Robotyka We Do - Zajęcia, Kursy online, Warsztaty, Kolonie | Znajdź kurs dla siebie w Strefie Zajęć\nLista zajęć Robotyka We Do\nRobotyka We Do\nNaucz się jak zbudować i zaprogramować robota z Lego.\nNa tych zajęciach można nauczyć się, jak w prostym obrazkowym języku zaprogramować robota. Celem zajęć jest ćwiczenie logicznego myślenia, wyobraźni przestrzennej, kreatywności, komunikacji i współpracy w grupie. Uwielbiamy eksperymenty! Czy wiesz, który samochód szybciej pojedzie z górki: na małych, czy dużych kółkach? Jak działa karuzela? Jak zaprojektować robota, który obroni bramkę? Dzieci tworzą własne konstrukcje, mając do dyspozycji zestaw klocków Lego® WeDo™,WeDo2.0, Boost oraz notebooka, zdobywają wiedzę o robotach, maszynach prostych, przekładniach, kołach zębatych, przy czym świetnie się bawią.\nŚroda start zajęć 8.09\ngodz. 18:30 – 19:30\ncena: 120 zł / m-c (4 zajęcia)\nAgata Kowalik - z pasją prowadzi zajęcia z robotyki Lego od 2012 roku. Uwielbia dociekliwość dzieci, ich kreatywność i interakcje w grupie. Mieszka w Ząbkach z mężem, synami, kotką i psem. Kocha majsterkowanie i Beskidy.\nZAPISZ oświadczenie uczestnika/rodzica regulamin zajęć\nGr I (16.00-17.00)\nGr II (17.15-18.15)\nGr III (18.30-19.30)\nZajęcia uwielbiane przez mojego dziesięciolatka ! Zajęcia są zawsze ciekawe a Pani prowadząca jest przesympatyczna i ma super podejście do dzieciaków. Polecam serdecznie, warto ! :)\nSynkowi bardzo się podoba\nMAJSTERKOWANIE Z ELEKTRONIKĄ\nod 10 lat i 11 miesięcy do 15 lat i 11 miesięcy\nMikrokontrolery w praktyce. Co jest lepsze od Arduino?\nod 13 lat i 11 miesięcy +


nowa seria zadań eventowych\nWątek: nowa seria zadań eventowych\n09.04.2021 15:58 #11\nNo i co BB_Penelopo - cykl zadań Zaginione pisanki ukończony - a teraz wisi Pisankowy zakład\ni tak już będzie do końca eventu?\nRok czasu to za mało na usunięcie buga?\n11.04.2021 11:19 #12\n11.04.2021 11:21 #13\nczy w związku że problem jest znany od roku przez BB event zostanie przedłużony o wymagany do zaliczenia czas?\n11.04.2021 13:02 #14\nZamieszczone przez maksio39\nToć jest napisane w zadaniu CZEKAJ.\nJeśli ktoś nie zdążył, zadanie mu przepada. Podobnie jak tym, którzy dołączą w ostatnim dniu eventu i będą wołać, ze za mało czasu.\n11.04.2021 13:17 #15\na gdzie pisze w "Pamiętniku Dewelopera: Wydarzenie Wielkanocne 2021"\nże jak się nie zdąży zadania w terminie to zadanie przepada? do tej pory nie przepadało więc dlaczego teraz wprowadzono takie restrykcje i nie poinformowano?\n12.04.2021 13:11 #16\nJako że Support w dalszym ciągu pracuje nad przywróceniem systemu zgłoszeń, bardzo proszę osoby, które doświadczyły problemów z Oczekującym zadaniem eventowym, aby napisały do mnie prywatną wiadomość.\n12.04.2021 13:11 #17\nWydarzenie wielkanocne nie zostanie przedłużone.\n12.04.2021 17:40 #18\npomocnik wielkanocnego zajączka problem\nw dalszym ciągu pomocnik wielkanocnego zajączka w oczekujących-mogę prosić o rade\n13.04.2021 23:54 #19\nProszę i mój rzut\nOstatnio edytowane przez jakub_diana ; 13.04.2021 o 23:57 Powód: Inny lepszy rzut ekranu\n14.04.2021 00:38 #20\nPW napisana, a tak to wygląda w tym momencie


Pożyczki pozabankowe - TwojKalkulator.pl\nPROMO! Pożyczka 3x0zł\nRynek produktów finansowych z sektora pozabankowego rozwija się w niezwykle szybkim tempie. Stale pojawiają się nowe firmy, a te już działające modyfikują swoją ofertę, by jeszcze bardziej odpowiadała na potrzeby pożyczkobiorców. A trzeba przyznać, że Ci na wprowadzanych zmianach mogą wiele zyskać, gdyż wiele z nich są bardzo korzystnym sposobem pozyskania dodatkowej gotówki. Wydłużony\nZ reguły pożyczki pozabankowe, tak zwane chwilówki, udzielane przez telefon, sms, online lub w stacjonarnych punktach usługowych, opiewają na niskie kwoty. Nowi klienci firm pożyczkowych nie mają szansy na zaciągnięcie pożyczki wyższej niż przeciętnie 1-2 tys. zł. Czy są na polskim rynku pozabankowym podmioty, które oferują znacznie wyższe zobowiązania finansowe? Pożyczki pozabankowe nie tylko\nZnane i mniej znane kruszce inwestycyjne – co warto wiedzieć ?\nKalkulator dla pożyczki BPH\nchwilówki chwilówki online koszt chwilówki kredyt gotówkowy kredyt hipoteczny kredyt konsolidacyjny kredyty kredyty gotówkowe kredyty hipoteczne mbank pożyczka na dowód zdolność kredytowa


Złotów testuje komunikację miejską - Portal asta24.pl - Piła - informacje i wydarzenia\nZłotów testuje komunikację miejską\n14.04.2022 Autor: Jakub Sierakowski\nDarmowy transport dla seniorów i nie tylko. W Złotowie osoby powyżej 60. Roku życia oraz niepełnosprawne, mogą skorzystać z bezpłatnych przejazdów w mieście. To wszystko w ramach sondowania pomysłu utworzenia komunikacji miejskiej.\n- Wyłoniona firma przyjedzie od drzwi do drzwi. Mówimy tu o mieszkańcach miasta Złotowa i transporcie w granicach miasta Złotowa, nie może to wykraczać poza granice administracyjne. I mówimy tu o sprawach ważnych dla mieszkańców: szpitale, urzędy, cmentarz. Także ten katalog motywacji, aby ten transport zorganizować jest dość swobodny. Zachęcam, żeby z tego skorzystać, bo jest to przede wszystkim pewien test oczekiwań i potrzeb - mówi Adam Pulit, burmistrz Złotowa.\nBo miasto w dalszym ciągu rozważa wprowadzenie komunikacji miejskiej. Darmowy transport dla seniorów i osób niepełnosprawnych może pokazać potencjalną opłacalność tego rozwiązania.\nAby skorzystać z przejazdów, trzeba najpóźniej dzień przed planowaną podróżą zadzwonić pod podany numer telefonu 67 263 26 40 wew. 37, w godzinach od 8 do 14. Akcja potrwa do 22 kwietnia. Miasto przygotowało się na opłacenie ok. 100 przejazdów.\nW tym roku odbędą się jeszcze dwie takie akcje: przed 1 listopada oraz Bożym Narodzeniem. Pieniądze na darmowe przejazdy pochodzą z Funduszy Norweskich.\nPrzeczytaj więcej o: Złotów testuje komunikację miejską , komunikacja miejska złotów, burmistrz złotowa, adam pulit, darmowe przejazdy dla seniorów,\nRuszyły prace rewitalizacyjne zabytkowej Szkoły Podstawowej nr 7 w Pile


Przemyślana rodzina - educover.pl | educover.pl\nAdopcja to inaczej mówiąc przysposobienie dziecka. W ostatnich latach zyskała na popularności, ponieważ społeczeństwo oswaja się z jej specyfiką. Rodzice adopcyjni zaczynają wychodzić z cienia, a organizacje publiczne prowadzą działania edukacyjne.\nO wzroście popularności adopcji mówił na konferencji „Wielowymiarowy obraz adopcji w drodze do rodzicielstwa” Dyrektor Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w Zielonej Górze Jakub Piosik: Widzimy znaczący wzrost zainteresowania adopcją. Z roku na rok rodzin przybywa. Staramy się zrobić wszystko, aby były dobrze przygotowane do wychowania dziecka i jego przygotowania do dobrego funkcjonowania w społeczeństwie. Jest to trudny proces, jednak do przejścia. Konferencja miała na celu promowanie adopcji. Niewątpliwie akcje takie jak ta mają wpływ na wzrost świadomości społeczeństwa, a co za tym idzie, na wzrost liczby adopcji.\nProces adopcyjny jest długi, zaczyna się od zgłoszenia do wybranego ośrodka adopcyjnego, gdzie na potencjalnych rodziców czeka rozmowa z pracownikiem ośrodka, pedagogiem oraz psychologiem. Wywiady mają na celu uzyskanie informacji, czego małżeństwo oczekuje od dziecka i co może mu zaoferować. Dostarczyć należy m.in. akt zawarcia małżeństwa, życiorys, zaświadczenie o stanie zdrowia i zarobkach. W celu rozpoznania warunków bytowych pracownik ośrodka odwiedza rodzinę w domu. Na tym etapie dochodzi do wydania oceny komisji kwalifikacyjnej ośrodka. Jeżeli jest ona pozytywna, dochodzi do dalszych procedur. Kolejnym krokiem są szkolenia grupowe. Uczą one radzenia sobie z wychowywaniem dziecka oraz rozwiązywania związanych z tym problemów. Po zakończeniu szkoleń komisja kwalifikacyjna ośrodka podejmuje decyzję, czy potencjalni rodzice mogą stać się rodziną adopcyjną. W tym momencie następuje zazwyczaj długi czas oczekiwania na dziecko. Rodzina często ma określone oczekiwania co do malucha i ośrodek adopcyjny czeka, aż właśnie taką pociechę będzie mógł im przedstawić. Kiedy znajdzie się malec, rodzice uzyskują informacje na temat jego zdrowia oraz przeszłości i decydują, czy chcą się z nim spotkać. Do pierwszego kontaktu z dzieckiem dochodzi w obecności pracownika ośrodka, później rodzina może uczestniczyć w życiu dziecka i odwiedzać je. Należy skierować wtedy wniosek do sądu o przysposobienie dziecka wraz z kompletną dokumentacją z ośrodka adopcyjnego. Rodzina uczestniczy zazwyczaj w dwóch rozprawach sądowych. Na pierwszej sąd wydaje zgodę na adopcję dziecka i zabranie go do domu; jest to proces preadopcyjny. Na drugiej następuje dopełnienie formalności prawnych. Każdy ośrodek ma jednak własne procedury mogące różnić się od przedstawionego modelu. O adopcję może się także starać osoba samotna, jednak jej szanse w porównaniu z pełnymi rodzinami są mniejsze.


Lazur jeziora Ala-Kol | odprawieni.pl\nHome » KIRGISTAN » Lazur jeziora Ala-Kol\nPosted by odprawieni.pl on lis 6, 2013 in KIRGISTAN | 1 comment\nDla niewtajemniczonych, Ala-Kol to turkusowe jezioro wysokogórskie położone na wysokości 3530 m n.p.m. Często staje się celem turystów górskich w Kirgistanie. Fakt, wygląda imponująco lecz nie ma nic za darmo heh… trzeba się nieźle namęczyć, by ten widok ukazał się przed oczami. Którąkolwiek drogą by się nie szło, a jest ich raptem kilka, idzie się niemal cały czas pod górę, czasem całkiem stromą ścieżką. Jest to jakieś siedem godzin marszu, zależnie od tempa. Ktoś może pomyśleć, że to wcale nie tak dużo. Owszem, lecz należy wciąć poprawkę na kilogramy bagażu na plecach (woda, namiot, prowiant itp.) oraz na wysokość, która skutecznie skraca oddech i w momentach krytycznych sprawia, że uderzenia serca brzmią jak mocny, nie zawsze rytmiczny bit techno\nZdjęcie powyżej: W drodze na przełęcz Teleti (3800 m n.p.m.); poniżej: Karakol Base Camp pod wejściem nad Ala-Kol\nTo, jak znosimy pobyt na takich wysokościach to już kwestia bardzo indywidualna, wiadomo, że nie jest to jakiś himalajski pułap lecz czasem to 3-4 tyś. m n.p.m. potrafi skutecznie uświadomić człowiekowi, że nie jest tak mocny jak się mu wydawało jeszcze na dole, gdy z pewnością siebie w głosie planował: ” Ok. To jutro musimy machnąć ten Ala-Kol tak, by obiad już zjeść na górze”…srutututu. Nie powiem, zdarzają się wyjątki, choćby rosyjscy turyści spotkani na trasie! Nie dość, że czują się na kirgiskich szlakach tak, jak ja podczas spaceru po wałach wiślanych w Krakowie, to jeszcze podążają po tych obsuwających się czasem skałach w lekkich przewiewnych tenisówkach. Co prawda pań na obcasach czy w czółenkach na koturnie nie spotkaliśmy… bo takie obrazki to tylko u nas, w Tatrach.\nZdjęcie powyżej: Jezioro Ala-Kol, poniżej również.\nTeraz trochę faktów, jezioro Ala-Kol nie jest duże, ma długości i 2.3 km i 0.7 km szerokości. Otoczone jest skalistymi, często ośnieżonymi czterotysięcznymi szczytami. Wygląda to zacnie i monumentalnie, jest pięknie choć człowiek czuje się tam mały wobec potęgi natury, szczególnie gdy pogoda zaczyna się łamać, a błękit nieba zasłaniają chmury, które bynajmniej nie mają dobrych zamiarów. To tyle w temacie luźnych wspomnień z Ala-Kol. W jednym z następnych postów opiszemy trekking nad jezioro (dzień po dniu).\nZdjęcie powyżej: W drodze z przełęczy Ala-Ker o wysokości 3860 m n.p.m.\nZdjęcie powyżej: W tle Pik Pałatka (4260 m n.p.m.)\nPrzejdź do Galerii Kirgistan\nTo jezioro rzeczywiście wysoko, ale warto się tam wspiąć.\nOdpowiedz na „Janina” Anuluj pisanie odpowiedzi\nMoonland w Lamayuru Posted by odprawieni.pl on maj 24, 2019\nRamadan? Don’t panic! Posted by odprawieni.pl on mar 30, 2014\nPangong Tso – ukryty raj na ziemi! Posted by odprawieni.pl on paź 31, 2013\nDama z plecakiem Posted by odprawieni.pl on mar 21, 2014\nIran poza szlakiem Posted by odprawieni.pl on mar 17, 2014


pless.pl: Akcja "TIR": policjanci sprawdzają m.in. czy kierowcy tamują ruch - Bielsko-Biała\nPolicjanci kontrolują m.in. odcinki dróg ekspresowych S1 i S52, a także DK-1. Do działań używają m.in. pojazdów wyposażonych w wideorejestratory.


