„Współpraca Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z innymi podmiotami w rozwiązywaniu problemów społecznych mieszkańców miasta Kalisza” | Kalisz\nStrona główna >> „Współpraca Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z innymi podmiotami w rozwiązywaniu problemów społecznych mieszkańców miasta Kalisza”\n„Współpraca Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z innymi podmiotami w rozwiązywaniu problemów społecznych mieszkańców miasta Kalisza”\nTo tytuł piątkowej konferencji, której celem było podsumowanie najważniejszych przedsięwzięć realizowanych przez MOPS w Kaliszu w 2017 roku we współpracy z innymi jednostkami i organizacjami działającymi w obszarze pomocy społecznej. W spotkaniu uczestniczyła wiceprezydent Karolina Pawliczak, która pokreśliła znaczenie poruszanych tematów, doceniając jednocześnie dobrą i szeroką współpracę między różnymi podmiotami.\n- Bez was nie byłoby skutecznej pracy socjalnej. Jestem przekonana, że każde dobro, które czynimy razem, przekłada się na budowę lepszego świata – powiedziała witając zaproszonych gości Eugenia Jahura, dyrektor MOPS w Kaliszu.\nW pierwszej kolejności zaprezentowany został projekt ”Równi na starcie” finansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego, realizowany – po raz pierwszy w partnerstwie MOPS w Kaliszu z organizacją pozarządową: fundacją „Z Godnością”. Koordynator projektu Witold Ulatowski (MOPS w Kaliszu) przedstawił główne założenia i cel projektu, w tym m.in. podejmowanie działań prowadzących do odejścia od opieki instytucjonalnej w placówkach opiekuńczo-wychowawczych w przypadku dzieci, a także w domach pomocy społecznej w przypadku osób starszych i niepełnosprawnych (całkowita wartość projektu to 1.515.830,74 zł w tym dofinansowanie 1.440.039,20 zł).\nW ramach projektu powstał m.in. ośrodek krótkotrwałego pobytu dla 20 osób niesamodzielnych (np. z chorobami Alzheimera, Parkinsona, innymi problemami neurologicznymi) wymagających wsparcia.\nSzczegółowych informacji o powstaniu i funkcjonowaniu Ośrodka „Bursztyn” udzieliła Ewa Goździewicz reprezentująca fundację „Z Godnością”.\nO mieszkaniach chronionych jako alternatywie dla instytucjonalnych form pomocy mówiły Izabela Abkowicz i Magdalena Marciniak (MOPS w Kaliszu), dostrzegając potrzebę tworzenia przejściowych form pomocy między instytucją a samodzielnym funkcjonowaniem w środowisku.\nDziałalność Klubu Integracji Społecznej MOPS w Kaliszu na rzecz aktywizacji osób starszych zaprezentowały Krystyna Krzywda i Arleta Łączyńska (MOPS w Kaliszu). Uczestnicy konferencji mieli okazję usłyszeć, jak szeroki i różnorodny jest wachlarz inicjatyw podejmowanych w stosunku do seniorów (m.in. liczne spotkania okazjonalne, warsztaty kulinarne, wyjazdy rekreacyjne i wycieczki edukacyjne, spotkania z ciekawymi osobami, udział w imprezach kulturalnych).\nO współpracy między Powiatowym Urzędem Pracy a Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Kaliszu w obszarze aktywizacji zawodowej i integracji społecznej osób bezrobotnych mówiły Donata Woźniak (PUP w Kaliszu) i Anna Chodyła (MOPS w Kaliszu ). Obie panie zaprezentowały Program Aktywizacji Integracji oraz program „Razem Skuteczniej”.\nPrzedstawiciel Sądu Rejonowego w Kaliszu Anna Zdunek oraz Marcin Wasela (MOPS w Kaliszu) zapoznali obecnych na spotkaniu z tematyką współpracy w zakresie realizacji prac na cele społeczne osób skazanych.\nKolejnym poruszonym tematem były działania MOPS na rzecz osób i rodzin dotkniętych problemem uzależnień, który przybliżyli Marcin Wasela i Błażej Małecki (MOPS w Kaliszu).\nNa zakończenie konferencji zaprezentowano współpracę na rzecz osób ubogich i przewlekle chorych korzystających z różnego rodzaju usług opiekuńczych oraz z pomocy w formie żywności. Wagę współpracy w tym zakresie przybliżyły przedstawicielki MOPS w Kaliszu: Violetta Owczarek i Katarzyna Fluder.\nUczestnicy konferencji mieli okazję więc przekonać się, jak wiele nowych działań i zadań podejmuje Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej we współpracy z innymi jednostkami i organizacjami działającymi w Kaliszu.\nZdjęcia: MOPS w Kaliszu / Dominik Kałużny


Pożyczki bez BIG receptą na Twoje problemy -\nPożyczki bez BIG receptą na Twoje problemy\nPosted on 3 lutego, 2020 Author Ola\tComment(0)\nPożyczki bez BIG cieszą się coraz większą popularnością. Banki coraz bardziej zaostrzają swoją politykę kredytową, przez co dostępność, do wszelkich oferowanych przez nich pożyczek gotówkowych, jest coraz trudniejszy. Dodatkowo, niektóre z nich wymagają stosu dokumentów, nawet gdy chcemy pożyczyć niewielką kwotę. Problemy z uzyskaniem pożyczki w banku mogą mieć również młodzi ludzie, bez historii kredytowej. Dlatego coraz więcej osób przerzuca się na pożyczki pozabankowe. Czy warto z nich korzystać?\nDla kogo są pożyczki bez BIG?\nPrzede wszystkim dla osób, które cenią sobie szybkość i minimum formalności. Nikt z nas nie ma czasu, żeby odwiedzać banki i donosić im co chwilę jakieś dokumenty. Dodatkowo banki bardzo często odmawiają udzielenia pożyczki gotówkowej, często nawet nie podając konkretnego powodu. Jeżeli jednak znamy powód takiej odmowy i jest nim negatywny wpis w takich bazach, jak BIK czy BIG, to pożyczki pozabankowe są często naszym zbawieniem.\nNegatywny wpis w Biurze Informacji Kredytowej może skutecznie zablokować drogę do uzyskania pożyczki gotówkowej w banku. Często nagli nas czas i nie możemy sobie pozwolić na czekanie, aż nasza historia kredytowa ulegnie poprawie. Podobnie jest z wpisami w Biurze Informacji Gospodarczej. Starając się na przykład o kredyt samochodowy, bank może sobie zastrzec, że udzieli nam go dopiero wtedy, gdy pozbędziemy się naszego zadłużenia w BIG. Wtedy idealnym rozwiązaniem są właśnie pożyczki bez BIG.\nDlaczego warto skorzystać z pożyczki bez BIG?\nNajwiększą zaletą tego typu pożyczek jest to, że udzielane są one bez szczegółowej weryfikacji klienta, między innymi w Biurze Informacji Gospodarczej. Dzięki temu możemy pożyczyć pieniądze, nawet w sytuacji, gdy posiadamy tam negatywny wpis, co w banku byłoby niemożliwe.\nInną zaletą pożyczki bez BIG jest minimum formalności. Wystarczy wypełnić krótki formularz, składający się z podstawowych danych i już. Nie musimy wychodzić z domu, nie musimy przygotowywać stosu dokumentów. Wszystko jesteśmy w stanie zrobić przy pomocy komputera lub smartfona.\nDodatkowo, bardzo często możemy skorzystać z pierwszej darmowej pożyczki. Dzięki temu nie ponosimy żadnych kosztów. Jest to idealne rozwiązanie, ale pod warunkiem, że będziemy mieli pieniądze na spłatę. W przeciwnym razie koszty już się pojawią.\nW jaki sposób wybrać najlepszą pożyczkę bez BIG?\nJeżeli nie jesteśmy przyparci do muru, to powinniśmy wybrać najtańszą z dostępnych opcji. Wybór firm pożyczkowych jest bardzo duży i każda z nich oferuje inne warunki. Jeżeli nie uda nam się załapać na darmową pożyczkę, to należy patrzeć na to, jakie będą wszystkie koszty. Także te związane z ewentualnym przedłużeniem spłaty pożyczki.\nWarto skorzystać z różnego rodzaju porównywarek, które w prosty i czytelny sposób przedstawiają wszystkie koszty jakie poniesiemy, gdy zdecydujemy się pożyczyć pieniądze. Przed wzięciem pożyczki warto jednak zweryfikować te opłaty, najlepiej bezpośrednio na stronie internetowej pożyczkodawcy, bo może się okazać, że informacje z porównywarki są nieaktualne.\nPożyczki za 0 – poradnik\nPosted on 25 czerwca, 2019 25 czerwca, 2019 Author Ola\nCałkowicie bezpłatna pożyczka, czy to możliwe? Pożyczki za 0 stały się powszechną formą przyciągnięcia klienta na rynku finansowym. Konkurencja jest duża, jest wszędzie i nie śpi. Właśnie to skłania firmy pożyczkowe do prześcigania się w propozycjach kredytowych, które często nas zadziwiają i wzbudzają chęć do poszukiwania kruczków zapisanych drobnym druczkiem na dole strony. Nic z […]\nKuki opinie – co warto wiedzieć?\nPosted on 22 sierpnia, 2019 22 sierpnia, 2019 Author Ola\nNiejednego zaskoczyły niespodziewane wydatki. W takiej sytuacji usilnie szuka wyjścia z sytuacji. W przypadku, gdy nie może liczyć na niczyją pomocą – chętnie sięga po wszechobecne i popularne chwilówki. Firma Kuki opinie ma całkiem dobre, przez co należy do jednych z chętniej wybieranych. Pożyczka w Kuki – na jakich zasadach? Podobnie jak w innych parabankach, […]\nPożyczka do odebrania na poczcie – na czym polega?\nPosted on 19 lipca, 2019 19 lipca, 2019 Author Ola\nPożyczkodawcy przedstawiają różnorodne oferty. Można pożyczyć pieniądze w oddziale czy przez internet. Pomyślano również o osobach, które nie mają rachunku bankowego, nie rozumieją zmieniających się trendów lub po prostu chcą otrzymać gotówkę do ręki. W takiej sytuacji najlepszym rozwiązaniem jest pożyczka do odebrania na poczcie. Istota pożyczek Choć możliwość zaciągnięcia takiego rodzaju pożyczki wydaje się rozwiązaniem tradycyjnym, to jednak niewiele […]\nEuroLoan: opinie na temat firmy oraz ocena oferty\nPożyczki od 18 lat – co o nich wiedzieć warto?\nLeasing konsumencki – kto może z niego skorzystać?\nJakimi zaletami i wadami wyróżniają się pożyczki pozabankowe?\nMonedo Now: opinie o pożyczkodawcy oraz oferta pożyczek ratalnych\nGetin bank opinie w internecie\nCzym jest faktoring dla firm?\nPosted on 15 marca, 2021 26 marca, 2021 Author Ola\nPosted on 26 czerwca, 2020 26 czerwca, 2020 Author Ola\nPosted on 12 czerwca, 2020 9 czerwca, 2020 Author Ola\nCzym jest kredyt hipoteczny i co warto o nim wiedzieć?\nPosted on 4 czerwca, 2020 4 czerwca, 2020 Author Ola


Okres sprawowania funkcji przez statutowe władze Związku wszystkich szczebli. Termin obowiązkowych wyborów na nową kadencję określa Komisja Krajowa w drodze uchwały. Początkiem kadencji władzy stanowiącej jest rozpoczęcie pierwszego posiedzenia tej władzy w nowej kadencji. Władza wykonawcza i kontrolna jest uprawniona do odbycia swego pierwszego posiedzenia w nowej kadencji, jeżeli dokonano wyboru co najmniej połowy jej członków wybieranych przez władzę stanowiącą danej jednostki organizacyjnej. Początek kadencji danej władzy jest jednocześnie momentem zakończenia poprzedniej kadencji. Obecnie kadencja trwa 4 lata. Wszystkie funkcje obsadzane w trakcie trwania kadencji można pełnić jedynie do końca bieżącej kadencji.\nWiększość bezwzględna, jest to warunek stawiany głosowaniu polegający na tym, że dla przyjęcia projektu decyzji konieczne jest uzyskanie poparcia ponad połowy oddanych głosów ważnych.\nPonad polowa oddanych głosów ważnych\nSformułowanie „ponad połowa” oznacza, że liczba otrzymanych głosów jest większa niż liczba równa połowie wszystkich ważnych oddanych głosów, a więc nie musi to być 50% + jeden głos, lecz wystarczy tylko 50% +1/2 głosu. W głosowaniach wyborczych, aby uzyskać mandat na daną funkcję trzeba - oprócz wielu innych warunków - otrzymać ponad połowę oddanych głosów ważnych. Kryterium ważności głosu określa precyzyjnie Ordynacja Wyborcza Związku.\nWiększość bezwzględna głosów uprawnionych\nWiększość bezwzględna głosów uprawnionych w głosowaniu, jest to warunek stawiany głosowaniu polegający na tym, że dla przyjęcia projektu decyzji konieczne jest uzyskanie poparcia ponad połowy wszystkich uprawnionych do głosowania (wybranych), a nie tylko obecnych w trakcie posiedzenia członków danej władzy. Taka większość wymagana jest m.in. w trakcie głosowania przez KZD zmian w Statucie Związku.\nWiększość zwykła oznacza, że w wyniku głosowania przyjęty projekt uzyskał więcej głosów „za” niż „przeciw”. Uchwały, decyzje, stanowiska, itp. - z wyjątkiem zastrzeżonych w Statucie lub innych dokumentach prawa wewnątrzzwiązkowego - przyjmowane są przez statutowe władze wszystkich struktur Związku zwykłą większością głosów.\nGłosowaniem tajnym jest głosowanie przeprowadzone w sposób gwarantujący głosującemu prawo do nie ujawniania swojej decyzji w danym głosowaniu. Na ogół dokonuje się to przy użyciu kartek wrzuconych do urny.\nGłosowanie - jawne\nGłosowaniem jawnym jest głosowanie ujawniające decyzje głosujących nad danym wnioskiem, np. dokonywane przez podniesienie ręki.\nGłosowaniem imiennym jest głosowanie jawne, w którym odnotowuje się w protokole decyzję głosującego w danym głosowaniu. Sposób przeprowadzenia głosowania imiennego powinien określać regulamin obrad, a w przypadku jego braku sposób głosowania należy określić przed jego rozpoczęciem.\nGłosowaniem zwykłym jest głosowanie nad projektem decyzji (tezą) - każdy głosujący ma trzy możliwości oddania głosu:\n- „za” - głosujący jest za podjęciem danej decyzji,\n- „przeciw” - głosujący jest przeciwny danej decyzji,\n- „wstrzymuje się” - głosujący nie jest ani „za” ani „przeciw”.\nGłosowaniem wyborczym jest głosowanie, w którym spośród kandydatów (np. zgłoszonych do pełnienia określonych funkcji - członków władz, delegatów, przedstawicieli) wybiera się ustaloną liczbę osób. W głosowaniach wyborczych głosujący podejmuje decyzję o poparciu lub braku poparcia dla danego kandydata. W głosowaniach tych nie ma głosu wstrzymującego.\nGłosowania dotyczące wyborów statutowych władz Związku wszystkich szczebli są zawsze głosowaniami tajnymi.\nGłosowaniem stanowiącym jest głosowanie rozstrzygające o przyjęciu lub odrzuceniu projektu danej decyzji\nGłosowaniem sondażowym jest głosowanie, w którym wybiera się w celu poddania głosowaniu stanowiącemu jeden spośród kilku projektów decyzji.\nGłosowanie sondażowe staje się stanowiącym w przypadku poparcia jednej z propozycji przez ponad połowę głosujących.


