data:19 grudnia 2014 Redaktor: GKut\nWojciech Sumliński WSI Bronisław Komorowski afera marszałkowa\nRozprawa, w której zeznawał Bronisław Komorowski - 18 grudnia 2014 r.\nRozprawa odbyła się na zasadzie sesji wyjazdowej Sądu, w Pałacu Prezydenckim na ul. Krakowskie Przedmieście, w specjalnie przygotowanej i wyposażonej do tego celu sali. Rozprawie przewodniczył sędzia Stanisław Zdun, a przesłuchiwanym świadkiem był obecny Prezydent, Bronisław Komorowski. Na sali obecnych było kilkanaście osób publiczności, w części znanej z poprzednich rozpraw, Policja, BOR, przedstawiciele Kancelarii Prezydenta, a także wielu przedstawicieli mediów m.in. Polskie Radio, TVN24/Fakty TVN, Polsat News, TVP Info, Superstacja, TV Republika oraz Katolickie Stowarzyszenie Dziennikarzy.\nNa początku o głos poprosił Wojciech Sumliński, który złożył oświadczenie. Poinformował Sąd, że kilka dni wcześniej został wezwany w trybie pilnym do Prokuratury Apelacyjnej w Warszawie, gdzie w kancelarii tajnej przedstawiono mu kilkustronicowe pismo z zapisem spraw i wątków, o których mówienie publiczne, w kontekście zbliżającej się rozprawy w Pałacu Prezydenckim, będzie złamaniem tajemnicy państwowej i zagrożone odpowiedzialnością karną. Wojciech Sumliński zapytał Sąd, czy w takim razie czy wolno mu zadawać jakiekolwiek pytania oraz jak powinien zwracać się do świadka ze względu na pełniony przez niego urząd. Wojciech Sumliński przedstawił również Sądowi wezwanie do prokuratury na spotkanie, o którym poinformował Sąd w swoim oświadczeniu, i poprosił o załączenie go do akt sprawy.\nSąd, odpowiadając na pytanie Wojciecha Sumlińskiego, stwierdził, że nie ma żadnych ograniczeń proceduralnych w zadawaniu pytań, a gdyby jakieś okoliczności związane z danym pytaniem były objęte tajemnicą państwową, powinno to być zasygnalizowane przez świadka. Odnosząc się do formy, w jakiej Wojciech Sumliński ma zwracać się do świadka, Sąd pozostawił to do decyzji oskarżonego dziennikarza, prosząc jedynie, aby było to zgodne z zasadami szacunku.\nSąd, wobec braku sprzeciwu od żadnej ze stron, dopuścił do rejestracji przebiegu rozprawy przed media, a także do transmisji "na żywo", z wyłączeniem wizerunku i danych osobowych oskarżonego Aleksandra L. Niestety, nie wiem, po co główne stacje telewizyjne wystąpiły o tą możliwość, ponieważ okazało się, że praktycznie nie prowadziły takiego przekazu, poza TV Republika, która z kolei miała bardzo duże problemy, aby w ogóle dostać się na tę rozprawę i móc ją rejestrować. Zastanawiające jest, po co ci wszyscy dziennikarze mainstreamowych mediów przybyli w takim razie na tę rozprawę, zabierając w ten sposób miejsca innym mediom, które chciały rejestrować jej przebieg, z ograniczonej puli, która była dla mediów dostępna.\nNastępnie Sąd odebrał dane od świadka, Bronisława Komorowskiego, a także, na wniosek Wojciecha Sumlińskiego, przyrzeczenie. Po odebraniu przyrzeczenia Sąd poprosił świadka, aby powiedział, co wie o tej sprawie.\nBronisław Komorowski zaznaczył, że siłą rzeczy, ze względu na upływ czasu, nie pamięta więcej, niż zeznał w prokuraturze. W okresie, kiedy obejmował funkcję marszałka, zjawił się u niego dawny oficer WSW, płk. Aleksander L., który sugerował, że ma możliwość dotarcia do tajnego Aneksu. Było to dla niego dziwne, gdyż jako marszałek Sejmu, miał do niego możliwość dostępu. Potem pojawił się u niego kolejny oficer, z WSI, płk. Leszek Tobiasz, który twierdził, że ma dowody w postaci nagrań, na kasetach video i magnetofonowych, o możliwości korupcji w Komisji Weryfikacyjnej WSI, i że nagrania te dotyczą również płk. Aleksandra L. Ponieważ chciał się wywiązać z poinformowania o tej sprawie organów państwa, nawiązał kontakt z Pawłem Grasiem, który zasugerował przekazanie tej sprawy służbom. Płk. Leszek Tobiasz pokazał mu jeden fragment nagrania video, na którym można było rozpoznać twarz płk. Aleksandra L. Następnie ABW przejęło płk. Leszka Tobiasza w jego biurze poselskim i na tym jego rola się zakończyła.\nPo tych zeznaniach świadka, prokurator zapytał go, w jakim czasie odbyły się jego spotkania z płk. Aleksandrem L. i płk. Leszkiem Tobiaszem. Bronisław Komorowski odpowiedział, że jeśli o to chodzi, to podtrzymuje swoje zeznania złożone w prokuraturze, dodając, że sugestie płk. L. o Aneksie były dla niego dziwne, bowiem jako marszałek Sejmu i tak miałby do niego dostęp. Kolejne pytanie zadał obrońca Wojciecha Sumlińskiego, mecenas Waldemar Puławski, który zapytał, ile czasu minęło pomiędzy spotkaniem świadka z płk. Aleksandrem L. a zawiadomieniem ABW. Bronisław Komorowski odpowiedział, że nie pamięta, ale było tak, jak zeznał w prokuraturze. Na kolejne pytanie mecenasa Puławskiego, ile świadek odbył spotkań z oboma panami do czasu powiadomienia ABW, świadek odparł, że, jak mu się wydaje, z płk. Aleksandrem L. były to dwa spotkania, a z płk. Leszkiem Tobiaszem spotkał się parę razy. Mecenas Puławski chciał się dowiedzieć od świadka, co było priorytetem podczas tych rozmów - Bronisław Komorowski stwierdził, że nie chciałby wnikać w motywy płk. L. i płk. Tobiasza, ale pierwszą jego myślą było zdziwienie, że płk. Aleksander L. przyszedł właśnie do niego w tej sprawie, bowiem pamiętał go jeszcze z czasów, kiedy płk. L był w kontrwywiadzie WSW kierowanym przez gen. Bułę, oskarżonego m.in. o niszczenie archiwów. Uważał płk. Aleksandra L. za człowieka związanego z poprzednim systemem i jako wiceminister MON w tamtym czasie, wyraził na jego temat negatywną opinię. Drugą myślą świadka było zdziwienie, że propozycja dotycząca Aneksu jest kierowana w jego stronę, bowiem jako marszałek Sejmu miał dostęp do niego dostęp. Jeśli chodzi o płk. Leszka Tobiasza, to nie był on znany świadkowi, a o przedstawionej przez niego sprawie możliwości korupcji w Komisji WSI postanowił poinformować odpowiednie instytucje, za pośrednictwem przewodniczącego sejmowej komisji ds służb specjalnych, Pawła Grasia.\nMecenas Puławski zapytał, czy któryś z tych oficerów posługiwał się wtedy nazwiskiem Wojciecha Sumlińskiego - świadek odpowiedział, że płk. Leszek Tobiasz wymieniał jedno nazwisko członka Komisji Weryfikacyjnej oraz wspominał o jakimś pośredniku, ale on przekazał tę sprawę służbom, a potem zajmował się Sejmem.\nWojciech Sumliński zapytał świadka, czy płk. Aleksander L. dostarczył mu Aneks. Bronisław Komorowski odpowiedział, że były to raczej sugestie, że może go dostarczyć. Następnie oskarżony dziennikarz zapytał świadka, kiedy zapoznał się on z Aneksem - Bronisław Komorowski odparł, że chyba w ogóle nie zapoznał się z tym dokumentem, który miał go zresztą zaatakować, a on podtrzymuje swoją krytyczną ocenę rozwiązania WSI przez rząd PiS. Wojciech Sumliński stwierdził, że ponieważ widzi sprzeczność pomiędzy dzisiejszymi zeznaniami świadka, a zeznaniami złożonymi przez świadka w prokuraturze, to prosi, aby w takim razie Sąd odczytał zeznania Bronisława Komorowskiego z postępowania przygotowawczego, zanim przejdzie do zadawania kolejnych pytań.\nSąd postanowił odczytać zeznania złożone przez Bronisława Komorowskiego w dn. 24 lipca 2008 r. w prokuraturze. Wynika z nich, że zna on płk. Aleksandra L., zetknął się z nim w latach 90-tych, gdy płk. L był szefem kontrwywiadu WSW i współpracownikiem gen. Buły, odpowiedzialnego za niszczenie akt WSW. Bronisław Komorowski miał mieć wpływ na to, że płk. Aleksander L. utracił swoje stanowisko i odszedł z wojska. Kolejny raz spotkał się z nim w listopadzie 2007 r., poprzez pośrednictwo gen.J.Buczyńskiego, który poinformował go, że płk. L. może mieć jakieś interesujące informacje na jego temat. Pierwsze spotkanie z płk. Aleksandrem L. Bronisław Komorowski odbył ok. 19-tego listopada. Płk. L. przyszedł na nie sam i sugerował, że ma możliwość dotarcia do Aneksu i informacji, które są w nim na jego temat (Komorowskiego - przyp.aut.), ale nie określił w związku z tym żadnych żądań. Bronisław Komorowski wyraził wstępnie zainteresowanie. Po kilku dniach skontaktowała się z nim Jadwiga Zakrzewska, która go poinformowała, że jej sąsiad, płk. Leszek Tobiasz, ma jakieś ważne informacje dotyczące bezpieczeństwa państwa i chciałby się z nim spotkać. Do spotkania tego doszło 21-go listopada 2007 r. Płk. Tobiasz poinformował go, że ma dowody korupcji w Komisji Weryfikacyjnej WSI, w którą jest zamieszany m.in. płk. Aleksander L.; padało również nazwisko Leszka Pietrzaka oraz była mowa o jakimś pośredniku. Płk. Tobiasz nagrał rozmowy z płk. Aleksandrem L. i Leszkiem Pietrzakiem. Na jednym z kolejnych spotkań, 3-go grudnia 2007 r., Bronisław Komorowski widział kamerę, kasety, a także poprosił o kadr z wizerunkiem Aleksandra L. - i zobaczył, że faktycznie jest on tam nagrany. Następnego dnia przekazał tę informację Pawłowi Grasiowi, a ten powiadomił szefa SKW płk. Grzegorza Reszkę, ale potem zasugerował, że sprawą się powinno jednak zająć ABW i po kilku dniach odbyła się rozmowa na ten temat z Krzysztofem Bondarykiem, szefem ABW. Doszło do spotkania z płk. Leszkiem Tobiaszem, który został przekazany ABW.\nBronisław Komorowski zeznał, że nie pamięta, kiedy odbył drugie spotkanie z płk. Aleksandrem L. Nie odnosił podczas tych spotkań wrażenia, że jest to prowokacja wobec jego osoby. Płk. Aleksander L. niczego od niego nie żądał ani niczego mu nie oferował. Marszałkiem został w dn. 5-tego listopada 2007 r. Płk. Leszek Tobiasz prokrotnie odwiedzał go w biurze poselskim, już po nadaniu sprawie biegu, ale on odsyłał go do ABW, bo wiedział, że jest już prowadzone przez tę służbę postępowanie.\nSąd zapytał, czy świadek podtrzymuje swoje zeznanie z prokuratury - Bronisław Komorowski potwierdził.\nSąd oczytał jeszcze jeden fragment zeznań z prokuratury, z którego wynika, że Bronisław Komorowski był zdziwiony inicjatywą płk. Aleksandra L. Z kolei płk. Leszek Tobiasz nie wiedział, że płk. Aleksander L. się z nim (tj. Bronisławem Komorowskim - przyp. aut.) kontaktował. Wojciecha Sumlińskiego kojarzy z prasy. Nie słyszał, aby Piotr Bączek miał sprzedać "Agorze" Aneks za 1 mln zł.\nMecenas Puławski zapytał, czy świadek kojarzy nazwisko Sumlińskiego tylko z prasy - Bronisław Komorowski odpowiedział, że nie ma nic więcej do dodania ponad to, co zeznał w prokuraturze i z całym szacunkiem dla oskarżonych, ale wtedy miał całe państwo na głowie.\nWojciech Sumliński zapytał świadka, czy nie widzi rozbieżności czy też sprzeczności pomiędzy tym, co zeznał w prokuraturze, a tym, co zeznał przed Sądem dzisiaj - ale Sąd poprosił, aby oskarżony dziennikarz, zadając pytanie, wskazał konkretne rozbiezności, do których miałby się odnieść świadek. Wojciech Sumliński zapytał, czy w takim razie to były sugestie ze strony płk. Aleksandra L., czy też to świadek wyraził zainteresowanie Aneksem - Bronisław Komorowski odpowiedział, że on nie widzi w tym rozbieżności. Dodał, że na pewno czytał sam Raport i chyba czytał też Aneks, co zresztą można sprawdzić. Sąd zapytał świadka, czy wyrażał zaintersowanie treścią Aneksu - Bronisław Komorowski wyjaśnił, że wykazywał zainteresowanie, ale Aleksandrem L., aby go "nie spłoszyć", bo nie wiedział, jakie są jego intencje. Sąd zapytał, czy w takim razie świadek zawiadomił o tej sprawie jakieś organy państwa - świadek odparł, że zawiadomił Pawłą Grasia i służby, najpierw wojskowe, a potem ABW, bowiem w grę mogło wchodzić zagrożenie bezpieczeństwa państwa. Sąd chciał się dowiedzieć, ile czasu minęło od pierwszego spotkania do zawiadomienia służb - Bronisław Komorowski odpowiedział, że nie pamięta, upływ czasu jest nieubłagany, podtrzymuje to, zeznał w prokuraturze.\nWojciech Sumliński poprosił Sąd, aby odczytał zeznania świadka ze strony 1701 protokółu z prokuratury, bo widzi sprzeczność w jego zeznaniach. Z odczytanego fragmentu wynikało, że Bronisław Komorowski wyraził wstępne zainteresowanie propozycją płk. Aleksandra L., tj. uzyskaniem Aneksu. Sąd zapytał świadka, czy podtrzymuje, że rzeczywiście wyraził takie zainteresowanie - Bronisław Komorowski odparł, że Aneks mógł dostać legalnie, a jego zainteresowanie propozycją Aleksandra L. wynikało z tego, że chciał się zorientować w jego intencjach. Wojciech Sumliński zapytał, czy świadek podtrzymuje, że z płk. Leszkiem Tobiaszem spotkał się po dwóch tygodniach - świadek potwierdził. Wojciech Sumliński zapytał, kto w takim razie kłamie, świadek czy panowie Graś i Bondaryk, ale Sąd uchylił to pytanie, z uzasadnieniem, że świadkowi nie były odczytane zeznania innych świadków, więc trudno, aby się do nich odnosił.\nPo konsultacji Wojciecha Sumlińskiego ze swoim obrońcą, ten ostatni zapytał, czy świadek pamięta, w jakich okolicznościach Paweł Graś i Krzysztof Bondaryk nawiązali pierwszy kontakt z płk. Leszkiem Tobiaszem. Świadek odpowiedział, że podtrzymuje w tej kwestii swoje zeznania z prokuratury. Następnie Wojciech Sumliński zapytał, kiedy świadek poznał płk. Aleksandra L. oraz co to znaczy, że wydał o nim negatywną opinię. Bronisław Komorowski stwierdził, że w kwestii, kiedy poznał Aleksandra L. podtrzymuje swoje zeznania z prokuratury i nie ma nic więcej do dodania, a jego zdaniem negatywna opinia to negatywna opinia. Oskarżony dziennikarz poprosił o potwierdzenie, czy to przed decyzję świadka płk. Aleksander L. odszedł z wojska - świadek potwierdził. Wojciech Sumliński zapytał, czy świadek wie o roli w tej sprawie sejmowej podkomisji Okrzesika, która spowodowała usunięcie płk. Aleksandra L. z wojska - świadek odpowiedział, że poseł Okrzesik był jego przyjacielem i współpracownikiem. Następnie Wojciech Sumliński zapytał Bronisława Komorowskiego, czy wie o roli płk. Aleksandra L. w sprawie potrącenia w 2004 r. jego syna przez ochroniarza Jana Kulczyka, który to Aleksander L. przestawiał się jako jego pełnomocnik, co zostało opisane w artykule prasowym przez dziennikarza Leszka Misiaka - Bronisław Komorowski odpowiedział, że jeśli ktoś się na niego powoływał, to jest to jakaś insynuacja, a jego syn omal w tym wypadku nie zginął.\nWojciech Sumliński chciał się dowiedzieć od świadka, czy przed 2007 r. miał jakiś kontakt z płk. Leszkiem Tobiaszem - świadek zaprzeczył, dodając, że być może była jakaś sytuacja poselska, bo płk. Tobiasz mieszka na terenie jego okręgu wyborczego, ale nie pamięta. Świadek potwierdził, że spotkanie z płk. Tobiaszem zorganizowała poseł Jadwiga Zakrzewska, którą zna od wielu lat. Pytanie Wojciecha Sumlińskiego, w jaki sposób pracownica spółdzielni "Społem" została wiceministrem MON, zostało przez Sąd uchylone, jako nie mające związku ze sprawą. Mimo wszystko Wojciech Sumliński próbował drążyć temat znajomości świadka z Jadwigą Zakrzewską i jej kwalifikacji, ale Sąd większość z tych pytań uchylił, odmówił też odczytania jej zeznań, argumentując, że na tej rozprawie nie są prowadzone czynności konfrontacji. Wojciecha Sumlińskiego szczególnie interesowało, czy organizując spotkanie świadka z płk. Tobiaszem, mówiła mu ona, że płk. Leszek Tobiasz jest jej sąsiadem, czy też tego nie mówiła. Bronisław Komorowski odpowiedział, że podtrzymuje w tej kwestii swoje zeznania z prokuratury, a od oceny jego zeznań jest Sąd, a nie oskarżony.\nWojciech Sumliński zapytał, czy spotykając się z płk. Leszkiem Tobiaszem, świadek wiedział, że inwigilował on Kościół Katolicki i szantażował Abp. Paetza - Bronisław Komorowski odparł, że nic o tym nie wiedział, nie znał przeszłości płk. Tobiasza, a ich rozmowa koncentrowała się wokół sprawy korupcji. Na pytanie, czy takie spotkania drugiej osoby w państwie to standard, świadek wyjaśnił, że do biura poselskiego przychodzą różni ludzie z różnymi problemami, donosami czy prośbami o interwencje, a ponieważ kilka dni wcześniej miał w biurze płk. Aleksandra L., to w przypadku płk. Leszka Tobiasza uznał, że nie należy tej sprawy zlekceważyć, ponieważ w grę może wchodzić zagrożenie bepzieczeństwa państwa. Taka sytuacja, że zjawia się u niego dwóch pułkowników służb specjalnych, zdarzyła mu się raz w życiu.\nWojciech Sumliński, powracając do sprawy Jadwigi Zakrzewskiej, złożył wniosek do Sądu, aby doprowadzić do jej konfrontacji ze świadkiem. Do wniosku dołączył się obrońca Wojciecha Sumlińskiego, który przyznał, że odczuwa pewien dyskomfort w tej sytuacji, ale rozumie postępowanie swojego klienta, który widzi związek rozbieżności zeznań obojga świadków ze sprawą, w wyniku której znalazł się na ławie oskarżonych. Sąd poprosił o przygotowanie tego wniosku w ciągu 7-miu dni na piśmie, wraz z uzasadnieniem, oraz wyznaczył okres 7-miu dni od złożenia wniosku na ustosunkowanie się do niego stron.\nNastępnie Wojciech Sumliński zapytał świadka, do kogo powinien się zgłosić poseł, jeśli powziął wiedzę o jakimś przestępstwie. Bronisław Komorowski odpowiedział, że każdy postępuje tak, jak uważa za stosowne - on poinformował o tym organy państwa, ponieważ istniała możliwość zagrożenia bezpieczeństwa państwa w newralgicznym punkcie służb specjalnych. Wojciech Sumliński zapytał, czy pierwsze spotkanie świadka z płk. Leszkiem Tobiaszem miało miejsce w dn. 21.11.2007 r. - świadek wyjaśnił, że przygotowując się do przesłuchania w prokuraturze, starał się tę datę ustalić ściśle, na podstawie swojego kalendarza, ale przyznał, że mogły się w tym kalendarzu zdarzyć błędy.\nSąd postanowił odczytać kolejne zeznania Bronisława Komorowskiego z prokuratury, tym razem złożone w dn. 21.01.2009 r. Wynika z nich, że Bronisław Komorowski dopuścił możliwość błędnego podania terminów swoich spotkań z płk. Leszkiem Tobiaszem, i że być może płk. Leszek Tobiasz lepiej zapamiętał te daty. Potwierdził, że płk. Aleksandrem L. spotkał się dwa razy, za pośrednictwem gen. Buczyńskiego. Nie pamiętał dat tych spotkań. Wydaje mu się, że drugie spotkanie z płk. L. było na krótko przed pierwszym spotkaniem z płk. Tobiaszem. W czasie rozmów z Aleksandrem L. był sam. Na ich pierwszym spotkaniu płk. L. sugerował, że ma możliwość dotarcia do Aneksu. Chciał się zorientować, czy płk. Aleksander L. chce się przeflancować pod nową władzę, konfabuluje czy też jest to jakaś prowokacja. Na spotkaniu tym nie zapadły żadne ustalenia. Spotkanie to odbyło się pod koniec października, zanim został marszałkiem Sejmu. Drugie spotkanie z płk. Aleksandrem L. miało miejsce, gdy już został marszałkiem. Nie chciał go "spłoszyć"; rozmowa koncentrowała się wokół Aneksu, ale nie było żadnych żądań ze strony Aleksandra L., choć uważa, że był bezwzględny, operatywny i niebezpieczny. Wybory odbyły się 28.10.2007 r., a on został marszałkiem 05.11.2007 r. - spotkania z płk. Aleksandrem L. i płk. Leszkiem Tobiaszem były gdzieś pomiędzy tymi datami. Spotkań z płk. Tobiaszem było kilka, nie potrafi powiedzieć, ile. Pierwsze zorganizowała Jadwiga Zakrzewska. Płk. Tobiasz mówił o korupcji, wymieniał na nim nazwisko Aleksandra L., mówił o weryfikacji swojej oraz swojego syna, a także o nagraniach. Tylko on był obecny na tym spotkaniu. Na drugie płk. Tobiasz przyniósł nagrania, podawał jakąś sumę. Bronisław Komorowski odnosił wrażenie, że płk. Tobiasz oczekiwał od niego wskazówek, czy ma się spotykać z płk. Aleksandrem L., czy nie. Co do płk. Aleksandra L., był przekonany, że miał on w przeszłości jakiejś kontakty z obcymi służbami. Płk. Leszek Tobiasz chyba na drugie spotkanie przyniósł kamerę i dowody. Podał (we wcześniejszych zeznaniach - przyp.aut.) datę 3.12.2007 r. jako datę spotkania, ale płk. Tobiasz może mieć lepszą wiedzę, kiedy się ono odbyło. Poprosił o pokazanie wizerunku płk. L. na kamerze. Uważał, że są to dowody dla służb. Po spotkaniu płk. Tobiasz zabrał dowody ze sobą, nalegał, aby zająć się tą sprawą. Bronisław Komorowski usiłował przekazać tę sprawę służbom, ale opóźniało się to ze względu na zachodzące w nich po wyborach zmiany personalne. Zapadła decyzja, chyba przy udziale Pawła Grasia, najpierw, że sprawę tę przejmuje SKW, a potem, że jednak ABW. Cała ta sytuacja trwała kilkanaście dni. Bronisław Komorowski spotkał się w tej sprawie z Bondarykiem, ale nie jest pewien, czy na tym spotkaniu był również Paweł Graś. W rozmowach z płk. Tobiaszem tematem wiodącym była korupcja, a nie Aneks; była mowa o jakimś pośredniku. Po przekazaniu sprawy prokuraturze, płk. Leszek Tobiasz przychodził potem do niego jeszcze kilkakrotnie, ale raczej w sprawie swojej sytuacji zawodowej.