Nie dajcie się zmanipulować! - Artykuły - Lesser - Szkolna Gazeta Internetowa\nDodano 2016-04-05, w dziale wywiady - archiwum\nBergi: Tematem dzisiejszego spotkania są "Wiara, Rodzina, Własność". Czy uważa pan, że w XXI wieku wartości te są w stanie obronić się same?\nGrzegorz Braun: Wręcz przeciwnie, a to dlatego, że nasz świat został postawiony na głowie i wszystkie oczywiste oczywistości i najnormalniejsze normalności zostały zanegowane. Młodzież uczy się teraz w szkołach o globalnym ociepleniu (tłumaczy się jej, że zbawiony będzie ten, kto sortuje śmieci), wierzy w gender i tolerancję, której nie ma dla przeciwników tolerancji. To jest zamęt, w którym co poniektórym ciężko jest się połapać. Dlatego pod hasłem "Kościół - Szkoła – Strzelnica - Mennica", poprzez organizacje "Pobudka", namawiam, wzywam i usilnie wszystkich proszę o realizowanie programu pracy organicznej, czyli o usamodzielnianie się. Chodzi o usamodzielnianie się polskich patriotów, którzy muszą, obawiam się, sami o siebie zadbać. Może bowiem przyjść sytuacja, w której ani władza państwowa, ani władza gminna, lokalna, miejska czy wiejska nie będzie miała dość siły politycznej czy militarnej, by bronić naszych interesów. Musimy więc być na to przygotowani.\nB: Czy przez obronę naszych interesów możemy również rozumieć oczyszczenie przestrzeni publicznej z ludzi związanych z byłą Służbą Bezpieczeństwa etc?\nG.B: To na pewno jest rzecz nienormalna. Bodajże w waszym mieście zdarzyło się, że były SBek pracował w szkole jako nauczyciel. To nienormalne, gdy byli esesmani komunistyczni mają dziś w rękach klucze do systemów edukacyjnych, produkacyjnych i gospodarczych. Ale to nie jest tylko kwestia byłych funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa, przecież minęło ledwo ćwierćwieku, w którym to wyrosło całe nowe pokolenie sprzedajnych sędziów i zakłamanych prokuratorów, którzy - jak sądzę - nie zdążyli być tajnymi współpracownikami Służby Bezpieczeństwa. Zadaje sobie jednak pytanie, czy są jacykolwiek przedstawiciele wymiaru sprawiedliwości, których nie zdążyła do tej pory zwerbować Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, czy inne post-peerelowskie służby, nie mówiąc o służbach innych państw, które przez dwie i pół dekady dość bezkarnie grasowały na naszym terytorium. Bezpieka ruska, niemiecka, amerykańska, izraelska, ukraińska i inne mają dziś łącznie więcej niż tylko pakiet kontrolny w naszym państwie i z tego należałoby się w końcu wyzwolić. Żeby się wyzwolić trzeba mieć jednak własne państwo, trzeba, żeby na jego czele stali ludzie zdeterminowani działający suwerennie. Niestety, dziś nie ma nawet takiej pewności.\nB: Czy wobec roszczeń organizacji żydowskich wobec Polski i Polaków powinniśmy także wyciągnąć jakieś własne roszczenia wobec np. Ukrainy? Czy takie roszczenia są uzasadnione?\nG.B: To jest doskonały przykład, bowiem sprawa restytucji polskiej własności pozostaje nie tylko na tym odcinku niezałatwiona. Wypędzenie polskiego ziemiaństwa, zniszczenie polskiego fabrykanta i przedsiębiorcy, rabunek polskiej własności na bardzo szeroką skalę. To wszystko są przestępstwa niepowetowane i nienaprawione. Ale w żadnym wypadku nie powinien pan wiązać tych słusznych roszczeń spadkobierców skrzywdzonych i obrabowanych właścicieli z nie mającą nic wspólnego z prawem akcją szantażu ze strony organizacji żydowskich.\nB: A jeśli żywych spadkobierców nie ma?\nG.B: Do tego zmierzam. Nie powinien pan w żadnym wypadku wiązać jednego z drugim. Pańskie ewentualne starania o odzyskanie majętności bądź należyte odszkodowanie za majętność utraconą na Wschodzie, nie mają nic wspólnego z roszczeniami, z jakimi występują organizacje diaspory i państwo żydowskie. Są to bowiem często uroszczenia, których nie wysuwają prawni spadkobiercy, dziedzice właścicieli. To są roszczenia ludzi nie związanych z ofiarami, o których mienie się upominają, żadnymi więzami pokrewieństwa. Ci ludzie nie kierują się cywilizowanym prawem, ale żądają od państwa polskiego stworzenia bezprawnego precedensu. Dlatego te "roszczenia" powinny zostać nazwane uroszczeniami i zostać załatwione odmownie.\nB: Czy po jesiennych wyborach nadeszła pana zdaniem ta zapowiadana przez zwycięską partię „Dobra Zmiana”?\nG.B: Jeśli o mnie chodzi, to w ciągu ostatniego półrocza dobra zmiana zaznaczyła się jedynie tym, że w mieście stołecznym Warszawie owinięto w czarny plastik wszystkie fotoradary, gdyż okazało się, że ich działanie jest bezprawne. Nie ma to nic wspólnego ze zmianą na szczeblu rządowym czy prezydenckim, tym niemniej jest to miła odmiana w moim życiu. Zwiększa ona komfort jazdy i powoduje, że mogę się lepiej skupić na ruchu drogowym i nie rozpraszają mnie już te aparaty, które w istocie służyły wprowadzeniu pokrytego frazesami podatku drogowego. Innych dobrych zmian nie zaobserwowałem. Może się jeszcze ujawnią. Dobrą zmianą jest oczywiście to, że od władzy odsunięci zostali ci, którzy przestali już nawet ukrywać, że nie interesuje ich projekt suwerennego państwa polskiego. To dobra zmiana, ale kłopot w tym, że nowy układ władzy również pod bardzo wieloma względami pozostaje niesamodzielny. Widać wyraźne uzależnienie, a nawet niebezpieczeństwo utożsamienia polskiej racji stanu z imperialnym interesem amerykańskim. Moja największa obawa, coś przed czym wszystkich przestrzegam, to doprowadzenie Polski do wojny.\nB: Ktoś powiedział, że polska prawica umacnia się przez podział. Czy możliwe byłoby utworzenie na naszej scenie politycznej szerokiego prawicowego frontu?\nG.B: Proszę nie czekać na mityczne, cudowne „zjednoczenie prawicy”. To byłoby skądinąd bardzo pożądane, ale pozostaje mało realne – w każdym razie w gronie tych liderów, autorytetów, osobistości i osobowości, które aktualnie są „na rynku”. Proszę w ogóle nie zawracać sobie więcej głowy mirażem „jedności”. Lepiej zająć się praktycznym działaniem, a wówczas szybko okaże się, komu z kim po drodze.\nB: Czy można byłoby zastąpić nasz dzisiejszy demokratyczny system jakimś innym, lepszym? Jeśli tak, to jakim i jak można byłoby to przeprowadzić?\nG.B: Demokracja, demokracją, ale ktoś tym wszystkim musi przecież sterować. Za demokratyczną fasadą stoją tak naprawdę mafie, służby i loże. Rządy pozostają w istocie bardzo anonimowe. Mało prawdopodobne byśmy się kiedykolwiek dowiedzieli, kto np. stoi za panem Obamą, a kto za panią Merkel. Nic dziwnego, bo przecież władza jest zawsze albo święta, albo tajna. W demokracji zaś nie ma nic świętego, bo wszystko można poddać pod głosowanie. Każdą niegodziwość i każdą bzdurę można podnieść do rangi zasady konstytucyjnej. Demokracja to huśtanie nastrojami mas, by uzyskać legitymację wyborczą dla fasadowych przetasowań. Mnie to śmieszy i brzydzi. Wybieram więc pełną jawność i piękną prostotę – wybieram monarchię. Już teraz deklaruję moją wierność katolickiemu królowi, który zdoła podnieść i utrzymać Koronę Królestwa Polskiego. Jeśli nie wymodlimy sobie w porę powrotu króla, to nas ostatecznie weźmie za twarz jakaś zwykła, do bólu pogańska demo-dyktatura.\nB: Chciałbym rozwiać wszelkie wątpliwości, więc zapytam wprost - jak kościół, gdzie szkoła i na jaki sposób strzelnica i mennica?\nG.B: To program zainicjowanej przeze mnie organizacji „POBUDKA”: KOŚCIÓŁ – SZKOŁA – STRZELNICA – MENNICA. To program „pracy organicznej” wymagający podjęcia bardzo praktycznych działań. Program emancypacji Polaków w sferze duchowej, intelektualnej, biologicznej i materialnej. Trzeba zadbać o tradycję katolicką, formację następnych pokoleń, zdolność obrony i to wszystko za własne pieniądze. Trzeba, żeby się w polskich parafiach obudził duch księży Wawrzyniaka i Blizińskiego, bez których działalności duszpasterskiej, ale i głów do interesów, nie byłoby sto lat temu mowy o niepodległości. Bo przecież nigdy nie będzie Polski z dotacji brukselskiej ani Wojska Polskiego z dotacji amerykańskiej. Chodzi o zdrową naukę, wychowanie i ćwiczenie w duchu kontrrewolucyjnym, aby bezpieczne były między Polakami: wiara, rodzina i własność. Kto chciałby mieć wpływ na bieg spraw publicznych, a zaniedbuje te kwestie, ten idzie na skróty. Ten najprawdopodobniej idzie do polityki po pieniądze. Proszę pytać swoich przedstawicieli: ile szkół i strzelnic zbudowali lub przynajmniej otaczają opieką? Którego duszpasterza tradycji katolickiej wspierają? No i oczywiście, kto ich finansuje? Prawdziwa odpowiedź na te pytania doskonale zweryfikuje każdego polityka, określi szczerość jego czy jej intencji wobec narodu i państwa polskiego.\nB: Co skłoniło pana, dokumentalistę, do zajęcia się polityką?\nG.B: Mam wrażenie, że to raczej polityka zajęła się mną. Polityka była wątkiem stale obecnym w życiu mojej rodziny od wielu pokoleń. Miałem okazję już przed laty przypatrywać się polityce z bliska i marginalnie nawet samemu politykować (jeszcze za starego reżimu). A w ostatniej dekadzie parę moich filmów miało rekordową widownię ( „Plusy dodatnie, plusy ujemne” w sieci, a „Towarzysz generał” w telewizji). Robiąc filmy, zadając pytania i rejestrując odpowiedzi, doczekałem się poważnej reakcji i szerszego rezonansu. Z jednej strony oskarżano mnie przed sądami, a z drugiej strony widzowie zaczęli coraz częściej zadawać pytania dotyczące spraw publicznych – w historii i współczesności. Jako reżyser-gawędziarz odbyłem w ciągu minionej dekady setki spotkań z widzami, a kolejne setki tysięcy ludzi zechciały poświęcać uwagę mojej twórczości i moim wypowiedziom za pośrednictwem sieci. A że dzielę się tym, co mam najlepszego – przejawami własnej ciekawości i szczerości - część moich odbiorców uznała za stosowne lokować we mnie także nadzieje na odmianę polskiego życia publicznego na lepsze. W ubiegłym roku przeprowadziłem „rozpoznanie bojem” i oddałem się do dyspozycji na użytek dwóch kampanii wyborczych. Wnioskiem wyciągniętym z tego doświadczenia jest właśnie „POBUDKA”.\nB: Czy chciałby pan na koniec powiedzieć coś naszym czytelnikom?\nG.B: Tak, nie dajcie się zmanipulować i badajcie każde źródło, z którego czerpiecie informacje. A poza tym – pozdrawiam i życzę wszystkim czytelnikom SGI Lesser jak najlepszych wyników w nauce i godnego życia we własnym kraju.\nCo to za okazja do rozmowy była?\nTeż bym chciał zdjęcie z p. Braunem.\nAle jaja. Przecież ustawa zakazująca używania fotoradarów przez straże miejskie i gminne weszła jeszcze za poprzedniej kadencji sejmu.\nUczył mnie w szkole wspomniany SB-ek. No i co? Żadnych ideologii nie było, pan był sympatycznym nauczycielem lubianym przez uczniów.