Jak wygląda mundur galowy Wojsk Lądowych? Czym się cechuje?\nDobry Styl > Porady > Galowy mundur wojsk lądowych. Jak powinien wyglądać?\nZa mundurem panny sznurem! Nic dziwnego, mundur zawsze wygląda dobrze. Dla każdego żołnierza jest to niezwykle ważny przedmiot otoczony szczególną troską. Jak powinien wyglądać mundur? W tym teście przyjrzymy się galowemu mundurowi Wojsk Lądowych. Z jakich elementów się składa i co odróżnia go od innych mundurów Wojska Polskiego? Jak powinien być wykonany?\nRodzaje ubiorów galowych Wojsk Lądowych\nŻołnierz ma nie tylko chronić kraj, ale też godnie go reprezentować. Dlatego powstały mundury galowe – zakładane na specjalne okazje, np. obchody świąt narodowych i uroczystości związane z życiem jednostki wojskowej.\nKażda formacja ma swoje wzory mundurów. Przyjrzyjmy się, co zakładają przedstawiciele Wojsk Lądowych, gdy chcą wyglądać szczególnie elegancko.\nUbiory galowe Wojsk Lądowych występują w czterech zestawach. Są to:\nubiór galowy żołnierza zawodowego Wojsk Lądowych,\nubiór galowy żołnierza zawodowego Wojsk Lądowych kobiety,\nubiór galowy żołnierza zawodowego Wojsk Lądowych z peleryną i kapeluszem podhalańskim,\nubiór galowy żołnierza zawodowego Wojsk Lądowych kobiety z peleryną, kapeluszem podhalańskim i spódnicą.\nUbiór galowy Wojsk Lądowych – z czego się składa?\nWeźmy pod lupę męski ubiór galowy żołnierza zawodowego WL. Składa się on z:\nspinek do mankietów,\nczarnych rękawiczek, które należy zdejmować w zamkniętym pomieszczeniu,\nDodatkowo, jeśli panuje chłód, żołnierz może włożyć płaszcz, szalik i ciepłe rękawiczki – mówi specjalista z firmy Hero Collection, która specjalizuje się w produkcji umundurowania.\nCharakterystyka munduru galowego Wojsk Lądowych\nMundur galowy WL ma jest w kolorze khaki. Taką barwę ma też krawat wchodzący w skład wyżej opisanego ubioru. Marynarka jest jednorzędowa, zapinana na cztery srebrne guziki. Na piersi umieszczono symetrycznie dwie kieszenie, również zapinane na guziki. Dwie kolejne umieszczono na wysokości pasa. Widoczne są jedynie ich klapy. Kołnierz jest wykładany. Sznur galowy mocuje się od prawego naramiennika do pierwszego od góry guzika marynarki. Spodnie o prostej nogawce prasowane są w kant.\nKobiecy mundur galowy odróżnia się nieco krojem. Jest mocniej dopasowany w talii. Dolne kieszenie są widoczne w całości, większe i umieszczone wyżej niż w męskim garniturze. Zamiast spodni kobieta żołnierz zakłada cieliste rajstopy i spódnicę o lekko ołówkowym, ale nie ściśle dopasowanym do ciała kroju, zasłaniającą kolana. Czarne półbuty na niewysokim słupku osłaniają palce. Zamiast rogatywki panie noszą furażerki.


REDAKCJA: – Przez lata pracowała Pani na misjach wśród osób chorych na trąd. Jak długo trwała ta posługa?\nKATARZYNA KRZYŻANOWSKA: – Na pierwszą placówkę misyjną wyjechałam w 1993 roku. Po kilku miesiącach musiałam jednak wrócić do Polski ponieważ choroba tropikalna prawie mnie zabiła. Na dobre do pracy misyjnej wróciłam dopiero w 1996 roku. Wyjechałam wówczas do Nigerii, gdzie w miasteczku Idah, w stanie Kogi spędziłam z przerwami 13 lat, służąc chorym na trąd.\n– O ile dobrze rozumiem, pomimo przebycia ciężkiej choroby, nie zawahała się Pani pojechać w miejsce, w którym czekało o wiele więcej nędzy i chorób niż na pierwszej placówce misyjnej.\n– Tak. Wyjeżdżając do Nigerii wiedziałam, że jadę do chorych na trąd, a więc do osób najbardziej pogardzanych i opuszczonych. Miałam również świadomość, że to choroba zakaźna i że w związku z tym grozi mi poważne niebezpieczeństwo.\n– Co w takim razie sprawiło, że jednak podjęła Pani decyzję o wyjeździe?\n– Jestem z wykształcenia lekarzem. Wybrałam ten zawód, bo zawsze chciałam służyć chorym. Przed laty usłyszałam w sercu także głos Boga, który zapraszał mnie nie tylko do posługi medycznej, ale także do ewangelizacji. Na pewnym etapie życia zrozumiałam, że wyjazd na misje pozwoli mi połączyć moje dwa wielkie pragnienia – pomoc chorym i głoszenie żywego Boga. Wyjazd na misje nie był w moim przypadku długo planowanym i przygotowywanym wydarzeniem. To był impuls, światło! Takie rzeczy po prostu się wie. Czułam, że tam będę na swoim miejscu. To, czy osoba wyjeżdżająca do pracy misyjnej jest lekarzem, zakonnikiem, budowlańcem czy menadżerem, nie ma najmniejszego znaczenia. Misjonarzy łączy to, że posyła ich Chrystus, aby głosili Jego miłość. Różne są okoliczności, warunki i miejsca posługi, ale misja jest zawsze taka sama: dawać ludziom Boga.\n– Spośród wielu możliwości i miejsc posługi, Pani wybrała akurat wioskę, w której nie brakowało chorych na trąd i inne ciężkie choroby.\n– Kiedy pojawiła się możliwość wyjazdu do Idah, nie wahałam się ani chwili. Proszę pamiętać, że trędowaci to ludzie, którzy często traktowani są gorzej niż zwierzęta. Społeczność, w której żyją zwykle wyklucza ich spośród siebie, urywa wszelkie kontakty i robi wszystko, by zapomnieć o ich istnieniu. Dzieje się tak ponieważ ludzie boją się zarażenia. A strach potrafi robić z człowiekiem potworne rzeczy. Człowiek, który się boi jest zdolny niemal do wszystkiego. W moim sercu było wielkie pragnienie pójścia właśnie tam gdzie jest najtrudniej, tam gdzie nikt inny pójść nie chce. I nie było w tym żadnej mojej zasługi. Tylko dzięki Bożej pomocy byłam w stanie przez lata radzić sobie ze skrajnie trudną codziennością wśród chorych.\n– A jak dokładnie wyglądała ta Pani codzienność?\n– W Idah byłam jedynym lekarzem z dyplomem uczelni medycznej. Do pomocy miałam pielęgniarza-amatora oraz miejscowych szamanów, którzy „leczyli” ludzi czarami. Wielu ludzi w Afryce wciąż nie zna Chrystusa i zgodnie z tradycją swych plemion oddaje cześć bóstwom pogańskim. Z tym wiąże się często brak zgody na przyjmowanie leków i stosowanie się do zaleceń lekarza. Nieraz musiało upłynąć wiele czasu zanim osoba chora przekonała się, że nie mam wobec niej złych zamiarów i była gotowa mi zaufać. Dopiero wówczas mógł rozpocząć się właściwy proces leczenia.\n– Ilu chorym udało się Pani pomóc?\n– Nigdy nie prowadziłam takich statystyk, ale czasem zdarzało się, że chociaż byłam na miejscu i dysponowałam potrzebnymi lekami, choremu nie udało się pomóc na czas. Jak już wspomniałam, działo się tak dlatego, że wierzenia plemienne nie pozwalały tym ludziom przychodzić po pomoc do białego człowieka. Wielokrotnie musiałam dogadywać się z miejscowymi szamanami, by zgodzili się na leczenie chorych w wiosce. Bywało różnie: czasem się zgadzali, a czasem nie. Na szczęście wielu chorym udało się pomóc, ale bliskie jest mi także doświadczenie klęski w leczeniu i śmierci pacjentów. Najbardziej zawsze boli mnie śmierć maleńkich dzieci, które odchodzą w opuszczeniu, odrzucone przez najbliższych.\n– Istnieje skuteczne lekarstwo na trąd?\n– Tak, o ile podane jest we właściwym czasie i we właściwy sposób. Trąd jest przewlekłą, bakteryjną chorobą zakaźną, którą wciąż, mimo postępu medycyny, trudno się leczy. Trąd występuje w dwóch postaciach: lepromatycznej i tuberkuloidowej. Odmiana lepromatyczna jest zaraźliwa, a jej objawy to guzowate krosty podobne do występujących w innych infekcjach i alergiach. Postać tuberkuloidowa jest mniej zaraźliwa, ale groźniejsza dla samego zarażonego: początkowo pojawiają się plamy na skórze, stopniowo utrata czucia, szczególnie w palcach nóg i rąk. Nieleczona prowadzi do zwyrodnień i utraty tkanki. Mówiąc najprościej – osobie chorej na trąd gnije tkanka, a kiedy już zgnije, odpada od reszty ciała. Cała trudność w leczeniu tej choroby polega na współpracy pacjenta z lekarzem. Aby leczenie przyniosło efekty, chory musi nie tylko przyjmować leki, ale także regularnie się odżywiać, ubierać suchą odzież i spać w czystym łóżku. W Afryce są to często warunki niemożliwe do spełnienia. Proszę pamiętać, że oprócz trądu dużym problemem są tutaj także inne choroby np. malaria i infekcje odzwierzęce, a także głód. Bardzo często bywa tak, że lekarz wielkim wysiłkiem doprowadza chorego do w miarę dobrego stanu, a ten wracając do swojej nędznej i wilgotnej lepianki – nie ze swojej winy – w krótkim czasie zaprzepaszcza wszystkie efekty leczenia i wraca w dużo gorszym stanie. Nie zawsze da się go ponownie uratować.\n– Trudno uwierzyć, że w XXI wieku takie rzeczy w ogóle mają miejsce.\n– Dla mnie najbardziej bulwersujące i jednocześnie najsmutniejsze nie jest to, że trąd i głód się zdarzają, ale to, że istnieją w dużych miastach i dzieją się na oczach zamożnych i obojętnych ludzi. Idah, miasteczko, w którym pracowałam nie jest zbyt duże i raczej biedne. Ale w wielu miastach, obok banków, urzędów i ekskluzywnych restauracji zobaczyć można głodujące rodziny i chorych umierających na śmietnikach. Nie ma chyba bardziej przerażającego widoku w czasach cyfrowych technologii i inżynierii kosmicznej.\n– Jak w tych skrajnie trudnych warunkach udaje się misjonarzom ewangelizować?\n– My misjonarze jesteśmy tylko narzędziami. O wiarę i zbawienie ludzi, którym służymy troszczy się Bóg. Wielokrotnie idąc z misją do – jak nam się wydaje – pogan, dostajemy od nich szkołę niezwykłej wiary i świętości. W rezultacie to oni ewangelizują nas, chrześcijan. Dzieje się to zwykle za pomocą bardzo prostych, codziennych gestów, które pokazują jednoznacznie, co dla tych ludzi jest w życiu ważne. Ewangelizacja, której my się podejmujemy to także nie są jedynie płomienne katechezy i mówienie wprost o Jezusie. Osobiście doświadczyłam wielokrotnie, że najbardziej wiarygodne w ewangelizacji jest ofiarowane drugiemu konkretne dobro. Podam przykład. Opiekowałam się przed laty w Idah pewnym starszym już człowiekiem, który cierpiał na trudną w leczeniu infekcję tropikalną. On i jego liczna rodzina czcili plemienne bóstwa, wierzyli w czary i aktywnie uczestniczyli w pogańskich rytuałach. Wiedzieli, że jestem chrześcijanką, ale sami nigdy bliżej nie poznali Osoby Jezusa. Jako lekarz podjęłam się trudnego leczenia infekcji chorego i dbałam także o to, aby jego rodzina miała stały dostęp do czystej wody i pożywienia. Któregoś dnia, gdy choroba była już zażegnana, ów człowiek przyszedł do mojego szpitalika, bez słowa zdjął wiszący na ścianie krzyż i z wielką czcią objął go i ucałował. Kiedy zapytałam go, dlaczego to zrobił, odpowiedział: „Nie znam twojego Boga, ale ty każdego dnia modlisz się do Niego i czynisz wiele dobra. Musi On zatem być wielki i potężny, skoro pomaga ci przetrwać wśród nas w tak trudnych warunkach i nieść nam pomoc”. Stanęłam jak wryta. Nie wiedziałam w jaki sposób mam się zachować wobec tego człowieka. W końcu objęłam go tylko, a on wyszedł bez słowa. To wydarzenie przekonało mnie ostatecznie, że aby być wiarygodnym świadkiem Jezusa, trzeba przede wszystkim działać, niekoniecznie mówić. Dlatego najpierw staram się jak najlepiej wykonywać swoje obowiązki lekarza i na ile to możliwe zabezpieczać podstawowy byt chorych. Oczywiście głoszę także Jezusa słowem, ale można powiedzieć, że odbywa się to jakby przy okazji, między wierszami codzienności.\n– Zawsze podziwiałam ludzi, którzy mimo przeszkód nie cofają się przed tym, co trudne. Słuchając Pani zaczynam jednak rozumieć, że pojęcie „trudne” nie we wszystkich miejscach na świecie oznacza to samo. Posługując się metaforą: to co dla mnie jest podłogą, dla kogoś w Nigerii może być upragnionym sufitem...\n– Jest dokładnie tak, jak pani mówi. Ale nie trzeba koniecznie wyjeżdżać na misje, aby zobaczyć, jak bardzo ludzie podzieleni są ze względu na możliwość zaspokojenia swoich choćby podstawowych potrzeb. Czasem zdarza się, że na jednej ulicy lub na tym samym piętrze, obok nas żyje ktoś, kto jest wykluczony ze społeczności z powodu biedy, choroby, czy gorszego wykształcenia. I tutaj rodzi się pytanie, co ta „lepsza” reszta z tym zrobi? Czy zauważy? Czy zareaguje? Czy pomoże? Jeśli tak, Bogu dzięki. Jeśli nie, to powstaje kolejne pytanie, dużo bardziej dramatyczne: Jak to się stało, że w cywilizowanym świecie, kobiety w szpilkach i mężczyźni w krawatach cierpią na trąd duchowy – o wiele dotkliwszy niż choroba skóry? Co poszło nie tak? Co ważnego przeoczyliśmy?...