tarnow.gosc.pl → Koronacja w Chorzelowie → Chorzelowska Ewangelia\nKs. kustosz Andrzej Rams z dowodami udzielonych łask\nOd kilku lat miejscowy kościół jest sanktuarium, ale Maryja Królowa Rodzin od dawna odbiera tam cześć.\nChorzelowskie i zarazem diecezjalne sanktuarium Matki Bożej Królowej Rodzin istnieje dzięki przedziwnej piękności obrazowi, który jaśnieje z daleka pośród ołtarza głównego hebanowej barwy. – Ostatnie prace konserwatorskie określiły czas powstania obrazu na XVII wiek – mówi ks. Andrzej Rams, kustosz sanktuarium. Wcześniej sądzono, że namalowany został w XIX stuleciu. Datę pozwoliły też ustalić kroniki rodziny Tarnowskich, do których należał Chorzelów.\nObraz początkowo znajdował się w innym miejscu, ale od 1978 roku zadomowił się na stałe w kościele parafialnym. – Przedstawia Świętą Rodzinę, ale układ postaci zdaje się stawiać w centrum Maryję z Dzieciątkiem Jezus na rękach – opisywał ks. prof. Kazimierz Kupiec, pochodzący z Chorzelowa wieloletni profesor dogmatyki w WSD w Tarnowie. Według niego, artysta skupił się na przedstawieniu dzieła wcielenia i głębokiej więzi, jaka łączy Matkę z Synem, o czym świadczą nawet tak drobne szczegóły jak dwie wisienki z nierozdzielnymi szypułkami leżące na stole przed Maryją i Jezusem. Można powiedzieć, że artysta był wytrawnym teologiem, a jego dzieło jest zapisem Ewangelii i jej podstawowej prawdy: Bóg stał się człowiekiem. To jednak nie wszystko…\nOtóż Święta Rodzina stoi przed stołem, na którym znajdują się winne grona i kłos pszenicy, a nawet ptak karmiący ziarnem swoje pisklę. To symbole o wymowie eucharystycznej, wskazujące, że na obrazie tajemnica wcielenia przechodzi w misterium odkupienia. Jezus jest Tym, który przez Kościół karmi wierzących w sakramentach świętych. Tę wymowę dopowiada napis na dole obrazu: „Dzikim ptakom i zwierzom Bóg pokarmy daje. Dla dzikich się grzeszników Sam pokarmem staje. Tak Świętego Bankietu w Dzikowskim Obrazie Józef pilnuje z Panną niepodległą skazie”.\n„Jest faktem, że nowe sanktuarium posiada rzeczywisty i wciąż wzrastający wpływ na wiarę i życie wiernych, przekraczając granicę parafii” – pisze ks. Kupiec. Dowodów na to nie brakuje. W kancelarii ks. proboszcz Andrzej Rams prezentuje pokaźną bibliotekę, gdzie niebieskie segregatory zawierają bogate archiwum próśb, podziękowań pisanych na małych kartkach, czytanych później przed obrazem Matki Bożej Dzikowskiej. – Są tu nawet relacje z prasy, które mówią o cudownie ocalonych z wypadków samochodowych, o chorych, którzy odzyskali zdrowie, o rodzicach cieszących się długo oczekiwanym potomstwem – wylicza tylko niektóre ks. proboszcz. Systematycznie przybywa też wotów, których część została umieszczona w pięknych szafach ołtarzowych obok obrazu. – Niezwykłymi wotami są srebrne obrączki. Są już trzy pary – nowożeńców, którzy przed ślubem chcieli przeżyć w czystości swoje narzeczeństwo, a jako znak swej decyzji założyli srebrne obrączki, polecając się Matce Bożej Dzikowskiej. W dniu ślubu założyli złote, a te narzeczeńskie pozostawili jako znak wdzięczności za łaskę wytrwania w postanowieniu – opowiada ks. Rams. O kulcie Matki Bożej świadczą pielgrzymi, którzy coraz liczniej przybywają w zorganizowanych grupach i indywidualnie, nie tylko z diecezji tarnowskiej, ale też z sąsiedniej, sandomierskiej, która jest naszą sąsiadką. Kościół bowiem jest jakby bramą witającą wjeżdżających na teren diecezji od strony Tarnobrzega i Sandomierza. Pięknie odnowione wnętrze jeszcze bardziej zachęca do modlitwy, o czym przekonuje pilnie gromadzone archiwum ludzkich potrzeb i znaków wdzięczności.


Nieruchomości na sprzedaż: Wrocław Poświętne | Morizon.pl\nmorizon.pl nieruchomości dolnośląskie Wrocław Wrocław Psie Pole Wrocław Poświętne\nNieruchomości na sprzedaż: Wrocław, Poświętne\nZnaleziono 55 ogłoszeń, średnia cena 636 122 zł (4799 zł/m²)\n5400,89 zł / m²\nDwupoziomowe, 15 minut do Rynku, ochrona\nZadbane, dwupoziomowe mieszkanie - Psie Pole ( Poświętne ) Polecamy do sprzedaży czteropokojowe mieszkanie o powierzchni 101,65 m2. OPIS Pierwszy poziom składa się z obszernego przedpokoju z szafą wnękową typu komandor, pokoju dziennego połączonego częściowo z kuchnią ( możliwość oddzielenia dużej, jasnej kuchni ) oraz obszernej sypialni od strony wschodniej. Łazienka znajdująca się na pierwszym poziomie jest świeżo po remoncie. Do mieszkania przynależy również balkon ( 3.00 m2 ). Drugi poziom stanowią dwa pokoje.\nAtrakcyjne mieszkanie 3 p.65 m Poświętne 365 000\nOferuję na sprzedaż komfortowe, zadbane mieszkanie 3 pokojowe z dwoma dużymi balkonami, położone w budynku z windą na trzecim piętrze z uroczym widokiem na korony drzew i zielone tereny. Na powierzchnię mieszkania składają się trzy pokoje: salon o pow. 18 m2 z którego jest wyjście na balkon i dwie sypialnie 11 m2 oraz 12 m2 z balkonem i szafą KOMANDOR , duża i jasna kuchnia z oknem o pow. 9 m2 obecnie połączona z salonem (istnieje możliwość przywrócenia stanu pierwotnego) , dwa pomieszczenia sanitarne - łazienka z wc o pow.\n3-POKOJOWE MIESZKANIE W SPOKOJNEJ OKOLICY 0% PROWIZJI* BRAK PODATKU PCC Opis nieruchomości: Proponowane mieszkanie znajduje się na III piętrze, obejmuje dwie sypialnie, salon połączony z aneksem kuchennym, przedpokój oraz łazienkę. Do lokalu przynależy również balkon o powierzchni 4,8 mkw. Mieszkanie jednostronne z ekspozycją na południe o bardzo funkcjonalnym układzie pomieszczeń, pozwalającym na maksymalne wykorzystanie przestrzeni. Opis inwestycji: Kameralne osiedle obejmujące dwa budynki w niskiej zabudowie.\n289 457 zł\n5259,99 zł / m²\nNOWE MIESZKANIA WROCŁAW PSIE POLE # TYLKO 6 KM OD CENTRUM # 0% PROWIZJI I BEZ PODATKU PCC # LOKALE W PROGRAMIE MDM # ŚWIETNIE ZAPROJEKTOWANA PRZESTRZEŃ MIESZKALNA # MIEJSCA POSTOJOWE W GARAŻU PODZIEMNYM # DZIELNICA O NISKIEJ KAMERALNEJ ZABUDOWIE # CICHE I SPOKOJE OTOCZENIE # BLISKOŚĆ TERENÓW ZIELONYCH ORAZ REKREACYJNO - WYPOCZYNKOWYCH # ATRAKCYJNE METRAŻE I CENY # MOŻLIWOŚĆ WYKOŃCZENIA „POD KLUCZ” Poświętnie, na którym zlokalizowana jest inwestycja, stanowi w większości zabudowę jednorodzinną z nielicznymi\n320 912 zł\n5347,64 zł / m²\n354 155 zł\n439 525 zł\nOSTATNIE MIESZKANIE! BEZ PCC! Gorąco polecam mieszkanie położone we Wrocławiu na Poświętnym. Mieszkanie składa się z: - sypialni, - salonu z aneksem, - łazienki Mieszkanie gotowe do odbioru będzie w grudniu 2018 roku! Świetna lokalizacja! W ramach usługi pośrednictwa dla naszych klientów oferujemy kompleksowe doradztwo finansowe, pomagamy w procesie pozyskania kredytu na zakup nieruchomości. Zdajemy sobie doskonale sprawę, że decyzje odnośnie wyboru korzystnej oferty bankowej oraz formalności związane z uzyskaniem kredytu\n699,77 zł / m²\nCn_Do sprzedania:Hala na Północy Wrocławia\nObiekt magazynowo-biurowy, położony n a działce 1,9292 ha, w skład którego wchodzą : -dwie hale wysokiego składowania -6526 m2 -magazyny -1769 m2 -powierzchnie biurowe -945 m2 Rampa do sześciu bram i wybrukowany plac .Teren ogrodzony z całodobową ochroną fizyczną . Nowoczesna konstrukcja hali zapewnia naturalne doświetlenie i dodatnią temperaturę w zimie. Dogodne położenie przy AOW, A8 w północnej części miasta. Kontakt: Urszula Brylowska t ::DODATKOWE INFORMACJE Dojazd: asfaltowy Ogrzewanie: własne dla budynku\n334 641 zł


a czy w ogóle to prawda, dziś dzwoniłem do ASO a oni nic nie wiedzą!\nciekawe skad toyota będzie miała mój adres skoro jestem już 3 właścicielem\nNiestety nowe silniki muszą sprostać wyśrubowanym normom ekologicznym, muszę zaznaczyć jednak że Toyota zawsze przejeżdża od pkt A do pkt B niezależnie od awarii, inaczej niż to się dzieje w innych markach szczególnie NIEMIECKICH VW DISESL 2.0l ... UFFFF ....\nCzyli w czasie jazdy może się urwać kierownica. No z czego oni te samochody robią? Produkowany kilkanaście lat temu Mercedes W124 przejeżdżał 600-800 tysięcy kilometrów bez poważnej awarii, a jeżdził nawet na oleju roślinnym. Tymczasem nowoczesny diesel już po 100 tysiącach nadaje się najwyżej na szrot. Chyba trzeba będzie samodzielnie składać samochody, tak jak pewien chiński farmer, który za kilkadziesiąt tysięcy zrobił własne Lamborghini Reventon - tinyurl.com/comnd96\nTeraz jak ktos nie chce klopotow to kupuje koreanczyka.\nTO JEST PORZĄDNA FIRMA CO DBA O KLIENTÓW ,\nNIECH SIĘ WSZYSCY UCZĄ OD NICH A SZCZEGÓLNIE TE SŁOWA KIERUJE DO NIEMCÓW\nNa szczęście mam Hyundaia a nie Toyotę, więc śpię spokojnie!\nAle, oczywiście, TOYOTA pozostaje najmniej awaryjnym samochodem świata, obiektem pożądania wszystkich przedstawicieli klasy średniej...Jeździłem Toyotą Avensis 2,0 benzyna przez 4 lata i więcej nie kupię samochodu tej marki. Osiągi fatalne ( moc 145 KM była zdecydowanie za mała w stosunku do masy auta - passat mojej żony z silnikiem 1,9 TDI 130 KM odjeżdżał mi na 100 metrach o conajmniej 30...), spalanie - DRAMAT - przy szybkości 130 - 140 km/h - spalanie 13 litrów/100 km ( obecnie w Passacie 1,8 TSI nie przekracza 8 litrów w porównywalnych warunkach ), poziom hałasu przy szybkościach około 160 km/h bez porównania wyższy niż w Renault Laguna czy Passat z silnikiem TSI ( nie można było normalnie rozmawiać ), parametry jezdne i komfort - przeciętne ( jak porównam z Laguną to wręcz słabe ), najdroższe przeglądy co 15,000 km !!! ( może to już się zmieniło - oddałem to auto 3 lata temu )...najlepiej co Toyocie wychodzi to przekonywanie ludzi do ich kupowania, sam padłem ofiarą ich marketingu.\nKlienci olewają firmowe serwisy, które nie mają pracy.\nPod pozorem naprawy serwisowej ściągają na siłę klientów, bo przy okazji wcisną im przegląd i wymianę części, innych niż opisane w wezwaniu.\nMarketing znalazł nowy sposób na reklamę i wciskanie usług na siłę. Kto oprze się darmowemu przeglądowi?\nA że zaraz zapłaci krocie za inne usługi to już czysty zysk warsztatu.


Chlebowa zapiekanka - Przepis\ndla 1 osób 1 servings\nŚniadanie w takiej formie skutecznie Cię rozgrzeje i nakręci do działania.\nŚniadanie na bazie chleba wcale nie musi oznaczać zwykłych kanapek. Bawiąc się formą podania i składnikami można otrzymać coś wyjątkowego.\nZ chleba odkrój kawałek odpowiadający grubości 2-3 kromek.\nWydrąż nożem środek odkrojonego kawałka chleba, zostawiając ok. 0,5 cm przy ściankach i 1 cm od spodu.\nPowstałe zagłębienie posmaruj ketchupem i musztardą. Następnie układaj składniki warstwami: szynka, pomidor, papryka, mozzarella. Ugnieć warstwy palcami tak, aby zrobić miejsce na jajko, a następnie wbij je ostrożnie, tak aby się nie rozlało.\nChlebek piecz w piekarniku nagrzanym do 150-175 stopni Celsjusza przez około 10-15 minut. Co jakiś czas sprawdzaj czy białko jest już ścięte. Gotowy chlebek podawaj jeszcze ciepły i posypany szczypiorkiem.\nJeśli uda Ci się ładnie wydrążyć środek chleba pokrój go w paski i upiecz razem z zapiekanką. Będziesz mógł maczać kawałki powstałych grzanek w płynącym żółtku.\nDo wykonania naczynka chlebowego najlepiej nadaje się piętka. Skórka od spodu zabezpieczy całość przed przesiąkaniem i rozmoczeniem.


