - stężenie kwasu (mol/l lub liczba moli w danej objętości), K K - stała dysocjacji kwasu (dla kwasu octowego K= 1,8 x 10-5 ). Przygotować pehametr do pomiaru. Zmierzyć ph wody wodociągowej. Elektrodę przemyć wodą destylowaną, a następnie delikatnie osuszyć bibułą. Zmierzyć ph sporządzonego buforu na pehametrze oraz zanotować uzyskany wynik. Sporządzony roztwór buforu octanowego zachować do ćwiczenia 9 i 10. Porównać wartości ph obserwowane z obliczonymi, z czego mogą wynikać ewentualne różnice? 9. Wpływ rozcieńczania roztworu buforowego na wartość jego ph. Odczynniki: bufor z ćwiczenia 8, woda destylowana Sprzęt: zlewki, pipety, pehametr 10 ml buforu wyjściowego z ćwiczenia 8 pobrać do zlewki i rozcieńczyć dwukrotnie wodą destylowaną dodając do niego 10 ml wody. Zmierzyć ph rozcieńczonego buforu i porównać z wartością jego ph przed rozcieńczeniem oraz z wynikami obliczonymi teoretycznie. Rozcieńczony bufor zachować do ćwiczenia 10. Na podstawie otrzymanych wartości ph buforu octanowego przed i po jego rozcieńczeniu wyciągnąć odpowiednie wnioski. 10. Pojemność buforowa. Odczynniki: rozcieńczony bufor z ćwiczenia 9, 0,1M NaOH, 0,1M HCl, woda destylowana Sprzęt: zlewki, pipety, pehametr Rozcieńczony bufor octanowy z ćwiczenia 9 rozlać do dwóch zlewek równo po 10 ml, po czym do jednej zlewki dodać 1 ml 0,1M roztworu NaOH, a do drugiej 1 ml 0,1M roztworu HCl. Do 10 ml nierozcieńczonego buforu octanowego (z ćw.8) dodać 1 ml\n6 0,1M roztworu NaOH lub 1 ml 0,1M roztworu HCl, według wskazań prowadzącego. Przygotować pehametr do pomiaru-jak w ćwiczeniu 8. Zmierzyć ph buforów na pehametrze. Obliczyć pojemności buforowe β (wszystkich buforów) na podstawie otrzymanych wyników doświadczalnych. gdzie: dc - stężenie dodanego mocnego kwasu lub mocnej zasady [mol/l], które spowodowało zmianę ph roztworu buforowego, ph - zmiana wartości ph roztworu buforowego. Literatura:  M. J. Sienko, R. A. Plane, Chemia podstawy i zastosowania, WNT, Warszawa, 1997  L. Pajdowski, Chemia ogólna, PWN, Warszawa, 1997  Praca zbiorowa pod redakcją Iwony Żak, Chemia medyczna, ŚAM Katowice, 2001  Praca zbiorowa pod redakcją Iwony Żak, Praktikum z chemii medycznej, ŚAM Katowice, 2001  Praca zbiorowa pod redakcją A. Rokosza, Ćwiczenia laboratoryjne z chemii ogólnej i nieorganicznej, PWN, Warszawa, 1974  Praca zbiorowa pod redakcją prof. dr hab. Justyna Ochockiego, Ćwiczenia z chemii ogólnej z elementami chemii nieorganicznej i bionieorganicznej, Skrypt dla studentów I-go roku Wydziału Farmaceutycznego Wydawnictwo Uniwersytetu Medycznego, Łódź, 2010  Praca zbiorowa pod redakcją A. Śliwy, Obliczenia chemiczne zbiór zadań z chemii nieorganicznej i analitycznej wraz z podstawami teoretycznymi, PWN, Warszawa, 1979\nChemia Ogólna i Nieorganiczna laboratorium I rok Biologii Studia stacjonarne I stopnia Tematy ćwiczeń Ćwiczenie 1 Ćwiczenie 2 Ćwiczenie 3 Ćwiczenie 4 Ćwiczenie 5 Ćwiczenie 6 Ćwiczenie 7 Ćwiczenie 8 Ćwiczenie


Plecaki, torby, worki › Worki szkolne | księgarnia internetowa TaniaKsiazka.pl\nSt. Majewski Plecak na sznurkach Holo Watermelon\n1 komora główna ściągana na sznurek 1 kieszeń zewnętrzna zapinana na suwak grube sznurki-szelki do noszenia na plecach wymiary: (wysokość) 45 cm, (szerokość) 38 cm waga: 250 g materiał z efektem holograficznym: poliester / bawełna\nWorek na ramię to propozycja firmy Starpak. Worek nie musi służyć tylko do noszenia kapci czy butów, można go także wykorzystać jako plecak na wycieczkę czy rower. Worek dzięki długim sznurkom, daje wiele możliwości jego wykorzystania. Wielofunkcyjny i bardzo wytrzymały worek. Z praktycznym...\nCena: Nasza cena: 6,77 zł 12,90 zł\nPatio Worek na buty CoolPack Vert Gradient Peach E70614\nWorek na obuwie marki CoolPack wyróżnia się nowoczesną grafiką. Worek wykonany został w kolorystyce różowo-żółtej. - plecak ma po dwa sznureczki, dzięki którym worek sprawdzi się jako plecak, - zamykany za pomocą sznurków poprzez ściągnięcie, - z przodu znajduje się kieszonka na suwak, - wykonany z...\nCena: Nasza cena: 20,65 zł 31,80 zł\nSt. Majewski Plecak na sznurkach Rasta\nSt. Majewski Plecak na sznurkach No Rules\n• 1 komora główna ściągana na sznurek • 1 kieszeń zewnętrzna zapinana na suwak • grube sznurki-szelki do noszenia na plecach • wymiary: (wysokość) 45 cm, (szerokość) 38 cm • waga: 250 g • materiał: poliester / bawełna\nSt. Majewski Plecak na sznurkach XD\nSt. Majewski Plecak na sznurkach Holo Srebrne Korony\n1 komora główna ściągana na sznurek 1 kieszeń zewnętrzna zapinana na suwak grube sznurki-szelki do noszenia na plecach wymiary: (wysokość) 45 cm, (szerokość) 38 cm waga: 250 g materiał z efektem glitter: poliester / bawełna\nSt. Majewski Plecak na sznurkach Holo Pineapples\nSt. Majewski Plecak na sznurkach Holo Flamingi\nSt. Majewski Plecak na sznurkach Gold Geometry\nSt. Majewski Plecak na sznurkach Silver Diamonds\nSt. Majewski Plecak na sznurkach Military\nCena: Nasza cena: 44,91 zł 59,90 zł\nSt. Majewski Plecak na sznurkach Bike\nCena: Nasza cena: 24,43 zł 30,94 zł\nWorek na buty Dreams 1 Wymiary: 36x43 cm\nCena: Nasza cena: 14,11 zł 19,54 zł\nSt. Majewski Plecak na sznurkach Neon Circles\nCena: Nasza cena: 24,68 zł 34,49 zł\nSt. Majewski Plecak na sznurkach Label\nSt. Majewski Plecak na sznurkach Butterfly\nCena: Nasza cena: 24,68 zł\nSt. Majewski Plecak na sznurkach Flowers Black\nCena: Nasza cena: 24,68 zł 30,94 zł\nSt. Majewski Plecak na sznurkach Batik\nSt. Majewski Plecak na sznurkach Shoe\nCena: Nasza cena: 24,36 zł 32,78 zł\nWorek na obuwie lub strój gimnastyczny , który posłużyć może również jako lekki plecaczek na wycieczki. Wykonany został z wysokiej jakości materiału odpornego na wilgoć. Worek ma podwójne boczne sznurki ściągające, dzięki którym można nosić go na ramieniu, w rękach lub na plecach. Z przodu kieszeń...\nCena: Nasza cena: 16,89 zł 29,50 zł\nSt. Majewski Plecak na sznurkach Muerte\nWorek na obuwie lub strój gimnastyczny. Wykonany z wysokiej jakości materiałów odpornych na wilgoć. Podwójne boczne sznurki umożliwiają noszenie worka w rękach, na ramieniu czy na plecach. Posiada miejsce na podpis. Wzornictwo dopasowane do kolekcji licencyjnej czyni go doskonałym uzupełnieniem...\nCena: Nasza cena: 16,75 zł 19,70 zł\nWorek na obuwie Violetta 13\nCena: Nasza cena: 6,30 zł 12,50 zł\nPsi Patrol Worek szkolny Paw Patrol PW16521\nWorek szkolny z grafiką kultowej animacji Psi Patrol to element wyprawki każdego ucznia. - worek ma po bokach dwa sznureczki, dzięki którym sprawdzi się jako plecak, - zamykany za pomocą sznurków poprzez ściągnięcie, - wykonany z wodoodpornego materiału, który jest łatwy w czyszczeniu. - materiał:...\nCena: Nasza cena: 11,84 zł 12,30 zł\nWorek szkolny z motywem kultowej animacji Kraina Lodu sprawdzi do szkoły, przedszkola czy na wycieczkę. - worek może być przeznaczony na kapcie, drugie śniadanie bądź na dziecięce drobiazgi, - zamykany poprzez ściągnięcie sznureczka, - wykonany z wodoodpornego materiału, który jest łatwy w...\nCena: Nasza cena: 11,74 zł 12,18 zł\nWorek na obuwie z grafiką piłki, jest idealny na szkolne treningi i na basen. Dwustronny, posiada podwójne boczne sznurki, które umożliwiają noszenie worka w rękach, na ramieniu czy na plecach. Na odwrocie znajduje się miejsce do wpisania danych osobowych dziecka. Wymiary: 41x35cm.\nCena: Nasza cena: 15,01 zł 16,32 zł\nWorek na obuwie, idealny na szkolne treningi i na basen. Dwustronny, posiada podwójne boczne sznurki, które umożliwiają noszenie worka w rękach, na ramieniu czy na plecach. Na odwrocie znajduje się miejsce do wpisania danych osobowych dziecka. Wymiar: 41 x 35 cm\nCena: Nasza cena: 18,80 zł 20,43 zł\nNowości - plecaki, torby, worki\nPatio Worek na buty CoolPack Vert Gradient E70511 szary\nWorek na obuwie marki CoolPack wyróżnia się nowoczesną grafiką. Worek wykonany został w kolorystyce szarej z elementami czerni. - plecak ma po dwa sznureczki, dzięki którym worek sprawdzi się jako plecak, - zamykany za pomocą sznurków poprzez ściągnięcie, - z przodu znajduje się kieszonka na suwak,...\nCena: Nasza cena: 27,14 zł 31,80 zł\nPatio Worek na buty CoolPack Vert Gradient Neonowy E70510\nWorek na obuwie marki CoolPack wyróżnia się nowoczesną grafiką. Worek wykonany został w neonowej kolorystyce z elementami czerni. - plecak ma po dwa sznureczki, dzięki którym worek sprawdzi się jako plecak, - zamykany za pomocą sznurków poprzez ściągnięcie, - z przodu znajduje się kieszonka na...\nCena: Nasza cena: 23,85 zł 31,80 zł\nPatio Worek na buty CoolPack Vert Gradient Frape E70508\nWorek na obuwie marki CoolPack wyróżnia się nowczesną grafiką. Worek wykonany został w kolorystyce różowo-fioletowej. - plecak ma po dwa sznureczki, dzięki którym worek sprawdzi się jako plecak, - zamykany za pomocą sznurków poprzez ściągnięcie, - z przodu znajduje się kieszonka na suwak, -...\nCena: Nasza cena: 27,14 zł 28,28 zł\nPatio Worek na buty CoolPack Vert Gradient Berry E70506 fioletowy\nWorek na obuwie marki CoolPack wyróżnia się nowoczesną grafiką. Worek wykonany został w kolorystyce różowo-fioletowej. - plecak ma po dwa sznureczki, dzięki którym worek sprawdzi się jako plecak, - zamykany za pomocą sznurków poprzez ściągnięcie, - z przodu znajduje się kieszonka na suwak, -...\nDerform Worek na obuwie Backup Game Pad\nPrzenieś się razem z BackUP do niezwykłego świata gier, w którym czeka na Ciebie mnóstwo przygód i zabawy! Ten żółty gamepad zdecydowanie przyniesie Ci szczęście i przejdziesz nawet najtrudniejszy level.A więc jednym słowem ten worek musi być Twój! Worek BackUP: - Sprawdzi się idealnie na...\nCena: Nasza cena: 14,89 zł 16,19 zł\nWorek na obuwie wyróżnia się grafiką uroczego pieska z serii My little friend. Wykonany został w kolorze różowo-szarym z elementami czerni. - worek ma po dwa sznureczki, dzięki którym sprawdzi się jako plecak, - idealny na obuwie bądź strój gimnastyczny, - zamykany za pomocą sznurków poprzez...