Sześć mitów o autyzmie. W kwietniu łamiemy stereotypy - O nas\nSześć mitów o autyzmie. W kwietniu łamiemy stereotypy\nKuba, Marcin, Maciek, Jeremi, Jurek – podopieczni Fundacji Dom Autysty\nTen niedługi tekst pozwoli Wam lepiej zrozumieć osoby z autyzmem. Przygotowaliśmy go na 2 kwietnia – Światowy Dzień Świadomości Autyzmu.\nKilka mniej lub bardziej znanych filmów, kilka głośnych kampanii społecznych, sporo książek, wiele konferencji, mnóstwo artykułów, portali, blogów…, a stereotypy wciąż trzymają się mocno. Często są niesprawiedliwe, bo brak wiedzy skutkuje niezrozumieniem, a stąd już bardzo blisko do krzywdzącej oceny. Fałszywe przekonania ciągną za sobą nieufność, niechęć, poczucie bezradności lub wyparcie. Końcowym efektem staje się wykluczenie społeczne ludzi z autyzmem i ich rodzin.\nPrzeczytajcie o najbardziej rozpowszechnionych stereotypach na temat autystów.\nMit pierwszy: Osoba z autyzmem siedzi cichutko w kącie i dokonuje w głowie skomplikowanych, nikomu niepotrzebnych obliczeń…\nW rzeczywistości niewiele osób z autyzmem wykazuje ponadprzeciętne uzdolnienia w jakiejś dziedzinie, i nie zawsze są one „matematyczne”. Autyzm o wiele rzadziej sprzężony jest z zespołem sawanta (ok. 10 %), za to znaczniej częściej z deficytem intelektu (od 50 do 70 % – według raportu NIK z 2019 r.) oraz innymi zaburzeniami neurologicznymi, np. padaczką. Oczywiście bywa, że osoba z autyzmem, mając poważne problemy np. w relacjach społecznych, zostaje ekspertem w jakiejś wąskiej dziedzinie.\nAutyzm jest bardzo niejednolity, ma różne oblicza, dlatego mówimy o „spektrum autyzmu”. Na użytek codzienny używa się określeń: wysoko- i niskofunkcjonująca osoba z autyzmem. To opisowe określenia sposobu funkcjonowania w codziennym życiu, nie oddają jednak całej specyfiki, każdy autysta to niejako oddzielna opowieść; ludzie ci różnią się od siebie tak samo jak neurotypowi: zdolnościami, upodobaniami, preferencjami i ograniczeniami.\nMit drugi: Osoba z autyzmem nie lubi być dotykana…\n…krzyczy, pluje, kopie i ucieka przy najmniejszej próbie przytulenia czy choćby dotknięcia.\nOwszem, bywają osoby nadwrażliwe na dotyk, ale są też takie, które potrzebują dostymulowania dotykowego, osoby, które potrzebują kołdry obciążającej, by zasnąć i takie, które chętnie poddają się ćwiczeniom z integracji sensorycznej, by dzięki nim wreszcie poczuć swoje ciało.\nZaburzenia czucia są częste w autyzmie, częsty jest zmieniony próg bólowy, ale nadwrażliwość może dotyczyć także innych zmysłów: słuchu, wzroku, smaku, węchu.\nPrzemek, Robert, Sonia, Dawid, Andżelika, Damian – podopieczni Fundacji Dom Autysty\nMit trzeci: Osoba z autyzmem nie patrzy w oczy…\n…albo patrzy niejako „przez” rozmówcę, wzrokiem nieobecnym i nieco mętnym.\nBywa i tak, ale nie zawsze. Wielu autystów, nawet silnie zaburzonych, patrzy rozmówcy w oczy dokładnie tak samo jak osoba neuronormatywna. Wielu z nich potrafi właśnie oczami wyrazić swoje emocje, zwłaszcza wtedy gdy nie komunikują się werbalnie. Te spojrzenia są adekwatne do sytuacji, choć samo wyrażanie potrzeb i emocji u ludzi z autyzmem może stanowić dużą trudność.\nPRZECZYTAJ TAKŻE: Ruszył projekt Galeria Dom\nMimo tych trudności ludzie z autyzmem uczuć i emocji przeżywają bardzo wiele i potrzebują kontaktu z innymi. Czasami ten kontakt jest specyficznie nawiązywany i podtrzymywany. Zdarza się, że osoba z autyzmem nie rozumie żartów, nie ma poczucia humoru, może się wydawać, że zawsze jest jakby smutna. Bywa też, że salwy śmiechu słychać w „dziwnych” momentach, ale spójrzcie na skaczące na trampolinie dziecko z autyzmem – jest czystą bezbrzeżną radością! – tak samo jak wszystkie inne dzieci.\nMit czwarty: Osoba z autyzmem nie ma zainteresowań, a jeśli ma – są one dziwaczne i stereotypowe…\n…kręci przedmiotami, wymachuje rękoma, biega od ściany do ściany i na niczym się nie skupia. Panuje silne przekonanie, że człowiek z autyzmem nie może być twórczy, wrażliwy na przyrodę, sztukę, otoczenie. Wielu z nich sprawia wrażenie niezwykle wyobcowanych z otoczenia, pozory mogą być jednak bardzo mylące.\nSą wśród autystów osoby, które bardzo angażują się w twórcze działania, cierpliwie rozwijają swoje pasje, a niestandardowy sposób przetwarzania informacji w mózgu bywa przyczyną sporych osiągnięć.\nMit piąty: Osoba z autyzmem nie toleruje żadnych zmian…\n…i zawsze skręca w tę samą stronę, i nigdy nie wsiądzie do autobusu o innym niż zawsze numerze.\nBywa i tak, ale wśród ludzi z autyzmem są też urodzeni odkrywcy, chętnie zwiedzający nowe miejsca, szukający nowych doświadczeń „ciekawscy”. Jak każdy – człowiek z autyzmem też potrzebuje bodźców, wyzwań, nowych wrażeń.\nWycieczka tramwajem podczas półkolonii dla dzieci z autyzmem\nMit szósty: Dziecko „dostało” autyzmu, bo miało zimnych rodziców…\n…którzy nie okazywali czułości i akceptacji, odrzucili i wychowywali w chłodzie emocjonalnym.\nTo bardzo krzywdzące, niemające nic wspólnego z prawdą stereotypowe myślenie, szczególnie o „winie zimnej matki” i „mechanizacji opieki” zostało obalone w latach 60 XX wieku.\nPrzyczyny występowania autyzmu wciąż nie są do końca wyjaśnione. Badacze koncentrują się na podłożu genetycznym, środowiskowym, neurochemicznym. Wiele teorii zostało obalonych, wiele wciąż niepotwierdzonych. Przyjmuje się, że u każdego autysty znajdziemy innych zestaw czynników, które przesądziły o wystąpieniu zaburzenia, w tym także czynniki zupełnie indywidualne, takie jak przebieg ciąży czy mikrouszkodzenia okołoporodowe.\nJeśli spotkasz na ulicy bardzo „nie-grzeczne” dziecko, jeśli spotkasz dorosłego „dziwoląga-kosmitę” pomyśl, że to może być ktoś ze spektrum autyzmu. Nie, nie chodzi o to, żeby zawsze pomagać (choć oczywiście można i warto), nie musisz, jeśli nie chcesz albo uważasz, że nie potrafisz. Ale możesz i potrafisz zaakceptować, zrobić miejsce dla kogoś, kto bardzo chce być zaakceptowany, kogoś kto nie wybierał swego zaburzenia, dostał je z jakiegoś tajemnego przypadkowego rozdzielnika. Różni, ale równi.


HotSpot Binków (1/1) - Forum - Bełchatów\nTEMAT: HotSpot Binków\nHotSpot Binków\t10 lata 2 miesiąc temu\t#3684\nZauważyłem wczoraj że na ulicy Budryka na Binkowie, na wysokości bloku 16 pojawiła się tabliczka informująca o działaniu w tym miejscu miejskiego darmowego HotSpota. Ponieważ posiadam laptopa z Wi-Fi i mieszkam w okolicy to z ciekawości chciałem się do niego podłączyć. Laptop wykrył sieć o nazwie Hot Spot jednak jest ona zabezpieczona hasłem. Stąd moje pytanie, gdzie można uzyskać hasło dostępu do tej sieci oraz jaki jest jej planowany zasięg na osiedlu ?\nHotSpot Binków\t10 lata 1 miesiąc temu\t#3795\nja wpisuje 12456, 123456, 1245678 (zaleznie od liczby wymagnych znaków) i prawie zawsze wchodzi, tutaj tez tak bylo\nDruga sprawa to tony spamu, ktore laduja sie przy okazji uzytkowania z oficjalnego hotspota, na naszego kompa\nHotSpot Binków\t10 lata 1 miesiąc temu\t#3805\nW ostatnim czasie udało mi się kilka razy połączyć - raz na dłuższy czas.\nCo do spamu - jeszcze na szczęście nic takiego nie miało miejsca na moim kompie (lub nie zauważyłem)\nHotSpot Binków\t8 lata 8 miesiąc temu\t#6360\nHotSpoty w naszym mieście są dziadoskie - nawet te z olszaka, te porozstawiane 'komputerki' są już trochę bardziej użyteczne, choć już duża ilość z nich jest zdemolowana albo tak brudna aż odstrasza. W mDolaldzie jest jeszcze całkiem ciekawie - choć gorzej z innymi stronami tej restauracji..\nHotSpot Binków\t8 lata 8 miesiąc temu\t#6419\nte porozstawiane 'komputerki' są już trochę bardziej użyteczne\nZ tych "porozstawianych komputerków" już chyba żaden nie działa


Ewa Dulińska – Strona 3 – Jednolity System Antyplagiatowy\n19 listopada 2019 przez Ewa Dulińska\n5 listopada 2019 przez Ewa Dulińska\nBaza instytucji jest to dodatkowa baza referencyjna, którą każda instytucja badająca w JSA prace może podpiąć do systemu. Baza taka jest dostępna jedynie do użytku instytucji, która ją podpięła i nie jest z nikim współdzielona.\nFiltr domyślny to ustawienia filtrowania listy badań po dacie ich ostatniej zmiany. Ma na celu optymalizację pracy na liście badań, a ich wartość ustawiona jest na 30 dni.\nFiltr można dostosować do własnych potrzeb, jednak zalecane jest pozostawienie wartości domyślnej.\n2 października 2019 przez Ewa Dulińska


