Viña Maipo - laureat wielu prestiżowych nagród\nPosted on 11 lip 2017 | Posted in Producenci |\nJako jedna z pięciu głównych winiarni eksportujących w Chile, obecnych na ponad 80 rynkach Viña Maipo stara się rozpowszechniać tożsamość Chile na całym świecie.\nKościół symbolem jakości\nOd powstania miasta Maipo w 1583 r. mieszkańcy wykazywali głęboką religijność, skupiając swoje życie społeczne wokół kościoła. Kwintesencją życia religijnego jest uroczystość, którą mieszkańcy wioski przeprowadzają co roku, każdego 8 grudnia z szacunkiem do Dziewicy Maryi, modlą się do niej o ziemię i przyszłe zbiory. Przez wieki ludzie Maipo byli świadkami cudownej ochrony swoich winnic. Viña Maipo chce, aby każde z jego win miało przenosić pasję, jaką mają mieszczanie Maipo dla ziemi i ich zwyczajów. To właśnie ten duch inspiruje legendę do etykiety każdej butelki wina.\nA wszystko miało swój początek…\n… w 1948 roku w Dolinie Maipo, znanym na całym świecie regionie produkcji win o wyjątkowej jakości. Wtedy została założona pierwsza winiarnia Vina Maipo. 20 lat później Concha y Toro - największa chilijska grupa winiarska - przejęła winiarnię, zwiększając jakość swoich win i kładąc fundamenty dla swojego globalnego ducha.\nW 1990 obsadzono pierwsze winnice Syrah w Chile. Na tyle dobrze się przyjął ten szczep, że do dzisiaj jest podstawowym szczepem win Premium.\nW roku 2000 Viña Maipo wdrożyła agresywny plan rozwoju, który zaowocował w 2006 r., dzięki czemu firma stała się czwartym co do wielkości eksporterem wina z Chile.\nW sercu winnicy Quinta de Maipo, winiarnia dała znak symbolu marki: Dom Quinta de Maipo. W nowoczesnym i przytulnym domu o eleganckiej architekturze Viña Maipo z zadowoleniem przyjmuje swoich najbardziej wybitnych gości, przekazując wartości, które reprezentują markę.\nW 2007 roku Max Weinlaub dołączył do Viña Maipo jako główny producent win, dając drogę do nowej strategii koncentrującej się na rozwijaniu światowej klasy win, wyrażających ich pochodzenie.\nViña Maipo, obecny jest na ponad 80 rynkach. Wykazał potencjał Chile do produkcji wielkich win, urodzonych z długiej tradycji winiarskiej i prawdziwej pasji do autentyczności.\n(…) „Nasze wysiłki koncentrują się na produkcji świeżych i zrównoważonych win, które wyrażają najlepsze terroir Chile. Chcemy pokazać bogactwo naszej geografii i odcisnąć naszą pasję do stworzenia najbardziej autentycznego chilijskiego wina” – Max Weinlaub.\nDolina Maipo, szczególnie jej najwyższy obszar - znana jako Maipo Alto , jest znana na całym świecie jako miejsce narodzin najbardziej wybitnych win z Chile. Jest to także miejsce gdzie znajduje się pierwotna posiadłość winnicy: Quinta de Maipo.\nQuinta de Maipo ma bardzo szczególne warunki klimatyczne. W równym punkcie pomiędzy Andami a zasięgiem przybrzeżnym prezentuje świeże bryzy i niepowtarzalne temperatury w zakresie od 10 ° C do 23 ° C. Również kamienista gleba, z dobrym odwadnianiem i niską płodnością, jest idealna do uprawy Syrah i Cabernet Sauvignon.\nJednakże, Viña Maipo poszerzyła swoją działalność do innych regionów winiarskich kraju, szukając najlepszego wyrazu każdej odmiany.\nDolina Casablanca to wyjątkowy region uprawny białych odmian, takich jak Sauvignon Blanc i Chardonnay. Klimat odznacza się silnym oddziaływaniem morza oraz poranną mgłą wiosną i latem. Piaszczysta glina i gleba gliniasta, zubożona w materii organicznej, nadaje się idealnie do uprawy winogron o niskiej krzepkości oraz produkcji win o wysokiej jakości i koncentracji.\nSłynna na całym świecie jakość win, Dolina Maipo jest wzorcem dla uprawy Cabernet Sauvignon i Syrah na całym świecie. Podmorski, łagodny klimat śródziemnomorski, z dość chłodną zimą i umiarkowanym opadem deszczu (najwięcej między majem a sierpniem), a długim, suchym i jasnym latem. Aluwialne, kamieniste gleby o niskiej płodności i wysokiej przepuszczalności.\nZe względu na dużą różnorodność mikroklimatów, dolina Rapel umożliwia uprawę wielu odmian winorośli. Jest podzielony na dwie doliny podmorskie: Colchagua i Cachapoal, znanych na całym świecie. Klimat śródziemnomorski, bardziej wilgotny niż dolina Maipo, pod wpływem chłodnych, nadmorskich źródeł. Gleba gliniasta, bogata w minerały.\nDolina Maule znajduje się w najbardziej południowej części Doliny Środkowej. Z prawie 30 tys. hektarów winnic jest największym regionem winiarskim w Chile i ma najdłuższą tradycję w produkcji win. Zakres wybrzeża jest stosunkowo niski i pozwala świeżej bryzie z Pacyfiku przemieszczać się przez dolinę, dzięki czemu winnice korzystają z działania wiatrów pochodzących z And jak i tych z morza. Gleby zawierające wysoką zawartość gliny i granitu, szczególnie w pobliżu wybrzeża.\nW ofercie producenta Vina Maipo znajdziemy wina wytwarzane z najszlachetniejszych odmian winogron: Sauvignon Blanc, Chardonnay, Cabernet Sauvignon, Shiraz, Merlot oraz Carmenere.\nNajwiększym importerem linii Vitral Vina Maipo jest rynek azjatycki. Potwierdzają to badania Intelvid -chilijskiej firmy specjalizującej się w wywiadzie rynkowym dotyczącym eksportu wina- Vitral Syrah jest „numerem 1” w sprzedaży na rynku azjatyckim w kategorii wina ze szczepu Syrah.\nVina Maipo zostało oficjalnym sponsorem ATP World Tour w Tokio. Podczas rozgrywek w 2016 prezentowano ofertę win własnie z tej z serii.\nW ubiegłym roku marka ta widoczna była również na wybiegu Mercedes-Benz Fashion Week w Chile.\nVina Maipo jest laureatem wielu prestiżowych nagród. Podczas jednej z edycji Concours Mondial de Bruxelles(najbardziej prestiżowy konkurs jakości alkoholi na świecie) Vina Maipo odniosło duży sukces otrzymując aż trzy złote medale. Konkurencja ta była o tyle wyjątkowa, gdyż o najwyższe laury rywalizowało bowiem prawie 8400 win z 52 krajów.\nZłote medale przyznawane były także na Selection Mondiales des Vins Canada oraz Mundus Vini, a prestiżowy magazyn winiarski „Wine Spectator” przyznał winu Gran Devocion Cabernet Sauvignon/ Syrah tytuł „The Best Wine of the Week”.\nWinnica tworzy produkty na każdą kieszeń zaczynając od 20 zł do ponad 400 zł, natomiast każde wydanie oferuje butelkę w standardzie (lub lepszym), niż sugeruje cena etykiety.


twarz – pukka-lifestyle\nZima za pasem, czas wzmożonej pielęgnacji przed nami. Szczególnie teraz, gdy za oknem mróz musimy dbać o naszą skórę i włosy. Tak więc mam dla Was kolejny post urodowy, a tak się składa, że ostatnio miałyście do mnie całkiem sporo pytań. W moje ręce wpadła cudowna loko - suszarka, która...\nINSPIRACJE ZDROWIE I URODA 23 lutego 2017\nDostaję od Was bardzo dużo pytań odnośnie kosmetyków, więc po raz kolejny przychodzę dziś do Was z postem urodowym. Moje serce skradło ostatnio kilka produktów i przyznam Wam szczerze, że jestem bardzo konsekwentna i pamiętam o pielęgnacji skóry zarówno przed snem jak i po przebudzeniu. W dużej mierze to chyba...\nDzisiaj post urodowy. Odpowiem w nim Wam na wiele pytań, które wielokrotnie mi zadajecie. Zapewne każda z Was ma swoje centrum dowodzenia i trzyma tam swoje makijażowe skarby. Pokażę Wam kosmetyki, które lubię i stosuję na co dzień. Mój makijaż codzienny zajmuje mi maksymalnie 6-7 minut. Jestem typem nocnego...


Woli chłopców niż dziewczynki | NetMama.pl\nMoja Zuzka zdecydowanie bardziej woli się bawić z chłopcami niż z dziewczynkami. Jak jesteśmy na placu zabaw to ewidentnie ją ciągnie do chłopaków, lepiej się z nimi dogaduje, woli się bawić resorakami w piasku, niż z dziewczynkami w sklepik na ławce. Co najciekawsze jest przez chłopaków akceptowana i oni tez się lubią z nią bawić. Czy też macie takie obserwacje? Czy wasze dzieci wolą się bawić z dziećmi o tej samej płci czy może wręcz przeciwnie.\nMoja Fatima ma dwoch najlepszych kolegow (za jednego za maz wyjdzie... ;-)) i jedna najlepsza kolezanke, z ktora ciagle sie kloci.\nMysle, ze dziewczynki to czesto male zolzenki sa i czasem z chlopcami latwiej dogadac sie jest. Szczegolnie jesli dziewczynka energiczna jest.\nDokładnie, Moja Paulinka też zdecydowanie lepiej bawi się z chłopakami - mów że dziewczyny są głupie... (Oczywiście zabraniam tak mówić) Ma tylko jedną prawdziwą koleżankę, która mieszka zaraz obok nas praktycznie drzwi w drzwi ale ona z kolei jest dwa lata starsza. Nie ma się co martwić ani zbytnio analizować - teraz jest tak potem się znów diametralnie zmieni i chłopcy będą niefajni aż się zacznie okres sympatii i pierwszych miłości i znów się to pozmienia. @kasia13 - też kiedyś chciałam wyjść za kolegę z przedszkola jak twoja córa - hahaha do dzisiaj to pamiętam i te jego duże brązowe oczy!\n@Elektra1... apropos mojej corki. To i tak dobrze, ze chce tylko za jednego za maz wyjsc. Jak miala 3 latka to chciala za 3 naraz za maz wyjsc. Nazywali sie (pamietam jeszcze)... Marc, Jean (Polak) i Alex.\nZ 4 latkami rzucila wszystkich (2 poszlo do szkoly) i wybrala terazniejszego lubego (Alex... Rosjanin)... ;-))) I tak juz 2 lata...\n@kasia13 - to strasznie kochliwa ta Twoja córcia :)!! Ale od dwóch lat już stała w uczuciach no proszę proszę - żeby luby tylko jej serduszka nie złamał bo w takim wieku to boli...\nMi się wydaje,że mój 3 letni syn bardziej się dogaduję z dziewczynkami a z chłopcami się więcej kłóci,ale też się bawi.


Przeziębienie - Przedszkolaki - Forum\nPrzez alicjamon, 1 Czerwiec 2016 w Przedszkolaki\nDziewczyny a coś na katar dla dwulatka? Bo inhalacje z soli fizjologicznej odpadają, woda morska też. Najlepiej żeby to nie było żadne psikadło, bo mały się boi. Macie jakiś pomysł?\nMariles, a to katar zwykły czy alergiczny? Coś jest poza katarem? Najlepiej pilnować by jak najczęściej siąkał nos, pilnować by w czasie spania głowa była wyżej niż reszta ciała. Jak źle znosi katar, to podać Paracetamol (pomaga w czasie przeziębień) i pilnować by organizm nie był zbyt wychłodzony np. by zawsze miał skarpetki.\njest duza szansa, że dzieci będą piły syropki, bo są słodkie i niektóre mają fajny smak. Ale z mniejszymi jest większy problem. Dla mniejszych dzieci warto kupić otulacz i jakiś ciepły kocyk. Ja kupowałam ze stronki [reklama usunięta], dobry materiał, gruby, ciepły, o tej porze roku trzeba robić wszystko, żeby nie zaziębić dziecka\nMariles może zamiast inhalacji to zrób tak, że zrób roztwór z solanki rabczańskiej w misce z ciepłą wodą i nakryj synka ręcznikiem. Wtedy sobie nawdycha troche tego a hałasu nie ma ;)\nCzy wasze maleństwa też teraz przynoszą te okropne choróbska z przedszkola? Moja mała odkąd poszła do przedszkola co chwilę choruje, zaczynam się martwić.\nzwykłe przeziębienia, zwalczam sama, smaruję plecki i stopy maściami rozgrzewającymi i wspomagającymi oddychanie, czosnek, miód i tego typu starodawne metody a jeżeli to nie pomaga udaję się do lekarza\nA to jej pierwszy rok przedszkola? Jeśli tak, to jest to typowe dla początkujących przedszkolaków, ok. 3/4 dzieci tak choruje. Trzeba ten okres po prostu przetrwać, ale też dbać o wzmocnienie odporności.\nPS. Usuń reklamę ze stopki.\nPrzy stanach gorszego samopoczucia sprawdza się herbatka z miodem i cytryną albo herbatka z imbirem, u nas zawsze działa i czujemy się o wiele lepiej:)\nDziubala nasz drugi rok i jest to samo ;/ 1,5 miesiąca pkola i już 3 razy przeziębienie :(\nKto jest online? 5 użytkowników, 1 anonimowych, 406 gości (Zobacz pełną listę)\nWizyta za ponad tydzień\nPrzez Gość Wtorek, 33 minuty temu w W oczekiwaniu na bociana\nPrzez Gość Bella, 4 godziny temu w 9 miesięcy, ciąża\nPrzez Gość dentysttkkka, 5 godzin temu w O wszystkim\nPrzez Uzytkowniczka, 6 godzin temu w Gdy bocian się spóźnia\nPrzez Gość Wtorek


Jak wykorzystać potencjał Wisły? Mazowieckie gminy przejdą szkolenia - Komunikacja Społeczna\nJak wykorzystać potencjał Wisły? Mazowieckie gminy przejdą szkolenia\npt • 13 grudnia 2016 - 15:54\nPodczas „Wiślanego okrągłego stołu” rozmawiano o znaczeniu Wisły dla gospodarki turystycznej oraz możliwościach wykorzystania jej zasobów i uwarunkowań. (fot.mazovia.pl)\n• Zbliżający się rok 2017 został ogłoszony Rokiem Rzeki Wisły.\n• O pomysłach na wykorzystanie potencjały jaki otwiera rzeka rozmawiano podczas „Wiślanego okrągłego stołu” zorganizowanego przez samorząd województwa mazowieckiego oraz fundację Rok Rzeki Wisły.\n• Na przełomie stycznia i lutego odbędą się warsztaty we wszystkich subregionach województwa mazowieckiego.\nPodczas „Wiślanego okrągłego stołu” rozmawiano o znaczeniu Wisły dla gospodarki turystycznej oraz możliwościach wykorzystania jej zasobów i uwarunkowań.\nOkrągły stół jest realizacją „Strategii Rozwoju Turystyki w województwie mazowieckim na lata 2014-2020” oraz stanowi wstęp do cyklicznych spotkań i warsztatów regionalnych.\nMają one doprowadzić do wypracowanie spójnego, wielowątkowego programu służącego wykorzystaniu potencjału Wisły na odcinku mazowieckim.\nCzytaj też: Wisła żeglowna i bezpieczna? Nadwiślańskie gminy łączą siły\n- „Wiślany Okrągły Stół” to dopiero początek. Chcemy zainicjować spotkania ludzi, którzy są związani z wodą i chcą z nią zrobić coś dobrego. Pokazujemy zarówno dziedzictwo kulturowe Wisły, możliwości jej rozwoju, jak również to, co już się dzieje na Wiśle – mówiła Izabela Stelmańska, zastępca dyrektora Departamentu Kultury, Promocji i Turystyki w mazowieckim urzędzie marszałkowskim .\nZałożeniem jest, aby w przyszłości „Wiślany Okrągły Stół” zajmował się już bardzo szczegółowymi zadaniami. Na przełomie stycznia i lutego odbędą się warsztaty we wszystkich subregionach województwa mazowieckiego.\nPotencjał turystyczny Wisły\nPromocja turystyczna Wisły wpasowuje się w te założenia. – Nasze działania prowadzimy w trzech obszarach. Pierwszym jest historia, kultura i dziedzictwo narodowe, na którym możemy się opierać i budować współczesną, obecną tożsamość. Drugi to turystyka i rekreacja, czyli obszar wolności i swobody nad tą rzeką. Natomiast trzeci obszar tworzą natura i ekologia, czyli to, co w Wiśle jest obecnie najcenniejsze i najbardziej doceniane w całej Europie – mów prezes Fundacji Rok Rzeki Wisły, Robert Jankowski.\nMazowiecki samorząd już od dwóch lat współpracuje z Ambasadą Królestwa Niderlandów w Warszawie oraz konsorcjum polsko-holenderskich firm w ramach projektu „Partners for International Business”.\nPowstała w jej ramach koncepcja Parku Rzeki Wisły - obejmuje odcinek od Nowego Dworu Mazowieckiego do Płocka. Zakłada ona wzrost znaczenia wiślanej turystyki w ramach zasady zrównoważonego rozwoju – przy zachowaniu bioróżnorodności Wisły oraz dziedzictwa kulturowego z nią związanego, m. in. Twierdzy Modlin.