Korea Północna: obozy koncentracyjne na zdjęciach z kosmosu - Wiadomości - polskieradio.pl\nKorea Północna: obozy koncentracyjne na zdjęciach z kosmosu\nOstatnia aktualizacja: 05.12.2013 14:52\nNiezwykłe fotografie satelitarne koreańskich obozów koncentracyjnych udostępniła Amnesty International. Wszystko wskazuje na to, że obozy mimo apeli świata, są rozbudowywane.\nzdjęcie satelitarne obozu w Korei Północnej Foto: PAP/EPA/AMNESTY INTERNATIONAL / HANDOUT\nObozy w Korei Połnocnej\nZdjęcia pokazują obóz Haengyong w okolicy wioski Kwan Li So w północnej części kraju, koło granicy z Rosją i Chinami. Robione były w okresie od 23 września 2011 do 4 kwietnia 2013 roku.\nEksperci, którzy przeanalizowali fotografie uważają, że obóz jest rozbudowywany. Dzieje się tak mimo międzynarodowych apeli o poszanowanie praw człowieka w Korei Północnej.\nJak wygląda obóz\nObóz rozciąga się na powierzchni ponad 80 kilometrów kwadratowych. Otoczony jest przez podwójny system ogrodzeń z drutu kolczastego pod napięciem. Między ogrodzeniami ukryte są pułapki i kolce wbite w ziemię.\nWięźniów pilnuje blisko 1000 strażników. Mają do dyspozycji psy, są wyposażeni w broń automatyczną i granaty. Nie wiadomo ile osób jest dziś tam osadzonych. W 1990 miało ich być około 50 000.\nObóz jest podzielony na strefy: więzienne kolonie pracy, a także strefę administracyjną, areszt śledczy i dzielnicę dla rodzin więźniów. Na skraju obozu usytuowane jest miejsce egzekucji.\nDo obozów pracy w Korei Północnej może trafić każdy, zwłaszcza ten kto zdaniem władz jest niepoprawny politycznie. A za takiego można być uznanym z dowolnego powodu. W obozach osadzani są nie tylko więźniowie, ale także całe ich rodziny, w tym dzieci i osoby w podeszłym wieku. Wszyscy są przetrzymywani aż do śmierci. Korea w zasadzie nie uwalnia więźniów z obozów.\nSkąd o tym wiemy ?\nŚwiat dowiedział się o obozach w Północnej Korei m.in. dzięki relacjom byłego strażnika, który uciekł z kraju. Ahn Mjong - czol opisał szok jaki przeżył po przybyciu do obozu. Zobaczył tam więźniów wyglądających jak "chodzące szkielety" ubrane w łachmany. Ahn szacuje, że około 30 % z nich miało ślady przemocy fizycznej: porozrywane uszy, rozbite nosy, powybijane oczy i blizny na całym ciele powstałe z powodu bicia i innego, złego traktowania. Około 2000 więźniów nie miało rąk lub nóg, ale nawet oni musieli pracować, mimo że nie mieli kul.\nWięźniowie dostawali 180 g kukurydzy dwa razy dziennie. To nie wystarcza to przeżycia. Starają się więc polować na szczury, węże i żaby. Ahn szacuje, że 1500-2000 osób umiera tam rocznie z niedożywienia, głównie są to dzieci.\nNieletni mieli o połowę mniejsze racje żywnościowe, a pracować musieli jak dorośli. Dlatego większość umierała przed ukończeniem 10. roku życia. Chorzy byli izolowani i pozostawieni bez opieki aż do śmierci.\nWięźniowie to chwasty do wyrwania\nAhn wyjaśnił, że strażnicy uważają więźniów za wrogów klasowych, którzy mają być "wyrwani jak chwasty". Dlatego mogą ich traktować jak niewolników. Strażnik ma prawo zabić każdego, kto nie wykonuje jego poleceń. Ahn sam przyznał się, że nakazał egzekucję 31 osób z pięciu rodzin ponieważ jeden z więźniów próbował uciec. Więźniowie są torturowani i prowadzone są na nich eksperymenty medyczne.\nW wyprodukowanym w 2004 roku przez telewizję BBC filmie dokumentalnym znalazły się doniesienia o tym, że w jednym obozów koncentracyjnych na więźniach umieszczanych w komorach gazowych testowana jest broń chemiczna. Życie w północnokoreańskich obozach koncentracyjnych jest tematem kilku innych filmów dokumentalnych, w tym The Aquariums of Pyongyang:\nFilm The Aquariums of Pyongyang\nObrońcy praw człowieka szacują, że w łącznie w Korei Północnej jest 150 - 200 tysięcy więźniów politycznych.\nZobacz więcej na temat: Korea Południowa Korea Północna prawa człowieka\nWeredyk2013-12-06 16:35 Zgłoś\nTo moze USrael pomoze. Juz raz tam probowali zaniesc kaganek wolnosci w latach piecdziesiatych.\nKorea Północna otwarta dla turystów\nOstatnia aktualizacja: 10.04.2013 20:32\nKomunistyczna Północ radzi obcokrajowcom opuszczenie Półwyspu Koreańskiego, sama jednak nie zamyka swych granic dla turystów. Na Północy są zarówno dziennikarze jak i zagraniczni turyści.\nKoreańska Strefa ZdemilitaryzowanaFoto: PAP/EPA/JEON HEON-KYUN\n00'43 Tomasz Sajewicz z Seulu o turystach w Korei Północnej/IAR\nNa zamknięcie dla turystów przejścia granicznego z Koreą Północną na razie zdecydowały się tylko Chiny. Przejście w granicznym mieście Dandong otwarte jest jednak dla chińskich biznesmenów. Według informacji dziennikarzy znajdujących się w Korei Północnej kraj ten nie zamknął jednak stref, do których zazwyczaj podróżują turyści.\nAgencja Koryo Tours, która organizuje podróże obcokrajowców, w tym Amerykanów do Korei Północnej poinformowała, że ma tam obecnie grupę 14 osób. Trzy dodatkowe grupy mają wylecieć do Pjongjangu w najbliższą sobotę, aby obserwować uroczystości z okazji urodzin Kim Ir Sena.\nWcześniej komunistyczna Północ informowała, że od 10 kwietnia nie będzie w stanie zagwarantować bezpieczeństwa dla zagranicznych dyplomatów w Pjongjangu.\nZobacz więcej na temat: Korea Południowa Korea Północna\nRozdzielone pół wieku temu rodziny spotkają się\nOstatnia aktualizacja: 24.08.2013 09:46\nPrzedstawiciele Korei Północnej i Korei Południowej zgodzili się na wznowienie programu łączenia rodzin.\nSpotkanie przedstawicieli Korei Północnej i PołudniowejFoto: PAP/EPA/KOREA POOL\n00'42 Rozdzielone pół wieku temu rodziny spotkają się. Relacja Tomasza Sajewicza z Pekinu (IAR)\nKorea Południowa przygotowała listę 500 osób, które najprawdopodobniej pod koniec września będą mogły spotkać się ze swoimi krewnymi z Północy. Do wznowienia programu łączenia rodzin ma bowiem dojść między 25 a 30 września.\nProgram rozpoczął się w 2000 roku. Przez 10 lat 18 razy organizowane były spotkania rodzin, które po zakończeniu wojny koreańskiej rozdzieliła strefa zdemilitaryzowana. Program przerwano w 2010 roku po tym, jak pogorszyły się relacje Północy z Południem. Wrześniowe spotkanie będzie pierwszym od trzech lat.\nSzacuje się, że w Korei Południowej mieszka 600 tysięcy osób, które mają swoich krewnych na Północy.\nMilion zagłodzonych w Korei Północnej? Śledztwo ONZ\nOstatnia aktualizacja: 01.11.2013 20:41\nTrwają przesłuchania przed komisją ONZ ds. zbrodni przeciwko ludzkości popełnionych w komunistycznej Korei.\nKim Dzong Un podczas inspekcji wojskowejFoto: PAP/EPA/KCNA SOUTH KOREA OUT\nChodzi o odpowiedzialność za wielki głód, w wyniku którego w latach 90. w kraju tym zmarło kilkaset tysięcy do miliona osób.\nPo serii przesłuchań w stolicy Korei Południowej, Seulu, inspektorzy ONZ kontynuują pracę w Stanach Zjednoczonych. Przed komisją tym razem stanęli amerykańscy eksperci, według których w latach 90. w trakcie wielkiego głodu Kim Dzong Il, zamiast ratować swoich obywateli przed śmiercią, zwiększał budżet armii. Eksperci zwracali uwagę, że regiony w których poparcie dla reżimu uznawane było za niskie, pozbawiano dostaw żywności. Pomimo katastrofalnego głodu, przez dwa lata komunistyczny reżim nie zgadzał się na przyjęcie międzynarodowej pomocy humanitarnej.\nSeul alarmuje: Korea uruchomiła reaktor >>>\nDyktator buduje kult wodza >>>\nSzacuje się, że w Korei Północnej w tym czasie z głodu zmarło od 600 000 do miliona osób.\nWyniki prac komisji ONZ ds. zbrodni popełnionych w Korei Północnej poznamy w marcu przyszłego roku.\nZobacz więcej na temat: Kim Dzong Un Korea Północna prawa człowieka\nEgzekucje za oglądanie telewizji w Korei Północnej\nOstatnia aktualizacja: 11.11.2013 12:43\n80 osób zostało publicznie rozstrzelanych w siedmiu miastach Korei Północnej. Jak ujawnił południowo-koreański dziennik JoongAng Ilboa, w większości poniosły one karę za oglądanie programów południowo-koreańskiej telewizji.\nNiektóre z nich zostały skazane za uprawianie prostytucji.Telewizyjne programy południowo-koreańskie zostały przemycone do Korei Północnej na płytach DVD i pendrave'ach. Do wykonania wyroków miało dojść 3 listopada.\nWedług gazety, w portowym mieście Wonsan władze zgromadziły na miejscowym stadionie 10 tysięcy osób w tym kobiety i dzieci i zmusiły zebranych do oglądania egzekucji 8 osób.\nJeden z portali internetowych prowadzonych przez północno-koreańskich uchodźców informował już przed kilkoma miesiącami o planowanej przez władze Północy akcji publicznych egzekucji.\nZobacz więcej na temat: Korea Południowa Korea Północna telewizja


Co pić „Bacardi”: historia napoju, jego odmiany, a także przepisy kulinarne koktajl na podstawie słynnej powieści\n574 Shares 7869 views\nNie jest tajemnicą, że część z praktycznie wszystkich znanych koktajli alkoholowych należą duchy – wódka, whisky, brandy lub rumu. Dają skórkę do koktajlu, pysznej smak. Szczególnie popularny rum oparte koktajle. Nie każdy wie, co do picia „Bacardi” i pyszna mieszanka może być przygotowana w oparciu o silne alkoholu. Jak to lepiej zrobić, dowiesz się z tego artykułu.\nUważa się, że kolebką rumu są wysp karaibskich, takich jak Jamajka, Kuba i inni. Każda z nich tworzy własną wersję alkoholu i może różnić się od ich odpowiedników na zapach i smak. Nieznacznie, oczywiście, ale jednak.\nRum jest jasny i ciemny. To wpływa na jakość czasu ekspozycji, ponieważ w tym czasie napój staje się kolor, który znika po destylacji. Więc, co lepiej pić „Bacardi”? Opcje dotyczące stosowania tego szlachetnego napoju alkoholowego zależą od ich wieku. Rum, który ma długi czas otwarcia migawki do picia w czystej postaci, bez mieszania bardziej niż cokolwiek innego. Pozwoli to oszacować doskonałą jakość napoju, cieszyć się jego zapach lekki i przyjemny smak. Rum mała ekspozycja często miesza się z różnego rodzaju soków. Szczególnie dobrze jest to połączone z cytryną. Struktura wielu koktajli na podstawie rumu i dodać mleko kokosowe i blue likiery.\nJak pić „Bacardi” różnych odmian\nTen rum ma kilka odmian, które różnią się od siebie nawzajem, siła smaku, procesu wytwarzania. Tak więc odpowiedź na pytanie co do picia „Bacardi”, to zależy od odmiany napoju. Na przykład, ciemny rum elita ma łagodny bogaty smak. Jest to związane z wieczorem i w nocy, więc jest idealny dla aktywnych, odważnych młodych mężczyzn. Jak pić „Bacardi Black”? Jest najlepiej spożywany z sokiem owocowym lub cola, ale często jest to część koktajlu, to jest w nich smak objawia się najpełniej.\nInnym Vid Roma, który jest bardzo popularny – „Bacardi Biały”. To ma swoją nazwę od procesu produkcyjnego, ponieważ jest ona przechowywana w beczkach z białego dębu, a sam napój ma właśnie taki kolor. Na pytanie, co piją, „Bacardi White”, każdy sędzia jest odpowiedzialny sam alkohol elitarna ponieważ każdy ma inne gusta. Ten Vid Roma najczęściej używana w koktajlach, wraz z sokiem lub białego wina.\nPyszne koktajle na bazie rumu Bacardi „”\nOglądane napój alkoholowy jest częścią wielu popularnych koktajli. W tym artykule, oferujemy jedne z najbardziej udanych wariantów. Wtedy będziesz wiedzieć dokładnie, co piją, „Bacardi”.\nNajbardziej znany koktajl, który zawiera rumu „Bacardi” – to, oczywiście, „Mojito”. Ten odświeżający i orzeźwiający napój jest popularna od ponad 30 lat. Za pomocą prostego i jasnego przepisu, można gotować samemu, wystarczy kupić wszystkie składniki. Klasyczny przepis jest opisywany białego rumu, ale można ją przygotować i ciemne. Ale zastąpić innym napoju rumu nie można, w przeciwnym razie nie będzie „Mojito”. Tak, trzeba będzie:\n40 ml Roma "Bakardi";\n150 ml gazowanej wody;\n30 ml soku wapno;\nkilka gałązek świeżej mięty;\nAby uzyskać smaczny koktajl, trzeba szlifować mięty z cukrem, pozwalając liści trawy są olejki aromatyczne. Otrzymaną masę dodać sok z limonki, rum i ostrożnie wlać ostatniego dodania wody gazowanej. Zabawiać gości koktajl „Mojito” lepiej w pięknym wysokiej szklance i udekorować jego liści mięty, plasterek wapna i otaczającą rury.\nCo pić „Bacardi”? Przygotować pyszne i prawdziwie letni koktajl z rumu i bananów\nInny słynny koktajl na podstawie rumu – „banana daiquiri”. Przygotowuje się go po prostu. Do tego napoju trzeba wymieszać w shakerze:\n30 ml Roma "Bakardi";\n30 ml soku z cytryny i wapno;\n20 ml banan likieru;\nGdy wszystkie składniki są mieszane i energicznie potrząsnął, nalać drinka w miłym szkła i udekorować plasterkiem banana.\nLato koktajl „Pina Colada” z „Bacardi”\nInnym koktajl, który jest związany z gorących krajów, palmy i morze – „Pina Colada”. Jego struktura obejmuje również rumu „Bacardi”, więc nie można pozostawić bez nadzoru. Tak więc, aby przygotować niezwykle smaczny napój, będzie potrzebne następujące składniki:\n50 ml białego rum;\n75 ml ługu kokosowego;\n50 g kostki lodu, który musi być wstępnie mielenia.\nLikier kokosowy można zastąpić mlekiem kokosowym, smak tego przetasowania nie ulegnie zmianie. Wszystko zależy od tego, jakiego rodzaju składnika znajdziesz w sklepach. W mikserze wymieszać rumu i lodu, dodać likier kokosowy w określonej wysokości, a ostatni wlać sok ananasowy. Bić wszystko, aż będzie gładkie. Kieliszek jest wstępnie chłodzona przez umieszczenie na dnie kostek lodu. Następnie dekoracji krawędzie elementu ananasa i przynajmniej wlać uzyskany koktajl.\nW tym artykule nauczyłeś, co piją, „Bacardi”, a także spotkał się z najczęstszych przepisów na koktajle na bazie tego mocnego napoju.\n748 shares 4462 views\nCzy to możliwe, aby usmażyć pieczarki i jak zrobić to dobrze, że nie gorzki smak?\n391 shares 4818 views\nMleko „Maślanka”: producent i cechy produktu\n391 shares 2681 views\nSłodkie jabłka, pieczone w piekarniku z miodem, rodzynkami i orzechami\n665 shares 3445 views\n„Aragvi” – wyśmienity koniak\n852 shares 8184 views\n445 shares 6264 views\n143 shares 9713 views\n482 shares 7357 views\n650 shares 7134 views\n602 shares 5163 views\n810 shares 5011 views\n255 shares 4094 views\nMakrela w skórek cebuli. Solenie makrela w skórek cebuli: przepis\nJak zamolosolit ogórków? Zamolosolit ogórki przepis:\nMozzarella – co to za produkt?


