Chudzielce Story: lipca 2009\nThe Girl with the Dragon Tattoo - znakomita sensacja! z ciekawym tłem obyczajowym; rozpoczęcie lektury grozi zarwaniem nocy, mimo że historia dosyć ponura. Główni bohaterowie podbili moje serce: książkę przeczytałam po polsku jako Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet, a następnie po angielsku, aby odświeżyć sobie tę historię przed przeczytaniem drugiego tomu tej trylogii. Co ciekawe: moim zdaniem tłumacze inaczej podeszli do swojego zadania i każda z wersji tłumaczenia odrobinę się różni od drugiej.\nKsiążka to fantastyczny splot różnych wątków, kolejne wydarzenia układają się jak wachlarz, sporo tu niespodzianek i zwrotów akcji, nie ma dłużyzn, wszystko opowiedziane jest po coś, historia jest zgrabnie spleciona - kończąc kolejny rozdział powtarzamy: jeszcze tylko jeden i gaszę światło... Znacie ten schemat? ;-)\nThe Girl who Played with Fire - druga część trylogii Millenium, w której spotykamy poznanych już wcześniej bohaterów. Znowu przyglądamy się niektórym zjawiskom społecznym, na tle których dobrzy walczą ze złymi. Co do tych złych nie mamy wątpliwości, ale na ile ci dobrzy są dobrzy? Jak by nie kombinować: nieskazitelni nie są. Szeroki wachlarz emocji i gwarantowana rozrywka. Mnie tom drugi podobał się bardziej niż pierwszy (z czym nie każdy się zgadza, więc warto sprawdzić samemu ;-) i z niecierpliwością czekam na październikowy debiut tomu trzeciego.\nSomething Borrowed - amerykańskie czytadło pełne nowojorskich smaczków, babskich zachowań, wspomnień z dzieciństwa i dorosłej fazy przyjaźni dziewczynek z podstawówki. Grono sympatycznych i mniej sympatycznych postaci przeżywa perypetie okołozwiązkowe, zmaga się z wyrzutami sumienia lub wcale nie. Trochę tu życiowych mądrości, trochę przemyśleń autorki o tym, jak to w życiu bywa, co jest ważne, jak poukładać priorytety i co z tą układanką zrobić. Nawet jeśli na końcu okazało się, że zgadliśmy jak historia się kończy, to i tak nas ten finał cieszy. Mnie spodobało się na tyle, że sięgnęłam po kolejne książki tej autorki. Nie jest to żadna wysoka półka, ale na plażę w sam raz.\nSomething Blue - bardzo sympatyczny pomysł na książkę napisaną po Coś pożyczonego; tym razem jest to Coś niebieskiego. Tym razem jesteśmy w Londynie, spotykamy tych samych bohaterów, ale dzieją się inne ciekawe rzeczy. Wcześniej poznaliśmy już historię Darcy, Claudii i Dexa, ale teraz mamy okazję poznać inny punkt widzenia, wersję tych samych wydarzeń przekazuje inna osoba pozwalając poznać co, kiedy i dlaczego się stało. Wychodzi na to, że warto wysłuchać obu stron, wychodzi na to, że ugruntowane opinie mogą się zmienić, że ludzie mogą się zmienić. Sporo tu optymizmu, który może się komuś wydać cukierkowy, hollywoodzki - ale przecież po to czytamy takie książki, w głębi duszy czekamy na happy end, na potwierdzenie, że miłość zwycięża wszystko, że przyjaźń jest bardzo ważna i nie warto jej lekkomyślnie odrzucać i że ludzie wokół nas są dobrzy, nawet jeśli czasem błądzą i dochodzą do celu okrężną drogą. Nie do końca wierzę w to, co przydarzyło się Darcy, ale chcę aby takie wersje były możliwe ;-)) Autorka nie poszła na łatwiznę korzystając z sukcesu pierwszego tomu. Zachęcona sięgnęłam po tom trzeci.\nBabyproof - bohaterowie inni, trochę starsi, więc i problemy nieco inne, ale klimat pozostaje ten sam. Miłą niespodzianką jest znalezienie w pewnym momencie nawiązania do wcześniej poznanych bohaterów, choć nie o nich teraz mowa. Dziecioodporna postanowiła nie mieć dzieci, wśród większości osób nie podzielających jej zdania znalazła idealnego mężczyznę, który zgodził się z jej wizją związku bez wpisanego weń rodzicielstwa, szczęśliwa para wzięła ślub i rozpoczęła wspólne życie jako dwie połówki jabłka. I nagle jedno z nich zrywa poprzednią umowę, odstępuje od wcześniej uzgodnionej wersji, że nie chcą i nie będą rodzicami, bo mają siebie i tyle im zupełnie wystarczy... Czy można zmieniać zdanie w ten sposób, co buduje związek i jaką rolę pełnią w nim pojawiające się dzieci, na ile jesteśmy "normalni" i na ile akceptuje nas otoczenie, kiedy mamy odmienną wizję i wreszcie, na czym polega miłość i ile można, warto, należy dla niej poświęcić? Po raz trzeci się nie zawiodłam - książki Emily Giffin nie wydają mi się powtórkami, mimo że czytam je jedną po drugiej. Na stole czeka czwarty tom. Zakładam, że coś o nim napiszę za kilka dni ;-))\nLove the One You're With - czwarty tom już połknięty. Styl i atmosfera pozostają te same, chociaż poznajemy nowych bohaterów. Tłem znowu jest tu Nowy Jork. Polski tytuł chyba bardziej mi się podoba (Sto dni po ślubie) - zapowiada, co będzie się działo, co jest punktem wyjścia opowiadanej historii. Tym razem młoda stażem mężatka staje na rozdrożu po przypadkowym spotkaniu swojej byłej wielkiej miłości, mężczyzny, który kilka lat wcześniej złamał jej serce, i który nigdy nie wyjaśnił, co poszło nie tak, który zawsze przyciągał ją jak magnes, i co bohaterka stwierdza na wspomnianym rozdrożu - przyciąga ją nadal, może nawet mocniej. A w domu jest mąż, w pamięci ślub i złożona przysięga, rodzinne plany i ważne decyzje. Kto lubi styl Emily Giffin, ten znowu spędzi czas na miłej lekturze.\nThe Reader - nie widziałam filmu, ale książka nie zawiodła moich oczekiwań. To jedna z tych lektur, o których nie da się powiedzieć "podobała mi się", ale zapada w pamięć, daje do myślenia, budzi sporo gorzkich myśli, a równocześnie daje satysfakcję, że ją przeczytaliśmy.\nNiestety, znałam sekret głównej bohaterki z powodu licznych reklam filmu, szkoda, że nie udało mi się doczytać tego w treści książki, doznać olśnienia wtedy, kiedy domyślił się główny bohater... Ciekawostka? Dla mnie Hanna miała twarz Krystyny Jandy.\nShantaram - leży i czeka. Przeczytałam kilka stron, po czym... odebrałam stos książek z biblioteki i utonęłam gdzie indziej...\no 18:46 Brak komentarzy :\nZ okolic dystrybutora słów kilka\nTemat planowany do Notesu już od jakiegoś czasu, tyle że Główny Dostarczyciel Danych wiecznie zajęty ;-))\nDzisiejsza cena litra benzyny 95 (tzw. żółtej) u nas to 110 centów za litr, czyli przeliczając wg dzisiejszego średniego kursu NBP, koszt 2,71 pln.\nNominalnie taniej niż w Polsce. Dziś na stronie z cenami paliw wygooglaliśmy dzisiejszą cenę paliwa w Polsce - za litr 95 = 4,75 pln.\nDrugą sprawą jest wartość nabywcza pieniądza. Tutaj można kupić 13,64 litra benzyny (średnio przyjmując zarobki w wysokości około 15 dolarów) za godzinę pracy. Są to stawki uzyskiwane przez pracowników wykwalifikowanych w zawodach nie wymagających ukończenia studiów wyższych ani długoletniego stażu i doświadczenia np. osoby pracujące w sklepie, mechaników samochodowych, personel kuchenny itp.\nI kolejne ciekawostki:\nodkąd kupilismy samochód miesiąc temu, przejechaliśmy około 3 500-4 000 km (pamiętajcie jednak, że byliśmy w Melbourne, a to nie jest wycieczka, na którą jeździ się raz na miesiąc co miesiąc ;-))\nNajmilszy z Mężów tankuje raz na tydzień pełny bak benzyny,\nprzejeżdżamy około 400 km tygodniowo - 50 km to droga codziennie do pracy i z powrotem, reszta to nasze domowe wyprawy, zakupy itp.\nTankowanie gazu jest tu jeszcze tańsze, bo litr LPG to 57 centów (1,40 pln).\nOszczędność mogłaby być spora, ale zakładając, że koszt instalacji gazowej to tutaj około 2 300-3 500 dolarów, inwestycja zwróciłaby się za około dwa lata.\nRezydenci otrzymują od rządu Południowej Australii zwrot 2 000 dolarów za ekologiczne podejście (dopłata rządowa przysługuje tylko na jeden samochód danego właściciela), nam jednak na razie taki zwrot nie przysługuje :-( Było nie było, Miły Mój myśli i rozważa.\nO komforcie jazdy tutaj, infrastukturze, kulturze na drodze już pisałam. O komunikacji miejskiej też.\no 19:42 2 komentarze :\nEtykiety: Notes , paliwo , samochód\nPierwszy miesiąc przegalopował...\n... zupełnie nie wiadomo kiedy. A miałam nadzieję, że tutaj czas zwolni ;-)\nTaka okazja służy zwykle robieniu bilansu, więc czas na pierwsze podsumowanie. Myślę, że niniejszym powstała nowa grupa na blogu - właśnie Bilans - trafiać tu będą kolejne podsumowania miesięczne, z czasem - roczne ;-)\nNa pewno decyzja była świetna, na pewno jest to nasze miejsce i na pewno pasujemy do siebie: Chudzielce i nowa ojczyzna.\nWiele rzeczy nas cieszy, sporo z nich to drobiazgi życia codziennego, ale je doceniamy.\n- Super sprawą jest to, że trafiliśmy na Glenelg - poznane z opisów w przewodniku i instynktownie uznane za fajowe..., a teraz tu mieszkamy ;-)\n- Super sprawą jest też program mieszkań rządowych oferowanych imigrantom na pierwsze trzy miesiące. Nasze rzeczy z Polski płyną sobie powolutku przez ocean, ale my wprowadziliśmy się od razu po przylocie do mieszkania, gdzie czekało na nas wszystko, co niezbędne, poza pościelą i ręcznikami. Jasne, dokupiliśmy i dokupujemy mniejsze i większe 'drobiazgi', ale nie musieliśmy robić zakupów pozwalających na normalne życie od razu w pierwszy dzień po przyjeździe (chodzi mi np. o łóżko, materac, czy lodówkę, bo w mieszkaniu do wynajęcia zwykle nic nie ma ;-))\nMamy czas, aby się zaaklimatyzować, zanim znajdziemy kolejne mieszkanie bardziej czy mniej na stałe. Mamy czas, aby się rozejrzeć i zdecydować, czy dalej zostajemy na Glenelg, czy ruszamy gdzie indziej.\n- Program 'opieki' nad nowo przybyłymi migrantami nie kończy się z chwilą wydania wizy.\nTo bardzo miłe i podnosi na duchu - ważne jest poczucie, że władze faktycznie mają jakiś program, jakiś plan, że można się zwrócić o pomoc w czasie początków tutaj, że jeśli urzędnik zapisuje nasz adres czy zawód, to po to, by monitorować i pomóc. Że zainteresowanie władz stanu nie zakończyło się przy podpisaniu decyzji na aplikacji o wizę i naprawdę chodzi o to, aby nowy mieszkaniec przybył, osiedlił się i został wtapiając się w społeczność ku wspólnej korzyści i rozwojowi.\nI, żebym nie zabrzmiała myląco, powiem od razu, że mówiąc 'pomoc' nie mam na myśli pomocy finansowej, zasiłków itp. Pomocą jest udostępnienie biura, gdzie pracownicy przeglądają i pomagają skorygować przygotowane dokumenty, które wysyłają aplikujący o pracę. Można skorzystać z komputera, Internetu, drukarki, skanera. Można zapytać, gdzie jeszcze warto poszukać ogłoszeń. Można się wspólnie zastanowić, jaką przyjąć strategię i na jakie ogłoszenia aplikować, jak swoje doświadczenie i kwalifikacje przełożyć na potrzeby i możliwości tutejszego rynku pracy. Można poćwiczyć zachowanie podczas interview w sprawie pracy.\nWszelka pomoc zakłada aktywną postawę interesanta. I dobrze? Dobrze, choć pewnie są i tacy, którym taka forma nie odpowiada ;-) I dobrze? Dobrze, bo to zwiększa szanse pozostałych mam nadzieję ;-)\n- Adelajda w wielu aspektach przypomina Kraków (a co to będzie, gdy minie zima ;-) - chodzi o nastroje-impresje, o klimat w niektórych miejscach, o nagromadzenie knajpek w odwiedzanych przez spacerowiczów miejscach; ale w znacznej większości innych uświadamia ogromną różnicę cywilizacyjną na plus nowej ojczyzny.\nChodzi o poziom rozwoju infrastruktury, o komunikację miejską, o poziom edukacji społeczeństwa (mam tu na myśli sposób prowadzenia kampanii informacyjnych oraz o same kampanie, a także sposób, w jaki ludzie się zachowują w miejscach publicznych, jak traktują wspólne dobro, jak informuje się tu o obowiązujących zasadach, przepisach itp.), o styl zarządzania miastem, regionami, stanem. Widać także, że - mimo kryzysu - trafiliśmy do zamożnego kraju...\n- Wspomniane wyżej aspekty w widoczny sposób przekładają się na zachowanie ludzi. 'No worries' unosi się w powietrzu - nie ma potrzeby, by na siebie warczeć, trąbić, przepychać się, a wręcz przeciwnie, jeśli ktoś komuś zajdzie, czy zajedzie drogę, to po prostu odruchowo przeprasza ;-) Kierowcy zamiast pokazywać sobie jeden z palców najczęściej pokazują, żeby wjeżdżać, czy przechodzić przez przejście ;-) Poziom umiejętności czy refleks sporej grupy kierowców pozostawia wiele do życzenia, ale szerokie wielopasmowe jezdnie, limity prędkości przestrzegane przez znakomitą większość oraz kultura jazdy pozwalają się wyloozować, kiedy ktoś inny zrobi coś nie do końca właściwie ;-)\nNa przystankach większość czekających ustawia się w kolejce, do autobusu wchodzi się kolejno, przednimi drzwiami: albo do kierowcy po bilet, albo do kasownika tuż za nim. Co dziwne, potem podróżni spokojnie przechodzą dalej wgłąb autobusu, nikt nie blokuje przejścia z przodu tym, którzy wsiadają później. Jadąc naciskamy guzik zamontowany na większości pionowych poręczy, aby dać kierowcy sygnał, żeby się zatrzymał na najbliższym przystanku, bo chcemy wysiąść. Wszyscy, w tym i starsze osoby siedzą więc do momentu aż autobus się zatrzyma, po czym PO PROSTU wstają i idą do wyjścia. Nie trzeba biec, nie trzeba zrywać się w połowie drogi między przystankami - autobus nie ucieknie, nie braknie czasu, by spokojnie i bezpiecznie wysiąść. A jak jedzie mama z wózkiem, to czasem i kierowca pomoże jej wyjść.\n- Przystanki są numerowane (numeracja maleje w miarę zbliżania się do centrum) i aby wrócić wystarczy zapamiętać, na którym przystanku się wsiadło. Po prostu jeden numer wcześniej naciska się guzik ;-) W Adelajdzie większość linii prowadzi do centrum - jeżeli jedziemy do innej części miasta, najczęściej jedziemy do centrum i z centrum do naszego celu (układ gwiazdy), ale są oczywiście i 'poprzeczne' połączenia, do których jednak jak dotąd nie dotarłam ;-)\n- Bilety są jednakowe na wszystkie środki komunikacji. Skasowany bilet traci ważność po dwóch godzinach, można się przesiadać dowolną ilość razy, ale za każdym razem po wejściu do pojazdu kasuje się ten sam bilet - jak straci ważność, zapiszczy i wtedy podajemy nowy bilet lub wracamy do kierowcy na zakupy ;-) Rowerów autobusami przewozić nie wolno, co do pociągów są ograniczenia czasowe (poza godzinami szczytu).\n- W centrum bardzo łatwo znaleźć najdogodniej zlokalizowany płatny parking (jest ich naprawdę sporo i nie ma problemu, by znaleźć miejsce, osobną sprawą są opłaty ;-). Miejsca do parkowania na ulicach oznaczone są według czytelnego systemu liniami i tabliczkami z opisem, gdzie wolno się zatrzymać i na jakich warunkach (w jakich godzinach, w które dni, na jak długo, czy trzeba wydrukować bilet w parkomacie itp). Obecnie wydział komunikacji miejskiej prowadzi kampanię informacyjną: ile można zaoszczędzić jeżdżąc komunikacją miejską, że warto rozważyć sprzedaż drugiego domowego samochodu, że poza oszczędnościami wpływa się również na ograniczenie emisji spalin (i jaka to różnica rocznie dla środowiska).\nPoprzednio realizowana kampania dotyczyła rozkładów jazdy: czekasz maksymalnie 15 minut oraz sposobów informowania osób na przystankach o nadjeżdżających pojazdach (zamiast odcyfrowywać z tabliczki można wysłuchać komunikatu po naciśnięciu guzika lub/i zamontowany jest wyświetlacz, wdrożono też system SMSów).\n- Praktyczna wiedza o obsłudze klienta to coś, na co zwracamy uwagę na każdym niemal kroku. Obydwoje z Najulubieńszym z Mężów mamy fioła na tym punkcie i nareszcie czujemy, że trafiliśmy 'na swoje miejsce'.\nSposób obsługi, prowadzenia rozmowy z klientem, a zwłaszcza: potencjalnym klientem, sposób wdrażania 'programu lojalnościowego' od samego początku - wymieniać by można długo...\nOstatnio byłam oczarowana, kiedy Rommy - właścicielka zakładu podeszła w czasie powstawania moich pazoorów i zastrzeliła mnie serią pytań zaczynających się od mojego poprawnie wymienionego imienia (to jedna z tutejszych żelaznych zasad - jeśli ktoś Ci się przedstawił, oczekuje, że będziesz się do niego zwracać po imieniu), poprzez szukanie mieszkania, pracy, kontrakt Łukasza, czy już podpisany i co z Jego szkołą - po prostu no comments...\nJak myślicie, czy wobec tego mogłabym nie umówić się do mojej znajomej Rommy na kolejne pazoory? ;-).\nO banku pisałam już w Notesie ;-)\nMusiałabym się sporo natrudzić, żeby zrobić listę rzeczy, które nam się tu nie podobają - po prostu się na tym nie skupiamy, a i wysiłek musiałby być spory ze względu na nasze podejście do rzeczywistości.\nJechaliśmy tu z przekonaniem, że zaskoczą nas rzeczy, których nie braliśmy pod uwagę. I co?\nHmmm, przewodnik National Geographic w niektórych miejscach jest nieaktualny ;-)) Np. tramwaj z Glenelg jeździ dalej niż opisano w przewodniku, a opisywane tam jako planowane zmiany już zostały wprowadzone ;-) Mało tego, linia się rozwija dalej, w kierunku Port Adelaide.\nZabawne, jak dobrze znamy to miasto (głównie Miły Mój), dzięki Google Map. Podczas spaceru pokazuje mi np. domy na sprzedaż, które oglądał lub dzielnice mieszkaniowe, które Mu się spodobały.\nJak gdzieś jedziemy samochodem, często któreś z nas mówi: o 'byliśmy' tu przez Google Map. Narzędzie pomaga nam nadal, kiedy się gdzieś wybieramy. Większość firm i instytucji podając do siebie namiary na stronie www umieszcza linki z Google Map. Morale oglądających rośnie, gdyż zdjęcia robiono w piękne słoneczne dni, a Australię sfotografowano praktycznie całą ;-)\nDalsza nauka jest również o tyle łatwa, że układ ulic w Adelajdzie jest bardzo przejrzysty i mapa łatwo 'wchodzi do głowy'. A prace trwają nadal - zwłaszcza teraz, kiedy w ramach walki z kryzysem zatrudnia się miejscowe firmy do rozbudowy infrastruktury miejskiej - i transportu i budynków.\nMiał rację założyciel miasta wybierając lokację i kładąc podwaliny pod miasto przejrzyście zaplanowane z centrum obwiedzionym obszarami parków i zaplanowanymi kierunkami rozwoju kolejnych dzielnic otaczających City - niewątpliwie wpłynęło to na dzisiejszą urodę miasta oraz jakość życia mieszkańców i gości.\nNieustannie pozytywnie zaskakuje nas rozpylone w powietrzu no worries - hasło każdego dnia pobrzmiewa w hello wymienianym z nadchodzącymi z naprzeciwka spacerowiczami, w odpowiedziach udzielanych przez panie w sklepie czy na stacji benzynowej, kierowcę w autobusie, urzędniczki w banku czy na poczcie.\nNiepostrzeżenie i my zaczęliśmy używać tego zwrotu, samo wskakuje nam w usta w odpowiedniej sytuacji - człowiek uczy się obserwując i naśladując innych, nieprawdaż?\nNie ma limitu na tylko jedno pytanie, często jest to wręcz okazja, by rozmówca pociągnął rozmowę dalej. Ja najczęściej umożliwiam pociągnięcie rozmowy, kiedy usiłuję rozpoznać monety wygrzebane na rękę, aby podać właściwą kwotę (fakt, dużo rzadziej korzystam z gotówki niż Mąż Ulubiony), albo kiedy uparcie podaję kartę kredytową sprzedawcy zamiast ją po tutejszemu sama przeciągnąć przez czytnik. Kiedy przepraszam, słyszę oczywiście no worries i, jeśli nie ma za mną ogonka, widać, że jesteś tu nowa, a jak długo, a skąd przyjechałaś, a na wakacje, czy na dłużej?\nNo i super, następnym razem, przy kolejnym spotkaniu uśmiecham się szerzej na powitanie.\nW ogóle, kiedy dwoje ludzi przypadkowo spotka się tu wzrokiem, z reguły na obu twarzach pojawia się uśmiech. Oczywiście nie oznacza to przyzwolenia na gapienie się na kogoś, ale chyba nigdzie takiego przyzwolenia nie ma.\no 23:26 7 komentarzy :\nEtykiety: Adelajda , Bilans , formalności , Glenelg , Google Map , komunikacja miejska , no worries , szukanie pracy , tramwaj\nCo my tu jemy?\nZainspirowana przez Nieocenioną Monique postanowiłam opisać nasze tu jedzenie, bo - jak wiadomo - Chudzielce lubią jeść, i smakować, i komentować, i chyba nawet już trochę o jedzeniu wiedzą ;-)) Jak na razie, odpukać, jemy zdrowo ;-)\nJemy albo w domu, albo poza. Jak poza, to albo na imprezkach u znajomych, albo w knajpeczkach różnego typu, rodzaju i stopnia wykwintności ;-)\nW naszych zakupach spożywczych przeważają owoce i warzywa, chociaż, wbrew wcześniejszym planom, nie zrobiliśmy jeszcze zakupów na markecie. Część owocowo-warzywna naszego wybranego hipermarketu przypomina sklep Madziusiowy, czyli starego-dobrego-Alberta.\nSpory wybór i jakość bez zarzutu. Szybko zapomnieliśmy o horrorach serwowanych przez hipermarkety ze starej ojczyzny.\nKupujemy zwykle warzywa zupowo-sałatkowe, z myślą o jarskich obiadach i dodatkach do kanapek, sporo sałaty różnego rodzaju, pomidory. Jest tu i chińska kapustka bok choy, i rzeżucha o liściach wielkości dłoni dziecka, i ziemniaki poukładane według odmian z opisem, która do czego. Podobnie zresztą opisane są jabłka.\nKupowane owoce to siaty pomarańczy (dzięki, Koniczyna, za inspirację - kupiliśmy elektryczną wyciskarkę do cytrusów - jak ktoś ma dylemat prezentowy, to polecam - sprawdza się i nie irytuje użytkownika, jak większość sokowirówek ;-)), melony różnego rodzaju, winogrona, malutkie bananki, kiwi (nowozelandzkie faktycznie zasługują na otaczającą je legendę - oliwkowozielone i słodkie). No i oczywiście orzechy różnych odmian, na kilogramy - same lub w mieszankach, a jak w mieszankach to słono-orzechowe, albo niesłono-owocowe. Nerkowce czy brazylijskie, o makadamiach nie wspomnę, można tu jeść normalnie i bez wyrzutów sumienia, bo kosztują normalnie ;-))\nZ egzotycznych atrakcji na razie nic specjalnego nie zaliczyliśmy.\nPosiłki przygotowywane w domu to czasem niezły wyczyn, bo nasza kuchnia ciągle płynie, a w mieszkanku mamy do dyspozycji 'aż' trzy garnki, z czego jeden normalny zupowy-więcejlitrowy, a dwa to minirondelki - jeden półtora-, a drugi litrowy.\nJako że Ulubiony z Moich Mężów wraca do domu na obiadokolację po całym dniu pracy, przygotowuję zupę i porcję owoców (nie rozpędzajmy się z nazywaniem tego sałatką ;-) oraz wyciskam sok z pomarańczy, a na drugie kombinuję, żeby było w miarę niejednakowo (ahhh, gdzie nasze zasoby przypraw Kamisa???) i żeby się pomieścić w posiadanych garnkach: makaron z sosem, ryż z duszonymi porami, brokuły z wody, ostatnio sałatka makaronowa z wykorzystaniem lodówkowych końcówek i jajami na twardo ;-)) Ani patelni, ani woka, więc czasem cichy szloch we mnie wzbiera ;-)) Że o Thermomixie nie wspomnę, buuu...