Nacomi, peeling naturalny do rąk o zapachu maliny - Klub Kosmetyczny: blog kosmetyczny, blog lifestylowy, recenzje kosmetyków\nNacomi, peeling naturalny do rąk o zapachu maliny\nKaś. Klub Kosmetyczny 12/15/2015\nOstatnio mnie tu mniej. Nie czekając na nowy rok i wielkie, nigdy niespełnione postanowienia, przestawiłam się na nieco zdrowszy tryb życia już w grudniu. Po dzisiejszych 1,5h spędzonych na siłowni czuję się świetnie. Swoje dłonie też staram się doprowadzić do dobrego stanu. Mam bardzo suchą skórę i niestety paskudny nawyk drapania skórek wokół paznokci. Od miesiąca z walce pomaga mi Nacomi, naturalny peeling do rąk o zapachu maliny, który pochodzi ze sklepu GrotaBryza. Jesteście ciekawe czy się sprawdza?\nPeeling zamknięto w niewielkim słoiczku. Jego pojemność, jak głosi napis to 100 ml. Moim zdaniem odpowiednio aby zużyć go w konkretnym czasie. Zakrętka wykonana z aluminium, nie odkształca się, wygodna w użyciu. Otwierając peeling pierwszy raz spodziewałam się pięknego, naturalnego zapachu maliny. Zapachowi uroku nie można odmówić, ale ja tu maliny zbytnio nie czuję. Czuć ogromną słodycz. Czy to wada czy zaleta? Ciężko mi ocenić, zapach dla mnie jest znośny, nie przeszkadza mi, ale tez nie oczarował.\nKonsystencja peelingu jest bardzo zbita. Nie jest to typowy, lejący peeling. To kryształki cukru zmieszane z masłem shea i olejkami. Bo taki jest właśnie skład tego produktu, prosty i przyjemny. Peeling nieźle radzi sobie ze swoim zadaniem, nie należy do łaskotaczy, jednak ran też nam nie zrobi. Pod wpływem ciepła i wody, olejowa otoczka nieco się rozpuszcza i drobinki cukru gładko suną po skórze.\nA jak on działa. Producent obiecuje nam rozjaśnienie i nawilżenie, efekt młodszych i zadbanych dłoni. Staram się go używać średnio 2-3 razy w tygodniu. Po miesiącu widzę, że moje dłonie są gładsze, lepiej nawilżone. Podczas używania olejki i masło shea się rozpuszczają zostawiając na skórze lekko tłustą otoczkę. Część z niej jest oczywiście wcierana w ręcznik (mimo, że staram się osuszać dłonie przez oklepywanie a nie wycieranie), część jednak pozostaje na skórze i po pewnym czasie się w nią wchłania. Po peeling sięgam wieczorem, przed pójściem spać, więc nie przeszkadza mi to. Nie zaobserwowałam jednak żadnego rozjaśnienia, chociaż szczególnie go nie potrzebowałam. A czy radzi sobie ze skórkami? Niestety peeling nie pozwolił mi się pozbyć problemu całkowicie. Jest lepiej, bo tego nie mogę ukrywać, jednak potrzebuję nadal się wspomagać kremami i olejkami.\nPeeling oceniam dobrze, mam nadzieję, że po kolejnym miesiącu stosowania będę zadowolona jeszcze bardziej. Jeśli Was zaciekawił to zapraszam do sklepu Grota Bryza. Znajdziecie go tam w cenie 12 zł. Moim zdaniem to odpowiednia kwota za tak naturalny i porządny produkt, szczególnie, że peelingów do rak nadal jest jak na lekarstwo.\nKaś. Kaś. Klub Kosmetyczny o 12/15/2015\nEtykiety: kosmetyki naturalne, Nacomi, peeling do stóp\nAngelika Ś. 20:30\nmam, chociaż w słoiczku w nieco innej szacie graficznej i uwielbiam!\nKaś. Klub Kosmetyczny 17:55\nWidziałam go własnie też z nieco innymi naklejkami:)\nMartyna G. 20:42\nWygląda jak pianka :)\nHaha, na zdjęciu faktycznie:)\nŚwiat MyLady 20:53\nZapach mm <3\nNo właśnie mógłby być bardziej "mm" :)\nAnula N. 21:00\nMuszę go wyprobowac :o)\nUzależniona Zakupoholiczka 21:26\nNie znam go, ale narobiłas mi ochoty :) Obecnie stosuję peeling Synesis do dłoni :)\nMuszę poszukać jakichś informacji o tym peelingu, pierwszy raz o nim słyszę:)\nSzkoda tylko, że naprawdę nie pachnie malinami. :)\nMagdalena Musińska 21:32\njedyny peeling do dłoni jaki miałam to taki w płynie z oliwą z oliwek Cztery Pory Roku i był genialny. Ten też mnie zainteresował, tym bardziej, że lubię kosmetyki Nacomi\nMiałam ten Cztery Pory Roku, on był solny i mi nie co końca odpowiadał z tego powodu.\nKarolina W 21:56\nSmakowicie wygląda, chciałoby mi się go zjeść :D\nPrezentuje się bajecznie, cena dobra więc kolejny plus :-)\nUwielbiam kosmetyki o zapachu maliny :)\nSylwia testuje i radzi 22:02\nMmm...chciałabym go :)\nJustyna F. 22:37\nUwielbiam kosmetyki z motywem malinowym, ale tak naprawdę mam większą ochotę wypróbować ich peeling do twarzy :)\nPeeling do twarzy tez chętnie bym wypróbowała:)\nWygląda kusząco, lubię kosmetyki marki Nacomi, miałam ich już kilka (jak nie kilkanaście), ale jakoś ten peeling nigdy nie wpadł mi w oko :) Cena przyzwoita, więc możliwe że kiedyś się na niego skuszę :)\nBeata Isia 23:27\nz Nacomi mam maseczkę algową i Czarne mydło, oba są super:)\nMaria Smolarek-Wilińska 08:42\nKusi mnie ta malina ;)\ncałkiem fajny kosmetyk :)\nNie spotkałam się z nim jeszcze :). Szkoda, że nie pachnie maliną, ale mimo to, spodobał mi się :)\nZ pewnoscią warto się nim zainteresować:)\nNatalia O 09:14\nZastanawiałam się nad tymi peelingami, szkoda, że nie pachnie malinami, tylko słodko :C Najważniejsze jest dla mnie jednak działanie kosmetyku i pod tym względem pewnie by mi się spodobały :D\nAle pięknie się prezentuje i cenowo mnie zaskoczyć myślałam, że takie cacko będzie z 30 zł kosztować a tu proszę <3\nTez się spodziewałam dużo wyższej ceny:)\nżaneta serocka 12:36\nJa ok. 1 w tygodniu peelinguję dłonie tym co mam pod ręką, to bardzo ważne szczególnie gdy ma się suchą skórę aby później krem mógł lepiej zadziałać, ten peeling wygląda cudnie, szkoda, że nie czuć wyraźnych malin.\nJa jakoś lubię mieć osobne peelingi do dłoni:)\nRzetelne Recenzje 14:01\nRzadko używam peelingów do rąk :)\nPaulina Agnieszka 16:24\nNie używam peelingów do rąk:)\nKraina Urody 17:02\nWygląda na fajny, odżywczy peeling, do zapachu musiałabym się przekonać.\nParadise For The Eyes 17:12\nŚliczny, pudrowy kolorek :) Przedświąteczny buziak Kochana :*\nEva Pe 19:30\nJa do rąk używam tego samego peelingu co do ciała.\nZapach musi być śliczny ;) ja mam teraz peeling z Eveline waniliowy.\njego też musze wypróbować:)\nEwelina K 12:22\nA znam i lubię tylko mój ma ciut inną szatę graficzna. Nie wiem czy w składzie coś się różni ;)\nDaria Arcimowicz 17:04\nNigdy nie miałam peelingu do rąk. Wydaje mi się, że to jest dobru produkt ;) Tymbardziej, że słodko pachnie ;)\nJadwiga K. 18:37\nBędę niedługo go testować z moją mamą, mam nadzieję, że będziemy zadowolone z niego :)) Zapach to pierwsze co mogę powiedzieć, że już mi się w nim spodobało :)\nDaj znać koniecznie jak wrażenia:)\nLakierowy kuferek 17:46\nPrzyznaje, zainteresowałaś mnie tym peelingiem :D\nuwielbiam zapachy peelingów z Nacomi :)


Schronisko chciało uśpić tę ciężarną suczkę, bo zajęłaby zbyt dużo miejsca! Dramatyczny poród.\nCiężarna suczka miała zostać zabita. Ale kiedy zaczęła rodzić, kobieta stała jak osłupiona.\nBył najbrzydszym psem w schronisku i nikt go nie chciał. Miał zostać uśpiony.\nPrzez zdeformowany pyszczek, Picasso skazany został na uśpienie. Wada, z którą się urodził pozbawiała go szans na adopcję. Gdy jego rodzeństwo znalazło nowe domy, pozostał całkiem sam.


Nasza Przestrzeń: Przykłady: Integracyjne place zabaw w Katowicach | przestrzeń publiczna, architektura, katowice, open source, design\nPrzykłady: Integracyjne place zabaw w Katowicach\nTagi: katowice, place, przestrzeń publiczna, przykłady, śląsk\nPlac w Ligocie\nOd 2005 r. katowicki magistrat realizuje projekt budowy integracyjnych placów zabaw dla dzieci. Niestety pierwotna koncepcja budowy 22 placów, zlokalizowanych zwłaszcza w uboższych dzielnicach, nie w pełni jest realizowana.\nZałożeniem pomysłu było, aby zintegrować działania różnych instytucji (zakład gospodarowania nieruchomościami, zakład zieleni miejskiej) i stworzyć system stref aktywności rodzinnej. W 2010 r. powstało sześć takich miejsc.\nPomysł i realizacja jest godna pochwały, więc warto ją promować i pokazywać powstałe miejsca. Jedyne pytanie jakie pozostaje to metody wyboru tych miejsc i stopnia zaangażowania mieszkańców. Niektóre z nich są realizowane na zasadzie swoistego konkursu, czyli wspólnoty i spółdzielnie mogły zgłaszać do magistratu propozycje zlokalizowania placu na ich terenie. Miasto budowało go w zamian za zobowiązanie do utrzymywania i pilnowania terenu. Czy więc zawsze najbardziej zdegradowane miejsca z nich skorzystały?\nPrezentacja założeń systemu integracyjnych placów zabaw w Katowicach


Niebezpieczne formy Toxoplasma gondii | DolinaBIOtechnologiczna.pl\nNiebezpieczne formy Toxoplasma gondii\nNapisano: 20 stycznia 2011\nEpidemiolodzy szacują, że co czwarty człowiek jest zainfekowany Toxoplasma. Ciężka toksoplazmoza rozwija się zazwyczaj u osób z obniżoną odpornością. Parazyt jest szczególnie niebezpieczny dla kobiet w ciąży. Infekcja T.gondii może prowadzić do poważnych chorób oczu, chorób centralnego układu nerwowego oraz do śmierci płodu.\nNaukowcy z Washington University School of Medicine w St. Louis zidentyfikowali białko niebezpiecznej formy T.gondii, które chroni pasożyta przed zniszczeniem przez kompetentne komórki gospodarza. Badania opublikowane w Cell Host & Microbe pokazują, że zmiany w genie kodującym białko ROP18 parazyta uniemożliwiają skuteczną obronę organizmu. Białko ROP18 wiąże się z GTP-azami gospodarza, unieczynniając je. Badania przeprowadzono na hodowlach komórkowych oraz modelach zwierzęcych.\nWażnym elementem prowadzonych badań będzie znalezienie terapii blokującej białko ROP18, nad czym pracuje zespół prof. biologii molekularnej Davida Sibleya.\nToxoplasma należy do tej samej rodziny pasożytów, co Plasmodium (wywołuje malarię). Plasmodium wytwarza białko FIKK o właściwościach zbliżonych do białka ROP18. Podobieństwo działania niektórych patogenów może spowodować, że badania zespołu będą przydatne do ograniczenia różnych infekcji pasożytniczych.\nTrofozoity Toxoplasma gondii\nWięcej na temat znajdziecie w publikacji Phosphorylation of Immunity-Related GTPases by a Toxoplasma gondii-Secreted Kinase Promotes Macrophage Survival and Virulence.