Sitodruki Aquaposters rozmowa z Michałem Chojnackim - wall-being\n„Aqua Posters” Michała Chojnackiego to świeża i oryginalna seria sitodruków, których tematem są morza i jeziora, prezentowane w formie obrysów. Każdy ze zbiorników ma nieregularny, organiczny kształt, wypełniony przez artystę mieszanką farb w charakterystycznych dla akwenu kolorach, co nadaje grafikom piękny, malarski efekt.\n1.\tOpowiedz o swojej twórczości – jakimi drogami doszedłeś do punktu, w którym teraz jesteś?\nDrogi, dzięki którym doszedłem do aktualnego miejsca, mogę śmiało nazwać „projektem długodojrzewającym”.\nWszystko zaczęło się podczas moich studiów, kiedy pracowałem jako wolontariusz przy dwóch łódzkich festiwalach: fotografii i designu.\nPierwszy był naturalnym wyborem, gdyż studiowałem ten kierunek, ale drugi zainteresował mnie ilością podejmowanych tematów i postrzeganiem otoczenia poprzez projektowanie nie tylko rzeczy, ale i procesów. Dzięki temu moje zainteresowania zaczęły skręcać zdecydowanie w kierunku projektowania graficznego, historii plakatów i budowania komunikatów za pomocą grafiki.\nMoje pierwsze graficzne próby trafiały „do szuflady”, a światło dzienne ujrzały dopiero wtedy, kiedy zebrałem się na odwagę i założyłem własną firmę.\n"Uznałem, że warto i tak też nazwałem swoje studio – Warto. Słowo motywujące, pozytywne i zawierające w sobie słowo art – sztuka, które jest fundamentem moich wszelkich działań".\nTen proces jest efektem wyznaczania sobie mniejszych celów, ale w taki sposób, by nie nazywać nigdy tego nadrzędnego, dzięki temu przygoda będzie ewoluować i nigdy się nie skończy!\n2.\tWprowadź nas w koncepcję „Aqua Posters”.\nPunktem wyjścia są oczywiście mapy! A mam ich pod dostatkiem w domu, gdyż moja mama jest geografem. Postanowiłem znaleźć w nich coś, co nie jest takie oczywiste, ale jednak powszechnie znane.\n"Spojrzałem na świat od strony wody i dostrzegłem wielość fascynujących kształtów, plastyczność, ciekawość i nieograniczone możliwości".\nWoda to przecież około 71% naszego globu! Zmienność tego żywiołu, jego piękno i fundamentalna rola w naszym życiu sprawiły, że uznałem ten temat za interesujący w kontekście projektu graficznego, który finalnie miał trafić na ściany w wielu domach.\nPierwsze wzory dotyczyły polskich, najpopularniejszych akwenów, takich jak Kraina Wielkich Jezior Mazurskich, czy Zalew Szczeciński. Zostały dobrze przyjęte na starcie, co pchnęło mnie do kontynuowania tej podróży. Nie zapomniałem jednak o źródle, czyli narzędziu do przekazywania informacji, jakim jest mapa.\nChciałem by mój projekt, oprócz funkcji dekoracyjnej, był przekaźnikiem informacji. Z pomocą przyszedł kolor i możliwość mieszania farb w druku sitowym. Poprzez mieszanie kolorów uzyskuję efekt płynności, a one same są dobrane tak, by o czymś opowiedzieć – o cechach charakterystycznych danego zbiornika, o cechach regionu lub o okolicznych mieszkańcach.\nPrzerywany białymi liniami błękit jeziora Bajkał nawiązuje do wspaniałych zdjęć lotniczych jeziora z zamarzniętymi pęcherzami powietrza w pokrywie lodowej sięgającej do 1,5m, zieleń i złoto mieszające się w plakacie Wigierski Park Narodowy nawiązuje do palety kolorystycznej występującej w parku na przełomie sierpnia i września, a wielość kolorów pojawiających się w Tanganice nawiązuje do różnorodności endemicznych gatunków ryb, które tam żyją i są źródłem większości gatunków ryb akwariowych dostępnych w europejskich sklepach zoologicznych.\n"Akwen – plakat – historia. Cieszy mnie fakt, że ta idea się spodobała, a wiele osób postanowiło poznawać świat w ten niekonwencjonalny sposób razem ze mną".\n3.\tDlaczego sitodruk? Proszę powiedz kilka słów o samej technice druku.\nTo również był proces. Fascynacja sitodrukiem pojawiła się, kiedy pierwszy raz odwiedziłem znajomego prowadzącego drukarnię i miałem możliwość przypatrzenia się etapowej pracy, nakładania kolorów jeden po drugim, uzyskiwania różnych efektów w zależności od podłoża.\nTo rzemieślnicze podejście do druku zrobiło na mnie ogromne wrażenie i zapragnąłem trochę się z tą techniką zaprzyjaźnić.\nFaktycznie pierwsze próbne plakaty powstawały w tradycyjny sposób, czyli wybrany, pojedynczy kolor stawał się plamą barwną na podłożu. Efekt był ciekawy, szczególnie kiedy dodatkowo nakładało się lakier na farbę i kontur akwenu przyjemnie odznaczał się na arkuszu papieru, ale nie spełniał moich oczekiwań do końca. Szukałem nowego rozwiązania i postanowiłem przetestować coś nowego – zamiast jednej farby, na sito rozlewałem dwa, trzy, a nawet cztery kolory i mieszałem je za pomocą rakli bezpośrednio przy ‘zaciąganiu sita’.\n"Efekt po zadrukowaniu papieru był fenomenalny i dał mi nową wartość – unikatowość każdego egzemplarza. Ten sam wzór, te same kolory, ale wydruk niepowtarzalny!"\nTaka praca znacznie podnosi koszty produkcji, gdyż wymieszane całkowicie farby dają nowy, zupełnie inny kolor, często niezbyt przyjemny dla oka, więc pojedyncze kolory trzeba często zmieniać. Wiele drukarni odmówiło mi takiej pracy i wtedy postanowiłem całkowicie uniezależnić się i zacząłem budowę własnego warsztatu sitodruku.\n4.\tElegancja i minimalizm Twojej kolekcji zostały docenione m.in. przez Łódź Design Festival tytułem Must Have i „Zaprojektowane po ludzku” Agory – czy nagrody zmieniają coś w Twoim projektowaniu?\nProjektując pierwsze wzory plakatów nie sądziłem, że zdobędą ona na tyle uznania, że postanowię otworzyć sklep, pokazywać je na targach i wystawach, a tym bardziej zgłaszać do konkursów.\nJednak stało się tak, że po zaprojektowaniu 3 pierwszych wzorów i zaprezentowaniu ich odbiorcom, pojawiły się pytania o kolejne akweny, kolory i możliwości. Na moich pierwszych, premierowych Targach Rzeczy Ładnych w grudniu 2017 po raz pierwszy zaprezentowałem kolekcję Aqua Posters.\nZgłosiłem projekt do kilku konkursów – kolekcja zdobyła wyróżnienie Must Have by Łódź Design Festival, w plebiscycie BiznesUp!, na targach żeglarskich BoatShow w Łodzi oraz nagrodę „Zaprojektowane po ludzku”. Wszystkie wyróżnienia to bardzo ważne punkty w istnieniu projektu Aqua Posters.\n"I tak, przyznaję, że nagrody zmieniają wiele – dają zastrzyk energii do dalszej pracy i rozwoju, ale nie chodzi o tytuł, czy samą statuetkę – przede wszystkim o zostanie docenionym. Nagrodą jest również każde zamówienie i każdy sprzedany egzemplarz na targach".\n5.\tOpowiedz o swojej projektowej codzienności – jak wygląda Twój dzień w studiu?\n„Zaczynam od kawy, pączka i rozmów z moją współlokatorką Martą, prowadzącą studio dziewiarskie!” – tak bym odpowiedział przed pandemią. Codzienność dziś wygląda trochę inaczej, więcej pracuję z domu, głównie przy projektach graficznych dla klientów.\nA mój typowy dzień pracy zawsze zaczyna się od roli księgowego, potem jestem project managerem, następnie projektantem, a na koniec dnia drukarzem. Tak to już jest na własnej działalności.\n6.\tMiewasz twórczo gorsze dni, czy raczej nie wierzysz w wenę, tylko w ciężką pracę?\nOpieram się jedynie na procesie – można uznać, że wszystkie dni, kiedy się próbuje są tymi gorszymi na tle tego jednego, gdzie zaczyna się widzieć efekty i czuje się, że to jest to czego szukałem/am.\nNigdy nie wiem, ile to zajmie, kiedy będzie ten cudowny dzień – dlatego warto pracować, „odkładać do szuflady”, wracać do projektu i zmieniać. Znam osoby, które są projektowymi cyborgami i praca zajmuje im chwilę, u mnie wygląda to zupełnie inaczej i na moje szczęście przestałem już o tym myśleć jako o wadzie. Robię swoje.\n7.\tCzy masz jakieś rytuały związane z pracą? Coś, co dobrze Cię nastraja lub dodaje energii?\nZdecydowanie tak! Przede wszystkim pilnowanie się z robieniem przerw, odpoczywaniem i to nawet takim aktywnym.\n"Nabieranie dystansu i łapanie oddechu jest częścią mojego procesu twórczego. Mój pies wie, kiedy czas na przerwę i stuka mnie łapką byśmy poszli na spacer".\nPodczas samej pracy obowiązkowo musi lecieć w tle jedna z moich playlist na Spotify – bez tego nie zaczynam!\nŁadowanie akumulatora? Mam dwa rozwiązania – krótki wyjazd nad morze lub sauna. Wtedy głowa odpoczywa mi najbardziej.\n8.\tNad czym obecnie pracujesz?\nMuszę przyznać, że jest intensywnie. Od dłuższego czasu pracuję nad projektem kolekcji plakatów wspólnie z jednym z blogerów podróżniczych. Dodatkowo pracuję nad projektem książki oraz gry planszowej.\nOczywiście nieustająco drukuję plakaty z kolekcji Aqua Posters i Art Maps, tworzę nowe wzory na specjalne zamówienia klientów i współpracuję z architektami.\n9.\tOpowiedz o swoich artystycznych inspiracjach i idolach?\nWiele zawdzięczam studiowaniu dzieł i życia Edvarda Muncha oraz holenderskiego fotografa Erwina Olafa. Od Norwega czerpię wiedzę na temat ekspresyjności, budowania napięcia i możliwości posługiwania się kolorem jako językiem. Olaf to mistrz ciszy przesiąkniętej niewyobrażanym ładunkiem emocjonalnym, twórca wspaniałych scenerii i postaci, które na długo pozostają w pamięci.\n"Myślę, że równie inspiracyjny może być fragment melodii, jak japońskie projektowanie graficzne XX wieku (polecam!), a otwartość umysłu na poszukiwania może dawać tylko dobre efekty".\nLubię podpatrywać i słuchać z najróżniejszych źródeł, zarówno sztuk wizualnych, jak i architektury, projektowania produktów, muzyki i sportu.\nJeśli nie pojawi się pomysł na własny projekt, to może wykluje się jakieś marzenie – ja od dłuższego czasu pragnę poznać Heth’a Kene’a i „wysitować” uszy Myszki Micky na jego pracach, czy ruszyć do Australii i choć jeden dzień móc popracować z grafikiem Nick’iem Barcley’em (jako kurator zaprosiłem go do dwóch wystaw zbiorowych w Polsce, więc wszystko jest możliwe!).\n10.\tCzy masz jakieś rady dla młodych artystów, poszukujących swojej drogi? Czego szukać, a czego unikać?\nPamiętajcie, że Warto!\nAqua Posters Michała Chojnackiego


Brytyjskie inwestycje w Polsce. Uczymy się od Wyspiarzy etycznego pożyczania - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaXXIX Forum Ekonomiczne w Krynicy 2019Brytyjskie inwestycje w Polsce. Uczymy się od Wyspiarzy etycznego pożyczania\nBrytyjskie inwestycje w Polsce. Uczymy się od Wyspiarzy etycznego pożyczania\n48 mld zł wyniosły bezpośrednie inwestycje brytyjskich firm w Polsce w 2017 roku. Co więcej, 3 na 4 firmy planują zostawić nad Wisłą jeszcze więcej kapitału. - Od Brytyjczyków możemy się też uczyć etycznego podejścia do biznesu – mówi Agnieszka Kłos, prezes Provident Polska.\nPolsko-brytyjskie relacje gospodarcze są pełne paradoksów. Z raportu firmy Deloitte wynika, że choć gospodarka Wielkiej Brytanii jest 2,5 razy większa od polskiej, to eksport z Polski do Wielkiej Brytanii stanowi 2,5-krotność importu z Wysp Brytyjskich. Niewykluczone, że udaje się osiągnąć ten wynik dzięki licznej polskiej diasporze.\nŁączna wartość wymiany handlowej wynosi ponad 23 mld dolarów. W latach 1995-2018 wymiana handlowa wzrosła o 510 proc. Statystyki pokazują, że brytyjski biznes coraz lepiej czuje się nad Wisłą. W 2017 roku wartość bezpośrednich inwestycji zagranicznych wyniosła 48,1 mld zł. Dla naszej gospodarki oznacza to korzyści rzędu 0,3–0,8 proc.\n- Najbardziej cieszy mnie fakt, że firmy z brytyjskim kapitałem planują dalszy rozwój na polskim rynku: statystycznie 3 na 4 firmy chcą zwiększać zatrudnienie i nakłady inwestycyjne – napisał w raporcie Deloitte Antoni F. Reczek, OBE Prezes zarządu Brytyjsko-Polskiej Izby Handlowej.\nDar etycznego pożyczania\nDługą tradycję działania w polskim ekosystemie gospodarczym ma brytyjska firma Provident.\nTa jedna z największych firm pożyczkowych działa w kraju od 22 lat. Prezes polskiej filii Agnieszka Kłos zauważa, że obecność brytyjskich firm nie ogranicza się tylko do zostawiania kapitału.\n- Mamy od Brytyjczyków dar etycznego pożyczania. Te standardy są widoczne w brytyjskiej kulturze korporacyjnej. Chodzi o odpowiedzialne podejście do biznesu. Polska na tym mocno korzysta – mówiła prezes Provident Polska.\nJak dodała: - Nasi klienci nie są zaskakiwani kosztami. Stworzyliśmy taki model, aby klient czuł się bezpiecznie – dodała.\nAgnieszka Kłos podkreśliła, że branża pożyczkowa jest trudnym, mocno uregulowanym biznesem.\n- Wiemy, jak się ta branża rozwijała i jaka była jej reputacja, rozumieliśmy też dlaczego. Zależało nam na tym, aby pożyczanie stało się bezpieczne. Jednak nie byliśmy jedyną firmą z sektora, która pożyczała pieniądze. 8-10 lat temu pojawiły się nowe. Gdy na rynku jest 200 firm, nie da się czuwać nad bezpieczeństwem branży. Dlatego wprowadziliśmy nowe standardy pożyczania – wyjaśniła ekspertka podczas panelu na Forum Ekonomicznym w Krynicy.\nZ kolei Aneta Jóźwicka, dyrektor ds. relacji korporacyjnych w Diageo zwróciła uwagę, że poza kwestiami etycznymi, brytyjskie firmy mogą służyć, jako dobry przykład współpracy z rządem.\n- Jako Polska możemy się sporo się nauczyć na przykładzie współpracy pomiędzy instytucjami rządowymi, a firmami. W Polsce śledzenie regulacji prawnych jest trudne. Zmiany wprowadzane są gwałtownie i szybko. Uważam, że współpracę pomiędzy obszarem rządowym, a prywatnym, należałoby zacieśniać. Przykładem dobrze prowadzonego dialogu jest właśnie Brytyjska Ambasada – wyjaśniła Aneta Jóźwicka.\nPrezes Provident Polska Agnieszka Kłos dodała, że oprócz zmian prawnych, niesłychane znaczenie ma stabilność kosztów prowadzenia biznesu.\n- My jesteśmy postrzegani, jako dobry region do inwestowania, ponieważ mamy dobrze wykształconą kadrę. Ryzykiem jest zwiększanie kosztów zatrudnienia, bo przestaniemy być atrakcyjni cenowo.\nObecny podczas spotkania ambasador Królestwa Wielkiej Brytanii Jonathan Knott wyraził nadzieję, że przedsiębiorstwa z obu krajów będą mogły wymieniać się dobrymi praktykami i doświadczeniem.\n- Więzy łączące Polskę i Wielką Brytanię będą się zacieśniać w nadchodzących latach. Jednym ze źródeł ich stabilności i trwałości, zarówno dziś, jak i w przyszłości, są polskie i brytyjskie firmy – zaznaczył dyplomata.\nTagi: krynica 2019, inwestycja, wielka brytania\nBrytyjskie firmy dominują w UE\nBrytyjskie gospodarstwa w coraz gorszej kondycji\nBrytyjskie MSW rozpracuje muzułmanów


MILLIONS Grand Final Barcelona: przebogaty plan transmisji na Twitchu » PokerGround.com\nMILLIONS Grand Final Barcelona: przebogaty plan transmisji na Twitchu\nZapraszamy do śledzenia transmisji live z MILLIONS Grand Final Barcelona na PokerGroundTV. Program streamów wygląda fantastycznie. Sprawdźcie sami!\nCzy czytaliście już o tym, że Jack Daniels z Pokertexas.net wybiera się na tydzień do Barcelony, żeby dla polskiej społeczności relacjonować wydarzenia z festiwalu MILLIONS Grand Final? Jeśli nie, to nadróbcie zaległości – tutaj.\nOprócz relacji pisanej, którą będziecie mogli śledzić na łamach zaprzyjaźnionym portalu, zapraszamy Was na kanał PokerGroundTV na Twitchu do oglądania transmisji na żywo, która będzie prowadzona w trakcie każdego dnia trwania festiwalu (7 kwietnia – 15 kwietnia).\nHarmonogram transmisji z MILLIONS Grand Final Barcelona\nRóg obfitości – takim mianem można bez wahania określić plan relacji z MILLIONS Grand Final Barcelona. Widzowie będą mogli śledzić akcję we wszystkich najważniejszych turniejach: w czterech eventach Super High Roller (2x25K€, 50K€ i 100K€) oraz w Main Evencie. Dawno nie widzieliśmy takiej rozpiski.\nRelacje będą prowadzić lubiani przez Was streamerzy z PokerGround: Timooo, RiverIsMine, Bek0n, Orzeł oraz ich goście.\nO MILLIONS Grand Final Barcelona\nW dniach od 7 do 15 kwietnia bieżącego roku w Barcelonie odbędzie się pierwszy w historii festiwal PartyPoker LIVE MILLIONS. Całkowita pula gwarantowana tego wydarzenia wynosi aż 23 mln€. W samym Main Evencie gracze będą rywalizowali o 10 mln€. Przy stołach zobaczymy polską i światową czołówkę graczy. Bądźcie z nami przez 9 festiwalowych dni.