\nCo do imprez u znajomych: próbowaliśmy barbecue, przepraszam BBQ (z różnym skutkiem wg Chudego ;-), potraw wspominanych z poprzedniej ojczyzny oraz impresji na temat kuchni zastanych tutaj. Często stoły zapełniają gotowe kupowane w sklepie przekąski lub dania na wynos (propozycje sklepowe zaskoczyły mnie na duuuży plus). Jako wegetarianka wybór miewam większy lub mniejszy, ale z reguły sobie radzę. Jeżeli miałabym dziś przyznać jakiś dyplom, to przyznałabym dwa: jeden za mizerię, drugi za tzatziki ;-)\n- do hinduskiej jeszcze nie dotarliśmy, bo uparcie otwierają o 17:30, więc głód nie pozwolił nam nigdy doczekać,\n- do tajskiej trafiliśmy na lunch i wyszliśmy zadowoleni bardzo,\n- do Noodle Box chodzimy regularnie i jemy w miskach na miejscu (Noodle Box to coś, co można zobaczyć na amerykańskich filmach, kiedy bohaterowie jedzą w domu przyniesione z zewnątrz azjatyckie jedzenie w kartonowych pudełkach, z reguły jest to danie z makaronem, często jedzone pałeczkami), Mąż pałeczkami, ja widelcem, oboje baaardzo uważamy, bo zawsze się pochlapiemy, choćbyśmy nie wiadomo jak się starali, Mąż zaproponował zakładanie papierowych serwetek pod szyją - obciach, ale dodaje radosnego kolorytu naszym posiłkom,\n- Włosi jak to Włosi, nie zaskoczyli nas niczym, więc wobec licznych egzotycznych propozycji mamy ich odfajkowanych na czas jakiś,\n- po sushi chodzimy w wybrane miejsca i mamy już ulubione rodzaje,\n- świeżo wyciskane soki z owoców i warzyw pokazanych palcem są super, do smoothies i mieszanek z jogurtem jeszcze nie doszliśmy, bo szkoda nam smaku czystych wyciskanek,\n- lody jedliśmy raz, ale porządnie, wrócimy wiosną po więcej ;-))\nGeneralnie: Chudy Mąż zajada się owocami morza i czasem rybami, ja penetruję propozycje wegetariańskie.\nWina australijskie kochamy coraz bardziej.\nPiwa nowoojczyźniane: Chudy - Carlton rodem z Victorii, ja południowoaustralijski Copers Premium Ale.\nEtykiety: domowe gotowanie , Kulinaria\nObrazek - nowe dżoły\nI tak oto, w miesiąc od ostatniego spotkania z Jovanką, powstały moje pierwsze dżoły nowojczyźniane.\nEhhhh, zdecydowanie należało Jovankę porwać - chociaż istnieje niebezpieczeństwo, że bym się nie dopchała ;-)\nDżoły, czyli akrylowe żele są tu usługą, która dopiero zdobywa klientki, bo ciągle przeważają dużo popularniejsze akrylowe tipsy. Zresztą, większość zakładów robi tipsy, zaś dżoły tylko nieliczne.\nPowiem tak, zdjęcia zrobię jutro, a na razie oglądam moje nowe palce i przyzwyczaić się nie mogę ;-) Francuskie końcówki są bardzo białe, a żel jest przezroczysty zupełnie. Ładne są, ale i zupełnie inne. Poza tym, nie mam żadnej ozdóbki :-(\nZe sporą dozą nieufności przeżyłam po raz pierwszy elektryczną szlifierkę. Ostatnio szefowa, Romy, zapewniła mnie, że Monika korzysta ze szlifierki, ale jest delikatna i wie, co robi, nie niszcząc paznokcia, a tylko ścierając żel. Szlifowanie kazało się OK, skracanie przy pomocy tego narzędzia trwało minutkę. Potem reszta już przebiegała tradycyjnie, przy użyciu jednorazowego papierowego pilnika.\nPolski żel po miesiącu (!) pięknego trwania postanowił jednak poobłazić (ale dopiero po potraktowaniu szlifierką), w sumie to i lepiej, na wypadek, gdyby dwa różne żele miały się nie zgodzić ze sobą. Podsumowując: sprzęt i kosmetyki podobne, procedura wykonania też podobna, poza opisanymi wyjątkami.\nCzy mówiłam już, że uwielbiam tu być? I że uwielbiam komplementy? No więc: i Monika, i Romy, a nawet dwie klientki obkomplementowały moje pazoory sugerując, że powinnam przemyśleć karierę jako... modelka od rąk ;-)\nPrzyjemnie połechtana ścisnęłam świeżo zrobione paluszki w megakciuki za Jovankę, kto zgadnie dlaczego? ;-)\no 21:14 Brak komentarzy :\nSprawy poważne widziane optymistycznie\nChudy coraz bliżej podpisania kontraktu, więc ja poszłam na zaległą sesję informacyjną. (Pamiętacie, jak jechaliśmy do Melbourne i przełożyłam uczestnictwo w sesji? To właśnie tamta zaległość ;-)\nW spotkaniu uczestniczyło towarzystwo na wskroś kolorowe: najwięcej było hindusów i reprezentantów rasy żółtej (wiem, że dla nich to oczywiste z wyglądu, kto skąd pochodzi, ale ja nie podjęłabym się zgadywania - stąd to uogólnienie ;-). Podsłuchałam rozmowę dwóch 'nietypowych' par: jedni przyjechali z Wielkiej Brytanii, drudzy z Południowej Afryki. Jedni z dwójką dzieci w wieku szkolnym, drudzy z maluchem w wózku; i tyle nas białych tam było na sesji.\nPodobno miesięcznie przyjeżdża do Adelaide ok. 200 imigrantów i podobno proporcje są zupełnie, jak te, które widziałam na sesji. Wiem to od naszego agenta, który jako wolontariusz jednego z programów tzw. Meet & Greet otrzymuje co miesiąc zestawienia planowanych przyjazdów.\nSesja nie trwała długo, dowiedziałam się paru nowych rzeczy, rozwiało się parę wątpliwości dotyczących przepisów wizowych i naszej przyszłej ścieżki do stałego pobytu. Faktem jest, że rząd Południowej Australii od kilku lat realizuje plan powiększenia populacji: i stanu i samej Adelajdy. Faktem jest, że działania są kompleksowe, że władze uczą się tu na swoich błędach, że ktoś na bieżąco analizuje, aktualizuje i usprawnia wdrażane projekty. Niektóre z nich są unikatowe, realizowane jedynie w Południowej Australii np. programy opieki nad nowo przybyłymi (np. sesja, na której byłam, przywitanie na lotnisku, mieszkanie na pierwsze trzy miesiące pobytu itp.), wsparcie podczas szukania pracy, pomoc poprzez dofinansowanie nauki dzieci w szkołach.\nNastępnego dnia pozbierałam papiery 'okołopracowe' i pojechałam do wydziału Skills Recognition Services, który jest 'punktem wyjścia' dla nowo przybyłych imigrantów szukających pracy w Południowej Australii. Technicznie mogliby być agencją pośrednictwa pracy, praktycznie są komórką wspierająco-doradczą, ponadto monitorują losy migrantów, którzy się do nich zgłosili.\nJa poszłam wyjaśnić powstałą niepewność: czy Vetassess, czyli papier zdobyty podczas wdrażania procedury wizowej jest wystarczający dla ewentualnego przyszłego pracodawcy (jest to potwierdzenie, że po porównaniu mojego dyplomu do systemu australijskiego okazał się on pełnowartościowy i że uznaje się mnie tu za absolwentkę studiów wyższych). Tak, Vetassess wystarcza i nie trzeba procedury wszczynać na nowo i tworzyć osobnego dokumentu.\nPrzede wszystkim jednak przywiozłam ze sobą dokumenty, które niedawno wysłałam do oby-przyszłego-pracodawcy, z prośbą o rzucenie na nie wewnętrznym-okiem-australijsko-rekrutującym, o porady i sugestie zmian, a tak naprawdę o przybliżoną ocenę moich szans ;-)\nI co? I miód na moje serce! Interlokutor nie tylko miał zrozumiały akcent, nie tylko był sympatyczny i brzmiał kompetentnie, ale i był caaałkiem przyjemny z wyglądu ;-) Czas naszej rozmowy był jednak ograniczony ze względu na wcześniej zaplanowany workshop, ale i tak było miło i z pożytkiem. Przeglądając moje papiery zapytał, jak długo tu jestem i czy przygotowywałam je sama. Jestem niecały miesiąc i tak, sama. Miałam materiały instruktażowe? Miałam, a jakże, nawet je przeczytałam i nawet starałam się wdrożyć to, co wyczytałam. - Wow! Bardzo dobrze, nawet jak na poziom tubylca. No, czy nie był miły?\nInterlokutor założył, że możliwe, że dostanę tę pracę. Jeśli nie, mam się dowiedzieć, dlaczego mi się nie udało (tak, dzwoni się do niedoszłego pracodawcy, prosi o maila z wyjaśnieniem, można nawet poprosić o wgląd do części raportu komisji rekrutującej, części dotyczącej tego, kto pyta...) i zgłosić się z tym, co otrzymam na konsultację, w czasie której ulepszymy to coś, co ewentualnie nie zagrało ;-)\nJasne, dostałam też kartkę z kilkoma sugestiami, co można by dopracować i co wziąć pod uwagę już teraz przy opracowywaniu kolejnych zgłoszeń. Dobra, jutro zamierzam skorzystać z tych wskazówek ;-)\nDla równowagi poszłam również do jednej z agencji pośrednictwa pracy. W zasięgu spaceru, a dzień był piękny. Świeciło słońce i można było rozpiąć, a nawet zdjąć kurtkę. Ot, zima ;-)\nW agencji na wstępie usłyszałam, że oni owszem szukają pracowników biurowych, ale głównie inżynierów i techników. Mimo to rozmówczyni poprosiła o pokazanie dokumentów, powtórzyła większość uwag kolegi po fachu oraz wszystkie komplementy ;-), opowiedziała, że sama jest imigrantką i ma wizę stałego pobytu od stycznia 2008 i że mój angielski jest świetny. Na moją minę odparła gładko: - jasne, że słyszałam ludzi mówiących szybciej, ale często ich akcent uniemożliwiał zrozumienie treści, a Ciebie rozumie się bez problemu, Twój akcent jest niewyczuwalny. Zróbmy tak: każdy myśli, co pomyślał, a ja pozostanę przy swojej interpretacji, że był to komplement ;-) Lubię komplementy, więc cóż poradzę ;-)\nPowiedziała jak poprzerabiać CV (z konserwatywnej wersji polskiej, na australijską ;-) i zaoferowała, żebym Jej tę nową wersję przesłała do wglądu. Ostateczną superwersję wyślemy do agencji, która szuka pracy dla specjalistów biurowych takich jak ja, czyli nie-inżynierów i nie-techników ;-)) Ta agencja nie leżała w odległości spaceru od centrum, więc jej nie wybrałam jako celu czwartkowej wizyty ;-)\nTen jakże owocny dzień uprzyjemniłam sobie dodatkowo zestawem sushi i megakubkiem świeżo wyciskanego soku (marchew+seler naciowy+jabłko+imbir). Nade mną świeciło słońce, a obok mnie prawie chrumkały cztery świnki z mosiądzu, bo była to wszak Rundle Mall ;-)\nEtykiety: formalności , Notes , Rundle Mall , szukanie pracy , zima\nSpacerkiem przez zimę\nWłaśnie wróciłam znad oceanu. Dziś przywitał mnie spokojny, znów szmargadowozielony. Tafla gładka aż po horyzont, tylko do brzegu dobijają niewielkie fale, ot tyle, by ładnie się rozprysnąć tworząc biały grzebień. Na linii horyzontu niebo było niebieskie, a przebijające tam słońce srebrzyło pas wody, na reszcie nieba przez wiszące szare chmury prześwitywał w kilku miejscach błękit.\nHa, idąc przez molo w pewnej chwili zobaczyłam nawet swój cień, czyli słońce przebiło się i nad Glenelg.\nNa piasku siedzi po turecku matka z niemowlęciem na kolanach. Dwójka starszych dzieciaków tuż obok ryje rękami w piasku wznosząc jakieś budowle lub biega strasząc mewy, które, po australijsku wyluzowane, niechętnie i jakby od niechcenia odfruwają najbliżej jak się da, tyle zaledwie, by umknąć dzieciom.\nLinia tramwajowa jest chwilowo nieczynna z powodu remontu części torowiska. Za to na placu (nie wiem, czy nazywają go ratuszowym, ale można by, z racji ratusza zbudowanego w jednym z rogów placu) na jednej z ławek siedzi starszy Chińczyk i gra na flecie typowo tamtejszą muzykę. Chyba gra, bo lubi, nie widziałam żadnego pudełka ani kapelusza. Ilustruje muzyką to, co widzi? Wyraźnie cieszy go trwająca chwila i widziana scena.\nPora lunchu, lodziarnie w pełnym rozruchu, kurtki noszą głównie ci, których akcent najbardziej różni się od rodzimego, podobnie jak i wygląd. Dzieci często ubrane jak w chłodniejsze dni lipca w starej ojczyźnie ;-)) Restauracje przyciągają zapachami, które przenikają na ulicę i mieszając się współtworzą klimat tego miejsca. Przy ławkach ze stolikiem obok grającego Chińczyka siedzi rodzinka i zajada się kanapkami. Bardzo urokliwy obrazek.\nMolo to obowiązkowy punkt programu przy każdej wycieczce w okolice Jetty Road. Rzut okiem na ocean także.\nWczoraj przybył kolejny punkt - przy sąsiedniej uliczce na jednym z drzew wokół skweru ktoś zawiesza specjalne kolby ziaren (takie 'zlepki' w kształcie walca), które baaardzo doceniają moje ulubione kolorowe 'wróble'. Żal przejść i nie przystanąć, by rzucić na nie okiem. A może to się kiedyś nudzi i powszednieje? Oby nie ;-))\nUfffff, wysłałam pierwszą aplikację w sprawie pracy. Przygotowania kosztowały mnie sporo czasu, wysiłku i ... siły woli, ale udało się zdążyć na czas. Mając potwierdzenie, że odebrali i będą rozpatrywać pozostaje mi cierpliwie czekać i ogłosić akcję megatrzymania kciuków. Ogłaszam zatem i proszę o megakciuki. Zadajmy kłam powszechnej opinii, że trwa kryzys i ciężko o pracę ;-))\nMam nadzieję, że włożony w przygotowania wysiłek zaprocentuje i kolejne odpowiedzi na inne aplikacje powstaną szybciej i będą mnie kosztowały mniej ;-))\nNa razie mam na oku jedno ogłoszenie.\nAle, ale, ja tu gadu-gadu, a już najwyższy czas przyjrzeć się z bliska zawartości spiżarni i pomyśleć o Mężu, który za parę godzin wróci do domu po pracy z nadzieją na kolejny pyszny, zdrowy i sycący obiad ;-) Hmmm, co my tu mamy...?\no 14:42 4 komentarze :\nEtykiety: Glenelg , Jetty Road , tramwaj , zima\nZacznę od podziękowań. Za to, że jesteście i że tak licznie i żywo reagujecie na powstające tu wpisy.\nCieszy mnie Wasza obecność, cieszą przekazywane opinie, a nade wszystko - cieszą mnie komentarze*.\nNiektórzy z Was zaszczycili nas wpisując adres tego bloga jako swoją stronę startową; widzę takich, którzy na bieżąco sprawdzają, czy przegraliśmy do albumów zdjęcia z aparatu (yyyy, tego, no...); są tacy, którzy poranną kawę uzupełniają australijskim newsem (if any ...) - bardzo Wam dziękuję, bo Wasza obecność bardzo popycha ten blog do przodu. I chciałam dodać w tym miejscu, że co prawda nie odpisuję na kolejne komentarze, ale zaczynam oglądanie bloga po włączeniu komputera od sprawdzenia, czy jakieś komentarze się pojawiły ;-))\nDziękuję za wszystkie kciuki i życzenia. Im więcej ich będzie, tym bardziej entuzjastyczne wpisy tu znajdziecie, bo na moc kciuków nie ma rady, o czym wiem, odkąd czytam Pewne-Forum ;-))\nWszechświat nie pozostaje obojętny ani na trzymane kciuki, ani na nasze marzenia, do których spełnienia dążymy. Mam nadzieję, że wpisy na tym blogu będą dawały liczne na to przykłady. A jeśli dla kogokolwiek z Was, Drodzy Czytelnicy, okaże się to inspiracją, doda otuchy, czy zmobilizuje do zakrzyknięcia Ahoj Przygodo!, to już mi serce roście (sic!) na samą myśl o tym. Zachęcam do zbierania, a może i nadsyłania przykładów - to się bardzo przydaje w takie dni, kiedy nam jesiennieje za oknem i w duszy, kiedy trybiki się zatną, utkną i nie chcą ruszyć w wymarzonym przez nas kierunku... Bo że trybiki ruszą, to wiadomo, tylko czasem nie wiadomo: kiedy ;-)\nZabawne, jak często się łapię na tęsknocie za rzeczami, które płyną do nas. Ostatnio był to jeden ze słowników, do którego chciałam spojrzeć, by sprawdzić czy warto mu dokupić 'kuzyna'. Dziś, pisząc o odpowiedziach Wszechświata na nasze marzenia pomyślałam oczywiście o Alchemiku ;-)) Jasne, wiem, że większość z nas dawno wyrosła z tej książki ;-)), ale prawdy w niej zawarte pewnie dlatego oddziałują tak silnie, że w tak prostej formie zostały nam podane, poza tym mgiełka baśni i poezji zawsze sprzyja opowieściom, prawda? Cytatu więc nie będzie, ale pewnie wszyscy wiemy, o co chodzi i co poza blogiem pomaga na jesienne nastroje duszy ;-))\nNiedawno pisałam o za małych kubkach herbacianych i co? Wczoraj podczas zakupów już w dziale z warzywami uśmiechnęły się do nas kubki o rozmiarach może-nie-całkiem-satysfakcjonujących-ale-już-lepszych-niż-przeciętny-kubek ;-) Przeczytałam etykietę 'kubki na zupę', uśmiechnęłam się pod nosem, wymieniłam z Miłym Mym porozumiewawcze spojrzenie i... zapakowałam do koszyka trzy sztuki. Dlaczego trzy? Hmmm, jakem skąpiec ;-) 3 szt za A$6, więc wziąć czterech nijak nie mogłam, sześciu wziąć nie śmiałam ;-))\nI kto mi powie, że Wszechświat nie czuwa, gotowy by spełniać nasze marzenia?\nJeszcze słówko o smokach, skoro odpowiadam na komentarze. Stadko ma się dobrze, pociech przybyło, między innymi piękne maluchy smoków letnich. To moi ulubieńcy - smoki letnie podobają mi się najbardziej ze wszystkich pór roku. Jasne, że zapraszam do oglądania i klikania, szczególnie na jajka i na pisklaki - dzięki temu rosną i mają się dobrze ;-)\nO klikanie proszę tym bardziej, że czas kiepskiego połączenia internetowego przyczynił się do dwóch śmierci - straciłam jajo i pisklaka, bo zabrakło kliknięć, a ja nawet nie mogłam biedusiów podrzucić komuś innemu... Aha: i nie pytajcie mnie, czemu hodowla smoków mnie tak wciągnęła - nie wiem, po prostu tak mam ;-))\nNa koniec zagadka: skąd wiem, że nadeszło południe? Jeśli jestem wtedy w domu, wiem ponieważ włącza się radio! Taka magia ;-)) Jakem humanistka: jest to dla mnie kolejny dowód na to, że w radiu mieszkają małe ludziki, które włączając radio przesyłają mi wiadomość, że już dwunasta ;-))\n* Ostatnio w jednej rozmów okazało się, że nie każdy wie, gdzie te komentarze są i jak je odczytać.\nZapraszam, bo to ważna część bloga: pod każdym postem znajduje się zielony napis: komentarze Jeżeli jest ich więcej niż zero, wtedy należy najechać myszką i kiedy pojawi się łapka, kliknąć w ten wyraz, a komentarze się wyświetlą.\no 10:49 4 komentarze :\nEtykiety: Ahoj Przygodo , Blog jest... , komentarze\nPijąc kolejny kubek herbaty...\nŻartów nie ma: adelajdzka zima chyba właśnie pokazała swe oblicze. Przypomina ono trochę nieprzyjemny przedśniegowy polski listopad, albo może kapryśny marzec... Nie, marzec odpada, bo sporo drzew ma komplet lub większość liści, a trawniki są nadal zielone, no i brak tu pomrożonych resztek śniegobłota, stert zeszłorocznych śmieci i... psich kup. Nie ukrywam, że cytrusy o kolorach wskazujących na dojrzałość też 'zaburzają' obraz.\nTak czy inaczej, zrobiło się zimno i nostalgicznie. Przed oknem salonu, w które patrzę zerkając znad mojego ulubionego laptopa, rośnie eukaliptus - duży, rozłożysty, będący zwykle stałym miejscem spotkań tłumów tutejszych 'wróbli' i innego ptactwa. Teraz stoi samotny i cichy, macha tylko biedak gałęziami targanymi przez wiatr. Nad eukaliptusem nieduży kawałek nieba - dziś gasi wszelkie nadzieje na niebieskość, że o słońcu nie wspomnę...\nDla równowagi zajrzałam sobie do moich sióstr wirtualnych, co tam piszą w Shout Box'ie i... uśmiałam się serdecznie! Bo siostry... narzekają na upał w Polsce. Ha! Wyjechaliśmy tak niedawno i wszyscy byli zgnębieni beznadziejną pogodą i zimnem ;-) Zawsze źle, no zawsze źle! ;-)) A tego upału ileż było? Jeden dzień, dwa? Hihihihi, i to jakieś marne 30 stopni ;-))\nU nas niebo zachmurzone, od rana nie pokazało nawet kawałka błękitu, temperatura około 14 stopni, kaloryferów nie ma ;-) Mamy na szczęście dwa super grzejniki, ale jestem dzielna i od rana nie włączyłam żadnego. Ratuję się herbatą i wyobrażam sobie, gdzie też obecnie znajduje się kontenerowiec z naszymi pudłami na pokładzie... Bo w tych pudłach są i godnej wielkości kubki (z drugiej strony: jest to jakaś forma gimnastyki, kiedy po zbyt szybkim opróżnieniu zbyt małego kubka trzeba iść do kuchni, by zrobić następną porcję herbatki) i dzbanek z podgrzewaczem...\nCo do grzejników - śmieszna sprawa. Bo nie w grzejnikach rzecz! Nasz budynek, a w nim nasze mieszkanko, jak pewnie wiele innych tu, po prostu został zbudowany tak, by samym swym istnieniem negować występowanie zimy ;-) Bo zima to przecież okres krótki, który wystarczy przeczekać, by wrócić do adelajdzkiej rzeczywistości, czyli upałów i suszy ;-)\nOkna są pojedyncze i niezbyt szczelne, za to osłonięte markizami i przystosowane do otwierania w czasie upałów, osłonięte moskitierami, a jakże. Ściany są nieizolowane, a wentylacja praktycznie żadna, bo po co wentylacja, skoro wystarczy otworzyć okno ;-) Skutek włączania grzejników jest więc taki, że po szybach po jakimś czasie zaczyna płynąć woda, a mieszkanie zdaje się nasiąkać stopniowo wyziębiającą się wilgocią, brrrrrr... Na szczęście ci, którzy znają mnie osobiście odejmą sobie od mojego opisu naddany procent dramatyzmu i otrzymają obraz zgodny z poziomem wytrzymałości przeciętnego Polaka ;-) Ha, poza tym warunki temperaturowe mam obecnie bardzo zbliżone do tych, które panowały w Owocówce poza sezonem grzewczym. A tam grzejników elektrycznych nie mieliśmy ;-)\nZaprzeczanie istnieniu zimy stosują tu również mieszkańcy. Widokiem całkiem często spotykanym poza domem są ludzie (w różnym wieku) w koszulkach z krótkim rękawem, albo w spodniach za kolano, że o klapkach na gołych nogach nie wspomnę.\nNajbardziej zahartowane zdają się być tutejsze dzieci. One przodują w pokazywaniu gołych kawałków ciała z głębi swych wózków. Wiem od Znajomej-Mamy-Ośmiolatka, że po wieczornych zajęciach na basenie dzieci wiezie się (jasne, że samochodem, nie autobusem ;-) do domu już w piżamach i szlafrokach, niekoniecznie z wysuszoną głową. No i oczywiście surferzy - każdego dnia można ich zobaczyć w oceanie kolo molo. Chudy zawsze wtedy patrzy na mnie i powtarza, że jak ktoś ma na sobie piankę, to mu ciepło. Hmmm, a może by tak kupić jedną do domu, żeby wspomóc działanie herbatki?\nMiły Mój w swej nowej-prawie-pracy, a ja zrobiłam listę zadań i zbieram się w sobie ;-) Lista obejmuje wycieczkę nad ocean, na tamtejszą pocztę. Na słońce raczej nie mam co liczyć, a poczta do mnie też nie przyjdzie, więc czas dopić herbatkę i podjąć wyzwanie ;-) Jak wrócę, ugotuję obiadokolację.\nHmmmmm, czas wysłać CV ;-)\no 11:55 4 komentarze :\nEtykiety: cytrusy , eukaliptusy , papugi , zima\nObrazek niniejszy dedykuję Nieocenionej Monique.\nNieoceniona Monique nie tylko zaopatrzyła Ahoj Przygodowiczów w niezliczoną ilość pudeł, nie tylko pudła te miały wymiary pozwalające zgrabnie dopasować układankę do wymiarów europalety, nie tylko polała łzami moment pożegnania, nie tylko ułatwiła wydruk dokumentów na pewnym dramatycznym-zakręcie-przedwyjazdowym, ech... wymieniać by można długo...\nMonique także uchyliła drzwi do magicznego pokoju, jakim jest świat książek.\nWeszliśmy ostatnio z Miłym Mym do księgarni (i to nie ja zgłosiłam ten pomysł - aha!). Wchodzę, patrzę na półki - i co? Magia!!! Zmieniły się tylko napisy, czasem szata graficzna okładek. Książki pozostały te same! Magia! Podchodzę do bestsellerów - to samo! Podchodzę do nowości - to samo!\nDla pewności podchodzę do lady:\n- Czy mogłabyś mi pomóc? Oddałam pewną książkę nieprzeczytaną, bo już mi brakło czasu przed wyjazdem z Polski. Niestety, nie pamiętam tytułu... - tu przez chwilę tłumaczę, o czym była książka i...\nWychodzę uśmiechnięta z księgarni niosąc Shantaram pod pachą ;-)\nJa niosę taki, a nie zdążyłam przeczytać takiego.\no 19:24 1 komentarz :\nEtykiety: Księgozbiór , Obrazki\nZaczął się najzimniejszy miesiąc...\nW nocy wiało straszliwie. Od rana na zmianę świeci słońce i przechodzą gwałtowne gęste deszcze - wieje wtedy wiatr i milkną ptaki. Pogoda zmienia się z minuty na minutę i najłatwiej po tych ptakach poznać, że znowu pada ;-)\nSiedzę sama w domu i wypełniają mnie uczucia ambiwalentne:\n- sama znaczy cisza i spokój, ale i samotne śniadanie i lunch,\n- nie włączyłam radia, ale i pogadać z Miłym Mym nie mogę,\n- Miły Mój w pracy (zaczął dziś okres próbny - trzymamy kciuki i nie ciągniemy za język - jak się ładnie uda, to wszystko opowiem ;-), a ja pracy na razie nie mam (hm, hm, w sensie - myślę...),\n- nowy Internet został zamontowany przez sympatycznego Szkota (ależ to było miłe dla ucha spotkanie): jest i kabel, i modemo-router, i dobra siła sygnału, ale cieszyć się w pojedynkę = cieszyć się nie dość,\n- nadgoniłam zaległości komputerowe, ale zjadłam ciut więcej niż w te dni, kiedy z Chudym nie-siedzieliśmy-w-domu-tylko-spacerowaliśmy,\n- ugotowałam obiadokolację z myślą o powrocie Miłego Mego, ale co to za radość, skoro 1) Chudy gotuje świetnie i 2) czekać trzeba tak długo.\nPraca wydaje się być OK.\nGdzieś tam w klubie trwa turniej pokera, a ja w nagrodę za pozmywane naczynia uciekam czytać.\no 16:06 Brak komentarzy :\nEtykiety: Internet , zima