Uniwersytety Dziecięce - Ogrodzieniec - Regulamin - Akademia WSB\nStart » Uniwersytety Dziecięce » Ogrodzieniec » Regulamin\nRegulamin Uniwersytetu Dziecięcego w Ogrodzieńcu\nUniwersytet Dziecięcy w Ogrodzieńcu (zwany dalej UDOgrodzieniec) jest inicjatywą Wyższej Szkoły Biznesu w Dąbrowie Górniczej, zwanej dalej Organizatorem.\nStudentem UDOgrodzieniec może zostać każde dziecko, które jest uczniem szkoły podstawowej lub zerówki, a więc jest w wieku 6-12 lat.\nW ramach UDOgrodzieniec organizowane są zajęcia edukacyjne, dostosowane do wieku uczestników.\nUDOgrodzieniec prowadzi zajęcia w cyklach rocznych, zwanych rokiem akademickim.\nWykłady, które organizowane są w ramach UDOgrodzieniec odbywają się w soboty i trwają 60 minut. W ciągu roku akademickiego w ramach UDOgrodzieniec odbywa się minimum 10 wykładów.\nUdział w zajęciach organizowanych w ramach UDOgrodzieniec jest odpłatny. Wysokość opłaty rocznej za udział w wykładach UDOgrodzieniec regulowana jest Zarządzeniem Władz Wyższej Szkoły Biznesu w Dąbrowie Górniczej, które publikowane jest na stronie internetowej www.wsb.edu.pl. Informacja o wysokości opłaty rocznej publikowana jest także na stronie internetowej projektu UDOgrodzieniec.\nWarunkiem uczestnictwa w UDOgrodzieniec jest zgłoszenie dziecka do projektu przez rodzica lub opiekuna prawnego poprzez wypełnienie deklaracji uczestnictwa on-line na stronie www.wsb.edu.pl/udo oraz dokonanie opłaty rocznej za udział w wykładach UDOgrodzieniec.\nIlość miejsc w UDOgrodzieniec jest ograniczona. Na zajęcia może zostać przyjętych maksymalnie 100 dzieci. O zapisaniu dziecka na wykłady zdecyduje kolejność zgłoszeń potwierdzonych wniesieniem opłaty rocznej za udział w wykładach UDOgrodzieniec.\nW ramach UDOgrodzieniec Wyższa Szkoła Biznesu w Dąbrowie Górniczej może organizować warsztaty fakultatywne. Udział Studentów UDOgrodzieniec w warsztatach fakultatywnych może być dodatkowo odpłatny. Wysokość opłat za udział w warsztatach fakultatywnych reguluje Zarządzenie Władz Wyższej Szkoły Biznesu w Dąbrowie Górniczej.\nIlość miejsc w grupach warsztatowych w UDOgrodzieniec jest ograniczona. Maksymalna liczba dzieci w grupie warsztatowej jest każdorazowo podawana do wiadomości rodziców i jest uzależniona od charakteru i miejsca spotkań. O zapisaniu dziecka na warsztaty decyduje kolejność zgłoszeń potwierdzonych wniesieniem opłaty za udział w wybranym warsztacie (jeśli opłata jest wymagana).\nWykłady w ramach UDOgrodzieniec odbywają się w Miejsko-Gminnym Ośrodku Kultury w Ogrodzieńcu, z siedzibą: Plac Wolności 24, 42-440 Ogrodzieniec.\nWarsztaty fakultatywne w ramach UDBobrowniki mogą zostać zorganizowane w Miejsko-Gminnym Ośrodku Kultury w Ogrodzieńcu, z siedzibą: Plac Wolności 24, 42-440 Ogrodzieniec lub w siedzibach instytucji partnerskich.\nW zajęciach UDOgrodzieniec dzieci uczestniczą samodzielnie.\nPodczas zajęć UDOgrodzieniec na sali obecny jest pełnoletni opiekun lub opiekunowie (wyznaczony przez Organizatorów).\nUbezpieczenia dzieci na czas zajęć w UDOgrodzieniec rodzice mogą dokonać dobrowolnie i we własnym zakresie. Organizator nie ubezpiecza dzieci biorących udział w zajęciach UDOgrodzieniec. Organizator nie ponosi odpowiedzialności za zdarzenia i wypadki, które mogą mieć miejsce przed i po zakończeniu zajęć, jak również nie ponosi odpowiedzialności za dzieci pozostawione bez opieki po zakończeniu zajęć. Formalnie opiekę nad dziećmi podczas zajęć UDOgrodzieniec sprawują ich rodzice.\nKomunikacja z rodzicami uczestników UDOgrodzieniec odbywa się poprzez internet drogą e-mailową oraz w uzasadnionych przypadkach telefonicznie.\nKażdy uczestnik UDOgrodzieniec zobowiązany jest do zapoznania się z programem zajęć oraz harmonogramem spotkań dostępnym na stronie internetowej projektu www.wsb.edu.pl/udo oraz śledzenia na bieżąco wszelkich informacji organizacyjnych tam zamieszczanych.\nWykłady w UDOgrodzieniec odbywają się zgodnie z harmonogramem, który publikowany jest na stronie internetowej projektu. Harmonogram wykładów uwzględnia minimum 10 spotkań o różnorodnej tematyce.\nStudenci UDOgrodzieniec otrzymują imienne indeksy, w których zbierają karty zaliczeniowe z poszczególnych wykładów.\nUczestnicy na zakończenie roku akademickiego w UDOgrodzieniec otrzymują dyplomy.


Przychody Comarch ze sprzedaży systemów ERP wzrosły w I-III kw. o 12% r/r - tech\nPrzychody Comarch ze sprzedaży systemów ERP wzrosły w I-III kw. o 12% r/r\nDodano: 07-12-2009 14:58\nPrzychody spółki informatycznej Comarch ze sprzedaży systemów ERP wzrosły w pierwszych trzech kwartałach 2009 r. o 12% w porównaniu do analogicznego okresu ubiegłego roku.\n201.0000 PLN 3.5000 (1.77%)\nDo artykułu: Przychody Comarch ze sprzedaży systemów ERP wzrosły w I-III kw. o 12% r/r


Rysunek ClipArt , WordArt – projekt kartki świątecznej\nPrzedstawiam Państwu konspekt lekcji przeprowadzonej w klasach V i VI szkoły podstawowej z zakresu posługiwania się komputerem. Lekcja miała na celu pogłębienie umiejętności posługiwania się komputerem oraz kształcenie umiejętności poprawnego pisania na klawiaturze.\nScenariusz lekcji informatyki dla kl.V - List do Mikołaja\nW publikacji niniejszej proponuję ciekawe - moim zdaniem - wprowadzenie do nauki posługiwania się pocztą elektroniczną. Pretekstem są zblizjące się święta Bozego Narodzenia i związana z nimi niepowtarzalna, jedyna w swoim rodzaju atmosfera...\nPrzedstawione zajęcia oprócz wskazania nowoczesnych metod komunikowania się, poruszają też zagadnienie historii listu i komunikacji na przestrzeni dziejów, stwarzają możliwość wykorzystania nabytej już znajomości języka angielskiego (lub innego języka obcego, nauczanego w danej szkole).\nKonspekt z informatyki w klasie VI\nPrzedstawiam Państwu konspekt zajęć z matematyki z wykorzystaniem kalkulatora.\nCelem podstawowym jest zapoznanie uczniów z możliwościami wykonania prostych obliczeń za pomocą kalkulatorów\nŁamanie, wstawianie i kasowanie wierszy.\nKomputer- wynalazek XX wieku. Budowa i działanie komputera.\nZajęcia komputerowe są bardzo lubiane przez dzieci .Ponieważ najczęściej spotykaną formą pracy dziecka przy komputerze jest gra, należy zaprezentować dzieciom równiez inne mozliwości wykorzystania komputera, pokazać różne programy. Prezentuję scenariusz zajęć komputerowych w klasie III napisany do programu nauczania Didasko. Blok tematyczny ,,Technika i cywilizacja".