Szkolenia otwarte - JARMIN - katalog stron\nSerdecznie zachęcamy do zaznajomienia się z ofertą szkoleń, jakie nasza firma może klientom polecić. Jesteśmy firmą, która doskonale jest przygotowana do prowadzenia szkoleń pracowników spółek, jak również osób pojedynczych. Przeprowadzamy przede wszystkim szkolenia otwarte, a także przyszłościowe szkolenia hr. Nasze szkolenia są gwarancja świetnego przygotowania do pracy. Jesteśmy przekonani, że chwile przeznaczone na nasze szkolenia, nie będą czasem zbędnie straconym. Zapraszamy do zaznajomienia się z bogatą propozycją naszych różnorakich szkoleń i kursów.\nszkolenia, doradztwo, szkolenia otwarte, kursy, szkolenia hr, rekrutacja\nBliżej wiedzy jest nowoczesnym ośrodkiem oferującym elearning.Nasze wieloletnie doświadczenie w elearningu połączone wysokowykwalifikowaną kadrą przekładają się na sukces naszych kursantów. Oferujemy następujące szkolenia:-Szkolenie Wirtual... więcej »\nŻywy szlagier ostatnich czasów - Pole Dance, czyli nic innego jak taniec na rurze! Pole Dance to niezwykła forma ruchu, która nadal wywiera pewne kontrowersje, stała się już w wielu społecznościach sposobem na wymodelowanie postury, zrzucen... więcej »\nSzkoły Policealne Wrocław, Szkoła Policealna\nSieć naszych szkół policealnych ROE zaistniała po to aby dać możliwość każdemu jednakowy początek na rynku pracy. Niezwykle wysokie wyniki egzaminów zawodowych, przykładowo z reklamy - 100% zdawalności, logistyki - 100% zdawalności, archite... więcej »\nW bardzo wielu sytuacjach, kiedy para młoda chce wziąć ślub w kościele, potrzebne są jej specjalistyczne nauki przedmałżeńskie. Są to kursy, które mają na celu przygotować młodą parę do życia razem. Kursy na narzeczonych nie kończą się żadn... więcej »


Ubezpieczenie rowerzysty Kraków\nUbezpieczenie rowerzysty Kraków jest jednym z produktów, który chroni jego interes. Wiele osób decyduje się na jego zakup, gdyż w nieprzyjemnych sytuacjach możemy liczyć na pomoc ze strony Towarzystwa Ubezpieczeniowego. Pamiętajmy jednak, że jest ono całkowicie dobrowolne, dlatego sami musimy ustalić odpowiednio parametry.\nPodstawowe ubezpieczenie rowerzysty Kraków zawiera OC, które chroni rowerzystę od konsekwencji finansowych, które musiałby ponieść w razie wyrządzenia szkody osobie trzeciej. Przy jego zakupie musimy jednak odpowiednio ustalić zakres ochrony oraz sumę ubezpieczenia.\nW przypadku, gdy ustalimy nieprawidłowo zakres ochrony może okazać się, że nasze ubezpieczenie rowerzysty Kraków nie zadziała. Dzieje się tak, gdy zakres ochrony jest zbyt wąski. A dokładniej, gdy wydarzy się zdarzenie, które nie jest objęte ochroną Ubezpieczyciela. Wtedy musimy liczyć się z tym, że odszkodowanie osobie poszkodowanej będziemy musieli wypłacić z własnej kieszeni. Również, gdy ustalona suma ubezpieczenia będzie zbyt mała w stosunku do kosztów. W takim przypadku będziemy musieli pokryć różnicę tych kwot z własnej kieszeni.\nJeśli poszukujesz ubezpieczenia rowerzysty w Krakowie to nie musisz się już martwić! Agenci z SzybkiePolisy.pl z pewnością doradzą Ci najlepszy wariant polisy, który nie tylko będzie odpowiedni dla Ciebie, ale również możliwie najtańszy.\nTagi: Ubezpieczenie rowerzysty Kraków


Pomysł na prezent na święta Bożego Narodzenia? Oto TOP 5 książek kulinarnych dla smakoszy i nie tylko | Malbork Nasze Miasto\nbogusław 22.12.2021 23:53:47\nI tak teraz większość osób szukając przepisu odpala komórkę i ma coś z neta. No ale nie miałem w tym roku czasu na szukanie prezentów więc postawiłem na zestaw prezentowy z winem od jokr, za bodajże 120zł. I tak z ich apki kupuję codziennie spożywke, więc wiem, że to sprawdzona apka.\nMonika 10.12.2021 12:50:25\nKsiążka to świetny prezent, ale nie kulinarna ;) Ja na mikołajki dostałam od siostry książkę Piotra C. "Solista, czyli on, ona i jego żona" i to jest to co lubię! To taki romans, pokazujący zepsuty świat Warszawy. Po takich lekturach cieszę się, że z mężem mieszkamy w małej miejscowości a nie w stolicy :)


Plotki o GTA 6 z Reddita to prawdopodobnie fake - Instalki.pl\nInstalki.pl » Aktualności » Gry » Plotki o GTA 6 z Reddita to prawdopodobnie fake\nPlotki o GTA 6 z Reddita to prawdopodobnie fake\nWtorek, 02 Lipiec 2019 15:25, Wpisany przez Maksym Słomski\nSugeruje to jedno ze "źródeł" internauty.\nOpublikowany w serwisie Reddit anonimowy wpis dotyczący "szczegółów" związanych z grą Grand Theft Auto VI robi furorę w sieci. Szybko podchwyciły go serwisy informacyjne z całego świata i tylko kilka z nich napisało, że doniesienia te to najprawdopodobniej informacja o niewielkiej wiarygodności.\nInternauta o nicku JackOLantern 1982 na wstępie informuje, że jego źródła są "bardzo wiarygodne" - powołuje się bowiem na byłych pracowników serwisów Kotaku i PC Gamer oraz aktualnego pracownika studia Rockstar. Serwis PC Gamer jako jeden z pierwszych podważył prawdziwość plotki, gdyż żaden były i obecny pracownik PC Gamera nie ma wiedzy związanej z GTA VI - gdyby ją miał, to serwis z pewnością by nią dysponował. Niektórzy internauci wytknęli także powoływanie się na Kotaku, które znane jest z częstego przekazywania „wymyślonych” przecieków.\nJuż na wstępie wpisu znajdują się informacje, które zdaniem wielu "śmierdzącą" kłamstwem. Rockstar ma rzekomo pracować nad GTA VI już od 2012 roku. Przypominamy, że dopiero w 2013 roku premierę miała gra Grand Theft Auto V. Nazwa kodowa nowej odsłony Grand Theft Auto to rzekomo Project Americas. Produkcja miałaby być inspirowana serialem Narcos, emitowanym w latach 2015-2017. Czy ktoś jeszcze widzi tutaj lekką niezgodność chronologiczną? Oczywiście na fali popularności serialu Rockstar mógł „pójść” fabularnie w jego stronę, ale…\nAkcja GTA VI ma być osadzona w latach 70' i 80' ubiegłego stulecia, co akurat pokrywa się z wcześniejszymi plotkami. Rozgrywka ma toczyć się w Vice City oraz fikcyjnym mieście przypominającym Rio de Janeiro. W kilku misjach gracze mogliby przenieść się do zamkniętych lokacji w Liberty City. Fabuła miałaby się kręcić wkoło wojen narkotykowych, a gracze wcielaliby się w postać bohaterów aspirujących do miana baronów czarnego rynku.\nUżytkownik Reddita twierdzi, że GTA VI postawi na realizm. Grywalne postaci (mają być dwie, z czego w danym momencie kontrolować można jedną i pomiędzy postaciami nie można się przełączać) będą mogły rzekomo nosić tylko dwie sztuki broni - niczym w Red Dead Redemption 2. Świat gry zmieniał się będzie na przestrzeni lat - podobnie jak wartość nieruchomości i samochodów, którymi dysponują gracze.\nGrand Theft Auto VI miałoby debiutować wyłącznie na konsolach nowej generacji (oraz PCtach) i nie pojawić się na PlayStation 4 i Xboksie One. Data premiery nie została wskazana, ale biorąc pod uwagę zapowiedzi premier konsol nowej generacji, mogłaby odbyć się ona pod koniec 2020 roku lub - co bardziej prawdopodobne - z początkiem 2021 roku.\nJeśli jesteście ciekawi innych rewelacji przedstawianych przez użytkownika Reddita odpowiedzialnego za przeciek, odsyłam Was tutaj. Podejdźcie jednak do nich z dużą dawką dystansu.