Pomoc frankowiczom w Warszawie - FiatBank.pl\nPublished 9 lutego 202118:19\nUpdated16 lutego 202121:42\nPosted by Anna Maciejewska on 9 lutego 2021. Updated: 16 lutego 202121:42\nFrankowicze to osoby, które zaciągnęły kredyt we frankach szwajcarskich i mierzą się z kłopotami finansowymi. Okazuje się, że sytuacja tych osób uległa poprawie i mogą one liczyć na pomoc kancelarii. Kredytobiorca ma możliwość unieważnienia umowy zawartej z bankiem (w określonych przypadkach) lub podjęcia walki w sądzie, gdzie sprawy są rozpatrywane indywidualnie. Na jaką pomoc ze strony kancelarii można liczyć? Z czym wiąże się takie wsparcie?\nSzanse na wygranie sprawy w sądzie wzrosły, z tego względu, że orzecznictwo sądowe aktualnie jest po stronie poszkodowanego kredytobiorcy. Nie bez powodu do sądu wpływa szereg wniosków i pozwów od osób, które zaciągnęły zobowiązanie we frankach. Okazuje się, że nie zawsze jest możliwe całkowite unieważnienie umowy. W głównej mierze jest to zależne od tego, jaki kredyt zaciągnęliśmy – denominowany, czy też indeksowany. Osoby mające kredyty denominowane mogą liczyć na unieważnienie umowy wraz ze zwrotem poniesionych kosztów lub zarządzenie zwrotu jedynie nominalnej kwoty kredytu. W przypadku indeksowanego kredytu, tzw. odfrankowienie kredytu wiąże się ze zmniejszeniem oprocentowania, rat kredytu lub dokonaniem zwrotu nadpłaconych środków przez kredytobiorcę.\nNa jaką pomoc może liczyć frankowicz?\nFrankowicze obecnie mają sporo możliwości wyjścia z problemów. Co ciekawe, mogą oni skorzystać z kilku rozwiązań, jakimi są:\nBezpłatna analiza sprawy – coraz więcej kancelarii decyduje się bezpłatnie udzielać porad i wskazuje, jakie kroki podjąć.\nLektura blogów kancelarii frankowych – warto zaczerpnąć garść wiedzy o tym, jakie mamy szanse i możliwości na odfrankowienie kredytu.\nKonsultacje w kancelarii frankowej – konsultacje mogą bazować na odpłatnej współpracy z kancelarią, która podejmuje daną sprawę.\nPomoc frankowiczom w Warszawie bardzo często opiera się na poradach prawnych, jakie znajdziemy w kancelarii. Pozew złożyć możemy samodzielnie lub z pomocą specjalisty. Jeśli zdecydujemy się na walkę sądową, bardzo dobrą opcją jest zasięgnięcie fachowego wsparcia. Zadaniem kancelarii jest w tym przypadku wykazanie, że bank udzielający kredytu we frankach, zastosował abuzywne przepisy w regulaminie lub w umowie. Zwrot kwoty kredytu pozwoli odzyskać wszystkie nadpłacone raty. Niezwykle ważne jest to, że decyzja o wniesieniu sprawy do sądu powinna zostać przemyślana. Przed podjęciem działań zgłośmy się do fachowej kancelarii, która wskaże także inne możliwe rozwiązania. Frankowicze mogą liczyć na kompleksowe doradztwo.\nKiedy wymagany jest wkład własny?\nPrevious Post Bezpieczne przechowywanie kryptowalut – podstawy\nNext PostBlackboard – jaki ma wpływ na współczesne studiowanie?