Zdjecia powojenne Zabrze - Zabrze-aplus.pl Zabrze moje miasto - kontynuacja [google85dfbfb51c3923f4.html]\nTe trzy gracje pozują do fotografii na basenie kąpielowym zwanym „Frizok”, koło stadionu „Górnika Zabrze”. W tle zobaczymy starą trybunę które stoi do dziś. To czerwiec 1950 roku, a więc już 68 lat temu. Jeżeli któraś z tych pań jeszcze żyje, ma już ok. 90 lat.\nMoże ktoś rozpoznaje tu rodzinę lub sąsiada?\nNie istniejący już basen powstał na miejscu stawów po kopalni piasku. Kąpielisko otwarto w tym samym roku co stadion miejski, nazywany wówczas „Kampfbahn”, 1934.\nWybudowało go Towarzystwo Pływackie „Friesen” (Fryzowie) z Zabrza. Stąd popularna nazwa kąpieliska.\nZ archiwum Andrzeja Dutkiewicza. 21.01.201\nPochód 1-wszo majowy na ulicy 3-go maja w latach 50-tych.\nTen sam fotograf, to samo miejsce i dzień. Ze zbiorów Stanisława Zawady. 12.01.2018\nZabrze 4-9 lat po wojnie. To wtedy wykonano te rodzinne zdjęcia do których tłem stał się park koło kościoła św. Anny i ulica Floriana. Ten gdzie dziś stoi pomnik górnika Wincentego Pstrowskiego, naprzeciw szpitala i Muzeum Górnictwa przy ul. 3-go maja. Oprócz kilku, charakterystycznie dla tamtych czasów ubranych, sympatycznych osób, zobaczyć można tam oryginalną przedwojenną, całkowicie drewnianą pergolę i budynki przy ulicy św. Floriana, prawdopodobnie z numerami 6 i 8.\nJeżeli ktoś rozpozna tych ludzi, proszę o kontakt.\nZdjęcia zakupione na giełdzie „Allegro”.\nGazownię zamknięto w latach w latach 70-tych gdy do Zabrza doprowadzono gaz ziemny. Warto przyjrzeć się stojącemu frontem do ulicy Cmentarnej dużemu budynkowi który zdobi pod samym dachem wielki medalion z pustą tarczą i głową kobiety w stylizowanej koronie. \nZawsze fotogeniczna „impreza”, pochód 1-wszo majowy w czasach Polski Ludowej.\nUlica Wolności między centrum a ulicą Miarki. Tym razem w roli głównej „aktyw robotniczy” firmy ZFMG-POWEN o której mowa tu pod numerem 32. Oprócz nazwy firmy niosą portret z pewnością jakiegoś polityka i piękne hasło które nagle znów zaczyna być aktualne: „Program Partii Programem Całego Narodu”. Widok tego niższego, bardziej cofniętego od ulicy budynku pozwala wnioskować wraz z innymi szczegółami że jest to zdjęcie z ok. 1960 roku. Obecnie stoi tam „Galeria Zabrze”.\nZdjęcie przekazał nieoceniony Piotr Brzezina. 22.08.2017\nDzięki Kazimierzowi, Stanisławowi i Łukaszowi Zawadom cofniemy się teraz o 3 1/2 dekady wstecz na „Osiedle Kotarbińskiego”, w lata realnego socjalizmu. Poniższe zdjęcia zrobił wiosną 1983 roku Kazimierz Zawada, a opisali je jego synowie Stanisław i Łukasz, oraz Michał Wiejak. To typowe socjalistyczne „blokowisko” wygląda dziś odstraszająco, ale ten wielki teren budowy był zawsze wielkim i wspaniałym placem zabaw dla dzieci które tam dorastały. Zaś nowe mieszkanie z centralnym ogrzewaniem, wielkim marzeniem dorosłych. Budowane przy ulicy Waryńskiego osiedle roboczo nazywało się "Curie-Skłodowskiej II" i dopiero później otrzymało imię Tadeusza Kotarbińskiego, patrona jednej z położonych tam ulic. W świadomości wielu mieszkańców utrwaliła się nazwa „na Waryniolu”, powstała po zmianie nazwy ulicy Ludwika Waryńskiego na Frańciszkańska, wbrew woli mieszkańców wyrażonej w stosownej pisemnej petycji, "chyłkiem i po ćmoku". Waryński był założycielem pierwszej polskiej partii socjalistycznej „Proletariat”, widniał również na 100-złotowym banknocie.\nPrzy Tatarkiewicza 8, pod liną wysokiego widoczne widoczne drzewa które zostały ścięte w latach 80tych. I na koniec panorama osiedla.\nJak widać bloki były nie malowane i nie ocieplone. Tak było jeszcze wiele lat. Takie szare blokowiska były typowe dla tej epoki. Teraz wielu oburza się na zbyt kolorowe osiedla.\nZwróćmy uwagę na zdjęcia 3 i 6. Mało kto pamięta jak wyglądała ta część miasta przed wybudowaniem tych bloków. Były to stare domy z czerwonej cegły, czasem jak familoki, w części o wiejskim charakterze. Dzieci z osiedla bawiły się potem w ich ruinach, kawałkami cegieł malowały po asfalcie zamiast kredą. Wokół było wiele podmokłych łąk. Wielu mieszkańców hodowało zwierzęta. Stada krów przepędzano czasem ulicą Tatarkiewicza, wypasano je nad Bytomką, chyba aż do 90-tych lat. Teraz znowu widać tam czasem krowy i konie. Drzewa po linią przesyłową były również starsze niż osiedle.\nCiekawe są też nazwy osiedlowych ulic, rzadko spotyka się w ich imionach XX wiecznych polskich filozofów, zarówno Tatarkiewicz jak i Kotarbiński zmarli na początku lat 80tych.\nUlic Tatarkiewicza jest w całej Polsce tylko 9 . Kotarbińskiego jest 15. Dla porównania Lecha Kaczyńskiego jest już 34, Mickiewicza ponad 1000. ( http://wykaz.iwai.pl/szukaj.php?s=tatarkiewicza&x=Szukaj ).\nCałe to osiedle zwane dzisiaj "Kotarbińskiego" powstawało w trzech etapach od wczesnych lat 70-tych.\n2. Przedłużono ul. Waryńskiego do ul. Gdańskiej i rozpoczęto budowę schodkowych "wieżowców", przedszkola i szkoły, po lewej stronie ul. Waryńskiego.\n3. Po roku 80 tym rozpoczęto budowę trzeciej części osiedla składających się głównie z bloków czteropiętrowych której swego rodzaju osią jest linia wysokiego napięcia i dwie jezdnie ul. Tatarkiewicza.I to z budowy tej części osiedla są powyższe zdjęcia.\nKomentarz: Stanisław Zawada, Łukasz Zawada i MIchał Wiejak..\nMiejsce w którym stanęli do fotografii ci nobliwi państwo trudno będzie rozpoznać. To skwer naprzeciw Muzeum Górnictwa z pomnikiem Pstrowskiego i fontanną. Ale ta fontanna miała swoją poprzedniczkę. W czasie II wojny (najprawdopodobniej, bo na wcześniejszych fotografiach go nie było) wykopano na środku tego powstałego w 1930 roku skweru basen przeciwpożarowy. Pierwszy jego ślad widoczny jest na pocztówce wydanej w drugiej połowie lat 40-stych, ale bez fontanny. Tą postawiono tam pewnie ok. roku 1960 i widać ją na dwóch pocztówkach z tych lat.\nPocztówki ze strony www.zabrze.aplus.pl\nTo prywatne zdjęcie pochodzi też z tego okresu i przedstawia szlachecką rodzinę państwa Żołyńskich, nowych mieszkańców Zabrza, wypędzonych z głębokich kresów II Rzeczypospolitej.\nFontanna ty była niewątpliwą ozdobą Zabrza, ale miała jedną wadę. W przypadku nawet lekkiego wiatru woda polewała również okolice basenu i ze spaceru można było wrócić mokrym.\nZ archiwum Andrzeja Dutkiewicza. 13.08.2017\nZachodnia ściana placu Wolności znalazła się już na bardzo wielu zdjęciach i pocztówkach.\nTam gdzie dzisiaj od wielu już lat jest Mc Donald s przed wojną modę, len i bieliznę sprzedawał Paul Frank. Jego pięknie udekorowana na Święta Bożego Narodzenia witryna sklepu była jednym z ulubionych motywów fotograficznych.\nDwa zdjęcia z archiwum śp. Darka Guza. Niestety nie znamy ani ich pochodzenia, ani dokładnej daty ich wykonania. \nGrunwaldzka 73 od strony południowej.\nZagadkę drugiego zdjęcia rozwiązał pan Krzysztof Zalewski, od którego nadeszła taka oto poczta:\n„Fotografia ulicy z latarnia gazowa to przedłużenie obecnej ulicy Piłsudskiego (być może ul. Łanowa) w kierunku północnym. Za latarnią gazowa był most nad Kanałem Sztolniowym, wtedy już suche koryto kanału (lata 50. XX w.). Znak na latarni wskazuje na nośność mostu. Dalej, za mostem, to chałupy i budynki gospodarcze wzdłuż ulicy Nad Kanałem. W głębi na fotografii widoczny jest niski, jasny budynek. To już teren doliny rzeki Bytomski. Wyżej biegnie ulica Grunwaldzka. Ten niski budynek stoi do dzisiaj. (Grunwaldzka 73.) Załączam zdjęcie wykonane z terenu Parku Rodzinnego, z grubsza na przedłużeniu ul. Piłsudskiego”.\nDłuższe przyglądanie się tym zdjęciom może mieć działanie uspokajające, gdyż bijące z nich spokój i harmonia wpływają kojąco na duszę.\nOpracował Andrzej Dutkiewicz. 10.07.2017\nNa drugi rzut oka rozpoznamy że jest to fragment placu Dworcowego i budynku pod numerem 8, gdzie przed wojną i obecnie mieści się między innymi „Deutsche Bank”. W czasach PRL-u była tam przez kilkadziesiąt lat znana restauracja „Polonia”. Mimo obcojęzycznego szyldu na budynku jest to już 1946 rok. Nowe i zupełnie inne czasy dla Zabrza. Widoczne schody prowadziły na stary wiadukt i były fragmentem wybudowanego w 1910 skweru zwanego jeszcze nie dawno „Tarasami Brüla”. Z prawej strony pozuje matka Mariana Jędrzejczaka który podarował nam skan tego zdjęcia. Bardzo dziękujemy.\nAndrzej Dutkiewicz. 05.07.2017\nA tak wyglądało tam wcześniej. Zdj. nr 21 http://www.zabrze-aplus.pl/zdj281cia-przedwojenne-zabrze.html\nKino „Słońce” . Procesja prymicyjna .\nByło to jedno z wielu małych kin w Zabrzu, każda dzielnica miała kiedyś swoje. Nie mogły równać się z takim „Marzeniem”, czy „Romą”, ale były blisko i bilety były tańsze. W każdą niedzielę dzieciaki szły na mszę, na poranek w kinie i na końcu do sąsiadującej z kinem lodziarni. Relacja Adama Sołtysika który miał okazję odwiedzić serce kina, kabinę operatora: „Wchodziło się tam od podwórka, po schodach. Były dwa projektory filmowe i jeden mniejszy do przeźroczy. Projektory potężne na łuk elektryczny z całym systemem odprowadzania spalin i chłodzenia. W drugim pomieszczeniu w szafach generatory wysokiego napięcia. Huczało to wszystko niemiłosiernie. Przy wymianie szpuli trzeba było także wymienić elektrody. W zależności od filmu 5 - 6 razy. Potem trzeba było szpulę przewinąć na przewijarce do początku...”.\nKino „Nord-Lichtspiele”, bo tak się nazywało, otwarto 20 listopada 1931 roku przy Kronprinzenstraße 179. Jego dzierżawcami było rodzeństwo Hermann i Margarethe Schultz. W budynku kina mieściła się przedtem restauracja. Na widowni było 275 twardych drewnianych krzeseł. W 1941 roku planowano wybudowanie nowego kina „Nord-Lichtspiele” pod numerem 142, ale do realizacji projektu nie doszło. Po wojnie nazwano je „Słońce” i sprawiało radość okolicznym mieszkańcom aż do początku lat 80-tych kiedy to budynek zburzono. Dwa sąsiednie dom również już nie istnieją.\nByło w Zabrzu kilka kościołów które już nie istnieją. Różny spotkał je los. Mikulczycki spłonął, zabrzański zastąpiono nowym, ten z Zandki zniszczyła wojna, a ewangelicki na Zaborzu padł ofiarą szkód górniczych. Ale jeden z nich (najpierw była to duża kaplica), miał bardzo ciekawe pochodzenie i spektakularny koniec. Drewniany barak na murowanym fundamencie, wybudowany ok. 1943 roku, stał przy ulicy Trocera 2, a poświecono go jako kaplicę 24 sierpnia 1947 r. i była to filia parafii św. Andrzeja Apostoła. 1 stycznia 1958 biskup opolski erygował tam parafię Niepokalanego Serca NMP w Zabrzu, władze zgodziły się na to oficjalnie dopiero w 1973 roku. Do 1945 roku spełniał on niewdzięczną rolę siedziby NSDAP w Zabrzu, partii Adolfa Hitlera. Barak ów spłonął na skutek zwarcia w instalacji elektrycznej dokładnie w dzień wigilii 1984 roku.\nDzięki Piotrowi Herszowskiemu możemy pokazać kilka zdjęć z wnętrza tego historycznego już kościoła, zdjęć z ceremonii ślubnej która odbyła się w 1982 roku. Jedno ujęcie pokazuje wejście do kościoła i jedno wykonano na tle budynku przy ul. Grunwaldzkiej 4b. Serdeczne podziękowania dla Piotra za podzielenie się rodzinną pamiątką.\nOpracował: Andrzej Dutkiewicz i Piotr Herszowski.\nKroniki miasta Zabrza 2014.\nZabrzańskie osiedle DEWOG z lat 50 i 60 XX wieku.\nZa sprawą pana Joachima Walenzyka, któremu serdecznie chciałbym podziękować, zapraszam w podroż po zabrzańskim osiedlu DEWOG z lat 50 i 60 XX wieku. Zbudowanym w latach 1928 - 1931 według projektu Alberta Jaegera i Hugona Leipzigera.\nTe dwa zdjęcia przedstawiają blok przy ulicy Damrota 35-49 od strony podwórka. Jak wspomina pan Joachim, ”na całej ulicy Damrota stały wtedy tylko dwa samochody, jednym z nich była taksówka - Wolga, drugi stał dalej w stronę tunelu. W zimie ślizgaliśmy się na środku ulicy od tunelu, aż do ulicy Roosevelta. W połowie lat 70-tych zaczęto rozjeżdżać podwórka, bo samochody dostawcze dojeżdżały na zaplecza do sklepów, a u nas koło Hilfki (szkoła specjalna) był sklep mięsny, więc ruch był dosyć duży. Balkony nie były zamurowane, niektóre były zamknięte, ale w stylu altanki, z zaszklonego drewnianego szkieletu, co widać na drugiej fotografii. Jeszcze jednym szczegółem, na który warto zwrócić uwagę są piękne okna”.\nUwagę przyciąga jeszcze gazowa latarnia uliczna na fotografii z lewej strony. Na drugiej widać pamiątkę wojenną w postaci białych strzałek z literami LSR – Luftschutzraum.\nTo rodzinne zdjęcie wykonane zostało przed wejściem do klatki przy ul. Damrota 41. W tyle, po lewej stronie odnajdziemy skrawek budynku w którym, jak wspomina pan Joachim, ''mieszkali pracownicy elektrowni''. Budynek, którego fragment widzimy po prawej stronie, został wyburzony.\nOstatnią fotografię wykonano na terenie dzisiejszych boisk treningowych Górnika Zabrze, które w owym czasie były łąkami hippicznymi, inna ich nazwa którą podaje pan Joachim to ''Majwiza''.\nMaiwiese - łąka majowa, była przed wojną w czasie rządów narodowo-socjalistycznych miejscem partyjnych parad i manifestacji.\nDzięki pani Agnieszce Lempek zobaczymy jak wyglądało centrum Zabrza w latach 50-tych XX stulecia. Na tle półokrągłego budynku przy placu Wolności stoi kilka małych kamienic które wyburzono przy budowie budynku mieszkalno-handlowego ze znanym niegdyś, otwartym w 1965 roku sklepem „Supersam”. Znawcom pozostawiam rozpoznanie marek dwóch widocznych samochodów.\nTen dwupiętrowy budynek ze zdjęcia prawdopodobnie z pierwszych lat 70-tych, stoi do dziś przy ulicy Wolności 330. Od lat 80-tych mieści się w nim siedziba Cechu Rzemiosł Różnych. Przed wojną wyglądał inaczej, miał tylko jedno piętro i skośny dach z poddaszem. To dokładnie na przeciw I Liceum Ogólnokształcącego. Ale ciekawostką jest ta niższa przy nim zabudowa i otoczenie. Przy samej ulicy zauważymy typowe atrybuty propagandy lat PRL-u, czasu gdy tylko jedna partia miała rację. Niestety takie okresy czasem się w Polsce powtarzają. Wszyscy powinni byli być „Razem z partią”, młodzi powinni byli należeć do ZMS – Związku Młodzieży Socjalistycznej, a wielu bawiło się w Klubie Spółdzielczości Pracy „Znicz”, gdzie do tańca zawsze przygrywał zespół muzyczny, czasem przez całą noc. No i jeszcze ta dziwna budka przy chodniku, prawdopodobnie kolektura Toto-Lotka, bo kioski Ruchu wyglądały inaczej. Dzisiaj na miejscu klubu i budynku za nim znajdziemy parking. Wiadomości o klubie pochodzą od członków grupy „Zabrze wczoraj dziś jutro” z portalu FB. Zdjęcie przekazał nieoceniony Piotr Brzezina. 18.03.2017\nPrezentujemy dzięki Piotrowi Brzezinie.\nZdjęcia powstały w pierwszych latach epoki I sekretarza PZPR Edwarda Gierka. Na kilku zobaczyć można typowe dla tego okresu hasła partyjne. Uformowana z byłej huty „Reden” ZFMG specjalizuje się od powstania w 1947 roku w produkcji pomp dla górnictwa, później także wentylatorów i sit szczelinowych. W 1951 r. firma przyjmuje nazwę „ZFMG POWEN”. W latach 1992-2005 fabryka należała do grupy kapitałowej POWEN S.A. W 2005 roku zakład połączył się z założoną w 1908 roku przez prof. Czesława Witoszyńskiego fabryką pomp z Warszawy WAFAPOMP.\nDo końca II w. ś. była to Huta „Reden” (Redenhütte) którą założono w 1853 roku i wkrótce powiększono o leżącą obok fabrykę kotłów parowych Heinricha Koetza. Budowano tam maszyny górnicze i konstrukcje stalowe. W czasie pierwszej I w. ś. prawdopodobnie remontowano w hucie części sterowców. Być może jest to tylko legenda. W latach 20-stych XX w. fabrykę znacznie powiększono i unowocześniono, w takim kształcie przetrwała aż do wkroczenia wojsk radzieckich w lutym 1945 roku. Na skutek ograbienia jej z maszyn przez „radzieckich” produkcję wznowiono tu dopiero w dwa lata po wojnie. Reden – to nazwisko. Hrabia Hrabia Friedrich Wilhelm von Reden (1752-1815) dyrektor Wyższego Urzędu Górniczego we Wrocławiu, a później minister w rządzie pruskim, był jednym z najważniejszych twórców gospodarczej potęgi Górnego Śląska. Jego pomnik, już trzeci z kolei, odsłonięto w 2002 roku na chorzowskim rynku.\nTe fotografie od zagłady na śmietniku uratował Piotr Brzezina. Serdecznie dziękujemy mu za ich udostępnienie.\nOpracował: Andrzej Dutkiewicz 28.02.2017\nRok 1959. Oprócz harcerzy i flag zobaczyć można tu szczegóły fasad i przedwojenne jeszcze chyba witryny sklepowe na odcinku ulicy Wolności między ulicami Dubiela i Miarki.\nCiekawostką są nowo zamontowane latarnie uliczne wyposażone w pionowo ustawione lampy neonowe.\nTe archiwalne już zdjęcia z manifestacji w centrum Zabrza przysłał nam pan Bartek Zbączyniak, harcerz i przewodniczący Komisji Historycznej Hufca Lubliniec.\nNa jednym z nich ktoś dopisał ołówkiem datę 1957 rok. Była mylna, ale zagadkę rozwiązał artykuł nieodżałowanej pamięci Darka Guza o „Zlocie Harcerstwa Chorągwi Katowice w Zabrzu w dniach 26-28.09.1959 roku”. W tym zlocie uczestniczył również hufiec z Lublińca.\nOpracował: Andrzej Dutkiewicz. 20.02.2017.\nZobacz artykuł Dariusza Guza i inne zdjęcia ze zlotu.\nTutaj zdjęcia ze zlotu na stronie Hufca Lubliniec.\nNajdzielniejsi z dzielnych – ratownicy górniczy.\nTu pozują na tle swego wozu na placu przed „Okręgową Stacją Ratownictwa Górniczego”przy ul. Jodłowej (boczna Rymera ). Ten mały chłopczyk to Andreas Kleczka, który wraz z braćmi odwiedzał tam swego ojca w latach 60-tych\nw czasie wielodniowych dyżurów.\nOSRG w Zabrzu powstała w 1958 roku i jest odziałem Centralnej Stacji Ratownictwa Górniczego w Bytomiu.\nBardzo dziękuję za udostępnienie tej rodzinnej pamiątki. 19.01.2017\nW tym miejscu na ulicy Rymera już nikt sobie zdjęcia nie zrobi. Dziś jest to wjazd na trasę średnicową. Jest to miejsce gdzie zaczyna się ostatnia prosta do ulicy Wolności.