\nŚwiadek potwierdził swoje zeznania. Na pytanie prokuratora, czy chce coś jeszcze uzupełnić, rozszerzyć, Bronisław Komorowski powiedział, że dla niego nie była to w tamtym czasie sprawa priorytetowa, bowiem obejmował wtedy stanowisko marszałka Sejmu. Nie wyklucza, że jego zeznania nie znajdują potwierdzenia w zeznaniach innych świadków, ale składając je działał w jak najlepszej woli, mówił tyle, ile pamiętał.\nMecenas Puławski zapytał świadka, czy dostrzega sprzeczność w swoich zeznaniach (tych z lipca 2008 i stycznia 2009 - przyp.aut), jeśli chodzi o daty spotkań z płk. Aleksandrem L. i płk. Leszkiem Tobiaszem, w jednym przypadku jako paździenik 2007, a w drugim jako 21 listopad 2007 r. - Bronisław Komorowski odpowiedział, że podpisał obydwa protokóły zgodnie ze swoją pamięcią, ale dopuszcza możliwość błędnego zapamiętania tych dat, bowiem miał wtedy inne ważne sprawy. Na pytanie mecenasa Puławskiego, czy poseł miałby dostęp do Aneksu WSI, świadek odparł, że poseł nie, ale marszałek Sejmu tak, a na pytanie, czy rozmowy z płk. L. i płk. Tobiaszem odbywały się, gdy już został marszałkiem, Bronisław Komorowski stwierdził, że podtrzymuje to, co zeznał w prokuraturze. Mecenas Puławski zauważył, że ta data jest dla sprawy istotna, a świadek nie potrafi odpowiedzieć na to pytanie - Bronisław Komorowski wyjaśnił, że pamięć ludzka jest zawodna, dlatego dwa razy składał zeznania, w dobrej wierze i z maksymalnym wysiłkiem. Wszystkie te spotkania odbyły się w biurze poselskim na Krakowskim Przedmieściu.\nPo przerwie, zarządzonej przez Sąd (12:00 - 12:20), pierwsze pytanie zadał Wojciech Sumliński, który chciał się dowiedzieć od Bronisława Komorowskiego, które zeznania są w takim razie prawdziwe, bowiem z jednego z nich wynika, że najpierw było spotkanie z płk. Aleksandrem L., a potem z płk. Leszkiem Tobiaszem - a z drugiego, że było odwrotnie, jak twierdził płk. Tobiasz; jeśli najpierw spotkał się z płk. Leszkiem Tobiaszem, to wiedział, że płk. Aleksander L. jest potencjalnym przestępcą. W odpowiedzi Bronisław Komorowski stwierdził, że to do Sądu należy ocena, czy jego zeznania są spójne, czy są sprostowaniem, a on włożył wielki wysiłek, aby przywołać z pamięci te wydarzenia.\nWojciech Sumliński zapytał, która w takim razie sekwencja wydarzeń jest prawdziwa, ta z pierwszych zeznań w prokuraturze, czy ta z drugich, ale świadek nie był w stanie tego jednoznacznie określić, powtarzając, że składał swoje zeznania zgodnie ze swoją pamięcią.\nWojciech Sumliński w związku z tym złożył oświadczenie, że jeśli świadek najpierw spotkał się z płk. Leszkiem Tobiaszem, a potem z płk. Aleksandrem L., to wiedział, że ten ostatni może być potencjalnym przestępcą. Dziennikarz dodał, że nie może wydobyć od świadka odpowiedzi na najprostsze pytania - nawet takie, czy mówił prawdę w swoich pierwszych zeznaniach w prokuraturze, czy w drugich.\nSąd również próbował dowiedzieć się od Bronisława Komorowskiego, jaka była sekwencja wydarzeń, który z oficerów pierwszy do niego przyszedł, ale świadek odpowiedział, że nie dysponuje teraz lepszą pamięcią niż wtedy, kiedy składał w najlepszej wierze obydwa zeznania, a to do Sądu należy ocena ich wiarygodności; on nie potrafi teraz wyjaśnić tych rozbieżności.\nWojciech Sumliński chciał wykazać, że jeśli Bronisław Komorowski był w tamtym czasie posłem, a nie marszałkiem, to wyrażał zainteresowanie Aneksem jako poseł, który nie miał dostępu do Aneksu.W odpowiedzi Bronisław Komorowski stwierdził, że dopuszcza możliwość zachwiania swojej pamięci w tej kwestii. Wojciech Sumliński zauważył, że jeśli drugie zeznanie świadka jest prawdziwe, to znaczy, że rozmowy z oficerami trwały przez miesiąc czasu - jakie w takim razie uprawnienia miał świadek, aby prowadzić tego typu grę? Bronisław Komorowski odpowiedział, że nie rozumie tego pytania, a on sam podejrzewał, że to z nim ktoś prowadzi jakąś grę, pragnąc mu się przypodobać lub dokonać jakiejś prowokacji.\nSąd także chciał się dowiedzieć, z jakiego powodu była tak duża zwłoka w zawiadomieniu organów ścigania i dlaczego odbywane były kolejne spotkania. Świadek powtórzył, że w tamtym czasie wszystkie służby były w stanie daleko idących zmian personalnych, był to szczególny moment, zmieniał się rząd, zmieniali się szefowie służb - z jego strony była chęć jak najszybszego oddania tej sprawy, ale trafiła ona do niego z cudzej inicjatywy i to on musiał coś z tym zrobić. Sąd dopytywał, czy zmiana szegów służb wprowadziła aż taką dezorganizację w ich szeregach - świadek odparł, że służby zostały szybko powiadomione, tylko przejęcie tej sprawy przez służby się odwlekało. Sąd zapytał, kiedy w takim razie zostały zawiadomione o tej sprawie służby i jakie - Bronisław Komorowski odpowiedział, że powiadomił o tej sprawie Pawła Grasia i chyba doszło do spotkania z Bondarykiem i Grasiem. Pawła Grasia powiadomił ze względu na to, że sprawa dotyczyła nie tylko korupcji, ale również bezpieczeństwa państwa, nie był jednak w stanie określić, ile czasu minęło od pierwszej wizyty płk. L czy płk. Tobiasza do poinformowania go (Pawła Grasia) o tych spotkaniach. Wojciech Sumliński zapytał, czy miesiąc czasu to jest błyskawiczne załatwienie sprawy ważnej ze względu na bezpieczeństwo państwa, ale świadek tylko przyznał, że reakcja służb nie była natychmiastowa z powodów, o których mówił już wcześniej. Sąd zapytał świadka, czy wie, po jakim czasie Paweł Graś zawiadomił o tej sprawie służby, ale świadek odparł, że nie wie. Na pytanie dziennikarza, dlaczego nie powiadomił o tej sprawie Jana Olszewskiego, w tamtym czasie szefa Komisji Weryfikacyjnej WSI, Bronisław Komorowski odpowiedział, że nie przyszło mu to do głowy.\nWojciech Sumliński zapytał, kto skontaktował świadka z płk. Aleksandrem L. i jak zostało to spotkanie zorganizowane - świadek wyjaśnił, że skontaktował ich gen. Buczyński, twierdząc, że płk. L. ma jakieś istotne dla świadka informacje, a spotkanie odbyło się w biurze poselskim świadka na Krakowskim Przedmieściu. Bronisław Komorowski zaprzeczył, aby znał Mariana Cypla, byłego rezydenta wywiadu PRL w Wiedniu. Dziennikarz zapytał następnie świadka, czy ma świadomość, że jego wyrażenie zainteresowania propozycją płk. Aleksandra L. mogło prowadzić do przestępstwa, ale świadek powtórzył tylko, że nie wie, dlaczego ta inicjatywa Aleksandra L. była skierowana właśnie go niego, tym bardziej, że wcześniej negatywnie oceniał płk. Aleksandra L. - być może chodziło o zbliżenie do nowej władzy, a może jednak o jakąś prowokację. Wojciech Sumliński zapytał, czego w takim razie świadek oczekiwał od Aleksandra L. - czy na przykład tego, że zdobędzie on w jakiś sposób ten dokument? W odpowiedzi Bronisław Komorowski zwrócił się do Sądu, aby uniemożliwił zadawanie mu takich insynuacyjnych pytań, bowiem i tak miał mieć dostęp do Aneksu jako marszałek Sejmu. Liczył na to, że płk. Aleksander L. na kolejnym spotkaniu ujawni swoje intencje.\nPo tej odpowiedzi Bronisława Komorowskiego Wojciech Sumliński wygłosił oświadczenie, że bardzo trudno dowiedzieć się od świadka, które jego zeznania są prawdziwe, i w związku z tym prosi Sąd o zdyscyplinowanie świadka, aby jednak starał się coś więcej wydobyć ze swojej pamięci.\nWojciech Sumliński zapytał, co świadek miał na myśli zeznając, że płk. L. odezwie się do niego, jak będzie miał dostęp do Aneksu - świadek wyjaśnił, że oczekiwał, że albo Aleksander L. obnaży zamysł przestępczy, albo okaże się, że z jego strony była to konfabulacja, aby przypodobać się nowej władzy. Dziennikarz zwrócił uwagę, czy świadek nie miał obaw, że płk. Aleksander L. może podjąć jakieś działania przestępcze, aby zdobyć ten dokument, ale świadek ripostował, że nie chciał składać zawiadomienia tylko na podstawie słów płk. L., dodając, że ze strony Aleksandra L. nigdy nie padła żadna konkretna propozycja, bo wtedy złapałby od razu za telefon i zadzwonił do prokuratury. Dziennikarz zapytał, dlaczego świadek spotykał się płk. Aleksandrem L. wiedząc, że może on być zamieszany w jakieś kontakty z obcymi służbami - świadek wyjaśnił, że mówił tylko, że o płk. L. krążyły takie opinie, a gdyby miał taką wiedzę, to zrobiłby z niej użytek; krążące opinie to nie dowód.\nZdaniem Bronisława Komorowskiego, jeśli zjawisko korupcji było faktem, to mógł to robić ktoś "prywatnie", ale mogły to też robić obce służby. Jeżeli ogromna liczba oficerów znalazła się "na lodzie", to była to potencjalna grupa do pozyskiwania przez obcy wywiad, np. tych oficerów, którzy odeszli ze służby w poczuciu krzywdy.\nWojciech Sumliński zapytał, jak w takiej sprawie powinien, zdaniem świadka, zachować się polityk - świadek odpowiedział, że poinformował odpowiednie organa i służby o tej sprawie. Na pytanie dziennikarza, czy polityk powinien prowadzić takie prywatne śledztwo-spotkania, świadek odparł, zwracając się do Sądu, że jest bezradny wobec pytań oskarżonego, na co ripostował dziennikarz, że to on jest bezradny.\nNastępnie oskarżony dziennikarz zapytał, czy świadek pamięta tajną naradę, w której wzięli udział, oprócz świadka, również Krzysztof Bondaryk, Paweł Graś oraz Leszek Tobiasz - Bronisław Komorowski zaprzeczył.\nPo tej odpowiedzi świadka Wojciech Sumliński złożył oświadczenie, że mówili o tym wszyscy wymienieni świadkowie, płk. Leszek Tobiasz został prosto z gabinetu Bronisława Komorowskiego zawieziony do siedziby ABW przez jej szefa, Krzysztofa Bondaryka. Zdaniem dziennikarza, zeznania świadka są sprzeczne z tymi zeznaniami, ktoś tutaj kłamie i nie można tego wyjaśnić bez złożenia wniosku o konfrontację, aby ustalić prawdę.\nBronisław Komorowski odpowiedział, że Wojciech Sumliński wprawił go w konfuzję, mówiąc o gabinecie, bo myślał, że chodzi o jego gabinet marszałka - do takiego spotkania doszło, ale w jego biurze poselskim, a nie w gabinecie marszałka Sejmu. To tam przyjechał Krzysztof Bondaryk, aby zabrać płk. Leszka Tobiasza, i nie była to żadna tajna narada, chodziło o przejęcie płk. Tobiasza zgodnie z procedurami ABW. Bronisław Komorowski dodał, że płk. Leszek Tobiasz pojechał do ABW, a nie poszedł na piechotę, i że zabierała go specjalna grupa z ABW, a nie pan Bondaryk. Wojciech Sumliński poprosił Sąd o przytoczenie zeznań Krzysztofa Bondaryka w tej kwestii, ale Sąd odpowiedział, że podczas tej rozprawy nie ma takiej możliwości.\nWojciech Sumliński zapytał świadka, co pamięta o tym tajnym spotkaniu - świadek odparł, że powiedział już wszystko, nie była to żadna "tajna narada", to było umówione spotkanie, aby w bezpieczny sposób płk. Tobiasz został przejęty przez ABW. Sąd zapytał, kto to aranżował - świadek odpowiedział, że chyba Graś i Bondaryk. Wojciech Sumliński wyjaśnił, w formie oświadczenia, dlaczego używa określenia "tajna narada" - otóż nigdzie po niej nie ma śladu, np. w zeznaniach płk. Leszka Tobiasza, w których Bronisław Komorowski w ogóle nie istnieje. Nie ma po niej śladu także w zeznaniach samego Bronisława Komorowskiego - dlatego uważa, że była tajna.\nNastępnie oskarżony dziennikarz chciał się dowiedzieć, dlaczego świadek nadal spotykał się z płk. Leszkiem Tobiaszem po tym, jak sprawą przez niego zgłoszoną zajęła się ABW. Sąd poinformował świadka, że może odmówić odpowiedzi na to pytanie, jeśli obowiązuje go w tej kwestii tajemnica państwowa, ale świadek odpowiedział, odnosząc się jeszcze do "tajności" narady, że w prokuraturze nie było pytania o "technikę" przejęcia płk. Tobiasza przez ABW, a płk. Tobiasz przychodził do niego, albowiem był zaniepokojony zbyt wolnym rozwijaniem się tej sprawy. Mogła też za tym stać troska o los jego syna. Wojciech Sumliński zauważył, że świadek mówił wcześniej, że chciał się jak najszybciej "uwolnić" od tej sprawy, a jednocześnie nadal spotykał się z płk. Leszkiem Tobiaszem - świadek wyjaśnił, że czym innym było przekazanie służbom sprawy korupcji, a czym innym oczekiwania płk. Tobiasza, że będzie monitorował tę sprawę; być może chciał także przynieść jeszcze jakieś inne dowody w tej sprawie.\nWojciech Sumliński chciał się dowiedzieć, dlaczego świadek przez 9 miesięcy sam nie poszedł do prokuratury w tej sprawie - Bronisław Komorowski odpowiedział, że jego zdaniem, zrobił wszystko, co było do zrobienia, aby wyjaśnić sprawę zagrożenia bezpieczeństwa państwa. Sąd zapytał, dlaczego świadek formalnie nie złożył zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa - Bronisław Komorowski odparł, że poinformował odpowiednie służby o tej sprawie, i wydaje mu się, że zrobiła to ABW. Sąd uchylił kolejne pytanie Wojciecha Sumlińskiego, dlaczego Bronisław Komorowski odmówił stawienia się w październiku 2007 r. przed Komisją Weryfikacyjną WSI. Na kolejne pytania do świadka, które dotyczyły okoliczności jego zapoznania się z Aneksem, świadek odpowiedział, że tego typu informacje naruszają tajemnicę państwową, a on może tylko powiedzieć, że jeżeli zapoznał się z Aneksem, to tylko w zgodzie z polskim prawem.\nWojciech Sumliński zapytał Bronisława Komorowskiego, czy wie, jakie były dalsze losy płk. Leszka Tobiasza - świadek odparł, że nie wie, poza tym, że nie żyje. Kolejne pytanie dziennikarza, który pytał, czy świadek wie, że uchylone zostały sprawy prowadzone przez Prokuraturę Garnizonową przeciwko płk. Leszkowi Tobiaszowi, po złożeniu przez niego zawiadomienia o rzekomej korupcji w Komisji Weryfikacyjnej WSI, zostało uchylone przez Sąd, jako nie mające związku ze sprawą. Następne pytanie, czy świadek wiedział, że przeciwko płk. Leszkowi Tobiaszowi są prowadzone sprawy karne przez Prokuraturę Garnizonową, zostało przez Sąd dopuszczone - świadek zaprzeczył, aby miał o tym wiedzę, nie wiedział również, że płk. Leszek Tobiasz był planowany do wyjazdu na placówkę dyplomatyczną do Uzbekistanu. Wojciech Sumliński zapytał, czy świadek rozmawiał o płk. Tobiaszu z szefem SKW, płk. Reszką - świadek odpowiedział, że chyba tak, bo pierwotnie to SKW miała przejąć Leszka Tobiasza, ale nie pamięta żadnych szczegółów tej rozmowy.\nOdpowiadając na pytanie dziennikarza, jak długo trwały kontakty z płk. Leszkiem Tobiaszem, świadek zeznał, że ustały, kiedy sprawa "ruszyła". Świadek powiedział także, że nie spotykał się z innymi oficerami WSI w okresie październik-grudzień 2007 r. - spotykał się z nimi, jak był ich przełożonym, a potem tylko z gen. Rusakiem w sprawie Raportu. Pytanie Wojciecha Sumlińskiego o znajomość świadka z Krzysztofem Winiarskim zostało przez Sąd uchylone, choć przekonywał on Sąd, że wg posiadanych przez niego informacji, w 2007 r. jeszcze co najmniej kilka osób docierało do świadka prowadząc z nim takie rozmowy, jak Aleksander L. czy płk. Leszek Tobiasz. Sąd uchylił również pytanie, czy na świadka były jakieś naciski ze strony WSW czy WSI.\nWojciech Sumliński przywołał zeznanie świadka, że ten go osobiście nie znał i przytoczył sprawę wywiadu, jaki miał przeprowadzić w grudniu 2006 r. ze świadkiem o działalności WSI. Po zadaniu pytania świadkowi o fundację "Pro Civili", świadek opuścił swój gabinet, nie odpowiadając na zadane mu pytanie. Reportaż o tej fundacji ukazał się w początkach 2007 r. To był okres, kiedy płk. Leszek Tobiasz montował już swoją prowokację. Wojciech Sumliński oświadczył, że w swojej linii obrony stara się wykazać istnienie motywu współpracy pomiędzy Bronisławem Komorowskim i płk. Leszkiem Tobiaszem i jego zdaniem są na tę okoliczność pewne poszlaki. Wojciech Sumliński zwrócił uwagę, że w swoich zeznaniach w prokuraturze, płk. Leszek Tobiasz mówi o wszystkim, tylko nie o Bronisławie Komorowskim; także Bronisław Komorowski nie występuje w tej sprawie przez 9 miesięcy. Oskarżony dziennikarz zauważył również, że płk. Leszek Tobiasz został objęty parasolem ochronnym - zawieszono prowadzone przeciwko niemu postępowania.\nNastępnie Wojciech Sumliński próbował zadawać Bronisławowi Komorowskiemu pytania dotyczące fundacji "Pro Civili", ale pytania te każdorazowo były uchylane przez Sąd, jako nie związane ze sprawą. W związku z tym dziennikarz złożył kolejne oświadczenie, mówiąc, że pytając o "Pro Civili" próbuje wykazać, że to, co dotyczy tej fundacji, w tym również jego niedoszły wywiad z Bronisławem Komorowskim, oraz szereg kolejnych wydarzeń, doprowadziły go do sali sądowej i te pytania o "Pro Civili" miały właśnie wykazać ten związek.\nSąd nie przyjął jednak argumentacji dziennikarza, mówiąc, że przedmiot postępowania jest zakreślony i uchylił jego kolejne pytanie, o znajomość przez świadka Siergieja Kobylowa.\nWojciech Sumliński wygłosił więc kolejne oświadczenie, stwierdzając, że chciał przekonać Sąd do tego, że jego spotkanie (niedoszły wywiad) z Bronisławem Komorowskim było praprzyczyną tej całej sprawy, choć najważniejszą osobą w tej sprawie był płk. Leszek Tobiasz.\nNastępnie dziennikarz zapytał, czy świadek zna Krzysztofa Borowiaka, który przychodził do niego wskazując na działania przestępcze na WAT, za co został stamtąd usunięty. Sąd uchylił to pytanie oraz stwierdził, że zdaniem Sądu wywiad z Bronisławem Komorowskim o "Pro Civili" nie znajduje oparcia w faktach, są to tylko przypuszczenia oskarżonego, poparte zbieżnością czasową tych wydarzeń.\nKolejne pytania Wojciecha Sumlińskiego dotyczące fundacji "Pro Civili", były przez Sąd uchylane, w związku z czym oświadczył on, że nie ma więcej pytań do świadka.\nBronisław Komorowski poprosił o głos i na zasadzie wolnej wypowiedzi świadka powiedział, że nie zapamiętał oskarżonego Wojciecha Sumlińskiego jako dziennikarza, odnosząc się do sprawy niedoszłego wywiadu. Oświadczył także, że jego kontakty z oficerami WSI były zawsze oficjalne i wynikały z jego zwierzchnictwa w MON. Bronisław Komorowski powiedział także, że o ile wie, to WSI rozpracowało nielegalne operacje na WAT.\nPo tej wypowiedzi świadka, Sąd zapytał go, czy spotykając się wiedział, że płk. Leszek Tobiasz był byłym oficerem WSI. Bronisław Komorowski odpowiedział, że miał wiedzę, że jeden pułkownik WSI oskarża drugiego pułkownika WSI. Sąd zapytał, czy w tamtym czasie (spotkań - przyp. aut.) świadek pełnił jakąś funkcję w MON - świadek zaprzeczył. Mecenas Puławski zapytał jeszcze świadka, czy podczas tej rozmowy była podana informacja, że ktoś żąda jakieś pieniądze lub oferuje jakieś pieniądze - Bronisław Komorowski odpowiedział, że w prokuraturze nie pytano go o "technikę" przejęcia płk. Leszka Tobiasza i jego dowodów, nic więcej, poza tym, co zeznał, nie pamięta, tym bardziej jakichś kwot. Po tej odpowiedzi, wobec braku kolejnych pytań, świadek został zwolniony. Po jego wyjściu Wojciech Sumliński złożył jeszcze krótkie oświadczenie, że WSI wcale nie rozpracowały "Pro Civili", sprawa tej fundacji nigdy nie trafiła do Sądu, a WAT straciła na nieprawidłowościach ponad 300 mln zł.\nNa tym rozprawa została zakończona. Kolejna odbędzie się w dn. 11.02.2015 r. w Sądzie Rejonowym dla Warszawy Woli.\nAktualizacja: Bronisław Komorowski na procesie Sumlińskiego: nie wiem, nie pamiętam / Solidarni2010 towarzyszą oskarżonemu