Chłopiec, który widział [Simon Toyne] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nAutor: Simon Toyne Liczba stron: 544\nISBN: 978-83-8125-343-7 Data wydania: 2018-07-04\nO książceCHŁOPIEC, KTÓRY WIDZI MROKMĘŻCZYZNA, KTÓRY MOŻE GO PRZED NIM OCHRONIĆMiasteczko na południu Francji.SKOŃCZYĆ TO, CO ZOSTAŁO ZACZĘTETe słowa, napisane krwią na ścianie, pozostawił po sobie zabójca obok zwłok torturowanego przed śmiercią starego krawca. I zostawił coś jeszcze: wygłodniałe szczury.Wnuczka zamordowanego starca, Marie-Claude, znajduje wiadomość, z powodu której ona i jej siedmioletni syn muszą natychmiast uciekać.Marie-Claude nie ma pojęcia, kto ich ściga. Trzy rzeczy wie jednak na pewno:Są w śmiertelnym niebezpieczeństwie.Sprawa sięga korzeniami do czasów drugiej wojny światowej.Jedyną osobą, która może im pomóc, jest nieznajomy z białymi jak śnieg włosami – SALOMON CREED.\nSIMON TOYNEAngielski autor, który karierę rozpoczynał w telewizji – był scenarzystą, reżyserem i producentem. Aby napisać swój pierwszy thriller – Sanctus – porzucił intratne zajęcie i zaszył się z rodziną na 7 miesięcy we Francji. Książkę przetłumaczono na 27 języków i wydano w ponad 50 krajach; została najlepiej sprzedającym się debiutem w Wielkiej Brytanii. Od 2013 roku Simon Toyne w swojej pracy koncentruje się na tworzeniu serii z Salomonem Creedem. Chłopiec, który widział jest drugą częścią pięciotomowego cyklu o tajemniczym albinosie.simontoyne.net\nTego autoraSALOMON CREEDCHŁOPIEC, KTÓRY WIDZIAŁ\nTytuł oryginału:THE BOY WHO SAW (SOLOMON CREED BOOK 2)Copyright © Simon Toyne 2017 All rights reservedPolish edition copyright © Wydawnictwo Albatros Sp. z o.o. 2018Polish translation copyright © Janusz Ochab 2018Redakcja: Beata KołodziejskaProjekt graficzny okładki: Claire Ward © HarperCollinsPublishers Ltd 2017Zdjęcia na okładce: Shutterstock.com (pióra); Silas Manhood (postaci)Opracowanie graficzne okładki polskiej: Katarzyna Meszka-MagdziarzISBN 978-83-8125-343-7WydawcaWYDAWNICTWO ALBATROS SP. Z O.O.Hlonda 2a/25, 02-972 Warszawawww.wydawnictwoalbatros.comFacebook.com/WydawnictwoAlbatros | Instagram.com/wydawnictwoalbatrosNiniejszy produkt jest objęty ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że publiczne udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.Przygotowanie wydania elektronicznego: Michał Nakoneczny, hachi.media\nDla mojej siostry Becky, jej męża Joego i dla małego Williama Quinna Francesca Pingue, urodzonego 16 listopada 2016 roku.Kto wie, co zobaczy ten chłopiec?\nITrzy osoby potrafią dotrzymać tajemnicy, jeśli dwie z nich nie żyją.Benjamin Franklin\n1Nic nie pachnie tak jak krew.Krew zmieszana ze strachem to coś jeszcze innego. Josef Engel nie czuł tej woni od ponad siedemdziesięciu lat – lecz pamiętał ją tak dobrze, jakby te lata nic nie znaczyły. Tym razem on sam był jej źródłem.Patrzył na swoje skurczone ciało, choć głowa zbyt mu ciążyła, by mógł ją podnieść. Stara skóra zwisała luźno niczym płótno narzucone na ramę żeber. Na jej białym tle krew jaśniała jaskrawą czerwienią, spływając z ran, które tworzyły na jego piersiach gwiazdę Dawida. Inne rany łaskotały, krwawiąc – rozcięcia na plecach, gdzie uderzał bicz, nakłucia pozostałe po czymś, co zaciskało się na jego ciele, wywołując nowy, nieznany mu ból, choć sądził, że zna już wszystkie rodzaje cierpienia. Ból był teraz wszystkim, palił ogniem całe ciało, dziwnie zwiotczałe i bezużyteczne.Tamten mężczyzna przyszedł tuż przed zamknięciem sklepu, wszedł do środka i wziął Josefa w objęcia jak stary przyjaciel. Josef oddał uścisk, zaskoczony zachowaniem człowieka ubranego na czarno i przypominającego cień. Potem poczuł ukłucie na szyi i próbował się odsunąć, lecz człowiek cień trzymał go mocno, a zimne odrętwienie rozchodzące się od nakłucia wkrótce objęło całe ciało starca. Próbował wzywać pomocy, ale z jego ust wydobył się tylko zdławiony jęk, a głowa, której nie mogły już udźwignąć zwiotczałe mięśnie szyi, opadła bezwładnie do przodu. W pobliżu i tak nie było nikogo, kto mógłby go usłyszeć, a mężczyzna w czerni musiał o tym wiedzieć, bo nie spieszył się ani nie denerwował, prowadząc Josefa między bezgłowymi manekinami do wnętrza pracowni. Starzec osunął się na podłogę na środku pomieszczenia przy wtórze głośnego trzaskania artretycznych kolan – kolejne wspomnienie sprzed siedemdziesięciu lat.Josef obserwował, jak cień mężczyzny, oświetlonego blaskiem wpadającym przez świetliki nad pracownią, porusza się na wypolerowanej drewnianej podłodze. Intruz zdjął z niego koszulę, a potem podsunął mu pod oczy lśniące ostrze. Obrócił je powoli, by światło ukazało ostrą krawędź stali, po czym przesunął je na pierś starca i przeciął jego ciało do kości. Krew z rany wypłynęła na białą skórę i zaczęła skapywać na podłogę. Josef patrzył na to wszystko w bezruchu i wstrzymywał oddech, rozrywany eksplozjami bólu, które spowodował nóż mężczyzny. Zastanawiał się, jak to możliwe, że w jego starym ciele zachowało się jeszcze tyle cierpienia, i dlaczego substancja, która sparaliżowała mięśnie, nie blokuje bólu. Był więźniem we własnym ciele, czuł wszystko, lecz nie mógł nic zrobić, by powstrzymać męczarnie. Najpierw zrobiło mu się ciepło, gdy jego pęcherz i jelita pozbyły się swojej zawartości. Gdy poczuł znajomy smród, zaczął płakać, bo upokorzenie również było bolesne.Josef nie bał się tak bardzo od czasów wojny, kiedy ból i śmierć towarzyszyły mu na co dzień w obozach pracy. Wtedy wymknął się śmierci, ale teraz go dopadła. Obserwował cień, który przesunął się po podłodze, słyszał trzask otwieranego zamka w drzwiach frontowych i łudził się przez moment, że człowiek w czerni wychodzi. Potem jednak drzwi ponownie zamknięto i cień powrócił, stawiając coś przed nim na podłodze.Oczy Josefa zaszły łzami, kiedy odczytał wyblakłe złote litery na drewnianej skrzyni maszyny do szycia – Pfaff. Na maszynie tej marki uczył się szyć, zanim nadeszła wojna i świat ogarnęły ciemności, gdy jedynym, czego pragnął, było słuchanie terkotu igły i tworzenie na niej pięknych rzeczy. W kopulastej pokrywie maszyny wywiercono kilka otworów, po jednej stronie umocowano małe drzwiczki zamykane na zasuwę. Z wnętrza dochodziło ciche skrobanie.– Du weißt warum dies dir passiert?Nieznajomy mówił po niemiecku z silnym akcentem. Josef nie rozpoznawał jego głosu. Znowu spróbował podnieść głowę, lecz nadal była zbyt ciężka.– Wiesz, dlaczego cię to spotkało? – spytał ponownie mężczyzna i przed twarzą Josefa pojawił się telefon. Światło bijące z ekranu wydawało się zbyt jaskrawe w wieczornym mroku.– Erinnerst du dich daran? – pytał dalej nieznajomy.Josef zmrużył oczy i spojrzał na czarno-białą fotografię wyświetloną na telefonie.– Erinnerst du dich daran? – powtórzył człowiek w czerni. – Pamiętasz to?Josef pamiętał.Po ekranie przesunął się palec, pokazując kolejne zdjęcia, obrazy straszliwych rzeczy, które Josef widział kiedyś na własne oczy: sterty ciał w zbiorowych grobach, szkielety za drutami kolczastymi, klęczące w błocie, zbyt słabe, by ustać na nogach, w obozowych pasiakach wiszących na kościstych ramionach. Pochylały nisko ogolone głowy przed mężczyznami w szarych mundurach, którzy w obleczonych rękawiczkami dłoniach trzymali baty i pistolety lub napięte smycze z szarpiącymi się na nich warczącymi wściekle psami.– Powinieneś był zdechnąć w obozie – powiedział nieznajomy. – Powinniśmy byli wytrzeć tę plamę, jaką jesteś, gdy mieliśmy ku temu okazję.Josef wpatrywał się w zapadnięte oczy więźniów i wyobrażał sobie kościste ręce, które sięgają ku niemu przez dystans siedemdziesięciu straconych lat i wbijają się w jego pierś.– Der bleiche Mann – wyszeptał bełkotliwie, z trudem poruszając zdrętwiałym językiem.Cień na podłodze przysunął się bliżej.– Opowiedz mi o nim. Opowiedz mi o bladym człowieku.– Er kommt – odparł Josef, przywołując z pamięci słowa języka, którym nie mówił od dziesięcioleci. – On nadchodzi.Jego umysł zasnuwał się mgłą, otumaniony straszliwym bólem, który przenikał pierś.– Uratuje mnie und die Anderen… Comme la dernière fois. Przyjdzie i znów nas uratuje.– Die Anderen – powtórzył za nim mężczyzna. – Opowiedz mi o innych. Opowiedz o tym, co stało się w obozie. Powiedz, jak się nazywasz i wyznaj mi wszystko.Josef zawahał się na moment, a gdy zaczął mówić, słowa wypływały z jego ust nieprzerwanym strumieniem, uwolnione środkiem, który wstrzyknął mu napastnik, oraz świadomością, że dopóki nie przestanie, będzie żył.– Schowałem ją w bezpiecznym miejscu – zakończył swoją opowieść. Czuł mrowienie w palcach, co oznaczało, że środek obezwładniający przestaje działać. Sięgnął do miejsca, gdzie upiorne ręce wbijały się w jego pierś, i ból znów przybrał na sile.– Co schowałeś w bezpiecznym miejscu?– Listę – wydyszał Josef.– Opowiedz mi o liście.– Der weiße Anzug. – Starzec przycisnął dłonie do piersi, jakby próbował w ten sposób zdławić ból. – Biały garnitur. Obiecaliśmy, że go przechowamy, i zrobiliśmy to. Przez wszystkie te lata dbaliśmy o niego.Josef zdołał unieść trochę głowę. Zobaczył sylwetkę mężczyzny w czerni widoczną na tle blednących świetlików. Nieznajomy pochylił się nad nim, a starzec zamknął oczy, przygotowując się na kolejną eksplozję bólu, lecz poczuł tylko delikatny dotyk na twarzy. Uniósł powieki i ujrzał białą chusteczkę, którą mężczyzna ocierał krew wokół jego oczu, delikatnie niczym matka ocierająca buzię dziecka z dżemu. Josef zaczął płakać, poruszony tym życzliwym gestem. Wyczuł środek dezynfekujący na dłoniach mężczyzny i dostrzegł na nich rękawiczki chirurgiczne w kolorze skóry.– Pamiętasz obóz? – zapytał napastnik. – Pamiętasz, jak to wyglądało pod sam koniec, wszystkie te ciała zrzucone na jedną stertę, których nie miał kto pogrzebać? – Przysunął się do drewnianego pudła i wycisnął krew Josefa z chusteczki. – Pamiętasz szczury? – Pochylił się i wsunął skrawek pokrwawionej tkaniny w jeden z otworów. Skrobanie dochodzące z wewnątrz wyraźnie przybrało na sile. – Ludzie wyglądali jak chodzące szkielety, ale szczury nigdy nie głodowały, prawda? – Coś pociągnęło za chusteczkę i wciągnęło ją do środka przy akompaniamencie głośnych pisków i drapania. – Złapałem te szczury w pobliżu kurzej fermy, prawie tydzień temu. Od tej pory mogły zjadać tylko siebie nawzajem. Ciekawe, ile ich zostało? – Sięgnął do zasuwki zamykającej drzwiczki i Josef poczuł, jak w jego piersiach eksploduje bolesne przerażenie. – Możesz powiedzieć mi coś więcej o białym garniturze, a wtedy nie otworzę tego pudełka.Łzy spływały po twarzy Josefa, paliły solą otwarte rany na jego piersiach. Ból przybierał na sile, stawał się nie do zniesienia. Tak naprawdę nigdy nie uciekł od obozu. Zawsze nosił go w sobie, a teraz koszmar znów z niego wychodził.– Opowiedz mi o białym garniturze. – Mężczyzna odsunął zasuwkę, ale nie otworzył drzwiczek.– Blady mężczyzna – zaczął Josef, drżąc niepohamowanie na całym ciele i dysząc ciężko. – Zrobiliśmy to dla niego. – Odwrócił wzrok od pudła i spojrzał na drzwi, jakby łudził się, że zobaczy tam tego człowieka. – Powiedział, że wróci po to. Mówił też, że dzięki temu będziemy bezpieczni. Zawarliśmy umowę. On…Pierś Josefa wypełnił nieopisany ból, wybuchające szkło i ogień, które pozbawiły go oddechu. Otworzył szeroko oczy i zgiął się wpół, nadaremnie chwytając ustami powietrze. Przetoczył się na bok i zobaczył naparstek leżący głęboko pod jednym ze stołów, zużyty i wygięty przez lata pracy, dopasowany idealnie do palca, ten sam naparstek, który miał w obozie w tamtej piwnicy. Zgubił go przed miesiącem i szukał wszędzie. A teraz widział ten naparstek, lecz nie mógł po niego sięgnąć. Ból pochłaniał Josefa w całości. Ciągnął w dół. Oprawca opadł na kolana, zasłaniając swoim ciałem naparstek. Josef poczuł zapach gumy i środka dezynfekującego, potem palce mężczyzny dotknęły jego szyi, szukając pulsu. Znów zobaczył nad sobą sufit, gdy mężczyzna obrócił go na plecy. Usłyszał głuchy odgłos pięści uderzającej w jego pierś i trzask pękającego żebra, nie czuł już jednak niczego, bo ból wypełniający ciało pochłonął wszystkie inne doznania.Josef przeniósł wzrok wyżej, ponad sylwetkę mężczyzny, na ciemniejące niebo, po którym płynęły rzadkie białe chmury. Pracował w tym pomieszczeniu ponad czterdzieści lat, ale pierwszy raz spojrzał w górę. W obozie również nigdy nie patrzył na niebo, oglądanie takiego prostego, nieograniczonego piękna zawsze sprawiało mu zbyt wielki ból, gdy z zewsząd otaczała go brzydota i groza.Mężczyzna wciąż walił pięścią w jego pierś, lecz Josef wiedział, że daremnie się trudzi. Nie było już odwrotu. Człowiek w białym garniturze nie nadejdzie. Josef nie oszuka śmierci po raz drugi. Wziął ostatni, głęboki i drżący, oddech. Wbił wzrok w granatowe niebo. I zamknął oczy.Przestał walić w kruchą pierś starca i spojrzał na jego okaleczone ciało. Widział linie żeber pod warstwą krwi i cienką jak papier skórą. Obserwował je przez chwilę, by sprawdzić, czy się poruszają. Znieruchomiały na zawsze.Wyjął z kieszeni następną chusteczkę, zwinął ją w kulkę, otarł wilgotny, zakrwawiony zarys gwiazdy, po czym wstał z kolan i przeszedł przez milczący tłumek bezgłowych manekinów do ściany po drugiej stronie pracowni. Przyciskał zakrwawioną chusteczkę do białej powierzchni i przesuwał ją powoli, a gdy robiła się sucha, wracał do zwłok krawca i ponownie nasączał ją krwią. Kiedy skończył, było już całkiem ciemno, widział jednak, co udało mu się napisać na ścianie. Śmierć nie była wystarczającym ostrzeżeniem dla die Anderen, musieli wiedzieć, że ich też to czeka, czuć oddech przeznaczenia na plecach, tak samo jak w obozach.Zaczął przeszukiwać pracownię. Wiedział, że do rana nikt nie będzie tu zaglądał, nie spieszył się więc, pracował w miarowym tempie. Sprawdził również dom, szukając listy i garnituru, o których mówił Josef Engel. Niczego nie znalazł.Gdy skończył, stanął pośrodku pracowni i patrząc na nieruchomą postać leżącą na podłodze, wsłuchiwał się w piski i skrobanie szczurów oraz w dźwięk zegara wybijającego północ. Zastanawiał się, czy Josef nakręcał go dziś rano, nieświadom, że zegar będzie tykał jeszcze długo po tym, jak przestanie bić jego serce. Czas starca dobiegł końca. Taki sam los wcześniej czy później czekał każdego człowieka – wkrótce także i jego.Czuł zmęczenie i pustkę, ból w głowie znów przybierał na sile, lecz on jeszcze nie wykonał swojego zadania w całości. Podszedł do drewnianego pudełka, odsunął zasuwkę i otworzył drzwiczki. Z wnętrza wypadły niewyraźne, podłużne plamy, skrawki ciemności, które pędziły po wypolerowanej podłodze do źródła zapachu krwi. Obsiadły całą chmarą okaleczone zwłoki, piszczały i walczyły między sobą o stygnące ciało.Mężczyzna przyglądał im się przez dłuższy czas, słuchając tykania zegara i myśląc o liście, o tym, co przegapił, i o tym, co musiał jeszcze zrobić, nim to wszystko się skończy.\n2Madjid Lellouche odciął kolejną uschniętą łodygę, nim podniósł wzrok. Wiedział, że będzie miał kłopoty, jeśli jego pracodawca zauważy, że choć na chwilę przestał pracować, coś jednak kazało mu przystanąć i odwrócić się – i wtedy go zobaczył.Mężczyzna oddalony o jakieś pięćdziesiąt kroków pojawiał się i znikał za szpalerem platanów rosnących przy rzymskiej drodze, która pojawiła się tutaj mniej więcej w tym samym czasie co winnice. Droga biegła dokładnie za miejscem, gdzie pracował Madjid, w dole zbocza, więc żaden ruch nie mógł przyciągnąć jego wzroku. Mężczyzna był również na tyle daleko, że Madjid nie mógł usłyszeć jego kroków, nawet gdyby wiatr wiał w odpowiednim kierunku. Lecz tego dnia w ogóle nie było wiatru, tylko słońce, mgła rzednąca nad ziemią i zapowiedź upału, który będzie mu ciążył jak kamień i wysuszał na proch ziemię między winoroślami.Madjid przysłonił ręką oczy i obserwował mężczyznę, który pojawiał się raz po raz między drzewami, brodząc w porannej mgle. Był blady, szczupły i wysoki, nosił jasną marynarkę, która wydawała się bardzo stara, miał białe jak śnieg włosy, choć wyglądał młodo, poruszał się z gracją tancerza, a nie z ciężką sztywnością typową dla starych, niedołężnych ludzi. Madjid wytężył słuch, ciekaw, czy usłyszy ponad brzęczeniem owadów kroki nieznajomego, lecz do jego uszu doszedł tylko trzask łamanej gałązki i świst bambusowego kija przecinającego powietrze. Ułamek sekundy później poczuł nagły, piekący ból.– Za co ci, kurwa, płacę?Madjid odwrócił się w miejscu i podniósł ręce, by osłonić się przed następnym ciosem.– Désolé! – zawołał, cofając się przed mężczyzną uzbrojonym w kij. – Désolé, monsieur.Wpadł na rząd winorośli, strącając na ziemię kilka pomarszczonych, naznaczonych zarazą gron.– Nie przepraszaj, tylko bierz się do roboty.Bambus znów opadł ze świstem, tym razem trafiając ofiarę w przedramię. Madjid opadł na kolana. Przez szparę między uniesionymi rękami widział wielką spoconą postać Michela LePoux i złość płonącą w jego świńskich oczkach, osadzonych w mięsistej czerwonej twarzy.– Désolé, monsieur LePoux – powtórzył.Bambus ponownie powędrował w górę i Madjid zamknął oczy, przygotowując się na kolejny cios. Znów usłyszał charakterystyczny świst i trzask kija uderzającego o skórę, nie poczuł jednak bólu. Otworzył oczy i spojrzał w górę. LePoux wciąż stał przed nim, jego sylwetka odcinała się wyraźnie od błękitnego nieba – podobnie jak sylwetka mężczyzny z drogi.– Au… – powiedział nieznajomy głosem, który brzmiał jak przytłumiony grzmot i jak delikatny szum wiatru zarazem. – Ça fait mal. – To bolało. Przeciągał słowo mal podobnie jak miejscowi, tak że brzmiało raczej jak mel.LePoux szarpnął za bambus, próbując wyrwać go z dłoni mężczyzny, ale ten trzymał kij bez większego wysiłku, choć był zapewne dwa razy lżejszy od właściciela winnicy. LePoux przestał się mocować i spojrzał groźnie na obcego.– Wkroczył pan na prywatny teren.– A pan dokonał brutalnej napaści – odrzekł mężczyzna. – Jak pan myśli, które z tych przestępstw jest cięższe?– Przestępstw? – LePoux splunął na ziemię. – Nie ma mowy o żadnym przestępstwie. Ten człowiek jest mój, a co robię ze swoją własnością na swojej ziemi, to tylko i wyłącznie moja sprawa.Ponownie szarpnął za bambus i nieznajomy tym razem go wypuścił, sprawiając, że LePoux poleciał raptownie do tyłu. Pochwycił się winorośli, strącając na ziemię kolejne grona. Mężczyzna pochylił się, by podnieść jedno z nich.– Pański kraj zdelegalizował niewolnictwo w tysiąc osiemset trzydziestym pierwszym roku. – Zgniótł grono, powąchał różowy sok, oblizał palec i spojrzał na LePoux. – Więc jak ten człowiek może być pańską własnością?LePoux stanął prosto i oderwał przepoconą koszulę od ciała.– Nie wiem, kim pan jest, monsieur. Mówi pan z miejscowym akcentem, ale wiem, że nie mieszka pan w tej okolicy, bo znam tu wszystkich – prawników, sędziów, wszystkich. Pana nie znam, ale wiem, że wtargnął pan na moją ziemię, więc jeśli przegonię pana stąd tym kijem czy strzelbą, nikt nie będzie miał do mnie pretensji.Podniósł bambus, lecz nieznajomy nawet nie drgnął.– Od jak dawna ta ziemia należy do pana? – spytał.– Moja rodzina ma tę winnicę od pięciu pokoleń – odparł LePoux, dumnie wypinając pierś.Mężczyzna patrzył na niego przez chwilę, a potem pokręcił powoli głową.– Szkoda, że nie przekaże jej pan szóstemu pokoleniu.LePoux poczerwieniał jeszcze bardziej, a jego knykcie zrobiły się białe. Uderzył z całej siły, mierząc w nieznajomego. Był szybki, ale tamten był jeszcze szybszy. Błyskawicznie odsunął się na bok. Bambusowa tyczka uderzyła w ziemię tam, gdzie przed momentem stał. LePoux stracił równowagę i poleciał do przodu, nieznajomy zaś stanął na kij i złamał go na pół z głośnym trzaskiem, a potem obrócił się w miejscu i kopnął LePoux z taką siłą, że ten przeleciał przez winorośle i wylądował w następnym rzędzie, opleciony drutami i liśćmi.Mężczyzna wygładził marynarkę i podał rękę Madjidowi, pomagając mu wstać. Jego dłoń była twarda jak marmur i silna jak ręka kowala, choć pozbawiona zgrubień i odcisków typowych dla ludzi pracujących fizycznie. Wydawał się młody i stary jednocześnie, białe włosy go postarzały, lecz gładka skóra przywracała młodzieńczy wygląd. Mógł mieć zarówno dwadzieścia, jak i sześćdziesiąt lat, choć jego oczy były stare, czarne i przepastne, jakby wpatrywały się w studnię.– Jak nazywa się następna miejscowość? – spytał niskim głosem.– Cordes – odparł Madjid. – Cordes-sur-Ciel.Nieznajomy skinął głową.– Jest tam krawiec?– Monsieur Engel.– A człowiek lub miejsce zwane Magellan?Madjid zmarszczył brwi, przeszukując pamięć. Chciał pomóc temu mężczyźnie, bo on pomógł jemu, lecz ta nazwa nic mu nie mówiła.– Przepraszam – odparł w końcu. – Ale nigdy nie słyszałem tej nazwy.Było mu przykro, jakby zawiódł swojego dobroczyńcę.Nieznajomy zmarszczył brwi i ponownie skinął głową.– Dziękuję, że poświęcił mi pan swój czas – odparł w końcu, po czym odwrócił się do LePoux. – Ta ziemia jest zepsuta – oznajmił, zrywając liść i podnosząc go do słońca, by lepiej zobaczyć pomarańczowe i czarne plamki na zielonym tle. – Wszystkie winorośle są zatrute escą, a biorąc pod uwagę stan twojej winnicy i sposób, w jaki traktujesz swoich robotników, nie zyskasz ani pieniędzy, ani współczucia, które pozwoliłyby uratować uprawy. Zbiory się nie udadzą i będziesz musiał to wszystko sprzedać, raczej wcześniej niż później. – Wypuścił liść i zwrócił się ponownie do Madjida: – Powinien pan stąd wyjechać – poradził mu. – Nie czeka tu pana nic oprócz bólu.Madjid patrzył w milczeniu, jak nieznajomy odchodzi przez winorośle z powrotem do drogi. Z tyłu dobiegały go trzaski i sapania, gdy LePoux wstawał z ziemi.– Wracaj do pracy – warknął właściciel. Podniósł połówki złamanego bambusa, spojrzał na nie i rzucił na ziemię.Madjid rozejrzał się. Pomarańczowe i brązowe plamki zarazy znaczyły niemal wszystkie liście. Nieznajomy miał rację, te zbiory można było spisać na straty. A kiedy zaraza obejmie winnicę, LePoux zrzuci na niego całą winę, będzie go bił, wyzywał od nierobów i przegoni stąd, nie zapłaciwszy ani grosza. Musiał się stąd wynieść. Było to tak oczywiste, że poczuł, jakby nagle wyrwał się spod mocy jakiegoś zaklęcia. Zaślepił go pozorny brak innych możliwości i ślepa wiara w wartość ciężkiej pracy. Spojrzał ponownie w stronę obcego mężczyzny, który otworzył mu oczy. Nieznajomy był już prawie na drodze.– Jak się pan nazywa?! – zawołał.– Salomon – odparł mężczyzna, nie odwracając się. Mówił równie cicho, jak poprzednio, lecz jego głos brzmiał w uszach Madjida głośniej od krzyku. – Nazywam się Salomon Creed.\n3Komendant Benoît Amand z Policji Narodowej poczuł w kieszeni wibrowanie oznaczające, że ktoś próbuje się z nim połączyć. Ignorując je, wyciągnął rękę i przesunął palcem po swastyce, którą ktoś namalował sprayem na tablicy pamiątkowej. Czarna farba spłynęła na nazwiska wyryte w kamieniu i upamiętniające Żydów, których zapędzono do pociągów i wywieziono do obozów śmierci dwudziestego szóstego sierpnia 1942 roku. Usłyszał kroki na placu do gry w bule i chlupot wody nalewanej do wiadra.– Chce pan zrobić najpierw zdjęcia? – spytał mężczyzna z wiadrem.– Nie – odparł Amand, przechodząc obok niego i zmierzając przez La Place 26 Août w stronę Café Belloq po drugiej stronie placu. – Chcę, żeby pan to zmył i nie zostawił żadnego śladu.W cieniu szerokiej czerwonej markizy siedział tłumek klientów, którzy zjedli właśnie śniadanie, a teraz popijali kawę, wpatrzeni w swoje telefony i gazety. Kilku z nich patrzyło właśnie na niego, między innymi właściciel lokalu. Jean-Luc Belloq. Czyścił fartuchem tę samą szklankę, odkąd przyjechał tu Amand.Policjant sięgnął do kieszeni, przesunął dłoń obok telefonu i dotknął buteleczki z nitrogliceryną w kapsułkach. Odkręcił korek jedną dłonią, by Belloq niczego nie zauważył. Minął wzniesioną w połowie scenę, część przygotowań do obchodów siedemdziesiątej rocznicy zakończenia drugiej wojny światowej. Nie rozwieszono jeszcze banerów, inaczej wandal ze sprayem pewnie także by je zniszczył. Pozostała część placu była na razie pusta, stoliki do szachów i boiska do gry w bule nie zostały jeszcze zajęte przez staruszków, którzy traktowali to miejsce jako klub towarzyski na świeżym powietrzu. Amand wziął w palce jedną kapsułkę, włożył ją do ust, udając, że kaszle, i schował pod językiem. Natychmiast poczuł, jak ucisk i duszność w piersiach ustępują. Znów zawibrował telefon, uderzając lekko w buteleczkę z lekarstwami, lecz policjant ponownie go zignorował, skupiając się na oddechu, jak nauczył go lekarz. Wspiął się na schody prowadzące do kawiarni i przywitał skinieniem głowy tych nielicznych klientów, którzy nie byli turystami.– Komendancie – powiedział Belloq, nadal wycierając tę samą szklankę. – Ciągle nie mogę się przyzwyczaić do pańskiego nowego wyglądu. Zrobię panu kawę. – Odwrócił się i nagle znieruchomiał, po czym uderzył się dłonią w czoło, w teatralnym geście. – Przepraszam. Żadnych środków pobudzających, prawda? To musi być frustrujące, kiedy człowiek zrzuci tyle kilogramów, a nadal ma serce zawodnika sumo.Telefon w kieszeni przestał wibrować, a kapsułka pod językiem wciąż rozszerzała żyły Amanda.– O której godzinie otworzył pan dziś lokal? – spytał.– Około szóstej, jak zawsze.– Nie zauważył pan niczego podejrzanego?– W jakim sensie?– Na przykład kogoś, kto malował sprayem swastykę na tablicy pamiątkowej? – Belloq pokręcił głową. – Kogoś innego? – Ponownie zaprzeczył. – A co z kawiarnią, ktoś przyszedł tu przed panem?– Zawsze jestem tu pierwszy.– Kiedy zauważył pan graffiti?– W ogóle nie zauważyłem. – Belloq wskazał głową na kelnerkę, która czyściła stoły na tyłach tarasu. – Ona je zobaczyła i powiedziała mi o tym, więc zadzwoniłem do pana.– Czy ona się jakoś nazywa?– Prawdopodobnie. Pracownicy wciąż przychodzą i odchodzą, a ja nie mam pamięci do nazwisk.Amand skinął głową. Caffé Belloq słynęła z tego, że wyciska ze swoich pracowników wszystkie poty, a potem płaci im grosze.– Mogę z nią porozmawiać? – spytał policjant i nie czekając na odpowiedź, ruszył w stronę kelnerki. Kiedy Belloq poszedł za nim, Amand przystanął i odwrócił się do niego: – W cztery oczy, jeśli nie ma pan nic przeciwko.Belloq wyglądał tak, jakby miał coś przeciwko, lecz z kawiarni doszedł ich dzwonek telefonu stacjonarnego. Sygnał brzmiał jak wołanie z przeszłości, bo wydawał go aparat z bakelitu, tak stary, że na powrót modny, choć w tym przypadku w grę wchodziło raczej skąpstwo właściciela, a nie chęć dostosowania się do trendów.– Nie powinien pan tego odebrać? – spytał Amand. Belloq spojrzał na kelnerkę, po czym zawrócił i ruszył w przeciwną stronę. Policjant poczekał, aż właściciel zniknie we wnętrzu lokalu i dopiero wtedy podszedł do kelnerki.– Mademoiselle? – przemówił, zatrzymując się przy stoliku. – Jestem Benoît Amand z Policji Narodowej. – Zaniepokojona dziewczyna podniosła wzrok znad okruszków rogalika, które zgarniała właśnie na tacę. – Proszę się nie obawiać, nic pani nie grozi. Jak ma pani na imię?Kelnerka zerknęła na kawiarnię, gdzie za szybą widać było Belloqa rozmawiającego przez telefon i patrzącego w ich stronę.– Mariella – mruknęła.– Mariello, monsieur Belloq mówi, że to pani zauważyła graffiti na tablicy. – Dziewczyna skinęła lekko głową. – O której godzinie to było?– Kiedy przygotowywałam stoliki. Około wpół do siódmej.– A kiedy powiedziała pani o tym monsieur Belloqowi?– Jak tylko to zobaczyłam.– Był tu wtedy ktoś jeszcze?– Nie.– Dziękuję, Mariello.Ponownie skinęła głową i oddaliła się szybko, wdzięczna, że dał jej spokój.Amand wrócił do kawiarni, spoglądając na mężczyznę z wiadrem, który czyścił tablicę pamiątkową. Swastyka kryła się teraz pod grubą warstwą mydlin spływających po kamieniu.– Jest tutaj – powiedział Belloq, podając słuchawkę Amandowi, gdy tylko komendant wszedł do lokalu.– Czy ten zegar dobrze chodzi? – spytał Amand, wskazując na mały zegar szafkowy, który pokazywał w kawiarni czas jeszcze przed wojną.Belloq skinął głową.– Nakręcam go i nastawiam codziennie rano. Dlaczego pan pyta?– Bo chciałbym wiedzieć, dlaczego potrzebował pan aż trzech godzin, żeby poinformować nas o swastyce wymalowanej na żydowskim pomniku w pobliżu pańskiego lokalu.Belloq wzruszył ramionami.– Nie wydawało mi się to szczególnie ważne.Amand wziął od niego słuchawkę. Natychmiast poczuł zapach tytoniu, którym czarny plastik przesiąkł na przestrzeni dziesięcioleci.– Amand, słucham.– Dlaczego nie odbierasz swojego telefonu?Komendant zesztywniał, zrozumiawszy, że sierżant jest naprawdę mocno czymś przejęty.– Co się stało, Henri?– Chodzi o Josefa Engla. Dzwoniła właśnie jego sprzątaczka. Jest rozhisteryzowana, mówi, że po całej pracowni biegają szczury. Parra już tam jedzie. Sprzątaczka twierdzi, że Engel został zamordowany.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Chlopiec__ktory_widzial-ebookRO/p1038802i1167508" target="_blank" title="Chłopiec, który widział [Simon Toyne] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Chłopiec, który widział [Simon Toyne] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Zespoły weselne - Sokołów Podlaski - Ranking najlepszych zespołów weselnych\nPlanowanieWesela.pl » Zespoły weselne » Mazowieckie » Sokołów Podlaski\nZespoły weselne - Sokołów Podlaski\nZespoły weselne w Sokołowie Podlaskim\nZespoły weselne w pobliżu Sokołowa Podlaskiego\nDJ Adam Pokora\nWarszawa, ul. Grochowska 172 (w odległości ok. 106 km od Sokołowa Podlaskiego)\nTelefony: kom. 608 625 901\nStrona WWW: www.djadampokora.pl\nInne: Profesjonalny Dj. Gram przeboje z lat 50,60,70,80,90 oraz współczesne. Imprezy: wesela, studniówki, sylwestry, bale, firmowe, tematyczne. Gram w klubie Remont i w RDC (Polskie Radio). Współpracuję z profesjonalną animatorką. Posiadam konsoletę , nagłośnienie, oświetlenie, mikrofony, efekty.\nZespół Make Me Feel\nWarszawa, Warszawa mazowieckie (około 106 km od Sokołowa Podlaskiego)\nTelefony: kom. 696 776 100\nStrona WWW: www.makemefeel.pl\nInne: Zapraszamy wszystkich zakochanych narzeczonych do kontaktu z zespołem muzycznym Make Me Feel Jesteśmy do Twojej dyspozycji i gotowi do akcji! Pełna emocji i wrażeń zabawa do białego rana Największe przeboje, które ruszą najbardziej opornych Gości Musisz to poczuć! www.facebook.com/makemefeel\nIlość miejsc: Jesteśmy zespołem muzycznym. Atuty: Profesjonalizm Doświadczenie Gwarancja 100% satysfakcji\nRealizacja: Warszawa i okolice, województwo mazowieckie.\nZespoły weselne Węgrów\nZespoły weselne Siedlce\nZespoły weselne Łochów\nZespoły weselne Stara Miłosna\nZespoły weselne Kanie (koło Warszawy)\nKapele na zabawę weselną w Sokołowie Podlaskim, a także w najbliższym regionie. Lista sprawdzonych zespołów na wesele. Twój zespół gra na weselach w Sokołowie Podlaskim? Zamieść tutaj swoją wizytówkę! Pozwól się odnaleźć Parom Młodym!\nWytwórnia Ślubów Wedding Planner Katowice Konsultanci ślubni