\nJest to miejsce gdzie zaczyna się ostatnia prosta do ulicy Wolności. Tym wąskim wiaduktem jechała górą kolej wąskotorowa między kopalnią „Zabrze” (Królowa Luiza) a stojącą między ulicami Rymera i Wolności brykietownią. Dołem przebiegała ulica Rymera, a w wąskim przejeździe między widocznymi przęsłami leżał tor łącznicy kolei normalnotorowej między linią 166 (Sośnica-Chebzie) a główną koleją Wrocław- Mysłowice (przez Zabrze).\nDrugie zdjęcie przedstawia widok (najprawdopodobniej) z ogródków działkowych na ówczesną „Elektrownię Zabrze”. Policzcie ile miała wtedy kominów, a ile jest dzisiaj.\nObie fotografie pochodzą z archiwum rodzinnego pana Tomasza Zamysłowskiego. Serdecznie za nie dziękujemy. 16.01.2017\nTe dwie stare fotografie przedstawiają dzisiejszą ulice Stanisława Żółkiewskiego z końca lat 50 - tych ubiegłego wieku. Ulica ta wchodzi w skład osiedla DEWOG które zbudowane zostało w latach 1928 – 1931 według projektu Alberta Jaegera i Hugona Leipzigera.\nNa pierwszej dostrzec możemy prawdopodobnie budynek transformatora, lub duży slup ogłoszeniowy, kwiaty oraz trawę w miejscu gdzie dziś przebiega ulica. W oczy rzucają się także przybudówki, które obecnie w nieco zmienionej formie mieszczą sklep spożywczy oraz pocztę. (Czy ktoś pamięta co było tam wtedy?) Druga fotografia przedstawia dalszy fragment ulicy, z młodymi jeszcze płaczącymi wierzbami, które niejako stały się znakiem rozpoznawczym tej ulicy.\nDwa kolorowe zdjęcia przedstawiają ten sam widok dzisiaj.\nNa kolejnych dwóch fotografiach znajduje się brama, która prowadziła na teren boisk treningowych Górnika Zabrze (najprawdopodobniej przy ulicy Chłopskiej).\nOpracował: Rafał Tylenda. Zdjęcia ze zbiorów Dariusza Guza. 05.09.2016\nTo jedna z tych które w ciągu kilku ostatnich dekad kompletnie zmieniła swe oblicze. W części od strony ul. 3-go maja zamieniła się w osiedle nowych bloków. W górnej części, za wiaduktem Drogi Średnicowej, właściwie zamarła.\nTen wiadukt powstał na miejscu kolejowego, po którym przebiegały tory linii 166 z Gliwic-Sośnicy do Rudy Wschodniej. Rozebrano go w grudniu 2008 roku. Znajdował się między dworcami osobowymi Zabrze-Południe przy ulicy 3-go maja/Weindoka i dworcem w Porembie, Zabrze-Wschód przy ulicy Lompy/Piekarska. W górnej części w kierunku ulicy Wolności ostało się jeszcze kilka domów ze starej zabudowy, ale za zakrętem zmieniło się wszystko. Jeszcze kilka lat temu był tam drugi wiadukt kolejowa dla kolei wąskotorowej z kopalni „Zabrze” do brykietowni C. Wollheima której budynki stały przy skrzyżowaniu Rymera/Wolności do 2006 roku. ( Są na jednym ze zdjęć) Poniżej brykietowni zobaczyć można było kiedyś trzy duże kamienice.\nZdjęcia i opracowanie: Andrzej Dutkiewicz. 15.08.2016\nTo miejsce zna każdy zabrzanin. Skrzyżowanie ulic Wolności i Karola Miarki. Ale jak wyglądało tam w latach 50. tych? Są duże zmiany. Z wszystkich widocznych tu kamienic przy Wolności ocalały tylko dwie. Te wysokie na tle tramwaju, pod numerami 269 i 271. Ta poniżej z „Wędliniarnią” i „Salonem Mód” nie istnieje. Budynki u góry zdjęcia również są już historią. Na ich miejscu stoi obecnie „Galeria Zabrze”. Mniejszy willowy spłonął ok. roku 60.tego. W powstałej luce rosła trawa i były schody do ulicy św. Barbary. Niemieckie, przedwojenne wagon motorowy i przyczepa typu „Bremen” jadące ulicą, kursowały w Zabrzu na linii 3 aż do lat 70. tych. Miały tą ogromną wadę że ich drzwi były tak wąskie że nie można było wsiąść z wózkiem dziecięcym. A był to wtedy dla prawie wszystkich mieszkańców, obok autobusu, jedyny dostępny środek lokomocji. Zdjęcie nadesłał Łukasz Zawada. Opracował: Andrzej Dutkiewicz. 14.07.2016\nCykl 10 niesamowitych zdjęć wykonanych na ul. Wolności w momencie awarii wozu konnego. Wykonane najprawdopodobniej w 1967 roku – patrz skan 11.\nNa zdjęciach nr 1, 2, 3, 4, 7, 8 i 10 po prawej stronie widoczny jest budynek,który kiedyś był przy ul. Wolności 340, naprzeciw wjazdu do browaru. Dzisiaj już go nie ma. Niestety nie wiemy co się w nim mieściło. Wygląda jak magazyn lub...więzienie ?? Posiada małe i chyba zakratowane okna. Na dalszym planie na tych zdjęciach widoczne są budynki przy ul. Wolności 338 i 336.\nWidzimy też typowe pojazdy z tamtych lat: wóz konny, samochód Warszawa Garbus, Syrenka, Nysa, Żuk, Star i ciągnik Ursus i jeszcze dwa inne pojazdy, których nie udało mi się zidentyfikować.\nZdjęcia te jak już kilkanaście wcześniejszych udostępnił nam Pan Maciej Głowaczewski.\nOpracował: Dariusz Guz. 03.07.2016\nTe dwa zdjęcia wykonane zostały około 1959 roku na skrzyżowaniu ulic Gen de Gaulle'a i 1 Maja. Widać, że budynek jeszcze jest nieotynkowany. Na zdjęciu oprócz wozu konnego, których w Zabrzu już pewno nie zobaczymy, samochód ciężarowy Star, polski motocykl WFM, wózki dziecięce z tamtych lat i poprowadzona już wówczas wzdłuż całej ulicy ścieżka rowerowa.\nWidok dzisiejszy, PrtSC z map google.pl. Zdjęcia prezentujemy dzięki uprzejmości Macieja Głowaczewskiego.\nOglądałem zamieszczone powyżej zdjęcia kilkakrotnie i nie mogłem „załapać” gdzie je wykonano. Pomogła muzyka filmowa, której twórcą jest Lorne Balfe. W trakcie słuchania muzyki do filmu „13 godzin” nastąpił przebłysk i już wiedziałem. Teraz tylko trzeba było sprawdzić. I wszystko się zgadzało.\nOpracował: Dariusz Guz. 22.06.2016\nPo jego zakończeniu posiadało ono szklany dach i balkon wychodzący na zachód. Otwarte zostało 14 marca 1909 roku. Działalność w nim prowadził niecały rok. Następnie w pomieszczeniach swoje atelier otworzył 5 maja 1910 roku Paul Simon. Po kilku miesiącach atelier zostaje zamknięte. Trzecim z kolei fotografem, który pracował w tych pomieszczeniach był Otto Goldbach. Atelier zostało uruchomione 23 października 1910 roku. Ze względu na zły stan techniczny szklanego dachu i wprowadzone do powszechnego użytku elektryczne lampy Otto Goldbach przeniósł się do nowo wybudowanego budynku zlokalizowanego przy Kronprinzenstrasse 223 (ul.Wolności 223). W 1940 roku właścicielem posesji wraz ze stojącym na nim budynkiem została gmina. Nie znalazłem innych informacji co mieściło się w budynku od zakończenia II wojny światowej do momentu jego wyburzenia około 1960 roku, poza reklamą ze zdjęcia informującą być może o istniejącym w budynku sklepie z nutami.\nOpracował: Dariusz Guz. Zdjęcia z archiwum autora. 03.04.2015\nZdjęcia wykonane zostały na rogu ul. Chłopskiej i Czarnieckiego ok. 1960 roku.\n(z google view)\nWidok szkoły przed wojną. Pocztówka ze strony wwwzabrze.aplus.pl.\nTe wszystkie ładne dzieciaki mają dziś po 60 lat. Jednym z nich jest mieszkający dziś w Niemczech Joachim Wiedorn. Miał szczęście chodzić do wyjątkowej szkoły pod lasem, którą w momencie otwarcia w 1929 nazwano szkołą leśną (Waldschule). Dziś jest to szkoła podstawowa nr 15 imieniem księdza Jana Dzierżonia przy ulicy Czołgistów 1. Wybudowano ją w ogromnej potrzebie, gdy po podziale Górnego Śląska Zabrze wzbogaciło się o wielu nowych mieszkańców przybyłych z polskiej strony. Wybudowano dla nich między innymi „Osiedle Południowe” na którego terenie szkołę postawiono. 26.02.2016\nCzy to pochód pierwszomajowy? Być może jakaś inna manifestacja, a w latach 50-tych i 60-tych urządzano ich wiele. Na tym zdjęciu wiele się zmieniło. Budynek z szyldem „Mięso-wędliny” nie istnieje. Wyburzono go kilka lat później, na pocztówce z lat 60-tych już go nie ma. Również widoczny za nim dom ustąpił miejsca wieżowcowi przy ulicy Barbary. Takie latarnie uliczne jak ta z prawej kadru strony stały do ok. 1970 roku w całym prawie Zabrzu. Zamontowane w nich były pionowo lampy neonowe i oświetlały bardziej pierwsze piętra domów niż ulice. 18.12.2015\nOrganizowany był w miesiącu maju przez dzienniki partii komunistycznych „Trybunę Ludu” (PRL) i „Rude pravo” (CSRS). Początkowo na trasie Warszawa - Praga i Praga – Warszawa. W 1948 roku były to właściwie dwa równoległe wyścigi. Warszawa – Praga o długości 842 km w dniach 1 – 5 maja i Praga – Warszawa o długości 1144 km w dniach 1 – 9 maja. Od 1952 roku współorganizatorem został dziennik „Neues Deutschland” (DDR). Odtąd wyścig odbywał się na trasie Warszawa – Berlin – Praga. Więcej informacji znajdą Państwo na Wikipedii, w gazetach znajdujących się w zbiorach Śląskiej Biblioteki Cyfrowej i innych stronach poświęconych Wyścigowi Pokoju.\nKolarze jadą z Zabrza do Gliwic. Z tego wnioskuję, że był to wyścig Warszawa - Praga. Zawęża to listę możliwych wyścigów. Może pomogą nam osoby, które odwiedzają naszą stronę, a pamiętają te czasy.\nJoachim Wiedorn i jego brat Bernhard w 1963 razem poszli do I komunii. Tu wraz ze swoimi rodzicami pozują do rodzinnego zdjęcia ze swoimi pierwszokomunijnymi świecami. Przed budynkiem przy ulicy Łokietka, gdzie mieszkali. Zabrze opuścili cztery lata później. 04.08.2015\nSerdeczne podziękowania składamy Panu Marianowi Jędrzejczak za zgodę na zamieszczenie tych zdjęć.\nOpracował: Dariusz Guz\nAutor: Dariusz Guz 18.07.2015\nUroki ulicy Łokietka (Niedaleko stadionu Górnika Zabrze) latem 1957 roku. Na legendarnym motocyklu WFM siedzą Joachim Wiedorn i jego brat Bernhard. Joachim ma na sobie jedną z najbardziej pożądanych rzeczy w tamtych czasach: lederhosen (skórzane spodnie) w bawarskim stylu. Każdy posiadacz takowych mógł być z siebie dumny.\nNa drugiej fotografii z 1967 roku dom przy tejże ulicy i Joachim uważający na swojego młodszego braciszka. Te domy prawie 50 lat później wiele się nie zmieniły. 12.05.2015\nZabrze zna trzy rodzaje pomników. Niemieckie, polskie i sowieckie. Ten, rzadko fotografowany, niewątpliwie sowiecki stał koło dyrekcji huty, obecnego urzędu miejskiego. Na zdjęciu stoi pan Joachim Wiedorn, zabrzanin który w latach 60 tych\nwyjechał do Monachium. Po przeczytaniu tekstu na tablicy dochodzimy do wniosku że to sowieci sami go sobie postawili.Na pocztówce obok widać go całości. W połowie lat 80-tych zastąpiono go nowym projektu Stanisława Szczykutowicza który mieszkał w Zabrzu przy ulicy Wandy. W ceremonii jego osłonięcia jako kompania honorowa maszerował oddział złożony z żołnierzy jednostki Obrony Terytorialnej Kraju w Makoszowach.\nPocztówka ze zbiorów www.zabrze.aplus.pl Numer 8. 03.05.2015\nZabrze w grudniu 1960 roku. Jak pisze Mirosław Klimczak który nadesłał nam to zdjęcie, w zasadzie nic się nie zmieniło. Przedwojenny bruk, domy i tory tramwajowe gdzie nic już od zawalenia się mostu koło dworca nie jeździ. Dziś kończą się trochę wcześniej. 14.02.2015\nZa komuny było szaro, ale czasem też interesująco. W 1968 roku przez plac Wolności maszerowali powstańcy śląscy z wojskiem i harcerzami z okazji wręczenia sztandaru Związkowi Inwalidów Wojennych w Zabrzu. Na ulicach Zabrza królował jeszcze poniemiecki bruk, dobrze ułożony był lepszy niż PRL-owski asfalt. Piękny budynek „Supersamu” ma dopiero trzy lata, a sam „Supersam” był wtedy drugim największym w Polsce sklepem samoobsługowym, takie sklepy to była wtedy nowość!! Wielu zabrzan fascynowała ta metalowa „choinka” na okrągłym kiosku „Ruchu”. 08.02.2015\nTak stare zdjęcia z „Frizoka” są bezcenne. To połowa lat 50-tych. Basenu już nie ma, nie ma już trybuny stadionu Górnika Zabrze, tu widzianej od tyłu. Frizok nazwę wziął od klubu pływackiego „Friesen” które go urządziło przy stawie po byłej kopalni piasku. Wraz z budową stadionu w roku 1934 nadano mu taki kształt który zachował się aż do końca, a działał jeszcze niedawno. Zdjęcie z kroniki rodzinnej Mirosława Klimczaka. 06.02.2015.\nPlan sytuacyjny. U góry Głos Zabrza, u dołu Sanepid.\nTrzy kolejne zdjęcia Mirosława Klimczaka z roku 1969 które tak opisuje:\nNa fotce nr 1 skwerek na rogu Powstańców i Piastowskiej, z istniejącym wtedy drewnianym trejażem wieńczącym ogrodzenie. Z prawej strony poza kadrem stał budynek SANEPID-u, w tej chwili jest tam wiata na samochody. Na wprost był bunkier, a właściwie schron, być może było do niego też wejście z budynku 11, obecnie jest zasypany i widać tylko półmetrowy pagórek. W tle pomiędzy zabudowaniami huty widać dom przy Stalmacha 18. Na fotce nr 2 ja przed budynkiem GŁOSU ZABRZA, stał mniej więcej na wprost Sanepidu. Co w nim było wcześniej? Na zdj. nr 3 lepiej widoczny budynek redakcji „Głosu Zabrza”. 11.01.2015\nW latach 80-tych Zabrze wyglądało trochę inaczej. Widać to na zdjęciach Andrzeja Drożdżala z ulicy Wolności w centrum. Zamiast reklam znajdziemy murale z PZPR, czyli Polską Zjednoczoną Partią Robotniczą, lub szczytnymi hasłami typu „Nauka, Praca, Socjalizm”. Widać także przerwę w zabudowie gdzie stoi dziś nowa „Galeria Zabrze”.\nZobaczcie to samo ujęcie z roku 1995, Zdjęcie nr 3. Prawie się nie różni.\nTo prawdziwy biały kruk!!! Dzięki temu że 8 czerwca 1969 roku, w dniu I Komunii Świętej Mirosławowa Klimczaka zrobiono mu to zdjęcie, możemy zobaczyć bramę wjazdową i komin huty szkła Wilhelma Eisnera założonej w 1866 roku. Nie widzieliśmy jeszcze nigdy żadnego zdjęcia huty. To tył zakładu i wjazd od ulicy Piastowskiej. Pierwszy budynek z prawej nosi numer 11. Od dziesięcioleci włada nim służba zdrowia. Huta przetrwała do pierwszych lat 70-tych. Produkowała nie tylko zwykłe szkło, ale również wyroby ozdobne, lampy naftowe itp. Sam Wilhelm Eisner żył tylko 59 lat. Część jego potomków, a była to rodzina żydowska, zginęła w Terezinie i Oświęcimiu. Zdjęcie wykonano legendarnym aparatem „Druh”. 04.01.2015\nTych domów już nie ma. To północna strona ulicy Karola Miarki przy skrzyżowaniu z Powstańców Śląskich we wczesnych latach 60-tych . Do lat chyba 90.tych dotrwał tylko jeden, wysoki na rogu z Jagiellońską, gdzie obecnie stacja benzynowa. Z tyłu tego budynku w latach 80-tych sprzedawano masło i margarynę. Pochody 1-majowe były w czasach PRL-u dla wielu smutną koniecznością. Ale zawsze podobały się dzieciom! W środku na zdjęciu pani Helena Klimczak w gronie pracowników MZBM czyli Miejskiego Zarządu Budynków Mieszkalnych czeka na start pochodu na rogu Powstańców i Karola Miarki. Za zdjęcie dziękujemy panu Mirosławowi Klimczakowi. 01.01.2015\nZabrze dworzec PKP.\nZabrze ulica Wolności.\nTrzy prawie rodzinne zdjęcia mieszkańców domu przy ulicy Krakusa 19 na Zandce. Wykonano je w latach 50 tych i 60 tych. To już ponad 50 lat temu, dwa pierwsze w kierunku ul: Bończyka.\nNa tym zdjęciu siedzą od lewej: pani Langner, Andrzej Dutkiewicz, pani Rogozińska i Anna Dutkiewicz.\nNa małym zdjęciu z 1957 roku na ławeczce siedzą: druga od lewej Genowefa Łuczyńska, jej mąż pan Łuczyński, pani Rogozińska i państwo Pietrzykowie.\nNa ostatnim zdjęciu z 1965 r. mamy dowód że podwórka na Zandce były niegdyś odgrodzone płotem od ulicy. Widoczny w tle dom stoi przy ulicy Krakusa 18.\nEvangelische Friedenskirche, Zabrze Kościół „Pokoju”\nOd 1874 roku jest ozdobą Zabrza, kościół „Pokoju” Parafii Ewangelicko- Augsburskiej. Znajdował się na wielu przedwojennych pocztówkach. Po wojnie zwykłych kościołów nie fotografowano na widokówki z powodów politycznych. Chyba że były bardzo stare i historycznie ważne. Ten ważny jest też, dla naszej lokalnej historii. Fotografię (prywatną) wykonano prawdopodobnie w po dużym remoncie obiektów parafii w roku 1983, gdy proboszczem był ksiądz Andrzej Hauptman. W tym to roku przejął on probostwo od swojego ojca, Alfreda Hauptmana. Po przedwczesnej śmierci Andrzeja Hauptmana w 1998 roku jego imię nadano jednej z ulic na osiedlu „Jodłowa” i stał się on jedynym duchownym ewangelickim będącym patronem ulicy w Zabrzu. A.D. 04.06.14\nLew Johann Gottfried Schadow\nTo niewyraźne zdjęcie ma w sobie pokłady uroku. Wynika to zapewne z kontrastu między tym słabym niewinnym dzieckiem, które z takim zaufaniem wspina się na potężnego lwa który tutaj jednak wydaje się być bardziej ostoją spokoju i rozwagi niż siły i agresji. Oba stojące przed Parkiem im. Rotmistrza Pileckiego lwy, jak twierdzi historyk pan Dariusz Waleriański, przybyły do Zabrza z Gliwickiej odlewni około 1923 roku. Park nosił wówczas imię swego założyciela Waltera Steinhoffa, długoletniego dyrektora kopalni „Królowa Luiza” (kwk. Zabrze). Ich twórcą był prof. Johann Gottfried Schadow, dyrektor Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie. Prawie każdy zna jego wielkie dzieło, kwadrygę (czterokonny dwukołowy powóz) wieńczący Bramę Brandenburską w Berlinie. Sądząc po ubranku tej dziewczynki zdjęcie pochodzi z lat drugiej, lub trzeciej dekady PRL-u. Fotografię przekazał Piotr Herszowski. Zobacz artykuł o pomniku w parku. 05.04.14\nCzy poznajecie tych ludzi z poprzedniego zdjęcia? To ta sama rodzina jakieś 15 lat wcześniej. Jakież nieszczęśliwe musiały być kobiety pod koniec lat 50-tych nosząc takie toporne buty ! Ubiory zdradzają najlepiej epokę. ;-) Zdjęcie wykonano w Parku im. Poległych Bohaterów przy ulicy Dubiela. Zaprojektowany przez wybitnego architekta ogrodów Gustawa Allingera w 1924 roku Park w 2012 roku wpisano na listę zabytków woj. śląskiego.\nWycieczka w przeszłość, lata (prawdopodobnie) wczesne 70-te. Rodzina z Zabrza fotografuje się przechodząc przez skrzyżowanie ulic Wolności i de Gaulle a. Na drugim zdjęciu ci sami ludzie stojąc pozują do zdjęcia kilka metrów wcześniej w kierunku centrum, przy wylocie krótkiego odcinka ulicy Staromiejskiej od ulicy Dubiela. Widoczny w tle parkan i zadaszenie nad małą stojącą tam niegdyś stacją benzynową już nie istnieją. Jakaż inna była atmosfera tego czarno-białego zdjęcia tej tak czy tak szarej wówczas ulicy. Zdjęcia przekazał Piotr Herszowski. 28.03.14