Wzloty i upadki małżeństwa - Blog Anny Paszek\nStart » Życiowe sprawy » Wzloty i upadki małżeństwa\nPublished March 27, 2018 by anna\nPrzeważająca część ludzi chce w końcu przeżyć ten najsłodszy dzień w swoim życiu jaki stanowi dzień ślubu. Skoro to dwoje kochających się ludzi decyduje się bytować ze sobą do końca świata a nawet jeszcze dłużej. Ślub jest to najistotniejsza chwila w życiu dwóch ludzi, a zatem kobiety oraz mężczyzny, którzy nie postrzegają świata poza sobą.\nJednakowoż chcąc nie chcąc trzeba odnotować iż nie każde małżeństwo akuratnie się kończy. Niekiedy po zalegalizowaniu kontraktu małżeńskiego, potrafi wszystko się odmienić. Przed weselem jest tak wiele namiętności, a parę chwil po nim może być także antypatia. Ale nie za każdym razem się w taki sposób dzieje. Istnieje wiele małżeństw, jakie są ze sobą całe życie i stale się straszliwie miłują i nie chcą stracić tej drugiej osoby.\nPrzygotowania do ślubu przysparzają naprawdę sporo stresu. Dwoje osób chce by ten ich specjalny dzień wypadł jak najlepiej. Ślub jest nadzwyczaj istotny w życiu każdego kto planuje spędzić z ukochaną osobą resztę swego życia. Jednak niejednokrotnie młode albo starsze małżeństwo nie pamięta po jakimś czasie o tym co sobie obiecywało wypowiadając rotę małżeńską. Ewidentnie każdy, kto ubóstwia tę drugą osobę powinien starać się nie robić jej zgryzoty i kochać ją ponad swoje życie.\nNewer Posts Zmiana garderoby na wiosnę\nOlder Posts Ingerencja w to co stworzyła natura


Pielęgnacja skóry diabetyka » Portal Dermatologiczny\nPielęgnacja skóry diabetyka to nie lada wyzwanie. Cukrzyca bowiem niesie ze sobą wiele różnorodnych powikłań, objawiających się między innymi znacznie pogorszonym stanem skóry. Z problemami natury dermatologicznej zmaga się około 40% cukrzyków.\nBardzo często to właśnie problemy skórne są powodem diagnozy cukrzycy, a to dlatego, że są niezwykle łatwe do zauważenia. Nadmierna suchość, skłonność do łuszczenia, silny świąd i podrażnienie – z takimi objawami diabetycy zmagają się na co dzień. Dodatkowo ich skóra traci swoje naturalne właściwości ochronne, przez co jest niezwykle podatna na uszkodzenia oraz zakażenia.\nNiestety, u cukrzyków wszelkie rany i zadrapania goją się niezwykle ciężko, a leczenie zakażeń lub grzybic skóry jest długie i żmudne.\nOczywiście dokuczliwe objawy ze strony skóry można ograniczyć z pomocą odpowiedniej pielęgnacji, a rozsądna profilaktyka powinna uchronić pacjenta przed nabywaniem kolejnych chorób.\nHigiena odgrywa kluczową rolę w walce o zdrowie i piękno skóry. Codziennie kąpiele oraz regularna zmiana bielizny to absolutne minimum. Po każdej zażytej kąpieli cukrzycy powinni dokładnie osuszać ciało z pomocą miękkiego ręcznika, unikając nadmiernego pocierania, które podrażnia skórę. Osuszony naskórek musi koniecznie zostać nawilżony. Bardzo ważny jest dobór kosmetyków, które wspomogą proces nawilżania naskórka.\nMożna zdecydować się na użytkowanie produktów z linii specjalnie dedykowanych dla diabetyków:\nNie jest to jednak konieczne, równie dobrze można uważnie wczytać się w składy kosmetyków i wypatrywać w nich dobroczynnych substancji,\nSzczególnie polecany jest między innymi mocznik, który słynie ze swoich właściwości nawilżających,\nDobrze sprawdzi się również kwas mlekowy, który wykazuje działanie antybakteryjne,\nZ kolei alantoina zawarta w niektórych produktach w znaczny sposób przyczyni się do łagodzenia bolesnych podrażnień oraz wspomoże gojenie się drobnych urazów i ran. Ogólna zasada jest prosta: diabetycy zawsze powinni być zaopatrzeni w emolienty, czyli substancje z grupy o działaniu długotrwale nawilżającym.\nWalka o stan skóry powinna jednak toczyć się na wielu frontach. Objawy nie ustąpią, jeśli glikemia nie zostanie unormowana. Dlatego równie ważne jest stosowanie się do wszystkich wskazań prowadzącego pacjenta diabetologa. Poprzez odpowiednie leczenie u dermatologa oraz zbilansowaną dietę również można w znaczący sposób poprawić stan zdrowia skóry, oraz ogólny komfort pacjenta.\n1. S. Van Hattem, M.D. Aart H. Bootsma, M.D., PhD H. Bing Thio, M.D., PhD, Skin manifestations of diabetes, Cleveland Clinic Journal of Medicine, 2008\n2. P. Gajewskiego, Interna Szczekilka, Kraków, 2019\nPrevious PostJak określić rodzaj cery\nNext PostLeczenie bliznowca


MOJE AUTO - VIRAGE Dywaniki Pomiar ciśnienia w oponie\nZestaw Szarych Dywaników Samochodowych 4 Szt.\n38,40 zł szt\n40,20 zł szt\nZestaw Czarnych Dywaników Samochodowych 4 Szt.\nZestaw szarych dywaników samochodowych do stosowania przez cały rok. Pasują do wszystkich typów samochodu. Wykonane z odpowiedniej mieszanki materiałowej, która zapewnia produktowi długi czas eksploatacji i zmniejszone zużycie. Są łatwe w czyszczeniu i nie blakną po kontakcie z detergentami. Ich kształt można łatwo dopasować za pomocą nożyczek. W zestawie dwa dywaniki przednie i dwa dywaniki tylne.\nDywaniki samochodowe to niepozorny element, który bardzo ułatwia sprzątanie wnętrza pojazdu i uniemożliwienie brudowi oraz wilgoci kontaktu z podłogą. Trwały materiał sprawia, że wymiana produktu na nowy nie będzie szybko potrzebna, a łatwość dopasowania sprawia, że możemy użyć dywaników dosłownie w każdym zakamarku.


Do zespołu agencji Weber Shandwick w Polsce dołączyła Marta Paleczna, obejmując stanowisko dyrektora komunikacji marketingowej. Ostatnio podobną funkcję pełniła w Grayling Polska.\nDo obowiązków Palecznej w Weber Shandwick, będzie należał nadzór nad pracami i rozwój zespołu konsumenckiego, projektowanie i realizacja dedykowanych kampanii komunikacyjnych, opierających się w zależności od potrzeb klienta o podstawowe działania PR, poprzez zaawansowane kampanie po kompleksowe rozwiązania wykorzystujące różne narzędzia PR i ePR oraz promocję, a także zarządzanie wizerunkiem marki (brand management). Będzie raportowała bezpośrednio do dyrektor zarządzającej agencji w Polsce, Agnieszki Dziedzic.\nMarta Paleczna ma kilkunastoletnie doświadczenie w branży public relations, specjalizuje się w prowadzeniu międzynarodowych, ogólnopolskich i ponadregionalnych kampanii wykorzystujących różne narzędzia PR i marketing, w tym działania promocyjno-reklamowe w Polsce i na wielu rynkach, zarówno dla sektora publicznego jak i firm komercyjnych.\nPrzed dołączeniem do zespołu Weber Shandwick, była dyrektorem marketingu i komunikacji w Grayling Polska. Pracowała tam od 2010 roku. Wcześniej natomiast związana była Mmd Corporate Public Affairs&Public Relations Consultants, gdzie pracowała jako senior account manager.\nExxonMobil, Federal-Mogul Motorparts i Grupą Lux Express klientami Weber Shandwick\nDołącz do dyskusji: Marta Paleczna: z Grayling Polska do Weber Shandwick\nGratulacje, pełen profesjonalizm i wzorowa współpraca przez cały czas. Powodzenia na nowych szlakach!


Dziennik praktykującego wójta [Marek Waszkiewicz] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00133 003293 20997949 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Marek Waszkiewicz Liczba stron: 265\nISBN: 978-8-3785-9570-0 Data wydania: 2016-07-09\n©Copyright by Marek Waszkiewicz http://waszkiewiczmarek.blogspot.com Wszelkie prawa zastrzeżone. Rozpowszechnianie i kopiowanie całości lub części niniejszej publikacji jest zabronione bez pisemnej zgody autora. Zabrania się jej publicznego udostępniania w Internecie oraz odsprzedaży. Wydanie I Nr ISBN 978-83-7859-570-0 Konwersja do epub A3M Agencja Internetowa\nWstęp Podział na poszczególne rozdziały nic w tej książce nie znaczy. Nie oddzielają one bowiem ani konkretnych dat, ani ważnych wydarzeń. Wprowadziłem ten podział tylko po to, aby uporządkować redakcję zapisków, a dopiero później okazało się, że dwanaście rozdziałów odpowiada dwunastu latom spędzonym przeze mnie w pracy na rzecz gminnego samorządu terytorialnego. Zawsze, odkąd pamiętam, miałem potrzebę zapisywania przemyśleń, wrażeń i spostrzeżeń chwil. Tak też było w pracy samorządowej. Każdą wolną chwilę wykorzystywałem na utrwalenie swoich myśli na temat tego, co robię, widzę, przeżywam… Kiedy w końcu większość wyborców powiedziała mi NIE; powiedziała NIE za mnie, wyręczyła mnie, ponieważ sam sobie tego powiedzieć i wytłumaczyć nie mogłem, początkowo poczułem się oszukany, później zauważyłem, że jestem sam, a po kilku miesiącach życia w dziwnym letargu zacząłem odczuwać dziwną ulgę. Z dnia na dzień po tym NIE coraz bardziej uświadamiałem sobie, że teraz mogę żyć dla siebie i najbliższych. Nie muszę już martwić się problemami innych czy też problemami narzuconymi mi przez administracyjną machinę państwową. Przestałem budzić się nocą z myślą, ile sił trzeba będzie, żeby załatwić piętrzące się problemy i czy wystarczy na to następnego dnia. Zauważyłem, że śpię spokojniej, nie budzę się już nocą zlany potem albo z rozkołatanym sercem i nie szukam panicznie w pamięci czegoś, co właśnie było wyrwało mnie ze snu. Kiedy zacząłem redagować swoje zapiski, zauważyłem jasno, jak bardzo te 12 lat samorządowej pracy pozbawiło mnie codziennej ludzkiej radości. Jak bardzo zająłem się problemami, które nie dotyczyły mnie! Teraz wiem, że to bardzo źle! Czy żałuję? Wiem, że mogłem przez ten czas zrobić dużo więcej dla siebie i swojej rodziny. Tymczasem sprawy gminy były zawsze ważniejsze, a takie w rzeczywistości nie były. Nie były warte tego, żeby rezygnować ze zwykłych codziennych radości i zarywać czas, który powinien być zarezerwowany dla najbliższych i dla siebie. Pamiętam, jak kiedyś jeden z kontrolerów powiedział mi, iż dziwi się wójtom, których zna. Całą swoją energię, czas i zdrowie poświęcają tej robocie. Gdyby skupili się z taką siłą i determinacją, na przykład na prowadzeniu najmniejszego biznesu, osiągnęliby podobne sukcesy do tych samorządowych. I z pewnością byliby szczęśliwi i oni, i ich najbliżsi. W samorządzie natomiast jedyne, co osiągną, to zszarpane nerwy i brak wdzięczności zdecydowanej większości tych, którym służą i pomagają. Nie żyje już osoba, która mi to powiedziała. Po latach przyznaję jej rację. Czy żałuję? Dzisiaj wiem, że muszę zrobić coś dla siebie! Popełnianie błędów to nauka! Szkoda tylko, że najbardziej pasuje człowiekowi nauka na własnych, a nie cudzych, błędach! Ale to też można zmienić. Trzeba tylko chcieć! Ja chcę! Czy żałuję? Nie! Jeśli głupotą miałoby być wchodzenie w samorządowe bagienko, to jeszcze większą byłoby żałowanie tego! Nie żałuję! To, co przeżyłem w samorządzie i co mnie nie zabiło, wzmocniło mnie i przygotowało do następnych bitew w życiu. Czy jest łatwo? Jest cholernie trudno! Tylko ci to wiedzą, którzy byli nawet na najmniejszym topie, z gromadą pochlebców, a później zostali z garstką przyjaciół albo sami! Narzekam? Skąd! Nikt mi przecież nie obiecywał słodyczy ni w pracy zawodowej, a tym bardziej w życiu! Dlatego nie żałuję! Dlatego nie narzekam! Innym też tego życzę!