Korzenie ałtargany sięgają głęboko - jedynie 44,00 zł w matras.pl\nBadania terenowe stanowiące podstawę zawartych w książce rozważań dowodzą znakomitego warsztatu metodologicznego autorki. Książka jest efektem wysokich kompetencji badaczki, jej szerokiej wiedzy i ogromnego doświadczenia w prowadzeniu badań terenowych. Ewa Nowicka w pełni świadoma jest ograniczeń poznawczych, na które trafia antropolog w badaniu obserwowanej rzeczywistości społ ... ecznej oraz wagi relacji badacz–badany. Ta znamionująca szacunek wobec rzeczywistości empirycznej refleksyjność antropologiczna autorki jest godna najwyższego uznania. Czytaj dalej >> << Zwiń


Auto Szrot Brajówka – tanie części Kasacja Pojazdów\nAuto Szrot Brajówka\nPoszukujesz jakościowych części samochodowych? Znalazłeś idealne miejsce – Auto szrot Brajówka. Na naszych półkach odszukasz nie tylko części do aut – zarówno blacharskie, jak i mechaniczne. Zachęcamy do skorzystania z naszej oferty każdego, kto jest zainteresowany doskonałą jakością i bardzo niską ceną. Na to składają się wymagania, które spełnia nasz auto szrot Brajówka.\nNAJSZYBSZA KASACJA POJAZDÓW Brajówka\nKasacja pojazdów w Brajówka z możliwością wysyłki części. Opinie na temat kasacjau w Brajówka. Części używane do Twojego samochodu w jednym miejscu.\nSKUP AUT Brajówka\nAUTA ZŁOM Brajówka\nJak każde złomowisko, oprócz złomowania samochodów paramy się również sprzedażą podzespołów. Każdy produkt jest przez nas selekcjonowany pod względem kondycji technicznej, dlatego nie ma możliwości, że kupiony artykuł będzie niepełnowartościowy. Co więcej, na niektóre części możemy zaoferować gratisową gwarancję rozruchową.\nProwadzisz szrot z częściami samochodowymi w miejscowości Brajówka? Dołącz tutaj i zwiększ sprzedaż.\nkasacja pojazdów Brajówka\nzdjęcie jednego ze szrotów w miejscowości Brajówka\nJeśli samochód na części jest czymś, czego Ci potrzeba, to w naszym asortymencie znajdziesz właśnie to – i to w wielu egzemplarzach, gdyż auta na naszym placu liczone są w setkach tysięcy. Co więcej, na każdy z produktów z naszego szrotu może być przyznana gwarancja – nie tylko rozruchowa. Ona zdecydowanie zagwarantuje bezpieczeństwo i spokój – nawet w wypadku części samochodowych, które się często psują. Zaznajom się z jakością naszych towarów i skorzystaj z naszego asortymentu już teraz. Dzięki dużej liczbie samochodów na naszym placu możemy zaproponować Państwu bardzo wielką ilość części w niskich cenach.\nOferujemy ponad 4 tysiące części do każdego pojazdu w miejscowości Brajówka.\nNa szrot Brajówka znajdziesz części do układu chłodzenia, układu hamulcowego, układu silnikowego, karoserii i wielu innych elementów samochodowych.\nSamochody z Anglii na części, samochody z Francji części samochodowe i motoryzacyjne w miejscowości Brajówka. Skup akumulatorów i katalizatorów wiązki elektrycznej Brajówka.