Kursy - drowning-season.com\nSzkoła języków obcych Moose gwarantuje szybką oraz solidną naukę dowolnego języka obcego. Nasza bogata oferta szkoleń zawiera kursy dla osób prywatnych, firm oraz instytucji.\nSą tego rodzaju tytuły książek czy filmów, jakie kojarzą chyba wszyscy. Zdarza się, że na podstawie książek tworzy się ekranizacje, jakie powodują, że taka historia jest rozpoznawana przez jeszcze większe grono osób. To sprawia także, iż takie pozycje mogą być trafionym pomysłem dajmy na to na prezent. O których tytułach trzeba wspomnieć?


Do jakich krajów aplikowali na studia Polacy w 2021 roku? | Płyń POD PRĄD\nPolki i Polacy coraz częściej chcą studiować za granicą. Kraje, na które się decydują mogą zaskakiwać. Choć najczęściej wciąż wybierana jest Wielka Brytania, to papiery na tamtejsze uczelnie składa już mniej niż połowa osób (46 proc.). Na podium znalazły się jeszcze Holandia i Dania, które w ostatnich latach zyskują na popularności – wynika z analizy Elab Education Laboratory.\nW 2021 roku 46 proc. Polaków i Polek aplikujących na studia za granicą najchętniej decydowało się na uczelnie brytyjskie. W poprzednich latach Wielka Brytania zwykle była wyborem ponad połowy aplikantek i aplikantów. Zmienił to jednak brexit. Część osób zaczęła szukać alternatywy. Jest to jeden z powodów rosnącej popularności Holandii. Więcej niż jedna na pięć osób (21 proc.) składających dokumenty na uczelnię za granicą, wybierała ten kraj. Niewiele mniej osób decydowała się na Danię – 15 proc.\n– Zainteresowanie studiami w Holandii wynika między innymi z szerokiej oferty studiów w języku angielskim i relatywnie niskich kosztów czesnego. Dla obywateli Unii Europejskiej wynoszą one około 2000 euro rocznie. W wielu przypadkach równie atrakcyjna jest Dania, gdzie studia są darmowe, a uczelnie przyciągają kandydatów praktycznym i spersonalizowanym podejściem – komentuje Agata Pochwała z Elab Education Laboratory.\nTuż za podium znalazły się: Irlandia, Włochy i USA. Dość zaskakujący może być niewielki udział procentowy Stanów Zjednoczonych – na złożenie dokumentów na amerykańską uczelnię zdecydowała się zaledwie co dwudziesta osoba.\nRośnie zainteresowanie kierunkami biznesowymi\nUczelnie zagraniczne oferują szeroki wybór kierunków studiów. Studenci mogą rozwijać się w praktycznie każdej dziedzinie: od kierunków humanistycznych i społecznych, przez kierunki ekonomiczne, artystyczne i design, kończąc na prawie czy medycynie.\n– W ostatnich latach zauważalnie rośnie zainteresowanie studiami z zakresu Business, Management & Economics. W 2020 roku łączny udział aplikacji na te kierunki wyniósł 17 proc. W tym roku było to już 21 proc. Studia o tej tematyce są najpopularniejsze wśród Polek i Polaków. Są one skierowane do osób, które chciałyby pracować jako finansiści, handlowcy, przedsiębiorcy czy liderzy w międzynarodowych korporacjach – komentuje Agata Pochwała z Elab.\nNa drugim miejscu wśród najpopularniejszych kierunków znalazły się te związane z ochroną zdrowia i BioSciences – w tym roku odpowiadały one za 9 proc. aplikacji. To o dwa punkty procentowe więcej niż w 2020 roku. Na podium znalazły się jeszcze studia IT & Computer Science, które rozwijają umiejętności techniczne.\nRóżnica między Polkami a Polakami\nKobiety, podobnie jak mężczyźni, najczęściej aplikowały na kierunki z zakresu (1.) Business, Management & Economics. Różnice pojawiają się w dalszej części zestawienia. W pierwszej trójce u kobiet pojawiły się (2.) BioSciences and Healthcare oraz (3.) Architecture, Environment and Planning.\nZ kolei drugim najczęstszym wyborem mężczyzn było IT and Computer Science, a na trzecim miejscu znalazła się inżynieria. Co ciekawe w obu przypadkach do pierwszej piątki załapały się także kierunki artystyczne – Art and Design.\nTematy: Dania, Holandia, studia zagraniczne, USA, Wielka Brytania, Włochy, zagranica


Budapeszt: Atrakcje Budapesztu – cześć 3 – Łaźnie i źródła lecznicze - Podroze.se.pl\npodróże.se.pl Świat Europa Węgry Budapeszt Budapeszt: Atrakcje Budapesztu – cześć 3 – Łaźnie i źródła lecznicze\nKatarzyna Cegłowska, 19.06.2011\nOtoczona wodami Dunaju Wyspa Małgorzaty to miejsce doskonałe na oddech od zgiełku miasta. Oaza zieleni oferuje swoim bywalcom masę atrakcji m.in. ogród japoński, wieżę ciśnień, kościół dominikanek, a przede wszystkim największe kąpielisko w Budapeszcie, Palatinus (otwarte od 9–19, od 1.06 do 30.08). Na wyspę można dostać się tramwajami nr 4 i 6 (przystanek na środku Mostu Małgorzaty) lub autobusem nr 26 (wjeżdża na wyspę); samochody mają zakaz wjazdu.\nJak widać kultura kąpieli w Budapeszcie istnieje od dawna. Do relaksu w gorących źródłach tutejsze wody termalne wykorzystywali zarówno Rzymianie, jak i Turcy. Już wtedy na terenie Aquincum istniało 14 łaźni. Obecnie w Budapeszcie znajdują się 123 gorące źródła, z których dobrodziejstw korzystać można w 80 kąpieliskach.\nDo najsłynniejszych należą: Kąpielisko Lecznicze i Pływalnia Szechenyi z 15 basenami i wieloma usługami kuracyjnymi; położone w przepięknym secesyjnym gmachu z dwupiętrową kolumnadą otaczającą basen Kąpielisko Lecznicze św. Gellerta; częściowo wybudowane w średniowieczu, a częściowo w czasach tureckich łaźnie: Rudas, Rac, Kiraly i Lukacs oraz otwarte jedynie w okresie letnim i mieszczące się na wyspie Małgorzaty kąpielisko Palatinus.\nWszędzie pełno jest ludzi, Węgrzy, szczególnie starsi, nie wychodzą z wody. Mężczyźni grają w szachy, kobiety dyskutują, parująca woda jest naturalną scenerią dla towarzyskich spotkań.


Trwa nabór do XXVII Wschodniej Szkoły Letniej\nWykłady Wschodniej Szkoły Letniej poprowadzi dziesięciu profesorów z Polski i z zagranicy. WSL oferuje również udział w seminariach wedle tematyki badań uczestników.\n1. Wschodnia Szkoła Letnia odbywa się w dniach 1–21 lipca w Warszawie.\n2. Termin nadsyłania kompletu dokumentów upływa 20 maja 2017 r.\nKandydaci zakwalifikowani do Szkoły otrzymają formalne imienne zaproszenie, wystosowane przez Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego ok. 30 maja 2017 r., o czym zostaną powiadomione konsulaty RP.


Warsztaty wakacyjne | Znaczenia Cienia\n17 czerwca 2017 17 czerwca 2017 ~ Znaczenia Cienia\nDobra wiadomość dla głodnych wiedzy i nowych doświadczeń 🙂 W okresie letnim zapraszamy na cykl warsztatów rozwojowych.\nRadzenie sobie ze stresem (sobota, 29 lipca)\nPodczas warsztatów dowiesz się, czym tak właściwie jest stres, czy rzeczywiście jest czymś wyłącznie złym i nienaturalnym, z czego wynika i do czego może doprowadzić. Dzięki powyższej wiedzy będziesz mógł poznać swoje osobiste predyspozycje w zakresie przeżywania i radzenia sobie ze stresem, dowiesz się jakim typem osobowości jesteś i czy w związku z tym wykazujesz większą podatność na choroby.\nPonadto sam doświadczysz w jaki sposób techniki relaksacyjne oddziaływają na ciało i umysł człowieka. Zastosujemy m.in. trening progresywny Jacobsona, trening autogenny Shultza, wizualizacje oraz świadome oddychanie.\nIm większą wiedzę będziesz posiadać na temat stresu, tym większy będziesz miał wgląd i kontrolę nad swoim funkcjonowaniem, im częściej będziesz stosować poszczególne techniki relaksacyjne, tym łatwiej i szybciej będziesz umiał samodzielnie radzić sobie ze stresem.\nPodstawy efektywnej komunikacji (sobota, 19 sierpnia)\nPodczas szkolenia poznasz podstawy komunikacji werbalnej i niewerbalnej (w tym mowy ciała), dowiesz się, jakie popełniasz błędy, które obniżają efektywność twoich kontaktów, ale też poznasz narzędzia, które mogą ją znacznie poprawić. Ponadto dowiesz się jak komunikować się asertywnie (oraz czy zawsze warto to robić), a także w jaki sposób rozmawiać w sytuacjach trudnych i delikatnych.\nUczestnicy otrzymają zaświadczenia o odbyciu szkolenia.\nJa – kobieta. Warsztat rozwoju osobistego (sobota, 2 września)\nKobieta w obecnych czasach może postrzegać współczesny świat jako miejsce, które daje jej wachlarz wspaniałych możliwości, niedostępnych w dawnych czasach. Może się rozwijać, korzystać z życia, być kim chce. Ze względu jednak na coraz szybciej postępujące zmiany społeczno-kulturowe musi często odnaleźć się w nich sama, ponieważ przekaz jej matki czy babki wydaje się być już nieaktualny. Warsztat ten jest zaproszeniem dla kobiet poszukujących, aby we wspólnym gronie spotkały się ze swoją indywidualną, ale też kolektywną kobiecością. Aby w bezpiecznym i kameralnym gronie zobaczyły jak realizuje się w rzeczywistości ich poczucie kobiecości, skupiły się na swoich wartościach i potrzebach oraz wewnętrznych blokadach.\nNic nie daje kobiecie takiego wsparcia, poczucia tożsamości i wglądu jak krąg podobnych do niej, rozumiejących się kobiet.\nZe względu na dbałość o komfort uczestników liczba miejsc jest ograniczona, konieczna jest więc wcześniejsza rezerwacja dokonana poprzez przesłanie droga mailową potwierdzenia wpłaty za warsztat.\nProsimy o dokonanie wpłaty za warsztat na konto Stowarzyszenia Stricte : 57 10204795 0000 9402 01440114 (PKO BP I O/Szczecin, w tytule: warsztaty relaksacyjne) i przesłanie potwierdzenia wpłaty na adres znaczeniacienia@wp.pl.\n– wykorzystania rezerwacji przez inną osobę, którą zgłosi nieobecny uczestnik\n– uczestniczenia w innym z wakacyjnych warsztatów (jeśli będzie wolne miejsce)\nW innym przypadku wpłacona kwota przepada.\nPromocja: przy zapisie z drugą osobą – 120 zł od osoby\nKoszt jednego warsztatu: 150 zł\nCzas trwania: 4 godziny (10.30-14.30)\nZapisy i informacje: 501 746 870 lub znaczeniacienia@wp.pl\nZamieszczone w Bez kategorii, warsztaty i szkolenia\tkobietakomunikacjaradzenie sobie ze stresemrelaksacjarozwój osobistystreswarsztaty\n< Poprzedni Ulga przychodzi powoli\nNastępny > Wielki Piknik Pasji – XVI Szczecińskie Spotkanie Organizacji Pozarządowych Pod Platanami\n2 uwagi do wpisu “Warsztaty wakacyjne”\nChętnie bym się wybrała, szczególnie na te związane ze stresem:)…szkoda, że do Szczecina mam taki kawał drogi\nJeszcze dużo czasu, można sobie zaplanować wakacje nad morzem, a po drodze wpaść do Szczecina 🙂