Kościół Klasztorny OO. Franciszkanów pw. Św. Anny wybudowany przez Jakuba Wejhera w 1650 roku, jest jednym z najstarszych zabytków miasta, z zachowaną pierwotną, bez większych zmian bryłą, którawraz z Kalwarią tworzy Sanktuarium Pasyjno-Maryjne.\nJedyną ingerencją przestrzenną było „przedłużenie” kościoła o kilka metrów w XVIII w. a to w związku z wybudowaniem chóru i wstawieniem do kościoła organów. Było to możliwe dzięki zmianie formuły zakonnej OO. Franciszkanów, którzy dotychczas uważali, że jedynym i najpiękniejszym oraz godnym chwalenia Boga instrumentem, jest głos ludzki. Dlatego w kościołach franciszkańskich nie używano organów. W XVIII wieku zakaz zniesiono i hrabia Ignacy Przebendowski sfinansował pobudowanie chóru oraz „przedłużenie” kościoła.\nTwarz Maryi ma wyraziste rysy młodej, pięknej damy. Jej prawe ucho, ozdobione kolczykiem, jest odsłonięte tak, jakby słuchała próśb wiernych. Stopy Maryi, okryte sandałami, depczą węża, wijącego się na kuli ziemskiej.\nObok stóp, widoczny jest złoty róg półksiężyca z ludzką twarzą. Dzieciątko Jezus w lewej rączce trzyma błękitne jabłko królewskie w prawej czerwoną różę (róże są także w herbie Jakuba Wejhera).\nNa głowie Maryi i Dzieciątka Jezus znajdują się złote korony, wysadzane szlachetnymi kamieniami. Korony te, uroczyście poświęcił i nałożył Ojciec Święty Jan Paweł II, 5 czerwca 1999 roku na sopockim hipodromie.\nW pomieszczeniu ekspozycyjnym znajduje się stała wystawa obrazująca dzieje rodu Wejherów oraz działalność klasztoru w dziedzinie szkolnictwa i organizacji obchodów kalwaryjnych.\nWyłożone są tam m.in. modlitewniki, autentyczny strój, a także szkaplerz, medalion i grzebień z grobu Jakuba Wejhera (założyciela miasta), różaniec z misternie zdobionymi paciorkami, pochodzący z trumny jednej z córek Wejhera, obrączka ślubna drugiej żony Wejhera, Joanny Katarzyny z Radziwiłłów (+1665), fragmenty złoconych okuć z trumny Wejhera i jego pierwszej żony, Anny Elżbiety z Schaffgotschów (+1650), krzyż z XVII w., osobisty medalik Jakuba Wejhera oraz medalion z grobowca Przebendowskich.\nZnajduje się tu także dokument z 5 marca 1651 r., wystawiony przez arcybiskupa gnieźnieńskiego i przekazany Jakubowi Wejherowi, który potwierdza autentyczność relikwii św. Leoncjusza męczennika, pobranych za zgodą papieża Urbana VIII z Katakumb Rzymskich.\nZobaczyć można także księgi liturgiczne, używane przez pierwszych zakonników w Wejherowie, których do miasta sprowadził w 1647 roku Jakub Wejher.\nZ pomieszczenia ekspozycyjnego prowadzi korytarz do krypty grzebalnej zakonników. Kryje ona prochy 57 Franciszkanów, zmarłych w latach 1658-1809. Następna, lewa krypta poświęcona jest rodzinie Wejherów. W trumnie pokrytej atłasem w kolorze wiśni, spoczywa Jakub Wejher, a obok niego pierwsza i druga żona oraz dwie córki.\nNiezwykłością historyczną jest fakt, iż szczątki założyciela miasta (Jakuba Wejhera), spoczywają w mieście, któremu dał początek. Jest to ewenement, tak na skalę Polską jak i Europejską. Ilu założycieli miasta spoczywa w miastach które powołali do życia? W krypcie prawej spoczywają hrabia Piotr Jerzy Przebendowski (+1755) oraz jego żona Urszula z Potockich (+1766), fundatorka tzw. stypendium Przebendowskich.