\nRozdział I Poniedziałek przed wyborami Podejmuję decyzję o starcie w wyborach samorządowych. Co mi tam! Próbuję zmienić swoje życie! Podjąłem decyzję, żeby spróbować tego, co niewiadome! Gonię jak szalony w kampanii wyborczej. Śpię kilka godzina na dobę, a spać bardzo lubię. Spotykam się z moimi wyborcami. Tłumaczę swój program wyborczy. Rozmawiam o wszystkim i niczym. Czasem trochę też muszę z kimś tam pomilczeć. Wysłuchuję żalów, skarg na sąsiadów, zwierzeń o chęci zemsty czy też zwierzeń o niespełnionych miłościach. A niech mnie, myślę sobie. Ciekawa, jak cholera, praca mnie czeka. Oczywiście, jeśli wygram! Kręte ścieżki A zatem postanowiłem zostać jednym z ponad dwóch tysięcy Polaków władających gminami w kraju nad Wisłą. Jak będzie, zobaczymy za kilka dni. Codziennie sobie to powtarzam, jakbym nie wierzył, że podjąłem taką właśnie decyzję. Muszę przyznać, że trochę mnie to kręci. Jeszcze pewnie do tematu kręcenia wrócę. Wielu pisze książki o własnym widzeniu Polski. Jej świetlanej przyszłości i paskudnej przeszłości. Ja postanowiłem tę Polskę trochę zbudować na gminnym poletku. Mam program i przekonuję do niego ludzi. Dzisiaj trafiłem do domu, gdzie właśnie spożywano skromny chłopski obiad. Zaproszono mnie do stołu. Zjadłem zupę, bo tylko zupa była na obiad. Podziękowałem i poprosiłem o poparcie w wyborach. Nie możemy nie poprzeć kogoś, kto z nami siedział przy stole i wspólnie spożywał posiłek, odpowiedzieli domownicy przy pożegnaniu. Piękne staropolskie myślenie. Jakby czas się zatrzymał! Jakież kręte są ścieżki docierania do ludzi!. Mogę zjeść nawet tysiąc obiadów składających się z najchudszych zup, byleby pokonać moich przeciwników w wyścigu do fotela wójta. Wtorek przed wyborami Wszyscy politycy głośno krzyczą, że ich pomysły na Polskę są najlepsze. Tacy mogą liczyć na wydanie albo upublicznienie każdej głupoty, jaką wymyślą. A już szczęściarzami trzeba nazwać byłych notabli – prezydentów, premierów, ministrów…. Tych wydawnictwa wydają w ciemno, a media w ciemno publikują, nie wnikając zbytnio w meritum tego, co mają do powiedzenia. Jak to powiedział jeden z polityków: Ciemny tłum wszystko kupi! Skoro tłum to kupi, to reporterzy wietrzą pismo nosem i nagabują byłych prominentów, nawet jeśli słabo piszący i mówiący są, żeby książki pisali przy ich pomocy. dziennikarz zredaguje pytania, podpowie, jak ma odpowiedź gładko brzmieć i jazda, piszemy książkę! Pytany nie musi się zatem zbytnio martwić odpowiedziami, a pytający już na początku cieszy się, że pisze książkę, którą tłumy kupią! Nie wiem, dlaczego w wyborczej podróży od wioski do wioski myślę o takich sprawach? W drodze od domu do domu, od człowieka do człowieka, od problemu do problemu… trzeba jednak pomyśleć czasem o najzwyklejszych w świecie głupotach, bo w innym wypadku przyszłoby zwariować, jak nic! Jeszcze kilka dni pisana mi taka wędrówka od… do… Później cisza wyborcza i w niedzielę chwila prawdy. Nie chcę naprawiać Polski! Chcę zająć się małymi ludzkimi sprawami z mojego gminnego podwórka. Wszystkim mówię, że człowiek na pierwszym miejscu. Człowiek zawsze na pierwszym miejscu! Powtarzam sobie co dzień. Środa przed wyborami To właśnie w samorządzie gminnym zaczyna się i kończy słabość państwa. Jeśli samorządy będą odgórnie postrzegane jako siedlisko złodziejstwa, kumoterstwa, korupcji itd., itp., to tak będzie postrzegane państwo i nikt ani nic tego nie zmieni. Kolejna wyborcza podróż. Kolejne rozmowy i kolejne ludzkie problemy. Nie mam nawet czasu, żeby przemyśleć to, o czym rozmawiam z ludźmi. Część problemów i spostrzeżeń zapisuję, żeby przemyśleć to później. Jeśli wygram, przemyślę wszystko dokładnie! Doskwiera mi samotność w tej kampanii. Tylko w kilku miejscowościach mam znajomych, którzy mi pomagają. Reszta to raczej wrogowie i zwolennicy starego porządku! Nie wolno mi też zapominać o tych, którzy chcą zmian, ale za nic się nie wychylą! Zwolennicy moich przeciwników jadą po mnie niemiłosiernie! Nie potrafię obrzucać kogoś błotem! Sam niejedno mam na sumieniu! Czwartek przed wyborami W czasie swoich wyborczych podróży myślę już o tym, jak naprawić nie tylko samorząd gminny, ale ponosi mnie na Polskę i Świat, co tam Świat! Wszechświat! Przeginam! Dzisiaj myślałem o tym, że aby samorząd był zdrowy, prawo musi być jednoznaczne i życiowe, a urzędnicy przyjaźnie nastawieni do pozytywnego załatwiania spraw. Pracownik samorządowy nie powinien zastawiać się przepisami tylko po to, aby sprawy nie załatwić. Musi maksymalnie wykorzystać przepisy, aby sprawę załatwić! Nie wykluczam nawet jazdy po bandzie prawa, żeby tylko ludziom pomóc! Trochę Polski w głowie Współczesna polska polityka to takie pierdu – pierdu – pierdu dla samego pierdu – pierdu – pierdu… i nic więcej. Nic z tego nie wynika dla ludzi z gminnego padołu! W Polsce nie było i nie ma zdecydowanego działania na rzecz samorządów, które zamiast rozwijać się na miarę marzeń swoich liderów, krępowane są bzdurnym prawem albo jeszcze bardziej niż bzdurnym prawem ograniczane w działaniach poczynaniami w świetle bzdurnego prawa urzędasów szczebli rządowych. Ależ ja zaczynam myśleć! Dobrze, że nie mówię tego głośno! Na gminnym zadupiu ludzie muszą kombinować, żeby przeżyć od pierwszego do pierwszego i proste oraz życiowe prawo na pewno by im w tym pomogło. Czuję się, jakbym już zaczął uzdrawiać polską politykę i uszczęśliwiać wszystkich ludzi w gminie, której wójtem mam zamiar dopiero zostać! Co tam! Od czasu do czasu można być równie głupim, jak wypowiedzi większości polityków, polskie prawo i dziennikarskie komentarze razem wzięte! Znów drodze. Nie pamiętam, z kim wczoraj rozmawiałem! Zlewają mi się ludzkie twarze. Piętrzą się we mnie ludzkie problemy. Kłębią się w głowie pomysły na moją małą ojczyznę. Nie jestem wójtem, ale na pewno jestem już kłębkiem nerwów i padam na nos. Są chwile, kiedy mam to wszystko w dupie! Nic mi się nie chce! Na szczęście to tylko chwile! Ludzie w mojej gminie przecież czekają na moje zbawcze samorządowe działania! W tej chwili wiem na pewno – bardziej chce mi się spać, niż wygrać wybory! Piątek przed wyborami Koniec jazdy! Właśnie wróciłem z ostatniego spotkania wyborczego. Jestem w tej chwili jednym z najszczęśliwszych ludzi w gminie. Nie muszę już z nikim się spotykać i w kółko mówić o tym samym. Jutro cisza wyborcza. W niedzielę wybory. Późna noc. Oglądam moje oświadczenie, w którym wyrażam zgodę na kandydowanie na wójta. Od tego formalnie wszystko się zaczęło, choć w głowie sprawa była już rozstrzygnięta wczesną wiosną. Aż boję się jutrzejszego lenistwa. O niedzieli wolę nie myśleć, choć w kampanii zrobiłem wszystko, co trzeba i jak trzeba. Tak mi się przynajmniej wydaje! Robak niepewności trawi jednak mój skołatany umysł! Nie ma nic gorszego, jak być zdanym na łaskę i niełaskę wyborców! Nie wiem, co mnie pchnęło do tego kroku? Nie myśleć! Muszę się położyć! Sobota przed wyborami Piję kawę i patrzę na jesień a za oknem. Nie mogę przypomnieć sobie tegorocznego lata. Co tam lato! Przegapiłem też wiosnę i jej zieloną bujność drzew. Odradzanie trawy. Radość nowego życia. Boże, jak ja dawno tak po ludzku nie myślałem! Kampania wyborcza! To był temat numer jeden do myślenia przez kilka miesięcy! Warto tracić z oczu życie dla czegoś tak nieokreślonego, jak indywidualne życzenia tysięcy ludzi? Dzisiaj myślałem czy można coś było zrobić lepiej podczas tej kampanii. Bez sensu! Myślę o czymś, na co nie mam żadnego wpływu; o czymś, co przeminęło i nigdy już nie wróci; o czymś, co na zawsze już należy do przeszłości. Czekam! Niedziela wyborcza Cały dzień myślałem o wyborach. To chore! Około północy otrzymałem wiadomość, że zająłem drugie miejsce i wskakuję do II tury. Cieszyć się czy płakać? Wynik dobry, dający przepustkę do dalszej gry. Jest powód do radości. Przede mną wyborcza jazda od nowa i tu już na radość miejsca jakby brak. Mam wątpliwości czy wytrzymam, ale wiem też, że jutro grzecznie pojadę na kolejne spotkania. Trzeba teraz skończyć to, co zostało rozpoczęte. Nie ma nic za darmo! Im większy wysiłek, tym Sukces bardziej smakuje, a Porażka bardziej boli! Poniedziałek, znów przed wyborami Druga strona przedstawia mnie jako ostrego pijaka i przybłędę. Z ich oceny mojej osoby wynika, że mogę co najwyżej rozpić wszystkich mieszkańców gminy, a samą gminę sprzedać. Jeśli piję, to piję za swoje! Jeśli piję za pożyczone, to oddaję! Z tego, co pamiętam i wiem, nikomu nie jestem nic winien w związku z tym, że wypiłem piwo czy coś więcej. Nie krytykuję tych, co lubią sobie dziabnąć kielicha! Gdybym to robił, bo byłbym zakłamanym draniem! Wolę wypić, niż głupio gadać o tych, co wypić lubią! Ale to ja i moje myślenie. Nie dam się jednak sprowokować i będę robił swoje. Będę rozmawiał z ludźmi, umawiał się na kolejne spotkania, obiecywał zupełną zmianę w stylu rządzenia i zarządzania gminą. Jeśli będzie trzeba, to i gruszki na wierzbie obiecam!. Nie ma przecież w kampanii rzeczy niemożliwych! Gorzej później w życiu bywa ze znalezieniem wierzby gruszki rodzącej! Dzisiaj ktoś nazwał mnie wójtem. Dziwnie się poczułem. To chyba namacalny dowód na to, że moja przedwyborcza robota nie poszła na marne. Ostatnie dni mijają według ustalonego harmonogramu: od rana praca, po pracy szybki obiad, później przygotowanie do spotkań z ludźmi i same spotkania, które kończą się w późnych godzinach wieczornych. Jestem skołowany. Martwię się, jak jutro wstanę do pracy. Ależ przydałby się urlop, żeby móc skupić się na jednym! Wtorek, znów przed wyborami Jestem tylko pyłkiem na wietrze przeznaczenia! Uchronić się przed głupimi błędami! A jeśli się nie da, to niech to będą błędy, na których będę mógł się czegoś nauczyć! Proszę, jakież filozoficzne rozważania wyszły z kolejnej chwili słabości. Skrzętnie ukrywam przed światem, że wysiadam fizycznie i psychicznie. Podziwiam ludzi, którzy pomagają mi w kampanii i cierpliwie znoszą moje humory. A huśtawka moich nastrojów buja się w najlepsze do granic możliwości wychylenia! Na ciężką próbę wystawiam tych, co idę ze mną. Nie pamiętam, jak minął dzisiaj dzień w pracy. Myślałem, że sobota przed pierwszą turą i niedziela wyborcza pozwolą mi na regenerację sił. Nie zdążyłem się zregenerować, a zmęczenie z całej kampanii wyborczej zdaje się teraz z każdym dniem potęgować. Środa, znów przed wyborami Trzeba napisać prawdę. Również tę dla siebie przykrą. Jestem wyczerpany. Zapomniałem wcześniej zapisać, że po pierwszej turze wyborów wylądowałem u lekarza. Ten stwierdził, że jestem wyczerpany fizycznie i psychicznie, i najlepiej byłoby, gdybym położył się na dzień albo dwa do łóżka i zapomniał o całym świecie. Nawet nie ma mowy, powiedziałem kategorycznie. Niech mi pan da jakieś środki na wzmocnienie, abym mógł kontynuować kampanię. Lekarz popatrzył na mnie litościwym wzrokiem i wypisał receptę. Po co to? Zapytał tak, jakbym miał nie dotrwać do końca drugiej tury. I dodał, chyba zdrowie jest ważniejsze niż te chore wybory! Wytrzymam, powiedziałem, zdrowie