163. Nad morzem. | Czym zająć Malucha?\nsobota Sierpień 24, 2013\nW zeszłym roku o tej porze wypoczywałam w jednym z nadmorskich kurortów. Lubię morze, nie przepadam za górami. W tym roku zrezygnowałam z dłuższego, nadmorskiego wypoczynku z uwagi na chorobę lokomocyjną Malucha. Rok temu nie dawała się jeszcze tak mocno we znaki, jak w tym. Ale kto powiedział, że w czasie urlopu od razu trzeba gdzieś dalej wyjeżdżać?\nSkłamałabym pisząc, że nie brakuje mi takiego leżenia na plaży, ale jak się nie ma tego co się lubi, to się lubi to, co się ma ;) Urlop spędzam u teściowej, w przydomowym ogródku i powiem Wam, że jestem naprawdę zadowolona. Maluch całymi dniami lata na świeżym powietrzu, czego niestety nie mogę mu zapewnić, mieszkając w bloku. Ale żeby nie zapomnieć tak od razu o morzu, wspólnie czytamy fajną, idealną na lato książkę.\n“Nad morzem” to ciekawa propozycja Domu Wydawniczego Bellona.\nJest to książka z wysuwanymi elementami, a mój Maluch takie uwielbia. Duży plus za to, że te elementy “chodzą” bardzo łatwo, nic się nie zacina, Maluch się nie irytuje. Nie ma problemu z samodzielnym ich przesuwaniem.\nTekstu jest niewiele. W sam raz dla najmłodszych czytelników. Ogranicza się do kilku zdań, uzupełnionych kolorowymi obrazkami. Poznajemy w niej m.in. kapitana ośmiornicę, wesołego pingwina i żonglującą fokę. Ilustracje mają mało szczegółów, co sprawdza się właśnie głównie u maluszków.\nKsiążka ma sztywne strony i zaokrąglone rogi. Ilustracje są bardzo barwne i miłe dla oka. W tej serii ukazały się również “Na sawannie”, “W lesie” i “W zagrodzie”. Niestety tych pozostałych nie mamy, ale jestem ich bardzo ciekawa.\nKupiłam ją w Tesco.\n24/08/2013 o 20:14\nCudowna taka książeczka, uwielbiam morze, ale też w tym roku zrezygnowałam:)\n24/08/2013 o 22:08\nMoże za rok sobie odbijesz ;)\n26/08/2013 o 17:56\nTak, jak już pracę napiszę :D To wyjadę na cały miesiąc :)\n24/08/2013 o 20:15\nMi książeczka by się z pewnością podobała, zwłaszcza z takimi morskimi bohaterami:)\n24/08/2013 o 20:21\nNie wiem co mi się bardziej podoba- ilustracje czy nazwisko ich autorki ;)\nNazwisko też mi się podoba :D\n24/08/2013 o 21:09\nBardzo mi się podoba ! pierwszy raz widzę taką książkę…\n25/08/2013 o 09:34\nboska książeczka :-)\na ja też doceniłam weekendowy relaks u teściowej na działce. ja leże – ona biega :P\nokropne. wiem.. :P\n25/08/2013 o 15:44\nNie moja wina, że Maluch ćwiczy intensywnie wołanie babci co chwilę :D\n25/08/2013 o 18:09\nważne, że obydwoje lubia to co robią!\n25/08/2013 o 20:47\nfajna, chociaż u nas elementy wysuwane służą na razie do odrywania..


Dieta ⁄ Jak powstrzymać starość\nPraktyczna ciekawostka dla każdego, kto cierpi na refluks, zgagę, a nawet „zwykłą” ociężałość po po jedzeniu. Otóż jeśli po posiłku czujesz przepełnienie albo ociężałość, połóż się na lewym boku. Ta pozycja najszybciej przyniesie Ci ulgę i ułatwi trawienie.\nDzieje się tak, bo wlot do żołądka (tzw. wpust) znajduje z jego prawej, górnej strony. Końcówka przełyku biegnie więc po skosie, a jedzenie wpada do żołądka w lewo i w dół – jak ze zjeżdżalni.\nJeżeli więc po posiłku zechcesz sobie powisieć do góry nogami (o co Cię nie podejrzewam) lub poleżeć na prawym boku (to zdarza się często), to wpust żołądka znajdzie się u dołu. A skoro u dołu, to zgodnie z grawitacją opadnie na niego jedzenie. I wtedy zaczną się nieprzyjemności. Trawienna papka zacznie naciskać na „bramę”, a jeśli się przedrze, to zrobi Ci w przełyku szarżę z kwaśną „cofką”. Leżenie na lewym boku całkowicie temu zapobiega, bo jedzenie grzecznie spoczywa tam, gdzie powinno, czyli w dolnej części żołądka.\nJeśli chcesz się położyć, ale nie lubisz leżeć na boku, jest Ci niewygodnie albo nie możesz tego robić z jakiegoś innego powodu (rana, kontuzja itd.), to istnieje jeszcze jedna alternatywa. Dobry efekt przyniesie bowiem leżenie na plecach, ale z uniesioną górną połową ciała. W tej pozycji jedzenie będzie naturalnie opadało dzięki grawitacji na dno żołądka, nie obciążając wpustu.\nNa którym boku spać po późnej kolacji\nAnalogicznie jest ze snem. Jeśli z jakiegoś powodu zjesz kolację tuż przed pójściem spać, to w łóżku lepiej połóż się na lewym boku. Kładąc się na prawym, sprowokujesz refluks oraz zgagę. Podobnie z układaniem pacjentów. Jeśli opiekujesz się kimś, komu ulewa się z żołądka, prędzej układaj go na lewym niż na prawym boku. U chorego, który nie panuje nad swym ciałem i ma refluks, każda cofka jest śmiertelnie groźna. Grozi bowiem zachłystowym zapaleniem płuc.\nUlewanie u noworodka – na to też jest sposób\nTen akapit powstał dzięki czujnej i bystrej czytelniczce – Gabrieli. Podpowiedziała mi w mailu, że ten sam sposób (tzn. układanie na lewym boku) znakomicie sprawdza się także u noworodków i niemowląt.\nTo prawda – zdarza się bowiem, że u maleńkich dzieci mięśnie kontrolujące wpust żołądka nie spełniają jeszcze idealnie swojej funkcji. W konsekwencji tej lekkiej niewydolności pokarm może się cofać do przełyku i ulewać się z ust. Czasem drażni też drogi oddechowe i prowokuje zachłyśnięcia.\nI tutaj znakomicie pomaga trzymanie dziecka na prawej ręce, czyli na jego lewym boku. Identycznie jak u dorosłych, żołądek układa się wtedy w najzdrowszej pozycji po posiłku, a pokarm pozostaje na swoim miejscu.\nBekanie jest OK\nJedzenie nie jest zresztą jedynym, co łykamy, bo razem z każdym kęsem do żołądka trafia też powietrze (po kilka mililitrów). W efekcie po jedzeniu potrafi on nadąć się jak balon – i to właśnie dlatego beknięcie przynosi taką ulgę. Po tym krótkim akcie (niesłusznie uznawanym za coś złego) ciśnienie w żołądku spada momentalnie.\nPowietrze, jak wiadomo, lubi się unosić, więc od razu zgromadzi się u góry. A my powinniśmy pomóc mu wyfrunąć, więc warto się ustawić w taki sposób, żeby wpust żołądka mógł zachować się jak komin. I tu też najlepiej sprawdza się pozycja leżąca – oczywiście na lewym boku.\nKilka-kilkanaście minut w tej pozycji powinno wystarczyć, by pozbyć się powietrznej bańki. Nie polecam jednak spędzać w niej dłuższego czasu, jeśli masz zamiar robić coś, co choćby w małym stopniu angażuje mięśnie. Trudno jest leżeć na boku i czytać, oglądać czy korzystać ze smartfona, nie prowokując niepotrzebnych napięć mięśni. Aby je przeciążyć, wcale nie potrzeba dużej wagi. Wystarczy leżeć z krzywo ustawioną głową lub trzymać telefon bez podparcia łokci i nadgarstków. Zazwyczaj wystarcza kilka, max kilkadziesiąt minut, by sprowokować ból karku lub pleców (najczęściej przy łopatkach). Asymetria – Twój wróg.\nRefluks – jak się przed nim zabezpieczyć\nTrzeba też pamiętać, że oprócz leżenia na prawym boku jest jeszcze kilka innych rzeczy, które prowokują refluks i nieprzyjemności żołądkowe. Na przykład palenie i otyłość. Według prof. Barbary Skrzydło-Radomańskiej w zapobieganiu i leczeniu choroby refluksowej pomaga kilka nawyków:\nsypianie z uniesioną górną połową ciała\nunikanie wieczorem obfitych posiłków (nie dlatego, że rzekomo tuczą, ale dlatego, żeby w nocy nie wylewały się z żołądka w czasie sennego rozluźnienia – to akurat mój dopisek ;))\nunikanie pracy w skłonie\nrezygnacja ze sportów, które mocno podnoszą ciśnienie w jamie brzusznej (sprinty, wiosłowanie, jazda na rowerze czy dźwiganie dużych ciężarów).\nautor: Julian Sobiech 12 sierpnia 2021 23 sierpnia 2021\nZawał serca – 4 parametry, które zmniejszają ryzyko\n4 czerwca 2019 19 marca 2020\nNapięcie i stres – 6 skutecznych technik relaksacji\n3 stycznia 2021 2 października 2020\n11 marca 2020 29 sierpnia 2021