Zawodowo zablokował pojazd uprzywilejowany | Blog motoryzacyjny Strefa Kulturalnej Jazdy ¯\__(ツ)_/¯ by Albin Sieczkowski\nZawodowo zablokował pojazd uprzywilejowany\nSiofer kierowca zawodowy jak już się bierze za wyprzedzanie to nic innego się nie liczy. Tacho rzecz święta.\nDo zdarzenia doszło w piątek, 14 lutego 2020 roku na autostradzie A4 pod Legnicą\nZdarzenie nagrał jeden z ratowników znajdujących się w karetce\nNa filmie trwającym nieco ponad minutę widać jak pojazd uprzywilejowany podjeżdża do autobusu, używa sygnałów świetlnych aby dać kierowcy autobusu znać, że ten powinien umożliwić mu przejazd. Niestety kierowca autobusu nie reaguje, a kierowca karetki zjeżdża na prawy pas próbując wyprzedzić duży autobus. Dopiero po minucie kierowca autobusu zjeżdża na prawy pas, a karetce udaje się go wyprzedzić.\nSprawą zajmuje się już policja w Legnicy. Kierowca autobusu to mieszkaniec Wrocławia. Odpowie za tamowanie ruchu za co grozi mu spory mandat - 500zł i 5 pkt karnych. Za to jednak, że uniemożliwił przejazd karetce, grzywna 5 tysięcy złotych. Wiadomo, że kierowca przez zaistniałą sytuację stracił pracę.