Tofifest w „Browarze B.” | Centrum Kultury Browar B\nTofifest w „Browarze B.”\nTofifest jako jeden z nielicznych festiwali w Polsce, poważnie i kompleksowo traktuje promocję kina ze swojej „małej Ojczyzny”. We Włocławku w najbliższy poniedziałek zobaczymy ponad dwugodzinny pokaz wybranych filmów.\nW Toruniu trwa właśnie 15. edycja imprezy. W poniedziałek 30 października o 17.00 zobaczymy krótkometrażowe fabuły, animacje i teledyski. Wstęp wolny!\nFabuły to: „Supernova” Andrzeja Cichockiego (nagrody na Sci-On Film Festival Nevada i Platinum Remi na Houston Worldfest), „Kojot” Jędrzeja Bączyka (Nagroda Główna Srebrny Lajkonik na Krakowskim FF, III nagroda na festiwalu Dwa Brzegi, Grand Prix Festival Tous Courts) oraz nowatorski film w konwencji animadoc – „Portrety wojenne: Bronisław Hellwig” w reżyserii Tomasza Matuszczaka (w tej konwencji zrealizowano „sin City”).\nAnimacje to filmy Karoliny Specht „Nieprawdopodobnie elastyczny człowiek” (nagrody festiwali “Fest Anca” na Słowacji, “Łodzią po Wiśle”, OFAFA w Krakowie) i „Nie trać głowy” (Europejska Nagroda Filmowa w sekcji Animacja, Annecy IFF, Animateka Int. Animation Festival, Mecal Pro Barcelona) oraz impresja Marcina Sautera „Rodnik” (wyróżnienie specjalne Tofifest 2015). Ale to nie wszystko! Jest jeszcze muzyka.\nZobaczymy też wersje reżyserskie sześciu klipów. Święcące triumfy „Missisipi w ogniu” grupy Organek, „Potlacz”, czyli autorski projekt lidera Pustek i rapera Bisza, „Miksują dziewki” neofolkowych Pchełek oraz punkowy „Rozpruwacz” grupy Wyrąb Lasu. Są też dwa klipy hip-hopowe: bydgoskiego składu Bisz & B.O.K – „Prometeusz” oraz „Sekrety” warszawsko – toruńskiego melanżu The Returners & Małpa.\nPrzed pokazem prezentacja multimedialna prowadzona kuratora sekcji regionalnej Tofifest, Jarosława Jaworskiego, prowadząca widzów przez historię kina na świecie i w „małej Ojczyźnie” festiwalu Tofifest.


koncert - Pogodno\nśroda 02.03.2016 godz. 20:00 - Gryfiński Dom Kultury\nPogodno czyli najładniejsza dzielnica Szczecina. Podobno. Pogodno to zespół założony w 1996 r. przez Jacka Szymkiewicza alias Budyń, wespół z Adamem Sołtysikiem i Tomaszem Kubikiem. "Pogodno" to także tytuł debiutanckiego albumu grupy z 2000 r. Płyta była niezwykle eklektyczna - obok niemal punkowych piosenek ("Elvis"), znalazły się na niej elektroniczne kompozycje z rozmytą linią basu, uwagę zwracały również niebanalne teksty. Drugi album "Sejtenik miuzik & romantik loff" (2001) nagrany został w nowym składzie: Szymkiewicz/Macuk/Kozłowski/Pfeif. Był świetnym przykładem tego, że muzyka alternatywna może być przystępna i nie grozi to kompromisem artystycznym. Chwytające za uszy i serce piosenki, tym razem wzbogacone o partie klawiszy, zaskakiwały melodyjnością przy jednoczesnym pierwiastku eksperymentalnym. W ślad za tym przyszła post rockowa energia, a zespół stał się posiadaczem pierwszego tzw. przeboju "Pani w obuwniczym". Płyta była nominowana do Fryderyka 2001 w kategorii muzyki alternatywnej.\nAutorem większości kompozycji na kolejnej płycie Pogodno "Hajle Silesia. Pogodno gra Fochmanna" (2002) jest charyzmatyczny muzyk z Tychów - Hrabia Fochmann, który dołączył wówczas do zespołu. Prostota piosenek dodawała im przebojowości, co miało swoje doskonałe odzwierciedlenie w koncertach Pogodno, które znane jest z zaskakujących aranżacji koncertowych i niezwykłej łatwości w nawiązywaniu kontaktu z publicznością. "Orkiestra", czyli singiel promujący płytę, stał się przebojem numer dwa, jak się okazało, największym w historii grupy. W pamięć słuchaczy zapadły zapewne również utwory "Spierdalacz" i "Narkotyki". Czwarta płyta "Tequila" (2003) to radiowo-muzyczna adaptacja powieści Krzysztofa Vargi pod tym samym tytułem. Książka opowiada historię młodego zespołu rockowego z perspektywy lidera tegoż.\nW 2004 roku zespołowi udało się wyraziście zaakcentować swoją indywidualność - niby rozpaść, a jednocześnie zacząć nowy okres działalności albumem "Pielgrzymka psów", który wydawca reklamował - całkiem zresztą słusznie - następująco: "energetyczne, drapieżne utwory kojarzące się z dwoma pierwszymi albumami oraz abstrakcyjne teksty spod znaku krążka "Hajle Silesia". Jeśli dodamy do tego tradycyjnie nieokiełznaną wyobraźnię muzyków i nową liryczną twarz Budynia, a także śpiew Ani Brachaczek, to możemy się domyślać, że był to całkiem udany materiał. Pojawił się również przebój nr 3 "Uśmiech się" z gościnnym udziałem Stanisława Soyki.\nNastępne lata przyniosły kolejne płyty ("Opherafolia", "Wasza Wspaniałość", "Plemnik") oraz zmiany personalne. Jesienią 2013 r. zespół w bigbandowym składzie pod szyldem Hajle Silesia nagrał koncert dla TVP2 w ramach cyklu "Made In B Polska". Po okresie hibernacji, w styczniu 2015 r. Pogodno ogłosiło swój powrót z składzie: Szymkiewicz/Macuk/Kozłowski/Pfeif. Na powitanie będą koncerty, a co dalej, czas pokaże.


Błotnica – Strona 2 – Koinonia Jan Chrzciciel\nStrona Główna » Błotnica » Strona 2\nW sobotę, 29 października w domu Oazy w Błotnicy zorganizowaliśmy pierwsze w tym roku pastoralnym spotkanie młodych pt. „Jezus walczy o Ciebie”. Młodzi odpowiedzieli i dzięki temu przeżyliśmy prawdziwą inwazję. Bardzo się ucieszyliśmy, że mogliśmy przyjąć aż 16 osób w naszych skromnych progach. Uczestnicy dowiedzieli się o tym, że Jezus […]\nWe wtorek 11 października kolejny raz wyszliśmy razem ze Wspólnotą Rodzinną na ulicę Słupska, by głosić Dobrą Nowinę jego mieszkańcom. Comiesięczna inicjatywa dobiegła końca. To był nasz ostatni happening w tym roku, ale już czekamy na wiosnę, by zrobić raban w Słupsku i by o Jezusie znowu zrobiło się głośno. […]\nEwangelizacja – Słupsk\nW sobotę 8 października pojechaliśmy do Szczecina, gdzie w Zespole Szkół Salezjańskich razem z naszą szczecińską Wspólnotą Rodzinną poprowadziliśmy kolejne warsztaty, tym razem animacji modlitwy charyzmatycznej. Był to już nasz trzeci wyjazd do tego miasta w celu formacji liderów i członków różnych ruchów i wspólnot katolickich z archidiecezji szczecińsko – […]\n25 września przeżyliśmy w Tymieniu dzień Koinonii i tym samym zainaugurowaliśmy nowy rok pastoralny w naszej Oazie. Monika w swoim nauczaniu zwróciła uwagę na znaczenie i moc jaką posiada nasze pozdrowienie „Chrystus zmartwychwstał!” oraz odpowiedź: „Prawdziwie zmartwychwstał i my razem z Nim”. Niedzielny, słoneczny dzień obfitował w wiele radosnych chwil. […]\n20 września wraz ze Wspólnotą Rodzinną w Słupsku kolejny raz zorganizowaliśmy happening ewangelizacyjny. Jak co miesiąc mogliśmy ogłosić mieszkańcom tego miasta kerygmat posługując się naszymi świadectwami, piosenkami, pantomimami i rozmową z przechodniami. Tym razem również była kawa i pączki, które szybko się skończyły gdyż rzeczywiście sporo ludzi zatrzymywało się, by […]\nW weekend 6-7 sierpnia, w Oazie w Błotnicy zrobiło się tłoczno z uwagi na dwa wydarzenia. W sobotę przyjęliśmy 30 osób na kurs Modlitwy Osobistej, natomiast dzień później przeżyliśmy wspólnie dzień Koinonii. Po raz pierwszy w samej Błotnicy, na świeżym powietrzu i to przy pięknej pogodzie. Po Eucharystii razem „piknikowaliśmy” […]\nAktywności Koinonia Kursy Oaza\nKurs Modlitwy Osobistej i Koinonia\nW lipcu, jak co miesiąc „robiliśmy raban” na ulicach Słupska. Comiesięczne spotkania ewangelizacyjne, tym razem również skupiły uwagę przechodniów. Wiele nowych znajomości i możliwość głoszenia Dobrej Nowiny sprawiły nam wiele radości. Już teraz cieszymy się na kolejną ewangelizację mając nadzieję, że to niewielkie ziarenko stanie się wielkim drzewem i przyniesie […]


Kryjemy wszystkie złe emocje. Tłumimy w sobie złe wspomnienia. Tłumaczymy sobie co to życie, którego tak naprawdę nie ma. Może Ono jest, ale gdzieś daleko od nas. Nam pozostają tylko wspomnienia. Dobre wspomnienia. Co robimy? Wracamy do zdjęć. Otwieramy album i wspominamy. Kiedyś dzieci- teraz dorośli. Kiedyś bezwinni- teraz ze skazą. Jesteśmy nadal ludźmi, lecz zupełnie innymi niż kiedyś.\nWrócić po kilku latach do tego co było. Miłe uczucie? Tak. Wspomnieć wszystko to, co było w życiu dobre. Przypomnieć sobie chwile, w których byliśmy szczęśliwi. To właśnie dają nam zdjęcia. Możemy wrócić do nich, kiedy zatęsknimy. Poczuć tą magię, która w danym momencie była.\nNigdy nie była dla mnie czymś zwykłym. Nie potrzebowałam profesjonalnego aparatu, książek o nauce robienia zdjęć, tysiąca prób jednego ujęcia. Wystarczyła mi ta chwila. Jedno pstryknięcie. I nie liczyło się to, czy wyszło dobrze czy źle. Po prostu cieszyło mnie to, że coś zrobiłam. Oprawiłam w ramkę, antyramę czy zwyczajnie przykleiłam. Zawsze były, i są miłe wspomnienia.\nNie jest dla mnie planem na przyszłość. Nie jest też do końca pasją, jest po prostu czymś co cenię w życiu. Zostawia wspomnienia na zawsze.\nWielbię Edgertona Harolda Eugene ♥\nAutor: Renessmen o 15:32\nHardGirls 6 kwietnia 2013 15:38\nJakie śliczne niemowle!!!!!!!!!!!\nWyimaginowanaaa 6 kwietnia 2013 15:53\nŚliczne zdjęcia ;) Ciekawa notka\nAsia 6 kwietnia 2013 16:04\nJej, ale to ładnie napisałaś. :) Śliczne zdjęcia. ^^\nMarta 6 kwietnia 2013 16:20\nCudne zdj. ;)\nnie farbowałam się jeszcze :P Nie mam nawet farby kupionej, to zdj ze sklepu :)\nBrightBlack 6 kwietnia 2013 16:23\nŚliczne zdjęcia, świetnie piszesz, lubię tu wpadać ;)\nbbrzoskiwneczka 6 kwietnia 2013 16:44\nsliczne zdjecia i dziekuje bardzo :D\nWhatever Fashion;3 6 kwietnia 2013 16:52\nblog mnie zaciekawil :)\nzapraszam waas na bloga modowego : http://fashion-fashioon-bitch.blogspot.com/\nAgata 6 kwietnia 2013 16:58\nsłodkie to drugie zdjęcie ;))\nBarbarella pik 6 kwietnia 2013 17:45\nzdjęcia są cudowne ;)\nAnonimowy 6 kwietnia 2013 17:52\nCudowne zdjęcia robisz. Kiedyś uwielbiałam zdjęcia robić, ale jak je przeglądałam za każdym razem stwierdzałam, że są do bani.\nKlaudia12 6 kwietnia 2013 18:06\nŚliczne zdjęcia ! Masz talent. *o*\nOlaa 6 kwietnia 2013 18:48\nkocham fotografować, ładne zdjęcie :)\nadgaM 6 kwietnia 2013 19:01\nMagdalena B 6 kwietnia 2013 19:12\nAllex 6 kwietnia 2013 19:46\nmała_tymbarkocholiczka 6 kwietnia 2013 20:31\nJa w podobny sposób traktuje fotografie. Nie uznaje siebie jako fotografa. Ja po prostu lubię robić zdjęcia, czemuś co mnie zachwyca i ciekawi, aby później móc zobaczyć to jeszcze raz i tak samo się tym przejąć :D Ładne fotki :)\nTsubaki Chan 6 kwietnia 2013 22:18\nJustine 6 kwietnia 2013 22:49\nświetne zdjęcia widać że jest do dla Ciebie prawdziwa pasja :)\nTinaaa 6 kwietnia 2013 23:40\nLubię wracać do starych zdjęć. :)\nKathy Leonia 7 kwietnia 2013 09:29\nmasz dobra rękę do zdjęć:)\nangiandangi 7 kwietnia 2013 11:01\nAnonimowy 7 kwietnia 2013 13:18\nświetny blog i bosi nagłówek. Obserwuję :)\nJustyna Lempik 7 kwietnia 2013 13:55\nInopportune . 7 kwietnia 2013 15:56\nSuper notka , fajne fotki ;D\nsue 7 kwietnia 2013 16:08\nNath Madeline 7 kwietnia 2013 17:50\nMnie kazdy jezyk kreci : D\nJaki kochany bobasek *-*\nAnonimowy 7 kwietnia 2013 18:16\nOmbre mi się nie podoba, wolę pasemka albo całkowite farbowanie ;D farbuję od paru lat, ale nie żałuję, bo mój naturalny kolor był taki mysi, nudny ;p\nStella.† 7 kwietnia 2013 18:55\nBlog wydaje się ciekawy,więc może obserwujemy wzajemnie? :)) ♥\nH A L L O W K A A 7 kwietnia 2013 20:10\nOlaa 7 kwietnia 2013 20:39\norangedouce 7 kwietnia 2013 21:15\nAngela ;) 8 kwietnia 2013 13:56\njaka cudna dzidzia <3\nPiotrowskaPaulina 8 kwietnia 2013 14:15\nDarhh 8 kwietnia 2013 17:35\nA dla mnie fotografia jest czymś... magicznym, niezwykłym. Pozwala mi zatrzymać chwile na papierze :)\nMatekmateo 8 kwietnia 2013 19:01\nPatrycja 8 kwietnia 2013 19:10\nFotografia to jednak coś ... I ja ją zaczynam coraz bardziej lubić :) Twoje zdjęcia są ładne :))\nEstera 8 kwietnia 2013 20:05\nŚwietne zdjęcia, również lubię fotografować :)\nMélo l'imparfaite 9 kwietnia 2013 06:44\nZuza 9 kwietnia 2013 17:54\nSylwia 9 kwietnia 2013 20:00\nZgadzam się z Tobą Klaudia ;3\nSia lala 10 kwietnia 2013 16:09\nMinnimka 10 kwietnia 2013 19:46\nI myśl świetna, i zdjecia piękne <3 cudnie!\nAn na 10 kwietnia 2013 22:54\nRobisz piękne zdjęcia :D A maluszek śliczny :)\nB-e-a-utiful 11 kwietnia 2013 15:00\nania FokusMM 12 kwietnia 2013 18:24\nbardzo ladne robisz zdjecia\nHazaja 12 kwietnia 2013 18:37