Białystok. Nowe grupy teatralne dofinansowane przez prezydenta ::: Artykuły ::: Encyklopedia teatru polskiego\nStrona główna : Artykuły : Białystok. Nowe grupy teatralne dofinansowane przez prezydenta\nBiałystok. Nowe grupy teatralne dofinansowane przez prezydenta\nMłodzi robią teatr\nGazeta wyborcza - Białystok nr 28 online\nNiezależnym teatralnym grupom działającym w Białymstoku kolejne depczą po piętach. Młodzi aktorzy i reżyserzy łączą się w kolejne kompanie, chcą wystawiać spektakle, sami je przygotowują, piszą wnioski o dotacje do różnych instytucji.\nMłodzi profesjonaliści nie biorą się z nieba - rosnąca ilość grup artystycznych to w głównej mierze rezultat tego, że w Białymstoku mamy Akademię Teatralną. Grupy tworzą się - jak Kompania Doomsday - jeszcze podczas studiów na uczelni, zawiązują je także absolwenci akademii. Tak jak np. część członków Stowarzyszenia Artystycznego Kolegtyw. Grupa ta ledwie kilka dni temu otrzymała dotację od prezydenta Białegostoku na wystawienie spektaklu "Fizjolog", a kilka tygodni wcześniej podobną kwotą wsparł ją marszałek województwa (po 6 tys. zł).\n- Ubiegaliśmy się o dużo większą dotację, koszt spektaklu to ponad 70 tys. zł. Ale będziemy szukać dalej. Czekamy teraz na rozstrzygnięcie konkursów w Ministerstwie Kultury i w rozmaitych fundacjach - mówi Robert Drobniuch, reżyser, prezes Kolegtywu, związany również ze Stowarzyszeniem Promocji Artystycznej, organizującym Festiwal Inicjatyw Teatralnych "Białysztuk". Kolegtyw został zarejestrowany w Warszawie, ale ma też oddział w Białymstoku. I tu najpierw chce spektakl wystawić (w kwietniu), a dopiero później w stolicy.\nJednostka wobec tłumu\n"Fizjologa" współreżyseruje dwójka: Robert Drobniuch i Tomasz Gilewicz (reżyser m.in. słynnego widowiska "Morosophus"), przy współpracy Krzysztofa Kiziewicza, znanego też z "Morosophusa" (multimedia), Michała Siwaka (muzyka) i Kamela Boukoffa (scenografia). W spektaklu wystąpi 7 osób - czterech tancerzy i trzech aktorów. Widowisko oparte będzie na wczesnochrześcijańskim anonimowym tekście z II wieku n.e. oraz tekstach Klaudiusza Eliana "O właściwościach zwierząt" i Arystotelesa "Zoologia". To baśniowo-fantastyczne opisy zachowań zwierząt, zjawisk przyrodniczych, swoisty bestiariusz. Przedstawienie (które - jak twierdzą twórcy - będzie jednocześnie światową prapremierą "Fizjologa") ma łączyć teatr lalek, multimedia (wideoart wykonane przez niezależną grupę alco.dudes, eksperymentującą z obrazem i montażem) i taniec, oparty na klasycznym tańcu ulicznym, korzenie mającym w nowojorskich gettach.\n- Całą historię prowadzi wirtualny Opowiadacz, wywodzący się z antycznego chóru, który słowem zabiera nas w baśniową opowieść o świecie bestii, zjawisk przyrodniczych stanowiących alegorię świata współczesnego - mówi Drobniuch. - Główną ideą spektaklu jest ukazanie relacji jednostki wobec postępu, historii, tłumu, człowieka, Boga, natury. Planujemy by spektaklom towarzyszyły taneczno-multimedialne happeningi uliczne oraz warsztaty z tańca, wideoartu, budowy lalek i sitodruku.\nMiarka do miarki\nPieniądze od prezydenta dostało też Stowarzyszenie De-Novo (6 tys. zł). To grupa, która działa w kilku miejscach w Polsce, ale współtworzą ją osoby, które ukończyły bądź kończą białostocką Akademię Teatralną. Absolwentką AT jest np. prezeska Magda Miklasz, studentką - Ewa Woźniak, (która kilka miesięcy temu na festiwalu "Białysztuk" pokazywała ciekawe "Wyspy"). Akademię ukończyła też Agata Biziuk, autorka kilku projektów teatralnych, ostatnio reżyserka spektaklu "CDN" w Białostockim Teatrze Lalek. Ona jest też reżyserką autorskiego spektaklu "Horror vacui", na który stowarzyszenie dostało pieniądze od prezydenta. De-Novo jest starsze stażem od Kolegtywu - zdążyło już przygotować kilka spektakli, a w lecie w Dynowie na Podkarpaciu (to miejsce, w którym Magda Miklasz spędzała w dzieciństwie wakacje) organizuje rozmaite warsztaty i projekty. - Działamy na kilku frontach - czasem przenosimy energię białostocką do magicznego Dynowa, a czasem oddajemy Białemustokowi, co mu należne, tu wystawiając spektakle - jak choćby właśnie "Wyspy". A teraz chcemy pokazać autorski projekt Agaty Biziuk, która ciągle w Białymstoku mieszka - mówi Magda Miklasz, obecnie studiująca w Krakowie. - Ubiegaliśmy się o większą dotację, ale cieszymy się z każdego grosza. W myśl zasady: miarka do miarki...\nMłode, choć profesjonalne grupy teatralne pokazują spektakl widzom korzystając głównie z życzliwości macierzystej uczelni albo zaprzyjaźnionych instytucji. Jak np. Teatr Dramatyczny, który udostępnia twórcom swoją Scenę OFF. Dziś właśnie na Scenie OFF, o godz. 19 (oraz w środę i czwartek o godz. 18) zobaczyć będzie można spektakl Pauliny Karczewskiej i Mateusza Tymury. "Mała pasja czyli historia o psie Pana Jezusa" to ich wspólny pomysł. Spektakl powstał podczas studiów w Akademii Teatralnej pod opieką Andrzeja Bei-Zaborskiego. Historia zainspirowana fragmentem "Chłopów" Władysława Reymonta sprowadza się do opowieści, która niespiesznie snuje stary biedny człowiek ciągnący wóz z mizernym dobytkiem.


Wycieczka szkolna - Sady Klemensa - Biuro Podróży RAFA\nAtrakcje: Sady Klemensa\nJednodniowa wycieczka szkolna do Sadów Klemensa w których dzieci będą miały okazję świetnie się bawić a ponadto wezmą udział w warsztatach oraz dowiedzą się wielu ciekawostek o sadownictwie i owocach.\ncena od: 109 zł/os\nPrzejazd do Sadów Klemensa.\nSady Klemensa – jednodniowa wycieczka do nietypowego Parku, gdzie odwiedzający będą mieli okazję podziwiać różne oblicza natury: drzewa owocowe obfitujące w czerwone soczyste jabłka, krzaki owocowe tj. agrest, miododajne zioła, las brzozowy i las iglasty pachnący świerkami. Ponadto udział w warsztatach pt. „Gdyby jabłka mogły mówić” których celem jest zachęcenie dzieci do spożywania owoców i ich przetworów, nauka działania w grupie, współpracy, nabywanie umiejętność szukania i zapamiętywania informacji, promowanie postawy proekologicznej, wyszukiwanie tropów zwierząt, zamieszkujących w sadach oraz lasach, nauka logicznego myślenia.\n40-45 109 zł/osoba\n35-39 115 zł/osoba\n30-34 125 zł/osoba


Wieś Bączal Dolny (podkarpackie) » mapy, GUS, nieruchomości, szkoły, regon, atrakcje, kod pocztowy, kierunkowy, edukacja, przedszkola, demografia, zabytki, statystyki, tabele, linie kolejowe\nWieś Bączal Dolny\nWieś Bączal Dolny w liczbach\nWieś Bączal Dolny - Podstawowe informacje\nWieś Bączal Dolny to wieś leżąca w gminie Skołyszyn. Należy do województwa podkarpackiego, powiatu jasielskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań z 2011 roku liczba ludności we wsi Bączal Dolny to 670 z czego 47,9% mieszkańców stanowią kobiety, a 52,1% ludności to mężczyźni. Miejscowość zamieszkuje 5,4% mieszkańców gminy. Identyfikator miejscowości Bączal Dolny w systemie SIMC to 0359899, a współrzędne GPS wsi Bączal Dolny to (21.389722, 49.758333).\n670 Liczba mieszkańców (2011)\nZobacz miasta w pobliżu wsi Bączal Dolny\nJasło (6,1 km) Kołaczyce (6,3 km) Biecz (9,4 km) Brzostek (13,6 km) Jedlicze (19,2 km) Gorlice (20,2 km) Ryglice (22,5 km) Pilzno (25,5 km)\nZobacz inne wsie w pobliżu wsi Bączal Dolny\nWieś Opacie (0,7 km) Wieś Bączal Górny (2,0 km) Wieś Przysieki (2,2 km) Wieś Dąbrówka (2,3 km) Wieś Siedliska Sławęcińskie (2,3 km) Wieś Trzcinica (2,7 km) Wieś Krajowice (2,9 km) Wieś Sławęcin (3,0 km) Wieś Lipnica Dolna (3,2 km) Wieś Wróblowa (3,7 km)\nWieś Bączal Dolny na mapie\n21.38972249.758333 Współrzędne GPS\n0359899 Kod SIMC\nWieś Bączal Dolny - Dane demograficzne(liczba ludności, płeć mieszkańców)\nWieś Bączal Dolny ma 670 mieszkańców, z czego 47,9% stanowią kobiety, a 52,1% mężczyźni. W latach 1998-2011 liczba mieszkańców wzrosła o 0,8%. Współczynnik feminizacji we wsi wynosi 92 i jest znacznie mniejszy od współczynnika feminizacji dla województwa podkarpackiego oraz znacznie mniejszy od współczynnika dla całej Polski.\n62,4% mieszkańców wsi Bączal Dolny jest w wieku produkcyjnym, 22,2% w wieku przedprodukcyjnym, a 15,4% mieszkańców jest w wieku poprodukcyjnym. Na 100 osób w wieku produkcyjnym przypada we we wsi Bączal Dolny 60,3 osób w wieku nieprodukcyjnym. Ten wskaźnik obciążenia demograficznego jest więc porównywalny do wkażnika dla województwa podkarpackiego oraz nieznacznie mniejszy od wskażnika obciążenia demograficznego dla całej Polski.\nLiczba i płeć mieszkańców wsi Bączal Dolny\n670 Liczba mieszkańców\nWykres - Populacja we wsi Bączal Dolny na przestrzeni lat, Źródło: Główny Urząd Statystyczny (GUS)\nWykres - Odsetek kobiet we wsi Bączal Dolny na przestrzeni lat, Źródło: Główny Urząd Statystyczny (GUS)\nWykres - Odsetek mężczyzn we wsi Bączal Dolny na przestrzeni lat, Źródło: Główny Urząd Statystyczny (GUS)\n14922,2% W wieku przedprodukcyjnym (<18 lat)\n41862,4% W wieku produkcyjnym\n10315,4% W wieku poprodukcyjnym\nWykres - Produkcyjne grupy wieku - Wieś Bączal Dolny, 2011, Źródło: Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań, NSP 2011\n69,1 Ludność w wieku poprodukcyjnym na 100 osób w wieku przedprodukcyjnym\n28167,2% W wieku produkcyjnym mobilnym (18-44 lata)\n13732,8% W wieku produkcyjnym niemobilnym\nWieś Bączal Dolny - Nieruchomości(mieszkania oddane do użytku, powierzchnia użytkowa, liczba izb)\nW 2017 roku we wsi Bączal Dolny oddano do użytku 1 mieszkanie. Na każdych 1000 mieszkańców oddano więc do użytku 1,49 nowych lokali. Jest to wartość znacznie mniejsza od wartości dla województwa podkarpackiego oraz znacznie mniejsza od średniej dla całej Polski.\nPrzeciętna liczba pokoi w nowo oddanych mieszkaniach we wsi Bączal Dolny to 6,00 i jest znacznie większa od przeciętnej liczby izb dla województwa podkarpackiego oraz znacznie większa od przeciętnej liczby pokoi w całej Polsce. Przeciętna powierzchnia użytkowa nieruchomości oddanej do użytkowania w 2017 roku we wsi Bączal Dolny to 88,00 m2 i jest znacznie mniejsza od przeciętnej powierzchni użytkowej dla województwa podkarpackiego oraz nieznacznie mniejsza od przeciętnej powierzchni nieruchomości w całej Polsce.\nMieszkania oddane do użytkowania we wsi Bączal Dolny\n1,49 Liczba mieszkań na 1000 mieszkańców\n8,96 Liczba izb na 1000 ludności\n88 m2 Łączna powierzchnia użytkowa w lokalach oddanych do użytkowania w 2017\nWieś Bączal Dolny - Edukacja i szkolnictwo(lista szkół, mapa szkół)\nDostępność danych o edukacji i szkolnictwie jest mocno ograniczona dla wsi. Na poziomie gminy dostępnych jest znacznie więcej statystyk związanych z poziomem wykształcenie mieszkańców oraz uczniami i nauczycielami. Zainteresowanych wspomnianymi danymi zachęcamy do do zapoznania się z nimi bezpośrednio na stronie gminy Skołyszyn.\nGmina Skołyszyn - edukacja i szkolnictwo\nLista szkół we wsi Bączal Dolny\nprzy danej szkole żeby zobaczyć ją na mapie. Zwróć uwagę, że poniższy spis szkół można sortować klikając w nagłówki kolumn. Skorzystaj z wyszukiwarki szkół we wsi Bączal Dolny aby wyświetlić jedynie placówki spełniające podane kryteria.\nSzkoła Podstawowa im. Tadeusza Rejtana w Bączalu Dolnym (Tadeusz Rejtan)\n38-242 Bączal Dolny\nGimnazjum w Bączalu Dolnym\nWieś Bączal Dolny - Rejestr REGON(klasy wielkości, sekcje PKD, formy prawne)\nWe wsi Bączal Dolny w roku 2017 w rejestrze REGON zarejestrowanych było 25 podmiotów gospodarki narodowej, z czego 21 stanowiły osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą. W tymże roku zarejestrowano 2 nowe podmioty, a 2 podmioty zostały wyrejestrowane. Na przestrzeni lat 2009-2017 najwięcej (5) podmiotów zarejestrowano w roku 2011, a najmniej (1) w roku 2013. W tym samym okresie najwięcej (5) podmiotów wykreślono z rejestru REGON w 2014 roku, najmniej (0) podmiotów wyrejestrowano natomiast w 2016 roku.\nWedług danych z rejestru REGON wśród podmiotów posiadających osobowość prawną we wsi Bączal Dolny najwięcej (1) jest stanowiących spólki cywilne. Analizując rejestr pod kątem liczby zatrudnionych pracowników można stwierdzić, że najwięcej (24) jest mikro-przedsiębiorstw, zatrudniających 0 - 9 pracowników.\nWśród osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą we wsi Bączal Dolny najczęściej deklarowanymi rodzajami przeważającej działalności są Handel hurtowy i detaliczny; naprawa pojazdów samochodowych, włączając motocykle (33.3%) oraz Budownictwo (23.8%).\n2 Podmioty nowo zarejestrowane we wsi Bączal Dolny w 2017 roku\n2 Podmioty wyrejestrowane we wsi Bączal Dolny w 2017 roku\nWieś Bączal Dolny - Zabytki i atrakcje(atrakcje, formy ochrony przyrody)\nFormy ochrony przyrody we wsi Bączal Dolny\nWedług danych Centralnego Rejestru From Ochrony Przyrody (CRFOP) z dnia 30.06.2017 na obszarze wsi Bączal Dolny znajduje się 6 form ochrony przyrody. Poniżej zamieszczona jest pełna lista obiektów wraz z ich typem i podstawowymi informacjami. Dostępna jest również interaktywna wyszukiwarka form ochrony przyrody jak również filtry do ukrywania/wyświetlania obiektów z określonych kategorii. Zarówno wyszukiwarka jak i filtry mają wpływ na obiekty prezentowane na liście oraz na interaktywnej mapie form ochrony przyrody.\nInteraktywna mapa form ochrony przyrody we wsi Bączal Dolny\nŁąki nad Młynówką - Specjalny obszar ochrony siedlisk przyrodniczych (obszar natura 2000)Podstawa funkcjonowania: Dyrektywa siedliskowa, Data ustanowienia: 2011-03-01, Powierzchnia: 51.02 ha\nWieś Bączal Dolny - Transport i komunikacja(drogi publiczne przechodzące przez Wieś Bączal Dolny i ich kategorie, przebieg dróg, linie kolejowe, stacje kolejowe, przebieg linii kolejowych)\nPrzez Wieś Bączal Dolny nie przechodzi żadna droga publiczna zaliczana do kategorii wojewódzkiej lub wyższej. Poniżej znajduje się lista takich dróg w promieniu 10 km wraz z ich typem i kompletnym przebiegiem (spisem miejscowości, przez które przechodzi dana trasa).\nPrzez Wieś Bączal Dolny nie przechodzi żadna linia kolejowa wykorzystywana do ruchu pasażerskiego lub towarowego. Poniżej znajduje się lista takich linii w promieniu 10 km wraz z ich typem i kompletnym przebiegiem (spisem stacji kolejowych/przystanków osobowych, przez które przechodzi dana linia).