Marek Kuprowski 24.04.2015 13:01\nZwiązek Radziecki, twarde rządy Stalina. Jak powie wam hasło reklamowe filmu i każdy oficer Służby Bezpieczeństwa: w raju nie ma zbrodni. Gdy koło torów kolejowych zostaje znalezione ciało małego synka jednego z funkcjonariuszy (znany m.in. z "Szybkiego Cashu" Fares Fares), od razu wiadomo, że odpowiedzialny za tę tragedię jest przejeżdżający tamtędy pociąg, a nie jakiś przerażający pedofil...\nKolega ojca zamordowanego, porucznik Leo Demidow (Tom Hardy), wbrew zdrowemu rozsądkowi podejmuje trop. Na tym skorzystać może nienawidzący go współpracownik, Wasilij (Joel Kinnaman). Wspomnieć wypada także o tajemniczej żonie Demidowa, Raisie (Noomi Rapace), a wszyscy oni stanowią zaledwie wierzchołek góry intryg, do utkania której reżyser Daniel Espinosa ("Safe House", "Szybki cash") zaprosił jeszcze cały stosik gwiazd (Gary Oldman, Jason Clarke, Vincent Cassel, Charles Dance, Nikolaj Lie Kaas, Paddy Considine oraz wcielająca się w małą rólkę matki zamordowanego Agnieszka Grochowska).\n"System" oparty jest na pierwszym tomie książkowej trylogii autorstwa Toma Roba Smitha, którego zainspirowały zbrodnie Andrieja Czikatiły - "Rzeźnika z Rostowa - działającego nieco później, bo w latach 70. i 80. Powieść "Child 44" była w Polsce wydana pod tytułem "Ofiara 44". Zapewne ze względu na zbytnie podobieństwo do świeżego jeszcze "Miasta 44", krajowy dystrybutor postawił na skojarzenie ze stalinowskim "systemem".\nAdaptacją powieści zajął się Richard Price, ostatnio pracujący głównie przy policyjnych serialach. Wcześniej na filmy przerobił powieściowe pierwowzory "Koloru pieniędzy" czy "Ślepego zaułku" i napisał scenariusz do "Okupu" z Melem Gibsonem.\nMiędzynarodowa obsada mówi w filmie po angielsku, z silnym rosyjskim akcentem, co części widzów może wydać się rozwiązaniem przedobrzonym, ale aktorzy robią to na tyle zgrabnie, że nie przeszkadza w taki sposób, w jaki mogło irytować np. w "Złodziejce książek". Podobnie jest z całością - niby widzimy, że to tylko znani aktorzy w radzieckich mundurach, ale jesteśmy w stanie wciągnąć się w tę historię. Może główny wątek kryminalny nie jest arcydziełem, ale wszystko, co dzieje się dookoła bohaterów i składa się na ich świat, sprawia, że cały film wznosi się na wyższy poziom i łatwo w tutejszą rzeczywistość wsiąknąć. Jest tu wystarczająco wiele interesujących momentów, by wybaczyć filmowi zbyt hollywoodzki finał. "System" to bardzo rzetelna robota. Arcydziełem nie jest, ale powinien zaspokoić apetyt miłośników thrillerów i kryminałów.\n"System (Child 44)", dramat, thriller, USA 2015, 137 min., reż. Daniel Espinosa, występują: Tom Hardy, Gary Oldman, Noomi Rapace, Joel Kinnaman, Paddy Considine, Jason Clarke\nMiles (Max Irons, "Intruz") i Alistair (Sam Claflin, "Love, Rosie") zaczynają studia na Oxfordzie. Wkrótce dostają zaproszenie do najbardziej elitarnego z elitarnych stowarzyszeń - Klubu Riota. Członkowie dziesięcioosobowego klubu, którego historia powstania zostaje ukazana w świetnym prologu, marzą tylko o jednym: legendarnych i niekończących się hulankach. Przynajmniej dopóki nie skończą studiów i nie będą musieli przejąć władzy w kraju i kierowniczych stanowisk w największych spółkach. Mogą sobie na to wszystko pozwolić dzięki pieniądzom i pozycji przodków. Alistair w Klubie Riota od razu poczuje się jak w domu, Miles będzie mieć mieszane uczucia. Ale czy wielka kasa i poczucie bezkarności mogą nie zdeprawować młodego chłopaka?\nFilmowe stowarzyszenie inspirowane jest znanym z organizowania hucznych uczt Bullingdon Club, do którego szeregów należeli w swych oksfordzkich czasach m.in. obecny premier Wielkiej Brytanii, David Cameron czy marszałek sejmu RP, Radosław Sikorski. Dramat reżyserki Lone Scherfig ("Była sobie dziewczyna", "Wilbur chce się zabić") jest z kolei adaptacją luźno inspirowanej prawdziwą historią sztuki teatralnej autorstwa Laury Wade, która sama zaadaptowała swój tekst na potrzeby srebrnego ekranu.\nWade chyba nieco za bardzo trzymała się teatralnych korzeni - najważniejsza, kulminacyjna scena filmu trwa ok. 45 minut - ale "Klub dla wybrańców" to i tak nie lada gratka dla wszystkich widzów, którzy nie poczują się urażeni obserwowaniem zdegenerowanych młodych bogaczy, całymi sobą pokazujących jak bardzo gardzą biedotą i pospólstwem. Spora w tym zasługa całej rzeszy młodych, utalentowanych brytyjskich aktorów - poza ww. grają tu także Douglas Booth ("Noe: wybrany przez Boga"), Ben Schnetzer ("Dumni i wściekli") czy Olly Alexander ("Dziewczyny"). Czasem trudno tych wszystkich chłopców odróżnić, ale to także było założeniem autorów. Okazuje się bowiem, że nie tylko najbiedniejszych, zwykłych ludzi można określać mianem "szarej masy". Tylko że bohaterowie są przekonani o własnej wyjątkowości.\n"Klub dla wybrańców" ogląda się jak skrzyżowanie "Szkoły uwodzenia" z "Wilkiem z Wall Street". Z pewnością nie jest to seans dla widzów, którzy łatwo się oburzają. Bohaterowie "Klubu..." nie mają hamulców i nie uznają świętości. Warto jednak potaplać się z nimi w błocie, by móc wziąć potem orzeźwiający prysznic. Albo przekonać się, ile tego błota do nas przylgnie.\n"Klub dla wybrańców", dramat, Wielka Brytania 2014, 106 min., reż. Lone Scherfig, występują: Sam Claflin, Max Irons, Douglas Booth, Holliday Grainger, Freddie Fox, Jessica Brown, Findlay Ben Schnetzer, Tom Hollander\n"Optymistki" to siatkarska drużyna z norweskiego miasteczka. To, co decyduje o jej niezwykłości, to wiek zawodniczek - mają one od 66 do 98 lat. Niektóre naprawdę uprawiały kiedyś sport, inne na siatkówkę chodzą towarzysko. I właśnie wpadły na pomysł, żeby rozegrać prawdziwy mecz z innym zespołem. Odzew pada ze strony szwedzkiej drużyny zaledwie odrobinkę młodszych panów. Solidne przygotowania czas zacząć!\nDokumentaliska Gunhild Magnor to córka jednej z zawodniczek. Być może dlatego bohaterki filmu tak bardzo otwierają się przed autorką i w ogóle nie czują się skrępowane kamerą. A może to zasługa ich optymistycznego nastawienia do życia w połączeniu z zaawansowanym wiekiem, sprawiającymi, że jeszcze wiele chcą, ale już wszystko im jedno.\n"Kwartet", "Hotel Marigold", "RED" - ostatnie lata nauczyły nas, że najbardziej rozrywkowe i pełne życia są właśnie filmy o emerytach. W przypadku "Optymistek", które nie są fabułą, nie jest inaczej. Sceny grupowe i sportowe są bardzo ciekawe. Gorzej jest z intymnymi portretami bohaterek, kiedy Magnor zagląda im do domów i słucha o ich największych zmartwieniach i codziennych rozterkach. Tempo spada wtedy tak drastycznie, że nie sposób nie poczuć przy tym znużenia. Zwłaszcza że nie są to problemy mocno się od siebie różniące.\nWłaśnie dlatego o efekcie końcowym można powiedzieć to, co często na temat rezultatów spotkań powtarzają komentatorzy sportowi: zadecydowała forma dnia. "Optymistki" miały wszystko, by być filmem znakomitym i godnym bezwzględnego polecenia, ale niespodziewanie poszło im gorzej - są "zaledwie" naprawdę ciekawe.\n"Optymistki", dokumentalny, Norwegia 2013, 90 min., reż. Gunhild Westhagen Magnom, występują: Lillemor Berthelsen, Anne-Grethe Westhagen, Magnor Mary Holst Bremstad Solveig Saetersdal Eldbjorg Grottum Birgit Myklebust Irma Nordseth Gerd Bergersen\nTanzania to jedno z państw Afryki, w których będąc albinosem masz podwójnie przechlapane. Nie dość, że zwykli ludzie i tak z trudem wiążą koniec z końcem, to jeszcze szamani sprawili, że organy albinosów uważane są za amulety i składniki magicznych zaklęć. Gdy ojciec Aliasa (Hamisi Bazili - naturszczyk, jak każdy na ekranie) zostaje zamordowany przez - jak mówi jego matka - dzikusów z maczetami, chłopiec zostaje wysłany do miasta, gdzie wiejskie zabobony mogą go nie dosięgnąć. Alias rozpoczyna pracę u wujka i zmaga się z trudami dojrzewania.\nFabularny debiut izraelskiego reżysera Noaza Deshego ma za sobą całkiem udany rajd po festiwalach. Deshe został uznany najbardziej obiecującym reżyserem w Wenecji i San Francisco, a "Biały cień" wygrał ostatni festiwal T-Mobile Nowe Horyzonty. O filmie, którego współproducentem jest Ryan Gosling, recenzenci piszą dość zgodnie: męczący z uwagi na sceny przemocy, męczący, bo za długi i często nudnawy, z wieloma kompletnie zbędnymi scenami, ale... znakomity. Reżyser z kolei opowiada m.in. takie rzeczy [o formalnej stronie obrazu]: "Nie wiedziałem, co to właściwie będzie oznaczać, oprócz tego, że chodzi o brak synchronizacji, który przejdzie w synchronizację". Innymi słowy, współpraca na linii autor-krytyk przebiegła dość zgodnie - twórca wmówił oceniającym, że stworzył przemyślaną sztukę wysokich lotów, a oni, słysząc to, potaknęli.\nNa pokazie prasowym, w którym uczestniczyłem, część polskich recenzentów wydawała się zgadzać z zagranicznymi kolegami - film musiał okazać się nudny i męczący, skoro tak smacznie drzemali. Reakcja zdecydowanie przesadzona, ale prawdą jest, że największą zaletą "Białego cienia" - filmu bardziej o ogólnej beznadziei życia afrykańskiej biedoty, niż o beznadziei tamtejszych albinosów - jest nagłośnienie nie mieszczącego się w głowie zagrożenia, jakie nadal czyha tam na dotkniętych bielactwem.\n"Biały cień", dramat, Tanzania, Niemcy, Włochy 2013, 115 min., reż. Noaz Deshe, występują: Hamisi Bazili, James Gayo, Glory Mbayuwayu, Salum Abdallah, Riziki Ally, Tito D. Ntanga, James P. Salala, John S. Mwakipunda, Nuru Mgazza, Pastor Bryson\nGrupka bawiących się w teatr przyjaciół przygotowuje się do wystawienia swojego spektaklu w Europie. Ojciec aktorki wcielającej się w główną bohaterkę za nic nie chce słyszeć o jej wyjeździe. Jesteśmy w Iranie, a mężczyzna ma kontakty, może więc zabrać córce paszport. Co więcej, może zablokować wyjazd całej ekipie. Nietrudno zgadnąć, że niektórzy członkowie amatorskiej trupy chcieli wyrwać się z kraju na dłużej, niż tylko na kilka tygodni. Czy zdecydują się "wydać" koleżankę, by ocalić własne marzenia?\nIrański reżyser i scenarzysta Behnam Behzadi wie, co zrobić, żeby wzbudzić zainteresowanie widzów i zagęścić klimat opowieści. Z biegiem czasu odkrywamy zresztą, że ojciec - na pierwszy rzut oka, oczywisty antagonista dramatu - może mieć swoje (słuszne) racje. Wyjść z sytuacji jest bardzo wiele. A może ani jednego. A przynajmniej ani jednego, które zadowoliłoby wszystkich. Zasadnicze pytanie, jakie zadaje Behzadi - o lojalność wobec bliskiej osoby - zawsze pozostanie istotne.\nA jednak, nie wszystko w "Naginając reguły" działa, jak należy. Twórca zdaje się za bardzo polegać na pomyśle wyjściowym i puszcza opowieść samopas. Z biegiem czasu, całość coraz bardziej się rozkleja. Kompletnie przegadany i rozmyty trzeci akt zniechęca, zamiast zmuszać do nerwowego przygryzania paznokci. Problemy młodych Irańczyków pozostają ważne i interesujące, ale okazuje się, że nie można opierać na nich wiary w całą tamtejszą kinematografię.\n"Naginając reguły", dramat, Iran 2013 94 min., reż. Behnam Behzadi, występują: Amir Jafari, Ashkan Khatibi, Mehrdad Sedighian, Baharan Bani Ahmadi, Neda Jebraeeli, Martin Shamoonpour, Roshanak Gerami, Mohammad-Reza Ghaffari, Elaheh Hesari, Soroosh Sehhat, Omid Roohani\n"Wędrówka na Zachód" to absolutna klasyka chińskiej literatury. Licząca sobie pół tysiąclecia, fantastyczno-przygodowa alegoryczna opowieść oparta jest po części na historii autentycznej podróży buddyjskiego mnicha Tripitaki i jego niezwykłych towarzyszy.\nFilm Minga-lianga Tsaia ("Która tam jest godzina?", "Kapryśna chmura") o tym samym tytule ma z nią jednak niewiele wspólnego. Szkoda. Godzinny, "medytacyjny" obraz otwiera parominutowa sekwencja, w której widzimy leżącego i ciężko oddychającego mnicha, a raczej wcielającego się w niego (nie po raz pierwszy) Kanga-Shenga Lee. Pierwsza osoba opuściła pokaz prasowy jeszcze przed jej zakończeniem. Działanie pochopne, ale - z perspektywy czasu - słuszne.\nOkoło półmetka francusko-tajwańskiego pseudodokumentu - nomen omen - dochodzi do zwrotu akcji. Za protagonistą zaczyna podążać niespodziewany uczeń. Wciela się w niego Denis Lavant ("Holy Motors"). I tak żółwim krokiem dwaj panowie przechadzają się francuskimi uliczkami, budząc przy tym mniejsze lub większe zainteresowanie współprzechodniów.\n(Prawdopodobny) morał? Też powinniśmy czasem zwolnić i pomedytować. Zalecenia: zamiast na "Wędrówkę na Zachód", samemu wybrać się na spacer.\n"Wędrówka na Zachód", dramat, Francja, Tajwan 2014, 56 min., reż. Tsai Ming-liang, występują: Lee Kang-sheng, Denis Lavant