Prezentacja na temat niebezpieczeństw związanych z alkoholizmem - Rzuciłem palenie i picie usiadł na diecie\nKontrowersje - Alkoholizm kodowane od cen alkoholu w Makeyevka 2016 opinie\nPismo od kodowania kupić alkohol Centrum Medyczne leczenie alkoholizmu Niżnym Nowogrodzie, statystyka alkoholizm w Tatarstanie przegląd leku MCPFE opinii alkoholizmu. Medycyna leczenie lekiem z alkoholizmem I wyleczyć syna z alkoholizmem, Leczenie alkoholizmu domięśniowo alkoholizm centrum leczenia w Petersburgu kręgosłupa.\nWenus - List Do Alkoholika ( AA,DDA,Alkoholizm,Współuzależnienie ) NOWOŚĆ 2018 Kodowanie lwy alkoholizmu\nIgor Nikołajew alkoholizm Mąż nie wolno pić alkoholu, można przestać pić kontrolę w środku oczywiście pigułki topirol pomocy z uzależnienia od alkoholu. Leczenie skutków alkoholizmu mąż kac, Wkładanie torpeda leczenie alkoholizmu alkoholizm Czelabińsk babka.\nReportaż - alkoholizm (Projekt Chemia 2014) kręgosłupa leczenie alkoholizmu prezentacja na temat niebezpieczeństw związanych z alkoholizmem\nLeczenie alkoholizmu Nowosybirsk Gdzie na Ukrainie są traktowani alkoholizmu, prezentacji alkoholizmu MPOLE dawka dla. Kodowane z alkoholu Solnechnogorsk Jestem 24 i nie mogę przestać pić, MCPFE światło Bagheera alkobarer lekarstwem na alkoholizm cen Czelabińsk.\nPadaczka alkoholowa,zmiany w mózgu,stany spektrtm.rulicy to często osoby z tytułami naukowymi. jakby nagle rzucić picie\nAlkohol kodowania narośl opinie kodowane z alkoholu Berezniki, Sprawozdanie w sprawie zapobiegania narkomanii alkoholizmu używania tytoniu Leczenie alkoholizmu trittiko. Bezpłatne obowiązkowe leczenie alkoholizmu w Riazaniu Alkoholizm nie jest chorobą dziedziczną, marshaka.kodirovka alkoholizm klinika kodowanie z alkoholizmu cen Kursk.\nJak rozwija się choroba alkoholowa - fazy. pomoc z alkoholizmem w Instytucie prezentacja na temat niebezpieczeństw związanych z alkoholizmem\nKodowanie z alkoholizmu Belgorod cen żona alkoholika lewo, główną metodą walki z alkoholizmem MCPFE kupić w Ługańsku. Z którymi jej mąż alkoholik pije zmęczony napojów mąż dziecko, które wykonują, alkohol kodowania Satka Jak uniknąć alkoholowe libacje picia.\nDetoks alkoholowy. Zobacz, jak leczą z nałogu mówią o wielkiej alkoholizmu\nOpinie leczenia alkoholizmu Jarosław Leczenie alkoholizmu nie jest drogie, Tabletki uzależnieniu od alkoholu że dać mężowi, że nie pije. Walka z alkoholizmem w Kałudze Ceny stosowane w leczeniu uzależnienia od alkoholu w Moskwie, Opowieść o alkoholizmie uzależnienie od alkoholu uzdrowiciele.\nDotyk Boga 31: Uwolnienie od alkoholizmu Jeden zastrzyk miesięcznie w alkoholizm\nKodowanie alkoholu jest szkodliwa dla organizmu Kodowanie ceny alkoholu, On skandal z mężem z powodu alkoholu łatwy sposób rzucić picie Internecie. Organy z chorobą alkoholową jak wyjść z domu delirium tremens, zacząć pić i przestać pić pigułkę Ludzie przestali piciem i paleniem tytoniu.\nalkohol_Co dzieje się z psychiką osób, które piją dużo alkoholu - wyjaśnia dr med. Bohdan Woronowicz jak zatrzymać alkoholizm prezentacja na temat niebezpieczeństw związanych z alkoholizmem\nWstrzyknięcie ceny alkoholu artykuł na temat alkoholizmu dzieci, Problemy jego żony z alkoholem alkoholizm Tambov. Iglino alkohol kodowania poziom alkoholu w Stanach Zjednoczonych, Leczenie uzależnienia od alkoholu w Kijowie wybawienie z szybkością alkoholizmu.\nMetody leczenia alkoholizmu. Jak leczyć alkoholizm ? Kodowanie uzależnienia alkoholowego Woroneżu\nFB2 Alena samochód jak przestać pić Jak przestać pić pigułki djufaston, cykl szkoleniowy, aby pozbyć się uzależnienia od alkoholu i tytoniu Leczenie alkoholizmu przez środków ludowej w domu. Syn i matka pić wino Jak mogę zakodować alkoholu w Tiraspol, MCPFE cena Saint-Petersburg Kodowanie Yeisk alkoholizm.\nKrótki film o uzależnieniu... Kodowanie alkoholizmu na Kingisepp\nLeczenie alkoholizmu orzech Zuevo każdy trawa w leczeniu alkoholizmu, statystyka umieralności alkoholizm Leczenie alkoholizmu piwa traktowania narodowego. Alkohol kodowania Rostów nad Donem Leczenie uzależnienia od alkoholu kliniki Saratowie, Kodowanie alkoholizmu w Lipetsk Ceny Adres Testy na obecność alkoholu.\nNazwa imprezy alkoholizmu


Folia czy mata grzewcza? Które rozwiązanie sprawdzi się w Twoim domu? - Trinet - Marketing w Twojej firmie\nPosted on 2 sierpnia 2021 by trinet Po godzinach 1\nCzeka Cię wybór systemu ogrzewania podłogowego? Nie wiesz, czy wybrać folię, czy matę grzewczą? To decyzja, do której warto dobrze się przygotować – wybrane ogrzewanie podłogowe pozostanie z Tobą na wiele lat. Sprawdź, jakie są najważniejsze różnice pomiędzy matami grzewczymi a foliami na podczerwień!\nFolie grzewcze – wykorzystaj możliwości, jakie daje ogrzewanie na podczerwień\nOgrzewanie podłogowe na podczerwień to innowacyjne rozwiązanie wykorzystujące zjawisko oporu elektrycznego. W jego wyniku substancja doskonale czarna stanowiąca matrycę grzejną w folii grzewczej zamienia energię elektryczną w promieniowanie podczerwone. Brzmi skomplikowanie?\nW praktyce oznacza to, że ciepło w pomieszczeniu nie jest rozprowadzane przez podgrzane powietrze, jak przy tradycyjnych kaloryferach, lub przez podgrzaną wodę, jak przy tradycyjnej podłogówce. Podczerwień ogrzewa nas i otoczenie bezpośrednio – jak promienie słoneczne! Ciepło rozchodzi się w pomieszczeniu natychmiast i równomiernie, gdyż długie fale podczerwone rozchodzą się swobodnie i bez oporu w powietrzu.\nFolia grzewcza to rozwiązanie dla Ciebie, gdy:\nzależy Ci na bezawaryjnym, bezobsługowym działaniu systemu grzewczego przez wiele lat;\nszukasz systemu łatwego w montażu i eksploatacji;\nzamierzasz zamontować ogrzewanie pod panelami laminowanymi lub winylowymi SPC, pod deskami drewnianymi, pod wylewką, w ścianie lub suficie;\nchcesz, by wybrany system ogrzewania podłogowego był ekologiczny i zeroemisyjny, wolny od emitowania CO2 do atmosfery.\nMaty grzewcze – szybkie w montażu, łatwe w eksploatacji\nMata grzewcza jest pod pewnymi względami podobna do folii grzewczej: instaluje się ją pod podłogą i również emituje podczerwień ale w innym zakresie, ogrzewając wyłącznie swoje najbliższe otoczenie, czyli najczęściej wylewkę cienkowarstwową lub klej elastyczny oraz płytki. Pracuje na wyższych temperaturach niż folia grzewcza i dlatego tak ważna jest w niej bardzo wytrzymała izolacja kabli grzejnych, wykonana np. z teflonu.\nMata emituje inny rodzaj promieniowania niż w przypadku folii grzewczej – praktycznie nie ma w nim długich fal podczerwonych. Stanowi element ogrzewania akumulacyjnego, ogrzewając podłogę i płytki, które następnie oddają ciepło do pomieszczenia.\nNajczęściej maty grzewcze montowane są pod płytkami ceramicznymi, gresowymi lub kamiennymi i znajdują zastosowanie głównie w łazienkach. Maty instaluje się w odpowiedniej kolejności: mata, wylewka samopoziomująca cienkowarstwowa zapewniająca ścisłe przyleganie do kabli grzejnych i równomierne odbieranie ciepła, klej elastyczny oraz płytki. Taki sposób montażu rekomenduje firma Heat Decor, producent mat grzewczych.\nObydwa systemy różnią się zatem rodzajem emitowanego promieniowania cieplnego, konstrukcją, temperaturą pracy oraz sposobem montażu. Podstawą konstrukcji maty grzewczej jest samoprzylepna siatka z włókien szklanych pokrytych przewodami grzewczymi, które rozgrzewając się przekazują ciepło podłodze. Folia grzewcza natomiast to matryca grzewcza nadrukowana na wysokojakościową folię PET.\nMata grzewcza sprawdzi się w Twoim domu, gdy:\nchcesz zamontować ogrzewanie podłogowe pod płytkami, gresem, kamieniem, które zajmie niewiele miejsca;\nzależy Ci na szybkim i łatwym montażu;\nszukasz rozwiązania, które nie wymaga obsługi na co dzień.\nCzy istnieje możliwość montażu folii grzewczych pod wylewką w łazience? Tak. Wiąże się to jednak z koniecznością zastosowania nad folią grzewczą zwykłej wylewki o grubości przynajmniej 5 cm. Takie rozwiązanie można zaplanować w nowych domach. Podczas remontu zwykle optymalnym wyborem jest mata grzewcza, zajmująca mniej miejsca.\nPorównaj zalety oraz wady i wybierz najlepsze rozwiązanie dla swojego domu\nWarto mieć na uwadze fakt, że systemy ogrzewania podłogowego, w których wykorzystuje się maty grzewcze, pracują na wyższych temperaturach. Z kolei ogrzewanie na podczerwień pracując na niższych temperaturach uznawane jest za bardziej energooszczędne.\nNiezależnie od tego, które rozwiązanie wybierzesz, będziesz mógł cieszyć się zaletami ogrzewania podłogowego: równomiernie rozchodzącym się ciepłem, ograniczeniem konwekcyjnych ruchów powietrza unoszących kurz i cząsteczki szkodliwe dla alergików, oraz przyjemną dla stóp, pobudzającą krążenie ciepłą podłogą.\nPotrzebujesz wsparcia w wyborze odpowiedniej technologii? Skorzystaj z pomocy specjalistów Heat Decor – czołowego producenta systemów ogrzewania podłogowego!\nNext Podstawy automatyki, czyli jak działa inteligentna fabryka?\nPrevious Call Center – jak wybrać?\n4 sierpnia 2021 o 20:50\nU mnie najlepszym rozwiązaniem okazała się mata grzewcza. Montowaliśmy ogrzewanie podłogowe w całym domu pod płytami. Jestem bardzo zadowolony z efektów.


ARCHOS MUSIC BEANY różowa czapka z słuchawkami BT - TelefonyGSM.pl\nEAN : 690590030923\nInnowacyjny zestaw słuchawkowych Bluetooth ukryty w modnej czapce zimowej to doskonałe rozwiązanie dla wszystkich pasjonatów sportów zimowych i długich wycieczek. Przyciski umiejscowione na czapce pozwalają na regulację głośności i przełączanie piosenek. Po sparowaniu z telefonem użytkownik może odbierać połączenia za pomocą zestawu Music Beany.\nProdukt dostępny w atrakcyjnym różowym kolorze.\nARCHOS Music Beany jest zestawem słuchawkowym Bluetooth® zintegrowanym w wysokiej jakości czapce z dzianiny. Pozwala z łatwością słuchać Twojej ulubionej muzyki bezpośrednio ze smartfonu bądź tabletu w każdym miejscu. Sparuj ją ze swoim smartfonem przez Bluetooth® i ciesz się muzyką gdziekolwiek jesteś. Dzięki wbudowanym na boku czapki przyciskom możesz kontrolować głośność i zmieniać piosenki, zaś wbudowany mikrofon daje możliwość wykonywania rozmów. Nie ma potrzeby wyjmowania telefonu, wystarczy nacisnąć bok czapki aby odebrać połączenie. Uniwersalny rozmiar pasuje dla wszystkich, dziergana z wysokiej jakości poliakrylu czapka jest dostępna w pięciu kolorach: czarnym, niebieskim, białym, różowym i szarym. Dzięki możliwości wyjęcia elementów elektronicznych, można ją prać. Nasza czapka jest idealnym rozwiązaniem w codziennym życiu. Możesz słuchać przyjemnej muzyki podczas spacerów Nordic Walking, przebieżce, jeździe na łyżwach czy hulajnodze. Prać ręcznie po wyjęciu części elektronicznych!\nARCHOS MUSIC BEANY różowa czapka z...