Inside – dlaczego warto? – palik\nInside – dlaczego warto?\nSkończyłem Inside w cztery godziny ale ciężko powiedzieć kiedy pojawi się gra, która jej dorówna albo przewyższy. Może za cztery lata? W tym tekście przekonam Cię (tak, o Tobie mówię!) do zakupu tej gry (na przykład za 12$ w Humble Monthly) ponieważ albowiem:\nPo pierwsze – Inside jest inny\nTwoim bohaterem jest chłopiec, który przekrada się przez kolejne etapy starając się uniknąć pościgu. Zaczynamy w lesie, ścigani przez psy i strażników ale wkrótce trafimy do wody, na pola kukurydzy, do opuszczonej fabryki, zatopionego laboratorium, kanałów i tak dalej. Na każdym etapie spotkamy elementy zręcznościowe (dość łatwe) i zagadki (też nieskomplikowane), które zazwyczaj polegają na tym, że aby przedostać się dalej musimy wykorzystać jakiś element otoczenia – skrzynię, dźwignię, przycisk itd.\nBrzmi jak typowa platformówa logiczna? Może i tak, ale to co robi robotę w tej grze to jej…\nPraktycznie przez całą grę jest bardzo kameralnie, klimatycznie, tajemniczo i cicho. Bywaję momenty przyspieszenia (np. gdy uciekamy przed strażnikami czy psami) ale w większość scen poruszamy się w samotności i niepokojącej ciszy przerywanej odgłosami typu kapanie wody czy szum wentylacji.\nKlimat buduje przede wszystkim niesamowicie piękna oprawa audiowizualna. Wszystko tu jest bardzo realistycznie odwzorowane. Liście na drzewach poruszane lekkim wiatrem, cienie rzucane przez postaci i przedmioty, refleksy światła, ruch samego bohatera – wszystko daje nam poczucie bycia wewnątrz (Inside!) świata gry. Co może zaskoczyć to fakt, że wrażenie było dla mnie silniejsze niż przy większości gier FPP, które przecież prezentują świat z perspektywy oczu bohatera.\nSama scenografia jednak to pół sukcesu. Drugie pół to bardzo wciągająca „historia”, w której uczestniczymy. W grze nie pada ani jedno słowo ale w miarę przemierzania kolejnych etapów zaczynamy wiedzieć coraz więcej i coraz szerzej otwieramy oczy ze zdziwienia – im bliżej końca tym bardziej niesamowite rzeczy nas spotykają. Zaskoczeniem będą nie tylko nowe zagadki ale pewne mechaniki jakie napotkamy.\nkrótka ale treściwa\nTrochę odwrotnie niż inne gry – nie mamy tu setki poziomów z powtarzającymi się przeszkodami i sceneriami, które wykreowano w edytorze plansz.\nAutorzy Inside przygotowali naprawdę unikalne plenery, każdy detal jest inny, każda scena ma swój niepowtarzalny sznyt. Czeka nas dużo różnorodnych wyzwań przez co gra się ani przez moment nie dłuży. Co kilka minut wydarza się coś nowego a arsenał zagadek i sposobów ich rozwiązania jest za każdym razem inny.\nMoże przez to gra wydaje się krótka ale dzięki temu zostawia cię sytym na długo po odejściu od konsoli czy komputera.\nPo drugie – Inside jest dla każdego\nMoje wieloletnie badania dowiodły, że Inside jest dla Ciebie (tak, o Tobie mówię!) nawet jeśli:\nnie grasz w gry bo cię nie kręcą, uważasz je za gorsze niż film czy książka\nInside jest inne niż większość tego co pokazuje ekran smartfona czy laptopa twojego dziecka, partnera, współlokatora czy sąsiada.\nJest spokojne, klimatyczne, czasem powolne. Pozwala stanąć w miejscu i napawać oczy oprawą. Skrywa wielką tajemnicę i nie wymaga od Ciebie małpiej zręczności czy czterech wiader amunicji. Wymaga właściwie tylko odrobiny myślenia dając w zamian ogromną frajdę z poruszania się po świecie gry i odkrywania w nim kolejnych detali, omijania przeszkód, rozwiązywania zagadek.\nPowtórzę jeszcze raz – jeśli gry rażą cię miganiem, wybuchami, szybkim tempem, bezmyślną przemocą – sprawdź tę jedną grę i zobacz jak mogą wyglądać produkcje na poziomie, takie w które warto zagrać nie dla wyżycia się na kontrolerze ale dla przeżycia czegoś więcej.\nnie grasz ale po kryjomu zastanawiasz się jak to jest tylko nie wiesz od czego zacząć\nTo świetny wybór na pierwszą grę. Nie pokona cię ona bo nie ma tu limitu czasowego czy „ilości żyć”. Jest tylko twój bohater i genialna scenografia, która oddziałuje na oczy i uszy, a jeśli zagrasz na kontrolerze (możesz podłączyć ten od XBOXa a pewnie też inne) to dodatkowo odczujesz grę fizycznie (np. podczas upadku z wysokości poczujesz wstrząs). Jest też bardzo łatwa w opanowaniu.\nJasne, że na początku będziesz co chwilę umierać, ale każdą scenę można powtarzać dowolną ilość razy a satysfakcja z przebrnięcia przez jakiś trudniejszy moment oraz chęć zobaczenia dalszej części historii dają świetną motywację do dalszej gry.\ndawno temu grałeś w gry i ale przestałeś z braku czasu a teraz zastanawiasz się jak do tego wrócić (ale nadal nie masz dużo czasu)\nPamiętasz opad szczęki kiedy zobaczyłeś Another World albo Prince of Persia? Te gry nie były nowym gatunkiem ale zdobyły nasze serca dźwiękiem, animacją, scenografią. Tu będzie podobnie. Inside nie wynajduje niczego nowego, jest de facto platformówką logiczno-zręcznościową. Ale podaje to w takim stylu, że szczęka opada. To świetny powód żeby wrócić znowu do gier i pozostać już w nim (Inside!) na dłużej.\ngrasz nałogowo (tak jak ja)\nDużo grasz, więc jesteś pewnie zmęczony kolejnymi produkcjami, które zapowiadały się świetnie a gra się w nie średnio, prawda? Ogrywam dziesiątki takich tytułów, kupionych na promocji pod wpływem impulsu (o, to będzie super!) aby po 15-20 minutach odłożyć na półkę i szukać dalej. Tutaj nie było opcji, żeby oderwać się od pad’a. Inside wciąga jak chodzenie po bagnach i wypluwa dopiero o świcie… uważaj z zaczynaniem tej gry jeśli masz wcześnie wstać.\nTen wpis został opublikowany w kategorii palik odpoczywa (popkultura, płytkie przemyślenia, internet, gry, filmy, muzyka) i oznaczony tagami gry. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Labiryntarium - Zakup 178 - Karta pocztowa Ingramsdorf Parkteich mit Hohen-Poseritzer Kirche ok. 1915-1935\nZakup 178 - Karta pocztowa Ingramsdorf Parkteich mit Hohen-Poseritzer Kirche ok. 1915-1935\nKolejny nabytek w ramach projektu Biblioteka Dziedzictwa Ziemi Żarowskiej, który trafia na Regał Pamięci, to zakupiony od prywatnego kolekcjonera za kwotę 270 zł karta pocztowa (bez obiegu), która została wydana w okresie ok. 1915-1935 i przedstawia: „Ingramsdorf Parkteich mit Hohen-Poseritzer Kirche” (staw parkowy w Imbramowicach z widokiem na kościół w Pożarzysku). Wydawcą pocztówki jest fotograf Franz Streitenberger z Stephansdorf bez. Breslau (Szczepanów), który wydał będące w zbiorach „Biblioteki Dziedzictwa” pocztówki m.in.: z Würben (Wierzbna), Bockau (Buków) czy Ingramsdorf (Imbramowice).\nNa przedwojennej kartce pocztowej w niedalekiej odległości od kościoła w Pożarzysku dostrzegamy inne, nieistniejące dziś zabudowania, których funkcja nie jest nam znana. Stawy w Imbramowicach były przedstawiane często na przedwojennych pocztówkach jako stawy wiejskie. Zbiorniki wodne przynależały dawniej do folwarku w „górnych” Imbramowicach, gdzie już w średniowieczu hodowano w nich ryby. Przedstawienie, któregoś ze stawów w Imbramowicach, jako „Parkteich” (staw parkowy) jest nowym spojrzeniem na istniejące do dziś zbiorniki wodne.\nZakup wsparli: Przemysław Sikora (200,00 zł), Iwona Nieradka (40,00 zł) oraz Krzysztof Darowski (30,00 zł), za co bardzo serdecznie dziękujemy!\nAwers - Widok znad stawu w Imbramowicach w kierunku Pożarzyska\nRewers - część korespondencyjna czysta, bez obiegu pocztowego


Asics Glideride 1012A699-003 40,5 Czarne Obuwie Biegowe, Fitness Obuwie Damskie Kolumna24\nAsics Glideride 1012A699-003 40,5 Czarne - gdzie tanio kupić? Porównywarka cenowa Sport pasaż handlowy Kolumna24\nPoniżej znajdziesz listę sklepów internetowych z polecanym produktem Asics Glideride 1012A699-003 40,5 Czarne z serii Sport dla użytkowników pasażu handlowego Kolumna24.\nWięcej podobnych produktów do Asics GlideRide 1012A699-003 40,5 Czarne z pasażu handlowego Kolumna24 znajdziesz w kolejnych kategoriach lub subkategoriach tematycznych oraz w porównywarce cenowej:\nKupując Asics Glideride 1012A699-003 40,5 Czarne za pośrednictwem linku affiliacyjnego w naszym serwisie informacyjnym Kolumna24 ułatwiasz nam tworzenie nowych treści i rozwijanie się w gąszczu innych portali z najważniejszymi wiadomościami Asics GlideRide 1012A699-003 40,5 Czarne.\nPorównywarka i opinie o Asics Glideride 1012A699-003 40,5 Czarne w pasażu handlowym Kolumna24\nPoniżej znajdziesz podstawowe informacje o produkcie Asics GlideRide 1012A699-003 40,5 Czarne w markecie produktowym na stronach portalu informacyjnego Kolumna24. Ostateczna cena produktu Asics Glideride 1012A699-003 40,5 Czarne w polecanym sklepie internetowym może różnić się od tej podanej poniżej!\nProdukt Asics GlideRide 1012A699-003 40,5 Czarne\nAsics GlideRide 1012A699-003 40,5 Czarne Ulotka/Opis Produktu Sport > Obuwie > Obuwie biegowe, fitness > Obuwie damskie Kolumna24\nPodstawowy opis produktu Asics GlideRide 1012A699-003 40,5 Czarne prezentowany w kategorii Sport > Obuwie > Obuwie biegowe, fitness > Obuwie damskie został dostarczony przez polecany sklep internetowy z agregowanymi ofertami w pasażu handlowym Kolumna24. Swoją drogą dokładamy wszelkich starań, aby dane były szczegółowe i spełniały wszelkie normy jakości, a zarazem były zgodne ze stanem faktycznym Asics GlideRide 1012A699-003 40,5 Czarne.\nAktualne ceny, możliwe rabaty, sposoby dostawy oraz szczegółowe warunki zakupu produktu Asics GlideRide 1012A699-003 40,5 Czarnez kategorii Sport Obuwie Obuwie biegowe, fitness Obuwie damskie znajdziesz pod linkiem affiliacyjnym w wybranych sklepach internetowych.\nGdzie tanio kupić Asics GlideRide 1012A699-003 40,5 Czarne przez internet?\nPrzeglądaj propozycje zakupów w pasażu handlowym Kolumna24 online, aby sprawdzić konkretne oferty cenowe dla Asics GlideRide 1012A699-003 40,5 Czarne z różnych sklepów internetowych. Im produkt jest popularniejszy, tym więcej ofert znajdziesz na stronie przypisanych do produktu Asics GlideRide 1012A699-003 40,5 Czarne!\nCzy oprócz Asics GlideRide 1012A699-003 40,5 Czarne znajdę podobne produkty do kupienia przez internet?\nOczywiście, że tak! Oprócz polecanego produktu Asics GlideRide 1012A699-003 40,5 Czarne, agregujemy także tysiące innych podobnych produktów do kupienia w sklepach internetowych. Produkty z gamy Asics GlideRide 1012A699-003 40,5 Czarne na psażu handlowym Kolumna24 możesz przeglądać w następujących kategoriach tematycznych - Sport, Obuwie, Obuwie Biegowe, Fitness, Obuwie Damskie, oraz wielu innych!\nKolumna24 to wielotematyczny portal informacyjny na różne tematy z aktualnymi wiadomościami lokalnymi oraz z powiązanymi publikacjami o biznesie, gospodarce i innowacjach w polskich firmach. Nie mniej jednak, chcemy także rozwijać się na innych płaszczyznach, prezentując naszym czytelnikom wyselekcjonowane produkty i polecać je w partnerskich sklepach internetowych. Dokładamy wszelkich starań, aby każdy opis oferty już w naszym serwisie, w tym również Asics GlideRide 1012A699-003 40,5 Czarne był zgodny ze stanem faktycznym i ułatwiał podjęcie decyzji zakupowej online. Po kliknięciu w link affiliacyjny zostaniesz przeniesiony do partnerskiego sklepu internetowego, gdzie będziesz mógł kupić wybrany przez Ciebie produkt zgodnie z obowiązującym regulaminem zakupów naszego partnera. Korzystając z naszego narzędzia Kolumna24 wspierasz nasz rozwój i możliwość dostarczania nowych i rzetelnych treści dla czytelników portalu informacyjnego Kolumna24!