Pierogi - publikacje Kobieceinspiracje.pl\nPierogi strona 1\nFarsz ziołowy na te pierogi to taka miła odmiana od tych z twarogiem, warto czasem pokusić się o dodanie innego składnika bo możemy uzyskać smak który może nam bardzo zasmakować …\nPrzepis na wiosenne pierogi z botwiną i serem feta z różowym ciastem zagniecionym z dodatkiem soku z buraków, podane ze śmietaną i nowalijkami.\nDomowe pierogi z mięsem , to świetny pomysł na pyszny obiad dla całej rodziny. Zapraszam po mój sprawdzony przepis na ciasto oraz na najprostszy farsz z mięsa wołowego z bulionu. …\nPyszne i sycące, idealne na konkretny obiad. Farsz przygotujecie błyskawicznie ,nie trzeba go obsmażać czy gotować, surowy dajemy do pierogów. Podaje moje pierożki polane masełkiem i podsmażoną na nim cebulką. …


Lampa do TOSHIBA TLP-T50 - Najlepšia cena, rýchle dodanie\nLampy do projektora TOSHIBA TLP-T50 Model lampy: TLPLV1 (lub TLP-LV1)\nDo swojego projektor TOSHIBA TLP-T50 znajdą u nas Państwo lampy z modułem i same żarówki od oryginalnych i nieoryginalnych producentów.\nLampy z modułem do projektora TOSHIBA TLP-T50\nOryginalna lampa z modułem do TOSHIBA TLP-T50 to lampa od oryginalnego producenta. Polecamy ten wariant ze względu na największą niezawodność i łatwość wymiany.\nGeneryczna lampa z modułem do TOSHIBA TLP-T50 to żarówka od jednego z autoryzowanych producentów lamp (Osram P-VIP, Philips UHP, Ushio, Matsushita, Iwasaki HSCR) zamontowana w module od alternatywnego producenta (original inside). Jest to wariant oferujący wysoką jakość projekcji - polecamy ze względu na wysoką niezadowność i niższą cenę.\nKompatybilna lampa z modułem do TOSHIBA TLP-T50, to po prostu zamiennik od alternatywnego producenta. Lampa ta oferuje niższą jakość projekcji i krótszą żywotność w stosunku do lamp oryginalnych, niemniej jednak jest to opcja bardziej atrakcyjna cenowo. Ten typ lamp polecamy szczególnie do domowego użytku ze względu na niższą cenę i łatwość montażu.\nLampy bez modułu do projektora TOSHIBA TLP-T50\nOryginalna lampa bez modułu do TOSHIBA TLP-T50 to żarówka od jednego z autoryzowanych producentów lamp (Osram P-VIP, Philips UHP, Ushio, Matsushita, Iwasaki HSCR), przeznaczona do montażu w poprzednim module. To rozwiązanie jest tańsze niż zakup lampy w module, ale wymaga manualnej zręczności i doświadczenia. Ten wariant polecamy klientom, którzy mają doświadczenie z wymianą samej żarówki.\nKompatybilna lampa bez modułu do TOSHIBA TLP-T50 to goła, zamienna żarówka od alternatywnego producenta. Jest to najtańszy oferowany przez nas wariant. Polecamy go szczególnie tym klientom, którzy mają doświadczenie z wymianą samej żarówki i którym zależy bardziej na niższej cenie niż na jakości projekcji.


Gabbie Marie: 2013-09-22\nPowrót do przeszłości II. Forever Young\nTwórczość lat 90. to przede wszystkim rozkwit kina familijnego. Dzisiaj bardzo trudno oddać klimat tamtych filmów. Były tak czarująco melancholijne, czasem ocierały się o kicz i tanie dramatyzowanie, a przeszłość zawsze jawiła się jako kraina utraconego szczęścia. Mimo to naiwnie daję się uwieść tamtej atmosferze. Naturalnie nie mogę być obiektywna, bo moje dzieciństwo (i edukację filmową) traktuję jako największą świętość. Zresztą, przecież właśnie w kinie o to chodzi, wzbudzać emocje, wywoływać ambiwalencję, by na samym końcu odczuć ulgę. Wiecznie Młody (Forever Young, 1992) Steve'a Minera (ma u mnie wielkiego plusa za Piątek trzynastego II/III) świetnie wpasowuje się w tamten nastrój.\nRok 1939, poznajemy pilota Daniela McCormicka (Mel Gibson). Ma wszystko by czuć się spełnionym: pracę marzeń, przyjaciela, i ukochaną. Jednak los bywa okrutny i postanawia go doświadczyć. Zrozpaczony decyduje sie na kilka lat poddać hibernacji. Mija II wojna światowa, zapomniano już o kapsule, kilka lat zamienia się w kilkadziesiąt a dokładnie w 53. Nat (Elijah Wood) razem z kolegą odnajdują Daniela, który będzie musiał przystosować się do nowej rzeczywistości. Nowatorski wynalazek zawiera jedno "ALE" i to dość znaczące. Wszystkie "przespane lata" odcisną swoje piętno na twarzy pilota. Danielowi z dnia na dzień przybywa zmarszczek, stan zdrowia pogarsza się. Nie zostało mu wiele czasu, lecz przed nim najważniejsza misja...\nCzy film zawiera błędy? Jakie? Nie mam zamiaru dyskutować na ten temat. Jako dziecko nie interesowało mnie czy treść jest niedorzeczna etc... Jeśli tak jak ja widzieliście Wiecznie młodego w dzieciństwie, a poznawanie kina przypadło na lata 90., to już na zawsze jesteście skażeni nostalgią za tamtym amerykańskim kinem z baseballem w tle. Steve Miner nie ucieka od rzewnych scen, których w filmie jest pełno. Ba! Nie wyobrażam sobie by było inaczej. To ckliwe dziełko zawiera więcej mądrości niż mogłoby się wydawać. Daniel i jego historia to okrutnie pokazana prawda o Naszym życiu. Po przebudzeniu wydawać by się mogło, że teraz najlepsze przed nim - pospał sobie chłopina, odpoczął, można zacząć od nowa...Ale los nikogo nie oszczędza i pilot zaczyna się starzeć w zastraszającym tempie. W przeciągu kilku chwil przeżywa swą młodość, dojrzałość i starość. Jego życie to zaledwie krótki epizod w całej tej machinie. Wiecznie młody to metafora egzystencji ludzkiej - czas jest niezmierzony, bywa, że minuta ciągnie się w nieskończoność, a 10 lat ucieka nie wiadomo gdzie. Życie gna, a my nie wiemy, kiedy to wszystko minęło... Film ten jest jedynie ulotną chwilą w gąszczu kinematografii, ale chwilą wartą zobaczenia.\nAutor: Gabbie Movie o 10:39 4 komentarze:


s (Valentina Valdinoci)\nSzukasz ponadczasowej stylizacji do pracy? Spieszymy z pomocą! Z oferty polskiego producenta wybrałyśmy kilka propozycji dla kobiet w każdym wieku. Oto nasze typy!\nSpódnica czy spodnie? Co wybrać do biura jesienią? Podpowiadamy!\nSpodnie czy spódnica? fot. Tomasz Sar\nNie wiesz, jak się ubrać do biura w okresie przejściowym? Zebrałyśmy najmodniejsze propozycje polskiego producenta odpowiednie dla kobiet w każdym wieku. W zestawieniu przeważają klasyczne spodnie wizytowe oraz ołówkowe spódnice, które korzystnie modelują sylwetkę. Wybierając ubrania do biura, zwróć szczególną uwagę na odpowiedni krój, długość oraz kolor. Wystrzegaj się jaskrawych barw, głębokich dekoltów oraz zbyt krótkich spódnic. Będą wyglądać mało profesjonalnie. Najbezpieczniejszą opcją jest ołówkowa spódnica za kolano bądź klasyczne cygaretki w stonowanym kolorze. Nie musisz wybierać czerni. Jeśli nie obowiązuje cię restrykcyjny dress code, zdecyduj się na kolor granatowy czy butelkową zieleń. Wyglądają równie elegancko. Zobacz więcej propozycji na jesienne dni.\nWięcej spodni znajdziesz TUTAJ >>>\nGotowe zestawy do biura. Najmodniejsze propozycje z polską metką\nStylizacje do biura fot. Tomasz Sar\nJeśli poszukujesz gotowej stylizacji do pracy, zapoznaj się z naszymi propozycjami. Z aktualnej oferty polskiej marki wybrałyśmy nowoczesne garsonki i komplety, które sprawdzą się do biura. Wśród naszych propozycji dominują zestawy w najmodniejszych kolorach tego sezonu. Rządzi butelkowa zieleń, granat i czerń, która nigdy nie wyjdzie z mody. Szczególną uwagę zwróciłyśmy na szmaragdową garsonkę, która składa się z dobrze skrojonego żakietu i stylowej spódnicy. Zobacz nasze propozycje i wybierz idealny model dla siebie.\nWięcej eleganckich spódnic do biura znajdziesz na Avanti24.pl >>>\nEleganckie sukienki do biura. Hity na okres przejściowy\nSukienki fot. Tomasz Sar\nWśród naszych propozycji do biura nie mogło zabraknąć eleganckich sukienek. W zestawieniu dominują proste modele o klasycznym kroju. Sprawdzą się nie tylko do pracy, ale i na większe wyjście. Paniom, które lubią bawić się modą, polecamy modele w intensywnych kolorach, np. róż czy butelkowa zieleń. Oto eleganckie sukienki do biura - zobacz nasze typy i wybierz coś dla siebie. Ceny miło zaskakują!


Styczeń, 2014 | Zapiski niesforne\nOpublikowano 20 stycznia 2014 Autor: effka\nNijak się te ferie zaczęły. Zimno, leje i najchętniej by człowiek w ciepłe kraje poleciał, jakby nie to, że przyjemność ta niestety kosztuje…\nBardzo, bardzo dziękuję za gratulacje składane pod poprzednim postem i za życzenia, jakie do mnie dotarły z okazji Świąt. Wciąż zaglądam, czytam, czasem coś napiszę w komentarzach. Jestem cały czas, choć u siebie najmniej widoczna…\nBo u effki dzieje się, oj dzieje. I to w takim tempie, że ma coraz mniej czasu.\nNie pamiętam kiedy ostatnio tyle siedziałam w papierach wszelakich. Ów nieszczęsny e-dziennik może i ułatwia robotę, ale – paradoksalnie, też tej roboty dokłada… Bo przecież w szkole ni pół komputera nie uświadczysz (poza oczywiście pracownią informatyczną, żeby nie było, sekretariatem i gabinetami dyrekcji), więc całą robotę trzeba w domu zrobić. W każdej normalnej firmie personel by się zbiesił jakby mu szef kazał w domu pisać faktury, wezwania czy inne takie co normalnie w czasie dniówki robi. Ale my przecież nie pracujemy w normalnej firmie… Każdy z nas biega więc z dziennikiem i z kapowniczkiem. A w kapowniczku to samo co w dzienniku: oceny, tematy, obecności, nieobecności, spóźnienia itd. W domku zaś grzecznie się logujemy i po raz trzeci już w ciągu dnia, zaznaczamy obecności, nieobecności, spóźnienia, tematy, uwagi, klasówki, wywiadówki i co tam jeszcze autor sobie zapragnął. Przedstawiciel firmy, po pierwszym szkoleniu, miał z przerażeniem stwierdzić, że w tej szkole to nie ruszy. Po drugim był niesamowicie zdziwiony, że działa. I do tego nie nadążał z zapisywaniem uwag, czemu w programie nie działa to czy tamto, albo czemu działa tak a nie inaczej, bo działa bez sensu… Ale że dziennik papierowy niekoniecznie jest kompatybilny z elektronicznym – pominę milczeniem. Bo niektórzy wciąż zaznaczają „na oko”, więc jest jak jest. Ale przynajmniej już nic nie liczę, bo to robi za mnie program. I jak na razie to jedyny dostrzegalny plus. Przynajmniej dla mnie. Do tego całe tomy korespondencji z sądem, policją i innymi instytucjami podobno „wspierającymi”. Cóż – mam zespół klasowy jaki mam, toteż bawię się w pisarza powiatowego pierwszej kategorii… Ależ oczywiście, wciąż do tego jeszcze uczę, na to czas jest zawsze i być musi. W końcu głównie na tym polega moja praca. I to lubię w niej najbardziej :)\nA poza tym? Jest dobrze i tylko dobrze. Effka odkryła w sobie pokłady talentów kulinarnych wszelakich i rozkręca się z tygodnia na tydzień. Co prawda kuchnia po moich eksperymentach wygląda odpowiednio i czasem nawet na naczynia brakuje miejsca w zlewie, ale Rajski czuwa w pobliżu i stos talerzy, garnków czy kubków znika szybciej niż się pojawił. Bo podział obowiązków mamy bardzo czytelny: co ja nabałaganię w kuchni – On wysprząta, aż lśni, co On nabałagani w pozostałej części mieszkania – sprzątam ja ;) Nie muszę dodawać, że w kuchni sprzątania jest najwięcej:)


Dogoterapia - Stowarzyszenie Na Rzecz Osób ze Spektrum Autyzmu\nDogoterapia jest to metoda, która doskonale łączy naukę oraz zabawę. Wykorzystywana jest w wieloprofilowym usprawnianiu dzieci i dorosłych. Wspomaga rozwój osobowości, edukuje i rehabilituje. Prowadzona jest przez wykwalifikowanego dogoterapeutę, a motywatorem jest odpowiednio wyselekcjonowany i wyszkolony pies.\nDla ludzi, a szczególnie dla dzieci psy to zwierzęta interesujące, zagadkowe, ciekawe, uwalniające emocje, a przez to wyzwalające w nich motywację do podejmowania różnych aktywności. Obcując ze zwierzęciem podopieczni otwierają się, swobodniej wyrażają swoje uczucia, wzrasta ich poczucie wartości, a chcąc nawiązać kontakt z ulubieńcem są też zmotywowani do ruchu. Podczas kontaktu z psem często reagują radością, uśmiechem, nadzwyczajnym podnieceniem.\nwzbogacenie słownictwa, poprawia formę wypowiedzi;\npoznawanie pojęć takich jak kształt, wielkość, kolor, doskonalenie dostrzegania różnic i podobieństw;\nrozwijanie koncentracji i pamięci krótko i długo terminowej;\nrozwijanie chęci brania udziału w zajęciach grupowych;\nmotywacja do ćwiczeń;\nrozwijanie umiejętności poruszania się na wózku.\npodnoszenie poczucia własnej wartości i pewności siebie;\nnauka relaksacji w towarzystwie psa terapeutycznego;\nzmniejsza uczucie izolacji i uczucia samotności;\nłagodzenie lęków i fobii;\nrozwijanie umiejętności okazywania emocji, ale także umiejętności kontroli nad nimi;\nrozwijanie werbalnego porozumiewania się członków grupy.\n(Terminologia Polskiego Towarzystwa Kynoterapeutycznego)\nTerapia jest najbardziej efektywna w przypadku rehabilitacji dzieci, ze względu na możliwość ukrycia ćwiczeń rehabilitacyjnych w formie zabawy ze zwierzęciem. Dzieci w sposób naturalny podążają za psem, okazują mu zainteresowanie. Dzięki takiej zabawie, realizujemy cele terapii ukierunkowane na indywidualne potrzeby podopiecznego.