Zwięzła historia szycia oraz popularności spodni dżinsowych na całym świecie | Hebemoda\nHome » Zwięzła historia szycia oraz popularności spodni dżinsowych na całym świecie\nZwięzła historia szycia oraz popularności spodni dżinsowych na całym świecie\nSubmitted by addmean on Mon, 12/21/2020 - 07:21\nSpodnie jeansowe, takie, jakie widzimy teraz, istnieją już od ponad 140 lat. Wtedy to, firma odzieżowa z Ameryki Północnej, wystartowała z produkcją spodni z denimu, na potrzeby robotników, ranczerów oraz żołnierzy, a następnie również dla zwykłych mieszkańców.\nJednak spodnie z denimu wcale nie mają tak krótkiej historii, jak mogłoby się zdawać. Tkanina, która stanowi podstawę jeansów, to denim. Jest to skręcona sklep z włóczkami bawełniana, układana w skośny splot, którego cechą jest duża gęstość i któremu zawdzięczamy wyjątkową solidność tych spodni. Niewątpliwie mocno się utarło w naszym świecie, że dżinsy to spodnie amerykańskich farmerów – to nie ma bardziej mylnego.\nZaprezentowany zagadnienie opisaliśmy z myślą Twoje potrzeby. Czekamy na twoją informację, czy spodobał Ci się ten wpis. Daj nam znać - przejdź do strony szpilki do pole dance .\nSpodnie z denimu wywodzą się z Francji (de Nimes – miasto, gdzie prowadzono wytwórnię przędzy wykorzystywanej przy ich szyciu). W XV wieku, były to najbardziej cenione spodnie noszone przez europejskich żeglarzy. Lubili je oni, z uwagi na solidność i łatwe ich utrzymanie we względnym porządku (najczęściej prano je poprzez powieszenie na linie i przeciągnięcie ich ileś kilometrów za płynącym statkiem). Znacznie więcej dowiesz się na stronie Base.\nSpodnie jeansowe powróciły w XIX wieku w Ameryce. Dopiero wtedy powróciła ich popularność i na zawsze dołączyły do naszej mody. Pierwsze amerykańskie jeansy, wciąż nie miały takiego kształtu, jak obecnie. Dopiero gdy w 1889 roku, fabryka odzieżowa Lee zaczęła wytwarzanie swoich dżinsów, na zawsze odmieniając ich początkowy krój. Spodnie jeansowe męskie Lee (wtedy kobiety nosiły jedynie w spódnice), jako pierwsze z pomiędzy pozostałych firm, posiadały wprawiony zamek błyskawiczny. Wcześniej spodnie te najzwyczajniej wciągano. Dzięki nowemu pomysłowi, spodnie jeansowe męskie Lee pozyskały ogromną popularność, ponieważ były lepiej dopasowane. Spodnie jeansowe męskie Lee z błyskawicznym zamkiem, to nie ostatnia nowość zaproponowana przez tę firmę. Sprawdź asortyment jeansy męskie lee. Są oni także pionierami w produkcji jeansowych kurtek, co zapoczątkowało modę na tworzenie różnorodnych partii garderoby z tej tkaniny.\nJeśli więc jesteś amatorem spodni dżinsowych, powinieneś znać rzetelną historię ich powstania. W końcu fakt, że są one wytwarzane od XV wieku brzmi znacznie lepiej, niż jedyne 140 lat.