Wysłany: Nie 22:19, 01 Kwi 2007 Temat postu: A to ja i kumpel ze spacerku Samoyed\nWysłany: Nie 22:27, 01 Kwi 2007 Temat postu:\nWysłany: Nie 22:31, 01 Kwi 2007 Temat postu:\nWysłany: Pon 10:15, 02 Kwi 2007 Temat postu:\nto ostatnie zdjecie z jezorami jest boskie\nWysłany: Pon 13:22, 02 Kwi 2007 Temat postu:\nAle piękne paszcze ))))\nWysłany: Pon 14:46, 02 Kwi 2007 Temat postu:\nGenialne mają te szpickowate uśmiechy\nWysłany: Pon 18:54, 02 Kwi 2007 Temat postu: a to przeurocza Togusia\nWitam Spotkanie zaliczam do bardzo udanych.Toga i Roki zaprzyjaznili sie ,a Basia to superowa babka Oprócz szpiculi Togi w domku przywitały nas dwa inne pieski ,a w domku zamieszkują jeszcze kotki.Piękna pogoda przydała się na udany wypad do lasu i z Basią obiecałyśmy sobie już niedługo kolejną wycieczkę za miasto.\nWysłany: Pon 21:42, 02 Kwi 2007 Temat postu: bielszczanie spacerują\nMagda ,dziekuję Ci ogromnie za zdjęciową dokumentację naszego spaceru.Dzięki Tobie, Toga mogła sie pokazać na forum.Wielkie dzięki!.\nZdradzę tu pewną tajemnicę!!!Nasza Magda to wcale nie Magda,tylko Marzena i myślę że wygrałaby konkurs na najpiękniejszą szpicomaniaczkę!!!\nOprócz urody, Magda/Marzena jest baaaardzo sympatyczną,pogodną i ciepłą osobą i kocha Rockiego ogromnie!!! Rocki,to oczko w głowie również męża i synka Marzeny.Malec ma wielkie szczęście,że trafił na taką rodzinę.Jest ślicznym szczeniulem.Swietnie nosi głowę i ogon i wogóle ma b.dobre proporcje.Będzie z niego piękny szpic.\nPrzy okazji moja Toga została wygłaskana i wyprzytulana przez synka Marzenki,za wszystkie czasy.\nTo było naprawde bardzo udane spotkanie i gdyby nie forum,kto wie czy byśmy się spotkali...\nWłaśnie odchudzam moją emerytkę,żeby miała więcej siły na następne spacery ....\nWysłany: Wto 16:13, 03 Kwi 2007 Temat postu:\nDziękujemy za zdjęcia . Jak to fajnie spotkać się z innymi zapaleńcami\ni jeszcze przekazać efektowne zdjęcia ze spotkania.\nWidzę Basiu ,żę Toga też po zimie przybrała na wadze (jak moja starucha)\nAle ma piękną szatę!!!!. Chyba jeszcze nie liniała??\nMoja jest łysą hieną, ale juz powoli obrasta\nWysłany: Pią 10:21, 13 Kwi 2007 Temat postu:\nKurcze ale on jest fajniasty, czarnuchna mordusia, ślipka łobuziaka i kawał z niego chłopaka\nMadzia dawaj więcej zdjęć bo ja tu z niedosytu usycham\nWysłany: Sob 21:01, 14 Kwi 2007 Temat postu: grillek- to pyszności!\n...jaki Rocky jest duży , śliczny szpicek , zazdroszczę przestrzeni za płotem\nWysłany: Sob 22:00, 14 Kwi 2007 Temat postu: Re: grillek- to pyszności!\noj!! wcale się nie dziwię że tak pięknie pilnuje i jeszcze sie oblizuje.... chyba jemu też coś "spadło" z tych pyszności za to stróżowanie


Srebrna moneta Niue Sowa Ateńska - 1 oz\n> Srebrne monety bulionowe i lokacyjne>Srebrna moneta Niue Sowa Ateńska - 1 oz\nMoneta pochodząca z Nowej Zelandii o wadze jednej uncji z nawiązującym do klasyki motywem Ateńskiej Sowy.\n1 uncja srebra próby 999,9. Rok bicia: 2021.\nNominał 2 Dolary nowozelandzkie\nŚrednica 39.00 mm\nKraj pochodzenia Niue\nSrebro inwestycyjne to doskonała forma lokaty kapitału prywatnego. Jest to jeden z dwóch najpopularniejszych obok złota metali szlachetnych. Inwestycje w srebro są stosunkowo bezpieczne ze względu na stabilny kurs kruszcu i możliwość fizycznego przechowywania wartości. Najczęściej dostępne formy inwestycji to srebrne sztabki lub buliony (monety inwestycyjne). Monety mogą również pełnić funkcję estetyczną, ponieważ zawsze są produkowane w ramach zaprojektowanego wzornictwa. Wzornictwo nawiązuje najczęściej do historii lub mitologii.\nSrebrna moneta Niue Athener Eule z 2021 roku to niezwykle ciekawa oferta. Moneta waży jedną uncję (31,1 grama), ma średnicę 39,00 milimetrów, a próba srebra to .999. Nominał umieszczony na awersie jest równy dwóm dolarom. Producentem egzemplarza jest mennica SilverTowne (SilverTowne Mint) w Stanach Zjednoczonych (w mieście Winchester w stanie Indiana), zajmująca się emisją monet bulionowych od 1973 roku. Emitent zatem jest pewną i uznaną na światowym rynku mennicą.\nMotywem przewodnim Niue Athener Eule jest ateńska sowa (sowa Ateny lub sowa Minerwy). W greckiej mitologii młoda sowa (pójdźka) reprezentuje Atenę, czyli dziewiczą boginię mądrości. Do Sowy Minerwy nawiązywał również Hegel, tłumacząc że filozofia nie przewiduje przyszłości, a jedynie pomaga zrozumieć przeszłość. Wizerunek ateńskiej sowy został wykorzystany w tetradrachmie. Drachma to srebrna moneta bita w starożytności na obszarach Grecji, Kartaginy i Zachodniej Azji. Tetradrachma była oddzielną monetę o wartości czterech drachm. Przedstawiano na niej ateńską sowę, gałązkę oliwną i litery AOE (Aletheia, Orno, Ethernia).\nAwers Niue Athener Eule przedstawia ateńską sowę siedzącą na gałęzi. W tle znajduje się księżyc i oliwna gałązka. Ponadto umieszczono na awersie litery AOE stylizowane na alfabet starożytnej Greki oraz informacje dotyczące próby srebra i wagi. Rewers prezentuje wizerunek królowej Elżbiety II, autorstwa Iana Rank-Broadlay’a.


Jeśli potrzebujemy pożyczki bez BIKu, to warto obejrzeć oferty firm w Necie » harbourbusinesssolutions.co.uk\nJeśli potrzebujemy pożyczki bez BIKu, to warto obejrzeć oferty firm w Necie\nPosted on 06/06/2019 3:26am\nW przypadku jeżeli potrzebujemy natychmiastowej pożyczki, a mamy już niespłacone długi lub mamy inne problemy z pieniędzmi, to można popróbować uzyskać pożyczkę pod zastaw. Jest to znakomite wyjście, jeśli zależy nam na czasie.\nCzasami zdarza się, że trafimy do BIK i nie będziemy mogli uzyskać kredytu w banku.\nJeśli jednak niezbędne będą nam środki finansowe, to warto zaglądnąć do Internetu i znaleźć atrakcyjne propozycje pożyczki bez BIKu pożyczka bez biku. Bez wątpienia odnajdziemy sporo użytecznych rezultatów oraz uda nam się zdobyć potrzebne środki finansowe. Takie pożyczki pozabankowe są niesłychanie wygodne oraz wymagają znacznie mniej formalności. Wrocław jest miastem, gdzie bez problemu odnajdziemy bardzo wiele firm zajmujących się udzielaniem takich pożyczek pod zastaw.\nWarto nadmienić, iż pozabankową pożyczkę ma szansę dostać każdy, kto skończył 18 lat. Z reguły pożyczki bez BIKu można otrzymać szybko poprzez Net. Wystarczy złożyć formularz na stronie i po kłopocie. Jest to bardzo komfortowa metoda, jeśli potrzebujemy pieniędzy na teraz albo nie mamy możliwości kredytowych. Wrocław to świetne miasto, jeśli chcemy odnaleźć spółkę, która nam tej pożyczki udzieli odpowiednia strona. Dobrze będzie zatem przeznaczyć nieco czasu i poprzeglądać najróżniejsze interesujące propozycje.\nW Necie znajdziemy także rozmaite wyszukiwarki pożyczek, dzięki którym w komfortowy sposób sprawdzimy, która propozycja może być dla nas najlepsza.


Drożdże rozetrzeć z łyżeczką cukru, rozprowadzić kilkoma łyżkami letniego mleka, dodać trochę mąki i pozostawić do wyrośnięcia. Gdy podwoja swoja objętość, dodać mąkę, mleko i żółtka utarte z resztą cukru oraz cukrem waniliowym. Wyrobić ciasto drewnianą łyżką. Pod koniec wyrabiania dodać stopione letnie masło. Ciasto ponownie odstawić do wyrośnięcia. Śliwki umyć, osuszyć, przekroić na pół i usunąć pestki. Ciasto przełożyć do natłuszczonej tortownicy. Ułożyć na nim gęsto połówki śliwek (skórką do spodu). Migdały sparzyć, obrać ze skórki. Do każdej połówki śliwki włożyć migdał, posmarować roztopionym dżemem morelowym. Ciasto piec około 40 min. w temp. 200 stopni.\n„Pani domu – Wszystkie smaki lata”, Nr 4 (10)/98


Idiopatyczne Włóknienie Płuc (IPF) jako przyczyna duszności i kaszlu – Nasz Senior\nIdiopatyczne Włóknienie Płuc (IPF) jako przyczyna duszności i kaszlu\nRedakcja Naszsenior | 30 grudnia, 2020\nIPF (z ang. idiopathic pulmonary fibrosis) jest rzadko występującą chorobą dotykającą populacji powyżej 60 roku życia. Symptomy schorzenia są mało charakterystyczne, bowiem pacjent ma do czynienia z postępującą dusznością pojawiającą się w trakcie wysiłku fizycznego oraz towarzyszącym suchym kaszlem. Na podstawie wspomnianych objawów lekarze diagnozują często przewlekłą obturacyjną chorobę płuc, astmę bądź chorobę wieńcową. Badania pokazują, że ponad połowa chorych na IPF miała mylnie postawione pierwsze rozpoznanie schorzenia. Lekarze podstawowej opieki zdrowotnej czasami bagatelizują u osób w podeszłym wieku taki objaw jak zbyt szybkie męczenie się, ponieważ uważają, że jest to kwestia naturalnego procesu starzenia się organizmu. Istotne jest więc, aby bez względu na wiek pacjenta kierować go na dalszą diagnostykę do specjalisty zajmującego się chorobami układu oddechowego, czyli do pulmonologa. Okazuję się, że część chorych odwiedza nawet 3 różnych lekarzy, zanim zostanie postawione właściwe rozpoznanie.\nW Polsce funkcjonują 33 ośrodki referencyjne leczące chorych na IPF. Kiedyś jedyną możliwością leczenia była domowa tlenoterapia, natomiast teraz chorzy mają do dyspozycji 2 farmaceutyki dostępne w programie lekowym. Na ten moment we wspomnianym programie uczestniczy 1000 osób, ale wiadomo, iż chorych w naszym kraju może być dużo więcej. W celu otrzymania właściwej terapii konieczne jest poprawne postawienie diagnozy, co nastręcza problemów z powodu niewystarczającej wiedzy lekarzy POZ na temat IPF. Problemem są także rygorystyczne kryteria włączenia do programu lekowego i wyłączenia z niego. Kryteria te były ustalane dla osób z łagodną i średniozaawansowaną postacią schorzenia, a obserwacje pokazują, że nawet pacjenci z rozwiniętym stadium IPF mogliby odnieść korzyści z dostępu do programu lekowego. Nie ma możliwości zahamowania progresji choroby ani zredukowania włóknienia płuc, ale po włączeniu leczenia jest szansa spowolnienia rozwoju zmian patologicznych i przedłużenia życia.\nTrudności nastręczają też kryteria wyłączenia z programu lekowego, które mówią o zakończeniu leczenia u osób, które nie spełniają ściśle ustalonych norm. Każdy pacjent przechodzący terapię jest monitorowany pod względem określonych parametrów, takich jak np. natężona pojemność życiowa. Jeśli dojdzie do zbyt dużego spadku tejże pojemności, leczenie skalsyfikowane jest jako nieskuteczne i chory jest zmuszony do zakończenia terapii. Często zdarza się, że takie osoby pozostają bez możliwości leczenia skutecznym de facto preparatem, bowiem z jednej strony nie mogą już uczestniczyć w terapii lekowej, a z drugiej strony nie każdą starszą osobę stać na zakup farmaceutyków z własnych funduszy. W programie lekowym dostępne są 2 leki, więc jeśli okaże się, że pacjent został wykluczony z leczenia jednym medykamentem, to można kontynuować leczenie drugim. Niestety czasem bywa, że organizm danej osoby nie toleruje innego farmaceutyku i po jego zażyciu pojawiają się poważne działania niepożądane.\nLeczenie a COVID-19\nNa czas walki z pandemią podjęto decyzję o możliwości udostępniania pacjentom preparatów leczniczych na dłuższy okres czasu tak, by osoba chora nie musiała narażać się na brak ciągłości leczenia z powodu sytuacji niezależnej od niej.\nduszność wysiłkowa, IPF, ośrodki referencyjne Zdrowie i uroda Brak komentarzy »\n« Holter – na czym polega to badanie? (Poprzedni artykuł)\n(Następny artykuł) Substancje niepożądane zawarte w organizmach ryb i owoców morza »


Holandia martwi się, że nie znajdzie uchodźcom pracy\nPolityka Prywatności Holandia martwi się, że nie znajdzie uchodźcom pracy\nSamorządy lokalne obawiają się, że 90% przybyłych do Holandii uchodźców nie będzie w stanie znaleźć pracy, a przynajmniej tak wynika z badań przeprowadzonych w ponad 200 gminach.\nSześciu na dziesięciu uchodzców musi przejść specjalne szkolenia, po których będą aktywnie zachęcani do znalezienia pracy. Trzech na dziesięciu nie ma natomiast żadnej szansy na znalezienie miejsca zatrudnienia. Takie informacje przekazały samorządy do organizacji zajmujących się badaniem problemów integracyjnych w kraju.\nUchodźcy są przydzielani do poszczególnych samorządów pod kryterium wielkości ich populacji. Celem jest rozlokowanie przybyszów po całej Holandii, ale jest to jednoznaczne z tym, że niektórzy z nich trafią do miejsc, w których faktycznie pracy nie ma.\nWładze lokalne według prawa są zobowiązane do tego, aby w rejonie swoich granic pomóc wszystkim bezrobotnym w znalezieniu pracy. Obecnie uważa się jednak, że 2/3 samorządów nie ma wystarczającej ilości wolnych miejsc pracy, odpowiednich dla uchodźców, które mogłyby zostać im przydzielone.\nKrajowy Urząd Statystyczny przedstawił niedawno dane, z których wynika, iż 75% przybyłych z Syrii uchodzców pobiera zasiłek, bowiem przez okres trzech lat nie znalezli żadnego zatrudnienia.