jest ważne, ale ważne jest też to, aby dawać z siebie wszystko, jeśli już na coś się zdecydowaliśmy. Życzył mi powodzenia. Krążę zatem po gminie i szukam swojego ognia, w którym jak ćma mógłbym spalić skrzydła i spłonąć. Ten etap kampanii znoszę dużo gorzej psychicznie. Dlaczego tak jest? Głupie pytanie! Zaczyna mi po prostu zależeć! Tylko na czym? Kolejne głupie pytanie? Nie ma głupich odpowiedzi, są głupie pytania! Czwartek, znów przed wyborami Wpadła mi w ręce książka Warzechy. To wywiad rzeka z Radosławem Sikorskim. Myślałem, że lektura będzie dobrą odskocznią od bólów kampanii. Jakże się myliłem! Wywody głównego bohatera wydają mi się tanimi komunałami. Zwłaszcza tam, gdzie bohater wypowiada się na tematy, które w dalekiej przeszłości mogła poruszać co najwyżej Pytia. Facet przypisuje sobie między innymi przepowiednię upadku Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. Zrobił to rzekomo w czasach studenckich. Miał to napisać w jednym ze swoich esejów w wieku dwudziestu jeden czy dwóch lat. Zastanawiam się czy przypadkiem nie był wtedy po trawce! Wiem, o czym rozmawiają i czego pragną studenci w wieku 21 lub 22 lat i to bez różnicy w jakim kraju. Ludzka mentalność młodzieńcza jest ponadpaństwowa. Strasznie zadufany człowiek z bohatera tej książki. Przy tym potrafi skarżyć się na poprzedni ustrój tak, jakby to na niego i jego rodzinę spadły wszystkie możliwe plagi komunizmu w Polsce. A wszystko dlatego, że mamusi odmówiono kiedyś wydania paszportu. Zapomina tylko dodać, że mamusia ministra nie była wtedy wyjątkiem w tej materii. Nie wykluczam, że byli ludzie, którzy dostawali w minionym, na szczęście, systemie ostro w dupę! Dlatego uważam, że nieporozumieniem jest fakt, iż taki ministerek chwali się tym, że matce odmówiono wydania paszportu i w ten sposób czyni z niej cierpiętnicę komunizmu! W ten sposób obraża tych, którym naprawdę dokopano! Chwali się też dyplomami. To takie amerykańskie – zobacz, jaką świetną szkołę skończyłem. Widzisz, jaki jestem super! I wcale nieważne, co mam w głowie albo na ile jestem dojrzały. W innym miejscu znów tłumaczy się z kupna domu, który nabył cholernie tanio i nie do końca potrafi wytłumaczyć, jak to się stało. Układ, z którego teraz trzeba się tłumaczyć? Jestem chyba złośliwy! Zwalam to na karb zmęczenia! A jak facet mówi o wojnie w Afganistanie. Mówi dużo za dużo. Napisał nawet książkę o swoim tam pobycie. Podobno marzył o tym, aby być na wojnie. Co tam on! Twierdzi, że jego całe pokolenie o tym marzyło. Naprawdę, aż tak chore było jego pokolenie, że marzyło o pobycie na wojnie? O Angoli też mówi, ale o swoim wyzwalaniu ludów afrykańskich książki nie napisał. Przy wspominkach o Ryszardzie Kapuścińskim powiedział, że wymieniali korespondencję, ale nie ceni go do końca, gdyż dla niego mistrz reportażu był bardziej literatem niż reporterem. Tymczasem z listu Kapuścińskiego do młodziaka jasno wynika, że to ten ostatni zabiegał o wymianę korespondencji. Śmieje się Sikorski, że zawdzięcza wszystko komunizmowi i wprowadzeniu stanu wojennego. Ja śmieję się z Sikorskiego! Co on, do cholery, wie o komunizmie? Co ja wiem o komunizmie? Jest tylko 4 lata starszy ode mnie. Jak doświadczył komunizmu? Wizytę w ambasadzie Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej, już jako wiceminister, traktował jak dobry żart! Ciekawe! Jak takie wypowiedzi mogą wychodzić z ust urzędującego ministra? Tak myśli minister? W ogóle facet mnie przeraża, gdy przypadkowi lub odrobinie szczęścia stara się nadać wartość zaplanowanego przez siebie działania. Sporo głupich wypowiedzi! Jak choćby to, że sama przynależność do PZPR czyni człowieka złym! Polska durna fobia! W pewnym momencie przyznaje, że miał dużo szczęścia w tym, co go spotkało. A ja dodałem, że od takiego właśnie stwierdzenia trzeba było zacząć tę całą gadaninę! No i dobre rady, np. trzeba przezwyciężać siebie… Ciekawe! Jakież to nowatorskie! Na miarę rzekomej przepowiedni upadku ZSRR. Na koniec podziękowania w stylu amerykańskim! Tak przezwycięża Polak samego siebie! Cholera, po co ja to czytałem? Facet tak mnie wewnętrznie rozkołysał, że nie mogłem zebrać myśli. Na szczęście spotkałem się dzisiaj z ludźmi przyjaźnie do mnie nastawionymi. Piątek, znów przed wyborami No i mam za sobą ostatnie spotkanie wyborcze. Odczuwam satysfakcję, że dojechałem do wszystkich miejscowości. Wszyscy mieszkańcy gminy, którzy chcieli mnie poznać, porozmawiać ze mną, zadać pytanie, poradzić się, poskarżyć, wyrazić życzenie itp., wszyscy mieli okazję, wszyscy mieli możliwość. Nie zabrakło na spotkaniach zwolenników mojego konkurenta. Przychodzili, żeby niewybrednie żartować z mojej osoby, obrażać i na wszystkie sposoby zniechęcać do dalszej pracy w kampanii. Na szczęście było tego niewiele. Na szczęście na spotkaniach byli też ludzie rozsądni. Nie popierali mnie otwarcie, ale chcieli wysłuchać tego, co mam do powiedzenia, zadawali pytania, chcieli odpowiedzi, dzielili się swoimi pomysłami na gminę, tworzyli naprawdę miłą i konstruktywną atmosferę. Aż chciało się z nimi rozmawiać. Co czuję? Nie mam pojęcia. Jestem zmęczony. Jestem w dziwnym stanie zawieszenia. Sen będzie chyba najlepszym lekarstwem dla skołatanej duszy! Sobota, znów przed wyborami Po co w ogóle chcę tu być wójtem? Po co chcę tutaj cokolwiek zmieniać? Jak mam to ogarnąć? Nie potrafię czasami ogarnąć chamstwa i małomiasteczkowej moralności, jakie biją od niektórych mieszkańców. Odczuwam fizyczny ból na samą myśl o tym! Ciekawe czy jutro zacznie się moja samorządowa przygoda? A teraz z innej beczki. Pani minister wywodząca się z partii z ludem związanej na trzydniową konferencję kobiet aktywnych wydała niemal 1,4mln złotych publicznej kasy. Na inną konferencję dla kobiet przedsiębiorczych minister była wydała tylko 300tys zł. Aktywność i przedsiębiorczość to chyba podobne działki! Obie imprezy organizowała ta sama firma. Szefuje jej kobieta! Minister też kobieta. Nie jest źle być kobietą! Niesamowite rzeczy dzieją się w kraju nad Wisłą. I jak tu nie wspomnieć o Seksmisji?! Zdecydowanie nie powinienem czytać gazet i oglądać TV. To tylko burzy krew i podsyca beznadzieję! Zgłaszają się do mnie ludzie, którzy już zostali wybrani na radnych. Chcą rozmawiać o ewentualnej koalicji, współpracy i tym podobne tematy. Wszystkim mówię to samo. Musimy poczekać! Jeszcze nie czas na takie rozmowy! Poczekajmy do ostatecznego rozstrzygnięcia w tej grze! Przyznam, że moja próżność nie jest głucha na takie propozycje. Mają mnie już za zwycięzcę? Oby się nie mylili! Niedziela, znów wyborcza Byłem z żoną na głosowaniu. Głosowałem na najlepszego w tym momencie kandydata, na siebie. Mam nadzieję, że żona też! Czekam na sygnał od znajomej z gminnej komisji wyborczej. Wyszedłem z domu. Wieczór dawno minął i noc nastała, a ja włóczę się wśród pól uśpionych i w samotności czekam na wyrok. Wolę w samotności lizać rany, jeśli przegram. A jeśli wygram? Popędzę na łeb na szyję do domu, do najbliższych, aby podzielić się z nimi nowiną. Później pójdę spać i jutro będę spał, ile wlezie. Jutro dzień wolny od pracy. Już się cieszę na długie spanie i nieważne – wygram czy przegram. Po godzinie 22. Otrzymuję informację… Wygrałem! Wracam do domu, odbieram gratulacje, śmiejemy się razem, a później przygotowuję się do snu. Chcę szybko zasnąć i zapomnieć o kampanii. Tylko tak przygotuję się dobrze do kolejnej rozgrywki, tym razem rządzenia gminą! Pierwszy poniedziałek po wyborach No i jestem wójtem elektem. Nie wychodzę jednak z domu. Nie chcę nikogo widzieć, z nikim rozmawiać, przyjmować gratulacji, tłumaczyć, okazywać radości. Cieszę się z wygranej i z tego, że mogę zostać cały dzień w domu. Staram się nic nie robić. Nic nie czytam. Dociera do mnie, że jestem trochę przerażony nową sytuacją, w jakiej los i wyborcy mnie właśnie postawili. Podjąłem dobrą decyzję, żeby nic dzisiaj nie robić i nigdzie nie wychodzić. Jednodniowe lenistwo dobrze mi zrobi. Wmawiam tylko sobie, że wszystko będzie dobrze. Ale się narobiło! Nie myśleć! Pierwszy wtorek po wyborach Dyrektor rozpatrzył pozytywnie mój wniosek o udzielenie bezpłatnego urlopu na czas trwania kadencji. Spróbowałby rozpatrzyć go negatywnie! Ciekawa sytuacja. Jeszcze kilka miesięcy temu facet ze mną ostro walczył i w cztery oczy powiedział mi, że zrobi wszystko, aby mnie z roboty wykopsać! Od niedzieli natomiast wie, że za jakieś dwa tygodnie prawnie będę jego przełożonym. Chyba znalazł się w sytuacji nie do pozazdroszczenia. Myślę, jak pożegnać się z dzieciakami. Tylko one trzymały mnie w szkole. Gdyby nie uczniowie, dawno rzuciłbym to w cholerę. Dociera do mnie, że nie wejdę już do tej rzeki! A dzieciaki? Szybko przyzwyczają się do nowej sytuacji i nowego wychowawcy. Jest dopiero listopad, do końca roku szkolnego pozostało kawał czasu. Czas zrobi swoje! Muszę pomyśleć, jak się z nimi najdelikatniej i czule pożegnać. Pierwsza środa po wyborach Lokalne media drukują tak zwaną mapę wyborczą. Miło jest widzieć swoje imię i nazwisko na tej mapie. Mój wyborczy sukces sprzedaje się coraz dalej i szerzej. Ciekawe, jak to się przełoży na sukces życiowy? Znalazłem dzisiaj czas na przejrzenie książki księdza Isakiewicza Księża wobec bezpieki … Podziwiam autora. Z niesamowitą konsekwencją i uporem dociera do prawdy. Przekopał tony dokumentów. Jakże inna to książka od bełkotu wspominanych wcześniej ministra czy dziennikarza telewizyjnego. Praktycznie nie ma w niej komentarzy oprócz tekstów odautorskich na początku czy końcu poszczególnych części książki. Uderzają treści listów osób zainteresowanych. Zdecydowana większość odcina się od sugestii, że materiały zgromadzone na ich temat mogą być potwierdzeniem współpracy z Urzędem Bezpieczeństwa. Wszyscy, poza jednym wyjątkiem, stwierdzają, że świadomie nie współpracowali. Tylko jeden z ojców zakonnych, w związku publikacją, oświadczył: Pragnę przekazać do wiadomości wszystkim zainteresowanym, że przez wiele lat pod wpływem różnych form szantażu współpracowałem z Urzędem Bezpieczeństwa. Mogę powiedzieć zgodnie z sumieniem, że starałem się tak przedstawiać sprawy, by nikomu nie szkodzić. Wszystkich bardzo przepraszam. Mam dla wielu pewnie niezrozumiały i dziwny stosunek do tego typu współpracy. Nie wiem, na ile archiwa służb są (były) dowodem świadomej manipulacji ludźmi i ich losami przez służby specjalne? Tajne służby na całym świecie są osłoną dla systemów z jednej strony, z drugiej jednak są gwarantem spokoju społecznego i bezpieczeństwa wewnętrznego. Czy współpraca z tego typu służbami to grzech, przestępstwo albo coś w tym rodzaju? Przekraczanie prawa przez ludzi pracujących w służbach bezpieczeństwa to inna bajka. Inną sprawą jest też to czy powinno się ujawniać tego typu materiały i dawać pożywkę różnego rodzaju politycznym szajbusom z pierwszych stron gazet? Od publikacji takich materiałów do podpalania stosów tylko krok. Choć