\nCena: Nasza cena: 16,51 zł 17,20 zł\nSt. Majewski Worek na obuwie My Little Friend Pastelowy kot\nWorek na obuwie wyróżnia się grafiką uroczego kotka z serii My little friend. Został wykonany w kolorystyce różowo-fioletowej.Cechy:- worek ma po dwa sznureczki, dzięki którym sprawdzi się jako plecak- idealny na obuwie bądź strój gimnastyczny- zamykany za pomocą sznurków poprzez ściągnięcie- z...\nCena: Nasza cena: 17,37 zł 23,16 zł\nSt. Majewski Worek na obuwie My Little Friend Różowy kot\nWorek na obuwie wyróżnia się grafiką uroczego kotka z serii My little friend. Worek wykonany został w kolorystyce różowo-czarnej. - worek ma po dwa sznureczki, dzięki którym sprawdzi się jako plecak, - idealny na obuwie bądź strój gimnastyczny, - zamykany za pomocą sznurków poprzez ściągnięcie, - z...\nSt. Majewski Plecak przedszkolny Pink Cat - My Little Friend\nPlecak przedszkolny MY LITTLE FRIEND Funkcjonalność: 1 komora główna 1 kieszeń przednia 2 elastyczne siatkowe kieszenie boczne Komfort i bezpieczeństwo: regulacja długości szelek liczne elementy odblaskowe materiał wodoodporny Wymiary: wysokość: 29 cm szerokość: 22 cm głębokość: 9 cm Waga: 240 g\nCena: Nasza cena: 44,86 zł 46,72 zł\nSt. Majewski Plecak Bambino Premium Soccer\nFunkcjonalność: 2 komory 1 kieszeń przednia zapinana na suwak z dekoracyjnym graficznym motywem 3D 1 kieszeń boczna zapinana na suwak 1 elastyczna kieszeń boczna specjalna wewnętrzna przegroda na laptopa czy tablet, dodatkowo wzmocniona i pokryta ochronnym polarem dodatkowa wewnętrzna elastyczna...\nCena: Nasza cena: 194,18 zł 258,90 zł\nSt. Majewski Plecak Bambino Premium Gamer\nFunkcjonalność: 2 komory 1 kieszeń przednia zapinana na suwak z dekoracyjnym motywem graficznym 3D 1 kieszeń boczna zapinana na suwak 1 elastyczna kieszeń boczna specjalna wewnętrzna przegroda na laptopa czy tablet, dodatkowo wzmocniona i pokryta ochronnym polarem dodatkowa wewnętrzna elastyczna...\nSt. Majewski Plecak Bambino Premium Panda\nFunkcjonalność: 2 komory 1 kieszeń przednia zapinana na suwak z dekoracyjnym „włochatym” motywem graficznym 1 kieszeń boczna zapinana na suwak 1 elastyczna kieszeń boczna specjalna wewnętrzna przegroda na laptopa czy tablet, dodatkowo wzmocniona i pokryta ochronnym polarem dodatkowa wewnętrzna...\nSt. Majewski Plecak Bambino Premium Kitty\nFunkcjonalność: 2 komory 1 kieszeń przednia zapinana za suwak z dekoracyjnym „włochatym” motywem graficznym 1 kieszeń boczna zapinana na suwak 1 elastyczna kieszeń boczna specjalna wewnętrzna przegroda na laptopa czy tablet, dodatkowo wzmocniona i pokryta ochronnym polarem dodatkowa wewnętrzna...\nTorba na ramię TopModel Syrenka\nTorba na ramię Syrenka Top Model brokatowa. Piękna i pojemna torba, mieści format A4. Zapinana na suwak. W środku kieszonka zapinana na suwak i kieszonka na telefon komórkowy.\nCena: Nasza cena: 133,41 zł 153,35 zł\nSt. Majewski Plecak przedszkolny Pink Dog - My Little Friend\nFunkcjonalność: 1 komora główna 1 kieszeń przednia 2 elastyczne siatkowe kieszenie boczne Komfort i bezpieczeństwo: regulacja długości szelek liczne elementy odblaskowe materiał wodoodporny Wymiary: wysokość: 29 cm szerokość: 22 cm głębokość: 9 cm Waga: 240 g\nCena: Nasza cena: 49,43 zł 65,90 zł\nSt. Majewski Plecak przedszkolny Pastel Cat - My Little Friend\nWorki szkolne przydają się do przechowywania zmiennego obuwia lub stroju na lekcje wychowania fizycznego. Kolorowe worki, wygodne w przenoszeniu, są dostępne w wielu wzorach.\nWorki szkolne są projektowane specjalnie z myślą o najmłodszych. Często zdobią je postaci z bajek, wesołe zwierzęta czy pojazdy. Dzięki dużej różnorodności, każdy uczeń może znaleźć coś, co odpowiada jego zainteresowaniom. Kolorowe worki szkolne, tworzone z trwałych materiałów, doskonale spełniają swoje funkcje przez długi czas. Wśród worków szkolnych, można również odnaleźć nieco większe modele, odpowiednie na basen, trening lub do przenoszenia książek. Kolorowe worki w modnych wzorach ułatwią przechowywanie obuwia i innych rzeczy każdemu uczniowi i przedszkolakowi.\nLekcje wychowania fizycznego należą do jednych z ulubionych przedmiotów wielu uczniów. Na te zajęcia przydaje się praktyczny worek, ułatwiający przechowywanie stroju gimnastycznego. Worki szkolne sprawdzają się jako schowek na obuwie i książki.\nWśród worków szkolnych znajduje się wiele interesujących modeli, które przyciągają spojrzenia oryginalnym wzornictwem. Worki, oferowane w różnych kolorach, są projektowane w taki sposób, by każde dziecko mogło w prosty sposób je przenosić, w zależności od swoich potrzeb. Funkcjonalne worki wyposażone w sznurki boczne da się nosić na plecach i na ramieniu. Modne i praktyczne worki idealnie sprawdzą się nie tylko w szkole, ale i w przedszkolu.


Forum X-KOM.PL :: Sklep internetowy notebooki, tanie laptopy - Zobacz temat - Tablet do 1100 zł\nZobacz posty bez odpowiedzi | Zobacz aktywne tematy Obecny czas: Czw 16 Lip 2020, 04:44\nRejestracja: Czw 16 Mar 2017, 12:56\nposzukuję tabletu do czytania plików w formacie .pdf oraz przeglądania serwisów informacyjnych. Dodatkowo chciałbym na nim korzystać z aplikacji Duolingo. Nie zamierzam na takim urządzeniu grać. W punktach chciałbym przedstawić swoje wymagania:\n1. Budżet: 1100 zł\n2. Przekątna ekranu: od 9,7 do 10,1 cali\n3. System operacyjny: bez preferencji\n4. Pamięć wbudowana: bez preferencji. Liczę, że przedstawione modele będą miały możliwość rozszerzenia pamięci przez czytnik kart.\n5. Łączność: Tablet nie musi posiadać 3G/LTE. Ewentualny dostęp do internetu planuję przez hotspot na telefonie oraz Wi-Fi\nBardzo zależy mi na wytrzymałej baterii\nJeżeli okaże się, że w najbliższym czasie wychodzi ciekawy tablet to proszę o taką informację.\nZaznaczę, że posiadam już czytnik ebooków, ale niestety nie radzi sobie z większymi, przepełnionymi elementami graficznymi plikami pdf.\nCzw 16 Mar 2017, 13:30\nRe: Tablet do 1100 zł\nLenovo Yoga Tab 3 Plus w tym przedziale jak najbardziej, chyba ze byłby za ciężki\nJaki masz ten czytnik ebooków bo chyba nie od Kindle?\nCzw 16 Mar 2017, 13:39\nCzy widziałbyś jeszcze jakieś urządzenia od innych producentów?\nCo do czytnika jest to stary Onyx który dobrze sobie radzi.\nInnych producentów zobacz Samsung Galaxy Tab A 10.1 (2016) T580 16GB Czarny FHD\nświetne działanie, bardzo dobry GPS, tryb dwóch okien, wsparcie dla USB OTG, LTE, możliwość dzwonienia\nHuawei Mediapad T2 10.0 PRO LTE MSM8939/2GB/16GB/5.1\nModelu LTE z funkcjonalnością telefonu, jasny panel IPS, niskie temperatury, przyzwoity czas pracy baterii, przyzwoite głośniki\nCzw 16 Mar 2017, 18:09


Idźcie do Tomasza | Katolicka Bydgoszcz\nIdźcie do Tomasza\nDziś w zreformowanym kalendarzu Kościoła Rzymskiego przypada wspomnienie św. Tomasza z Akwinu – wyznawcy, dominikanina, doktora Kościoła.\nPisanie o świętym Tomaszu jest zarazem bardzo łatwe i bardzo trudne. Bardzo łatwe, bo napisano tysiące tomów komentarzy, omówień, wprowadzeń i krytyk do jego dzieł. Nie ma takich słów pochwały, które by nie padły pod jego adresem. Liczni papieże – w tym nawet Jan Paweł II – w swoim nauczaniu polecali jego naukę jako wspaniałą, zbawienną i zdolną rozwiązać wiele nurtujących człowieka problemów.\nJednak pisanie o nim jest trudne, bo myśl świętego Tomasza, choć bardzo ścisła, jest tak wszechstronna i głęboka, że trzeba wielkiego skupienia, wytrwałości i doświadczenia, by ją analizować i wyciągać z niej poprawne wnioski.\nAle pisanie o świętym Tomaszu jest też trudne, bo ma on wielu wrogów. Miał ich już w XIII w. Dokładnie 3 lata po śmierci Tomasza, 7 marca 1277 r., biskup Paryża Stefan Tempier, potępił szereg tez Tomasza. Do potępień tych przyłączyli się biskupi Oksfordu - Robert Kildwardy, dominikanin i Londynu - Jan Pekham, franciszkanin.\nWprawdzie potępienia te odwołano, ale jednak główny nurt myśli europejskiej przez następne 700 lat nie był wierny drodze intelektualnej wytyczonej przez św. Tomasza. Niżej podpisany uważa, a nie jest w tym osamotniony, że właśnie dlatego owa myśl europejska zeszła na takie manowce jak idealizm, heglizm, czy wreszcie marksizm i leninizm, który Józef Bocheński nazwał najgłębszym upadkiem myśli ludzkiej w całych dziejach świata.\nNależy więc myśl świętego Tomasza przywracać. Wielkie zasługi na tym polu mają Polacy. O. Jacek Woroniecki, Stefan Świeżawski, o. Mieczysław Krąpiec, o. Tadeusz Ślipko, ks. Andrzej Maryniarczyk, Mieczysław Gogacz a w jakiejś mierze i wspomniany wyżej o. Józef Bocheński to wielcy kontynuatorzy św. Tomasza.\nŚwięty Tomasz był nie tylko teologiem. Był myślicielem par excellence. Jego refleksja obejmowała niemal wszystkie dziedziny ówczesnej wiedzy. Szczególnie godna uwagi jest jego myśl społeczna i polityczna.\nPrzedstawmy więc na zakończenie małą tylko próbkę tej refleksji. Zobaczmy mianowicie jakie są niektóre punkty nauki autora Sumy Teologicznej na temat prawa.\nŚw. Tomasz, jak na porządnego myśliciela przystało, podaje definicję. Czym jest prawo? Otóż prawo jest nakazem rozumu, mającym na celu dobro wspólne, pochodzącym od odpowiedniej władzy i przez nią publicznie ogłoszonym. Jeśli rzeczywiście dokładnie przeczytamy to zdanie, znajdziemy niemal w każdym słowie możliwość rozwinięcia całego systematycznego traktatu.\nPo pierwsze prawo musi być rozumne. Tomasz potwierdza to z całą mocą. Pisze, że nakaz, który nie jest zgodny z rozumem, nigdy nie jest prawem. Tym bowiem charakteryzuje się tyrania. Dalej w naszej definicji mamy pojęcie dobra wspólnego, znane już Arystotelesowi i wymagające osobnego artykułu. Mamy teorię władzy, bo tylko władza może ogłosić prawo, rozwija się więc stąd cała teoria, kiedy władza jest prawowita, a kiedy nie.\nWreszcie mamy refleksję zupełnie „nowoczesną” o komunikacji społecznej. Prawo musi był ogłoszone, a więc muszą istnieć w społeczeństwie jakieś mechanizmy przepływu informacji. Musimy wracać do Tomasza. Ite ad Thomam – idźcie do Tomasza – wzywał papież Leon XIII 140 lat temu. Wezwanie to jest wciąż aktualne i jeszcze nie zrealizowane.