Kolejne stopnie pokory według św. Benedykta - Adonai.pl\nKolejne stopnie pokory według św. Benedykta\nDo skutków świadomości, kim jest Bóg, a kim człowiek, należy chętne poświęcanie swej woli i zachcianek. "Drugi stopień pokory: jeśli nie kochamy już własnej woli i nie znajdujemy przyjemności w wypełnianiu swoich pragnień" (RB 7,31). Święty Benedykt nie dodaje tu nowych motywacji do bycia pokornym, ale oznacza właściwe formy, w jakich ma się to objawiać. Drugi stopień polega na powstrzymaniu się od egoistycznych uczynków będących realizowaniem własnej woli. Święty Benedykt cytuje tu słowa Chrystusa: z nieba zstąpiłem nie po to, aby pełnić swoją wolę, ale wolę Tego, który Mnie posłał (J 6,38). W Getsemani Jezus był prawdziwym człowiekiem, który drżał, bał się i błagał: Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode Mnie ten kielich! Jednak nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie! (Łk 22,42) - jest to ludzkie i zupełnie naturalne.\nJeśli nie szukam własnej woli, to szukam woli Boga, wyrażonej w woli przełożonych lub danych okolicznościach. "Trzeci stopień pokory: jeśli z miłości do Boga poddajemy się z całkowitym posłuszeństwem przełożonemu" (RB 7,34a). Jest to ciąg dalszy stopnia drugiego. Pokorny szuka posłuszeństwa nie dla świętego spokoju, nie dla mądrości przełożonego, bo to nie po Bożemu - on szuka posłuszeństwa z miłości ku Bogu. To nie naiwność, ale skok w przepaść. Przeciwstawianie się woli przełożonego i Regule odsłania ogromną ciasnotę ducha i brak konsekwencji w postępowaniu. Pamiętajmy, że panować ma Todo, a nie nada. I znów św. Benedykt za wzór nam stawia Chrystusa: Stał się posłuszny aż do śmierci (Flp 2,8).\nCzwarty stopień pokory - szczyt\n"Czwarty stopień pokory: jeśli w sprawach trudnych i w przeciwnościach, a nawet doznając jakiejś krzywdy, zachowujemy w posłuszeństwie milczącą i świadomą cierpliwość..." (RB 7,35). Prawda ma się stawać faktem w naszym życiu. Stopień ten przekracza naszą nicość, ułomność, lękamy się go. A jednak św. Benedykt nam go dał, więc trzeba go przyjąć. To szczyt doskonałości, a my przecież jesteśmy powołani do życia na szczytach, a nie w dolinach. "Zachowywać milczącą i świadomą cierpliwość" - to chrześcijański stoicyzm. Trzeba wszystko znosić w milczeniu, nie buntować się, nie okazywać niezadowolenia. Nie wolno nam być pogańskimi stoikami ani fatalistami.\nAle we wszystkim tym odnosimy pełne zwycięstwo dzięki Temu, który nas umiłował (Rz 8,37) - dla miłości Bożej damy wszystko i wszystko też uniesiemy. Pan Jezus powiedział kiedyś do bł. Anieli z Foligno: "Nie na żarty cię umiłowałem" i nam też nie wolno na żarty kochać Boga. Stopień ten jest trudny dla naszej natury, ale Bóg w nas jest i w nas działa właśnie przez tę trudną, ciężką chwilę. Pozwólmy Mu działać. Trzeba naprawdę wszystko opuścić, by iść do Jezusa, a najtrudniej jest porzucić siebie. Stopień ten ma wielkie znaczenie dla ascezy benedyktyńskiej. Jej miejscem strategicznie decydującym, punktem kulminacyjnym jest abnegare semetipsum ("zapieranie się siebie") - drzwi to wprawdzie wąskie, ale przejść przez nie trzeba. Jeśli zatrzymujemy się na drodze do świętości, to wina tkwi w nas samych, a nie w Bogu. Mimo woli mogą się nam cisnąć na usta słowa: "Za ciężko!". Tak, jest ciężko, ale krzyż trzeba uchwycić oburącz, objąć go ramionami, bo inaczej będziemy jednymi z tych licznych nieudanych świętych, którzy nigdy nie umarli dla siebie. A Bóg tego chce. Czwarty stopień pokory to szczyt, to rozdroże między drogą do Chrystusa, a drogą do jego wroga.


Premiera Creo 6.0 – Prodart\nHome Aktualności Premiera Creo 6.0\nFirma PTC ogłosiła dzisiaj wydanie najnowszej wersji swojej platformy CAD 3D. Creo 6.0 wprowadza nowe możliwości z zakresu symulacji w czasie rzeczywistym, rzeczywistości rozszerzonej i projektowania pod kątem drukowania 3D oraz wiele innych usprawnień.\nRozszerzenie Creo Simulation Live oferuje w czasie rzeczywistym informacje zwrotne na temat podejmowanych decyzji projektowych. To szybkie, proste w użyciu narzędzie w pełni zintegrowane ze środowiskiem modelowania Creo, które zwraca wyniki w ciągu kilku sekund, ponieważ działa w tle. Konstruktorzy mogą teraz szybciej tworzyć nowe iteracje, wcześniej wykrywać problemy, obniżyć koszty, wygenerować więcej wariantów i szybciej dotrzeć na rynek z nowymi produktami.\nRzeczywistość rozszerzona usprawnia sposób, w jaki inżynierowie projektują i współpracują. Ta bazująca na rozwiązaniach chmurowych technologia oferuje inżynierom wydajny sposób udostępniania informacji projektowych i bezpiecznej współpracy z kolegami, dostawcami, klientami i partnerami. Dzięki zintegrowanemu z każdym stanowiskiem Creo rozszerzeniu Creo AR Design Share projektanci i producenci mogą szybciej tworzyć nowe iteracje, zmniejszyć liczbę prototypów i przeprowadzać bardziej angażujące oceny projektów. Creo 6.0 wprowadza nowe możliwości związane z rzeczywistością rozszerzoną w postaci zarządzania maksymalnie 1o doświadczeniami AR, obsługą gogli HoloLens oraz wykorzystania kodów QR.\nCreo 6.0 daje konstruktorom jeszcze większą elastyczność, umożliwiając im budowanie pianek stochastycznych i siatek konformalnych, siatek sterowanych wzorami, takich jak żyroidy, oraz definiowanie niestandardowych siatek z wykorzystaniem standardowej geometrii Creo. Użytkownicy mają też teraz możliwość analizowania i optymalizowania orientacji filamentu, dzięki czemu można skrócić czas wydruku, zminimalizować ilość materiału podporowego czy zmaksymalizować wykorzystanie tacy drukarki. Creo 6.0 wprowadza również rozbudowaną obsługę formatu 3MF.\nCreo 6.0 wprowadza ulepszenia z zakresu produktywności w postaci ulepszonego interfejsu użytkownika. Dostępne są nowe mini paski narzędzi w trakcie tworzenia i modyfikowania cech, zmodernizowane panele cech i usprawnienia związane z drzewem modelu.\nWięcej informacji na temat funkcji dostępnych w Creo 6.0 znajdziesz na stronie Nowości w Creo.


adidas Golf ADISTAR Obuwie do golfa white/silver metallic/baja blue - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Buty sportowe › Buty do golfa › adidas Golf ADISTAR Obuwie do golfa white/silver metallic/baja blue\nadidas Golf ADISTAR Obuwie do golfa white/silver metallic/baja blue\nTe adidas Golf ADISTAR Obuwie do golfa white/silver metallic/baja blue były tanio do kupienia w www.zalando.pl. buty do golfa damskie trafią w gusta kobiet aktywnych, które nie boją się wysokiego wysiłku fizycznego. Specjalnie dla takich kobiet zostały stworzone buty adidas Golf ADISTAR Obuwie do golfa white/silver metallic/baja blue, które zaspokoją największe.. więcej »\nTe adidas Golf ADISTAR Obuwie do golfa white/silver metallic/baja blue były tanio do kupienia w www.zalando.pl. buty do golfa damskie trafią w gusta kobiet aktywnych, które nie boją się wysokiego wysiłku fizycznego. Specjalnie dla takich kobiet zostały stworzone buty adidas Golf ADISTAR Obuwie do golfa white/silver metallic/baja blue, które zaspokoją największe oczekiwania kobiet. Dopasowanie do stopy sprawia, że buty te cechuje szczególnie wysoki komfort noszenia, przez co są wyborem wielu kobiet pasjonujących się swoją dyscypliną sportową. Poniżej zamieściliśmy szczegółowy opis techniczny:\nadidas Golf ADISTAR Obuwie do golfa white/silver metallic/baja blue, materiał zewnętrzny: skóropodobny / materiał, materiał wewnętrzny: materiał, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: włókno, rodzaj sportu: golf, podeszwa: tworzywo sztuczne, Kształt obcasa: płaski, materiał zewnętrzny: skóropodobny / materiał, nosek buta: okrągły, wyściółka: włókno, materiał wewnętrzny: materiał, zapięcie: sznurowanie, materiał: skóropodobny / materiał.\nTen model butów sportowych adidas Golf ADISTAR Obuwie do golfa white/silver metallic/baja blue nie jest idealny dla Ciebie? Chcesz zerknąć na inne buty Adidas? U nas możesz zobaczyć propozycję innych butów tej marki lub przejść do zamieszczonych butów i znaleźć te, które spełnią wszystkie Twoje oczekiwania.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach adidas Golf ADISTAR Obuwie do golfa white/silver metallic/baja blue


Esent (3) - Drogeria-Ekologiczna.PL - BetterLand\nFirma ESENT to dostawca naturalnych surowców kosmetycznych, olei, maseł kosmetycznych.\nFirma ma bardzo duże doświadczenie i znalazła się w naszej ofercie dzięki bardzo wysokiej jakości produktów. Esent działa już od 1999 roku. Obecnie liderem na rynku, stale wzbogacając ofertę o nowe produkty. Serdecznie polecamy produkt firmy ESENT do przygotowywania własnych naturalnych kosmetyków.\nWyświetlono 25 - 36 z 184 pozycji\nWitamina E, Octan witaminy E 10 ml, ESENT\nCena jednostkowa: 689,00 zł za litr Dostępny\nOlej z Maruli organiczny 20 ml, ESENT\nCena jednostkowa: 994,50 zł za litr Już wkrótce!\nJest panaceum na wszystkie dermatologiczne problemy, i nie jest to pusty marketingowy slogan.\nFrancuska Glinka Biała - 100g. Delikatna, drobna, pochodzi z sedymentacji skał, które zawierają aluminium, a ich pH to 5: odpowiednie dla skóry.\nCena jednostkowa: 74,90 zł za kg Dostępny\nGlinka żółta swoje unikalne właściwości zawdzięcza w dużej mierze wysokiej zawartości żelaza (a dokładniej tlenku żelaza). Glinka reguluje, oczyszcza, odżywia (remineralizuje), zmniejsza pory i matuje skórę. Łagodzi stany zapalne i pomaga oczyścić skórę z toksyn, absorbuje nadmierną produkcję łoju - stąd polecana jest do cery trądzikowej.\nCena jednostkowa: 78,90 zł za kg Dostępny\nFrancuska Glinka Czerwona ILLITE, 100g, ESENT\nCena jednostkowa: 72,90 zł za kg Dostępny\nFrancuska Glinka Zielona Montmorillonite, Calaya, 100g, ESENT\nOlej Rycynowy naturalny 100% 100 ml, ESENT\nCena jednostkowa: 91,90 zł za litr Dostępny\nCena jednostkowa: 849,50 zł za litr Dostępny\nCena jednostkowa: 139,90 zł za litr Dostępny\nHydrolat, a dokładniej destylat organiczny z listków herbaty, suszonych tuż po zbiorach, otrzymywany w procesie destylacji parą wodną, bez wspomagania procesami fermentacji itp.Polecamy bardzo\nMasło Kokosowe, olej kokosowy, EXTRA VIRGIN, ORGANIC, ESENT, 200 ml\nCena jednostkowa: 89,45 zł za litr Dostępny\nOlej z pestek arbuza, Rafinowany, 100 ml, Esent\nOlej pozyskiwany tradycyjną metodą z pestek arbuza, łuskanych, a potem suszonych na słońcu. Ma wysoką odporność na jełczenie, jest olejem bardzo lekkim, szybko się wchłania, nie pozostawiając tłustego filmu, nawilża i łagodzi podrażnienia.