MŚ w hokeju: Z Kazachami defensywnie, z Węgrami o wszystko - Polsat Sport\nMŚ w hokeju: Z Kazachami defensywnie, z Węgrami o wszystko\nPolscy hokeiści powinni zagrać w czwartkowym meczu mistrzostw świata Dywizji 1 A z Kazachstanem defensywnie i szukać swoich szans na gole w kontratakach – uważa były reprezentant kraju Waldemar Klisiak.\nKazachowie wygrali wszystkie trzy swoje wcześniejsze mecze podczas rozgrywanych w Krakowie mistrzostw i zgodnie z przewidywaniami pewnie zmierzają do zwycięstwa w całym turnieju.\nPolacy w środę pokonali Ukrainę 3:2 i zapewnili sobie pozostanie w Dywizji 1 A.\n- To był nasz najlepszy mecz w turnieju. Wiedziałem, że będzie ciężko, bo z drużynami z krajów byłego Związku Radzieckiego zawsze grało się nam niełatwo. I tak było w środę, mimo że przecież ukraiński hokej przeżywa problemy związane z sytuacją w kraju – powiedział olimpijczyk z Albertville (1992). Chwalił poprawę gry Polaków w przewadze.\n- Apetyt rośnie w miarę jedzenia. Na razie wywalczyliśmy sobie pozostanie w tej dywizji - dodał Klisiak.\nW jego opinii faworytem czwartkowego meczu pozostaje zespół Kazachstanu, a o kwestii awansu do elity z drugiego miejsca zapewne zadecyduje sobotni, ostatni pojedynek Polaków z Węgrami.\n- Z Kazachami nie możemy sobie pozwolić na otwartą grę, kosztującą wiele sił. Węgrzy mają mocne dwie piątki, są bardzo groźni. Ale to jeden mecz. Niezwykle istotne będzie przygotowanie kondycyjne, fizyczne. Bo dla obu zespołów to będzie piąty mecz w ciągu tygodnia – zauważył były napastnik m.in. Unii Oświęcim.\nZachęcał kibiców do wspierania polskich hokeistów w krakowskiej hali.\n- Na razie frekwencja trochę mnie martwi. A przecież hokej to najfajniejsza do oglądania gra zespołowa. Na telebimie w hali widać powtórki najciekawszych sytuacji, więc nic się nie traci w stosunku do transmisji telewizyjnej, a hokej oglądany na lodowisku to coś zupełnie innego – stwierdził uczestnik 10 turniejów mistrzostw świata.


grażyna | 2016-02-08\nDepresja i załamanie nerwowe jakie przeżyła aktorka filmowa Pola, a właściwie Kasia rzuci ją na wieś do zupełnie obcego starszego mężczyzny. Natomiast osoba, która w jakimś stopniu się do tej depresji przyczyniła okaże się wybawicielem? Wydaje się niemożliwe, a jednak Konrad, który pracuje dla pewnego brukowca pewnego pięknego dnia jednym zdjęciem zamieszczonym w gazecie burzy życie aktorki. Płacz, wódka, a wreszcie chęć targnięcia się na własne życie. Gdyby to ostatnie się powiodło byłoby wybawieniem przed wstydem, upokorzeniem, przed bólem, samotnością, a jednak przypadek stawia na jej drodze notabene przyczynę jej frustracji Konrada.


TECHPARK – miejsce, w którym koncepcja przechodzi w rzeczywistość\nJednym z nowych kierunków rozwoju, który podjęto w firmie KANLUX, jest otwarcie nowoczesnego centrum technologiczno – ekspozycyjnego TECHPARK.\nTo ogromna powierzchnia wymiany myśli, która ma tętnić życiem, dzięki obecności klientów, architektów, elektroinstalatorów i inwestorów. To miejsce, w którym design i funkcjonalność rozwiązań istnieją obok siebie. To właśnie tu, koncepcje swoich Partnerów KANLUX chce przekuwać w rzeczywistość.\nNiebanalny i ciekawy architektonicznie obiekt (Radzionków w woj. śląskim, gdzie mieści się również siedziba firmy), powstał w miejscu dawnej stołówki wojskowej, wzniesionej zresztą w czynie społecznym przez samych żołnierzy. Zachowane zostały wybrane elementy architektoniczne, ale cały budynek nabrał nowego charakteru i zyskał nowy blask, stając się idealnym fundamentem do podejmowania kolejnych przedsięwzięć firmy.\nProjektant budynku szukając prostego i funkcjonalnego rozwiązania wpadł na nietypowy pomysł. Wykorzystał element powtarzalnych korytek kablowych, które są fabrycznie ocynkowane. Ażurowa forma perforowanych korytek pozwoliła na wprowadzenie gry światłem do budynku, co współgra z profilem firmy. Ponadto stołówka była niejednorodna, miała różne wysokości, nieestetycznie wykonane obróbki blacharskie. Ważnym było, aby tę sytuację uspokoić, scalając budynek w jedno. Zastosowanie korytek kablowych pozwoliło „ubrać” TECHPARK w niestandardowe opakowanie, nadając mu całkowicie nowego wyrazu.\nW tym niezwykłym obecnie miejscu znajduje się nowoczesne laboratorium badawcze KANLUX i unikatowa ekspozycja w showroomie, który został podzielony na dwie strefy.\nW części PRO wyeksponowano oświetlenie przeznaczone przede wszystkim dla inwestorów. Znajdują się tam oprawy marki KANLUX dedykowane budownictwu użyteczności publicznej, a także dwie inne marki należące do KANLUX: MOWION (osprzęt elektroinstalacyjny) i IDEAL TS (aparatura modułowa).\nW strefie HOME skupiono się na oświetleniu dekoracyjnym, przeznaczonym przede wszystkim do wnętrz. Można w niej zobaczyć cały wachlarz wyjątkowych lamp KANLUX – dekoracje do domu, ogrodu, a także źródła światła. Nie zabrakło tu również znanych europejskich marek, jak Dresslight, Faro, Oltremondano, Flam&Luce i Le Klint, których ambasadorem na rynku polskim jest KANLUX.\n- Wierzymy, że nowa powierzchnia TECHPARKU będzie sprzyjała nawiązywaniu oraz pogłębianiu relacji, a także inspirowała do kolejnych działań. Cieszymy się, że mogliśmy gościć tu naszych przyjaciół z Politechniki Śląskiej, Stowarzyszenia Elektryków Polskich, Zakładu Badań i Atestacji ZETOM i Fundacji Rozwoju Kardiochirurgii im. prof. Zbigniewa Religi. Dziękujemy za przybycie Burmistrzowi, władzom miasta Radzionków, przedstawicielom Śląskiego Urzędu Marszałkowskiego i wszystkim przedstawicielom mediów. Mamy nadzieję, że TECHPARK zawsze będzie tętnił życiem, tak jak w dniu otwarcia – mówił Arkadiusz Chmiel, Prezes Zarządu KANLUX SA, podczas uroczystego otwarcia TECHPARKU.\nWarto przypomnieć również, że KANLUX to firma z bogatymi tradycjami w sektorze zaawansowanych instalacji oświetleniowych, zarówno do użytku zewnętrznego, jak i wewnętrznego, domowego, przemysłowego i biurowego.


Idź do strony Poprzedni 1, 2, 3 ... 515, 516, 517 ... 531, 532, 533 Następny\nWysłany: 13-10-2016, 07:38\nA ja Naśkuję dalej. Po drugim epizodzie Go nadal mam wrażenie, że okładki są jakby nie od tego. Nie zrozumcie mnie źle, w dalszym ciągu Natsume to Natsume i jest bliskie ideału jako kontynuacja. Postaci są te same, głosy,muzyka, kreska chyba też. Generalnie charakter serii się nie zmienił, tegotygodniowy potwór znowu typowy przyjazny youkaj, takie połączenie lisa i jaskółki. Histora parasola znowu świetnie z tym kontrastuje. Ale okładki już nie komponują się tak dobrze z poprzednimi sezonami. Opening jest w miarę zbliżony do tego czego sięmożna było spodziewać zobaczyć, ale nie usłyszeć, ending na odwrót. Chociaż z endingiem jest jeszcze jeden problem. Poza zielnikiem, który jest w zasadzieni z gruchy ni z pietruchy, piosenka jest ładna, ale nieco za ostra. Ale chyba właśnie ten zielnik mam za złe. W każdym poprzednim sezonie była ładna, kojąca, koślawa animacja z podkładem muzycznym trafionym w sedno. Chyba moje dwa ulubione to obydwa z zimową scenerią ze wskazaniem na ending ze śladami butów w śniegu.\nWłaściwie dlaczego te okładki aż tak mnie drażnią? seria jest przecież niezmiennie genialna.\nWysłany: 14-10-2016, 09:53\nFlip Flappers 1 i 2\nCo ćpali twórcy? Nie mam pojęcia czemu, ale nie mogę przestać na to patrzeć.\nWysłany: 14-10-2016, 19:14\nBo to jest ten dobry styl, który wydawało się, że już straciliśmy na zawsze.\nWysłany: 15-10-2016, 11:22\nKońcówka drugiego odcinka dała mi trochę Madoka vibes. Ogólnie choć poprzedni sezon kończyłem oglądając tylko jedną serię, to w tym mam zadziwiająco dużo do oglądania. Co prawda większość to ciąg dalszy lubianych przeze mnie tytułów, ale Flip Flappers i Girlish Number to miłe zaskoczenia, a i Sangatsu no Lion zdaje się mieć potencjał. Za to Drifters na razie mnie nie przekonuje jakoś specjalnie.\nWysłany: 15-10-2016, 14:35\nO jerzu przedwieczny, co ja paczę? Co ja tak bardzo paczę Oo\nWysłany: 15-10-2016, 21:48\nprawdopodobnie to samo co ja przed chwilą\nA miałem tego nie oglądać. A wyszło że to po części Kuronuma, po części Sunako , cała masa kuragehime i gęba Sachiko z marii samy. Brakuje tylko żeby gadali po osakańsku :]\nWorking ripoff epizod 3\nNieśmieszny nudny i fabularnie marny. Tej serii brakuje smaku. Zamiast bandy normalnych ludzi z ciekawymi odchyłkami widzę tylko kalki poprzednich postaci bez jakichkolwiek własnych cech charakterystycznych. Lub gorzej, karykatury narysowane tak głęboko w charakter postaci, że aż capi od nich "notice me sempai". Nie wiem co jest nie tak z tą serią ale brakuje mi tu dynamiki i miejsca na oddech.\nW porównaniu do pierwszej obsady ...\nBrakuje tych zwykłych postaci , które dziamoliły w tle. Czyli przede wszystkim Popury i szefowej, oraz prawgopodobnie Yachiyo. Nie wspominając o kuchcie rodem z Durary.\nBo to była taka podstawa do wprowadzenia Takanashiego, który też był odmieńcem.\nKlon Mahiru stracił "impact" A bez Yamady i Otosana ... Kurczę brakuje mi ich a nowe postaci to chińska podróba markowego sprzętu kuchennego. Wszystko jest mdłe i na jedną nutę, pognębić generycznego protaga. Duchami, tanukiem, głupią sempaiką, rodzinką, zakochaną przyjaciółką z dziecństwa, dziwną koleżanką z klasy, testem odwagi i kto wie czym jeszcze.\nNa jakim etapie ktoś zdecydował , że starczy przykleić temu etykietkę working i wyjdzie dobra seria?\nWATASHI GA MOTETE DOUSUNDA<<<== TO epizod 2\nKwikogenność musi zostać narysowana, bo kwikogenność i prychogenność jest mocna w tym anime. Nie wspominając już o tym, że ogląda się to jak stary dobry ulubiony serial. Dowcipy trafiają tam gdzie powinny, postaci reagują jak trzeba i są różnorodne!! A główna bohaterka ma dosyć ciekawy sposób rozwiązywania problemów i priorytety. łatwe do zrozumienia ale trudny do przewidzenia. Za to nie bierze się nic z powietrza Przyczyna>skutek>dowcip. Można? Można! Working nie ma żadnej wymówki.\nWysłany: 18-10-2016, 19:49\nObejrzałem siedem odcinków, pierwsze dwa nastawiły mnie bardzo entuzjastycznie. Menichi.\nNiestety, z każdym kolejnym odcinkiem było coraz bardziej smętnie. Kawały wykręcane przez Excel i jej kompanionkę, Hyatt, były coraz bardziej znieczulające i nawet Mnichi trochę się przejadł.\nPóki co postanowiłem, że zawieszam seans. Kto wie? Jeśli będę w odpowiednim nastroju to raz czy dwa wrzucę kolejne odcinki na tapetę. Tym bardziej, że kolejne party nie są ze sobą fabularnie powiązane więc nie ma problemu.\nOcena 6/10, pół punktu za pieska.\nWysłany: 18-10-2016, 23:15\nSzanowny pan nie bierze pod uwagę tego, że koniec serii jest prawie poważny jak na komedię :P Z całą pewnością nie jest to komedia bez szczypty goryczki a koniec nawet nie wiem czy tego nie odwraca proporcjami.\nElpolatzo i pistolet to zły miks.\nA ja sobie zaaplikowałem trzeci epizod naśka go Jak tylko wyszedł.\nJak co tydzień mam zastrzeżenie Nadal są nowe okładki i nadal nie pasują :]\nCo do wnętrza odcinka.. Robi się ciekawie. Natori, Matoba i cała reszta podbudowy odcinka\n(niestety) za tydzień będzie bardzo ciekawy epizodzik i jak zawsze z Matobą będzie to balansowanie na cienkiej linie. To co powiedział dzisiaj nie pozostawia złudzeń. On jest potwór w środku i tyle.\nWysłany: 19-10-2016, 14:19\nObejrzałem jako uzupełnienie mangi i nie żałuję.\nGłownie dlatego, że oglądam z cyberpunka wszystko co się nawinie i jestem raczej mało wymagający.\nKreska dość zwietrzała, ale da się strawić. Za to muzyczka świetna, przypomina miejscami Akirę. Bębny.\nGdyby tylko postąpili jak z Gitsem. Znaczy się, zrobili tę samą produkcję w nowym wydaniu byłoby git. Ale i tak jest nieźle.\nTrochę mnie dziwi, że tak kwikogennej produkcji jak manga (jedna z lepszych które czytałem) nie zrobiono serialu 26-cio odcinkowego. Potencjał jest. Szkoda.\nA manga z rollerball i mężczyzną spowitym w płomienie ciągle jest jedną z wisienek na moim torcie.\nOcena 7/10, bo pomimo że kończy się tak szybko dobrze się bawiłem.\nWysłany: 20-10-2016, 21:37\nTo jest dziwne, bodystoking to nie strój bojowy, no może z majtkami na wierzchu i dziwnym kołnierzem. Scena z mózgiem była ... zaskakująco... lot's not talk about this.\nPo pierwszym epizodzie nie można absolutnie nic powiedzieć o czym to ma być, ale z całą pewnością można powiedzieć w jakim stylu.\nDeskolotka potrzebuje zielonego świecącego ogona\nNo coś się kształtuje Ale to dalej niema sensu . Królik był za to cekawym dodatkiem.\nMetaforyczne zniszczenie odkurzacza tez ciekawie oddziaływało na rzeczywistość.\nSens się pojawił. A raczej fabuła zyskała jakieś ramy.\nTen odcinek był w stylu Precure x Gurren Laggan. Antagonista i cała obsada z czołówki jest już na miejscach. Cel fabuły to w dalszym ciągu niewiadoma.\nBrawa za "transformation" animację\nEnding jest za to bardzo fajny, opening jest generyczny ale ending jest bardzo ciekawie zanimowany i żywy muzycznie.\nWysłany: 21-10-2016, 08:53\nrollerball i mężczyzną spowitym w płomienie ciągle\nDude, klasyczną BAA czytałem dekadę temu, ale nadal pamiętam Jashugana.\nWysłany: 21-10-2016, 10:04\nChampion jest świetny gość. I też lubi koty.\nWysłany: 22-10-2016, 19:10\nWatashi ga Motete Dou Sunda epizod 3\nWłaściwie co ja obejrzałem?\nDo początku kłótni jeszcze wiem, ale z chwilą rozpoczęcia festiwalu rzeczy zaczęły się toczyć tak szybko, że w pewnej chwili brakowało podkładu z op Atack on Titan. Normalnie wepchnęli tam wszystkie clishe momenty randkowe występujące w romansach ainime w 10 minut z użyciem przynajmniej 7 kawalerów z których trzech nawet twarzy nikt nie zapamiętał. Potem była ta scena zwierzeń.. Czuje się jak by mnie ktoś mocno walnął w łeb w trakcie dobrej zabawy. Odcinek był dobry, ale strasznie hermetyczny. brakowało tylko ślinotoku wilków i nagłego puchnięcia głównej bohaterki ala gruby i chudszy. Albo kawalera w okularach z psp?\nok spoiler bo ktoś może mieć z tego jednak frajdę , jest z czego. Dla mnie tylko lekki overload.\nWysłany: 28-10-2016, 00:01\nUch, 4 odcinek i raczej się nie śpieszą, za to powoli poznajemy dwór.\nZastrzelił mnie still stolicy nie-Niemiec - ktoś tam ma taką Midori z Shirobako robiącą research, boć to toczka w toczkę dokładnie to co natworzył Speer projektując Weltstadt Germania.\nI dalej czekamy na new ride Izetty. I nie, to chyba nie będzie Lahti, raczej Boys, bo nie ma rury gazowej.\nA że poza Izettą i Euphonium niewiele jest do oglądania, to siadłem do staroci... tym razem odgrzebałem Gallery Fake. Oh boy, ale to się postarzało... scenariusze są głupiutkie, animacja jak na współczesne normy kulawa... ah well.\nWysłany: 28-10-2016, 08:40\nEpizod nr 4 Flip Plappersów\nSleepover u osoby praktycznie bezdomnej :]\nPapika jest cudnie bezwstydna.\nTopologia krainy w której żyją dziewczyny, jest dosyć dziwna. np szkoła w kształcie chleba ma wyjście na dachu, gzie jest wielki park?\nDosyć ciekawa forma podróżowania z tą tratwą. Z jednej strony bezludna wyspa z latarnią morską, z drugiej dziewuchy szalały jak gdyby beczki to jedyny dar cywilizacji był.\nW dalszym ciągu ending kocham, zwłaszcza animację biegu.\nWatashi ga Motete Dou Sunda epizod 4 na dobry początek dnia\nObrzydzenie Saki z Genshikena w krzywym zwierciadle a potem Yuri vs BL\nTen epizod zaliczam do niezwykle udanych.\nPrzede wszystkim klimat. Mamy 4 piękne bozony , z których każdy ma inny charakter i to widać. Ale jak obiekt ich westchnień odezwie się w sobie tylko zrozumiałem języku :] Liczba reakcji białych nagrobków jest imponująca. A potem jeszcze cały wątek Yuri . I ona jest serio yuri, mimo że kocha BL :P\nUgłaskać, zaimponować, ośmieszyć i zbić konkurencję z kolan :]\nCzyli do miksera wpadło nie tylko Wallflower, Lovely Complex, i Maria sama, ale także Genskhiken i kto wie co jeszcze.\nForum Kotatsu » :: Manga & anime ::.. » Manga & Anime » Co w tej chwili oglądacie - edycja druga Strona 516 z 533 Idź do strony Poprzedni 1, 2, 3 ... 515, 516, 517 ... 531, 532, 533 Następny