Online Sałatka owocowa frash. Zagraj w gry online za darmo Sałatka owocowa frash. Pobierz grę Sałatka owocowa frash. Gry Inne gry - Gry dla dziewczyn\nDziewczyna ogląda figurę, tak kocha świeże sałatki owocowe. Cutie niedawno przeczytać przepis na pyszny posiłek i chce się gotować go w tej niesamowitej kuchni.\n© sgames.org -. Darmowe gry online Sałatka owocowa frash () Play Katowice gry online flash Sałatka owocowa frash za darmo. Nie zapomnij ocenić tę grę Sałatka owocowa frash i dzielić tę grę z najlepszymi przyjaciółmi.\nGra Sałatka owocowa frash Online\nOpis gry Sałatka owocowa frash linii. Jak grać w gry online Dziewczyna ogląda figurę, tak kocha świeże sałatki owocowe. Cutie niedawno przeczytać przepis na pyszny posiłek i chce się gotować go w tej niesamowitej kuchni. Pomóż dziewczynie, aby nie zgubić się w sklepie i zebrać je w koszu odpowiednich składników. Kuchnia będzie musiał dostać się do pracy z nożem i produktów.\nSałatka owocowa frash ( Głosów32, Wtórne Ocena: 4.63/5)


Podróż dookoła świata - Pocztówki z Podróży - blog Sławy i Krzyśka - (812-818) Huascaran\n29 październik - 4 listopad 2014 roku (812-818 dzień)\n... czyli między lagunami i górami\nZ łezką w oku pożegnaliśmy Ceci i polską ostoję w Limie. A że to już nasze ostatnie podrygi w Peru postanowiliśmy zakończyć ambitnie. Wymówki w postaci popsutej maszynki do gotowania nie mieliśmy bo tuż przed odjazdem dostaliśmy wiadomość, że po miesięcznym strajku poczta w Limie zaczęła pracować i wysłana kilka tygodni temu pompka do maszynki w końcu dotarła. W dodatku Cordilliera Blanca to ponoć najpiękniejsze góry świata, więc wstyd nie zrobić trekkingu. Na miejscu nasze ambicje trochę się ostudziły i zaczęły się wymówki. A to pogoda się psuje, a to jak tu nosić przez parę dni namiot, jedzenie na plecach skoro na motorach tak łatwo się to przewozi? Jednym słowem zwyciężył leń. I chyba słusznie bo nawet okoliczne laguny przysłonione były chmurami. W związku z tym zamiast trekkingu urządzamy pikniki. A trekking zrobimy innym razem, będzie po co wrócić do Peru.\nCałkiem przyzwoicie odsłonił się natomiast Huascaran, sześciotysięcznik, którego ściana po silnym trzęsieniu ziemi w 1970 roku oderwała się i wraz z tonami śniegu i lodu w kilka chwil lawiną przysypała Yungay – leżące u podnóża miasteczko. Lawina żywcem pogrzebała około 20 tysięcy osób. Obecnie na miejscu miasteczka posadzono tysiące róż. Można jeszcze zobaczyć kopułę kościoła, zmiażdżony autobus i cmentarz. Dziwne to jednak uczucie spacerować wśród róż, wiedząc, że pod tobą pogrzebanych jest tylu ludzi. Trochę dziwne też się wydaje, że na miejscu tragedii odbywa się regularny handelek pamiątkarskim badziewiem, nawet film pokazujący lawinę można sobie kupić.\nZ Caraz wyjeżdżamy drogą biegnąca wzdłuż Kanionu Pato, przejeżdżając przez kilkadziesiąt tuneli. Czasami kurz w środku jest taki, że nie widać czy coś jest z przodu czy nie. Bywa też wąsko i nie ma za bardzo gdzie się zatrzymać, a mi tu nie wiedzieć czemu motor gaśnie. W Trujillo trzeba będzie to sprawdzić.\nCiężko się wydostać z Limy w godzinach szczytu. Tym samym za dużo nie oddaliliśmy się od tego molocha i na noc skryliśmy się w wiosce Chasquitambo\nI znowu wspinamy się na 4 tysiące metrów. Tym razem towarzyszy nam zazieleniony kanion a w dole Rio Santa.\nPóki co droga płaska i wykręcamy manetki gazu.\nOśnieżone pięciotysięczniki tuż za rzeczką.\nNocą wydarzyła się tragedia. Kierowca przysnął i w wypadku zginęły dwie osoby.\nZanim zanurzymy się w łańcuchu górskim Cordillera Blanca odbijamy w stronę Chavin de Huantar.\nNad Laguną Querococha (3900 m n.p.m.)\nPotwory o zabójczej pojemności silnika 150 cc podjadą pod każdą górkę na świecie, mało tego - wjadą także w każdą ciemną jamę bez trwogi w silniku.\nZłowieszcze skały dookoła...\n... ale na szczęście Cristo Blanco czuwa nad podróżnymi.\nWioska Pichiu San Pedro w dole.\nZ tej odległości trudno orzec co tam uprawiają. Za to widać co tam robią w basenie!\nDotarliśmy do Chavin de Huantar. Leniwa atmosfera w wiosce.\nW oczekiwaniu na otwarcie El Monumento Arqueologico de Chavin de Huantar.\nSzacuje się, że ta starożytna miejscowość rozwinęła się w latach 1400-400 p.n.e.\nW 1985 roku stanowisko archeologiczne zostało zapisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.\nDziś można podziwiać główne budowle - El Castillo (zamek) oraz Nową Świątynię.\nPo wężach do celu\nPortal wejściowy obramowany został dwoma kolumnami o wysokości 2,30 m i średnicy 0,90 m. Dekorację kolumn stanowią wyobrażenia postaci męskiej i damskiej. Linka oddzielająca gapiów od tych wizerunków zmusza nas do uruchomienia wyobraźni...\nChavin de Huantar to miejsce ceremonialne - Plaza Circular.\nCristobal zaliczył spotkanie z framugą. Coś niscy byli Ci mieszkańcy Chavin de Huantar.\nWewnątrz kompleksu znajduje się kamienna stela nazywana El Lanzón. Jest to wysoki na 4,5 m granitowy monolit o trójkątnym przekroju. Z uwagi na wąskie przestrzenie labiryntu przypuszcza się, że stela została ustawiona wcześniej a później, wokół niej wzniesiono istniejącą świątynię.\nSchodzimy do labiryntu\nNie ma możliwości się tu zgubić. Kilka pomieszczeń i ta sama droga do wyjścia.\nGłowy ozdabiające mury gdzieś przepadły. Ostała się tylko jedna.\nPostanowiliśmy śledzić mieszkankę miasteczka.\nOryginalne kapelusze to znak rozpoznawczy tego regionu.\nPozostałość po wyborach. W Polsce taka partia nie miałaby żadnych szans. Chociaż ostatnie wybory pokazują, że czasem wystarczy być na pierwszej stronie...\nPo drugiej stronie miasteczka wybudowano nowoczesne muzuem. Japończycy wspomogli projekt i powstało miejsce godne polecenia.\nTu się schowały głowy!\nPrzejazdem przez Huaraz\nA to już nasza baza wypadowa. Zamieszkaliśmy przy rynku w uroczej mieścince - Caraz.\nBez plecaków i ambitnych planów ale to nie znaczy, że bezczynnie. W drodze do Laguny Parón.\nPod samą lagunę można podjechać.\nOstatni raz laguny o takim kolorze wody widzieliśmy w Chile.\nW bezchmurny dzień można podziwiać otaczające lagunę szczyty Aguja I 5,840 m, Aguja II 5888 m, Aguja III 5775 m, Qaras I 6025 m, Qaras II 6020 m, Qaras III 5720 m, Artesonraju 6025 m, Parya 5600 m, Pirámide 5885 m, Chakrarahu W 6112 m, Chakrarahu E 6001 m, Pisco 5772 m, Huandoy E 6000, Huandoy N 6395 m i Huandoy W 6356 m. Czy jest takie drugie miejsce na ziemi?\nPogoda jednak nie pozwoliła nam na zobaczenie wszystkich szczytów. Widoczność do pięciu tysięcy m n.p.m. tym razem to za mało.\nCoś dzwoni... Czas na drugie śniadanie w wyjątkowych okolicznościach.\nŻywej duszy tu nie ma. Kiedyś było tu dużo więcej wody. Jej brak to podobno sprawka rabunkowej działalności elektrowni wodnej - obcy kapitał wydrenował lagunę.\nZ okolicznych gór spływa do laguny wiele potoków.\nIdzie deszcz. Pora zmykać.\nA dziesięć kilometrów dalej słonecznie.\nZygzak w pobliżu Caraz\nA na obiad świeże rybki - trucha a la plancha.\nTumshukayko - ruiny w pobliżu Caraz. Ruiny mają około 4500 lat.\nPodobno było to centrum polityczne, religijne i administracyjne kultur Chavin Huari, a później Huaylas.\nPostój taksówek przy rynku w Caraz.\nCzikity poszły na łatwiznę i zaprzęgły Sławę do odrobienia pracy domowej z języka angielskiego.\nKolorowe zachody słońca w Caraz - oczywiście tylko wtedy kiedy nie padało.\nMiśki robią tu torty! Zamawiamy jeden po powrocie :)\nKolejny dzień to czas na odwiedziny okolic góry Huascaran (6768 m n.p.m.)\nI znowu stromo pod górkę na wysokość 4 tysięcy metrów.\nLaguny Llanganuco - pierwsza z nich to Laguna Chinanqocha.\nTu również jezioro otoczone jest wysokimi górami.\nDalej nie pojechaliśmy. Można stąd zacząć albo skończyć treking Santa Cruz. Jak to zwykle z górami bywa i z tymi związana jest legenda: zakazana miłość, łzy, rozłąka i mamy dwóch kochanków przemienionych w szczyty Huascar i Huascaran - a woda w jeziorze to już wiadomo skąd się wzięła.\nJak wyszło słońce to i kolor wody się zrobił przyjemniejszy dla oka.\nCzas na krajobrazy powrotne\nYungay - to tu w 1970 r. w wyniku trzęsienia ziemi oberwała się część góry Huascaran.\nW niedzielne popołudnie lawina śniegowo-błotna pędząca z prędkością od 450 km/h do 800 km/h w mgnieniu oka pokonała 15 km i pogrzebała około 20 tysięcy ludzi.\nDziś można tu zobaczyć świadectwa tragedii. Zmiażdżony autobus, szczątki katedry...\n... odbudowano samą fasadę a na miejscu miasteczka zasadzono tysiące róż. Podczas tego tragicznego w skutkach trzęsienie ziemi przeżyły jedynie 92 osoby, które znajdowały się akurat poza linią przejścia lawiny.\nHuascaran ukazał swoje groźne oblicze.\nCmentarz w Yungay\nOkolice Yungay. Rząd peruwiański zakazał odkopania miasta ogłaszając je cmentarzem narodowym. Nowe miasto powstało 1,5 km od tego miejsca.\nNie trafiliśmy na dzień handlowy ale przy cmentarzu można zakupić "pamiątki" z tragedii.\nAkurat w dzień wyjazdu pogoda się poprawiła.\nPomiędzy Cordillera Blanca i Negra znajduje się wyżłobiony przez rzekę Santa - Cañon del Pato (Kaczki).\nTunel za tunelem. Jest ich 36 i trzeba się natrąbić co by nie trafić na ciężarówkę po drugiej stronie.\nW najwęższym miejscu kanion ma pięć metrów a w najgłębszym tysiąc.\nKoniec tuneli, trochę szerzej, więc zjeżdżamy do oceanu.\nTrochę nam się jednak zeszło bo droga się pogorszała z każdym kilometrem.\nKrajobrazy za to niczego sobie!\n> nocleg w Chavin de Huantar - hostel Arqeologico - 2 os./z łazienką/tv - 45 PEN;\n> droga asfaltowa z Limy do Caraz w bardzo dobrym stanie;\n> droga z Catac do Chavin de Huantar asfaltowa tylko do tunelu, dalej tragedia...\n> nocleg w Caraz w hostelu na rynku - 2os./z łazienką/tv - 35 PEN;\n> dojazd do lagun szutrem - Laguna Paron - 5 PEN; Laguna Llanganuco - 10 PEN.\n> droga z Caraz do Panamericany w kierunku Trujillo w kiepskim stanie usiana licznymi tunelami; widoki wynagradzają wysiłek;\n> w listopadzie tylko czasem pada ale góry są za chmurami prawie każdego dnia.