Listopad, w którym przyszła wolność\n"Synowie moi, poszedłem w bój,\nTak, jak wasz dziadek, a ojciec mój,\nSzukając drogi przez krew i blizny,\nDo naszej wolnej ojczyzny"\nOdzyskanie niepodległości w powiecie puławskim zwanym przez rosyjskiego zaborcę nowo-aleksandrowskim wiąże się ściśle z działalnością Polskiej Organizacji Wojskowej. Założona na rozkaz komendanta Legionów Józefa Piłsudskiego w tajemnicy przed austriackimi i niemieckimi sojusznikami, miała przygotować ogólnonarodowe powstanie i wywalczyć tak długo oczekiwaną wolność. Organizatorem POW na terenie naszego powiatu był oddelegowany dawny żołnierz 4 pułku piechoty Legionów - Władysław Szczypa. Już w grudniu 1915 roku zorganizował komendę "I Garnizon Puławski" tworząc zręby podziemnej organizacji na terenie Powiatu Puławskiego.\nOdznaka Polskiej Organizacji Wojskowej z 1918 r.\nPodobną rolę jak W.Szczypa w Puławach odegrał na terenie gminy Żyrzyn Stanisław Białata, pseudonim "Biały Orlik" ze wsi Kotliny. W niej zorganizowano pierwszy odział, czyli jak wówczas nazywano sekcję POW w maju 1916 r. Wkrótce, dzięki dynamicznie rozwijającej się pracy organizacyjnej powstają dalsze sekcje w Żyrzynie Wieś i Żyrzynie Dwór. Mniej więcej w tym samym czasie Roman Łopatek "Śmiga" tworzy pluton Osiny składający się z dwóch sekcji: Osiny i Wola Osińska. Tak uformowana struktura przyjęła miano Komendy nr 3 - gmina Żyrzyn. Pierwszym komendantem został Stanisław Białata. W początkach roku 1918 na jego miejsce W.Szczypa mianował byłego legionistę i dotychczasowego instruktora Podobwodu I - Stanisława Gołębiowskiego "Ruszczyca". Funkcję komendanta plutonu Kotliny pełnił Stanisław Białata, a komendanta Osin - Franciszek Usarek.\nW momencie tworzenia struktur Komenda nr 3 liczyła 12 osób. Rozrastała się i w czasie mobilizacji osiągnęła stan 48 osób. Ten wzrost liczebny spowodował konieczność zalegalizowania przynajmniej części działalności. Skorzystano z możliwości funkcjonowania w ramach dozwolonej prawem organizacji "Piechur". W gminie Żyrzyn powołano towarzystwo "Piechur" w roku 1916. Znacznie gorzej przedstawiał się stan uzbrojenia. Magazyn broni mieścił się w Kotlinach u Stanisława Białaty. Komenda nr 3 posiadała 14 karabinów austriackich, 4 rosyjskie i 6 szabel. Ćwiczenia prowadzili miejscowi komendanci, Stanisław Polak z Sielc oraz instruktor Stanisław Gołębiewski. Zorganizowane kursy instruktorskie w Młynkach ukończyli Stanisław Białata, Szczepan Deputat z Kotlin oraz Józef Boruch i Józef Wiejak z Osin.\nWładysław Szczypa przekazał przez kuriera rozkaz dotyczący rozbrojenia Austriaków. Zgodnie z nim zlikwidowano posterunek w Żyrzynie w nocy z 1 na 2 listopada. Następnie "peowiacy" z Żyrzyna udali się do Wronowa, gdzie połączyli się z miejscowymi i odmaszerowali do Puław. W mieście tym siły okupanta składały się z 118 batalionu etapowego Landszturmu, taboru 1081 i stacjonującej w Wólce Profeckiej kompanii Niemców. Kompania ta, której zadaniem była ochrona kolejowego mostu na Kurówce, stanowiła realne zagrożenie. 2 listopada rozbrojono ją w pierwszej kolejności, następnie łatwiej poszło ze zrewoltowanym 118 batalionem austriackim. Zlikwidowano posterunki powiatowej żandarmerii i komendy wojskowej.\nWolność przyszła na naszej puławskiej ziemi w symboliczny Dzień Zaduszny. Był to początek długiej i krwawej drogi. Odzyskaną Wolność należało obronić i wykreślić szablą granice Rzeczpospolitej. Szły kolejne lata wypełnione walkami 1819 i 1919 roku, aż po pamiętne zwycięstwo w bitwie warszawskiej w 1920 roku.


Ecoren inwestuje w hutach - Puls Biznesu - pb.pl\nPlanująca giełdowy debiut spółka zależna KGHM mocniej sięga do portfela. Chce zaangażować się w produkcję rzadkich metali.\nEcoren, firma należąca do giełdowego KGHM, chce wykorzystać hossę na rynku metali. Spółka stawia na przetwarzanie odpadów powstających przy produkcji miedzi w KGHM. Firma wydała 12 mln zł na budowę instalacji do produkcji nadrenianu amonu w Hucie Miedzi Głogów II. Z nadrenianu będzie odzyskiwać ren metaliczny. Instalację do jego produkcji spółka chce wybudować w tym roku.\nKGHM Ecoren ma już zapewnione kontrakty na sprzedaż tego rzadkiego metalu m.in. dla Rolls Royce’a i koncernu General Electric. I planuje kolejne inwestycje. W przyszłym roku druga instalacja do produkcji nadrenianu amonu za 10 mln zł powstanie w drugiej z hut w Głogowie.\nSpółka pracuje też nad technologią, dzięki której możliwa będzie produkcja czystego siarczanu niklu. Obecnie w głogowskiej hucie odzyskuje się 2,5 tys. ton siarczanu niklu rocznie. Jest on jednak mocno zanieczyszczony i sprzedawany jako półprodukt.\nPrzedsiębiorstwo wybuduje małą rafinerię, która pozwoli na odzyskiwanie czystego siarczanu niklu, który wykorzystywany jest w branży chemicznej. Z niego z kolei uzyskiwać będzie nikiel metaliczny i koncentrat kobaltowy. Warto, bo ceny niklu metalicznego sięgają aż 40 tys. USD za tonę.\nKGHM Ecoren planuje w tym roku przychody 60 mln zł i zysk netto 10 mln zł. Firma chce zadebiutować na GPW do 2008 r.\nCzego się bać w kwietniu\nHuty , Złoty , Nikiel , Firma , Firmy , Produkcja , Metale\nPuls Inwestora / Ecoren inwestuje w hutach


Motorola MBP853 - Dobra cena, Opinie w Sklepie RTV EURO AGD\nelektroniczna niania Motorola MBP853\nFunkcje dodatkowe alarm przypominający o podaniu lekarstw lub pokarmu, czujnik ruchu, czujnik temperatury w pokoju, funkcja dwustronnej komunikacji, funkcja zoom, kołysanki, monitoring dziecka (także w ciemności), możliwość podłączenia do komputera przez USB, mówienie do dziecka, nagrywanie i odtwarzanie wideo, obrotowa kamera, oszczędzanie energii, regulacja kontrastu, jasności i nasycenia barw, sygnalizacja po zarejestrowaniu głosu dziecka, szyfrowanie danych, technologia bezprzewodowa 2,4 GHz, tryb noktowizyjny, wbudowany termometr\nBardzo dobra niania!\nDługo wybierałem odpowiedni produkt dla siebie, ostatecznie znalazłem Motorla MBP853 jako jedyny produkt na rynku oferujący podgląd na dwa sposoby: standardowo oraz po wi-fi. Niania sprawdza się doskonale, jedyne wady to bardzo słaba bateria odtwarzacza oraz nie do końca stabilnie działająca aplikacja Hubble for Monotorla Monitors - często zrywany jest obraz pomimo dobrego zasięgu wifi, problemem jest prawdopodobnie fakt, że cała komunikacja nie przebiega bezpośrednio a przez chmurę Motoroli...\nWitam, w jaki sposob dziala monitor ruchu?\nEMDZI zapytał 07-07-2017\nJeśli dobrze rozumiem pytanie, to monitor ruchu w tej kamerce działa w ten sposób, że jeśli masz wyłączony ekran w odbiorniku, to jakikolwiek ruch lub dźwięk powoduje włączenie się ekranu. Dodatkowo można ustawić w aplikacji mobilnej na smartphonie powiadomienia, jak tylko kamerka wychwyci ruch to przychodzą powiadomienia push-up na telefon komórkowy. Bardzo fajna opcja.\nNajgorszy wybór mojego życia. Niania gubi zasięg w odległości 10m od kamerki. Jak jest włączona to nagle przestaje działać dzwiek więc trzeba co chwilę sprawdzać czy działa. Dodatkowo dopiero za 10. wlaczeniem łapie zasięg. Nie polecam\nCzy niania posiada funkcje: lampki nocnej i kołysanek?\nPawNow zapytał 7 miesięcy temu\nCzy produkt umożliwia obserwację dziecka za pomocą smartfona w przypadku gdy nie znajdujemy się w tej samej sieci Wi-Fi co kamera? Czy będąc w Gdańsku zobaczę obraz z kamery w Krakowie?\nkwiatek83 zapytał 7 miesięcy temu\nCzy część z kamerą posiada baterię czy tylko zasilanie z sieci?\ncecec34r34r3 zapytał 8 miesięcy temu\nCzy jest możliwość podłączenia niani do telewizora? Czy obraz z kamery idzie na żywo na tv?\nklient82 zapytał 1 rok temu\nPowyższe informacje pochodzą ze strony euro.com.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących Motorola MBP853, wpisz 1074809 w wyszukiwarce euro.com.pl.


ryszarda - Nexto.pl - ebooki, audiobooki, eprasa i książki papierowe\nMoment lingwistyczny. O wczesnym pisarstwie Ryszarda Krynickiego i Stanisława Barańczaka – ebook\nKsiążka ta jest próbą zbudowania takiej interpretacji wczesnego pisarstwa Ryszarda Krynickiego i Stanisława Barańczaka, która byłaby w stanie jednocześnie zdać relację z pewnego momentu historycznego oraz wyznaczyć istotną linię przemian polskiej poezji współczesnej. Stanowi ona także próbę (wstępnego) wypracowania koncepcji późnego modernizmu jako poręcznego konceptu historycznoliterackiego. Wreszcie...\nPamięci Ryszarda Gieysztora. Przedmowa do pośmiertnego wydania jego utworów – ebook\nFlorek : krotochwila w 3 aktach Adolfa Abrahamowicza i Ryszarda Ruszkowskiego. – ebook\nRozbiór i porównanie "Ryszarda Savage", dzieła Gutzkowa i "Torkwata Tassa" Goethego – ebook\nSuisetica Inania. Ryszarda Swinesheada spekulatywna nauka o ruchu lokalnym – ebook\nKsiążka ta powstała wskutek zdziwienia. Publikacje na temat historii i rozwoju nauki nowożytnej ciągle utwierdzają czytelników w przekonaniu. że jedną z podstawowych różnic między średniowieczną i siedemnastowieczną filozofią przyrody jest zaakceptowanie przez tę ostatnią matematyki jako uprzywilejowanego narzędzia służącego do odkrywania tajemnic natury. Stąd niewątpliwie bierze się powszechne...\nSpacer poranny – książka\nTej esej został znaleziony w archiwum Ryszarda Kapuścińskiego i opublikowany w warszawskim dodatku Gazety wyborczej dwa dni po śmierci pisarza. Prawdopodobnie powstał w 1996r.\nPrzekreślony początek – ebook\nKról Ryszard II – ebook\n”Ryszard II” to kronika napisana przez Williama Shakespeare’a około roku 1595, opisująca losy króla Ryszarda II, władającego Anglią w latach 1377-1399. Źródłem dla napisania tego utworu były zachowane kroniki. Zgodnie z tym, co sugeruje tytuł, opowiada on historię króla Ryszarda II . Na początku, ma on rozstrzygnąć spór pomiędzy Henrym Bolingbroke a Thomasem Mowbray . W końcu, skazuje obu na...


Nowości www.hifi.pl | PRO AUDIO BONO - stopki PAB ceramic 5 (5.05.2015)\nPRO AUDIO BONO - stopki PAB ceramic 5 (5.05.2015)\nKilka tygodni temu firma Pro Audio Bono wprowadziła do sprzedaży stopki antywibracyjne na łożyskach tocznych - PAB ceramic 5. Zarówno te stopki jak i zapowiedziana już platforma PAB SE 5 to produkty, które mają uświetnić piątą rocznicę działania firmy.\nW odróżnieniu od dotychczas wytwarzanych stopek ze stalowymi łożyskami tocznymi, w nowych stopkach wykorzystuje się precyzyjne, niemieckie łożyska ceramiczne FAG-Schaefer. W łożyskach tych zarówno kulki, jak i pierścienie są zbudowane z bardzo twardych spieków - dwutlenku cyrkonu lub azotku krzemu. Elementy z tych spieków mają twardość kilka-kilkanaście razy większą od stali, a równocześnie są od stali lżejsze. W rezultacie zrobione z nich łożyska mają znacznie lepsze parametry toczne i większą trwałość. Ceramiczne łożyska toczne nie wymagają też smarowania, a jeśli są zakryte nie wymagają też czyszczenia. Ceramiczne łożyska toczne są jednk drogie. Ceny markowych łożysk tego typu to (według informacji prasowej PAB) około 160-320 zł, w zależności od zastosowanych materiałów ceramicznych, wymiarów oraz typu (normalne, wahliwe).\nW stopkach PAB ceramic 5 zmieniono też konstrukcję obudowy. Składa się ona z kilku materiałów - stopów metali, czystych metali, akrylu lub lignofolu, formowanych na tokarkach i frezarkach CNC. Ma to za zadanie likwidować i tłumić drgania o różnych częstotliwościach. Producent oferuje dwa rodzaje stopek PAB ceramic 5:\n- obudowa łożyska i podstawa stopki są zbudowane ze stopów niklu\n- płaszcz stopki jest zbudowany z mosiądzu, brązu lub aluminium, a łożysko toczne jest zatopione w innym materiale\nObudowy stopek pierwszego rodzaju nie są lakierowane, tylko polerowane lub szczotkowane. Stopy niklu są odporne na korozję i nie ma potrzeby ich powierzchni zabezpieczać. Obudowy drugiego rodzaju są lakierowane proszkowo wysokiej klasy lakierami typu anodic firmy Du Pont.\nStopkę pierwszego rodzaju wyceniono na 960 zł, a drugiego rodzaju na 740 zł.\n[zdjęcie stopek Pro Audio Bono PAB ceramic 5]