Poniedziałek w Premier League: Fabregas przeprosił kibiców Arsenalu, Chelsea zabrakło bramki - Sport WP SportoweFakty\nPoniedziałek w Premier League: Fabregas przeprosił kibiców Arsenalu, Chelsea zabrakło bramki\nCesc Fabregas przeprosił fanów Arsenalu Londyn za to, że nie wypowiadał się o swojej przyszłości, jednak Hiszpan przyznał, że klub zabronił mu tego. Tymczasem Andre Villas-Boas stwierdził, że zabrakło bramki w meczu ze Stoke City, ale z innych elementów był zadowolony. Natomiast do treningów z Manchesterem City wrócił Kolo Toure. Piłkarz przez ostatnie miesiące był zawieszony po tym jak wykryto w jego organizmie niedozwolone środki. Z kolei 1,8 miliona funtów zaproponowało Tottenhamowi Hotspur Los Angeles Galaxy za wykupienie Robbiego Keanea. Koguty zaakceptowały tę ofertę.\nBartosz Zimkowski 15 Sierpnia 2011, 17:49\nWenger chce zatrzymać Nasriego, który jest wściekły na fanów\nW poniedziałek Cesc Fabregas oficjalnie przeszedł z Arsenalu Londyn do FC Barcelony. Teraz Arsene Wenger zapowiedział, że zrobi wszystko, aby Samir Nasri pozostał na Emirates Stadium.\n- Idealnie byłoby, gdyby Samir został. Sytuacja jest inna niż w przypadku z Fabregasem - powiedział Wenger. Tymczasem francuski pomocnik jest zły na fanów Kanonierów. - Słyszałem co fani śpiewali o mnie podczas sobotniego meczu z Newcastle. To jest brak szacunku, ponieważ cały czas (sic) jestem zawodnikiem Arsenalu - napisał na swoim Twitterze Samir Nasri.\nCesc Fabregas: Przepraszam kibiców Arsenalu\nByły kapitan Arsenalu Cesc Fabregas przeprosił fanów Kanonierów, że nie wypowiadał się o swojej przyszłości przez ostatnie tygodnie. Podziękował im także za kilka lat dopingu.\n- Mam teraz czas, żeby o tej całej sytuacji porozmawiać i zrobię wywiad specjalnie dla nich. Przykro mi, że nie mogłem nic powiedzieć w ciągu ostatnich dwóch i pół miesiąca. Arsenal nie pozwolił mi z nikim rozmawiać. Nawet gdybym chciał, to nie mogłem. Jestem zawiedziony i zdenerwowany, bo miałem świetne relacje z kibicami na przestrzeni lat. Trzeba było czasu, aby zbudować to i jestem rozczarowany, ponieważ mogłem stracić niektórych z nich. Wszystko co mam, to słowa wdzięczności. Nigdy nie zapomnę tego, co zrobili dla mnie. Dałem absolutnie wszystko dla klubu i myślę, że oni wiedzą, że jednak był to właściwy czas, aby wrócić do Barcelony. Spędziłem w Arsenalu 1/3 mojego życia i jestem bardzo smutny, że odszedłem, lecz życie toczy się dalej - powiedział Cesc Fabregas.\nChelsea zabrakło bramki\nTylko remisem 0:0 zakończył się pojedynek Stoke City z Chelsea Londyn. To nie był udany debiut w roli menedżera The Blues Andre Villasa-Boasa.\n- Pierwsza połowa była trudna. Było wiele stałych fragmentów gry. W drugiej części podkręciliśmy tempo i stworzyliśmy kilka okazji. Nie potrafiliśmy jednak zdobyć bramki - powiedział po ostatnim gwizdku sędziego portugalski szkoleniowiec.\nKolo Toure już trenuje\nDo treningów z Manchesterem City wrócił Kolo Toure. Piłkarz przez ostatnie miesiące był zawieszony po tym jak wykryto w jego organizmie niedozwolone środki. Zawieszenie mija jednak dopiero 2 września.\nKlub także wyciągnął od niego konsekwencje, lecz na trzy tygodnie przed upływem kary, pozwolił mu na rozpoczęcie treningów.\nRobbie Keane dołączy do Beckhama\n1,8 miliona funtów zaproponowało Tottenhamowi Hotspur Los Angeles Galaxy za wykupienie Robbiego Keanea. Koguty zaakceptowały tę ofertę i Irlandczyk może rozmawiać z Amerykanami.\nO tym, że 31-latek zmieni otoczenie było wiadomo już od kilku miesięcy. Brakowało jednak propozycji dla niego. Teraz może występować w jednym zespole z Davidem Beckhamem.\nArsenal odwoła się od decyzji Gervinho?\nArsene Wenger zapowiada, że najprawdopodobniej odwoła się od czerwonej kartki Gervinho. Skrzydłowy Arsenalu dostał ją za uderzenie w twarz Joeya Bartona. Francuz nie do końca zgadza się z tą karą, ponieważ jego zdaniem pomocnik Newcastle United sprowokował go.\nTeraz Gervinho został automatycznie zawieszony na trzy mecze. Jeśli Arsenal złoży apelację to komisja dyscyplinarna może dodać mu kolejne spotkanie do kary, jeśli uzna, że Kanonierzy nie mieli żadnych podstaw do prośby o anulowanie czerwonej kartki.\nWBA sprzedało napastnika\nIshmael Miller przeszedł z West Bromwich Albion do Nottingham Forest. Klub Radosława Majewskiego zapłacił za tego napastnika 1,2 miliona funtów.\nW poprzednim sezonie był wypożyczony do Quenns Park Rangers, ale nie bardzo pomógł temu zespołowi w awansie do Premier League, ponieważ strzelił tylko jedną bramkę w czternastu meczach.\nTrwają rozmowy w sprawie Eboue\nKolejnym zawodnikiem, który może odejść z Arsenalu Londyn jest Emmanuel Eboue. Galatasaray Stambuł oficjalnie potwierdziło, że negocjuje z Kanonierami warunki transferu.\n28-latek i tak był rezerwowym w zespole Wengera i wszystko na to wskazuje, że po sześciu latach gry dla Arsenalu opuści Emirates Stadium. Media nie podają szacunkowej kwoty transferu.\nWilki wypożyczyły napastnika\nAndy Keogh został wypożyczony do stycznia z Wolverhampton Wanderers do Leeds United. 25-latek swoją piłkarską karierę zaczynał właśnie w drużynie Pawi.\nW Wilkach nie miał pewnego miejsca w składzie i dlatego Mick McCarthy zezwolił na odejście na Elland Road.\ncv 15-08 18:24 Zgłoś komentarz\nTomek grzeje teraz lawe w rezerwach Man Utd\nnie wiem 15-08 18:18 Zgłoś komentarz\nco z Kuszczakiem?\nLondyn Manchester West Bromwich Andre Villas-Boas Gervinho Emmanuel Eboue Ishmael Miller Robbie Keane Samir Nasri Kolo Toure Los Angeles Galaxy Cesc Fabregas West Bromwich Albion Manchester City Chelsea FC Anglia Premier League Arsenal FC Arsene Wenger Piłka nożna Piłka w Europie Piłka nożna w Anglii


Z wędkarskiego pamiętnika - Pierwsza wyprawa na troć - Fishster.pl\nDziś, pamięcią sięgam do roku 2011. Osiem lat temu pierwszy raz miałem okazje łowić trocie. Łowić to za dużo powiedziane, bo skończyło się bez ryby, ale od tamtej pory cyklicznie co roku, z kilkoma Zapaleńcami, w pierwszych dniach stycznia meldujemy się na którejś z pomorskich rzek. Przez te osiem lat różne rzeki wiodły prym w klasyfikacjach złowionych ryb, ale ciekawe jest to, że w tak krótkim czasie rzeka potrafi się zamienić z trociowego eldorado, w rzekę niemal pustą. Gdy w roku 2011, stałem nad brzegiem Łeby, była to absolutnie topowe trociowe łowisko, a sezon w latach 2009 i 2010 to małe, polskie eldorado. Od kilku sezonów jest zupełnie odwrotnie. Po drodze takie „mini sezony” przeżywała też Łupawa, Drwęca, Rega, Reda, Słupia, i tylko Parsęta i Ina na przestrzeni tych lat wydaje się być w miarę stabilna. W miarę określa tutaj też ilość ryb w rzece.\nTymczasem zapraszam Was do cofnięcia się razem ze mną w czasie:\n„O 17.30 wsiadam w pociąg relacji Warszawa – Łódź. Świadomość, że na pewno czegoś zapomniałem towarzyszy mi przez całą drogę. Nic to. Ważne, że kij i kołowrotek jest. Łódź przywitała mnie siarczystym mrozem i dworcem, który w swojej nowoczesności zatrzymał się gdzieś w PRLu, a prośba o remont wychodzi tu z każdego kąta. Na szczęście Łódź to tylko przystanek na trasie do Słupska i Lęborka, gdzie wraz z trzema kompanami mamy ruszyć szlakiem troci i łososia. Dla mnie to debiut. Z rozmyślań o tym, w którą stronę będę trzymał ryby do fotek, wyrywa mnie telefon. „Hołowczyc mówi, że za dwie minuty będziemy pod dworcem”. Hołowczyc to oczywiście głos z nawigacji samochodowej, który prowadzi Kolegów z Olkusza i Sosnowca. Zeszło jeszcze 20 minut i jesteśmy w komplecie. Przed nami 400 km.\nZa Bydgoszczą niespodzianka. W środku nocy odwiedzamy, zaprzyjaźnionego przez jednego z naszych, znakomitego łowcę trocie. Wita nas kawą i trochę gawędzimy. Opowiada o Drwęcy, rozpoczęciu sezonu. Na koniec dostajemy po wahadłówce z jego warsztatu. Świetna przynęta, udało mi się jej nie urwać i myślę, że przed kolejnym trociowym wyjazdem, spokojnie może konkurować z choinkowymi bombkami na świątecznym drzewku. Istne cacko.\nW Słupsku jesteśmy o 4 rano. Do siódmej drzemka w samochodzie, opłaty na okręg słupski i już nic nie może nas powstrzymać. Kierunek Słupia w Bydlinie. Parkujemy w lesie. Cholernie mrozi, zanim cokolwiek zrobimy, zanim cokolwiek się wydarzy, najpierw idziemy ją zobaczyć. Skrzypiący śnieg, przeszywający wiatr i trochę jakby… kawy za mało. Nic to, może i to będzie trudny dzień, ale jakże wyczekiwany i Ona – rekompensuje wszystko, płynie tutaj przez pół leśny teren. Jest piękna.\n15 minut później już grzebiemy w bagażniku i dzielimy się wnioskami na temat zabranego sprzętu:\n– Ale pała.\n– Ja mam 0,36 mm. –\n– Zacznę chyba od obrotówki.\nSnują się plany, a w tym czasie wszyscy zbroją się na cebulkę. Głębszy łyk czegoś mocniejszego i już pierwsze rzuty. Serce bije szybciej, powolne ruchy kołowrotkiem, przytrzymanie w nurcie. Nie tym razem. Gdzieś z prawej słyszę Kumpla i klasyczne „ale urwał”. Zaczęło się na dobre. Pierwszy zakręt, a do niego przytulony potężny nawis. Delikatnie na kolanach, nie za blisko brzegu, obławiam nie mogąc przynęty sprowadzić do dna. Ale jama. Odczuwam powoli pierwsze bule w nadgarstku. Każdy rzut spod ręki, a jak się okazuje trociowy kij trochę waży. Spokojnie, nigdzie się nie śpieszy.\nKolejny zakręt, pięknie powalone drzewo. Na końcu linki obrotówka, która idealnie wylądowała pod drzewem. Ponawiam kilka razy i nagle, na środku rzeki, dwa szybkie, energiczne szarpnięcia. Zacięcie minimalnie spóźnione. Moje ręce trzęsą jak na detoksie. Niewiele myśląc ponownie ślę wabik pod zawadę. W zwolnionym tempie widzę jak majestatycznie żyłka okręca się kilka razy wokół gałęzi. Oznaczać to może tylko jedno. Szarpię się z tym dłuższą chwilę, zrzucając sporo gałęzi do wody, oczywiście żyłka przeciera się, a obrotówka spada do wody. Pośpiesznie wiąże kolejną, ale idę kawałek dalej. Nawet jeśli nie spłoszyłem tej ryby, to i tak poryczała się tam już ze śmiechu.\nNa polance zasypanej śniegiem przysiadam się do Chłopaków na coś ciepłego. Dzielimy się wnioskami, sypią się żarty. Niepowtarzalny klimat.\n– Na takie branie czeka się dwa lata.\n– No chyba, że to był karp.\nIdziemy dalej. Czujność wróciła, wędki w łapy, na kolana i … z nieba zaczyna padać coś dziwnego. Coś między gradem, śniegiem a deszczem. Szybka decyzja.\n– Panowie odwrót. Ta breja zamarza, a wątpię by tu mieli podgrzewane drogi.\n– O ile w ogóle mają drogi – dorzuca ktoś z chichotem.\nI znów żarty. Do czasu. Drogę do Lęborka ( 60 km ) pokonujemy tempem 20km/h, bez hamulców, choć hamulce w samochodzie były w najlepszym porządku.\n– To jest chyba koniec świata.\n– To jest taki koniec świata, gdzie jest nic.\n– Końce świata są dwa, bo na Maczkach jest koniec świata gdzie są krzaki. *\nOstatnie 10 km polną drogą do kwatery upływają nam nad analizą pojęcia koniec świata i nad szukaniem sklepu, który znaleźliśmy kilometr za końcem świata.\nWieś Redkowice – kościół, szkoła, trzy stawy i kilka domów. Jeden z nich to nasza kwatera. Przemili gospodarze, całe piętro do dyspozycji. Pokój na głowę, a w jednym kino domowe. Ponadto wyposażona kuchnia i bardzo schludna łazienka, a to wszystko za 30 pln od łebka za dobę. Rewelacja!\nCzas na strawę, do tego trochę nalewki, nawet cała butelka i telewizor. Jutro Łeba. Analiza dzisiejszego dnia, krótkie wnioski. Nowy dzień, nowe szanse. 0 18.30 wszyscy padli jak dzieci.\nWarunki nie były łatwe. 2011 rok to ostatni, który pamiętam z tak obfitym śniegiem na początku roku.\nBudzik w telefonie dzwoni o 6, po 12 godzinach snu jednak nikomu nie był straszny. Toaleta, śniadanie, pogoda w TV i już jesteśmy nad brzegiem Łeby. Rzeka całkiem inna, na pierwszy rzut oka brzydsza, prostsza, wręcz kanałowa. Jesteśmy w Chocielewku. To tu Majowy w zeszłym roku cieszył się piękną trocią. To dodatkowo mobilizuje. Ja idę w dół, Chłopaki w górę. Nad brzegiem zapanowała odwilż, jest ciepło, choć dalej mocno wieje. Dokładnie obławiam każdy metr wody. Wobler, wahadło, obrotówka, nawet guma. Nic. Dochodzę do ujścia kanału, niżej nie pójdę. W drodze do kompanów spotykam Kumpla, który uruchomił muchówkę.\n– Złamałem spina..\n– Zaczep myślał, że da mi radę. Dał tylko wędce.\nU góry rzeka ciekawsza, węższa, co rusz zwalone drzewa, podmyte burty. Nagle donośne „Kurw…..” echo niesie po brzegu. Podchodzę bliżej. Krzysiek próbuje złowić swój piórnik z przynętami. Jakimś fartem się udało, dobrze bo trochę ładnych zabaweczek by przepadło. Rzut za rzutem, godzina za godziną coraz bliżej wieczora. Nadzieje nie gasną. Jest cynk o rybie która notorycznie wychodzi do przynęt na jednej miejscówce. Próbujemy. Gdzieś z boku ktoś zalicza branie na streamera, kto i inny na blachę. Wszystko to jednak bez kropki nad i. Przed 16 wracamy do samochodu. Podsumowując… dziś nic już tego nie będzie.\n– W moim pudełku powoli wieje przeciąg.\n– Dostałem obrotówką w czoło, ale z zaczepu wyrwałem. Co więcej, wyrwałem też zaczep i mam trzy przynęty więcej.\n– a może by tak… na przykład małe piwko ?\nTak też było tego wieczoru – Grzane, gorzka, nalewka. Dla takich spotkań, z takimi ludźmi, warto choćby bez najmniejszego powodzenia…\nSobota. Dla mnie to ostatni dzień. Ciężko wstać, ból głowy i to nie ze względu na wczoraj. Po prostu mnie przewiało. Jestem zmęczony jak pierwszego dnia wieczorem. Ładuję w siebie leki, Ktoś je śniadanie, Ktoś szuka kawy. Późno się zebraliśmy, do tego jeszcze błądzimy po wiosce. Dziś ma być Łeba w Żelazkowie. Dotarliśmy po 9, tym razem Krzysiek uzbroił muchówkę i delektuje się bezwietrznym, ciepłym dniem.\n– Tu już nawet o ryby nie chodzi, starcza przyjemność z tego rzucania.\nRozdzielamy się, ja z Piotrkiem zostaję na jamie pod mostem. Pozostali to w górę, to w dół\n– Sięgasz dna?\n– Odkąd przestałem pić to nie sięgam.\nŁeba. Jama pod mostem. Przede wszystkim bankowe miejsce.\nWidziałem troci cień\nOpadam z sił, jednak idę w dół, mijam wszystkich zatrzymuję się na bankówce, gdzie zwalone jest pół lasu do wody. „Ktoś koniec świata wrzucił do wody”. Siadam i czuję się fatalnie, lecz by nie mieć wyrzutów sumienia przyjmuję dobrą pozycję, by móc spokojnie, na siedząco, obławiać. „Ale tu porwę”. I tak sobie siedzę, rzucam, rwę, rzucam, zwijam, rwę. Przerwa na bułkę. Rozglądam się, patrzę w górę. „Ale się chłopaki przyłożyli” Piotrek siedzi dalej na dziurze, a Krzysiek przemieścił się może 20 metrów w dół. Czarek jedynie jakby bliżej mnie. Siły po bułce wróciły, choć sam nie wiem, czy faktycznie wróciły czy się tylko oszukuję. Idę w górę, długa prosta i metr po metrze. Dochodzę zrezygnowanego Piotrka, krótka wymiana zdań, zmieniamy brzegi i znowu w dół. Krzysiek z daleka:\n– Widziałem rybę, ja pier… , tu przy brzegu miałem walnięcie, ponadto chwilę później pokazała się cała na środku rzeki, potężna, dobra osiemdziesiona.\nNiewiele myśląc cofamy się na miejsce zdarzenia i biczujemy, ja wahadłem, Krzysiek streamerem. Piotrek siedzi z boku na pniu i przygląda się dwóm nakręconym dziwolągom. Po 20 minutach przeszło i mnie, Krzysiek nawet nie zamierza przestać. Powoli dociera do nas, że to koniec tego dnia i całego trociowania. Trochę żal, może za rok… . „Odbijemy w czerwcu na Łupawie.”\nKwatera, kolacja, piwo, telewizor i… księga gości gospodyni kwatery, w której znalazł się nasz wpis i znajdzie się nasze zdjęcie. Uprzejmy gospodarz dostarczył mnie na dworzec w Lęborku. Chłopaki zostają do jutra…\n1.Maczki – dzielnica Sosnowca przez którą płynie Biała Przemsza. Trudny technicznie odcinek rzeki pstrągowej, z jeszcze trudniejszym podejściem do wody za sprawą bardzo zarośniętego terenu.\nJak łowić duże szczupaki – granica przynęty nie istnieje