„American Association Normy” i „ANSI” przekierować tutaj. Dla skali czułości filmu, patrz ASA czułości filmu . Dla innych zastosowań, patrz ANSI (ujednoznacznienie) .\nOficjalnym logo z American National Standards Institute\n19 października 1918 (100 lat temu) ( 19.10.1918 )\n501 (C) (3) prywatny\n38 ° 54'14 "N 77 ° 02'35" W  /  38,90389 77,04306 ° N ° W / 38,90389; -77,04306\n125.000 firm i 3,5 mln specjalistów\nAmerican National Standards Institute ( ANSI / ć n y I / -patrz ) jest prywatną organizacją non-profit , która nadzoruje rozwój dobrowolnych standardów konsensusu w odniesieniu do produktów, usług, procesów, systemów i personelu w Stanach Zjednoczonych. Organizacja koordynuje również amerykańskich standardów z międzynarodowymi standardami, tak aby produkty amerykańskie mogą być stosowane na całym świecie.\nANSI akredytacji normy, które zostały opracowane przez przedstawicieli innych organizacji normalizacyjnych , agencji rządowych , grup konsumentów , firm i innych. Standardy te gwarantują, że cechy i właściwości produktów są zgodne, że ludzie używają tych samych pojęć i terminów, a produkty są testowane w ten sam sposób. ANSI akredytuje także organizacje, które prowadzą produkt lub certyfikacji personelu, zgodnie z wymaganiami określonymi w normach międzynarodowych.\nSiedziba organizacji są w Waszyngtonie biuro ANSI za operacje znajduje się w Nowym Jorku . Roczny budżet operacyjny ANSI jest finansowany ze sprzedaży publikacji, składek członkowskich i opłat, usług akredytacyjnych, programów płatnych programów i standardów międzynarodowych.\n4 Działania międzynarodowe\n4,1 panele Standardy\n4.2 amerykańskie normy krajowe\n4.3 Inne inicjatywy\nANSI został założony w 1918 roku, kiedy pięć towarzystw inżynierii i trzy agencje rządowe założył Komitet Standardów Inżynieria amerykański ( AESC ). W 1928 roku stał się AESC Stowarzyszenie amerykańskich standardów ( ASA ). W 1966 roku ASA została zreorganizowana i stała Stany Zjednoczone Ameryki Standards Institute ( USASI ). Obecna nazwa została przyjęta w 1969 roku.\nPrzed 1918 roku, te pięć założycielskie stowarzyszenia inżynierskie:\nAmerican Institute of Electrical Engineers (AIEE, teraz IEEE )\nAmerykański Instytut Inżynierów Górnictwa (Aime, teraz Amerykański Instytut Górnictwa, metalurgicznego i Petroleum Engineers )\nAmerykańskie Stowarzyszenie Badań i Materiałów (obecnie ASTM International )\nzostały członkami Wielkiej Engineering Society (JES). Na rozkaz AIEE oni zaprosili departamenty rządowe US Navy wojny (połączone w 1947 stać się Departament Obrony lub DOD) i Handlu, aby wziąć udział w założycielskim krajową organizację normalizacyjną.\nWedług Adama Stanton, pierwszego stałego sekretarza i szefa sztabu w 1919 AESC rozpoczął jako ambitnego programu i niewiele więcej. Personel w pierwszym roku składało się z jednego wykonawczej, Clifford B. Lepage który był wypożyczony z członek założyciel, ASME. Coroczny budżet $ 7.500 były dostarczone przez organy założycielskie.\nW 1931 roku organizacja (przemianowany ASA 1928) związał się z Narodowym Komitetem USA w Międzynarodowej Komisji Elektrotechnicznej ( IEC ), która została utworzona w 1904 roku w celu opracowania standardów elektrotechniki i elektroniki.\nCzłonkowie ANSI są agencje rządowe, organizacje, instytucje akademickie i międzynarodowe oraz osoby fizyczne. W sumie, Instytut reprezentuje interesy ponad 270.000 firm i organizacji oraz 30 milionów profesjonalistów na całym świecie.\nChociaż sama ANSI nie rozwija standardy, Instytut nadzoruje rozwój i stosowanie norm przez akredytacji procedur norm rozwijających się organizacji. Akredytacja ANSI oznacza, że procedury stosowane przez organizacje standardów rozwijających się spełniają wymagania Instytutu otwartość, równowaga, konsensusu i rzetelnego procesu.\nANSI wyznacza standardy jak również specyficznych amerykańskich krajowych norm lub ANS, gdy Instytut określa, że normy zostały opracowane w środowisku, które jest sprawiedliwe, dostępne i dostosowane do wymagań różnych interesariuszy.\nDobrowolne normy konsensus przyspieszyć akceptację rynku produktów jednocześnie jasne, jak poprawić bezpieczeństwo tych produktów do ochrony konsumentów. Istnieje około 9500 amerykańskich National Standards które przenoszą oznaczenie ANSI.\nProces amerykańskie National Standards obejmuje:\nkonsensus przez grupę, która jest otwarta dla przedstawicieli wszystkich zainteresowanych stron\nSzeroko zakrojona opinię publiczną i komentarz na projektach norm\nrozpatrzenie i odpowiedź na komentarze\ninkorporacja złożonych zmian, które spełniają te same wymagania konsensusu w projekcie normy\ndostępność odwołania przez każdego uczestnika opartego że zasady te nie były przestrzegane w trakcie procesu standardach rozwoju.\nOprócz ułatwienia tworzenia standardów w Stanach Zjednoczonych, ANSI promuje stosowanie standardów amerykańskich za granicą, opowiada amerykańskiej polityki i stanowiska techniczne w organizacjach międzynarodowych i regionalnych standardów i zachęca do przyjęcia międzynarodowych standardów jako normy krajowe w stosownych przypadkach.\nInstytut jest oficjalnym przedstawicielem USA do dwóch głównych międzynarodowych organizacje normalizacyjne Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna (ISO), jako członek-założyciel i Międzynarodowej Komisji Elektrotechnicznej (IEC), za pośrednictwem Komitetu Narodowego USA (USNC). ANSI uczestniczy w niemal cały program techniczną zarówno w ISO i IEC, a administruje wiele kluczowych komitety i podgrup. W wielu przypadkach, standardy amerykańskie są kontynuowane z ISO i IEC, przez ANSI lub USNC, gdzie są przyjęte w całości lub w części w postaci norm międzynarodowych.\nPrzyjęcie norm ISO i IEC, jak amerykańskich standardów wzrósł z 0,2% w roku 1986 do 15,5% w maju 2012 roku.\nInstytut zarządza dziewięć standardów panele:\nANSI Ojczyzna Obrony i Bezpieczeństwa Standaryzacja Collaborative (HDSSC)\nNanotechnologia panel Standardy ANSI (ANSI-NSP)\nZapobieganie kradzieży ID i ID standardów zarządzania panel (IDSP)\nEfektywność energetyczna Standaryzacja ANSI Koordynacja Collaborative (EESCC)\nNuclear Energy Standards Koordynacja Collaborative (NESCC)\nPojazdy elektryczne Standardy panel (EVSP)\nANSI-NAM Network na rozporządzeniu Chemical\nANSI Biopaliwa Standardy Koordynacja panel\nKażdy z paneli działa zidentyfikować, koordynować i harmonizować dobrowolne normy odnoszące się do tych obszarów.\nW 2009 ANSI i National Institute of Standards and Technology (NIST) utworzone jądrowej standardów energetycznych Koordynacji Collaborative (NESCC). NESCC to wspólna inicjatywa zidentyfikować odpowiedzi do aktualnego zapotrzebowania na standardy w przemyśle jądrowym.\nAmerykańskie normy krajowe\nASA (jak na amerykańskie standardy Association) System ekspozycji fotograficznych, pierwotnie zdefiniowane w ASA Z38.2.1 (od 1943 roku) i ASA pH 2,5 (od 1954 roku) wraz z systemem DIN (DIN 4512), od 1934 roku , stał się podstawą do ISO System (od 1974 roku), obecnie stosowane na całym świecie ( ISO 6 , ISO 2240 , ISO 5800 , ISO 12232 ).\nStandardowa dla zbioru wartości używane do reprezentowania znaków w komputerach cyfrowych. Standardowy kod ANSI rozszerzył wcześniej utworzony ASCII siedem kodu nieco standardu (ASA X3.4-1963), z dodatkowymi kodami dla alfabetów europejskich (patrz także Rozszerzony Binary Coded Decimal Interchange Code albo EBCDIC). W systemie Microsoft Windows , wyrażenie „ANSI” odnosi się do stron kodowych systemu Windows ANSI (choć nie są one normy ANSI). Większość z nich są stałe szerokość, choć niektóre znaków dla języków ideograficzne są zmienne szerokości. Ponieważ te znaki są na podstawie projektu przygotowanego przez ISO-8859 serii, niektóre z symboli Microsoftu są wizualnie bardzo podobne do symboli ISO, co prowadzi do wielu fałszywie zakładają, że są one identyczne.\nPierwszy komputer język programowania standard był „American Standard Fortran ” (nieformalnie znany jako „FORTRAN 66”), zatwierdzony w marcu 1966 roku i opublikowane jako ASA X3.9-1966.\nJęzyk programowania COBOL miał normy ANSI w 1968, 1974 i 1985. Standard COBOL 2002 została wydana przez ISO .\nOryginalny standardowy wdrożenie C języku programowania został standaryzowany jako ANSI X3.159-1989, stając się znaną ANSI C .\nKomisja X3J13 powstał w 1986 roku w celu sformalizowania trwającej konsolidacji Common Lisp , zakończone w 1994 roku wraz z publikacją pierwszego standardu programowania ANSI za obiektowego.\nPopularnym zunifikowanego standardu gwintu dla śrub i nakrętek jest ANSI / ASME B1.1, który został zdefiniowany w 1935, 1949, 1989, 2003.\nNormy ANSI-NSF International wykorzystywane do kuchni handlowych, takich jak restauracje, kawiarnie, delikatesów, etc.\nANSI / APSP (Association of Pool & Spa profesjonalistów) normy stosowane do basenów, spa, jacuzzi, barier i unikanie pułapkowej ssania.\nANSI / HI ( Instytut hydrauliczne ) standardy stosowane dla pomp.\nANSI dla ochrony oczu jest Z87.1, który daje konkretnej oceny odporności na uderzenia do okularów. Standard ten jest powszechnie stosowany do okularów, okulary sklepowych fotografowania i wiele innych przykładów okularów ochronnych.\nTe rozmiary papieru ANSI (ANSI / ASME Y14.1).\nW 2008 ANSI, we współpracy z Citation Technologies , stworzył pierwszy dynamiczny, online bibliotekę internetową dla ISO 14000 norm.\nW dniu 23 czerwca 2009 ANSI ogłosiła porozumienie produktów i usług Citation Technologies dostarczania wszystkich standardów ISO na platformie internetowej. Poprzez partnerstwa ANSI Citation, 17,765 Międzynarodowe Standardy opracowane przez ponad 3000 instytucji technicznych ISO zostanie udostępniona na platformie cytowań, uzbrojeniu abonentom zaawansowanych narzędzi wyszukiwania i współpracy, powiadamiania i zmienić funkcjonalność do zarządzania.\nANSI, we współpracy z Citation Technologies , AAMI , ASTM i DIN , stworzył jedną, scentralizowaną bazę danych dla norm dotyczących wyrobów medycznych w dniu 9 września 2009 r.\nNa początku 2009 ANSI uruchomiła nowy Accreditation Certificate Program (ANSI-CAP) w celu zapewnienia neutralnego, zaświadczenie z innymi firmami, które dany program spełnia certyfikat amerykańskiej normy ASTM E2659-09 Narodowego.\nW 2009 ANSI rozpoczął przyjmowanie zgłoszeń do jednostek certyfikujących ubiegających się o akredytację zgodnie z wymaganiami określonymi w Programie certyfikacji bezpieczeństwa zabawek (TSCP) jako oficjalna accreditor trzeciej jednostek certyfikujących produkt TSCP użytkownika.\nW 2006 ANSI rozpoczęła www.StandardsPortal.org , zasobów internetowych dla ułatwienia bardziej otwarty i skuteczny handel między rynkach międzynarodowych w dziedzinie normalizacji, oceny zgodności i przepisów technicznych. Strona obecnie dysponuje treści do Chin, Indii i Korei, z dodatkowymi krajami i regionami zaplanowanych na przyszły treści.\nStandardy projektowe ANSI zostały również włączone do przepisów budowlanych obejmujących kilka konkretnego budynku podzbiorów, takich jak ANSI / SPRI ES-1, który odnosi się do „wiatr Design Standard Systemów krawędziowe się z niską Systems nachylenia dachów”, na przykład.\nAkredytowane Crane Operator Certification\nInstytut Nauk i Technologii Środowiskowych (IEST)\nInstytut Gospodarki Materiałowej Jądrowej (INMM)\nISO (do którego ANSI jest oficjalnym przedstawicielem USA)


Augustowscy policjanci sędziowali i oceniali | Augustów Nasze Miasto\nAugustowscy policjanci sędziowali i oceniali\n22 kwietnia, augustowscy policjanci pomagali w organizacji powiatowych eliminacji „XXXIII Ogólnopolskiego Turnieju Bezpieczeństwa w Ruchu Drogowym”. Konkurs odbył się w Zespole Szkół w Bargłowie Kościelnym. Do rywalizacji przystąpiło 10 trzyosobowych drużyn ze szkół gimnazjalnych i tyle samo zespołów z podstawówek. Uczniowie w pierwszej kolejności zmagali się z testem wiedzy przygotowanym przez policjantów z Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji w Augustowie. Następnie uczestnicy przystąpili do konkurencji praktycznej, podczas której musieli wykazać się precyzyjną jazdą rowerem przy pokonywaniu toru przeszkód.\nKolejnym zadaniem był sprawdzian umiejętności z zakresu udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej. Po zaciętej walce, komisja składająca się z przedstawicieli Starostwa Powiatowego, Policji, Straży Pożarnej oraz nauczycieli wyłoniła zwycięzców. Wśród gimnazjów liderem okazał się zespół gospodarzy, natomiast najlepszą podstawówką była drużyna z Tajna Starego. Zwycięskie drużyny otrzymały atrakcyjne nagrody. Będą reprezentować powiat augustowski na wojewódzkim szczeblu turnieju.