Latarka MacTronic Nemo 5-L | Latarki \_ Latarki - BLUdive.pl\nJesteś tu: Strona główna›Latarki›Latarki›Latarka MacTronic Nemo 5-L\nLatarka MacTronic Nemo 5-L\nkod produktu: Nemo 5-L\nUniwersalna latarka o wyjątkowo atrakcyjnej cenie. Źródło światła stanowi 5 diod LED. Wodoszczelna do 40 metrów.\nLatarka MacTronic Nemo 5-L jest uniwersalna – może stanowić latarkę zapasową, a także latarkę główną w niewymagających nurkowaniach. Za wyborem latarki Nemo przemawia rewelacyjna cena i dobra jakość świecenia, zbliżona do światła latarek dziesięciokrotnie droższych. Latarka jest wystarczająco poręczna, aby można ją było bez problemu schować do kieszeni jacketu.\nŹródło światła: 5 x dioda LED\nCzas świecenia: 25 h*\nŚrednica lustra: 5,5 cm


Policja Częstochowa: Kierowco – skontroluj bezpłatnie światła w swoim samochodzie! | Częstochowa\nPolicja Częstochowa: Kierowco – skontroluj bezpłatnie światła w swoim samochodzie!\n16 grudnia 2017 roku (sobota) w godzinach 8.00 – 15.00 kierowcy będą mogli bezpłatnie sprawdzić i ustawić światła w swoich pojazdach na Stacji Kontroli Pojazdów Ochotniczej Straży Pożarnej w Dzielnicy „Parkitka” przy ulicy Sikorskiego 82/94 w Częstochowie. Policjanci podczas prowadzonych w tym dniu działań kontrolno-prewencyjnych będą zwracać szczególną uwagę właśnie na oświetlenie pojazdów.\nW związku z występującymi w okresie jesienno-zimowym zjawiskami atmosferycznymi znacząco ograniczającymi widoczność na drodze policjanci w całym kraju włączyli się w działania pod nazwą „Twoje światła -Twoje bezpieczeństwo”. Celem akcji jest sprawdzenie jednego z najważniejszych elementów pojazdu wpływających na bezpieczeństwo - jego oświetlenia.\nUdział w tym projekcie zadeklarowały stacje kontroli pojazdów funkcjonujące pod patronatem Instytutu Transportu Samochodowego oraz stacje zrzeszone w Polskiej Izbie Stacji Kontroli Pojazdów. Łącznie jest to około 200 stacji diagnostycznych w skali kraju. W akcję włączyła się również firma Neptis S.A, która jest operatorem popularnego wśród kierowców komunikatora YANOSIK. Użytkownicy tej aplikacji otrzymają SMS-a o treści: „darmowe sprawdzanie świateł-zobacz gdzie”.\nCzęstochowscy policjanci zachęcają do skorzystania ze specjalnej oferty Stacji Kontroli Pojazdów Ochotniczej Straży Pożarnej w Dzielnicy „Parkitka” przy ulicy Sikorskiego 82/94 w Częstochowie. 16 grudnia 2017 roku (w sobotę) w godzinach 8.00 – 15.00 kierowcy będą mogli bezpłatnie sprawdzić tam i ustawić światła w swoich pojazdach.\nKomenda Miejska Policji w Częstochowie, http://www.czestochowa.slaska.policja.gov.pl, http://www.czestochowa.slaska.policja.gov.pl/ka7/informacje/wiadomosci/220604,Kierowco-skontroluj-bezplatnie-swiatla-w-swoim-samochodzie.html


Strona główna/.NET, MongoDB/.NET Core Identity z wykorzystaniem MongoDB\nAutentykacja i autoryzacja użytkowników od zawsze były jednymi z bardziej problematycznych kwestii wytwarzania oprogramowania. Jest to do tego stopnia kłopotliwe, że powstały nawet wyspecjalizowane usługi SaaS takie jak Auth0 służące jako Identity as a Service. W dzisiejszym artykule chciałbym wam pokazać, jak w za pomocą kilku linijek kodu uruchomić .NET Core Identity na dokumentowej bazie MongoDB.\nCzym jest .NET Core Identity\nZacznijmy od początku – czym w ogóle jest Identity? Microsoft, w oficjalne dokumentacji, przedstawia to następująco:\nNie przykładając nadmiernie wagi do szczegółów, można to przetłumaczyć następująco: .NET Core Identity to system do zarządzania użytkownikami, pozwalający na tworzenie kont i logowanie się przez kombinację loginu i hasła, lub wykorzystując zewnętrzne serwisy, jak Facebook, Google, Microsoft Account, Twitter.\nPrywatnie dodam, że jest to bardzo dojrzały i zaprawiony w bojach kawałek software-u. Nie jeden programista grzebał w kodzie, wyszukując wszelkich pozostawionych niedopatrzeń. Osobiście też pchałem kubek kakałka gdzie trzeba (i nie trzeba). Mechanizm uważam za, tak po ludzku mówiąc, dobry i sprawdzający si. Sam z niego korzystałem przy kilku z moich projektów.\nWiedząc, czym jest .NET Core Identity, możemy przejść do podstawowej konfiguracji. Na szczęście, dla wszystkich leniwych programistów (w tym i mnie :)), uruchomienie jest szybkie i niezbyt skomplikowane. Ba, nawet wyrobimy się zanim kakałko zdąży wystygnąć! Tak więc zaczynajmy.\nNa pierwszy ogień, jak zawsze w obecnych czasach, idzie instalacja paczek Nuget-a. Dokładnie jednej: “FB.AspNetCore.Identity.MongoDB”,odpowiadającej za dodanie customowej implementacji store-a dla .NET Core Identity.\n<PackageReference Include="FB.AspNetCore.Identity.MongoDB" Version="2.0.0" />\nBardziej dociekliwym pewnie nasuwa się pytanie: No dobra Dante, a czy nie powinniśmy dodać jakiejś paczki dla samego .NET Core Identity?\nW odpowiedzi przekaże wam mój ulubiony zwrot: “To zależy” 🙂 Jeżeli piszemy aplikację .NET Core MVC, to już mamy ją zaciągniętą za pomocą “Microsoft.AspNetCore.All”.\nW następnym kroku czas przejść do pliku “appsettings.json” i stworzyć konfigurację połączenia z bazą danych MongoDB. Potrzebujemy do tego connectionString, nazwę bazy danych, nazwę użytkownik i hasło, aby otrzymać dostęp do bazy danych. Wszystko to musi się znaleźć pod kluczem “MongoDBOption”. Dla programistów, którzy dopiero zaczynają swoją zabawę z .NET Core, lub po prostu nie są zaznajomieni z “connectionStringiem”, spieszę z wyjaśnieniami. Jest to pojedynczy ciąg znaków służący do autoryzacji z bazą danych. Standardowa budowa wygląda następująco: “mongodb://[user:password@]server:port/database”. W przypadku braku uruchomionej autoryzacji w bazie danych, fragment dotyczący użytkownika i hasła jest całkowicie opcjonalny. Należy pamiętać, że w produkcyjnych serwisach konieczne jest logowanie do bazy przy użyciu konkretnego użytkownika. Najlepszą praktyką jest nadawanie minimum uprawnień do edycji danych i ani krzty więcej.\nDodatkowo musimy zdefiniować kolekcję, które będą przechowywać użytkowników i ich role. Robimy to za pomocą kluczy, odpowiednio “Users” i “Role”.\nDodanie do Serwisów\nPo stworzeniu konfiguracji w pliku “appsettings.json” przechodzimy do “Startup.cs. W metodzie dołączamy kod odpowiedzialny za dodanie samego .NET Core Identity oraz definiujemy dla niego store-a w bazie danych MongoDB. W metodzie “ConfigureServices” należy dopisać poniższy kod.\nW razie wcześniejszego wygenerowania projektu MVC już z .NET Core Identity trzeba koniecznie usunąć kod dodający Identity i definiujący jego store jako bazę SQLite.\nJako wisienka na torcie pozostaje nam tylko zmiana klasy, po której dziedziczy ApplicationUser na MongoIdentityUser i wykasowanie ApplicationDbContex.\npublic class ApplicationUser : MongoIdentityUser\nPomijamy ten krok, jeśli w jednej aplikacji będziemy korzystali zarówno z bazy MongoDb jak i jakiejś relacyjnej np. SqlServer.\nTak oto doszliśmy do końca tego artykułu. Dosłownie kilka kroków wystarczy, aby uruchomić .NET Core Identity z wykorzystaniem bazy danych MongoDB. Mam nadzieje, że ten tutorial okazał wam się przydatny. Jeżeli chcielibyście, abym poruszył inne kwestię dotyczące samego .NET Core-a, czy MongoDB, to dajcie znać czy to przez komentarze, mail-a, twittera czymkolwiek 🙂\nJak zawsze, do następnego!\nBy bd90|2020-11-05T22:05:59+01:0011 czerwca, 2018|.NET, MongoDB|1 komentarz