Okiem Kibica - Gks Tychy. :: Ultras Ruch Radzionków - South Inferno ' 04\nOkiem Kibica - Gks Tychy.\nPierwszy akord nowego sezonu, i od razy największy hit. Bo wszak kibice GKS"u Tychy to zdecydowanie najliczniejsza i najmocniejsza ekipa w tej grupie czwartej ligi, a i sam tyski klub uważany jest powszechnie za głównego faworyta do zwycięstwa w tych rozgrywkach, obok Ruchu Radzionków zresztą. A i kibice Cidrów, bez fałszywej skromności, to chyba ekipa numer dwa tej ligi, z Tychami jednak niemogąca się równać.\nJednak patrząc z perspektywy fanów z Tychów, gdy się nie ma, co się lubi, to się lubi, co się ma i w Tychach nie ukrywano, że wyjazd do Radzionkowa jest tym najbardziej prestiżowym. A to wszystko powodowało, iż faktycznie już w pierwszej kolejce miało mieć miejsce wszystko, co w tej rundzie jesiennej najciekawsze, przynajmniej na papierze.\nWśród nieco starszych kibiców żyła zapewne w pamięci ostatnia konfrontacja tych klubów, bo przecież trzecioligowy mecz z czerwca 1992 roku jest jednym tchem wymieniany jako jedno z tych najbardziej pamiętnych spotkań z udziałem Cidrów, obok pierwszoligowych pojedynków z Widzewem czy Lechem, czy pucharowych z Ruchem Chorzów i Górnikiem Zabrze, czy może jeszcze kilku innych meczów. Wtedy stadion "pękał w szwach", a poziom i dramaturgię tamtego meczu pewnie można by rozdzielić na kilka spotkań ekstraklasy. Jednak większość osób stojących w tym i w innych spotkaniach w radzionkowskim młynie, choćby z racji wieku, nie mogła tego wydarzenia pamiętać. A naprawdę łezka w oku mogła się zakręcić widząc ten pusty teraz stadion, a pamiętając tamte tłumy sprzed już przeszło czternastu lat.\nSzczególnie smutnym widokiem była zupełnie pusta trybuna od strony ulicy Strzelców Bytomskich, zwana czasami �tramwajową� (od biegnących wzdłuż niej torów tramwajowych). Przecież tam od zawsze, i w latach tłustych, i w tych chudych gromadziło się najwięcej ludzi, tam swoje miejsce od początku swojego istnienia miał radzionkowski młyn, to tam ogrodzenie zdobiły flagi, to stamtąd płynął zawsze najgłośniejszy doping. Na kilka dni przed meczem dotarła bowiem do kibiców wiadomość, że trybuna ta, a także sektory na łukach i za bramką od strony osiedla Stroszek, miała zostać zamknięta. Względy ekonomiczne i organizacyjne. Młyn Ruchu musiał być więc przeniesiony na drugą stronę, znalazł on sobie miejsce tuż przy klubowym budynku, tuż przy ławce rezerwowych drużyny gości.\nZanim jednak kibice zajęli swoje miejsca, musieli na stadion� jakoś dotrzeć. A to okazało się sprawą niezwykle skomplikowaną. Dojście od strony ulicy Strzelców Bytomskich do jedynej czynnej bramy wejściowej (tej od strony ulicy Narutowicza) zostało skutecznie zablokowane przez kordony policji z chwilą dotarcia pod stadion kibiców gości. Policja więc najpierw kierowała kibiców Ruchu do bramy od strony Stroszka, w rzeczywistości przecież nieczynnej.\nGrupka fanów Ruchu i wspomagających ich tego dnia Szombierek, która rzeczywiście zawierzyła panom policjantom, musiała się stamtąd jednak ewakuować przed uzbrojonymi w kamienie miejscowymi kibicami Polonii Bytom (choć słowo "kibice" jest tu na wyrost, bo przecież jak można nazwać kibicem kogoś, kto w czasie, gdy jego drużyna gra mecz na własnym boisku, woli stać pod stadionem lokalnego, nic na tle jego ekipy nieznaczącego rywala?!). Chwilkę potem (choć kibice GKS"u Tychy byli już wtedy dawno w komplecie na stadionie!), wyśmiana została propozycja okrążenia stadionu w asyście panów z prewencji, by wreszcie po kilkunastu minutach wymiany zdań (w której kilku z tych panów zaprezentowało niestety język i maniery jakby żywcem wyjęte z czasów głębokiego PRL"u, kiedy ich formacja nosiła jeszcze inną nazwę) kibicom udało się dotrzeć do bramy wejściowej. A i ta brama okazała się być chwilę potem zamknięta (znajdowała się zbyt blisko sektora gości?), kupowało się tam tylko bilety, a na teren stadionu wchodziło się ad hoc otwartą dla kibiców jeszcze inną bramą. Organizacyjna farsa�\nKto wie czy fakt tych problemów pod stadionem, który naprawdę wielu kibiców doprowadził do podgorączkowych stanów, nie zniechęcił jakiejś części osób do przyjścia na mecz, nie spowodował, że wrócili się oni do domów?! Fakt faktem jednak jest, że na stadionie ze strony gospodarzy zjawiła się doprawdy garstka widzów.\nJuż długo przed meczem zastanawiano się jak fani Ruchu Radzionków przyjmą spadek do czwartej ligi, bo każdy do tej pory spadek powodował odejście raz większej, raz mniejszej części widowni. Do tego doszła, choć to przecież środek lata, doprawdy iście jesienna pogoda : chłód, wiatr i deszcz, która nie zachęcała na pewno do stania przez prawie dwie godziny na stadionie. A ponadto część kibiców nie wróciła zapewne na ten mecz z wakacyjnych wojaży. Odpowiedź wszyscy obecni na stadionie dobrze widzieli kibiców gospodarzy na pewno nie było więcej niż przyjezdnych z Tychów (a tych było z perspektywy sektorów gospodarzy 250, może 300; sami Tyszanie wyliczyli się ponoć na 320).\nW samym młynie stawiło się tego dnia około stu osób, przez część meczu (szczególnie w drugiej połowie) ciut mniej, przez część meczu zapewne ciut więcej. A w liczbę tę wliczonych zostało jedenastu wspomagających gospodarzy tego dnia fanów Szombierek Bytom. Dość przypomnieć, że trzecioligowe mecze w bardzo niedalekiej przecież przeszłości z GKS"em Jastrzębie czy z Rakowem Częstochowa, czyli z ekipami o podobnej do GKS�u Tychy kibicowskiej klasie, potrafiły ściągnąć do młyna nawet wyraźnie przeszło dwa razy tyle ludzi, a to powinno starczyć za cały komentarz.\nNa płocie skromnie dwie flagi ("South Interno" oraz herb). Doping regularny, acz momentami może niewystarczająco głośny, momentami wręcz niemrawy. Za to oprawa chyba godna najbardziej prestiżowego meczu sezonu. Na początek sektorówka z herbem w asyście flag-krzyżaków, krótko przed przerwą jeszcze dwadzieścia trzy odpalone race, a w drugiej odsłonie znów najpierw kilkadziesiąt flag z krzyżami, potem pasy materiału oraz żółte i czarne transparenty, wreszcie tzw. ognie wrocławskie. Te ostatnie tak mocno zadymiły boisko, że mecz na kilka minut musiał zostać przerwany.\nGoście przywieźli ze sobą dwie flagi, a na początku meczu zaprezentowali podświetlany stroboskopami napis na folii "Królowie Śląska GKS Tychy 71". Doping tej grupy mniej więcej taki, jak układał się dla tyskiej drużyny mecz. Czasami udawało im się solidnie zaśpiewać, czasami przez dłuższe chwile milczeli, a czasami dawali kibicom Ruchu Radzionków dowód, że nie tylko w ekipie Cidrów jest problem z ludźmi, którzy nie bardzo garną się do śpiewania.\nO ile z sektora po lewej stronie budynku klubowego płynął cały czas kulturalny doping (młyn Ruchu nie dał się ani na chwilę sprowokować kibicom z Tychów, którym bluzgi w stronę gospodarzy parę razy się "wymsknęły"), o tyle z prawej strony tegoż budynku już nie było tak sielankowo. Najpierw jeden z obecnych na stadionie kibiców Szombierek podjął desperacką próbę zdobycia jednej z flag gości, szybko został jednak "zgarnięty" przez policję. Fani z Tychów zareagowali próbą wyłamania ogrodzenia i przedostania się na sektory gospodarzy. Błyskawiczna była jednak reakcja prewencji, interweniowała między innymi armata wodna, która jednak zmoczyła głównie zabezpieczających sektor gości policjantów. Od tej pory rozpoczęła się niestety wymiana przeróżnych inwektyw między kibicami z Tychów a stojącymi nieopodal nich Radzionkowianami.\nW pewnym momencie wypatrzono także wśród kibiców gospodarzy dwóch osób niekryjących swoich sympatii dla drużyny GKS"u Tychy. Ci jednak widząc zmierzających w ich stronę kilku kibiców Cidrów ratowali się ucieczką do klubowego budynku, a z niego poprzez tunel wyjściowy dla piłkarzy na ławkę rezerwowych zespołu gości. Być może pomylono piłkarzy GKS, którzy nie zmieścili się tego dnia do składu z kibicami z Tychów. Ale jeśli tak, to jeden z nich, już z ławki rezerwowych na pewno nie zaprezentował postawy godnej sportowca, prowokując wyzwiskami osoby stojące powyżej w młynie Ruchu.\nZwycięstwo drużyny Ruchu Radzionków po niezłej grze w tym wyrównanym meczu wprawiło sympatyków tej drużyny w iście szampański nastrój. Ten jednak został szybko zmącony, gdyż historia sprzed spotkania zaczynała się powtarzać i po meczu. Duża część kibiców decyzją policji musiała dobre dwadzieścia minut czekać przy bramie aż fani z Tychów opuszczą swój sektor, wsiądą w autobusy i odjadą. Stadion Ruchu Radzionków to chyba jedyny obiekt w Polsce, gdzie po meczach najpierw wypuszcza się gości, a gospodarzom każe się czekać. Bo to przecież nie był pierwszy taki przypadek. Organizacyjnej farsy ciąg dalszy�


TŁUMACZ PRZYSIĘGŁY JAPOŃSKI - CIECHANÓW, BIURO TŁUMACZEŃ CIECHANÓW, TŁUMACZENIA DOKUMENTÓW CIECHANÓW, JAPOŃSKI\nTłumacz japoński CIECHANÓW\nTłumacz języka japońskiego w Ciechanowie\nTłumaczenie przysięgłe języka japońskiego jest wersją tłumaczenia pisemnego. Jakikolwiek tłumacz języka japońskiego w Ciechanowie powie, iż strona rozliczeniowa tłumaczenia przysięgłego japońskiego to 1125 znaków.\nSzczególność japońskiego tłumaczenia przysięgłego polega na tym, że tłumaczony jest każdy składnik występujący w pierwowzorze, w tym: pieczęcie, odnośniki, dopiski, itp. zgodnie z regułami o tłumaczeniach przysięgłych.\nPrzykładami dokumentów, dla których wymagana jest pieczęć japońskiego tłumacza przysięgłego są: akty notarialne, uprawnienia i umowy, dokumenty samochodowe, celne, akty urodzenia, zaświadczenia o niekaralności, akty zgonu, akty ślubu, dyplomy i świadectwa szkolne. Wszystkie one muszą być przetłumaczone i uwierzytelnione przez tłumacza przysięgłego języka japońskiego.\nŻeby przetłumaczyć dokumenty z języka japońskiego w Ciechanowie, wypada polecić to zagadnienie tłumaczowi języka japońskiego z odpowiednimi uprawnieniami.\nKażda przetłumaczona strona w tłumaczeniu przysięgłym języka japońskiego jest opatrywana pieczęcią i podpisem tłumacza przysięgłego japońskiego tzn. upoważnionego do realizowania tłumaczeń żądanych nierzadko przez urzędy.


Wszystko o w40k. :: Czyli o co chodzi?\nWszystko o w40k. Strona Główna » Działanie forum. » O forum » Czyli o co chodzi? Poprzedni temat «» Następny temat\nWysłany: 2010-12-30, 20:46 Czyli o co chodzi?\nW czasach kiedy całym wszechświatem zawładnęła wojna, było niewiele miejsc, gdzie strudzeni poszukiwacze, żołnierze, cywile mogliby znaleźć ukojenie w swym cierpieniu. Ogień wojny trawił kolejne światy. Żołnierze Imperatora walczyli na wszystkich możliwych frontach, aby bronić Imperium Ludzi.\nKiedy wydawało się, że nie ma już nadziei na pokój, garstka ludzi z różnych planet postanowiła połączyć siły z przedstawicielami innych ras – które również nie były zadowolone z toczącej się wojny. Chcieli stworzyć, organizację, która miała poprowadzić Wielką Krucjatę przeciw wszystkim walczącym armiom i zakończyć tą krwawą jatkę.\nNa scenie pojawili się nowi aktorzy, a mianowicie klan Assassins From Warp. Mieli Oni zostać jedynymi zwycięzcami w tym przedstawieniu. Dla lepszej komunikacji powstał dziwny twór o mrocznej i tajemniczej nazwie „Forum”, dzięki temu urządzeniu Assassyni podbijali kolejne światy, spychając coraz głębiej w pustą część wszechświata inne armie. Ale... (no właśnie zawsze musi być jakieś „ale”) coś poszło nie tak. Główna armia została rozbita, forum upadło a Assassyni zostali rozrzuceni na wszystkie strony wszechświata. Wojna rozpoczęła się od nowa z jeszcze większym rozmachem. Wojska nacierały na siebie. Koniec był bliski.\nKiedy wydawało się że samounicestwienie jest bliskie nadejścia, samotny wędrowiec nie będący po niczyjej stronie spotkał jednego z dawnych czempionów klanu AFW. SerJ, tak miał na imię podróżnik, spotkał Kiche – wielkiego dowódcę, który walczył do końca w wielkiej bitwie. Jednak jego armia też uległa, a on sam stał się nędznym wygnańcem. Razem wpadli na zuchwały, lecz genialny plan. Postanowili zebrać wszystkich pokonanych dowódców, odtworzyć klan oraz, co wydawało się kompletnym szaleństwem, odbudować „forum”. I stanąć do walki o najwyższe laury. Jak skończy się ta rozgrywka? Tego nie wiem chyba nawet sam Imperator.\nWszystko jednak szczęśliwie przetrwało dłuższy czas. Chociaż zawieruchy od Oka Terroru i krańców galaktyki nieprzerwanie przybywały, to AFW trwało dalej i się rozbudowywało. Forum coraz szybciej wznosiło swoją pozycję na tle innych wrogów... Pomimo tego nie udało się przetrwać i wszystko ucichło. Organizacja przestała działać, lecz przybył nowy dowódca – chcący zmian. Tak powstało coś nowego.\nOdnowienie i ponowna rozbudowa, by móc pokonać wrogów.\nWszystko o w40k. Strona Główna » Działanie forum. » O forum » Czyli o co chodzi?