Dopłata w programie mdm dla singli : Portale Randkowe Uk : Parafia-stafford\nDopłata w programie mdm dla singli : Portale Randkowe Uk\nIl tuo giorno speciale ha bisogno della nostra projekty domów dla singli portale randkowe uk esperienza e della nostra arte culinaria. O jakie inne zasady tu moze chodzic! A w edmonton to jest powszechne, te numery ulic. Aktualne informacje i zalecenia na stronie ministerstwa edukacji narodowejprzeprowadzonego w dniu 5 kwietnia 2019 r? A nie sobie kto ma ochote wprowadza nawet supernumerus hipernullus. Bo ja przezucam 50kg worki przez caly dzien od 9 lat? Napisz mi swoj nr telja chetnata, powodzenia.\nPrzychodnia citystomdobrewina. Stare randki szwajcaria panny po 30 -tce prawda. Please go if you have more time in belgium. Dziekuje za strone polecany portal randkowy poswiecona pana zmarlej zonie. Filmy z protestu znajdziecie imprezy dla singli rzeszów 2018 na naszym facebooku. Piosenka portale randkowe uk z musicalu afera mayerling. Sedzia ow przestal byc sedzia zaraz po tym slynnym wyroku uniewinniajacym.\nKochane, z znacie jakies alternatywy dla zywokostu jezeli chodzi o naturalny srodek na zmarszczki. Dan na sessyi departamentu policyi, dnia 22 lutego 1777 roku. Polecamzapraszamy do naszego warsztatu. Nawet jak by byly jakies pogromy to byly by usprawiedliwione waszym postepowaniem od setek szukam dziewczyny 13-16 lat lat ,waszymi knowaniami z obcymi przeciw nam. W temacie tego felietonu pisze dokladnie czego wedlug mnie nie nalezy portale randkowe uk robic i co prowadzi wedlug mnie do wzbierajacej fali chamstwa. Bardzo dobra firma, bogata portal randkowy dla nerdów oferta, korzystne ceny - jak dla mnie super? Jak bedziesz miala ochote, kochaj mnie portal randkowy to napisz mia na priv.\nWielokropek ja nie marze o wianuszku dzieci, ale o jednym tak. Ma byc silny, portale randkowe literatura meski a jednoczesnie ulozony i delikatny. Wydarzenia w warszawie 24 lutego-1 marca sylwester dla seniorów portale randkowe uk singli 2020necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. Musisz policzyc co video randki sie bardziej oplaca. Stolarka okienna spotkania dla samotnych płock drewniana, dach pokryty gontem. Konsultacja przed wykonaniem szczepienia, szczepionka, iniekcjakonsultacja przed wykonaniem szczepienia, szczepionka, iniekcja. Czytajac metoda przewijania, darmowe randki na sms na przyklad.\nNowy portal randkowy dla osób po rozwodzie sezon i nowa lokalizacja. Falls ihnen die genannten abmessungen nicht entsprechen, empfehlen wir die auftragsausführung klasik clear. Ja nie zmienilam zdania www.lento.pl randki na jego temat i nagle nie zaczne go uwielbiac? Z racji drzew, lokalizacja mojego domku wypada blisko granicy z sasiadem. Demetrios, a timid and kind vase painter in ancient greece who dislikes sports and competitions, is one day forced to come up with a portale randkowe uk game to compete with the mayor of the neighboring town in order to save his village. Najwazniejszy jest chyba dobry przewodnik! Miejsce randki 7146 - ouest bike show france 20191.\nTen caly pawelek janoch to zwykly grabowski zlodziej i przyglup pismo swiete w kosciele czyta prawie cale grabowo u niego po kolei tyralo na jego hektarach za talerz zupy itd wymadrza sie w tv a lewe lapy do roboty ma zyczliwy zgrabowa. Od gangusa do lovelasa eheheheh na nastepna plyte wez portal randkowy bielsko gitare i zapusc wlosy jak nowatorbo moje pierdzenie to real talkmuzyk nadal tworzy jedne z ciekawszych melodii w polskim rapie. Koronkowa sukienka, marynarka od smokingu, czerwona torebka, https://zyciewnorwegii.pl/3618-dtpl69498-wiocha-pl-dla-singli.html klasyczne szpilki. W swoim zazdrosnym samozapatrzeniu nie potrafia uwierzyc, ze ktokolwiek smie wiedziec wiecej od nich i smie smiac sie. Hhhmm nie chce tutaj polemizowac,ani nikomu mowic co ma robic szukam faceta monachium kazdy ma swoja osobowosc i wlasnie od tego zalezy jak bedzie dalej postepowal. Jak wiadomo sok z marchwi to betakaroten ktory salsa dla singli wrocław zamienia nasz organizm w wit a. Mam pokoj do wynajecia od portale randkowe uk zaraz mdm 2018 singiel na dluzej.\nNapalony brunet zdejmuje majtki opalone cialko wypina sie na lozku staranny sex gejowski geje z wielkimi penisami pomysł na weekend dla singli obciaganie na sniadanie. What do a private island in tahiti, a game reserve in kenya, and an elegant country estate in the mountains of vermont have in common. Hej ja sredniolatek tylko delikatna zabawaprzystojny lokale dla singli w warszawie inzynier biznesman. Klasa portale randkowe uk a 1958 - 1965klasa kinder serwis randkowy c 1965 - 1970. Air-conditioned units are self catered? Duzo podrozujemy po swiecie i wiemy, ze dany kraj, poszczegolne miejsca, emocje zwiazane z dana wycieczka singiel w obudowie humbuckera przywolujemy m. Sptkanie autorski - tymek i mistrzczasdzieci.\nMieszkanie jest swiezo portale randkowe uk po remoncie. Lincoln jest bezwypadkowy z niewielkim udokumentowanym przebiegiem potwierdzonym certyfikatem. Store hanya menjual produk produk bergaransi resmi. Co ty tajne randki pierdolisz gosciu, w jakiej branzy tak jest. Swietnie sie czyta szczegolnie kiedy praktycznie wzielo sie slub z tym miejscem ponad 20 lat temubardzo trafny opis. Kosciol wysila sie jak moze, zeby podebrac spoleczenstwu, jeszcze te niewielkie ilosci rozumu jakie tu i uwdzie sie tla. Przeciwskazania na samotne dziewczyny na gg te same choroby, co zastosowania?


Philip Pullman, Tajemna wspólnota — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 4\n– Małe? Ależ dziękuję ci, Dicku – żachnęła się Lyra. – Gdybym wiedziała, że masz kłopoty finansowe, poprosiłabym o szklankę wody.\n– Gdzie Rachel? – zapytała Ellen.\n– Wziąłem ci małe – powiedział – bo czytałem niedawno taki artykuł, z którego wynikało, że kobiety nie powinny pić za dużo na raz. Ale jest dla nich zbyt mocne, mąci im w głowach i budzi w nich szalone żądze.\n– Rozumiem – odparła Lyra. – Mógłbyś sobie ze mną nie poradzić.\n– Ja to jeszcze pół biedy, ale bałem się o przypadkowych świadków.\n– Rachel wyszła? – dopytywała się dziewczyna, próbując wypatrzeć przyjaciółkę w tłumie.\n– Wyglądasz dziś jak rasowy Gipcjanin – powiedziała Lyra do Dicka.\n– Jak się ma atuty, to trzeba je eksponować.\n– Tak to nazywasz?\n– Pamiętasz, że mój dziadek jest Gipcjaninem? Giorgio Brabandt. Też przystojniak, jak ja. Pod koniec tygodnia będzie w Oksfordzie, mogę was sobie przedstawić.\n– Mam tego dość – powiedziała dziewczyna do Billy’ego.\n– Daj spokój, Ellen…\n– Wychodzę z Rachel. Możesz iść z nami albo zostać, jak wolisz.\nDajmon dziewczyny, siedzący jej na ramieniu szpak, zatrzepotał skrzydełkami, gdy wstała od stołu. Billy spojrzał pytająco na Dicka, a kiedy ten odpowiedział wzruszeniem ramion, również wstał.\n– To na razie, Dick. Cześć, Lyro – powiedział i wyszedł w ślad za Ellen.\n– Popatrz, popatrz… – powiedział Dick. – Zostaliśmy sami.\n– Opowiedz mi o tej sortowni. Co tam robisz?\n– To główna sortownia na całą południową Anglię. Przesyłki przyjeżdżają pociągami pocztowymi w opieczętowanych workach. My te worki otwieramy i sortujemy przesyłki według regionów. Potem wrzuca się je do kolorowych skrzynek, każdy region ma swój kolor, i ładuje je do innych pociągów albo do zeppelinów pocztowych do Londynu.\n– Dniem i nocą, non stop. Dlaczego cię to interesuje?\n– Mam swoje powody. Może ci je zdradzę, a może nie. Na której jesteś zmianie?\n– W tym tygodniu na nocki. Zaczynam o dziesiątej.\n– Czy pracuje u was taki mężczyzna, wysoki, barczysty… W poniedziałek, to znaczy wczoraj, pracował na nocnej zmianie i coś mu się stało w nogę…\n– Osobliwe pytanie. Pracują u nas setki ludzi, zwłaszcza o tej porze roku.\n– No tak, domyślam się…\n– Tak się jednak składa, że chyba wiem, o kogo może ci chodzić. Jest taki jeden skurczybyk, paskudny jak cię mogę. Nazywa się Benny Morris. Ktoś dzisiaj mówił, że Benny spadł z drabiny i złamał nogę. Szkoda, że nie kark. Ale owszem, pracował wczoraj na nockę, przynajmniej przez pierwsze pół zmiany, bo potem się zmył. Tak przynajmniej myślę, po północy nikt go już nie widział. A dziś po południu słyszałem, że złamał nogę czy coś…\n– Łatwo jest niepostrzeżenie wymknąć się z sortowni?\n– Nie przez główną bramę, tam na pewno ktoś by cię zobaczył. Ale zawsze można przeskoczyć przez ogrodzenie albo przeleźć przez jakąś dziurę. O co ci chodzi, Lyro?\nBindi, dajmon Dicka, bez wysiłku wskoczyła na ławkę i teraz wpatrywała się w Lyrę błyszczącymi czarnymi ślepiami. Pan siedział na stole, tuż obok jej łokcia. Oba dajmony z uwagą śledziły rozmowę ludzi.\nLyra pochyliła się nad blatem.\n– Wczoraj w nocy, właściwie już dzisiaj, bo było po północy, jakiś mężczyzna przelazł przez furtkę w ogrodzeniu sortowni od strony działek – zaczęła, zniżając głos. – Zszedł nad rzekę, gdzie spotkał się z drugim mężczyzną, ukrytym w cieniu drzew. Kiedy ścieżką od strony dworca nadszedł trzeci, tamci dwaj rzucili się na niego, zabili go i ukryli zwłoki w sitowiu. Dziś rano ciała już nie było; wiem, bo poszliśmy sprawdzić.\n– Skąd o tym wszystkim wiecie?\n– Widzieliśmy to na własne oczy.\n– To dlaczego nie poszliście z tym na policję?\nCały czas patrząc Dickowi w oczy, Lyra pociągnęła solidny łyk piwa. Odstawiła szklankę.\n– Nie możemy tego zrobić – odparła – i mamy ku temu dobry powód.\n– Ale co wyście w ogóle robili w takim miejscu w środku nocy?\n– Podkradaliśmy pasternak. To nieważne, grunt, że tam byliśmy i wszystko widzieliśmy.\nBindi spojrzała na Pana, który odpowiedział jej obojętnym spojrzeniem niewiniątka, jakiego Lyra by się nie powstydziła.