książka jest pełna ludzkich rozterek i osobistych tragedii, czytałem jej fragmenty z dziwnym poczuciem szacunku dla autora. Nie próbuję wyjaśniać sobie, z czego ów szacunek wynikał! Tak po prostu jest! Pierwszy czwartek po wyborach Kolejny dzień w pracy, w której już mnie nie ma. Powiedziałem dzisiaj dzieciakom, że będziemy musieli się rozstać i szybko dodałem, że będę ich bardzo mile wspominał. Zapewniłem, że będę o nich myślał i zawsze będą mile widzianymi gośćmi w urzędzie gminy, gdzie niedługo się przeniosę. Prosiłem też, aby nie zapomnieli o mnie zbyt szybko. Niektóre dziewczynki płakały, wcale nie ułatwiając mi zadania. Rozmyślania Każdy, kto szuka porozumienia, powinien wykonać pracę w kierunku partnera. Nie ma innej drogi. Nie żałuję jednak, że przeżyłem szkolną przygodę z drugiej strony biurka i poznałem kuluary pracy nauczyciela. Dużo by o tym mówić i to niekoniecznie dobrze. Zatem lepiej zamilknąć. Jak to będzie na stołku wójta? Zobaczymy! Na pewno dobrze mi zrobi zmiana pracy, otoczenia i problemów, z którymi będę się już niedługo borykał. Pierwszy piątek po wyborach Przeraża mnie współczesne dziennikarstwo i sposoby działania mediów. Bez opamiętania szafuje się ludzkim bólem czy rozpaczą związanymi z tragicznymi zdarzeniami dotykającymi jednostki czy zbiorowości ludzkie. Media nieustannie podsycają ból poprzez natręctwo i tysiące głupich pytań. Rozdrapują ludzkie tragedie aż do zniesmaczenia. Rządzący prześcigają się w przekazywaniu kondolencji czy ogłaszaniu kolejnych żałob narodowych. Co za kraj? Co za ludzie? Rzygać mi się chce, kiedy patrzę na takie żerowanie na ludzkim nieszczęściu! A wydzieranie sobie przez polityków pierwszeństwa w dostrzeżeniu ludzkiej tragedii czy też ogłoszeniu żałoby, jest po prostu żałosne. Poraża mnie takie zachowanie. Osobiście, uważam ,że ofiarom tragedii trzeba pomóc, ale tylko w takim zakresie, na jaki one pozwolą. Nie wyskakiwać przed szereg. Dać sobie czas. I dać ten czas przede wszystkim ofiarom. Sobie na zadumę. Ofiarom na oswojenie z bólem. Ściganie się z ukazaniem żałoby czy współczucia jest, moim zdaniem, brakiem szacunku dla ludzkiego cierpienia. Z mojego podwórka. Koniec pracy w szkole. Było, minęło! Czas robić coś innego, coś nowego, coś jeszcze nieznanego! Pierwsza sobota po wyborach Myślę już tylko o pracy w samorządzie. Myślę o pracownikach samorządowych, którzy już za kilka dni staną się moimi podwładnymi. Podkreślałem w kampanii wyborczej, że dla mnie urzędnik samorządowy nie musi być piękny, ale skuteczny. Mówiłem to dlatego, że spotykałem w swoim życiu urzędników, którzy bardziej dbali o swój wygląd zewnętrzny, niż o skuteczność w pracy. Powyższe nie oznacza bynajmniej, że dla mnie urzędnik samorządowy może być nawet kocmołuchem, tylko skutecznym w pracy. Nie, nie i jeszcze raz nie! Uważam tylko, że urzędy administracji to nie wybiegi dla modelek i modeli, tylko miejsca skutecznego załatwiania spraw! Co wcale nie oznacza, że nie można to idealnie pogodzić! Pierwsza niedziela po wyborach Wczorajszy wątek. Przeczytałem, że w przypadku dyrektorów, prezesów, burmistrzów, wójtów i innej maści ludzi na tak zwanych stołkach, poziom niekompetencji jest często wprost proporcjonalny do wagi zajmowanego stanowiska. Kasjerka czy sprzątaczka potrzebują więcej umiejętności, żeby fachowo wykonywać swoją pracę, niż dyrektorzy, prezesi, wójtowie… itd. Biorę to sobie do serca! Kolejny Poniedziałek Byłem dzisiaj w urzędzie. Do ślubowania pozostało mi kilka dni. Odczuwałem lęk! Może dlatego, że niektórzy urzędnicy nie potrafili ukryć swojego lęku? Starałem się życzliwie uśmiechać. Wiem, że w kampanii wyborczej straszono ich mną. Mówiono, że jeśli ja wygram, wielu z nich straci. Perfidna wyborcza gra! Ja tymczasem w ogóle o tym nie myślałem. W sumie to co ci ludzie mi zrobili albo czym i w czym zawinili, żebym miał ich pozbawiać pracy? Poza tym, nie znam specyfiki pracy poszczególnych urzędników. Dopóki nie wgryzę się w temat, żadnych posunięć personalnych nie będzie! Zauważyłem, że niepewność w tych ludziach pozostała. Nie mam zamiaru wyprowadzać ich z błędu. Odrobina strachu każdemu wychodzi na zdrowie. Nowy szef to wielka niewiadoma! Przede mną ślubowanie, a później nowe! Ślubowanie No i jestem wójtem na całego! Złożyłem ślubowanie! Później wysiliłem się na przemówienie, które brzmiało tak patetycznie, że wciąż się rumienię, gdy o tym myślę. Mówiłem w nim o kampanii wyborczej. O tym, że dostawałem baty za sam fakt wystartowania w tych wyborach. Chwaliłem się przemierzonymi w kampanii kilometrami, co pozwoliło mi poznać nie tylko wszystkie miejscowości w gminie i większość ludzi, ale też zapoznać z problemami mieszkańców. Mówiłem, że jestem dumny z tego, że ludzie mi zaufali. Później pierdliłem coś o odpowiedzialności. Boże, jakie to głupie, co mówiłem! Aż dziwne, że nikt nie gwizdał, gdy mówiłem o tym, jak będę się starał, aby uczynić znośniejszym życie każdego mieszkańca gminy. Wyrażałem nadzieję, że współpraca z radą będzie mi się dobrze układała. Wspomniałem, że zarówno ja, jak i radni, zostaliśmy wybrani w bezpośrednich wyborach i powinniśmy też wspólnie starać się zaspokoić potrzeby ludzi i starać się spełnić wyborcze obietnice. Jakież to głupie! Przecież wiem, że mogę liczyć maksymalnie na poparcie trzech, czterech radnych, a reszta to twarda opozycja i sprzymierzeńcy byłego wójta, z którego ograłem w drugiej turze wyborów. Podziękowałem ustępującemu wójtowi i radnym poprzedniej kadencji. Ależ fałszywiec ze mnie! Nie cierpię faceta, a większość starych radnych mnie co najmniej nie lubi, oczywiście ze wzajemnością! Czułem jednak, że nawet wbrew sobie, powinienem całe te podziękowania wygłosić. I wygłosiłem! Niech to szlag trafi! Wysiliłem się nawet nad dodanie, że będę kontynuował politykę ustępujących władz samorządowych w zakresie rozpoczętych inwestycji. Zakończenie przemówienia było bardziej niż głupie. Zwracając się do radnych obecnej kadencji, sparafrazowałem słowa jednego z prezydentów USA i powiedziałem: Nie pytajcie, co gmina i wyborcy mogą dla was zrobić; pytajcie, co wy możecie zrobić dla gminy i wyborców? Po czym zapewniłem, że ja już sobie takie pytanie postawiłem i odpowiedziałem, że chcę poświęcić gminie i wyborcom swój czas, swoje pomysły, siły i zaangażowanie, aby wywiązać się z przedwyborczych obietnic. Takie ble, ble, ble! Trzeba było jednak coś tam powiedzieć w tym tonie. Ludzie lubią słuchać takich bzdur. Mam nadzieję, że kiedyś będę niezależny i nie będę musiał wysilać się na tego typu głupie gadanie. Kolejny wtorek Lokalna prasa rozpisuje się na temat mojej kieszeni. Nie tylko zresztą mojej. Dziennikarze biorą pod lupę każdego wójta z okolicy. U mnie nie mieli zbyt wiele do pisania. Wynagrodzenie rada dała mi takie, żeby przeżyć. Mam już zatem pierwsze oznaki tego, że nie mam większości w radzie. Opozycja myśli, że niskimi poborami zniechęci mnie do pracy. Są krótkowzroczni! Nie wiedzą, że ja pracuję już na drugą kadencję? Nie tak łatwo mnie zniechęcić! To fakt, jestem goły, jak święty turecki, ale rąk nie załamuję i nie szedłem do samorządu, żeby się kasy dorobić. Przypominam tu sobie Żyda Lewiego, z którym pracowałem w Nowym Jorku. Zawsze krzyczał do nas z uśmiechem: Dzieńgow nie nada, rabotu dawaj! I gonił nas do roboty, zachęcał, ponaglał. Ale wracając do lokalnych pismaków. Niech tam rozpisują się na temat pustki mojej kieszeni. Niech tylko moich zarobków nie zawyżają, a pozostałych do spłacenia kredytów nie zaniżają! Poprosiłem skarbnika, aby przygotował mi informację na temat zadłużenia gminy. Przedwyborcza fama głosiła, że gmina zaraz podanie z powodu wielkiego zadłużenia. Okazało się, że nie ma tego nawet 25% w stosunku do dochodów. Ludzka głupota nie zna granic! Współczuję mojemu poprzednikowi, który dostawał baty z tego powodu. Tak naprawdę, to większość kredytów zaciągnął na realizację inwestycji. Przytrafiły mu się raptem dwa kredyty na wydatki bieżące w oświacie, na płace dla nauczycieli. Facet nie mógł przeprowadzić żadnej reorganizacji sieci szkół na terenie gminy. Nie mógł z tym drgnąć, bo rada skutecznie torpedowała jego pomysły. Do tego jeszcze musiał walczyć z czterema członkami zarządu. Miał przerąbane na całej samorządowej linii! Ja mam to szczęście, że po ustawowych zmianach jestem jednoosobowym zarządem i muszę walczyć ewentualnie tylko z radą. Po publikacji moich zarobków dociera do mnie, że teraz każdy dziennikarzyna ma prawo sobie we mnie pojeździć! Jestem osobą publiczną. Czyżby pierwsze minusy tej pracy już po jej pierwszych kilku dniach? Piątek Od kilku dni przygotowywałem spotkanie z posłem, którego nazwisko z kłopotami się kojarzy, a mnie się będzie kojarzyć z kłopotami finansowymi. Samo nazwisko sejmowego gościa nie mówi o tym, że organizowanie dla niego spotkania to duży kłopot. Udało mi się jednak zebrać parę osób na sali. Zjechali przedstawiciele samorządowych władz powiatowych, wojewódzkich i władz partyjnych ludu wsi tegoż szczebla co samorządowcy. Było gości tylu, że nie mogłem ich wszystkich posadzić za stołem prezydialnym, za którym zresztą dla mnie też miejsca nie stało! Gość numer jeden gadał dużo i nie zawsze z sensem. Ludzie na sali jednak słuchali i podejmowali dyskusję. Gość zresztą bardzo szybko wyczuł nastroje wśród publiczności i ostro sobie poczynał z rządzącą teraz ekipą, która jego partię wykopsała była z koalicji. O swoim niedawnym współrządzeniu z obecną ekipą rządzącą zapomniał powiedzieć. Po wszystkim ludzie podchodzili do mnie i gratulowali zorganizowania spotkania. Cieszyli się i mówili, że to coś nowego. Do tej pory tego typu spotkań z politykami z krajowej sceny nie było. Prosili o więcej. Oby tylko tego ludzie potrzebowali! Ci z pierwszych stron gazet i szklanego ekranu chętnie przyjeżdżają popieprzyć trzy po trzy, żeby tylko swojej partii przysporzyć ewentualnych punktów procentowych. Dla miejscowych to swoiste polityczne igrzyska. Chleba im już wystarcza. Kiedy się ludzie po spotkaniu rozeszli, gość numer jeden i świta niemała jego zażądali w porze kolacji spóźnionego obiadu. Cóż było robić? Zaprosiłem ich do restauracji. Skłamałbym, gdybym napisał, że skromnie zjedli, podziękowali i rozjechali się. Trzeba jasno napisać – nażarli się, napili, do północy nie chcieli się rozjechać. A kiedy w końcu pożegnałem ostatniego z nich, zostałem sam z niezapłaconym rachunkiem. Mam w dupie politycznych gości! Pracująca sobota Im bardziej się od czyjegoś działania odżegnujemy, tym bardziej świadczymy o tym, że sami byśmy tak chcieli. Projekcja naszych ukrytych, a czasem i niecnych myśli i pragnień na innych, w których postępowaniu widzimy siebie ukrytych, trwa w najlepsze. Łapówkarz będzie widział wokół siebie łapówkarzy i wielu o łapówkarstwo będzie posądzał. Zdrajca widzi wszędzie zdrajców, a na złodzieju czapka gore, mimo że nikt mu winy ani nie udowodnił, ani tym bardziej nie przypisał. W samorządzie