Bezpłodność u pań i panów, komplikacje z zajściem w ciążę | press brzoskwiniowy\nCzłowiek naturalnie stworzony jest do tego, by się rozmnażać. To przykre natura niekiedy płata figla i dużo osób dotyka dzisiaj niepłodność. Jest to zarówno problem kobiet, jak oraz mężczyzn. Bezpłodność u kobiet i mężczyzn to dokuczliwy ból dla wszelkich tych, jacy fantazjują o wychowaniu i posiadaniu własnego dziecka, to również obfity sprawdzian dla dwojga ludzi i ich rodzin. To też gigantyczna strata bycia rodzicem oraz spełnienia się w tej jednej z najpiękniejszych żywotnych ról. Bezpłodność dotyka dzisiaj wielu par, niepodlegli od wieku, stanu zdrowia oraz statusu cywilnego. Badaniami nad bezpłodnością absorbują się zarówno lekarze, socjologowie, jak oraz psychologowie, którzy próbują wyszukiwać przeróżnych – nie jedynie fizycznych i zdrowotnych – źródeł i przyczyn następowania niepłodności u coraz większej liczby osób na globie.\nProfesjonaliści w zakresie medycyny potwierdzają, że pewna oraz nieuleczalna niepłodność traktuje o wiele mniejszego odsetka kobiet i mężczyzn niż rzeczywiście sądzi się do dzisiaj. Jej badanie oraz diagnostyka jest niestety tak pracochłonna i długotrwała, że wiele osób zniechęca się już na początku oraz nie pragnie zaznajomić przyczyny swoich problemów z poczęciem potomka. Należy zanotować, że niepłodność w równym stopniu traktuje dam, jak i mężczyzn. Żeby jednak całkowicie opisać źródło niepłodności, to należy wykonać ciąg laboratoryjnych badań. Wiele par nie decyduje się na nie, ażeby nie dopuścić do siebie wiedzy na temat niepłodności własnego partnera. Z punktu widzenia psychologii to porządnie oraz jednocześnie niepoprawnie. Z jednej witryny, brak wiedzy na temat swojej czy partnera niepłodności nie generuje wyrzutów sumienia oraz obwiniania siebie czy bliskiej osoby. Z drugiej strony jednak, taka niewiedza prowadzi do frustracji oraz w żadnym razie nie pomaga w ułożeniu dobrych relacji z partnerem.\nNiekiedy wystarczy zmienić przyzwyczajenia życiowe oraz dietę, żeby po kilku miesiącach okazało się, że niepłodność to jedynie chwilowy problem, który już nas nie dotyczy. Niekiedy warto poszukać przyczyny problemu tam, gdzie pozornie nie widzimy sensu jej odnalezienia. Efekty leczenia takich problemów z poczęciem potomka są widoczne gołym okiem już po uświadomieniu sobie, co w życiu w gruncie rzeczy jest ważne.\nPykanie szlugów jest pewnym z bardziej tragicznych nałogów


Kupić Clenbuterol Sterydy W Lublin Polska - Bodybuilding Guide\nPosted on March 31, 2021 by Goscislaw Kropidlowski\nSportowców i kulturystów w Lublin Polska stosowanie leku ze względu na jej efekty termogeniczne i antykatabolicznym. Wynika to z jego zdolność do lekko wzrost temperatury ciała, tym samym zwiększając wydatki kalorii (energii).\nKliknij tutaj, aby kupić Clenbuterol w Lublin Polska\nSkutki uboczne są zależne od dawki, choć większość użytkowników Lublin Polska znajdziesz, że większość zwykle ustępują z trwałego użytku. Zaleca się ostrożność, gdy zatrudnia stosowania klenbuterolu w połączeniu z innymi agoniści receptorów adrenergicznych, jak może być skumulowane skutki uboczne.\nZwężający się dawki jest zalecane starając się ograniczyć ostre skutki uboczne. Najczęściej użytkownik w Lublin Polska rozpocznie się poprzez jeden 20mcg tabletek na dzień 1, następuje wzrost o jedną tabletkę na kolejne dni. Przedmiotem osobistej tolerancji na poziomie, dawki 140mcg (siedem kart) będzie używany przez dzień 7, i ten poziom powinny zostać utrzymane dla całego drugiego tygodnia. Byłoby bezowocne maksymalnie siedem lub osiem tabletek dziennie ze względu na nadmierne nasycenie receptora. Nie istnieje wymóg do pochylenia w dół.\nDla następnego cyklu Clen (czyli tygodni 5 i 6), istnieje wymóg, aby zwęzić się od jednej tabletki, poziom tolerancji teraz powinny być znane. Na przykład jeśli użytkownik w Lublin Polska zakończeniu pierwszego cyklu clen na 7 kart, może wznowi w nieco niższej dawce 4 lub 5 i zwężania się ponownie z tego poziomu. Ponownie jednak, użytkownik powinien ponownie ograniczyć ich spożycie do 7 lub 8 codziennie.\nTam jest nie szczególny wymóg, aby podzielić dawkę przez cały dzień ze względu na długie pół życia. Większość użytkowników w Lublin Polska zajmie pełnej dawce rano, choć niektórzy wolą brać ich dawki tuż przed snem starając się uniknąć większość skutków ubocznych jak śpią.\nKilka kont w Lublin Polska sugerują, że podział dawki mogą zmniejszyć skutki uboczne lekko. Jest to proces prób i błędów w istocie, aby ustalić, która metoda pasuje do Ciebie osobiście.\nJednak kulturystów w Lublin Polska są zainteresowani leku, jak wykazano, że hamuje dół regulacja receptorów beta, w tym beta 2s że clen stymuluje. Tak długo, jak pacjent ketotifen, nadal będzie do czyszczenia tych receptorów, nigdy nie pozwalając im na dół uregulowania, nawet na cykl ciężkie clen. Oznacza to, że nadal można wziąć clen nieskończoność bez konieczności cyklu do regeneracji receptory. Dawce 2-3mg dziennie można wyregulować nawet poważnie zamykać w dół receptorów w ciągu tygodnia.


10 europejskich krajów przekracza limity zanieczyszczeń (18723)\nNajpoważniejszym źródłem emisji NOx jest transport drogowy. Na zdj. godziny szczytu w Paryżu. Fot. danorbit., flickr, (CC BY-NC-ND 2.0)\nDyrektywa w sprawie krajowych poziomów emisji dla niektórych rodzajów zanieczyszczenia powietrza, tzw. dyrektywa NEC, ustanawia pułapy zanieczyszczeń, które każde państwo członkowskie UE może emitować w danym roku. Zobowiązuje ona kraje do wyznaczenia limitów dla takich substancji jak dwutlenek siarki (SO2), tlenki azotu (NOx), amoniak (NH3) i niemetanowe lotne związki organiczne (NMLZO).\nJak stanowi dyrektywa, po roku 2010 limity te nie powinny już być przekraczane. Mimo to raport Europejskiej Agencji Środowiska NEC Directive status report 2014 wykazał, że przepisy naruszyło aż 10 krajów. Dokument zawiera wstępne dane za 2013 rok i podsumowuje informacje zebrane w latach 2010-2012.\nZwiązek z grupy tlenków azotu, podtlenek azotu, jest gazem cieplarnianym, pochłaniającym ciepło 310 razy skuteczniej niż dwutlenek węgla (przyp. red.).\nNiemcy trują najbardziej\nDziesięć krajów członkowskich przekroczyło w roku 2013 przynajmniej jeden pułap zanieczyszczeń. Niemcy jako jedyne nie stosowały się do przepisów w przypadku aż trzech substancji (NOx, NMLZO i NH3). Po dwa limity przekroczyły Austria (NOx i NH3), Dania (NMLZO i NH3) oraz Irlandia (NOx i NMLZO). Sześć krajów członkowskich (Austria, Belgia, Francja, Niemcy, Irlandia i Luksemburg) przekraczało poziomy emisji NOx przez cały okres 2010-2013.\nW 2013 r. Niemcy i Francja zanotowały najwyższe przekroczenia limitów NOx. Nie dostosowały się do wymogów dyrektywy także Luksemburg (41% powyżej normy NOx) i Austria (32%).\nNajpoważniejszą przyczyną dużej liczby przekroczeń NOx są emisje z transportu drogowego. Wynika to z większego, niż się spodziewano rozwoju transportu oraz ze wzrostu liczby pojazdów z napędem diesla, które wytwarzają więcej NOx niż pojazdy z silnikiem benzynowym.\nZ raportu EAŚ wynika również, że sześć krajów członkowskich ma problemy z limitami NH3. W analizowanym okresie naruszyły je Austria, Dania, Finlandia, Niemcy, Holandia i Hiszpania.\nPrawie 95% emisji NH3 pochodzi z rolnictwa – źródłem jest tu użycie nawozów sztucznych i odchody zwierzęce. Począwszy od roku 1990 emisje tego związku obniżały się, ale nie w takim stopniu, jak emisje innych substancji objętych dyrektywą NEC .\nŹródło: Ewa Szekalska, Teraz Środowisko. Opracowanie, uzupełnienia i wytłuszczenia: Marta Śmigrowska


Kuchnia otwarta czy kuchnia zamknięta? Plusy i minusy - Kuchnia - Muratordom.pl\n» Kuchnia otwarta czy kuchnia zamknięta? Plusy i minusy\nW pomieszczeniu otwartym można zainstalować między kuchnią a pokojem przesuwane drzwi – w razie potrzeby zamkną kuchnię i odetną pozostałą przestrzeń przed rozprzestrzeniającym się zapachem.\nUwaga na wentylację! W każdej kuchni, ale przede wszystkim w otwartej, pamiętajmy o dobrej wentylacji. Podczas gotowania wydziela się nie tylko zapach, ale i duże ilości pary wodnej, która wraz z cząsteczkami kurzu i tłuszczu unosi się i osiada na sprzętach kuchennych, a w przypadku kuchni otwartej – także na meblach w salonie! Trzeba więc dbać o to, aby wentylacja zawsze była sprawna, niezbędny jest również dobry okap. A w czasie gotowania lub tuż po nim nie zapominajmy o wietrzeniu.\nJeśli kuchnia jest duża i jasna, można zdecydować się na pozostawienie jej jako zamkniętej, zapachy potraw nie będą wówczas rozchodziły się po domu\nKuchnię od pokoju dziennego może oddzielać barek z wysokimi stołkami. Jest to jednak niewygodne dla osób starszych i dzieci\nKuchnia zamknięta Kuchnia otwarta Jeśli wybieramy kuchnię zamkniętą:\ntreść: Kuchnia otwarta ma niezaprzeczalne zalety. Dla każdego amatora duszonych cynaderek, obgotowywanych pieczarek hodowanych przecież na chm... odpowiednim podłożu, gotowanego kalafiora czy duszonego bigosu, jest źródłem niezapomnianych rozkoszy aromatycznych.Dodatkowo daje gwarancję śmierci całej rodziny wysokości niemal 100 % w przypadku epidemii gronkowców w miejscowości. Dla NFZ to radość, bo składki zapłacone, a leczyć już nie będzie trzeba.(grabarze też mają dodatkowy dochód).Kuchnia zamknięta niestety pozbawia nas w/w atrakcji, ale zawsze można do niej wstawić więcej niż 1 krzesło i 1 wysoko taboret roboczy i wtedy zawsze możemy do kuchni wpaść w odzieży wierzchniej noszonej na dworze i nanieść to wszystko, co było na sobie na masę mięsną przeznaczoną na mielone dla dziadków - niech się opamiętają i nie żyją za długo. Trochę to trudniejsze, gdy w domu jest garderoba i wszyscy wynieśli w wychowaniu odpowiednie zachowania, ale nuworysze też mają garderobę i trzymają tam rowery oraz inne graty. Smacznego.


PRACODAWCY Z WARMII I MAZUR SPOTKALI SIĘ Z FUNKCJONARIUSZAMI STRAŻY GRANICZNEJ -\nPRACODAWCY Z WARMII I MAZUR SPOTKALI SIĘ Z FUNKCJONARIUSZAMI STRAŻY GRANICZNEJ\nFunkcjonariusze z Placówki Straży Granicznej w Gołdapi zorganizowali spotkanie szkoleniowe adresowane do osób i podmiotów, które zatrudniają, bądź zamierzają zatrudnić cudzoziemców na terenie RP. W spotkaniu udział wzięli pracodawcy z powiatu oleckiego, ełckiego i gołdapskiego.\nKonferencja odbyła się 29 lipca na terenie drogowego przejścia granicznego w Gołdapi. Podczas spotkania nie zabrakło instytucji rynku pracy, z którymi Straż Graniczna na co dzień współpracuje prowadząc kontrolę legalności zatrudnienia. Uczestnikami byli przedstawiciele, m. in. Państwowej Inspekcji Pracy Oddział w Ełku, Warmińsko-Mazurskiego Urzędu Wojewódzkiego w Olsztynie, Powiatowego Urzędu Pracy w Olecku i Gołdapi.\nW przedsięwzięciu wzięło udział blisko 30 osób. Właściciele firm oraz osoby delegowane przez pracodawców, reprezentowali branże: turystyczną, budowlaną, produkcyjną i rolniczą.\nGłównym tematem spotkania były praktyczne aspekty zatrudniania cudzoziemców na podstawie obowiązujących przepisów. Funkcjonariusze Straży Granicznej odpowiadali na liczne pytania dotyczące procedury i formalności związanych z zatrudnieniem cudzoziemców na terenie Warmii i Mazur.\nODPOWIE ZA WŁAMANIE I ZNISZCZENIE MIENIA HOTELU


Kwas Chlebowy Wileński Vita 500ml - VitaFan - PyszneEko.pl\nKwas Chlebowy Wileński Vita 500ml - VitaFan\nLubisz napoje pochodzenia naturalnego? Wypróbuj zatem koniecznie kwas chlebowy Wileński Vita, który jest bezalkoholowym napojem pasteryzowanym. Ma niezwykle charakterystyczny smak. Przygotowywany jest według tradycyjnych receptur, które nie zostały zmienione.\nTo idealny sposób na orzeźwienie organizmu w upalne dni, pij go koniecznie schłodzonego. Kwas chlebowy zawiera w sobie dużo witaminy B oraz wartości odżywczych, które pozytywnie wpłyną na pracę Twojego organizmu. Działa on pozytywnie m.in. na pracę układu pokarmowego, pracę nerek i trzustki, przemianę materii, a nawet na wygląd skóry. Z pewnością po pierwszym łyku pokochasz ten smak! Wypróbuj koniecznie!\nwartość energetyczna 158 kJ (37 kcal)\nwoda, cukier, suchary chlebowe 2,5%, słód jęczmienny i żytni, dwutlenek węgla, kwas mlekowy jako regulator kwasowości