\n– Widzieli was? Tamci dwaj, o których mówiłaś…\n– Gdyby nas zobaczyli, dopadliby nas i też próbowali zabić. Ale do czego zmierzam: nie spodziewali się, że napadnięty mężczyzna im się postawi, tymczasem on wyciągnął nóż i ciął jednego z nich w nogę.\nDick aż zamrugał z zaskoczenia i wyprostował się lekko.\n– I mówisz, że widzieliście, jak tamci zepchnęli zwłoki do rzeki?\n– Może nie do rzeki, ale w gąszcz sitowia. Potem poszli w stronę kładki przy gazowni. Ten zdrowy pomagał rannemu iść.\n– Skoro tylko zepchnęli ciało w sitowie, to musieli potem wrócić i pozbyć się go na dobre. Każdy mógłby je tam znaleźć: nad rzeką bawią się dzieci, co rusz ktoś przechodzi ścieżką… Przynajmniej za dnia.\n– Woleliśmy nie czekać, aż wrócą.\nLyra dopiła piwo.\n– Jeszcze jedno? – zapytał Dick. – Tym razem przyniosę ci duże.\n– Nie, dziękuję. Zaraz będę musiała iść.\n– A ten drugi mężczyzna, nie ten napadnięty, tylko ten, który czekał w zasadzce… Widzieliście, jak wyglądał?\n– Nie, nie za dobrze. Ale słyszeliśmy jego głos. I właśnie dlatego – Lyra rozejrzała się i upewniła, że w dalszym ciągu nikt im się nie przygląda – nie możemy iść na policję. Słyszeliśmy, jak jeden policjant z kimś rozmawiał, i to był ten sam głos! Dokładnie ten sam. To policjant zabił tamtego człowieka.\nDick złożył usta jak do gwizdnięcia, ale nie wydał żadnego dźwięku. Napił się.\n– Rozumiem – przyznał. – Niezręczna sytuacja.\n– Nie wiem, co robić, Dick.\n– Najlepiej nic nie rób. Po prostu zapomnij o całej sprawie.\n– To dlatego, że cały czas o niej myślisz. Spróbuj pomyśleć o czym innym.\nLyra pokiwała głową. Lepszej rady od Dicka nie dostanie.\n– W okresie świątecznym sortownia zatrudnia pracowników tymczasowych, prawda?\n– Owszem. A co, szukasz zajęcia?\n– No to idź do biura i zapytaj. Praca fajna, chociaż ciężka, uprzedzam. Nie będziesz miała czasu na zabawę w detektywa.\n– Nie o to chodzi, chciałabym po prostu poczuć atmosferę tego miejsca. Zresztą to i tak by było tylko na krótko.\n– Na pewno nie chcesz się jeszcze napić?\n– A jakie masz plany na resztę wieczoru?\n– Sprawy do załatwienia, książki do przeczytania…\n– Zostań, będzie fajnie. Przepłoszyłaś tamte dziewczyny i teraz co, zostawisz mnie samego?\n– Wcale ich nie przepłoszyłam!\n– Daj spokój, spietrały się, że hej!\nZakłopotana Lyra zaczęła się rumienić. Ze zgrozą przypomniała sobie, jak bardzo była niemiła dla tamtych dwóch dziewcząt. A przecież tak łatwo byłoby się z nimi zaprzyjaźnić.\n– Kiedy indziej, Dick – odparła, choć mówienie chwilowo przychodziło jej z trudem.\n– Obiecanki cacanki – mruknął Dick.\nW jego głosie nie było jednak żalu ani urazy. Wiedział, że znalezienie innej dziewczyny na wieczór nie zajmie mu wiele czasu – dziewczyny, która nie miała powodów do wstydu i dobrze się czuła ze swoim dajmonem. I rzeczywiście będzie fajnie, tak jak zapowiedział.\nPrzez chwilę Lyra zazdrościła tej nieznanej dziewczynie: Dick był świetnym, uprzejmym, miłym towarzyszem, do tego naprawdę ponadprzeciętnie przystojnym. Zaraz jednak przypomniała sobie, że już po kilku tygodniach bliższej znajomości zaczęła czuć, że ją ogranicza. Były takie sfery jej życia, które dla niej miały ogromne znaczenie, dla niego zaś zdawały się nie istnieć, tak wielką okazywał im obojętność. Wiedziała, na przykład, że nigdy nie będzie mu mogła opowiedzieć o Pantalaimonie i o tym, jak zostali rozdzieleni.\nWstała, ale zanim wyszła, pochyliła się do Dicka i go pocałowała – czym zupełnie go zaskoczyła.\n– Nie będziesz musiał długo czekać – powiedziała.\nUśmiechnął się. Bindi i Pan szturchnęli się nosami, a potem Pan wskoczył Lyrze na ramię, przeszli przez bar i wyszli na zimną ulicę.\nLyra odruchowo skręciła w lewo, ale zawahała się, zastanowiła i przeszła na drugą stronę ulicy, kierując się do Kolegium Jordana.\n– Co teraz? – spytał Pantalaimon, gdy pomachała portierowi w oknie.\nBez słowa weszli na górę, do swojego starego pokoju. Lyra zamknęła drzwi na klucz, włączyła grzejnik, odwinęła dywan i podważyła deskę. Wszystko wyglądało tak, jak kiedy stąd wychodzili.\nWyciągnęła plecak ze skrytki, przeniosła go na fotel, bliżej lampy, i zaczęła odpinać sprzączki. Pantalaimon przycupnął obok na małym stoliku. Lyra miała ochotę mu powiedzieć, jak nieswojo się czuje, dręczona wyrzutami sumienia przemieszanymi ze smutkiem i niepohamowaną ciekawością, ale rozmawianie stało się takie trudne…\n– Komu o tym powiemy? – zapytał.\n– To zależy od tego, co znajdziemy w środku.\n– Sama nie wiem, może to nie będzie miało żadnego związku. Po prostu…\nLyra zawiesiła głos.\nOdrzuciwszy klapę plecaka, znalazła na wierzchu schludnie złożoną koszulę, która niegdyś była biała, i sweter ze zgrzebnej granatowej wełny – jedno i drugie mocno sfatygowane. Pod nimi leżały sandały na sznurkowej podeszwie, również bardzo znoszone, oraz metalowe pudełko wielkości sporej Biblii, owinięte dwiema grubymi gumkami. Było ciężkie, a gdy obracała je w dłoniach, jego zawartość nie przemieszczała się w środku i nie wydawała żadnych dźwięków. Pierwotnie puszka zawierała tureckie ziele fajkowe, ale namalowany na niej fabryczny deseń prawie zupełnie się wytarł.\nOtworzywszy ją, Lyra znalazła kilka niedużych buteleczek i zalakowanych tekturowych pudełek gęsto obłożonych watą bawełnianą.\n– Pewnie jakieś próbki botaniczne – domyśliła się.\n– To wszystko? – spytał Pantalaimon.\n– Nie, jest jeszcze jakaś jakby… kosmetyczka…\nWyblakła płócienna kosmetyczka zawierała brzytwę, pędzel do golenia i prawie pustą tubkę pasty do zębów.\n– Jest tam coś jeszcze. – Pan zajrzał do plecaka.\nLyra namacała książkę… nie, dwie książki. Wyjęła je i z rozżaleniem stwierdziła, że zostały napisane w językach, których nie zna. Jedna z nich, sądząc po ilustracjach, mogła być podręcznikiem do botaniki, druga zaś – gdyby oceniać po układzie tekstu na stronicach – jakimś długim poematem.\n– To nadal nie wszystko – upierał się Pan.\nLyra wyjęła leżący na samym dnie plecaka plik papierów. Były w nim trzy lub cztery nadbitki artykułów z periodyków botanicznych, mały sfatygowany notatnik, który na pierwszy rzut oka zawierał nazwiska i adresy ludzi z całej Europy i nie tylko, oraz niewielki plik zmiętych, poplamionych, zapisanych ołówkiem kartek. Artykuły były napisane po niemiecku i po łacinie, za to odręczne zapiski sporządzono po angielsku.\n– To jak? – zapytał Pantalaimon. – Czytamy?\n– Oczywiście. Ale nie tutaj, tu jest fatalne światło. Nie mam pojęcia, jak kiedyś mogliśmy tu pracować.\nLyra złożyła kartki i schowała je do wewnętrznej kieszeni na piersi. Odłożyła rzeczy do plecaka, a plecak do schowka pod podłogą, po czym otworzyła drzwi, gotowa do wyjścia.\n– Ja też będę mógł je przeczytać? – zapytał Pantalaimon.\n– Pan, na litość boską!\nW drodze powrotnej do Świętej Zofii nie odzywali się do siebie.\n5. Dziennik doktora Straussa\n5 Dziennik doktora Straussa\nLyra przyrządziła sobie gorący chocolatl i usiadła przy stoliku obok kominka. Przysunęła lampkę i zaczęła przeglądać wyjęty z plecaka rękopis. Składało się nań kilkanaście kartek poliniowanego papieru, zapisanych ołówkiem i najprawdopodobniej wydartych z zeszytu. Pan usiadł na stole – demonstracyjnie daleko od ręki Lyry, a zarazem dostatecznie blisko, żeby swobodnie czytać.\nZ DZIENNIKA DOKTORA STRAUSSA\nTaszbułak, 12 września\nCzen, poganiacz wielbłądów, twierdzi, że był kiedyś na Karamakan i dotarł do samego serca pustyni. Zapytałem go, co tam jest. Odparł, że tego miejsca strzegą kapłani. Takiego właśnie słowa użył, było jednak widać, że szuka innego, które lepiej by wyrażało ich naturę. Jak żołnierze, powiedział, ale kapłani.\nCzego strzegli? Budowli. Czen nie umiał powiedzieć, co było w środku, nie wpuścili go.\nCo to była za budowla? Jak wyglądała? Jakie miała rozmiary? Duża, odparł, jak ogromna wydma piaskowa, największa na świecie, zbudowana z czerwonego kamienia i bardzo stara. Nie wyglądała na dzieło człowieka. Jak wobec tego wyglądała, jak wzgórze? Jak góra? Nie, miała regularne kształty. Jak budowla. Z czerwonego kamienia. Ale nie jak dom. Jak świątynia zatem? Wzruszył ramionami.\nW jakim języku rozmawiali strażnicy? We wszystkich, odparł Czen. (Przypuszczam, że ma na myśli wszystkie języki, które sam zna, a tych jest wcale niemało: podobnie jak wielu innych poganiaczy wielbłądów porozumiewa się w tuzinie języków, z perskim i mandaryńskim włącznie).\nTaszbułak, 15 września\nZnów widziałem się z Czenem. Zapytałem go, po co zapuścił się na Karamakan. Odpowiedział, że od dziecka słyszał opowieści o legendarnych skarbach, jakie można tam znaleźć. Wielu próbowało, ale większość szybko się poddawała, zanim jeszcze na dobre zagłębiła się w pustynię, z powodu bólu podróży akterrakeh – tak to wymawiają.\nZapytałem, jak on radził sobie z bólem. Myślałem o złocie, odparł.\nI co, zapytałem, znalazłeś złoto?\nSpójrz na mnie, powiedział wtedy. Spójrz na nas.\nJest chudy jak szczapa. Ma zaklęśnięte policzki i głęboko zapadnięte oczy okolone setką zmarszczek. Pustynny pył wgryzł mu się w skórę dłoni. Jego ubrania powstydziłby się nawet strach na wróble. Jego dajmon, szczur pustynny, jest prawie bezwłosy, a jego nagą skórę pokrywają sączące się liszaje. Inni poganiacze unikają Czena, jakby się go bali, jemu zaś samotność wyraźnie odpowiada. Ostatnio poganiacze zaczęli unikać także i mnie, prawdopodobnie przez to, że utrzymuję z nim kontakt. Wiedzą o jego umiejętności rozdzielania się z dajmonem, budzi to w nich lęk i niechęć.\nZapytałem, czy nie boi się o swojego dajmona. Co by zrobił, gdyby szczurzyca zaginęła?