karałbym karłów, którzy złożyli niczym niepoparty donos gdzieś tam na inną osobę. Obarczyłbym odpowiedzialnością tych, którzy nie są pewni tego, co mówią, a obrzucają innych błotem z takim zapałem i lekkością, jakby głosili prawdę objawioną. Udało mi się spędzić trochę czasu z rodziną. Ułożyć wszystko tak, żeby praca zawodowa była miłym dodatkiem do tego, co w życiu naprawdę ważne, jak choćby rodzina! Tusie w gminach Zastanawiam się od kilku dni nad pewnym rodzajem człowieka mieszkającego w mojej gminie. To Tuś. Tuś – to istota dwunożna żyjąca w niewielkich gminach, głownie miejsko-wiejskich, choć w gminach wiejskich jest on z pewnością powszechniejszą poczwarą. Tam jednak jest mniej dostrzegalny i mniej słyszalny, a czasami nawet brany za dziwaka, zatem mniej niebezpieczny niż w gminach miejsko-wiejskich. Nie sposób też wykluczyć, że niewielkie gminy miejskie Tusiów są pozbawione. Zresztą, gdy zdefiniować osobnika bardziej szczegółowo, to jasnym staje się fakt, że Tusie funkcjonują wszędzie. W większych ośrodkach miejskich są może bardziej anonimowi i nie rzucają się nadto w oczy. Tusia można tylko niewyobrażalnie zniecierpieć! Najgorsze przy tym jest to, że, będąc wójtem, Tusia trzeba tolerować. Do tego jak nie tolerować Tusia w świecie, w którym nie odmawia się tolerancji wszystkiemu co inne. Tuś jest zawsze najmądrzejszy, najmodniej ubrany, najładniejszy, najprzystojniejszy i w ogóle jest naj… pod każdym względem. Nic nie można Tusiowi powiedzieć, bo on wszystko wie. Nic nie można Tusiowi wytłumaczyć, bo on wszystko wie. Nic z Tusiem lepiej nie robić, bo wszystko wniwecz obraca. Najlepiej byłoby Tusia obchodzić z daleka, jak Stefek Burczymucha obchodził brysia. Ciekawe czy w nowej radzie gminy znajduje się jakiś Tuś? Głupie pytanie! Spaprana niedziela Analizuję piętnastkę radnych, wśród których jest już siedmioro po mojej stronie. Nie jest zatem źle. Jeszcze tydzień, dwa, miesiąc, dwa, może rok i wszystko się ułoży. W pierwszym wywiadzie po ślubowaniu powiedziałem, że chcę załatwiać małe sprawy mieszkańców, gdyż każda indywidualna, nawet najmniejsza sprawa jest ważna dla tego, kogo dotyczy. Jeśli idzie o ostre cięcia w oświacie, skłamałem, że nie jestem zwolennikiem ostrych cięć. Podlizałem się przy tym radnym i powiedziałem, że to oni o wszystkim zdecydują. Akurat! Radni mówili o różnych sprawach. A to, że będą dbać o sprawy mieszkańców wsi. A to, że zajmą się sprawami szkół na terenach wiejskich. Jeszcze inny chce pracować dla dobra gminy. Kolejny chce walczyć z bezrobociem. Tamtego interesuje oświata i środowisko naturalne oraz dobro gminy i mieszkańców. Ten będzie uzdrawiał finanse gminy. Jeszcze któryś tam zajmie się sprawami rolnictwa i rolników. Któryś z kolei stawia na rozwój gminy w zależności od zasobności budżetu. Stwierdza dyplomatycznie, że można dużo mówić, ale trzeba po prostu poczekać. Znów walka z bezrobociem, konieczność reorganizacji gminnej sieci szkół, walka z zadłużeniem gminy. To budować chodniki i wodociągi. Reperować budżet gminy. Na koniec rozwój terenów wiejskich, budować drogi asfaltowe, wodociągi, w przyszłości kanalizować tereny wiejskie, może jakieś ośrodki kultury na wsi, żeby młodzi ludzie mieli rozrywkę. I znów reforma gminnej oświaty. Co radny, to inne pomysły na gminę. Co radny, to inne zobowiązania wobec wyborców i inne cele. Trzeba to będzie wszystko poskładać do kupy. Zebrać tych z podobnymi pomysłami i stworzyć z nich większość w radzie. Wtedy będzie można zacząć działać na całego. Trochę czasu i sprawy pójdą do przodu w odpowiednim kierunku!\nSpis treści Wstęp Rozdział I Rozdział II Rozdział III Rozdział IV Rozdział V Rozdział VI Rozdział VII Rozdział VIII Rozdział IX Rozdział X Rozdział XI Rozdział XII Zakończenie\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Dziennik_praktykujacego_wojta-ebookRO/p0066678i006" target="_blank" title="Dziennik praktykującego wójta [Marek Waszkiewicz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Dziennik praktykującego wójta [Marek Waszkiewicz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


54. Rajd Barbórka 2016: harmonogram rajdu, MAPY OS-ów, jakie ceny biletów - SE.pl\nRajd Barbórka 2015 - Kryterium Asów Karowa\nTo będzie już 54. edycja Rajdu Barbórka. Czołówka polskich kierowców rajdowych oraz znani zawodnicy światowego motorsportu, będą rywalizować w kilku kategoriach, w tym w specjalnej Barbórce Legend. Prezentujemy szczegółowy PROGRAM imprezy, MAPKI STREF oraz CENNIK biletów.\nPodczas 54. Rajdu Barbórka całkowicie bezpłatny dla kibiców jest Odcinek Testowy na Autodromie AP na Bemowie, rozgrywany w piątek 9 grudnia. Wszystkie odcinki rozgrywane w sobotę 10 grudnia będą natomiast biletowane. Biletowany jest także Serwis na Bemowie. Aby wejść do tych stref należy posiadać Karnet Kibica, Karnet VIP lub bilet jednorazowy (do kupienia przy wejściu na każdy OS i Serwis).\nDla kibiców OS Karowa przygotowano kilka tysięcy miejsc na trybunach zlokalizowanych w najciekawszych fragmentach. Największe trybuny zlokalizowane są w pobliżu popularnej "beczki".\n54. Rajd Barbórka - BILETY\nZestaw bilet Trybuna Żółta + Karnet Kibica Rajd Barbórka 2016 - 179 PLN Zawiera: - Karnet Kibica Trybuna Żółta z zagwarantowanym miejscem siedzącym na trybunę w kolorze żółtym na OS Karowa (na identyfikatorze nadrukowany jest numer rzędu oraz numer miejsca) - Smycz - Nalepka pamiątkowa mała - Mapa Rajdu Umożliwia: - wejście na wszystkie odcinki specjalne Rajdu Barbórka oraz zajęcia miejsca siedzącego na trybunie Żółtej (numer rzędu I miejsca znajduje się na Karnecie Trybuna Żółta) - Wejście do Parku Serwisowego 54. Rajdu Barbórka - Uprawnia do zajęcia miejsca siedzącego na trybunie żółtej podczas OS Karowa\nZestaw bilet trybuna VIP i Karnet Kibica Rajd Barbórka 2016 - 239 PLN Zawiera: - Karnet Trybuna VIP z zagwarantowanym miejscem siedzącym na trybunę VIP na OS Karowa (na identyfikatorze nadrukowany jest numer rzędu oraz numer miejsca), - Smycz, - Nalepka pamiątkowa mała - Nalepka pamiątkowa duża - Mapa Rajdu Umożliwia: -\tWejście do wszystkich stref kibica na Odcinkach Specjalnych 54. Rajdu Barbórka oraz zajęcia miejsca siedzącego na trybunie VIP (numer rzędu I miejsca znajduje się na Karnecie Trybuna VIP) - Wejście do Parku Serwisowego 54. Rajdu Barbórka, - Możliwość skorzystania z bezpłatnego cateringu na trybunie VIP - Możliwość wejścia do ogrzewanego namiotu VIP z umieszczonymi w środku ekranami z relacją na żywo\nKarnet Kibica – 59 PLNZawiera:- Karnet Kibica - smycz pamiątkową Rajdu Barbórka Umożliwia: - Wejście na wszystkie odcinki specjalne Rajdu Barbórka (miejsca stojące z wyłącze-niem trybun) Bilet Jednorazowy OS Karowa Rajd Barbórka 2016 – 40 PLN Umożliwia: - wejście na teren odcinka Karowa podczas 54. Rajdu Barbórka 2016 Bilet Jednorazowy OS Bemowo + Serwis Bemowo Rajd Barbórka 2016 – 30 PLN Umożliwia: - wejście na teren odcinka Bemowo podczas 54. Rajdu Barbórka 2016 - wejście na teren Parku Serwisowego podczas 54. Rajdu Barbórka 2016\nBilet Jednorazowy OS PTAK Warsaw Expo Rajd Barbórka 2016 – 30 PLN Umożliwia: - wejście na teren odcinka PTAK Warsaw Expo podczas 54. Rajdu Barbórka 2016\nBilet Jednorazowy OS Służewiec Rajd Barbórka 2016 – 30 PLN Umożliwia: - wejście na teren odcinka Służewiec podczas 54. Rajdu Barbórka 2016\nBilet Trybuna PTAK Warsaw Expo Rajd Barbórka 2016 – 79 PLN Umożliwia: - wstęp z zagwarantowanym miejscem siedzącym na trybunę na OS PTAK Warsaw Expo\nBilet Trybuna Zielona Rajd Barbórka 2016 – 89 PLN Umożliwia: - wstęp z zagwarantowanym miejscem stojącym na trybunę na OS Karowa\nNalepka parkingowa Parking Gold Rajd Barbórka 2016 – 59 PLN Umożliwia: - wjazd na specjalnie przygotowane parkingi w pobliżu wejść dla kibiców - Nalepka Parking Gold NIE OBOWIĄZUJE na OS Karowa!\nNalepka parkingowa Parking Karowa Rajd Barbórka 2016 – 49 PLN Umożliwia: - wjazd na specjalnie przygotowany parking w pobliżu wejścia na OS Karowa\n.54. Rajd Barbórka - MAPY OS-ów\nOS Tor Służewiec Sobota 10 grudnia 2016 OS 1 Tor Służewiec (Zawodnicy) od 8:00 do ok. 9:50 OS 1 Tor Służewiec (Legendy) od 9:45 do ok. 10:15 OS 4 Tor Służewiec (Zawodnicy) od 11:10 do ok. 13:00 OS 4 Tor Służewiec (Legendy) od 12:55 do ok. 13:25 Pierwszy odcinek jest miejscem, gdzie na pewno można spotkać wszystkich zawodników, warto więc rozpocząć kibicowanie właśnie od tego odcinka. Trasa OS Tor Służewiec składa się z przejeżdżanej dwukrotnie widowiskowej pętli dookoła strefy dla kibiców. Odcinek ten posiada więc bardzo wiele ciekawych miejsc do oglądania. OS Ptak Warsaw Expo\nOS 2 PTAK WARSAW EXPO (Zawodnicy) od 9:00 do ok. 10:50 OS 2 PTAK WARSAW EXPO (Legendy) od 10:40 do ok. 11:10 OS 5 PTAK WARSAW EXPO (Zawodnicy) od 12:05 do ok. 14:05 OS 5 PTAK WARSAW EXPO (Legendy) od 13:55 do ok. 14:25 Jest to odcinek, który debiutuje na Rajdzie Barbórka. Jest najdłuższym odcinkiem tegorocznej edycji zawodów. Składa się z przejeżdżanej dwukrotnie pętli na terenie parkingów Centrum Targowo-konferencyjnego w Nadarzynie. Dla kibiców przygotowana została duża strefa z widokiem na wiele ciekawych fragmentów trasy. OS Bemowo Sobota 10 grudnia 2016\nSerwis Autodrom Bemowo (Zawodnicy) od 9:47 do ok. 12:07 OS 3 Autodrom Bemowo (Zawodnicy) od 10:25 do ok. 12:15 Serwis Autodrom Bemowo (Legendy) od 11:37 do ok. 12:37 OS 3 Autodrom Bemowo (Legendy) od 12:10 do ok. 12:40 Serwis Autodrom Bemowo (Zawodnicy) od 13:07 do ok. 15:20 OS 6 Bemowo (Zawodnicy) od 13:35 do ok. 15:25 Doskonale znany wszystkim kibicom odcinek Bemowo jest sercem Rajdu Barbórka. W tym roku w nowej odsłonie. Najciekawszymi fragmentami trasy dostępnymi dla kibiców jest oczywiście słynny mostek, gdzie w tym roku zlokalizowana będzie Trybuna z miejscami siedzącymi. Trasa odcinka przebiega po przejeżdżanej dwukrotnie pętli. Na Autodromie Bemowo zlokalizowany jest także Park Serwisowy, warto więc zaplanować tutaj dłuższy pobyt. OS Karowa Sobota 10 grudnia 2016\nSerwis Karowa od 16:00 do ok. 21:00 OS Karowa Przejazdy Pokazowe od 17:00 do ok. 18:00 OS Karowa Przejazdy Legend od 17:00 do ok. 18:00 OS Kryterium Karowa od 18:30 do ok. 21:20 Rozdanie Nagród Karowa od 20:30 do ok. 20:50 Tego odcinka nikomu nie trzeba przedstawiać! Słynne Kryterium Asów na ul. Karowej jest najbardziej widowiskowym i kultowym odcinkiem na całej Barbórce. Trasa od kilku lat nie ulega zmianie, dzięki temu co roku można liczyć na nowy rekord. Start znajduje się tuż przed trybuną VIP (zawodnicy przejeżdżają specjalnie wybudowanym pod trybuną tunelem!).\ntagi: 54 rajd barbórka barbórka Barbórka 2016 Barbórka 2016 GDZIE Barbórka Warszawa Rajd Barbórka Rajd Barbórka 2016 Rajd Barbórka 2016 BILETY autor: Rafał Mądry\n54. Rajd Barbórka 2016: lokalizacje stref kibiców, gdzie zaparkować samochód Rajd Barbórka 2016: które ulice będą zamknięte w Warszawie - MAPA utrudnień\n54. Rajd Barbórka: Kryterium Asów Karowej 2016 wygrał Kajetan Kajetanowicz - WYNIKI Najnowsze Wiadomości