Citroen C3 - pierwsza jazda - Testy - Blog motoryzacyjny, testy samochodów, nowości z branży\nCitroen C3 - pierwsza jazda\n24.02.2010 roku w Hotelu Holiday Inn w Józefowie pod Warszawą odbyły się: oficjalny pokaz nowego Citroena C3 oraz pierwsze jazdy testowe.\nOsiem lat temu grupa PSA przedstawiła swoje nowe dziecko Citroena C3. Wyróżniał się on gabarytami oraz przestronnością wnętrza, co zostało docenione przede wszystkim przez kobiety. Nie da się ukryć iż powstały w związku z tym opinie, że nowa „cytrynka” jest wyglądem dedykowana dla kobiet. Model ten na początku był wyłącznie w wersji 5-drzwiowej. W późniejszym okresie do oferty wprowadzono Citroena Pluriela (kabriolet). Cztery lata temu dobrze już znany model przeszedł facelifting. Po upływie kolejnych czterech lat, coraz to bardziej popularny Citroen, doczekał się następcy.\nPrace nad nowym modelem trwały około 2 lata. Ciekawostką jest fakt, że samochód od początku do końca został zaprojektowany komputerowo bez zbędnych samochodowych studyjnych i „glinianych” modeli.\nW porównaniu z modelem poprzednim nowy C3 przede wszystkim został wydłużony oraz poszerzony, bez zwiększenia, dotychczasowej wysokości pojazdu. Zabieg ten miał zdecydowany wpływ na jego stabilność auta. Nadwozie zostało bardziej płynnie ukształtowane, nie będzie można już powiedzieć iż jest to samochód zaprojektowany wyłącznie czy przede wszystkim pod kątem kobiet. Nowe światła przednie oraz tylne są idealnie dopasowane wielkościowo oraz stylistycznie do bryły pojazdu. Sprawia to wrażenie, że wszystkie elementy są na swoim miejscu. Z nowości które zastosowano w nowym C3 wyróżnić można panoramiczną szybę przednią (szyba jest klejona warstwowo) o nazwie Zenith, zachodząca na dach pojazdu. Zastosowanie takiego rozwiązania zmusiło inżynierów do przesunięcia belki dachowej (która została wykonana ze stali o podwyższonej jakości) do tyłu. Efekt, który dzięki temu powstał jest interesujący i na pewno jest to fakt wyróżniający nowego Citroena C3. Taka szyba jest dostępna w standardzie dopiero w najbogatszej wersji wyposażenia(Exclusive), w niższej wersji wyposażenia (Seduction), jest dostępna jako opcja. Trzeba jednak pamiętać, że taka szyba jest relatywna droga (koszt nowej szyby z wymianą oraz zakupem kleju wynosi ok 3800 zł).\nWe wnętrzu C3 nie spotkamy już jak dawniej nie najlepszej jakości tworzyw sztucznych oraz niedopasowania części. Zmieniona całkowicie deska rozdzielcza jest ergonomiczna i intuicyjna. Siedmiocalowy wyświetlacz nawigacji, umieszczony centralnie zapewnia dobrą możliwość odczytu podawanych informacji. Niestety do obsługi nawigacji oraz radia trzeba się przyzwyczaić, ponieważ jest to dosyć skomplikowane.\nTestując C3, spotkaliśmy się z pewną niedogodnością, którą jest brak uchwytu na kubek czy niewielką butelkę z napojem. Podczas eksploatacji niekiedy w upalne dni, może to być niewygodne. Kolejną niedogodnością jest brak możliwości regulacji zmiany górnego punktu mocowania przednich pasów bezpieczeństwa. Mimo możliwości regulacji wysokości posadowienia foteli przednich, to i tak naszym zdaniem powinna być zastosowana w/wym regulacja.\nNa dobrą ocenę zasługuje zapewnienie widoczności, zarówno do tyłu, jak i do przodu. Słupki boczne nie przeszkadzają, tak jak w niektórych modelach innych aut, kiedy to słupek „A” powoduje „schowanie się” pieszego. Kolejną zaś zaletą małego C3 jest dobre nagłośnienie audio (niestety nie w standardzie dostępne tylko w najbogatszej wersji wyposażenia). W zestaw tego nagłośnienia wchodzi 6 głośników oraz subwoofer umieszczony w bagażniku (zajmuje 13 litrów pojemności bagażnika). Mówiąc o bagażniku trzeba pamiętać, że Citroen C3 ma 300 litrów pojemności w wersji z subwooferem, a bez niego 313 litrów. Jest to największa pojemność bagażnika w tej klasie samochodów.\nPod maską testowanych przez dziennikarzy modeli była zamontowana jednostka napędowa o zapłonie iskrowym i objętości skokowej silnika 1.4 litra, rozwijająca moc 90 KM. Citroen, jak zostało powiedziane specjalnie wyposażył auta testowe w te jednostki. Kierował się wynikami sprzedaży „starego” modelu z których wynikało, iż tylko parę procent sprzedanych aut wyposażonych było w jednostki o zapłonie samoczynnym. To ciekawe, a co z emisją CO2, przecież znacznie niższą dla dieslowskich jednostek napędowych i w tym aspekcie promujące te ostatnie. Chyba jednak chodzi o koszty jednostek dieslowskich. Czyżby nadal zbyt mała była świadomość ekologiczna ludzi, a może uważa się, że wpływ człowieka na emisję gazów cieplarnianych jest znikomy W/wym jednostka benzynowa jest typowo „miejską”, o wystarczających osiągach. Ważną rzeczą jest dobre wyciszenie samochodu. Do ok. 4000 obr/min silnik jest prawie niesłyszalny. Dopiero powyżej tej prędkości obrotowej zaczniemy go słychać.\nDla osób poszukujących jednak innych jednostek napędowych w C3, innych silników o zapłonie iskrowym o mniejszej bądź większej mocy, czy jednostek o zapłonie samoczynnym mimo wszystko też się coś znajdzie. W ofercie Citroena C3 są do wyboru 4 silniki benzynowe oraz 3 silniki z zapłonem samoczynnym.\nDostępną gamę silników oraz ich parametry techniczne przedstawia tablica poniżej:\nSilniki o zapłonie iskrowym\n1.1i 60KM 1.4i 75KM 1.4i 95KM 1.6VTi 120KM\nObjętość skokowa [cm3] 1124 1360 1397 1598\nŚrednica x skok [mm] 72 x 69 75 x 77 77 x 75 77 x85,5\nMoment obrotowy [Nm] przy [obr/min] 94 przy 5500 118 przy 5200 136 przy 6000 160 przy 6000\nMoc [KM] 60 75 95 120\nMasa własna [kg] 1010 1030 1075 1075\nDopuszczalna masa całkowita [kg] 1527 1529 1579 1579\n1000m ze startu zatrzymanego [s] 37,9 35,5 32,2 30,3\n0-100km/h [s] 16,5 14,2 10,6 8,9\nVmax [km/h] 155 163 184 190\nEmisja CO2 [g/km] 137 163 184 190\nSilniki z zapłonie samoczynnym\n1.4HDi 70KM 1.6HDi 90KM 1.6HDi 90KM\nObjętość skokowa [cm3] 1398 1560 1560\nŚrednica x skok [mm] 73,7 x 82 75 x 88,3 75 x 88,3\nMoment obrotowy [Nm] przy [obr/min] 160 przy 4000 215 przy 4000 215 przy 4000\nMoc [KM] 70 90 90\nMasa własna [kg] 1065 1080 1080\nDopuszczalna masa całkowita [kg] 1564 1607 1607\n1000m ze startu zatrzymanego [s] 35,6 32,7 32,7\n0-100km/h [s] 13,7 11 11\nVmax [km/h] 163 180 180\nEmisja CO2 [g/km] 110 113 99\nFiltr cząstek stałych Nie Nie Tak\nJak możemy zauważyć wybór mamy spory, więc każdy znajdzie coś dla siebie. Pod względem ekologii o której było nieco powyżej, Citroen może się jednak pochwalić jednostką o zapłonie samoczynnym i objętości skokowej 1.4 litra, mocy 90KM. Zwracamy uwagę na ten silnik, ponieważ jest on wyposażony w filtr cząstek stałych, co sprawia, że emisja tych cząstek stałych została zdecydowanie obniżona. Emisja CO2 została zaś obniżona do 99 g/km. Jest to dobry wynik, a silnik ten bez problemu spełni wymagania normy Euro 5.\nPoniżej przedstawiony jest obecny cennik nowego Citroena C3 w zależności od wersji wyposażenia oraz zabudowanego silnika:\nSilnik Wersja wyposażenia Cena (brutto)\n1.1i 60KM Attraction 42400\n1.4i 75KM Attraction 43900\n1.4i 75KM Seduction 48500\n1.4 VTi 95KM Seduction 52400\n1.4 VTi 95KM Exclusive 57700\n1.4 VTi 95KM Exclusive 60200\n1.6 VTi 120KM Exclusive 61200\n1.4 HDi 70KM Attraction 49900\n1.4 HDi 70KM Seduction 54500\n1.6 HDi 90KM Seduction 58000\n1.6 HDi 90KM Exclusive 63300\nReasumując nowy Citroen C3 jest ciekawą propozycją, która ma szansę przyciągnąć rzeszę klientów. Pamiętać trzeba, że kategoria samochodów miejskich jest bardzo obszerną i dopiero za jakiś czas będziemy mogli relatywnie zobaczyć czy nowy Citroen C3 przypadnie do gustu, także krajowym klientom.\nZdjęcia oraz opracowanie: Maciej Gis


„Wprost”: dzieci za kasę - Komunikat prasowy - Biuro prasowe - PMPG SA - Platforma Mediowa Point Group (PGM)\n„Wprost”: dzieci za kasę\nW Polsce bez problemu można kupić plemniki, komórki jajowe czy wynająć brzuch. Kulisy tego procederu odsłania w najnowszym wydaniu tygodnika „Wprost” Paulina Socha-Jakubowska. Ponadto w numerze m.in. wywiad z Markiem Suskim, kulisy manipulacji politycznych w internecie oraz raporty: o świadczeniach na dzieci i chorobach cywilizacyjnych.\n„Chociaż prawo zabrania handlu nasieniem i jajeczkami, wystarczy kilka godzin, by w internecie znaleźć dawców komórek rozrodczych lub brzuch do wynajęcia” – o sprawie w tekście z okładki pisze Paulina Socha-Jakubowska.\nSieć na zamówienie.Lajki na sprzedaż kupowane przez polityków. Boty popierające PO i trolle działające na rzecz PiS. Szymon Krawiec ujawnia, jak wielka polityka wchodzi do internetu, by manipulować opinią publiczną.\nAlfabet Andrzeja Dudy- Eliza Olczyk podsumowuje dwa lata prezydentury w subiektywnym alfabecie.\n„Niemcy ciągle nie wyrównali rachunków”- mówi w rozmowie z Elizą Olczyk i Joanną Miziołek poseł PiS Marek Suski.\nWidmo dekoncentracji krąży po mediach- dziennikarki polityczne "Wprost" kreślą tło jesiennej bitwy o media, do której szykuje się PiS.\nUchodźcy chcą być Polakom potrzebni.To nic, że czasem ktoś ich opluje lub nazwie terrorystą. Bo zdarzają się dobre chwile - o realiach życia uchodźców w Polsce pisze Agata Jankowska.\nJak zdobyć pieniądze na dzieci?- poradnik o 500+ i nie tylko.\nWielki Brat w telefonie. Są firmy, które handlując danymi, robią świetny interes. Bo wiedzą o nas więcej niż własna rodzina. O sposobach i metodach ich działania pisze Karol Wasilewski.\nRaport: Piętno cywilizacji:\nPięć nieznanych prawd o cukrzycy\nBicz Boży w Chinach- Jezus odrodził się w Chinach jako kobieta. O jej wyznawcach, którzy od ponad 20 lat próbują zgładzić biblijnego czerwonego smoka, utożsamianego z partią komunistyczną, pisze Jakub Mielnik.\nMaski Casanovy - Chciał być filozofem i sławnym pisarzem, w pamięci potomnych zapisał się jako uwodziciel wszech czasów. Nieznane oblicze Casanovy przybliża Leszek Bugajski.\nLuc Besson, autor „Nikity” i „Leona zawodowca”, zrobił „Valeriana i Miasto Tysiąca Planet” – najdroższy nieamerykański film w historii. W wywiadzie z Dawidem Muszyńskim mówi, czemu ludzie boją się zmian.\nKocham cię Polsko - międzynarodowe sławy, które doceniają nasz kraj.\nTe oraz wiele innych materiałów na łamach najnowszego wydania tygodnika „Wprost”, które 7 sierpnia trafi do kiosków i salonów prasowych na terenie całej Polski, a 6 sierpnia od godziny 20:00 będzie dostępne w formie e-wydania.\n"Wprost" 30 Ewa Kasprzyk bez cenzury\n"Do Rzeczy" (30) TVN. Jedyna skuteczna stacja


: Strona Główna » Gminy » Aktualności » „XV Święto Ciulimu -...\nW dniach 18 - 20 sierpnia 2017 roku odbył się Festiwal Kultury Polskiej i Żydowskiej -\n„XV Święto Ciulimu - Czulentu” Lelowskie Spotkania Kultur.\nPodczas pierwszego dnia festiwalu w Gminnym Ośrodku Kultury w Lelowie odbyła się projekcja filmu pt. ,,Mr Gaga”, którego reżyserem jest Tomer Heymann. Dyskusję o filmie, jak co roku, poprowadził dr Maciej Stroiński z Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wszyscy uczestnicy mogli także obejrzeć wystawę obrazów olejnych Pana Piotra Kanieckiego. Kolejnym punktem spotkania było rozstrzygnięcie VIII Konkursu Potraw Regionalnych zorganizowanego pod patronatem Starosty Częstochowskiego. Oceny potraw dokonali znawcy kuchni żydowskiej i regionalnej- Pan Paweł Antas, Pani Justyna Woźnica oraz Pani Joanna Sokolińska. Na zakończenie pierwszego dnia festiwalu wszyscy uczestnicy spotkania zostali zaproszeni na degustację potraw regionalnych przygotowanych przez laureatów VIII Konkursu Potraw Regionalnych.\nTrzeci dzień festiwalu rozpoczął się uroczystym zapaleniem menory przez przedstawicieli społeczności polskiej i żydowskiej. Należy zaznaczyć, iż w tym dniu Pani Dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury Ewa Molenda została odznaczona przez że Pana Wicewojewodę Śląskiego - Mariusza Trepkę odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”, którą przyznaje Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W niedzielne popołudnie\nna lelowskiej scenie gościł polski pianista, kompozytor, dyrygent, ostatni żyjący przedstawiciel przedwojennych klezmerów w Polsce, zwany ostatnim klezmerem Galicji Leopold Kozłowski i jego przyjaciele. Pan Leopold Kozłowski otrzymał specjalną statuetkę, ufundowaną przez Wójta Gminy Lelów - Pana Krzysztofa Molendę –„Lelowski Płaszcz” za wieloletnie wsparcie festiwalu. Na zakończenie trzeciego dnia festiwalu zaprezentował się zespół Chmielnikers.


Cena od: 183 PLN / 1 dzień Obiekt Baltica Towers AP1108 usytuowany jest w Gdańsku, 2,2 km od plaży Jelitkowo i 2,9 km od Międzynarodowych Targów Gdańskich. Okolica cieszy się popularnością wśród miłośników turystyki pieszej. Obiekt jest oddalony o 1 km od plaży Brzeźno.\nW naszej ofercie m.in.: czujnik dymu, wycieczki rowerowe, bezpłatne WiFi, monitoring w pomieszczeniach ogólnodostępnych, kort tenisowy, taras, Po zakończeniu sprzątania pokoje są zabezpieczane do czasu przybycia gości, Personel przestrzega środków bezpieczeństwa określonych przez władze lokalne, zwierzęta domowe są akceptowane, plaża, pokoje dla niepalących, Faktury, ogrzewanie, Pokoje są dezynfekowane między pobytami, dostęp do Internetu, wycieczka lub spacer po miejscowych zabytkach, całkowity zakaz palenia, WiFi, parking na miejscu, prywatny parking, piesze wycieczki, piesze wycieczki, bezpłatny parking, ogród, parking, sauna, opcje śniadaniowe, monitoring wokół obiektu.\nW obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. Prosimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Baltica Towers AP1108 o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. W odpowiedzi na koronawirusa (COVID-19) ten obiekt zapewnia obecnie dodatkowe środki bezpieczeństwa i środki sanitarne.