Polska dopiero na 23 miejscu wśród 28 państw członkowskich Unii Europejskiej według indeksu gospodarki cyfrowej i społeczeństwa cyfrowego (DESI), notujemy szczególnie słabe wyniki w zakresie cyfryzacji przedsiębiorstw! – ITReseller\nPolska zajęła w tym roku, dopiero 23. miejsce wśród państw członkowskich Unii Europejskiej według indeksu gospodarki cyfrowej i społeczeństwa cyfrowego (DESI), podała Komisja Europejska. Rok temu Polska uplasowała się na 25. miejscu. Polska uzyskała w br. 45 pkt (wobec 40,7 pkt w ub.r.) wobec średniej dla UE 52,6 pkt (wobec 49,4 pkt w ub.r.).\n“W rankingu indeksu gospodarki cyfrowej i społeczeństwa cyfrowego (DESI) na 2020 r. na tle 28 państw członkowskich UE Polska plasuje się na 23. miejscu. W oparciu o dane sprzed pandemii wynik Polski uległ poprawie, podobnie jak średnia UE” – czytamy w raporcie.\nPoziom wykorzystania mobilnych usług szerokopasmowych w Polsce jest w dalszym ciągu najwyższy w skali UE, a ceny – bardzo konkurencyjne. Wysokie wyniki, jeżeli chodzi o zasięg stałych sieci o bardzo dużej przepływności oraz sieci 4G, przyczyniły się do poprawy ogólnego wyniku Polski w podkategorii “Łączność”. Poprawiły się wyniki w dziedzinie cyfrowych usług publicznych, jednak nie wpłynęło to na zmianę pozycji Polski. Polska poprawiła swoje wyniki w zakresie stosowania wstępnie wypełnionych formularzy i realizacji usług przez internet, a pod względem korzystania z otwartych danych plasuje się powyżej średniej unijnej, podkreślono.\n“Wyniki te są jednak niwelowane przez słabsze wyniki w obszarze integracji technologii cyfrowej oraz korzystania z usług internetowych, z którymi to obszarami związanych jest najwięcej wyzwań. W szczególności 15% ludności Polski nie korzysta jeszcze z internetu, a niemal połowa społeczeństwa wciąż nie posiada podstawowych umiejętności cyfrowych. Na rynku jest coraz więcej specjalistów w dziedzinie ICT i absolwentów kierunków teleinformatycznych, ale ich liczba pozostaje poniżej średniej unijnej. Polskie przedsiębiorstwa mają pozytywny stosunek do stosowania nowych technologii, a tendencja ta znajduje odzwierciedlenie we wzroście wykorzystania mediów społecznościowych, elektronicznej wymiany informacji i sprzedaży przez internet” – czytamy dalej.\nJednak, zgodnie ze wskaźnikiem wykorzystania technologii cyfrowych, 60% przedsiębiorstw charakteryzuje się bardzo niskim poziomem cyfryzacji (UE: 39%), a jedynie 11% z nich to przedsiębiorstwa w wysokim stopniu ucyfrowione (UE: 26%), podano także.\nPolska sfinalizowała nową strategię – Program Rozwoju Kompetencji Cyfrowych – koordynowaną na szczeblu centralnym przez Ministerstwo Cyfryzacji, której celem jest rozwój umiejętności cyfrowych. Nowy program będzie koncentrował się na umiejętnościach cyfrowych, które są potrzebne obywatelom, specjalistom w dziedzinie ICT oraz pracownikom MŚP i pracownikom administracji publicznej. Oczekuje się, że Rada Ministrów przyjmie ten program w pierwszym półroczu 2020 r. W przygotowaniu jest także nowy Program Operacyjny Polska Cyfrowa na lata 2021-2027 współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Strategia ta będzie obejmowała m.in. wsparcie na potrzeby rozwijania infrastruktury szerokopasmowej, e-usług (administracji elektronicznej i e-zdrowia), podstawowych i zaawansowanych umiejętności cyfrowych, podnoszenia kwalifikacji oraz zmiany kwalifikacji, a także zdobywania umiejętności potrzebnych w przyszłości, podano także w raporcie.\n“Patrząc perspektywicznie, jeśli chodzi o wskaźniki DESI, które są szczególnie istotne dla odbudowy gospodarki po kryzysie wywołanym przez COVID-19, Polska jest na zaawansowanym etapie wdrażania sieci o bardzo dużej przepływności. Z drugiej strony Polska nie dokonała jeszcze żadnego przydziału widma radiowego na potrzeby usług 5G. Podstawowe umiejętności cyfrowe pozostają na niskim poziomie w porównaniu ze średnią UE. Polska wykazuje stosunkowo słabe wyniki w zakresie cyfryzacji przedsiębiorstw i cyfrowych usług publicznych” – podsumowano.\nKraje Unii Europejskiej coraz bliżej powszechnego stosowania aplikacji śledzących rozwój epidemii. Przykłady z Włoch i Niemiec.


"Nigdy cię tu nie było" - Lynne Ramsay | BookParadise\nStrona główna / / "Nigdy cię tu nie było" - Lynne Ramsay\n"Nigdy cię tu nie było" - Lynne Ramsay\nBookParadise października 18, 2018\n"Nigdy cię tu nie było" to film, który zapowiadał się bardzo dobrze. Miałam co do niego spore oczekiwania. Sądziłam, iż nie będę mogła oderwać się od ekranu, przedstawiona fabuła zaintryguje mnie i zostanę porwana w wir akcji. Niestety, ale nie do końca tak było. Film w pewnym momencie mnie znużył.\nMuszę przyznać, że ekranizacja zaczęła się bardzo intrygująco. Dała mi nadzieję na kawałek dobrego kina. Jednak, im parłam dalej, tym było gorzej. Było zdecydowanie za dużo kombinatoryki, sceny mieszały się ze sobą, widz skacze ze sceny do sceny, wszystko dzieje się na raz i jest tego za dużo.\nNiektórych scen w ogóle nie rozumiałam i zastanawiałam się, po co w ogóle zostały wprowadzone. Naprawdę, było kilka takich momentów, które były zbędne. Tak jakby twórca chciał po prostu na siłę przedłużyć czas trwania filmu i wstawił coś, bo nie miał pomysłu.\nGeneralnie większość filmu skupia się na tym, że morderca wymierza kary na różne, wymyślne sposoby. Jednak fajnym elementem jest wprowadzenie wątków z przeszłości głównego bohatera. Sam pomysł na fabułę nie jest jakiś wyszukany, bo jest mnóstwo podobnych filmów, ale jednak mimo wszystko, element morderstw jest ciekawy. Niemniej jednak został spaprany poprzez zbyt dużą ilość wątków. I chociaż pomysł skupienia się na jednej postaci był dobry, to jednak przy godzinie opowieści tylko o jednym bohaterze i mieszanie co chwilę różnych spraw, skakanie od sceny do sceny, robiło się żmudne.\nUważam, że główny aktor został dobrze dobrany. Joaquin Phoenix podnosi poziom tego filmu swoją grą aktorską, która jest naprawdę świetna. Genialnie wcielił się w powierzoną jemu rolę. Niemniej jednak jeden aktor nie jest w stanie podnieść całego filmu i wznieść go na wyżyny. Ekranizacja miała potencjał i to duży, główny bohater został bardzo dobrze dobrany, pomysł na fabułę był dobry, psychodeliczna muzyka rewelacyjna, ale jednak coś poszło nie tak podczas tworzenia i zdecydowanie wina leży po stronie reżysera. Za dużo chciał w tak krótkim czasie i przekombinował.\nBrakowało mi dialogów. Jest ich tutaj zdecydowanie mało. Z jednej strony jest to zaleta, bo brak rozmów pozwala wczuć się w film, ale na dłuższą metę ich brak wprowadzał monotonie i osobiście zaczęłam się nudzić.\nPlusem filmu jest psychodeliczna muzyka, która buduje u widza napięcie i wprowadza w klimat tajemnic, intryg. Śmiało mogę stwierdzić, że ratuje film i wpływa na jego jakość. Dzięki takiej ścieżce dźwiękowej, poczułam chociaż lekki dreszczyk emocji, którego oczekuję od thrillerów.\nEkranizacja miała spory potencjał, który nie został wykorzystany. Niestety, ale muszę stwierdzić, że całość nie porywa i nie zapada w pamięć na dłużej. Jako film na nudny wieczór jest to dobra pozycja, ale dla osób, które nie będą zbyt wiele wymagać.\nZa możliwość obejrzenia dziękuję bardzo Gutek Film.


Skórzany portfel prezent 🎁 na urodziny od 👉 SwistakPakuje.pl\nŚwistakPakuje.pl/ PREZENTY DLA NIEGO/ Chłopaka/ PORTFEL Skórzany Na Urodziny Personalizowany\nPierwsza litera bliskiego Ci mężczyzny nadrukowana na stylowym skórzanym portfelu to prezent, który zachwyci każdego eleganckiego faceta lubiącego unikalne przedmioty. Oryginalny pomysł na prezent z okazji urodzin, zapakowany w drewniane pudełko z dedykacją.\nKategorie: Brata, Chłopaka, Męża, Mężczyzny, Na Urodziny Dorosłych, OFERTA, Portfele, Galanteria, PREZENTY, PREZENTY DLA NIEGO, Syna, Urodziny mężczyzny Tagi: na pieniądze, personalizowany prezent na urodziny, pomysł na prezent urodzinowy, prezent urodzinowy\nSkórzany, bardzo elegancki portfel to piękny na prezent dla każdego mężczyzny. Poręczne, bardzo wygodne wymiary dają swobodę w użytkowaniu. Portfel pomieści zarówno gotówkę, karty oraz dokumenty osobiste.\nPortfel posiada liczne kieszenie oraz przegródki: 2 na banknoty, na bilon, 6 miejsc na karty kredytowe oraz 5 kieszeni na dokumenty.\nProdukt został wykonany z naturalnej skóry w czekoladowym, brązowym kolorze. Na wierzchniej części portfela grawer w formie pierwszej litery imienia, obdarowanej osoby, wpisanej w geometryczne figury.\nOpakowanie to drewniane pudełko, na którym umieścimy napis w formie dedykacji: Z okazji urodzin spełnienia marzeń i planów oraz grafiką taką jak na portfelu z imieniem osoby, dla której jest prezent.\nPersonalizowany portfel w drewnianym pudełku, jest ciekawym pomysłem na prezent z okazji urodzin. Zwłaszcza z dedykacją na opakowaniu oraz imieniem obdarowanego.\nDrewniane pudełko, ma subtelny wygląd, dlatego idealnie nadaje się jako pamiątka. Można w nim przechowywać na przykład cenne pamiątki.\nPortfel z pierwszą literą imienia, będzie wyjątkowym upominkiem, który przetrwa długie lata. Dlatego to wprost idealny prezent, który obdarowany, zawsze będzie miał przy sobie.\n1 opinia dla PORTFEL Skórzany Na Urodziny Personalizowany\nDukeHaedon – 5 stycznia 2021