\nSzukałby jej w Al-Chan al-Azraq. Słabo znam arabski. Hassall wyjaśnił mi, że znaczy to „Błękitny Hotel”. Zdumiałem się, ale Czen obstawał przy swoim: zgadza się, powiedział, Al-Chan al-Azraq, Błękitny Hotel. Gdzie znajduje się ten Błękitny Hotel, zapytałem więc, ale nie umiał mi powiedzieć. To miejsce, do którego udają się dajmony, wyjaśnił. Był zresztą przekonany, że szczurzyca wcale by tam nie poszła, bo pragnęła złota nie mniej niż on sam. To chyba był żart, bo przy tych słowach wybuchnął śmiechem.\nLyra spojrzała na Pantalaimona i stwierdziła, że ten w skupieniu wpatruje się w stronicę. Wróciła do lektury.\nTaszbułak, 17 września\nIm dłużej je badamy, tym bardziej prawdopodobne jest, że Rosa lopnoriae jest odmianą macierzystą, a pozostałe, R. tajikiae i inne, odmianami potomnymi. Interesujące nas zjawiska optyczne zdecydowanie najsilniej występują w przypadku ol. R. lopnoriae, której trudność uprawy rośnie wraz z oddalaniem się od Karamakan. Nawet kiedy postaraliśmy się w innym miejscu odtworzyć wszystkie warunki uprawy – tj. skład gleby, temperaturę, wilgotność itd. – w sposób praktycznie identyczny jak na K., okazy R. lopnoriae nie rozwijają się prawidłowo i wkrótce usychają. Coś nam umyka. Inne odmiany musiały zostać uzyskane w drodze intensywnego krzyżowania, żeby zachować choć część zalet R. lop po przeniesieniu uprawy w inne miejsca.\nPojawia się pytanie, w jaki sposób należy to wszystko opisać. Oczywiście pierwsze ukażą się artykuły w periodykach naukowych, ale nie wolno nam przeoczyć innych, bardziej dalekosiężnych implikacji. Gdy tylko wiedza na temat róż się upowszechni, rozpoczną się gorączkowe poszukiwania i próby wykorzystania ich potencjału, a wtedy my z naszą małą placówką badawczą w najlepszym razie zostaniemy zepchnięci na margines, w najgorszym zaś – znikniemy bez śladu. Podobny los czeka wszystkich okolicznych hodowców róż. Nie koniec na tym: zważywszy na naturę objawienia obserwowanego w procesie optycznym, należy się spodziewać zaognienia sytuacji religijnej i politycznej, paniki i fali prześladowań. Jest to równie pewne jak fakt, że po dniu nastaje noc.\nTaszbułak, 23 września\nPoprosiłem Czena, żeby był moim przewodnikiem na wyprawie w głąb Karamakan. Obiecałem mu złoto. Rod Hassall pójdzie z nami. Lękam się tej ekspedycji, lecz nie sposób jej już uniknąć. Spodziewałem się, że trudno będzie przekonać Cartwrighta do wydania zgody na tę podróż, ale udzielił mi gorącego poparcia. Równie dobrze jak my zdaje sobie sprawę, jaka jest stawka w tej grze. Zresztą sytuacja na miejscu i tak jest dramatyczna.\nTaszbułak, 25 września\nDoszły nas plotki o zamieszkach w Chulanszanie i Akdżarze, zaledwie 150 kilometrów na zachód stąd. Tamtejsze ogrody różane zostały spalone lub rozkopane przez ludzi z gór – tak się przynajmniej mówi. Do tej pory myśleliśmy, że tego rodzaju turbulencje ograniczają się do Azji Mniejszej, ale skoro sięgnęły tak daleko… To zła wiadomość.\nJutro ruszamy na Karamakan, o ile tylko będzie to możliwe. Cariad błaga mnie, bym tego nie robił, dajmon Hassalla również. Boją się, to zrozumiałe. Na Boga, ja też się boję.\nKaramakan, 26 września\nBól jest przeokrutny, nie do opisania, przytłaczający i bezlitosny – ale też nie do końca jest po prostu bólem. To raczej coś na kształt przeszywającej serce udręki i smutku, choroba, strach i śmiertelna rozpacz w jednym. Wszystkie te aspekty łączą się i mieszają z różną intensywnością. Ból czysto fizyczny zelżał po mniej więcej półgodzinie; nie sądzę, bym był w stanie dłużej go znieść. Jeśli zaś chodzi o Cariad… To zbyt bolesne, nie potrafię o tym mówić. Co ja najlepszego zrobiłem? Co zrobiłem jej, mojej duszy? Te jej szeroko otwarte, wstrząśnięte oczy, kiedy się na nią obejrzałem…\nNie. Nie dam rady o tym pisać.\nTo najgorsza rzecz, jaką zrobiłem w życiu – i zarazem najkonieczniejsza. Oby istniała jakaś przyszłość, w której znów będziemy mogli być razem. I oby Cariad mi wybaczyła.\nTo był koniec strony. Zaczytana Lyra poczuła jakiś ruch tuż obok opartej na stole ręki: to Pantalaimon odsunął się od niej i położył na samym krańcu stołu, zwrócony do niej tyłem. Ścisnęło ją w gardle, tak że nie byłaby w stanie wykrztusić ani słowa – nawet gdyby wiedziała, co powiedzieć.\nPrzymknęła na chwilę oczy, a potem czytała dalej:\nZapuściliśmy się na 4 kilometry w głąb pustyni. W tej chwili odpoczywamy, żeby nabrać nieco sił. Iście piekielne miejsce. Hassall z początku bardzo cierpiał, ale otrząsnął się szybciej ode mnie. Za to Czen jest wesoły jak skowronek, tyle że dla niego oczywiście to nie jest pierwszy raz.\nKrajobraz skrajnie surowy. Ogromne wydmy, z których szczytu widać tylko następne wydmy, a za nimi kolejne. Koszmarne gorąco. Miraże majaczą na obrzeżach pola widzenia, a wszystkie dźwięki w jakiś sposób ulegają wzmocnieniu. Dujący nad pustynią wiatr wydaje nieznośne skrzypienia i chroboty, jakby miliony insektów żyły tuż pod cieniutką górną warstwą piasku, a także pod naszą skórą. Kiedy człowiek nie patrzy, mrowie tych odrażających stworzeń gryzie, żuje, szarpie i rozdziera nie tylko nasze trzewia, ale samą materię świata. Ale w rzeczywistości nie ma tu żadnego życia, zwierzęcego ani roślinnego. Tylko nasze wielbłądy pozostają niewzruszone.\nMiraże – jeśli tym rzeczywiście są – znikają, kiedy spojrzy się prosto na nie, po czym natychmiast się odtwarzają, gdy tylko odwrócimy wzrok. Przywodzą na myśl wizerunki rozjuszonych bogów albo diabłów zastygłych w groźnych pozach. Trudno to wytrzymać. Hassall też cierpi. Czen powtarza, że powinniśmy prosić te bóstwa o przebaczenie; w tym celu próbował nas nauczyć odpowiedniej modlitwy wyrażającej skruchę i przeprosiny. Twierdzi, że miraże to aspekty Simurgha, jakiegoś monstrualnego ptaka. Bardzo trudno go zrozumieć.\nPosuwamy się bardzo wolno. Zatrzymaliśmy się na noc, wbrew radom Czena, który zalecał dalszy marsz. Zwyczajnie nie mamy siły, musimy odpocząć, dojść do siebie. Czen ma nas obudzić przed świtem, żebyśmy mogli wędrować w najchłodniejszej porze dnia. Ach, Cariad, Cariad…\nKaramakan, 27 września\nOkropna noc. Prawie nie spałem, dręczony koszmarami o torturach, rozczłonkowywaniu i wypruwaniu wnętrzności; zmuszony byłem patrzeć na te potworności, niezdolny uciec, zamknąć oczy ani pomóc. Co rusz budził mnie mój własny krzyk, a wtedy bałem się ponownie zasnąć – i nic nie mogłem poradzić na to, że jednak zasypiałem. Mój Boże, mam tylko nadzieję, że Cariad tak nie cierpi. Hassall jest w podobnym stanie jak ja. Czen obruszył się i położył spać dalej od obozowiska, żebyśmy go nie budzili.\nObudził nas, gdy zapowiedź świtu ledwie, ledwie rozjaśniła wschodni widnokrąg. Na śniadanie zjedliśmy suszone figi i paski suszonego wielbłądziego mięsa. Wyruszyliśmy, zanim zrobiło się gorąco.\nTo tam, powiedział w południe Czen.\nPokazywał na wschód, gdzie, jak mniemam, znajduje się sam środek pustyni Karamakan. Zmrużyliśmy z Hassallem oczy, osłoniliśmy je przed słońcem, wytężyliśmy wzrok, ale niczego nie zobaczyliśmy.\nJest popołudnie, najgorętsza pora dnia. Zatrzymaliśmy się na odpoczynek. Hassall zbudował z koców improwizowane schronienie, wszyscy leżymy w uzyskanym w ten sposób skrawku cienia. Czen również. Pospałem trochę. Bez snów. Wielbłądy podkulają nogi, zamykają oczy i z niezmąconym spokojem zapadają w drzemkę.\nZgodnie z zapewnieniami Czena ból się zmniejszył, pozostała jednak głęboka, sięgająca serca rana, źródło nieustannych cierpień ducha. Czy to się kiedyś skończy?\nKaramakan, 27 września, wieczór\nZnowu w drodze. Piszę, siedząc na grzbiecie wielbłąda. Czen nie jest już pewien, czy podążamy we właściwym kierunku, a gdy go zapytać, dokąd, odpowiada, dalej, przed siebie. Mówi, że od wczoraj tego nie widział; kiedy pytam, co ma na myśli, nie umie dokładnie powiedzieć. Przypuszczam, że chodzi mu o czerwoną budowlę, ale ani ja, ani H. jej nie widzieliśmy. W ogóle niczego nie widzieliśmy poza nieskończoną, nieznośną monotonią piasku.\nNie sposób ocenić przebyty przez nas dystans, z pewnością nie jest zbyt duży, ale jeszcze dzień drogi i na pewno znajdziemy się w samym środku tego pustkowia.\nKaramakan, 28 września\nNoc lepsza, chwała Bogu. Sny skomplikowane, pomieszane, ale mniej krwawe. Spałem jak zabity, dopóki Czen nie obudził nas przed świtaniem.\nTeraz ją widzimy. Z początku wyglądała jak miraż, mieniła się, falowała, unosiła nad horyzontem, ale w końcu wyrosła jej lita podstawa i teraz budowla mocno stoi na ziemi. Jej obecność jej niepodważalna. Przypomina twierdzę albo hangar na ogromny statek powietrzny. Z tej odległości nie widać szczegółów, żadnych drzwi, okien, umocnień, nic: to po prostu ogromny prostopadłościan w kolorze ciemnoczerwonym. Piszę te słowa tuż po południu. Wczołgaliśmy się do postawionego przez H. tymczasowego schronu, szukamy wytchnienia od potwornego upału. Teraz drzemka, a po przebudzeniu ostatni etap.\nKaramakan, 28 września, wieczór\nDotarliśmy do budowli i napotkaliśmy kapłanów/żołnierzy/strażników. Zdają się pełnić wszystkie te trzy funkcje naraz. Nie noszą broni, ale są muskularni i sprawiają groźne wrażenie. Nie wyglądają na Europejczyków, Chińczyków, Tatarów ani Moskwian. Jasna skóra, czarne włosy, okrągłe oczy. Najwięcej chyba mają z Persów. Nie mówią po angielsku, w każdym razie nie zareagowali, gdy z Hassallem próbowaliśmy ich zagadnąć. Czen porozumiewa się z nimi bez przeszkód w języku, który dla mnie brzmi jak tadżycki. Są ubrani w proste koszule i luźne spodnie z ciemnoczerwonej bawełny w takim samym odcieniu jak budowla. Noszą skórzane sandały. Wydają się nie mieć dajmonów, ale obaj z Hassallem zbyt wiele już przeszliśmy, żeby nas to przerażało.\nZa pośrednictwem Czena zapytaliśmy, czy możemy wejść do budynku. Natychmiastowe, bezwzględne NIE. Zapytaliśmy więc, co jest w środku. Naradzili się i odpowiedzieli, że nam nie powiedzą. Zadaliśmy jeszcze kilka pytań, na które usłyszeliśmy kolejne nic niewnoszące odpowiedzi, ale w końcu uzyskaliśmy pewną wskazówkę, gdy jeden z nich, bardziej rozmowny od swoich kompanów, wygłosił dłuższą, bo trwającą całą minutę, i pośpieszną przemowę skierowaną do Czena. W wartkim potoku słów wyłowiliśmy z Hassallem powtarzający się kilkakrotnie wyraz gül, który w wielu środkowoazjatyckich językach oznacza różę. Podczas tej tyrady Czen kilkakrotnie spoglądał na nas, ale po jej zakończeniu powiedział tylko: Nic z tego. Nie możemy tu zostać. Nic z tego.\nCo tamten powiedział na temat róż?, zapytaliśmy. Czen tylko pokręcił głową.\nMówił w ogóle o różach?\nNie. Nic z tego. Musimy stąd odejść.\nStrażnicy przyglądali się nam bacznie, patrzyli na przemian to na nas, to na Czena.\nWpadłem na pomysł, żeby spróbować innego podejścia. Pomny faktu, że Rzymianie dotarli przecież do Azji Środkowej, zacząłem się zastanawiać, czy przetrwały tu jakieś szczątki ich języka. Nie chcemy skrzywdzić was ani waszych ludzi, powiedziałem po łacinie. Chcielibyśmy się dowiedzieć, czego tu strzeżecie.\nNatychmiastowe zrozumienie i reakcja. Ten wygadany od razu odpowiedział mi w tym samym języku: Co przywozicie jako zapłatę?\nNie wiedzieliśmy o konieczności zapłaty, odparłem. Niepokoimy się, ponieważ nasi przyjaciele zaginęli. Przypuszczamy, że mogli przybyć tutaj. Czy widzieliście tu innych podróżnych takich jak my?\nWidujemy wielu podróżnych. Jeżeli przybywają akterrakeh i mają czym zapłacić, mogą wejść. Tylko wtedy jest to możliwe. Ale jeżeli wejdą, nie mogą już wyjść.\nMożecie nam zatem powiedzieć, czy nasi przyjaciele są w tym czerwonym budynku?, zapytałem.\nNa co on odparł: Jeżeli są tutaj, nie ma ich tam, a jeśli są tam, nie ma ich tutaj.\nBrzmiało to jak rutynowa formułka, która przez częste powtarzanie straciła wszelki sens, ale przynajmniej dowiedziałem się, że inni zadawali już podobne pytania. Drążyłem więc dalej.\nWspomniałeś o zapłacie, powiedziałem. Za róże?\nA za cóżby innego?\nMoże za wiedzę?\nNasza wiedza nie jest przeznaczona dla was.\nJaka zapłata byłaby odpowiednia?\nŻycie, brzmiała niepokojąca odpowiedź.\nJeden z nas musi umrzeć?\nNiezbyt mi to pomogło, rzecz jasna. Zadałem więc inne pytanie.\nDlaczego nie da się hodować waszych róż poza tą pustynią?\nJedyną odpowiedzią było wzgardliwe spojrzenie. Potem strażnik odszedł.\nSłyszałeś o kimś, zwróciłem się do Czena, kto wszedł do środka?\nBył taki jeden człowiek, odparł. Nie wrócił. Nikt nie wraca.\nSfrustrowani wycofaliśmy się z Hassallem do naszego małego schronu, żeby się naradzić. Odbyliśmy dyskusję bezowocną, przykrą i monotonną. Ograniczały nas dwa wyraziste imperatywy: z jednej strony, musieliśmy koniecznie zbadać te róże, z drugiej zaś – zbadanie ich było absolutnie niemożliwe bez wejścia do budowli i pozostania w niej na zawsze.\nPrzeanalizowaliśmy więc problem z większą starannością. Z czego wynika konieczność zbadania róż? Z tego, co mogą nam powiedzieć o naturze Prochu. Jeżeli Magisterium dowie się o tym, co jest na Karamakan, zrobi wszystko, by powstrzymać upowszechnienie tej wiedzy. Przybędzie tutaj i zniszczy czerwoną budowlę wraz z całą zawartością, a z pewnością ma wystarczająco dużo żołnierzy i uzbrojenia, żeby tego dokonać. Niedawne kłopoty w Chulanszanie i Akdżarze to bez wątpienia ich dzieło. Są coraz bliżej.\nDlatego właśnie musimy to zrobić. Jeden z nas musi w tym celu wejść do środka, drugi zaś wrócić z wiedzą, którą do tej pory zgromadziliśmy. Innego wyjścia nie ma. A jednak to nie wchodzi w grę.\nW dalszym ciągu nigdzie nie ma śladu naszych dajmonów. Zapasy pożywienia i wody są na wyczerpaniu. Nie możemy tu zbyt długo tkwić.\nDopisek na samym końcu został skreślony innym charakterem pisma:\nTego samego wieczora, nieco później, wróciła Cariad Straussa: wyczerpana, przerażona, wstrząśnięta. Następnego dnia weszli ze Straussem do czerwonej budowli, a ja i Czen wróciliśmy. Nadciągają kłopoty. Zgodziłem się z Tedem Cartwrightem, że powinienem natychmiast wyruszyć w drogę powrotną, zabierając ze sobą wszelką zgromadzoną wiedzę. Modlę się do Boga, żebym odnalazł Strellę. I żeby mi wybaczyła. R. H.\nLyra odłożyła kartki na stół. Kręciło jej się w głowie. Miała wrażenie, jakby mignęło jej przed oczami jakieś dawno zapomniane wspomnienie, rzecz niezwykłej wagi pogrzebana pod tysiącami dni zwyczajnego życia. Co mogło tak na nią podziałać – wizja czerwonej budowli? Otaczająca ją pustynia? Strażnicy mówiący po łacinie? To coś tkwiło w niej tak głęboko, że nie miała nawet pewności, czy to fakt, czy sen, czy może tylko wspomnienie snu albo nawet wspomnienie bajki, którą tak bardzo uwielbiała w dzieciństwie, że dopominała się, by raz za razem opowiadano ją jej na dobranoc, a potem w pewnym momencie po prostu o niej zapomniała. W każdym razie wiedziała coś o tej czerwonej budowli na pustyni – i nie miała pojęcia, co to takiego.\nPantalaimon zwinął się w kłębek na stole i spał – albo przynajmniej udawał, że śpi. Rozumiała go. Słowa doktora Straussa, kiedy opisywał rozdzielenie ze swoim dajmonem, Cariad, musiały w nim obudzić wspomnienie ohydnej zdrady, jakiej Lyra dopuściła się na brzegu krainy umarłych, kiedy to porzuciła Pana i udała się na poszukiwanie ducha swojego przyjaciela Rogera. Dręczące ją wyrzuty sumienia i wstyd nie osłabną ani na jotę aż do dnia jej śmierci, bez względu na to, jak bardzo miałby być odległy.


HOLYFIELD CHCE COFNĄĆ NIEKTÓRE PRZEDMIOTY WYSTAWIONE NA AUKCJĘ\nW związku z alimentami, podatkami, a co za tym idzie kłopotami finansowymi, aż 450 pamiątek ze zbioru Evandera Holyfielda (44-10-2, 29 KO) zostało wystawionych na licytację. Czterokrotny mistrz świata wagi ciężkiej złożył wczoraj pozew i będzie próbował zatrzymać 20 z najcenniejszych dla niego trofeów, w tym medal olimpijski z Los Angeles z 1984 roku czy rękawice, w których pokonał Mike'a Tysona przed czasem.\n"Holy" chce również zatrzymać swój szlafrok, w jakim często wychodził do ringu, a także pasy mistrza świata federacji WBA i IBF, które zdobył w 1993 roku, udanie rewanżując się Riddickowi Bowe za porażkę sprzed dokładnie dwunastu miesięcy. Być może najwybitniejszy champion wszechwag zgodził się natomiast oddać na licytację rękawice z pamiętnej, drugiej walki z Tysonem, kiedy stracił kawałek ucha, jak również statuetkę WBA za najlepszego boksera roku 1992 na całym świecie.\nDom aukcyjny broni się, że wcześniej wszystko zostało z Holyfieldem ustalone, a 30 listopada kibice mogli dostąpić zaszczytu odkupienia części z tych rzeczy. Jak więc widać sentymentalny "The Real Deal" się po prostu rozmyślił w pewnych kwestiach. I jakoś trudno mu się dziwić...\nData: 02-11-2012 15:19:07\nIle te dzieci lat maja ze dalej musi na nie dawac kase? :D\nData: 02-11-2012 15:22:13\nKurwa żeby takie trofea oddawać na aukcję... Holly hit rock bottom.\nData: 02-11-2012 15:39:27\nAutor komentarza: zniszcze Data: 02-11-2012 15:19:07\nPodobno Holy ma 11-ścioro dzieci z różnymi kobietami więc pewnie nie wszystkie są jeszcze pełnoletnie kłopoty kłopotami ale szkoda wypszedawać tak cenne pamiątki...\nData: 02-11-2012 16:07:06\nNie wiem jak w USA, ale w Polskim prawie, nawet jak dziecko byłoby pełnoletnie ale bez środków do życia, to rodzic i tak może płacić jakieś alimenty jeśli sąd tak zasądzi... ba, nawet może być taka sytuacja, że dorosłe i pracujące dziecko może płacić alimenty na rodziców jeżeli Ci pozostają bez środków do życia i złożą w sądzie taki pozew.\nPrawo alimentacyjne to ciężka i zawiła sprawa.\nHolly mógł pomyśleć o gumkach :)\nData: 02-11-2012 16:19:26\nALiBudda ma 100% racji. Bywaja rownież takie sytuacje, ze dziecko nie zna ojca z jakis tam powodow, a gdy osiaga wiek dorosly musi placic alimenty wlasnie na tego samego ojca ktorego nie zdazyl nawet nigdy poznac.\nData: 02-11-2012 17:32:42\nSzkoda mi Holego,ale cóż,sam sobie winien,są na świecie bardziej przykre sprawy.\nData: 02-11-2012 17:48:47\ntak to się kończy jak się oszczędza na kondonach ;(((\nData: 02-11-2012 18:24:25\nData: 02-11-2012 19:45:42\nTo tylko pokazuje, że w większości przypadków bokserzy (nawet Ci najlepsi) to zwyczajni inwalidzi umysłowi... .\nJak trzeba kurwa żyć, żeby zarabiając po 20 milionów dolarów za niektóre walki, dzisiaj albo handlować podpisanymi rękawicami na targu, jak Riddick Bowe, albo latać za każdą chałturą, często robiąc z siebie pajaca, jak Mike Tyson, czy właśnie jak Holyfield - wyprzedawać swoje pamiątki, bo nie ma na alimenty ?!.\nWiększość głupków, którzy dorobili się majątków nie wykorzystując do tego swoich mózgów, prędzej czy później stawała się bankrutami. Podobny los spotykał najczęściej milionerów z różnych loterii.\nData: 02-11-2012 19:48:34\nKawałek ucha też wystawił na aukcję? :)\nData: 02-11-2012 20:22:01\nJakbys tyle ciosow przyjął to tez by ci umysl gorzej pracowal :D\nData: 02-11-2012 20:27:18\ntez tego nie rozumiem , ostatnio czytałem że 60 % koszykarzy NBA po zakończeniu kariery ogłasza bankructwo ...\nData: 02-11-2012 23:23:56\nNie ma kogo żałować .. gdyby miał wypadek i skończył na wózku to ok szkoda Chłopa, ale żąłowac kolesi aktóry ni eumiał własnego fiu*a w spodniach uspokoić ... to juz przesada. I może jest to legenda ale nikt mu tych pieniedzy ni eukradł ani nie narobił sobi ez nim dzieci z gwałtu więc jest w 100 proc odpowiedzialny