Wprowadzenie do Hyper-V dla testerów oprogramowania | Blog | Solwit\nHome » Wprowadzenie do Hyper-V dla testerów oprogramowania\nAutor: Łukasz Wysocki (Tester Oprogramowania)\nW pracy każdego testera może pojawić się zapotrzebowanie na proste środowisko, które jest (choć wcale nie musi!) wyizolowane. Szczególnie, jeśli pracuje się w środowisku systemu Windows i uruchamianie Dockera może być zbyt czasochłonne lub z innego powodu niewskazane. W takim wypadku, najprostszym rozwiązaniem wydaje się być uruchomienie usługi Hyper-V i utworzenie maszyny wirtualnej. Z artykułu dowiesz się:\njak uruchomić usługę Hyper-V na maszynie z systemem operacyjnym Windows 10,\njak utworzyć maszynę wirtualną z systemem Windows lub Linux,\njak skonfigurować połączenie z siecią dla uruchomionych maszyn wirtualnych.\nNa co dzień, wraz z moim zaspołem zajmuję się testowaniem oprogramowania.\nPlanując testowanie oprogramowania, musisz pamiętać, że na systemie Windows 10 (klienckim) usługa Hyper-V będzie okrojona z części funkcjonalności w porównaniu do Hyper-V uruchomionym na systemie operacyjnym przeznaczonym do celów serwerowych (Windows Server).\nPrzed uruchomieniem funkcjonalności Hyper-V warto zweryfikować to, czy maszyna, na której będą działały maszyny wirtualne ma włączone sprzętowe wsparcie dla wirtualizacji. W zależności od architektury procesora będzie to SVM mode rodziny procesorów AMD i Intel Virtualization Technology dla procesorów Intela. Opcję wirtualizacji uruchomisz w opcjach BIOS/UEFI.\nNastępnym krokiem będzie weryfikacja tego, czy wersja systemu operacyjnego w ogóle wspiera technologie Microsoft Hyper-V. Aby to zweryfikować, najlepiej będzie, gdy w oknie wiersza poleceń wpiszesz komendę systeminfo. W otrzymanej odpowiedzi najważniejsze pola do weryfikacji to:\nHyper-V jest wspierane dla systemu windows 10 w wersjach Enterprise, Pro lub Education. Aby uruchomić Hyper-V w systemie w wersji Home, należy aktywować go do którejś z powyższych wersji (opcja Settings > Update and Security > Activation),\nJeśli wszystkie wymagania są spełnione, możesz uruchamiać funkcjonalność Hyper-V Microsoft na maszynie. Możesz to zrobić na kilka sposobów:\nZa pomocą polecenia powershell:\nZa pomocą wiersza poleceń i narzędzia DISM:\nZa pomocą GUI:\nWybierz ścieżkę Control Panel\_All Control Panel Items\_Programs and Features, a kliknij na Turn Windows Features on or off i z listy dostępnych komponentów zaznacz Hyper-V. Automatycznie zaznaczone zostaną też komponenty potrzebne do działania Hyper-V. Na koniec zatwierdź wybór, klikając OK.\nNiezależnie od sposobu uruchomienia funkcjonalności Hyper-V dla Windows 10, będzie ona dostępna dopiero po restarcie systemu.\nOtworzy się kreator tworzenia maszyny wirtualnej. Pierwsze okno dialogowe wystarczy zatwierdzić, klikając Next. W następnym oknie podaj nazwę maszyny wirtualnej oraz ewentualnie jej lokalizację na dysku. Warto zaznaczyć tu opcję Store the Virtual machine in a different location. Pozwoli to na większą kontrolę nad wirtualnymi maszynami.\nZatwierdź wybory klikając Next. W kolejnym oknie dialogowym wybierz opcję Generation 2 i zatwierdź wybór klikając Next.\nW kolejnym kroku należy podać, ile pamięci RAM będzie posiadała tworzona maszyna wirtualna. Opcję Use Dynamic Memory for this Virtual Machine możesz pozostawić zaznaczoną. Następne okno dialogowe, pozwala na konfigurację sieci. Ponieważ przeczytasz o tym za chwilę, w dalszej części artykułu, możesz kliknąć Next, bez dokonania żadnych zmian.\nNastępne okno dialogowe odpowiada za konfigurację wirtualnego dysku dla uruchamianej maszyny wirtualnej. Podaj tam ścieżkę do nowego wirtualnego dysku lub dodaj do maszyny wirtualnej istniejący już wirtualny dysk.\nNastępne okno dialogowe pozwala na dołączenie obrazu ISO systemu operacyjnego, który ma być zainstalowany na danej maszynie wirtualnej. Po zatwierdzeniu wyborów, poprzez kliknięcie Next, pojawi się okno z podsumowaniem parametrów przyszłej maszyny wirtualnej. Aby sfinalizować tworzenia maszyny, należy kliknąć Finish. W Hyper-V Manager widoczna jest nowo utworzona maszyna wirtualna.\nNastępnym krokiem będzie konfiguracja interfejsów sieciowych dla wirtualnej maszyny. Robi się to przez konfigurację Virtual Switch. Jest on łącznikiem pomiędzy fizycznym interfejsem hosta, a wirtualnym interfejsem maszyny wirtualnej.\nAby utworzyć Virtual Switch kliknij z panelu Actions, Virtual Switch Manager. W nowo otwartym oknie wybierz opcję New virtual Network switch, następnie podaj nazwę nowego Virtual Switch i interfejs fizyczny hosta, do którego ma być podłączony.\nWybory należy zatwierdzić, klikając Apply. Teraz utwórz wirtualny interfejs który będzie podłączony z Virtual Switch. Żeby to zrobić, wybierz maszynę wirtualną, a następnie kliknij w opcję Settings. Otworzy się wtedy okno ustawień dla maszyny wirtualnej. Następnie, w bocznym panelu wybierz Add Hardware, a dalej z dostępnych opcji – Network Adapter.\nDalej, wybierz nowo utworzony Network Adapter i odpowiedni Virtual Switch dla niego.\nPo konfiguracji maszyny wirtualnej i połączenia z siecią pozostaje już tylko uruchomić Twoją wirtualną maszynę. Aby to zrobić, wystarczy po wybraniu maszyny wirtualnej wybrać Connect. Maszynę wirtualną uruchomisz, wybierając z menu Action polecenie Start lub przez kombinację klawiszy Ctrl+S.\nAby zainstalować system operacyjny na utworzonej VM, musisz zamontować do niej obraz iso z systemem operacyjnym. Wejdź w Settings (tak samo jak przy konfigurowaniu interfejsów sieciowych), a następnie w zakładkę DVD Drive. Teraz możesz wybrać ścieżkę z której będzie zamontowany obraz iso z systemem operacyjnym.\nDalej działa to jak na zwykłej maszynie. Należy więc zainstalować system operacyjny.\nPo instalacji Systemu operacyjnego, maszyna wirtualna jest gotowa do użycia.\nJeśli chcesz utworzyć maszynę wirtualną z systemem operacyjnym Linux (np. Ubuntu), to samo tworzenie VM odbywa się analogicznie jak w przypadku maszyny wirtualnej z systemem operacyjnym Windows.\nIstnieje też prostszy sposób tworzenia maszyn wirtualnych. W tym celu w oknie głównym Hyper-V Manager wybierz opcję Quick Create. Następnie wybierasz dostępny system operacyjny, nazwę maszyny wirtualnej i jaki Virtual Switch ma być podłączony do tworzonej maszyny. Następnie zatwierdzasz wybory, klikając w Create Virtual Machine. Pozostałe parametry maszyny wirtualnej (ścieżka zapisu dysku, ilość pamięci RAM itp.) zostały automatycznie określone przez program. Parametry te można edytować po utworzeniu maszyny wirtualnej.\nPo zakończeniu tworzenia, pojawi się okno podsumowujące. Można z niego przejść do połączenia do maszyny wirtualnej lub edytować jej parametry.\nPo połączeniu z maszyną wirtualną, należy zainstalować system operacyjny i można cieszyć się maszyną wirtualną z systemem Linux, działającą na hoście z Windowsem.\nKorzystanie z opcji Quick Create jest przydatne w przypadku początkujących użytkowników lub tych, którzy nie chcą (lub nie mają czasu) zagłębiać się w proces tworzenia maszyny wirtualnej. Natomiast przechodzenie przez cały kreator tworzenia maszyny wirtualnej, daje większą kontrolę nad tworzoną maszyną i jej parametrami.\nCzy ta treść była przydatna? Polub nasz profil na Facebooku lub LinkedIn i na bieżąco dowiaduj się o innych ciekawych artykułach, które będziemy publikować.\nJeśli chcesz dołączyć do naszego zespołu testerskiego kliknij tutaj!\nLiteratura: Introduction to Hyper-V on Windows 10


2015-07-29 14:43 -\nW dniach od 28 lipca do 30 sierpnia br. Klienci sklepu E.Leclerc w Radomiu będą mogli wziąć udział w kolejnej odsłonie loterii urodzinowej. Akcja organizowana jest pod hasłem: „Loteria Graj!, Wygrywaj z kartą E.Leclerc”.\nTym razem pula nagród opiewa na kwotę 65 000 PLN. W losowaniu finałowym na zwycięzców czeka samochód osobowy marki Peugeot 301 Active, 5 cyfrowych aparatów fotograficznych Samsung Smart Camera WB30F oraz doładowania do kart lojalnościowych.\nAby wziąć udział w zabawie wystarczy odwiedzić sklep E.Leclerc w Radomiu i zrobić zakupy za minimum 60 PLN lub wybrać produkty oznaczone grafiką loterii za min 20 PLN. Należy również zabrać ze sobą złotówkową kartę lojalnościową. Dla wygody klientów, informacje o aktualnych produktach promocyjnych, których zakup uprawnia do otrzymania dodatkowego kuponu loterii, zostaną umieszczone w katalogach reklamowych E.Leclerc Radom oraz w miejscu ich ekspozycji na terenie sklepu.\nPierwszy etap zabawy to sprawdzenie otrzymanego od kasjerki kuponu konkursowego. Można to zrobić w specjalnej maszynie sprawdzającej. Na tym etapie klienci mogą wygrać doładowania karty klienta o wartości: 5 zł, 10 zł, 50 zł lub nawet 100 zł. Niezależnie od wyniku, każdy klient otrzyma kupon uprawniający do udziału w losowaniu finałowym, które odbędzie się w dniu 30 sierpnia 2015r. o godz. 17,00.\nOczywiście, aby odebrać nagrodę w losowaniu finałowym należy osobiście stawić się na losowanie, zabierając ze sobą dowód osobisty oraz kartę lojalnościową.\nŻyczymy wszystkim szczęścia w loterii oraz udanych zakupów!\nŹródło: E.Leclerc / fot. archiwum cozadzień.pl


matura - Grupasatyryczna Zezem Surrealisty\nPitak ft. Szpyra - Matura z matmy\nDj Brush vs. Welder - Matura (139)\nGeografia - Matura Ze Słuchu - Odcinek 1\nKawałek, który teraz słuchasz zajmuje dwa i sześćdziesiąt dziewięć setnych megabajta. Zaś jego czas trwania oscyluje na dwa minuty i pięćdziesiąt sześć sekund. Znajduje się tu plik matura 2000 do pobrania.W piatek, 20 pazdziernika 2017 roku piosenka została dodana do naszej bazy danych. Nie ma jeszcze dołączonego teledysku do tej piosenki. Zachęcamy więc, byś go zaproponował. Żaden odwiedzający nie pobrał pliku audio matura 2000 do tej pory. Nie znalazła się do tej pory ani jedna osoba, która zechciałaby dodać komentarz do tej piosenki.


Evertiq - Kielecki Park Technologiczny włączony do SSE „Starachowice”\nKielecki Park Technologiczny włączony do SSE „Starachowice”\nKielecki Park Technologiczny zostanie włączony do starachowickiej SSE – informuje kielecki urząd miasta.\nW piątek 17 grudnia premier podpisał rozporządzenie w sprawie rozszerzenia Specjalnej Strefy Ekonomicznej "Starachowice". Zgodnie z założeniem zostanie utworzona podstrefa ekonomiczna Kielce poprzez włączenie części terenów Kieleckiego Parku Technologicznego. Podstrefa będzie obejmowała 7 ha, które w części są zabudowywane poprzez infrastrukturę produkcyjno - biurowo - laboratoryjną. Dzięki włączeniu Kieleckiego Parku Technologicznego do SSE „Starachowice” firmy lokujące swoją działalność na terenie parku będą korzystały z przywilejów podatkowych w wysokości od 50 do 70 %. Park udostępni również przedsiębiorcom tereny inwestycyjne a także będzie świadczył usługi biznesowe na preferencyjnych warunkach. Infrastruktura Kieleckiego Parku Technologicznego będzie gotowa w drugiej połowie 2011 r., informuje portalsamorządowy.pl\n80 mln zł na Park Naukowo-Technologiczny w Puławach


Kinga Perczyńska - Księgarnia Współczesna\nKsięgarnia Współczesna » Kinga Perczyńska\n160 zabaw edukacyjnych zaprezentowaliśmy na 40 kolorowych, dwustronnych kartach. Na awersie każdej karty znajdują się znane i lubiane przez dzieci zabawy:rozwiąż labirynt,znajdź różnicę,uzupełnij szeregi,ułóż historyjkę...\ncena sugerowana: 12,52 zł\nFiszki. Grajki 6-7 lata\nGRAJKI to książeczki z zabawami edukacyjnymi dla dzieci wieku przedszkolnym (2-3, 3-4, 4-5, 5-6 oraz 6-7 lat). GRAJKI 6-7 lat zawierają 160 różnorodnych zabaw ćwiczących spostrzegawczość, koncentrację, umiejętność logicznego myślenia,...\nAngielski. Niemiecki. 900 słówekSzybsza nauka dzięki połączeniu słówek i obrazków!Słownik obrazkowy:idealny w szkole, w domu i w podróży900 słówek angielskich900 słówek niemieckich900 plików mp3 do pobraniaW tytule zawarto tematy:...\nHiszpański. Fiszki - Czasowniki dla początk.\n""FISZKI - Czasowniki dla początkujących"" to pierwsza część kompleksowego, 2-poziomowego kursu. Dzięki niej szybko i skutecznie opanujesz zagadnienia związane z hiszpańskimi czasownikami, niezbędne na poziomie podstawowym: czas...\n""FISZKI - Słownictwo 1"" to pierwsza część kompleksowego, 4-poziomowego kursu. Dzięki niej szybko i skutecznie opanujesz ponad 2000 słów i zwrotów niezbędnych na poziomie podstawowym (inicial). Polecamy zarówno osobom ...\nOryginalne FISZKI pozwalają szybko i skutecznie opanować ponad 2400 słów i zwrotów na poziomie wyższym podstawowym. Najnowsze wydanie zawiera:1040 trwałych kartoników205 minut wyraźnych nagrań mp3pudełko do nauki w formie quizu...\nOryginalne FISZKI pozwalają szybko i skutecznie opanować ponad 2300 słów i zwrotów na poziomie niższym średnio zaawansowanym. Najnowsze wydanie zawiera:1040 trwałych kartoników210 minut wyraźnych nagrań mp3pudełko do nauki w formie quizu...\nOryginalne FISZKI pozwalają szybko i skutecznie opanować ponad 2500 słów i zwrotów na poziomie wyższym średnio zaawansowanym. Najnowsze wydanie zawiera:1040 trwałych kartoników250 minut wyraźnych nagrań mp3pudełko do nauki w formie quizu...\nTytuł zawiera 540 słów i zwrotów niezbędnych każdej osobie rozpoczynającej naukę języka hiszpańskiego. Materiał ujęto w 14 lekcjach, które stopniowo wprowadzają nowe zagadnienia leksykalne i gramatyczne. Te ostatnie ujęte są w...\n""FISZKI - Biznes"" zawierają ponad 2500 starannie dobranych specjalistycznych słów i zwrotów. Kurs polecamy pracownikom biurowym, przedsiębiorcom, osobom zamierzającym podjąć pracę za granicą, a także studentom kierunków ...\nTytuł zawiera 100 najważniejszych czasowników mocnych i nieregularnych w trzech podstawowych formach (Infinitiv, Imperfekt i Perfekt). Opanowanie form podstawowych czasowników mocnych i nieregularnych to nieunikniony etap w początkowej...\nTytuł zawiera 100 najważniejszych i najczęściej stosowanych przypadków rekcji czasownika. W języku niemieckim występuje szereg czasowników, które łączą się z dopełnieniem za pomocą określonego przyimka, który z kolei wymaga...


admin, Autor w serwisie Makoś Domy z Bali\nJak zabezpieczyć dom z bali przed wilgocią, pleśnią i owadami?\nJak zabezpieczyć dom z bali przed wilgocią, pleśnią i owadami? Dom z bali drewnianych jest pięknym i przytulnym budynkiem. Decydując się na wzniesienie takiego domu jesteś pełen nadziei, że będzie…\nGdzie budować dom z bali drewnianych?\nGdzie budować dom z bali drewnianych? Kiedy słyszysz o domu z bali, zapewne nasuwa ci się na myśl piękny górski krajobraz z przytulnymi drewnianymi chatami w tle. Jest to najczęstsze…\nDomki sezonowe drewniane do 35mkw. Jesteś szczęśliwym posiadaczem działki rekreacyjnej? Chciałbyś postawić na niej mały domek letniskowy, z którego będziesz korzystać w ciepłe dni wraz z rodziną lub przyjaciółmi?W naszej…\nBudowa domu z bali – co na początek?\nBudowa domu z bali – co na początek? Zdecydowałeś się na zainwestowanie w dom z bali bo ma wiele zalet i będzie służyć ci przez lata. Kiedy już go ukończysz,…